Simula

Araw-araw siyang naroon nakaupo sa ikalawang hilera, malapit sa bintana. Tahimik. Hindi maingay gaya ng iba, pero palaging kapansin-pansin. May kung anong alon sa paligid niya parang oras na lang ang bumabagal kapag dumadaan siya sa hallway.

Hindi siya nagmamadali. Hindi rin siya nagpapapansin. Pero ang puso ko lagi.

Dum-dum. Dum-dum.

Noong una, akala ko normal lang. Dahil naiinis ako sa presensya niya. Siyang yung tipo ng tao na tignan mo palang, maiinis ka na. Pero habang lumilipas ang mga araw, habang paulit-ulit kong naririnig ang kanyang tawa, habang palihim ko siyang minamasdan habang nagbabasa ng libro sa ilalim ng puno unti-unting may nabubuo.

Isang awit. Isang tulang walang salita. Isang tibok na sumusunod sa kanya saanman siya magpunta.

Hindi niya ako kilala. Siguro hindi pa.

Pero alam kong sa bawat araw na lumilipas, sa bawat pintig ng puso ko, tinatawag ko siya. Tahimik. Banayad. Tapat.

Hindi pa ito simula ng kwento namin. Pero ito na ang simula ng pagkarinig ko sa sarili kong puso dahil sa kanya.

At sa bawat ritmo ng kanyang tibok, natututo akong maniwala… na maririnig din niya, balang araw, ang pintig ng puso ko.

Kabanata 1

Maaga pa lang ay nagising na ako, napailing pa ako nang makita ang oras. Mas nauna pa akong nagising kaysa tumunog ang aking alarm.

Muli akong humikab at saka nagpatuloy sa pagtayo.  Agad na pumunta ng banyo at saka naligo. Hindi na rin ako ganoong nagtagal dahil naligo naman na ako kagabi.

Mag-isa akong bumiyahe papuntang Laguna dahil nauna nang umuwi sila mama ron kasama ang mga kapatid ko maging si papa. Naglipat na kasi kami ng bahay. Kung ano man ang dahilan, I will disclose na lang.

Since maaga pa naman, kinuha ko na ang earphones ko sa bag at saka isinalampak ito sa tenga. Pero hindi ko muna inon ang music kasi papalapit na rin si kuyang kundoktor. Hanggang sa tekitan niya na ako at saka ibinigay ang bayad. Sa likod ako laging napwesto, mahihiluhin ako sa biyahe eh.

Mula Pasay, binaybay hanggang sa marating ang SLEX, at doon ay nakaidlip ako. Hindi ko namalayan ang oras, dumilat ako nang maramdaman ang dampi ng init ng araw na nagmumula sa bintana. Kinuskos ko ang aking mga mata at tumingin sa bintana.

Nasa kahabaan na ako ng Los Baños, medyo malayo-layo pa ang biyahe ko. Napansin ko rin na may katabi na ako rito. Hindi ko na ito tinignan pa at ipinikit ko na lamang ulit ang aking mga mata.

“

Şanstar… Sanstarr…

May bababa ba? “ nagising ako nang marinig ko ang kundoktor. Iminulat ko ang aking mga mata nang may maramdamang mabigat sa aking balikat. Nang tignan ko ang aking katabi ay buhok niya lamang ang nakita ko dahil nakadantay ang ulo niya sa balikat ko. Gusto ko sanang tanggalin gamit ang aking mga kamay, kaso baka maging bastos naman ang maging dating sa kaniya.

Gumalaw na lang ako onti dahilan para maramdaman niya ang paggalaw ko. Mukha namang epektib dahil gumalaw rin siya. Akala ko ay iaaalis na niya ang ulo niya pero nagkamali ako. Lalo lamang siyang sumiksik sa balikat ko. Medyo nangangalay na rin kasi ang balikat ko. Hindi ganoon kagaan ang ulo niya kasi.

Ibinaling ko ang ulo ko sa kaniya. Bigla kong naaamoy ang amoy mentol sa kaniyang buhok. Mabango ito, amoy head and shoulders na sinabayan ng natural na amoy ng kaniyang buhok. Dahil na rin sa ngalay ay kinalabit ko na ang ulo niyo, ilang kalabit pa ang ginawa ko at tuluyan na siyang gumising.

Nagtaas siya ng ulo at naniningkit pa ang mga matang singkit na. Inaaninagan ang liwanag. Nang tuluyang makadilat ay agad siyang natulala. Ang cute lang kasi ang singkit niyang mata ay biglang nanlaki. Siguro nang mapagtanto ang nagawa ay bigla na lamang siyang lumipat ng upuan sa unahan, mga ilang upuan bago sa likod. Nagtataka ko na lamang siyang tinignan.

“Weird naman non, adik ba siya? Mau itsura pa naman. Pero mas pogi pa rin ako. “ bulong ko sa sarili, sa sandaling nakita ko ang mukha niya ay napag-aralan ko na ito agad. Ang lalaki ay may maikling, makapal, at brown na buhok, bahagyang kulot sa tuktok, mabango rin ito nang maamoy ko kanina. Mayroon siyang manipis na bigote at bahagyang balbas sa baba, na nagbibigay sa kanya ng mas mature na hitsura. Ang kanyang mga kilay ay makakapal at magkapares, at ang mga mata niya ay medyo singkit at tila medyo antok o relax ang tingin.

Hindi ko na lang ulit siya inisip, masiyado siyang weird sa paningin ko. Ilang minuto rin ang lumipas at narating na namin ang Pagsawitan, doon na ako mismo bumaba sa terminal ng DLTB. Nang tumigil ay agad kong kinuha ang aking bag at muling inayos ang sarili. Nakita ko pa ang lalaki kanina na nauna nang bumaba. Hindi ko na rin siya pinansin pa dahil naiihi na rin ako.

Bumaba na ako at agad na nagtungo sa banyo, sa dulong cubicle nq ako pumasok at doon nagbawas ng ihi. Nang matapos ay naghugas na ako ng kamay at saka umalis.

Masiyado nang tirik ang araw sa mga oras na ito, sakto lamang ang tirik nya, mainit ngunit hindi naman ganoong nakakapaso o mainit sa balat, nakakasilaw nga lang.

Ilang minuto akong naghintay sa jeep papuntang Magdalena, ngunit masiyaadong punuan. Ganoon din ang papuntang Majayjay at Liliw kaya ilang minuto pa akong naghintay at sa wakas ay nakasakay na rin! 

Sa bungad ako naupo, medyo masikip dahil siksikan talaga sa loob. Ewan ko ba, laging ganito ang sakay kapag uuwi ako, normal na rin siguro ito kasi may ibang nagtitinda o nag-iimbak na sa Sta. Cruz bumibili.

Bandang Aresa, na medyo lagpas dito ay medyo nabawasan ang tao sa loob kaya medyo nakahinga at nakaupo na ako nang maayos. Masarap din ang hangin, masyadong presko ngunit mainit na sa balat gawa ng mainit na rin ang sikat ng araw.

Nang may maramdaman akong parang nakatingin sa akin ay bigla akong na-conscious.  Ewan ko, instinct ko na rin ito. Nang mapatingin ako sa harapan ko ay nagtama ang paningin namin ng lalaki sa harapan.

Nang magtama ang aming tingin ay bigla niyang ipinikit ang kaniyang mga mata at mukhang nakatulog na rin.

Pinag-aralan ko ang kabuohan niya. Hindi naman sa jinajudge ko siya, pero mukha siyang suplado na arogante at mayabang. Makikita mo naman sa kaniyang pustora.

Nakasuot siya ng fitted na dry-fit na halatang pinasadya niya dahilan para lumabas ang hubog ng kaniyang katawan. Hindi naman siya ganoon kapayat, pero payat siya. Huh ? Basta iyon na yon. Mayroon din siyang biceps na halatang pinaghirapan sa gym. Bakat din ang kaniyang chest, maganda ang hulma nito. Pantay lamang sa hubog ng kaniyang katawan at biceps. Mukha rin siyang may abs dahil bumabakat din ito sa damit.

Mabuti ay pinayagan itong magsuot ng ganito sa school nila. Suot niya kasi ay ang school shirt nila na mukhang pinasadya o pinatahi niya para magfit sa kaniya. Nakita ko rin na sa LSPU siya nag-aaral at isang IT student.

Pinag-aralan ko rin ang kaniyang mukha, mukha siyang seryoso, singkit din ang mata. Matangos ang ilong, makapal ang kilay na bumagay sa korte ng kaniyang mata na nagbibigay sa kaniya ng seryosong awra. Ang labi niya naman ay manipis ngunit mapula na dinaig pa ang nakaliptint. Makinis din ang kaniyang balat, maputi. May bigote rin na lalong bumagay sa kaniyang mukha.

“Para po!” natinag ako nang marinig na pumara ang nasa tabi ko. Bahagya akong umurong dahil makipot ang daan dahil sa maraming bagay ang nakalagay rito.

Hindi ko napansin ang biyahe, matagal pala akong nakatitig sa kaniya. Nagpatay malisya na lamang ako at tumingin sa bintana ng jeep. Nasa Buenavista na pala ako, hindi ko napansin.

Ilang minuto pa ay bumaba na ako nang nasa harap na ako ng Salasad. Bago ako bumaba ay nakita ko ang pagmulat niya ng mata at diretsong tumingin sa akin. Inirapan ko lang ito ng tingin, normal na sa akin ang gumanon. Ewan ko, kaya sinasabi sa akin ng iba ay hindi ako approachable dahil iba ako kung makatingin.

Masiyado silang mga judgemental, hindi ba nila alam ang katagang “don’t judge the book by it’s cover?” angas magsabi ng ganyan pero hindi ko naman maiapply sa sarili.

Mabuti na lamang ay nagdala ako ng payong kaya may pananggala ako sa init. Naglakad lang ako pauwi, medyo may kalayuan ang bahay namin dahil nasa Purok 3 ang bahay namin pero ayos na rin iyon, mas mahabang lakarin, mas mabilis maachieve ang 10k steps sa isang araw.

Mga 15 mins akong naglakad at mula sa kinatatayuan ko ay natatanaw ko na si mama sa harap ng bahay namin. Nakita na rin ako ng mga kapatid ko kaya tumakbo na sila sa akin at yumakap. Sinundo ako ng dalawa kong kapatid na babae. Binigyan ko sila ng kiss at saka muling naglakad habang hawak sila sa magkabila kong mga kamay.

Nang makalapit kay mama ay agad akong yumakap sa kaniya. Namiss ko sila! Ilang buwan na rin kasi silang narito. Dito na rin kasi kami lumipat, mas malapit sa lola ko. Since narito na rin sila, baka dito na rin ako mag-stay. Mabuti na lang din ay nakapag-apply ako sa mga university rito.

Noong nakaraang May ay nakapagtake na ako ng exam sa lahat and so far, nakapasa naman ako sa mga pinag-applayan ko. So far, sa LU at LSPU ang naging target ko that time. Pero since hindi ko nakuha ang desired program ko sa LU ay LSPU na ang kinuha ko dahil sa LSPU ay nakuha ko ang program ko ron which is ang BSIT.

“ Kamusta naman ang biyahe?“ tanong ni mama at inabutan ako ng tubig.

“ Ok lang ma, tulog ako sa buong biyahe eh.“ tugon ko naman matapos kong inumin ang tubig na inabot niya. Matagal pa kaming nag-usap ni mama bago ako magtungo sa kwarto ko. Mas malaki ito kaysa sa kwarto ko sa Manila. Mas comfortable ako rito, pero mas gusto ko pa rin ang maliit lang. Magulo ba? Ikaw na lang umintindi.

“ May battle of the bands mamaya sa bayan, manonood ang mga pinsan mo.“ sambit ni mama. Napaisip naman ako kung sasama ba ako o magpapahinga na lang.

“ Anong oras pala yon ma?“

“ Baka siguro bandang 6? Ewan ko rin tanong mo na lang mga pinsan mo mamaya. Pupunta iyon dito kasi alam nilang uuwi ka.“ tugon naman ni mama at tumango na lang ako.

“ Oh siya, magpahinga ka na muna. Kumain ka na rin, nakaluto naman na ako. Aasikasuhin ko lang mga kapatid mo.“

“Sige ma, salamat!”

Gaya ng sinabi ni mama ay nagpahinga ako at saka kumain. Matapos non ay naligo ulit ako at saka pumunta ulit sa kwarto at natulog.

“Cj anak, gising na. Hapon na, nanjan na rin ang mga pinsan mo. Naghanda rin ako ng miryenda.” Gising sa akin ni mama. Tumayo naman ako habang nagkukusot ng mga mata. Sa sala ay nakita ko na ang apat kong pinsan. Sina Bryle, Khim, Phillip, at Ahtisa. Agad na lumapit sina Khim at Ahtisa sa akin at saka yumakap.

“Owemjieee! My favorite cousin! How are you??” malakas na sambit ni Khim. Bakas pa rin ang kaartehan pero mabait naman yan. Silang apat ang close ko sa mga pinsan ko, dahil kami-kami ang magkakaugali.

“Sama ka mamaya? May battle of the bands.” sambit naman ni Bryle.

“Kakanta ka ba?” balik na tanong ko sa kaniya, sa aming lima kasi si Bryle ang may future sa mga ganyan.

“Hindi, tinatamad ako eh.” tugon naman niya. Napangiwi ako

“Sinasayang mo talent tsk! Malay mo ma expose ka hahaha.” pang-aasar ko. Nginisihan niya lang ako.

“Sana may mga pogi mamaya hahaha.” singit naman ni Khim at natawa kami.

“Jusko teh! Ung battle of the bands ang pupuntahan natin, hindi ang mga lalaki! Ang aasim ng mga lalaki rito ah.” kontra naman ni Ahtisa, nginiwian lang siya ni Khim.

“May mga pogi rin here na hindi maaasim noh! Like my baby boy Zecharia shshs. Hayts! Iniisip ko pa lang siya, nalalaglag na panty ko!”

Nagtuloy pa ang mga asaran namin at hindi na namin namalayan pa ang oras.

Natutuwa ako dahil nagkaroon ulit kami ng bonding na katulad nito. Mukhang hindi na rin ito mapuputol dahil dito na ulit ako tutuloy.

Dahil nga napasarap ang usap ay hindi na namin namalayan ang oras. Nauna nang umalis si Phillip dahil may susunduin daw siyang ea. Si Bryle naman ay umuwi rin muna dahil may gagawin lang daw siya. Bali kaming tatlo nalang nina Khim at Ahtisa ang natira dito sa bahay.

“Hindi pa ba kayo mag-aasikaso?” tanong ko sa kanila. Umiling naman sila at ipinakita ang baon nilang mga damit. Mukhang naghanda na ang dalawa at mukhang dito na rin maliligo. Sobrang angas!

“Oh siya, mauuna na muna akong mag-asikaso dahil alam kong matagal kayo eh.”

Nag-umpisa na akong maligo, ilang minuto lang din ay natapos na ako. Naghanap din ako ng susuotin. Hindi ko rin alam kung ano ang susuotin ko.

Mabuti ay naligo na rin ang dalawa, makakapag-isip pa ako ng aking mga susuotin. Hindi ko alam, marami akong damit pero nauubusan ako ng idea kung ano ang susuotin.

Kabanata 2

Sa kakahalungkat ko ay nauwi ako sa isang plain white shirt, maong pants na classic blue jeans at white sneakers.

“Tapos na ba kayo?” Sigaw ko sa dalawa, sabay rin naman silang lumabas ng guestroom.

“Mukhang hindi prepared ah, aattend ng prom?” pang-aasar ko at inirapan lang ako ng dalawa.

“Mind your own business Jade,” singhal ni Khim at muling tumingin sa salamin at saka muling nagretouch.

Ilang minuto lang din ay natapos na sila. Ganito ba talaga ang mga babae? Konting kibot, make up. Konting galaw, retouch. Wala akong masabi sa kaartihan ng dalawang ito. Pasado alas-siete ay umalis na kami, wala silang nagawa nang mag-umpisa na akong maglakad.

“Ano ba kasing nakain mo’t naisipan mong maglakad? Lalaking ito!” himutok ni Khim. Binelatan ko lang siya.

Medyo may kalayuan ang Plaza sa amin. Siguro aabutin ng kalahating oras ang paglalakad papuntang Bayan mula sa bahay. Pero dahil nga ay kasama ko ang dalawa ay halos humigit pa sa kalahating oras ang nilakad namin.

“Nakakainis ka! Nasayang ’yung make up ko!” muli niyang himutok at inilabas ang make up kit sa bag at saka nag-umpisang magretouch muli.

Sa labas ng Plaza ay maraming paninda, nagkalat ang mga kubo na puno ng mga masasarap na pagkain. Natakam ako nang dumapo ang tingin ko sa siopao. Kaya lumapit ako ron at bumili ng tatlo. Minsan ko na lang din kasi ito matikman. Iba pa rin kasi ang home made siopao kaysa sa mga siopao na mabibili mo sa mga convinient store.

Muli pa akong naglakad, nakita ko naman ang tumpok ng mga minane. Ang minane ay nakacubes na kamoteng kahoy na ipinirito. Masarap ito kahit asin lang ang ilagay at isawsaw sa suka. Pero ngayon ay marami nang flavor ang pwede mong piliin. Halos nalibot ko na ang Plaza at doon ko napagtanto na ang dami ko palang biniling pagkain. Kaya nang makita ako nina Khim at Ahtisa ay nanlaki ang mga mata nila sa gulat.

