Introduction. Disclaimer. Warning. Cast.

Introduction

Hello there readers! This is the author talking to you. Welcome to “The Museum” starring the toughest of the Sandoval brothers, Marco Sandoval played by the ever dashing Marco Gumabao.

If you’re a new follower, I suggest you first read the main story “The Penthouse” where this spin off story came from. You can also check out the other mini Sandoval stories I made so far which includes “The Stage” starring GAB LAGMAN and “The Court” featuring TONY LABRUSCA.

Disclaimer

This story is purely fictional. The characters depicted in this story don’t represent the artists’ personality let alone their sexual orientation and gender identity. Names, places, and incidents are entirely just products of my imagination. Any resemblance to actual events, places, or people is coincidental. My (the author) opinions and writings are not meant to defame, humiliate, and/or injure anyone should they decide to act upon or reuse any of the content disclosed in any of my published works or comments.

Warning

This story includes mature content (specifically sexual encounters of the same sex.) I (the author) will post warnings on every start of the chapter that contains mature content. Remember, you have been warned. Read at your own risk.

Cast of Characters

⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛

Marco Gumabao as Marco Sandoval.

The most low profile of the Sandoval Family. A well-known painter and sculptor in the Philippines.

Persevering. Protective. A ticking time bomb.

⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛⬛

Jeon Changha as Lane Valencia

A caring and soft spoken nurse. Hides a dark, painful secret behind his warm smiles.

Prayerful. Forgiving. Secretive.

CHAPTER 1 - Fight Or Flight

---

Disclaimer

The story of “The Museum” begins 10 years ago, days after Fife’s trip to UK for his treatment for his then sickness. Please don’t get confused.

I don’t own any of the photos. All credit belongs to the owners.

---

Marco’s

POV

“Bro, ano ka ba. Paalis na sya oh!” sabi ni Gab sakin habang natatanaw namin na nagliligpit na ng gamit si Nurse Lane.

Since umalis na kasi ng Pilipinas si Fife for his treatment, wala na ring reason for Nurse Lane to stay here. Hindi nga ako makapaniwala, kahit ilang weeks sya dito sa FG Towers, ni hindi ko man lang sya nakausap talaga ng maayos.

Oo, totoo yung asar sakin ng mga kapatid ko. I grew interest on Nurse Lane. Ang baduy man pakinggan pero sobrang crush ko sya.

Pero there is something na pumipigil sakin everytime I tried talking to him. Baka nga siguro totoo yung sabi nila, masyado akong masama kaya baka matunaw ako kapag kausapin ko ng matagal si Nurse Lane. Eh kasi ba naman sobrang madasalin nya.

“Bro, para kang tanga, you barely left FG Towers for weeks so you can get the chance to talk to him. But until now, you cannot even last a minute or two when facing Nurse Lane.” sabi ni Derrick.

“As if Nurse Lane is going to eat you alive. Bro, Nurse Lane is the most gentle, most harmless person in the land. Now what fuckery is making you doubt yourself. Go get him!” sabi ni Tony na halos itulak na ako.

Fuck. Bahala na.

Lumapit ako kay Nurse Lane habang nagliligpit na sya ng mga gamit nya. Naghahantay na rin kasi sa baba yung sasakyan na inihanda namin para mahatid sya.

“Ah Nurse Lane…..” pag-uumpisa ko. Hindi pa nya ako napapansin kasi ang dami nyang nililigpit.

“Ay… Yes po Sir Marco?” finally humarap na sya sakin.

Tangina! Bakit kasi ganyan ka-amo yung mukha nya.

Para talaga syang anghel. Lalo na kapag ganyan…

Kapag ngumingiti….

“Uhmmm Ano kasi…. Uhhhh?” wala akong masabi.

Napalingon ako sa mga utol ko na parang nagsisignal pa sakin na ituloy ko.

“Ano kasi… Tu-Tulungan na kita dyan… Hehehe… “sabi ko nang binitbit ko ang dalawang bags nya sa magkabila kong kamay.

“Ay nako sir! Wag na po! Nakakahiya….“sabi nya ng lumapit na sya sakin.

Shit! Ngayon lang kami nagkalapit ng ganito.

“Oh bro, you let the maids do that….” sabi ni David na biglang dumating.

“Hindi pre. Okay lang. Nurse Lane, okay lang promise…” sabi ko sa kanila.

“Si-sige po. Salamat po…” ngiting sagot nya sakin.

Lumingon ulit ako sa mga utol ko. Lahat sila naka thumbs up.

Ayos! Tuloy-tuloy lang Marco. Kaya mo to….

Bumaling si Nurse Lane kay David habang bitbit na nito ang huling bag nya.

“Sir David. I’m really sorry for what happened. Mamimiss ko po si Sir Fife….” sabi nya kay David.

“Thank you for all your help Nurse Lane ah. I know how much hard work and dedication you have given in keeping Fife safe. It’s not just your service but how much you cared for Fife that we really appreciate. Don’t worry, he’s on his path to a better recovery…” tapik ni David sa braso ni Nurse Lane na mangiyak-ngiyak na rin.

“Ipagdadasal ko po lagi si Sir Fife. Kayo rin po Sir David. Magpakatatag lang po kayo. Hindi po tayo pababayaan ni Lord….” sagot sa kanya ni Nurse Lane na niyakap naman ni Sir David.

Naaalala ko kung paano kasipag alagaan ni Nurse Lane si Fife. Wala kaming narinig na kahit isang reklamo mula sa kanya kahit alam naming napakahirap ng trabaho nya. He always served Fife with the warmest smile kaya rin siguro never din naming nakitang nanghina ang loob ni Fife. Tuwing gabi pa, sya lang at si Lola Leny ang laman ng prayer room dahil walang humpay ang pagdarasal nila para kay Fife.

Naglakad na kami papunta sa elevator kung saan naghihintay ang security detail pati na rin ang butler ng pamilya na si Spencer. Sila ang maghahatid kay Nurse Lane. Nakaabang na din duon ang iba ko pang mga utol na nagpasalamat rin kay Nurse Lane sa lahat ng naitulong nya.

Inabot ko na rin sa mga security namin ang bags ni Lane habang nagpapaalam na si Nurse Lane kila Tons, D, at Gab.

Buti pa sila, naka-akap kay…..

Shit! Humarap sya sakin.

Nagtinginan tong mga utol ko na nakangisi. Mga gago talaga tong mga to.

“Sir Marco. Lagi ko po kayong ipag-ppray….” sabi ni Nurse Lane habang inabot nya ang mga kamay ko.

Ang lambot ng mga kamay nya….

Sobra….

“Sana po yung kinuwento po sakin ng mga brothers nyo, sana po makuha nyo na.” biglang sabi nya.

A-A-Ano???? Kitang kita ko ang mapang-asar na ngiti ng mga lokong to nang biglang….

Niyakap nya ako.

Mabilis lang pero damang dama ko. Para syang kumot na yumakap sa kin….

“Sige po mga sirs. Mauuna na po ako. Salamat po ulit sa lahat…” sabi ni Nurse Lane nang pumasok na sya ng tuluyan sa loob ng elevator.

Para akong nauutal na may gustong sabihin pa pero nagsara na ng tuluyan ang elevator.

“BRO WHAT THE FUCK?! ANDUN NA EH!” inis na sabi ni Gab pagkasarang pagkasara ng elevator.

“Bro. Wag ka nang dumagdag sa brokenhearted list… Ako lang dapat ang nandun… “ tapik sakin ng malungkot na si David bago ito tuluyang bumalik sa kwarto nya.

“Tangina pre, di ko talaga alam bakit ganito!!!” inis na sabi ko sa mga utol ko.

“Anong gagawin ko brad?!” nagtanong ko kay Derrick.

Alam kong sa mga kapatid ko, dito talaga ako makakakuha ng pinakamatinong sagot.

“You go after him! Ano pang hinihintay mo?!” sagot nya sakin.

“What are you standing there asshole? GO THE FUCK DOWN!!!” malakas na bulyaw sakin ni Tony.

Tangina pinagtutulungan ako ng mga gagong to ah. Kundi hindi lang talaga kay Nurse Lane.

Mabilis kong pinipindot-pindot yung button sa elevator pero ang bagal!!!

Tangina bahala na!!!

Tumakbo ako pababa sa stairs. Halos malanta ako sa pagod dahil galing pa ako ng 57th floor.

Mabilis kong binuksan ang fire exit at nakasalubong si Nurse Lane kasama ng kanyang security detail.

“Master Marco, what happened?!” pag-aalala ni Spencer na nakita akong hingal na hingal at pawis na pawis.

“A-A-Ano po yun Sir ? Ano pong nangyari??!!” pag-aalala rin ni Nurse Lane na hinawakan pa ang mga braso ko.

“Uh.. Nurse Lane… P-Pwedeng… Pwedeng makuha yung number mo?” tanong ko.

Ang bilis ng heartbeat ko hindi dahil sa pagod kundi sa kaba…

Pigil na pigil naman sa tawa si Spencer pati ang mga security detail na kasama ni Nurse Lane.

“N-Number ko po?” takang taka si Nurse Lane.

“Oo… Ano kasi… Baka alam mo na.. Kailanganin ulit namin ng private nurse.” sabi ko nalang.

“Master Marco, you didn’t think we already have all his information stored in the Sandoval database? I can give it to you later if you like.” sagot sakin ni Spencer.

OO NGA PALA! ANG BOBO NG ALIBI MO MARCO!

“Ah oo nga pala.. Hehehe….” napakamot nalang ako ng ulo habang nakatingin sakin si Nurse Lane.

FUCK!

FUCK!

FUUUUCK!

Anong sasabihin ko? Nakahintay lang sya sakin!

“Uhm pero bigay ko na rin po ngayon Sir Marco. Okay lang naman po. Wala naman pong problema.” ngiting sabi nya.

SOBRANG GANDA NG NGITI NYA! SHIT!!!

“Oh okay… Uhmmm wait.. let me… let me get my….” sabi ko habang inabot ko sa bulsa ko yung phone ko.

“S-S-Sir Marco? Okay lang po kayo?” pag-aalala nya.

Tangina bakit kasi nanginginig tong mga kamay ko?! Nakakahiya!

“Uh? Sige Nurse Lane.. Kunin ko na….” para akong natutuyuan ng lalamunan at hindi ako makatingin sa kanya.

Nakuha ko na sa wakas yung number nya.

Save number… Babyyy… Yan! Perfect!

“Master Marco….”

“Master Marco….”

“Sir!” narinig kong nagtaas ng boses si Spencer. Kanina pa pala ako nakatitig at nakangiti lang na parang tanga sa harap ni Nurse Lane.

“Are we cleared to leave now?” madiin nyang tanong.

“Huh? ….Oo, sorry…” hilaw kong ngiti ng tumabi na ako sa gilid para mapadaan na sila.

Sinundan ko ng tingin ko si Nurse Lane habang papasok sya sa sasakyan.

Kumaway pa sya sakin bago tuluyang umandar ang sasakyan nila.

Hindi ako papayag na ito na ang huling pagkikita namin.

Hinding hindi.

End

of

Marco’s

POV

Dahil na rin sa magandang diskarte ni Marco ay nagkaron na sila ng komunikasyon ni Nurse Lane maski umalis na ito sa FG Towers. Bihira lang makasagot sa kanya si Nurse Lane sapagkat naging abala na rin ito sa pagbabalik nya sa trabaho nya sa ospital.

Nagiinuman isang gabi ang magkakapatid. Sa mga panahong ito ay hindi pa rin masigla at sumasama-sama sa kanila si David na hanggang ngayon ay nababalot pa rin ng lungkot dahil sa paglisan ni Fife.

“Ay bro, patingin nga nung palettes na ginawa mo. Tingnan ko lang kung pwede syang gamitin sa cover art. Bayaran kita bro promise.” sabi ni Gab.

“Gagi, kahit wag na.” sagot sa kanya ni Marco na inabot ang phone sa kapatid.

“Si David pare, kumusta?” tanong ni Marco kay Tony.

“Oh well. Nothing much. Still the same old dull one. Well, he’s extra dull since Fife left.” sagot ni Tony.

“Gago ka talaga Tons alam mo yun.” sagot ni Derrick.

“Grabe rin kasi pinagdadaanan ngayon ni David. I can’t imagine how hard it is for him.” sagot ni Gab bago inumin ang hawak nyang vodka.

Natahimik sandali ang mga binata habang nag-aalala sa kapatid nila.

“Maiba ako bro, kumusta na kayo ni Nurse Lane?” biglang tanong ni Derrick.

“Huh? Kami? Okay lang. Chill lang…” tipid na sagot ni Marco.

“What do you mean chill? Like? Kayo na?” tanong ni Tony.

“Basta bro. Mahirap i-explain….” hingang malalim ni Marco.

“Sus. If I know, he turned your ass down.” pang-aasar ni Derrick.

“Ulol. Hahaha!” sagot ni Marco.

“Ah ito nalang bro. Check natin DMs nya. HAHAHA!” malokong sabi ni Gab.

“Yeah dude. Go! Check on their DMs and shit!” sulsol ni Tony.

“Gago bro akin na yan! Hahaha!” pilit na kinukuha ni Marco ang phone mula sa mga kapatid.

“Baby?” basa ni Derrick.

“Ay puta babyyyy! Nice one broooo! Hahahahaha!” tuloy na pang-aasar ni Gab.

“Wag mong buksan tol tangina!” inis na sabi ni Marco.

Binasa nila ng mabuti ang mga messages habang patuloy sa paghawi kay Marco na pilit pa ring inaabot ang phone nya.

“Good morning Nurse Lane!” pagbasa ng malakas ni Derrick.

“Kumain ka na ng breakfast mo Nurse Lane?” sunod na basa naman ni Gab.

“Sana hindi ka pagod sa work.” huling basa ni Tony.

“Putangina bro akin na yang phone ko mga gago talaga kayo!” hindi na mapinta ang mukha ni Marco.

“Bro seriously? You don’t fucking text us like this! Hahahaha!” pang-aasar ni Gab.

“Shut up dude.” inis na sagot ni Marco sa kanya.

“The fuck bro? Tapos ang nireply lang sayo ni Nurse Lane thank you at God bless?!” litong tanong ni Tony.

“Gago Tons, kahit anong itext sa kanya ni Marco puro God bless lang reply sa kanya ni Nurse Lane. TANGINAAAAA HAHAHAHAHAHA!!!!!” napakalakas na tawa ni Gab. Halos hindi na rin makahinga kakatawa si Tony at Derrick.

“Mga ulol. Baka busy lang kasi….“asar na sagot ni Marco nang bigla na namang tumunog ang phone nya.

“Ay gago nagtext si Nurse Lane!” pagsiko ni Gab kay Tony at Derrick na bumalik bigla sa pagsilip sa phone ni Marco.

“Huy gago! Akin na yan!” sa wakas at nakuha na ni Marco ang phone nya bago pa man nabasa ng tatlong mapang-asar nyang mga kapatid ang message ni Nurse Lane.

Hindi mapakali si Marco dahil ito ang unang beses na si Nurse Lane naman ang nagtext sa kanya ng una.

Kagat labi nyang binuksan ang message at ngiting binasa ang message.

Abang na abang ang taltong mokong na kapatid nya sa ikukwento ni Marco na unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi.

“Oh bro? Anong sabi?” tanong ni Derrick.

Napakamot nalang ng ulo sa inis si Marco habang sya na mismo ang nag-abot ng phone nya kay Tony para makita rin nila ang message.

“God is always watching you. God always loves you. He will ease your burden and will let you see the light. Pass this prayer to 20 people and He will….HAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA!!!!” hindi na matawid ni Gab ang pagbasa dahil sa sobrang kakatawa na halos maluha-luha na sila.

“Bro! Anong nangyayari sayo? Where’s that…. Where’s that Marco Sandoval angst pare?!” akbay sa kanya ng natatawa-tawa pa ring si Derrick.

“Ewan ko ba bro. Pagdating sa kanya… Iba eh. Parang ang hirap bigla. Parang gusto ko ang ayos ko dapat sa kanya. Hirap i-explain…“sagot sa kanya ni Marco.

“Tawagan mo kaya bro…” panukala ni Gab.

“Baka busy yun baliw.” sagot ni Marco

“Have you tried calling him before?” pagsingit naman ni Tony.

“Di pa.” tipid na sagot ni Marco

“Yun naman pala eh. You’ll never know until you tried it pare.” bilin sa kanya ni Derrick.

Napatigil lang si Marco at napaisip.

“Ano bro? Tangina anong oras na oh. Baka tulog na yun.” sabi ni Gab.

“Hindi pa yun bro, Nurse Lane is still typing another chain prayer to send to Marco. Hahahaha!” biro ni Tony.

“Teka lang kasi. Nag-iisip ako….” hindi mapakali ang mga mata ni Marco kakaisip.

“Bro, diba nurse sya. You can ask a million questions or favors to him.” pagtulong sa kanya ni Derrick.

“Ah alam ko na! Teka teka teka….” mabilis na tinawagan ni Marco si Nurse Lane. Video call ang ginawa ni Marco since gustong gusto nya na rin talagang makita si Nurse Lane lalo na’t wala itong kahit anong social media account.

“Seryoso ba bro? Wala talaga sya kahit Facebook or Instagram? Weird…” tanging nasambit ni Gab.

Nagayos pa ng kaunti si Marco kaharap ang phone nya habang hindi pa sinasagot ni Nurse Lane ang tawag.

“Hi!?” alanganing bungad ni Marco.

Parang mga bata namang nagtulakan ang malolokong sila Gab at Tony habang seryosong ginagabayan sya ni Derrick.

“Hello po Sir Marco! Good evening po! Yes po ano po yun?” magiliw na bati sa kanya ni Nurse Lane.

“Pwedeng Marco nalang? Hindi ka na rin naman nagwowork dito. Medyo awkward kasi…“malambing na banat ni Marco.

“Nako hindi ko po ata kaya yun. Pasensya na po….” pagtanggi ng magalang na si Nurse Lane.

“Ah o-o-okay… Hehehe…” torpeng sagot ng sigang si Marco.

“Uhm? Asan ka ngayon?” tanong ni Marco.

“Nandito po sa work. Pero pauwi na rin po.” sagot ni Nurse Lane habang ipinakita nya ang iba pang workmates na kasama nyang nagliligpit.

“Bro,check if there are other guys around…” bulong sa kanya ni Derrick.

“Sir Derrick? Hi po!!!” masayang pagkaway ni Derrick. Pinakita na rin ni Marco si Tony at Gab na nagiinuman pa rin.

“Hi po Sir Gab and Sir Tony!” bati nya rin sa mga ito.

“Hi Nurse Lane. Sagutin mo na daw utol namin. Please daw.” biglang sinabi ni Tony na medyo malakas na ang tama ng alak sa katawan.

“A-A-Ano po yun?” litong tanong ni Nurse Lane.

“Hahaha! Gago ka talaga bro!” bulong ni Gab kay Tony.

“Uh? Eh? Wala wala. Wag mo nalang pansinin yun… May.. May itatanong lang sana ako…“kabadong ngiti ni Marco.

“Pwede daw bang manligaw Nurse Laaaane?! HAHAHAHA!” pagsingit muli ni Tony.

“Bro….” gigil na turo ni Marco sa kapatid.

Hindi na rin mapinta ang mukha ni Nurse Lane dahil sa kalituhan.

“Ano kasi. Pwedeng magpaturo ng life support. Ano kasi. Gusto ko sanang matuto para just in case may mangyari sa family ko. Alam mo na… Hehehehe….” palusot ni Marco.

“Ehem liar.” kunwaring nasamid naman si Gab.

“Gab. Just shut the fu––” nawalan na ng control si Marco ng tuluyan ng biglang sumagot sa kanya si Nurse Lane.

“Pwede naman po Sir Marco. I-rerefer ko po kayo sa Red Cross if you like….” offer ni Nurse Lane.

“NO! NO!” malakas na pagtutol ni Marco na pumukaw sa atensyon ng lahat.

“Sir? May problema po ba?” pagtataka ni Nurse Lane.

“Huh? W-Wala. I mean… Pwede bang…. Ikaw nalang?” tanong ni Marco.

“Ikaw lang daw sapat na. HAHAHAHA!!!” singit naman ni Tony mula sa malayo.

Imbis na mainis ay natawa na rin si Marco ng nakita nya na natatawa nalang din si Nurse Lane.

“Sobrang joker nyo po talaga! Hahahaha! Pero sige po, pwede naman po ako tomorrow afternoon kung ako nalang po magturo sa inyo sir.” pagtawa ni Nurse Lane.

“What if I tell you I’m not joking…” biglang swabeng banat ni Marco.

“BOOOOOOM!!!!” malakas na hiyaw ni Gab at Tony.

“Yun oh! Nice move bro!” biro sa kanya ni Derrick.

Napanganga nalang sa gulat si Nurse Lane sa sinabi ni Marco sa kanya.

“So I’ll pick you up in the hospital tomorrow after your work ah.” sabi ni Marco na bumalik na ang kumpyansa sa sarili.

Napatango nalang ang biglang-bigla na si Nurse Lane.

“See you tomorrow?” gwapong pagngisi ni Marco nang sumingit pa si Derrick, Tony at Gab.

“Bye Nurse Lane!!!” sabay sabay na sabi ng tatlo.

Kitang kita nila kung paano natameme si Nurse Lane sa tindi ng banat ni Marco na bawing bawi sa kaninang pananahiya sa kanya.

Tinapos na ni Marco ang tawag.

“BAWING BAWI BRO TANGINAAAA!!!” akbay sa kanya ni Gab.

“Kita nyo yun pre? Sabi naman sainyo eh.“pagyayabang ni Marco.

Pagbaba ng phone ni Nurse Lane ay biglang nabalot ng takot ang mga mata nya.

“Tito….” pakiusap nya ng may pumasok na isang lalaki. Sumunod ang isang lalaki rito na may nakakatakot na ngiti kay Nurse Lane.

---

Author’s

Note

Don’t forget to vote and comment on your favorite parts. I’m very much open to constructive criticisms guys ha so if you want to bring up something, feel free to do so. I would appreciate it very much if you can also share this story as well as my other works to your fellow watty readers. See you on the next chapter!

CHAPTER 2 - Wishes And Suspicions

---

Disclaimer

I don’t own any of the photos. All credit belongs to the owners.

---

Lane’s POV

It’s been a long day in the hospital. Kahit hindi ako naka-assign sa ER today, feeling ko tuloy tuloy yung work ko. Mas mahirap pa lalo na’t….

Itinaas ko ng konti ang sleeves ko para macheck yung…

“Uy Lane, pinapatawag ka ni Doc Zaldy.” biglang sumulpot ang kapwa kong nurse na si Pipa.

Mabilis kong binaba ang sleeves ko at naglakad na papaalis.

“Lane? Okay ka lang?” pag-aalala ni Pipa.

“Hmmm? Oo. Sige sige. Ahm Pipa, punta muna ako kay doc ah…” pagtakas ko.

Buong araw kong sinusubukang umiwas sa mga workmates ko. Baka kasi mapansin nila…

Finally at natapos na ang shift ko. Habang naglalakad ako sa hallway, nakita ko na nagkukumpulan yung mga workmates.

Hala.

Pinag-uusapan ba nila ako?

Napansin ba nila?

Pero sure ako…

Natatakpan sya ng scrubs ko…

Sinubukan kong magiba ng way pero too late…

“Lane! Bat ngayon ka lang?” paghabol na tawag sakin ni Ella na kapwa ko nurse.

Alangan akong lumingon pabalik sa kanila nang napansin kong biglang sumulpot kasama nila si Sir Marco. Ang laki ng ngiti sa mga labi ni Sir Marco kaya wala na rin akong choice kundi mapangiti na rin.

Napatingin ako sa mga workmates ko na todo ngiti.

Kanina pa ba sila nag-uusap usap?

Ang daming tumatakbo sa isip ko.

Actually hindi rin ako makagalaw lalo na nung nagumpisang maglakad papalapit dito si Sir Marco.

“Hi…” simpleng bati nya.

“Hi din po… Uhm sir. Saglit lang po ah. May i-fifile lang po ako.“sabi ko habang mahigpit kong hawak sa clipboard na hawak ko.

“Sure. Take your time. Maghihintay ako Nurse Lane. Maghihintay ako….” napakaseryosong sabi nya.

Bakit parang may something? Ganito rin sya last night nung kausap ko sya with his brothers.

Ang awkward kong umalis at dumerecho sa nurse’s station.

Bakit ako natutulala?!

Lord. Help me clear my mind. Please po.

I just shook my head at bumalik sa kailangan kong gawin.

After five minutes, natapos na rin ako sa pagfile. Mabilis kong binitbit yung gamit for first aid tutorial.

“Sir Marco sorry po!!!” hingal kong sabi habang nadatnan lang syang prenteng prente ang upo.

“Huh? It’s okay… Relax….” tipid nyang ngiti.

“S-S-Sige po. Dito na lang po tayo sa room…” sabi ko nang binuksan ko na yung vacant room na malapit samin.

Nauna na akong pumasok at nilatag na lahat ng materials.

