READER’S GUIDE

•

Reader’s Guide

•

FREEZELL SERIES SEQUENCE

(1st Generation

• FIVE BULLETS)

1 . My Possessive Fake Husband [Completed]

                  a. Partners In Crime (MPFH Side

             Story) [Complete

d]

    

2. My Naughty Boastful Boss [Completed]

<EDITING

    

3. My Impulsive Ex Boyfriend [Completed]

    

4. My Stupid Runaway Groom [Completed]

My Short Tempered Husband

[C

ompleted

]

   

(2nd Generation - EIGHT GRENADES)

6. The Arrogant Client [Completed]

7. The Secretive Professor [Completed]

8. The Distressed Raced [

Completed

]

9. The Vicious Agent [Completed]

10. The Indecent Suitor [

Completed]

              a. Instances and Chances

              (Side Story) [Completed]

11. The Untamed Actor [Completed]

12. The Nasty Rancher [On-going]

13. The Fierce Manipulator [Soon]

–

M A Y O R A

I C E _ F R E E Z E

Freezell #9: The Vicious Agent

Callia Gonzales, isang misteryosa, nakakatakot, malawak mag-isip, at delikadong secret agent. Walang nais sumangga ng landas niya dahil walang nakakaalam sa kung ano ang susunod niyang gagawin. She’s not the friendly type- or rather, she’s not fond of having friends.

Callia’s life is too far from perfect. Maraming bumabagabag sa isip niya. Maraming gumugulo sa kaniya. Marami siyang iba’t ibang responsibilidad na kailangang gampanan…. at isa na roon ang pagiging alipin sa buhay ng isang sadistang secret agent.

The vicious agent wants to claim her whole being, at wala siyang magawa sa bagay na iyon. Lahat ng karapatan ay nasa lalaking iyon.

Paano kung isang araw ay gumulo ang mundo? Paano kung biglang sumabog lahat ng responsibilidad ni Callia at wala na siyang kakayahan pang unahin ang mga kailangang unahin? Magagawa ba niyang piliin ang tama at nararapat?

Freezell Series #9

–

Disclaimer

As a writer, I am not romanticizing/promoting BDSM (Bondage and Discipline, Sadist and Masochist) here in this novel.

Sa mga readers ko, alam kong alam ninyo ang paraan ko ng pagsusulat. In my previous novels, (MSTH series #5, Aeickel and Nigel/TSP series #7, Lindzzy and Aeidan) the lead actors portray domination (sadist) but as you read the novel, it wasn’t entirely about domination. There was a story, there was a proper plot. Ang gusto ko lang iparating, give this novel a chance dahil hindi ko naman isusulat ito ng ganito ang storyline at plot, kung hindi ko siya matataguyod ng maayos until the end.

Another thing, my characters in this novel aren’t minors, and warnings were placed before a certain explicit content for the readers to decide whether to push through or not. Lastly, my genre is clearly general fiction, a mature story at that, don’t expect tweetums and ‘teeny kilig’ parts.

THANK YOU SO MUCH! HAVE A NICE DAY AHEAD.

• Mayora 🥀

PROLOGUE

FREEZELL SERIES #9

[WARNING! R-18]

“OPEN your legs wider,” he commanded using his baritone voice.

I have no other choice but to obey what he told me to do. I spread my legs wider to give him more access to my womanhood. My hands were chained at the headboard of the bed, my lower body was the only free part of me… it was the only part I could arc in pleasure and in a pleasurable pain.

“Ahhhhh. . . !” I exclaimed when he inserted two of his finger inside me. He’s trying to punish me for my disobedience. He’s trying to lure me into the deep dark side of nowhere.

“You’re so fucking lovely whenever you moan in pain,” he said as the tip of his lips raised in a boyish way. He’s a real demon. He’s the real definition of cruel. He’s vicious.

“Uhmmm . . . uhmmm. . . .” I wanted to suppress those moans but I knew I couldn’t. He is toying with my womanhood. He’s inserting his long fingers so fast, in . . . and then out . . . without even thinking about the pain it brings me.

“You told me that you don’t like the way I do you, but your so fucking wet whenever I do this and your loud moans say the opposite. Admit it, you’re enjoying it,” he said in a very demonic husky voice.

“Ohhhh . . . J–Just end it,” I pleaded. I want him to stop now. I’m tired . . . the pleasure is greater, but I’m just too tired.

As when I thought that he listened to me, I was wrong. He pulled out his fingers off me and took off all his clothes.

“I honestly want to play with you more . . . and longer, but my cock is so excited to penetrate you right as this moment.”

“AHHHHHHHHH. . . !” I cried in pain and pleasure. He inserted his huge dick in mine without any warning. He started banging me . . . wildly, deeply and aggressively. This is his forte, a wild, demonic, evil, and vicious type of sex.

“Moan, lady. Moan!” He’s madly insane. He’s giving too much pleasure in my womanhood using his dick.

“Ohhhhh . . . Mmmmmm. . . !” Those loud moans were the only words that came out from my mouth.

I have to admit it, despite of him being this cruel in sexual intercourse, he could still give me the undefinable pleasure.

In a few seconds, he stopped moving and quickly pulled off his dick. I thought he’s done, but then again . . . I’m wrong.

He removed my handcuffs then stared at me so devilishly. “Turn around. I want to fuck you from behind.”

I immediately obeyed his command. I turned around . . . and he started banging me from behind.

“Ohhh . . . Mmmm. . . !” All I could do is moan. I am a prisoner of the pleasure he’s giving me.

“You’re starting to make lewd noises down here,” I heard him said in a very satisfied tone.

“I-I’m cumming . . . please. . . .”

We both reached the climax of hell together.

“HEY hon, nakikinig ka ba?” Napalingon ako kay Migo na siyang nagsalita.

“I–I am, hon,” mabilis na sagot ko sa kaniya, kahit na ang totoo ay hindi ko alam kung ano bang sinabi niya sa akin.

“Anong oras ang discharge ni Nanay Mel? Pwede ko kayong sunduin at isakay na lang sa sasakyan. Hindi naman ako busy—”

“We’re fine. May nakausap na ako na susundo sa amin. Alam mo naman na hindi komportable si Nanay sa ’yo dahil mayaman ka,” sagot ko sa kaniya at nakita kong napatungo siya.

“Fine. I love you, hon.”

Para akong dinaanan ng kung ano dahil sa sinabi niyang iyon kahit pa sanay naman akong naririnig sa kaniya iyon noon pa man.

“I love—”

Sunud-sunod na busina ang nagpahinto sa akin sa pagsasalita.

“Nariyan na ang boss mo,” wika sa akin ni Migo.

Mabilis kong kinuha ang mga gamit ko at nagpaalam kay Migo bago ko tinungo ang sasakyan niya.

“Mag-iingat kayo, hon,” dinig kong sigaw ni Migo ngunit hindi ko na siya nasagot pa.

“Salamat sa pagsundo,” wika ko nang makasakay na ako sa sasakyan niya.

“We’re going to fetch your mom,” tipid na wika niya sa akin bago pinatakbo ang sasakyan.

NAKATITIG lamang siya sa akin at nakatayo sa tabi ko habang kumakain ako ng ibinigay niyang pagkain.

“May kailangan ka ba?” tanong ko sa kaniya.

“My Mom permitted you to attend your masteral course hindi para makipaglandian ka sa boyfriend mo.” Bigla akong kinabahan sa tono niyang iyon.

“I know my responsibilities as an agent—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil mabilis niya akong hinatak patayo saka ako hinapit patungo at papalapit sa kaniya.

“You are indebted to me. Hindi ka mapupunta sa kahit na sino. Sa akin ka lang. Walang ibang pwedeng umangkin sa’yo, kung hindi ako lang.”

I am Callia Victor– Gonzales, and he is . . .

…

…

…

…

…

…

…

…

…

Aeignn Lev Freezell– Ricafort, THE VICIOUS AGENT.

–

NYAY! NARARAMDAMAN KONG ISUSUMPA N’YO ’KO SA PLOT NITO, PERO MAHAL KO PA RIN KAYO.

HAHAHAHA. S

ALAMAT. MUAH.

• Mayora 🥀

One

CALLIA

Kasalukuyan akong naglalakad sa pasilyo ng Phyrric upang tumungo sa conference room. Dito ako nagtatrabaho. Isa akong secret agent sa organisasyon na ito. Sa labas na anyo ay isa lamang itong tipikal na job agency, ngunit front lamang iyon ng organisasyon.

“Late ka yata ngayon,” ani Syrene. Isa sa mga elite agent na gaya ko. Tinanguan ko lamang siya at tumuloy na kaming dalawa sa conference room.

Hindi na ako nagtakha na nakita kong halos narito na silang lahat. Ito yata ang kauna-unahang pagkakataon na nahuli ako ng dating sa isang meeting.

Naupo ako sa pinakaharap kung saan katabi ko siya. Naatasan kami ni Chief Aeickel, na siyang pinakamataas sa Phyrric, na mangasiwa ng meeting sa araw na ito.

“Did your boyfriend hold you up?” Aniya sa isang pabulong ngunit matatas na tinig. Imbes na patulan siya ay itinuon ko na lamang ang atensyon ko sa dala kong laptop saka ko ito binuksan.

“I’m sorry for being late. I guess, we can start the meeting now?” Wika ko sa mga agents na nasa harap ko at kapwa naman sila tumango.

Saktong nai-project na sa white board ang plano namin at natuon na roon ang atensyon ng mga agents ay siya namang biglaang may gumagapang na kamay sa hita ko na ngayon ay hayag na hayag dahil sa suot kong mini skirt.

Lihim akong napapapasalamat dahil close desk ang lamesang nasa harap ko kung hindi ay may nakapansin na ng kamay niya.

Pinlay ko ang video at bahagya siyang umumang sa akin. “You’re fucking disobedience fucks the hell in me,” bulong ngunit mapanganib na turan niya.

Nakakaramdam nanaman ako ng kakaiba dahil sa mga pisil at haplos niya sa akin. Ayokong tanggapin ang pakiramdam na ito, at kahit kailan ay hindi ko ito tatanggapin. I may be in lust with him, but I will never like nor love him.

I was about to deliver my explanation when I suddey felt his hand traveling to a forbidden place as of the moment. It irks me, but the shitty feeling I felt down there was conquering my entire mental thinking.

“Callia, saan natin dadalhin ang iilang donasyon ng mga sponsors for this month?” Tanong sa akin ni Missy.

Tatayo na sana ako nang bigla kong maramdaman na nasa pang-ibaba ko na ang kamay niya at unti-unti na niya itong hinahatak. He has his own devilish ways. He doesn’t care about anyone. He only cares entirely about himself.

Nag-desisyon na lamang akong magpaliwanag habang nakaupo at hinahayaan siyang gawin ang nais niya. I wouldn’t want to know what he’ll do if I interrupt his damn hand from making its way to my entiretity.

“The charity for the abandoned children and old aged will receive this month’s sponsorship. Just please, always monitor their heads. We wouldn’t want to be involve in any anomaly and corruption,” deretsong sagot ko kahit na ang totoo ay nagpipigil lamang akong mautal.

I quickly looked at him, and I saw him having his vicious smirk. He’s enjoying my uncomfortability. He likes seeing me suffer while he’s damn enjoying.

“Ahhh..!” I exclaimed when he suddenly entered his finger in me. That was quick!

“What happened!?” Tanong sa akin ni Gyor.

“I-I bit my tongue,” utal na sagot ko at nagkunwaring nasaktan.

I feel so wet down there, especially now that he started pulling and pushing his finger inside me. I told you, he doesn’t care about anything.

“Hoy, Aeignn! Bakit umaalog ’yang braso mo!? Tinatawanan mo ba si Callia dahil nakagat niya ’yong labi niya? Sira ulo ka talaga. Isusumbong kita kay amo!” I almost had a heart attack from Jice’s beginning sentence. Luckily, she interpreted it wrong. We almost got caught.

I saw him grinned and nod at Jice. “Para kasing bata, nakakagat pa ang dila,” tila wala lang na wika niya.

He continued his work in my core. Damn! I feel like bursting. I feel like cumming. I feel like I want to let it all out…….

“Meeting adjourned,” he said as he pulled his finger out of me.

I felt so damn disappointed.

Nakalabas na ang lahat ng agents at naiwan kaming dalawa sa conference room. Ito ako ngayon at masama ang tingin sa kaniya. “You almost had your orgasm, babe. Won’t let you. I just gave you the taste of my punishment,” aniya at sa isang iglap ay hapit na niya ako at sobrang lapit ng mukha namin sa isa’t isa.

“Alam mong may cctv dito,” banta ko sa kaniya.

“And I also knew that you could easily delete it. Don’t act like a fool, Callia. I have a huge surprise for you,” turan niya na ikinakaba ko, bago niya ako tuluyang pinakawalan. “Mind you, babe. You’re mine. Everything about you is mine.”

Naiwan akong hindi na nakapagsalita sa sinabi niya. Tanggap ko naman. Tanggap ko na kahit anong gawin ko, pag-aari niya ako.

MASIGLANG ngiti ni Migo ang sumalubong sa akin sa gate ng eskwelahan. Mahal ko ang lalaking ito. Siya lang ang mamahalin ko sa buong buhay ko.

“Hon!” Aniya saka ako sinalubong ng yakap na mabilis ko rin namang tinanggap.

“Bakit ang aga mo? Nine pa ang klase mo, hindi ba?” Tanong ko sa kaniya saka na kami magkapanabay na naglakad.

“Mas gugustuhin kong tumambay sa labas ng room mo habang pinagmamasdan ka, kaysa napapanaginipan lang kita,” wika niya saka hinawakan ang kamay ko.

He’s the sweetest. Araw-araw, o mas tamang sabihin na segu-segundo kung iparamdam niya sa akin ang pagmamahal niya.

“Kung hindi ko lang alam na bolero ka, baka naniwala na ’ko,” nakangiting wika ko sa kaniya…. but it’s fake. Whenever I am with him, I am not the real me. All I could show him was the timid, sweet, naive, vulnerable and fragile Callia…. the impostor that was too far from the real me. I am afraid that he’ll turn his back at me once he finds out my real identity.

Hinatid niya ako sa classroom ko at tumambay siya sa may pinakamalapit na bench kung saan ay tanaw na tanaw niya ako.

I am taking my Master’s Degree in Information Technology. Hindi pwedeng secret agent lang ako habang buhay. I need this for myself…. and for my mother. Kung isang araw ay kailangan ko nang iwan ang pagiging isang secret agent o ang magulong mundo na mayroon ako, ay mayroon akong larangan na matatakbuhan.

Naupo ako sa pinakaunahan. Kahit noong nag-aaral pa lamang ako ng college ay hilig ko na ang maupo sa harapan dahil hindi ako natututo kapag sa likuran ako nakaupo. Para sa akin, ang spot na iyon ay para sa mga mahilig magbulakbol.

Inilabas ko ang notes ko kung saan nakasulat ang mga past lessons namin sa course na ito. Nagbabasa akong kasalukuyan nang bigla na lamang may isang pamilyar na presensya ang tila pumalibot sa lugar na kinaroroonan ko. I have this instict. I had developed this instinct in my training.

Hindi nga ako nagkamali, dahil nang itinaas ko ang tingin ko ay nakangising mukha ni Aeignn ang sumalubong sa akin.

“Anong ginagawa mo rito?” Walang emosyon na wika ko sa kaniya.

Hindi niya ako pinansin sa halip ay bumaling siya sa buong klase. “Good morning, guys. I am Mr. Aeignn Lev Ricafort. Your new professor for this course,” muntik akong masamid kahit wala akong iniinom sa narinig kong iyon.

Hindi ako makapagsalita. Napalingon ako sa kinaroronan ni Migo at nakita kong nakakunot din ang noo niya. Paano ko nga naman maipapaliwanag sa kaniya na ang ipinakilala kong amo ko sa kaniya sa pinapasukan kong call center company ay nasa harap ko ngayon at nagdeklara na bago kong professor? This is so damn insane. It must be his stupid surprise.

“But before you guys introduce yourself to me, pupunta muna ako sa office ko at kukunin ang mga hand outs na ini-ready ko, and your master list as well,” tila ako nakahinga ng maluwag sa sinabi niyang iyon.

“Sure, Sir! Gusto mo bang samahan kita?” Pagbibida ni Girlie, isa sa mga kaklase ko. Mukhang agaran niyang nakuha ang puso at atensyon ng karamihan sa mga kaklase ko.

“Hmmm,” sagot niya saka pa humawak sa baba niya. “I guess this woman in front will do,” hindi na ako nagulat nang itinuro niya ako.

Walang sabi-sabi na tumayo na lamang ako at sumunod sa kaniya.

“Ito pala ang surpresa mo? Nice. Nasurpresa nga ako,” wika ko habang naglalakad kami ngunit imbes na sumagot siya ay nagpatuloy lamang siya sa paglalakad.

Narating namin ang isang opisina na alam kong dating ginagamit ng professor ko na pinalitan niya. Nauna siyang pumasok at sumunod naman ako….. ngunit pagpasok na pagpasok ko ng pinto ay mabilis niya itong isinara at ni-lock saka niya ako isinandal bago sinagibsib ng halik!

Everything about him is unpredictable. He’s the most unpredictable person I’ve ever met. I can’t read him. He has his ways to divert your attention away from his path, and away from his actions.

Just like the old times, and the many times we had this intimate moment, I quickly responded to his kisses. I am drowning to his expert lips. I am drowning to his arousing kisses.

[WARNING! R-18.]

I am wearing a simple dress right now. One unzipping of its zipper from the back, and everything will be expose.

I felt his tongue knocking in my lips and I quickly let it in. He likes exploring my mouth with his expert tongue. He likes playing with my body with his tongue. Just merely thinking about it could literally wet me.

“Uhmmmm….” I couldn’t suppress that moan, especially now that he had already unzipped my dress.

I am all exposed now. Just my tiny brassiere and panty are the ones covering my sensitive parts.

He suddenly pulled off and flashed a very teaseful grin, before he wet his lower lip using his tongue.

“Amma fucking play with you right now…. while your fucking lover is out there waiting for you,” aniya… ngunit tila hindi naman maproseso iyon ng utak ko. He makes me insane everytime. He makes me forget the world outside this deep dark side world where he dragged me.

He removed his belt then quickly grabbed both of my hand. He tied them using his belt then tied the other side at his right pulse.

He grinned at me then he pulled his hand up, that made my both hand travel all the way up too.

“Another trick?” I smirked. He likes it more when I challenge him.

“Nope. Just wanna punish you, babe.”

He then ripped my brassier and my panty that made my eyes widened. “Those are branded ones-” He kissed me torridly that made me stop from talking.

“Turn around now, lady,” he commanded and I quickly obeyed him. Oh, this is his damn favorite. He likes this style. He said that with this, he could go deeper and harder.

Nakasandal ang harapan kong katawan sa pinto dahil nanatili pa rin nakataas ang kanang kamay niya kaya’t nakataas pa rin ang mga kamay ko.

“I’ll remove the belt in my pulse but you are not fucking allowed to bring you hands down,” utos niya at wala akong nagawa kung hindi ang tumango.

I arched my body when I suddenly felt him kneeled, then started caressing both of my thigh using his free hands.

It literally made me more wet, when I suddenly felt his lips at the back of my right thigh…. then it travelled all the way to my buttocks, where he even squeezed at slapped them….

Hindi na ako nagulat nang bigla niya akong iharap at nang isinubsob niya ang sarili niya sa aking pagkababae.

“So fucking wet. So fucking juicy,” halinghing niya nang saglit siyang humiwalay sa akin.

“Quickly!” I commanded, but it seems that he didn’t like it.

“Shut the fuck up,” mariin niyang wika saka bigla na lamang tumayo at hinubad lahat ng damit na suot niya saka ako walang sabi-sabing pinatalikod. “The next time you command me, I’ll fuck your mouth until it gets numb.”

“Ahhhhhhhh…..!” Naisigaw ko iyon dahil sa biglaan niyang pagpasok sa akin mula sa likod.

“Fuckkkk….! So fucking wet, Callia!” He murmured as he started banging me so damn hard! I told you, he likes it deeper and harder.

Naitutulak ko ang pinto dahil sa diin ng bawat pagbaon niya sa akin. Halos kagatin ko na ang pang-ibabang labi ko para lang mapigilan ko ang malalakas na ungol ko. Natatakot ako na baka naririnig kami mula sa labas.

Mas binilisan pa niya ang mga pag-ulos niya sa akin na tila ba nakakabaliw ang bawat paghagod. Damn! He’s a demon in terms of sex! I couldn’t even believe up until now that he was my first. Yeah, he devirginized me in a very sadist way.

“Callia? Callia?” Tila ako natuod sa boses na iyon na narinig ko. Parang bumabalik ako sa reyalidad.

“Uhmmm… Migo?” Tanong ko sa kabilang bahagi ng pinto.

Hindi natinag si Aeignn ng pagdating ni Migo, bagkus ay mas naging marahas ang bawat pagpasok niya sa akin. He even started playing with my clit using his hand while still banging me from behind.

“Callia? Callia!? Buksan mo ang pinto! Ano bang nangyayari diyan sa loob?”

“Fuck….! Fuck it….! You’re fucking mine….!” Hindi ko gaanong iniintindi si Migo dahil mas lumalamang ang sarap ng bawat ulos ni Aeignn sa akin.

“L–Lalabasan na ’ko, Aeignn….!” I couldn’t control my orgasm!

“Cum with me, babe.”

“Callia ano ba!?”

“SORRY, DUDE. WE’RE STILL HAVING SEX HERE. YOU’RE FUCKING DISTURBING US!”

“Ugggggghhhhh……!” Kasabay ng sigaw ni Aeignn ay ang pagsabog ko sa karimlan. Dama kong ganoon rin siya. Dama ko ang mainit na likidong iyon na bumaha sa pagkababae ko.

Hinugot niya ang sandata niya mula sa akin, saka ako biglang binuhat at iniupo sa isang mesa.

Hindi ko alam kung anong unang iintindihin ko ngayon. Kung si Migo ba na nasa labas ng opisina at narinig ang sinabi ni Aeignn…. o ang lalaking nasa harap ko ngayon at tila nagsisimula nanamang mabuhay ang dugo dahil iba nanaman ang klase ng tingin niya sa akin.

“I am not yet done with you, Callia.”

He’s really vicious. He’s the vicious secret agent. He’s no other than, Aeignn Lev Freezell– Ricafort.

–

Two

CALLIA

        

“Stop,” saka ako mabilis na bumaba mula sa mesa at pinulot ang mga pang-loob kong pinunit niya. Wala na akong mapapakinabangan sa mga ito.

        

“I told you, I am not yet done with you,” aniya sa isang mapagbantang tono.

           

“As much as we both want each other’s pleasure, I think few more person will come here after Migo’s scandalous voice,” walang emosyong wika ko sa kaniya at kitang-kita ko kung gaano siya biglang napangisi.

          

“Do you think you’ll be single any moment from now?” May kakaiba sa ngisi niya at paraan ng pagtingin niya sa akin.

                 

“You’re a freak—”

        

“But I am the only freak that you couldn’t resist, Callia,” matapang na pahayag niya saka siya nagsimulang magbihis. “I could fuck you anytime I want. I could make you beg anytime I wish. I could make you cum anytime I decide to. I am the only freak that could make you go crazy, dangerous lady,” may pagbabanta ang mga salitang iyon ngunit hindi ko mawari kung anong ipinababatid niya.

     

“Shut your mouth, Aeignn. If I lose Migo, I’ll definitely bug the hell in you,” banta ko pabalik sa kaniya.

             

“No, babe. If that mother fucker left you, you’ll devote yourself to me and you’ll give everything you have,” aniya saka tinapos ang pagsusuot ng damit bago naupo sa upuan niya.

                 

“Migo is my life, Aeignn. He accepted me for whatever I can offer to him. Malayo siya sa’yo. Malayong malayo. You only want me,” walang emosyong sagot ko sa kaniya.

         

Ngumisi muna siya sa akin ng tila demonyo bago siya nagsalita. “You belong to me…. the whole you. I’ll use you as long as I want to.”

           

“I need to go—”

            

“Your soul, your body, and your whole being are all mine, Callia. Kung hindi mo kayang itatak sa isip mo ’yon, then better ask for the demon in me. He’ll definitely answer you with a vicious fuck,” putol niya sa akin saka biglang tumayo at nagsimulang maglakad papalapit sa akin.

                   

Hinawi niya ang mahaba niyang buhok saka niya pinadaan ng dila niya ang pang-ibabang labi niya kung saan may maliit na hikaw nakakabit doon. He has this bad boy look that a simple woman would go crazy. He has this ganster aura that a typical woman would go madly and deeply inlove.

              

Hinaplos niya ang pisngi ko, at biglaan niyang sinakop sa isang kamay ang mukha ko saka niya ito pinisil. “Stop testing my patience, Callia. Not because I like your body, you’ll take over my decisions and thinking. Huwag mo ’kong sagarin na aabot sa puntong masasaktan ka. I’m capable of killing…. even you,” nahintakutan ako sa mga salitang iyon ngunit hindi ko iyon ipinakita. Kailangan kong maging matapang dahil mas marami pa akong kailangan gawin. Hindi ako maaaring magpa-apekto o magpagupo sa takot na binibigay niya.

               

Tinapos ko ang kamay niya saka bahagyang humakbang patalikod. “I know my limits, Aeignn. I know when to stop and when to go on. Sorry for my disobedience. I’ll go now,” pigil ang panginginig ng tinig na wika ko.

           

“Go.”

       

Humakbang na ako patungo sa pinto at nang akmang bubuksan ko na ito ay muli siyang nagsalita.

     

“You don’t have to explain to your mother fucking lover, babe. This office is sound proof,” nanglaki bigla ang mga mata ko sa narinig ko. Isa siyang demonyo. Isa siyang hari ng mga diablo.

     

     

    

   

   

  

HINDI ko alam kung paano kaming umabot sa sasakyan ni Migo habang wala akong mga pang-loob. Mabuti na lamang at makapal ang tela ng suot kong bestida at hindi humahakab ang mga dunggot ko rito.

          

“Why are you quiet, hon? May nangyari ba sa loob—”

            

“I told you, Migo, nabangga lang talaga ako sa pintuan habang hawak ko ’yong mga handouts kaya ayon ’yong nakita mong paggalaw ng pinto,” maagap kong tugon sa kaniya.

             

“Akala ko kung ano na kasing ginawa ng boss mo sa’yo. Dapat pala magpasalamat pa ako sa kaniya at tinulungan ka nita,” wika niya. Damn! If he only knew what Aeignn did to me back there….

         

Sinabi ko kasi sa kaniya na kaya natagalan akong buksan ang pinto ay dahil nahilo ako at tinulungan ako ni Aeignn.

           

“Some other time—”

          

“Ang talino siguro no’ng boss mong ’yon, hon. How could he be a CEO of a company, and do part time job like this?” Putol niya sa akin.

        

“Baka wala lang siyang magawa sa buhay niya at bored siya,” tipid na sagot ko saka ko siya nginitian.

            

Pinaandar na niya ang sasakyan at saktong nasa kahabaan na kami ng highway nang basagin niya ang katahimikan.

         

“Hon?”

      

Lumingon ako sa kaniya at deretso lamang ang tingin niya sa kalsada. “Hmmm?”

     

“Can I…. I mean, can we…. fuck!” Saka pa siya napahampas sa manibela niya.

       

“What is it, Migo?” Tanong ko dahil tila hindi niya kayang sabihin ang nais niya sabihin.

               

“I just wanna ask if you could come with me in my condo,” tila ako binagsakan ng malalaking bato sa kaba dahil sa sinabi niyang iyon. We’ve been together for almost a year now— eight months to be exact, and I think he wishes to have some time with me… alone.

         

“Are you asking me for sex?” Deretsong tanong ko at tila hindi niya inaasahan iyon mula sa akin dahil biglaan siyang napapreno.

           

Nilingon niya ako at tila amuse siya sa lumabas na salitang iyon mula sa akin. “I never thought that you are this straight forward.”

       

Bigla akong kinabahan at napaisip. I have to hide my real personality. He’s used to the innocent, naive and fragile Callia.

            

“I’m sorry,” kunwaring paghingi ko ng paumanhin saka yumuko.

         

“It’s find with me, hon. But I just want to let you know that I’m asking you to be with me for me to have some time with you. Not for sex. I just want to be with you, that’s all,” nakangiti niyang tugon sa akin bago lumapit at hinalikan ako sa noo. “Stop thinking about that. You’ll surely give it when you’re ready,” dagdag pa niya bago muling bumalik sa pagmamaneho.

        

Now tell me, how can I dump this man for a man like Aeignn? How can I unlove Migo for a vicious man? Definitely not. Migo will be my another world.

        

Nakarating kami ng condo niya ngunit nanatili lamang akong nakatayo at hawak ko ang mga gamit ko. Bigla ko kasing naalala  na wala nga pala akong suot na mga pang-loob.

         

“Hon, meron ka bang sewing kit?” Tanong ko sa kaniya.

          

“It’s in the bathroom’s medicine cabinet,” aniya. Unang beses ko pa lamang totoong makatapak dito pero alam ko na kung nasaan ang banyo. I have a copy of his condo’s blueprint. Siguro takot lang akong maloko kaya nang araw na sagutin ko si Migo ay nangalap ako ng impormasyon ukol sa kaniya.

            

He’s an only child. He’s the only son of Ms. Margo Reyes. He never met his father kaya wala rin akong impormasyon ukol doon. His mom is a single mother.

         

Tumuloy ako sa banyo at mabilis kong inilabas mula sa bag ko ang mga pang-loob na pinunit ni Aeignn at mabilis kong tinahi ang mga ito upang masuot ko.

           

Nang matapos ako ay lumabas na ako at naabutan ko si Migo na naghahain sa mesa ng homemade spaghetti. One thing I like about him is that he’s a great cook. Madalas niya akong dalhan ng pagkain sa bahay, patago kay Nanay, o kung hindi naman kaya ay sa eskwelahan.

             

Naupo ako sa harap ng hapag. “Salamat dito,” nakangiting wika ko sa kaniya.

            

“Anything for you, hon. Mahal na mahal kita,” sagot niya sa akin saka naupo sa harap ko.

            

“Mahal na mahal din kita, Migo.”

         

Muli ay umumang siya sa akin saka ako hinalikan sa noo. He never kissed me in my lips. Hindi ko alam kung iyon ba ay sign of respect, o dahil ayaw niya lang basagin ang kainosentehan ko…. na matagal nang basag, at matagal nang wala.

                 

Kumain lang kami saka niya ako inaya sa silid niya kung saan may veranda upang ipakita sa akin ang taas ng kinaroroonan namin.

           

“Ang ganda,” naibulalas ko. Kita ko ang ningning ng liwanag ng syudad maging ang ningning ng mga bituin sa kalangitan.

            

Naramdaman kong yumapos siya sa akin. “Kapag namimiss kita, tumititig lang ako sa mga butuin na ’yan. Alam kong hilig mo ang mga constellations. One day, I will name a star after your name,” aniya sa akin saka ako iniharap sa kaniya. “One day, when you and me become one,” pagpapatuloy niya.

         

Tumitig ako sa mga mata niya ngunit tila gusto kong sampalin ang sarili ko dahil hinahanap ko sa mga mata niya ang mata ni Aeignn…. ang mga matang malamig at tila walang ekspresyon ngunit animo nais magpasabog ng iba’t ibang emosyon.

                

“Stop staring, hon. Iba ang naiisip ko sa paraan ng pagtingin mo,” bumaba ang tingin ko sa mga labi niyang maninipis. Malayo sa labi ni Aeignn na hubog na hubog at animo nanghahalina upang mahalikan.

            

“Migo…..”

                  

Nakita kong unti-unti nang bumababa ang mga labi niya patungo sa mga labi ko. Handa ko naman itong tanggapin nang bigla na lamang kaming nakarinig ng nakakagulat na kalabog mula sa pintuan ng condo.

            

Iba ang pakiramdam ko. Mabilis akong tumakbo roon at iniwan si Migo sa kwarto. Agad kong binuksan ang pinto at hindi na ako nagulat sa nabungaran ko.

        

Si Aeignn… at tila nagbabaga ang mga mata niya sa galit.

        

“You’ll fucking leave with me, or I will fucking expose you. Choose, Callia. You are smart,” nakangising wika niya sa akin ngunit damang-dama ko ang galit na gustong kumawala mula sa kaniya.

           

Mabilis kong kinuha ang mga gamit ko na nasa sofa at hindi ko na nagawang magpaalam pa kay Migo dahil ito si Aeignn at kinakaladkad na ’ko.

         

        

       

     

    

 

PAGPASOK na pagpasok namin sa bahay niya ay mabilis niya akong iniupo sa sofa.

         

“Who the fuck told you that you could go with your fucking lover in his condo? Tell me, Callia. Fucking tell me!” Bakas ang galit ang panggagalaiti sa tinig niya.

             

“I have my freedom with me, Aeignn. Hindi mo ’ko maaaring pigilan. Napag-usapan na natin ’to. You’ll fuck me, you’ll use my body, but my freedom stays with me,” mahina ngunit deretso kong tugon sa kaniya.

                 

“Are you trying to make my words go against me now, lady?” Mas kinabahan ako sa tono niya ngayon. His vicious side is finally showing up. The calm, yet dangerous act.

               

“I’m stating a fact here—”

     

Napahinto ang pananalita ko dahil bigla na lamang niya akong hinatak patayo. Nasasaktan ako sa pagkakahawak niya sa braso ko ngunit hindi ko ipinakita iyon.

           

“The only rule here are my words, Callia. Not yours. I don’t need your fucking opinion and your freedom. You follow me or you’ll die in my hands,” walang emosyong tugon niya sa akin.

                 

Nanghihina ang mga tuhod ko sa naririnig ko. Siguro ito nga lang talaga ang kapalaran ko. Ang gamit-gamitin. Ang maging isang instrumento.

              

“Mahal mo ba ’ko?” Hindi ko alam kung bakit iyon ang mga salitang bigla nalang lumabas sa mga labi ko.

               

Bigla niya akong binitawan saka siya tumawa.

           

“Are you asking me to fuck you now?” Tugon niya sa tanong ko at ako naman ang napangisi ng mapait sa kaniya.

           

“Love means sex and sex means love. Was that it, Aeignn?” Wika ko ngunit magkakasunod siyang umiling.

              

“Sex is pleasure and pleasure is sex, Callia. No love involved. Stop your hallucination. You like my cock, I like your pussy. You like the way I fuck you, I like the warmth inside you. Sex is pleasure, Callia.”

            

Nakakatawang ibinigay ko sa isang demonyo ang pagkabirhen na matagal na panahon kong iningatan. Nakakatawang isipin na isa akong alipin ng makamundong pagnanasa.

            

I can live without sex…. that’s the truth. But whenever I think of the way he pleasures me…. in his own special way…. all I could think was the ecstatic feeling that he gives me.

          

I’m his slave.

           

“Then fuck me now, Aeignn. If sex is pleasure, then pleasure me now. This is my only escape away from you. This is the only escape I have, away from your viciousness. Kapag napapaligaya mo ’ko, nakakalimutan ko kung sino ka. Kapag nakakaramdam ako ng sarap, nakakalimutan kong demonyo ka nga pala.”

          

Bigla niyang inalis ang pagkakatali ng buhok niya saka ako ngisian. “You asked for this, lady. Don’t regret it,” aniya saka mabilis na dumulog sa akin at walang pasubali na pinagsisira lahat ng saplot na tumatakip sa katawan ko.

         

He’s right. I asked for this.

      

Totoong nakakalimutan ko kung ano at sino siya sa tuwing magugupo ako ng mundo na mayroon siya….. pero may isa pa akong nakakalimutan…..

      

Nakakalimutan kong mahal ko si Migo.

       

“Say hi to one of your longest night, Callia.”

        

Sorry, Migo.

    

–

   

NEXT UPDATE WILL BE LATER. AROUND 11PM.

• Mayora 🥀

Ps. View multimedia para sa Aeignn Lev sa imagination ko. Hehehe.

Three

CALLIA

    

[WARNING! R-18. READ AT YOUR OWN RISK. WHEN I SAY R.A.Y.O.R, MEANS EXTREME BS IS COMING. SKIP IF YOU’RE NOT COMFORTABLE.]

      

Dinala niya ako sa second floor ng bahay niya. Hindi ko alam kung anong mararamdaman ko ngayon na buhat niya ako, at seryosong seryoso lamang ang mukha niya

        

“Stop looking at me, babe. You’re making me hornier,” aniya habang hindi pa rin ako tinatapunan ng tingin.

                

Hindi ako sumagot. Nang marating na namin ang terrace ng second floor ay ibinaba na niya ako. Napatingin ako sa mga mata niya at tila biglang sumiklab sa mga matang iyon ang pagnanasang madalas kong makita sa mga mata niya…. kasabay ang ka-sadistahan na mayroon ang pagkatao niya.

                

“You’re about to do something extreme, don’t you?” Tanong ko sa kaniya, ngunit tiyak ko na iyon.

            

“I told you, I will give the longest night of yours,” sagot niya sa akin. “Now Callia, kneel on the floor,” utos niya sa akin saka niya nilagyan ng maliit na throw pillow ang sahig.

               

“Are we—”

          

“Just fucking kneel. No questions,” putol niya sa akin.

           

Hindi na ako nagsalita at sinunod ko siya dahil walang kahit sino pa ang nakakaalam kung anong maaari niyang gawin kung hindi ako susunod sa nais niya. He’s not the known vicious agent for nothing.

                  

Nang makaluhod na ako ay nakita kong napangisi siya. Ngisi ng isang demonyo.

         

May kinuha siya sa likuran niya, at ’pag kita ko ay posas ito. Kinuha niya ang kaliwang kamay ko saka niya pinosas ito at ipinosas naman ang kabila sa railings ng terrace.

         

“Why is my right hand free—”

         

“Shhhhhh,” putol niya sa akin. “No questions, Callia. No questions,” mapang akit na wika niya saka nagsimulang maghubad sa harap ko.

       

Hindi ako natatakot na mayroong makakita sa amin dahil malaki ang lupain ni Aeignn at nag-iisa lamang ang bahay niya sa malawak na lupaing ito.

                 

I wasn’t even surprise to see that giant dick in front of me. As always, it’s welcoming. It’s as if, asking me to eat it right at the moment…. but I never did it in the past.

         

“Staring at him makes him angrier, babe.”

         

Napukaw ang atensyon ko sa pagsasalita niya at nakita ko siyang nakangisi sa akin. His godly body is something you would crave for. That body deserves his expert abilities when it comes to sex. The pleasure he gives could always bring me to the seventh heaven…. or even higher.

           

Lumakad siya palalapit sa akin at kitang kita ko kung gaano katigas at kalaki ang kaanyahan niya. It’s fully erected— or maybe slightly? I don’t really know. One thing is for sure, it gets bigger as we go on.

           

Umumang siya sa akin. Akala ko may sasabihin siya kaya’t nauna akong nagsalita. “Are we— shit, Aeignn!” Muli lang naman niyang pinunit ang mga suot ko. This time kasama na ang bestida. Halos katatahi ko lamang ng mga pang-loob ko ngunit ito at punit nanaman.

           

“I like it whenever I tear your clothes off. So fucking pleasurable,” nakangising wika niya sa akin saka muling tumayo ng tuwid.

       

“A–Anong balak mo?”

          

“I will fuck your mouth, lady. Isn’t that exciting? You never did it with me. Maybe, you only like to do it with your motherfucking lover. I’ll still this spot of his,” walang emosyong sagot niya sa akin ngunit ang mga mata niya ay tila nang-uusig.

      

“I never did it with—”

            

Naputol ang pananalita ko nang bigla na lamang siyang yumuko at sinakop ang mga labi ko.

          

Wala akong ibang ginawa kung hindi sagutin ang mapusok niyang halik. Tama siya… hindi ko siya kayang tanggihan… hindi ko kaya kahit sa ano pang paraan. It was like, I am too addicted to him… or maybe, to the pleasure?

           

He started playing with my mouth using his tongue. He then bit my lower lip that I even tasted my own blood from it. He’s going at it again. He’s starting. What I experienced in the office of our school was way too simple and easy.

          

He sipped my lower lip. I guess he liked the taste of my blood. Was he a vampire?

        

He suddenly pulled off then stared at me for a few seconds before he finally got up. “Enough of treating you like a kid, Callia. It’s time to show you and teach you how to pleasure me,” aniya saka niya inabot ang kanang kamay ko at inilagay ito sa malaki at mahaba niyang sandata.

               

I held his dick and I saw how contented he is. He likes it. He likes how my hand holds his huge dick. “Fuck…!”

                

I now understand why he chose not to handcuff my right hand. It was for this moment.

       

I began stroking his dick using my hand. Up…. down…. I never expected that by merely holding a cock, I would literally go wet and wild.

             

“Damn…! You’re a fucking expert,” aniya at nakikita ko kung gaano siya sarap na sarap sa ginagawa ko.

        

Hindi ko alam pero tila may nagtutulak sa akin na ilapit ang mga labi ko sa sandatang iyon kahit pa hindi ko alam kung sa huli ay ako ba ang mapapahamak… ngunit ginawa ko.

             

“Ready?” I even asked him that word.

          

“More than ready, babe. I want to fuck your mouth now,” sagot niya sa akin at hindi na siya nagdalawang salita pa.

          

At first, I tasted the tip of his dick using my tongue and I became more excited. I saw his pre-cum. He’s right. He’s getting hornier.

            

Slowly…. I started putting his huge dick inside my mouth. “Fucking….. shit…..!” Dinig kong mura niya. “Your fucking mouth is so fucking warm…..!”

                

Hindi ko siya pinansin. Bagkus ay mas nilaliman ko pa ang ginagawa ko. I almost puke when his dick reached my throat, but I controlled it. I took a glance at him and I saw the contentment in his reaction— no, he’s actually enjoying at as if he wants to ask for more.

             

I reached for his free hand and placed it at the back of my head. I want him to guide me. I’m no expert in this field.

        

Sa palagay ko ay naintindihan niya ang nais kong iparating. He began controlling my head. His dick went in…. and out of my mouth.

      

“So damn good!” Dinig kong ungol niya.

             

Pakiramdam ko ay lalabasan na siya dahil bumibilis na ang pag-kontrol niya sa ulo ko…. ramdam ko rin ang mas lumalaki at mas tumitigas niyang pagkalalaki.

               

“Fuck…… I’m fucking cumming in your mouth, Callia!” He exclaimed and as if on cue, I tasted a warm liquid inside my mouth. So warm that I even forgot to remember how it tastes.

                      

He kneeled in front of me and bowed at my shoulder. He bit and sipped me in left shoulder before he pulled off.

             

“What’s next?” I asked knowing that his semen were still visible on my mouth and on my face.

          

He grinned at me then removed my handcuff.

      

He pulled me up. I thought it was done but I was wrong. “Lean on the railings, Callia,” utos niya at mabilis ko naman iyong ginawa.

            

May kinuha siyang tali sa likod ng isang halaman at sa gulat ko ay itinali niya ang kamay ko sa pasimano. Mukha ako ngayong nakapako sa krus.

                

“Aeignn,” natawag ko ang pangalan niya dahil hindi ako sigurado sa binabalak niya. He has his devilish smile on his face.

        

“Time for your pleasure, Callia.”

        

This time, he kneeled in front of my womanhood, then aggressively pressed his mouth in it.

     

Damn! I am lost for a reaction!

          

“Aeignn…. Ugggghhhhhmmmmm….!” I moaned as I arched my body. Now, my face is facing the stars…. my face is facing the different constellations.

         

He bit my clit that almost made me went insane! He’s teasing and punishing me both at the same time.

             

He played with my womanhood using his expert tongue… while his finger was punishing me for something I wasn’t sure about. I bet three of his finger were going in and out of me. I could feel the pain. I could feel the pleasure and pain. Damn this beast! Damn this demon!

            

“Aeignn—” He immediately pulled off, as if he left me hanging.

             

He stood up, and now his strong, huge, and hard dick is facing my messy, wet and ready womanhood.

        

He slipped his way in without a word. He started moving inside of me. I am loving both the pleasure and ectasy. I am loving both the undesirable lust and undefine feeling.

           

“Aeignn…..!”

           

“You are mine, Callia. You fucking belong to me!”

        

Patuloy lamang ang pagpasok at paglabas niya sa akin sa ilalim ng mga bituin na sinabi ni Migo na nagpapaalala sa kaniya sa akin…. akala ko siya rin ang maalala ko sa mga bituin ngunit ngayon ay hindi na.

         

From now on, whenever I see stars, all I could ever think is Aeignn and how damn good he made me feel the pleasure under the stars…. under these constellations.

       

         

        

    

    

PUMASOK ako sa Phyrric at nakasalubong ko ang tatlong maria kung tawagin. Nginitian ako nina Elle at Charisse ngunit hindi si Jo. Hindi niya kailangan itago sa akin ang pagkainis niya dahil alam ko naman ang dahilan, ngunit wala akong pakialam.

                 

“Hi, Callia!” Bati sa akin ni Charisse.

           

Tinanguan ko ito at bahagyang nginitian. I am not the friendly type but I know when a person is genuine or not. Maybe, Jo never told them the reason why she hates me to her two friends.

           

“Happy birthday, Charisse,” bati ko sa kaniya. I am aware of their records kaya alam kong kaarawan niya ngayon.

       

“Thank you, Callia. Iimbitahin sana kita sa selebrasyon ko, kaso walang patawad si Chief. Ipapadala kaming tatlo sa side mission. Maybe some other time nalang,” nakangiting wika niya bago ko sila tinanguan at nagpatiuna na sa paglalakad.

          

Pumasok ako ng opisina ko at hindi na ako nagtakha sa naabutan ko rito sa loob.

            

“Anong sadya mo?” Tanong ko rito.

        

“Stay away from my brother, Callia. I like you so much and ayokong dumating sa punto na makaaway kita dahil kay kuya. I know he’s a devil but he’s still my brother. Kahit anong gawin niya, blood will always be thicker than water,” wika niya sa akin.

     

I know, Aeiryn. I know that much.

          

“Kahit anong layo ko sa kuya mo, kung buhay ko ang hawak niya, wala akong magagawa,” deretsong wika ko sa mga mata niya. They all have the same eyes. Expressive yet too dangerous to explore.

                

“Ipagdarasal ko nalang na hindi ka matulad sa mga nakaraan niya. I like you so much and I would be so hurt kung magiging isa ka sa kanila pero wala na akong magagawa. I warned you but I guess, I was too late? Just be careful, Callia. Don’t love him. The more you do, the more he’ll hurt you.” Dama ko ang payo ng kaibigan sa paalala niyang iyon sa akin.

           

Tumango ako at siya namang labas niya ng opisina ko.

        

Nag-ayos lamang ako ng mga importanteng papeles at biglang lumagabag ang pinto ko dahil sa lakas ng pagkakabukas dito.

             

“What the hell is wrong with you!?” Sigaw ko sa taong kapapasok lang, ngunit tila gusto kong bawiin ang sigaw na iyon sa nakita kong pagbabaga ng mga mata niya.

              

“WHAT THE FUCK IS WRONG WITH YOU!?” Balik tanong niya sa akin saka siya biglang lumapit sa akin at hinigit ako sa braso patayo ng upuan ko. “TELL ME, CALLIA! WHAT THE FUCK IS WRONG WITH YOU!?”

         

Kinabahan ako sa paraan ng pananalita niya. “A–Ano bang problema—” Naputol ang pananalita ko nang bigla niyang malakas na inihampas sa mesa ang isang kulay kayumangging envelope.

              

“HINDI BA ’KO SAPAT!? HINDI BA SAPAT ANG PAGPAPALIGAYA KO SA’YO!? FUCKING TELL! I COULD GO WILDER AND FUCK YOU IN ANY POSITION YOU WANT! I COULD CUM IN YOUR FUCKING MOUTH ALL DAY—” Nasampal ko siya na biglang nagpahinto sa kaniya sa pagsasalita.

                 

“All you could do is fuck me,” mga salitang namutawi sa labi ko. Sinamantala ko ang pagkabigla niya sa pagsampal ko. Kinuha ko ang envelope na ibinagsak niya at nakita kong package ito na nakapangalan sa akin.

        

Kinuha ko ito at bumungad sa akin ang mga larawan namin ni Migo sa sasakyan niya at sa condo niya, sa mismong veranda, kung saan tila nagpapakasasa si Migo sa mga labi ko sa kinuhang anggulo.

           

“You’re a fucker, Callia. You want to play with me? Fine, I will play with you. Ibibigay ko ang larong gusto mo, pero tandaan mong akin ka lang. Akin ka lang, Callia.”

        

Then he stormed out of my office.

     

HAPPIEST BIRTHDAY ATE CHARISSE MARIE NATALICIO! 🎉🍻 ILOVEYOUUUUU. ❤

    

Sa mga underage, HINDI KITA MAKO-KONTROL, IKAW ANG KUMONTROL SA SARILI MO. Please kapag basa, basa lang. Hindi ’yan isinasabuhay. Ang isinasabuhay ay ang mga aral. Hindi iba’t ibang sex position o lugar. Kukurutin kita sa singit.

• Mayora 🥀

Four

CALLIA

    

Naglalakad ako sa pasilyo ng eskwelahan upang pasukan ang isang subject ko sa araw na ito. Isa lang naman ang subject na ito ngunit hindi maganda ang pakiramdam ko. No— wala akong sakit. Mabigat lang talaga ang loob ko na pumasok…. dahil si Aeignn ang professor ko rito.

      

Hindi pa kami nagkakaliwanagan sa nangyari kahapon o sa mga litratong ipinadala sa akin.

    

“Hon!” Napalingon ako at nakita ko si Migo na humahangos patungo sa akin.

              

Lihim akong napailing. Isa pa nga pala siya. Kailangan ko pa nga palang magpaliwanag sa biglaan kong pagkawala. Ang dami kong kailangang pagpaliwanagan. Nakakaubos ng lakas.

          

“Migo,” tawag ko sa kaniya nang makalapit na siya. “I’m sorry,” nakayuko kong wika sa kaniya.

      

Bigla na lamang niya akong kinabig na ikinagulat ko. “It’s okay hon, as long as you’re okay,” puno ng sinseridad na wika niya sa akin. “I don’t care about your secrets. What matters to me, is you. Ikaw lang,” dagdag pa niya na halos magpausig ng konsensya ko ng lubos.

        

Ngunit nagtatakha ako. Paano  iyang nasabi na mayroon akong mga sikreto?

         

Lumayo ako sa kaniya saka ko siya hinatak sa quadrangle kung saan may mga upuan sa mga ilalim ng puno.

          

“I am really sorry, Migo. May emergency sa bahay at kailangan ako. Alam mong hindi kita maaaring isama sa bahay dahil ayaw sa’yo ni Nanay, ayaw niya sa kayamanang taglay mo,” wika ko sa kaniya saka ako napayukong muli ngunit iniangat niya lamang ang mukha ko sa paghawak sa baba ko.

            

“I don’t really care about anything aside from you, hon. Ikaw lang ang gusto ko sa buhay kong ito. Kung ayaw sa akin ni Nanay Mel, that’s fine with me. Naiintindihan ko iyon, pero sana ikaw, huwag kang mawala sa akin,” deretsong turan niya sa mga mata ko bago ako kinabig papalapit at muling niyakapa.

            

“Migo—”

              

“Mahal na mahal kita, Callia. I love you for who you are. You are my fate,” aniya saka hinaplos ang nakalugay kong buhok.

       

“Mahal din kita—”

          

“So here you are, Ms. Gonzales,” halos matuod ako sa tinig na iyon. Mabilis akong napahiwalay kay Migo dahil sa tinig na iyonat nang lumingon ako ay nagbabagang mga mata ni Aeignn ang sumalubong sa akin.

             

“Mr. Ricafort—”

          

“Your classmate told me that you’re holding the attendance sheet for my class and yet you’re late. Ito pala ang rason,” walang emosyon niyang wika sa akin ngunit dama kong nais na niya akong kaladkarin.

            

“I’m sorry, Sir,” wika ko saka ako tumayo na bago bumaling muli kay Migo. “Hon, papasok na ’ko. Mamaya nalang tayo mag-usap,” nakangiting usal ko dito ngunit tumango lamang si Migo sa akin na tila hindi siya ang kausap ko. Migo never not smile back at me when I smiled first. This is the first time.

         

Tumalikod na ako sa kaniya at nagsimula nang lumakad nang biglang may humatak sa akin at nanlaki ang mga mata ko….. dahil ito ako at sakop ni Migo ang mga labi habang ramdam ko nag nagbabagang presensya ni Aeignn sa gilid ko.

          

Marahas kong naitulak si Migo sa ginawa niya. Gulat na gulat ako. “You forgot to kiss me, hon,” ani Migo habang nakangisi.

                

“A real motherfucker,” dinig kong bulong ni Aeignn na tila nagpipigil ng gigil ngunit hindi ko alam kung dinig ba iyon ni Migo.

                 

“Tara na Sir—”

             

“Naiuwi mo ba ang mga underwear mo na naiwan sa pad ko Ms. Gonzales?” Halos yanigin ang buong pagkatao ko sa mga salitang iyon na binitawan ni Aeignn. Hindi ko alam kung humihinga pa ba ako. Hindi ko alam kung sa lupa pa ba nakatapak ang mga paa ko dahil sa lakas ng dagundong ng puso ko.

         

“What the fuck are you saying!?” Tumaas na ang boses ni Migo ngunit tila hindi iyon alintana ni Aeignn dahil ngumisi lamang siya at nagkibit-balikat.

                 

Hindi na ako nagulat nang bigla na lamang kwelyuhan ni Migo si Aeignn dahil sa inasta niya. “Migo!”

             

“Wala akong pakialam kung sino ka pa o kung anong kapangyarihan mayroon ka. Stop playing with my girlfriend. Stop bugging us. You’re a fucking freak—” Hindi na natapos ni Migo ang sinasabi niya dahil bigla na lamang dinakot ni Aeignn ang leeg niya saka siya iniangat sa ere.

        

Hindi ko alam ang mararamdaman ko. Hindi ko alam ang magiging reaksyon ko. Matangkad si Aeignn kumpara kay Migo at higit siyant malakas kumpara rito.

                 

“Aeignn please—”

            

“You must fucking know who you are messing with, stupid child. It’s a drill. I could kill you now in just a snap of a finger. Don’t act too strong in front of me. I have no mercy,” aniya saka biglang ibinagsak patulak si Migo na ngayon ay umuubo.

                

“Aeignn please tama na—”

            

“And what? Girlfriend? You’re fucking hallucinating fucker,” nakangising wika muli ni Aeignn bago ako hinawakan sa braso at kinaladkad paalis ng lugar na iyon.

        

     

    

   

    

    

    

“BITIWAN MO ’KO!” Galit na bulalas ko sa kaniya saka ako nagpumilit na makawala sa pagkakahawak niya sa pulso ko.

                 

“Gusto mo ng laro, hindi ba? I am playing with you now, babe,” nakaangat ang sulok ng labing wika niya sa akin.

       

“Isa kang hayop na demonyo—!”

         

Tumawa siya ng nakakaloko bago muling tumingin sa akin. “Pero itong hayop na demonyong ito ang nagpapahalinghing sa’yo sa sarap, Callia. Have you forgotten your moans? They signify the heavenly pleasure that I gave you,” mayabang na pahayag niya sa akin saka ako nilapitan at hinapit bago ibinaba ang mga labi niya sa tainga ko. “Don’t act high and mighty, lady. Akin ka. Demonyo na kung demonyo pero gagamitin kita kung kailan ko gusto. Dedemonyohin kita kung kailan iiral ang kademonyohan ko. I will fuck you in any way I want, everytime I want. Sa akin ka. You belong to me and no one else but me.”

         

Nanginginig ang mga tuhod ko sa mga salitang iyon ngunit pinilit kong huwag ipahalata.

        

Sinubukan ko siyang itulak ngunit mas tumindi at humigpit lamang ang pagkakahapit niya sa akin.

         

“W–What are you doing!? N–Nasa eskwelahan tayo!” Utal na wika ko sa kaniya. Natatakot akong madaanan kami ng mga estudyante lalo na at malapit kami sa hallway.

                   

“I don’t care. Kahit nasa impyerno pa tayo, gagawin ko ang gusto kong gawin, Callia. If I want to fuck you right here and right now, I will,” halos paliguan ako ng kaba sa narinig kong iyon. He’s Aeignn Lev, he’ll surely do it. Higit sa kahit kanino, alam kong gagawin niya iyon.

           

---

      

“I will be attending a party and you’ll be my date,” wika sa akin ni Aeignn na kapapasok lamang ng opisina ko. Hindi niya ugaling kumatok. He’s like a boss.

       

“Bakit ako pa ang isasama mo? O bakit magsasama ka pa ng date? Hindi mo naman ugaling magsama ng ka-date sa parties ng mga kaibigan mo—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla niyang hinagis ang isang paperbag sa akin.

          

“Enough of your opinions, Callia. Just fucking wear that dress,” wika niya sa akin.

           

“Kailan ba?”

       

“Now. Get dress in front of me,” aniya na ikinalaki ng mata ko. Here he goes again.

               

Lumakad siya patungo sa pintuan ko saka niya ito inilock. “Are you serious?”

           

“I’m fucking serious as hell. Now, get dress in front of me o ako pa ang mag-aalis ng mga damit mo at hindi ko alam kung saan tayo maaaring aabutin,” nagbabantang wika niya.

       

Wala akong nagawa kung hindi sundin siya. Pumwesto ako sa gilid ng mesa ko at hinubad ang t-shirt at pants na suot ko. Inilabas ko ang damit at namangha ako sa disenyo at tabas nito. Sheath type ito na hakab na hakab sa katawan ko panigurado, ngunit wala itong strap o manggas at tube style ang datingan.

