Prologue

The bright lights almost blinded me. The anticipation of the people as they see me walking down the spiral staircase with full admiration formed a smile on my lips.

The beautiful Selene…

The ravishing Valdemar-Montebello…

No, she’s a Romualdez’ property now…

Ngumiti ako sa mga nagbibigay ng papuri. Napawi lang ito nang lumipat ang aking tingin sa isang lalaki. Napakapit ako sa laylayan ng pula kong gown nang magtama ang mga mata namin. Binalot agad ako ng kaba at sumulyap sa mababang neckline ng gown ko. I designed this and I made sure that I will be well covered. Kung kaya sadyang may takip na skin tone na stockings ang neckline. It is just an illusion that it is bare, but I am properly dressed. Balot pa rin ang mga braso ko at natatakpan ang mga binti.

“Selene, where’s your mom?” Sinalubong ako ni Ninang Blair.

I kissed her on the cheek and she carefully pressed my arms. Hindi ako gumawa ng kahit anong reaksiyon, pero ininda ko ang sakit na gawa no’n. Natamaan niya ang aking preskong sugat na nakakubli lang sa mahabang manggas ng gown.

“Nasa Africa po sila ni Daddy. Mabuti po at nakarating kayo sa birthday ni Zeus.” I smiled sweetly. I’ve managed this skill ever since I was a kid. I was taught how to be well-mannered by Abuela Amara because she used to hate my mother’s guts. Good thing they were able to settle their differences before Abuela died. May she rest in peace.

“Of course, kaibigan siya ni Gaelan. At isa pa, gusto kitang makita. Simula nag-asawa ka, hindi ka na madalas dumalaw kay Brandy,” Ninang said, mentioning one of my closest friends, Brandy, her daughter.

I just smiled. I am sure they won’t like it if they see me with bruises or battle wounds.

An arm snaked on my waist just before I walked around again. Kinilabutan ako. The scent of the woods in his chest like near the forest reminded me of whom I belonged to.

To him. My husband.

Nakuha kong nainip na siya sa paglapit ko sa kanya. Kanina pa niya ako inutusang bumaba pero hindi ko iyon nagawa agad dahil naghanap pa ako ng gown na hindi makikita ang mga pasa ko na nakuha ko mula sa aming madalas na pagtatalo.

“Enjoying the party, tita?” he asked in a cold voice.

Ninang Blair smiled and greeted him, pero wala roon ang atensiyon ko. I was distracted with his warm palm on my bare back. He made circles with it and pinched my skin lightly. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin no’n, pero para sa akin, isa iyong parusa dahil hindi niya nagugustuhan ang nangyayari sa paligid niya.

Nabigla siya sa party, sorpresa ko sa kanya. Obviously, he didn’t like it pero wala na siyang magawa. His friends brought him here and he was cornered. Hindi niya inakalang magkakaroon siya ng party the day before his birthday. But I made it possible. Naisip ko kasing hindi siya uuwi bukas para makasama ako; and I just wanted to make a change in our typical day where we usually argue, or he would be drunk, or I would shield myself from his anger.

Slowly, the people left. Natapos ang party around eleven in the evening. I was so tired but I have to face someone’s wrath. Inantay ko ang huling supplier na lumabas ng aming mansiyon—this mansion that was gifted by my father, Alec Xerxes Montebello.

Huminga ako nang malalim bago ko inihakbang ang mga paa ko papalapit sa main door. Tinitigan ko pa muna ang kabuuan ng bahay namin bilang mag-asawa. Ang bilis ng mga pangyayari. Three months of getting married is still bizarre.

Pumasok ako sa loob ng mansiyon. I am expecting yells from him pero napahawak ako sa dibdib ko nang makita ko siya sa sofa, holding a glass of wine and flirting with one of the guests. Hindi ko alam kung sino siya. Marahil, isa sa mga babae ng kaibigan niya na nakuha niya ang atensiyon. Ngumisi sa akin ang babae na may panunuya habang hinahaplos niya ang dibdib ng asawa ko.

Noong unang beses niya itong ginawa, nag-iiyak ako. Pero sa loob ng tatlong buwan na araw-araw niyang ipinamumukha sa akin na hindi niya gagalawin ang dulo ng daliri ko, nasanay na ako.

I inherited my skin tone—which is as white as a snow—from my grandmother, my blue eyes from my father, and the beautiful physique from Peyton Kamila Valdemar. But these are all useless. Zeus loves to taste other woman—women rather.

Tinigasan ko ang mukha ko. Hindi ko na alam ang paraan ng pakikisama ko sa kanya. Noon ay halos suyuin ko siya. Sinubok ko ring ibalik ang pagtrato ko sa kanya na matapang ako, but none was useful. Paulit-ulit siyang tila bomba na sumasabog dahil sa galit.

“Please don’t stain the sofa with your body fluids. It is a gift from my father,” walang emosyong sabi ko. Dahan-dahang nakita ko ang pagbangon ng ulo ni Zeus mula sa leeg ng babaeng kinakalantari niya, his brooding eyes darted at me. Pinanlamigan ako ng katawan. Kahit papaano ay kinakabahan pa rin ako.

Tumalikod na ako, escaping from further humiliation. Hindi pa ba sapat na pamamahiya ang harap-harapan siyang tumitikim ng ibang babae bukod sa akin?

Hindi ko siya bibigyan ng pagkakataon na makapagsalita kaya umakyat ako patungo sa master bedroom, ang kuwarto sana na para sa amin, pero ako lang ang gumagamit. Hindi pa kami nagtatabi kahit kailan.

Kalmante akong umupo sa kama. Padabog na bumukas ang pinto ilang segundo pa lang nang maisara ko ito.

“Ano’ng sinabi mo?” His voice roared like thunder. Hindi ako umimik. Mabilis niyang hinawakan ang pulso ko.

He knows where to touch me, huh? Alam niyang mayroon pa akong sugat sa braso dahil sa pagsangga ko sa boteng ibinato niya noong nalasing siya, kaya siguro sa pulso siya aatake. He never intentionally hurt me physically. Nagkakasakitan lang kami tuwing nalalasing siya dahil kung ano-ano ang ibinabato niya kapag wala sa sarili. Kamay ko na lang ang pinapanangga ko tuwing wala akong mahanap sa paligid na pang-iwas.

“Just respect this house. Galing ito kay Daddy.” Napabuga ako ng hangin.

“Mas mabuti bang hindi na lang ako umuwi?” Nagsalubong ang makakapal niyang mga kilay at galit na tingin ang pinukol sa akin.

“Why do you bring all these girls, Zeus?” Sa wakas ay nagawa kong itanong sa kanya.

Napapagod na ako. Pagod na pagod na ako sa pakiramdam na lagi ko siyang inaamo pero balewala. I can give him better. I am more beautiful than all the women he brought here.

Kumapit ako sa likod ng aking gown at kinapa ang zipper. Binaba ko ’yon at mabilis na nalaglag ang gown ko sa carpeted na sahig. The cold air from the aircon almost froze me but his warm stare heated me up. He swallowed hard. All that’s left is one piece of clothing that covers my lady part. Maging ’yon ay tinanggal ko sa kanyang harapan. Hindi ako nakaramdam ng kahit anong pagkapahiya kahit ito ang unang beses na makikita niya ang lahat.

“Don’t you want this, Zeus?” I proudly asked. I could pass for a bikini body model kung hindi lamang ako nag-asawa tatlong buwan na ang nakakaraan. I am being groomed for an International Beauty Pageant.

Ipinilig ni Zeus ang kanyang ulo at parang natuliro. Dahan-dahan akong lumapit sa kanya. I carefully unbuttoned his polo shirt at ang tanging napapansin ko ay ang pagtaas-baba ng Adam’s apple niya at paglikot ng mga mata.

I traced my finger from his chest when I was able to remove all the buttons. His perfectly chiseled abs proudly put on view. Bumagay nga ang pangalan niya sa kanya, a Greek god. Paanong hindi ko ito nakita noon? His sun-kissed skin, ang maninipis ngunit mapupulang labi, matangos na ilong, at tangkad na titingalain. Para kang madudurog kapag niyakap ka niya nang mahigpit. Ang mga mata niya ay laging matalim at tila may misteryong itinatago.

I married a seductive man.

“I can make you scream in pleasure, Zeus,” pangako ko kahit wala akong ideya kung paano ba iyon. Siguro naman sapat na ang magandang mukha at magandang katawan para masabik siya at masarapan? Maputi ang aking kutis at walang kahit anong mantsa. I am beautiful, I know that too.

Hinawakan ko ang butones ng kanyang pantalon and felt something huge beneath. I read in a magazine that it means a man is turned on.

“Ayoko,” matigas na sabi niya sabay hawi ng kamay ko.

I creased my forehead.

“I don’t like you, Selene. I hate you to bits,” buong diin na sabi niya.

“Z-Zeus…”

“I will bring to bed all the women that I want, but not you. I don’t like you,” may kompiyansang sabi niya.

Bumagsak ang paniniwala ko sa sarili. I never doubted that I am beautiful and tempting, ngayon lang.

Pinanlamigan ako ng sikmura. Halos hindi ko maunawaan na tinatanggihan niya ako. Maybe I am not beautiful enough for him.

Unti-unti akong humakbang papalayo sa kanya at napapahiyang pinulot ang robe sa tabi ng aking kama. Tumingin ako sa orasan. It is excatly twelve midnight. Kahit tuyo ang aking lalamunan, pinilit kong ibukas ang aking mga labi.

“Happy birthday, Zeus…” I could melt in his stare. My body shivered as he blinked twice when his eyes softened from my greeting.

Then, ibinalik niya muli ’yong matalim niyang mga mata.

“Ako pa rin ang unang bumati sa ’yo.” I smiled sadly. “Gaya ng dati…”

That, and he stormed out of our room.

Kabanata 1

Worst. Best.

Tumakbo-takbo ako sa loob ng mansiyon para takasan si Mommy.

“Selene Illy!” The beautiful face of my mom creased when she saw me inside my room. Nagtago ako sa likod ng kama. “Ikaw na bata ka! Lumabas ka at batiin mo si Zeus!” pangungulit sa akin ni Mommy.

Umiling-iling ako. Bakit ba ako na lang ang laging bumabati? Twelve years old na kami pero ako ang laging nauuna. Nakakasawa na rin. Parehas naman kami ng birthday.

Umirap ako. “Bakit hindi naman po siya ang mauna, Mommy?” I retorted.

Nagpamewang si Mommy at napapagod na tiningnan ako.

“Selene… Hindi mahalaga kung sino ang mauuna. Alam mo namang malungkot si Zeus tuwing birthday niya. Wala siyang mga magulang na nakakasama kapag ganitong araw.” Umupo si Mommy sa kama ko at inaya ako. Lumapit naman ako sa kanyang tabi habang nakanguso.

“E, bakit po ba natin siya pinipilit? Ayaw naman niyang mag-birthday. Hindi nga niya binabanggit na ’ Happy birthday, Selene,’ dahil ayaw niya ng salitang birthday!”

“Hindi natin siya pinipilit… Sinasanay natin siya. Pasasaan ba at masasanay rin siya na nagbi-birthday siya…”

Napakamot ako ng ulo. Ako na naman ang bad girl kapag hindi ako sumunod. Naligo lang ako at nagbihis ng paborito kong basketball shorts saka white T-shirt. Mabilis kong sinuklay ang buhok ko sa harap ng salamin, walang pakialam sa direksiyon nito.

Sabi nila, kamukha ko si Mommy. Pero kuhang-kuha ko ang mga mata ni Daddy na blue. ’Yong blue lang na mga mata ang nakikilala ko kasi ’yon ang obvious. ’Yong mukha ni Mommy, hindi.

I sometimes wish that I was a boy. Siguro mas matutuwa sa akin si Daddy. Gusto niya kasi ng anak na lalaki. Kaya lang, babae rin si Suerlain, ’yong kapatid ko. Naiinggit nga ako kay Zeus, e. Lagi siyang isinasama ni Daddy sa golf, tapos kami ni Sue, laging sa pool lang dito sa clubhouse. Kasama si Mommy. Dad appreciates Zeus more. But I grew up understanding that he has no family, so, Mom and Dad had to look after him.

Pumitas ako ng sunflower sa garden. Alagang-alaga ito ni Mommy at nakaugalian ko na abutan noon si Zeus tuwing birthday niya. Minsan nakikita kong ngumingiti siya ’pag meron nito kaya nakasanayan ko na lang.

Dumaan ako sa maliit na entrance gate ng mansiyon para lumabas, sabay pumikit.

’Isa, dalawa, tatlo, apat, lima, anim, pito, walo, siyam, sampu, labing-isa, labindalawa, labintatlo, labing-apat, labinlima! ’ Saka lamang ako dumilat pagkatapos ng pagbibilang at natagpuan ko ang sarili sa tapat ng bahay nina Tita Lorraine.

“Hello po, Kuya Roy!” Kumaway ako sa kanilang gwardiya na agad akong pinapasok.

Nagtatatakbo ako patungo sa main door ng mga Romualdez at pinapasok ang sarili. Kadalasang madilim ang kanilang bahay kaya hindi na ako nagtaka. Tatlong kasambahay at isang driver lang ang mga kasama ni Zeus dito. Umakyat ako patungo roon sa kwarto niya sa second floor at binuksan nang basta ang pinto. Humugot pa ako ng malalim na paghinga para sa aking pagbati.

“HAPPY BIRTHDAY, ZE—”

Hindi ko naituloy ang malakas kong pagsigaw nang makita ko siya sa kanyang kama na may kayakapan na babae. They were both dressed though. The girl looked pretty in her sunny dress, samantalang nakasuot naman si Zeus ng puting T-shirt, baseball cap at khaki shorts.

Gulat na gulat si Zeus pagkakita sa akin. Pati ang babae ay nagtakip pa ng mukha! They should! Nakakahiya! We just turned twelve today for crissakes!

Tumayo agad si Zeus. Binato ko sa kanya ang bitbit kong sunflower. Nagmamadali akong tumakbo papalabas ng kanilang bahay. Nagtaka pa nga si Kuya Roy sa akin.