“So….” bungad nya pagpasok na pagpasok nya sa room.

“Wala kang lakad after work?” simpleng tanong nya.

Napatigil ako sa pag-aayos…

Anong isasagot ko?

Sabi ni Lord bawal magsinungaling….

Pero kasi….

Ah basta alam ko bawal magsinungaling….

“W-W-Wala po sir… B-B-Bakit po?” mautal-utal kong sabi.

“I see…. Wala lang… Ano Nurse Lane? Start na tayo?” tanong nya.

Bakit may smirk sa mukha nya?

Anong ibig sabihin nun?

Napapraning na ata ako.

Kanina pang umaga tong kapraningan ko…

Napatingin nalang ako ulit kay Sir Marco na nakaabang lang sakin.

“Ay sige po sir. Start na po tayo…” bigla kong kuha sa gamit na nasa lapag para maexplain sa kanya.

“Tapos ito naman po Sir Marco…” pagpapatuloy ko ng explanation sa kanya ng napansin kong sa periphery ko na nakangiti lang sya sakin.

Nakikinig ba talaga tong si Sir Marco???

“Sige po Sir Marco. Ano po ulit yung mga dapat natin i-check muna?” tanong ko bigla sa kanya na nagpawala ng ngiti nya.

“H-H-Huh? Ano… Uhm. Yung…. Ano nga ulit yun?” napakamot nalang sya ng ulo.

“Airway. Breathing and Cir––…” itutuloy ko pa sana ng sumingit si Sir Marco.

“Circulation! Tama? TAMAAA???!!” ang laki ng ngiti nya. Alam nyang tama sya. Hahaha! Ang cute nitong si Sir Marco kahit kailan.

“Yes sir. Hahaha! Tama po!“masayang sagot ko sa kanya.

“Sabi sayo eh. Nakikinig talaga ako eh…” sagot nya habang halos para na nya akong tinitingnan ng maigi.

Lane.

Focus.

Kaya mo yan.

Kahit…

Kahit na ganyan sya makatingin sayo…

Tinuloy ko nalang talaga yung discussion.

“Uh Nurse Lane. Gusto ko na kasi matutunan yung…” sabi nya habang ngumunguso sya sakin…

“A-Ano po?” tanong ko.

Ano yun?

Bakit sya ngumunguso sakin?

Napapanguso na rin ako tuloy kakatanong sa kanya.

“Yung ano… Yung bubuhayin mo… Yung may alam mo na… Yung may…” ngumuso na naman sya.

AH GETS!

“Ah sir. CPR po?” tanong ko.

“Yun! Huli mo!” ganado nyang sagot.

“Dun na po tayo?” tanong ko.

“OO NURSE LANE. DUN NA. DUN AKO EXCITED TALAGA EH. GUSTO KO TALAGANG MA-TRY YUN EH….” excited nyang sabi nang natigilan sya at parang nagulat din sa mga nasabi nya.

I mean… Gusto kong matutunan. Tama… Hehehe… Gusto kong matutunan… “sagot nya na may hilaw na ngiti.

So yun na yung nadiscuss ko.

“Sige sir. Try na po natin…” sabi ko nang napansin kong hindi na sya mapalagay sa pwesto nya.

Nagcheck pa sya ng hininga nya.

“Uh? Okay lang po kayo Sir Marco?“tanong ko sa kanya.

“Wala. Chinecheck ko lang yung hininga ko. Baka kasi. Alam mo na. Mabahuan ka. Nagtoothbrush naman ako Nurse Lane don’t worry…” ngiting paninigurado nya.

“H-H-Hindi ko po magets sir…” sagot ko sa kanya.

“Syempre diba.. Sa demo.. Lam mo na. Kapag nag ano na tayo…” kabadong sabi nya.

“Ah sir. May dummy po tayo for that sir. Malinis naman po ito. Bagong bago po ito. Kayo pa lang po makakagamit nito.” sabi ko nang nilabas ko yung bagong dummy na nakalagay sa loob ng box.

Hala.

Ano nangyari kay Sir Marco?

Para syang nalugi na ewan?

Ayos lang ba sya?

Ipagpray ko talaga tong si sir mamaya.

Hindi naman na sya umimik after kaya tinuloy ko nalang yung demo.

After a few more minutes, natapos na rin kami sa lahat.

Hindi ko lang sure talaga kung may natutunan si sir.

Pero sana naman talaga meron para magamit nya dun sa mga sinabi nya.

Naglakad na kami papalabas ng hospital.

“Salamat ulit Nurse Lane ah. Pasensya na rin kanina kung medyo awkward sayo. Pati sa abala… “sabi nya habang patuloy pa rin kami sa paglakad.

“Ito pala Nurse Lane. Okay na ba to? I’m not quite sure about the fees eh. Sorry…” sabi nya nang may inabot syang envelope.

Alam kong cash ang laman nun.

“Nako Sir Marco. Wag na po… Hindi ko po matatanggap yan…” pagtanggi ko.

“Huh? Eh na-abala kaya kita. You should’ve been on your way home kanina pa kung hindi kita inabala.“sagot nya.

“Okay lang po yun. I’m more than glad to help. Nakakatuwa nga po yung intentions nyo to learn talaga…“sagot ko.

Para namang nasamid bigla si Sir Marco.

“Oh Sir! Ayos lang po kayo?” pag-aaalala ko.

“Uh? Eh? Wala to. Na ano lang. Nasamid lang…” sabi nya habang hindi mapinta ang mukha nya.

“Sigurado po kayo?” pag-aalala ko na sinagot lang nya ng pagtango.

“S-S-Sige po. Ah Sir Marco, I’ll go ahead na po. Ingat po kayo pauwi…” sabi ko nalang.

“Wait….” sabi nya nang inabot nya ang kamay ko.

Napatingin ako sa hawak nya.

Ganun din sya.

Napabitaw sya sa kamay ko.

“Sorry…” tanging nasabi nya.

“Ano kasi….

Hatid na kita…“pagpapaalam nya.

“Okay lang po Sir Marco. Salamat nalang po.” ngiting sagot ko.

“I insist. This is the least I can do… Hindi mo na nga tinanggap yung fee eh.” sabi ni Sir Marco.

“Eh kasi sir…” nahihiya ko pang sagot.

“Bahala ka. Masamang tumanggo sa blessings…” sabi nya.

Wait.

Oo nga.

Tama si sir.

Pero baka kasi….

“Ano Nurse Lane? Sige ka. Magagalit sayo si Lord. Tumatanggi ka sa blessing nya.“sabi nya.

Bahala na.

“O s-s-sige po. Payag na po ako. Pero sir, baka kasi mabigla kayo sa place namin. Hindi po kasi ganun kagandahan….” sinabi ko na agad.

“Ano ka Nurse Lane. Walang kaso yun. What’s important is I can drive you home safely tonight. Lalo na medyo late na rin. Maraming mga gago dyan…” sagot nya.

Kung alam nyo po lang Sir Marco…

“Hey? Let’s go?” yaya nya.

Patay. Siguradong pagtitinginan kami nito.

Ang ganda ng dalang sasakyan ni sir. Takaw tingin to sa lugar namin.

“After you…” ngiti nya akong pinagbuksan ng pinto.

Hindi ako mapakali sa upuan ko. Kahit na sobrang ganda dito sa loob ng sasakyan na dala ni Sir Marco.

“So san ba tayo?” tanong ni Sir Marco.

“Sa Pandacan po sir….” sagot ko.

Nagumpisa na syang magpaandar ng sasakyan.

“So sinong…” may itatanong pa si Sir Marco kaya lang natigilan sya nang napansin nyang nilabas ko na yung rosary ko to pray for our safety.

Kailangan kasi talaga yan.

“Ooops… Sorry… Hehehe…” nahiya sya bigla.

“Ay sorry po sir.“sagot ko.

“No no no. It’s okay… Go on…“sabi nya bago sya napabuntong hininga.

Tahimik lang sya habang taimtim akong nagdadasal.

Nang napansin nyang binalik ko na sa bulsa ko yung rosary ko ay nagsalita na rin sya.

“You really like praying a lot…” pag-uumpisa nya.

“Importante po kasi sakin na lagi kong nakakausap si Lord. Magthank you po lagi pati po magpray para po sa mga iba. Ako na po nagppray para sa kanila.” sagot ko.

“That’s so kind of you… Anyways… Uh Nurse Lane? Since wala ka naman pasok bukas, okay lang ba if we can like… You know… Go out?” mautal-utal nyang tanong.

“P-Pano nyo po nalaman na off ko tomorrow?” tanong ko rin.

“Ah nakwento sakin ni Nurse Ella kanina…” sagot nya.

Si Ella talaga kahit kailan!

“Oh okay po… Hehehehe…” alangan kong ngiti.

Huminto ang sasakyan sa stoplight.

“So is it a yes?” tanong nya sabay lapit at titig sakin.

“S-S-Sige po.” sagot ko pero hindi ako makatingin sa kanya talaga.

Bakit ang bilis ng heartbeat ko?

Parang nanunuyo yung lalamunan ko sa kaba.

Lane.

Breathe in.

Breathe out.

Kaya mo yan.

“Great! I promise you’ll have fun tomorrow.“simpleng ngiti nya.

Bakit ganun makangiti si Sir Marco?

Nakakahawa…

“Okay po.. Ay sir… Dito nalang po ako… Hindi rin po kasi pwede yung sasakyan nyo kasi sa eskinita lang po kami nakatira…” nahihiya kong sagot.

Hindi nga ako nagkamali.

Sobrang daming nakadungaw sa mga bintana ng mga kapitbahay namin. Lahat nakatingin samin.

“Are you sure? Hatid na kita sa inyo. I’ll just park here.” sabi nya.

“Nako sir. Wag po! Marami po ditong mga magnanakaw. Kaya ko naman na po…” ngiti kong pagsigurado sa kanya.

“Oh sige… Basta ingat ka ah…“sabi nya na sinuklian ko nalang ng ngiti bago subukang buksan ang pinto.

“Wait. I’ll get the door for you…” nagmadali syang lumabas ng sasakyan nya para pagbuksan ako ng pinto.

Mas lalo tuloy dumami yung mga sumisilip-silip samin.

“So? I’ll see you tomorrow?” ngiting tanong nya.

“Opo sir. Hehehe…” kabado kong ngiti lalo na nung natanaw ko sila Tito Barry kasama ng mga kainuman nya sa kabilang kanto na nakatanaw rin samin.

“Goodnight….” seryosong sabi nya.

“G-G-Goodnight din po sir. Salamat po talaga sa paghatid.” sabi ko sa kanya.

“No worries. Basta ikaw Nurse Lane…” sabi nya.

“Ingat po sa pagdrive sir. Sir text nyo po ako kapag nakauwi na po kayo ah…“paalala ko sa kanya.

Naglakad na sya pabalik sa sasakyan nya.

“Sweet naman…..” biglang sabi nya.

Wait.

Tama ba yung sinabi ko.

Hala.

Nagpapanic na ako!

Pero diba dapat ganun talaga?

Wait.

Nalilito na ako.

“Joke… Relax lang Nurse Lane. See you tomorrow…” sabi ni Sir Marco bago sya tuluyang umalis.

Pagkaalis na pagkaalis ni Sir Marco ay nakita kong tumayo si Tito Barry papunta sakin.

Nanginig ang lahat ng kalamnan ko sa kaba.

Napahawak nalang ako sa rosary sa bulsa ko at pumikit.

End of Lane’s POV

Marco’s POV

Wow. That was quite a night.

Kahit ang dami kong times na napahiya sa harap nya, Nurse Lane never made me feel embarrassed.

Siguro rin kasi napaka-unsuspecting nya. But that’s what makes him so special.

He’s unassuming.

Sobrang effortless lang.

Pero sobrang madasalin pala talaga nya.

I was about to make my move kaya lang si Lord kaagaw ko sa time nya.

Pano naman ako mananalo dun diba?

Pero what’s important is I can have more time with him.

YES!!!

BUTI TALAGA PUMAYAG SYA!!!!

The moment I reached home, tinext ko na agad sya sa time na dadaanan ko sya sa kanila.

Kaya lang sabi nya mag meet nalang daw kami somewhere…

I mean everything is cool pero when it comes to his place, his family, parang hindi comfortable si Nurse Lane.

Ewan ko ba.

Maybe I’m just overthinking.

Ah basta.

Magkikita ulit kami bukas!

The next day, I was waiting for him in this nice park we agreed to meet up.

Asan na kaya yun?

Halos mabali na yung leeg ko kakalingon.

“Sir?” biglang may boses akong narinig sa likod ko.

“Uy! Andyan ka na pala!” napatayo ako sa bench na kinauupan ko.

“Sorry po sir. Medyo late po. Hehehe… Nahirapan po kasi akong makasakay kanina… Kanina pa po kayo dito!?” kabadong tanong nya.

Kahapon ko pa napapansin to kay Nurse Lane.

Parang ayaw na ayaw nyang may naabala sya kahit sobrang liit na bagay.

Ang bilis nyang mag-sorry kahit sa mga bagay na hindi naman nya kasalanan.

Weird.

Tapos…

Bakit…

Bakit balot na balot sya?

Bakit nakalong sleeves sya? Eh ang init init ngayon.

“San po tayo pupunta sir?” tanong nya na nagpawala sa iniisip ko.

“Uh? Ah basta… I got you… Just trust me.” sabi ko ka sa mahal ko. I mean kay Nurse Lane na sinagot lang nya nang pagtungo.

Tangina bakit sobrang cute nya kapag ginagawa nya yun?!

Nawawala pagiging siga ko dito eh…

Bitbit ko naman ngayon si Harry… Yung paborito kong motor.

Hindi pa makapaniwala si Nurse Lane na magmomotor kami.

“Wag ka mag-alala. I’ll be extra careful… Ayoko atang may mangyari sayo….” sabi ko sabay abot sa kanya ng sarili nyang helmet.

Umupo na ako na sinundan naman nya.

“Wait lang po Sir Marco. Sa-San po ako kakapit?” tanong nya.

Kinuha ko yung dalawang kamay nya na nakapatong lang sa lap nya.

Dinala ko ang mga kamay nya sa akin para makascore ako.

Ay hindi pala.

Para mas safe sya.

Pero putangina kahit hindi mahigpit yung kapit nya sakin, solve na solve na ako.

“Hold tight mahal…” sabi ko mula sa helmet ko.

“Ano po?” tanong nya.

“Walaaa…“sabi ko nang pinaandar na yung motor.

Dadalin ko sana sya sa exhibit ko ngayon which is already on its last week of run pero nang may nakita syang simbahan along the way….

Alam ko na…

Kailangan namin dumaan muna duon.

“Dito po tayo sir?” tanong ni Nurse Lane nang bumaba na kami sa motor.

“Hahaha! Hindi talaga… Pero hindi kita matiis eh… Parang magagalit ka sakin kapag nilagpasan lang natin tong church..” biro ko.

“Nako sir hindi naman po. Napatingin lang po kasi ako hindi pa po ako napapadpad dito.” sagot nya sakin.

“Perfect. First time ko rin naman dito. Let’s go check it out.” yaya ko sa kanya.

Napansin namin na halos kami lang ang laman ng church na to.

“Ang ganda dito…” sabi ni Nurse Lane nang makarating kami sa garden area.

It looks so tranquil I think I can even paint here.

He took a couple of candles and lit it.

I let him have his prayers pero I can’t help but notice…

Bakit ang dami ata….

Anyways, I decided to grab my own candle and have a little prayer.

I closed my eyes and focused on my prayer.

Pero I can’t help but open my eyes a bit and steal glances sa kaharap ko.

Bakit kasi sobrang perfect ng mukha nya???!!!!

“Okay na po sir…” he smiled at m.

Damn it.

Everytime talaga na ngumingiti sya sakin tapos nawawala ang mga mata nya, iba yung tama sakin eh.

Iba talaga…

We decided to go.

“Uh? Nurse Lane, bakit nga pala ang dami nung candles na ginamit mo?” tanong ko.

“Ah yun po? Para po kasi sa mga patients ko po yun. Naniniwala po kasi ako na kapag first time nyo sa isang church, you need to make a wish and that wish will definitely come through.” sabi nya.

“Talaga?! Sana nga!!!!” sabi ko.

Yes!!! Tamang tama!!! Sya talaga yung winish ko kay Lord.

Buti nalang Marco!!!!

Galing mo talaga!!!

“Hahaha! Bakit po sir? Ano po yung wish nyo?” masayang tanong nya.

“Secreeeet. Hahahaha!” biro ko sa baby ko.

“Hahahaha! Kung anuman po yan, sana po talaga magkatotoo…“sagot nya habang tuloy ang lakad namin palabas.

“Well it depends on you…” bulong ko.

“Ano po yun sir?” tanong nya.

“Walaaa. Let’s go?” aya ko na sa kanya.

We hop in my motorcycle and went ahead to The Marcellus Museum.

We walked in and the I saw how his jaw almost dropped.

“Alam nyo po Sir Marco sobrang tagal ko na pong gustong pumunta rito. Lalo na nung nalaman ko pong may mga paintings and sculptures kayo nakadisplay dito.“sabi nya.

Sweet naman ng mahal ko.

“Ano pong story behind this painting?” tanong nya.

I answered all of his questions.

Sobrang sulit na naisama ko sya dito.

Tangina mas magaling pa syang magtanong kaysa sa mga art critics kuno.

Tas sobrang ganda pa.

Badtrip. Ang perfect!!!

We spent the entire afternoon touring the entire museum.

Ang saya ng mga mata nya.

Parang ngayon lang sya naka experience ng ganito.

And I’m glad I’m with him to witness all this priceless smiles.

Shit talaga. Parang nakakatunaw ng puso yung warm smiles nya.

Plus he’s extremely soft spoken.

Babae ata to eh.

Hay…

After a while, we decided to drive my baby home.

“Thank you po talaga Sir Marco ah. Sobrang nagenjoy po ako!” sabi nya nang binalik na nya ang helmet nya sakin.

“It’s my pleasure baby…” bigla kong nasagot.

“Baby?” litong tanong nya.

SHIT!

SHIT!

SHIT!!!

Bobo ka talaga Marco.

Patapos na eh. Ayos na eh. Sumabit pa.

“Ah. Hindi I mean, b-bye… Hehehe…” napakamot nalang ako ng ulo.

“S-Sige po. Una na po ako….” ngiting sabi nya.

Finally naglakad na sya papunta sa kanila.

Habang nagliligpit ako ng pinagamit kong helmet ay may narinig akong parang malakas na kalabog sa bandang bahay nila Nurse Lane.

Ano yun?!

Sobrang lakas.

Parang may bumagsak na mabigat na bagay.

Parang may nabasag pa nga ata.

Naglakad na ako papunta sa bahay nila para i-check si Nurse Lane.

Malapit na ako sana nang may sumalubong sakin na isang di ko kilalang lalaki.

Pumuwesto sya sa paraan na parang hinaharangan nya ako at ayaw pasilipin ang nangyayari sa loob.

Nasan si Nurse Lane?

Sino tong lalaking to?

“Uhm sir. Pasensya na po. Ako po yung kaninang kasama ni Nurse Lane.” pagpapakilala ko.

“Ah ganon ba. Ako si Barry. Tiyuhin nya. Bakit? Anong kailangan mo?” tanong nya na parang naiinis pa.

“May narinig po kasi akong kalabog sa inyo. Ayos lang po ba kayo? Si Nurse Lane po?” tanong ko habang pilit kong sinisilip kung nasan si Nurse Lane pero talagang hinaharangan ata ako nitong uncle nya.

“Ah wala yun. May dumaan lang na ano…. Na pusa. Diba Lane?” tawag nya kay Nurse Lane pero hindi ito sumagot.

“DIBA???!!! LAAAANE!!!!” napakalakas na sigaw nya sa loob ng bahay.

Halos napaurong ako sa init ng ulo ng uncle nya.

“O-Opo…” narinig kong boses ni Nurse Lane sa loob.

“Ano? Okay na ba? Solve ka na ba o gusto mo papapuskin pa kita?!” sarcastic na tanong ng uncle nya.

Tangina kung hindi lang uncle ni baby ko to kanina pa wasak mukha nito sakin eh.

“S-S-Sige po… Pasensya na po…” tanging nasagot ko habang hindi nawawala ang mabagsik na mga tingin ng uncle nya sakin kahit ang layo ko na sa kanila.

Pero bakit ganun?

May mali eh.

Iba yung pakiramdam ko.

Ang bigat.

Hindi ako mapakali hanggang pag-uwi ko kaya the first thing I did was call Nurse Lane.

I have to check him.

….

….

….

….

Why isn’t he answering?

I tried texting him pero it’s been almost midnight at zero replies pa rin sya.

Fuck.

I need to see him on Monday at work.

Iba talaga yung pakiramdam ko eh.

---

Author’s Note

Thanks for reading this chapter. Don’t forget to vote and comment on your favorite parts. Please share this story with your fellow readers as well.

CHAPTER 3 - Skeletons In The Closet

---

Disclaimer

I don’t own any of the photos. All credit belongs to the owners.

---

Lane’s POV

Dinilat ko ang mga mata ko. Buong lakas kong inabot ang phone ko na nakapatong lang sa counter.

Sinikap ko pa ring mag-ayos para sa trabaho. Kahit half day lang.

Humarap muna ako sa basag na salamin at tiningnan kung halata ba yung….

Yung….

“LANE ANO BA ASAN NA YUNG PERA? TANGINANG BUHAY TO OH.“sigaw ni Tito Barry.

Mabilis kong kinuha yung wallet ko at kumuha ng cash at iniabot kay Tito.

“Tito, m-m-mauna na po ako…” nakayuko kong sabi.

“Dapat lang! Anong oras na! Napakabagal mong bakla ka!“bulyaw sakin ni Tito.

Naglakad na ako sa eskinita namin nang bigla nya ulit akong tinawag.

“Baka dumating mamaya si Denver ah. Umuwi ka dito kaagad!” sigaw nya sakin.

Halos manginig naman ang kalamnan ko sa kaba sa sinabi ni tito.

Pero wala akong magagawa.

Magdadasal nalang ako…

Katulad ng ginagawa ko na ng ilang taon.

Dumeretso na ako sa work.

Sobrang struggle na naman to kung paano ko maitatago to..

Pagdating ko sa work, sumalubong sakin si Gale na isa sa mga kasamahan ko.

“Lane! Good thing you’re here!” bungad nya sakin.

“Bakit? Anong nangyari?” tanong ko.

“Kanina pa sya nandito!” pagdidiin nya.

“Sino?” tanong ko ulit.

“Nurse Lane….” biglang may pamilyar na boses na tumawag mula sa likod ko.

Lumingon ako at nakita si Sir Marco na may bitbit na higanteng teddy bear at bouquet ng roses.

“S-S-Sir…” mautal-utal kong sabi.

Ano to?!

“For you nga pala…” pag-abot nya sakin ng mga hawak nya.

“P-P-Para sakin po?” tanong ko.

Hindi pa rin ako makapaniwala.

Bakit?!

Para san to?!

Narinig ko na rin ang panunukso ng mga workmates ko na nakakumpol na pala at tinatanaw kami mula sa nurse’s station.

“Akala ko di ka na papasok sa work eh…” hayag nya.

“Pasensya na po. May inayos lang po sa bahay…” paghingi ko ng tawad.

“No it’s okay… I understand… Pero…” pag-uumpisa nya habang inabot nya ang mga balikat ko.

“Why weren’t you answering my calls last night? You got me worried sick…” tanong nya.

Kitang kita ko ang pag-aalala nya sa mga mata nya.

“Uhm… Ano po kasi sir… May bisita po kasi kaming du-dumating…” pagsisinungaling ko. Ni hindi ako makatingin sa kanya ng maayos.

Para akong mabibilaukan sa bawat oras na nagsisinungaling ako.

Pero parang mas mahirap sa harap ni Sir Marco kasi ramdam ko talaga yung genuine care nya.

“Are you sure? You know you can tell me anything.” biglang tanong nya.

Hala! Obvious ba yung mukha ko?

“O-Opo…..

“Ah ganon ba… I see…” sagot nya pero halata na hindi sya convinced sa sinabi ko.

“Uh Nurse Lane… Can I ask you for a date tonight?” biglang tanong nya na sinundan ng hiyawan na naman ng mga workmates ko.

Itong mga to talaga!

“Ano po kasi sir… Mag-eextend po kasi ako since ngayon lang po ako pumasok. Baka po… Baka po hindi nyo na ako mahintay…” nahihiya kong sabi sa kanya.

“I’m willing to wait. Kahit gano katagal pa yan…” sabi nya na sinuklian ng mahinang tilian nila Ella at ibang female workmates ko.

Ang bilis ng heartbeat ko.

“Laneeey!!! Ako na bahala sa shift mo!!!” sigaw ni Ella na close friend ko sa work.

“Nako Ella, wag na. Nakakahiya….” sagot ko sa kanya.

“Oo nga Lane, kami na bahala.“dagdag naman ni Gale.

“And for once naman Nurse Lane, magrelax ka naman. Hindi lang bahay nyo, work at simabahan ang lugar sa mundo.” pag singit ni Ma’am Melissa na head nurse naman.

