Prologue

Makatapos ang buong araw na pagsunod at paglilingkod kay Alejandro ay lumapit siya sa akin na mayroong ngiti sa kanyang labi. Kaya naman ngumiti rin ako at lumapit sa kanya. “Roberto, ngayon pala ang ikalawang taon mo ng paglilingkod sa akin bilang familiar. Natutuwa ako sa hardwork at dedikasyon mo,” ang wika niya sabay tapik sa aking balikat.

“Master, pang anim na taon ko na ito sa iyo,” ang pagtatama ko na punong puno ng paggalang.

Natawa siya at napakamot ng ulo na parang nahiya. “Anim na taon na ba? Parang napaka bilis naman yata ang panahon. Happy anniversary sa iyo Roberto, at dahil dito ay mayroon akong inihanda para sa iyo.”

Napaisip ako, ano kaya ang regalo ni Master sa akin? Siguro tutuparin na niya ang pangako niya na gagawin niya akong kagaya niya na isang vampire. Excited na talaga ako at handa na akong maging isang imortal!“ ang wika ko sa aking sarili sabay alis sa butones ng aking collar shirt, inilabas ko ang aking leeg at inihain ito sa kanya. Pumikit ako at inihanda ko ang aking sarili sa kanyang pagpapataw ng pinakamagandang sumpa sa akin.

“Handa na ako master, kagatin mo na ako! Gustong gusto kong maging kagaya mo,” ang bulong ko pa at mas inilabas ko pa ang aking leeg.

Maya maya ay lumapit siya sa akin at kinatukan ako sa ulo, “Ey, bakit ba nakaganyan ka Roberto? Mukha kang tanga, umayos ka nga ng tayo. “Eto na ang regalo sa iyo! TADDDAAA! Happy anniversary Roberrttooo!” ang wika niya sabay bigay sa akin dalawang cute na manika. “Ang cute diba, tayong dalawa iyan. Diba ang sweet ko? Idisplay mo ito sa kwarto mo para lagi mo akong maalala,” ang hirit pa niya.

Napangiwi ako at medyo nadisappoint. Hindi naman ito yung gusto kong regalo. Pero wala naman akong nagawa kundi ang kuhanin ang bagay na ibinigay niya. “Salamat Master,” ang tugon ko.

“Naku, wala iyon. Alam kong kinikilig ka dahil binigyan kita ng regalo. O siya, matutulog na ako, siguraduhin mong nakababa ang lahat ng kurtina dahil baka may pumasok na liwanag, ayokong nasisinagan ako ng araw maliwanag ba?” ang wika niya sabay akyat sa kanyang magarbo at gintong gothic coffin.

“Teka Master, alam kong hindi dapat ako nagtatanong pero gusto ko lang malaman kung kailan mo ba ako gagawing isang bampira? Kasi gustong gusto kong maging katulad mo,” ang paghabol ko.

Napatingin siya sa akin at ngumiti dahilan para lalong sumingkit ang kanyang mata. Ginusot niya ang aking buhok at nagwika, “malapit na, huwag kang mainip okay?”

Humiga ito at ibinaba ang takip ng kanyang kabaong, “Good night Roberto, paki patay na rin yung mga kandila bago ka lumabas,” ang utos pa nito.

Ako naman ay nakatahimik lang at nakatingin sa kanyang kabaong. Nakakainis ang abnormal na bampirang ito, taon taon na lang ay pinapangakuan niya akong gagawing katulad niya pero hindi naman niya ginagawa. Hanggang kailan ba ako aasa? Nakakatampo na talaga at nakakapikon din sa kabilang banda. Gayon pa man ay mayroong isang parte sa aking pagkatao na nagsasabing “maghintay lang ako” at huwag basta sukuan ang mga bagay na abot kamay ko na.

“Roberto, nandyan ka pa ba?” ang pagtawag nito sa loob ng kabaong.

“Opo master,” ang sagot ko naman.

“Huwag mong kalimutang ikandado lahat ng pintuan sa ibaba, maliwanag ba?”

“Opo master,” ang tugon ko sabay ihip sa mga kandila.

“Good night Roberto,” ang pahabol pa niya.

“Good night din, master.”

Episode 1: Familiar

ROBERT POV

“Unlike most humans, familiars are aware of the existence of vampires and choose to act as servants for their vampire master(s), in the hope that they will eventually be turned into a vampire themselves as a reward.

Many familiars will carry out tasks that can be difficult for vampires to do, such as covering up sunlight in their homes, helping them travel to distant places by shipping them, finding other humans for vampires to eat and hiding the evidence of victims.“

Ito yung mababasa mong “meaning” ng salitang “vampire’s familiar” sa mga aklat at sa internet. At sasabihin ko sa inyo ngayon na ang lahat ng ito ay totoo at walang halong palabok. Dahil ako mismo ay servant ng isang mataas na uri ng bampira at hanggang ngayon ay sariwa pa rin sa aking isipan kung paano ba nagsimula ang lahat.

Tawagin nyo na lang ako sa pangalang Robert Alexander Guillen, ngayon ay nasa edad na ako ng 25 at may taas na 5’9. Galing ako sa isang mahirap na pamilya at bago ako maging familiar o servant ng isang vampire ay nag t-trabho ako bilang isang waiter sa umaga at macho dancer sa gabi.

19 years old ako noong maging dancer. Ako yung pinaka star ng bar at lahat ng mga customers ay inaabangan ang paggiling ko sa entablado suot ang brief at nakabuyayang aking mura at magandang katawan. Well, wala naman talaga itong kinalaman sa kwento ko, sinabi ko lang ito para may idea kayo kung gaano ako kagwapo at ka-hot noong mga sandaling iyon. Priority sa akin ang magpaganda ng katawan at alagaan ang aking looks dahil dito ako nagkakapera.

Bata pa lang ako ay mahilig na akong magbasa ng mga aklat tungkol sa mga vampire katulad ng Dark Prince, Interview with the Vampire, The Vampire Diaries, Chosen at iba pa. Naadik din ako sa mga movies katulad ng Twilight, Dark Shadows, Underworld at kung ano ano pa na may kinalaman sa mga bampira. Para sa akin ay napaka sexy nila, mapang-akit, makapangyarihan at malayang gawin ang mga bagay na nais nila. Nakakalipad, nakakatakbo ng mabilis at nakakagawa ng mga milagro na parang isang nabubuhay na Diyos. Nakakapag-transform sila sa iba’t ibang form, may hynoptic ability at mabilis silang makapang-akit base sa kanilang physical appearance. Ito yung mga bagay na gustong gusto ko sa kanila kaya’t nangangarap akong maging isang vampire.

Ang akala ko noon ay fantasy lang ito, hanggang sa dumating ang pangyayari na babago sa takbo ng buhay ko. At iyon ay nagimula sa isang booking na isi-net up ng isang kaibigan.

“Sure ka ba dito pare? Sasayaw lang ako ha, baka maya maya may iyutan to?” ang tanong kay Emerson, regular na costumer sa bar kung saan ako nagt-trabaho.

“Oo pare sure yan, gusto lang nila ng entertainment. Ano pre, sayang iyan. Saan ka naman kikita ng 10k sa isang gabi lang,” ang sagot ni Emerson.

“O sige pare, game ako dyan, basta safe to ha,” ang tugon ko.

Tinapik ni Emerson ang balikat ko, “Oo pre, syempre safe ito dahil nandoon naman ako diba? Sasamahan kita kaya wag kang mag-alala.”

At iyon ang set up, tinanggap ko ang raket na ibinigay ni Emerson sa akin. Maraming kumukuha sa akin sa mga bachelorette party at sa mga gay party para doon ay magsayaw at mag enterntain ng mga bisita. Kadalasan ay hinihimas-himas nila ang aking hubad na katawan habang gumigiling kasabay nito ang pag-ipit ng tip sa aking brief. Dito talaga ako nakakaipon ng malaki, pero hanggang doon lang iyon dahil hindi ako nagpapaunlak ng sex lang.

Pinuntahan ko ang address na ibinigay ni Emerson, medyo may kalayuan ito dahil nakailang transfer din ako ng bus bago makarating sa pinakaliblib na parte ng siyudad malapit sa kabundukan. Nagulat na ako na isa pala itong malaking mansyon na may kakaibang desenyo. Habang nakatayo ako sa lumang tarangkahan ay naalala ko tuloy yung nabasa kong libro, karaniwan ay sa ganitong lugar nakatira ang mga vampires suot ang kanilang magagarbong gothic dress at suit.

Medyo na excite ako at kinabahan rin at the same time. Parang napaka creepy ng lugar pero sobrang unique nito para sa mga katulad ko na mahilig sa mga weird na bagay.

“Pare, ano pang tinatayo mo dyan? Tara na! Aba late ka na,” ang wika ni Emerson noong makita akong nakatyo sa gate.

“Pasensiya na pare, ang layo pala nito. Saka paano mo ba nalaman ang tungkol sa raket na to? Kakahuyan na to ah,” ang sagot ko sa kanya habang pumapasok kami.

Noong makapasok kami sa bulwagan ng mansyon ay nagulat ako dahil magarbo pala talaga ito at mayroon mataas na hagdan sa gitna. Punong puno ng kandila at dim light na kulay pula sa paligid. Magarbo rin ang set up ng mga cocktail table sa paligid. Mayroon nang mga bisita sa loob ng bulwagan. Yung mga babae ay nakasuot ng sexy cocktail dress at yung mga lalaki naman ay nakasuot ng mga semi formal attire, long sleeves na pinatungan ng mga vest.

Sa gitna ng bulwagan ay mayroong entablado, dito ay umakyat na ang ilang lalaking dancer na nagsimulang gumiling sa itaas nito. “Gulat ka no, hindi lang ikaw yung dancer dito. Kumuha rin ako sa ibang bar. Nakakahiya naman kasi na papagilingin kita ng buong magdamag. Nga pala ipapakilala kita sa boss ko,” ang wika ni Emerson.

Lumakad kami patungo sa isang lalaking nakasuot ng puting long sleeve, ngumiti ito noong makita ako, “Robert, siya si Lord Magnus ang boss ko. Kaarawan niya ngayon kaya nagpatawag siya ng party,” ang pagpapakilala ni Emerson.

“Kumusta ka Robert? Alam mo naikwento sa akin ni Emerson na mahusay ka daw mag perform. Ilang beses ko na rin tinangka na panoorin sa pinagtatanghalan mo pero talagang busy ako. Siguro kung ang tanong mo ay kung bakit puro lalaki kayong dancer. As you can see, karamihan dito ay babae, gusto ko lang silang maentertain,” ang nakangiting pagbati niya sa akin.

“Don’t worry sir, gagalingan ko para matuwa sila,” ang sagot ko sabay kamay sa kanya. Kakaiba ang lambot ng kanyang palad, bukod pa roon ay malamig ito na parang may yelo.

Muli kaming lumakad ni Emerson patungo sa likod ng entablado at dito ay nagsimula na rin akong maghubad ng damit at magpahid ng lotion at pampakintab sa aking katawan. “Ganda ng katawan mo pare,” ang wika ni Emerson.

Ngumiti ako, “ito kasi ang puhunan ko kaya kailangan alagaan. Ikaw pre ha, di mo sa akin sinasabi na napakayaman pala nitong amo mo,” ang biro ko.

“Oo pre, mayaman talaga siya at itong old mansion na ito ay nirentahan lang ng boss ko sa halagang 800k sa isang gabing party,” ang sagot niya sa akin.

Alas 8 ng gabi noong magsimula akong umakyat sa entablado. Ang lahat ng ilaw sa paligid ay namatay ng ilang sandali at noong sumindi ito ay tumamang lahat sa aking katawan. Mga pulang liwanag na masakit sa mata ngunit ako ang naging sentro ng atraksyon noong mga sandaling iyon.

Episode 2: Pulang Gabi

ROBERT POV

Hindi ko alam kung anong reaksyon ng mga tao sa aking paligid, basta ang alam ko lang ay ginagawa ko ang trabaho ko bilang isang.. isang.. okay.. macho dancer. Habang tinatamaan ako pulang liwanag ay mas pinaghusayan ko pa ang aking paggiling. At makalipas ang ilang sandali ay sumampa na rin ang iba pang dancer sa entablado at sumayaw sa aking likuran. Para kaming mga isda na nasa loob ng isang aquarium na pinagmamasdan at pinapanood sa aming paglangoy.

Tumagal ng ilang minuto ang aming pagsasayaw, noong makatapos kami ng tugtog ay pansamantala kaming pinababa ng entablado at dito ay binigyan kami ng maiinom. Nag-abot sila ng mga baso na mayroong mamahaling alak bilang tagay. Hindi ko naman ugaling uminom ng alak habang nagsasayaw dahil madali akong mahilo kaya’t ibinigay ko na lang ito sa iba. May baon akong tubig sa bag at ito na lamang ang aking ininom para mapatid ang aking uhaw.

Maya maya ay umakyat ang amo ni Emerson na si Magnus at nagsalita ito sa entablado. Samantalang nagbubulungan naman ang mga kasamahan kong dancer, “bakla iyan pare, tingnan mo nga yung mukha sobrang kapal ng foundation,” ang hirit ng isa, si Magnus ang tinutukoy.

“Sinabi mo pa pre, alam mo ba kanina noong dumating ako inamoy niya ako, pati kili kili ko ay inamoy rin tapos parang libog na libog pa siya,” ang sabad ng isa.

Tawanan sila.

Samantala ay patuloy sa pagsasalita si Magnus, “Ang lumang mansyon na ito ay pag aari lamang ng isang kaibigan na inupahan ko sa malaking halaga upang magamit natin sa espesyal na gabing ito. Sinubukan ko nga itong bilhin kaso ay ayaw nung katiwala. Anyway, ngayon espesyal na gabing ito ay inihain ko ang pinakamasasarap na putahe para sa inyong lahat. Alam ko naman ang inyong bloodlust ay mga gwapo at hunk na lalaki. Hmmmm, amoy na amoy niyo ba ang kanilang mga katawan? Katulad niyo ay kanina pa ako nananabik, kaya naman simulan na natin ang high light ng gabing ito. Let the blood feast commence!” ang wika nito kaya naman nagtaka na kami.

“Ano bang pinagsasasabi ng gunggong na iyan?” ang tanong ng lalaki sa aking likuran.

“Ewan ko ba sa bakla na iyan pare. Bigyan lang ako ng malaking tip niya titirahin ko yan sa pwet e,” ang sagot ng isa.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay bigla na lamang sumara ang lahat ng mga bintana, pintuan at lugar na pwedeng daanan palabas dahilan para magtaka na rin ang mga kasamahan kong dancer.

Maya maya ay lumapit sa akin si Emerson, “Sorry pare, kailangan ko tong gawin para sundin ang kalooban ng aking amo. Isa nga pala akong familiar at si Magnus ang aking pinaglilingkuran. Dinala ko kayo dito upang ialay sa mga bisita. Alam kong medyo mahirap maunawaan pero sana ay mapatawad niyo ako,” ang wika nito at dito ay bigla na lamang tumalon ang isang babaeng nakasuot ng pulang bestida sa aming kinalalagyan, dinagit niya ang isang lalaking dancer sa aking likuran at sinimulan niya itong kagatin.

Shock na shock kaming lahat sa bilis ng pangyayari. Ako naman ay hindi makapaniwala na may mga nabubuhay na totoong mga bampira sa dilim at ang pangyayaring nasaksihan ng aking mga mata ang patunay dito. Pero kung kailan naman nalaman ko ang katotohanan ay baka ito na rin ang pinakahuling sandali ng aking buhay.

Noong mga sandaling iyon ay nagsimula na ring sumugod ang iba pang guest sa amin. Hindi ako makapaniwala na ang lahat dito ay mga halimaw na hayok sa dugo. Nagkagulo sa buong paligid, kanya kanya rin kami ng takbo. Hindi ko alam kung saan ako pupunta ngunit nagtagpuan ko ang aking sarili na umaakyat sa itaas ng hagdan at pilit na tumatakas mula sa isang bangungot bagamat imposible ito.

“Pare, sorry talaga. Mapapatawad mo naman ako diba? Pero kailangan kitang patayin dahil nangako ang amo ko na kapag nagawa ko ng maayos ng misyong ito ay gagawin na niya akong isang bampira,” ang wika Emerson habang umaakyat ito sa hagdan hawak ang patalim sa kanyang kamay.

Tuloy pa rin ang magulong paligid, hiyawan dito, sunggaban doon, sumasabog ang mga dugo. “Hinayupak ka Emerson, kriminal ka pala! Dami mong pinatay gago!”

“Tama ka Robert, yung mga nawawalang kaibigan at costumer sa bar ay dinadala ko kay Lord Magnus para ipakain. Ako rin ang nag didisposed sa mga bangkay nila. Huwag kang mag-alala pare ibabaon ko naman ng maayos sa lupa ang bangkay mo at hindi ko iiwanang nilalangaw sa gilid gilid,” ang sagot ni Emerson sa akin.

“Sira ulo ka! Baliw!” ang sigaw ko at habang nasa ganoong pagtaas ako ay lumundag si Magnus sa akin. Mabilis na ang kanyang pagkilos kaya’t hindi ko agad ito nakita. Basta ang alam ko lang ay tumilapon ang aking katawan sa mga baitang hagdan dahilan para mawasak ang mga kahoy nito.

“Emerson, bukas ay pupuntahan mo ang katiwala ng mansyong ito ay irefund mo ang binayad natin dahil sobrang pangit at marurupok ang mga gamit dito,” ang wika ni Magnus habang nag iinat ng katawan.

“Opo Lord Magnus. Pero baka hindi pumayag ang care taker dahil nasira natin ang ilang parte nito katulad po ng hagdan na iyan. Ang mansion ito ay 200 years old na kaya marupok na talaga panginoon,” ang sagot ni Emerson.

“Wala akong paki, kung hindi pumayag ang matandang hukluban na iyon ay patayin mo na lang siya at sunugin ang lugar na ito, maliwanag ba?” ang wika ni Magnus sabay lakad patungo sa akin.

“Ang original plan sana sa aking kaarawang ito ay ang pagkakaroon ng all male orgy party katulad ng nakasanayan kong gawin taon taon. Kaso nga lang this time ay naisip kong ishare na lang ang kaligayahan sa aking mga kaibigan para naman iboto nila ako sa darating na vampire council. Successful naman ang party diba? Nagkalat ang dugo ng mga gwapong lalaki dito sa lumang mansyong ito,” ang paliwanag ni Magnus sabay takbo patungo sa akin at mabilis niya akong sinunggaban.

Kahit malakas siya ay hindi ako basta nagpatalo, nagbuno kaming dalawa at dahil may kalumaan na talaga ang gabay ng hagdan ay bigla itong nasira nahulog ang aming katawan sa ibaba! Laking gulat ko noong naunang tumama ang katawan ni Magnus sa isang matulis na kahoy mula sa nawasak na lumang hagdan. Natuhog ang kanyang likuran at tumagos ito sa kanyang dibdib dahilan para mamulagat ang kanyang mata sa pagkagulat at sa bilis ng pangyayari.

“Lord Magnus! Hindee!” ang sigaw ni Emerson.

“Sorry, hindi ko sinasadya, aksidente ang ang nangyari. Nahulog kami sa hagdan at tumama ang kanyang katawan sa nawasak na bahagi nito,” ang katwiran ko.

Maya maya ay nangisay si Magnus at habang nakatuhog ang katawan ay bigla niya akong hinablot sa paa. Sa takot ay napakapit ako sa isang haligi kung saan may nakatulos na kandila. Nawala ako sa balanse kaya nahila ko ang haligi at mula dito aksidenteng nahulog ang kandila sa kanyang katawan dahilan para unti unti siyang masunog at maging abo.

Napatay ko si Magnus! Pero aksidente lang ang lahat at hindi ko talaga sinasadya!

“Lord Magnus! Hindeee!!” ang pag iyak ni Emerson habang dinadakot ang abo ng kanyang amo. “Wala na siya, naging abo na lang at kasalanan mo to Robert!” ang sigaw niya na may halong matinding lungkot at labis na galit.

“Aksidente nga diba? Nakita mo naman yung buong pangyayari. Saka wala na si Magnus, ibig sabihin ay malaya ka na sa pagiging isang alipin!” ang wika ko naman.

“Pwes, sinira mo ang pangarap kong maging isang bampira! Ayokong lumaya dahil gusto ko pang maglingkod kay Lord Magnus! Wala kang idea kung gaano ako naliligayahan kapag ginagamit niya ang aking katawan, kapag niroromansa niya ako at pinagpaparausan ng kanyang masidhing pagnanasa! Napakasama mo talaga Robert, ikaw ang nag-alis ng letrang G sa salitang PAG-ASA!” ang sigaw niya sabay takbo patungo sa akin. “Papatayin na kita ngayon! Para kay Lord Magnus!!”

Habang nasa ganoong pagsugod siya sa akin ay bigla siyang dinagit at sinunggaban ng isang babaeng bampira. “Arrghh! Bakit mo ko inatake! Isa akong familiar may immunity ako! Fuck!” ang sigaw ni Emerson.

“Deadsung na si Magnus kaya waley na ring bisa ang immunity mo accla!” ang sagot nito sabay sunggab sa kanyang leeg.

Nagsisigaw si Emerson at dito nilundag pa siya ng iba pang bampira at saka pinagtulung-tulungang kainin. Samantalang nangangatog naman ang aking tuhod at parang naihi na ako sa aking brief na suot. Gayon pa man ay kinaya ako pa ring magtatakbo palayo sa kanila bagamat hindi talaga ako makakalabas ng mansyon.

Sa palagay ko ay ako na lamang ang buhay. Hindi ko maaninag ang buong paligid, pati yung may ari ng lights at sound system ay patay na rin. Ang tanging tanglaw ko lang sa paligid ay yung pulang ilaw na umiikot at mula dito sa aking kinalalagyan ay nakikita ko ang lahat na palapit sa akin.

Wala silang kabusugan.

Masyadong malupit.

Noon ay pangarap kong makakita ng vampire, gusto kong maging katulad nila. Pero iba pala talaga ang napapanood ko sa mga pelikula o yung nababasa ko sa mga libro. Malayong malayo ito sa mga pantasyang nasa isip ko.

“Hayop na Emerson na yan! Siya ang may kasalanan ng lahat ng ito! Makaligtas lang talaga ako dito, hindi na ako tatanggap ng mga bookings! Tang ina talaga!” ang sigaw ko sa aking isipan.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay biglang lumundag sa akin ang babaeng kumagat kay Emerson. “Ikaw na lang ang natitira pogi. Hindi masyadong masarap ang dugo ni acclang Emerson, medyo mapakla ito at wala akong sayang naramdaman. Nga pala ako si Viola at deserve mong malaman ang aking pangalan dahil ikaw ang last callboy standing!”

“Hindi ako callboy, dancer lang ako,” ang paglilinaw ko naman.

“Whatever!” ang sagot niya sabay lundag sa akin. At lakas ng pwersa ng kanyang katawan ay kapwa kami tumumba sa sahig at dito ay muling nagbuno. Pinagtanggol ko ang aking sarili at pinigilan ang kanyang mukha na makagat ako. Pero masyadong matulis ang kanyang kuko kaya puro kalmot at dugo na rin ang aking katawan. Pinagbalibagan din niya ako sa mga pader na parang laruan hanggang sa magkabasag basag ang mga lumang kwarda na nakasabit dito.

Muli niya akong nilundag kaya naman umiwas ako at dito ay tumama ang kanyang katawan sa isang nakausling bakal sa pader. Tumagos ito sa kanyang likuran na unti unting kumitil sa kanyang buhay. Aksidente lang ulit ang nangyari ngunit swerte pa rin ako kahit papaano.

Marami pa rin ang kalaban sa paligid at hindi ko alam kung hanggang kailan ako tatagal. Wala akong nagawa kundi ang sumiksik sa isang sulok at habulin ang aking paghinga.

Episode 3: Dugo

THIRD PERSON POV

Walang kamalay malay si Robert na malalagay sa alanganin ang buhay niya noong tanggapin niya ang imbitasyon ng kaibigang si Emerson.

Ang isang magandang raket ay nauwi sa isang madugong gabi. Si Emerson ay familiar ng isang vampire na ang pangalan ay Magnus sila ang nag imbita kay Robert at sa ibang dancer para gawing pagkain at pulutan sa pagdiriwang ng kanyang kaarawan na ginanap sa isang lumang mansyon.

Maayos naman ang pagsisimula ng party hanggang sa makalipas ang ilang oras ay biglang nagbago ang ihip ng hangin. Dito nila napag alaman na set up lamang ang lahat at noong magsimulang mabulgar ang nakakakilabot na katotohanan ay sumabog rin ang matinding kaguluhan sa loob ng lumang mansyon.

Hindi makapaniwala si Robert na ang lahat ng guest ay mga bampira ngunit hindi ito katulad ng mga napapanood niya sa telebisyon o yung nababasa niya sa mga aklat. Ang lahat ng ito ay malulupit, walang awa at walang kabusugan. Takot na takot man ay walang ibang pamimilian ang binata kundi ang lumaban at ipagtanggol ang kanyang sarili.

Aksidente niyang napatay si Magnus noong mahulog ang katawan nito sa matutulis na baitang ng nasirang hagdan. Aksidente rin niyang napatay ang bampirang si Viola noong iwasan niya ang pag atake nito at tumama ang katawan sa nakausling matulis na bagay sa pader.

Ngunit hanggang kailan siya susuwertihin lalo’t marami pang kalaban sa paligid na maaaring sumunggab sa kanya anumang oras.

Nanatili si Robert na nakasiksik sa isang sulok, halos wala na siya sa wisyo dahil nilamon na siya ng matinding takot. Noong makita niyang palapit na sa kanyang ilang kalaban ay agad siyang kumilos at gumapang sa sahig. Nangangatog ang kanyang buong katawan dahil sa matinding takot. Gusto niyang manghingi ng tulong at sumigaw pero hindi niya magawa dahil tila nawalan na rin siya ng boses sa pagkabigla.

Patuloy siyang gumapang hanggang sa bigla siyang hilahin sa paa at kaladkarin sa sahig. Ramdam niya ang pagbaon ng kuko sa kanyang binti. “Saan ka pupunta baby boy? Ayaw mo bang magsayaw para sa amin?” ang tanong nito.

“Ayoko naaaa! Mga halimaw kayo!” ang sigaw ni Robert nagpumiglas ito, wala siyang pakialam kahit na magdulot ng malalim na sugat ang pagkakabaon ng kuko sa kanyang binti, ang mahalaga ay makatakas at makawala sa mahigpit na kapit ng tiyak na kamatayan.

Habang nagwawala ay may napaka siyang lighter sa sahig, marahil ay gamit ito ng isang dancer kanina. Agad niya itong sinindihan at iwinasiwas ang apoy sa harapan ng pambirang umaatake sa kanya. Kitang kita niya ang nanlilisik na mata nito pati ang bibig na punong puno ng dugo!

Patuloy siyang gumapang ng mabilis at dito ay may nakapa siyang isang pintuan sa sahig. Hindi na siya nagdalawang isip pa, agad niya itong binuksan at dito ay mabilis siyang pumasok.

Sinindihan niya ang lighter dahil masyadong madilim sa loob. Dito niya napagtanto na isa itong under ground na lagusan. Sumagi rin sa kanyang isipan na baka daan ito palabas upang makatakas siya sa loob ng lumang mansyon na kinalalagyan. Nagdesisyon si Robert na lumakad ngunit dito ay biglang kinalampag ng mga bampira sa itaas ang pintuan sa sahig dahilan para masira ito.

Bumagsak dito ang mga bampira, ngayon ang underground passage ay naging literal na hunting ground para sa mga nilalang na uhaw sa dugo.

Nagsimulang kumilos si Robert at magtatakbo, wala siyang idea kung saan siya dadalhin ng lagusan gayon pa man wala ng balikan ito. “At saan ka pupunta baby boy? Huwag ka na tumakbo dahil mamamatay ka rin naman,” ang wika ng bampirang humila sa kanyang kanina.

Hindi kumibo si Robert, patuloy siyang tumatakbo, paminsan minsan ay sinisindihan nya ang lighter para maging tanglaw sa kanyang daraanan.

Ilang minuto rin siyang tumatakbo hanggang sa makarating siya sa hangganan ng lagusan. Dahil madilim ang paligid ay hindi niya makita ng mabuti ng itsura nito, basta para itong isang lumang kweba na wala ng lusutan.

Dead End.

Mukhang dito na magtatapos ang habulan.

Walang nagawa si Robert kundi ang pumasok at sumiksik na lang sa isang sulok. Hindi na niya alam kung ano ang gagawin at mukhang naubos na rin ang kanyang swerte. “Bakit huminto ka babyboy? Wala ka na bang matakbuhan? Hindi mo kami nakikita pero ikaw ay kitang kita namin. Para kang isang dagang nakasiksik sa isang sulok,” ang wika nito at nagtawanan sila.

Hindi alam ni Robert kung ilang kalaban ang nasa paligid. Basta bigla na lang may humablot sa kanyang katawan at mabilis siyang itinapon sa ere.

Tumama ang kanyang katawan sa isang matigas na bagay at dito ay mabilis siyang pinatungan ng kalaban at kinagat siya sa kanyang balikat. May kumagat rin sa kanyang braso at sa kanyang hita dahilan mapasigaw siya sa matinding takot at sakit. Nagpumiglas siya kaya naman umagos ang kanyang dugo sa sahig.

Nawalan ng pag-asa si Robert. Pinapapak na siya ng hindi lang isa kundi maraming bampira ang nakakagat sa kanyang katawan! Ramdam na ramdam niya ang mga pangil nito na nakabaon sa kanyang mga balat.

Noong mga sandaling iyon ay walang kamalay malay si Robert na umaagos ang kanyang dugo patungo sa loob ng isang lumang ataul at pumapatak ito sa bibig ng isang nilalang na nahimlay dito.

Tahimik.

Makalipas ang ilang saglit ay dumilat ito habang nagliliwanag ang kanyang mga mata.

Yumanig ang buong paligid at dito ay sumabog ang ataul dahilan para tumilapon ang katawan ni Robert at ng mga bampirang nakakagat sa kanya.

---

ROBERT POV

Hindi ko alam kung anong nangyari, bigla na lamang sumabog ang matigas na bagay kung saan ako nakahiga. Basta tumilapon na parang papel ang aking hubad at duguang katawan sa lupa. Hilong hilo na ako dahil kawalan ng dugo at pakiramdam ko ay bibigay ang aking katawan anumang sandali.

Habang nakalupaypay ako sa lupa ay may namataan akong isang lalaking nakatayo sa aking harapan. Kasabay nito ang kakaibang tunog na narinig kong nagmumula kung saan na parang bang bumibigkas ang dasal.

In

patris et

santi

In

patris et

santi

In

patris et

santi

Nanatiling nakatayo ang lalaki sa aking harapan, wala akong maaninag sa kanyang mukha kundi ang kanyang pula at nagliliwanag na mga mata. Maya maya kumilos siya at dito ay sinugod niya ang mga bampirang umaatake sa akin. Ewan, hindi ko alam kung nananaginip ba ako o baka naman dala na lamang ng halusinasyon kaya’t naiisip ko na parang mayroong natatanggol sa akin. Naririnig ko ang sigaw at ingay sa aking paligid hanggang sa maya maya ay tumahimik dito.

Bago tuluyang pumikit ang aking mata ay naramdaman kong may dumampot sa aking katawan at hinila ako patungo kung saan.

Tahimik ulit..

Noong imulat ko ang aking mga mata ay nagtagpuan ko ang aking sarili na nakahiga sa lumang kama. Masakit pa rin ang aking katawan ngunit wala na ang mga sugat at dugo dito. Takang taka ako kung paano ako nakaligtas at kung paano ako napadpad dito.

Iginala ko ang aking mata sa paligid at dito ay nakita ko ang isang lalaking nakatayo sa gilid. May hawak itong putol na braso ng isang tao at pinipiga niya saka pinapatulo ang dugo sa goblet. Noong magkalahati ang laman nito ay itinapon niya ang braso at saka ininom ang dugo sa baso.

Matangkad ang lalaking ito, nakasuot ng puti gothic na long sleeve na may mga rapols pa sa leeg. Ang kanyang mukha ay napaka kinis, matangos ang ilong at singkit ang mga mata at mapula ang labi na may bahid ng dugo. Gwapo at matipuno ang tindig. Parang nasa edad 23 hanggang 25 lamang siya, basta parang magkasing edad lang kami. At mas bata pang tingnan ang kanyang mukha.

“Sino ka? Ikaw ba ang nagligtas sa akin?” tanong ko sa kanya.

Tumingin siya sa akin, “Hindi naman talaga kita iniligtas, sadyang makukulit lang yung mga kalahi ko kaya tinuruan ko sila ng leksyon. Hindi ko akalain na dugo mo ang gigising sa akin,” ang sagot niya.

“Hindi ko naman alam ang sinasabi mo,” ang tugon ko rin.