           

I looked at him and I saw his lustful look in my body. “Such a fucking goddess,” bulong niya ngunit alam kong alam niya na naririnig ko.

       

Natapos kong isuot ang damit at nagpapasalamat ako na hindi niya ako nilapitan. Ito yata ang kauna-unahang pagkakataon na wala siyang ginawa sa akin kahit nakahayag ang buo kong katawan sa kaniya.

            

“Tara na ba?” Tanong ko.

            

“Ilugay mo ang buhok mo. I don’t want it in bun,” aniya at agad ko rin naman sinunod.

             

“Should I put a light make up?”

           

“No. I like your natural look,” sagot niya sa akin.

   

Nagtatakha ako na hindi niya na ako nilapitan at lumabas na ng opisina ko. Agad naman akong sumunod sa kaniya dahil napakamainipin niya. Ayaw niya sa lahat at pinaghihintay. He wants things quick and perfect.

             

Nakarating kami sa party ng kaibigan niya at sumalubong sa amin ang makukulay na ilaw at mga naggagandahang disenyo ng pasilidad. Mga tipikal na mayayaman.

            

“FUCKEEEEER!” Sigaw ng isang lalaki na palapit sa amin habang nakatingin kay Aeignn at nakangiti.

            

Nakipag-apir at yakap lalaki ito kay Aeignn, kaya’t napabitiw ako sa braso ni Aeignn.

         

“It’s been a while Russell!” Nakangising wika ni Aeignn dito nang maglayo sila.

            

“Yes, fucker. It’s been a while. Kamusta ka na ba? Hindi ka pa ba aksidenteng nakabuntis?” Tumatawang pang-aasar sa kaniya ng lalaki.

            

“Of course not, dude. I’m such an expert,” mayabang na sagot niya sa lalaki.

           

“Yeah, yeah. By the way, who is she?” Tukoy sa akin ng lalaki.

              

“Oh, my bad. She’s Callia,” pakilala niya sa akin. “Callia, She’s Russell Atrero,” pakilala rin niya rito.

      

Inabot ko ang kamay ko at sa gulat ko ay bigla naman itong tinaggap ng lalaki saka niya hinalikan ang likod ng palad ko.

         

“Nice to meet you, gorgeous—”

         

Naputol ang pagsasalita niya dahil bigla na lamang akong hinatak ni Aeignn. “I don’t share her, dude. She’s exclusively mine,” may pagbabanta sa tinig ni Aeignn at tila mabilis maman iyong nakuha nitong ai Russell.

           

“Okay, okay. I’m sorry, dude. Excuse me for a minute. I-welcome ko lang muna ang iba,” paalam nito saka na naunang umalis.

         

Naglakad si Aeignn patungo sa pang-apatan na mesa at nakasunod lamang ako sa kaniya. Nang naupo siya ay naupo lamang rin ako.

         

Nakatitig lang kami sa mga nag-sasayaw at nag-uusap-usap na mga tao nang tila hindi na kayang tiisin ni Aeignn ang pagkainip.

           

“Let’s go,” aniya sa akin.

         

“Kaya mo ba ako sinama dahil ramdam mong maiinip ka lang dito—”

         

“No. My fucking friends always arrive late. Mamaya pa sila. I will enjoy by myself first hangga’t wala pa sila,” aniya saka ako hinatak patayo.

           

Naglalakad kami papasok sa tila bulwagan. Pakaunti na rin nang pakaunti ang tao sa bandang ito.

          

Nanglaki ang mga mata ko nang biglaan na lamang kaming punasok sa banyo ng mga lalaki. Laking pasalamat ko na walang tao sa loob ng banyo dahil kung nagkataon ay higit pa sa salitang nakakahiya ang mararanasan ko.

           

“Aano tayo—”

       

Bigla na lamang niya akong itinulak papasok ng isang cubicle at saka marahas na sinagibsib ng halik. Damang-dama ko ang gigil na nararamdaman niya sa mga labi ko sa paraan ng paghalik niya.

             

Pinaglaruan niya ang mga labi ko na wari bang kung maaari niya lamang akong kainin ng buong-buo ay ginawa na niya.

               

Nai-angkla ko ang mga kamay ko sa batok niya dahil sa nakakadrang na halik na ibinibigay niya. Nakakapanglambot ang sensasyon.

       

Tinugon ko ang halik na kasing rahas ng halik na iginagawad niya sa akin.

         

Saglit siyang lumayo sa akin saka ako nginisian. “You’re such a fucking expert too, Callia,” aniya saka ako muling hinalikan. This time, wilder and more aggressively.

    

Ito sa palagay ko ang ‘enjoy by myself’ na tinitukoy niya.

             

Nagsisimula nang maglumikot nag kamay niya sa katawan ko nang bigla kaming makarinig ng mga papalapit na mga tinig na nag-uusap.

          

Tila hindi naman apektado si Aeignn dahil patuloy lamang siya sa pagsagibsib ng labi ko.

     

“Yes, dude. He’s really here at may kasama siyang babae, and guess what Paulo,” pabitin na wika ng lalaking sa palagay ko ay si Russell dahil sa tinig niya.

          

“What Russ? Pwede bang tigilan mo ’yang kaululan mong cliff hanger? Alam nating pareho kung gaano kalakas si Aeignn sa babae. Hindi na nakakapagtakha na may kasama siyang babae,” sagot naman ng lalaking kausap niya saka bumukas ang gripo ng banyo.

       

“No, dude! He’s with her!” Tila excited na wika nitong si Russell. Hindi ko mai-focus ang atensyon ko sa mga halik ni Aeignn dahilsa kyuryosidad na nararamdaman ko.

             

“With her— What the fuck!? You mean her!?” Sigaw pabalik no’ng Paulo.

             

“Yes, dude. Her. The one and only Callia Gonzales,” mayabang na pahayag ni Russell.

           

Naramdaman kong sandaling segundong nanigas si Aeignn dahil sa narinig namin ngunit bigla na lamang niyang hinatak pababa ang suot kong damit at na-expose ang kaliwang dibdib ko na mabilis naman niyang dinakot at pinisil….. gusto kong umungol! Gustong-gusto kong umungol!

                

“Callia Gonzales……

     

…

   

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

    

…

   

…

  

…Aeignn’s greatest love.“

       

–

Five

CALLIA

    

Hindi ko alam kung anong i-a-akto ko sa narinig kong iyon. Hindi ko rin alam kung anong iintindihin ko sa ngayon. Kung ang narinig ko ba o ang mga kamay ni Aeignn na patuloy na pumipisil at nagpapakasasa sa kaliwang dibdib ko.

     

“And dude, she’s so fucking drop dead gorgeous! I didn’t expect her to bloom that much!” Dinig kong wika muli ni Russell bago ko narinig ang pagbukas at pagsara ng pinto senyales na wala na sila sa banyo.

       

Akala ko ay titigilan na ako ni Aeignn ngunit nagkamali ako. Wala siyang pakialam sa kung nasaan man kami. Wala siyang pakialam sa kung ano mang posisyon ang mayroon kami. Basta inabot siya ng tawag ng laman, ay gagawin niya ang gusto niya kahit pa harangin siya ng kahit na ano.

         

“I don’t fucking care about what you heard. I will fuck you now,” aniya nang saglit na humiwalay sa mga labi ko.

      

[WARNING! R-18. SLIGHT. HEHE]

    

Kung kanina ay binatak niya pababa ang suot kong damit mula sa itaas, ngayon naman ay nilislis niya ito paitaas mula sa baba saka mabilis na hinatak ang panty na suot ko.

           

“Do you even know how much I controlled myself at your office a while ago?” Bulong niya sa akin kasabay ng tila mapang-alot na tinig.

           

“R–Ramdam ko,” utal na bulong ko pabalik.

           

“Be thankful that I did mind the time, ’cause if not, you might be dead tired by now,” aniya at walang sabi-sabi na bigla na lamang yumuko sa nakahayag kong dibdib at tila bagong panganak na sanggol na sinisipsip ang dunggot ko kasabay ng walang humpay na pagsamba ng mga kamay niya rito.

              

“Uhmmm…” Damn! I am trying to suppress my moan because I’m afraid that someone might hear us from the outside.

               

He suddenly left my nipple and looked at my eyes mischievously as a naughty grin start forming in his lips. “You cannot moan loudly, babe,” aniya saka bigla na lamang pinagapang ang kamay patungo sa kaselanan ko at halos mapasigaw ako nang bigla na lamang niya akong pasukan ng daliri niya.

            

“Damn….!” Mahinang hiyaw ko.

          

Inilapit niya ang mga labi niya sa tainga ko saka bumulong. “So fucking wet, Callia. You like public sex?” Aniya at nagsimulang gumalaw ang daliri niya sa loob ko.

       

Hindi ko alam kung anong kademonyohan ang sumapi sa akin dahil tila sinabayan ko ang paggalaw ng daliri niya. Bawat paglabas…. at bawat pagpasok.

               

Nang tila lalabasan na ako na alam kong ramdam niya rin, ay bigla na lamang niyang binunot ang daliri niya at saka dinilaan niya ang daliring ginamit niya sa harap. “So fucking sweet and tasty, babe. Want some more?” Bulong niya saka niya pinasadahan ng dila niya ang pang-ibaba niyang labi.

              

Mabilis niyang hinubad ang suot niyang pang-ibaba hanggamg tuhod niya at doon na nagsimulang kumaway sa akin ang isang sundalo na kahit parte lamang ng katawan ni Aeignn ay hindi ko matawag na maliit dahil sa laki, taba, haba at panggagalit na taglay nito. Tila ba kung may pagkakataon lamang ay nais akong lunukin nito ng buo. Ito yata ang unang beses na napagmasdan ko ito ng ganito.

               

“A–Aeignn.”

         

“Amaze again, Callia? Don’t be. Sadyang malaki lang talaga ’yan, but like the previous intercourse we had, it will surely fit,” bulong niyang muli sa akin saka niya kinuha ang kaliwang binti ko at ipinulupot ito sa bewang niya…. bago biglang pumasok sa akin ng walang pasabi.

      

“Fuck…..Uhhmmm!” Halos maisigaw ko ’yon mabuti na lamang at tinakpan ni Aeignn ng palad niya ang mga labi ko dahil narinig namin ang pagbukas ng pinto.

            

“Cling to me, babe,” mahinang bulong na utos niya sa akin na mabilis ko namang ginawa. Tila na ako nanghihina sa pagpasok at paglabas ng pagkakalaki niya sa akin.

              

Gusto kong humalinghing at umungol nang umungol sa sarap ng ibinibigay niyang sensasyon sa katawan ko ngayon.

     

Sinong hindi? Habang nilalamas, pinipisil at sinasamba niya ang dalawang dibdib ko ng magkabilang kamay niya ay hinahalikan niya ang mga labi ko kasabay ng bawat pag-ulos ng pagkalalaki niya sa pagkababae ko. Nakakalasing. Nakakadarang. Nakakapanghina. Nakakalimutan kong isa lamang akong laruan para sa kaniya dahil sa nakakaengganyong sarap na hatid ng bawat haplos at pagdidikit namin.

     

Nararamdaman kong lalabasan na siya dahil unti-unti nang bumibigat ang bawat paghinga niya kasabay nito ang pabilis nang pabilis na indayog ng katawan niya sa akin.

         

Ramdam kong puputok na rin ang dapat pumutok sa akin kaya’t pinili kong dumukdok na lamang sa balikat niya.

          

“Shit…. Callia…..!” Mahinang ungol niya at naramdaman kong unti-unti nang pinuno ng mainit na likido ang loob ko kasabay ng pagsabog ko.

     

Hindi ko alam kung paraa saan ba ang mahinang ungol na iyon ni Aeignn. Kung dahil ba nakaraos na siya o dahil kinagat ko ang balikat niya dahil nagpipigil ako ng ungol na nais kumawala sa akin.

          

---

       

“Tumigil ka na Aeignn! Pumunta na tayo sa klase,” pilit kong pinatatag at pinatapang amg boses ko dahil natatakot akong gawin niya ang banta niya.

             

“I gave you your freedom. I don’t forbid you to date that motherfucker but know your limits, Callia. Alam mo kung hanggang saan lang ang pasensya ko. Alam mong kaya kong patayin ang lalaki mo kung nanaisin ko. Don’t test my patience. Just like what you said, I am a demon, Callia. I could make him go through hell for touching you,” at walang pasabing bigla na lamang nitong sinakop ang mga labi ko ngunit mabilis din niyang pinakawalan.

          

“Nasisiraan ka na ba!?”

         

“I’m the last kisser. Akin ka pa rin. You’re cleansed now,” saka niya ako biglang tinalikuran at nagsimulang maglakad pagawi sa classroom namin.

      

How am I torn between these men? Alam ko kung sino ang gusto kong piliin…. masakit lang na kumokontra iyon sa taong DAPAT kong piliin. Mahirap kapag nagtalo ang DAPAT at GUSTO.

      

         

       

    

HINDI pa tapos ang klase kay Aeignn. Nagpaalam lamang ako na lalabas dahil nauuhaw na ’ko. Bukod sa malalagkit na tingin niya sa akin aa loob ng klase, hindi ko pa mawari kung gusto niya ba akong gantihan at ipahiya dahil lahat ng mabibigat na tanong ay sa akin niya ibinabato.

       

“Type ka yata ni Sir Aeignn, Callia,” tanong sa akin ni Jennifer. Kasabay ko silang namili ng inumin.

          

“True ka diyan, sis. Ganoon tumingin sa akin ’yong asawa ko noon kapag gusto ng kalabit sa gabi,” segunda naman ni Girlie saka pa tumawa.

        

“Akala ko dalaga ka pa,” walang interes sa sinasabi nila na pahayag ko kay Girlie.

            

“Dala na, Callia. Hindi dalaga,” at muli itong tumawa. “Hindi mo ba bet si Sir? Sabagay gwapo rin naman si Migo. Pero kung papapiliin ako, doon talaga ako kay Sir Aeignn. Iba ang karisma. Parang hahatawin ka ng performance sa kama. Tipong ibibitin ka ng pabaliktad sa kisame saka ka roromansahin,” pagpapatuloy niya.

       

No wonder na may asawa na nga siya. Sa tabas ng dila niya, mukhang nakarami na.

             

“You like it wild?” Nakangising tanong ko rito.

           

“Mas masarap kapag wild, Callia,” sagot ni Jennifer na may nakakalokong ngiti.

            

Kung alam n’yo lang.

    

Nagkibit-balikat na lamang ako sa kanila saka na ako nagpatiunang makarating ng room. Nadatnan kong nagsusulat siya sa whiteboard.

          

“Ang ganda ng pwet,” napalingon ako sa nagsalita at nakita ko si Rahfia na titig na titig sa may katambukan na pwet ni Aeignn. “Nakakainis ang sexy,” dagdag pa nito.

       

Hindi ko mawari kung naiirita ba aki sa pagsamba nila sa katawan ni Aeignn o ano, basta bigla ko na lamang tinawag si Aeignn upang humarap siya.

      

“Sir!” Pagtawag ko rito at mabilis naman itong lumingon.

           

“Sheeeet! Kung matambok ang pwet sa likod, bakat naman ang malaking missile sa harap,” puna naman ni Carissa na kaibigan ni Rahfia.

        

Tumayo ako saka mabilis akong tumungo sa harap kung saan siya nakatayo. “Pinapatawag po pala kayo ni Dean Manuel, tungkol daw po sa bago ninyong schedule,” nakita kong nangunot ang noo niya sa sinabi ko ngunit mabilis naman siyang sumunod. Nagpaalam lang siya sa klase at umalis na.

                 

Tumungo ako sa upuan ko at kinuha ang bag ko ngunit bigla akong hinawakan sa kamay ni Girlie. “At saan ka pupunta aber?”

          

“May trabaho ako. Five minutes nalang naman out na,” walamg emosyon na tugon ko rito saka ako mabilis na lumabas.

       

Sinundan ko ang dinaanan ni Aeignn at saktong pakatok na siya sa office ni Dean ay bigla ko siyang hinatak papunta sa office niya na halos magkadikit lamang.

           

“Huwag ka nang magta-tuck in and avoid wearing fitted jeans!” Singhal ko sa kaniya nang makapasok na kami ng opisina niya.

          

“What the fuck are you saying woman!?” Angil niya sa akin.

          

“My classmates were fantasizing about your butt and your dick, Aeignn—”

          

“And?” Ramdam ko ang pagkapilyo sa tono niyang iyon kasabay ng nakakaloko niya g ngisi.

        

“Nag-aaral kami. Huwag mong alisin ang atensyon nila sa pag-aaral—”

          

“What’s your deal, Callia?” Aniya at bigla na lamang naglakad papalapit sa akin. Hindi ako umurong kaya’t halos magdikit na ang mga mukha namin.

           

“Hindi ka totoong guro. Ayaw ko lang na i-expose mo ang sarili mo sa harap ng madla—”

       

“O baka naman ayaw mong may kaagaw ka sa akin? Aren’t you proud? Sila tinitignan at pinagpapantasyahan lang, samantalang ikaw, nasubo mo na, kinain mo pa…. and ohh…. it went inside your pussy for over a hundred session now,” mayabang na wika niya at ramdam ko ang pagsisimula ng pamumula ng mga pisngi ko.

              

“Shut the fuck up—”

            

“I even cum inside your mouth, Callia. What’s there to be jealous of?”

         

“Enough—”

         

“Or you want me to take you now? Here again in my office. Wilder, sexier, and more aggressive version? We can do it, Callia. I will bang you like a sex god,” aniya at walang pasabi na bigla na lamang akong hinapit.

            

“Stop it, Aeignn,” pagbabanta ko sa kaniya ngunit tinawanan niya lamang ako na tila ba kalokohan ang sinabi kong iyon sa kaniya.

         

“Aren’t you excited? New position?”

             

“I’m starting to get wet,” napahinga ako ng malalim pagkatapos kong sabihin ang mga salitang iyon. “But I don’t like it here, Aeignn.”

            

“Where do you like it, Callia?” His voice just became sexier. Damn! How can I resist this demon?

           

“In your private room… with your sadist tools,” wika ko at nakita kong bigla ang pagkislap ng mga mata niya sa sinabi ko.

            

“You miss them, right?”

Unti-unti akong tumango. “Then crave for them, babe,” aniya saka ako biglang binitawan at tuloy-tuloy na lumabas ng opisina niya.

      

      

       

     

  

NASA Phyrric ako ngayon at kasalukuyang may inaayos na mga papel nang bigla na lamang may dumating sa opisina ko na hindi man lamang kumakatok at binagsakan ako ng maraming papel sa mesa.

         

“Hindi lang pala lalaki ang inaagaw mo, pati pala trabaho,” anito kaya’t nag-angat ako ng tingin.

           

“We’re no longer friends. Stop acting like you know me,” sagot ko rito.

             

“And who wants to be friends with you? Wala, Callia. Bukod sa wala kang kwentang kaibigan, wala ka rin kwentang pagkatiwalaan— Shit!” I slapped her…. really hard.

              

“I never broke your trust Jomaica, at wala akong inagaw mula sa’yo. Hindi ko ugaling mang-agaw. Isa pa, matatawag mo bang inagaw kung kusa namang pumunta sa akin?” Nakangising pahayag ko rito saka ko sitmya nginisian.

            

Hawak ang pisngi na sinamaan ako nito ng tingin. Yeah, Jo and I were friends… were former best of friends back in our high school and college days.

               

“Huwag kang magpaka kampante, Callia. Kung ako nga na ibinigay ang lahat nakuha pa rin na iwan, ikaw pa kaya? Hindi ka isang santa na sasamba-sambahin ni Aeignn. Para kang isang rosas na napakaganda ngunit sagad naman ang dami ng tinik. You’re too dangerous to handle. Ang dami mong sikreto. Ang dami mong iniisip at desisyon na tanging ikaw lamang ang nakakaalam kung makakabuti o makakasama sa iba. Sa palagay mo ba tya-tyagain ka niyang hawakan ng pang-matagalan? Wake up my dearest Callia. Hindi ikaw ang magpapabago sa kaniya. Hindi pagmamahal mo ang babago sa kaniya,” mahaba at mayabang na turan sa akin ni Jo.

    

Alam kong kilala niya ako, pero katiting lang ang nalalaman niya ukol sa akin. Wala pa sa kalingkingan ang nalalaman niya.

         

“At sinong nagsabi sa’yo na balak ko siyang baguhin?” Saka ako lumakad patungo sa harap ng mesa ko kung nasaan siya saka ko hinaplos ang buhok niya. “I like his wild and sadist side. I like the whips and chains. I like the food porns. I like the way he pleasures my body. I like everything about him even his devilish character, Jo. And what? Babaguhin siya ng pagmamahal ko? Sino bang nagsabing nagmamahalan kami?”

            

“Yeah. Sino bang nagsabing nagmamahalan kami? We only do sex because we are craving for each other’s pleasure,” kapwa kami napalingon ni Jo sa nagsalitang iyon at nakita namin si Aeignn na nakasandal sa amba ng pinto at titig na titig sa akin…. sa isang nagbabagang tingin.

    

“Lev…” Tawag rito ni Jo.

        

“Right, Callia? We’re only fuck buddies. You crave for my dick as I crave for your pussy?” Hindi ko mabakas kung ano bang nais iparating ng mga salitang iyon pero isa lang ang alam ko…. he’s hell mad right now— No! That’s even an understatement.

    

–

Six

CALLIA

     

“Nay, ininom na po ninyo ang gamot ninyo?” Tanong ko kay Nanay pagpasok ko ng kwarto niya. Nakatulala lamang siya sa larawan ni Tatay Raul.

         

Tunay kong ina si Nanay Melynda Gonzales ngunit hindi ko tunay na ama si Tatay Raul Gonzales. Siya lamang ang kinilala kong ama dahil siya ang asawa ni Nanay sa papel.  Dalawang taon na ako nang mag-asawa si Nanay at iyon nga si Tatay Raul na kahit kailan ay hindi ko nagawang kamuhian dahil sa taglay niyang kabaitan.

         

Siya ang kumayod para sa amin ni Nanay kahit na hirap na hirap pa siya. Siya ang nagpatapos sa akin sa kolehiyo kahit pa nagkakasakit na siya sa kakatrabaho. Wala silang naging anak ni Nanay dahil ang alam ko ay may problema si Tatay.

             

“Nay?” Lumapit ako kay Nanay at bahagyang hinaplos ang buhok niya. “Masaya na po si tatay kung nasaan man siya,” halos lagi ko na lamang itong sinasabi sa kaniya.

              

“Bakit kasi pinagagamot mo pa ’ko? Bakit kasi hindi mo nalang akong hayaan na sumunod sa tatay mo?” Nanghihinang wika niya sa akin at nakita kong may mga luhang nagbabadya sa mga mata niya.

        

“Mas hindi ko naman po kakayanin kapag ikaw ang nawala sa akin, Nay. Alam mong para sa’yo kaya pinipilit kong kayanin ang lahat. Alam mong ikaw ang dahilan kaya’t pinipilit ko pa rin lumaban,” wika ko sa kaniya at bigla na lamang niyang hinawakan ang kamay ko ng mga kulubot niyang kamay at dinala ito sa pisngi niya.

            

“Anak, may madaling paraan ngunit lagi mong pinipiling mahirapan. May mas maalwang paraang ngunit ayaw mong tanggapin,” aniya sa akin at saglit na kumudlit ang sakit sa dibdib ko. Alam ko…. alam na alam ko kung anong tinutukoy niya.

                

“Nay, alam mong kailangan kong protektahan ang sarili ko. Alam mong dapat kong mas mahalin ang sarili ko,” wika ko sa kaniya saka ko siya niyakap. “Magiging maayos din po ang lahat.”

             

Magsasalita pa sana si Nanay ngunit may kumatok sa silid niya at nakita ko si Olga na may dalang pagkain. Siya ang nagbabantay kay Nanay.

           

“Nariyan ka na pala, Callia. Kaya pala nasa harap ’yong sasakyan ni Pogi at nakita ko siyang papunta sa kusina,” nakangiting wika sa akin ni Olga saka na siya tumungo kay nanay upang asikasuhun ito. May sakit si nanay sa bato kaya’t alaga siya sa dialysis at kung anu-ano pa.

             

“Nagluluto na ba siya? Sinabi kong sa labas nalang kami kumain hindi nanaman nakinig—”

         

“Baka balak nanaman niyang tambakan ng pagkain ang nanay mong mapili sa pagkain, alam mo naman si Pogi, iyon ang pambawi sa reyna,” putol na turan nito sa akin.

      

Nagkibit-balikat na lamang ako sa sinabi ni Olga at nagdesisyon na akong bumaba upang silipin siya. Lagi niyang ginagawa ang magluto ng pagkain sa tuwinang narito siya. Hindi ko naman siya magawang kontrahin dahil alam kong hindi maaari.

          

Nagtuloy ako sa kusina at naabutan ko siyang walang pang-itaas at tila tapos nang magluto dahil nakahapag na sa mesa.

            

“You’re not eating my food,” walang emosyong wika sa akin ni Aeignn. Oo. Si Aeignn ang narito sa bahay namin.

           

Tinitigan ko lamang siya deretso sa mga mata bago ako nagtuloy naupo sa harap ng hapag. “Pwede mo ’kong pagdamutan sa ibang bagay pero hindi sa pagkain,” wika ko sa kaniya saka na sana ako magsisimulang magsandok nang bigla niyang hatakin ang plato at sandok mula sa mga kamay ko.

               

“Wala kang karapatang kumain ng niluto ko dahil ikaw ang nag-alis ng karapatan mo,” malamig na wika niya sa akin. “These are for Nanay Mel, definitely not for you.”

          

I saw the seriousness in his face kaya hindi na ako nagtangka pang kumilos muli. His words are the rules. His every command is the so-called law of mine. Wala akong karapatang baliin ang alin man sa mga iyon.

              

“Papasok ka ba?” Tanong ko sa kaniya habang nagsisimula siyang kumain sa harap ko.

         

“Why don’t you ask me if I want to punish you for what I heard yesterday?” Matalim ang tingin na wika niya.

           

“I stated a fact—”

           

“I want to fuck you now, together with this mechado’s sarsa,” nakangisi nang putol niya sa akin.

         

“Stop—”

         

“You’ve been gaining much power these days. Kung kailan mo ’ko gustong salungatin, ginagawa mo. You know me, Callia. My patience is as thin as the speed of light. Don’t fucking test me,” tila ako kinabahan sa winika niyang iyon sa akin.

                 

“I know, Aeignn. Alam na alam ko,” wika ko saka ako tumayo mula sa upuan ko at tumungo sa likuran niya saka umumang sa may tainga niya.

            

“Stop tempting me, Callia. I don’t really care if this is your house. I will fuck you anytime I am triggered,” bulong niya.

           

“I don’t really care, babe. As what I’ve told you, I’m craving for your punishment and sadistic tools. I wanted them so bad,” mapang akit na wika ko sa kaniya at sa isang iglap ay nakasandal na ako sa ref habang hawak ni Aeignn ang magkabilang kamay ko na kapwa nasa gilid ng ulo ko.

         

“I like it more when you are craving for me, babe. Nakakalimutan mo si Migo. All you could ever think is me, the way I pleasure you, and the way I give you the satisfaction you wish to feel,” pabulong na wika niya ngunit napakalapit na ng mga mukha namin sa isa’t isa. Kung susumain ay iisang hangin na lamang ang aming hinihinga.

                   

Tama siya. Nakakalimutan ko si Migo sa tuwing nasa mga bisig niya ako, ngunit siya naman ang naaalala ko sa tuwing kasama ko si Migo…. ngunit hindi ko mahal si Aeignn. Katawan, haplos, halik, at pagnanasa lamang ang kailangan ko sa kaniya. He could fulfill the earthly pleasure I’ve been craving to have.

           

Susunggaban ko na dapat siya ng halik nang bigla na lamang siyang umatras palayo sa akin saka ngumisi.

             

“Not now, Callia. We may be fuck buddies, pero may karapatan akong tumanggi hindi ba?” Nakakalokong wika niya at diniinan pa ang mga salitang fuck buddies.

              

“You’re not a child, Aeignn. Hindi mo kailangan dibdibin ang mga salitang binitawan ko sa babaeng ilang buwan mong pinaglaruan at ginamit—”

      

Napatigil ako sa pagsasalita nang bigla nalamang niyang hinaklit ang braso ko. “What Jomaica and I had, has nothing to do with you, Callia. I fucked her? Yes, I did. I played with her? Yes, I did. I choked her using my little man? I definitely did, Callia… and those things has nothing to do with you nor with what we have. She’s my short time plaything, but believe me woman, you will be my longest playmate,” tila siya demonyo sa pagkakasabi niya ng mga salitang iyon.

        

Napakatanga ko. Nakakalimutan ko minsan na isa nga palang demonyo ang taong ito. Bakit ba ako nagpipilit maghanap ng bait sa kaniya na alam ko namang malabo kong makita?            

“I pity her—” Hindi ko pa natatapos ang sinasabi ko ay nagsimila na siyang tumawa na animo diablo.

            

“You pity her? Oh my dearest Callia, let me remind you about your situation. You are fucking committed with your motherfucking lover and yet I’m the one who’s fucking you. Stop thinking about others, think about yourself,” aniya na tila parang inapakan ang buo kong pagkataon sa reyalisayon.

       

Tinalikuran niya ako at doon na nagsimulang mahulog ang mga luhang pinipigilan ko.

      

Oo nga pala. Ako nga pala ang kawawa. I have the worst situation.

      

        

         

       

     

     

“HOY! EARTH TO CALLIA! EARTH TO CALLIA!” Napalingon ako at nakita ko si Minette na nakangusong nakatingin sa akin habang may hawak na notebook.

       

“Pasensya ka na,” wika ko sa kaniya. Matagal na pala akong nakatulala.

         

“Gusto ko lang naman sanang magpaturo rito sa isa nating subject kaso mukhang mas masasagot mo ako kapag tungkol kay Sir Aeignn ’yong tinanong ko,” nakangusong wika niya pa rin sa akin at nangunot ang noo ko.

              

“Si Sir Aeignn—”

        

“Naku ka, girl! Ayan oh, puro pangalan ni Sir ’yang vandalism mo sa notebook mo,” sagot niya at ora mismo akong napalingon sa hawak kong ballpen at notebook ko na nakapatong sa armrest.

         

Mabilis kong pinunit ito mula sa notebook ko at inilagay sa bag ko ang papel na iyon na nilamukos ko.

             

“Wala lang ’yon—”

       

“Sit down. I’m starting this class now,” napalingon kami ni Minette sa harap at nakita namin si Ms. Almario na kadarating.

      

Nagsimula na amg klase at pakiramdam ko ay lumilipad pa rin ang utak ko. Ang daming side missions nitong mga nakakaraan ngunit bibihira lamang kung kumuha ako.

              

Nasa kasagsagan ng discussion si Ms. Almario nang bigla na lamang tumunog ang telepono ko kaya nakiusap ako na sasagutin ko na muna iyon at lumabas sa silid.

        

“Callia?”

          

“Problem?”

          

“There are missing informations doon sa ipinasa natin kay Chief. Hindi ko alam kung sa akin ba may problema o sa’yo,” nararamdaman kong naiiyak na si Syreen. Ayaw na ayaw niya ang nagkakaproblema sa Phyrric.

         

“I will look for it in my office when I get back. For the mean time, tell Chief that I am in school. We will definitely complete those informations,” sagot ko rito na tila nagpakalma sa kaniya.

          

“Thank you, Callia.”

       

Pinatay ko na ang tawag at tutungo na sanang muli sa silid namin nang may bigla na lamang humatak sa akin pakaladkad.

           

“Sino—”

         

“Just come with me,” ma-otoridad na wika nito kaya’t wala na akong nagawa kung hindi ang magpatangay.

       

Nakarating kami sa parking lot, sa mismong harap ng sasakyan niya.

        

“Migo—”

          

“Anong mayroon sa inyo ni Aeignn? Wala sana akong pakialam pero Callia nasasaktan ako!” Ito yata ang unang pagkakataon na tumaas ang boses niya sa akin.

             

“Migo, please—”

        

“Nagmumukha akong tanga, Callia. Nagmumukha akong tanga dahil habang mahal na mahal kita, hindi ko alam kung ganoon ka rin ba. Iba ang mga tingin na ipinupukol mo sa kaniya. Para akong nakatungtong sa numero. Pinipilit kong intindihin lahat, pero bakit….. bakit ginaganito mo ’ko?” Ramdam ko lahat ng sakit ng mga salita niya. Alam kong nagpipigil pa siyang sumbatan ako.

             

“Migo hindi ko maipapaliwanag, but believe me, I do really love you,” saka ko sana hahaplusin ang pisngi niya ngunit bigla na lamamg siyang umurong palayo sa akin.

           

“When do you love me? When it is convenient for you? When you need someone who can make you feel love? When you’re tired of asking for others attention? What am I to you, Callia? Ano ba ’ko? Ang sakit-sakit lang na hindi mo maklaro sa akin kung ano ba talagang gusto mo,” aniya at nakita kong napahilamos siya ng mukha niya.

            

“Migo, mahal kita…. mahal na mahal kita. Hindi ko maipapaliwanag pero mahal kita. Ikaw ang gusto at mahal ko. Ikaw lang ang alam kong mamahalin ko,” wika ko at napatingin siya sa akin saka ngumiti ng mapait.

              

“Kakapit ako sa’yo dahil mahal kita, but can you please grant this only wish of mine?” Aniya sa akin at tila kumalabog ng matindi ang dibdib ko.

             

“What is it? Anything for you. Basta’t kaya ko—”

            

“Stay away from Aeignn. Stay away from that bastard. Let me have all your love and attention. Let me have it all. Let me be the only one,” aniya saka ako biglang hinatak at niyakap.

          

Hindi ko alam kung anong tinatakbo ng utak ko, basta’t niyakap ko na lamang siya pabalik. “I will, Migo. Para sa’yo, gagawin ko.”

          

          

        

     

NAGLALAKAD na akong muli patungo sa silid ko dahil nanuna nang umuwi si Migo at ako ay may klase pa.

           

Nakayuko lamang ako habang naglalakad at nang tila makaramdam ako ng kakaiba ay napa angat ang tingin ko at ganoon na lamang ang paninigas ng katawan ko sa taong nakasandal sa pintuan ng isang bakanteng silid habang mataman na nakatitig sa akin.

                 

“Callia,” tila ako giginawin sa lamig ng tinig na iyon na animo nababalutan ng poot at pagkamuhi.

              

Nais ko sanang magtuloy na lamang sa paglalakad ngunit tila nabato ang mga paa ko sa kinatatayuan ko.

        

“May klase ako—”

        

Mabilis niya akong hinila papasok sa bakanteng silid at mabilis na sinunggaban ng isang mapusok at mapagparusang halik.

          

Halos kapwa na kami mapagutan ng hininga nang bitawan ng mga labi niya ang mga labi ko.

              

Nagtama ang mga mata namin at nakita ko siyang nakangisi sa akin. “Iiwasan? There’s no way you could do that to me, Callia. Hawak kita sa leeg. You belong to me.”

      

Bigla niyang hinatak ang kanang manggas ng suot kong t-shirt at sa gulat ko ay napunit ito kaya’t lumitaw ng bahagya ang strap ng bra na suot ko.

   

“Time for your punishment for saying you will avoid me, babe. Painful yet pleasurable.”

      

–

Mamaya ulit! Babawi ako. 😊

Sorry po at inactive ng three days.

Seven

CALLIA

       

“HOY CALLIA!” Aaminin kong tila kinabog ang dibdib ko ng matindi dahilsa tinigna iyon.

             

Lumingon ako sa tumawag sa akin na animo wala akong kabang nararamdaman. Blangkong tingin ang ipinukol ko rito.

             

“Why?”

          

Lumapit siya sa akin at sa gulat ko ay tinapik ako bigla nito sa balikat saka ngumisi ng nakakaloko sa akin. “May asawa na ’ko girl, naka ilang jerjeran na rin kami. Knows na knows ko kapag amoy galing sa jerjeran ang isang babae,” aniya sa akin na halos ikahakbang ko palayo sa kaniya.

                

“Stop profiling me, Jice. Anong kailangan mo—”

           

“Base sa mukha mo mukhang nasarapan ka. Ganiyan na ganiyan ’yong mukha ko no’ng nag-try kami ni Laev sa may glass room ni Laezen. Kitang-kita ko ’yong satisfaction—”

             

“Shut the hell up—”

           

“Shutangena! Ide-deny pa kasi. Halata naman na tumirik-tirik ’yang mata mo sa sarap! Huwag nga ako,” tumatawang pang-aasar niya sa akin saka ako biglang tinalikuran.

       

Hindi ko alam kung lumakas lamang ang observation instinct ni Jice, dahil hindi naman iyon ganoon dati, o talagang dala lamang ng pag-aasawa niya.

               

Hindi ko masabing mali siya…. dahil alam ko naman kung anong totoo.

     

---

      

Akala ko ay itutuloy na ni Aeignn ang ginagawa niya sa akin sa bakanteng silid na iyon ngunit nagkamali ako. Kinaladkad niya ako patungo rito sa sasakyan niya.

              

“You can’t escape from me, Callia. Lahat ng sa iyo ay akin lang, tandaan mo ’yan!” Aniya saka ako mabilis na pinasok sa backseat.

      

“Aeignn, please—” Hindi ko natapos ang sasabihin ko dahil bigla na lamang siyang pumasok din sa backseat at sinunggaban ako ng halik.

                 

[WARNING! R-18]

     

“Fucking respond, Callia,” nakakatakot at punong-puno ng pagbabanta ang bulong niyang iyon.

     

Pinipilit kong hindi tumugon ngunit nang bigla na lamang niyang dinakot ng kanang kamay niya ang kaliwang dibdib ko ay hindi ko napigilan ang mapa-ungol.

            

Tila niya ako pinarurusahan sa paraan ng paghawak at pagpisil niya sa dibdib ko. Naghahalo ang kakaibang sensasyon at sakit na nararamdaman ko.

                

“Uhmmmm….”

          

Mabilis niyang pinakawalan ang labi ko ngunit kasabay nito ay ang agaran na pagpasok ng kamay niya sa loob ng damit na suot ko.

      

“Aeignn—”

             

“You’ll shut your mouth or I’ll put my shaft inside it? Choose, woman. Hindi mahaba ang pasensya ko,” demonyo nanaman ang kaharap ko. Demonyong Aeignn Lev nanaman ang sumasamba sa katawan ko.

           

Kitang-kita ko ang pangangalit ng mga bagang niya pati na rin ang nagliliyab niyang mata dala ng galit at pagnanasa.

                  

“G–Go on,” hindi ko mapigilan ang sarili kong mautal. Nakakatakot siya.

             

Nang tila hindi siya nakuntento sa kamay niyang nasa loob ng damit ko ay bigla na lamang niyang winarak ito gamit ang isa pa niyang kamay. Wala siyang patawad. Wala siyang balak na dahan-dahanin ako o maging mabait sa pagsamba sa akin. Ang nakikita ko ngayon ay isang demonyong mapusok at hayok sa akin.

                

Tambad na tambad na sa kaniya ang mga dibdib ko at nakita ko kung paano niyang binasa ng dila niya ang pang-ibabang labi niya na wari ba ay balak siyang masama sa mga ito.

      

“When will my own child suck these?” Aniya saka dinakot ng magkabilang kamay niya ang mga dibdib ko na nagpa-arko ng katawan ko. “I think I would really be so jealous.”

          

“Aeignn!” Hindi ko napigilan ang sarili ko na maisigaw ang pangalan niya dahil bigla na lamang niyang pinisil ang isang dunggot ko.

             

“How the fuck do you maintain the pinkish feature of these?” Aniya at kitang-kita ko ang pagnanasang nagsisimulang bumuhay at lumiyab ng mas higit pa kanina.

                

“A–Aeignn….. Uggghhhhhh….” Damn! How can I refrain from moaning if his mouth knows how to pleasure these nipples of mine?

              

Akala ko ay puro sarap lamang ang ipararanas niya sa akin ngunit nagkamali ako. He started sucking nipples harder that made me experience pain and pleasure at the same time. He even bit them alternately then sucked them hardly that made me lose my sanity.

              

After he played, teased, and pleasured my nipples, he pulled off and stared at me with his very expressive eyes… yet I couldn’t determine the emotion.

      

“How can you avoid me Callia, when you are clearly addicted to my touches, kisses, and pleasures?” He said those word while his right hand started traveling to my core…. yes, he tore my pants and panty effortlessly.

            

Started playing with my clitoris using his fingers. “Aeignn…..” I am so lost. All I could ever think right now is Aeignn…. and the pleasure he gives me. Definitely no Migo…. no promises.

                 

“You like the way I pleasure you down here, babe. I can literally see it right now,” aniya. Hindi ko siya masisi sa sinabi niya dahil totoong nasasarapan ako sa bawat haplos at hawak niya sa akin. Sa pagpisil at paglalaro niya sa dibdib ko ng isang kamay niya, kasabay ng pagpapaligaya niya sa pagkakababae ko na ngayon ay ramdam ko ang nag-uumapaw na pagkabasa dahil sa sarap na nararamdaman ko.

                      

When he is no longer contented to the way his fingers pleasure my body, he pushed me up and he went down to my core…. his lips facing my center.

           

I don’t know how can he do this trick in this small space of his car, but I don’t really care. All I want for now is to be satisfied… to be pleasured.

                

I am glad his car was well-tinted.

           

He starting fucking my core using his tongue. I could feel the twirling of his tongue all the way to the inside of my treasure. I AM EXPERIENCING THE HEAVEN… THE EARTH… AND THE HELL… ALL AT THE SAME TIME… especially now that he started pulling and pushing three of his fingers inside me.

     

“Aeignn….! Damn…. Ugghhhhh… Aeignn Lev…..!” My moans filled the entire car.

                  

I thought he would tease me even more but I was wrong. He’s too focus in my core and the pleasure exceeded the maximum. His tongue expertly tasted my whole being with the intent not to share it with others. His expert mouth started sucking, nipping, and sulking all my pre-cum juices.

             

“Aeignn….. God! I’m cumming……!”

           

I forgot that I am at a carpark in school. I released all the juices I have…. I moaned all the moans I hide…. I went after the pleasure. I followed my inner demon.

        

I saw how he sipped all the juices that came out of me. He looked so satisfied yet uncontented. So damn ironic.

              

He’s not yet done with me. He lowered his pants then the little commander showed himself so proudly after me.

           

“Are you ready, babe?” He asked me that question without even waiting for my answer…. he just slid his shaft all the way to my core and started banging me so hard and deep.

            

“Aeignn….! Aeignn….!”

              

I’m so tired yet I need to keep with his pace.

               

“Fuck! Fuck it! You’re mine, Callia! Fuck!” He banged me even harder this time. His libido took over. His sadist side is the kind as of the moment.

          

Me? I am a prisoner of the pleasure…. Hindi ko siya kayang pigilan… dahil gusto ko rin ang ginagawa niya pati ang ipinararamdam niya sa akin.

              

“These lewd noises that you wet pussy produced, makes ne want to fuck you until dawn,” he said teasefully while still thrusting inside me.

                 

He every thrust became faster…. deeper…. faster…. deeper…. harder…. I could feel the climax of his erection inside me.

          

“I–I’m cumming again, Aeignn—”

         

“Fuckkkkkk…. Tight! So damn tight!”

          

“Ugggghhhhhh……!”

      

---

     

      

         

     

  

INAAYOS naming kasalukuyan ni Syreen ang mga nawawalang papeles na hinahanap ni Chief. I am glad that I owned the different duplicates of it.

                   

“…..tell your fucking boyfriend that I just showered you with my juices….”

       

“…..tell him that you belong to me… tell him that the person he wants you to avoid just had sex with you….”

       

Paulit-ulit na nag-e-echo sa tainga ko ang mga huling sinabing iyon ni Aeignn. Hindi ko alam kung talagang nahahawa na ako ng kademonyohan sa kaniya ngunit hindi man lamang ako nakaramdam ng konsensya para kay Migo…. pero nakakaramdam ako ng awa.

       

“Luh, bakit naman namumula ka, Callia? Anong iniisip mo?” Napukaw ang atensyon ko ni Syreen na ngayon ay tila abot tainga ang ngiti sa akin.

           

“Wala.”

         

“Aminin mo na! Sex ba ’yan?” Biglang tumaas ang kilay ko sa kaniya at pinakatitigan ko siya.

             

“The last time I check, you’re a virgin, Syreen. Anong mali sa dila mo ngayon?” Walang emosyong wika ko sa kaniya.

           

Tila namam siya kinabahan sa sinabi ko at nagulat ako sa biglaang pagseryoso ng mukha niya. The cheerful and talkative agent just when mute.

          

“Hey—”

           

Nakita kong huminga siya ng malalim at nagsalita kaya hindi ko na tinuloy ang dapat sanang sasabihin ko.

        

“I’m planning to quit,” nagulat ako sa sinabi niya.

         

“Quit? Your mission—”

          

“As an agent, Callia. As a part of this organization.” Literal akong napatayo sa kinauupuan ko sa narinig kong iyon.

          

“What the hell is your problem?”

            

Bigla siyang nag-unat ng kamay at katawan saka ako nginitian ng mapait. “May cancer kasi si Inang. Hinihiling na makasama niya raw ako sa probinsya sa mga nalalabing araw ng buhay niya,” aniya. She calls her mother, Inang.

             

Napapailing na lamang ako sa narinig ko. Madalas kasi iniisip natin na pasan na natin ang pinakamabigat na problema sa buong mundo, ang hindi natin alam, mayroong mga taong may mas mabigat na pasanin ngunit magaling lang talagang magdala.

             

“You should tell Chief. She would understand—”

             

“HOY CALLIA!” Napalingon kami ni Syreen sa taong bigla nalang pumasok sa opisina ko at nakita namin si Jice na dala pa ang anak niyang kambal.

            

“Knocking is a must—”

          

“Lolo mo must! Inutusan ako ni Aeignn papuntahin ka raw sa opisina niya. Tungkol yata sa side mission ng tatlong marya. Mukhang palpak,” wika nito kaya’t mabilis akong napatayo at iniwan si Syreen.

      

Saktong nadaan ako kay Jice at sa kambal niya nang biglang magsalita si Laeden. Iyong batang mahilig magtatakbo rito sa Phyrric.

        

“Tita Callia, no jerjer with tito Aeignn sabi Mommy ko,” napamulagat ako sa narinig ko at nakita kong binitawan ni Jice si Laezen at mabilis na tinakpan ang bibig ni Laeden saka nag-peace sign sa akin.

       

Napapailing na iniwan ko sila. Mukhang nagmana sa kaniya ang isa niyang anak. Kung ano nga naman ang puno, siya ang bunga. Hindi pwedeng mamunga ng santol ang mangga.

            

Nakarating ako sa harap ng opisina ni Aeignn at napangisi ako. Ang alam ko ay sadista ang asawa ni Chief Aeickel ngunit napaamo niya lamang, no wonder na ganito ang anak.

              

Tumungo na ako sa loob at naabutan ko siyang nagtitipa sa desktop niya.

    

“Pinatatawag mo raw ako—”

          

“Break up with your lover, Callia,” tila may dumaan na kung ano sa tainga ko sa narinig kong iyon.

           

“Anong sabi mo—”

           

“Don’t make me repeat my words, woman. Alam mong ayoko sa tangang kausap,” walang modong wika niya sa akin.

           

“Napag-usapan na natin ’to. Alam mong hinding-hindi ko gagawin ’yon! Alam mo kung gaano ko kamahal si Migo—” Naputol ang pananalita ko nang bigla na lamang niyang ihagis ang isang kabayong pigurin na  naging sanhi ng pagkabasag nito.

                  

“You’ll break his heart eventually, why not do it now?” Aniya ng nakangisi ngunit kitang-kita ko ang pagtitimpi niya ng galit na mababanaag mo sa kamao niyang nakakuyom ngayon.

        

“Kung tatanungin mo ’ko kung sino sa inyong dalawa ang pipiliin kong basagin? I will choose you, Aeignn Lev Ricafort. I will break you into smallest pieces,” deretsong wika ko sa kaniya at nakita ko ang lalong panggagalaiti niya sa akin.

              

“And if you will ask me, what torture do I want to do to you right now, Callia, you wouldn’t want to know because I’ll torture you in the most extreme manner. You’ll break me? Good. I’ll fucking torture you in exchange,” saka niya biglang binuksan ang drawer niya at may inilabas siyang baril mula roon at walang sabi-sabing itinutok iyon sa sentido niya saka ngumisi sa akin.

             

“A–Anong ginagawa mo!?”

                  

“You’ll break up with him, or…. I will kill him? I am a demon, right? I’ll show you how this demon protects his belonging.”

   

Eight

CALLIA

     

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Tila ako nanginginig. Tila ako hindi makapaniwala sa narinig ko mula sa kaniya.

           

“Anong karapatan mong gawin sa akin ito!? Nag-usap na tayo tungkol dito, Aeignn!” Gustong-gusto ko nang umiyak. Gustong-gusto ko nang magwala. Gusto kong ibuhos lahat ng hinanakit ko.

            

“I have all the rights, Callia. Alam na alam mo ’yan,” saka niya ibinaba ang baril at nginisian ako na animo kahit anong gawin ko, ay ang nais niya pa rin ang masusunod.

           

“I don’t fucking care! Migo and I will never split up—”

        

Bigla niyang pinaputok ang baril at tinamaan nito ang isang babasaging vase na may maliit na halaman. “I guess, you really want him dead,” wika niya at nakita kong bumalatay sa mukha niya ang napakaseryosong reaksyon. “Wala akong sinabi na hindi ko ginawa,” nahintakutan ako sa paraan ng pagkakasabi niya no’n…. dahil alam ko…. alam kong kayang-kaya niyang patayin si Migo.           

Napakagat ako sa pang-ibabang labi ko sa kakapigil ng sakit ng dibdib at luha na nais kumawala mula sa akin. “Why do you keep on manipulating me? Why do you keep on doing this to me—”

             

“Because you are mine, Callia. Sa akin ka. Lahat ng mayroon ka ay para sa akin. Hangga’t hindi kita pinagsasawaan, hindi ka makakawala mula sa mga kamay ko,” aniya saka tumayo mula sa kinauupuan niya at nagsimulang maglakad patungo sa akin habang hawak pa rin niya ang baril sa kaliwang kamay niya.

           

“WHEN WILL YOU EVER LET ME GO!? KAILAN MO ’KO PAGSASAWAAN!?” Hindi ko na napigilang isigaw kasabay no’n ay ang pag-agos ng mga luha ko.

              

Nakalapit siya sa akin at bigla niyang dinakot ng isang kamay niya ang magkabilang pisngi ko saka niya iniangat ang ulo ko upang magtama ang mga mata namin.

         

“Pakakawalan lang kita kapag patay na ’ko, Callia. I will never give you and your fucking lover your good days to enjoy… dahil kapag namatay ako, sisiguraduhin kong patay rin siya,” walang emosyong wika niya sa akin ngunit dama ko ang galit niya sa masakit na pagkakapisil niya sa mukha ko. “I am a demon? You must’ve underestimated me, Callia. I’m not just a demon. I am the king of hell. I will make your lover experience how hell tastes like,” aniya saka pabalang na binitawan ang mukha ko.

        

Mabilis kong hinawakan ang kamay niya saka ako lumuhod sa kaniya. “A–Aeignn, please. Huwag si Migo. Nagmamakaawa ako sa’yo. Ibibigay ko lahat, huwag mo lang gagalawin si Migo—”

        

Mabilis niyang inagaw ang kamay niya sa akin na nagpahinto sa akin sa pagsasalita. “And you’re fucking willing to kneel in front of me just for that guy? You’re stepping on my ego, Callia,” aniya kaya’t napatingala ako sa kaniya at ang mapait niyang ngisi ang sumalubong sa akin.

              

“Just please, not him. I’m begging you.”

              

“Nagmakaawa rin ako sa’yo noon, Callia, pero wala kang ginawa. Nagmakaawa rin ako sa’yo noon, but you made me like this… you made me the most cruel man alive,” mabilis akong napayuko sa narinig kong iyon mula sa kaniya. Malaki ang pagkakautang ko kay Aeignn. Malaki ang naging kasalanan ko sa kaniya. Isa ako sa pinakamalaking dahilan kung bakit naging demonyo siya.

           

“I–I’m sorry—”

       

“Break up with your lover, or I’ll kill him. Your decision, his fate.”

            

         

      

     

     

   

HINDI ko malaman kung anong gagawin ko sa ngayon. Marami akong obligasyon na kailangan gawin at gampanan ngunit mayroon akong pinoproblema ngayon na hindi ko naman alam kung paano ko maso-solusyonan.

       

“Uy. Anong iniisip mo?” Napalingon ako kay Missy na siyang nagsalita.

        

“Wala,” sagot ko saka mabilis na lumagok ng alak na hawak ko. Nasa birthday party kami ng isa sa five bullets ng mga Freezell na si Mrs. Leyvance Laugthner.

           

“Naku po, Callia. Nakakabaliw ang problema kapag sinarili mo lang. Ikaw rin,” wika niya sa akin saka ako inabutan ng baso ng alak na kinuha niya mula sa dumaan na waiter.

        

Mabilis ko lang ulit na nilagok ang alak na iyin dahil tila punong-puno ang isip ko ng iba’t ibang isipin na tanging ako lamang ang nakakaalam.

             

“Just leave me alone, Missy. Ayokong makipagkwentuhan,” mahinang wika ko sa kaniya at nakita ko naman nag-kibit-balikat lamang siya sa sinabi ko. Alam kong alam na ni Missy ang ugali ko at hindi na bago sa kaniya iyon.

      

Lumipat ako ng pwesto at tumuloy na ako sa bar counter. Plano ko naman talagang magpakalango sa alak ngayon dahil hindi ako du-duty sa Phyrric. Bukod pa roon ay wala akong klase bukas. Gusto kong malunod kasabay ng mga problema.

             

Nakamasid lamang ako sa mga tao habang nagkakasiyahan sila. Malaki ang pamilya ng mga Freezell. Malawak ang impluwensya nila. Malayi ang abot ng kapangyarihan nila at higit sa lahat, nakakatakot na organisasyon ang Phyrric…. ngunit nariyan ang Eerie na hanggang ngayon ay hindi mabuwag-buwag at hindi matukoy ang hari.

              

Nakita ko si Aeiryn sa hindi kaluyan na may hawak na baso ng wine habang nakamasid sa akin. Alam kong nagsisimula na kaming magkaroon ng pagitan ni Aeiryn dahil sa kuya niya ngunit wala kong pakialam. Aeiryn and I were good mission partners, pero nitong mga nakaraan ay hind siya tumatanggap ng mga misyon na ako ang kasama.

        

Unti-unti siyang naglakad papalapit sa akin ngunit may bumunggo sa kaniyang isang matipunong lalaki na mukhang natapunan niya ng wine na hawak niya kaya’t hindi na siya nakatuloy patungo sa akin.

          

Nakakailang baso na rin ako ng alak na kusa naman at tuloy-tuloy na ibinibigay nitong bartender sa akin, at nakakaramdam na ako ng kaunting tama.

                

Saktong lalagok akong muli ng isa pang baso nang may umagaw sa akin no’n at siya ang lumagok ng inumin na iyon. “Hindi ka naman siguro mag-e-eskandalo sa party ng mommy ko, hindi ba?” Oh. It was Leik. Mr. Mrs. Laugthner’s only son.

             

“Hindi ako eskandalosa—”

          

Bigla niya akong nginisia ng nakakaloko at hinaplos ang pisngi ko. “I’ve been watching you for hours now, and I could say that you are drunk,” wika niya at pinagapang ang hinalalaking daliri niya sa ilalim ng labi ko.

      

Mabilis ko itong tinapik paalis at nakita kong nagulat siya ngunit mabilis din siya g nakabawi at ngumisi. “You’re indeed a playboy,” wika ko sa kaniya.

             

Sumandal siya sa bar counter saka muling lumingon sa akin. “I’m not a playboy. May mga babae kasing gusto na nilalaro sila, sino naman ako para hindi ibigay ang gusto nila?”

            

“I’m not your type. Stop acting,” wika ko dito at mahina itong napatawa.

           

“No wonder, Aeignn is so motherfucking mad right now from afar. Ganiyan kasi ang mga tipo ng pinsan kong iyon, palaban. I gotta go, kung ayaw kong mabangasan,” wika nito saka ako biglaang kinintalan ng halik sa pisngi. Sa gulat ko ay hindi na namalayan na wala na pala siya sa harap ko.

           

Hindi ko na inintindi pa ang nangyayari sa paligid basta’t uminom lamang ako nang uminom at nang maramdaman ko na malapit ng masagad ang bahay alak ko ay tumalilis na ako ng alis at sumakay ng sasakyan ko…. niya. Sa kaniya nga pala ang sasakyan na ito. Pahiram lamang sa akin.

         

Napangisi akonv mapait sa isiping iyon. Talaga nga palang wala akong pag-aari. Talaga nga palang lahat ng mayroon ako ay sa kaniya.

           

Hindi ko alam kung anong kahayupan ang nagtulak sa akin na tumungo sa isang lugar na alam kong ipinagbabawal.

        

    

    

    

   

 

MALALAKAS na pagkatok ang ginawa ko sa pintuang nasa harap ko. Wala na ako sa sarili dahil sa kalasingan? Hindi. Kayang-kaya kong dalhin ang alak sa katawan ko.

      

Makailang beses pa akong kumatok bago tuluyang bumukas ang pinto at kita ko ang gulat na gulat na mukha ng taong nasa harap ko.

