TRINITY (BL)

TRINITY

w

ritten by BRICTORIQUE.

Hi sa magiging readers and/or followers ng kwentong ito.

Kung ikaw ay hindi kumportable na magbasa ng pagmamahalan sa pagitan ng parehas na kasarian ay mangyari lamang na iyong lisanin ang aking likha at maghanap ng iba na aayon sa iyong panlasa. At, kung ikaw naman ay nakapagbasa na ng ilan sa aking mga nagawang kwento ay ako na ang magsasabi na iba ito sa mga nagawa ko nuon dahil ito ay isang fan fiction.

Rated SPG kaya bahala kayo kung gusto ninyo itong subaybayan. Tungkol sa titulo, isa ito sa paborito kong salita na masarap sabihin at madaling tandaan at hindi ko tinutukoy dito ang tungkol sa relihiyon. Ito ang pangalawang beses na magsusulat ako ng ganitong genre. Sana inyong magustuhan. Ang unang fan fiction na ginawa ko ay pinamagatang Illicit Affair. Hindi ko alam kung magugustuhan ninyo ang kwento ito pero sana ay magawa kong mailahad sa inyo ng maayos ang magiging takbo ng istoryang ito. Tungkol sa ships na ifefeature dito, naka focus ito mainly sa Namjin, Yoonmin, at Taekook. 

I strongly believe that there is no limitations when it comes to love whether it is economic status, race, intelligence, or gender.

Lastly, this story is a work of fiction. The names, characters, incidents and places are the products of my imagination as the author, and are not to be construed as real. Any resemblance to persons living or dead or to an another story is entirely coincidental and unintentional. I hardly advised not to copy my work as all people have different mindset and ways of imaginations that they wished are real so please, create your own story line.

TRINITY I: THREE KINGS

Sa mundo ng Underground Society, may kilala at kinatatakutan na grupo na kung tawagin ay Trinity. Ito ay pinamumunuan ng tatlong boss na mas kilala sa tawag na, Three Kings. Kilala ang Trinity sa napaka daming bagay na konektado sa Underground at Black Market. 

Ang Three Kings ay pinamumununan nila Kim Namjoon, Min Yoongi at Jeon Jungkook. Sila ay matatalik na magkakaibigan mula pa pagkabata at parang kapatid na ang turingan nila sa isa’t-isa. 

Ang una sa kanila ay si Kim Namjoon o mas kilala sa tawag na Eye . 

Siya ang pinaka magaling na hacker sa buong mundo. Kahit saan ka man magtago, magpalit ka man ng pangalan o anyo ay siguradong mahahanap ka niya. Maski gamit lalo na kapag mamahalin ay nagagawa niyang hapin.

Unang kita mo palang sa kanya ay alam mo ng galing siya sa mayamang pamilya dahil sa kanyang pananamit at dalang baston. Hindi mo siya pwedeng biruin sa dala niyang ito dahil lingid sa kaalaman ng lahat ay isa itong mataas na kalibre ng baril.

Tinawag siyang Eye dahil na din sa intimidating features na meron ang kanyang mga mata bukod pa sa dahilan na saan ka man magpunta o matago ay makikita at makikita ka niya dahil para ba nitong nakikita ang nakikita mo. 

Ang pangalawa ay si Min Yoongi o mas kilala sa tawag na Hunter . 

Isa siyang kilala at magaling na fighter. Siya ang depinisyon ng katagang born to fight and to kill. Mahilig siya makipag basag ulo kahit na walang sapat na dahilan dahil mabilis uminit ang ulo niya sa mga walang sense na bagay. Isang maliit o maling pagkakamali lang na magawa mo ay tiyak maghe-hello ka agad sa panaginip o kay San Pedro.

Gaya ni Eye, nagmula siya sa mayamang pamilya at may delikado siyang awra kaya karamihan ay ilag sa kanya saan man siya magpunta. Lagi siyang may suot na mga singsing sa daliri niya para added sakit sa makakasagupa niya.

Hindi niya ito hinuhubad maliban nalang kung may bago siyang ipapalit. Mukha siyang disente. Maging ang mga tauhan niya kaya hindi mo malalamang basagulero siya dahil sa maamo niyang mukha pero ika nga nila, looks can be deceiving. 

Ang pangatlo at huli ay si Jeon Jungkook o mas kilala sa tawag na Prime .

Siya ang tumatayong leader ng three kings ayon na rin sa kagustuhan nina Eye at Hunter kahit na siya ang pinaka bata sa kanila. Hindi rin nito maintindihan kung bakit iyon ang gusto ng kanyang mga Hyungs pero mabilis at magaling siya sa matuto ng mga bagay-bagay na kailan lang naman niya natutuhan.

Hindi gaya ng dalawa, siya ay malapit sa mga tao. Gustung-gusto niya nakikihalu-bilo sa kung sinu-sino lalo pa at mabilis siyang makahatak ng atensyon ng karamihan saan man siya magpunta. Hindi gaya nina Eye at Hunter, hindi ito mahilig sa disenteng pananamit kahit na mula siya sa mayamang pamilya.

Mahilig siya sa damit na sinusuot ng karamihan kung saan hindi siya mapagkakamalang mayaman. Madalas ang sinusuot niya ay ’yung mukhang pang rakista at madalas din siyang makita sa kalsada kapag gabi sakay ang mamahalin niyang motor na lagi niyang pinagmamalaki. 

Marami ng nagtangkang pabagsakin ang Trinity lalo na ang three kings subalit walang ni isa ang nakagawa nito dahil ang tatlong nasabing hari ay para bang walang pakialam sa ibang bagay maliban sa kayamanan at kapangyarihan pero sabi nga nila, walang naghahari ng pang matagalan. Meron at merong makapagpa pabagsak sa kaharian kahit gaano man ito katatag. 

---

Sa tinuturing na Headquarters ng Trinity ay kasalukuyang isang malakas at dumadagundong na tugtog ang umaalingawngaw sa buong mansion.

Buti nalang at nakatayo ang nasabing Headquarters sa gitna ng kawalan na napapaligiran ng mga puno. 

“God, Jungkook! Your music is so fucking loud!” asar na reklamo ni Yoongi na prenteng nakaupo sa mamahaling couch at ninanamnam ang iniinom niyang mamahaling whiskey.

“Thanks, hyung! The title is, I am your slave by Maneskin.” tugon nito na may kasamang kindat.

Inihagis nito ang hawak niyang dart pin sa dart board at tumama ito malapit sa pulang bilog kaya para itong naka high na ginitara ang kanyang imaginary guitar with passion na akala mo kasali siya sa isang kilalang rock band. Napailing lang sa kanya si Namjoon na kakatapos lang tumira sa nilalaro niyang billiard na mag isa. 

“Almost, but not to be proud of.” panirang trip na sabi ni Namjoon at binitawan ang hawak niyang cue stick para kumuha ng isang dart pin at walang anu-anong inihagis ito sa dart board at naka bull’s eye, “That is!” nakangising sabi nito at lumakad papunta sa pwesto ni Yoongi para salinan ang sarili niya ng alak.

“Aish! Oo na, hyung! Si ‘Eye’ ka nga talaga!” nakangusong sabi nito at dinaluhan ang dalawa sa mga pwesto nila, “Pero hindi pa rin nito mababago ang fact na may isa kang hindi kayang mahanap despite na kilala ka ng lahat sa galing mo bilang si ‘Eye’,” nakangising ganti nito sa pangbabasag trip sa kanya ng lalaki. 

Agad na nawala ang ngisi sa labi ni Namjoon at napalitan ng stoic expression. Natawa naman si Yoongi sa bilis ng pag babago ng mood ng kanilang kaibigan.

“Suntukan na ’yan o!” panga-amok niya sa dalawa na katapat lang niya at isang metro ang pagitan sa isa’t-isa.

“Stop with your nonsense, Yoongi! Hanggang dito dinadala mo pagka barubal mo,” sita ni Namjoon sabay tingin kay Jungkook, “And you, watch your mouth! Baka ipakain ko ’yang sinabi mo ngayon sa akin once na mahanap ko na siya. Hindi habang buhay makakapagtago siya sa akin.” nakangising sabi niya at inisang inuman ang alak niya. 

“Kung bakit naman kasi hinahanap mo ’yung taong tinataguan ka, hyung,” umiiling na sabi ni Jungkook at nakipag cheers kay Yoongi, “Kung ako ’yan, hahanap nalang ako ng hindi ako ’yung magmumukhang tanga sa kahahanap sa kanya.”

Natawang muli si Yoongi sa dalawa kaya sabay siyang tinignan ng mga ito.

“Stupid,” panimula niya na kinakunot nuo ng dalawa, “Both of you are stupid! If I were you, hindi ako magsasayang ng panahon maghanap ng partner mapa babae o lalaki. We don’t need one. I don’t need one. They will just make you weak and being weak does not define me nor Trinity,” saad nito na may ngisi sa kanyang labi.

“Wala namang masama magmahal, hyung. Ang masama ay kung ikaw lang ang nagmamahal sa inyong dalawa,” napatingin si Jungkook sa gawi ni Namjoon na siyang inilingan lang siya sa kanyang sinabi.

“Huwag kang magsalita ng tapos, Yoongi. Dapat nga kabahan ka dahil hindi mo pa nararanasan magmahal. Ikaw ang delikado dahil hindi mo pa alam kung paano ka aakto kapag may nakabihag d’yan sa puso mo hindi gaya namin ni Jungkook na may experience na, hindi lang basta sa kama gaya mo.” 

“Tama and not to mention, hindi lang basta relationship and sex experience meron si Namjoon hyung. Na experience na din niya ang married life iyon nga lang tinakasan siya ng asawa niya na ngayon hindi niya alam kung nasaan!” paalalang muli ni Jungkook bilang pang asar kay Namjoon.

Magsasalita pa sana si Namjoon kaso isa sa mga tauhan nila na nasa Headquarters ang dumating at inabisuhan sila na pa dating na ang kanilang mga bisita. 

Nagkatinginan ang tatlo at napangisi si Yoongi. Halatang excited ito at agad na pinalitan ang kantang tumutugtog kanina.

Wala pang ilang minuto ay nagsipasukan na ang mga nag gagandahan at sexy na mga babae na hindi bababa sa singkwenta na kasa-kasama ng mga tauhan ng Three Kings. 

Isa lang iyon sa mga normal na gabi kung saan nagmumukhang night club ang Headquarters pero ang hindi alam ng mga babaeng nanduduon ay ibinenta na sila ng kung sinong malapit sa kanila sa black market bilang pang aliw o ’di kaya ay ang organ nila sa malaking halaga.

Ilang sandali pa ay inilabas na ng mga tauhan ng Three Kings ang mga droga at alak na kakailanganin ng mga nanduon para mas lalong sumaya ang gabing iyon.

---

A/N:

Date Published: October 01, 2021 at 01:13 AM

Hello and welcome to my new fanfiction story featuring the three most powerful ships of BTS. Enjoy!

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY II: THE KINGS QUEENS

Sila Kim Seokin, Park Jimin at Kim Taehyung ay magkakaibigang magkakasamang nakatira sa inuupuhan nilang maliit na bahay sa Gangwon. Hindi sila magka anu-ano o magkakaibigan ang kanilang mga magulang pero sa isang hindi maipaliwanag na dahilan ay naging magkakaibigan sila.

Si Kim Seokjin o mas kilala sa tawag na Jinnie, ang tumatayong panganay sa tatlo. Siya ang halos nagaasikaso sa luob ng bahay lalo na sa pagluluto ng pagkain nila sa araw-araw.

Sa araw, nagtatrabaho siya sa isang bakery at sa hapon naman ay sa isang flower shop pero lingid sa kaalaman ng dalawa niyang kaibigan ay kasal siya at nagtatrabaho din bilang isang interrogator sa kaibigan niyang si Hobi na nagtatrabaho para sa Gobyerno.

Maski ito, hindi rin alam na kasal siya at hindi Jinnie Kim ang totoong pangalan niya gaya ng alam ng karamihan. Wala ring nakaka alam na mula siya sa mayamang pamilya dahil nagpanggap siyang mula sa mahirap na nakaahon sa kahirapan.

Mahilig siya sa mga kumportableng damit lalo na kapag ito ay kulay pink. Nagsasalamin din siya bilang parte ng kanyang disguise kapag lumalabas para walang makakilala sa kanya na tauhan ng kanyang asawa na kilala sa tawag na ‘Eye’.

Sunod ay si Park Jimin o mas kilala sa tawag na Chim o Jimin. Isang third year college, major in dance student. Isang ulilang lubos kaya naranasan niyang magpalipat-lipat sa kung kani-kaninong bahay na umaampon sa kanya hanggang sa nagsawa siya sa ganuong sistema at sinubukang mamuhay mag isa hanggang sa makilala niya si Jin sa isa sa mga dati niyang raket para kumita at may ipang tustos sa kanyang sarili.

Isang responsable at maaasahan na kaibigan. Isang iskolar sa isang prestige school kung saan madalas siyang ma-bully dahil sa estado ng kanyang buhay lalo pa at nagtatrabaho siya sa isang coffee shop bilang barista. Ang hindi alam ng lahat, nagtatrabaho din siya bilang isang bayarang sniper.

Meron siyang kinikilalang boss sa trabahong ito ngunit ni isang beses ay hindi niya pa ito nakita maliban sa nagkakausap sila sa pamamagitan ng tawag o text. Walang sino man ang pwedeng makaalam sa sikreto niyang ito dala na rin ng takot na baka mawala ang mga taong itinuring niya ng pamilya.

Panghuli ay si Kim Taehyung o mas kilala sa tawag na Tae . Siya ang tinuturing nilang bunso sa kanilang tatlo dahil bukod sa childish acts niya, para din siyang hindi nauubusan ng energy.

Masiyahin siyang tao gaya ni Jimin sa kabila ng mga nangyaring pangma-maltrato sa kanya ng kanyang step father mula ng mamatay ang kanyang ina. Hindi pa kasama duon ang pagiging malambot niya para sa isang lalaki.

Lumayas siya ng kanilang bahay nuong high school siya at dahil magka klase sila ni Jimin, nalaman nito ang sitwasyon niya at tinulungan siya na makahanap ng matutuluyan na kalaunan ay itinuring niya ng bago niyang pamilya na walang ibang kundi sina Jin at Jimin.

Theatre Arts ang kurso niya sa kolehiyo. Gaya ni Jimin, isa din siyang iskolar na pumapasok sa kaparehas na eskwelahan ng kaibigan. Nabu-bully din siya hindi lang dahil sa estado niya sa buhay kundi pati sa kanyang kilos.

Ngunit lingid sa kaalaman ng lahat ay nagtatrabaho siya bilang isang assassin. Bilang kabayaran sa utang ng kanyang step father sa pinagkakautangang grupo nito sa droga. Hindi at walang siyang balak ipaalam sa kanyang mga kaibigan ang tungkol sa kanyang lihim sa takot na baka itakwil siya ng mga ito sa oras na malaman nila ang tungkol dito.

Parang pamilya na ang turingan nila sa isa’t-isa ngunit may kanya-kanyang pa rin silang mga tinatagong sikreto na hindi maaaring mabunyag sapagkat maaari nitong mabago ang perception nila sa bawat isa at sa pamumuhay na meron sila.

Hanggang kailan kaya nila maitatago ang kani-kanilang mga sikreto sa isa’t-isa lalo na kapag nagtagpo na ang mga landas nila ng Three Kings?

---

“Chim! Tae! Ano? Hindi pa kayo bababa d’yan? Aba kanina pa naiinip itong mga niluto kong agahan ninyo sa lamesa! Baka mauna na ’tong umalis sa inyo,” sigaw ni Jin mula sa dining area ng kanilang bahay.

Magkakasunod na yabag ng mga paa ang maririnig pababa ng hagdan at sinalubong si Jin ng mga mukhang dinaanan ng bagyo na mga kaibigan niya kaya agad na kumunot ang nuo niya.

“At bakit ganyan ang hitsura ninyong dalawa?” naka pamewang niyang tanong sa kanila.

Nagkatinginan sina Jimin at Taehyung sa isa’t-isa at sabay na napanguso.

“Nagmadali na kasi kami, hyung! Imagine kung nag effort pa kami mag ayos eh di lumamig na talaga ’yang niluto mo sa amin, eh di mas lalo ka ngayon nag ingay!” paliwanag ni Jimin na agad na umupo sa harap ng table at kumuha ng makakain.

“Ay sus! Ang sabihin ninyo late kasi kayong natulog kagabi kaya late kayo nagising at wala na kayong oras para mag ayos. ’Yan napapala ninyo kaka-Tiktok ninyo! Akala ninyo hindi ko alam? Dinig na dinig ko kayo kagabi tapos paulit-ulit pa ’yung kanta na tumutugtog. Jusko talaga kayo! Huwag kayong magrereklamo kapag may masakit sa inyo ah! Alam ninyo na kung bakit kasi kaka cellphone ninyo ’yan! Hay naku, kayo talaga.” dire-diretsong litanya ni Jin.

“Eh kasi, hyung, i-try mo kaya? Ang saya!” pange-enganyo ni Tae habang kumakain sabay dukot sa cellphone niya sa kanyang bulsa para ipakita kay Jin ang pinag gagagawa nila ni Jimin kagabi. Inabot ito ni Jin para tignan at napailing nalang siya ng may ngiti sa kanyang mga labi sa napanuod.

“Kayo talaga! Magiingat kayo sa mga pino-post ninyo online ah? Alam ninyo naman panahon ngayon at isa pa, huwag ninyong pabayaan pag aaral ninyo, maliwanag?” patuloy niya sa kanyang litanya sabay balik ng cellphone kay Taehyung.

“Opo, hyung!” sabay na sagot ng dalawa.

Ilang minuto pa ang nakalipas at natapos rin mag almusal ang tatlo at bago pa tuluyang umalis sina Jimin at Tae para pumasok ay inabutan sila ni Jin ng pera pang baon at packed lunch na makakain nila sa kanilang break.

“Mag iingat kayong dalawa ah,” paalala niya at ginulo ang buhok ng mga ito.

“Hyung naman! Baka wala ka ng pera d’yan,” nakangusong saad ni Tae.

“Oo nga, hyung! May pera pa naman kami dito galing sa part-time job namin,” dagdag ni Jimin.

“Ah basta! Kuhain ninyo na ’yan. Saka ninyo nalang ibalik sa akin iyan kapag naging steak na.” nakangiting sabi nito ng may pag kindat.

“Sige, hyung! Wait ka lang. Makaka graduate din kami!” nakangiting sabi ni Jimin na nag thumbs up pa bago tuluyang kumaripas ng takbo kasama si Taehyung at habulin ang parating na bus sa bus stop patungong eskwelahan nila.

---

Nagliligpit na ng pinagkainan nila si Jin ng biglang tumunog ang cellphone niya at pagkakita niya sa naka register na pangalan sa phone screen niya ay napa buntung-hininga siya.

“May papatrabaho ka?” bungad niyang tanong sa nasa kabilang linya.

Makalipas ang ilang minuto ay nakabihis na siyang lumabas ng kanilang tinutuluyan papunta sa lokasyon na sinabi sa kanya ng kausap.

Samantala, nakarating na sa unibersidad sina Jimin at Tae.

Taka silang nagkatinginan sa isa’t-isa dahil nakakalakad sila ngayon ng matiwasay sa quadrangle ng walang nangbu-bully sa kanila.

“Ramdam mo ba?” bahagyang nakangiting tanong ni Tae.

“Oo naman. Himala! Sana laging ganito. Absent siguro ’yon?” tugon ni Jimin.

Lumipas na kasi ang ilang mga araw pero wala pa ring Maddie na namamataan sa kanilang University sina Jimin at Taehyung.

Ito kasi ang nangunguna sa pangbu-bully sa kanila na kanilang ikinataka dahil pati ang mga alam nilang kaibigan nito ay hindi nila mahagilap. Kahit kasi na hindi maganda ang trato sa kanila ng mga estudyanteng gaya ni Maddie sa kanilang University, hindi nawala sa kanila ang pagaalala para sa mga ito.

Hanggang sa isang araw nalaman nila ang dahilan ng biglang pagkawala ni Maddie kasama ang ilan sa mga kaibigan nito ng ipatawag ang ilan sa mga estudyanteng nabully nila sa Dean’s office kung saan kasama sina Jimin at Tae sa mga ito.

“Hindi namin kayo pinagbibintangan, mga iho-iha. Gusto lang namin makasiguro na wala sa inyo ang makakagawa ng bagay na nangyari kay Maddie at sa ilan sa mga kaibigan niya.” saad ng Principal sa kanila.

Halos hindi makilala ang mukha ni Maddie ng kanyang pamilya ng matagpuan siya sa isang basurahan na lasug-lasog ang katawan samantalang ang ilan sa mga kaibigan niya ay sinilaban ng buhay at hinala ng mga awtoridad ay gawa ito ng isang taong may galit sa grupo nila ngunit meron ding ulat na dahil ito sa pakikipag party ng mga ito sa mga masasamang tao na related sa droga kaya nangyari sa kanila ang sinapit nila.

“Naku po, hindi ko ma-imagine ang sarili ko na magawa ang ganyang klaseng bagay sa kanya kahit pa binu-bully niya ako. Sa katunayan nga po, iniintindi ko pa siya na baka kaya siya ganuon sa akin at sa iba ay dahil hindi siya nabibigyang pansin sa kanila at sa amin niya binubuhos ang frustration niya kasi easy target kami sa kanya,” paliwanag ni Jimin sa pulis na nasa harapan niya ng isa-isahin sila nitong tanungin sa isang separate na kwarto mula sa Dean’s office.

“Ganuon ba?” tinignan nito si Jimin na parang sinusukat kung totoo ang kanyang sinasabi.

“Opo. Isa pa, takot nga ako na hawakan siya kasi baka iba ang isipin niya sa akin kapag ginawa ko iyon. Mas lalo namang hindi ko po magagawa ang gantihan siya dahil hindi ako pumapatol sa babae.”

Besides, bakit ko naman hahawakan ang gaya niya kung pwede naman ako gumanti sa kanya ng hindi siya hinahawakan? ani Jimin sa kanyang isip pagkalabas niya ng silid kung saan sunod naman na pumasok sa kanya ang isa pang estudyante na na-bully ni Maddie at mga kaibigan nito.

“Hindi po! Bakit ko naman iisipin na gumanti sa nangbu-bully sa akin lalo pa kung lagi niyang kasama ang mga kaibigan niya eh kung sa kanya pa nga lang hindi na ako maka imik lalo pa po duon sa mga kaibigan niya, ’di po ba?” isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Tae habang nakatingin siya sa pulis na nasa harap niya at inaalala ang mga panahong nabu-bully siya at si Jimin ng nasabing babae kasama ang mga kaibigan nito.

“Ganuon ba? Sige, iho. Makakalabas ka na. Pakitawag nalang ’yung sunod sa iyo na pumasok dito.” utos sa kanya bago siya tuluyang makalabas.

“Sige po,” isang pilit na ngiti ang pinakita niya bago siya tuluyang lumabas at tawagin ang sunod na estudyanteng kakausapin ng mga awtoridad.

Kung ako man ang pumatay kay Maddie at sa mga kaibigan niya, sisiguraduhin kong hindi na sila makikita nino man kesa ganito na naaabala ang oras namin. Napangisi si Tae dahil sa pagka dismaya niya sa hindi magandang pagka dispose sa katawan ni Maddie at sa mga kaibigan nito.

Kinagabihan, habang kumakain sila ng kanilang dinner ay biglang naikwento ni Jimin ang nangyari sa kanila ni Taehyung sa eskwelahan at napatigil si Jin sa pag inom niya ng kanyang juice ng marinig ang pangalang nabanggit nito.

“Maddie?”

“Oo, hyung. Maddie Perez ’yung pangalan. Siya kasi ’yung sobrang brutal ang naging pagkamatay kesa sa mga kaibigan niya,” tugon ni Taehyung, “Bakit ganyan hitsura mo, hyung? Kilala mo ba siya? Parang nagulat ka bigla ng marinig mo ang pangalan niya.”

Agad na umiling si Jin, “Hindi. Akala ko lang kasi siya ’yung nabalita sa tv kaninang umaga. Hindi pala. Ibang tao pala ’yung nanduon sa binalita sa kinukwento ninyo ngayon.”

Muntikan na ako duon ah? Pero sino bang hindi magugulat lalo pa at k

ilala ko ang babaeng iyon dahil nakausap ko pa siya last week. Ako mismo ang nag interrogate sa kanya dahil inakala ng lahat na prime suspect siya sa pagkamatay ng kanyang mga magulang two weeks bago siya naman ngayon ang napatay. ani Jin sa sarili.

Napabuntung-hininga nalang si Jin sa isiping mukhang niligpit ang buong pamilya ni Maddie dahil sa pagkakautang nila sa isang miyembro na kasapi ng Underground. Hindi niya tuloy maiwasang hindi isipin ang kanyang asawa na si ‘Eye’ kung may kinalaman ba ito sa nangyari sa babae.

---

A/N:

Posted: October 03, 2021 at 12:00 AM

And there you have it. Naipakilala ko na ang queens ng kings so abang nalang sino ang unang magp-POV sa next update. Pero sino nga kaya pumatay kay Maddie ’no? Curious tuloy din ako. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY III: COLD START

TAEHYUNG POV

“Chim! Tae! Ano na? Hindi pa ba kayo bababa d’yan? Pupuntahan pa natin ’yung sa rent-a-car para sa nirentahan nating sasakyan! Bibiyahe ba tayo papunta duon sa resort! Ano ba?” talak ni Hyung mula sa sala at kahit nasa second floor ang kwarto namin ay dinig na dinig namin siya ni Chim.

“Pababa na nga, Hyung! Saglit lang!” sigaw ni Chim pabalik samantalang ako nauna ng lumabas ng kwarto namin. Nagsusuklay pa kasi si Chim at parang hindi pa siya kuntento sa hitsura ng buhok niya. Kailangan perfect iyon sa paningin niya. Ika nga niya, perfect hair means perfect day. Ewan kung saan niya nakuhang baul iyang quote na iyan.

“Buti naman at bumaba ka na, Tae. Nasaan si Chim?” tanong niya habang nilalapag sa lamesa ang mga niluto niya. Share ko lang na masarap magluto si Hyung kaya kung ako ang tatanungin kung naging babae lang siya ay sasabihin kong, “Oo! Pwede na siya mag asawa!” pero hindi at kahit feminine kumilos si Hyung ay never kong narinig sa kanya na mag open ng topic tungkol sa pag aasawa sa amin o siya mismo na may natitipuhan siyang lalaki or babae? Hahaha. Not sure kasi hindi naman niya sinasabi sa amin or inaamin kung anong sexuality niya thou para namin siyang Eomma kahit na Hyung ang tawag namin sa kanya.

“Nasa itaas pa, Hyung. Inaayos pa buhok niya.” nakangiti kong sabi at umupo na sa hapag at halos maglaway ako ng ilapag ni Hyung sa harap ko ang pagkain ko.

“Thank you, Hyung.”

“You’re welcome, Tae.” nakangiti niyang tugon sa akin and in a snap bigla na namang nag Eomma mode si Hyung at pumunta sa ibaba ng hagdan at duon nagsisisigaw, “Hoy, Chim! Anong oras na! Tigilan mo na pagaayos d’yan sa buhok mo! Maganda ka na kaya di mo na kailangan iperfect iyang buhok mo! Bumaba ka na dito at ng makakain tayong tatlo!”

Napangiti ako ng makarinig ako ng mga yabag ng paa pababa ng hagdan at bago pa ako makalingon sa kanila ay narinig ko na ang boses ni Chim.

“Aish, Hyung naman eh! Ang tagal kong inayos itong buhok ko!” parang iiyak na sabi ni Chim at napatawa ako ng nakabusangot siyang umupo sa tabi na siyang sinundan ni Hyung na ginulo ang buhok niya.

“Magtigil ka, Park Jimin! Hindi mo kailangan mag ayos ng sobra. Maganda ka na kaya ano pang wino-worry mo? Isa pa, kasama ninyo naman ako. Ako yata ang Worldwide Handsome kaya sa akin sila unang mapapatingin at hindi sa inyo.” proud na sabi ni Hyung sa amin na kinailing namim bago kami nagsimulang mag breakfast.

But that’s true thou. Magandang lalaki si Hyung. Nagtataka nga ako bakit wala pang nakaka discover sa kanya na agency para maging isang idol o model o kaya artista! Pero siguro iyon ay dahil kapag nasa labas si Hyung, mapagkakamalan mo siyang manang na nerd sa ayos niya. Ewan ko ba bakit ganuon siya manamit kasi kapag nandito naman kami sa luob ng bahay, ang ayos-ayos niya tignan.

Matapos naming mag breakfast ay ako na ang nagprisenta na maghuhugas ng pinagkainan namin habang nagbibihis si Hyung at si Chim naman ay nagaasikaso sa mga dadalhin niya sa biyahe namin.

Kung hindi niyo nakuha kanina kung saan kami pupunta na tatlo, eh sasabihin ko ulit sa inyo. Pupunta kami sa isang beach resort para mag unwind pero syempre para sa akin, iba ang dahilan kung bakit ako mismo ang nag aya na magpunta kami duon. Hindi lang ako basta nanduon para mag relax at kung bakit ko nasabi iyon ay mamaya ko sasabihin sa inyo habang nasa biyahe kami.

“Oh ano? Wala na ba kayong mga nakalimutan bago tayo umalis?” tanong ni Hyung bago kami makalabas ng bahay.

“Wala na, Hyung. Dala ko na lahat ng mga kailangan natin dito.” sagot ni Chim na siyang hudyat para umalis na kami papunta sa unang destinasyon namin.

Nasa tapat na kami ng rent-a-car para kuhain ang nirentahan naming sasakyan ng bigla akong may maalala.

“Ah Hyung, paalala mo nga sa akin bakit nag renta pa tayo ng kotse eh meron naman tayo nu’n, ’di ba?”

“Kasi ayaw kong magkaruon ng gasgas ang sasakyan natin na nasa bahay kapag iyon ang ginamit sa daan mamaya. Remember, si Chim ang magmamaneho kay sa kanya nakapangalan ’yung nirentahan nating sasakyan at ayos lang sa akin na magbayad dito kung iyon ang magasgasan basta wag lang ’yung sarili nating kotse. Mahalaga sa akin na manatiling original lahat at walang bangas ang sasakyan ko na iyon.”

Tumango ako sa sinabi ni Hyung. Ganuon ka-importante ang sasakyan niya na nanduon sa bahay kaya hindi niya iyon ginagamit kapag lumalabas kami para gumala o magbakasyon. Kailangan naming mag commute o gaya ngayon ay magrenta ng sasakyan. May kutob ako na dahil iyon ang unang bagay na nabili niya ng umasenso siya sa buhay kaya ganuon nalang ka-memorable at importante ng sasakyan niyang iyon sa kanya.

“Excuse me, Hyung! Hindi ko makukuha ang driver’s license ko kung hindi ako magaling magmaneho ’no! Tignan mo lang mamaya, walang gasgas na mangyayari gaya ng sinasabi mo.” sabat ni Chim sa paguusap namin na kinatawa namin parehas ni Hyung.

At after almost 30 minutes ay sa wakas, nakasakay na rin kami sa nirentahan na sasakyan. Nakaupo ako sa back seat samantalang sa driver’s seat naman si Chim (obviously kasi siya ang magmamaneho, duh?) at si Hyung naman ay nasa shotgun seat para icheck ang pagmamaneho ni Chim from time to time.

Para hindi kami maburyong lahat sa biyahe ay nagpatugtog si Hyung mula sa cellphone niya ng mga upbeat music.

Kumportable akong nakaupo sa likuran habang naka palumbaba at nakatanaw sa kawalan sa mga dinadaan ng aming sasakyan.

Ano nga ba ’yung dapat na sasabihin ko sa inyo? Hmm. . .

Ah tama. Hindi pa nga pala ako nagpapakilala sa inyo. Sorry nakalimutan. Ehehehe.

Hi, ako si Kim Taehyung but you can call me Tae since we’re friends but for those who knows my alter ego which ’yung mga naging biktima ko at magiging and on a look out for me, they call me, ‘Tiger’.

Siguro nagtataka kayo bakit may alter ego ako at nabanggit ko ang word na ‘biktima’, well sa inyo ko lang ito sasabihin. Alam ninyo kasi, nagtatrabaho ako bilang assassin sa isang kilalang drug dealer group na pinagkakautangan ng step-father ko.

Syempre dahil minahal siya ng Eomma ko na wala na ngayon dahil sa naging sakit niya at kahit papaano ay naging mabait naman siya sa akin ng nabubuhay pa si Eomma ay ako ang nagbabayad sa mga utang niya sa kanila ng malulong siya sa bisyo sa pamamagitan ng pagligpit sa mga taong nagkakautang sa nasabing grupo kung saan ako nagtatrabaho.

Walang alam dito sina Hyung at Chim kaya kung pwede isekreto ninyo ito sa kanila. Sila na kasi ang naging pamilya ko matapos ako umalis ng dati naming bahay at ayaw kong mawala sila sa akin. Masaya na ako sa sila ang kasama ko sa buhay.

At kaya ako nag aya na mag punta kami sa lugar kung saan kami magu-unwind ay dahil nanduon ang sunod kong target or should I say, target ni Tiger.

Maraming nagsasabi sa akin na magandang lalaki ako, matangkad, matalino at maginoo and I owe all that sa magulang ko — sa tunay kong Appa at Eomma. I mean, syempre sa ugali kay Eomma na dahil siya talaga ang nakagisnan kong nagpalaki sa akin bago dumating sa buhay namin ang step-father ko. Kakapanganak palang kasi nuon sa akin ni Eomma ng maaksidente ang aking Appa na siyang kinamatay nito.

Nasa college na ako at kumukuha ng kursong theater arts sa university kung saan kapwa ko scholar si Chim sa kurso naman niyang Major in Dance. Si Chim ang pride ng eskwelahan namin sa galing nito magsayaw. Nakakapag uwi na ng ilang awards iyan sa mga comepetition na nasalihan niya.

Kailan lang ay natanggap ako bilang usher sa mga event na sinabi ko kina Hyung at kinatuwa nila iyon dahil mas maeenhance daw ang communication skills ko para sa tatahakin kong landas sa nakuha kong kurso. Syempre hindi naman araw-araw ay merong major events pero tinanggap ko rin ang offer dahil mas madaling gawing rason iyon kung sakali mang umalis ako ng gabi para gawin ang trabaho ko bilang assassin na hindi nila nakukwestyon.

Anak ng may ari ng pupuntahan naming resort ang pinapatrabaho sa akin kaya well, alam ninyo na kung bakit duon ko inaya sila Hyung na mag unwind at iyon ay para magawa ang inutos sa akin. Naaawa ako sa totoo lang sa mga ganitong klase ng biktima ko pero syempre ano bang magagawa ko kundi ang sumunod sa utos nila kesa naman ako ang mapatay o ang step-father ko na syempre hindi ko hahayaan na mangyari lalo pa at baka madamay sila Hyung kapag nagkataon sa trabaho kong ito.

“Oh god! Nauuhaw ako! Parang gusto ko ng inumin. Kayo ba?” tanong ni Hyung na busy sa kadudutdot ng cellphone niya.

“Ako gusto ko.” tugon ni Chim na naka focus pa rin sa pagmamaneho.

“Ako din.” dagdag ko.

“O’sya. Itigil mo ’tong sasakyan duon banda.” utos ni Hyung kay Chim at agad akong napatingin sa hinintuan naming càfe sa hindi kalayuan. Mukhang mamahalin!

“O’ Tae. Ikaw bumili ng inumin natin. Tinatamad ako lumabas ng sasakyan.” utos ni Hyung sa akin at nagabot ng pambili na siyang kinuha ko at agad na lumabas ng sasakyan.

Syempre hindi ko na kailangan pang tanungin anong drink ang gusto nila kasi basta matamis ay gusto nila.

Pagpasok ko sa luob ng cafè ay sinalubong ako ng faint scent of coffee at mahihinang ingay ng mga customer na nandito ngayon. Syempre, mahangin mang sabihin ngunit napatingin sila sa akin habang naglalakad ako papuntang counter. Syempre hindi pwedeng hindi ko mapansin ang pagbubulungan ng iba sa kanila. Tumingin ako sa malaking board kung nasaan ang menu nila.

“Tig isang order ng dulce de leche, peanut butter hot frozen chocolate saka oreo cheescake. Lahat iyon milkshake and venti in size.” saad ko sa cashier habang nililibot ang tingin ko sa cafè.

“Alright, Sir and your name please?”

“V.” binibigay ko ang pangalan na iyan sa kahit na anong kainan o lugar na pinupuntahan namin for security reasons. Siguro naman after ng mga kinwento ko sa inyo ay alam ninyo na ang ibig kong sabihin, ’di ba?

“Alright, Sir V. Kindly wait for your order to be serve.”

“Thank you, and miss that will all be for take out.” pahabol ko at tumango ito sa amin bago sabihan ang ilan sa mga co-workers niya about sa orders ko.

Pagkaupo ko sa pwestong napili ko ay agad na umagaw ng atensyon ko ang isang grupo ng mga kalalakihan na mukhang walang sino man sa ibang customer na nandito ang balak lapitan sila. Napalunok ako ng mapansin na nakatingin sa akin ang sa tingin ko ay leader ng grupo.

Sobrang nakaka intimidate ng pagtitig niya sa akin pero at the same time hindi ko din mailayo ang tingin ko sa kanya. Pinagmasdan ko maigi ang mukha niya and damn, ano kaya feeling na tumabi sa lalaking ito ’no?

Alam ninyo kasi kung hindi ninyo natatanong, attracted ako sa mga lalaki. Hindi ko alam kung kailan o paano ito nagsimula basta nagising nalang ako isang araw at boom! Nagkakagusto na ako sa mga lalaki. May mga naka flirt na rin ako at naka make out pero wala sa mga iyon ang ginusto ko maging boyfriend at hindi ko alam kung bakit.

Binasa ko ang labi ko habang nakatitig pa rin sa kanya and I wonder kung anong pangalan ng lalaking ito who looked like a snack sa harapan ko. I wonder din kung attracted siya sa akin dahil hindi niya rin inaalis ang pagtitig niya sa akin.

Kapag ito nag aya ng quickie sa restroom nitong cafè ay naku! Papatusin ko talaga! Ako nalang bahala magpalusot duon sa dalawa tutal sanay naman ako duon. Huehuehue.

“Sir V?” saka ko lang binali ang titigan namin ng marinig kong tawagin ang fake name ko at lumapit sa counter para kunin ang orders ko.

Ano ba iyan. Mukhang aalis akong hindi man lang nalalaman ang pangalan ng lalaking nakatitigan ko at ang rason kung bakit siya nakatitig sa akin.

Paalis na ako sa counter ng may maramdaman akong prisensya sa likuran ko at pagharap ko ay laking gulat ko ng makita ang lalaki na siyang nakatitig sa akin na nakangisi ng delikado. Napalunok ako. Oh boy, ito ’yung mga gusto ko! Mas mukha siyang dominante sa malapitan and I wouldn’t care to submit myself to him.

“Hey.” halos manuyo ang lalamunan ko ng marinig ko ang boses niya. Shit! Ang sarap sa ears!

“He—” naputol ang pagtugon ko sa kanya ng biglang may pamilyar na boses ang dumagundong sa luob ng cafè. Shit.

“Akin na iyang dala mo at si Hyung inip na inip ng umalis. Ang tagal mo daw.” halatang pagod na sabi ni Chim sabay kuha sa hawak ko para siya na ang magdala.

“Sorry. Ito na pabalik na nga eh.” alanganin kong tugon at tumingin sa lalaking nasa tabi namin ni Chim.

Syempre duon palang napansin ni Chim na may katabi akong lalaki at oh my god! Kahit inaantok siya tinignan niya ito mula ulo hanggang paa. Yikes!

“Excuse me? May kailangan ka pa sa kaibigan ko?” mataray niyang tanong.

“U-uy, Chim!” sita ko pero hindi ito nagpatinag sa akin at nakataas kilay na nakikipaglaban ng titigan sa katitigan ko kanina.

Tinaasan din siya ng kilay nito at aminin man o hindi ng lalaking ito eh halatang nagulat siya sa inasal ng kaibigan ko pero bago pa siya makapagsalita ay naunahan na siya ni Chim.

“Mukhang wala ka ng kailangan therefore, makakaalis na kami. Tara na.” saad niya at hinila ako palabas ng cafè habang ako nilingon ko pa sa huling pagkakataon yung lalaki at nakita kong nakatingin ito sa amin or should I specifically say kay Chim na may ngisi sa kanyang labi.

Pagpasok namin ng sasakyan agad na kinuha ni Hyung ang drink niya at ininom iyon.

“Ang sarap! Oh teka nga, bakit pala ang tagal mo duon sa luob, Tae?” usisa ni Hyung habang nasa daan na kami ulit.

“Hay naku, Hyung! Nakikipag flirt pa siya duon sa mukhang pusa na lalaki.” naiiling na sagot ni Chim para sa akin.

“Pusa ka d’yan! ’Yung gwapong iyon, Chim, pusa? Jusko! Magsalamin ka nga! Kung meron man siyang kahawig na hayop, black panther iyon.” nakanguso kong sabi sabay inom ng drink ko.

“Black panther?! Eww! Eh ang puti-puti ng lalaking iyon. Parang lumalaklak ng puting pintura sa puti. Buti hindi siya napagkakamalang dingding!”

Bigla namang pumalahaw si Hyung ng infamous niyang windshield laugh kaya pati kami ni Chim nahawa na sa tawa niya.

Matapos ang halos ilang oras na pagda drive ay nakarating na kami sa resort kung nasaan ang target ko este kung saan kami maguunwind na magkakaibigan.

Palubog na ang araw ng makarating kami and perfect para sa gagawin kong trabaho mamaya.

“Waaahhh! Ang ganda!” parang mga batang tili nina Chim at Hyung na agad tumakbo sa buhanginan matapos naming ilagay ang mga gamit namin sa nireserve naming tutuluyan ngayong gabi samantalang umupo lang ako sa isa sa mga bakanteng upuan na nanduon habang may tanong sa isip ko na hindi ko magawang makuha ang sagot.

Magkikita pa kaya kami ng lalaking iyon?

---

A/N:

Posted: October 07, 2021 at 12:00 AM

Hello, everyone. Bongga si Tae ang unang nagka POV and please don’t come at me sa chapter na ito. Natuwa lang ako na maglagay ng TaeGi moment kasi basta! Pero magkikita nga ba ulit sila or may ibang nakatadhana na muling makita ni Yoongi? Huehuehue.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY IV: RUN UP

JIMIN POV

“Cheers! Bago tayo bumalik sa reality pag alis natin dito bukas.” naka ngiting sabi ni Hyung  pagka cheers namin ng mga baso naming may lamang red wine. Buti nalang at malakas ang alcohol tolerance ko kaya kahit pang lima ko na ito eh hindi pa ako tipsy besides hindi ako pwedeng malasing. I need to stay awake hanggang mamaya kapag tulog na sina Tae at Hyung. Iyon lang ang chance ko na makaalis sa nirentahan naming room ng hindi nila ako mahuhuli at tatanungin kung saan ang punta ko.

Hindi pa kami tapos mag dinner pero heto kami at nagiinuman na parang malalakas ang alcohol tolerance except me syempre kasi si Hyung halatang may tama na ng alak.

Kung nagtataka kayo saan ang punta ko mamaya at kailangan tulog na sila eh well, magpapakilala muna ako.

Hi, I’m Park Jimin but you can call me Jimin or Chim gaya ng tawag sa akin nina Hyung. I’m a university scholar under the course of Major in Dance. Nagtatrabaho ako bilang part-time barista na siyang alam ng lahat pero other than that, isa din akong hired killer. Isa akong sniper at hep, huwag ninyo itong sabihin kahit kanino lalung-lalo na kina Hyung. Please, ayaw kong magbago ang tingin nila sa akin. Ginagawa ko lang naman ito dahil nagiipon ako para sa future ko. Gusto ko kasi yumaman at mahanap ang tunay kong mga magulang na nag iwan sa akin sa bahay ampunan ng baby pa ako. Feeling ko kasi kapag nahanap ko sila, duon palang mapupunan ang gap na pakiramdam ko ay kulang sa akin.

Matapos ang halos dalawang oras namin na pagtambay sa outdoor resto nitong resort na pinuntahan namin ay napagpasyahan namin na magsi balik na sa nirentahan naming kwarto para magpahinga. Buti na nga lang at hiwa-hiwalay ang kwarto naming tatlo kaya hindi ako mahihirapan sa gagawin kong pagtakas habang tulog sina Hyung at Tae.

Inip kong nililipat-lipat ang tingin ko sa kisame at sa wall clock habang pinapakiramdaman kung pwede na ba akong umalis.

Hay. Kailan kaya matatapos ang ganitong klase ng lifestyle ko? Nakaka kaba din kasi itong ginagawa ko. Natatakot ako na baka isang araw madamay sina Hyung sa ginagawa kong ito at ayaw kong dumating ang araw na iyon dahil tiyak kong wala akong ibang sisisihin kundi ang sarili ko kapag napahamak sila ng dahil sa akin. Whew.

Agad akong napabangon sa kama ng marealized kong 11 PM na. Shit! Ang sabi sa akin ng tinatawag kong ‘Boss’ na nakakausap ko lang sa cellphone ay 12 darating sa nasabing place na dapat kong puntahan ang target ko.

Dali-dali kong sinukbit sa likuran ko ang dala kong backpack at inayos ang kama ko na para bang natutulog ako at marahanag sumilip sa labas para tignan kung may mga makakita sa akin at ng masecure kong wala eh dali-dali na akong lumabas at agad na dumiretso sa parking lot kung saan nakapark ang iba’t-ibang sasakyan.

Syempre hindi ko pwedeng gamitin ang sasakyan na nirentahan namin kaya naghanap ako ng pwedeng gamitin na sasakyan na hindi nalalaman ng owner at ng nakahanap ako ay dali-dali ko itong minaneho palayo sa lugar at papunta sa sinabing lugar sa akin.

Sa atin-atin lang ito ah, ang alam nila Hyung ay baguhan lang ako sa pagmamaneho pero ang hindi nila alam matagal na akong nagmamaneho lalo pa at isa sa dati kong raket ang pagsali sa mga drag race.

Para akong nakikipag laro ng patintero kay Kamatayan at San Pedro sa bilis ng pagma manehong ginawa ko at buti nalang ay kapag lagpas 80kph ay hindi na hinahabol ng mga police mobile kasi hello? Hindi naman nila ako kayang hulihin eh. Park Jimin yata ito.

Pag park ko ng sasakyan ay agad na akong lumabas sukbit ang backpack ko.

Shit. Malapit na mag 12 midnight!

Nakahinga ako ng maluwag ng walang humarang sa akin sa pinasukan kong hotel malapit sa pier kung saan pupunta ang target ko na ang tawag ay Hunter. Tsk, tsk.

Sorry, Hunter pero naman ngayon ang iha-hunt.

Ah oo nga pala. Nakalimutan kong sabihin sa inyo. Sa larangang ito ng trabaho ko, kilala ako sa tawag na Silver. Nagsimula iyon ng may makakita sa akin dati at ang una nitong napansin sa akin ay ang buhok kong silver kaya ayun. Nagpa blonde ako ng buhok. Hahaha.

Pagpasok ko sa luob ng elevator ay agad kong pinindot ang floor number 13. Yeah, I know malas kung ituring ng karamihan ang numerong ito but this happens to be my lucky number and besides this is one of the few hotels sa South Korea na may floor number na gaya nito. Not to mention, ito na ang pinaka mataas na floor sa building na ito na malapit sa target ko. 

Buti nalang talaga at hindi strict ang security nitong hotel na pinasukan ko kasi imagine, walang humarang sa akin para magtanong kung naka check-in ba ako dito o hindi. Kung sabagay, hindi naman kasi five or three star man lang ang hotel na ito na pinasukan ko.

Paglabas ko ng elevator ay agad akong naghanap ng pupwestuhan na walang makakita sa akin and to my luck, merong maliit na parang veranda area sa dulong bahagi nitong floor kung saan walang tao na nakatambay maliban sa akin na ngayon ay kinatatayuan ko at kapag sinuwerte ka nga naman ay may pinto ito kaya may privacy. Agad ko itong sinara para mai-assemble ko na ang dala kong Barett M82 na sniper gun.

“Alright baby, let’s rock and roll.” bulong ko at kinargahan ito ng bala.

Tinignan ko ang relos ko at napangiti. Just in time. It’s exactly 12 midnight.

Mula sa pwesto ko ay nakita ko ang barko kung nasaan ang target kong si Hunter na siyang pinapatrabaho ng Boss ko sa akin. Hindi pa halos nakakalayo sa daungan ang barko nila kayo easy lang ito sa akin. 

Hindi ko alam bakit Hunter ang pangalan niya o anong posisyon niya sa buhay gaya ng mga naunang biktima ko. Basta  kung anong inutos lang sa akin na gawin ko ay ginagawa ko ng walang pagtatanong ng kung anong irrelevant sa mission ko. Ang alam ko lang tungkol sa kanya ay gusto siyang ipaligpit ng Boss ko dahil sa palagay niya ay kapag namatay ito, hihina ang kung ano man grupo na kinabibilangan niya. 

Pero kung tinawag siyang Hunter, malamang ay magaling siya, ’di ba? O sa pangalan lang?

Agad ko siyang nahanap mula sa scope ko and to my surprise ay may nakita akong mukhang babarilin niya. Nakita kong nagmamakaawa ang lalaking nakaluhod sa harapan niya kaya sinubukan kong tignan ang ekspresyon ng mukha ni Hunter bago niya gawin ang balak niya at bago ko gawin ang akin, kaso hindi ko maaninag ang mukha niya. Nakatalikod siya sa akin. 

Wala din naman kasi akong litrato niya bukod sa sinabi lang ng Boss ko kung saan ko siya makikita at kung anong suot niya at palatandaan ng mga kasama niyang tauhan na may tattoo na triangulo na may mata sa gitna at ahas na nakapalibot. 

Hay, minsan ito ang dahilan kung bakit napapa isip ako bakit napasok ako sa ganitong klase ng larangan. Hindi bale, kapag nakaipon na ako ng gaya ng gusto ko ay aalis na ako sa trabahong ito at mamumuhay ng tahimik. 

Hinihintay kong gawin na ni Hunter ang gagawin niya sa lalaking nasa harapan niya ng magawa ko na ang trabaho ko ng biglang.  . .

Makalabit ko ng hindi sadya ang trigger ng hawak kong baril sa gulat ng may nagtakbuhang mga pusa mula mula sa tingin ko ay sa katabing establishment nitong hotel. Bwisit na mga pusa!

Anak ng. . 

Pagtingin ko muli sa scope ng baril ko ay alam kong kailangan ko ng makaalis sa lugar na ito. Nakapalibot na ang mga tauhan ni Hunter sa kanya in a defense mode hawak ang kani-kanilang mga baril habang nakahandusay na sa sahig ang lalaking nakaluhod kanina sa harapan niya.

Shit. 

Hindi ko na hinintay pa na mahanap at mahuli nila ako at nagmamadali kong inayos ang mga gamit ko at agaran na sumakay ng elevator at lumabas ng hotel.

Hindi ko man lang nakita ang mukha ng Hunter na iyon pero magka ganuon man, sana at ayaw ko na din makita pa ang mukha niya kung sakali dahil alam kong katapusan ko na kapag nangyari iyon. 

---

A/N:

Posted: October 11, 2021 at 12:13 AM

And there goes my update for today. Oh ano, gulat kayo ’no? Ang target mismo ni Jimin ay si Yoongi. Hindi ko ipa promise pero I’ll try my best na mag update ng isa pa pero kung hindi, bukas ko ipo-post and sana okay lang sa inyo.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY V: I DO NOT WANT TO TALK

JIN POV

Nagising ako sa masarap kong tulog ng may narinig akong mga sigawan mula sa labas ng unit kung saan kami naka stay na tatlo nina Chim at Tae. Teka, ano bang nangyayari?

Kinusot ko muna ang mga mata ko bago bumangon sa kama at lumabas sa kwarto ko. Lalabas na sana ako ng pintuan kung saan kami naka room ng biglang may sumigaw na sa tingin ko ay awtoridad at inutusan kami na walang lalabas sa mga kwarto namin.

Kinabahan ako at puno ako ng pagtataka. Anong nangyayari? 

Kinatok ko ang pintuan ng kwarto nina Chim at Tae para gisingin sila. Syempre may emergency kaya kailangan ko itong gawin kahit na ayaw kong magising sila sa masarap nilang mga tulog. 

“H-Hyung?” sabay nilang sabi habang nagkukusot ng mga mata at humihikab papunta sa kinatatayuan ko.

“Aalis na ba tayo?” inaantok pa na tanong ni Tae sabay muling humiga sa mahabang couch samantalang si Chim naman ay sumiksik sa kanya at yakap-yakap ang dala nitong unan. 

“Anong oras na ba?” tanong namin ni Chim. 

Saka ko lang narealized, oo nga. Anong oras na ba?

Napatingin ako sa wall clock na nanduon at 2 AM na pala ng madaling araw pero ano ’yung komosyon na nangyayari sa labas? 

“May narinig kasi akong nagsisigawan kanina kaya nagising ako tapos ng lalabas na ako nitong kwarto natin, may nag utos naman na wala daw lalabas ng mga pintuan nila.” kwento ko sa kanila pero mukhang hindi iyon nagsisink-in sa dalawang ito dahil antok na antok pa rin sila. 

Wala pang halos 30 minutes ay may narinig akong kumakatok sa bawak pintuan na nandito sa resort at pati ’yung amin ay damay. Nagulat man pero cinompose ko ang sarili ko at alanganing ngumiti sa police officer na kaharap ko. 

“Good morning, a-ano bang nangyayari officer?” tanong ko.

Bumuntung-hininga siya at napatingin sa likuran ko. Nilingon ko at tinitignan niya at napailing ng makita ang nagsisiksikan na sina Chim at Tae sa sofa na kapwa humihilik.

Inaya kami nito na pumunta sa lobby kung nasaan ang iba pang gaya naming bakasyonista at duon nalaman namin ang dahilan ng mga narinig kong sigawan kanina na nagpagising sa akin. 

Sa kaba ko ay agad kong niyapos ang mga kamay ng kaibigan ko na nasa magkabilaan ko at pati sila ay nagulat at natakot sa nalaman. Niyakap pa ni Tae ang braso ko samantalang si Chim halos gawin ng stressball ang kamay ko kung pisilin niya ito.

Alam kong pati kayo ay nagtataka kung anong nangyari well, may pinaslang ang kilalang assassin na si Tiger dito sa resort at sa kung anong dahilan ay wala pang nakakaalam at ang pinatay niya lang naman ay ang mismong may-ari nitong resort. Sa pakiwari ng mga pulis ay hindi pa nakakalayo si Tiger o baka nga isa sa mga nandito ngayon kasama namin ay si Tiger kaya hindi ko masisisi kung hindi lang ako kundi pati sina Chim at Tae at matakot sa narinig.

Halos maga-ala sais na ng makabalik kami sa mga respective units namin at halos lahat kami ay napagod sa pagtatanong na ginawa ng mga awtoridad. Paniguradong ipapatrabaho sa akin ni Hobi ang tungkol dito kung sakaling makarating ang tungkol dito sa kanya. 

Hindi na kami nag abalang mag breakfast pa dahil saktong pagpatak ng ala siete, ang oras ng out namin ay agad na kaming umalis ng lugar at ako na ang nagmaneho ng sasakyan imbis na si Chim pabalik sa nagparenta sa amin dahil mukhang hindi maganda ang naging epekto ng nangyari kanina sa kanila. 

Kung bakit naman kasi duon pa sa mismong lugar kung nasaan kami napili ni Tiger paslangin ang biktima niya eh. Tsk.

Nang makauwi kami sa bahay namin ay agad kong ginawan ng breakfast ang dalawa ng ma-uplift ang mood nila lalo pa at hindi pa sila nag aagahan bago sila magpahinga ulit at bago ako umalis dahil gaya nga ng inaasahan ay tinawagan ako ni Hobi pero hindi tungkol sa nangyari kanina ang dahilan.

“Sige na, magpahinga na kayong dalawa. Alam kong inaantok pa kayo.” utos ko habang marahang hinahaplos ang mga buhok nila.

Agad naman silang tumango at nagsi akyat sa mga kwarto nila.

Nagsimula na akong mag asikaso para maaga akong makabalik, at ng matapos na ako sa pagaayos sa sarili ko ay agad na akong sumakay sa kotse ko at pinark ito sa kalapit na convenience store ng headquarters namin.

Yeah, I know maganda ang kotse ko at hindi pagkakamalan na lalaki ang may ari. Favorite ko kasi ang pink just in case hindi ninyo pa alam at huwag ninyong malait-lait iyan o ako kung ayaw ninyong sagasaan ko kayo. 

Wait, speaking of hindi ninyo pa alam, I apologize but I think I haven’t introduce myself yet to you people but worry no more because I am The Worldwide Handsome, Kim Seokjin. 

Ako ang tumatayong guardian nina Chim at Tae. Nagtatrabaho ako bilang taga benta sa isang bakery shop sa umaga samantalang taga benta naman ng mga bulaklak sa flower shop sa hapon at isa akong interrogator sa isang kawani ng gobyero anytime - anytime means kahit anong oras akong tawagin ng tinuturing kong boss na si Hobi ay pupunta/papasok ako. Kung nagtataka kayo kung bakit parang hawak ko ang oras ko eh iyon ay dahil pagmamay ari ni Hobi ang bakery at flowershop din kung saan ako nagtatrabaho.

Kung magtatanong kayo about sa relationship status ko, well, heh, single and not available ako. Hahaha.

Wala akong oras sa romantic hours. Sorry. Abala ako sa pagaalaga sa sarili ko at sa dalawang kaibigan ko na itinuturing kong mga kapatid ko.

Bago ako tuluyang makapasok sa tinuturing naming headquarters ng mga katrabaho ko ay sinilayan ko ito. Tsk, tsk. Sinong mag aakalang may mga nagtatrabaho dito eh mukha kasi siyang apartment at hindi headquarters. Ewan ko ba kay Hobi at sa mga kapwa niya ka ranggo sa gobyerno at ganito ang mga naiisipang gawing headquarters. Ang panget! Pero sshh kayo. Baka matanggal ako sa trabaho. Mahirap na.

Mukha lang maliit ito sa labas pero kapag nakapasok ka, malawak siya at higit sa lahat soundproof kaya naman, madalas este halos araw-araw ay may tinotorture dito o pinapatay ng hindi nalalaman ng mga kalapit na bahay.

Sino ang mga dinadala dito? Marami. Iba-iba na hindi nakikita ng mga taga dito. Malinis din kasi ang mga katrabaho ko sa trabaho nila. Kung sabagay, isang pagkakamali lang, bukod sa pwede itong lumabas sa social media ay masira ang mga pangalan namin na syempre walang may gusto.

“Sir Kim.” bati sa akin ng kapwa ko nagtatrabaho dito na siyang tinanguan ko at nginitian.

“Mr. Worldwide Handsome nga sabi hindi Mister lang. Sa susunod hindi na kita papansinin kapag nagkamali ka pa.” biro ko at dumiretso sa pantry para orderin ang iniinom kong drink bago ako mag interrogate.

Wala namang natutulong sa akin ang drink na iyon maliban nalang sa good mood akong papasok sa interrogation room at lalabas na bad mood. Tsk, tsk.

Nang maubos ko ang inorder kong drink ay pumunta na ako sa interrogation room kung saan naghihintay sa akin ang taong kakausapin ko. Napa buntung-hininga ako ng maalala yung huling taong ininterview ko. Si Maddie Perez.

“Uulitin ko ang tanong ko sa iyo, Mr. Han. Anong kaugnayan mo kay Silver?”

Kung nagtataka kayo kung sino si Mr. Han at si Silver well, worry no more dahil ipapakilala ko sila sa inyo.

Ayon kasi sa binigay na report sa akin ni Hobi, nagkaruon ng alleged/supposed killing kay Hunter. Ngayon, pinapahanap ni Hunter sa mga tauhan niya si Silver dahil sa pakiwari nila ay walang dahilan si Silver para patayin si Mr. Han kung walang mag uutos dito at ang mayruong malaking utang ngayon kay Hunter na hindi pa nakakabayad dahil ayaw din nitong magbayad sa pagmamatigas niya at nag iwan ng banta na papatayin siya ay walang iba kundi ang taong kausap ko ngayon na si Mr. Han dahil siya ngayon ang may basehan para mag utos kay Silver na patayin si Hunter.

Hindi sa pino protektahan namin si Silver mula kay Hunter pero kung mapapatunayan naming si Mr. Han ang may utos na pagpatay kay Hunter, ay maisusuplong niya sa amin si Silver para mapatawan na ito ng parusa at makulong aa mga nagawa niyang pagpatay. Ang problema lang, ayaw umamin nito ni Mr. Han dahil alam niyang madadamay din siya.

Gusto rin naman namin mahuli si Hunter pero kung mauunahan kami ni Hunter na mahanap si Silver at mapatay ito ay mahihirapan na kaming mahagilap siyang muli. Hindi kasi ito mahilig magpakita sa kung saan-saang lugar. Mailap ito dahil kabilang siya sa grupo na kung tawagin ay Trinity na kilala sa underground society pero ang team namin ay nangangarap at nagbabakasakaling mapa bagsak ang mga nasa nasabing society para wala ng maperwisyong ibang mga tao gaya ko na minsan ng naperwisyo at nasira ang buhay ng dahil sa asawa este lalaki na kung tawagin ng karamihan ay ‘Eye’ na siyang kasamahan sa Trinity ni Hunter.

Siya ang dahilan kung bakit kailangan kong baguhin ang pangalan ko at hitsura ko sa tuwing lalabas ako ng bahay sa takot na baka mahanap ako ng mga tauhan niya. Hindi ko kasi alam anong mangyayari sa akin sa susunod na magkita kami lalo pa at tinakasan ko siya ilang taon na ang nakakalipas.

“Tsk, sinabi ko na, wala akong ugnayan kay Silver. Bakit ba sa akin ninyo hinahanap si Silver? Naglayas ba siya sa kanila?” pilosopong sagot nito sa akin na nagawa pang tumawa sa sinabi niya. Hay, heto na naman. Almost 1 hour ng paikut-ikot ang usapan namin.

“Mr. Han, kapag hindi mo inamin sa akin ang tinatanong ko sa iyo, dalawa lang ang pwedeng mangyari, ang unahan namin si Hunter na patayin ka o kami mismo ang magdedeliver sa iyo sa harapan ng bahay ng Hunter.”