Paghakbang ko ulit sa labas ng kanilang bahay, pumikit ako at tumingala. Nagsimulang magbilang nang mas mabilis kaysa kanina.

’ Isa, dalawa, tatlo, apat, lima—’

“Anim.” Ang malalim niyang boses ang nagpamulat sa akin. Nasa harapan ko na pala siya kaya natumba tuloy ako sa kanyang dibdib. He’s really tall at his age. Maaga siyang nag-mature dahil din siguro mag-isa siya lagi. Walang nag-spoil sa kanya.

Hinawakan niya ako sa magkabilang braso at nagpumiglas ako. Nakaramdam ako ng sobrang daming hatred sa kanya. How can he do that? We are still young!

“Isusumbong kita kay Daddy!” galit na sabi ko sa kanya.

Hindi naman nagbago ang ekspresyon niya at nanatiling nakatingin sa akin. His broad shoulders created shadows on my face. Kayang-kaya niyang takpan ang araw.

“Bakit nagagalit ka?” May multong ngiti sa kanyang mga labi.

Nag-iwas ako ng tingin. “Hindi ako galit! Ano’ng paki ko sa ’yo?!”

“Namumula ka.”

“Kasi galit ako sa ’yo!”

“Sabi mo hindi?” Nanatili pa rin siyang kalmado sa kabila ng pagwawala ko.

“H-hindi! Hindi nga! Umalis ka na nga, Zeus. Gusto mo suntukan na lang tayo? Ano?” Kinuyom ko ang kamao ko at itinapat ko sa kanya. Pumorma ako nang parang kay Ronda Rousey, ang idolo kong UFC Fighter.

Ngumiti lang si Zeus at inakbayan ako.

“Ano’ng handa mo?” tanong niya. Pilit kong tinatanggal ang kamay niya sa balikat ko pero matigas siya.

“Nagluto si Mommy! Dumating na ’yong cake nating dalawa. Kung may iimbitahin ka, imbitahin mo na,” galing sa ilong na sabi ko.

“Sino’ng iimbitahin ko?” pagmamaang-maangan niya pa.

“E, ’di ’yong babae mo! Hay nako, Zeus na malandi, ’wag mo ngang ipatong sa akin ’yang braso mong ipinanghawak mo sa babae mo!”

Nagkibit siya ng balikat at tinanggal ang kamay niya. Nakahinga na sana ako nang maluwag ngunit bigla niya akong hinila patungo roon sa loob ng tanim na santan sa labas ng mansiyon. Mayroong awang ang bawat tanim na santan na kakasya ang isang tao. Ilang dipa lang ang lapit namin sa entrada ng mansiyon pero tiyak na walang makakapansin sa amin.

Isinandal niya ako sa grills ng bahay namin at ganon na lang ang gulat ko nang padaanan niya ako ng halik sa mga labi!

“Wala pa akong nahahalikan, Selene…” bulong niya. His eyes are brooding. Parang pumapasok sa pagkatao mo. Hindi ko na maalala kung ilang beses ba ako nailang sa paraan ng paninitig niya pero hindi ko hinahayaang magulat ako no’n. Hindi ako titiklop.

Umakyat ang lahat ng dugo sa ulo ko dahil sa kanyang ginawa. How dare he!

Kumuyom ang kamao ko at pinalipad ko iyon sa kanyang pisngi, pero umiwas siya. Tumakbo siya sa akin papalayo. He’s not running actually, just jogging away. Dahil sa matangkad siya, walang ka-effort-effort ang paglayo niya. Samantalang ako, hingal na hingal na.

“Zeus! Bumalik ka! Kapag naabutan kita, ngipin mo lang ang walang pasa!” Galit na galit ako!

Tumakbo ako nang mabilis, my heart is thumping so fast. Pagod at galit na pinaghalo, hindi ko napansin ang malaking bato na nakaharang sa dinaraanan ko. Napatid ko ’yon at agaran akong bumagsak. Naramdaman ko ang kirot sa aking tuhod.

Huminto sa paghakbang si Zeus. Nilingon niya ako at agad akong dinaluhan. Gusto kong pigilan ang pag-iyak pero hindi ko nagawa. Halo-halong inis at hapdi ng sugat ang naging puwersa sa mga luhang pumatak sa mga mata ko.

“Magagalit si Mommy!” sabi ko habang umiiyak.

Hinaplos ni Zeus ang mukha ko at pinalis ang luha. “Shhh, gamutin natin sa inyo.”

“Magagalit nga si Mommy!” angil ko.

“Ako ang bahala. Halika. Sakay ka sa likod ko.” Tumalikod siya at ipinaharap sa akin ang likod niya.

Hindi na ako nag-alinlangan at gumapang na ako sa kanya paakyat. Doon ko lang namalayan na malayo-layo rin pala ang inabot namin. Nakarating pa kami ng playground sa kabilang block. Hindi naman mainit dahil napapalibutan ng malalaking puno ng mangga ’yong village namin. Nakakaengganyo ngang maglaro dito dahil sa lilim at malinis na hangin.

Humihikbi pa rin ako habang nasa likod ni Zeus. Naiisip ko ang mukha ni Mommy na magagalit sa akin, natatakot na agad ako. Tapos si Daddy, maiiling at madi-disappoint. Tapos si Zeus na naman ang hero.

“This is my worst birthday ever,” bulong ko sa likod ni Zeus. Gusto ko siyang sabunutan, kaya lang ang pikon laging talo.

Hindi sumagot si Zeus. Hindi naman talaga siya mahilig magsalita. Kaya nga nagtataka ako kung bakit siya gusto ni Daddy.

“O, ano’ng nangyari?” tanong ni Kuya Roy. Imbes na sa bahay namin, doon kami nagpunta sa bahay nina Zeus.

“Nadapa,” sagot ng pumapasan sa akin.

Kitang-kita ko ang pagngisi ni Kuya Roy kaya sinamaan ko siya ng tingin. Umakyat kami roon sa kuwarto ni Zeus at wala na roon ang babae niya.

Nakasimangot ako nang tumalikod siya sa akin. Sinundan ko ang kanyang ginagawa. Nagtungo siya sa kanyang banyo at may kung anong kinuha roon. Binuksan niya muna ang kulay gray niyang kurtina para pumasok ang liwanag bago lumapit sa akin.

His room has a lot of posters of video games. Kulay light blue ang pintura at maraming panlalaking gamit sa loob. Basketball, baseball bat at soccer gloves. Lahat ’yon ay naka-display. Ang tanging litrato roon sa picture frame sa gilid ay ang litrato ng aming pamilya kasama siya noong birthday naming dalawa noong seven years old kami. Wala ang kanyang mommy o daddy.

“Mahapdi nang kaunti.” Lumuhod siya sa aking harapan at marahang dinampian ng malamig na bulak ang aking sugat. Hindi na ako nagulat na marunong siyang gumamot. Sa sobrang responsable niya, kaya niyang palakihin ang kanyang sarili.

Napangiwi ako nang bahagyang napadiin ang kanyang dampi. Nag-angat siya ng tingin. His lips are so pink that I was amazed. I wondered how did he get those despite his moreno skin tone. Pumikit ako. Hindi ko na yata makakalimutan ang mga labi niyang ’yon.

“Kasalanan mo to, Zeus.”

Hindi pa rin siya nagsalita at nakakainis siya kapag gano’n.

Natakpan na niya ng gauze ’yong sugat ko at tumayo siya. May kung anong kinuha sa cabinet. Then he handed me our school jogging pants. “Wear this, Selene,” utos niya.

Padabog kong kinuha ’yon at nagtungo roon sa kanyang banyo para magpalit. Mabuti na rin ang mag-jogging pants para hindi na makita ni Mommy ang sugat. Maya-maya, pinihit ko ang doorknob ng kanyang kuwarto nang matapos na ako at nakita ko siyang may kausap sa kanyang cellphone habang palakad-lakad.

“…It’s okay, Mom… Yeah… This is my best birthday so far…”

Kitang-kita ko pa kung paano siya ngumiti habang kausap ang kanyang mommy. Napataas ang kilay ko. Paanong best birthday, e, kakasimula pa lang ng birthday namin?!

Kabanata 2

Baligtad.

“I don’t want to…” Umirap ako habang nasa harapan si Mommy. Namamahinga ako sa garden table ngayong gabi habang nagbabasa ng libro, inaantay ang pagpatak ng alas-dose para sa birthday ko.

“Selene…” banayad na pakiusap ni Mommy pero naging matigas ang pag-iling ko.

I know I am stubborn most of the time dahil napapansin ko na lagi na lang akong pinipilit. Kailan pa ako ipinanganak para bumuntot kay Zeus? Was I born to be his guardian or something? As if it is my problem if his family is not always here. Do I need to be his family? Paano pala kung hindi nabuo si Zeus? Kawawa naman pala ako dahil hindi ako maipapanganak.

“Selene, Zeus wants to be a part of a special service. Hanggang ngayon ay hindi pa rin kami kumbinsido ng daddy mo na ayos lang iyon because he’s just sixteen. But Lorraine let him and she’s his family, so…” Ngumuso si Mommy para hindi ipakita ang lungkot. Her natural pouty lips looks so cute.

I got distracted for a while because I cannot see myself in Mom. Hindi ako cute. Sabi sa akin ni Sue, I look like a witch and I believed her.

“Mom, don’t worry. He’s Tita Lorraine’s responsibility. As if naman may magagawa ako kapag nagloko ’yang anak-anakan n’yo.” I snorted.

“Selene, please? Keio is a good school. One of the best. Parehas naman kayong nakapasa roon ni Zeus.” She looks so hopeful habang ako ay wala talagang gana.

“Paano pala kung hindi ako pumasa?” I slouched in the garden chair and crossed my arms into my chest. Kung alam ko rin lang na ganito pala, sana nga ay hindi ko na lang ipinasa ang entrance exam. I want to study abroad. I want to pursue Fashion Design. Ngayon ay mabibigo ako. It is all because of that Zeus Eliseo Romualdez.

Alam ko namang mahirap makapasok sa Keio, that is why I took all the odds to pass it. Ilang araw akong nag-aral kahit confident akong papasa roon because passing is simply not enough. I want to be on the top. But I came in second on that entrance exam and Zeus was first. Ilang linggo ko na siyang hindi kinikibo dahil doon. Siya na naman ang bida sa mata nina Mommy at Daddy dahil sa pangunguna niya. Nakakairita talaga.

“But you did. You landed second…” Malambing na hinawakan ni Mommy ang kamay ko. Napailing ako.

“Don’t remind me that anymore, Mom,” inis na sabi ko. Pointing out being the second is like adding salt to my wound. Hindi na nga ako ang nanguna, ipagdiriwang pa nila na naging pangalawa ako. A celebration for being the second best? No way.

Mom smiled kindly, she always does. Sinuklay niya ang buhok ko gamit ang daliri.

“When I gave birth to you sixteen years ago, hindi ko akalain na lalaki kang ganyan kaganda at katalino. I was so happy when I learned the Zeus came out few minutes before you did. Sabi ko noon, may bantay si Selene.” She looks dreamy.

“Kabaligtaran naman ’yang sinasabi mo, Mom. Lagi ako ang pinapalapit mo kay Zeus. Baka sabihin no’n, crush ko siya. Yuck. I am not like those girls in Shellington. Eew.”

I rolled my eyes when I mentioned our former school where we spent our elementary until high school days. Halos maghubad ang mga babae ro’n sa harap ni Zeus at halos patayin naman ako ng karamihan dahil sa lagi kaming magkasama. Kung alam lang nila na napapanaginipan ko pa si Zeus na hinahabol ko ng itak dahil sa ginawa niya sa akin noong birthday namin four years ago. That time when he kissed me!

Noong high school na lang ako namulat na hindi pala basta-basta ang ginawa niya sa akin na panghahalik. Dahil noong grade seven kami nang nagpapirma sa akin si Chelsea ng slambook, ganoon na lang ang pagtigil ng mundo ko sa katanungang: ’ Who/When was your first kiss?’ I was about to write ‘My Parents’ as an answer, pero tiningnan ko ang bawat pahina ng slambook na may sagot na ng mga kaklase ko. And all their answers were ‘None.’ Imposibleng hindi pa sila nahahalikan ng kanilang mga magulang, hindi ba? I asked Chelsea what does first kiss means? Ang sabi niya , it is a romantic kiss between a boy and a girl aside from your parents of course…

I almost killed Zeus that day. Pinagsusuntok ko siya roon sa loob ng sasakyan namin noong pauwi at hindi man lang siya gumanti kahit hindi niya alam kung bakit. How can it be fucking romantic? Yuck. Ninakaw lang niya ang halik ko.

My growing hate to Zeus increased when he top almost all of our exams. Sinubukan ko siyang lamangan pero hanggang second lang ako lagi. Not until our last year when I graduated as the class valedictorian, that is because he’s always absent. Unexplained absences. Sumasabay siya sa akin papasok pero hindi siya sa campus tutuloy. Makikita ko na lamang siya ’pag uwian. He has been warned about it but he doesn’t seem to mind. So, okay. Good for me, hindi ba? He landed second and that is really momentous.

“Selene, I know you love arts. I do, too. But believe me, it is important that we, as a woman, are equipped. We will never know how our lives will turn out, or what will happen to me or Alec… Pero dapat ay handa ka. Panganay ka pa naman.”

Tiningnan ko si Mommy. Now I am beginning to hate being the first born of Montebello and Valdemar. Kaming dalawa lang ni Sue ang apo. E, ’yong isa namang ’yon, mas malala pa sa akin. Tamad mag-aral. I should suggest that she should get her own Zeus who can motivates her to study. Anger and jealousy is a good motivition kasi.

“Okay… ganito… After you secure your diploma in business, we will give you time to study whatever you want. Wherever you want. What do you think?” Mom smiled warmly. Kahit papaano ay gusto kong bumigay. Unti-unting natutunaw ’yong pagmamatigas ko dahil sa ngiting ’yon ni Mommy.

I sighed in surrender.

“Okay…” bulong ko.