          

“C–Callia!? A–Anong ginagawa ko rito—” Hindi ko na hinayaan na matapos ang sinasabi niya. Mabilis ko siyang dinamba ng yakap saka ako nagsimulang humagulgol ng iyak sa balikat niya.

         

“M–Migo… Migo I’m so sorry… I’m really sorry… I really am. Patawarin mo ’ko,” wika ko at mas hinigpitan ko pa ang pagkakayakap ko sa kaniya…. dahil pakiramdam ko ito na ang huli.

           

Inilayo niya ako sa kaniya at mabilis niyang pinunasan ang mga luha sa pisngi ko saka ako hinalikan sa noo. “I love you so much, hon. Kahit ano pa ’yan, kahit ano pang nagawa mo, paulit-ulit akong magiging tanga para sa’yo,” turan niya deretso sa mga mata ko na lalong nagpasidhi ng konsensyang nararamdaman ko.

           

“How can I break you when all this time all you did was love me? Paano kitang sasaktan kung ganito ang ipinapakita mo?” Lalong masaganang umagos amg mga luha mula sa mga mata ko.

        

“What are you saying?” Aniya.

          

“Migo….”

         

“D–Don’t say it, hon. Don’t fucking say it,” aniya na tila alam na kung ano man ang balak kong sabihin.

            

“Migo, take me now,” hindi ko alam kung bakit iyon ang lumabas na salita sa mga labi ko. Hindi ako malanding babae. Hindi ko balak na magpagalaw kung kani-kanino ngunit tila ngayon para sa akin….. ito lamang ang maaari kong maipang bayad sa lahat ng kasalanan ko kay Migo.

       

Naitulak niya ako dahil sa gulat niya sa sinabi ko. “What are you saying, Callia!? You’re just fucking drunk—”

           

“Take me now, Migo. Ngayon lang…. kahit ngayon lang masabi ko naman na ikaw lang,” right, the alcohol is speaking in my behalf.

             

“You’re doing this because of your guilt? You’re paying me using your body? Gusto mong galawin kita matapos mong magpagalaw ng makailang beses sa iba?” This time, I am stunned. He knows. He knew everything all along.

        

“Nandidiri ka na ba sa akin—”

        

“Kaya kong tanggapin lahat iyon, pero ngayong inaalok mo ’ko ng katawan mo dahil lang nakokonsensya ka, hindi ba’t masyado namang mababa ang tingin mo sa pagmamahal ko sa’yo, Callia? I love you despite of you being not a virgin. I love you despite of your secret. Mahal na mahal kita. Paulit-ulit kitang tatanggapin kahit na nasasaktan ako, pero ngayon…. You are as if asking me for a break up sex,” that got me. He got me real good.

            

Napatungo ako sa sinabi niyang iyon.

        

“I guess, I’m right?”

        

Hindi ako sumagot at nanatali lamang akong nakatungo kaya’t nagulat na lamang ako nang bigla niya akong hinapit at biglaang siniil ang mga labi ko. Isang mapusok na halik ang iginawad sa akin ni Migo…. isang halik na alam kong may kasamang sakit at pagpaparusa.

               

“You want this, right?” Aniya at doon ko naramdaman na ibinaba na niya ang halik niya sa leeg ko kasabay ng mga kamay niya na nagsisimula nang maglumikot sa likod ko.

        

Hindi ko alam kung bakit…. ngunit nais kong umatras. Ayoko… hindi ako pamilyar sa mga yakap, halik at haplos na ito. Tila estranghero ang nararamdaman ko, at kusang tumututol ang katawan ko.

          

“Fucking respond to me, Callia!” He exclaimes frustatedly. “You asked for this!”

       

Muli ay siniil niya ako ng halik at hindi ko pa rin nagawang tumugon sa kaniya. Tila ako nagyeyelp at nababato sa nararamdaman ko.

     

I’m searching for his kisses… for his touches… not Migo’s.

  

     Mabilis naihubad ni Migo ang pang-itaas na damit ko at bumalandra sa kaniya ang dibdib ko na tanging bra ko na lamang ang natitirang nakatakip.

         

“No wonder, that fucking Ricafort got addicted to these,” tukoy niya sa dibdib ko na pinagmamasdan niya.

          

“M–Migo…. hindi ko kaya—”

           

“Kaya mo, Callia. Hindi ba’t ikaw ang may gusto nito?” Hindi ko mabasa ang nais ni Migo. Nakikita ko lamang ay galit, sakit at paghihirap mula sa mga mata niya.

            

Akmang susunggaban niya akong muli nang bigla na lamang bumukas ang pinto ng condo ni Migo at iniluwa noon sa Aeignn na tila isinugo ng diablo dahil sa mga mata niyang nagbabaga at animo ano mang oras ay makapapatay.

            

Mabilis niya akong hinatak palayo kay Migo at sinuotan ng leather jacket niya na hinabad niya.

            

“YOU. FUCKING. STAY. AWAY. FROM. HER. FROM. NOW. ON,” matigas na banta niya kay Migo. “Or else, I will shot your fucking head,” dagdag pa niya.

        

Nakita kong ngumisi si Migo at tila hindi iyon nagustuhan ni Aeignn dahil bigla na lamang niyang sinugod si Migo at inundayan ito ng malakas na suntok sa mukha.

           

Hawak ang panga habang nakahiga sa sahig na napaangat ang tingin ni Migo kay Aeignn.

       

“Stay away from her? Anong karapatan mo sa kaniya? Dude, she’s my girlfriend. She’s mine— Ahhh!”

             

Biglang inapakan ni Aeignn ang tiyan ni Migo at ngumisi siya rito.

          

“You don’t own her. She’s mine….

     

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

     

…

   

…

    

…

    

…

    

…

  

…

   

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

…

  

…

 

…My wife is mine to begin with.“

    

There… He said it. He finally said our true relationship. Yes. I’m married to the king of hell. I am married to the vicious agent.

    

–

Nine

CALLIA

Nakita ko ang hindi makapaniwalang mukha ni Migo dahil sa narinig niya.

Mabilis na tumungo sa akin si Aeignn saka ako hinapit sa bewang at inilapit aa kaniya. It’s as if, he’s trying to tell the world that I’m his belonging.

“W-Wife?” Utal na wika ni Migo saka sinubukang tumayo kahit pa nahihirapan. Naaawa ako sa kalagayan niya. Nahihiya ako sa sitwasyon. Nasasaktan ako sa nangyayari.

“Now you heard it man, back off or I’ll fucking kill you together with your mom,” banta ni Aeignn dito at nakita ko ang paglaki ng mga mata ni Migo. Takot ang nakarehistro sa mga mata niya. Sino nga bang hindi matatakot? Demonyo lang naman ang nagbanta sa’yo.

“Migo-” Hindi ko na natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang akong kinaladkad ni Aeignn palabas ng condo ni Migo. Walang salita, tanging mabibigat na yabag at mahigpit na hawak lamang niya sa palapulsuhan ko ang nararamdaman ko.

Higit pa sa salitang galit ang nararamdaman kong bumabalot sa kaniya ngayon… alam ko… damang-dama ko.

Nang makarating kami sa parking lot ay bigla na lamang niya akong pabalyang sinandal sa sasakyan. Wala siyang pakialam kahit pa tumama ang likod ko sa pintuan, bagkus ay nakangisi siya sa akin ngayon na animo ano mang oras ay basasabugin niya ang bungo ko.

“Didn’t I tell you to break up with him? Ngayon makikita kong inaalok mo pa ang sarili mo?” Kalmado ang pagkakasabi niya noon ngunit tila bomba ang mga salita niya na animo ano mang sandali ay sasabog.

I looked at his eyes in my most serious manner then smirked at him. “Anong bago? Binababoy mo rin naman ako-”

Bigla na lamang niya akong hinatak saka mahigpit na niyakap. Yakap na tipong hindi na ako makahinga. “For a moment I wanted to slap you for what you said, but I just simply can’t,” aniya saka niya isunubsob ang ulo niya sa balikat ko at doon ko siya naramdaman na bumuntong hininga. “Hindi kita binababoy. Kahit kailan hindi kita binaboy. I may have fucked you in different positions, in my various fantasies, but I sticked to my promise, Callia.”

Hindi ko alam kung anong kabobohan na lamang ang biglang nagtulak sa akin na sagutin ang yakap niya pabalik.

I wrapped my arms around his waist. I felt him stiffened for a moment.

“Naguguluhan ako sa sarili ko. Naguguluhan ako sa paraan ng pagtrato mo sa’kin. Naguguluhan ako sa gusto mo. Ikaw ang naglapag ng mga gusto mo, pero bakit ngayon… nililito mo ’ko?”

Hindi siya sumagot, bagkus ay inilayo niya ako sa kaniya saka niya ako tinitigan sa mga mata.

“Dahil akin ka, Callia. Ngayon ko napagtanto, na akin ka. Sa akin ka lang. Buong ikaw. Buong-buo.”

---

“Callia girl!” Napalingon ako sa sumigaw na iyon at nakita ko si Willvie Cathrina, class mayor namin. IT ang kinukuha namin pero ang mukha niya ay animo pang tourism sa dami ng kolorete

Tumingin ako sa kaniya na may nagtatanong na ekspresyon at bigla na lamang siyang ngumiti sa akin na tila ba nanunukso.

“Why?”

“Naku kunwari ka pa!” Singhal niya at sa gulat ko ay naglapitan na ang mga kaklase ko sa akin.

“Sikat na sikat ka sa Engineering department, girl!” Sigaw ni Joanna Faye, isa rin sa mga kaklase ko.

Kunot noo akong napatingin sa kanila. Wala kong ideya sa tinutukoy nila.

“Girl! Sikat ka kasi nga ’di ba, pormal ka nang nililigawan ni Aeignn, ’yong pinakagwapo sa CEA!” Gatong naman ni Elyn.

Doon biglang pumasok sa isip ko ang sinabi nila. Iiling-iling na tinalikuran ko silang lahat ng hindi na sumagot. Wala naman akong sasabihin sa kanila, isa pa, isang malaking katarantaduhan ang ligaw-ligaw na ’yan, lalo na ngayon at malapit na akong makagraduate.

Saktong patungo ako sa cafeteria nang bigla na lamang may humarang sa akin na mga kalalakihan at sa gitna ay ang lalaki na nang-agaw lang naman ng mikropono ng dean kaninang flag ceremony para lang i-announce sa buong campus na nais niya akong ligawan.

Una sa lahat hindi ko siya kilala, at higit sa lahat, wala akong pakialam sa kaniya o kung sino pa siyang poncio pilato.

Nilagpasan ko lamang sila ngunit mabilis nitong hinaklit ang braso ko kaya mabilis ko itong tinaliman at sinamaan ng tingin bago ko agaran na inagaw ang braso ko.

“Fuck off, man. Ayaw ko sa’yo at wala akong pakialam sa’yo. Tigilan mo ’ko,” deretsong wika ko rito at nakita ko ang gulat sa mga mata niya.

“Booooooooooo!” Hiyawan ng mga kalalakihan na kasama niya dahil sa pamamahiya ko pero wala akong pakialam. Ginusto niyang mapahiya.

“Look, Callia-”

“Higit sa lahat, hindi kita kilala. Paano mo ’kong nakilala?” Putol ko rito.

“Long story-”

“Then make it short,” muli kong putol. Aminado akong gwapo siya, hindi maipagkakaila iyon. Kutis porselana rin siya na alam na alam mo agad na galing sa mayamang pamilya…. na pinaka kinaaayawan ko. Kung hindi lang naman sa kakakayod ni tatay ay hindi ako makakapasok sa eskwelahan na ito.

“Just let me court you,” wika niya ngunit ngisian ko siya.

“Sa mundong hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo, humanap ka ng ibang paglalaruan mo. Tigilan mo ’ko,” wika ko saka ko na ito tuluyang tinalikuran.

Kailangan kong makatapos ng pag-aaral. Kailangan kong maipagamot si nanay. Kailangan kong ibangon ang sarili ko sa kinasasadlakan kong hirap. Hindi habang buhay ay ganito ako.

---

KASALUKUYAN

akong nag-aayos ng mga libro sa library dahil student assistant ako. Nanghihinayan ang sa buwang sweldo kahit na pa maliit lang.

Lilipat na sana ako sa isang shelf nang tila naramdaman ko na may nakatitig sa akin. Inilingan ko agad ang mga mata ko at natagpuan ko si Aeignn na nakatitig sa akin na animo ba siyang-siya siya sa pagtitig sa akin.

Dala ng iritasyon ay binitiwan ko ang mga libro at mabilis na lumabas ng library. Puro katarantaduhan ang nangyayari sa akin at hindi ko iyon nagugustuhan.

“Callia!” Alam kong ang lalaking tila tanga ang tumawag sa akin kaya’t nagpatuloy ako sa paglalakad.

Papasok na sana ako sa banyo na pang-babae nang bigla na lamang may humatak sa akin at kinaladkad ako patungo rito sa likurang bahagi ng eskwelahan kung saan maraming tanim ng mga agri students.

“ANO BANG PROBLEMA MO!?” Sigaw ko rito matapos kong bawiin ang kamay ko.

“Halos anim na buwan na akong nanliligaw sa’yo pero hanggang ngayon ay hindi mo pa rin ako nagagawang kausapin. You even threw all the stuffs I gave you. You stoop on the flowers I gave you that I grew myself. You trashed the foods I cooked for you,” hindi maipaliwanag ang damdamin na wika niya sa akin ngunit ramdam ko ang pasensya niya.

Hindi kilalang maloko sa babae si Aeignn ngunit wala akong tiwala sa mayayamang gaya niya. Kilala siya na maginoo, magalang at isa sa mga top students ng paaralan ngunit wala akong pakialam sa mga iyon… lalo na’t hindi ko mabasa ang mga mata niya na nagagawa ko naman sa iba.

“Walang nagsabi sa’yong ligawan mo ’ko. Hindi ako pumayag at higit sa lahat, hindi ko sinabing dadating ang panahon na sasagutin kita. Ano bang kagusto-gusto sa’yo?” Mayabang na pahayag ko rito. Wala akong puso? Hindi. Pinoprotektahan ko lang ang sarili ko.

Nakita ko siyang napayuko. “I really like you. Ikaw lang ang tanging babaeng nagustuhan ko ng ganito,” ramdam ko ang paggaralgal ng tinig niya ngunit hindi no’n napalambot ang puso ko.

“I honestly don’t care. Katangahan mong magustuhan ako, bakit pati ako idadamay mo? Ayokong napag-uusapan lalo na sa eskwelahan, layuan mo na ’ko.”

Iniangat niya ang tingin niya sa akin saka siya ngumiti ng mapait sa akin…. no, that was the saddest smile I have ever seen in my entire existence.

“Just one chance, Callia? Can’t you give it? Can’t I have it-” I slapped him. Hindi ko rin alam bakit bigla na kamang umigkas ang kamay ko at dumapo iyon sa pisngi niya.

“Leave me damn alone, Ricafort. Chance? Fuck chances. Wala akong balak magkaroon ng koneksyon sa iyo at huwag mo ’kong paandaran ng pagmamakaawa mo. Hindi gagana sa akin ’yan,” wika ko saka ko siya tinalikuran ngunit muli lamang niya akong hinatak pabalik saka ako niyakap.

“Please, Callia. I’m begging you. Let me have the chance to prove to you that I’m real. I’m begging you. Ngayon lang ako nagkagusto ng ganito. Please… one chance is enough. Please… I’m begging you. If I blew it off, ako na mismo ang lalayo at tuluyan nang hindi magpapakita sa’yo-” Marahas ko siyang itinulak saka ko siya nginisian.

“No, Ricafort. Chance? Para saan? NO. The hell with you and your chances. Wala kang kailangang patunayan sa akin, dahil wala naman akong expectations sa’yo. Wake up on your illusions. Masyado kang nalulunod,” tila nang-uuyam na wika ko bago ko na ito tuluyan na nilayasan.

Malapit na ako sa opisina ng mga S.A nang bigla na lamang may umangkla sa braso ko at nakita ko si Jomaica na nakanguso. She’s my bestfriend.

“Calli…” Hindi ko gusto ang tono niyang iyon.

“You were at the scene, eavesdropper,” singhal ko sa kaniya.

“Naaawa ako kay Lev. Bakit naman ganoon ’yong mga sinabi mo sa kaniya. Sana binigyan mo nalang ng pagkakataon-”

“He deserves it. Walang nagsabi sa kaniyang umasa siya sa’kin dahil mula’t sapul, wala akong balak na magkaroon ng koneksyon sa kaniya,” sagot ko kay Jo.

“Naiintindihan ko naman na ayaw mo sa mayayaman, na parehong ayaw n’yo ni Nanay Mel sa mayayaman, pero iba kasi si Lev. Halata ko naman na totoo siya sa’yo,” depensa ni Jo sa akin kaya’t naialis ko tuloy ang kamay niya sa braso ko dala ng iritasyon.

“Then why don’t you give him a chance? Mukhang kayo ang bagay,” iritadong wika ko.

“Honestly, he’s my type, pero mas mahal kita kaya pass ako diyan,” nakangiti niyang wika sa akin na nagpabawas ng iritasyon ko.

“Wala namang kaso kung maging kayo. Out ako ro’n-”

“You’ve been talkative lately. Malayo sa Callia na kilala ko,” puna niya sa akin at napagtanto ko rin iyon. Maging ang mga sagutan ko kay Aeignn na hindi ko madalas gawin ay nagawa ko. Hindi ako mapagpatol at palasalita ngunit tila sa tuwing makakaharap ko siya ay nais kong durugin siya ng mga salita ko.

---

ILANG

buwan nag matuling lumipas at malapit na rin ang graduation namin. Saktong kukuha ako ng sweldo ng S.A sa cashier nang bigla na lamang akong mapahinto sa paglalakad dahil sa nakita ko…. sina Jo at Aeignn ay naghahalikan na animo wala nang bukas sa may tagong hagdan paakyat ng admin building.

“J-Jo!” Utal na wika ko. Hindi ko mapaniwalaan ang nakita ko.

Mabilis siyang humiwalay kay Aeignn na ngayon ay nakangisi na animo walang nangyari. Matagal ko rin hindi nakita ang lalaking ito at kita ko sa mga mata niya na malaki ang ipinagbago niya…. malaking malaki.

“Calli….”

“Later, Jomaica. Meet me in my condo at the address I gave you,” ani Aeignn saka pa muling kinintalan ng halik sa labi si Jo bago kami iniwan.

Mabilis akong lumapit kay Jo at hinawakan siya sa braso. “Anong nangyayari rito!? Baka gusto mong magpaliwanag-”

“I just got noticed!” Kinikilig na wika niya sa akin.

“Ano ba-”

“Naka move-on na siya sa’yo. OMG! Inaya niya pa ako ng dinner sa condo niya,” nakita ko naman ang ligaya sa mga mata niya kaya’t hindi ko na nagawang kontrahin pa siya.

“Mag-iingat ka. Hindi ko alam pero hindi na siya si Aeignn. His eyes portray something unexplainable. Parang…. nevermind,” wika ko ngunit bigla na lamang akong niyakap ni Jo.

“Be happy for me, okay? Alam ko naman na kung saan ako masaya ay masaya ka rin,” wika niya sa akin at wala sa sariling napatango ako.

Naguguluhan ako….

Wala akong nararamdaman para sa lalaking iyon ngunit iba ang nararamdaman ko sa muli naming pagkikita. Tila may paparating na unos…. o dahil iniisip ko lang ang magiging lagay ni Jo sa mga kamay niya?

Jo is almost a sister to me. Hindi ko rin naman gugustuhin kung may mangyayaring hindi maganda sa kaniya.

No… I’m not trying to defend my feelings… or maybe I just thought so?

–

Ten

CALLIA

Parang hindi ako sanay sa presensya ni Aeignn na laging nasa paligid ko dahil kay Jo. Tila akong lagi third wheel sa kanila.

“Calli, gusto mo ba ng hotdog sandwich? Tanong sa akin ni Jo habang narito kami sa cafeteria. Hindi ko maiwasan na mailang dahil narito rin si Aeignn at dama ko ang mga pagtitig niya sa akin. Hindi ko alam kung sinasadya ba niya akong titigan o ano. Ayokong bigyan ng katarantaduhan ang utak ko.

“Ham sandwich will do,” sagot ko kay Jo saka siya tumungo sa counter.

Lumingon ako kay Aeignn at nahuli ko siyang nakatitig sa akin. Hindi nga ako nagkakamali. “Stop looking at me,” matigas na wika ko ngunit nginisian lamang ako nito na animo wala lang ang sinabi kong iyon. Malayong malayo siya sa Aeignn na nagsabing gusto ako.

“And what if I don’t?” Anito sa naghahamong tono.

“Layuan mo si Jomaica. Wala kang mabuting maidudulot sa kaniya-”

“Paano kung meron?” Anito saka biglang tinapunan ng tingin ang dibdib ko. Naka V-neck shirt ako ngayon.

“Gago-”

“You made me like this,” putol niya sa akin at saglit akong nagulat sa narinig ko ngunit mabilis naman akong nakabawi.

“It’s your decision to change huwag mo ’kong idamay!” Pigil ang inis na wika ko sa kaniya.

“Pain could definitely change a person, Callia. Hindi ba’t kaya ayaw mo sa’kin ay dahil mayaman ako?” Aniya sa nang-uuyam na tono.

“Just fuck off-”

“Daddy issue,” putol niya sa akin at tila nagpanting ang tainga ko sa narinig ko.

“Mukhang pinaimbestigahan mo na ’ko,” nagpipigil ang galit na wika ko sa kaniya.

“Not really,” aniya saka nilaro ang ballpen na hawak niya sa mga daliri niya. “Napapaisip lang ako bakit ganoon mo ka-ayaw sa akin.”

Gusto kong manakit sa mga oras na ito. Gusto kong sumabog ngunit pinili kong manahimik. Ayokong ayoko sa lahat ay inuungkat ang nakaraan ko.

“You were abandoned by your rich father-”

“DAMN YOU!” Hindi ko napigilan ang naging pagsigaw kong iyon. Nakakagalit!

Nginisian niya ako saka ako tinitigan sa mga mata. “You’re a fucked up woman, Callia. You’re acting like you’re all perfect, but you are fucked up. Well, we are all fucked up in our own ways, but you are hypocrite,” deretsong saad nito sa akin na nakapagpatuod sa akin.

Gusto kong ibato sa kaniya ang bote ng softdrinks na nasa harap ko ngunit pinigilan ko ang sarili ko. “Wala kang alam,” may pagbabanta ang tono kong iyon.

“Yeah. I may not know anything but you are clearly a hypocrite for me-”

“You’re a fucking bitter,” putol ko sa kaniya ngunit hindi siya natinag no’n, sa halip ay tumayo siya saka tumungo sa tabi ko at mabilis na hinawakan ang baba ko saka iniangat ang ulo ko.

“One day you’ll beg to me, Callia. One day you’ll regret making me this way,” wika niya saka ako tinalikuran.

“I will never beg-” Napahinto ako sa pagsasalita dahil bigla niya akong nilingon at nginitian ako na animo isa siyang demonyo. Isang nakakatakot na ngiti. Isang nakakakilabot na ngiti.

“I have been suppressing my own demons for so long but you triggered them out, Callia. You’ll never beg? Let’s see.”

---

Katatapos ang graduation namin at hindi man lamang naka-attend si Nanay dahil kasalukuyan siyang naka-confine sa ospital.

“Calli!” Napalingon ako at nakita ko si Jo na nakangiti sa akin. Kasama niya ang mga magulang niya kaya’t lumapit ako sa kanila.

“Magandang araw po Nanay Anicia at Tatay Antonio,” wika ko sa mga ito saka nagmano. Kilalang kilala ako ng mga magulang ni Jo dahil matagal na kaming magkaibigan.

“Gumaganda ang batang ito. Wala ba ang Nanay Mel mo?” Tanong sa akin ni Nanay Anicia.

“Nasa ospital pa po si Nanay. Maraming test ang gagawin. Hindi na po kasi maganda ang lagay ng kanang kidney niya,” walang buhay na saad ko sa mga ito. Nagulat ako nang bigla na lamang ibuka ni Nanay Anicia ang mga braso niya na animo gusto niya akong yumakap sa kaniya…. na mabilis ko namang ginawa.

Halos pangalawang ina na ang turing ko sa kaniya kaya’t tila gustong kumawala ng mga luha mula sa mga mata ko sa oras na ito ngunit pinipigilan ko.

Saglit lamang akong yumakap at lumayo na rin ako kay Nanay Anicia. “Mauuna na po ako. Kailangan ko pa pong alamin ang lagay ni Nanay-”

Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil bigla na lamang tumunog ang telepono ko at tawag ni Olga iyon. Tagapag-alaga ni Nanay na lubos kong pinagkakatiwalaan.

“Olga-”

“C-Callia… C-Callia… ang nanay mo,” kasunod noon ay ang paghagulgol niya na walang hinto kaya’t binalot ako ng takot at kaba.

Wala sa sariling mabilis akong napatakbo palabas ng campus namin. Lakad, takbo ang ginawa ko para lang mabilis kong sapitin ang sakayan.

Umiiyak na ako sa mga oras na ito at nakatoga pa ako. Nakakatawang isipin na tila ba ako pinaglalaruan… hirap na nga ang buhay ko, parang mas lalo pa akong pinahihirapan.

Ilang minuto na ang nakakalipas at halos hulas na ang kolorete ko sa mukha dahil sa masagana kong luha ngunit wala pa ring bus na dumarating… hanggang sa isang magarang sasakyan ang pumarada sa harap ko at nang magbaba ng bintana ay nabungaran ko si Aeignn.

“Get in.”

“TIGILAN MO NA ’KO! HUWAG KANG SUMABAY SA PROBLEMA KO-”

“You’ll fucking get in o hindi mo aabutang buhay ang nanay mo!? Choose! Fucking choose!” Nagulat ako sa sinabi niyang iyon. Hindi na ako nagtanong pa nang mapagtanto ko ang sinabi niya, bagkus ay agaran akong sumakay ng sasakyan at mabilis niya naman iyong pinasibat.

Habang daan ay hindi ko alam ngunit tila iba ang daan na binabagtas namin. Tila hindi ito patungo sa ospital kung nasaan ang nanay ko.

“Hindi ito ang ospital-”

“Nilipat ko siya,” aniya at gulat na gulat ako sa narinig kong iyon.

“Anong sinasabi mo-”

“Kung hindi ko ginawa iyon, patay na ang nanay mo, Callia,” sagot niya sa akin kaya’t hindi na ako nakasagot pa.

---

’Pag dating namin sa ospital ay mabilis kong inalam ang silid ni Nanay ngunit sinabi nila sa akin na nasa emergency room daw ito kaya’t doon ako dumeretso. Saktong kalalabas ng doktor nang marating ko ang E.R.

“D-Dok, ako po ang anak ni Melynda Gonzales. Kamusta po ang Nanay ko?” Tarantang wika ko rito. Nagbaba ng facemask ang doktor at tinignan ako.

“She needs kidney transplant as soon as possible Ms. Gonzales. Hindi na kaya ng katawan ng nanay mo gawa ng katandaan. Natatakot din kaming baka madamay na ang isa pa niyang kidney kung magkataon,” wika nito at tila gumuho ang mundo ko sa narinig ko.

“P-Paano po? A-Ano pong gagawin ko-”

“You’ll need a huge sum of money and a donor,” wika nito sa akin na lalong nagpalumo sa akin.

Gusto kong pumalahaw ng iyak. Napalingon ako sa tabi at nakita ko si Tatay Raul na tulala kaya’t mabilis akong lumapit rito.

“Tay-”

Ngunit bigla na lamang itong tumumba kaya’t nagkagulo ang lahat. Mabilis siyang dinala ng mga nurse sa loob ng emergency room.

Parang nakahinto ang inog ng mundo ko sa mga oras na ito. Lahat ng sakit ay binuhos sa akin…. sa araw na dapat masaya ako…. sa araw na sana ipinagmamalaki ako ng magulang ko dahil nakapagtapos ako.

Lalo akong naalarma nang bigla na lamang magkagulo sa loob ng emergency room kaya’t napatakbo ako roon. Hindi ako hinayaang pumasok ngunit ilang minuto pa ang lumipas ay lumabas ang isang doktor.

“Ang tatay ko po?”

“I’m sorry but it was a heart attack, miss. We did our very best but we failed,” sagot ng doktor sa akin at tila tuluyan na akong nilamon ng dilim. Napasalampak ako sa sahig ngunit may mga kamay na nagtayo sa akin saka ako niyakap ng mahigpit.

“You’ll get through it,” wika ng taong ito…. ng taong sinaktan ko ngunit siyang narito ngayon sa tabi ko habang nahihirapan ako.

---

Matapos naming maayos ang burol ni Tatay Raul ay bumalik kami sa ospital kung nasaan si Nanay. Dumeretso ako sa doktor at kinausap ito.

“Magkano po ang gagastusin ko?” Direktang tanong ko sa doktor.

“More or less, five million pesos. But you have to find a donor first? We have conducted many tests pero walang compatible sa nanay mo sa mga donors na mayroon kami,” malungkot na pahayag sa akin ng doktor.

“Guaranteed po ba ang paggaling ng nanay ko-”

“There’s no 100% guarantee in this field, Ms. Gonzales. We are doctors, not God,” wika nito sa akin at alam kong tama siya. There’s uncertainty, but I need to take the risk. Kailangan kong sumugal para sa nanay ko. Mas hindi kakayanin ng konsensya ko kung wala akong gagawin.

“You may look for a donor-”

“Let me undergo the compatibility test,” napalingon ako sa nagsalitang iyon at nakita ko si Aeignn na nakasandal lamang sa pader at kanina pa nakikinig sa amin ng doktor.

Hindi niya ako iniwan.

“Sure, Mr. Ricafort. Please proceed at the fourth floor,” sagot sa kaniya ng doktor at mabilis siyang tumalilis ng alis ngunit agaran ko siyang sinundan.

“Aeignn,” wika ko saka ko hinatak ang braso niya. “Marami ka nang naitulong sa akin. Hindi ko na hahayaan na mas mabaon pa ako sa’yo-”

“If I and your mother is compatible, you’ll marry me. You have to marry me,” gulat na gulat ako sa narinig kong iyon mula sa kaniya.

“A-Anong ibig mong sabihin?”

“I’ll do everything to save your mother, pero ikaw ang kapalit. You’ll marry me, you’ll be my wife, you’ll satisfy me in bed. Lahat ng gusto ko gagawin mo, and I promise you na wala akong ibang gagawin sa’yo. Hindi kita sasaktan. Hindi kita pagbabawalan. Wala tayong pakialamanan. Your freedom is all yours…. and I will not take any other girl aside from you. After you marry me, ikaw nalang… ikaw nalang, Callia,” wika niya sa akin sa seryosong tono. Kitang kita ko na desidido siya sa mga sinasabi niya sa akin.

“A-Aeignn…”

“Just fucking marry me, Callia. Just fucking marry me.”

Hindi ko alam kung anong hipnotismo ang ginawa niya sa akin, basta sunod-sunod ang naging pagtango ko sa kaniya.

“H-Hindi ko alam kung anong sasabihin ko sa’yo-”

“No need to thank me, Callia. Afterall, I am doing this dahil ikaw ang kapalit,” wika niya ngunit hindi ako kumbinsido sa huli niyang sinabi.

“But I still want to thank you-”

“Get ready to meet my other self, Callia. Get ready to meet the sadistic Aeignn Lev Ricafort. We’ll get married by next week.”

---

Hindi ko alam kung anong kakaibang pangyayari ang dumating sa akin. Basta isang araw na lamang ay nagising ako na nasa tabi ko na si Nanay at ayos na siya.

“Okay ka lang ba?” Tanong ko kay Aeignn na narito ngayon sa bahay. Dito niya mas piniling magpagaling. Hindi ko alam kung bakit.

“I think I need to undergo the laser, I hate having scars,” aniya na pumapatungkol sa pinaggalingan ng opera niya.

Hinawakan ko ang kamay niya at inilagay iyon sa pisngi ko. “Thank you, Aeignn. Thank you. Napakalaki ng utang na loob ko sa’yo. Dahil sa’yo kaya buhay pa rin ang nanay ko-”

“Ipapakilala kita sa Mommy ko. Ipapasok kita sa Phyrric. You’ll be a great help to us. Doon makakaipon ka. Doon magagawa mo ang gusto mo. Doon magagamit mo ang napag-aralan mo… at higit sa lahat, kung dadating ang oras na gusto mong iwan ako, magagawa mo.”

His words are like blades. Alam mong masakit kapag tinamaan ka.

“I have no plans to leave you after what you did for me. Isa lang ang hinihingin ko mula sa’yo, Aeignn…. ang kalayaan ko. Iyon lang,” wika ko.

Hinang hina man ay tumango siya sa akin saka ngumiti… ng mapait.

“I have no choice but to agree. Afterall, I forced you to marry me,” sagot niya sa akin.

“Aeignn-”

“But you have to be obedient to me, Callia. You made me exposed my demons, now bear with the consequences,” ibang kaba ang bumalot sa akin sa narinig kong iyon mula sa kaniya.

“Mahal mo pa rin ba ’ko-”

“I never said I love you… and after what happened? I can no longer love, Callia. You made me cruel. You don’t how long I suppressed them since I was a child, and yet you just let them out so easily. No more obedient and goody-goody Aeignn. Meet me…. the vicious Aeignn Lev Freezell– Ricafort. Sisingilin ko ang katawan mo sa lahat ng ginawa ko para sa’yo.”

It’s me. I made him like this. I released his demon. I released the sleeping viciousness in him.

–

FLASHBACK PA RIN SA NEXT CHAPTER.

Eleven

CALLIA

      

I now belong to him. Wala na akong takas. Tuluyan na akong nakatali sa kaniya.

           

“Saan ang honeymoon?” Tukso sa akin ni Olga.

          

“Hindi na kailangan—”

           

“Can you take care of Nanay Mel for two days? We’re flying to Norway,” sabat ni Aeignn na lubos kong ikinagulat. Wala akong alam sa mga plano niya.

               

“Sure na sure pogi. Very-very okay sa akin ’yan. Ibalik mo ng may tanim ang bebe Callia namin, ha?” Tumatawang wika ni Olga ngunit inismiran ko lamang siya. Mukhang nakuha na rin ni Aeignn ang loob niya.

            

Mabilis kong hinawakan sa braso si Aeignn saka kami ko siya hinatak patungo sa likod bahay.

            

“Naikasal na tayo, pinirmahan ko ang marriage contract, maayos ang pakikitungo ko sa’yo, bakit kailangan lumabas pa tayo ng bansa para lang sa honeymoon—”

             

“I want you to enjoy your first, Callia,” nakangising wika niya sa akin na lubos na ikanapula ng mukha ko, dahil alam na alam ko kung anong tinutukoy niya.

          

“T–This is not my first—”

           

“No need to shout, babe. Malalaman ko rin naman kung ako ang una o hindi,” wika niya sa akin saka ako tinalikuran.

       

“Sandali!” Pigil ko sa kaniya nang akmang papasok na siya sa bahay.

           

“Alam ba ni Jo na ikinasal tayo?”

             

Natigilan siya at lumingon sa akin. “Kailangan bang alam niya? She was just a masochist fuck buddy for me, Callia. Hindi niya hawak ang mga desisyon ko,” sagot niya sa akin sa seryosong tono at sa seryosong mukha.

         

“Pero kaibigan ko siya, Aeignn—”

           

“You, marrying me, will surely cut your ties with her, Callia,” aniya sa akin na animo wala lang ang sinabi niyang iyon… na para bang wala lang ang samahan namin ni Jomaica.

                

“Bakit ako, Aeignn? Bakit sa dami ng babae, ako pa? Ang daming magkakandarapang mapansin mo, mahalin mo, higit sa lahat, makuha ang apelyido mo, pero bakit pinili mo ’ko? Na-cha-challenge ka ba sa akin? Dahil ba ayaw kong papasukin kita sa buhay ko—”

             

“Because it’s you, Callia. I chose you because, it’s you and not because of anything else,” tipid na sagot niya sa akin saka na tuluyang pumasok sa loob ng bahay.

    

Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko sa ngayon, basta ang alam ko lang, hindi ko maipaliwanag ang kakaibang pakiramdam na bumabagabag sa buo kong pagkatao. Tila ba ito isang pakiramdam na lumalamon sa akin patungo sa isang walang hanggang kasarinlan.

              

---

        

Nakakailang tawag na ako kay Aeignn sa telepono niya ngunit hindi pa rin siya sumasagot. Sa totoo lamang ay kinakabahan ako…. dahil ito ang unang beses na mapagsolo kami at sa labas pa ng bansa.

        

Hindi na ako nagtakha na nagawan niya agad ng paraan ang passport ko, dahil sa yaman na taglay niya ay maliit na bagay lamang iyon.

      

Nagdesisyon na lamang akong maligo dahil hanggang ngayon ay wala pa rin si Aeignn sa hotel suite namin. Isa itong presidential suite na pakiramdam ko ay aalog-alog kami dahil sa sobrang laki.

               

Hindi ako mahilig sa magagarang bagay, dahil hindi ko naman madadala sa hukay ang mga iyon. Hindi ako mahilig sa kayaman. Hindi ko balak kumamal ng salapi at kapangyarihan. Makasama ko lamang ang Nanay ko ng matagal na panahon ay ayos na sa akin. Wala na akong pakialam sa kahit na ano pa….. ngunit tila unti-unting nagbabago ang pananaw ko ukol sa huli.

              

Nakapasok na ako sa shower room nang makarinig ako ng kaluskos. Glass type ang shower room kaya’t alam kong malinaw mula sa labas ang nakahantad kong katawan sa ilalim na shower ngayon.

           

“Aeignn—” Hindi ko na natapos ang pagtawag ko sa kaniya dahil bigla na lamang bumukas ang shower room na hindi ko naman ni-lock.

                

“Live view is better from the inside,” aniya sa isang seryosong tono. Kabadong-kabado ako.

       

Natatarantang hahablutin ko sana ang tuwalya ngunit naunahan na niya ako.

               

“AEIGNN!”

           

“I have no plans taking your beloved virginity tonight kaya lumabas nalang ako. I really thought that you’d be asleep ’pag uwi ko, but it turned out this way,” aniya sa mas pinaseryosong tono saka nagsimulang maglakad papalapit sa akin habang isa-isa niyang inaalis ang butones ng puting long-sleeves na suot niya.

          

“Aeignn—”

         

“I want you now, Mrs. Callia Gonzales– Ricafort. I badly want to take you now,” aniya at sa isang iglap ay hapit na niya ako.

       

[WARNING! R-18!]

         

“H–Hindi ka nakainom. S–Saan ka nagpunta?” Utal na wika ko rito ngunit nginisian lamang niya ako na animo gusto niya ang mga salitang narinig niya mula sa akin.

              

“My sweet wife turns out to be a nagger one,” mapanukso niyang wika.

          

Sasagot na sana ako nang bigla na lamang niyang siniil ng isang mapusok na halik ang mga labi ko…. unang halik na natikman ko sa buong buhay ko…. unang halik na kahit mapusok ay parang ibinibida ako sa alapaap.

                    

Nagsimulang gumawala ang mga kamay niya sa katawan ko at wala akong nagawa kung hindi ang umungol.

          

The feeling was a stranger to me but…. it was so fascinating…. so enchanting.

       

“You don’t even know how to kiss, babe. Paanong hindi ako ang mauuna?” Sarkastikong wika sa akin nang sandali niyang iwan ang mga labi ko.

              

“K–Kinakabahan lang ako!” Depensa ko.

        

“We’ll see,” sagot niya saka ako biglang isinandal sa pader sa ilalim ng shower.

              

“A–Anong ginagawa mo?” Tanong ko dahil bigla na lamang niyang inipon ang mahahabang towel na nakasabit sa hanger sa tabi at pinagdugsong ang mga ito.

              

“You’ll meet my sadistic side that you triggered out, babe,” mapang-akit na wika niya saka niya kinuha ang magkabilang kamay ko at pinagsalikop ang mga palad ko.

          

Itinali niya ang isang dulo ng towel sa magka-salikop na kamay ko, at ang isang dulo naman ay sa mismong gripo ng shower. Hindi ko alam… naguguluhan ako. Nakataas ngayon ang mga kamay ko habang nakahantad sa kaniya ang kabuuan ko.

           

“A–Ano ’to!?”

            

“You made me this way, Callia. You don’t have any idea kung gaano katagal kong itinago, kung gaano ko katagal na pinigilan ito, pero sa isang iglap ay sinira mo ang kandado,” wika niya sa akin saka mabilis na lumabas ng shower room…. ngunit pagbalik niya ay may dala na siyang maliit na feather dust.

             

“Anong—”

          

“Since I was a kid, alam kong may kakaiba sa akin. I’m aware of my sadistic side but I chose to suppress it…. to hide it, pero dahil sa sakit ng mga salita mo, bigla nalang kumawala iyon sa pagkatao ko,” panimula niya at tila gusto kong magpapasag nang bigla niyang pasadahan ng feather dust ang maselang parte ng katawan ko. Dama ko ang kiliti sa marahang maghaplos na iyon.

             

“Uggghh….” Mahinang ungol ko.

       

“Enjoying, babe?” Aniya kaya’t napaangat ang tingin ko sa kaniya at nakita ko ang satisfaction sa mga mata niya.

                 

Sinimulan niyang galugarin ang katawan ko gamit ang feather dust na iyon at hindi ko alam kung paano long iaarko ang katawan ko… hindi ko alam kung saan ko ipipilig ang ulo ko… at higit sa lahat, hindi ko alam kung paano kong pipigilan ang malalakas na pag-ungol na nagpipilit kumawala mula sa akin.

          

Akala ko ay magpapatuloy pa siya ngunit nagkamali ako. Binitawan niya ang feather dust saka mabilis na sinakop ang mga labi ko. This time, way more aggressive.

                  

Naikukumpara ko na ngayon ang mga kamay niyang malayang gumagala sa katawan ko, kaysa sa feather dust na hawak niya kanina…. the real thing is so arousing.

             

I may be a virgin, but these things were taught in highschool and in college. I have some knowledge about it…. but this actual thing was too good to be learning from books.

            

Hindi ko mabigyang paliwanag ang sarili ko. Hindi ko siya pinipigilan. Buong-buong tinatanggap ng katawan ko ang mga halik at haplos niya.

           

“AEIGNN!” Naisigaw ko ng literal ang pangalan niya dahil biglaan na lamang niyang dinakot ang kanang dibdib ko.

              

“Big tits are so arousing, babe. Gladly you have these,” he teasefully said as started fondling both of my breast. Gentle touch wasn’t present in his vocabulary.

            

His kisses started moving all the way to my collarbone…. and all I could ever do was arc my body because of the multi pleasure. His hands fondling my breasts, and his kisses pleasuring my neck and collarbone.

               

“Aeignn…. Aeignn….!” I’m really fucked up. All I ever did was moan his name.

                  

His hands left my breasts but his lips travelled down my navel…. down to my most senstive part.

            

“N–Not there!” I exclaimed. Why the fuck is he staring at my wetness while smiling mischievously!?

      

“You’re liking it, babe. You’re definitely liking it more than I do,” and without any word at all, he began licking my wetness as he cupped my behind and started massaging it.

        

I’m drowned. I’m literally drowned about pleasure and insanity. He’s making me insane… insane about the pleasure.

             

Tinatangay palayo ang katinuan ko ng bawat paghagod ng dila niya sa pagkababae ko. Inaanod palayo ang natitira kong pagpipigil dahil sa sarap ng bawat paghawak niya sa akin.

            

I felt something hot building inside me and I was about to explode when he suddenly pulled off.

             

“Not yet, babe,” aniya saka biglaang tumayo.

            

I’m dsmn frustrated as of the moment. Reason? Hindi ko magawa ang gusto ko. I

can’t touch him the way he touches me. I can’t pleasure him the way he do me and that fucking frustrates me.

      

I never thought that Aeignn Lev will have this huge effect on my system. Imagine, me being a virgin, yet I crave for him. He’s conquering me. He’s invading my whole being.

                 

“For the final touches,” aniya saka walang sabing naghubad sa harap ko.

        

Halos panlakihan ako ng mga mata sa nakita ko. It’s more than what I expected. It’s definitely more than I could even endure.

        

“Don’t give him that look, babe. Mas lalo lang iyang lalaki,” aniya.

          

“M–May mas ilalaki pa ’yan?” I don’t know what had gotten into me at bakit iyon ang tinanong ko.

       

I saw him chuckled before he lifted me up. “I will baptize you now, babe.”

        

And with one swift move…..

         

“Ugggggggghhhhhhhhhhhhhh…..!” I cried in pain. I literally cried! Something was torn inside me.

              

He slowly move when he felt that my body has already adjusted in his hugeness.

       

“Not a virgin? No, babe. I’m your first… and believe it or not, I will be your last.”

        

---

        

“HAYOP KA!” Kasabay ng sigaw na iyon ay ang pagpilig ng ulo ko sa kabila dahil sa malakas na sampal sa akin ni Jomaica.

                 

“M–Magpapaliwanag ako,” hawak ang pisngi na wika ko sa kaniya ngunit tila hindi no’n mawawala ang galit na mababanaag sa mga mata niya.

               

“Paliwanag!? Paano mong ipapaliwanag na kasal ka na kay Lev at inagaw mo siya sa akin!? Of all people, Callia! Bakit ikaw pa!?” Sigaw niya sa akin habang may mga nagbabadyang luha na nais pumatak sa mga mata niya.

             

“Hindi ko ginusto—” Muli ay isang malakas na sampal ang nakapagpahinto sa akin sa pagsasalita.

         

“Napakahayop mo, Callia. Nasa loob pala talaga ang kahayupan mo. Sa tagal nating magkaibigan bakit hindi ko nakita ’yon!?”

            

Naibalik ko ang tingin ko sa kaniya saka ako ngumiti ng mapait. Lalaki lang pala ang babasag sa pagkakaibigan namin.

          

“Ako naman talaga ang gusto. Pinilit mo lang naman ang sarili mo,” mahinang wika ko ngunit may diin. Gaya ni Aeignn, kaya ko rin maging halimaw kapag nasaktan, at kapag natatapakan ang pagkatao ko.

             

“SINABI MONG HINDI MO SIYA GUSTO! TAPOS NGAYON BABAWIIN MO!? HIBANG KA NA BA!?” At akma niya akong muling sasampalin ngunit sinalo ko ang kamay niyang lalapat sana sa pisngi ko.

                

“Hibang? Oo Jo, hibang na ’ko. Sa dami ng nangyari sa akin na wala kang alam, hibang na ’ko. At isa pa, si Aeignn ang nagpumilit ng sarili niya sa akin. Kung hindi mo ’yon matanggap, then better back off. Wala na ’kong pakialam sa’yo—”

                  

“We’ll meet in Phyrric, Callia. Doon mo ’ko harapin.”

          

---

       

“Good morning—”

         

“Maupo ka,” bukod sa kasal namin ni Aeignn, ito palang ang pangalawang beses kong nakita ang Mommy niya.

            

“Ano pong—”

        

“We have the same aura. You’re dangerous,” anito sa akin saka ako nginitian. “But I want to thank you for marrying my son. I’m hoping that you’ll change him.”

               

“Hindi ko po kayang baguhin ang anak ninyo,” tanging naisagot ko sa kaniya.

          

Umiling-iling ito sa akin. “You just pulled out his sadistic side, ikaw lang din ang makapag-aalis no’n.”

           

Napayuko ako bago nagsalita. “Ngayon n’yo lang po ako nakilala pero pinagkakatiwalaan n’yo na ’ko—”

           

“Don’t get me wrong here, Callia. I don’t trust you. Nababasa ko lang na ikaw ang makapagpapabago sa anak ko,” walang takot na wika nito sa akin saka ako nito nginisian… isang ngisi na dapat katakutan.

                

“Susubukan ko po—”

           

“And don’t try pulling a trick on my son nor in this organization. I have all your informations…. even the deepest and darkest ones, Callia. I’ll train you, meet me later.”

     

–

UNEDITED. SORRY FOR THE TYPOS AND WRONG GRAMMAR. HINDI KO PA ’TO BINASA.

Twelve

CALLIA

    

Magkasama kami ngayon dito sa bahay at nag-aayos siya ng pagkain sa kusina. Hindi ko alam kung ginagawa niya ba ’to upang makabawi sa ginawa niyang pagsiwalat sa totoong relasyon namin kay Migo kahit na napag-usapan naming hindi iyon sasabihin o dahil gusto niya lang.

      

“Anak?” Napalingon ako kay Nanay at nakita ko siyang nakangiti sa akin.

      

Oo, naging successful ang kidney transplant ni Nanay. Maayos na tinanggap ng sistema niya ang kidney ni Aeignn at hindi nagkaroon ng kidney rejection. Kaso ang problema, ang isang bato naman ni Nanay ngayon ang may kidney failure kaya’t patuloy siyang sumailalim sa dialysis. Alam kong nahihirapan na siya, ngunit dahil alam niyang kinakaya ko, kaya kinakaya niya.

             

“Po, nay?”

          

“Bakit ba hindi ka pa tumira sa bahay ni Aeignn? Narito naman si Olga ay masasamahan ako. Anak, mapapagaan ang buhay mo kung tatanggapin mo na sa sarili mong kasal ka na,” aniya sa akin saka ginagap ang kamay ko.

          

“Nay, alam mo naman na ayaw kong dumepende sa kaniya—”

         

“Hindi ko sinasabing dumepende ka sa kaniya. Ang sa akin lang, asawa mo si Aeignn. Huwag mong tanggihan ang mga tulong na ibinibigay niya. Alam kong hindi niya ’yon ginagawa dahil lang responsibilidad ka niya o ako. Alam kong mahal ka ng asawa mo,” anito sa akin na bahagyang ikinabalisa ko. Hindi ko alam… marahil ay hindi lang ako sanay na naririnig ang mga salitang iyon na pumapatungkol kay Aeignn.

              

“Nay, hindi marunong magmahal si Aeignn. Hindi niya ako mamahalin. Wala naman problema sa pagsasama namin dahil hindi ko naman din siya mahal—”

           

“Anak, alam ko ang tungkol kay Migo. Sinabi ni Olga sa akin no’ng isang araw,” nagulat ako sa narinig ko. Hindi ko sinasabi kay Nanay na may boyfriend ako kahit pa asawa ko si Aeignn. Hindi ko sinasabi sa kaniya na nakahanap ako ng comfort zone ko sa ibang tao at hindi sa asawa ko.

                     

“P–Pasensya ka na po, Nay. Hindi ko ginustong mahulog kay Migo,” nakayukong wika ko ngunit bigla na lamang akong niyakap ni Nanay.

           

“Anak, hindi masamang magmahal. Nagiging mali at masama lang iyan, kung pati sarili mo ay lolokohin mo. Anak kita, kilala kita, alam ko kung anong gusto at ayaw mo. Mas higit kitang kilala kaysa pagkakakilala mo sa sarili mo. Hindi masamang sundin ang dikta ng puso kaysa dikta ng utak. Hindi kailangan lagi kang nag-iisip ng susunod mong gagawin, minsan kailangan mong pakinggan ang dikta ng puso mo hindi para masaktan at maging tanga, kung hindi para maranasan mo ang maging masaya…. ang maging tunay na masaya,” kusang tumulo ang mga luha ko sa narinig kong iyon mula kay Nanay.

   

Niyakap ko si Nanay pabalik ng mas mahigpit saka ako dumukdok sa balikat niya. “Nay, ang dami kong responsibilidad. Ang dami kong dapat gawin. Ang dami kong pagkakamali na hindi ko alam kung kailan ko maitatama,” humihikbing wika ko.

      

Inilayo ako ni nanay sa kaniya saka marahang pinunasan ang mga luha ko. “Anak, ikaw lang ang tanging makakapagtama ng lahat. Ikaw lang ang makakaresolba ng lahat. Kung darating ang panahon na pakiramdam mo wala nang magtitiwala sa’yo dahil sa mga maling desisyon mo, nandito lang ang nanay. Hangga’t nabubuhay ako, kakampi mo ’ko,” lalo akong naging emosyonal sa sinabi niyang iyon. Pakiramdam ko ay may alam si Nanay sa mga tinutukoy ko.

        

Isang malakas na pagtikhim ang nakapagpalingon sa akin at nalingunan ko si Aeignn na may suot na apron.

        

“The food is ready,” aniya saka na niya kami tinalikuran.

          

“Mahal ka ng asawa mo, sigurado ako.”

           

      

       

        

    

NAKAILANG balik na ako sa opisina ni Chief ngunit hindi ko pa rin siya naabutan. Kailangan ko siyang makausap. Kailangan kong masabi sa kaniya ang mga importanteng impormasyon na nalalaman ko.

          

“Callia,” napalingon ako sa nagsalita at nabungaran ko si Aeiryn na hindi maganda ang pagkakatingin sa akin.

            

“Anong kailangan mo?” Walang emosyon na wika ko rito.

             

Akala ko ay sasagutin niya ako ngunit isang malutong na sampal ang iginawad niya sa akin. “Kung hindi mo kayang iwan ang kuya ko, panindigan mo ang pagiging asawa sa kaniya,” wika nito sa akin na lubos na ikinalaki ng mga mata ko.

                  

“Ano bang sinasabi mo—”

              

“O ako mismo ang papatay sa Migo Reyes na ’yon. Hindi mo gugustuhin na bumangga ng isang Freezell, Callia, lalo na at kapatid ko pa. Kayang-kaya kong pumatay para kay kuya,” walang gatol na wika nito sa akin at animo siya binalutan ng madilim na awra.

         

“Kung ano mang mayroon sa amin ni Aeignn, o kung ano man ang napag-usapan namin, labas ka na roon—”

     

“Kung kailangan kong magmakaawa sa’yo para lang maging mabuti ang pakitungo mo sa kuya ko, kung kailangan kong ipagkalulo sa’yo ’tong sarili ko para lang mahalin mo siya, gagawin ko, Callia. I want my brother to be happy. Despite of his evil side, I want the best for him,” aniya at unti-unting lumambot ang ekspresyon ng mukha niya.

               

“Don’t beg for me, Aeiryn. Hindi ko iyan kailangan,” kapwa kami nagulat ni Aeiryn sa tinig na iyon.

     

Magsasalita pa sana ako ngunit bigla na lamang kinuha ni Aeignn ang kamay ko at hinila ako palayo.

        

“Kuya!” Dinig kong habol na wika ni Aeiryn ngunit hindi natinag si Aeignn.

               

Akala ko ay kung saan niya ako dadalhin ngunit dito niya lamang ako dinala sa opisina niya.

          

“Aalis na ’ko—”

         

“Just fucking stay. Hirap na hirap ka bang makasama ako?” Putol niya sa akin sa tila nauubusan nang pasensya na tono.

            

“Wala akong gagawin dito. Hinihintay ko si Chief, may mahalaga kaming pag-uusapan,” wika ko sa kaniya na hindi ipinahalata na kinakabahan at natatakot ako sa mga oras na ito. Ayokong makita niyang may takot pa rin akong nararamdaman sa kaniya. Kailangan kong maging matigas at matatag.

            

Nagulat ako nang bigla na lamang niya akong isinandal sa malaking aquarium kung nasaan ang mga alaga niyang pirana.

            

“Does my mom weighs more than me, your husband?” Aniya sa isang hindi maipaliwanag na tono.

            

“Mas may kakayahan si Chief na patayin ako—”

          

“Kaya rin kitang patayin….. sa sarap, Callia,” nangilabot ako sa paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi ako naging handa para sa mga salitang iyon.

          

“A–Anong pinagsasasabi mo!?” Defense mechanism? Right. I shouted so loud to hide my blushing face.

         

“Are you ready to face your fucking lover now, babe?” Mapang-akit na wika niya saka hinawi ang iilang hibla ng buhok ko.

                

“Anong gusto mong gawin ko?” Pagmamatapang ko.

             

“Move in my house. Let’s be a real married couple. Break up with him. You don’t love him enough,” walang patid na wika niya sa akin saka ako nginisian. “Sa akin umiinog ang mundo mo, Callia. Believe it or not.”

            

Nakipagsukatan ako ng tingin sa kaniya saka ko siya nginisian. Ayoko lang iparamdam sa kaniya na kaya niya akong sakupin. Sa pagdaan ng taon ay natutunan kong tumatag. “I don’t love him enough? Paano mong nasabi ’yan?”

              

“Ako lang ang kilala ng sistema mo, Callia. Your system will only respond to me. Your body will always remembers its first… and that’s me. We had sex for more than a hundred times, and with those times, I knew I was the only one. Ako lang. Sa akin lang sasabay ang katawan mo, sa akin lang gagana ang sistema mo,” at bigla na lamang niya akong siniil ng isang mapusok na halik.

              

Mukhang totoo ang sinabi niya… mukhang siya nga lang talaga ang kilala ng sistema ko dahil kusang gumapang ang mga braso ko para pumalupot sa leeg niya at sagutin ang mapusok na halik na iyon.

     

Hindi gaya nang kay Migo, kailangan niya pa akong pilitin na tugunin siya… Si Aeignn, kilalang-kilala siya ng sistema ko. Alam na alam ng katawan ko kung paano tugunin ang mga haplos at halik niya

            

Damang-dama ko ang paggalaw ng mga kabi niya sa mga labi ko. Ang pagdama niya sa pang-ibabang labi ko, hanggang sa pagkagat niya rito upang umawang ang bibig ko at makapasok ang mumunti niyang dila sa loob.

            

“Uggghhh…” Tanging mahihinang ungol ko lamang ang maririnig sa opisina. Sa simpleng halik lamang na ito ay binubuhay ang dugo ko.

          

Nakipag-espadahan ang dila ko sa kaniya at nang kapwa na kami kinakapos ng hininga ay ako na ang nagpumilit na kumawala sa halik niya.

