The Unforgettable Ex (Campbell University Series 1)
CengCrdva · 36 chapters · 10,593 words
The Unforgettable Ex
—
THIS IS THE FIRST BOOK OF CAMPBELL SERIES.
— BAWAL ANG MAARTENG MAMBABASA SA LIBRONG ITO. CLICHE, MABABAW, MARAMING MALING GRAMMAR AT TYPO.
WALA NA PO AKONG BALAK I-EDIT ANG KWENTONG ITO DITO SA WATTPAD.
SALAMAT SA MGA NAKAINTINDI AT NAGPATULOY.
—
Campbell Series 1 : The Unforgettable Ex
Campbell Series 2 : Midnight With A Virgin
Campbell Series 3 : The Runaway Virgin
Campbell Series 4 : Her First And Lust
All rights reserved. No part of this book may be reproduced, distributed or transmitted in any form or by any means, including photocopying, recording, or other electronic or mechanical methods, without the prior written permission of the author.
This book is a work of fiction. All names, characters, locations and incidents are products of the author's imaginations. Any resemblance to actual persons, things, living or dead, locales or events is entirely coincidental.
—
It also contains strong language, sexual scenes and references from the outset and throughout. (R-18) Read at your own risk!
2015 ©
CengCrdva
All rights reserved
# PROLOGUE
PROLOGUE
EX
means Thanks for the
EX
perience.
Our time has
EX
pired.
Now
EX
it my life.
Kung sana gano'n lang kadali na kalimutan ang isang tao na nagkaroon ng malaking parte sa buhay mo.
Ang taong noong iwan ka ay dala pati ang puso mo.
Sana gano'n nalang kadaling magmove-on at humanap ng panibagong mamahalin.
Sana parang isang panaginip nalang ang lahat. Para sa pag gising mo, wala narin 'yung sakit at madali ka nalang makakalimot.
Sana utang nalang ang pagmamahal, para kahit sino ay magka amnesia't hindi na muling makaalala.
Sana ang puso naging computer nalang na pwedeng ireformat kapag gusto mo nang makahinga, makawala, maka get over sa sakit.
Sana sa bawat pag inom ng alak at pag ubos nito ay kasabay narin ang pagkawala ng sakit na nararamdaman mo.
Ang dali daling sabihin ng salitang move on pero bakit nga ba napakahirap gawin?
Eh bakit nga ba?
Dahil ba, mahal na mahal mo parin siya?
Dahil ba, hanggang ngayon ay umaasa ka parin na babalik siya?
Dahil ba, panatag ka na kahit kanino pa siya mapunta ay sa'yo at sa'yo parin ang destinasyon niya?
Dahil ba, lagi mong iniisip na mahal ka pa rin nya kahit na hindi naman talaga?
O kaya naman dahil tanga ka lang na umaasa na isang araw ay babalik parin siya?
Babalik parin 'yung taong ayaw na sa'yo. 'Yung taong hindi mo matanggap na sa isang iglap ay nawala nalang ng basta basta. 'Yung isang tao na sobrang minahal mo.
Sa taong ibinigay mo lahat para magwork lang ang relasyon ninyo.
Sa taong ipinangako na mamahalin at aalagaan ka habang buhay.
Kaya mo bang pakawalan nalang lahat ng sakit na nararamdaman mo para sa isang bagong pagmamahal?
O maghihintay ka nalang sa pagbabalik niya kahit na hindi mo alam kung may pag asa pa?
# CHAPTER 1
H
ailey Harper Thompson
"Hailey! Gising na. Ilang araw ka ng nakakulong diyan sa kwarto mo... Pakiusap naman Hija. Lumabas kana at pagagalitan na talaga ako ng Mommy mo..."
Nagising ako sa pambubulabog ni Nanay Elsa.
Ang ingay nya talaga kahit kelan, pero mahal na mahal ko 'yan. She's like my second Mom ever since my Mom worked overseas.
"Opo Manang tatayo na po..."
Nasabi ko nalang.
Pero ang totoo ay ayaw kong kumilos.
Para bang ang sama sama ng pakiramdam ko.
Para bang tuwing gumagalaw ako ang sakit sakit. Buong katawan ko nararamdaman 'yung sakit nang puso ko.
Ganito pala ang pakiramdam ng broken hearted.
'Yung pakiramdam na parang ibinagsak sayo ang lahat ng planeta.
'Yung bang feeling mo ikaw na 'yung pinaka malas, masama, mataba at pinakapangit na tao sa mundo. Dahil 'yung isang taong pinakamamahal mo. Na binigyan mo ng sobra sobrang pagmamahal ay hindi kana gusto?
Na iniwan kana.
Na ayaw na sayo.
Na hindi na muling babalik pa.
Sabi nila "A
ng dami daming lalaki dyan! cheer up! Bata ka pa marami pang darating sa buhay mo."
'Yun na nga e! Ang dami dami nga nila pero ang isang taong ginusto mong makasama habang buhay, ayaw ka.
'Yung minsan ka nalang magmahal, nawala pa.
'Yung feeling na, kahit na comedy 'yung pinapanuod mo umiiyak ka.
'Yung feeling mo, okay kana tapos narinig mo lang 'yung pusong bato naalala mo na naman siya.
'Yung feeling na, sinabi mo sa sarili mo na kaya mong wala siya, pero araw araw mo namang tinitignan ang facebook niya.
'Yung naiisip mo palang na may mahal na siyang iba, feeling mo tinuturukan ka na ng lethal injection.
At ang pinaka masakit sa lahat,
'Yung naiisip mo 'yung mga bagay na ginagawa niya sayo dati, sa iba na niya ginagawa.
'Yung dati sobrang sweet nyo, ngayon back to strangers.
Strangers with some memories.
Ang sakit sakit lang.
Gusto ko ng mamatay.
"Sige na Hija. Halika na't mahuhuli kana sa klase mo tanghali na. Alalahanin mo at lunes na ngayon. Ilang araw ka ng liban sa klase. Ano bang nangyayari sayong bata ka?"
Putol ni manang sa pagdadrama ko.
Manang... I sighed.
Sinulyapan ko ang aking alarm clock. Alas sais palang naman ng umaga. Saktong oras lang ng gising ko. Itong si Manang talaga. Palagi niya nalang akong ginigising na daig pa ang orasan ko. She even have a snooze button, dahil kapag hindi pa ako bumabangon ay kakatukin niya ulit ang kwarto ko.
Is that a sign of aging? But she aged already.
Wala sa sariling napangiti nalang ako sa isiping may isang tao paring nagtatiyaga sa'kin at mahal na mahal ako.
Napukol ang tingin ko ng tumunog na ang aking alarm. Right, ngayon palang ako dapat bumangon!
It's Monday. Simula na naman ng hell week ko kahit na hindi pa naman exam. I don't know how it all started. When did I feel this excruciating pain inside me, the pain that never goes away. It's endless...
Pakiramdam ko'y nakahinto ang oras. Nakahinto sa oras na nasasaktan ako. Pinilit kong bumangon sa kama at umupo sa gilid nito.
kailangan kong maging masaya at sisimulan ko na 'yon ngayon. Ayaw ko namang buong linggong maging malungkot! it's not my personality.
Madali akong kumilos at tinungo ang banyo para maligo. Pagkatapos ay nagbihis naman at kumain. Matapos 'yon ay bumalik na ulit ako sa kwarto para ayusin naman ang mga gamit ko sa eskwela.
"Ano bang problema Hailey? Bakit hindi kana yata sinusundo ni Caleb?"
Kuryosong tanong ni Manang habang inaayos ang higaan ko.
"Busy lang po siguro... Pero okay lang ho ako, Nay. Huwag na po kayong mag alala sa'kin. Aalis na ho ako. Pakisabi nalang ho kay Tay Duke na ready na ko in five minutes."
Pagsisinungaling ko at pag iiba ng topic.
Gustohin ko mang umiyak at yakapin siya ay hindi ko pwedeng gawin, lalo na ngayon. Tama na. Wala rin namang maidudulot na maganda kapag malaman nilang hiwalay na kami ni Caleb.
Ayokong nang mag alala pa sila sa'kin. I can take care of myself. Kaya ko na...
Ayoko na munang magbanggit ng kahit ano man. Maybe when the right time comes. Siguro naman malalaman din nila 'yon sa mga susunod na araw.
Tamang tama naman na tumawag sa'kin si Kaitlyn ng matapos kong ilagay ang natitirang notebook sa bag ko.
"Hoy bes! Ano na? papasok ka na ba? Halos isang linggo na tayong hindi nagkikita ah! Anong meron?"
Tanong niyang pasigaw sa kabilang linya.
"Aw! Ano ka ba naman? Kailangan mo ba talagang sumigaw? Papasok na nga ako eh... Don't worry, I'm still alive! Mumultuhin naman kita kapag namatay ako e!"
Pabiro kong sagot.