“Natural, ang mga katulad mong ordinaryong tao ay walang alam. Parang kahapon lang ay maayos at bago pa ang mansyon kong ito. Ilang taon na ba ang nakalipas? Ang dami ng nagbago sa buong paligid,” ang salita niya sabay tingin sa labas ng bintana.

Ako naman ay nakatingin lang sa kanya. Kinuha ko ang lumang kobre kama at ibinalot sa aking hubad na katawan. Nakaramdam ako ng panlalamig noong umihip ang malamig na hangin sa labas. “Kakainin mo rin ba ako?” tanong ko sa kanya.

“Hindi. Gusto ko yung lakas ng loob mo. Simula ngayon ay magsisilbi ka sa akin bilang isang “familiar” maliwanag ba?“ tanong niya.

“Paano kung ayoko?” tanong ko naman.

“May tatlong dahilan kaya’t hindi ka pwedeng tumanggi. Una, ngayon nalaman mo na ang existense ng aming lahi ay hindi ka na nila titigilan. Yung mga kaibigan at kaanak ng mga bampira dito kanina ay tutugisin ka at ililigpit ka. Sa makatuwid ay kailangan mo ng proteksyon kaya’t kailangan mong dumikit sa akin dahil ako lang ang makatutulong sayo. Ikalawa, hindi ba’t gusto mong maging pambira? Gusto mo ng mahabang buhay, gusto mo ng kapangyarihan, ng kakayahang maging malakas, maging mabilis at maging matalas. Kaya kong ibigay sa iyo ang mga bagay na iyon basta ang gagawin mo lamang ay sumunod sa nais ko. At Ikatlo, kaya kong ihanon sa hirap ang pamilya mo. Kung papayag kang maging familiar ko ay pagkakalooban ko ng kayamanan ang iyong pamilya. Mahirap tanggihan, hindi ba? Hindi ba’t sila naman ang dahilan kaya’t nandito ka ngayon?”

Napalunok ako, “Mas mahalaga ang pamilya ko, hindi ko naman papasukin ang ganitong uri ng trabaho kung hindi lang kailangan. May sakit ang aking nanay at marami akong kapatid na gustong pag aralin, ako ang kumakayod para sa kanila.”

“Yun naman pala, sa tingin ko ay hindi na masama ang aking alok. Ang kailangan mo lang ay pumirma sa kalasulatang ito,” ang wika niya at sabay kumpas sa kanyang kamay.

Bumukas ang isang lumang drawer sa silid at dito ay lumabas ang isang lumang papel pa nakarolyo. Ikinakad niya ito sa aking harapan, “isa itong kontrata, ang tanging kailangan mo lamang gawin ay lagdaan ito.”

Tumingin ako sa papel, hindi ko maunawaan ang nakasulat. “Paano lalagdaan niyan e hindi ko maunawaan,” ang reklamo ko.

“Hayst! Huwag ka na umarte dyan. Dapat patay ka na nga diba? Pasalamat ka nga at binuhay pa kita. Ngayon ka pa ba aarte? Lagdaan mo na,” ang utos niya sabay hiwa sa aking palad gamit ang kanyang kuko.

Kinuha niya ang nagdurugong parte ng aking palad at idinikit sa papel. Hinigop nito ang aking dugo at maya maya ay lumabas ang aking pangalan sa ibaba nito “Robert Guillen.” Pulang ang mga letra, ito ay ang aking dugo na parang naging tinta.

Tahimik.

Ang kontrata ay biglang nasunog sa aking harapan. Maya maya ay ngumiti ang lalaki at hinawakan ang aking pisingi, “ngayon ay akin na, ROBERTO.”

Episode 4: Magulong Sitwasyon

ROBERT POV

Inalis ko ang pagkakahaplos ng kanyang kamay sa aking pisngi, “nasaan na yung kontrata? Tangina naman! Ginagago mo yata ako! Una, hindi ko maunawaan yung nakalagay dito, tapos sinunog mo pa! Dinadaya mo ko! Ikaw pa ang nagdesisyon para sa akin!” ang singhal ko sa kanya.

“Nagdesisyon ako para sa iyo dahil wala kang choice! Ino-offer ko na nga yung best option mo diba? Ngayon ka pa ba magiging tatanga-tanga? Saka yung mga katulad mong maliliit ang titi ay walang karapatang magreklamo,” ang sagot niya sabay pitik sa aking ilong.

Nanahimik lang ako at hindi ko na siya kinibo, nangako ako sa aking sarili na hindi ko kikilalanin yung kontrata niya at bukas na bukas paglabas ng araw ay tatakas ako sa kanya. Wala rin namang sense na makipagtalo talo mukha may depekto sa utak ang isang ito kaya’t walang patutunguhan ang lahat. At isa pa ay masyadong mahaba itong gabi dahil katawan ko na mismo ang sumusuko.

KINABUKASAN.

Noong mapansin ko na maliwanag na sa labas at ang araw ay sumikat na, agad akong bumangon sa aking higaan at mabilis na hinablot ang makapal na kurtina sa loob ng silid dahilan para masira ito at bumagsak sa sahig.

Pumasok ang maliwanag na sikat ng araw aming kinalalagyan at tumama ito sa binatang bampirang nakaupo sa sofa at nakapikit na parang natutulog.

Naghintay ako ng ilang sandali bago siya masunog at maging abo. Ngunit tila yata walang epekto dahil walang nangyayari sa kanyang katawan kahit direktang tumatama dito ang liwanag ng araw. “Bakit hindi ka nasusunog? Hindi ba dapat nagiging abo ka na ngayon?” tanong ko sa kanya.

“At talagang iyan ang balak mo? Ang katulad ko ay nagmula sa isang royal bloodline ng mga ancient vampire na naka-conquer ng sikat ng araw libong taon na ang nakalilipas. Kaya nagkaroon ng immunity ang aming katawan dito. In short, hindi ako masusunog kahit ibilad mo pa ako ng matagal sa labas. Iyan ang lamang ko sa ibang ordinaryong bampira. Masakit lang ito sa mata kaya’t hindi ako makadilat ng maayos kaya pwede ba ibalik mo na yung kurtina,” ang utos nito sa akin.

“Ayokong ibalik, aalis na ako ginoong mandaraya!” ang sagot ko sa kanya.

“Master, iyan ang itawag mo sa akin,” ang sagot nito.

“Master? Patawa ka? Ayoko nga, dinaya mo ako at ikaw ang nadesisyon ng lahat ng ito,” ang sagot ko sabay lakad palabas ng silid.

Pero hindi pa ako nakakalayo ay sumulpot na siya sa aking harapan at hinawakan ako sa balikat. “Roberto, hindi ka aalis at hindi mo matatakasan ang kontratang nilagdaan mo gamit ang iyong dugo. Nakasaad doon na pag aari kita at susunod ka sa lahat ng mga sasabihin at iuutos ko,” ang wika nito.

“Paano kung ayoko? Hindi ako magiging familiar mo at lalong ayokong sumunod sayo. Teka nga, dapat magpasalamat ka pa sa akin dahil dugo ko ang bumuhay ulit sayo.”

“Oh edi thank you, magpasalamat ka rin sa akin dahil isinalba kita doon sa mga kalahi ko na pumapatay sa iyo. Kung hindi ko ginawa iyon sa palagay mo ba ay buhay ka pa ngayon? Baka uod na ang nakikinabang sa iyo Roberrrtoo.”

“Bakit ganon? Bakit kapag ikaw ang tumatawag ng pangalan ko ay napakabahong pakinggan? Tungkol sa sinabi mo quits lang naman pala tayo. Kaya hayaan mo na akong umalis at bumalik sa normal kong buhay,” ang sagot ko naman.

“Katulad ng sinasabi ko sa iyo ay hindi ka na makakabalik sa normal mong buhay. Simula kagabi ay nagbago na ang lahat at hindi mo na ito mapipigilan pa. At uulitin kong sabihin sa iyo na kailangan mo ako para mabuhay ka,” tugon niya sabay hagis ng damit sa akin. Isang lumang itim na pantalon at isang long sleeves na ghotic style. May rapols pa ito sa leeg at amoy binulok sa taguan. “Isuot mo iyan, kagabi ka pa naka hubad.”

Kinuha ko ang damit at agad itong isinuot sa kanyang harapan. Pagkatapos noon ay sumiksik ako sa isang sulok para makapagpahinga. Hinang hina ang aking katawan at halos magulo rin ang aking isipan. Sobrang drain na drain ako kaya’t hindi rin ako makapag isip ng maayos. Hindi rin ako nakakaramdam ng gutom basta ang pakiramdam ko lang ay bangungot ang lahat ng ito at gusto ko na magising. Samantalang nakita ko naman si “mokong” na umakyat sa kanyang silid para doon ay matulog. Marami akong gustong itanong sa kanya pero hindi ko alam kung saan magsisimula.

Noong bata ako ay talagang pinantasya kong maging isang bampira katulad ng mga nababasa ko sa libro at napapanood ko sa telebisyon. Ngunit ang lahat ng iyon dala lamang ng malawak kong imahinasyon, dala ng malikot na isipan ng isang batang nangangarap na magkapangil, lumipad at maging malakas.

Naalala ko, noong bata ako ay madalang akong makipaglaro sa mga kapwa ko bata dahil hikain ako at madalas ay nagkakasakit. Sa mga libro at komiks lamang umikot ang aking buhay noon. Dito ako nakakakita ng mga superhero, sirena, halimaw at mga bampira. Dito nagsimulang umikot ang aking imahinasyon, nagsusuot ako ng kapa at naglalagay ng pekeng pangil. Masaya na ako sa ganito noon.

Pero ngayon? Hindi ko na alam ang nangyayari, gulong gulo na ako at pakiwari ko ay nasa loob ako ng isang aklat na gusot ang pahina at wala sa ayos ang mga talata. Walang direksyon ang kwento at tauhan ay walang eksaktong pupuntahan.

Tahimik ulit..

Nagising ako noong may kumalabit sa aking balikat. Noong imulat ko ang aking mga mata ay nakita ko ang bampira sa aking tabi, may kagat itong putol na kamay at sinisimot ang dugo mula dito. “Kagabi lang ito, pwede pwede pa kaysa naman magutom ako diba,” ang wika nito habang nakangisi.

Nakatingin lang ako sa kanya, akala ko ay panaginip lang ang lahat pero ngayong gumising ako ay nandito pa rin siya at hindi nawawala. Hindi ko namamalayan na nakatitig na pala ako sa kanya.

“Bakit ganyan ka makatingin? Gwapo ko diba?” ang hirit nito.

“Bakit di ka pa nawawala? Panaginip lang ito diba?” tanong ko sa kanya.

Natawa siya, “Ano ka ba Roberto, hindi ito panaginip. Ang katotohanan nga ay mayroon na tayong bisita ngayon,” ang sagot niya sa akin.

“Anong bisita?” pagtataka ko.

Pinatayo niya ako at niyaya sa isang nakaawang na sirang bintana. Noong sumilip kami dito ay nakita namin ang maraming mga tao na nakatayo sa bakuran na parang nag aabang ng kung ano.

“Sino sila?” tanong ko na hindi maiwasang malito.

“Sila yung mga kaanak ng mga bampirang napatay natin kagabi. Diba ikaw ang pumatay kay Magnus at Viola? Hayun yung mga relatives nila, gaganti ang mga iyan,” ang wika niya.

“Pero aksidente lang naman yung nangyari at self defense lang lahat yun,” ang katwiran ko.

“Self defense man o hindi ay gaganti sila sa iyo. Katulad ng sinasabi ko ay magulo na ang buhay mo ngayon at parati kang malalagay sa panganib.”

“Arrgghhh! Bakit ba kasi tinanggap ko pa tong raket na to! Gusto ko na bumalik sa normal ang buhay ko! Gusto ko na magising sa bangungot na to!” ang sagot ko naman.

“Too late, eto yung reyalidad. Ito na yung bagong buhay na mayroon ka kaya’t kalimutan mo na yang magiging macho dancer mo. Dito ka lang sa likod ko at huwag kang aalis,” ang sagot niya.

Maya maya ay biglang bumukas ang pintuan at dito ay pumasok ang nasa anim hanggang pitong pambira lahat sila ay nanlilisik ang mga mata at pilit na nilalanghap ang aking amoy. “Nandito ang pumatay kina Magnus at Viola! Amoy na amoy ko ang kanyang dugo,” ang wika ng isang lalaking nakasuot ng pulang suit and tie. Ngunit agad rin siya natigilan noong makita ng kakampi kong bampira sa kanyang harapan.

“Kumusta? Hindi ko inaasahan na susugod kayong lahat dito sa aking mansyon.”

“Lord Alejandro Vann Alizarin, hindi namin inaasahan na makikita ka sa lugar na ito. Nakalaya ka na pala mula sa pagkakaparusa ng Vampiric Council,” ang wika nila.

“Kung ganoon ay Alejandro pala ang pangalan ng mokong na ito. Kundi ko pa narinig ang kanyang pangalan ay wala siyang balak magpakilala sa akin,” ang bulong ko sa aking sarili habang pinagmamasdan ito na cool na cool at relax na relax sa kanyang kinatatayuan.

“Nakakatuwang malaman na kilala niyo pa pala ako. Hindi ko alam kung ilang taon na ba akong nakatulog, basta ang mahalaga ay nagbalik na ako. Tama diba?” sagot ni Alejandro.

“Sino ba naman ang hindi makakakilala sa isang kriminal na bampirang pumatay kay Baron Flanagan. Ikaw rin ba ang pumatay sa aming pinaka mamahal na sina Viola at Magnus?” tanong nila.

“Hindi ako ang pumatay sa kanila. Inatake nila ang aking familiar na si Roberto kaya’t ipinagtanggol niya ang kanyang sarili. Naparito ba kayo para iganti ang dalawang lampa at hunghang niyong kaanak? Sige, iniimbitahan ko kayong lumapit sa akin,” ang wika ni Alejandro at dito ay lumabas ang kanyang matatalim at matutulis na kuko.

“Masyado kang mayabang!” ang sigaw ng lalaking naka suot ng pulang suit. Umatake ito patungo kay Alejandro pero wala pang isang segundo ay bigla itong bumulagta sa sahig. Ni hindi ko na nakitang gumalaw si Alejandro sa kanyang kinatatayuan.

Butas na ang dibdib nito at laking gulat nila noong makitang hawak na ni Alejandro ang kanyang puso na tumitibok pa. Ganoon pabilis ang pangyayari, walang naka kita na kumilos o gumalaw si Alejandro pero nangyari na ang dapat mangyari.

Episode 5: Alejandro

ROBERT POV

“Mayroon bang gustong sumunod?” tanong ni Alejandro habang hawak ang tumitibok na puso ng kanyang biktima.

“Lord Alejandro, isang malaking kasalanan ang ginawa mong pagpatay sa kanya! Malalaman ito ng vampiric council at muli kang hahatulan ng kaparusahan,” ang wika nila.

Natawa si Alejandro, “ang aking ginawa ay malinaw na self defense. Inatake kami ng inyong kasama kaya’t ipinagtanggol ko ang aming sarili. Sana una pa lamang ay sinabi niyo na sa kanya na kumalma at huwag gagawa ng kahit na anong ikapapahamak niya. Ngayon, ang tanong ko sa inyo, mayroon pa bang nais na umatake sa inyo? Tila gusto pang makipaglaro ng aking kamay.”

Natamihik ang grupo at wala silang ginawa kundi ang mapaatras. “Madali naman pala kayong kausap. At sa pagkakataong ito, marahil ay alam niyo ang malaking kaibahan ng ating lakas kaya’t alam niyo ang magiging resulta kung lalaban kayo sa akin. Isa pang bagay, huwag niyong gagalawin ang aking familiar dahil hindi ako mag dadalawang isip na ubusin kayong lahat,” ang pagbabanta nito.

Tahimik.

Hindi kumibo ang grupo ng mga kalaban, lahat sila ay umatras at naglaho na parang bula sa dilim. Samantalang nanatili naman kaming nakapako sa aming kinatatayuan. Maya maya ay humarap si Alejandro sa akin at kinatukan ako sa ulo, “ngayon ay naunawaan mo na ang sitwasyon? Kailangan mo ako kaya’t wala kang ibang choice kundi ang manatili sa aking tabi. Kaya kong ibigay ang proteksyon na kailangan mo pero bilang kapalit kay maglilingkod ka sa akin ng tapat, maliwanag ba?”

Natahimik din ako, “may pagpipilian ba ako?”

“Wala,” ang sagot niya sabay tapik sa aking balikat.

“Alejandro pala ang pangalan mo,” ang dagdag ko pa.

“Oo, pero hindi mo ko kailangang tawagin sa pangalan ko. Simula ngayon ay “MASTER” ang itatawag mo sa akin. At gagawin mo ang lahat ng ipinag uutos ko. At bilang unang task mo, nais kong kunin mo ang lahat ng kayamanan doon sa ilalim ng lumang mansyon na ito. Ipagpapalit natin ito ng pera upang maibigay sa pamilya mo. Katulad ng ipinangako ko ay payayamanin ko ang pamilya mo upang wala kang isumbat sa akin. At pagkatapos mong kunin ang lahat ng ginto at alahas doon ay sunugin mo na ang mansyong ito kasama ng mga bangkay bago pa ito bumaho,“ ang wika niya sabay panhik sa hagdan.

At iyon ang set up, ginawa ko ang unang utos ni Alejandro sa akin. Hindi ko akalain na sa ilalim ng mansyon kung saan ako nagtago noong gabi tinutugis ako ng mga bampira ay nakakalat ng napakaraming ginto at mga mamahaling alahas. Lahat ng ito ay isinilid ko sa sako at hinila paitaas sa bakuran ng mansyon.

Nakadalawang sako ako at halos maligo ako sa pawis habang hinihila ang mga ito paitaas. Samantalang si Alejandro naman ay nakaupo lang sa ilalim ng isang puno, nakasuot ng sobrang kapal na shades at nagbabasa ng aklat. Katulad ng sinabi niya sa akin, siya ay blood line ng mga ancient vampire na naka conquer ng liwanag ng araw kaya hayun siya, relax na relax na parang may sariling mundo.

“Paano nagkaroon ng maraming kayamanan dito, master?” tanong ko sa kanya.

Itinigil niya ang pagbabasa at tumingin sa akin, “naipon ko lang ang mga iyan sa mahabang panahon ng pagtira ko sa mansyon na iyan. Ito ay aking bahay bakasyunan lamang at ginawa ko rin itong taguan noon bago ako mahuli ng vampiric council at patulugin ng mahabang panahon. Bilisan mo na dyan dahil marami pa tayong gagawin,” ang sagot niya sa akin.

“Paano natin ito ipagpapalit ng pera?” tanong ko ulit.

“Maya maya lang ay may darating dito upang kuhanin ang mga iyan, relax ka lang,” ang sagot niya at muling ipinagpatuloy ang babasa.

Makalipas ang ilang sandali ay may dumating na lalaking nakasuot ng itim na suit at balabal, nakasakay ito sa isang vintage car. At agad niyang binati si Alejandro. “Lord Alejandro, natutuwa ako at nakabalik ka na ulit dito,” ang wika nito.

Ikinagagalak din kitang makita ulit Galo, salamat at nakuha mo ng mas mabilis ang signal ko. Naipon na ang mga kayamanan dyan sa ilalim ng mansyon. Palitan mo ito ng salapi at ibigay sa aking familiar,“ ang sagot ni Alejandro.

Sinilip ni Galo ang laman ng sako, maya maya hinila niya ito at saka tinimbang. “Alam mo kakaunti pa nga ito, dati ay pinakamahina ang sampung sakong ginto at alahas ang ibinebenta sa akin ni Lord Alejandro. At yung mga pinagbebentahan nito ay ipinamamahagi niya sa kanyang nasasakupan. Ganyan kabuti si Lord Alejandro bilang isang royal blood na namumuno sa kanyang lupain.”

“Royal blood, dati ba siyang prinsipe o hari?” tanong ko naman.

“Karaniwan ang mga tinatawag na royal blood vampires ay yung mga puro at ancient. Yung mga makakapangyarihan at mayroong kakaibang mga abilidad. Sayang lamang at naubos ang mga ancient vampires dahil sa isang makasaysayang hunter na ang pangalan ay Lazarus De Braun,” ang wika ni Galo.

“Galo, huwag mo nang kwentuhan yang si Roberto dahil wala namang pakialam iyan sa kasaysayan. Bayaran mo na siya para makaalis na kami dito,” ang hirit ni Alejandro.

Si Lazarus De Braun pala version ni Van Helsing sa mundong ito. At siya rin ang mortal na kalaban ng mga bampira simula pa noon. “Roberto narito ang bayad ko sa mga alahas at ginto, mayaman ka na para sa isang ordinaryong tao,” ang wika ni Galo sabay abot sa akin ng dalawang kahon na naglalaman ng mga pero lilibuhin.

Medyo namangha ako dahil ngayon lang talaga ako nakakita at nakahawak ng ganitong karaming salapi, “salamat po,” ang tugon ko.

“Walang anuman, pagbutihan mo ang pagiging familiar. Malay mo isang araw ay gawin ka ring bampira ni Lord Alejandro at mapabilang ka sa royal blood line. At itong mga alahas at gintong ito ay magiging bale wala na lamang sa iyo dahil makukuha mo ang lahat ng kayamanan at karayaan sa buong mundo,” ang dagdag pa ni Galo sabay kamay sa akin at saka sumakay sa kanyang sasakyan dala ang mga sako ng ginto at alahas.

“Ibibigay mo ang pera sa pamilya mo at ilipat mo sila sa maayos na tirahan. Pagkatapos mong mag emote at titigan ang kaunting halagang iyan ay maaari mo nang buhusan ng gasolina ang buong mansyon para sunugin ito,” ang utos ni Alejandro at agad ko naman itong ginawa.

Katulad ng kanyang nais ay sinunog ko ang buong mansyon. Habang nagliliyab ito ay umalis kami ni Alejandro sakay ng kotseng naiwan ni Emerson. Syempre ako ang nagdrive, mabuti na lamang at marunong ako nito dahil naging sideline ko rin ang maging taxi driver sa umaga bilang extra income.

Habang nag ddrive ako ay nakaupo lang si Alejandro sa likuran, nakasuot siya ng shades at nagbabasa ng libro. Paminsan minsan ay napapalingon ako sa kanya dahil mukha siyang talaga siyang artista. Sobrang kinis na parang mannequin ang balat. Wala yata akong makitang dark spot dito pati siko niya ay maputi rin. “Bakit nakatingin ka sa akin? Gwapong gwapo ka ba?” tanong niya.

“Ang bata mo lang tingnan, master,” ang nahihiya kong salita.

“Hindi na nagbago ang pisikal kong ang anyo magbuhat noong tumuntog ako sa edad na dalawampu’t dalawa. Hinatulan ako ng kaparusan ng vampiric council sa loob ng kulang 50 years na pagkakatulog,” ang sagot niya.

“Ilang taon ka na ngayon, master?” tanong ko ulit.

“285 years old na ako,” ang sagot niya.

“Masarap bang maging imortal, master?”

“Hindi ko alam, basta saksi ako sa pangyayari sa buong mundo. Lahat ng pagbabago ay naranasan ko at kasanayan ko na ring sumabay sa agos ng panahon. Bakit ba marami kang tanong Roberto? Mag drive ka na nga lang dyan,” ang utos nito sa akin.

“Pasensya na master, namamangha lang talaga ako,” ang tugon ko ulit.

Sinunod ko ang nais ni Alejandro, inilipat ko ang magandang tirahan ang nanay ko at ang aking mga kapatid. Kumuha rin ako ng private nurse para kay inay. Yung pera ay diniposito ko rin sa bangko upang may magamit sila. Takang taka sila sa mga nangyayari ngunit sinabi ko na lamang na nakakilala ako ng isang mayamang amo at ngayon ay nag ttrabaho ako sa kanya. Yung bilyonaryo kong amo ang nagbigay ng pera at tumulong sa amin para makalipat ng magandang tirahan. Mabilisan lamang ang paliwanag ko dahil limitadong oras lamang ang ibinigay sa akin ni Alejandro.

Noong makatiyak na maayos na ang aking pamilya nagpaalam na ako sa kanila, kinuha ko ang aking gamit at isinilid sa bag. Sinabi ko na stay in ako doon sa bahay ng amo ko at dadalaw na lang ako kapag may bakanteng oras. Ayokong mag-alala sila sa akin kaya’t hindi ako nagpakita ng kahit na anong emosyon. Basta masaya ako na makitang maayos ang kanilang kalagayan at maluwag ang kanilang pamumuhay. Ngayon ay makakabili sila ng kahit anong bagay na gusto nila. Hindi na sila mababasa kapag umuulan at tumutulo sa aming lumang bahay. Hindi na rin kakalam ang sikmura nila sa gutom at makakatapos na rin sila ng pag aaral. Kampante na ako na nasa mabuti silang kalagayan.

“Hoy Roberto, umiiyak ka ba?” pang uusisa ni Alejandro habang nagddrive ako.

Agad akong nagpahid ng luha, “hindi master, masaya lang ako,” ang sagot ko naman.

“Mabuti naman kung ganoon, ihanap mo na ako ng pagkain,” ang utos niya sa akin.

“Paano?” tanong ko naman.

“Oh edi maghanap ka ng taong mapapatay. Mas masarap kung virgin, iyan ang pinakapaborito ko.”

“Mag l-lure ako ng tao para patayin?” paglilinaw ko ulit.

“Oo, trabaho ng isang familiar ang humanap ng pagkain ng kanyang amo. At trabaho rin niya na idispose ito pagkatapos. Huwag kang mag-alala Roberto masasanay ka rin sa ganitong gawain. Sige na lakad na, dalhin mo na lang dito dahil tinatamad akong lumabas ng sasakyan,” ang utos nito na parang wala lang sa kanya yung challenge na kakaharapin ko.

Episode 6: Unang Biktima

ROBERT POV

“Hindi pa yata ako handang maging kriminal, ang hirap naman ng sitwasyon ko,” ang bulong ko sa aking sarili habang lumalakad sa harapan ng isang bar.

Hindi ko alam kung paano at saan ako magsisimula. Basta ang alam ko lang pumasok ako sa loob nito at saka umorder ng alak. Tiyak na matatagalan ako sa paghahanap ng pwedeng i-lure na biktima. Bahala na kung magutom man si Alejandro doon.

Umupo ako sa harapan ng bartender, nagpasya akong alisin ang suot kong jacket para mas lumantad ang aking magandang katawan sa fitted na sandong itim na aking suot. Kahit papano ay makaka-akit rin ako ng target, sana.

Makalipas ang ilang sandali ay may tumabi sa akin na isang beki. Pero hindi ko siya pinansin, ipinagpatuloy ko lang ang pag inom. Paminsan minsan ay ipinakita ko ang aking masel sa braso at ang buhok sa aking kili kili, basta dito ako sexy kaya ginagawa ko na lang. Sa tingin ko naman ay effective ito dahil matindi ang pagtitig niya sa akin.

Maya maya ay nagsimula na siyang magpacute sa akin. Kaya naman sumakay na rin ako, paunti unting pag ngiti, pagbabasa ng labi gamit ang aking dila at pagpapapungay ng mata. Hanggang sa hindi na niya mapigilan at lumapit siya sa akin. “Hi, anong name mo pogi?” tanong niya sa akin.

“Rob, ikaw?” tanong ko rin.

“I’m Manica,” ang nakangiting wika niya.

“Hi Monica,” ang pag-uulit ko bagamat natatawa ako sa itsura niya dahil may malaking ribbon ito sa ulo. At parang sinapak ng bubble gum na pula ang pisngi at labi.

“No, it’s Manica, letter A. MAnica,” ang tugon niya sabay lahad ng kanyang kamay.

“Hi, Manica,” ang paglilinaw ko sabay abot sa kanyang kamay.

“You know ang gwapo mo talaga, nag aartista ka ba? Gusto mo bang lumaban ng mga pageants?” tanong niya.

Nakangiti pa rin ako, “hindi ako mahilig sa ganon. Tambay lang ako dito, alam mo na.”

“Ganon? So ang gwapo mo namang tambay, yummy at ang bango bango mo pa. Lalaki lalaki ang amoy, mayroong kang aroma na gustong gusto ko. Hmmmm wampipti?” tanong niya sa akin.

“150 lang? Bakit ang baba naman? Pang 150 lang ba ako?” tanong ko rin sa kanya.

“Hmmm, kung sabagay, sige 175, oh ayan ah tinaasan ko na ng 25 pesos, game? Promise lulunukin ko yang tamod mo, yung said na said. Diba? Winner si Manica!!!”

Ngumiti ako, “sure tara!” ang pagpayag ko at dito ay lumabas kami ng bar.

Excited na excited si Manica, sa daan pa lang ay hinihipo na niya ang aking bukol. “Teka saan ba kita yayariin? Ang layo na ng nilakad natin diba? Napapagod na si Manica,” ang hirit nito.

“Ipapakilala kita sa kaibigan ko,” ang sagot ko naman. Malayo layo rin ang nilakad naming dalawa, ang balak ko talaga ay dalhin siya kay Alejandro. Pero naguguilty at kinakabahan ako, hindi ko alam pero parang lalabas ang aking puso sa aking bibig.

“Yung kaibigan mo? Gwapo ba iyan? Baka naman another wampipti yan ha,” ang tanong nito.

“Don’t worry all in na sa 175 pesos,” sagot ko naman.

“Ay ganon? All in na talaga? Jackpot naman pala. Winner na naman si Manica!! Ganda lang diba? GL card only!” ang hirit nito.

Makalipas ang ilang minuto ay dumating kami sa sasakyan at dito ay mas lalong kinilig si Manica, hindi niya alam ang bangungot na naghihintay sa kanya. “Wow ang bongga ng car mo? Mayaman ka pala?” ang tanong niya sa akin.

“No, sa kaibigan ko iyan,” ang sagot ko naman sabay turo kay Alejandro na nasa kanyang likuran.

Maya maya humarap sa kanya si Manica at nanlaki ang mata nito. “Ay putang inaaa napakagwapo! Korean ka? Jusko di pa ako nakakatikim ng korean sausage! Sabi nila masarap daw ang korean sausage, hairy tapos uncut! Siguro kasya na sa mouth ko yung dalawang etits niyo. Pero naalala ko yung tagubilin ni inay na “two cocks are better than one, pero pwet lang ang stretchable at hindi bibig! Anyway basta kasing gwapo niyo! Go lang akoo! Putang inaaaaa!” ang wika ni Manica na halos mahayok noong makita si Alejandro.

“Excuse me, tuli ako at hindi ako hairy,” ang sagot ni Alejandro.

“Winner!! Alam mo okay lang naman yung uncut dahil madalas naman akong sumusubo ng supot na kano,” ang hirit nito.

“Pstt, bakit ito dinala mo sa akin? Ang panget, ayoko niyan!” ang bulong ni Alejandro.

“Master, wag ka na magreklamo. Takpan na lang natin yung mukha niya,” ang bulong ko.

“Ano na boys! Ready na ang mouth ko! Yum yum yum! Delisioso!” ang wika ni Manica sabay kendi ng snow bear.

Habang nasa ganoong posisyon siya lumapit ako sa kanya at sinukluban ng paper bag ang kanyang ulo. “Wow! Gusto niyo ng adventure ha! Gusto ko yan! Give it to me!” ang excited na sigaw ni Manica.

Hinawakan siya ni Alejandro sa ulo at mabilis na sinunggaban nito ang kanyang leeg. Namumula ang mata niya habang hinihitit ang dugo ng kanyang biktima. Mas humigpit pa ang hawak nito kaya halos mangisay na si Manica. “Ahhhh, anong nangyayari sa akin? Bakit parang nahihilo ako?” ang wika nito habang nasasalampak.

Ako naman ay napapapikit na lang, hindi matingnan ng diretso ang ginagawang pagpatay ni Alejandro sa kanyang biktima na noon ay nangingisay na parang ginilitang manok. Ganito na ba yung buhay ko? Isa na ba akong kriminal? At habang panahon na ba akong ganito? Malakas ang kalabog ng aking dibdib noong mga sandaling iyon, halos wala akong ibang marinig kundi ito lamang. Sa kabilang banda ay wala rin akong ibang makita kundi ang pagsunggab ni Alejandro sa kanyang biktima.

Bumaliktad ang aking sikmura, wala akong nagawa kundi ang maglakad patalikod at sumuka.

Tahimik ulit.

Makalipas ang ilang minuto ay binitawan ni Alejandro ang katawan ni Manica. Wala na itong buhay at halos pipis na ito dahil sa pagkasaid ng dugo sa kanyang katawan. Samantalang napatingin ako kay Alejandro puro dugo ang bibig nito at nagliliwanag ang mata.

Marahan kong inalis ang paper bag sa ulo ni Manica at laking gulat ko noong makita naka ngiti ito ngunit pumayat ang kanyang mukha na para bang lobong umimpis. “Tapos na ba kayo, master?” tanong ko kay Alejandro, nauutal at tila nakaramdam ako ng takot sa kanya.

