The Secretary (Boys Love Series #2)
KacireTan · 36 chapters · 46,753 words
Author’s Note
This is the Series #2 of the Boy’s Love Series .
Series: #1-The Host ( COMPLETED Season 1, 2 ) #2-The Secretary ( ON-GOING)
. . . . .
⚠️ HOMOPHOBIC IS NOT ALLOWED.⚠️
Hope you can read it without feeling disgusted by my grammar. Typographical error ahead.
Disclaimer:
Work of fiction. Product only of my imagination.
All Rights Reserved!
Started : June 23, 2025
Finished :…
*don’t forget to follow and vote.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
The Secretary
Asher
Cloveria is known as jack of all trades because of his extraordinary skills and hard working ability-only based on others point of view. But when it comes to his self he wants to try this one of a kind job that he hasn’t tried in his entire life and that is being a secretary.
Until one fateful day, he mets Sander Z. Beethoven , a wanderer hot and rich bachelor who is dedicated to his works and is still dwelling of pain in his past lover way back college year’s.
Destiny do really plays on them since this certain bachelor is also looking for a new secretary.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 1: (Season 1)
3rd Person POV
“Hiring Secretary!” basa ni Asher sa isang poster na nakadikit sa lumang poste na may patay sinding ilaw. Ilang minuto niyang tinitigan ang mga letra na nakasulat sa papel bago naisipang kuhanan ito ng litrato bago umalis sa lugar na iyon.
-Bar
[Playing: One of the Girls by
The Weeknd, JENNIE, Lily-Rose Depp
]
Isang malambing at mainit na musika ang bumalot sa loob ng bar habang may mga beywang na kumekembot at mahinhing sinasabayan ang ritmo ng musika. Hindi naman mawawala ang grupo ng mga kalalakihan na nagtatawan habang may mga hawak na kupita sa kamay at nakatitig sa mga kababaihan sa entablado habang sumasayaw. May iba ring kababaihan na nakaupo sa kandungan ng ibang kalalakihan. Ito ang senaryo na makikita mo pagkapasok mo sa loob ng kilalang bar na ito.
Sa isang madilim na sulok naman ay nakasandal sa sofa si Sander habang may isang maganda at sexy na babae sa tabi nito na nilalagyan ng alak ang kanyang wine glass. The girl is gently massaging his chest while there is lust in her eyes. Nakatanggal ang dalawang butones ng polo ni Sander kaya makikita ang dibdib nitong matikas epekto ng pag gy-gym niya.
Her hand is slowly travelling to his chest down to his full eight-pack abs and when she’s about to unbuckle his Gucci belt Sander immediately stops her by holding her hand.
“I allowed you to touch my body but don’t go to far.” mahinahong sabi ni Sander and displayed a gentle smile. The woman seems to realize what she just do so she immediately grab her hand away from his grip and put a space between the two of them.
“I’m sorry, Sir.” agarang hingi nito ng paumanhin habang may nahihiyang mukha.
“No, it’s okay. I’m just not in the mood of doing it tonight.” mahinang sabi ni Sander at nilagok ang lahat ng laman na alak galing sa kanyang wine glass. Just by watching Sander drinking his drinks makes the girl more intimidated in him. Nang matapos ng mainom ni Sander ang alak ay walang alinlangan na inangkin ng babae ang labi nito. Sander doesn’t even move, not even an inch and just let the girl do what she wants and allowed her to kiss him but he didn’t respond. He didn’t displayed any kind of emotions on his face.
When the girl is almost running out of breath she lets go of him. He didn’t react and just stared at her.
“I can’t take it anymore, Sir. I’m sorry.” mahinang anas na sabi ng babae habang nakayuko. Sa pagkakataong ito ay kumunot na ang noo ni Sander.
“What do you mean?” tanong niya.
“I broke the only rule of the contract.” sagot nito. Natahimik lamang si Sander sa sinabi nito kaya hinawakan niya ang baba ng babae at ipinaharap sa kanya.
“Raise your chin and look at me.” kaya walang nagawa ang babae kundi ang ipakita ang mukha niya and there she cried. Kumunot ang noo ni Sander habang nakatitig sa babae.
“What did you just say?” mahinahong tanong ni Sander dito habang tinitigan siya ng buo sa mata. A tear escaped from her eyes before spouting the words that made her heart broken into thousand of pieces.
“I fell in love with you, Sir.” umiiyak na sagot niya. A silenced enveloped between the two of them, only the sexy and hot music can be heard right now. Sander stared at her then without hesitation he leans closer and gave her a hot kiss. The girl immediately responds while there’s still tears flowing from her eyes. She knows it already that it will be her last job as his secretary. She broke the one and only rule of the contract and that is
“Don’t fall in love with him”
yet she didn’t succeed on doing it.
She just closed her eyes, clenched her fist tightly while savouring the moment. After a couple of seconds Sander let go but he still leans closer on her ears. From this moment on, her heart beats faster like thousand of drums are inside on it.
“You are fired.” mahinang bulong ni Sander sa kanya pagkatapos ay tumayo at tinalikuran na siya ng tuluyan. Isang iyak na lamang ang nagawa ng babae habang tinitignan ang papalayong imahe ni Sander papuntang exit area.
-Parking Area
Nasa loob na ng sasakyan si Sander at nakatingin sa malayo. Marami na siyang nainom na alak pero hindi parin siya nalalasing. He shake his head at kinuha ang isang mineral water sa backseat ng sasakyan niya at ininom ang lahat ng laman nito. Bumuga siya ng hangin sa ere bago kinuha ang cellphone sa bulsa ng slacks niya at may tinawagan.
“Good evening, Sir.” bungad na salita ng nasa kabilang linya.
“Find me a new secretary.” agarang sabi niya. Natahimik naman ang nasa kabilang linya at rinig pa niya ang pagbuntong hininga nito.
“Yes Sir. I understand.” dagliang sagot nito kaya pinatay na niya ang tawag. Pinaandar na niya ang kanyang sasakyan at pinaharurot papalayo sa lugar na iyon.
-Kinabukasan
Asher POV
“Kuya, may bayarin na naman kami sa paaralan.” sabi ng kapatid ko galing sa aking likuran habang hinahalo ko ang pakbet na niluto ko para sa ulam namin ngayong umaga. Natigil naman ako sa paghahalo at pinatay ang stove atsaka siya hinarap.
“Bayarin na naman? Eh, noong nakaraang araw humingi ka rin sa akin ng pera para sa school project niyo.” mahina kung sabi habang tinitignan siya. Yumuko siya at hindi makatingin sa akin habang nilalaro ang kanyang daliri.
“Sa school project ’yun ngayon naman ay para sa props ng sayaw namin.” mahinang sabi niya na halos pabulong na pero rinig ko naman. Napabuntong hininga nalang ako.
“Magkano ba?” suko kung tanong at pumunta sa brief case ko para kuhanin ang aking wallet.
“Two hundred.” kumunot ang noo ko sa sagot niya.
“Two hundred? Ba’t ang laki eh sabi mo for props ng sayaw niyo lang yan.” agara kung angal at nilingon siya.
“Iyon nga pero lima lang kaming sasayaw kaya ganoon kalaki.” paliwanang niya. Napahilot nalang ako sa aking sentido bago kumuha ng three hundred sa aking wallet at binigay sa kanya.
“Ayusin mo desisyon mo sa iyong buhay Ashton baka mamaya nagsisinungaling ka lang pala sa akin. ’Pag nangyari iyon humanda ka talaga sa akin.” sabi ko sa kanya ng may pagbabanta sa aking boses. Ngumiti lamang siya at nakipag fist bump sakin.
“Trust me, bro.” tanging sagot niya bago ako tinalikuran. Napabuntong hininga nalang ako. Pumunta ako sa pintuan at tinignan si Mama na nakaupo sa round table habang nakatingin sa kanyang mga alagang bulaklak na namumulaklak na. Maaliwalas ang kanyang mukha habang nakangiti pero ang mga ngiting iyon ay hindi umabot sa kanyang mata. May kung anong bumabalot na emosyon sa kanyang mata na hindi ko maipapaliwanag.
“I really need to find a job as soon as possible.” mahinang sabi ko sa aking sarili at napatingin sa aking cellphone ng mag vibrate ito.
From: SB Company
You’re hired.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 2: (Season 1)
Asher POV
“And what’s your previous job before applying here in the company as a secretary?” tanong ng job interviewer sa akin. Lumunok muna ako ng laway bago sumagot. This is it!
“Well, I worked a lot in the slums of Tondo Manila and the life there is very poor-This is not a Miss Universe Sir this is a job interview.” agad na putol ng interviewer sakin. Natutop ko nalang ang aking bibig ng mag sink-in sa akin kung ano ang sinabi ko. Napatingin ako sakanya ng may hiya sa mukha but she stared blankly on me. Napatikhim ako at umayos na talaga ng upo. Umayos ka Asher!
“Uhmm…Before I applied in this position I worked a lot from Monday to Saturday even Sunday, hours after hours, from day to night and I don’t have the so called ‘rest day’.” unang mga salita na binitawan ko. She stared at me like looking in to my deepest bones.
“And what was your job during those sleepless night?” sunod niyang tanong.
“I worked as a waiter, delivery man, fish vendor, sales man, janitor, masseur, driver, babysitter, and other possible jobs that I’m capable to do at the daylight. When night comes, I worked as a host.” nakangiting sagot ko at tumingin sa mga mata ng interviewer hoping to have a chance. She looked at me while moving her face slowly up and down like she’s absorbing something.
“Muti-tasker huh…Are you college graduate? And in what degree?” tanong niya.
“I’m not a college graduate but almost. I’m a fourth year student and had the course of Food Tech..” sagot ko habang nakangiti. That course was the most interesting one and I really love it but sad to say that I stopped my college life due to financial and family problems.
“Enlighten me more.” saad ng interviewer kaya tumango ako.
“My program in my college years is Bachelor of Science in Food Technology (BSFT) and it is a four-year degree program that focuses on the scientific preparation, processing, and distribution of food. The field also involves techniques and processes that are used to transform raw materials into food. It also deals with the improvement of food product flavor, appearance, storage qualities, and the control of quality changes during processing, marketing, and distribution.” paliwanag ko sakanya habang nakangiti.
“Any knowledge about food poisoning?” natigilan naman ako sa tanong niya I mean it’s too straightforward. I looked at her but she only gave me a sharp look.
“It’s a yes if I’m applying the science of sensory evaluation.” nakangiting sagot ko. Tumango ulit siya.
“Then, any knowledge about being a secretary?” tanong niya na ikinatahimik ko.
“As of now, no. But, I’m willing to learn and discover more.” sagot ko. Napangisi naman siya dahil sa sinagot ko at umayos ng upo habang tinignan ko ng matiim.
“What makes you so sure that you can easily adopt in the environment of the world of money where you can meet different icon people from business tycoons, magnates, models, artists, producers, stock holders.” sabi niya na ikinatahimik ko. I gulped my own saliva and looked at her again.
“I’m try-Do you think you can handle the tension?” the last question makes me stoned in my sit. Can I really handle the tension? Knowing this is the job that I haven’t tried and entered before, I don’t even have a background information of what’s the life of being a secretary. Can I really? Sasagot na sana ako ng hindi when suddenly the memory of my mother who was sicked suddenly popped up in my head. That’s right!
Who cares if I have experienced or background on this job. It’s not like there’s no first times, right? Also, I’m the type of person who’s a muti-tasker and a versatile, I can easily adopt to any kind of environment. Who cares about no experience? What’s the purpose of my knowledge if I don’t apply it in real life. Itinaas ko ang aking tingin at tinignan ang interviewer.
“Yes, I can handle the tension. Even my life was at stake.” matigas kung sagot na para bang hindi na mababali ang aking pangako. She stared at me for awhile then lean on the back of her swivel chair.
“Interesting.” I heard she mumbled enough to reach in my ears.
“Okay, you’re hired. You’ll be working directly at the CEO.” dahil sa huling salita na binitawan niya ay tila natuod ako sa aking kinauupuan. Did I hear it right?
“Did you really said the CEO?” hindi makapaniwalang tanong ko.
“Yes, the CEO. Since in the first place he’s the one that is looking for a new secretary ’cause he’s past secretaries resigns already.” paliwanag nito habang nilalaro ang fountain pen na hawak niya.
“For what reason?” curious kung tanong. Itinigil niya ang paglalaro ng hawak niyang ballpen at inilapag ito sa mesa at saka pinagsalikop niya ang kanyang dalawang kamay bago ako tinignan.
“Personal reasons.” sagot niya at tinignan ako ng makahulugan. Napatikhim naman ako dahil sa kakaibang tension na ibinibigay niya.
“Ahh..that’s so sad.” tanging saad ko.
“Then, to wrap all this thing up. You’ll be working with the CEO and you’ll be his personal secretary then he’ll be the one on giving you instructions if what is the thing that you’ll need to do. The salary will depends on your performance. If you’re capable enough of the workloads that is being thrown up on you then the estimated salary is 500K and up but if you’re not competent enough of your job then usually 300K or 499K will be you’re salary and that’s the average salary per month.” sabi ng interviewer. Napahanga naman ako dahil sobrang laki ng sweldo atsaka to think that it’s just the average salary how much more if I really do work hard then probably. Just by thinking of it makes me happy knowing that I can finally let my mother undergo therapy as a treatment of her stage four cancer.
“Okay I’m ready. So, when will I start my job?” tanong ko.
“Three days from now. I will prepare first the things that you needed, your office, and also I’ll inform the CEO about this.” sagot niya at tumayo kaya napatayo narin ako.
“Okay. Thank you so much for this wonderful opportunity Ma’am. You don’t know how much thankful I am that out of hundreds applicants you definitely got your eye on me. Thank you so much!” mangiyak -ngiyak kung sabi habang hinawakan ang kamay niya. Tumango lang siya at ngumiti. Nakipagkamayan siya sa akin kaya tinaggap ko ito.
“Good luck for your new job, Mr. Cloveria!” bati niya. Tumango ako at ngumiti.
“Thank you ma’am.” nakangiting sagot ko.
-Sa Bahay
“Mama!” masayang bungad ko kay Mama na nakaupo na naman sa round table habang nakatingin sa kanyang mga alagang bulaklak.
“Bakit anak? Masaya ka yata ngayon?” nakangiting sabi nito atsaka ako nilingon.
“Finally and finally! I found a job already. And this job of mine has a huge salary every month enough to pay the therapy that you needed.” masayang balita ko sakanya at napayakap pa ako.
“Anak masaya ako para sa’yo at sa bagong trabaho mo pero alam mo naman siguro anak diba na dagdag lang sa gastos at problema ’yang therapy na ’yan. Marami ka pang mga bagay na prioridad mo kaysa sa akin at gusto kung unahin mo iyon.” mahinhing saad ni Mama sa akin na ikinatahimik ko. Ganito nalang palagi kapag may bago akong trabaho at sinasabihan ko siya tungkol sa pagpapagamot ko sakanya pero ganito lang ang kanyang sinasagot.
“Mama naman eh! Alam mo naman na sa lahat ng prioridad ko dito sa mundo ikaw at ikaw ang pinakauna sa listahan ko. Kaya sana man lang Ma hayaan mo akong gawin ang gusto kung gawin. Tandaan mo palagi na hindi ka dagdag sa problema okay? At tandaan mo na sa lahat ng prioridad ko ikaw at ang kalusugan mo ang
pinakauna
sa
listahan
ko.“ malumanay kung saad sa kanya.
“Pero anak-Please stop mom. Ayoko nang makarinig ng ‘pero’ mo. Alam mo bang nasasaktan ako sa tuwing tinatanggihan mo ang kagustuhan kung ipagamot ka. For goodness sake mom! I prayed to God a thousand times na sana magtagal ka pa dito sa mundo, na sana ay gumaling ka pa sa sakit mong iyan, na sana ay malabanan mo. Pero paano matutupad ang mga iyon kung ikaw na mismo ang tumatanggi, na ikaw na mismo parang ayaw mabuhay. Hindi mo lang alam na halos patayin ako sa sakit sa tuwing tumatanggi ka sa mga kabutihang asal na
ibinibigay
ko sa’yo.“ nasasaktang sabi ko at hindi ko na mapigilan may tumulong luha galing sa mga mata ko. Napahawak ako sa aking dibdib dahil sa bigat ng aking nararamdaman.
“Pasensya ka na anak. Ayoko lang maging pabigat sa’yo. Wala na kayong ama dahil iniwan na niya tayo, ikaw nalang ang nagtaguyod sa akin at sa kapatid mo kaya ayoko na sanang dadagdag sa problema mo dahil lang sa sakit ko.” mahinahong sabi ni Mama habang pinapahiran ang luha ko.
“No mom. Huwag kang mag isip ng ganyan. I love you more than anyone from this earth at huwag na huwag mong sabihin na pabigat ka. Ikaw ang inspirasyon at lakas ko sa tuwing nagtatrabaho ako kaya don’t ever think of that again.” mangiyak-ngiyak kung sabi. Tumayo si Mama atsaka niyakap ako kaya yumakap rin ako pabalik sakanya at humikbi na parang bata.
“Pasensya ka na talaga anak. Sige, simula ngayon hindi na ako magmatigas ng aking ulo papayag na ako na magpapagamot. Pero kapag hindi mo na kaya magsabi ka sakin ha.” mahinhing sabi ni Mama habang mahinang tinatapik ang likuran ko. Agad akong tumango.
“Kakayanin ko ma. Kakayanin ko ’to lahat.” sabi ko pero hindi nakatakas ang pagkawala ng luha ko mula sa aking mga mata. Kaya humagulhol ako sa braso ni Mama.
“Umiyak ka hangga’t gusto mo nandito lang si Mama.” mahinang sabi ni Mama na mas lalong nagpabigat sa nararamdaman ko.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 3: (Season 1)
Asher POV
Today is my first day in my new job. Kaya wala na akong ibang ginawa pa kundi ang bumangon agad at dumiretso sa CR para maligo at ng matapos na akong maligo ay agad na akong nagbihis ng bagong damit na binili ko pa talaga kahapon sa mall. It’s a white long sleeves paired with black slack pants tas nag tic tac shoe lang rin ako na sobrang kinis at kintab.
Nilagyan ko na lang rin ng gel ang buhok ko tas sinuklay ng kunti para kahit papaano ay dadagdag ito sa pogi points ko, lol. Though, may hitsura naman talaga ako. Makapal na kilay, killer eyes na hazel color, tas may maliit akong nunal sa baba ng kanang mata ko that added more appeal to my features,and small cute lips. This feature of mine is already enough in making a girl’s knee weak.
I smile for the last time in the mirror before going out in my room. Pagkalabas ko ay naabutan ko si Ashton na nakaupo sa sala habang may kausap na ibang lalaki na hindi ko naman kilala. Pagkakita niya sa akin na pababa ng hagdan ay agad siyang tumayo kasama rin yung isang lalaki na hindi ko makikita ang mukha dahil nakatalikod sa akin.
“Aalis ka na ba, Kuya?” tanong niya sa akin kaya tumango ako bilang sagot.
“May klase ka ngayon?” tanong ko at tinapunan nang tingin ang kasama niya na nakatingin rin sa akin. He looks unfamiliar to me sabagay ngayon ko lang siya nakita.
“Ahh oo. Siyanga pala kaklase ko and he’s also studying Aviation.” sabi ni Ashton at nilingon ang kaklase niya. Ngumiti naman ito ng bahagya sa akin kaya ngumiti din ako sabay tango.
“Hello po. I am Ashton’s classmate and sitmate, my name is Kayro Naran.” pakilala nito at nag offer ng handshake kaya tinanggap ko.
“Naran? Is Atty. Salvacion Naran is your father?” tanong ko. The last name really sounds familiar.
“Opo. He’s my father!” nakangiting sagot niya kaya tumango nalang ako at binalingan ng tingin si Ashton.
“Mauna na ako. Ikaw na bahala sa bahay!” sabi ko sa kanya kaya isang ngiti lang ang isinagot ko.
Nagpaalam muna ako kay Mama bago pumara ng taxi papunta sa nasabing kompanya. Habang nasa biyahe ay hindi ko mapigilang hindi kabahan dahil simula noong nakaraang araw ay hindi pa rin ako tinawagan or ti-next man lang nung babae na nag interview sa’kin and I don’t know kung sino ang magiging boss ko or ano man lang ang hitsura niya, kung ano ang kasarian babae ba ito o lalaki. And, this thoughts alone is killing me already sa kaba. Dahil baka pagkapasok ko pa lang sa kompanya ay isang sigaw na agad ang bubungad sa akin. Huminga muna ako ng malalim and I tried to hold my shaking hands trying to calm myself.
Pagkatapos ng ilang minuto ay biglang tumigil ang taxi kaya napatingin ako kay Manong.
“May disgrasya po ba?
“Nandito na po tayo.”
Napatikhim ako ng sabay kaming magsalita ni Manong.
“Ahh sige po. Heto ang pambayad Manong oh!” sabi ko sabay bigay ng bayad at lumabas na. Pagkalabas ko palang ay nalula na ako sa taas ng building na nasa harpan ko. Teka? Dito ba talaga ako magta-trabaho? And to think I’ll work directly as a personal secretary of the CEO. Sa hindi malaman na dahilan ay kinabahan na naman ako ng malapot. Tiningala ko ulit ang building at sa harapan nito ay may malaking pangalan na nakalagay SB Entertainment. Sa baba naman nito ay may malaking billboard na naka paskil ang mukha ng isa sa mga kilalang modelo dito sa Pinas.
Napatikhim ako ng maalala ko na nandito pala ako para sa trabaho at hindi para tumingin sa mataas na building na ito. Inayos ko muna ang sarili ko bago pumunta sa entrance.
“Do you have an ID, Sir?” tanong ng security guard kaya agad kung kinuha ang wallet ko at kinuha ang Valid ID ko. Pinakita ko ito sa guard kaya ng makita niya ay agad na niya akong pinapasok. Una akong pumunta sa Information Desk pero malayo palang ay kitang kita ko kung paano kinilig ang mga staffs na nakatayo doon pagkakita sa’kin kaya napangiti ako sa aking sarili. Nang tuluyan na akong makalapit ay kita ko pa kung paano sila nag tulakan kung sino ang makipagusap sa akin.
“Hello. Can I ask if-Are you Mr. Cloveria?” tanong agad ng isang boses babae na nanggagaling sa likuran ko. Napa ayos naman ako ng tayo bago humarap sa likuran ko. When I turned my back it’s a lady in black office uniform wearing dark make up and a stiletto heels.
“Yes, I am.” sagot ko.
“Follow me.” sabi niya kaya kahit hindi ko alam kung saan ba talaga ako pupunta ay sumunod nalang ako sakanya. She walks to the direction of the elevator and she pressed the button Top Floor. I gulped before I entered the elevator. Silence envelope us as no one is trying to talk tho I really wanted to ask so many things but I just keep it for myself. I heave a deep sigh.
“Do you have problem?” biglang basag niya sa katahimikan kaya napaangat ako ng tingin.
“N-no.” alanganin kung sagot.
“What’s with the sigh?” tanong niya ulit.
“It’s nothing.” tanging sagot ko.
“Are you nervous, perhaps?” tanong ulit niya ng hindi man lang tumitingin sa akin.
“How did you know?” tanong ko at nilingon siya na nasa tabi ko.
“Nervous people tends to become silent when they’re feeling uneasy.” she answers casually. I just shrugged because she’s right. Silence envelope us, again.
“About your job.” pagkarinig ko nito ay napaayos ako ng tayo.
“Yes.”
“You don’t have any hard tasks to do but you only need to follow one rule.” she said while crossing her arm.
“One rule?” alanganin kung tanong.
“Yeah. One rule only. Easy right?” sabi niya.
“What rule?” kunot noong tanong ko at may bahid ng kyuryosidad sa boses.
“Don’t fall in love with the boss. Follow the rules and you’ll be safe.” sabi niya ng may bahid ng kaseryosohan sa boses.
“Is the boss a woman?” tanong ko.
“It’s a he, not a she.” sagot niya na ikinatahimik ko.
“Wait…So, you expect me to fall in love with a guy.” natatawang tanong ko at nilingon siya.
“It’s a caution, not a introduction.” she plainly said with an unbothered face. Napailing naman ako dahil sa sinabi niya. So, the boss is a guy and there’s only one rule: Don’t Fall In Love With Him . Well, not falling in love is a possible thing that I can do since I’m not in to love this days. I have so many priorities in life that I need to focus more than that so called Love .
“Is this the reason why he fired his previous secretaries?” tanong ko at nilingon siya. She didn’t blink nor looked at me. But, after a minute she turned her head towards me and looked at me intently.
“Yes. Hoping that you won’t be the next one.” she said coldly with a sharp look. I laugh!
“Your unbelievable. Like I would.” natatawang sabi ko but her face remain poker.
“Don’t be too relax because his previous secretaries also said that word. In case you didn’t know, I am the one who escorted all the secretaries of the CEO from the very first until to you towards in his office. And, they all failed to do their job so I hope you’ll not be the next one.” makahulugang sabi niya at ibinalik ulit sa pintuan ang tingin. Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya.
“If that’s the case why don’t you work directly at the CEO.” tanong ko.
“I have more priorities in life than becoming his mere secretary.” sagot niya.
“Mere?” taas kilay kung tanong. Is the salary of being a secretary here a joke to her?
“Yes. As you know, I’m currently studying law.” she answered that make my mouth close. We’ll big dreams matters the most. Nabalot ulit kami ng katahimikan ng ilang mga sandali bago bumukas ang pintuan ng elevator. My heart’s thumps faster than before and butterflies is swirling in my stomach for some reasons.
“We’re here, already.” sabi nung babae. Tumango naman ako at sumunod sa kanya na lumabas sa elevator. Pagkalabas namin ay kunting mga employees lang ang nandito sa panghuling palapag. For some reason I’m curious because all the employees and staffs bows when they see the woman who escorted me.
“Can I ask?” tanong ko.
“Go ahead.” she answered.
“What’s your position in this company?” tanong ko. A silence passed before she answered.
“I am the sister of the CEO.” napaubo naman ako dahil sa sinagot niya. Napaayos tuloy ako ng lakad.
“No need to be casual. I’m only here to assist the secretary of my younger brother.” sagot niya bago ako tinapunan ng tingin. After that tumigil siya sa isang pintuan na may gold rectangle plate na nakalagay
“CEO’s Office”
. So, we’re already here huh!
“I don’t have anything to say but
goodluck
on your new job and welcome to the company. Don’t forget of the only rule.“ she said while looking at me sharply.
“Okay.” nakangiting sagot ko.
“Also, here’s my card incase you need help.” sabi niya at may ibinigay na calling card sa akin kaya tinanggap ko naman ito atsaka ngumiti.
“Thank You.” sagot ko. Inayos ko muna ang sarili para presentable naman akong tingnan at bumuga ng hangin. I inhale for the last time before knocking at the door three times.
“Come in.” I heard the voice from the inside kaya hinawakan ko ang door knob at pinihit ito.
Pagkapasok ko ay isang mabangong mamahaling perfume ang bumungad sa akin at ang katahimikan sa opisina and when I looked at the office table I saw a guy sitting on a swivel chair while turning his back on me. I don’t clearly see his face. After a seconds, tumikhim ako and then he turned around his swivel chair. Pagkaharap niya sa’kin ay lahat ng kaba ko ay biglang nawala ng makita ko kung sino ang nakaupo rito.
“S-Sir.” gulat kung sabi pero ngumiti lamang siya ng pagkatamis tamis.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 4: (Season 1)
Asher POV
“It’s been a while, Mr.
Cloveria
.“ bungad niyang saad while looking at me smiling.
That ash colored hair, smiling face, deep light blue tantalizing eyes, and a gentleman demeanor. How could I forget that? It’s him the person whom I and Jeremy met in the famous host club in the Philippines which to be exact, the owner of the famous host club in the Philippines.
“Mr. Sander Z. Beethoven.” tanging nasambit ko. All my life, I didn’t expect that he will be my new boss in this big company, that I’ll be his personal secretary. I smile shyly. He only nodded his head then he stands up from his position and walks towards my direction while his both hands are in his slacks pocket. Damn it! This is not what I expected.
He stops a few meter from me and stares at me intently like scanning my whole system as an artificial intelligence scanner. Napayuko lang ako dahil hindi ko alam ang gagawin o sasabihin ko.
“What’s with the silence? I expect you to get my number or even flirt at me like you did when I first met you at the host club?” he said out of the blue and seems thinking of what he’ll stay next. Dahil sa sinabi niya ay mas lalo akong hindi makapagsalita at pakiramdam ko ay lahat ng dugo ko ay umakyat sa aking pisngi. Ano pang mukha ang ihaharap ko nito? Why does it has to be him out of many people out there in this world. I was about to raise my head when he holds my chin and lean closer to my face.
“S-Sir?” tanging nasabi ko. Damn it! Now I know why most of his secretaries failed to follow the only rule of the contract because of his attitude. Carelessly holding his employees body without their knowledge.
“I like your facial features.” he commented and stare at my face. Napataas naman ang kanang kilay ko dahil sa sinabi niya.
“Eh?”
“A killer eyes with hazel color is a perfect combination.” he commented and let go of my chin. He turned his back on me and return to his swivel chair. Napahinga naman ako ng malalim dahil sa tension.
“So? I read your Curriculum Vitae and it states that you don’t have any experience of being a secretary? How will you defend that?” biglang tanong niya while flipping the pages of my personal information that is being put in a brown folder. This is it! For the sake of my mother’s treatment I will gonna do it.
“About that Sir. Yes, it’s true. I don’t have any experience of a secretary’s job in my entire life but I’m willing to learn. Everyone has first times.” sagot ko at umayos sa pagtayo.
“In what way?” tanong niya. Napakunot naman ang noo ko.
“What do you mean by that, Sir?” tanong ko ng may magalang na boses.
“In what way you’re willing to learn?” he ask in a gentle and prudent voice. I gulped.
“Anything Sir. By researching, observing, and by instructions also. As you know Sir, I’m the type of person who’s capable to do various job and I easily learn things.” I said proudly. Well, totoo naman. Halos lahat na nang trabaho nasubukan ko not literally but like errands job, like that.
“Interesting. Then…Are you capable of healing a broken heart?” biglang saad ni Sir Sander. Natameme naman ako dahil sa sunod na tanong niya. I wasn’t expecting that !
“Sir, that’s-I had an ex-girlfriend in my college years. We we’re in a relationship for almost five years.” he said while cutting off my words. Natahimik ako dahil sa sinabi niya. He lean his back against the swivel chair and it seems that he’s trying to remember something.
“And now, after our break up she’s currently working as a model, a famous one. We still don’t have any communications after that but her friends keep telling me that she wanted me back. That she wanted us to be in a relationship again.” he added. I just silently listens to his story as he tries to reminisce them. That’s so sad yet yet intriguing to hear!
“I still love her. But, I’m afraid that if he sees me all her resentment will come back again.” malumanay nitong sabi at tumingin sa akin. Tumikhim naman ako.
“Ah Sir. If I may be too bold to ask this but what’s the reason of your break up? I mean five years being in a relationship is not a joke.” komento ko naman. Being in a relationship for that long is not easy and not a joke. Five Years? Sino ba namang magkasintahan ang aabot sa ganoon ka tagal na relasyon kung walang tiwala at respeto sa isat-isa tapos sa huli nauwi sa hiwalayan. Alam kung may rason ito kung bakit humantong sa ganoon. Even though, I haven’t even in a relationship before or worsely in my entire life, but I’m not dumb and naive for me not to be aware of my surroundings.
“He caught me kissing with another girl in the mall though it was only my friend, and it was all a dare. I tried to explain it to her but I was too late ’cause she already broke up with me. I was hurt, really, really, hurt! Even my friend who tries to demand an explanation towards her but her ears are all already close.” he added. Hindi ko alam ang isasagot ko. Everything has points. In his side it was only a dare no hard feeling and on her side of course she was hurt. Sino ba namang girlfriend ang gusto makita na ang kanilang boyfriend na may kahalikang ibang babae. Siguro dare lang iyon but knowing a girl’s heart , it was sensitive. Napabuga ako ng hangin sa ere.
“If I were you Sir just court her again.” I said out of the blue. He raised his head and looked at me.
“Why?” he ask. Napatawa naman ako ng mahina. He’s to innocent for this.
“Anong why? Of course, the reason is way to clear. She wanted you back probably because she still loves you knowing that she breaks up with you due to an unreasonable reason. Then, here you are hoping to revive back the five years of your relationship with her. I think there’s nothing wrong with that. Time heals and I guess both of your heart is finally ready again to be in this kind of relationship with each of you together.” nakangiting sabi ko. Natahimik naman siya sa sinabi ko at parang nag-iisip. Ilang minuto ay tumayo siya and walks directly on my direction.
“You’ll gonna help me with this, right?” he ask with full of hope in his eyes. Napatanga naman ako.
“Sir, akala ko ba secretary ang trabaho ko dito pero bakit naging kupido?” parang ewan na tanong ko. He smile sweetly ’yung tipong manghihina ang tuhod mo dahil sa sobrang gwapo niya. Ackk-my heart!
“Yes, and that’s your job as my secretary.” he said and left me alone in the office. Napatanga naman ako sa ere.
“Huh? Iyon na ’yun? Akala ko pa naman halos mga papel ang aatupagin ko boung araw pero bakit naging ganito.” sumusukong sabi ko pero at the same time ay napangiti ako.