"Ay pu! Shut up! Cge na. See you later! Bye!"
Narinig ko na ang mahabang beep sa tandang pinatay na nito ang tawag.
Natatawa ako habang kinukuha lahat ng mga gamit ko at pagkatapos ay umalis na.
Pagdating ko sa school ay hindi ko alam kung saan ako pupunta.
Para akong naliligaw.
Hindi ko naman first time sa school na 'to pero bakit ba ganito, Wala ako sa sarili ko.
Isa lang ang tanging laman ng utak ko, si Caleb.
Si Caleb Andrew Clarke.
Ang aking dakilang EX.
Napatulala ako sa isang sulok ng school ground habang naglalakad at nagbabalik tanaw sa mga nangyari ng gabing 'yon...
"Ano totoo bang naging kayo ni Mel ha?!"
Sabi ko sakanya habang patuloy ang pagdaloy ng mga masasaganang luha sa mga mata ko.
Ni hindi ko na nga sya maaninag dahil sa mala-falls na tumutulo dito.
Kung baga sa kalsada ay nasa zero visibility na ang mga mata ako.
Ang sakit sakit. Hindi ko alam kung anong gagawin ko nang mga oras na 'yon.
Gusto kong pumunta sa tuktok ng eiffel tower at tumalon!
"Sino bang nagsabi sa'yo niyan? Hindi totoo yan! Ano kaba? bakit kaba naniniwala sa mga sabi sabi?!"
Sagot nya.
Nakakainis lang, bakit kailangan niya pang magsinungaling sa'kin.
We've been together for two years and we started it so good.
Bakit ganito lang igaganti niya sakin? hindi naman ako nag kulang. Kung tutuusin nga ay sobra pa nga e!
"Huwag mo nga akong ginagawang bobo Caleb! Hindi ako manhid, hindi ako bingi at mas lalong hindi ako tanga!"
Galit na galit kong sabi.
Sino ba namang hindi maniniwala sa taong nagsabi sa'kin na naging sila ni Mel kung ang mismong boyfriend nito mismo ang nagsabi sa'kin?
Bakit ba kasi nauso 'yung mga linta? Kakapit nalang sa may karelasyon na, tapos hindi pa nakuntento sa isa. Ang kati kati!
"Kung ayaw mong maniwala mas mabuti pa sigurong maghiwalay nalang tayo."
Nagpintig ang tenga ko dahil sa sinabi niya.
Hindi ko akalaing masasabi niya 'yon sa'kin.
"Ikaw pang may ganang magsabi sakin nyan? Then fine!"
Sabi ko at dali dali ng umalis sa harapan niya.
Hindi ko nga alam kung paano ako nakauwi ng mga oras na 'yun e.
Basta ang alam ko ay sumakay lang ako ng sumakay.
Akala ko nga makakapunta na ako ng Tugegarao no'n sa sobrang dami ng sinakyan ko.
Nawala ang pagbabalik tanaw ko ng mabunggo ako ng isang bulto na dahilan para malaglag ang mga gamit ko sa sahig.
Malapit na sana ako sa classroom ng mabunggo ako ng mokong na 'to.
Lakas ng basag trip! Nawala tuloy ako sa pagmumunimuni ko.
"
I'm sorry!"
Sabi ko nalang habang pinupulot lahat ng gamit kong nalaglag.
"Ano ka ba?! Bakit ba hindi ka tumitingin sa dinadaanan mo?"
Galit na singhal nito sa'kin.
Wait? What? Kilala ko yung boses na yun.
Iniangat ko ang mukha ko at doon ay tuluyan ko na siyang nakita.
"C-Caleb?"
Gulat na sambit ko.
Pagkatapos naming maghiwalay ng araw na 'yon ay ngayon ko lang siya nalapitan ulit ng ganito. Sumasakit ang puso ko sa kaba. Para akong sinasapak ng paulit ulit sa bilis ng pintig ng puso ko.
"Oh? Bakit parang gulat na gulat ka? Bakit ba wala ka sa sarili mo! Sa susunod nga mag ingat ka."
Pagkatapos sabihin 'yon ay iniwan na ako nito.
Kinuha ko nalang ang lahat ng gamit ko at mabilis na pumasok sa classroom.
Gustong gusto ko siyang sapakin sa totoo lang. Pero diba nga pala ngayon dapat ay start na nang happiness ko.
Wala sanang lungkot pero nakabangga pa ako ng demonyo. Hay!
Paano ka nga naman makakapag move-on kung palagi mo siyang makikita sa campus na 'to?
Kaya ayaw ko ng pumasok eh! Ayoko narin namang lumipat ng school dahil last year na. Sayang naman.
Naupo na ako sa tabi ni Kaitlyn. Walang proper proper sit sa'ming dalawa.
"Oh ayusin mo nga yang mukha mo. Anong nangyari sayo? Bakit para kang binagsakan ng langit, lupa, impyerno?''
Tanong niya na may halong pag aalala.
"Guess who I bumped today! That devil!"
Kwento ko na gigil na gigil parin.
"Devil? Teka nga si Georgine na naman ba? yung baklang feeling maganda na mukhang palaka?"
Speaking of devils. Ibang klaseng demonyo naman 'yon.
"No. Si ano!"
Inis na sabi ko. Nakita ko sa mukha niya ang kalituhan.
"Si?"
Naguguluhang tanong niya.
"C-caleb."
Bulong ko sa kanya.
"Ay naku! Hayaan mo na nga 'yun. Huwag ka ng maging bitter diyan. Teka nga pala balita ko ay maglilipat na ng section ngayong mid year. Mamaya ilalabas yung exam natin last week. Ready ka na ba? Baka magkahiwalay na tayo."
Sabi nya habang naka sad face.
Nagkalumbaba pa ito at talagang pinaramdam sa'kin ang lungkot niya.
Oo nga pala tuwing kalagitnaan ng pasukan ay may exam ang lahat ng studyante at kung sino ang bumaba at tumaas on their previous exam ay malilipat sa ibang section.
May ganun pang patakaran. Hay basta ako, ayokong mahiwalay kay Kaitlyn tsaka nasa room na 'to ang lahat ng mga kaibigan ko kaya sana'y walang bumaba samin.
Natahimik ang buong klase ng dumating ang aming dalagang adviser. Nag-ayos narin kami ni Kaitlyn at tumayo para batiin ito.
"Good morning Miss Padilla."
Bati naming lahat.
Rinig na rinig ko ang malakas na pagkabog ng dibdib ko na para bang may nagtatambol ng malakas at paulit-ulit.
"Good morning class heto na ang results ng exam niyo last week. Sana'y walang mabawas sa section na 'to. So here."
At isa isa niya ng binasa ang resulta.
Dalawa lang naman samin ang nataggal sa'min at may tatlo namang nadagdag.
"Shelly Perez, Miguel Dji Cruz, Caleb Andrew Clarke."
Malumanay na usal nito.
"Ano?!"
Napasigaw pa si Kaitlyn sa narinig niya at pati ang mga classmates namin ay nagsimula ng magbulungan.
"Hala teh? Ikaw ang EX?"
pabulong kong sabi kay Kaitlyn.
"OMG si Clarke!"
Malanding hiyaw naman ni Monica.
"Yes!"
Sabi naman ni Drew. Isa sa barkada ni Caleb.
At doon nagsimulang gumunaw ng tuluyan ang mundo ko.
Paano na 'to?
Anyone help me!
# CHAPTER 2
Still fighting
Alas dose na pero hindi parin ako makatulog.
Bukas magsisilipat na lahat ng nadagdag sa section namin at patay!
Kung anong iwas mo nga naman sa taong ayaw mong makita doon pa lalong nangungulit ang mapaglarong tadhana.
Kahit na anong gawin kong pwesto sa aking kama ay hindi parin ako makatulog.
Paano kaya kung hindi nalang ako pumasok bukas? Sabihin kong lalagnatin ako for one week?
O kaya namatay yung pusa ko and I'm grieving, I'm in pain, though I hate cats at wala ako 'non.
O kaya walang magbabantay sa bahay namin baka mawala?
O kaya lbm?
O kaya...
Uhg! Ano bang gagawin ko? nakakainis naman kasi e! Dapat hindi ko ginalingan para ako nalang ang nalipat ng ibang section.
Kahit section one hundred pa huwag ko lang makasama at makita yung taong 'yun!
Alam ko na. Sasabihin ko nalang na uuwi si Mommy bukas kaya hindi ako makakapasok. Tama! Ang galing ko talaga!
Naramdaman ko ang pag vibrate ng cellphone ko kaya naputol ang oplan hindi papasok bukas na pag-iisip ko.
Kaitlyn:
"Bes pumasok ka bukas ha! Kung hindi, ako mismo ang papatay sayo wag ka nang mag-isip ng dahilan para hindi ka makapasok bukas okay?!"