“Ano yan Jade? Dinaig mo pa ang nag panic buying! Hahaha!” pang-aasar ni Ahtisa, sininghalan ko lamang siya.

“Panic buying… ulul! Huwag kang hihingi sa akin mamaya!”

“Ito naman hindi mabiro, oh siya sige na ibigay mo na sa akin ang isang siopao.” malambing na pang-uuto niya pero nginiwian ko lang siya at saka ibinigay ang isang siopao, maging si Khim din ay binigyan ko na. Lahat ng pinagbibili ko ay binigyan ko sila, ayokong magutom manood. Baka kasi nakakaburyo mamaya. Naghahanda lang.

Habang nakain ay naglakad-lakad na kami papasok sa loob ng Plaza. Habang palapit ang alas-nuebe ng gabi, unti-unti nang napupuno ang bakanteng espasyo sa harap ng entablado. May mga naupo sa semento, iba’y tumayo na’t sumasayaw-sayaw sa tugtuging lumalabas sa soundcheck.

Pagpatak ng alas-nuebe, bahagyang pinatay ang mga ilaw sa paligid ng entablado. Tanging spotlight na lang sa gitna ang natira, habang isang malalim at misteryosong boses ang nagsimulang magsalita sa mikropono.

“Magandang gabi, Magdalena! Handang-handa na ba kayo?!” Sumambulat ang sigawan mula sa mga tao. May tumatalon, may pumapalakpak, at may sumisigaw ng pangalan ng mga banda. Ang hangin ay tila lumamig, dala ng excitement at adrenaline ng gabi.

“Alam ko namang handa na kayo dahil nararamdaman ko na ang excitement ng bawat isa sa inyo! Yes or yess??” masiglang sigaw ng emcee at muling naghiyawan ang mga tao. Nakatutuwa dahil nakakadala ng energy ang taas ng energy ng taong ito. Palibhasa kasi ay bakla kaya ganyan kabuhay ang pagsasasalita. Talagang madadala ka!

“Bago natin umpisahan ang ating Battle of The Bands ay narito ang ating pinakamamahal na mayor ng Magdalena. Bigyan ng masigabong palakpakan ang nag-iisang mayor ng Magdalena, Mayor Natividad!” masiglang sigaw ulit nito at muling naghiyawan ang mga tao na may kasamang malakas na palakpak.

“Magandang gabi sa inyong lahat! Ok pa ba kayo?” panimula nito, napairap lamang ako. Mukha kasi siyang mayor na halatang walang ginagawa eh. Makikita ang yabang sa kaniyang postura. Siya yung tipo ng mayor na nangungurakot sa kaban ng bayan. Siya yung tipo ng mayor na nakaupo lang maghapon sa kaniyang opisina, at ipinasisira ang mga maaayos na kalsada upang gawing bago at upang lalong masira. Mga gawaing may masabing naipundar sa kaban ng bayan ngunit ang totoo ay nasa loob na ng kanilang bulsa. “Hindi ko na ito patatagalin pa dahil alam ko na lahat kayong narito ay excited na sa mga sinusuportahang banda.” patuloy nito, lalo lang akong inantok.

“Asahan po ninyo ang kalinisan at kapayapaan ng ating mahal na bayan.”

“

Mamamoo

“

“Kaya sana ay huwag kayong magsawang suportahan ako..”

’

Mamamo support’

“Sa mga proyektong nais ko pang ilunsad. Kaya maaari ko bang asahan ang inyo pang suporta?”

’ Mamamooo’

Bagot na bagot ako na tumingin sa harapan. Ang kaninang sigla ng paligid ay biglang nawala. Siguro ramdam din ng mga tao na wala itong magagawang maayos para sa bayan. Siguro maging ang narito ay nagtataka kung bakit ito nahalal bilang isang mayor ng Magdalena.

“Pinagsasabi mong MAMAMO? Nuyon? Para san?” takang tanong naman ni Ahtisa, tinawanan ko lang siya.

“Ano na bang nagawa ng Natividad na yan?” tanong ko at nagkibit balikat lang siya.

“Ewan ko rin. Di naman ako updated jan.”

“Hmmm…” natinag ang aming usapan nang biglang tumikhim sa aming likuran. Taka ko naman itong tinignan, ngunit dahil sadyang malabo ang paningin ko sa gabi ay hindi ko ito gaanong maaninagan. Tumagilid na lamang ako dahil mukhang dadaan siya. Pero tinignan lang ako nito at iiling-iling na umalis.

“Adik ba yon?” tanong ko kay Ahtisa na ngayon ay nakatulala na. Napabuntong hininga na lamang ako at iiling-iling na tumingin sa harapan.

“Handa na ba kayooo??” muling nanumbalik ang siglang panandaliang nawala kanina.

“ Simula na ’to!“ sigaw ng isang lalaki habang kinukuhanan ng selfie ang buong barkada, lahat nakangiti, sabay pasimpleng tingin sa entabladong magbubukas sa gabi ng salpukan.

“Ito na nga diba? Magsisimula na nga diba? Hindi makapaghintay sabing saglit lang

ngani!“

nagsitawanan ang nasa Plaza sa hirit na tugon ng emcee. “Wala nang patumpik-tumpik pa, tawagin na natin ang unang kalahok! Eto na ang banda na kilala sa kanilang mga hugot at kilig songs. Magdalena, please welcome… Daylight Reverie!” masiglang sambit ng emcee at muling naghiyawan ang mga tao sa paligid. Biglang namatay ang ilaw at lalong naghiyawan ang mga tao. May mga sumisigaw pa at sumisipol, may iba rin na gumagawa ng sariling ingay gamit ang mga bagay-bagay. Biglang bumukas ang ilaw dahilan para masilaw ang lahat. Tumambad sa amin ang limang groupo na nasa kaniya-kaniya ng mga puwesto. Nasa harapan ang isang babae na kanina pa tinatawag na Yana, mukhang siya ang lead vocalist ng banda. Si Yana ay naka loose-fit white blouse, na may mga floral details na medyo boho-style. Kasama ng blouse ay black skinny jeans at high-heeled boots na nagsusustento sa kanyang confidence. Ang buhok niya ay nakalugay, medyo messy, parang hinalo ng hangin. Simple, pero eleganteng nakaka-attract ng atensyon.

“Magandang gabi everyone! Para sa lahat ng nakaramdam ng pagbabagong ’di mo inakala… this is for you. Before our performance, I would like to introduced our member.” panimula ng Yana at muling nahiyawan ang mga tao. Mukhang hindi pa sila nauubusan ng energy. “Our acoustic guitarist, Arvin!” Si Arvin ay nasa kanang bahagi ng stage, malapit kay Yana. Hawak niya ang kanyang acoustic guitar, at medyo naka-profile sa audience. “Pau, our keyboardist. Mico, our drummer. Lira, our bassist. And of course, I am Yana, the lead vocalist of Daylight Reverie.” muling bumalik sa puwesto si Yana at saka nag-umpisang tumugtog ang banda. Ang ipe-perform nila ay night changes ng OneD.

“Going out tonight, changes into something red…”

Malamig pero malinaw ang boses ni Yana. Parang kwento na binubulong lang sa hangin. Lahat ng mata, nakatingin sa kanya. Ang delivery niya ay hindi OA, pero damang-dama mo ang bawat linya may kilig, may lungkot, may alaala. Sa gilid, sinabayan siya ni Arvin sa gitara at mahinahon lang, sakto sa bawat salitang binibigkas ni Yana.

Habang tumutugtog sila, ang bawat miyembro ay may kanya-kanyang kontribusyon sa vibe ng buong performance. Si Yana ay nangingibabaw sa stage presence at ang charisma niya ay nararamdaman ng bawat isa. Arvin at Lira ay nagkokonekta sa tunog ng bass at guitar, habang si Pau ay nagpapatatag ng mga harmony sa keyboards. Mico, bagamat nasa likod, ang nagbibigay ng rythm na nag-uugnay sa bawat bahagi ng kanta. Natapos ang kanilang performance at talaga namang magaling din sila. Pero umagaw ng pansin ko si Yana. Maganda si Yana, simple ang mukha. Walang kulorete ang kaniyang mukha pero mas maganda siya sa ganiyang ayos. Simple, pero maganda!

“Huy, ayos ka lang? Baka malusaw yan!” pang-iurat ni Khim. Hindi ko naman siya pinansin at humigop na lang ako ng buko shake na binili ko kanina.  Tinignan ko si Ahtisa na hindi pa rin kumikibo. Anong nangyari sa babaeng ito? Naging ganyan siya nung makita ang lalaki kanina. Baka ex-fling niya? Bahala siya.

“Whew! Grabe ’yun! Mga kababayan, palakpakan naman natin ang Daylight Reverie!” bumalik ang atensyon ko sa harapan nang magsalita ang emcee. Malakas namang naghiyawan ang mga taong nanonood.

“Hindi ko alam kung kayo rin, pero parang sinuntok ako sa puso nung ’

Even when the night changes’

na part! Ang linis ng harmonies, ang emosyon? para akong pinabalik sa isang taong hindi ko na kinakausap!“ nagtawanan ang lahat sa sinabi niya. Maging sa pagkanta ay wala sa tono dahilan para lalong napatawa ang lahat.  “ Yana, that voice? Wala nang masasabi. Arvin, pwedeng magka-cover tayo bukas ha? Pau, pwedeng keyboard mo na lang gamitin ko sa feelings ko? Lira, solid ka girl lakas ng bass! At syempre, Mico! Enerhiya mo, parang ikaw na lang ang kailangan ko para gumising sa umaga!“ muling nagtawanan ang lahat ng manonood. Napakataas ng energy ng emcee, dalang-dala ang mga tao. Hindi rin siya boring kaya nadadala niya talaga ang audience. Muling pinakilala ang susunod na kalahok, bali sa gabing ito ay may walo na magtatanghal. Natapos ang pangalawa na maayos din naman. Pero hindi naman ganoong kasing energetic ang naging audience. Siguro ay hindi ito kilala kaya ganoon. Sumunod naman ay pinakilalanang pangatlo.

Pagkatapos ng malakas na tugtugan at emosyonal na performances ng mga naunang banda, umakyat ang susunod na grupo sa entablado. Hindi sila nagpakilala. Hindi rin sila ngumiti. Tahimik lang silang pumwesto, parang napilitan lang tumugtog.

Nagsimula ang intro ng kanta sa isang mabagal na beat na tila hindi buo ang intensyon. Walang pumasok na melody na mahuhuli ang tenga ng tagapakinig. Parang nagsasanay pa lang. Yung gitara, medyo sintunado. Yung drums, off-beat. Ang keyboard? Halos di marinig.

Pagpasok ng boses ng vocalist, mababa, parang binubulong lang ang lyrics. Hindi dahil dramatic kundi dahil kulang sa lakas, kulang sa puso. May mga linya pa siyang hindi binuo, parang nakalimutan o tinamad ituloy. Tumingin siya sa lyrics sheet sa sahig. Sa kalagitnaan, may nagyawang gitara solo pero parang ’di pinag-isipan puro ulit, walang direksyon. Hindi rin sila nag-uusap sa isa’t isa sa stage. Parang kanya-kanyang mundo. Pagkatapos ng kanta, tahimik ang stage. Parang wala pang limang tao ang pumalakpak.

“ Ah… okay, maraming salamat po sa inyo. Tuloy po tayo sa susunod na banda…“ awkward na tumawa ang emcee. Maging ito siguro ay hindi natuwa sa performance ng sumunod na banda.

Walang masamang intensyon ang banda baka kinakabahan, o di pa gamay ang entablado. Pero sa ganitong laban, kailangan ng presence, energy, at damdamin. Kung wala ang mga ’yon, kahit gaano kaganda ang piyesa, mawawala sa alon ng ingay.

Dahil sa buryo ay naubos ko ang minane na kinukutkot ko kanina. Naubos na rin ang pagkain na binili ko dahil si Ahtisa ang umubos.

Lumabas muna ako at hinanap ang cr ng plaza dahil naiihi na ako. Nang makita ang banyo at takhang pipihitin na ang doorknob nito ay may biglang nagbukas sa loob. Laking gulat ko nang makita ang mukha nito. Siya ang nakasabayan ko sa jeep kanina. Tinignan ko ang itsura nito, naka black plain shirt siya na medyo loose kaunti at naka jeans na katulad ng akin. Mas matangkad siya sa akin dahilan para tumingala ako nang bahagya upang maaninagan ang mukha niya.

Gulat din siyang napatingin sa akin, namumula pa ang mukha. Taka ko siyang tinignan na ngayon ay iiling-iling na lumabas ng banyo.

“Ang we-weird ng mga tao ngayon.” Sambit ko na lamang at saka pumasok sa banyo at saka umihi.

Kabanata 3

Dahil sa kaburyuhan ay naggala-gala muna ako sa labas ng plaza. Masiyadong malakas ang sound system ng event. Medyo nakakarindi mabuti na lang din ay maayos ang nagpeperform ngayon hindi tulad kanina.

Naggala-gala pa ako rito sa labas ng plaza. Hindi ko pa kasi gaanong nalibot kanina. Sakto ay bigla akong nagcrave ng ice cream kaya bumili ako ng isa. Muli akong naglakad-lakad at nakita ko naman ang isang stall na puro bracelet at keychain ang tinda.

“Magkano ho rito?” tanong ko sa hawak-hawak kong bracelet. Simple lamang ito. Black beads at ang nasa gitna ay isang white.

“Sikwenta lang po iyan.” tugon naman ng matanda. “Dalawa nga po ang design niyan, ang kaso nabili na po ang isa kanina. Pulos puti iyon at isang itim. Kabaliktaran niyan. Bilhin mo na sir, nag-iisa na lang iyan.” kwento pa nito, pero wala naman akong pakialam sa isang design nito. Hindi naman ako gaanong mahilig sa puti.

“Sige ho, bilhin ko na ito.” dumukot ako ng isang daan at ibinigay iyon sa kaniya. Aktong susuklian niya ako ay pinigilan ko na siya. “Keep tha change na lang ho. Salamat po!”

“Ayy… naku! Maraming salamat iho!” pasasalamat pa nito at tinunguhan ko na lang ito bilang tugon. Isinuot ko na ang bracelet at bumagay naman sa akin iyon, sakto lang din ang sukat. Hindi maluwag, hindi rin masikip.

Bumalik na ako sa loob ng plaza, hindi ko na rin nakita sina Ahtisa at Khim sa dati naming puwesto kaya inilabas ko ang phone ko at tinawagan si Khim sa messenger.

“Nasaan kayo?”

[“Here malapit sa stage, nabawasan ang tao kanina nung may nagperf eh. Punta ka na here. Kanina ka pa namin hinihintay.”] iyon lang at ibinaba na niya ang linya. Gaya ng sinabi niya ay nagtungo ako ng harap ng stage. Hindi rin naman ako nahirapan na hanapin sila dahil nabawasan na nga ang tao sa loob.

“Wala pa rin ba ang dalawa?” tukoy ko kina Bryle at Phillip, nagkibit balikat naman ang dalawa.

“Kainis! Hindi man lang ako sinama ng mga mokong na iyon! Malamang nanchicks na yon. Hayts!” Inis na busal ko, natawa naman sina Ahtisa at Khim.

“Marami namang babae jan coz, hanap ka na lang.” natatawang sambit ni Ahtisa, inismiran ko lang siya.

“Nakita ko na, si Yana.” pakiramdam ko nagliliwanag ang mukha ko sa mga oras na ito nang banggitin ko ang pangalang iyon.

“Ewwwww…” sabay pa nilang dalawa. Inismiran ko lang sila at tumutok na sa panonood.  Ilang performer pa ang nagperform. Medyo inaantok na rin ako dahil hindi naman ganoon kabuhay ang mga nagpeperform ngayon.

“And now, let us  all welcome, The Bros!” sigaw ng emcee dahilan upang maging buhay muli ang crowd.

“Waaaaahhh~”

“Owemjiee!!! Phillip my loves!!”

“Dustin ituhog mo sa akin yang hawak mo!”

“Bryleee anakan mo akoo!!”

“Teh, mahiya ka naman baka.”

“Dedma teh! Minsan lang toh, waaaahhhhh Brylee!!”

“Kalma teh, la kang kiffy!” pambabara naman ng kasama niya at saka muling nagtawanan ang crowd.

‘Mga Baklaa!’

“

Nakabusangot ka jan“ puna ni Khim at nginusuan ko lang siya.

“Di niyo sinabi na magpeperform ang dalawang yan. Edi sana sumali ako.”

“Manahimik ka na lang jan Jade, wala kang talent jan.” hindi ko na lang pinansin ang sinabing iyon ni Ahtisa at nagfocus na lamang sa harapan.

Gaya nila Yana, limang miyembro din sila. Si Bryle ang vocalist, si Phillip naman ang drummer, and ’yong tatlo naman ay di ko kilala. nagbago ang vibe ng gabi. Umilaw ang entablado ng medyo dilaw at mapusyaw na asul. Tahimik ang crowd. Biglang lumakad sina Bryle kasama ang kaniyang banda. Mukhang hindi sila yung tipong sisigaw sa mic, pero may presensya sila na parang… may kwento silang gustong sabihin. Sa postura nila ay bigla akong kinilabutan. Kilala ko ang mga pinsan ko, alam kong nangangain ang mga ito. Lalo na sa vocals, hindi nagpapahuli itong si Bryle. Pwede nga siyang sumali sa mga international singing contest eh. Ganoon kasi kaganda ang boses niya.