“Ayos! It’s hero time. Kaya ko ’to para kay Mama!” masayang sabi ko sa sarili at napatawa ng mahina.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 5: (Season 1)
Asher POV
Busy ako kaka-type at print sa mga dokumento na ibinigay ni Sir Sander sa akin kaninang umaga at malapit nang mag tanghalian pero heto ako at nakaupo parin sa upuan ko dito sa sarili kung upuan at mesa. I looked at my wrist watch again, it’s 12:21 already! Buti nalang at hindi pa ako nagugutom pero ’yun nga lang masakit na iyong pwet ko kaka-upo. But somehow, I still manage my composure at hindi pinapahalata na naiirita na ako kaka-upo. I already expected na kapag magiging secretary ka especially directed to a CEO is maximum of three hours kang nakaupo but this. It’s not that I’m complaining about but still… Napabuga nalang ako ng hangin at nag inhale-exhale.
I took a glance at the empty table that Sir Sander should be working and facing on but there’s no trace of shadow coming from him. It’s all empty. Tama! After he handed me the documents and instructed me of what to do with it he immediately leaves the office, more like the company like he’s on a hurry.
Napailing nalang ako sa aking naisip. I guess being CEO is really hard because imagine you need to possess a diverse set of characteristics in order to effectively lead a company. From leadership and vision, business acumen, communication and interpersonal skills, emotional intelligence, integrity and ethics, innovation and agility, up to strategic thinking and planning. Just by thinking all of this it makes my head go dizzy. That’s why everytime I see large companies or tall buildings I always wonder if who’s the person behind all of those success. Like how is his or her resiliency bring him to that position. It’s quite interesting and fascinating to think that it takes what it all to build the personality and characteristics of a person to become a CEO.
Napabalik ako sa reyalidad ng tumunog ang printer kaya napatingin ako dito. It run out of ink already kaya naghalungkat ako sa desk ko if may stock ba ng ink kaya noong wala akong nakita ay tumayo ako. Lumabas ako sa CEO’s office at pumunta sa supply room para kumuha ng mga inks. Pumasok ako sa loob ng supply office pagkatapos ay hinanap ko ang mga stocks ng ink at noong may nakita ako ay agad na akong kumuha ng sampung bote pagkatapos ay lumabas na sa supply office. Bumalik na ako sa CEO’S office kumatok muna ako ng ikatlong beses bago pinihit ang siradura. Muntik ko pang mabitiwan ang hawak kung cartoon dahil may taong nakatayo sa may bandang table ko pero ng lumingon ito it was Sir Sander kaya nakahinga ako ng malalim.
“Good Afternoon, Sir.” nakangiting bati ko dito at bahagyang yumuko kahit na may dala ako. Tumango lang siya at ibinalik ang tingin sa monitor.
“What happened with this?” tanong niya at itinutukoy ang printer.
“Naubusan po ng ink Sir kaya kumuha muna ako sa supply office.” magalang kung sagot. Tumango lamang siya
“Okay. Just make sure next time na may ink kang stock dito sa table mo para hindi ka na mag abala na pumunta sa supply office or much better just call some technical staffs to do that instead of you to avoid inconvenience from your side.” sabi niya at inilapag ang hawak niyang plastic bag sa table ko. Kaya nagtaka akong tumingin sa kanya. He smiled when our eyes met. Shet!
“I guess you’re starving already due to all this papers that I assigned for you to work on. Have a lunch!” he gently said then turn his back on me to go to his own table. Napatikhim naman ako dahil sa ginawa niya.
“Hindi na sana kayo nag abala Sir.” tanging nasabi ko. Habang nilalagay ang ink sa printer.
“Why is that? You’re my employee and I’m your employer. It’s just normal for the employer to care for his employees well being. What if nahimatay ka diyan dahil sa gutom at ako ang mapo-point out na salarin dahil baka akalain nila na hindi kita pinapakain due to the over workloads.” he smoothly explains while leaning to his swivel chair looking at my direction. Hindi naman mapigilang ngumiti ng puso ko dahil sa sinabi niya. He has a point though but still he doesn’t need to go this far.
“Thank you po dito, Sir.” tanging nasabi ko at ngumiti atsaka tinignan siya sa kanyang direksyon. I didn’t know that he’s staring at me while I’m fixing the ink on the printer kaya noong inangat ko ang aking tingin ay nagkatitigan kami saglit but I immediately turn back my eyes on the printer.
“Welcome.” he responded. Hindi na ako tumingin sa gawi niya ng magsalita siya sa halip ay kinuha ko ’yong dala niyang plastic bag at binuksan ito. Rice and chicken joy, not bad though.
“I didn’t know your likes so I just bought the simplest meal.” he explains when he notice that I stare too long at the food. Namula naman ako sa sinabi niya at agad akong tumingin sa direksyon niya. He’s already looking at the monitor infront of him while busy typing something.
“Ahh okay na po ito Sir. Isa pa I’m on a diet po kaya this meal is just perfect.” paliwanag ko rin. At nagsubo ng kanin sa bibig ko.
“Diet?” and this time sa akin na nakatuon ang atensyon niya at hindi na sa monitor. Kunot ang noo niya na nakatingin sa direksyon ko.
“Yes Sir.” tipid kung sagot.
“It’s quite rare for men to do a diet. Also, looking at the size of your body, you already look thin infront of my eyes.” he said with a confusing look at me. Natawa naman ako sa reaksyon niya.
“Believe me Sir. I’m currently on my diet to be exact it’s my sixth day today.” natatawang sabi ko. He chuckles from my response.
“That’s quite interesting. Don’t you feel starvation?” curious niyang tanong sa’kin. Napaisip naman ako sa tanong niya. Kinagat ko muna ang chicken joy bago siya sinagot.
“Sometimes Sir. Especially when there’s lot of food infront of me it’s hard to keep my diet.” natatawang sabi ko. Napatango lang siya sa sagot ko at napapailing.
“When you’re dieting, it tooks a ton of discipline from yourself.” he commented at ibinalik ang tingin sa monitor. Napatango naman ako sa sinabi niya dahil it’s true naman talaga. It takes courage and discipline when you’re going to a diet.
“By the way, I almost forgot to kindly notify Ella’s personal assistant Jasmine that I’m inviting Ella to a dinner mamayang seven ng gabi.” biglang sabi niya at tinignan ako. Napakunot naman ako ng noo.
“Who’s Ella, Sir?” kunot noong tanong ko habang nililigpit ang mga pinagkainan ko at tinapon ito sa trash can na nasa tabi lang ng table ko.
“My ex-girlfriend.” he shortly answers. Natahimik naman ako sandali bago ngumiti. It’s hero time!
“Okay Sir.” nakangiting sagot ko at humarap sa monitor.
“Also, can you plan for our first meet tonight? From place to foods.” he said while looking at me with calm eyes.
“Right away, Sir. Leave it to me!” I answered while giggling from the excitement. He only nodded his head as an approval while smiling.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 6: (Season 1)
Asher POV
All was set and is ready. From the food, music, place, and time. All I need is the guests more like the ex-lovers. Nakatayo ako ngayon sa isang five star na french restaurant. I did a background check of Sir Sander’s ex-lover from the moment he told me to set up everything for their first meet. His ex-lover’s name is Ella Cladde which is a model, 26 year’s old, Pisces, born from a family of doctors, and is currently single. Well, I can’t deny the fact that she’s beautiful. Her personal assistant told me that she’s into french food so I specifically choose a five star french restaurant.
When I told Miss Ella’s personal assistant about this meet up she immediately agrees without telling Miss Ella. It’s like a secret blind date but Sir Sander is the one who only knows. I looked at my wrist watch, it’s 6:10 pm already. I’m here at the parking lot waiting for Sir Sander’s arrival. I kept walking back and forth trying to calm myself. It’s not because of my sensitiveness but it is because of my excitement of their first date that I can’t calm myself due to the pressure. It’s my first time organizing a date so I’m really nervous and my heart’s palpitations is beyond normal. Fifteen minutes have passed since Sir Sander arrived from his condo yet for me it takes forever. I specifically gave him a suit that he should wear during their first meeting but why does it took so long for him to get dressed.
Pero naputol ang pagiisip ko ng may isang kulay sobrang itim na BMW ang tumigil sa harapan ko. Kumunot ang noo ko pero noong nag down ang windows sa may drivers seat banda at iniluwal ang gwapo at preskong mukha ni Sir Sander ay nakahinga ako ng maluwag. Thank God!
“Wait for me here. I’m just going to park my car.” he said calmly kaya napatango nalang ako at umandar na ang sasakyan at ipinarke niya ito sa bakanteng area ng parking lot. Ilang segundo ay lumabas na siya sa sasakyan, pagkatapak palang ng paa niya sa lupa ay alam kung sinout niya ang mga damit na binigay ko sa kanya.
He’s wearing the expensive Salvatore Ferragamo shoes that is glinting in the dark due to it’s shining appearance. The shoes is made from the finest materials like patent, suede, and leather. It’s giving him a luxury vibes. My eyes travelled up and he looks sophisticated from the suit he’s wearing that is a Ermenegildo Zegna Bespoke a light, luxurious and refined bespoke was created by the fourth generation of the Zegna family. It is individually fitted and reportedly made up of over 700 fabrics. I gulped when I can feel him looking at me. His cerulean orbs that is glowing in the dark whom I feel hypnotized just by looking at, well shaped face, and a handsomely fixed ash hair. He’s screaming expensive more like a walking money! He’s whole body is screaming elegance and richness. Definitely I say “ I can’t afford him“.
“Good Evening, Sir.” magalang na bati ko at bahagyang yumuko.
“Removed the pleasantries just formalities. So, how’s it going?” he asked with a calm demeanor while fixing his rolex watch. Napaayos naman ako ng tayo.
“Everything is ready Sir. From food, music, place, and time. Just the two of you nalang po ang kulang, Sir.” I said with a full of relaxing voice trying to hide my nervousness.
“That’s perfect then. By the way, have you eaten?” tanong ni Sir Sander while looking at me. Umiling naman ako.
“I don’t have the appetite, Sir. Maybe, mamaya nalang po after all my plan works out.” I said while smiling at him. Tumaas naman ang kanang kilay niya dahil sa sinabi ko and he chuckles, a soft one.
“And what if none of your plans work out, tonight? You’re still not going to eat?” he asked me with an amusing eyes. I gulped and put my hands behind my back to avoid the nervousness that I’m trying to hide.
“Ahh-Hahahah! Hoping it will work out Sir.” tanging nasabi ko at bakas ang pagka alanganin sa boses. He stared at me for awhile before he smiles.
“I’m only joking. Don’t think too much of what I say and just focus on your plan. I know it will all work out in the end.” he said and gave me a reassuring smile. Shett!! That perfect white teeth who always got me everytime.
“Thank You, Sir. Then, shall I lead you to your reserve table?” I asked calmly and with a polite voice. Tumango siya kaya nauna na akong maglakad at sumunod siya. From behind, I can feel him staring at me fully like he’s cerulean eyes is trying to pierce my whole body straight to my soul. I clenched my fist to avoid my fingers in fidgeting. Dumiretso ako sa table 14 na naka reserve para lang talaga sa kanilang dalawa ni Miss Ella. I grabbed one chair so that Sir Sander can sit and he gently accept it with a wide smile.
“Thank you for that.” he thanked and I only replied with a nod.
“I’ll be waiting on the other table Sir. And, if you need some help just call me.” I said. He nodded with his eyes smiling.
“Sure.” he answers. Tumalikod na ako at aalis na sana when he hold my wrist suddenly that sends shivers to my whole body. That was unexpected! Agad akong napaharap sa kanya ng may medyo gulat na mukha.
“Do you need something, Sir?” I calmly asked him and smile.
“What table are you to be exact so that I can immediately see you if I need something?” he asked while still not letting go of my wrist.
“Table no. 10 sir.” I answered him then smile. He nodded his head and eventually let go of my wrist like it was just nothing to him.
“Okay. Thank You. You can go now there at your table and don’t forget about your dinner, just order anything you want. I’ll be the one to pay the price.” he said and gave me a sharp look. A kind of look that tells me “Eat or else.” vibes. I only smiled at him.
“Thank you Sir. I shall take my leave.” I said then immediately goes to my own reserved table which is table number 10. From my table, makikita ako ni Sir Sander ng maayos dahil paharap sa akin ang pagkakaupo niya. Mula dito sa kinaroroonan ko ay makikita ko ng maayos at malinaw ang nangyayari sa mesa nila pero hindi ko maririnig ang kanilang pinaguusapan. I’m just hoping that everything will be alright and will go as what as I have planned.
“Lord, don’t fail me. I don’t want to experience embarrassment.” I silently prayed in my mind.
Just as I’m about to call the waiter so that I can order a food, a woman in red dress enters the french restaurant. She had a long curly hair that is until in her waist, she wears a diamond earrings, and a light make up that really suits her beautiful face. She’s somehow tall like a model and no doubt, she’s Sir Sander’s ex-girlfriend…. She’s Ella Cladde.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
HIATUS ANNOUNCEMENT
It’s me Kyle. This story will be in Hiatus for 17 days starting now since I’ll be busy for my
preparation in training as Advanced Army ROTC Officer.
But, if I’m back on training I’ll be glad to notify you all with a new chapter update immediately. Thank you and wish me luck!
This writer is part of the Armed Forces of the Philippines (AFP)
so I’m a little bit busy so I hope you’ll understand me. Snappy Salute everyone!!
-Kacire Tan
@KyleAcire ©️2025
Chapter 7: (Season 2)
Asher POV
Pagkapasok palang niya sa loob ng restaurant ay agad siyang nilapitan ng waiter na in-assign ko in order to assist her at the said table. Napatitig ako sa kanya, I know she wouldn’t noticed me tho but still I can’t help but admire her, she’s so elegant and classy.
Napayuko nalang ako and clenched my fist. Napatingin ako sa table ni Sir Sander at nagulat ako ng nakatingin pala siya sa’kin kaya agad kong iniba ang tingin ko. Nakakahiya grabe.
I already ready everything and I instructed all the waiter of their job in order for this first dinner to be successful. The rest will be up to them, both of them if they will make this night work. Kinuha ko nalang cellphone ko at pinindot ko ang camera icon atsaka kinuhanan ko sila ng picture ng pa-sekreto.
It looks like they’re getting along since ang lawak ng ngiti nila sa isa’t isa lalo na si Sir Sander grabe kung makatitig kay Miss Ella. Kulang nalang ay kainin niya ito.
3rd Person POV
“So, how’s life going?” Sander asked Ella while staring at her. She smiles sweetly.
“As usual, too busy for my career. Tomorrow, I will be having a flight to LA because I need to attend a photoshoot for a magazine.” she said then pouts. Pinisil naman ni Sander ang kanyang ilong.
“You’re still as workaholic as ever. Kindly, adjust that.” sabi ni Sander. She chuckles.
“Oh come on Sander!! You’re still caring as ever.” natatawang sabi nito at napapiling pa. Ngumisi lang si Sander sa kanya.
“How about you? Aren’t you going to ask me if how I am?” tanong ni Sander sa kanya. Tinanggal naman ni Ella ang kanyang tingin sa cellphone at tumingin kay Sander.
“Okay, Mr. Beethoven. How are you?” natatawang tanong nito at tumitig sa mga matang nakaka akit ni Sander. He’s irresistible, for real.
“ I’m trying to get you.“ diretsang sabi ni Sander habang tumitig pabalik sa mata ni Ella.
“Feel free.” nakangising saad ni Ella kay Sander na ikinangiti at iling ni Sander.
“But…”
“But what?” tanong ni Sander.
“Tell me first who set up this date. Organize rather…” nakangiting tanong ni Ella at uminom ng wine. Napaayos naman ng upo si Sander at tinapunan ng tingin ang taong nakaupo sa Table No. 10 na busy kakabasa ng papeles na nasa folder na hawak niya na parang walang pakialam sa mundo then smirk.
“I’m the one who sets up, but my secretary is the one who organized this all.” sagot ni Sander na mahimigan ang pagmamalaki sa boses. He’s proud of his secretary for a job well done. Napatango naman si Ella sa sagot niya at iginala ang tingin sa loob ng restaurant.
“Well, she really did a good job, and she has a good taste.” napapatangong sabi ni Ella ng may pagkamangha sa boses. Natawa naman si Sander dahil sa sinabi nito kaya kunot noo siyang tinignan ni Ella.
“Is there something funny with what I’ve said?” naguguluhan niyang tanong.
“Did I ever told you that my secret is a male?? My secretary is a he and not a she.” natatawang sabi ni Sander na ikinagulat ni Ella.
“Wow..That’s more amusing, isn’t it? He has a very good taste.” manghang sabi ni Ella at ngumiti.
“I know.” sagot ni Sander at tipid na tinapunan ng tingin si Asher hindi kalayuan.
“He’s still not eating..” saad nito sa isipan niya. He looked at his wrist watch. It’s 9 pm already. Tumayo si Sander kaya napatingin si Ella sa kanya.
“You’re going already?” tanong ni Ella but Sander only gave him a smile.
“Nope. I’m just going to comfort room.” sagot ni Sander kaya tumango lang si Ella.
“Okay, take care.” sabi nito kaya umalis na si Sander at dumiretso sa CR. Pagkatapos niyang umihi ay lumabas siya at ng may makita siyang waiter na napadaan ay tinawag niya nito. Agad naman na lumapit ang waiter sa kanya.
“Excuse me, sorry for the interruption but can I ask for a favor?” magalang na tanong ni Sander sa waiter na ikinatango naman nito.
“Yes, Sir. What is it?” tanong niya.
“Can you deliver at least 3 kinds of finest different dishes for dieting people on table no. 10? I’m the one who will pay.” nakangiting sabi ni Sander sa waiter. Tinignan naman ng waiter ang table no. 10 at nakita ang isang lalaki na nagbabasa ng mga papeles sa folder kaya agad na tumango ang waiter.
“Right away Sir.” sagot ng waiter. Kaya ngumiti si Sander at bumalik na sa kanilang table. Pero ng mapadaan siya sa bandang likuran ni Asher ay tinignan niya ito pero hindi siya napansin dahil busy ito sa ginagawa. Ibinalik niya ang tingin sa kanilang table ni Ella and he caught her having a phone call but when Ella notice that he’s coming, she immediately end the call.
“Oh, you’re back already?” nakangiting tanong ni Ella. Tumango si Sander.
“Who’s calling?” tanong ni Sander. Napahawak naman si Ella sa kanyang batok at tila nahihiya.
“Uhm..It’s my mother.” nahihiyang sagot nito.
“Why? What about Tita?” tanong ni Sander at uminom ng wine.
“She’s calling me to go home because father is coming back from Spain.” sagot ni Ella. Tumango lang si Sander.
“Oh, that’s fine since we’re done eating.” nakangiting sagot ni Sander.
“I mean I can still extend my time though. I will just go home by 9:30.” Ella insist. Tumango si Sander.
“That’s fine with me. Ako nalang maghatid sa’yo.” Sander suggested rason para ikinaliwanag ng mukha ni Ella.
“You sure?” Ella asked. Sander just shrugged.
“Why not? I’m courting you though, I’m winning your heart.” Sander answered na ikinapula ni Ella.
“O-Okay. If that’s fine with you.” nahihiyang sagot ni Ella at tumayo na silang dalawa.
Asher POV
Busy ako kakabasa sa mga files na hindi ko natapos basahin kanina sa office ng may lumapit na waiter sa’kin kaya napatingin ako. They bring food to me.
“ For me?“ I asked. He nodded his head.
“Yeah, a man with a gray hair instructed me to bring you three finest dishes for a dieting person so we served you this. Hope you enjoy.” the waiter said at lay down all the food in my table. Napangiti naman ako dahil Sir Sander still remember that I’m dieting.
“T-Thank you.” nakangiting sabi ko at tinignan ang table nila Sir Sander pero busy sila sa paguusap ni Miss Ella kaya agad kung nilantakan ang aking pagkain.
Nang matapos na akong kumain ay agad akong uminom ng tubig at nagpahinga pero ilang sandali ay tumunog ang cellphone ko. I check it and it’s a message from Sir Sander. I immediately open it.
Hintayin
mo ako sa 7 Eleven not far from the restaurant. I need to drive Ella to her house.
PS.
No Need To Reply
Tumango lang ako na parang tanga at napatingin ako sa table nila Sir Sander and I found out that he’s staring at me so I only nodded my head at him. After I nodded my head, tumayo na silang dalawa ni Miss Ella at lumabas sa restaurant at dahil busog pa ako ay nagpalipas muna ako ng mga sampung minuto bago naisipang lumabas sa restaurant.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 8: (Season 1) 🌶️
3rd Person POV
Nagtatawan sila Sander at Ella habang nasa byahe ng biglang magsalita si Ella.
“
Itabi
mo nga ang sasakyan.“ saad ni Ella kaya agad naman na itinabi ni Sander kanyang BMW na sasakyan sa tabi ng highway sa ilalalim ng isang malagong kahoy. Pinatay niya ang makina at nilingon si Ella.
“Is there something wrong?” tanong ni Sander kay Ella at nilingon ito but he found out that Ella was looking at him intensely.
“I wanna kiss you.” Ella said with a straight face na ikinatigil ni Sander.
“Stop it. You’re going home aren’t you?” pag iiba ng usapan ni Sander sa kanya. But, Ella holds his hand and brings it to her chest.
“You don’t want me?” malambing nitong sabi na ikinatigil ni Sander and stared at her face.
“Of course, I want you.” Sander said and without hesitations he holds Ella’s head and brings it closer to him. Agad naman na dumampi ang labi niya sa labi ni Ella. They kissed deeply na kulang nalang ay kainin ni Sander si Ella. Habang ang kamay ni Sander ay unti unting gumagapang sa likuran ni Ella. He’s slowly removing her dress. Napaungol naman si Ella dahil sa sensasyong dala ng haplos ni Sander. Bumaba ang halik ni Sander sa leeg ni Ella pababa sa dibdib nito.
“OhhSander”
mahinang ungol ni Ella. Napangisi naman si Sander sa narinig. When he successfully removed Ella’s dress ay tanging panty at bra nalang nito ang natira. He lowered the seat na inuupan ni Ella kaya rason para nakahiga na si Ella. Pumatong si Sander sa ibabaw niya. He slowly unbuttons his Ermenegildo Zegna Bespoke suit leaving his well built body. He then leaned on Ella and kissed her, he bit her lower a cue for him to enter her fully. He played with her tongue like tasting her mouth. While, his other hands were massaging her healthy boobs.
“
Uhmm
~~“ Ella moans between their kisses. Binaba ni Sander ang kanyang halik sa leeg ni Ella while trying to unbuckle her bra. Nang wala na siyang bra ay agad itong sinunggaban ni Sander. He immediately sucked it while his other hand was playing with the other one.
Napakumot nalang si Ella sa braso ni Sander.
“OhhSanderAhhh~”
she moaned but Sander didn’t mind it. He continues to suck her while his right hand is slowly traveling down to her tummy up to her private parts. He pressed her insides rason para mapaiktad si Ella.
“Ahh~” ungol nito. Sander smirks.
“ You’re wet already, Ella.“ nakangising sabi ni Sander at ipinakita ang kamay niyang may likido pagkatapos ay walang alinlangan na ipinasok ito sa bibig ni Ella making her taste her own cum. He massaged his hand inside of Ella’s mouth. Nang matapos ay ibinalik niya ang kanyang kamay sa pagkababae ni Ella. He fingers her.
“More…I want more Sander~” parang wala sa sarili na saad ni Ella.
“Three fingers huh?!” nakangising saad ni Sander pagkatapos ay ipinasok ang tatlong daliri sa loob ni Ella. Napaiktad si Ella dahil sa kakaibang sarap.
“Horny girl. I’m gonna make your pussy wet.” komento ni Sander at ng malabasan na si Ella ay ngumisi si Sander. He then started to unbuckle his belt revealing his alive beast. Then, may kinuha siya sa wallet niya and it’s a condom in strawberry flavor and had a size of XL. Napalunok si Ella sa nakita but Sander smirks.
“Can you take it?” ngising tanong ni Sander.
“I g-guess…” alanganin na sabi ni Ella.
“Of course you can. Nakaya mo nga noong college tayo ngayon na pa kaya.” ngising saad ni Sander na ikinapula ni Ella. Sander positioned himself and slowly starting to put it in. Napahawak nalang ng mahigpit si Ella sa braso ni Sander. At dahil hindi na virgin si Ella ay madali lang na nakapasok si Sander. He slowly moves in and out. And with those actions Ella moans loudly.
“She’s too loose.” Sander thought in his mind.
But, he still continues to fuck her deeply. In and out, fast and deep.
“AhhOh shit!! Fuck me harder Sander…AhhAhh~”
sunod sunod na ungol ni Ella yet Sander disregard all those moans and is still continues to thrust her deeper.
“Shit~” Sander lowly moans. When his about to cum he immediately takes his dick out of Ella’s part and release his semen on her stomach.
“That was fuxking hot.” she commented but Sander only kissed her torridly.
“After we broke up, do you have some exes?” Sander asked after their kiss.
“Yes.” Ella answered and started to fix her dress and herself. Well on the other hand, Sander also was trying to fix his suit and self. When they’re both okay and back from usual Sander started the engine and drove away from that place.
Asher POV
Nakaupo ako sa labas ng 7 Eleven when suddenly I saw my old friend Jean yeah, she was my classmate way back college kaya tinawag ko siya.
“Jena!” I called on her. It was her nickname that only me knows. Agad naman siyang napalingon and when she see me agad na nanlaki ang kanyang mata at walang alinlangan na tumakbo sa kinaroroonan ko.
“ Ashyyyyyy~My bebe loves.“ naiiyak niyang sabi. Agad ko naman siyang niyakap.
“Long time no see. “ masaya kung saad.
“Yeah, anong ginagawa mo dito?” tanong niya.
“I was waiting for someone.” saad ko. Agad naman na tumaas ang kanyang kilay.
“Someone, you mean?” kunot noong tanong niya.
“My boss.” agad kung sagot. Nakahinga naman siya ng malalim.
“Buti naman. So, how’s life going lately?” pangungumusta niya.
“Okay lang. Heto, Secretary na ng isang CEO.” masayang sabi ko.
“Wow ha! Bigatin mo naman.” sabi niya at sabay kindat kaya hinampas ko siya ng mahina.
“ Utak mo. Hahaha!!“ saad ko kaya napatawa siya.
“By the way, baka hinahanap na ako ng asawa ko I have to go na.” saad niya kaya napangiti ako.
“Sana all asawa. May anak ka na?” usisa ko parin. Ngumiti siya sabay tango.
“Yes. Unica iha.” sagot niya at kumindat. Napailing nalang ako. “ And, by the way, here’s my number in case you need help.“ saad niya at may ibinigay na calling card agad ko namang tinanggap.
“Thank you. By the way, I miss you.” saad ko at kumaway sa kanya.
“I miss you too.” she shouted back sabay flying kiss kaya natawa ako.
“Who’s that?” sabi ng kung sino.
“Ay pangit!!” gulat kung sabi. Napalingon ako sa aking likuran only to find out it’s Sir Sander. Napatakip naman ako sa aking bibig.
“Pangit?” kunot noong tanong niya. Ngumiti lang ako ng hilaw.
“N-No Sir. Out of words lang po ’yon.” saad ko. Ngumisi naman siya sa sinabi ko. Shet gwapo!!
“Pangit pala ha.” he said while smirking. Napatikhim naman ako.
“Ehem! Kumusta ’yong first meet niyo po Sir? Okay lang po ba? Did it work?” sunod sunod kung tanong. He looked at me then stared for a minute rason para mailang ako.
“Really good. Good job for your effort, Mr. Cloveria.” he said with a serious voice and offered his hands kaya no choice ako. Tinanggap ko ang kamay niya and we do a handshake at napaiktad ako ng pinisil niya ang kamay ko. Kaya ako na ang umunang bumitaw.
“ Thank you Sir.“ tanging nasabi ko.
“That’s my line.” he said then smiles kaya napatawa nalang ako.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 9: (Season 1)
Asher POV
It’s been a month since I’m working at Sir Sander’s company as his personal secretary and all I can say is that sobrang busy as in. Like, he’s schedule is not a joke because it’s all full from seven in the morning up to seven in the evening. Pati ako nadadamay sa pagpupuyat dahil sa sobrang busy ni Sir pero buti nalang talaga at sanay na ang katawan ko sa ganitong mga bagay kaya mabilis lang akong makasabay. Pero wala naman akong pinagsisihan na pinasok ko ang trabaho na ito kasi sobrang laki ng sweldo ko. Enough, to sustain my mother’s medication of her Leukemia disease and my brother’s education. All was too well for me because of this job.
And right now, I’m here at my own table busy reading all this proposals of business partnerships towards Sir Sander’s company. Tinignan ko si Sir Sander ng palihim and he’s also busy staring at the monitor of the computer screen. But, I can’t deny that he looks good with those anti-radiation glasses tho.
Inalis ko nalang ang tingin ko sakanya bago pa ako mahuli na nakatitig. Pero agad naman akong napatingin sa aking cellphone ng mag ring ito. The caller’s name is my brother kaya walang alinlangan na sinagot ko ang tawag.
“Yes?” tanong ko.
“K-Kuya…” mahinang saad niya sa kabilang linya rason para kabahan ako.
“ B-Bakit?!“ kinakabahan kung saad.
“We have an outing but not literally an outing. It’s like an orientation bago kami mag OJT.” sabi niya sa kabilang linya. Natahimik naman ako dahil sa sinabi niya.
“Puta ka talaga eh noh?!
Pinakaba
mo pa talaga ako dahil sa
tono
ng boses at
pananalita
mo.“ hindi ko mapigilang singhal sa kanya na ikinatawa niya lang. Pero agad kung tinakpan ang bibig ko ng mapagtanto kong nandito pala ako sa loob ng office at meron si Sir Sander. Agad akong napatingin sa kanya and he’s already looking at me na pala but I can’t read the expression on his face I don’t know if galit ba siya or what. Nahihiya naman akong nag peace sign nalang at agad na tumayo sabay labas sa opisina.
“Ano na!?” saad ng kapatid ko sa kabilang linya.
“Anong ano na!? Loko kang bata ka
pinahiya
mo pa ako sa harap ng boss ko!“ sermon ko sakanya. Pero ang loko tinawanan lang ako. I rolled my eyes.
“Sorry na
uwu
.. But seriously, I call you just to inform you about this.“ sabi niya.
“Mamaya na natin sa bahay
paguusapan
’yan. I’m still working and it’s still in broad daylight.“ sabi ko. I heard him sigh.
“Sige. Bye bye na Kuya.” sabi niya.
“Sige bye na.” sabi ko. At akmang puputulin na ang tawag.
“
Labyu
Kuya.“ saad niya. Napa roll eyes nalang ako. He’s always like this when he’s calling me pero sa bahay ni hindi man lang marunong mag “po” sa’kin. Masyadong makapal ang mukha nitong kapatid ko.
“
Labyu
too.“ labas sa ilong na sabi ko at ang loko pinatayan agad ako ng tawag. See? Kapal talaga ng mukha.
“Who’s that?!” saad ng kung sino.
“ Ay
palaka
!!“ gulat kung saad at agad na lumayo sa pintuan ng office ni Sir Sander sabay hawak sa aking dibdib.
“Noong una pangit, ngayon naman
palaka
, ano na naman kaya sa
susunod
…“ sabi ni Sir Sander. Napakagat nalang ako ng labi nang ma realize na si Sir pala ang nagtanong.
“Ay Sir kayo pala ’yan. Pasensya na Sir pero
magulatin
lang talaga ako. Bigla nalang kasi kayong
sumusulpot
sa kung saan na parang
kabute
.“ agad kung sabi habang nakahawak parin sa dibdib. He chuckles of what I say rason para kumunot ang noo ko.
“You’re so unpredictable. You’re the only one who can say those lowly words to me. Pangit,
palaka
, and now a
kabute
.“ sabi niya at unti unting lumapit sa kinaroroonan ko. Napaayos naman ako ng tayo at sa hindi malamang dahilan bigla akong kinabahan.
“It was not intentional, Sir.” depensa ko ng hindi makatingin sa kanyang mga mata.
“Not intentional, huh?!” nakangising sabi niya at tumigil sa harapan ko mga two inches lang naman. Puta Sir ba’t ang
lapit
mo.
“Of course Sir,
magulatin
lang po talaga
ak
- Am I really that ugly in your eyes?!“ putol niya sa mga salitang gusto kung sasabihin. Kaya agad akong napatingin sa kanya. Those cerulean eyes. How could I say ugly if they’re always drawing my attention.
“N-No Sir.” agad kung sagot at umiwas ng tingin. Pakiramdam ko ay parang kainin niya ang aking boung pagkatao.
“Well, I’m glad to hear that. By the way, I really like your hazel eyes.” he said and this time tila nabato ako sa aking kinatatayuan dahil hinawakan niya ang baba ko at pinaharap sa kanya. Halos hindi ako makatingin sa kanya dahil sa hiya. Puta naman ito oh!
“Look at me.” saad niya. Pero hindi ako sumunod. There’s no way I will be having eye to eye contact with him. I mean, there’s no need to be shy since we’re both men but it’s just not it.
“I
said, look at me,
Cloveria
.“ he said with a dominant voice while saying my last name kaya wala akong nagawa at tumingin sa kanyang mga mata. Damn it! I just can’t with his cerulean orbs. It’s making me weak especially with those piercing stares that are like haunting my being.
“Your killer and hazel eyes. It’s really something that I want to give in. I fancy them.” he said with admiration in his voice and crazed in his cerulean orbs eyes.
Pagkatapos niyang sabihin ang mga salita na iyon sa akin ay siya ang unang lumayo kaya napaayos naman ako ng tayo.
“By the way, you’re still not answering my question.” he said and broke the tension. Napakunot naman ang noo ko.
“About what Sir?” tanong ko. He started walking palayo sa office kaya sumunod nalang din ako.