Wow, may pagka madam Auring yata 'tong babaeng 'to! Grabe. Para talaga kaming magkapatid. Lahat ng naiisip ko ay ganun din ang nasa isip niya.
Para kaming may open bluetooth na nag tatransfer ng transparent files na kaming dalawa lang nakaka-alam.
And I'm so lucky to have someone like her.
Ako:
"Actually, lalagnatin ako for one week!"
Kaitlyn:
"Eh kung tuluyan na kaya kita Hailey Harper Thompson?!"
Ako:
"Okay fine! Meet me sa gate! 7am sharp. Sa GATE! Okay?!"
-
Ako
:
"Fine goodnight! Iloveyou!"
Kaitlyn:
"Iloveyou too Kaitlyn Railey Harris!"
-
Ganito kami ka sweet sa isat-isa. Kulang na nga lang ay magpakasal na kaming dalawa eh. Mahal na mahal ko ang taong 'yun.
Kahit na minsan may pagka mahina ang loob, at minsan ay hobby niyang i-down ang sarili niya.
She's been here since elementary palang kami at talaga namang siya ang one great friend ko.
Our parents are good friends too that's why super close our family is super close to each other.
She has a brother, Si kuya Kramer Rein.
And I've got none.
My life is pretty plain and simple. I'm an only child, I grew up alone but thanks to Kaitlyn and her family.
Yung Mom ko kasi since grade four palang ako ay nasa abroad na. Non-stop work sa business niyang isang clothing line sa UK.
Noon ay sobrang malapit kami sa isa't-isa pero ng mag desisyon siyang ipagpatuloy 'yon sa ibang bansa, medyo naging busy na siya. Hindi na kami ganoon kadalas nag-uusap kaya tanging si Nanay Elsa at Tatay Duke nalang ang kasama ko.
Si Nay Elsa at Tatay Duke ay mag-asawa at walang anak. Kaya siguro sobrang dedicated nila sa trabaho tsaka sa pamilya namin.
Matagal na silang nagwowork dito, dalaga palang si manang Elsa ay siya na ang nakasama ni Mommy simula bata palang ito. She's been her second mom since my grandparents passed away.
Siguro ay mas pasaway si Mommy kumpara sa akin dahil hindi na naatupag nila Manang ang pagkakaroon ng anak.
And my Dad...
He left us when I was on Mom's tummy.
Siguro ay ayaw mag patali kaya gano'n. Pero ang balita ko ay may pamilya na siya ngayon at doctor ang asawa niya. But hell I care! Mas okay nga yung wala siya eh! malaya ako. Ayoko rin kasi ng kontrolado ako.
I'm a millennial baby, I need some privacy and leisure time. We need to have fun and live life while we're still young!
We only live once nga hindi ba?
KAITLYN'S POV
7:00 am GATE
Nasaan na kaya yung babaeng 'yun! Mukhang tototohanin niya yung sinabi niya kagabi na aabsent siya ah! Naku wag naman! Wala akong kausap lalo na ngayong may mga bagong classmates kami!
Alam kong malaki ang pinagdadaanan ngayon ng bestfriend ko. Si Caleb, siya at ako ang laging magkakasama for two years tapos ngayon ay back to stranger's kami.
Hindi ko naman siya masisisi eh... Masakit ang ginawa sa kanya ni Caleb.
Alam kong sa bawat tawa niya ay kasabay no'n ang sakit na nararamdaman niya at hindi niya na maitatago sakin 'yun. I can tell if it's a real smile of a fake one. Magkadikit na yata ang aming mga bituka para hindi malaman ang totong nararamdaman ng bawat isa.
Sakin pa ba? Eh we're like super twins!
Alam kong wala akong magagawa ngayon para makalimutan niya si Caleb, pero kung mayroon mang paraan para mangyari 'yon ay gagawin ko.
Basta ang alam ko lang, I'll be her clown. Gusto ko palagi siyang masaya. Gusto kong maibalik ang dating Hailey na masayahin at walang halong pagkukunwari.
"Bes!"
Narinig ko ang sigaw ng babaitang si Hailey na pumukaw sa'kin.
"Seven sharp pala ha! Hi Tatay Duke! kumusta ho kayo?"
Dungaw ko sa bintana.
"Si manong ang may kasalanan bes! Diba manong?"
Sabay kindat ni Hailey kay Tatay Duke.
Akala niya siguro ay hindi ko siya nakita. Tatay Manong at Nanay Manang ang tawag namin ni Hailey sa kanila dahil sila narin ang nakasama niya simula noong bata pa lamang siya. Ang mga ito narin ang nagsisilbing pangalawang mga magulang niya.
"Okay naman hija. O s'ya, ako na ang may sala dahil ang bagal niyang batang yan gumayak... Mag-ingat kayo ha, at mag-aral ng mabuti..."
Pangaral ni manong.
Tumango nalang kami ni Hailey bago niya ako binalingan.
"Halika na bes!"
Hila niya sa kamay ko.
After the flag ceremony
HAILEY'S POV
Nasa hallway palang ako pero nakikita ko na ang bunbunan ni Caleb! My golly!
Kausap niya yung mga kaibigan niya na classmate ko rin.
Si Drew, Allen at si Jacob. Para nga silang f4 eh. Mga gwapo nga naman kasi talaga sila. Hindi lang yon... Mayayaman, magaganda ang katawan at mababait naman sila. Pero sa unang tingin, kapag hindi mo sila kilala ng lubusan ay tiyak na mayayabangan ka sa mga ito.
Lalo na yang si Jacob? Hay nako, ang presko ng dating niyan na daig pa ang hanging amihan!
"Good morning Miss Padilla..."
Bati naming lahat sa babaeng pumasok na nakasuot ng kulay pulang uniform.
"Good morning class! So andito na ba lahat ng new students sa section na 'to? May I call on the three of you to please introduce yourself in front..."
Pagkatapos nang na-unang dalawa ay napako ang tingin ko sa lalaking tamad na tumayo papunta sa harapan ng klase.
"Hi I'm Caleb Andrew Clarke..."
Panimula niya.
Grabe, ganito ang unang pagkakakilala ko sakanya.
Yung suplado na astig tignan. Ang gwapo gwapo niya parin pala.
Feeling ko nga mas lalo siyang gumwapo eh...
Really Hailey?
Tsk! Erase! Dapat kamuhian ko ang lalaking yan pero paano?
That feeling when you used to spent hours, days, months, year's together but now?
Stranger's with some memories?
I still remember his laugh...
The silly things he used to tell me just to cheer me up...
The corniest joke he used to crack when I'm sad...
What happened?
Why?
"Hoy matunaw si Caleb!"
Bulong na pang-iinis ng katabi kong si Dylan.
"Duh? nakatitig ako sa green board!"
Inis ko siyang tinignan.
Nakakainis 'to! Bakit niya ba ako pinapakialaman? Masama bang tignan ang bagong classmates? I mean... Fine!
"Green talaga? Sus kunwari kapa eh! Ano bang nangyari sa inyong dalawa? Hindi ba'y kayo?"
Mahaderang usisa nya.
Paki ba! Eh green naman kasi talaga yun. Bakit ba black board ang tawag doon eh hindi naman 'yon itim!
I rolled my eyes at him!
"Medyo hindi ka naman pala talaga chismoso ano?!"
Yun nalang ang tanging nasabi ko at tumalikod na ako sa kanya.
Bwisit na baklang 'to, kailangan niya pa bang ipamukha sa'kin na wala na? Wala na!
Madaling natapos ang mga klase namin at sumunod ang breaktime. Kasama ko si Kaitlyn at ang mga kaibigan namin sa canteen, habang nag-iisip ng kakainin at nakapila.
Narinig kong may tumawag sa'kin kaya napalingon ako sa gawing likuran.
And there I saw Tyler.
Yep! Tyler Mason Rodriguez, ang kababata kong napalayo ng isang dekada sa akin. Pero kahit naman na malayo siya sakin palagi naman kaming nag-uusap gamit ang facebook, twitter, instagram, skype.
"Tyler?!"
Gulat kong sigaw at tumakbo pa papalapit sakanya.
"Hailey! kamusta ka na? God! You look beautiful than ever!"
Excited na sabi nito habang yakap-yakap ako.
Ugh! Namiss ko to! Kasi naman bakit pa kasi sila nag migrate sa New Zealand.
Bukod kay Kaitlyn ay si Tyler naman ang isa ko pang malapit na kaibigan. Siya ang kapitbahay namin noon at siya lang rin ang tanging nakakalaro ko kapag wala kaming pasok sa eskwela.
Siya rin lang kasi ang nagta-tyagang salihan ako sa mga pang babaeng laro noon. Lalo na ang jackstone!
I already told Kaitlyn about him. Actually, i set them up on a blind date before but Tyler's flight was cancelled. Hindi tuloy sila nagkakilala.
"Maganda naman talaga ako Tyler!"
Kumpiyansa sa sariling sabi ko sa kanya at bahagya pang hinampas ang kanyang braso.