[Now playing: Huling El Bimbo by: Eraserheads]

“Kamukha mo si Paraluman…”

Tahimik ang crowd. Ang boses ni Bryle ay may tamis at lungkot. Hindi mataas, hindi malakas pero tapat. Yung tipong kwento ’to ng buhay niya.  Masyadong malinis ang ritmo ng naggigitara. Masydong malakas ang presensya nilang lima. Hindi pa man nadilat ng mata si Bryle ay kikilabutan ka pa rin dahil sa boses niya.

Sa “Ngunit walang nangyari…”

Nanginig ang boses ni Bryle. Hindi sa kahinaan , kundi sa damdamin. Masyado niyang ninanamnam ang bawat salita na kaniyang binibigkas na akala mo siya ang nasa pov nito. Masyado ring tutok ang dalawang babae, nangingilid ang luha. Proud siguro sa dalawa. Kahit ako rin naman, masyado akong natutuwa dahil sobrang galing nila. Lalo na si Phillip na halimaw humampas sa drum.

“Woahh!” bulalas ko nang makitang nagpalit sina Phillip at ung lead guitarist. Hindi ko inaasahan lalo na ang lahat, hindi ko alam na posible palang gawin iyon. Wala akong alam sa mga ganito rin kasi kaya namangha ako. Kung nangyayari man ito sa iba, hindi ko alam.

Naglakad si Phillip sa harap. Hindi mabilis ang solo, pero bawat nota, parang sugat na marahang binubuksan. May ilang nagwawala pa rin sa likod, pero karamihan ay tahimik, nakikinig.

“Lumiliwanag ang buwan…”

Nag-iba ang ilaw, ito ay biglang naging puti, malabo, parang liwanag ng alaala.

“At dahan-dahang nawawala…”

Ang boses ni Bryle ay halos pabulong. Sabay-sabay silang huminto sa huling nota. Tahimik. At doon, nagtapos ang kanilang performance.

Walang sigawan agad. Ang lahat ay tahimik hanggang sa unti-unting palakpakan.

“Grabe ’yon!.”

“Naalala ko ’yung ex ko.”

“Ang sakit!”

“Di ba’t may mga kantang hindi lang tugtog? May mga kantang alaala.” sambit ng emcee at nagsitanguhan naman ang lahat.

“Iyon ang ‘Huling El Bimbo.’ At mukhang hindi lang ito huling kanta ng gabing ’to… baka ito pa ang huling tatatak.” dagdag pa nito at muling nagpalakpakan ang mga tao. “Para sa huli nating kalahok, ito raw ang kanilang unang kompetisyon. Kaya huwag na tayong magpatumpik-tumpik pa! Tawagin na natin ang The Terces Band!” tahimik ang tao nang tawagin ang huling banda. Siguro hindi nga nila ito kilala. Ayon din kasi sa emcee ay ito ang una nilang sasalihang compe, kaya normal na sa tao ang ganito. Napatingin naman sa dalawa na tutok na sa harap. Si Ahtisa naman ay natameme na naman.

“Terces? Dahek? Baduy!”

“May crush ka ba jan?” bulong ko kay Ahtisa at inismiran niya lang ako. Confirmed!

Umakyat na ang banda, napatitig naman ako sa harap. Siya yung lalaking nakasabay ko sa jeep at siya rin ang lalaki sa cr kanina. May hawak siyang gitara, mukhang siya rin ang vocalist ng banda. Wala siyang inarte ni hindi niya tiningnan ang audience sa umpisa. Pero nang hawakan niya ang mic, parang… may kakaiba.

[ now playing

🎶

: Aya by Earl Agustin]

“Sandali lang, pahirap nang pahirap ang laban…”

Napahinto ako.

Hindi ko alam kung dahil sa linya, sa boses niya, o sa tingin niyang dumausdos saglit sa crowd at huminto sa direksyon ko.

Hindi ko naman sinasabing ako talaga ang tinitingnan niya. Pero sa sandaling iyon, parang ako.

Yung boses niya, hindi mataas. Hindi pilit. Parang ’yung tipo ng boses na naririnig mo kapag may taong nagko-confess sa iyo, pero totoo.

“Kung hahayaan mo ’ko na ayain ka…”

Bawat salitang binibitawan niya, parang lihim na ayaw ipilit pero kailangan nang ilabas.

Hindi ko namamalayan tumigil ako sa paggalaw. Hindi rin ako nagsasalita. Tumitingin lang ako sa kanya. Parang tinatalaban ako ng isang kwento na hindi ko naman dapat maintindihan… pero naiintindihan ko.

“Aya… Aya…”

Parang ako yung tinatawag.

At hindi ko alam kung matatakot ako, o… gusto ko pa siyang marinig.

Tumahimik siya saglit, ngumiti nang tipid, sabay tango lang sa audience. Umalis siyang parang walang nangyari at ’di na hinintay ang sasabihin ng emcee.

“Grabeee! Parang ako ang hinarana ng vocalist. Pero ang forda go agad ang atake ng otoko niyo! My gad! Sobrang perfect pa! Tama o tama??” Bungad ng emcee at nagsihiyawan naman ang mga tao. Hindi pa rin nagsisink in sa utak ko ang mga nagyayari. Hindi ko alam kung ano ba itong nararamdaman ko. Ngayon ko lang siguro nafeel ang taong buong pusong kinanta ang kanta. Pero bakit ako nagkakaganito??

“Siya ’yung tipong masasabi na TDH! Tall, Dark, and Handsome! Waaaahhh nalalaglag ata panty ko wait! Bwahahahaha!” biro pa ng emcee at muling nagtawanan ang crowd.

“Baklaaaa!” sigaw ng isang audience at muling nagtawanan ang crowd.

“Hoy! Walang bakla rito! Sino ang bakla? Nasaan?” lumaki ang boses nito at nagkunwaring may hinahanap. Muling nagtawanan ang mga tao dahil sa kabibuhan ng emcee.

“Ayon na nga, bago ang lahat nais ko lamang magpasalamat sa ating mga minamahal at bubutihing mga sponsored, sa ating mayor, congressman, and mga konsehal. Maraming salamat po sa pagkakataong ito lalo na sa akin ang tumayo sa harap ninyo.” nagpalakpakan ang lahat “Habang kino-compute pa ang mga puntos ng bawat banda, akin na munang tatawagin ang isang magtatanghal sa gabing ito. Huwag na nating patagalin pa, Indak Magdalena, the stage is yours!” naghiyawan ang mga tao nang biglang mamatay ang ilaw sa stage. Isang malakas na thump mula sa speakers ang sumabog, kasunod ng electronic swirl na parang kinakalabit ang katahimikan.

Biglang click ng spotlight sa gitna ng entablado. Nakatayo roon ang isang lalaki, mukhang siya ang main dancer ng dance troupe na Indak Magdalena. Naka oversized black jacket na may silver stripes, loose joggers, at isang pormal na bucket hat na naka-tilt pababa, tinatakpan ang kalahati ng mukha niya kaya hindi ko gaaanong maaninagan, sinabayan pa ng kadiliman ng paligid. Ang lima niyang kasama dalawang babae, dalawang lalaki, at isang nonbinary member ay nakalinya sa likod niya, pormadong parang pader.

[Now playing 🎶: On my mama by Victoria Monet]

Pagsimula ng kanta, hindi agad gumalaw ang nasa gaitna. Tumingin lang siya sa crowd, tapos dahan-dahang inangat ang balikat at isang matinding shoulder pop na sinabayan ng mga ilaw na parang heartbeat. Ang mga kasama naman  niya ay nakaluhod pa rin, naghihintay ng senyas.

Pag-angat ng kanyang kamay, sabay-sabay silang nag-snap ng leeg sa kaliwa. At doon ay sabay-sabay silang tumayo, parang sinindihan ng beat. Habang bumibilis ang beat, unti-unting umikot ang lalaki sa gitna sa entablado, mabagal pero may pwersa ang bawat hakbang, parang lion sa loob ng cage. Biglang tumalon, sabay knee drop to the floor. Gumulong paharap, saka sinundan ng foot slide,  at napaangat naman ang crowd.

“Yoooooo!”

“Ay puta, ’di ako ready dun!”

Komento ng mga audience sa nasaksihan. Maging ako ay napahanga rin. Magaling sumayaw ang nasa gitna. Parang professional dancer na ang galawan. Hilig ko rin naman ang pagsayaw, pero hindi ang kagaya ng mga sinasayaw niya. Pangtiktok lang ang mga moves ko eh. More kaldag lang ganon. Nvm.

Nang tumayo ang nasa gitna, sinabayan niya iyo ng shoulder wave, chest pop, at sabay sabay silang nag-shuffle step, signature step ng kanta. Tumira ang nasa gitna ng isolation, isang galaw ng katawan na parang hiwa-hiwalay ang joints habang naka-smirk siya.

Pagdating ng drop, bumukas ang ilaw. Sabay-sabay silang nag-floor break elbow spins, knee taps, sabay lipat ng weight sa kabilang side. Habang ang nasa gitna naman ay tumira ng air kick-back flip combo. Paglapag niya, binunot niya ang bucket hat at ibinato sa hangin. Sakto sa beat at bumagsak ang hat, sinalo ng isang kasamahan, sabay ikot ulit sa formation.

Formasyon nila: parang arrow na nakatutok sa audience. Lahat sila, synchronized sa pitik ng kanta.

Ang huling chorus ay slow motion robotic pop-locks ang tema. Ang nasa gitna, gumagalaw parang mekanikal. Sinundan siya ng iba, parang domino. Sabay sabay silang sumigaw ng “HEY!” sabay kick and freeze pose at doon na muling namatay ang ilaw. Senyales na tapos na ang kanilang performance.

“Wait lang… ice breaker lang ba ’yun? Akala ko finals na agad!” bulalas ng emcee, maging ako ay nawindang sa performance na iyon. Kakaunti lamang ang grupo nila kumpara sa ibang nagpeperform na sa ibang events, pero masasabi ko namang sobrang huhusay nila pagdating sa sayawan. May ibubuga!

“Isa paa! Isa paaa! Isaa paaaa!” sigaw ng crowd at lalo pang nadagdagan. Mukhang nabitin din sa performance ng Indak Magdalena. Kahit ako ay nabitin din. Ang gagaling naman kasi.

“Awww… no more isa pa eh, kahit ako I want more. Pero dahil alam ko na nagustuhan naman ng lahat ang ating nga performers ngayong gabi, tiyak sa malamang ay baka sila ulit ang kukunin for da next event.” segunda ng emcee at natuwa naman ang crowd. “Pero in fairness ahh… ang daming exposure ng lolo niyo. Alam kong alam niyo at napapansin niyo rin ang nasa gitna kanina hindi ba? Siya lamang ang main vocalist ng bandang Terces Band” sa sinabing iyon ng emcee ay nagulat ang lahat. Hindi makapaniwala dahil napaka versatile niya kung ganoon. Hindi man sa bakla ako pero, magaling siyang kumanta, magaling din sumayaw. Grabeng talento aba! Hakot ea!

“At ngayon naman, atin nang malalaman ang mga nanalo!” sumambulat ang kaba at excitement ng crowd ng sabihin iyon ng emcee. Dinig ko ang mga sinisigaw nilang banda. Halos tatlo lamang ang naglalaban sa madla. Ang The Bro’s,

Daylight Reverie, at The Terces Band.

Kabanat 4

Matapos i-announced ang mga winners ay naghalo ang lungkot at tuwa ng ilan. May mga nanalo, at syempre may mga natalo rin. Pero isa itong patimpalak na kung saan ay palaging nagtatalo ang panalo at talo.

“Waaahhh daliii, puntahan natin sa backstage sina Bryle!” tuwang-tuwa na tili ni Khim. Ang banda kasi nila Bryle ang nagchampion. Hindi naman na kataka-taka iyon dahil magaling naman talaga ang banda nila. Ang nag first place naman ay ang Terces Band. Hindi na masama para sa isang baguhan pa lang sa larangan. Ang banda naman nila Yanna ay nakatanggap ng second place.

Sinundan ko na lang ang dalawa papunta sa backstage. Hinintay namin ang banda nila Bryle doon dahil nasa stage pa sila dahil sa maraming nagpapapicture.

“Grabee!! ’Di ko in-expect na sila ang magcha-champion! Waaahhh! Saur galing!” tili pa ulit ni Khim. Akala mo siya ang nagchampion eh. Ilang saglit lang din ay lumabas na ang banda nila Bryle. Kasunod naman nila ang Terces Band. Agad na nagsalubong ang tingin namin nung vocalist ng bandang Terces band. Blangko ang kaniyang mukha, hindi tulad kanina na maraming ekspresyon ang pinapakita. Masyado siyang seryoso kung tumingin, hindi rin naman ako nagpatinag sa tingin niyang iyon. Hanggang sa siya na mismo ang pumutol. Pairap pa ako nitong tinignan bago dumaan sa gilid ko. Sa hindi inaasahan ay bigla akong nakaramdam ng inis sa ginawa niyang iyon. Hindi ko alam kung saan nagmumula ang inis na iyon.

“Waaaaaahhhh! Grabe… grabeeee… ang gagaling niyo!!” malakas na tili ni Khim at nagtawanan naman sila. Wala akong sa mood makipagsabayan sa kanila ngayon dahil nababanas ako.

“Maliit na things, oh siya sama kayo may shot sa bahay nila Dustin ngayon.” aya ni Bryle. At nagtatalon-talon naman sa tuwa si Khim.  “Musta ka Jade? Goods ba?” baling naman nito sa akin lumapit naman ako at yinakap siya nang bahagya.

“Oo naman yes! Galingg! Congrats! ’Di niyo sinabi na kasali pala kayo jan. May pakengkoy ka pa kanina.” natatawang tugon ko at natawa rin siya.

“Syempree, surprise yon haha! Ano g ka?”

“Saan ba iyan? Malayo?” pakiramdam ko ay pagod ako ngayong araw. Kung malayo iyan ay hindi na siguro ako sasama. Gusto ko na lang magpahinga.

“Sa Ibabang Butnong lang, malapit lang yon dito.” tugon niya at napaisip naman ako. Matagal na rin akong hindi nakakainom. Goods na rin siguro kung sasama ako.

“Sige sige…” tugon ko at napaapir naman siya. Baliw!

“Yown! After namin mag-ayos, rekta na tayo kina Dustin.” dagdag pa niya at nag-umpisa na silang mag-ayos ng gamit nila. Dahil masikip sa backstage ay lumabas muna ako. Nakita ko pang nagpipicture sila ron inaaya ako na sumali pero dahil wala ako sa mood ngayon at gusto ko na lang din ay magpahangin.

Sa likod ng pinagganapan ng event ay may palaruan. Likod din iyon ng simbahan, sa ibaba naman ay may malawak na espasyo para sa long tennis.

Pumunta ako ng palaruan, napangiti pa ako nang maalala ang mga nangyari dito. Dito ang madalas naming tambayan kapag tapos na ang klase. Sa gabi naman tuwing December kapag nangangaroling ay dito rin kami nagpapahinga at nagbibilang ng napangarolingan namin. Sa mga alaalang iyon ay hindi ko maiwasang hindi mapangiti. Bigla ko tuloy nakita ang sarili kong dugyot at nakatayo sa itaas ng malaking whale. Sa loob naman ng malakint whale na iyon ay mabaho. Hindi maintindihan ang amoy dahil may mga bulubundukin doon at doon rin na ihi ang iba.

“Hoy! Tara na, aalis na tayo!” natinag ako sa sigaw ni Phillip. Tumayo ako at akmang magpapagpag ng puwitan nang may makita akong naghahalikan sa padulasan. Inaninagan ko ng tingin ang naghahalikan na iyon, mukhang kararating lang din nila rito. Hindi ko talaga maaninagan ang dalawa dahil medyo madilim kasi ang parteng iyon dahil hindi ito nasisinagan ng isang ilaw sa parke.

“HOY! BAWAL ’YAN!” sigaw ko, nilakihan ko pa ang boses ko at saka kumaripas ng takbo. Mukhang natinag ko naman silang dalawa dahil nakita kong nag-ayos ng damit ang babae.

“Oh ginagawa mo? Hapong-hapo ah.” puna sa akin ni Ahtisa nang makarating ako sa pwesto nila.

“Nyare?” tanong din ni Phillip nang makitang kinakapos ako sa hininga. Natatawa ko naman silang tinignan.

“Wala… wala.. hahaha may mga naghahalikan kasi ron sa padulasan. Sinigawan ko tapos tumakbo ako papunta rito.” natatawang kwento ko kahit wala namang nakakatawa ron at wala namang kwenta ang kwentong iyon.

“Siarulo ka talaga. Arat na! Sabay-sabay na tayo papuntang Ibabang Butnong.”  natatawang sambit naman ni Phillip na nagpauna na sa paglalakad. Kasabay ko na ngayon si Ahtisa at ang banda nila. Napalingon ako sa likuran ko at nakita kong naglalandian sina Khim at iyung lalaking kinapalitan ng pwesto kanina ni Phillip. Inilibot ko ang tingin ko at hindi ko nakita si Bryle.

“Nasaan pala ang isang mokong?” tukoy ko kay Bryle. Nagkibit balikat naman si Phillip.

“Baka nangaswang na ’yon jan. Hayaan mo na, susunod din yon.” tugon nito at nagpatuloy na lang kami sa paglalakad. Ilang minuto rin ang paglalakad namin dahil medyo may kalayuan din ang Ibabang Butnong sa plaza. Nang marating ang lugar ay kaniya-kaniya na silang puwesto. Tumabi naman ako kay Ahtisa na balak sanang tabihan ng isa pa nilang kabanda kaya sinamaan tuloy ako ng tingin ni Ahtisa. Magkatabi naman sina Khim at ’yung may-ari ng bahay na si Dustin. Sa gilid ko naman si Phillip habang ang dalawa pa ay nasa harapan namin. Bali pabilog ang lamesa, basta ’yun na ’yon.