Tinignan ako nito ng masama.

“Anong kalokohan ang sinasabi mong lalaki ka ha? Walang sino man ang makapapatay sa akin! Sapat ang yaman ko para ako pa mismo ang magpapatay sa inyo!”

Napangisi ako, “Eh ’di inamin mo rin na may kakayahan kang mag utos na ipapatay si Hunter kay Silver? Alam nating hindi pipityugin na hired killer si Silver kaya nga lang for some reason he missed this one time na patayin ang target niya and too bad, si Hunter ang target niya na siyang inutos mo sa kanya, am I right?”

At muli na namang bumalik sa cycle ng hindi niya pag amin sa akin ang usapan at ako naman itong ipipilit sa kanya na umamin na siya para mabuhay pa siya at makulong nalang sa mga kasalanan niya kaso sa tagal na ng usapan namin ay napagod na ako at nagpasya ng tapusin ang usapan na ito. Kakausapin ko nalang siya after an hour. I just need a break.

Papihit na ako sa door knob ng biglang magsalita si Mr. Han na siyang nagpatigil sa akin. Akala ko aamin na siya pero hindi. Iyon pala ang dahilan kung bakit ako mismo ang magpapa tahimik sa kanya.

“Alam mo kanina pa kita pinagmamasdan at alam kong hindi ako pwedeng magkamali.”

Nilingon ko siya at sumandal sa pinto.

“Hmm?” I tried to play it cool kahit na kinakabahan ako kung saan papunta ang usapan na ito.

“Hindi Jinnie Kim ang pangalan mo, di ba?” ngumisi ito sa akin, “Anong ginagawa ng isang tulad mo sa lugar na ito kung parte ka ng underground society? Kung kapwa kita kabilang sa mundong ginagalawan ni Eye ?”

Halos makagat ko ang dila ko sa sinabi niya. Hindi. Paano niya. .?!

“Excuse me, Mr. Han?” tinignan ko siya na parang hindi ko alam ang sinasabi niya.

“Tsk, tsk. Hindi ka magaling magpanggap, Mr. Kim Seokjin. Akala mo ba hindi kita makikilala? Minsan ko ng nakita ang mukha mo kasama ang asawa mo na si Eye. Medyo natagalan nga lang ako marecognize ka. Teka, sa pagkaka alam ko tumakas ka daw sa puder ng asawa mo so it makes sense kung pinalitan mo ang pangalan mo para hindi ka niya mahanap at kung walang alam ang mga katrabaho mo dito kung sino ka talaga. Eh ano kaya kung hayaan mo nalang ako tutal parehas lang naman tayo na biktima ng Trinity at pananatilihin ko ang sikreto mo? Deal?”

Hindi ko alam anong sumapi sa akin at namalayan ko nalang na sakal-sakal ko na si Mr. Han at may hawak na akong baril na natutok sa sentido niya.

“Hindi tayo magkatulad, Mr. Han iyan ang tandaan mo at kung may biktima man sa akin ako iyon at hindi ikaw na gahaman sa karangyaan. And oh, did you just said na tutulungan mo akong itago ang sikreto ko? Sure. Deal.” at walang anu-ano ay hinila ko ang trigger at napapikit ako at agad ba napabitaw ng alam kong napatay ko si Mr. Han. Dali-dali at nanginginig ang mga kamay kong lumabas ng interrogation room.

“Yo, Jinnie. Kamusta ’yung interr– Woah.” hindi ako makatingin sa kanya ng maramdaman kong nakatingin siya sa damit kong natalsikan ng dugo ni Mr. Han. 

“He must be pretty tough for you to use our toy.” kibit-balikat niyang sabi at inakbayan ako papunta sa office niya.

Pagpasok namin sa luob ay inabutan niya ako ng malinis na damit at minuestra na magpalit muna na siyang sinunod ko. 

Gwapo itong si Boss. Habulin ng chicks gaya ko at hindi mo mapagkakamalang nagtatrabaho siya sa gobyerno dahil sa kanyang kilos at pananalita. Complete womanizer kasi ang peg.

Matagal na kaming magkakilala at magkaibigan. Nagkakilala kami matapos kong tumakas kay Eye pero kahit gaano siya kabait sa akin, hindi ko magawang sabihin sa kanya ang totoong pagkatao ko. Hindi ko kayang pag usapan ang tungkol duon o ipaalam sa kanya. Hindi ko rin kasi maintindihan bakit may takot ako sa oras na isiping masuplong si Eye kahit na biktima niya ako. Tsk, tsk. Kaya nagpasya ako na mas mabuting hindi na mag exist bilang si Seokjin para sa ikatatahimik ko para na rin sa kapakanan nina Chim at Tae para huwag silang madamay sa kung ano man ang pwedeng mangyari ng dahil sa akin.

“Pinalinis ko na ang kalat sa interrogation room.” bungad ni Hobi sa akin pag upo ko sa mahabang couch katapat ng desk niya na siyang tinguan ko, “Anyway, ano itong nalaman ko na nanduon kayo sa resort  kung nasaan may tinarget si Tiger?”

“Oh boy, kung alam mo lang. Imbis na masaya ang vacation namin naging disaster. Na-shock sina Chim at Tae sa nangyari kaya hindi na ulit sila nakatulog hanggang sa makauwi kami kanina. Kung bakit naman kasi nanduon din ’yung target ni Tiger.” naiiling kong sabi.

Tumangu-tango siya at saka muling nagsalita, “So, Jinnie, what happened earlier? First time mo yata magalit sa lahat ng mga nainterrogate mo?”

Oh no. Bumuntung-hininga ako, “I don’t walk to talk about it.” 

---

A/N:

Posted: October 18, 2021 at 12:00 AM

Tadaa. Here’s an update for you, dear reader friends. Sorry kung natagalan. Naging busy lang ako these past few days but I’m back and I hope you like the update. 

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY VI: RUNAWAY BABY

“Chim! Sige na! Kahit daan lang! Please? Please! Please!” pagmamakaawa ni Taehyung kay Jimin habang naglalakad sila sa quadrangle papasok sa kani-kanilang mga klase.

“Ayaw ko nga! Ano ba iyang kalokohan mo, Tae! Bakit kasi hindi mo nalang sabihin d’yan sa nanggugulo sa iyo na lubayan ka?” inis na ismid ni Jimin.

“Ginawa ko na, Chim pero sadyang sing tigas ng coconut ulo niya kaya sige na please! Tulungan mo na ako! Ililibre kita ng kahit na anong gusto mo basta tulungan mo lang ako!”

Isang buwan na rin ang nakalipas mula ng mag bakasyon silang tatlong magkakaibigan sa resort at gaya ng mga naunang misyon ng dalawa ay walang naka bisto sa kani-kanilang mga ginawa kaya balik sa normal ang lahat. Ngayon nga ay pinipilit ni Taehyung si Jimin na magpanggap bilang babae sa pinapasukan niyang part-time job dahil maka ilang beses na siyang kinukulit ng isang gwapong binata na nahulog sa kanyang angking kagandahan este kagwapuhan.

“Eh bakit kasi hindi ka nalang kumuha ng tunay na babae tapos pag panggapin mo na girlfriend mo?”

“Chim! Alam mo namang hindi pwede at ayaw ko ’no kaya nga ikaw itong kinukulit ko eh. Sige na.” nakangusong paawa ni Taehyung na ang mga mata animo ay sa asong nagpapa awa sa kanyang amo at dahil mahina si Jimin sa mga ganito ay wala siyang nagawa kundi um-oo.

“O’sya, sige. Payag na ako! Basta literal na dadaan lang ako tapos aalis na ako duon sa venue at hihintayin nalang kita sa ibang lugar para may kasama ka pauwi at hindi mag alala si Hyung.”

“Yes! Yes! Yes! Thank you, Chim! I love you!” masayang sabi ni Taehyung at agad na niyakap ng mahigpit si Jimin.

Napabuntung-hininga nalang si Jimin habang naglalakad papunta sa kanyang klase. Iniisip kung anong kalalabasan ng pagpapanggap niya bilang isang babae at ‘girlfriend’ ni Taehyung sa taong nanggugulo di umano sa kaibigan.

Sa buong klase ay nakatulala lang siya at nakatingin sa kawalan. Panaka-naka din ang panunuod niya ng mga make-up tutorial sa youtube sa gagawin niyang pagco-crossdress. Dapat maging kapani-paniwala ang pagpapanggap niya para tuluyang ng malubayan si Taehyung ng nanggugulo sa kanya.

Talaga bang magco cross dress ako?

Ano ba kasi hitsura ng nanggugulo kay Taehyung? Sira ba ulo nu’n at hindi maka intindi na ayaw sa kanya ng kaibigan niya?

May makakakilala kaya sa akin duon?

Marahas na umiling-iling si Jimin sa mga pumapasok na katanungan sa isip niya kaya para maiba ay nag isip nalang siya kung anong klaseng wig ang isusuot niya.

Anong kulay kaya ang bagay sa akin? Blue? Pink? Purple? Hmm. . .

Isang oras na maaga sa oras ng tapos ng klase ni Taehyung ang kay Jimin at dahil dito ay kinuha ni Jimin ang pagkakataon para mabili ang kailangan niya sa pupuntahan nila mamaya.

Pagpasok niya sa luob ng department store ng mall ay makailang beses siyang nilapitan ng sales lady para sana tulungan ngunit makailang beses din siyang nagsinungaling na hindi para sa kanya ang tinitignan niya kundi para sa kaibigan na magdiriwang ng kaarawan nito sa susunod na araw o buwan. Kapani-paniwala nga ang sinasabi niya sa sales lady na tumatangu-tango nalang na may ngiti sa kanyang labi.

Sa huli ay walang nabili si Jimin maliban sa platinum blonde wig na nirekomenda sa kanya dahil halos kaparehas ito ng kulay ng kanyang buhok ngayon at iyon din ang dahilan kung bakit napapayag siyang bilhin ito. Ang natitirang problema nalang ay kung bibili siya ng make-up o hindi dahil aminin man niya o hindi, hindi siya marunong sa ganito.

At matapos ang halos isang oras na pagde decide ay sa wakas napagpasyahan niyang magpa make-up nalang sa isang salon. Bahala na kung anong sabihin ng mga makakakita basta matupad lang ni Jimin ang naipangako niya kay Taehyung.

Alas otso na ng gabi ng makalabas ng mall si Jimin at agad na nag book ng taxi papunta sa venue kung nasaan naghihintay sa kanya si Taehyung.

Napabuntung-hininga siya paglabas niya ng sasakyan. Hindi niya inaasahang sa isang mamahaling hotel malapit sa mga nakahilerang yate ang venue ng event na part-time ngayon ni Taehyung. Winaksi niya sa kanyang isip ang tungkol sa huli niyang misyon.

Habang naglalakad siya papunta sa kinaruruonan ng kanyang kaibigan ay maraming mga lalaki at babae ang napapatingin sa kanya, karamihan sa mga iyon ay lalaki dahil sa alindog niya bilang babae kahit na hindi siya nagsuot ng gaya sa babae. Marahil ay sa kilos at ganda niya kaya parang nahipnotismo ang mga nakatitig sa kanya at hindi iyon namalayan.

Ang event na magaganap ngayon ay isang drag racing. Dahil mga mayayaman ang kasali sa nasabing laro at ang mga nandito ay hindi sila kayang huluhin ng mga awtoridad. Nagbayad sila sa mga ito hindi para hulihin sila kundi para magbantay sa lugar na dadaanan ng mga kasali sa palaro upang panuorin sila at siguraduhing walang ibang sasakyan na makakasagabal sa dadaanan nila.

“Tae.” halos pabulong na tawag ni Jimin ng makalapit siya kay Taehyung.

Matagal siyang tinitigan ng nasabing binata. Hindi nito nakilala ang kaibigan. Nakangiti nitong inakyat-baba ang tingin kay Jimin.

“H-Hi, miss.”

Isang 360 degrees na eyeroll ang ginawa ni Jimin sa kanya.

Pati ba siya hindi ako nakilala? Ugh.

“Akala ko ba hindi mo bet mga babae? Shuta ka kung alam ko lang hinanapan na kita ng babae magpapanggap na girlfriend mo.”

Halatang nagulat si Taehyung ng marealized kung sino ang kanyang kaharap at halos ma jawdrop. Hindi niya inasahan na maganda ang kaibigan kung naging babae ito.

Marahil ay mabuti ito para kay Jimin dahil walang makakakilala sa kanya kung meron na nandito ngayon bukod kay Taehyung.

“Ang ganda mo, babe!” sabi ni Taehyung at agad siyang niyakap sabay bulong ng, “Huwag kang mag violent reaction, Chim. Hahalikan kita sa nuo tapos halikan mo sa cheeks, okay? Nakatingin sa atin ’yung nanggugulo sa akin. Kailangan mapaniwala siyanh girlfriend kita para tigilan niya ako.”

Tumango siya bilang tugon at ng bahagya silang maghiwalay at saglit silang nagtitigan na magkaibigan. Ilang sandali pa ay nilapatan ng halik ni Taehyung ang nuo ni Jimin na siyang sinuklian nito ng isang halik sabay hanap sa lalaking maaaring nakatingin sa kanila ngayon. Halos maraming mga kalalakihan ang nakatingin, ang mga mata ay nanghihinayang. Malamang dahil sa isiping hindi na siya available lalo na si Taehyung sa mga kababaihan na napansin niya kanina na halos pinagpapantasyahan ito sa paraan ng kanilang pagtitig dito maliban sa isa. Iyon ang umagaw ng atensyon niya at nakumpirma niyang iyon marahil ang nanggugulo kay Taehyung. Oo, walang duda iyon.

Agad niyang nilayo ang kanyang tingin at binalik kay Taehyung.

“S-Siya ba iyon? ’Yung nanggugulo sa iyo?” tanong niya.

“Oo, Chim. Siya iyon.” isang buntung-hininga ang pinakawalan ni Taehyung at inakbayan si Jimin.

Hindi makapaniwala si Jimin na ang gwapo ng lalaking nanggugulo dito. Hindi niya maintindihan kung bakit ayaw ng kaibigan niya dito. Mas okay pa ito kesa duon sa lalaking huling nakita niya na mukhang interesado si Taehyung.

“Kasali ba siya sa laro? Anong pangalan niya?”

Napatingin naman si Taehyung kay Jimin. Halatang nagulat sa tanong ng kaibigan.

“Crush mo ba siya?”

Nanlaki naman ang mga mata ni Jimin sa gulat at agad agad na hinampas ang kaibigan sa braso nito.

“Sira! Nagtatanong lang ako.”

“Okay, okay. Masyado namang mapanakit. Oo. Kasali siya sa laro mamaya at Jeon Jungkook ang pangalan na sinabi niya sa akin ng nagpakilala siya.”

Isang boses mula sa gitna ng kumpulan ang kumuha ng atensyon ng karamihan. Hudyat na ilang sandali nalang ay magsisimula na ang palaro.

“Magii-stay ka ba or aalis ka na agad gaya ng sinabi mo?” tanong ni Taehyung na handa ng gawin ang trabaho niya.

“Dito muna ako. Aalis ako kapag tapos na maglaro iyang si Jeon. Titignan ko kung may ibubuga iyang nanggugulo sa iyo.” nakangising tugon ni Jimin at nailing nalang sa kanya si Taehyung.

“Why do I feel na may crush ka talaga sa kanya, Chim?”

Nawala ang ngisi sa labi ni Jimin dahil dito.

“Isipin mo ng gusto mo isipin basta ang sa akin lang gusto ko makita kung may laban iyang nanggugulo sa iyo or should I say may crush sa iyo?”

“Whatever you say, Chim. Anyway, siya ang unang batch na sasalang. So you might want to stay beside me para makita mo siya ng maayos. And oh by the way, siya ang laging nananalo sa laro when it comes to motorcycle race.”

At gaya ng sinabi ni Taehyung ay sinunod siya ni Jimin at halos mahigit nito ang paghinga ng makita ng malapitan ang mukha ni Jungkook. Sino nga bang hindi mabibihag sa unang tingin sa kagwapuhang taglay ng binata? Bulag nalang ang hindi magkakagusto sa kanya sa unang tingin gaya nalang ni Taehyung. Ehem.

“Hey there, Tae-Tae. Wish me luck.” nakangising sabi nito ng lumapit ito sa kinaruruonan nila.

“Fuck you. I have a girlfriend.” mariing sagot ni Taehyung sabay akbay kay Jimin kaya nalipat ang tingin nito dito.

“Yeah, she may be pretty but it doesn’t mean hindi kayang agawin ng gaya ko ang isang gaya mo sa kanya.”

Asar namang napabuga ng hangin si Taehyung, “Really? Nakalimutan mo yata na respeto sa kapwa ang una kong tinitignan sa tao. If you can’t respect my girlfriend infront of me there’s no room for you in my life.”

Tumikhim si Jimin para hindi na mapunta sa kung saan ang usapan nila. Tagumpay naman siya dahil imbis na kay Taehyung at sa kanya muli napunta ang atensyon ni Jungkook.

“Hey, sorry but what’s your name?”

Tumingin muna siya kay Taehyung bago sumagot, “Minnie.”

“Oh, Minnie? Sounds like Minnie mouse, hmm, a mouse. . . Hey, you might want to know my brother. He’s a cat and you might like him better than this uhm, tiger ?”

Halatang naasar na si Taehyung kay Jungkook lalo pa at kahit maaaring biro lang ito sa isa ay sa kanya hindi. Lalo pa at iyon ang alter ego niya. Ayaw niyang magka ideya si Jimin sa kung sino siya dahil natatakot siya sa mga maaaring mangyari.

“Fuck off, Jungkook! Just fuck off.”

Ngumisi si Jungkook ng makitang asar na ang binatang gusto niya sa kanya.

Halos maestatwa naman si Jimin ng lumapit aa kanya si Jungkook. Muntik na siyang hilain ni Taehyung pero pinigilan niya ito.

“Hey there, Minnie. Do me a favor and play with my brother, Yoongi instead. I’m sure you’ll love him more than Tae.”

Aminin man o hindi ni Jimin ay maging ang boses nito ay nagustuhan niya.

“Fuck you later, Tae-Tae.” nakangiting sabi nito sa kaibigan bago tuluyang bumalik sa pwesto niya at sumakay sa motor niya.

At ilang segundo lang ay nakabibinging  hiyawan at tunog ng mga motor ang umalingawngaw sa paligid. Hudyat na nagsimula na ang karera ng mga motorsiklo.

May malaking monitor na malapit sa mga audience kung saan nakikita ang mga manlalaro. Salamat sa mga drone na nagkalat kung saan sinusundan sila para mapanuod ng mga naiwan ang estado ng karera.

“Chim, uhm, pwedeng hintayin mo nalang ako kung saan? Baka kasi pagbalik ng lalaking iyon bastusin ka ulit sa pagaakalang babae ka talaga. Baka maupakan ko na eh kapag may sinabi pang hindi maganda sa iyo.”

“S-sige. Pero wag mo siyang uupakan talaga ah? Baka matanggal ka sa part-time job mo.” paalala ni Jimin bago ito tuluyang umalis.

“Oo. Sige, see you later, Chim. Ililibre nalang kita after ko dito. I love you.”

“I love you too.”

Oo, nagsasabihan sila ng I love you bilang magkaibigan and not romantically. Bakit? Bawal ba iyon? Eh kung para na silang magkapatid.

Nang makalayo si Jimin sa venue ay pumasok siya sa luob mismo ng hotel para duon mag cr at magpalit ng anyo. Para bumalik sa Jimin na kilala ng lahat. ’Yung lalaki at hindi babae.

Iyon nga lang, hindi niya inaasahan na makita ulit ang taong gusto ni Taehyung na siyang tinawag na kapatid ni Jungkook na nirereto nito sa kanya.

Sa hindi niya malamang dahilan ay hindi niya maigalaw ang mga paa niya mula sa kinatatayuan niya at patuloy lang ang paghugas niya ng kamay niyang nanginginig.

Anong nangyayari sa akin?

Hindi naman ako ganito ng unang beses ko siya makita?

Amoy niya ang pinaghalong pabango at amoy ng sigarilyo nito at malamang ay baka uminom din ito. Well, hindi niya iyon malalaman kung hindi niya ito mahahalikan.

Teka, ano bang iniisip mo self? Saan galing iyon? Hoy! Crush ni Tae iyan. ’Yung crush mo nanduon sa labas! Magtigil ka, Jimin ah!

“Nervous, aren’t we?” napalunok si Jimin ng marinig niya ang malalim at malamig na boses ng katabi niya sa sink kung saan patuloy pa rin siyang ‘naghuhugas’ ng kanyang kamay.

Pasimple siyang luminga-linga sa paligid para magpanggap na hanapin kung sino ang kausap na ito kahit na alam niyanh siya ang tinutukoy nito dahil silang dalawa lang naman ang nasa luob ng cr.

At isang maling pagkakamali ang tumingin siya sa salamin dahil napatingin siya kay Yoongi na halatang nageenjoy na pagmasdan siya.

Tinigil niya na ang paghuhugas ng kamay at dali-daling lumabas ng cr. Hindi niya alam bakit kinakabahan siya pero bakit nanduon din ang excitement kung hahabulin siya nito?

Nakakailang hakbang palang siya palayo sa hotel para pumunta sa kung saan ng makarinig siya ng busina ng kotse at paglingon niya ay

Interesado ba siya sa akin?

“You might want to join me inside my car?” nakangisi nitong tanong.

Sinipat niya mula sa likuran nito ang kotseng sinasabi at halos lumuwa ang mga mata niya sa ganda nito. Kung sabagay, halata sa kanya na mayaman siya. Pero bakit pakiramdam niya may kung ano pa sa kanya na nagsasabing hindi lang siya mayaman? Makapangyarihan ganuon?

“Sorry pero kaya kong umuwi ng mag isa. Now if you don’t mind, mauna na ako.” mataray niyang tugon at tinalikuran ang lalaki.

Napabuga ng hangin si Jimin habang ramdam niya ang malakas na pagtibok ng kanyang puso.

“Are you sure? It’s unsafe for you.”

Napatigil siya at paglingon niya ay nakasunod na ito sa kanya at nakasakay na sa driver’s seat.

“Alam mo Mister kung may unsafe man na pwede kong mapuntahan ay malamang sa iyo iyon. Tigilan mo nga ako! Hindi ako babae kaya shoo! Layo!”

“So kung babae ka papayag ka?”

“Hindi rin! Tigilan mo nga ako! Ano ba?”

“What’s your name by the way?”

“Para saan? Ano ba! Tigilan mo pagsunod sa akin! Para kang tanga oh sinusundan mo ako. Ako na naglalakad lang.”

“Then why don’t you just join me here instead so I can stop following you?”

“Ang kulit mo rin, ’no? Naka drugs ka ba? Hirap mong umintindi ah! Hoy, kung type mo ako hindi kita type!”

Natawa naman si Yoongi kay Jimin. Hindi alam ni Yoongi sa sarili niya bakit niya sinusundan ang lalaking ito. Ang alam lang niya nukhang nakakatuwang pagtripan si Jimin.

“That’s sad because you’re exactly the type I want to fuck.”

Nag init naman ang mukha ni Jimin sa sinabi ni Yoongi. Hindi niya maintindihan kung bakit parang may na trigger sa kanya sa sinabi nito.

“Fuck you! Maghanap ka ng papatol sa iyo dahil hindi ako interesado sa iyo. Manyak! Bastos! Sayang lang iyang disenteng hitsura mo sa pagiging bastos mo! Che! Maiwan na kita at huwag na huwag mo akong susundan na lalaki ka kundi magrereport talaga ako sa police station!”

Pinagmasdan ni Yoongi ang papalayong pigura ni Jimin sa kanya na may ngisi sa kanyang labi.

Pinindot nito ang isang button na nasa luob ng kanyang kotse at nagsalita.

“I want details about my baby.”

“H-Hunter?” mukhang nagulat pa ang nasa kabilang linya dahil sa sinabi nito. Hindi sa utos kundi sa ginamit nitong term na ‘my’ at ‘baby’.

“Details. Track him now. He’s beautiful like an angel with soft blonde hair I want to pull when he says no more. His height is just perfect for me to lock him in my arms. His eyes that sucks my soul out of me. I wonder if his plump lips will do the same with my member. His neck that I would love to pepper kisses and put my mark on. His perfectly curved body that I would want to feel on my own and damn his voice! His voice that I would want to hear when he moan my name so lou–!”

“Hunter, tell me what he’s wearing. I don’t need your lust desires over him.”

Tumikhim si Yoongi, “Yellow. He’s wearing a yellow turtle neck.”

“Alright. Sending you his details now.”

“As you should, Eye.”

“Mukhamg may bago ka na namang pagsasawaan and tumatanggap ako ng thank you wag ka mahiya magsabi.”

“Whatever, bye.”

Napangiti si Yoongi ng makita ang sinend ng kaibigan niya sa kanya.

It’s too early para sabihin na pagsasawaan niya din ang lalaki gaya ng mga nauna sa kanya. But who knows? He don’t do relationships just pure fuck.

---

A/N:

Posted: October 19, 2021 at 12:00 AM

And there you have it. I served you some TaeKook and Jikook and Yoonmin. Excited na ba kayo sa susunod na mga mangyayari?

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY VII: CHOSEN

JIMIN POV

Napabuntung-hininga ako ng isang mamahaling gamit na naman ang nakita kong nakapatong sa ibabaw ng mga gamit ko sa luob ng locker ko.

Pang anim na araw ko ng nakatanggap nito. Nagsimula ito last week monday hanggang friday. Akala ko titigil na ang nagbibigay nito sa akin pero hindi pala.

Kanino ba nangga-gagaling ito? Sino nagaabalang magbigay ng mamahaling bagay sa akin? Nanti trip ba ito kasi kung oo, hindi nakakatuwa.

I mean, oo maganda at mamahalin ang binibigay sa akin pero at the same time nawe weirduhan ako kung bakit kailangan akong bigyan ng ganito. Anong kailangan sa akin ng taong magbibigay ng ganito sa akin?

Last week monday ang una kong natanggap ay Chanel, tuesday ay Louis Vuitton, wednesday ay Dior, thursday Burberry, at ng friday ay Rolex.

Ngayon, Bvlgari.

Like, what the hell?! Buti sana kung hindi original eh pero hell shit. Lahat original by the looks and feel.

Oras talaga na malaman ko sino nagbibigay nitong mga ito sa akin ibabalik ko lahat ng ito sa kanya tutal nandito lang naman lahat ng binigay niya sa akin sa locker ko.

Gusto ko na ngang magreport sa school office tungkol dito kaso baka may kapit din sa staffs ng school ang nagbibigay nito sa akin and impossible na hindi kumalat ang kahit na anong narereport duon at makarating kay Tae. Yari ako duon kapag nalaman niya ang tungkol dito sa mga natanggap ko at binalewala ko lang. Hahaha. Kasi kung si Tae ang nakakatanggap nito lalo na kung Gucci pa ay naku, proud niyang irarampa iyon dito sa school hindi gaya ko na hindi komportable sa luxury items.

“Okay class, see you on wednesday.”

Pag dismiss sa amin ng professor namin ay agad na akong lumabas ng classroom ko para pumasok sa part-time ko bilang barista sa isang cafè. I think nasabi ko na ito sa inyo before, right? Anyway hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko may nakatingin sa akin pero syempre hindi ko nalang pinansin dahil nagmamadali ako makarating sa part-time ko lalo pa at may special event kami tonight.

May darating na mga guests at ’yung cafè namin magmimistulang hindi cafè mamaya dahil need namin ng mga katrabaho ko na maging waiter and I’m excited to play that role kaya nga napabili pa ako ng washable hair color na gagamitin ko pagdating ko sa cafè.

OMG! I can’t wait for later!

Nafi-feel kong may magandang mangyayari sa akin mamaya.

Well, hopefully.

---

YOONGI POV

It’s only been three minutes since I arrived here infront of my baby’s school and yet here I am standing outside, impatiently trying to wait for him without him knowing that I am here to see his angelic face.

There are a lot of irrelevant faces staring and drooling over me, some with pretty faces too but they just can’t seem to steal my attention from my baby. I want to see my baby now! Where is he anyway? His last subject should have ended by now, right?

Don’t ask me why I know because I deserve to know his schedule.

And then, there from the crowd, I saw him running towards the gate. I smiled seeing his angelic face.

“Hunter?”

“Let’s go now.”

Hindi ko binigyang pansin ang weirdong ekspresyon na binigay sa akin ng mga tauhan ko ng bumalik ako sa luob ng sasakyan ko.

I already saw my baby. My angel so it doesn’t make sense kung magtatagal pa ako dito. There’s no point of staying.

“Were you able to give my gift?”

“Yes, Hunter.”

“Good.”

Titingin na sana ako pabalik sa labas ng bintana ng mapansin ko ang tingin ng tauhan ko na sinisipat ako sa rearview mirror.

“Spill.”

“Uhm, kasi Hunter. . Napansin ko na lahat ng regalo na binigay mo kay Mr. Park na siyanh pinalagay ninyo sa akin sa locker niya last week, lahat ng iyon nanduon pa rin sa luob.”

“You’re saying?”

“Baka hindi interesado si Mr. Park sa mga bigay ninyo dahil hindi niya kilala kung sino ang nagbibigay ng mga iyon sa kanya. Baka lang naman.”

“Or maybe he doesn’t like those brands? It’s fine if he’s picky. I don’t mind buying another one from another brand. He deserves to be spoiled.”

Hmm, I wonder what luxury brand does he like? Kung bakit naman kasi hindi iyon nakasama sa details na binigay sa akìn ni Eye. Tsk. Ayaw kong mapahiya sa baby ko mamaya kapag nagkita kami ulit. Kailangan masiguro kong makukuha ko this time ang approval niya sa akin or else. . .

I smirk to myself. I can’t wait for later.

Dumaan muna ako sa bahay ko para mag prepare sa pagpunta ko sa cafè mamaya kung nasaan nagtatrabaho ang aking baby. Soon, he doesn’t have to do manual labor kapag napasa akin na siya. I’ll give him anything and everything he will asks for.

The moment I entered my house, I was immediately greeted by my ‘son’, Caster. He’s a doberman. I wonder if baby likes dogs because I do.

“Hi, Caster. Ready to meet Jimin later?” I asks while playing with him and then as if he’s excited like me he barks many times as his response to my question.

“Good boy.”

Lumakad na ako paakyat ng kwarto ko pagkaraan ng ilang minutong pakikipaglaro kay Caster para siguraduhing maayos ito. Nakakahiya naman kung makita ni Jimin na ang gulo ng kwarto ko.

First time ko palang makapagdadala ng ibang tao dito sa bahay ko lalo na sa kwarto ko kaya talagang kinakabahan ako. I may have a lot of sexual experiences than Joon and Kook but I did them all in a hotel and not in my room and not in my house. The reason? Nothing. But why do it with Jimin? I don’t know. Maybe because sobra lang siyang nakakatuwa hindi gaya ng mga nauna. Is this love? Definitely not but a good fuck, that is. I mean, he’s still a fuck like the others but definitely not a person that you would bring in a hotel.

Once I was done securing my bedroom, making sure that it is clean and nice smelling, I went to see my other room that has my toys in it. I am proud to say that I own all of these and use them of course. Hinawakan ko ang isa sa mga naka display duon at napangisi.

After that, I went to my training room kung saan naghihintay sa akin ang ilan sa mga tauhan ko.

“Hunter.” bati nila sa akin at sabay-sabay na yumuko.

“Updates?” I asks, bored that I have to this.

“Nakakuha kami ng information na si Silver ang nagtangkang pumatay sa iyo at si Mr. Han ang nag utos sa kanya na gawin ito.”

“But he’s dead, isn’t he?”

“Yes, Hunter. Natagpuan siyang patay ng ilan sa mga tauhan ni Prime at sa tingin nila at namin, hindi kasapi ng organization ang pumatay sa kanya at mas lalong hindi si Silver.”

“Paano kayo o ikaw na nakasisigurong hindi kasapi ng org o si Silver ang pumatay sa kanya? Especially knowing Silver is a profesisonal hired killer. Nakakapagtaka nga lang na nagkamali siya ng ako ang tinarget niya dahil hindi ako papayag na hindi ko matapos ang sinimulan niyang gawin sa akin.”

I clenched my fist and smirk. Hindi na ako makapaghintay na makita ng personal ang kilalang hired killer na si Silver sa mundo ng organization. He may not be specifically involved to one of the groups but he is still being look at to gaya ni Tiger when it comes to jobs na masisiguro ng mga gaya namin ang yaman at kapangyarihan namin.

Hindi ko na hinayaang humaba pa ang usapan dahil kailangan ko ng umalis para bumili ng regalo ko. Besides, I can’t be late. Hindi magandang isipin niya na hindi ako marunong mag effort when it comes to things that I want.

Since I can’t decide which of the two he will like, I bought both. It’s currently the new styles they have right now and of course since I want what I will give my baby the best, I’ll buy anything no matter how much it’ll costs me.

Para saan pa at naging mayaman ako kung hindi ko mabibili ang mga bagay na tanging mayayaman lang ang kayang makabili? I’m not working to make my money spoil!

“Good evening, Mr. Min. You finally arrived! Kanina pa namin kayo hinihintay ng mga tauhan ko.” nakangiting bati sa akin ng manager pag dating ko sa cafè kung saan abala na ang mga nagtatrabaho sa kanya sa pag entertain sa mga tauhan ko na nauna ng dumating kesa sa akin.

Imu-muestra na sana ng manager sa mga tauhan niya na batiin ako pero pinigilan ko siya. I want this to be a surprise for my baby.

“I understand, Mr. Min. Please take a seat.” hinilaan niya ako ng bakanteng upuan na siyang tinanguan ko at agad na hinanap ng mga mata ko ang dahilan ng pagpapareserve ko ng lugar na ito para sa mga tauhan ko.

I told them this is me paying them for working for me but what they didn’t know is that the real reason why I decided to have it here instead to our headquarters was because of this blonde angelic baby that I want to see and be with but now that I’m here, it seems that he isn’t here. Where is he?

Oo nga at may mga kulay ang buhok ng iba sa mga staffs dito pero wala sa kanila ang blonde.

Nakatingin ako sa ibang direksyon ng mga oras na iyon dahil patuloy ko pa ring hinahanap ang baby kong may blonde hair ng bigla akong maestatwa ng marinig ko ang isang pamilyar na boses na sa tingin ko ay nasa harapan ko or should I say table namin ng ilan sa mga malalapit sa akin na tauhan ko.

Oh boy, that voice. I knew who it belongs to!

“Ire-refill ko lang itong mga baso ninyo mga Sir ah? Nageenjoy po ba kayo?” nakangiting tanong niya sa mga tauhan ko and I suddenly want to yell at them to leave my baby and I alone.

But of course, it didn’t happen because I was too pre occupied adoring my baby’s face when suddenly my eyes landed on his fingers. Aww! Look at those cute little fingers! I want to intertwine them on mine but then my eyes narrowed to the rings that he is wearing.

I’m not trying to be ahead of myself or dramatic but why does he has those rings? Is that for style or someone asking to wear those because if the second one I’m thinking is correct, I wouldn’t think twice but to kill the other person. Tsk, I don’t like sharing what is mine.

If he’s going to wear a ring, it should be one of my rings that I will gladly give to him just to let everyone know he is Hunter’s property. My property.

---

A/N:

Posted: October 23, 2021 at 12:00 AM

Tadaaa! Sana okay pa kayo after ninyong makita ’yung gif na nilagay ko of Yoongi. Hahaha. It’s one of my favorites actually and nakita ninyo na ’yung recent moments ng Taekook at Yoonmin? Gosh! I can’t comprehend!

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY VIII: IF WE EVER MEET AGAIN

JIN POV

“Mag-iingat kayo!” sigaw ko habang kumakaway sa papalayong sina Chim at Tae. Sa wakas! Some time alone para makapag linis ng bahay. Kailangan matapos ako agad sa gawaing bahay para mapuntahan ko ’yung pinapa asikaso sa akin ni Hobi.

Syempre, hindi ko kakalimutang mag selfie bago maglinis. Hay! Ang cute ko talaga. Swerte talaga ng dalawang batang iyon sa akin. Worldwide handsome ang guardian nila.

I’m proud to say na itong bahay na tinitirahan namin ay nabili ko gamit ang ehem, pera na naitabi ko na binigay sa akin ng mga magulang ko. Mabuti nalang at ng binili ko ito, inilagay ko ito sa pangalan ko bilang Jinnie Kim at hindi Seokjin Kim kundi.

Hay naku, Jin! Huwag mo ngang isipin ang walang hiyang iyon! Malamang sa malamang hindi ka nasagi sa isip nu’n!

Matagal na panahon na din pala mula ng makatakas ako sa puder niya at handa kong gawin ang lahat huwag lang akong matagpuan ng lalaking iyon. Nakasisiguro kasi akong kapag nakita ako ng lalaking iyon, kahit na hindi niya alam anong pwede niyang gawin sa akin o silbi ko sa kanya eh ikukulong niya ako sa teritoryo niya at hindi pwedeng mangyari iyon dahil sino nalang ang mag aalaga sa dalawa? Eh paano kung may gawin na hindi maganda sa kanila ang lalaking iyon o ’yung dalawa niyang matalik na kaibigan? Lalo na ’yung pusang galit sa mundo na ’yon? Aba! Hindi ako papayag!

“Finally!” saad ko sa sarili ko at sinalampak ang pagod kog katawan sa couch. Dapat na siguro akong umalis. Kailangan ko pang maghanap ng damit na susuotin ko para sa party na dadaluhan ko mamaya. Ako kasi ang naka assign na magmanman sa hinihila ng grupo namin na dadaluhan ni Tiger. Malamang ay nanduon ang sunod niyang target at kailangan namin siyang mapigilan at mahuli.

Masquerade ang theme ng party kaya dapat kasing ganda ko ang mask na susuotin ko.

Wala namang problema sa akin na umuwi ng late mamaya dahil late ding makakauwi ang dalawang iyon. Parehas kasi silang pinagoovertime sa mga part-time job nila. Syempre sino ba naman ako para hindi pumayag.

Pagkatapos kong magpahinga ay dumiretso na ako sa cr para maligo at magsuot ng casual clothes. Aagahan ko na ang punta sa mall para makapili ako ng susuotin ko at maaga akong makarating sa salon kung saan ako magpapaayos thou worldwide handsome naman na ako, it will not hurt to enhance a little bit more of my features. However nakakalungkot lang dahil hindi makikita ng mga kapwa ko guests ang buong mukha ko.

What a pity.

And fast forward, here I am infront of the venue, letting my eyes wander inside of the very rich looking place. I smile a bit to myself ng maalala kong we used to go to places like this before ng kumpleto pa ang pamilya ko. And I kind of missed this that is why tonight, since masquerade ang party, I’m going to enjoy it. Hindi naman ako sigurado kung sa susunod makaka experience pa ako ulit ng ganito. Pero syempre  huwag kalimutan ang tunay na agenda sa pagpunta ko dito.

Nakakalungkot lang talaga na walang makakakita sa oh so worldwide handsome face ko tonight. I am very confident that I can turn every heads the moment I step inside sa engrandeng gaganapan ng masquerade ball but then again, better na rin siguro ang naka mask ako baka may makakilala pa sa akin na hindi dapat.

I am very much satisfied sa nabili kong mask kahit na two hours akong nahirapan sa paghanap sa kanya. Muntik na ngang bumigay ang mga paa ko pero worth it naman, right? Right.

Pagpasok ko sa luob ng malaking hall kung nasaan ang iba na kapwa ko guests ay agad naglibot ang mata ko sa paligid in hopes na makakita ako ng sign kung sino si Tiger sa kanila. Unfortunately, medyo nahirapan ako. Mukhang lahat ng nandito elitista.

Lumakad nalang ako papunta sa mga drinks at kumuha ng isang basong champagne. Duon ko lang napansin na may katabi akong matangkad na lalaki na hindi kalayuan ang tangkad sa akin, mabango at mukhang mamahalin. Napalunok ako at agad na nag iwas ng tingin. Mamaya ano pang isipin nito sa akin. Thou hindi ko maiwasan na hindi ilayo ang tingin ko sa kanya ng tuluyan. There’s something about him that draws me to get near him. Like, kausapin siya. He looks lonely and oh boy, did I mention na mukha siyang nagmumukbang ng alak.

“I’m married.” dinig kong sabi nito ng mapansin nitong nakatitig ako sa kanya.

Napa irap ako, “And you’re clearly not my type.”

Napa ngiting wagi ako ng hindi na siya umimik sa sinabi ko. Sinundan ko siya ng tingin ng maiwan akong mag isa sa kinatatayuan ko. Napataas ang kilay ko ng makitang umupo siya sa lamesang siya lang ang umuukupa. Lahat puno pero karamihan ay nakatingin sa kanya. Karamihan sa kanila ay babae.

Tsk, di ba nila alam na may asawa siya? Ay teka nga, bakit parang ang taray ko naman yata? Hindi naman kami magkakilala nu’n.

Lumipas ang ilang oras ay napagod na ako sa pagtayo ko sa pwesto ko at wala akong makitang pwedeng pwestuhan kaya kinapalan ko na ang mukha ko at lumapit sa kinaruruonan ng lalaki kanina. Subukan niya lang akong tarayan ulit at sabihin na may asawa siya, tsk.

Walang pasabi akong umupo sa bakanteng upuan, katapat ng kanya. Hindi ko maintindihan kung bakit pakiramdam ko kilala ko siya.

Impossible naman sigurong si. . . Hindi. Impossible talaga dahil mas pipiliin nu’n na pumunta sa club na puno ng mga babae na ila-lap dance siya.

“Curiosity will kill you, baby boy.” saad nito na nagpa init ng tenga ko. Ano daw? Baby boy?!

“A married man will never flirt with his words especially with a stranger.”

“Flirting with a stranger doesn’t mean the person is interested in knowing you. Sometimes, it’s the stranger who is just so full of himself thinking everyone wants to get in his pants.” nakangising sabi nito na nagpakunot ng nuo ko.

Aba, walang hiya ito ah!

“Y-You!” saad ko na nagpipigil na sampalin siya na maaaring mag cause ng commotion dito.

“Yes? Want to kill me?”

“Very much.” diin kong sabi.

“Then, allow me to help you.”

In a swift, nasa gitna na kami ng dance floor kasama ang ibang mga guests na may kanya-kanyang dance partner. May ilang mga nakatingin sa amin, thinking and maybe curious as to why both genders are partners and here is me, pulang-pula ang tenga habang nakayuko at nakasandal ang mga kamay ko sa matipuno niyang dibdib.

God, is this really happening? Is this the start of an illicit affair?

“I said, I’ll help you kill me but look, it looks like you already fell for me.” magrereact pa sana ako sa sinabi niya pero ng mag start ang orchestral na tugtog ay wala na akong nagawa kundi mapatitig sa mga mata niya.

The music was If We Ever Meet Again arranged in an orchestral manner. Funny because what I don’t know is that the person I’m dancing with is really someone I really know.

---

A/N:

Posted: December 12, 2021 at 12:00 AM

Tadaaa! Namjin y’all! Natagalan lang sa pag update ’coz I’m kinda busy nowadays but I am back. Ready na ulit bulabugin ang nananahimik niyong mga puso. Charot! And did you notice my pasimpleng plug ng Illicit Affair? Anyway, lapit na christmas at new year, any plans? Give me one please.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY IX: WRAP ME IN PLASTIC

JIMIN POV

“Ui, okay ka lang? Kanina ka pa nakatulala d’yan.” agad nilingon ang katrabaho ko na siniko ako para kuhain ang atensyon ko, “Himala yata, parang hindi ka excited ngayon na maaga kang uuwi. Malapit na out mo, ’di ba?”

Impit ko siyang nginitian, “Iniisip ko lang ’yung performance ko mamaya.”

“Oo nga pala! Ikaw pa ba, Jimin? Syempre, yakang-yaka mo iyan!” nakangiting sabi nito at tinapik-tapik ang likod ko.

Nang iwan ako ng kasama ko para asikasuhin ang kakapasok lang na bagong customer ay napa buntung-hininga ako. Sa totoo lang, mas gustong isipin na ’yung performance ko talaga sa magaganap na event sa school mamaya ang dahilan ng pagkatulala ko nitong mga nakaraang araw at ngayon pero hindi.

Dahil ang totoong dahilan ay walang iba kundi. . .

’Yung taong crush ni Tae.

Tanda ko pa ang nangyari ng gabing iyon, ilang araw na ang nakakaraan ng may maganap na event dito sa pinagtatrabahuan ko. Alam kong hindi ako namali ng dinig. Halos mabingi nga ako at manikip ang dibdib ko sa narinig ko dahil na rin sa takot.

Alam na kaya ng taong iyon. .

. . Ni Hunter na ako si Silver?!

Kaya ba siya nagpunta dito ng mga tauhan niya ay para ipaalam sa akin na siya ’yung taong ka-muntikan ko ng mapatay kundi lang dahil sa pusang nanggulat sa akin eh pinaglalamayan na sana siya ngayon.

Bilang na ba ang mga araw ko?

Alam na rin kaya niya ang tungkol kina Jin hyung at Tae? Idadamay ba niya sila? Kasalanan ko ito ’te. Kung hindi lang sana ako nag mintis. Hindi sana mangyayari ang mga bagay na ito. Sana hindi ko tinanggap ’yung trabahong iyon. Ngayon dahil sa akin mapapahamak ko pa sila.

“Ui, kanina ka pa tinatawag ni Manager Lee. Out mo na.” isa ulit sa mga kasamahan ko ang sumiko sa akin para kunin ang atensyon ko at agad akong napatingin sa cashier section at agad na yumuko kay Manager Lee at natatarantang pumasok ng Employee’s room para hubarin ang suot kong apron. Pagka clock out ko ay nagpaalam na ako sa mga katrabaho ko at nagmamadaling lumabas papuntang school para sa event.

Habang nasa biyahe ako ay hindi ko maiwasang hindi maparanoid lalo na kapag may nakikita akong nakasuot ng suit. Pakiramdam ko tauhan sila ni Hunter na nagaabang lang na magawa ang utos niya sa akin.

“Ay naku, Jimin! Alam kong nakaka kaba ’yung performance mo maya-maya dahil sa dami ng manunuod lalo pa’t ito ang unang beses na nag invite ang university ng mga taga labas pero huwag mo naman masyadong ipahalata sa amin. Tignan mo oh. Pawis na pawis ka, naka kunot pa iyang nuo mo. Ay naku, sinasabi ko sa iyo hindi maganda iyan. Mag shower ka muna para mawala iyang kaba mo. Freshen up bago ka namin ayusan.” sabi ng isa sa head stylist namin sa school kaya impit akong ngumiti at pinagmasdan muna ang ilan sa mga kapwa ko magpeperform mamaya bago tuluyang lumabas ng changing room at dumiretso ng locker para kuhain ang mga gamit ko at mag shower.

Mukhang kailangan ko nga talaga ito dahil nanlalagkit ang pakiramdam ko.

“Ugh, ang ganda-ganda mo talaga, Jimin! Pustahan, paglabas mo palang nganga iyang audience sa iyo mamaya!” hype sa akin ng nagma-make up ng mukha ko ngayon. Nangiti lang ako biglang tugon. Ewan ko ba. Ang weird na nacocompliment ako. May ganuon bang tao gaya ko?

“For sure, madami na namang matatanggap na regalo ito mamaya. Hindi pa kasama ’yung post-performance. Yiiee. Wala ka ba talagang balak maging Idol? For sure naman maraming kukuha sa iyo. Maganda mukhang tapos talented pa.” dagdag ng nagaayos ng buhok ko na nilalagyan ng silver hair clay na kumukulay sa blonde kong buhok, “Walant dudang sisikat ka agad kapag naging Idol ka.”

Napalunok ako ng makita ko ang repleksyon ko sa salamin. I mean, hindi naman naging totally silver na ulit ang buhok ko pero ang ganda lang tignan kasi nagcombine yung color ng blonde at silver. Ang ganda din ng pagkaka make up sa akin. Impit akong napangisi. I feel so seductively powerful.

Nang matapos akong ayusan ay nag selfie muna ako para may ma-send ako kina Tae at Jin hyung. Hindi kasi sila makaka attend dahil may mga naka schedule din silang lakad. At saka okay lang naman na wala sila ngayon kasi lagi naman silang nasa performance ko kaya refreshing na wala sila ngayon.

Habang kino-kondisyon ko ang sarili ko dahil malapit na mag start ’yung event, nagpasak muna ako ng headset sa tenga at nakinig ng music para ma-set ang mood ko that resonates my seductively powerful look.

Let me be your fantasy

Play with me

Nagsimulang gumawa ang utak ko ng mga fake scenarios. Pero ang hindi ko maintindihan eh bakit pumapasok sa fake scene ng utak ko ’yung pag target ko kay Hunter.

Just give me some time I’ll be ready

Ngayon, nasa scene na ako kung saan una kaming nagkita ni Hunter. Duon sa cafè kung nasaan din si Tae. Sumunod ay ’yung sa event na pinuntahan ko si Tae. ’Yung nasa mamahalin niyang sasakyan siya. Nakangisi at nakatitig sa akin. Napalunok ako.

Bakit ganito ang nakikita ko sa fake scene ng utak ko? I feel weird.

Please show what you like

Don’t be shy

Muli akong napalunok ng muli ko siyang nakangiti at parang binibigkas ang pangalan ko at may hawak na baril sa kamay niya.

Kailangan ko ng tumigil sa pagsayaw habang nakikinig sa kantang ito at gumawa ng fake scenarios sa utak ko pero bakit ko magawa?

I can call you master

And you call me mine

Agad akong napadilat ng pakiramdam ko totoo na ang fake scenarios sa utak ko ng makita kong nakaharap kaming dalawa ni Hunter sa malaking salamin at nasa likuran ko siya. Nakalingkis ang kamay niya sa bewang ko habang ang isa pa niyang kamay at nakahawak sa leeg ko. Samantalang ako, parang naka high na nakatitig lang sa mga mata niya at nakahubad.

“Jimin? Are you good? Magii-start na ’yung event. Teka, namumula ka ha?! Masama ba pakiramdam mo?” tanong ng Head ng event at agad akong umiling.

Namumula ako?

Napalunok ako at ngumiti, “I’m okay.” sabi ko kahit na ang bigat ng bawat paghinga ko. Parang totoong-toto yung fake scenarios na nagawa ng utak ko.

Ano bang ginagawa mo sa akin, Hunter?

---

YOONGI POV

I almost forgot how to breath when I saw Jimin on stage. I knew this isn’t a bad idea ng pumayag akong manuod ng inalok sa akin ng isa sa mga shareholder ako na universities.

He looks so stunning. Ethreal.

Is he even real?

“Hunter?” tanong ng tauhan ko na nasa kaliwa ko.

“I want him. I want Jimin.” I said, clenching my fist in hopes to stop my hard breathing and my hard dick.

I felt my men left me. Of course, I know why, and that is because they’ll do what I ordered them to do. I want my baby and so I’ll get him no matter what.

I can’t wait to feel him under me and wrap my fingers to his throat while moaning my name.

“Call me Master and I’ll call you mine.” I whispered to myself while staring at him before the whole room light up.

---

A/N:

Posted: February 20, 2022 at 01:30 AM

Nagbabalik ang author ninyong palitaw. So ayun, may nabasa kasi ako na nagtatanong ng update dito sa Trinity kaya jaraaan! Nag update me. Akala ko talaga walang nagbabasa nito kaya di ko muna fino-focusan and ayun, just want to let you guys know na completed na po yung Illicit Affair so bale itong Trinity nalang ang Fan Fiction na meron ako at the moment. Also, how was the update? 

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY X: BEST FRIEND

Mabibilis na yabag ng mga paa ang maririnig sa malaking building na pinag gaganapan ngayon ng nasabing pagtitipon na dinaluhan ng maraming kilala at respetadong tao sa lipunan. Ngunit, wala ng mas lalakas pa sa kalabog ng dalawang magkaibang puso na ngayon ay tumatakbo palayo sa mga humahabol sa kanila.

“Malapit na sila! Anong gagawin natin?” natatarantang tanong ni Jin na humigpit ang hawak sa kasama niya sa pagtakbo. Si Tiger. 

Bumitiw si Tiger sa pagkakahawak kay Jin kaya naman napatingin ito sa kanya.

“Anong ginagawa mo?! Mahahabol nila tayo! Tara na!” hinihingal na sabi ni Jin. Hindi niya alam kung bakit gusto niyang samahan siya nito kahit na alam niyang hindi dapat pero sa mga oras na iyon, alam niyang may utang siya na luob dito sa pagligtas nito sa kanya. 

Sumenyas ito sa kanya, “Mauna ka na. Ako ng bahala sa kanila.” saad nito. 

Hindi niya maintindihan kung bakit parang pamilyar sa kanya ang boses nito pero siguro dala na rin ng suot nitong maskara ay hindi niya ito marinig ng malinaw.

“Hindi! Hindi kita iiwan dito. Don’t tell me kasabwat ka ng mga iyon at sinet-up ninyo lang ako?!” 

Hindi sumagot sa kanya si Tiger at sa halip ay nilabas nito bigla ang matalas niyang dalawang punyal. Napalunok si Jin. 

Jusko, tama nga ang hinala ko! Kasabwat siya ni Eye! Na-set up ako ng walang hiyang iyon!

Pero bago pa siya makapagsalitang muli ay biglang hinagis ni Tiger ang isa sa mga punyal niya sa kung saan at nakarinig siya ng nasaktan na boses. Halos manlaki ang mga mata niya ng makita niyang nakatarak na ang punyal nito sa dibdib ng isa sa mga humahabol sa kanila.

“Tumakbo ka na.” utos ni Tiger sabay humarang ito sa harapan niya para sugurin ang mga humahabol sa kanila. 

Hindi maiwasan na hindi mamangha ni Jin sa nakikita niya kahit alam niyang mali ito. Napaka ganda. Parang sumasayaw lamang si Tiger sa mga humahabol sa kanila at sa bawat kumpas o ikot niya ay isa-isang bumabagsak ang mga ito. Napalunok siya at bumalik sa realidad ng maalala niya ang sinabi sa kanya ni Tiger. Nagdadalawang isip man ay tumalikod na siya at nagsimulang tumakbo palayo, ngunit hindi niya nakalimutang sumigaw ng, 

“Mag iingat ka, Tiger.”

Halos hingalin na si Jin kakatabo lalo pa at paikut-ikot lang ang hagdan sa fire exit at para bang walang katapusan ang pagtakbo niya hanggang sa makarating siya sa huling palapag. Napatigil siya para habulin ang paghinga niya. 

---

JIN POV 

Hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyayari ngayong gabi. 

Sobrang bilis. Parang kisap-mata ang lahat. Totoo ba talaga lahat ng ito? 

Hindi ba ito panaginip?

Tumingala ako at napalunok. Nagbabaka sakaling marinig o makita ko si Tiger na tumulong sa akin pero wala akong makita. Shit. Hindi kaya nahuli na siya ng mga tauhan ni Eye? 

Napahilamos ako sa mukha ko. Hindi. Kasalanan ko ito. 

Kung nag doble ingat lang sana ako at hindi ko naisipan tanggalin kahit isang saglit lang ang suot kong maskara ng dahil lang sa pakiramdam ko naiirita na ako na may nakalagay sa mukha ko eh di sana, hindi nalaman at hindi ako nakita ni Eye. 

Funny how it happened na nagkasayaw pa kami. Sinasabi ko sa sarili ko na kinamumuhian ko siya pero bakit hindi ko agad nakilala ang tindig na iyon? Ang boses na iyon? Argh.

Ngayon sigurado akong hindi siya titigil hanggat hindi niya ako nahuhuli. 

Ang hindi ko lang maintindihan, kung bakit tinulungan ako ni Tiger. 

I mean, kalaban ba niya si Eye?  

At saka, bakit ’yung pagkakahawak niya sa akin, sobrang pamilyar din? Don’t tell me, kilala ko din siya? Oh jusko. 

Kinuha ko sa bulsa ng pantalon ko ang cellphone ko at kapag minamalas ka nga naman, lowbat na ako. Paano ngayon ito? Paano kung mahuli ako ni Eye? Tiyak kong magaalala sina Tae at Jimin sa akin. Paano nalang ang dalawang iyon? Jusko, anong gagawin ko?

Bago ko pa masagot ang tanong ko sa sarili ko, narinig kong bumukas ang pinto ng fire exit sa ibang palapag at may sumigaw ng, “Nandito siya!” 

Oh shit. 

Nang magsimula ako ulit ng tumakbo, duon ko lang naramdaman na nanghihina pa ang mga paa ko. Malamang dala ito ng adrenaline rush kanina kaya hindi ko namalayan na pagod na ang mga paa ko kakatakbo. Like, duh? Hindi naman ako athletic kaya normal lang ito sa akin na mapagod ako agad. 

“Jin.” tawag sa akin ng pamilyar na boses at paglingon ko ay nakita ko ang nakatayong si Eye. 

“Demonyo!” tugon ko at agad na nagpatuloy sa pagtakbo. 

“Sumuko ka na. Wala ng magliligtas sa iyo. Wala na si Tiger.” nakangising sabi nito.

Parang nanikip ang dibdib ko sa sinabi niyang wala na si Tiger. Hindi. 

“Sinungaling!” sigaw ko pabalik at nakita ko ang mga tauhan niyang nakaharang na sa dadaanan ko pero ang hindi ko inasahan ay ang bigla nilang pagtalsik ng may mabilis na sasakyan ang humarurot papunta sa direksyon. 

Halos manlaki ang mata ko ng makitang dumungaw si Tiger sa nakabukas na bintana.

“Tiger!” sigaw ko sa saya. Hindi ko alam kung bakit. Halos makita kong dumilim ang mukha ni Eye ng makita niyang buhay pa si Tiger. 

“Ikaw ang mag drive! Hindi ako marunong! Obvious naman siguro?!” utos nito sa akin at wala na akong sinayang na sandali at nakipagpalit sa kanya. 

“JIN!!!” puno ng galit na sigaw ni Eye sa akin pero imbis na matakot ay binigyan ko ito ng middle finger bago ko pinaharurot palayo ang kotse.

---

TAEHYUNG POV 

Napalunok ako habang hinahabol ang paghinga ko at sumandal sa upuan ng sasakyan.

Pinipilit na pakalmahin ang sarili ko.

Totoo ba itong mga nangyayari na ito ngayon? 

Nandito lang ako para gawin ang inutos sa akin na patayin ang target kong nagngangalang Prime at hindi inexpect na ang taong iyon ay ang mismong lalaking laging nangiinis sa akin - si Jungkook. Jusko, maniniwala na akong maliit lang talaga ang mundo dahil sa pangyayaring ito lalo pa at, ang pinaka hindi ko inexpect ay ang makita si Jin Hyung na kasayaw ang isang lalaki na tinawag siyang ‘asawa’ at pilit siyang sinasama nito sa kanya. 

I swear, hindi ko sinasadyang marinig iyon dahil tumatakbo ako palayo kay Jungkook at sa mga tauhan niya dahil ewan ko ba, unting-unti nalang matatarak ko na sa kanya ang punyal ko ng malinis at walang sabit habang nagsasayaw kami pero hindi ko inaakalang makikilala niya ako dahil sa mga mata ko. I mean, what the heck? Ganuon ba siya ka-obssess sa akin?

Kaya ginawa ko ang una kong naisip ng makita ko si Jin Hyung na pilit sinasama ng mga tauhan ng lalaking tinawag siyang ‘asawa’ ay hatakin siya palayo sa kanila at isama siya sa pagtakas ko.

Pero ang mas kinabigla ko ay ng pinauna ko si Hyung na makatakas, habang nakikipaglaban ako sa mga tauhan ng lalaking tinawag na ‘asawa’ si Hyung ay dumating si Jungkook na nakangisi.

“You’re really full of surprises, aren’t you? First, you made me believe how innocent you are. Didn’t know you’re also a sinner.  Second, you’re have my Hyung’s husband in your care. Ano pa bang dapat kong malaman tungkol sa iyo, Taehyung darling? Or should I say, Tiger?” 

Bago pa siya makalapit sa akin, sinaksak ko ang isa sa mga lalaking nasa gilid ko na pasugod sa direksyon ko at tumitig sa kanya. 

“Fuck off.” 

Ngumisi ito, “ I will. You need taming, Tiger.“ 

At kami na ngayon ang naglalaban kung sino sa amin ang mas magaling at mas malakas ng makakuha ko ng pagkakataon ng bigla siyang natulala ng kindatan ko. Sinipa ko siya at tumakbo sa direksyon ng malaking bintana. Agad kong binasag ang salamin sa gilid na may mahabang hose na pangpatay ng sunog at kinuha ang fire extuingisher para basagin ang malaking bintana.

“Taehyung!” sigaw ni Jungkook ng marealize niya kung anong balak kong gagawin.

“Hop, Hop, Bunny.” nakangising saad ko sabay talon pababa sa building habang nakahawak sa mahabang hose. Shit. Pumikit ako para hindi ko makita ang nasa ibaba at ng nasagad na ang hose mula sa itaaas ay wala akong choice kundi tumalon at bumagsak ang katawan ko sa isa sa mga nakaparadang sasakyan duon. 

Shit. Nabalian yata ako ng buto. 

Iika-ikaw man pero pinilit kong bumangon ng may marinig akong sumigaw ng pangalan ni Hyung. Shit. 

Binasag ko ang bintana ng sasakyang katabi ng binagsakayan ko. Shit. Paano na? Hindi ako marunong magmaneho? Aish. Bahala na.

Ang huling bagay nalang na gusto kong mangyari ngayong gabi ay ang malaman ni Jin Hyung na ako at si Tiger ay iisa. Hindi ko alam ano ang magiging reaksyon niya kapag nalaman niya ang tungkol sa sikresto kong ito.

Pero mukhang hindi nakikisama sa akin ang gabi dahil pag alis ko sa pagkakasandal sa upuan, kumalas ang suot kong maskara, at bago ko pa ito maibalik sa mukha ko ay nakita ko na ang namimilog na mukha ni Jin Hyung.

“T-T-TAEHYUNG?!” 

“J-JIN HYUNG! MAGPAPA-”

Biglang pumreno si Hyung ng may motor na biglang sumulpot sa harapan namin.

“J-JIMIN?!” sabay naming sigaw ni Hyung at paglingon namin sa likuran niya halos bumagsak ang panga namin. May mga naka men in black din na nakasunod sa likod niya at mukhang hinahabol siya.

Napatingin ako sa rearview at shit. Nakasunod pa rin sa amin ang mga humahabol sa amin. 