Maganda kaya ako, sabi ni Mama...
"I mean, mas lalo kang gumanda!"
Paglilinaw niyang sabi.
"Mabuti! Pero teka bakit nakauniform ka ng... Weh? Hindi nga! Wag mong sabihing?"
Gulat na sabi ko ng makita kong nakasuot din pala ito ng uniform.
Tumango tango lang siya at pigil rin ang pag ngiti sa kan'yang labi dahil sa reaksiyon ko.
"Oo tama ka! Kakauwi lang namin kahapon at nag transfer na ako dito... Alam kong matutuwa ka pero hindi ko muna sinabi sayo. Gusto kitang I surprise, nasurprise ka nga ba?!"
Excited niyang sabi.
"Oo naman Tyler! Ikaw talaga! Miss na miss na nga kita eh!"
Mahilig talaga 'to sa element of surprise.
Kahit dati pa. Palibhasa mayaman sila kaya kahit anong gustong gawin sa buhay ay nagagawa nila. Palipat lipat na nga sila ng bansa at school eh. Mga NPA na sila kung tawagin.
No Permanent Address!
Pagkatapos ng maraming usapan at kain ay pumasok na ulit kami sa classroom. Too bad dahil hindi ko siya classmate ngayon.
Sayang talaga.
I introduced Kaitlyn to Tyler... Finally!
Si Kaitlyn na madaldal ay naging pipi habang ipinapakilala ko sila sa isat-isa. Si Tyler naman ay ramdam ko rin ang tuwa dahil sa hindi mapigilang ngiti sa mga labi niya.
And one thing is for sure...
I'll be third wheeling until the end of my high school!
# CHAPTER 3
CALEB'S POV
Breaktime na nun ng nakita kong may kayakap si Hailey.
Ewan ko kung bakit pero parang may sumipang kung ano sa dibdib ko.
Kasalanan ko naman bakit naging ganito kami eh.
I know, masama ako. Totoo na nag cheat ako. Pero yun lang yun I regret every single thing I did.
Isang buwan na simula ng naghiwalay kami pero I still care for her.
I, the Caleb Andrew Clarke na bunso sa Clarke clan ay nagawang saktan ang isang babae.
I am just like my Dad and I hate being just like him.
Why can't I just be like Kuya Calvin or Cyrus?
Pero sabi nga nila, kung ano ang puno ay siya ring bunga!
My Dad have his own company. He's rich, but due to long distance relationship dahil palagi siyang nasa abroad, ayun nakahanap ng ibang babae.
Pero my Mom is the legal wife and still.
I have two other siblings sa new family ng Dad ko.
One guy and a girl, the youngest. Pero kahit na ganun yung nangyari, minsan ako at si kuya Calvin ay bumibisita sa mga ito. But not Cyrus, because until now our other siblings just reminded him of how dad cheated.
Ako kahit naman anong galit yung nararamdaman ko dahil pinagpalit niya kami sa iba, hindi naman na maibabalik yung dati. Basta all is well.
Wag niya lang sasabihan ng hindi maganda ang Mom ko because she's our everything.
Si Mama ay hindi na nagtatrabaho dahil pensyonada siya. May edad narin ito kaya nasa bahay lang ito or pa-travel travel sa ibang lugar.
I guess dapat lang naman 'yun sa title na legal wife. Tumutulong din siya sa business ni kuya Cyrus and Calvin.
But back to Hailey thing...
Isang buwan palang naman kaming hiwalay at aaminin kong mahal ko parin siya.
Kaya lang kasi ang tigas ng ulo niya.
Hindi siya nakikinig sa mga sinasabi ko.
Ayokong nakikipag barkada siya lalo na dun sa mga friends niya. Lalaki pa naman halos lahat ang mga 'yun.
Gusto ko, sa'kin lang yung oras niya.
Gusto ko, kaming dalawa lang palagi ang magkasama.
Kaso mas pinipili pa niya minsan yung barkada niya kesa sakin.
Noong kami pa, laging quality time. Like mas okay yung date sa bahay lang namin.
We always watched movies for six hours or even longer.
Naalala ko noong first year namin ay nauso ang plants vs. zombies. Nag-aaway pa nga kami kasi palagi siyang nang-gigigil sa pag click ng sun flowers.
I'm just concerned dahil baka mabutas kasi ang laptop ko.
Pero teka, bakit ganun?
Isang buwan pa lang pero parang ganun ganun nalang kung yakapin niya yung lalaking yun! Nakakainis!
Ang bilis niya naman yatang mag move-on!
Tama nga sila masaya na siya ngayon.
Alam kong kasalanan ko naman ang lahat ng nangyari kung bakit kami naghiwalay.
But I tried to win her back kaso sabi niya may gusto na siyang iba.
Ayoko namang ipagpilitan ang sarili ko sa taong ayaw naman sakin.
Nagpakabait ako. Iniwan ko din yung mga gala at lahat para sa kanya. Lahat ng bilin niya ginawa ko.
Yun nga lang hindi ko alam bakit ko pinatulan si Mel. Trip lang naman yun. Hindi ko naman alam na makakarating sakanya. It was just a dare. A very stupid one!
Napabuntong hininga ako sa mga pumapasok sa isip ko.
Life must go on, Move on.
"Caleb 'yun ba yung ipinalit sayo ni Hailey? May itchura naman pala eh. okay na din."
Pang aalaska sa'kin ni Jacob.
Nangaasar pa 'tong mokong na to. hindi ko na nga pinansin, napansin pa!
"Bro lahat naman may itchura eh, kahit tae."
Sagot ko pero hindi ko pinahalatang naiirita ako.
Tumawa pa ako ng bahagya para hindi ako maging obvious na apektado.
Simula nang naghiwalay kami ni Hailey back to normal na ang lahat.
Ganun nanaman routine ko. Eat, barkada sleep, repeat.
Alam ko close ng mga friends ko si Hailey, lalo na si Allen. Siya din kasi yung pinaka buddy ko.
Lalo na at classmate nila si Hailey.
Ako nga lang napahiwalay sa kanila eh. Ewan ko ba naman kasi kung bakit hindi ako nagreview ng mga panahong kasagsagan ng exam.
Narinig ko nalang ang matinis na tunog ng bell na nagpabalik sa katinuan ko.
HAILEY'S POV
Bagong araw nanaman! Kahit papaano ay nakakalimutan ko na rin si Caleb.
Weh?!
Singit ng utak ko.
Ugh! Joke lang ewan ko. Pero medyo mas okay na ako ngayon.
"I'll just love him from a far!"
Bulong ko.
"Iha ano nanamang iniisip mo diyan at may pa a far a far ka pang nasasambit. Sino si afar?"
Takang-takang tanong ni manang Elsa.
Kaya naman ay napatawa nalang ako ng malakas sa sinabi niyang 'yon.
"Ay ewan ko ba sa mga kabataan ngayon at kung ano-ano ang naiisip! Oh sige na at naghihintay na ang Tatay Duke mo. male-late ka nanaman."
Sabi niya.
Lumapit ako sakanya at niyakap ko siya ng mahigpit.
Ang swerte ko parin no? May nag ta-tyagang alagaan ako lalo na't hindi ko pa sila kaano-ano.
"Thank you sa lahat Nay ha! iloveyou aalis na ho ako."
Sabay halik ko sa cheeks niya pero hinila niya yung kamay ko pabalik bago nagsalita.
"Naglalambing ka ngayon ha. Wag ka ng magmumukmok anak at nag-aalala ako sayo ng sobra. Dapat ganyan ka lang palagi. Dapat palagi kang masaya. Eh halos isang buwan na kitang napapansing matamlay eh. O siya sige na at mag-ingat ka ha!"
Pangaral niya.
Nginitian ko nalang si Nanay Elsa at lumabas na ng bahay para puntahan naman si Tatay Duke.
Halos patakbo kong baybayin ang hallway ng skwelahan namin.
Nako! late na ako. Paano ba to patay!Math pa naman ngayon at yung terror na teacher na akala mo nag memenopause sa sungit yung first class ko.
Nakakaasar naman, bakit ba kasi ang aga ng banggaan sa hi-way!
Patakbo kong tinungo yung classroom namin. Pagpasok ko ng silid ay nakahinga ako ng maluwag.
Salamat naman at nauna padin ako sa terror na teacher namin.
Ang gugulo ng mga taong 'to parang club sa ingay eh! Parang hindi classroom yung napasukan ko.
"Bes!"
Narinig ko ang malakas na pag tawag sa'kin ni Kaitlyn.
"Oh?"
Lumapit ako sa kanya sabay upo sa tabi niya.
"Wala naman, birthday kasi ni Drew mamaya. Isama daw kita sabi niya. Hindi na kasi siya papasok mamaya."
Pagke-kwento nito.
"Oo nga pala. Pero pag-iisipan ko."
For sure, nandun si Caleb.