“Oo, hindi na masama. Itapon mo na iyan at magpatuloy na tayo sa ating paglalakbay pauwi sa aking tahanan,” ang utos niya.

Wala akong nagawa kundi ang sumunod. Hinila ko ang katawan ni Manica at itinapon ito sa tulay. Matapos tangayin ng tubig ang kanyang katawan ay agad akong pumasok sa kotse kung saan naghihintay si Alejandro na noon nagpupunas ng bibig dahil may bahid pa ito ng dugo.

“Fuck, ang tagal mong nawala tapos pangit na bakla lang ang dala mo? Sa susunod magdala ka naman ng babaeng virgin,” ang pagdedemand nito na may halong pagkainis.

“Sa tingin mo ba madali yung pinapagawa mo sa akin? Sa tingin mo ba ganoon kadaling gawing kriminal ang sarili ko?” tanong ko sa kanya na may halong pagkainis.

“Sinasagot mo ba ako Roberto?” tanong niya sa akin.

“Oo, kasi reklamador ka. Ikaw na lang yung tinutulungan ikaw pa tong demanding!” tugon ko ulit.

“Puro init kasi ng ulo ang pinaiiral mo kaya yung unang task mo ay medyo sablay. Anyway makakasanayan mo rin ito Roberto. Sa susunod ay parang wala na lang sayo yung paghahanap ng biktima. At pupusta ako na ito ang pinakapaborito mong task sa lahat,” ang nakangising hirit niya kaya naman mas minabuti kong huwag na lang sumagot dahil useless din na makipagtalo ako isang halimaw na walang puso.

KINABUKASAN.

Sa sobrang layo ng byahe ay huminto na lang ako sa bukas na 24/7 store. Bumili ako ng kape at kung anumang makakain. Si Alejandro ay nasa loob pa rin ng kotse at nakikinig ng korean music, naiiyak iyak pa ito sa pag eemote.

Habang namimili ako ay napatingin ako sa tv kung saan ibinabalita ang isang bangkay na natagpuan sa isang ilog doon sa kabilang bayan.

REPORT: Mga kaibigan ang bangkay na ito ay hinihilang dinakip ng mga sindikato para lang kinuhanan ng dugo at ibuhos ito sa ginagawang tulay sa malaking siyudad. Ang bangkay ay kinikilalang si Nathaniel Dela Vega o may kilala sa tawag na Monica, 21 years old stunner at kasalukuyang owner at CEO ng home made papaya soap with aloe vera extract. At ngayon mga kaibigan ay kasama natin ang matalik na kaibigan ni Monica na si Lester Dimaranan.

“Lester, naniniwala ka ba na sindikato ang dumukot sa kaibigan mong si Monica?”

“MANICA, letter A po. (Sabay kuha sa mic at nagsimula itong lumakad lakad sa harap ng camera) Mga kaibigan naniniwala daw po ba ako na sindikato ang pumatay kay Manica. Ang sagot ko po ay “HINDI” dahil si Manica po ay pinatay ng isang gwapong bampira na katulad ni Edward Cullen. Makikita po natin ang ebidensiya sa kanyang leeg na mayroong bakat ng pangil! Si Manica po ay kilala ko at alam kong mahilig siyang pumick up ng gwapong boys sa bar sa halagang wampipti, tiyak po na nakapick up siya ng lalaking bampira na pumatay sa kanya. Dahil naniniwala po ako mga kaibigan na maraming kababalaghan sa mundong ito at ang bawat kababalaghan na iyon ay magtuturo sa atin ng isang magandang leksyon upang tayo ay mabuhay ng may kabutihan sa ating puso. Naniniwala po ako na ang kalandian ang pumatay kay Manica kaya ngayon akin na ang shota niya. And I… Thank you!!“

“Wow, very nice Lester. You’re so plastic na friend! Namatay na nga yung kaibigan mo inahas mo pa yung shota niya. Anyway iyan po ang nagbabagang balita sa mga oras na ito. Ako si Carla Mae Lawit at ito ADS CGN news live!”

End of Report.

Episode 7: Tahanan

ROBERT POV

“Saan tayo pare? Actually first time ko talaga sa threesome. Nasaan ba yung kasama mo?”

“Nandoon lang sa loob ng sasakyan, medyo mahiyain kasi iyon,” ang sagot ko sabay turo sa aming sasakyan sa di kalayuan.

“Pare top din ba yung tropa mo? Hindi ako nagpapatira ha. Chupa lang ako saka jakol trip. Kung gusto mo pwede kayo mag kantutan tapos side na lang ako. Taga dila ng utong saka taga chupa,” ang sagot niya.

“Chilax lang pare. Enjoy lang, magsaya lang tayo dito sa car fun,” ang sagot ko habang nakangiti. Dito ay binuksan ko ang pinto ng sasakyan at kitang kita ko ang kilig sa kanyang mata noong makita si Alejandro sa loob nito.

“Melvin pare, nice meeting you! Gwapo mo pala ah. Tangna sarap!” ang wika nito sabay pasok sa loob ng sasakyan. Agad siyang naghubo ng short at saka inilabas ang kanyang naglalaway at matigas na ari.

“Nice,” ang wika ni Alejandro sabay sarado sa pintuan ng sasakyan.

Nanatili akong nakatayo sa labas at maya maya ay biglang sumigaw si Melvin at kasabay nito ang mga kalabog sa loob ng sasakyan. Hindi na kailangan pang itanong kung anong nangyayari dahil malinaw na malinaw pa ito sa sikat ng araw.

Makalipas ang ilang sandali ay bumukas ang pinto at nahulog ang katawan ni Melvin na nakamulagat ang mata. Wakwak ang leeg at wala na ring buhay. “Ayos, itapon mo na iyan at pagkatapos ay linisin mo itong loob ng sasakyan dahil puro dugo,” ang utos ni Alejandro, pumiraso pa ito ng daliri saka kinagat kagat na parang tooth pick.

Hindi naman ako kumibo, agad kong hinila ang katawan ni Melvin at ibinalot ito ng garbage bag saka itinapon sa gilid ng kalsada. Siya ang ikalimang biktima na na-lure ko para maging pagkain ni Alejandro. Mula kay Manica, sinundan ito ng isang babaeng holdaper, isang tomboy na emo na gusto nang mamatay dahil iniwan ng gf, isang batang beki na gusto akong chupain at isang alter sa social media na mahilig sa car fun at ito nga si Melvin.

Madali lang naman palang humanap ng biktima. Iyon nga lang ay gabi gabi akong hindi nakakatulog ng maayos dahil napapanaginipan ko ang mga mukha nila na para bang hina-haunting ako ng paulit ulit.

“Huy, Roberto, gising, ano bang nangyayari sa iyo?” tanong ni Alejandro sa akin, ginising niya ako mula sa bangungot na kinasasadlakan.

Bumangon ako sa higaan at napatingin ako sa kanya, “wala po master,” ang sagot ko.

“Shhh, ganyan talaga kapag minumulto ka at kinu-konsensiya ng mga kasalanang nagawa mo. Pero makakasanayan mo rin iyan,” ang wika nito, hindi ko alam kung seryoso ba siya o nang-aasar.

Tumingin ako sa kanya, “bakit napaka bwiset mo,” ang tanong ko.

“Nakakatawa ka kasing inisin, halika dito. Tabi na lang tayong matulog,” ang hirit niya sabay hila sa akin pahiga at tumabi rin siya sa akin. Bakit ba kasi naisipan pa naming mag check in sa motel kung pwede naman kaming matulog sa loob ng kotse. Ang arte kasi niya, pina disinfect pa yung likod ng sasakyan dahil hindi daw ito hygienic. Eh siya naman ang may kasalanan ng lahat.

Humarap ako sa kanya at humarap din siya sa akin, pareho kaming nakatagilid. “Saan ba talaga tayo pupunta? Pagod na pagod na akong magdrive ah.”

“Doon sa totoong tirahan ko. Nandoon na tayo bukas kaya huwag kana magreklamo. Sa lahat ng familiar na nakasama ikaw lang ang bukod tanging reklamador.”

“Nasaan na sila? Yung mga familiar mo?”

“May kanya kanya na silang buhay dahil mga vampire na rin sila. Alam mo Roberto tumutupad ako sa pangako ko. Kaya pag igihan mo para maging kalahi na rin kita,” ang nakangiti niyang sagot.

“Kelan naman iyon?” tanong ko.

“Hmm, huwag kang mainip baby boy,” ang hirit nito sabay ngiti sa akin

“Creepy,” ang sagot ko sa kanya.

KINABUKASAN.

Ipinagpatuloy ko ang pag d-drive hanggang sa makarating kami sa isang hindi kilalang lugar. Ni hindi ko nga alam na may nag eexist na ganitong kalawak na kapatagan na may kakahuyan. Mula dito sa aming kinalalagyan ay makikita ang isang malaking mansyon na animo isang palasyo na may malaking tarangkahan na gothic style. At take note, hindi ito luma katulad noong isang mansyon na sinunog ko.

“Ang laki, mas maganda ito kaysa doon sa mansyon na pinang galingan natin,” ang wika ko na hindi maitago ang pagkamangha.

“Yung mansyon na pinanggalingan natin ay bakasyunan ko lang. Doon ako nahuli ng vampiric council at doon ikinulong sa ilalim nito. Kahit yung matandang katiwala ng masyon na iyon ay wala namang idea na nandoon ako sa ibaba at natutulog,” ang sagot ni Alejandro.

“Sino ba kasi si Baron Flanagan? At bakit mo siya pinatay?” tanong ko ulit.

“Mahabang kwento at hindi ito para sa mga familiar.. Pumasok na tayo at kailangan ko na magpahinga sa mamahaling kabaong ko na may sariling aircon sa loob,” ang hirit nito.

Kinatok niya ang tarangkahan at marahan itong bumukas. Mula dito sa gothic gate ay mahaba habang lakaran pa ang aming ginawa bago makarating sa bakuran ng mansyon.

“Bakit hindi pa natin pinasok yung sasakyan?” tanong ko kay Alejandro habang lumalakad kami.

“Dahil gusto kong maramdaman mo ang lamig ng hangin at ang kakaibang katahimikan dito sa aking lupain. Mula dito hanggang sa naabot ng iyong mga mata ay pag aari ko. Manghang mangha ka diba?” ang hirit nito.

“Mayaman ka pala talaga, master.”

“Ilang daang taon na akong nabuhay sa mundong ito. Yung orihinal na may ari nito ay namatay na matagal na panahon na ang nakakalipas kaya ako na rin ang nakinabang sa kanyang kayamanan,” ang sagot niya.

“Pinatay mo sila?” tanong ko.

“Ako agad? Excuse me. Namatay sila habang nagsesex. Pareho silang inatake sa puso habang nasa climax. Iyon ang katotohanan,” ang sagot ni Alejandro.

Ilang minuto rin ang aming nilakad at noong makapasok kami sa bakuran ay agad kaming sinalubong ng isang matandang lalaki na nasa edad 60 pataas. “Lord Alejandro, maligayang pagbabalik po sa inyo,” ang bati nito.

Ngumiti si Alejandro, “Carton, nagkita rin tayo ulit. Parang hindi ka yata tumatanda? Kumusta dito sa mansyon?”

“Mabuti naman po Lord Alejandro, inaalagaan namin itong mabuti katulad ng inyong habilin kaya heto, bagong bago pa rin. Nasa loob po si Lord Quintin Durand Moreau, tiyak na matutuwa siya na makita kayo,” nakangiting wika ni Carton at dito ay lumakad kami palapit sa mansyon at paganda ito ng paganda habang tinititigan. Hindi ko akalaing makakatapak ako sa ganitong uri ng lugar, ni sa panaginip ay hindi ko ito inakala. Si Alejandro ay literal na isang hari at malinaw na malinaw na isa akong alipin.

Noong makapasok kami sa loob nito ay agad kaming sinalubong ng isang lalaking maputi, mapayat at nakasuot ng magarbong damit. “OMG, welcome home Lord Alejandro. Ang akala ko ay aabutin pa ng 100 years bago ka magising. Pero I’m glad na nandito ka na ngayon! Parang wala kang pinagbago, matikas ka pa rin, matigas at matipuno katulad ng titi ng ex boyfriend kong pinatay ko noong isang araw dahil pareho kaming bottom,” ang madaldal na pagbati nito sabay tingin sa akin. “Sino siya?”

“Siya si Roberto, ang aking bagong familiar. Wala ka pa ring pinagbago Quintin, maingay ka pa rin na parang loro. Tiyak na sasakit na naman ang tainga ko sa iyo,” ang sagot ni Alejandro.

“Tatlo lang kayo dito sa malaking mansyon na ito?” tanong ko sa kanila.

“Yeah, ang sad diba? Si Carton ay ang aking familiar, matagal na siya sa akin halos 40 years na. Sana ay magtagal ka kay Alejandro lalo’t para itong bata na pabago bago ang mood,” ang sagot sa akin ni Quintin.

“Matagal na pala si Carton sayo, ginawa mo na ba siyang kalahi mo?” tanong ko naman.

“Well, you know, ilang beses ko na ring inalok si Carton kaso ayaw niyang maging kalahi namin. Mas gusto daw niyang mamatay at maging mapayapa balang araw. Kaya naman nangako ako na ipalilibing ko siya sa tabi ng aking mga magulang doon sa vampire cemetery! Bongga no?” ang hirit nito habang nagpapahid ng panyo sa mata pero wala naman siyang luha. Mas weird pa yata itong si Quintin kaysa kay Alejandro. Di kaya masiraan ako ng bait kapag nagtagal ako dito kasama nila?

“Carton, samahan mo si Roberto sa kanyang silid,” ang utos ni Alejandro.

Agad namang sumunod ang matanda, niyaya niya akong pumanhik sa hagdan at dinala ako sa pinakatuktok ng mansyon, dito sa gawing attic. “Hindi ka ba naiinip dito? Ang tagal mo na palang familiar,” ang tanong ko

“Hijo, hindi ko na tinitingnan bilang familiar ang aking sarili. Sina Lord Quintin at Lord Alejandro ay itinuring na akong kapamilya simula noong mapulot nila ako sa isang kakahuyan habang hinahabol ng mga taong lobo. Halos walong taong gulang lang ako noon at wala akong kamuwang muwang na sila ay mga bampira. Ngayon ay mukha lang akong 60 years old pero kung tutuusin ay halos nasa 120 ako,” ang wika niya.

“Paanong tumagal ng ganoon ang buhay mo kung hindi ka isang bampira?” pagtataka ko.

“40 years old ako noong maging saksi ako kung paano tugisin ng vampiric council si Lord Alejandro dahil sa salang pagpatay niya kay Baron Flanagan. Isa ako sa nagtago kay Lord Alejandro at dahil sa ginawa ko ay napahamak ako. Timaan ng sibat ang aking dibdib na naging sanhi ng aking paghihingalo. Sinalinan ni Lord Alejandro ng dugo ang aking ugat sa puso kaya’t nagdugtungan ang aking buhay. Hindi ako bampira ngunit biniyayaan niya ako ng mas mahabang panahon upang manatili dito sa mundo. Bago mahuli si Lord Alejandro ay inutusan niya akong bumalik dito sa mansion at samahan si Lord Quintin. Hindi ko alam kung kailan ako mamamatay pero may hangganan ang lahat lalo’t pumuputi na rin ang aking buhok. Robert, ang pagkakaroon ng mahabang buhay hindi regalo kundi isang sumpa,” ang paliwanag ni Carton, binuksan niya ang isang silid at inilagay niya ang gamit ko sa loob. “Ito ang iyong silid Robert, kapag kailangan mo ng tulong ay nasa kabila lamang ang aking silid.”

“Salamat po,” ang nakangiti kong sagot sa kanya.

Napabuntong hininga ako.

Pumasok ako dito, maluwang ang silid at mayroong malambot na kama, may tokador, sofa at may maliit na CR. Mayroon ditong mga lumang damit at ilang mga larawan na nakalagay sa cabinet. Kinuha ko ang mga ito at isa isang pinagmasdan. Matagal na ang mga larawan dahil ang ilan sa mga ito ay sira na rin at halos hindi na makilala.

Marahil ito ang dating silid ng familiar ni Alejandro at hindi ko alam kung nasaan na siya ngayon. Naging bampira na kaya siya? O makapangyarihan kaya?

Episode 8: Ang Hari at ang Alipin

ROBERT POV

Ang mga familiar ay parang mga best friend ng vampires.. okay mali.. slave. Kami ang mga best friend na alipin nila.

Ang trabaho ng isang vampire familiar ay hindi madali, mapanganib ito at nangangailangan ng matatag na sikmura. Sa paglipas ng mga araw ay tila nakakasanayan ko na rin ang ganitong gawain, madalas ay tumatambay ako sa bayan at nag iinvite ng mga taong pwedeng i-lure para gawing pagkain ni Alejandro. Kadalasan ay mga lalaki at bading ang naaakit sa akin, mayroon di namang mga babae pero bilang lang sa kamay.

Gumawa rin ako ng malaking hukay sa liblib na parte ng lupain ni Alejandro, dito ko hinihila at itinatapon lahat ng bangkay na nilalantakan ng mahusay kong amo at pagkatapos ay dito ko na rin ito sinusunog para walang ebidensiya. Yeah, I know masama ako pero ito yung trabaho ko bilang familiar. Ayon na rin sa nilagdaan kong kontrata bagamat hindi ko talaga ito naunawaan.

“Hoy Quintin, mga kaibigan mo ba tong mga to?” tanong ni Alejandro noong pumasok ito sa loob ng bulwagan ng mansyon at dito ay nakita niya ang ilang lalaking bampira naglalaro ng baraha.

Nagbigay galang ang mga ito, “Uy, si Lord Alejandro, kumusta po,” ang pagbati nila.

“Huwag niyo nga akong pino-po. Hamak baby face ko sa inyong lahat. Sa inyo ba yung mga bangkay doon sa gilid?” tanong nito.

“Ah e, oo. Pinagsalu-saluhan namin kanina,” ang sagot ni Quintin.

“Oh, anong balak niyo doon? Wala ba kayong mga familiar? Wala bang mag d-dispose ng mga pinagkalatan niyo? Saka pwede kung kakain kayo ay uubusin niyo muna yung isa bago lumipat sa bago. Linisin niyo ng yung mga bangkay dun sa gilid, napaka unhygienic nyo,” ang sermon ni Alejandro.

“Ah e, Roberto pwede bang linisin mo muna yung mga nandon?” utos ni Quintin sa akin.

“Hindi susunod si Roberto sa inyo dahil familiar ko siya. Kayo na mismo ang maglinis ng mga bangkay don. Bilis na,” ang utos ni Alejandro sabay panhik sa hagdan. Samantalang ako naman ay nakasunod lang sa kanya. “Hoy Roberto, ako lang ang susundin mo maliwanag ba? Kapag nalaman kong sinusunod mo ang utos nila ay malilintikan ka sa akin. Akin ka lang naiintindihan mo ba?”

“Opo, master,” ang sagot ko naman. Pumasok kaming dalawa sa kanyang silid at tinulungan siyang alisin ang kanyang damit. Tila ba sanay na rin akong nakikita ang kanyang makinis at matipunong katawan. Kapag naliligo siya ay ako pa rin ang nagpupunas ng kanyang kahubaran. Kung minsan nga ay napapansin kong mas maputi pa ang bayag niya kaysa sa balat kong moreno.

“Roberto, may mga parte dito sa mansyon na dapat ay walang araw na pumapasok dahil si Quintin ay hindi naman immune sa sikat ng araw. Kaya nga sa umaga ay tulog iyon at nakakulong lang sa kanyang ataul. Minsan ay bisitahin mo yung mga parteng iyon at siguraduhin mong walang pumapasok na liwanag,” ang bilin nito at tinulungan ko siyang humiga sa kanyang magarbong ataul.

“Opo master. May ipag uutos pa po ba kayo?” tanong ko sa kanya.

“Wala na, matutulog na ako at ayokong maistorbo. Kung may lakad ka ngayong araw ay siguraduhin mong babalik ka bago ako magising. At ihanda mo na rin yung pagkain ko, ayoko ng matanda at ayoko ng lalaki,” ang dagdag pa niya.

“Yung matutulog ka na lang pero ang dami mo pang utos, gusto ko na lang isara agad itong kabaong mo para mashut down na yung bibig mo kaka mando sa akin,” ang bulong ko sa aking sarili.

“Opo master, good night,” ang sagot ko na lang.

“Good night,” ang sagot niya at marahan kong isinara ang takip ng kanyang gothic style na kabaong.

Kapag tulog ang aking amo ay may libre akong oras para lumabas. Kung minsan ay naglilibot ako sa bayan at tumatawag kila inay para hindi sila mag-alala sa akin.

Pero kapag naman tinatamad akong magtungo sa bayan ay nagtutulos na lang ako ng kandila sa hukay kung saan itinatapon ko at sinusunog ang mga bangkay na biktima ni Alejandro. Isa itong paraan para kahit papaano ay mabawasan ang bigat ng dinadala ko dahil sa pagkaguilty bagamat alam kong minus 100 na ako sa langit at negatibo ang natira score ko dito. Malamang sa impyerno na nga ang bagsak ko para sunugin sa kumukulong langis.

Sa paglipas ng mga araw ay tuloy tuloy pa rin ang paglilingkod ko kay Alejandro. Paulit ulit lang ang gawain ng isang familiar, nagkakaiba lang ito sa estilo ng pag-lure ko sa mga target. Mayroong madaling pasunurin, mayroon di naman yung mahabang kwentuhan bago mapapayag. Hindi ko na rin alam kung ilang tao na ba nadala ko kay Alejandro at hindi ko rin alam kung kailan matatapos ito.

“Mahirap bang maging familiar ni Alejandro?” tanong sa akin ni Quintin noong maabutan niya akong naglalagay ng dyaryo at itim na papel sa bintana ng mansyon upang walang pumasok na sinag ng araw dito.

“Mahirap din, dahil masyado siyang maraming demand,” ang tugon ko naman.

“Well, lahat ng familiar niya ay talagang nahirapan,” ang sagot niya.

“Yung mga nauna niyang familiar nasaan na sila? Naging vampire na ba sila? Ang sabi ni Alejandro lahat naging familiar niya ay may kanya kanya ng buhay bilang mga vampires,” tanong ko ulit.

“Hmm, maraming naging familiar si Lord Alejandro, yung mga iba patay na at hindi naman naging vampires. Yung iba nga nandyan lang sa underground yung mga buto at remains nila. Yung ibang familiar niya pinatay ni Baron Flanagan, yung iba ay namatay sa katandaan. Teka bakit mo ba tinatanong? Gusto mo ba maging kagaya namin?” pagtataka ni Quintin.

“Ayoko, ayokong mabuhay ng matagal at ayokong habang panahon na maging alipin ni Alejandro,” ang sagot ko.

“Oo nga diba, sa gwapo mong iyan ay sayang talaga dahil deserve mong maging tatay at magkaroon ng anak! Pero kung gusto mong maging vampire ay willing naman akong gawin kang isa, pero hindi nga lang ganung ka powerful ay Lord Alejandro ha. Pero at least magkakasama na tayong tatlo dito always and forever! Diba ang saya saya?”

“Kung magiging vampire man ako ay lalayo ako kay Alejandro, ayoko siyang makasama ng matagal dahil masyado siyang demanding at maraming reklamo sa buhay,” ang hirit ko naman.

“Alam mo sa lahat ng naging familiar niya ikaw lang yung lumalayo at parang hindi physical attracted sa kanya. Unlike sa mga naunang familiar niya na sobrang pag aalaga at pagpapaligaya ang ginagawa kay Lord Alejandro.”

“Pagpapaligaya? Pakikipagsex? Parte ba ang gawain ng isang familiar iyon?”

“Well, depende iyon sa arrangement niyong dalawa kung including iyon. Pero since napaka gwapo at napaka yummy ni Lord Alejandro ay hindi talaga nakakapigil yung ibang familiar niya. Pero don’t get me wrong ha, sa aming mga vampires ang sex ay isang uri lang ng art! Nakikita mo naman sana sa mga movies kung gaano kami kasensual at kalilibog diba?”

“Yung mga familiar na iyon, nasaan na sila? Siguro naman ginawa na silang vampire ni Alejandro diba? Dahil pati katawan nila ay inalay nila sa mokong na iyon.”

“Ay wiz! Wala na sila, tegi na sila at nandito silang lahat sa under ground ng mansyong ito. Silang lahat ay fossils na lamang!” ang sagot ni Quintin habang nagsusukat ng magagarbong damit sa harap ng salamin.

---

THIRD PERSON POV

Noong mga sandaling iyon ay tila nainis si Robert sa kanyang narinig. Kung gayon ay walang familiar na nai-convert sa pagiging vampire si Alejandro. Ang ibig sabihin ay parang pinapasakay lang siya nito at pinaniniwala sa mga bagay na wala naman talaga. Yung ibang naging familiar nito ay namatay na lang sa katandaan at yung iba naman ay pinatay pa ng kapwa niya bampira. Napaisip tuloy siya kung ganito rin ba ang kanyang sasapitin?

“At naniwala ka naman kay Quintin? Kaya naman pala kanina pa mainit ang ulo mo,” ang wika ni Alejandro noong komprontahin siya ni Roberto tungkol dito.

“Kaya nga sagutin mo yung tanong ko master, mayroon ka na bang naging familiar na ginawa mong kalahi? Meron o Wala?” paglilinaw ni Roberto, umaasa siya sa positibong sagot ng kanyang amo.

Tumingin sa kanya si Alejandro at sumagot ito ng “WALA”.

“Arrrghhh! Manloloko kaa! Nakakainis ka! Bakit ba pumayag pa akong maging servant mo!” ang gigil na sagot ni Roberto at nilundag niya si Alejandro sa kama saka sila nagbuno dito. “Pinapasakay mo lang pala ko! Mandaraya kaaaa!” ang singhal ni Robert.

“Teka, hayaan mo muna kasi akong magpaliwanag. Sa lahat ng naging familiar ko ikaw ang pinakamatapang at ikaw lang nakakasuntok sa akin ng ganito,” ang wika ni Alejandro habang sinasangga ang kamao ni Roberto, naka kubabaw pa rin ito sa kanyang katawan.

“Ayoko nang makinig sa mga sasabihin mo! Paasa kaaaa!” ang galit na sagot ni Roberto.

Nagpagulong gulong silang dalawa sa kama hanggang sa mapunta sa ibabaw si Alejandro, hinawakan niya sa magkabilang kamay ni Roberto para hindi ito makalaban at makakilos. Maya maya ay kapwa sila natigilan noong biglang magtama ang kanilang mga mata. Dahil mas malakas si Alejandro ay tila napako na lang si Roberto sa kanyang kinalalagyan.

Noong mga sandaling magtama ang kanilang mga mata ay tila nakaramdam ng kakaibang kaba si Roberto. “Ano ba tong nangyayari?” ang bulong niya sa sarili. Samantalang ang mga mata ni Alejandro ay namumungay na parang naglalambing.

Tahimik.

Lalong kumabog ang kanyang dibdib..

Nanatiling nakatitig sa kanya si Alejandro at maya maya biglang gumalaw ang mukha nito at marahang hinalikan ang kanyang labi.

Episode 9: Titig

THIRD PERSON POV

Gulat na gulat si Roberto noong halikan siya ni Alejandro, para bang panandaliang huminto ang kanyang mundo at ramdam na ramdam niya ang malambot na labi nito. Mabango ang hininga ni Alejandro, kahit ilang beses niya itong nakikitang umiinom ng sariwang dugo ng kanyang mga biktima ay mabango pa rin ang kanyang bibig.

Hindi naman ito ang unang beses na makipaghalikan ni Robert. Pero wala siyang karanasan na makipaghalikan sa kapwa lalaki. Si Alejandro ang unang lalaki na nakasugpong niya ang labi at kakaiba ang pakiramdam nito.

“Ano ba ang nangyayari? Dala lang ba ito ng kalungkutan at matinding pananabik niya sa pakikipagtalik dahil matagal siyang hindi nakaranas nito?” tanong ni Robert sa kanyang sarili. Ramdam na ramdam niya ang bigat ni Alejandro na nakapatong pa rin sa kanya.

Maya maya ay bumitiw sa pagkakahalik si Alejandro at ngumiti ito, “huwag ka na magalit sa akin ha. Matagal pa tayong magsasama at marami ka pang dapat malaman, maliwanag ba iyon?”

“Bakit mo ako hinalikan?”

“Hahalikan kita kung kailan ko gusto dahil pag aari kita, naunawaan mo ba iyon? Hindi ka ba nasarapan sa halik ko?”

“Nasarapan,” ang nahihiyang sagot ni Robert.

Ngumiti siya at saka muli hinalikan si Robert, sa pagkakataon ito medyo mapusok na ang ginawang ritmo ng kanyang labi kaya naman napakapit si Robert sa kanyang bilugang braso dahil nagsimula ng uminit ang kanyang katawan. Hindi niya maitatanggi na masarap humalik si Alejandro lalo na noong ipasok nito ang kanyang dila sa loob ng bibig ni Robert.

Napaungol na ang binata at lumaban na rin siya ng halikan dito. Noong maramdaman ni Alejandro na lumalaban na ng dila sa dilang laplapan si Robert at natuwa siya dito kaya’t mas lalo pa niya ginalingan ang sunggab sa labi nito.

Habang naglalaplapan sila ay winasak ni Alejandro ang damit ni Robert at inilabas nito ang kanyang katawan at sinimulang romansahin ito. Bumaba ang halik ni Alejandro sa kanyang leeg patungo sa kanyang dibdib. Samantalang puro ungol lang ang isinukli ni Robert, hindi niya akalain na masarap palang magpaligaya ang kapwa lalaki.

Makalipas ang ilang sandali ay naghubad ng saplot ni Alejandro. Sa pagkakataong ito ay siya naman ang nahiga sa kama at ang pumatong naman sa kanyang ay si Robert. Kapwa na sila nilamon ng init ng katawan noong mga sandaling iyon kaya’t naman naging mapusok ang kanilang mga kilos.

Sinibasib niya ang halik ang katawan ni Alejandro, mabango ito at mas makinis pa sa babae. Mula sa leeg ay bumaba siya matipunong dibdib nito at sinimulang susuhin na parang sanggol na gutom ang magkabilang utong nito. Napaungol si Alejandro at napatingin kay Robert na noon ay nilalaro ng dila ang kanyang matigas na utong. Sa pagkakataong ito ay lalo siyang nalibugan at mas tumigas pa ang kanyang burat. Nagwawala na ito sa loob ng kanyang pantalon kaya naman agad niya itong hinubo.

Laking gulat ni Robert noong makita ang matigas na alaga ng kanyang amo. Makinis ang pagkakatuli, maputi ang balat, mapula ang ulo na parang makopa. Pati ang bayag ni Alejandro ang ay maputi rin. Tirik na tirik ito at nasa 7 inches ang haba. Naramdaman niyang hinawakan ng kanyang amo ang kanyang ulo at pilit itong ibinababa sa kanyang alaga.

Natigilan si Roberto. Sa bar ay siya ang madalas na chinu-chupa kapag libog ang guest na nag table sa kanya. Parang hindi niya maisip ngayon na siya ang sususo ng mahaba at matabang kargada na nakahain sa kanyang harapan. Napatingin siya sa mukha ni Alejandro, mamumungay na ang mga mata nito sa libog.

“Bahala na,” ang bulong niya sa kanyang sarili at hinawakan niya ang matigas na alaga ni Alejandro saka ito marahang sinalsal. Ayaw niyang bitinin ang sarap na nararamdaman ng kanyang amo kaya’t ipinagpatuloy niya ang pagpapaligaya dito.

Sa kabilang banda ay nakapikit lang si Alejandro, sarap na sarap siya. Hindi niya akalain na mararansana niya ulit ang ganitong sarap matapos ang matagal na pagkakatulog niya. Ngayon ay heto siya, hubo’t hubad habang pinapaligaya ng isang barakong hindi niya akalaing makakaniig niya. Sobrang sarap nito, nakakabaliw ang pakiramdam kaya wala siyang magawa kundi ang umungol at mapasinghap sa ere.

---

ROBERT POV

Fuck, ang laki ng tite ni Alejandro, ang kinis at mas maputi pa yata sa akin ang kanyang bayag. Heto siya ngayon, nakahiga sa kama, nakabukaka ang hita habang ninamnam ang sarap ng pagtataas baba ang aking kamay sa kanyang mala bakal na kargada. Lalo siyang naging gwapong tingnan at sa kada ungol at halinghing niya ay mas lalo akong nalilibugan.

Makalipas ang ilang sandali ay naghubo na rin ako. Medyo magka size lang ang aming alaga. Ang pagkakaiba lang ay mas makapal ang bulbol ko kaysa sa kanya at medyo moreno ang sa akin. Pinagtabi ko ang aming matigas na alaga at sabay ko itong sinalsal gamit ang aking kamay.