“Grabee hindi ko talaga inexpect na kayo ang mananalo. Grabee congratulations ulit guys!” panimula ni Khim at pinisil naman siya sa ilong nung Dustin. Corny!

“Kami rin naman eh, pero wala eh, haha maraming audience kaya ganon.” segunda naman ni Phillip at nagtawanan naman sila. “Nga pala, mga pre, pinsan ko. Si Jade, Jade ito naman ay mga kabanda namin. Yung katabi ni Khim siya si Dustin, ito naman si Jed at Ced.” pakilala sa akin ni Phillip at tumayo naman ako makipag kamay sa tatlo.

“Jade pare,”

“Dustin,”

“Jed, dre”

“Ced, tol”

matapos magkamayan at binati ko rin sila.

“Ngayon ka lang namin nakita ah.” tanong sa akin ni Ced at tumango naman ako saka tinungga ang lambanog. Nanalo na’t lahat, lambanog pa rin ang iniinom. Putcha! Nanunuot sa lalamunan eh.

“Sa Manila kasi ako nagstay, pero dito naman ako lumaki. Lumipat lang talaga kami ng Manila. Pero dito na rin naman ako magstay for goods na.” paliwanag ko at tumango naman sila.

“Nag-aaral ka pa?” muling tanong ni Ced at tumango naman ako.

“BSIT, bali nagtransfer ako jan sa LSPU and luckily, nakapasa naman at mabuti ay nacredit lahat ng subs ko kaya hindi ako irreg.”

“Ahh, nice yan! Mabuti nakapasa ka jan. Hirap pa naman makapasa jan. Hindi kami nakapasa jan eh haha.” dagdag pa ni Ced at nakitawa na lang ako sa kanila.

“Hindi ko rin akalain na sasali si Cameron eh.” pasok ni Jed. Napatingin naman ako sa kaniya. Curious kung sino ang Cameron.

“Di ko akalain na sasali ang magkapatid kamo.” dagdag naman ni Dustin kaya sa kaniya naman ako napatingin. Naguguluhan.

“Cameron? Sinong magkapatid” tanong ko naman at tinignan naman ako ng lahat. Nagkibit balikat na lang ako.

“OA naman sa ask!” si Khim, ginagaya pa ang boses ni Sophie. Siya ’yung sikat ngayon sa tiktok. “Si Cameron, siya iyung vocalist ng Terces band. And iyung bet bet mong si Yanna ay kapatid na babae ni Cameron. Si Cameron naman ay mortal na kaaway ni~” naudlot ang sasabihin ni Khim nang pandilatan siya ng mata ni Ahtisa. Napatingin naman ako kay Ahtisa na nanlalaki pa rin ang mga mata.

“Eh bakit natameme ka kanina Ahtisa nang makita ’yung Cameron?” balik na tanong ko kay Ahtisa at siya naman ang na-hot seat.

“Crushiecakes niya kasi si Cameron kaya ganya~~ arayyy!” tili ni Khim nang marahan siyang kurutin ni Ahtisa.

Ngayon ay nagsesense na sa akin ang mga nangyayari, medyo nahihilo na rin ako pero kaya ko pa naman. Tuwid pa rin naman ako maglakad.

“Eh kasi nga diba kung nakinig ka lang sa akin nung una edi sana hindi ka kawawa ngayon.” si Khim kay Ahtisa. Nagbabangayan na rin ang dalawa. Mukhang may tama na si Khim kaya panay na ang alalay sa kaniya ni Dustin.

“Hello? Hindi naman ako kawawa noh! And choice niya ang magcheat.” tugon naman ni Ahtisa. Naguguluhan naman ako sa mga pinagsasabi nilang dalawa.

“Kawawa? Nagcheat? Sino?” takang tanong ko sinamaan naman ako ng tingin ni Ahtisa. Hindi naman ako nagpatinag dito.

“Ayon, nagpaligaw siya ron sa womanizer na si Siegfred Van, alam niya naman at sinabi ko naman na sex lang ang habol non, and she didn’t listen to me. Tsk!” singhal naman ni Khim kay Ahtisa na mukhang napipikon na.

“Oh siya, itigil niyo na yan. Sumayaw na lang tayo!” bungad ni Bryle. Napalingon naman ako sa kaniya at saka tinaasan siya ng gitnang daliri.

“Fuck you, Bryle!” bulalas ko at itinaas niya rin ang middle finger niya

“Fuck you too, Jade!” nagtawanan kami at saka siya pumagitna kina Ahtisa at Khim.

“Kumusta ang pangangaswang? Success ba?” pang-uudyo ni Phillip at nagtawanan naman sila.

“Success! Bwahahaha!” tugon naman ni Bryle at saka sila muling nagtawanan.

“Pangit mo Bryle, hindi mo ko sinasama. Ganyan ka na” nagtatampo kunyaring sambit ko at nagtawanan naman kami.

“Ulul! Edi kung sinama kita kanina edi ako naman ang nawalan? ’Wag na uy! Hahaha” tugon niya naman at nagtawanan naman kami.

“Pakyu ka talaga Bryle”

“Pakyu ka rin Jade!”

Napuno ang gabi ng tawanan at asaran. Halos alas kuwatro na kami natapos. Ang dalawang babae ay bangag na samantalang kami naman ay maayos-ayos pa rin.

“Oh siya dre, sa sususunod ulit. Malayo pa kami eh.” paalam ni Bryle habang akay-akay si Ahtisa. Si Phillip naman ay Akay si Khim, habang ako naman ay pasuroy-suroy na sa paglalakad.

“Hoy Jade umayos ka ng lakad, walang kakarga sayo ulul!” singhal sa akin ni Bryle, tinaasan ko lang siya ng gitnang daliri.  Sa kanto ng Ibabang Butnong ay may paradahan ng tricycle kaya nagpa especial na kami pauwi dahil medyo malayo-layo pa ang bahay.

“Salasad lang boss,” dinig ko pang sambit ni Bryle sa tricycle driver. Pagkaupo ko sa loob ay biglang umikot ang ulo ko. Ngayon pa lang ay alam ko nang walang mabuting mangyayari mamaya.

“Arghhhh!!” ungot ko nang maramdaman ang sobrang sakit ng ulo. Pakiramdam ko ay umiikot pa rin ang utak ko. Parang binibiyak sa sobrang sakit. Agad akong napabalikwas ng tayo nang maramdaman ang pag-angat ng mga kinain ko paakyat sa sikmura ko. Agad akong nagtungo ng banyo at doon ay nagsuka nang nagsuka.

Tangina! Hindi na ako iinom!

Mura ko nang paulit-ulit akong nagsuka. Halos yakapin ko na ang bowl.

“Arrghhhh! Ayoko na shett!” bulalas ko nang muling maramdaman ang pagkasuka. Maluha-luha akong lumabas ng banyo at muling bumalik sa kama. Pero bago ako makahiga ay nakita kong tulog na tulog sina Bryle at Phillip sa kabilang sahig. Hindi ko napansin na dito sila sa kwarto ko natulog. Hindi ko rin maalala kung paano ako nakauwi at nakapasok dito sa kwarto ko. Hinayaan ko na lang ang dalawa na maayos naman ang pagkakatulog. Mukhang binigyan din sila ni mama ng comforter kaya comfortable naman silang natutulog ngayon.

Pagkahiga ko sa kama ay muling umikot ang aking utak sa hilo. Mariin pa akong napapikit dahil sa sakit sa ulo at sa tiyan. Nang hindi na makayanan ay agad akong nagtungo ng kusina at uminom ng maraming tubig. Ngunit parang maling ideya dahil isinuka ko lang din ang tubig na ininom ko.

Tangina, hindi na talaga ako iinom. Promise!

“Oh anong nangyari?” dinig kong sambit ni mama. Ramdam ko ang paglapit niya at saka bahagyang paghaplos sa aking likuran. “Ayan kasi, iinom-inom hindi naman pala kaya. Nako kayong mga bata talaga kayo!” pangangaral pa niya. Hindi ko na lang din masyadong inintindi dahil sobrang sakit ng ulo ko. Nananakit na rin ang sikmura ko kasusuka. Pakiramdam ko nga ay baka maisuka ko na rin ang mga laman-loob ko. “Oh siya saglit lang, gagawan kita ng maiinom.” dagdag pa ni mama at saka umalis sa tabi ko. Nang medyo mahimasmasan ay lumabas na ako ng kusina at nagtungo sa sala at nahiga sa sofa. Nakapikit akong hinahabol ang sariling hininga. Ilang sandali lang din ay lumabas na si mama dala ang isang tasa.

“Oh inumin mo itong salabat. Makatutulong yan sa pagtanggal ng sakit ng ulo.” abot ni mama sa tasa kasabay ng isang gamot. “Inumin mo na iyan habang mainit pa. Magluluto na ako nang maaga para makakain na rin kayo.” iyon lang at nagtungo na si mama ng kusina. Inumpisahan ko na ring inumin ang salabat na ginawa ni mama. Nang maubos ay kinuha ko ang tubig at saka ininom ang ibuprofen. Matapos non ay nahiga na ako, medyo kumalma na rin kaya hindi ko na rin namalayan na nakatulog ako. Nagising na lamang ako nang may kumakalabit sa sa paahan ko.

Nagmulat ako ng mata at agad na tumambad sa akin si Khim na napakalaki ng ngiti. Sobrang ayos din nito na akala mo ay hindi nagwala kagabi.

“Yuck! Weak ka pala eh. Tinalo ka pa namin ni Ahtisa hahahaha!” pang-aasar niya pa. Tinaasan ko lamang siya ng gitnang daliri. Natawa lamang siya. “Kumain ka na raw sabi ni tita, mauuna na rin kami ni Ahtisa. Sina Bryle at Phillip kanina pa nakaalis. Ginigising ka raw nila kanina pero ayaw mo magising. Oh siya, later na lang ulit. Babush!” paalam niya pa at sinenyasan ko na lang siya. Pinakiramdaman ko ang aking sarili, mabuti’t hindi na sumasakit ang ulo ko.

Bumangon na ako at agad na nagtungo ng banyo para maligo. Ilang minuto lang din ay natapos na akong maligo. Kinuha ko ang phone ko at tinignan ang oras. Hindi ko napansin na maggagabi na pala. Bumaba na ako at saka nagtungo sa kusina. Parang ako lang ang nandito sa bahay. Hindi ko makita sila mama maging ang mga kapatid ko. Siguro iginala ni mama iyon sa bayan.

Matapos kong kumain ay muli akong nagtungo sa kwarto ko at nahiga. Kinuha ko ang phone ko at nagscroll sa fb, ig, tiktok, at x. Nang maburyo ay nagpalit ako ng damit at saka lumabas ng bahay.

Hindi na rin ako makatulog kaya pumunta na lang ako kina Bryle. Ngunit pagpunta ko ron ay umalis daw ito, pati sina Phillip,  Ahtisa at Khim. Nagpaalam na lang ako kay tita Mel. Madilim na rin ang labas. Tinatamad naman akong pumunta ng bayan ngayon. Napabuntong hininga na lamang ako sa kawalan ng magawa.

Habang binabagtas ang daan pauwi ay may nasalubong akong motor. Agad na nanlaki ang mata ko nang makita ang nagmamaneho nito. It was Cameron. Nakatingin din ito sa akin, pero hindi katulad kagabi na matalim. Malamlam ang mga mata nito. Hindi ko alam pero parang kumislap ang mga mata niya sa paningin ko. Nang makalagpas siya ay doon na ako nakatayo nang diretso. Hindi ko alam kung saan nagmumula iyon pero wala naman akong pakialam pa ron.

Bigla tuloy nanumbalik sa alaala ko ang mga naging usapan nila kagabi. Papaanong naging mortal na kaaway mi Bryle ang Cameron na iyon. Napaisip naman ako, siguro dahil sa mga contest na kagaya kagabi. Marahil ay ganon nga.

Iwinaglit ko na iyon sa isipan ko dahil wala naman akong pakialam sa pagitan nil. At isa pa, hindi ko naman kilala ang Cameron na iyon.

Nang makauwi sa bahay at nagkulong na lang ulit ako sa kwarto. Tamang scroll lang sa tiktok. Medyo natutuwa na rin ako magscroll dahil puro mga babae na ang nasa fyp ko ngayon.

Habang nanonood ay biglang lumabas si Yanna sa fyp ko. Nagulat ako at the same time ay natuwa rin.

Ini-stalk ko ang profile niya, mayroon siyang 500k+ na followers at higit na sa million ang likes. Hindi na iyon kataka-taka pa dahil sikat naman siya rito sa Magdalena. Mukhang sa ibang lugar din. Wala siyang gaanong video na solo niya, dahil mostly sa mga videos niya ay kasama niya ang banda niya na kumakanta at nagpe-perform.

Hindi ko tuloy maiwasang hindi mapangiti. Sobrang ganda ni Yanna sa paningin ko. Dahil don ay finollow ko siya hehe.  Nang wala na akong mapanood sa profile niya ay inistalk ko naman ang kaniyang ig at fb page. Doon ay mas natuwa ako dahil mas marami siyang picture na solo niya. Mostly naman ito ay shot niya habang kumakanta. Sa lahat ng anggulo ay maganda si Yanna. Dahilan kung bakit gusto ki lalo siyang makilala. Kaya finallow ko na rin lahat ng socials niya hehe. Imemessage ko pa sana kaso bigla akong nahiya kaya wag na lang siguro.

Hindi ko namalayan ang oras, nakauwi na rin sila mama galing ng bayan. Hindi na rin ako bumaba pa dahil tinatamad na rin ako. Bandang alas onse ay nakaramdam na ako ng antok. Pumasok ako ng banyo at saka nag halfbath. Matapos non ay nahiga na ako at pinatay ang ilaw.

Kinabukasan ay maaga akong nagising. Siguro mga 8 am na hehe. Pagkababa ko ng kusina ay nakita ko sila mama ron na nag-aalmusal. Kasama ang mga kapatid ko.

“Cj, kumain ka na rito. Sumabay ka na.” aya ni mama at nagtungo naman ako sa lamesa at hinalikan si mama maging ang bunso naming kapatid.

“Kuya papasok na ako sa school.” cute na sabi ng bunso namin. Natuwa naman ako at kinurot ko ang kaniyang pisngi.

“Talaga ba bunso? Baka umiyak ka sa school ah”

“Hindi kaya! I’m a big girl na.” tugon naman nito at saka muli ko siyang kunurot sa pisngi.

“Kaya dapat galingan mo sa schools. And always ka dapat nasagot sa mga questions ni teacher.”

“Yes, po kuya. I can write naman na po.” tugon naman nito. Hindi ko talaga maiwasang hindi matuwa sa bunso namin. 5 years old pa lamang ito ngunit tuwid nang magsalita. Marunong na ring magsulat at kahit papaano ay nakababasa na rin ng alphabet.

“Ikaw naman saan ka papasok?” tanong ko sa kapatid ko na sumunod sa akin. Senior high na rin kasi ito.

“Sa Buenavista, ayoko sa Annex. Mababa raw magbigay ng grades doon. Besides wala ring Humss doon.” Tugon naman nito

“Nye nye nye… gagala ka lang sa Buenavista eh. Gusto mo ng malayo ang school kasi makakagala ka.” pang-aasar ko at inirapan lang ako nito.

“Eh sa iyon naman talaga ang totoo dzuh!” Sagot pa nito. Inasar ko pa ito ngunit sinaway na kami ni mama.

“Maya-maya Cj, ipagbili mo ko sa bayan.”

“Sige po ma.” tugon ko matapos sumubo.

“Gamitin mo ang ebike natin para hindi ka na maglakad pa. Ubos na rin ang stock natin eh. Sa Dali ka na bumili.” dagdag pa ni mama at tumango na lang ako.

Matapos kumain ay nagpahinga ako saglit. Matapos magpahinga ay nagsabi na ako kay mama na aalis na ako. Ibinigay niya na sa akin ang mga listahan at ang pera. Kinuha ko ang phone ko at tinawagan sina Khim at Ahtisa. Magpapasama sana ako sa kanila sa bayan. Matutuwa rin ang mga iyon dahil maglilibot kami. Pero hindi sila makakasama. Si Khim ay nakina Dustin, si Ahtisa naman ay lakad daw kasama ang mga kaibigan niya. Tinawagan ko rin sina Bryle at Phillip. Maging ang dalawa ay busy rin dahil nagpapraktis sila sa banda nila. Wala akong choice kundi ang pumunta na lang nang mag-isa.

Nagpaalam na ako kay mama at saka inilabas ang ebike. Ilang minuto lang din ay nasa kanto na ako ng Salasad. Pagkatawid ay paradahan ng jeep papuntang Sta. Cruz. Hindi ko alam kung bakit ako napatingin sa loob nang jeep. Halos manlaki naman ang mata ko nang biglang magtama ang mga mata namin ni Cameron. Sa gulat ay ako na mismo ang bumitas at saka nagmaneho papasok ng Poblacion.  Kahit saan ko na lang nakikita ang lalaking iyon. Dinaig pa ang may doubleganger eh. Doubleganger ba iyon? Basta wala akong pake!