“So is it a yes?” ngiting tanong ni Sir Marco.

Bakit ang lalo syang guma-gwapo kapag ngumingiti sya?

Teka lang Lane.

Tama ba to?

Si Sir Marco to no.

Hindi naman to basta basta kung sinong lalaki.

Lane. Get a hold of yourself.

“Uhm? Nurse Lane?” sinuyo nya ulit ako.

Hindi na ako makahinga.

Papa Jesus.

Mama Mary.

Lord God.

Tulungan nyo po ako!

“S-S-Sige po…” mautal-utal kong sagot.

Bakit hindi ko sya mahindian?

“YES!!!!” malakas na hiyaw nya na nagpatili sa mga kasamahan ko.

Grabe. Parang pinagplanuhan ako ng mga to.

Ilang oras naghintay si Sir Marco sa mga upuan sa floor namin at everytime na dumadaan ako sa harap nya, puro tukso lang naririnig naming dalawa.

Mukhang aliw na aliw naman si Sir Marco sa mga pang-aasar nila samin.

Hay nako tong mga to.

Finally, natapos na yung shift ko.

Buti nalang may spare akong damit sa locker. Nagpalit nalang ako ng mabilis.

“Ella! Help!” bulong ko sa kanya nung nasa locker room na kami.

“Bakit bes?” tanong nya.

“Okay na ba to?” humarap ako sa kanya kasi sobrang alangan ako sa appearance ko.

“Uuuuyyyy nacoconscious syaaaa!!! Hahahaha!!!” pang-aasar sakin ni Ella.

“Ella naman eh. Ano okay lang ba to? Hindi ba ako mukhang ewan? Baka mapagkamalan akong alalay ni Sir Marco kasi.” nangingiti-ngiti kong biro pero deep inside ganun talaga naiisip ko.

“Hmmmm??? Wait. Lagyan lang natin ng konting ganito….. Ayaaaan!!!” sabi nya ng naglagay sya ng konting make-up na hindi ko naman alam kung ano.

I’m openly gay pero isa siguro ako sa mga selected few na walang interest sa make-up.

“Okay na?” tanong ko.

Hindi na ako mapakali sa totoo lang knowing na nandun lang sa labas naghihintay si Sir Marco.

“Bes, kung lalagyan pa kita baka naman pakasalan ka na agad nung date mo sa labas. Masyado ka nang maganda.  Yung tipo mo yung hindi na dapat masyadong pinapaganda kasi baka wala ng matira samin. Hahahaha!!!” biro ulit nya habang hindi ko alam kung paanong ayos ang gagawin ko sa harap ng salamin.

“Ikaw talaga puro ka biro.“sagot ko nang finally humarap ako sa kanya for the last time bago ako lumabas.

“Laneeeeyyy relaaaax. Wag ka na kasing maconscious maniwala ka. Kahit wala kang make-up kayang kaya mong lampasuhin sa ganda lahat ng nurses dito. And I’m not telling you this because I’m your friend, but just because it’s the truth.” pangbobola pa nitong si Ella nang sinamahan na nya ako palabas ng locker room. Bitbit ko na rin yu g teddy bear at flowers na bigay nya sakin.

Paglabas namin ay naka-abang na sa labas si Sir Marco.

“I’ll get this for you…” mabilis nyang kuha sa higanteng teddy bear na bigay nya.

“Bes, please check Mr. Quinto’s chart ha. Kasi may orders si Doc V about changing his meds na.” paalala ko kay Ella habang hila na ni Sir Marco ang kamay ko.

“Oo naaaa!!! Alam ko na yan! Go! Enjoy!” sabi nya nang halos itulak na nya ako na ikinatawa naman ni Sir Marco.

Habang naglalakad kami sa hallway, pasimple syang nagsumiksik pa sa tabi ko.

“Ganda naman masyadooo…” bulong nya sakin.

Uhm?

Anong gagawim ko?

First time lang na may lalaki nagsabi sakin nun.

“K-K-Kayo rin po….” tanging nasagot ko.

“Ako?! Hahahaha! Maganda?!” matawa-tawang tanong ni Sir Marco.

Ugh Lane!!!

Palpak ka talaga kahit kailan.

“I mean… You l-l-look g-g-good po…” mabilis na tingin ko sa kanya.

“Much better….

MUUUUCH BETTEEEER…“ sabu nya nang bigla nya akong inakbayan.

Feeling ko talaga parang sasabog na tong chest ko kasi nagwawala na yung heartbeat.

Napatingala ako sa kanya at nginitian nya lang ako.

Halos mawala na yung mata nya sa init ng smile nya.

For some reasons, feeling ko sobrang safe ko kapag kasama ko sya.

Pinagbuksan na nya ako ng pinto ng dala nyang sasakyan.

Hindi nagtagal at dumating na kami sa isang magarang restaurant. Iniwan muna namin yung flowers and teddy bear sa sasakyan ni sir.

Para akong nanliliit sa ganda ng interiors dito. At alam mong hindi basta basta ang mga kumakain dito.

“Hey? Ayos ka lang?” tanong nya nang finally may lumapit na samin na staff kung saan tinuro na sa amin kung saan ang table namin.

Napakaintimate ng set-up ng buong lugar. Kaya sobrang awkward rin ng pakiramdam ko.

“You like it here?” tanong nya.

“Opo sir. Pero parang sobra sobra naman na po ata.” kabadong ngiti ko.

“Ano ka ba. I only want the best for you…” sabi nya sabay abot sa kamay ko.

“Ang lamig ah…” biro nya.

“Pasensya na po talaga. Hindi po kasi ako sanay sa ganitong high-end places…” ngiti kong sagot.

“Ayos lang yan. Basta relax ka lang….

Soooo….

Aside sa 24/7 na pagdarasal, ano pang ibang hobby mo?“ tanong nya na parang nang-aasar din.

“Hahaha! Grabe naman po yung 24/7. Hahaha! Mahilig din po akong magbasa ng novels.” sagot ko.

“Naks. Ako wala talaga akong tyaga magbasa eh. I guess I’m more of a street smart.” sagot nya.

Street smart na super duper yaman.

Hindi nagtagal at dumating na ang food namin.

Aabutin na nya sana yung fork and knife nang napatigil sya dahil ako naman ang umabot sa mga kamay nya.

“Dear Lord, we thank You for this wonderful blessing You have given us. Me and Sir Marco are humbled with your eternal love and grace. Lord God, lagi Ninyo po sanang bantayan si Sir Marco pati na rin ang buong family nya. Sana po lagi Ninyo syang i-guide sa lahat ng decisions nya. I pray that he will always draw inspiration on Your holy name as he continues inspiring others like me with his masterpieces. I also pray that You hear Sir Marco’s prayers, even those things his heart silently wishes.

We ask all of these through Your most holy name, Lord God.

Amen… “

Dinilat ko ang mga mata ko.

Bigla syang bumitaw…

“Napuwing ata ako…” sabi nya na natatawa-tawa pa habang nagpupunas ng nangingilid na luha sa mga mata nya.

Gulat na gulat ako kasi hindi ko pa nakikitang maiyak si Sir Marco. Sa pagkakakilala ko nga sa kanilang magkakapatid, para sya yung pinakamatapang.

Pero sa nakita ko ngayon, talagang hindi mo rin talaga masasabi na kilala mo ang isang tao until you spend more time with them.

Nagtuloy-tuloy pa ang masayang usapan namin habang nagumpisa na rin kaming kumain.

Sobrang sarap nito!

Thank you po talaga Lord.

Grabe! Hahaha!

Yung last time na nakatikim ako ng ganitong kasarap na pagkain ay nung nasa FG Towers pa ako habang inaalagaan si Sir Fife. Ang sarap din kasi magluto ng mga chefs nila dun.

“… Ikaw ah! Magaling ka rin palang magjoke ah. Hahahaha!” biro sakin ni Sir Marco.

Natatawa pa ako ng hinawi ko ng bahagya ang buhok ko.

Biglang nawala ang ngiti nya.

Bakit?

Anong nangyari?!

“Y-Y-Your arm…..” sabi nya habang halos hindi nya maturo ng maayos ang braso ko.

Napasilip ako ng bahagya hanggang sa narealize ko na lumabas pala ng kaunti yung sleeve ko kaya nakita ni Sir Marco yung malaking pasa sa braso ko.

Mabilis kong tinago ito. Hindi na ako mapalagay kasi naka-abang pa rin sya sa sasabihin ko.

Lane!

Think!

Dali!

“Ay sir, ano lang po to, sumabit lang po. Pero w-w-wala po ito.” sagot ko pero hindi na ako makatingin sa kanya.

“That looks so bad. Bakit hindi mo sinabi sakin?” reklamo nya sakin.

“Hindi po… O-Okay lang po….” sabi ko pero hindi ko pa rin sya ma-convince talaga.

Biglang nagring ang cellphone ko.

S-S-Si Tito Barry….

“Ay sir, excuse me po….“mabilis kong pagtayo sa upuan ko.

“H-H-Hello?“bungad ko nang nakahanap na ako ng tahimik na sulok na malayo kay Sir Marco.

“PUTANGINA KA ASAN KA NA?!” halos mabingi ako sa lakas ng sigaw nya.

“ALAM MO BANG KANINA PA KITA TINETEXT! ANDITO SI DENVER KANINA PA! TANGINA KA KAPAG AKO NALINTIKAN NA NAMAN KAY BOSS ZALDY NITO KASALANAN MO TALAGANG BAKLA KA!” malakas na sigaw nya.

Hindi na mapigilan ng kamay ko na manginig sa kaba habang hawak ang phone.

Kahit ilang beses na to…

Hinding hindi ako masasanay sa ginagawa nila sakin…

Napatanaw ako ng saglit kay Sir Marco na hanggang ngayon ay nakatitig pa rin sakin.

Kailangan ko nang umuwi. Kundi malilintikan na talaga ako.

Nagmamadali akong bumalik sa table namin.

“Are you alright?” napatayo si Sir Marco.

“Sir… Ano po kasi… Kailangan ko na pong umuwi….” pag-uumpisa ko.

“What? We just started….” pagtataka nya.

“Sorry po talaga….” tanging sagot ko.

“Sige. Ihahatid nalang kita sa inyo…” sabi nya.

“Nako sir! Hindi po pwede!” takot na sagot ko.

Hindi na ako mapakali.

Ang tanging alam ko lang ngayon ay dapat kailangan ko nang umuwi. Kung magtagal pa ako dito, mas malilintikan ako kay Tito Barry.

“Hey… Relax…” pagpapakalma nya.

“S-S-Sige po sir… Mauna na po ako….” mabilis kong kuha sa maliit na pouch na dala ko.

Alam kong bastos ang ginawa ko pero hindi ko maimagine kung anong gagawin ni Tito Barry kung hindi pa ako makarating laagad duon.

End of Lane’s POV

Marco’s POV

“NURSE LAAANE!!!” tawag ko sa kanya pero tuloy-tuloy pa rin sya sa paglakad.

Fuck!

Hinanap ko yung waiter namin.

Kumuha nalang ako ng cash sa wallet ko. Kung card pa kasi, it’ll take more time. Hindi ko maabutan si Nurse Lane.

I quickly went after him.

Tangina nasan na sya?!

Pagkatapos kong makita yung pasa nya, mas lalo akong naniwala sa mga speculations ko.

I know this isn’t right.

I know he’s not telling me something.

And I have to do something about it.

Wait….

Sya ba yun?

I saw him on the other side of the road at pumara ng taxi.

Napatakbo ako pabalik sa sasakyan ko.

I followed his taxi hanggang makarating kami sa isang kilalang hotel.

Tumabi muna ako sa isang tabi ng makita kong bumaba na sya sa taxi.

I shouldn’t blow my cover. Mahirap na.

May sumalubong sa kanyang lalaki.

I looked closer at dun ko lang na-realize na yun yung uncle nya na nakita ko kahapon.

That guy looks sketchy as fuck pero I tried not to believe it. Ayokong mag-isip ng masama sa family ni Nurse Lane.

Hanggang sa…

Malakas nyang hinampas sa ulo si Nurse Lane!!!

Nakita kong sinisigawan nya rin ito at hindi nahihiya sa lahat ng taong nakatingin sa kanila.

I can clearly see kung paano nya binubulyawan si Nurse Lane na nakayuko lang!!!

Gustong gusto ko nang lumabas dito sa sasakyan ko pero natigilan ako nang may nakita akong isa pang lalaki na todo naman ang ngiti at iba ang tingin kay Nurse Lane.

Bakit ganito makatingin tong lalaking to kay Nurse Lane?

Sinundan sya ng maraming lalaki.

From the looks of it…

Sigurado ako…

I’m sure they are all armed.

Nabigla ako ng hinablot nya ng napakarahas ang braso ni Nurse Lane at kinaladkad papunta sa loob.

Fuck!

Anong gagawin nila kay Nurse Lane?!

What will I do?!

Fuck!

I can’t clearly go straight to them.

That’s a terrible idea.

Kasi alam kong kapag nagkagulo, hindi lang ako ang mapapahamak kundi pati na rin si Nurse Lane.

Tangina Marco mag-isip kaaa!!!

Tinawagan ko si Nurse Lane.

Yun nalang naiisip kong paraan ngayon.

Shit! Answer the call!!

Laaaane!!!

“He-Hello??” he finally answered the call.

“NURSE LANE! WHERE ARE YOU?! ARE YOU OKAY???!!” I can’t hide the tension on my voice.

“B-B-Basta po…. Okay lang po ako….” sagot nya.

PUTANGINA HIS VOICE IS SHAKING!

HE’S CLEARLY LYING!!!

“JUST TELL ME THE FUCKING TRUTH LANE!” I finally lost it.

Naiiyak na ako ngayon.

I feel so useless.

But I can’t get out of this fucking car!

I can feel his heavy sobbing from the other line.

“Boss… Mamaya na kayo mag-usap ah. May gagawin muna kami….” biglang may ibang boses na narinig ko na sinundan ng malakas ng tawanan ng iba pang mga boses.

That guy ended the call right away. I tried calling again but his phone was turned off.

“PUTANGINAAAAAAA!!!!!” I screamed inside my car.

I’m thinking of calling David since he got contacts with the chief of police. Pero I just can’t risk that knowing Nurse Lane is still with them…

I don’t have a choice but to wait…

Hindi ako umalis sa pwesto ko at hindi ko inalis ang paningin ko sa mga taong lumalabas ng hotel.

One…

Two…

Three hours passed by…

Pero wala pa rin sila….

It’s already 4am at sobrang napapapikit na ako…

Lane….

Lane…

I felt my whole body relaxed….

End of Marco’s POV

---

A/N

Don’t forget to vote and comment on your favorite parts. I’m very much open to constructive criticisms guys ha so if you want to bring up something, feel free to do so. I would appreciate it very much if you can also share this story as well as my other works to your fellow watty readers. See you on the next chapter!

CHAPTER 4 - Room 666

---

Warning

This chapter contains forced sexual encounters of the same sex. Sexual assault is a serious issue that always needs attention and most importantly, justice. The scenes on this chapter can only capture a small glimpse of the agony of actual victims.

I’m sending all my prayers for the safety of all those who are prone to this kind of inhumane abuse. I would like to wish all who had been victims of sexual abuse to finally find the right way to recovery. I know it’s a slow and painful process but everything is possible with the Grace of God.

If it happens that you share the same experience and can be easily triggered, please refrain from reading further.

Disclaimer

This chapter, just like the rest, is purely fictional. The characters depicted in this chapter don’t represent the artists’ personality in real life let alone their sexual orientation and gender identity. Names, places, and incidents are entirely just products of my imagination. Any resemblance to actual events, places, or people is coincidental. My (the author) opinions and writings are not meant to defame, humiliate, and/or injure anyone should they decide to act upon or reuse any of the content disclosed in any of my published works or comments.

I don’t own any of the photos. All credit goes to the owners.

---

“Titooo! Ayoko poooo!!!” pagmamakaawa ni  Lane habang kinakaladkad na sya ng kanyang tiyuhin sa hallway ng hotel ngunit hindi sya pinansin, o magawang tingnan man lang nito.

Naunang naglalakad sa kanila ang tatlong bodyguards at isang binata na hindi maitago ang pananabik sa mga labi.

“Can you please make that fucking bitch shut his mouth for one second?!!!” reklamo ng binata nang pinagbuksan na sya at pumasok na sa isang magarang kwarto.

“Ano boss? Okay na kayo dito?” tanong ng isa sa mga bodyguards ng binata.

“Oo. Malawak yung kwarto. I’ll make this worthless scum scream…“maangas na sabi ng binata.

“Oh Boss Denver. Kayo na bahala dito ah. Dalhin nyo nalang yan kung solve na kayo.” malakas na tulak ng tiyuhin kay Lane na nagpabagsak sa kanya sa lapag.

Tanging matinding takot lang ang naisukli ng mga mata ni Lane nang tumingala nang may mga paa na lumapit sa kanya.

“You know what, I really don’t wanna do this.  But when I saw you and realized how fucking smooth you are, I really can’t help it. Lalo na nung nakwento ng pinsan ko kung gaano ka kasarap…” sabi ng binata habang sabik itong nagtanggal ng necktie.

Napaurong sa takot si Lane pero wala na rin syang nagawa nang sinundan sya ng binata.

“If you’re uncle just played his cards right, you wouldn’t be here. Well it sucks for you, you’re stuck with that asshole. Ginagawa ka tuloy pangbayad lagi sa utang nya. Hahahaha!” malakas na tawa ng binata.

“Sir Denver….. S-S-Sir parang awa nyo na po….” huling subok ni Lane pero hindi sya pinakinggan nito.

---

I have chosen Ruru Madrid to play the role of Denver Pascual. The ruthless son of a well-known gambling lord in the Philippines.

---

Mabilis na hinablot ni Denver ang magkabilang braso ni Lane para maitayo ito.

Gigil na sinugod nito ng mga manyak nyang halik si Lane.

Sinubukan pang pigilan ni Lane ang mga mapupusok na halik ni Denver pero dahil na rin sa mahina nyang pangangatawan ay madali rin syang napasuko ni Denver.

Napatingala nalang si Lane habang malayang tumulo ang mga luha nya.

Alam nyang kahit anong lakas ng sigaw nya, walang makakarinig sa kanya dahil nakuha ni Denver ang buong floor ng hotel.

“Tangina ka. Bat ang bango mo ha? Hmmmm????!!!” madiin na tinaas ni Denver ang baba ni Lane para malawayan ito ng mabuti.

Mabilis na dinidila-dilaan ni Denver ang makinis na balat ni Lane na para bang nililinis nya ito.

Rinig na rinig ang mga ungol at gigil ni Denver sa taglay na halimuyak ng porselanang balat ni Lane.

Walang ano-ano ay tinulak nya si Lane na napahiga sa kama. Sinundan nya ito habang gigil na sinira ang kanyang suot na pang-itaas.

Tumambad kay Lane ang galit na galit at alsang alsang maskuladong katawan ni Denver.

Hinablot nya si Lane sa balikat at walang awang pinadapa sa kama.

Tanging mahihinang iyak nalang ang naririnig kay Lane.

Pinilas din ni Denver gamit ang malalakas nyang mga kamay ang saplot pang-itaas ni Lane.

“Shit!!! Sarap dilaan nito!!! Tanginaaa!!!” kagat labing nasabik si Denver nang makita lalo ang likod ni Lane.

“Si Ark nagbigay nito no?! HAHAHAHA!!!!” biglang pisil ni Denver sa malaking pasa sa maselang braso ni Lane.

“Aaaaahhhhh….” napakislot sa hapdi si Lane sa ginawang pangsasalbahe ni Denver na mukhang nalilibang pa sa pagpapahirap na ginagawa kay Lane.

Hinila rin pababa ni Denver ang pantalon ni Lane kaya wala na itong nagawa kundi mapasilayan sa binata ang matatambok at makikinis na pisngi ng kanyang pwetan.

“Hmmmmm…. Lalambooot….” hindi masakop ng mga palad ni Denver ang higanteng pwetan ni Lane.

Walang awa nyang pinisil ng todo ang pwetan ni Lane. Hindi pa ito nakuntento kaya pinagpapalo nya ito hanggang sa magkulay rosas ito.

Bumaba na ng tuluyan si Denver at pinasadahan ng malikot at masabaw nyang dila ang porselanang balat ni Lane habang hindi pa rin nya pinapagalaw ito gamit ang mahigpit nyang pagpigil sa mga kamay ni Lane.

Inumpisahan na rin nyang papakin ang gilid ng katawan ni Lane. Bumaba rin kaagad si Denver sa malulusog na pwetan ni Lane.

“Sobrang siksik shiiit. Hmmmmm!!!!!” mapaglarong nginungodngod ni Denver ang napakagwapong mukha nito sa pwetan ni Lane.

“Pasilip nga….” gigil na binulatlat ni Denver ang pwetan ni Lane para masilayan ang kumikislot-kislot na hiyas nito.

“Fuck! Ark was right. That hole looks soooo fucking sweet….” malandi nyang nilapit ang baba nya at kiniskis ang patubong balbas nito sa sensitibong butas ni Lane.

Hindi mapigilan ni Lane ang kanyang ungol sa tindi ng sensasyon na pumasok sa kaibuturan nya dahil sa kamanyakan ni Denver.

“You’re liking it don’t you???” pagngisi ni Denver kaya mas binilisan pa nya ang pagkadkad sa napakalinis na puke Lane.

Hirap na hirap pigilan ni Lane ang sarili. Alam nyang buong puso nyang tinatanggihan ang pang-aabuso sa kanya ng gwapong binatang ito pero hindi rin nya maikakaila ang makamundong sarap na dulot ni Denver.

“This pussy smells soooo good…. Hmmmmmm….” mabagal na sininghot-singhot na parang nababaliw na sa malinis na amoy ng hiyas ni Lane.

“Mas mabango ka pa sa mga chics ko eh…” bulong ni Denver na patuloy na nauulol sa singaw ng puke ni Lane.

Sa wakas ay nilabas na nya ang napakalikot nyang dila at takam na takam na nilasap ang bawat sulok ng napakakinis na hiyas ni Lane.

“Aaaaaaahhhhhh…. Tama naaaa poooo….” pagmamakaawa ni Lane na sobrang higpit na ng hawak sa bedsheet.

Nginudngod ng mabuti ni Denver ang buo nyang pagmumukha sa pwet ni Lane.

Walang respeto nya itong pinagduduraan. Libang na libang pa syang makita ang pagkislot ng butas ni Lane dahil sa hindi mapantanyang sensasyon.

Napalingon sa likod nya si Lane at natanaw kung paano sya nilalamon ng buhay ni Denver.

“Sit that fat ass on my face…” utos nya pero hindi makagalaw sa kaba si Lane.

“Dali! Puta!!!” hinila nya bigla si Lane para mapatayo sabay higa naman ni Denver.

“Baba na tangina!!!” hinablot ni Denver ang makinis na legs ni Lane pababa kaya napaupo sya sa gwapong mukha ni Denver.

“Hmmmmm…. Niceeeee…. Grind….” utos nya habang naghahabol ng hininga.

“I SAID GRIND!!!!” marahas na tulak ni Denver sa beywang ni Lane kaya wala itong nagawa kundi igiling pa nito ang kanyang katawan habang binabastos ni Denver ang bawat sulok ng kanyang hiyas.

Hindi na rin nag-atubili ang gwapong binata nang ginamit nya kaagad ang tatlo nyang mahahabang daliri para kantutin at paglaruan ang pagkatao ni Lane.

“Aaaaaaaahhhh tama na pooooo!!!!!” walang kasing tinis na hiyaw ni Lane nang kinalikot ng malilikot nyang mga daliri ang mala rosas na laman ni Lane.

Walang bakas ng awa si Denver sa pagsundot at pagkalkal sa makipot na kweba ni Lane.

Hinugot nya muna ang kanyang daliri at sinubo muna ito para malagyan nya ng madagta nyang laway ang mga daliri nya sabay balik sa pagpaparusa sa madasaling si Lane.

Kitang kita ni Denver kung paano nagumpisang tumayo ang maliit na ari ni Lane.

“Putanginang bakla to. Iiyak iyak ka pa, nagugustuhan mo rin pala!!! Tangina mo dapat sayo pinapatay sa kantot eh!!!!” malakas na pagpalo ni Denver sa ari ni Lane gamit isang kamay samantalang ang isang kamay naman ay may kinakalabit na bumbilya sa loob ni Lane.

Ayaw tigilan ni Denver ang pagkiliti sa prostate ni Lane kaya halos ma-ulol na ang kaninang nagpupumiglas na si Lane. Napakalaki ng ngiti ni Denver sa mga labi nang malamang hawak na nya sa palad nya si Lane. Walang patid ang malayang pagtulo ng laway at pagtirik ng mata ni Lane. Patak ng patak ang napakatamis nyang laway sa makintab na abs ni Denver na puno na ng pawis.

Walang humpay rin ang pagpalo ni Denver sa nakatayong ari ni Denver para mas lalo itong maulol sa pinaghalong sarap at hapdi na dulot nya.