Walang dudang sina Jungkook ito at ’yung tumawag ng ‘asawa’ kay Hyung kasama ang mga tauhan nila. Shit. 

Pagbalik ng tingin ko sa harap, nakita kong nagmamadaling bumaba si Jimin sa motor at tumakbo papunta sa direksyon namin. 

“Mamaya na kayo magtanong. Patakbuhin ninyo na! Bilis!” pasigaw na utos ni Jimin at pagsara niya ng pinto ay siyang pag start muli ng sasakyan ni Hyung.

“Buckle up, bitches!” nakangising utos ni Hyung at halos mapakapit kami ni Jimin sa kinauupan namin sa biglang pagharurot ni Hyung ng kotse. 

Napalunok ako. Shit, Is this really happening?

---

JIMIN POV 

Hindi ko alam kung anong nangyayari but shit, am I dreaming? 

Muli akong tumingin sa likuran namin. We’re being followed not just one, two, or three black cars. But a lot of them!

Teka nga, bakit hinahabol din sina Hyung at Tae? 

Ako kasi hinahabol ako ng mga tauhan ni Hunter dahil balak nila ako patayin. Swerte ko na nga lang dahil nakapiglas ako pero shit. Hindi ko inaakalang makakasalubong ko itong dalawa sa pagtakas ko. And then it hit me. Oh shit. Hindi kaya tauhan din ni Hunter itong mga humahabol sa kanila? Naku, nayari na. Paano ako magpapaliwanag nito?

Habang kinakain na ako ng pangamba at maraming katanungan, napatingin ako sa maskara nasa gitna nina Hyung at Tae. Napalunok ako. Teka, pamilyar sa akin ang hitsura ng maskarang ito ah. Napanganga ako at agad na naglipat-lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa. Mukhang napansin nila ang reaksyon ko at nakita kong tumingin si Hyung kay Tae at pagtingin ko kay Tae, “Mamaya na ako magpapaliwanag.”

Oh shit. 

Biglang napunta ang atensyon namin sa cellphone ni Hyung na mukhang nagcha-charge at ng sagutin niya ito, nagkatinginan kami ni Tae sa isa’t-isa.

“Jinnie, nasaan ka ngayon? May nakarating sa HQ na balitang may hinahabol ang Trinity. I have an order for you.” saad ng isang pamilyar na boses.

“Shit.” dinig ng sabi ni Hyung. 

Duon ko lang narealized na, shit. 

Don’t tell me, hindi lang ako ang may malupit na sikreto sa aming tatlo.

Oh well, they’re my best friend. We’re best friends. Best friends full of secrets that’s about to be unleash later tonight. Well, if we make it out alive. 

---

A/N:

Posted: February 20, 2022 at 01:55 AM

Oh ano? Ayos ba ang update? Nag abang siguro kayo ng smut? Hahaha. Sorry. Anyway, how was this chapter? Exciting ba? Jusko. Nagka bunyagan na ang mag best friends ng mga sikreto in a not good timing dahil hinahabol sila ng Trinity. What do you think will happen? Also, I have a favor to ask. Sa next chapter bago ninyo siya basahin, there will be an audio on top and I highly suggest na pakinggan ninyo ’yung song while reading it kasi wala lang. Feeling lit ’yung next chapter.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XI: BLINDING LIGHTS

“Hyung, they’re starting to play dirty now. What do we do?” nagaalalang tanong ni Taehyung.

“I-I don’t know! If in character ka, ano ba sa tingin mo ang gagawin mo sa mga oras na ito?” tanong ni Jin habang sinusubukan niyang ilagan ang mga iilang sasakyan na hinaharangan siya.

“Pero Hyung! Nasa umaandar tayo na kotse.”

“So?” inis na tanong ni Hyung ng biglang binangga ang gilid ng sasakyan namin.

“Hindi ka si Tiger kung hindi mo kayang labanan ang mga ito. ’Yung Tiger na kilala ko at ng lahat, walang inaatrasan at hindi nagmimintis pumatay.” saad ni Jin sa matigas na tono pero lumambot sa huli niyang sinabi lalo na ng mapansin niya ang guilty na mukha ni Taehyung.

Habang abala naguusap sina Jin at Taehyung, abala din si Jimin sa pag iisip paano siya makakatulong sa sitwasyon nila.

Naghahanap siya ng pwedeng magamit na armas sa humahabol sa kanila ngunit mukhang ordinaryong sasakyan lang ang kotseng minamaneho ni Jin hanggang sa mapangisi siya ng may makapa siya sa ilalim ng upuan.

“Uh, guys?!” tawag atensyon ni Jimin sa dalawa.

“Bakit?” sabay nilang tugon at itinuro ni Jimin ang nasa ilalim ng kinauupuan niya at halos lumuwa ang mata ng dalawa sa mangha at gulat.

“Taehyung, ikaw ang nagmaneho nito kanina ’di ba? Baka naman sa iyo talaga itong sasakyan at sinasabi mo lang na hindi ka marunong mag maneho?”

“Hyung. Hindi sa akin itong sasakyan. Kinuha ko lang ito. Mukha ba akong marunong mag maneho?” inis na tugon ni Taehyung.

Ngumisi naman si Jin, “Biro lang. Pero ang galing mong pumili ah.” Syempre, alam ni Jin kung nagsasabi ng totoo sa kanya si Taehyung sa tanong niya.

“Oh tama na iyan! Baka magulat nalang ako magkaka inlove-an na kayo sa isa’t-isa.”

Agad na nag eye roll ang dalawa sa kanya at napatawa siya.

“Alam ninyo, hindi ko na-imagine na magkakaruon tayo ng ganitong moment sa buhay natin.”

“Same.” saad ni Taehyung.

“Ako ang gusto ko lang makaligtas tayong tatlo. Ayaw kong may mamatay sa atin.” sabi ni Jin.

“Hindi tayo mamamatay, Hyung! Kasama ninyo yata ako. Tiger, remember?” as-a-matter-of-fact na saad ni Taehyung na kinangisi nina Jin at Jimin.

“Okay? At kasama ninyo naman ako na siyang balak humuli sa iyo, Tiger.” natatawang sabi ni Jin na kinalaki ng mata ng isa.

“Hyung!” nakangusong tugon ni Taehyung.

“Na syempre hindi ko gagawin. Pamilya ko kita eh.” napatingin si Jin sa rearview, “Okay guys, mamaya na ang daldalan. Naglalabas na sila ng laruan nila.”

“No problem, Hyung. Ako ang bahala sa kanila.” nakangising sabi ni Jimin at kinasa ang hawak niyang sniper gun.

“T-Teka, so sniper ka?” sabay na tanong nina Jin at Taehyung.

“Silver.” kibit-balikat na tugon ni Jimin na kinalaki ng mata ng dalawa, “Alright, Hyung. Buksan mo na itong sasakyan.”

“Alright, let’s get the party started.” sigaw ni Jin at pinindot ang pulang button na malapit sa manibela ng sasakyan sabay lakas ng volume sa kantang nagpe-play.

Pagpagitna ng dalawang bagong sasakyan sa kotse nila Jin, saktong bukas naman ng bubungan ng kotse. Perks of having a convertible car.

“Hi, I’m Jin.” bati nito ng makita niyang binaba ng nasa kaliwa niya ang bintana ng sasakyan at nagkaruon siya ng pagkakaton na barilin ang nagmamaneho. Napatawa siya ng makitang halatang nagulat ang mga kasama nitong nakasakay sa luob. “ Baguhan ba itong mga ito?“ Ang tanong na nasa isip ni Jin ng mga sandaling iyon.

Nang makita ng nasa kanan na sasakyan ang ginawa ni Jin, ay binaba nito ang bintana niya at balak sana siyang papaputukan kaso nakalimutan nilang nanduon si Tiger at nagaabang lang ng tsyempo sa kanila kaya ng binigay nila siya nag pagkakataon walang pagdadalawang isip na tinarak agad ni Taehyung ang punyal na hawak niya sa driver ng nasa kanan nila na sasakyan.

“Tiger nga pala. If hindi ninyo pa ako kilala.” nakangising sabi nito sabay kalabit sa gatilyo ng baril niya para patayin ang natitira sa luob.

Samantalang nagpakilala si Jimin sa pamamagitan ng pagkalabit niya sa gatilyo ng hawak niyang barily ng sunud-sunod. Bawat tamaan nito ay walang mintis at siguradong mapapahinto niya sa paghabol nila sa kanila. Oo, nagpapakilala siya sa paraan niya ng pagpapahinto ng sasakyan ng mga humahabol sa kanila kahit na umaandar din ang kotseng tinutungtungan niya.

Samantala. . .

“S-Silver?” tanong ni Yoongi sa sarili niya ng makita niya ang ginagawa ni Jimin. Napangisi siya at napatawa na kinatakot ng mga kasama niyang tauhan sa luob.

Hindi nito inakala na ang lalaking kanyang nagugustuhan ay ang siyang taong nagtangkang pumatay sa kanya ng nakaraan.

Napalunok siya at kinuyom ang kamao niya. Hindi. Impossible ito. Hindi maaari.

Naghahalo ang galit at pagnanasa sa kanya na makuha at pabagsakin si Jimin.

Nakita niya rin si Taehyung at namukaan niya ito. Akalain mo nga naman. Mukhang totoo nga ang kasabihan na maliit ang mundo. Pero mas lamang ang atensyon niya kay Jimin.

Napaka hot nito sa kanyang paningin ngayon na nakikita niya ng malapitan ang taong gusto niya na siyang si Silver na matagal niya na rin gustong makilala. Hindi siya papayag na makawala ito sa kanya. Sa kanya ito at aangkinin niya ang kanya.

Paglingon niya sa katabi nilang kotse, nakita niya ang prenteng mukha ni Namjoon habang nakatitig sa hinahabol nilang kotse kung nasaan ang ‘asawa’ niyang si Jin. Napangisi siya.

“How’s that? Your husband being friends with Silver and Tiger.” pangaasar niya.

Sinagot siya nito ng hindi nililingon, “Get you fucking Silver away from my husband. I don’t need him.”

“Well, mauuna na ako kung ganuon. Akin si Tiger ah.” saad ni Jungkook na nakasakay sa kanyang motor at nakapagitna sa dalawa niyang Hyung.

Humarurot ito ng mabilis at iniwasan bawat bala na tatama sa kanya sa pamamagitan ng paggamit sa mga sasakyan ng tauhan nila pangsalag kaya wala pang ilang minuto nasa tabi na siya ng kotse nila Jin. Ngumisi ito.

“Oh hi, Tiger darling. You look so happy to see me.” mapang asar na sabi nito at nag flying kiss pa sa kanya. Nagulat naman si Jimin na makita ulit si Jungkook at agad na napalunok.

“In your dreams!” tugon ni Taehyung at binigyan siya ng middle finger.

Bumalik naman sa realidad si Jimin ng tumingin sa kanya si Jungkook, “You might want to stop staring at me dahil bukod sa kay Tiger darling lang ako. . .” isinenyas nito ang kamay niya sa kanyang likuran na siya namang sinundan ng tingin ni Jimin at nag landing ito sa malapit na sa kanilang sasakyan ni Jungkook.

“Hunter, go get your Silver!” sigaw nito, at para bang hudyat iyon dahil biglang binangga ng sasakyan ni Yoongi ng malakas ang sasakyan ni Jin.

“Ano ba?! Kanina pa kayo bangga ng bangga ng kotse namin! Ano bang tingin ninyo nasa amusement park tayo?! Naglalaro ng bump car?!” sigaw sa galit ni Jin. Sa bilis niyang magsalita aakalain kong wrapper siya. Kinabahan ito ng mapansing paubos na ang gasolina ng kotse, “Shit.”

Nag drift ang sinasakyang kotse ni Yoongi at kinuha nito ang pagkakataon na iyon para mahawakan ang kamay ni Jimin at hilain ito.

“Shit. Huwag mong hilain ang kamay ko!# galit na sita ni Jimin at sinapak mukha ni Yoongi. Napangisi naman ito at hinawakan ang buhok ni Jimin para sabunutan at hinila palapit sa kanya, “You sure like pain, huh?”

“Jimin.” sigaw ni Taehyung at bago pa niya tuluyang matulungan si Jimin, hinampas ng malakas ni Jungkook ang likuran ng tuhod niya dahilan para mapaluhod siya, “Sorry Tiger darling.”

Napalunok si Jin ng makita ang nangyayari sa likuran niya at sa kanan niya. Hindi pa nakadagdag ang paubos ng gasolina ilang minuto mula ngayon.

“Jin. If I were you, I’ll just stop the damn car. Can’t you see, you three are already defeated by us? Come on, my husband. Let’s stop playing hide and seek.” dinig niyang sabi ng pamilyar na boses sa kaliwa niya at nanikip ang dibdib niya sa galit ng muli niyang masilayan si Eye. Ang taong kinamumuhian niyang naging asawa niya.

“I rather die, sorry.”

“Honestly, same.” sagot nina Taehyung at Jimin at hudyat iyon kay Jin para harurutin ang kotse sa nalalabi nitong gas patungo sa tulay.

“JIN.”

“TAEHYUNG.”

“JIMIN.”

Sabay-sabay na sigaw nila Jungkook ng makita nilang lumagpas na ang kotse sa tulay at nasa ere na. Uh-oh. Pabagsak na ang kotse sa dagat at may kalakasan ngayon ang hampas ng alon.

Isang malakas na pagbagsak sa tubig ang narinig na nagdulot pa ng mala fountain na pag angat ng tubig sa ere. Huminto ang mga sasakyan ng natitirang humahabol kila Jin at lumapit sa gilid ng tulay. Nagmamadaling hinanap ng tatlo ang kanya-kanya nilang hinahabol ngunit dahil madilim at malakas ang alon, at kahit gaano pa sila katagal naghintay sa itaas ng tulay ay wala silang nakitang umahon mula sa tubig.

Kinuyom ni Eye ang kamay niya sa kinikimkim niyang galit at lumunok.

Malakas at puno ng galit niyang hinampas ang hawak niyang baston.

“My husband can’t die that easily. Find him.”

“And so is Silver. He can’t be a killer if he can be easily killed himself.” nakatulalang sabi ni Yoongi sa ibaba ng tulay.

“They don’t want us to win this game with them, aren’t they” nakangising sabi ni Jungkook.

At maaari ngang tama sila dahil sa hindi kalayuan, halos mamatay na kakaubo ang tatlong taong hinahanap nila.

“Shit, that was fun.” natatawang saad ni Jin, “But scary too.”

“Akala ko talaga nagbibiro ka lang sa binabalak mo kanina, Hyung.” naiiling na sabi ni Taehyung habang pinupunasan ang mukha niya ng basa niyang kamay.

“And I believe, this is the reason why we’re best friends.” dagdag ni Jimin.

“So, saan tayo ngayon?” tanong ni Taehyung.

“Oo nga. Mukhang delikado kung babalik pa tayo duon sa bahay natin.” nagaalalang sabi ni Jimin.

Napalunok si Jin. Hindi siya sigurado kung tama ba ang desisyon na gagawin niya pero sa sandaling ito, ang bahay lang ng taong iyon ang pwede nilang tuluyan.

“Tara sa bahay ng Boss ko.”

---

A/N:

Posted: February 21, 2022 at 03:40 AM

Ayan, tatlong sunud-sunod na update kasi na-miss ko mag update sa FF na ito. Sana okay lang din kayo. Nakapagpa booster na ba? Share ko lang din na ang sarap pala ng ilocos na empanada ’no? ’Yung color orange. Like sobrang sarap. Parang gustong kumain nu’n hanggang sa magsawa ako. Huhuhu. Send empanadas darling.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XII: THAT’S WHAT I LIKE

“Hyung! Sigurado bang hindi kami maaalanganin ni Chim dito?” nagaalala at kinakabahang tanong ni Taehyung habang masid-takbo-tago ang ginagawa kahit na madaling araw na at wala ng makikitang tao sa kalsada, maliban sa panaka-nakang mga iilang sasakyan na dumadaan.

“Oo! Akong bahala. Hindi ko syempre sasabihin na kayo ’yung hinahanap namin. Saka alam naman ni Hobi na may dalawa akong kaibigan na kasama sa tinitirahan kong bahay kaya lusot kayong dalawa. Huwag lang kayong aakto ng kakaiba, okay? Dalian ninyo na. Baka maabutan pa tayo ng Trinity. Mahirap na. Sayang ’yung pinull nating stunt kung mahuli lang din tayo.” tugon ni Jin at pinauna ang dalawa sa harapan niya habang siya naman ang nasa likuran.

Sa layo ng nilakad nila, magu-umaga na ng makarating ang tatlo sa bahay ni Hoseok dahil bukod sa sinisiguro nilang walang nakasunod o maaaring makakita sa kanila na tauhan ng Trinity ay naglakad lang din sila kaya sila natagalan sa kanilang pagdating. Hindi na nila kasi tinangka pang mang carnap ulit. Hinihingal na pinindot ni Jin ang doorbell sa labas ng malaking gate ng bahay at nagsalita sa intercom.

“This is Mr. Kim. I’m with my friends. Kindly tell to Mr. Jung please. Thanks.”

Nagkatinginan ang tatlo ng automatic na bumukas ang malaking gate. Napalunok si Jin. Hindi niya alam paano niya ipapaliwanag kay Hobi ang sitwasyon nila ngayon, kung bakit ganito ang hitsura nila at hindi na maaari pang bumalik sa bahay niya.

“Ang laki ng bahay ng boss mo, hyung!” puna ni Jimin habang iniikot ang tingin niya sa kabuuan ng lugar.

“Siya lang ba mag isa ang nakatira sa bahay na ito? May asawa na siya? Girlfriend? Jackpot naman ng partner ng boss mo kung sakali.” dagdag ni Taehyung na inilangan lang ni Jin.

Sa isip-isip kasi nito ay normal lang ito at walang sinabi sa bahay ng bawat isa sa miyembro ng Trinity.

“Good morning, beauties!” bungad na bati sa kanila ni Hoseok pag pasok nila sa luob ng bahay.

Napalunok si Jin. Hindi niya maintindihan ngunit pakiramdam niya pinaghandaan nito ang pagdating nila. Ayos na ayos kasi ito kahit na alam niyang late itong dumadating ng HQ.

“Boss.” pormal niyang bati at agad na inalalayan ang likod ng dalawa niyang kaibigan sa pagyuko upang magbigay galang kay Hoseok.

Natawa naman ito, “No need to be formal, Jin. Nasa bahay ko tayo. Wala tayo sa headquarters. Tara na muna sa dining, nagpaluto ako ng breakfast.”

Agad na nakaramdam ng paglalaway ang tatlo at napalunok. Duon palang nila naramdaman ang kumakalam nilang mga sikmura.

Isa-isang nagdatingan ang mga tagapagsilbi sa dining table dala ang agahan na sinabi sa kanila ni Hobi.

Halos kuminang na ang mga mata ni Jimin at Teahyung sa mga nakahandang pagkain samantalang si Jin naman halos tunawin na si Hoseok sa paraan ng kanyang pagtitig. Kinakabahan at hindi siya mapakali dahil alam niyang may kakaiba sa kinikilos ng kanyang kaibigan at boss.

Mula kanina ng dumating sila hindi ito nagtanong ng kung bakit siya nandito at isinama ang dalawa niya kaibigan o nagtanong kung sumama ba siya sa pagmanman ng mga katrabaho niya sa hinahabol ng Trinity.

“Kumain na tayo. Alam kong gutom na kayo. Pagtapos ninyo, pasasamahan ko kayo sa ilang mga maid para sa guest room at ng makapagpahinga kayo.”

Napabuntung-hininga na lamang si Jin ng hindi man lang siya tinapunan ng tingin ni Hoseok at tinuon ang atensyon kina Taehyung at Jimin na parang mga masunuring bata habang nilalantakan ang mga pagkaing nasa lamesa.

Halos hindi ginalaw ni Jin ang pagkain niya sa kaba ng maisip niyang baka alam na ni Hoseok na silang tatlo ang hinahabol ng Trinity.

“Hyung? Hindi ka sasama?” tanong ni Jimin na kasunod si Taehyung at mapansin nitong hindi ito sumabay sa kanila pagtayo.

Umiling ito bilang tugon, “May paguusapan pa kami. Mauna na kayo. Susunod ako.”

“Sige, hyung. Una na kami.” paalam ni Taehyung at tuluyan na silang naglakad palabas ng dining area kasama ang ilan sa mga maid.

Agad siyang tumingin kay Hoseok na prente pa rin sa pagkakaupo nito.

“H-Hobi.” pagtawag niya rito.

“Hmm?” tugon nito ng hindi tumitingin sa kanya.

“B-Bakit wala ka mang lang tanong sa akin ni isa? Kung bakit ako nandito ngayon? Kung bakit kasama ko ang dalawa kong kaibigan? Kung bakit ganito ang mga hitsura namin at kung saan kami galing? A-Alam mo na. . .?”

Halos hindi matuloy ni Jin ang gusto niyang sabihin dahil pakiramdam niya ay bumibigat lalo ang awra sa paligid nilang dalawa ng nasabibg kaibigan at boss niya.

“You don’t have to worry about me hurting them, Jin. I know their capabilities. I know who they are and that you’re friends with them. Alam kong pinapahanap at pinapahuli ko sa inyo si Silver at Tiger but not because gusto ko sila makulong or patayin.”

“T-Then what?”

“I want to see kung kapag ba nalaman mo ang totoong identity ng pinapahuli ko sa inyo ay pagkakatiwalaan mo pa rin sila o hindi, and as what I can see, you still trust them, don’t you? Because they are your friends, right?”

Tumango si Jin.

“And that’s exactly what I want to happen.” nakangiti ng sabi ni Hoseok habang nakatitig kay Jin.

“W-What do you mean?” naguguluhang tanong ni Jin sa kanya.

“Jin, hindi lang ikaw ang nagtatrabaho para sa akin. Sina Silver at Tiger ay sa akin din nagtatrabaho. And yes, if you two can’t believe it or has questions, feel free to step out of your hiding place.”

Nagulantang naman si Jin sa sinabi ng kanyang boss at agad na napalingon sa may pintuan ng dining kung saan lumabas sina Jimin at Taehyung.

“Kanina pa kayo nand’yan? Hindi kayo umalis?” gulat na tamong ni Jin.

Umiling ang dalawa bilang tugon ngunit hindi sila umalis sa kinatatayuan nila. Halatang maging sila ay gulat at naguguluhan din sa nangyayari.

“Care to explain what is happening?” ang nasabi nalang ni Jin bago sapuin ang kanyang nuo sa sobrang stress sa mga rebelasyon na kanyang narinig.

“Sure and that’s what I like to do too, team.” makahulugan nitong tugon.

---

A/N:

Posted: February 27, 2022 at 12:10 AM

Naloka ako sa revelation, mga friends! Pero mas nakakaloka pa rin na Level 1 na daw tayo sa March 1. Like, times flies fast talaga. Parang kailan lang ng nagsimula yung mask gathering charot este pandemic caused by corona virus pero heto tayo ngayon, we’re free to go anywhere we want. I mean, kayo but not me. Taong bahay ako eh.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XIII: WAY LESS SAD

“Oh my god! Kim Seokin?! As in The Kim Seokjin?!” gulantang na reaksyon ni Taehyung.

Magkakasamang nakaupo ngayon ang tatlong magkakaibigan sa ibabaw ng king size bed. Specifically, sa napiling guest room ni Jin. Matapos kasi ng naging paguusap ng apat kaninang umaga at nagpaalam umalis si Hoseok para pumunta ng HQ ay naiwan na ang tatlong magkakaibigan sa bahay nito, at para maging mas malinaw ang lahat at wala ng lihiman pa sa isa’t-isa eh napagpasyahan nilang sabihin na lahat ang naitatago nilang sikreto. Well, maliban sa isa.

“Oo. Pasensya na kung Jinnie Kim ang pinakilala ko sa inyong pangalan.”

“Okay lang, Hyung. Malamang kung una palang sinabi mo na sa amin na ikaw si Kim Seokjin ay nahimatay na ako. Alam ko kasi sobrang yaman ng pamilya ninyo. Hindi ko akalain na darating sa punto na magiging kaibigan ko ang gaya mo. S’ya nga pala, uhm, asawa mo ba talaga si Eye?” tugon ni Taehyung.

Napalunok si Jin sa tanong ng kaibigan. There’s no use na maglihim pa siya.

Tumango ito bilang sagot, “Kung pwede nga lang sanang nagbibiro ako pero hindi. Kasal kami at legal iyon. Hindi ko nga alam paano ko mapapawalang bisa ang kasal namin. Ang iniisip ko nalang ay siguro kapag namatay siya, duon lang mawawalan ng bisa iyon.”

“Paano nangyari iyon, Hyung? Eh mukha namang ayaw mo sa kanya kaya paanong nangyaring kasal ka sa kanya? Don’t tell me, gaya ng sa mga telenovela ang peg ninyo? Arranged marriage kayo ng parents ninyo? Oh my god! So ibig sabihin kabilang ka rin sa underground society?! Ang pamilya ninyo?” excited na tanong ni Taehyung.

“Hindi. Hindi kabilang ang pamilya ko sa underground society at hindi, hindi arranged marriage ang eksena namin ni Eye. Ginipit niya ang parents ko at sapilitan niya akong ikinasal sa sarili niya at pagkatapos nu’n. . at pagkatapos. . pinatay niya ang mga magulang at kapatid ko.” maluha-luhang kwento ni Jin habang inaalala ang mga nangyari na parang kahapon lang, “Ang tahimik mo yata, Jimin? Okay ka lang ba?”

Napunta ang atensyon nina Jin at Taehyung sa kanina pang tahimik na si Jimin. Pagkatapos ng naging paguusap nila kasama si Hoseok ay hindi na ito gaanong umiimik. Halatang malalim ang iniisip.

“H-Hindi. Nagco-contemplate lang ako kung bababa ba ako para uminom ng tubig at nakapagpasya na akong bababa ako. Uhaw na uhaw na talaga ako eh. Sige, iwan ko muna kayo.” pilit na ngiti niyang tugon sa kanila at dali-daling lumabas ng guest room.

Napasandal siya sa pader at napabuntung-hininga.

Nagkibit-balikat naman sina Jin at Taehyung.

“Ngayon naiintindihan ko na kung bakit nagpalit ka ng pangalan at hindi ka gaanong lumalabas ng bahay kung hindi kailangan ay dahil kay Eye na iyon pala. Paano iyan? Alam niya ng nandito ka pa rin sa South Korea, impossibleng hindi ka niya ipahanap.”

“Tae, sa maniwala ka man o sa hindi. Kinondisyon ko na ang sarili ko na balang araw, sa ayaw ko man o sa gusto, magkikita at magkikita pa rin kami ng Eye na iyon at nangyari na nga iyon ngayon. Sign na ito para ipaghiganti ko ang ginawa niya sa pamilya ko. Hindi ako matatahamik hanggat hindi ako nakakapaghiganti.”

“Pero Hyung, hindi ka ba nagtataka kung bakit pilit ka niyang hinahanap?” pilyong tanong ni Taehyung.

Agad na winaksi ni Jin ang kalokohang ideya na pumasok sa isip niya. Hindi. Impossible ang bagay na iyon para sa isang taong katulad ni Eye.

“Hindi mo siya kilala, Tae. Ganuon siya dahil ang tingin niya sa akin ay isang bagay na binili niya gamit ng pera niya na pagmamay-ari niya.” kinuyom nito ang kanyang kamao sa inis, “Hindi ako isang bagay na pwede niyang kunin at itapon nalang kapag nagsawa siya gaya nalang ng ginawa niya sa iba.”

Oo. Alam ni Jin ang tungkol sa mga aktibidades ng kanyang Eye. Kung paano ay siya lang ang nakakaalam nu’n.

“Eh ikaw, Tae? Bakit ka napasok sa ganitong trabaho? Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalang ikaw si Tiger. Lalo na ’yung duon sa resort na pinuntahan natin. Ang galing mong umacting. Kayo ni Chim. Teka nga, ngayon ko lang naisip, hindi ninyo pa ba alam ng mga panahon na iyon na kapwa kayo, you know. .?”

Natawa naman si Taehyung at nailing.

“Hindi, Hyung. Kaya nga nagulat din ako kagabi ng malaman kong siya si Silver. Hindi ko sukat akalain. And to answer your first question, kaya lang naman ako naging kung ano ang isa ko pang katauhan ay dahil pinoprotektahan ko ang step father ko. May malaki kasi siyang pagkakautang at ako ang nagbabayad nu’n sa pamamagitan ng, alam mo na? At pangalawa, thank you sa compliment, Hyung. I guess, it really pays off ’yung mga natututunan ko sa course ko.”

Sabay na napatingin ang dalawa ng muling bumukaw ang pinto ng guest room at iluwa nu’n si Jimin.

“Oh? Bakit ganyan kayo makatingin sa akin? Turn ko na ba?” kinakabahang tanong nito sa kanila.

Agad na tumango sina Jin at Taehyung.

“So, I’ll take a guess na ang tanong ninyo ay kung kailan pa ako naging si Silver, tama?” tanong nito ng makaupo siya pabalik sa higaan.

“Oo. I mean. . . woah! Hindi ko inakalang, you know? Ikaw ang pinaka magaling na sniper ng bansa!” manghang sabi ni Taehyung.

“Oo nga. Gaya nitong si Tae, wala sa hitsura mo Chim!”

Awkward naman na ngumiti si Jimin sa dalawa.

“Well, I guess it pays off having an innocent face? And, uhm, to answer your question, sideline ko lang naman ito. Hindi full-time job. As you know, nagtatrabaho pa rin ako sa isang cafe. Malaki lang kasi ang bigayan sa ganito. Nagiipon lang kasi ako para sa future, alam ninyo na? Kung sakali mang kailanganin kong bumukod sa inyo.” tugon ni Jimin, ngunit hindi nito sinabi sa kanila ang totoong dahilan ng kanyang pagiipon. Hindi nila pwedeng malaman na balak niyang hanapin ang pamilyang nag abandona sa kanya. Ayaw niyang pagtuunan pa nila ito ng pansin. Maliit ang mundo, ika nga, baka mamaya isang hindi inaasahang pangyayari na naman ang dumating sa buhay niya.

Kapwa ng nakahiga ang tatlong magkakaibigan. Nasa kanan si Jin, nasa kaliwa naman si Taehyung at si Jimin naman ang nasa gitna.

“Hindi pa rin ako makapaniwala na iisa lang pala ang Boss nating tatlo.” saad ni Jin.

“Mas lalong hindi ko mapaniwalaan na nakatira tayo sa iisang bahay at pilit na tinatago ang mga sikreto natin sa isa’t-isa pero in the end, heto tayo.” natatawang dagdag ni Taehyung.

“Pero alam ninyo ang mas nakakatawa sa lahat?” nakangising sabi ni Jimin pero at the same time eh pakiramdam niya may kirot sa puso niya sa sunod niyang sasabihin.

“Ano?” sabay na tugon ng dalawa.

Nilingon niya si Taehyung na may mapaglarong ngiti, “Na ’yung taong gusto mo, ’yung taong naka flirt mo sa cafè ng papunta tayo sa resort, remember Tae? Siya pala si Hunter. At siya din ’yung muntik ko ng mapatay. Pina target kasi sa akin siya ni Mr. Jung.”

Halos manlaki naman ang mga mata ni Taehyung, “Holy shit, Chim! Akala ko hindi mo na siya natandaan?!”

Paano nga bang hindi makakalimutan ni Jimin ang mukhang iyon? Kahit na sabihin pang crush niya si Jungkook na may crush kay Taehyung na ang crush naman ni Taehyung at si Hunter, hindi niya maitatangging may something kay Hunter na kumuha ng atensyon niya. Hindi lang basta dahil minsan niya na itong naging target at muntikang mapatay.

“Speaking of, bigla ko lang naalala, ng nasa party tayo Tae, sino pala ’yung mga humahabol sa iyo bago mo ako hinatak palayo kay Eye?”

Napalunok si Taehyung dahil biglang sumagi sa isip niya ang mayabang na mukha ni Jungkook. Bigla siyang nakaramdam ng kakaiba. Kung tutuusin, matagal na siyang may nararamdamang kakaiba dito, hindi lang basta dahil ngayon na alam niyang miyembro pala ito ng Trinity kundi may iba pang dahilan na pilit niyang tinatanggi sa kanyang sarili.

“Si. .” napatingin si Taehyung kay Jimin, “. .Si Prime. Nakilala na iyon ni Jimin ng minsang pinapunta ko siya sa part-time job ko. Ayaw pang aminin nitong isa pero halata namang crush niya iyon.” nakangising sabi nito ngunit ramdam din niya ang pagbigat ng kanyang pakiramdam ng maalala ang eksena ng kaibigan at ng kinaiinisan niya, “. .Siya kasi ang inutos na target sa akin ni Hobi Hyung.”

“Weh? Samantalang ikaw naman ang inutos sa akin ni Hobi na hulihin ko. Bonus nalang na nalaman kong nanduon din si Eye.” gulat na tugon ni Jin.

“Hoy! Anong sinasabi mo d’yan, Tae?! H-Hindi ko iyon crush ’no! I mean, gwapo siya, oo, pero alam ko namang hindi ako ang type niya kaya never mind nalang. Isa pa, malabo ng maging okay ang relasyon natin sa kahit na kanino sa kanila. Tanda ninyo naman ang naging usapan kanina, di ba? Tayo ang team ni Hobi. Ang team niyang magpapa bagsak sa Trinity. Para din iyon sa iyo, Hyung dahil gusto mong makabawi sa ginawa sa iyo ni Eye sa pamilya mo at kami ni Tae, nandito lang kami para supportahan ka bilang mga kaibigan mo pero syempre para na rin sa enterntainment namin.” nakangiting saad ni Jimin, pero deep inside alam niyang gagawin niya lang iyon hindi para sa entertainment kundi dahil para makabawi sa kabutihang pinakita sa kanya, kanila ni Jin at para na rin sa makukuha niyang bayad kay Hoseok. Para makapagsimula siya ng bagong buhay.

Alanganin pa rin kasi sa kanya ang goal ni Hoseok na pabagsakin ang Trinity dahil bukod sa hindi basta-basta ang kakalabanin nila, alam niyang sa likod ng maamong mukha ni Hoseok at sa mabulaklak nitong pananalita ay nagtatago ang isang katauhan na gaya ng kanya, na masama at walang pinagkaiba sa grupong gusto nitong patumbahin gamit silang tatlong magkakaibigan.

At iyon ang aalamin niya, kahit na kapalit nu’n ay ang pagsira ng iniingatan niyang tiwala nina Jin at Taehyung sa kanya. 

---

A/N:

Posted: March 02, 2022 at 03:00 AM

Shits about to go down. I swear, you’ll gonna hate me sa mga susunod na chapters. I don’t know. Feeling ko lang kasi. . Nevermind. Enjoy the remaining masasayang happenings. Lol. Anyway, nag hoard ako ng face sheet masks ng Monday just because I want to.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XIV: PIECE OF YOUR HEART

Isang buwan na ang nakakalipas mula ng mangyari ang insidente sa pagitan ng Trinity at ng tatlong magkakaibigan na sila Jin pero hanggang ngayon, mula ng nagbigay ng utos si Namjoon sa lahat ng tauhan niya mapaluob o labas man ng South Korea ay ni isang balita kung nasaan ang kanyang asawa at ang dalawa nitong kaibigan na interes nina Hunter at Prime ay wala man lang siyang nakuha. Ayaw niyang isipin na baka mas pinili nalang ng mga itong magpakamatay kesa ang mabuhay at mapunta sa mga kamay nila ng kaibigan niya.

Hindi. Hindi iyon gagawin ni Jin at sigurado siya duon lalo pa at ang alam nito ay siya ang nagpapatay sa pamilya nito.

Nasa HQ siya ngayon ng Trinity kasama sina Hunter at Prime.

Si Hunter na abala sa kung ano mang ginagawa niya sa kanyang laptop, at si Prime na kanina pa nakatitig sa kanyang cellphone. May nakalatag na alak sa center table pero para itong tubig na hindi pinapansin ng kahit sino sa kanilang tatlo.

Tumayo si Namjoon sa kanyang kinauupuan at pumunta sa isa sa mga kwartong nanduduon. Napabuntung-hininga siya ng makapasok siya sa luob ng piano room at madako ang tingin niya sa malaking cabinet na nanduduon na may mga nakapatong na picture frames sa ibabaw. Kasama na duon ang picture nilang dalawa ng kanyang asawa na si Jin ng araw ng kanilang kasal. Kinuha niya ito at pinagmasdan maigi ang mukha ni Jin kahit na halatang walang emosyon ito sa litrato at sa kanya naman ay kabaligtaran ng araw na iyon. Hinaplos niya ang pisngi nito na parang totoong kaharap niya ito ngayon. Napakagat siya sa kanyang labi. Pinipigilan ang kanyang sarili na maluha.

“Jin.” bulong niya sa kanyang sarili, “Ganuon ba kalaki ang galit mo sa akin at kahit katiting na pagmamahal ay wala kang naramdaman sa akin sa luob ng isang taong pagsasama natin? At sa ilang taon na nagkawalay tayo sa isa’t-isa?”

Matapos ang ilang minutong pagtitig at pagsama ng luob niya sa hawak niyang wedding picture nila ay binalik niya ito sa pwesto nito at sunod namang dumako ang litrato niya sa isang family picture.

Ang apat na orihinal na pinuno ng Trinity bago may isa sa mga ito ang sumira ng samahan na kinahantungan ng alitan at pagkamatay ng ilan sa kanila at ngayon, sila nalang tatlong magkakaibigan ang nagtutuloy ng naiwang pamumuno ng kanilang magulang.

“Tinitignan mo na naman iyan.” saad ni Hunter na tumabi sa kanya at tinitigan din ang hawak niyang litrato, “I mean, naiintindihan ko naman. Nakaka miss may uwiang pamilya.”

“Tatlong taong mahalaga sa akin ang nawala na. Hindi ako papayag na pati si Jin na tinuring kong pamilya ko na, mawawala pa.”

“Ouch, so hindi pala kami mahalaga ni Prime sa iyo, Eye?” panunuksong tanong ni Hunter sa kaibigan.

“Masamang damo kayo kaya hindi kayo agad mamamatay.” sarkastikong tugon ni Eye at binalik ang hawak niyang frame sa pwesto nito bago lumakad palabas ng piano room na siyang sinundan ng nakapamulsang si Hunter.

“Ano ba iyan, Prime! Hindi ka ba nagsasawang titigan iyang pagmumukha ni Tiger?” pang aasar ni Hunter pagkaupo niya sa couch habang nagsasalin ng alak sa kanyang baso.

“Fuck off, Hyung! Ikaw nga eh, akala mo hindi ko alam pero ’yung mga tauhan mo halos hindi mo na pauwiin kakabantay sa university nila Silver para lang makidnap mo siya.” tugon ni Prime at tumingin kay Eye na nakangisi namang nakatingin na kay Hunter.

“May atraso siya sa akin, okay? I was once his target before kung hindi lang siya nagmintis ay baka hindi ninyo na ako kasamang umiinom ngayon dito.” sagot nito at inisang inom ang alak sa kanyang baso. Ngunit deep inside ay hindi lang dahil duon ang dahilan kung bakit gusto niya itong makuha na. Hindi lang para turuan ng leksyon at ipakilala kung sino ang binangga nito kundi dahil, gusto niyang makuha ito sa ayaw man nito o gusto ang pagkalalaki nito. Napangisi siya at hindi maiwasang makaramdam ng kakaibang init sa isiping nasa ilalim niya ito at nagmamakaawa.

“Tsk, atraso your face! Eh bakit mo siya pinapadalhan ng mga mamahaling regalo, sige nga?!”

“First of all, hindi ko pa alam na si Silver at Jimin ay iisa. I asked this shit,” sabay turo kay Eye, “. .To give me details about him but he didn’t include on the said details that he was Silver. Second, why do you care if I give him gifts? You like him?” taas kilay na tanong ni Hunter.

“But to what I remember, horny boy, you call Silver ‘your baby’, right?” nakangising saad ni Eye.

“And what if I do?” mapang asar na tanong ni Hunter.

“You can have him but right after me, of course. Unahin mo muna si Tiger, but as to what I also remember, me and Tiger already met before and boy, did I tell you we almost make out?”

“A-Anong sabi mo?” agad na napatayo si Prime sa kinauupuan nito at ready ng makipag buno kay Hunter na ngayon ang prente lang na nakasandal sa couch at nakangisi.

“What’s the prob, Prime?” mapang asar na tanong ni Hunter.

“You two, stop it.” pagitna ni Eye na ngayon ay nakatingin sa isa sa mga tauhan niyang lumalakad papunta sa pwesto nila kaya agad ding napatingin sina Hunter at Prime sa tinitignan niya.

Inabot nito ang brown na envelope na hawak ng tauhan niya.

“Confirmed, Eye. Hindi pa sila patay. May nakalap kaming impormasyon na nasa pangangalaga sila ng taong nagngangalang Hobi. May koneksyon siya sa gobyerno pati na rin sa undergound.”

Napatingin si Eye sa kanyang tauhan kaya nagpatuloy ito sa pagsasalita habang binabasa ang nakalagay sa luob ng brown na envelope.

“Si Hobi ang isa sa anak ng orihinal na pinuno ng Trinity.”

Awtomatikong kinuyom ni Namjoon ang kamao niya sa galit. Halos mamuti na ang knuckles nito. Samantalang nagkatinginan naman sina Hunter at Prime at halata ring hindi nagustuhan ng mga ito ang narinig sa sinabi ng kanilang tauhan.

Maya-maya ay narinig sa buong mansyon ang tawa ni Namjoon. Isang klase ng tawa na puno ng galit at sakit.

“Sinusubukan talaga ako ng traydor na iyan.” sigaw ni Namjoon at pagtayo nito ay agad nitong hinagis ang bote ng alak sa kung saan man na nag bunga ng malakas na tunog, hudyat na nabasag ang bote at nagkapira-piraso.

“Eye.” pagtawag ni Prime sa kanya ngunit parang hindi siya nito naririnig at masama ang tingin sa isang direksyon na para bang duon nakatayo si Hoseok.

“Kung ganuon, impossibleng hindi niya ito pinlano.” natatawang sabi ni Hunter, “Hindi pa rin siya nagbabago. Maduga pa rin siya kalaro. Tsk, tsk. Masaya ito. Excited na akong makipaglaro ulit sa kanya pero this time, makukuha ko ang premyo ko.”

---

A/N:

Posted: March 03, 2022 at 03:00 AM

Oh shoutout sa mga maduga maglaro d’yan ng mga bata pa. Tsk tsk. Akala ninyo ba nakalimutan ko kayo? Syempre hindi! Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XV: MEET ME AT OUR SPOT

JIMIN POV

“Hyung! Tatlong buwan na tayong nakakulong dito sa bahay ni Hobi hyung!” maktol ko na naka cross arms pa at naka pout na nakaupo sa couch dito sa living room.

“Chim! Don’t make it such a big deal and fyi, hindi tayo mga preso para sabihin mo na nakakulong tayo. Pinag iingat lang tayo ni Hobi. You never know baka mamaya bigla nalang dukutin ang isa sa atin kapag lumabas tayo ng walang paalam. Alam kong nabo-bored ka na at gusto mo ng lumabas pero unting tiis nalang, Chim. Makakalabas na rin tayo.” tugon ni Jin na prente lang nakaupo at umiinom ng ginawa niyang lemon juice. Kakatapos lang kasi namin mag training. Like, duh? Seryoso ba? Pinagte-training pa kami eh as if namang baguhan lang kami sa ganitong larangan. Pfft.

“Oo nga, Chim. Saka paglabas natin, may grand entrance tayo, remember pababagsakin natin ang Trinity.” dagdag ni Tae na nag flex pa ng biceps niya. Tsk, tsk.

Hindi nalang ako umimik at inubos ang natitirang juice sa baso ko at lumakad paakyat para tumambay sa kwarto ko.

Tsk. Ako nalang yata sa amin ang nasa matino pang pag iisip or so I thought?

I mean, oo nga sinabi at pumayag akong tutulong na pabagsakin ang Trinity dahil kay Hyung, para makabayad ako ng utang ng luob sa pagtanggap niya sa akin at bilang kaibigan nila ako ni Tae pero kasi lately. . . Ugh!

Ang weird din kapag nakikita kong flirty si Hobi hyung kay Jin hyung at minsan kay Tae. I mean, ewan ko. Or baka ganuon lang talaga si Hobi hyung kasi minsan ganuon siya sa akin at sinasakyan ko lang kasi ayaw ko naman maging KJ. Hay, ewan.

Hindi ko alam gaano ako katagal tumambay sa luob ng kwarto basta narealize ko nalang na kinakatok na ni Tae ang pinto ng kwarto ko para ayain akong kumain ng dinner. Teka, parang halos wala pang ilang oras ’yung pagtambay na ginawa ko dito ah?

“Kain na.” nakangiting sabi ni Hyung. Nasa long table kami at si Hyung nakapwesto sa kanan ni Hobi hyung samantalang si Tae naman ang nasa kaliwa niya at ako naman ang nasa kaliwa ni Tae.

“So, Hobi hyung kailan ang time to shine namin? Si Chim excited na excited ng lumabas!”

“Talaga ba, Chim?” nakangiting tanong ni Hobi hyung kaya napa angat ako ng tingin. Ewan ko ba, hindi lang siguro ako sanay pero ang cringe kapag galing sa bibig ng ibang tao ang palayaw ko na iyon.

“H-Hindi, hyung! Si Tae talaga iyon!” tugon ko at pinanlisikan ng mata si Tae na kinatawa lang niya.

“Hayaan mo, malapit na kayong makalabas ulit at magpakita sa Trinity. Magpapakita kayo sa kanila when they least expect it. And knowing how they’re all head over heels to each of you, mapapabagsak agad natin sila.” saad ni Hobi hyung at hindi nakaligtas sa paningin ko ang ginawa niyang paghawak sa kamay ni Hyung. Pinigilab ko ang sarili ko na mapataas ang kilay at pasimpleng tumingin kay Tae na naka kagat lang sa kanyang labi.

Ugh, ano bang nangyayari sa mga ito?

Kailangan ko na talaga makalabas-labas sa bahay na ito may permiso man nila o wala. Bahala sila d’yan. Pfft.

Sapat na sa akin ang tatlong buwan na namalagi kami dito para malaman ko kung saan parte ng bahay ang may cctv. Medyo nahirapan ako ng una kasi tago talaga ito pero nahanap ko rin pati ang room kung nasaan ang mga medium sized tv kung saan narerecord ang bawat galaw namin kaya alam ko kung saan ako hindi dapat na dumaan mamaya.

“Oh Chim, gising ka pa?” muntikan ko ng mabitawan ang cellphone ko sa gulat ng magsalita si Hobi hyung malapit sa akin. Napalunok ako na parang may bumarang bato sa lalamunan ko.

“U-Uh, oo. Hindi ako makatulog, Hyung. Nagbabasa lang muna ako sa wattpad. Baka sakaling maantok ako.” nakangiti ngunit naiilang kong sagot. Pinagmasdan ko ang nakatalikod niyang pigura sa akin at abalang nagsasalin ng alak sa baso.

“Anong genre naman iyang binabasa mo?” usisa niya at nagulat ako ng abutan niya ako ng isang baso na may alak.

“Cheers?” saad ko at nakipag cheers sa kanya. Inisang tungga ko iyon bago sinagot ang tanong niya, “Forbidden Love.” shit, pati ako nagulat sa naging sagot ko.

Bakit iyon ang sinabi ko?

Well, alangan namang sabihin ko ang totoo na hindi talaga wattpad ang ginagawa ko at nakikipag usap lang maman ako sa isa sa mga taong, clearly ay kalaban namin. Tsk, tsk. Good job, Jimin. Good job sa pagsisinungaling.

Dahil nakaupo naman sa harapan ko si Hobi hyung ay sa huling pagkakataon, chineck ko ulit ang naging small talk namin ni Hunter. Napalunok ako. Hindi ko akalain na siya talaga ito. Akala ko nga taong tabon siya aba, malay ko bang marunong din pala gumamit ng teknolohiya ang taong ito.

And more importantly, hindi ko siya iniistalk ’no. It just so happened na nakita ko ’yung mukha niya sa maliit na bilog na iyon at ewan ko ba automatic na na recognize ko siya. Nang una alanganin pa ako, baka kasi poser o kahawig lang niya kaya kinapalan ko ang mukha ko at ako ang unang nag chat. Swerte dahil online din siya kaya agad siyang nakapag reply. In fairness sa lalaking ito kahit sa social media masungit pa rin. Hmmp!

Buti nalang din at naka off ang location ko kaya impossibleng ma track niya ako kung nasaan ako.

“I just want suck the life out of you.”

Paulit-ulit na nagpa-play sa utak ko ’yung sinabi niyang iyon. I mean, hindi sa pagiging manyak pero ganuon talaga pumapasok sa isip ko ngayon kahit na pilit kong iniisip na tinutukoy niya ay ang gagawin niyang paghihiganti sa akin sa balak kong pagpatay sa kanya nuon. Napalunok ako ng matindi ng biglang sumagi sa isip ko ang mukha niya ng maalala ko ’yung eksena namin ng naghahabulan kami nina Hyung with the Trinity and men.

Pero teka nga, bakit parang hindi man lang siya nagulat na biglang may isang estranghero na nag message sa kanya sa social media account niya? Siguro dahil sa display picture na gamit ko? Or sa naging bungad ko na unang message sa kanya? O baka naman dahil inaasahan niya ng hindi ako agad mamamatay? Aba’y walang hiya!

Nakakataas lalo ng anxiety kasi hanggang ngayon di pa rin siya nagrereply. Shit. Bakit ko sinabi iyon? Ugh, nakakahiya! Ano nalang iisipin nu’n sa akin?!

And wait, pupuntahan ko ba siya? I mean, that’ll be a major, major, huge risk pero kasi. . Ugh!

“Jimin!” bumalik ako sa ulirat ng marinig ko ang boses ni Hobi hyung kasabay ng pagpitik ng daliri niya.

“U-Uh, hyung?” alanganin kong tugon.

Napangisi siya, “Don’t tell me you’re already tipsy? You just had one glass of tequila, Chim.” hinaplos ng kamay niya ang pisngi ko sa paraang para akong bulaklak na may sign na ‘handle with care’ type of thing.

“Makakabalik pa ako ng kwarto, Hyung. And actually, pabalik na ako. Sa wakas, dinalaw din ako ng antok.” nakangiti kong sabi at dali-daling bumaba sa inuupuan kong stool sa kitchen. Napalunok ako ng mapansin ko ang paraan ng pagtitig niya sa akin.

“Ihatid na kita.” bigla akong nakaramdam ng panic sa hindi ko maisip or baka wala din talaga akong balak na isipin na bagay.

“H-Huwag na! Kaya ko naman.” naiilang kong sabi lalo pa at sobrang lapit ng mga katawan namin sa isa’t-isa.

“Hindi, hindi mo kaya. Tara na.”

“Hindi. Ihahatid kita. Sa ayaw o gusto mo.” nakangising sabi nito sabay buhat sa akin kaya muntikan na akong mag cause ng napaka lakas na ingay. Nakasampa ang katawan ko na parang malambot na spaghetti pasta sa balikat niya.

“H-Hobi Hyung!!!” protesta ko habang pilit na kumakawala sa pagkakahawak niya.

In a few minutes, nasa kwarto na kami at kinukumutan niya na ako. Nagkakatitigan kaming dalawa. Ngumiti siya samantalang ako poker face lang.

“B-Bakit ka ganyan makatingin, Hyung?” naiilang kong tanong.

Ngumiti siyang umiling, “You remind me of my brother.”

Napalunok ako. Hindi ko alam kung bakit pero base sa hitsura niya ngayon, sure akong may nangyaring hindi maganda sa sinasabi niyang kapatid niyang iyon.

“M-May kapatid ka?”

“Uhm, yeah. Ka-edad mo na sana siya ngayon kung hindi lang. .” pinagmasdan ko ang pagtaas baba ng paghinga niya at ang makailang beses niyang paglunok.

Ewan ko ba pero ng sinabi niya iyon parang may kung anong sa luob ko ang hindi ko maintindihan. Awa?

“Kung hindi lang?”

“Kung hindi lang dahil sa mga nagtraydor sa pamilya namin. Baka sana. . Sana nandito pa ang kapatid ko.”  malungkot siyang ngumiti sa akin at hinaplos ang buhok ko, “Kaya natutuwa talaga ako sa tuwing nakikita kita. Pati din si Tae. Napapaalala ninyo sa akin yung kapatid at mga magulang kong pinatay ng pamilya ng Trinity na iyon.”

Pinatay? 

“May atraso ba ang pamilya ninyo sa kanila? Bakit naman nila papatayin ang pamilya mo kung wala?”

“Jimin, nasa mundo tayong maraming uhaw sa kapangyarihan at ang mga ganuong klase ng tao, walang sinasanto kahit na ang walang atraso madadamay makuha lang ang gusto nila.”

“So biktima ang pamilya ninyo?”

Tumango siya, “I guess, hindi mo pa maiintindihan sa ngayon ang side ko pero iyon ang dahilan ko kung bakit gusto ko pabagsakin ang Trinity. Ayaw ko lang na may isang pamilya ulit ng gaya sa akin ang masira dahil sa tulad nila Eye.” halos mahigit ko ang hininga ko ng dumukwang siya para halikan ako sa nuo ko, amoy na amoy ko ang pabango niya. Napalunok ako, “Kayo na ang tinuturing kong pamilya ko. Hindi ko hahayaang mawala kayo gaya ng nangyari sa pamilya ko. Isa pa, malay ko ’yung mga taong lumaki sa bahay ampunan na gaya mo, anak ng mga mayayaman na may mapagmahal na pamilya. Malay mo ikaw pala ’yung kapatid kong inaakala kong patay na.” saad niya sabay tawa sa dulong parte ng sinabi niya.

Natawa naman ako. Impossible naman yata iyon kasi hindi kami magkahawig ni Hobi hyung pero bakit ganuon? I feel somewhat weird.

---

A/N:

Posted: March 05, 2022 at 12:00 AM

Jaran! Update time! Kamusta ang lahat? Naku, naku. Moral lesson sa chapter na ito, huwag magsesend ng risky response lalo na kapag dala lang ng bugso ng damdamin. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XVI: COME MY WAY

YOONGI POV

I smirked as I went inside the familiar place I always go to whenever I want to relax. You see, it’s not the usual club people want to go to. Not only because it’s full of Elite’s like me but because being in Red Town is considered like a place of mating. Yes, an exclusive gathering of people who want to fuck and forget the world for a couple of hours and act like strangers the morning after like nothing sinful happened the previous night. 

I wasn’t really planning of going here this soon but after the ‘small talk’ with Silver, that switch my plans as fast as a ball could roll on the floor. A sudden excitement I never felt like before rushed in me but is accompanied with a familiar heat inside that hopefully by the end of the night, I could release to the person I’ve been wanting to fuck senseless under me.

Seeing the eyes that stare and undress me with how they look at me makes me smirk. 

Damn, right. That’s it.

That’s how everyone should acknowledge my presence.

Ah, Red Town. A big ass club consisted of red lights, luxury furniture’s, mixed with the strong perfume of people here and there, accompanied with the cocoa smell of cigarette and drugs.

If I’m the one to be asked how Hell should look like, it’ll go like this. . . 

Now, you might be wondering why I just easily went here without even having second thoughts if it’s really Silver that I was talking to an hour ago, but hear me out. 

There’s something about Silver that excites me. I don’t know. It never happened to me before but ever since he and I exchanged stares, this happened. Besides, I already knew that he will not easily die off with that kind of stunt Eye’s husband did. 

I wonder if he’s going to show up. He didn’t confirm anything. I just assumed that he might come if I invite him but it’ll suck if he won’t. Then that’s the sign I’ve been waiting for that we’re just destined to be enemies not fuck buddies, or more than that, but again, I don’t do relationships. I don’t know how and yes, I’m scared not just for the other but mostly on my part on how I might act with my future lover. 

An hour passed, I decided to let go and chill for a moment while drinking the infamous blue whiskey. Gotta be ready if incase he won’t come. But I really hope he. . 

Nah, you can’t, Hunter. 

I can’t help but smirk to the guys and girls staring back at me with lust in their eyes. It’s like I’m being undress but it’s them whose already naked and I’m not. What a pity.

There’ only few people who can make me feel naked or hard but not both. 

I mean, who wouldn’t want to stare at someone whose hotter like Hell, the baddest than Satan and someone who will let you experience seventh heaven without trying hard, hmm?

Another hour passed, and yes I know by the amount of people doubling up and with the constant strangers who would like to get a good fuck kept me company while others shamelessly asks me to dance with them even if I have sluts beside me. I smirked to myself. 

Well, what to expect? Hunter is my name, but I don’t have to sweat just to collect people who wants to get under me.  But even when I have a couple of thirsty sluts around me, I couldn’t help but to feel disappointed. Was I really expecting him to come? 

Oh fuck that. He’s not that impo–?!

Ddaeng!

I felt my breath stopped the moment I laid my eyes on the person I’d been wanting and waiting to arrive. I gulped nervously. 

Is it really possible for a guy to look this gorgeous?

My eyes followed his every move until he sat on the tall stool and scanned the whole club.

And in a blink of an eye, our eyes met. Staring intensely like we can read each others mind. I smirked and licked my lips while he just stood in place with his resting angel bitch face and in a second, he cut our eye connection which angered me inside. 

No one dared to do that with me!

But what made me stood is when I saw him talking to three men who suddenly just appeared in front of him. Are they trying to fuck with my Silver, hmm? No one should dare to touch what’s mine. Yes, he’s mine even if he disagree to it conscious or unconsciously.

“Min Jimin.” I said, quite loud, enough for the three to hear when I’m almost near them.

And oh boy, did I just saw him roll his eyes at me with that little smirk?

The more I near myself to him, I felt being undress with his stares and hard at the same time. 

Ddaeng!

---

JIMIN POV

Sinusubukan kong umakto ng normal and feeling ko naman okay naman ang lahat maliban sa puso kong nagtutumalon na palabas ng dibdib ko.

Bakit ganyan ang hitsura niya?

Ang. . shit. The name Hunter really suits with him.

Hindi ko na nga mabilang naka ilang lunok na ako at pikit ng mata ko para hindi niya mahalatang pinagma masdan ko siya.  Kung bakit naman kasi ganyan ang hitsura niya? ’Yung suot niya at awra niya?

Gosh, pati ’yung boses niya kanina ng tinawag niya ako kaso hindi ko maintindihan bakit tinwag niya akong Min Jimin eh hindi naman Min ang apelyido ko. Tsk, tsk. Also, did he just call me sa totoong pangalan ko?!

Baka dala lang ito ng awra ng buong Red Town  o baka dahil sa hitsura lang din talaga ni Hunter. Ano kaya pakiramdam ng mahagka ng nilalang na ito? I unconsciouly bite my bottom lip on the exact time that he stare at me with his cat like eyes.

“Aren’t you a little brave, Silver? To come to a Hunter’s den.” nakangising pagbasag niya ng katahimikan ilang minuto ng nakakalipas bago niya samaan ng tingin yung mga nakapalibot na lalaki sa akin kanina.

“Hmm?” tugon sabay mabilisang sipat sa mukha niya. Fuck it. Pakiramdam ko nagliliyab ang katawan ko sa nakikita ngayon ng mga mata ko. I want to touch his chiseled jaw and stroke his hair. It looks fluffy. And then, those lips of his. I wonder what that taste like. Alcohol, maybe?

Ugh, ano bang nangyayari sa akin? Masama yata talang nakukulong ako sa mahabang panahon and look at me now. Nandito ako sa sitwasyon na ito. But if you think I regret doing this, nu-uh. I love this to be perfectly honest.

“Alone?”

“Only for you, Hunter.” dumukwang ako palapit sa kanya at bumulonh sa kanyang tenga bilang tugon ko na may mapaglarong ngisi paglayo ko sa kanya sabay ikot ng inuupan ko paharap sa bartender.

“Holy water?” nakangisi kong tanong pag abot sa amin ng bartender ng inorder niyang drinks. Nakakaloka naman pangalan ng inumin na ito!

“We definitely need this right now.” tugon niya at binasa ang labi niya ng kanyang dila. Damn. That was so sexy.

Pero agad nalipat ang atensyon ko sa kamay niyang gumagapang na sa hita ko.

“Aren’t you a little impatient, hmm?”

Napangisi siya, “With that thighs of yours, who wouldn’t?” siya naman ngayon ang dumukwang palapit sa tenga ko and if I’m being honest, I’m quite nervous right now kung saan ang kahahantungan nito. I only have two in mind. Either I die in his arms or end up in his bed. There’s nothing wrong with the first time, given na normal sa isang gaya niya na unahan ang papatay sa kanya but the second. . . Shit! For my butt’s sake, I haven’t been laid since birth, “I wonder if you like to experience my tongue technology?”

And as expected, tama ang naging decision ko na mag suot ng skin-tght leggings.

“Maybe, maybe not. The decision is yours, Hunter. I am your prey, right?” inisang lagok ko ang inumin sa baso ko at tumitig sa kanya habang ginagawa ko iyon. Sinadya ko rin na may kaunting likido na umagos pababa ng labi ko papunta sa leeg at dibdib ko, “Oops, the drink was so tasty I didn’t see some sliding off my lips.” pa inosente kong sabi at inabot ang kamay niya. Damn, his hands is so big and slender. Napalunok ako. I managed to used his right hand to wipe the liquid off my neck and chest. I smirked to myself ng nakita ko siyang naka awang ang bibig at halos magliyab na ang mga mata sa kung ano mang tumatakbo sa isip niya ngayon.

And because I was satisfied with his reaction, tumayo na ako at lumakad papunta sa gitna ng club kung saan may mga sumasayaw na mga lalaki at babae. Napangisi ako ng marinig ko ang sunod na kantang sinalang ng Dj.

“Would you like to dance, Hunter?” tanong ko ng lingunin ko siya.

Napangisi siya sa tanong ko. Hindi ko na hinintay pa ang sagot niya at tuluyang ng lumakad papunta sa alon ng mga taong sumasayaw sa saliw ng kantang tumutugtog.

Sinadya kong lumakad ng parang pusa kaya hindi rin ako nagtaka ng may mga matang tumingin sa akin na alam kong gusto nila ako makasayaw. Sorry, pero sa mga oras na ito isa lang ang gusto kong makasayaw at iyon ay walang iba kundi si Hunter.

Hindi na ako nagulat ng makarating ako sa gitna ng dance floor at paglingon ko para tignan sino ang makakasama ko sa pagsayaw ay nakita ko ang bulto ni Hunter. Kapwa kami napangisi habang nakatitig sa isa’t-isa.