              

Nakita ko siyang nakangisi sa akin saka pinagdikit ang mga noo namin. Nahulog pa ang iilang hibla ng buhok niyang mahaba sa harap namin. “See that, babe? Ako lang makaka-apekto sa’yo ng ganito,” wika niya saka marahang lumayo.

        

Akala kp ay tuluyan na siyang lalayo ngunit pinunasan niya ng hinalalaki niyang daliri ang gilid ng mga labi kung saan alam kong nabahiran ng laway naming dalawa.

                   

“Pumapayag na ’ko,” wika ko na nakapagpahinto sa kaniya sa pagpunas sa gilid ng labi ko.

            

“What do you mean?”

          

“We’ll give our marriage a chance. I’ll move in to your house, and I will formally break up with Migo,” nakita kong saglit siyang natigilan sa sinabi ko, ngunit nang makahuma na siya ay bigla na lamang niya akong hinatak at niyakap ng mahigpit.

                  

“I’ll have you all day and all night, Mrs. Callia Ricafort.”

      

Did I just make a wrong decision?

             

       

       

     

      

    

“CALLIA!” Agad akong napaangat ng tingin at nakita ko si Syrene na kasama si Missy at kapwa sila may mga dalang maleta.

                  

Huminga muna ako ng malalim at pinilit winawaglit sa isip ko ang nangyari sa loob ng opisina ni Aeignn bago ko sila tinungo.

       

“Saan ang punta ninyo?” Usisa ko sa kanila.

         

“Hindi ako kasama, si Syreen lang,” sagot ni Missy.

              

“Hindi ako pinayagan ni Chief na mag-quit. Bibigyan niya nalang daw ako ng ilang buwan na pahinga para maalagaan ko si Inang. Pinatos ko na rin, para kahit paano may trabaho pa rin akong babalikan,” wika niya saka malungkot na ngumiti sa akin. Alam ko naman gaano kamahal ni Syreen ang trabaho niya, siguro mas matimbang lang talagang ang pamilya.

        

“Mag-iingat ka roon. Balitaan mo nalang kami,” sabat ni Missy saka niya niyakap si Syreen. They are actually the best of friends here in Phyrric.

               

“SANDALEEEEEEEEEEE!” Lahat kami ay napalingon sa sumigaw na iyon. “Sure ka nang aalis ka na? Hindi ka na magpapapigil, Sirena?”

        

“Oo, Jice. Kasi kapag nagpapigil pa ’ko, baka lalo na akong ma-invade ng bunganga mo. Adapt na adapt ko na halos dahil lagi kitang kasama sa side mission—”

           

“Hindi rin! Nakapag-jugjugan nga kami ni Laeven no’ng minsan sa mission bus pero wala ka. Huwag ka nga,” gusto ko nalang talagang tapalan ng tape ang bibig niya. No wonder pati ang anak niya ay nakuha ang mga salita niya.

            

“Dinig ko ’yon, girl. Pinili ko lang talagang manahimik kasi puro halinghing mo ‘yong nangingibabaw… ah oo, tsaka pala ’ uhmm ang sarap, baby’ ni Laeven. Nakakahiya kayo!” Maybe she’s right. Mukhang na-adapt na nga niya ang bibig ni Jice.

               

“Keri lang, girl. Sa susunod ikaw na ang hahalinghing—”

           

“Mrs. Villafuerte, your mouth!” Lahat kami ay napatanga nang bigla na lamang dumadating si Laeven na nakangisi. “Sa kama ko lang gusto ’yang dirty talks mo, not here.”

     

Bigla na lamang siyang umangkla sa asawa niya at humalik sa pisngi nito na ikina-iling ko. “Sure, seven eLaeven. Alam mo naman na sa’yo lang mawe-wet, sa’yo lang magpapaputok.”

           

Mabilis na lamang akong tumalikod sa naging usapan nila. Honestly, I’m pretty wondering how it feels like to be love by a Freezell… dahil kami ni Aeignn? We are just fuck buddies with a marriage license.

            

     

     

    

  

SOMEONE

         

“These are the papers you asked from me,” the person in front of me just gave me a brown envelope. Kinuha ko ito at binuksan.

               

“These are not the informations I need,” matabang na wika ko rito saka ko siya tinitigan sa mga mata. “Don’t fucking fool me,” saka ko hinampas sa mesa ang envelope at nakita ko siyang nahintakutan.

     

“Iyan lang ang nakuha ko sa ngayon—”

        

“You’ve been a member for how many years now. Palagay mo paniniwalaan kita? Drop the papers I need,” wika ko rito at nakita ko ang gulat na ekspresyon niya.

               

“P–Paano n’yong nalaman—”

               

“Hindi mahina ang utak ko. Alam ko ang bawat galaw mo. Kung hindi mo balak ibigay ang mga kailangan kong dokumento, better quit now. Hindi ko kailangan ng taong gaya mo,” deretsong wika ko sa kaniya.

              

“I’ll get it as soon as possible. Just give me some more time,” sagot niya sa akin bago yumuko at nawala na sa paningin ko.

             

Hindi ako makapapayag na malamangan at maisahan pang muli ngayon. Masyado nang marami ang mga naging sakripisyo at hirap ko upang magpatuloy ang ganito. Kailangan ko nang makuha ang nais ko. Kailangan ko nang magawa ang dapat kong gawin.

        

Kung kinakailangan na tumapak ako ng iba ay gagawin ko, magawa ko lang mga dapat.

          

UNEDITED.

SINONG TAGA BATAAN AT PAMPANGA RITO? I’M BOTH FROM DINALUPIHAN BATAAN, AND SAN JUAN LUBAO, PAMPANGA. 🤟😂

Thirteen

CALLIA

       

Hatak-hatak ko ang dalawang maleta ko papasok ng bahay niya… namin ? Seryoso ako nang sabihin ko na bibigyan ko ng pagkakataon ang kasal namin na ’to.

        

“Magandang araw po Ma’am Callia,” isang matandang babae ang sumalubong sa akin nang patungo na sana ako sa sala. Kinuha nito ang mga maleta na dala ko.

           

“Magandang araw rin po. Kayo po si?”

            

“Ay. Tawagin n’yo nalang po akong manang Dorang. Matagal na po akong kasambahay ni Sir Aeignn,” nakangiting sagot sa akin nito.

                

“Sige po, manang Dorang. Nasaan nga po pala si Aeignn?” Tanong ko dahil kanina pa lumilibad ang mata ko sa paligid ngunit wala kahit anino niya.

         

Dalawang palapag ang bahay niyang ito. May isang magarang hagdanan na sasalubong sa’yo ’pag pasok, at maraming mga muwebles na alam mo agad na hindi biro ang halaga. May mga nakasabit din na paintings na mukhang galing sa mga sikat na pintor….. ngunit ang isang napakalaking larawan sa gitnang dingding ang kumuha ng atensyon ko. Larawan namin iyon nang kasal namin. Kapwa kami nakangiti sa larawan.

             

“Baka po nasa basement nanaman, Ma’am. Madalas po naroon si Sir dahil doon siya nagtayo ng sarili niyang basketball court,” sagot ni manang Dorang. “Aakyat ko na muna po itong mga gamit n’yo. Naibilin na po sa akin ito ni Sir Aeignn,” wika nito sa akin saka na umakyat sa hagdanan.

         

Naglakad ako at hindi ko alam kung saan ako dadaan. Hindi ko naitanong kay manang Dorang kung saan ang daan patungong basement.

         

Matatawag mo talagang mansyon ang bahay ni Aeignn. Sa palagay ko ay inihanda niya ang bahay na ito para sa isang malaking pamilya.

            

May isang pintuan ang bahagyang nakaawang kaya’t napagdesisyonan kong pumasok doon. Hindi na ako nagulat nang bumungad sa akin ang iba’t ibang baril at mga patalim na anino nakadisplay lang, at sa kabilang banda naman ay mga gamit na nais kong nakikita kahit pa sa condo niya…. his sadistic tools. Wala akong ideya kung sa bahay ba na ito ay may inihanda rin siyang playroom.

             

“Isasara ko na ito,” agaran akong napalingon sa nagsalita at may nakita akong isang babaeng morena, maganda ang mukha, at nakadamit pang-kasambahay.

          

Tinitigan ko lamang ito at hindi ako umimik. Hindi ko gusto ang paraan at tono ng pananalita niya.

             

“Ay Ma’am Callia, siya nga po pala si Grace, anak ko,” wika ni manang Dorang na sumulpot sa kung saan.

          

“Maglilinis na ako sa taas, Nay,” paalam nang babae sa nanay niya at hindi man lamang ako pinagtuunan ng pansin.

            

“Pasensya na po kayo, Ma’am. Mailap po sa tao ang anak ko,” turan ni mang Dorang sa akin nang mawala na sa harap namin ang anak niya.

       

“Saan nga po pala ang daan patungo sa basement?” Tanong ko rito. Nakangiti niyang tinuro sa akin ang daan na mabilis ko namang sinundan.

       

Malayo pa ako ay nakakarinig na ako ng talbog na bola. Mukhang naglalaro nga siya.

         

Nang makalapit na ako sa tunog ng talbog ng bola ay nadatnan ko siyang naglalaro habang tumatagktak ang pawis sa katawan niya. Wala siyang suot na pang-itaas at nakapusod ang mahaba niyang buhok.

              

Sa palagay ko ay naramdaman niyang may nakamasid sa kaniya kaya’t nang ititira na niya ang bola ay bigla niya itong binitawan at doon naman nagtama ang mga mata namin.

            

Tila saglit na huminto ang pag-ikot ng mundo ko sa titig niyang iyon. May iba sa mga mata niya na hindi ko mawari kung ano.

            

“What time have you arrived?” Tanong niya na nakapagpabalik sa akin sa katotohanan.

               

“N–Ngayon lang halos,” utal na sagot ko dahil nagsimula siyang lumakad patungo sa gawi ko at hindi ko nagugustuhan ang kabog ng puso ko sa loob ng dibdib ko. Nababagabag ako ng ganitong pakiramdam.

                          

Halos mapagot na ang hininga ko nang bigla na lamang niya akong hinapit sa bewang nang tuluyan na siyang makalapit sa akin. Amoy na amoy ko tuloy ngayon ang pawis niya at dama ko ang init ng katawan niya dahil sa pawis.

                     

“I missed you, Mrs. Ricafort,” nabigla ako sa narinig kong iyon kaya’t bigla ko siyang naitulak ngunit hindi siya natinag, bagkus ay mas hinigpitan pa niya ang pagkakahapit ng kanang braso niya sa bewang ko.

              

“M–Mag-usap tayo,” wika ko habang pinipilit ang sarili na maging matatag.

            

Hindi nakaligtas ang mga mata ko sa pagtitig niya. Wala siyang sinabi o isinagot sa akin. Nakatitig lamang siya na tila iniinspeksyon ang mukha ko…. at animo inaakit ako ng mga mata niya na maghubad na sa harap niya sa oras na ito.

           

“Aeignn—”

            

“Stop moaning my name. Wala pa ’kong ginagawa sa’yo,” aniya sa isang nakakaakit na tono.

              

Hindi ako umuungol! Hindi ko alam kung paano niyang nasabi iyon.

        

“Nalalagkitan ako—”

       

“Gusto mong maglagkitan tayo? Sure, babe. Ngayon na ba?” He cuts me off just to tease me and it irritates me to hell. Sinasadya niya akong ganitohin.

     

“Aeignn, I agreed to this set up kasi akala ko magiging maayos kang asawa—”

           

“Ganito akong asawa, Callia. Wild sa kama, tarantado sa iba, malambing sa asawa,” aniya at nilaro-laro pa niya ang dila niya sa pang-ibabang labi niya. Hindi ko alam na may ganito siyang pagkatao. Akala ko demonyo lang siya at walang puso.

      

Nagpumilit akong kumawala sa kaniya ngunit ipinulupot na rin niya ang isa pa niyang braso kaya’t wala na akong takas. Higit pa roon ay matangkad at matipuno ang katawan niya. Kahit anong training pa ang gawin ko, hindi ako mananalo sa kaniya… kaya sa huli ay nagpaubaya na lamang ako.

                   

“Gusto mong mag-usap tayo ng ganito?” Nagpapasalamat ako at hindi ako nautal kahit pa ilang pulgada na lamang ang pagitan namin.

           

“I want to fuck you while talking to you. Palagay mo ba mas okay ’yon?” Aniya saka ako nginisian.

            

“Aeignn. Just talk to me please—” Naputol ang sinasabi ko nang bigla na lamang niya akong mabilis na hinalikan sa pisngi. Literal na gulat na gulat ako. Parang hindi ang isang Aeignm Lev Ricafort ang nasa harap ko ngayon.

               

“I can’t believe that you gave this fucking marriage a chance,” aniya sa…. masayang tono? Hindi ko mawari, ngunit alam kong may saya sa tono niyang iyon.

             

“Napagtanto ko lang na dapat ko nang tanggapin na kasal na ako sa’yo, na habang buhay na akong nakatali sa’yo. Sawa na rin ako sa away at bangayan natin,” wika ko sa kaniya at sa gulat ko ay muli nanaman niya akong mabilis na hinagkan sa kabilang pisngi naman.

                  

“Don’t regret this, Callia. Ako na. It’s my time. No more Migo. No more other priorities. By giving this marriage a chance, you’re giving me all the chance to access your heart.”

         

“H–Heart?”

          

Tinignan niya ako sa mga mata saka ako ngisian. “Yes, babe. I’ll penetrate your heart, deep… very deep, that no other man will be able to fit in. Ako lang… akin na lang ang pwesto.”

            

         

           

       

     

NAGHAPAG ng pagkain sa mesa si manang Dorang at ang kaniyang anak na si Grace habang si Aeignn naman ay nakatitig lang sa akin.

      

Kahit paano ay nakakaramdam ako ng hiya sa paraan ng pagtitig niya sa akin lalo na at may ibang tao sa paligid.

            

“Maupo na kayo ni Grace, Manang,” wika ni Aeignn sa kasambahay niya at tila nag-alanganin ang matanda.

            

“Pero, Sir. Kasama n’yo na po si Ma’am Callia ngayon, hindi n’yo na po kami kailangan na isabay pa sa inyo—”

           

“Just sit, manang, o magagalit ako,” aniya at mabilis na sumunod ang mag-ina.

   

His words are the rules… that’s for real.

                

Nagsimula na kaming kumain at muntik ko nang mabitawan ang hawak kong kutsara dahil sa naramdaman kong gumagapang sa hita ko…. kamay ni Aeignn. Magkatabi kami. Hindi siya umupo sa gitnang pwesto kung saan madalas umuupo ang may-ari ng bahay.

                

“Mabuti na lamang Ma’am Callia at nagdesisyon na po kayong makasama sa isang bahay si Sir Aeignn,” nakangiting wika ni manang. Ngumiti lamang ako ng tipid hindi dahil gusto kong magsungi, kung hindi dahil nababagabag ako ng kamay ni Aeignn na ngayon ay humahaplos na hita ko at tila sumusubok kung makakapasok ba sa garterized pants na suot ko.

                   

“A–Ang sarap po ng luto n’yo,” pag-iiba ko ng usap, dahil ngayon ay tuluyan na niyang napasok ang loob ng pants ko.

       

He’s an expert. Wala siyang tinag sa pagkain, kahit ang isang kamay naman niya ay may iba nang inaasikaso sa katawan ko.

              

“But your tahong na ginisa sa luya ang paborito kong niluluto mo, manang. I love the texture, the blended savory taste, I just simply love it,” aniya ngunit sa bawat pagsasalita niya na iyon ay humihimas na ang daliri niya sa kaselanan ko.

         

Hindi ko alam kung paano ko iipitin ang mga hita ko para lamang pigilin ang mga daliri niya ngunit wala pa rin akong ubra.

            

“Ma’am, parang hindi ka yata komportable,” mabilis akong napalingon kay Grace na siyang nagsalita at nakita ko siyang nakangisi sa akin.

           

“Nothing,” tipid na sagot ko rito ngunit sa mga oras na ito ay iba na ang kabog ng dibdib ko. Tila na ako dinadala sa langit ng daliri ni Aeignn. Tila na ako nakakaramdam ng masarap na pagdedeliryo.

              

Hindi ko alam kung paano namin natapos ang tanghalian na iyon. Basta ang alam ko ay dumeretso akong naligo ngayon dahil hindi ko matiis na maglakad-lakad habang basa ang pang-ilalim ko.

          

Aeignn is indeed a sadist. Wala siyang pinipiling lugar para lang asarin ako sa sarili niyang pamamaraan.

       

     

       

      

    

NASA kwarto niya kami ngayon at bumungad sa akin ang isang napakalaking silid. Halos ito na yata ang buo niyang condo.

             

May isang malaking kama sa gitna at napasimple lamang ng disenyo. Ang buong silid ay nababalutan ng navy blue na kulay. Pader, kurtina, carpet at kung anu-ano pa.

                   

Hindi ko alam kung bakit, ngunit bigla na lamang akong pabagsak na humiga sa kama at nakita kong napalingon siya sa akin.

           

“You must be really tired,” basag niya sa katahimikan.

            

“Napapagod ako sa mga pinaggagagawa mo sa’kin,” deretsong sagot ko sa kaniya at sa gulat ko ay bigla na lamang siyang pumwesto sa taas ko na animo mag-pu-push up dahil nakatukod ang mga kamay niya sa magkabilang gilid ng ulo ko.

              

“Hindi pa ’ko nagsisimula, napapagod ka na? I clearly told you, that I’ll have you all day and all night,” bulong niya sa mapang-akit na paraan dahil magkatapat na magkatapat ang mga mukha namin.

              

Pumikit ako saka bumuntong hininga. “Konti pa, Aeignn. Konti pa,” wika ko at nakita kong nangunot ang noo niya sa sinabi ko. Naiintindihan kong ganoon ang reaksyon niya dahil kahit ako ay hindi mawari kung bakit sinabi ko iyon.

          

“Have you talked to your stupid lover? Gusto kong maayos kang makipaghiwalay sa kaniya bago natin asikasuhin ang sa atin,” wika niya na ikinagulat ko.

           

“You’ll let me meet him?” Ngumiti siya sa akin saka tumango…. isang ngiti na tila may mali?

           

“With me, babe. Definitely, with me,” wika niya at napaismid ako. Sabi ko na nga ba at may mali sa ngiti niyang iyon.

            

“I’ll arrange it—”

          

“Bakit ang dali ng mga naging desisyon mo? Bakit ang bilis mong pinili ang kasal natin?” Those questions hit me. Saglit akong natigilan sa tinanong niyang iyon, dahil hindi ko mawari ang isasagot ko.

        

“Maybe, I never loved Migo even from that start? Maybe it was all about the comfort?” Kusang lumabas ang mga salitang iyon sa mga labi ko at nakita ko ang unti-unting pagsilay ng isang totoong ngiti sa mga labi niya. This is the first time I saw him smiled genuinely.

       

“God, you’re making me fucking insane,” aniya habang nakangiti pa rin saka marahang binagsak ang katawan niya sa katawan ko at mahigpit akong niyakap.

                  

Nababaliw rin ako, Aeignn. Nababaliw rin ako sa biglaan kong pagbabago… sa magulong takbo ng lahat na unti-unti nagiging maayos at malinaw. Nahihirapan akong sumabay ngunit dahil sa’yo, tila ang dali ng lahat.

          

Pinakawalan niya ako at tinitigan sa mga mata bago hinaplos ang pisngi ko. “Callia…”

           

Hindi ko alam… ngunit sa tono pa lamang ng pagtawag niyang iyon sa akin ay tila gumapang na agad ang kilabot sa buo kong pagkatao. Alam kong may mali.

           

“A–Ano?” Utal na tanong ko. Tila hindi ako handa. Nababasa ko ang mga mata niya sa oras na ito na unang beses nangyari at hindi ko gusto ang nababasa ko. Natatakot ako sa maaari niyang sabihin…

       

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

  

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

“Why aren’t you getting pregnant? I have planted my seeds multiple times on your fertility days, pero bakit hindi nagbubunga? Anong mali, Callia?”

         

There. Just what I had read in his eyes.

    

–

Fourteen

CALLIA

        

Hindi ko mahanap ang mga salitang dapat kong sabihin sa kaniya. Natatakot ako. Natatakot ako sa maaari niyang maging reaksyon. Hindi pa ako handa…. lalo na ngayon.

          

“Callia, I’m asking you,” aniya sa seryosong tono kaya’t napabangon ako mula sa pagkakahiga at tumayi mula sa kama.

                  

“Kailangan ko na munang magpahinga. Sasamahan ko si Jice at Missy sa side mission mamayang alas kwatro ng madaling araw,” pag-iiba ko ng usapan ngunit tila nahalata iyon ni Aeignn dahil unti-unting nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. Animo ba ano mang oras ay kailangan ko nang paghandaan ang mangyayari sa akin.

              

“I don’t like your reaction, Callia. Kilala kita. You’re hiding something from me,” wika niya sa akin saka bumangon din sa kama at hinawakan ang pulso ko saka ako hinatak, kaya’t napa-upo ako sa kandungan niya.

            

“Hayaan mo na muna akong magpahinga—”

           

“Gusto mo bang pagurin muna kita ng husto para makapagpahinga ka sa pahingang gusto mo, o sasagutin mo ang tanong ko?” May pagbabanta sa tono niya. Nakahapit siya ngayon sa bewang ko at iba ang pakiramdam ko dahil ang higpit ng pagkakahapit niya.

           

Titig na titig siya sa mga mata ko at hindi ko magawang tumingin sa mga mata niya kaya’t napayuko ako. Kakaiba ang nararamdaman ko ngayon…. guilt?

                

“Goddamn answer me, Callia, bago pa lumabas ang pagkatao ko na hindi mo gugustuhing makita sa ngayon,” ramdam ko ang pagpipigil niya ng galit.

        

“I–I’m sorry,” utal na wika ko sa kaniya at palagay ko ay nahinuha na niya ang nais kong sabihin dahil nang iniangat ko ang tingin ko sa kaniya at nakangiti siya ng mapait sa akin.

     

“Is this how much you despise me? Ganoon ba ’ko hindi kamahal-mahal?” Aniya saka ko naramdaman ang pagluwag ng pagkakahapit niya sa akin.

          

Nakita ko ang pagdaan ng lungkot sa mga mata niya. Gusto ko siyang yakapin ngunit pinigilan ko ang sarili ko.

                 

“Hindi sa gano’n—”

           

“Then why don’t you want a child from me? Kasi ako Callia, kahit anong sitwasyon pa ang meron tayong dalawa, sa’yo ko lang gustong magkapamilya,” that shocked me. It really did. Hindi ko naisip na sasabihin niya ang sinabi niyang iyon. Hindi ganito si Aeignn.

                

Napatayo ako mula sa pagkakakandong sa kaniya at tinignan siya sa mga mata. “You told me na pagsasawaan mo lang ako. You even told me na hindi ka marunong magmahal. Why, Aeignn? Anong meron sa’yo?” Hindi ko napigilan ang mga katanungan na iyon na lumabas sa mga labi ko.

            

Tumayo rin siya saka ako ginantihan ng titig sa mga mata. “I want a family. Despite of me being this evil, I want my own family. I saw how my mom and dad raised the three of us. I saw how they love us since we were a child. Gusto ko ng ganoong klaseng pagmamahal… pagmamahal na maibibigay ko sa anak ko. Pagmamahal na alam kong may sukli…. dahil alam kong sa’yo…. wala akong aasahan,” tila kinurot ang puso ko sa narinig kong iyon mula sa kaniya.

          

I’m seeing different kinds of Aeignn in his house. The sweet, and now, the emotional one.

               

“I–I’m having contraceptive injection,” naibulalas ko ang matagal ko nang itinatago sa kaniya. Nakita ko ang pagguhit ng galit sa reaksyon niya pati ang pagkuyom ng kamao niya.

                

“Ayaw mo talagang magka-anak sa akin?” He said those words using a very terrifying voice.                  

Itinaas ko paningin ko saka ko siya deretsahan na sinagot sa tanong niya. “Ayoko. Sinong gugustuhin na magka-anak sa’yo? No girl would want to bear a child from you…… aside from me,” I saw the confusion in his eyes. I saw how his anger turned into confusion.

          

Mabilis kong hinawakan ang nakakuyom niyang kamao at ibinuka iyon upang paglapatin ang mga daliri namin. “Noon, ayaw kong magka-anak sa’yo. You’re a sadist, Aeignn. Hindi ko alam kung anong tumatakbo sa utak mo. Ayoko, noon… pero hindi na ngayon. The moment I decided to give this marriage a chance, I also decided na ititigil ko na ang contraceptive injection. I will build a family with you, just like what you want,” I saw how his eyes widened after hearing what I just said.

        

Totoo ang mga sinabi ko. Nang nakaraang gabi bago ako tumuloy rito sa bahay niya ay napagdesisyonan ko nang gagawin ko ang lahat para sa amin, dahil ito naman ang pinili kong landas. Naging isang malaking rason ang pagsasabi ni Aeignn kay Migo ng totoong estado namin para maalog ang utak ko at itama ang kamalian na ko. May nasasaktan pala ako…. may asawa pala akong nasasaktan sa mga desisyon ko.

        

“Are you for fucking real, Callia? I fucking swear that if you’re fucking pranking me, I might fucking kill you,” napasigok ako ng tawa sa narinig ko sa kaniya. Kilala ko na nga siguro si Aeignn, he tend to curse more when tense.

         

Wala pa sana akong balak sabihin sa kaniya ang mga sinabi ko, una ay dahil sa pagkatao niya, pangalawa ay dahil natatakot ako sa maaaring kalabasan, ngunit dahil sa mga tanong niya ay nasabi ko rin. In the end, Aeignn is my savior. Aeignn saved my mother. His kidney keeps my mother living. Kung utang na loob lang ang nararamdaman kong ito para sa kaniya, I would gladly accept it.

          

Masyadong malaki ang naging kasalanan ko, kaya’t sana kahit papaano ay maitama ko ang mga kamalian ko. Marami akong kailangan itama sa ngayon, at uunahin ko ang sa amin.

            

Migo? Maybe, it was really all about the comfort. Migo was there when Aeignn showed me his evilness and viciousness, when he’s just after my body, when everything he does to me was all about sadistic sex. Migo was my breather. Migo was a safe haven. Maybe, all I felt for him was a brotherly love? I never intended to have sex with him, not even once. The last time must be all about the guilt I felt. But frankly swearing, I never saw Migo in my future. Change of heart? No. Baka matagal ko nalang talagang pinaniniwala ang sarili ko. It’s not about my character development, it was all about how I really felt since the beginning. I must really be after the comfort, and Migo was the only one who satisfied that feeling…. before.

           

“I’m serious—”

        

Naputol ang sinasabi ko dahil bigla na lamang niyang sinakop ng mga labi niya ang mga labi ko. Aeignn will always be Aeignn…  dahil nagsisimula nang lumikot ang mga kamay niya sa katawan ko.

        

        

        

       

   

“I’M glad you agreed to meet me now, Callia,” I saw the sadness in his eyes but I know I shouldn’t be the one to comfort him. Hindi ko na maaaring dagdagan pa ang kasalanan ko sa kaniya at sa asawa ko.

           

“I’m sorry, Migo,” wika ko at nakita ko ang pagngiti niya ng mapait sa akin.

              

“Are we breaking up—”

            

“You were never allowed to be together since the beginning, dude. My wife is entirely mine,” anang lalaki na sinabi kong maiwan na lamang sa sasakyan ngunit ngayon ay narito na rin sa loob ng restaurant.

            

“You used me, Callia,” those were really painful words. I felt his pain…. that I caused.

           

“I’m really sorry, Migo. Alam kong malaki ang naging kasalanan ko sa’yo. Hindi ko hinihingi na mapatawad mo na ’ko, pero kailangan kong iayos ang buhay ko—”

            

“Paano naman ang sa akin na ginulo mo? Who will be held accountable—”

               

“It’s you, dude. Ikaw ang nahulog sa asawa ko. She never fell inlove with you,” gustong-gusto kong pigilan si Aeignn sa pagsasalita ngunit hindi ko magawa. Natatakot akong baka bigla na lamang siyang bumunot ng baril at magkagulo. Knowing his patience?

        

“I’m not talking to you—”

          

“You’re fucking talking to Mrs. Ricafort, then you must also be talking to Mr. Ricafort,” aniya sa nakakalokong tono.

             

“Aeignn please—” I didn’t get to finish my words dahil biglaan akong hinila ni Aeignn patayo at hinapit sa bewang papalapit sa kaniya.

         

“Masarap bang makasakit? Kasi hindi masarap masaktan. Hindi masarap maging panakip-butas,” tila ako dinurog sa narinig kong iyon mula kay Migo.

                

“It will not always be your pain, dude. Noong bang nahahawakan mo ang asawa ko at napapatawa mo, palagay mo ayos lang ako? I gave her, her freedom without knowing that it will be painful as hell,” ngunit tila mas nadurog ako sa narinig kong iyon kay Aeignn. He was never vocal, but he’s saying his side of the story right now. This is new.

              

“A–Aeignn—”

              

“I will not beg you to stay away from her. It will always be her choice to choose you and hurt me, but let me clear things with you, fucker. I break bones, I kill people, I shoot heads, and I stab people without them noticing it. Be careful not to cross path with me again,” aniya saka na ako hinatak palayo sa lugar na iyon.

                

Isinakay niya ako sasakyan at saglit na tinignan kaya’t nginisian ko siya. “Nagseselos ka ba? Hindi mo ’ko mahal, hindi ba—”

               

“Shut the fuck up, Callia—”

            

“Oh, right. Hindi mo pinakiusapan na layuan ako, pero binantaan mo,” I don’t really know where did I get all the courage to talk back when he’s fuming mad in front of right now.

          

“I’m fucking territorial, and if that fucks you, then go back inside. Surely, I will kill that motherfucker in front of you,” hindi ko alam kung bakit bigla na lamang akong natawa sa sinabi niya. His anger was way too different from the previous ones.

        

Kung dati, kapag narinig kong papatayin niya sa Migo ay nanginginig ako, sa ngayon ay natawa naman ako. Am I insane? Does having mo friend to talk to makes one person insane?

            

“Tell me the truth, Aeignn. Huwag kang torpe,” I saw him stiffened. Mukhang hindi niya inaasahan ang pananalita ko.

            

“Your courage is so impossible right now, Callia,” tila hindi makapaniwala na wika niya sa akin.

            

“Nagseselos ka ba—”

            

“Hindi ako magseselos, masyado akong gwapo,” hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko sa narinig kong iyon. It this his childish side now? The vicious, the cold, the evil, the king of hell, the demon, and the silent killer was really so childish in front of me now?

            

“Are you for real—” Bigla na lamang niya aking dinukwang na animo ikakabit ang seatbelt ko ngunit pinaglapit lamang niya ang mga mukha namin.

        

“Why are you so fucking interested about my jealousy, Callia? May nagbabago na ba?” He whispered right in front of my face.

                

“Yeah. I think I’ve been slowly falling for you,” nakita kong nanigas ang katawan niya bago naging malikot ang mga mata niya kaya’t hinuli ko ang magkabilang pisngi niya.

               

“What the fuck are you doing—”

                

Deretso ko siyang tinignan sa mga mata niya bago ko siya nginisian. “Hindi pwedeng torpe ka na, torpe pa ’ko. Remember when I told you na konti pa? It’s because I’ve been feeling the uneasy feeling whenever you’re around me, at mas lumala pa nitong napapadalas kitang kasama. Napagtanto ko lang ngayon na nagkaharap-harap tayong tatlo muli ni Migo. I guess, I’m really into my suitor in my college days,” walang gatol na wika ko sa kaniya na mukhang hirap na hirap siyang paniwalaan.

             

“I swear, Callia. If you’re just fucking plotting something, I might really kill you. Pinapaasa mo ’ko ngayon!” Tila gigil na wika niya sa akin ngunit nginisian ko lang siya.

                    

“Lagi mo nalang ba akong babantaan na papatayin mo ’ko?”

             

“You’re not fucking pranking me nor you are plotting something evil behind my back, aren’t you? I swear, Callia, hindi mo gugustuhin na magalit ako—” I claimed his lips. Nagiging maingay ang taong hindi palasalita. He’s more tense right now. I could feel it in his kisses.

               

Few seconds passed and we let go of each other’s lips. Tinignan ko siya sa mga mata niya na animo hindi pa rin nakukuha ang sitwasyon na mayroon kami ngayon.

                  

“Now tell me, Mr. Aeignn Lev Freezell– Ricafort, are you still inlove with me? Do you still love me the same way as when we were in college? Do you love me, your wife, Mrs. Callia Gonzales– Ricafort?”

              

“No,” bulong niya dahil magkalapit pa rin ang mga mukha namin. “This time, it’s way more intense…. deeper…. and seven levels higher,” sagot niya sa akin saka ako nginisian.

                

“Seven levels?”

          

“Yeah, because unlike when we were in college, we already reached the seventh heaven now, my dearest wife.”

        

NYENYE.

Fifteen

CALLIA

     

Naglalakad ako ngayon patungo sa classroom nang bigla na lamang may humatak ng kamay ko mula sa likuran at ngayon ay may nakasalikop nang palad sa palad ko.

           

Nag-angat ako ng tingin at nabungaran ko si Aeignn na tila cool na cool lang ang lahat sa kaniya dahil nakatingin lamang siya sa harapan na animo wala lang ang ginawa niya.

               

Hindi ako expressive na tao ngunit hirap na hirap akong itago ngayon ang nararamdaman ko. Para akong….. dalaga na ngayon pa lamang umiibig.

             

“Aeignn, nasa eskwelahan tayo—”

             

“Kahit nasaan pa tayo, Callia, asawa kita,” tila wala lang na wika niya at mas hinigpitan pa ang pagkakasalikop ng mga palad namin.

             

“Bawal—” Hindi ko na natapos ang dapat na sasabihin ko dahil bigla na lamang niya akong kinabig at napasubsob ako sa dibdib niya.

            

“My words are the rules. Kung ayaw nilang hinahawakan ko ang asawa ko rito sa eskwelahan, then you should drop out. Ipagtatayo kita ng sarili mong eskwelahan kung saan pwede kitang hawakan…. at halikan,” at hindi na ako nagtakha nang mabilis niya akong kinintalan ng halik sa mga labi. Napakasaglit lamang n’on ngunit damang-dama ko ang lubos na gaan at pagmamahal mula roon.

              

“Ang hirap mong pigilan—”

              

“That was our first official kiss as a couple, Callia. No lust, just pure love,” aniya at lumitaw ang ngiti niya na animo nahihiya ngunit gusto pa rin magyabang. Hindi ko kayang ipaliwanag ngunit iyon ang nababasa ko sa ngiti niya.

           

“T–Tara na,” pag-aya ko sa kaniya dahil tila wala pa siyang balak tumigil bumanat sa akin.

                

“Huwag ka na munang kiligin. Marami pang parating,” sagot niya sa akin saka na kami magkapanabay na tumungo sa classroom. Oo, siya ang proctor ko ngayon.

             

Hindi ko alam ang mararamdaman ko nang pumasok kami sa room na hindi niya pa rin binibitawan ang kamay ko. Nakikita ko na ngayon ang mapang-usig na tingin sa akin ng ibamg mga kaklase ko ngunit wala naman akong pakialam hangga’t hindi nila ako naiisipang saktan.

                     

“HALA KA!” Sigaw ni Minette.

                

“LEGIT BA!?” Sigaw naman ni Joanna Faye.

             

“GRABE. IBA KA, CALLIA!” Sigaw naman sa akin ni Elyn.

             

Walang emosyon ko silang tinignan ngunit iba ang pintig ng puso ko dahil sa nababasa kong gagawin ni Aeignn. Mukhang binabalak niya na talagang ipangalandakan sa madla ang estado namin.

                   

“Wala naman problema, hindi ba? Graduate school naman ito,” mayabang na pahayag ni Aeignn sa kanila at nakita ko ang mga pigil na kilig ng mga kaklase ko.

             

“HALA KA, SIR! NAPAKA MOOOOOO!”

      

“Bago ko pa kayo nakilala at naging estudyante, kasal na kami ni Callia. Maybe there’s nothing wrong holding her hands?” Hindi ko alam kung tonong humihingi ng simpatya ang kayabangan niyang iyon, basta ang alam ko lang ay may mga nalaglag ang panga at mga mukhang hindi makapaniwala sa mga kaklase ko.

            

Siguro ay iniisip lamang nila na magkasintahan kami…. where in fact, we’re more than that…. we did more than they could ever imagine.

             

“KASAL!!!!!!!?” Halos magkaka-panabay na wika ng mga kaklase ko. “KASAL KAYO!!!?”

                   

Napayuko na lamang ako sa mga pinaggagagawa ni Aeignn. He doesn’t know the lowkey relationship…. or maybe he’s already fed up hiding in the shadows while wanting to tell the whole world that I am his possession.

               

Hinatak ko ang kamay ko sa pagkakahawak niya at nahagingan ko siyang napangisi dahil sa ginawa ko. Unti-unti na siyang nagbabago. Nararamdaman ko.

         

“Shukingina, Callia! Ang lantod mo!”

      

Mukhang babahain ako ng katanungan at panunukso.

      

        

       

SANA masaya si Aeignn sa ginagawa niya ngayon. Gusto ko siyang hampasin ng baril sa batok para bigla na lamang siyang makatulog.

           

Sunod-sunod na napailing na lamang ako bago tumayo sa upuan ko. Presentation ko ngayon sa Phyrric, at ang demonyo kong asawa na mula kanina ay tahimik, may masama palang binabalak sa akin. Hindi ko naman iyon napansin dahil natural talaga siyang tahimik at nakatitig lamang sa paligid…. ngunit nagkamali ako ngayon.

                 

“’Tang ina,” reaksyon ’yan ni Gyor.

         

“Shutangena, sinasabi ko na nga ba! Nag-nyi-nyingeran kayo no’ng nakaraan sa ilalim ng table!” Si Jice naman ang nagsalitang iyon. Bawat madadaanan ko yatang upuan ay may naririnig akong bulong.

              

Bakit? Ano bang meron?

      

Nakaproject lang naman sa white screen ang wedding picture namin, at ngiting aso si Aeignn habang nakatitig sa akin ngayon. Sadyang pinipikon niya ako, dahil hindi niya naman ako inabisuhan na sasabihin na namin sa lahat ng agents kung ano ba talaga kaming dalawa.

           

Pumwesto ako sa harapan at binuksan ang folder na dala ko. Hindi ko nalang inalintana ang mga nakakalokong ngisi sa akin ng mga agents pati na rin ang mga mata nilang animo binabato ako ng pang-uusig.

                    

“Let’s start with my presentation—”

                

“Ayaw. Atitud ka Callia girl. Explain mo muna ’yong picture. Hanep ba? Malaki ba? Jerjeran to the bone ba? Sagad?” Gusto kong salpakan ng nguso ng baril ang bibig ni Jice dahil sa sinabi niya. Siya lang ang naglakas-loob na magtanong sa lahat ng narito ngayon.

                  

“Aeignn is a Freezell. Hindi mo na dapat tinatanong ’yon,” singit naman ni Griss na nakangisi rin sa akin.

                

“Bakit, Griss? Malaki ba ’yong kay boss Ayler?” Napa-ismid ako sa itinanong ni Jice na iyon. Kahit kailan wala siyang balak pumreno.

             

“Iyong kay Laeven ba?” Ganting tanong ni Griss kaya’t napatikhim na lamang ako. Ang dami namin dito ngayon, ngunit kung mag-usap sila ay animo dalawa lamang sila.

            

Si Aeignn, ako, si Missy, si Gyor, at silang dalawa na animo nagpapayabangan sa mga asawa nila.

                

“I’ll proceed—”

           

“Mas malaki ang sa akin kaysa kina kuya Ayler at kuya Laeven,” nanglaki ang mga mata ko sa biglaang pagsasalita ni Aeignn. “They are no match to me,” dagdag pa niya na ikinahagikgik ni Griss at Jice.

           

“Napahalinghing mo na si Callia—”

         

“Jice!” Hindi ko na napigilan. Nahihiya na ’ko sa totoo lang.

             

“More than you could ever imagine, Jice. More than you could ever imagine…”

                 

“E ’di ikaw na talaga, master Aeignn!” Sigaw ni Jice pabalik dito na tila satisfied sa nakuha niyang sagot.

             

“Matagal na kaming kasal ni Callia. Mas matagal na kaysa sa kasal n’yo ni kuya Laev,” aniya rito.

      

“Sabi ko na nga ba. Iba ang tinginan n’yo noong sasagipin natin si Amethyst sa bar. Ramdam ko na talagang mag-jowa kayo, e. Pero mas higit pa pala—”

             

“As I was saying, magpe-present na ako. This is an important matter,” wika ko sa kanila at tila napatahimik sila ng kaseryosohan ng tinig ko.

                

“Spill,” ani Gyor.

                   

“Eerie has been quiet for more than a year now at nababahala ang ibang senior agents ukol doon. Kailangan malaman natin ang mga binabalak nila. Mas tahimik ang paligid, mas tiyak na mapanganib,” panimula ko at tila bumalik ang ka-seryosohan sa kanila.

        

“And according to your research?” Tanong sa akin ni Missy.

              

“According to my research, their illegal transactions are still going. Ang ipinagtatakha ko lang, hindi sila nanggugulo sa Phyrric ngayon—”

               

“Or maybe, dahil hindi rin natin sila ginugulo,” putol sa akin ni Aeignn at tila napaisip akong bigla sa iwinika niyang iyon. “Lahat tayo rito ay naghihintay lamang kung kailan tayo lulusubin. Why don’t we initiate the first attack? Maybe we could get to their higher heads—”

              

“We are not after the higher heads here, Aeignn. We’re after the highest of the highest commander,” lahat kami ay napalingon sa nagsalita kasabay no’n ay ang pagtayo naming lahat dahil pumasok bigla si Chief Aeickel at tumungo rito sa harapan kung nasaan ako.

                  

“Chief—”

              

“From now on, no more elite agent will be included about Eerie’s case. You have your own cases to handle. Nobel and senior elite agents will handle this case starting today. Wait for my instruction. I’ll give you your ruler missions,” aniya at dinampot ang folder na inilapag ko sa mesa.

              

Ruler missions are missions longer than the side missions. It requires patience and enough knowledge.

       

Lahat kami ay napatungo sa narinig namin kay Chief. She’s plotting something. I could sense it.

             

      

      

       

  

KATATAPOS ko lamang mag-shower, naka bathrobe ako at bumaba ako rito sa kusina upang uminom habang kinukuskos ang buhok ko ng maliit na tuwalya. Binuksan ko ang ref at kumuha ng pitsel at naglagay sa baso.

              

Saktong lalagok na sana ako sa baso nang bigla na lamang may umagaw ng tuwalya na hawak ko…. sa presensya pa lamang nìya ay alam ko na kung sino ito.

               

Marahan niyang sinimulang tuyuin ang buhok ko habang nakatalikod pa rin ako. Uminom ako ng tubig at nang maibaba ko ang baso ay marahan niya akong iniharap sa kaniya.

             

“Saan ka galing?” Tanong ko nang mapagmasdan ko siya. Pawis na pawis siya ngunit ganoon pa rin ang amoy niya…. iyong amoy na nakakahumaling.

              

“I want you to get pregnant now, babe,” aniya sa isang nakaka-akit na tono habang titig na titig sa mata ko.

               

“Saan ka kako galing?” Pag-uulit ko ng tanong ko kahit ang totoo ay nagulat ako sa sinabi niya.

                

“Nag-basketball lang. Ilang araw na akong hindi maka-shoot sa pinakapaborito kong pag-shootan,” pabulong na wika niya sa akin at hindi ko inaasahan ang sinabi niyang iyon. Totoong mula yata noong nakaraang linggo ay hindi siya gumagawa ng kahit anong aksyon sa akin.

                

“Aakyat na ’ko—”

              

“I’m serious when I told you that I want to have a baby with you,” at nakita ko ang pagbabaga ng mga mata niya na animo nang-aakit at nanghahalina.

          

“Seryoso rin naman ako nang sinabi kong anak mo lang ang dadalhin ko,” nakangisi kong wika sa kaniya at unti-unting sumilay ang pilyong ngiti sa kaniya.

                

“Do you want to do it here? You on top of the sink? Sounds new and interesting,” nabuhay yata bigla ang dugo ko sa narinig kong sinabi niya. Only Aeignn Lev could turn me into pervert agent.

               

“I want you too, but I need a rest. I have a mission this 2am,” sagot ko sa kaniya and his face quickly turned into disappointed one.

             

“I want to kiss you, touch you, lick you and make love to you all night. Am I no longer allowed? Should I make you quit as an agent now?” His impatient personality suddenly emerged.

                  

“Aeignn—” I didn’t get to finish because he went straight to my exposed neck and quickly bit and sucked it a little before he pulled off.

            

“There. I want to show Missy and Griss that this kiss mark only means one thing…” Napakunot ang noo ko sa narinig kong iyon mula sa kaniya.

                 

“Huh?”

           

“They ruined our sexy moment,” aniya at naramdaman ko na lamang na tila tinutukso ako ng mga kamay niya na nagsimulang lumikot sa katawan ko habang siya naman ay titig na titig sa akin habang kitang-kita sa maliit na ngisi ng labi niya na sadyang inaakit niya ako.

                  

“Aeignn….”

             

“Stop moaning if you want me to stop,” wika niya sa akin at tila hindi ko alam ang magiging reaksyon o ang gagawin ko.

            

Biglang tumungo ang kaliwa niyang kamay sa kanang puwetan ko habang ang kanang kamay naman niya ay tumungo sa tali ng bathrobe na suot ko.

                

“A–Aeignn…. stop….. damn!” Bigla na lamang kasi niyang nilislis ang bathrobe ko mula sa likuran at naramdaman ko na lamang ang mainit niyang palad na dumakot sa pwetan ko. He’s really into it!

                  

“Should I really stop, babe?” Mapang-akit na tanong niya sa akin. Naisandal ko na ang ulo ko sa pintuan ng ref dahil sa ginagawa niya. Binabaliw niya ako.

       

Akala ko ay hihinto na siya ngunit bigla na lamamg niyang nilislis ang kanang manggas ng bathrobe na suot ko at nang ma-expose ang collarbone at balikat ko ay pinasadahan niya ito ng daliri niya na animo tinutukso ako sa pagdampi ng balat niya sa balat ko.

                

“Aeignn…..”

          

“You’re into it, babe. Do you want me to lick your wetness? Do you want me to penetrate your pussy the way I penetrated your heart?” Walang patid na panunukso niya sa akin kasabay ng pagngisi niya na animo makakamit na niya ang tagumpay.

     

“T–This is a torture—”

             

“Just one quickie here, Callia,” bulong niya sa akin at tila unti-unti nang napapatid ang pagtitimpi at pasensya ko.

              

“I’m not into quickie. You knew that. You should be the one getting the punishment because of your impulsive decisions without consulting me but it went the other way around,” hirap na hirap akong sabihin ang mga salitang iyan dahil sinimulan na niyang idikit ng kakaunti ang matangos niyang ilong sa leeg ko at baha-bahagya na ng dumadampi ang labi niya sa balat ko na lalong nagbigay init sa akin.

        

“Babe,” aniya sa mapang-akit na tono at tila doon na napatid ang dapat mapatid sa akin.

        

“Fuck side mission. Let’s do it now!”

–

Sixteen

UNEDITED

CALLIA

      

Nag-aayos ako ng mga baril na gagamitin ko at dama kong titig na titig sa akin si Jice. Mabilis akong napalingon sa kaniya at nahuli ko siya. Imbes na magbawi ng tingin ay nginisian lamang niya ako na ikina-kunot ng noo ko.

        

“Got a problem with me?” Walang emosyon na wika ko sa kaniya.

          

“Alam ko ’yang ganiyang mukha, Callia. Alam na alam ko ’yan. Been there. Done that,” aniya sa akin at doon ko mabilis na napagtanto ang sinasabi niya.

           

“Just shut the hell up—”

         

“Masakit sa puson, girl?” Tumatawa na niyang wika sa akin ngunit nginisian ko lamang siya.

              

“Sinong bang nagsabing bitin ako?” Nakita ko ang panlalaki ng mga mata niya sa sinabi ko.

       

“Oh, e bakit pala ganiyan ’yang mukha mo?” Tanong niyang muli sa akin. “Itsura mong nabitin at hindi naka-orgasm?” Walang prenong tanong niya sa akin.

         

“That ain’t the reason,” wala lang na sagot ko saka ko siya tinalikuran.

          

---

          

“You’re into it, babe. Do you want me to lick your wetness? Do you want me to penetrate your pussy the way I penetrated your heart?” Walang patid na panunukso niya sa akin kasabay ng pagngisi niya na animo makakamit na niya ang tagumpay.

     

“T–This is a torture—”

             

“Just one quickie here, Callia,” bulong niya sa akin at tila unti-unti nang napapatid ang pagtitimpi at pasensya ko.

              

“I’m not into quickie. You knew that. You should be the one getting the punishment because of your impulsive decisions without consulting me but it went the other way around,” hirap na hirap akong sabihin ang mga salitang iyan dahil sinimulan na niyang idikit ng kakaunti ang matangos niyang ilong sa leeg ko at baha-bahagya na ng dumadampi ang labi niya sa balat ko na lalong nagbigay init sa akin.

        

“Babe,” aniya sa mapang-akit na tono at tila doon na napatid ang dapat mapatid sa akin.

        

“Fuck side mission. Let’s do it now!”

         

[WARNING! R-18 SCENE CUMMING— ESTE COMING!]

     

I pulled his nape to make his lips land unto mine. Yeah, I initiated the contact.

        

Mukhang nagustuhan niya ang ginawa ko dahil mas nilasap niya ang mga labi ko nang higit pa sa inaasahan ko.

           

He suddenly pulled off when I am ultimately craving for him. I looked at him with my wondering eyes.

         

He didn’t say any word. He carried me and put me at the top of the sink. He’s really serious about the sink thingy.

                    

“Wala ba sina manang Dorang?” Kinakabahan kong pahayag dahil nga kusina ito. Ano mang oras ay may mga taong maaaring pumasok dito.

             

“It’s just the two of us in this house, babe. Her and Grace took their weekly off,” aniya at wala nang pag-aalinlangan na muli akong sinunggaban ng halik.

         

Kaya pala malakas ang loob niyang gawin ito rito. Sabagay, Aeignn never chooses a place. Kahit saan niya gusto, kahit anong posisyon as long as he’s satisfied.

           

Inalis niya ang bathrobe na suot ko at ngayon ay hantad na hantad sa kaniya ang kabuuan ko.

         

“When will I ever get tired of your tits and pussy, babe? Hindi ko magawang magsawa. I want them all day and all night,” aniya at pinasadahan ang kabuuan ko ng mga mata niyang punong-puno ng pagnanasa….. at pagmamahal. Nakakapanibago, dati ay puro pagnanasa lang ang nababasa ko sa mga mata niya ngunit ngayon ay kinakikitaan ko na ito ng pagmamahal.

             

“They are all yours, anyway,” sagot ko naman na mukhang lalong nagpalagablab sa kaniya at sa nais niyang gawin.

                

And when I thought that this will be just a normal and usual love making, I was wrong. He went to the refrigerator and got the ice cream container I saw a while ago. It was cheese-flavored ice cream.

                

“You’re not thinking of taking me with that—”

            

“Of course, I am, babe,” sagot niya sa akin saka kinuha ang scoop n’on at nag-scoop siya ng maliit.

           

I have no intention to protest because whatever Aeignn wants, Aeignn gets. His words are the rules. He is a sex god.

                 

He place the scooped ice cream at the top of my nipple. Tinaasan ako ng balahibo dahil sa lamig na dumantay sa balat ko ngunit mabilis iyon na napalitan nang sumunod na dumantay doon ay ang mga labi niya. It was like he was nipping the ice creamm on top, but his true target was my nipple.

           

I couldn’t contain the pleasure. I arched my body as I tweaked his hair, pulling him closer to my nipple. “B…Bite it….” I begged in pleasure.

                   

He obeyed me as his right hand started roaming around my naked body.

Damn! His teeth even giggled my nipple that sent shiver to me. So damn arousing!

             

“Aeignn…..” I moaned while massaging his hair with my fingers.

          

“Fuck! Your moan makes me fucking horny!” Dinig kong wika niya kasunod ng mabibigat niyang paghinga.

                

Saglit siyang humiwalay sa akin para lamang pala mag-scoop muli ng ice cream at nilagay niya ito sa collarbone ko saka niya ito hinayaan na tumulo pababa. He’s really planning to taste every part of me with this ice cream.

        

“So fucking sexy,” aniya habang nakatitig sa akin. Naka tukod kasi ang dalawang kamay ko ngayon patalikod na animo lalo kong pinagmamalaki sa kaniya ang mga dibdib ko.

                     

“Go on, Aeignn—”

            

“Call me babe,” tila kinabog ang dibdib ko sa narinig kong iyon mula sa kaniya.

           

“Aeignn—”

           

“Call me babe for me to go on, Callia,” nakangisi niyang wika sa akin. Alam kong tinutukso niya ako ngayon. He knows that I can’t afford to make this situation stop now…. not when I am too wet down there.

             

“B–Babe….” Utal na wika ko ngunit agad rin akong nakabawi dahil sa amusement na sumilay sa mukha niy. “You either do your thing or I’ll fucking chew you,” mapang-akit na wika ko sa kaniya at tila mabilis itong umepekto sa kaniya.

            

Hinalikan niya akong muli ngunit saglit na oras lamang ang ginugol niya sa mga labi ko dahil bumaba agad ang halik niya sa mga dinaanan ng tumulong ice cream sa katawan ko. Lalo akong nag-iinit sa ginagawa niya. Lalo niyang pinalalabas ang nakatagong init sa katawan ko.

                   

“Aeignn….”

          

Nakatingala na ako dahil sa sarap ng hagod ng dila niya sa katawan ko maging ang mga kamay niya na walang sawang humahaplos at pumipisil sa iba’t ibang parte ng katawan ko.

      

When he reached the ultimate of the ultimate, I almost shouted in pleasure when he suddenly pressed his lips unto my most sensitive part.

          

Hindi siya nakuntento na labi lamang niya ang nakadantay sa kaselanan ko. Muli siyang kumuha ng ice cream at tahasan itong pinahid doon saka nanaman niya ito sinunggaban.

                 

“Your tasty juice vs. the ice cream,” aniya nang saglit siyang humiwalay sa pagkababae ko.

          

Muli siyang bumalik sa ginagawa niya ngunit kasabay n’on ay ang daliri niyang bigla niyang ipinasok sa akin. Napaigik ako sa pagkabigla kaya’t nabuksan ko ng hindi sinasadya ang gripo ngunit hindi sapat iyon para ma-distract siya sa ginagawa niya.

        

He continued pleasuring my womanhood using his lips and tongue and all I could do was arched my body and moan his name. The pleasure was too much. The pleasure and ecstasy were to unveiling.

           

“I….I’m cumming, Aeignn…..” hiyaw ko dahil napaka eksperto ng dila niya sa paggalaw sa pagkakababae ko. Hindi lamang ako dinadala sa alapaap. Inaalayan din ako nito ng kakaibang mundo.

               

His expert tongue penetrated and played me faster, as if wanting me to cum in his mouth and so I did…. I realeased my orgasm unto his mouth.

                    

No more words. He removed his clothes then positioned his dick in front of my wetness. He held both of

legs and wrapped them around his waist. He penetrated me instantly as he started banging me so hard that I totally got insane because of his hugeness.

             

“Fuck….! So fucking awesome!” Dinig kong wika niya habang patuloy siyang gumagalaw sa tapat ko.

       

“Uggggghhhhh…! Uggggghhhhh…!” I moaned while he’s still banging me so deep…. so deep that I did forget about the side mission.

              

“Babe…. I’ll put it all inside,” aniya na ngunit hindi ko na napansin iyon. Basta’t nang naramdaman kong tila lalabasan akong muli ay siya ring tila paglaki ng sandata niya sa loob ko.

            

“Aeignn—”

          

Biglang tumunog ang telepono ng bahay ni Aeignn na nasa gilid lamang at maaari kong maabot mula sa pwesto ko.

             

“Fuck….! Fuck…..!” He exclaimed while still banging me. Pure lewd noises were heard around us.

         

Mukhang hindi niya naririnig ang telepono at wala rin akong balak sagutin iyon.

     

Mas lumalim pa ang bawat pag-ulos sa akin ni Aeignn hanggang sa maramdaman ko ang rumaragasang mainit na likido sa loob ko kasabay ng ikalawa kong pag-abot sa rurok ng tukso.

                

“So fucking awesome, Callia. Next time, we’ll do it at the garage,” aniya nang humiwalay na siya sa akin.

             

Hindi ko siya pinansin, bagkus ay lumapit ako sa telepono na hanggang ngayon ay tumutunog. Sinagot ko iyon at nang marinig ko ang boses ay tila hindi ako natuwa.

            

“Aeignn….?”

           

“Anong kailangan mo sa asawa ko, Jomaica?” Tila napagtanto naman niya ang boses ko dahil bigla na lamang siyang nawala sa kabilang linya.

        

“Who was that, babe?” Tanong sa akin ni Aeignn habang dinadampot ang mga saplot niya sa sahig at inaayos ang ice cream na tinarantado niya.

                 

“Babae mo,” taas kilay na sagot ko sa kaniya saka ko siya tinalikuran ng walang kahit anong saplot sa katawan. Tumuloy ako sa banyo dala ng kainisan.