Bahagyang bumangon si Alejandro at pinagmasdan niya kung paano ko salsalin ng sabay ang aming alaga. Ngumiti ako, “masarap ba master?” tanong ko sa kanya.

Umungol siya bilang tugon at hinalikan ako ulit sa labi. Muli kaming naglaplapan habang patuloy sa paglalaro ang aking kamay.

Maya maya ay tumayo siya at itinapat sa aking mukha ang kanyang matigas na batuta. Tirik na tirik ito at medyo nakakurba paitaas. Noong mga sandaling iyon ay wala naman akong nagawa kundi ang ibigay ang kanyang gusto. Ang maghanap nga ng taong papatayin ay nakayanan ng sikmura ko. Ano na lang ba naman ang sumubo ang matigas na titi na nakahain sa aking harapan.

Ibinuka ko ang aking bibig at isinubo ang kanyang alaga. Hindi ako sanay sumubo kaya paminsan minsan ay natamaan ng ngipin ko ang kanyang alaga. Pero gayon pa man ay ginawa ko pa rin ang aking makakaya upang ibigay ang sarap at ligaya na nais niya.

Literal na alipin ang itsura ko ngayon, nakaluhod ako habang nakasalpak ang matigas na burat ng aking amo sa aking bibig. Wala itong lasa, walang amoy pero tila nag eenjoy ang bibig ko sa pagsuso sa mapulang ulo ng kanyang batuta.

“Oohh Robertoo, ang sarap niyan! Ang bilis mong natutong sumuso, fuck!” ang ungol ni Alejandro, itinaas pa niya ang kanyang dalawang bilugang braso sa kanyang batok para mas lalong sexy tingnan.

Halos mangawit ako sa pagsubo sa kanyang alaga. Lalo lang tumulo ang laway sa aking bibig noong hawakan niya ang aking ulo at sinumulang bayuhin ito ng marahas. Sa pagkakataong ito ay pasok na pasok ang kanyang kargada, tumatama pa ito sa aking lalamunan kaya naman napapaubo ako at naduduwal.

Makalipas ang ilang sandali ay itinulak niya ako pahiga sa kama. Pagkatapos ay ibinukaka niya ang aking dalawang hita. Laking gulat ko noong sunggaban niya ang butas ng aking pwet. Naramdaman ko ang kanyang dila na naglalaro dito kaya naman napaungol ako ng malakas at napapikit na lang. “Tangina, gagawin pa yata akong babae nito!” ang bulong ko sa aking isipan pero sa sobrang sarap ay hindi ko na halos makontrol ang aking sarili.

Muli kaming naghalikan at habang naglaplapan kaming dalawa ay napasigaw ako noong may pumasok na matigas na bagay sa aking butas. Literal akong napahiyaw sa sakit dahil pakiramdam ko ay napunit ang laman ng aking likuran.

“Master huwag, please, ang sakit! Sususuhin na lang kita,” ang pag iyak ko.

“Sshhh, asawa kita ngayon diba? Ang asawa ay kinakantot diba? Relax ka lanh para hindi ka masaktan,” ang sagot niya sabay halik ulit sa aking labi.

Patuloy si Alejandro sa pag ulos, ako naman ay halos mamalipit sa sakit. Hindi pala biro ang matira sa pwet dahil literal na masakit ito. Halos napakapit ako ng mahigpit sa leeg niya habang pinakikiramdaman ang pagtarak ng kanyang batuta sa mas malalim na bahagi ng aking lagusan.

Ilang sandali pa ay pumasok na ito ng buo. Sa haba ay para bang abot na ito sa aking pusod at para akong matatae o maiihi noong magsimula siyang kumilos ng marahan.

Hindi ko na inisip kung paano pumasok ang malaki at mahabang batuta ni Alejandro sa aking butas. Basta ang alam ko lang ay parang sumasarap ito habang tumatagal ang kanyang pag ulos. Ang daing ng sakit sa aking bibig ay unti unting napapalitan ng ungol at halinghing ng sarap.

Nagsimula na ring umungol si Alejandro habang gumigiling sa aking ibabaw. Ngayon ay literal na kinakantot na ako ng aking amo. At sa bayo na kanyang ginagawa ay nagsisimula na akong mag enjoy at masarapan ng husto. Sobrang tigas ng kanyang titi, tinatamaan ang gspot ko kaya nagsisimula na ring tumagas ang aking paunang katas.

Maya maya ay bumilis ang kanyang pag-ulos, halos mawala na siya sa kontrol habang nakapikit at sarap na sarap. Dahil sa kakaibang sensasyon sa aking kaloob looban ay hinawakan ko ang aking alaga at sinabayan ng jakol ang kanyang pagbayo.

“Eto naaaa! Ang sarap master!” ang ungol ko, sumabog ang aking tamod sa tiyan at sa aking dibdib.

“Eto na rin akooo! Saluhin mong tamod ko baby!” ang ungol niya at sumabog ang kanyang maraming katas sa aking kaloob looban. Para siyang nagdedeliryo habang sumusumpit ang katas sa kanyang alaga, ramdam ko ang bawat pagpintig nito.

Noong wala ng mailabas ay nanatili pa ring nakatarak ang batuta ni Alejandro sa aking butas. Dahil panghihina ay bumagsak siya sa aking ibabaw at niyakap ako ng mahigpit. Muli kaming naghalikan hanggang sa kapwa kami makaramdam ng pagod at panandaliang nakatulog.

Natagpuan ko ang aking sarili na nakaunan sa kanyang bilugang braso at nakasubsob sa kanyang matipunong dibdib. Tila ba nakalimutan ko na ako ay isang familiar o isang alipin. Noong sandaling iyon ang pakiramdam ko ay mag-asawa kami o magkasintahan kaya.

Pero ang reyalidad ay wala kaming string attached. Walang commitment, dahil katulad ng sinabi ni Quintin ay kasama rin sa tungkulin ng isang familiar ang magbigay ng kaligayahan sa kanyang pinaglilingkuran.

Episode 10: Felix Bartholomew

ROBERT POV

“Hala, kailangan ba talaga para kayong mag-asawa habang natutulog? Pwede naman yung pagka sex bihis agad diba? Ano drain kayong dalawa no?” ang tanong ni Quintin noong pumasok ito sa silid kung saan nakahiga ni Alejandro, pareho kaming nakahubo’t hubad na magkayakap.

Agad kong tinakpan ang aking hubad na katawan. “Huwag mo nang takpan iyan Roberto, hindi ka naman daks para magmalaki. Gwapo ka lang talaga pero hindi ka gifted,” ang sagot ni Quintin.

Bumangon naman si Alejandro, wala lang sa kanya kung makita ang kanyang kahubaran. At wala lang din ito kay Quintin, wala itong malisya. “Ano bang kailangan mo Quintin?” tanong nito habang nagbibihis.

“Well, you know, hindi na kasi ako makapaghintay na ibigay itong sulat sa iyo,” ang sagot ni Quintin sabay lahad ng sulat kay Alejandro.

“Kanino daw iyan galing?” tanong ni Alejandro.

“Kay Felix Bartholomew, ang pinsan mong makulit,” ang tugon ni Quintin.

Agad namang binasa ni Alejandro ang sulat. “Pinsan, nabalitaan kong nakalaya ka na daw. Gusto sana kitang dalawin dyan sa mansyon. Namimiss ko na kayo ni Quintin, sana ay miss niyo rin ako. -love Felix.”

“Tangina hindi ko iyan namiss! Sabihin mong huwag siyang pupunta dito. Sa iba na lang siya dumalaw,” ang wika ni Alejandro.

“Truew, ayoko rin siyang makita hano, naririnig ko pa lang yung pangalan niya ay nahihilo na ako,” ang sagot ni Quintin.

“Ah basta pigilan mo siya, ayokong nandito siya sa mansyon. Sabihin mo kay Carton na huwag siyang papapasukin dito,” ang utos ni Alejandro. “Hoy, Roberto bumangon ka na nga dyan, ano gusto mo pa ba ng round 2?”

“Master naman, teka sino ba si Felix? Bakit ayaw mo siyang makita? Hindi ba kayo magkasundo ng pinsan mo?” tanong ko sa kanya habang nagbibihis.

“Magkasundo naman kami, pero ayoko lang talaga siyang nakikita at lalong ayoko siyang nakakausap,” ang sagot ni Alejandro.

Hindi na ako nagtanong pa tungkol sa pinsan niya. Lumakad ako palabas ng silid, balak kong maligo dahil nanlalagkit ang katawan ko at nasa loob ko pa ang katas ni Alejandro. “Roberto, bakit ba ganyan ka maglakad?”

Tumingin ako sa kanya, “pagkatapos mo kong tirahin itatanong mo sa akin kung bakit ganito ako maglakad? Okay ka lang? O baka naman kinalimutan mo na agad yung nangyari sa atin katulad ng mga bangkay na itinatapon ko dun sa hukay?” ang naaasar kong sagot sabay lakad patungo sa aking silid para maglinis ng katawan.

“Hala, daming sinabi. Parang babaeng nag iinarte e,” ang sagot niya sa akin.

Habang naliligo ako sa loob ng banyo ay nagbalik sa aking alala yung nangyari sa pagitan namin ni Alejandro, hindi ko akalaing masarap din palang makipagtalik sa kapwa mo lalaki. At aminin ko man o sa hindi ay nag enjoy ako sa ginawa naming dalawa, ramdam na ramdam ko kung gaano siya kahusay magpaligaya ng katalik. Kung sabagay, halos daang taon na si Alejandro sa mundong ito. Ayoko na itanong kung ilan na ba kaming nakasex niya dahil tiyak na hindi na ito mabibilang pa simula pa siguro noong sinaunang panahon.

Matapos maligo ay naabutan ko sina Alejandro at Quintin na naglalaro ng snakes and ladder sa bulwagan masyon. Malaki yung board at dice nila dahil sila mismo ang tumatakbo sa loob nito. As usual, nagkakapikunan na naman silang dalawa dahil mandaraya nga itong si Alejandro. Para silang mga bata na nagbabalibagan kapag nagkakaasaran.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay mayroong nag doorbell kaya naman agad kong binuksan ang pintuan. Dito ay nakita ko ang isang lalaking payat na nakasuot ng salamin sa mata na animo nerd. Nakasuot nito ng longsleeve at black pants. “Sorry po pero hindi kami tumatanggap ng solicitation,” ang bungad ko.

Natawa siya, “Hi, ako si Felix yung pinsan ni Alejandro. Nandyan ba siya? Alam mo matagal tagal rin kaming hindi nagkikita ng pinsan kong iyan. Nakakatuwa nga dahil noong mga bata kami lagi kaming naglalaro sa ilog ng nakahubo’t hubad. Teka ito na pala yung mansyon, parang walang pinagbago dahil maganda pa rin ito. Yung mga dating desenyo ay nandito pa rin. Magaling talagang mag alaga yung katiwala ni Alejandro na kahit matagal siyang nakulong gawa ng pagdakip sa kanya ng vampiric council na nagawa pa rin niyang imaintain ang ganda nitong mansyon niya. Anong pangalan mo? Ikaw ba ang yung bagong familiar niya? Alam nakakatuwa kayong mga familiar dahil masunurin kayo at ginagawa niyo ang lahat para sa mga amo niyo kahit kadalasan ay nagmumukha na kayong tatanga-tanga..”

Patuloy siyang nagsasalita, ako naman ay napako lang sa aking kinatatayuan at dito ay nakaramdam ako ng kakaibang panghihina, para ba akong tinatamad kumilos ay gusto ko na lang matulog. Biglang na-drain ang lakas ko kaya napaupo na lang ako sa sahig. Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin pero walang patid ang pagsasalita niya ng kung ano anong bagay.

“Teka nag aalaga ba kayo ng pusa dito? Pwede ba akong mag alaga ng isa? Ang cute kasi talaga ng mga pusa lalo kapag baby sila. Ikaw mahilig ka bang mag alaga ng hayop? Kaso baka naman magselos si Alejandro kapag nag alaga ka ng iba kasi gusto niya siya ang baby ng taon,” ang patuloy niyang pagsasalita.

Maya maya lumapit na sa amin si Quintin, “Jusko Felix, ikaw na ba iyan? Bakit parang nangayayat ka yata? Di ka ba kumakain ng tama?” ang tanong nito.

“Hi Quintin, kumusta ka na? Alam mo ba na napag-alaman ko na yung pangalan mo ay wala talagang ibig sabihin? Meaningless ito kaya’t masasabi kong unique. Hindi katulad ng pangalan kong Felix na common at parating naririnig sa telebisyon. Teka, ang ganda ng damit mo, yan ba ang bagong trend ng gothic suit ngayon? Sana makapagsuot rin ako niyan kaso hindi naman bagay sa akin dahil hindi naman ako katulad niyo..”

Nawalan din ng kibo si Quintin at nakapikit na lang ito na parang nanghihina. Ngayon kaming dalawa na ang nakikinig kay Felix at hindi namin magawang pigilan ang bibig nito sa pagsasalita. Bakit ganon? Nade-drain ang lakas ko?

Habang nagsasalita si Felix ay lumapit sa kanya si Alejandro at dinikitan ng tape ang kanyang bibig kaya natigilan ito. Binigyan din niya ito ng white board at marker. “Kapag may sasabihin ka ay isulat mo na lang, bakit ba nagpunta ka pa dito?” ang wika nito.

Nagsulat si Felix sa board, “namiss lang kita, pinsan.”

“Pero hindi kita namiss, pumasok ka na nga doon,” ang utos nito at inalalayan niya kami ni Quintin paubo sa sofa.

Huminga ako ng malalim at dito ay unti unting bumalik ang aking lakas. “Ano bang nangyayari? Bakit bigla na lang akong nawalan ng lakas? Pati si Quintin ay ganon din?”

“Ngayon naunawaan mo na kung bakit ayaw namin dito yang si Felix? Isa siyang vampire pero malaki ang kaibahan niya sa amin. Siya ay isang psychic vampire o mas kilala sa tawag na “energy vampire” na ang kinakain ay ang enerhiya ng tao sa pamamagitan ng pakikipag usap dito hanggang sa ma bored ang biktima niya at maubos niya ang lakas nito. Iyan ang ginawa niya sa inyo, kinain niya ang enerhiya niyo ng dalawa,“ paliwanag ni Alejandro.

“Yeah, at ang mga energy vampire ay immune sa sikat ng araw kaya’t pwede silang gumala gala at kumain ng enerhiya ng tao anytime. Wala siyang sinasanto kahit ang enerhiya ng kapwa niya bampira ay kinakain din niya,” ang dagdag ni Quintin, nahiga ito sa sofa na pumikit na lang.

“Hoy Felix doon sa likod ang silid mo at huwag mong kainin ang lakas ng mga kasama mo dito sa bahay, maliwanag ba?” tanong ni Alejandro.

Inalis ni Felix ang tape sa kanyang bibig, “Yes cousin, alam mo namiss talaga kita, hindi ko akalaing makakalaya ka ng mas maaga sa hatol sayo ng vampiric council. Sa tingin ko ay dapat tayong magcelebrate diba? Lumabas tayo o kaya ay mag night out katulad ng dati nating ginagawa. Naalala ko tuloy noong mga bata tayo, lagi tayong naglalaro doon sa lumang gusali at pagkatapos ay hahanap tayo ng biktima natin, nakakatuwa iyon diba..”

Pati si Alejandro ay nakatahimik na lang, kinakain na rin ni Felix ang kanyang enerhiya. Hindi na ito nakapagsalita at halatang bored na bored na sa mga sinasabi ng pinsan na walang direksyon at hindi nauubusan ng topic.

Maya maya tumigil si Felix at ngumisi.“Ayos! Sorry sa inyo mga pinsan, sobrang nagutom lang talaga ako sa mahabang byahe. Sige doon na ako sa kwarto ko, hihihi,” ang hirit nito.

Noong makaalis siya ay napaupo na lang si Alejandro at napasandal sa upuan. “Sabi ko sa inyo huwag kayong makikinig sa bwiset na iyon. Tangina talaga, dalawang beses akong nawalan ng lakas ngayon araw.”

---

THIRD PERSON POV

Si Felix ay isang espesyal na uri ng vampire. Kadalasan ang hunting ground niya ang work place at opisina kung saan siya nag f-feed ng mga enerhiya ng kanyang mga katrabaho. Gaano ba kapanganib ang mga enerhiya vampire?

Kadalasan ay hindi naman sila nakakapatay, ang kanilang mga biktima ay nakakatulog lamang dahil sa panghihina. At kapag nakapag recharge ito ng enerhiya ay pwede na niya ulit itong ifeed ng paulit ulit. Kapag nasobrahan sa pagkain ng energy ang isang psychic vampire ay maaari itong mag dulot ng pagiging comatose sa kanyang biktima. Pero ang senaryong ito ay bihirang mangyari dahil iniingatan din nila ang kanilang mga target. Kapag alam nilang wala itong energy ay titigil na sila sa paghigop ng lakas nito.

“Astig din pala yung mga energy vampire,” ang wika ni Robert kay Carton habang nagsusunog sila ng mga bangkay sa hukay.

“Walang sinasanto ang mga energy vampire. Pero mabait si Lord Felix iyon nga lang ay parati nitong naiisahan sina Lord Alejandro at Lord Quintin. Kaya ko nasabing mabait siya ay dahil hindi niya hinihigop ang enerhiya ko dahil alam niyang matanda na ako,” ang sagot ni Carton habang nakangiti.

“Sa mga nagdaang araw na nakakasama ko si Felix ay lagi niya akong ninanakawan ng enerhiya kaya nga iniiwasan ko na lang siya dahil napakakulit niya talaga,” ang natatawa tugon ni Robert.

FLASH BACK

Nakasalubong niya si Felix sa hallway ng mansyon at dito ay bigla siyang kinausap nito. “Hi Robert, hahanap ka ba ng taong papatayin? Gusto mo tulungan kita? Madali lang naman sa akin yun, ano game na ba?”

Nagtakip ng tainga si Robert at mabilis itong naglakad palayo pero sumunod pa rin si Felix sa kanya, “Oy Robert, nag ooffer lang naman ako ng kabaitan sa iyo. Gusto mo bang tulungan kita sa pagpatay?”

“Hindi na, pwede lumayo ka sa akin! Marami pa akong task na gagawin,” ang sagot ni Robert habang lumalakad ng mabilis.

Nakasunod pa rin si Felix sa kanya, “alam mo ba na ang letter T sa salitang Task ay nangangahulugang “Tamad” kasi nakakatamad naman talaga gumawa ng task lalo kapag paulit ulit na lang. Kaya nga may tinatawag tayong Routine Task diba? Ito talaga ang pinaka ayaw ko sa lahat. At alam mo ba ang ibig sabihin ng letter A sa salitang ito?“

“Tama na, doon ka na Felix!” ang sagot ni Robert sabay takbo palayo.

Maya maya nakita naman ni Felix si Quintin na rumarampa sa hallway suot ang kanyang bagong tahing gothic gown. Nangiti ito at agad na lumapit, “Hi pinsan, alam mo ba na cobra walk ang tawag dyan sa rampa mo? Pinauso iyan ni Janine Tugonon noong Miss Universe 2012 kung saan siya nanalong first runner up.”

“Ay wiz! Doon ka na nga Felix! Ayokong makinig sayo! Kabisado ko naman lahat ng Miss Universe simula doon kay Armi Kuusela ng Finland, napanood ko yung laban niya noong 1952 ng live! Huwag ka ngang bandwagon dyan!” ang sagot din ni Quintin sabay takbo palayo dito.

Nanatiling nakatayo si Felix sa bulwagan ng malawak na mansyon, maya maya ay ngumiti ito dahil batid niyang magiging exciting ang pananatili niya dito.

END OF FLASHBACK

Episode 11: Kayamanan ni Quintin

THIRD PERSON POV

Isang impit na ungol ang pinakawalan ni Alejandro noong lumusong ang kanyang matigas na batuta sa lagusan ni Robert. Samantalang nanlalaki naman ang mata ni Robert dahil sa laki ng bisitang pumasok sa kanyang lungga. Ito ang ikalawang beses na magniig sila ni Alejandro at hindi pa rin siya sa sanay sa pakiramdam ng pinapasukan ng matigas at mahabang batuta.

Napakagat si Robert sa unan at napakapit siya sa kobre kama habang nakatuwad na parang aso. Ramdam na ramdam niya ang marahang pag-ulos ng matigas na alaga ni Alejandro sa kanyang kaloob looban. At makalipas ang ilang saglit ay swabe na itong bumaon. Ngayon ay mas ramdam niya ang kahabaan ng kanyang master dahil mas baon ang batuta nito sa patuwad na posisyon. Samantalang ramdam na ramdam naman ni Alejandro ang sikip, init at pag-ipit ng madulas at makipot na lagusan ng kapareha sa kanyang pagkalalaki.

Kapwa sila napaungol lalo na noong magsimulang bumayo si Alejandro. Sa kada pag urong-sulong ng kanyang pagkalalaki ay para itong minamasahe kaya naman napapasinghap siya sa ere at napapakagat labi sa matinding sensasyon.

Makalipas ang ilang sandali ay nakaramdam na ng matinding sarap si Robert. Nagsimula na siyang salubungin ang pagbayo ng kanyang master. At kung minsan ay hinahawakan pa niya ang matambok na pwet nito para mas maibaon pa ang alaga sa kanyang lagusan. Hindi niya akalaing mag eenjoy siya at masasarapan ng husto sa pagkantot ni Alejandro. At hindi rin niya akalaing mauulit pa ang mainit na tagpo sa pagitan nilang dalawa.

“Ang sarap master, sige pa! Fuck me!” ang ungol ni Robert at mas itinuwad ang kanyang katawan, ulol na ulol na siya sa sarap na nararamdaman.

“Masarap ba? Gusto mo to?” ang malibog na sagot ni Alejandro habang iginigiling ang kanyang bewang para mas lalo pang umararo ang alaga niyang mala bakal sa kaloob looban ni Robert. Maya maya ay mas lalo pa siyang kumubabaw sa katalik dahilan para mas bumaon pa ang kanyang titi, sagad na sagad ito at kulang na lang pati ang makinis na bayag ay ipasok.

Napasigaw na lang si Robert, literal na tumatama sa tiyan niya ang pagkalalaki ng kanyang amo. Mas bumibilis ang pagbarurot nito ay mas lalo pa siyang nasasarapan. Maya maya ay hinugot ni Alejandro ang kanyang alaga dahilan para mabakante ang kanyang uhaw na butas.

Tumayo si Alejandro at umupo sa sofa, nakabukaka ito at nakahain ang kanyang matigas at naglalaway na alaga. Parang sunod sunuran naman si Robert, kumandong ito sa kanyang master at ipinasok ulit ang pagkalalaki nito sa kanyang butas. Paupo ang kanilang posisyon, habang umiindayog at gumigiling si Robert sa mala bakal na burat ni Alejandro ay matinding halikan at laplapan ang kanilang ginagawa.

Maya maya ay napaungol si Robert at naramdaman naman ni Alejandro ang pagkalat ng mainit na tamod sa kanyang tiyan. Nilabasan na pala si Robert dahil durog na durog ang kanyang gspot habang nagtataas baba sa alaga ng kanyang master. Sa dami ng katas ay halos maglawa sa abs ni Alejandro. Gayon pa man ay hindi siya bumitiw ng halik kay Robert at mas itinodo pa niya ang pagsalubong ng bayo dito. Makalipas ang ilang sandali ay sumirit ang kanyang katas sa loob ng katalik. Halos manginig ang kanyang katawan habang nilalabasan, nangingilo ang ulo ng kanyang alaga dahil patuloy pa rin sa paggiling si Robert.

Nanatili sila sa ganoong posisyon ng ilang minuto pa, halikan at laplapan ang kanilang ginawa bago mahimasmasan. Noong mga sandaling iyon ay ayaw na itanong ni Robert kung ano ba ang mayroon sa kanila ni Alejandro, malinaw naman na “parausan” lang siya nito at parte ng pagiging familiar niya ang ibigay ang kaligayahan ng kanyang amo. Nasasarapan at nag eenjoy din naman siya sa ginagawa nito kaya’t hindi na rin siya nagrereklamo.

Natapos ang mainit na tagpo, sabay pa silang naligo at naglublob sa malaking bath tub. Wala silang kibuan, nagtuon lang sila sa paglilinis ng kanilang katawan.

KINAGABIHAN.

“Halika bilis, may ipapakita ako sayo Robert,” ang masayang wika ni Quintin sabay hila dito.

“I’m sure ipapakita na naman niya yung collection niya na walang kalatoy latoy,” ang wika ni Alejandro habang nagbabasa ng libro.

“Pwede ba, ang collection ko ay maituturing kong kayamanan. I’m sure maappreciate mo ito,” ang wika ni Quintin at habang nasa ganoong posisyon sila bigla nilang nakasalubong si Felix na galing lang sa kanyang kwarto.

“Anong kayamanan? Alam niyo ba na sa mansyon namin ay marami ring kayamanan pero hindi namin pinapansin ito dahil masyado na kaming maraming pera. Hindi na nga alam ng parents ko kung paano gagastusin ang lahat ng iyon. Sabi ko naman sa kanila bakit na lang namin libutin ang buong mundo? Kaso ayaw nila dahil boring daw ito. Ikaw Roberto anong bansa ang pangarap mong puntahan? Ako mas gusto ko sa Romania at Transylvania dahil doon talaga nag originate ang mga vampires. At alam niyo ba na ang unang vampire ay natagpuan sa kweba..”

Samantalang nakatayo na lang sina Robert at Quintin, pareho silang nakapikit kapwa nawalan ng ganang kumilos.

Patuloy sa pagsasalita si Felix ng biglang dumating si Alejandro at binusalan ang bibig nito, “doon ka na nga Felix, di ba sabi ko sa iyo doon ka na lang sa labas mag feed ng energy at huwag dito sa mansyon. Gusto mo ba kainin ka namin?” ang wika nito sabay sipa sa pinsan papasok sa kanyang silid.

Natauhan sina Quintin at Robert. Kapwa sila naghikab, “hay pakshet talaga iyang si Felix pero kahit nanghihina ako at inaantok ay ipapakita ko pa rin sa iyo ang aking collection.”

“Ano ba kasing collection iyon? Wala akong hilig sa damit at sapatos,” ang tugon ni Robert.

“Basta maganda to,” ang hirit ni Quintin sabay hila kay Robert patungo sa underground ng mansyon kung saan naroon ang kanyang “mini museum.”

Pagbaba nila dito ay nakita ni Robert ang isang malaking silid kung saan nakadisplay ang maraming mga kalansay nakalagay sa magagarbong kwadro na parang naka exhibit. Ang bawat kalansay ay mayroong pangalan sa harapan nito.

“Eto ba yung collection mo? Bakit puro kalansay yata?” pagtataka ni Robert.

“Yeah, as you can see ito ang aking precious collection. Ang mga kalansay na ito ay ang aking mga naging EX boyfriend sa mga lumipas na panahon simula pa noong paano ng renaissance kung saan naging mabenta ang beauty ko.

“Ito ang unang boyfriend ko, siya si Hernan. Isa siyang knight sa kaharian ng Galatea. Siya ang aking unang pag ibig at siya rin ang nakakuha ng virginity ko gamit ang kanyang 9 inches uncut na cock. Iyon nga lang ay namatay si Hernan matapos siyang maputulan ng ulo unang digmaan ng Galatea,” ang naiiyak na wika ni Quintin.

“Eh eto, naging shota mo rin ba ito? Bakit kakaiba yata? Bakit may tao ang kalahati at kabayo naman yung ibaba? Nagka shota ka ng Tikbalang?” pagtataka ni Robert.

“Hala, Tikbalang agad? Siya si Adamson at isa siyang Centaur. Isang malakas na madirigmang kalahating tao at kalahating kabayo. At alam mo ba na siya literal na may titing kabayo? 15 inches lang naman ay nakaya ko ito! Ito talaga yung greatest achievement of my life! Sobrang animalistic at erotic ng sex naming dalawa. Iyon nga lang ay namatay si Adamson dahil naputulan rin siya ng ulo noong digmaan ng mga Centaur at human beings!”

Ipinakita lahat ni Quintin kay Robert ang collection niya ng mga kalansay ng ex boyfriends niya mula noong sinaunang panahon. May mga knight, may centaur, mayroon din merman at kung ano anong nilalang. Naiiyak si Quintin, masyado siyang naging emosyonal, samantalang si Robert naman ay di malaman kung matatawa o maaawa sa kaibigan.

“So eto pala yung mga latest na ex boyfriend mo? Bakit wala silang ulo?” tanong ni Robert.

“Yeah, yan ang ex boyfriend ko. Sina Maxwel at Russel. Hindi ko sila pinagsabay ha. Matapos ang break up namin si Maxwell dahil masyado siyang malandi ay nakilala ko naman si Russel at naging kami. Masaya kami ni Russel, isa siyang modelo at mahilig sumali sa mga contest. Hindi naman kalikihan ang etits ni Russel pero inenjoy ko na lang dahil mabait naman siya maalaga. Pero wala akong kamalay malay na lihim pa lang nagkikita si Russel at ang ex kong si Maxwel dahil nagkakilala pala sila sa isang bar. Nagkaroon sila ng lihim na relasyon at nagtaksil sila sa akin. Nahuli ko silang nag f-flip fuck sa isang motel kaya naman nagalit ako sa kanilang dalawa at pinatay ko sila. Ako na mismo ang pumutol ng mga ulo nila dahil deserve nila ito.

“Until, nakilala ko ang aking latest at pinaka last na ex boyfriend na si Milton, well as you can see hindi pa siya masyadong naagnas pero papunta na rin siya dyan. Kapapatay ko lang kasi sa kanyang dahil masyado akong nahurt,” ang emosyonal na pagsasalaysay ni Quintin.

“Eh bakit pinapatay mo sila? Itong si Milton, ano bang kasalanan niya sa iyo?” tanonf ni Robert.

Sumeryoso ang mukha ni Quintin, “malaki, dahil pinaniwala niya ako sa isang kasinungalingan! Nagmeet kaming dalawa at sinabi niya sa akin na isa siyang powertop! Super excited ako non, naglinis ako at nilagyan ko pa ng red shining shimmering color ang pwet ko para maging maganda ito sa paningin niya. Pagpasok namin ng motel ay agad akong tumuwad pero 5 minutes na ay wala pa rin pumapasok sa akin. At noong binuksan ko ang ilaw ay nakita kong pareho kaming nakatuwad! Fuck! Niloko niya ako at pinasakay sa isang kasinungalingan! Sana sinabi niya agad sa akin para di na ako umasa, para di na ako nag prepare ng todo! Pwede naman akong mag adjust diba? Willing naman akong maging barbie top! Putangina nagalit talaga ko kaya noong moment na iyon at sinipsip ko ang dugo niya ay pinutulan ko siya ng ulo! Hay, This is why you don’t get attached to humans. They don’t last long.”

Natahimik si Robert, “para yun lang? Alam mo masyado ka lang nagpapadala sa emosyon mo. Pero maganda naman itong museum mo. Sa tingin mo ba ay madadagdagan pa to?”

“Yeah, sa tingin ko madagdagan pa ito. Pero alam mo kino-convince ko nga si Alejandro na gumawa ng ganito,” sagot ni Quintin.

“Para kanino naman?” tanong ni Robert.

“Para sa mga familiar niya,” ang hirit nito.

Habang nasa ganoong posisyon sila ay isang malakas na alulong ang kanilang narinig mula sa bakuran ng mansyon.

“Ano iyon? Taong Lobo ba iyon?” tanong ni Quintin at mabilis siyang lumabas sa kanyang silid ng koleksyon.

Episode 12: Trespassing

ROBERT POV

“Ano ba yung alulong na iyon? May werewolf ba sa bakuran?” ang wika ni Alejandro at lahat kami ay lumabas para hanapin kung saan nagmumula ang malakas na atungal ng aso.

Kung totoong werewolf nga ito ay unang beses kong makakakita ng ganitong nilalang kaya hindi ko maisalarawan ang nararamdaman kaba at excitement. “hoy Roberto, bakit ba nangunguna ka pang maglakad? Dito ka nga sa likuran ko,” ang wika ni Alejandro.

“Oh dun ka lang daw sa likuran ng master slash boyfriend mo Roberto,” ang sagot ni Quintin na may halong pagkantiyaw.

Makalipas ang ilang minutong paglalakad ay natagpuan namin ang isang taong lobo na nakadapa sa lupa at sa kanyang paa ay mayroong bitag na bakal na nakaipit. Ang itsura nito ay ganoon nga sa mga nakikita at napapanood sa mga pelikula. Iba nga lang ang pakiramdam kapag nakita mo ito ng personal at malapitan.

“Ang baho, ang sakit sa ilong!” ang reklamo ni Quintin.

“Bakit ba mayroong werewolf trap dito sa bakuran? Sinong naglagay dito?” tanong ni Alejandro. Nilapitan niya ang taong lobo at ikinumpas ang kanyang kamay. Makalipas ang ilang saglit ay tila tumigil ito sa pag atungal at saka marahang nakatulog. “Ginamitan ko lang siya ng hipnotismong pa tulog,” ang dagdag ni Alejandro habang inaalis ang bakal na bitag sa paa nito.