Nagliwanag ang mukha ni Mommy at ginagap ang mga kamay ko. Inilapit niya iyon sa kanya. “Really? Is it a deal?” Nanlalaki pa ang mga mata niya sa excitement.

I nodded.

“Oh! That’s wonderful!” Mom hugged me tight. “I am sure you’ll have fun. Nandoon din si Gaelan at si Ice,” she said cheerfully.

“How about Brandy, Mom?” I asked kahit alam ko naman na ang sagot. Brandy was my only friend in high school although she’s older. She was asthmatic kaya nahuli siya sa eskuwela at naging kasabay niya ang mga kapatid niyang si Gaelan sa school. Siya lang ang nakakasama ko bukod kay Zeus. Zeus was never with anyone except me. Kaya nakakapagtaka na sa kabila ng talino niyang ’yon, mas pinili niya pang maging agent at maging kasama ang grupo ng pinakawalanghiya sa school na sa kamalas-malasan ay kinabibilangan ng walang kuwenta kong kinakapatid na si Gaelan at pinsan na si Ice. They were never close with Zeus and now Zeus is learning to be part of the stupid agent wannabes.

“Brandy is—she’ll study Ramp Modeling and Styling in New York,” malungkot na sabi ni Mommy. Alam niyang maiinggit ako.

Huminga ako nang malalim at kinalma ang aking sarili. “That’s fine. She cannot manage to be stressed in college because of her asthma.” Nagkibit-balikat ako sa sariling dahilan. Binubura sa isipan na magagawa ng bestfriend ko ang kaniyang gusto samantalang ako na kasa-kasama niyang nangarap na mag-aaral sa fashion school ay maiiwan dito.

“You can do that, right? You will do that… Let this be your priority first, Irog ko…” lambing sa akin ni Mommy.

Sumandal ako sa kanya. I intertwined our fingers and looked at it.

“Kung hindi lang kita mahal, Mommy, e…” I whispered.

She kissed my forehead. “Happy birthday, my dearest…” bulong niya sabay lagay sa aking daliri ng engagement ring nila ni Daddy.

I realized that it is midnight and it is my birthday already. Hindi pa nag-sink in ang singsing na ibinigay sa akin ni Mommy kaya inilapit ko pa iyon sa aking mukha para pakatitigan.

“Nag-iisa lang ’yan. Give it to the man you will fall in love with, to remind you that you have to choose wisely because true love comes only once and you have to make sure that it is the right one. ’Wag kang padalos-dalos, Selene…” Mom smiled with tears. In her eyes, I saw happiness and fear that I will make wrong decisions in the future. Makakaasa siyang hindi.

“Ibigay mo sa kanya… to remind him that you were loved and you deserve all the love in the world, princess.” Then Mom sniffed.

I am on the verge of tears too while staring at the ring, a very simple adjustable ring. A white gold with a single diamond. It looks plain but it means a lot to me. It will remind me to wait for that one person that will love me eternally. That man that I will put all my trust in. I am not sure if it is easy to find him, but I will try my best to make it happen.

---

Wala kaming kibuan ni Zeus sa loob ng sasakyan kinaumagahan. Kung bakit pa kasi isinabay ang pag-e-enroll namin sa Keio ngayong birthday namin. And knowing Mommy, we will both go home with a congratulatory banner and happy 16th birthday. It sucks celebrating your birthday with somebody and it even sucks celebrating a victory with someone obviously better than you. Parang ikaw pa ang naambunan ng kanyang pagbubunyi. Kahit kailan hindi ko nasolo ang limelight. Whenever I’m there, he’s there. Why do I need to share everything with him?

Nakatingin lang siya roon sa may bintana. He’s usually cold quiet whenever I am around. Para ba siyang nag-iingat na gumawa ng pagkakamali na mas ikadadagdag ng galit ko. I’m usually mad at him anyway, his existence is enough to agitate me.

He pursed his lips into a thin line. Kahit wala siyang ginagawa ay natural na mapula ang mga iyon. Then his sun-kissed tan gave him a perfect hue against the shade of the tress we were passing through. Ang magkabilang kamay niya ay nakapatong lang sa kanyang tuhod.

Napataas ang aking kilay. Alam niyang tiyak na nanggigigil pa rin ako sa kanya! Hindi ko siya babatiin ng ‘Happy Birthday!’

Dumating kami sa Keio na wala pa ring nagsasalita. The elegant buildings and lobby made the school look like an ancient hotel. It has furniture made by renowned artists and paintings that can be found in books. The hot air from the summer breeze of May is nothing against the huge blowers of the open hallway of the school. Punong-puno ng karangyaan ang bawat sulok. Kung ang Shellington ay magarbo na para sa akin, triple naman ang sa Keio.

Dumeretso kami sa Registrar’s Office para ibigay ang aming exam result. The middle aged woman in the window was so pleased to assist us. Nag-alok pa nga ng scholarship na pupuwede naming apply-an, but we declined. They can give it to those who are more in need.

Maraming forms ang pinasagutan. Magkaharap kami ni Zeus sa long table sa Registrar’s Office. Napapansin ko ang pagsulyap-sulyap niya sa akin kaya nag-angat ako ng tingin para salubungin ang paninititig niya. Only to catch him looking at me already. Tapos na yata siya sa pagsulat. Pinanliitan ko siya ng mga mata pero hindi man lang siya natinag. Nakatitig lang siya at tila may nagbabadyang ngiti sa mga labi. Umangat naman ang sulok ng labi ko para simulan ang pagkakastigo sa kanya ng masasakit na pananalita, pero umurong ang dila ko nang hulihin niya ang kamay ko at ipaloob sa kanyang hawak. He placed it really close on his lips. Now I can feel those red lips again and his hot breath against my skin. Dapat ay magwala ako at awayin siya, but then his heavy stares were like weight on my shoulders. Unti-unting bumibigat din ang katawan ko at nakakahilo ang bilis ng tibok ng puso ko. Biglang uminit ang paligid at parang iniipit ako ng isang puwersa na hindi ko matukoy kung ano.

“This ring looks nice on you…”

Kinilabutan ako nang pasadahan niya iyon ng haplos sa pagitan ng kanyang hintuturo at hinlalaki. Aagawin ko sana ang kamay ko pero hinila lang niya iyon. May maliit na ngiti sa kanyang mga labi na ikinaiinis ko. Naiinis ako dahil may pakiramdam sa kalooban ko na nanghihina dahil sa ngiti niyang ’yon. Naiinis ako sa epekto na iyon.

“I am happy that you are here with me now, Selene…” bulong niya na hindi inaalis ang tingin sa akin. Tila nilalaro ng manipis na hangin ang kaniyang mahabang pilikmata dahil tingin ko ay iba ang ayos no’n ngayon. It amazingly shines for no reason.

“Hindi ko ito ginusto, Zeus. I want to study abroad. I have dreams of my own. Hindi ko gustong maging bodyguard mo.” Umismid ako.

“Come on, Selene. You just want Tito Alec’s approval.” Napailing siya.

Kumulo ang aking dugo. How could he say like it was a petty feeling? Mababaw bang gustuhin ang atensiyon ng ama ko na napupunta sa kaniya? Naghahati kami sa pagmamahal ng sarili kong mga magulang na kung tutuusin ay hindi naman dapat. Hinampas ko ang lamesa na yari yata sa mamahaling puno! Namanhid ang palad ko sa ginawa ko pero hindi ko pinahalata.

“Minamaliit mo ang nararamdaman ko. I hate you!” angil ko. Pagalit akong tumayo, natumba pa ang monoblock na kinauupuan ko.

Zeus was caught off guard kaya nabitiwan niya ang kamay ko. Nagmartsa ako patungo roon sa assistant na nanguha ng form at padabog na iniabot ’yong akin. Nagmadali akong lumabas ng opisina na kumakabog ang dibdib sa galit. Nag-uunahan ang paghinga ko dahil sa poot! Iniinggit niya ba ako? That because he’s the poor Zeus ay makakakuha siya ng pagmamahal? That I have to get all through these hardships because I cannot be loved easily? Dapat maging magaling muna ako bago tanggapin? Maging kasinghusay niya at responsable? I can be all that! Pero ang mga matang naglaan na ng pagmamahal sa isang bagay na nakasanayan ay hindi na maibabaling sa iba. Kahit siguro kumain pa ako ng bubog sa harap ng aking mga magulang, I will always be the second best. Or I will always share what I have with Zeus, simply because he is Zeus.

“Selene.” Hinala ni Zeus ang braso ko nang magtangka akong lumayo sa labas ng Registrar’s Office. I’m not even sure what is the next step to enroll but I might just go back next time. Masyado nang masama ang araw ko, to think that it is my birthday.

“Ano ba’ng gusto mo?” sigaw ko.

He loosened his grip, humakbang siya nang isa paatras while looking at me intently. Hindi siya kumibo. Naiinis akong lumapit sa kanya at itinulak siya sa dibdib pero hindi man lang siya natinag.

“Happy birthday! ’Yon ba ang gusto mo? Gusto mong ako ang maunang bumati? Okay! You can always have what you want even though you don’t ask for it, because you were born to have it anyway! Your life was made to be easy for you. Minsan iniisip ko kung ano ba ang mas malungkot? ’Yong walang mga magulang o ’yong mayroon pero sa iba naman nakatingin!” desperadong sigaw ko.

“Selene. You know that is not true.” Nagbabanta ang mga mata ni Zeus nang tingnan ako.

“I will hate you to eternity! Nakakainis ka, Zeus! Bakit ba lagi kang andiyan?!” Pinalis ko ang luhang umalpas sa akin. He always sees me cry anyway! I don’t mind him seeing me like this!

Sinubok ni Zeus na humakbang papalapit sa akin. Nang mapagtanto niyang hindi ako iiwas, sinarado niya ang distansiya namin sa pamamagitan ng isang mahigpit na yakap.

“You can hate me,” wika niya. “It’s okay…” masuyo niyang dagdag.

“You don’t have to say it! I hate you,” hikbi ko sa kanyang dibdib. Hindi na ako nagpatumpik-tumpik sa pag-iyak. His maroon v-neck shirt is now soaked in tears.

Hindi siya kumilos at nanatili lang ang yakap habang umiiyak ako. He heaved a sigh a little after.

“Okay… But don’t ask me why I am always here. This is the only place I know, Selene. You are my home,” bulong niya. Tingin ko ay kami na lang talaga nina Mommy at Daddy ang itinuturing niyang pamilya.

Kinurot ang puso ko nang bahagya dahil sa awa sa kanyang pangangailangan. That feeling that I refuse to have all these years. Of course he needs a home, he needs someone. Everybody needs someone, but he cannot just take away my home. He wants what’s mine. It is mine.

Humiwalay ako nang kaunti mula sa kanyang yakap at sinilip ko siya. Lumabi ako at ngumiti siya.

“I can share my home with you, Zeus. I can share my family. But just a little. Not half. Not one-fourth. Gusto ko maliit na maliit lang.”

Pinunasan ni Zeus ang mukha ko gamit ang kanyang mga palad habang nakangiti. “That is good enough for me,” sabi niya.

Napalunok akong muli sa paninitig niya. Hindi siya bumibitiw at ganoon din ako.

Bumagsak ang kamay niya sa aking mga palad. His pinky finger searched for mine and he intertwined it. Bumagsak ang mga mata ko roon. Unti-unti ay pinaglapat niya na ang lahat ng mga daliri namin. Pagkatapos ay tumingin siya sa malayo nang mag-angat ako ng tingin.

“Halika na?” aniya.

Wala sa sarili akong tumango.

Tiningnan ko siya habang naglalakad kami sa hallway ng Keio. He looks casual. I can sense that he’s happy.

Why am I always grumpy on my birthday? And why is he always happy? Lagi ba kaming magkabaligtad ng mararamdaman?

Kabanata 3

Stay.

Nagmamadali akong tumakbo patungong Triston University. Iba ang naramdaman kong pagkalabog ng puso nang sabihin sa akin ni Jenieviv na may sinugod daw roon ang Yukan’na, ang grupong kinabibilangan ng pinsan kong si Ice, kinakapatid kong si Gaelan, and of course, Zeus. Triston is known for its violent gangs. Tiyak na may patalim ang mga tao roon.

“Selene!” Jenieviv shouted but I didn’t look back. Naririning kong tumatawag na sa akin ang driver namin dahil sa ingay ng pag-ring sa aking bag. We were supposed to go home, but then I can’t. Not yet. I won’t.

Lumabas ako ng gate at pumara ng taxi. Pumikit ako nang mariin habang bumubulong ng dasal kahit hindi naman ako madasalin na tao. I am not sure if my fear is for Ice, for Gaelan, or for Zeus. Maybe for the three of them combined kaya ganito na lang ang lakas ng tibok ng puso ko. Nanlalamig ang mga kamay ko at namamanhid ang mukha.

Lagot sa akin si Zeus kapag nakita ko! Ano’ng karapatan niya para pakabahin ako nang ganito?

Nang bumaba ako sa taxi, nakita kong napakadami na’ng nakahiga na mga nakauniporme ng Triston sa kalsada. Sa sidewalk naman, natanaw ko agad si Yuki, ang isang miyembro ng Yukan’na na nakaupo at nakatulala, katabi ang kanyang kakambal na si Kiro na nakapikit. Nagbayad lang ako sa taxi at tinakbo ko ang direksiyon nila.

Tiningnan ko isa-sa ang mga mukha ng Yukan’na na nagulat pagkakita sa akin. Hunter, Rye, Gaelan, Ice—sila lang ang nakaupo. Nanginig ang mga tuhod ko habang iginagala ang mga mata roon sa paligid. Pati ang mga nakahiga ay sinipat ko kung nandoon ba siya.

“Ano’ng ginagawa mo rito?” masungit na tanong ni Gaelan.

Kumibot ang mga labi ko. Nakakabingi ang pag-igting ng tibok ng puso ko dahil sa kaba.

“S-si—” Pumikit ako at kumuyom ang palad. “Si Zeus?” diretsa kong tanong.

Gaelan smirked, ’yong ngiti niyang nanunuya.