          

---

         

     

    

     

    

HAPON na kami nakabalik nila Jice at Missy sa Phyrric. Matagumpay ang naging side mission namin ngunit nagtamo ng tama ng bala si Missy sa binti kaya’t medyo nahirapan kami. Mga child trafficker kasi ang binangga namin kanina, at nang naglalabas na si Missy ng mga bata, may isa pa palang nakatagong sindikato at natamaan siya. Mabuti na lamang talaga at sa binti.

               

“Callia,” agad akong napalingon sa pinggalingan ng tinig na iyon. Katatapos kasi namin ihatid ni Jice sa emergency room ng Phyrric si Missy.

           

Tinaasan ko lamang siya ng kilay at nakita kong tila naguluhan siya sa inakto ko.

           

“May problema ba?” Tanong niya sa akin ngunit hindi ko siya pinansin. Nilampasan ko lamang siya at tumungo na sa opisina ko ngunit alam kong nakasunod pa rin siya sa akin.

         

Ila-lock ko sana ang opisina ko ngunit sadyang mas mabilis siya sa akin dahil agad siyang nakapasok.

             

“Babe, what’s wrong?” Hindi ko alam ngunit tila may kaba ang pananalita niyang iyon. Malayo sa Aeignn na kilala at alam ko.

               

“Walang mali. Layasan mo ’ko, gusto kong magpahinga,” wika ko sa kaniya saka ako mauupo sana sa sofa ngunit bigla niya akong hinapit.

          

“Hindi ako aalis hangga’t hindi mo sinasabi sa akin kung anong mali at kung anong kasalanan ko para maging ganito ang pakitungo mo sa akin. Hindi ako manghuhula, Callia. You have to tell me the problem para malaman ko kung paano ko reresolbahin,” aniya sa isang seryosong tono at tila ako lalong nakaramdam ng inis. Ayaw na ayaw ko sa lahat ay ang pinipilit ako lalo na’t pikon pa ’ko.

                 

“Umalis ka na—” Bigla niya akong kinintalan ng halik kaya’t napatigil ako sa pagsasalita.

              

“Tell me the problem o babaliwin muna kita ng yakap at halik ko para habang humahalinghing ka, masabi mo sa akin kung anong problema,” nakangisi ngunit nagbabantang wika niya. Alam kong tototohanin niya iyon kaya’t nakaramdam ako ng kaba.

                

“Nothing—”

        

“Isa.”

         

“I said it’s nothing, Aeignn—”

           

“Dalawa.”

        

Hindi siya titigil. Alam kong hindi siya titigil hangga’t hindi niya nakukuha ang nais niya sagot mula sa akin. You have read our previous chapters. You must have know by now how persistent he is.

                

“Bakit alam ni Jomaica ang numero ng bahay mo?” Seryosong wika ko sa kaniya at doon na unti-unting sumilay ang isang makahulugang ngisi sa mga labi niya.

            

“Was that our problem?” Nakangisi niyang turan.

            

“Magiging problema ’yon kung pipikonin mo ’ko, kaya sagutin mo ang tanong ko. Bakit alam niya ang numero sa bahay?” Seryoso ko siyang tinignan sa mga mata at kitang-kita kong ligayang-ligaya siya sa naririnig niya mula sa akin.

                  

“She’s an agent. She has an access to know,” tipid niyang sagot sa akin.

            

“You didn’t bring her in that house?” Puno ng suspetsang wika ko.

         

“That’s our house. Ikaw lang ang babaeng magiging ina ng tahanan na ’yon. You will be the only woman I will make love with in that house because it’s ours. No Jomaica, and definitely no other woman,” aniya sa akin saka ako hinalikan sa noo.

           

Tinitigan ko siya ng masama at bigla siyang napatawa.

               

“Mula nang pakasalan kita, ikaw nalang, Callia. Wala ng iba, ikaw nalang talaga. Sa’yo nalang umiikot ang mundo ko, ikaw na nalang ang nagpapagana ng pagkatao ko, as if you were born for me. Forget my past women. They are nothing compared to you. ’Cause it’s you, Callia…. it’s always you.”

      

ICE_FREEZE

Seventeen

CALLIA

     

“HOY!” Napa-igik ako sa panggugulat na iyon na ginawa ng tao mula sa likuran ko.

                

Sinamaan ko ng tingin si Missy na ngayon ay ngiting-ngiti sa akin habang kumikislap-kislap ang mga mata.

           

“What is your problem? Ayos na ba ang tama mo sa binti?” Walang emosyong wika ko sa kaniya.

           

“Kinikilig ako sa inyo!” Tili niya sa akin at hinampas pa ako sa balikat. Kunot-noo ko siyang tinignan dahil sa ginawa niya. “Sorry na, prend. Medyo nakabukas kasi ’yong pinto mo kanina, narinig ko chika n’yo ni Aeignn, hehehe,” aniya sa akin na animo kinikilig talaga siya.

                

“Tigilan mo ’yan. Hindi mo bagay,” angil ko sa kaniya at nginusuan lamang niya ako.

                 

“Ang sama mo, Callia—”

             

“Kung alam mo lang,” anang isang tinig na papalapit sa amin ni Missy at nalingunan ko si Jomaica na iba ang paraan ng pagtingin sa akin.

                

“Ano nanaman bang problema mo, Jo? Lately girl, nagiging warfreak ka,” sita sa kaniya ni Missy ngunit ngumisi lang si Jo sa amin.

           

“Pasasalamatan mo rin ako Missy kapag nalaman mo ang totoo,” makahulugang wika niya kay Missy saka niya kami sana lalagpasan ngunit mabilis kong hinawakan ang pulso niya.

                   

“Wala akong pakialam sa nalalaman mo, dahil hindi lahat ng nalalaman mo, totoo. Ang akin lang, itahimik mo ’yang bibig mo, bago mo makilala ang nguso ng baril ko,” bulong na pagbabanta ko sa kaniya at nakita kong nagulantang siya roon. Matagal kaming naging magkaibigan. Alam kong alam niya ang hilatya ng bituka ko, at kung gaano katotoo ang mga binibitawan kong salita.

         

Binitawan ko ang pulso niya at bigla siyang umikot paharap sa akin para lamang sampalin ako ngunit mabilis kong nasalo ang kamay niya. “Mag-iingat ka sa akin, Callia—”

               

“Mas dapat kang mag-ingat sa akin, dahil ang kung ano man ang nalalaman mo, sisiguraduhin ko sa’yong mas nakahihigit ako sa iniisip mo,” saka ko tinapos ang kamay niya palayo at tumalikod na ako upang maglakad.

       

Saktong nakalabas na ako ng Phyrric ng matanaw ko sa parking lot si Aeignn na nakasandal sa hood ng sasakyan niya at tila sadyang may hinihintay.

            

Nang maramdaman niyang may nakatitig sa kaniya ay agad nagtama ang mga mata namin at bigla na lamang siyang ngumiti sa akin…. isang ngiti na tila nakita ng isang lalaki ang babaeng nais niyang ligawan? He’s indeed showing me different version of himself.

             

I unconsciously walked towards him. Tila talaga kinukuha ni Aeignn ang katinuan ko.

       

Nang marating ko ang kinaroroonan niya ay iginiya niya ako papasok ng sasakya saka siya mabilis na tumungo sa driver’s seat.

             

“Saan tayo pupunta?” Tanong ko sa kaniya nang mahimasmasan ako. Binabagtas na namin ang kahabaan ng high-way ngunit tila ngayon lang ako bumalik sa ulirat ko.

      

“I’m bringing you to the beach,” tipid na sagot niya at gulat na gulat ako. Literal.

               

“Anong gagawin natin doon—”

             

“Hindi naman tayo makikipagbarilan doon, Callia. Don’t worry,” pilosopong sagot niya sa akin at nakita kong nakangisi siya habang deretsong nakatingin sa daan.

              

“Huwag kang magbalak ng kahit anong iniisip mo. Wala akong balak na—”

              

“I’m not thinking anything wrong here, babe. Sa utak mo may mali, sa akin wala,” putol nanaman niya sa akin. “And don’t worry, if ever I ended up fucking you, it will surely be a better and newer version. Ayokong magsawa ka sa paulit-ulit na posisyon at paulit-ulit na aksyon. Hahainan kita ng iba’t ibang putahe, sa iba’t ibang lugar,” dagdag niya saka saglit na lumingon sa akin at kumindat.

           

Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa biglaan niyang pagbabago ngunit naroon pa rin ang takot ko sa kaya niyang gawin. Naroon pa rin ang hindi maipaliwanag na pakiramdam lalo na sa mga bagay na kahit kailangan ay hindi ko madaling masasabi o maipapaliwanag sa kaniya.

       

       

      

     

NAKARATING kami sa isang beach resort at marami rin ang taong narito ngayon. Hindi ko talaga alam kung anong pumasok sa isip niya at tumungo kami sa ganitong lugar.

        

“I’ll carry our luggage. Pinagdalhan kita ng mga damit at binilhan kita ng panligo mo,” aniya saka binitbit ang mga bag na nasa likod ng sasakyan at tumuloy kami sa reception area.

             

“Good evening po,” wika ng babaeng nasa harap namin.

             

“I reserved a suite under Mr. and Mrs. Ricafort,” aniya at mabilis na tumipa ang babae sa computer niya.

           

“Room 321 po,” nakangiti nitong pahayag at nag-abot sa amin ng key card.

             

Umakyat na kami ni Aeignn sa third floor kung nasaan ang kwarto na ni-reserve niya at agaran naman kaming nakapasok.

         

Pabagsak akong humiga sa malaking kama at tumitig sa kisame na may malaking elisi ang nakalagay.

         

“Bakit mo naisipan na dalhin ako rito?” Tanong ko nang hindi siya tinatapunan ng tingin.

              

“Nanay Mel told me, you’d never been to this kind of place,” sagot niya sa akin saka ko naramdaman ang pag-lundo ng kama, sensyales na naupo siya rito.

       

“You don’t have to do all these, Aeignn. I don’t need these kind of things. Masaya na ako sa kung anong mayroon—”

          

Bigla niya akong kinabig sa balikat at iniharap sa kaniya saka hinaplos ang pisngi ko. “I want to fulfill what your former husband couldn’t,” sagot niya sa akin at napakunot ang noo ko.

              

“Former husband? Wala akong ibang naging asawa bukod sa’yo,” deretsong sagot ko ngunit ngumiti lamang siya sa akin.

               

“Gusto kong punan ’yong mga pagkukulang ng dati mong asawa na hindi pa umaamin na mahal ka niya. I want to fulfill what he couldn’t, for you to know the difference. I will show you how much a loving husband I can be and not a sadistic one. I will show you how I can bear with your flaws and shortcoming unlike the former short tempered one. I will show you the different version of me, Callia. Unti-unti. Hanggang sa mapagtanto mo kung gaano kita kayang mahalin, higit pa sa panahon na pinilit kitang maikasal sa akin—” Hindi ko na pinatapos ang sinasabi niya. Mabilis akong bumangon at ginawaran siya ng isang napahigpit mg yakap.

          

I’m so damn lucky. Who would ever think that I could have two different version of husbands in a single marriage?

                

Pinakawalan ko siya at tumitig lamang siya sa mga mata ko bago marahang ginawaran ng halik ang noo ko. “I bought you two piece swimsuit. Kindly check it. I based your size according to my imagination,” aniya na agad kong ikina-pula. Hindi ko alam kung anong imagination ang tinutukoy niya.

                      

Tumayo ako mula sa kama at tinignan ang isang paper bag. May nakita akong kulay pulang tela roon at papasok na sana ako sa banyo upang sukatin iyon nang magsalita siyang muli.

                 

“I could be a loving husband, but I’m no gentleman, babe. That’s too far to be chased. Get dress in front of me. I want to see how good my imagination is,” aniya sa akin at tila bigla akong dinapuan ng hiya. Kahit pa mahigit isang daang beses nang may nangyari sa amin, hindi ko pa rin maiwasan ang mahiya lalo na sa ganitong mga pagkakataon.

           

I almost forgot that he’s Aeignn… the vicious agent…. my vicious husband.

         

Sinimulan kong hubarin ang mga saplot ko at nang tuluyan nang mahantad sa kaniya ang buong katawan ko ay tila sinilaban nanaman ang pagnanasa sa katawan niya.

                

“Your body is too fucking perfect, Mrs. Ricafort. I’m just so glad that I am the only man who could see that treasure,” aniya sa napaka agresibo at mapang-akit na tono.

           

Kunwaring hindi ko pinansin ang sinasabi niya. Kinuha ko ang two piece suit at sinuot iyon. Lumingon ako sa kaniya at nakita ko siyang nakangisi sa akin. “Perfect. My imagination never fails me,” aniya at lalo nang nag-init ang dapat mag-init sa akin.

              

“Aren’t you gonna tell me to change? Aren’t you gonna tell me not to wear these? Not to show off too much skin? Not to let others see me in this outfit?” Kusang lumabas ang mga salitang iyon sa mga labi ko.

          

Akala ko ay sasagot na siya ngunit tumayo siya mula sa kama saka naglakad patungo sa akin at hinapit ako sa bewang. “I will never tell you those things. Mas gusto kong nakikita nila kung gaano ka kaganda. Mas gusto kong nakikita nila kung anong kaya mong ipagmalaki sa lahat. In that way, it will surely boost your confidence, as well as mine,” bulong na sagot niya sa akin na pinagtakhan ko.

         

“Yours?”

         

“Yeah, dahil maiingit sila na pagmamay-ari kita. Maiingit sila na ako ang asawa mo. Maiingit sila na ako ang nakakahawak at nakakahalik sa’yo. I will make them jealous of me and not the other way around. Hindi ako ang magseselos, dahil gaya ng sabi ko, masyado akong gwapo,” sagot niya sa akin at wala akong nagawa kung hindi ang mapatanga sa narinig ko.

          

He’s not just vicious. His principles were out of this world and he’s indeed a jerk for who knows since when.

             

             

          

          

   

MALIWANAG na ang buwan at marami pa rin ang nasa dalampasigan. Karamihan talaga ay nakatingin sa amin ni Aeignn at halatang kami ang pinag-uuapan. Bakit hindi? He’s like a greek god wearing his trunk. His abs were clearly shown… mas maliwanag pa nga yata sa sinag ng buwan ang pagkakahulma.

                  

“Don’t stare at those women. They are nothing compared to you. Kahit sa kalingkingan mo hindi aabot,” aniya sa akin saka ako biglang inakbayan.

              

“Hindi ka naiinis na pinagtitinginan ako?” Tanong ko sa kaniya.

            

“They admire your body, but only I could ever taste, kiss, touch and lick that body. What’s there to be jealous of? And one more thing, sa gwapo kong ’to, you’re not thinking na magseselos ako sa mga mukhang palakang karag, right?” Hindi ko yata maproseso ang mga pinagsasasabi ni Aeignn. Too conceited, yet a fact.

                     

Naglalakad kami patungo na sana sa tubig nang bigla na lamang akong makaramdam ng panunuyo ng lalamunan kaya’t nagpaalam ako kay Aeignn na kukuha lamang ako sandali ng maiinom. Nag-insist siyang siya na, ngunit sinabi kong ako na lamang.

        

Kumuha ako sa bartender sa malapit na bar counter ng isang ladies drink at isang hard drink. Bitbit ko ang mga ito na tinungo si Aeignn ngunit hindi ko nagustuhan ang nakita ko. Napapaligiran na siya ng mga babae.

         

No wonder na ang isang patak ng tsokolate, kapag iniwan, pinagpyepyestahan ng mga langgam.

           

“Excuse me,” wika ko sa mga babaeng nasa bandang likuran upang makaraan sana ako patungo kay Aeignn ngunit hindi ako pinansin ng mga ito. Muntik pang matapon ang hawak ko dahil sa paghawi nila sa akin.

                 

“So kung bibigyan ka ng pagkakataon? Uulitin mo pa rin ba?” Tila kinikilig na tanong ng babae na nagpa-init ng ulo ko. Why the hell does he entertains them!?

                

“I will. Paulit-ulit kong uulitin,” mayabang na wika niya.

             

“Paano kung hindi ka pinagbigyan ng sitwasyon?” Tanong nanaman ng isang babae kaya’t nagsimula na akong sumiksik. Hindi sila madadaan sa pakikiraan.

                  

“I will make a way. I will make my own move. I will make my own path,” sagot nanaman niya hindi ko na iyon nagugustuhan.

              

“Ang sarap mong mahalin,” anang babaeng may katangkaran. Lumingon doon si Aeignn saka niya ito nginisian.

            

“Mas masarap akong magmahal,” sagot niya sa babae at doon na napatid ang pasensya ko.

          

“Aeignn.Lev.Freezell.Ricafort,” madiin ang bawat salitang wika ko at napalingon siya sa kinaroroonan ko. Agad akong pinadaan ng madla at siya namang hapit niya papalapit sa akin.

               

“Oh my wife is here,” aniya na kinagulat ko. “She’s my Callia. Siya lang ang paulit-ulit kong papakasalan, siya lang ang gagawan ko ng paraan para lang maikasal sa akin, at siya lang ang makakaranas ng sarap ng pagmamahal ko. She’s my dearest Callia, everyone. Sa kaniya lang ako uuwi, sa kaniya lang ako magmamakaawa, at sa kaniya lang ako paulit-ulit na magiging tanga. Meet my life…. my wife…. Mrs. Callia Ricafort,” unti-unting nangilid ang luha ko sa narinig kong iyon. Ako pala ang pinag-uusapan nila.

             

“Awwwwwww. Sana kami rin may Mr. Ricafort,” anang isang tinig.

               

Hindi ko na inintindi ang paligid. Binitawan ko ang mga dala kong alak at inilagay ko ang mga palad ko sa magkabilang pisngi siya saka ko siya ginawaran ng isang halik.

                

“Ang sweeeeeetttttt……!”

          

Ilang saglit lang ay humiwalay ako sa kaniya saka ko siya nginitian. Isang totoong ngiti.

        

“I’m no longer falling for you, Mr. Aeignn Lev Ricafort. Mahal na kita. Mahal na mahal na pala talaga kita.”

      

–

ICE_FREEZE

Eighteen

CALLIA

Mabibigat ang mga hakbang ko habang binabagtas ko ang pasilyo ng Phyrric. Wala ako sa mood. Kung available lang ang training area, baka naroon na ako at nagpapakawala ng mga putok ng baril.

“Pasan mo ang mundo, girl?” Nakita ko ang nakakalokong ngisi sa akin ni Jice na makakasalubong ko ngayon. Mukha kagagaling lang niya sa side mission niya base sa ayos niya.

“Wala akong balak makipag-biruan sa’yo ngayon,” angil ko sa kaniya at tinaasan lang niya ako ng kilay.

“Noong nagpapajerjer ka kay Aeignn at naliligayahan ka sa paghalinghing, hindi mo ’ko dinamay, pero ngayon sa kabwisitan mo sa mundo, dinadamay mo ’ko. Naku Callia, ha! Hindi umandar ang ganiyan sa akin ni Laeven, hindi rin gagana sa akin ’yang pa-andar mo,” maldita niyang wika sa akin.

Biglang may pumasok na tanong sa isipan ko kaya’t nag-lie low ako sa kaniya. “Jice-”

“Huwag kang hihingi ng advice sa akin, girl. Marupok pa ako sa marupok,” aniya kahit hindi ko pa natatapos ang sinasabi ko.

“I won’t ask for an advice. Sagot ang kailangan ko,” pambabara ko sa kaniya at natawa naman siyang bigla sa akin.

“Akala ko magagaya ko na kayong dalawa ni amo na nakakabasa ng utak,” at sinundan pa niya iyon ng hagalpak.

“Kidding aside, Jice. Have you ever been jealous?” Iyon na ang tanongna kanina pa tumatakbo sa utak ko.

“Oo naman, tao ako, e. Ikaw ba, Callia? Tao ka ba?” Seryoso na ang pagkakasabi niya n’on na animo may nais siyang iparating sa akin. Inilagay niya ang isang kamay niya sa kaliwang balikat ko saka niya ako nginitian. “Normal ang magselos kasi tao ka, kasi may pakiramdam ka, kasi nagmamahal ka. Iyong iba nga kahit wala naman karapatan, nagseselos pa rin, ikaw pa kayang mayroon? You see, Callia girl, parte iyon ng pagmamahal. I was once jealous of Shanna, sumalangit nawa ang kaluluwa niya, pero dahil sa assurance ni Laeven na ako lang ang mamahalin niya, naging ayos ang lahat. Jealousy is an opponent, yet assurance is the most formidable weapon,” mahaba niyang turan sa akin at tila ako nakaramdam ng guilt sa narinig kong iyon.

“I-”

“And doubting yourself is the primary subordinate of jealousy. Don’t let them eat you. Magpakain ka nalang kay Aeignn kaysa diyan sa mga pinag-iiisip mo,” dagdag pa niya bago niya ako nilagpasan at iniwan.

---

Kanina pa ako palingon-lingon kung saan-saan ngunit kahit anino ni Aeignn ay hindi ko makita. Mula nang bumalik kami sa suite at pinili kong ma-idlip na muna, ’pag gising ko ay wala na siya.

Tumungo ako sa bar ng resort at bumungad agad sa akin ang magulo, maingay, mausok at nakakahilong sitwasyon. Hindi ako mahilig sa mga ganitong lugar, ngunit isa ito sa mga hilig tambayan ni Aeignn.

Tumutugtog ang isang maingay na kanta at ako naman ay nagsimulang maghanap. Kanina ko pa sinusubukan na i-track ang location niya ngunit walang lumalabas. Mukhang alam niyang susubukan ko siyang i-track.

Wala naman kaming problema kaya’t hindi ko alam kung bakit siya wala. Isa pa, kaka amin ko lamang sa kaniya na mahal ko siya tapos ganito na agad? Hindi ako natutuwa sa nangyayari.

“Do you have a company?” Napalingon ako sa nagsalita at nakakita ako ng isang mestisong blonde na nakangiti sa akin habang inaabutan ako ng alak.

“Back off. Pumapatay ako,” malamig na tugon ko rito at nakita ko ang takot na rumehistro sa mukhs niya bago niya ako dali-daling iniwan.

Nagpatuloy ako sa paghahanap hanggang sa mahagip ng mata ko ang isang pamilyar na bulto na nasa second floor at napapalibutan ng mga babaeng mukha walang pambili ng tela ng damit.

Agad akong tumungo sa kinaroroonan niya at nakita kong lasing na lasing siya. Lupaypay na ang katawan niya marahil sa alak at ang mga babaeng hindi yata nabiyayaan ng respeto ay nakadapo sa katawan niya ang mga kamay.

“Lalayuan n’yo ba ang asawa ko o isa-isa ko kayong puputulan ng mga kamay?” Pasigaw na wika ko sapat upang marinig nila. Hindi ko alam bakit iyon ang sinabi ko, nginut nag-ngi-ngitngit talaga ang kalooban ko sa galit sa mga oras na ito. Wala silang karapatan na hawakan siya!

“Anong pakialam namin sa’yo? You better go home, bitch. Wala kaming balak pakawalan ngayong gabi ang lalaking ’to,” malanding wika ng isa sa kanila at hindi ko nagustuhan iyon.

Lumapit ako at bigla ko na lamang ginawaran ng isang malakas na suntok sa ilong ang malanding nagsalita at nagsigawan ang iba dahil sa dugong umagos mula sa ilong nito.

“Don’t mess with me. Hindi mahaba ang pasensya ko,” wika ko sa kanila at mabilis na dumulog kay Aeignn saka ko siya inalalayan na makalabas ng bar. May kabigatan siya, ngunit kinaya ko naman.

Nang makalanghap na ako ng sariwang hangin ay binitiwan ko siya kaya’t napa-upo siya sa buhanginan.

“Ayusin mo ang sarili mo, gusto kitang patayin ngayon,” pikon na wika ko, at bigla siyang nag-angat ng tingin sa akin.

“C-Callia?” Napakunot ang noo ko dahil sa pagka-utal niya sa akin.

“Huwag mo ’kong daanin sa pautal-utal mo, kung ayaw mong paglamayan ka ng mga babae mo,” ini kong wika. Lumalabas yata ngayon ang hindi ko gustong ugali na bago rin para sa akin. Hindi ako sanay ng ganito, ngunit hindi ko maitago ang nararamdaman ko.

“I love you so much,” aniya saka niya ako hinatak pa-upo at niyakap ng napakahigpit. “You just don’t know how happy am I, right now. Para akong nananaginip. Para akong ginagago ng isip ko. The only woman I ever loved, learned to love me back. Parang nakakagago, ’tang ina,” aniya at dama ko talaga ang galak sa tinig niya.

Marahan ko siyang tinulak at tinitigan sa mga mata niya. “Sinabihan kita ng mahal kita, was this your celebration? Pwede mo naman akong ayain kung gusto mo. Bakit kailangan mong mag-solo?” Hindi ko pa rin maitago ang inis sa tinig ko.

“You’ve seen so much of my weak side. Ayokong makita mo pa ako na mas mahina…. na makita mong kahinaan ko ang pagmamahal mo. I want to maintain my devilish trait, pero ’tang ina, nahihirapan ako kapag ikaw na ang kaharap ko. Gusto ko lang iparamdam lagi sa’yo kung gaano kita kamahal. Gusto ko lang laging ipakita sa’yo kung gaano ako kabaliw at kasabik na mahalin mo rin ako pabalik. I celebrated alone kasi gusto kong ipagsigawan sa buong mundo, na sa wakas ay mahal mo na ’ko. Gusto kong ipagmalaki sa lahat. Nahihiya akong malaman at makita mo ’yon. You see…. I love you so much, at ayokong ma-turn off ka sa soft side kong iyon,” mahaba niyang salaysay at tila unti-unting lumambot ang puso ko.

All this while, he thought that showing me his soft side would turn me off, but he’s wrong. It’s the other way around. I love seeing him soft kasi alam kong sa akin lang siya ganoon. I love seeing his childish side, kasi alam kong ako lang pakikitaan niya ng ganoon. I love his sides na sa akin niya lang ipinakikita at ipinararamdam…. and he’s not aware.

Hahawakan ko na sana ang pisngi niya upang sabihin sa kaniya ang tumatakbo sa isip ko na mahal ko siya sa kahit ano pang ipakita niya ngunit may biglaan na lamang lumapit sa aming babae na mestisa at maganda ang katawan. Mas maganda siya sa akin at higit na mas maganda ang katawan. Kita ko iyon. Any man would go crazy with this kind of woman.

“Hey, Aeignn! You forgot to give me back my panty. It’s in your pocket,” anito at hindi ko na alam ang sumunod kong ginawa dahil na-blangko na ako.

Basta’t sinampal ko na lamang bigla si Aeignn at tinuhod ang tiyan ng babaeng lumapit sa amin…. I’m mad…. I’m fuming mad…. or I’m even beyond mad.

---

Nagi-guilty ako ngayon dahil hindi ko man lamang pinakinggan ang side niya. I mean, he showed me and told me enough proofs and assurance that he loves me, pero ito ako at hindi pa rin yata naniniwala. I’m getting weirder. I’m so fucking immature right now. Damn.

“CALLIA! Bakit ngayon ka lang!?” Salubong niya sa akin ngunit balak ko lang sana siyang lagpasan.

Nagpalipas ako ng oras sa opisina ko. Hindi ko rin naman alam na nakabalik na siya dahil totoong iniwan ko siya sa resort.

“Fucking move,” walang emosyon na utos ko sa kaniya dahil nakaharang siya sa hagdanan.

“No. We need to fucking talk. Enough of this fight. I don’t want this to be the reason for our-”

“Annulment?” Saka ko siya nginisian. “Oo nga, ’no? Why don’t we have our annulment?”

“That’s not a fucking good joke, Callia,” lumamig na rin ang boses niya.

“Then why don’t you do a good joke at your woman? Have you returned her underwear? Is her moves better-”

“No one has ever been better than you. You are at the highest degree of comparison. Panty mo lang ang gugustuhin kong ibulsa, labi mo lang ang hahalikan ko, katawan mo lang ang sasamambahin ko. Enough of this childish act. I don’t want you being jealous dahil wala naman dapat pagselosan,” he paused for a moment as his right hand touched my left cheek. “Sobra-sobra ka na sa akin. Hindi ako maghahanap o titikim pa ng iba. Callia, that damn woman just placed his foul-smelling panty in my pocket. Are you even thinking? Did you really think na gagawin ko ’yon? God. You’re too perfect, and you’re more than fucking enough. I don’t need anyone, I only need you,” aniya bago ako ginawaran ng halik sa noo at niyakap.

“Aeignn-”

“Hindi tayo mag-aaway ng matagal. Hangga’t kayang pag-usapan, pag-uusapan. Hangga’t kayang iayos agad, ayusin agad. I don’t want us to have a gap. You, being so cold to me, is my greatest weakness. Ayoko nang bumalik sa panahon na manglilimos pa ako ng pagmamahal mo. Now that you learned to love me, let me love you depeer,” aniya habang nakayakap sa akin at tuluyan na akong bumigay. Ako na mismo ang humiwalay sa kaniya at naggawad sa kanya ng isang halik…. na puno ng pagmamahal.

“I’m sorry…. and I love you, Aeignn. Mahal na mahal kita. Thank you for constantly reminding me that I’m enough… that I’m more than enough.”

“Mahal kita, Callia…. but let me take you tonight as your lawfully wedded husband.”

Wilder? Deeper? Fine. Let’s go.

SOMEONE

“Anong balita?” Tanong ko sa taong nasa harap ko.

“Wala pang kumikilos sa kanila sa ngayon. Agad ko rin namang malalaman at mababalitaan kung sakali,” sagot nito sa akin.

“Learn to dodge and hide yourself. Hindi pwedeng makikilala ka nila o kung ano man ang totoong pakay mo. Act dumb. Act strong. Act whatever you wanted, as long as it will make the situation favorable to us,” utos ko sa kaniya at nakita ko siyang tumango.

“Tungkol sa laman ng envelope-”

“Alam ko na ang tungkol sa mga iyon kahit noon pa. You don’t have to be so careful around me. Alam kong hindi mo ’ko ta-traydorin dahil mas malaki ang mawawala sa’yo,” nakangisi kong wika sa kaniya at tila napagtanto niyang agad iyon.

“May ipag-uutos pa po ba kayo?” Tanong niya sa akin.

“Aren’t you sad?” Mula sa kung saan na tanong ko sa kaniya.

Ngumiti siya ng mapait sa akin saka siya nagsalita. “Can I show it? I can’t, right? Hindi pwede. Hindi ako pwedeng masaktan,” deretso niyang sagot sa akin. “I lost my sibling, yet I need to act cool. I lost someone precious to me without that person knowing my existence. How can I not be sad? Pinipilit ko lang maging maayos, dahil wala naman akong choice. I need to be strong. I need to be goal oriented. If I get swayed even a little, lahat ng sakripisyo at paghihirap ko ay mawawala na.”

This person is too firm about the goals we have and I salute this person for that.

“Don’t worry. All your actions and sacrifices won’t go to waste. Believe me. We’ll get them real good that they will regret living,” sagot ko rito at magkakasunod itong tumango.

“Umaasa ako-”

“Claim it. We will.”

–

ICE_FREEZE

Nineteen

CALLIA

      

“I’ll be out starting today and be back after the weekend,” otomatiko akong napalingon kay Aeignn sa sinabi niyang iyon. Nasa kwarto kami at kasalukuyan siyang nag-aayos ng polo’ng susuotin niya habang ako naman ay nakaharap sa salamin at nagsusuklay ng buhok.

               

“Four days?” Hindi ko alam kung anong klase tanong iyon, basta’t iyon ang dumulas sa dila ko.

             

Ngumisi siya sa akin saka nagsimulang lumakad sa gawi ko kaya’t agad akong napabalik ng tingin sa salamin ngunit nakita ko doon na patuloy pa rin ang paglalakad niya patungo sa akin.

      

“Why? Mamimiss mo ba ’ko?” Aniya bago biglang yumuko at yumakap sa akin saka isinandal ang baba niya sa balikat ko. “I won’t be gone for too long. May aayusin lang ako, para sa kumpanya ni Daddy. Walang aattend doon dahil may business meeting siya sa Macau,” dagdag pa niya ngunit tila hindi na malinaw iyon dahil mas nakahihigit na ang dagundong ng dibdib ko.

         

“H–Hindi sa gano’n, pero kung hindi ka naman pala uuwi, doon na muna ako kay Nanay,” sagot ko sa kaniya.

            

Akala ko ay magsasalita pa siya ngunit bigla na lamang gumapang ang kamay niya papasok sa loob ng t-shirt na suot ko. “I will surely miss these blossoms,” aniya sa isang mapang-akit na tinig.

              

“Aeignn…. Male-late tayo,” ang pangit ng tono ko dahil tila ayaw ko pero parang gustong-gusto ko.

                

“Really? Who cares?”

        

“Aeignn—”

            

“Sir Aeignn, kakain na raw po— Shit!” Kamuntik ko nang maitulak ng malakas si Aeignn dahil sa biglaang pagpasok ni Grace sa kwarto namin. Hindi ba siya marunong kumatok?

                     

“Susunod na kami,” kaswal na sagot niya kay Grace at lumabas na ito. Doon ako tumayo at humarap kay Aeignn na nakahalukipkip at nakakunot ang noo ko.

                 

“Who gave her the permission to enter without knocking?” Iritadong wika ko.

          

“No one. Nasanay lang siguro si Grace na solo ko lang dito—”

               

“And what if we’re having sex!?” Hindi ko nanaman alam bakit iyon ang nasabi ko! Naiinis ako sa mga oras na ito.

             

“But we’re not, babe. And it’s not sex, it’s love making,” tila pilosopong turan niya sa akin na lalo lamang nagpakulo ng dugo ko.

              

“Wala kang balak sabihan siya!? She should know kung saan siya lulugar. Hindi ’yong ganito. May asawa ka nang tao. I don’t degrade her nor looking down on her. Ang akin lang, hindi pwedeng papasukin mo ang kwarto ng amo ng walang permiso—” He planted a kiss on my lips that refrained me from talking.                

“I like your jealous side, but for me, it wasn’t healthy for this relationship,” nakangiting wika niya sa akin. Ngiti na animo nais tumunaw ng puso.

        

He’s so matured at nahihirapan akong sabayan iyon sa ngayon lalo na’t laging ang nararamdaman ko ang nagingibabaw sa akin.

       

“Hindi ako nagseselos—”

           

“Yes you are, babe,” putol niya sa akin kaya’t pinaningkitan ko siya ng mata.

           

“Hindi nga sabi!”

            

“Kung hindi ko lang alam na mga lalaking Freezell ang laging nakatadhanang maglihi sa mga unang buwan ng pagbubuntis ng mga babae, iisipin ko talaga na buntis ka,” aniya na bahagya kong ikinagulat.

                  

“A–Anong sinasabi—”

         

“Hindi ko pa nararamdaman ang sintomas. Maybe next month?” Aniya sa akin at kinindatan pa ako.

                 

“You’re changing the topic. Pagsabihan mo si Grace—”

            

“Natatakot ka ba sa’kin?” Kapwa kami napalingon ni Aeignn sa pinanggalingan ng tinig na iyon at nakita namin si Grace na nakasandal sa pintuan ng kwarto namin ni Aeignn.

          

Tila sinilaban lahat ng inis at pikon ko sa katawan kaya’t naglakad ako papalapit dito. “Bakit ako matatakot sa’yo?”

            

“Bakit ka nga ba matatakot sa’kin?” Nakakainsultong wika nito sa akin kaya’t nginisian ko siya.

          

“Walang nakakatakot sa’yo. I have more curves than you. Pumapatay rin ako kung kailangan ko gusto. Now tell me, anong nakakatakot sa’yo?”

             

Sa nabasa ko sa mga mata niya at tila wala siyang pakialam sa sinabi ko. Hindi siya natakot o nayanig ng mga salita ko, bagkus ay ngumisi siya sa akin na tila nakakainsulto.

          

“Siguro….. kaya kong agawin ang sa’yo?” Aniya sa akin at doon na tuluyang napunit at pasensya ko. Umigkas ang kamay ko at sinampal ko ito ng malakas.

             

“CALLIA!” Boses iyon ni Aeignn. Sa palagay ko ay hindi niya narinig ang pinag-uusapan namin dahil halos gigil na bulong lamang ang binibitawan namin ni Grace.

         

Hindi na ako nagtakha nang dumulog si Aeignn kay Grace at tinanong ito kung ayos lamg ba ito at nagkunwaring nasaktan ng sobra ang hayop na babaeng ito. Typical drama.

                

“Why the fuck did you do that—”

             

“Save your sermon. Wala akong balak magpaliwanag sa inyo. Kung gusto mo siya nalang ang asawahin mo!” Saka ako tumungo sa kama kung nasaan ang bag ko at dinampot iyon saka umalis ng bahay na mabigat ang loob.

             

Sobrang immature ko these past few days pero hindi ko alam kung anong gagawin ko. Ngayon lang ako totoong nagmahal at natatakot ako sa pwedeng maging resulta nito, lalo na’t marami pa akong responsibilidad na dapat ayusin.

           

         

      

         

      

“SA haba ng nguso mo, iisipin ko talagang nileptulelep ka magdamag ng asawa mo,” pukaw sa akin ni Jice at kasama niya si Missy na ngayon ay mukhang naaaliw nanaman sa tabas ng dila niya.

              

“Not now. Wala ako sa wisyo,” putol ko sa mga magiging pang-aasar pa niya ngunit tila wala lang sa kaniya ’yon.

              

“JICEEEEEEEEEE!” Lahat kami ay napalingon doon at nakita namin si Lindzzy na humahangos para yakapin si Jice.

             

Agad akong napabaling ng tingin sa ibang lugar nang makita ko siya. Hindi ko kayang titigan ng matagal si Lindzzy. Hindi ko siya kayang titigan sa mga mata ng matagal.

                 

“Bruuuuu! Shutangena, ginagawa mo here!?” Wika ni Jice.

              

“May pinapabigay kasi si kuya Aeignn kay Callia. Ayaw raw sagutin ni Callia ’yong mga text at tawag ni kuya Aeignn,” wika nito saka lumapit sa akin. Naging iba ang kabog ng dibdib ko sa ginawa niyang paglapit. Hindi ko siya gustong makaharap, mas lalong hindi ko siya gustong maka-usap.

       

“Awow. Umaattitod ka nanaman, Callia girl. Talagang kay Aeignn ka pa umattitod. Ganda ka?” Pang-aasar ni Jice ngunit tinapunan ko lamang siya ng tingin na walang emosyon.

               

“Callia—”

              

“Hindi ko kukunin kahit ano pa ’yan. Aalis na ’ko,” putol ko kay Lindzzy at tumungo na ako sa daan papalabas ng Phyrric.

           

Hindi ko gustong barahin siya, hindi ko lang talaga kayang makipagplastikan at magpanggap na ayos lang ang lahat lalo na sa harap niya.

           

Wala siyang problema sa akin. Ako ang may malaking problema sa kaniya.

     

Nang makalabas na ako ng Phyrric ay inilabas ko ang telepono ko at tinignan ang tracker ni Aeignn. It’s a habit, and old habits die hard. Nakasanayan ko nang laging i-locate ang location niya dahil natatakot ako sa kung anong pwedeng mangyari sa kaniya. Gladly, naka-open ang gps niya at nakita ko ang exact location niya. He’s at the private resort in Bulacan.

        

Galit lang ako, naiinis lang ako, pero may pakialam pa rin ako sa asawa ko.

       

    Sumakay ako ng sasakyan at tumungo sa bahay namin ni Aeignn. Kukuha lang ako ng ilang damit, doon na muna ako uuwi kay Nanay hangga’t wala pa siya.

         

Nang marating ko na ang bahay ay sumalubong sa akin si Manang Dorang na naglilinis ng sala. Mukhang pagod na pagod na ito kaya’t tumungo ako ng kusina at kumuha ng maiinom saka ito iniabot sa kaniya. Dala yata ng kapaguran ay hindi niya napansin ang presensya ko kaya’t nagulat pa siya nang abutan ko siya ng maiinom.

               

“Ay naku, Ma’am, maraming salamat po,” anito saka lumagok sa inumin.

               

“Huwag na po kayong magpakapagod. Hindi naman po narurumihan ang bahay kaya’t hindi kailangan ng matinding linis,” nakangiting wika ko rito.

                

“Nasanay nalang talaga ako. Mas magkakasakit yata ako kung wala akong gagawin,” sagot nito sa akin.

           

“N–Nasaan po ba si Grace?” Halos ayaw kong banggitin ang pangalan na iyon na pinag-awayan naming mag-asawa.

           

“Ay naku hindi ko napigilan sumama kay Sir Aeignn,” nakangiting sagot ni Manang at tila tinutusok ang puso ko ng libong karayom sa narinig ko. “Pasensya ka na ha, Ma’am. Malapit kasi talaga ang dalawang iyon kahit noon pa,” dagdag pa nito ngunit hindi ko na magawang makasagot. Nilalamon na ako ng inis, galit….. at selos.

         

Mukhang pinanindigan niya talagang magpapalit na siya ng asawa.

           

Tumungo ako sa kwarto namin at kumuha ng iilang gamit mula sa cabinet. Nang kukuhanin ko sa ilalim ng kama ang maleta ko at hindi sinasadyang may nahagip ang paningin ko na kumuha agad ng atensyon ko.

        

Memory card.

             

Wala sa sariling inilabas ko ang laptop ko at ang card reader ko saka ko sinasaksak ang memory card rito. Lumitaw na corrupted ang files ngunit dahil IT graduate ako ay mabilis kong nagawan ng paraan upang ma-recover ko ang mga files.

                    

Halos masuka at bumaliktad ang sikmura ko sa nakita. Napakahayop. Nakakapang lambot. Napakahayop.

               

Walang sabi-sabing nilisan ko ang lugar na iyon at mabilis na sumakay ng sasakyan para lamang tunguin ang kinaroroonan ni Aeignn. Wala na akong pakialam kahit ilang oras ang byahe, ngunit kailangan kong ma-klaro ang nakita ko. Impulsive? Hell yeah. I fucking need an answer right at this moment.

               

            

          

         

    

INILABAS ko ang telepono ko nang marating ko ang lugar at muling bumungad sa akin ang sandamakmak na missed call at text messages mula sa kaniya.

                

“Good evening po, Ma’am. May reservation po ba kayo?” Tanong sa akin ng receptionist na nadatnan ko sa counter.

             

“Yeah. I’m Mrs. Ricafort,” wika ko rito at nakita ko ang gulat sa mga mata niya.

               

“M–Mrs. Ricafort?” Hindi makapaniwalang saad nito at doon na ako tuluyang tumama sa hinala ko.

             

“Not unless may nagpapanggap na Mrs. Ricafort sa loob,” nakangisi kong wika rito at lalong lumaki ang mga mata nito sa sinabi ko. “No more words, Miss. Either you let me in, o gagawa ako ng sarili kong paraan para makapasok, at you wouldn’t wanna know kung anong paraan iyon,” malamig na turan ko rito at walang sabi-sabi na may pinindot ito sa counter at bumukas na ang gate upang makapasok ako.

           

Narinig ko pa siyang nagsalita ngunit deretso na akong pumasok sa loob at pinuntahan ang current location ng phone ni Aeignn. Narating ko ang kulay asul na pinto. Naka-lock iyon kaya’t kinuha ko ang hair pin sa ulo ko upang buksan ito. Handa ako sa mga ganitong sitwasyon.

                 

Bumukas ang pinto at hindi na ako nagulat sa nasaksihan ko.

                   

“Get off my man o pasasabugin ko ang ulo mo,” wika ko rito saka ko mabilis na kinasa ang baril ko na kinuha ko mula sa likuran ko. “You can mess with me, pero hindi sa asawa ko. You can mess with any man, pero hindi sa pag-aari ko,” saka ako mabilis na dumulog sa pwesto niya at tinutok sa likod ng ulo niya ang nguso ng baril.

                   

“Relax, Callia—”

                 

“Maiksi ang pasensya ko. Bababa ka sa ibabaw ng asawa ko, o kakalat ang laman ng ulo mo ngayon mismo,” banta ko rito at mabilis itong bumaba mula ibabaw ni Aeignn na ngayon ay tila lupaypay.

               

Hinaklit ko siya at pabalang na iniupo sa sofa bago ko siya hinagisan ng isang kumot.

      

“You’re so impulsive—”

            

“Ipinadala ka ba para tarantaduhin ako?” Nakangisi kong wika sa kaniya at nakita kong napangisi rin siya na tanda na tama ang hinala ko.

                   

“Callia…. Callia…. Callia…. Do you really think that we’ll just let you off the hook easily?”

               

“Kaya ba sinamantala mo ang pagkawala sa katinuan ni Manang Dorang at nagpanggap kang anak niya at pati si Aeignn ay nabilog mo pa?” Taas ang kilay na wika ko rito.

                    

“You’re really good at it… reading people so easily is your main forte—”

              

“Thanks for the compliment,” pagputol ko rito na tila hindi niya ikinatuwa.

             

Simula pa lang ay alam ko nang hindi siya anak ni Manang Dorang base na rin sa itsura niya at kilos. Dagdag pa roon ay may mga kilos si Manang Dorang na nagpapakita na wala ito sa katinuan.

      

Ang laman ng memory card kanina ay mga malalaswang larawan at video ni Grace na humahalinghing ng pangalan ni Aeignn. Wala siyang kaniig sa video ngunit mukhang nais niyang ipapanood iyon kay Aeignn.

               

“Hindi ko naman alam na madali palang bilugin ang ulo ng asawa mo at ilang beses nahulog sa mga bitag ko. Ang dali-dali nalang niyang baliwin sa gamot na pinapainom ko,” aniya sa akin ng nakangisi.

          

“You wouldn’t want to see me mad, Grace. Kayang-kaya kitang patayin sa mga oras na ito—”

           

“Then what, Callia?” Putol niya sa akin ng nakangisi.

            

“Anong—”

    

Biglang rumehistro sa mga mata niya ang isa sa mga kinatatakutan kong balita. Alam ko na ang sasabihin niya……

          

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

    

…

   

…

   

…

     

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

    

“Kill the future Ricafort?”

       

Aeignn…. Akala ko, ako lang?

    

–

ICE_FREEZE

Twenty

CALLIA

       

Madali ko lang na-proseso sa utak ko ang sinabi niya. I honestly got swayed for a moment, but I easily moved on.

                   

“Future Ricafort?” Wika ko saka ko siya nilapitan at tinutukan ng baril sa gitna ng noo niya bago ko siya nginisian. “Ako lang ang magdadala ng anak ng asawa ko. Hindi ikaw, at mas lalong hindi kahit sino,” pagpapatuloy ko saka ako yumuko sa dibdib niya na naka-expose ang kakaunting parte. “Those damn tits are nothing compared to mine. Sa akin lang mababaliw si Aeignn. Huwag kang mangarap.”

         

Imbes na masindak ay sunod-sunod na tumawa ito sa akin na animo wala sa katinuan ngunit alam kong hindi. Lumayo ako sa kaniya at naglakad patalikod hanggang sa tuluyan akong makalapit kay Aeignn. Gagalawin ko na sana siya nang may nakita akong isang bagay na una palang ay dapat napansin ko na.

            

Lubos ang naging kaba ko sa mga oras na ito. Mas higit pa sa kabang naramdaman ko kanina sa sinabi ni Grace. Natatakot ako…. natatakot akong bigla na lamang pumutok ang isa sa mga bagay na itinatago ko.

         

Lumingon ako kay Grace at nakita kong seryoso na itong nakatingin sa akin. “Hindi magigising ’yang asawa mo, huwag ka nang umasa,” aniya sa akin ngunit magkakasunod akong umiling sa kaniya.

                

“Wala kang alam sa binabangga mo. Napag-utusan ka na nga lang, hindi mo pa inalam ang ibang impormasyon. Palpak ka,” wika ko rito. Piling-pili ang mga bawat salita ko dahil kung hindi ako magiging maingat, alam kong malalagay sa alanganin ang mga iniingatan ko.

            

Nakita kong nainsulto siya sa itinuran kong iyon. “Kaysa naman sa’yo, Callia. Ano na bang—”

             

Mabilis ko itong binato ng vase na nasa bedside table at nagulat siya roon ngunit mabilis niya iyong naiwasan. “Paaalisin kita ngayon dahil alam kong kailangan mong mag-report sa taong nagpadala sa’yo, para tarantaduhin ako. Pero sa susunod na magkikita tayo, umiwas ka na, dahil hindi ako magdadalawang isip na pasabugin ang ulo mo— at huwag mo nga palang ibida na buntis ka, dahil sa hilatya palang ng pagmumukha mo, hindi titikman ng asawa ko kahit dulo ng daliri mo,” mariin na wika ko rito saka ako nagpaputok ng baril sa gilid ng binti niya na halatang pinanghitakutan niya.

              

Nagkukumahog siyang lumabas ng silid na iyon at nang maisara na niya ang pinto ay napabuntong-hinings ako saka ko ibinaba ang baril na hawak ko.

               

“Tumayo ka. Alam kong gising ka,” malamig na wika ko at nabungaran kong ngumisi siya bago bumangon saka ako hinaklit ang niyakap. Ito sng nakita ko kanina. Nakita kong gising talaga siya at nagpapanggap lamang na lupaypay.

               

“Alam kong makukuha mo ang mensahe ko,” aniya na nagpagulo sa akin kaya’t itinulak ko siya ng bahagya.

            

“Mensahe? Wala akong mensahe na nabasa na galing sa’yo—”

             

“Pero inutusan ko si Lindzzy na ipabasa sa’yo ’yong sinabi ko dahil nga hindi ka sumasagot sa text at tawag ko,” naguguluhan na wika niya.

             

“Ano bang mensahe ang tinutukoy mo?” Tanong ko dahil maging ako at naguguluhan sa sinasabi niya sa akin.

          

“I asked Lindzzy to tell you that I am with Grace and I suspect her as an enemy from wherever. Sa dami ng kalaban ng Phyrric, hindi ko alam kung sinong nagpadala sa kaniya,” aniya at doon na ako tuluyang nagulat.

                

“A–Anong ibig mong sabihin?” Utal na wika ko. Hindi ko mabasa kung ano ang susunod pa niyang sasabihin.

                

“Matagal nang nagtatrabaho sa akin si Manang Dorang ngunit nitong nakaraan lamang niya ipinakilala sa akin na anak niya si Grace at base sa nakikita ko sa kanila, alam kong may mali kay Grace. I acted all natural to lure her, and it all led here,” sagot niya sa akin na nagbigay linaw sa lahat.

                

“So you were saying that it was all her illusion nang sinabi niyang nabilog ka niya?” Tanong ko at sumagot siya sa akin ng pagtango.

                

“Callia, you’ve known me for years, yet you still doubt my capabilities and abilities as an agent? Hindi ako maloloko ng isang gaya niya,” sagot niyang muli sa akin.

              

“Hindi ko lang inaasahan na alam mo ang mga nangyayari—”

            

“And I also knew that you briefly believed her when she told you that she’s carrying my child. Goodness, Callia. My sperms are all for you. They are only meant to fertilize one egg cell and that is yours. Stop doubting me and my sperm as well. Wala akong balak na isaboy sila sa isang tuyot na palayan,” nakangising wika niya sa akin at tula ako nakaramdam ng hiya at pamumula ng pisngi. “And yeah, your tits are way bigger. Don’t compare, babe. Sa’yo lang ang titignan at hahanap-hanapin ko. Your body is all I want in this world. I won’t crave for anyone else’s.”

           

Humakbang ako palayo dahil sa mga pinagsasasabi niya. “U–Umuwi na tayo,” utal na wika ko.

              

“Callia….” Biglang rumehistro ang kaseryosohan sa mukha niya at tila na ako nabalot ng madilim ba awra. “If you’re hiding something from me, better confess it to me now. Ayokong dumating sa punto na dahil sa propesyon na mayroon tayo…. pati ikaw pagdududahan ko.”

                

Hindi ako nakasagot sa sinabi niyang iyon….. dahil alam kong darating at darating ang araw na pagdududahan at kamumuhian niya ako…. pinananalangin ko lang na sana maayos ko na ang mga bagay na dapat kong isa-ayos bago pa dumating ang araw na iyon.

       

        

      

   

NAKARATING kami sa bahay at alam kong marami siyang gustong sabihin sa akin. Tulog na si Manang Dorang nang makarating kami kaya’t hindi na namin siya nakausap pa.

      

Natapos akong mag-shower at nahiga na sa tabi niya. Nagbabasa siya ng libro at dahan-dahan niya iyong ibinaba nang makita niya akong nahiga saka siya tumitig sa mga mata ko.

                 

“Why did you let her go? Mas makakabuti sana kung dinala natin siya sa Phyrric,” aniya sa akin at saglit akong nawalan ng isasagot ko sa kaniya.

                

“It’s for the best, Aeignn. Hindi ko gagawin ’yon—”

           

“Kung hindi iyon makakabuti para sa iyo,” putol niya sa akin na ikinagulat ko. “I don’t know your intentions, Callia, but I trust you. I trust you so much kahit na hindi lumilinya sa desisyon ko ang desisyon mo. Mahal kita kaya’t kahit anong desisyon ang gawin mo, sasang-ayunan ko,” aniya at saglit na huminto bago hinaplos ang pisngi ko. “But remember that I’m not just your husband, Callia. I am the chief of the elite agents. I am a son of the chief commander of Phyrric. I am a brother of an agent. Kung magkakagipitan sa mga desisyon, hindi ko maipapangako sa’yo na laging ang sa’yo ang pipiliin ko,” mahabang turan niya sa akin na naiintindihan ko…. Oo naiintindihan ko.

              

“Hindi mo kailangan laging sang-ayunan ang mga desisyon ko. Kung sa palagay mong mali, pwede mo ’kong baliin—”

               

“Even if it will expose you?” Aniya saka mapait na ngumiti sa akin. Doon ko tuluyang napagtanto na may nalalaman siya ukol sa akin, ngunit wala siyang sapat na impormasyon kaya’t nais niya akong magsalita.

              

“Even if it will expose me. Kahit ano pa ’yan, Aeignn. Always prioritize the welfare of many,” seryosong sagot ko sa kaniya.

                 

“Matulog ka na,” aniya saka ako hinalikan sa noo bago siya bumangon at lumabas ng silid.

             

Pumikit ako ngunit hindi ako madalaw-dalaw ng antok. Siguro dahil sa dami ng iniisip ko at pati ang relasyon namin ay naaapektuhan….. Hindi. Mula’t simula pa nga pala ay apektado na siya at ang kung ano mang meron kami ng mapait na sitwasyong mayroon ako.

                  

Bumangon ako at bumaba upang hanapin siya. Naabutan ko siya sa may mini bar niya at umiinom ng alak. He looks so miserable at wala man lamang akong magawa para sa kaniya.

             

“Aeignn…” Pagtawag ko sa kaniya at napalingon naman siya sa akin saka siya ngumiti.

            

“Bakit gising ka pa?” Tila wala lang na wika niya sa akin. Kaya niyang magpanggap na ayos lang ang lahat…. na hindi niya iniisip ang kung ano mang mayroon sa akin.

                 

“You have to tell me what’s going on your mind, Aeignn. Hindi pwedeng ganito. Magkasama tayo pero—”

             

“Magkasama at mag-asawa tayo, Callia. Sinasabi mong mahal mo ’ko, pero sa ating dalawa, ikaw ang walang tiwala sa akin. I feel so useless. I feel so unworthy,” putol niya sa akin at tila ako nahagingan ng malamig na hangin sa sinabi niya.

              

“Aeignn—”

             

“Are you plotting something that would eventually hurt me? Mahal na mahal kasi kita. Baka hindi ko kayanin,” saka siya muling mapait na ngumiti sa akin. This time, pain is too visible in his expressive eyes.

                

“Hindi ko alam,” saka ako umiling-iling.

                 

“Hindi ako humihiling ng kahit na ano sa’yo. Mahalin at pagkatiwalaan mo lang ako, sapat na sana sa akin ’yon,” aniya saka tumayo mula sa high stool at lumapit sa akin.

                  

Nasasaktan ako na nasasaktan siya. Nasasaktan ako na hindi ko masabi sa kaniya ang sitwasyon dahil alam kong hindi iyon makakabuti at hindi papabor sa amin. Nasasaktan ako dahil ang taong binigay ang buong tiwala sa akin, ay ito ako at winawasak ko ngayon.

               

Akmang yayakapin niya ako ngunit humakbang ako palayo sa kaniya.

           

“Aeignn….. Do you want us to—”

            

“Get annulled?” Putol niya dapat na sasabibin ko saka siya mapait na ngumiti sa akin. “Puro ka pala pasakit mahalin, Callia. Kaunting sakit lang hiwalay na agad ang solusyon sa’yo,” pagpapatuloy niya ngunit humakbang ako palapit sa kaniya at hinawakan siya sa magkabilang pisngi.

              

“I’m not asking for an annulment, Aeignn. I was about to ask if you want us to runaway from everything. If you want us to leave this situation and turned our backs at our responsibilities, kasi pagod na rin ako,” nakangiting wika ko sa kaniya ngunit tila hindi siya natuwa sa itinuran kong iyon. Bagkus ay inalis niya ang mga kamay kong nakahawak sa kaniya.

                   

“Tatalikuran mo lang naman ang lahat kapag hindi mo kayang harapin ang katotohanan. Now tell me, Callia…..

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

     

…Are you an ally or an enemy?“

       

Sumeryoso ang mukha ko sa itinanong niyang iyon sa akin at tinitigan ko siya sa mga mata bago ako sumagot.

          

“I am more than an ally and greater than an enemy. I have no loyalty.”

         

The day has finally came. Kailangan ko nang hubarin ang maskara ko….. I’ll show my true identity that would hurt many.