Napakatagal na namalagi ni Denver sa piling ng masabaw na hiyas ni Lane nang tinapik nya ito para tumayo na.

Takot na takot si Lane nang masaksihan na nagmamadaling magtanggal ng pang-ibaba nya si Denver.

“Papakainin na kitang puking ina ka. Ano?! Kaya mo ba??!!!” matapang na hamon ni Denver. Napailing si Lane pero malaking pagkakamali yuon dahil mas ginanahan pa lalo si Denver na parusahan sya.

“Tanginang mukha yan. Sobrang ganda oh…. Sarap babuyin….” biglang hawak ni Denver sa mukha ni Lane sabay tulak nito pababa.

“Subo mo na tangina ka…” nginudngod muna ni Denver ang buong mukha ni Lane sa boxers nya.

Amoy na amoy ni Lane ang singaw ng barakong burat ni Denver na handang handa na syang demonyohin buong gabi.

Walang ibang nagawa si Lane kundi hilahin pababa ang boxers ni Denver at tumambad sa kanya ang nakasaludong burat ni Denver na pawang may sariling buhay dahil sa malaya nitong paggalaw.

Umikot-ikot ang beywang ni Denver kaya nasampal-sampal ng burat nya ang mala-anghel na mukha ni Lane.

“Nganga…“simpleng utos ni Denver.

“SABI NANG NGANGA EH!” walang kasing hapding sampal ang ibinigay ni Denver kay Lane.

Maluha-luhang sinubo ni Lane ang tumitibok-tibok na burat ni Denver. Mabilis humalo ang mainit na laway nya sa napakaalat na precum ng binata.

Pulang-pula ang pisngi ni Lane sa kahihiyan pero walang paki si Denver na kasalukuyang nilalaro ang sariling mga utong habang sinasamba sya ng buong-buo ni Lane.

“Sobrang ineeeet putanginang bibig yan. Aaaahh fuuuuck!!!!” kagat labi na nilasap ni Denver ang bawat sandali na bumabaon sa kaibuturan ng lalamunan ni Lane ang gabato sa tigas nyang burat.

Nanlaki ang mga mata ni Lane sa takot nang maramdaman nya ang dalawang malalapad na kamay ni Denver ay sumakop sa ulo nya.

Alam na nyang aararuhin ni Denver ang bawat sulok ng lalamunan nya. At hindi nga sya nagkamali ng inulol na ng husto ni Denver ang walang kalaban-labang si Lane. Napapanguso sa gigil si Denver habang pinupuntirya ang malagkit na lalamunan ni Lane.

Sa bawat makisig na pagbayo ni Denver ang pagtalsik ng luha ni Lane papunta sa malagong bulbol ng binata.

Sinisigurado ni Denver na hindi makakahinga si Lane sa pagbarurot nya sa lalamunan nito. Napapatirik naman ng mata si Lane na halos mawalan na ng malay sa pagkalkal ng burat ni Denver sa makipot nyang lalamunan.

Halos bumaha ng napakatamis na laway ni Lane na nagpapakasasa sa sarap si Denver. Mas lalo itong bumulwak palabas ng bibig ni Lane nang hinugot na sa wakas ni Denver ang kanyang burat.

“Yung itlog ko kainin mo….” utos muli nito kay Lane.

“KAININ MOOOO!!!” tulak ni Denver sa ulo ni Lane papunta sa malulusog nyang mga itlog na magang maga na sa sangkaterbang malabnaw na tamod nito na gagamitin nyang pangbuntis sa hiyas ni Lane.

Sa kabila ng napakaliit na bibig ni Lane ay nagawa pa rin nitong mumugin ang dalawang bayag ni Denver na nagtataglay ng barakong singaw.

Tumingala si Lane at nakitang pikit mata at sarap na sarap si Denver.

Ilang minuto ring namalagi si Lane sa ilalim ng magubat na mga itlog ni Denver.

Humiga muli si Denver sa kama at pinapwesto si Lane sa ilalim nya. Tapat na tapat ang mga mukha nila sa isa’t-isa.

Iwas na iwas makipagtitigan si Lane sa binatang gumagahasa sa kanya.

Mariing hawak ni Denver ang mga panga ni Lane at inikot-ikot ang mukha nito.

“Tangina. Babae ka ata eh…” hinala ni Denver na gandang ganda sa napakalambot na kaanyuan ng mukha ni Lane.

Nilabas nya ang buong dila nya at dinilaan na parang nililinis ang mga namumula sa hiyang mga pisngi ni Lane.

Matagumpay rin sya na mahalikan at lamunin ng buong buo ang bibig ni Lane.

“Tangina ka! Ang tamis tamis ng laway mo bakit hindi mo sinasabi???!!!” sigaw ni Denver na nagdesisyong higupin sa huling patak ang lahat ng laway ni Lane.

“Baba ka nga…“pagdiin ni Denver sa ulo ni Lane kaya tumapat ito sa walang kasing alat na dulo ng makikisig na utong ng adonis na si Denver.

Pinapakpapak ni Lane ang magkabilang utong ni Denver. Hindi rin sya pinayagan na hindi pasadahan ang maskuladong mga kilikili ni Denver.

Napakataas ng libog ni Denver sa kilikili kaya halos ipakain na nya kay Lane ang bawat sulok ng masukal nyang kilikili. Basang basa na ito hindi lang sa malagkit na laway ni Lane kundi pati na rin sa luha nya.

Pilit pinapasinghot ni Denver ang maskuladong singaw ng kanyang kilikili kay Lane na ang higpit na ng kapit sa batak na batak na katawan ni Denver.

Nang hinayaan na ni Denver si Lane ay pinagtawanan pa nito ang itsura ng nababoy nyang anghel.

“Putangina ano???!!! Sarap ba??! Hmmm??? Saraaaap???” tanong nya sa hulas na hulas na mukha ni Lane na napintahan na ang buong mukha ng brusko at napakaalat na pawis ni Denver at mga napitas na buhok sa kilikili na nakadikit lahat sa maamong mukha ni Lane.

“Sagot!!!!!!!” malakas na sampal nya kay Lane.

“O-O-Opo….” yukong sagot ni Lane sa nanggagahasa sa kanya.

“May mas masarap pa dyan…” demonyong ngiti ni Denver na napataas-taas pa ang kilay sa kasabikan sabay dakma sa malulusog na pwet ni Lane.

Pinadapa ni Denver si Lane at pinatungan ito… Nakatingin lang sa pintuan si Lane at nagdadasal nalang sa kanyang isipan na matapos na ang impyernong dinadanas nya sa kamay ni Denver.

Inaabot ng kamay ni Lane ang napakalayong pintuan habang tinapik-tapik na ng burat ni Denver ang kumikislot-kislot na butas ni Lane. Mabilis na napahiran ng paunang dagta ng kalibugan ni Denver ang hiyas ni Lane.

“Aaaaaaaahhhhh tulooooong!!!” hiyaw ni Lane nang sinalaksak ni Denver ang kabuuan ng kanyang burat ng walang paalam.

“PUTANGINAAAAAAAAA AAAAAAHHHHH!!!!” walang kasing kisig na sigaw ni Denver na siguradong pumalibot sa buong kwarto.

“Tangina ni sir talaga eh no. Rapist na rapist. HAHAHAHA!!” natawang sabi ng mga alalay ni Denver na nasa kabilang kwarto lang at nagiinuman ng marinig nila ang bruskong mga ungol ng kanilang boss.

“Oo gago. Ang tagal hinintay ni boss yang pagkakataon na makaiskor dyan sa pamangkin ni Barry. Tangina rin naman kasi nung baklang yun, sobrang kinis.“sagot sa kanya ng kasamahan nya.

“Ako pre, kakantutin ko rin yun eh. Ang siste, wala tayong pangbayad kay Barry. Mahal na daw presyuhan nyang bakla na yan simula nang pinagpasa-pasahan nila Sir Ark pati buong tropa nya sa casino.“singit ng huling kasama nila na nagsindi ng yosi.

“Kawawang bakla. HAHAHAHAHAHA!!!” sigaw ng isa na nanghingi pa ng cheers mula sa mga kasama nya.

Habang tumutungga sila, biglang nagring ang telepono ng isa sa kanila.

“Oh pre. Si boss…” sabi ng isa bago sagutin ang phone.

“Yes boss?” bungad ng lalaki.

Rinig na rinig nya mula sa kabilang linya ang malakas na hagulgol ni Lane at malalim na paghinga ng boss nila.

“Aaaaahhhh shiiiit…. Ang init sa loob mo putangina kaaaa!!!” malakas na hiyaw ni Denver na kinagulat ng kausap nya sa phone.

“B-B-Boss??? Bakit po???” takang taka ang lalaki sa pagtawag ng boss nila.

“Gusto nyo kaming makita??? Hmmm???” alok ng demonyong boss nila habang kinakayod ang maselang laman ng hiyas ni Lane.

“A-A-Ano po??!” hindi makapaniwala ang lalaki sa narinig nya.

“Bingi ka ba?! Ang sabi ko gusto nyo ba kaming makita? Gusto nyo rin umiskor dito sa basurang to??? Hmmmm????” pikit matang tanong ni Denver na kinapa-kapa ang buhok ni Lane para masabunutan.

Napa-angat ang ulo ni Lane sa malakas na sabunot ni Denver. Walang tigil na ang pagpatak ng luha ni Lane.

Tinakpan muna ng lalaki ang phone nya para masabihan ang mga kasamahan nya.

“Mga pre, tangina! Tanginaaaa!!!!” masiglang sabi ng lalaki sa mga kasamahan nya.

“Ba’t pre? Anong sabi ni boss?” tanong ng kasama nya.

“Mukhang sinuswerte tayo ngayong gabi.” napangisi ang lalaki habang nabubuo ang kalibugan sa isipan nya.

“Puta pare sabihin mo na kasi. Tangina naman nito eh.“inis na sabi ng isa.

“Si boss. Niyayaya tayo. Gahasain daw natin yung pamangkin ni Barry.“nangingiting hayag ng kausap ni Denver.

“Gago tsong hindi nga???!!!” nanlaki ang mata sa galak ng isa sa mga bantay.

“Oo pre. Tangina! Minsan lang to!” sagot naman sa kanya ng isa.

“Sige pre. Sabihin mo papunta na tayo dyan. Tanginaaaa!!!! Wooooh!!!” masayang nag-apir pa ang mga demonyong alalay ni Denver na patakbong lumabas ng kwarto nila patungo sa lungga ng kantutan nila Lane at Denver.

Nakahiga na ngayon si Denver at nakapatong sa kanya si Lane. Pinaharap ng manyakis na si Denver si Lane sa harapan ng pinto.

Hindi nagtagal at may kumatok sa pinto…

Napahinto sa pagtalbog si Lane dahil sa kaba.

“Tuloy lang baby… Aaaaahhhh fuuuuck. Giling paaaaa!!!” gigil na utos ni Denver na sinunod nalang ni Lane dahil sa matinding takot.

“Get in fuckers….“sabi ni Denver sa kumakatok.

Napatingin si Lane kay Denver na takot na takot na may ibang makakita sa pangbababoy sa kanya.

“Surprise whore…. Hahahaha!!!” kagat labing biro ni Denver kay Lane nang biglang bumukas ang pinto.

“Ay putaaaaaaa….” tanging nasambit ng isa sa mga alalay ni Denver na si Caloy nang makita nila kung paano ina-araro ng boss nila ang masikip na puke ni Lane.

Mas lalong naiyak si Lane nang maintindiham nya na balak talaga syang hiyain ni Denver sa harap ng ibang mga lalaki.

“Idol ka talaga boss. Tindi moooo!!!” puri ng isa pang alalay ni Denver na si Dino. Naglakad pa sila papalapit sa dalawang nag-aasawahan.

“Ayos ba? Hehehehe….” pagyayabang ng boss nila sabay apir na malakas sa isa pang alalay nya na si Yong.

---

Here are my actor pegs for the following characters…

Paul Salas as Caloy

Prince Clemente as Yong

Kristoffer Martin as Dino

---

Napalapit sila ng tingin sa aksyon na nagaganap. Masusi nilang tinitingnan kung paano na-aangkin ng idolo nila ang mala-anghel na si Lane.

Napakalapit ng titig nilang tatlo sa swabeng pagbaon ni Denver sa mabulang butas ni Lane na parang inaaral pa ito.

“Ano? Sarap diba?” sabunot ni Caloy kay Lane na hindi na makatingin ng maayos sa kanila.

“Sige na Yong. Nahiya ka pang gago ka. Babuyin nyo na yang kinginang yan…” utos ng boss nila.

Mabilis na naghubad ng saplot ang mga alalay ni Denver. Kitang kita rin na makisig lahat ang pangangatawan nila katulad ng boss nila.

Kinain ng buong-buo ni Dino at Caloy ang magkabilang tenga ni Lane samantalang pinaghahampas naman ni Yong ang maliit na ari ni Lane.

“Boss… Pa share ah….” malokong ngiti na nagpaalam si Yong kay Denver.

“Ge pre. Pagtulungan natin biyakin to.“pagpayag ni Denver.

Nagpumiglas si Lane sa narinig nya kaya tumigil muna sa pagtakam sa mga tenga nya si Caloy at Dino para mapigilan si Lane.

Nang hindi nila mapakalma ito ay sinikmuraan na nila ito. Nalanta bigla ang katawan ni Lane na walang binatbat sa maskuladong pangangatawan ng mga rapists nya.

“Oh Yong, sundutin mo na.” pagtigil ni Denver sa pagkantot at tinapat sa naghuhumindik na burat ni Yong ang bugbog saradong hiyas ni Lane.

“Putanginaaa kaaaaa!!!! Aaaaahhhhh saraaaap putaaaa!!!” masayang hiyaw ni Yong nang unti-unti ay pinagsiksikan nya ang burat nya sa puke ni Lane.

Hindi na makahinga si Lane dahil dalawang binata na ang naghahari sa butas nya.

Inabot ni Denver ang kahon ng yosi at sinindihan ito habang tuloy ang kanyang kantot marino kay Lane.

“Boss. Pahingi naman…” paghingi ni Caloy na sinudan rin ng dalawa pa at sabay sabay nga silang nagyosi.

Nabalot ng nakakasukang usok ng yosi ang buong kwarto kaya mas lalong nahirapang huminga ang mga baga ni Lane.

Salitan ang pagbiyak na ginawang diskarte ni Denver at Yong kay Lane. Halos mabaliw si Yong nang paluputan na ng mainit na laman ni Lane ang kanyang bulbuling burat.

Lumapit naman si Caloy ng mas maigi kay Lane at pinachupa ang kanyang maalat at pawisang burat.

Halos masuka si Lane sa masangsang na amoy ng burat ni Caloy pero pinilit pa rin nya dahil sa matinding takot para sa kanyang buhay.

“Yun oh….. Ayos pala talaga tong pamangkin ni Barry no boss?! Ibang klase!!! Jackpot na jackpot tayo dito!!!!” pagpuri pa ni Caloy sa walang kaluluwa nilang boss.

“Wag kayong mag-alala mga pare. Lagi kong pauutangin yang bobo nyang uncle. Yung mahirap bayaran para ito nalang pangbayad lagi satin. Ayos ba?! HAHAHAHAHA!!!!” malakas na tawa ang sinukli sa kanila ni Denver.

“THE BEST KA TALAGA BOSS!!! KAYA IDOL KA NAMIN EH!” sipsip ni Dino na binigyan ng astig na fist bump pa si Denver. Sinundan ito nila Caloy at Yong na abot langit ang pasasalamat dahil ngayon lang sila nakapanggahasa ng kasing ganda ni Lane.

Pinajakol ni Dino ang kanyang burat naman kay Lane na halos mahimatay na sa hapdi. Pinaluwa ni Caloy ang burat nya mula sa maliit na bibig ni Lane. Akala ni Lane ay tapos na si Caloy sa kanya. Laking gulat nya ng sinundot sundot ni Caloy ng madumi nyang kamay ang bibig ni Lane para mag-igib ng malagkit na laway dahil nanuyo na ang bibig nito kakachupa.

Nagpasalit-salit si Lane sa pagsubo sa magkabilang gilid nya hanggang naramdaman nyang humugot si Yong sa pagkantot sa kanya.

“Boss. May naisip ako….” sabik na ngiti ni Yong na pinagtaka ng tatlong barakong kasama nya.

Pumuwesto na nakahilera ang mga binata na nakaupo sa couch nang sabay sabay nilang inangat ang mga hita nila at tumambad ang kanilang maduduming mga butas ng pwet.

“Hayop ka Yong. Ayos tong trip mo ah. Hindi ko naisip to kanina ah.“astig na pakikimag-kamay ni Denver sa katabing si Yong.

Makikitang parang pusang maamong gumapang sa lapag si Lane papunta sa kanila.

Maduwal-duwal si Lane nang dilaan nya ang butas sa pwet ng mga rapists nya.

“Shiiit!!! Sige paaaa!!! Magpakasawa ka dyan tangina ka. Kadiri kaaaa!!! Basura ka. Basura yang buong pagkatao mo!!!” pinagmumura nila Dino si Lane. Hindi pa nakuntento ang mga ito ng pati mapapawis nilang singit ay pinasadahan ng malinis na dila ni Lane.

Isa isa ring dinilaan ni Lane ang maduduming paa ng mga binatang ito. Halos hindi na magkasya sa buong bibig ni Lane ang mga daliri sa paa ng mga binata.

Matapos ang ilang minuto ay si Lane naman ang pinaupo nila at pina-angat ang mga binti kaya nasilayan nilang apat ang kanyang butas.

Nakapila sila Yong, Caloy at Dino sa pagtakam sa bawat patak ng dagta sa hiyas ni Lane… Bawat isa, may kakaibang higop na pinamalas para mapabilib ang boss nila.

Nang matapos sila ay balik kantot si Lane. Ngayon naman, si Caloy at Dino ang nagtatagisan sa pagbuntis kay Lane samantalang si Denver at Yong naman ang nagpapasubo kay Lane.

Nasa ilalim ni Lane si Dino na mahigpit ang sabunot sa buhok nya samantalang si Caloy naman ay sakal sakal ang leeg nya.

Tanging makikisig na ungol nalang ng mga barako ang yumayanig sa bawat sulok ng makasalanan nilang kwarto.

Halos lumabas na ang singaw sa katawan ng apat na maskuladong nanggagahasa kay Lane. Mistulang naliligo na sya sa pawis ng mga rapist nya na pawang baliw na baliw pa rin sa pagbaboy sa kanya.

Inabot ni Denver ang kanyang cellphone at malokong nirecord ang kanilang kantutan.

“Guess who my boys are fucking right now??? Hahahaha!!!!” usap ni Denver sa phone nya sabay tutok sa mukha ni Lane. Pilit nilalayo ni Lane ang mukha nya pero wala na syang nagawa dahil hawak hawak ni Dino ang buhok nito.

“Help me…..” pag-iyak ni Lane.

“Putangina ka napaka-arte mo!!!” malutong na sampal ni Caloy kay Lane na tinawanan lang ng mga kasamahan nya.

“Say hi boys… HAHAHAHA!!!!” biglang tutok naman ni Denver sa makikisig na binata na nagtatagisan sa pagbuntis kay Lane.

Ngiting puno ng libog ang isinukli ng mga ito ng tumapat sa kanila ang camera. Nagflex oa ng biceps ang mga barakong kantutero ni Lane na pawang nagpapasikat pa habang tuloy sa pagbaboy sa anghel na si Lane.

“Oh boys, dali. Pagalingan nga kayo… Hahahaha!!!” hamon ni Denver kila Caloy at Dino.

Tinutok ni Denver sa dalawa nyang alalay ang camera na pawang kantot marino na ang ginagawa.

“Aaaaahhhh!!!!” biglang nanlaki ang mata ni Lane nang may nasundot na bumbilya ang dalawang manyakis na kumakantot sa kanya.

“Ay puta pre!!!! Naramdaman mo yun???!!!” ngiting ngiti si Caloy na tinawag si Dino nang parehas nilang nasundot ang prostate ni Lane na naging sanhi ng paghigpit ng kanyang laman kaya mas lalong niyakap ng hiyas nya ang dalawang burat na umaasawa sa kanya.

“Oo pare! Putangina wag nating tigilan!” masayang yaya ni Dino.

Kaya walang awa nilang pinagsusundot ang prostate ni Lane.

Mahihinang halinghing na lang ang sinusukli ni Lane na pawang musika naman sa tenga ng mga demonyong nang-aabuso sa kanya.

Biglang napahawak si Lane ng sobrang higpit sa braso ni Denver at Yong.

“Mukhang may lalabasan na tsong. HAHAHAHA!!!” sabi ni Yong sa dalawa nyang kaibigan habang nakababad naman ang burat nya sa masabaw na bibig ni Lane.

“Hahahaha! Fuck that shit to pieces!!!!” gigil na utos ng boss nila kaya sagaran na ang pagbayo ni Caloy at Dino kay Lane.

“Tama na pooooo…. Aaaaahhhh….. Tama naaaa please…..” tumingin si Lane kay Denver na napapangisi lang sa kanya.

“Why don’t you just admit it na kanina ka pa sarap na sarap samin… Hmmmm????” tanong ni Denver kay Lane.

“Please po…..” huling subok ni Lane pero tinawanan lang sya ni Yong at Denver.

Mas humgpit pa ang kapit ni Lane na naging hudyat na ng nalalapit na pagsabog nya.

Madiin ang titig ng apat na binata na hintay na hintay sa nagbabadyang pagsabog ni Lane.

“Aaaaaahhhh!!!!” bumaon na ang kuko ni Lane sa mga balat ni Yong at Denver. Halos manginig na ang mga binti ni Lane.

“Aaaaaaaaaaaaahhhhhhhhhhh!!!” Napakatinis na hiyaw ang bumalot sa buong floor nang tuluyang naabot na ni Lane ang rurok nya.

Parang nagkukumbulsyon si Lane nang manginig-nginig ang katawan nya nang pitong walang kaparis na pagsirit ng tamod ang nasaksihan ng mga manyakis na rapist nya. Umabot lahat ang mga ito sa mukha at dibdib nya na mabilis humalo sa mga patak ng pawis nila Denver at mga alalay nya.

Sa mga oras na ito, tuluyan nang bumigay ang buong katawan ni Lane na blangko na ang paningin at mistulang manhid na sa hapdi at pang-aalipusta sa kanya.

Naramdaman na lang nya ang mga manyakis na rapist nya na pinapahid ang tamod na lumabas sa kanya sa buong katawan nya, ang ibang patak ay ginamit nilang pampadulas sa patuloy nilang pagbarubal kay Lane.

“Aaaahhh shiiiit… Lapit na ako boss. Tangina di ko na kaya….” banta ni Yong.

“Boss, ako rin. Di na kaya. Sasabog na ako malapit na. Sarap sa loob nya talaga… Aaah fuuuuck… “dagdag ni Caloy.

“Kayo rin pala. Puta ako kanina pa pigil na pigil eh…” sagot sa kanila ni Dino.

“Sige. Sabay sabay na tayo magpalabas.“utos ni Denver kaya humugot na ng mga burat nila sila Dino at Caloy.

Pinaluhod nila si Lane habang pumuwesto sa harap nya ang mga binata na nagbabate ng mga mabula nilang titi.

Nag-akbayan sila habang pikit mata at kagat labing sinasalsal ang mga titi nila.

Hinablot ni Yong ang buhok ni Lane at inanggulo na mapanganga sya.

“Aaaaahhhh putaaaa ito na kooooo!!!! Sobrang ganda ng sasalo ng tamod natin mga pre. Minsan lang toooo aaaahhhh fuuuck!!!” hiyaw ni Yong.

“Ako rin tanginaaaaa kainin mo lahat tooo!!!” dagdag ni Caloy.

“Hmmmm shiiiit ang dami nito sigurado! Fuuuuck lalabas naaaa!!!!” mabaliw-baliw na sabi ni Dino.

“Putangina sabay sabay tayo mga pre. Ito na rin ako….  Aaaaaahhhhh sarap heaveeeen!!!” hiyaw ni Denver.

“Isaaaaa….” umpisang bilang ni Yong.

“Dalawaaaaahhhh shiiiit…” sunod na bilang ni Caloy.

“Putangina tatloooo!!!!” bilang ni Dino.

“Saluhin mo tanginaaaaaa!!!” sigaw ni Denver nang sabay sabay na lumobo ang mga burat nila.

“AAAAAAAAAAAAHHHHHHHHHH!!!” walang kaparis na ungol demonyo ang ihiniyaw nila ng sabay sabay silang labasan sa harap ng napakagandang mukha ni Lane.

Napakalakas ng pagsirit ng bawat isa na nagmistulang iniihian na sa tamod si Lane. Sampung malalakas na sirit barako ang iniregalo nila kay Lane. Literal na naligo sa mainit at mula ulo hanggang paa.

Hindi na rin nakakapagtaka na umapaw ang maliit na bibig ni Lane sa walang kasing paklang lasa ng pinaghalo-halong tamod ng mga nanggahasa sa kanya.