“Sakit ng ulo talaga ang mga girlfriend,” he remarked.

“Hindi ako girlfriend ni Zeus!” pagtatanggol ko sa sarili.

“Hindi ikaw, siyempre. Ano ba’ng iniisip mo? Kasama ni Zeus ang girlfriend niya. Sakit sa ulo dahil bigla na lang siyang umalis at hindi kami tinulungan,” napapailing na sambit ni Gaelan.

Nanatili ako roong nakatayo at prinoseso ang sinabi ng kinakapatid ko. May mga salita palang nakabibingi. Paano siya nagka-girlfriend at kailan?

“S-sino?” nagawa ko pang tanungin.

Nagkibit-balikat si Gaelan saka tumayo. Iniabot niya ang kanyang mga kamay. “Hatid na kita sa inyo,” alok niya.

Hindi ako agad nakapag-isip kaya kinuha ni Gaelan ang mga kamay ko at hinila patungo sa kotse niya. Wala sa sariling nanatili ang mga mata ko sa kalsada habang tila isang car racer si Gaelan kung magmaneho. Panay ang kuwento niya kung bakit sila nambugbog kanina at kung paano nawala si Zeus. Unti-unting gumuguho ang maliit na parte ng puso ko sa bawat pagbanggit niya ng pangyayari. Hindi roon sa kanilang pambugbog kundi roon sa isa pa.

“Babalik na lang ako mamaya, ha?” wika ni Gaelan nang maibaba na niya ako sa tapat ng aming mansiyon.

Walang gana akong tumango.

“Tsk, ’wag mong isipin ’yon. Ikaw kasi, ang tigas mo,” iiling-iling na panunukso ni Gaelan. Bubukas pa lang ang aking mga labi nang humarurot na ang kanyang sasakyan.

Pumasok ako sa loob ng mansiyon na parang nalugi kahit na ang lahat ng tao ay nakangiti sa akin. Abala ang lahat sa paglalagay ng lamesa sa aming garden. Sinusubok na ang mga ilaw na magiging dekorasyon mamayang gabi. Punong-puno na ng mga bulaklak ang paligid. Mom and her designer tendency. Gusto niya talaga na kung ano ang nasa drawing niya ay ’yon ang mangyayari. The place looks like a garden of ancient castle now, kagaya no’ng ipininta niya na naka-display sa opisina ni Daddy ngayon.

“Hi, witch!” maligayang bati sa akin ng matabil kong kapatid na si Suerlain na sumulpot mula sa kung saang bahagi ng garden. Ang daming nakaipit sa kanyang buhok na iba’t ibang kulay ng clip. Mayroon pa siyang Chuckie sa kanyang kanang kamay na iininom mula roon. “Happy birthday!” Then she hugged me tightly. Hindi niya kasi ako nabati kanina dahil maaga akong gumigising para pumasok.

“Thanks, Sue,” I whispered.

May inilagay siya sa kamay ko. Bracelet na gawa sa maliliit na beads na nakakahiligan niyang gawin noong mga nakaraan. The color she used are my favorites, lavender and fuchsia, kagaya ng ilang mga bulaklak sa paligid.

“Wear that all the time, ha?” sabi niya.

Ngumiti ako at tumango.

Pagod na pumasok ako sa mansiyon. Naabutan ko si Mommy na mayroong bitbit na mga tray na may mga cupcakes. Naka-shorts lang siya at shirt. Mataas ang pagkakapusod ng buhok, but as always, she’s still pretty.

“Hi, birthday girl!” She pouted, initiating to kiss me. Lumapit ako at inilapit ang aking pisngi. “What can you say about the decorations? Did you like it? Mas bongga next year kasi 18th birthday party n’yo na.”

May sumakit muli sa puso ko dahil doon. Dati ay inis ang nararamdaman ko tuwing naipapaalala na sabay kaming magbi-birthday. Ngayon hindi ko na maintindihan ang pakla na makakasama ko pa siya sa birthday ko kung may girlfriend naman na pala siya. Dapat nagce-celebrate na lang sila ng girlfriend niya kung gano’n. Nakikisiksik pa rin siya. Nakuha nga niyang mag-girlfriend, e, ’di mag-birthday rin siya mag-isa niya. Pabagsak akong humiga sa aking kama at natulog sandali hanggang sa gisingin na ako ng makeup artist para ayusan ako.

“Smile ka na, baby girl. Mas maganda ka kung nakangiti,” pangungumbinsi sa akin ng makeup artist.

Sinubukan ko naman pero nabasag lang ang ngiting ’yon.

Isang champagne dress ang suot ko. Kahit hindi bagay ang bigay na bracelet ni Sue, sinuot ko pa rin ang ibinigay ng kapatid ko. Sa loob pa lang, luminga-linga ako para hanapin kung dumating ba si Zeus, inihanda ko na sa utak ko kanina ang gusto kong sabihin sa kanya. I will tell him to stop celebrating his birthday with me. Dapat ay ipinagdidiwang niya lang ito kasama ang mga espesyal na tao sa kanya, at hindi ako ’yon.

Nakita ko agad si Daddy na nakikipagkuwentuhan kay Tito Garrett doon sa tabi ng main door. Lumapit ako para humalik sa kanilang dalawa.

“Dad,” I whispered and surprised him with a peck on the cheek.

Ngumiti si Daddy. He looked gorgeous in his all-black suit. Parang hindi tumatanda. He enclosed me in a teddy bear hug. “Happy birthday my not-so-baby girl,” he kidded.

“Tito Garrett,” I greeted, pagkatapos ay bumeso rin.

“God, you are growing up so fast and beautiful, Selene. Sigurado ka bang hindi ka nililigawan ni Gaelan? I am actually giving him the idea,” sambit ni Tito Garrett habang pinapasadahan ako ng tingin.

Uminom si Daddy mula sa wine glass na nakangiti ang asul na mga mata kay Tito Garrett. He shook his head like he knows something better.

“Kung kasing palikero mo ang anak mo, hindi na. Kung ano ang puno, siyang bunga,” natatawang biro ni Daddy.

Humalakhak si Tito Garrett. “Takot ka lang sa sarili mong multo. ’Di ba sabi nila, kapag babae ang anak, doon maipaghihiganti ng kapalaran ang lahat ng kalokohan mo noong kabataan? And now, you are scared that destiny will take its toll on you.”

“Sino ba’ng hindi puro babae ang anak? Parehas lang tayo. Mayroon ka lang Gaelan. But I have Zeus. I made sure that I trained him well, everything that I am not.”

“So you mean, ipagkakatiwala mo si Selene sa kanya dahil ikaw ang nagpalaki?” Tumaas ang kilay ni Tito Garrett kay Daddy.

Nagkibit-balikat si Daddy. “Depende sa kanila. Sila naman ang magdedesisyon no’n.”

Nagpaalam na ako para umiwas sa kanilang usapan. It will never happen. Hindi kami magkasundo ni Zeus. May sarili ’yong mundo, wala siyang inaanyayahang pumasok. Though now, I wonder how did Daddy train him? Ako lang ba ang nakakakilala sa kanya? Hindi ba nila nakikita na malungkot si Zeus at hindi buong pagkatao ang inilalahad niya?

Lumabas ako roon sa ginaganapan ng party at nakita ko ang mga pamilyar na mukha: mga pinsan ko at anak ng mga kaibigan nina Mommy at Daddy. I waved at them, lumapit ang iba at nakipagkuwentuhan sandali. Gumala ang mga mata ko sa paligid. Wala pa rin siya. Maybe he’s with his girlfriend. May parang asido sa pait ang gumuhit sa aking lalamunan.

Nanlalamig ako sa party. I should be happy, he’s not around now. Pero pakiramdam ko nalugi ako. Ngayon lang ako nag-celebrate na wala siya sa aking tabi. Iba pala ang pakiramdam nang gano’n, para tuloy may kulang. Nakakainis dahil hindi ko namalayan na sinanay pala nila ako sa isang bagay. Minsan kahit hindi mo gusto, mabubutas din pala ang pagkatao mo kapag wala roon ang nakasanayan.

Humakbang ako sa bahagi ng garden kung saan ilang dipa ang layo sa party. Ninamnam ko ang kadiliman at katahimikan habang nakaharap doon sa fishpond. Niyakap ko ang aking sarili hanggang sa may bumalot sa akin na coat. Hindi ko na kailangang lingunin, alam ko na kung sino.

“Happy birthday, Zeus,” bulong ko. I felt a warm hug from behind. Pumikit ako at hindi siya pinigilan. Naubos na ata ang lakas ko na ipagtulakan siya, lagi naman siyang bumabalik.

“I’m sorry, I’m late,” he said so close that his warm breath reached my ears.

“Sana hindi ka na dumating. Alam mo namang mas masaya ako kapag wala ka.”

Hindi siya kumilos. Unti-unti ay pinaharap niya ako sa kanya. His stares went so intense. Parang gustong manghimasok sa pagkatao ko.

“Why are you always mad?”

Tinaasan ko siya ng kilay.

“Seryoso? Tinatanong mo ako niyan?” Binigyan ko siya ng mahinang tawa.

“Why do you hate me so much?” Halos mawalan ng espasyo ang pagitan ng kanyang mga kilay, ang aming mga noo ay halos magdikit na.

Tinapunan ko siya ng matapang na tingin.

“I hate you. Simula noon, kaagaw kita sa lahat. Hindi ko alam kung bakit kailangan kong mamuhay na kahati ka. Hindi naman kita kaano-ano.” Umismid ako. I don’t want to be hard on him, but I was so mad at him today. Really mad. Nasaan ba ang girlfriend niya? Kumakain din ba ng inihanda para sa akin? And who gave him the liberty to invite people on my birthday party? “And now, you are inviting people on this party! Nagpaalam ka ba na magbibitbit ng girlfriend dito?” Hindi ko nanapigilan ang pagsabog ko.

“What?” gulat na tanong niya.

“Ano? Itinatago mo ba siya kung saan? O kumakain siya roon? Ilabas mo!” Humihingal ako sa bawat pagsigaw.

Hinawakan ni Zeus ang magkabilang bewang ko. Mayroong ngiti sa kanyang mga labi.

“Calm down, Sel…” he whispered.

Kumunot ang noo ko at galit siyang tiningnan. “Anong calm down? Nasaan na ’yang girlfriend mo? Paalisin mo!” angil ko.

“Wala akong papaalisin.”

“Anong wala?! Paalisin mo! I hate you!” Halos maiyak ako sa pagpukpok ng dibdib niya. He held me by the wrist para pigilin ako sa ginagawa ko.

“Wala akong girlfriend. Wala akong dinalang babae rito.” Isinandal ni Zeus ang ulo ko patungo sa dibdib niya. He’s so tall. At kahit ako ay matangkad din, hanggang dibdib lang niya ang inabot ko. “Sino’ng nagsabi sa ’yo no’n?”

“Si Gaelan,” sumbong ko

Mahina siyang natawa.

“Binibiro ka lang no’n.” Iniangat niya ang kamay ko na parang balewala ang galit ko. Pinagmasdan ang bracelet na nandoon.

“Bigay ni Sue.” Ngumuso ako. Tumango siya.

“Binibiro ka lang ni Gaelan dahil lagi kang galit sa akin. Kasalanan mo ’yan,” wika niya. Sumimangot ako at hinampas siya nang pagalit.

“What’s your birthday wish?”

Pinagmasdan ko ang maamong mukha ni Zeus, taliwas lagi sa mga mata niya na matapang kung tumingin. Now he’s asking about my birthday wish and I thought of my childhood wish ever since. I hate him, I hate sharing things with him. Kasabay no’n ang paggunita sa takot na naramdaman ko kanina, nag-alala ako nang husto. At nabubutas ang pakiramdam ko kapag wala siya sa paligid. How can you hate someone yet you don’t want them to leave you?

Does it mean I like him?

No, I hate him.

Pumikit ako. Iniisip ko ang ilang libong posibilidad kung bakit hindi ko gugustuhin si Zeus sa kakaibang paraan. I hate him. I want to hate him continuously. But that hate doesn’t entails to get rid of him. I want to hate him but I want him beside me.

“I want you to be my slave forever, Zeus. Hindi mo ako iiwan,” seryosong sabi ko. Inaasahan kong aalis siya at babalewalain ako pero tiningnan niya lang akong mabuti.

Napabuga siya nang malalim at tumango. Umangat ang kamay niya at hinaplos ang mukha ko.

“At least you figured out that you want me to stay,” aniya.

Kabanata 4

Nahulog

.

“So, asan si Zeus?” tanong sa akin ni Sunshine nang umupo kami sa bleacher. Nagpupunas siya ng kanyang pawis dahil katatapos lang ng practice namin ng cheerdance.

I was part of this group because Zeus is part of the basketball team. Napilitan tuloy ako maging sporty para pumantay sa kanya. Mommy would be busy every intercollegiate watching him play, so, I should have a part too. Para hindi naman masayang ang punta ni Mommy.

“May training pa,” kalmado kong sagot kahit ang totoo ay ’di ko rin tiyak. Kanina pa siya hindi nagpaparamdam.

“Noong 18th birthday ninyo ay hindi ka nag-debut hindi ba? You went to Australia to see Koalas. Your photos are so fab! Of course, with Zeus beside you. Oh, my God, you both looked gorg!” eksaheradong papuri ni Sunshine.

Hindi ko ’yon pinansin dahil may umagaw ng atensiyon ko. Kumunot ang noo ko nang makita kong paparating si Maria, ang bago kong kaibigan na Freshman. She has no idea that it is my birthday today. I will invite her later kahit hindi ko alam kung ano’ng meron sa bahay namin. I stopped spoiling Mom’s surprises for a while now, she would ‘surprise’ me still anyway.

Tumayo ako para salubungin si Ria. But then parang wala siya sa sarili. Binully na naman ata ni Gaelan.

“Ria,” I called her. Her face is like a saint, literally. Napakaamo ng mukha, kaya lagi siyang kinakawawa. Nangunguna pa ang kinakapatid ko roon na apparently, boyfriend daw siya ni Ria. Talaga lang ha!