Baka sabihin niya na namang gustong gusto ko namang makita siya hello?!
Ako pa ba? Hayyyy okay.
Medyo.
"Hala pa chicks pa siya oh?! Nakakainis ka halika na!"
Pangungulit ni Kaitlyn.
"Oo na nga!"
Alam ko namang hindi titigil to sa kaka pangulit eh! Kaya pumayag na rin ako.
Natapos na ang buong araw at sakto namang friday ngayon. Walang pasok bukas, walang ring homework kaya kahit anong oras ay pwede akong magpa late.
Nakarating na kami sa bahay nila Drew. Maaga kasing natapos ang klase namin kaya maaga rin kaming nakapunta rito.
Papasok palang kami nila Kaitlyn, Tyler kasama sila Dodge, Patricia, Parker, Jules, Savannah, Aiden, Logan, Gabriel and Luke. Yeah halos lahat ng friends ko ay lalaki.
Ayoko kasing mag deal sa kaartehan ng mga kababaihan ngayon. Mas okay na yung mga guys ang ksama ko.
Nakita ko si Caleb na nakatingin sa direksyon ko. Tumingin ako sa likod ko pero wala naman akong nakitang tao.
Siguro nga sa akin siya nakatingin. Pero bakit naman?
Sobrang ganda ko ba ngayong gabing 'to kaya ganun nalang yung pag titig niya?
Oh lasing na siya?
Hindi. Hindi nga pala siya umiinom ng alak so malamang nalasing siya sa juice!
Tama sa juice!
"Happy birthday Drew!"
Masayang bati ko sabay yakap at abot ng gift ko sa kanya.
"Thank you Hailey! Buti naman at pumunta ka, i wasn't able to tell you personally kasi late na tsaka wala na din akong contact number mo eh."
Pagpapaliwanag niya.
Totoo naman yun. Simula kasi ng nag break kami ni Caleb ay nagpalit na rin ako ng number at hindi ko na sila tinetext pa.
In-unfriend ko pa nga sila sa facebook eh pero friends na kami ngayon.
Kanina lang actually.
Umupo na kaming mga bagong dating sa isang malaking table at nagsimula na ang program.
Madaming mga bisita ni Drew.
Madami ring gift tapos ang laki laki ng place nila. Hindi ko mapigilan ang magandahan sa lugar nila.
Bahay ba talaga nila to? O hotel? Ang laki kasi eh parang kapag dito ka tumira ay hindi na kayo magkikita-kita.
Habang nagpa-party yung iba ay naisipan kong tumayo at mag ikot-ikot muna.
May nakita kasi akong garden kanina pagpasok namin. Hindi naman ako ganoon ka fan ng mga flowers pero favorite ko ang roses.
Ewan ko ba it's a girl thing lang siguro.
Nakaka suffocate din kasi ang dami ng tao.
May nakita akong tao na umupo sa dapat na uupuan ko.
Epal naman eh!
Pero naglakad padin ako papalapit sa bench pagkatapos lagpasan ang taong nakaupo.
Magkatalikod naman kami eh.
"Bakit ka nandito? Sinusundan mo ba ako?!"
# CHAPTER 4
CALEB'S POV
Kanina nung nakita ko si Hailey na kasama ng mga kaibigan niya ay nainis na naman ako.
Kasi naman puro lalaki na naman yung kasama niya.
Baka mamaya kapag nalasing yung mga yun kung ano pang magawa sakanya.
Pero,
Ang ganda niya.
Sobra.
Ngayon ko nalang ulit siya nakitang ngumiti ng gano'n siguro nga masaya na siya ngayon sa buhay niya.
Masaya na siyang kasama yung Tyler na yun!
Badtrip!
Kaya eto magpapakalasing nalang ako sa pineapple juice!
Sinimulan kong baybayin ang daan palabas ng bahay nila drew. Gusto ko kasing lumanghap ng sariwang hangin.
Hindi ko mapigilang hindi mapahanga sa lugar na 'to.
Maganda ang place nila drew, kahit na matagal na kaming magkakaibigan ay ngayon ko lang napuntahan 'tong sulok na 'to.
Itong sulok na tahimik lang at malayo sa mga tao.
Umupo ako sa pabilog na bench na napapalibutan ng ibat-ibang klase ng bulaklak.
Tahimik na nga sana kaya lang may nakita akong papalapit na babae sakin.
Kahit na hindi ko pa siya maaninag. Alam kong babae siya dahil sa suot nitong dress.
Siguro stalker ko yun!
Gusto ko ngang mapag-isa eh!
Teka...
Si Hailey.
Nilagpasan niya ako at umupo na siya. Halos magkatalikod kami pero kitang kita ko parin siya gamit ang aking peripheral vision.
"Bakit ka nandito? Sinusundan mo ba talaga ako?!"
Tanong ko.
Nagulat pa siya nang nagsalita ako. Magsasalita na sana siya kaso tinitigan niya muna ako na para bang naninigurado kung tao ba ako.
Madilim ang parteng 'yon dahil wala na masyadong ilaw kaya ganoon nakang ang pag sipat niya sa kabuuan mo.
Iniaalis na niya ang tingin niya sa'kin ng siguro'y nakilala na niya ako pero agad na itong humarap sa'kin.
"Anong pinagsasasabi mo? Pwede ba! Hindi mo pag mamay-ari ang lugar na 'to and please! Wala akong balak na sundan ka wag kang feeling!"
Bakas sa boses niya ang matinding inis kaya naman nahawa narin ako sa kanya.
"Nauna ako dito kaya malamang nagpapapansin ka lang?"
Nakakainis talaga.
Ang tapang tapang nitong babaeng 'to!
"Excuse you! Wag kang feeling ewan! Ang kapal mo! Pwede ba, kaya ako nagpunta dito para mapag-isa. Malay ko bang may demonyo palang naghihintay dito edi sana hindi na ako tumuloy!"
Halos namumula ang mukha niya sa galit dahil sa sinabi ko.
"Alam mo ng may tao mapag-isa ka dyan! Aminin mo na!"
Demonyo pala ha. Grabe ang tigas ng ulo!
HAILEY'S POV
"Alam mo ng may tao mapag isa ka dyan! Aminin mo na!"
Masungit na sabi ni Caleb.
Ewan ko ba naman kung bakit napaka ironic ng buhay.
Kaya nga ako lumabas para makapag isip eh!
Iniiwasan ko na ngang makita ang pagmumukha ng mokong na 'to eh, tapos eto pa ang mangyayari.
Kahit kelan talaga. Ugh, at ang kapal ng mukha niyang tawagin akong papansin ha.
Feeling niya!
Hay. Grabe. Parang kailan lang...
Narinig ko ang malakas na tunog ng bended knees na nagpe-play sa kabuuan ng lugar.
Darlin' I can't explain
Where did we lose our way
Girl it's drivin' me insane
And I know I just need one more chance
To prove my love to you
If you come back to me
I'll guarantee
That I'll never let you go...
Oh come on! Nananadya ba talaga ang tadhana?
Hindi ko na alam ang sasabihin ko pero pakiramdam ko nasasaktan ako.
Nasasaktan ako sa isipin na, ngayon na nga lang kami nagkausap ulit tapos ganito pa yung pakikitungo niya sa'kin.
Kahit kailan ay hindi ako kinausap ng ganito ni Caleb.
Ngayon lang.
Nakakainis.
Parang dati lang, nabalot ako sa pag-iisip at pagbabalik tanaw...
"Babe pa'no pag nag break tayo?kakausapin mo padin ba ako?"
Tanong ko sakanya habang nakahilig ako sa balikat niya.
"Oo naman. Syempre siguro kapag nag break tayo, iba na pero you can still talk to me. Kahit na about sa bagong boyfriend mo pa yan. Basta lahat ng bilin ko 'wag na 'wag mong kakalimutan."
Seryosong sagot niya at napatingin pa sa mga mata ko.
"We can still be friends."
Dag-dag pa nito.
"Teka, sino ba kasing may sabi sa'yong magbe-break tayo?"
Sabay yakap at tingin niya ulit sakin. Yung serious look na talaga namang ang pogi niya.
"Malay mo naman, madami kayang pwedeng mangyari no."
Naglayo ako ng tingin.
Madami pang pwedeng mangyari pero ayaw kong mangyaring maghiwalay kami.
Hindi ko kaya.
"Basta walang magbebreak. Everything will be alright just stay by my side."
He lowered his face and reach for my forehead. He left a sweet kiss that made my heart tremble.
Bumalik ako sa realidad ng ma-isip kong halos nasa tabi ko pa pala si Caleb.
Can we go back to the days our love was strong
Can you tell me how a perfect love goes wrong
Can somebody tell me how to get things back
The way they used to be
Oh God give me a reason
I'm down on bended knee
I'll never walk again until you come back to me
I'm down on bended knees...
Wala ako sa mood na makipag deal sa BS nya kaya naman ay tumayo nalang ako.