Hapong hapo na ngayon ang mga kaninang makikisig na binata na lumapastangan kay Lane.

“Drink up…..” utos ni Denver na pinasara ang bibig ni Lane. Kitang kita nila kung paano nilagok ng buong buo ni Lane ang makasalanang dagta nila na ipinunla nila kay Lane.

“Boss! Ibang klase yun. Wooooh!!! Napalaban kami dun ah..” akbay ni Caloy sa boss nyang si Denver.

“Bonus ko na sainyo yan. Maayos kayo mag trabaho eh…” sabi ni Denver na napabagsak nalang sa couch kasabay ng mga kapwa nya demonyong rapists.

Inabot ng apat na malalagim na oras ng walang puknat na kantutan ang tiniis ng bugbog saradong hiyas ni Lane.

Naghahabol lahat sila ng hininga sa couch nang biglang siniko-siko ni Dino ang boss Denver nya.

“Boss! Boss! Dali! Tingnan mo!! Hahahaha!!!!” tawa ni Dino nang makitang gumagapang sa lapag ang hinang-hina na si Lane.

Ni hindi magawang bumangon sa sariling mga paa ni Lane kaya unti-unti nalang syang gumapang papunta sa bathroom para linisin ang sarili na puno ng dagta, laway at pawis ng mga abusadong lalaking walang awa syang nilaspag.

“HAHAHA! SIGE GAPANG TANGINA KAAAA!!!” malakas na tawa ni Denver ng nagyosi na kasabay ng mga alalay nya.

Prenteng prente ang mga nangingintab sa pawis nilang katawan habang pinapanuod ang mahina at mabagal na pag-gapang ni Lane.

“Ano boss, tawagan ko na si Barry?” tanong ni Yong.

“Kayo bahala. Pero kung ako sainyo sulitin nyo na yan. Want to sawa naman yan sabi ko kay Barry.” mayabang na bigkas ni Denver na tumayo na at kinuha ang mga saplot.

“Ayun naman pala eh. Ano boss okay lang?” ganadong ngiti ni Caloy.

“Oo naman. Laspagin nyo pa yan. Minsan lang kayo makakantot ng top notch. Sulitin nyo na.” sagot sa kanila ni Denver.

“YUN OH!!!! HAHAHAHA!!!” napahiyaw sa sabik si Dino.

“Ano boys? Una na ako ah. May inuman pa kami nila Ark. Kwento ko sa kanya kung paano natin nilamon ng buhay yang hayop na yan.” sabi ni Denver bago nagsuot ng bagong mga damit na dala ng mga alalay nya.

“Ge boss. Kaming bahala dito…. Hehehehehe…” tuwang tuwang sagot ni Caloy na tumingin sa mga tropa nya na puno na rin ng kamanyakan ang mga mukha.

Naglakad na papalabas ng pinto si Denver nang abutan nya si Lane na halos abot kamay na ang pinto sa banyo.

“Hindi ka pa tapos…..” malagim na bulong ni Denver sa tenga ni Lane nang biglang may humila sa mga paa ni Lane palayo. Rinig na rinig nya ang malakas na pagtawa ng mga demonyong magpapakasasa muli sa katawan nya.

“TULOOOOOONG!!!!” malakas na sigaw nya habang nakita na lang ng mga mata nya si Denver na tuluyan nang lumabas at sinara ang pinto ng mala-impyernong kwartong ito.

---

A/N

This has to be the heaviest chapter I ever did. More than votes, share this story to be an eye-opener for everyone that sexual assault is never and will never be okay.

If you happen to know anyone who’s been a victim of such abuse, reach out and make them understand that professional help is available.

Thank you for spending time reading this.

CHAPTER 5 - Angel In Distress

---

Warning

This chapter contains mild to intense sexual encounters of the same sex. You have been warned.

Disclaimer

I don’t own any of the photos. All credit belongs to the owners.

---

Marco’s POV

Knock…

Knock…

Knock…

Napadilat ako sa katok na naririnig ko.

Nasa loob pa rin pala ako ng sasakyan.

Shit!

Nakatulog pala ako. At umaga na!

Lumingon ako sa window side st nakita ang security guard ng establishment na pinagparkan ko.

Binaba ko ang bintana para makausap sya.

“Boss… Bawal po dito mag park ng matagal. Baka mahuli po kayo ng enforcer. Parating na po yun maya-maya.” babala ng guard sakin.

“Ah… S-S-Sige kuya. Salamat po….” napupungay pa ang mga mata ko nang nagumpisa na akong magdrive.

I parked somewhere first before I decided to give Nurse Lane a call.

Ugh… Pick up…

Pleeease!

“FUUUCK!!!” malakas na sigaw ko sa loob ng car.

Sobrang stupid mo Marco! Bakit kasi nakatulog ka?!!!!

I got off my car and walked inside the lobby of the hotel.

“Good morning sir!” the personnel from the front desk greeted me.

“Uhmmmm. Miss… Have you seen this person?” I fished my phone from my pocket.

Pinakita ko ang picture ni Nurse Lane.

“That’s… That’s Lane Valencia. H-H-He went inside this hotel last night… I need to know his room number please….” I asked even though I know I’m reaching for the stars here pero wala na kasi talaga akong choice.

“Sir. I’m afraid I cannot share those kind of details to you.” sagot sakin ng hotel ng front desk officer.

“But… But h-h-he’s here right? He’s here!!! I saw him!!!” napataas na ang boses ko. Sobrang dami ng tumatakbo sa isip ko.

“I cannot confirm nor deny that sir. I’m really sorry. I cannot help you out with this concern. If you like, you can —…” itutuloy pa nya sana ang sasabihin nya nang naglakad na ako papaalis.

PUTANGINA!!!

Hindi ako mapakali.

Hindi maalis sa isip ko yung nakita ko. Kung paano nila saktan si Lane.

I need to do something….

Nagdrive na ako papunta sa FG Towers.

Habang nagddrive ay tinawagan ko si David.

“Pre… I need help. Seryoso to…” umpisa ko.

“Why? What happened??!” pag-aalala nya.

“Sasabihin ko mamaya. I’ll meet you up in FG. Papunta na ako.” dagdag ko.

“Okay sige. I’ll cancel the rest of my afternoon. I’ll tell the boys as well..” sagot nya.

“Sige sige bro….” sagot ko bago tinapos ang call. Nagmadali na akong mag drive.

Naabutan ko sa penthouse si Tony at Derrick.

“Bro what happened?” bungad ni Tony sakin.

“Pare si Nurse Lane kasi…” sagot ko sa kanila.

“What about him?” tanong ni Derrick.

“I think it’s best if we just wait for the others to arrive…” sabi ko habang wala pa rin akong tigil sa pagcontact sa phone ni Nurse Lane.

“Seryoso ba to bro?” tanong ni Tony.

“Do you think hindi seryoso to? Hindi na nga ako mapakali dito oh!!!” galit kong sigaw.

“Oh bro… Relax… On the way na daw yung dalawa.” pagpigil samin ni Derrick.

Fuck!

Wait…

Tawagan ko nga yung workplace nya.

“…. Nako Sir Marco, hinahanap nga rin po namin sya today. Hindi po nagpaalam sa admin na hindi sya makakapasok today… Tinatawagan ko rin po sya kanina pero hindi po sya sumasagot sa calls.” sagot ni Nurse Ella na workmate nya.

“Ah ganon ba… Si-Sige… Thanks…” I answered.

“Uhm, Sir Marco, may nangyari po ba sa kaibigan ko?” pag-aalala ni Nurse Ella.

“Uh…. Uhmmm…. I-I-I dont know… But I’ll make sure I’ll find him..” sagot ko sa kanya.

“Nasubukan nyo na po bang puntahan sya sa kanila?” suggestion ni Nurse Ella.

“Ah… Y-Y-Yeah. I will…” sagot ko.

“Sige po sir. Balitaan nyo nalang po kami. Nag-aalala na rin po kasi kami dito.” pahayag ni Nurse Ella.

Pagkababa ko ng phone ay pagdating rin nila Gab at David.

“Pare, what happened to Nurse Lane?” tanong agad ni David.

Lumibot na rin ang mga kapatid ko.

“I think Nurse Lane is in danger….” pag-uumpisa ko.

“What are you saying? What do you mean he’s in danger?” paglilinaw ni Gab.

“Pare kasi magkadate kami last night. Then his uncle called him in the middle of our dinner. He stormed off right away. Parang takot na takot sya….” kwento ko.

“Tapos?” tanong ni Tony.

“So I followed him kasi iba talaga yung pakiramdam ko. I once met his uncle by accident and pare, kilala nyo ko. Alam na alam ko kapag may kaharap akong demonyo… Tapos pare nakita ko ang daming pasa ni Nurse Lane. Tinatago nya sakin the entire time… “ pagpapatuloy ko.

“That’s so fucked up… Kawawa naman si Nurse Lane…” pag-aalala ni Tony.

“So what did you do?” curious na tanong ni Derrick.

“Ayun na nga. I followed Nurse Lane. He went straight to a hotel…” dagdag ko.

“Hotel???” pagtataka ni David.

“Kitang kita ng mga mata ko kung paano saktan ng uncle nya si Nurse Lane. May mga iba pa silang kasama and they’re all fucking armed pare.“paglantad ko sa kanila.

“The fuck bro?! That’s some serious shit! Oh asan na si Nurse Lane ngayon?” tanong ni Gab.

“That’s the problem. Hindi ko sya macontact. Ang sama talaga ng pakiramdam ko sa mga gagong yun eh… Pero pupuntahan ko sya sa kanila maya-maya.” sagot ko.

“Wait. Ikaw lang mag-isa???” pag-aalala ni Tony.

“Pare, baka maipit ka dun. Remember you told us about those armed men… Baka nandun rin yung mga yun…” babala ni Derrick.

“That’s why I need your help bro…” baling ko kay David.

“Diba may contact ka kay General Hilario? Baka pwede mo naman magawan ng paraan?” pakiusap ko.

“Do you have any concrete evidence of Nurse Lane being abused?” masusing tanong ni David.

“Actually…. W-W-Wala eh…” pag-amin ko.

“Pare, we can’t involve the police here if we don’t have concrete evidence.” sagot sakin ni David.

“Fuck….” napatingala nalang ako sa sobrang hirap.

“Hindi pare.. Ganito nalang… I’ll send you my security detail… All twenty of them… Plus us…” pahayag ni David.

“Yup. Count me in….” pagsang-ayon ni Derrick.

“Time to save your princess…” dagdag ni Gab.

“Let’s kick some ass boys!!!” matapang na hiyaw ni Tony.

Matapos ang ilang oras ay nagtungo na kami sa lugar nila Nurse Lane. Kami munang limang magkakapatid ang nagpunta duon. Naka-standby lang ang security detail ni David just in case magkagulo.

Kumatok na ako sa pintuan. Nasa likod ko ang apat kong mga kapatid.

Bumukas ang pinto at bumungad sakin ang talipandas nyang tiyuhin.

“Abaaaa. At talagang makapal ang mukha mo ah…. Bumalik ka pa talaga dito ah… At nagsama ka pa ng mga kapwa mo lampa…” maangas na bungad sakin ng uncle nya.

“What did you say you fuck face???!!! Hmmmm???!!!” gigil na sugod ni Tony pero pinigilan ko sya bago pa sya makalapit.

“Asan si Nurse Lane?“matapang kong tanong.

“Wala dito… Kaya umalis ka na…” inis na sagot nya.

“Kitang kita ko kung anong ginawa mo sa kanya kagabi…” nagngingitngit kong pahayag.

“Aaaah… Hahahahaha!!! Ikaw pala ang kasama ng baklang hilaw na yun kagabi ah… At sinundan mo pa sya ah…” mapang-matang sagot nya sakin.

“Anong ginawa nyo sa kanya???!!! Ano???!!!” malakas na tulak ko sa tiyuhin nya na hindi naman nya ininda.

“Hahaha! Ganito nalang boy…. Mukhang mapera ka naman… May i-aalok nalang ako sayo…” napapangiti pa sya.

“Anong pinagsasabi mo???!!! Ha???!!” inis kong tanong.

“Papagamit ko nalang sya sayo… Fifty thousand yan isang gabi… Kahit pagtulungan nyo po ng mga kasama mo dyan sa likod mo…” bulong nya sakin…

“GAGO KA!!!! DEMONYO KAAA!!! ILABAS MO SI NURSE LANE!!!!” malakas na tulak ko sa lalaki.

Hawak hawak ko sya sa kwelyo pero walang bakas ng takot sa mga mukha nya.

“Boys…..” bigla nyang tawag.

Biglang lumabas si Nurse Lane na umiiyak.

Tadtad ng pasa ang mga braso at maliliit na galos sa mukha.

“What the fuck???!!!” gulat na gulat na sabi ni Tony.

Hindi rin makapaniwala ang mga kapatid ko sa nasaksihan nila.

“NURSE LANE!!!!” binitawan ko kaagad ang tiyuhin nya at pumunta sa kanya.

Papunta na sana ako ng umiling-iling sya.

Nagulat ako na may nakatutok pala na baril sa ulo nya. Sabay labas ng tatlong armadong lalaki na nakita ko sa labas ng hotel kagabi.

“Bitawan nyo sya!!!” sigaw ko sa mga lalaki.

“Bibitawan nila si Lane kung papayag ka sa deal ko…” tusong alok ng uncle nya sakin.

“Tito Barry… Wag po….” pagmamakaawa ni Nurse Lane.

“Manahimik ka dyan!!!” sigaw nya kay Nurse Lane.

“Hindi ka ba kinikilabutan sa mga sinasabi mo?! Sarili mong pamangkin inilalako mo na parang gamit lang kung kani-kanino???!!!” galit na bulyaw ko sa kanya.

“Wala kang pakialam. Ang laki laki ng utang ng mga hinayupak na mga magulang nyan sakin nang naospital. Tapos mamatay rin pala.“inis na baling ng tiyuhin nya kay Nurse Lane.

“Pero bakit kailangang sa ganitong paraan?! Hindi ka ba nakokonsensya sa ginagawa mo?!” galit kong pahayag.

“Alam mo ba kung magkano kinikita nyan sa trabaho nya?! Hindi ko na mahihintay ang pera ko! Kaya wala akong pakialam kung sa paanong paraan pa ako makahabol sa utang nya!” sigaw sakin ng tiyuhin nya.

Galit na kinuha ni David ang checkbook nya mula sa suit nya. Sumulat sya ruon at galit na pinilas at iniiaabot ang cheque sa tiyuhin ni Nurse Lane.

“Ten million…. Itigil mo lang ang kademonyohan mo….” galit na pahayag ni David.

Bigla kong kinuha ang cheque mula sa mga kamay ni David at pinunit ito.

“Kahit kailan, hinding hindi mo na magagawa to kay Nurse Lane!!!” galit kong sabi.

“Kung ayaw nyo ng offer ko, mas mabuting lumayas na kayo dito. Mga walang silbi!!!” galit na bulyaw samin ng tiyuhin nya.

“Hindi ako aalis dito hangga’t hindi mo ibibigay sakin si Nurse Lane….” matapang na paninindigan ko.

“Hindi ka aalis??? Ha???!!!” malakas na tulak sakin pero hindi ako natinag sa pwesto ko.

Tumingin ako kay Nurse Lane na walang tigil na rin ang pagluha.

“Ano? Hanggang tulak ka nalang ba????” pang-iinis ko sa demonyong tiyuhin nya.

“Ah?! Naghahamon ka pa ah…” ngumiti muna ang tiyuhin nya sabay sapak ng malakas sakin.

“Sir Marco!!!!” hiyaw ni Nurse Lane.

Napalapit namin bigla ang mga utol ko.

“FUCK YOU MAN!!!” sigaw ni Gab.

Pinigilan ko sila ng akmang reresbak na sila para sakin.

“Matapang ka talaga ah…” pagbabanta ng tiyuhin nya na hinahanda na ang isa pa nyang kamao.

“Banatan mo ng matindi Barry…” sulsol ng isa sa mga kasamahan nya.

Sinapak nya ulit ako sa kabilang pisngi naman.

Ramdam ko ang pagdurugo sa labi ko.

Pero kailangan kong tiisin to.

Kailangan kong manindigan para kay Nurse Lane.

Para sa mahal ko.

Sa prinsesa ko.

“Tito Barry… Tama na po!!!” pagmamakaawa ni Lane na inabot ang mga kamay ng tiyuhin nya para pigilan.

Hinawi nya lang ito ng walang kahirap-hirap.

“Matibay ka talaga ha… Hawakan nyo yan!!!“utos nya sa dalawa nyang kasamahan samantalang ang isa naman ay patuloy ang pagtutok ng baril kay Nurse Lane.

“DO THAT TO MY BROTHER AND I ASSURE YOU, THIS WILL BE YOUR LAST DAY ON EARTH.” malagim na pagbabanta ni Derrick na pinigilan ang isang lalaki bago pa ako hawakan sa braso ko.

“Kaya ko to bro…” hayag ko sa mga utol ko.

“Pare, that fucking guy will kill you! Anong gusto mong gawin namin?! WATCH YOU DIE IN FRONT OF US?!” galit na sigaw ni Tony.

“LET GO OF HIM!!!” malakas na utos ni David.

“Kaya ko to… Kailangan kong patunayan sa kumag na to na hindi laruan si Nurse Lane… Na hindi sya kayang bilhin ng kahit anong halaga…” paliwanag ko sa kanila.

“Hawakan nyo ng maigi ah!!!” galit na utos ni ng tiyuhin ni Lane na sinunod naman ng dalawang lalaki.

Sunod-sunod na pagsapak ang natikman ko. Ilang beses din akong sinikmuraan.

“Ano? Aalis ka o hindi???!!!” gigil na sabunot sakin ng tiyuhin nya.

“Hindi!!!!“matapang na sagot ko.

“Ah ganon ah…” naghanda na naman sya ng isang malakas na suntok nang biglang may humarang sakin.

“TAMA NA POOOO!!!!” matapang na pagharang ni Nurse Lane sakin para maprotektahan ako.

“Punyeta ka talaga! Umalis ka dyan!!!” bulyaw nya kay Nurse Lane.

“Tito Barry… Parang awa nyo na po…” halos lumuhod na si Nurse Lane sa paa ng tiyuhin nyang satanas.

“Hindi ka talaga susunod???!!!” kinuha ng tiyuhin nya ang baril mula sa kasamahan nya at tinutok sa ulo ni Nurse Lane.

Nanlaki ang mga mata namin sa takot.

“Hindi mo na ako matatakot!!! Kailangan patayin mo muna ako bago mo sila masaktan!!!“matapang na pahayag ni Nurse Lane.

“Wala kang kwentaaaaa!!!!” akmang babarilin na si Nurse Lane ng mismong tiyuhin nya nang biglang sumigaw sa takot ang isa sa mga kasamahan nila.

“Barry!!!!” sigaw ng lalaki habang nakaturo sa sniper mark na nakatutok sa dibdib nilang lahat.

Pinagana na pala ni David ang mga nakatagong security detail nya.

Napaurong sa takot ang tiyuhin ni Nurse Lane pati na rin ng mga kasamahan nya habang unti-unting naglabasan ang mga armadong security detail ni David.

“SIR MARCO!!!!” mabilis na umikot si Nurse Lane at niyakap ako ng walang kasing higpit.

Napakalakas ng hagulgol nya habang hindi sya mapakali sa dami ng galos na tinamo ko.

“S-S-S-Sorry po….” pagmamakaawa nya habang inaayos ng malalambot nyang kamay ang mga dugo sa pisngi at labi ko.

“Ligtas ka na….” tanging nasagot ko at pinilit kong ngumiti para mapasaya sya.

Mabilis akong tinulungan ng mga utol ko na makatayo. Pumasok na kami sa sasakyan.

“HINDI PA TAYO TAPOS!!!! TANDAAN MO YAN HAYOP KA!!!” sigaw ng tiyuhin nya sa amin. Ang tindi ng tinginan namin ng tiyuhin nya.

“We need to bring you to the hospital…” bilin ni Derrick.

“Wag naaaa….” simpleng sagot ko.

“Anong wag na??!! Look at yourself bro!” galit na sermon sakin ni Gab.

“Wag na ngaaaa…” pagpupumilit ko.

“Sir Marco kailangan ka pong matingnan ng doktor…“pinagdiinan ni Nurse Lane.

“Para san pa? Eh kasama ko naman ngayon ang pinakamaalagang nurse…” mahina kong pagngiti sa prinsesa ko.

“Pero sir!!!” pagpupumilit pa ni Nurse Lane.

“Nurse Lane… It’s okay… We know our brother. If he says no, it’s really a no…” pagsalo naman sakin ni David.

“Yeah. I’ve seen this asshole beaten up several times. And this one’s just child’s play for this motherfucker.“pagmamalaki pa sakin ni Tony.

Binigyan ko naman ang utol ko ng isang astig na fist bump habang walang tigil ang pagpupunas sakin ng prinsesa ko.

Hindi nagtagal at nakarating na kami pabalik sa FG Towers.

Iniwan na ako ng mga utol ko sa aruga ng nag-aalala pa ring si Lane. May kanya kanya rin silang mga lakad.

Todo asikaso sakin si Nurse Lane sa kwarto ko. Ewan ko ba. Iba talaga syang mag-alaga. Ramdam na ramdam ng mga galos at pasa ko ang ginahawa sa napakaingat nyang paghaplos sakin.

“How are you feeling po?” pag-aalala nya sakin habang nililinisan ako.

“Dapat nga ako magtanong sayo nyan eh…. May mga galos ka rin oh…” sagot ko sa kanya.

Alam kong kahit mas marami akong galos, mataas naman ang pain tolerance. Hindi katulad nitong baby girl ko na todo pa rin ang alaga sakin.

“Sir Marco… Sorry po talaga sa ginawa ni Tito Barry….” paghingi nya ng tawad.

“Bakit ka nagsosorry? Wala kang kasalanan….” maingat nyang nilalagyan ng gamot ang putok kong labi. Hindi sya makatingin sakin dahil nahihiya na naman sya.

“Kung…. Kung hindi po kasi ako naglakas ng loob tumakas noon pa, hindi po siguro hahantong sa gani—….” nakayuko nyang sabi nang kinuha ko pataas ang baba nya.

“Wag ka nang umiyak please. Lahat ng galos nato walang wala pero kapag nakikita kitang umiiyak ng ganyan, walang kasing sakit sakin yun….

Tahan na… “ maingat kong pinunasan ang mga luha nya sa napakalambot nyang mga pisngi.

“Hindi ko po alam kung paano po ako magpapasalamat sa inyo… Pati na rin kila Sir David…. Ang laki po ng utang na loob ko sa inyo…” pag-abot nya sa kamay ko.

Tiningnan ko ang maghawak naming mga kamay.

Sana ganito nalang kami palagi. Kahit puro galos kami, hangga’t magkasama kami at magkahawak ang mga kamay namin, masaya na ako.

“Come here…” mahina kong sabi sa kanya nang niyakap na nya ako habang nakaratay ako sa kama.

“Sssshhhh….

I’m here….

I’m here….“ bulong ko sa kanya nang binuhos na lahat ni Nurse Lane ang lahat ng kinimkim nyang sakit.

Dito ka lang sa bisig ko.

Wag kang aalis.

Wag kang lalayo.

Ligtas ka dito…

Pangako ko sayo yan…

Maingat kong hinahaplos ang buhok nya sabay halik sa ulo nya.

“Pangako ko sayo…

Ito na ang huling gabi na iiyak ka…

Walang kahit sino ang pwedeng manakit ulit sayo…“ bulong ko sa prinsesa ko.

Mas humigpit pa ang mainit nyang yakap habang mas dinala ko pa sya sa mga bisig ko para protektahan sya.

“Sir Marco….” mahinang iyak nya. Ramdam ko na nabasa na ng mga luha nya ang shirt ko.

“Mahal na mahal na mahal kita….” bulong ko sa kanya.

Napatingala naman sya sa gulat.

Ang pula pula na ng pisngi nya sa kakaiyak at hirap na hirap ng huminga sa kakahikbi.

“Mahal na mahal kita Nurse Lane…” pag-amin ko sa kanya.

Gulat ma gulat pa rin sya sa pag-amin ko.

Maamo kong kinuha ang baba nya para iharap pa lalo sakin para maabot ko ang mga labi nya.

Nagtama ang mga labi namin habang ramdam ko ang pagtulo ng mga luha nya sa pisngi nya.

Ang higpit ng hawak nya sa shirt ko habang magkalapat ang mga labi namin. Inabot ko ang likod nya para mayakap rin sya habang tuloy kami sa matamis na halikan.

Naghiwalay ang mga labi namin at biglang bigla pa rin si Nurse Lane.

“S-S-Sir…..” tanging nasagot nya.

“Mahal mo rin ba ako?” tanong ko sa kanya.

“H-H-Hindi po pwede…” yumuko sya at tila lumayo sakin.

“B-Bakit????” litong tanong ko.

“Sir Marco, hindi po ako bagay sainyo….“sagot nya.