Kabanata 5

Matapos kong maggrocery ay umuwi na ako agad. Wala naman akong kasamang maglibot eh. Pagkauwi ay inilapag ko na sa kusina ang mga pinamili ko. Si mama na rin daw ang mag-aayos non. Matapos maiayos sa lamesa ang mga pinamili ay nagtungo na ako ng kwarto at saka kinuha ang phone ko. Muli kong inistalk ang profile ni Yanna. Wala siyang bagong post sa kahit anong socials niya. Buryo akong nagscroll muli sa tiktok.

Maghapon akong walang ginawa. Halos tulog lang ako buong maghapon. Masyado akong nabuburyo kaya lumabas ako ng bahay para maglakad-lakad at magpahangin.

Madilim na rin dahil alas otso na ng gabi, katatapos ko lang din kumain. Pagkalabas ko ng bahay ay yinakap agad ako ng malamig at preskong hangin. Ang sarap nito sa pakiramdam kaya naglakad-lakad na ako.

Hindi pa man ako nakalalayo ng bahay ay biglang may nagbeep na motor sa likuran ko. Inis ko iyong nilingon at agad na nagtama ang paningin namin ni Cameron. Tinignan ko ang aking kinatatayuan, nasa gilid naman ako kaya wala siyang dapat na ikaingay jan.

“Problema mo?” angil ko, tinatago ang inis. Nagkibit balikat lang ito at saka kumaripas ng maneho.

Lakas ng amats non. Tangina niya!

Banas akong nagpatuloy sa paglalakad. Bandang kawayanan ay masyado nang madilim. Nakakatakot ang parteng ito rati dahil masyado talaga itong madilim dahil walang ilaw. Unlike ngayon na may mga kabahayanan na at may poultry na rin kaya medyo lumiwanag na rin. Pero ang tahimik nitong paligid ay nakakakilabot.

“Potangina mo!” bulalas ko nang may biglang nagbeep na naman na motor sa likuran ko. Hawak ang dibdib na tinignan ko ang may-ari ng motor na iyon.

“Kanina ka pa ah. Problema mo ba?” agad na sambit ko at kwinelyuhan siya. Ngumisi lang ito sa akin at bahagyang tinanggal ang kamay ko na nakakwelyo sa kaniya.

“Sa pagkakaalam ko wala akong kaso sayo at hindi kita kilala. Gago ka ba?” galit na sambit ko. Ang timpi ay naitatago pa. Hindi siya umimik sa kabila ng panghihimok ko. Nananatili siyang kalmado habang ako ay nanggagalit na. Sa sobrang inis ko ay tinanggal ko ang kamay ko sa pagkakakwelyo sa kaniya at saka sinipa ang gulong ng motor niya dahilan para bahagya siyang matumba.

Matapos non ay bumalik na ako pauwi. Inis ko siyang pinakyuhan ng dalawa kong mga kamay. Kung pwede lang din siyang pakyuhan ng mga daliri ko sa paa ay nagawa ko na dahil sa sobrang gago niya.

Pagkauwi ay hinahapo akong naupo sa kwarto ko. Agad kong tinawagan si Khim ngunit nakapatay ang phone nito. Maging sina Ahtisa at ang dalawang kulogo.

Pinipilit kong alalahanin ang mga tagpo namin ng Cameron na iyon, alin man don ay wala akong makitang mali kaya wala akong maisip na dahilan para gaguhin niya ako nang ganoon kanina. Lakas ng sapak sa utak eh. Ulitin mo pa ’yon ay uupakan na talaga kita.

Kinabukasan ay wala akong sa mood. Ewan ko, kumpleto naman ako sa tulog pero para akong nababanas na hindi ko maintindihan. Dala pa rin siguro nung nangyari kagabi. Makita ko lang talaga ulit siya ay uupakan ko siya.

Alas nuebe na ng umaga nang ako ay bumaba. Wala na sa kusina si mama dahil kanina pa siya nakaluto kaya ako na lang ang kumain. Matapos kumain ay naligo na ako para kahit papaano ay mapreskuhan. Nang matapos ay humiga na ako at saka nagscroll na lang ulit sa fb, ig, tiktok, at x.

Agad kong naibaba ang phone ko nang may marinig na kumatok sa pinto. Tumayo ako at saka binuksan iyon. Tumambad sa akin ang nakabusangot na mukha ni Khim.

“Nagalulu ka noh?” bungad na tanong nito at kinotongan ko naman siya

“Pinagsasabi mo? Numeron?” balik na tanong ko at napakamot naman siya sa parte na binatukan ko.

“Eh naka lock ang pinto mo eh. Sakit non ah!” nakangusong tugon naman nito. Tinaasan ko lamang ito ng gitnang daliri. “Sama talaga ng ugali neto.” bulong pa nito pero narinig ko naman. “Ligo raw tayong dam sabi nina Bryle at Phillip.”

“Yoko, nakaligo na ko eh. Tinatamad pati ako ang init oh!” Isinenyas ko pa ang bintana pero ’di naman ganoong kainit. Sakto lang.

“Ulul! Tara na, wag nang pakipot ok? Di ka yummy” nagpatianod na lang ako sa kaniya nang hilahin na niya ang kamay ko papalabas. Naiwanan ko rin ang phone ko dahil sa bubwit na ito.

“Titaa! Liligo lang kaming dam ah. Sama namin si Jade. Labyouuuu!” malakas na sigaw ni Khim at hindi na hinintay ang tugon ni mama. Eh kung batukan ko ulit ang babaeng ito?

Pagkalabas namin ng bahay ay nasa labas na ang tatlo. Pinakyuhan ko lang silang lahat at nagtawanan naman sila.

“Aga mo naman mabanas. Dinaig mo pa may mens ah.” pang-aasar ni Bryle. Tinaasan ko lang siya ng gitnang daliri.

“’Wag mong asaran yan, nabitin ang paglulu kaya ganyan. Hahahaha” dagdag na pang-aasar ni Khim at nagtawanan naman sila.

“Mga gago! Arat na mainit!”

Dalawang motor lang ang gamit namin. Bali tatlo kami sa iisang motor nina, Bryle at Ahtisa. Habang dalawa naman sa kabila sina Phillip at Khim. Ang kaartehan kasi ng babaeng iyon ay sobrang taas.

Mabilis magdrive si Bryle. Masyado siyang kaskasero. Pareho lang naman sila ni Phillip, kaya itong si Khim naman ay panay ang tili.

Masyadong malayo ang Balanac Dam, kailangan pa naming dumaan ng Bucal bago marating iyon. Pababa at mataas naman ang daan doon, lubak at masakit sa puwit. Lalo na’t dalawa kaming angkas ni Bryle. Bibili na nga rin ako ng motor.

Ilang saglit lang din ay narating na namin ang Dam. Wala masyadong tao dahil inaayos siya ngayon. Ewan ko ba, hindi na natapos sa kaaayos ang Dam na ito. Parang halos kada-taon ay inaayos ito eh. Di ko naman makita ang improvement.

Sa ibabang parte kami ng dam pumuwesto. Marami ring cottage ang nandito. 500 ang bawat isa, masyadong mahal ang renta. Sulit siguro ito kung buong pamilya kayo ang gagamit. Pero kung kagaya namin na ganito lang ang bilang ay lugi. Mabuti na lang din ay makapal ang mukha ng dalawang kulugo kaya nakilagay kami ng mga gamit namin sa cottage ng iba. Pero halos bag lang naman nina Khim at Ahtisa ang naroon. Di naman ako nakapagdala ng gamit dahil inakay na ako palabas ni Khim. Mabuti na lang din ay naka summer short ang gamit ko ngayon at longsleeve na black. Nagpahinga lang kami saglit at saglit ding umalis sina Bryle at Phillip. May bibilhin lang daw. Naiwan naman kaming tatlo. Pero ako na lang talaga ang naiwan kasi lumusong na ang dalawa dahil magpipictorial daw muna sila.

Dahil sa buryo ay lumapit na ako sa dalawa. Mabuti na lang din ay nakita ko ang salamin ni Phillip kaya ginamit ko muna iyon.

“Shuksss ang pogi naman natin.” papuri ni Ahtisa nang makarating ako sa puwesto nila. Masyadong malamig ang tubig, parang maya-maya lang din ay aahon na ako dahil di ko kaya ang lamig.

“Maliit na things.” biro ko at nagtawanan naman kami.

“Hoyy! Samahan mo ko rito!” sigaw ni Khim at pinuntahan ko naman siya sa kung nasaan siya ngayon. Malapit na sa dibdib niya ang tubig, dahil maliit siya at medyo matangkad ako sa kaniya ay hindi pantay sa amin ang lebel ng tubig. Kinuhaan kami ni Ahtisa ng pictures, solo ni Khim, solo ko, at dalawa kami ni Khim. Salitan din ang nangyari. Matapos kaming picturan ni Ahtisa ay siya naman ang kinuhanan ko. Solo niya at dalawa naman sila ni Khim. Ganoon din ang ginawa ni Khim. Bali nag picture kami ni Ahtisa at si Khim naman ang kumuha.

Masyadong tirik ang araw ngayon at dahil doon ay sobrang lamig ng tubig ang binibigay nito. Pakiramdam ko rin ay masusunog na ang mukha ko kaya bumalik muna ako sa cottage at naglagay ng sunscreen sa mukha na nakalimutan kong maglagay kanina.

Nang matapos ay inilibot ko muli ang aking mga mata. Masyadong maraming tao ang mga nasa cottage ngayon. Mostly mga magkakapamilya ang mga narito. Ang iba ay nagluluto pa at nag-iihaw ng isda at baboy. Ang bango, nagutom ako bigla. Napapikit pa ako nang maalalang wala pala akong dalang kahit na ano. Kung pwede ko lang talagang batukan ulit si Khim ay nagawa ko na. Kainis ang babaeng iyon!

Ilang saglit lang din ay dumating na ang dalawa na may dalang lambanog, yelo, pitsel, at snacks. Mukhang iinom na naman ang mga kumag.

“Pogi natin ah, salamat sa salamin ko.” bungad ni Phillip at nagtawanan naman kami.

“Iinom kayo?” tanong ko at kumunot naman ang noo ni Bryle.

“Hindi kayo, TAYO! Iinom tayo!” tugon ni Bryle at umiling naman ako.

“Yoko na uminom nyan. Kayo na lang.”

“Kj mo naman, dalawa lang to oh. May timpla naman itong lambanog eh. Bumili kami ng Iced tea sa Dali.” wala na rin akong nagawa pa dahil wala naman akong choice. Nang matimplahan ang lambanog na binili nila ay may dala silang maliit na cooler habang nasa may takip na pitsel naman nakalagay ang lambanog. Transparent ang pitsel kaya kitang-kita mo ang bula ng iced tea na inalog-alog ni. Bryle.

“Hindi ba sasakit tyan natin nyan?” tanong ko at natawan naman silang dalawa.

“Hindi yan! Masarap na nga yan eh. Hindi mo feel ang alak” tugon nito at saka naglagay ng alak sa maliit na baso. Siya ang unang uminom, sunod si Khim, Ahtisa, ako, at huli si Phillip. Ganyan ang rotation ng alak namin. Nang malakhog ko na ang alak ay nagulat ako dahil hindi nga ganoong kalasa ang alak.

“Angas ah.” sambit ko at natawa naman si Bryle.

“Sabi sayo eh.” aniya at saga tinagayan si Phillip na ngayon ay nakahubad na ang damit. “Pahawak nga rin neto.” abot sa akin ni Bryle ng pitsel. Kinuha ko naman iyon at saka siya naman ang naghubad. Tumambad tuloy ang katawan nilang hindi naman ganoong batak pero maganda ang katawan. Moreno ang dalawa, magkakasingtangkad lang kaming tatlo pero mas maputi ako sa kanila. Sakto lang din naman ang katawan ko unlike sa kanila na may build talaga. May build din naman ang akin pero di katulad ng kanila. Basta maganda rin ang katawan ko! Maputi pa!

Nang maubos ang isang pitsel ay inilagay muna ni Bryle sa cottage ang mga dala niya dahil lalangoy lang daw siya. Mabuti rin iyon dahil ayokong malasing ulit nang todo. Nang makabalik na si Bryle ay sila naman ang kinuhaan nina Ahtisa at Khim solo nilang dalawa ni Phillip at hanggang sa naging tatlo kami. Nagpapicture din kami nang buo, nasa gitna ako na pinaggigitnaan nina Khim at Ahtisa. Nasa kanan ko naman si Phillip habang sa kaliwa naman si Bryle. Basta nasa likuran kami ng dalawang babae.

Nang matapos ay tinago na rin muna ni Khim ang camera niya. Nang makabalik ay gusto niyang maglaro ng taya-tayaan. Naggame naman kami dahil lahat naman kami ay magagaling lumangoy. Unang naging taya si Phillip, hinabol niya si Ahtisa na ngayon ay nasa kabilang parte na ng ilog. Nakita niya naman si Khim na medyo malapit sa kaniya kaya hinabol niya ito pero agad din siyang natakasan ni Khim nang sabayan nito ang agos ng tubig mula sa itaas. Natatawa naman kami ni Bryle nang wala siyang nataya sa dalawang babae.

“Wala ka pala sa dalawa eh.” sigaw ni Bryle na ikinatawa namin.

“Wala weak! Mahina sa languyan. ’Di marunong sumisid!” pang-aasar ko rin at tinaasan niya lang ako ng gitnang daliri. Agad din akong kumilos nang bigla siyang gumawi sa kinalalagyan ko. Mabilis akong lumubob sa ilalim ng tubig at saka mabilis na lumangoy papalayo.

Pagkaahon ko ay biglang tumambad sa akin ang gulat na mukha ni Cameron. Konti na lang din kasi ay magdidikit na ang aming mukha. Sa gulat ko rin ay agad akong napalayo pero hindi ko rin inaasahan ang pagsunggab sa akin ni Phillip sa likuran ko kaya nang pagkatulak niya sa akin ay hindi agad ako nakapag react dahilan upang maitulak ako kay Cameron na agad ko ring nadaganan dahilan upang pareho kaming lumubog.

Kitang-kita ko ang pagkagulat sa kaniyang mukha nang magmulat ako ng aking mga mata. Nakahawak ako sa kaniyang dibdib ngayon na sobrang lakas ng tibok. Masyado na ring malapit ang mga mukha namin kaya nang makarecover ako ay binugahan ko siya ng hangin dahilan para mapapikit siya. Sinadya ko iyon para makalayo sa kaniya. Success naman dahil nakalayo ako. Agad na hinanap ng mata ko si Phillip na ngayon ay kasama na si Bryle at Khim na ngayon at tawa na nang tawa.

“Ayan kasi, hahahaha nanlalalaki pa eh.” pang-aasar pa nito. Naasar naman ako kaya agad akong lumangoy sa gawi nila na agad din naman silang lumangoy.

“Ano boi, habol!” rinig ko pang pang-aasar ni Bryle. Napapikit naman ako sa inis.

“Lover boii look, I’m here oh!” napatingin ako sa sigaw na ’yon ni Khim. Pati siya ay nakisawsaw sa pang-aasar.

“Eh kung lunurin ko kayo?” asar na sigaw ko sa kanila. Natawa naman sila

“’Ge kung mahabol mo kami!” Sigaw din ni Phillip habang nakadila pa.

Tangina niyo!

Kabanata 6

“Ano boi? Habol aba!” dinig kong sigaw ni Bryle. Medyo malapit siya sa akin kaya naman lumubog ako at saka mabilis na lumangoy sa gawi niya. Kita ko naman ang paglangoy niya papalayo pero mas binilisan ko ang paglangoy ko. Sumabay din siya sa agos ng tubig. At ganon din ang ginawa ko dahilan upang maabot ko ang paa niya.

“Pakyuu!! Hahahaha habol langoy palaka!” pang-aasar ko at pinakyuhan niya rin ako.

“Wala ka pala eh, habol boii!” pang-aalaska ko rin sa kaniya. Natatawa lamang itong umiling-iling. Nakita niyang malapit sa kaniya si Ahtisa kaya tinaya niya ito. Mabilis ding lumangoy si Ahtisa upang tayain si Khim na agad niya ring nataya.

“Ano ne! Haboll!” balik na pang-aasar ko kay Khim. Pinakyuhan lang din ako nito at saka lumangoy sa gawi ko. Mabilis naman akong lumangoy at tumawid sa kabilang parte ng ilog na kung saan naroon si Bryle. Nang walang mahabol si Khim ay bigla itong umahon at naglagay ng tuwalya sa katawan.

“Ayoko na!” Sigaw niya dahilan upang magtawanan kaming lahat.

“Wala ka pala ne eh. Wala weak… weak!… bwahahaha!” pang-aasar ko pa lalo dahilan upang ikabusangot ng mukha niya. Sumang-ayon na rin kami dahil napapagod na rin kami. Umahon ako at umupo sa bato na katabi ng inuupuan ni Bryle. Nakita ko siyang tahimik at nakatulala kaya pinagmasdan ko ang pinakatitigan niya. Umagaw ng pansin ko ang natayong si Cameron. Naka longsleeve siya na puti na fitted sa kaniyang katawan. Lalong humulma ang katawan niya sa suot niyang fitted na longsleeve at dahil basa rin siya kaya umbok ang kaniyang abs.