Pero habang naglalakad ako pabalik ay hindi ko na namalayang tumutulo na pala ang mga luha sa mata ko.
Ano ba 'to...
Konting kibot lang lahat na ng memories bumabalik. Lahat ng sakit nararamdaman ko ulit.
Bakit ba kasi ang hirap hirap eh.
Bakit ba kasi ako nag mahal ng gano'n kalala?
Bakit ko ba hinayaang mahulog ako sakanya ng sobra?
Bakit ba kasi sobra-sobra yung pagmamahal ko sakanya.
Kaya tuloy ngayon, sobra sobra rin yung sakit.
Can we go back to the days our love was strong
Can you tell me how a perfect love goes wrong
Can somebody tell me how to get things back
The way they used to be
Oh God give me a reason
I'm down on bended knee
I'll never walk again until you come back to me
I'm down on bended knee
Wanna build a new life
Just you and me
Gonna make you my wife
Raise a family..
Tumayo na ako at naglakad ng naglakad.
Kahit saan pa ako dalhin ng mga paa ko ay okay lang.
Kahit saan, basta malayo sa kanya. Malayong malayo kay Caleb.
Sa taong minahal ko.
Sa taong mahal ko parin.
At sa taong kaya akong saktan kahit sa isang simpleng salita lang.
Napadaan ako sa ballroom at nakita ang mga taong walang humpay sa pag sayaw.
I sighed out of frustration. Mabuti pa sila,
Masaya.
Walang problema.
Kailangan ba talagang maging miserable yung gabi ko?
Kailangan ko ba talagang makita siya sa garden para masaktan ako?
Bakit ko ba hinahayaang saktan niya parin ako.
Im so weak.
And i hate being this way.
Hanggang kailan ako magkaka-ganito?
# CHAPTER 5
Full version of this story is only posted on VIP/Patreon. Message our FB Ceng Crdva with 162k followers for details and other inquiries.
Thank you!
# CHAPTER 6
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 7
THIS STORY WAS MOVED TO ITS NEW HOME, HALOREADS. DOWNLOAD THE APP TO READ THE FULL STORY FOR FREE.
SEE YOU!
# CHAPTER 8
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 9
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 10
ORIGINAL VERSION IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENGCRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 11
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 12
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 13
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 14
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 15
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 16
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 17
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
-----------
Nasa harapan ako ng computer ng biglang mag chat sakin 'yung babaeng classmate ni Caleb.
"Hi, ikaw ba 'yung girlfriend ni Caleb?"
Tanong niya.
"Yes, bakit?"
Tanong ko.
Nakakapagtaka lang kasi lahat ng classmate niya ay alam na kami. Pero bakit 'tong isang 'to nagtatanong pa. Ang sarap bukulan!
"Ah wala lang po. Sige bye."
End of our conversation.
Ayoko na siyang replayan hindi naman kami close!
Habang tumatagal padami ng padami yung mga weird na nangyayari. Una ay yung paghingi niya ng number. Pangalawa etong babaeng 'to.
What's next? I sigh out of frustration.
Oo nga pala tanghali na pero ni isang text ni Caleb ay wala man lang akong natanggap. Darn!
Tatayo na sana ako at aalis sa harapan ng computer ko para mag lunch pero naudlot 'yun ng may isang tao pang nag chat sa facebook ko.
"Ate Hailey. kayo pa ba ni Caleb?"
Now that's interesting.
Bakit naman niya itatanong 'yun? hindi naman kami nag single sa facebook or something ah? Ughhhhh. Unless....
What's happening?
"Huh? bakit mo naman natanong yan? Yes kami pa."
Agad kong reply.
"Kasi palagi ko siyang nakikita na kasama 'yung classmate naming si Patricia eh. Tapos minsan palagi pa silang magkatabi sa upuan."
Pagpapaliwanag niya.
Napakapit ako ng mahigpit sa computer ko.
Eto nanaman. Akala ko ba naman ay okay na kami? Gumaganti ba talaga siya sakin? Okay lang naman sana kung lumandi siya ng wala na kami eh! Ang kaso, kami pa!
Kahit na sabihin mong malayo kami sa isat-isa ay magka-relasyon parin kaming dalawa! Napaupo nalang ako. I can't breathe!
"I don't know what your saying. Hindi naman tayo close. Please wag mo nalang kaming siraan."
I replied.
Ayokong maniwala. May tiwala ako kay Caleb. Alam kong hindi niya na uulitin yung mga nagawa niya sa'kin dati. Sinisiraan niya lang kami.
"Palagi niya po talagang kasama 'yun. Minsan nga magka-Holding hands pa sila at sabay umuwi eh. Wag niyo nalang pong sabihin kay Caleb na ako ang nagsabi. cge po bye!"
Pagpapatuloy niyang kwento saakin.
Hindi ko na rin siya nireplayan. Wala 'yun. Ayoko ng isipin pa 'yun. Mabuti pang si Caleb nalang mismo ang tanungin ko. Nakakapagod nading manghula kung ano ba talaga yung gusto niya o kung may gusto na ba siyang iba. Kung ayaw na ba niya sakin. Eto nanaman 'yung sakit. Sobra sobra nanaman.
"Bes okay ka lang ba?"
Tanong ni Kaitlyn habang magkausap kami sa telepono.
"Hindi ko alam bes. Naguumpisa na naman siya."
umiiyak na sabi ko.
"Ano ba yan. Sino ba kasi 'yung nagsabi sayo? Baka may gusto lang yan kay Caleb at sinisiraan kayong dalawa?"
Pagco-comfort niya sakin.
"Hindi ko alam bes. Pano kung totoo? hindi naman siguro magsasabi ng mga ganun yun kung walang dahilan."
sabi ko habang patuloy parin sa pag-iyak.
"Tama na wag ka ng umiyak pa dyan. Kakausapin ko si Caleb okay."
Pero pinigilan ko siya at sinabing hayaan niya nalang muna kaming mag-usap ni Caleb. Ayoko naman yung napa-ngunahan na ako ng iba. Relasyon namin 'to dapat kami yung mag-ayos.
Gabi na pero wala paring text si Caleb. dati naman hindi siya ganun eh. Palagi siyang may goodmorning texts and sweet messages. Pero lately feeling ko nagiging cold na talaga siya.
Sabi nga nila pag nagbago. May bago. At sinasabi ng intuition ko na meron, and this time damang-dama ko.
Nakita ko siyang online sa facebook kaya naman nag message na ako sa kanya.
"Babe bakit hindi ka nagtetext?"
worried natanong ko.
"Wala akong load eh. Kaya nga ako nag facebook para i-message ka."
sagot niya.
"Ah. oo nga pala sino tong Jacky? nag message kasi siya sakin eh."
Sabi ko sabay forward ng conversation namin kanina.
"Wala yan. Hindi totoo yang mga sinasabi niyan. Iblock mo nga yan."
kaagad ko namang ginawa yung sinabi niya.
Ayoko ng magtanong pa. Mag-aaway lang kami. Tsaka naniniwala ako na wala nga 'yun. Kahit na ayaw ng utak ko. Maniniwala ako para hindi na masaktan 'yung puso ko.
***
Papasok na ako sa Campbell. Nang may makasalubong akong pamilyar na mukha. Siya yung nakita ko last week. Akala ko namamalikmata lang ako. Siya nga 'yun hinding hindi na ako nagkakamali this time!
"H-hailey?"
napahinto ako sa paglalakad.
Ughhh. Hanggang ngayon naalala ko parin yung gabi ng party! Nakakahiya.
"Hailey?? ikaw nga!"
Dag-dag pa niyang sabi.
Para nga siyang timang eh! Tinitigan pa ako mula ulo hanggang paa!
"Oh hi K-kelvin."
Nakayukong sabi ko.
"Hey! kamusta ngayon lang kita napansin. Dito ka rin pala nag-aral."
Nakangiting sabi niya.
Oo nga. e sa dami ba namang ng estudyante dito malamang 1% lang yung chance naming magkita.
"Okay naman ako. ikaw? Oo nga eh, small world."
Nasabi ko nalang. Ughh.
"Okay lang din. I haven't seen you after the party."
Maikling sabi niya.
Talagang pinaalala pa yung party? kaloka.
"Y-yeah."
nahihiya paring sagot ko.
"So. lunch? later?"
Tanong niya.
"Ah. eh kasi may klase ako ng lunch."
pag-sisinungaling ko.
"Dinner?"
hirit niya pa.
"Gagawa ako ng homework eh. alam mo na college na. madaming projects and stuff."
Pagsisinungaling ko.
Kahit na wala naman talaga akong homeworks and projects. Kasi naman, ano naman ang sasabihin ko sakanya.
"Hmm. How about tomorrow? Lunch. 2:30. Huh? see ya!"
Yun lang at naiwan na akong nakatulala sakanya. Nakatalikod na siyang nagmamadaling umalis sa harapan ko.