      

      

        

     

   

MISSY

       

Dumating ako sa Phyrric at nagkakagulo ang lahat. Hindi ko alam kung anong uunahin ko. Kung ang makibalita ba o ang makigulo sa kanila. Sa huli ay pinili kong tumungo sa opisina ni Aeiryn at tanungin siya. Si Aeiryn lang naman ang madalas na natitirang kalmado sa mga ganitong sitwasyon.

             

’Pag bukas ko ng pintuan ni Aeiryn ay bumungad siya sa akin na nakatingin lamang sa gawi mismo ng pinto.

             

“Alam kong darating ka,” aniya sa akin saka mapait na ngumisi.

            

“Anong ganap? Bakit ang gulo? Bakit parang mga langgam sa tag-ulan ang mga tao rito. Umatake ba ang Eerie?” Tuloy-tuloy na tanong ko at tumayo sa Aeiryn mula sa upuan niya at lumapit sa glass window saka niya hinawi ang kurtina kung saan tanaw ang nagkakagulong mga agents.

                         

“Hindi Eerie ang umatake,” aniya sa akin habang nakatingin pa rin sa mga agents. “Mundo ni kuya ang gumuguho sa ngayon. Mundo niyang pinipilit buoin ngunit simula pa lamang ay puro lamat na, kaya’t ngayon ay hindi na niya alam kung saan sisimulang ayusin,” matalinhaga niyang pagpapatuloy.

              

“Ano? Jusmeyo, Aeiryn. Hindi ako ang Mommy mo, hindi kita maiintindihan sa mga paganiyan-ganiyan mo,” nakangusong wika ko na siyang ikinabaling niya sa akin.

            

“Not a traitor and not an ally? Or a traitor and an ally? She’s just between the two.”

          

“Ayusin mo na kasi. Hindi ko talaga ma-gets, promise!” Naiinis na ’ko. Nakakaloka siya. Hindi naman ako nakikipaglaro ng bugtong.

                 

“AEIRYN!!!” Kapwa kami napalingon ni Aeiryn sa pinanggalingan ng tinig na iyon at nakita namin si Aeignn na nanlilisik ang mga mata habanag nakatingin sa kapatid niya.

            

“What now, kuya?” Tila wala lang na wika ni Aeiryn dito.

              

“Where is she? Where the fuck is she!!!?” He’s histerical— no, that was an understatement.

                

“Huwag mo sa’kin hanapin ang asawa mo. I have no habit of kidnapping people. Maybe she went to the place where she really belongs. Let her be—” Kapwa kami napaigtad sa gulat ni Aeiryn nang bigla na lamang sinuntok ni Aeignn ng malakas ang glass table ni Aeiryn na naging sanhi ng pagkabasag n’on.

                 

“She’s my wife. Despite of her fucking secrets, she’s still my wife. I need to fucking find her, or this organization will be doomed,” aniya na tila hindi naman ang kapatid niya ang kausap.

                    

“You’re wrong. Callia being here, will only fuck this organization up. Get back to your senses.”

     

Gulong-gulo ako sa naririnig ko. Hindi ko sila masundan. Hindi ko sila maintindihan. Bakit si Callia? Anong mayroon sa kaniya?

    

–

ICE_FREEZE

     

AEIGNN’s POV IS COMING FOR THE NEXT CHAPTERS. LAST 10 CHAPS THEN AN EPILOGUE. HUWAG N’YO MUNANG HANAPIN SA AKIN SI CALLIA SA MGA SUSUNOD NA CHAPTERS. I WANT ALL OF YOU TO FOCUS ON AEIGNN’s POV. AREN’T YOU WONDERING HOW HE FELL FOR HER SO DEEPLY?

Twenty-one

AEIGNN

  

Nakatitig lamang ako sa larawan namin dito sa loob ng opisina ko. Mapait akong napangiti at napapahid ng butil ng luha na kumawala sa mga mata ko.

         

Ang tagal kong inasam na mahalin niya rin ako, ngunit tila nais talaga kaming kontrahin ng sitwasyon.

           

She’s more than just an agent. Callia…… she’s  neither more than or below someone’s expectation. Kailan ko lamang nalaman ang mga ilang nalalaman ko, at halos hindi ito ma-proseso ng utak ko…. kasabay pa nitong biglaan niyang pagkawala.

       

Kinuha ko ang larawan at hinaplos ko iyon. “Ang hirap mong mahalin. Mula noon, hanggang ngayon, tila hirap na hirap akong sungkitin ka pati ang tiwala mo.”

      

---

    

“Dude!” Ayaw ko man sanang pansinin ang pagtawag na iyon ni Russell ay nilingon ko na rin. Hindi siya titigil kung hindi ko siya papansinin.

    

“What’s your problem?” Walang emosyon na wika ko rito at ngumisi lamang siya sa akin ng nakakaloko.

           

“Nag-aaya si Paolo, Clarence at Davidson mamaya. Alam kong hindi ka sasama kung simpleng aya lang, pero dude, there are women na inimbita ni Clarence from IT department,” anito sa akin na animo sayang-saya at handang-handa sa kung ano man ang kaganapan mamaya.

                 

“I won’t still go. Marami akong kailangan asikasuhin—”

            

“One piece collector’s item,” putol niya sa akin ngunit pinaningkitan ko lamang siya ng mata.

             

“I just got mine, stop luring me. Not fucking effective,” nakangisi kong wika sa kaniya at tuluyang bumagsak ang balikat niya.

         

“’Tang ina, Aeignn. Kailangan ka namin. Hindi pupunta ’yong mga babae kung wala ka,” pagtatapat niya sa akin at muli ko siyang tinapunan ng nakakalokong ngisi. Just as I suspected. They used me again to lure those women.

                 

“Noon ko pa kayo sinabihan na huwag n’yo ’kong ginagamit sa mga katarantaduhan n’yo—”

              

“Just this once, dude. Promise, una’t huli na ’to,” halos nagmamakaawang wika ni Russell sa akin kaya’t wala akong nagawa kung hindi bumuntong hininga at tanguan siya.

               

“Una’t huli. Fine.”

           

“IRONIC bar, 9pm,” pahabol na wika niya saka pa tinapik ang balikat ko at tumakbo paalis.

      

Nagpatuloy lang ako sa paglalakad hanggang sa mahagip ng tingin ko ang isang babae sa ilalim ng malaking puno ng acacia at mukhang kumakain ng pananghalian. Ito ang unang pagkakataon na makita ko siya rito sa tinatambayan ko. She looks so timid and an outcast.

             

I was about to approach her nang mukhang tila tumunog ang telepono niyang de-keypad at sinagot niya iyon habang ngumunguya pa, bago niya iniligpit ang kinakain at ang ibang gamit niya saka niya inilagay sa loob ng bag niya.

      

“Oh, Olga?….. Gano’n ba?….. Sige…. Sige…. Oo…. Andiyan na.”

         

Naka-alis na siya nang tumungo ako sa pinaggalingan niya at may nakita akong isang maliit na notebook. Dinampot ko iyon at binuklat. Hindi na ako nagtakha na diary ito. Nasa itsura niya ang mahilig magkimkim ng iniisip at isusulat lamang ang mga nararamdaman.

         

Inilagay ko ang notebook na iyon sa loob ng bag ko saka ako nagdesisyon na tumungo na muna sa sasakyan ko at doon matulog.

          

         

        

   

PASADO

alas nuebe na ako nakarating sa bar na sinabi ni Russell. Hindi dahil sa ayaw ko, kung hindi dahil napahaba ang tulog ko sa sasakyan gawa nang nagbasa muna ako sa diary no’ng babae bago ako natulog. Alas siete na akong nagising at tumungo pa ako sa bahay namin upang maligo at magpalit ng damit.

       

“Aeignn!” Pamilyar na boses na nagpalingon sa akin at nakita ko sina Clarence, Davidson, Paolo, at Russell na nakaupo sa isang pabilog na pwesto at may mga babae na rin silang kasama.

            

Mauupo na sana ako malayo sa mga babae nang may babaeng biglang humila sa pulso ko kaya’t napaupo ako sa tabi niya. Ayoko sa lahat ay hinahawakan ako, ngunit hinayaan ko na lamang iyon. Ayokong sirain ang gabi ng mga kaibigan ko.

            

“Hi, Aeignn. I’m Angelie,” pakilala nito sa akin saka nag-abot ng kamay.

          

Inabot ko naman ang kamay niya para lang hindi siya mapahiya sa harap ng iba at tipid ko siyang nginitian. “Aeignn.”

                  

“Gaaad! You’re so timid. Ang layo sa mga nababalitaan ko sa’yo,” anito sa akin saka pa ipinatong ang dalawang niyang kamay sa kanang balikat ko at ipinatong niya doon ang baba niya. Halos magkalapit na ang mga mukha namin at hindi ako komportable roon.

                      

“Actually, I’m the worst,” walang emosyong wika ko rito at tinaboy ang kamay niyang nakadantay sa akin.

             

“Hehehe. A–Ano… Nagbibiro lang si Aeignn. Wala lang talaga siyang sense of humor,” pagsalo ni Russell sa ginawa ko at nagtawanan na lamang sila.

             

Lumagok ako ng alak na nasa harap ko. Hindi ako pumayag sa set-up na ito para lamang makipag-usap sa mga ito. Mas pabor sa akin ang pag-inom.

             

Nakakailang baso palang ako nang maramdaman ko ang pagbaba ng pantog ko na lubos na nakakapagtakha. Nahihilo na rin ako na hindi dapat nangyayari. I have a high alcohol tolerance. This seems too impossible.

           

“CR lang—”

         

“Ako rin,” sabat ni Angelie sa akin ngunit hindi ko na iyon pinansin. Tumayo ako ngunit agad umatake ang pagkahilo sa akin kaya’t napakapit ako sa taong malapit sa akin ngunit agad rin akong bumitaw.

             

“Pasensya na,” wika ko sa taong ’yon nang hindi ko namam tinitignan bago ako tumuloy sa banyo.

              

Nagawa ko na ang dapat kong gawin. Lumabas ako ng  banyo at nagulat ako nang bigla na lamang may humatak sa akin papasok ng banyo ng mga babae. Hilong-hilo man ay kitang-kita kong si Angelie iyon.

                

“Ang ilap mo naman,” aniya sa akin saka ako tangkang hahagkan sa labi ngunit itinulak ko siya.

               

“Hindi ako mailap. Hindi lang kita tipo,” walang gatol na wika ko rito na tila uminsulto sa kaniya dahil bigla na lamang niya akong sinampal saka niya sinira ang damit niya na ikinangisi ko. Mukhang alam mo na ang patutunguhan nito.

                  

Hindi na ako nagtakha nang nagsimula siyang magsisigaw na ginagahasa ko raw siya at maraming tao ang agad na pumasok sa banyo.

                

Akmang may sasapak sana sa akin ngunit mabilis akong naka-iwas at ako ang umunday ng suntok sa taong iyon.

                   

Dumating ang mga kaibigan ni Angelie na kasama ko sa table kanina at tinignan ako ng masama. “Hayop ka! Ide-demanda ka namin!” Sigaw sa akin no’ng isa.

             

“Go on—”

             

Biglang bumukas ang isang cubicle ng banyo at may lumabas doon na pamilyar na mukha sa akin na nakasuot ng pang-waitress na damit saka dumeretso sa lavatory para maghugas ng kamay.

        

Siya ang babaeng nakita ko kanina. Ang babaeng may hindi magandang buhay at nakaraan.

            

“Angelie n’yo pabaliw na. Balak pa yatang mamikot. Iuwi n’yo na ’yan, Crizza. Kanina ko pa siya nakikitang kung ano-anong nilalagay sa inumin ng lalaking ’yan, tapos ngayon nagpanggap na ginagahasa. Desperada,” tila wala lang na wika niya at dumaan sa harap ko ngunit saglit na huminto. “Kapag tinuloy nila ang demanda, hanapin mo lang ako sa IT department ng West Windle University. I will be your witness,” anito sa akin at muling lumakad.

           

Akmang sasabunutan siya ni Angelie ngunit agad siyang naka-iwas. “HAYOP KA TALAGA, CALLIA! HAYOP KANG PAKIALAMERA KA!”

           

Callia…… So it’s Callia? Wala kasing pangalan ang diary niya.

           

Upon hearing her name….. for the first time…. my heart skips a beat. So fucking gay.

          

     

       

   

HAWAK

ko ngayon ang notebook ni Callia at balak ko sanang isauli sa kaniya ngunit nagdalawang-isip ako. Nakatayo siya ngayon sa labas ng pinto ng classroom niya habang may kausap sa telepono at tila lumuluha….. I don’t know why, but she looks so beautiful and timid. Na-e-estranghero ako sa kabog ng dibdib ko kada madadako sa mukha niya ang paningin ko.

           

I want to take care of her. I want to hug her. I want to comfort her. Pakiramdam ko kailangan niya ng katuwang. Pakiramdam ko kailangan niya ng masasandalan…. at palagay ko kaya kong ialaya ng buo ang sarili ko sa kaniya.

             

Dumaan ang mga araw at hindi ko pa rin naibibigay sa kaniya ang notebook niya. Hindi ko rin magawang makalapit sa kaniya. Palagi lang akong nakatanaw sa kaniya sa malayo at kung minsan ay nahuhuli pa ako nila Paolo kaya’t umaani ako ng kantyaw mula sa kanila.

            

Sa mga dumaan na araw ay lalo lang akong nabaliw sa kaniya…. sa gandang taglay niya…. maging sa pagiging misteryosa niya. Alam kong isang sabi ko lang sa ibang agents ng Phyrric ay mahahanap ko na agad ang mga impormasyon ukol sa kaniya, ngunit para sa akin ay sapat na kung ano man ang nabasa ko sa diary niya.

                 

Galit siya sa totoo niyang ama dahil matapos siyang maipanganak ay iniwan na nito ang nanay niya dahil umano wala itong kaya. Ninanais niyang makatapos ng pag-aaral upang mapagamot niya ang nanay niyang may sakit. Marami siyang part time jobs at halos wala na siyang tulog sa araw-araw. Iilan lamang iyan sa mga nalaman ko ukol sa kaniya.

             

“Alam mo, dude, kung kami ikaw, gagawa na kami ng paraan para mapansin kami. Ngayon ka lang namin nakitang nabaliw sa babae, huwag kang torpe. Galaw-galaw. Hindi mapapansin niyang kinababaliwan mo kung wala kang gagawin. Baka nga hindi niya alam na nag-e-exist ka rito sa eskwelahan,” pangbu-buyo sa akin ni Clarence at lubos akong napaisip doon.

           

Totoong hindi pwedeng ganito. Kung gusto ko talaga siyang habang-buhay na alagaan at makasama, kailangan ko nang kumilos.

                  

Saktong flag ceremony ng buong university ngayon at nakita ko agad siyang nakapila. Hindi na ako nagdalawang-isip pa. Mabilis akong tumungo sa stage at nakita kong nagtilian ang mga kababaihan na makita ako. Inagaw ko sa Dean of Instruction ang mikropono at humarap ako sa madla. Alam kong gulat na gulat sila sa inasal ko, dahil higit sa lahat ay isa ako sa top students.

             

“CALLIA VICTOR– GONZALES OF BSIT-4C, I WILL COURT YOU UNTIL YOU GIVE IN! MARK MY WORD! MAMAHALIN MO RIN AKO! YOU’LL LOVE AEIGNN LEV FREEZELL– RICAFORT!” Masayang wika ko bago ako bumaba ng stage.

         

Tilian ang karamihan at ang iba ay nakita kong tinutukso pa siya ngunit malamig na tingin lamang ang isinagot niya sa mga ito.

        

The colder, the better. I will be her warmer.

                

S aktong nakita ko siya p

atungo sa cafeteria kaya’t hinarang ko siya, hindi ko naman alam na sumama pala sa akin sina Russell.

        

     

Nilagpasan lamang niya ako ngunit mabilis kong hinaklit ang braso niya, at nakita kong tinaliman at sinamaan niya ako ng tingin

bago niya biglang binawi mula sa akin ang braso niya.

            

“Fuck off, man. Ayaw ko sa’yo at wala akong pakialam sa’yo. Tigilan mo ’ko,”

deretsong wila niya sa akin na kinagulat ko. Mukhang hindi niya ako naaalala. Mukhang hindi niya alam na ako ang tinulungan niya sa bar.

         

“Booooooooooo!” Hiyaw

nina Russell sa akin. Alam kong ugali nila iyan kaya’t hindi na ako nagtakha. Hindi ako nacha-challenge lang sa kaniya kung iyon ang iniisip niya. Gusto ko talaga siya. Sa kaniya ko lang naramdaman ang ganitong kasabikan at pakiramdam.

         

“Look, Callia—”

          

“Higit sa lahat, hindi kita kilala. Paano mo ’kong nakilala?” Putol

niya sa akin na tuluyang nagpatunay na hindi niya nga ako naaalala.

               

“Long story—”

         

“Then make it short,” muli

akong pinutol sa pagsasalita saka niya tinignan ang kabuuan ko na animo inuusig niya ang buo kong pagkatao.

           

“Just let me court you,”

kalmadong wika ko ngunit sinagot lamang niya iyon ng nakakainsultong ngisi.

               

“Sa mundong hindi lahat ng bagay na gusto mo ay makukuha mo, humanap ka ng ibang paglalaruan mo. Tigilan mo ’ko,”

sagot niya sa akin at tuluyan na niya akong tinalikuran.

        

Laglag ang mga balikat na tumuloy ako sa sasakyan ko. Kailangan kong gumawa ng paraan upang mapalambot siya. Kailangan kong ipakita sa kaniya na totoo ako….. ngunit hindi ko na sasabihin sa kaniyang nasa akin ang diary niya. Ayokong isipin niyang awa lamang ang nararamdaman kong ito sa kaniya.

        

---

       

“Kuya,” walang emosyon akong napatingin kay Aeiryn na siyang pumasok sa loob ng opisina ko.

            

“Cut the crap. Wala akong balak pakinggan ka sa ngayon,” putol ko sa alam kong sasabihin niya. She’s my sister. Alam ko ang takbo ng utak niya.

                

“You either get back to your senses or you’ll lose everything. Baliw kang masyado sa pagmamahal, kuya—”

                

“You haven’t experienced being inlove, Aeiryn. Kapag naranasan mo na, balikan mo ’ko at kapag mali ako, ako mismo ang magbabaril ng ulo ko sa harap mo,” matigas na wika ko sa kaniya ngunit nginisian lamang niya ako.

             

“Love? Was Callia’s love destined to be your poison?”

            

“No, Aeiryn. She has the reason. Alam kong mayroon—”

                

“Reason?” Aniya saka may ibinato sa akin na telepono.

     

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

    

“Then tell me why she took Shawn out of our jail? Tell me, kuya. Tell me her reason why she’s with one of the traitor of Phyrric. Fucking tell me.”

          

Pinanood ko ang kuha sa cctv at hagip doon ang ginawa niyang pagpapalaya kay Shawn at kasama niya pa itong lumabas ng Phyrric.

        

Maybe, she’s really my karma. She’s meant to hurt me….  this fucking hard.

–

ICE_FREEZE

Twenty-two

AEIGNN

         

Mabilis akong lumabas ng opisina ko at tumuloy sa taong alam kong maaaring mag-klaro sa akin ng lahat ng iniisip ko sa mga oras na ito. Siya lang ang tangi kong pagkakatiwalaan sa ngayon.

            

Kumatok na muna ako ng tatlong beses bago ako pumasok sa loob. Naabutan ko siyang nakayuko at may mga pinipirmahan na mga papeles.

           

“Sit down,” aniya sa akin ng hindi ako tinatapunan ng tingin.

             

“Mom—”

                  

“I didn’t expect it either,” aniya saka nagtaas ng tingin sa akin at nagtama ang mga mata namin. Her cold eyes was too intimidating. She’s my mom, yet I also get intimidated.

                 

“Don’t you know anything about it? If I need to beg you to tell me something about her, I will, Mom. I need to fucking—”

              

“Don’t curse in front of me. I’m not just someone, Aeignn Lev,” walang emosyon niyang putol sa akin.

             

“I’m just so frustrated right now. How can my wife be a traitor? How can she be like that? I’ve known her for too long—”

            

“Kilala mo nga ba talaga siya? Or was it just your ego dictating you that you know her kahit hindi naman talaga? You see son, we tend to get blind when we trust too much,” malaman niyang wika sa akin na unti-unting nagpapabuo ng mga senaryo at katotohanan sa utak ko.

                

“Mom, was she the reason why you pulled off Eerie’s case from the elite agents?” I feel so fucking helpless. Nakakapanlumo lang.

     

I saw her nod at me.

    

“You’ve grown well, Aeignn. I saw your evolution. I saw how you turned into a man. You’re like your dad on certain things. Noon natatakot ako sa maaaring kahinatnan ng buhay mo, pero ngayon ay nakikita kong alam mo naman kung ano talagang gusto mo. It’s just the fact that the situation doesn’t permits you to be happy,” I saw the sadness in her eyes.

       

“Why does it have to be her? Why did you allow me to bring her here? Why did—”

                 

“Because I thought that her love for you is greater…. but I guess I was wrong? For the second time in my life, I went wrong,” aniya saka tumayo mula sa upuan niya at naglakad patungo sa harapan ko.

           

“When was the first time?”

        

“When I almost lost the three of you just to save your Lola Adelle,” sagot niya sa akin saka mapait na ngumiti. “I know few things about your wife, Aeignn. Hindi ko lang alam kung kaya mong tanggapin ang mga katotohanan na iyon,” pagpapatuloy niya sa akin.

                  

“May mga iilan akong impormasyon na nalaman ukol sa kaniya nang minsang maiwan niya ang bag niya sa opisina ko. I thought it was just a side mission, but as I browsed the folder, I was shocked,” wika ko kay Mommy at muli siyang ngumiti sa akin ng mapait saka umiling.

             

“And what have you learned from that folder?”

           

“That….. my wife is working for a different organization. The organization’s name wasn’t written in there, but her job was clearly illegal. I pretended in front of her. I accepted it…. but now, I’m so lost. Hindi ko na alam ang iisipin ko,” this may sound so fucking gay, but I want to break down in tears.

    

Nagmahal lang naman ako, pero bakit ganito? Bakit sa maling tao? Bakit sa taong ta-traydorin hindi lang ako, kung hindi maging ang organisasyon na kinabibilangan namin?

                  

“Trust is the basic foundation of a relationship, Aeignn. But…. do you still trust her after everything she did? After what you saw?”

           

Napayuko ako dahil kahit ako hindi ko na alam ang nararamdaman ko. Hindi ko na alam ang iisipin ko.

               

“I don’t know, Mom. I gave everything. I surrendered the whole me, but I guess it wasn’t enough for her to choose me over her plans. I wanted to believe that she has her own reasons for doing these things kasi mahal ko siya. Gusto ko siyang intindihin, handa akong maging uto-uto at tanga…… Pero paano naman ako? Paano naman ’yong kami?”

      

I felt my mom tapped my shoulder as if telling me that everything’s gonna be okay.

          

“If you want to still believe her despite the negative things you saw, then do so. Walang pumipigil sa’yo, that’s how this damn love works. Mahirap pigilan. But let me tell you this son….. an elephant won’t fit in a small cage, not unless you forced it.”

          

“What—”

      

“We just have to be the larger cage, and make it willingly fit.”

             

“What do you mean, Mom!?”

         

“Think, Aeignn. Think. You’re my son. You’ll surely arrive at the best point and decision.”

    

        

      

     

  

“KUYA , that’s fucking enough. Hinihintay ako ng asawa ko at ni Zayn, pero kailangan pa kitang ihatid,” dinig kong iritadong wika ni Aeidan na siyang katabi ko ngayon. Nasa bar kami at kanina pa ako nag-iinom.

              

“Aeidan, ako ang mauuna na. Mas maaatim kong iwan ng lasing ’yang kuya mo, kaysa salubungin ang bala ng baril ni Griss. Alam n’yo kung gaano ka-wild ’yong tibo na ’yon,” singit ni kuya Ayler na nasa tabi ni Aeidan.

                

“Just fucking go. Hayaan n’yo ’ko. May mga asawa kayong uuwian, ako wala. May mga asawang naghihintay sa inyo, ako ito, tinraydor,” mapait na wika ko saka muling lumagok sa baso ng alak na hawak ko.

        

“Para kang gago. Kung makapagsalita ka akala mo nanglalake si Callia. Nawawala lang naman. Kaysa kasi nag-iinom ka rito, bakit hindi mo nalang hanapin ’yong asawa mo,” dinig kong singhal sa akin ni kuya Ayler. His mouth is just too fucking iritating.

                    

“Noong nawala ba si Griss may ginawa ka? Hindi ba’t si Neptune pa ang nag-alay ng buhay niya—”

              

“Pero hindi ako nag-inom at naghimutok na parang gago na gaya mo. Pwede ba ’yon, mahal mo pero wala kang tiwala? Mahal mo pero hindi mo sure? Tsk. Sana kasi inanakan mo nalang agad para mas pinili ka. Kita mo nga ’yong sperm kong si Kael, tinuruan kong lumangoy,” he’s just too fucking honest and it fucks me!

                

“May punto naman si kuya Ayler, kuya. You have to pull yourself together. Hanapin mo si Callia. Learn the truth from her. Hindi sa kung kanino. Kung hindi ka pa rin niya pipiliin, that’s the time na magdesisyon ka kung para kanino ka ba talaga. Kung para sa Phyrric o para sa asawa mo,” sabat ni Aeidan.

    

Alam nila ang kwento. Mukhang nasabi ni Griss kay kuya Ayler, at nasabi naman ni Jice kay Lindzzy at sinabi nito kay Aeidan. Bigla nalang kasi akong tinawagan ng dalawang ito at kinamusta kaya’t inaya ko silang uminom.

     

“Just fucking go. Hindi ko kailangan ng kausap ngayon. I need to assess myself and my situation. Your advices just fuck me. Mas nakakahilo pa kayo kaysa sa alak,” wika ko ngunit tinawanan lamang nila ako saka tinapik sa magkabilanga balikat.

            

“Love has to be this cruel for you, para mapatunayan mo kung ano ba talaga ang pagmamahal para sa’yo, kuya,” huling wika ni Aeidan sa akin bago sila umalis ni kuya Ayler.

        

Nakailang baso pa ako ng alak bago ako nagdesisyon na lisanin na ang lugar na iyon. Hilong-hilo ako ngunit alam ko pa rin naman ang pagkatao ko. Alam ko pa rin kung anong ginagawa ko.

            

Saktong nakasakay ako sa sasakyan ko at papaandarin na ito nang mapalingon ako sa backseat at gulat na gulat ako sa nasaksihan ko.

              

“Drive back home. We’ll talk,” anito sa akin at tila nagising ang diwa ko roon.

               

“You are—”

               

“Drive now, or I’ll kill you,” anito sa akin at bigla akong tinutukan ng baril sa sentido.

         

Nakita ko ang kaseryosohan ng mukha niya maging ng mga mata niya at doon na ako nagdesisyon na apakan ang gas at pasibatin ang sasakyan patungo sa bahay.

       

Narating namin ang bahay na madilim na madilim na. Madaling araw na rin at walang bukas na ilaw sa buong kabahayan.

           

Pumasok kami at nang tangkang bubuksan ko ang ilaw ay pinigilan niya ako at tinutukan ng baril ang likod ng ulo.

           

“Fucking move,” aniya sa akin kaya’t naglakad ako hanggang sa marating namin ang mini bar ko at itinuro niyang maupo ako sa high stool na ginawa rin niya.

               

“What is this? Am I a battered husband now?” Wika ko saka mapait na ngumisi sa kaniya. “So fucking maddening na uuwian mo ’ko para lang tutukan ng baril. Won’t you explain? Won’t you fucking explain!?”

                

Nakita ko ang pagdaan ng lungkot sa mga mata niya ngunit agad iyong nawala at napalitan ng isang blangkong tingin.

         

Akala ko ay magsasalita siya ngunit may inilapag siyang envelope sa harap ko.

         

“Sign those,” aniya sa akin ngunit hindi ko maipaliwanag ang nais niyang iparating.

          

Binuklat ko iyon at bumungad sa akin ang isamg annulment paper. Mapait akong napangiti sa nakita kong iyon.

            

“Was this the reason kaya’t inuwian mo ’ko? You want me out of your life? You want me out of your fucking business!?”

      

“Yes. I want you out,” aniya sa hindi ko maipaliwanag na tono. May iba roon at ramdam ko iyon. I may not know a lot about her, but as some point, I know few of her mannerisms and actions.

        

“You’re so fucking cruel. Wala akong ibang ginawa kung hindi ibigay lahat sa’yo. ’Tang ina, pati sarili ko kinalimutan ko. Pati pagkatao ko binago ko. Lahat ng sakit na bigay mo, tinanggap ko. How can you be this fucking heartless? Ang hirap maging sapat sa’yo. Ang hirap mong mahalin,” mapait na wika ko sa kaniya.

        

“Just goddaman sign it, then we’re done—”

         

“I trusted you. I fucking trusted you. Hindi mo ba ako kayang pagkatiwalaan ng mga lihim mo? Hindi mo ’ko kayang pagkatiwalaan na masasamahan kita sa kung ano mang iniintindi mo? Hindi mo ba ’ko kayang—”

             

“No, Aeignn. Blood will always be thicker than water. Love will be disregarded if it is the blood we are talking about,” she said full of pain and sarcasm.

      

“You’re so damn impossible. You’re so damn impossible, Callia. Hindi ko na alam paano ka pa iintindihin. Hindi ko na alam paano ko pa aabutin ng pang-intindi ko lahat ng nangyayari sa’yo at lahat ng ginagawa mo. You pushed me at the edge of the cliff. I have no other choices but to let go.”

      

“This is me, Aeignn. This is the real me. You’ve seen enough. I’m a fucking traitor,” malamig na wika niya sa akin.

                  

Napasabunot ako sa buhok ko dahil sa nangyayari at sa naririnig ko mula sa kaniya. “Just fucking explain, Callia. Sa’yo ako maniniwala. Mas paniniwalaan ko ang lalabas sa bibig mo kaysa sa mga nakita ko. Mas paniniwalaan kita.”

            

Ngumisi siya sa akin saka siya may inilapag na mga larawan sa ibabaw ng counter. “These were my doings,” aniya kaya’t napalingon ako sa mga larawan na naroon. Mga tao iyon na tadtad ng baril. Mga pinatay na tao sa brutal na paraan. “Now tell me, would you still accept me? I’m not the Callia you knew,” dagdag niya at doon na tuluyang bumigay ang natatangi kong pag-asa para sa kaniya.

                

“It’s you, right?…….

     

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

…

   

“You tied Lindzzy at the abandoned room in her school. It wasn’t her class mayor. It wasn’t that girl named Caely. It was you, Callia. It was you,” I saw her shock face. Mukhang hindi niya inaasahan na alam ko iyon.

        

“Aeignn…..”

            

“But Caely claimed that it was her doing just to get a bonus points from her higher ups.”

               

   

       

        

     

  

SOMEONE

        

“This person swore that he’ll do everything for us now,” wika ko sa taong kaharap ko habang pinatutungkulan ko ang taong walang malay na nakatali ngayon sa isang upuan.

            

“Are we ready to attack?” Tanong niya sa akin ngunit nginisian ko lamang siya.

                 

“Why so eager? Are you that excited to finish this? Are you so eager to get back at them?” Alam kong nakakainsulto ang tono kong iyon ngunit wala akong pakialam. Halata kong nais na niyang matapos ang lahat ng ito.

                    

“My sibling died. We’ve planned this for years now and I think it’s about time to let them taste the hurricane. Hindi sapat na ako lang ang nasasaktan. Kailangan na nilang mabuwag. Kailangan na nilang masira,” I saw the strong will in that revengeful eyes. I always bear those eyes. Ilang beses na kaming nawalan. Ilang beses na kaming naungusan.

        

“Few more days. Let’s just wait. Few more days and they will be doomed.”

    

–

ICE_FREEZE

Twenty-three

AEIGNN

      

“I came back, like I promised. Bakit kailangan mo pa akong igapos?” Tanong niya sa akin sa napakalamig na tinig. Nakagapos siya ngayon sa headboard ng kama.

                 

“You came back after 23 hours. You promised that you’ll be back after 12 hours. See the difference?” Walang emosyon na sagot ko sa kaniya.

           

“The point is, bumalik ako, Aeignn. I sticked to my promise—”

             

“Pero bakit ’yong pangako mong mamahalin ako habang-buhay, hindi mo kayang panindigan?” Saka ako mapait na ngumisi sa kaniya.

          

“I have my own reasons and situation—”

           

“AND WHY CAN’T YOU FUCKING TELL ME!?” Nahampas ko ang bedside table dahil sa pagsigaw kong iyon ngunit hindi man lamang siya nagulat o napa-igik.

              

“Save yourself from misery, Aeignn. Simula palang, dapat hindi na tayo nagtagpo. Simula palang, dapat hindi na ako pumayag maikasal sa’yo. Simula palang, malayo ka at malayo ako. We’re like two parallel lines, we’re not meant to intersect,” aniya sa isang kalmadong tinig ngunit mababakas doon ang poot at pait.

                     

“That’s your opinion, Callia. Way different from mine. Your fucking secrets are the problem! Asawa mo ’ko! Kasal ka sa akin! You even said you love me! How the fuck can’t you trust the one you love? Bakit hindi mo kayang sumandal sa akin!?” Halos puno ng panunumbat na wika ko bago ako nameywang at bumuntong hininga. “You’re my wife. You’re my other half. We’re supposed to build each other, not the other way around. I was meant to make you happy and you’re not meant to break me—”

           

“Saka mo na ako pagsalitaan ng ganiyan, kapag nalugaran mo na ang sitwasyon na mayroon ako, Aeignn. Kaya kitang isuko. Baka nga hindi sapat ang pagmamahal ko para sa’yo—” I cut her off. I kissed her.

                 

“Respond, Callia,” I whispered between our lips. I started moving my lips unto hers, and she responded.

                

She’s still here…. my wife is still here, despite of her clouded thoughts. I could still feel my wife’s love for me. I’m fucking desperate, pero hindi ako pwedeng magkamali.

      

I pulled off but not so far. I stared at her eyes intently. “You’ll be my prisoner not unless you tell me the truth—”

             

“No one will ever tell you the truth, Aeignn, dahil ito na mismo ang totoo. Nasa harap mo na ang totoo. Traydor ako,” walang gatol na wika nito sa akin.

              

“Then…. where have you been after I let you go? Saan ka tumungo? Sinong kinausap mo? What’s your reason of coming back here?”

            

Nginisian niya ako kaya’t humakbang ako palayo sa kaniya. “Isang tanong lang, Aeignn. Isang tanong lang ang pwede mong itanong sa akin, and I promised you na sasabihin ko sa’yo ang totoong sagot para sa tanong na iyon,” aniya sa akin. Hindi ko alam ngunit nakaramdam ako ng kaba sa pagsasalita niya. She’s my wife, yet iilang hibla lang ng pagkatao niya ang kilala ko.

                  

“Bakit isang tanong lang? You’re the prisoner. Ako ang masusunod—”

        

“One question, and I’m gone—”

              

“Do you still love me, Callia? Do you still love me?”

      

Nagulat nalang ako nang maalis niya ang gapos ng mga kamay niya at bigla na lamang akong dinamba ng halik. Nang makabawi ako ay nakangiti na siya sa akin at may mga nagbabadyang luha sa mga mata.

          

“I do. I still and I’ll always love you, Aeignn.”

                 

Hindi ko na alam ang sumunod na pangyayari. Basta’t naramdaman ko na lamang na unti-unti na akong nawawalan ng malay tao.

         

“I’m sorry, Aeignn. Mahal na mahal kita.”

      

Those were the last words I heard before everything went black.

          

      

      

     

  

JICE

          

SHUTANGENA NAMAN! KAYA NOON KO PA AYAW MAGING AGENT, NAKAKA-STRESS SA MATRIS! Mabuti nalang talaga at naisilang ko na ’tong sila Laezen at Laeden. Kung hindi baka hindi kami nagka-anak ni Laev…. ay hindi pala. Magaling nga pala sa jerjeran ang asawa ko, kahit pala stress ’yong matris ko, makakabuo at makakabuo pa rin siya. Shutangena, naka-kambal nga, e.

                     

“Mayroon na bang naka-contact kay kuya?” Tanong ni Aeiryn sa kalmadong boses, pero ramdam ko naman na mega taranta na talaga ’yan sa loob niya. Si Aeignn lang naman ang nawawala, ang panganay ni amo, at ang head ng elite agents.

         

“Sure ba kayong hindi lang ’yon nag-soul searching? Alam n’yo naman ’yong nangyari sa kanila ni Callia, ’di ba? Tapos hanggang ngayon halos lahat tayo clueless sa pagta-traydor ni Callia girl. Nakaka-stress,” sabat ko sa kanila at nakita kong tumango-tango si Gyor at Hudsen sa akin.

             

“May point si Jice,” ani Missy.

             

“But I know my kuya too well. He’s not fond of soul searching. He can assess himself kahit nasa magulo pa siyang lugar o sitwasyon. He’s a genius—”

            

“He’s kidnapped,” nagulat kaming lahat sa pagpasok ni amo sa bulwagan kung nasaan kami.

               

“K–Kidnapped?” Halos hirap na hirap akong masabi ang mga salitang iyon. May trauma na yata ako sa mga ganitong insidente. Nawala sa amin si Shanna sa ganitong paraan. Muntik mawala sa akin si Laev dahil din sa ganito. Although we went through psychological counseling, pakiramdam ko hindi sapat iyon para tuluyan akong makalimot sa mga nangyari.

    

“Mom,” kalmadong wika ni Aeiryn sa mommy niya.

                

“He’s nowhere to be found because the ones holding him seems to be so trustworthy,” wika ni amo ngunit lahat kami ay napakunot ang noo.

               

“Kidnapped? Trusthworthy? Chief, masyado pong contradicting ’yong choice of words n’yo,” sagot ni Missy rito.

                

“Walang mali sa mga salita ko. May mali sa pang-intindi n’yo. Mula ngayon, hayaan n’yong ako ang mag-handle ng kaso na ito. I will ask for your help if I needed you. Sa ngayon, hayaan n’yo na muna akong isa-ayos ang sitwasyon,” sagot niya. Hindi ko alam kung anong mali sa pagkatao ni amo. Paano niya napapanatiling kalmado ang sarili niya, ganoong anak niyang panganay ang nawawala sa kaniya.

            

Naramdaman kong may tumapik ng balikat ko at paglingon ko ay nakita ko si Gyor na nakangiti sa akin. “She’s a chief for a very valid reason. Trust her judgment,” wika nito sa akin.

          

Dinismiss niya kami at kaniya-kaniya kami sa paglabas ng bulwagan. Dumeretso si Chief sa opisina niya, at ako na dakilang marupok at pakialamera ay tumungo rin sa opisina niya. Shutangena, hindi ko kayang maging normal kung ganito ang sitwasyon.

             

“Amo!” Nakita kong bahagya siyang nagulat sa pagsigaw kong iyon ngunit wapakels! Kailangan ma-satisfy ang curiousity ni Jice Isaiah Saavedra– Villafuerte. Excuse me, padaan.

           

“What are you doing here?”

           

“Napapa-isip lang po ako kasi, amo. Alam kong wala po akong isip, pero minsan nag-iisip naman ako at ito nga po ’yong naisip ng isip ko ngayon—”

             

“Go straight the point. Marami akong kailangan gawin,” putol niya sa akin. Si amo naman, g na g kaagad.

          

“Sabi n’yo noon walang kinalaman ang Eerie sa nangyari kay Laeven….. pero bakit pakiramdam ko po meron? I mean, alam ko naman na hindi trustworthy ’tong instinct ko, pero pakiramdam ko talaga meron,” wika ko rito nakita ko siyang napangisi sa akin.

           

“You’re evolving,” aniya sa akin.

             

“So ano nga, amo?”

          

“Your theory maybe wrong, or maybe right. It depends upon your conclusion,” matalinhaga niyang sagot sa akin. “You see, Jice. A king has a naive and confusive princesses. His princesses went out their ways, and the king couldn’t get ahold of them so he just let them be. But when the time came that he’s already looking for someone who would succeed his throne, he learned that he had unknowingly or knowingly sacrificed one of his princesses and now he’s left with the only one.”

        

Jusku, shutangena. Bakit ko ba ’to kinausap? Wala kong makuhang mabuting balita sa kaniya. Ginamitan pa niya ako ng mga ganoon niyang salita. Utak ko nga kakarampot lang, gusto pa yata niyang amagin.

              

“Amo, ’yong utak ko po pang 1 + 1 lang. Kapag ginaniyan mo ’ko, lalo nang liliit ’to,” nakanguso kong wika sa kaniya.

             

“So…. did he choose the one left? And who’s the one left? The naive? Or the confusive?” Boses mula sa pintuan at nakita ko si Aeiryn na nakasandal doon.

      

Shutangena. Mag-nanay nga sila. Bagay rin silang mag-usap. I’m out! Charot. Chismosa ako, e. Mwhehehehe.

                     

“No. He hasn’t made his final judgment yet. And as for the one left…. it’s for me to know, and for you to find out.”

              

“I already did, but some informations are just too confusing. You kept it from us, and did you really think that I wouldn’t find it out? No, mom. You mold me like this. You made me like this. You taught me things I never expect, I would eventually learn. Thank you for your information. I’m looking for my brother now—”

          

“Do what you want. You’re old enough to handle yourself,” sagot ni amo sa anak niya na ikinalaki ng mata ko. SANA ALL, ’DI BA!? SI PAPA NGA NOON SA AKIN, LAHAT KAILANGAN KO PA IPAG-PAALAM. ULTIMO YATA PAG-EYATS KO DAPAT ALAM NIYA.

      

“I’m going—”

         

“Huy, Aeiryn! Teka, sama ako!”

            

      

    

    

    

  

AEIGNN

       

Iminulat ko ang mga mata ko at natagpuan ko ang sarili kong nakatali ng mahigpit sa isang poste. Halos hindi na ako makahinga sa dami ng kadenang nakatali sa akin. Tiyak na ginawa ito upang hindi na ako maka-alis pa.

          

Inilinga ko ang mga mata ko sa paligid ngunit wala akong natagpuang tao. Wala kahit mahinang kaluskos.

             

Hindi abandonadong lugar ang kinaroroonan ko hindi gaya nang makidnap sina Neptune at si kuya Laeven. Hindi ito ang tipikal na lugar para paglagyan ng mga kinidnap.

           

“You’re finally awake,” anang isang tinig na galing sa mikropono at doon ko lamang napansin na mayroong speaker sa tabi ko.

        

Iba ang tinig nito. Halatang naka-voice changer ito.

               

“Kung sino ka man, siguraduhin mong hindi ka magpapakita sa akin. Kahit patay ka na, papatayin kita ng paulit-ulit,” galit na galit na wika ko rito ngunit malakas at nakakabinging tawa lang ang naging sagot nito sa akin.

         

“Alam kong ganiyan ka. Alam na alam ko ang ugali mo. Nasubaybayan ko ang paglaki mo,” anito sa akin at muli pang tumawa.

           

“Nasaan si Callia!? Nasaan ang asawa ko!?”

              

“Asawa? Hindi mo pa ba pinirmahan ang annulment papers na dinala niya sa’yo?” Tumatawang tanong nito sa akin.

                 

“Fuck you!”

            

“Oh, little man. Don’t cuss. Hindi iyan makakabuti sa sitwasyon mo,” anito ngunit may naramdaman akong mali…. mayroon…. natitiyak kong mayroong mali…. dahil sa katiting na mga tinig na iyon na narinig ko.

            

Huminga ako ng malalim at nag-isip bago ako nagsalita. “Mukhang nasisiyahan ka sa ginagawa mo sa akin? Masarap ba sa pakiramdam?”

              

“Huwag mo ’kong daananin sa ganiyan, Ricafort. I went through worst. I went through a situation that only exist in your imagination. Mas higit pa ako sa inaakala mo,” sagot nito sa akin.

                

“Then you’re a coward. Bakit apat kayong nakikinig sa akin ngayon?” Wika ko sa mga ito at pumailanlang ang katahimikan. Tama ako. Alam kong tama ako. May apat na tao sa likod ng mikropono na iyon na kasalukuyang nakikinig sa akin.

                   

“You’re indeed an agent. You’re indeed a Freezell. You’re indeed a son of Aeickel Lavria Freezell– Ricafort.”

            

“I’ll take that as a compliment, but I don’t need that now. Hindi ko kailangan ng papuri mo. Kailangan kong malaman kung bakit ako dinala ng asawa ko sa inyo, kung anong mayroon sa asawa ko para sundin niya kayo,” deretsong turan ko rito.

              

“You remind me of someone. Real impatient like your dad,” wika nito at tumawa ako. Isang tawa na alam kong nakakaloko.

                  

“Hanggang dito nalang ang pasensya at pakikipaglaro ko sa inyo. Kailangan kong malaman ngayon ang totoo, kung ayaw n’yong magkagulo-gulo tayo rito,” banta ko sa mga ito.

             

“Anong magagawa mo? Anong kaya mong gawin sa sitwasyon mo ngayon?” Tanong nito sa akin.

            

“Kilala mo ’ko. Sa iyo na mismo na nanggaling na nasubaybayan mo ’ko. Alam mo ang mga kakayahan ko. Kaya kong kumawala sa katarantaduhan na ito sa oras na gustuhin ko,” wika ko at muli ay tawa ang isinagot nito sa akin.

                   

“And who do you think I am?” Tanong nito sa akin.

              

“You’re not my Lola Cassandra. She’s too old to give me her love test. You’re clearly a fucking traitor. Traydor na nanaisin kong patayin sa mga oras na ito,” sagot ko rito.

         

“At paano mo naman iyon nasabi?”

             

“I’m no longer talking to you, old man. Mas gusto kong kausapin ang dalawang tao sa likuran mo…….

    

…

   

…

  

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

    

…

    

…Callia and Migo, are you planning to run away after you kill me? Are you a cheating wife now, babe? How about your I love you, I thought it was the truth? Pati ba ro’n ay niloko mo na rin ako? So fucking heartless.“

–

ICE_FREEZE

Twenty-four

[UNEDITED. MAMAYA KO NA I-EDIT TYPO AT WRONG GRAMMAR]

JICE

     

“TEKA NAMAN! MATANGKAD AKO, PERO MAS MATANGKAD AT MAS MALAKI HAKBANG MO! AEIRYN NAMAN!” Nakanguso kong wika kay Aeiryn. Akala mo hinahabol ng kabayo ang lintik na ’to. Kulang sa pagmamahal at romansa, e.

          

“Since the beginning, I asked her to stay away from kuya Aeignn, but she refused… and now she’s putting my brother on grave danger. I’m gonna kill that woman,” ramdam ko ’yong gigil ni Aeiryn. Parang hindi nga gigil, e. Parang poot at g na g.

      

“Kalmahan mo lang, Aeiryn. Hindi pa natin alam ’yong totoo. Hindi naman siguro gagawin ni Callia na ipahamak si Aeignn. Nakita naman natin pare-pareho na minahal naman niya ng totoo ang kuya mo—”

            

“You’ll never know someone’s through agenda based on their words and actions, Jice. Marami nang nagtraydor sa atin na ang babait ng pakikitungo sa atin then in the end, they turned out to be the goddamn traitors. Ang hirap magtiwala. Napapalibutan tayo ng mga ahas na kapag nakahanap ng tyempo, bigla nalang lilinggis,” anito sa seryosong tono. Hindi ko alam kung may ka-abnormalan lang ba talaga akong taglay pero natawa ako sa sinabi niya at nakita kong nangunot ang noo niya.

          

“Shutangena, don’t get me wrong. Hindi kita tinatawanan, natatawa lang ako sa linggis na word. Iba kasi pumapasok sa isip ko dahil sa kuya Laeven mo,” sagot ko sa kaniya saka ako huminga ng malalim. “Pero alam mo, Aeiryn, sa mundo kasing ’to hindi pwedeng lahat kagaya n’yong mag-isip ni amo. Hindi pwedeng lahat kasing lamig n’yo. There has to be one person that needs to remain warm for this world to function well. Kung walang kahit isang tao na mapapanatili ang neutrality, lahat na ngayon nagkakagulo. Gets mo ba ’ko? Siguro naman, oo. Nanay mo ngang malayo sa katotohanan nage-gets mo, ako pa kayang mababaw lang ang utak,” saka ako ngumiti sa kaniya at nag-peace sign.

              

“So… you were saying?”

             

“Feeling ko lang na dapat kahit isang tao may manalig pa rin kay Callia kung bakit ginawa niya ’yong mga bagay na ’yon, at willing akong maging ’yong tao na ’yon. Kung lahat kasi girl pagdududahan at hindi natin pagkakatiwalaan, pa’no nalang tayo mabubuhay ng maayos?”

        

Nakita ko siyang bumuntong-hininga bago ako muling tinignan sa mga mata. “I won’t force you to hate her, but you can’t force me to understand her, either. I have all the evidences in the world to doubt her, but…..”

           

“But?”

           

“That’s what I fear the most,” pagpapatuloy niya na muling gumulo ng utak ko. Pwede naman kasi magsalita ng direct to the point, ang dami pa niyang hanash. Kasakit kaya sa ulo! Puro nalang palaisipan. Paano naman akong walang isip o minsan lang mag-isip? Shutangena.

                 

“Anong fear-fear ’yan?”

             

“I got all the evidences easily na si Callia ang itinuturong traydor. That’s too good to be true. It was like, both the evidences and me were being manipulated,” bigla kumabog ang dibdib ko sa sinabi ni Aeiryn. Sana naibabahagi ang utak at katalinuhan, sorry not sorry pero nanakawan ko talaga siya.

         

“Oh, anong balak mo ngayon?”

         

“I’ll go with the evidences at kapag nasa tuktok na ’ko, doon ko sisilipin mula sa itaas kung saan ako nagkamali,” aniya saka na muling nagpatuloy sa paglalakad.

      

Hirap…. hirap maging bobo, shutangena.

      

       

       

     

    

  

AEIRYN

      

Pinatawag kong lahat ang elite agents at balak kong ilapag sa kanila ang teyorya ukol sa mga nagaganap sa buhay ng kuya ko base na rin sa mga ebidensyang nakalap ko.

                

“Game,” nakangiting wika ni Missy nang makaupo na silang lahat sa harap ko. Ginantihan ko lamang siya ng tipid na ngiti. Totoong hindi ko alam kanino pa ako magtitiwala sa ngayon. Kahit sinong lumugar sa posisyon ko, tiyak na magiging mapagduda.

               

“First, let’s put Callia as our prime suspect—”

         

“Paano kung hindi? What if it was just you false judgment?” Singit ni Jice kaya’t binalingan ko siya ng tingin. Honestly, I do understand her point, but it’s no longer about how much we should understand Callia, tungkol na ito sa pagkawala ni kuya at ang malaking tsansa na nasa peligro siya.

               

“I told you, you can’t force me to understand her, Jice. Just let me finish,” wika ko sa kaniya at ngumuso siya sa akin saka tumango.

       

“Okay go.”

         

“As I was saying, let’s put Callia as our main suspect. Lahat ng ebidensya sa may pakana ng pagdukot kay kuya Aeignn ay tumuturo sa kaniya.”

            

“How about her intentions?” Tanong ni Hudsen.

                 

“Either to protect herself, or to finish her task. It’s my conclusion,” sagot ko sa kaniya.

            

“At alin sa mga iyan ang pinakamalapit na sagot?” Tanong niyang muli.

              

“It’s to finish her task. I recently found an evidence that Callia is a double agent. She’s also working for another organization, but that organization has no name as of the moment. I’m still clueless about it, but I have some hints—”

          

“Na hindi mo sasabihin sa amin, dahil baka mali ka at maging magulo ang lahat?” Putol sa akin ni Missy at mabilis akong tumango. I’m glad that someone briefly understands my way of thinking despite my complex mind.

              

“Hindi ako takot magkamali. I’m not perfecr. Mas takot akong may malagay sa panganib kapag nagkamali ako,” wika ko sa kanila at sunod-sunod silang tumango.

                

“Paano tayo kikilos kung hindi pala natin alam kung sinong kalaban?” Tanong sa akin ni Gyor.

             

“Hindi sa hindi natin alam. Despite of not knowing the identities of our enemies, we have our evidences na nagbibigay impormasyon sa kakayahan nila, and I think that’s enough—”

            

“And someone sent us the coordinates ng maaaring kinaroroonan nila,” napalingon kami kay Gyor saka niya hinarap sa amin ang laptop niya at may mga coordinates nga roon.

          

“When was that?” Tanong ko.

           

“Just now,” sagot ni Gyor.

     

“Was is a perfect timing or a perfect manipulation?” Tanong ni Hudsen. Iyon mismo ang iniisip ko.

         

“Locate the sender—”

      

“I already did, Aeiryn. Nothing came out. False IP address,” sagot ni Gyor at napahinga ako ng malalim.

             

“Are we going?” Tanong ni Griss.

           

“Sasayangin ba natin ang biyaya ng kalangitan o su-suungin natin ang sugo ng impyerno at kamatayan?” Tanong naman ni Jice at sa oras na ito hindi ko alam ang isasagot ko. Kuya Aeignn became the chief of elites ’cauase he’s good at deciding for everyone…. but not me. Hindi kami parehong mag-isip. Makasarili ako. I prioritize my own self and feelings. I always prioritize my own welfare and decisions.

                    

“Let’s do it,” wika nina Missy, Gyor, Griss, Hudsen.

         

“Are you sure—”

        

“We were trained, Aeiryn. Hindi ako papayag na hindi makakauwi kina Ayrill at Kael. I’m coming back safe and sound,” matatag na sagot ni Griss at lahat sila ay nakangiting tumango sa akin.

           

“Fine. Let’s do it.”

      

     

    

    

  

AEIGNN

       

“I’m no longer talking to you, old man. Mas gusto kong kausapin ang dalawang tao sa likuran mo. Callia and Migo, are you planning to run away after you kill me? Are you a cheating wife now, babe? How about your I love you, I thought it was the truth? Pati ba ro’n ay niloko mo na rin ako? So fucking heartless,” I said full of sarcasm. Kaya kong kilatisin kahit ang pinakamaliit na piraso.

           

“Wooohhhhhh!” Hindi na ako nagtakha nang bigla na lamang may pumasok sa kinaroroonan ko at nakita ko ang mga inaasahan kong tao.

      

Mapait kong ngitian si Callia nang magtama ang mga mata namin. “Masaya ka ba?”

           

“Aeignn…” Pagtawag niya sa akin ngunit sunod-sunod ko siyang inilingan.

             

“Sayang, Callia. Sayang ka… sayang tayo,” malamig na tugon ko sa kaniya.

         

“Just hate me. Just do so,” aniya at muli ay nginitian ko siya ng mapait.

           

“Sayang lahat ng pagmamahal ko. Sayang lahat ng tiwalang binigay ko. Nilaan ko pala sa maling tao. Nilaan ko sa taong hindi alam ’yong salitang pagmamahal,” wika ko sa kaniya at nakita ko ang pagdaan ng kirot sa mga mata niya.

                

“I’m leaving you—”

         

“Without killing me? Bakit hindi mo pa ’ko patayin? ’Tang ina, unti-unti mo na rin naman akong pinapatay, bakit hindi mo pa sagarin?” Mapait na wika ko sa kaniya. I’m so fucking drained. Nakaka-ubos magmahal, putang ina. Nakakagago. Nakakawala sa sarili.

          

“Don’t worry, mararating mo rin naman ang langit soon,” sabat ni Migo ngunit nginisian ko lamang siya.

          

“Matagal ko nang narating ang langit. Ikaw narating mo ba?” Mapang-insultong wika ko rito. “So damn heavenly good. Naranasan ko ’yong kahit kailan hindi mo mararanasan,” dagdag ko.

          

’Tang ina ng mundo, masyadong mapaglaro. It can literally fucked us up in just a single spin. Can’t I just moan if this world kept fucking me? I’m much better at that.

        

“I’m no longer jealous of you,” sagot ni Migo sa akin ng nakangisi. “Habang-buhay na kaming may koneksyon ni Callia. Ikaw ba, habang-buhay mong mapapanatili ang koneksyon n’yo? Definitely not, dude. Sa oras na pirmahan mo ang annulment papers n’yo, tapos na lahat nang mayroon kayo,” aniya saka pa niya iyon sinundan ng nakakalokong tawa.

            

Binalingan ko ng tingin si Callia ngunit hindi niya ako sinalubong ng tingin. Agad siyang yumuko upang hindi magtama ang mga mata namin.

             

“Heads up. Look at my eyes. Ginusto mo ’to, hindi ba? You chose this stupid mother fucking lover of yours over me, kaya panindigan mo. I was aware, but I underestimated you. Mas malala ka pa pala sa nalalaman ko. Fucking look at my eyes, Callia!” Naisigaw ko na ang huli kong mga itinuran.

              

“Aeignn Lev Freezell– Ricafort,” napabaling ang ulo ko sa nagsalitang iyon at bumungad sa akin si Shawn. Hindi na nakapagtatakha. Pinalaya nga siya ni Callia, hindi ba?

                 

“Required bang magsama-sama ang mga ahas at demonyo?” Wika ko sa kanila saka ko sila nginisian.

              

“Masyado ka namang galit. Wala ka bang balak makinig muna sa amin?” Nakangisi nitong wika sa akin at nagulat ako nang lumapit siya sa akin saka sinusian niyang bigla ang kandado ng kadenang nakatali sa akin.

          

“Alam n’yong kaya ko kayong patayin oras na pakawalan mo ’ko—”

          

“Pero hindi mo gagawin. Sa oras na makawala ka, ang pwede mo lang gawin ay tumakbo nang tumakbo nang tumakbo hanggang sa mawala ka sa paningin namin o pakinggan kami,” wika nito sa akin na ikinahalakhak ko.