“Hi Selene…” maliit na boses na sabi niya. Binaba niya ang kanyang bag at umupo sa tabi ko.

I should go home by now, si Ria ang kapalit ko sa isang stunt. But then I stayed because I don’t want to seem like waiting for Zeus while doing nothing. Nagpaalam pa naman ako na maagang uuwi dahil birthday namin ni Zeus. He’s supposed to pick me up today after his training, pero isang oras na rin siyang late.

Where is he by the way?

We started our practice, naliligaw ako sa steps dahil kakaisip kung nasaan si Zeus.

“Ria! Ano ba? Bakit ang bagal ng kilos mo?” Naibalik lang ako sa kamalayan nang magsalita si Rona, ang tumatayong cheerleader. Napayuko agad si Ria dahil sa takot. “Break muna! Para kayong mga lantang gulay! Lakas makahawa ni Ria!” sambit ni Rona, at nagpatiunang lumabas ng gym.

“May problema ba?” I asked Ria kahit parehas naman kaming wala sa sarili. She smiled sadly but she shook her head.

“Gano’n ba? Kanina ka pa kasi wala sa sarili. Imbes na ako ang masigawan ni Rona, ikaw pa tuloy.”

I started asking questions para mawala rin ako sa sariling iniisip, pero nahagip ng pandinig ko ang usapan ng dalawang freshies na pumasok sa gym.

“Grabe! Ang pogi ni Zeus! Nakita mo ba kung paano niya tingnan si Olivia?”

Wala sa sariling naglakad ako patungo sa kanila at iniwan si Ria.

“Sino ulit, Tish?” singit ko sa usapan.

“Si Zeus! Nakita namin doon sa Accountancy Building. Buhat niya si Olivia kasi na-sprain doon sa practice ng Miss Keio 2016.”

Something crashed on my chest. And this is happening so much lately.

There are rumors that you don’t want to believe. But not believing isn’t enough if people around you make you believe that it is the truth. Parang ’yon tuloy ang totoo kahit hindi naman. I should know Zeus, right? Araw-araw kaming magkasama. Si Olivia ay imposibleng mangyari.

But why the hell has it’s been going around for months now? Na si Olivia at Zeus ay lagi raw magkasama.

Sumugod ako sa infirmary para kumpirmahin, hindi na nagpaalam pa sa mga kagrupo ko. Hindi ako kumatok pagdating sa infirmary. Walang nurse roon sa maliit na lamesa. Nakarinig lang ako ng mga boses na nag-uusap mula roon sa asul na curtain division ng mga hospital beds.

“Na-out of balance lang ako, Zeus,” mahina ngunit may lambing na bulong na palagay ko ay si Olivia. Wala namang ibang tao rito.

“You seem sick. Dapat ay hindi ka na pumasok.” Now I am sure that it is Zeus, hindi lang dahil sa nakilala ko ang kanyang boses pero dahil sa kurot na bitbit ng kanyang pag-aalala sa iba. The feeling is really foreign.

“I am sick. Kahapon pa ako may lagnat dahil sa pagod sa finals namin. But I have to go to school to greet you ‘Happy Birthday.’”

“You already texted me.” Banayad ang boses ni Zeus.

“Mas gusto ko na personal. Ako ang unang bumati sa ’yo, hindi ba? Napuyat talaga ako dahil doon.”

Napapikit ako. I cannot believe it. I greeted him first! I texted him! Magkatabi lang ang aming mga bahay kaya dapat ay nauna ako. Inabangan ko pa ’yon sa orasan.

“Oo. Ikaw ang una,” Zeus confirmed.

Gumuho ang mundo ko sa weirdong paraan. Para akong inagawan ng laruan. How did she do that?

Tumalikod na ako. Kinuha ko ang cellphone ko pagkalabas ko ng infirmary para patayin ito. I should go home now. Alone. I just hope Mommy didn’t prepare anything grand. I am not in the mood. Parang kinukurot ang aking tiyan nang paulit-ulit. Nakalimutan niya ako dahil kay Olivia. How can he promise to be my slave years ago when he can be smitten by a woman? Hindi niya pala matutupad ’yon.

“Saan tayo, miss?”

Nanginig ang labi ko, hindi ko alam kung bakit naiiyak ako. This is really stupid! Pinalis ko ang luha ko nang nagsalubong ang kilay ng taxi driver habang sinisilip ako sa rearview mirror.

“Sa Forest Garden po…” turo ko roon sa isang garden na matagal ko nang gustong puntahan. Mas mabuti sigurong hindi muna ako umuwi. Kakalmahin ko muna ang aking sarili.

Nang makarating ako roon sa garden, naghanap agad ako ng mapupuwestuhan para tumunganga. Pinagmasdan ko ang mga naglalakad sa paligid na masaya habang ako ay walang kagana-gana. Zeus makes me sad in all of my birthdays, hindi ko alam na kasama na rin doon ang hindi niya pagiging parte nito.

Walang tigil sa pagkaway ang hangin kahit mainit ang panahon dala ng napakaraming puno sa garden. Unti-unti na rin ang paglubog ng araw hanggang sa maya-maya pa ay nilamon na ng dilim ang paligid. People were jogging but most were just relaxing in swings from work. May dala pa ngang pagkain ang iba.

Pinakiramdaman ko ang aking sarili. In a year, I will finish my studies. Hindi ko rin alam kung ano ang plano ko. Gusto kong mag-aral sa Paris noong una pero ngayon parang hindi na. Nagbabago rin pala ang pangarap. Parang ang tao na nagbabago rin. You cannot just put your faith into someone because it is painful to know that they cannot keep their promise.

Nalibang ako sa panonood ng mga nangyayari sa paligid ng garden. Unti-unting nabawasan ang mga tao rito. I glanced at my wrist watch at nakitang alas-nuebe na ng gabi! Hindi ko man lang iyon namalayan!

Tatayo na sana ako para umuwi pero bago ko man magawa ’yon, nakita ko na ang isang pamilyar na sasakyan na huminto sa daraanan ko: his blue Bentley he got on his 18th birthday from his father.

“Selene.” Iniluwa no’n si Zeus na papatakbong nagtungo sa akin. He’s still in his black Yukan’na shirt and jeans. Mukha siyang ramp model na nagmamadaling lumalakad patungo sa akin because of his physique and sun kissed skin that is still obvious even in the evening. Gulo-gulo pa ang kanyang buhok.

The point of our shoes met. Tinitigan niya ako at hindi ko naman alam ang dapat kong sabihin.

He hugged me tight, hindi ko inangat ang kamay ko para gayahin siya. Nagtatampo ako sa kanya nang husto kahit naman palagi akong galit sa kanya. He hugged me tighter.

“Nag-alala ako. Bakit nandito ka? ’Di ba sinabi kong maghintay ka?”

“Paano mo nalamang nandito ako?” walang ganang tugon ko.

“I felt it.”

Hindi ko alam kung bakit parang mas inilulubog pa ako no’n sa kalungkutan. He cannot feel where I am so it is not the truth.

“Bakit iniwan mo si Olivia?”

Napakunot ang noo niya. Ngumuso ako nang pakatitigan niya ako.

“She’s my classmate in Literature, Selene.”

“But you like her,” I insisted.

“As a person, yes. Mabait siya. ’Yon ba ang dahilan kung bakit nandito ka?”

Pumula ang pisngi ko sa tanong niyang ’yon. Am I that obvious?!

“H-hindi.” Umiwas ako ng tingin. Kinuha niya ang kamay ko at masuyong hinaplos ang ibabaw ng palad ko.

“I am still yours, Selene. Alam kong alam mo ’yon.”

Umirap ako. Now he’s suggesting that I am jealous! Hindi, a!

Ngumiti siya at hinaplos ang pisngi ko. “’Wag ka na masungit.”

Umirap ako ulit at mas lalo ko siyang napangiti. Parang tuwang-tuwa pa siya kapag gano’n. Itinaas niya ang isang kamay niya at nakita ko roon na mayroon siyang dalang gold necklace. Gusto ko sanang magreklamo sa pendant dahil letra iyon ng S at Z kahit maliit lang. The pendant is studded with small diamonds.

“Happy birthday to us, Selene. Thank you for sharing your birthday with me ever since,” aniya.

Tila may humaplos sa puso ko. I know he appreciates it pero iba kapag sinasabi niya iyon.

“Wala naman akong choice.” Nagkibit-balikat ako.

Mahina siyang tumawa habang ikinakabit sa akin ang necklace. Hinawakan ko ang pendant at pinagmasdan. Parang hindi pa ako nagsasawang titigan ang binigay niya. Ito ang unang regalo niya sa akin.

“Wala akong regalo,” bulong ko. Kahit maliit na bagay, lagi akong may ibinibigay sa kanya, pero ngayon ay wala. Hindi ako nakapaghanda dahil sa sobrang busy sa school.

He smiled, his perfect set of teeth shone.

“Well, in that case…” Ngumiti siya muli at inilapit ang pisngi niya sa akin. Alam kong nagbibiro siya pero walang pag-aalinlangan na hinalikan ko nang mabilis ang kanyang pisngi. Tila naging bato siya sa ginawa ko. Napangiti ako. I strucked him, huh?

Nagsimula na akong naglakad papalayo habang malapad ang ngiti. Nang maramdaman ko ang kamay ni Zeus sa aking siko. He pulled me back where he stand. Kumunot ang noo ko nang ilapit niya ang mukha niya sa akin. Unti-unting napawi ang ngiti ko.

Hindi ako nakakilos when he licked his lower lip. Para akong bata na nag-aabang na matikman ang isang matamis na bagay. My eyes stayed wide open when he slowly made a move so our lips would touch. Marahan niyang kinagat ang pang-ibabang labi ko. A moan escaped my lips. Gusto kong batukan ang aking sarili dahil sa reaksiyon kong iyon.

He teased my lips with his warm breath. I let my lips part and he made a way to the contours of my mouth. My body froze but I am enjoying every bit of it. Para akong baliw na tinatakasan na rin ng lakas.

Zeus gently caressed my lower back. It sent me shivers. Nang maghiwalay ang mga labi namin, parang gusto ko pang humirit nang ilan pang halik, pero napigil ko ang sarili ko.

He rested his forehead on mine, and our noses already touched. Napalunok ako dahil sa intensidad.

“Happy birthday, Selene…” His voice sounded sexy. Halos tunawin ako ng titig niya. Nagsisimula na naman akong sumimangot pero ngumiti lang siya.

“Namamaga ang labi natin!” reklamo ko. Kitang-kita ko kasi ang kanya, mas lalo itong namula, but it looked more appealing!

Pinatakan niya ako muli ng mabilis na halik sa labi.

“Nasasanay ka na, ha!” Gusto ko sanang maging masungit ang boses ko pero tila naging lambing lang iyon dahil bumaba muli siya para sa isang halik. Ngayon ay talaga namang nakangiti na siya.

Nagtakip ako ng mukha. I should have known that Zeus really is a flirt! Tinatago lang talaga niya madalas dahil sa pagpo-poker face niya.

Nang araw na ’yon, umuwi kami na parang walang nangyari. We don’t really talk as much tuwing nasa bahay kami. Si Daddy lang ang laging kausap ni Zeus at ako naman ay palaging binubuntutan ni Sue. The only change that happened is we always go to school and home together. Hindi na nagtatanong sina Mommy kung bakit. I bet mas gusto nila na close kami.

“Selene…” Ngumiti si Zeus nang akmang bababa na ako sa kanyang sasakyan para pumasok.

I rolled my eyes at him, binitiwan ko ang door handle at humarap sa kanya. He leaned closer to me. I closed my eyes and I waited for his kiss. This happens the whole damn time! We make out secretly. Sinusunod ko ang luho ng katawan ko. I want the feel of his lips. I want its warmth and the energy it gives me.

He stopped slowly. The kiss is always enchanting. Inabangan kong magsawa ako sa ginagawa namin, but ghad! It seems like ages! Ganito kami pagkatapos noong 19th birthday namin, at ngayon ay patungo na kami sa 20th birthday namin na wala kaming ginawa kundi mag-makeout nang palihim.

Dahan-dahan niyang iniangat ang mukha niya habang nananatili ang mga mata sa akin.

“Have a good day today, Selene,” aniya.

Umirap akong muli.

Malambing niyang hinilot ang aking noo. “Ang pinakamasungit na babaeng nakilala ko,” he declared.

“E, bakit mo ako hinahalikan?”

“Bakit pumapayag ka?” pilyong sagot niya. Mas lalo akong sumimangot.

“Sige, ’wag na!” padabog kong sabi. Lalabas na sana ako ng sasakyan niya nang muling hilahin niya ang kamay ko at ibinagsak ang ulo ko sa dibdib niya.

“I like you.” He sighed like it is the most impossible thing that might happen to him but he ended up accepting it. “I like you and it is crazy.”

Hindi ako nakasagot. Mas hindi ko maiwasan ang pagkapit sa kanyang T-shirt. Halos mapunit ko pa iyon.

“Kahit ikaw pa ang pinakamasungit na babaeng nakilala ko, I ended up liking you. Kahit ang hirap-hirap mong abutin, Selene, I like you,” sunod-sunod na deklara niya. It felt special but I don’t want to give in.

Ngumuso ako and said in a small voice, “I don’t like you.”

He laughed softly. “I know. You don’t have to.”

Nag-angat ako ng tingin. Nakita kong nakatitig lang siya sa akin. Gumapang ako sa kanyang binti. Doon ako naupo at hinarap siya. I traced my fingers to his face, napapapikit pa siya habang ginagawa ko ’yon. He bit my finger when it touched his lips. Marahan kong sinabunutan ang buhok niya at ginulo ang pagkakaayos nito pero imbes na pumangit, mas bumagay sa kanya iyon. The hell to those girls that would probably die where I am right now.

“Bawal ka magpapogi ngayon. Magagalit ako sa ’yo,” bulong ko.

Tipid siyang ngumiti at tumango.

“Hindi ka pupuwedeng makipag-usap sa kahit sinong babae,” bilin ko muli. “Hindi ka pupuwedeng makipag-away.”