Bading ata ito eh. Sambit ko nang makita itong masayang nakipagbasaan ng tubig sa isang lalaki. Inalis ko ang tingin ko kay Cameron dahil nababanas pa ako sa kaniya. Malapit na rin kasi siyang buminggo sa akin eh. Inilibot ko muli ang aking mga mata at doon ko nakita si Yanna. Agad na nabuhayan ako ng dugo nang makita ang nakangiting si Yanna. Napangiti tuloy ako dahil sa pagkakangiti niya. Hawak na niya ngayon ang mic at maliit na speaker. Mukhang kakanta siya. Hindi nga ako nagkamali dahil kumanta nga siya. Ang kinakanta niya ngayon ay ang kanta ni Sam Concepcion na Mahal na mahal. Napangiti ako sa paraan ng pagkakangiti niya. Enjoy na enjoy niya ang pagkanta. Narinig ko ang paghagikgik ni Bryle. Napatingin naman ako sa kaniya. Para siyang tangang nakangiti rin sa kawalan. Tinignan ko ang tinitignan niya, at doon ko nakita na nakatingin din siya kay Yanna. Napakunot ako ng noo pero hindi ko na lang iyon pinansin. Baka kasi nagkakamali lang din ako eh. Nagdive na lang ako sa tubig at bumalik sa puwesto namin nang maramdaman ang init sa aking balat.

“Oh!” abot sa akin ni Khim ng isang tuwalya. May balot na rin na tuwalya si Ahtisa. Habang si Phillip naman ay nakikipaglaro ng volleyball sa mga nasa ilog. Binalot ko ng tuwalya ang katawan ko, ewan ko pakiramdam ko ay bigla akong nanluma nang makitang nakatingin si Bryle kay Yanna. Gusto ko siyang tanungin pero nahihiya naman akong tanungin siya.

“Ano palang meron kina Bryle at Yanna?” biglang tanong ko. Di na nakayanan ang kuryusidad. Napatikhim naman sina Khim at Ahtisa.

“Shh ka lang ahh” mahinang tugon ni Khim. Lumapit naman ako para lalong marinig ang sasabihin niya.

“Ano kasi, si Yanna at Bryle na.” agad na nanlaki ang mga mata ko nang marinig iyon. Para akong binagsakan ng yelo sa sandaling ito. “Ang kaso, ayaw pa kasi ng family niya na magjowa siya kaya patago rin sila kung magkita. Ayaw rin kasi ng kuya ni Yanna kay Bryle. Masyado raw kasing babaero tho ’di naman talaga babaero si Bryle. You know that naman.” mahabang paliwanag ni Khim. Napabuntong hininga naman ako. “Kung balak mong umeksena kay Yanna, huwag na. Bounce ka na dahil si Bryle lang ang mahal non.” nakita ko ang naniningkit na mata ni Khim. Mukhang nahalata niyang gusto ko si Yanna. Muli akong napabuntong hininga. Medyo nalulungkot ako para sa sarili ko dahil umasa ako. De joke, pero natutuwa ako dahil kay Bryle siya masaya at ganoon din ako kay Bryle. Siguro nakakalungkot lang dahil sa sitwasyon nila.

Hindi ko tuloy maiwasang hindi mapatingin kay Bryle na todo ang ngiti habang nakamasid kay Yanna. Para siyang baliw ron. Mainit na rin doon pero hindi niya alintana ang init, mapagmasdan lang si Yanna.

He’s damn crazy!

Hindi bali, hahanap na lang ako ng bagong chicks. Yung mas maganda pa kay Yanna, at mas talented hehe.

“Nagugutom na ako” sambit ko. Napatingin naman ang dalawa sa akin.

“Ako rin! Tagal naman ng kasama nina Bryle” segunda naman ni Ahtisa.

“Kasama?” tanong ko at tumango naman ito.

“Oums, maliligo rin mga kabanda nila eh. Post-celeb.”

“I see,” hindi na talaga kaya ng tiyan ko ang gutom. Kinuha ko ang pinaglagyan nila ng mga pagkain kanina. Mabuti’t may dalawa pang chichirya ron. Kinuha ko iyon at ibinigay ang isa kay Ahtisa. Inalok ko naman si Khim ng hawak ko pero busog pa raw siya. Mabuti naman dahil kulang sa akin ito.

Ilang sandali pa ay dumating na ang mga kabanda nina Bryle at Phillip. Umahon na rin si Phillip maging si Bryle upang tulungang maghakot ng mga pagkain ang kasama nila. Lumipat na rin kami ng cottage. Malapit na kami sa ilog mismo, katabi naman namin ang cottage na pinag-stayan nina Yanna.

Nang maayos na ang lahat ay kumain na rin kami. Kaming dalawa ni Ahtisa ang naunang sumandok. Gutom na rin kasi talaga ako. Si Khim naman ay mukhang busog na busog. Katabi ba naman si Dustin eh. Si Phillip naman ay kumakain na rin habang si Bryle naman ay inaayos ang pag-iihawan nila ng isda. Mukhang iinom na naman ang mga mokong.

“Kain pa, may pagkain pa rito oh.” dinig kong alok ni Ced kay Ahtisa, nginitian lang siya nito. Natawa ako sa iniasta ni Ahtisa. ’Di niya siguro trip ang lalaki kaya ganyan.

“Dre, may shanghai pa oh.” hindi na ako nag-atubli pa nang iabot sa akin ni Jed ang bilao ng shanghai. Kumuha ako ron ng limang piraso at saka nilagyan iyon ng sauce.

Masydong masarap ang pagkakaluto ng shanghai. Malutong siya at hindi siya ganoon ka salty.

“Sarap ng shanghai ah.” sambit ko at natawa naman si Jed.

“Ako nagluto nyan eh” nanlaki ang mata ko. Wala sa itsura niya na masarap siyang magluto.

“Ows, galing mo bro. Sarap nito pati itong sauce na ito.” Turo ko sa sweet chili sauce. Hindi kasi ito ganoong maanghang. Matamis siya at sakto rin ang asim.

“Maliit na bagay, kain ka pa.” nahihiyang aniya at inabot sa akin ang menudo na agad ko ring kinuha. Kumuha pa ako ulit ng kanin. Nakita naman ako ni Ahtisa pero nilakihan ko lang ito ng mata.

“Dahan-dahan Jade aba!” suway nito sa akin pero nginuyaan ko lang ito ng shanghai.

Nang matapos ay hindi na ako makahinga sa kabusugan. Masyadong masarap ang pagkakaluto lalo na ng caldereta. Fave ko kasi ang caldereta, pero mas fave ko lahat ng luto ni mama. Namangha rin ako kay Jed dahil siya lang daw ang nagluto ng lahat ng ito. Nakamamangha dahil hindi ko talaga nakikitaan na nagluluto siya. Papaturo nga rin ako minsan.

“Ano hindi na makahinga?” nakangiwing tanong ni Ahtisa. Nginusuan ko lang ito. “Napakatakaw kasi, oh” abot niya sa akin ng isang lemonade.

Hindi ko alam kung may paglalagyan pa ang iinom kong ito sa tiyan ko, pero since lemon naman ito ay wala naman sigurong problema.

Ilang saglit pa ay bigla akong nakaramdam ng antok. Medyo busog pa ako kaya hindi pa ako pwedeng matulog. Tumayo ako at saka muling lumusong sa ilog. Tirik na tirik pa rin ang araw at ganoon pa rin kaginaw ang tubig. Pero kung ilulubog mo naman ang buo mong katawan ay hindi ka lalamigin. Pero kapag once na iangat mo ang katawan mo ay lalamigin ka talaga.

Lumangoy ako sa parteng gitna ng ilog na kung saan ay naroon ang agos. Napansin ko rin kasing parang may bato ron sa gitna dahil iba ang ano ano bang tawag don? Basta ung wave niya ron sa gitna. Nilangoy ko iyon at hindi nga ako nagkamali dahil may malaking bato ron na pumipigil sa ilalim ng tubig. Nagstay ako ron ng ilang minuto. Nagpaikot-ikot at nag floating habang sinasabayan ang agos ng tubig.

Habang sinasabayan ang agos ay bigla akong napatingin sa gawing kaliwa ko. Halos lumubog ako sa gulat nang biglang nagsalubong ang mga mata namin ni Cameron. Sinamaan ko lamang ito ng tingin at hindi na pinagtuunan pa ng pansin. Nang maramdamang bumaba na ang kinain ay lumangoy na ako pabalik at saka kinuha ang tuwalya at nagpatuyo.

Nakaupo na ang lahat, ang cottage ay may malaking lamesa sa gitna habang pinalilibutan ng mga kawayan na mauupuan at pwede ring higaan. Kinuha ko ang bag ni Khim na puno ng damit niya at iyon ang ginawa kong unan. Ewan ko ba sa babaeng iyon, maliligo lang ng dam pero kung magdala ng damit akala mo isang linggo ang outing. Kaarethan na lang talaga.

Gamit ang tuwalya ay kinumot ko iyon, tinakluban ko naman ng panyo ang mukha ko dahil baka makita nila akong nakanganga kung matulog eh. Mahirap na dahil baka makuhanan pa ng litrato. Mga adik pa naman ’yan sila.

Lumipas ang ilang minuto ngunit hindi ako makatulog dahil ang init. Pinagpapawisan ang katawan ko at hirap din akong huminga dahil sa tabing na nasa mukha ko. Tinanggal ko ang panyo sa mukha ko at saka tumayo. Uminom na lang ako ng tubig at saka tinignan na lang ang mga ginagawa nila.

Lima na lang kami ang narito sa cottage dahil sina Dustin at Khim ay nasa ilog na at naglalandian. Hindi ko tuloy maiwasang hindi mainggit. Kung may bebe lang din siguro ako hindi lang ganyan ang gagawin namin. Hayts!

“Hindi ka makatulog?” tanong ni Bryle at tumango naman ako.

“Ang init eh, nakakabanas!” reklamo ko at natawa naman siya. Kasalukuyan niyang pinapaypayan ang iniihaw niyang tilapia.

“Gusto mo mauna ka nang umuwi. Gamitin mo na lang ang motor ko, makikisabay na lang kami ni Ahtisa sa ebike ni Jed.” alok ni Bryle at umiling naman ako bilang pagtanggi.

“Hindi na, wala rin naman akong gagawin sa bahay eh.” tangging tugon ko at tumango na lang siya at saka nagfocus sa ginagawa.

“Lapit na magstart ang class, hindi pa ako ready!” sambit ni Ahtisa out of nowhere. Napaisip naman ako. By August na pala magstart ang klase. Nawala sa isip ko iyon. May isang linggo pa bago sumapit ang August. Shucks! Hindi pa ako nakakapag advance reading shit!

Kahit loko-loko ako ay hindi ko naman pinababayaan ang mga paper works ko. Persistent dean’s list ako noong nasa Manila ako. Grumaduate rin ako ng senior high school nang may pinamakataas na karangalan at ganoon din nung high school ako.

“Kailan ka pala bibili ng motor Jade?” tanong ni Phillip. Nagkibit-balikat naman ako.

“Dunno lang, hindi ko pa nakakausap si mama eh.” tugon ko. Nawala rin sa isio ko iyon. Mahirap pa naman mag-commute ngayon dahil sa sinira na kalsada sa Cabanbanan at Buenavista. Masyado ring mahal ang pamasahe unlike sa Manila na 11 pesos. Dito kasi ay 20 pesos eh, student discounted na plus yung sasakyan pa papunta LSPU.

“Sabihan mo na lang ako para maireccomens ko sayo ’yung shop ng kaibigan ko.” muling sambit ni Phillip at tumango na lang ako.

Lumipas ang oras at binabalot na ako ng kaburyuhan. Kung nasa akin kang kasi ang phone ko ay hindi ako makararamdam ng buryo ngayon. Sarap lang talagang kotongan ni Khim eh.

“Tahimik mo ata.” puna ni Jed na naupo pa sa kabilang upuan.

“Nabuburyo na nga eh. Sarap batukan kasi ni Khim.”

“Ows, bakit anong meron kay Khim if you don’t mind?” isyoso niya. Napapikit naman ako dahil ayokong magkwento dahil tinatamad ako pero mukhang wala akong choice dahil maganda naman ang approached niya. Nakakahiua naman kung hindi ko sasagutin, baka isipin pa nito ay suplado ako. Minsan lang naman.

“Nah, goods lang. Bigla kasing nag-aya na maligo ngayon. Hindi pa ako nakakapag-ayos nang hilahin na niya ako palabas kanina eh. Naiwanan ko pa ang phone ko kaya wala akong mapaglibangan ngayon. Wala tuloy akong makitan update sa mga babae ko hehe.” mahabang paliwanag ko at natawa naman siya.

“Chickboi naman pala ang oat eh haha. Penge namang chicks jan bro!” Biro nito at nakitawa naman ako.

“Wala na nga ring chicks eh. Kaya buryo na rin ako sa bahay. Panay na lang ang scroll ko buong maghapon.”

“Same here, halos wala na rin akong magawa sa bahay eh. Parang ginawa ko na nga ring kwarto ko ang kusina namin dahil sa pag-imbento ng mga pwedeng lutuin haha.” natutuwa ako kay Jed dahil hindi mo mababakasan ang kayabangan sa kaniya. Masyado siyang humble na tayo hindi katulad ko na mas mahangin pa sa hangin. Magaan din siyang kausap kaya hindi naman ako nakaramdam ng kahit na anong feeling na awkward.

“What’s your program nga ulit? I forgot na rin eh haha.” muling tanong nito. Hindi ko rin maalala kung nagtanong na sila or sinabi ko na ba sa kanila.

“BSIT, ikaw ba?”

“Crim naman ako sa Union. Dalawa kami ni Ced. Actually magkaklase kaming tatlo nina Ced at Phillip.” napatango na lang ako sa tugon niya. Nauubusan na rin kasi ako ng sasabihin.

“I see, buti nakayanan mong tiisin ang ugali ng kuluga na yan.” baling ko kay Phillip na nakataas na ang kilay sa akin at nakataas na ang dalawang gitnang daliri. Pinakyuhan ko rin siya bilang tugon.

“Sorry… sorry… love language na kasi naming magpipinsan ang pakyuhin ang isa’t isa.” natawa naman siya sa sinabi ko. Napaisip ako kung joke ba iyon pero di ko na lang inisip iyon.

“It’s kinda cute nga eh. Kasi kaming magpipinsan hindi ganiyan. I have cousins din naman pero di kami katulad niyong lima na closed sa isa’t isa”

“I see, lumaki na rin kasi kaming magkakasama kaya ganito kami. Ako na nga lang nagsasawa sa mga ugali ng mga unggoy na yan eh.”

“Hoy! Pakyu ka! Mas mukha kang gorilla kaysa sa akin gague!” natawa naman kami sa sigaw ni Bryle. Narinig niya pala ang sinabi ko.

“Ulul! Ikaw ang leader namin!”

“Love language niyo nga iyan ano? Haha angas.” Marami pa kaming pinag-usapan ni Jade. Natutuwa ako dahil masyado siyang madaldal pero ayos lang din dahil nawala ang pagkaburyo ko.

“Hoy Ced! Ikaw na ang magtimpla nito.” sigaw ni Bryle tinignan lang siya ni Ced.

“Kaya mo na yan, tinatamad ako eh.” tanggi naman nito pero inilapit naman ni Bryle sa kaniya ang gin at iced tea.

“Bakit kasi ito ang binili niyo? Sinabing alfonso at coke na lang eh.” reklamo ni Ced

“Meron jan, sayang kasi to baka hindi magalaw.” tugon naman ni Bryle

“Magagalaw yan. Anjan ka eh hahaha.”

“Tangina mo! Dalian mo na.” utos muli ni Bryle at kinuha naman ito ni Ced pero agad ding itinago at saka inilabas ang alfonso at coke.

“Ganon din naman eh, malasing kung malasing!” sigaw nito at saka binuksan ang alfonso at coke. Naglagay na siya ng yelo sa plastic cup at inumpisahan ang pag-ikot. Siya ang unang uminom, sumunod si Bryle, pangatlo naman si Jed, sumunod ako, si Ahtisa at panghuli si Phillip.

Unang laghok ko pa lang ay gumuhit na agad sa lalamunan ko ang pait ng alfonso. Mabuti na lang din ay may coke kaya medyo nabawasan. Halos nakalahati na namin ang bote ng alfonso. Masyado na rin silang maingay. Kanina pa nagbabangayan sina Phillip, Ced, at Bryle.

“Ulul! Akala mo hindi kita nakita na may kahalikan ka sa campus!” pang-aalaska ni Ced kay Phillip na agad naman siyang pinakyuhan.

“Pag-inggit pikit ok? Di ka kasi lapitin ng babae eh.” balik na asar ni Phillip at nagtawanan naman sila.

“Ulul! Halos kalahati na sa accounting sa campus natikman ko na.” pagmamalaki naman ni Ced na ikinabusangot ng mukha ko.

Kailangan ba talagang ipagmalaki iyon? Ako nga hindi ko pa naioopen up sa mga kaibigan ko sa Manila na nagkalat ang babae ko sa campus eh.

Dahil sa irita ay pinakatitigan ko si Ced. Hindi na ako nagtataka kung bakit ayaw sa kaniya ni Ahtisa. May itsura din naman siya. Medyo chubby pero hindi ganoon kalakas ang dating. May pumapatol pala sa isang to. Baba ng standards napangisi ako sa sariling isipin. Masyado rin kasi akong nayayabangan kay Ced na hindi katulad ni Jed.

Nagpatuloy sila sa pag-aasaran, medyo naririndi na rin ako. Hindi ko na rin kasi kaya ang tabas ng bibig ni Ced eh. Baka masapok ko lang siya.

Aaminin ko na babaero ako, pero never ko namang pinangalandakan na marami akong babae, at natikman ko na si ganito si ganiyan. Napapataas talaga ang kilay ko sa mga ganiyang uri ng lalaki. Kadiri!