“ Who’s that person calling you?!“ he asked again. Napatango naman ako after realizing his questions.
“ It’s my brother.“ I answered. He chuckles rason para mapatingin ako sakanya kahit likod niya lang naman talaga ang nakikita ko.
“May
nakakatawa
po ba Sir?“ tanong ko. Nilingon niya ako at ibinalik ang kanyang tingin sa harapan.
“That’s so sweet for you and your brother. What a sweet brotherhood siblings’ for saying I love you.” he said then let out a soft laugh. Nahiya naman ako dahil sa sinabi niya. Kasalanan talaga ’to ng loko loko kung kapatid.
“
Napamahal
po kasi siya sa’kin ng sobra Sir.“ natatawa ko namang saad na ikinatawa niya rin. Nang makarating kami sa elevator ay pumasok siya kaya pumasok narin ako. He pressed the button on the 4th floor.
“Ano pong
gagawin
niyo sa 4th floor Sir?“ tanong niya. Nilingon naman niya ako and smiles.
“I have something to do with the marketing department.” he answers kaya napatango nalang ako.
“Is it all about the proposal Sir?” I asked. He nodded his head.
“Pero diba sa Friday pa po ’yon Sir?!” I asked again.
“Yes but since I have something to do on Friday, I’ll be re-scheduling it now.” he answers.
“Re-schedule?!!!!” gulat kung sabi na ikinalingon niya sa’kin. “You didn’t inform me about this Sir.” hindi makapaniwalang sabi ko ng may gulat sa mukha. Tumawa lang siya ng mahina.
“That’s why I’m informing you now, silly guy!!” natatawang sabi niya at ibinalik ang tingin sa pintuan.
“What the!? Bakit hindi ko ito
naisipan
agad!?“ parang tanga na sabi ko sa aking sarili.
“You’re being too competitive here. There are some things that are unpredictable so normalize adjusting to it.” Sir Sander only said. Tumango lang ako.
“I’m going to improve Sir.” saad ko ng taas noo.
“You already did, from the very start of your job here in my company. You just didn’t notice it since you’re so competitive. But, you already thrived.” he said in a monotone voice without even glancing at me. Is that a compliment?
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 10: (Season 1)
Asher POV
Pagkarating namin sa palapag ng marketing department ay agad naman na binati si Sir Sander nang mga tauhan niya at dumiretso kaagad kami sa isang mahabang mesa and he was welcomed by a woman which I think the marketing head.
“Good Morning Sir.” magalang na bati ng babae atsaka ngumiti kaya ngumiti rin si Sir sa kanya ng pabalik. Nakipagkamay naman si Sir Sander sa kanya at umupo si Sir sa upuan na nakalagay sa pinakagitnang banda ng mesa. CEO thingy. Ako naman ay nakatayo lang sa kanyang likuran while holding some folders. Secretary thingy.
May nakahanda nang projector at laptop sa gilid then beside it was the marketing head. Nilibot ko ang aking paningin at doon ko napagtanto na halos mga board and stock holders ang nandito at ibang staff under the marketing department and in front of them was a folder . I gulped. The tension was a little bit eerie. CEOs are truly amazing for being able to handle such tensions.
“Shall we start.” saad ni Sir Sander na nagbasag nang katahimikan sa loob ng meeting room. Agad naman na may ikinalikot ang katabing babae nung marketing head and she clicked some files. Pagka click niya noong files ay agad na nag display ang isang parang line graph. Shit! Kahit mag iisang buwan palang ako sa pagiging secretary dito sa kompanyang ito ay hindi naman siguro ako ganoon ka ignorante para hindi malaman kung ano ang ibig sabihin ng line graphs in the business world. At sa tingin ko, sobrang taas talaga ng branding promotion nang kompanya ni Sir dahil sa ang posisyon ng line from January to July ay pataas ng pataas. Damn! Nangangalahati palang ng taon pero ganyan na kataas ’yong epekto due to the branding promotion. I gulped while looking at the presentation.
Napatingin naman ako kay Sir Sander na tahimik lang na nakatuon ang atensyon sa presentation.
“This is by far the result of the branding promotion and marketing campaigns that we held last year Sir.” sabi naman noong marketing head. Tumango lang si Sander. “Additionally, this is for the clubs all over the Philippines alone Sir, wine and distillery is not yet included.” dagdag pa nang babae na nagpasinghap sa’kin. It’s my first time attending a meeting in one of the departments in this company.
“Show me the next slide.” sabi ni Sir Sander kaya agad na tumango ang babae at tinignan ang katabi nito na nag re-present.
“So, this slide Sir shows the result of the branding promotion that we had. It reaches more audiences, and buyers not just in the Philippines but also abroad. And, mas tumaas pa po siya this month kasi we held a promotion event in one of our brand drinks that was happening at one of our famous club. Kumuha po kami ng international model and with the help of our foreign business partners through the help of our human resources department and a sponsors from our shareholders and stockholders through our financial department. And, we are supported by the operations department we successfully
made it
.“ mahabang paliwanag ng marketing head. Agad naman na nagpalakpakan ang mga tao sa loob. Wow, just wow. Ang galing sobra such skills will never be earned just by learning and knowledge alone, it takes years of experience to plan such thing. Napatango naman si Sir Sander habang ang hintuturo niya ay mahinang tumatapik sa mesa. He seems thinking.
“About the model? Is it Shania Malik?” tanong ni Sir na ikinangiti ng marketing head.
“Yes po Sir.” sagot nito. Napatango lang si Sir.
“ Well, I appreciate all the department for making such branding promotion successful. But, I’ll meet the sales department about the result. The branding was successful but I’m curious about the sales.“ sabi ni Sir na ikinatahimik nila. Pero may nagtaas ng kamay na isang lalaki.
“Yes?” saad ni Sir Sander. The man opened his mic and starts to speak up.
“About that Sir, we have some good news since after the successful branding the department recieved lots of partnerships from other company, more specifically internationals. Then, there’s a lot of investors who wants to invest their money on our company.” sabi nito. Napangisi naman si Sir Sander.
“Sounds great, right?” makahulugang saad ni Sir at nilingon ang mga stockholders and shareholders na nakangiti lang ang iba naman ay napapailing lang.
“Well then, I guess we’ll be having some victory party about this. Since, it marked as one of the company’s achievements.” nakangiting sabi ni Sir Sander na ikinasaya naman ng mga trabahadr niya sa loob ng meeting room.
May pinag usapan pa sila na nga bagay bagay then after that ay nagsalita na si Sir.
“Then, that’s all for today. Meeting adjourn.” sabi ni Sir at tumayo atsaka nakipag kamayan sa isa-isa niyang mga department head, shareholders, and stockholders.
“By the way Sir, who’s this man beside you?” tanong ng marketing head at ngumiti sa’kin.
“He’s my new secretary.” sabi ni Sir at nilingon ako.
“Good Afternoon Ma’am. I am Asher Cloveria, Sir Sander’s new secretary.” pakilala ko. Nagulat naman siya sandali.
“Wow, new huh!? I wish you luck for your job ijo. Kindly, help our young CEO doing his job. And, I’m Glenda Monroe.” sabi nito sabay pakilala kaya nakipagkamayan nalang rin ako. Pagkatapos noon ay lumabas na si Sir Sander sa meeting room kaya sumunod ako sakanya. Akala ko babalik kami sa top floor pero nagtaka nalang ako ng pindutin niya ang ground floor.
“Saan ka po, Sir?” tanong ko. Nilingon naman niya ako.
“We’ll be having a lunch. Nagugutom ako. It’s already past 1 pm.” sabi niya kaya tumango nalang ako kasi pati ako ay nagugutom na rin. Namutawi ang katahimikan sa loob ng elevator tanging tunog lang ng kable ang maririnig. Pero ewan ko ba sa bibig kung to dahil napaka chismoso minsan.
“By the way Sir, kumusta na po kayo ni Miss Ella?” tanong ko at nilingon siya. Tila nagiisip naman siya sa isasagot sa’kin.
“She still hasn’t said yes to me. So basically, I’m still in my courting era.” sagot niya at tinignan ako. Napatango naman ako.
“Gusto niyo po bang eh-arrange date ko kayo?” tanong ko. He just nodded without even answering so I think that nod was meant to be a yes. I check my phone.
“What about tonight, Sir?” tanong ko ulit.
“Not tonight though. We’ll be having a business meeting at a certain hotel.” sabi niya. Kaya napatango nalang ako.
“Sir, bakit feeling ko hindi ako secretary?” tanong ko. Napalingon naman siya sa’kin ng naka kunot noo.
“How can you say that?” tanong niya.
“Feeling ko I’m not updated sa lahat ng nangyayari sa buhay niyo as CEO. Tulad nalang kanina, nag re-schedule ka pala, tas ngayon naman may meeting pala mamayang gabi sa isang hotel tas hindi ko man lang alam.” sabi ko. Natawa naman siya sa sinabi ko. “I feel useless.” dagdag ko pa. Which is true? I feel useless right now and it tapped my pride. I’m a person who’s used to working and job, learning new things kaya medyo nakakatanga na wala man lang akong ginagawa sa aking buhay as secretary.
“Tailing me around, standing at my back during meetings, accompanying me wherever I go, fixing my schedules, and entertaining me around is already part of your job, and that’s a secretary’s daily routine. So, don’t call yourself useless.” sabi niya in a monotone voice habang nakatingin sa’kin. Sa hindi malamang dahilan ay napanatag naman ang loob ko dahil sa sinabi niya at ang kaninang pait na nararamdaman ay napalitan ng saya. Such reassuring words completely help me.
“We’re here.” sabi niya at lumabas na kami sa elevator at nagtungo sa parking lot area.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 11: (Season 1)
3rd Person POV
Pagkarating nina Sir Sander at Asher sa parking lot ay agad na pinindot ni Sir Sander ang susi nito at awtomatiko namang bumukas ang pintuan ng BMW niya na sasakyan. Agad na pumunta si Sir Sander sa katabing upuan ng drivers seat at pinagbuksan ng pintuan si Asher. Nahihiya namang tumango si Asher atsaka umupo sa katabi ng drivers seat. Pagkatapos ay agad naman na umikot si Sir Sander papuntang drivers seat.
“Where do you want to eat?” tanong ni Sir Sander kay Asher. Napalingon naman si Asher kay Sir Sander na nakatingin sa harapan dahil may inaayos.
“Kahit saan Sir.” nahihiyang sagot ni Asher. He’s not used to it when someone’s asking for him like it was a date. And, most of all a guy.
“May lugar ba na kahit saan?” tila batang pabalik na tanong ni Sir Sander atsaka siya nilingon. Natawa naman si Asher dahil sa sinabi nito. He’s like an innocent child unaware of some thing.
“I mean kahit saan po na kainan, Sir. It was all fine with me.” saad ni Asher. Si Sir Sander naman ngayon ang natawa dahil sa sinabi ni Asher. Kaya napataas ang kilay ni Asher dahil sa inasta nito.
“May nakakatawa po ba?” kunot noong tanong ni Asher. But, Sander just chuckled.
“You’re like a woman.” out of nowhere na sabi ni Sir Sander.
“Po?” gulat na tanong ni Asher dahil sa narinig niyang salita kay Sir Sander.
“Nothing. Anyways, just think of it as my thank you gift towards you dahil sa successful date namin ni Ella. You can eat wherever you want and it was my treat.” nakangiting sabi ni Sir Sander kay Asher. Napatango naman si Asher dahil sa sinabi nito. Kaya pala.
“Karinderya nalang po Sir.” saad ni Asher na siyang ikinakunot ng noo ni Sir Sander.
“Karinderya?” kunot noong tanong ni Sir Sander.
“Yes po.” sagot ni Asher.
“What’s that?” naguguluhang tanong ni Sir Sander at nilingon siya.
“Ay siya nga pala, you’re used to the word restaurant or fine dining eatery rather than karinderya. Expensive.” natatawang sabi ni Asher kay Sir Sander.
“Curious tuloy ako.” nasasabik na saad ni Sir Sander na ikinailing lang ni Asher. “So, saan ’yang sinasabi mong karinderya kuno?” tanong ni Sir Sander at inayos na ang seatbelt. Nag isip naman saglit si Asher bago nagsalita.
“Sa ikatlong kanto po Sir. Sa may Cornelia Street banda, ’yong katabi ng Mr. DIY. Are you familiar with that?” sabi ni Asher kay Sir Sander.
“Yes, I’m familiar with that place. Napadaan ako sa lugar na iyon one time when I was working on something.” sagot ni Sir kaya tumango naman ako.
“That’s right Sir.” nakangiting sabi ni Asher. Agad naman na pinaandar ni Sir Sander ang makina at pinaharurot na ito. They left the vicinity of the compound.
Tahimik lang sila sa biyahe. No one was trying to talk or even break the silence. Pagkarating nila sa nasabing kanto ay agad na napatingin ang mga tao na nakatayo sa labas ng karinderya dahil sa isang magara at mamahaling sasakyan na pumarada. Halos hindi matanggal ang tingin ng mga tao dito dahil pambihira lang silang makakita ng isang mamahaling sasakyan na tumigil sa tapat ng karinderya.
Pagkaparada ni Sir Sander sa kanyang BMW ay si Asher naman ay nailang dahil halos mga pedicab at motor ang nakaparada sa masikip na eskinita at sila lang yata ang naligaw sa lugar na iyon. Parang gusto bawiin ni Asher ang sinabi na sa karinderya nalang sila kakain but he just shakes his head. Agad naman na tinanggal ni Asher ang seatbelt at naunang lumabas at sinundan naman siya ni Sir Sander. Hindi muna siya pumasok sa loob at binasa niya ang nakasulat.
“Alpha’s Karinderya.” malakas na basa ni Sir Sander sa naka paskil at nakatayo na pala ito sa kanyang likuran. Nilingon naman ito ni Asher.
“Is this the place you’re talking about?” tanong ni Sir Sander at binigyan siya ng tingin.
“Yes Sir.” sagot naman ni Asher at ibinalik ang tingin sa harapan. “Tara na po, Sir.” saad ni Asher at nagsimula na silang pumasok sa loob. Pagkapasok nila sa loob ay agad na natuon sa kanila ang atensyon ng mga kumakain. May iba na napatigil pa sa pagsubo. Medyo nailang naman si Asher at mahinang nilingon si Sir Sander at ibinalik ulit ang tingin sa harapan. This is not what he’s expecting. But, he’s sure about it. Naagaw nila ang atensyon ng karamihan dahil sa gwapong tao na nasa likuran ni Asher. Agad naman na pumunta si Asher sa may counter banda kung saan nandoon lahat nakahilera ang mga iba’t ibang ulam.
“Magandang tanghali po mga Sir. Ano pong sa inyo?” tanong ng isang matandang ale na siyang nakatayo sa kanilang harapan. Medyo may edad na ito.
“Ano pong ulam ang itininda niyo Nanay?” nakangiting tanong ni Asher. Agad naman na ngumiti ang matanda.
“Heto po ay pinakbet.” sabi niya sabay turo sa halo-halong gulay na ginisa.
“Heto naman ay humba.” saad ni Nanay at itinuro ang isang putahe na halos may matataba na baboy na nababalutan ng ketchup.
“Heto naman po ay ginataang langka.” ani ni Nanay sabay turo sa isang langkang gulay na may gata ng niyog.
“Is that a jackfruit?” hindi mapigilang tanong ni Sir Sander sa likuran at nakatingin ito sa ginataang langka. Napalingon naman si Asher sa kanya. Natigilan naman si Nanay sa pagsabi sa mga ulam at tumingin kay Sir Sander.
“Oh? Yes, yes..it’s langka.” sang ayon naman ni Nanay at tumango pa.
“So, it’s still a jackfruit?” tanong ni Sir Sander na may kuryusidad sa boses.
“Oo, langka nga.” saad naman ni Nanay. Kumunot naman ang noo ni Sir Sander na tila hindi gets ang sinabi ni Nanay. Si Asher naman ay pinipigilang huwag matawa dahil sa nangyayari sa kanyang harapan.
“No, it’s jackfruit.” Sir Sander insisted.
“Yes, it’s langka.” sabi naman ni Nanay at tila ayaw magpatalo kay Sir Sander.
“Wha-It’s langka if hilaw, jackfruit naman kung hinog.” putol ni Asher sa sasabihin ni Sir Sander. Agad naman na natuon sa kanya ang atensyon ng dalawa. Kalaunan ay tumango si Sir Sander, si Nanay naman ay napangiti.
“Ang talino mo naman, iho.” puri ni Nanay kay Asher pero nginitian lang siya nito.
“And, this one. What’s this?” tanong ni Sir Sander at ang tingin ay nakatutok sa isang ulam na kulay itim.
“Ay, ito naman ay dinuguan ang tawag dito.” sabi ni Nanay at binuksan ang lalagyan ng dinuguan. Kumunot naman ang noo ni Sir Sander.
“Dinuguan? What’s that?” he asked curiously.
“Ah, it’s kuan..Uhm..ah, ay tama… It’s a blood, blood. Tama, it’s blood of a pig. It was cooked, and different spices have been nilagay in there. Like, kulikot, dahon ng sibuyas, and some pig’s intestines and laman loob. That’s delicious and masarap.” conyong sabi ni Nanay na pinipilit tapatan ang English speaking na customer at tinignan si Sir Sander. Si Sir Sander naman ay halos hindi maipinta ang mukha pagkatapos marinig ang sinabi. Tinignan niya si Asher na kanina pa nagpipigil ng tawa cnd he leans closer to his ears.
“Is that true?” mahinang tanong nito kay Asher. Tumango lang si Asher habang natatawa.
“Yes, it’s truly a pig’s blood but trust me…sabi nga ni Nanay it’s delicious and masarap.” natatawang sabi ni Asher na ginaya pa talaga ang sinabi ni Nanay. Tumango nalang si Sir Sander sa sinabi ni Asher kahit na may gusto pa siyang itanong.
“Ano po ang order niyo?” tanong ni Nanay.
“Ano nalang po, isang order ng ginataang langka, isang order ng pinakbet, and an order of humba.” sabi ni Asher na ikinatango lang ni Nanay.
“I want that!” biglang sabi ni Sir Sander sabay turo sa dinuguan. Nilingon naman siya ni Asher.
“You sure about that?” tanong ni Asher.
“Yes, is there something wrong?” saad ni Sir Sander.
“Nothing.” sagot naman ni Asher at sinabihan niya nalang rin si Nanay na isali sa order ang dinuguan, atsaka rice. Pagkatapos ay naghanap sila ng bakanteng mesa na pwede nilang pagkainan at ng may nakita sila at agad silang pumunta dito at umupo.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 12: (Season 1)
Asher POV
“So, this is what you mean by karinderya pala?” saad ni Sir Sander na prenteng nakaupo sa isang upuan na walang sandalan, stool kumbaga habang iginala ang tingin sa loob ng karinderya. Natawa naman ako na nakatingin sa kanya. He’s too innocent for this.
“Yes.” sagot ko naman.
“No waiter, no chandelier, no table napkins, no chair that has something to lean on, no aircon, no glass table, no menu, and it’s so smokey and hot.” komento niya naman na ikinatawa ko lang. Rich kid nga naman sabagay he’s a CEO naman. I can’t blame him if he’s used to attending social gatherings and living luxuries in life.
“Is there something funny?” he asked curiously. He’s new to this and I must say that.
“That’s what makes a karinderya, a karinderya. No waiter, but it’s self service.” saad ko naman.
“But, it’s quite nice tho.” saad niya. Ilang sandali ay dumating na ang order namin at may lumapit na isang babae sa’min dala dala ang tray na may laman ng order namin.
“Heto na po order niyo mga Sir.” sabi nito na parang kinikilig pa lalo na noong tinignan siya ni Sir Sander. Ehem! Walang pinipilit na lugar talaga eh noh?
“Thank you.” sabi ni Sir Sander.
“Utmost welcome po.” kinikilig na sabi ng babae at umalis na lawak ng ngiti. Hindi ko nalang masyado ito binigyan ng pansin. Pakialam ko ba kung kikiligin siya sa boss ko. Tsk!
Nagsimula na kaming kumain ng natigilan si Sir Sander at ilang sandali ay may iniluwa sa bibig.
“May problema po ba Sir.” tanong ko at natigilan sa pagsubo.
“I think I ate a jellyfish. It’s so slimy.” sabi niya at sabay luwa sa isang kulay green na gulay at isinantabi sa kanyang plato. Pagtingin ko sa tinutukoy niya na jellyfish ay hindi ko na napigilang tumawa. Wala akong pakialam sa paligid pero natatawa na talaga ako.
“Is there even something funny?” tila medyo inis na tanong ni Sir Sander.
“Eh sino ba namang hindi matatawa Sir? Paano naging jellyfish ang kinain mo when in fact halos lahat ng in-order ko ay mga gulay. Hahahaha!!!” natatawa kung sabi at sabay hawak sa tiyan ko. Siya naman ay tila medyo nainis.
“Atsaka, may jellyfish ba na kulay green? Pfttt-Hindi ’yan jellyfish, tawag diyan okra. Walang jellyfish na kulay green, okra meron.” tumatawa kung sabi. Napaismid naman siya dahil sa sinabi ko. Hahahaha!! It’s been a long time since I had this kind of good laugh.
“Ikaw na magaling.” saad niya naman. At halos isinantabi ang mga okra sa pinakbet.
“Hueyy! Anong ginagawa mo sa mga ’yan?” tanong ko na medyo natatawa pa talaga habang tinignan siya sa ginagawa.
“This so-called okra is not edible. They’re too slimy to be eaten.” sabi niya na may pandidiri sa mukha.
“Hoy grabe ’to. Edible naman ’yan sadyang hindi ka lang talaga sanay. Did you know that okra is the most essential ingredient when you’re cooking pinakbet. Hindi mako-kompleto ang pinakbet kung walang okra. And, that’s a trivia for you.” sabi ko naman at kinuha ang mga okra na isinantabi niya at nilagay ko sa aking plato. Siya naman ay tahimik akong pinanood sa aking ginagawa. Ilang sandali ay nagulat ako sa kanyang ginawa ang kaninang niluwa niya na okra ay kinain niya ito pabalik.
“Ano ba ’yang ginagawa mo Sir? Iluwa mo bilis!” hysterical kung sabi at napatayo na sa kinauupuan ko pero tila wala siyang narinig. Ilang sandali ay binuka niya ang kanyang bibig at nilabas ang dila para ipatingin sa’kin na nilunok niya talaga ’yon. Juskoo!! Magkaka heart attack ako nito eh.
“Nilunok mo?” hindi makapaniwalang tanong ko.
“Yes, you said it was the most essential ingredient in cooking pinakbet so I swallowed it.” sabi niya. Hindi naman ako makapaniwalang umupo pabalik sa inuupan ko. Oh ghad! What have I done?
“K-Kumain ka nalang po Sir.” utal kung sabi at nagsimula ng sumubo. Hindi na ako nagsalita pa dahil baka kung ano na naman ang masabi ko.
Nang matapos na kaming kumain ay tumayo na kami at bumalik sa counter.
“I’ll pay.” sabi ni Sir Sander kaya tumango lang ako.
“Magkano po lahat Nanay?” tanong ko kay Nanay.
“120 lang lahat.” sagot nito. Kaya agad naman na ibinigay ni Sir Sander ang bayad at akala ko cash ’yong ibibigay niya pero hindi its his black card pala. Napahilot nalang ako sa aking sentido. I should have expected it the moment I suggested na sa karinderya kumain.
Napatitig naman si Nanay kay Sir Sander at sa black card nito na may nakalagay pa talagang pangalan niya na ‘Sander Beethoven’. Atsaka, binalingan ako ni Nanay.
“Pera kailangan ko iho, hindi plastic.” sabi ni Nanay ng may pagtataray sa boses. Napakamot naman ako sa batok. Naku Nay! Kung alam mo lang ilang billion laman ng card na ’yan ay baka hindi mo na gusto isauli. Lumapit naman ako kay Sir Sander at mahinang bumulong.
“Sir, may cash ka pong dala?” mahinang tanong ko kay Sir para hindi halata.
“Cash? Unfortunately, no. I only have my card with me.” sabi niya. Napakagat nang ako ng labi sabay tango at tumingin kay Nanay sabay ngiti.
“Wait lang po ha.” sabi ko at kinuha ang wallet ko sa aking bulsa. Kumuha ako ng one fifty pesos at akmang ibibigay kay Nanay at tatanggapin na sana ito ni Nanay nang hawakan bigla ni Sir Sander ang kamay ko rason para mapatingin ang kamay ko sa ere. Agad naman akong napalingon sa kanya pati narin si Nanay.
“What are you doing?” kunot noong tanong ni Sir Sander sa’kin.
“Nagbabayad po Sir.” naguguluhang sagot ko.
“And I said that it’s my treat, right?” tanong niya kaya tumango ako.
“Then, why are you paying?” tanong ni Sir at hindi parin binibitiwan ang kamay ko mula sa pagkakahawak niya.
“Eh sa wala kang cash po, hindi naman sila tumatanggap ng card eh.” paliwanag ko. Kinuha naman niya ang pera sa kamay ko at nilagay ito pabalik sa aking bulsa. Si Nanay naman ay napataas ang kilay tila naiinis na habang ako ay naguguluhan sa inasta ni Sir Sander.
“Maybe, I said that I don’t have cash but I didn’t say that I’ll let you pay.” sabi niya. At ilang sandali ay lumapit siya sa isang lalaki na tahimik na kumakain at may sinabi siya rito. Ilang sandali ay tumango naman ito at dumukot ng five hundred pesos sa bulsa sabay bigay kay Sir Sander at nagulat ako ng hinubad ni Sir Sander ang kanyang relo at ibinigay sa lalaki sabay tanggap sa five hundred pesos. Ako naman ay hindi makapaniwala sa nakita. Don’t tell me he barter he’s most expensive Rolex watch worth thousands and thousands just for that five hundred pesos cash.
Kampante naman siyang naglakad pabalik sa counter habang hawak -hawak ang cash at ilang sandali ay ibinigay niya ito kay Nanay. Agad naman itong tinanggap ni Nanay at binigay ang sukli. Pero bago kami umalis ay natahimik ako sa itinanong ni Nanay sa aming dalawa.
“Mag jowa ba kayong dalawa mga iho?” tanong ni Nanay. Pareho kaming natahimik dalawa ni Sir Sander. Pasilip ko siyang tinignan at tahimik lang siyang tumingin kay Nanay. Kaya para mawala ang tension ay ako na ang sumagot.
“Hindi ho Nay, Secretary po ako ni Sir, he’s my boss. Atsaka po, may nililigawan na po itong boss ko. Diba Sir?” nakangiting sabi ko at nilingon si Sir. Hindi ko naman mabasag ang nasa isipan niya but he only nodded his head.
“Yeah, my secretary was right. I’m his boss, and he’s my secretary.” sagot ni Sir. Tumango naman si Nanay kaya umalis na kami sa karinderya at dumiretso sa sasakyan. Tahimik lang kaming dalawa sa byahe at walang balak magsalita. The air seems eerie.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 13: (Season 1)
Asher POV
Tahimik lang kaming dalawa ni Sir Sander sa byahe pabalik sa kompanya. Walang balak magsalita and I wasn’t planning either on initiating the first conversation. My mind was still stuck of what Manang said earlier. Still, I try to shake off that weird thoughts in my mind.
“Ihahatid muna kita sa condo ko and you’ll be preparing all my things para mamaya sa business meeting ko sa isang high class elite hotel. After that, I’ll pick you up by five again in my condo since it’s already 2:30 pm in the afternoon. You get it?” biglang sabi ni Sir Sander atsaka nilingon ako. Tumango naman ako bilang pag sang-ayon sa kanya. Pero nang may naalala ako ay agad kung nilingon si Sir Sander na ibinalik ang atensyon sa pagmamaneho sa harapan.
“How about my outfit Sir?” tanong ko sakanya. Nilingon niya ako rason para magka eye to eye contact kami.
“About that, I already ordered from the Brunello Cucinelli official website regarding of your outfit tonight.” he simply answered. Napalunok naman ako sa sinabi niya dahil panigurado sobrang mahal na naman ng damit na bibilhin niya.
“Kaltas po ba ’yon sa sweldo ko this month, Sir?” I straightly asked him. Who knows naman diba dahil may mga boss na ganoon. Kunware bibilhan ka ng mga damit tas mamahalin pa talaga na akala mo libre pero ’yon pala ang presyo na kapalit ay isang taon mo nang sweldo. You thought it’s a gift but a hell in disguise, lol. Nilingon naman ako ni Sir Sander ng may kunot noo.
“Kaltas?” he asked curiously. Tumango naman ako bilang sagot.
“Yes, po Sir. Like literal deduction sa sweldo I say.” sagot ko. Napailing naman siya sa sinabi ko pagkatapos ay ibinalik ang atensyon sa harapan.
“Saan mo naman nakuha ang ideyang ’yan and what makes you think of it that way?” natatawang tanong niya sa’kin. Nagkibit balikat naman ako dahil sa tanong niya sa’kin.
“Diba ganoon naman iyon po?” patanong kung sabi at tinignan si Sir Sander sa rear view mirror.
“Ganoon? The what?” naguguluhang tanong niya sa’kin habang nakakunot pa ang noo.
“When bosses buy expensive products for their employee there’s always an exchange, a kapalit, like deducting the money they spent from the employee on their wage. Isn’t that how it works?” I explained. Napalingon naman ako sa kanya and his face is dismantled, ang hirap ipinta. He scoffed.
“Do you really see me that way as your boss?” hindi makapaniwalang tanong niya at may kung anong ekspresyon ang bumalot sa kanyang mukha. Hindi ko mawari kung ano iyon. Nagkibit balikat muna ako bago sumagot.
“Maybe…” hindi siguradong sagot ko.
“How can you say so?” he asked curiously.
“Kasi mga previous boss and amo ko dati ay ganoon.” I reasoned out. Napailing siya dahil sa sagot ko.
“Your unbelievable and you’re comparing me to them. Aren’t you too awful towards me?! I’m just being nice in here.” he reacted while laughing bitterly while shaking his head. Napakagat labi naman ako after realizing what he said.
“I-I’m sorry Sir. I didn’t mean it that way.” I explained but he only nodded his head like not minding my apology. Silence reigns between the two of us and I don’t know but I’m feeling awkward all of a sudden.
Nang makarating kami sa nasabing condo niya na halos sobrang taas at laki ay lumabas na ako sa sasakyan at ganoon din si Sir Sander. Pagkalabas palang niya ay agad siyang pinagaagawan ng atensyon nang mga tao na nasa parking lot area ng condo dahil pinagtitinginan kaagad siya. But he seems used to it already because it doesn’t bother him even a little bit.
“Follow me.” he said kaya tumango lang ako at sumunod sa kanya. Pumasok kami sa entrance at agad na nahawi ang mga tao sa bawat pagdaan niya na para bang isa siya sa pinaka importanteng tao sa boung mundo hanggang nakarating na kami sa reception area. Agad naman na lumiwanag ang mukha ng receptionist pagkakita kay Sir Sander. Women moments.
“What can I do for you, Sir?” malawak na ngiting tanong nito habang nakatitig sa mukha ni Sir Sander.
“Spare key.” Sir Sander said. Kumunot naman ang mukha ng receptionist na tila hindi naiintindihan ang sinabi ni Sir.
“Pardon?” she asked unknowingly.
“I’ll be asking for my spare key of my condo.” he answered and looked at his wrist watch.
“But, Sir-Just give it. You’re wasting my twenty seconds already.” he said with an authoritative voice cutting the receptionist off for what she’s about to say. Tila nahiya naman ito kaya walang alinlangan na may kinuha sa locker na nasa kanyang likuran at may kinuhang susi ron at ibinigay kay Sir Sander. Tinanggap ito ni Sir Sander.
“Thank you for that.” Sir Sander said and smiled which I don’t know if it’s a fake or genuine one. After that he left the reception area and we straightly go to the elevator. Pinindot niya ang 10th floor pagkatapos ay hinagis bigla sa’kin ang susi na buti nalang ay nasalo ko agad. Damn!
“Fast hand, huh!” he commented and smirk. Napakagat nalang ako sa aking dila habang pinipigilan ang bibig na huwag magsalita ng kung ano. Pagkarating sa 10th floor ay lumabas na kami sa elevator at dumiretso sa unit no. 25.
“Open it.” he commanded kaya sinunod ko ang utos niya. Binuksan ko ang unit niya using the spare key na hinagis niya sa’kin. Obviously, it’s for this reason. Pagkabukas ay pumasok siya kaya sumunod ako.
A gray and white color of interior designed welcomed me. The condo exudes a sleek and sophisticated charm, wrapped in a refined palette of gray and white. Crisp white walls provide a bright, airy canvas that reflects natural light, making the space feel open and serene. Soft shades of gray—ranging from cool dove to deep charcoal—add depth and modernity, appearing in elegant furniture, plush textiles, and subtle architectural details. While, the living area features a light-gray sectional sofa layered with white and silver-accented cushions, positioned on a marble-textured rug that grounds the space. A matte white media console and floating shelves enhance the minimalist aesthetic, while brushed nickel finishes and glass accents lend a quiet touch of luxury. Amoy mayaman talaga.