Noong maalis ang bakal na nakaipit sa kanyang mga binti ay unti unti itong naging tao. Isang lalaking nakahubad at pantalon lamang ang suot. Nanatili itong nakadapa sa lupa ang walang malay.

“Bakit may werewolf trap dito? Sino sa inyo, Felix at Quintin ang naglagay nito dito?” tanong ni Alejandro.

“Wala akong agenda sa mga werewolf na iyan kaya 100% na hindi ako ang may gawa,” ang sagot ni Felix sabay kibit balikat.

Lahat kami ay natingin kay Quintin dahil siya na lang ang remaining suspect, “Hoy Quintin, ikaw ba ang naglagay nito?”

Natahimik si Quintin, “Okay FINE! Ako nga naglagay niyan. Hindi niyo ba alam kung nasaan tayo? Nandito tayo sa Quintin’s Garden!” ang hirit nito sabay turo sa karatulang naka kabit sa puno.

“Hardin ni Quintin.”

“Hindi niyo ba alam na dito ako nagpapatubo ng mga violet roses na inilalagay ko doon sa bulwagan ng mansyon para maging si Guinevere na ako! Tapos kanina habang namimitas ako ay may naamoy akong hindi kanais nais! Ayoko na ngang mga explain ng todo! Roll VTR na lang!”

FLASH BACK

Kanina matapos lumubog ng araw ay lumabas ako dito para mamitas ng mga violet roses suot ang aking sexy gothic outfit na pang sexy maid cosplay. Habang naglalakad ako dito dala ang basket ay kumakanta kanta ako.

“Tigidong tigidong tigidong! Nagsalsal na si Dodong! Mula ng makita ang butas ko at kweba. Ganyan ang dalaga lalo kung mayroong regla!”

Tigidong by Ali Soto, search niyo na lang sa youtube, mga putangna mag eexplain pa ba ako kung ano yung kinanta ko? Anyway tuloy tuloy akong naglakad hanggang sa makarating ako dito sa Quintin’s Garden.

Habang namimitas ako ng flowers ay may naamoy akong isang masangsang na amoy. Tapos nasira pa yung ilang pananim ko sa baho nito! “Sniff, sniff, putang ina ihi! Ihi ito ng taong lobo! Dito pa talaga umihi sa hardin ko? Trespassing na nga namerwisyo pa!” ang galit kong salita sa aking sarili.

Lalo ko pang inamoy para makasigurado. “Pwe! Putang ina ihi nga! Pakshet to the highest level!” ang dagdag ko pa.

Dito ay nagdecide ako na kumuha ng werewolf trap at ilagay ito sa lugar kung saan umihi ang taong lobo. So gagawin nilang banyo ang garden ko? No way! Never! Over my dead sexy body!“

END OF FLASHBACK

Noong matapos magsalaysay si Quintin ay siya namang pagkakaroon ng malay ng werewolf. Marahan itong tumayo at ibinalanse ang sarili. “Argh! Anong ginawa niyo sa akin mga bampira? Gusto niyo ba akong patayin? Mabuti na lang at mabilis ang aking healing ability,” ang wika nito.

“Hay nako, ang baho mo! Di mo ba alam na gigil na gigil ako sa iyo! Bakit iniihian mo yung mga tanim kong rosas? Hindi ka ba minahal ng nanay mo kaya naninira kang mga bulaklak? Mind your steps, visitor, for Necrokeep is cold and hostile!” ang paninita ni Quintin.

“Vexana yarn? Eh hindi naman ako yung umihi dito,” ang katwiran ng taong lobo.

“Kahit na! Kayo talagang mga taong lobo, mga salahula kayo! Bagsak na nga kayo sa GMRC bagsak pa kayo sa Hygiene and Sanitation!” ang singhal ni Quintin.

“Balak niyo akong patayin diba? Humanda kayo sa akin! Hindi pa tayo tapos!” ang sagot ng taong lobo.

“Go ahead and try! Hindi ako natatakot sa inyo, mga ogre! Mga Shrek!” ang sagot din ni Quintin.

“Kamukha mo si Shrek! Humanda ka sa akin bampirang bakla! Dudurugin kita!” ang singhal nito at maya maya ay naging taong lobo siya at tumalon sa dilim para tumakas.

Nanatili naman kami sa aming kinalalagyan. Gigil na gigil pa rin si Quintin at bakas sa mukha nito ang pagkaasar. “Sa palagay ko malaking gulo ang ginawa mo Quintin. Lagyan ba ng werewolf trap itong bakuran,” wika ni Felix.

“I did it for us! Charet!” ang hirit nito sabay rampa pabalik sa mansyon.

THIRD PERSON POV

Ilang oras matapos umalis ang nabitag na taong lobo ay bumalik sina Quintin sa loob ng mansyon. Hindi makapaniwala si Robert sa kanyang nakita, hindi niya inakala na mayroong nag eexist na ganitong nilalang. Gayon pa man ay batid niyang mapanganib ito lalo’t ang kanyang pagbabanta ay seryoso.

“Sa mga pelikula laging may conflict sa pagitan ng werewolf at mga vampires, totoo pala talaga?” tanong ni Robert.

“Peaceful na ang pamumuhay ng mga vampire at werewolf, nagkaisa sila na huwag na lamang gambalain ang buhay ng isa’t isa. Pero ngayong gabi malinaw na ginambala nila tayo! Ang kakapal ng mga mukha, dito pa umiihi sa bakuran natin!” ang sagot ni Quintin na hindi maitago ang pagkainis.

Habang nasa ganoong posisyon sila ay ilang malalakas na alulong na naman ang kanilang narinig mula sa labas ng bakuran kasabay nito ang hindi kanais nais na amoy na lumukob sa buong paligid.

Agad na lumabas sina Alejandro, Robert, Quintin at iba pa. Dito ay nakita nila ang tatlong taong nakatayo harapan ng kanilang mansyon. Tapos ay mayroon pang tatlong lalaki na magkakalayo at sabay sabay na umiihi sa kanilang bakuran.

“Hoy mga pakshit kayo! Dito pa talaga kayo dumayo para umihi! Napaka salahula niyo naman!” ang galit na sigaw ni Quintin.

“Iyan ang dapat sa inyong bakuran, dapat iniihian ng paulit ulit! Pagkatapos niyo akong bitagin kanina? Ngayon ay gagawin namin CR ang inyong malawak na hardin! Nakalimutan kong magpakilala, ako lang naman si Percus at ako ang pinuno ng aming pack!” ang wika ng lalaking nabigtag kanina.

“Anong packi ko?! Kasalahulaan ang ginagawa niyo at hindi ko kayo mapapatawad!” ang sagot ni Quintin.

“Tapos na kaming umihi, ngayon ay nagugutom na kami! Gusto namin ng dugo ng mga bampira!” ang banta ni Percus.

“Bring it on bitches!” ang tugon ni Quintin at naghanda ito para lumaban.

“Sandali lang, hindi kayo basta basta maaaring away. Gusto niyo bang balewalain ang kasunduan ng ating mga kalahi? Carton basahin mo ang kasunduan ngayon din,” ang utos ni Alejandro.

Lumakad si Carton sa kanilang harapan hawak ang isang lumang aklat. “Nakasaad dito sa pahina ng Vampire-Werewolf Agreement of 1993 na bawal maglaban ang grupo ng bampira at taong lobo. NGUNIT kung mayroong naagrabyado ay maaari nila itong ayusin sa pamamagitan ng PAG-PILI ng isang malakas na mandirigma sa bawat grupo at silang maglalaban bilang kinatawan ng bawat lahi! Ang laban ay titigil lamang KUNG may dadalak na dugo!”

“Kung gayon, ikaw ang ilalaban ko Alejandro! Tingnan ko lang kung makapalag yang mga mapapanghing aso na iyan!” ang hirit ni Quintin.

“Master Quintin, kailangan pong bunutin ang pangalan ng lalaban, iyan po nakasulat dito sa kasunduan,” ang wika ni Carton.

“Hala e bakit? Nasa atin na nga yung mvp dito? Ayan na nga best fighter (sabay turo kay Alejandro) diba? Ayan na nga yung pumatay kay Baron Flanagan diba? Bakit kailangan pang bunutin?” reklamo ni Quintin.

“Tama mas maganda kung bunutin natin! At I suggest na maging 2v2 ang labanan! Dalawa laban sa dalawa! Gusto kong makita kung paano madurog ang iyong mga payatot na katawan,” ang pagyayabang ni Percus.

“Sure! Wag kayo iiyak kapag si Alejandro ang isa sa nabunot sa team namin! Daldal now, iyak later!” ang sagot ni Quintin.

Makalipas ang ilang minuto ay nagkasundo ang dalawang grupo na sunding ang Vampire-Werewolf Agreement of 1993. Dito ay nagsimulang maganap ang bunutan kung sino ang champion ng bawat grupo.

“Para sa Team Wolf Gang, ang lalaban ay sina Percus at Papart!”

“Para naman sa Team V as in Vampires ay sina..”

“ROBERTO AND FELIX!”

Shock ang lahat..

“Ngek, e bakit nasama si Roberto hindi naman siya vampire!” ang reklamo ni Quintin.

“Ambobo mo naman Felix bakit sinama mo si Roberto?” ang paninita ni Alejandra. Si Felix ang nagsulat ng pangalan nila sa bunutan.

“Diba ang usapan LAHAT ng cast! O edi kasama si Carton at Roberto. Kung sakaling mamatay si Roberto edi humanap ka na lang ng ibang familiar pinsan. Diba sanay ka naman ng namamatayan ng alalay,” ang hirit ni Felix.

“At hindi kami papayag na mabago ang line up! Labanan ito at hindi dogshow! Kung mahina ang representative niyo ay sorry na lang kayo! Magkita tayo doon sa kakahuyan! Doon ang labanan! Awwwwwoooo!” ang pag alulong ni Percus at lahat sila nagtatakbo patungo sa kakahuyan para maghanda sa magaganap na labanan.

Episode 13: Labanan Sa Kakahuyan

THIRD PERSON POV

“Bakit dinadawit niyo pa ako sa kalokohan nyo? Kapag namatay ako dito sana ay huwag kayong patulugin ng konsensya niyo,” ang galit na salita ni Robert habang ikinakabit ang isang bakal na armor sa kanyang katawan.

“Hindi ko akalaing magagamit pa yung itong armor ni Baron Flanagan matapos niyang sakupin ang mamamayang bayan ng Shalala,” ang tugon ni Quintin.

“Tingnan niyo na, hindi niyo na iginalang si Baron Flanagan, pati itong lumang gamit niya ipinasuot niyo pa sa akin,” ang reklamo ni Robert.

“Huwag ka ngang matakot. Kapag napatay ka nila ay ipaghihiganti kita. Papatayin ko rin silang lahat,” ang tugon ni Alejandro.

“Gago, wala ka ba talagang nararamdamang pagpapahalaga sa akin? Talaga bang alipin lang ako at parausan mo?” ang tanong ng binata sa kanya.

“Huwag kang mag-alala dahil hindi ka naman mamamatay. Saka kasama mo naman si Felix, kahit ganyan iyan ay hindi ka naman niya pababayaan,” ang tugon ni Alejandro, samantalang napangiwi na lang si Robert noong mapatingin kay Felix na noon ay parang may sariling mundo. “Para yatang walang pag-asa,” bulong nito sa kanyang sarili.

“Huwag kayong mag-alala, sure win naman ito dahil hindi naman makakapag transform sa tao lobo yung mga iyan dahil naging maulap at nawala yung buwan diba? Saka di naman full moon ngayon!” ang hirit ni Quintin.

Sa kalagitnaan ng gabi, lahat sila ay nagtungo sa malawak ng kakahuyan para isagawa ang duelo. Noong mga sandaling iyon ay inihanda naman ni Alejandro ang kanyang sarili na baliin ang rules KUNG sakaling malagay sa dehadong sitwasyon sina Robert at Felix. Hindi niya hahayaang may mangyaring masama sa dalawa kahit na siya mismo ang pumatay sa mga kalaban ay gagawin niya pa rin. Samantala, akala naman ni Robert ay walang pakialam sa kanya si Alejandro, tahimik lang kasi ito at hindi nagseseryoso sa mga mahahalagang bagay.

“Ngayon ay masasaksihan natin ang labanan sa pagitan ng dalawang kuponan. Mula sa Team Wolf Gang ay sina Percus at Papart! Samantalang mula naman sa Team V ay sina Robert at Felix!”

Natawa ang mga taong lobo noong makita si Robert na bigat na bigat sa kanyang suot na battle armor. Natutumba pa ito kaya inaalalayan siya ni Felix para makatayo ng maayos. “Makikipag gerahan ka pre?” ang tanong nila.

Lumakad si Percus sa gitna at lumakad din ang kasama niyang si Papart. Si Percus ay kasing tangkad lang ni Robert at Felix. Pero si Papart ay malaking tao, nasa 6’4 ang taas nito at malaki pa ang kanyang katawan!

“Mandaraya, hindi naman yan si Papart kanina!” ang reklamo ni Quintin.

“Ako talaga si Papart,” ang sagot ng kalaban sabay pakita sa kanyang ID.

“Ok fine! Anyway wala namang full moon kaya di kayo makakapagpalit ng anyo bilang taong lobo!” ang hirit pa ni Quintin.

“Iyan ang akala mo! Para malaman mo, ang matandang paniniwala na iyan ay hindi na uso!” ang sagot ni Percus, kapwa lumubo ang katawan nilang dalawa ni Papart at dito ay nagsimula silang mga transform bilang mga werewolf. Nawasak ang kanilang mga damit, humaba ang kanilang mga nguso, ang kanilang mga likuran ay lumapad at mas lalo pa silang tumangkad.

“Ang baho naman, ang sakit sa ilong,” ang wika ni Quintin sabay labas ng facemask. Binigyan rin niya si Alejandro saka nila ito isinuot, dahil para sa kanila ay iba talaga ang amoy nito. Pero walang naaamoy si Robert, lalo siyang kinabahan noong mga sandaling masilayan ang mga werewolf sa flesh and blood nitong porma.

“Anong gagawin natin?” tanong ni Robert kay Felix.

“Well, mag sstick tayo sa plano,” ang sagot nito.

Maya maya ay isang malakas na alulong ang isinalubong sa kanila ng dalawang kalaban. Parehong nanlilisik ang mga mata nito. Ang kanilang mga kasamahan ay nag c-cheer naman sa kanilang likuran. “Sige, balian niyo ng mga buto iyang dalawang patpatin na iyan!” ang sigaw nila.

Nagsimulang tumakbo ang dalawang taong lobo sa kinalalagyan nila Robert at Felix. Mabilis ang kanilang mga kilos at naghandang umatake gamit ang kanilang kuko. “Iwas!” ang sigaw ni Felix, agad niyang hinablot ang katawan ni Robert saka hinila niya ito palayo. Tumama ang mga kuko at malalakas na braso ng kalaban sa mga puno dahilan para mawasak ang mga ito.

“Bakit ba kasi pinasuot pa sa akin itong bakal sa armor na to? Ang bigat tuloy,” ang reklamo ni Robert at dito ay muli silang sinugod ng dalawang kalaban. Sumagupa ang matutulis na kuko sa kanilang kinalalagyan, sumusunggab din ang mga ito pilit silang kinakagat.

Walang nagawa si Robert kundi ang sumuot sa ilalim ng isang malaking puno at magtago dahilan para magtawanan ang mga grupo ng kalaban. “Nakakahiya, daga ba iyan? Kung saan saan sumusuot e,” pang aasar nila.

“Tao lang si Robert! Pasalamat nga kayong sumakay siya sa trip natin! Mga gago!” ang sigaw ni Quintin sa mga ito.

“Ang pangit mo bakla!” ang sigaw nila.

“Mas panget kayo! Mababaho! Amoy mga basang aso!” ang pag ganti rin ni Quintin.

Habang patuloy naman sa pagsuot sa ilalim si Roberto ay pilit siyang hinihila at hinahalukay ni Percus. Nasa ganoong posisyon sila noong bigla bumagsak si Felix mula sa itaas, may hawak itong isang malaking tipak ng bato at buong lakas ibinagsak sa ulo ni Percus dahil para matumba ito.

Maya maya ay si Papart naman ang sumugod. Dito na lumabas si Robert hawak niya ang isang latang dog food! Binuksan niya ito at buong lakas na inihagis sa nakangangang bibig ni Papart.

Na shoot ang dog food sa kanyang bibig at napahinto ito. Ninamnam niya ang pagkain at maya maya ay nginuya niya ito. “Hmmm, yummy!” ang wika nito at napa pikit pa habang dinadama ang lasa.

“Masarap diba? Eto paaa!” ang sigaw ni Robert sabay hagis ng isang pang lata sa malayo. Parang isang asong sumunod si Papart, tumakbo ito para hanapin ang pagkaing ibinato ni Robert.

Makalipas ang ilang sandali ay bumangon naman si Percus ay nilundag si Robert. Nawasak ang bakal na kalasag nito sa katawan at nasugatan ang kanyang braso. “Kung si Papart ay napaglaruan mo pwes ibahin mo ako! Mahina ang ulo ni Papart at puro hangin ang lamang ng utak nito kaya’t madali niyong nagoyo!” ang singhal niya sabay sunggab kay Robert. Iniharang niya ang kanyang bakal na kalasag sa braso at ito ang nakagat ng kalaban.

“Steady ka lang dyan Robert! Eto na ako!” ang sigaw ni Felix sabay lundag sa likod ni Percus at pinagsusuntok niya ito. Kahit payat si Felix ay malakas pa rin ito at maliksi kumilos.

Nagwala si Percus, hinablot niya ang katawan ni Felix sa kanyang likuran saka ito itinapon kay Robert dahilan para kapwa sila gumulong sa lupa. Samantalang palakpakan naman ang kasamahan nilang taong lobo.

“Tapusin na sila!!” ang sigaw ng mga ito.

“Tapusin!”

“Awwwwoooo!” ang pag alulong pa ng iba dahil sa kakaibang saya.

Maya maya ay bumalik na si Papart, tapos na itong kumain at dinurog sa kanyang kamay ang lata ng dog food! “Tangina bitin! Dahil diyan ay dudurugin ko na kayong dalawa!” ang sigaw nito.

Muling sumugod sina Percus at Papart sa kinalalagyan nila Robert para literal na durugin ang mga ito.

Noong malapit na ang kalaban ay kinuha ni Robert ang kanyang bag at inilabas dito ang dalawang hand grip type megaphone speaker. Ibinigay niya kay Felix ang isa at sa kanya naman ang isa. Tumayo sila na combat style na parang susugod sa isang matinding bakbakan.

Noong makita ito ni Alejandro ay natawa na lang siya at sinabing “tapos na ang laban. Nanalo tayo,” ang wika nito.

Huminga si Felix ng malalim at nagwika ito sa megaphone.“Stop! Time out muna. Alam niyo wala naman talagang magandang idudulot itong labanang ito. Pare pareho lang tayong mapapagod at masusugatan. Alam niyo ba na ang huling labanan ng mga werewolf at mga vampire ay noong 1845 pa, sobrang tagal na diba?”

Napahinto sila Percus at Papart, dito ay para bang nawalan sila ng ganang umatake noong marinig ang boses ni Felix. Pati ang mga kasamahan niya ay nakatahimik at bigla na lang silang naghikab. Wala silang kamalay malay na kinakain na ni Felix ang kanilang mga enerhiya.

“At para ipakita sa inyong lahat na kami ay sincere sa pakikipag bati namin ay hahandugan namin kayo ng isang awitin. MUSIC MAESTRO!” dagdag pa ni Felix.

Pinindot ni Robert ang speaker at dito ay tumugtog ang isang minus one..

Ako’y isang sirena

Kahit ano’ng sabihin nila, ako ay ubod ng ganda

Ako’y isang sirena

Kahit ano’ng gawin nila, bandera ko’y ’di tutumba

Drum na may tubig ang sinisisid

Naglalakihang mga braso, sa ’ki’y dumidikdik

Drum na may tubig ang sinisisid

Sa patagalan ng paghinga, sa ’kin kayo ay bibilib

Simula pa nang bata pa ako

Halata mo na kapag naglalaro

Kaya parang lahat ay nalilito

Magaling sa Chinese garter at piko

Mga labi ko’y pulang-pula

Sa bubble gum na sinapa

Palakad-lakad sa harapan ng salamin

Sinasabi sa sarili, “Ano’ng panama nila?”

Si Robert ang kumakanta sa Chorus at si Felix ang rapper! Habang nakikinig ay lalong nanghina ang dalawang kalaban. Bumalik sila sa dating anyo at napasampak na lang sa lupa. Samantalang ang kanilang mga kasama ay nawalan din ng enerhiya kaya’t nagsimula na lang umalis ang mga ito.

“Anong nangyari sa inyo? Bakit ayaw niyong umatake?” tanong ni Quintin.

“Ewan ko ba, parang nawala na kami ng gana makipaglaban. Sige sa inyo ang panalo, uuwi na lang kami Papart,” ang wika ni Percus.

“Mayroon pa ba kayong dog food? Pwede pa bang makahingi?” ang tanong ni Papart.

Kinuha ni Quintin ang natirang lata sa bag ni Robert at inabot niya ito kay Papart, “Here oh, kumain ng marami okay.”

“Salamat, sige aalis na kami,” ang wika nila. Naglakad sila na parang pagod na pagod at hinang-hina. Umakbay pa si Percus sa kaibigan dahil parang nanlambot ang kanyang tuhod.

“NANALO TAYO!” ang sigaw ni Quintin.

Pero tuloy pa rin ang pag r-rap ni Felix. Sa pagkakataong ito ay si Robert na ang bumagsak sa lupa at nakatulog. Nakaramdam na rin ng pagod si Quintin at Alejandro.

“Hoy tangina mo Felix! Hindi ka ba nabusog? Pati si Robert kinainan mo pa enerhiya gago ka talaga! Glutony na iyan gago ka ah!” ang wika ni Alejandro at maya maya ay napaupo na lang ito sa lupa at nakaramdam ng pagod.

“Uuwi na ako, gusto ko na matulog,” ang wika ni Quintin lumalakad na ito palayo.

“Carton, ipasok mo na lang si Robert sa loob at gamutin mo ang sugat niya,” ang wika ni Alejandro at naging paniki ang katawan nito saka lumipad pabalik sa mansyon.

Patuloy pa rin sa pagkanta si Felix, napangisi na lang ito dahil ang lahat ay matagumpay niyang nakainan ng enerhiya.

Dumighay pa ito..

“Break it down! Yow!” patapos na line niya at dito ay nagbagsakan lahat ng mga ibon at mga hayop sa puno. Lahat nawalan ng enerhiya dahil sa ginawang pag awit ni Felix gamit ang mega phone.

Episode 14: Bloodlust

THIRD PERSON

“Nasaan ako? Anong nangyari sa labanan?” tanong ni Robert noong magising ito. Dito ay nakita niya ang gwapong mukha ng kanyang master.

“Tapos na ang labanan, nanalo tayo. Kaso nga lang ay nawalan ka ng malay kaya binuhat kita na parang isang asawa at dinala dito sa aking silid para gamutin, may masakit pa ba sa iyo?” tanong ni Alejandro. Pero hindi naman talaga siya ang nag-uwi kay Robert kundi si Carton, hinila siya nito na parang sako ng bigas pauwi sa mansyon at si Carton din ang gumamot sa kanya.

Ngumiti si Robert, “talaga master? Concern ka sa akin? Ang akala ko talaga ikaw ang naglagay ng pangalan ko sa box para mamatay na ako.”

“Bakit ko naman gagawin iyon sayo?” ang tanong ni Alejandro.

“Dahil di mo naman talaga favorite si Robert, mas gusto mo yung familiar mo dati, ano na bang pangalan non, yung parang bulang biglang nawala. Ayun si Yang, mas gusto mo siya kesa kay Robert,” ang sabad ni Felix.

“Hoy Felix, huwag mo nga akong gawan ng issue. Si Yang ay ang pinakahuling familiar ko bago ako makulong ng mahigit 45 years. Wala na akong balita sa kanya, basta ang alam ko ay hinalikan siya ni Baron Flanagan. Ang halik ni Baron Flanagan ay maaari kang pagkalooban ng imortalidad o kamatayan. Ewan ko sa dalawa,” ang wika ni Alejandro.

“Nakikita ko ang lungkot sa mga mata mo pinsan,” ang hirit ni Felix.

“Gago, doon ka na nga! Hindi ka pa ba nabubusog?” ang sagot ni Alejandro sabay sipa dito.

“Wala naman akong balak na maging vampire’s favorite pet, ang mahalaga sa akin ngayon ay buhay ako at nakakatulong ako sa pamilya ko sa kabila ng kaliwa’t kanang gulo na kinakaharap ko,” ang bulong niya sa kanyang sarili.

“May masakit ba sa iyo Roberto?” tanong ni Alejandro.

“Wala master,” ang sagot ng binata, sabay bitiw ng isang hilaw na ngiti.

Lumipas ang mga ordinaryong araw, balik sa normal ang lahat. Bumuti na rin ang lagay ni Robert at wala na ring mga werewolf ang gumugulo sa kanilang bakuran. Tuloy rin ang mga routine task bilang familiar. Dahil sa marami ng nawawalang mga adik at pokpok sa bayan ay nagpasya naman si Robert na lumipat na ng target area bago pa siya paghinalaan.

“Bakit ba kasi sumama ka pa sa akin master? Pwede ka naman maiwan doon sa kotse,” ang wika ni Robert habang lumalakad sila sa maliwanag na siya. Malamig ang gabi at romantiko ito dahil sa magagandang ilaw sa paligid.

Pareho silang gwapo kaya’t napapagkamalan silang mga mag shota o kaya naman ay parehong call boy na naghahanap ng customer. Napaka gwapo ni Alejandro sa suot na hoodie at fitted ragged jeans. Samantalang si Roberto naman ay nakasuot lang ng t-shirt at fitted jeans. Nagmumukha lang silang couple dahil pareho sila ng kulay ng rubbershoes na suot.

“Gusto ko lang maglakad, ayaw mo ba akong kasama dahil natatalo kita? O baka naman mayroon kang pino-pormahan dito kaya gusto mong mag-isa kang naglalakad ha Roberto?” tanong niya sa familiar.

“Wala master, baka lang mapagod ka,” ang sagot naman ni Roberto.

“Kapag napagod ako, pwede mo naman akong pasanin diba?” nakangising wika nito.

“Ang laki mo kaya, mas matangkad ka pa nga sakin e,” ang sagot ni Robert.

“Wooo, kapag kinakabayo nga kita kinakaya mo e,” ang hirit ni Alejandro sabay akbay kay Robert at muli silang naglakad sa parke.

“Ay ang sweet naman nila, nakakalikig naman,” ang wika ng mga babaeng nakakasalubong nila. Samantalang sumasakay naman si Alejandro at ngumingiti sa mga ito. Kahit paano ay ineenjoy niya ang night life na parang isang normal na tao.

“Hindi ka ba naiilang na sinasabihan tayo ng magshota?” tanong ni Robert.

“Hindi, alam mo nito makabagong panahon lang naman naging masyadong judgemental ang mga tao. Noong 18th century kahit ang mga hari ay mayroong kasintahang lalaki at tanggap ito ng lipunan. Ewan ko ba, kayong mga tao masyado kayong maaarte at sarado ang isipan pagdating sa iba’t ibang uri ng pagmamahal,” ang sagot ni Alejandro.

“So ibig sabihin nagmahal ka na rin ng lalaki?” tanong ni Robert.

“250 years na ako dito sa mundo Robert, lahat ng klaseng kasarian nasubukan kong mahalin. Marami rin akong naging familiar sa nakalipas na daang taon, lalaki, babae at lahat ng iyon ay naiyot ko. Alam mo kaming mga bampira mahilig sa romansa, para sa amin ay isa itong form ng art.”

“Alam ko naman na lahat kaming mga familiar mo ay ginawa mong parausan,” ang sagot ni Robert.

“Sa tono ng pagsasalita mo para kang nagseselos,” ang pang aasar ni Alejandro. Maya maya ay humarap ito sa isang bukas na store. “Dalhin mo ako sa loob non,” ang utos nito.

---

ROBERT POV

“Master, pumasok ka na, akala ko ba gusto mong pumasok dito?” tanong ko noong nag-aya ito sa loob ng seven eleven. Nanatili siya sa labas at tila hindi makahakbang.

“Hindi ako makapasok Roberto,” ang sagot ni Alejandro.

Maya maya ay lumapit sa kanya ang guard at pinagbuksan siya ng pinto. “Welcome po sir,” ang bati nito.

Nakapasok na Alejandro noong i-welcome siya ng guard.

Napaisip ako..

Ah OO! Alam ko na! Totoo pala na ang mga vampire ay hindi makakapasok sa isang lugar KUNG hindi sila “WELCOME” o hindi sila iniimbitahang makapasok sa loob nito. So pinaka best way para maka escape ka sa isang bampira ay ang bumalik ka sa iyong bahay at huwag mo siyang papapasukin sa loob nito. Dapat ay walang mag wewelcome o mag iimbita sa kanya para pumasok.

“Pero gagawin namin ang lahat para makapasok kami sa lugar ng nais naming biktimahin. Magpapanggap kaming manggagawa, o kaya ay matandang nahihingi ng tulong. Mayroon din namang mga bobo na pinapasok kami agad kaya napapabilis ang aming pagkain sa kanila,” ang nakangising wika ni Alejandro.

“Nagmalaki ka pa, sobrang tuso niyo naman pala,” ang sagot ko naman habang bumibili ng drinks.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay hindi inaasahang makikita ko ang aking dating best friend na si Kenny. Halos ilang taon na rin kaming hindi nagkikita kaya’t nagkagulatan pa kaming dalawa. Nagbago na rin ang looks niya dahil dati ay fit and toned ang katawan nito, ngayon ay tumaba na siya at mas lalong pang pumuti.

“Robert? Anong ginawa mo dito? Dito ka na ba nagwowork?” tanong niya sa akin.

“Ah e, dumaan lang kami dito. Ang laki ng itinaba mo ah, saan ka ba nagwowork?” tanong ko naman.

“Isa akong chef, lagi ako sa kusina kaya alam mo na kung bakit ako nanaba diba?” ang tugon niya.

Tawanan kaming dalawa.

Habang nasa ganoong kumustahan kami ay napalingon ako kay Alejandro, nakita kong nakatitig ito kay Kenny at parang naglalaway. Siguro ay nakakita siya isang lechong baboy na gustong sunggaban. Bakit naman kasi naging ganito kalusog tong gago na to!

“Roberto, virgin ba iyang kaibigan mo?” bulong sa akin ni Alejandro. Alam kong gusto niya itong sunggaban, teka ano bang gagawin ko?

“Syempre di na virgin yang si Kenny. Actually mayroon nga siyang girl friend ngayon at magkalive in sila,” ang sagot ko naman, gusto ko lang talaga siyang isalba dahil nakikita ko sa mata ni Alejandro ang labis na pagkagutom.

“Pero wala akong girl friend Robert, ikaw lang naman ang babaero sa ating dalawa diba. Alam mo namang since elementary di ako nakakahalik ng babae. 100% virgin to pre,” ang pagmamalaki ni Kenny dahilan para mapangiwi ako at mapaharap kay Alejandro na naglalaway at mukhang hayok na hayok na.

“Patay,” ang bulong ko sa aking sarili. Oo nga’t nag p-provide ako ng pagkain para sa aking master. Pero yung mga ibinibigay ko sa kanya ay hindi ko naman kilala at hindi ko naman kaano ano. Si Kenny ay best friend ko simula pagkabata at marami kaming pinagsamahan. Hindi ko naman maaatim na ipakain siya dito kay mokong. Kung bakit ba naman kasi naging balyena siya ngayon. Alam kong bloodlust ni Alejandro ang mga chubby na virgin, it doesn’t matter kung babae ba ito o lalaki.

“Wow, very nice! Very good! Gusto mo bang sumama sa amin ni Roberto na maglakad lakad sa labas?” tanong ni Alejandro.

“Bakit ba naman kasi naging butanding ka bigla Kenny,” ang bulong ko sa aking sarili. “May gagawin pa si Kenny, halika master umalis na tayo,” ang nakangiti kong wika.

“Pero wala naman akong gagawin, ayaw mo ba akong makasama Robert?” tanong ni Kenny.

Natuwa si Alejandro, “oh wala naman pala siyang gagawin e, tara na! Masarap maglakad lakad lalo kung may masarap na pagkain,” ang wika nito sabay pahid ng laway sa kanyang mapulang labi.

At iyon ang set up, dahil obob (bobo) nga si Kenny at hindi umayon ang pagkatataon sa pagtatanggol ko sa kanya ay wala akong nagawa kundi ang isama ito sa aming paglalakad. Napapansin ko si Alejandro na parang isang cobrang manunuklaw anumang oras. Para bang susunggaban niya agad si Kenny kapag nakahanap ng pagkakataon.