Tumayo ako at ganoon din si Ahtisa. Siguro nababanas na rin iyon kaya nanguna nang lumusong. Medyo wala na rin ang araw kaya hindi na ganoon kalamig ang tubig.

Ganitong temperature ang gusto ko. Mas nag-eenjoy ako sa ganito. Muli akong lumangoy sa gitnang parte ng ilog at muling hinanap ang bato. Medyo lumalakas na rin ang agos ng tubig ngayon kaya medyo natatangay ako kaya ilang beses pa akong nagpaulit-ulit hanggang sa natunton ko na ang batong tinungtungan ko kanina.

Pagkatapak ko ay sinalubong ko payakap ang agos ng tubig dahilan upang makabuo ako ng wave na sumasalubong sa agos ng tubig. Ilang beses ko iyong ginawa hanggang sa magsawa ako at nagfloating na lang.

Medyo nahimasmasan na rin ako sa mga sandaling ito kaya inenjoy ko na lang din ang init ng tubig.

Wala na rin masyadong tao unlike kanina. Siguro ay nagsiuwian na rin dahil gabi na.

“Tangina!” sambit ko nang bigla akong lumubog sa tubig. Hindi ko alam na may bubunggo sa akin na salbabida dahil nga sa nagfofloating ako. Nawala tuloy ako sa bato na tinutungtungan ko dahilan upang maagos ako papalayo.

Lumubog ako sa tubig at lumihis pakanan upang hindi masabayan ang agos ng tubig. Nang makarating sa mababaw na parte ng ilog ay sinulyapan ko ang taong sakay ng salbabidang iyon. Mabilis na nangunot ang noo ko nang makitang si Cameron ang sakay non.

Agad na kumulo ang dugo ko at saka mabilis na pumunta sa gawi niya at agad siyang sinuntok. Kita ko ang gulat sa ekspresyon ng mukha niya. Agad ding nawala iyon at bigla na namang nawalan ng ekspresyon.

“Tarantado ka ah, kagabi ka pa ah!” sigaw ko at mabilis siyang kwinelyuhan. “Nagtitimpi ako sayo kagabi dahil hindi ko alam ang trip mo.” Hinihingil na sigaw ko ulit. Naagaw naman namin ang atensyon ng mga naliligo rin sa lugar. Dinig ko pa ang mga bulong-bulungan nilang ‘ano raw ang nangyari’ muli ko pa sana siyang susunggaban nang may humawak sa aking mga kamay.

“Jade tama na.” mahinanong sambit ni Bryle at marahang tinanggal ang pagkakakwelyo ko kay Cameron.

“You talk like you’re the victim, but your hands aren’t clean either.” Saglit na katahimikan na mas maingay pa sa sigaw ang namutawi sa paligid nang bitawan niya iyon. Hindi siya nakatitig ng matagal, parang ayaw sayangin ang tingin. Napaatras ako nang  bahagya. Napatikom ang bibig, tila nalunok ang galit. Ramdam ang pagtagos ng linya. Napailing ako, pero wala nang nasabi. Ngayon ko lamang iyon naramdaman. Hindi ko alam kung bakit at kung paano. Iyon lamang ang binitwan niyang salita pero bigla akong natahimik.

Kabanata 7

“Ano ba kasi ang nangyari?” dinig kong tanong ni Khim

“Hindi ko nga alam ok? Nagulat na lang din kami nang biglang nagkagulo sa labas.” tugon naman ni Bryle. Dinig ko ang buntong hininga niya.

“Eh bakit ba kasi hindi mo alam?” muling tanong ni Khim na lalong ikinabuntong hininga ni Bryle.

“Hindi ko nga alam ok? Tatlo kaming nainom dito nang lumabas si Jade. Then biglang nagkaganyan. Nagulat na lang din ako nang makitang may bangas na ang mukha nung Cameron na iyon.” paliwanag ni Bryle at napabuntong hininga naman si Khim. Tahimik lang akong nakaupo rito. Hindi nagsasalita. Pinakikiramdaman ang paligid.

“Eh bakit mo ba kasi sinuntok yon?” baling sa akin ni Khim. Halata ang inis sa tono. Hindi pa rin ako umimik. Hinahayaang kumalma ang sarili. Wala akong makitang may mali sa ginawa ko. Sumobra na ang taong iyon eh.

“Nakausap ko na si Cameron. Humingi na rin ako ng sorry on behalf nitong si Jade.” pasok ni Ahtisa. Napatingin naman sa kaniya ang lahat habang ako ay nananatiling nakatungo. “Nagpo-floating daw itong si Jade sa gitna ng ilog. Di naman daw sinasadya nung pinsan ni Cameron na madanggi siya dahilan para lumubog si Jade sa tubig. Hihingi naman daw ng sorry ’yung pinsan ni Cameron pero nawala agad si Jade. Then saktong si Cameron ang nakita niyang nakasakay sa salbabida at inakala niya raw na siya ang bumangga sa kaniya kaya siguro ganyan ang naging reaksyon niyong si Jade. Nagulat na lang din daw siya nang galit itong lumapit sa kaniya at bigla siyang sinapak at kwinelyuhan.” mahabang kwento ni Ahtisa. Hindi naman ako nakaramdam ng kahit anong guilt sa loob ko dahil deserve naman ng kumag na ’yon ang masapak.

“For real?” ’di makapaniwalang sambit ni Khim na tumingin pa sa gawi ko. “Baka may malalim ka pang dahilan kung bakit mo nagawa iyon Jade? Hindi naman sa inaano kita pero ang babaw kasi nung ginawa mo. Wala akong kinakampihan sa inyo dahil hindi ko naman alam kung sino ang mali.” mahinahong sambit ni Khim. Sa mga ganitong pangyayari ay tiklop kaming tatlo nina Bryle, at Phillip. Palagi silang ganito ni Ahtisa sa tuwing napapa-trouble kaming tatlo. Hindi naman ako nakaramdam ng inis sa mga pinagsasabi nila. Alam ko rin ang mali ko dahil hindi ko rin inalam muna ang totoo.

“Kagabi kasi, naglalakad ako bigla niya akong binusinahan. Nasa gilid ako ng kalsada at hindi naman ako nakaharang sa gitna kaya wala akong makitang dahilan para businahan niya ako ng ganon. Pinalagpas ko iyon kagabi. Pero nang nasa kawayanan na ako ay binusinahan niya ulit ako dahilan para magitla ako. Nasipa ko pa nga ang motor niya eh.” mahabang kwento ko. Nasapo naman ni Khim ang kaniyang noo habang iiling-iling naman ang tatlo.

“Sabi na eh, may mabigat pa na dahilan kaya nagawa mo iyon. Hindi mo ba siya tinanong kung bakit niya ginawa ’yon?” muling tanong ni Khim at umiling naman ako. Namutawi ang katahimikan ng paligid. Hanggang sa basagin ito ni Phillip.

“Oh siya, hayaan na natin iyan. Hindi naman na mababalik ang pagkasapak ni Jade sa Cameron na iyon. Uminom na ulit tayo!” sambit ni Phillip na kinuha ang alfonso at coke.

“Yan! Tinotolerate mo ang ganyang ugali.” inis na sambit ni Khim at inalo naman siya ni Dustin. Hindi na siya pinansin ni Phillip at nagpaikot na lang ulit siya ng tagay.

Nag-umpisa na silang mag-ingay hanggang sa ilabas na ni Ced ang speaker nitong may mic. Nag-umpisa na silang kumanta.

Tahimik pa rin ako rito, sumagi pa rin sa akin ang sinabi ni Cameron. Masyado iyong mariin. Hindi ko maintindihan.

Iwinaglit ko na lang iyon sa isip ko at saka inilibot na lang muli ang mata. Magkatabi lang pala kami ng cottage nila Cameron kaya agad na napunta sa kaniya ang tingin ko sa mga sandaling ito.

Nakaupo siya habang hinahaplusan ng bimpo na mukhang may yelo ng lalaking kaharutan niya kanina. Hindi ko alam pero nakaramdam na naman ako ng inis sa pagkakataong ito.

Ipinikit ko ang aking mga mata at malalim na bumuntong hininga. Pagmulat ko ay agad na nagtama ang aming mga mata ni Cameron. Malamlam ang mga mata niya pero inis ko lang itong pinasiringan ng tingin.

Matinding buryo ang nararamdaman ko sa mga oras na ito kaya napagdesisyonan ko na lang na umuwi. Tumayo ako at nagpaalam na sa kanila.

“Sure ka kaya mo?” nag-aalalang tanong ni Bryle at tumango naman ako bilang pagtugon.

“Oums, kaya ko naman. Hiramin ko muna motor mo ah.”

“Sige sige… mag-iingat ka. Chat ka na lang kapag nakauwi ka na.”

“Sige, salamat!” matapos kong makipag fist bomb sa kaniya ay umakap naman ako kina Khim at Ahtisa.

“Sorry, Jade.” si Khim. Tumango naman ako.

“Baliw ayos lang”

“Mag-iingat ka!”

“Pakyu! Kala mo luluwas ng Manila eh.” biro ko at nagtawanan naman kami. Nakipag kamay din ako kina Jed at Ced at nagpasalamat na rin at humingi ng sorry.

Naglakad na ako palabas ng cottage at saka umahon. Nasa ibabang parte kasi ang ilog na kumukonekta sa dam. Naglakad ako papuntang parking at saka hinanap ang motor ni Bryle. Pagkasakay ko ay napalingon ako sa kabilang side ko at doon nakita ko si Cameron na nagsusuot ng helmet.

Inismiran ko na lang ito at hindi na pinansin pa. Pagkastart ko ng motor ay umalis na ako. Ilang minuto lang din ang biniyahe ko dahil sa bilis kong magpatakbo. Ang sarap ng hangin kapag ganitong oras. Pakiramdam ko ay gumaan ang loob ko matapos kong magdrive. Napapapikit pa ako habang mabilis na nagmaneho sa highway.

Nang makarating sa bahay ay naabutan ko si mama sa sala nanonood. Humalik ako sa pisngi nito at saka nagtungo na sa kwarto. Inalok niya pa ako na kumain na pero tumanggi ako dahil busog pa naman ako and wala na ring ganang kumain.

Pagkapasok ko ng kwarto ay agad na naghubad ng damit at saka nagtungo sa banyo. Binuksan ang shower at hinayaang balutin ng tubig ang buong katawan. Hindi ko alam kung gaano katagal akong nagtagal sa banyo. Masyadong lubog ang isip ko sa hindi ko malamang dahilan. Siguro dahil sa pagod at sa alak. Marahil ay ganoon nga.

Pagkatapos kong maligo ay hindi na ako nakapagdamit pa. Tanging boxer na lamang ang suot ko at saka nahiga. Hindi alintana ang basang buhok.

Ipinikit ko ang aking mga mata at sa hindi inaasahan ay nakita ko ang mukha ni Cameron na malamlam. Hindi ko alam pero nagulat ako ron. Inis akong dumilat ng mata dahil sa banas sa mukha ng lalaking iyon.

Dahil sa kawalang magawa ay kinuha ko na lang ang phone ko at nagscroll. Lumabas naman sa timeline ko si Yanna at bigla ko tuloy naalala ang namamagitan sa kanila ni Bryle. Tinap ko ang profile ni Yanna at saka pinundot ang unfollow. Ganon ang ginawa ko sa lahat ng socials niya. Hindi naman ako bitter, para ito sa peace ko.

Hindi bale, later on magkakaron na rin naman ako ng babae. Sumapit lang ang pasukan, bobomba ako.

Dahil sa buryo ay tumambay ako sa x na madalas kong ginagawa. Halos nagsasawa na rin ako sa mga video rito dahil paulit-ulit na lang din. Wala ring bagong viral kaya nagtungo na lang ako sa nga sites. Pero agad ding umalis dahil naburyo. Hayts, namiss ko tuloy ang dati kong ginagawa.

Hirap din kasi rito. Bukod sa malayo sa kabihasnan, wala rin masiyadong pwedeng pagtambayan. Literal na probinsya lang siya. Tahimik, kakaunti ang mga pasilidad, ni building nga ay wala ka ritong makikita. May mga bahay na nagtataasan pero hindi naman aabot sa tatlong palapag. Mas marami pa rin ang puno at mas malawak pa rin ang palayan.

Napabuntong hininga na lamang ako at saka hinimas ang aking alaga na hindi naman nagising. Pagod lang siguro  ako kaya ganito.

Alas dose na ng gabi nang makita ko ang oras sa phone ko. Medyo nakakaramdam na rin ako ng antok kaya chinarge ko na ang phone ko at ipinikit ang aking mga mata.

Kinabukasan, para akong lutang. Maayos naman ang tulog ko pero parang kulang pa rin. Marahil ay pagod kaya ganito na lamang ang nararamdaman ko. Bumaba ako ng kusina at saka uminom ng tubig. Naluluha rin ang mata ko, mukhang sisipunin pa ata ako dahil kanina pa ako bahing nang bahing.

“Ayos ka lang ba Cj?” nag-aalalang tanong ni mama at tumango naman ako. Kinuha ko ang gamot sa itaas ng ref at agad na ininom.

“Nabigla ata iyang katawan mo sa ilog kaya ganiyan. Uminom ka rin ng paracetamol mamaya kapag pakiramdam mo ay nilalamig ka. Magpahinga ka na rin muna.” gaya ng sinabi ni mama ay umakyat na ako sa kwarto ko at muling nahiga. Agad akong nakaramdam ng antok kaya ipinikit ko ang aking mga mata at hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako.

Ala una na nang ako ay magising. Mabuti’t hindi ako nilagnat pero bahing pa rin ako nang bahing.

“Kumusta na pakiramdam mo?” tanong ni mama nang makita akong pababa sa hagdan

“Ayos naman po ma, bahing lang ako nang bahing. Dahil siguro sa lamig ng tubig kahapon.”

“Ipahinga mo na lang iyan at inuman mo ng gamot para mawala rin agad. Next week pala ay samahan mo akong pumunta sa Sta. Cruz para mamili ng mga gamit ng mga kapatid mo pati gamit mo rin.”

“Pwede naman na tayong bumili bukas ma. Kasi kung next week pa baka marami na ang bumili niyan since next week na lang ang bakasyon.” suhestyon ko at napatango naman siya.

“Pwede rin, oh siya sige bukas na lang tayo mamili. Magtingin-tingin ka na rin ng motor doon.” agad na nagliwanag ang mga mata ko nang sabihin iyon ni mama. Kaya napalapit ako sa kaniya at saka yumakap.

“Talaga ma?? Yesss!! Hahahaha!” hindi makapaniwalang sambit ko. Nailayo pa ni mama ang mukha niya dahil sa lakas ng boses ko.

“Talaga kang bata ka, para ka paring bata.” natatawang sambit ni mama.

“Syempree, sabi niyo kaya kahit malaki na kami, kami pa rin ang baby mo.” biro ko at muli naman siyang natawa.

“Aysuss hindi ka na nga nagpapahalik sa pisngi eh. Kapag ikaw ang hahalik sa amin ay ayos lang. Pero kapag kami na ang hahalik sa iyo ng papa mo ayaw mo.” natawa naman ako sa pag-iinarte ni mama. Kaya pinisil ko ang kaniyang ilong

“Oa mo ma hayts.”

“Aysuss tapos kapag babae mo ay pwedeng humalik sa iyo.” dagdag pa niya pero natawa naman ako. Nag-usap pa kami ni mama hanggang sa inantok na siya. Nakita ko naman ang bunso namin sa sala kaya nilapitan ko at saka inasar.

“ Tralalelo tralala!“ iyan ang madalas kong naririnig na pinapanood nito. Nakakarindi dahil kahit saan ay naririnig ko iyan. Hindi ko naman alam kung ano iyon at ano ang ibig sabihin non. Kinuha ko ang iPad na hawak nito at saka nireset ang youtube.

“Ikaw papasok ka na next next week dapat hindi yan ang pinapanood mo.” suway ko pero inirapan lang ako nito.

Masiyadong maldita itong bunso namin, palibhasa ay spoiled kaya ganon.

“Eh I can write naman na eh. I can read na rin.” kontra nito pero pinitik ko lang ang noo.

“Kahit na, hindi pa rin magandang iyon ang pinapanood mo. Walang sense, tralalelo tralala ano yan?”

“Ihhh, kuya naman kasii” paghihimutok nito nang ilipat ko ang slides na pinapanood niya. Ewan ko ba, ano na ang nangyayari sa youtube. Puro kabalastugan na ang nga content. Maging ang ilang mga pambata na video ay puro katangahan at kabobohan ang pinapakita. I feel wonder kung bakit ang ilang mga bata ngayon na nalulunod sa youtube ay kakaiba ang mga attitude.

Nang umiyak na ang kapatid ko ay pumunta na ako ng kwarto at nahiga. Iyon talaga ang sadya, ang magpaiyak ng bunsong kapatid. Maghapon lang akong nagscroll sa fb, ig, tiktok, at x. Halos jan lang naman kasi umiikot ang buhay ko sa lugar na ito. Wala naman kasing mapupuntahan dito. Kahit mall sobrang layo, aabutin ng isang oras ang biyahe. Tapos ang mall naman dito ay hindi naman ganoon kalaki katulad ng sa Manila. Tho, meron namang Sunstar Mall kaso malayo nga.

Lumipas ang gabi at dumating ang kinabukasan. Gaya ng napag-usapan namin ni mama ay pumunta na kami ng Sta. Cruz para bumili ng mga gamit.

“Saan ba tayo bibili rito?” tanong ni mama, wala rin akong makitang National Bookstore dito.