“Feel free at home.” Sir Sander said. Ehem! Maganda ang lugar kaso kahit gustohin ko man na makibagay but it doesn’t really give me comfort, always . I feel uncomfortable when I’m in luxury places like this because it makes me remember of the responsibilities I have in life especially right now that I’m a breadwinner and I need to help my younger brother and pay the treatment and bills of my mom. It’s not ignorance rather it’s the weight of reality pressing down on me. Every plush cushion, every polished surface, every extravagant detail—it all serves as a stark reminder of the life I can’t afford to indulge in na parang may bubog sa dibdib ko every time I walk into a room like this. I’m reminded of what I don’t have. I’m reminded of the sacrifices I make every single day—skipping meals para makatipid ng pera, taking extra shifts para makadagdag sa pambayad ng chemo ni Mama. Hindi ako galit sa mayayaman, pero minsan naiinggit ako—naiinggit na hindi nila kailangang mag-alala kung saan kukuha ng pambayad bukas. That’s my reality as a breadwinner.
Though I appreciate Sir Sander’s kindness, but how can I relax when my mind is filled with calculations—how much this month’s medical bills will be, whether my brother’s school fees are covered, or if I’ll have enough left for groceries after paying the treatment of my mother? So no, it’s not ignorance. It’s the feeling of being out of place in a world that wasn’t built for people like me. It’s a quiet resistance against pretending everything’s fine when it isn’t. Luxury doesn’t soothe me; it amplifies the distance between where I am and where I need to be. It’s not that I don’t recognize the beauty or comfort of this place—it’s just that my heart isn’t free to enjoy it. Not when so much still hangs in the balance.
“Ayos ka lang?” tanong ni Sir Sander sa’kin. Hindi ko namalayan huminto pala siya sa paglalakad at nilingon ako. Nawala na naman ako sa reyalidad.
“Yes po Sir.” sagot ko at bahagyang ngumiti pero alanganin nga lang. Shucks! Nakakahiya, he caught me off guard.
“Kakasabi ko lang ng feel free at home and yet here you are, already feeling uncomfortable of my place” sabi niya while loosening the tie of his suit. Napakagat labi naman ako. He’s too good at noticing people na pati ang pagiging uncomfortable ko ay napansin niya agad.
“Ayos lang po ako Sir.” pagsisinungaling ko at ngumit pa talaga trying to hide the uneasiness. Sana maniwala siya. Pero napatigil ako ng narinig ko siyang tumawa ng mahina.
“And I must say that you’re good at lying. Aren’t you?” dagdag niya pa habang natatawa at napapailing pa. Natameme naman ako dahil nababasa niya talaga bawat galaw ko. “But you know what? I think you should get used to it! The luxury, this place, and most of all…..ako. Since, you’re working directly towards me as my personal secretary and may mga bagay talaga na mahirap maiwasan even though it already gives you so much pressure. So, all you have to do is makiramdam ka, makibagay ka, and masanay ka. If you master all those 3M’s then you’ll be unstoppable. Life works that way.” makahulugang saad niya habang nakatitig sa’kin ng diretso. Napaiwas naman ako ng tingin sa kanya habang napakagat labi pa. What he said was right but I don’t feel right of the way he stares at me. Or is it just me hallucinating. Ghad, I’m going crazy.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 14: (Season 1)
Asher POV
“Siya nga po pala Sir, could you lead me to your closet para makahanda na po ako ng damit na susuotin niyo mamaya sa party.” tanong ko sa kanya sabay pang iiba ko ng topic. Sana lang hindi niya nahalata.
“Yes follow me.” sagot niya. Kaya sinundan ko siya. Pagbukas niya ng pintuan sa isang silid ay akala ko kwarto niya pero mali ako, akala ko lang pala iyon. When I say closet I mean what I said pero I didn’t know na walk-in closet pala ang meron si Sir.
Pagkapasok namin ay puros business suit ang nakakulong sa isang glass wall ang unang nakita ko agad. Iba’t ibang kulay at base sa style ng pagkagawa at hitsura nito ay gawa ito ng mga sikat atsaka kilalang brand internationally. Dumaan naman ang tingin ko sa ibaba ng glass wall nang business suit kung saan nakahilera dito ang mamahaling sapatos, tic tac shoe, atsaka ang makikintab na wetlook ni Sir Sander. At sa gitna ay isang glass table kung saan nakalagay ang mga mamahaling relo niya and I bet kasama sa collection niya dito ’yong rolex watch na ti-nrade niya sa five hundred pesos kanina for our lunch at the karinderya.
“Walk in closet pa ba ’to Sir? Para na yata ’tong museum eh!” pabirong sabi ko. He just chuckled of what I say.
“It is a walk in closet. And if ever it is a museum then lucky you. Ikaw ang pinaka unang tao na nakapasok sa so called ‘museum’ ko ng mga damit.” he said smirking. Natahimik naman ako sa sinabi niya. First ever?
“Pinaka una? Impossibly naman yata ’yon paniwalaan Sir.” natatawa kung sabi but he only nodded.
“Either you believe it or not but it’s the truth. Even my mom or Ella didn’t know that this place existed or even Magnus, my cousin. That’s how I gatekeep this place.” he added. Natameme naman ako. Wow! Ang special ko naman yata para pagkatiwalaan niya na papasukin rito.
“And, you let me enter this place?” patanong kung sabi sa kanya atsaka siya nilingon. Nagulat pa ako ng bigla siyang nagtanggal ng buttones sa kanyang polo. Damn man!
“Why not? I just have this instincts of letting you enter on this place and it’s rare since I usually don’t experience this so called ‘instincts’. “ paliwanag niya pa at tuluyang hinubad ang kanyang white polo revealing his well built physique habang nakatingin sa’kin.
Pusang gala!
Damn! My heart was pounding so fast.
High blood yata ako.
Kaya agad kung iniwas ang tingin ko sa kanya pagkuwa’y diniretso ko ang aking tingin sa glass wall kung saan nakahilera ang kanyang mga formal suits na sobrang mahal I guess.
“Swerte ko naman yata Sir.” pabirong sabi ko.
“Talagang swerte.” he responded. Napaiktad pako ng kunti when I feel his body next to mine. Hindi ko man lang namalayan na nandito na pala siya sa tabi ko nakaharap sa kanyang mga collection ng suit. Mind you, he’s still topless kaya ako nalang itong naiilang sa kanya. I know it sounds gay but I’m not straight for pete’s sake. I maybe look masculine outside but deep inside I have a heart of a mamon and that is what I’m trying to hide as much as possible to keep things more professional. But, Sir Sander has his way of bringing out that
thing
in me. Though, I guess his not aware of my gender identity but still.
“What’s your usual collection of brand Sir regarding your suit?” pang iiba ko ng topic sabay narin na tanong ko sakanya. He opened the glass wall first bago sumagot.
“Most of my suit brand collection is: Armani, Zegna, Brunello Cucinelli, Dormeuil, Brioni, Brooks Brothers, Burberry, Ralph Lauren, Canali, and Tom Ford.” he answered. Napatango naman ako kahit Armani, Zegna, atsaka Ralph Lauren lang ang kilala ko sa mga sinabi niya. Pero kahit ganoon ramdam ko na sobrang mahal ng mga ito.
“How about your luxury shoes Sir?” tanong ko at dumapo ang aking tingin sa kanyang nakahilera na mga sapatos.
“For formal that would be Salvatore Ferragamo, Giorgio Brutini, John Lobb, Christian Louboutin, Santoni and Louis Vuitton. While, for the informal is Nike, Puma, and Gucci.” he answered. Wewss..He’s too fashionable. What a man!
“How about the watches Sir? I bet hindi lang rolex watch ang nasa collection mo?” patanong kung sabi at pumunta sa glass table kung saan kitang kita ang mga klase klaseng mamahalin na relo. Pero nakuha ng atensyon ko ang isang klase ng relo na may design sa loob na parang may isang tao na nakasakay sa karwahe ng kabayo. It’s quite unique.
“The one that you’re looking at is a Vacheron Constantin watch that has always impressed with its fabulously high level of craftsmanship. That’s one of my main collection of watches while my other collections is Patek Philippe, Audemars Piguet, Jacob & Co., , and Rolex of course.” he explained habang tinutuo pa ang mga relo niya while naming them. Napatango naman ako. My collection rin naman ako sa bahay pero collection ng resibo sa mga utang ni Mama. Literal na sinampal talaga ako ng kahirapan dahil presyo palang ng isang relo niya ay kaya ko nang bayaran ang billing ng kuryente at tubig sa bahay namin ng ilang buwan.
Grabe ka na Lord, noong umulan ba ng pera tulog ba ako noon? Sana man lang ginising mo ako sa pamamagitan ng kidlat. I wonder if magkano din ang presyo ng underwear ni Sir. De joke lang. Napabalik ako sa reyalidad ng may maalala ako.
“Ay Sir tama! Diba sabi mo babalik ka pa sa kompanya.” tanong ko sa kanya. Nilingon naman niya ako mula sa pagkakaharap sa isang aparador.
“I changed my mind. Ella texted me today na pupunta siyang mall at magpapasama siya sa’kin. She wants me to buy something for her.” he answered kaya napatango nalang ako. Nagpaalam na si Sir Sanders na aalis sandali at babalik agad pagkatapos. Sana lahat ganoon, willing to cancel the appointments for his girlfriend. Pero I shake my head from that thought. Things like that shouldn’t bothers me and will never be in my care.
I have so many problems to problem the problems of the other people.
I just focused myself thinking of the party later which has a themed of “Glamorous as Ever”. Nagsimula na akong mamili ng damit na sosoutin ni Sir Sander mamaya that was fit for the theme. I search through my eyes until it landed on the Armani black tailored suit na katabi ang isang Ralph Lauren, it’s quite extravagant to look. Hinay hinay ko itong kinuha sa loob ng glasswall at isinantabi, at sunod na tinignan ko ay ang mga nakahilera na mamahaling sapatos sa baba na ubod ng kintab. Nilingon ko ulit ang Armani suit na pinili ko at tumingin sa isang Santoni na sapatos. They’re both too good in not to be paired kaya ito ang pinili ko. They suits well each other. It’s funny to think that I treat them both like a human when in fact their names is derived from their creator only. But anyways, things should be love and to be cared of.
Sunod ko namang pinuntahan ay ang glass table na naglalaman ng mga mamahaling collection ng relo. Namili ako kung anong pwede na babagay sa dalawang pares and my eyes landed on that unique watch again that has a designed inside. If I’m not mistaken its brand name is Vacheron Constantin, which somehow screams innovation and craftmanship. I slided the glass on the table at maingat na kinuha ang relo na iyon sa lalagayan. Holding all this collection of Sir Sander’s makes my heart pounds so fast. I feel like anytime, anywhere pwede akong nakawan like damn. Huwag lang sana. Kulang pa ang buwanang sweldo ko sa mga presyo nito.
Nang maihanda ko na lahat ay nilapag ko ito sa couch na nasa loob ng walk-in closet ni Sir Sander. Surely and carefully at sinigurado ko pang hindi madadapuan ng alikabok or lamok. I looked at my wrist watch and it’s 3: 30 in the aternoon already. Ang bilis ng oras grabe. To make use of the time ay hinanda ko na ang mga kakailanganin ni Sir Sander mamaya sa party slash business meeting niya. I can’t afford to make mistakes.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 15: (Season 1)
Asher POV
Nakasakay ako sa sasakyan ni Sir Sander ngayon and we are already on our way to the event that was being held in the high class hotel. Tahimik lang ako habang nasa biyahe because I’m trying to shaken off the nervousness that was creeping on my stomach. Heto na ba ’yong tinatawag nila na butterflies in the stomach. Kala ko maganda pero hindi pala dahil kung sa kanila ay sa tiyan lang nila nararamdaman, sa’kin naman ay paakyat na sa aking lalamunan ang kaba na kulang nalang ay masuka ako. Napabuntong hininga ako ng malalim.
“Nervous, huh?”
patanong na sabi ni Sir Sander at pasimple akong nilingon. Napatingin naman ako sa kanya.
“Hindi Sir ah!”
agad ko namang rason which sounds unrealistic since it was too obvious already.
“Don’t even try to lie when you are talking to me, Asher. Your lies will all be useless.”
sabi naman ni Sir at mahimigan sa boses ang pagiging seryoso. Napakagat labi nalang ako. He sounds possessive and is already serious everytime he mentions my name or my last name. It happened to me once when he hold my chin outside his office and he wants me to look at his eyes at dahil ayaw kung gawin ay binanggit niya ang apelyido ko. Now, this happened again but this time it’s my first name already. Ano na naman kaya sa susunod?
“Baka endearment na.”
sagot naman ng inner thoughts ko na agad kung tinanggal sa aking utak.
“Jusko Asher, huwag na huwag mong susubukan dahil baka masisira ang buhay mo.”
sagot naman ng other inner thoughts ko. Para na akong tanga nito kakausap sa aking mga inner demons.
“Nervousness is just fine.”
dagdag naman na sabi ni Sir.
“Like how?”
tanong ko naman at nilingon siya. Sakto namang nilingon niya ako kaya nagtama ang paningin namin pero sandali lamang iyon dahil agad niyang ibinalik ang atensyon sa harapan.
“Nervousness is the sign that you are pressured, and when you are pressured it means you are privilege, and when you’re privilege that only means you’re doing your job well, that you have been trusted with the people around you.”
paliwanag niya. Sa totoo lang, kahit nangangalahati pa lamang ako sa taon na nagtratrabaho kay Sir Sander ay ang dami ko nang nakukuhang kaalaman at mga salita na hindi ko pa naririnig sa tanang buhay ko. Maybe, he was right. Being privilege gives you so much knowledge that it can gave you pressures.
“But, knowledge is scary.”
natutup ko naman ang aking bibig. I say it out too loud. Natawa naman si Sir Sander sa ginawa ko.
“See? You are thinking too much that you even say the thoughts out of your lips. Too occupied.”
he commented.
“Intrusive thoughts lang po iyon.”
depensa ko naman. Damn Asher! Nakakahiya grabe. He just chuckled of my response.
“And what do you mean by that intrusive thoughts of yours?”
he asked curiously sabay liko sa isang intersection road.
“Masyadong nakakatakot pag marami kang nalalaman. When you know everything of course you know of what will be going to happen. And, if your trying to intercept it will damage the natural flow. I mean, you can’t just eavesdrop someone then tell them while correcting of the bad choices they make just because you know the truth because as a matter of fact it felt like you’re manipulating them even though its really not. Kaya minsan mas magandang mag
act fool
nalang kaysa makisawsaw sa iba. There’s a good in not being able to learn sometimes.“
mahabang paliwanag ko atsaka nilingon si Sir and he nodded his head.
“You had a point.”
he agrees.
After that conversation, we both fell in silence. Hanggang sa dumating na kami sa nasabing hotel. My heart thundered than before kahit nasa parking lot palang kami. Not just that, my hands shakes even before. Damn this! I’m used to pressure pero hindi sa ganitong pressure about social gatherings. This is my freaking first time.
A staff from the hotel guided us to the reserve parking space para kay Sir Sander at doon niya pi-nark ang kanyang BMW na sasakyan.
“Let’s go.”
he said kaya sabay kaming lumabas sa kanyang sasakyan at pumasok sa loob ng hotel. Halos pinagtitinginan kami ng ibang staff at tao. Artista lang? Dumiretso na si Sir sa elevator at ako naman ay nakabuntot lang sa kanya. Nang makapasok na ay pinindot niya ang top floor. Tahimik lang kami sa loob habang ako ay nakayuko at mahigpit lang na nakayakap sa brown folder na hawak-hawak ko. I’m trying to memorize all the names of the visitor’s in this event lalo na ’yong may connection sa kompanya ni Sir Sander para hindi naman ako magmukhang tanga kakahula sa mga kausap ni Sir.
“You’re thinking too much, again.”
biglang sabi ni Sir at inakbayan ako. Ako namang nabigla ay nanigas at hindi makagalaw. He’s really reckless of his every moves without realizing the impacts of those towards me.
“H-Hindi Sir ah.”
parang gusto kong batukan ang aking sarili dahil sa sinagot ko. Pero mas lalong nanindig ang balahibo ko sa sunod niyang ginawa. He leans closer to my ears and whispered the words that sent shivers to my whole body.
“Kapag magsinungaling ka pa sa akin hahalikan na talaga kita kahit pa na lalaki ka. I hate liers, Asher Cloveria.”
he whispers against my ears. Agad naman akong tumango na parang bata na talagang susunod sa utos ng magulang.
“Y-Yes Sir, I’ll be honest from now on.”
sabi ko na at medyo nautal. He’s really weird and hirap basahin ng kanyang galaw. I can’t even predict him.
“Good boy.”
he said then smirked pero ’yong pagkaka-akbay niya sa akin ay hindi parin nawawala.
“Sir, mabigat po iyong braso niyo.”
’yan ang gusto kung sabihin pero mas minabuti ko nalang na sinarili.
Silence fell again at wala akong balak na magsalita, walang wala talaga. Dahil hindi pa rin nawawala sa isipan ko ang sinabi ni Sir sa akin kanina lang. It seems like a rule na kailan kung sundin buong buhay ko dahil kung hindi talagang may mangyayari na hindi ko aasahan. Nang malapit na kami sa top floor ay nagsalita na naman si Sir.
“Don’t stay away from me when we’re inside of the event and don’t be lost in my peripheral view. Just relax. Alleviate.”
he reminded me na ikinatango ko.
“Yes Sir.”
sagot ko. At sakto namang bumukas na ang elevator kaya tinanggal na ni Sir ang kanyang pagkaka akbay sa akin atsaka sabay kaming lumabas sa elevator pero nakasunod lang ako sa kanya.
The top floor was a little bit of crowded kesa sa ground floor and there where unfamiliar faces everywhere dressed in fine garments. Pumunta si Sir sa isang pintuan na may doorman and when he identifies him ay agad na binuksan nito ang pintuan at tuluyan na kaming pumasok. Upon entering the room all heads turned to us and their eyes who feels like artificial intelligence scanned us from head to toe.
“Ladies and gentleman, distinguished guests, allow me to do the honor in welcoming the fine,young, and bachelor CEO of this whole event. Let us all welcome Mr. Sander Beethoven.”
sabi nung MC kaya napuno naman ng palakpakan ang mga tao. Habang ang mga babae ay kinikilig, mga babaeng anak ng mga matatandang negosyante ang ibig kung sabihin. Tumango lang si Sir Sander at pasimpleng ngumiti. Iginala ni Sir ang kanyang mata hanggang sa dumapo ito sa isang bakanteng mesa na nakahanda para sa kanya. It was a table for four.
“Follow me.”
he commanded. Kaya tahimik lang akong sumunod sa kanya. Nang makalapit ako sa mesa ay ipinaghila ko si Sir ng mauupuan as his gentleman na secretary ’kala niyo ha. He only gave me a smile. Pagkatapos ay umupo ako sa katabing upuan na inuupuan niya on his right side. Ilang segundo palang kaming nakaupo ay may isang babaeng may katandaan na agad ang lumapit sa amin na may hawak nang wine glass sa kanyang kaliwang kamay.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 16: (Season 1)
3rd Person POV
“It’s been a very long time, ijo!” sabi ng ginang sabay taas ng kanyang wine glass kaya tumayo naman agad si Sir Sander sabay taas rin ng kanyang wine glass.
“It’s truly been awhile, Tita!” nakangiti namang bati pabalik ni Sir Sander sa kanya at nag beso-beso silang dalawa. Si Asher naman ay tahimik lang na tumingin sa gilid nagmamasid sa pangyayari. Umupo naman sa katabing upuan ni Sander ang ginang katapat ng kay Asher.
“I haven’t seen you for years? Last kung kita sa iyo ay noong birthday ni Raizer.” sabi naman ng ginang at pasimpleng tinignan si Asher na nakahawak lang sa kanyang wine glass habang iginala ang tingin sa loob ng venue.
“Just busy traveling the globe alam niyo na bachelor moments.” nakangiting sagot ni Sander at uminom ng alak galing sa wine glass na hawak niya.
“That sounds nice. Ewan ko nalang doon sa anak kung si Raizer kung kailan titino ang desisyon niya sa kanyang buhay.” napabuntong hininga na sabi ng ginang.
“Bakit po Tita?” tanong naman ni Sander sabay inom ng kunti nung alak na nasa wine glass niya.
“Ewan ko kung anong nakain niya at naglayas sa bahay pagkatapos ay nakapag desisyon na maging isang masseur.” problemadong sagot ng ginang. Natawa naman si Sander sa sinabi ng ginang. A runaway rich boy who decided to become a masseur.
“Kakaibang desisyon nga ’yan.” sang ayon naman ni Sander sabay tingin kay Asher na nakatingin sa may bar counter banda. Sinundan naman niya ng tingin ang tinignan nito. It was a guy and woman kissing passionately, naghiyawan naman ang ibang mga bisita at kasamahan nila sa nakita. Napangiti naman si Sir Sander sa naging reaksyon ni Asher na halos hindi manlang pumilok at titig na titig talaga.
“On the other hand ijo, may I ask if who’s this man that is with you?” tanong ng ginang at pasimpleng tinignan si Asher. Napaayos naman ng upo si Asher ng mapagtantong masasali na siya sa usapan.
“My secretary.” nakangiting sagot ni Sir Sander sabay inom ng kaunti sa alak na nasa kanyang baso habang nakatitig kay Asher na tinanguan lang ni Asher sabay ngiti ng hilaw.
“Secretary? A man? What happen to those beautiful and sexy ladies that was with you previously?” medyo may pagkagulat na tanong ng ginang. Sander just simply shrugged and smile, a kind of weird and meaningful smile.
“They resigned some quitted.” simpleng sagot ni Sir Sander.
“Why? You’re not a bad man in my eyes though.” curious na tanong ng ginang. Sander chuckled then looked at Asher that was keeping his silence on the other side.
“They quitted for a
different
reason.“ Sir Sander said meaningfully. Tumango nalang ang ginang dahil sa sinagot ni Sir Sander pagkatapos ay bumaling kay Asher.
“What’s your name, ijo?” nakangiting tanong ng ginang kay Asher. Nilapag muna ni Asher ang wine glass bago sumagot.
“I’m Asher Cloveria po, Sir Sander’s
personal
secretary. It’s a pleasure meeting you personally,
Madame
Luxwell.“ nakangitng pakilala ni Asher sa ginang. Medyo nagulat pa ito dahil sa sinabi ni Asher.
“Madame? Great, I’m fascinated by you. I like your secretary already, Sander ijo.” nakangiting sabi ng ginang sabay lingon kay Sander na tinanguan lang niya at nginitian. Ayaw ng ginang na tinatawag siya ng Mrs. Luxwell dahil separated ito sa kanyang husband matagal na kaya she preferably to be called Madame Luxwell rather than Mrs. Luxwell only according to Asher’s research which turned out to be real.
“Asher ijo, I hope you stayed by Sander’s side as his secretary para hindi na siya paiba iba ng secretary. Just bear with his attitude and behaviour if it’s bad.” sabi ng ginang with a hopeful in her voice. Tumango naman si Asher ng may hilaw na ngiti.
“Opo.” tanging sagot ni Asher. Natawa naman si Sander dahil sa sinagot ni Asher pero kunot noong tinignan lang siya ni Asher kaya napaayos ng upo si Sir Sander.
“Ehem, so far so good naman Tita.” biglang sabi ni Sander rason para mapatingin ang dalawa sa kanya.
“What do you mean by that?” tanong ng ginang.
“He passed. Since, he’s the longest and most stayed secretary to me. Most of my previous secretary only lasted for one month yet him he already reached eight months. It will be almost a year later.” sabi ni Sir Sander at tinignan si Asher ng may ngiti sa mukha. Pero umiwas lang ng tingin si Asher sa kanya.
“That sounds great.” sagot naman ng ginang. Nag usap-usap muna sila ng mga ilang minuto bago nakapag desisyon ang ginang na umalis na.
“Then, I shall take my leave. Thank you for the time in entertaining me.” sabi ng ginang at tumayo kaya napatayo na rin si Sir Sander at Asher at nakipag kamayan sa ginang. Pagkatapos ay umalis na ito at nakipag usap sa ibang bisita.
Nang si Sir Sander at Asher nalang ang natira sa table ay biglang naging tahimik pero agad itong binasag ni Sir Sander.
“Are you okay?” tanong nito kay Asher na ikinatango naman agad ni Asher.
“Oo naman Sir.” sagot ni Asher sabay ikot-ikot sa alak na nasa kanyang wine glass.
“Does the wine taste awful?” usisa ni Sir Sander sa kanya at sumandal sa sandalan ng upuan habang titig na titig kay Asher.
“No.” simpleng sagot ni Asher at hindi makatingin kay Sir Sander.
“Then, why don’t you drink the wine? Kanina ko pa napapansin na hanggang hawak at ikot ka lang sa wine glass but won’t let the glass reach your lips.” sabi ni Sir Sander ng may naguguluhang mukha.
“If you’re not my boss Sir baka mapagkakamalan kitang chismoso.” natatawang sabi ni Asher na ikinatawa lang rin ni Sir Sander sabay iling.
“Well, well, Asher. I’m a keen observer. I noticed small things and details that’s why they called me perfectionist sometimes. At halata masyado sa mata ko ang ginagawa mo.” saad naman ni Sir Sander na ikinatango lang ni Asher.
“I’m not into hard drinks, Sir.” sagot naman ni Asher sa kanyang sinabi.
“You don’t drink?” manghang tanong ni Sir Sander sa kanya. Umiling naman agad si Asher.
“I drink but not hard drinks. I only drink water, coke, juices, tea, and coffee.” sagot naman ni Asher. Napatango si Sir Sander sa kanyang sinabi.
“Fascinating.” komento niya na ikinatawa lang ni Asher. Ilang segundo palang ang dumaan ay may mga waiter na nagsilabasan na at nagsisimulang nagse-serve ng pagkain at naglalagay na ito sa kanya kanyang table ng mga bisita. Pagkarating sa table nila Sir Sander ay tatlong putahe ang nilagay.
“Enjoy your food, Sir.” sabi ng waiter pagkatapos ay umalis na. Tinignan isa-isa ni Asher ang pagkain they were all seafoods which contradicted to his allergies. He’s
allergic
to seafood. Nahihirapan siyang guminhawa kapag nakakain ng seafoods. He’s about to raise his concern to Sir Sander when suddenly there’s a young woman who walks towards their table. If Asher isn’t mistaken she was the daughter of Mr. Elliot, the largest stocks sharer in Sir Sander’s company and also one of the Board Members.
“Hello, Sir Beethoven. It was nice meeting you in this place.” nakangiting sabi nito. Agad naman na tumayo si Sir Sander at nakipagkamayan dito kaya tumayo na rin si Asher.
“Truly a pleasure meeting you here, Ms. Elliot.” nakangiting sabi ni Sir Sander. Nilingon naman niya si Asher.
“It’s my honor meeting you personally, Ms. Elliot. I am Mr. Cloveria, Sir Beethoven’s personal secretary.” pakilala naman ni Asher sabay lahad ng kamay niya na nakangiti namang tinanggap ni Ms. Elliot.
“Not a woman anymore but a man. The world is healing, isn’t it Sir Beethoven.” makahulugang sabi nito kay Sir Sander na ikinatawa lang niya.
“Who knows.” tanging sagot ni Sir Sander.
“By the way, may I join here to eat together with my friend kasi heto nalang ’yong may vacant seats kasi.” sabi naman ni Ms. Elliot na agad na ikinatango ni Sir Sander.
“Sure.” sagot ni Sir Sander kaya tinawag ni Ms. Elliot ang kanyang kaibigan at lumapit naman ang isang matangkad na lalaki na may hikaw sa kaliwang tenga.
“Dito nalang tayo Khier.” sabi ni Ms. Elliot sa kanyang kaibigan at tahimik naman itong lumapit.
“By the way Sir Beethoven at Mr. Cloveria, he’s my friend. Pakilala mo sarili mo.” sabi ni Ms. Elliot sa kanya.
“ Greetings! I’m Sorenkhier Cervillion, Khier for short, Jera’s friend..and we’re sorry for the disturbance to the both of you. Na late kasi kami sa pagdating kaya hindi na kami na reserve-an ng upuan.“ sabi niya na ikinatango lang ni Sir Sander.
“It’s fine, you may take the vacant seat and let us all shared the food.” sabi ni Sir Sander kaya nagsitango lang sila at nagkanya kanyang upo. Habang si Asher naman ay sinenyasan ni Sir Sander na ilapit ng kunti ang upuan sa kanya kaya sinunod ito ni Asher at inilapit ng kunti ang kanyang upuan sa tabi ni Sir Sander. So bale the arrangement is Sir Sander and on his right side is Asher ang katabi naman ni Asher ay si Khier, then Ms. Elliot ang katabi ni Khier.
“Then, let’s all eat.” sabi ni Ms. Elliot. Si Asher naman ay halos hindi maiangat ang kamay para kumuha dahil nga allergic siya. Wala man lang kahit kanin siyang nakikita, it was all shrimp, shells, and lobsters which can really triggers his allergy.
“Kumuha ka na Mr. Cloveria, huwag ka nang mahiya sa amin dapat nga kami ang mahiya dahil kami lang itong nakisali..Hehehe!” daldal na sabi ni Ms. Elliot sabay ngiti. Hilaw naman siyang nginitian ni Asher.
“Ay hindi naman sige lang.” sabi ni Asher at mabibigat ang kamay na inangat. They were all eating already at siya nalang itong walang laman sa plato.
“Damn it!” Asher cussed silently in his mind.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 17: (Season 1)
3rd Person POV
“You seem shy, I’ll just be the one to serve you.” biglang sabi ni Sir Sander at nilagyan ng shrimps atsaka lobster ’yong pinggan ni Asher. Napakagat labi nalang si Asher.
If only….
“T-Thank you, Sir.” mabigat hiningang sabi ni Asher.
“Eat so that you’ll be having energy. This event takes too long.” sabi ni Sir Sander sa kanya na ikinatango lang ni Asher. Kahit mabigat sa kanyang hininga at kamay ay iginalaw nalang niya ang kanyang kamay at sinimulang hiwa-hiwain ng maliliit na piraso ang shrimp. Just by the smell of it ay nahihirapan na siyang guminhawa paano pa kaya kapag kinain na niya ay baka ikakamatay na niya.
“Masarap ang Lobster. Have a taste of it, Mr. Cloveria.” nakangiting sabi ni Ms. Elliot at nilagyan siya ng hiwa-hiwang lobster sa kanyang pinggan. Napalunok nalang ng laway si Asher bago tinusok ito ng tinidor. Kamalasan nga naman na harap-harapan mismo niyang hinarap.
“Just this
once
, Asher.
I’m sorry.
“ sabi niya sa kanyang isipan pagkatapos ay nakapikit na sinubo ang lobster sa kanyang bibig. He can savor the taste, he can smell the aroma, he chew it simply pagkatapos ay nilunok. Viola! Nothing happened to him. He’s allergy is different, hindi ito basta basta lang na e-epekto. It takes ten minutes bago umepekto. Kung ang iba ay nangangati agad ’yong sa kanya naman ay iba dahil namumula ang kanyang tenga, nahihirapan siyang huminga na para bang may bumabara sa kanyang lalamunan, at ubo siya ng ubo.
He experienced it once when he’s ten years old sa birthday party ng kanyang classmate dahil sobrang nasarapan siya sa shrimp ay kain lang siya ng kain but little did he know that those things will turn into a disaster. After ten minutes to be exact ay nahihirapan na siyang huminga kaya agad siyang isinugod sa hospital only to find out that he’s allergic to seafood especially shrimp. Sabi pa ng doctor kung hindi siya nadala agad ay baka ang allergy niya lang ang papatay sa kanya. Asher can’t forget that moment more like he can’t forget that feeling, the feeling of dying. It became a part of his core memory kaya halos isumpa niya na hindi na siya kakain ng seafood but fate do plays in him because history is repeating itself again right now.
“M-Masarap nga.” nahihirapang sabi ni Asher sabay ngiti ng peke. Dalawang piraso lang ng shrimp ang nilagay ni Sir Sander sa kanyang pinggan enough to kill him kapag na trigger ang kanyang allergy. Tahimik nalang itong kinain ni Asher kahit labag sa kanyang kalooban. Halos mahirapan siyang nguyain ito pero ginawa niya pa ring lunukin. Ang pagkain na halos isumpa niya ay nasa loob ng kanyang tiyan ngayon chewed and fully grind into small pieces. Nnag maubos na ang dalawang piraso ay hindi na siya umulit pa. Two pieces is
enough
. Pasimpleng tinignan ni Asher ang kanyang relo. Three minutes have passed already yet there’s no sign of symptoms yet he waited. Nang matapos ng kumain ang lahat ay sinimulan ng ligpitin ng mga waiter ang pinagkainan. Agad na uminom ng tubig si Asher pagkatapos. Minalas talaga siya ng sobra dahil halos wala siyang dala na gamot para sa kanyang allergy, he’s too reckless, but he didn’t expect it to happen na may seafood na ihahain so who’s to blame.
“The party will start in a few minutes, sasali kayo?” tanong ni Ms. Elliot.
“Pass muna ako.” tanging sagot ni Khier sabay inom ng alak.
“How about you, Sir Beethoven?” tanong ni Ms. Elliot sa kanya. Tumango lang si Sir Sander.
“Only if the music is into my liking.” sagot ni Sir Sander.
“And you Mr. Cloveria?” tukoy ni Ms. Elliot kay Asher na nagsisimula ng hindi mapakali.
“H-Hindi ako mahilig sa ganyan.” tanging sagot ni Asher.
“Ako lang naman yata ang mahilig sa party dito.” umiiling na sabi ni Ms. Elliot sabay inom ng wine. Akmang tatayo na sana si Sir Sander ng hinawakan siya ng mahigpit ni Asher sa pulsohan nito rason para magulat siya at mapatingin kay Asher. It was his first time when Asher touches him unpredictably.
“A-Asher…” gulat na saad ni Sir Sander kay Asher. Tumingin muna si Asher sa kanyang relo bago nagsalita.