Agad niya akong hinatak palapit sa kanya at halos kinabahan ako na baka marinig niya ang mabilis na pagkalabog ng puso ko.

“You’re gonna regret playing with me, Silver.” bulong niya sa tenga ko at agad akong yumakap sa leeg niya habang nararamdaman ko ang labi niya na bumababa sa leeg ko at ang kamay niyang mula sa bewang ko ay unti-unti ng dumudulas papunta sa pang upo ko.

“Make me.” mapang hamon kong sabi sabay kalas sa pagkakayakap ko sa kanya. Tumalikod ako at sinandal ang likuran ko sa kanyang matipunong dibdib at saka gumiling.

Baila, conmigo

Anoche, contigo

I wanna feel you against me

All night, bodies connecting

---

A/N:

Posted: March 06, 2022 at 12:00 AM

Huehuehue. Kung alam ninyo lang, kagabi ko pa sana ito ipopost kasabay ng isa kong update kaso ayun, nakatulog ako na pinapakinggan yung kantang naka dedicate sa chapter na ito. Parang ewan lang kasi kilig na kilig ako habang iniimagine ko itong buong scene nola for this chapter so, uh, any thought what will happen on the next chapter? Also, pahingi ng snacks!

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XVII: LOST IN THE FIRE

“H-Hun. .! Mmh!” ungol ni Jimin ng tumama ang katawan niya sa malamig na pader habang naiipit siya sa bisig ni Hunter.

Paano nga ba nauwi sa ganito ang lahat? Kanina lang ay nasa Red Town silang dalawa at magsasayaw pero sa hindi malamang dahilan bigla nalang siya hinila palabas ni Hunter ng nasabing establishment at pinaharurot ang sasakyan nito pauwi sa kanyang bahay at ngayon, heto sila at pagpasok na pagpasok sa kwarto ni Hunter ay agad siya nitong gutom na hinalikan.

Para bang ngayon lang ito nakadama ng labi ng iba sa mahabang panahon.

Nakahawak ngayon ang kaliwang kamay ni Jimin sa buhok ni Hunter na akala niya ay hanggang tingin lang ang kanyanh magagawa habang ang isa niya pang kamay ay naka supporta sa balikat ni Hunter upang kumuha duon ng lakas para hindi siya tuluyang manlambot sa ginagawa nila ngayon.

Their shared kiss was steamy and needy with each other. It might take a while for them to get over the feeling of one’s lips against theirs.

At totoo nga ang sinabi ni Hunter, he has the tongue technology that Jimin’s enjoying at the moment. Halos nakalimutan niya ng wala pa siyang experience sa mga ganitong bagay ngunit paano niya pa ito maiisip kung ang mismong kahalikan niyang si Hunter na kanina pang alam na birhen ang kanyang mga labi ay halos magwala na sa tuwa sa isiping siya palang ang nakakagawa nito sa nasabing lalaki?

He may have lots of experience in kissing, sex but this one right infront of him, is different. He feels the need of showing him who his body belongs to. He wants to show how rough but also special their sex is going to be. Nope, not gonna call is sex for him but love making. He smirked at that thought.

“H-Hunter. . Ugh!” ungol ni Jimin ng may makalapatan ang labi ni Hunter na parte ng kanyang leeg na nagbigay kuryenye sa kanya. Ganuon pa man, hindi siya lumayo bagkus ay may lalo pang diniin nito ang ulo sa kanyang leeg habang kinikiskis ang dalawa niyang paa sa pagitan ng nakatukod na paa sa kanya ni Hunter.

Halos gulo ang isip niya sa mga oras na ito. Siya ba talaga itong kasama ni Hunter ngayon? Bakit parang hindi siya birhen kung umasta sa kaharap niya? Para siyang ’yung mga babaeng nakita niyang nakadikit na parang linta kanina kay Hunter but oh well, napangisi siya ng maalalang siya ang kasama nito ngayon at hindi isa sa kanila.

Hindi nito namalayan na natanggal na pala ni Hunter ang pang itaas niyang damit at ngayon ay sinisipsip na ang isa sa korona ng kanyang dibdib. Hindi mabilang ni Jimin nakailang lunok ang ginawa niya habang pinagmamasdan ang nakatitig sa kanya na si Hunter habang abala ito sa kanyang dibdib.

“I like your facial reaction a hundred times way better than earlier. So needy and yet I can’t believe you’ re a virgin.” nakangising sabi ni Hunter sabay buhat kay Jimin papunta sa king size bed niya. Napanguso si Jimin ng maramdaman niya ang pagtalbog ng katawan niya sa kama at sa kawalang init ng katawan ni Hunter sa kanya. Pakiramdam niya ay lumamig ang paligid. Muli siyang napalunok ng makita ang pagibabaw sa kanya ni Hunter habang nakatitig pa rin ito sa kanya na parang isang black panther at siya ang panglaman tiyan nito.

Halos ramdam na niya ang pagbasa ng kanyang pagkakalaki sa luob ng suot niyang leggings ng dilaan ni Hunter ang dibdib niya paitaas ng kanyang leeg.

“How does it feel, Silver? Being naked in front of me?” biglang tanong nito ng mahubad nito ang kanyang pantalon na ipinrotesta niya pa ng una pero sa huli ay natanggal pa rin ito ng nasabing lalaki at pinagmamasdan ang kanyang pagkakalaki na may mumunti ng puting liqido ang umaagos.

“H-Hunter! Ooh–shit!” halos umikot ang mata ni Jimin sa pagkabigla at sa pagka overwhelm ng bigla nalang isubo ng isa ang kanyang pagkalalaki.

“Hmm.  H-hu. . Uhh!. . Aah!” ungol niya habang hindi mapakali ang kanyang ulo sa pagpaling kaliwa’t kanan samantalang ang pang ibaba niyang katawan ay nananatili sa pwesto nito na siyang pagmamay-ari ngayon ni Hunter. Pinipilit niyang huwag gumawa ng ingay pero sadyang sa bawat galaw ng dila nito ay gusto niyang magpakapaos sa pag ungol para dito. Para malaman nitong naliligayahan ang kanyang katawan sa ginagawa ng nasabing lalaki.

Ano nalang ang mukhang ihaharap niya sa kanyang dalawang kaibigan kung makita nila ang hitsura niya ngayon lalo na si Tae na alam niyang may gusto sa nasabing lalaki?

“H-Hun. . T-Tama. . Aahh!. . Mmh!” ungol niya habang nakasabunot dito at pilit na nilalayo ang katawan niya sa kanya ng makaramdam siya ng kakaiba sa kanyang tiyan. Para bang may sasabog na mula sa luob niya any moment pero si Hunter ay walang pakialam at pinag igihan lang ang kanyang ginagawa hanggang sa may malasahan itong pinaghalong matamis at maalat sa kanyang bibig. Napangisi ito at agad na nilunok hanggang sa wala na ang puting likido sa pagkalalaki ni Silver.

Muling nagtama ang mga mata nilang dalawa at halos magliyab sa init ang katawan ni Jimin ng marealize niya ang ginawa ni Hunter at ang hitsura nito ngayon na mukhang nagwagi.

Agad na naiba ang pwesto nilang dalawa. Si Hunter na ngayon ang prentong naka upo at nakasandal sa headboard ng kama samantalang naka dukwang si Jimin sa malaki niyang, ehem, pagkalalaki. Halos takasan si Jimin ng kanyang kaluluwa ng makita ang kay Hunter. Walang-wala sa kanya. Nakaramdam siya ng hiya sa harapan nito lalo pa’t tinititigan siya nito na tagos pa sa kanyang kaluluwa.

“Baby, don’t keep your meal waiting.” nakangisi at makamandag na parang lason na sabi nito sa tono ng kanyang pag utos sa kanya.

Napalunok si Jimin bago unti-unting nilapit ang kanyang sarili sa alaga ni Hunter at marahang binuka ang kanyang bibig. Halos mahigit ni Hunter ang kanyang paghinga sa nakikita ng kanyang mga mata sa oras na iyon. Only silver had made him want to cum at the very sight. He wouldn’t even think twice not to cover his face and body with his cum not only for his entertainment but to let the other one knows who he can only be filthy with.

“You’re doing just fine, baby. Just fine.” puri nito kay Jimin habang malalim ang kanyang paghinga at marahan ngunit may diin na hinahaplos ang mukha nito, “Such a sight.”

Walang pagdadalawang isip nito na kimuha ang cellphone na nasa bed side table at kinuhaan ang nasa pagitan ngayon ng kanyang hita. Hindi makapag protesta si Jimin sa ginawa ng lalaking paghuka sa kanya ng litrato sa ganuong posisyon at halos hindi mapigilan ni Hunter na sabunutan siya at pwersahang iatras abante ang kanyang bibig habang may namumuong luha sa kanyang mga mata. Hindi niya pinigilan ang sarili na mapaungol sa nakikita niyang reaksyon ni Jimin at ilang sandali pa ay nabalot ang bibig nito ng kanyang puting likido.

“Don’t you dare spit or swallow. Keep it in your mouth. On fours, now!” utos nito sa baritonong boses at agad na iniba ang kanilang posisyon.

Nakatuwad na ngayon si Jimin samantalang si Hunter ay nasa kanyang likuran. Napangisi si Hunter ng higitin niya ang mukha nito paharap sa malaking salamin na sa ulunan nila.

“I’ll make your first so memorable that every time you’ll think of me, this is what you’ll remember.” bulong nito sa kanyang tenga, “And remember, don’t spit or swallow or else. .”

Halos mapapikit si Jimin sa sakit ng maramdaman nito ang dalawang kamay na pilit gumagalaw sa luob ng kanyang pang upo, “. . There’ll be more than this.”

Hindi mapigilan ni Jimin na hindi mapahawak sa bewang ni Hunter samantalang ang isang kamay naman niya ay nakahawak sa headboard at duon panandaliang kumukuha ng lakas sa nararamdaman niyang pag init ng kanyanh katawan at paghingi ng ibang bagay pa bukod sa daliri ngayon na nasa luob niya. Wala siyang magawa kundi umungol ng tahimik habang nilalaro ang puting likido na nasa luob pa rin ng kanyang bibig habang nilalarong muli ni Hunter ang kanyang  pagkalalaki at pinupupog ng halik ang kanyang balat.

“Fuck, let me see how much you can hold it in.” galit ngunit seductive na sabi ni Hunter bago nito alisin ang daliri niya at palitan ito ng kanyang sariling pagkakalaki.

“Mmh. . Aahh! H-Hunter!” maka awa ni Jimin ng hindi namamalayang wala na sa bibig niya ang likidong inutos sa kanya ni Hunter na huwag alisin sa kanyang bibig, at ngayon ay tumutulo paibaba ng kanyang leeg kasabay ng kanyang mga matang lumuluha sa magkahalong sakit at sarap sa biglang pag atras abante nito sa kanya na parang wala ng bukas.

The mix of cries, moans, pleading and skin slapping filled the entire room.

“You disobeyed me, I see. Let me give you your punishment, you filthy bitch.”

Isang malakas na pagsampal sa pwetan ni Jimin ang ginawa nito. Walang dudang babakat ito sa kanyang pang upo pero sa mga na iyon ay walang pakialam si Hunter. Ang tanging nais lang niya ay makalimutan nito, o nila ang realidad.

Kinuha nito ang kaliwang kamay ni Jimin at marahang isa-isang sinubo ang daliri nito habang ang kanang kamay naman niya ay walang awa niyang nilalaro sa luob ng bibig ni Jimin. Halos  walang magawa ang kanang kamay mismo ni Jimin kundi ang kumapit lang sa bewang ni Hunter habang patuloy siya nitong binabayo.

“Fuck, baby! I’m fucking close!” ungol ni Hunter sa kanyang tenga at dinidilaan ang kanyang leeg.

Ilang sandali pa at sabay na napa ungol ang dalawa ng kapwa nila mailabas ang puting likido sa kanilang mga katawan.

“H-Hunter. .?!” halos maos at makaawang tanong ni Jimin ng hindi pa rin inaalis ni Hunter ang pagkalalaki nito sa kanya matapos itong labasan.

“Not yet, baby.” nakangising saad ni Hunter sa nanghihina ng si Jimin bago marahan ngunit madiin na muling ginalaw nito ang kanyang pagkalalaki.

---

A/N:

Posted: March 06, 2022 at 12:30 AM

Shit. Hindi ko alam paano ko nasulat ito. Shit nakakahiya! Argh! Anyway, kamusta? Bagong ligo na ba ang lahat? Charot. Uy, infairness ah ang sarap ng brownie hopia, share ko lang. At oo nga pala, sana pinakinggan ninyo yung included audio habang binabasa itong chapter kasi ito pinapakinggan ko habang sinusulat itong chapter na ito.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XVIII: PLAY WITH FIRE

Dahan-dahan na minulat ni Jimin ang kanyang mga mata ng magising siya dahil sa sunud-sunod na pagkatok at maya-maya pa ay may biglang malakas na pwersang humila ng kumot na nakabalot sa kanya.

“Chim! Ano na? Magi-isang buong araw ka ng natutulog?! Kanina ka pa namin ginigising! Hapon na, uy! Alas kwatro na ng hapon, kamahalan!” sarkastikong saad ni Taehyung na ngayon ay umupo na sa gilid ng kama at pinagmamasdan si Jimin na naka kunot ang nuo at naka fetal position na mukhang wala pa ring balak na bumangon. Para bang pagud na pagod ito.

“Masama ba pakiramdam mo ha?” nagaalalang tanong ni Jin ng makapasok siya sa luob ng kwarto at balak na sanang hawakan ang leeg nito para tignan kung nilalagnat ba siya peri sapat iyon para agad na maalarma si Jimin at takpan ng unan ang mukha at leeg niya.

“O-Okay lang ako. M-Masakit lang ulo ko. Para akong n-nahihilo.” pagsisinungaling niya peri at the same time ay nagiinit ang mukha at pakiramdam niya ng maalala niya ang mga pangyayari kagabi kasama si Hunter. Napalunok siya. Mabuti nalang at natatakpan ng unan ang mukha niya sa mga orad na ito. Ang totoo, hindi naman talaga masakit ang ulo niya kundi ang katawan niya - buong katawan ang masakit lalo na ang pang upo niya na halos hindi tigilan ni Hunter kundi lang siya nawalan ng malay dahil sa sobrang pagod.

Himala nga at nakaalis siya sa bahay nito ng hindi nagigising at nakauwi siya ng walang nakakahuli sa kanya na galing siya sa labas. Sa tansya nga niya ay halos magu-umaga na ng makauwi siya.

“Kung ganuon eh di sige, hahayaan kita na magpahinga muna pero kumain ka kahit kaunti bago ka bumalik sa pagtulog mo. Kailangan makainom ka ng sakit sa ulo.” utos ni Jin sa kanya.

Bahagyang gumalaw si Jimin. Muntik na siyang mapa ungol sa sakit dahil duon pero agad niyang pinigil ang sarili para hindi maghinala ang dalawa. Mabuti nalang at tama ang desisyon niya kanina na pilitin ang sarili na maligo at magpalit sa kanyang pajamas kaya hindi nito kita ang mga love marks na iniwan sa balat niya ni Hunter. Nakiusap kasi siya kay Hunter na huwag siya nito lagyan sa leeg kung saan agad na makikita ng kahit na sino. Muntik na itong hindi pumayag pero nagawa niyang makipag negotiate dito at nilagyan siya sa ibang parte ng katawan niya at halos ang pinaka tadtad ng love mark na parte ng katawan niya ay ang hita at bewang, at ang pisngi ng kanyang pang upo. Napalunok siya ng maramdaman niyang unti-unting kumikibot ang pagkalalaki niya sa ginagawa niyang pagalala sa mga nagawa nila ni Hunter.

“Sure ka talagang ayos ka lang, Chim? Para kasing namamaos ka din. Hilo lang ba talaga?” usisa ni Taehyung.

Shit.

Imbis na sumagot pa ay nag thumbs up nalang siya bilang tugon kay Taehyung. Alam niyang pinagmamasdan siya ng dalawa niyang kaibigan kaya nakahinga siya ng maluwag ng mag desisyon ito na iwanan na siya para gawin ang kanilang gagawin pa kesa ang titigan siya.

Halos matumba siya ng pilitin niyang tumayo kaya kinailangan niyang humawak sa pader bilang supporta sa paglakad niya patungong banyo para muling maligo at ng maalis niya ang init na bumabalot sa katawan niya. Napalunok siya ng mapagmasdan ang sarili niya sa salamin. Tadtad ng naghahalong pula at kulay ubeng mga marka ang katawan niya.

Muli siyang napalunok ng maalala niya na kasing linaw ng repleksyon niya sa salamin ang mukha niya at ni Hunter kahapon habang binabayo siya nito mula sa likuran. Nakapangliliit ang kanyang hitsura habang ito ay walang awa at nasisiyahan sa ginagawa niyang pananamantala sa birhen niyang katawan. Ngayon, napagtanto niyang hindi na siya birhen ngunit bakit ganuon? Bakit pakiramdam niya ayos lang na nakuha na ito sa kanya at ng walang iba kundi si Hunter? Bakit wala siyang ibang maisip na taong makakakuha nito bukas sa taong dapat tinuturing niyang kalaban?

Matapos siyang maligo ay iika-ika siyang bumalik muli sa kanyang kama at napatingin sa cellphone niyang mukhang kanina pa na-lowbat. Agad niya itong chinarge at makaraan ang ilang minuto ay kusa na itong umilaw, nagiindicate na naka 5% na ito ng charge at makalipas lang ang ilang segundo ng magbukas ito at sunud-sunod ang nakita niyang notification from no other than Hunter. Agad siyang napamura ng mahina at kinakabahan ngunit naeexcite na binuksan ang message na natanggap niya mula rito.

---

JIMIN POV

Halos malaglag ang panga at lumuwa ang mga mata ko sa mga natanggap ko na message mula kay Hunter. Walang hiya ito!

Kaya wala akong sinayang na sandali at agad siyang nireplyan ng mabasa ko ang huling message niya. Hindi ito pwede! Hindi siya pwedeng makita ng dalawa o ng kahit na sino na nandito sa bahay ni Hobi hyung kundi yari na!

Teka, bakit nagaalala ako sa lalaking ito?

Pero ng mabasa ko ang reply niya sa sinagot ko ay muntikan na akong matumba sa mabilisan kong pagtayo at paglakad papunta sa bintana ng kwarto ko. Sira ulo ka talaga, Hunter!

Pakiramdam ko huminto ang pagtibok ng puso at paghinga ko ng may makita akong nakaparadang itim na kotse sa labas ng bahay ni Hobi hyung. Impossible?!

Binalik ko ang tingin ko sa screen ng cellphone ko at agad na nag type.

Nakahinga ako ng maluwag ng makita kong umandar na papalayo yung kotse pero bakit ganuon? Bakit parang inexpect ko pa na magtatagal iyon duon sa pwesto niya? Napabuntung-hininga ako.

Napalunok ako bago ko pagpasyahan na lumabas na ng kwarto at bumaba papuntang dining area para kumain.

Napapikit ako ng pag upo ko ay muli kong naramdaman ang paghapdi ng pang upo ko. Buti nalang talaga at wala dito yung dalawa. Nasaan kaya sila? ’Di bale na nga.

Patapos na ako kumain ng hinandang pagkain ni Hyung ng mapansin kong may isa pang plato duon na may takip at pagbukas ko ay mukhang pagkain pa iyon kaninang almusal. Nagkibit balikat ako at hindi ito binigyan ng malisya ngunit ng isubo ko na ito at malapatan ng dulo ng dila ko, shit. Muling bumalik sa ala-ala ko yung nakasubo sa bibig ko kagabi.

Agad kong nilayo ang sinubo kong hungarian sausage sa bibig ko at napalunok ng ilang beses. Shit. Tumayo nalang akonat tinapon ang sinayang kong hungarian sausage na hindi ko na kaya pang muling isubo para kainin at hinugasan ang plato ko. Bago ako bumalik sa kwarto ko ay uminom ako ng pain killer.

Pagkahiga ko sa kama ko ay agad kong kinuha ang cellphone kong nagcha-charge pa rin at tinignan kung nagmessage ulit si Hunter. Hindi ko kasi nireplyan ang huling message niya kaya laking pagtataka ko ng makita kong sinendan niya ako ng recording na nagsasabing new ringtone niya daw. Huh?

Wala pang ilang segundo ng i-play ko iyon at kamalas-malasan pa ay naka todo pa ang volume ay halos mabitawan ko ang cellphone ko. Nanginginig ang buong katawan ko sa pinaghalong lust and shame. Is he being serious right now? !

Ang sinasabi niyang new ringtone niya ay walang iba kundi yung ungol ko na sinasabi ang pangalan niya in between.

Wala na akong nagawa kundi mapasigaw in frustation sa unan ko. Walang hiya talaga! Akala niya ba natatakot ako sa kanya? Sa kaya niyang gawin?

Hindi ko mapigilan na hindi kabahan sa mga pwedeng mangyari. First off, umalis na naman ako ng walang paalam sa kahit na kanino sa bahay. Second, dahil nandito na naman ako sa Red Town, shit, ngayon ko lang nalaman na may VIP Rooms dito. Akala ko literal na club lang ito but boy, I was wrong dahil nandito ako ngayon kasama si Hunter na kasalukuyang naka bath robe. Pagpasok kasi namin dito, nagpaalam siyang maliligo. Ako naman itong si shunga, hinayaan lang siya kahit na kinakabahan na ako dahil parang alam ko na somehow ang mangyayari. Like hello, kwarto lang itong nakikita ko dito. Kwarto na may kama. Shit, sana mali ang iniisip kong mangyayari. Once is enough na. Hindi na pwede pang mag progress kung ano man yung namagitan sa amin kagabi.

We’re enemies.

O baka naman ginagawa niya ito dahil parte ito ng plano niya para matalo nila kami? Shit! Teka, bakit ngayon ko lang ito naisip? Shit, shit, shit!

Agad akong napatayo sa kinauupuan ko at binuksan ang alin man sa drawer na makita ko duon. Nagbabaka sakaling may makita akong armas na pwede kong magamit laban kay Hunter. Kung hindi ko siya natuluyan ng unang beses, sisiguraduhin kong sa pangalawang pagkakataon ay mame-meet niya na si Satanas sa ibaba.

Sakto namang bumukas ang pinto ng bathroom at saglit akong napahinto sa ginagawa ko ng makita ang naka bathrobe na si Hunter. Napalunok ako.

“What are you doing? Finding something to kill me so that you can delete the moans I have as a ringtone in my phone?” casual at nakangisi niyang tanong habang naglalakad patungo sa isang bilog na lamesa na may nakapatong na bote ng alak at dalawang wine glass, “Babe, even if you kill me, your moans that I have in my phone is also in my other gadgets so deleting them won’t help you.”

“H-How. .?!” halos kumulo ang dugo ko sa sinabi niya at parang may sariling buhay ang mga paa kong lumakad papunta sa kinatatayuan niya para sampalin siya kaso agad niyang nahawakan ang kamay ko.

“Sshh, calm down, babe. Now is not the time to be aggressive. Here,” inabot nito sa akin ang wine glass na may laman ng alak. Tinitigan ko ito at binalik ang tingin ko sa kanya. Agad niyanh na-gets ang inakto ko at napangisi, “Do I look like I have the time to put something in there when I just came from the shower, hmm? Cheers, Babe.”

Pinagmasdan ko siyang ubusin ang alak na nasa kanya bago napabuntung-hininga at inumin na din ang akin.

Agad akong napa irap ng makita ko siyang nakangisi.

“Ngayong ginawa ko na ang inutos mo, yung akin naman ang sundin mo. I-delete mo ’yung recording o pictures ko na meron ka d’yan sa cellphone at sa ibang gadgets mo na meron ka.” diretsong sabi ko.

Tumango siya at dahil duon nakahinga ako ng maluwag. Buti naman at mabilis siyang kausap.

“Kung ganuon, aalis na ako. Kailangan ko ng bumalik. Baka may makaalam na nawawala ako sa kwarto ko, mahirap na.” saad ko at naglakad patungo sa pinto. Agad na kumunot ang nuo ko ng hindi pumipihit ang pinto. Meaning, hindi ko ito mabuksan. Agad kong nilingon si Hunter na prente lang na nakaupo at umiinom ng alak habang nakatitig sa akin.

“Bakit di bumubukas itong pinto?” inis kong tanong, “May passcode ba ito? Buksan mo ito. Uuwi na ako!”

“Babe, I can’t.”

“What do you mean, you can’t? Of course you can! Ikaw ang nagdala sa atin dito? Akin na ’yung susi, or passcode or key card na nasa iyo!” kinakabahan na ako kaya hindi ko mapigilan na hindi tumaas ang boses ko.

“Yeah, I did however the door won’t open unless we already use all of the time alloted. Meaning, it won’t open for the next six hours. You’re basically here to please me as I want you too.”

Is he kidding? Like, six hours?! It’s like last night but with additional two hours!

“Fuck you!” inis kong tugon at muling humarap sa pinto at sinubukan iyon na buksan hanggang sa bigla akong mapaluhod ng may maramdaman akong kakaiba sa katawan ko. Sobrang init! Parang nagliliyab ’yung katawan ko!

“Babe, are you okay?” dinig kong tanong ni Hunter to which suprisingly eh nagbigay kiliti sa tenga ko dahil sa ginawa niyang pagbulong dito. Napalunok ako.

“F-Fuck. . A-Anong ginawa mo sa akin?” I asks, in between my heavy breathing.

“What do you mean, babe? I was just there drinking and watching you from afar?” tugon niya at marahang kinagat at dinilaan ang tenga ko na nagpa ungol sa akin ng mahina.

“H-Hunter. . N-no!” napapikit ako ng maramdaman ko ang mainit niyang kamay na gumagapang paitaas ng dibdib ko sabay marahang pagpisil sa kanang korona ng dibdib ko.

“What are you talking about, babe? Aren’t we suppose to be doing this? You and I want this. . .” muli niyang sabi at hinawakan ang panga ko para maghalikan kami, halos habulin ko ang dila niya ng humiwalay ito, “. . You want this.”

Naramdaman ko nalang na binuhat niya ang katawan ko at inihiga ako sa kama habang nakapaibabaw siya sa akin at hinuhubad ang suot niyang robe.

Shit, this is wrong! Anong nangyayari sa katawan ko? Bakit hindi ko na ma kontrol? Bakit nagiinit ’yung buong katawan ko? I tried to speak, to protest, but the moment his lips landed on my neck, it came out as a moan.

“You’re no longer one of your friends, Silver. You’re my bitch. My possession.”

“N-n. . . Ugh!. . Uuh. .!” ungol ko habang pinupupog niya ng halik ang leeg ko at nilalaro sa palad niya ang pagkalalaki ko. Hindi ko mapigilang maluha sa nangyayari ngayon. This is not how things should go. I felt lust and ashamed at the same time sa sinabi niya. I did what I did last night para sana gamitin ito laban sa Trinity at kay Hunter but I guess, mali ang naging desisyon ko na kalabanin siya. It seems like sanay na siya sa ganitong bagay.

I shouldn’t have had underestimated, Hunter. He’s wild as hell!

“Who owns you, Silver?” he asks in between our skin slapping and pulling my hair while I helplessly gripping into the bedsheets.

“Mmhh. .!” pigil ungol ko habang nakakagat sa labi ko at umiiling.

“Oh babe, speak.” hinawakan niya ang panga ko at ingat iyon kasabay ng pagpiga niya bumuka ang bibig ko at mapaungol ako, “I asks you, who owns you, babe?”

Umiiyak akong umiling at mukhang nainis siya dahil duon. Naramdaman ko ang pag ngisi siya sa likuran ko, “Let me rephrase my question. Does Taehyung at Jin knows you’re here?”

Muli akong umiling.

“And why is that? Aren’t they your owners?”

Umiiyak na ako at umiiling. Nagmamakaawa na huwag niya ng banggitin ang dalawang kaibigan ko. Hindi ko ma-imagine anong magiging reaction nila kapag nakita nila ang hitsura ko ngayon.

“P-Please. .”

“Please what?”

Suminghot ako at tumitig sa mga mata niya. Nagkatitigan kami. His was a hard stare but it was also kind of warm and enticing both at the same time. Not even scary or belittleing like his voice.

“Please, don’t say their names.” pakiusap ko and the next thing I knew, I flip over at nasa ilalim niya na ulit ako. We were both staring at each other and I did the unthinkable, I reached for his face and slowly pulled him towards me. Our lips meeting each other in process. At first, it was a slow kiss but it became aggressive. When our lips parted, I took in deep breaths before saying, “Because they don’t own me, but you do.”

Napangisi siya, “That’s what I thought too.” before slamming me back to a hard phase that cause me to scream and moan in pleasure as I dug my fingers to his back.

“Now say it again, louder.” utos niya na siya namang agad kong sinunod.

“Y-You. . Mmh!. . O-Own me. . Aah!. . H-Hunter!. . Y-You own me!. . F-Fuck. . H-Harder!. . Ugh! H-Hunter!” I was a moaning mess while he thrusts me in slower and then deeper and then in faster phase that leaves me nothing but to completely gave myself to the enemy.

What I heard next, already really fucked me up big time that I could not care anymore as my high is getting near but nevertheless, I knew I am way past my friends forgiveness once they saw this.

“Good job in saying that out loud into the camera that is above the ceiling.”

---

A/N:

Posted: March 13, 2022 at 04:00 AM

So, uhm, ayun. Possessive si Yoongi ninyo. Anyway, sino mga nakanuod ng PTD live screening sa SM Cinema kanina er, kahapon? Like Min Holly! And yeah, another smut. And yes, this is plannned. I’m highlighting YoonMin first just because duh? It’s them. But no worries because NamJin and TaeKook, either of them will be featured next. May kanya-kanya silang chapters to shine. Lol.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XIX: SOMETHING NEW

“What?” nakataas kilay na saad ni Yoongi kina Eye at Prime na kasama niya ngayon sa HQ at kanina pang nakatitig sa kanya magmula ng dumating siya.

“Why do I feel like there’s something happened to you these past few days and you’re not telling us?” tugon ni Namjoon na hindi pa rin inaalis ang pagkakatitig niya kay Hunter.

“In a bad way or good way?”

“In a weird way, Hyung. You’re way too calm to your enemies as per our men. You’re not the maniac that they’re so used to. What happened, Hunter?” tugon ni Jungkook.

“Or should we ask, who were you fucking these past few days, hmm?” dagdag ni Namjoon.

Napangisi si Yoongi. Maya-maya ay hindi niya na napigilan ang sarili at natawa. Nagkatinginan naman sina Eye at Prime.

“None of your fucking business.” sagot niya sabay tayo sa kanyang kinauupuan at umalis ng walang paalam.

Napabuntung-hininga si Prime.

“Hyung?” tawag atensyon niya sa kasama.

“This is going to be a big problem for both sides. Tsk, tsk.” isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Eye at napahigpit ang hawak niya sa kanyang baston.

“Should I end their game?” tanong ni Jungkook ng buksan niya ang isang brown na envelope na inabot ng tauhan ni Eye.

Oo. Kilala na nila kung sino ang kinikita ni Yoongi nitong mga nagdaang araw at gusto lang nila ito makumpirma sa pamamagitan ng pag amin sa kanila ni Hunter subalit masyadong matigas ang ulo ng isa at walang balak ilaglag si Silver upang hindi ito mapahamak.

“Let Hunter be the one to end it. I have faith that this is just a game for him. Besides, we will benefit from it as well.”  kinuha nito ang hawak ni Jungkook at pinagmasdan ang litrato ni Jimin.

But little did they know, it won’t end that easy for the two lovebirds.

“This is really weird.” bulong ni Jimin habang nakababad ang katawan niya sa bath tub.

“Hmm?” tugon ni Hunter na nakaupo sa gilid ng bath tub at pinagmamasdan si Jimin. Yes, they’re together again.

“We’re. . y’know. .” namumulang sabi ni Jimin. Hindi niya matuloy ang nais niyang sabihin dahil katatapos lang ulit ng paniniig nila. Tuwing magkikita sila ay ganuon lagi ang tagpo. Hindi maintindihan ni Jimin ang sarili bakit pumapayag at pinupuntahan niya pa rin ang lalaki gayong pwede niya naman ito patayin nalang gaya ng mga nauna. Kaya ba hindi niya ito magawa ay dahil alam niyang kaya ding gawin ito ni Hunter sa kanya? Na patayin siya? O baka naman dahil ang dapat na pampatay oras lang ay nauuwi na sa pagkahulog ng luob niya sa kaaway?

“I know.” maikling tugon ni Hunter.

“But right now, everything seems right when we’re together so let’s just enjoy the moment until the very end.” dagdag ni Yoongi at hinaplos ang hita ni Jimin.

Marahan itong tumango at napatingala kay Hunter na nilalapit ang sarili sa kanya, after a few seconds, they were now enjoying their passionate kiss.

Hunter’s trying not to fall with the enemy but he really couldn’t see Jimin as one kahit na muntikanan na siya nitong mapatay nuon. There’s something about the younger that make his heart flutter but he won’t admit it to him, or to Eye and Prime or even himself. No, he wouldn’t. He swore not to fall inlove for being inlove makes you weak.

Pero kahit anong pigil o tanggi niya he knows, he knows, his heart already belongs to the enemy. How or when did he confirm it? Well. . .

Simula palang ng una niyang makita si Silver sa cafè kung saan una niya ring nakita si Tiger na nuon sana’y balak niyang maka fun time sa comfort room ay iba na ang pakiramdam niya dito. It was like his emotions coming back to him that he once lost. And then, they met again like it was fate kaya wala siyang inaksayang sandali at pinag investan ito ng kanyang time at pera ngunit parang hindi siya nito pinapansin and because of that, he did dumbest things para lang mapansin siya nito at kasama na duon ang makipag niig dito thou it was part of the plan to make him fall in love to use him later on against Hoseok and the rest he suddenly felt that nonsense lalo pa ng ito nalang lagi ang sumasagi sa isip niya. Ang maamong mukha nito, ang boses nito, ang buong kabuuan nito and he also felt like hornier than ever.

He tried. He really tried washing away the ‘Jimin’ effects but no. He can’t. He realized that one you jimin in-you can’t jimin out. Damn, he did had sex to a couple of sluts here and there just to get out of his trance but he just can’t. Tanda niya pa na nabanggit niya ang pangalan nito habang nakikipag sex sa hindi naman si Jimin and oh boy, that all went down hill.

“What do you want to eat, Jiminnie?” nakangiting tanong ni Hunter sa lalaking naka upo sa high stool at naka bath robe lang. Halos bumaba na ang pang itaas nito sa kanyang balikat, exposing the collarbone that Hunter’s so sure wouldn’t get enough of leaving hickeys.

“You?” nakangiting tugon ni Jimin. Even Jimin himself is not so sure why he gets so flustered whenever Hunter is being sweet to him. Hindi nga nito alam saan nahugot ng lalaki ang endearment nito sa kanya na ‘Jiminnie’ gayong siya, ang alam niya lang na tawag dito ay Hunter. Biglang kumunot ang nuo niya ng biglang umilaw ang light bulb sa utak niya. Alam ng lalaki ang kanyang pangalan ngunit siya hindi nito alam ang tunay nitong pangalan. Napatitig siya dito na nakatitig din sa kanya.

“Are you okay?”

“Hunter, what’s your real name?” diretsong tanong niya dito.

Nagulat naman si Hunter sa biglaang tanong ng lalaki. Is he being serious right now? Sa isip-isip nito.

“Shouldn’t you know that since nagtatrabaho ka kay Mr. Jung?”

“I-I know! I should have. . It’s just that. . Hindi nababanggit ang mga tunay ninyong pangalan maliban sa alias ninyo so, yeah.” nakatungong sabi nito. Nahihiya siya dahil they’re almost fucking each other for 2 and a half weeks now and even of he’s not sure where their relationship stands, he finds it embarassing that he doesn’t know anything about his man.

And like telepathy which Hunter knows what the younger is thinking, he walks to his place and cupped his chin and look at jim with loving eyes with a soft warm smile.

“Min Yoongi. But it’s Yoongi just and only for you, baby.” tugon nito at walang sinayang na sandali si Jimin. Kinabig nito ang ulo ni Hunter palapit sa kanya at siya naman ang humalik dito for the past two weeks dahil ito lagi ang nauunang humalik sa kanya.

“Now we’re even, Yoongi.” nakangiting saad nito.

Halos mamilog naman ang mga mata at huminto ang paghinga niya ng marinig nila mula sa bibig ni Silver ang sarili nitong pangalan. Napangisi niya.

He had never heard anyone say his name oh so angelic but hot at the same time. Not like what Jimin did. And he couldn’t get enough of it.

“We might start Mr. Jung’s plan a couple of days from now.” saad ni Jimin habang pinagsasaluhan nilang dalawa ni Hunter ang niluto nitong pagkain sa iisang plato.

“Baby.” pigil ni Hunter sa seryoso nitong boses. Ayaw nitong masira ang moment nila ng dahil lang sa pagpapa alala nito ng realidad nilang dalawa.

“I-I just want to let you know para hindi ka magulat at. .”

“Baby, you don’t have to. At the end of the day we know we’re supposed to kill each other but you see, we’re here together. Please, I don’t want to hear anything related to the feud. And if we met in one of those events, please do what you have to do. Pretend you’re mad at me. I don’t want your friends to hate you knowing what we are when they’re sleeping soundly at night.”

And it hurts for the both of them hearing what Hunter had said, but it’s true. As cheesy as it might sound, Hunter is willing to get himself killed by the younger huwag lang itong itakwil ng mga kaibigan nito. Ganuon niya ito kamahal pero hindi niya pero ito aaminin kanino man. And as for Jimin, well, he also just want to protect his man from his friends. It will kill him inside kapag napahamak ito ng wala man lang siyang ginagawa.

Them being together is like you and me against the world type of thing but for them it’s more like the sun and the moon trying to be together and when they do, when eclipse happen, it’s so fast that it’ll take long time for them to be together again. 

And they hate it. They both do.

---

A/N:

Posted: March 21, 2022 at 03:00 AM

And that folks was Yoonmin reference. So ayun, napagtanto ko na baka same lang sa Illicit Affair ang length ng fanfiction na ito just because, the you guys hating me will start next chapters onwards. So, cross fingers na hindi ninyo ako uulanin ng batikos. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XX: FEVER

And today is the day, Hoseok and his three little beauties will execute their plan para pabagsakin ang Trinity. Well, maliban sa isa na kanina pa conscious hindi lang dahil sa isiping makikita niya ulit si Hunter bilang kalaban nila kundi dahil na rin sa plano ni Hoseok na i-transform sila bilang mga babae.

Nakita na siya nuon ni Prime and for sure kapag nakita siya muli nito ay walang dudang mabubulilyaso ang plano nila.

“Alright, ladies, pwede na kayong bumaba. Tawagan ninyo nalang ako kapag tapos na kayo sa hair and make up ninyo.” nakangiting sabi ni Hoseok, “And I expect nothing but the best, especially you, Jinnie. Wear something eye catching.” dagdag nito at kumindat bago muling sumakay sa kotse at iwan kami sa malaking building kung saan, sa unang tingin ay hindi mo mapagkakamalang mall sa hitsura nito mula sa labas. Halatang hindi pang masa ang nasabing establisyimento.

Napabuntung-hininga muli si Jimin ng makalayo ang kotse sa kanila kung saan lulan nito si Hoseok.

“Chim, kanina ka pa naka busangot d’yan. Hindi ka ba excited sa pwedeng mangyari mamaya? Makakabawi na rin tayo sa mga mokong na iyon!” excited na sabi ni Taehyung habang magka holding hands sila samantalang ang isang kamay naman nito ay naka angkla sa braso ni Jin.

“Tae, may nakakalimutan ka yata. Remember? ’Yung pinapunta mo ako sa part-time job mo before at nanduon si Prime? Naka cross-dress ako nu’n. What if mamukaan or worst, makilala niya agad ako at mabulilyaso ko ang plano natin?” saad ni Jimin at napa irap.

Nanlaki naman ang mga mata ni Taehyung ng maalala niya ang tungkol dito.

“Hala! Oo nga! Hala paano na?!” nagpapanic na rin na tugon ni Taehyung at niyugyog pa si Jimi, ng bigla itong may maalala, “Pero naka blonde na wig ka nu’n, eh di wag ka mag blonde na wig! Problem solved!” nakangiting saad nito at nag thumbs up pa samantalang si Jin ay nailing lang at busy mag isip ng isusuot niya mamaya.

Excited siyang makita ang magiging reaction ni Hoseok sa magiging transformation niya. Hindi naman na surpresa para sa dalawa niyang kaibigan ang pagiging malapit nilang dalawa ni Hoseok thou may pagkakataon rin na naiinggit si Taehyung sa kanilang dalawa dahil natutuwa din siya kapag binibigyan siya ng atensyon ng nasabing lalaki kaya nga madalas, may patalbugan na nagaganap sa dalawang kaibigan. Tanging si Jimin lang ang hindi naa-attract gaya ng dalawa kay Hoseok kaya na panay din ang pagbigay ng atensyon nito sa kanya.

“Di ba favorite ni Hobi Hyung ang puti?” nakangiting tanong ni Taehyung sa kanila habang papasok sila ng clothing botique.

“Don’t tell me magwa-white ka?” nakangisi at nakataas kilay na tanong ni Jin. Balak pa naman din nito sanang mag puti.

Nailing naman si Jimin. Alam niyang nagsisimula na naman ang dalawa.

“Iwan ko muna kayo. Hanap lang ako ng damit na alam kong makaka attract sa kalaban natin at hindi lang kay Hobi hyung.” pagpaparinig niya sa dalawa at saka bumitaw sa pagkakahawak ni Tae sa kanya.

“Teka, Chim!” tawag sa kanya ni Tae na siyang humabol sa kanya.

Napangiti si Jimin ng makarating siya sa aisle ng puro black na damit pang babae. Alin kaya sa mga ito ang magugustuhan ni Yoongi? Tanong nito sa kanyang isip.

“Hala, ang ganda n’yan ah! Teka, gusto ko twinning tayo. Ayaw kong magka parehas kami ni Jin hyung.” nakangusong sabi nito at pumunta sa aisle na puro puti ang theme at hinanap ang gaya sa tela ng damit ni Jimin.

Natawa naman ang kaibigan sa kanya.

“Gusto mong parehas tayo pero kapag kay Jin hyung ayaw mo?” tanong nito.

“Oo! Soulmates tayo di ba?” nakangiting abot mata na tugon nito.

Makalipas ang halos ilang oras na pagiikot nila ay sa wakas nakapili na sila ng isusuot nilang damit para sa party na dadaluhan nila.

“Oh, Jin hyung? Nakabili ka na agad?” tamong ni Jimin ng makita ito na prente ng nakaupo sa bilog na couch malapit sa counter at may hawak ng paper bag. Tumango lang ito biglang tugon sa kanila habang abala sa pagtetext.

“Hay naku, I swear kung si Hobi hyung iyang katext niya!” irap na sabi ni Taehyung habang nagbabayad sila sa counter ni Jimin.

“Ano naman meron? May Prime ka naman. Pinagpipilitan mo iyang sarili mo kay Hobi hyung.” saad ni Jimin at napaubo naman si Taehyung dahil duon. Maya-maya ay namula ang pisngi nito.

“K-Kalaban sila, Chim! Ano ka ba?!”

“So? As far as I remember Tae, we don’t hold any grudges to them. At least tayong dalawa kina Hunter at Prime.”

“And your point is?”

“My point is, kung ma-inlove ka, ma-inlove ka. Oo nga kalaban natin sila pero darating din ang time na marerealized natin, hindi worth na makisali tayo sa away na meron sila Jin hyung. Tao lang din tayo, Tae. May isip. Hindi sunud-sunuran kung kanino man.” kibit-balikat na saad ni Jimin bago ayain si Jin na umalis.

Hanggang sa makarating sila sa Salon kung sila itatransform ng tuluyan bilang babae ay hindi mawala sa isip ni Taehyung ang sinabi ni Jimin.

Hindi kaya may nililihim itong si Chim sa amin ni Jin Hyung? Ang katanungan na paulit-ulit naglalaro sa isip niya.

And before they knew it, it took them almost 3 hours para lang makapag transform into gays to girls. Tumagal lang naman talaga dahil sa kaartehan ni Jimin na magpahanap ng silver with brown streaks na wig.

“Okay so palalagpasin kong male-late tayo sa party ng dahil lang sa kaartehan ni Chim. Ika nga nila nahuhuli ang mga magaganda.” nakangiting saad ni Jin ng sa wakas ay natapos din na kulutin ang buhok ni Jimin ng hair stylist.

“At palalagpasin ko rin na parehas kami ni Chim na balut na balot habang ikaw halos ipakita mo na iyang balat mo sa lahat.” nakangising saad ni Taehyung at pinagmasdan ang suot ng kanyang Hyung mula ulo hanggang paa.

Nailing nalang si Jimin, “Tae, kita din naman iyang collarbone mo pero kung gusto mo magpalit ng damit gaya kay Jin hyung, okay lang naman sa akin.”

Napanguso naman si Taehyung samantalang nakangisi naman si Jin.

Ang totoo n’yan, kaya lang naman nagsuot ng turtle neck dress si Jimin ay dahil, tinatago nito ang iilan pang hickeys sa katawan niya na hindi pa nabubura. But he knows as well, na mahilig si Hunter sa laces and frills kaya alam niyang mapapansin siya agad nito mamaya. Hopefully, lalo pa at Silver ang buhok niya para agad siya nitong makilala. Not to mention, mahilig din sa black ang nasabing lalaki.

Samantalang si Taehyung naman, oo nga at gusto niyang mapansin ni Hoseok ang suot niyang kulay ng damit, pero deep inside naalala niyang kadalasan sa mga natitipuhan na babae ni Prime ay yunh mga class at elegant ang suot. Sana nga lang ay siya ang unang mapansin nito mamaya at hindi ang kung sino sa party.

At si Jin, obviously para kay Hoseok talaga ang dinamit niya pero hindi rin maalis sa isip niya ang magiging reaksyon ni Eye sa kanya mamaya kapag nakita siya nito. Napangisi siya sa isipin magkakandarapa sa kanya ang nasabing lalaki sa harap niya at hindi siya makapaghintay na paglaruan ito.

“Woah! Hindi ako informed na ganito pala ang theme ng venue. Pero infairness tama pala na ito ang pinili kong suotin, right, Hobi?” nakangiting sabi ni Jin na nakahawak kay Hoseok.

“Yes, Jinnie. You’re absolutely stunning. For sure, mapapanalo natin ang gabing ito. Hindi sila informed na makikita nila kayo ngayon kaya rin sila makakapag timpi na hayaan kayong panalunin kayo sa gabing ito.” nakangising sabi ni Hoseok.

Napairap naman si Taehyung sa narinig samantalang napalunok si Jimin. Kung alam lang nila. . .

“What’s the matter, Hobi?” tanong ni Jin ng bigla niyang mapansin ang pagiiba ng awra ni Hoseok. Umiigting ang panga nito na parang gustong manakmal.

“That fucker.” bulong ni Hoseok sa pagitan ng kanyang paghinga. Kung nakakamatay lang ang pagtitig ay malamang kanina pa bumagsak ang taong kanyang tinititigan ng masama.

Kaya nga lang, lingid sa kanyang kaalaman, alam ng taong ito na darating siya kasama ang tatlo kung saan kabilang sa mga ito ang kanyang asawa. Maging siya ay nagiigting din ang panga ng makitang naka angkla ang kamay ni Jin sa kanya kaya ano pa nga ba ang dapat niyang gawin? Eh di pagandahin ang laban sa pagitan nila.

Now, you may be wondering bakit parehas na silver ang kulay ng buhok nina Hunter at Eye. It was just a coincidence, really. Si Hunter nagpakulay ng silver para kay Jimin samantalang si Eye naman ay gustong asarin si Hoseok. Nalaman kasi nito sa isa sa mga tauhan niya na nagpakulay ang lalaki knowing na alam nitong aattend din sa party ang ex nito na siyang patay na patay naman sa kanya kaya nga, niyaya niya ito maging date sa gabing ito kasama ang dalawa nitong kaibigan na siyang date naman nina Prime at Hunter.

Jessi was Hoseok’s ex. It was also a coincidence really na gaya ng sa asawa niya ang sinuot nitong dress. Mabuti na nga lang at iba ang kulay nito. She definitely looks seductive in her green silk dress especially that it shows of her sexy curves na sinadya rin nito para mapansin siya ni Eye knowing na she wants to become his.

IU was Prime’s first love. Naghiwalay lang sila dahil parehas silang naging busy sa kani-kanilang mga buhay but she came back to get what she wants and that is Prime however he already has his heart to someone that he is not sure yet if he’s worth risking for.

And lastly, Hwasa. She used to be Hunter’s fuck buddy for only he knows how long. They could be a thing but Hunter’s heart doesn’t skip a beat to her kahit na halos tratuhin niya ito nuon bilang girlfriend because she only likes to fling hanggang siguro ay napagod na si Hunter ay sa isiping baka may chance sila ay now, gaya ng dalawa nitong kaibigan ay ito naman ang naghahabol sa kanya ngayon. Sadly, his heart knows belongs to Silver who not only make his dick go hard and alive but also his heart that mind that goes crazy thinking of him every second of the day that they are far apart.

“Chim! Where are you going?” tanong ni Tae ng biglang lumayo sa kanila si Jimin at naglalakad na patungo sa bartender. Jealousy is eating him alive!

He glared at them while holding his drink. Hindi niya na napansin ang tingin na binigay sa kanya ni Hoseok.

---

A/N:

Posted: March 21, 2022 at 03:30 AM

So, yeah. Author just did that. Hindi ako makahinga sa excitement habang sinusulat ko itong chapter na ito just because I want to know your reaction. Like, shits about to go down! And yes, wait for the next chapter just because, it’s going to be steamy, joke! Baka mag expect kayo. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXI:BUTTERFLY

“Bwisit!” bulong ni Jimin sa sarili habang halos pigain na nito ang basong hawak niya na may alak. Umikot ang mata nito sa magkahalong inis at inggit dahil sa ka-date ni Yoongi na babae.

Pilit pa niyang pinapakalma ang sarili dahil ayaw niyang mapansin ng sino man sa mga kasamahan niya ang pagbabago sa mood niya. Baka lalo pa magka problema kapag nagkataon.

“Chim.” tawag sa kanya ni Tae ng tumabi ito sa kanya sa counter kung saan siya nakaupo kaharap ang bartender na abalang naghahalo ng drinks.

“Not now, Tae.”

Napabuntung-hininga naman ang kaibigan niya at pasimpleng tumingin sa kinaruruonan nina Hobi at Jin bago tumingin kila Namjoon. Nainis pa siya sa sarili kung bakit ang bilis na lumihis ng tingin niya papunta kay Jungkook at sa kasama nito na napa eye roll siya.

“Chim, hindi ko alam anong nangyari at biglang nag iba ang mood mo pero kung ano man ang dahilan, kalimutan mo muna saglit dahil napansin ko yung tingin na binigay sa iyo ni Hobi hyung. Iba iyon, Chim. Iba.”

Tumango si Jimin at napabuntung-hininga. Nayari na , sa isip-isip niya at pasimpleng nilingon ang pwesto nina Hobi at Jin.

“He’s here.” dinig nilang sabi ni Jin sa earpiece na suot-suot nila, disguised as an earring.

Agad silang napatingin sa lalaking pumasok sa venue kasama ang mga bodyguard na ito and damn, he’s hot. The original plan was, Jin is supposed to be the one who will lure the man but due to Jimin’s hasty actions, nakita nalang siya ng kanyang dalawang kaibigan na naglalakad na papunta sa direksyon ng nasabing target nila kung saan binabati nito ang date ng Trinity.

“Chim, what the hell are you doing? Mahahalata tayo sa ginagawa mo!” tarantang sabi ni Jin sabay tayo sa pwesto niya habang inuubos ang inumin niya sa kanyang wine glass.

Gustuhin man ni Taehyung makisali ay pinigil nalang niya ang sarili at umorder ng inumin. Habang hinihintay ang kanyang order ay sumagi sa isip niya ang mukha ng ka-date ni Jungkook at napa make face niya na para bang kaharap niya ang nasabing babae at inaasar ito.

“Pabebe.” bulong niya sa sarili ng maisip niyang mukhang babaeng-babae ito kumilos at mahinhin na kung makakapit sa nasabing lalaki ay parang linta.

Pag abot sa kanya ng inorder niya ay inisang tungga niya lang ito at saka palang siya napapikit ng marealize na panget ang lasa nito.

“Kasalanan ito ng bwisit na kuneho na iyon eh!” baling niya dito ng wala siyang masisi sa nangyari.

Hindi niya na napansin na may tumabi sa kanya sa upuan at iyon ay walang ibaba kundi ang kinaiinisan niyang kuneho at pabebe.

“I’ll just go to the washroom, Kook.” agad na napa angat ang kilay niya ng marinig niya ang sinabi ng katabi.

Kook?

Umiling siya. Imposisble. Malamang nanduon pa rin sila sa pwesto nila kanina at abala sa sarili nilang plano dahil ganuon din sila kaya nga sila nandito sa party. Speaking of plano. . .

Agad niyang binalik ang tingin niya sa pwesto ng Trinity at sa target nila na ngayon ay nakita niyang parang tutang nakasunod kay Chim. Palihim niyang chineer ang kaibigan samantalang si Jin naman ay kasayaw si Hobi dahilan para mapabuntung-hininga siya not until makita niya ang ekspresyon ng kanyang Hyung na halatang naaasar dahil hindi kalayuan sa kanila ay kasayaw ni Eye ang date nito. Damn.

Pero teka, nasaan si Jungkook?

Napapitlag siya ng biglang tumunog ang cellphone niya. Hindi dahil sa lakas nito siya nagulat kundi sa realization na hindi appropriate ang ringtone niya sa sosyal na event kung nasaan sila.

I’ve been searching in the woods

And high upon the hills

Just to find, to find my samurai

Someone who won’t regret

To keep me in his net

Yes I need, I need my samurai

Ay, ay, ay

I’m your little butterfly

Agad na lumipat ang tingin niya sa katabi ng marinig niya ang mahinang tawa nito.

“Sorry.” paumanhin ng lalaki na halatang natatawa pa rin dahil nakangiti ito, and the moment their eyes met, the man’s eyes darkened.

“Tae.”

“I-. . . Who?” maang niya at patayo na ng kanyang kinauupuan ng pigilan siya nito na may ngisi sa kanyang labi.

“Where do you think you’re going, Tiger ? Or should I say, my butterfly ?” sa bilis ng pangyayari ay nakita niyang hawak na ni Jungkook ang kamay niya at hinihila siya papunta sa kung saan.

Kumunot ang nuo ni Hoseok ng makita niya mula sa hindi kalayuan ang eksena nina Jungkook at Taehyung pero muling nakuha ang atensyon niya ni Jin ng maramdaman nito ang halos nanggigigil na hawak nito sa kanya habang nagsasayaw sila.

“Jin. .”

“Hmm?” tugon nito habang parang mananaksak na ang tingin na binibigay sa ex niyang si Jessi imbis na kay Eye.

“Is she really like that?”

“No, I mean, yeah if she needs something from me.” umigting ang panga nito ng may mga hindi magandang ala-alang bumalik.

“Oh, so she needs something from Eye?” ngising tanong nito.

“Actually, she’s head over heels for him.”

Agad siyang napatingin kay Hoseok.

“It’s the truth, love.”

Pasimpleng nilingon niya ang dalawa sa gilid nila at binalot siya ng kakaibang emosyon. Ramdam niya ang paninikip ng dibdib niya.

Anong nangyayari sa kanya? Hindi niya alam basta ang alam niya naiinis siyang makitang masaya si Eye at ganuon din ang kasayaw nitong babae na parang walang ibang tao sa paligid.

This can’t be happening! I’m the one you’re head over heels for! saad ni Jin sa kanyang sarili.

Pag iba ng kanta, Jin did the unthinkable. He switched partners as smooth like butter like a criminal undercover.

Eye was unfazed when he had Jin in his arms. But oh saints, he’s about to malfunction ng makita niya sa mga mata ng kanyang asawa ang selos. He smirked subconciously. Yeah, just like that. He pretended well that he’s unbothered by Jin’s presence.

“Hi.” Jin greeted in his sweet voice.

“Hmm?” even the way how he held Jin’s waist was not into Jin’s liking.

“You’re handsome.” he tried to flirt.

“I know. Now can I have my fiancèe back with your boyfriend?”

Umawang ang bibig ni Jin sa gulat sa sinabi ni Eye.

“F-Fiancèe. . What?!” agad niyang natulak si Eye at saka naghihimutok na lumakad palayo sa gitna kung saan may mga nagsasayawan.

Nagkatinginan naman sila Eye, Jessi at Hoseok sa isa’t-isa. Ngumisi si Eye kay Hoseok at kinuha pabalik si Jessi.

“I’m just gonna take what’s mine.”

Napangiti sa isip niya si Namjoon sa nangyari kani-kanina lang. His plan works and oh saints, he wants to torture his husband more in this game of theirs.

Sisiguraduhin niyang makukuha niya ulit ang asawa gaya ng pagkuha niya kay Jessi mula kay Hoseok and that made him smile in excitement.

---

A/N:

Posted: April 16, 2022 at 02:00 AM

Hey, an update from ’le author. So, hindi ko alam paano naging takbo ng chapter kasi nakikipaglaro ako ng Never Have I Ever naughty edition with my twin and bestfriend. Jusmiyo! Hahaha. So ayun, anyway, feel free to drop down your thoughts and whatnot.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXII : I HATE U, I LOVE U

“Where are you going?” takang tanong ni Hwasa ng makita niyang tumayo si Yoongi sa kinauupuan nila at parang wala ito sa mood.

Hindi ito sumagot sa tanong niya at dahil nagaalala siya sa biglaang pagbabago ng mood ng ka-date niya ay balak niya sana itong samahan pero pinigilan siya nito at bakas sa mukha niya ang tinitimpi niyang galit. Hahawakan niya sana ito para pakalmahin ngunit agad nitong nilayo ang sarili sa kanya.

“Stay here. Don’t follow me. You’re not a dog.” walang emosyong sabi nito at agad na lumakas palabas ng venue.

Nagngi-ngitngit naman sa galit si Hwasa dahil sa sinabi ni Yoongi sa kanya dahil pakiramdam niya ay napahiya siya at wala na siyang epekto dito hindi tulad nuon. Nakadagdag pa sa inis niya ang hagikhik ni IU na hindi naman niya masasabing kaibigan niya at maihahalintulad naman ang katayuan niya sa lalaking gusto nito.

“Tumigil ka nga d’yan! Baka nakakalimutan mo, iniwan ka din ni Jungkook.” saad nito na may pag irap.

Agad namang bumusangot ang mukha ni IU sa sinabi ni Hwasa.

“Hindi naman niya ako iniwan. Baka may biglaang tumawag lang sa kanya about business.”

“Sigurado ka ba d’yan?” nakangising tanong ni Hwasa dahil nakita niya kanina si Jungkook na hatak-hatak si Taehyung.

“Oo, bakit? Anong pinupunto mo? Na may baka iba ng nagugustuhan si Jungkook? Well, hindi ko naman siya masisisi kung lapitin siya ng kung sinu-sino pero mawalang galang na sa iyo kasi kung hindi mo alam, isang acting ko lang, sa akin pa rin siya babagsak eh yung iyo?” nakangising tugon nito.

Natigil ang pasimula na sanang away nina Hwasa at IU ng biglaang marinig nila ang masayang halakhak ni Jessi na siyang hinatid ni Namjoon sa kanilang mesa.

“Iwan ko muna kayo, ladies. I’ll get you guys something to drink. What do you want?” tanong nito na nakatingin kay Jessi na may ngiti sa kanyang labi but of course, only Namjoon knows it’s not genuine and only acting para lang pagselosin si Jin - ang asawa niya.

Tumango si Namjoon matapos makuha ang gustong inumin ng tatlong babae at lumakad papunta sa lokasyon ng bartender. Pasimple siyang tumingin sa paligid at nagtaka na kalaunan ay pinagsawalang bahala nalang din niya ng mapansing nawawala sina Yoongi at Jungkook na malamang sa malamang kung hindi man ginagawa ang tunay na pakay nila dito ay nakikipag makeout na sa dalawang taong alam niyang nawawala din ngayib sa luob ng venue.

“Talagang ang hilig mong kunin ang mga bagay na akin ’no?” maangas na saad ni Hoseok na lumapit sa pwesto niya habang hinihintay ang inorder niyang drinks ng tatlong babae na nasa hindi kalayuan at busy na naguusap.

Napangisi naman siya.

“Shouldn’t I? I think it’s only fair for me to take what was previously yours if you take something from mine too, right?”

Nagsalubong ang kilay ni Hoseok bago mapaglarong gumanti ng ngisi sa kaharap.

“Oh, you mean your husband that didn’t love you even an inch of his life? Oh yeah, what a pity especially na ako ang pinili ng asawa mo at hindi ikaw.”

Napalunok si Namjoon habang dahan-dahan at malalim ang ginagawa niyang paghinga. Ayaw niyang gumawa ng eksena sa ganitong kataong lugar.

“You’re lucky I’m with Jessi right now dahil kung hindi wala akong paki kung mamatay ka sa harap ng mga taong nandirito ngayon sa party kaso ayaw ko namang sa huling sandali ng buhay mo makikita mo lang siyang matatakot at yayakap sa akin dahil sa nangyari pero hinding-hindi siya lalapit sa iyo kasi ako ang pinili niya kesa sa iyo, right?” nakangiting bulong niya kay Hoseok habang mahigpit na hawak ang balikat nito at iwanan siya sa pwesto niya para bumalik kila Jessi.

“Fuck! Fuck you, Namjoon!” galit na saad ni Hoseok sabay hampas ng malakas sa counter, dahilan para mapatingin ang ilan sa kanya sa gulat at takot. Ang iba ay agad na lumayo sa kanya at yung iba naman ay yumuko nalang at nagpanggap na hindi nila nakita ang ginawa niya.

Pagbaba ni Namjoon sa mesa ng inorder niyang drink nila Jessi ay muli itong nagpaalam para pumunta sa washroom. Sa pagkakataong iyon naman ay hindi niya inaasahang si Jin ang makikita niya.