        

“Aeignn….” Muling pagtawag sa akin ni Callia.

              

“You’re so fucking heartless… you’re so fucking cruel and heartless,” sagot ko sa kaniya at tuluyan ko nang naalis ang kadena sa buong katawan ko.

                  

“I’m giving you a choice now, Ricafort. Makakaalis ka na kung gusto mo—”

           

“Then what’s the sense of bringing me here in the first place. Gusto n’yo lang?” Putol ko rito.

            

“Fine. Just go. Just fucking go,” ani Shawn.

    

Saglit kong tinapunan ng tingin ang paligid at nang mahanap ko ang tyempo ay bigla ko nalang dinamba ng hawak ang pulso ni Callia saka ko siya kinaladkad patungo sa nakita kong daan.

      

“Aeignn!” Sigaw niya sa akin at pilit niyang inaalis ang pagkakahawak ko sa pulso niya ngunit hindi ko iyon ininda.

           

“I’m leaving this fucking place and your fucking leaving with me. If I have to fucking tie you under my clothes, I will fucking do just to straighten your views!” Sigaw ko habang patuloy kami sa pagtakbo.

               

“Aeignn, please. Nagmamakaawa ako, hayaan mo na ’ko! Hayaan mo na ’ko. I don’t fucking deserve you!”

        

“NO ONE CAN EVER TELL ME WHO THE FUCK I DESERVE, NOT EVEN YOU! AKO LANG!” Sigaw ko ng muli sa kaniya.

        

Nakikita ko na ang bukana at paluwa nang paluwag ang pagkakahawak ko kay Callia dahil sa kakapiglas niya.

        

How stupid and dumb of me to still hold unto this fucking marriage? It’s all fucking over and yet ito pa rin ako, naniniwala at nagtitiwala. ’Tang ina. Napakagago.

          

Bigla niya akong hinila kaya’t napahinto kami sa pagtakbo. “Aeignn, tama na. Hanggang dito nalang—”

            

I kneeled…. I fucking kneeled in front of her…. crying.

           

“Takasan na natin lahat…. I’m willing to forget everything. Tanga na kung tanga…. pero nagmamakaawa ako sa’yo, Callia. Nagmamakaawa ako….. Buoin nating dalawa ’yong pangarap nating pamilya….. tuparin natin ’yong mga pangako natin sa isa’t isa…. huwag mo ’kong iwan ng ganito…. huwag mo ’kong iwan sa ere…. I can’t fucking bear it…. you’re my main function… you are engraved in my system…. hindi…. hindi ko kaya,” I begged.

          

I saw the guilt in her eyes. I saw my wife in those eyes. I saw my Callia…. my wife.

              

“Aeignn—”

          

“Oh, Ricafort!” That was Migo’s voice. Mukhang nakahabol na siya sa amin.

                 

“Callia, please. Tara na—”

           

“Stop….

   

…

   

…

  

…

  

…

  

…

  

…

  

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

  

…

  

…

  

…

  

…

  

…

   

…

  

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

Where do you plan to bring my sister, my dearest brother-in-law?“

    

“S–Sister?”

     

“I told you. I’m no longer jealous of you. Habang-buhay na kaming may koneksyon.”

    

–

ICE_FREEZE

Twenty-five

CALLIA

       

Itinayo ko si Aeignn. Alam kong mahirap pero kailangan kong kayanin. Marami pa akong kailangan suungin. Hindi ako maaaring malito at maging maligalig. I have to stick at my plans…. our plans.

                

“Just go, Aeignn. Just go,” pagmamakaawa ko sa kaniya ngunit naroon nanaman ang mga tingin niyang animo nagma-makaawa na sumunod ako sa kaniya.

                   

“Callia…. ang dami mong kailangan ipaliwanag sa akin. Gulong-gulo na ’ko. Hindi ko na alam kung ano pang paniniwalaan ko sa totoong pagkatao mo,” aniya at nakita ko ang nagbabadyang luha sa mga mata niya.

         

Nasasaktan akong nakikita siyang nasasaktan. Mula nang araw na umalis ako, alam kong mahihirapan siya, alam kong gagawa siya ng paraan upang matunton ako, alam kong gagawin niya ang lahat para malaman ang sitwasyon ko….. but Aeignn was always a step behind. Lagi ko siyang nauunahan, lagi ko siyang nauungusan sa mga desisyon…. dahil iyon ang dapat, iyon ang tama, iyon ang kapwa papabor sa amin.

           

Hindi ako nagsisinungaling nang sabihin ko sa kaniyang mahal ko siya…. dahil totoong mahal na mahal ko siya. Sa kaniya ko lang nais bumuo ng pamilya. Siya lang ang nais kong makasama hanggang dulo, ngunit tila hindi talaga sumasang-ayon sa amin ang tadhana. Kung kailan handa na sana akong bitawan ang lahat, ay saka pa naging magulo ang sitwasyon…. saka pa ako nagkaroon ng kahinaan at takot.

     

“Callia, let’s go,” wika ni Migo sa akin kaya’t napalingon ako sa kaniya. Binatuhan ko lamang siya ng nagmamakaawang tingin at nakita kong naiintindihan niya iyon.

                 

“Callia…. bakit ganito?” Halos pabulong na wika ni Aeignn.

             

Hindi ko na makayanan ang nararamdaman ko maging ang nakikita ko sa kaniya kaya’t bigla ko na lamang siyang hinatak at niyakap ng mahigpit.

              

Isinandal ko ang ulo ko sa dibdib niya. Naramdaman kong gumanti siya sa akin ng yakap. Isang napakahigpit na yakap na animo ayaw na niya akong pakawalan pa.

      

“Just go, Aeignn. Sa susunod na magkikita tayo, pinapangako kong nararapat na ako sa’yo—”

             

“Hindi mo kailangan maging karapat-dapat sa akin. Sapat na kung ano man ang nararamdaman ko. Ako nalang ’yong magbibigay sa’yo, wala ka nang ibang gagawin kung hindi tumanggap. Takbuhan nalang natin lahat…. nagmamakaawa ako,” he’s crying… he’s really crying for Christ’s sake!

              

“Go to Chief. Report everything you heard to her. Tell her everything you’ve witnessed. Sa paraan na ’yon matutulungan mo akong makabalik sa’yo. Sa paraan na ’yon magagawa ko pang lumaban para sa atin … para sa pangarap natin sa huling pagkakataon. If I lose you now, you’re giving me one more chance to fight. I have to lose you first, before I could gain something for the both of us. Mahal kita, Aeignn. Mahal na mahal kita….”

          

That’s the last word I said before I let him go and joined Migo.

          

“Tama ang desisyon mo, Callia,” ani Migo sa akin.

          

“After we finish everything, layuan mo na ’ko. Stay out of my sight. Stay out of my life,” malamig na turan ko sa kaniya ngunit sinagot niya lamang iyon ng pagtawa.

        

“You begged me to be with you, and you still need me my deareat sister. Huwag kang umasta na pwede mo na akong pagmalakihan,” aniya sa akin.

       

Tinaliman ko lamang siya ng tingin saka na ako nagpatiuna sa paglalakad.

         

Malapit na…. malapit na malapit na.

         

       

     

     

JICE

        

Narito kami ngayon sa isang hindi ko mawari na lugar. Wala kaming ideya sa kung anong bubulaga sa amin dito, pero kiber. Basta ang mahalaga ay mahanap namin si Aeignn. Hindi ko ma-gets si amo bakit wala siyang galaw ngayon kahit mismong anak na niya ’tong nasa alanganin, samantalang noong si Laeven, akala mo handa niyang suyurin kahit dulo ng impyerno.

       

Ang labo niya. Pati mga desisyon niya sa buhay nakakabobo lang. Hindi ko mawari kung anong bet niyang mangyari sa amin ngayon.

            

Kasalukuyan kaming may binabagtas na pasilyo. Walang nagsilbing mata sa amin dahil wala naman kaming background check sa lugar na kinaroroonan namin ngayon.

               

“This is weird. Walang kahina-hinala at walang kahit ano akong nararamdaman sa lugar na ito,” wika ni Hudsen at mabilis kaming sumang-ayon sa kaniya. Totoong wala kaming nararamdaman sa lugar na ito.

                   

“Malayong-malayo ss mga dati nating misyon. Simula pa lamang alam na nating delikado, dito hindi ko mawari kung ano bang meron,” segunda naman ni Gyor. Napalingon kami kay Aeiryn at nakita namin siyang tahimik lang na animo nag-iisip.

         

“Tumuloy lang tayo,” wika ni Griss at napasunod nalang kami sa kaniya. Sa mga ganitong moment ko talaga namimiss si Syreen. Masarap kasama ’yon, nahawa na yata sa bibig kong nabuhusan ng holy water.

             

Narating namin ang isang malawak na silid at ganoon na lamang ang gulat namin sa nasaksihan namin.

          

“What the paking fuck pak ng chikading!?” Gulat na wika ko.

          

“Tsk,” dinig kong tinig ni Aeiryn.

         

“Ano ’to!? Anong mayroon!?” Hindi makapaniwalang wika ni Griss. Lahat naman yata kami ay gulat na gulat sa mga oras na ito. Sino ba namang hindi ma-sho-shookt!?

    

Mayroon lang namang malawak na buffet sa harap namin na akala mo walong barangay ang pakakainin. Sobrang litong-lito kami ngayon. Puro kalituhan ang mbabasa mo ss mga mata namin.

             

“Ang tagal n’yo naman dumating,” anang isang tinig at nanglaki ang mata ko sa may ari ng tinig na iyon.

            

“Dad,” malamig na wika ni Aeiryn sa ama niyang sumalubong sa amin ngayon. Hindi ko alam kung anong tatakbo sa isip ko ngayon. Naglalaro lang ba kami rito?

          

“A–Ano pong ginagawa n’yo rito?” Utal na tanong ko. Ano na ba kasing nangyayari!?

                

“Ito na ang biyaya ng langit. Kumain na kayo. Ito nalang ang magiging pahinga n’yo. Masyado kayong mga active na mga bata kayo—”

            

“Just as I thought. Mom deceived me,” walang emosyon na wika ni Aeiryn saka niya malakas na hinampas ang mesa ng pagkain.

               

“Lez—”

             

“Ayaw niyang ipahamak kami kaya’t ginawa niya ’to. Gusto niyang sumuong nang siya lang ang kikilos sa paraan na gusto niya. She pulled us out without us knowing,” putol ni Aeiryn sa Daddy niya at unti-unting nag-sink in sa amin ang nais niyang iparating.

              

“Ibig mong sabihin, pinadala tayo ni amo rito dahil ayaw niya tayong sumali sa gera!? Ganoon ba ’yon?” Naguguluhang tanong ko.

         

“In the simplest way of explaining, she wants us out. Hindi tayo sasali sa misyon ukol kay Callia at Aeignn. Ibang klase. Sabi ko na nga ba. ’Yong hindi ko palang ma-track na IP address, naghinala na agad ako na isang tao na kasing talino niya lang ang makakalusot sa akin,” wika ni Gyor.

          

“Just sit down, kids. Hayaan n’yo na ang asawa kong ayusin ang lahat—”

             

“No, Dad. I’m going—”

       

“Kanina ka pa putol nang putol sa mga pinagsasabi ko, Aeiryn Lez! Lumayas ka kung makakalayas ka. Pero sinasabi ko na sa’yo, kahit anong subok ang gawin mo, hindi ka makakaalis dito,” nakangising sagot ng Daddy niya sa kaniya. The tree is the fruit nga talaga, shutangena. Nakakanginig sila ng laman.

           

“Kumain na kayo o isa-isa ko pa kayong—”

       

“Kakain na po. Kakain na tayo, ’di ba guys? Kakain na tayo shutangena, magsi-upo na kayo,” pang-tataranta ko sa kanila. Nakaka-stress ang mga pasensya ng mga Ricafort. Lahat manipis pa sa pinakamanipis na sinulid, shutangena.

          

       

       

    

CALLIA

     

Pumasok ako sa isang silid at bumungad sa akin ang nakangisi niyang mukha.

          

“Mukhang nasisiyahan ka sa mga pinaggagawa mo nitong nakaraan—”

         

“Pero mas mukhang nasisiyahan ka,” putol ko rito sa isang malamig na tinig bago ako padaskol na umupo sa sofa sa harap niya.

          

“Hanggang dito nalang ang palugit na kaya kong ibigay sa’yo. You have to give me your decision, and you also have to surrender your weakness. Kailangan kong makasiguro,” aniya sa isang nakakainsultong tinig. Hinagis ko sa kaniya ang isang folder at nginisian.

              

“Mukhang sapat na muna iyan para manahimik ka at hayaan akong magdesisyon nang hindi mo ’ko pinipilit,” angil ko rito.

       

Binuklat niya iyon at nakita ko siyang napangisi. “Maaasahan ka talaga. Hindi ako nagkamali na kuhanin ka,” tumatawa niyang wika at napangisi ako sa loob ko. Mukhang makakamit na namin sa wakas ang totoong nais namin.

               

“Pero kailangan na tayo mismo ang sumipot sa operasyon na iyan, dahil kung hindi, baka magkaroon ng aberya. Hindi naman siguro gugustuhin na magkaroon ng aberya hindi ba?” Suhestiyon ko sa kaniya at nakita ko siyang napatango-tango.

               

“Fine. You’ll come with me tomorrow evening…. but don’t forget to bring your weakness with you. Nais ko na siyang makita, matagal na panahon na,” aniya sa akin at hindi ko alam ang mararamdaman ko sa mga salita niyang iyon.

              

“Makakaasa ka,” sagot ko saka ako tumayo na.

          

“Ito lang ba talaga ang pakay mo sa akin sa ngayon? Wala kang ibang nais sabihin?” Tanong nito sa akin nang hahakbang na sana ako paalis.

                   

“Wala. Makikipag-usap na muna ako kay Basilio para sa magiging kaligtasan mo,” sagot ko sa kaniya saka na ako lumabas ng silid na iyon at dumeretso sa isa pang silid na katabi ng nauna kong pinasukan.

          

“Callia,” tawag sa akin ng taong sadya ko. Nilaro pa niya ng dila niya ang hikaw na nakakabit sa pang ibabang labi niya.

        

“Wala akong panahon makipag-ululan sa’yo ngayon. Bukas ng gabi, bigyan mo ako ng dalawang tauhan,” wika ko rito at nakita ko ang pangungunot ng noo niya.

               

“Dalawa? Bakit? Papatayin mo ba ang hari at dalawa lang ang hinihingi mo? Hindi mo ’ko mabibilog, Callia—”

              

“Hindi ako kasing tarantado mo. Kung gusto mo ikaw ang sumama para mapanatag ’yang loob mong nilamon na ng droga,” nakangisi kong wika rito. Hindi ako maaaring magpakita ng lambot sa kaniya. Hindi kahit kanino.

                

“Bakit nga dalawa lamang ang hinihingi mo?”

           

“Dahil hindi delikado ang transaksyon na iyon. Magsasayang lang tayo ng pwersa at oras kung magdadala pa ako ng maraming tauhan. Alam mo ang kapasidad ko. Kahit ikaw ay kaya kong itumba ngayon mismo,” maangas kong wika sa kaniya saka ko mabilis na kinuha ang baril sa likod ko at ikinasa ito bago ko tinutok sa kaniya. “Maiksi ang pasensya ko ngayong oras na ’to, Basilio. Wala ako sa wisyong makipagtarantaduhan sa’yo.”

        

“Putang ina, kalma! Kalmahan mo lang, hayop naman Callia! Ibaba mo nga ’yan,” takot na wila nito. “Pasalamat ka ’tang ina ka—”

          

“Hindi ako kahit kailan magpapasalamat sa katotohanan na ’yan,” mapait na wika ko rito ng nakangisi. Alam ko na ang sasabihin niya.

         

“Ipapadala ko sa inyo si Roger at Tiko. Mas maalam sila sa’yo sa baril,” wika niya na ikinagango ko. Iyon lang naman ang nais kong marinig.

      

Tumayo na ako at muling bumalik sa isang silid at nadatanan ko siyang nakatuon ang pansin sa folder na ibinigay ko.

      

Kitang-kita sa mga mata niya na masaya nanaman siya dahil tiyak na magkakamal nanaman siya ng limpak-limpak na salapi. Sa ilang taon na paninilbihan ko sa kaniya, alam na alam ko na ang mga reaksyon, galaw at pag-iisip niya.

               

“Si Roger at Tiko ang ipinadala ni Basilio. Rest assured na ako na ang bahalang magprotekta sa’yo. Hindi naman delikado ang lakad natin bukas,” pukaw ko sa atensyon nito at nagtaas siya ng tingin sa akin.

        

Ngumisi siya sa akin at nakaramdam nanaman ako ng kung ano sa ngisi na iyon. “Alam kong lalaki ka ng ganiyan. Alam kong magiging ganiyan ka katapang at hindi nga ako nagkamali. Hindi na ako mangangamba sa maaaring sapitin ng organisasyon sa kamay mo. Alam kong mapapalaki mo ito sa dami ng buhay na dedepense sa’yo. Alam kong maning-mani lang ang gagawin mong pagpapalago nito,” tila punong-puno ng kumpiyansa na wika niya sa akin.

            

“Huwag kang magsalita na para bang mamamatay ka na. Alam mong gagawin ko ang lahat para sa’yo. Higit pa roon, isa kang masamang damo,” tumatawang wika ko ngunit nakita ko ang kaseryosohan ng mukha niya.

                

“Alam ko lahat ng ikinikilos mo,” aniya at tila ako dinagundong ng kaba sa narinig ko. “Ngunit hinahayaan lang kita.”

               

“At bakit hinahayaan mo lang ako?” Pagmamatapang ko ngunit sobra na ang bawat kabog ng dibdib ko.

              

“Dahil alam kong sa dulo ay wala ka namang magagawa. Sa dulo pipiliin mo pa rin ako. Sa dulo mananaig pa rin ang dugo kaysa sa nararamdaman mo,” saglit akong natahimik.

              

“Palagay ko tama ka—”

            

“Kung sa palagay mong tama ako……

   

…

   

…

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

  

…

    …

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…bakit hindi mo pa manahin sa akin ngayon ang Eerie, Callia? Anak kita, sa’yo rin naman ito mapupunta, bakit hindi mo pa ngayon tanggapin? Ikaw nalang ang kaisa-isang tagapagmanang naiwan.“

               

“Hindi ka nakasisiguro diyan,” wika ko.

           

“Si Migo?” Nanlaki ang mga mata ko sa narinig ko. Alam niya ang tungkol kay Migo…. paano? “Hindi mo kapatid si Migo. Dalawa lamang ang anak kong nabuhay at pareho pa kayong babae. Matagal nang patay ang anak kong lalaki kay Margo Reyes, mula’t ipinanganak siya. Ampon si Migo Reyes. Mali ka ng nilapitan, Callia. Hindi ko ipamamana sa kaniya ang Eerie. Sa iyo lamang.”

–

ICE_FREEZE

__

Sabi na kasing hindi ako nagsusulat ng incest, e! Kilabutan naman kayo, jusko. Kung wala ka nang tiwala sa akin, you may go. Mahal ko ’yong mga mahal ako.

Twenty-six

AEIGNN

      

“Mom—”

          

“I know,” aniya saka pinahiran ng ointment ang braso ko na nagkasugat-sugat dahil sa pagpipilig ko upang makawala.

             

“I need to know more, Mom. Hindi pwedeng ganito, hindi pwedeng wala akong nalalaman sa nangyayari sa asawa ko! She’s my wife for—”

      

“Fuck’s sake? I told you, hindi ako kung sino lang. Refrain from cursing infront of me, Aeignn Lev,” malamig na putol niya sa akin saka ako tinapunan ng walang emosyong tingin. She’s indeed my mom. The most intimidating person I’d ever met.

   

“Why do I have to be so clueless? Hindi ko alam kung anong totoo. Nahihirapan akong hulihin ang gusto mong mangyari. Bakit kailangan ganito, Mom? Bakit kailangan mahirapan ako at masaktan? Is this some sort of love test from you? Kasi hindi na ako natutuwa,” pagiging totoo ko saka ko kinuha ang braso ko mula sa kamay niya.

             

“I ain’t gonna do that shitty thing, Aeignn. Hindi ko balak i-test ang pagmamahalan n’yo. That’s just a waste of my time. I don’t have all the time in the world like your Lola Cassandra. Sa Phyrric palang ubos na ang oras ko,” aniya deretso sa mga mata ko. She’s not lying.

                

“Then tell me who my wife is!” Iritadong wika ko at nakita kong nginisian niya ako.

              

“Bakit mo pinakasalan kung hindi mo pala lubusang kilala? Aeignn, you’re not a Freezell for no reason. You’re not my son just to be stupid. Hindi kita inanak para maging tanga. You’ve been played and yet here you are, still giving them yourself para paulit-ulit na paglaruan,” matalinhaga niyang wika saka tumayo.

                

“Y–You’re not involved in this?” Hindi makapaniwalang usal ko. I’m gonna be honest. All this time, I thought that Mom knew everything, that she has a big part about what’s happening…. but it turns out na mukhang mali ako… mukhang mali ang konklusyon na mayroon ako.

              

Nginisian niya ako saka bigla niyang ginulo ang buhok ko. That boyish smirk that makes her more handsome than me, Aeidan at Dad.

               

“I will never hurt my own child just so I could feel the satisfaction. I will never set you on fire nor let you experience suffering. I almost lost you, hindi ko hahayaan na masaktan ka ulit…. but the situation just simply fucks you up. Simula palang mali na, ang hirap gawing tama,” aniya saka niya ako tinalikuran at naglakad siya papalabas ng opisina niya.

            

“M–Mom, I’m tired,” hindi ko alam bakit iyon ang lumabas na mga salita sa labi ko. Since I was 12, Mom trained me to be her successor, for I was the only one interested abour her profession. A little later, Aeiryn was 19 when she felt that she’s for the organization.

           

Bumaling siyang muli sa akin, at ngitian ako. This time, a genuine smile flashed on her face. “Rest. I’ll do everything for your happiness. Rest and believe that everything’s gonna be okay. I won’t let you have a sad ending. By whatever means, I will definitely give you a life you’ve always wanted. You want a family, right? It will be yours, Aeignn.”

    

         

     

       

     

NAGISING ako na nasa van na ako at kasalukuyan itong umaandar. Napalingon ako sa driver at nakita ko si tito Tungsten at sa passenger’s seat naman si Mommy.

               

“Where are we going?” Tanong ko nang makamulat ako ng maayos.

          

Tinignan ako sa rear view mirror ni tito Tungsten saka ako nginitian. “Gising ka na pala? Maniningil na tayo ng utang,” wika nito sa akin at muling itinuon ang mga mata niya sa kalsada.

             

“Tatlo lang tayo—”

             

“We’re here,” agad akong napalingon sa pinaggalingan ng mga tinig na iyon at nakita ko si tito Flame, tito Vega at tito Alistair. The senior elites are here.

              

“Hindi lang kami katiwa-tiwala, pero pinaka  maangas kami no’ng hindi ka pa buhay,” wika ni tito Vega saka pa niya pinakita sa akin ang braso niya.

              

“Tinaob ko ’yong sampung lalaki na gustong manakit sa Mommy mo—”

            

“Shut the fuck up, Flame. Muntik na kaming mamatay ni Night noon. Mata-mata ka pa, palpak ka naman,” putol sa kaniya ni tito Vega.

           

“HOY BUTUIN, TIGILAN MO ’KO—”

          

“Paano patay na patay kay Night. Kaya pati Mommy ni Neptune iniwan ka—”

      

“VEGA,” isang salita mula kay Mommy at natahimik silang lahat.

          

“Hehehe. S–Sorry, Night. Insensitive nanaman ’tong si gago,” wika ni tito Alistair.

          

“Don’t worry about me, Night. Matagal ko nang tinanggap na wala na si Eulyco, pero hindi ko sinabing matatapos ang lahat sa pagtanggap ko,” nakangiting wika ni tito Flame.

                

“Sorry na, Flame, pero totoo namang deads na deads ka kay Night. Gusto mo pa ngang agawin kay Nigel. Kung nagkataon siguro, Aeignn, wala ka rito sa mundo. Bobo pa naman ’tong si Flame sa shootan,” muling wika ni tito Vega at wala yatang planong tigilan si tito Flame.

                

“Babangasan kita sa mukha, gago,” saka inambaan ni tito Flame si tita Vega.

            

“Itatapon ko kayo o mananahimik kayo? Fucking choose. Wala ako sa wisyo,” wika ni Mommy at nakita ko kung paanong biglang nanahimik nalang silang dalawa.

             

“Tapang mang-asar ng animal na Vega na ’to, anak mo nga payb yirs old, gago ka. Bulok na ’yong semilya mo doon ka palang nangbuntis,” pang-aasar ni tito Tungsten dito.

           

“Atleast may anak. Ikaw nga pinagpaparausan mo nalang yata ’yong mga clones,” ganting asar naman ni tito Vega. It feels like I am between a gang war. So child-like.

                

“Just fucking drive, Tungsten—”

        

“Gigil na gigil. Alaws yata dilig ah, Chief?” Ramdam ko bigla ang paglamig ng paligid dahil sa sinabi ni tito Tungsten kay Mommy.

            

“I either kill you now or you shut your fucking mouth, Handrich Guistavo,” napalaki ang mga mata ni tito Tungsten dahil sa pagtawag ni Mommy sa totoo niyang pangalan.

      

“Si Aeickel naman, kapikon—”

            

“Frederico Gudmalin isang salita mo pa, bala ko na ang magpapatahimik sa’yo,” pambabara ni Mommy kay tito Vega.

               

“Hindi ako kasali diyan, Night. Huwag mong tatawagin ang mabantot kong pangalan—”

            

“Wendello Gudmalin—”

         

“Potaena naman, e. Hindi nga kasi ako kasali,” nakangusong wika ni tito Alistair.          

“Malapit na tayo,” wika ni Mommy at isa-isa na sipang naghanda. Inabutan ako ni tita Flame ng mga gamit na sa palagay ko ay bagong imbsnsyon nila.

             

“Maging handa ka sa kahit anong malalaman mo,” wika ni tito Flame sa akin saka niya ako tinapik sa balikat.

           

“Handa naman po ako—”

              

“Anak ng pinuno ng Eerie ang asawa mo, Aeignn. Anak ng pinuno ng kalaban nating organisasyon. Ang pinaka nakakatawa pa sa sitwasyon mo…. ang asawa mo ang natatanging tagapag-mana,” hindi ko na halos marinig ang tunog ng radyo na nanggagaling sa sasakyan. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko.

       

Paanong nangyari? Akala ko miyembro lang siya…. akala ko…..

        

Hindi pa nga pala talaga kita kilala…. Callia.

    

    

   

    

    

   

 

CALLIA

      

Tulala akong naglalakad palabas ng Eerie. Hindi ko alam kung anong iisipin ko. Hindi ko alam kung anong una kong gagawin. Hindi ko alam kung saan ako magsisimula. Pakiramdam ko lahat ng plano ko ay naglaho na parang usok.

                

Gusto ko nang bumalik sa kaniya… sa yakap at halik niya… sa pagmamahal niya. I miss my husband so damn much. Para na akong mababaliw sa isipin ko.

       

“Callia,” pagtawag sa pangalan ko na ikinalingon ko. Nakita ko si Basilio na malawak ang pagkakangisi sa akin.

               

“Anong kailangan mo?” Walang emosyon kong tanong.

        

“Baka naman maka-iskor na ako sa’yo ngayon. Kapag naghiwalay naman kayo ng asawa mo, sa akin ka pa rin naman ipapakasal,” anito sa napakawalang modong tono.

      

“Gusto mong maka-iskor?” Nakangisi kong tanong sa kaniya at mabilis siyang tumango.

             

“Oo naman. Matagal na putang ina,” hayok na wika nito.

        

“Mamatay ka muna, papa-iskorin kita kahit anong posisyon pa,” wika ko saka ko siya tinalukuran ngunit mabilis nitong hinigit ang braso ko.

         

“Ang pakipot akala mo virgin. Callia, hindi ako madadaan sa mga ganiyan mo. Tandaan mong pagsasawaan din kita—”

           

“Kung pasabugin ko kaya ngayon ’yang ulo mo? Hindi ako nadadaan sa dahas, Basilio. ’Yong asawa ko sinuyo pa ako ng makailang beses bago ko minahal. Huwag kang mangarap dahil isang kalabit ka lang ng gatilyo,” nakangising wika ko saka hinigit ang braso ko mula sa kaniya.

        

Nakalabas ako ng Eerie at mabilis akong sumakay ng sasakyan ko upang tumungo sa isang lugar na alam kong payapa.

                

Naupo ako sa harap ng lapida niya at hinaplos iyon.

            

“Kamusta diyan?” Wika ko saka ako mapait na ngumiti.

           

“Ayos lang siya. Hindi naman siguro siya ginagambala ng iba pang mga patay diyan,” napalingon ako sa nagsalitang iyon at nabungaran ko si Migo at Shawn.

             

“Anong ginagawa n’yo rito? Paano n’yong nalaman na narito ako—”

            

Winagayway sa akin ni Shawn ang telepono niya at doon ko napagtanto na tinrack nanaman nila ’ko.

      

“Sinabi ko nang huwag n’yong ginagawa sa akin ’yan, hindi ba?” Iritadong wika ko sa kanila.

     

“Oo na, pero kailangan mo nang sumama sa amin ngayon. Pinababalik na tayo. May mga darating daw na bisita,” ani Migo saka ako inalalayan na makatayo mula sa damuhan.

                 

“M–Migo…. hindi kita tunay na kapatid,” wika ko nang makatayo na ako.

          

“Alam namin,” bigla akong naguluhan sa isinagot nilang iyon ni Shawn sa akin.

               

“P–Paanong alam ninyo—”

     

“Halika na, Callia. Tumatakbo ang oras,” aya sa akin ni Migo.

      

Mabilis lang kaming nakarating at agad kaming pumasok sa loob. Nadatnan namin siya na nakatutok lamang sa laptop niya. Nang maramdaman niya ang presensya namin ay agaran niya kaming nilingon ngunit isang mapaglarong ngisi ang nakabalatay sa mga labi niya.

             

“Parating na sila,” aniya at hinagisan niya kami ng mga baril isa-isa.

             

“Kailan tayo makikipag-ugnayan sa Eerie?” Tanong ni Shawn habang hinihimas niya ang baril na binigay sa kaniya.

             

“Tapusin muna natin ang misyon natin sa mga parating. Kailangan nating tumapos ng isa, bago isunod ang isa,” wika niyang muli habang nakangisi at tila ako nanglumo. Tuloy na tuloy na ang mga plano ngunit tila hindi ko alam ang iaakto ko.

           

“Kung plano mong umatras dahil naduduwag ka, umatras ka na hangga’t maaga dahil wala kaming balak umurong, Callia. Sinimulan natin ’to kaya’t kailangan nating tapusin. Hindi pwedeng maging malambot ka sa kahit na anong pagkakataon,” sita sa akin ni Shawn. “Ngayon na natin maisasakatuparan ang mga bagay na matagal na nating hinahangad tapos ngayon ka pa magdadalawang-isip,” dagdag pa niya.

             

“Alam n’yong simula palang gusto ko nang ipagtapat kay Aeignn ang lahat,” wika ko sa kanila. “Pero pinigilan n’yo ’ko at naiintindihan ko ang rason n’yo… pero sa mga oras na ito hindi ko alam kung tama pa ba ang mga ginagawa ko—”

               

“YUHOOOOOO. HELLO SA MGA TAO! NANDITO NA KAMI!” Tinig mula sa labas ng pinto at agaran nagsikasa ng baril sina Shawn at Migo.

        

“Maghanda na kayo,” bilin niya sa amin saka niya isinara ang laptop niya.

           

Nauna kaming lumabas nila Migo at Shawn at hindi na rin ako nagtakha na hindi na nagulat ang mga taong ito sa harap namin. Alam kong may alam na sila ngunit hindi ko sigurado kung buo nga ba ang pagkakaalam nila.

        

Nagtama ang mga mata namin at nakita kong dumaan sa mga matang iyon ang pangdidiri sa akin…. mukhang natuklasan na niya.

     

Itinaas ko nag baril na hawak ko at itinutok sa kaniya. Nakita ko ang gulat sa mga mata niya dahil sa ginawa ko ngunit nginisian ko lamang siya.

             

“Ang tanga ko rin pala talaga para maniwala sa’yo. It fucking turns out that you have the blood a criminal,” sarkastiko niyang wika sa akin. “Mali nga ako ng taong minahal.”

            

Ang sakit sa loob na marinig sa kaniya ang mga salitang iyon. Ang sakit sa loob na lumabas mismo sa mga labi niya iyon.

     

Kung alam mo lang…. This situation fucks me up too…. I did everything I did just to…. Fuck this fucking situation of us!

     

“Where is he?” Wika ni Chief. Alam kong hindi niya hahayaan na mga elite agents ang lumakad sa misyon na ito dahil bukod sa delikado…. alam ko ang isa pa niyang dahilan at nagpapasalamat ako sa kaniya sa bagay na iyon.

                

“Are you referring to that old man, Chief?” Tanong ni Aeignn sa Mommy niya. “He won’t show himself. He’s a coward—”

           

“I’m no coward little Ricafort. I could dodge a bullet better than you. I can kill you in a snap of my finger. Matagal nang nangangati ang mga kamay kong pumatay, huwag mo ’kong hamunin,” wika ng taong lumabas mula sa tagong silid.

                     

Nakita ko ang gulat sa mga mata nila maging sa mga mata ng lahat ng senior agents ngunit hindi si Chief. It looks like she has some clue about who this person is but she’s not that sure.

             

“Akala ko kinalawang na ’ko ng mga pinaghihinalaan, pero tama pa rin pala talaga ang akala ko,” ani Chief habang nakangisi.

           

“You should’ve listened to your instinct noon pa, Mrs. Ricafort. Hindi ka sana namin naisahan,” wika nitong taong ito.

        

“Naisahan?” Ani chief at mas pinalawak pa ang ngisi niya.

          

“Night, enough of the—”

       

“Si Nigel Iñigo Ricafort lang ang makaka-isa sa akin. Definitely not you….

   …

   

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

  

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

  

…

    …Dylan Isaac Saavedra. Huwag mong hamunin kung hanggang saan ang talino ko.“

        

It was him…. the main traitor of Phyrric.

      

ICE_FREEZE

**

NYENYE. SINONG KAUTAK KO RITO? NO SPOILERS PLEASE. PWEDE KAYONG MAGULAT PERO HINDI PWEDE ANG SPOILERS SA GROUP AT SA GC.

MAY IDEYA NA KAYO NGAYON BAKIT BINIBIGYAN KO NG POV SI JICE RITO? HEHEHEHE.

E DITED:

GUYSSSSS. CALLIA’s FATHER AT SI DYLAN AY MAGKAIBANG TAO. JUSMEYO NAMAN. HAHAHAHA. PAKIBALIKAN ULIT KUNG NAGUGULUHAN KAYO. MAGKAIBA ANG NASA EERIE AT ITONG KASAGUTAN NI AEICKEL. MUAH!

Twenty-seven

CALLIA

        

Nakita kong ngumisi si Chief saka siya naglakad papalapit. Nakita ko rin na nakangisi si Sir Dylan habang papalapit sa kaniya si Chief. Para silang nagsusukatan ng kakayahan na mayroon sila.

              

“You’re not a noble agent, Aeickel,” mapang-insultong wika ni Sir Dylan.

                 

“At alam mo ang dahilan kung bakit,” nakangising sagot ni Chief.

                    

Nagawi ang tingin ko kay Aeignn at sa gulat ko ay sa akin na mismo nakatutok ang baril na hawak niya. Sa akin mismo…. at tila ayaw pumasok sa utak ko n’on.

         

“I never thought na aabot tayo sa puntong ito,” wika ni Aeignn sa akin saka mapait na ngumisi.

       

“Mga bata-batuta, malayo pa kayo sa katotohanan. Ibaba n’yo ’yang mga baril n’yo hangga’t mabait pa ko,” pukaw sa atensyon namin ni Sir Tungsten. Malapit ako sa kaniya kaya’t hindi ko siya magawang tapunan ng tingin.

            

“Bakit kailangan pa nating kaawaan kung pwede namang patayin na silang agad?” Mapait na wika ni Aeignn na mukhang pinatutungkulan talaga ako.

      

Pain is visible in his eyes but anger is also present. Ang mga mata na dating tumitingin sa akin ng buong pagmamahal, ngayon ay tinitignan na ako nang puro sakit at galit. How can my life be this fucked up and shitty?

                

“Kalmahan n’yo lang,” ani Shawn saka pa magkakasunod na tumawa. “Kami nga kalmado lang—”

               

“Fuck you for all you know,” malamig na putol sa kaniya ni Aeignn.

             

Hindi na ako nagtakha nang bigla na lamang lumapit sa akin ng tuluyan si Aeignn at mabilis na idinikit sa noo ko ang baril na hawak niya. Hindi ko alam ang mararamdaman ko. Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa lamig ng katawan ko.

        

“Aeignn—”

          

“You asked for this, Callia. I gave you all the chances in the world but you still chose to betray me. So you’re the heiress?” Aniya sa nakakainsultong tono.

 

I closed my eyes for a moment, then I breathe, before I finally looked at his eyes. “Kapag nalaman mo ang mga bagay na ginawa ko, huwag na huwag mo ’kong patatawarin. Kapag nalaman mo ang mga bagay na isinuko ko, huwag na huwag mo ’kong hahayaan na bumalik sa buhay mo….. dahil gano’n din ang gagawin ko. Hindi na kita hahayaang makabalik sa buhay ko ’pag tapos ng mga salitang narinig ko mula sa’yo,” mapait na wika ko sa kaniya saka ko ibinagsak ang baril na hawak ko. “Kill me now, Aeignn Lev. I have the blood of a criminal and I am the damn heiress.”

             

“CALLIA! ANO BANG SINASABI MO!?” Dinig kong wika ni Migo, ngunit ipinikit ko na ang mga mata ko. Naghihintay ako ng putok ng baril mula sa kaniya. Naghihintay ako ng mismong kamatayan. Siguro ito lang talaga ang kayang abutin ng relasyon na mayroon kami, siguro hanggang dito lang talaga ang lahat.

                    

Nakaraan ang ilang minuto ngunit wala pa rin pumapailanlang na putok ng baril maging mga boses kaya’t nagpasya akong buksan ang mga mata ko….. ngunit mga labi niya ang sumalubong sa mga labi ko. Ginawaran niya ako ng halik na animo nagpaparusa ngunit mararamdaman mo ang totoong pagmamahal.

             

Ilang saglit pa ay humawalay na siya sa akin at muli akong tinitigan sa mga mata. “I can’t fucking hurt you, afterall. You’re everything I need.”

                     

“So pwede na ba tayong tumuloy ngayon?” Wika ni Sir Dylan at lahat ay napalingon sa kaniya.

                 

Nakita kong muling ngumisi si Chief sahil sa narinig niya. “My brain just never fails me,” ani Chief saka niya muling itinago ang baril niya na lubos naming pinagtakhan na lahat— o naming iilan? Wala kaming ideya sa nagaganap.

                    

“A–Anong ibig sabibin nito?” Utal na tanong ko.

          

“Alam kong alam ni Aeickel kung anong nais kong iparating. Simula palang ito na ang plano ko, Callia. Simula palang para na ako sa Phyrric…. at kung para ka sa Eerie, ibabalik ka naming muli sa Phyrric,” wika ni Sir Dylan at gulantang ang lahat. Maging ako. Hindi sapat ang salitang gulat sa mga narinig ko.

    

“I’m a noble agent, Callia. I just did what I have to do,” anito sa akin ng nakangiti at nakita kong unti-unting ibinaba nina Shawn at Migo ang mga baril nila.

             

---

Two years ago…..

            

“Come in my office,” wika sa akin ni Sir Dylan, isa sa mga trusted noble agents ng Phyrric.

              

Mabilis akong sumunod sa kaniya at sa gulat ko ay inihampas niya sa lamesa ang mga larawan ko na kausap sina Basilio, pati ang mga larawan na nagbibigay ako sa kanila ng iilang impormasyon ukol sa Phyrric.

           

“So these were the reasons kaya’t napupurnada ang iilang missions at side missions na nagreresulta sa pagkakapahamak ng ilang agents?” Nakangisi nitong wika sa akin at halos dinagundong ako ng kaba.

        

Yumuko ako saka ko ikinuyom ang mga kamao ko. “Wala kang alam—”

               

“Marami akong alam, Callia. Alam kong ikaw ang natatanging tagapag-mana ng Eerie,” aniya at bumalatay ang gulat sa akin.

            

“Hindi ako ang natatanging tagapag-mana. Tatlo kami,” wika ko sa kaniya at muli siyang ngumisi sa akin.

             

“Isa palang sa mga kapatid mo ang kilala mo, at alam mo sa sarili mo na hindi ipamamana ng ama ninyo sa kaniya ang Eerie,” aniya sa akin na tila ba nababasa niya ang tumatakbo sa isip ko.

           

Maayos ang kalagayan ng kapatid kong babae, ngunit ang kapatid kong lalaki ay hindi ko pa rin nahahanap hanggang ngayon. Alam ko sa sarili ko na hindi iiwan ng ama namin sa kapatid kong babae ang Eerie dahil mahina siya…. ako lang…. ako lang ang may kakayahan.

           

“Bakit mas pinili mong traydorin ang Phyrric? Bakit hindi ka humingi ng tulong sa mother-in-law mo?” Aniya sa akin sa mapang-usig na tinig.

         

“Kung marami kang impormasyon ukol sa akin, alam mong hindi ko maaaring gawin iyon. Kailangan ko lang makahanap ng tyempo,” matigas na pahayag ko at magkakasunod itong tumawa sa akin.

              

“Hindi ka bayani, Callia, pero para sa akin ay magandang balita ito. I honestly despise Phyrric so much. Mukhang ikaw ang magiging dahilan para maisakatuparan ko ang mga nais ko,” aniya na muling nagpagulat sa akin.

                   

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ko rito.

                   

“Bubuwagin ko ang Phyrric at bubuwagin mo naman ang Eerie. Sounds interesting, right?” Aniya sa akin na ikinakunot ng noo ko.

            

“Anong dahilan ang mayroon ka para sirain ang Phyrric? Alam kong mahal—”

            

“Hindi masarap maging tuta ng matagal na panahon. Kung ikaw masaya kang nakokontrol ka, hindi ako, Callia,” sagot niya sa akin at may inilabas siyang mga dokumento sa harap ko. “Kung wala kang tiwala sa mga sinasabi ko, iyan ang mga naipon kong dokumento na tiyak magiging kasiraan ng Phyrric.”

             

Lunod na lunod ako sa mga impormasyon na nakit ako. “Ibibigay ko ba ito sa Eerie?” Tanong ko sa kaniya at nagkibit-balikat lamang siya sa akin.

               

“It’s up to you, young woman. Ikaw ang masusunod. Kung gusto mong patuloy kang pagkatiwalaan ng ama mo hanggang sa makakuha ka ng sapat na ebidensya upang sirain sila, gawin mo ang gusto mong gawin. Wala akong pakialam sa kahit anong paraan pa, basta’t makuha ko lang ang nais ko,” aniya at nakita ko ang desididong mukha niya.

                 

---

           

Ilang taon ang lumipas buhat nang pareho akong nagtatrabaho sa magkabilang organisasyon at habang patuloy na gumagawa ng mga hakbang si Sir Dylan upang kapwa namin maisakatuparan ang mga misyon namin.

         

Ang daming nangyari. Ang daming masasakit na nangyari.

            

“Mukhang pumalpak ka sa pagkidnap kay Lindzzy kaya’t itinali mo na lamang,” tumatawang wika ni Sir Dylan at sinamaan ko lamang siya ng tingin.

            

“Alam mong noon pa wala akong planong saktan siya,” wika ko sa kaniya. “Isa pa, matagal na panahon nang nangyari iyon, bakit inuungkat mo ngayon?” Tanong ko.

           

“May nabalitaan lamang ako na may nakaalam ng impormasyon ukol roon,” sagot niya sa akin at hindi na ako nagtakha. Maingat akong kumilos, ngunit palagay ko nga ay may nakaalam n’on…. at alam kong si Lindzzy mismo iyon.

                

“ These are the papers you asked from me,“ saka ko inabot sa kaniya ang mga papeles na mabilis naman niyang binuksan.

               

“These are not the informations I need. Don’t fucking fool me,” iritado niyang wika sa akin saka pa niya hinampas ang mesa.

     

“Iyan lang ang nakuha ko sa ngayon—”

        

“You’ve been a member for how many years now. Palagay mo paniniwalaan kita? Drop the papers I need.”

               

Hindi ko siya maisahan. Ayokong isuko ang Phyrric, ngunit nahihirapan na ako.

    

“P–Paano n’yong nalaman—”

               

“Hindi mahina ang utak ko. Alam ko ang bawat galaw mo. Kung hindi mo balak ibigay ang mga kailangan kong dokumento, better quit now. Hindi ko kailangan ng taong gaya mo,” deretsong wika niya sa akin.

              

“I’ll get it as soon as possible. Just give me some more time.”

               

---

      

“Anong balita?” Tanong niya sa akin.

    

“Wala pang kumikilos sa kanila sa ngayon. Agad ko rin namang malalaman at mababalitaan kung sakali,” tukoy ko sa galaw ng Eerie.

     

“Learn to dodge and hide yourself. Hindi pwedeng makikilala ka nila o kung ano man ang totoong pakay mo. Act dumb. Act strong. Act whatever you wanted, as long as it will make the situation favorable to us,” utos niya na ikinatango ko.

     

“Tungkol sa laman ng envelope—”

     

“Alam ko na ang tungkol sa mga iyon kahit noon pa. You don’t have to be so careful around me. Alam kong hindi mo ’ko ta-traydorin dahil mas malaki ang mawawala sa’yo,” nakangisi niyang wika sa akin. Ang laman ng envelope na iyon ay ang totoong katauhan ko, ng dugo’t laman ko.

     

“May ipag-uutos pa po ba kayo?” Tanong ko.

    

“Aren’t you sad?” Mula sa kung saan na tanong niya sa akin.

    

Ngumiti ako ng mapait sa kaniya saka ako nagsalita. “Can I show it? I can’t, right? Hindi pwede. Hindi ako pwedeng masaktan. I lost my sibling, yet I need to act cool. I lost someone precious to me without that person knowing my existence. How can I not be sad? Pinipilit ko lang maging maayos, dahil wala naman akong choice. I need to be strong. I need to be goal oriented. If I get swayed even a little, lahat ng sakripisyo at paghihirap ko ay mawawala na.”

    

Ang sakit sa akin na nawalan siya ng buhay nang hindi man lamang niya ako nakikilala.

    

“Don’t worry. All your actions and sacrifices won’t go to waste. Believe me. We’ll get them real good that they will regret living,” sagot ko rito at magkakasunod itong tumango.

    

“Umaasa ako—”

   

“Claim it. We will,” ani Sir Dylan sa akin. Hindi ko mawari ang mga kilos at galaw niya. Minsan pakiramdam ko ay pinaiikot lamang niya ako para tuluyan kong isuko ang lahat ng tiwala ko sa kaniya…. ngunit minsan naman ay tila totoong nais niyang buwagin ang Phyrric.

     

---

              

“Are you fucking saying na lahat ’to palabas lang?” Galit na wika ni Aeignn.

              

“Walang alam ang Mommy mo pati ang mga Senior Elites sa ginawa ko. As a noble agent, I need to stay hidden. I need to stay noble. I need to act in the shadows. The closer you look, the less you see, Aeignn. Kinailangan kong malulong si Callia sa pagtitiwala sa akin upang maging madali para sa akin ang pagkuha ng impormasyon ukol sa Eerie, at kapag dumating na ang araw na ito, mabilis ko lang maililipat lahat ng impormasyon sa Mommy mo,” aniya at may nilabas siyang flashdrive at mabilis na inabot iyon kay Chief.

             

“Sir Dylan….” Nauubusan ako ng sasabihin.

              

“I did everything I can para sa Phyrric. Kahit na maging traydor sa mata ni Callia ay ginawa ko para lamang maging maayos na ang lahat. I’m sorry for fooling you, Callia. I only did the things na alam kong makakatulong sa Phyrric. And now, the decision is yours to make. Sasama ka na ba sa aming lahat o kusa mong susuungin ang delubyo?” Aniya sa akin at tila nais kong maiyak.

       

“Thank you, Dylan,” wika ni Chief dito at tinapik ito sa balikat. “May ideya na ako sa maaaring ginagawa mo pero kinailangan kong pag-isipan ang bawat hakbang ko dahil maaaring hindi ito makabuti sa mga plano mo.”

             

“Anong dahilan bakit hindi ka sa amin humingi ng tulong?” Tanong ni Aeignn sa akin sa mapait na tono.

               

Humarap ako sa kaniya saka ako ngumiti ng mapait. “Gusto kitang ilayo. Ginagamit ka sa akin bilang kahinaan ko. Bukod sa pagbabanta nila sa akin na papatayin nila si Nanay, sinabi nila sa akin na papatayin ka din nila…. at ayokong—”

           

“At ayaw mong dumating ang panahon na malalaman ni Aeignn na ikaw ang nagbibigay ng mga impormasyon ukol sa ilang misyon ng mga agents na nagiging sanhi ng pagkakaroon ng mali o pagkakapalpak,” putol sa akin ni Chief na ikinayuko ko ngunit bigla akong hinigit ni Aeignn saka niyakap ng mahigpit.

            

“Sinabi ko sa’yong kahit ano pa ’yan, tatanggapin ko. Sinabi ko sa iyong kahit ano pang sitwasyon ang mayroon ka, kakayanin ko kasi mahal kita. Always trust me, Callia. From now on, wala kang higit na pagkakatiwalaan kung hindi ako lang. Ngayong sapat na ang impormasyon na nakuha ni Sir Dylan, makakagawa na tayo ng hakbang laban sa ama mo,” ani Aeignn kaya’t mabilis ko siyang marahan na itinulak.

      

“Do you even know who her father is?” Tanong ni Sir Dylan kay Aeignn.

     

“Who?”

         

Hinaplos ko ang pisngi niya at pinagtama ang mga maga namin.

      

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

   

…

     

“Duke Navarro…. Shanna Navarro’s father. Shanna is my sister, Aeignn. Shanna is my younger sister… my sister that died without knowing my existence.”

          

“Kaya’t lalo akong nabaon sa misyon na ito. Dahil ang kaso ng manugang kong si Laeven, ay related pala talaga sa Eerie. Kailangan kong tapusin ang sinimulan ng anak kong si Jice.”

    

–

ICE_FREEZE

---

NO TO SPOILERS! PWEDE BANG MAG-COMMENT KA NAMAN? AS IN COMMENT NA ’YONG TUMATAKBO SANA SA ISIP MO. HEHEHE. SALAMAT.

NO TO SPOILERS! NO TO SPOILERS! THE ELABORATION OF THIS CHAPTER WILL BE IN THE NEXT.

Twenty-eight

CALLIA

     

“Go and take a rest. Marami tayong kailangang gawin,” wika ni Chief nang marating namin ang bahay ni Aeignn.

              

Nakayuko akong humarap sa kaniya. “In the end, sa inyo pa rin ako hihingi ng tulong—”

               

“Sa akin ka pa rin babalik,” wika ni Aeignn saka ko naramdaman na hinapit niya ako sa bewang. “Pasok na kami, Mom,” paalam niya sa Mommy niya saka na niya ako inakay papasok ng bahay.

              

Hindi ko alam ang nararamdaman ko. Hindi ko makuha kung paano niyang nagagawang pakitunguhan ako ng maayos gayong hindi pa niya naririnig ang side ko. Hindi ko alam paanong nagagawa ni Aeignn na tila ayos lang ang lahat gayong alam naming pareho na nasa alanganin ang sitwasyon namin. Hindi ko alam kung anong hakbang ang gagawin ko sa ngayon o kung anong desisyon ba ang pipiliin ko.

           

“It’s because I love you enough. Sapat ang pagmamahal ko para patuloy na maniwala sa’yo. Sapat ang pagmamahal ko para kilatisin ang mga hangarin mo. I once told you, Callia. It’s always you. Kahit anong pagpipilian, ikaw pa rin ang pipiliin ko. Stop thinking of any other things aside from me. Ako naman. Ako naman muna,” nagulat ako sa biglaan niyang pagsasalita nang makapasok na kami sa loob na animo ba alam niya kung anong kasalukuyang iniisip ko.

           

“Aeignn…. I–I’m sorry. S–Sana noon pa sinabi ko na sa’yo. S–Sana noon pa ipinaalam ko na ang totoo—” Itinaas niya ang mukha ko sa pamamagitan ng paghawak sa baba ko kaya’t nagkasalubong ang mga mata namin.

              

“Alam ko lahat ng takot mo. Alam kong iniisip mo na ba ka hindi ko matanggap. It’s my fault, afterall. Hindi ko ipinaramdam sa’yo ’yong seguridad. Hindi ko ipinaramdam sa’yo noon. All I did was fuck you and satisfy my hunger in bed. Ako ang may mali, and I want to say sorry for that, Callia. From now on, let me show you how much you mean to me,” aniya saka niya hinagkan ang noo ko.

                    

“Nahihiya ako sa’yo. Iyon ang totoo. Nahihiya ako sa lahat ng ginawa ko, sa lahat ng nangyari,” wika ko sa kaniya nang humiwalay siya sa akin.

                 

Hinaplos niya ang buhok ko saka siya ngumiti sa akin. “Saan ka nahihiya? Sa pagligtas ng buhay ko?” My eyes widened.

           

“Paanong…. Paano mong nalaman?” Hindi makapaniwalang saad ko.

              

“In the end, you still chose me over your father’s command. That night you kidnapped me, was the same night that your father commanded his subordinates to kill me. Tito Dylan told me. Kaya pala, nang tanungin ko kayo kung anong sense ng pag-kidnap ninyo sa akin ay wala kayong maisagot na matino. Iyon pala talaga. Niligtas mo ’ko,” nakangiti niyang turan sa akin saka hinaplos ang pisngi ko. “There will always be a deep stories behind close curtains and I chose to hear those stories out.”

           

Wala sa sariling bigla na lamang akong yumapos ng yakap sa kaniya. I am so blessed…  or even more than blessed. Ang sarap sa pakiramdam ng magmahal at mahalin…. ngunit hindi pa rin talaga maaalis ang takot at pangamba, na baka pagkatapos ng saya, ay may unos nanaman at sakuna.

      

   

   

   

   

   

  

  

JICE

      

“ANO!!!!!!!!!?????” Hindi makapaniwalang sigaw ko kasabay ng paghampas ko sa lamesa dito sa conference room.

            

“Kalma,” ani Gyor sa akin.

                

“Paanong kakalma!? Si Papa ang traydor sa Phyrric tapos gusto n’yo kalmado lang ako? Pisakin ko kaya ’yang itlog mo tapos sabihin ko sa’yo lumakad ka ng tuwid?” Angil ko sa kaniya ngunit nagulat na lamang ako nang tumawa si boss Flame.

         

“Hindi traydor ang Papa mo. Ginawa lamang niya ’yon upang lubos na magtiwala si Callia sa kaniya at sabihin lahat ni Callia sa kaniya ang plano nito. Ang Papa mo ang dahilan kaya’t nakakuha kami ng mga sapat na ebidensya kung paano pababagsakin ang Eerie,” shookt na shookt ako sa narinig ko.

            

“Ibig n’yong sabihin, hunyango si Papa?” Tanong ko.

           

“Sira ka talaga,” tumatawang wika ni Missy.

                

“Si Shanna Navarro ay kapatid ni Callia. Ama nila si Duke Navarro na dating kalaban sa race track ng Daddy ni Laeven na si Whynter. Siya rin ang pinuno ng Eerie. Napag tagni-tagni namin ang lahat ng impormasyon at doon namin nalaman na ang nangyari kay Laeven ay konektado sa Eerie. Hindi pa malinaw ang lahat ngunit isa sa mga tauhan ni Duke si Zaimon na siyang mismong pumatay kay Shanna.”

      

Halos lahat kaming elite agents ay gulat na gulat sa lahat ng narinig namin. Parang ayaw pa nga yatang mag-sink in sa gamunggo kong utak ’tong narinig ko. Baka naman may sumigaw diyan ng… ‘Izza prank, bitches,’ kaso mukhang wala.

           

“Kaya mo ba kinuha sa amin ang kaso ng Eerie, master?” Tanong ni Griss kay amo na ngayon ay nakaupo lamang at tahimik.

                

Tumango ito saka tumayo at tumungo sa harapan.

       

“At ano ang rason mo para ipahostage kami kay Daddy? Ayaw mo bang makatulong kami?” Tila nang-uuyam na wika ni Aeiryn sa nanay niya.

             

“Bakit? Kung isinama ba kita sigurado kang may maitutulong ka?” EBARG! PAREHONG PASMADO ANG MGA BUNGANGA AT PAREHONG MATALAS ANG MGA DILA. MAG-NANAY NGA, SHUTANGENA!

                    

“MOM!”

            

“Hindi ko kayo hinayaan na masaksihan iyon dahil hindi rin naman ako sigurado kung anong madatdatnan namin doon. At ayokong mawalan kayo ng tiwala kay Callia kung sakali. Ayokong isipin ninyo na ang taong nakakasama n’yo sa mga misyon ay isa palang traydor. She’s a victim…. a victim of her cruel fate. Hindi niya ginustong maging anak ng demonyong gaya ni Duke at mas lalong hindi niya ginustong maging tagapagmana ng Eerie. She’s ours… and what belongs to Phyrric, stays in Phyrric,” matigas na wika ni amo. Napatango ang karamihan sa amin na mukhang naiintindihan na ang ginawa ni amo sa amin. Gets ko naman din…. medyo…. konti…. oo konti….. OO NA SHUTANGENA! HINDI NA! IMPORTANTE NANALIG AKO KAY CALLIA AT TAMA ANG PANANALIG KO. MWHEHEHEHEHE.