“Jan na lang sa Pandayan ma” turo ko kay mama sa Pandayan. Pumasok kami ron at bumungad sa amin ang iba’t ibang gamit pati mga libro.

“Mamili ka na ng mga gamit mo, ako na bahala sa mga kapatid mo.” tumango na lamang ako at saka naghanap ng mga gamit na magagamit ko this school year.

Habang tumitingin-tingin ay bigla akong napaisip. Hindi ko naman alam ang mga bibilhin kong mga gamit sa ngayon. Mabuti na lang din ay may mga books dito kaya doon na lang ako pumunta. Naglibot-libot sa book section, hanggang sa may makita akong programming book. Nang kukunin ko na ito ay agad na nangunot ang noo ko nang may unang kamay ang kumuha nito.

“Hanap ka na lang ng iba bro, ako nakakita nito.” kinuha ko rin ang libro pero hindi siya nagpatinag. Tinignan ko ang may-ari ng kamay at agad na nangunot ang noo ko nang makitang si Cameron ang may hawak ng libro.

“I grabbed this first, so I’m buying it” aniya, seryoso pero nakakunot ang noo. Hindi naman ako nagpatalo kaya hinablot ko naman ’yung libro.

“Pati ba naman dito sinusundan mo ako? Grabe ka! Iba na yan tol” nakangising sambit ko. Nang-aasar, mukhang hindi naman siya naasar dahil hindi naman nagbago ang kaniyang ekspresyon.

“Wow, do you run this place now? We’re literally just in the same area. So why would I even follow you?” Doon lang nagbago ang ekspresyon niya na tila nagulat pa. Abnormal !

Tanginang to, english spokening amputa.

“Pwede ba, huwag mo akong kinakausap?” banas na sambit ko. Mahina lang na saktong maririnig niya. Ayokong marinig ni mama na nakikipag-away ako rito. Baka malaman niya ang ginawa ko kahapon eh. Patay na!

“Funny, coming from the person who talked to me first. Maybe flip that line around, yeah?” nakangising tugon niya. Napabuntong hininga naman ako dahil sa inis. Tangina kasi eh, umi-english

“

Y-You!“ panimula ko, nag-iisip ng kung anong sasabihin na sunod. Tangina! Wala akong marebat na english shit!

“You… pakyu ka, kingina mo!” inis na sambit ko at nilayasan na lang siya. Baka hindi ko na naman matimpi ang sarili ko ay baka masapak ko na naman siya. Pasalamat na lang din siya na kasama ko si mama.

Inis akong lumipat ng mga notebook section, kumuha na lang ako ng isang planner at mga ballpen na may iba’t kulay. Nang makuha na ang ilan sa mga gamit ay bumalik na ako kay mama. Naging mabilis ang pagbabayad dahil wala naman gaanong tao ngayon. Bukod don sa isang asungot na parang kabute. Bigla na lamang nasulpot sa lugar na hindi mo inaasahan. Bagay rin naman sa kaniya kasi mukha siyang kabute.

Kabanata 8

Lumipas ang isang linggo, hindi ko alam kung matutuwa ba ako o hindi.  Bukas kasi ay umpisa na ng klase. Medyo kabado ako konti pero kaya ko naman since nakapag advance reading naman ako. Mabuti na lang din ay may nahanap pa akong mga libro kaya goods na rin talaga ako.

Baka magsibilyan lang din muna ako bukas dahil hindi pa ako nakakabili ng uniform. And mukhang magtitiis pa muna akong nagcommute dahil wala akong nagustuhanh motor. Wala sila rito ng Fazzio. Gustong-gusto ko ang bago nitong model eh. Lakas makascooter. Sa pamamalagi ko nga rito ay parang wala pa akong nakikitang nagamit non. Akala siguro nila walang pambili ang mga tao rito.

“Ayos na ba mga gamit mo?” tanong ni mama nang sumilip sa kwarto ko.

“Yes po ma,” tugon ko at inisa-isa pa ang mga gamit ko. Napaisip naman ako. Parang may kulang. Pilit kong inisip kung ano ang kulang doon pero hindi ko talaga makuha sa ugat ng utak ko kaya hinayaan ko na lang.

“Sige sige, mamaya pala pumunta ka ng bayan dahil may nakalimutan akong bilhin sa gamit ng mga kapatid mo.”

“Sige po ma, ano yon?”

“Plastik cover.”

“Sa dami ng makakalimutan mo ma, yan pa. Sige ma ngayon na ako bibili.” nang iabot na ni mama ang pambili  ay agad kong inilabas ang e-bike at saka nagmaneho palabas. Ilang saglit lang din ay narating ko na ang bilihan ng mga school supplies. Nang makabili ay naglibot-libot pa ako sa shop hanggang sa mapunta ako sa mga electronics.

Habang hila-hila ang cart ay biglang may nabunggo na bata sa akin. Tinignan ko ito at lumingon naman siya sa akin. Agad na nangunot ang kaniyang noo at sinamaan pa ako ng tingin. Napataas ang aking kilay sa naging ekspresyon ng bata. Ginaya ko ang kaniyang ginawa ngunit hindi siya nagpatinag sa akin. Ang kaninang masama ang tingin ay lalong sumama, maya-maya pa ay nagulat na lamang ako nang bigla niyang itaas ang kaniyang gitnang daliri at binigyan ako ng isang pakyu. Nagulat ako sa ginawa nito dahil hindi ko akalain na sa murang edad nito ay nakuha na niyang mamakyu. Napangisi ako, hindi ata alam ng batang ito na napatol din ako sa bata lalo na sa pakyuhan. Kaya agad kong itinaas ang dalawa kong daliri at binigyan din siya ng dalawang pakyu habang nakadila.

Lalong kumunot ang kaniyang noo at saka tumakbo papalayo.

Ako pa hahamunin mo sa ganiyan. Bawal iyakin toy! Patuli ka na muna

Natatawa akong umalis sa electronic section at sana nagbayad sa counter.

“That’s him kuya! He’s the guy I told you before. He raised his two middle fingers towards me.” agad akong napalingon nang marinig ang sumbong ng isang bata. Tinignan ko ito at agad na nagsalubong ang aming tingin ni Cameron. Agad na bumalatay ang ngisi sa aking labi. Magkuya nga kayo!

Hindi na lang ako kumibo at ganoon din siya. Narinig ko pang may sinabi ang batang iyon pero hindi ko na inintindi dahil baka mapatulan ko pa silang magkuya.

Nang makarating sa bahay ay ibinigay ko na kay mama ang pinabili niya at saka nagkulong na ulit sa kwarto.

Ikinundisyon ko ang aking sarili maging ang aking utak kaya maghapon lamang aking chill. Ayokong mangarag bukas at ayoko riny magkalat sa first day.

Nang makaramdam ng antok ay ipinikit ko ang aking mga mata at saka natulog. Nang magising ay hindi ko na namalayan ang oras. Bumaba ako at sakto namang kumakain na sila mama sa lemase. Sumabay na ako sa kanila at saka naghugas ng pinggan. Nang matapos ay muli na akong umakyat ng kwarto at saka naligo. Nang matapos ay nagpatuyo ako ng buhok habang nagscroll. Nang matapos ay nahiga na ako at agad ding dinalaw ng antok. Ang antok ay agad na dumalaw sa akin kaya agad din akong nakatulog.

Nagising ako sa tunog ng alarm ko, ’yung paulit-ulit na ringtone na ginaya pa ang “Windows error.” Ilang beses kong tiningnan ang class schedule habang nag-aalmusal ng tinapay at instant coffee. 8AM - Data Structures and Algorithms. 10AM - Computer Architecture. Iyan ang sched ko for this morning. After nyan ay break na. Then 1:00 pm - 3:00 pm naman ay purposive communication ang last sub ko.

Pagdating ko sa campus, bukungad Ang daming estudyanteng nagmamadali, parang race sa Mario Kart. Nakita ko agad sina Khim at Ahtisa. Si Phillip kasi ay nasa Union habang si Bryle naman ay nasa LU. Hindi naman kalayuan ang LU rito sa LSPU, konting lakad lang naman iyon. Ang LU ay nasa loob ng Sports complex.

“Jade Uy, Jadeeee! Dito na tayo!” sigaw ni Khim habang kinakawayan ako sa may gate ng university. Ang lakas ng boses niya, para bang hindi kami halos araw-araw nagkikita. Parang baliw eh. Nag-usap-usap pa kami hanggang sa kaniya-kaniya na kaming ruta.

May kalawakan din ang LSPU, pero hindi siya sing kaaliwalas ng PLM. May open field din ang LSPU, pero hindi siya ganoong kagarbo katulad ng sa PLM. Hindi ko tuloy maiwasang hindi ipagkumpara ang LSPU at PLM. Bigla ay nakaramdam ako ng lungkot dahil namimiss ko na ang PLM kahit sobrang init sa loob ng Intramuros.  Pero isa sa napansin ko rito, mukhang bigtime ang mga narito dahil sa dami ng motor na nakapark dito. Ang ganda siguro magpark ng Fazzio rito. Wala kasi akong nakikitang nakapark dito eh.

Naghiwalay na rin kami ng way nina Ahtisa at Khim. Kumanan si Khim, nasa kaliwan naman si Ahtisa habang ako naman ay papunta sa gitnang campus.

Pagpasok ko sa classroom, ayun na. Bago na namang upuan. Bago na namang prof. Pero ’yung kaba, same pa rin, hindi man lang nagbigay nginig sa akin. Naghintay kami ng instructor habang nag-uusap ang mga kaklase ko sa likod.

“Uy, may narinig ako na terror daw si sir sa Data Structures,” bulong ng kaklase kong si Arvin. Napakunot noo ako. Great. Simula pa lang, warning agad. Hindi ko na sila pinakinggan pa at tamad na naglibot ng tingin. Maya-maya, may dumaan sa peripheral vision ko isang lalaking pumasok na parang wala lang. Bitbit ang backpack sa isang balikat, may earphones, at may kung anong aura na parang lagi siyang late pero hindi naman talaga. Umupo siya dalawang upuan mula sa akin.

Walang hiya.

Napatingin ako, napakunot ang noo. Kilala ko ’to.

Cameron?

Biglang dumating ang prof namin at agad na tumayo sa harap. “ Good morning, class. Welcome to BSIT 2A.“

Pinilit kong ibaling ang atensyon sa syllabus na pinapasa. Pero hindi ko mapigilang mapatingin muli sa kanya. Nakaupo lang siya, nakasandig, chill. Hindi man lang ako tiningnan. Hindi ko na lang siya pinansin pa at binalingan na lamang ang syllabus na nasa mesa.

First subject namin ay Intro, orientation, tas ayun biglang activity.

“Ok class, gymawa kayo ng flowchart at pseudo-code para sa basic sorting algorithm,” sabi ni Sir. Agad na nagpanic ang lahat, pweea sa akin. Chill lamang ako rito dahil kahit papaano ay naaral ko naman ito. Napatingin naman ako kay Cameron na chill lang din.

Akala ko ay madali lang, pero medyo nahihirapan na ako. Nakalimutan ko kasi yung iba. Tho, naaral ko maman na ito. Nakakafrustrate lang talaga. Pero habang lumilipas ang oras, bumabalik ’yung kaunting kumpiyansa. Naalala ko na, ah oo, marunong nga pala ako kahit papano. ’Yung muscle memory sa pag-interpret ng algorithm, ’yung pagkakaintindi sa logic unti-unting bumabalik.

Natapos ang buong araw nang naging busy ako. Bukod kasi sa puro introduction ay may ilang prof pa rin na nagbibigay na agad ng activities. Hindi naman na ako nahirapan sa iba dahil nakapag-advance reading naman ako. Pag-uwi ko, sakto lang ang pagod. Hindi na tulad ng freshman days na parang sinuntok ng reality. Ngayon, alam ko na ’yung pasikot-sikot. Pero aware din akong mas magiging mahirap. Second year na ako. Mas mabigat ang load. Mas technical ang topics. Mas kailangan ng diskarte. Pero at least, mas handa na ako.

Kahit na ganito ako, loko-loko pero hindi ko naman pinababayaan ang acads ko. Bigla ko tuloy naalala kung paano ako mang hunting ng mga babae sa room namin kanina. Pero wala akong nakita. Hindi naman sa halos lahat sila ay pangit, pero parang ganoon na nga. Pero kasi may mga hinahanap ako sa isang babae eh. Iyung tipong magugustuhan mo na lang bigla. Unexpected feelings kumbaga, basta iyon.

Nang makapagpahinga na ay agad kong ipinikit ang aking mga mata. Ngunit sa pagpikit ko ay mukha na naman ni Cameron ang nakita ko. Naiirita na ako sa mukha niya dahil kahit saan ako tumingin sa room kanina ay nakikita ko ang mukha niya. Maging ang presensya niya ay nababanas ako! Hindi ko alam kung anong meron sa lalaking iyon kung bakit ganito na lamang ang inis na nararamdaman ko. Iwinaglit ko na lang sa isip ko si Cameron dahil ayokong bangungutin mamaya.

Mabuti’t dinalaw na rin ako ng antok kaya agad ding nakatulog. Pagkagising ko ay tamad akong tumayo. Parang ang bigat ng pakiramdam ko. Second day pa lang ay para na akong binugbog sa sakit ng katawan ko. Malamya akong nagtungo ng banyo at mabilis ding natapos maligo.

Nang matapos kumain ay umalis na rin ako. Medyo mahaba ang biyahe ngayon dahil medyo traffic. Pakiramdam ko ay wala ako sa wisyo sa araw na ito.

Nang makarating sa school ay hinanap ko na ang building namin. Hindi na rin ako gaanong nalilitobpa dahil nagamay ko na rin ito kahapon sa tulong nina Khim at Ahtisa. Kaya siguro napagod din ako ngayon. Pagkapasok ko sa room 305 para sa Web Technologies, konti pa lang ang tao. Umupo ako sa gitna, sa sulok, sakto sa spot na may saksakan. Kinuha ko agad ’yung laptop, binuksan, kunwari abala sa pag-check ng syllabus.

Pero sa peripheral vision ko, naramdaman kong may bagong pasok. Tahimik. Wala masyadong ingay. Parang hanging dumaan lang. And just like that, nakita ko ulit siya. Si Cameron. Same expressionless face. Nakasuot ng gray hoodie, may dala lang na notebook at ballpen. Walang backpack, walang energy. Umupo sa vacant seat sa harapan ko. Umayos siya ng upo, nilapag ’yung notebook, at tumingin sa harap na parang hindi niya ako nakita. Gusto kong batuhin ng cursor ’yung likod ng ulo niya. Napabuntong hininga ako at saka itinuloy na ang ginagawa.

Ilang sandali lang din ay dumating na ang aming prof para sa web tech. Gaya ng mga prof kahapon ay nagbigay kami ng mga introduction sa isa’t isa at nagtanong siya kung bakit IT ang kinuha naming program. Make sense naman ang iba, iyung iba naman ay dahil daw sa mataas ang sahod.

“Ok, today we’ll do basic HTML structuring using your laptops. If you don’t have one, pair up with someone who does.” Nagtinginan ang mga tao sa paligid. At syempre, hulaan mo kung sino ang walang laptop?

“Cameron, makipag-pair ka na lang,” sabi ng prof. “Ikaw, Jade, may dalang laptop ’di ba?” baling niya naman sa akin

Napatingin ako agad. “Po?”

Pero late na. Umupo na siya sa tabi ko. Dala lang ’yung notebook niya at ballpen. Walang ka-effort-effort.

“ Hi ,“ sabi niya. Tahimik. Walang tunog. Parang hindi siya sanay magsalita.

Umiling ako. “Don’t tell me wala kang laptop.”

“Meron. Tamad lang akong magbitbit.”

Suminghot siya, then bahagyang ngumiti. “ Pwede naman pala sayo eh.“

Napapikit ako sa inis. Hindi ko alam kung bakit parang ang lakas niyang mang-inis ngayon.

“Okay class,” sabi ng prof habang naglalakad sa harap. “Sa activity natin ngayon, by pair kayo. Ang goal ay gumawa ng isang basic HTML webpage na may header, navigation bar, a paragraph section, at least two images, a simple table, and internal CSS styling.”

“Gamitin niyo laptop ng partner niyo kung wala kayong dala. Pero by next week namam ay sa com lab na tayo gagawa. Bring your own flashdrives. Output submission before the end of the period. 1.5 hours. Good luck.”

Sabay tingin sa amin. “Cameron, Jade, since kay Jade ang laptop, ikaw ang taga-code. Jade, ikaw mag-instruct kung ano ang gusto mong design. Para fair.”

Eh… eh???

Siya ang magta-type sa laptop ko?

“Excuse me po, sir, “ mabilis kong itinaas ang kamay. “Pwede po bang ako na lang mag-code? Mas comfortable po kasi ako—”

“Nope. Kailangan niyo mag-collaborate. That’s the point.” Sabay kindat pa. Ang saya ng prof, pero ako? Nagdidilim ang paningin ko.

Lumingon ako kay Cameron. Nakangiti ng konti, pero ’yung tipong “Wala akong pakialam pero sige na nga” look. Nilapit niya ang upuan niya, pinuwesto ang sarili sa laptop ko.

“Anong title ng page?” tanong niya habang binubuksan ang VS Code.

“Anything. Bahala ka na.”

“‘Jade’s Mood Swings’ sounds interesting.”

Napalingon ako. “Pardon?”

“Wala lang. Relevant.”

Nag-crack ang leeg ko sa inis.

“Okay. Gawin mong ‘Sample Portfolio Page’. Gumamit ka ng

---