Nakaramdam siya ng pamilyar na pananabik at pagkailang na pakiramdam lalo pa ng magtama ang tingin nila sa isa’t-isa. Nilagpasan niya si Jin at pumasok sa isa sa mga bakanteng cubicle para duon magbawas at magnilay-nilay kung kakausapin niya ba ito matapos ang nangyari kanina sa dance floor. Hindi na nga nito namalayan na ilang minuto na pala siyang nakatayo at tapos na din siyang umihi. Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan niya. Wala na siguro ang asawa niya sa labas, sa isip-isip niya ngunit pagbukas niya ng pinto sa kanyang paglabas ay bumungad sa kanya ang nakatayong pigura nito at halatang galit sa kanya. Muntik na siyang ma-out of balance sa pagkabigla ngunit agad din siyang nakabawi at marahang itinulak si Jin at dumiretso ng sink para maghugas ng kamay.

Dahil dito ay lalong uminit ang ulo ni Jin. Hindi siya makapaniwala na kailan lang ay halos parang sira ulo ito na sunud-sunod sa kanya at pinapabalik siya sa kanya pero ngayon ay parang hangin nalang siya dito. Oo nga at nakatayo siya sa tabi nito ngayon pero hindi nito iniintindi ang prisensya niya.

Anong nangyayari sa akin? tanong ni Jin sa kanyang sarili peri bago pa siya makahanap ng kasagutan sa sarili niyang tanong ay namalayan nalang niya na dumapo ang kamay niya sa pisngi ni Namjoon. Sinampal na pala niya ito.

“Talaga ba? Seriously, Joon? Ang lakas naman ng luob mong sabihin na fianceè mo yung babaeng iyon samantalang kasal pa tayong dalawa! Hindi ka man lang ba naaawa duon sa babae na pinapaasa mo siya na talagang mapapakasalan mo siya ha?” sigaw niya sa galit, walang pakialam kung may makarinig man sa sinasabi niya ngayon.

Isang buntung-hininga ang pinakawalan ni Namjoon. Natatawa siya pero at the same time ay nacucurious sa inaakto ng asawa. Anong nangyayari sa kanya? tanong ni Namjoon sa kanya sarili. Hindi din nakaligtas sa pandinig niya ang tinawag sa kanya ng asawa niya. Ito ang tawag nito sa kanya mula nuong makasal sila at hindi niya akalaing maririnig niya pa pala ang tawag na iyon sa kanya ni Jin kaya napangiti siya sa isip niya.

“Kasal pala tayo?” mapang inis niyang tanong habang walang emosyong tumingin kay Jin.

Halata namang nagulat si Jin sa sinabi ng asawa at agad na hinampas ang braso ni Namjoon. Aminin man o hindi ni Jin ay nasaktan siya sa tinanong nito.

“Anong pinagsasasabi mo? Kasal tayo, di ba? Kinasal tayo tapos ngayon tatanungin mo ako ng ganyan? Don’t tell me all these years pinaniwala mo akong kasal tayo tapos ngayon malalaman ko na peke pala ang lahat? Talaga ba, Joon? Ganito ka ba kasama? Ganito mo ba ako gusto pahirapan? Masaya ka ba na sinisira ako ha? Napaka walang hiya mo talaga! Walang hiya ka!” halos mapaos na si Jin kakasigaw sa galit, hindi na nga niya namalayang umiiyak na siya hindi sa galit kundi sa sakit na isiping wala pala talaga silang karapatan sa isa’t-isa ni Namjoon dahil peke lang ang kasal nila. Na isa lamang siyang kasangkapan na pagmamay-ari ni Namjoon hindi gaya ng babaeng iyon na magiging tunay niyang asawa at duon, sobra siyang nasasaktan.

“Jin.” kinakabahang tawag ni Namjoon ng makita niyang umiiyak na si Jin.

“Ang sama-sama mo! Bakit kailangang pati ’yung ganuong bagay gawin mong kasinungalingan? Bakit?! Bakit ba hindi ka nalang magpakatotoo ha? Mukhang masaya kang nakikita akong nagkakaganito eh bakit hindi mo nalang sabihin sa akin ang lahat ng kailangan kong malaman ha? Sabihin mo na! Sagarin mo na itong sitwasyon na ito. Sabihin mo na lahat ng totoo sa akin para lalo akong masaktan.”

“Jin.” muling tawag ni Namjoon at hinawakan ang magkabilang braso ni Jin pero inis na inalis ito ng isa.

“Ang galing-galing mong magpanggap na gustung-gustong mo ako, na sa iyo lang dapat ako tapos lahat iyon. . lahat iyon palabas mo lang pala! Para ano? Para mag mukha akong tanga? Alam mo tama lang talaga na pinanghahawakan ko pa rin hanggang ngayon ang galit ko sa ginawa mong pagpatay sa pamilya ko, ha! Wala kang kasing kasama kaya bakit ba ako pumayag na may 1% sa akin na umasang may natitira pang kabutihan d’yan sa puso mo? Kung sabagay, isa ka sa miyembro ng Trinity kaya para sa iyo ang isang gaya ko ay—!”

Napatigil si Jin at napahawak sa balikat ni Namjoon habang ang isa pa niyang kamay ay nakahawak sa gilid ng sink para duon kumuha ng lakas sa bilis ng pangyayari. Galit man at pilit na kumakawala si Jin sa paghalik ni Namjoon sa kanya ay hindi niya magawa. The kiss was way too familiar to him. It was the same affectionate kiss they used to share together na nangyayari lang sa tuwing isa o parehas sila ay lasing thou hanggang duon lang.

Nakalimutan nilang magkalaban sila, na maghihiganti si Jin kay Eye dahil ng mga oras na iyon, Jin doesn’t like the feeling of his husband abandoning him kahit na siya ang unang gumawa nito sa kanya - literally. It may seem dumb and selfish but that’s just Jin. He wants Namjoon all to himself like how his husband wants him too.

“I think you should go back. Baka hinahanap ka na ni Hoseok.” paalala ni Namjoon ng kumalas ito sa halikan nila.

Saglit namang natulala si Jin bago natauhan sa nangyari.

“I-I hate you!” namumula ang pisngi at malakas na tumatambol ang puso na sigaw ni Jin bago ito lumabas ng washroom.

“I love you.” mapang asar na tugon ni Namjoon bago kuhain ang cellphone niya sa kanyang bulsa para tawagan ang sino man sa dalawa niyang kaibigan.

---

A/N:

Posted: May 16, 2022 at 03:20 AM

Hey, I’m back after a month of walang paramdam. Anyway, I would like to apologise kung matagal bago ang update. I only write kapag feel ko but your request for update is reaching me it’s just that drain lang talaga ako on a normal basis and ayaw ko namang magsulat ng random for a chapter. By the way, to share nalang din, I lost my phone last tuesday, a day after the election and to be honest ang una kong naisip is yung wattpad account ko kasi baka you know, i-delete ng sino mang kumuha or kuhain ’yung account ko without my authorisation. So, yeah. Sana safe kayong lahat and busog. Hehehe.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXIII: I WANT IT THAT WAY

“Shit, Yoongi! Tama na! Mapapatay mo na ’yung tao. Wala sa plano naming patayin siya.” tarantang pagpapatigil ni Jimin kay Hunter matapos niyang mabugbog sarado ang target parehas ng grupo nila. Napangisi naman sa asar si Hunter at muling sinapak ang mukha ni Kai na halos hindi na gumaganti.

“Yoongi!” sigaw ni Jimin.

Binatawan ni Hunter ang lantang gulay na katawan ng kanilang target at tumama ito sa malamig na sahig. Bumaling ito kay Jimin at napalunok si Jimin sa kaba ng makita nito ang walang emosyong ekspresyon ni Hunter sa kanya. Napaatras siya hanggang sa mapa upo siya sa dulo ng kama at mapatingala kay Hunter na ngayon ay nasa harapan niya at agad na dumukwang malapit sa kanyang mukha at tinitigan siya.

“Y-Yoon–!”

“Sshh.” bulong ni Yoongi at bumuga ng hangin sa maliit na pagitan ng kanilang mga labi sabay marahang pinatakan ng halik ang leeg ni Jimin. Napalunok naman ang isa sa kaba at halos hindi makagalaw sa kanyang pwesto.

“Where did you let him kiss you?”

“Yoon–”

“I said, where?” may diin at halata sa tono ng boses niya ang galit lalo pa ng daganan niya ng dalawa niyang kamay ang mga kamay ni Jimin.

“Y-Yoongi, please. Not now. K-Kailangan ko pang bumalik sa party.” palusot ni Jimin kahit na halos lumabas na ang puso niya sa mga oras na iyon sa takot dahil hindi ang Yoongi ang kaharap niya ngayon kundi si Hunter.

Huminga ng malalim si Hunter bago malakas na tinulak si Jimin pahiga ng kama kaya sa taranta niya sa nangyari ay nagpumilit siyang pumiglas subalit masyadong malakas si Hunter lalo na kapag galit ito. Hindi lang basta galit kundi galit na galit dahil sa nakita niya kanina na pagpayag ni Jimin na makipag make out dito para lang makuha ang suot nitong kwintas na naglalaman ng mga files tungkol sa Trinity na gustong makuha ni Hoseok.

Sa totoo lang ay balewala lang nag nilalaman ng files na iyon para kay Yoongi dahil may mga tauhan naman siyang maaaring utusan para magpakalat ng maling imoormasyon o pumatay para sa kanya pero ng makita niya si Jimin at Kai kanina ay bigla itong naging importante sa kanya dahil involve dito si Jimin at ang pinaka ayaw niya ay may hahawak na iba sa pagmamay-ari niya bukod sa kanya.

“P-Please, Yoongi! Wag ngayon, please!”

Pero lalo lang nagpabigat si Yoongi sa ibabaw niya at sapilitang pinabuka ang bibig niya para halikan siya.

“You should’ve thought first of the consequence kapag nagpahawak ka sa iba knowing na pwede itong mangyari, right, Silver? You know how much Hunter doesn’t want to share what is his. And yet, here you are and this is all because you’re jealous of me being with someone other than you, tell me, were you jealous, hmm?” galit pero may mababakas na seduction na bulong bi Yoongi sa tenga niya and Jimin is lying to himseld kung itatanggi niyang hindi siya natu-turn on sa sandaling iyon.

“G-Ginagawa ko lang ang misyon namin and that is to get the files from that man even if I have to make out with him, I would kasi iyon ang misyon ko. Eh ikaw?” kita sa mga mata nito ang frustration dahil kay Yoongi at sa kasama nitong babae.

“So, you’re really jealous, huh?” nakangisi nitong sabi na kinainis ni Jimin.

“At talagang nagagawa mo pang matuwa sa nangyayari! Pakawalan mo na nga ako! Kailangan ko ng bumalik! Ano ba?”

“Sure, but show me first how serious you are sa misyon ninyo and I’ll let you go.”

“What do you mean? I’m serious as hell! Kaya umalis ka na sa pagkakadagan sa akin kundi sisigaw na talaga ako.” banta ni Jimin.

“Serious as hell, you say?” mapanghamong tanong ni Hunter bago binitas ang suot nitong necklace at itinapos sa kabilang dulo ng kwarto kung nasaan sila kaya hindi naiwasang mapa sigaw sa gulat si Jimin sa ginawa ni Hunter.

“Bakit mo iyon ginawa?!” sigaw ni Jimin sa gulat at galit kung saan muli na naman niyang binalak makaalis sa pagkakakulong mula sa bulto ni Hunter.

“So you can show me how serious you really are with your mission.” walang sinayang na sandali si Yoongi at agarang sinakop ang labi ni Jimin, “Allow me to fuck you and depending on your performance if I’ll give that thing over there back to you.” bulong ni Yoongi.

“S-Sira ulo na ba ulo mo?” sigaw ni Jimin, “Fuck you! Magsalsal ka nalang d’yan. Hindi ako papayag sa gusto mong mangyari! Nakakahiya kung makita tayo ni Mr. Kim sa balak mong gawin sa pagmulat ng mga mata niya.” depensa ni Jimin kaya hindi nakakapag takang nilabas ni Hunter nag baril na nasa bulsa niya at tinutok kay Jimin.

“Choose, fuck or I’ll shoot him?” tanong ni Yoongi habang binubuksan ang pantalon niya na nagpalunok kay Jimin.

“F-Fuc–” bago pa mabuo ni Jimin ang sasabihin niya ay naitaas na ni Hunter ang suot niyang dress at pinaghiwalay ang hita niya.

“Exactly what I want you to say to Daddy.” bulong ni Hunter sa kanya sa seductive nitong boses bago ipasok ang pagkalalaki niya sa pang upo ni Jimin na nagpahiyaw dito.

“Y-Yoogi!” halos bumaon na ang kuko ni Jimin sa balikat nito sa diin ng kapit niya dito habang binabayo siya hindu kalayuan sa kwintas na kinuha niya mula sa kanilang target at kay Kai na walang malay.

“That’s it. Scream. I want that fucker to see how much of a slut you are when I’m inside you.” saad nito at marahang kinagat-kagat ang gilid ng tenga niya habang nilalaro ang utong niya.

Hindi kalaunan ay tuluyan ng nablanko ang isip ni Jimin sa ginagawa nila ni Yoongi at halos makalimutan niya na ang misyon o ang maging si Kai na ngayon ay walang magawa kundi panuorin sila dahil hindi ito makatayo sa tinamo niya mula sa pagbugbog sa kanya ni Hunter.

“Y-Yoongi! M-Malapit na. .”

“Yes, baby. I’m here.” namamaos na saad ni Yoongi habang binibilisan ang ritmo ng kanyang paggalaw.

“I-I love you.” maiiyak na sabi ni Jimin dahil nararamdaman niya na ang nalalapit niyang ginhawa.

“Let’s come together, baby.” saad ni Yoongi bago siya siilin ng halik. Sabay silang napa ungol ng marating nila ang kaginhawaan at napangisi si Yoongi ng makita ang ekspresyon sa mukha ni Kai at walang pakundangang pinutok ang baril niyang may silencer sa nasabing lalaki, “That was fun.”

Nanghihinang yumakal si Jimin sa leeg ni Hunter habang nakaupo at nasa luob pa rin niya ang kahabaan ng lalaki. Samantalang nakayakap naman ang isang kamay ni Yoongi sa bewang ni Jimin at ang isa naman ay hinahaplos ang buhok nito.

Napangiti siya. He knew kahit hindi pa niya kayang sabihin gaya ni Jimin ang katagang ‘I love you’ soon, sasabihin niya rin ito sa kanya, hindi sa ganito sitwasyon dahil ayaw niyang mag isip ng kung ano si Jimin na dala lang ng bugso ng katawan niya o nilang dalawa.

But little did he know, Jimin’s already hurting inside sa hindi niya pag tugon.

And time is already running out for all of them for the big fiasco that is about to happen soon.

---

A/N:

Posted: May 16, 2022 at 03:30 AM

And here I have another update. Hope you friends enjoy. Don’t forget to drop your thoughts on the comment section. I’m up for drama. Lol. Anyway, I already decided gaano kahaba ’yung buong book na ito but no worries I’ll make sure not to waste your time sa mga susunod na updates because like I said from previous chapters, something is going to happen that you guys might hate me.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXIV: HOW DO I MAKE YOU LOVE ME

Saglit na nilayo ni Jungkook ang sarili niya kay Taehyung matapos ang halikan sa pagitan nila at marahan ngunit may diin na hinimas nito ang panga ni Taehyung habang nakatitig sa kanyang mga mata. Maya-maya ay napangisi ito.

“Just admit that you’re jealous I’m with someone else other than you.” bulong ni Jungkook na nagbigay ng kakaibang kiliti kay Taehyung.

“Really? Is that what you’re thinking?” nakangising tugon din ni Taehyung at hinila ang necktie ni Jungkook para paglapatin ulit ang mga labi nila, “I can kiss you or anyone I want and make them think that I’m jealous of their sluts and you want to know what’s the best part? I’m winning the game of who falls inlove hard first of us, letting them think that I really am jealous.”

Nagulat naman si Jungkook sa sinabi ni Taehyung na lalong nagpalawak ng ngisi ng isa.

“Alright, you win.” saad ni Jungkook at marahang nilayo sa kanya si Taehyung at lumakad palayo dito para tumango sa malaking bintana para duon ayusin ang suot at pasimpleng tignan ang repleksyon ni Taehyung sa likuran niya na halatang nagulat sa nangyari.

“That’s it?! You won’t bother me anymore?” tanong nito na imbis na matuwa dahil mukhang hindi na interesado sa kanya si Jungkook ay parang mas galit pa ito.

Taehyung is so used to people na handang magpaka submissive sa kanya and to experience something like this sa harap ng kaaway niya ay sobrang natatapakan ang ego niya. Hindi siya makapaniwala at hindi siya maniniwala.

“Like I said, you win. I don’t intend to have a rematch. We’re playing a game, aren’t we and what you had just said made me lose interest. Ayaw kong sayangin ang oras ko sa tulad mo na naglalaro just for fun without a goal.” kibit-balikat nito, “Have a good night.”

Napa awang naman ang bibig ni Taehyung. No, no! He can’t do this to me! sa isip-isip ni Taehyung at agad na sinundan si Jungkook at hilain ito paharap sa kanya.

What Taehyung didn’t know is that this is just a tactic Jungkook learned from his Hyung - Kim Namjoon.

Sa kanilang tatlo, si Yoongi ang sumobra sa pagka possessive. Sa tingin ni Jungkook ay level 2 lang si Namjoon at level 1 naman siya. Wala naman kasi siyang balak na higpitan si Taehyung, damn, he had been inlove with this person for quite some time now at kung gusto niyang makuha ang gusto nito, he must teach him first how to be submissive.

Sa tingin kasi niya sa tatlong magkakaibigan, si Taehyung ang secretly dominant samantalang si Jin ay 50-50 ang pagiging dominant at submissive at si Jimin, well, siya ang kabaligtaran ni Taehyung. Halata naman lalo pa at namarkahan agad siya ni Yoongi.

“Take it back!” galit na saad ni Taehyung.

“Take back what?” maang na tugon niya.

“That you let me win that easily! Ano tingin mo sa akin, weak? Someone to make fun of? Hindi pa tayo ta–” galit na saad ni Taehyung habang naka kwelyo sa kanya at sobrang lapit ng mukha.

Oh, the urge to kiss Taehyung just to shut him up is what Jungkook wants to do right now but was cut off ng marinig nila parehas ang isang pamilyar na boses mula sa hindi kalayuan na naglalakad na palapit sa kanila ngayon.

“It’s finish, Tiger. Prime is already done with you, get that in your head.” walang emosyong sabi nito but the mere presence of Hunter says otherwise. It’s like something good happened to him.

“C’mon, Prime. Eye is looking for us.” dagdag nito na hindi man lang tinapunan ng tingin si Taehyung at nilagpasan na sila. Kita ni Jungkook kung paano napalunok sa galit si Taehyung at tumingin sa kanya.

“You heard what he said. I’m done with you.” ang nasabi nalabg niya bago kinalas ang pagkakahawak ni Taehyung sa kwelyo niya at sinundan sa paglalakad si Yoongi.

“You all are gonna fucking pay for this!” frustrated na sigaw ni Taehyung habang ang dalawa ay parang wala lang at nagpatuloy sa paglalakad.

“You should start taming that Tiger, Prime.” paalala ni Yoongi.

“And you should stop fucking Silver too much. Nakakalakad pa ba iyon ng maayos?” tugon nito. Hindi man aminin ni Yoongi sa kanya, Jungkook knows how his Hyung smells like kapag kasama nito si Jimin and his Hyung seems to be proud of the scent lingering to his body everytime they do the deed.

“He loves it too so, why should I stop? Besides, hindi mo ba nakita how those fuckers and that Kai looked at him earlier? They have no rights, so I made one of them see how submissive Jimin is with me and that’s the last thing Kai saw before he sadly died in a cold tile floor.” nakangisi na kwento ni Yoongi.

“W-What the fuck?!” hindi makapaniwalang react ni Jungkook.

“And I got a souvenir.” hinila nito ang isang puting string na walang duda ay underwear na sinuot ni Jimin sa luob ng suot niyang dress, “You really should start learning from me and not from Namjoon.”

---

JIMIN POV

Impit akong napamura at napa ungol sa sakit habang marahang naglalakad at nakakapit sa pader.

Walang hiya talaga ’yung lalaking iyon!

Hindi ko din talaga mawari ang takbo ng isip ng lalaking iyon. Hayok na hayok sa maka mundong gawain pero hindi naa-attached? Isang araw sweet siya sa susunod naman hindi. Argh! Parang tanga! At ako naman itong si tanga din, pumapayag din sa gusto niya.

“C-Chim!” agad akong nag angat ng tingin ng makitang patakbong lumalapit sa akin si Taehyung. Shit. Agad kong inamoy ang sarili ko dahil baka maka amoy siya ng kakaiba sa akin.

“Aning nangyari sa iyo at ganyan ang hitsura mo?” nagaalala niyang tanong sa akin at inalalayan ako sa paglalakad.

“U-Uhm, ano. . Napalaban ako eh.” pagsisinungaling ko at agad na tinago ang mukha ko dahil ramdam ko ang pag init ng magkabilang pisngi ko.

“Kay Kai? N-Nakuha mo ba?”

Tumango nalang ako at nakiusap na dumaan muna kami ng washroom dahil ramdam ko ang malapot na likidong umaayos pababa ng hita ko. Nakahinga ako ng maluwag ng pumayag naman siya.

May araw ka din sa aking Min Yoongi ka!

“Chim, ayos ka lang ba?” tanong ni Tae sa akin ng nasa luob na ako ng isa sa mga cubicle. Panigurado nakaupo ito sa ibabaw ng sink habang hinihintay akong lumabas.

“O-Oo!” tugon ko habang pinipilit kong alisin ang likidong nilagay ni Yoongi sa luob ko. Hindi naman ako natatae pero sa ginagawa kong paglinis sa pang upo ko gamit ang bidet ay bakit parang hinahanap ko ’yung ano. . ’yung basta!

Bwisit talaga na lalaki iyon! Kasalanan niya ito eh kinuha niya pa ’yung underwear ko! Ano kayang gagawin ng manyak na iyon duon?

“Tumatae ka ba? Bakit ang tagal mo?” bulgar na tanong ni Taehyung sa akin.

“Oo, tumatae ako! Sumakit tiyan ko duon sa nangyaring pakikipagbuno ko makuha ko lang ’yung pinapakuha ni Hobi hyung! Busy kasi kayo ni Jin hyung sa mga kaharutan ninyong dalawa.” pagpapanggapa na inis na sabi ni Jimin.

“Shit ka, Chim! Tumatae ka pala kaya pala biglang umiba amoy dito sa washroom! Duon muna ako sa labas. Maghugas ka ng kamay mo pag tapos mo.” inis na saad ni Taehyung bago lumabas ng washroom.

Natawa nalang ako at tinuloy nalang ang ginagawa para agad ng matapos.

“Saan ba kayo galing na dalawa kanina pa namin kayo hinahanap? Halos kaunti nalang ang nandito sa party.” bungad ni Jin hyung sa amin habang si Hobi hyung ay abala sa pagtitipa sa kanyang cellphone. Napalunok ako ng magtama ang tingin namin sa isa’t-isa. Syempre naalala ko ’yung sinabi ni Tae sa akin kanina.

“Naunang umalis ang Trinity so, should I conclude na we failed today’s mission?” tanong ni Hobi habang nagda drive.

Saglit na katahimikan ang naganap bago ako nagsalita.

“We didn’t.” tugon ko at kinuha sa bulsa ko ang kwintas na naka korteng susi na flashdrive na naglalaman ng files tungkol sa Trinity. Nagtataka nga ako bakit ganuon nalang kabilis ibinigay iyon sa akin ni Yoongi kasi obviously iyon din ang pinunta nila duon.

“Nice one, Chim.” masayang bati sa akin nina Tae at Jin hyung.

“Good job, Silver.” bati sa akin ni Hobi hyung na may ngiti sa kanyang mga labi but I know, it’s not just that. Kung ano man iyon sana ipostpone muna.

---

A/N:

Posted: May 16, 2022 at 04:00 AM

And here’s the last chapter for today’s update. I’m not going to promise anything but as soon as I can, I’ll try to update. Sana napaganda ko araw o tulog ninyo. Huehuehue.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXV: LIAR

“So, wala sa atin ang nakakuha ng hawak ni Kai? Lahat tayo nagpunta sa wala?” inis na saad ni Namjoon habang nakaharap sa kanyang laptop habang nasa magkabilaang gilid niya sina Yoongi at Jungkook.

“For sure, nakuha na ni Hoseok ang kalahati ng impormasyon tungkol sa grupo natin. Alam ninyo naman gaano ka-importante ang kahit na anong tungkol sa atin. Nakalimutan ninyo na yatang kalaban natin siya at may atraso siya sa akin.” dagdag pa niya.

“Pasensya na, Eye. Na-distract lang ako gaya mo. Hindi ko naman kasi talaga inexpect na makikita natin ’yung tatlo duon na kasama ni Hobi. Akala ko mananatili sila sa likuran niya, iyon pala sa frontline niya sila ilalagay.” tugon ni Prime.

Agad na napatingin sina Prime at Eye kay Hunter na inisang lagok lang ang iniinom nitong alak at inilapag sa lamesa bago ihagis sa gitna ang isang pamilyar na bagay na kinalaki ng mga mata nila.

“H-How did you?”

“I thought. .”

Napangisi naman si Hunter sa kanila.

“Do you really think that all I do is fuck and forget of who and where I stand in this group?” tanong nito sa dalawa ng hindi inaalis ang mga mata sa screen ng kanyang laptop, “Let them think they won. Let Hobi think he won against us when in fact, the one that they have is just nothing compared to what we have.”

“Hunter, what did you do?” tanong ni Prime na naguguluhan sa nangyari.

“Just my task.” tugon niya bago pinatay ang kanyang laptop at iniwan sina Eye at Prime ng walang paalam.

Nang tuluyang makalabas si Yoongi sa headquarters ng Trinity, bago siya pumasok sa kotseng naka abang sa kanya at luningon muna siya para titigan ang kabuuan nito bago nagpakawala ng isang buntung-hininga.

“Forgive me, Namjoon.” bulong niya sa sarili.

Samantala, inaalalayan ni Jimin si Jin sa paghiga nito sa kama kung saan mahimbing ng humihilik si Taehyung. Anong nangyari sa kanila? Nalasing lang naman dahil sa dami ng kanilang naiinom after nila maisipan na mag celebrate sa naging tagumpay nila laban sa Trinity. Nailing nalang na nakangiti si Jimin habang pinagmamasdan ang dalawang kaibigan.

“Chim?” agad na napalingon si Jimin sa tumawag sa kanya at lumapit sa taong nakadungaw sa may pintuan ng kwarto.

“Yes, Hobi hyung?”

“Pwedeng patulungan ako sa baba? Medyo madami pa kasing kalat.” nakangiting pakiusap nito na siyang sinang ayunan naman agad ni Jimin.

Habang sinusundan ni Jimin si Hoseok pababa sa living room kung saan sila nag celebrate ay hindi niya maiwasang makaramdam ng pagkailang. Because deep inside he knows, he’s betraying him and his friends. Hindi naman niya iyon ginusto pero nangyari na kaya ang kailangan nalang niyang gawin ay panatalihing lihim ang koneksyon nila ni Hunter sa isa’t-isa at magsinungaling kung kinakailangan pero hanggang kailan bago malaman ang katotohanan?

“Chim, again, congratulations.” bati ni Hoseok kay Jimin ng maitapon nito sa basurahan ang huling kalat na nasa lamesa.

“Hyung naman!” natatawa at namumula ang mga pisngi na tugon ni Jimin. Kanina pa kasi siya nito cino-congratulate.

Pero agad din napalitan ng kaba at tensyon ang paligid ng ilapit ni Hoseok ang kanyang sarili kay Jimin at pagkatitigan ito ng matagal. Dama ni Jimin ang kamay ni Hoseok na nasa bewang niya at pinapanatili siya sa kanyang kinatatayuan.

“Tell me Silver,  how did you do it?” bulong nito na halos magpalunok kay Jimin. It was a combination of hot and cold that it’s making him sweat.

“I-Uh, just how we planned everything from the beginning.” tugon ni Jimin na nakakatitig din kay Hobi at hindi malayo ang tingin sa kanya.

“Hmm? But shouldn’t it be Jin who was suppose to come after Kai and not you? So what did you and Kai do?” napasinghap si Jimin ng maramdaman ang dalawang kamay ni Hoseok na bumaba sa kanyang upo habang marahan na ngayonh hinahalikan ang kanyang leeg.

Nakaramdam ng kaba si Jimin ng mga sandaling iyon at biglang sumagi sa isip niya na baka makita siya ng mga kaibigan at ang galit na mukha ni Yoongi. Hindi. Hindi maaari! Ayaw niyang mangyari kay Hoseok ang nangyari kay Kai. Kahit hindi malinaw ang relasyon na meron sila ni Yoongi, alam niya sa kanyang sarili na kung nandito lang ang nasabing lalaki sa harap niya ay panigurado kanina pa ito nakahiga sa sahig at kinakawawa ni Yoongi.

“H-Hyung!” agad niya itong tinulak palayo sa kanya ngunit hindi pa man siya nakakaayos ng kanyang sarili ay muli siya nitong hinatak palapit at sinabutan para makakuha ng access na mailiyad ang kanyang leeg para pupugin ng halik.

“H-Hyung! Anong ginagawa mo? Tumigil ka na! Bitiwan mo ako! Lasing ka lang!” naiiyak na saad ni Jimin habang pilit na kumakawala sa bisig ni Hoseok.

“Answer my question first if you want me to stop.”

“I already told you! Gaya ng pinlano natin! Please, Hobi hyung, stop!”

“You’re lying and I hate liars.” galit na diin ni Hoseok bago sila bumagsak sa couch at mapaibabawan si Jimin.

“Since you won’t tell the truth, let me remind you who you’re working with.” hinawakan ng madiin ni Hoseok ang panga ni Jimin para mapabuka niya ang bibig nito at ng makakuha ng pagkakataon ay sapilitan niya itong hinalikan na nilalaliman niya sa tuwing magpupumiglas si Jimin.

Walang magawa si Jimin dahil sa posisyon nila ngayon, na kay Hoseok ang upper hand at nakakaramdam na siya ng pinaghalong galit at pandidiri sa sarili lalo pa ng maramdaman niya ang kamay nito na gumagapang sa hita niya.

Napangisi si Hoseok ng marealize niyang walang suot pang ibaba si Jimin. Saglit siyang tumigil sa paghalik dito.

“Such an innocent face for a whore like you, Silver.” hinaplos nito ang pisngi ni Jimin na lingid sa kaalaman ng isa ay umiiyak na pala siya.

Tuluyan ng kinain ng pagnanasa ang kabuuan ni Hoseok at agad na iniiba ang posisyon nila ni Jimin na siyang naka dapa sa kanyang harapan. Agad niyang pinakawalan ang kanina pang nagpipilit kumawala sa kanyang pantalon.

“It’s okay, Silver. It’s not like this is your first time.” bulong nito sa tenga ni Jimin bago tuluyang ipasok ang kanyang alaga at mapakagat si Jimin sa kanyang labi upang pigilan ang anumang ingay na maaaring kumawala sa kanya.

Matapos ang sandaling iyon sa pagitan nina Jimin at Hoseok, iika-ika at nagmamadaling tumakbo si Jimin papunta sa sarili niyang kwarto at agad na ni-lock ang pinto. Pumasok siya sa luob ng cr at duon humagulhol habang naginginig na hinihintay sumagot ang taong gusto niyang makausap ng mga sandaling iyon.

“What do you want?” inis na sagot ng nasa kabilang linya.

Agad na nakaramdam ng kaba si Jimin ng marinig ang galit na boses ni Yoongi. Pinahid niya ang luhang patuloy na bumabagsak mula sa kanyang mga mata at lumunok bago nagsalita.

“W-Wala. Next time nalang.” halos pabulong niyang sagot.

“Ji– Hey, why are–?!” dinig niya ang biglang pagbabago sa tono ng boses ni Yoongi ng siguro ay mapagtanto nito sino ang kausap pero bago pa niya matapos ang nais sabihin ay inend na ni Jimin ang tawag.

Wala pang isang minuto ng narinig niya ang walang tigil na pag ring ng kanyang cellphon pero hindi niya ito magawang tignan o sagutin dahil ng mga oras na iyon, alam niyang wala na siyang maihaharap na mukha sa minamahal na mukhang hindi naman tugma ang nararamdaman sa kanya.

Siguro nga hanggang duon lang kami.

---

A/N:

Posted: May 22, 2022 at 12:00 AM

Please, don’t be mad at me for today’s update. Hindi ko na nga dinetails eh dahil alam kong masusurprise kayo sa gagawin kong ito and this is just the start of every bad things that are about to happen in this story. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXVI: I LOVE YOU SO BAD

“Chim? Hindi ka ba sasabay sa amin mag dinner?” tanong ni Taehyung na naka dungaw sa pinto ng kwarto ni Jimin at pinagmamasdan ang nakatalukbong na kaibigan sa kama nito.

“Hindi. Mauna na kayo.” tugon nito in the most coldest tone as possible. Napabuntung-hininga nalamang si Taehyung at marahang lumakad papunta sa kaibigan. Umupo ito sa gilid ng kama at nagaalangan na hinaplos ang ulo ng kaibigan.

“Jimin, ano bang nangyayari?” halos pabulong nitong tanong.

Umiling lamang si Jimin at ngumiti ng mapait na may kasamang luha ngunit hindi ito alam ni Taehyung.

“Ayos lang ako, Tae. Sige na bumaba ka na duon. Huwag mong iwan mag isa si Jin hyung.”

Isang malalim na buntung-hininga ulit ang pinakawalan ni Tae nguniy bago siya tuluyang iwan anh kaibigan ay pinatakan niya ito ng halik sa ulo nito.

“Miss na kita.”

Nang marinig ni Jimin na sumara na ang pinto ng kwarto niya ay inalis niya agad ang talukbong niya at pinunasan ang mha luha niyang walang awat sa pag agos. Nanghihina siyang tumayo at lumakad papunta sa cr at pinagmasdan ang sarili niya sa harap ng salamin.

Nag igting ang panga niya at natawa sa repleksyon niya sa salamin habang marahas na hinahaplos ang leeg, braso at dibdib niya na para bang may tinatanggal siya na kung ano sa sarili na hindi visible sa kanyang paningin. Sinabunutan niya ang sarili ng hindi niya magawang tanggalin ang pilit niyang tinatanggal. Napatigil lamang siya ng marinig niyang tumutunog muli ang kanyang cellphone kaya inis siyang lumakad pabalik sa kamay at kinuha ito. Nang makita niya ang number na rumehistro sa caller ID ay agad siyang napamura at hinagis ito sa pader.

“Tumigil ka na, please.” napaluhod si Jimin habang nagmamakaawang sinasabi ang mga salita na iyon na para bang nasa harap lang niya kausap.

Isang buwan na mula ng mangyari ang insidente ay biglang nag iba si Jimin. Hindi na ito ganuon ka lively tulad ng dati at mas lalong nawawala ito sa mood o nagzo-zone out kapag na sa paligid si Hoseok. Namumuo ang galit sa kanya sa tuwing makikita niya ito at umaakto na parang walang ginawa sa kanya ngunit para hindi magkaruon ng paghihinala ay nilulunok nalang niya ang galit niya at ngumingiti sa mga kaibigan but Tae and Jin knows something’s wrong with him nguniy hindi nila ito matanong dahil either iiwasan ito ni Jimin o magagalit at ayaw ni Jin na mag away sila at magkasamaan ng luob kaya hinahayaan nalang nila peri hindi ibig sabihin ay hindi sila nagaalala sa kanya.

Lalo pa at ng sumunod na misyon nila ay masyadong nagiging brutal si Jimin sa mga nakakaharap nila at ni hindi ito makakilos ng maayos sa harap ng Trinity ng muli nila itong makasalamuha. Lalo pa ng mas pinili ni Jimin na makipagpalit kay Taehyung ng target imbis na kay Hunter dapat siya ngunit pinili nito si Prime. Nagaalangan man ay hinayaan nalang nila.

Oo nga at nananalo ang grupo nila sa Trinity pero hindi lagi ngunit magka ganuon man, manalo man sila sa araw na iyon ay parang ang kapalit nuon ay lalong pagiging aloof ni Jimin sa kanila.

Sinubukan ito ikonsulta ni Jin kay Hoseok pero sinabihan lang siya nito na baka nago-overreact lang silang dalawa ni Taehyung dahil wala itong nakikitang kakaiba kay Jimin.

Makalipas ang ilang minuto ng tumigil si Jimin sa pag iyak ay lumakad siya papunta sa kung direksyon kung saan niya binato ang kanyang cellphone at tinignan kung gumagana pa ito. Agad niyang binura ang missed calls at text messages na natanggap niya mula sa pamilyar na numero ng hindi man lang ito binabasa hanggang sa may isang unknown number ang nagtext sa kanya na hindi niya pa nababasa na siyang walang pagdadalawang isip niyang binuksan. Napangisi siya ng mabasa ang nilalaman nito at agad na lumingon sa pinto. Agad siyang nag asikaso at hinarangan ng drawer ang pintuan ng kanyang kwarto kahit naka lock ito.

Agad niyang kinuha sa cabinet ang mga gamot niya at nilagay sa duffle bag. Kinuha niya ang cellphone at nilagay sa bulsa ng kanyang pantalon bago dahan-dahang sumilip sa labas ng binata at binuksan ito.

Nakahinga siya ng maluwag ng makalabas siya ng mansyon ng walang nakapapansin sa kanya at lumakad hanggang sa marating niya ang gate ng subdivision at sumikwat ng motor na nakaparada papunta sa lokasyon na nasa message na kanyang na receive.

Maaari ngang nagtatrabaho siya kay Hoseok ngunit hindi ibig sabihin ay hindi siya gagawa ng paraan para makaalis siya sa hawak nito at makapagsimula ng bagong buhay ayon sa orihinal na plano.

---

JUNGKOOK POV

“Hyung, tama na iyan.” sita ko kay Yoongi hyung ng wala na naman siyang humpay sa pagiisang shot ng iniinom niyang whiskey. Hindi naman ako dapat nagaalala knowing na mataas ang alcohol tolerance niya pero lately, I mean for almost a month na, naglalasing siya.

Nag break na ba sila ni Silver? Hindi sa nanghihimasok ako pero nakakagulat lang kung ganuon na naging sila ni hyung kasi knowing Hunter, wala itong sineryoso na kahit na sino not until Silver came and he turned into this.

Hindi sa sinisisi ko si Silver sa nangyayari ngayon but wow, how did he tamed this hyung of mine? Akala ko na kay hyung ang upper hand.

“Tsk, leave me alone.” usal nito at inagaw sa akin ang shot glass at muling uminom, “Besides, you will not understand.”

Tumaas naman ang kilay ko sa sinabi niya. Ano tingin niya sa akin baby na hindi ko naiintindihan ang nangyayari sa kanya ngayon? Eh kung siya kaya ang pasakan ng tsupon sa bibig para tumigil siya sa paglalasing niya?

“Not understand what, Hyung? Na naglalasing ka gabi-gabi kasi pinutol ni Silver ang kung ano mang meron sa inyo kaya ka nagkakaganyan, di ba? Na baka nilaro ka lang niya at naniwala ka naman kahit na ang pinapalabas mo ikaw ang may upper hand sa inyo?”

“Shut up.”

“O kung hindi man, baka may nagawa ka kasing kasalanan sa kanya ng hindi mo alam or hindi mo sinubukang pansinin kahit na alam mong nasasaktan siya.”

“Prime, I said shut up! It’s not like that.”

“Anong it’s not like that? Sa tingin mo maglalasing ka ng ganyan ng dahil sa kanya sa mababaw na rason? Answer me honestly hyung, do you love him?”

“No, I don’t. No.” tugon niya ng hindi tumitingin sa akin.

“Are you sure? Then why do you call him even in your sleep? Why do you try to call and texts him every hour of the day? What? Are you obssess of him o baka naman bored ka lang kaya mo iyon ginagawa? Hyung, you never acted to anyone like how you acted with Silver. So, I will not take your no as an answer to my question, hyung. You’re lying. You love him, right? To the point that you’re crying while I say this to you and you’re hiding your face from me.”

It was dead silence for a minute bago ako nag desisyon na lumakad sa direksyon kung saan nakaharap si hyung at halos madurog ang puso ko ng makita siyang umiiyak na pilit niyang pinipigil ngunit hindi nagpapaawat ang emosyon niya sa mga oras na iyon.

He tries to conceal his emotion but little did he know nasasaktan kami ni Namjoon hyung sa ginagawa niyang iyon. Probably because this is the first and hopefully not the last na maiinlove si Yoongi hyung. Hindi ko akalaing grabe pala ma-fall itong si hyung lalo pa at sa kalaban namin. Literal na you and me against the world ang eksena nila ni Silver kung tugma man sila ng feelings.

“You’re right. I love him. I love Jimin so bad and I miss him so fucking bad. I want him back.” pabulong na saad ni hyung na umiiyak pa rin at naka yakap sa akin habang ako naman ay marahang hinahaplos ang buhok niya para pakalmahin siya.

Hay, nuon si Namjoon hyung ang inalalayan ko sa ganitong sandali ng buhay niya ngayon naman si Yoongi hyung. Parang kinakabahan na tuloy ako kapag sa akin naman nangyari ito.

Nakita kong umilaw ang ilaw cellphone ko na nakapatong sa table na hindi kalayuan kung nasaan kami ni hyung.

Si Taehyung kaya iyon o si Namjoon hyung?

Speaking of, nasaan ba ang isang iyon?

---

A/N:

Posted: May 23, 2022 at 03:10 AM

As compensation from yesterday’s update, ayan. Nagka POV na rin si Jungkook. Woohoo! Sabog confetti! And yes, Yoonmin are both hurting but until when? Yiieee. Excited na me sa roller coaster ride of your emotions my friends.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXVII: WHOLE HEART

“Sinusundan mo ba ako?” inis na tanong ni Jimin sa nakasunod sa kanyang si Namjoon. Nagkasalubong sila matapos ang trabaho niya sa isang kliyente.

“H-Hindi ah. Parehas lang tayo ng pupuntahan siguro.” palusot ni Namjoon pero hindi siya magaling sa larangang ito kaya agad siyang nahuli ni Jimin.

“Pwede bang huwag mo ako sundan, Eye. Baka may makakita pa sa atin at parehas tayo mapahamak.” sita niya.

Ngunit nag kibit-balikat lang si Namjoon.

“Mukhang may iba ka pang pinagtatrabahuan bukod kay Jung.”

“Wala ka na duon.” inirapan siya nito at mas binilisan ang paglalakad kaso dahil makulit si Namjoon ay nakasunod pa rin ito sa kanya.

“Hindi ka ba talaga titigil ng kasusunod sa akin?”

“Ah, ang sungit mo! Parehas kayo ni Hunter. No wonder kaya magkasundo kayo. S’ya nga pala, bakit parang hindi na kayo nagpapansinan na dalawa? Nag away ba kayo?” diretsong tanong nito.

Napa iwas naman ng tingin si Jimin.

Teka, paano niya nalaman ang tungkol duon? Aish, malamang baka nakwento sa kanila ni Yoongi.

“Bakit hindi si Jin hyung ang kulitin mo kesa ako?” pilit na pagiiba ni Jimin ng usapan. Pilit niya kasing iniiwasan si Yoongi dahil pakiramdam niya nagkasala siya ng malaki dito dahil sa nangyari sa kanila ni Hoseok.

Sa katunayan, hindi coincidence na nagkita si Namjoon at Jimin. Mula ng mapansin ni Namjoon ang kakaibang kinikilos ni Hunter ay pati si Silver ay pinababantayan na rin niya sa mga tauhan niya at kaya siya nandito ngayon ay para kumbinsihin ito na kausapin na ang kaibigan. Pakiramdam niya kasi kapag natuluy-tuloy si Yoongi sa ginagawa niya ngayon ay maaaring bumagsak ang isa sa haligi ng Trinity kaya handa siyang gawin ang bagay na hindi dapat sa isang itinuturing nilang kalaban nila.

If Yoongi’s happiness is with the enemy, he’s willing to give it to him.

“Oi, Oi! Saan mo ako dadalhin?” may kalakasang tanong ni Jimin kaya ang iilan sa mga taong nakasalubong nila ay napatingin sa kanila.

“Kay Hunter.”

“At bakit mo ako dadalhin sa kanya? Hindi ko naman siya kamag anak at mas lalong hindi naman duon ang bahay ko.”

Napabuntung-hininga si Namjoon. Hindi niya inexpect na ganito kahirap i-handle si Silver. Napa imaginary salute nalang si Namjoon sa kaibigan sa paraan kung paano niya napaamo ito.

“Okay, here’s a deal. Hindi kita dadalhin kay Hunter kung hindi ka mageenjoy na kasama ako.”

Agad naman na lumukot ang mukha ni Jimin at bahagyang napalayo sa kanila. Napalunok din ito sa takot at biglang nag flash sa utak niya ang sandali ng gabing iyon ng kasama niya si Hoseok. Hindi niya namalayang nanginginig na pala siya sa takot at kita iyon ni Namjoon.

“Hey, are you alright?”

Agad na tinapik ni Jimin palayo ang kamay ni Namjoon sa kanya.

“H-Huwag mo akong hawakan! Hindi ako sasama sa iyo! Anong enjoy-enjoy ang pinagsasasabi mo? Kaya siguro nilayasan ka ni Jin hyung kasi ang manyak mo!”

Si Namjoon naman ngayon ang lumukot ang mukha sa pagtataka hanggang sa marealize nito ang pinupunto ni Jimin.

“The hell?! Aayain lang kita mag arcade. Wala akong gagawin sa iyo. Alam ko namang kay Hunter ka at ayaw ko pang mamatay ng dahil sa lalaking iyon ng hindi pa kami nagkakaayos ng asawa ko.”

Napa awang naman ang bibig ni Jimin sa narinig. Agad siyang pinamulahan ng mukha dahil sa inakusa niya rito. Humingi siya ng tawad at agad naman siyang pinatawad ni Namjoon kaya lang deep inside ay may katanungan na tumatakbo sa isip niya ngayon dahil sa inakto ni Jimin. Should I tell or ask Hunter about this later? tanong niya sa sarili habang nakatitig sa nasabing lalaki.

Matapos ang kalahating oras ba pilitan ay walang nagawa si Jimin kundi sumama kay Namjoon sa isang arcade kung saan siya nito niyayaya.

Pinipilit niyang huwag ngumiti at magpanggap na nabo-boringan kaso hindi niya magawa lalo pa at ngayon lang siya ulit nakapasok sa ganitong lugar. Muling bumalik ang tingin niya sa screen ng nilalaro niya at napangiti ng rumehistro ang salitang winner at lumabas sa ticket slot ang isang mahaba at hindi mabilang na tickets.

“Ayos!” cheer ni Jimin sa sarili at agad hinanap si Namjoon sa bulto ng ilang taong nanduon din sa arcade gaya nila.

Nakita niya ito na nasa DDR kaya agad siyang umalis sa pwesto niya at pinuntahan ito. Nahirap pa siya dahil maraming nanduon ang pinanunuod si Namjoon sa nilalaro nito.

“Pasali.” paalam niya dito bago naghulog ng token at tumabi malapit kay Namjoon.

“Oh, so you’re challenging me?” mapang asar na ngiti na tanong ni Namjoon.

“Bring it on then.” nakangising tugon ni Jimin at pumila sila ng kanta mula medium hanggang hard. Dahil dito, na-attract nila ang karamihan na nanduon na panuorin sila. Buti nalamang at kapwa sila mga naka face masks kaya walang makakakilala agad sa kanila.

Napuno ng asaran at tawanan ang pagitan nina Namjoon at Jimin at ng makaramdam na sila ng pagod, napa upo nalang sila sa gilid habang pinapanuod ang sumunod sa kanila sa paglalaro.

Nabigla si Namjoon ng sumandal sa kanya si Jimin pero ang isa parang wala lang sa kanya ang ginawa niya.

“Ewan ko pero bakit pakiramdam ko hindi nagfi-fit sa iyo yung kinwento sa amin ni Jin hyung na dahilan bakit galit siya sa iyo.”

“A-Ano bang kinwento niya sa inyo?”

“Na ikaw ang pumatay sa family niya.”

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Namjoon.

“Totoo ba?” dagdag ni Jimin na nilingon siya at tinitgan siya sa kanyang mga mata.

“Maybe.” ang baging tanging tugon ni Namjoon bago nilihis ang tingin niya at nilipat sa mga nakahilerang claw machine.

“Gusto mo?” tanong ni Jimin na napatingin na rin sa claw machine.

“Tara.” inakbayan ni Namjoon si Jimin at naglakad sila patungo sa isang claw machine.

Naunang nag try si Namjoon sa pagkuha ng plushie at hindi mapigilan ni Jimin ang sarili niya na matawa na makita kung gaano kaseryoso si Eye na makakuha ng kahit isa.

Nakalimutan na naman niyang isang kalaban ang kasama niya and on top of it, ang huling taong gustong makita ni Jin pero hindi niya maintindihan kung bakit hindi niya magawa na makaramdam ng galit sa kanila o pagka ilang. Hindi na nga niya namalayan na marahan niyang hinahaplos ang buhok ni Namjoon.

“Don’t tell me nagkakagusto ka na sa akin?” nakangiting tanong ni Namjoon, “Kay Hunter ka lang pwede. May asawa na ako eh.”

Agad namang napanguso si Jimin.

“Wala naman akong balak na maging kabit.” marahang tinulak ni Jimin si Namjoon para siya naman ang pumalit dito sa paglalaro, “Watch and learn.”.

True enough ng matapos si Jimin ay nakakuha siya ng isang blue na koala na plushie at inabot ito kay Namjoon.

“Oh remembrance.” natatawang saad ni Jimin na kinapula ng mukha ni Namjoon.

“T-Thank you.” tugon nito at inabot ang plushie. Pinagmasdan niya ito at ang nakangiting si Jimin. Saka lang niya muling naramdaman ang paghinga niya ng umalis na si Jimin sa harap niya at lumipat sa basketball machine.

Napailing siya at muking binalik ang tingin niya sa claw machine.

Hindi na nakapagtataka kung bakit nahulog si Hunter sa kanya. May kung ano sa kanya na hindi ko ma-explain.

Sinampal ni Namjoon ang sarili ng marealize ang pumasok sa isip niya at nag focus nalang na makakuha ng isang plushie in return sa binigay sa kanya nito which after almost an hour ay sa wakas nakakuha din siya. Nalipat ang atensyon ng iba sa kanya ng bigla nalang siyang nagsisisigaw sa tuwa.

“Silver.” tawag ni Namjoon ng makalabas sila ng arcade.

“Hmm?”

Inabot nito ang nakuha niyang plushie na kinaningning ng mga mata ni Jimin.

“Sa akin ito?”

Tumango si Namjoon at muli nanduon yung hindi maintindihan na feeling ni Namjoon ng yakapin siya ng mahigpit ni Jimin.

“Thank you, hyung!”

“H-Hyung?”

“Oo, kung asawa ka ni Jin hyung walang dudang mas matanda ka sa akin.”

Natawa naman si Namjoon.

“Shouldn’t you be calling me Eye?”

“Huwag ka ngang KJ!” binelatan siya ni Jimin bago naunang maglakad habang yakap-yakap ang binigay niyang plushie dito. Nailing nalamang siya sa inakto nito. Cute.

Kapwa na sila nakasakay sa kotse na si Eye mismo ang nagmamaneho habang nakikinig sa tumutugtog na kanta na sinasabayan nila parehas. Kung hindi lang sila magkalaban, pagkakamalan mo silang magkaibigan dahil kapwa sila nageenjoy na mag karaoke sa luob ng kotse habang bumibiyahe.

“Akala ko ba dadalhin mo kay Hunter?” takang tanong ni Jimin ng makarating sila sa gate ng subdivision.

“Pahinga ka na. Alam kong pagod ka na sa mga pinagga-gagawa natin kanina.”

Napanguso naman si Jimin.

“Hindi bale tutal nag enjoy naman ako sa bonding natin, ako ng bahala kumausap kay Hunter.” saad nito sabay kindat na kinatawa naman ni Namjoon at hinaplos ang nuo niya.

“Silver.”

“Hmm?”

Naestatwa si Jimin ng dumukwang si Namjoon palapit sa kanya at patakan siya ng halik sa nuo.

“Sana kung ano mang problema meron ka o kayo ni Hunter ay kahit papaano napagaan ko.”

Namumulang tumango si Jimin at kumaway kay Namjoon paglabas nito ng kotse.

“Huwag mo nalang sabihin kay Hunter na nag bonding tayo baka topakin iyon at awayin ka.” natatawang paalala ni Jimin.

“Don’t worry. I won’t.” umakto pa si Namjoon na parang zinipper ang labi niya.

Kapwa nakauwi ng maayos ang dalawa sa kani-kanilang mga bahay at napangiti habang nakatitig sa plushie na binigay nila sa isa’t-isa.

Niyakap ni Jimin ang plushie na pinangalan niyang Chimmy hanggang sa makatulog siya. In all honesty, nakalimutan niya kahit papaano ang tungkol sa problema niya dahil sa naging bonding nila ni Namjoon.

Hindi tuloy niya maiwasang hindi humiling na sana magkabati na sina Jin at Namjoon dahil mukhang ayos naman ang magiging marriage lalo pa at hindi safe sa palagay niya ang pagtagal nila sa side ni Hoseok dahil para itong tinta na nilalason ang malinaw na tubig.

“Aba! Kailan ka pa nahilig sa ganito, Eye? Ang cute naman! Akin nalang!” nakangusong saad ni Jungkook habang hawak ang plushie na pinangalanan niyang Koya.

Agad namang pinalo ni Namjoon ng baston niya ang braso ni Jungkook.

“Get your own, dumbass!”

Sabay na napatingin sina Prime at Eye kay Hunter ng nagmamadali itong bumaba sa hagdan.

“Saan ka pupunta?” tanong ni Jungkook.

Nagtaka si Prime ng tapikin siya ni Namjoon sa balikat at kuhain ang plushie sa kanya.

“Where his heart belongs.” tugon nito sa kanya at sabay nilang pinagmasdan si Hunter na nagmamadaling sumakay ng kotse nito.

“Daeng, what did you do, Eye?”

“Nothing.” kibit-balikat na tugon nito.

“Hey, not fair! Dapat ako rin kay Tiger!” maktol na saad nito ng marealise ang nangyayari.

---

A/N:

Posted: May 23, 2022 at 03:30 AM

And a little of MinoMoni content for you all. Like ahhh! The kilig is there, charot. Pero go, go, go kay Yoongi! Sana sabihin niya na ang true feelings niya kay Jimin ’coz the clock is ticking bago na naman umariba si Hoseok.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXVIII: TENNESSEE WHISKEY

“Jimin!” hinihingal na tawag ni Yoongi at ng humarap ito sa kanya ay agad niya itong sinalubong ng halik. Halik ng pananabik.

“Y-Yoongi!” sita ni Jimin sa gulat sa ginawa ng minamahal ngunit hindi niya ito pinatigil bagkus ay sinabayan niya ang mga labi nitong nangulila sa kanya.

Nang humiwalay ang mga labi nila sa isa’t-isa ay agad na pinagmasdan ni Yoongi si Jimin na para bang may hinahanap sa kanya.

“B-Bakit?” kinakabahang tanong nito.

“Why did you do that?” seryosong tanong nito.

“Did what?” maang niyang tugon.

“You know what I’m talking about.” hinaplos nito ang ibabang labi ni Jimin habang nakatitig sa mga mata nito, “Tell me what suddenly made you ignore me, hmm?”

“Uh kasi. .”

“Baby. .” malambing ngunit may pagbabanta sa boses na saad nito.

Napayuko si Jimin.

Sasabihin ko ba?

“Nalaman ni Hobi hyung ang tungkol sa atin. I mean, yeah. Obviously. Naghinala siya sa nangyari duon sa party.” kinakabahan niyang pag amin.

Napasinghap si Yoongi at inangat ang mukha ni Jimin sa kanya. Napalunok si Jimin ng makitang nagtatagis ang bagang ni Yoongi. Lumalalim din ang bawat bitaw ng paghinga nito.

“Did that fucker did something to you?” tanong nito habang marahang minamasahe ang batok ni Jimin.

Napalunok naman si Jimin. Alam niyang itatanong ni Yoongi ito sa kanya pero nadidistract siya sa ginagawa nito sa kanya. Ewan niya ba kung bakit kapag ginagawa ito ni Yoongi sa kanya ay pakiramdam niya nagsasatubig ang mga paa niya.

“No, he didn’t. He just threatened me kaya pilit akong lumalayo sa iyo kasi ikaw itong habol ng habol. Bagay nga talaga sa iyo ang alias mo na Hunter.” natatawang sabi ni Jimin habang nakasandal ang ulo niya sa dibdib ni Yoongi at hinahaplos ang balikat nito.

He had to act and swallow the truth dahil ayaw niyang magkagulo. Alam niya ang pwedeng gawin ni Yoongi at kahit gusto niyang sabihin dito ang totoo at maiyak dahil napaalala ng tanong na iyon ang nangyari ng gabing iyon, magpapaka tatag siya. Lilipas din ito , ang nasa isip niya.

“Are you sure, baby? Is that all that he did to you?” ulit ni Yoongi habang hinahaplos ang buhok ni Jimin. Something isn’t sitting right with him. Para bang may hindi ito sinasabi.

Tumango si Jimin at nag angat ng tingin kay Yoongi bago nito nilapit ang sarili at halikan siya sa kanyang mga labi.

“Do you think I’m lying?” he asks in his seductive voice habang pinipisil-pisil ang braso ni Yoongi.

“Of course, I trust you.”

“Then make love to me, Yoongi.” bulong ni Jimin sa tenga nito at automatic na nag alab ang mga mata niya sa pagnanasa.

Oh, only Jimin can order him around.

Nakapikit na ninanamnam ni Jimin ang bawat halik na pinapatak ni Yoongi sa kanyang balat at bawat haplos nito sa kanya. He knows only Yoongi can fix him and make him forget about that night with Hoseok.

He wish that this night with him will never end. Gusto nalang niya tumira sa bisig nito hanggat maaari.

“Live with me, baby.” out of nowhere na saad ni Yoongi habang marahan ngunit madiin siya nitong binabayo.

“Mmhh!. . I-I can’t.”

“Why?” agad na kumunot ang nuo nito.

“I can’t leave Jin hyung and Tae.”

“You can, baby. If you’re worrying na baka itakwil ka nila, I’m here, baby. Kaya kong punan ano man ang gustuhin mo.”

Napa ungol si Jimin at napakapit sa balikat ni Yoongi bago muling magsalita na may ngisi sa kanyang labi.

“Naughty, sugar daddy.”

“And you’ll be my sugar wifey.” nakangising saad nito.

Agad na hinampas ni Jimin ang braso nito habang tumatawa.

“Sira ulo! Wifey ka d’yan.” but Jimin can’t hide how overwhelmed he is hearing those words from Yoongi.

“Why? You don’t want?”

“Are you proposing to me, Hunter or should I say Mr. Min Yoongi? Sa dami ng nagalok sa iyo ng ‘Yoongi, Marry me’? Sure kang sa akin mo gusto?”

Hinubad ni Yoongi ang isa sa mga singsing na nasa daliri niya at isinuot iyon kay Jimin. Halos manlaki naman ang mga mata nito sa gulat.

“Now, is that enough for you to live with me?”

“I. .” namuo agad ang luha sa mga mata niya, “. . Sira ulo ka! Hindi biro ito, Yoongi! Parang tanga! Dapat ’yung naka kahon hindi ’yung lagi mong suot. Ang kuripot ah!”

Natawa naman si Yoongi. Ang hindi alam ni Jimin, binili talaga iyon ni Yoongi para sa kanya pero hindi nito gusto ang traditional na luluhod at saka isusuot ang singsing sa gustong maging kabiyak.

“Stop crying, you look like a monkey!”

Inirapan nalang siya ni Jimin bilang tugon at saka hinila palapit sa kanya.

“I love you.” saad nito and they shared a passionate kiss.

But just like before, hindi tumugon si Yoongi sa sinabi ni Jimin. Why? Yes, he is no doubt inlove with him but it seems that Yoongi just can’t say it to him dahil pakiramdam niya mas okay ng iparamdam sa minamahal ang mga salitang iyon kesa ang sabihin iyon and Yoongi hopes Jimin understands.

Kapwa nakatitig sa isa’t-isa sina Yoongi at Jimin habang marahang sumasayaw sa mahinang musikang tumutugtog.

I’ve looked for love in all the same old places

Found the bottom of a bottle’s always dry

But when you poured out your heart I didn’t waste it

’Cause there’s nothing like your love to get me high

You’re as smooth as Tennessee whiskey

You’re as sweet as strawberry wine

You’re as warm as a glass of brandy

And honey, I stay stoned on your love all the time

Patapos na ang kanta ngunit patuloy pa rin na nagsasayaw ang dalawa hanggang sa tumunog ng cellphone ni Yoongi at kinailangan nitong bitawan si Jimin.

Pinagmamasdan lang ni Jimin ang likuran ni Yoongi habang nakikipag usap ito sa kanyang cellphone at nilipat ang tingin niya sa suot niyang singsing at napangiti.

“Baby, I’m sorry. I have to leave.” saad ni Yoongi na mukhang may importanteng lakad dahil agad nitong sinuot ang mga nakakalat niyang damit sa sahig.

“Why? Did something happen?” nagaalalang tanong ni Jimin habang sinusundan ito ng tingin.

“No, but something important came up.” napahinto si Yoongi sa pagbibihis ng makita niya ang nakangusong si Jimin, “Hey, don’t give me that face.”.

Tumango nalang si Jimin at pilit na ngumiti. Kinuha nalang din niya ang mga nakakalat niyang damit at isinuot ito.

“Ihahatid nalang kita.”

“Huwag na. Kaya ko naman umuwi mag isa.” patampong tugon nito.

“Baby.” iniharap ni Yoongi si Jimin sa kanya at pinatakan ng halik sa labi nito, “It’s not like we’re not going to see each other for a while.”

“Okay.”

Napabuntung-hininga si Yoongi.

“Baby, why don’t you just get your stuffs instead and meet me after this important thing I have to attend, hmm? Sounds a good idea to you?”

Napangiti naman si Jimin.

“Seryoso ka talaga na patirahin ako sa bahay mo ah?”

“Yes, baby. I’m serious. Now, I’ll take my leave. Update me, alright?”

Tumango si Jimin at hinalikan si Yoongi.

“I love you. Magiingat ka.” paalam nito.