Malapad siyang ngumiti. I can see those perfect sets of teeth again and his grin makes him look boyish and so damn good-looking.

“Saka gusto ko, sabay tayong kakain ng lunch.” Sumiksik ako sa kanyang leeg para takpan ang pamumula ng mukha.

God! So much for not liking.

“But I don’t like you,” I whispered without any conviction. Dammit!

His hands touched my waist. Malambing siyang humilig sa balikat ko.

“Okay, you don’t like me,” ulit niya.

I crumpled his shirt within my reach. Naghahanap ako ng makakapitan sa nararamdaman ko. But where I hang on is not that sturdy. Tuluyan akong nahulog…

Nang nahulog…

Hanggang sa bumagsak…

At walang sumalo. ’Yon ang pinakanakakalungkot na bagay.

Kabanata 5

Sobra.

“Selene, hear your dad. Hindi ba iyon naman ang gusto mo? You can study abroad now. Nakapagtapos ka na.”

Nakadapa ako sa aking kama, I don’t want to hear any of it. Hindi ba pupuwedeng magbago? Why do they want me to leave now ngayong nakuha ko na ang aking diploma? This is so sick! And they have to say it on my 21st birthday! Talagang itinaon pa nila. Para akong basang sisiw roon nang ilahad nila ang kanilang ‘regalo.’ A one-way ticket to Europe, a platinum card and a key to an apartment.

“At ano? Si Zeus ang hahawak ng kompanya? Why Mommy? Why? Ako naman ang anak, a!” puno ng hinanakit na turan ko. Halos magpapadyak pa ako sa aking kama. Si Suerlain ay naaawang nakatayo sa gilid ng aking kama at pinagmamasdan ako.

“Selene, you don’t need to compete with Zeus. Lumaki kayong parang magkapatid.”

“It is just an illusion, Mom! Kayo ang may gusto na maging magkapatid kami but it never happened! Hindi ko siya kapatid, hindi ko siya gustong maging kapatid. I hate him and you know that! And I hate him more. Hindi ako nakikita ni Daddy dahil sa kanya,” puno ng hinanakit na muling sabi ko.

“Selene, alam mong hindi ’yan totoo. Alec loves you so much, iniisip lang niya ang mga pangarap mo kaya niya ipinipilit na magtungo ka sa Paris.” Sumeryoso si Mommy.

Umiling ako at mas isiniksik ang mukha ko sa unan. “Ayoko, Mommy. Hindi niya ako mahal! Ayokong umalis!” giit ko. “Paalisin ninyo si Zeus sa kompanya. I will handle it! He trained for Yukan’na all this time and now he will be a businessman? Is that a joke? Pangarap niya ang Yukan’na hindi ba? ’Yon ang sinabi niya. Let him be an agent for the rest of his life! Doon siya may pakinabang!” pilit ko. Alam kong walang saysay ang argument ko pero hindi ko mapigil ang mga suhestiyon na lumalabas sa akin.

“Anak, Zeus attended all his classes while training for Yukan’na… Wala siyang hindi ginawa sa dalawa. Pinagsabay niya iyon. Selene, you can work with Zeus, kung ’yon ang gusto—”

“No! I don’t want to work with him! I hate him! It is just me or him. Iwan n’yo po muna ako, Mommy.” Tumalikod na ako at pinatay ang lampshade sa aking side table. Ilang segundo pa silang nanatili roon pero nang mapagtanto nila na wala na akong sasabihin, lumabas na rin sila ni Sue sa aking kuwarto.

Yakap ko lang ang unan ko. Nanatili ako sa gano’ng posisyon. Hindi ko binaba ang dinner para sa amin ni Zeus. I don’t want to see him. I hate him so much! He spoils most of my birthday! All of it, and my life is a mess! From little things, and now he’s freaking improving! He’s freaking having a piece of my life! Sinasabi ko na nga ba’t ganito rin ang uwi nito.

Isang pagtunog sa pinto patungo sa veranda ang narinig ko. I shut my eyes close. Alam ko naman kung sino ’yon. He visits me every night. Umaalis lang siya tuwing nakakatulog na ako o bago man ako magising. I don’t know which is which, basta hindi ko na siya nakikita tuwing umaga bukod sa pagsundo niya sa akin tuwing sabay kaming pumapasok sa school at umuuwi. Literally we spent our whole day together but it doesn’t mean that I am okay with him. Galit pa rin ako sa kanya. Kaagaw ko pa rin siya.

Lumubog ang kama ko, hindi ako kumilos. I can smell his scent kahit na nakatalikod ako sa kanya. He snaked his arms around my waist. Umangal ako, tinanggal ko iyon, but it was tightly enclosed at hindi man lang natinag.

“Selene…” He spoke my name so close na halos lahat ng buhok ko sa batok ay tumayo.

“How dare you, Zeus. I hate you!” Humikbi ako, hindi ko na napigilan. He always sees me crying and it is really ironic that I complain a lot about him and he’s always there. Parang ibang tao ang inirereklamo ko dahil siya rin lang ang tanging nakikinig. Siya lang ang nakakaintindi.

“I know… I know…” masuyo niyang sabi.

“P’wes, bakit nandito ka pa rin?! Umalis ka na!” angil ko na may diin ngunit pabulong. Hindi ko gustong marinig nina Mommy na mayroon akong kausap. Hinarap ko siya at pinanlisikan ng mga mata.

“Hindi kita iiwan,” bulong niya.

“Anong hindi? Ayaw ko na nandito ka! How dare you accept Dad’s offer? You know that all my life I want to impress him!”

“Selene, that is not what you should be doing…”

“Anong hindi? Ano’ng alam mo?” Kahit hindi ako manalamin, alam kong namumula na ako sa galit sa kanya. Pawang nakakaunawang tingin lang ang ibinibigay niya.

“Alam ko kung ano ang mga pangarap mo. And I am supporting you,” kalmado niyang sabi.

“Supporting? Sa pagkuha ng mga bagay na talaga namang akin? Mang-aagaw ka na ng pamilya, pati ba naman ng pag-aari ko? You are rich, Zeus! Bakit ka ba nagsusumiksik sa amin?” Nakita ko ang pagtiim bagang niya, pero mas naging matapang ako. I don’t care if I am offending him. I am entitled to my thoughts and he cannot do anything about it!

“I do this for you, Selene. I do every fucking thing for you.”

“You trained for Yukan’na! Bakit ngayon ay magiging CEO ka pa ng Valdemar Industries? Maging agent ka! That is where you are supposed to be.”

“I chose Yukan’na because you will take up Business, Selene. Ayokong makipagkumpetensiya ka sa akin.”

“At ngayon ay gusto mo na?” hamon ko sa kanya. Bumangon ako mula sa pagkakahiga at hinarap siya. Umupo rin siya kaya ako tumingala.

“Hindi ko rin gusto. I want to handle my TV Station, Selene,” seryosong sabi niya.

“Then why the hell you are here!? May TV Station ka and for the fucking sake, Zeus, your father owns the biggest pineapple plantation in Asia. What are you doing here?” frustrated kong tanong.

Hindi siya sumagot agad. Ilang segundo pa kaming nagkatinginan bago siya nagsalita.

“Dahil sa ’yo. Para magawa mo ang gusto mo, Selene. If I will not do this, they will pressure you to handle Valdemar Industries. You will have no time for your dreams. Why won’t you catch it while you still can?”

Hindi agad ako nakaimik. He hits the button. I have my own dreams, not doing business. Ang hindi ko lang matanggap ay kung bakit may option na agad na si Zeus ang magiging CEO. Makakabalik ba talaga ako kapag hindi ako nagtagumpay sa mga pangarap ko? O maisasantabi na lang ako dahil nagpahinga ako at kumuha ng ibang kurso? I hate that possibility.

“I will work for your family, that way I can return a favor… I will prepare things for you. Sa pagbabalik mo, sa ’yo lang ito. Dadatnan mo kung ano ang meron ngayon and you will take every single credit as if I never existed. Everything is yours, don’t worry.” May lungkot sa mga mata niya na hindi ko alam kung saan galing. Itinulak ko siya dahil sa galit at frustration.

“And what do you expect in return? Come on, Zeus. Matalino ka. Ano ang inaasahan mo mula sa akin? You like me, huh? Hindi kita gusto. Hindi kita papakasalan. Hindi mapupunta sa ’yo ang paghihirapan mo habang wala ako. I will bring home a man that I will marry. Saka mo sabihin sa akin na wala lang sa ’yo kung wala kang mapapala,” panunuya ko sa kanya.

May dumaang sakit sa kanyang mukha pero wala na akong pakialam. Lagi na lang ako nagtitiis simula pagkabata. Hindi niya nararamdaman ang nararamdaman ko dahil sa kanya naibuhos ang pagmamahal na dapat meron ako. May natanggap ako pero kalahati. Kahati ko siya at ngayon ay sa kanya pa ibibigay ang karangalan na dapat ay akin. And he accepted it. Are they even thinking that Zeus and I will end up together? Are they scheming a marriage between us? Hindi. Hinding-hindi ako susunod sa gano’n.

“You are wicked, Selene.” Napailing siya. He looks disappointed.

“I am. And I will be hard on you all your life and I won’t even blink. Hindi ka magiging masaya habang nakasunod ka sa pamilya ko. Hangga’t nandoon ang anino mo, hindi mo makukuha ang lahat,” matapang kong sabi.

They want me to leave? Okay, I will. Pero titiyakin ko na sa pagbabalik ko, kukunin ko ang lahat mula kay Zeus. I will take up masterals abroad. I will be better than Zeus, I promise. Buburahin ko ang kanilang ideya na papakasalan ko si Zeus. I will get married to someone whom I can share my family’s wealth. Hindi ako babalik nang hindi pa ako nakakahanap ng papakasalan na mas mabuti kay Zeus dahil hindi siya ang nag-iisa sa mundo. If I can’t beat him, I will find someone who can.

“You don’t need to marry just to get rid of me.” Umiwas siya ng tingin.

Humalukipkip ako. Tingnan mo nga at hindi pa niya ako matingnan tuwing kausap ako.

“I will get married! I will find a man better than you,” giit ko.

Tumalim ang tingin niya sa akin. Gusto kong lumubog sa aking kama dahil masyadong mabigat ang tingin na ibinigay niya sa akin.

“Watch me fall in love, Selene,” bulong niya, pero malinaw na malinaw iyon dahil sa galit na kalakip no’n.

Napaawang ang mga labi ko. May gusto pa sana akong sabihin pero tumayo siya at tumalikod na sa akin.

Gusto ko siyang tawagin. But just like a dark knight, he vanished in thin air. Pinagmasdan ko ang hinangin na kurtina mula sa kanyang pagkawala. Tumayo ako para isara ang bintana. Sinilip ko pa siya sa ibaba ng garden pero hindi ko siya nakita. A tear fell down my cheeks, I wiped it right away. Hindi ako maaaring umiyak. This will be the last time I will let them underestimate a woman. Dahil sa pagbabalik ko, I promise that I would matter. Buburahin ko si Zeus sa kanilang isip.

Happy 21st birthday, Selene . This will be the last birthday I will share with someone.

---

After a week, I found myself in streets of Paris. The City of Love they say, pero taliwas iyon sa lahat nang nasaksihan ko. I was mobbed by gypsies that were trying to steal my sling bag. Naranasan ko pang sumakay ng train na hindi ko alam kung saan pupunta sa kagustuhang tumakas sa mga magnanakaw. I didn’t feel love or some sort in the cold city. It is just like any cities in the world, it is not true to its promise.

In a month, I ended up crying in my apartment. Puro sunog na pagkain ang kinakain ko. Kung hindi lang ako binibigyan ng kapitbahay ko ng pagkain, hindi ako makakakain nang matino. Hindi ko kakilala kung sino ’yon. Lagi akong nagte-thank you sa matandang babae na nakatira sa kaharap kong pintuan. I presumed she gave me all those food because she likes to say that I am welcome everytime I say thanks.

Unti-unti ay natuto ako. Hindi ko namalayan that I spent 2 years in Paris at sa wakas ay natuto na rin ako. Ang matandang babae na nag-iiwan sa akin ng pagkain ay huminto na rin. Palipat-lipat din kasi ako ng bansa para mag-research ng damit na gusto kong idisenyo.

Pinagmasdan ko ang makikintab na damit na nakaharap sa akin para sa Fashion Week. Lahat ng iyon ay gawa ko. This will be my last fashion show as a student and we call it as our Graduation Show, but only 3 designers out of 25 students made it to Fashion Week. Ako lang ang Pilipina dahil si Noe ay hindi naman nagseseryoso sa kursong ito. Pagkatapos, isa na akong professional. I can taste my success this early.

“Selene, someone sent you lunch!” Kumindat si Alodia, ang Pranses na kaibigan ko. Kaklase ko siya sa Fashion Design at ang tanging naging kaibigan ko bukod kay Noe na kagaya ko ay mula rin sa Pilipinas. She will not graduate this term but she volunteered to support.

“Thank you.” Tiningnan ko ang laman ng lunchbox. Napailing na lang ako dahil nag-effort na naman si Dmitri. May disenyo lagi ang kanin na hugis puso. Ang layo sa personalidad niya na gagawa nang ganito.

Kinuha ko ang cellphone ko at tumawag sa kanya.

“Yow,” he said on the other line.

“Thanks for the lunch. Hindi ka ba na-late sa meeting mo?” Nagtaas ako ng kilay. He’s a businessman from the Philippines. Textile ang kanyang business kaya nakilala ko siya rito sa France. Simula no’n ay lagi na siyang nandito. Idinadahilan niya na mayroon siyang meeting kahit na nahuhuli namin ni Alodia na wala naman siyang ginagawa kundi sundan ako. He will visit France every other week and will stay here for 1 week each visit.

“Hindi!” kalmado niyang pagsisinungaling.

Tumango-tango ako kahit hindi niya nakikita. “Okay. If I will see you in the audience tonight—”

“Fine, fine. I like you so much, Selene. Ikaw lang talaga ang ipinupunta ko rito,” pagsasabi niya nang totoo. “Sana bumalik ka na sa Pilipinas para maligawan kitang mabuti,” aniya.