“Hindi po ako deserving ng pagmamahal nyo. Madilim po ang past ko at hindi ko na po mabubura yun.“nangingilid na naman ang mga luha nya.

“So sa tingin mo ganon kababa ang pagmamahal ko sayo? Wala akong pakialam sa nakaraan mo. Alam kong biktima ka lang. At alam kong mabuti kang tao. At yun ang mahalaga…” paliwanag ko sa kanya.

“M-M-Marumi p-p-po a-a-ako…” mautal-utal nyang sagot.

“Lane…

Makinig ka…

Wala akong pakialam…

Kasi alam kong yang puso mo pa rin ang pinakamalinis. At yan ang minahal ko sayo.

Hindi lang ikaw ang may madilim na nakaraan….

I had my fare share of being in the dark…

Pero alam kong hindi iyon ang katapusan ko…

Let’s….

Let’s help each other…

Together… “ maigi kong sabi sa kanya.

Hindi sya makasagot sa pagka bigla.

“Mahal mo rin ba ako?” inulit ko ang tanong.

Unti-unting sumabog sya sa iyak bago sya napayakap sakin ng mahigpit.

Kahit hindi nya sabihin, alam ko na. Alam na ng puso ko.

Sinuyo-suyo ko ang pinakamalalambot na pisngi na nadampian ng mga labi ko.

Ibinaling namin ang mga noo namin sa isa’t-isa at narinig namin ang malakas na pagtibok ng mga puso namin.

“Siiiir….” bulong nya sakin bago ko ulit balikan ang pinakamatatamis na labing nahalikan ko. Napakaingat nyang gumalaw para di masagi ang sugat ko sa labi.

“Pwede na ba kitang tawaging Lane nalang? Ang haba kasi kapag Nurse Lane pa eh?” ngiting tanong ko na nagpakilig sa kanya.

Tumango lang sya at nagpigil ng ngiti katulad ko.

Hay…

Ang ganda talaga nya kapag ngumingiti.

“Mahal nalang kaya?” biro ko.

Mas lalong nawala ang mga mata nya sa mainit nyang ngiti.

Gusto ko pang iparamdam ang pagmamahal ko sa kanya kaya hindi ko na macontrol ang mga kamay ko na inabot ang makinis na legs ni Lane.

Fuuuck ang kinis talaga ng balat nya. Sobrang lambot pa.

Tinaas ko ang legs nya para mapalapit sakin habang bumalik ako sa mga labi nya.

Ang sarap ligawan ng mga labi nya kasi hiyang hiya pa rin sya sa paghalik sakin.

Maingat ko syang dinala sa ibabaw ko habang patuloy kami sa halikan.

Sinubukan kong ipadama pa lalo ang pagmamahal ko ng sinuyo ko sya na buksan na ang bibig nya.

Nababaliw na ata ako kasi pakiramdam ko parang anghel na tong hinahalikan ko. Sobrang sarap ng bibig nya. Sobrang init at sobrang linis ng amoy ng bibig nya.

Mabuti nalang at may tiwala na rin sya nang hinayaan na nya akong masakop ang buong bibig nya.

“Hmmmmm mahaaaaal….” ungol ko nang niyaya ko ang dila nya na makipaglaro sakin.

Hindi nagtagal at nakumbinsi ko na rin syang iluwa ang mumunting dila ng prinsesa ko at magdilaan sa loob ng malaway naming halikan.

“Sir….” bulong nya ng maramdaman kong inabot nya ang mga kamay ko at tinutok sa leeg nya.

T-T-Teka…

Ano to??!

Gusto nyang magpasakal??!

Binaba ko ang mga kamay ko pero pilit nya itong inaabot.

Pinatong ko lang ang mga kamay ko sa mapayat nyang leeg nang maramdaman kong gusto nyang ipaipit ang leeg nya gamit ang kamay ko.

Hindi ako pumayag kaya bumitaw ako at dinala nalang ang kamay ko sa dambuhala nyang pwet.

Naalala ko dati, kahit na sobrang taas ng respeto ko kay Lane…

Hindi ko pa rin talaga matiis na masilip tong pwet na to.

Pasensya na…

Lalaki lang tayo…

May mga kahinaan din…

Pero soooobrang laki kasi talaga.

Mas malusog at malambot pa to sa mga pwet ng ibang chics na dumaan sakin eh.

Nilamog-lamog ko ng swabe ang pwet ng mahal ko.

“Aaaaaahhhh siiiir…” napabitaw sa halikan namin si Lane at napanganga ng bahagya.

Ang sarap sa pakiramdam na napapadama ko lahat ng pagmamahal sa kanya.

Mas lalong nakakabaliw makita na nawawalan sya ng control dahil lagi ko syang nakikita na sobrang hinhin.

Sobrang laking accomplishment sakin yun kaya pinagpatuloy ko pa yun para masaksihan mismo ng mga mata ko kung paano nya basagin ang pader ng hiya nya.

Ang pula pula ng pisngi nya sa hiya kaya nanggigil ako at pinaghahalikan iyon.

Ah fuuuuck… Ang init sa pakiramdam ng balat nya.. Para syang nilalagnat sa sobrang init….

Inumpisahan ko nang halikan ang leeg nya. Ang bango ng leeg nya na gusto ko nalang ibaon ang buong mukha ko dito.

“Hmmmm mahaaaal…. Ang bango bango naman nito….” bulong ko sa kanya habang alangan pa rin ang hawak nya shirt ko dahil pigil na pigil pa rin sya.

Ang linis linis ng balat nya ng sinubukan kong ilabas ang dila ko at himurin ang malambot nyang balat.

“Siiiiir… Aaaaahhhhh….” mahinang ungol nya.

Shit….

Ang sarap sa tenga….

Kaya tinuloy-tuloy ko pa para marinig iyon ng paulit-ulit.

Bumangon na ako ng bahagya at pinaupo ko sya sa ibabaw ko

Tinaas ko na ang shirt nya. Pero bigla nya akong pinigilan…

“It’s okay….” paninigurado ko sa kanya. Pumayag na rin sya matapos ang ilang sandali.

Shit….

Napatigil ako.

May mga maliliit na pasa pa sya sa katawan nya.

“S-Sorry po…” hindi sya makatingin sakin ng maayos.

PUTANGINA TALAGA NILA.

Anong ginawa nila sa prinsesa ko????!!!!

“S-Sir wag nalang po…” mangiyak-ngiyak na sabi nya.

“Wait…

No….

Naawa lang ako sayo mahal….

Hindi ka dapat sinasaktan…..“ seryosong sabi ko sa mga mata nya nang binigyan ko sya ng maiikli pero matatamis na halik sa lahat ng mali-liit nyang mga pasa.

“Prinsesa ko….” bulong ko sa kanya habang ingat na ingat kong pinapawi ang matinding sakit na dulot ng mga galos at pasa nya.

Dinikit ko ng maigi ang mukha ko sa balat nya para maramdaman nya kung gaano ko sya kamahal.

Ang sarap talaga nyang yumakap habang hinahalik-halikan ko ang bawat sulok ng katawan nya.

Inabot na rin ng dila ko ang malalambot nyang utong…

Napakaputi ni Lane kaya hindi na rin ako nagtaka na pink rin ang kulay ng nipples nya.

Maingat ko itong nilaro sa bibig ko.

“Aaaaahhhh….” mahinang paghinga nya ng malalim.

Ang sarap laplapin ng nipples ng prinsesa ko. Ang lalambot. Ang sarap pasadahan sa dila.

Tamang tama lang ang built ni mahal.

Tamang tama yung bigat. Kayang kaya kong kargahin kahit saan.

Mas bumaba ang halik ko para matikman ang pusod nya.

Hindi nagtagal at hinubad nya na rin ang shirt ko.

Tumungo sya para mahalikan ang mga leeg ko.

“Aaaaahhh Laaaane… Sige paaaa…” hiling ko sa kanya dahil kahit napakasimple ng halik nya sa balat ko, para na akong nakukuryente ng lubos.

Ang init ng malalalim na paghinga nya sa balat ko.

“Sooobrang sarap putanginaaaaa….” pikit mata kong ungol habang sobrang lambing nyang pinaulanan ng halik ang leeg ko.

“Aaaahhh sige baba ka na mahal….” muli kong hiling sa kanya nang maingat syang bumaba sa chest ko.

“Fuuuuck mahaaal…” inumpisahan na nyang halik-halikan ang pecs ko papunta sa nagtitigasan kong mga utong.

Mabagal nyang pinagdidilaan ang magkabila kong mga utong. Lasap na lasap ko ang bawat sandali na babad na babad sa mainit nyang bibig ang mga utong ko.

Walang kasing ginahawa rin ang nararamdaman ko sa tuwing pinapawi ng mga halik nya ang sakit sa mga pasa at galos ko sa chest at abs ko.

Pakiramdam ko parang anghel ang humahalik sakin sa bawat pagdampi ng mga labi nya.

“Aaaah yaaaan. Dyan! Dyan!!” gigil kong bulong nang halos nilabas na nya ang buong dila nya at halos linisin na ang buong katawan ko.

Tamang tama at batak na batak ako ngayon kaya di nakakahiya kay Lane.

“Sobrang tigas po sir…” nahihiyang sabi nya kaya nagpasiklab pa ako at pina-alsa pa lalo at pinagalit pa ang mga muscles ko.

Napatingala sa akin si baby ko na parang natakot pa ata sa mga nagmumura kong mga ugat.

“Para sayo lang yan mahal…. Uuuuggghhh!!!!” mas nilakasan ko pa ang pagflex habang tinaas ko pa ang kilikili ko. Walang ka arte-arte ang prinsesa ko nang ginalugad nya sa paglinis ang bawat sulok ng astig kong kilikili.

Napapatitig ako sa ganda ng mukha nya habang buong sikap nyang minamahal ang kilikili ko.

Ang lambot lambot ng paghaplos nya sa mga biceps ko na sinasabitan nya habang sinasamba ako.

“Pangako ko sayo mahal… Araw araw akong magpapalakas para mapagtanggol kita…” seryosong sabi ko sa kanya nang niyakap nya ko.

“Baby ko…..” bulong ko habang yakap yakap ang baby girl ko.

Dinakma ko ang pwet nya…

“Mahal gilingan mo ko please…” hiling ko sa kanya na sinunod naman nya.

Alangan pa syang gawin yun nuong una pero ng masanay sya ay halos ikabaliw ko pati na rin ng namumuong tent sa loob ng shorts ko.

“Sir…. Bakit sobrang pong tigas?” takot nyang tanong.

“Mahal… Sobrang perfect mo kasi eh… Kaya buhay na buhay na…” sagot ko sa kanya. Ramdam na ramdam ko ang pagbulusok ng dugo na pumupuno at nagpapatindig sa barako kong burat na handa nang pagsilbihan at anakan ang prinsesa ng buhay ko.

“Sir Marco ko….” sabi nya sabay giling ng walang kaparis.

“Aaaaahhh sarap sa tenga… Isa paaaa… Pleeeeaaase….“kagat labi kong pakiusap.

“Sir Marco kinakabahan po ako… Sobrang laki nyo po.” bulong nya sa tenga ko.

“Handa ka na mahal???” tanong ko.

“Kakayanin ko po sir…” pangako sakin ng anghel ko.

Humiga muli ako habang dahan-dahang hinila ni Lane ang shorts ko.

Bumulaga sa kanya ang bulbulin kong burat.

Napanganga sa pagkalula ang prinsesa ko.

“S-S-S-Sobrang l-l-laki p-p-po….” halos magkandabulol na sya sa takot.

Sinubukan nyang hawakan ng dalawang kamay nya ang burat ko pero hindi pa rin ito sapat para masakop nya ang sandatang gagamitin ko para anakan sya.

Dahan-dahan nya akong binati gamit ang dalawang kamay nya.

“Tanginaaaaa ang init init ng kamay mooooo…. Aaaahhhh fuuuuck…” naghabol ako ng hininga dahil sa swabeng pagjakol sakin ng prinsesa ko.

Dinikit na nya ang pinakamaamong mukha na nasilayan ko sa buong buhay ko sa tabi ng naghuhumindik kong burat.

Hinilamos nya sa buong mukha nya ang etits ko.

“Aaaaahhh mahaaaal ang ganda ganda mong tingnan…. Hmmmmm fuuuuckkk.. Mahalin mo yan kasi yan gagamitin ko para makapagumpisa na tayo ng sarili nating pamilya…” kagat-labi kong sabi habang nilaro laro ko ang sarili kong mga utong.

“Sir…. Try ko lang po baka po hindi nyo magustuhan…” nahihiya nyang sabi.

“Mahal… Kahit ano pang sabihin mo, ikaw lang ang hinahanap hanap nyang buraaaaaAAAAAHHHHH MAHAL PUTANGINANG YAAAAN FUUUUCK!!!!” malakas na hiyaw ko ng sinikap nya na ipasok sa kapiranggot nyang bibig ang masahol kong burat.

Ramdam kong hanggang kalahati lang ang abot ng bibig nya.

Pero gago parang vacuum yung bibig nya na sobrang makatas. Grabe maglaway si mahal. Walang tigil ang pagtagas at pag-agos ng laway nya pababa sa naninigas kong mga bayag na siksik na siksik na sa nakaimbak na tamod ko.

“Hmmmmm….” ungol nya nang inabot nya ang mga kamay ko.

“Ma-Ma-Mahal anong ginagawa mo?” pagtataka ko ng bigla nyang dinala sa buhok nya ang mga kamay ko.

Nuong una ay ayos pa ang lahat nang pilit nyang pinapasabunot ang buhok nya sakin.

“T-T-Teka lang mahal… Baka masaktan kitaaaAAAAAAAHHHH SHIT SHIT SHIT SHIT SHIIIIIT!!!” hiyaw ko nang pinapasok ni Lane ang burat ko sa lalamunan nya para lang mapaglingkuran ako.

Kinapa ko ang leeg nya at duon ko naramdaman ang sarili kong burat na umaalsa mismo sa leeg ng pinakamamahal kong anghel.

Hinablot nya ulit ang kamay ko pabalik sa buhok nya.

“Okay lang po sir…. Hindi po ako magagalit….” sabi nya nang niluwa nya ang burat ko.

“H-H-Hindi….“takang taka ako kasi umiiyak na pala sya.

Parang nagulat pa sya sa sinabi ko at napatigil.

Bumalik nalang sya sa pagsubo sakin.

Anong meron sa kanya?

Pero mabilis napawi ang pagiisip ko nang maramdaman kong minumumog na pala nya sa bibig nya ang isang piraso ng bayag ko.

“Fuck. Ang ganda mo talaga…” malambing na himas ko sa mukha nya habang kitang kita ko kung paano sya takam na takam sa paghigop sa magkabila kong bayag.

Kinuha nya muli ang kamay ko at ginamit ito para hampasin ang ulo nyo.

PUTANGINA ANONG NANGYAYARI???!!

“G-G-Gusto mong hampasin kita????!!!” litong tanong ko. Tumango lang sya nang napansin kong balot na ng luha at takot ang mga mata nya.

Hindi tama to.

HINDI TAMA TO!!!

Lalayo na sana ako para mapatigil muna sya nang bigla nyang tinaas ang binti ko.

“W-W-WAIT AAAAAHHHHH FUUUUCK MAHAL WAAAAAG AAAAHHHH….” sinubukan ko pa syang pigilan pero huli na ang lahat ng lamumin nya ng buong tapang ang pwet ko.

“Mahal stop naaaaa…” hinang hina kong ungol. Parang ang taas taas ng tensyon ni Lane. Parang takot na takot.

“Ako dapat gumagawa sayo nyan mahal please….” pero tuloy pa rin sya.

“Mahal…..” tawag ko sa kanya.

“Ito na po. Inaayos ko na po….” bulong nya sabay balik sa pagsamba sa pwet ko.

“Anong sinasabi mo???!!!” litong tanong ko.

Imbis na sumagot ay mas lalo nyang binaon ang pinakamagandang mukha nya sa pwet ko.

“Mahal!” malakas na tawag ko sa kanya.

“LANE ANO BA?!!” malakas na sigaw ko sabay urong ng malakas para makaiwas… Hinarap ko sya at aabutin ko sana ang pisngi nya nang bigla syang umiwas na parang sasaktan ko sya.

“Sorry po! Sorry po! Sorry po!! Gagalingan ko nalang po! Sorry po! Wag nyo po akong saktan!” iwas na iwas sya sakin na halos magkandasamid na sya kakaiyak.

“ANONG GINAWA NILA SAYO?!

ANO???!!!“ nangingilid ang luha ko sa sobrang ngitngit at awa. Hawak ko ng maigi ang mga braso nya.

Napapailing sya sa takot dahil sa pag taas ko ng boses.

Shit!

Shit!

Shit!!!

“Sorry…. Sorry mahal….” hinila ko sya bigla para yakapin.

“Hindi ko sinasadya….” pagpapatahan ko sa kanya.

“Pero Lane… Makinig ka… Hinding hindi ko gagawin ang kademonyohan na ginawa ng mga tarantadong yun sayo. Hindi kita pipilitin sa bagay na ayaw mong gawin. Nirerespeto kita. Nirerespeto ko kung ano ang gusto mo at ayaw mong gawin. Kasi mahal kita. Mahal na. Mahal kita… “ maingat ko na inabot ang mga pisngi nya at hinalikan sya.

“Dito ka nalang samin ah…” pag-uumpisa ko sabay balik sa mga labi nya.

“Aalagaan kita….” bulong ko muli bago tinikman ang mga labi nya.

“Ipagtatanggol kita…” pangako ko nang abutin ko ang mga shorts nya.

“Gagawa tayo ng pamilya….” maingat kong tinanggal ang natitirang mga saplot nya.

“Gusto kong maging nanay ka ng mga anak ko mahal…” pagsuyo ko sa kanya nang tuluyan ko na syang mahubaran…

Nasilayan ko ang ari ni Lane. Maliit lamang ito kumpara sa dambuhala nyang pwetan.

“Mahal aanakan kita ah…” huling bilin ko nang pinadapa ko sya at nasilayan ko ang mumunting hiwa ng prinsesa ko.

“Niiice….

Nice…..“ bulong ko nang mas binuklat ko pa ang pwet nya para mas mapamalas nya sakin ang pinakamatamis na handog nya sakin.

“Hmmmm baby koooo….” sininghot ko lahat ng nakakahalinang singaw ng puke ni Lane.

Bigla akong tinigasan sa sobrang bango ng hiyas nya. Para akong nakadroga sa tindi ng tama ko sa bawat oras na nasisimot ng ilong ko ang puke nya.

Ginamit ko ang matangos kong ilong para paulit-ulit na suyuin ang mailap nyang puke.

“Sir Marco ko… Nakakahiya po…” nilalayo oa nya ng bahagya ang pwetan nya pero hindi ko ito tinantanan.

“Diba sabi ko naman sayo, ako dapat gumagawa sayo nito… Dapat i-ready ko tong puke mo mahal… Hmmmmmmm…. Sarap oh…. Hmmmmm aaaaahhhhh… Masabawwwwww…” buong libog kong inatake ang bawat sulok ng butas ng baby ko.

Napatili sa gulat si Lane at napatingkayad pa na parang nahigop ko ata lahat ng lakas nya.

Masugid kong nilinis at inihahanda ang pinakamalinis na puke ng baby ko.

Pinatulis ko ang dila ko at sinundot-sundot ko ang butas nya.

“Shit mahal… Sobrang init ng loob mo. Parang nilalagnat yung sariwang laman ng puke mo…” pagpuri ko sa kanya.

Tangina nakakagigil yung sabaw nya. Busog na busog na kaagad ako dito.

“Mahal… Gusto ko pag gising ko sa umaga ipakain mo sakin lagi puke mo ah… Ito nagpapalakas sakin eh…” banggit ko nang tinuloy ko ang mabilis na pagdila sa mestisang puke ni baby.

“Lahat lahat po Sir Marco… Lahat po gagawin ko mapasaya lang kita…” biglang narinig ko sa kanina pang di mapakaling si Lane.

“MAHAL NA MAHAL KITA LANE!!!” buong tapang kong hiniyaw.

“MAHAL NA MAHAL DIN KITA SIR MARCO!!! MAHAL NA MAHAL KITA!!!” mas malakas na iyak ni Lane.

“Ah fuck. Ang sarap sa tenga mahal. Isigaw mo pa!!!” pakiusap ko sa kanya kaya inulit-ulit nya pa iyon na umalingawngaw sa buong kwarto ko.

Mabuti nalang at kami lang naiwan dito sa FG towers.

Hindi nagtagal ay binasa basa ko na ang dalawa kong mga daliri gamit ang laway ko. Oras na para sundutin ang hiwa nya.

“Mahal… Hingang malalim…” paalala ko sa kanya bago ko swabeng pinasok ang dalawang daliri ko.

Nagwawala na ang mga hita nya pero kitang kita ko na nag-eenjoy na rin sya.

“Kaya ko pa po ng dalawa pa Sir Marco…” biglang sabi nya sakin.

“Hindi ka ba masasaktan?” pag-aalala ko nang naramdaman kong nilalapit pa nya ang pwet nya sa kamay ko.

Mukhang kaya nga talaga nya. Kaya dinuraan ko ng marahas ang butas nya sabay dagdag ng dalawang karagdagang daliri nang may naabot akong napakalambot na parang bumbilya sa loob nya.

Napaunat ng walang sabi-sabi ang lahat ng parte ng katawan ni Lane nang kinalabit ko yun.

“Huli ka mahal…” gwapong biro ko sa prinsesa ng buhay ko.

Nagumpisa sa mabagal hanggang pabilis ng pabilis ang pag finger ko sa baby ko.

Hindi ko rin tinantanan ang paglalaro sa prostate ni Lane

Ilang minuto ring nilaspag ng mga daliri ko tong puke ni Lane nang nagdesisyon na ako na tuluyan na nga syang asawahin.

“Siiiir!!!” matinis na tili nya nang masugid ko syang binitbit ng walang kahirap-hirap at tumindig na handang punlaan ng mga anak namin ang mapag-arugang pwerta ng misis ko.

“Kung masyadong masakit mahal, okay lang na hampasin mo ko…” paalala ko sa kanya habang pinahid-pahid ko muna ang precum ko sa kabadong butas nya.

“Papasok ko na mahal….” pagpapaalam ko.

“S-S-Sige p-p-oAAAAAAHHHHHH SIR MARCO KOOOOOO!!!!” mahihinang hampas nya sa chest ko nang tuluyan ko nang nabiyak ang pauna nyang laman.

“Aaaaahhh mahal walang kasing init tong puke mo….” ungol ko nang naramdaman kong hinihigop mismo ng kanyang puke ang etits ko.

Ramdam na ramdam ko kung paano nabanat ng maigi ang hiyas nya.

“SIR SOBRANG LAKI PO TALAGAAAAAAAAHHHHH AAAAAAHHHHH!!!” mabilis na pagiling nya na naging sanhi ng pagtalsik ng mga luha nya sa mga muscles ko sa chest.

“Sir Marco anakan mo po ako….” pagmamakaawa nya habang napakamahiyain nya itong tinanong sakin.

Nanlaki sa galak ang mga mata ko.

Tangina wala na akong ibang gusto ngayon kundi ang magumpisa ng pamilya kasama si Lane.

“Fuck mahal hindi mo alam kung gaano ko katagal hiniling na marinig mong sabihin yan sakin…. Halika na. Gumawa na tayo ng baby natin ha…” buong libog kong inasawa ang puke nya.

Banat na banat ang manipis na laman ni Lane kaya alam kong bugbog sarado na talaga ito lalo pa’t buong lakas na ang mga ulos ko.

Nakalambitin lang ang magaan nyang katawan sa mga shoulders ko. Buti at nasa kondisyon ang muscles ko kaya hindi wala akong kahirap hirap kahit halos sampung minuto na akong nagpapakasasa sa puke ni Lane.

Walang tigil na ang paglabas ng singaw at pawis ko sa katawan dahil sa sobrang kalibugan para sa prinsesa ko.

Matapos yuon ay iba ibang posisyon ang sinubukan namin ni Lane. Hanggang sa nauwi kami sa missionary position.

“Ang kinis mo talaga tangina!!!” gigil kong sabi habang kitang kita ng dalawang mga mata ko ang buong katawan ni Lane. Minanyak ko na rin ang seksing katawan ng misis ko.

Mas lalo akong ginanahan ng inabot nya ang katawan ko at hinimas himas ang chest at abs ko. Nilaro-laro rin nya ang mga tigasin kong mga utong kaya nag-init ako. Napakantot demonyo tuloy ako sa pinakamagandang anghel ng buhay ko.

Kinantot ko ng kinatot si Lane hanggang napansin kong parang sumikip pa lalo ang butas nya. Tanda na malapit na syang sumabog.

“S-S-Sir hindi ko na po kaya….” babala sakin ni Lane.

“Aaaaahhhh tangina sige lang…” pagkumbinsi ko sa kanya habang pinuntirya ko ang prostate nya. Kahit sobrang hapdi sa mga pasa ko ay tiniis ko nalang kasi sobrang higpit na ng kapit ni Lane sakin.