Halos kalahating oras na nanatili si Jimin sa hotel bago ito nag decide na bumalik sa bahay ni Hoseok. Paalis na siya ng mapansin ang nakasampay na suit ni Yoongi. Napakamot siya sa ulo niya dahil alam niyang gaano ka importante kay Yoongi ang mga suit niya dahil custom made ito. Kumbaga it symbolizes the status that he holds. Inamoy niya ito at niyakap. Oh how he miss him already.

Sinuot niya ito at nagdesisyon ng umalis ng hotel. Nag decide si Jimin na maglakad-lakad muna sa kalagitnaan ng gabi habang pinagmamasdan ang suot niyang singsing. Napangiti siya.

Sa sobrang preoccupied niya hindi niya napansin ang isang pamilyar na mukha na nakasandal sa mamahalin nitong kotse at may iilang tauhan din nito ang naka abang sa kanya.

“Jimin, Jimin, Jimin. .” nakangising tawag ni Hoseok sa kanya na siyang nagpa estatwa sa kanya sa kinatatayuan niya.

“H-H. .”

“Binalaan na kita, ’di ba? Pero sadyang hindi ka nadala sa ginawa ko sa iyo, Silver at talagang kumakapit ka kay Hunter. Akala mo ba talaga mahal ka niya?”

Napaatras si Jimin ng magsimulang lumakad si Hoseok palapit sa kanya.

Bago pa makatakbo si Jimin ay naharangan na siya ng mga tauhan ni Hoseok kaya naman tuluyan na itong nakalapit sa kanya ay hinaplos ang pisngi niya. Maya-maya ay sinikmurahan siya nito dahilan para mapaluhod siya.

“Hindi ko inakalang sa inyong tatlo, ikaw ang magiging sutil.” hinawakan niya ng madiin ang panga nito, “Pero hindi bale, sisiguraduhin kong kung hindi na kita mapapasunod, ’yung dalawa mong kaibigan na nasa pamamahay ko ay mapapasunod ko pa lalo na kapag nalaman nila ang mangyayari ngayon sa iyo.”

Nanlaki ang mga mata ni Jimin ng marinig nito ang huling sinabi ni Hoseok. Hindi na kailangan pang ielaborate sa kanya ang nasa isip nito dahil malinaw na sa kanya kung ano ang nais nitong gawin sa kanya.

Agad niyang sinipa si Hoseok na siyang dahilan para mapaluhod ito at agad siyang hinabol ng mga tauhan nito. Hindi pa siya nakaramdam ng kaba ng gaya ngayon sa talang buhay niya.

Hindi! Impossible! Hindi ito nangyayari!

“JIMIN!” sigaw sa galit ni Hoseok. Laking pagkakamali ni Jimin na nilingin niya ito dahil hindi niya napansin na nakarating na siya sa dulo ng tulay.

Umalingawngaw ang isang putok ng baril at duon napahawak si Jimin sa dibdib niya at agad na nanikip ang paghinga niya. Pakiramdam niya nauubos ang hangin sa katawan niya.

Isang putok mumi ng baril ang umalingawngaw at napaluhod na si Jimin sa lupa habang pilit na kumakapoy sa railing ng tulay.

“Alam mo, Silver, sayang ang talento mo. Kaya mong pabagsakin ang Trinity para sa akin kaso wala eh. Mas pinili mong kumampi sa kanila kaya heto ka ngayon. Hindi bale, ako na ang bahalang magsabi kina Jin at Taehyung na ang may gawa nito sa iyo ay walang iba kundi ang Trinity at mismong si Hunter na pinagkatiwalaan mo ang pumatay sa iyo.” ngumisi ito at walang pagdadalawang isip na sinipa ang nanghihinang katawan ni Jimin at makailang beses na binaril ang pinagbagsakan ni Jimin na tubig bago pinunasan ang kanyang baril at kinuha ang cellphone sa kanyang bulsa.

“Hello?”

Sa isang pitik ay umacting ito na humahagulhol at nahihirapang huminga.

“J-Jin!”

“Hobi? A-Anong nangyayari?” nagaalalang tanong nito.

“S-Si Jimin. .”

“Huh? Anong meron sa kanya? Anong nangyari? Teka, nandito lang siya sa bahay ah.” dinig niyang tinawag nito si Taehyung at inutusan na i-check si Jimin sa kwarto nito.

“Hyung! Wala si Chim dito!” sigaw ni Taehyung mula sa kwarto ni Jimin.

“Paanong wala?”

“J-Jin! Wala talaga si Jimin d’yan kasi. .”

“Kasi ano?!” kinakabahan ng tanong ni Jin ba siyang tinabihan na ni Taehyung na naguguluhan sa nangyayari.

“K-Kasi wala na siya! Patay na siya, Jin! P-Pinatay si Jin ng Trinity.” at muling pumalahaw ng iyak si Hoseok.

“H-Hyung!” dinig niyang sigaw ni Taehyung ng alam niyang bumagsak ang hawak nitong cellphone marahil sa pagkabigla sa narinig dahilan para mag end din ang call.

Napangisi si Hoseok at agad na pinunasan ang luha sa kanyang mga mata.

“Kapani-paniwala ba ang acting ko, boys?” tanong nito na hindi na naghintay pa ng sagot mula sa mga tauhan niya at lumakad na pabalik sa mga sasakyang nakaparada.

“Let the game of vengeance begin.” saad niya at kinuyom ang kamao sa excitement, “Babagsak na rin kayong tatlo sa wakas at mapapasa akin na muli ang Trinity.”

Humalakhak si Hoseok sa saya dahil kaabang-abang na ang mga mangyayari sa susunod na mga araw at sigurado siyang matutuwa siyang panuorin iyon.

---

A/N:

Posted: May 23, 2022 at 04:00 AM

A moment of silence for you guys who read the last chapter for today’s update. Yes, I know hindi ninyo ito inexpect na mangyayari  ito or maybe you did, I don’t know but I think I’ve already give you enough hints starting chapter xix. And this is just the start and yeah, I’ll give you more reasons to hate Hobi in this story so buckle up and hold your temper.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXIX: THIS IS WAR

“I’m really sorry, Hunter.” muling paghingi ng paumanhin ng tauhan niya na tumawag sa kanya sa kalagitnaan ng time niya na kasama si Silver.

Hindi umimik si Hunter at naglakad lang kasunod ang ilan sa mga tauhan niya hanggang sa makarating sa isang kwarto kung saan naghihintay ang isa pa niyang tauhan na may hawak na purple envelope.

Agad siyang naupo sa pang isang taong couch at inabutan ng whiskey. Inisang lagok niya ito bago inabot sa kanya ang envelope. Tinignan niya ang nag abot nito at nakakuha ng isang tango.

Bahagya siyang humigop ng kakaunting hangin bago ito marahan na pinakawalan na para bang naninigarilyo siya. Hindi man ipakita ni Hunter ay kinakabahan siyang tunay sa hawak niyang envelope ngayon.

Ito ang nakita niyang pinaka importanteng bagay na nilalaman ng pinag aagawan nilang kwintas na flashdrive na siyang binigay niya kay Silver, na hindi alam ng isa na nabawasan na ng files dahil binuksan niya ang laman nito habang nagpapahinga ang isa dahil sa pagod sa paniniig nila. Napangiti si Hunter ng maalala ang gabing iyon.

Hindi importante sa kanya ang ibang nilalaman ng files na nanduduon dahil puro assets lang naman nila ang nanduon na siyang inilagay ng isa sa mga tapat na tauhan ng Trinity na siyang pinagpasa-pasahan na para protektahan ang nasabing grupo at mga leader nito kaya nga lang, ang nagiisang file na iyon ang siyang pumukaw ng atensyon niya.

File iyon tungkol sa pamilya ni Namjoon. Pinagtaka niya ito dahil walang tungkol sa kanila ni Jungook. Kaya ginawa niya ang isang decision na delikado para sa kanya at sa grupo. Ang burahin ito sa flashdrive na hawak ni Jimin at alamin ang dahilan kung bakit ito kasama sa nasabing flashdrive na iniingatan ng matagal ng kung sino man ang makahawak nito.

At oo, nilihim niya ang tungkol sa bagay na iyon kina Jungkook at lalo na kay Namjoon. Sinigurado niyang bago niya inabot sa kanila ang flashdrive ay wala na duon ang tungkol sa natuklasan niyang mahalagang file at inilapat na sa kanyang laptop.

Wala na siyang pinalagpas pa na segundo at tuluyan ng binuksan ang envelope. Napalunok siya ng makita ang tungkol sa mga magulang ni Namjoon at kapatid nito at ang tungkol sa nangyari nuon na patayan ilang taon na ang nakakaraan which leads to today’s date na sila na ang namumuno sa Trinity. Hindi niya mapigilan na hindi mapangisi ng makita ang family picture ng pamilyang Kim. Hindi niya napigilang matawa ng makita niya ang hitsura ng kaibigan nuong bata pa. Sobrang nerd nito tignan dahil nakasalamin pa ito. Tama nga na ‘Eye’ ang naging alias nito dahil kahit ng mga bata pa sila, sa mga mata ka niya unang mapapatingin. Paano ba naman kapag nakasalamin ito pagkakamalan mo siyang clown fish dahil sa suot niyang makapal na salamin.

Sa sumunod na litratong nakita niya ay napangiti siyang tunay. It was a warm and overwhelming smile. Hindi niya akalain na sa luob ng maraming taon makikita pa pala niya ang litratong iyon bukod sa matinong family picture ng pamilyang Kim na nasa Headquarters nila. It was a picture of Namjoon’s sibling, and a picture of him holding the baby habang si Namjoon naka kunot ang nuo na nakatingin sa kanya, probably thinking na baka kidnapin nito ang kapatid niya.

Well, at the time, who wouldn’t? Namjoon’s sibling was so adorable.

Bigla tuloy itong may naalala.

“Woah, so cute! What’s her name?”

Kakauwi lang ng pamilyang Min mula sa Germany kaya naman isang buwan na ang nakalipas bago nito nakita ang kapatid ni Namjoon.

Agad na ngumuso si Namjoon at niyakap ng mahigpit ang kapatid kaya bahagya itong gumalaw at nagbadyang iiyak.

“Yah! You’re hurting her!” sita ni Yoongi at muling nilapitan ang kapatid nito para marahang haplusin ang matabang pisngi nito.

“No touch or I’ll punch you in the face!” banta ni Namjoon. Napanguso naman si Yoongi bago ito napangisi ng may naisip na kalokohan.

“Samchon! Sungmo!” patakbong lumapit si Yoongi sa mag asawang Kim na agad naman siyang binigyan ng atensyon at ngumiti sa kanya. Agad niyang tinuro si Namjoon na akay-akay pa rin ang kapatid nito.

“Namjoon said I can’t touch her but if I marry her I can touch her now, right?”

“Yah!” sigaw ni Namjoon.

Natawa naman ang mag asawang Kim.

“Oh silly, Yoongi.” nakangiting saad ng mama ni Namjoon at ginulo ang buhok nito, “You want to marry him?”

Agad naman kumunot ang nuo niya.

Bahagyang natawa ang mag asawang Kim dahil sa pagkalito ni Yoongi. Well, maging sila din naman hanggang ngayon hindi makapaniwala na lalaki pala ang anak nila dahil ng nag ultrasound, babae ang lumabas na gender nito kaya puro pangbabaeng gamit ang nabili nila sa kanilang bunso.

“H-Him?”

“Yes, dear. He is a boy.” dagdag ng papa ni Namjoon.

Agad na nilingon ni Yoongi ang karga ni Namjoon at napaisip. Nakita niya pang binelatan siya ng kaibigan kaya inirapan niya ito pabalik.

Isang oras din siyang napaisip mula ng malaman niyang lalaki pala ang kapatid ng kaibigan but why does he feel protective over him? He’s a boy and he should be with a girl and yet. . .

“Hey, stop crying!” inis niyang sita sa kapatid ni Namjoon ng umiyak ito sa crib niya. Wala sa kwarto ng mga oras na iyon ang kaibigan niya o ang mga magulang nito kaya hindi niya alam kung anong gagawin niya, “Boys aren’t suppose to cry! I’ll throw you if you will not stop crying.”

Pero dahil sa sinabi niya lalo lang umiyak ang baby kaya dahil bata pa siya at hindi pa ganuon kalawak ang pasensya niya ay binuhat niya ito kahit na nahihirapan siya. Nang mabuhat niya na ito at pagagalitan sana ay bigla itong napatitig sa kanya at humagikhik.

“Yah! What’s so funny?”

Pero lalo lang ito tumawa kaya nakanguso niyang pinisil ang pisngi nito. Nanlaki naman ang mga mata nito at nagbabadyang umiyak ulit pero bago pa nito magawa ang balak ay marahan siyang idinuyan ni Yoongi sa bisig niya habang naghuhum ng make up song. Luckily, hindi na ito umiyak pa at isiniksik ang mukha sa dibdib ni Yoongi.

“You’re really cute for a boy. Mind if I marry you when we’re old enough? You’re so squishy and easy to cry. You need someone to protect you other than that googly eyes.” nakangiting saad ni Yoongi habang pinagmamasdan ang maamong mukha ng baby. Namula ang pisngi niya ng tumango ito na parang naiintindihan ang sinabi niya na may ngiti sa labi.

“I love you!” inosenteng saad ni Yoongi at pinatakan ng halik ang nuo nito na siyang sakto namang bukas ng pinto ng kwarto at iluwa nu’n si Namjoon.

“Yah!”

Napangiti si Hunter ng maalala ang isang bagay mula sa nakaraan at muling hinaplos ang baby picture ng kapatid ni Namjoon. If only his parents and brother didn’t die, would he end up with his brother? Happily married na kaya siya sa mga oras na ito? But that’s all in the past, he has Jimin now.

Pero hindi rin mawawala sa kanya ang pagmamahal sa first love niya. Iyon siguro ang dahilan kung bakit hindi niya magawang magmahal or better yet ang magsabi ng katagang ‘I Love You’ sa kahit na sinong may nakaraan siya dahil deep inside, he got traumatize na ang sinabihan niya nito nuon ay nawala sa kanya ng ganuon kadali at natatakot siya na baka maulit iyon.

Pinagpatuloy niya ang pagtingin sa mga dokumentong nakalagay sa envelope at agad na kumunot ang nuo niya ng makita ang isang papeles ng isang bahay ampunan.

Halos mabitawan niya ang dokumentong iyon ng makita ang pangalan na naka rehistro. Pag tingin niya sa sunod na pahina ay tumambad sa kanya ang mga litrato ng batang naka rehistro hanggang sa pagbibinata nito at hanggang makaalis ito sa nasabing bahay ampunan. The smile way too familiar and overwhelming.

And that’s when he realise how stupid he is that he didn’t notice when there’s hints already being given to him.

“So, what made you become a sniper, Silver?” tanong niya dito habang nakaharap ito sa kanya at pinagmamasdan siya. It was one those nights that they forget they’re enemies.

“Hmm, what made you asks that?”

“I’m just curious.”

“Curiosity will kill a cat, you know that, right?” nakangising tugon nito at hinaplos ang pisngi niya, “I. . Nagiipon lang ako para sa future ko. Ang balak ko kasi talaga kapag nakaipon na ako ng sapat para makapagsimula ng bagong buhay eh I’ll make my self complete.”

“Complete?”

“Yeah, hindi ko kasi nakilala ang parents ko dahil sa ampunan ako lumaki and gusto ko sana na makilala sila and I want to do that with my own effort ng walang kahit na sinong tumutulong sa akin. Hmm, yeah. That’s all I want. Ang makilala sila and if they don’t accept me, okay lang. At least, alam ko saan ako nanggaling na pamilya.”

“You’re brave, baby and I admire for you that. I wish you luck.” tugon ni Yoongi at pinatakan ito ng halik sa kanyang labi.

And Hunter couldn’t stop his self from laughing but it’s not only that. He could feel himself being betrayed, anger to himself, mad at everyone and hurt because all along, they all thought Namjoon’s brother died years ago along with his parents and yet, here is his brother alive and kicking, trying to survive the cruel world, in the arms of their enemy.

Bigla din nito naalala ang similarities nilang dalawa na napansin niya ngunit pinag kibit-balikat lang niya. ’Yung ugali nilang ginagawang hagdan ang couch, either uupo or dadaan lang sila. Kapwa sila hindi pwede sa kusina kasi disaster ang mangyayari. ’Yung pag side eye nila sa ibang tao when they feel territorial at marami pa.

But a smile crept to his face. He knows this will surprise Eye and Prime, especially Eye but this is the right time to get what’s his from Hoseok. He’s not going to let him stay there for long. He’a scared that he might do something to his beloved or better yet, continue to torture him without Jimin telling him so he must end that.

Napatingin siya sa singsing nila ni Silver and he smiled. He immediately fished out his phone from his pocket and dialed Silver’s phone however the operator kept on telling that the number he is dialing is either unattended or out of coverage area. Pina-ring niya pa ito ng ilang beses pero iisa lang ang nakukuha niya sagot. He angrily held to his phone but there’s this weird feeling inside him that he can’t explain. Para siyang kinakabahan na hindi niya maintindihan.

And he don’t like it. Paano kung nagbago ang isip ni Jimin at hindi ituloy ang pagsama nito sa kanya? He remembers Jimin earlier bago siya umalis. Ayaw nitong paalisin siya but he has to because of this important revelation. And he said I Love You again to him without getting a response but he knows, starting tonight, it’s going to change. He will say I Love You to him even when Jimin doesn’t want to hear it anymore from him. Damn, he loves him so bad.

Nagmamadali itong nagmaneho pabalik ng hotel kung saan niya ito iniwan hoping Jimin is still there but he isn’t. He tried calling him again dahil baka kakaalis lang nito but still no response. Kinakabahan na talaga siya.

He knows hindi siya magagawang lokohin ni Jimin but what is this feeling he is feeling right now? Something isn’t right.

And that’s when he got a call sa isa sa mga tauhan ni Eye.

“Hunter, kailangan mong pumunta dito ngayon sa isesend ko na location. Nandito ’yung grupo nila Hoseok. Sumugod dito ’yung asawa ni Eye at si Tiger galit na galit at mapapatay sina Eye at Prime!” natatarantang sigaw nito dahil sa kaba.

“Why?”

“Hinahanap ka nila sa kanila because they accuse you of killing Silver!”

“W-What?” parang naestatwa siya sa narinig. Sana ay biro lang ang narinig niya o namali lang siya ng dinig but no, he didn’t lalo na ng ulitin ng tauhan ni Eye ang sinabi nito sa kanya.

“Silver’s dead, Hunter. He died an hour ago and what everyone knows here is you’re the one who killed him.”

Nabitawan niya ang phone sa gulat. Hindi siya makapagsalita. Napaluhod siya dahil para siyang mawawalan ng malay sa nangyari. Narinig niya pa ang boses ng kausap niya na tinatawag niya ngunit sa galit niya ay binato niya ito sa kung saan dahilan para mabasag ito.

Umiiling siya. Pilit na iniisip na masamang panaginip lang ito habang may namumuo ng luha sa kanyang mga mata and then, flashed of him and Jimin but mostly Jimin played inside his head.

Heartbroken, guilt and anger consumed Hunter causing him to lash out and scream in pain while he continue to break everything inside the hotel room.

He shakily reaches out to his gun and looks at his self in the mirror. He smiles maniacally and then laughter fills the room when a flash of Hoseok’s face came into view on his head.

“If it’s war that you want, I’ll drag you to hell with me and kill you again and again for hurting my Jimin.” galit na bulong nito at binaril ang salamin na katapat nito.

---

A/N:

Posted: June 05, 2022 at 12:00 AM

And there you go. An update. Hahaha. Sana pinakinggan ninyo yung audio sa taas bago niya binasa yung buong chapter kasi iyan yung pinapakinggan ko prior to the scene that I’m envisioning for this chapter. And yes, sinadya kong maglagay ng MinoMoni content bago y’know. And yes for a vengeful Yoongi! Woo!

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXX: MAKE ME BELIEVE

The night was silent and yet, here’s Jin and Tiger making a noise of violence out of Prime and Eye for killing Silver while Hoseok just stay in his place, hiding his smile from the little lie that he created.

Not until Hunter came.

“You! Nagpakita ka rin! Pagbabayaran mo ang ginawa mo sa kaibigan namin! You fucking killed Silver that had done nothing wrong to you!” galit na sigaw ni Jin at sinugod si Hunter.

Even with their beaten bodies, Prime and Eye could see nothing on Hunter. He’s like an empty body walking towards them and it fears them. They haven’t seen him on that state before.

Before Jin could even hit Hunter on his face, he felt himself kneeled on the ground with his stomach aching, making it hard for him to breath.

“Hyung! You fucker!” nangga galaiti sa galit na sigaw ni Taehyung at sinugod si Hunter, only to receive a hard kick from him, making him also kneel on the ground like Jin.

Nagkatinginan sina Jin at Taehyung.

“You look stupid.” ang tanging nasabi ni Hunter ng makalapit sa dalawa niyang kaibigan.

“H-Hunter. .” nagaalalang tawag ni Prime sa kanya. Prime felt pain in his Hyung’s eyes. Malamang alam na nito ang nangyari sa minamahal and he couldn’t comprehend kung gaano ito kasakit para kay Hunter sa mga oras na iyon na nagawa pa nitong puntahan sila when he should be grieving.

Napalingon sila sa malakas ngunit marahan na pumalakpak sa gilid. It was Hoseok, with a little smile on his lips as he looks directly at Yoongi.

“Finally, you arrive. Akala namin hindi ka na darating dahil nalaman mong nabisto ka agad sa ginawa mong pagpatay kay Silver.”

Hoseok was expecting for Hunter to be angry and attack him but no, he didn’t.

Instead, Hunter was holding his emotions in that he only gave him a smirk which made Hoseok curious.

“C’mon.” tinulungan niyang tumayo ang dalawang kaibigan ngunit kapwa na rin nakabangon sina Jin at Taehyung at sinugod silang tatlo.

Napabuntung-hininga si Hunter bago hinarap sina Jin and that’s the only time na napansin ni Jin ang kakaiba sa awra ni Hunter. He’d been with them before kaya alam niyang may kakaiba sa kanya sa mga oras na ito at hindi niya maeksplika kung dahil ba iyon sa ginawa nito sa kanyang kaibigan o dahil may iba pang dahilan na tanging si Hunter at si Jimin lang ang nakakaalam.

Isang palaisipan din kay Jin kung paano napatay ni Hunter si Silver dahil ang buong akala nito ay kasama nila si Jimin sa bahay kaya paano nangyari ang sinabi ni Hobi sa kanila ni Taehyung?

Hunter didn’t even think twice when he and Taehyung blink, binawian sila nito sa ginawa nila kina Prime at Eye. Jin couldn’t see any emotions in his eyes. It’s scaring him, if he’s honest enough.

“I could kill you both at the same time if I really want to, but Jimin wouldn’t like to see me doing something I shouldn’t.” cold nitong sabi bago sila binitiwan na kinakapos sa hininga.

This time, lumakad patungo si Hunter kay Hobi na hindi pa rin umaalis sa pwesto niya at nakatitig sa kanya. Ngumisi sa kanya si Hoseok ngunit hindi ito pinansin ni Hunter. Bago pa siya tuluyang makalapit kay Hoseok ay hinarangan na agad siya ng iilang tauhan nito. Walang pasabing hinugot ni Yoongi ang baril sa bulsa ng pantalon niya at pinagbaba baril ang mga pumoprotekta kay Hoseok.

“Hobi!” sigaw ni Jin.

Napalunok si Hoseok ng makalapit na ng tuluyan sa kanya si Hunter. Their chest compressed to each other and their lips could almost touch in a swift and Hunter still has his eyes on him.

“Sshh, stop trembling, Hoseok. I will not kill you like how I did to Silver, okay?” mapangutsya niyang bulong dito.

“Don’t get yourself near me.” Hoseok breathed out.

Natawa naman si Yoongi sa sinabi nito.

“You made the worst decision to kill an angel without knowing he’s with a devil.” saad nito bago sinapak ng malakas si Hoseok, dahilan para matumba ito at mapahiga sa lupa.

Umalingawngaw ang isang malakas na putok at ang tawa ni Yoongi sa namutlang si Hoseok. Halos katabi lang nito ang tumamang bala and he knows, sinadya ito ni Hunter.

“I’ll make your remaining days and death more painful than he ever felt when you betrayed him.” saad nito habang nagtatagis ang bagang at tuluyan ng tinalikuran si Hoseok at lumakad palayo sa kanya.

Mapanuyang ngumisi si Hunter sa dalawang nagaalalang sina Jin at Taehyung na patakbong lumapit kay Hoseok.

Nilapitan niya ang naghihintay na dalawang kaibigan at tinignan sila ng makahulugan.

Walang pagaalinlangan na itinaas ni Hunter ang hawak niyang baril sa ere at ipinaputok ito.

“Coraggio.” malakas na saad nito.

Napalunok sina Prime at Eye at nagkatinginan. Nagaalangang hinawakan ni Eye ang kanyang baril.

“Lealtà.” isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Prime bago sunod na magpaputok ng kanyang baril sa ere.

Napatingin si Namjoon kay Jin na nangungusap ang mga matang nakatingin sa kanya ngunit pinikit niya ang kanyang mga mata at lumunok.

“Intelligenza.” huling nagpaputok si Namjoon na siyang pinakawalan niya sa ere at tinignan ang grupo nila Hoseok. Ngumisi ito.

“Simula sa gabing ito, opisyal na namin kayong tinuturing na kalaban ng Trinity.” malamig na saad ni Prime at naunang maglakad kina Eye at Hunter.

Napakagat si Jin sa kanyang labi ng hindi na siya muling tinapunan ng tingin ni Namjoon at it breaks him inside. He knows how strong Trinity’s brotherhood is. Hurt one and all of them will treat you as their enemy.

---

JIN POV

Nanghihina akong pumasok ng kwarto ko at hindi na ako umabot sa kama ay napaupo na ako at umiyak.

This wouldn’t happen to Jimin kung hindi ko sila sinali sa grupong ito. He was good on his own ng hindi ko pa alam na siya si Silver. Umuuwi siyang buhay sa amin but now, hindi na. Hindi na siya makakauwi. He’s dead.

Sa na-witness ng mga mata ko kanina, hindi ko na alam sinong paniniwalaan o kakampihan ko. I didn’t heard the conversation between Yoongi and Hobi but I know, deep inside it has something to do with Jimin’s death and I’m scared to know the truth. ’Yung katotohanan na baka hindi si Yoongi ang pumatay sa kanya kundi si. . .

Niyakap ko ang magkadikit kong mga paa at umiyak. Hinayaan kong ilabas lahat ng sakit na nararamdaman ko sa pamamagitan ng mga luha ko. I find it calming lalo pa at hindi ko na alam ang gagawin ko ngayon pa at tinuturing na kaming kalaban ng Trinity.

I know what they did there. I know the gravity of it. Hindi nila basta-basta ginagawa iyon dahil seryosong bagay iyon at wala ng atrasan iyon kapag ginawa nila so, for all I know, hindi na asawa pa ang turing sa akin ni Namjoon sa mga oras na ito. Brotherhood comes first. Tignan mo naman, ni hindi niya na ako tinignan kanina after nilang ihayag na kalaban na kami sa paningin nila.

Kinapa ko ang kwintas ko kung saan naka pendant ang singsing naming dalawa at lalo akong naiyak ng marealise kong hindi na talaga pwede.

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako kakaiyak ko. 

Madaling araw na ng magising ako at kahit nanghihina pa ay napagpasyahan ko na bumaba sa kusina para either uminom ng tubig or kumain.

Napatakip ako sa bibig ko ng pagdaan ko sa living room ay may nakita akong dalawang pigura na may ginagawang. .

Bigla akong nakaramdam ng paninikip ng dibdib. Kailan pa ito?

Marahan akong napaatras at tumakbo pabalik sa itaas. Hindi ko namalayan nasa tapat na ako ng kwarto ni Jimin. Heto naman ako at nag imagine na makikita ko siya either tulog na or busy kakadutdot sa cellphone niya pero ng makapasok ako, wala akong Jimin na makikita at wala na talaga dahil wala na si Jimin.

Sinara ko ang pinto ng kwarto ni Jimin at napasandal dito. Muli akong umiyak.

Ang daming nangyari ngayong araw. Gulung-gulo na ang isip ko.

Nang makaramdam ako ng pagod kakaiyak, lumakad ako patungo sa kwarto ni Jimin. Umupo ako duon at nilibot ang tingin ko sa buong kwarto niya. Napangiti ako ng makita ko ang litrato naming tatlo nila Tae sa mini photo album na meron si Jimin sa sidetable niya. Kinuha ko na rin yung yellow dog plushie na nakapatong duon at niyakap ko habang naka fetal position na higa at pinagmamasdan ang pictures naming tatlo nila Jimin.

Naalala ko ito. Ito yung pa graduate na sila Jimin ng highschool at nagkaruon ng sportsfest sa kanila. Tsk, tsk. Akala ng mga nanduon estudyante din ako dahil sa suot ko kaya nakisali ako sa mga palaro na meron sila dahilan para nanalo ang section nila Jimin. Hahaha.

Ito naman yung first day nila sa college. Grabe, parang nanay nila ako d’yan dahil hinatid ko pa sila sa kanya-kanya nilang classroom.

Ito naman ’yung nagkaruon ng event sa school nila at parehas silang kasali kaya syempre, ano pa nga ba, staged mom ulit.

At ito, ito ’yung nag birthday ako pero nagmukhang si Tae ’yung may birthday.

Naalala ko din ito. Ito ’yung may pictorial sila sa school para ulit sa event nila, syempre support na naman ako.

Natawa ako ng makita ko ang picture namin na ito. Believe it or not, a week iyan after ng sports fest. Jusme, glow up real quick ang dalawa para sa graduation nila. Hindi papayag na mukhang haggard.

Medyo tumagal ang titig ko sa litrato namin na ito. Ito kasi ’yung huling picture namin bago kami napunta sa puder ni Hobi. Ang saya-saya namin dito. Napaka nanay nga ng dating ko.

Tanda ko pa na kamuntikan pang hindi matuloy ang pictorial namin na ito paano kasi pinaglalaban ni Tae na hindi puti yung suot niya, hindi terno sa amin, samantalang si Jimin naman gusto magpakulay kaming dalawa ni Tae na kagaya ng kanya kasi siya lang ’yung naiiba at ako naman, gusto nalang matapos na ang katopakan nila kasi late na kami sa studio. Hahaha.

Ito naman ’yung unang araw na lumipat sa amin si Tae. Grabe ang bilis namin nagkasundo n’yan kasi para din siyang si Jimin. Easy going lang kasama. Hindi ko nga alam na may picture pala kami nito ni Tae. Tsk, tsk. Chim talaga.

Pagdating sa huling litrato, napangiti ako at namalayan ko nalang na umiiyak na naman pala ako. Paano kasi, tandang-tanda ko ang litratong ito. Ito ’yung araw na unang kita palang sa akin ni Jimin sa isa sa mga dati niyang pinagtatrabahuan, nag click agad kami tapos right on the spot, niyaya ko siyang tumira nalang kasama ko at duon nag start na ngumiti ako ulit after ng naging pag alis ko sa puder nuon ni Eye. Ewan ko ba, ang gaan kasi ng luob ko sa kanya at ganuon din kay Tae kaya siguro, ganuon nalang ang kapit ko sa kanilang dalawa dahil ayaw kong umalis sa puder ko kahit na maka graduate sila ng college pero ngayon, wala na ang isa sa kanila.

Wala na si Jimin. Ang hirap tanggapin dahil tinuring ko na siyang parang kapatid minsan din anak ko sa kakulitan niya at pagiging malambing niya.

Pinunasan ko ang mga luha ko at muling bumnagon para ibalik sa side table ang mini photo album niya ng maisipan kong itago nalang ito sa drawer at napukaw ang atensyon ko ng isang maliit na notebook kaya wala sa isip kong binuksan iyon. Nanlaki ang mata ko sa gulat sa nakita ko. May dalawang magkaibang litrato ang nakadikit sa dalawang magkasunod na pahina na may nakasulat na note sa gilid.

It was Chim and Yoongi. They look so cute and happy with each other.

First date with Hunter. Not bad. Halatang womanizer, hilig magsabi ng kung anu-anong endearment. Buti nga pumayag magpa picture sabagay cute ako eh tapos nakigaya lang siya. :)

Cuties together, kaso ayaw magsabi ng ILY. Feeling niya yata ma out of character siya kapag sinabi niya iyon. ’Di bale, love ko pa rin siya and hopefully ganuon din siya sa akin kasi panay kulit niya sa akin kapag hindi niya ako nakakausap o nakikita. :)

Gulat na gulat ako sa nalaman ko. Kailan pa niya ito nilihim sa amin? Kung ganuon may relasyon silang dalawa ni Hunter? Kaya ba. .? Pinaglaruan lang ba ni Yoongi ang feelings niya para mangyari itong nangyari ngayon? Pero. . kung aalalahanin ko ’yung mga mata ni Yoongi kanina. . Aahh! Hindi ko na alam. Mababaliw na ako sa mga nangyayari.

I tried flipping the pages pero wala na among nakita pa na ibang nakadikit na litrato or nakasulat, well not until I saw the last page of the little notebook.

Reminder to self: Beware of Hoseok. He’s not someone to trust. Protect Hyung and Tae. Don’t be fooled. He did it once to you, he can do it again.

Napakunot ang nuo ko. What the hell?

Agad kong sinara ang notebook at binalik sa drawer. Ang lakas ng kalabog ng puso ko. Hindi ko alam kung bakit pero did Hobi do something to Jimin that we didn’t know? What is it that Jimin knows that we don’t, that leads to him wanting to protect me and Tae from him?

Pakiramdam ko parang kailangan kong makausap si Yoongi. I need to know something. What if Hobi is just making us believe something that isn’t true that will lead to me and Tae dying in the end?

---

A/N:

Posted: June 05, 2022 at 12:00 AM

And that was heck of an update. Ang haba! Whew. Kaloka naman itong two updates ko for today, ang daming revelation sana ganuon din mga ships natin in real life. Hahaha. Joke. Syempre we respect our idols with their personal life. Mga assumera lang tayo, ganuon.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXI: WHERE ARE YOU NOW

“H-Hyung. .” nagaalalang tawag sa kanya ni Prime ng makarating sila sa bahay ni Yoongi. Duon sila dumiretso kesa sa headquarters nila kahit na ayaw magpasama sa kanila nito. They haven’t seen Hunter this down before kaya normal lang na magalala sila sa kung anong maaari nitong gawin dahil sa pagkamatay ng minamahal. He never loved before how he did with Jimin so obvuously, he doesn’t know how to handle the pain he’s feeling right now.

Dumiretso lang ng lakad si Hunter papunta sa mini bar at nagsalin ng whiskey sa kanyang baso at inisang lagok ito. Muli niya itong inulit at inulit muli at mukhang balak nitong ubusin ang isang bote ng whiskey na hindi nito kadalasan ginagawa.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Namjoon habang nakatingin kay Yoongi.

“Leave me alone.” mahinang usal ni Hunter ng maramdaman niyang nasa tabi niya na si Eye ngunit hindi ito nagsasalita at patuloy lang siyang pinagmamasdan.

“We’re staying here until you calm down.” pinal na saad ni Namjoon.

“Don’t you just heard what I said? I said, leave me the fuck alone! I don’t need you guys here! I’m fine! I can handle this!” galit na sigaw ni Yoongi but Namjoon knows better since his eyes were watery and he looks so lost. Of course, he was on that same position before when Jin left him.

“Get off me, Prime!” inis na saad ni Yoongi ng maramdaman niyang niyakap siya ni Jungkook mula sa likuran niya.

Ngunit hindi nagpatinag si Prime at nanatiling nakayakap sa kanya na kinainis ni Yoongi. Nagsimula ito maging bayolente at nagsisisigaw para kumawala sa yakap ni Jungkook na nagsisimula ng umiyak dahil sa inaakto niya kaya naman hindi na rin nagdalawang isip si Namjoon na yakapin din si Yoongi sa kanyang harapan. Pilit na nagkukumawala si Yoongi at pisikal silang sinasaktan. Hindi biro ang lakas nito kahit lasing pero pilit silang hindi kumakawala becase they knew, Yoongi needs someone right now. He doesn’t need to be alone especially when they are there.

“Please, just get off me. . I’m not weak. . I can handle this. .” nagsusumamong saad ni Yoongi and Namjoon can feel his tears lalo pa at basa na ang suot niya sa bandang dibdib ng kanyang long sleeve. Jungkook could also feel how he grip his suit, like he’s going to fall anytime on his knees.

Sabay na umiling ang dalawa at pumalahaw na ng iyak si Yoongi and it doesn’t feel like it’s going to stop anytime soon.

“J-Jimin. . He. . He didn’t even heard me saying those words he wants to hear from me. . I wish I could’ve told him before he. .”

“Sshh. . But you love him, right?” tanong ni Namjoon.

Tumango ito.

“But I fucked up! I was already given a chance to let him know how much I love him but I never did. I left him hoping again to hear those three words from me. I already proposed to him and he accepted it. We were planning for him to move into my house and I couldn’t ask for more but. . But he. . I left him and I wasn’t able to protect him on the time he needs me the most! Believe me, I wasn’t the one who killed him! No, no! I can’t and will never do that! I love him so much that I. . Argh! Fuck, I’m an idiot!”

“Hyung, I may never know how deep your relationship is with him but for all I know, maiintindihan niya kung bakit hindi mo masabi iyon kasi hindi siya mananatiling makipagkita sa iyo kung hindi niya nararamdaman kung gaano siya kaimportante sa iyo.” said Prime na ngayon ay marahang hinahaplos ang kanang kamay ni Yoongi.

“N-No. . Y-You don’t understand. . I fucking messed up!” pilit na dinidiin ni Yoongi na bahagyang nag angat ng ulo at tinapunan ng tingin sina Prime at Eye na may nangungusap na mga mata.

“No, you don’t. Or maybe you did but Yoongi, think of him. Silver wouldn’t want to see you this way ng dahil sa kanya. It’ll hurt him.” saad ni Namjoon.

“And how do you know?” tugon pabalik ni Yoongi na ngayon ay nagcocontemplate na kung dapat ba niya sabihin ang nalalaman kay Namjoon dahil alam niyang ikabibigla nito ang matutuklasan.

“Because we’ve already met outside Trinity matters. Personal ko siyang kinita para kausapin, para sa iyo dahil alam kong malakas ang tama mo sa kanya and for all I can see in his eyes was love towards you. He may be a bit clingly ang childish but he’s a really nice kid, y’know kaya hindi nakakapagtakang mahulog ka sa gaya niya.” bunyag ni Namjoon.

Napanguso naman si Jungkook.

“Sabi ko na eh! Hmmp! Dapat ginawa mo rin iyan sa akin ng hindi pa natin sila tinuturing na kalaban ng Trinty! Paano na kami ngayon ni Tiger?” patampong saad ni Prime.

Napangisi naman si Eye.

“Huwag ako, Prime. I know you’ll still have your way to him but just be careful, they still think we’re enemies, that Hunter was the one who killed Silver. Tsk, Hoseok really lied to them real good, huh? What a good fucking actor!” nagtatagis ang bagang na saad ni Namjoon.

Nang maramdaman nilang kumalma na si Yoongi sa kanyang pag iyak ay bahagya na nilang niluwagan ang pagkakayakap dito dahil para utusan ni Yoongi si Namjoon na kunin ang purple na envelope na nasa kotse niya. Pinagtaka pa ito ni Eye pero sinunod nalamang niya. Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Yoongi ng ilapag ni Namjoon sa gitna ng lamesa ang pinakuha niya. Pakiramdam niya pagod na pagod siya at wala na siyang lakas tumayo kaya hinayaan nalang niya ang dapat na mangyari. He needs to know, ani niya sa isip niya. Afterall, Namjoon is Jimin’s older brother.

“Eye, how much do you want to drag Hoseok to hell?” tanong niya na nakatitig sa mga mata nito.

“Very much.”

“Well then, see what’s inside the envelope. Let me just remind you that I just received it today. Iyan ang dahilan kung bakit iniwan ko si Jimin kaya wala ako sa tabi niya ng. .” kinuyom nito ang kamao niya at pilit na pinapakalma ang kanyang paghinga.

Kinakabahang tinignan ni Namjoon ang envelope kaya sinenyasan niya si Prime na ang gumawa nu’n para sa kanya. Kinakabahan man ay inabot niya ang envelope sa lamesa at sinimulang tignan ang laman nito sa luob.

Halos manginig ang kamay ni Prime sa galit ng makita niya at mabasa ang nilalaman nu’n.

“Putangina, Hoseok!” galit na sigaw ni Jungkook na kinabigla ni Namjoon dahil hindi niya ito palagian naririnig na magmura but when he does, he knows how angry Prime is that he could kill.

Habang si Yoongi nanatiling nakayuko at kinukuyom ang kamao niya sa galit at sakit na nararamdaman niya.

“Tell me.” utos ni Namjoon.

Natatawa sa galit si Prime, “Silver. . Silver’s your fucking brother, Eye.” at inabot kay Namjoon ang mga dokumento na agad nitong hinablot mula kay Prime. Halos magpantig ang tenga niya at manlamig ang mga kamay niya habang pinagmamasdan ang dokumentong hawak niya ay iilang litrato ni Jimin.

Bigla niyang naalala ’yung gabing magkasama sila ni Jimin sa arcade. He was so happy and warm inside that he doesn’t really know why. Ngayon naiintindihan niya na kung bakit at iyon ay dahil si Jimin ang inaakala niyang baby brother niya na namatay nuon along with their parents. But now, his brother is really dead this time. Ni hindi man lang niya nagawang maka bonding ito ng matagal.

“Fuck! Fuck you, Hoseok! You’re so fucking dead to me!” nagsisisigaw sa galit na saad ni Namjoon habang sabunot nito ang buhok niya at umiiyak.

“He’s going to fucking pay for this! I’m not gonna let him get away for this for hurting you both!” galit na saad ni Prime at padabog na tumayo at lumakad palabas ng bahay ni Yoongi at sumakay sa kanyang kotse.

Prime is so mad that wherever Hoseok is hiding right now, he hopes that he will never find him because once he does, he’s going to tear him apart alive. He’s not going to let his brothers suffer from the torture the enemy is giving them. He’s going to avenge Jimin even if he has to cut ties with Taehyung for protecting the enemy.

---

A/N:

Posted: June 06, 2022 at 03:30 AM

Surprise! An update. So yeah, Trinity is coming after Hobi and poor Tae, Prime is willing to kill anyone who’s going stand in his way to end their enemy. Well, that’s brotherhood for you.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXII: BAD GUY

“On my command. .” humingang malalim si Prime habang nakasandal sa kanyang big bike sa tapat ng Headquarters kung saan nuon nagtatrabaho si Jin para kay Hoseok. Ngumisi ito. Alam niyang wala pa ito sa kalahati ng galit niya but this is a good start, “. .Burn it.”

Sabay-sabay sinilaban ng mga tauhan niya ang Headquarters at ang iba pang building na pagmamay-ari ni Hoseok sa siyudad ng Seoul. Napangisi siya.

Nakapamulsa siyang lumapit sa nasusunog na building at kinuha sa bulsa niya ang isang stick ng sigarilyo at sinindihan iyon gamit ang naglalagablab na apoy at pagkatapos ay iniipit sa pagitan ng kanyang labi. Pinagmasdan niya ang lumalakas na apoy at kinuhaan ito ng litrato at sinend kay Hoseok na may caption na: Welcome to Hell. Matapos nu’n ay lumakad na siya paalis at muling sumakay sa motor niya.

Kinabukasan, maagang nagising si Jin para mag asikaso ng tanghalian only to find out na umalis si Hoseok at tanging silang dalawa lang ni Taehyung ang nasa bahay. Nagtaka man dahil umalis ito ng walang paalam, kinuha nalang niya ang pagkakataon para makapag isip kung paano niya makakausap si Eye ng hindi siya malalagay sa alanganin.

Sa sobrang kalutangan niya, nawala sa isip niya na wala na pala si Jimin dahil tatlo pa rin ang inihain niya sa lamesa. Nagkagat labi siya para pigilan ang sarili niyang umiyak na naman sa pagalala kay Jimin. Dinamihan pa naman niya ang lagay ng maple syrup duon sana sa para kay Jimin only to realise na hindi na ito makakain pa ng pinaghandaan niya.

Kinain nalang niya ang para kay Jimin sana saka pinuntahan si Taehyung sa kwarto nito para gisingin. Pumasok siya sa kwarto nito at umupo sa tabi ng kama niya. Pinagmasdan niya ang mahimbing na natutulog na si Taehyung bago niya mapansin na may bahid ng luha ang pisngi nito na siyang maingat niyang hinaplos para sana ay punasan subalit dahil dito, nagising si Taehyung.

“H-Hyung. .?” inaantok pa nitong turan.

“Tara na. Breakfast na tayo.” isang pilit na ngiti niyang sabi bago tumayo at lumakad palabas ng kwarto nito. Pero bago pa siya tuluyang makalabas ay narinig niya ang sinabi ni Taehyung.

“Si Jim–!”

“Hmm?” nilingon niya ito ng nakangiti ngunit hindi umaabot sa kanyang mata.

“W-Wala, Hyung.”

Pagbaba ni Taehyung ay agad niya na itong inaya kumain at habang kumakain sila ng agahan ay hindi maiwasan ni Jin na titigan ang kaibigan. Hindi pa rin mawala sa isip niya ang nakita niya kagabi. Isang buntung-hininga ang pinakawalan niya dahilan para mapatigil sa pagkain si Taehyung at nagaalalang mapatingin sa nakatulalang si Jin.

“Hyung?. . K-Kung kailangan mo ng kausap, nandito lang ako. Nandito pa ako.” makahulugang saad ni Taehyung na nagpipigil ng kanyang iyak lalo pa at napansin niya ang bakanteng upuan ni Jimin. Narealise din niya na ang niluto ni Jin ay isa sa mga favorite ni Jimin.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Jin bago tumayo sa kanyanh upuan at lapitan si Taehyung. Niyakap niya ito ng mahigpit habang hinahaplos ang kanyang buhok. Yumakap ito pabalik at hindi na napigilan pa ang sarili na umiyak. Kagabi, dala ng pagkabigla at galit sa nangyari sa kanilang kaibigan ay hindi nila agad nagawang umiyak sa pagkawala nito matapos sabihin ni Hoseok ang balitang wala na si Jimin.

Ngayon palang nila unti-unting narerealise na wala na talaga ang kaibigan lalo pa at si Jimin ang high energy palagi sa kanila sa umaga kahit na sabihin pang kulang ito sa tulog.

“Parang ayaw ko na, Tae.” wala sa sariling saad ni Jin kaya agad nag angat ng tingin ang kaibigan sa kanya at makahulugan siyang tinignan.

“Pakiramdam ko mali na dinala ko kayo dito. Parang mali na nandito tayo sa puder ni Hobi.” dagdag pa niya.

“Hyung. .”

“Tae, huwag kang magpapalason.” saad ni Jin at hinaplos ang pisngi ng kaibigan ngunit bago pa makasagot si Taehyung ay sabay silang napatingin sa pintuan ng kusina ng marinig nila ang malakas na pagbukas ng main door na halos padabog at ang pagtawag sa kanila ni Hoseok. Mukhang wala ito sa mood.

Samantala, sa pinaka ituktok ng gusali kung nasaan ang opisina ni Namjoon ay kasalukuyan itong nakikipag meeting sa iilang malalaking businessman na siyang kasosyo ni Hoseok sa iba’t-iba niyang negosyo.

“So, do I have your approval, gentlemans?” nakangisi nitong tanong habang ang mga tauhan niya ay nasa likuran ng kanyang mga ka-meeting at may mga nakatutok na baril sa mga ulo nito.

Nagkatinginan ang ilan sa mga businessman gamit ang mga nangungusap nilang mga mata sa isa’t-isa. Isang buntung-hininga ang pinakawalan niya na nangangahulugang naiinip na siya sa paghihintay.

Buti nalamang at biglang tumunog ang kanyang cellphone kaya saglit na na-divert dito ang atensyon niya. Unknown ang pangalang lumabas sa Caller ID at iniisip niyang si Hoseok na ito na natuklasan na ang ginawang kalokohan ni Prime kagabi ngunit hindi.

“N-Namjoon. .” tawag sa kanya ng isang pamilyar na boses sa kabilang linya.

Sakto namang may umalma sa isa sa mga ka-meeting niya kaya kunot-nuo niyang tinanguan ang isa sa mga tauhan niya at wala pang isang segundo, umalingawngaw ang putok ng baril at maririnig sa background ang sigawan at pag panic ng mga nanduduon dahil ang kaninang umalma ay ngayon isa ng malamig na bangkay. Napangisi si Namjoon at sinadyang iparinig sa tumawag sa kanya ang banta niya sa mga nanduduon.

“You have two choices right infront of you. Die or obey Trinity.” pagsabi niya nito ay agad niyang inend ang tawag with the unknown caller.

Habang si Yoongi naman ay naghihintay ng sagot mula sa kausap sa kabilang linya. Wala ito sa mood dahil ang gusto lang nito ay makaganti kay Hoseok, in a way na alam niyang ikakagalit nito ng sobra kapag nakita niya.

“Jessi, if you don’t give me an answer in-”

“Ano ba kasing gusto mo, Hunter? Nand’yan naman si Hwasa ah!” mataray na tugon nito.

“You want Namjoon, right? Do as I say and I’ll give him to you.”

Muling natahimik si Jessi. Marahil ay iniisip nito ang inoffer ni Hunter sa kanya. Madali lang naman ang request nito - samahan siya mag bar dahil may gusto lang siyang inisin. More like galitin ng sobra using her which Jessi didn’t get but finally agreed to his offer.

“Okay, fine! Send me the place.” pag sangyon nito na siyang nagpangiti kay Yoongi without reaching his eyes.

Nang makuha ni Yoongi ang gusto niyang marinig na sagot ay agad nitong inend ang tawag at may tinawagang bago.

“I want the best fucking high definition camera in place.” utos nito at agad na inend ang tawag.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan nito at kinuha sa drawer niya ang nakatagong picture nila ni Jimin. Pinagmasdan niya ito at marahang hinaplos.

“I’ll do everything to avenge you, baby.” bulong nito at hinalikan ang litrato.

Ilang oras ang nakalipas, maririnig sa luob ng apat na sulok ng malaking kwarto ang paghingi ng tulong ni Jessi at ang pagpupumilit nitong makawala sa hawak sa kanya ni Hunter.

“Get the fuck off me! This isn’t what we talked about!”

“Yeah, you’re right but if I told you what I was going to do to you, you wouldn’t have come, right?” mapanuyang tugon nito at sinira ang suot na dress ni Jessi.

Hunter could only imagine seeing anger and pain in Hoseok’s face once he saw what he is doing with his beloved and that made him smile like a maniac.

“Now, I want you to look right infront of that camera and scream for help until you pass out.” madiing sabi ni Hunter bago nito walang pasabi at sapilitang pinasok ang kanyang pagkalalaki sa babae which filled the room with helpless cries and moans.

Isang galit na sigaw at malakas na pagkabasag ng cellphone ang maririnig sa opisina ni Hoseok.

“Fuck you, Hunter! Fuck you! Fuck you!” paulit-ulit nitong sambit sa galit habang sabunot ang sarili sa kanyang napanuod.

---

A/N:

Posted: June 07, 2022 at 03:50 AM

And yeah, mukhang hindi ko alam kailan ang next na update kasi medyo mabigat itong chapter na ito. I mean, kahit hindi ko inelaborate ng husto, I think na-gets ninyo naman yata anong nangyari. Whew. Anyway, I have a siberian husky na! Wala, share ko lang. Happy ako eh.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXIII: ALL NIGHT

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Jin habang nasa luob muli siya ng kwarto ni Jimin at yakap ang plushie nitong aso.

Hindi pa ulit siya bumababa sa living room magmula pa kaninang umaga matapos ang naging sagutan nila ni Hoseok. Umuwi kasi itong mainit ang ulo at sila ang napagbalingan dahil, wala lang. Kailangan lang na may mapagbalingan si Hoseok ng galit niya, forgetting na kakamatay lang ni Jimin at nagluluksa sila ni Taehyung.

Pinigil ni Jin na maiyak habang nakikipagsagutan siya kay Hoseok samantalang si Taehyung ay nakapagitna sa kanilang dalawa at pinapatigil sila. More like siya dahil lalo lang nadadagdagan ang galit ni Hoseok sa mga sinasabi niya kaya padabog niyang iniwan ang dalawa at nagkulong sa kwarto ni Jimin. Pakiramdam niya ay mas kinakampihan ni Taehyung si Hoseok kesa sa kanya.

Narinig niyang kinatok ni Taehyung ang kwarto niya at pati ang kwarto ni Jimin ngunit siya umimik at nagpanggap na umalis ng bahay. Ayaw niyang sumabay ng hapunan sa dalawa dahil alam niyang maga-attitude lang siya ulit kay Hoseok.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan niya ng ma-realise niya na madaling araw na. Nanghihina siyang tumayo sa kama. Hindi na rin niya marinig ang tumutunog niyang tiyan kanina. Isa lang ang ibig sabihin nu’n, nalipasan na siya ng gutom. Wala din sa luob niyang lumabas ng kwarto at bumaba papunta sa kusina dahil baka maka witness na naman siya ng na witness niya kagabi. Muli siyang bumuntung-hininga at inopen ang cellphone niya para duon gugulin ang oras niya hanggang sa dalawin siya ulit ng antok kaso nakakita siya ng isang pamilyar na lugar sa kanya. Napailing siya at hindi napigilang hindi makaramdam ng nostalgia. Tinitigan niya muli ang litrato bago nag decide bumangon at mag ayos ng sarili.

He used to go there when he was young . To be honest, dito din siya o sila ni Eye unang nagkita. Hindi naman sa party goer siya, nagkataon lang na sinundo niya nuon ang kapatid niyang lasing mula sa lugar na iyon and since then, napadalas na ang punta niya, hindi para maki party pero more like i-appreciate ang magandang atmosphere ng lugar and then, there’s also Eye na napadalas ang punta ng dahil sa kanya.

Tinignan niya muna ang sarili sa salamin bago pinilit na ngumiti matapos niyang maglagay ng kaunting make up para hindi halata ang magang mata niya.

“Shit! Ang gwapo mo talaga, Jin!” nakangising saad niya sa sarili at nag thumbs up pa, “Highschool look lang.”

Napatingin siya sa pinto ng kwarto at lumakad patungo duon. Marahan niyang binuksan ang pinto ang sumilip sa labas bago nagpasyang lumabas na at umalis ng hindi dumadaan sa main gate and off he go to the place where it all started for him, well he guess dahil kung hindi dahil duon, hindi niya makikilala si Eye, ang Trinity at mauuwi sa sitwasyon ngayon.

Proof, the club that never change its aesthetic of blue green, purple and pink light cubic tiles and same volume of party goers that comes here to chill. Maybe this is what he needs. Baka naiistress lang siya sa mga nangyayari. Especially isang importanteng tao ulit sa kanya ang nawala.

Lumakad siya patungo sa parte ng club na nage-mit ng pink lights ’coz why not? It’s his favorite color, it’s cute and he is too. Pagkaupo niya ay agad siyang nilapitan ng bartender para kuhain ang order niya.

Prente siyang umupo sa pwesto niya at pinagmasdan ang mga kapwa niya nanduon.

Hindi naman na bago sa kanya ang may mapatingin sa kanya kaya ineenjoy nalang niya ang nakukuhang atensyon sa mga ito at nakikipag flirt gamit ang kanyang mga mata at labing nakangisi.

He is so dead kapag nalaman ni Hoseok na lumabas siya ng walang paalam at hindi din niya alam ang magiging reaksyon ni Taehyung kapag nalaman nitong lumabas siya ng hindi siya kasama. For all he knows, he needs to be alone and away from that house.

Impossible ding walang makakita sa kanya na tauhan ng Trinity and well, he don’t care. Kung magkagulo man, nasa mood siya para ilabas ang frustration niya sa kung sinong makakaharap niya sa kanila, even Eye. Hindi na niya napansin ang lumilipas na bawat minuto dahil nagsisimula na siyang uminom ng alak na parang juice lang sa kanya and he is starting to feel a little dizzy so he did what tipsy people do - walk to the dancefloor and get wild.

Palapit palang siya halos sa dancefloor ay may humatak na sa kanya na kung sino and he didn’t give concerning look kung sino man iyon. This is a club so, it’s a normal thing to happen na may hihila sa iyo kung saan-saan especially may hitsura siya and mukha namang karamihan sa mga nanduon kanina pa siya inaabangan tumayo sa pwesto niya. May mga nagtangka namang lumapit at makipag usap but all he does is to make a short ended conversation with them, so now that he’s a bit tipsy, this is the best way for them to get his hands on him.

When he got tired of dancing, he went back to his spot, funny how no one dared to sit on it. Napangisi siya at prenteng umupo ulit at umorder na naman ng alak even tho his head is starting to get a little light from usual. Pakiramdam niya naka lutang na siya. Hindi niya tuloy maalala kung may nahithit ba siyang usok that made him that way.

While waiting for his drink, nagawi ang tingin niya sa isang grupo ng magkakaibigan na mukhang first time lang sa bar. Halatang ’yung pinaka leader sa tatlo nagpapanggap na kaya niya pa uminom at daldal ng daldal samantalang ’yung isa mahahalata mong lasing na talaga dahil panay ang headbang, at ’yung pang huli, ayun abala sa pagiispot ng gwapo at tinuturo sa mga kaibigan niya. Pasimple siyang natawa sa kanila. Naalala niya kasi ’yung sa kanilang tatlo nila Taehyung. Ganuon na ganuon kasi sila dati ng hindi pa sila napupunta kay Hoseok. Oh how he miss those old days.

Minsan napapa isip din siya kung hindi ba niya nuon nilayasan si Eye, nahulog na kaya siya sa kanya? Sa totoo lang, alam niyang mabait si Namjoon, maalaga ito sa kanya at talagang nakita niya nuon ang halaga niya dito kaya nga lang, isinantabi niya ito dahil sa nalaman niyang ginawa nito sa pamilya niya and that made him angry and didn’t want to hear out what Namjoon has to say to defend himself. Kung ba pinakinggan niya ang gusto nitong sabihin sa kanya, mababago ba nito ang isip niya? Maniniwala siya?

Huli na para sa kanya na ayusin pa ang kung anong namuong meron sa kanila ni Namjoon nuon lalo pa’t tinuturing na siya nitong kaaway. Biglang sumikip ang dibdib niya ng maalala niya ang ginawa niya nitong mga nakaraang araw. He tried reaching out to him para lang sana kamustahin si Yoongi sa lagay nito kaya lang, laging cannot be reach ang phone niya, at ng isang beses naman nitong sagutin ang tawag niya, mukhang may ginawa itong related sa Trinity at sa away nila ni Hoseok dahil nakarinig siya ng putok ng baril at nagkakagulong mga lalaki sa background. He even gave a warning to them and an indirect warning to him. Paano niya nalaman ang phone number ni Namjoon, well, simula ng magkita sila ulit nito ay tinrack na siya nito at walang humpay ang ginagawa nitong pagmemessage at pagtawag sa kanya para kumbinsihin na bumalik sa kanya. Afterall, they’re married. Pero matapos niyang makita ito na kasama si Jessi, na siyang ex ni Hoseok at makitang inlove na inlove ito sa babae ay alam niyang talo na siya kahit na hinalikan siya nito. Pinapaasa lang siya nito na meron pa kahit na ang totoo, hindi na siguro gaya ng pagtingin niya sa kanya ang meron si Namjoon. Siguro nga, parang gamit nalang siya nito na naging pagmamay-ari nito and that hurt. It hurts him really bad.

Tutulo na sana ang luha niya ng biglang dumating ang bartender at inilapag ang drink niya kaso kahit may tama na siya, nagtaka siya kung bakit dalawa ang nilapag nitong baso ngunit isa lang naman siya. Alam niyang malinaw niyang pinakiusapan ang bartender kanina na i-cancel ang mga libreng drinks na iaabot sa kanya ng kung sino sa table niya kaya bakit ito naglalagay ng isang extrang baso na mukhang kahina-hinala pa ang kulay. Parang sa mangkukulam. Kulay berde.

“Ano ito?” tanong niya.

“Poisioned apple po, Sir.”

“Eh bakit iyan nandito? ’Di ba. .”

“Ah Sir, pinapalagay po kasi iyan dito ng may-ari. Pwesto niya kasi itong inuupuan ninyo eh. Pasensya na po nautusan lang.” agad itong yumuko sa kanya at lumakad paalis. Hindi na niya ito natawag para sana tanungin kung sino o nasaan ang may ari. Kinuha nalang niya ang kulay asul niyang inumin at inisang lagok ito kahit hindi na talaga niya kaya at naisip nalang na mag taxi pauwi. Bahala na kung makita at malaman ni Hoseok ang ginawa niya. Isa din naman siya sa rason kung bakit nandito siya ngayon.

Tatayo na sana siya ng may maramdaman siyang kakaibang prisensya. Kahit may tama siya, hindi maitatangging nagising nito ang diwa niya sa pagdating nito.

“Damn, he’s so hot he could rip me apart.” sa isip-isip ni Jin.

Pero agad siyang napailing ng marinig ang sarili sa naisip niya. No, no. He is an enemy. Eye considers him as an enemy. They’re both enemies. He must focus. Focus on how he will get himself home. Pero hell, what is he doing here?

Unang tapak niya palang para sana lunakad palayo, pakiramdam niya umuuga ang sahig. Shit. He’s drunk.

“Going home already?” tanong nito ng makalapit sa kanya. Daeng, he could smell his perfume. He could live there to be honest.

“Yeah.” he made sure that he sounded normal and not drunk but damn, he couldn’t help but steal a glance on his husband’s chest.

“You sure?”

“Uhm-hmm, unless you want me dead now then make it dramatic.” nakangising tugon niya and hell, he couln’t be more proud of himself.

“Well, if I have your consent then.”

Because he’s drunk, hindi na nito napansin na sinenyasan ni Eye ang mga tauhan niya to scatter all over the place and leave him and Jin alone.

Napangisi si Jin dahil hindi niya akalaing seryoso si Eye sa sinuggest niya dito. Ngunit laking gulat niya ng pag upo nito ay hilain din siya nito pa-upo sa hita niya. Aalma pa sana siya pero nakakulong na siya sa bisig nito.

“Really? Is this how you’re going to kill me?” nakangising asar niya dito.

Nanlaki ang mga mata niya ng kunin nito ang kaliwang kamay niya at ipatong sa alaga nito dahilan para mapasigaw siya sa gulat pero dahil maingay sa club at karamihan sa mga ito ay mga lasing din gaya niya ay hindi na alintana ang naging reaksyon niya.