“Two minutes left…” Asher mumbled with a very low voice.
“Huh? Are you saying something?” tanong ni Sir Sander sa kanya.
“Can I go to the Comfort Room, Sir?” sabi ni Asher sa kanya.
“Yeah, but comeback after.” saad ni Sir Sander na ikinatango ni Asher. Pagkatapos ay binitawan ni Asher ang kanyang pulsohan at tumayo agad pagkatapos ay dali daling lumabas sa venue. Ilang minuto ang lumipas ay tumayo rin si Khier kaya napatingin rin si Ms. Elliot sa kanya.
“Saan ka?” tanong ni Ms. Elliot sa kanya.
“I need to check up on something.” sagot ni Khier pagkatapos ay lumabas sa venue room. Habang si Sir Sander naman ay napapahawak sa kanyang pulsohan na hinawakan ni Asher sa kanya kanina. Asher touches him recklessly which somehow new to him. Asher never touches or laid his skin to Sander ever since he worked as his personal secretary. Asher makes sure to put a gap and distance between them yet awhile ago he touches Sander for the first time. Tila nagiging tanga si Sir Sander kakaisip sa nangyari kanina.
“He seems unwell.” biglang sabi ni Ms. Elliot. Napatingin naman si Sir Sander sa kanya.
“Who?” tanong ni Sir Sander.
“Your secretary.” sagot ni Ms. Elliot. Kumunot naman ang noo ni Sir Sander dahil sa kanyang sinabi.
“As far as I’m concerned but he’s temperature was fine today.” sagot naman ni Sir Sander.
“Just because I say unwell doesn’t mean I pointed out fever or cold. Did you ever ask him if he’s having a stomach ache or head ache?” sagot naman ni Ms. Elliot kay Sir Sander ng nakataas ang kilay. Natahimik naman si Sir Sander sa kanyang sinabi. “Or did you ever ask him if he’s allergic to certain food?” dagdag pa ni Ms. Elliot na ikinatikom ng bibg ni Sir Sander. Agad siyang napatayo dahil sa sinabi ni Ms. Elliot sabay tingin sa kanya but Ms. Elliot just shrugged her shoulders.
“Namana ko lang sa papa ko ang kakaibang instincts na meron ako.” kibit balikat na sabi ni Ms. Elliot kay Sir Sander pero without hesitations ay agad na lumabas sa venue si Sir Sander at hinanap si Asher.
“Damn it, Cloveria! Where are you?!” he cussed in his mind.
Pagkalabas ni Asher sa venue ay agad siyang napahawak sa kanyang leeg. The allergy is slowly affecting his body. Napaalalay siya sa dingding dahil nahihirapan na siyang maglakad.
“Papatayin mo na naman ako.” sabi ni Asher sa kanyang sarili and he was referring to his allergy. He was about to kneel on the floor when someone grab his arms.
“Ayos ka lang?” tanong nito paglingon niya ay si Khier pala ito. Who was he expecting? Agad na umiling si Asher.
“Allergic ka ba sa seafood?” tanong ulit ni Khier sa kanya na ikinatango lang ni Asher.
“Sabi ko na nga ba. Your symptoms and my brother’s symptoms is exactly the same. Kaya the moment na tingin ka ng tingin ka sa iyong relo I knew it already.” daldal pa nito.
“H-Help me..I can’t breathe.” nahihirapang sabi ni Asher at umubo.
“May ubo ka?” tanong ni Khier sa kanya at inalalayan siyang tumayo. Agad na umiling si Asher.
“It’s part of my allergy.” Asher answered in a low voice. At tuluyan na talagang umepekto ang kanyang allergy. Napabitaw si Asher sa pagkakahawak kay Khier dahil napahawak siya sa kanyang leeg trying to gasp for air, habang sunod-sunod ang kanyang ubo.
“Shit, what am I gonna do with it…” Khier mumbled in a low voice. Kakargahin na sana niya si Asher when he’s stopped by someone through holding his shoulder. Paglingon niya ay si Sander ito na halos hindi maipinta ang mukha.
“I’m his boss and he’s under my care. I appreciate your concern but I’ll be handling him. Thank you for the care, Mr. Cervillion.” kalma ngunit may lalim na sabi ni Sander kay Khier na ikinatango lang niya pagkatapos ay agad na binuhat ni Sir Sander si Asher na halos mamula mula na ang tenga at ubo ng ubo. He immediately went to the elevator and notified the staff of the hotel to call an ambulance na agad naman nilang sinunod agad. Pagkarating sa ground floor ay may ambulansya nang nakaabang kaya agad na inilagay sa stretcher si Asher.
“Sino po ang sasa-I’ll be the one to accompany him so just do your job already.” putol ni Sir Sander sa nagtatanong na rescuer sana. Tumango naman ito agad at isinara na ang likuran ng ambulansya pagkatapos ay humarurot na ito papalayo sa hotel.
“I can’t breathe.” naghahabol hininga na sabi ni Asher na may mahinang boses at napapahawak sa kanyang leeg. Habang ang kanyang tenga ay pulang pula na. Naikuyom nalang ni Sir Sander ang kanyang kamao after seeing Asher’s state right now.
“He’s in critical condition right now. He’s experiencing
anaphylaxis
.“ sabi nung isang rescuer na nilalagyan ng oxygen si Asher.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 18: (Season 1)
3rd Person POV
“He’s in critical condition right now.”
Those words echoed on Sir Sander’s head. Gusto niyang manuntok at magwala pero pinipigilan niya ang kanyang sarili.
“Explain.” malamig na sabi ni Sir Sander sa rescuer. He’s behaviour and attitude changed. From a calm, funny, and light atmospheric person to a cold, straight, and scary person real quick.
“Red ears, several coughing, and unable to breathe these are symptoms of allergy. It seems that this person eat the allergen of his allergy that it triggers again which lead him to this critical condition.” paliwanag ng rescuer sabay bigay ng IV-Drip kay Asher. Allergy? At biglang naalala kanina ni Sir Sander na nilagyan niya ng shrimp ang pinggan ni Asher na ikinabahala niya dahil halos tapos na silang kumain pero si Asher ay hindi parin nakalagay sa kanyang pinggan kaya inakala niya ay nahihiya ito but he was wrong dahil pala ay allergic ito sa seafoods. What a wrong move, Sander!
Napatingin si Sir Sander kay Asher ng humawak ito sa kanyang index finger ng sobrang higpit. He’s cold. Para itong bata na hindi gustong iwanan kaya hinayaan lang siya ni Sir Sander na humawak sa kanyang hintuturo. Sweat is slowly forming in Asher’s forehead while his oxygen is starting to become cloudy.
“Damn! Wala na bang mas ikakabilis ’yang pagda-drive niyo.” hindi mapigilang singhal ni Sir Sander sa mga rescuer.
“Calm down Sir. Ambulance driver are the best driver’s in the world.” sabi naman ng rescuer na naglagay ng oxygen kay Asher. Sir Sander only hissed. After a minutes ay dumating na sila sa hospital kaya agad na ibinababa ang stretcher kung nasaan si Asher pero hindi parin ito bumitaw mula sa pagkakahawak sa hintuturo ni Sir Sander pero pagdating sa harapan ng emergency room ay doon na bumitaw ang kamay ni Asher na nawalan na ng malay.
Pagkapasok kay Asher sa loob ng emergency room ay siya ring pagsuntok ni Sir Sander sa dingding. Medyo may kalakasan pa ito dahil agad na namula at namaga ang kanyang kamao but he doesn’t care like who even cares. He’s angry right now. Due to his recklessness and not paying attention someone’s life is in danger. Worse, it was Asher his personal secretary. For goodness sake, allergy sa seafood ’yong tao pero nilagyan pa niya ng shrimp ang pinggan nito. That scene kept replaying on his head of how he served shrimp at Asher’s empty plate. It was hunting him.
Naalala pa niya kung paano mapaluhod si Asher kanina sa sahig kakahawak sa kanyang leeg trying to gasp some air, of how his ears turned red na parang lahat ng dugo ay nasa kanyang tenga na, at kung paano ubo ng ubo kanina si Asher na parang inatake ng hika kahit na in good condition naman siya. He vividly remembers of how sweats formed in Asher’s forehead even though the ambulance was air conditioned, and of how the inhaler became cloudy all because of the allergy that was triggered. He remembers it all clearly.
“Damn it!” Sir Sander cussed. Umupo siya sa bleachers na nakalagay sa labas ng emergency room trying to calm himself. Ilang minuto palang ang dumaan ng biglang nag ring ang kanyang cellphone kaya agad niyang sinagot ang tawag without seeing the caller ID.
“Yes.” pagod na sabi ni Sir Sander.
“Anong yes ka diyan, don’t you recognize me darling.” masayang sabi ni Ella sa kabilang linya. Napaayos naman ng upo si Sir Sander pagkarinig ng boses ni Ella sa kabilang linya.
“Oh, I didn’t look for the caller ID that’s why.” paliwanag naman ni Sir Sander.
“It’s fine. By the way, are you free tonight?” tanong ni Ella sa kanya. Napatingin naman si Sir Sander sa red letters na nakasulat sa labas ng silid ‘Emergency Room’ bago sumagot.
“Apparently, No. May inaasikaso pa ako.” sagot naman ni Sir Sander. He heard Ella sighed on the other line.
“’Yang inaasikaso mo ngayon mas importante pa ba ’yan sa akin?” tanong ni Ella na ikinatahimik ni Sir Sander. Ano nga ba? His girlfriend just questioned him indirectly right now which makes him shuts his mouth. Importante? Napabuntong hininga si Sir Sander bago sumagot.
“Yes.” diretsang sagot ni Sir Sander na ikinatahimik ni Ella sa kabilang linya.
“Okay fine.” sagot nito at biglang pinutol ang tawag. Such a spoiled brat. Napasandal nalang si Sir Sander sa upuan habang naghihintay na lumabas ang doctor. He’s mind was too occupied. After
almost
two hours ay lumabas na ang doctor kasama ang ibang nurses rason para mapatayo si Sir Sander. Umalis na ang mga nurses kaya ang doctor at si Sir Sander nalang ang natira.
“He almost died the moment his consciousness was gone when he was entered in the emergency room. He suffers hard breathing and was gasping for air then suddenly his consciousness was gone, just think of it, then his inhaler is starting to become cloudy. It’s like his heart has already stop breathing. That’s why his condition right now was critical but thankfully he was rescued fastly.” bungad na sabi ng doctor na ikinatahimik ni Sir Sander.
“Allergy is a common disease but when it’s not treated right it can still cause death. Especially the kind of allergy that the patient is carrying, it’s a lethal one. Based on the findings, he’s allergic to seafood especially shrimp. One shrimp alone is
enough
to kill him. He’s allergy is different from the others dahil hindi siya nangangati agad kapag nakakain ng sea foods however his allergy will took effect at exactly ten minutes after he eated. The symptoms is namumulang tenga, coughing, and the hard breathing kaya napapahawak siya sa kanyang leeg since he’s trying to gasp for some air. And, I think this is not the first time that his allergy was triggered more like this was the second time around, and if it was triggered for the third time again then it will be a life and death situation, a matter of survival.“ mahabang paliwanag ng doctor. Si Sir Sander naman ay tahimik lang na nakikinig pero hindi na maipinta ang mukha. He’s frustrated.
“Is there some medications that can help him heal from allergy?” tanong naman ni Sir Sander. Umiling lang ang doctor.
“Allergy cannot be healed however it can be prevented by not eating the allergen of your allergy. Medications like cetirizine was only a prevention but it can’t heal if the allergy is really triggered. So, prevention is better than cure.” sabi ng doctor na ikinatango lang ni Sir Sander.
“Thank you for that!” sabi ni Sir Sander. Tumango lang ang doctor.
“He’s breathing is fine already, and he’ll wake up in an hour. He’ll be transferred in a new ward.” saad naman ng doctor. Pagkatapos ay may mga nurses na pumasok sa emergency room na may dala dalang bagong stretcher pagkatapos ay pagkalipas ng ilang minuto bumukas ang pintuan ng emergency room pagkatapos ay nakalagay na sa bagong stretcher si Asher and he was still asleep. Sinundan naman ng tingin ni Sir Sander si Asher hanggang sa naipasok na ito sa bagong ward.
“Then, I shall take my leave.” paalam naman ng doctor na tinanguan lang ni Sir Sander pagkatapos ay tuluyan na itong umalis. Pumasok naman si Sir Sander sa ward kung saan na confine si Asher. The inhaler was gone on his face and his breathing was back to normal but the redness of his ears was still there but not red like awhile ago. Umupo si Sir Sander sa upuan na katabi lang sa kama na hinigaan ni Asher.
“I wonder why you hold my wrist suddenly awhile ago when you don’t even like to body contact with me yet for the first time you finally hold me. Akala ko dahil trip mo lang pero hindi pala. How
naive
of me!“ sabi ni Sir Sander sa natutulog na si Asher. Napatitig na lamang si Sir Sander sa mukha ni Asher pero ng dinalaw na siya ng antok ay umob-ob nalang siya sa kama na hinihigaan ni Asher.
Asher POV
Napadilat ako sa aking mata ng makaramdam ako ng init. White? Agad akong napabangon ng maalala ko na inatake pala ako ng allergy kanina. Pero napatingin ako sa aking kamay ng may apparatus na nakalagay rito. Hospital? Don’t tell me? Napalingon ako sa aking gilid ng may nakaubob rito pero ng makilala ko ang buhok ay agad akong kinabahan. It was Sir Sander! Napakagat labi nalang ako. Did I cause trouble again? Akmang aalis ako sa ibabaw ng kama ng may kamay na humawak sa aking pulsohan rason para mapatigil ako at mapalingon.
“Stay.” he mumbled in a hoarse voice pagkatapos ay inangat ang ulo atsaka tumingin sa akin ng diretso.
“Ano naman ba ang nagawa ko?”
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 19: (Season 1)
Asher POV
“Why didn’t you tell me?” bungad na tanong ni Sir Sander sabay tingin sa akin ng diretso. Hindi niya parin binibitawan ang aking pulsohan.
“Ang alin Sir?” kunot noong tanong ko rin pabalik.
“About your allergy, na allergy ka sa seafoods.” sabi ni Sir. Napakagat labi nalang ako.
“I was about to tell it to you Sir pagkalapag palang sa mga pagkain pero dumating kasi sina Ms. Elliot at Mr. Cervillion kaya hindi na ako maka angal na.” paliwanag ko. Naramdaman ko naman ang paghigpit ng pagkakahawak niya sa pulsohan ko.
“I was there right beside you ni hindi mo man lang ako masabihan o kahit man lang binulong mo sa akin.” seryosong sabi ni Sir Sander.
“I don’t have the rights to complain Sir.” rason ko. Who am I to complain? I’m only his secretary.
“Rights? Ngayon mo pa ba ’yan sasabihin sa akin when you already entered my condo unit. Isa pa, I’m your boss I think I deserve to know of your health condition.” natatawang sabi ni Sir Sander. Tawa na tila naiinis na.
“Hindi kasi ganoon ’yon Sir. Nandoon kasi si Ms. Elliot at Mr. Cervillion nakakahiya kapag sasabihin kung allergy ako sa seafood. Baka aakalain nila na arte ako tas isa lamang akong secretary.” paliwanag ko pa rin. I heard him hissed.
“You’re reasoning out yet your reason I don’t find it all reasonable. Walang punto lahat.” inis na sabi ni Sir Sander na ikinatikom ng bibig ko.
“I almost killed you did you know that? One shrimp is enough to kill you at ilang shrimp ang nilagay ko sa pinggan mo, dalawa? Double death na ’yon para sa iyo. Tas ako walang kaalam alam na allergy ka pala sa seafood dahil akala ko lang nahihiya ka kumuha kaya walang laman iyong pinggan mo kaya binigyan kita but all those was a fucking mistake. Dinagdagan ka pa ng lobster ni Jera! How does the food of death taste like? Lasang suffocation ba?” singhal ni Sir Sander sa akin habang humihigpit ang pagkakahawak sa aking pulsohan. Nanatili lang akong tahimik. It was my first time na masigawan ni Sir.
“But, I was fi- Don’t you dare say that you were fine because I saw your dying state, your critical condition..” putol ni Sir sa sasabihin ko. He’s disheveled.
“You’re losing your composure, Sir.” tanging nasabi ko. Nagulat naman ako ng bigla niya akong itulak sa kama rason para mapahiga ako at mas lalong nagulat ako ng pumaibabaw si Sir Sander sa akin. He looked at me with an intense eyes.
“Yes, I already lost my composure awhile ago when I saw your critical condition. You are the main reason of why I lost my composure.” he said in a breathy voice. Nagulat naman ako sa sinabi niya. “But, what I hated the most is your fond of lying.” dagdag na sabi niya habang nakakunot ang noo at tiim na nakatitig sa’kin. Mas lalong humigpit ang kanyang pagkakahawak sa aking pulsohan.
“I n-never lie, Sir.” kinakabahan kung sagot at tumingin sa ibang direksyon. Pag may makakita sa aming posisyon ngayon ay baka aakalin nila may ginagawa kaming milagro kahit na wala. Napatingin ako sa wall clock but it was still night, madaling araw to be exact 2:30 am. Punyeta ang aga pa!
“And, you’re good at denying.” dagdag pa niya.
“You never said that you’re allergic to seafood and you knew that you are allergic to it yet still manage to eat. Isn’t that lying?” sabi ni Sir Sander ng may talim sa boses. Agad naman akong lumingon sa kanya rason para magtama ang aming tingin.
“That was different!” react ko agad. Tumaas naman ang kanyang kanang kilay.
“Different by what means?” taas kilay niyang tanong at mas diniinan pa ang pagkaka corner sa akin sa kama. Damn it! Ako ang pasyente rito pero bakit naging ganito.
“That was a personal reasons.” sagot ko.
“Exactly. I’m your boss and your well being is my top priority pero how would I do that if even your allergy hindi ko alam and what’s worse I almost killed you with just shrimp alone.” sabi ni Sir Sander. Kung mag rarason ako meron rin siyang pang kontra. A never ending debate.
“Kasalanan talaga ’to ng walang hiyang hipon na iyon.” mahina pa sa bulong kung sabi.
“You’re saying something?” usisa ni Sir Sander.
“It’s all shrimps fault, Sir.” sagot ko at tumingin sa ibang direksyon pero halos tumaas ang balahibo ko ng biglang inilapit ni Sir Sander ang kanyang mukha sa mukha ko, I mean sa tenga ko pala.
“I’m not joking, Asher Cloveria. Nothing was funny.” malamig na sabi ni Sir Sander sa aking tenga na ikinaba ko.
“Kaya nga Sir! Pwede ka na bang umalis sa ibabaw ko at ng makatayo na ako.” sabi ko pero halos hindi man lang siya gumalaw sa halip ay nakatingin lang siya sa akin ng tahimik.
“If you think you can play with me that was no! My disappointment of you for lying to me was still inside me. I hate being lied to and I badly wanna give you a punishment.” seryosong sabi ni Sir Sander. He’s really serious, isn’t he? I was just trying to lighten up the atmosphere. Dahil hindi ko na makakaya ang kanyang mga titig ay akmang tatayo sana ako at tutulakin siya but he pinned me back on the bed.
Nagulat ako sa kanyang sunod na ginawa. He kissed me. Sir Sander kisses me on the lips.
For real
. Hindi ako makagalaw sa aking kinahihigaan. Damn it for real! Akmang itutulak ko sana siya but he didn’t let go of my wrist mas lalo lang niyang diniinan ang pagkakahawak at nilagay banda sa aking ulo ang aking mga kamay. His lips didn’t move on my lips but he didn’t let go.
When I manage my composure back ay sinubukan kung gumalaw pero tila nanghina na ako sa sunod na ginawa ni Sir Sander. He did a
body contact
to me and leaned his body more on me. Ramdam na ramdam ko iyong init ng katawan niya. While his lips finally move in my lips. Gumalaw na iyong labi niya. Ako na hindi alam ang gagawin ay medyo napanganga rason para maipasok niya ang kanyang dila sa aking bibig sabay kagat sa ibabang labi ko. Idiniin niya ang kanyang sarili sa akin rason para mas lalong lumalim ang halik. His tongue was playing with my tongue napaiktad pa ako ng kunti when he’s slowly grinding his self to me. I can
feel
it and it’s bulging between his legs.
“Hmmm…” mahina kung ungol ng sinipsip niya ang aking dila. His kissed was hypnotizing. Ayokong bumigay but there was something in Sir Sander’s kisses that I wanted to give in. Pero ng maaala ko iyong kontrata ay agad kung naitulak si Sir ng pagkalakas lakas na muntikan na siyang mahulog sa kama pero buti nahawakan ko.
“Sorry Sir.” patay malisyang sabi ko at umayos ng upo pero pagtingin ko kay Sir Sander ay nakangisi lang siyang tumingin sa akin pero tumaas ang balahibo ko sa aking batok ng napakagat labi siya. What was that!?
“Your lips taste like wine….so fine.” komento ni Sir Sander atsaka umayos ng tayo. Napailing naman ako. Flavoring pala ang labi, hindi ko alam ’yon ah.
“Bakla ka Sir?” tanging natanong ko kay Sir Sander. Natigilan naman siya sa pagtanggal ng kanyang necktie.
“I told you, kapag nagsinungaling ka pa sa akin ay hahalikan kita kahit pa na lalaki ka and you lied so I said what I said.” seryoso na sabi ni Sir Sander sabay tingin sa akin na ikinaiwas ko ng tingin.
“Can I lie forever?” sabi ko sa aking isipan na agad kung iwinaksi agad.
“You can’t, Asher. There are things that you need to face in this reality with truth. Hindi lahat nadadaan sa pagsisinungaling. You need to be real.” kontra naman ng aking inner demons.
“Drink your medicine. Nasa ibabaw ng mesa, mag c-cr muna ako.” sabi ni Sir Sander at pumasok sa loob ng CR sabay sara nito. At dahil ayokong mapahamak ulit ay sinunod ko ang sinabi ng aking boss kinuha ko ’yong gamot at ininom pagkatapos ay uminom na rin ako ng tubig. Dahil medyo malagkit ang aking mukha ay naisipan kung maghilamos kaya bitbit iyong dextrose ko ay pumunta ako sa may sink na may salamin katabi lang ng sa CR at naghilamos sa aking mukha sabay hugas ng kamay. Akmang aalis na sana ako when I heard a low moan galing sa CR na kinaroroonan ni Sir Sander. Dahil may pagka chismoso ako ay inilapit ko ang aking tenga sa may pintuan ng CR at nakinig ng maigi.
“Hmmm…Ahh!” nanindig ang balahibo ko sa aking katawan na parang pusa dahil sa narinig. If I’m not mistaken, Sir Sander do the
thing,
like masturbating. Napakagat labi ako but my ears was still at the door.
“Damn! I’m cumming, Asher! Ahhh….” ungol ni Sir Sander sa loob. Shet! Agad akong umalis sa tapat ng CR at bumalik sa kama at humiga. He was pleasuring himself while moaning my name. Natigasan ba siya kanina doon sa halik lang, just by thinking of it makes me go crazy. Napatingin ako sa aking baba when it starts to bulge also. SHIT! Not now please..Agad akong humarap sa dingding sabay dantay sa isang unan na parang bata but I don’t care. This hospital is crazy! Sinimulan ko ng ipikit ang mata ko dahil medyo inaantok na rin ako dahil madaling araw pa. Narinig kung bumukas ang pintuan ng CR at tila naghuhugas ng kamay si Sir Sander. Pagkatapos ay naririnig ko pa ang yapak ng kanyang Santoni na sapatos na papalit sa kinaroroonan ko.
“Usog ng kaunti, Asher. I’ll share the hospital bed with you dahil wala akong mahihigaan.” sabi ni Sir Sander na agad kung ikinalingon. Just by hearing my name coming from his mouth makes me irks.
“This is for patient only Sir atsaka may upuan naman.” sabi ko at tinignan siya pero tinaasan lang niya ako ng kilay.
“Then, I’ll be a patient for tonight. I’ll be having a stiff neck by that chair.” sagot ni Sir at sinimulan ng umakyat sa kama kaya awtomatiko akong umusog sa may bandang dingding.
“Okay, Sir.” tanging sagot ko nalang at tinalikuran na siya. Naramdaman ko pa ang paghiga niya sa likuran ko banda. This is the first time na Sir Sander and me was sharing the same bed, and what’s worse ay hospital bed pa ito. Pareho kaming pasyente. Pero dahil inaantok na talaga ako ay ipinikit ko nalang ang mata ko at natulog ulit.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 20: (Season 1)
Asher POV
Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumama sa aking mukha. I opened my eyes and was about to move ng maramdaman kung may kamay na nakapulupot sa beywang ko pagtingin ko ay galing ito kay Sir Sander. He wrapped his arms around my waist while sleeping peacefully at nakaharap pa ito sa akin habang ako natutulog ay tinalikuran siya at humarap sa dingding. Natawa nalang ako sa sitwasyon naming dalawa. Maingat kung kinuha ang kamay niya at nilagay ito sa unan na dinantayan ko pagkatapos ay tahimik akong bumaba sa kama at dumiretso sa lababo para maghilamos. Pagkatapos kung maghilamos ay saktong bumukas ang pintuan ng ward at pumasok ang isang doctor na may dala-dalang record.
Natigilan pa ito saglit ng ma realize kung sino ang nakahiga sa hospital bed.
“An additional patient, huh!” pabirong sabi nito na ikinatawa ko.
“He’s tired watching over me.” sagot ko naman at tinapunan ng tingin si Sir Sander na mahimbing parin na natutulog. Tumango lang ang doctor sa sinabi ko.
“He’s really worried about you yesterday. He even punches the wall with his knuckles alone, no gloves.” daldal naman ng doctor. Natikom ko naman ang aking bibig dahil sa narinig. Pa-simple kung tinignan ang kamao ni Sir Sander and the doctor was right, namumula pa ito.
“You’re Asher Cloveria, right?” tanong ng doctor sa akin. Tumango naman ako.
“Yes po,” sagot ko.
“Next time huwag na kumain ng hipon or any sea foods that can trigger your allergy. One shrimp alone can kill you, always remember that. And dapat huwag na ulit ma trigger ang allergy mo. I believe this is the second time, right?” sabi ng doctor na tinanguan ko.
“Yes po, the first time was when I am only ten years old.” sagot ko. Tumango ang doctor.
“Since, it was triggered twice already don’t let it be triggered for the third time or it’s a do or die. Twice is enough.” paliwanag ng doctor na sinangayunan ko.
“Opo.” sagot ko.
“All was well and I’m gonna remove your dextrose right now and pwede ka nang ma discharge by 10:00 am.” sabi ng doctor at tinanggal na ang mga apparatus na nakakabit sa katawan ko. Pagkatapos ay umalis na ang doctor. Napatingin naman ako sa wall clock it was 9:32 am in the morning already. Kinuha ko ang aking cellphone sa may mesa at may tinawagan sa kompanya ni Sir Sander. I’m going back to work. Nag order narin ako ng pagkain online para kay Sir Sander habang ako tanging mash potato at isang itlog lang ang kinain.
1 week later
It’s been a week already since my allergy triggered and all was well already. Back to work, and we acted like we didn’t kiss in the hospital both me and Sir Sander. That moment was buried in the casket already six feet below the ground. Tumunog ang telepono na nasa table ko kaya sinagot ko ito agad.
“Secretary Cloveria on the line.” sabi ko.
“Sir, nandito po si Miss Cladde, and she wanted to visit Sir Beethoven.” sabi ng receptionist sa kabilang linya. Natigilan naman ako sandali.
“Wait let me talk to Sir Beethoven.” sabi ko at ibinaba sandali ang telepono. Napatingin ako kay Sir Sander na may tinitignan sa monitor ng pc.
“Sir, nandito po si Miss Cladde gusto raw po kayo bisitahin.” sabi ko at tinignan siya. Napatingin naman siya sa gawi ko. He looks good in those radiation glasses, can’t lie.
“Let her in.” tanging sagot ni Sir at ibinalik ang tingin sa monitor ulit.
“Sige lang, papasukin niyo lang siya.” sagot ko na sinunod lang ng receptionist. I’m back on reading the papers again when my phone rings. Pagkatingin ko ay unknown number ito kaya napatayo ako at bahagyang lumayo sa kinaroroonan ni Sir Sander. Lumabas ako sa office pagkatapos ay isinara ito at nasa tapat lang ng pinto nakatayo.
“Sino po sila?” mahinang boses kung sabi.
“Iho, long time no talk.” sabi ng isang may katandaang boses sa linya. Agad naman ako na natahimik pagkarinig sa pamilyar na boses.
“Ikaw pala ’yan Sir.” hilaw na boses kung sabi sa kanya.
“Usapan ay usapan iho, hindi kita tatawagan nang walang dahilan.” sabi niya. Napakagat labi naman ako.
“Pwede po ba akong makipagkita sa inyo sa isang cafe?” sabi ko.
“Mga anong oras?” tanong niya. Napatingin ako sa aking relo. It’s 10:13 am in the morning.
“10:30 po.” sagot ko.
“Sige, i-text mo nalang sa akin ang pangalan ng cafe at pupuntahan kita.” sabi niya pagkatapos ay pinatay ang tawag. Napabuntong hininga akong tumingin sa aking cellphone pagkatapos ay pumasok sa loob at dumiretso sa aking pwesto sabay ubob sa mesa. Andaming problema, andaming bayarin. While leaning on the table I tried to open my bank account.
Balance: 650,000.00
Napabuntong hininga ako. Six digits nga pero pambayad naman lahat sa utang. Napasandal ako sa aking swivel chair at napatitig sa kisame. Paparating na ang therapy ni Mama kailangan ko na naman maghanda ng pera. Pusang gala, saan na naman kaya ako kukuha. Bread winner malala talaga ako nito! Nang maalala ko na may kikitain pa pala ako ay agad akong napatayo at lumapit sa mesa ni Sir Sander.
“Excuse me Sir?” bungad kung sabi sa kanya. He turns his head towards me which made us having an eye contact. Something in me, felt good when I saw his eyes.
“Hmmm..” he hummed in a most soothing voice I’ve ever head from him. Damn! What’s wrong with me. Umayos ako ng tayo.
“Aalis lang po sana ako Sir mga thirty minutes dahil may importante lang po akong gawin.” magalang kung paalam sabay tingin sa aking relo. His right brow immediately raised after hearing what I’ve said. Agad naman akong kinabahan dahil baka hindi niya ako payagan.
“Ano bang gagawin mong importanteng bagay at mawawala ka ng ganoon kahaba na oras?” he ask in a bossy manner. Napakagat labi ako, ngayon pa talaga umandar ang pagiging bossy niya na may kailangan talaga akong gawin.
Yawa!
“Thirty minutes lang naman po Sir, after that babalik ako dito agad.” I said in my most pleading voice sabay puppy eyes. Napailing naman ’yan si Sir sabay tingin sa labas atsaka ibinalik sa akin. Madala ka!
“Ano nga ang gagawin mo?” he asked again. Natigilan naman ako, alangan naman sasabihin ko na may kikitain akong matandang lalaki na nagpapautang at may paguusapan kami. Nakakahiya ’yon for someone as professional as him.
“May kikitain lang po ako Sir.” ang tanging sinabi ko. Kung kanina ay tumaas lang ang kanyang kilay ngayon naman ay kumunot na talaga.
“Mr. Cloveria, you know that personal matters must be separated during working hours knowing that you are directly working at the CEO, which is me.” he said in authoritative voice. Kalma!
“Importante lang po talaga Sir. Thirty minutes only. If malagpas ako you can reduce my salary or any necessary things you need to do as my boss.” paliwanag ko at napapatingin sa aking relo. He stared at me for a seconds bago sinabi ang matamis niyang oo. Pagkapayag niya ay siyang agad ko rin na pag alis at dali-daling pumunta sa nasabing cafe. I’m two minutes late already, damn it!
3
rd
Person POV
Pagkaalis ni Asher ay siya ring pagsandal ni Sander sa kanyang swivel chair while staring at the monitor of his personal computer.
“Kikitain?” he mumbled on his self while his brow still knitted. Then, he smirk after realizing something. Napatingin siya sa kanyang relo.
“Thirty minutes…..I’ll give you thirty minutes, Mr. Cloveria.” he said while smirking. He closed his eyes while patiently waiting for the thirty minutes to passed but his peace was interrupted with a three knocks on the door. Napatingin siya sa pintuan.
“Come in.” he voiced out kaya bumukas ang pintuan at bumungad si Ella na nakasout lang ng black tube covered with leather jacket habang naka black jeans at black boots. May sunglasses ito at summer hat na sout kaya hindi siya masyadong halata na si Ella Cladde.
“Too hot for a summer, Miss Cladde.” Sander said while staring at her from head to toe. Ngumisi naman si Ella sabay sarado sa pintuan at dali daling lumapit kay Sander sabay upo sa kandungan nito. She wrapped her arms around his neck while he wrapped his right arm around her waist.
“Is that a compliment, Mr. Beethoven.” nakangising sabi ni Ella. Agad naman siyang hinila ni Sander papalapit sa kanya sabay bigay ng mapupusok na halik dito. Ella responded in his kisses. His hands lifted and started to roam around her chest and since Ella only wears black tube madali lang na nasakop ng kamay ni Sander ang dibdib nito sabay masahe sa kanyang kaliwang suso. Ella moan between their kisses.
Ella leaned her body more to him to make the kiss deeper. He bit her lower lips to ask for an entrance and Ella gladly granted him access. Their tongue both played with each other. Sander removed his hand on Ella’s chest and hold her waist and bring her on top of the table. She lays on top of Sander’s table and he stands up in front of her. He stopped the kiss and stared at Ella which only smiles at her while her one breast popped out from her tube. She’s a mess in just a minute.