Jeez! Ano ba tong nagawa ko?
Alam naman niya sigurong may boyfriend ako. O baka hindi? bahala na nga! Saka nalang ako mag-iisip ng reasons para hindi matuloy.
Kina-gabihan ng araw ding 'yon ay kinausap ko na si Caleb.
"Bakit ka ba naniniwala dun. nakakapagod na. Le'ts cool off!"
Galit na sabi niya sakin.
First time yun. Para san nga ba 'yung cool off na yan? bakit hindi nalang magbreak! Ganun din naman yun eh.
"Wew. Okay."
Nakakapagod na din.
Hindi lang naman siya 'yung napapagod ako din. Pagod na pagod ng umasang maibabalik pa namin lahat sa dati.
Yung hindi siya tumitingin sa iba.
Yung ako lang yung iniintindi niya.
Nakakapagod makipag-away. Puro nalang away.
Agad akong nagbihis at umalis ng bahay mag-isa. Hindi ko kayang mag stay sa bahay. Sobrang nalulungkot lang ako.
Maya maya pa ay napadpad ako sa isang bar. Dinig ng magkabilang tenga ko ang malakas na tunog ng masayang musika sa loob nito.
Kaya ko to!
bulong ko sa sarili ko. Alam kong hindi naman nakakatulong ang alak sa mga problema ko pero alam kong kahit ngayon lang pwede kong makalimutan lahat ng sakit na nararamdaman ko.
Nakahinga ako ng maluwag ng papasukin ako ng gwardiya without asking for my i.d. Wheww! dumiretso ako sa bar at um-order ng isang glass ng margarita.
Habang iniinom ko 'yon. Habang napapalibutan ako ng mga tao. Habang nawawala sa isip ko si Caleb. Habang naririnig ko 'yung malakas at masayang tugtog ay kahit papano'y napapangiti nalang ako.
See? effective din naman ang alak ah! Sino bang nagsabing walang maitutulong na maganda 'to?
It can make you forget all the burden and heartaches for awhile.
Nasundan pa ng ibat-ibang drinks 'yung unang margaritang in-order ko. Margarita, Cosmo, Mojito, Martini, Daquiri name it!
I just wanna feel numb.
Akala ko manhid na ko pero naramdaman kong nagvi-vibrate yung phone ko so i picked it up.
Kelvin Calling...
I didn't answer it. Pinatay ko yung tawag niya. Pero ang dami niyang messages! Bakit kaya?
"Where you at?"
- From: Kelvin
"Home. I'm about to sleep na eh. You?"
I replied with a stupid lie.
"Here at the club. Looking towards a lovely lady getting drunk all by herself."
Halos mabulunan ako sa reply niya.
Lumingon-lingon ako sa paligid but i didn't see him. Ughh. Okay. I'm a bad liar!
Magrereply pa sana ako kaso nasa harapan ko na siya at tumabi sa inuupuan ko.
"You don't have to lie to get rid of me. You don't have to."
Maikling sabi niya sabay um-order ng drinks niya.
"I'm sorry Kelvin. I'm not trying to avoid you. B-but.. yeah it's just that...hmm... O-okay. I am avoiding you."
Nahihiyang sabi ko.
"I know and you don't have to tell me why."
Sabi niyang nakangiti sakin.
"I'm sorry."
Muling sabi ko.
"Nah, Don't worry about it. Anyway, don't you think it's ironic?"
Tanong niya.
"The?"
Curious na tanong ko pabalik sa kanya.
"We always end up drinking. Last time i saw you was months ago, during your party. I know somethings up. You're not that type of girl who always go out and get drunk."
Sabi niya at patuloy na iniinom 'yung hawak niyang alak.
"Yeah. but i wasn't supposed to tell you right? Let's just say, uhm, im just tired living."
Seryosong sabi ko sabay lagok nang margaritang hawak ko.
"Hey! stop it. You're not being funny Hailey. Caleb right?"
Tanong niya habang nakatingin sa mukha ko.
May dumi ba ako sa mukha? nakakailang eh! I can't even make eye contact with him. Why does he need to be that gorgeous! Ipinilig ko nalang yung ulo ko.
"How do you know Mr. Cooper?"
Tanong ko.
Akala ko hindi niya alam na may boyfriend na ako kaya niyayaya niya akong lumabas kasama siya. Ughh. Assuming ka Hailey! Lunch lang 'yun wala lang siguro siyang kasama kaya ka niyayaya.
"I just know. So tama pala talaga ako. May problema ka sa boyfriend mo kaya ka nandito."
pagpapatuloy niya.
"You can say that."
Matagal bago kami hindi na nagkibuan. Sunod-sunod lang 'yung pag-inom naming dalawa.
"W-why the hell guys ask for a fucking cool off?!"
out of nowhere 'yung tanong ko.
Mukhang nagulat pa siya. Alam kong kanina pa ang dami niyang gustong sabihin pero dinadamayan niya ako. Hanggang ngayon ang bait parin niya sakin.
hindi! ganyan talaga mga lalaki Hailey sa una lang sila magaling!
pagalit ng utak ko.
"Huh? wala sa vocabulary ko ang cool-off."
agad na sagot niya.
"Sakin kasi kung ayaw ko na sasabihin ko. Para san pa 'yung cool off kung magbe-break din naman kayo. Tsaka dapat yung oras ng pag cool-off niyo, inayos niyo nalang 'yung problema niyo."
Mahabang sagot niya.
"Tama ka. Siguro nga ayaw niya lang. Siguro nga hinihintay niyang ako 'yung makipag-break para sakin lahat 'yung sisi. tama ako diba? Ang galing ko diba?"
"Please don't cry Hailey."
Sabi niya habang nagsimula ng mag-unahan ang mga luhang kanina pa gustong tumulo.
# CHAPTER 18
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 19
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 20
ORIGINAL VERSION IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENGCRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 21
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 22
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 23
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 24
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 25
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 26
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 27
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 28
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 29
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 30
ORIGINAL VERSION OF THE UNFORGETTABLE EX IS FREE READ ON HALOREADS.
REVISED VERSION OF THIS STORY IS ONLY AVAILABLE ON VIP/PATREON. MESSAGE FBPAGE CENG CRDVA FOR DETAILS
# CHAPTER 31
THIS STORY WAS MOVED TO ITS NEW HOME, HALOREADS. DOWNLOAD THE APP TO READ THE FULL STORY FOR FREE.
SEE YOU!
# CHAPTER 32
THIS STORY WAS MOVED TO ITS NEW HOME, HALOREADS. DOWNLOAD THE APP TO READ THE FULL STORY FOR FREE.
SEE YOU!
# CHAPTER 37
Hailey POV
"Hija!"
Masayang bati sakin ni manang elsa na ngayon ay yakap yakap ako.
Hindi niya nga yata napansin ang mga cake na nasa katawan ko eh. She just hugged me.
"Teka bakit ganyan ang ayos mo anak?"
Magsasalita na sana ako ng hawakan na niya ang kamay ko at iginiya papunta sa sofa.
Umalis siya sa harapan ko at pagbalik ay may dalang bowl na may lamang tubig at isang puting bimpo.
Pinunasan niya ang mukha ko.
"Nay nakita ko po si Kelvin kanina. Gusto ko po sana kayong isurprise ng cake pero nabitawan ko 'yon ng
m
akita ko siya."
Napangiwing sabi ko.
"Oh yang batang yan ni halos araw-araw pumupunta yan simula ng bumalik ka sa subic. Walang araw na hindi dadaan yan
dito
sa bahay para hanapin ka."
Masayang kwento ni Nanay Elsa.
Parang lalong sumakit ang puso ko sa narinig ko.
"Pero ewan ko isang araw ay hindi na siya nagpunta at naibalita nalang sa akin ni Bea na ikakasal na siya sa nagiisang anak ng mag asawang Flincher."
Patuloy na Pagke-kwento ni Manang.
"I--kakasal?!"
Gulat na sabi ko. Mukhang nagulat din si Nanay Elsa at napahawak pa sa bibig niya.
"Hindi mo pa ba alam hija? Sa isang buwan ay kasal na nilang dalawa."
Natigagal ako sa narinig ko.
Totoo ba to?! Kaya pala hindi man lang niya ako sinundan sa subic. Hindi man lang siya nagpakita sakin. Hindi man lang niya ako hinanap! Napaka duwag niya!
"Nay pagod ho ako sa biyahe pwede po bang sa ibang araw nalang tayo magusap?"
Mukha namang naintindihan niya ako kaya naman ay umalis na ako at tinungo ang kwarto ko.
Dumiretso ako sa banyo pagkatapos ay binuksan ang shower. Hindi ko na nahubad pa ang mga damit ko, basta nalang akong tumapat doon at hinayaan ang tubig na dumaloy sa katawan ko. Ang luha sa mga mata ko.