Tumawa ako. “Hindi pa ba sapat ang ganito?” Humarap ako sa salamin para maglagay ng sariling makeup. I model my own design for my Spring Collection, I am really excited for this one.

“Mas madalas kitang makakasama sa Pilipinas.”

“Don’t expect so much, Dmitri. Magiging abala ako sa Pilipinas. Hinihintay ko lang lumabas ang diploma ko sa MA, then I will go back to focus on our business…” wika ko.

“And you will win a Miss Universe crown, hindi ba?”

I frowned. “Sino’ng may sabi niyan? Si Bert na naman? Ayoko ngang mag-pageant. Modeling is fine but those nerve-racking pageants? No thanks!” sabi ko. Bert Flores owns a talent agency for beauty queens. He trains most of the aspirants that bag the crown consistently in all of the international pageants. Nakilala ko siya dahil regular audience siya ng Paris Fashion Week. Nakakatabi ko siya lagi ng upuan tuwing nanonood ako.

Hindi ko gusto ang ideya ni Bert. Tuwing nakikita ko siya ay walang tigil ang pangungumbinsi niya na lumaban ako sa Binibining Pilipinas. He even volunteered to finance it. Money is not an issue though. Kulang pa nga ang naipupundar ko sa sarili ko. ’Yong ipinangako kong groom para sa aking sarili ay natrapik pa ata dahil kahit pagbali-baligtarin ko ang mundo, Dmitri is just a friend. A good friend to be exact and he knows that.

“With your intelligence and beauty, you will give them a tough competition. Come on, Selene. You just need a little push. Bigyan mo naman ng karangalan ang Pilipinas,” aniya.

“Hindi pa ba karangalan ito? I am one of those few Filipinas showcasing her designs in Paris runway. And not only that, I will be the finale,” pagmamalaki ko. Being top of my class, I deserve this.

“You deserve better credit.”

“The only credit I thirst for is the one coming from my family. Sige na. I will put down the phone na. I need to prepare. Pumalakpak ka ha?” bilin ko.

Muli siyang natawa. “May bulaklak pa,” pangako niya.

Sinuot ko ang damit na may ngiti sa aking mga labi. Maigsi ito at mababa ang neckline, a chekered scarf is well placed on my neck. Bumagay ang brown hues sa aking maputing kutis. Nakalugay lang ang buhok ko na bahagyang kinulot at ginawan ng ilusyon na magulo.

Tinungo ko ang mga models ko. Sampu sila lahat-lahat at puro babae. Kanina ay may nag-interview sa akin kung bakit puro madidilim na kulay ang napili ko sa Spring Collection ko. They should be bright and vibrant, gaya ng pag-asang ipinapangako ng tag-sibol.

I said that darkness is utmost importance to see the light. A real beauty should shine despite of its darkness. Kung walang dilim, walang aangat na kahit anong kulay. It creates balance. Sinusuportahan niya na kuminang ang liwanag kaya mahalaga siya, malapit ang loob ko sa madidilim na kulay.

Pagkasabi no’n ay naalala ko ang kanyang mga mata. Napalunok ako at kinapa ang sarili kung ano’ng nandoon. Wala nang kahit ano ang nakakaalala sa kanya. Hindi na rin nagbanggit si Mommy ng tungkol sa kanya dahil alam niyang nagagalit lang ako. Ngayon ay hindi ko na alam kung ano’ng mararamdaman ko sa kanya. Kay Zeus.

“Nice collection, Selene,” papuri sa akin ni Vania, ang isa sa mga modelo. Umikot-ikot siya sa harap ng salamin and she looks like a real goddess.

“I love what I am wearing,” sabi pa noong isa.

I am enjoying the feedback. Para akong lumulutang sa ulap dahil sa magagandang salita.

Umangat na ang nakakabinging music sa labas. Kinikilabutan ako sa tunog ng tugtugin ng unang designer. Kung ano’ng kalma sa labas noong fashion show, siya namang gulo sa backstage. Nagsisigawan at nagtatakbuhan, nagmamadaling magpalit ng damit at makeup ang mga modelo para sa ikalawang labas nila sa stage. Pinanlamigan ako ng kamay. This is not my first time to model, but this is my first fashion show open for different fashion critics around the world. The stage is too big! This is a make or break for me. Tahimik akong nanalangin na sana makayanan ko.

I did not invite Mom and Dad. Hindi nila alam na makakapagtapos ako ngayon. Baka kasi mapahiya lang ako ngayong gabi, at least they wouldn’t know a thing about it.

“Montebello…” the Assistant Director called me.

Tumayo ako nang tuwid, at sa huling pagkakataon ay pinasadahan ko ang mga modelo na suot ang aking damit.

“Please. I want it fierce,” bilin ko.

“Alright! Let’s get it on!” puno ng enerhiya na sigaw nila.

Parang isang pitik lang ang nangyari. Halos pumutok ang tiyan ko sa kaba lalo na’t dinig na dinig ko mula sa kinatatayuan ko ang pagpalakpak ng mga nanonood.

“You are doing a great job!” Tinapik ni Britanny ang balikat ko, kakagaling niya lang sa pagrampa ng aking damit at mukhang na-excite siya dahil sa mga palakpak.

“Yeah! Way to go, Selene!” Candice kissed me on the cheek before I was guided by the Assistant Director to my platform.

Nakita kong lumabas ang pangalan ko sa stage. I posed in the middle. I graced with confidence pero ang loob ko ay halos umatras. Narinig ko ang bulungan bago pa man ako humakbang.

‘What a gorgeous designer!’

Mas lalong lumakas ang palakpakan ng ilan nang makita ako. Gustong bumagsak ng tuhod ko dahil sa saya. Nakita ko si Dmitri na nasa harapan at may hawak na camera. Panay ang kuha niya ng litrato sa akin. Gusto kong matawa pero hindi ko magawa. I need to maintain my pace. Pati si Bert na may bitbit na bouquet ay hindi magkandamayaw sa pagpalakpak at patalon-talon pa.

“Selene Illy Montebello Spring Collection for Paris Fashion Week!” anunsiyo ng emcee pagkatapos ng maigsi ngunit pinakamahabang paglalakad sa buong buhay ko.

Sa likod ko ay isa-isang rumampa ang mga modelo ko habang pumapalakpak. I was really stunned. Halos maiyak ako nang mag-standing ovation. Dumapo ang mata ko sa madilim na bahagi ng audience at nakakita ng pamilyar na mukha roon. My whole world stopped. Ang kaninang nakakabinging ingay ay parang lumayo na sa akin.

Paano niya nalaman na ngayon ang pagtatapos ko?

Nanginig ang mga tuhod ko. A man in tux melted my knees like jelly. Tinalo pa ang kaba ko kanina. Hindi niya inalis ang tingin sa akin habang seryosong pumapalakpak. His eyes remained as dark as before. Mas lumaki ang kanyang pangangatawan at mas naging guwapo lamang siya paglipas ng taon. My stares were automatically locked at him. Hindi ko napansin si Dmitri na inaabutan na ako ng bulaklak, pati si Bert na panay ang hila sa leeg ko para halikan. Wala sa sariling kinuha ko ang mga bulaklak na kanilang iniaabot, inilahad ko ang aking pisngi para humalik din kay Dmitri. Sa kabila ng kaliwa’t kanang flash ng kamera mula sa media, hindi nagpatinag ang titig ko. It’s like seeing someone which reminds me of home. Gusto ko agad abutin ’yon dahil mas madali kaysa mag-alsabalutan ako pabalik ng Pilipinas ngayon din. Mayroong luhang tumulo sa akin, not because of my success, but because of the realization that I so damn missed him. Ito pala ang kulang sa ilang taon ko.

Bumagsak ang mga mata ko sa kanyang katabi na kumapit sa kanyang braso. The girl was clapping nonstop and smiling. Nilingon siya ni Zeus nang buong pag-iingat. As soon as their eyes met, their lips touched. Napaawang ang mga labi ko.

He’s with Olivia Montemayor.

My chest tightened. Walang kasinlungkot.

Ito ba ang sinasabi niyang panoorin ko siyang magmahal ng iba?

“Selene…” Dmitri wiped my tears and I didn’t notice falling continuously.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilin iyon pero nabigo lang ako. Pinaliguan ko ang mukha ko ng sariling luha na dinaig ang nagluluksa. Halos pagtawanan nila ang pag-iyak ko dahil akala nila ay dahil sa sobrang tuwa. Ang hindi nila alam, lumuha ako dahil sa matinding sakit…

Sobrang sakit.

Kabanata 6

Turnover

.

Nawala sila sa paningin ko pagkatapos. I was distracted by the people who were so excited about my designs.

Panay ang bati sa akin ng lahat. My collections topped their expectations. Ito raw ang kumumpleto ng show. I even met a lot of media representatives from the Philippines, and all of them were so ecstatic to discuss my collections. Pinaunlakan ko ang mga iyon isa-isa. Halos lahat ay tanguan ko. Si Dmitri ang panay lagay ng schedule ko roon sa kanyang cellphone. He promised to e-mail it to me after.

“Grabe, Selene! Sobra ang hype ng Filipino Community. I had goosebumps when the ramp showcased your collections. Choice of music, the models, and the hair and makeup! Magkakamukha ang lahat. Ang ganda ng mga damit! I just had an orgasm while watching!” Ngumuya si Noe ng kanyang pizza na parang isang tomboy kahit mas maarte pa siya sa akin.

Siniko ko siya dahil nakikinig si Dmitri sa amin.

Umuwi muna kami sa apartment ko to celebrate my success. It’s just Noe, Bert, Dmitri at ako. Si Alodia kasi ay sinundo na ng kanyang boyfriend. Hindi ko pa natatawagan si Mommy dahil hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang nakamit ko. Natatakot din ako na ibalita ang nalalapit na pagbabalik ko dahil baka kagaya ng iniisip ko, wala naman talaga akong babalikan. Masakit din naman kung sasabihin nilang ipagpatuloy ko na lang ang fashion design at mag-focus na lang dito dahil maayos naman ang business at hindi nila ako kailangan. I worked hard for it. Tiniis ko ang lahat habang nandito sa ibang bansa.

Would she tell me that Zeus is here? Kung ako ang sinadya ni Zeus dapat ay alam ito ni Mommy, pero mukhang hindi. Mukhang sinamahan niya lang si Olivia para manood. Maybe he didn’t expect to see me. Ako rin naman. Ang pagkakaiba lang namin, he’s happy now. Samantalang ako ay walang mapaglagyan ng lungkot kanina, realizing how stupid I was to push him away years ago at hindi na muling nakapag-usap. I did not even attempt to talk to him dahil sa galit ko. I am not sure if just like before, he would let me get away with my anger. Na muli niya akong pagbibigyan at uunawain gayong may iba na siyang mahal.

I touched my lips, inalala kung gaano ang init ng mga labi niya noon. And now I saw him kissed someone, para akong bata na inggit na inggit.

Pinaglaruan ko ang pulang likido sa aking kopita. The red wine isn’t enough to make me dizzy, I need a doze of truth to make me feel bad. I held the necklace that Zeus gave me. Suot ko ito kanina dahil nasanay na ako na lagi itong nakakabit sa akin. Wala namang kaso dahil sa scarf accessory ko, hindi na ito nakita pa, but it is always here.

“Paano? Uuwi ka na ng Pilipinas at maghahanda sa Binibini?” Nag-cross legs si Bert at seryoso akong tiningnan.

“Gusto ni Madame Stella ang tipo mo. Ang mga kandidatang nagbibigay ng karangalan sa Pilipinas ang ipinapanguna sa Miss U! Ay, day! Mahirap kalaban ang Aces ngayon…” tukoy ni Bert doon sa katapat niyang agency na nagpo-produce rin ng magagandang kandidata sa pageant.

“Lahat ay half. Mahirap kalaban dahil ang gusto nila roon sa Miss U, foreign features dahil matatangkad na. Ihahabol na lang ang pagiging morena para Pinay pa rin ang dating kahit papaano, like Queen P! Wala pa akong nahahawakang tisay dahil kilala ang camp ko sa mga Pinay-looking, nagmula sa Cebu at malalayong probinsiya. Kung papayag ka, ikaw pa lang ang tisay ko,” mahabang litanya ni Bert.

Tipid lang akong ngumiti. Hindi pa rin ako kumbinsido. It is not my thing. Kanina nga ay halos mahimatay ako sa nerbiyos.

“Bigyan naman natin ng maganda-gandang laban si Olivia! Binabantayan na siya tatlong taon na. Ngayon ay ilalabas na siya ng Aces. Tapos na atang mag-training. Ikaw ay hindi na kailangan ng marubdob na training, ’no. Sa paglalakad lang tiyak na tataob na sila sa ’yo. You are taller than Olivia too.”

“Olivia?” Tinuon ko ang buong atensiyon ko kay Bert dahil sa parehas na pangalan.

“Olivia Montemayor!” wika ni Bert. Now he got my attention. “Tingnan mo ang babaeng ’yon. Socialite, CPA board topnotcher, currently taking up Law in UP, active volunteer of Operation SMILE, at madalas din doon sa Children’s Hospital para tumulong sa mga batang may cancer. Cancer survivor pala kasi ang nanay no’n. At siyempre, gray ang mga mata. Maamo ang mukha. At may guwapong boyfriend na tiyak na all out ang support. E, sabagay, kung boyfriend lang din naman, ayan si Dmitri. Equally papable naman.” Ngumiti nang maharot si Bert.

Natawa lang si Dmitri sa kanyang sinabi. Hindi naman ako mapakali sa nalaman. Why do I have this feeling na kaunting tulak na lang ay bibigay na ako sa pagiging tikom sa posibilidad ng pageant?

“If you will join, Selene, I promise to do a campaign for you,” singit ni Dmitri.

Namula ang aking mga pisngi kaya umiwas ako ng tingin.