Yep, Jin could say na half of his drunk self nagising sa ginawa ng kanyang asawa.

“The fuck are you doing?” galit niyang sigaw dito pero hinigpitan lang nito ang kapit sa kanya at ngumisi.

“My enemy asks me to make his death dramatic so, that’s what I did.”

“Oo nga! Pero hindi ko sinabing ipahawak mo iyang anaconda d’yan sa luob ng pantalon mo!” nakangusong sabi nito at namumula ang pisnging nag iwas ng tingin sa kanya.

Namjoon couldn’t help but smile proudly. Jin didn’t even faze and is still mad but the other is happy to think that his husband, now enemy, is being cute and vulnerable infront of him. Hindi pa rin ito nagbabago. Kung anong ugali nito kapag nalalasing, ganuon pa rin ito hanggang ngayon.

“So, you finally admit my dick is big.” nakangising bulong nito kay Jin at niyakap ito lalo palapit sa kanya dahil para mapunta lalo ang buong atensyon ni Jin sa kanya, “Is that why you’re also getting hard now, hmm?”

“Fuck you!” hinampas siya nito ng malakas sa dibdib niya at balak ng kumawala sa pagkakayakap kundi lang idiniin ni Namjoon ang hawak niyang baril sa balakang nito at ngumisi.

“You’re not going anywhere, Jin.” seryosong sabi niya na nagpatigil kay Jin at nag iwas ito ng tingin sa kanya.

“Bakit hindi mo nalang iputok iyan kesa umaacting pa tayo dito na naglalampungan?”

“Kasi. .” inilapit nito ang sarili kay Jin at hinimas ang hita nito papunta sa kanyang pang upo at saka bumulong, “. . Gusto ko ikaw ang magpaputok nito.” makahulugan nitong sabi bago mag init ang katawan ni Jin at abutin ang kulay berdeng inumin sa table.

We keep all the party in this room all night

We don’t wanna put it on the brake, hold tight

And the night is still young for the two.

---

A/N:

Posted: June 11, 2022 at 05:30 AM

A very late update everyone. Whew. Sana makatulog kayo maayos. Hahaha. Takteng All Night kasi iyan, lakas maka trigger sa aking Namjin Thoughts.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXIV: GOOD GRIEF

The next thing Jin knew was, he woke up in an unfamiliar place with a familiar boy that he’s hugging like a koala.

“Oh shit, shit, shit!” taranta niyang usal at agad bumangon kaso agad niyang naramdaman ang hilo at pananakit ng katawan niya. Nanlaki ang mga mata niya ng matanggal ang kumot na nakatakip sa katawan niya at nakitang naka hubo siya at pagtingin niya kay Eye wala din itong suot kaya hindi niya na napigilan na napasigaw. Dahil dito nagising si Eye at pupungas-pungas at nagaalalang tumingin sa kanya.

“U-Uh. . What happened?”

“Hayop ka! Anong ginawa mo sa akin?” galit na tanong niya dito sabay hablot ng unan at hampasin ito gamit iyon.

“The fuck are you talking about?” kunot nuo nitong tanong habang tinitignan si Jin at mapangisi ng makita ang reaksyon ng asawa na kahit galit ito ay halatang pilit na inaalala ang mga nangyari kagabi sa club na pagmamay-ari niya.

“Fuck you!” ang tanging nasabi nalang nito at balak na sana nitong umalis sa kama ng hatakin siya pabalik ni Namjoon.

“And where do you think you’re going?”

“Home!”

“But your home is here.” makahulugan nitong sabi.

“We’re enemies! You clearly state that few nights ago with Prime and Hunter! So, no! Let me go!”

“And if I didn’t? You’ll come back to me?”

Saglit na natahimik si Jin.

“N-No.”

Bumuntung-hininga si Namjoon at marahang hinaplos ang mukha ni Jin.

“You still think I killed your family out of petty reasons, huh?” he asks, clearly showing hurt in his expression.

“Of course! Kasalanan mo ang lahat kung bakit ako umabot sa ganitong sitwasyon. If you didn’t killed them. . I. .”

Bumuntung-hininga si Namjoon.

“Then I guess, there’s really no point in trying anymore.” cold nitong sabi bago inilayo ang sarili sa asawa at naunang bumangon dito at lumakad patungo sa cr na nasa luob ng kwarto.

Natulala naman si Jin sa nangyari at agad na sinundan si Namjoon sa luob ng cr na kinagulat ng isa.

“Do you need anything?”

“Then tell me! Tell me now what you had always wanted to tell me! Make me understand why you did that to my parents!” galit na sigaw nito at hinampas ang dibdib ni Namjoon, not caring if he’s already crying infront of his husband.

Natulala si Eye sa nakita. Jin’s crying infront of him. A once in a bluemoon phenomenon to happen. It’s not just a normal cry. He could feel his whole body shaking, like he’s been going through a lot lately and that pains him more.

He was about to respond when the door suddenly flung open at iniluwa nu’n si Hunter na agad nagtaas ng kilay ng makita si Jin na siyang tinago ni Prime sa likuran niya na ngayon ang nakatapis na ng twalya.

“What the fuck, Hunter?”

“I should be the one telling you that.” tugon nito at nililipat-lipat ang tingin kay Eye at Jin, “Did you two fuck or. .?”

“N-No! We di–!” agad na sagot ni Jin.

“Yes, we did.” pagtapos ni Namjoon.

“The fuck, Eye!” galit na saad ni Hunter.

“He’s still my husband. We’re married, remember?”

“But we already declared them as our enemies!”

Nilingon ni Namjoon si Jin bago niya ito iwan at sundan si Hunter palabas ng kanyang kwarto. Dinig na dinig ni Jin ang pagaaway ng dalawa dahil sa nagawa ni Namjoon pero dinig din niya kung paano siya protektahan ng asawa sa galit ni Hunter sa kanya and he couldn’t help but be touched sa ginagawa ng asawa para sa kanya.

“We may have declared them as our enemies, but he’s still my husband, Hunter and as his husband, I know and feel if something’s wrong or he’s pretending. Give him a chance to prove his self to you, Hunter. If he breaks it, I’ll be the one to pay the consequences.”

“Fine! We have a deal.”

Maya-maya ay narinig niya ang asawa na papalapit na sa kwarto nito kaya agad siyang pumasok pabalik sa cr at binuksan ang shower, nagpanggap na naliligo. Nakatapos na siya ng ligo pero hindi sumunod sa kanya si Namjoon sa luob ngunit ng matapos siya ay nakita niya itong nakaupo sa kama at nakatitig sa kanya ng makita siya nitong bagong ligo at napalunok pa.

“Get dress now and go back to Hoseok. You can’t stay here for long.” utos nito at lumakad papunta sa kanyang clost at nag abot ng damit kay Jin na siyang inabot naman nito, “When Hoseok asks you where you have been, tell him you went to a fastfood chain, alright?”

Lumakad ito patungo sa cr at agad naligo. Matapos magbihis ni Jin ay natapos na rin ito sa paliligo at sinamahan si Jin hanggang sa living room kung saan naghihintay si Hunter.

“Siya maghahatid sa iyo pauwi. Magiingat ka.” saad nito at hinalikan si Jin sa nuo nito bago pa sila makaalis ni Hunter. Napanguso ito dahil gusto sana ni Jin na ang asawa niya ang maghatid sa kanya at dahil hindi nito narinig ang gusto nitong sabihin sa kanya nuon pa.

Pagkasakay ni Jin sa kotse ni Hunter ay agad na itong umandar kaya hindi man lang siya nakapag goodbye wave dito. Tahimik ang biyahe nila hanggang sa magsalita si Jin.

“Jimin really loves you.” saad ni Jin habang nakatanaw sa mga nadadaanan nila, “I saw a picture of you and him in his little diary by accident.”

“I know.” tugon nito.

“Since when did you two. . y’know?”

“Since we met in a cafè.”

“Cafè?”

“Along with Taehyung.”

And they’re back in silence again.

“D-Do you, by any chance, know why Eye killed my family?”

Narinig nitong bumuntung-hininga si Hunter bago sumagot sa tanong niya

“Will my answer change your mind if I tell you the truth? Eye had been trying to tell you the reason why he did what he had to do since before but you didn’t give him a chance for himself to explain. Ewan ko kung anong pinakain sa iyo ng pamilyang iyon para isipin mong masamang tao si Eye when all he did was to protect you before and even now.”

Hindi nagsalita si Jin dahil hinihintay niyang ituloy ni Hunter ang pagsasalita nito na siyang kinuha naman ng isa na cue na magpatuloy sa pagsisiwalat ng katotohanan ng kaibigan. What has he to loose anyway? His lover’s dead and if anything, he can use Jin to avenge his lover’s death.

“Have you already gotten, Jin? Your so-called family, The Kims , they didn’t even treat you like part of the family.”

Napalunok si Jin at huningang malalim ng ipaalala nito sa kanya ang isang bagay tungkol sa kinalakihan niyang pamilya. Hunter’s right, his family didn’t but he was grateful for them na pinag aral pa rin siya nito kahit na hindi nila siya natutuunan ng atensyon kagaya ng kapatid niyang babae, only because she’s their favorite and only because she’s a people pleaser and loves the attention that she uses it against him kaya naman when he finds something that he wants to do, his sister will go against it and ruin everything for him.

“Nagkaruon ng pagkakautang ang parents mo kay Eye and they were trying to get themselves out of the shameful situation by offering him a wife to make it all up. Eye agreed thinking it’ll be your sister because obviously and for a fact, we all know, your late sister was a beauty but instead of her showing up infront of Eye’s door, it was you. They forced you to replace your sister, right? Guilt-tripping you na kailangan mong gawin iyon because it’s for the family, para magkaruon ka ng silbi, to protect your sister because Eye wants to fuck her off when the truth is, they’re lying to you. They just want to keep her safe but not you. Kung iisipin mo maigi Jin, kailan ka ba itinrato ng mga magulang mo bilang anak nila? Ng kapatid mo bilang Hyung niya? Tsk, tsk.”

“Pero. . pamilya ko pa rin sila.”

“Oh fuck that! You called that family when they saw how you’re being treated nicely by a stranger for the first time and started to feel feeling for him, they saw it as an opportunity to use it against Namjoon and had their daughter na kuhain ang in the first place inoffer nila kay Namjoon lalo pa at nalaman nila kung gaano ito kayaman. How stupid is that, Jin? How stupid. And don’t you dare lie to me when they asks you to kill Namjoon instead ng hindi umayon sa plano nila ang mga ginawa at ibang pina gawa nila sa iyo out of your consent and I know how jealous you are when your sister is almost kissing Namjoon’s face. Tsk, I’d been there in your marriage, remember? I can see everything that Eye or you doesn’t. Man, I don’t know how you did it but you made Eye fell on his knees for you.”

Napakagat labi si Jin sa narinig na sinasabi ngayon sa kanya ni Hunter but it was the truth. Hunter was there in the totality of their marriage so obviously he will know everything as well. Si Prime lang talaga ang lulubog-lilitaw nuon dahil madalas pa ito maglagi nuon sa ibang bansa because of business.

“And when their plan didn’t go accordingly becase they saw how reluctant you are na patayin si Eye, they planned to kill you instead ng sa gayon kapag namatay ka, here comes your fucking sister to give comfort to Namjoon so that he’ll fell inlove with her and boom! Sila na ngayon ang mag asawa and you’re out of the picture, again.”

Napasinghap si Jin sa nalaman. Hindi niya alam kung maiiyak siya o matatawa out of bitterness. Really? My own fucking family? My parents tried to get rid of me? sa isip-isip niya ngunit hindi rin naman maitatangging hindi nila kayang gawin iyon sa kanya because even before, mas pabor sila lagi na sa kapatid niya mapunta ang lahat ng magagandang bagay at hindi sa kanya kahit na parehas naman silang anak ng mga magulang nila at walang duda duon na hindi siya tunay na anak dahil hawig na hawig niya ang pinaghalong mukha ng magulang niya and yet, it still hurts him na hanggang sa huling sandali nila sa mundo, when all this time he thought they love and care for him, na inakala niyang pinatay sila ni Namjoon out of petty reasons at ipaglaban niya sila at palakihin ang namuong muhi sa taong natutunan niyang mahalin, layasan ito at mauwi sa ganitong sitwasyon ngayon ang buhay niya, ay malalaman niyang walang kwenta all along ang pinaglalaban niya?

“The day na nakita mong pinatay ni Eye ang magulang at kapatid mo ng hindi sinasadya was the day that they actually planned to kill you by your own sister. Isn’t that great that Namjoon sense it happening na inunahan niya sila sa plano nila all to protect you from your so-called fucking family?”

Huminto ang sinasakyan nilang kotse kaya agad napa angat si Jin ng tingin niya at nakitang malapit na siya sa gate ng subdivision kung nasaan ang bahay ni Hoseok. Inabot ni Hunter ang isang paper bag ng pagkain sa kanya at bumuntung-hininga.

“Hanggang dito nalang kita ihahatid. Kayo mo naman siguro maglakad pauwi ng bahay.”

Napatango nalang si Jin at akmang ibubukas na ang pinto ng kotse ng muling magsalita si Hunter.

“By the way, Hoseok knew all along your married with Eye bago ka pa magtrabaho sa kanya and you know why? Because your parents used to work for him too and he was your sister’s ex, yung ex na iniiyakan niya na sinabi niyang pakakasalan daw siya ng nabuntis siya nito na pinalaglag naman ng kapatid mo when she found out na agad nakahanap ng kapalit niya si Hoseok and that was Jessi. The woman whose seducing Eye.”

“Fuck.” bulong niya sa galit. Why wouldn’t he? Hoseok pretended and make him believe na he didn’t know him.

“Also, I’ll get out of the his house if I want to fix things with Eye habang hindi pa huli ang lahat. It’s not good for you to stay with the person who killed Jimin.”

And that’s all what Jin needs to hear bago siya tuluyang lumabas ng kotse ng hindi nililingon si Hunter. He’s so mad that he could feel his hands itching to kill a man.

---

A/N:

Posted: June 13, 2022 at 03:20 AM

Surprise, surprise! An update because why not? Also, a fun fact, I wrote this update while I’m out with my friends celebrating our ten years of friendship in a bar while getting myself drunk na obviously hindi naman nangyari ’coz yeah, I was able to write it in good shit.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXV: IT’LL BE OKAY

“Hyung!” bati sa kanya ni Taehyung pagkakita nito sa kanya na pumasok sa main door.

“Hi, Tae.” impit na ngiting tugon nito at ginulo ang buhok niya ng makalapit.

“Saan ka. . Woah!” agad kinuha ni Taehyung ang hawak niya at lumakad papunta sa lamesa na siyang sinundan niya. Agad din itong kumuha ng plato at kubyertos nilang dalawa.

“Nasaan si Hobi?” wala sa luob na tanong ni Jin habang nakatitig kay Taehyung.

“Uhm, umalis eh. Hindi ko alam saan nagpunta. Baka nag asikaso ng business niya. Eh di ba nga nasunog ’yung headquarters tapos karamihan sa mga nag invest sa kanya nag pull out.”

Tahimik silang nag breakfast ni Taehyung hanggang sa basagin ni Jin ang katahimikan.

“Umalis na tayo dito, Tae.”

“Huh? Anong sinasabi mo, Hyung? Bakit tayo aalis?”

“Basta, umalis na tayo dito. Ayaw kong tumagal pa tayo dito.”

“Pero Hyung? Paano si Hoseok hyung?”

“Anong paano siya, Tae? Kaya niya ang sarili niya! Kaya din natin ang mga sarili natin! Kaya naman natin ng tayong tatlo palang nila Jimin eh. What more pa na dalawa nalang tayo? Hindi magandang tumagal pa tayo dito. Hindi ko na gusto dito.” inis na saad nito na napatigil sa pagkain niya.

“Pero Hyung. .”

Bigla tayong si Jin at hinampas ng malakas ang table dahilan para mapapikit sa gulat at takot si Taehyung.

“Ano ba, Tae? Bakit ba ayaw mo umalis? Dahil ba kay Hobi? Kayo na ba? Is that why you guys fuck at night when you all thought I’m asleep? Tae, namatay ’yung kaibigan natin and yet, hindi ka ba nagtataka kung bakit parang hindi man lang natin nakitang gaya natin na nagluluksa si Hobi para kay Jimin? Don’t tell me, siya pa rin ang kakampihan mo?”

Namilog ang mga mata ni Taehyung sa gulat ng marinig nito ang mga binitawan nitong mga salita laban sa kanya.

“Hyung! A-Anong sinasabi. .?”

“Don’t you dare fucking lie to me, Tae! I know what I saw! Seriously, Tae? Ikaw ba nagluluksa din gaya ko sa pagkawala ng kaibigan natin o mas inuuna mo iyang. . Iyang. . Argh!” napahilamos ng mukha si Jin sa frustration niya samantalang si Taehyung naman ay halos manghina sa harapan ng kanyang Hyung.

“H-Hyung. .” tawag niya dito at balak sanang hawakan si Jin kaso itinapik nito palayo ang kamay niya sa kanya.

“Don’t touch me.”

“Jin hyung. .” muli nitong tawag at may namumuo ng luha sa mga mata nito.

“Kung hindi ka aalis kasama ko, then fine. Stay here. Have fun with Hobi pero sana hindi mo pagsisihan sa huli ang desisyon mo.” saad ni Jin bago lumakad papunta sa kwarto niya at iwan ang mag-isa ang umiiyak na si Taehyung.

Pagpasok ni Jin sa kwarto niya at agad niyang ni-lock ang pinto at napasandal sa kwarto niya. He didn’t mean to shout at Taehyung nor iwan ito mag-isa sa bahay ng ngayon ay kinamumuhian niya ng tao sa mundo pero anong magagawa niya kung ayaw nitong sumama sa kanya?

Matapos niyang ilagay sa maleta lahat ng mga gamit niya ay dumaan muna siya sa kwarto ni Jimin at hinaplos ang pinto.

“Wish me luck, Chim.” bulong nito at inalala ang nakangiting si Jimin na naka okay sign.

Pagbaba niya ng hagdan ay sinalubong siya ni Taehyung na katatapos lang umiyak at hinarangan siya palabas ng pinto.

“Tae. .”

Umiling ito at nanatiling nakaharang sa pinto.

“No, Hyung! Hindi ka aalis. Dito ka lang.” parang batang sumamo nito.

Napabuntung-hininga si Jin.

“But I have to, Tae. I’m sorry but I’m choosing myself this time around. I need to heal with the person who I thought hurt me years ago only because I’m being petty and selfish. This is the one and only chance that I got. Either I leave this house together with you or alone.”

Hindi na napigilan pa ni Taehyung na muling maiyak sa harapan ni Jin. He wants to be where his Hyung is, where his heart wants, but he can’t. Not now.

All could Jin do was to hug Taehyung tight, so tight that if he could only be his shield, he would but he know he can’t when the person he is trying to protect from the evil is not allowing him to.

“Kapag ayaw mo na, always remember I’m one call away to get you out of this place, alright?” naluluhang saad ni Jin habang nakakulong sa mga palad niya ang mukha ni Taehyung at marahang hinahaplos ito, “It’ll be okay, Tae. Let’s hope we’ll be both okay soon.”

Tumango si Taehyung at humalik sa pisngi ni Jin samantalang humalik naman ito sa nuo niya. Bago niya ialis ang sarili sa tapat ng pinto ay kinuha niya mula sa pantalon niya ang isang maliit na stationary envelope na may design na tiger at bunny at inabot kay Jin. Namumula ang pisngi nito at hindi makatitig kay Jin.

“S-Sa akin ba ito?” takang tanong ni Jin.

Agad na umuling si Taehyung.

“P-Pabigay kay Jungkook kung sakaling magkita kayo. Para sa kanya iyan. Sabihin mo ako mismo ang pumilit ng stationary na iyan saka nagsulat at nag abot sa iyo para ibigay mo sa kanya.”

Saglit na nagulat si Jin pero agad ding ngumiti dahil parang inosenteng bata si Taehyung na nagpapatulong magpa abot ng love letter sa crush niya.

Matapos ang iyakan at huling yakapan nina Taehyung at Jin ay tuluyan ng umalis si Jin sa bahay ni Hoseok dala ang mga gamit niya samantalang naiwan ng  mag isa si Taehyung. Siya nalang ang naiwan sa kanila. Bumuntung-hininga siya bago ayusin ang sarili at puntahan ang kinaruruonan ni Hoseok.

“Sir, nandito na po tayo.”

Agad na nagbayad si Jin at lumabas sa taxi na sinakyan niya. Napangiti siya ng makita ang isang pamilyar na bahay.

Ang bahay nila ni Taehyung. Funny how hindi mukhang na-abandona ang bahay ng ilang buwan. As he stepped inside, he felt a very nostalgic feeling and it made him smile. Now, he feels free again.

Agad niyang inayos ang mga gamit niya sa kwarto niya at naglinis ng bahay na hindi man lang mukhang naalibukan. For sure, dahil ito sa Trinity. No other reasons. Asawa niya pa eh ano man ang pagmamay-ari niya ay pagmamay-ari din ito. Married things ika nga.

Aayusin niya muna ang sarili bago puntahan ang asawa. Ayaw niyang mag mukhang kinawawa sa harap nito.

“Sir?” hindi makapaniwalang tugon ng receptionist sa nakaposturang si Jin.

He looks so damn expensive kaya siguro hindi makapaniwala ang babaeng receptionist sa sinabi niya. Sa gwapo ba naman niya papatol siya sa lalaki? Well, ang gwapo ay para lang din kapwa gwapo ika nga nila.

“I said, is my husband in his office?” nakataas kilay niyang tanong, “Nevermind, didiretso nalang ako sa office niya.”

“But Sir?!”

Hindi na niya hinintay pang matapos ang nais sabihin nito at naglakad na patungo sa private elevator kung saan sumasakay ang asawa niya. Sa sobrang private, may passcode ito para gamitin na tanging siya at si Eye lang ang nakakaalam. The password? Their wedding date.

“Excuse me? Who are you? Do you have an appointment to Mr. Kim Namjoon? And the public elevator is right over there.” sabay turo nito sa hilera ng mga elevator na may mga nakapila ding empleyado.

Nilingon ni Jin ang pinanggalingan ng boses at tinignan ito mula ulo hanggang paa pati na rin ang dalawang security staff na nasa likuran nito. Napabuntung-hininga siya. As much as he doesn’t want to cause a scene pero by the looks of the girl infront of him, mukhang walang duda na ito ang secretary ng asawa niya. Napangisi siya.

“I’m surprise an employee of my husband didn’t know who I am so let me introduce myself. I’m Mr. Worldwide Handsome, the one and only husband of your Boss, Mr. Kim Seokjin. Yes, the Kim Seokjin. So in short, I have the authority to use what’s my husband. So, if you’ll excuse.”

Sakto namang bumukas ang pinto ng elevator after niyang iinput ang code kaso hindi pa man siya nakakapasok sa luob ay pinigilan na siya ng dalawang security staff kaya agad niyang oinilipit ang kamay ng mga ito at itinulak palayo sa kanya at prenteng pumasok sa luob ng elevator. Bago sumara ang pinto ay nagpaalam siya sa babaeng balak sana siyang pasukin sa luob ng elevator kasunod ang mga security staff.

“I suggest you start packing up your things now, Miss Secretary ’coz I’ll be replacing you starting today.”

Napabuntung-hininga siya at medyo kinabahan na baka itawag kay Namjoon ang naging pagdating niya dahil balak pa naman niya surpresahin ito o di naman kaya ay bigla itong patigilin ng operator pero luckily ay hindi ito nangyari at tuluyang nakarating sa huling palapag na siyang buong office ng asawa.

“Eunbi, how many times do I have to tell you that if I didn’t call you, you shouln’t be here in my office?” halata sa tono nito ang inis. Abala ito sa mga pinipirmahan niyang dokumento kaya hindi nito napansin na hindi ang sekretarya niya ang dumating.

“So, Eunbi is her name, huh?” mataray na saad ni Jin at naglakad patungo sa lamesa ni Namjoon. Agad namang napa angat ng tingin si Namjoon ng marealise kung kanino ang boses ng nagsalita at nanlaki ang mga mata niya ng makita niya sa harapan niya mismo ang asawa niya na kani-kanina lang ay pinauwi niya kay Hoseok. And damn, his hot look didn’t go unnoticed especially those luscious, shimmery lips, “Surprise, Joonie?” nakangising tanong nito bago inilapit ang sarili kay Namjoon at hinaplos ang mukha nito.

Napalunok si Namjoon at napatitig sa mga mata ng asawa. What the fuck is happening? tanong nito sa sarili. But he secretly loves how Jin is asserting his dominance on him.

Magsasalita na sana siya ng biglang bumukas ang elevator na for public use at iluwa nito ang sekretarya niya kasama ang dalawang security guard na nagtangkang pumigil kay Jin.

“Seriously?” asar na bulong ni Jin at nag eye roll pa that didn’t go unnoticed by Namjoon.

“Sir, I’m so sorry. This person shouldn’t be here. He just suddenly. .” nageexplain pa na saad ng sekretarya na siyang papalapit na sa dalawa kasunod ang security staff ng itaas ni Namjoon ang kanang kamay niya na nagpatigil sa kanilang paglapit.

“And why he shouldn’t be here? He’s my husband, Eunbi. I think he already told you that before he went here.” nilipat niya ang tingin niya kay Jin, “Right?”

Tumango naman si Jin and gave his doe eyes, “I did kaso this secretary of yours doesn’t believe me. I don’t like her.”

“What do you what me to do then?”

“Fire her.”

“Eunbi, you’re fired.” saad ni Namjoon na kinagulat ng kanyang sekretarya. He really didn’t like his secretary anyway. Thou she’s doing her job as a secretary but she’s also trying to seduce Namjoon.

“No! You can’t do this to me, Namjoon!”

“Yes, I can and he can. His decision is my decision too. Afterall, like he said to you earlier, he is my husband.”

Pilit na nagkukumawala ang dati niyang sekretarya na ngayon ay hawak-hawak na ng dalawang security staff sa pasara ng elevator. Isang buntung-hininga ang pinakawalan niya bago ikulong sa bisig niya at lamesa niya ang asawa na halatang nahimasmasan na sa nangyari.

“Now, why is my enemy here again?Are you really trying to get yourself killed?”

“I need a job and since you don’t have a secretary anymore. .” hinaplos nito ang dibdib ni Namjoon at nilapit ang mukha nito sa tenga ng asawa at bumulong, “. . I would like to apply and if you hire me, you could fuck your enemy as senseless as you want. You want that, Joonie?”

Dinig niya ang pinakawalan nitong malalim na paghinga at ang paghigpit ng hawak nito sa bewang niya and Jin couldn’t help but smile. Some things never change. He still have Namjoon wrapped around his finger.

“A-Ahh. .Na-!. . Joonie!” ungol ni Jin habang mahigpit na nakakapit ang kaliwang kamay niya sa balikat nito samantalang kanan naman ay nakasabunot sa buhok nito.

“Your fault, dear. You’re so fucking irresistible.” may diin na saad ni Namjoon habang patuloy na binabayo ang asawa.

“Hindi ka pa ba napapagod na lalaki ka? Kapag ako talaga nahirapan makalakad mamaya!” banta niya.

Simula kasi ng idiretso siyang iuwi ni Namjoon sa bahay nito ay sinimulan na siya nitong galawin. Sobra ang pagpipigil ni Namjoon kanina sa kanya ng nasa opisina sila na huwag siyang gawaan ng kahit na ano dahil may mga tinatapos siyang mga dokumento at meeting kaya nga lang, talagang sinusubok siya ng mga empleyado niya. Nakita niya kung paanong mabilis na napalagay ang luob ng mga ito kay Jin and he don’t like it. He knows he’s being possessive at masyadong mabilis ang nangyaring pagbabalikan nila but what could he do? He’s his Queen.

“That’s what I want. I want you to be a stay at home wife.” nakangising saad nito. Yeah, Jin shouldn’t be tiring himself as his secretary. He should only be when they’re doing the deed in bed.

Napairap si Jin sa narinig. Sinabi niya kasi dito kanina ang gusto niya. He wants to have a fresh start with Namjoon. Meaning he wants his husband to court him bago siya muling tumira sa bahay nilang dalawa kasama ito but the other man is not letting him, saying na kaya siya nitong ligawan ng nakatira na sila sa iisang bahay. Pauwi na nga siya dapat sa bahay nila ni Jimin kaya lang, this happened.

Habang kapwa nageenjoy ang mag asawa sa maka mundo nilang ginagawa ay biglang may kumatok sa pinto ng kwarto.

“Could you two tone it a little bit? Dinig namin kayo hanggang sa dining hindi kami makakain ng maayos.” usal ni Prime na kumakamot sa ulo niya at umalis na para balikan si Hunter na kasama niyang kumain sa dining area.

Nagkatinginan naman ang dalawa.

“What the fuck are they doing here?”

“I don’t know. Bahay mo ito eh.”

“Correction. Bahay natin.” saad ni Namjoon na may biglang naisip na kalokohan na dahilan para mapangisi siya.

“Why are you looking at me like that?”

“You heard what Prime said. Tone it a bit. Masyado ka kasing maingay, dear.”

“Eh kung umalis ka na kaya sa ibabaw ko ng hindi na ako makagawa ng ingay na umaabot hanggang dining area.” mataray nitong sabi na nag eye roll pa.

“Do that again and I’ll fuck you senseless.”

“Do what?” iirap na sana ito kaso hinawakan ni Namjoon ang panga niya at pinasok ang tatlong daliri nito sa luob ng bibig niya dahilan para duon mapunta ang atensyon ng dila ni Jin.

“Don’t blame me if you pass out.” bulong ni Namjoon sa tenga ng asawa bago sinimulang bayuhin muli si Jin na nagpahalinghing dito. Oh the sound of pleasured pained makes him more hard especially seeing the face of his husband almost loosing consciousness.

---

A/N:

Posted: June 13, 2022 at 04:20 AM

Tadaa! Another update. Sabi nga nila, be emotional today, be fucked later. Charot. Ako lang gumawa ng kasabihan na iyan. And by the way, I so love the petty Jin in this chapter and ayun, ito na naman po tayo sa pattern ko. I’m so evil to you my dear friends. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXVI: LATE NIGHT TALKING

It’s been a week since Jin decided to side with Trinity and left Tae with Hoseok who went nuts after finding out the news. He still has Taehyung, yes, but Jin is someone he never expected to leave him behind. He thought he was loyal to him like a dog like his parents and sister was to him but lo, he was wrong.

“Hyung?” saglit na nilingon ni Hoseok ang pumasok sa kanyang kwarto na si Taehyung bago binalik ang tingin niya sa labas ng kanyang bintana.

“What do you want?” wala sa mood niyang tanong.

Tiger is pretty for a man and all, but the man never seems to get enough of sex. Nabigla pa nga siya ng una ng ito ang mag offer na i-oral sex siya but of course, sino ba siya para tumanggi lalo pa at magagamit niya si Taehyung ngayon pa n hawak niya ito sa leeg dahil sobrang sunud-sunuran ito sa kanya unlike Jin or Jimin which he didn’t expect at all in the first place. Guess, life us really full of surprises as they say.

“You look stress! Hindi iyan maganda para sa iyo, Hyung.” lumapit ito sa kanya at pumwesto sa kanyang likuran at minasahe ang kanyang balikat.

“Why do you care?” sabay simsim sa kanyang alak na nasa baso.

“Really, Hyung? Of course, ako nalang ang meron ka kaya syempre hindi ko hahayaan na magkaganito ka. Hindi ako papayag na tuluyan ka nilang mapabagsak. Hindi ka babagsak.” says Tiger na ngayon ay nasa harapan na niya at tinititigan siya maigi bago nito ilapit ang labi sa kanya upang maghalikan sila.

“You’re really something, Tiger. Are you plotting a revenge against Jin, hmm?”

“And what if I am? You don’t have to act like I don’t know how bad you want to avenge Jessi to what Hunter did to her. How is she by the way? Have you already found her?”

Umiling si Hoseok.

“But soon I will. Hindi siya habang buhay maitatago ni Hunter sa akin. I already have a plan para maipaghiganti si Jessi.”

“Aww, how lucky Jessi is to have an ex like you.” hinaplos ni Taehyung ang pisngi ni Hoseok bago muling nagsalita, “But does she know how I make you moan louder than she did to you?”

“Taehyung. .” may himig na pagbabanta na tawag ni Hoseok sa kanya.

“It’s alright, I’m alright, Hyung. I know my place. You don’t have to remind me.”

Umalis ito sa pagkakaupo niya sa hita ni Hoseok at pinagpag ang suot niyang damit para ayusin ito at ngumiti.

“I’ll take my rest now and you should too, Hyung.”

“Tae. .”

“Good night.”

Ngunit hindi pa man nakakalakad papunta sa pinto ng kwarto si Taehyung ay hinatak na siya pabalik ni Hoseok at mapusok na hinalikan na siyang tinugunan nito.

“Why can’t I just resist you?”

“We sort of connect, maybe?” nakangising tugon nito bago maihagis sa iba’t-ibang direksyon ang mga suot nilang damit sa bawat sulok ng kwarto.

Madaling araw na ng magising si Taehyung at agad niyang nilingon ang mahimbing na natutulog na si Hoseok na siyang ng mga oras na iyon ay saktong tinatawag si Jessi sa kanyang panaginip. Hindi makapaniwalang napangisi siya at bumuntung-hininga. Ilang oras din niyang tinitigan si Hoseok bago ito pinatak ng halik sa kanyang ulo at marahang umalis ng kama at lumabas ng kwarto nito.

Bumalik siya sa kanyang kwarto para duon maligo at magbihis. Napatitig siya sa kanyang sarili sa salamin at nakaramdam ng pag bigat sa kanyang paghinga. Nanginginig niyang kinuyom ang kanyang mga kamao bago pinakalma ang sarili at umalis ng bahay ng walang paalam. Saan siya pupunta? Tanging siya lang ang nakakaalam.

“Miss me?” tanong niya ng makarating siya sa isang tagong cottage na may kalayuan sa siyudad at mapangisi ng makita ang nakaupo sa sulok at nakapiring na pigura. Nakita niyang gumalaw ito at nagpupumilit na namang makawala sa kadenang inilagay niya sa kamay at paa nito.

Lumapit siya dito at tinanggal ang piring nito ngunit hindi ang nakabusal sa bibig nitom Napangisi siya ng panlisikan siya nito ng mga mata.

“Ngayon, sasabihin mo na ba sa akin ang gusto kong marinig sa bibig mo?” tanong niya sabay hablot paalis ng busal sa bibig nito.

“Fuck you!” galit na tugon nito sa kanya at dinuraan siya sa kanyang mukha. Hindi namang makapaniwala na pinunasan ni Taehyung ang parte ng kanyang mukha na dinuraan nito at napangisi. Sinambunutan niya ito at hinampas ng malakas ang ulo sa pader dahilan para mapahiyaw ito sa sakit.

“Tsk, talagang nagmamatigas ka? Kapag ako nagsawa sa iyo sige, ikaw rin. Hindi naman ako gaya ng ex mong si Hoseok hyung na kahit nababoy ka na tatanggapin at mamahalin ka pa rin. Hindi din ako gaya ni Hunter na ginamit ka lang para galitin ang ex mo. Iba ako, Jessi. May kailangan lang ako malaman kaya ka nandito. Papakawalan naman kita at hahayaang magsimula ng bagong buhay kung ibibigay mo sa akin ang gusto ko kaso ang tigas ng ulo mo. Tsk.”

“Wala akong sasabihin dahil hindi ko naman alam iyang tinatanong mo sa akin! Sira na ang ulo mo! Kapag ako nakatakas dito, sasabihin ko ang lahat ng ginawa mo at ni Hunter sa akin kay Hobi at Namjoon! Mga hayop kayo!” galit na sigaw nito na may namumuong luha na sa mga mata nito.

Natawa naman si Taehyung.

“Teka, teka lang! Hahaha! Sorry, what? Sino pa ’yung isa mong pagsusumbungan bukod kay Hoseok? Si Eye? Are you fucking kidding me? Tingin mo maniniwala sa iyo si Namjoon at tutulungan ka? Well, kung hindi mo pa alam, nagkabalikan na sila ni Jin hyung. Sila na ulit ng asawa niya kaya tingin mo, may pakialam pa siya sa iyo? Not to mention na sanggang-dikit sila ni Hunter. Hahaha. You’re funny, Jessi. Really funny, well for Hoseok hyung maybe but not for me.” biglang umiba ang ekspresyon nito from laughing to poker face.

“And yeah, magsumbong ka kay Hoseok hyung kung gusto mo pero iyon ay kung maniwala siya sa iyo.” napangisi ito, “I’ve been very, very obedient to him kaya hindi niya iisiping magagawa ko ang ganitong bagay sa kanya. Sa sobrang obedient ko, pakiramdam ko unti-unti na siyang nahuhulog sa akin.”

Sarkastikong natawa naman si Jessi.

“Baliw ka na nga kung iyon ang iniisip mo dahil sa akin at sa akin lang umiikot ang mundo niya.”

“Mundo niya? Hah, bagay na bagay nga kayo ni Hoseok hyung. Sobrang perfect ng pagkaka describe mo sa kanya, parang ikaw kay Eye kaso hindi naman sa iyo umiikot ang mundo niya.” pangaasar nito at muling sinambunutan si Jessi at nakipagtitigan dito, “Isa pa, gaano ka nakakasigurong ikaw pa rin ang nagpapaikot sa mundo ni Hoseok hyung?”

“Dahil ako ang mahal niya! Ikaw? Walang nagmamahal sa iyo! Lahat ng tao iniiwan ka! Nagsasawa sila sa iyo! Parang si Pri–!” umalingawngaw ang malakas na sampal sa apat na sulok ng cottage kung nasaan silang dalawa.

“You know fucking nothing!” gigil na saad ni Taehyung at mahigpit na hinawakan ang panga ni Jessi.

Napangisi naman ito, “Kaya ba pinipilit mong sabihin ko sa iyo ang kung ano mang bagay na hindi mo alam na ako lang ang may alam? Kawawa ka na–?!”

Halos maiyak si Jessi ng ilagay ni Taehyung sa bibig niya ang isang bagay para manatili siyang nakanganga.

“Enough! If there’s anything I should hear from you it should be no other than ’yung tinatanong ko sa iyo and not those nonsense! Kaya kung hindi ka pa rin magsasalita na ayon sa gusto ko, mapipilitan akong gawin ito ng paulit-ulit sa iyo hanggang sa magsawa ako at isipin ko nalang na patayin ka dahil wala kang silbi.”

Nanlaki ang mga mata ni Jessi ng makitang binuksan ni Taehyung ang kanyang pantalon at sapilitang ipasubo ulit sa kanya ang kahabaan nito kahit ano mang pagpupumiglas niya.

Napangisi si Taehyung sa kaawa-awang lagay nito.

“Just like that. Be like your fucking ex who begs for more.” sabay pakita ng sex video nila ni Hoseok.

Matapos ma-bored si Taehyung sa ginawa niya kay Jessi ay agad niya na itong iniwang muli at pumunta sa sunod niyang target.

“P-Paano ka naka–?!” nanlalaki ang mga matang tanong ng babae na kalalabas lang ng kwarto nito. Halos mapasigaw siya sa takot ng makitang ang mga tauhan niya na wala ng buhay sa likuran ni Taehyung na siyang nakangisi.

“Hey, I want you to return to me what I help you get back.” utos nito.

Samantala, magkasamang umiinom ngayon ng alak sina Hunter at Prime matapos si payagan ni Jin si Eye na sumama sa kanila.

“Hirap pa rin ako paniwalaan na under si Namjoon hyung ni Jin hyung. Tiklop agad eh.” natatawang saad ni Jungkook, “Ganuon ba talaga kapag nag asawa? Nagiging under sa misis?”

Sarkastikong napangisi si Hunter.

“Hindi ko alam at hindi ko na din malalaman. Wala na ’yung gusto kong maging asawa eh.” isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan nito at nilaro ang singsing niya na kapares ng binigay niya kay Jimin.

Marahan namang tinapik ni Jungkook ang likod niya.

“Di bale, Hyung. Hahanapan kita ng kahawig ni Jimin.” biro nito.

“Fuck you.”

Saglit silang napatingin sa mga nagsasayaw sa dance floor bago binalik ni Hunter ang tingin niya kay Prime.

“Sigurado ka na ba?”

“Sa alin?”

“You know what I’m talking about.” eye roll na tugon nito.

Malungkot na ngumiti si Prime, “Sigurado na ako. Hindi naman gaya kay Namjoon hyung at Jin hyung ang sa amin ni Taehyung na against all odds. Isa pa, mas pinili niya si Jung kesa ang sumama kasama ni Jin hyung. Duon palang, talo na ako kahit anong gawin ko kaya duon nalang ako sa taong alam kong mahal ako. Wala naman sigurong masama duon.”

Sinubukan naman nila i-workout ang lihim na pausbong na relasyon nila ni Taehyung kaso drama happens and here comes the ex back ng malamang kalaban na ang nuo’y minamahal nito.

“Desisyon mo iyan, Prime. Nandito lang ako para siguraduhing tama ang desisyon na pipiliin mo. Tandaan mo, pang habang buhay ang pagiging mag asawa.” tumayo ito at sumenyas na sasayaw sa dance floor habang siya ay nagpaiwan lang sa kanilang pwesto.

Saglit siyang natulala sa hawak niyang baso na may alak bago naalalang kunin sa kanyang suit ang binigay sa kanya ni Jin na sulat mula kay Taehyung. Hindi niya alam kung bakit hindi niya magawang buksan ito para basahin. Marahil ay dahil hindi siya handang tuluyang ma reject ng lalaking minamahal niya.

Bumuntung-hininga siya. Malapit na ang kasal nila ni IU. Iilan lang ang nakakaalam duon dahil ayaw niyang masira iyon ni Hoseok pero more likely ayaw niyang isipin na baka masaktan niya si Taehyung kapag nalaman nito ang tungkol dito.

Napalunok siya ng mabuo ang desisyon niyang buksan na ang letter at basahin ito kaya nga lang naudlot nito ng biglang tumunog ang kanyang cellphone.

“Hello?”

“J-Jungkook, I’m sorry.” umiiyak na sabi ng nasa kabilang linya. Agad na kumunot ang nuo ni Prime.

“IU? Hey, what’s going on? Are you crying? And why are you saying sorry?”

“I lied to you. Everything I and we did, those aren’t my ideas. It was someone else’s. I’m sorry.” halos ramdam niya ang panginginig ng katawan nito dahil sa iyak nito, “It’s getting out of hand! H-He. . He is mad. Really mad. Only you can–!”

“W-What do you mean? Nasaan ka ba? Pupuntahan kita.” natatarantang saad ni Jungkook na ngayon ay nasa labas na ng club at pasakay ng kanyang motor.

Hindi na nakatugon pa ang nasa kabilang linya dahil bigla itong naputol. Hudyat para paandarin na ni Prime ang sasakyan patungo sa lokasyon ni IU.

“I-I’m sorry. . I didn’t mean. .!”

“I asked you to distract him para hindi siya magaya kay Hunter dahil hindi na pwedeng maging kami dahil sa gulong ito pero hindi kita binigyan ng pahintulot na akitin siya to the point na magiging asawa ka niya and you promised me, right? Na hanggang exes lang kayo dahil hawak ko ang buhay ng Appa mo na nuon ko pa sana pinatay dahil siya ang dahilan kung bakit namatay ang Eomma ko nuon sa hospital dahil hindi niya ito ginamot dahil lang sa wala kaming pambayad. Tsk, gaya ka ng Appa mo. Sarili lang ang iniintindi at hindi ang nararamdaman ng ibang tao.”

Hinila niya ang buhok nito at kinaladkad pababa sa living room kung nasaan ang mga tauhan nito na nakahandusay at wala ng buhay.

Binitawan nito si IU na siyang napasalampak sa sahig at halos manlaki ang mga mata nito ng makita ang wala ng buhay niyang Appa.

“Appa! Appa! Anong ginawa mo sa Appa ko?” galit at umiiyak na tanong ni IU.

“Hindi ba obvious, IU? Ang usapan natin, kapag hindi ka tumupad, papatayin ko ang Appa mo. Kaya iyan, wala na siyang buhay. Ang sakit ’di ba? Kapag ’yung taong mahalaga sa iyo kinuha tapos nag iisa ka nalang? Hmm?”

“Walang hiya ka! Demonyo!” binalak siyang sugurin ni IU kaso mabilis na naka iwas si Taehyung at sinikmurahan siya. Napaluhod siya at hinabol ang paghinga niya.

Walang emosyon naman siyang tinignan ni Taehyung.

“Hindi mo alam ang pakiramdam ng maging mag-isa o ang maiwan mag isa dahil laging may nand’yan para sa iyo kaya naman, ’yung mga taong mahalaga para sa akin, hindi ko hahayaang iwan nalang ako ng basta lalo na kung alam kong may umaagawa sa kanila mula sa akin. Gaya ng pag agaw mo kay Prime.”

“Hah! Hibang ka na! Ako ang nauna bago ka dumating! Isa pa, hindi ba mas pinili mo si Hoseok? Bakit pinipilit mong isiksik ang sarili mo sa taong pinaubaya mo na sa iba, lalo pa at sa ex niyang mahal pa siya? Tanga ka din ’no?”

Isang malakas na sampal ang iginawad ni Taehyung kay IU.

“Wala kang alam! Parehas kayo ng punyetang ex ni Hoseok! Kayo ang mga tanga dahil sinisiksik ninyo ang sarili ninyo sa mga lalaking alam ninyong hindi kayo mamahalin ng tunay dahil kami ng mga kaibigan ko ang mahal!”

“Hibang ka na!”

Natawa naman si Taehyung, “Siguro nga. Nahihibang na ako dahil sa lahat ng lalaking nakilala ko, tanging si Prime lang ang iba sa kanila kaya hindi ako papayag na maagaw siya ng kahit na sino mula sa akin. Kahit ng taong minsan niya pang minahal. At kahit magalit pa rin siya sa akin, tsk, sisiguraduhin kong sa akin pa rin siya babagsak. Hindi sa iyo, hindi isa iba kundi sa akin. Akin lang.”

Sunud-sunod na putok ng baril ang umalingawngaw sa luob ng living room at nanlaki ang mga mata ni Taehyung ng marinig niya ang paghinto ng isang motor sa labas ng mansion. Agad siyang tumakbo palayo ng lugar ng hindi naaabutan ng taong dumating.

Hinayaan lang niyang dalhin siya ng kanyang mga paa sa kung saan alam nitong ligtas siya at halos nanghihina na siyang huminto sa isang sementeryo. Kahit pagod ay pinilit niyang makarating sa isang puntod at duon na tuluyang humilata suot ang damit niyang nabahiran ng dugo ng kanyang mga napatay. Duon lang niya naramdaman ang pagtulo ng luha sa mga mata niya at ang nanginginig niyang mga kamay.

“Eomma. . Naiganti na kita. . Kaso napatay ko ’yung taong mahal ng taong mahal ko dahil lang sa pagiging padalus-dalos ko. . A-Ano ng gagawin ko kapag nalaman niya?. . Eomma. . Miss na talaga kita. . Miss ko na kayo ni Jimin. . S-Siguro masaya na kayo d’yan sa langit at malamang siya ang unang lumapit sa inyo kasi isa din iyon na sabik sa Eomma at Appa. . Eomma, baka naman pwedeng pakuha mo na ako kay Jin. . Hindi ko na kaya. . Hindi na ako ito. .” halos unti-unting humihina ang boses ni Taehyung ganuon din ang kanyang paghinga. Hindi niya namalayang may tama siya sa kanyang tagiliran.

“J-Jungkook?” ang huli niyang nasabi ng may makita siyang palapit sa kanya bago siya tuluyang mawalan ng malamay.

“Pasaway ka talaga.” isang buntung-hininga ang pinakawalan nito bago buong lakas na binuhat si Taehyung palayo sa puntod.

---

A/N:

Posted: June 19, 2022 at 12:00 AM

Henlo, my dear reader friends. Yeah, I heard the news about their hiatus but please let us not be sad. They don’t want that and so am I so here’s an update for everyone. Hayst. Hindi ninyo inexpect ’yung yandere side ni Taehyung ’no? Well, basta ako nag abiso na ako ng last update ko regarding this. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXVII: YOU DON’T OWN ME

Pagdilat ni Taehyung ng kanyang mga mata ay laking gulat niya na nasa luob na siya ng kanyang silid sa bahay ni Hoseok.

Agad niyang kinapa ang sarili dahil nagtataka siya kung paano siya nakauwi.

Panaginip lang ba ang lahat? tanong niya sa kanyang sarili.

Nakumpirma niyang hindi siya nananaginip dahil pagtayo niya ay may ininda siyang sakit sa tagiliran niya na ngayon ay nakabalot na ng benda. Nangunot ang nuo niya sa sobrang pagtataka. Paano siya nakauwi? Pilit niyang inalala ang huling nakita niya baho siya mawalan ng malay at dahil blurred iyon, hindi niya alam kung sino ’yung lumapit sa kanya but by the looks of it, mukhang si Hoseok ang nakakita sa kanya dahil nandito na siya ngayon sa bahay niya. Napabuntung-hininga siya.

“Good, you’re awake now.“dinig niyang sabi ni Hoseok na siyang nakasandal na ngayon sa pintuan ng kwarto niya, “I’ll wait for you downstairs. Breakfast is ready.”

Pinaki-kiramdaman niya si Hoseok mula ng maupo siya sa dining area at sabayan itong kumain ng almusal.

Hindi niya ba ako tatanungin kung saan ako galing at kung bakit may tama ako kanina sa tagiliran? tanong niya sa sarili.

“Mukhang good mood tayo, hyung?” pagbasag niya sa katahimikan dahil pakiramdam niya ang awkward ng atmosphere lalo pa at nakangiti lang si Hoseok magmula kanina.

“Oh yeah I am.”

“Why? What’s going on?”

Ngumisi ito, “Prime’s fianceè is dead.”

Hindi niya alam kung bakit pero automatic na nagulat siya sa nadinig kahit na siya mismo ang pumatay dito.

“R-Really? I mean, wow! Prime must be so devastated right now.”

“He certainly is, and we are going to use that to bring Trinity down. Afterall, if the leader isn’t strong, the members too.”

Nakangiting kumuha si Hoseok ng dalawang champagne glass at ng musmong champagne at isinalin ito sa kanilang mga baso.

“A toast for victory.”

“A toast.” nakangiting tugon ni Taehyung habang ang utak niya ay naguguluhan pa rin sa kung paano siya nakauwi at sa pagsikip ng dibdib niya na para bang nauubusan siya ng hingin sa katawan.

Samantala, sa Headquarters ng Trinity, magkakasamang nagpupulong sila Prime, Hunter at Eye na katabi si Jin tungkol sa nangyaring pamamaslang sa pamilya nila IU.

Nagiigting ang panga ni Prime sa galit dahil pakiramdam niya kasalanan niya ang nangyari kila IU. Masyado siyang nagpaka kampante kaya heto ang nangyari. Iisa lang ang nasa isip niya na maaaring gumawa nito at iyon ay walang iba kundi si Hoseok. Sakto namang dumating si Hwasa na siyang inutusan ni Hunter na kumalap ng impormasyon sa sitwasyon ngayon kila Hoseok.

“So, it’s true huh? Nagkabalikan na nga kayo ni Eye.” bungad nito paglapit niya sa kanila.

Hwasa was waiting for a comeback but Jin didn’t and remain unbothered which ticked her off a bit.

Inabot ni Hunter ang dala nitong envelope at sinenyasan na umalis na. Ayaw pa sana nito kaso, “Hwasa, this is a talk between family and you’re not part of it.”

Hindi naman napigilan ni Jin na hindi mapangiti sa sinabi ni Hunter. Of course, kahit sinusungitan siya nito ay hindi naman pala masama ang tingin nito sa kanya after everything that had happened. Pag lingon niya sa kanyang asawa ay nakangisi ito na nakatitig kay Hwasa kaya agad niya itong kinurot.

“What was that for?” bulong nito.

“No, you tell me what was ‘that’ for?”

“Hunter said something funny that’s all.” tugon nito at kinuha ang kamay ni Jin para halikan na kinapula naman ng pisngi nito.

“Enough of you two lovebirds. Let’s get to work.” sita ni Prime, “I need to lay my hands on that motherfucker who killed IU. I’ll make sure he will regret being born and killing my fianceè.”

“Something’s fishy.” saad ni Hunter habang nakatingin sa laman ng envelope na binigay sa kanya ni Hwasa.

“What? Why?” tanong ni Eye at inabot ang papel mula kay Hunter para tignan nila ito ni Jin.

“This is weird. Walang recent underground activity o meeting na pinuntahan si Hoseok at ang grupo niya. So ang ibig sabihin ba nito may kalaban pa ang Trinity na bukod kay Hoseok?” tugon ni Jin.

“Well, there’s a 1% possibility other than Hoseok but I mean, I don’t get it. Why IU? I mean, everyone knows na recently lang naman sila nagkabalikan and that it doesn’t seem Prime is still head over heels to her so, why? What’s the point of going after her instead of Tiger?” saad ni Hunter na ngayon ay iniisang lagok ang alak niya sa kanyang baso.

Agad napatigin si Jin kay Jungkook na siya din namang  agad nag iwas ng tingin sa kanya. Napangisi si Jin dahil dito.

“Enough of nonsense. So kung hindi si Hoseok o ang mga tauhan niya, sino?”

“Wala bang nabanggit si IU sa iyo ng huli kayong mag usap? Like any clues who that killer might be?” suggest ni Eye.

Saglit na natahimik si Prime para alalahanin ang napag usapan nila ni IU.

“She was actually saying sorry to me and that someone is so mad about us being together.”

Nagkatinginan sila Hunter, Jin at Eye.

“Don’t tell me isa sa mga ex ni IU? But that’s ridiculous!” saad ni Eye.

“Hindi ako maniniwalang walang kinalaman si Hoseok sa nangyari. It’s so fucking impossible!” galit na tugon ni Prime at nagpakawala ng isang malalim na buntung-hininga.

“And how sure are you?” tanong ni Jin.

Prime smirked and looked at Hunter and Eye na kapwa hindi makatingin kay Jin.

“What did you guys do?” kinakabahang tanong ni Jin.

Sabay na nagkibit-balikat ang dalawa.

“On c’mon, hyungs! Seriously? Kung babawi na siya sa ginawa natin sa kanya, ang magiging mabigat lang na dahilan at ugat ng lahat ay dahil sa ginawa mo Hunter and you know that!”

Napangisi si Hunter, “He deserved it anyway. I mean, that’s the easist way I can hurt him so bad for killing my fianceè! Besides, you don’t love IU anyway as much as you did with Tiger.”

“But, Hunter! I feel fucking bad! They died, IU died because of me!”

“And so? Maybe they did really die because of you or maybe not. Why? You said it yourself that she’s apologizing to you. Maybe there’s something bad she did too that she has to pay for the consequences. Maybe it was just a coincidence that they had to die before your wedding, I don’t know, Prime. All I know is that what I did to angry Hoseok is the only best way for him to break.”

“Wait, anong ginawa mo Hunter?” kuryosong tanong ni Jin.

“I fu–!”

“He raped Jessi.” sabay na tugon nina Eye at Prime. Halos manlaki ang mga mata ni Jin sa gulat at muntikan na itong mahimatay.

“Why the fuck did you do that?! Alam mo ba kung gaano ka obssess si Hoseok kay Jessi?!” tugon ni Jin.

“He killed my first love. My supposed to be husband. Namjoon’s little brother.”

Agad na kumunot ang nuo ni Jin sa narinig at mala the flash na nilingon si Namjoon na bumuntung-hininga.

“Little brother? What do you mean little brother? Si Jimin? Kapatid mo siya?”

Tumango si Eye, “Yeah, thou we only knew about it sa araw na mismong namatay si Jimin. He was the little brother I thought died with our parents long time ago. Sayang lang dahil hindi ko naexecute sa kanya ang pagiging Hyung. But I was still thankful na sa puder mo siya napunta. You were able to take good care of him in my absence.”

Napatulala si Jin at napanganga dahil sa nalaman. Agad niyang kinuha ang pitaka na nasa bulsa niya na may picture nilang tatlo nila Taehyung. Idinikit niya ang wallet niya bahagya sa mukha ni Namjoon at pinagcompare ang mukha ni Namjoon at Jimin. Napasinghap siya sa gulat sa kanyang na realise.

“Holy shit.” bulong niya sa sarili.

“Language, dear.” paalala ni Eye.

“Teka paano nangyari iyon?” tugon ni Jin.

“Mamaya ko nalang iku-kwento, ang importanteng isipin natin ngayon ay kung paano tayo makakabawi sa ginawa ni Hoseok. Kung siya nga ang gumawa nu’n kila IU.”

“Not to mention na pati si Jessi hanggang ngayon wala pang nakakakita sa kanya.” dagdag ni Hunter.

Sinamaan naman siya ng tingin ni Prime, “Are you sure you don’t have something to do with Jessi’s sudden disappearance? After what you did to her?”

“C’mon, Prime! As much as I want to kill that woman, I didn’t. I just left her alone in that fucking club.” tugon ni Hunter.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Prime.

Bigla namang tumunog ang cellphone ni Jin kaya lumayo ito bahagya sa tatlo para sagutin ang tawag. Imbis na isang hello din ang marinig niya ay umiindang boses ang kanyang narinig. Muli niyang tinignan ang caller ID at napasinghap ng malamang si Taehyung ito.

“Tae. .?” nagaalalang tawag niya sa kabilang linya not knowing na napalakas ito at narinig ng tatlo na nasa hindi kalayuan sa kinatatayuan niya.

Agad nangunot ang nuo ni Prime.

“H-Hyung. .” namimilipit sa sakit na tugon ni Taehyung, “S-Sorry. . Napindot lang.” at agad na nag end ang call.

“Tae? . . Taehyung?!” isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Jin. Bigla siyang nakaramdam ng kaba.

“Dear?” tawag sa kanya ni Namjoon na nagpabalik sa kanya sa ulirat. Lumakad siya pabalik sa pwesto nila at impit na ngumiti.

“What happened? Why did he called you?” tanong ni Prime na kahit naka poker face ay halata sa mga mata nito ang pagaalala.

“Hindi ko din alam. Pinatay niya agad ’yung tawag saying na napindot lang daw niya pero impossible iyon lalo pa ’yung bosea niya. . ’Yung boses niya parang in pain siya.”

“So what should we do?” tanong ni Hunter.

“You guys stay here. Susunduin ko si Taehyung.” saad ni Jin.

“What? Jin! No, you’re staying here!” pagtutol ni Namjoon, “I mean, I’m sorry pero paano kung pinlano ito ni Hoseok at inutusan niya si Tiger na tawagan ka knowing na magaalala ka at babalikan mo ang kaibigan mo? No! Hindi ka babalik sa bahay na iyon. What if tuluyan ng na-brainwash ni Hoseok ang kaibigan mo at saktan ka nila?”

“P-Pero, Joonie. .” nakangusong sumamo ni Jin habang nakatitig sa mga mata ni Namjoon na naka poker face lang.

Muling tununog ang cellphone ni Jin at sa pagkakataong iyon ay kinuha na ito ni Namjoon mula sa kanya at binasa ang pinadalang text message sa asawa niya.

Napakunot ang nuo niya at inabot kay Hunter ang cellphone. Napangisi naman si Hunter.

“Mukhang planado nga.”

“A-Anong ibig ninyong sabihin?” nagaalalang tanong ni Jin.

Bumuntung-hininga si Hunter at saka inilabas ang baril niya sa kanyang suit at itinutok ito kay Jin. Nanlaki naman ang mga mata ni Jin sa gulat at balak sanang magtago sa likuran ni Namjoon kaso mahigpit siyang hinawakan ng asawa sa kanang braso niya dahil para hindi niya magawa ang balak niya.

“T-Teka! Anong nangyayari? Joonie!” kinakabahang saad ni Jin.

“Sumama ka kay Hunter.” biglang cold na sabi nito at ibinigay siya sa kaibigan at lumakad paalis ng headquarters na parang hindi nito naririnig ang pagtawag sa kanya ni Namjoon.

Shit! Anong nangyayari? Don’t tell me nagpanggap lang siya na okay na kami? Ginamit lang ba niya ako? tanong niya sa kanyang sarili. Maiiyak na sana siya kaso bigla siyang hinatak ni Hunter papunta sa kotse nito. Kahit anong pagwawala niya ay walang nagawa.

Samantalang napabuntung-hininga naman si Prime sa kinatatayuan niya ng marealise niyang siya na lamang mag isa ang naiwan. Sinalampak niya ang katawan niya sa couch at muling kinuha sa bulsa niya ang letter mula kay Tiger.

---

A/N:

Posted: June 20, 2022 at 03:50 AM

So, ayun. Another shocking update. Malapit na matapos itong istoryang ito. Few chapters remaining. Kinakabahan na ako na excited na nalulungkot kasi matatapos na siya pero on the bright side, matatapos ko na din ’yung Luna Series ko na Under Their Influence.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXVIII: BE SOMEBODY

Halos nanginginig sa takot si Taehyung habang nakatalukbong ng kumot at nagpapanggap na tulog ng marinig niyang pumasok sa kwarto niya si Hoseok. Tahimik siyang napa igik ng lalo niyang madaganan ang tagiliran niyang hindi pa naghihilom. Mahigpit din ang hawak niya sa cellphone niyang ngayon ay tinatago siya sa ilalim ng kanyang unan. Hindi kasi sinasadya na narinig niyang inutusan ni Hoseok ang mga tauhan niya na kidnapin si Jin at patayin ito upang mawala sa sarili si Namjoon. Alam kasi nito kung gaano kamahal ni Eye si Jin. Sa takot at pagaalala niya ay agad siyang napatawag kay Jin kaya lang ng sinagot nito ang tawag ay narinig niya ang yabag ng mga paa ni Hoseok papunta sa kwarto niya kaya hindi niya nasabi ang gusto niyang sabihin kay Jin.

Panandaliang huminto ang paghinga ni Taehyung ng naramdaman niyang nasa tabi niya na si Hoseok at hinalikan siya sa kanyang nuo kaya naman nagpanggap siyang nagising sa ginawa nito at kinusot ang kanyang mga mata bago umalis sa pagkakatalukbong.

“H-Hyung?”

“Did I wake you up?” nakangiting tanong nito at hinaplos ang mukha niya.

Impit siyang ngumiti at umiling. Nagkatitigan sila bago muling nagsalita si Hoseok.

“Alis muna ako. Dito ka lang. Huwag kang aalis, okay? Gusto ko pag uwi ko sasalubungin mo ako.”