Nanghihina ako. Bakit wala man lang nagsabi sakin?! Oras lang naman ang gusto ko!
"
Isang taon Hailey! Hindi mo siya masisisi dahil mas pinili mo si Caleb. Kaya wag kang mag inarte!"
Pagalit ng utak ko. Tama nga naman.
Pagkatapos kong maligo ay napagpasyahan kong pumunta doon sa lugar na pinagdalhan sa'kin ni Kelvin dati. Ang lugar kung saan sabay naming pinanuod yung sunset.
Our kind of paradise.
Nang makarating ako doon ay namesmerize parin ako sa ganda at tahimik ng lugar na nakita ko.
Naglakad ako hanggang sa kahoy na pathway bago tinanggal ang magkabilang sapatos ko. Umupo ako sa dulo nito at ibinaba ang mga paa ko sa tubig.
Sinandal ko rin ang ulo ko sa railings ng kahoy na 'yon habang nakatingala sa langit.
Bakit ba nalulungkot ako?
Kasalanan ko din naman kung bakit wala na sakin si Kelvin at kung bakit siya ikakasal. "
Ang hilig mo kasing magmaganda."
Ughh! Ipinilig ko ang ulo ko at pinagmasdan ulit ang sunset. Bago tuluyang humiga roon.
Ipinikit ko ang mata ko at dinama ang sariwang hangin sa lugar. Ang hanging parang niyayakap ako at sinasabing wag ng magisip ng kung ano-ano. Nakahinga ako ng maluwag kahit papano.
Lumipas ang mga oras ng makarinig ako ng mga yabag na alam kong papunta sa direksyon ko. Madilim na rin ang paligid ng imulat ko ang mga mata ko. Tanging ang malaking bilog na buwan nalang ang nagbibigay liwanag sa paligid.
Nakatulog pala ako. Patay. Hindi ko pa naman dala ang cellphone ko.
Tumayo na ako at isinuot ang aking doll shoes na nakatabi sa akin kasabay ng paglakad palabas sa mala paraisong lugar na 'yon.
Biglang umihip ang malakas na hangin na dahilan para mapayakap nalang ako sa sarili ko.
Bakit ba kasi hindi ko dinala yung phone ko para nakapag alarm man lang ako at may flashlight ako papalabas sa lugar na 'to.
Habang naglalakad ay muli kong narinig ang papalapit na mga yabag kaya naman halos patakbo na akong naglakad.
Lakad, takbo.
Kahit mag kanda tisod na nga ako ay hindi parin ako humihinto sa mabilis na paglalakad.
Pano kung may mga wolf pala dito? O kaya anaconda? O kaya naman si big foot? Or worst maligno? God! Wag naman sana!
Tumakbo na ako! Hindi ko na kaya ang mga negatibong pumapasok sa isip ko jusmiyo!
"Ahhh!"
Sigaw ko ng may mabangga akong isang bulto.
Alam kong lalaki ito dahil sa laki ng katawan at taas niya.
O worst tikbalang!
Parehas kaming napa upo sa lupa.
Pero natutumba ba ang tikbalang?
"Wag kang lalapit! Binabalaan kita!"
Matapang na sabi ko kahit pa kinakabahan na ako.
Itinukod ko ang magkabilang kamay ko sa lupa at tumayo nang muli. Nakita ko rin siyang tumayo pero hindi ko parin makita ang mukha niya dahil madilim na ang paligid.
Does he even have a face? I felt shivers down my spine!
Nagsimula na ulit akong tumakbo papalayo rito pero natisod ako at nadapa ulit.
"Hey! Stop!"
Patakbo siyang lumapit sakin.
Nakahinga ako ng maluwag ng magsalita siya. Yung amoy niya, kilala ko yung pabangong yun.
Bago pa man ako makapag-isip ay naramdaman ko nalang ang marahan niyang pagbuhat sa'kin papalabas ng gubat na 'yon.
Hindi na ako nakapalag pa dahil sa kirot ng mga tuhod ko. Naramdaman ko rin ang likidong dumaloy dito dahil sa pagkakatumba ko.
Paglabas namin ay saka ko lang nalaman na tama nga ang hinala ko.
"Kelvin?"
Nakatingin lang siya ng diretso sa daan at hindi man lang niya ako tinignan kahit na isang sulyap lang.
Galit ba siya sakin?
Isinakay niya ako sa back seat ng kotse niya. Back seat? Bakit hindi sa harapan? Ayaw niya ba akong katabi?! Pinunit niya ang laylayan ng puting damit niya at itinali 'yon sa mga sugat ko pero tahimik niya lang na ginawa 'yon.
"Kelvin kaya ko naman mag isang umuwi."
Lalabas na sana niya ako sa pinto ng sasakyan ng marinig kong magsalita ang isang boses sa loob nito.
"No Hailey. Ihahatid kana namin."
Oh great!
Tama nga naman syempre kasama niya yung babaeng papakasalan niya. Bakit ba kasi ako nag tanga tangahan at napatid sa ugat na yun! Simula ng bumalik ako dito ay naging lampa na ako.
Napako ako sa back seat ng sasakyan niya. Isinara na niya ang pinto bago pumunta sa driver's seat.
"I
'
m Tyra Flincher."
Nakangiting pagpapakilala niya sa'kin sabay lahad ng kanang kamay.
"H-hailey.."
Inabot ko ang kamay niya at hindi na muling nagsalita pa.
Tahimik lang ako sa buong byahe namin pabalik ng kabihasnan habang silang dalawa ang masayang nagke-kwentuhan.
Masaya ako para kay Kelvin dahil alam kong masaya na siya ngayon sa piling ng Herederang Flincher.
Maganda si Tyra at mukhang mabait. Galing rin ito sa kilalang pamilya sa lugar kaya kahit papaano ay panatag ang loob kong siya ang mapapang-asawa ng lalaking pinakamamahal ko.
Huminto ang kotse ni Kelvin sa harapan ng bahay namin. Nakita ko si manang na lumabas ng gate at sinalubong ako.
"Hailey! Saan ka ba nagpunta hija! Kanina pa ako na
g-a
alala sa
'
yo mabuti nalang at natawagan ko
agad
si Kelvin."
Tumingin ako sa direksyon niya na ngayon ay nakatayo sa likod ko.
Parang ang dami niyang gustong sabihin sa'kin na hindi niya masabi.
"Manang kailangan pong magamot ang mga sugat ni Hailey bago maimpeksyon."
Sabay tingin niya sa tuhod ko na dumudugo parin.
'Yun lang pala ang gusto niyang sabihin. Lalapit na sana siya at hahawakan ako pero lumakad ako palayo sa kanya.
"Kaya ko na. Salamat Kelvin. Naghihintay na sa
'
yo
ang
Fiancé mo."
Diniinan ko yung salitang fiancé para mas dama niya.
Nag-iba naman ang aura niya kaya hindi na ako nagsalita pa. Pumasok na ako sa loob at sila nalang ni manang ang nag-usap.
Maya maya pa ay nakita ko na siyang umalis na pero bakit ganito?
"
Bakit feeling mo ba susundan ka niya at gagamutin yang sugat mo?!"
Singit ng kontrabidang utak ko.
Masakit pala talagang makita ang taong mahal mo na nawala ng dahil sa'yo. Masakit makitang may kasama siyang iba.
Mahal mo? Matatawag bang pagmamahal yung iniwan mo siya?
For fucks sake! Hindi lang naman ako ang may kasalanan sa lahat ng nangyari ah!
Maya maya pa ay pumasok na si manang at ginamot ang mga sugat ko.
Pagkatapos niya ay pumunta na ako sa kwarto ko para humiga.
Masakit ang tuhod ko pero mas masakit yata ang nasa loob ng dibdib ko.
Mas malalim pa nga 'to sa sugat ko eh.
Naramdaman ko ang pag vibrate ng telepono ko sa ilalim ng unan ko.
Tita Catherine calling...
Oo nga pala, bukas pala ay babalik na ulit ako sa subic. Kahit mahigit isang taon na ang lumipas ay hindi parin naibabalik ang memorya ni Caleb. Pero nilinaw ko na sa kaniya na wala ng kami at tinutulungan ko nalang siyang maibalik ang mga memorya niya. Pagkatapos ay saka ko aayusin ang buhay ko.
Hindi ko naman kasi akalain na ganito katagal ang aabutin ng pagtulong ko sa kaniya. Pero ramdam kong malapit na ang paggaling nito.
Hindi ako nawawalan ng pag-asa na gumaling siya.
Pero kahit naman na gumaling siya ay wala na akong babalikan pa.
Nakakatawang isipin na ako parin ang talo.
Ako parin ang naiwang mag-isa.
I smiled bitterly.
# NOTES
This story is now posted on dreame and will
never
be uploaded here in Wattpad. To read the full and revised version, just log on to m .dreame. com and find my username ( CENGCRDVA ).
See you on
CAMPBELL SERIES 2.