“Sir Marco wag po kayong tumingin nahihiya po talaga ako ngayon….” pakiusap nya.

“Baby koooo…. Wag kang mahihiya sakin…. Gustong gusto kitang makitang labasan….” sabi ko habang walang humpay ang kantot mister ko sa kanya. Tumango lang sya tulad ng maamong prinsesa na tatamuran ko maya maya.

“Sir Marco! Sir Marco ko! Hindi ko na po talaga kaya!!!” hiyaw nya kaya swabeng swabe at nakanguso ko pang pinuntirya ang kaibuturan ng hiyas nya.

“Sir Marco…. Parang….Parang nasusundot mo na po yung mga lamang loob ko….“iyak nya.

“Ramdamin mo lahat yan mahal! Ganyan kita kamahal!“ungol ko nang halos magwala na ang ulo nya.

“Siiiir Marcooooo!!!!” pinakamatinis nyang tili ng bumulwak ang sangkaterba nyang sabaw na nagpaulan sa buong katawan at umabot pa ang iba sa mismong mestisong mukha nya.

“Aaaaahhhh babyyyyyy… Ang ganda ganda mong tingnan…” napabagal ako sa pagkantot at sinulit ang oras nato na makita ang dalisay na sabaw ng prinsesa ko.

Nagulat ako ng sinapo lahat ng kamay nya ang nagkalat na tamod sa katawan nya sabay dinala ito sa nakanganga nyang bibig na hinayaang pumatak nang malaya ito.

Fuck!!!

Sobrang hoooot!!!

“Ma-Ma-Maglilinis lang muna po ako…..” nahihiyang paalam nya sakin habang nakababad pa rin ang burat ko sa makinis nyang puke.

Inabot nya ang malinis na twalya nya para linisin nang maigi ang sarili kahit hingal na hingal pa rin sya.

“Lika dito mahal….” kinarga ko muli sya at kantot marino na ang pinamalas ko sa kanya.

“Giling ka mahal…” pakiusap ko.

“Ganito po?” inosenteng tanong nya.

AAAAH SHIIIIIT!!!

“Ah fuck mahal! Ganyan! Ganyan! Shit wag kang titigil!!!!” ungol ko sa tindi ng galing nyang tumimpla.

“Mahal…..” yumakap sya sakin at binulong ito sa tenga ko.

“PUTANGINAAAAA!!! PUTANGINAAAAAA!!! AAAAAHHHHH FUUUUCK!!!” hiyaw ko dahil sa sobrang lambing ng pagkakasabi nya sakin.

“Gumawa na tayo ng pamilyaAAAAHHHHHH FUUUUCK ANG SIKIP TALAGAAAA!!!” mahinahon ko pang pakiusap sa kanya nang sya na mismo ang nagpatalbog-talbog sa ibabaw ko.

“Baliw na baliw ako sayo mahal… Baliw na baliw….” mapungay na tingin ko sa pinakamagandang anghel na kasalukuyang nagpapababoy ng puke nya sakin.

“Mahal sa loob mo ko punlaan please…” hiling ng prinsesa ng buhay ko.

“OO MAHAL PANGAKO!

PANGAKO!!

LAHAT NG TO!

HANGGANG HULING PATAK!!

GAGAMITIN KO PARA MAANAKAN KA!!!

KASI MAHAL KITA!

MAHAL NA MAHAL NA MAHAL KITAAAAA!!!

PUTANGINA ITO NA AKO!!!

ITO NA AKO!!!

PUTANGINA MAHAL ITO NA AKO!!!“ nanlisik ang mga mata ko habang nakatitig sa kanya.

Sinigurado kong napulbos ko ang bawat sulok ng malambing na laman ng puke nya na masugid na nakapulupot sa napakatigas kong burat.

“ITO NA TANGGAPIN MOOOOOOOO AAAAAAHHHH PUTANGINAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!” pinakamalakas na hiyaw ko na dumagungdong sa buong penthouse.

Nanginig ang mga binti ni Lane dahil sa pagkabigla ng buong katawan nya sa di mapantayang pwersa na binuhos ko.

Ang tindi ng titig ko sa kanya habang buong puso nyang tinanggap ang pinupunla kong tamod.

Siyam na barakong sirit ang pumuno sa kumikislot-kislot na puke ng baby ko.

Hinalikan ako ng sobrang lambing ni Lane habang patuloy ang pagpuno ko sa bawat sulok ng laspag na laspag na nyang hiyas.

“Asawa ko….” bulong ko sa kanya nang nagwakas na ang pagbuntis ko sa kanya. Hinugot ko na rin ang burat ko mula sa puke nya at buong ingat ko syang binaba sa kama.

Sumunod ako at tumabi sa kanya.

“Gusto mo nang magpalit mahal?” tanong ko.

“Y-Y-Yes mahal…” nahihiya pa nyang bulong.

Fuck! Nakakakilig.

Napangiti talaga ako at napakagat ng labi sa sobrang kilig.

Bumangon ako at inabot ang isa sa mga malilinis kong shirts mula sa drawer ko.

Nakasuot na sya ulit ng boxers nang inabot ko sa kanya ang shirt na mukhang sobra sobra ang luwag para sa mumunting pangangatawan nya.

Nagsuot na rin ako ng boxers.

“S-S-Salamat mahal…” tipid na ngiti nya pero di pa rin sya makatingin ng derecho sakin.

“I love you mahal…” halik ko sa noo nya.

“I love you too mahal…” ngiting sagot nya sakin.

Nakakainlove talaga kapag ngumingiti sya ng ganito. Yung tipong halos hindi na makita ang mga mata nya.

“Tulog na tayo?” ngiti kong yaya sa kanya na sinagot naman nya ng pagtungo.

Humiga na kami at hinila ko sya para dito sya sa chest ko matulog.

Kahit tadtad kaming parehas ng galos, napawi lahat ang sakit ng mga yun sa tindi ng pagmamahalan na meron kami.

Pinanggigilan ko pa syang yakapin. Ang sarap kasi na i-cuddle ng sobra ni Lane. Nakakagigil. Pero nakakaantok din yung init ng paghinga nya sa balat.

“Good night mahal…” pagtingala nya sakin.

“Dito ka lang sa tabi ko ah… Wag ka ng lalayo…” bilin ko sa kanya bago kami sabay pumikit at natulog ng magkayakap.

---

Author’s

Note

Thank you for reading this chapter! Don’t forget to vote and comment on your favorite parts. Please share this story with your fellow readers as well.

CHAPTER 6 - Beast Tamer

---

Disclaimer

I do not own any of the photos. All credit belongs to the owners.

---

Ilang buwan ang nakalipas simula nang masagip ni Marco si Lane mula sa kamay ng mpang-api nyang tiyuhin na si Barry.

Hindi na nga pinakawalan ni Marco si Lane sa kanyang pagmamahal at masayang naninirahan sa FG Towers kasama ng iba pang mga Sandovals.

“Good morning mahal…” ngiting bati nang bumukas na ang mga mata ng nobyo nyang si Marco.

“Ganda naman talaga ng umpisa ng mornings ko…..” tipid na ngiti ni Marco na kinusot-kusot pa ang mga mata.

“Lika nga dito….” makulit na hinila ni Marco ang si Lane para makipagcuddle. Bagay na gustong gustong gawin ni Marco pagkagising sa umaga. Halos mawala na ang mga mata ni Lane sa init ng kanyang mga ngiti nang mapaglarong kinagat-kagat ni Marco ang kanyang makinis na balikat.

“Kain na po tayo….” napakalambing na hawak ni Lane sa maskuladong mga panga ng kanyang boyfriend.

“Ito nalang breakfast ko….” makulit na pinapakpapak ni Marco ang maliit na kamay ni Lane na nakahawak pa rin sa kanya.

“Hahaha! Mahal naman eh! Dali na! Lalamig yun sige ka. Nagpaturo ako kay Chef Bill ng favorite breakfast dishes mo.Kaya for sure magugustuhan mo yan…” simpleng ngiti ni Lane.

“Swerte ko talaga sa baby ko!” Hmmmmm!!!!“ gigil na yakap ni Marco habang nakasandal sa kanya si Lane.

Nagtungo na nga ang dalawa sa dining area kung saan naroon din ang iba pang mga Sandoval brothers pati na rin ang kakauwi lang na sila Lola Leny at Lolo Ferds.

“Yun oh! Good morning lovebirds!” biro ni Tony nang akbay-akbay ni Marco si Lane habang naglakad sila papunta sa table.

“Kinuha ko pa po tong kapatid nyo. Ang sarap laging matulog eh…. Hahaha!” mahinhin na tawa ni Lane na nagtungo sa dalawang matanda.

“Good morning po Lolo Ferds… Lola Leny mano po…” magalang na pagmamano ni Lane sa dalawa.

Sumunod naman kaagad si Marco sa pagmamano.

“Good morning mga apo…” masayang bati ni Lola Leny sa kanila.

“Good morning po Nanay Nita….” pagmamano rin ni Lane sa pinakamatandang kasambahay ng mga Sandovals na handa nang i-serve sa kanila ang masarap nilang agahan.

“Ay Nay Nita, nahanap ko na po pala yung gamot para dun sa paso nyo. Mamaya po lagyan po natin ha….” ngiting pahayag ni Lane.

“Nako anak salamat ha….” pagpapasalamat ni Manang Nita na hinalikan pa sa noo si Lane.

Laking galak ni Lola Leny na may isang tulad ni Lane na hindi nakakalimot na magbigay galang sa mga matatanda. Tutok rin si Lane sa kalusugan nilang mag-asawa.

“Marco apo, is that really you?” pang-aasar ni Lolo Ferds na nagpahagalpak sa tawa ng mga kanina pang nagpipigiln na kapatid ni Marco.

“Pops naman eh…” nahihiyang pagkamot sa ulo ni Marco.

“Nako pops, you wouldn’t believe how tamed Marco is now.. He’s such a furball now…” pang-aasar ni Tony.

“Well. We have to thank Lane here. He tamed the beast…” birong sabi ni Derrick.

“Thanks Lane ah aka beast tamer. HAHAHAHA!” panggagatong naman ni David.

“Sir David naman eh. Hahaha!” pagtatanggol ni Lane kay Marco na asar talo na sa mga kapatid nya.

“Lane, why do you still talk to us like that? We’re not your boss anymore…. Hahaha!” pang-ilang ulit nang sinabihan sya ni David.

“S-S-Sorry po….” sagot ni Lane.

“Oh ayan na naman! Hahahahaha!” natatawang pagpansin ni Tony na ikinatawa naman ng lahat.

“Oo nga mahal. Kapantay mo naman na kami. At kahit kailan hindi ka naming tinuring na mas mababa samin. Sa totoo lang, prinsesa pa nga turing ko sayo eh…” malanding bulong ni Marco sa nahihiyang si Lane.

“Hey… Mamaya na yan…” sita naman ni Gab na busy sa phone nya.

“Okay. LET’S EAAAAT!!!!” susugod na sana sa pagkain si Tony.

“M-M-Magpray muna po tayo…“nahihiyang pagpigil sa kanya ni Lane.

“S-S-Sabi ko nga…” sagot ni Tony na napahiya.

“Very good apo… Let’s pray everyone….” pagsang-ayon ng isa pang madasaling si Lola Leny.

Inabot ni Lane ang kamay ni Marco sa kaliwa nya at si Gab naman sa kanan. Naghawak-hawak din ng kamay ang mga tigasing Sandovals na asiwang-asiwa sa ginagawa nila. Yumuko si Lane at nagumpisa nang magdasal. Ginaya naman ito ng iba. Pati mga maids nila sa gilid ay taimtim na nagdadasal rin sa sulok.

Sa gtina ng panalingin ni Lane ay mapaglarong dumilat ang lahat ng Sandoval brothers at akmang nag-aasaran pa. Hindi kasi sila sanay na magdasal kaya naninibago at ikinalilibangan nila ito lalo na ang pang-aasar kay Marco na tinuturing na siga sa pamilya pero tiklop na tiklop naman kapag niyaya na syang magdasal ng kanyang pinakamamahal.

Napapapigil din ang mga maids sa tawa sa tahimik na asaran ng magkakapatid habang taimtim naman na nagdadasal para sa kanila si Lane.

“In Jesus name… “ pagtatapos ni Lane.

“AMEEEEEN!!!” sabay sabay na malaks na bigkas ng mga barakong Sandoval na bahagyang ikinagulat ni Lane.

Masaya nilang pinagsaluhan ang masarap nilang agahan.

“Lane, pwedeng favor?” tanong ni Gab.

“Y-Yes po Sir Gab?“alistong sagot ni Lane.

“Laaaane…” pag-papaalala ni Gab.

“S-S-Sorry.. Y-Y-Yes Gab???” alangang ngiti ni Lane na sanay na sanay gumalang sa iba.

“Aki’s asking me if you wanna go with him sa opening ng bagong business venture nila ni Dany” tanong ni Gab.

“Ay oo nga. Nabanggit nga sakin ni Dany yun last time nung birthday ni Trey.” ngiting pag-alala ni Lane.

“Great. So you’re coming?” tanong ni Gab.

Napatingin muna si Lane kay Marco na akmang hihingi ng permiso.

“Hindi ako pwede mahal eh. May event ako sa Vigan remember? Ayaw mo naman sumama dun. Kaya sumama ka nalang sa mga friends mo….” bilin sa kanya ni Marco.

“O-O-Okay lang?” kabadong ngiti ni Lane.

“Mahal ano ka ba. Go! Wala akong problema dyan. Update mo lang ako palagi ha.” mabilis na pagpayag sa kanya ni Marco na ikinagalak naman ni Marco.

“So. It’s a date then…” sabi ni Gab na tinext na ang nobyong si Aki.

Dahil na rin sa matagal na pamamalagi ni Lane kasama ng mga Sandovals ay nakilala nya na rin si Aki, ang kasintahan ni Gab pati na rin ang anak nilang si Trey.

Mabilis na nakabuo ng pagkakaibigan ang mahinhin na si Lane at ang outspoken na si Aki na ikinagalak naman ng mga nobyo nilang magkapatid.

Pagkakain ay nag-ayos na rin si Lane na tuloy pa rin ang pagpasok bilang nurse. Hindi na rin sya pinigilan ni Marco na gawin ang passion nya na tumulong sa iba kahit na malinaw na malinaw na kaya na syang suportahan ng iredero nyang boyfriend.

Ang hindi nya alam ay lagi syang pinapasundan ni Marco sa limang bodyguards ng pamilya nila na todo ang bantay sa kanya mula sa malayuan.

Kahit ilang buwan na ang nakalipas ay hindi nawala ang pag-aala ni Marco sa kanyang prinsesa na kahit anong oras ay baka mabawi na naman sa kanya.

Hindi nagtagal at nakauwi na si Lane mula sa trabaho.

“Manang Nita? Excuse me po? Asan po si Marco?” magalang na tanong ni Lane na kanina pa naghahanap sa kanyang pinakamamahal na boyfriend.

“Ay andun ata sila sa gym anak…” ngiting sagot sa kanya ng pinakamatandang maid ng mga Sandovals.

“Ah ganon po ba? Sige po. Salamat po…” mainit na pagngiti sa kanya ng mala-anghel na si Lane.

“One more set boss!!!!” malakas na hiyaw ng isang lalaki na narinig ni Lane habang nagtungo ito sa gym.

“M-M-Mahal….” pagtawag ni Lane.

Napahinto si Marco sa ginagawa nya.

“Excuse me lang coach ah. Girlfriend ko kasi…“pagpapaalam ni Marco bago nagtungo papunta kay Lane.

“Hey mahal…” ngiting bati ng pawisang si Marco na nanghingi agad ng matamis na kiss mula kay Lane.

“Pawis na pawis ka na mahal!” pagpanic ni Lane na mabilis na binuksan ang bag na dala para kunin ang malinis nyang towel at inasikaso kaagad ang boyfriend.

“Wala ka bang towel dyan?! Dapat nagdadala ka ano ka ba. Hindi pwedeng matuyuan ng pawis mahal. Diba sinabi ko na yun sayo?!” pag-aalala ni Lane na biglang pinunasan na parang batang musmos ang pawisang mga braso, leeg at mukha ng boyfriend nya.

“Alagang-alaga boss ah…“panunukso ng boxing coach ni Marco.

“Nako coach. Ganyan talaga yan. Hindi ako nakakalusot dyan… Hahahaha!!!” masayang pahayag ni Marco nang pinaikot pa sya ni Lane para matuyo rin ang pawis nito sa likod.

“Mahal naman eh. Magdala ka na lagi ah. Pano kung hindi ako dumating? Eh di natuyuan ka talaga dyan?” sermon ni Lane sa barako nyang boyfriend.

“Kaya nga I need you lagi mahal diba?! Kasi I’ll be a total mess without you.” gwapong pagngisi ni Marco sa kanya. Pilit na tinatago ni Lane ang pagngiti dahil sa sobrang kakiligan.

“Sige coach. Next time nalang siguro natin ituloy. Hindi na ako makakatakas dito eh. Hahaha!” biro ni Marco habang patuloy pa rin si Lane sa pagsisilbi sa kanya.

“Mahal sino yun?” tanong ni Lane.

“Ah yun? Si coach Timothy yun. Boxing coach na narefer sakin ng mga tropa ko.” sagot ni Marco.

“May isa pa akong coach na nakuha, Jujitsu naman yun.” dagdag ni Marco habang kumha ng malinis na basang towel si Lane at nilinis ng maayos ang mga balikat ni Marco.

“Mahal bakit ang dami? Baka mapagod ka naman nyan masyado…” pag-aalala ni Lane.

“Bakit mahal? Aalagaan mo naman ako kapag nainjury ako diba?” paglalambing ni Marco.

“Mahal naman eh. Seryoso ako….” sagot sa kanya ni Lane.

“Syempre mahal kailangan kong magpalakas. Para mabugbog ka na talaga ng tuluyan yang uncle mo pati mga alipores nya.” seryosong sagot sa kanya ni Marco.

Napabuntong hininga nalang si Lane.

“Mahal. Wag mo nang isipin yun. Hindi na mangyayari yun okay?” sabi ni Lane na hawak hawak ang mga kamay ni Marco na tadtad na sa kalyo kakaworkout.

“Hindi mo maalis sakin yun mahal. Diba nangako ako sayo na ipagtatanggol kita. Pano ko yun magagawa kung hindi ako magpalakas diba…” katwiran naman ni Marco.

Biglang hinubad ni Lane ang rosary bracelet nya at sinuot ito kay Marco.

“Mahal.. Ayoko na ng karahasan… Promise mo sakin na hindi mo gagawin yun. Alam mong wala ring masosolve sa karahasan…” paliwanag sa kanya ni Lane.

Walang maisagot sa kanya si Marco.

“Promise me….” sambit ni Lane.

Ayaw pang sumang-ayon nuong una ni Marco pero hindi nya talaga kayang tiisin ang mga tingin sa kanya ng kanyang prinsesa.

“Fine…..” bigong pagkasabi ni Marco.

“Salamat mahal…” ngiting sagot ni Lane na mabilis na nagpangiti rin kay Marco.

“Alam mo namang hindi kita matitiis eh…“pangbobola pa ni Marco.

“Asus. Nambola pa! Hahahaha! But seriously… Alam mo mahal….Ako, napatawad ko na si Tito Barry sa lahat ng ginawa nya…“pag-amin ni Lane na tiyak na ikinagulat ni Marco.

“J-J-Just like that???!!!” napataas ang boses ni Marco.

“Mahal… Hindi maganda yung nagtatanim tayo ng sama ng loob sa kapwa natin…. It will just foster evil in our hearts….” paliwanag sa kanya ni Lane.

“Mahal… Binaboy ka nung taong yun!!!” hindi mapigilan ni Marco ang kanyang emosyon.

“Alam kong hindi naman madali magpatawad sa maraming tao. Pero alam ko… Deep inside your heart… You will find the peace in forgiveness….” ngiting sagot sa kanya ni Lane.

May kakaibang epekto talaga si Lane na mapakalma lagi ang takaw-gulo nyang boyfriend.

“Hindi ko pa siguro sya mapapatawad ngayon mahal. Pero promise mo rin sakin na huwag ka na ulit magpapakita dun ah. Hindi natin alam ang kaya nyang gawin.” babala sa kanya ni Marco.

“I understand mahal. Okay na rin siguro na alam ni Lord na pinatawad ko na sya. Sapat na siguro yun…” sagot sa kanya ni Lane.

“Hay…. Ang bait bait talaga ng girlfriend ko. Kay sobrang swerte ko sayo eh!” malambing na akbay ni Marco kay Lane nang nagdesisyon na silang maglakad.

Lumipas ang ilang araw at sumapit na nga ang araw ng pagkikita nila Lane at Aki. Dinaanan ang sasakyan ni Aki si Lane sa FG Towers.

“Uncle Laney!!!” masayang pagbati ng anak ni Gab na si Trey nang bumukas ang pintuan ng sasakyan.

“Hello Trey!!! Ang pogi pogi talaga!!!!” pang-gigigil ni Lane kay Trey. Hindi nagtagal at umalis na rin sila. Hindi nila pansin ang convoy ng mga bodyguards na pinadala ni Marco para protektahan sila.

“Hi Lane! Sorry ah, medyo nalate kami. Ang traffic kasi sa dinaanan namin.” sabi ni Aki na syang nagddrive sa sasakyan. 

“Ano ka b ayos lang yun Aki. Congrats nga pala dun sa bago nyong store ni Dany ah.” masayang pagbati ni Lane.

“Aaaaawww. Thanks Lane!” sagot ni Aki na abala sa pagmamaneho.

“When are you getting married to Uncle Beast?” inosenteng tanong ni Trey na hawak hawak pa ang paborito nyang storybook.

“Uncle Beast???” pagtataka ni Lane.

“Hahahaha! He’s talking about his Uncle Marco. Alam mo naman tong mga uncles nito Laney, puro mga kalokohan.” pagbibiro ni Aki.

“Nako sinabi mo pa. Pati tong sweetheart namin ang hilig hilig sa joke….” napakalambing at gigil na yakap ang ibinigay ni Lane kay Trey na tuwang tuwa naman.

“What are you reading Treytums?” tanong ni Lane.

“My stories po. Can you read for me Uncle Laney?” pagpapacute ni Trey na minana ang pagkasimpatiko sa amang si Gab at pati mga tiyuhin nya.

“Of course sweetheart….” masayang pagpapaunlak ni Lane.

Masayang sumisilip mula sa rear view mirror si Aki nang biglang napapreno ito ng malakas dahil sa mabilis na pagharang ng isang sasakyan sa kanila.

Mabilis na naglabasan ang mga armadong lalaki mula sa nakaharang na sasakyan.

“BABAAAAA!!!!” sigaw ng isa sa mga armadong lalaki.

Namukaan lahat ni Lane ang mga ito. 

Ito rin ang mga lalaking umabuso sa kanya noon. Isa lang ang ibig sabihin nito….

Kukunin sya muli ng mga ito.

“TREY ANAK!!! WAG KANG LALABAS!!!” takot na sabi ni Aki.

Naglabasan kaagad ang mga bodyguards ng pamilya Sandoval para iligtas sila ngunit mabilis silang pinagbababaril ng iba pang mga armadong lalaki na nakatago pala mula sa iba’t-bang sulok.

Walang tigil ang pagsigaw ni Trey na takot na takot sa ambush na ginawa sa kanila.

“BUKSAN MO SABI EH!!!” pagwawala ni Caloy nang tinutok kay Aki ang baril. Yakap yakap naman ni Lane si Trey para maprotektahan ito.

“WAG MO SILANG SAKTAN!!!!” paghagulgol ni Lane.

“LUMABAS KA DYAN!!!!” pagkalampag sa kanila ni Dino.

“Lalabas ako… Pero wag nyo silang sasaktan please….“mangiyak-ngiyak na pakiusap ni Lane.

“Aki… Buksan mo ang pinto… Ako lang ang kailangan nila….” mangiyak-ngiyak na sabi ni Lane.

“Ano?! Hindi ko gagawin yan! Sasaktan ka nila Lane!!!” pagmamatigas ni Aki.

“Aki, kung hindi ako sasama sa kanila, madadamay pati kayong dalawa ng anak mo!” paghagulgol ni Lane pero ayaw syang pakawalan ni Trey.

Napapailing sa pag-iyak si Aki.

“Aki…..” taimtim na pakiusap ni Lane sa kaibigan…

Pikit matang binuksan ni Aki ang lock sa pinto at agarang kinaladkad ni Yong si Lane papalabas ng sasakyan.

“Uncle Laaaaane!!!!!” pag-iyak ni Lane na pilit pa ring hinihila pabalik ang kanyang Uncle Lane.

Walang humpay na iyakan na puno ng takot ang naririnig.

“Ang laki ng atraso mo samin!!!!” gigil na bulong ni Caloy sa tenga ni Lane bago nila dinala ito sa kanilang sasakyan.

“LAAAAANE!!!!” huling sigaw ni Aki bago isara ng mga armadong lalaki ang pintuan ng kanilang sasakyan at umalis na.