“Huwag kang mag alala pare, tanggap naman kita. Boyfriend mo ba siya?” tanong ni Kenny sabay turo kay Alejandro.

Hindi agad ako nakasagot.

“Don’t worry, common na lang ngayong man to man relationship. Marami na ring mga BL series sa telebisyon diba? Saka sabi nila masarap daw talaga magmahal ang kapwa lalaki saka mas masarap silang magromansa,” ang hirit ni Kenny.

“Pero mas masarap ka,” ang wika ni Alejandro, gutom na gutom na ito at nanlilisik na ang kanyang mga mata.

“Ano yun pare? Teka okay ka lang ba?” ang tanong ni Kenny, napansin niyang namumula ang mata ni Alejandro at parang isang pusang galit na galit. “Pare okay lang ba yung boyfriend mong koreano?” tanong niya sa akin.

At habang nasa ganoong posisyon siya ay biglang sumunggab sa kanya si Alejandro na parang isang mabangis na hayop.

Episode 15: Vampire X Familiar Quarel

ROBERT POV

Ngayon ko lang nakitang nawala sa sarili si Alejandro. Nawalan ito ng control at mabilis na sinunggaban na parang hayop si Kenny. Kapwa sila gumulong sa lupa at dahil sa bilis ng pagyayari ay tila natulala ako ng ilang sandali.

Halos para akong nag block out. Noong bumalik ang aking ulirat agad kong nilundag si Alejandro na noon ay nakakagat kay Kenny. Hinila ko ang ulo niya palayo sa aking kaibigan. Nakita ko pang puro dugo ang bibig niya at nakalabas ang kanyang matulis na pangil. Samantalang nagsisigaw si Kenny habang gumagapang palayo. “Tulong!” ang sigaw nito pero walang makakarinig sa kanya dahil walang bahayan sa paligid.

Buong lakas kong niyakap si Alejandro, “master tama na! Huwag si Kenny! Kaibigan ko iyan! Tama na master! Maaawa ka sa kanya! Humanap na lang tayo ng iba! Please!” ang sigaw ko habang nakakapit sa kanyang katawan.

Pero sadyang hayok na hayok si Alejandro, wala na talaga siya sa kanyang sarili at tuluyan na siyang nilamon ng gutom at pananabik. Hinawakan niya ang aking mukha at kinalmot ako dahilan para magdugo ang aking pisngi. Hinablot din niya ang aking katawan at parang papel at itinapon sa damuhan.

Literal na lumipad ang aking katawan sa ere na parang isang suspended animation. Habang nasa ere ay nakita kong muling sumunggab si Alejandro hanggang sa mangisay na ang katawan ni Kenny at mawalan ito ng buhay. Masahol pa sa halimaw si Alejandro, ganito pala siya kapag nagugutom

Sumadsad ang aking katawan sa lupa at bumulandra ako sa batuhan dahilan para panandalian akong mawalan ng ulirat. Hindi ko na alam ang mga sumunod na pangyayari, basta ang alam ko lang ay kumirot ang puso ko at sumagi sa aking isipan ang lahat ng ala-alang pinagsamahan namin ni Kenny. Parang hindi ko yata kayang tanggapin na ako ang nagdala ng kamatayan sa kanya. Ako mismo ang nagpahamak sa kanya.

Tahimik.

Hindi ko alam kung ilang minuto akong nawalan ng ulirat, pagdilat ng aking mata ay natagpuan ko ang aking sarili na nakahiga pa rin sa damuhan at nakatayo sa aking harapan si Alejandro, sa tingin ko ay nagbalik na siya sa normal dahil nalamanan na ang kanyang ng pinaka paboritong putahe.

Kinalabit niya ako ngunit gamit ang kanyang paa, “Hoy, bumangon ka na dyan uuwi na tayo. Ako na ang nagtapon sa kaibigan mo dahil nakakahiya naman sa iyo,” ang wika niya pero di ako kumibo.

Naglakad kami pabalik sa sasakyan ng walang imikan, kahit sa pagddrive ko pauwi ay wala rin akong salitang sinabi sa kanya. Bagamat paminsan minsan ay sinesermunan niya ako. “Hindi ko gusto yung ginawa mo kanina, pambabastos iyon. Ayokong binabastos ako habang kumakain. Parang tumitigas yata ang ulo mo Roberto? Dahil dyan dadagdagan pa kita ng dalawang taon para maging familiar ko.”

Hindi ako kumibo, iprineno ko ng malakas ang sasakyan dahilan para masubsob siya sa front seat. Bumaba ako at dumiretso sa loob ng mansyon. “Oh napano yang mukha mo?” pagsalubong sa akin ni Quintin.

“Wala to,” ang sagot ko naman sabay akyat sa aking silid.

Maya maya ay pumasok naman si Alejandro pero sinita siya ni Quintin, “Bakit naman sinasaktan mo yung familiar mo? Malaki ang ambag nila sa buhay natin diba? Parang very bad naman yata yung ginawa mo na yun,” ang wika nito.

“Kasalanan niya dahil nagiging pasaway siya habang tumatagal. Sa lahat ng naging familiar ko ay siya lang ang lumalaban sa akin,” ang narinig kong tugon ni Alejandro.

“Sana hindi mo na lang pinatulan, kawawa naman si Robert. Hindi niya deserve na itrato ng ganito. You’re road! Napaka road mo!” ang wika ni Quintin.

“Baka rude ang ibig mong sabihin,” pagtatama ni Alejandro.

“Whatever! You are road! Sobrang road mo!” ang sagot pa ni Quintin sabay walkout sa kanyang harapan.

“Sige kampihan mo si Roberto, kaya lumalaki ang ulo niyan e,” ang sigaw pa ni Alejandro. Pero hindi na ako nakinig, pumasok na lang ako sa aking silid.

Ikumpara na naman ba ako sa mga dating familiar niya. Siguro mga tanga at walang utang yung mga dating alalay niya kaya walang reklamo kahit anong gawin niya. Buset talaga iyang si Alejandro, hindi ko nga alam kung bakit ako tumagal ng ilang taon sa kanya. At parang ayoko na tumagal pa ng ilang taon dito dahil tiyak na masisiraan ako ng bait.

Tahimik.

Nilinis ko ang sugat sa aking pisngi at nilagyan ito ang ointment upang hindi masyadong mag peklat. Pagkatapos ay humiga ako sa kama at ipinahinga ang aking sarili. Pilit ko iwinaksi ang mga bagay na gumugulo sa aking isipan bamagat ang kaba at kalabog ng aking dibdib ay hindi talaga humuhupa.

“Pakshit ka Alejandro,” ang bulong ko sa aking sarili habang nakapikit.

Ilang minuto rin akong nakahiga at noong mga sandaling iyon ay muli akong dumilat dahil may narinig akong tumakbong yapak ng paa sa loob ng aking silid. Maya maya ay sa kabilang direksyon ko naman ito narinig.

“Sino iyan?” ang tanong ko sabay bangon para hanapin ito.

Nasa ganoong paghahanap ako noong may makitang isang lalaking nakatalungko sa gilid ng aking silid. Ang lalaki ay parang basa ang katawan at takot na takot na hindi mo mawari. Parang mas bata ito sa akin dahil payat ang kanyang katawan ngunit sobrang puti na animo kinulang sa dumadaloy na dugo.

“Sino ka? Ayos ka lang ba boy?” ang tanong ko sa kanya at dito ay nagtangka akong lapitan siya. Noong kakalabitin ko na ang kanyang balikat ay bigla itong tumayo at mabilis akong nilundag. Puro dugo ang kanyang bibig, matulis ang kuko at ang mga mata ay namumula sa matinding panlilisik.

Sinimulan niya akong kagatin at lapain sa leeg kaya naman nagbuno kaming dalawa sa sahig. Hinawakan ko ang kanyang ulo at inilayo ito sa aking nagdurugong leeg. Dito ay huminto siya at nakita ko ang kanyang mukha, hindi ko siya kilala pero may kakaiba akong nararadaman na hindi ko maisalarawan.

Maya maya ay bumukas ang kanyang bibig ay sinukahan ako ng napakaraming dugo na sumabog sa aking mukha dahilan para magsisigaw ako at kasabay nito ang pagbalikwas ko ng bangon sa aking higaan.

Panaginip lang pala ang lahat, gayon pa man ay hingal na hingal ako at pawis na pawis. Ang takot ay nanunuot pa rin sa aking dibdib.

Tahimik.

Habang nasa ganoong posisyon ako ng pagpapakalma sa aking sarili ay bigla na lamang bumukas ang isang lumang cabinet at dito ay may nahulog na isang aklat. Kaya naman agad akong tumayo at pinulot ito.

Ang aklat ay may kalumaan na at nakaukit dito ang pangalang YANG. Noong buksan ko ito ay napag-alaman ko na isa pala itong tala arawan o diary. Babasahin ko sana ang mga nakasulat dito ngunit biglang bumukas ang pinto ng aking silid at dito ay pumasok si Alejandro kaya naman ibinalik ko ang diary sa loob ng cabinet.

“Hoy Roberto, bakit ba sumisigaw ka? Nag iinarte ka pa rin ba?” tanong nito sa akin. Marahil ay narinig niya yung sigaw ko noong nananaginip ako.

Ewan, pero tila nakaramdam ako ng pagkainis noong makita ang mukha niya. Kaya naman humarap ako sa kanya at nagsalita, “Talagang bale wala lang sayo? Kinain mo yung kababata ko! Napakasama mo!” ang singhal ko sa kanya, hindi na ako nakapagtimpi kaya naman sumugod ako sa kanya at itinulak siya.

“Yung mga ganon ay pagkain lang. Bakit iisipin mo yun? Sa dami ng mga taong pinatay mo ngayon ka pa ba iiyak at mag iinarte?” ang sagot niya sa akin.

“Napakayabang mo! Lahat ginagawa ko para sayo pero wala kang appreciation! Pati hindi dapat kainin kinakain mo! Napaka gago mo! Anong klaseng tao kaaaaa!”

“Ano ba, Roberto, tumigil ka na nga. Hindi ako tao okay? Ayokong maging tao dahil ayokong maging kasing weak mo!” ang sagot niya habang sinasangga lahat ng suntok ko. “Huwag mo nga akong sinisigawan dahil alipin lang kita!”

“Oo alipin mo lang ako! Pero kahit alipin mo lang ako ay mayroon din ako sariling utak at hindi ako basta alipin mo lang! Kung hindi dahil sa dugo ko ay baka tulog ka pa ngayon sa kulungan mo!” singhal ko.

“Oh yeah! Talaga lang? Baka kundi dahil sa akin patay ka na ngayon at uod na lang sa lupa ang nakikinabang sayo! Kaya huwag kang mayabang alipin!” ang sigaw rin niya sa akin.

Dito ay lumabas na sina Felix at Quintin dahil narinig nila yung pagtatalo namin. “Ayos yan! Gustong gusto kong nag aaway na ganyan! Very good! Ang sarap sa pakiramdam!” ang hirit ni Felix.

“Hoy Felix, wag mo nga idrain yung energy nila. Nag aaway na nga sila diba?” wika ni Quintin.

“Dapat nga idrain ko yung energy nila para matahimik na silang dalawa, alam mo ba na oras na nga pahinga at nonood ako ng paborito kong porn? Lalabasan na ako sa pagsasalsal ko pero nabitin lang dahil sa sigawan nilang dalawa. Saka alam mo ba na ang enerhiya ng dalawang nag aaway ang pinakamasarap sa lahat? Para akong idinuduyan sa heaven!” ang wika ni Felix.

“Ganon? Ang akala ko ang pinakamasarap na feeling sa lahat ay yung hands free orgasm habang tinitira ako sa likuran ng ex kong centaur,” ang hirit ni Quintin.

“Hindi ka na naawa kay Kenny! May pamilya siya at mayroon siyang mga kapatid na umaasa sa kanya! Napakagago mo talaga!” ang sigaw ko at dito ay nakaramdam ako ng pagkapagod at kakaibang panghihina kaya naman sa halip na susuntukin ko siya nasubsob ako sa kanyang dibdib.

Niyakap ako ni Alejandro, “loko, edi nanghina ka rin. Huwag na nga tayo mag away, sorry na baby ko,” ang wika nito at mas isinubsob pa ako sa kanyang dibdib.

“Gago ka!” ang sagot ko habang nakasubsob sa kanyang dibdib pero hindi niya ako sinagot pa.

“Mauunawaan mo lang ako kapag naging isa ka nang bampira,” malambing niyang bulong sa akin sabay himas sa aking likuran.

“Kailan?” tanong ko habang nakasubsob pa rin sa kanyang matipunong katawan.

“After 100 years,” ang bwisit na sagot niya.

Gumalaw ang aking kamay sinuntok ang kanyang braso. “Sira ka talaga.”

Episode 16: Ang Diary ni Yang

Episode 16: Ang Diary ni Yang

THIRD PERSON POV

“Pinsan, sa susunod na magsex kayo ni Robert pwede ba akong manood?” ang tanong ni Felix.

“Salahula, bakit naman, hindi ka pa ba nakakakita ng dalawang lalaking nagkakantutan? Gusto mo bang ipakantot kita kay Roberto ngayon?” tanong ni Alejandro, wala lang sa kanya ito. Yung parang tungkol lang sa kendi ang usapan.

“Dahil hindi pa ako nakakatikim ng energy mula sa dalawang nilalang na nagsesex. Sabi nila masarap daw ito at kakaiba sa pakiramdam,” ang kaswal na sagot ni Felix.

“Echusero, ang sabihin mo gusto maranasang mabottom at mapasukan ng batuta sa pwet. Teka bakit ba ganyan ang itsura mo Felix?” tanong ni Quintin noong lumabas ito sa bulwagan ng mansyon.

Nakasuot si Felix ng corporate attire. “Ah oo nga pala, nakalimutan kong sabihin sa inyo na mayroon na akong work sa isang call center company, ang saya diba? Oh paano, aalis na ako dahil first night ko ngayon.”

“Hala, good luck na lang sa mga kawork mo. Sigurado akong gagawing living hell ni Felix yung opisina nila. Poor people,” ang sagot ni Quintin.

“Nasaan ba si Roberto? Ang sabi ko bilhan niya ako ng bagong t-shirt, hoodie at rubber shoes dahil gusto kong mag lakad mamaya. Para personal na humanap ng makakain.”

“Alam mo gusto ko rin maglakad at mag night life! Sama naman ako sa inyo,” ang hirit ni Quintin.

Samantala, hindi pa lumalabas si Robert ng kanyang silid, dito ay hawak niya ang diary ni Yang na dating familiar ni Alejandro at nagsimula siyang basahin ang mga pahina ng mga sinulat nito. Sobrang curious si Robert kung anong klaseng buhay ang mayroon si Yang noon bilang isang familiar ni Alejandro bagamat sa loob ng 250 years na pagiging imortal nito ay napakarami na ring familiar ang dumaan sa kanyang kamay simula pa noong 17th century.

Napansin din ni Robert ang dating ng mga entry, hindi ito araw araw dahil minsan ay linggo ang pagitan ng date bago ulit magsulat si Yang ng panibagong confession.

---

Entry 1

Ang aking buong pamilya ay nilapa ng mga taong lobo, isinalba lamang ako ni Lord Alejandro at ginawang alalay niya. Isang “familiar” kung tawagin.

Hindi ko alam kung masaya bang maging familiar, hindi pa rin ako nasasanay pumatay at humanap ng tao para ihandog kay Lord Alejandro. Yung unang dalawang kaklase kong dinala ko sa kanya ay minumulto pa rin ako hanggang ngayon. Halos tatlo gabi na akong hindi nakakatulog na maayos at hindi ko alam kung hanggang kailan ko ito kakayanin.

---

Entry 2

Nagalit sa akin si Lord Alejandro dahil dinalhan ko siya ng usa at mga baboy ramo na nakuha ko sa bayan. Ang akala ko kasi pwede na itong pamalit sa tao. Mayroon kasi akong naririnig na kwento na mayroong mga vampire na hindi umiinom ng dugo ng tao, bagkus mga hayop lang ang kanilang binibiktima bilang pamalit sa kanilang pagkauhaw. Pero ngayong araw ay napatunayan ko na hindi totoo ang balitang iyon dahil halos sakalin ako ni Lord Alejandro sa matinding galit.

Kaya humanap na lamang ako ng taong pwedeng dalhin sa kanya upang kainin. Wala akong ibang target kundi yung lalaking nakilala ko sa plaza. Sana lang ay makita ko siya mamayang gabi.

---

Entry 3

Ngayon ay humanap ako ng dalawang virgin na tao, mabuti na lang at may nakilala akong dalawang nerd na estudyante na gustong makapasok sa mansyon para makita nila ang loob nito.

Ngayong araw ay darati ang isang espesyal na bisita, ang tawag nila dito ay Baron Flanagan. Isa makapangyarihang ancient vampire na kalahi nila Lord Alejandro. Virgins ang bloodlust ni Baron kaya dalawa ang pinapahanap sa akin upang ihandog sa kanya.

Natuwa sa akin si Lord Alejandro kaya’t binigyan niya ako ng kwintas bilang pasasalamat sa aking ginawang pagdadala ng pagkain para kay Baron. Kung man yung nangyari doon sa dalawang nerd ay hindi ko na alam. Basta kinabukasan ay wala na silang buhay at ako na mismo ang nagtapon sa kanila sa hukay.

(NOTE: May mga sex scenes dito sa confession ni Yang, di ko lang sinama dito at sobrang conservative ng mga readers ko, baka mapagsabihan na naman akong “DISGUSTING!” lol. Bilin niyo na lang ang full pdf!)

---

ROBERT POV

“Hoy Roberto, lalabas tayo ngayon kasama si Quintin. Bakit ba nandyan ka sa kwarto? May problema ba? C’mon two weeks na magbuhat ng patayin ko yung butanding mong kaibigan. Nag iinarte ka pa ba?” boses ni Alejandro sa pintuan kaya naman initigil ko ang pagbabasa ng diary ni Yang at muli ito isinaulo sa cabinet.

Habang binabasa ko ang entry niya ay para bang nag t-time travel ako sa kanyang panahon. Bagamat ang tagal ng pagitan ng kanyang mga entry. Halimbawa yung “Entry 1” ay naka-date ng March 16. Ang kasunod na “Entry 2” ay nakadate naman ng April 10. Medyo tamad yata siyang mga entry o yung mahahalagang bagay lang ang kanyang isinusulat. Dito ko rin napag alaman na close pala si Baron Flanagan at Alejandro dati.

“Lalabas na master. Nag ayos lang ako ng mga damit ko,” ang wika ko naman.

“Bilisan mo Roberto, alam mo namang ayaw na ayaw ko ang pinaghihintay ako diba?” reklamo nito.

Paglabas ko ng silid ay bumulaga sa akin ang gwapong itsura ni Alejandro. Hindi na siya mukhang bampira dahil mukha na siyang isang korean heart throb. Nakasuot ito ng hoodie at fitted na pants at mamahaling branded na rubber shoes. Kung pagmamasdan ko siya ngayon ay parang hindi siya yung Alejandro na binabanggit ni Yang sa kanyang diary.

“Oh bakit ganyan kang makatingin? Gwapong gwapo ka no? Siguro nalilibugan ka na ulit sa akin ngayon?” ang tanong nito.

“Bakit ba ganyan ang nasa isip mo master? Hindi lahat ng tao ay nalilibugan sa iyo. Yung paghanga na walang halong pagnanasa ay ang pinaka mataas na uri ng pagtangi,” ang tugon ko naman.

“Nye nye nye, who cares!” ang pang aasar nito na parang bata.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay siya namang paglabas ni Quintin sa bulwagan. “Boys, I’m ready!” ang hirit nito. Suot niya ang itim na pants at bra na itim na mayroong baril. Nakasuot din ito ng wig na blonde at sapatos na mataas ang takong.

“Hoy Quintin, bakit ba may baril pa iyang suso mo? Ano naman ang ibig mong palabasin ngayon?” tanong ni Alejandro.

“Ano ka ba, ninakaw ko lang itong set ng damit na to kay Lady Gaga. Tayo na nga sa labas, namimiss ko na yung night life. Teka Robert, gusto namin ni Alejandro na maki-blend in lang sa mga tao. Wala kaming balak na mag-stand out sa crowd,” wika ni Quintin.

Eh paano naman kaya mag b-blend in sa mga tao yung dalawa nato, sobrang gwapo ni Alejandro, halatang hindi na tao. At itong si Quintin may baril pa sa suso na paminsan minsan ay naglalabas ng ilaw na animo lusis. “Sure kayo, gusto niyong magblend in sa tao?”

“Yeah, kaya nga simple lang itong damit namin diba?” ang sagot ni Quintin.

Hindi na ako kumibo, patuloy lang akong nagdrive patungo sa siyudad. Well, kung tutuusin ay okay na rin yung suot nila na ganito. At least hindi yung gothic suit na parang sinaunang bampira ang datingan. At sana naman ay walang masamang mangyari ngayong gabi.

I mean, obviously may masamang mangyayari kasi nga hahanap sila ng pagkain pero sana wag naman yung kakilala ko dahil ayoko na maramdaman yung sakit na naramdaman ko noong mawala si Kenny.

Episode 17: Night Life

Episode 17: Night Life

ROBERT POV

“Operation blend in,” ang excited na wika ni Quintin habang naglalakad siya kasabay ng mga tao. Pero kahit anong gawin niya talagang napapansin siya dahil siya lang naman bukod tanging tao dito na naglalakad na may baril sa suso.

“Mukhang nag eenjoy si Quintin dito sa labas, master,” ang wika ko habang pinag mamasdan ito sa pagrampa.

“Alam mo noong 18th century si Quintin ang tinaguriang queen of the night dahil mahilig talaga siya sa night life. Dito na rin siya kumukuha ng biktima at hindi niya kailangan ng tulong ng familiar,” wika ni Alejandro.

“Yeah, naalala ko nga yun. Lumalabas ako gabi gabi para sumali sa orgy ng mga tao. Alam mo noong 18th century ay mahilig talaga sa orgy ang mga lalaki. Kadalasan nasa anim hanggang sampung lalaki ang sesex ng sabay sabay. At take note ha, all men sila at bawal ang babae. Actually mas gusto ko panga umaattend sa orgy nila kaysa sa orgy ng mga vampire,” ang pag alala ni Quintin.

“Oh eh bakit tumigil ka na sa pakikipag orgy sa mga lalaki?” tanong ko naman.

“Yeah, sadly tumigil ako noong 19th century dahil binago ko na ang sarili ko at nagsimula na akong sumunod sa puso ko. I mean naging soft na ako at pa girl sa puso, sa salita at sa gawa. Eh ayaw pala ng mga lalaki sa orgy ng pa girl parang nandidiri sila sa akin. Gusto nila yung matigas at lalaking lalaki kumilos,” ang wika ni Quintin.

“Oo naalala ko na. Walahiya ka Quintin, noong 17th at 18th century ay matigas na lalaki iyang si Quintin. Maganda ang katawan niya at mayroon pa siyang bigote at balbas. One time isinali ko siya sa orgy at dito ay tinuruan ko siya kung paano kumain ng kepyas ng babae. Ipinakita ko sa kanya ang tamang proseso ng pagdila at paglaplap dito.

“Oh subukan mo, dilaan mo yung tinggil para masarapan ang babaeng kasex mo,” ang wika ko sa kanya.

Lumuhod si Quintin, saka sinimulang dilaan ang kepyas ng babae pero maya maya ay bigla itong nasuka. “Ang baho ng amoy, parang pateys! Awrk!”

Na-offend yung babaeng kasex namin at sinampal siya nito. Iniwan kami sa ere at wala kaming napala. Ang nakakapagtaka pa ay kung bakit lahat kaming mga lalaki doon tirik na tirik ang titi samantalang si Quintin ay hindi at nakaurong ito na parang lantang gulay.

Pareho nilang naalala yun, “langya ka, titi rin pala ang gusto mo. Sana una palang ay lumantad ka na agad para naging masaya ka. Iyan ang hirap sa inyo e, mas iniisip niyo pa ang sasabihin ng ibang tao kaysa sa pansarili niyong kaligayahan,” ang dagdag ni Alejandro.

“Well, tama ka doon kaya nga noong 19th century lumantad na ako ayon na rin sa pagsunod ko kay Britney Spears! Siya ang aking saint noon. Kaso nga lang ang sad part yung ibang mga lalaki ayaw sa halata. Gusto nila matigas at lalakihan,” ang wika ni Quintin.

“Huwag ka na malungkot, dadalhin ko na lang kayo sa bar at magparty na lang tayo doon!” ang masaya kong sagot.

At iyon ang set up, niyaya ko sina Alejandro at Quintin sa bar. Ang weird lang dahil hindi agad sila basta basta nakakapasok sa isang lugar na walang pahintulot. “Hello, guard. Maaari mo ba kaming imbitahang pumasok dyan sa loob ng bar,” ang nakangiting wika ni Quintin.

Tumingin sa kanila ang guard, “Yes mam, welcome po sa inyo,” ang wika nito sabay bukas ng pinto.

“Ayos!” ang wika ng dalawa sabay pasok sa loob nito.

Noong makapasok kami ay agad kaming kumuha ng pwesto at nakisaya sa mga tao sa paligid. Masigla ang tugtog at humahataw ang lahat sa dance floor. Kapansin pansin din na madaming mga babaeng lumalapit kay Alejandro dahil napakagwapo nga nito, tuwang tuwa naman ang mokong, humarap ito sa akin at ngumisi saka nagwika “foods!”

Habang nasa ganoong posisyon kami ay may lumapit sa amin na isang lalaki at nagulat sina Alejandro at Quintin noong makita ito. “OMG! Is that you Fernando?” ang wika ni Quintin.

“Ako nga ito, kumusta kayong dalawa? Grabe dito lang pala tayo magkikita kita,” ang wika nito sabay kamay sa aking amo, “Ikinagagalak kong makita kang muli Lord Alejandro. Masaya akong nakasama kita sa orgy noon at sabay nating pinagsasaluhan ang iisang babae,” ang hirit nito.

Agad kaming ipinakilala ni Alejandro sa isa’t isa. Si Fernando ay halos kasing edad lang din namin pagdating sa pisikal na anyo. Parang may lahi siyang espanyol at matikas rin itong tumindig. “Nga pala ito naman si Harold, 3 years na familiar ko,” ang dagdag pa niya.

Kinamayan ko si Harold at dito ay inalok ko siya ng maiinom. Mas matanda ako sa kanya at sinabi niya sa akin na pangarap talaga niyang maging vampire kaya naman nag apply siya kay Fernando para maging familiar nito. “Ipinangako sa akin ni master Fernando na gagawin niya akong vampire sa loob ng 2 years pero 3 years na ako sa kanya. Kagabi pagkatapos namin magsex ay ipinangako niya sa akin na magiging vampire na ako next year. Ikaw kailan ka magiging vampire?” tanong niya sa akin.

Nagkibit balikat ako, “wala namang sinasabi yung amo ko sa akin,” tugon ko habang nakatingin kila Alejandro na abala sa pakikipagsayaw.

“Ganon? Eh balita ko kasi royal blood si Lord Alejandro. Ancient Vampire daw ang blood line niya kaya mukhang mahihirapan kang maging vampire. Magpapakantot ka kasi sa kanya para may mabuong mutual feelings sa inyo. Sa tingin ko naman maliit lang ang titi ng amo mo dahil asian looking lang ito. Unlike kay Master Fernando na parang kabayo ang ari. Sakit tuloy ng pwet ko,” ang kaswal na wika nito.

“Bakit gusto mong maging vampire?” tanong ko sa kanya.

“Gusto ko ng powers, super strength, super vision. Tapos yayaman tayo at kakainggitan tayo ng maraming familiar. Huwag kang maalala pare, kapag naging vampire na ako ay lumipat ka sa akin at gagawin kitang vampire din, pangako iyan,” ang wika nito habang nakangisi.

“Bakit, ilan na bang familiar ang nakita mong naging vampire?” tanong ko.

“Ah e, wala e. Sa ngayon,” ang nahihiya niyang sagot.

Habang nasa ganoong posisyon kami ay nagpalakpakan ang mga tao sa paligid at dito ay nakita namin na gumitna si Quintin sa dance floor at nagbigay sa kanya sa space ang lahat ng tao sa paligid.

“I dedicate this song and dance number to my friends namely, Alejandro, Fernando and Roberto. Music Maestro!” ang intro ni Quintin sabay suot ng wireless lapel mic.

Noong magsimulang tumugtog ang music ay lumabas ang kanyang apat na back up dancer at dito ay nagsimula silang mag perform.

ALEJANDRO

BY: LADY GAGA

I know that we are young

And I know that you may love me

But I just can’t be with you like this anymore

Alejandro

She’s got both hands

In her pocket

And she won’t look at you

Won’t look at you

She hides true love

En su bolsillo

She got a halo around her finger

Around you

You know that I love you boy

Hot like Mexico, rejoice

At this point I gotta choose

Nothing to lose

Don’t call my name

Don’t call my name, Alejandro

I’m not your babe

I’m not your babe, Fernando

Don’t wanna kiss, don’t wanna touch

Just smoke my cigarette and hush

Don’t call my name

Don’t call my name, Roberto

Habang sumasayaw at kumakanta si Quintin at naglulusis ang baril sa kanyang bra. At nakakatuwang isipin na ang mga pangalan namin ay nasa iisang kanta lamang. Tuwang tuwa ang mga audience sa kanya, talaga naman palang may talent si Quintin at pwede na siyang mag concert ng solo.

Samantala ay nawala sa paningin ko si Alejandro at noong makita ko siya sa gilid ay may kahalikan na itong babae. Medyo naasar ako sa aking nakita pero alangan namang suwayin ko siya. Tiyak na magagalit lang ito dahil lagi siya ang tama sa lahat ng bagay. Kahit sa pagpatay niya kay Kenny ay pinagkakalandakan niya na tama pa rin siya.

Patuloy siyang nakikipaglaplapan sa babae hanggang mas gumilid pa sila sa isang sulok. Hinalikan niya ito sa leeg at yumakap sa kanyang ang babae na noon ay nakapikit at sarap na sarap sa ginagawang paghalik sa kanyang tainga at leeg.

Maya maya ay nakita ko na lang na nangingisay na ang katawan ng babae dahil sakmal na ni Alejandro ang leeg nito. Hindi naman sila pinapansin ng mga tao sa paligid dahil akala ng mga ito ay nagroromansahan lang silang dalawa sa sulok.

Don’t call my name

Don’t call my name, Alejandro

I’m not your babe

I’m not your babe, Fernando

Don’t wanna kiss, don’t wanna touch

Just smoke my cigarette and hush

Don’t call my name

Don’t call my name, Roberto

Noong matapos ang performance ni Quintin ay isang masigabong palakpakan ang isinukli sa kanya ng mga audience. Tuwang tuwa naman si Quintin at muling pinasabog ang baril sa kanyang bra, may lumabas na mga confetti dito.

Tuloy pa rin ang party..

Habang palalim ng palalim ang gabi ay mas lalo pang nagiging high ang mga tao sa paligid. Ang iba sa kanila ay lasing na at wala talaga ng tamang wisyo. Sila ang maituturing na literal na party animal. Dito na nakuha ng chance sila Alejandro, Quintin at Fernando. Kanya kanya sila ng kagat sa mga tao at halos nakarami sila ng mga biktima sa loob ng bar.

Mapapansin ang mga taong nakasalampak at nakalungayngay na lang sa bawat sulok. Iisipin ng lahat na lasing ang mga ito at nakatulog pero hindi nila alam na biktima na ito nila Alejandro at iba pa.

Halos inabot kami ng alas 3 ng umaga sa bar hanggang sa magpasya kaming umuwi. Nagpasalamat si Fernando sa isang masayang gabi at nagbigay galang pa ito kay Alejandro bago sila umalis ng kanyang familiar na si Harold.

Busog na busog sina Alejandro at Quintin habang nasa loob ng sasakyan. Tawanan sila ng tawanan at walang mapaglagyan ng kaligayahan. “Dapat dalasan natin ang paglabas sa gabi. Masaya rin pala ang kumain sa loob ng bar,” ang wika ni Alejandro.

“Ang g-gwapo ng mga boys na kinagat ko kanina. Ang karamihan sa kanila ay mga student na bagsak sa mga subjects. At ang iba naman ay mga students na mabisyo. Ngayon ay hindi na sila kailangan pang problemahin ng gobyerno sa future dahil patay na silang lahat. Ang saya saya diba? At least nabawasan ko ang mga patapon na mag aaral sa mundo,” ang masayang hirit ni Quintin.

“Masarap pala ang babaeng virgin. Mas masarap kasya sa butanding na kaibigan ni Roberto,” ang hirit naman ni Alejandro.

Tawanan silang dalawa..