However it’s different from Sander’s perspective. He sees his secretary’s face and body laying on top of his table naked and helpless, and that secretary is no other than Asher Cloveria. And, due to that imagination ay agad siyang nanigas. He’s hardened not because of Ella’s state but because of his imagination with Asher’s state on top of his table. Naked, helpless, crying, and begging for him.
“Damn it! Damn it! You’re being
delirious
, Beethoven.“ Sander cussed in his mind.
“Aren’t you going to make me wait?” he faced back to reality after hearing Ella’s voice. He glanced at her and she seems pissed.
“We’re not continuing it. I’m not in the mood.” Sander said and helped her to stand up. Agad naman na nagiba ang mukha ni Ella.
“Not in the mood? Yet, you’re hard as rock down there.” sabi ni Ella sabay tingin sa kanyang ibaba na halos bakat na bakat sa kanyang sout na suit.
“It’s different.” he reasoned out and help her fixed the tube she’s wearing. Nang matapos na ay akmang luluhod si Ella at sinubukang tanggalin ang kanyang sinturon but he stopped her by holding her wrist.
“Stop it, Ella. I said, I’m not in the mood.” sabi ni Sander ng may seryoso sa boses.
“But—I can handle it myself.” he cuts her off. Inis naman na tumayo si Ella atsaka kinuha ang kanyang gamit at dumiretso sa pintuan.
“What’s my purpose of going here anyway, you’re making me sick.” inis na sabi ni Ella sa kanya sabay pihit sa siradura at lumabas sa kanyang opisina.
Pagkaalis ni Ella ay napahilamos si Sander sa kanyang mukha sabay suntok ng mahina sa kanyang mesa.
“
Jesus Beethoven!
What are you thinking? Imagining nude scenario of your male secretary in the image of the woman you are courting. You’re being delirious.“ Sander said in breathy voice on his self while leaning on the table. Napaiktad naman siya when he feels a throbbing between in his legs. Napatingin siya dito.
“Another shit to care on and it’s all my fucking secretary’s fault.” Sander said while cussing. He immediately entered his private comfort room and he do the
deed.
. . . . . . . @KyleAcire ©️2025
Chapter 21: (Season 1)
Trigger Warning: Explicit language and scenes.
Asher POV
Pagkarating ko sa nasabing café ay agad akong pumasok then I roam my eyes across the room to search for a familiar figure and when I saw him on the corner of the glass window of the said café sitting with his cowboy hat on top of his head I immediately stride in his direction.
“Sorry for being late.” I apologized to him sincerely. The man raised his head and his forest eyes met my hazel eyes.
“Being late is not a good habit. You should value time because if you don’t then you’re delaying the war. A certain marine and ranger person said that to me.” He said welcoming me with his unwelcome words. For a second, I felt embarrassed with what he says. I felt my cheeks heated.
“I’m sorry again.” hingi ko ng paumahin. Should I explain to him na kaya natagalan ako dahil matagal akong pinaalis ng boss ko dahil may mga katanungan pa ito, na dumaan pa ako sa bangko para mag withdraw ng pera. But I will be sounding defensive to say that and I bet he won’t accept my explanation just by what he did a minute ago.
“Just have a sit already.” He said and gestured towards me to sit. Agad naman akong umupo at nilagay ang bag na dala ko sa aking kandungan. We faced each other and then he leans his back on the chair while staring straight to me.
“Me and your father was such a very good friend. We have the same job which is working on the same one person. Sad to say your father died early due to hypertension which makes me lonely sometimes as his best buddy but looking at you now makes me remember his face. Your facial features are likely same with your father except of those eyes of yours which you gotten from your mother. Overall, you’re the very carbon copy of your father.” He spoke and I don’t know if I’m hallucinating but there is bitterness in his voice or more than that. It sounds more like a person yearning of his first love. I don’t know why but I felt shivers just by thinking of it.
“Thank you for the compliment and for being a good friend of my father.” I said while thanking him. He just gave me a half odd smile.
“How’s Emilia? Your mother.” He asked. Natigilan naman ako sandali bago sumagot. He knows that much for a person na inutangan ng pera ng aking ama. Sabagay they’re good friends.
“She’s having a therapy session for her leukemia.” tipid kung sagot na ikinatango niya lang. A moment of silence has passed before he speaks again.
“How are you going to pay the one million that your father borrowed to me?” he asks directly while looking with a blank expression towards me. He’s too straight for a man in his fifty’s asking questions to me like measuring my capacity if will I be able to pay or not pay the price. Insulting huh!
“I’ve worked my ass out twenty-four hours.” I straightly answered him with a confident aura. I saw how his eyes formed into a circle in just seconds. It only fleets but I know he’s shocked because of my behavior. Then, his lips formed into a smirk.
“And what work might that be?” he asked in a most mocking voice. Talagang sinusubukan ako ng taong ito.
“It’s none of your business. Nandito ako para bayaran ang kalahating milyon na inutang ng papa ko sa iyo.” sabi ko at kinuha ang bag sa kandungan ko sabay lagay nito sa mesa sa mismong harapan niya. “Ayan! The cash inside the bag worth 500, 000 Philippine peso at hindi ko alam kung ilan ang equivalent niyan sa Euro. Partial ko muna ’yan while the half will be paid by me at the end of this month of July pagkatapos ay wala na.” dagdag ko pa. He stared at me and to the bag and then he laughs. Nakatitig lang ako sa kanya.
“Fascinating, you’re truly the carbon copy of your father, Austin. Even his attitude you got it from him. Your stubbornness, your pull through vibes, and your altruistic manners. I can see it all on him.” He commented. My brows immediately raised.
“You sure talk about my father a lot while complimenting his being in my image?” taas kilay kung tanong habang nahihimigan ang pagdududa sa aking boses at nakatingin sa kanya. He then chuckles.
“ So, Emilia didn’t tell you. Amusing.“ He mumbled then let out a laugh. Napakuyom naman ako ng kamao sa ilalim ng mesa. I knew it, he’s a bad vibe.
“Of what?” I asked with furrowed brows. He smirks.
“It’s a secret buried together with your father and only three people knows it which is me, your father, and your mother-Emilia. And since you’re curious about the way I complimented your dead father then maybe you’ll be the fourth person to unveiled the forgotten and buried secret.” He thought while laughing looking at me. I felt the heat all over my head, my blood boiling, my knuckles turning to white, and my heart that beats too fast. I don’t want to hear what he’s about to say but part of me wanted to know. I stared at him coldly.
“Make sure it’s worth to be a news.” I said with a flat voice but my emotions are twirling already like a vine in my body. He sits straight now and looks at me.
“You really wanted to know, huh? How lucky of you…not even my wedded wife or my children knows it nor I tell them yet I’m about to reveal this to you.” He said smirking. He’s villainous attitude is really getting on my nerves.
“Just fucking say it out.” I uttered out of impatience at tila napalakas yata ang boses ko dahil napatingin ang katabi namin na table. Pero nilingon ko lang ito glaring at them.
“Your father and I was lover before he met your mother. We were lovers for six years not until he met your mother who is Emilia at the bar and then he cheated on me because of Emilia and apparently their cheating was effective because Emilia was pregnant and that child was you. You’re a product of two people who cheated on me.” He speaks. Tila nabingi ako sa aking narinig. Natatwa akong tumingin sa kanya.
“There’s no way-As you said, it’s definitely a news, a news that will ruin and haunt your being that’s why it only remains as a secret and was anciently buried but you’re digging it out alive so might as well to tell you.” He said and cuts me out with an expressionless face. I can’t breathe. There’s no way it happened. Napahawak ako sa aking dibdib after feeling my heart beaten so fast. Mama and Papa could never……
“Did my mother know the relationship about the two of you with my father?” I asked with a heavy heart. He shakes his head.
“Sadly no, she only learns it when she caught me and your father having sex in the car when she’s about to enter the house. She’s nine months pregnant that time of you.” He answered. I felt like a priest that was told with a confession of a commoner but the difference is that I want to vomit. Naduduwal ako sa aking mga narinig and I was never ready for it to hear nor processed. Pero mas nangingibabaw sa akin ngayon ang galit, kamuhi, awa, at sakit. I fuckingly wanted to cry but my eyes were dried.
“And of course, since your mother loved your father very much, she gave him another chance and since your father regretted it, he finally broke up with me, he ended our six years relationship because of your mother and above all… you . You’re the very reason why he broke up with me because Austin confessed to me that he badly wanted to have a child and there was you. And I hate the fact that when I saw you during your father’s funeral, you’re only five years old that time but your facial features already stand out and you got it all from him, except of your eyes. I was ready to buried my past with him that time at the funeral and forgets his face but seeing the five-year-old you who’s a truly spitting image of Austin was haunting me with our past relationship.” He added. I never looked at him.
“And, I bet that more hurts when I’m now in front of you.” I uttered having heavy feelings.
“I’ll be lying if I say no when you exactly looked like him when I first met him.” He answered. Napatawa ako ng pait.
“But that still didn’t change the fact.” I answered.
“It might not change the fact that I’m hurt but the very one who was hurting right now is your mother. Not just now but ever since you we’re born.” He said na ikinatingin ko sa kanya.
“And what is it?” kunot noong tanong ko. He smirks, a smirk meant to convey that he was still the winner up until the end.
“You’re aware that you are product of two people cheating right? After the wedding of your mother and father, the night of that big day, your father was being called for a job but it was all a prank. The truth was your father and I was making out in a big star hotel, we’re having a rough sex that wedding night that was supposed to be for your mother and father moment. Instead, me and your father was having the honeymoon. Additionally, your mother doesn’t know of what my real name was the only thing she knows was my nickname, and when you were born your father Austin named you after me, Asher. Your mother doesn’t realize it at first but during your father’s funeral I was formally introduced to her and when she realizes it, she loathes me very much to hell, she even cursed me. Yet right now she’s the one suffering more than me, not only that she’s also having a leukemia. Poor Emilia!” he said. Naikuyom ko ang aking kamao. All I felt now was hatred for my father, pain for my mother, and a cursed and loathsome towards this person in front of me. Sobrang sakit na and this all was too much to absorb.
“Don’t you dare bad mouth my mother. You have no rights.” Sabi ko ng may nagbabantang boses at nagbabadyang luha. Galit akong tumingin sa kanya. I can’t imagine how my mother felt for these past years.
“Si Emilia man ang pinakasalan ni Austin pero ako parin ang minahal ng ama mo hanggang sa hukay. Two important events of his life, I was there. Your birth and their wedding night. In the end, ako parin ang nanalo. “ He said with a bitterness in his voice. Truly a punk!
“Sana sinama ka nalang rin sa hukay.” galit kung sabi sa kanya na ikinagulat niya pero agad ring tumawa. Marami akong gustong sabihin sa kanya, sa kanyang makapal na pagmumukha but I keep it all to myself.
“Just like your mother, huh!” he said while smirking.
“Just fucking get out of my sight! I don’t wanna see your face ever again. Regarding sa utang ng bastardo kung ama ididirekta ko na ito sa bangko mo kaya umalis ka na before my thoughts will changed.” galit kung sabi sa kanya. He only smirks pagkatapos ay may kinuha sa kanyang black tuxedo at inilapag sa harapan ko.
“That’s my calling card.” He said pagkatapos ay tumayo na. He looks down at me for the last time with a longing in his eyes before finally leaving. I hate my features, fuck!
Napatingin ako sa card na nilapag niya sa table sabay basa sa sulat na nakalagay rito.
“Asher Jaxon Spencer.”
.
.
.
#KacireTan
#2025
Chapter 22: (Season 1)
Asher POV
Pain, pain, pain. That’s all I felt right now.
It’s painful to hear that you’re a product of two people cheating, it’s painful to know that your father was a cheater, and it damn more hurts when you are the very reason of your mother’s pain. Napahawak ako sa aking dibdib while clutching all the pain that was too unbearable for me.
I wanted to scream, but no sound came out. Gusto kong isigaw ang lahat ng sakit, lahat ng galit, lahat ng pagkamuhi na hindi ko naman hiningi. Pero bakit parang ako ang pinaparusahan? Ako ba talaga ang mali? Ako ba ang kasalanan?
Nanginginig ang kamay ko na pinihit ang door knob ng pintuan sa office ni Sir Sander. I was like a dead person walking, no life. I formed a smile on my face and exhales to calm myself.
“Don’t bring your personal matters in the office, Cloveria.” sabi ko sa aking sarili sabay ngiti at tuluyan ng binuksan ang pintuan. Pagkapasok ko ay bumungad si Sir Sander na nakatayo habang nakasandal sa kanyang mesa habang nakahalukipkip. Pagkakita niya sa akin ay agad siyang lumapit sa kinaroroonan ko. He closed our distance in just four steps.
“Saan ka galing?” he asks with a knitted brows while looking at me.
“Sa cafe po Sir.” mahina kung sagot at halos hindi makatingin sa kanya. The image of that Spencer man again crosses my eyes. Napakuyom ako sa aking kamao trying to suppressed the emotions that was trying to crawl out on me again. Be professional, Asher! I’m trying to convince myself.
Pero nagulat ako ng mahina niyang hinawakan ang panga ko at ipinaharap ang mukha ko sa kanya. Now we’re facing each other and he was intently staring at me.
“Did you cry?” he asks all out of a sudden. Napakagat labi ako.
“N-No..” I lied but my voice broke out. Then, I just realize tears flowed down on my cheeks. I’m shedding silent tears. Nagulat naman si Sir sa pagbigla kung pag iyak, it’s my first time crying in front of him it’s not so like me. Damn this emotional breakdown. Agad ko namang pinahid ang luha sa aking mga mata while trying to stop the tears to fall down but it won’t just come off.
“Damn it! Why can’t you just sto—” natigil ako sa aking ginagawa when Sir Sander hugs me directly, intently . A warm and safe hug. And that’s when I give in to my heavy feelings. I puling it out all on his arms. I can feel his hands tapping my back like I was a child. Being in his arms felt safe, peace, and it’s so warm like daylight.
I buried my face against his chest, letting the tears soak his shirt. Hindi ko na kinaya pigilan. My whole body was trembling, parang lahat ng bigat ng mundo ay bumagsak sa balikat ko.
“Shh…” he whispered softly, his hand brushing the back of my head. We stayed in that position for a couple of minutes
3rd Person POV
Sander just let Asher cried on his arms. Even he himself was shocked when he immediately hugs Asher the moment a tear escaped from his hazel eyes. He comforted him and Sander can feel the trembling body of Asher and he can hear his silent cry. Sander’s heart felt like it was crumpled like paper seeing Asher’s state right now. But, most of all the aggravation in his eyes was way more dominant. He’s way too curious if who’s the person who made Asher cry.
Minutes have passed when he felt his arms being heavy kaya napatingin siya kay Asher, he’s asleep. Nakatulog ito dahil sa kakaiyak. Maingat niyang inalalayan si Asher papunta sa sofa at pinahiga ito ng maayos. His usual prim and proper state were now a messed. Umupo si Sander sa tabi ni Asher while staring at him. He looks tired. Inangat ni Sander ang kanyang kamay and was about to touch Asher’s face but he stops midair. Kinuyom nalang niya ang kanyang kamay at sa halip ay hinubad ang kanyang coat at nilagay ito sa katawan ni Asher to warm him up.
“I think I’m crazy…I ask you of help for a comeback with me and my ex in order to win her back, and now that we we’re back, I’m slowly getting fond of you, that it comes to the point where I’m fantasizing about you in front of her. And now, seeing you cry just makes me want to kill the person who made you like this. Ha…I guess I’m crazy, huh!” Sander muttered while looking at the sleeping Asher. Napatawa siya sa kanyang sinabi at umiling pagkatapos ay tumayo atsaka dumiretso sa kanyang table sabay upo sa swivel chair. He reached for his phone and called someone.
Asher POV
When I opened my eyes, the room was already covered in shadows. Tanging ilaw mula sa maliit na lampshade sa sulok ang nagbibigay ng liwanag. The hum of the aircon filled the silence, steady but loud in my ears.
I slowly pushed myself up, feeling the heaviness in my body. My head throbbed faintly as I glanced at the wall clock. 8:05 PM.
“Nine hours?” bulong ko, my throat dry and scratchy. Napahawak ako sa sentido ko. Of course. Nine hours of sleep after crying—that was always the case. Kaya ayokong umiiyak. It drains me, strips me bare, and forces me into weakness I never want to feel. But I can’t help it. The pain was still inside me raw and fresh. Napahilot nalang ako sa aking sentido.
I reached for the coat na nakapatong sa akin. Familiar scent drifted through my nose, Sir Sander’s scent. My heart tightened. I shouldn’t be noticing this. I shouldn’t be holding onto this small piece of comfort. I was about to fold it when the sound of the door unlocking made me freeze.
Click.
I quickly turned my head toward the door. And there he was. Sander walked in, his broad frame filling the doorway. He wasn’t wearing his usual coat, only a crisp white shirt with the sleeves rolled up were veins and muscles in his forearms evident with every move and it flexed subtly as he carried a paper bag that smelled of warm food. I immediately turned my head away from his intent gaze when I remembered the embarrassing moment of me awhile ago. Breaking down and crying in front of him, worse, my boss. Halos wala akong mukhang maihaharap.
“You’re awake.” he said, his voice calm but carrying weight. He placed the bag on the desk in front of me with a soft thud. “I brought food. Kumain ka muna.” dagdag pa niya. I kept my eyes low, still clutching his coat.
“Salamat, Sir. But I’m fine.” My words trembled slightly, betraying me. Liar. I wasn’t fine. Not even close. Sander leaned on the desk, folding his arms across his chest. His eyes were fixed on me, sharp and unreadable. Ramdam ko ang bigat ng tingin niya, parang binabaon ako sa kinauupuan ko. I knew it that he knows I’m lying.
“Asher…” he called again and his tone is softer but with a command hidden beneath. “What happened?”
My heart clenched. Napakagat ako ng labi, forcing myself not to break down again.
“Wala po. Nothing important.” I muttered, fists curling on my lap. He moved. His arms uncrossed as he took slow, deliberate steps toward me. His polished shoes tapped against the tiled floor, each step echoing like thunder in my chest. He stopped just a breath away.
“Don’t lie to me.” His voice was low, dangerous, filled with restrained frustration. His brows furrowed; his jaw locked tight.
“Ayoko ng sinungaling at alam mo ’yan.” My breath hitched. I wanted to answer. Gusto kong isigaw ang lahat ng galit, lahat ng sakit—pero wala. My throat was locked, lips sealed. My problem is my problem. It’s none of his business. He doesn’t need to know everything that happens to me, especially embarrassing one. I would not expect myself saying that I’m a product of two people cheating, where my father was a bisexual who have sex with a man while his wife is pregnant. No way I would tell him. That would be a derogatory one.
Silence spread, thick and suffocating. I could feel his gaze burning into me, searching for something I refused to give. Napayuko ako, letting my bangs fall to cover my trembling eyes. Wala akong sasabihin. I appreciate his kindness of comforting me and by lending his coat pero hanggang doon lang iyon. If I step out of that boundary where I’ll say my problem to him that would be my downfall not just his secretary but as someone who admires him. It’s better for things to stay just the way they are and will only stay with me as much as possible.
“If you won’t talk…” Sir Sander’s voice cut through the air, quieter this time but sharper, “then I can’t help you.” he continued.
The words sliced deeper than I expected. My chest ached. Napakuyom ako ng mahigpit sa coat na nakapatong pa sa aking mga hita. The tension was unbearable, choking me in the quiet office.
And right then, I realized—hindi lang pala pag-iyak ang kinamumuhian ko. I also hated how powerless I felt in front of him.
#KacireTan
#2025
#Series2
Chapter 23: (Season 1)
Asher POV
Nakasakay ako sa isang taxicab na luhaan. Oo, luhaan. I don’t know why I’m crying but all I know was my heart is like crumpled into pieces by pieces. It’s hard to breathe. Napatingin nalang ako sa labas ng bintana nang sasakyan na may tumutulong luha sa mata. I harshly wipe it with my shaking hands. I hate crying without valid reasons but I don’t clearly undertstand if my feelings and personal problems are valid to understand, or is it just my anxiety and depression that was triggering me.
Ang daming nangyari sa araw na ito and all of it was too hard to absorb. Financial problem, family problem, it totally hit me mentally and emotionally. Napangiti nalang ako ng pait habang napapailing.
Wala na akong pakialam kung napaghahalataan na ako ni Manong Driver na baliw kasi may pasahero siyang tumatawa habang umiiyak. But, for tonight, I’ll consider my feelings as valid and I will cry for it.
I won’t be harsh for myself, tonight. I won’t be heartless, tonight. I will cry my problems, tonight. I will be me, tonight.
Kinuha ko ang aking cellphone atsaka tinawagan ang kapatid ko. Nagpahid muna ako ng luha at suminghot para hindi halata na umiyak ako.
“Yes, Kuya?” kapatid ko sa kabilang linya.
“Hindi muna ako makakauwi ngayon kasi may gagawin pa ako.” sabi ko biting my lips fighting not to cry.
“Si Asher ba ’yan Ashton?” rinig kung boses ni Mama sa kabilang linya and what happened earlier at the cafe hits me again. And, a tear escaped from my eyes. I felt guilty. I felt ashamed.
“Oo.” sagot ni Ashton.
“Bakit hindi ka makakauwi Kuya?” tanong ni Ashton.
“Mag o-overtime ako sa kompanya.” sabi ko though it was all a lie.
Nagpaalam na ako kay Sir Sander kanina na maaga akong uuwi and since he sees my situation he agreed. He even insisted na ihahatid ako but I declined his offer. At wala siyang nagawa.
“Sige. Kuya, don’t be hard on yourself ha! If napapagod ka na just take a rest.” pagkarinig ko sa sinabi ni Ashton ay agad kung pinatay ang tawag at napaiyak nalang ako. I’m tired!
“Iho, ayos ka lang ba? Saan ka mag baba?” nag aalalang tanong ni Manong at nilingon ako pero hindi ako makasagot. At dahil sa sitwasyon ko ay inihinto na muna niya ang taxi sa tabi ng kalsada na malapit sa may tindahan. Napatakip ako sa aking bibig trying to cover the pain that was trying to slips out in my mouth.
“Lalabas muna ako, iho. Iiyak mo nalang muna kung ano man ’yang dinadala mong sakit ngayon at kung okay ka na ay tawagin mo lang ako.” mahinahong sabi ni Manong na tinanguan ko lang pagkatapos ay lumabas na siya. Pagkasara niya sa pintuan ay doon ko inalis ang kamay sa bibig ko and let the pain in my voice be free.
Hearing the voice of my mama makes all the this feelings excruciatingly pain. I can’t imagine the pain, burden, and shame my mom faced and felt throughout this years. Masakit sobra bilang isang panganay na anak na malaman na may ganoong problema at nakaraang dinadala ang ’yong ina na halos hindi niya man lang masabi sa akin.
She kept all this herself. She kept all the shame brought by my father and his friend when she was pregnant of me by herself throughout this years. She kept the betrayal of my father and his friend all by herself. She raised me and my brother all herself without complaints. She always talks about my father as a good man and loving husband and she never bad mouthed him, not even once despite all of this cheating and shameful betrayal issues. She kept on fighting life even though she has cancer.
My mother was strong, a fighter, but she’s too kind. A type of kindness that was always forgiving and soft-hearted.
And I hate my father for being a double faced evil all his life. But, I hate myself more for not existing during those moments so that I could stop all this wicked issues. And, I also hate myself for being the reason of my mother’s pain. If only….
Napahawak nalang ako sa aking dibdib ng medyo nahihirapan na akong huminga. All this excruciating and flabbergasting revelations makes it hard for me to breathe. I need comfort, I need assurance, I need words of wisdom, I need help…. Somebody .. please …
Napaangat nalang ako ng tingin when someone opens the taxi door beside mine, sa kaliwang bahagi. It was dark and only the solar lights from the highway illuminates the sidewalks. But, when I smell that calm and hypnotizing scent, I knew it already.
“Damn!” I heard him cussed in the darkness. Agad siyang pumasok sa loob ng sasakyan at sinara ito, and without hesitations he hugged me tightly. A warm comforting hug that makes me feel safe.
Another one I hated about myself is how I feel peace when he’s near beside me. I hate how my heart beats when he touches me even in the simplest way. I hate how I easily get comfortable of his care. I hate how I get excited when he looks at me. I hate how I easily get flustered when its all about him. I hate it all.
But, on contrary, all this gestures and acts and glances is what I wanted for my whole damn life. I wanted to be seen, I wanted to be found, and he’s the one who gave it all.
Napahawak ako sa aking dibdib trying to calm all confusing feelings that I felt right now. But, my tears seems not tired on falling. Halo halong nararamdaman at sakit na ang naramdaman ko. My real self really gave in. Nahihirapan din naman ako.
Ang hirap ng magpanggap na okay lang ako when infact I was really not.
Tuluyan na talaga akong napahagulhol. A loud one.
“Damn it. I shouldn’t have left you all alone by yourself knowing the state you’re currently in.” I heard him say with a breathy voice. He still didn’t let go of me, he still hugs me while carefully and gently patting my back like I was a fragile baby.
I continued on crying letting out all the pain and burden I carry all my life. I cried it all on his arms. I totally breakdown. I cried and cried until everything went black.
Sander POV
The moment Asher asks me to go home early, I immediately said yes since he’s not okay. I even insisted on driving him home but he declines my offer. But, the only thing he didn’t know is that I secretly followed him. Yes, knowing the state he’s in there’s part of me that wanted to be assured that he’s going home safely but looks like its not. I secretly followed the taxicab that Asher rides on which in fact I set up for him. Yes, the driver of the taxicab was my personal driver when I was in my college years. Asher didn’t know about it.
Nang itinabi ni Manong ang sasakyan sa tabi ay alam kung may mali talaga pero hindi ako lumabas sa sasakyan, I just observe and watched from the distance not until tinawagan ako ni Manong that Asher was crying inside.
I wasted no time and strides towards his direction. Seeing him grasping his chest while crying makes me want to kill the person behind his suffering. I hugged him immediately.
“Damn” I cussed.
Hindi ako sanay makita siyang umiiyak. I hate it. I don’t like it.
I have so many questions that I wanted to ask in him.
Who hurt you? Who made you cry like this? Who’s the reason why you suffered like this? What happened? But, none of this comes out in my mouth. It stays only in my throat.
I feel helpless at this moment. Hindi ko alam ang gagawin ko but the only thing I know is that I don’t want to let go of him. I wanted to held him in my arms like a baby during his fragile moment in life. I wanted to stay.
“Damn it. I shouldn’t have left you all alone by yourself knowing the state you’re currently in.” galit kung sabi sa aking sarili. It’s the second time around that I made a mistake. First, was his allergy that he almost dies, and the second one is this moment right now were his having a breakdown. I was always late in saving him and I hate myself for that.
It’s like I was there but never really there. And, I only felt this helpless feeling when I’m around him.
Nang maramdaman kung bumigat na ang aking braso, I checked up on him only to find out that he’s asleep. He’s a fast sleeper after crying. I opened the window beside him at tinawag si Manong na personal driver ko.
“Yes Sir?” agad na sabi ni Manong.
“I’ll just bring him in my personal place.” sabi ko na tinanguan agad ni Manong. Without wasting time ay kinarga ko si Asher in a classical bridal position. Binuksan ni Manong ang pintuan kaya lumabas na ako sa sasakyan and proceed to my own car. Pagkabukas ni Manong sa pintuan ay agad kung ipinahiga si Asher sa shotgun seat katabi ng sa drivers seat. Pumwesto na ako sa driver’s seat at marahan na nilagay ang ulo ni Asher sa paa ko.
My legs instantly became a pillow of Asher’s head.
But, I don’t mind. I started the ignition and beep at Manong, then I drove my BMW away from that place.
Pagkarating sa sarili kung condo unit ay agad kung ipinahiga si Asher sa kama. I stared at him for a minute. He’s heavily asleep. I strided towards the CR and got a wet towel and walked back again to Asher.
Pinunasan ko ang mukha niya since it was sweaty. I also included his neck. I unbutton the first three buttons of his sleeves and I remove his shoes and socks. I then put a warm bedsheet on his body. Kinuha ko ang remote ng aircon at pinahinaan ito ng kaunti. I felt like I attended on a drunk person but its not actually. I look at him for a second then I myself go straight to the bathroom.
I remove all the clothes in my body including my boxer. I was fully naked.
I then turned on the shower and let the coldness of it drips on my body. I stared at the mirror for a moment. I looked at my reflection infront. And, since there’s a mist that was formed I raised my finger and write something in the mirror. I smiled after realizing what I wrote.
“Asher Cloveria.”
Nang matapos na akong mag shower ay agad kung nilagay ang towel sa beywang ko at lumabas sa shower. I glance at Asher, he still asleeps kaya pumunta ako sa aking walk-in closet at kumuha ng black sando at black boxer pagkatapos ay nagbihis na. Lumabas na ako pagkatapos ay dumiretso sa kama na kinaroroonan ni Asher. I lay beside him and stared at his face closely.
Hard angled arched dark brows, killer or hunter like almond shape eyes, nubian nose, thin reddish lips, and a clear skin. His features is amazing. But, above all his features my favorite will be always his hazel color eyes.
Asher’s hazel eye color will be my fanciest desire. They’re enticing and tantalizing that creates interest in me.
I shared the blanket that I put in him on my body. Yes, I’ll sleep beside him. Then, drifted myself to sleep.
#KacireTan
#2025
Chapter 24: (Season 1)
Asher POV
Nagising ako dahil sa ingay na nangagaling sa kung saan. Boses babae atsaka lalaki na parang nagtatalo. Bumangon ako sa pagkakahiga mula sa kama and I can feel my head aching while my eyes being puffy. Nilibot ko ang aking tingin sa kabuoan ng silid and its kind of familiar. The interior design, especially. Maingat akong bumaba sa kama at hinanap ang CR, nang makita ko ay agad akong pumasok at naghilamos pagkatapos ay nagpunas atsaka lumabas na. Nang makita ko na ang hagdan ay naglakad ako papunta rito pero hindi pa ako nakalapit ay may narinig akong bumasag.
“Damn it, Ella!” inis na sabi ni Sander.
“What now?! Ano? Sisisihin mo na naman ako due to my behaviour when in fact ikaw lang naman ang rason kung bakit ako nagkakaganito… Lokohan ba ito, Sander? Sabihin mo? Naglolokohan ba tayo dito?!!! Every time manghihingi ako ng kaunting oras mo ni hindi mo man lang ako mabigyan. Your alibi will always be work, work, work…Damn that work!!” galit na sigaw ni Ella.
“And that work will always be the reason of why you can have what you always wanted. Lahat ng nais mo binibigay ko, lahat ng luho pinagbibigyan ko. So, why blame me?” kalma ngunit naiinis na sagot ni Sander. Natahimik sandali si Ella. This feels wrong.
“What about me? Don’t you care about me? You always broke me,, everytime.” sigaw ni Ella. Napakagat ako ng labi.
“You’re wrong. You’re the one who broke me. You broke me first. Why? You don’t try to understand me, you only blame me. You don’t listen to me, you only believe yourself. And you know what hits so hard? You only love my fame and money but not me, you only need me physically but not mentally and emotionally. That’s why its hard to revive this relationship. Its always been like this, ever since. Shit.” kalma ngunit may diing sabi ni Sander. He’s scary.
“N-No, N-No please…D-Don’t break up with me..P-Please b-babe..” biglang nauutal na sabi ni Ella. Napakuyom ako sa aking kamao at umalis doon atsaka bumalik sa kwarto na kinaroroonan ko kanina. Isinara ko ang pintuan pagkatapos ay umupo sa kama. What did I witness? Napahilamos ako sa aking mukha. Masyado nang masakit ang ulo ko sa mga pangyayari tapos may dumagdag pa. Oh Ghad!
Minutes have passed when the place becomes silent kaya naisipan kung lumabas at tingnan ang pangyayari pero sana hindi nalang ako lumabas at nanatili nalang ako sa loob ng silid. Agad akong umatras at tumalikod atsaka bumalik sa silid. Dumiretso ako sa loob ng CR.
They kissed.
Bakit ganoon? Bakit masakit? Bakit nahihirapan akong huminga? Bakit may luha sa mga mata ko?
“B-Bakit?” mahina kung anas then suddenly there’s a scene that flashbacks on my mind.
Flashback
“You don’t have any hard tasks to do but you only need to follow one rule.” the woman said while crossing her arm.
“One rule?” alanganin kung tanong.
“Yeah. One rule only. Easy right?” sabi niya.
“What rule?” kunot noong tanong ko at may bahid ng kyuryosidad sa boses.
“Don’t fall in love with the boss. Follow the rules and you’ll be safe.” sabi niya ng may bahid ng kaseryosohan sa boses.
End of Flashback
Napatawa ako ng pait after realizing what I’ve done. Tawa na may halong sakit at luha. Napatakip nalang ako sa aking bibig habang may luha na umaagos sa aking mata. I cried silently. If only I knew this will be the result of my recklessness.
“Nakakatawa ka, Asher.” natatawang sabi ko sa aking sarili habang ang luha ay patuloy paring umaagos. Naikuyom ko ang aking kamao.
“Alam mong mali pero ipinagpatuloy mo parin.” sabi ko sa aking sarili. What a fool! Wala kang karapatan na umiyak yet here you are, crying. Napalingon ako sa pintuan when I saw Sir Sander’s worried face looking down at me.
“Asher.” he lowly said. Am I too late about my feelings to this man? That, I love him….