“Sus! ’Yon naman pala!” sambit ni Noe. “Alam mo, itong si Dmitri ang number 1 fan mo. Lahat ng ginagawa mo ay purong-puro sa kanya. Hindi man lang niya makita ang pagmamaldita mo.”

“Mabait naman si Selene, a,” pagtatanggol sa akin ni Dmitri.

Napailing na lamang ako. Walang tigil sa pag-inom ng wine mula sa aking baso ang ginawa ko habang malalim na nag-iisip.

After 3 hours, umakyat na ang epekto ng alak sa utak ko. I was really dizzy but I still know what I am saying. Kinalabit ko si Bert na walang ayos na nakasalampak sa carpeted kong sahig at nakasandal sa sofa. Noe was sleeping on Dmitri’s shoulders na nakapikit na rin.

“Bert… Kailan ang screening?” bulong ko sa lasing kong kaibigan.

“Screening?” wala sa sariling sagot niya.

“Doon sa Binibini,” untag ko.

“Ah… Sa 10, next month…” Nanatili lang siyang nakapikit.

Napangiti ako. Kinuha ko ang aking laptop at walang pag-aalinlangang nag-book ng ticket. I will accomplish this. I can do this. Sasali ako.

---

The days were really fast. Natagpuan ko na lang ang sarili na nag-eempake pabalik ng Pilipinas. Hindi naman lahat ay dinala ko pauwi. Babalik pa rin ako rito para kunin ang diploma ko sa masters ko. And who knows, since I consider myself a local here, alam kong dadalhin pa akong muli ng mga paa ko rito.

Mommy was really excited about my recent endeavor. Gusto pa niyang magtungo rito sa Paris para daluhan ako sa pagiging masaya pero sinabi kong malapit na rin akong umuwi. Hindi ko na lang sinabi kung kailan dahil ayokong maghanda pa siya.

Isang lingon ang ginawa ko sa aking pintuan bago umalis. Mami-miss ko ang apartment ko na naging saksi sa lungkot at saya ko. Ilang taon ko rin naging kausap ang mga halaman para ikuwento ang nangyayari sa maghapon ko. Noe is lucky dahil dito na rin nakabase ang kanyang pamilya, samantalang ako ay mag-isa.

Naglakad ako at ninamnam ang hangin ng Paris bago pumara ng taxi. This has been my home for few years. Binago ako nito nang husto. I became independent. Madami ring ipinagkait sa akin dito. I never had a chance to complain because I never had someone to complain about certain things. Doon ko nakita ang halaga ni Zeus. He listens even if my complaints were all about him. Hinayaan niya akong ibuhos ang frustrations ko sa kanya at hindi ko maintindihan kung bakit niya tiniis ’yon.

Lumingon ako sa Eiffel Tower na tanaw ang tuktok mula sa apartment ko. I never thought that City of Love will reveal its imperfections to me freely. Na sa paglipas ng panahon, makikilala ko ang Paris. Hindi puro ganda ito, hindi kasintibay ng pundasyon nito ang pangakong puro lamang pagmamahal ang matatagpuan ko rito. Habang tumatagal ang pananatili ko, mas nakikilala ko ito. Ang bulok at masakit na sistema nito. But then I’ve learned to love it. Niyakap ko na pati ang pangit, dahil hindi rin naman matutumbasan ang saya na ibinigay sa akin nito. It’s all worth it. Gano’n din siguro ang pagmamahal, kahit hindi perpekto, tatanggapin mo na lang dahil mas makahulugan ang positibong isinusukli sa ’yo at walang makakaunawa no’n kundi kayo, ang nakakakilala ng koneksiyon ninyo sa isa’t isa.

Buong biyahe sa eroplano, natulog lang ako. I woke up with a blanket around me. Tumingin pa ako sa paligid kung sino ang naglagay pero mas malalim pa ang tulog sa akin ng katabi kong matandang babae. Nawala na ang antok ko pagkatapos.

Walang tigil ako sa pag-browse ng videos sa dala kong ipad ng mga pageants simula pa noong panahon ni Miss Gloria Diaz. I seriously have to push this. Nakapangako na ako kay Bert na sasali ako at three days simula sa pagdating ko ay ang schedule ng screening. Walang oras para maghanda pero bahala na si Batman.

Nang lumapag na sa Manila ang eroplano, para akong lantang gulay sa pagod at jetlag. I booked an Uber para lang makauwi. I put on my aviators at humilig sa bintana ng sasakyan para pumikit nang kaunti habang nasa biyahe. The traffic gotten worse. Napakainit din. But since I’m home, why would I complain?

“Ma’am, nandito na po tayo.” Magalang akong kinalabit ng driver. Napalingon na lang ako sa aking gilid at nakita ang mansiyon. I smiled when he ended the trip.

Bumaba ako ng sasakyan at nagulat pa si Kuya Tony nang makita ako mula sa kanyang guard house. Dalawang taon akong hindi umuwi. Pinigilan ko rin sina Mommy, Daddy at Sue na puntahan ako. Idinahilan kong maiiyak lang ako, but the truth is I don’t want them to know about my masters degree. Sorpresa ko rin iyon.

“Ma’am Selene!” magiliw na bati sa akin ni Kuya Tony.

“Hi, kuya! Sina Mommy po?”

Napakamot siya ng kanyang ulo. “Nako, nasa Singapore po sila nina Ma’am Sue…” wika nito.

Bahagyang nawala ang excitement ko. Akala ko ay mayroong sasalubong sa akin. Akala ko masosorpresa ko sila ng aking pagdating. Surprises always fail then. Lahat naman ng sorpresa sa akin ni Mommy, hindi talaga ako na-surprise, pero taon-taon niyang ginagawa iyon noon.

Bumuntonghininga ako saka naglakad papasok ng mansiyon. Hindi ito nagbago at talagang alagang-alaga ni Mommy. Buhay na buhay pa rin ang halaman na pinagtiyagaan ni Mommy na palaguin. The roses bloom everyday. The sunflowers are so vibrant. Sumasayaw ang mga ito sa ihip ng hangin. The scent of the flowers assured me that I am home.

Madilim sa buong mansiyon nang umapak ako sa main door. Sa sobrang dilim, wala akong makita until…

“WELCOME BACK, BABY SELENE!!!”

Nagulat pa ako nang may sumabog na confetti sa akin at mayroon pang pumipito sa kung saan.

Natawa ako nang husto sa ayos ni Mommy, Daddy at Sue na mayroon pang party hat.

Daddy enveloped me to a bear hug. Iniangat niya ako sa lupa at paulit-ulit na hinalikan ang buhok ko. “I missed you, Baba… I am so proud of you…”

Napangiwi ako sa bulong ni Daddy. Gusto kong maiyak kaya lang ay nakita ko si Gaelan na umaangat ang mga labi para pagtawanan ako. Katabi niya si Heather na sumalubong din sa akin para bumeso.

“How did you know that I will be coming home?” natatawang tanong ko. Biglang natigil ang lahat sa pagkilos. Walang sumagot ni isa. Parang may dumaan pang anghel sa sobrang tahimik.

“Research.” Nagkibit-balikat si Gaelan na siyang bumasag ng katahimikan. “Kain na tayo!” masayang sabi niya na nagpatiuna na sa pagkain na naka-set up sa may living room namin.

Panay ang pangungumusta nila. Wala naman akong ginawa kundi ang sumagot. Daddy even offered a work room for me inside Valdemar Industries. Maganda raw na roon na rin ako tumanggap ng kliyente para sa pagde-design ko ng damit. Pag-uusapan pa raw namin kung ano ang magiging set up nito ngayong dumating na ako. Zeus will focus in their TV network dahil nag-resign na raw ito kamakailan lang. Naiisip kong masyadong napapanahon ang desisyon niya, but then I need to thank him for everything. And probably apologize for everything.

“Oh, my God!”

Sabay-sabay kaming napalingon sa may pinto nang mayroong magsalita roon.

“Olivia!” Mom cheerfully said.

Nagulat naman ako sa kanyang pagdating at talaga namang close pa sila ni Mommy.

Tumakbo si Olivia patungo kay Mommy pero nasa akin ang kanyang tingin. She looked like a doll in her baby pink A-line designer dress. Maputi ang kanyang kutis pero mas maputi pa rin ako. She’s tall but I am taller.

Why the heck am I comparing?!

Sa likod niya ay napako ang tingin ko. Dumating kasi si Zeus. Walang pag-aalinlangan na tumingin siya sa akin. Pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa. Hindi ko maiwasang hindi mailang sa suot kong itim na midriff at high waisted maong shorts. I suddenly felt stupid wearing such. Para bang pilit akong kumukuha ng pansin sa suot ko at may gustong patunayan samantalang ang kanyang girlfriend ay kagalang-galang ang suot.

“Oh, my gosh! Selene! I am such a fan!” Napakaliwanag ng ngiti ni Olivia. May iniaabot siya sa aking magazine at ganoon na lang ang gulat ko nang makita ang pahina na mayroong litrato ng collections ko mula sa Fashion Week. Three-page tearsheet ito at mayroon ding interview ko. Hindi ko na maalala kung sino ang reporter na pinaunlakan ko sa magazine na hawak ni Olivia.“Pa-autograph.” Hindi niya napigilan ang kanyang tuwa at nag-abot pa ng pentel pen sa akin. Halos manginig pa ang kanyang kamay. I never thought she was this down-to-earth na tipong nag-fangirl pa sa akin.

Sumulyap ako kay Zeus na ngiting-ngiti na nakatingin kay Olivia, like he appreciates so much whatever she do.

Napalunok ako. I never made him smile like that.

Alanganin kong tinanggap ang magazine. Hindi ako marunong magbigay ng autograph kaya nanatili ang mga mata ko sa magazine.

“Zeus bought 5 of your collections on the spot. Naunahan na kami roon sa iba! We were so lucky lang na your last dress was placed into an auction, the one you wore! People were raving about it and we got it! Nakakatuwa,” wika niya nang may pagmamalaki.

Napakunot ang noo ko kay Zeus. I didn’t know he was the one who bought it. Nabalitaan kong umabot pa sa 1,000 Euro ang halaga noong last dress ko at wala nang lumaban pa sa kanya. Olivia likes it so much, huh?

Tumingin ako kay Zeus, nakapamulsa ang kanang kamay niya at nagkakamot ng kanyang kilay naman ang kaliwa. Hindi ko alam kung ano’ng tinitingnan niya.

“T-thanks…” Sinauli ko kay Olivia ang magazine nang mapirmahan ko na. It was really awkward.

Lumalim na ang gabi at nakikipagsiyahan pa rin ako sa lahat. Tuwing mapapatingin ako kay Olivia, mahuhuli ko siyang nakatingin sa akin na tila manghang-mangha lagi. Nasobrahan ata siya sa pagfa-fangirl at hindi halos makapaniwala na nandito siya sa aming pamamahay.

“By the way, I will let Selene rest for a while before handling Valdemar,” Daddy said.

Lumapit si Zeus. Ngayon ay magkatabi kami. Wala si Olivia sa kanyang tabi dahil kakuwentuhan naman ito ni Heather. Tiningnan ko siya pero hindi man lang niya ako tinapunan ng tingin. His powder blue long sleeves were lazily pulled up and some of his hair fall on the sides of his face. He looked tired but well, yeah, hot.

“I hope you will have time to turn over the job—”

“Tito, I prepared a manual for Selene,” Zeus cuts in. Hindi agad nakasagot si Daddy.

So, talagang ayaw na niya akong makaharap pa, huh? Siguro napipilitan lang siya kaya nandito siya ngayon. Since Olivia wanted to see me, he’s here. Kung hindi ay talagang hindi na siya magpapakita.

“Uh, yeah. Hindi naman na kailangan mag-turnover kung ayaw niya,” singit ko.

Tinapunan ako ni Zeus ng matalim na tingin. Halos mapaatras ako dahil nakakapaso ang paraan niya.

“Baka hindi ka kasi komportable,” aniya nang buong lamig.

“H-hindi naman…”

“Okay. See you on Tuesday.” Tipid siyang tumango at hinarap si Daddy. “Ihahatid ko na si Olivia, tito. She must be really tired.”

Tiniklop ko ang palad ko sa concern ni Zeus sa kanyang girlfriend. Damn, naiinggit ako! There are things that you will only realize the importance kung wala na sa ’yo. Kapag sagana ka kasi, hindi mo na rin papahalagahan. Ngayon ay lubos-lubos na ang pagsisisi ko. I will just pray na mapatay ko pa ang apoy ng nararamdaman bago pa ako tuluyang lamunin nito. Seeing him loving someone else awakens something in me. I sense pain and denial. Pakiramdam ko, hinugot ako sa gawa-gawang mundo at ipinakita sa akin ang reyalidad. Hindi lahat ng tao ay mananatili kung saan mo iniwan. Na dapat kung mahalaga sa ’yo ay iginiit mo rin ang nararamdaman mo bago pa mahuli ang lahat.

“Ikaw rin, magpahinga ka na.” I was stunned when Zeus spoke. Hindi siya nakatingin sa akin dahil halos papatalikod na siya para tunguhin si Olivia.

Hindi ako nakasagot agad, but somehow, kahit napakalamig ng kanyang pagkakasabi, hinaplos no’n ang puso ko.

“Yeah, right. Pare-parehas nga pala kayong galing sa Paris. Hindi ba kayo nagkita sa eroplano?” pahabol ni Daddy.

Nilingon ko si Zeus na nakatalikod na sa amin. Kitang-kita ko ang pagkuyom ng kanyang kamao kasabay ng kanyang pag-iling. Lumingon ako kay Daddy na may pekeng ngiti. He shrugged his shoulders at napapailing na pinagmasdan si Zeus.

Fuck, does he get that I am regretful?

Kabanata 7

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 8

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 9

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 10

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 11

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 12

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 13

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 14

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 15

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 16

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 17

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 18

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 19

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 20

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 21

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 22

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 23

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 24

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 25

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 26

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 27

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 28

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 29

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 30

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 31

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 32

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 33

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 34

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 35

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 36

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 37

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 38

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 39

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Kabanata 40

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Huling Kabanata

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Epilogue

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter 1

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.