Samantalang ako naman ay nakikinig lang at pinagmamasdan silang dalawa. Pareho silang bangag at parang lasing din. Malamang sa dami ng dugo ng mga adik at lasing na ininom nila tiyak na may side effects ito sa kanilang katawan. Para tuloy silang nakahigh na hindi mo malaman.

Episode 18: Familiar Mixers

Episode 18: Familiar Mixers

THIRD PERSON POV

Araw ng Sabado, marahang lumabas ng silid si Robert suot ang printed na tshirt at ripped jeans. Nakatanggap kasi siya ng mensahe mula kay Harold, aattend silang dalawa ng “Familiar Mixers.”

Ang tinatawag na “Familiar Mixers” ay isang uri ng pagtitipon ng mga familiar sa isang lugar para magkakila-kilala at para na rin mapagbahagi sila ng mga working techniques sa isa’t isa.

Habang nasa ganoong posisyon si Robert ay biglang may humila sa kanyang buhok, “hep hep, saan ka pupunta? Sinasabi na nga ba kaya hindi ka nagpakantot sa akin kagabi dahil maglalamiyerda ka ngayong araw,” ang pagpigil nito.

“Master, ano naman ang paki mo kung umalis ako? Hindi mo naman ako kasintahan o asawa na dapat pigilan. Wala naman tayong relasyon diba? Saka day off ko ngayon, Sabado remember?” sagot ni Robert.

“Wala akong maalala na pinapayagan kitang mag day off!” ang sagot niya sa binata.

“Meron po master, naalala mo nung Tuesday night? Pagkagaling natin sa night out? Ang sabi mo sa akin ay..

“Very good Roberto, dapat lagi tayong lalabas para gumimik sa bar. Hik!”

“Salamat at nag enjoy ka master. At salamat din dahil may itinirang buhay na tao doon sa bar kanina.”

“Nasobrahan yata ako ng pag inom ng dugo na may alcohol kaya medyo nalasing ako at na high. Pero anyway natuwa ako sa performance mo ngayong gabi kaya sa Sabado ay pwede kang mag day off!”

Inalalayan ni Robert si Alejandro pahiga sa kanyang kabaong, “salamat master,” ang wika nito.

“Salamat din baby boy, good night,” ang sagot ni Alejandro. Isinara ni Robert ang kabaong at nagpasya na rin itong matulog.

Tahimik..

“Talaga, sinabi ko yun?” pagtataka ni Alejandro.

“Opo master, kaya payagan mo na ako,” ang sagot ni Robert.

Binitawan siya ni Alejandro, “sigurado kang sinabi ko iyon ha,” ang paglilinaw nito.

“Opo master. Saka matulog na po kayo dahil may araw na oh,” ang sagot ng kanyang familiar habang nakangiti. Napakamot ng ulo si Alejandro at bumalik sa kanyang madilim na silid para matulog.

Samantalang napaisip naman si Robert, gustuhin man niyang kiligin sa ginagawang paghihigpit at pagiging possessive sa kanya ni Alejandro ay tila nawawalan ito ng excitement alam niya na ganito rin ang gawain niya sa kanyang mga nagdaang familiar. Lalo na kay Yang dahil nababasa niya ang diary nito.

---

FAMILIAR MIXERS MEETING PLACE

9:30 AM

“Pare salamat sa pagtugon sa invitation ko. First time mong umattend dito sa familiar mixers? Marami kang matutunan dito,” ang nakangiting wika ni Harold.

Noong pumasok sila sa loob ng silid bumalaga sa kanila ang iba’t ibang uri ng tao. Iba’t ibang kasarian at iba’t ibang mga edad. May mga teenager, may mga nasa middle age na at mayroon ring talaga matatandang halos kulubot na ang kanilang mga balat.

“Familiar din ba sila lolo at lola na nasa gawi doon?” pagtataka ni Robert.

“Oo pare, mga matatandang familiar na sila. Kawawa nga diba? Pinangakuan sila ng pinangakuan na gagawing vamps, pero wala talaga e,” ang wika ni Harold, inakbayan niya si Roberto at ipinakilala sa kanyang mga kaibigan.

“Mga kasama, si Robert isang familiar din. And guest what kung kanino siya naglilingkod. Kay Lord Alejandro Vann Alizarin lang naman. Isang royal blood na vampire! Susyal diba?” ang pagyayabang ni Harold.

“Wow naman. Gwapo yun saka sobrang hunk diba. Pero diba kapag royal blood ang bampira ay mahirap ay madadamot? Ibig sabihin mahihirapan si Robert na maging vamps?” tanong nila, bagamat humanga sila dahil talagang bihira ang royal blood na vampire.

“Yun lang, medyo reality iyan na kapag sa isang royal blood na vampire ka natapat para maging familiar ay malabong gawin ka niyang vamps ng mabilis. Buti na lang yung master ko ay normal na vampire lang at nangako siya nagagawin niya akong katulad niya next year kaya nga excited na ako,” ang wika ng isa pang familiar.

“Teka lahat ba kayo ay gustong maging vampire?” tanong naman ni Robert.

“Oo naman, pangarap namin maging vamps din kaya nga pinaghuhusayan namin ang trabaho bilang isang familiar. Para makita ng mga amo namin na worthy kaming gawing katulad nila,” ang sagot ni Harold.

“Alam niyo may nadiskubre akong magandang technique sa pagdispose ng mga bangkay. Sa halip sa ibaon natin sila sa bakuran ay mas maganda pala na ichop-chop muna sila sa maliit na piraso para makatipid tayo sa space ng paglilibingan sa kanila,” ang suggestion ng isa.

“Yeah, ako naman ay ginigiling ko yung mga bangkay at ginagawa kong longganisa. Ibinebenta ko ito sa mga kaibigan kong werewolf at canibal para mayroon naman akong extra income,” wika pa ng isa pa.

“Ako naman, ginagawa kong human fertilizer yung mga katawan na dinidispose ko para maibenta sa mga magsasaka. Tayong mga familiar ay may karapatan din namang maging business minded diba?” ang hirit pa ng isang familiar. Kanya kanya sila ng sharing ng mga technique sa pagdispose ng mga bangkay.

“Hay kuya Robert ang swerte mo kasi ang gwapo ng master mo. Alam mo ba na crush ko si Lord Alejandro Vann Alizarin. Cover pa nga siya sa isang vampire health magazine dati e. Kinuha ko lang ito sa amo kong beking bampira na may crush din sa kanya. Gwapo niya no?” ang wika naman ng isang beking familiar sabay pakita sa larawan ni Alejandro na nakahubad at nakabalandra ang abs.

“Teka, matagal na ba itong Familiar Mixers?” tanong ni Robert.

“Oo hijo, halos bata pa akong itayo namin ito. Ngayon ay 86 years old na ako,” ang wika ng isang matandang familiar na founder ng mixers.

“Eh lolo, sa tinatagal tagal ba nitong mixers, mayroon na ba kayong naging kasamahan dito na naging vampire na?” tanong ulit ni Roberto.

Natahimik ang lahat at napaisip..

“Teka mayroon na nga bang naging vamps sa atin?” tanong ni Harold.

Natahimik rin ang mga matatandang familiar, “mayroon kaming nababalitaan pero hindi namin ito mapapatunayan hijo. Pero sa history ng mixers ay wala pa yatang naging bampira sa amin,” ang sagot ng isa pang matanda.

Natahimik si Roberto at napatingin sa kanyang paligid. Pinaglalaruan lang ba sila ng kanilang mga masters? Pero si Quintin ay nais gawing vampire si Carton pero si Carton mismo ang tumanggi dito. O nakadepende ba talaga sa uri ng amo ang tagumpay ng isang familiar?

Parang sinuntok ng hindi maipaliwanag na kalungkutan si Robert habang pinagmamasdan ang mga uugod ugod na matatandang familiar na hanggang ngayon ay umaasa pa rin sa wala.

---

ROBERT POV

Yung mga matatanda na ito? Umaasa pa ba sila na magiging vampire sa kanilang edad? Kawawa naman sila dahil napaglipasan na sila ng panahon. Nasayang ang kanilang buhay sa paglilingkod at pag papaalipin sa mga bampirang sinungaling at hindi marunong tumupad sa kanilang mga pangako.

“Basta ako? Hindi ko sasapitin yung tumandang maging familiar. Kung ayaw akong gawing bampira ni Alejandro ay bahala siya sa buhay niya. Aalis ako at mabubuhay ng normal, hindi ko hahayaan ang sarili ko na tumandang alipin,” ang wika ko kay Harold habang pauwi kami. Hindi ko naitago ang aking saloobin sa mga bagay na naobserbahan ko kanina.

“Hmm, naaawa nga rin ako sa kanila pare. Pero syempre iba iba naman tayo ng goals at iba rin ang ating mga amo. May tiwala pa rin ako kay Lord Fernando na gagawin niya akong vamps sa itakdang panahon,” ang sagot ni Harold.

“Good luck na lang sa ating dalawa. Basta ako hindi ako tatandang familiar,” sagot ko naman.

Tumingin si Harold sa kanyang orasan, “Alas singko na pala ng hapon, maya maya lang ay gigising na si Lord Fernando. Tiyak na bibirahin na naman ako nun kapag nalibugan siya. Noong una medyo nandidiri ako pero masarap din pala at naeenjoy ko na. Teka, may tanong ako sayo. Totoo ba na hindi takot si Lord Alejandro sa araw? Ang sabi nila ay na conquer na ng pamilya nila ang liwanag?” pang uusisa nito.

Tumango ako, “yeap, hindi nasusunog si Alejandro sa araw. Yun nga lang ay nananakit ang kanyang mata kaya nakasuot siya ng shades kapag lumalabas.”

“Astig talaga yung amo mo pare. Kung gagawin ka niyang vampire ay tiyak na hindi ka rin masusunog sa araw. Kung sakaling mauna ka ay huwag mo akong kalimutan ha,” tugon niya.

Natawa ako at tinapik ang kanyang balikat, “Oo naman, basta mag ingat at huwag padalos dalos sa paghahanap ng biktima,” ang paalala ko naman.

“Salamat pare, kapag naging vamps ka otomatik royal blood ka. Para kang nakapangasawa ng prinsipe o hari, astig.”

“Sa history ng mga familiar ni Alejandro since 250 years, WALA ni isa ang naging vampire. Aasa pa ba ako sa gagong yon?” natatawa kong sagot habang lumalakad kami.

Maya maya ay humarap sa akin si Harold at nagpaalam ito, “salamat sa time pare. Babalik na ako doon sa bahay at baka magising na yung amo ko. Mag ingat ka sa pag uwi,” ang wika niya sabay yakap sa akin.

Bilang tugon ay niyakap ko rin siya at tinapik ang kanyang balikat, “salamat pre.”

Pinagmasdan ko sa paglalakad palayo si Harold, nakaukit ang ngiti sa aking labi dahil nagkaroon ako ng mga kaibigang familiar din. Bagamat may kung anong lungkot at awa ang lumukob sa aking dibdib sa tuwing maiisip ko parang pinasasakay lang sila sa isang huwad na pangako.

Tahimik.

Nasa ganoong posisyon ako noong bigla may pumitik sa aking tainga. Pagharap ko dito ay nakita ko si Alejandro na nakatayo sa aking likuran. “Aha, huli ka balbon!” ang wika nito.

“Pero hindi naman ako balbon,” ang sagot ko naman.

“Pero makapal yung bulbol mo saka yung buhok mo sa butas ng pwet kaya mag-ahit ka, tangina ka. May kinakatagpo ka pa lang lalaki dito? Gabi ka ba? Ang kati kati mo kasi!” ang wika nito.

Ngumisi ako, “nagseselos ka no? Selos ka, kitang kita ko sa mata mo,” ang pang aasar ko.

“Bakit naman ako magseselos e hamak gwapo ko dun. Saka mamamatay din yun dahil kayong mga mortal ay hindi tumatagal. Hanapan mo na ako ng pagkain dahil nagugutom na ako,” utos niya sa akin.

Ngumiti ako at tumango. Lumakad ako palayo sa kanya para maghanap ng pagkain. Pero maya maya ay huminto ako at humarap sa kanya habang tumatama ang liwanag ng palubog na araw sa aking pisngi.

“Master, gusto kong malaman mo na hindi ako umaasa na gagawin mo akong kalahi mo. Pero sana yung mga taong deserving ay huwag mong pagkaitan ng kaligayahan,” nakangiti kong salita at muli akong lumakad palayo. Naiwan si Alejandrong nakatayo at marahil ay nagtataka ito sa aking mga sinabi sa kanya.

---

2 UPCOMING STORY NGAYONG FEB 2024 (PDF PREMIUM)

  ![](https://img.wattpad.com/2a346b53cfe926a41267f289f49599e5384e0931/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f53695f772d39627352616e6f66773d3d2d313431383630373436352e313761663130313263663337363235623131333237333732373634372e6a7067)

BLACK ROSE

FANTASY BXB:

Simulan natin ang 2024 sa mala Kurapika at Hunter X Hunter vibes!Matapos ubusin ng “Phantom Troupe” ang Tribong kinabibilangan ni Sonam (name meaning “Good Karma”) ay isinumpa niya sa kanyang sarili na magpapalakas at ipaghihiganti ang kanyang mga kalahi. Ang kanyang target ay ang pinuno nito na si Duke (name meaning “Leader”) na isang makapangyarihan, psychotic at well-skilled na kriminal. At para matapatan ang kakayahan ng bawat isang miyembro ng Phantom Troupe ay ibebenta ni Sonam ang kanyang sarili sa isang “Death God” at pagkakaloban siya nito ng isang “Black Rose” na maging source ng kanyang kapangyarihan.Mag k-krus ang landas nila ng pinuno ng Phantom Troupe at magkakagusto ito sa kanya. Para makapasok sa hide out at makapag spy ay papayag si Sonam na maging kasintahan nito sa kabila ng pagiging demonyo, possessive at psychotic. Sa bawat araw na magkasama sila ay galit lamang ang kanyang nararamdaman at dito ay lihim niya iisa isahin ang mga Phantom Troupe patungo sa kamatayan gamit ang isang maskara na magtatago ng kanyang pagkakakilanlan.

---

  ![](https://img.wattpad.com/d0efd834f2ee826f73b8ef1fc8c699514fca330e/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f3236536d6c6d78777235585555773d3d2d313431383630373436352e313761663130323964313562373666663938393532303338303935382e6a7067)

2++

GENRE: BXB EROTIC/ ROMANCE

TATLONG KWENTO NG CHEATING GAME na bibigay sa inyo ng pananabik at matinding realization! Eto ang literal na “Happy Jakol!”

Oppps! Conservative nga pala ako, baka masabihan na naman ako ng DISGUSTING! hahaha

Episode 19: Magulong Usapan

Episode 19: Magulong Usapan

THIRD PERSON POV

Nagdedeliryo si Alejandro habang nakabukaka, damang dama niya ang mainit na dila at labi ni Robert na naglalaro sa kanyang matigas na pagkalalaki. Napapakagat labi siya habang pinagmamasdan ang pagdila ng binata sa mapula at mala makopang ulo ng kanyang katigasan. Nagtataka siya, hindi dati ganitong kahusay at kasarap tsumupa si Robert ngayon ay alam na alam na nito kung paano siya papa ungulin ng todo.

Samantalang pinagbuti ni Robert ang serbisyo sa kanyang amo. Ang style ng kanyang ginagawang paglalaro ng kanyang dila ay nabasa lamang niya sa diary ni Yang. Ibinahagi nito kung paano makuha ang kiliti ni Alejandro kaya ito lamang ang kanyang sinunod.

Hindi niya muna isinubo ari nito katulad ang madalas niyang ginagawa na sunggab agad para maraos na ito at matapos na ang task niya. Ngayon ay ginagamit niya ang dila para himurin ang singit, hita, makinis na bayag at ang katawan ng katigasan ng kanyang amo. Pinaglaro rin niya ang pinatigas na dila sa butas ng labasan ng ihi nito. Kitang kita niya kung paano mamuti ang mata nito sa matinding kiliti at pagdedeliryo.

Makalipas ang ilang minuto ay sinimulan niyang isubo at silindruhin ang katigasan ng kanyang amo. Ginagawa niyang tsupon ang ulo ng alaga nito kaya paminsan minsan ay nalalasahan niya ang paunang katas sa kanyang bibig. Habang nagtataas baba rin ang kanyang ulo ay napapatingin siya kay Alejandro na noon ay nakatingin din sa kanya at namumungay ang mga mata.

Tumagal ng halos ilang minuto ang kanyang pagpapala sa alaga ng amo bago siya pinatayo nito at muli silang naghalikan. Kumandong si Robert sa kanyang master at itunutok ang puro laway na alaga nito sa kanyang butas. Marahan niya itong inupuan hanggang sa unti unting bumaon at sila ay maging isa muli.

Muling naramdam ni Alejandro ang sikip, init at dulas sa kanyang matigas na alaga habang iniipit ito sa lagusan ng kanyang katalik. Ninamnam niya ang lusong ng kanyang kahabaan dito hanggang sa bumaon ng husto. Napaungol din si Robert at napakapit ng mahigpit sa kanyang balikat dahil pakiwari niya ay may nakatarak na bakal sa kanyang lagusan at kapag gumagalaw siya ay tumatama ito sa kanyang pusod.

Nanatili si Robert sa ganoong posisyon at hinayaang marelax ang kanyang butas bago magsimuling ng marahan. Habang nasa ganoong paggalaw siya ay hinalikan ni Alejandro ang kanyang labi at dito ay kapwa nag eskrimahan ang kanilang mga dila.

Nagsimulang mawala ang sakit at ang uneasy feeling kaya naman naging marahas ang pagtaas baba ni Robert sa alaga ng kanyang katalik. Dahil sa sarap ay sinasalubong naman ni Alejandro ang bawat indayog na kanyang ginagawa hanggang sa mapuno ang ungol at halinghing ang buong silid.

Makalipas ang ilang sandali ay nagpalit naman sila ng posisyon. Pinahiga ni Alejandro si Robert sa lemasa at binukaka ang hita nito. Isinampay niya ng binti ng binata sa kanyang balikat ang muling niya itinarak ang matigas na batuta sa lagusan nito. Dito nagsimula ang marahas na pagbayo niya at sa kada baon ng kanyang pagkalalaki ay lalong tumitigas ang alaga ni Robert at naglalabas ito ng paunang katas na tumutulo sa kanyang tiyan..

Baon at malalim ang pagbaon ni Alejandro sa kanyang alaga, sinisigurado niyang sasagad ito ng husto. Paminsan minsan ay iginigiling niya ang bewang para magkaroon ng mas masarap na hagod at ritmo. Nakapikit naman si Robert, sarap na sarap siya sa hagod ng burat ni Alejandro sa kanyang kaloob looban. Ni minsan ay hindi niya inisip na magugustuhan niya ang pakikipagtalik sa kapwa niya barako.

“Eto na ako, Roberto,” ang ungol ni Alejandro at mas bumilis pa ang pagbayo niya. Sinabayan naman ng pagjajakol ni Robert, ng kanyang ari ang indayog ng amo hanggang sa sabay silang sumabog.

Pagod na pagod silang dalawa at hingal na hingal. Ginawaran ni Alejandro ng halik sa labi si Roberto at muli silang nagyakap ng mahigpit. Ang katas sa tiyan ni Robert ay kumalat sa kanilang katawan.

Tahimik.

Matapos maligo ay sabay rin silang nagbihis at nag ayos ng sarili. Halos maga pa ang butas ni Robert at medyo masakit ang kanyang likuran. Dito ay sumagi sa kanyang isipan kung para saan nga ba ang kanilang pagtatalik? Gusto ba siya ni Alejandro o talagang literal na parausan lang siya?

“Master sa palagay mo, ano yung ginagawa natin?” tanong ni Robert habang nagsusuot ng tshirt.

“Edi nagkakantutan, ano pa ba sa tingin ginagawa natin?” ang kaswal na sagot nito.

“Kasi sa aming mga mortal, ang pagtatalik ay isang sagradong bagay,” ang wika ko naman.

“Sagrado din sa amin ang orgy diba? Ito ay isang sacred tradition na dapat isagawa ng madalas. Teka may ibibigay ako sa iyo,” ang sagot ni Alejandro sabay kuha ng isang lumang aklat sa kanyang drawer.

“Ano to?” tanong ni Robert.

“Iyan ng tinatawag na “Legendary Sacred Love Making Book” isang libro na naglalaman ng 500 sex positions. Mayroon dyang pang orgy, may pang lalaki at babae. Babae sa babae at lalaki sa lalaki. Actually hindi ko dapat ito ibigay sa iyo dahil masyado pang baby yang uten mo pero nais kong ipakita sa iyo yung appreciation ko sa mga ginagawa natin,“ sagot ni Alejandro.

“Anong baby yung uten ko?” tanong ni Robert.

“Diba 25 ka pa lang ngayon, baby dick pa yan kumpara sa akin na 250 years old na. Teka anong bang gusto mong iparating sa akin? Ayaw mo ba yung ginagawa natin?” tanong ni Alejandro.

“Master, talaga bang wala lang sa iyo to?”

“Yung sex?”

“Oo, master.”

“Wala? Sa aming mga bampira ang sex ay isang normal na gawain. Ito ang pinakagusto naming gawin dahil dito nag bibigay iinit ang malalamig naming katawan. Bakit ba ganyan ang tono mo?”

“Lahat ba ang familiar mo ay nakaniig mo?” tanong ni Robert na may halong paninita.

“Oo, wala akong itatanggi at walang masama doon, Roberto,” ang sagot niya.

Tumango si Robert, “akala ko kasi mayroon tayong mutual understanding, yung pareho nating gusto yung isa’t isa dahil ginagawa natin ang ganitong bagay. Pero mali pala dahil ang ibig sabihin ng MU sa iyo ay isang “magulong usapan” kaya’t hindi tayo magkaunawaan.“

“Yan! Now you’re talking. So may gusto ka pala sa akin? Ayos! Very good!” ang hirit nito.

“Wala akong gusto sa iyo at huwag ka maging feelingero. Parausan mo lang ako at hanggang doon lang yun!” ang sagot ni Robert sabay labas sa pintuan.

Nagkibit balikat naman si Alejandro at dumila pa ito na parang bata saka humiga sa kanyang kama upang ipahinga ang sarili dahil napagod siya sa pagbayo.

---

ROBERT POV

“Fuck you ka talaga Alejandro, to the highest level! Sagad sa buto!” ang bulong ko sa aking sarili habang bumababa sa bulwagan ng mansyon.

“Hala, beast mode yata si Roberto, matapos ang masidhing ungulan sa silid ngayon naman ay LQ ulit?” pang uusisa ni Quintin.

“Laro lang pala kay Alejandro ang lahat,” ang sagot ko naman.

“Ganon lang talaga si Alejandro, iba kasi ang mga royal blood, mas passionate sila sa traditional na sex. At ang sex ay parang pagkain lang chocolate sa kanila. Kahit iyutin niya lahat ng tao dito at pati mga kapwa niya vampira ay bale wala lamang sa kanya dahil parte ito ng tradisyon at normal na gawain namin bilang mga bampira,” paliwanag ni Quintin.

“Hindi ba marunong magmahal si Alejandro? Wala ba siyang minahal na kahit sino, sa loob ng 250 years?” tanong ko ulit sa kanya.

“Eh nung nakilala ko si Lord Alejandro ay existed na siya at mas nauna siya ng 120 years sa akin. Pero nung kasama niya ako, I think wala e. Ewan ko lang sa mga taon na hindi ko siya nakasama. Gets mo?”

“Oo naman, pero sa tingin ko hindi marunong magmahal yang si Alejandro alam mo kung bakit? Dahil saksakan siya ng libog!” ang sagot ko na may halong pagkainis.

“Hoy Roberto, ano bang kinaiinis mo sa akin? Nabitin ka ba kaya ganyan ka?” tanong ni Alejandro noong sumulpot ito sa aking harapan.

“Wala po master, lalakad lang ako sa labas,” ang pagpapaalam ko sabay lakad palayo sa kanilang harapan.

“Teka sasama ako,” ang paghabol ni Alejandro sa akin.

At iyon ang set up, magkasama kaming naglakad ni Alejandro sa kakahuyan. “Alam ko naman yung nais mong iparating sa akin. Para sa inyong mga mortal, ang pakikipagtalik ay ginagawa ng magkakasintahan o ng magkapareha. Ngayon ay nais mong malaman kung ano ba tayong dalawa, tama?” tanong niya sa akin ng seryoso.

Humarap ako sa kanya, “master, hindi ko naman idene-demand sa iyo na sana ay maging magkasintahan tayo o maging magkapareha. Ang hiling ko lang naman ay pahalagahan mo ako at huwag mong ituring na parausan lang,” ang sagot ko sa kanya.

“Pasensiya na kung ganyan ang iniisip mo. Gusto kong malaman mo na mahalaga ka sa akin at naappreciate ko lahat ng bagay na ginawa mo.”

“Salamat, master,” ang sagot ko sabay ngiti at muli kong ipinagpatuloy ang paglalakad.

“Roberto, halika lumapit ka sa akin,” ang wika ni Alejandro.

Lumapit ako sa kanya at dito ay inutusan niya akong pumasan sa kanya. Hindi naman ako nagdalawang isip, kumapit ako ng mahigpit sa kanyang balikat at sumampa sa kanyang likuran.

Huminga ng malalim si Alejandro at maya maya ay lumundag siya ng malakas sa ere! Sumibat ang aming katawan kasabay ng hangin at naabot namin ang pinakamaatas na parte ng alapaap.

Nanatiling nakalutang si Alejandro sa itaas at dito ay kitang kita ko ang ganda ng buong paligid mula dito sa itaas. “Ang ganda,” ang wika ko.

“Nagustuhan mo ba?” tanong ni Alejandro.

Ngumiti ako, “Oo naman, gustong gusto ko master,” ang wika ko habang ninamnam ang lamig at pinagmamasdan ang buong kapaligiran.

“Minsan subukan natin magsex dito sa ere, para maiba naman ibubuhat fuck kita para mas mapaungol ka sa sarap,” ang hirit nito.

“Master!” ang naiinis kong pagtawag sa kanya.

Natawa siya, “Joke lang! To naman di na mabiro.”

Episode 20: Bloodline

Episode 20: Bloodline

THIRD PERSON POV

“Roberto nandyan ka ba? Na stock yung pintuan ng kabaong ko, hindi ako makalabas,” ang patawag ni Alejandro.

Maya maya ay pumasok dito si Felix, “Pinsan nandyan ka ba sa loob?”

“Oo Felix, tawagin mo nga si Roberto, ngayon din,” ang sagot ni Alejandro.

Natawa si Felix naisip niya na ifeed si Alejandro sa pamamagitan ng pang iinis dito. “Pinsan, name that tune,” ang hirit nito at kinatok na kinatok ang takip ng kabaong ni Alejandro, ginawa niya ito parang tambol habang humihimig sa tono ng totoy bibo.

Naasar si Alejandro, “Tangina mo Felix lumayas ka ng dyan! Roberto! Nasaan ka ba??!”

“Hindi mo ba talaga alam yung tune na to?” ang patuloy na pang aasar nito.

Dumating naman si Robert at pinaalis si Felix na parang bata. “Doon ka na nga Felix, wala ka bang balak matulog? Bampira ka ba o Zombie?” ang tanong nito.

“Wala akong idea na nakakapuyat pala talaga ang mag trabaho sa call center ng magdamag,” ang sagot nito sabay hikab pero agad niya hinila ni Robert palabas ng silid.

Binuksan niya ang kabaong ni Alejandro at sumingaw ang malamig na hangin sa loob nito. Dumilat ito at inirapan ang kanyang familiar, “akala ko ba binabantay mo ako? Bakit nakakapasok dito yung gagong Felix na yun para mang asar?”

“Sorry po master, kinuha ko kasi sa delivery box itong result ng bloodline assessment mo. Tadaa,” ang excited na wika ni Robert.

Ang bloodline assessment ay ginagawa upang madetermine o malaman kung sino ang iyong mga ninuno at kung saan ka nagmula. Malalaman din dito kung kaninong dugo ng iyong ninuno ang dumadaloy sa iyong katawan. At kung ilang ang kamag-anak o kalahi mo sa buong mundo. Kariniwan ang bloodline assessment ay ginagawa ng mga taong walang pamilya o yung mga taong inaalam kung saang angkan at kaninong dugo sila nanggaling.

“At paano mo naman nagawa iyan? Siguro ninakawan mo ako ng tamod tapos ibinigay mo sa mga witches! Tama ba?” ang asar na tanong ni Alejandro.

“Teka bakit parang hindi ko maunawaan? Resulta lang naman to ang ginawa kong assessment sa internet,” ang tugon naman ni Robert.

“Ah e, Robert my dear, let me explain. Alam mo noong sinaunang panahon, ang mga witches ay nagnanakaw o kumukuha ng semen o tamod ng mga vampire na lalaki at dito ay nalalaman nila kung sino ang mga ninuno ng mga ito. Ito yung “old way” para naka konekta kami sa mga ancestral namin. Gets? Kaya ganon na lang ang reaksyon ni Lord Alejandro,“ ang paliwanag ni Quintin.

“Bakit ganyan ang reaksyon niya e kung saan saan lang naman niya isinusumpit yung tamod niya,” ang bulong ni Robert sa kanyang sarili sabay tingin at ngiti sa kanyang master na parang nagpapasensya bagamat gigil na ito. “Master, kasi sabi mo nung nakaraang araw gusto mong malaman kung mayroon kang kadugo dito sa mundo kasi pakiramdam mo nag iisa ka na lang. Kaya kinuha ko itong bloodline assessment sa internet para malaman natin kung mayroon nga at kung kaninong lahi ka nagmula. Saka huwag kang mag-alala hindi ko ninakaw ang tamod mo para ibigay sa mga mangkukulam. Ang ginamit ko lang dito ay yun pangalan mo at yung apeliyido mo,” ang paliwanag nito.

Tumingin sa kanya si Alejandro, “sigurado ka?”

“Oo master, sigurado ako,” ang sagot ni Robert, “kinuhanan rin kita Quintin at ikaw rin Felix,” ang dagdag pa nito.

“Wow, how sweet naman! Thank you!” ang tugon ni Quintin at binuksan niya ang resulta ng kanyang assessment. “Wow, tulad ng inaasahan nagmula ako sa bloodline ni Azumarie Beauséjour, isang ancient beauty queen at tinaguriang queen of the night. No wonder kaya naman pala ako queenly at very diva dahil ang bloodline ko ay isang rare beauty queen! At wait, marami akong kamag anak na beauty queens sa iba’t ibang panig ng mundo! Winner! OMG relatives ko si Gazini Ganados!” ang hirit nito habang kinikilig pa.

“Ako naman ang bloodline ko si Lemuel Cravensworth ang pinakamatalinong energy vampire sa history,” ang wika ni Felix.

“Pinaka matalino? Hindi ba pinaka nakakainis na vampire sa buong history kasi sobrang annoying ka at gusto na kita ututan sa bibig ngayon,” sagot ni Quintin.

“Utuan sa mukha? So brutal, not very queenly,” ang sagot ni Felix. “Alam mo ba na may character si Ai Tenshi sa kanyang novela na mahilig umutot sa mukha? Ang pangalan nito ay Evan na ang masamang amoy sa kanyang katawan ay parang toxic gas na nakakahilo at nakakalason,” ang pag feed ni Felix sa energy ni Quintin.

“Argh! Tigilan mo nga ako. Of course kilala ko si Ai Tenshi hano dahil pareho kaming maganda. Lumayas ka nga dito, nakakamatad na makita yang mukha mo,” ang nanghihina at nababagot na sagot ni Quintin.

Tumingin naman si Alejandro kay Robert at saka umirap pa ito na parang bata pero ang gwapo niya sa ganoong ekspresyon. “Master gusto mo bang basahin ko ang bloodline assessment mo?” tanong ni Robert sa kanya habang tinutulungan itong bumangon.

---

ROBERT POV

“Master, okay ka lang ba? Ayaw mo bang malaman ang bloodline mo? Diba gusto mo ring malaman kung mayroon ka ring kalahing natitira diba?” tanong ko kay Alejandro.

Tumingin siya sa akin at inabot ang papel, “sige basahin mo ito para sa akin.”

Kinuha ko ang papel at binasa ito, “Master kayo po ay nagmula sa bloodline ni Count Vlad De Monte Cristo. At kayo po mayroon nasa 300 na kamag-anak o ka bloodline sa Pennsylvania at Transylvania,” ang pagbabasa ko.

“Ganoon ba? Kung ganoon ay legit pala talaga ang mga magulang ko ay nagmula sa bloodline ni Vlad De Monte Cristo. Isang royal blood na vampire at sinasabing pinakamalakas noong ancient time. Isinangla niya ang kanyang sarili sa kadiliman para isalba ang kanyang kaharian laban sa libo libong mananakop,” ang paliwanag ni Alejandro.

“At ito rin ang patunay kung bakit malakas ka at espesyal sa lahat, master,” ang sagot ko habang nakangiti.