“Am I too late?” mahina kung anas habang ang luha ay umaagos sa aking mga mata. Agad siyang lumapit sa akin at niyakap ako na mas lalo ko lang na ikinahagulhol…
“Am I too late? I’m afraid that I’m too late to apologize.” halos mapiyok kung sabi.
“Sshhh…Don’t cry, I’m here.” he said and hushed me na mas lalong ikinadurog ng puso ko. If only….
-After 1 week
One week has passed ever since that scene and the pain was still there lingering in my heart. One week na hindi ako nagparamdam, one week na hindi ako pumasok sa trabaho, one week na nananatili ako sa bahay, one week na wala akong pakialam sa mundo.
Napalingon ako sa pintuan ng may kumatok.
“Pasok.” sabi ko habang nakahiga sa kama. Nang bumukas ang pintuan ay iniluwa nito si Ashton.
“Bakit?” tanong ko.
“Mag hapunan na tayo.” sabi niya kaya agad akong bumangon at dumiretso sa kusina. Nadatnan ko si Mama na nagsandok ng kanin kaya agad akong lumapit sa kanya.
“Ma, tulongan na kita.” sabi ko na ikinangiti lang ni Mama.
“Kaya ko pa naman ang sarili ko anak kaya h’wag mo nga akong tratuhin na parang mahina.” natatawang sabi ni Mama na nginitian ko lang.
“Alam ko naman ’yan Ma, pero gusto lang talaga kitang tulongan.” nakangiti kung sabi na ikinatango niya. Umupo na kami sa upuan at nasa gitna ng dulo nang mesa si Mama nakapwesto habang ako ay nasa kanan niya, si Ashton naman nasa kabila. Napangiti ako ng sinandukan kaming dalawa ni Ashton ng kanin at ulam ni Mama.
“Mama, may kamay naman ako.” reklamo ni Ashton na ikinatawa lang ni Mama.
“Nakalimutan mo yata na may mama ka parin.” nakangiting sabi ni Mama na ikinabuntong hininga lang ni Ashton pero nakangiti naman.
Nagsimula na kaming kumain ng biglang nagtanong si Mama.
“Asher, anak… Kailan nga ulit ang check up ko?” tanong ni Mama na ikinatigil ko sa pagnguya.
“Hmmm..Ikatlong linggo simula ngayon, Ma.” sagot ko na ikinatango lang niya. At nagpatuloy na ako sa pagkain. Habang naguusap kami ni Mama at Ashton ay may naalala ako. Tama, isa lang naman ang rason kung bakit pinasok ko ang pagiging Secretary ay dahil kay Mama at wala ng iba. She’s the very main reason why I accept and pursued this job. Wala ng iba. I did this for her treatment. Nakangiti kung sinubo ang huling pagkain na natira sa aking pinggan.
-Kinabukasan
Maaga akong pumasok sa trabaho, it’s still 6:00 am in the morning at alam kung wala pa masyadong empleyado sa kompanya ganitong oras at mas lalong wala pa si Sir Sander ngayon. Pumasok na ako sa elevator at pinindot iyong floor sa office ni Sir Sander.
Nang makarating ako sa floor na iyon ay agad akong lumabas sa elevator at dumiretso sa kanyang opisina. Hindi muna ako pumasok. I fixed myself, huminga ng malalim, atsaka ngumiti.
“You can do it, Asher Cloveria. Be professional.” sabi ko sa aking sarili atsaka kumatok sa pintuan kahit wala namang tao pagkatapos ay pinihit ko ang doorknob atsaka pumasok. Pero nagulat ako sa aking nakita, he was there . Yes, Sir Sander was here in his office, sitting perfectly on his swivel while looking at the monitor with his glasses on, then his stare passes through the monitor and was directly landed on me.
“G-Good morning, Sir?!..” tila alanganin kung bati at ngumiti ng hilaw. But, he didn’t respond he just kept his silence then stands up kaya kinabahan na ako ng malapot. I-Is he gonna fire me?
Napaatras ako sa pintuan when he walks directly towards me, he stops a few inches from me but he’s still too close. He raised his hand kaya napapikit ako. He’s gonna punch me. Pero napamulat ako sa aking mata ng marinig ko ang pag lock ng door knob sa pintuan. At dahil nasa gilid lang ng pintuan ang switch ng ilaw sa loob ng office ni Sir Sander ay iniabot ito ng kanyang mga kamay kaya awtomatikong namatay lahat ng ilaw buti nalang ay may mga bintana kaya may liwanag parin na pumasok mula sa labas pero he clicks something beside on the lights switch kaya awtomatikong nagbabaan ang mga kurtina sa bintana kaya naharangan ang liwanag na pilit na pumasok sa opisina ni Sir Sander. The office went dim in just instance.
Eh?
“Now that the surrounding was settled, its time to settled something between the two of us.” he said calmly but dangerously sabay hawak sa aking kamay at hinila ako papuntang sofa.
-End of Chapter 24
#KacireTan
#KTStories
#2026
Chapter 25: (Season 1)
Asher POV
Napapikit nalang ako ng maramdaman ko ang pagbagsak ng aking likuran sa sofa. I slowly open my eyes and Sir Sander’s so close face is what I’m facing right now. Sa hindi malamang dahilan ay bigla akong kinabahan. This feels wrong.
“S-Sir…” sabi ko at sinubukang itulak siya but he’s just so strong na halos walang laban ang lakas ko. Ano to? Lalaki sa lalaki pero wala akong lakas.
“Where have you been?” he asked in his most calm voice which is the most dangerous one.
“Po?” naguguluhan kung tanong.
“Where have you been this past few weeks? No contact, No message, I looked like dumb wondering where have you been.” kalma niyang saad pero iyong mga mata niya nangngingitngit na sa galit or so I thought. Napaiwas ako ng tingin. That….
“Ah-ha-ha-ha-ha…Vacation?” hilaw kung tawa sabay iwas ng tingin.
“Tell me honestly, Cloveria before you’ll regret of what I’m about to do.” he said at mas lalong idiniin ang sarili sa akin. Na mas lalong ikinaba ko. I hate this!
“Uhmm..Excuse me, Sir! Pero may gagawin lang po ako.” sabi ko at sinubukang ilayo ang sarili sa kanya but he stops me again. Now, I’m truly trap with his two arms.
“You didn’t answer my question, Cloveria!” he said at nagsimula ng mawala ang kalma sa kanyang boses.
“Like what? Does he expect me to answer that question when in fact I’m trying to dodge that. Alangan naman sabihin ko na hindi ako nagpakita ng isang linggo dahil nasaktan ako ng makita ko siyang kahalikan niya iyong girlfriend niya habang ako na isa lang na secretary atsaka bakla ay nasaktan sa aking nakita. That’s just shameless!!” sabi ng aking inner demons but those words reached in my heart since the pain lingers like a mirror reflected by sun. It stings.
“H-Hey! Are you crying?” biglang sabi niya ng may pag alala sa boses and that’s when I realize that I was crying silently. Galit akong tumingin sa kanya at walang alinlangan na tinulak siya ng lahat nang lakas ko. Tila nagulat naman siya sa ginawa ko dahil napaatras siya and that’s when I grab the chance, agad akong lumayo sa kanya ng may galit sa mukha.
“That’s too improper for a CEO to do.” sabi ko ng may lamig sa aking boses. That’s right. Things must stay this way. No hard feelings, just pure work.
“A-Asher…” naguguluhan na sabi ni Sir Sander. Pinunasan ko ang aking luha at pilit na ngumiti. There are things that must be left undone without explanations and words to avoid being talked out of pain that was earned with overreaction. Okay na ako sa ganitong set up. I bow down my head like a servant, clenched my fist tightly.
“I shall get you a coffee Sir.” sabi ko at yumuko ulit at nilagpasan siyang naguguluhan pagkatapos ay lumabas ako sa opisina niya. Pagkalabas ko ay nakita ko si Miss Ella na naglalakad papunta sa opisina ni Sir Sander. Who am I to harbor and confess my feelings to someone’s lover? Napatawa ako ng pait.
“Good Morning, Miss Ella!” bati ko sa kanya. Ngumiti naman siya pabalik.
“Is Sander inside?” tanong niya. Tumango naman ako.
“Opo. May ginagawa.” sagot ko and she only nodded. At nilagpasan niya ako saka pumasok sa opisina. Napabuntong hininga nalang ako bago pumunta sa coffee maker. At hindi ko alam kung ilang minuto akong nakatulala bago nakapagdesisyon na bumalik sa office.
Kumatok muna ako bago pumasok at nadatnan kong nakakandung si Miss Ella kay Sir Sander na ngayo’y nakaupo na sa kanyang swivel chair, while looking at me.
Agad kung iniwas ang aking tingin sa kanya habang lumapit sa mesa ay nakayuko lang ako. Keeping my head and pride low.
“This is your coffee, Sir. “ sabi ko at inilapag ang kape sa kanyang mesa. Ramdam kong sinusundan niya ng tingin ang bawat galaw ko pero hindi ko ito masyadong binigyan ng pansin at hindi rin ako nagpahalata na tensionado.
Tatalikod na sana ako ng biglang nagsalita si Miss Ella na sana’y hindi nalang niya ginawa.
“You’re Asher, right?” patanong niyang sabi habang nakatingin sa akin. Tumango naman ako.
“Yes Ma’am. Asher Cloveria.” sagot ko naman. Napatango naman siya.
“Perhaps, are you single? I mean, don’t get me wrong but I’m just curious.” sagot niya at umakbay kay Sir Sander. Napakagat nalang ako ng labi.
“Yes ma’am.” tipid kung sagot at ramdam ko ang mainit na titig ni Sir Sander sa akin.
“Actually, I have this friend and she’s single. In fact, she’s beautiful, rich, kind, and she’s a nurse. I’m just thinking maybe you two should hang out together since you both looked good. I mean, you’re single, had a corporate job, gwapo ka rin, especially those eyes of yours…” nakangiting sabi ni Ella na agad ko namang ikinabahala. Is this a set up?
Napatingin naman ako kay Sir Sander pero sana ay hindi ko nalang ginawa. His piercing azure eyes are staring intently on me like I’m about to blow. Napalunok ako.
“W-Well… t-that would be nice, Ma’am..” tugon ko naman at hilaw na napatawa. Nahagip ko pa ang tingin ni Sir Sander na tiim na tiim na nakatitig sa akin. Bahala siya!
“Isn’t that nice babe? Do you know, Angela? My schoolmate during college years she’s the one that I’m talking about.” sabi ni Ella atsaka tinignan si Sir Sander, tumango naman si Sir Sander but his eyes was locked in mine na agad kung iniwasan.
“Yeah.” tanging sagot ni Sir Sander.
“I shall take my- Anyway, Cloveria… I need you to fix my schedules and kindly booked a venue for the company’s party that will be happening this upcoming saturday.” putol ni Sir Sander sa akmang sasabihin ko. Tumango naman ako bilang pagtugon at agad na tumalikod at iniwan silang dalawa doon sa loob. Napabuntong hininga nalang ako ng malalim.
Dumiretso ako sa elevator at pinindot ang ground floor dahil balak kung pumunta sa canteen ng kompanya para bumili ng pagkain. I was starving, for real. I was casually walking on the area when suddenly someone called my name from behind rason para mapalingon ako. The person who is calling my name was Jeremy, my co-host friend. He was with a tall and lean man which obviously the one and only Magnus Zachary.
Pagkakita ko sa kanya ay agad ko siyang nilapitan at siya naman tumakbo papalapit sa akin na nakangiti.
“Babe, be careful.” rinig ko pang sabi ni Magnus sa kanya.
Nang magkalapit na kami ay agad kaming nagyakapan sa isa’t isa. What friends are for!
“Ayos ka lang?” unang tanong na binitiwan ni Jeremy sa akin habang may kunot na noo. Tumango naman ako. Pero sinuri niya talaga ako ng maigi lalo na ang pagmumukha ko.
“Eyebags check, red nose check, puffy eyes check. Umiyak ka ba?” taas kilay niyang tanong. He really knows me. Ang talas ng pakiramdam. Napakamot nalang ako ng aking ulo. There’s no use of lying kaya tumango ako. Agad niyang hinawakan ang pulsohan ko at hinila atsaka nilingon si Magnus na nasa likuran niya lang nakatayo habang nakatingin lang sa kanya.
“Mag uusap lang kami ni Asher, babe. Kumustahin mo nalang muna si Sir Sander sa kanyang office.” sabi ni Jeremy sa kanya. Tinignan naman siya ni Magnus sandali bago tumango.
“Okay. Huwag kang lalayo ha. Call me when something happen.” sabi ni Magnus at tumango lang si Jeremy sabay hila sa akin papuntang mini cafe ng floor. Lumapit kami sa isang table for two at nagsiupuan. Agad naman kaming nilapitan nung staff at nagtanong kung anong o-orderin namin.
“Iced Coffee sa akin.” sabi ni Jeremy at nilingon ako. “Yours?”
“Matcha.” sagot ko. Tumango naman ang staff at agad na umalis. Kaya ang atensyon ni Jeremy sa akin.
“So, tell me everything. From root to leaves.” sabi niya kaya napabuntong hininga ako. Mukhang mahaba habang kwento ang gagawin ko nito ah.
-End of Chapter 25
#KacireTan
#KTStories
#2026
Chapter 26: (Season 1)
Asher POV
Pagkatapos kung ma-kwento lahat kay Jeremy ang mga pinagdaanan ko this past few weeks ay makahulugan niya akong tinitigan sabay tango. Though feeling sorry is visible through his eyes. Nakikisimpatya pa yata sa akin. Sabagay, what are friends are for if hindi niya naman mararamdaman ang paghihirap ko.
“That feels fucked up.” tanging nasabi ni Jeremy habang pasimpleng uminom. I shrugged.
“Yeah, and I hate it.” sang ayon ko. I hate it for feeling helpless during this moments ni wala man lang akong magawa.
“Are you planning on telling him about what you feel? The confusion, the professionalism, and the jealousness that you two plants towards each other.” tanong ni Jeremy sa akin. Napatawa ako.
“There’s no way, Jeremy. Never in my wildest dreams na sasabihan ko siya sa mga nararamdaman ko. Kung kailan kong dalhin sa hukay ang mga nararamdaman kung ito then I’ll gladly do it.” agad kung saad. Zetai! Ayokong manira ng relasyon ng iba dahil lang sa nararamdaman kung ito. I’m good at hiding my feelings so might as well I’ll take advantage of it.
“Sigurado ka? Baka pagsisihan mo ’yan sa huli, for not telling the truth.” he said while looking worriedly at me. Napatitig ako sa matcha na inumin ko atsaka kay Jeremy sabay tawa ng pait.
“No, panindigan ko ’tong sekreto kung pagtingin sa kanya. Jeremy, it feels wrong. I mean…” napatigil ako sa pagsasalita at napaisip. Hinintay naman niya akong magsalita. Napakagat labi ako.
“I mean…, it feels wrong liking some person who already had a lover. Pakiramdam ko I’m a home wrecker dahil sa nararamdaman kung ito. Ako ’yong nag a-arrange ng date nila, ako iyong nag i-schedule kung kailan sila magkikita. I’m the one planning on everything of what was happening on their relationship. Ako iyon lahat. Atsaka, si Sir Sander mismo ang nanghingi ng tulong sa akin para magkabalikan sila ni Miss Ella and I happily agreed to it and even assuring and promising him that I’ll do my best. So, confessing to him about my feelings feels like I’m only betraying of what I promised. Hindi ko kaya.” sabi ko sa mahinang boses. Jeremy only stares at me like waiting for another sin to be confessed.
“Isa pa, walang kasiguraduhan lahat ng galaw niya sa akin. Who knows if I’m only a delusional person. Imposibly naman na magkagusto siya sa akin knowing that he’s a man and I’m only a gay. He’s too manly and too professional. Imposibly na magkaroon siya ng nararamdaman sa akin kahit katiting dahil may girlfriend na siya. He’s madly in love with her kaya ayokong umasa. Kaya mas maganda na ilihim ko itong lahat ng wala akong pagsisihan sa bandang huli.” sabi ko ng may pait sa boses. Tila may kung anong bagay na nakatago sa lalamunan ko. Mga luha na nagbabadyang tumulo, nanginginig na kamay, nakatikom na labi, at nasasaktang puso. Ganito ba talaga kapag nagmamahal sa lihim, masyadong masakit.
Napatingin ako kay Jeremy ng bigla siyang sumandal sa inuupan niya at naghalukipkip.
“I admire you for that, for being honest about your feelings on yourself but I hate the way you decline and deny your feelings to the one you admire. At this moment parang mas gusto ko nalang suntukin si Sir Sander for toying about your feelings.” Kalmang sabi ni Jeremy pero ’yong daliri niya panay ang paggalaw. His forefinger kept on tapping the table like he wanted to say something.
“J-Just don’t think about it.” tanging nasabi ko. Napatawa naman siya ng pait sa sinabi ko at umayos ng upo. He stares at me with furrowed brows.
“Damn boy! You just can’t tell me in not thinking about it after all that you’ve been through dahil lang sa pesteng pagkagusto na iyan. Don’t expect me to just brush it off when it’s not worth to brush off. Naghihirap ka, nasasaktan, nagdadalamhati so you can’t actually say that it doesn’t matter because in the first place it all matters but you just don’t prioritize what you’re feeling at all.” sabi ni Jeremy ng may pagtitimping boses. “And what’s worse ay ako ’yong naiinis sa pagiging martyr mo like for once!! Magiging selfish ka naman paminsan minsan, unahin mo ’yong nararamdaman mo over anything else.” At sa pagkakataong ito ay mababakas na talaga ang pag alala at pagkainis sa boses niya. Napangiti ako sa aking sarili.
“Thank you.” Tanging nasabi ko sabay sipsip sa aking inumin. Kumunot naman ang noo niya dahil sa sinabi ko. He’s confused.
“Thank you for being there. At least alam kung may tao na magalala kapag nasaktan man ako. I’m grateful for that.” Sabi ko ng nakangiti. Napabuntong hininga nalang si Jeremy at tila nag iisip.
“I’m really not that good at giving advices pero I’m good at listening. So, if you’re having a bad day, you can feel free to call me anytime. Kahit ang pakikinig sa hinanakit mo may magawa lang man ako. “ sabi niya ng may mahinahon na boses at ngumiti. Tumango ako bilang pagsang ayon.
“By the way, kumusta na si Tita?” pagiiba niya ng usapan.
“Okay naman. She’s still on her therapy session.” sagot ko.
3rd Person POV
Pagkaalis ni Asher sa opisina ay agad naman na tumayo si Sander rason para umalis sa pagkakandong mula sa kanya si Ella.
“Is there something wrong? Babe?” tanong ni Ella kay Sander at sinundan ito sa loob ng CR.
“Nothing.” tipid na sagot ni Sander at naghilamos.
“Are you still mad at me?” naglalambing na tanong ni Ella at akmang yayakapin si Sander pero agad itong umiwas.
“Just don’t touch me for a while.” agad na sabi ni Sander. Kumunot naman ang noo ni Ella dahil sa sinabi niya.
“Did I do something wrong again para ayaw mong magpahawak sa akin?” tila naiinis na saad ni Ella sa kanya ng nakataas ang kilay at nag cross arm. Pinunasan ni Sander ang kanyang mukha pagkatapos ay hinarap si Ella.
“Let me get this straight Ella. Are you cheating on me?” diretsa at seryosong tanong ni Sander sa kanya na agad niyang ikinagulat.
“N-No, of course! How could you say that to me? Are you accusing me of cheating just because we had a quarrel last week?” agad na sagot ni Ella habang umiiling at sinusubukang hawakan si Sander pero sadyang umiwas siya kaya muntik ng mauntog si Ella sa sementong pader na ikinagulat niya kay Sander. Muntik na iyon.
“You know it right? Ever since college tayo ni hindi ko magawang magtaksil sa’yo. My feelings are genuine to you ever since at kung ano man ’yong nangyari sa atin way back college days that make you break up with me for accusing me of cheating was all planned by those who hate you. I tried to explain it on you but you didn’t listen to me and you’re being one sided at iyong alam mo lang ang pinakinggan mo at isinantabi mo man lang iyong mga paliwanag ko.” Sander said with a serious face. Napatigil naman si Ella sa kanyang mga sinabi.
“Why are you saying this?” tanong ni Ella.
“Pero kahit ganoon, my feelings didn’t change. I still love you from afar even though we already graduated and have our own life. Na halos umabot sa punto na ang pagmamahal ko sa iyo ay nagawa kung makipaghalikan sa iba’t bang babae just to forget you, I dated lots of women and have sex with them just to get rid of my feelings of you. It looks fun for others but for me its excruciatingly frustrated. Frustration was eating me dahil kahit anong gawin ko ikaw parin ang hinahanap ko kaya naisipan kung maghire ng personal na secretary para magawan ng paraan ang pakikipagbalikan ko sa iyo. And after several attempts, finally, a jack of all trade secretary finally finds ways to get me back to you.” Sabi ni Sander at tinignan si Ella. Napatitig naman si Ella sa kanya.
“Akala ko mababalik ko iyong nakaraan nating pinagsamahan way back college days tayo but it felt like I was only walking under the water. I was suffocating. Siguro nga, may mga bagay talaga na hindi na pwedeng balikan kahit gaano pa kaganda ng pinagsamahan niyo sa nakaraan. In order of not ruining the past good memories, you have to accept the worst present. Forgive and forget.” Sander said and looked directly at Ella.
“Sander….” Ella mumbles.
“I’m not stupid for not noticing things, Ella. I know that you only agreed on coming back to me again is because of my money. If you have me, you can have all the luxuries in the world. I know that and I still go for it. You agreed to be my girlfriend again because of my money and not because of me. That was okay with me. I can book flights for you in just seconds, I can buy you brand bags, trendy fits, anything. I was okay with that kind of set up. But I wasn’t okay when I learn that you’re cheating behind my back. Having sex with my employee while you’re waiting for me in the parking lot was such a bold move for you, at sa kompanya ko pa mismo.” Sander said in a calm voice yet his hands are already forming into fists.
“N-No, please babe… Let me explain.” Ella said in a panic voice and tried to touch Sander but he declines reason for Ella to stumbled down on the floor. Sander looked down on her.
“Just like the night you dump me without even hearing my explanations. I’m breaking up with you, Ella. We’re over. Maybe, it was only a mistake of me of still trying to get you back with no percentage of probability. Maybe, I love the past you but not the present one. Maybe, I was just overwhelmed with my feelings. Also, I’m tired of loving somebody who’s not mine.” Sander said in a cold voice while looking blankly at Ella who was crying on the floor.
“I-I’m sorry.” tanging nasabi ni Ella.
“Leave now. Leave me. Leave my office. Leave my company. Leave my life. And, don’t ever come again.” malamig na sabi ni Sander at umalis sa CR at dumiretso sa kanyang working table. Ilang sandali ay lumabas na rin si Ella sa CR at dumiretso sa pintuan pero bago tuluyang lumabas ay nilingon niya si Sander na nakatingin lang sa monitor ng computer kaya tuluyan na siyang lumabas. Pagkalabas ni Ella ay siya ring pagsandal ni Sander sa swivel chair niya sabay hilot sa sentido.
“Fuck life.” He cussed.
-End of Chapter 26
#KacireTan
#KTStories
#2026
Chapter 27: (Season 1)
3rd Person POV
Sander opened his eyes when he hears a knocked on the door.
“Pasok.” he shouted kaya bumukas ito and it reveals the person himself, Magnus Zachary .
“At napadalaw ka?” agad na saad ni Sander sabay tayo atsaka lumapit kay Magnus at akmang yayakap pero agad na umiwas si Magnus at prenteng umupo sa sofa.
“Still a cool dude ha.” komento ni Sander.
“I need your help on something.” biglang sabi ni Magnus sabay sandal sa sofa at nag cross legs.
“Of what?” Sander responded and sits on the single couch.
“Shipment of arms, ammo, and grenades.” sabi ni Magnus. Natigilan naman si Sander at napatingin kay Magnus.
“Did I hear it right? Arm dealings?” gulat na tanong ni Sander kay Magnus. Napaismid lang si Magnus.
“You heard it right unless you’re already a deaf.” pilosopong sagot nito.
“Damn to my favorite cousin… I didn’t know you’re into illegal dealings.” natatawang sabi ni Sander kay Magnus habang napapatango pa. It was his first time na naghingi ng tulong si Magnus sa kanya tungkol sa Mafia-related na mga bagay. Magnus is too private in his life at lalo na sa pagiging Mafia Boss nito.
“Tsk,, the Bratva rejected on offering help due to the afterwar between Russia and Ukraine country, while the La Cosa Nostra didn’t respond to my calls due to the war between USA and Israel. Damn politics!” Magnus cussed. Sander nodded his head after hearning it from him. Magnus seems frustrated from all this.
“I’ll try asking the Triads .” Sander said. Magnus only nodded his head. Silence fell then Sander broke it.
“By the way, who’s with you?” tanong ni Sander. Magnus look at him and shrug.
“Jeremy.” he shortly answered. Napatango naman si Sander.
“Where is he?” tanong ni Sander.
“He’s in the cafeteria.” tipid na sagot ni Magnus.
“Now that you mention it, how did you know that you’re inlove with Jeremy?” Sander asked out of the blue. Napatingin naman si Magnus sakanya ng nakataas ang kilay at may pagtataka sa mukha.
“Why ask?” Magnus ask.
“Just answer it.” Sander said. Tinignan muna siya ni Magnus sandali na para bang sinubukang basahin ang nasa isipan niya bago tuluyang sumagot.
“It was love at first sight.” tipid na sagot ni Magnus.
“And?” Sander curiously ask.
“I make him mine.” Magnus said directly. Eh?
“Iyon lang?” tanong ni Sander.
“Yes, do you expect something?” tanong ni Magnus. Umiling naman si Sander. That was too straight.
“And, how did you make him yours ?” tanong ulit ni Sander. Tinaasan siya ng kilay ni Magnus bago sumagot.
“Of course, I fucked him.” diretsang sagot ni Magnus. Muntik ng mabingi si Sander sa narinig dahil sa pagiging honest ng kanyang pinsan. He’s too honest that sometimes his honesty doesn’t feels real.
“Care to elaborate?” saad ni Sander.
“I met him. I love him. I blackmail him. I fuck him. I own him. I make him mine. I married him. That’s all.” sabi ni Magnus ng may kaunting ngiti sa labi. Nanlamig naman si Sander dahil sa kakaibang awra ng kanyang pinsan. Talagang in love nga ito.
Nilingon naman siya ni Magnus ng kunot noo.
“And why the hell are you asking about my love life?” kunot noong tanong ni Magnus sa kanya. Agad naman na umiling si Sander.
“Wala ah, I’m just curious. Tama, ’yon lang ’yun.” agad na depensa ni Sander.
“You’re being weird.” komento ni Magnus at napatingin sa kanyang cellphone ng mag ring ito sabay tayo.
“Saan ka?” tanong ni Sander sa kanya.
“Aalis na ako. I have some business to do.” saad ni Magnus.
“By the way, kumusta na si Morgan?” tanong ni Sander. napatigil naman si Magnus sabay lingon sa kanya.
“Ayon, busy kakatanim sa kanyang hacienda.” sagot ni Magnus.
“He doesn’t planning on becoming a haciendero forever, right?” tanong ni Sander. Magnus shrugged.
“Who knows.” sagot nito at tuluyan ng umalis sa labas ng pintuan. Pagkasara ay agad na bumalik si Sander sa kanyang mesa at ibinalik ang tingin sa monitor pero hindi mawala sa kanyang isipan ang sinabi ni Magnus kani-kanina langg.
“Of course, I fucked him.”
Naipilig ni Sander ang kanyang ulo dahil sa naisip. Now, Magnus just corrupted his mind of some strange ideas at nadagdagan pa ito ng bumukas ito at iniluwa si Asher na may dala-dalang ice coffee. He felt his body gone on heat lalo na ang ibabang parte ng kanyang katawan especially the thing between his thighs. It’s achingly bulging that is clearly visible in his pants.
“Damn it. Curse you, Magnus.” Sander cussed in his mind. Napabalik lang siya sa kanyang wisyo ng magsalita si Asher.
“Kape niyo po Sir.” sabi ni Asher at inilapag ang kape sa table at tumalikod na siya atsaka dumiretso sa sariling table. Napatitig nalang si Sander sa kanya.
“I’m so nuts.” sabi ni Sander sa kanyang isipan at napatingin sa ibabang bahagi.
Asher POV
Ilang araw narin ang nakalipas simula nung nagkausap kami ni Jeremy. At simula rin ng araw na iyon, tila bumalik na ang lahat sa normal except lang sabagay na hindi ko na nakikita si Miss Ella na bumibisita sa opisina ni SIr Sander when in fact halos twice a day siyang bumibisita sa opisina ni Sir para lang kumandong sa mga paa ni Sir Sander. Hindi ko rin tinanong si Sir Sander tungkol rito at baka mapagkamalan akong echosero. Kaya hinayaan ko nalang.
Mamayang gabi na mangyayari ang company party sa isang enggrandeng hotel na may resort at parang mago-overnight yata kaya naghanda na ako ng gamit. Nang okay na ako sa mga dadalhin ko ay bumaba na ako ng kwarto para magpaalam kina Mama at sa kapatid ko. Nadatnan ko silang kumakain sa kusina.
“Oh anak, aalis ka na ba?” tanong ni mama kaya tumango ako.
“Opo ma at baka hindi ako makauwi kasi mago-overnight yata kami.” sabi ko naman. Tumango lang siya.
“Enjoy ka kuya.” sabi ni Ashton kaya ngumiti lang ako.
“Sige alis na ako.” sabi ko at humalik sa noo ni Mama at nakig fist bump sa kapatid ko bago tuluyang umalis. Pumara ako ng taxi at nauna na ako doon sa venue dahil maghahanda pa ako sa mga gagawin mamaya.
Nang makarating ako sa nasabing hotel ay agad akong binati ng mga hotel staff.
“Kumusta na ang venue?” tanong ko.
“Okay na po Sir. We already prepared it according to what you instructed us.” sabi ng babaeng staff.
“How about the rooms na pina-booked ko?” tanong ko. Ngumiti siya bago sumagot.
“Handa na po lahat and we already put some labels in the door of each room for those visitors that was assigned. Except lang po sa isa.” sabi nung staff. Napatingin ako sa kanya.
“What do you mean?” tanong ko.
“Sir Sander insisted on not separating you both of rooms, kaya magkapareho lang po kayo ng kwarto ni Sir Sander po. Kaya mas pinili namin ’yong malaking kwarto for the both of you.” sabi nung staff kaya para iwas issue ay tumango nalang ako pero sa kaloob looban ko ay parang gusto kung magwala.
“Could you guide me on that room? Need ko lang ilagay doon ang gamit ko.” sabi ko sa babaemng staff na agad naman niyang ikinatango. Sinundan ko lang siya hanggang sa makarating na kami sa nasabing kwarto.
“Thank you.” pasalamat ko sakanya na ikinatango niya lang at umalis. It is a scandinavian-inspired hotel embraces a minimalist design philosophy centered on comfort, simplicity, and functionality. The interior features a palette of soft whites, warm grays, and natural wood tones that create a bright and inviting environment. Light woods such as oak or ash are used throughout the space, complemented by clean-lined furniture and uncluttered layouts that emphasize practicality without sacrificing elegance. Large windows maximize natural daylight, enhancing the sense of openness and connection to nature, while soft textiles such as wool, linen, and cotton add warmth and texture to the interiors. The overall atmosphere is calm, clean, and cozy, offering guests a peaceful retreat from busy surroundings. This design style is particularly well suited for business hotels, wellness retreats, and boutique properties seeking to provide a modern yet welcoming experience that promotes relaxation and well-being.
But the problem is, bakit isa lang ang kama? At halos wala man lang sofa? Anong kabaliwan na naman ito? Pero bahala na. Importante, king sized bed ang laki ng kama kaya walang problema. I’ll just do a five centimeters away from Sir Sander mamaya sa pagtulog and will keep my distance.
Jusko, this will be my second time in sleeping next to him. The first one was in the hospital bed nung inatake ako ng allergy ko. Just thinking of how our bodies being close parang ayoko na. I shake my head for this weird thoughts that keeps on popping in my head.
“Please lang, lubayan niyo ako.” parang tangang saad ko sa aking sarili.
-End of Chapter 27
#KacireTan
#KTStories
#2026
Chapter 28: (Season 1) 🌶️
Warning: Rated SPG!
Asher POV
The party has started already awhile ago. And, I’m glad they’re all enjoying it. May iba ring mga business parters si Sir Sander na exclusively invited sa party na ito. And, they’re busy on talking business with Sir Sander.
Every one was gorgeous and hansome on their respective outfit. Hindi naman ako nagpahuli dahil kung pormahan at hitsura lang ang paguusapan ay malamang hindi ako mawawala sa pila.
I was wearing a black short-sleeved polo shirt, paired with white colored pants and a patterned belt, black loafers, and wristwatch. I was looking neat with my outfit tonight.
Pero kung neat looking ako kabaliktaran ito kay Sir Sander. He was dangerously looking handsome. Napaka manly. He’s wearing a sleek and stylish all black ensemble. The outfit consists of a fitted black long sleeve turtle neck sweater, tailored black trousers with a clean, straight leg cut, and a black leather cinching the waist. His shoes are black leather oxfords with a slight chunky sole, adding a touch of modern edge to a classic style. He’s also carrying a blazer casually draped over his arm. And, there’s a wineglass on his other hand.
He’s laughing while talking siguro masaya ang pinaguusapan niya kasama iyong businesswoman na kaharap niya. They’re laughing.
Just seeing that makes my heart goes burst. Nalagok ko ng wala sa oras ang juice na nasa baso na hawak-hawak ko. Umupo ako sa upuan na nasa round table habang nagsalin juice sa baso ko.