“TREEEEEEY!!!!” mangiyak-ngiyak na kinuha ni Aki ang unak mula sa likod ng sasakyan habang narinig nila ang parating na rescue.

Samantala, habang masayang nakikipagkwentuhan si Marco sa mga kapwa nya artists ay bigla syang nakatanggap ng tawag .

“Uh. Gentlemen, I just have to take this call. If you’ll excuse me…” pagpapaalam ni Marco sa mga colleagues nya.

“Oh bro. Napatawag ka…“pag-uumpisa ni Marco.

“Bro. Wag kang mabibigla….” pag-uumpisa ni David.

“Ba-Bakit bro?” kabadong tanong ni Marco.

“Pare. Si Lane… He was abducted a while ago. The same dudes we faced before. They took him….” paliwanag ni David.

“W-W-W-WHAAAAT????!!!!” napalakas ang boses ni Marco na gumawa ng maikling eksena sa event nila.

“He was attacked a while ago while he’s with Aki and Trey.  They were on their way to their own event when the abduction took place. Pops is already talking to General Hilario bro.” pahayag ni David.

“Gawa yan ng putanginang uncle nya bro. Hayop na yun. Dapat talaga pinatay ko na yun nuon pa eh….  Tanginaaaaa!!!!” halos maibato na ni Marco ang sariling phone sa gigil at pagtitimpi dahil ayaw nyang gumawa ng eskandalo sa venue.

“Their place was already cleared when the police arrived. Their neighbors told them his uncle vanished just a few days after we took in Lane with us.” paliwanag ni David.

“THOSE FUCKING SCUMS!!!!!! KAHIT MAGTAGO PA SILA KUNG SAAN… HAHANAPIN KO SILA AND  I’M GONNA FUCKING KILL ALL OF THEM!!!” gigil na bulong ni Marco.

“Bro… Just…. Just calm down okay?” bilin sa kanya ni David.

“Sige nga bro. Tell me to fucking calm down kung yung girlfriend ko bigla bigla nalang kinuha ng mga hayop na mga demonyong yun?! Sige nga???!!!” galit na sagot ng nag-iinit na si Marco.

“Basta. Keep it together bro. Derrick is on his way to get you. Just go back to your hotel…” sambit ni David bago tapusin ang tawag. Halos mabasag naman sa gigil ni Marco ang phone na hawak nya.

Hindi nagtagal at nagtungo na sa rooftop ng hotel nya si Marco kung saan nakaabang na si Derrick na dala-dala ang isa sa mga helicopters ng mga Sandovals.

Bumukas ng marahas ang higanteng pinto ng mga Sandovals.

Mabilis na naglakad si Marco papunta kay Lolo Ferds, David at General Hilario.

“Marco jiho….” bungad sa kanya ni General Hilario.

“General. Ano na pong balita sa paghahanap nyo?” atat na tanong ni Marco.

“As of now, wala pa tayong solid lead. But I already alerted the immigration and coast guards just in case they plan on leaving the country.” paliwanag ni General Hilario.

“Mahahanap natin sila apo. We just have to trust them…” pagtapik ni Lolo Ferds sa tigasin nyang apo na nangingilid na ang mga luha dahil sa taas ng emosyon.

“Bro….” pagkuha sa kanya ni David para mapakalma.

Nakita rin nya na nanduon rin si Akio at Trey na kasalukuyang pinapakalma ni Gab at Lola Leny.

“Daddy…. Si Uncle Laneeeey….” malubha pa ring pag-iyak ni Trey na yakap yakap ng kanyang daddy Gab.

“Ssssshhhh… Trey…. It’s gonna be okay…..“hindi mapakali si Gab sa pagpapatahan sa anak nya habang yakap yakap rin ni Lola Leny si Akio.

Napatanaw nalang si Marco sa higanteng bintana ng penthouse nila kaharap ang malawak na siyudad.

“Asan ka na mahaaaal….” mangiyak-ngiyak na bulong ni Marco.

Lumipas ang ilang araw pero wala pa ring bakas ni Lane ang nahanap ng mga otoridad. Halos hindi na nga natutulog si Marco sa paghahanap kay Lane. 

Isang gabi, halos pasuko na si Marco sa paghahanap. Pabagsak syang umupo sa couch at binuksan na lamang ang phone nya para tingnan ang mga pictures nilang magkasintahan.

“MARCOOOOO!!!! BROOOOO!!!!” hiyaw ni Tony pagbukas na pagbukas ng pinto.

Napatayo sa gulat si Marco.

“BRO SI LANE!!!!” hiyaw ni Tony nang makita nyang ipasok ng mga bodyguards nila ang duguang katawan ni Lane.

“MAHAAAAAAL!!!!!!!” parang malakas na kulog na dumagungdong sa buong penthouse ang boses ni Marco.

Napatakbo ang lahat papunta kay Lane.

“San mo sya nakita???!!!” alertong tanong ni Derrick.

“Someone saw him down the street. Iniwan nalang daw sya ng isang van.” takot na takot na silip ni Tony sa lagay ni Lane.

“Diyos ko apo ko!!!!!!!” malakas na pag-iyak ni Lola Leny na pinupunasan ang duguang mukha ni Lane. Halos manginig sa takot ang mga kamay ni Lola Leny sa malubhang lagay ni Lane.

“LAAAANE!!!! MAHAAAAAL!!!! ANONG GINAWA NILA SAYOOOOO????!!!!” hagulgol ni Marco na kinalong si Lane sa kanyang mga balikat. Nag-iiyakan ang lahat pati na rin ang mga maids ng pamilya.

“Dorothy, call the ambulance!!! David, call General Hilario!!! Now!!!!” malakas na utos ng Sandoval patriarch.

“Manang Nita yung towel!!!!” hiyaw ni Lola Leny nang sabay nilang nililinis ang dugo sa mga braso at binti ni Lane. Walang tigil ang pagluha ng dalawang lola ni Lane na awang awa sa bugbog saradong katawan ng walang kalabang-labang si Lane.

“M-M-M-Mahal…..” hirap na hirap magsalita si Lane.

“MAHAL!!!

SI MARCO TO!!! SINONG GUMAWA SAYO NITO????!!!!“ pagiyak ni Marco nang niyakap nya ng mahigpit ang nawalan na ng malay na si Lane.

Pagkatapos ng ilang saglit ay dumating na rin ang ambulansya na mabilis na nagsugod kay Lane sa ospital. Hindi binibitawan ni Marco ang kamay ni Lane hanggang maghiwalay na sila sa ER para matingnan ng mga doktor.

“Doc. Parang awa nyo na. Gawin nyo lahat please…“paghagulgol ni Marco.

“Of course Mister Sandoval. Now, if you’ll excuse us…” sabi ng kausap nyang doctor bago sumama sa mga kasamahan nya na abala nang inaasikaso si Lane.

“Lola si Laaaane!!!” binuhos na ni Marco ang pag-iyak kay Lola Leny na awang-awa sa kanyang pinakamamahal na apo.

Mahigit sampung oras ang hinihintay ni Marco sa labas ng operation room pero wala pa rin silang balita sa kundisyon ni Lane.

Napalakad-lakad si Marco kakahintay ng napadaan sya sa chapel ng ospital.

Pumasok sya sa loob at lumuhod para magdasal.

Ito ang kauna-unahang beses na kusang loob na nagdasal si Marco.

Sa oras na sa tingin mo, hindi mo na kaya. Kumapit ka lang kay God. Papakinggan ka nya.

Yan ang mga kataga ni Lane na nagmarka sa kanya.

“Iligtas mo po sya……

Hindi ko po alam gagawin ko kung mawala sya sakin…..

Gustong gusto pa namin syang makasama..“ pagbulong ni Marco.

Bumalik na sya sa waiting area nang lumabas na ang chief doctor ni Lane.

“Doc. Kumusta po si Lane?” pag-aalala ni Marco na pinalibutan ng buong pamilya nya.

“Mister Sandoval. I have to be honest to you. The patient is in a very critical condition. He is currently in comatose and we’re going to transfer him to the ICU because he’s lungs might collapse anytime…” paliwanag ng doktor kay Marco.

Nanlumo si Marco sa masamang balitang narinig nya.

“Dok, kailan po sya magigising?” muling tanong ni Marco.

“I cannot answer you yet Mister Sandoval. But Lane is such a fighter. Let’s just really hope for the best. We’ll be back later in a few hours to explain to you the rest of lab results.” pagpapaalam ng doktor sa kanila.

Malalim na ang gabi ng pinayagan nang tumanggap ng bisita si Lane sa kanyang kwarto. 

Unang sulyap palang ni Marco sa nakaratay na si Lane ay walang tigil na ang pagluha nya.

“Mahal…..” inabot nya ang maputlang kamay ni Lane na tadtad ng mga tubo ang  mga kamay. May malaking oxygen mask din ang nakasuot sa kanyang mukha.

“Sorry…..

 Kung hindi sana kita pinabayaan, hindi mangyayari sayo to. 

Patawarin mo ko mahal…..

…….

……..

……..

Mahal… 

Gising na….

Please….

Hindi ko alam gagawin ko ngayon….

Litong lito ako….

Ang daming tumatakbo sa isip ko…“ yumuko sya at malayang tumulo ang kanyang mga luha.

“Kung kaya ko lang kunin lahat ng sakit na nararamdaman mo ngayon mahal gagawin ko….

Kasi ayokong-ayoko na nahihirapan ka….

Alam mo mahal, kinausap ko sya kanina….

Nakakapanibago lang….

Pero alam kong narinig nya ako mahal…..“ pilit na ngumiti ni Marco sa gitna ng pagluha.

“Lalaban tayo mahal ah…. 

Andito kaming lahat para ipagdasal ka. 

Dumating kanina sila Ella pati iba mong kasamahan sa work…

Kaya mahal magpalakas ka ah….

Lalaban tayo ah. 

Promise mo sakin yan ah….

Magpalakas ka kasi marami pa tayong mga plano diba?“ maingat na hinalikan ni Marco ang kamay ni Lane na tadtad na ng pasa.

“Diba nagpromise tayo sa isa’t-isa….

Diba bubukod na tayo kila pops.

Tapos….

Tapos diba sabi mo gusto mong magtayo ng health center sainyo para matutukan mo yung mga matatanda sa inyo…

Tapos diba promise ko sayo na dadalhin kita sa Holy Land kasi sabi mo gustong gusto mong makapunta dun…

Gusto mo pa ngang magpaturo kung paano magpaint diba?

Ang dami pang araw na gusto kitang ligawan kahit sawang sawa ka na minsan…

Ang dami pa nating plano para sa bubuuin nating pamilya diba?

Ang dami pa nating plano mahal…

……..

……..

………

Mahal gising ka na….“ simpleng pakiusap ng puso ni Marco sa minamahal.

Nanatili pa ng ilang saglit si Marco bago sya pakiusapan ng nurse na lumabas na muna para macheck nila ang kalagayan ni Lane.

Paglabas ni Marco ay nanduon pa rin ang buong pamilya Sandoval na todo pa rin ang suporta sa kanya sa pinakamadilim na kabanata ng buhay nya.

Bigla namanng nagring ang phone ni Marco.

“Sino to?” bulong nya nang sinagot na nya ang tawag.

“Ano boy? Sabi ko naman sayo diba? Wag na wag mo kong kakalabanin.” banggit sa kanya ng boses sa kabilang linya.

“Hayop ka!!!! Asan ka? ASAN KAAAAA????!!!!” hiyaw ni Marco na bumulabog sa lahat. Nagsilapitan lahat sila para malaman ang nangyayari.

“Hahaha! Hindi ako natatakot sayo kahit Sandoval ka pa. Marami akong kakampi dito at pangako ko sayo, umpisa pa lang ito ng impyerno mo ….. HAHAHAHAHAHA!!!!” sagot sa kanya ng boses.

“PANO MO NAGAWA SA SARILI MONG PAMANGKIN TO BARRY???!!! WALA KANG KALULUWA!!!!” bulyaw ni Marco.

“Marami akong mata boy. Papunta ka pa lang. Pabalik na ako….. Hahahaha!!!!” malakas na pagtawa ni Barry nang may napansing pamilyar na mukha si Marco na sumilip-silip sa kanila mula sa kabilang dulo ng hallway ng ospital.

Nang mapansin ng lalaki na nahuli sya ni Marco ay kabado itong umiwas at naglakad palayo.

Dahan-dahan munang naglakad si Marco papunta sa lalaki nang bigla itong tumakbo na ng tuluyan. Napakabilis na hinabol ni Marco ang lalaki na si Dino pala.

Kinuwelyuhan agad sya ni Marco at pinagsasapak.

Napasugod din ang mga kapatid ni Marco at mabilis na nakilala si Dino. May mga bodyguards din na sumunod sa kanila.

“PUTANGINA KA ASAN SI BARRY????!!!! ASAAAAAN!!!!” sigaw nito sa mukha ni Dino.

“Wala kang makukuha sakin Sandoval. Walaaaaa!!!!” sagot naman sa kanya ni Dino.

“MGA DEMONYO KAYO!!!” malakas na sinikmuraan ni Marco si Dino pero matigas pa rin ang binata.

“HINDI KA TALAGA MAGSASALITA???” gigil na ninakaw ni Marco ang baril na nakasukbit sa isa sa mga bodyguards nila.

“BAKA GUSTO MONG PASABUGIN KO YANG BUNGO MONG HAYOP KA????” buong gigil na bulong ni Marco.

“MARCO! BITAWAN MO YAN!!!” utos sa kanya ni Derrick.

“Sige…. Gawin mo! Ano? Gawin mooooo!!!!” sigaw sa kanya ni Dino.

“Ah ganon ah….” simpleng sagot ni Marco nang pinaputukan nya ang paa ni Dino.

Mabilis na nagdulot ito ng kaguluhan sa buong ospital.

“AAAAAAAHHHHH!!! HAYOP KA SANDOVAL!!!!!!” hiyaw sa sakit ni Dino.

“Itong susunod kong bala, ibabaon ko sa utak mong walang silbi kung hindi mo sasabihin kung nasan ang demonyo mong amo.” gigil na bulong ni Marco.

“Bibilang ako ng isa…..” pag-uumpisa ni Marco habang walang makalapit sa kanya.

“Dalawa!!!!” pagbabanta ni Marco.

“TEKA TEKA TEKAAAA!!! SASABIHIN KO NA! SASABIHIN KO NA!!!!“pagmamakaawa ni Dino kaya mabilis nyang binulgar ang hideout nila Barry kasama ang protektor nyang si Denver.

Nang malaman ni Marco ang lugar ay buong tapang syang naglakad paalis.

“BRO WHERE ARE YOU GOING???!!!!” pagpigil sa kanya ni Gab na napakadali nyang naitulak.

“Marco bro. Makinig ka samin. This is wrong!!!” sumunod na pumigil si Derrick pero tulad ni Gab ay madali lang nya itong naitulak.

“Hindi mo sila kayang mag-isa Sandoval! Marami sila!!!” hiyaw ni Dino na namimilipit na sa sakit. Ngunit hindi man lang sya pinansin nito at tuloy pa rin sa paglakad.

Nabalot ng kadiliman ang mga mata ni Marco. Nasakop na ng poot at di mapantayang galit at paghihiganti ang puso nya. 

Nagising muli ang matagal nang nahimlay na halimaw sa kaibuturan nya.

“Dude! Chill okay!!! The police will handle this…..” sinubukan naman ni Tony ang kalmadong pamamaraan pero parang alikabok lang syang naitaboy ni Marco.

“BRO MAKINIG KA SAMIN! BROOOO!!!!” huling tawag ni David pero hindi man lang sya nilingon ni Marco na derecho ang tingin.

“Apo!!!! Apo kumalma ka!!!! Makinig ka samin apooo!!!!” pagmamakaawa ni Lola Leny pero nilampasan lang sya ni Marco. Napatakip nalang si Lola Leny ng bibig sa tindi ng pag-iyak nya sa takot na kung anong kayang gawin ni Marco.

“STOP HIM! NOW!!!!” malakas ng utos ni Lolo Ferds sa mga bihasa nilang bodyguards.

Humarang ang mga ito sa dinaraanan ni Marco kaya laking gulat nila nang napakadali silang napabagsak ni Marco . Dito napatunayan na sa limang magkakapatid na Sandoval, si Marco talaga ang nagtataglay ng pinakamalakas na pangangatawwan. Walang sinuman ang kayang tumibag sa kanya lalong lalo na kung nababalot na ng poot ang puso nya. 

Lumabas sya ng ospital at sumakay sa mamahalin nyang sports car. 

“Call the police now!!!!” utos ni Lolo Ferds sa kanila para mapigilan ang apo na walang ibang gustong gawin ngayon kundi patayin ang lahat ng nanakit sa anghel ng buhay nya na kasalukyang nag-aagaw buhay.

Humarurot ng napakabilis ang sasakyan ni Marco paalis ng ospital.

Masaya pang nag-iinuman ang mga kampon ni Denver nang bigla biglang ibinangga ni Marco sa loob ng hideout nila ang dala nyang sports car.

Walang bakas ng takot sa mga mata ni Marco nang lumabas ito at pinagbabaril at pinagbubugbog ang mga mga kampon ni Denver na lahat ay naging sugatan kabilang si Yong at Caloy.

“Itago mo ko Denver!!! ITAGO MO KO!!!!” takot na takot na bulong ni Barry kay Denver na nagkakasa na ng baril. Nagtago si Barry sa ilalim ng mesa habang matapang naman na bumaba si Denver ng hagdan para harapin si Marco

“BARRY LUMABAS KAAAAA!!!!!” sigaw ni Marco.

“ANG LAKAS DIN NG NAMAN NG LOOB MONG MAGPUNTA DITO NG MAG-ISA HA!!!” biglang bungad sa kanya ni Denver na nakatutok ang baril. Mabilis rin naman na tinutukan ni Marco si Denver.

“Magbabayad kayo sa ginawa nyo kay Lane!!!!” pagbabanta ni Marco.

“Kung hindi ka lang umeksena, walang mangyayaring gulo tulad nito!!!” galit na sigaw sa kanya ni Denver habang tuloy pa rin ang tutukan nila ng baril.

“You know what… Tingnan natin ang tapang mo. Let’s do it the old way….” binaba ni Denver ang baril nya syang sinundan naman ni Marco at sabay silang naghanda sa salpukan nilang dalawa.

Hindi tulad ng mga alipores nya ay kapansin-pansin na mahusay sa pakikipaglaban rin si Denver. Nakatikim ng malalakas n a sapak ang dalawa mula sa bawat isa.

Halos manlumo na ang dalawang makikisig na lalaki na tuloy pa rin sa puknatan nang napabagsak ni Denver si Marco at isinailalim sa mahigpit na choke hold.

“Sumuko ka na Sandoval!!!!” bulong nito kay Marco.

“Hinding-hindi ko gagawin yaaaaan!!!!” sigaw ni Marco nang binuhos na nya ang natitira nyang lakas para makaalis sa hawak ni Denver.

Nakatayo sya kaagad at binigyan ng isang solidong sapak si Denver na nagpatulog rito.

Hingal na hingal na pinulot ni Marco ang baril sa lapag at umakyat paakyat para magtungo sa kwarto kung saan nagtatago si Barry.

Kabang kaba si Barry na hindi gumawa ng ingay habang nakatago sa ilalim ng Mesa nang biglang may higanteng kamay na humablot sa kanya papalabas ng kanyang tinataguan.

Hawak hawak ni Marco sa kwelyo si Barry nang walang awa nya itong pinagsasasapak sa mukha.

“DEMONYO KAAAAA!!!!”

“PAPATAYIN KITAAAAA!!!!”

“PARA TO KAY LANE!!!!”

Mga sigaw nya na rinig na rinig sa buong lugar.

“M-M-Maawa k-k-ka…” hinang hinang pagmamakaawa ni Barry.

“BAKIT SA SARILI MONG PAMANGKIN?! NAAWA KA BA SA KANYA???!!! HAAA???!!!! HAAAAA!!!!” tuloy ang marahas na pagsapak nya kay Barry nang napansin nya ang bracelet na suot suot nya.

Ang promise bracelet ni Lane sa kanya. Napahinto ang kamao ni Marco sa pagsapak kay Barry. Hirap na hirap sa pagpipigil si Marco pero nanaig pa rin ang pangakong binitawan nya kay Lane.

Tinulak nalang palayo ni Marco si Barry na napatumba sa lapag.

Naghahabol ng hininga si Marco at pilit na kinakalma ang sarili dahil duon nya lang napagtanto na mali ang ginawa nyang desisyon.

“Wag na wag ka ng magpapakita samin. Lalong lalo na kay Lane….“hingal na sabi ni Marco.

Tumalikod si Marco at inayos ang mga galos na natamo nya sa mga kamao nya nang napansin ni Barry ang naiwang baril ni Marco.

“Hinding hindi mo na talaga ako makikita… Kasi huling araw mo na sa mundo….” sambit ni Barry nang tinutok nya ang baril kay Marco at handa na itong patayin nang biglang pinagbababaril si Barry mula sa likod ng mga pulis na agarang nakasunod kay Marco sa hideout nila Denver.

Dinakip na ng mga otoridad si Denver at lahat ng mga kampon nya samantalang sinalubong ng mga Sandoval brothers si Marco.

“Bro… Are you alright?” bungad ni Tony na umalalay sa kapatid nya.

“Pasensya na mga bro kanina ah. Hindi ko lang talaga nacontrol sarili ko..” paghingi ng tawad ni Marco sa iba pa nyang mga kapatid.

“Don’t think about it bro. It’s okay. We understand you…” sagot ni Derrick.

“What’s important is we focus on Lane’s condition.” dagdag naman ni Gab.

Bigla namang nagring ang phone ni David.

“Yes pops… He’s with us now….

Yeah…

He’s safe….

….

….

Really??!!! Are you sure about that pops???“ ngiting tanong ni David. Napatingin kaagad si Marco sa narinig nya.

“Bro! Si Lane! Gising na sya!” masayang sabi ni David pagkatapos ng tawag sa kanya ni Lolo Ferds.

Unti-unting napangiti sa pagpapasalamat si Marco habang tumingala ito para magpasalamat sa dasal nyang dininig.

Maingat syang inalalayan ng mga kapatid papasok sa sasakyan.

….

….

….

….

….

Matapos ang sampung mahahabang taon…

….

….

….

….

….

“Daddy!!!!” masayang bungad ng dalawang taong si Amara, ang unica jiha nila Marco at Lane Valencia - Sandoval.

“Hi baby!!!” masayang karga sa kanya ng kanyang Daddy Marco.

“How’s your playtime?” tanong ni Lane sa anak nila.

“Fun po.” malambing na sagot ng prinsesa nila na apple of the eye ng kanyang ama.

“Here’s Kuya Trey pala eh.” sabi ni Marco nang dumating na sa garden nila Marco ang buong pamilya ni Gab.

“Hi Amaraaaaa!!!!” masayang pagtakbo naman ni Maddie kasama si Blaze nang sumunod naman ang mga magulang nilang sila David at Fife.

“Where’s the food? I’m staaaarving!!!!” pagbungad ni Tony na akbay akbay naman si Xavi.

“You cannot start without us!” bilin nila Lolo Ferds at Lola Leny.

“I like that you still find time to have this family bonding every week.” masayang banggit ni Lolo Ferds na umupo na sa gitna ng mahabang mesa na naka set-up sa garden ng magandang mansyon nila Marco.

“Uhm love? Nasan si Derrick?” tanong ni Xavi sa boyfriend nyang si Tony.

Bigla naman nilang napansin ang nagmamadaling si Derrick na humabol sa kanilang weekly family lunch.

“Sorry everyone… I just have to finish some stuff in the studio.” paliwanag ni Derrick.

“Sus. If I know you’re just fooling around… Hahahaha!!!” pang-aasar ni Gab na ikinatawa naman ng iba pa nilang kapatid.

“Ano ba kayo guys!” pagsaway ni Akio at Fife sa mga mister nila.

“Oh Pops, you know what, I stumbled upon that Cody Villarasa. It was crazy pops. CRAAAAZY!!!” sabi ni David kay Lolo Ferds.

“Hahaha! Masanay ka na sa batang yun. He’s really that fire breathing tycoon. He’s been like that since he entered the industry.” paliwanag ni Lolo Ferds.

“C-C-Cody???” biglang sabat ni Derrick na parang may naalala sa narinig nyang pangalan.

“Oh ano? Hahanapin mo sa IG? Stalk mo na??? Hahahahaha!!!” biro naman ni Tony na nauwi na naman sa asaran at tawanan.

“Anyways…. Lane apo. Can you lead the prayer?” tanong ni Lola Leny na pinagbigyan naman ni Lane.

Habang taimtim lahat sa pagdarasal si Lane ay mapaglarong dumidilat ng bahagya si Marco pati na rin ang anak nyang si Amara.

“Somethings never change….” bulong ni Marco sa sarili na napangiti ng puno ng kasiyahan na ang puso.

---

Author’s

Note

Thank you for reading! Don’t forget to vote, comment your favorite parts as well as share this story with your fellow readers.