“Ikaw, kumuha ka rin ba ng bloodline assessment?” tanong niya sa akin.

“Hindi po master, isa lamang ako simple tao kaya malaman ay walang espesyal sa mga ninuno ko,” ang sagot ko sa kanya.

“Kung sabagay, hindi ko kokontrahin yung sinabi mo,” ang sagot niya dahilan para mapangiwi ako. “Bwiset na to,” ang bulong ko sa aking sarili.

“May sinasabi ka ba Roberto?” tanong niya.

“Wala po master,” ang sagot ko naman.

Noong araw na iyon ay ginawa ko ang lahat ng aking task bilang isang familiar, lahat ng pinagkainan nila Alejandro at Quintin ay dinispose ko, itinapon ko sa hukay at saka sinunog.

Wala si Carton ngayon dahil nagbakasyon ito. Gusto na lamang daw niyang ienjoy ang katandaan kaya’t yung pera at yaman niyang ibinigay ni Quintin ay ginamit niya para ikutin ng iba’t ibang bansa. Kaya ang ending ay ako na rin ang gumagawa ng mga trabaho na kanyang naiwan.

Minsan nakakainis lang dahil apura ang utos nila Quintin at Felix sa akin. “Roberto, kunin mo to. Roberto itapon mo to. Gawin mo ito, linisin mo to,” lahat na lang ay iniutos nila sa akin.

Kaya naman nagagalit si Alejandro kapag inuutusan ako ng dalawang ito. “Hoy, si Roberto ay ang aking familiar ako lang ang may karapatang mag utos sa kanya.”

“Oh diba, ang sweet ang amo ko,” ang bulong ko sa aking sarili sabay lapit dito. “Master mayroon ka ba ipag uutos sa akin?” tanong ko sa kanya.

“Oo, gawin mo ang lahat ng ipinapagawa nila sa iyo,” ang sagot niya sa akin.

“Pakshit talaga tong lalaki na to! Parang wala na yata siyang magandang idinulot sa buhay ko. Ang akala ko pa naman ay literal na ipinagdadamot at ipinagtatanggol niya ako!”

“Oh Roberto, bakit ganyan kang makatingin sa akin? Lalaban ka ba? Abaa, ayoko ng mga ganyang titig, nakalimutan mo na bang bigatin ang bloodline ko? Dapat ay mas lalo mo pa akong igalang ngayon,” ang sagot niya sa akin.

Ewan, para mas lalo pa yata siyang yumabang noong nalaman niyang ang kanyang ninuno ay ang pinakamataas ng vampire sa history na si Vlad Monte Cristo. Ang kauna unahang bampirang lumakad sa ilalim ng liwanag ng sikat ng araw ng hindo nasusunog.

“Hindi po ako lalaban master,” ang sagot ko sa kanya.

“Good, at ayoko na ring sumasama ka sa mga lakad ng mga familiar okay?”

“Bakit naman?” tanong ko.

“Dahil bine-brainwash ka nila. Bad influence sila sa iyo at nilalason nila ang isipan mo para lumaban at maging pasaway sa akin,” ang sagot niya na may halong pagkainis.

“Eh saan mo naman nakuha ang ganyang konklusyon master?” tanong ko sa kanya.

“Wala naisip ko lang. At lahat ng naiisip ko ay tama. Kapag nalaman kong sumasama ka pa sa kanila ay paparasuhan kita. Maliwanag ba?”

Umirap ako sa kanya..

“Aba, yang mata mo Roberto. May problema ba sa gusto kong mangyari?”

Umiling ako, “wala po, master,” ang tugon ko sabay lakad palayo sa kanyang harapan.

Episode 21: Karanasan

Episode 21: Karanasan

THIRD PERSON POV

Nakahiga si Robert sa kanyang silid. Dito ay nagpasya siyang basahin ang iba pang entry sa diary ni Yang. Sobrang curious siya kung paano nagtapos ang vampire-familiar relationship ng dalawa. Naisip rin niya na kung nabubuhay si Yang ngayon ay baka matanda na rin ito o malaman ay patay na rin.

Habang hawak niya ang diary ay nalaglag ang larawan na nakaipit sa gitna nito. Ito ay imahe ng isang lalaking gwapo, mapayat ang katawan at may katamtamang taas. Ito ang larawan ni Yang na kuha sa balkunahe ng mansyon. Medyo black and white at kupas na ang larawan pero maayos naman itong nakikilala.

“Ito pala si Yang, paano kaya niya nakakayanan ang mabigat na trabaho ng pamilyar? Ang pahila lang ng mabibigat na bangkay para itapon ito ay mahirap na trabaho na. Paano rin kaya siya nakaka-lure ng mga biktima?” tanong ni Robert sa kanyang sarili.

Entry 7

Dinalan ko ng isang magandang babae si Master Alejandro. Bago niya ito kainin ay nagtalik muna silang dalawa. Napaka wild ni Master, wala ito awa kahit naghuhumiyaw na ang kanyang katalik dahil masyadong marahas ang kanyang pagbayo sa kweba nito. At habang parang aso silang nakatuwad ay kinagat niya ang leeg ng babae at isinimulan niya itong pulutanin.

Hindi ko akalaing mag eenjoy pala si Master na pagsabayin ang pakikipagtalik at ang paghitit niya ng dugo ng kanyang biktima. Pagkatapos noon ay ibinalot ko ng kumot ang katawan ng babae at saka itinapon ito sa likuran ng mansyon para ibaon sa lupa.

Si Master Alejandro, siya na yata ang pinakamalibog na nilalang nakilala ko. Kung sabagay, wala lang naman sa kanya ang sex basta nagbibigay ng pleasure sa kanyang katawan.

Entry 8

Ngayon gabi ay bumista si Baron Flanagan sa masyon at tila nagkaroon sila ng pagtatalo ni Maste

r

Alejandro. Narinig ko na gustong mamuno ni Baron Flanagan upang maghari ang mga bampira sa buong bansa. Gusto niyang magtayo ng sarili niyang hukbo upang mas maging makapangyarihan. Hindi pumayag si Master Alejandro sa kanyang nais at lalong hindi ito sumuporta sa kanyang plano. Magkaiba kasi sila ng interest, ang gusto ni Master ay ingatan ang lahi ng mga bampira at magtago na lamang sa dilim upang mamuhay ng payapa. Ngunit ang gusto naman ni Baron Flanagan ay exposure at mapasunod lahat sa kanyang balak.

Dito pa lang ay halatang may conflict of interest sa dalawang nilalang at hindi ko alam kung saan sila dadalhin ng hindi pagkakaunawaang ito.

Entry 9

Unang beses kong makaranas ng threesome. Kagabi ay dumating dito ang kaibigan ni Master Alejandro na si Fernando. Hindi ko akalaing iuutos sa akin ni Master Alejandro na paligayahin ko ang kanyang bisita. Kaya naman lumuhod ako sa gitna ng Fernando at inilabas ang malaking alaga nito. Parang titi ng amerikano, mabuhok at mataba. Parang makopa ang ulo at hindi ganoon katigas. Sa sobrang haba nito ay hindi na ganoon katigas at katirik.

*****CENSORED BAKA MASABIHAN NA NAMAN AKO NG DISGUSTING LOL, SALAMAT SA NAG AVAIL NG FULL PDF VERSION ****

Entry 10

Sa paglipas ng mga araw ay mas lalo pang gumulo ang sitwasyon lalo na noong tanggihan ni Master Alejandro ang alok ni Baron Flanagan na naging hari siya ng mga bampirang sasakop sa gobyerno. Ang pangarap na pamumuno ni Baron ay ginawa niya kahit wala ang tulong ng royal blood na si Alejandro.

Maraming mga vampires ang naki anib sa kagustuhan nila Baron. Kaya kapag sumasapit ang gabi sa buong bayan ay natatakot na ang normal na tao dahil sinasalakay ng mga bampirang walang awang pumapatay at umuubos sa kanila.

Inimbitahan ni Baron ang lahat ng mga bampira na gustong sumanib sa kanyang pwersa hanggang sa makabuo sila ng malakas na alyansa. At hindi lang iyon dahil marami ring mga normal na tao ang ginawang bampira ni Baron gamit ang kanyang sariling dugo. Karamihan sa kanyang ginawang kalahi ay ang mga sundalo, alagad ng batas at ilang mga politiko na may kakayahang idominate ang lungsod.

Gayon pa man ay hindi natinag si Master Alejandro, isa siyang makapangyarihang royal blood na vampire, at hindi humuhupa ang kanyang lakas kahit nasa ilalim pa ng sinag ng araw. Ito ang bagay na labis kina inggitan ni Baron Flanagan at ng iba pang vampire kanya.

Ilang beses ring sinalakay ng mga vampire si Master. Gusto siyang iassassinate ng mga ito. At ilang beses ko ring nasaksihan kung gaano siya kalupit. Pinagpipira piraso niya ang katawan ng kalaban, pinupugutan ng ulo ang mga ito at dinudukot ang kanilang mga puso. Malupit si Master Alejandro at wala siyang pakialam kung kalahi niya ang kanyang kalaban. Isa siyang halimaw na nakatago sa isang napakagwapong mukha.

Sa lumalalang tensyon sa paligid, tiyak na malalagay din sa panganib ang buhay ko lalo’t malapit ako kay Master Alejandro.

---

Natahimik si Robert at itinigil niya ang pagbabasa sa diary ni Yang. Grabe ang ginawang panggagamit sa kanya ni Alejandro. Halos ginawa siya nitong putang parausan. Pero sa estilo ng pagsasalaysay ni Yang sa kanyang diary ay para bang enjoy na enjoy ito.

Si Alejandro ay seryoso noon, mas nakakatakot at mas malupit sa kanyang familiar. Ngayon, si Alejandro ay kengkoy, puro kalokohan at kung minsan ay sabaw pa ang pinagsasasabi nito. Hindi kaya’t nagpapanggap lang si Alejandro ngayon at itinatago ang kanyang totoong ugali? Ito ang mga bagay na nasa isip ni Robert noong mga sandali iyon.

At habang patuloy siyang nagbabasa ay mas lalo niyang nauunawaan ang naging hidwaan sa pagitan nina Baron Flanagan at Alejandro. Ang pagkakaiba ng kanilang mga interest ang siyang nag ugat sa kanilang magulong sitwasyon.

“Ayos ka lang ba Roberto?” tanong ni Alejandro noong makitang nakatahimik ito sa balkunahe ng kanyang silid.

Tumingin sa kanya si Robert, “Opo master. Bakit nandito ka? May gusto ka bang ipagawa sa akin?”

Tumabi sa kanya si Alejandro, “wala naman, hindi ka ba natatakot sa akin?”

“Minsan natatakot ako, lalo na kapag naiisip kong hindi pa kita tuluyang nakikilala. Yang pagiging pilosopo, kengkoy at pagiging isip bata mo ay parang front lang. Sa tingin ko ay mas malupit ang Alejandrong nabuhay 50 years ago,” ang tugon ko sa kanya.

Tumango si Alejandro, “huwag mong pangaraping makita ako sa ganoong estado,” ang sagot niya sabay tapik sa balikat ng kanyang familar.

Episode 22: New Familiar

Episode 22: New Familiar

ROBERT POV

“Noooo! Carlito!” ang malakas na pag iyak ni Quintin noong mahulog ang sa itaas ng mansyon ang kanyang gwapong familiar dahilan para mamatay ito.

“Pang apat na familiar mo na itong namamatay ngayon linggo, saka Carlo ang name niya,” ang wika ko sabay takip sa mukha nito.

“Bakit ganon? Lahat sila namamatay agad? Yung unang familiar ko ay nakuryente, yung ikalawa ay napatay ng shota ng target niya, yung ikatlo ay inatake sa puso habang nakikipagsex sa akin, sobrang sikip daw kasi at ang husay kong mag muscles control. Tapos heto ngayon patay na rin si Carlito, ni hindi ko man lang siya na harvat. At sa sobrang gwapo niya ay pinangakuan ko pa naman siyang maging vampire sa loob ng one week para magsama na kaming dalawa. Poor Carlito, ngayon ay tataihan na lang siya at iihian ng aso sa lupang pagbabaunan niya,” ang wika ni Quintin sabay sign of the cross dahil parang umusok ang kanyang katawan.

“Seryoso? One week lang gagawin mo na agad siyang vampire? Bakit ang bilis naman?” tanong ko naman.

“Yeah, sana kung hindi siya nategi. Alam mo Roberto my dear, nasa mga masters ang desisyon kung gusto niyang gawing vampire ang familiar niya agad agad. Kaya kung bet kang gawing vamps ni Lord Alejandro kahit noong araw na magkita kayong dalawa ay kaya niya itong gawin,” ang wika ni Quintin.

Napatingin kaming dalawa kay Alejandro na noon ay nagbabasa ng aklat. Tumingin din siya sa amin at napakunot noo, “at bakit?” tanong niya.

“Wala po master, sobrang gwapo niyo lang po,” ang tugon ko naman.

“I know, right. Ang pinakamaganda ay ichop chop niyo na lang ang katawan ni Carlito at saka niyo ipakain sa mga buwaya diyan sa lawa para nakatulong pa siya sa kalikasan.”

“Maganda idea nga iyan, sige Roberto ikaw na ang tumadtad diyan sa katawan ni Carlito at pagkatapos ay dalhin mo doon sa lawa. Maliwanag ba? Hay, nasaan na kaya si Carton? Nakakamiss din pala yung matanda na iyon at least never siyang pumalpak sa mga task niya,” ang tugon ni Quintin, lungkot na lungkot ito.

At iyon nga ang set up, dinala ko ang bangkay ni Carl sa likod ng mansyon at ako na mismo ang tumadtad nito para ipakain sa mga buwaya doon sa lawa. Ang ibang mga familiar ay literal na nag aapply sa mga vampire. Yung apat na namatay na familiar ni Quintin kasama itong si Carl ay nag appy lang din sa kanya dahil pangarap ng mga ito na maging bampira. Nakakalungkot lamang dahil malagim din ang kanilang mga naging katapusan. Minsan nga naisip ko, paano si Quintin ang naging master ko? Baka vampire na rin ako ngayon ay may sarili na rin akong familiar na nagpapakamatay para gawin siyang katulad ko.

Makalipas ang ilang araw ay mayroon na namang isang lalaking dumating dito sa mansyon at nag apply na familiar ni Quintin. Ang pangalan ay si Dale, 21 years old, maputi at medyo chubby. Nasa 5’6 ang taas at overloaded ang credentials sa kanyang resume.

“Sigurado ka bang familiar ang gusto mo at hindi position ng Miss Universe? Ang dami mong charity events oh,” ang tanong ni Quintin.

“Sure po ako, pangarap ko po talaga kasi na maging vampire. Bata pa lang ako gusto ko na maging katulad niyo,” ang wika niya habang nakangiti.

“Okay sige, maging masipag ka at masunurin, malay mo months pa lang maging vamps ka na agad,” ang wika ni Quintin.

At iyon ang set up, na hired si Dale bilang familiar ni Quintin. Binigyan rin siya ng silid dito sa itaas malapit mismo sa aking silid. Inutusan rin ako ni Quintin na ibriefing ito sa mga do’s and dont’s bilang isang familiar. Since wala naman akong choice edi ginawa ko na rin ito. Idiniscuss ko sa kanya ang paglalagay ng tabing sa bintana dahil priority na walang papasok liwanag sa silid ni Quintin. At maarte rin ito sa damit dapat ingatan niya ang pagsasalansan ng mga ito.

Mabait naman si Dale, nakikinig siya iyon nga lang ay medyo epal ito. Kapag dumarating si Quintin ay gumagawa ito at nagpapakitang gilas. Noong unang beses ko siyang tinulungan sa paghahanap ng target ay kinuha niya lahat ng credits at hindi man lang ako pinasalamatan samantalang ako lahat ang gumawa para sa kanya. Ang press released niya ay hindi siya nahirapan sa paglure ng biktima.

Hindi na lang ako kumibo at hinayaan ko na lang siyang umepal baka sakaling maaga siyang maging bampira kung gagawin niya ang lahat ng effort para ipakitang karapat dapat siya. Syempre hanggang hanga naman si Quintin dahil sobrang active ni Dale at napakasipag pa nito.

Isang araw ay nadatnan ko si Dale na nakahiga at nanonood ng video sa kanyang cellphone. “Tol, bawal ang cp dito, itago mo na iyan,” ang pagsuway ko.

“Wala naman sila e, nakaka nakakaboring na dito,” ang sagot niya at naghikab pa ito saka nag inat ng katawan.

Natawa ako, “wala ka pa ngang one week dito e tinatamad ka na agad,” ang sagot ko sa kanya, para siyang isang estudyante ningas kugon.

Habang nasa ganoong pag uusap kami ay nakita niyang parating na sina Alejandro at Quintin sa bulwagan ng mansyon kaya naman agad itong bumangon, kumuha ng basahan at feather duster. Nagsimula siyang maglinis at punasan ang malalaking kwardo ng larawan nina Alejandro, Quintin at Felix na nakasabit sa dingding.

Ako naman ay nakatayo lang at napapangiwi, pakitang tao ang pota, kanina ay tinatamad pero kapag nandito na ang amo ay biglang tatayo at gagawa. Iba ka Dale, isa kang bobong aso na napapadpad dito sa mansyon. Ito ang mga bagay na ibinubulong ko sa aking sarili.

“Aba, ang sipag naman talaga ang familiar ko. Pagod na pagod na pero gumagawa pa rin,” ang wika ni Quintin.

“Okay lang po master Quintin, sinusunod ko lang po yung utos ni Master Roberto sa akin na punasahan ang lahat ng to,” ang hirit nito dahilan para magulat ako.

“Master? Bakit? Roberto bakit naman nagpapatawag kang “master” mahiya ka nga dito kay Dale. Pareho lang kayong familiar e. Huwag ka ngang masyadong bossy, kawawa naman itong familiar ko,“ ang wika ni Quintin.

Natawa ako, “ano bang pinagsasasabi mo dyan Dale?” ang paninita ko sa kanya.

Pero agad akong binawal ni Alejandro. “Huwag mong ipasa kay Dale ng trabaho mo, maliwanag ba? Saka tingnan mo na naman. Napaka sipag niya, saan ganoon ka rin Roberto. Kahit hindi iunuutasan ay naglilinis dito sa mansyon,” ang hirit ni Alejandro sa akin.

Samantalang si Dale naman ay nakangiti ang at tuwang tuwa sa pamumuri ng dalawa sa kanya. Naging “goods” siya sa mata nina Alejandro at Quintin pero ako naman ang tinapakan niya at siniraan ng husto. Gigil na gigil ako noong mga sandaling iyon at wala akong nagawa kundi ang umalis sa kanilang harapan at bumalik sa aking silid.

“Hoy Roberto, kinakausap pa kita,” ang wika ni Alejandro.

“Ayan kasi, masyado mong inispoild si Roberto kaya ang ending ay sinusuway ka na rin niya. Kinakawawa rin niya itong bagong familiar ko,” ang dagdag ni Quintin.

---

THIRD PERSON POV

Tuloy tuloy ang pagiging epal at pagpapakitang gilas ni Dale sa mga among vampira. Ngayon ay ininvade na rin niya ang trabaho ni Robert, pati ang paglilinis sa kabaong ni Alejandro ay ginagawa na rin niya. At siya na rin ang nakikipag unahang para buksan ito.

Noong mga sandaling iyon ay napag alaman niya na mas magandang kung si Alejandro ang mag gagawad sa kanya ng pagiging bampira dahil hindi ito nasusunog sa araw at mataas na kalidad ang pagiging isang bampira ng isang royal blood. Dito ay nagsimula siyang umepal kay Alejandro kapag wala si Roberto ay para siyang isang ahas na naka abang na manuklaw at umatake.

“Nasaan si Roberto? Bakit ikaw ang nagbukas nito?” tanong ni Alejandro.

“Nagbulakbol master, saka nakita ko inaalis niya yung mga cover sa bintana ni Master Quintin,” ang wika ni Dale.

“Bakit? Nababaliw na ba si Roberto?” tanong ni Alejandro.

“Eh sabi po niya sa akin wala naman daw siyang pag asang maging vampire at nagsasawa na raw siya na maging familiar. Isinasama nga ako sa gimik mamaya pero di ako pumayag dahil hahanap pa ako ng target,” ang pagsisinungaling nito. Naninira na si Dale para makamit ang kanyang promotion ng mas mabilis.

“Sira ulo talaga iyang Roberto na iyan,” ang asar na wika ni Alejandro.

“Pero master wag ka na mag alala dahil nirepair ko na yung mga sinirang tabing ni Roberto. Safe na doon si Master Quintin,” ang wika nito.

“Good mabuti naman at nandyan ka,” ang wika ni Alejandro sabay tapik sa balikat nito.

Pagdating ni Robert sa mansyon galing sa paghuhulog ng pera sa bayan para sa kanyang magulang ay katakot takot na sermon ang inabot niya kay Alejandro at Quintin. Sabay nagsasalita ang dalawa kaya naman hindi na niya alam kung sino ang pakikinggan sa dalawang ito.

“Bakit nagbubulakbol ka? Bakit kailangan mong balewain ang trabaho mo bilang familiar ko? Kung ayaw mo na edi umalis ka na dito,” sermon ni Alejandro.

“At siguro kaya mo inalis yung mga cover sa bintana ko para ang mapagbintangan ko ay si Dale? Alam kong naiinggit ka sa kanya Roberto kaya gusto mo siyang maging masama sa paningin ko” ang hirit naman ni Quintin.

Ni wala siyang idea kung bakit nagagalit ang mga ito kung gayong wala naman siyang ginagawang masama. Habang pinagagalitan siya ay napatingin siya kay Dale na noon ay nagpupunas ng mga gamit sa mansyon. Maya maya ay tumingin ito sa kanya at saka dumila.

Pikon na pikon na si Robert pero pinigil lang niya ang kanyang sarili. Humarap siya sa dalawang nag aamok na pambira at nagwika, “ang akala ko pa naman ay matalino kayong dalawa.”

Lumakad siya patungo sa kanyang silid at hindi na pinakinggan ang sermon nina Quintin at Alejandro. Samantalang sa kabilang banda ligayang ligaya naman si Felix na nakasilip sa kanyang silid dahil nakaka feed siya ng energy sa galit nina Quintin at Alejandro.

“Yan, more!” ang wika nito habang nakangisi.

Episode 23: Ang Taktika ni Dale

Episode 23: Ang Taktika ni Dale

THIRD PERSON POV

Entry 13

Hindi ko alam kung ano ba talaga ako kay Master Alejandro, gusto ko siya at nahuhulog na ako sa kanya pero para sa kanya ay isa lang akong parausan. Ginagamit kung kailan niya naisin at wala siyang pakialam sa nararamdaman ko. Ganyan ba talaga siya kalupit? O hindi lang talaga siya marunong magmahal?

Kung sabagay, tama naman siya dahil kaming mga tao ay tatanda at mamamatay. Sila ay habang buhay na lalakad sa mundo at makaka kilala ng iba’t ibang tao.

Entry 14

Tuluyang naging magulo ang sitwasyon, ngayon nandito ako sa aking silid, nakatago sa loob ng cabinet. Sinalakay ng mga kampon ni Baron Flanagan ang mansyon at pinatay niya ang lahat ng mga kaibigang bampira ni Master Alejandro. Natatakot ako at hindi ko na alam ang gagawin ko, naririnig ang sigawan, ang mga kalampag doon sa labas. Kahit takpan ko ang aking tainga ay wala akong magawa para takasan ang takot sa aking dibdib.

Sa palagay ay ito na ang pinakahuling entry na maisusulat ko sa aking diary dahil ngayon ay masisira na ang pintuan ng aking silid makakapasok na sila dito.

Palakas na ng palakas ang kalabog hanggang sa tuluyan silang marating dito sa aking kinalalagyan at..

Dugo*

(Puro patak ng dugo sa pahina)

---

Tahimik.

Natigilan si Robert sa pagbabasa dahil tapos na ang entry at ang confession ni Yang ay nauwi yata sa isang trahedya. Hindi niya akalain na ganoon ang nangyari sa dating familiar ni Alejandro kaya’t magkahalong takot at awa ang naramdaman niya noong mga sandaling iyon.

Ilang minuto rin niyang hawak ang diary ni Yang at noong mahimasmasan ay ibinalik na lang niya ito sa cabinet. Kasabay nito ang pagkatok ni Alejandro sa kanyang pintuan. “Hoy, Roberto, bakit hinahayaan mo si Dale ang mag dispose ng mga bangkay doon sa labas? Tatamad tamad ka na ba talaga? Ilang taon ka pa lang sa akin ganyan na ang pakita mo,” ang sermon nito.

Bumangon ang binata at humarap at humarap sa kangang amo, “ilang taon?” tanong nito.

“Ilang taon nga ba? Alam mong hindi na ako nagbibilang ng taon dahil wala rin naman itong epekto sa buhay ko,” tugon ni Alejandro.

Natawa si Robert, “Yan, kasi wala kang pakialam sa mga familiar mo kaya di mo alam kung ilang taon na silang nagpapaalila sa iyo. At FYI matagal na ako dito nagpapaka tanga para sumunod sa mga gusto mo. Sa mga taon na iyon ay kinilala mo ba ako? Hindi naman diba? Kaya napakadali para sa iyo na maniwala sa pakitang tao lang ni Dale kaysa sa akin na matagal mo nang nakasama,” wika ng binata sabay labas sa kanyang silid. Iniwanan niya si Alejandro na nakapako sa kanyang kinatatayuan.

“Hoy, wag mo nga akong tinatalikuran,” ang napipikon na paghabol ni Alejandro sabay hawak sa braso ng kanyang familiar. “Tatalikuran mo lang ako kapag dinodoggy kita, maliwanag ba?”

“Sira, ano ba kasing gusto mo?” tanong ni Robert na may halong pagkainis.

“Dalawang bagay ang kailangan ko sa iyo, UNA ay huwag kang tatamad tamad at gawin mong mabuti ang trabaho mo para matuwa ako sayo at gawin kita agad na kalahi ko. IKALAWA, maawa ka naman kay Dale, halos siya na ang gumagawa ng mga trabaho mo,” ang wika ni Alejandro.

“Alam mo kung bakit? Dahil si Dale ay isang malaking epal,” ang sagot ni Robert sabay baba ng hagdan para magtungo sa likod ng mansyon kung naroroon si Dale na nakahiga sa duyan at nagbibilang mga bituin sa langit.

Noong makita niyang may parating ay mabilis siyang tumayo at hinila ang bangkay na nakabalot sa kumot. “Oh baka madapa ka, ako lang ito. Hindi mo kailangang magpakitang tao sa akin,” ang wika ni Robert kay Dale.

Binitawan ni Dale ang bangkay, “Sorry talaga Robert, alam mo naman na kailangan kong maging vampire sa lalo’t madaling panahon. Ayokong masayang ang mga buwan at taon ko bilang familiar. Ayokong matulad sa iyo na halos ilang taon ng utusan at alipin ni Master Alenjandro,” sagot nito.

“Umaasa ka ba talaga na gagawin ka nilang vampire? Nagpapatawa ka ba Dale?” tanong ni Robert sa kanya.

“Oo, at mangyayari lang iyon kung wala ka na dito,” ang sagot ni Dale at maya maya ay bigla niya sinuntok ang sarili niyang mukha. Tumama ang kanyang kamao sa kanyang labi dahilan para magdugo ito. Pagkatapos ay tumumba siya at nasigaw ng malakas. Kinuha rin niya ang isang paso at binasag sa kanyang katawan. “Tama naaa Robert! Tulong! Pakisuap!!” ang sigaw niya dahilan para lumabas sina Quintin at Alejandro sa kanilang kinalalagyan.

Dito ay nakita nila na nakahandusay sa lupa si Dale at may dugo sa mukha. Agad na inilayo ni Alejandro si Robert at sinita ito, “Roberto, bakit sinasaktan mo si Dale? Bakit mo ginawa iyon? Nababaliw ka na ba talaga?”

“Anong bakit? Ginawa niya iyan sa sarili niya. Kung ako ang gumawa niya edi sana patay na iyan ngayon,” ang sagot ni Robert.

Samantalang nanginginig naman sa takot si Dale, napayakap ito kay Quintin. Best actor ang loko at talaga makikita sa kanyang mata ang takot kay Robert. Awang awa naman si Quintin sa kanyang familiar, “Roberto, bakit mo ba to ginagawa. Ayokong magalit sayo kasi goods tayong dalawa at maganda ang pinagsamahan natin sa mga taong nagdaan. Pero kung ganito na lang ng ganito ay mabuti pang huwag mo na lang ituloy ang pagiging familiar mo. Si Dale na nga ang gumagawa ng lahat ng work mo dahil ang tamad mo na talaga,” ang wika ni Quintin.

“Wala akong ipapaliwanag dahil wala akong kasalanan. Gawin niyo ng bampira si Dale dahil baka next time ay magbigti yang mag isa at sabihin niya na ako ang may gawa,” ang sagot ni Robert.

Humarap sa kanya si Alejandro, “Roberto bakit ka ba nagkakaganyan? Naiinggit ka ba kay Dale?”

“Bakit naman ako maiinggit? Napaka baba ko naman kung maiinggit ako sa isang matabang familiar na may sira sa ulo,” ang tugon ni Robert sabay alis sa kanilang kinalalagyan.

Noong mga sandaling iyon ay pikon na pikon si Robert kay Dale, pero advantage na rin na kay Dale ang atensyon nila Alejandro upang ito na lang ang gawin nilang alila. Noong dumating si Dale ay gumaan rin ang trabaho niya dahil sipsip nga ito at mahilig magpakitang tao. Kung gaano katagal sina Alejandro sa bulwagan ng mansyon ay ganoon rin katagal si Dale sa loob nito na naglilinis, punas dito, punas doon. Lampaso dito at lampaso doon. Pati ang trabaho ni Robert ay inaagaw na rin niya upang mas madali siyang mapansin ang mga ito.

“Iyan ay isang epektibong taktika. Ganyan talaga ang kalakaran ngayon, yung mga familiar ay ginagawa nila ang lahat para mapadali ang pagiging vampire nila. Tinganan mo ilang beses na akong iniiyot ni Master Fernando para maipakita ko na the best ako para sa kanya,” ang wika ni Harold habang umiinom sila ni Robert sa isang bar.

“Gaano ka naman ka sure na gagawin kang vampire ni Fernando? Baka maya maya ay literal ka lang niyang ginagawang parausan. Parang luging lugi ka naman yata pag ganoon ang sitwasyon.”

“Basta pare, nangako siya sa akin nagagawin niya akong vampire ngayong taon. Siguro sa birthday ko sa Dec 13,” ang excited na hirit ni Harold.

“Pero napipikon talaga ako kay Dale. Ano kaya magandang gawin sa kanya?” tanong ni Robert.

“Patayin mo ng patahimik tapos ibaon mo sa lupa, sabihin mo na naglayas siya,” ang seryosong wika ni Harold.

“Gago, ginawa mo naman akong kriminal.”

“Hala, hugas kamay? Sira, matagal na tayong kriminal no! Ngayon ka pa ba aarte? Cheers tayo! Para sa pagkamatay ni Dale. Gusto mo ba ako na ang gumawa?” tanong ni Harold.

“Sira ka talaga, ayoko na gawing worst ang sitwasyon. Pwede ko naman ibigay na lang kay Dale ang pagiging solo familiar at umuwi na lang ako sa amin, gusto ko na rin makasama ang pamilya ko.”

“Pero paano naman yung pangarap mong maging vampire?” tanong ni Harold.

“Inisang tabi ko na iyon. Napag alaman ko na lahat ng familiar ni Master Alejandro ay namamatay lang ng dilat sa mga pangakong huwad niya.”

“Meaning, walang ginawang vamps ang amo mo sa loob ng 250 years? Eh anong ginagawa niya sa mga familiar niya?”

“Iniiyot, pinagpaparausan at inaasawa. Madamot si Alejandro, hindi siya gagawa ng vamps dahil gusto niya ay siya lamang ang royal blood. Sacred ang kanyang dugo kaya’t imposibleng ipamahagi niya ito. Marahil ito ang dahilan kaya’t walang familiar na naging bampira sa ilalim ni Alejandro,” paliwanag ni Robert.

“Pero alam mo, totoo nga iyan. Sabi sa akin ni Lord Fernando ay mahihirapan kang maging vampire dahil ipapagkait ni Lord Alejandro ang dugo niya. What if lumipat ka na lang ng ibang amo?”

“Kaysa lumipat ako, mas gusto ko na lang umuwi sa amin, miss na miss ko na yung nanay at mga kapatid. Taon na rin kaming di nagkikita, daig ko pa nga yung nasa abroad,” ang tugon ni Robert.

“Alam ba ng family mo ang tungkol dito?”

Umiling ang binata, “Wala silang alam, ni hindi nga nila alam na nag eexist ang mga vampires,” ang sagot ni Robert. “At wala akong balak na sabihin sa kanila ang lahat ng ito.”