Everything was fine when suddenly the MC says something.
“Okay, attention everyone. For tonight’s company event highlights the most important part.” sabi nung MC kaya natigil ang lahat sa ginagawa at napatingin sa harap.
“ Tonight’s event wasn’t just a celebration of the company’s success but also the birthday celebration of our beloved handsome bachelor CEO no other than Sir…..Sander Beethoven. “ sabi nung MC kaya naghiyawan ang lahat. Eh? Ano raw? Birthday? Sir Sander?
“Happy Birthday, Sir Sander Beethoven!” sabi nung MC kaya napalingon ako kay Sir Sander. He just smiles and raised his wine glass to the crowd.
“Thank you everyone and just enjoy tonight.” he simply said then smiles. Kaya bumalik na sa mga ginagawa nila kanina ang mga bisita at may iba naman na may dalang regalo patungo sa kinaroroonan ni Sir Sander.
Napatanga ako sa aking kinauupuan. I feel betrayed more like I feel like my stupidity was eating me all out. Tumayo ako at dumiretso doon sa isang indoor private pool na pina reserve ko kay Sir Sander in case gusto niyang mag swimming mag isa. Walang tao o staff dito tanging ang makapasok lang dito ay ang nagpa reserve at ang gagamit. May isang mini kama sa gilid at isang light lamp na nagbibigay ilaw. The pool was lighted with neon lights kaya kumikinang ang tubig. Ang ganda.
Hinubad ko iyong sapatos ko at binabad ko ito sa pool. Ang tahimik. I almost forgotten, soundproof nga pala itong area na ito. Naipikit ko ’yong mata ko and trying to ease my mind.
Ako ’yong organizer ng event na ito pero ni hindi ko man lang nalaman na ngayon pala ang birthday ni Sir. Nakakahiya, ako pa naman iyong personal secretary niya pero ako mismo hindi alam na birthday niya ngayon. Ni regalo hindi man lang ako nakapaghanda. Nakakahiya grabe. Napabuntong hininga ako.
“What’s with the heavy sigh?” naibuka ko bigla ang aking mata ng marinig ko ang kanyang boses at agad akong lumingon.
“Sir Sander?” tanging nasabi ko. Isinara niya ang pintuan at lumapit sa kinaroroonan ko. Nagulat ako ng hinubad niya rin ang kanyang sapatos at medyas at ginaya ang ginawa ko. Nilagay niya rin ’yong blazer katabi sa sapatos niya.
“Job well done.” sabi niya. He’s sitting two centimeters away from me kaya malapit lang kami sa isa’t isa. Napalingon ako sa kanya and he’s already looking at me.
“Para saan Sir?” tanong ko.
“For everything. The event was successful and its all thanks to you.” nakangiting puri niya sa akin. Napatawa naman ako.
“Successful nga ba Sir? Parang hindi naman.” sabi ko at napatingin sa tubig.
“Why can you say that?” tanong niya and I can feel that he’s still staring at me.
“Ako ang organizer nito pero hindi ko man lang alam na birthday niyo pala. Nakakahiya, ako pa naman ang napagkamalan na personal secretary niyo.” sabi ko ng may dismayadong boses. I really felt betrayed. Nakakainis.
“Hindi ka kasi nagtanong kaya I didn’t bother on telling you.” sabi niya. Napakuyom ako ng aking kamao. I hate it.
“Kaya nga Sir! I hate myself for not doing that! Ako ’yong secretary mo pero hindi ko man lang alam ang birthday mo, iyong mga gusto at hindi mo gusto. I-I really felt betrayed. Nakakainis, nakakahiya… Ni wala man lang akong regalo sa iyo, sa kaarawan mong ito.” sabi ko ng may pagkainis sa boses. At doon ko na realize ang ginawa ko. Gulat akong napatingin kay Sir Sander na gulat ring nakatingin sa akin. Patay!
“I mean.. Sorry Sir, hindi ko sinasadyang magtaas ng boses. Pasensya k-” naputol ko ang aking sasabihin ng itinulak niya ako sa pool. Damn! Ng maiahon ko ang aking ulo ay siya ring pagtalon ni Sir sa pool at lumapit papunta sa akin. Now, we’re both wet. His hair was in disarray but he still looks handsome. Nakakainis ang kagwapohan niya.
“Sir, bakit mo ginawa iyon?” gulat kung tanong pero nagulat ako ng hinapit niya ang beywang ko papalapit sa kanya at siniil ako ng halik. Sinubukan ko siyang itulak pero ayaw magpatinag ng katawan niya sa halip ay mas nilaliman pa ang halik. He’s tongue is forcing to enter in my mouth but I kept my mouth close reason of why he bit my lower lip reason for it to open a little and he grab that chance to fully enter in mine. He’s tongue successfully enters my mouth and he playfully play with my tongue like exploring my damn mouth.
“Mmm~” Shit! Did I just moan? His hands is slowly travelling in my back while his other hand holds my nape for me not to stay away from his kisses. The kiss was hot that it was slowly melting me. Kunting kunti nalang ay bibigay na ako. And between those kisses, I felt his hardened thing on my stomach. Nakakainis na! His kisses is slowly getting deeper. I hate to admit it but Sir Sander was a good kisser. When we’re both about to lose our breath our lips separated. Then, he leans closer to my ears.
“You wanted to give me a birthday gift right, Asher?” he whispers on my ears. Nanghihina naman akong tumango.
“There’s a gift that I wanted to ask from you and you are the only person who can give it to me. Pero you have the rights to decline.” he huskily whispers on my ears. Kinabahan naman ako dahil sa sinabi niya.
“Ano po ’yon Sir?” kinakabahan kung tanong.
“Birthday sex.” simpleng sagot niya. Nabato naman ako sa kinatatayuan ko. Tila nabingi ako.
Ex…
Sex…
Day Sex..
Birthday Sex.. .
“Birthday Sex.” paguulit ko.
“It’s okay if you don’t want to. I won’t force you.” sabi ni Sir. Just the thought of it makes me feel excited. But, is it okay as a gift? Pero siya mismo ang nagsabi. And I don’t have a gift to give.
Sir Sander was about to turn his back on me when suddenly there’s this urgency of feeling that I felt kaya agad kung pinigilan siya sa pamamagitan ng paghawak ng kanyang kamay. He turned his head on me while shock was visible on his face. Kahit ako man nagulat rin sa ginawa ko pero wala ng atrasan to.
“P-Payag ako.” nauutal kung sabi. Nakakahiya jusko.
“What did you say?” gulat niyang tanong sa akin.
“Papayag ako. Birthday sex.” sagot ko. At pinikit ang mata ko. Pero nagulat ako ng hinila niya ako at kinarga na parang bagong kasal at lumuwas siya sa pool at dumiretso kami doon sa mini kama sa gilid at maingat niya akong pinahiga sa kama at pumatong sa ibabaw ko.
“This is probably the best birthday gift ever. Birthday sex.” he said while grinning evily.
-End of Chapter 28
#KacireTan
#KTStories
#2026
Chapter 29: (Season 1) 🌶️
Warning: Rated SPG
(Playing: Birthday Sex by Jeremih)
Asher POV
Nang pumatong si Sir Sander sa taas ko ay unti-unti na akong kinain ng kaba. Parang gusto kung umatras knowing that he’s hovering all over me. He slowly unbutton his top but he’s lower garments was still on. He’s only topless. Then, he also helps me remove my sleeves, unbuckled my pants, until I was all naked. Nakakahiya.
“Damn! You’re so divine.” he cussed under his breath while he’s right hand was on his face covering his mouth like he’s some admiring some art.
“S-Stop staring..” nahihiya kung sabi. At akmang takpan ko ng kamay ko ang aking mukha pero agad niyang nakuha ang kamay ko and he pinned it above on my head.
“Don’t ever think of covering your face.” he said in a manner. Then he leaned on my ears.
“It’s a birthday sex and you’ll be my birthday cake, tonight. Asher Cloveria.” he said then his lips landed on my lips. We kissed deeply then here we go again, his tongue who wanted to enter in my mouth. I wasted no time, I opened my mouth and we both play each other’s tongue then I wrapped my hands on his neck in order for the kiss to get deeper. His lips leave my mouth and it slowly traveling to my neck. Oh God! The sensation is killing me. He kisses my neck and then bite me.
“Mmmm~” moan escaped from my mouth. His other hands traveled to my lower body until it reaches my butt. He squeeze it while biting my neck. From my neck to my nipples. He licks it, suck it, then bite it.
“ Ohh~S-Sander… “ I moan. The sensation is making my mind go hazy. I can’t think clearly.
“That’s right. Moan for me.” he grunts. Then his hand slips on my butthole and enters one finger. Napakapit ako sa kanya.
“Sshhh~Just relax..” he hushed me. Tumango lang ako. Then, he added another finger on it. Napaiktad ako ng kunti.
“I need to loosen you up..Just relax, Asher. I’m not gonna hurt you.” he whispers while sucking my nipple. Napakapitt nalang ako sa buhok niya. After pushing in and out of his finger on my butt he then took it out. Napatingin ako sa kanya.
The sound of clacking belt, unzipping of zipper makes my heart go wild. Specially, the thud of garments. I seriously watch him undressing infront of me like damn. He seems unbothered however he looks proud. Not until my eyes landed on his cock.
“Are they gonna fit?” words came out from my mouth.
“They will.” Sir Sander said while grinning. “Now”.
He hovered above me and he leans on me again kissing me deeply. I wrapped my hand on his neck.
“Just relax… I’m gonna put it in.” he said kaya tumango lang ako. I can feel it. The tip of his cock on my hole.
“Relax..” he hush me and slowly thrust inside. Damn! Ang sakit…
“Are you hurt?” nagaalalang tanong ni Sir Sander.
“ Just continue.“ tanging nasabi ko. Kaya dahan dahan niyang pinasok sa loob ko.
“ Is it all in?“ tanong ko.
“ Halfway.“ sagot niya. Kung ganoon ba naman kalaki at kahaba no wonder na matagal mapasok.
“Hold on to me.” he commanded kaya napayakap ako sa leeg niya.
“Ghad! You’re so tight, Asher.” he mumbled on me. And, when its all fully in, he slowly trusts inside me.
“There, I’m going to thrust.” he said. At nararamdaman ko na ang unti-unti at mahina niyang pagbayo sa akin. I moan in a low voice.
“Faster..” sabi ko.
“You wished for it.” Sander said in a chukky voice. He then pound on me harder. Napakapit ako sa kanya.
“Ah! Mmmm~” I moan loudly. Ang sarap lang sa pakiramdam. The sensation of flesh rubbing against each other with a sounding of pounding flesh and moan filling this area.
“Shit! You’re so good, Asher.” Sander moan and fastly pounding me while kissing me deeply. I returned the favor and kissed him wildly while I’m riding on his moves in pounding me deeply. I can feel it, the tip of his cock that was going deeper on my stomach. The sound of flopping flesh, the creaking of bed, the lusty hunger moans that we both out, the sweat that was forming on our body and how he’s body crushing against mine.
“Faster,, more..” words came out from my mouth. I hear Sir Sander chuckled.
“You’re good at asking, huh.” he said.. and after few pounding I felt like there was a liquid coming out from my cock.
“So, you came already ha!” Sir Sander commented and pound faster than usual and I felf a hot liquid inside.
“Did you just came inside me?” gulat kung tanong pero kinindatan niya lang ako at siniil na naman ako ng halik. Finally! That was a good sex. Diniinan ko pa ang halik, ang sarap ng halik niya. Pero nagulat ako ng kaunti ng sipsipin ni Sir Sander ang dila ko.
“Mmm~” a moan escape from my mouth. When we’re out of breath, our lips separated. Napabuga ako ng hangin at akmang babangon ng niyakap ako ni Sir Sander mula sa pagpapaibabaw sa akin.
“Don’t move.” he said.
“Huh?” naguguluhan kung tanong.
“Let’s stay like this for awhile.” sabi niya. Gusto kong magreklamo na mabigat siya pero wala akong magawa. Kaya hinawakan ko nalang siya at maingat na niyakap. Our breath synchronized with each other. Slow, soft breath.
“Happy Birthday, Sir.” mahinang boses na sabi ko.
“Thank you.” he responded. And I can feel something poking on my stomach.
“Sir, babangon na po tayo.” sabi ko.
“Another, please.” he mumbles at inangat ang tingin sa akin.
“Another of what?” tanong ko.
“Sex.” sabi niya. Nagulat naman ako.
“May lakas ka pang natira po Sir?” gulat kung tanong sa kanya. Halos nga wala nang natira sa akin.
“Yes. A lot of strength.” he answered then evil grin. What a drag!
“Okay.” sagot ko at agad naman na nagliwanag ang mukha niya at hinila ako patayo at dahil muntikan nang mawala ang lakas ko ay muntik na akong matumba. Iginaya niya ako sa may dingding at pinasandal at dinikit ang katawan sa akin at itinaas niya ang kaliwang paa ko at nakapatong sa balikat niya.
“This position…” sabi ko. He only give me a peck kiss on the lips.
“Hush.. It’s fine. This position is good so that I can pound you harder that my cock will be able to reach in your stomach.” sabi niya at tinuro sa bandang tiyan ko kung saan kaya ang abot ng kanyang pagkalalaki. Talagang mahaba nga. He kisses my neck while sipping it, down to my chest, to my nipples again. Napakamot ako sa kanyang buhok ng maramdaman ang kakaibang sensasyon sa aking tiyan.
“I’m gonna put it in.” he said so I nodded of my head. Unti-unti na nga niyang pinasok sa loob ko and starts on pounding slowly like he was teasing me. I hate it.
“Faster..” I said then he leans on my ear.
“Say, please master.” he tease on me. Napakagat labi ako bago nilapit ang bibig ko sa kanyang tenga atsaka kinagat ito.
“Fuck me harder. Please, master.” I huskily whisper on his ear. At nilayo ang bibig ko sa tenga niya. I looked at his reaction and he seems excited.
“Right, of course. I’m really gonna fuck you harder tonight that you can’t be able to walk tomorrow.” he said then starts pounding fastly on me. Oh gad, this sensation. Napakapit nalang ako sa kanyang mga bisig dahil sa lakas ng pagbayo niya na halos rinig na rinig ang kanyang paghinga kung paano niya idinidiin ang pagbayo sa akin.
“Damn! You’re so good to fuck, Asher. Ang sikip mo!” nanggigigil niyang sabi sabay kagat sa nipple ko na ikinaungol ko naman.
“Right, fuck me harder tonight. Idiin mo ang lahat ng sayo sa kaloob looban ko.” umuungol kung saad at yumakap sa kanya.
-End of Chapter 29
#KacireTan
#KTStories
#2026
Chapter 30: End of Season 1 🌶️
Warning: Rated SPG
Asher POV
Nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumama sa aking mukha. Kaya kinusot-kusot ko ang aking mata at akmang babangon when I felt an arm that was wrapped on my waist. Agad akong napalingon ng mapagtanto ito at mukha ni Sir Sander ang bumungad sa akin. Tama nga pala, were having a birthday sex last night. Napakagat labi ako ng maalala ang mga pangyayari sa pool kagabi. Maybe, I passed out. After sa kama, pinatayo niya ako at sinandal sa dingding, then sa gilid ng pool, and lastly doon sa pintuan kung saan palabas na sana kami. Our first sex was a fucking four times.
Dahan dahan na sana akong tatayo pero napabalik ako sa pagkakahiga sa kama ng maramdaman ang after effects kagabi. Masakit na pwet, masakit na likuran na pakiramdam ko pinaghahampas ako.
“Ang sakit.” I lowly mumbled.
“I told you. I’m gonna fuck you so hard until you can’t stand up.” Sir Sander said in his bedroom voice. So fine. Napalingon ako sa kanya and he’s staring at me. Agad akong umiwas ng tingin sa kanya bumalik sa pagkakahiga at nagtalukbong ng kumot. I even remove his arm that was wrapping on my waist. Shit! Wala akong mukhang maihaharap sa kanya.
What’s next now? Ano nalang ang gagawin ko. Napakagat labi ako. Pero natigilan ako sa pagiisip ng malalim ng magsalita si Sir Sander.
“You don’t have to be shy, Asher. Ginusto ko ’yon lahat at nagustuhan ko. Nasa iyo na ’yon if you want to forget last night but I highly suggest that please don’t forget it.” he said in a calm voice. Umalis ako sa pagkakatalukbong at nilingon siya na nakatingin lang pala sa kinaroroonan ko.
“How could you say that in a most calm way Sir? You just cheated on Miss Ella! May girlfriend ka and you should spend your special day to the special person in your life.” medyo naiinis kung sabi. He just chuckled on what I say. I find him cute pero..
“That’s right. That’s why I asked you to slept with me, last night.” he said smiling. Mas lalong kumunot ang noo ko.
“Hindi ko maintindihan.” naguguluhan kung saad.
“I broke up with Ella the day Magnus visited me in the office.” he casually said.
“Ano!?” gulat kung tanong at biglang napabangon only to realize masakit nga pala ang balakang ko kaya napabalik ako sa higa.
“Relax. It’s not like I’m some kind of cheater or two timer. I broke up with her for some certain reasons. First, she cheated on me several times, she’s having sex with one of my employee behind my back. Second one is, she only used me to satisfied her wordly cravings, she’s a materialistic person. Last one is that my feelings just gradually fading on her until it has nothing left on me.” Sir Sander explains in his most calm voice while casually playing with my hair. Napatingin ako sa kanya. I’m trying to find if there’s some tiny bit of pain or regret in his eyes or even a piece of lie but none. His eyes was too genuine. Napahigpit ang yakap ko sa kumot bago nagsalita.
“Then, why me?” lakas loob kung tanong. Napatingin siya sa akin pagkarinig ang mga salitang iyon at natigil siya sa paglalaro sa buhok ko.
“Because….. I like you.” he simply said. Did I heart it right? Napatanga naman ako ng ilang sandali bago tumawa, peke nga lang.
“Nagsisinungaling lang diba po kayo Sir?” natatawa kung sabi. But, he stares at me with a serious face.
“I’m a genuine person, Asher. Pag sinabi kung gusto kita, gusto kita. Pag ayoko sa’yo, ayoko talaga. One word is enough para sa akin. And, I’m not good at lying when it comes to my feelings. Kung ano ang nararamdaman ko, ’yon na ’yon.” seryoso niyang saad. “ And right now, I’m being vocal about my feelings towards you. I like you, Asher Cloveria.“ dagdag niya pa at pasimpleng hinaplos ang pisngi ko. Nanigas naman ako. Did I just hear a confession coming from my boss. Anong gagawin ko?
“Anong gagawin ko?” I said in a low voice. Napakagat labi ako ng mapagtanto na nasabi ko ito ng malakas. I thought it was only on my head.
“Nothing. You don’t have to do except of being honest. Just be honest about your feelings for me. Just be yourself.” he said. “ Pero huwag mo sanang ilayo ang sarili mo sa akin and just allowed me to like you until ’llI learn to love you.“ he added. My heart thumps. Kung alam niya lang kung ano ang nararamdaman ko para sa kanya. Napakagat labi ako trying to suppressed the feelings that was trying to crawl out on my heart and mind. Nows not the right time.
We only stared at each other. Until, he broke the silence.
“Your eyes is really beautiful, Asher. I really can’t help but admire them. Innocence and honesty was lingering in it. I’m always hypnotized .” he softly said in a velvet voice.
“If I have an earth eyes, you have an ocean eyes. They’re deep and calm that everytime I looked at them I feel like I’m drowning .” I said in a low voice and not breaking eye contact. He smiles and leans closer to me and kissed me softly.
A kind of kiss that I can feel some weird feelings on my stomach. This kind of kisses makes me want to give in, makes me want to forgive whatever lies he hides. Napayakap ako sa leeg niya when he started on hovering above me. Shit, I almost forgotten were still both naked. I can heel his beast alive underneath the sheets. They’re twitching .
“I wanna take you down, Asher. It’s not my first time but we can pretend like it was.” he murmurs between our kisses.
“ Just put it in.“ I demanded. He broke our kiss and kneel in front of me. He then put my right leg on his shoulder. Napasuklay siya sa kanyang buhok at tinignan ang kabuuan ko.
“You really have a nice body, baby. I’m affraid I’m going to be addicted staring at it.” he said while smirking. Nagsalita ang hindi maganda ang katawan eh siya kung tignan parang palaging nagwo-workout eh nasa office lang naman siya boung araw nagbabasa ng papeles. Umulan ng magandang katawan paniguradong nasa labas ng bahay siya natutulog.
He then slowly put his cock on my hole not even trying to loosen me up. Napahawak ako ng mahigpit sa unan ko.
“I like it when you’re tight.” he commented. And slowly thrusting on me. Oh ghad, this feeling. I’ll never get used to it.
“Relax. Your clenching me inside.” Sander grunts and licks my leg that was on his shoulder while slowly thrusting inside.
“Pound me, harder.” I commanded. Napakuyom ako ng kinagat niya ang paa ko. At unti-unting binilisan ang pagbayo. Napakapit na lamang ako sa aking unan ng mag taas baba ang katawan ko. Ang lakas ng pagbayo niya na halos parang lumindol na ang kama.
“Oh Damn!! You’re tight, baby . I love pounding you deeper and deeper.” Sander growl and holds my waist so he can be deeper on my insides. Pound!Pound! and Pound. In and out. Sweat forms on his forehead and some drips on my body creating some kind of tension. He sweats on fucking me.
“Guess you feel it now, baby. Of how I wanted to be more deeper on you, of how I waited of this moment to be inside you all night and day. Of how I wanted to pound you under my influence. I love every inch of you.” he mumbles while harshly pounds on me.
“I-I’m cumming..” I said in a low voice.
“Let’s cum together.” he said and pound me much harder until I can feel a hot liquid on my insides yet he still didn’t take out his cock on my hole. He then kisses me torridly, biting my lips, and massaging my nipples. Walang katapusan ang panggigil niya sa akin.
“I’m so glad I finally claimed you.” he whispers on me after breaking our kisses. He then lies on my side and hugs me from behind and still not taking out his cock on my insides. While, his hands are resting on my nipples and kept on pinching them.
“It’s still too early. Let’s get back to sleep.” he softly mumbled.
“With this position?” patanong kung sabi.
“Yes, I wanted to be inside you while I’m sleeping so that I know you’re here in my side.” he mumbled and kiss my nape. Damn!
-End of Chapter 30
-End of Season 1
#KacireTan
#KTStories
#2026
Author’s Note 1.1
Yo! Good day.. >-<
I’m KT (shorter for Kacire Tan). So, it’s been awhile since I updated it, this story. Like 5 months to be exact, what a gonner. So, dito ko nalang ilalabas ang thoughts ko towards writing this story.
This series was different from the 1st one since slow burn romance was partly part of this series and I wanted the tension to be so high pero with a touch of yearning. Actually, mahirap pala siyang isulat lalo na slow burn ’kala ko madali lang. Like kailangan mo talaga habaan ang pasensya mo in order for the characters na hindi agad maghalikan or magsabi ng nararamdaman. Like action speaks louder than words ganoon.
This series really mind me of patience is a virtue. Natutunan kung habaan ang pasensya ko in order for Asher and Sander na hindi agad maghahalikan, kainis. At buti nalang nagawa ko and successfully surpassed the issue.
It took me a ton of writer’s block to scribble the s’x scenes dahil its been a while since nagsulat ako ng detailed bed scenes and as far as I can remember, last year pa yata ’yon nung sa Season 2 ng The Host. But, gladly I still managed to deliver it from the final part of the season when slow burn romance no more nung nasa pool na sila.
For Season 2 heads up, I’ll remind y’all that there will be more matured scenes comparing on Season 1 but I’ll try my best to not really be filled the Season 2 (hope do so). And also I’m a kind of writer na hindi tipid sa imagination. Kung ano ang maisip ko isusulat ko talaga iyon impossibly or possibly as long as it fits the story and the situation calls for it, I’ll write it. In terms naman sa matured scenes, hindi uso po sa akin ang censorship and I’m a detailed type of writer. Pero if my writing style doesn’t suits up to your liking feel free on unreading and unimagining my story. Walang sapilitan dito.
I’m a fujoshi so you can vary my writing style like I’m a yaoi writer.
Anyways, thanks for reading this short author note of mine since its the only way that I can connect to the readers through my thoughts.
By the way, the 3rd installment of the Boys Love Series is already up with 2 chapters. The title is: The Bodyguard (Boys Love Series #3)
See you all in Season 2 of The Secretary (Boys Love Series #2) featuring Sander Beethoven and Asher Cloveria.
Sander Beethoven - cousin of Magnus Zachary in mother’s side.
Asher Cloveria - co-host of Jeremy Shah in the club owned by Sander.
There’s no official date kung kailan ko ire-release ang 1st chapter ng season 2 so do stand by lang po.
Sayonara!
-Kacire ‘KT’ Tan
New Series Promotion
Hello 👋 I’m back. Btw, this is not an update of The Secretary since I’m still on break from this series to freshen up new ideas.
I’m here because I just want to promote my new series which is a Dark Romance BL story.
It’s still ongoing but if you have time to check, just feel free. I won’t spoil it so if you’re interested, check my profile.
I released this new BL series in celebration for 500 followers on Wattpad. Like, I’m so very grateful for this 500 followers who stayed with me even though I’m a ghost writer, na lulubog lilitaw kung magsulat.
Thank you so much guys. No words is enough of how grateful I am of how y’all stayed and supported me silently.
In return for your support, I just released this new series of mine in celebration.
Title:
The Pakhan (Bratva Tetralogy #1)
Series Name:
Uncrowned King Series
Series No. :
1
Chapter 31: (Season 2)
Asher POV
Smell of coffee welcomed me when I enter Sir Sander’s office. Napakunot ang noo ko just by thinking of it. I check my wrist watch. It’s still six o’clock in the morning and around seven-thirty usually dumadating si Sir. I scan the whole office through my eyes to see if nandito ba talaga si Sir but I was mistaken, it’s not him but rather its Miss Ella. She’s sitting composedly on the single couch while holding a cup of coffee in her hand. Then her head raised and faced me. Napatayo naman ako ng maayos.
“The receptionist on the ground floor was right when she said that I can meet you personally during this time of hour.” She said then smile at me. Ngumiti naman ako at bahagyang yumuko tanda ng paggalang.
“Good morning, Miss Ella.” I greeted her. She gestured me to sit on the opposite couch from her kaya sumunod ako at umupo.
“I specifically woke up this early just so I can fit on your hectic schedule.” She spoke.
“May I help you on something?” nakangiti kong sabi sa kanya. She reaches for the cup and took a sip then putted the cup gracefully back on the table.
“I’m not good at pretending so I’ll be going straight to the point.” She said then look straightly on my eyes. A kind of look that was preying on something and I hate the feel of it. “I want you to step down as Sander’s personal secretary.” She said that hit me rock bottom. Napangiti ako ng hilaw at tumingin sa kanya.
“Why? Bakit po?” tanong ko.
“I’ll be the one to change you. As you know, Sander broke up with me because he caught me kissing one of his employees at the parking lot and I admit that was my fault. But that doesn’t mean I didn’t love him. So, in order to win his heart again I need to be all around him all the time and I can’t do that if I’m not his personal secretary. You get that, right?” she explained while looking at me straightly. Gusto kung matawa sa sinabi niya. The audacity for her to say that in front of me was way too bold. The confidence is very toxic. Kahit hindi ko nagustuhan ang sinabi niya ay ngumiti parin ako kahit peke. I still need to be professional.
“You know he’s loyal to you and you still managed to cheat on him?” instead of answering her I asked this question instead. Kita kong medyo nagulat siya dahil sa sinabi ko yet she still managed to fake a smile.
“I’m just a woman. I have my needs.” She briefly answered. Dahil sa sagot niya ay para akong nainis ng kaunti. I know I have no rights to feel like these since I’m just a secretary but I hate this kind of thinking, lagpas na’to sa moral ko.
“With all due respect Miss Ella, I know I have no rights to say these pero hindi po ako basta-basta lang na bibitaw sa posisyon ko as Sir Sander’s personal secretary kasi sinabi niyo dahil pinaghirapan ko po na makuha ang posisyon na ito and went under the company’s strict interview. Kaya hindi ko po kayo mapagbibigyan lalo na ang inyong kagustuhan na paalisin ako sa pwestong ito. Siguro nalang po if si Sir Sander mismo ang magsasabi na paalisin ako baka siguro mangyayari ang gusto niyong mangyari.” Magalang kong sabi habang nakatingin sa kanya ng diretsahan. I heard her scoff.
“Tsk, I thought you understand me but I guess it was all just an illusion. You change my point of view towards you by saying those things on me. I’m extremely disappointed.” She said with bitterness on her voice and stand up.
“I’m truly sorry if I may disappoint you but please don’t think of me like how you think of me.” Sabi ko at napatayo rin.
“Well then, I guess I’ll just have it my way.” She said then walked straight to the exit door. Pero bago siya tuluyang lumabas she left some words that resonates deep in me.
“I will certainly win back Sander and I’m hoping you’re not flirting with him, Mr. Cloveria. I know you’re a decent person but Sander isn’t. He’s a devil in disguise.” She said then left. After she said that, all the scenes that happened last week on the pool and hotel came back freshly on my mind. Napakuyom ako ng kamao. Alam ko naman ’yon eh, alam na alam ko ’yon . Napahawak ako sa aking dibdib when I felt my heartbeat just gone its speed.
“Oh God, this is crazy.” I muttered.
To shake those thoughts in my head, pinili kong maglinis sa buong office ni Sir. Mula sa mesa, mga couch at sofa, sahig, pati na rin ang glass wall, at kisame nilinis ko. My clean freak disorder is coming again. Sa sobrang busy ko kakalinis ay hindi ko namalayan na umabot na ako sa CR nagkukuskos ng inidoro.
“Asher, what are you doing?” napalingon ako ng may boses na nagsalita sa likuran ko. Si Sir Sander pala kaya napaayos ako ng tayo pero muntik pa akong madulas buti nalang mabilis niyang nahawakan ang pulsohan ko.
“Careful.” He spoke. Binawi ko naman agad ang pulsohan ko mula sa pagkakahawak niya. The spark.
“Good morning, Sir. Ang aga niyo naman po yata.” Bati ko sabay ngiti ng alanganin while not looking directly on his eyes. I just can’t.
“It’s 7:30 in the morning, though. By the way, what are you doing in here? Who told you to scrub the bowl inside the comfort room?” he asked confusedly.
“Me, myself, and I.” sagot ko naman sabay ngiti ng hilaw, na naman. After hearing what I said, his right brows immediately raised.
“So far, I can’t remember that scrubbing bowl of comfort room is part of your job as my personal secretary.” He uttered then looked at me from head to toe. “You’re all sweaty.” He added.
Agad naman akong napatingin sa sarili ko at oo nga naliligo ako ng pawis.
“Tapos na naman po akong maglinis Sir magbibihis na po ako.” sabi ko at binitawan ang balde saka lumabas. Lalabas na sana ako ng hinarangan niya ako bigla. He’s height are towering all over me.
“Puta, napakabango ng kupal.” I cussed in my mind. Napaatras naman ako dahil sa ginawa niya.
“S-Sir?”
“You seriously think to leave me out while you’re looking like that?” he said while smirking at me. Bigla naman akong naguluhan sa sinabi niya. “Messy hair, sweaty neck, and a soaked sweat sleeve. At this rate, you look so hot.” He commented while staring at me down like he’s eating me alive with his eyes alone. Napaiwas naman ako ng tingin.
“K-Kaya nga po magbibihis ako kasi baka nangangamoy na ako ng pawis nakakahiya naman po sa inyo.” pagiiba ko nang usapan. Pero imbes padaanin niya ako. He chuckled instead.
“May I ask you a question, Asher?” he said instead then crosses his arms while leaning his body and head on the door looking at me. Napalunok naman ako. That posture, feels like he’s up to something.
“A-Ano po iyon Sir?” sagot ko. Damn, those pair of ocean eyes. Fucking hypnotizing and seductive. Umiwas ako ng tingin.
“Is it your first time?” he asked. Napaangat naman ang tingin ko sa kanya. Our eyes met. He’s looking straightly at me.
“First time?” naguguluhan kong tanong. Mahina naman siyang tumango.
“First time having sex with a guy.” He said directly. Parang gusto ko nalang magpalamon sa lupa dahil sa tanong niya. I feel my cheeks heated just by hearing those words from him pero I still managed to nod my head.
“Me too. It’s my first time with a guy.” He also admitted. Napakagat naman ako ng labi habang nakayuko, I know he’s staring with me pero hindi ako makatingin sa kanya dahil nahihiya ako. Pero, ng marinig ko ang sinabi niya ay may part sa puso ko na medyo kumirot. He’s my first time but I’m not his.
Parang gusto kong suntukin ang sarili ko dahil sa naisip ko. Malamang Asher, he’s with women before impossibly naman na walang nangyayari sa kanila not to think na may hitsura siya, may pera. Even if he won’t swoon on women, he won’t need to lift a finger since those women will be the one swooning over him. That face card won’t decline on women.
“And, I like it. No, I love it.” He added na ikinaangat ko ng tingin sa kanya. He smirks of my reaction.
“Finally, you’re looking at me.” He said at umalis sa pagkakasandal sa pintuan at lumapit sa akin. He crossed the gap between us. He grabs my waist and pulled me closer to him. He holds my chin and raised it. We have an eye-to-eye contact.
“ Tonight, at my condo. Let’s have dinner. “ He said and claimed my lips.
-End of Chapter 31
*By the way, thank you so much for 10K reads of The Secretary (BL Series #2).