              

“Tiyak na kapag nalaman ni Laeven ito ay iisipin niyang siya ang puno’t dulo ng lahat,” wika ni Hudsen.

              

“Don’t worry, Hudsen. Pakakainin ko lang ’yon ng pukenjang, makakalimutan na n’on lahat,” tumatawang wika ko ngunit nangunot ang noo nila sa akin.

             

“Pukenjang?” Tanong ni Hudsen.

             

“Ah… Ano… Brand ng kimchi! ’Yong maanghang!” Sigaw ko. Balakayojan!

    

   

    

   

   

   

   

  

     

 

CALLIA

       

Katatapos kong maligo at ngayon ay nahiga na ako sa kama. Nadatnan ko na rin naman siyang tulog na.

        

Tumagilid ako at pinagmasdan ang mukha niya. Totoong magkamukha sila ni Aeidan ngunit iba ang dating ng mukha ni Aeignn. Kay Aeidan ay mukhang maamo at masiyahin, ang kay Aeignn ay tila ano mang oras ay kaya kang sunggaban at lapain…. but that was his most attractive characteristic.

                

Itinaas ko ang kamay ko at hinaplos ang mahakba at bahagyang kulot niyang buhok. “Napakaswerte kong mahal mo ’ko,” bulong ko at patuloy na hinaplos ang buhok na iyon. “Sorry for hurting you… for making you feel that you’re not my priority. I’m sorry for the things I’ve done… and thank you for believing in me, babe—”

                

“Call me that again,” nagulat ako sa biglaan niyang pagsasalita ngunit hindi niya iminulat ang mga mata niya.

            

Akmang babawiin ko na ang kamay kong humahaplos sa buhok niya nang hawakan niya iyon kasabat ng pagdilat ng mga mata niya. “Call me Babe, Callia. That was so satisfying,” mapang-akit na turan niya.

                  

Ayoko na sanang magsalita ngunit nagulat na lamang ako nang hinigit niya ako saka siya mabilis na kumubabaw sa akin.

               

“Aeignn—”

             

“I promised myself that I’ll let you off this night, thinking you’re still tired and all, pero kung ganito ang gagawin mo, hindi mahigpit ang kandado ko, Callia. I could go against my promise lalo na kung ikaw ang pinag-uusapan,” he said using his seductive and manly tone. Nakakadarang.

              

[WARNING! R-18. POTEK! MISS MO ’TO!?]

         

Hindi na ako nagsalita pa. I immediately pulled his nape for his lips to crush into mine. I missed him. I missed his lips. I’m no hypocrite. These lips are the only lips I would crave for.

                        

He answered my kisses way more intense than I do. He’s really into it. I could feel it.

                  

He suddenly pulled off and looked at me straight in the eye. “How do you like it? Normal? Sadistic? Or…. Simply wild?”

             

I smirked at him and whispered. “Simply wild.”

              

I saw him grinned at me before he tore my nighties that made me naked. “So fucking gorgeous.”

              

“Nature mo na talagang pumunit ng damit—”

                

“Sa’yo lang ang nais kong punitin, Callia,” aniya at muli akong sinagibsib ng halik. So rough and so wild. Nakakabaliw.

            

Naramdaman kong sinipsip niya ang pang-ibabang labi ko na wari bang nais niyang bigyan ko siya ng permiso na papasukin ang dila niya sa loob…. and I did.

            

“Uggghhhhmmmmm….” I moaned as I felt his tongue playing with mine, while his hands started roaming around my body.

              

Nakakakiliti. Nakakabaliw. Pakiramdam ko ngayon ay napakatagal na mula noong huli.

           

Nang tila nagsawa na siya sa pakikipag espadahan sa dila ko ay bumaba ang halik niya sa leeg ko. Hindi ko alam kung anong unang iintindihin ko ngayon. Kung ang kanang kamay ba niyang nakikipaglaro sa korona ng kaliwang bundok ko, ang kaliwang kamay niyang papalapit na sa kaselanan ko, o… ang mga labi niyang tila balak mag-iwan ng marka sa leeg ko.

        

“A–Aeignn…. N–No kiss mark please. Makikipag-usap ako sa Mommy mo bukas,” pakiusap ko ngunit tila hindi niya iyon ininda. Nagpatuloy siya sa ginagawa niya sa katawan ko.

                          

Makalipas ang ilang saglit at bumaba ang mga halik niya. Ang kaninang kamay niyang nakikipaglaro sa korona ko at napalitan na ng mga labi niya.

      

“S…Shit!” Hindi ako sanay ng tahimik siya…. ngunit ang kagatin at panggigilan ang dunggot ko at tila nakasanayan ko na. Kung dati ay sakit ang nararamdaman ko, ngayon ay puro sarap na lamang.

                 

“Keep moaning, babe,” aniya sa akin at muling dumausdos pababang halik niya habang ang magkabila niyang kamay ay naramdaman kong humahaplos sa magkabila kong hita.

          

Tila alam ko na kung saan tutungo ito. “Y–You’re not going to eat me, aren’t you?” Utal na wika ko. Mabuti at napigilan ko ang sarili kong umungol dahil sa pababa niyang halik.

            

Tumingala siya sa akin saka ako nginisian. “I am.”

        

And in a single second…. his lips are already playing with my womanhood.

          

I don’t know what has gotten into me, but I did rub my womanhood on his lips. “Fucccccck!” I exclaimed full of desire.

          

I could hear the squirting sound of my opening because of his fingers going in and out.

           

He licked my womanhood as if he’s wanting to pull something out of it. God….. my knees are trembling… my mind has been blown away…. I’m close to insanity.

                  

“Ugggghhhh…. Aeignn…. Fuck……!”

                     

He played with my clitoris using his tongue…. the movement of his tongue went faster and faster and faster!

                   

As when I felt something rushing from my abdomen, he quickly pulled off and immediately inserted his huge and hard dick inside me.

             

“Uggggghhhhhhh!” I heard his satifying moan.

                    

“Ahhhhhhh!” I shouted in pain. Hindi ko kayang masanay sa matigas at malaking ari na ito. Tila ako laging naninibago.

            

I could hear the lewd noises from my wet womanhood. “So fucking wet and tight!”

             

His movement went faster…. ngunit kasabay niyon ay ang gigil na pagpisil niya sa mga dibdib ko. Nilaro-laro niya ang mga iyon habang patuloy ang paglabas-masok niya sa pagkababae ko.

         

His eyes are full of love and desire. Animo kaya niyang pagsabay-sabayin na ipakita sa akin ang mga nararamdaman niyang iyon sa mga oras na ito.

          

Mas naging mas mabilis pa ang bawat pag-ulos niya sa akin…. at unti-unti na rin na mas lumalaki pa ang pagkalalaki niyang nasa loob ko tanda nang malapit na siya sa sukdulan…. gaya ko.

               

“I’m near, babe…..”

                 

“Same, Aeignn…..”

        

“Fucccccccckkkkk….!”

                  

“I’m cumming……!” Ungol ko.

        

Naramdaman ko ang sabay naming pagsabog kasabay ng mainit na likido na rumagasa sa loob ko.

             

Dumagan siya sa akin saka niya idinukdok abg mukha niya malapit sa tainga ko.

            

“Happy new year, Callia.”

          

“Happy new year, Aeignn.”

                

Akala ko ay tapos na siya ngunit nagulat ako nang muli siyang bumangon mula sa pagkakadukdok at tinitigan ako sa mga mata saka walang lingon-lingon na hinigit amg drawer at may kinuha siya mula roon.

         

…

    

…

    

…

   

…

    

…

    

…

   

…

    

…

   

…

   

…

   

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

    

…

   

“You’re pregnant. Just use this for fomality.”

     

Pregnancy test kit.

   

–

ICE_FREEZE

---

HAPPY NEW YEAR SA LAHAT! THANK YOU FOR STAYING WITH ME. ❤

Yes po, nailibing na si Lolo kanina kaya’t muli na po akong makaka-update. Salamat sa paghihintay. Mahal ko po kayo. ❤ NO MORE CONDOLENCES, PLEASE? JUST SAY YOU LOVE ME. MUAH.

Twenty-nine

CALLIA

        

Nanginginig akong hawak ang test kit habang nakaharap sa salamin. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko. Hindi ko alam kung anong unang iisipin ko.

               

“Are you done?” tanong ni Aeignn mula sa kabilang pinto.

            

“L–Lalabas na ’ko,” utal na tugon ko sa kaniya saka ako huminga ng malalim. Nakakapanglamig sa pakiramdam.

                    

“I’m waiting, Callia. Don’t you dare fool me. Alam kong buntis ka na, kailangan ko lang talaga ng ebidensya,” may pagbabantang wika niya.

        

Nagsimula akong humakbang papalabas ng banyo at nagulat ako sa nakita ko. Si Aeignn ay tila nagpapanggap na malakas pero putlang-putla.

               

“Ayos ka lang ba?” natatarantang wika ko sa kaniya.

            

“Ayos na ayos lang ako,” hindi ko alam pero tila pinapatatag lamang niya ang tinig niyang iyon.

             

“Aeignn, may masakit ba sa’yo? Tell me. Hindi ako manghuhula,” wika ko sa kaniya. Pangsamantala kong nakalimutan ang test kit.

               

“Ayos lang ako. Tao ako. Parte ng pagiging tao ko ’to,” sagot niya ngunit tila wala naman siya sa sarili niya habang sinasabi niya ’yon. It’s weird. This was the first time I saw him like this. Hindi ko alam kung napapano siya. Nagsisimula na akong kabahan.

           

Inabot ko sa kaniya ang test kit na hawak ko saka ako mabilis na tumungo sa kama at nagtalukbong ng comforter. Ayokong makita ang reaksyon niya sa resulta ng test kit.

               

Hindi ko alam kung anong ginawa niya sa test kit, ngunit bigla na lamang akong nakarinig ng malakas na kalabog kaya’t agaran akong napabangon. Nakita ko si Aeignn na patagilid na nakabulagta sa sahig… nakatalikod sa gawi ko.

            

Agad kong kinuha ang baril sa may drawer at mabilis kong tinignan ang mga bintana kung mayroon bang mga assassin… ngunit wala. Dumulog ako kay Aeignn at ’pag hawi ko sa balikat niya ay nakita kong dilat siya at bumubulong-bulong.

               

“Panatang Makabayan, iniibig ko ang Pilipinas. Aking lupang sinilangan. Tahanan ng aking lahi. Kinukupkop ako at tinutulungan. Maging malakas, masipag at marangal. Dahil mahal ko si Callia, susundin ko ang payo ng aking mga magulang, diringgin ko ang tuntunin ng kamahalan, tutuparin ko ang tungkulin ng isang amang makabayan, magtitimpla ng dede, mag-iiwi, at mag-aalaga ng buong katapatan.” Hindi ako makapaniwala sa naririnig ko mula sa kaniya. Anong naririnig ko ngayon!? Anong version ito!?

          

“AEIGNN!” saka ko pa siya ginalaw-galaw ngunit tila wala itong talab sa kaniya.

                

Halos panawan ako ng malay-tao nang bigla na lamang siyang bumangon na tila wala lang ang nangyari at sa gulat ko ng todo ay humarap siya sa malaking salamin at biglang nag-monologue ro’n.

              

“Bakit niya kaya nagawa ’yon? Am I not enough? May kulang ba sa’kin? May mali ba sa’kin? Pangit ba ’ko? Pangit ba ang katawan ko? Kapalit-palit ba ’ko? Then, whyyyyyyyyyyyy!!!?”

           

Kung may mas hihigit pa sa salitang gulat. Iyan ang nararamdaman ko sa oras na ito. Anong nangyayari kay Aeignn? Anong pinagsasasabi niya? Ang alam ko narinig ko na iyon kay Liza Soberano. ’Yong mukha ni Aeignn ay ’yong itsura pang napagtaksilan. Hindi ko maintindihan! Hindi maarok ng pang-unawa ko ang nangyayari. Kahit ayaw ko, sinusulsulan ako ng utak ko na baka namaligno na siya.

                   

“Aeignn ano ba!? Buntis ako, hindi ko alam anong gagawin ko sa’yo. Parang—”

           

Bigla na lamang siyang humarap sa akin at kita ang lungkot sa mga mata niya. “Ano, Callia? Para akong karinderyang bukas sa lahat ng gustong kumain? Ganoon ba? You’re nothing, but a second grade, trying hard, copycat!” Aniya na malayo sa sinasabi ko at bigla na lamang siyang muling hinimatay. This time, he really fell asleep. Mabilis ko tuloy kinontak ang Mommy niya dahil hindi ko alam ang gagawin ko at mas lalong hindi ko alam ang nangyayari.

                 

       

       

       

  

NAKAUPO kami rito sa conference room kasama ang mga elite at senior agents. Si Aeignn ay tila pa rin sa sarili pero mukhang pinipilit niyang iayos ang sarilo niya dahil sa pride and ego.

                

“Shutangena, matulis talaga,” pang-aasar ni Jice kay Aeignn at muli ay naging kulay suka ito.

         

“Jice, stop!” bawal ni Aeiryn sa kaniya.

    

Inanunsyo kasi kanina ni Aeignn na buntis ako kasabay ng pagkahimatay niya. Hindi ko alam kung bakit sinabi niya pa gayong matutumba naman pala siya. Nalaman ko mula kay Chief na ganito pala ang mga lalaking Freezell sa tuwing makaka-alam ng tungkol sa pagbubuntis.

         

“Let’s start,” wika ni Chief at natahimik ang lahat.

         

Tinignan ako ng matalim ni Aeiryn at naiintindihan ko siya, alam ko ang galit na nararamdaman niya sa akin. “Are you sure that you’re going to spill your plans in front of the heiress?” aniya sa tonong nang-uuyam.

             

“Naiintindihan kong wala kang tiwala sa akin, ngunit hindi ko ipapahamak ang ama ng anak ko, lalo na’t may nananalaytay na dugo si Aeignn sa dinadala ko—”

               

“Pero may dugo ka rin ng kriminal, na mismong ama mo,” putol niya sa akin. Funny how Aeiryn and I, ended up like this. We were the closest mission partners, and now? Gone.

              

“Hindi mo ’ko kailangan pagkatiwalaan, Aeiryn, dahil hindi iyon ang hinihingi ko sa inyo. Nais ko lang matapos na ang lahat ng ito. Nais kong mamuhay ng maayos kasama ang kuya mo at ang magiging anak namin. Kung nahihirapan kang paniwalaan ako, hindi na sa akin ang problema. Huwag mo sa akin ibato ang trust issues mo,” may malalim na pakahulugan ko sa kaniya at nakita ko ang mas pinatalim na tingin niya sa akin.

               

“Enough of that. Kung tatraydorin man tayo ni Callia, ako mismo ang papatay sa kaniya para sa inyo,” ani Chief at halos lahat ay napasinghap sa gulat.

                

“Hindi ako natatakot dahil hindi ako magtatraydor,” matigas na sagot ko. “I already set the stage for you. All you have to do is act,” wika ko at nakita ko ang pangungunot ng noo nila.

              

“We’re going to finish Eerie tonight,” wika ni Chief at umalingawngaw ang bulungan. “Callia made an appointment at mismong si Duke ang pupunta doon upang pumirma. Duke will meet Gyor, since siya ang hindi gaanong kilalang agent. I have this feeling na walang impormasyon ukol sa kaniya ang Eerie, not unless—”

           

“I didn’t,” putol ko kay Chief. Alam kong ang tinutukoy niya ay kung binigyan ko ba ng impormasyon ang Eerie tungkol kay Gyor.

               

“Good. Senior agents will be our snipers and assassins, while elite agents will conquer Eerie’s headquarter in Duke’s absence. Elite agents are most likely to encounter Basilio, Duke’s right hand,” paliwanag ni Chief at tumango-tango ang mga ito.

             

“Any addition?” Tanong ni Hudsen.

             

“Move at your own will. Kill if you have to. Return safe and alive. I don’t want any casualties,” wika ni Chief at napangisi ang mga agents sa narinig na iyon. “Meet us later, 4pm.”

         

Lumabas na ang lahat at natira kaming tatlo nila Chief at Aeignn sa conference room.

           

“Hindi ba delikado sa kalagayan ni Callia—”

             

“We have to take the risk, Aeignn Lev. Hindi pwedeng wala siya. Naiintindihan ko ang nais mong iparating, but Callia’s presence is a must,” putol ni Chief sa kaniya at nakita ko ang pang-lulumo niya.

          

Hinawakan ko ang kamay niya at tinignan siya sa mga mata. “Hindi ko hahayaan na may mangyari sa amin ng anak mo. I will do everything for the both of you, Aeignn. Kumpletong pamilya rin ang pangarap ko, kaya’t kailangan nang matapos nito,” nakangiti kong wika sa kaniya.

               

“And I promised you that you’ll have your happy ending,” sabat ni Chief.

                  

“Hindi ko maalis ang takot sa akin,” wika ni Aeignn saka mapait na napangisi. “Noong wala pa akong mga nais protektahan, kahit mamatay ako, wala akong pakialam, ngunit ngayon na magkakaroon na ako ng sarili kong pamilya, pakiramdam ko naging mas duwag ako, naging mas maingat ako sa mga desisyon ko. Does having someone you wanted to protect, serves as your weakness?”

             

Lumakad si Chief patungo sa gawin namin at tinapik ang balikat ng anak niya. “Turn that weakness into strength. Anak nga kita, I once thought of that thing before, but believe me son, that fear will be your greatest weapon,” wika niya saka na lumabas ng conference room.

             

Kinabig ako ni Aeignn at niyakap kaya’t niyakap ko rin siya pabalik. Pakiramdam ko ay napakaligtas ko sa mga hakap niya. Pakiramdam ko ay tiyak ang seguridad ko sa mga braso niya.

          

Lumabas kami ng conference room ni Aeignn at sa gulat ko ay nakasalubong namin si Jomaica…. at ang mas nakakagulat ay bigla na lamang niya akong niyakap ng napakahigpit.

            

“Gaga kang animales ka!” saka ko naramdaman ang hagulgol niya. “Nanggigigil ako sa’yo! Bakit hindi mo sinabing ginagawa mo palang magtraydor para rin sa kapakanan ng Phyrric! Balak ko na talagang isumbong kay Aeignn na double agent ka! Punyeta ka! Pinaka mo ’ko ng tunay! Paano na ’ko!? Paano pa ’ko magso-sorry sa lahat ng kamalditahan ko sa’yo!” Walang preno na wika niya sa akin kasabay pa rin ng mga hagulgol niya.

                

“I will leave you two,” ani Aeignn saka na naglakad palayo.

           

Marahan kong itinulak si Jo at tila lumambot ang puso ko nang makita ko ang mukha niyang basang-basa ng luha. “Nag-alala ka ba talaga sa akin?”

            

“Hindi! Gusto ko talaga mategi ka na, para kapag naging byudo si Aeignn papalitan kita,” singhal niya sa akin pero ramdam ko ang kasarkastikuhan niyon.

                   

“Just say it, Jo—”

                

“Tanggap ko nang magkakaroon na ako ng inaanak sa’yo! Tanggap ko na rin na mas type ni Aeignn ang gaya mo! Tanggap ko na, Callia, kaya parang awa mo na, ingatan mo ang sarili mo. Kahit tagapagmana ka pa ng Eerie, wala akong pakialam. Basta ingatan mo ang sarili mo at ang tagapagmana ng Phyrric,” nakanguso niya wika sa akin kaya’t bigla ko na lamang siyang hinigit at niyakap.

              

“I will, Jomaica. Thank you…. thank you for trusting me again.”

           

         

          

    

“ANG hirap mong hagilapin,” wika ni Basilio nang makapasok na ako ng Eerie.

            

“Nasaan siya?” Tukoy ko kay Duke. Hindi ko siya kayang kilalanin bilang ama ko. Mas gugustuhin ko pang mamatay nalang.

                 

“Nasa sasakyan na. Tumuloy ka na ro’n. Naroon na rin sina Roger at Tiko,” sagot nito sa akin kaya’t mabilis akong tumungo sa sasakyan at nadatnan ko nga ang mga taong inaasahan ko rito.

            

Naupo ako katabi ang kinasusuklaman kong tao. Hindi ko alam paano niyang nagagawa na makangiti gayong namatay sa kamay ng tauhan niya ang kapatid ko…. na sarili niyang dugo at laman. Tunay na halang nga talaga ang kaluluwa niya. Siya ang tunay na demonyo.

              

“Mabuti naman at narito ka na,” aniya sa akin at hindi ako sumagot.

             

Ilang saglit lamang ay nakarating na kami sa lugar kung saan tiyak kong narito na rin ang iba pang agents.

             

Pumwesto kami sa gitna kung saan may pabilog na mesa. Abandonadong lugar ang napili ko upang wala nang madamay pang inosente.

            

Si Shawn ang unang bumungad sa amin ni Duke. Alam ni Duke na ginawa kong tauhan si Shawn, ngunit hindi niya alam na nangako si Shawn kay Sir Dylan na igaganti niya ang pagkamatay ni Kirsten at muling paglilingkuran ang Phyrric sa abot ng makakaya niya.

   

“Maaasahan din pala itong tuta mo,” wika ni Duke.

             

“Parating na ang kausap ninyo,” wika ni Shawn at nakita ko ngang mula sa kung saan ay naglalakad na si Gyor papalapit.

              

“Callia… Callia… Maalala ko lang,” kinabahan ako sa tono ng boses ni Duke. “Ano na nga palang ginawa mo may Migo? Ang alam ko ay hiningi mo ang tulong niya dahil akala mo ay siya ang totoo kong anak,” aniya sa akin at kumabog ng matindi ang dibdib ko.

                  

“Noong una ay ayoko sanang manahin ang Eerie mula sa’yo, ngunit ngayon na makita ko kung gaano kadaming zero ang laman ng kaban mo, sinisiguro ko na sa’yo na walang ibang magmamana ng Eerie kung hindi ako,” matatas na wika ko sa kaniya at nakita ko siyang napangisi.

               

“Anak nga kita,” mayabang na wika nito ngunit gusto kong masuka. Hindi ko kahit kailan ipagmamalaki na may dugo ako ng isang gaya niya na halang ang kaluluwa.

            

Nakalapit na si Gyor at mabilis siyang nakipagkamay kay Duke. “Good evening, Mr. Rolly Medina,” wika ni Duke kay Gyor.

              

“Good evening, Mr. Duke Navarro,” sagot ni Gyor dito.

 

Hindi ko alam ngunit tila may iba sa paligid. Iba ang pakiramdam ko at masasabi kong hindi ito maganda.

                 

Nagkapirmahan silang agad at mabilis na ibinigay ni Gyor ang mga briefcase ng pera. Kinuha naman iyon nina Roger at Tiko.

                   

“Nice having transaction with you, Mr. Navarro,” ani Gyor.

                

Halos mapagutan ako ng hiningan ng bigla na lamang bumunot ng baril si Duke at itinutok ito sa noo ni Gyor.

   

“Hindi ako ang pinuno ng Eerie dahil wala lang. I’m so disappointed to you, my dearest daughter,” aniya at nanglaki ang mga mata ko.

          

Gagawa na sana ako ng aksyon nang bigla na lamang pumailanlang ang magkakasunod na putok at nakita ko na lamang sina Shawn at Gyor sa sahig habang nakangisi si Duke na nakatingin sa akin.

                

“Hayop ka,” wika ko at sa isang iglap lamang ay may tao na sa harapan ko.

               

“Ohhhh. Ang mahal mong asawa,” wika ni Duke nang makita niya si Aeignn sa harapan ko.

          

Hindi ko alam kung bakit wala pa rin ang mga elite at senior agents. Hindi ko na alam ang nararamdaman ko.

          

“Hindi lang kayo ang matalino, Callia. Marami rin akong tauhan na nakapalibot sa lugar na ito at palagay ko sa ngayon ay nakikipagbuno na sila sa mga tao ninyo,” tumatawang wika ni Duke.

               

“I will fucking kill you—”

            

“Why so fast, son-in-law? Respetuhin mo ’ko—”

        

“FUCK YOU!” Sigaw ni Aeignn dito at tinutukan niya na rin ito ng baril.

                       

“Ganito nalang, hayaan mo akong makauwi ng buhay, hahayaan ko rin ang asawa mo na makasama mo na siya habang-buhay,” nakangising wika ni Duke.

                 

“Ako ang papatay sa’yo,” wika ko. “Igaganti ko ang kapatid ko—” Hindi ko natapos ang sinasabi ko dahil magkakasunod na putok ang pumailanlang sa paligid kasabay ng pagkamatay ng mga ilaw.

                    

“CALLIA!” Papalayong tinig iyon ni Aeignn ngunit wala na akong magawa. Hindi na ako makasigaw pabalik dahil mayroon nang nakatakip sa bibig ko kasabay ng mga braso na nakayapos sa akin at hinahatak ako palayo. Nanghihina ako…..

            

Aeignn…. mahal kita…. mahal na mahal na mahal kita.

   

–

ICE_FREEZE

---

1 MORE CHAPTER THEN EPILOGUE.

Thirty

NIGEL

           

He looks so miserable in front of me. He’s wasted pero ito kami ng anak kong si Lex, pareho nakatingin lang sa kuya Lev niya habang nagpapakalango siya sa alak.

             

I’ve been there. I know the pain. I know the regrets. I went through insanity. I had experienced those things when my wife faked her death. I also thought that it was the end of everything for me.

               

“Fuck this fucking life of mine,” aniya saka bumato ng bote sa kung saan na naging sanhi ng pagkabasag nito.

               

“Kuya!” I heard Lex shouted.

             

I tapped his shoulder as I shooked my head. “Let him.”

                

“But, Dad—”

                

“The worst pain, is the pain within, Lex. The most disastrous enemy, is no one else but yourself. Guilt and pain is currently eating your kuya Lev’s sanity and we cannot do anything about it,” I told Lex as I sipped from my own bottle.

               

Hindi na ako nagtakha nang tumayo mula sa pagkakaupo sa sahig si Lev at lumakad patungo sa akin. Bumabangga pa siya sa mga mesa at upuan.

      

“Dad,” aniya at bigla siyang lumuhod sa harap ko. He’s wasted… totally wasted. Huwag sana kaming mahanap ng Mommy nila, kung hindi sasamain ako.

                      

“Umuwi na tayo,” wika ko ngunit bigla siyang lumuha. He’s the strongest among my children, and yet, he’s crying in front of me.

             

“Dad, am I that vicious? Am I that cruel? Parusa ko na ba ’to?” He asked me. “Can you beg Mom to look for my wife and my child? I’m slowly getting insane, Dad. I’m slowly losing myself. It was just like yesterday when I am enjoying my wife’s company… and now it hits me…. I’m slowly losing her…. I’m losing her….. again,” he begged while crying.

                

Ang hirap makita na sarili kong anak ang nagmamakaawa sa harap ko. Ang sakit makita na wala akong magawa para sa kaniya.

              

“I’ll talk to your mother regarding this—”

               

“Why does it have to be me and Callia? Are we ill-fated? Or was this my own karma? This fucking sucks. Hindi ba ako pwedeng maging masaya? Am I now allowed to be with the only woman I ever loved? Pakiramdam ko tinatarantado kami ng pagkakataon.” I could feel his pain. I was once there. I even blamed myself for being too weak for Aei.

                     

Nakita kong tumayo si Lex saka lumuhod at niyakap ang kuya niya. “I may not be aware of your pain, but everything’s gonna be okay, kuya. Mahahanap ang mag-ina mo. Maibabalik ang mag-ina mo sa’yo,” wika niya sa kuya niya.

                      

“It’s almost seven months since she went missing. Hindi ko alam kung kumakain ba siya ng maayos, kung nasa maayos ba siyang kalagayan, kung….. kung….. kung buhay pa ba sila ng anak ko,” those words broke my heart as a father.

                

“Just hang in there, son. I’m sure your Mom is doing her very best for you. Let’s trust her,” wika ko saka ko sila kapwa inalalayan ni Lex na tumayo.

                 

Ginulo ko ang buhok nila saka ko sila sabay na niyakap dalawa. “Anak ko kayo, pero bakit ang babakla n’yo? Magagawan ng paraan lahat ng ’to. Magtiwala tayo…. sa Mommy n’yo. Alam n’yo naman ’yon, akala mo taga-bantay ng gate papuntang langit. Alam lahat.”

                

I heard Lex chuckled. I just hugged them tighter.

             

                 

     

       

    

AEIGNN

        

Masakit ang ulo na napabangon ako mula sa higaan. Tumuloy ako sa baba upang uminom ng tubig. This house feels so empty. I sent Manang Dorang in a private mental institution.

               

Saktong kukuha na sana ako ng tubig nang bigla akong makarinig ng kaluskos. Mapait akong napangiti.

                    

“What took you so long? Kung papatayin n’yo ’ko, patayin n’yo na ’ko. Wala na rin saysay ang buhay ko,” wika ko saka ako sumandal sa lababo at pumikit.

           

I am really ready to die. Ano pang silbing mabuhay kung ’yong ga dahilan para gustuhin mong mabuhay at magpatuloy ay wala na?

        

These days, pakiramdam ko ay may nagmamatyag sa akin. Hindi ko alam kung sino at kaninong tauhan ang mga iyon sa dami na ng mga nakabangga ko. Wala na rin naman akong pakialam. Kung sila rin naman ang magdadala sa akin sa impyerno, baka pasalamatan ko pa sila.

       

“Lumabas na kayo. Wala akong balak makipaglaro sa inyo. Kill me now, I don’t fucking care!” Sigaw ko.

                 

“Ang bilis mo naman mawalan ng pag-asa,” agad akong napamulat ng mata sa narinig kong tinig na iyon.

                   

“Anong ginagawa mo rito? Gaganti ka na ngayon sa akin? Ikaw na ang magagagawad ng kamatayan ko?” Sarkastiko kong wika sa taong bumungad sa akin.

                

“Do you know why I accepted to be an accessory for Callia? It was because I love her so much. Noong unang beses na pinuntahan niya ako saka sinabi niyang magkapatid kami at kailangan niya ang tulong ko, I immediately agreed kahit na alam ko na agad na hindi ako ang totoong kapatid niya. You see, Aeignn, hindi kailangan ng kapalit kapag nagmahal ka. Kahit ibigay mo nalang nang ibigay lahat, kahit wala nang matira sa’yo, importante masaya ’yong mahal mo. Ang labo mo, pre. Paano mo nagagawang isuko ’yang buhay mo gayong hindi ka naman sigurado sa kung anong lagay ng mag-ina mo? Sasayangin mo nalang ba ’yong pagmamahal na inagaw mo sa’kin? If that’s the case, dude, mas maigi ngang patayin nalang kita.”

            

Every word he just said, hit me…. fucking hard.

                

“Nasaan sila? Nasaan ang mag-ina ko?” Sa paraan ng pananalita niya, alam kong may alam siya.

                        

“Akala ko ba handa ka nang mamatay—”

            

“Fucking tell me, Migo! I’m fucking desperate!” Sigaw ko ngunit nginisian lamang niya ako.

            

“Paano kung ayoko?”

            

“Are you for Eerie? Or are you for Phyrric—”

                 

“I’m for Callia, Aeignn. Wala akong ibang poprotektahan kung hindi siya lang,” sagot niya sa akin.

                 

“Anong dapat kong gawin? Kung kinakailangan na magmakaawa ako sa’yo para lang makita ko ang mag-ina ko, gagawin ko, Migo. Kahit hilingin mo ang buhay ko, ibibigay ko.” Yes, I’m desperate. I’m fucking desperate.

           

“I’ll be meeting Duke Navarro later…. with Callia. Duke just entered the Philippines an hour ago at gusto niya nang makuha si Callia. This is your last chance, Aeignn. If you fail this one last chance, I’m sorry. Hanggang dito lang ang kaya kong itulong sa’yo,” wika ni Migo sa akin saka na siya lumabas ng pamamahay ko.

                  

Agaran akong naligo at nagbihis saka tumungo sa Phyrric. Dumeretso ako sa opisina ni Mommy at marahas kong binuksan ang pinto.

                  

“So, you knew? You knew where my wife is, all along,” puno ng pait na sumbat ko sa kaniya.

                

“Wala akong ginawang hindi makabubuti para sa lahat. Stop acting up in front of me,” walang emosyong wika niya sa akin.

           

“You made me suffer for seven freaking months tapos wala kang ginagawang hindi makabubuti!? MOM!!!”

              

Nagulat na lamang ako nang bigla niyang hawakan ang baril at itinutok ito sa akin. “This is the very reason why I didn’t tell you. You’re like your father! You’re a freaking nagger! How the fuck can you inherit half of my brain and half of his!? Dapat noon ka pa ’to naisip,” she said with a very strange emotion in her eyes.

     

“What do you mean—”

              

“Iyang Daddy mo, kung anu-anong pinagsasabi at drinama sa akin kagabi dahil daw miserable ka. Kung sinabi ko sa inyo ang mga plano ko, you would’ve had ruined my plans for sure. Pareho kayong kalawang mag-isip. Pareho kayong malayo sa katotohanan ang mga reaksyon!” I don’t know but Mom is so weird as of the moment.

           

“Did—”

             

“SHUT THE FUCK UP, AEIGNN LEV!”

             

“Oh he did something to you—”

              

“Yes, I did. Your Mom enjoyed it,” biglang sabat ni Dad na pumasok ng opisina ni Mom.

                    

“Why do you have to be here in this crucial moment?” blangko ang tinig na wika ni Mommy at ibinaba ang baril saka naupo sa upuan niya habang napapahilot sa sentido niya.

                 

“Just tell your son your reason para mawala na siya sa paningin natin. I’m not yet done with you, wife,” wika ni Dad saka naglakad patungo kay Mom.

              

“Itinago namin ni Dylan si Callia dahil alam namin na kusang lilitaw si Duke para hanapin siya, at sa oras na lumabas si Duke, iyon na ang pagkakataon namin na gawin ang dapat gawin. She’s also with Gyor and Shawn na kapwa magaling na sa ngayon,” paliwanag ni Mom at tila nabunutan ako ng tinik sa dibdib sa narinig ko.

                      

“About what Migo told me—”

                

“Yes, Aeignn. We’re killing Eerie’s head today.”

      

       

     

      

     

  

HALOS hindi ko magawang makahinga dahil sa nakikita ko. Nasa kaliwang bahagi ng abandonadong daan si Duke samantalang nasa kanang bahagi naman sina Migo…. at Callia. Ang asawa ko…. ang babaeng mahal na mahal ko na ngayon ay tila kabuwanan na ng tiyan niya. Nakatali ang mga kamay niya at may busal siya sa bibig.

                   

“Wait, son. Hindi pwedeng kikilos ka sa paraan na dinidikta ng damdamin mo,” dinig kong wika ni Mommy.

               

May nakakabit na mouthpiece sa sapatos ni Migo kaya’t naririnig namin ang pinag-uusapan nila.

                  

“Dala ko ang mga diyamante na nais mong kapalit ng anak ko,” dinig kong wika ni Duke. “Mukha ka rin palang pera,” dagdag pa nito na sinabayan ng tawa.

              

“Hindi naman ako mapapakain ng pagmamahal. Isa pa, hindi magagamot ni Callia ang kanser ni Mommy,” sagot sa kaniya ni Migo na nakita kong ikinabigla ni Callia. Mukhang hindi niya alam iyon.

                      

“Tama ang mga desisyon mo sa buhay. Parang ang sarap mong maging tauhan—”

                

“Wala akong balak maging amo ka. Akin na ang mga diyamante,” wika ni Migo rito at may hinagis ito sa kaniyang kulay itim na coin purse.

                       

“Now, give me my daughter,” wika nito at nakita kong hinawakan ni Migo sa braso si Callia ng mahigpit.

      

“Now!” Dinig kong utos ni Mommy kaya’t mabilis akong bumaba kasabay ng pagpapaputok ng mga senior elites ng mga sniper guns nila na kanina pa nakatutok kay Duke.

                        

Mabilis akong dumulog sa asawa ko at nakita kong nakasunod si Mommy sa akin. Mabilis kong inalis ang mga tali ni Callia, ngunit hindi ko inaasahan na bigla niyang dudukutin ang baril na nasa tagiliran ko. Lumapit siya sa sarili niyang ama saka niya pa ito magkakasunod na pinaputukan hanggang sa sumuka na ito ng dugo.

                

“That was for Shanna and for the years that you tormented my life. May you rest in hell,” aniya kasabay ng lumuluhang mga mata. “I was never grateful that you are my father.”

             

Kinuha ni Mom kay Callia ang baril at iniabot ito sa akin. “As the future Chief of Phyrric, you need to learn the lesson here, Aeignn. You need to wait for the enemy to let his guard down before you finally make your own move. Kung hindi siya naging ganid na makuha si Callia, hindi siya maiisahan.”

              

Hindi ko alam ngunit hindi ko na inintindi ang sinasabi ni Mommy, mabilis kong hinatak si Callia saka sana siya yayakapin ngunit biglang tumama ang malaking tiyan niya sa akin…. gulat na gulat ang pakiramdam ko at tila…….

              

“AEIGNN!”

         

        

     

    

     

CALLIA

           

Hinahaplos ko ang buhok niya habang mahimbing ang tulog niya. Who would’ve thought that the great Aeignn Lev Ricafort would lose his composure just because of pregnancy?

             

Nakita kong unti-unti na siyang gumalaw kaya’t inayos ko ang upo ko. I missed him. For that past months na wala siya sa tabi ko ay tila ako pinaparusahan.

               

Honestly, I’m glad na natapos ang lahat ng ito bago ko pa mailabas ang anak namin. I’m glad na natapos na ang lahat ng dapat matapos. If not for Duke’s selfishness, baka hanggang ngayon ay malayo ako sa taong mahal ko.

                  

Duke wasn’t the sole owner of Eerie, that was an information I got from an insider. Kaya’t hanggang ngayon ay palaisipan sa akin kung ano nga ba ang Eerie. Totoo bang masama ang organisayon o ang mga taong nagpapatakbo lamang dito ang baluktot ang mga paniniwala? Totoo bang may organisayon na Eerie o gawa-gawa lamang ito? Ang alam ko ay kinailangan ni Duke ang pirma ko bilang tagapagmana upang makuha niya ang pribilehiyo na ninanais niyang makuha mula sa Eerie kaya’t ginusto niya akong makuha.

                    

“C…Callia—”

              

“I’m here,” wika ko saka ko ginagap ang mga kamay niya.

                       

Nagulat ako ng gumapang siya mula sa pagkakahiga para lamang pala idikit ang tainga niya sa ma-umbok kong tiyan.

                 

“Hi baby, si Daddy ’to. Pasensya na kung laging nahihimatay ang Daddy kapag naaalala ko ang existence mo, pero promise excited na akong ma-meet ka in person— WHAT THE F….FISH! SUMIPA SIYA!!!”

             

Napangiti ako sa naging reaksyon niya. Kabuwanan ko na at malapit nang lumabas ang mumunting anghel na ito na ngayon ay nagpapakitang gilas sa ama niya.

                  

Nagulat ako nang nilislis niya ang damit ko pataas para lamang pala halikan ang tiyan ko.

                 

“I love you both. Thank you for coming back to me. Thank you, Callia.”

      

–

ICE_FREEZE

---

SHOUT OUT PO KAY VILMA Y. CALIBOSO NA MAGANDA, SEXY AT SOLID NA FREEZIE! ILOVEYOU SAGAD. ❤

---

EPILOGUE POSTED ALONG WITH THIS CHAPTER! GO.

EPILOGUE

CALLIA

           

Lahat na yata ng pagbawi ay ginawa ni Aeignn. Sa tuwinang magigising ako sa umaga ay may bulaklak siyang nakahanda para sa akin kasabay ng masarap na almusal.

             

“Dalian mo naman diyan,” utos sa kaniya na Gyor habang tumatawa dahil nagluluto siya ng pananghalian. Naglalaro sila nila Migo at Shawn ng scrabbles. Balak daw gumanti ng tatlong ito kay Aeignn dahil sila ang inalila ko nang mga panahon na ako ang naglilihi.

                   

“Barilin nalang kaya kita?” Angil ni Aeignn kay Gyor saka niya ito pinanglisikan ng tingin.

                

“Hoy! Kulang pa ’yang pagluluto mo para sa amin sa kasadistahan ng asawa mo noon! Saan ka nakakita na alas tres ng madaling araw gusto niyang humanap ako ng caimito na namumunga ng papaya!” Singhal naman sa kaniya ni Shawn.

                   

“Bakit!? Nasaan din ba si Callia noong mga panahon na gusto kong kumain ng palabok na maraming patatas!? Wala! Nasa piling n’yong tatlo!” Sumbat pabalik ni Aeignn sa kanila na ikinatawa ko.

                 

“May mas i-we-weird pa ba ’yong pinaghanap ako ni Callia ng calamansi na kasing laki raw ng langka?” ani Migo saka napasapok pa sa noo. “Kung saan pa ako umabot para lang maghanap no’n—”

               

“TAPOS BINIGAY MO SA’KIN, SUHA!” putol ko sa kaniya saka ko siya binato ng balat ng dalandan na kinakain ko.

            

“Mabuti pa magsilayas na kayong tatlo, babawi nalang ako! Bumabawi pa akong kasalukuyan sa asawa ko tapos nakikisawsaw kayo,” pagtataboy sa kanila ni Aeignn saka niya biglang hinubad ang apron na suot niya at ipinagtulakan ang tatlo papalabas ng bahay.

               

“Teka— Aray! Napakasura ng ugali mo, Aeignn! Teka— Teka naman!” Dinig kong wika pa nila habang papalabas ng pinto.

         

Nang magtagumpay na si Aeignn na mapalayas ang tatlo ay bigla na lamang siyang naupo sa tabi ko at dumukwang sa malaming tiyan ko saka niya ito hinalikan. “Masosolo ko na kayo ng Mommy mong mataba— ARAY, CALLIA!” Sinapok ko ang walanghiya!

            

“Sinong mataba!?” Singhal ko sa kaniya ngunit bigla na lamang niya akong hinalikan ng mabilis.

                

“Ikaw,” pang-aasar niya kaya’t tinaasan ko siya ng kulay.

                 

“Bwiset ka! Demonyo ka talaga!” Gigil na wika mo sa kaniya ngunit tinawanan lamang niya ako.

          

Akmang hahampasin ko siya nang bigla na lamang humilab ang tiyan ko at gumuhit ang isang matinding sakit.

                   

“A–Are you okay?” Tanong niya sa akin nang makita niya ang pag-ngiwi ko at ang pagguhit ng sakit sa mukha ko.

             

“Tawagin mo ’yong tatlong pinalayas mo,” kalmadong wika ko sa kaniya. Nakita ko na ’to, siguradong mahihimatay siya kapag sinabi kong manganganak na ’ko. I’ve learned my lesson.

        

“B–Bakit?” Utal na wika niya sa akin.

           

“Just call them, Aeignn!” Sigaw ko kasabay ng masakit na paghilab ng tiyan ko.

                

“M–Manganganak ka na, right? T–Tama ako ng hinala, ’di ba? P–Putang ina,” utal-utal na pahayag niya ngunit hindi ko inaasahan ang mura sa dulo, dahil ayaw niyang magmura at baka raw marinig ng anak niya.

          

“OO NA! MANGANGANAK NA!” Pikon na singhal ko dahil sa sakit. “Kaya tawagin mo na ’yong tatlo—”

            

Hindi ko na natapos ang sinasabi ko dahil tila siya bulag na tumayo at kakapa-kapa sa paligid. Lubos akong kinabahan sa inaakto niya.

              

“Panatang maka-ama. Iniibig ko si Callia. Ina ng aking magiging lahi. Kinukupkop ako at tinutulungan. Maging malakas, masipag, at marangal. Dahil mahal ko si Callia, ako ang maglilihi para sa kaniya, gagayahin ko ang pag-iri niya kapag manganganak na, tutuparin ang tungkulin ng isang amang makabayan, magtitimpla ng dede, mag-iiwi, at mag-hehele ng buong katapatan…..” may ibang version nanaman siya. Nakahawak na ako sa tiyan ko dahil hindi ko na alam ang gagawin ko. Tumayo ako kahit na hihirapan at tumungo sa pintuan.

                 

“Aeignn, tulungan mo ’ko.” Pero tulala na siya. “Fuck it! Aeignn Lev!” Bulyaw ko sa kaniya.

             

Bigla siyang napakirot at tumayo ng tuwid, ngunit hindi ko inaasahan ang biglaan niyang mga sinabi. “Aeignn Lev! Matulis! Madulas! Matigas! Bumuntis kay Callia! Pinasubo siya sa veranda! Kumain ng talaba ni Callia sa sink—” kahit masakit ang tiyan ko ay nagawa kong kuhanin ang tsinelas na suot ko para lamang maibato kay Aeignn. I’m glad I am an agent, sapul siya, tulog.

           

“Narinig namin lahat ’yon!” Dinig kong mga tinig at nakita ko ang tatlo na malawak ang pagkakangisi sa akin.

            

“Dalhin n’yo na ako sa ospital o pasasabugin ko ang bungo n’yo?”

JICE

         

Shutangena, hindi ko alam kung maliligayahan ba ako kasi makakasaksi nanaman ako ng na-engkanto na Freezell o ano. Narito kami sa ospital at itong si Callia girl nasa loob na ng delivery room habang itong asawa niyang may sayad ito at nakatayo ng tuwid sa gitna ng ospital habang nakataas ang kanang kamay na animo namamata.

               

“Shutangena, pati hairdo mo akala mo si Rizal, long hair version,” kantyaw ko ngunit tila hindi naman niya ako naririnig.

                  

“Jice, huwag mo nang asarin si kuya. Naisahan mo na noon si Aeidan, baka gumusto ka pang makapang-asar kay kuya Aeignn,” pigil sa akin ni Lindzzy ngunit wapakels. Pumwesto ako sa harap ni Aeignn saka ko kinuha ang telepono ko.

          

Pinatugtog ko lang naman ang isa sa mga paborito kong kanta ng aking mahal na idolo na si Andrew E. Sinubmarine!

           

Nagsimula ang kanta at sinayawan ko si Aeignn at sa gulat ko nakisayaw rin ito sa akin na tila masiglang-masigla pero ang mukha, KE-HORROR!

     

“Si Olive ay aking sinabmarine, pero siya’y bitin pa rin, siya’y bitin pa rin. Gusto niyang lagyan ng margarine, para aking lasapin, aking lasapin,” pagkanta ko saka ko pinause ang tugtog. Mga ’to sigurado ako may sariling version, e. HAHAHAHA. “Aeignn, isiwalat mo na ang version mo!” sigaw ko.

            

“Si Callia ay aking sinabmarine, pero siya’y bitin pa rin, siya’y bitin pa rin. Gusto niyang lagyan ng ice cream, para aking himurin, aking himurin,” OMG! SI CALLI GIRL MAY PA ICE CREAM SHUTANGENA!

                    

“ANONG FLAVOR!?” Sigsw ko. Oo, ako na talaga ’yong nananamantala ng taong wala sa sarilo.

              

“Keso! Nagpaputok din ako noong new year sa loob niya,” AY SHUTANGENA, ANG HONEST!

           

Tawang-tawa ako maging si Lindzzy, ngunit napahinto kami nang dumating na si amo kasama ang mga gwapoging Lolo. Ang saya ko lang na muli ko silabg makikitang mahihibang. Ano kayang version ’to?

            

“Nasaan na ang apo ko!? Nasaan na!?” Sigaw ni Lolo Lexir, ngunit tila dahil sa pagsigaw niyang iyon ay nawala nasa sarili ang lahat ng lalaking Freezell na nakakarinig.

                 

Hindi na ako nagtakha nang bigla silang pumila….. ngunit tila iba ang version nila ngayon…. MAY BITBIT LANG NAMAN SILANG MALAKING BILAO NA MAY MALAKING PINYA SA GITNA! SAAN GALING ’YON, SHUTANGENA!? AY AANHIN NILA ’YON!

                           

Nagulat kaming lahat ng bigla silang nagtatakbo patungo sa delivery room at ibinaba roon ang malaking pinya, saka sila tila nahawi dahil dumarating si Sir Nigel na may dalang malaking itak.

                    

“They are messing with me again,” dinig kong isang tinig at nakita ko si Madam Cassy.

                  

“Aanhin nila ’yong pinya, Lola?” Sigaw ni Lindzzy.

            

“FREEZELL BOYS!” Sigaw ni Lola Cass at bigla niyang tinutukan ang mga ito ng shot gun na nakapagpashookt sa amin lahat.

            

Tinignan lamang siya ng lahat ng kalalakihan saka siya binelatan na parang, jusko po!

                

Agad kaming napatakbo nila amo at Lindzzy nang tila hahatawin na ng itak ni sir Nigel ’yong pinya.

          

“Dad! Huwag muna. Hintayin natin siyang lumabas!” Pigil ni Aeignn na ikinakunot ng noo ko.

             

BIGLA NA LAMANG SILANG TUMAYO AT TILA INORASYONAN ANG PINYA SAKA SUMIGAW NG…..

                    

“SPONGEBOB LUMABAS KA DIYAN!”

         

SHUTANGENA!!!!!!! GUSTO KONG MAIHI SA KAKATAWA SA NARINIG KO. HAHAHAHA.

                 

“HUWAG MO KAMING PAGKATAGUAN! KAILANGAN MONG IPALIWANAG BAKIT KABISADO NAMIN ANG KANTA MO!” Sabay-sabay nilang sigaw at lalo na akong hindi makahinga sa kakatawa.

       

May isang batang dumaan na may hawak na  manika at nagulat kaming lahat ng agawin iyon ni Aeignn saka niya ibinato sa pinya at sumigaw ng…..

             

“PIKACHUUUUUUUU! THUNDERBOLT MO SI  SPONGEBOB!!!!!”

       

KUNG NAKAKAMATAY ANG TAWA, MAMAMATAY AKO NG NAKANGANGA, SHUTANGENA! HAHAHAHA.

             

Biglang bumukas ng marahas ang pinto ng delivery room at nagtumbahan ang mga ito. Nabungaran ko si Mamita Yna na nanglilisik ang mga mata sa mga kalalakihan.

              

“Hindi na kayo nagbago,” singhal niya sa kanila perp ako ay tawa pa rin nang tawa. “Aeickel, lalabas na ang apo mo,” wika nito kay amo at sunod-sunod na lagabag ang narinig namin pwera kay Aeignn.

             

“Dad, Lolos, kailangan n’yong tumayo diyan. Hindi ako pwedeng mag-dora mag-isa,” mangiyak-ngiyak na wika niya ngunit nang makarinig kami ng iri ni Callia ay tila tuluyan na siyang nawala sa sarili.

         

“Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Chutchurutchutchu dora. Dora, dora, dora the expolorer! C’mon vàmonos , everybody let’s go! C’mon let’s get do it. I know that we can do it!” Aniya na mag-isa lang at papadyak-padyak habang tila bulag na kumakapa sa paligid.

    

“Ahhhhhhhhhhhhhh!!!!!” Dinig naming iri ni Callia na lalo yatang nagpatorete kay Aeignn dahil tila na siya nagreremix ng kanta.

  

“Who lives in a pineapple under the sea? SpongeBob SquarePants! Absorbent and yellow and porous is he! SpongeBob SquarePants! C’mon vàmonos , everybody let’s go! C’mon let’s get do it. I know that we can do it! If nautical nonsense be something you wish. SpongeBob SquarePants! Then drop on the deck and flop like a fish! SpongeBob Squarepants!” Shutangena, may dora na may spongebob pa!

                  

Tila kakanta pa yata siyang muli ng kung ano kaso bigla na lamang may nangibabaw na matinis na iyak ng sanggol….. at wala na…. pewwww… peewwwww…. booggggsssssh!

           

“ROUND ONE! KNOCKOUT!” Sigaw ko saka ako nagtatawa dahil wala nang malay si Aeignn. Weak! Hahahaha.                   

          

NAKAHIGA kami ngayon, habang nakaunan ako sa braso ni Aeignn. Hinawi ko ang mahaba niyang buhok saka ko hinalikan ang tungki ng ilong niya, na tila naging dahilan ng pagkakagising niya.

              

“Why? Ititimpla ko ba ng dede si Ahlen?” tanong niya sa akin saka na sana siya babangon ngunit pinigilan ko siya.

            

“Tulog na tulog ang anak mo,” nakangisi kong wika sa kaniya.

               

“Kung pwede lang akong makabuntis ng maraming beses, siguro hindi lang si Ahlen ang anak natin,” tumatawang wika niya sa akin.

            

“ Ahlen Calev Gonzales– Ricafort , will be my one and only child. He’s ours. Sapat na siya sa akin. Sa inyo palang dalawa kulang na ang 24 hours a day,“ wika ko ngunit bigla na lamang siyang pumaibabaw sa akin.

           

(Pronunciation: Alen Keylev

NOT KALEV!

)

            

“I want you right now, babe,” aniya at dahan-dahan niyang ibinaba ang mga labi niya sa mga labi ko.

             

Kahit ilang beses kong malasap ang mga labing ito, paulit-ulit ko paring hahanapin ito na wari ba ito ang unang beses ko itong natikman.

                    

Hindi na ako nagtakha nang mag-umpisa niyang tanggaling ang butones ng suot kong pang-tulog, kasabay ng pagbaba ng mga halik niya sa leeg ko. He’s gentle, maybe he’s thinking about my body’s estate.

              

“No more ripping of clothes, Aeignn. Nauubos na ang mga damit ko,” sita ko sa kaniya na ikinatawa lamang niya.

                

“But eating your pussy will never be banned,” aniya at nagulat na lamang ako nang walang sabi-sabi niyang hinatak pababa ang pajamang suot ko.

      

“Aeignn—”

               

“So fucking beautiful—”

        

“This has to be quick, babe. Baka magising ang anak mo,” natatawang wika ko sa kaniya saka ko siya hinatak pataas at mabilos kong hinubad ang suot niyang mga damit. “Let’s postpone the eating session,” dagdag ko at nakita ko siyang napanguso ngunit kinintalan ko iyon ng halik.

                  

I’m fucking wet, kaya’t walang sabi-sabing hinawakan ko ang sandata niya at iginuide ito papasok sa akin. Nakita kong nagulat siya sa ginawa ko ngunit wala akong pakialam. Kahit na may hapdi ay wala akong pakialam.

                  

“Move, Aeignn,” wika ko ngunit tila biglang-bigla pa rin siya sa ginawa ko kaya’t ako na ang nagsimulang gumalaw.

            

Nang tila nabuhayan siya sa ginawa ko at sinimulan na niyang gumalaw….. at mas bumaon pa ng mas malalim.

                    

“Fuck…..!” Aniya habang umuulos sa akin.

               

Dumapo ang mga kamay niya sa magkabilang dibdib ko at nilaro-laro iyo  kasabay ng malalalim na pag-ulos niya sa akin.

         

“Aeignn…. Aeignn…. Ugggghhhh! Ughhhhh!” Halinghing ko sa sarap ng bawat pagpasok at labas niya sa akin.

                  

“I’m cumming, babe!” Aniya at mas naging mabilis pa ang bawat paggalaw niya.

             

“Faster…. Aeignn…. F–Faster—Ahhhhhhh!” I exploded, and I felt him exploded too.

           

Humiga siya sa tabi ko saka ako hinalikan sa noo. Magsasalita pa sana siya nang bigla na lamang kaming makarinig ng iyak mula sa crib na nasa tabi namin. Dito natutulog si Ahlen. Ayoko muna siyang ibukod sa kwarto niya.

             

Agaran nagtimpla ng gatas si Aeignn kahit pa hindi pa siya nagbibihis. Nakakatawa siyang tigan ngunit kuntentong-kuntento ako sa nasasaksihan ko.

           

Kalokohan man ang pamamanata niya, ngunit lahat ng sinabi niya ro’n ay tinupad niya.

      

Masasabi kong hindi maganda ang simula namin ni Aeignn… higit pa yata sa salitang pagsubok ang kapwa namin naranasan, ngunit lahat iyon ay nalagpasan namin. Kapwa na namin nakamtan ang pamilyang pinapangarap namin. Ako, siya, ang pamilya niya, ang Nanay Mel ko, kapwa namin palalakihin ang munting anghel na niregalo sa amin ng kalangitan.

           

The Vicious Agent turns out to be The Devoted Father. He prayed for this family, and now he’s taking care of us just like what he promised. Aeignn and Ahlen are my life now. No more masochism and sadism. Sex? No. We call it making love. I’m contented. We’re contented.

               

“I love you, Mommy Callia,” wika niya sa akin habang nakangiti dahil nakatitig na pala ako sa kanila. Buhat niya si Ahlen habang pinadedede at hinehele.

              

“I love you too, Daddy Aeignn. Mahal kita. Mahal na mahal na mahal ko kayo.”

            

I’m bidding goodbye. Thank you for hearing our complicated story. The Vicious Agent and The Dangerous Agent, now signing off.

      

~ The End

ICE_FREEZE

---

THANK YOU EVERYONE! SIGURO HINDI SAPAT ANG THANK YOU KO PARA SA SUPORTA AT PAGMAMAHAL N’YO, PERO MARAMING MARAMIMG MARAMING SALAMAT! NAKATAPOS NANAMAN ANG INYONG LINGKOD NG ISANG LIBRO.

HANGGANG SA SUSUNOD NA INSTALLMENT…

“THE INDECENT SUITOR”

MAHAL NA MAHAL KO PO KAYO. ❤

Aeignn and Callia, now signing off.

---