“S-Saan ka pupunta?”

“Don’t worry, hindi naman ako magtatagal. Alam ko namang ayaw mong naiiwan ka ng matagal ng mag isa.” saad nito sabay dukot ng cellphone niya para magtext at muling tumingin kay Tarhyung, “Sige na. Bumalik ka na sa tulog.”

Pinatakan siya nito ng halik sa kanyang labi bago lumabas ng kanyang kwarto. Sinilip ni Taehyung ang paalis na pigura ni Hoseok sa mansyon at ng tuluyan na itong makaalis ay dali-dali niyang kinuha sa ilalim ng kanyang unan ang cellphone niya at binalak muli na tawagan si Jin kaso cannot be reach na ito kaya sa kaba niya, kahit iniinda niya pa ang kanyang tagiliran ay dali-dali siyang nagbihis para puntahan ang lugar na hindi dapat - ang headquarters ng Trinity.

Samantala, sa kotse kung nasaan sina Jin at Hunter. .

“Yoongi! Ihinto mo itong sasakyan kundi sisipain ko iyang ano mo d’yan!” banta ni Jin habang pilit na binubuksan ang pinto.

“Yeah, sure. Feel free.” wala sa mood na tugon ni Yoongi habang panay ang tingin sa rearview mirror.

“Napaka walang hiya ninyo talaga! Lalo na iyang si Namjoon! Ang galing magpa ikot! Ako naman itong si tanga akala ko okay na kami iyon pala balak akong patayin gaya ng parents ko at kapatid ko wherein naniwala din ako sa kasinungalingang kwento mo! Mga bwisit!” inis na saad ni Jin na maiiyak na sana ng biglang ihinto ni Yoongi ang sasakyan sa tapat ng address na nakalagay sa text message na pinakita ni Namjoon.

“B-Bakit ka huminto?!” inis na tanong ni Jin ng maka recover siya sa pagkakahampas ng mukha niya sa compartment ng kotse.

“Sshh. Let’s switch places carefully.” seryosong utos nito.

“Huh? Ano na naman bang–?”

“Just fucking do it. We don’t have time.”

Naguguluhan man ay sinunod ni Jin ang utos ni Hunter. Siya na ngayon ang nasa driver’s seat samantalang nasa shotgun seat naman si Hunter na ngayon ay kinuha ang cellphone niya at may tinawagan.

“Nandito na ako Nand’yan na din ba kayo sa mga pwesto ninyo?” dinig niyang tanong nito.

Isang minuto lang ang tinagal ng usapan ni Yoongi at ng kausap nito at matapos nu’n ay tinignan niya si Jin na halatang naguguluhan na sa nangyayari.

“Your husband’s gonna kill me.” nakangising saad nito, “Lumabas ka na ng sasakyan. Magpanggap ka na wala kang kasama sa pagpunta mo dito. I’m sure he’s already there.”

“Who?”

“Hoseok.”

“W-What? Are you crazy? Ba–?”

“I know. Ang totoo n’yan ang gusto ni Eye ay iuwi kita sa bahay ninyong dalawa at kami na ang bahala na humarap kay Hoseok kaso there’s no fun on that. Gusto kong makita kung paano siya pagtaksilan ng taong naging tauhan niya gaya ng ginawa niya sa iyo na pagpapanggap na kaibigan siya.” nakangising saad nito.

“I-I can’t believe you, Hunter! Fuck you!” inis na saad nito na hindi makapaniwala sa narinig, “Gago ka! Akala ko niloko na ako ng asawa iyon pala. . Argh! Ano bang nakita sa iyo ni Chim at na-inlove siya sa iyo?!”

Ngumiti si Hunter but it was the kind of a sad smile, “I wish I could also ask him that but I can’t.”

“Sorry.” paumanhin ni Jin.

’No, it’s okay. Someday I’ll be fine but I just don’t know when that day will be or if it will ever comes.“

Bago pa bumigat ang pakiramdam ni Jin dahil nasasaktan siya tumingin sa eskpresyon ng mukha ni Hunter ay lumabas na siya ng kotse at luminga sa paligid. Napalunok siya ng maramdaman niya ang kakaibanh awra sa paligid.

Isang buntung-hininga ang pinakawalan niya bago lumakad papunta sa kinaruruonan ni Hoseok. Hindi niya napigilang ipagtagis ang bagang niya sa galit.

Magkakamatayan tayo kung pati si Taehyung sinaktan mo, sa isip-isip nito.

Samantala, pilit pa ring tinatawagan ni Taehyung ang cellphone ni Jin habang nagaabang ng masasakyang taxi hindi kalayuan sa mansyon kaya hindi nito napansin ang isang motor na papalapit sa kinatatayuan niya.

Una siyang napatingin sa motor na huminto sa harap niya bago sa mismong driver nito. Napalunok siya ng malaman kung sino ito.

“Tiger.” mapang asar na bati nito sa kanya.

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan niya. Pinanatili niya ang kanyang poker face kahit na ang totoo ay masaya siyang makita ito pero at the same time kapag naaalala niya ang ginawa niya kay IU ay naninikip ang dibdib niya at kinakabahan sa maaaring maging reakasyon ni Prime sa kanya.

“Namali ka yata ng inuwian.” tugon niya dito bago inirapan at muling tinry na tawagan si Jin.

“Hindi, dito talaga ang punta ko.”

“Hmm?”

“Tae–!”

Agad na hinarang ni Taehyung ang daliri niya sa labi ni Jungkook.

“Tiger.”

Hinawakan ni Jungkook ang daliri ni Taehyung na nasa labi pa rin niya at dinilaan iyon na kinabigla ng isa.

“J-Jungkook!”

“What? You look like a five course meal.”

Napataas ang kilay ni Taehyung.

“For a person who just lost his fiancè, you seemed quite happy.”

Napangisi si Jungkook, “And for a person who misses me, you seemed unfazed.”

“And who said I’m missing you?”

Kinuha ni Jungkook ang letter na nasa suit niya at winagayway sa harap nito. Halos mamilog ang mga mata niya sa gulat at binalak na agawin ang hawak nito kaso itinataas lang ni Jungkook ang hawak niya para hindi ito maabot ni Taehyung. Kung hindi mo sila kilala, iisipin mong astang elementary sila.

Nang makakuha ng pagkakataon si Jungkook ay agad niyang inilagay sa likuran ni Taehyung ang mga kamay nito gamit ang kanang niyang kamay samantalang ang kaliwa naman ang mahigpit na nakahawak sa bewang nito habang ang leeg nito ang kanyang pinupupog ng halik.

“Maybe you’re right. Maybe you’re really not missing me to the point that you had to kill IU, am I right, sweetie?” magaspang niyang saad at bahagyang nakipagtagisan ng titig kay Taehyung bago nito bigyang permiso ang isa sa tauhan niyang nasa likuran na ngayon ni Taehyung at hampasin ng malakas ang isang parte ng leeg nito upang mawalan ito ng malay.

“Locked him up. I’ll deal with him later.”

Saglit niyang tinignan si Taehyung na ngayon ay wala ng malay at pinagtutulungang ipasok ng mga tauhan niya sa luob ng itim na van sa hindi kalayuan sa kinatatayuan nila kanina.

“Now, let’s see what we have here.” bulong ni Prime sa sarili. Hindi pa man siya nakakalapit ng tuluyan sa mansyon ay bigla nalang itong sumabog. Sa lakas ng impact ay napaupo siya sa sahig.

“The fuck was that?!” saad ni Jungkook sa sarili na ngayon ay pinanunuod na ang pinaghalong kulay pula at dilaw na apoy na siyang sinabayan ng makapal at itim na usok mula sa mansyon. Agad niyang nilingon ang van kung nasaan si Taehyung.

---

A/N:

Posted: June 20, 2022 at 04:35 AM

And another update para di kayo mabitin sa isa kundi dalawa dapat. And anyway, nabalitaan ninyo na ba? Ginagawa ko itong chapter na ito kahit na alam kong monday bukas at may pasok pa ako sa trabaho. Hahaha. Enjoy.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XXXIX: TRUE COLORS

TAEHYUNG POV

Nagising akong nakaupo sa isang pang isang taong silya na gawa sa kahoy at nakatali ang dalawa kong kamay sa aking likuran. Pssh. Lokong kuneho iyon ah! Naisahan ako.

Nilibot ko ang tingin ko sa kinalalagyan ko. Wow. Really? Bedroom, huh? Hindi na ako magugulat kung malaman kongsa kanya ang kwartong ito. In fairness, maganda. Something I didn’t expect from him. Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ko bago ko inangat ang tingin ko sa kisame, hinahanap ang isang bagay na kumikislap ngunit wala akong makita kaya binaba ko ang tingin ko at sunod na tinignan ang mga kagamitan na nanduduon. Nakahinga ako ng maluwag. Alright, mukhang walang CCTV. Kung sabagay, kung kwarto niya ito bakit siya magpapalagay ng ganuon isa pa, mukhang ako lang ang nandito ngayon sa kwartong ito. Napangisi ako.

Kinapa ko ang suot ko bracelet ang tinansya ang kapal ng lubid na nakatali sa akin. Muli akong napangisi. Easy lang ang isang ito. Mamaya ko na po-problemahin yung mga tauhan ni Jungkook na nasa labas. Binuksan ko ang hidden little sharp edge ng suot kong bracelet at dali-daling ikinuskos ito sa lubid na nakatali sa akin. Nakangiting tagumpay na ako ng biglang bumukas ang pinto at iluwa nu’n si Jungkook at saglit akong mapanganga sa tumambad sa akin. Shit.

“You’re finally awake, princess.” bati nito sa akin at umupo sa harapan ko para pagmasdan ako.

Inirapan ko ito. Pssh, princess mo mukha mong kuneho ka! Kung alam lang niya ang sakit pa rin ng leeg ko sa ginawa sa akin kanina ah. Parang may galit ’yung paghampas eh.

“And I say bye, Prime!” nakangisi kong sabi dahil alam kong sa stage na ito putol na yung lubid kaya bumwelo na ako patayo kayo pag tayo ko sumama yung upuan kaya napa out of balance ako at napahigang patagilid sa sahig. Shit. Pahiya ako duon ah! Anong nangyari? Bakit hindi naputol ’yung lubid?

Narinig ko ang nakakainis na pagtawa ni Prime at ang tunog ng sapatos nito na papalapit sa akin. Agad ko siyang sinamaan ng tingin ng yumukod siya para kahit papaano ay magkasing lebel kami ng mga mukha namin.

“You gonna say what, Tiger? Or should I say, love?” mayabang na saad nito na maya-maya ay nagbigay ng nakakasilaw niyany warm expression sa akin.

Now is not the time, Taehyung! Tandaan mo, si Hoseok hyung inutusan kang manatili sa bahay para maabutan ka niya pag uwi niya galing kung saan

. . Pero si Jin Hyung! Tama, si Jin Hyung! My hyung needs me! Jin hyung needs me!

Inilapit ko ang sarili ko sa kanya at halatang nagulat siya na mukhang nageexpect na may gagawin akong unpredictable but predictable kaya naisapan kong. .

“WHAT THE FUCK?!” sigaw sa galit at pagkagulat ni Jungkook ng iuntog ko ang sarili kong ulo sa kanya kaya napaatras siya palayo sa akin.

Para akong kubang pato na nagmamadaling lumakad patungo sa pintuan ng kwarto niya para makaalis ng biglang pag lingon ko ay nasa likuran ko na siya at mukhang mainit ang ulo at marahil dahil iyon sa kagagawan ko.

Napasinghap ako ng hawakan ako nito at kalagan pero kung akala ninyo nakatakas na ako, well hindi pa dahil pagtanggal niya ng lubid ay agad niya itong pinalitan ng posas. Napangiti siya sa akin. Halatang may gagawing hindi matino.

“You’re not going anywhere, Tiger.” nakangising saad nito sa akin.

Napabuntung-hininga ako na may kasamang eye roll.

“Nakalimutan mo yata na kaya kong makawala sa posas na ito?”

Tumango siya, “Pero hindi ibig sabihin, hahayaan kita makatakas. I now have you here, bakit ko pa hahayaang makawala sa akin? If I have to use everything I have just to hold you down, I will.”

Napairap nalang ako at muling bumuntung-hininga. Lumakad ako patungo sa dulo ng kama niya at nag cross legs. Kailangan kong makaalis dito as soon as possible! Nasa panganib si Jin hyung!

“Didiretsuhin na kita, palalampasin ko itong pangingidnap mo sa akin at ’yung paghampas sa leeg ng tauhan mo kung hahayaan mo akong makaalis. May kailangan akong puntahang importante.”

“How important is that than to be with me, love?” lumakad ito palapit sa akin habang pilit kong inaalis ang posas.

Nang tuluyan siyang makalapit ay agad niyang hinawakan ang kaliwang hita ko at itinulak ako pahiga sa kama niya so basically, he is almost leaning on top of me. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Para akong mahihimatay na naeexcite.

Alright, calm down, Tae. Now is not the time para humarot.

“I’m jealous and mad at the same time, love. Why do you have to be this hard to get, hmm?” bulong niya sa tenga ko bago pinatakan iyon ng hulok pababa sa leeg ko na unvoluntarily nagpa ungol sa akin. The hell to this man! Nararamdaman ko ang warmth ng exposed skin niya sa akin. Masyadong malapit! I have to stay focus! Dini-distract niya ako.

Kung akala niya madadaan niya ako sa ganyan pwes, nagkamali siya. Hindi pa rin siya makaka home base sa akin.

Nang makasigurado akong this time ay natanggal ko na ang nagre-restrict sa akin na magalaw ang mga kamay ko ay balak ko na sana siyang itulak kaso masyadong mabilis ang kamay ng kuneho at nahawakan agad iyon para lang ilagay sa ulunan ko. Sa gulat ko sa bilis ng pangyayari ay nakakuha siya ng pagkakataon para halikan ang labi ko.

And oh how I melted in between his rough and sweet kiss. It felt nostalgic and warm. Ramdam ko ang lalong paglubog ng katawan ko sa higaan dahil tuluyan niya na akong pinatungan.

“You’re not going anywhere, Tae.” muli niyang paalala bago binalik ang labi niya sa akin pababa ng leeg ko papunta sa dibdib ko and I wasn’t even surprise ng wala na ang suot niyang top. Napangisi ako at hinayaan maglakbay ang kaliwang kamay ko sa balikat niya para pisilin iyon ng bigla niyang sunggaban ang kaliwang dibdib ko at sipsipin ang sensitibong parte only to realize na nabuksan na pala niya anh suot ko pang itaas kaya hindi ko napigilang diinan ang hawak sa balikat niya at mapasabunot sa buhok niya at mapaliyad habang pinipigilan ko ang sarili na mapaungol.

“Tsk, why are you stopping yourself from moaning, love? Am I not good or because I’m not him ?” galit niyang tanong sa akin ng tumigil siya sa ginagawa niyang pagsipsip and yeah, I know who he is referring to. Baka nakwento sa kanya ni Jin o baka dahil obvious namang gagawin namin kasi parehas kaming hindi straight ni Hobi hyung? Kung alam lang niya. Never akong nagpa bottom. Kaya nga hindi pa rin ako palagay na sa lahat ng naka harutan ko, siya lang nagparamdam sa akin na hindi ako ang top sa aming dalawa and I somehow love and I hate it na sa kanya lang ako naging ganuon. I can’t blame him tho.

“Because I shouldn’t be here.” tugon ko at nag iwas ng tingin sa kanya.

“Why? Because he told you so? Because he fucked you real good when it should be me fucking you?” halatang galit na talaga siya pero bago pa ako makasagot, nagdagdag pa siya ng sasabihin. Hay, parang bata naman ito. Buti nalang cute.

“Did you already forgot na ako ang naunang makilala mo kesa gagong iyon? Iyon ba ang dahilan kung bakit nagso-sorry ka sa akin sa letter na pinabigay mo kay Jin hyung para sa akin? Kasi nakahanap ka na agad ng iba na para bang hindi muntikan maging tayo kung hindi lang tayo magkalaban? Tae, naman! Putangina!”

Napalunok ako ng mapansin kong parang maiiyak na siya sa galit.

“You. . You’re the only who made me feel this way! Not even IU! Ganito pala ang pakiramdam kapag hindi ka na gusto ng taong mahal mo. Tsk, ano bang nakita mo kay Jung na wala ako? Hindi ba pwedeng ako nalang ulit? I don’t. . I don’t understand, Tae.” paiyak na siya ng bumuntung-hininga ako.

He needs to know.

“I said sorry in my letter because I’m no longer the Taehyung you fell inlove with. When I wrote that letter, I was still just slowly becoming a monster and now. . I’m more than a monster. Jungkook. .” tinitigan ko siya sa kanyang mga mata, “. .I am selfish to the things I want and I love and I can be crazy when in comes to love. So crazy that I. . I can kill the person that the person I love loves. Jungkook, I am and was the one who killed your fiancèe. I killed IU and his Dad and their servants who probably were just doing their job that day when I decided to end their lives. Now, do you still want to love someone who took your happiness away?” hindi ko namalayan na may tumulong luho na pala sa mga mata ko. I am scared and relieve at the same time na finally nasabi ko na rin ang tungkol sa nagawa ko.

Naramdaman kong dahan-dahang inalis ni Jungkook ang sarili niya sa akin and I suddenly felt regretful sa nagawa ko. I miss his warmth.

Narinig ko siyang tumawa. It wasn’t that type of laugh na genuine, “So, it’s you.”

Kinuyom ko ang kamao ko at nagpanggap na matapang sa ganuong sitwasyon because that’s what I do best - Ang magpanggap.

“Yes. Now, you ask yourself. Do you still want me? “ tanong ko ng makaalis ako sa kama at ayusin ang suot kong damit.

“Why?” bakas sa tono niya ang galit.

“Because I’m a monster, Prime.” tipid kong sagot bago lumakad sa pinto ng kwarto. Pipihitin ko na sana iyon ng muli siyang magsalita.

“I can still save you, right?”

“I believe it’s too late now for you do that. You should hate me, Prime. Hate me with all you heart and soul. We both need it so we can move on.” humigpit ang hawak ko sa doorknob, ramdam ko ang paninikip ng dibdib ko at ang mga paa ko na ayaw umalis pero kailangan. I wasn’t able to save Jimin , hindi ko hahayaang maulit iyon kay Jin hyung.

“Yeah, right. I should hate you.” dinig kong tugon ni Jungkook followed by immediate footsteps na bago ko pa marealize anong nangyayari, naramdaman ko ang sarili ko na umikot patalikod and my lips was met by his.

“I should hate you, but I can’t” pagtutuloy niya sa gusto niyang sabihin bago ako muling siniil ng halik and I couldn’t understand that it finally made me cry kung bakit ganuon lang sa kanya na patawarin ako after what I did.

I felt safe and vulnerable around Prime and I must admit, this bunny always caught me offguard.

We’re in the middle of our almost make up session ng biglang tumunog ang cellphone niya. Ayaw niya sanang sagutin pero pinilit kong sagutin niya and syempre, ano pa nga ba? Wala siyang nagawa kundi sumunod. Glad to know, I can still be dominant to him.

Kita ko kung paano nandilim ang mukha ni Jungkook sa galit and for all I know, it doesn’t seem great at all. Bigla akong nakaramdam ng kaba. Shit, si Jin hyung!

Aalis na sana ako para iwan si Jungkook ng ibaba nito ang cellphone niya at kumuha ng suit. Hindi ko alam bakit napatigil ako sa bagay na iyon but for all I know, magkasabay kaming lumabas ng mansyon niya at magkasama na sa minamaneho niyang kotse na sinusundan ng mga tauhan niya sa likuran. Magkaholding hands kami habang nakahawak sa gear level.

“Where are we going?” out of nowhere kong tanong. Hindi ko alam bakit nandito ako. Alam ko dapat paalis na akom Ugh! Ang lakas maka distract ng kunehong ito.

“To our Hyungs.”

Our? Saglit pa akong nag loading hanggang sa marealize ko ang sinabi niya. Si Jin hyung!

“Ano nangyari kay Jin hyung?” nagaalala kong tanong. Malaman ko lang ang ginawa ni Hobi hyung sa kanya, makikita niya ang hinahanap niya.

“Chill, love, wala pang nangyayari sa kanya but to Hunter, there is already. Nabaril daw siya and that’s where we are going. Papunta na din si Eye sa location nila.” tugon nito sabay bulong na narinig ko naman, “Sabi kasi iuwi niya si Jin hyung sa bahay nila ni Prime, itong si Hunter excited makapag book ng flight papunta kay Silver. Nandamay pa. Tsk.”

---

A/N:

Posted: July 10, 2022 at 12:20 AM

Hello, I’m back. Back to writing. Charot. Kamusta ang lahat? Few chapters to go at papunta na tayo sa exciting part. Tsk, sayang ’no? Akala ninyo may steamy part na ang TaeKook. Hahaha. Wait lang kayo the best is yet to come, no pun intended.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XL: DIE FOR YOU

“Napaka walang hiya mo talaga!” galit na usal ni Jin habang kinakargahan ng bala ang hawak niyang baril at nasa tabi niya ang nanghihina ng si Hunter. Tinamaan ito sa tagiliran ng maramdaman nitong ang pakay nga talaga ni Hoseok ay ang patayin si Jin kaya upang protektahan ito ay pinangsalag niya ang sarili. Alam niyang pabor din ito para kay Hoseok sa ginawa niya kay Jessi pero hindi niya inaasahan na magiging ganuon kadali ang pagkamatay niya sa kamay nito.

“Aww, how sweet, Jin. As if you don’t know what I’m capable of.” pangaasar ni Hoseok.

“I really don’t! Because you were so good pretending to be someone you really aren’t! Hayop ka! Pinatay mo si Jimin! Inagaw mo pa sa akin si Taehyung! Nilason mo ang isip niya!” galit na sigaw ni Jin at nagpaputok ng hindi kalayuan sa kinapupwestuhan ni Hoseok.

Natawa si Hoseok habang nakatingin sa pinagtataguan nila ni Hunter.

“Well, here’s an offer Jin that I’m sure you will like. Why don’t you put down your gun and just let me kill you? Tutal naman by now I’m pretty sure Tae is already with Jimin.” ngumisi ito ng nakakaloka na nagpakaba kay Jin. Hindi maitago sa reaksyon nito ang kanyang emosyon.

“A-Anong ginawa mo kay Tae?!”

“Well, I may or may have intentionally killed him.”

Halos mabitawan ni Jin sa pagkabigla ang hawak niyang baril but not until rage eat his way of thinking. Walang pagdadalawang isip nito na patakbong sinugod ang kinatatayuan ni Hoseok while Hunter yelled Jin’s name as a form to stop him of what he is about to do but too late. Jin’s mind is already clouded and filled with madness.

Nakatutok na ang mga baril ng tauhan ni Hoseok kay Jin at ready na itong paputukan ng pigilan sila ng kanilang Boss at salubungin ang galit na galit na si Jin. Bago pa tuluyang maiputok ni Jin ang hawak niyang baril sa direksyon ni Hoseok ay patakbo din siya nitong sinalubong at umisang round kick, dahilan para ikabigla niya ito at matamaan sa mukha at matumba sa ginawa nito. Mahilu-hilo niyang pinilit tumayo ngunit bago pa siya tuluyang makabangon ay dumukwang na paupo si Hoseok sa tabi niya at sinambunutan ang buhok niya. Tinapakan din nito ang kanang kamay nito na balak abutin ang nabitawan niyang baril dahilan para mapasigaw ito sa sakit.

Muling ngumisi si Hoseok ng makita ang hitsura ni Jin, “Magaling ka sana kesa sa magulang at kapatid mo kaso mas pinili mong pumanig sa asawa mo at dalawang alipores nito. Kung nanatili ka lang sana sa akin hindi ito mangyayari sa iyo. Alam mo kung bakit? Kasi makukuha ko na ang matagal na dapat sa akin. Ang pagiging leader ng Trinity at hindi ang napaka galing mong asawa at ang dalawang walang kwenta niyang alipores na gaya niyang nang aangkin ng hindi kanila! Tama ba, Hunter?” mula sa galit na boses ay bigla itong naging mapanuya.

Pinilit ni Jin kumawala pero lalo lang hinigpitan ni Hoseok ang pagkakahawak nito sa kanyang buhok. Mula sa hindi kalayuan sa pwesto nila ay maririnig ang mapang asar pero nanghihinang tawa.

“Tama ka, Jung kaya nga lang sa lahat ng inangkin ko, isa siya sa mga madami kong niluwa dahil hindi kagandahan ang lasa hindi kaya ng kapatid ni Eye. She has the body but she can’t even make me come after all that moans.”

“Putanginamo, Hunter!” galit na sigaw ni Hoseok at malakas na binitawan ang buhok ni Jin upang lumakad patungo sa kinaruruonan ni Hunter. Kaya lang, hindi pa man ito nakakalayo kay Jin ay pinatid siya nito. Ginawa iyon ni Jin para pigilan si Hoseok na tuluyang makalapit kay Hunter. Kailangan naming manatiling buhay parehas ni Hunter! sa isip-isip ni Jin na siyang kinagalit lalo ni Hoseok kaya siya binalingan nito ng galit imbis na dapat ay kay Hunter. Pinagsisipa niya ito hanggang sa mamilipit sa sakit si Jin. Nang makita niya ang reaksyon nito ay napangisi siya ng may maalala siya na nagpatawa sa kanya na parang baliw at halos mandilim ang paningin nito ng tumingin kay Jin na siyang nagpakaba sa isa. Naplunok ito sa takot at walang ibang sinasambit ang kanyang isip kundi ang pangalan ng asawa na ng mga oras na iyon ay halos paliparin na ang kotse sa kinaruruonan nila para iligtas sila ni Hunter.

Nabigla si Jin ng bigla siya nitong patungan at ilagay ang mga kamay niya sa itaas ng kanyang ulo kaya nagsisisigaw siya at nagpupumiglas dahilan para pilitin ni Hunter ang tumayo at tulungan si Jin at hindi niya inasahan ang nakita na binabalak na gawin ni Hoseok.

“Let me tell you both something I enjoyed that you two may or may not know that could anger you but for sure will break your insanity.”

“J-Jung!” nanggigigil na tawag ni Hunter habang nakahawak sa tagiliran niyang hindi niya na halos maramdaman maliban sa paa niyang nagsasatubig.

“G-Get the fuck off me! Get off!” sigaw ni Jin habang sinisimulang halikan ni Hoseok ang kanyang leeg.

“Jung!” muling sigaw ni Hunter at nakaluhod na ito habang nagsisimulang mamuo ang galit sa nasabing lalaki at sa sarili dahil hindi siya makatulong sa sitwasyon.

“Jin, this is exactly how Jimin begged before he and I fucked. And yes, Hunter, he was absolutely moaning in pleasure to the things we’ve done more than you fucked him that he didn’t tell you of. How’s that for a revelation? Now, let me demonstrate to you how your lover begged and moan under me with Jin.”

Napuno ng sigawan, sipaan, pagpupumiglas ang buong lugar kung nasaan sila. Jin’s so mad and disgusted to what he have heard Hoseok did to Jimin while Hunter. . . He felt numb but have all of the emotions at the same time. He had flashbacks of him and Jimin being together and those times when he sensed something is wrong but he didn’t even push hard enough for Jimin to tell him.

Hindi alam ni Hunter kung paano niya nagawang sugurin at sunggaban si Hoseok pero ang alam niya ng mga oras na iyon that the only way for him to avenge Jimin was to kill the person who made him suffer even that cost him his death as well. He doesn’t care anymore, really if he dies. He just wants to punch Hoseok’s face until he will stop breathing. Until he can make his Jimin smile in heaven. That’s all he wants and he is going to make that happen.

But, luck wasn’t really on his or their side. Hunter was shot twice by Hoseok’s men on his back and right leg, disabling him to let another inch of him touch Hoseok. Just as Hoseok was about to get back with Jin whose now more of a lost puppy, Eye’s voice echoed across the whole warehouse.

“Dare to fucking touch my husband and I’m going to blow your head off.” galit na banta nito at napatingin kay Hunter na nakahandusay na sa malamig na sahig, “Hunter!” sigaw nito at tumungo sa kinaruruonan ng kaibigan.

“Save your husband. .” bilin nito sa naghihinalo nitong boses na nagpa igting ng kanyang panga sa galit lalo na ng makita nito ang kalagayan nito, “. . Don’t bother saving me. I’ll be with Jimin so he doesn’t feel lonely anymore.”

Napapikit ito ng madiin at napakuyom sa kanyang kamao. He can’t afford to see someone dear to him die but he can’t also let his husband have more harm in the arms of their enemy so he raised his finger to signal his men to point all their guns at Hoseok.

“A-Anong ginagawa ninyo? Joonie!” dinig niyang sigaw ni Jin kaya agad siyang napabukas ng mga mata niya at laking gulat niya na makitang ang mga baril ng tauhan niya ay nakaturo hindi kay Hoseok kung hindi sa kanya na naka-alalay sa katawan ni Hunter and when his eyes landed on Jin, he saw Hoseok behind him smirking while pointing his gun to Jin’s temple.

“Surprise?”

---

A/N:

Posted: July 31, 2022 at 03:40 AM

Hello, I’m back. Na-hooked lang sa In The Seom kaya medyo nalihis ng landas pero hey, surprising ba ang update? We only got few chapters to go and you didn’t see this coming, did you? Huehuehue.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XLI: SINCERITY IS SCARY

Halatang nagulat si Eye sa nangyayari ngayon. Hindi niya inasahan na ang mga tauhan niya ay susunod sa kalaban nila. Kailan ito nangyari? Hindi niya alam. May magagawa pa ba siya sa sitwasyong mukhang wala na silang kawala na lahat? Meron. Pag-asa. Marami nga sila, oo pero hindi ibig sabihin baldado siya. Kaya niyang humawak ng baril, may utak siya para gamitin. May mga tao siyang kailangang iligtas. May asawa siyang kailangan ng tulong niya at hindi niya hahayaang mamatay ito dahil nangako siya. Nangako siya kay Hunter, sa asawa niya at sa sarili niya na iingatan niya ito at aayusin ang mga bagay-bagay kapag nabigyan siya ng pangalawang pagkakataon. Hanggang dalawa lang para sa kanya ang pagkakataon na binibigay sa tao, ang pangatlo ay napaka impossible na, dahil tadhana na ang magpapasya.

Maingat niyang inilapag ang katawan ni Hunter sa malamig na sahig at inigting ang panga niya. Pinapaalala sa sarili na miyembro siya ng Trinity at kahit kailan, hindi pa natatalo ang grupo sa kahit na sino maliban sa tatlong reyna nila na nakapagpabagsak sa kanila ng dahil sa pagmamahal nila sa mga ito ngunit bumangon sila at nagtagumpay, liban kay Hunter.

“Jung. .” nakangising tawag nito sa kalaban at saka panuyang tumingin dito, “. . Siguradong matutuwa ang kapatid ko at si Hunter kapag sumunod ka sa kanilang buhay dahil mata mo lang ang walang latay.”

Walang pagdadalawang isip na kinuha ni Namjoon ang baril sa bulsa ng pantalon niya sa likuran at pinatamaan ang isa sa mga tauhan niya as a way of distracting Hoseok and when it worked, sunod niyang pinaputukan si Hoseok na siyang dumaplis lang sa kamay nito ngunit sapat para mapalayo ito ng bahagya kay Jin dahil kumirot ang parteng nadaplisan ng baril.

“EYE!” galit na sigaw nito, “Ang lakas ng luob mong barilin ako! Baka nakakalimutan mong nasa akin ang asawa mo! Isang kala–!” hindi natuloy ni Hoseok ang nais niyang sabihin dahil bigla siyang sinipa malapit sa panga ni Jin na siyang kinagulat nito pati ng iilang tauhan na nasa tabi nila.

“Baka nakakalimutan mo rin na dati mo akong tauhan?!” tugon nito sabay baril sa mga nagtutok ng baril sa asawa niya.

“Joonie!” malakas niyang tawag dito ng alam niyang wala ng naiwan na tauhan para kay Hoseok dahil pinatay niya na ang mga ito. Kailangan siya ng asawa niya. Mag isa lang ito. Baka mapahamak ito. Hindi siya papayag na mawala ito sa kanya. He saw how Hunter was devastated when Jimin died, he does not want to go through that baka magpakamatay nalang din siya para makasama nito as he is not as strong as Hunter. Hindi pwede masayang ang second chance nilang mag asawa.

Habang hinahanap ni Jin kung nasaan ang asawa niya at nakikipag barilan sa tauhan ni Hoseok at dating tauhan ng asawa niya ay kinuha niya ang cellphone niya sa bulsa niya at tinawagan si Prime.

“Nasaan ka na? Baka bago ka pa makarating wala na kami ni Joonie!” inis nitong panimula .

“Teka lang, Hyung! Protektahan ninyo muna ang isa’t-isa tutal mag asawa naman kayo!” inis din nitong tugon.

“Bakit? Nasaan ka na ba?” muli nitong tanong pero nawala ang inis niya ng makarinig siya ng sunud-sunod na putok, “Teka, anong nangyayari d’yan?”

“Hindi ko rin alam, Hyung! Nagulat nalang din kami ng bigla kaming paputukan ng mga tauhan namin! Shit, ano bang nangyayari? Sabotage party featuring Jung Hoseok?”

“Parang ganuon na nga! It’s only me and Joonie against them. Teka, sinong ‘kami’?!” tanong nitong sabay kasa ng baril niya at paputukan ang isa sa mga kalaban na balak sana siyang barilin sa pagaakalang pre-occupied ang isip niya.

“Teka, hindi mo yata binanggit si Hunter? Anong nangyari sa kanya?”

Ilang segundong katahimikan ang namayani bgao muling magsalita si Prime.

“Hyung, anong nangyari kay Hunter?”

“Wala na siya, Prime.”

“Anong wala?” tugon nito ngunit halata sa boses bito na alam niya ang tinutukoy ni Jin ngunit ayaw lang nitong paniwalaan ang naiisip niya. Impossible.

“Prime, wala na si Hunter. Patay na siya.”

Wala pang ilang segundo ay narinig ni Jin ang sunud-sunod na galit na pagmumura ni Prime, kahit si Tiger na kasama nito ngayon ay nagulat din lalo pa at nakita niya ang nandidilim na mukha at aura ni Prime sa tabi niya habang nagkakasa siya ng panibagong bala sa baril niya. Wala siyang ibang maisip na paraan para pakalmahin ito kundi ang halikan ito ng madiin para na rin madistract panandalian dahilan para ma-end nito ang linya niya sa kausap.

“Hello, Prime? Prime?! Ayos ka lang ba? Sino iyang kasa—! Argh! Binabaan ako?! Talaga ba, Prime?” inis na saad ni Jin sa kanyang cellphone na para bang si Prime ito na nasa harapan niya.

“Fuck them.” saad ni Prime ng maghiwalay ang mga labi nila ni Taehyung.

“Yeah, fuck them. Fuck Hoseok.” pag sang ayon ni Taehyung, “I have a favor, love.”

“Anything, love.”

Walang paliguy-ligoy na sinabi ni Tiger ang hiling niya kay Prime.

“So. .?”

“That’s brilliant, love. Very. Now, let’s get it!” excited na tugon nito at pinaharurot ang sasakyan kung saan.

Ang hindi nila inaasahan pagdating nila sa nasabing lugar ay wala na ang inaasahan nilang tao na makita duon.

“Fuck?!” napa atras si Taehyung sa gulat ng sumalubong sa kanila ang wala ng buhay na si Jessi. Si Jessi na kinulong niya sa lugar na iyon na walang ibang nakaaalam bukod sa kanya.

Agad na nagaalalang hinawakan ni Prime si Taehyung dahil sa naging reaksyon nito.

“What’s wrong, love?”

“This isn’t supposed to happen. . No one knows she’s here. . I-It’s only I and. .”

“Unless someone followed you.”

“I-It can’t be! I always make sure that it’s just me who comes here every now and then so why. . Why?!” dinig ni Prime ang panic sa boses ni Taehyung.

And that’s when Prime remembered.

Maybe he knows. . . Yeah, he knows.

Naguguluhan man ay nagawang matawa ni Prime na siyang kinataka ni Taehyung.

“I just don’t get why he will do that.”

“W-What do you mean? Do you know who possibly did this to her?”

“Tiger,” panimula ni Prime kaya agad sumeryoso ang mukha ni Taehyung, “. . there is something you need to know before I brought you to my place. Remember when you lost consciousness? I was supposed to check inside Hoseok’s mansion but. .”

“But?”

Isang malalim na buntung-hininga ang pinakawalan ni Prime, “I think he knows . He knows the secret you kept from him that’s why he tried to kill you by blowing the house down with that bomb but never succeeded because I arrived just in time to get you.”

Napa awang ang bibig ni Taehyung ng marealize ang tinutukoy ni Prime at napahawak sa bibig niya at napasandal sa pader. He felt dizzy, like everything around him is spinning but before he could even let himself fall, he laugh. He laughs maniacally which somehow scared Prime.

“Well, then there’s no need of playing hide and seek anymore. I’m tired of playing it anyway.”

“Love?” nagaalalang tanong ni Prime dahil parang ibang tao ang nasa harapan niya ngayon. It’s more like Tiger not Taehyung he is with right now.

Tiger looked at Prime with loving yet sad eyes as he caressed his lovers cheek.

“Don’t worry, love. Everything’s under control. Please don’t be scared of me.”

“No, no I don’t. Not at all, love.” tugon niya at mariin na hinalikan si Taehyung.

Prime is scared but not with what or how berserk Taehyung could get but of his sanity and safety when he and Hoseok meet.

---

A/N:

Posted: August 09, 2022 at 04:55 AM

And I’m back. How’s everyone? Anyway, I have a surprise to you, my dear friends once this fanfiction is finish so sana mag stick kayo until the end. Huehuehue.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XLII: COUNTING STARS

Pagdating nina Prime at Tiger sa location ay nakita na sa hindi kalayuan si Hwasa kasama ang tauhan nito na inaalalayan si Hunter patungo sa naka abang na itim na van sa hindi kalayuan.

“Saan ninyo siya dadalhin?” nagaalalang tanong niya.

Nilingon siya ni Hwasa, “Sa hospital. Baka sakaling maisalba pa ng mga doktor ang buhay ni Hunter.”

Bago pa tuluyang makalayo sila Hwasa sa kanilang dalawa ni Tiger at lumapit si Prime sa kanila at marahang hinimas ang pisngi nito, “Huwag ka magalala, Hyung. Ipaghihiganti kita. Ipaghihiganti ka namin ni Eye.”

Tumango sina Prime at Hwasa sa isa’t-isa bago sila tuluyang tumuloy sa kani-kanilang lakad.

“Napakasama talaga ng Jung Hoseok na iyan! All of these, for what? For what?!” nanginginig sa galit na may kalakasang tanong ni Prime sa kanyang sarili. Tahimik lang na pinapakalma ni Taehyung si Prime dahil alam niya at sisiguraduhin niyang mananalo sila against Hoseok. He was the Joker after all sa laro ng mga baraha.

Umalingawngaw ang isang putok ng baril malapit sa dalawa at namalayan nalang nila na isang bala hindi kalayuan sa kung saan sila nakatayo ang tumama dahilan magkatinginan sila at magtanguan sa isa’t-isa na para bang alam nila ang gusto nila iparating sa isa’t-isa. Agad nilang binunot ang dala nilang mga baril at naunang tumakbo palapit si Tiger sa isa sa mga kalaban nila para bigyan ng flying kick, hudyat para kay Prime na iputok na rin ang hawak niyang baril sa mga hahadlang kay Tiger o sa kanya.

Samantala, nagkita na sina Jin at Eye. Napagkamalan pa nilang kalaban ang isa’t-isa dahil nagkatutukan pa sila ng baril habang nasa kani-kanilang pinagtataguan.

“Joonie!” masayang bungad ni Jin at agad na niyakap si Eye. Bakas sa mukha niya ang takot at pagaalala para sa asawa. Hindi niya na mapigilang maluha sa halu-halong emosyon na nararamdaman niya ngayon ngunit masaya siyang makita ito sa kanyang harapan at humihinga pa. Hindi naman napigilan ni Eye na hindi masaktan ng makita ang reaksyon ng kanyang asawa kaya maingat niyang iniharap ito sa kanya at marahang hinalikan sa kanyang mga labi.

“Stop worrying. Buhay pa ako. Buhay pa tayo.” nakangiti nitong saad na kinainis ni Jin, dahilan para hampasin siya nito sa braso.

“Nagawa mo pa talagang ngitian ako ng ganyan?!” suminghot ito at inirapan ang asawa.

“Oo naman. Who knew importante pala ako sa asawa kong tinakbuhan ako?”

“Joonie naman eh! Hindi ka nakakatuwa!” nakangusong tugon nito na nagbabadya na namang umiyak dahil sa asawa niyang nakukuha pang magbiro habang nasa kalagitnaan sila ng pakikipaglaro kay kamatayan este Hoseok.

Kalahating oras palang ang nakakalipas mula ng magsimula ang alingawngaw ng mga baril sa luob ng abandonadong warehouse malapit sa seaport at ang mga hiyaw ng mga tauhan na nalumpo muna ang katawan bago bawian ng buhay dahil sa baril pero pakiramdam ng mga natitirang buhay ay ilang oras na ang nakalipas dahil nagsisimula na silang manghina at maubusan ng balang ipapalit sa nagamit na.

“Jung Hoseok!” sigaw sa galit ni Eye ng makita niya mula sa hindi kalayuan ang pigura ni Hoseok na nakangising nakatayo at naghihintay sa pagdating nila kasama ang iilan sa mga tauhan nito.

“Excellent! You’ve reached the final level of the game. Wow! What should I say? Hindi ka naman pala ganuon kahina gaya ng ineexpect ko bilang naging boss ka ng Trinity.” pangaasar nito hanggang sa makita niya sa tabi nito si Jin, “Would you look at that? Nandyan pala ang dati kong loyal na tauhan. Hello, Jin! I guess ganuon talaga kapag parehas na masamang damo. They flock together at matagal din mamatay.” natawa ito sa sarili niyang sinabi habang ang mga tauhan nito parang wala lang at nakabantay sa susunod na kilos nina Jin at Eye.

Sa inis ni Jin kay Hoseok ay walang pagdadalawang isip itong nag middle finger sa dati nitong kaibigan at boss sa trabaho na muling kinatawa ni Hoseok.

“How Feisty, Jin. Kung alam ko lang na babalikan mo iyang si Eye sana nuon pa tinikman na kita gaya ng ginawa ko sa kapatid mo eh di sana sa akin ka nakatabi ngayon at hindi kay Eye.”

“Gago! Oo nga at napaikot mo ako pero hindi ibig sabihin magpapagalaw ako sa iyo. Ganuon ka ba katigang? Hah, nagtataka tuloy ako kung talagang mahal mo ang ex mong si Jessi sa ganyang asta mo dahil nagagawa mo pang tumikim sa iba.” tugon ni Jin.

Biglang sumeryoso ang mukha ni Hoseok at nag igting ang panga nito. Halatang hindi nito nagustuhan ang sinabi ni Jin.

“Mag ingat ka sa pananalita mo, Jin. Baka nakakalimutan mo, wala ng tauhan ang magaling mong asawa at kayong dalawa ay nakaharap sa akin ngayon habang katabi ko ang mga tauhan ko dahil oh, yeah right. Ako na ang bagong pinuno ng Trinity.”

“Says who?” agad na napalingon ang lahat sa pinanggalingan ng pamilyar na boses.

“Prime!” nakahinga ng maluwag si Eye ng makita ang kaibigan.

“Tae!” masayang tawag ni Jin sa kaibigan at kumaway ito sa kanya bilang tugon. Nais sana nitong lapitan ang kaibigan pero pinigil niya ang sarili. Alam niyang ligtas ito sa tabi ni Prime.

Halata naman ang gulat sa mukha ni Hoseok pero hindi nagtagal ay tumawa ito.

“Good to see you, Tae.” bati nito in his sickening sweet voice that whoever hears it would want to puke but to Taehyung he just shrugged it off and smiled back at him.

“Hello, Hobi hyung! Miss me?” he replied with the same amount of energy Hoseok did and that surprised the three. Like Taehyung wasn’t bothered at all. Like he wasn’t the person Prime saw earlier before they got here and that scared him a little.

“I told you to wait for me, right?” asks Hoseok.

Tiger nods.

“Then why the hell are you here? With Prime?” he added. Tinitigan nito si Taehyung with his emotionless eyes but his voice laces in annoyance. Annoyed that Taehyung didn’t die according to plan. He had planned on killing Taehyung the day one of his men told him that he had Jessi with him and abused her as much as he could. He planned killing Taehyung tonight as his men bring Jessi back safely to him. He didn’t expect to see him standing infront of him and being mock by him. But then, he’s also thinking na baka dahil ayaw ni Taehyung na bumalik siya kay Jessi. Ddaeng! Tiger is obssess with him, huh?

“Because he kidnapped me!” replied Taehyung, pointing at Prime who was stunned to what his lover did, “Why? Were you expecting something that was supposed to happen, Hyung? Aren’t you happy to see me?”

“Tae! What are you doing?” tanong ni Prime sa halong pagtataka at kaba ng makita ang tingin ni Taehyung kay Hoseok. He was looking at him with his doe eyes.

“O-Oh.” gulat na tugon ni Hoseok na nakatitig kay Taehyung. He looked at Jin and Eye and he was how surprised they were and as well as Prime. He smiled.

“Seems like you’re really obssessed with Tiger, huh?”

“Fuck off!” galit na tugon ni Prime sa sinabi ni Hoseok habang hawak-hawak nito ang kaliwang kamay ni Taehyung. Pinipigilan niya itong lumapit sa kalaban. He don’t know what’s exactly going on pero kung ito ang plano ni Taehyung para manalo sila, he will not allow it. Mamaya masaktan ito sa gagawin nito. He couldn’t afford na magaya ang love story nila kina Hunter at Silver.

“Taehyung! No! Bumalik ka sa tabi ni Prime!” sigaw ni Jin na halatang hindi gusto ang binabalak na gawin ni Tiger.

Tiger smirked as he look at Jin and Eye’s direction, “Wish you did the same with me, Jin hyung when I asked you not to leave with me alone in that house.”

Hoseok seems surprised but he is loving how he didn’t expect Tiger to be loyal at him. Sa kanilang tatlo, Tiger was the least person he expected to be loyal but look. He managed to manipulate one of them. He maybe is really obssessed with him. Baka nga nahulog na ito sa kanya. And who is he to waste a person he could use against the enemy? He’ll just think of a way to dispose him later since he at this point, Jessi is probably waiting for him at a hotel somewhere he planned to meet her up after all this.

“Tae, come. Stand beside me, sweetie. I know how much you waited for this day to get your revenge with Jin. Sorry I doubted your loyalty. Come, will you forgive me for being mad at you earlier.”

“Of course, Hyung. It’s my pleasure to stand beside the new Trinity leader.”

“Tae!” parehas na sigaw nina Jin at Prime ng tuluyang bumitaw si Taehyung sa hawak ni Prime at pumunta sa side ni Hoseok at tumabi dito gaya ng inutos nito.

Prime was beyond pissed to what Tiger did that he immediately shoot one of the men guarding Hoseok. Taehyung didn’t even flinch. He just look at Hoseok who was staring intensely back at him.

“Thank you for choosing my side, Tiger. Thank you for being loyal to me.”

Tiger smiled while shaking his head.

“And thank you too for believing a theater arts student acting.”

Agad na kumunot ang nuo ni Hoseok sa naging tugon nito pero huli na ang lahat ng marealize niya ang ibig sabihin nito dahil napatay na nito ang mga tauhan na nasa tabi nilang dalawa na pwedeng magprotekta sa kanya.

“T-Tiger! Y-You. .!”

“Nah-uh. Older brother should and could never be mad at their younger brother right, Hobi hyung?” saad ni Taehyung with his siren eyes.

---

A/N:

Posted: August 15, 2022 at 04:00 AM

Oh my vegetables! Did you or did you not expect this twist? Like, oh-la-la! Now, if naguguluhan kayo sa biglaang twist na ito, nabanggit na siya ni Hoseok before sa previous chapter kay Jimin na may kapatid siya kaso na ‘deads’ daw, so yeah. Full details about them being brothers will be provided on the next chapter. And do you think mabubuhay pa si Yoongi? I mean, Hwasa’s team will try to revive him, right? But do you want him to be single or. . Sope? Lol! Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XLIII: BREAKING UP SLOWLY

“What are you talking. .” naguguluhan na tanong ni Hoseok hanggang sa halos lumipas ang ilang minuto ay unalingawngaw ang malakas nitong tawa na nagpataka sa lahat maliban kay Taehyung na hindi natinag sa kanyang kinatatayuan.

Why should he be when it was his plan after all and he finally made it happen - to

avenge his mother .

“So you’re alive, huh? I’d been telling people you’re dead.”

Naguguluhan nagkatinginan sila Namjoon, Jin at Jungkook. Nagkibit-balikat si Jin ng tignan siya ng dalawa na para bang tinatanong ng mga ito kung may alam ba siya tungkol dito ngunit wala. Alam niya ay ulila na si Taehyung kaya paanong tinawag na ‘Hyung’/‘Older Brother’ si Hoseok?

“Turns out Dad didn’t successfully killed me like he did to my mother.”

“Love?” nagaalalang bulong ni Jungkook habang nakatitig kay Taehyung na siyang nilingon siya at nginitian however his eyes were telling otherwise - it waa full of anger, pain and hatred towards the man not far from them.

“So? Does that make you the main character of this story?” mapang asar na tanong ni Hoseok but it also laces with anger too, “We all know side characters are always going to remain side characters no matter how much people love them. I, yes! I, am the main character of this story and I and only I will prevail.”

Napangisi si Taehyung at bahagyang humakbang ng ilang hakbang palayo sa kinapupwestuhan nila ni Jungkook as he tilt his head on the side.

“Oh yes, you are. That’s what your mom tells you before infront of the mirror just for you to work a little harder when in reality she couldn’t even stand looking at you in the mirror knowing she gave birth to a failure like her, and Dad knows that too and thought it was probably because she married your mom so to cover how much of a failure his wife and son are, she fucked the maid who he had been eyeing for a long time which happens to be my mother.”

People who heard what Taehyung said gasped. Hoseok could only kept a stern face but in reality he just want to shoot Taehyung infront of him for exposing him like that - for exposing everything the Jung family had kept for a long time.

“But Dad’s an asshole like how you perfectly resembling him now with what you did to Jin Hyung’s sister. After he fucked and got my mom impregnated he tossed her away not only because he thinks lowly of her but to protect his family name and position in Trinity.”

“Why would he think highly of her? You already said it yourself - she’s a maid and a whore .”

Halos nag igting ang panga ni Taehyung ng marinig ang salitang binitawan ni Hoseok sa kanyang pinakamamahal na namayapang ina but he will not let him use that against him because why would he? It was a false accusation.

“But she gave birth to a son who is not a failure. You know that. Dad knew that and that’s why he kept on bothering my mother when he learned about it. Guess that’s because I am the ‘son’ he imagined you to be.” saglit niyang nilingon ang dalawa niyang kaibigan at ang kanyang minamahal, “I’m glad even thou my step father is also an asshole like Dad who only love my mother and not me was still there with me after she died to remind me to be strong and avenge my mother will all the punches and hits from here and there I received for the next years of my life and that worked. Really, it did. Look at me now, standing infront of you, pretty much alive and can kill you.”

“As if I’ll let you or anyone kill me when I’d been dead inside for a long time.” tugon nito sabay muling tawa sa kanyang sinabi.

It was somehow safe to say, something along the lines of Taehyung triggered a pain that he’d been enduring for a long time that didn’t heal no matter how many years had already past.

---

HOSEOK POV

I could only laugh the madness and jealousy I had all along infront of my step-brother. Who would’ve thought that he will be someone that will be working for me when all along I thought he is entirely a different person. On top of that, I left him fuck me. What a fucking pathetic, stupid and failure I am like what my Father been telling me ever since I was a kid and I think he was right.

In reality, he doesn’t even like or love my mom in the first place. It was an arrange marriage by their parents and they both had to obliged or else. But my mom fell in love with him and he didn’t. Tragic I know, but my mom keep waiting. Waiting for my Father to notice her, no matter or how long it takes, she is willing to wait and that is when I came along.

She made him happy when she broke the news that she was pregnant of me - a baby boy. A soon to be heir. She finally got whay she wanted - my Father’s attention. It was just thag but it wasn’t because of love. It was more of like to remind her that that is her role and she only has one role and that is to give and make sure he will provide a Heir. My mother knows that very well but she still wait and hope he will have a change of heart towards her. Nine months passed by pretty quickly and there I was, born and cradled by my proud Father of having a son as his first-born child.

But his happiness soon turn to disappointment when I didn’t reach or exceed his expectation. He would never let me touch him or speak to him not unless I did something to make our last name recognized. I was young way back then that I didn’t realize why he does the way he did to me not until teenage years came and I found out to mom that he is part of an underground organization, that my Father wants to be the Leader of the said organization that is called - Trinity. And right then and there I decided to work hard and make my Father notice me again and be proud of me that I start detaching myself from any happiness I could be and feel. I will not allow myself to be viewed as a disappointment to my Father’s eyes like my mom. Not anymore.

The day I learnt my Father had impregnated another woman other than my mom, that is of a low status of us and that I had a bastard step-brother was the day I became mad. Mad at everyone and anyone and the world. Who wouldn’t? Especially when the bastard son have everything my Father wanted for a son - wanted me to be.

Lee Tae

• was the name of the bastard.

I checked all the possible documents I could find about him in my Father’s office and I must say I’m impressed but the madness I have for him is so bad that I want to kill him so my Father’s attention would be directed to me once again and just like fate is on my side, I learnt that his mother has a terminal illness. I was the one who gave an idea to my Father to fake help him that if he will pressure Tae’s mom that if he will help her be cured, he must surrender his son to my Father but the woman was so stubborn that she chose to suffer than giving up his son. This angered my Father of course as he badly wants to get ahold of my bastard step-brother that he decided to take the matter to his own bands - killing Tae’s mother intentionally.

Not even once I saw what Tae’s mother looks like or even his step-father or even him when I had this mindset that he won’t be able to get to the level where I am. I was raised by my mom not to get myself associated with low-life people.

And when I thought I would finally meet my step-brother, my Father went home one night acting like a maniac and that was the day that I was traumatized by my own relative; my own parent - Dad killed my step-brother only because he found out what Dad did to his mom and that he does not want to be associated to him or any of us.

Time flies fast and Dad became more obssess with power that he start forgetting that he has a family left at home. He forgot about me and mom whose already on her death bed. Up until my mom’s last breath, she was still hoping Father would stare at her with loving eyes and stay beside her as just like what couples do but he didn’t. My mom died with a heavy heart!

I worked hard - really hard not to gain my Father’s attention and love I want to anymore but to be the next Heir, the next Leader of Trinity. I want to prove to everyone not just from my Father that I am not a failure. But sometimes distractions comes along the way especially when you’re gaining popularity both in the underground and normal worls of people. That’s when I knew Jin’s older sister and you know how it went already I suppose. Typical hypocrite just like what my Father did to my bastard step-brother’s mother. I don’t need an Heir. I need power because that is something my Father didn’t have with Trinity.

I started to gain more connections and one of which I came across was Tiger. A very skillful assasin that I could use to get rid of my Father and when I saw him lying peacefully on his casket, I couldn’t help but smile to myself. Finally, I’m free.

But I can’t forget my first encounter with Tiger. It was on the burial day when he came and stood beside me. He tapped my right arm and placed a mini tiger figurine on top of Father’s casket.

“Maraming salamat sa iyo, napanatag mo na ang pamilya ko mula sa kanya ngunit hindi mo man maintindihan ngayon ang bigat ng ginawa mo kay Mr. Jung, darating din ang oras na maiintindihan mo.” saad nito at marahang tinapik ang salamin ng casket ng tatlong beses at ganuon din ang balikat ko.

And what he said stayed with me. I should’ve know it would lead to this.

But it already happened and now, I understand what he meant that day.

Karma.

---

“You think I’m afraid of you?” nakangising tanong ni Hoseok sabay senyas sa mga tauhan niya na siyang tinalima ng mga ito, “Just because you and I had a little fun doesn’t mean I wouldn’t find out about you keeping Jessi as your hostage to use against me.”

Sa puntong iyon naman nakabawi ng pag ngisi si Taehyung pero deep inside kinakabahan din siya sa reaksyon nito kapag nalaman nito ang nalalaman nila ni Jungkook. Saglit niyang nilingon si Jungkook at gaya ng inaasahan, bakas din nito sa mukha ang takot at pagaalala.

“Oh, so that’s why you ordered your men to kill her? So I could no longer use him against you. Wise plan you got there, Hyung.” snickered Taehyung.

“The hell you’re talking about?” he asks, scared and denial is obvious in his tone.

“Oh, then how come. .” umakto si Taehyung na nagiisip habang panaka-nakang tinitignan ang reaksyon ni Hoseok na unti-unting nanlalaki ang mga mata sa realization na ang binalak niyang iligtas na pinakamamahal ay hindi niya nagawa.

Napaatras si Hoseok mula sa kinatatayuan niya at napasabunot sa kanyang buhok. May iilan sa mga tauhan niya ang nagaalalang tumingin sa kanya samantalang ang iba ay nanatiling naghihintay sa utos ng kanilang lider.

Agad na napahawak si Taehyung kay Jungkook ng marinig niya ang sigaw ni Hoseok na puno ng galit. Nagaalala namang nakatingin si Jin sa dating boss at kaibigan habang nakatago sa likuran ng kanyang asawa na si Namjoon.

Ang sigaw at pag iyak nito ay napalitan ng pagtawa. Para na itong baliw sa kanyang ikinikilos at duon kinabahan ang lahat. Hindi nila alam ang sunod nilang balak gawin o iutos sa kanyang mga tauhan.

“Hahaha! . . Really, Jimin? . . You planned all this because I killed you, right? . . Joke’s on you, I also killed Yoongi . . B-But, I shouldn’t have done that because then you’ll be with him and I . . And I. .” muli itong sumigaw at maya-maya ay walang pakundangan na nilabas ang baril sa kanyang suot na blazer at pinaputok ito sa magkakaibang bahagi sa ere kaya saglit na nagkagulo.

“And you! This is what you’ve been waiting for all this time, right? You gave Hunter an idea to kill her, don’t you, right? Right?!” lumakad palapit si Hoseok sa kinatatayuan nina Jungkook at Taehyung at bago pa makaalma sina Jin at Namjoon ay hinarang na sila ng mga tauhan ni Hoseok.

“Don’t you fucking dare!” banta ni Jungkook at itinago sa likuran niya si Taehyung at inilabas ang kanyang baril at itinutok ito kay Hoseok but the other was faster. He shot him to his left thigh causing him to kneel and leaving Taehyung surprised and exposed.

Taehyung’s eyes started to water when he saw his beloved hurt and that was because of his older step-brother doing.

“Y-You. . You dare to hurt. .”

“Oh, so you’re mad?” nakangising tanong ni Hoseok halatang natutuwa sa reaksyong pinapakita ni Taehyung.

“I’m gonna fucking kill you like how I killed Dad!” natatawang saad nito sabay eleganteng kinuha ang punyal sa bulsa ng kanyang pantalon at hinalikan ang nuo ni Jungkook bago ito naglakad ng marahan papakapit sa kinatatayuan ng kapatid, “First, you took my mom and then you took my best friend. I’ll be the most stupid person in the world if I’ll allow you to do the same shit to me for the third time especially if that person is someone I see myself spending my life with.”

And that started the fight between the two step siblings. Their own pasts fuels them to kill one another. Jin, Namjoon and Jungkook could only watch the two as they take care of Hoseok’s men.

Slowly, one by one, Hoseok men started to be outnumbered by the incoming loyal men Trinity has. How it happened? No one knows. They just suddenly popped out of nowhere.

Until. .

“H-Hyung!” screamed Taehyung in fear when he came back to his senses, only to realize that he had stabbed Hoseok on his left stomach due to rage. Taehyung was about to touch him and would somehow try to stop the bleeding but he harshly pushed him away that made him almost stumble the ground.

“Don’t you dare show pity on me. Tsk, I don’t need that shit! This is what you want, right? Don’t pretend to help me and stab me afterwards with a smile on your face just because I let my guard down.” says Hoseok even thou he is already catching his breath while holding his stomach and trying to conceal the pain.

“H-Hyung. . I-I’m sorry. . N-Nadala lang ako ng galit ko pero hindi ko talaga sinasadya. I just. . I just can’t get out the fact that I lost my mom and ny bestfriend but still, you’re my brother kahit na anong tanggi pa ang gawin mo. . I-I just want to. .” and yes, what he said is true. Even if he had planned all this, and how much he hated him, he just couldn’t get out of the fact that he is still his older brother - his family.

Ngumisi lang si Hoseok sa sinabi niya at naglabas ng isang itim ba remote mula sa kanyang bulsa. He looks at Taehyung, Jin, Namjoon, Jungkook and the rest of the men that are there and then back to the remote that he is now holding.

“I’m sorry if I wasn’t the older brother you expected me to be. Maybe in another life, Tae-Tae.” pinindot nito ang hawak nitong remote at isang malakas na pagsabog ang naganap malapit sa kung nasaan sila ba siyang dahilan ng pagyanig at unti-unting paglaglag bg istraktura ng warehouse.

“H-Hindi! Hyung!” naiiyak na saad ni Taehyung when he saw Hoseok’s eyes, accepting defeat.

“I already made my decision, young brother, and that is final. I have no one. If Jessi is gone, I don’t want to be like Yoongi. I rather be with her immediately. She must be lonely there and I’m sure she’ll love someone to talk to. Now go.” muli itong nagpaputok ng malapit kay Taehyung to remind him to get out of the place along with the others.

“Love, let’s go.” nagaalala at bulong ni Jungkook ng makalapit siya kay Taehyung para hatakin ito palabas ng warehouse kung saan naghihintay sa kanila sila Namjoon.

“N-No! Si Kuya!” tugon niya ng may pagmamakaawa sa kanyang mga mata and he was about to surrender when he saw Hoseok signalling him to take him away while mouthing the words.

“Give him all the love I can’t.”

And that was enough for Jungkook to do what was also the supposed to be leader of Trinity asks him to do.

He could feel Taehyung trying to get away from his hold and run to Hoseok but he remained his composure and his unspoken promise he made with him. He run as fast as he could so they could make it out alive as fire is already present and before they could finally get out, he took one last look at Hoseok who placed the gun in his temple and before Hoseok could even pull the trigger, he made sure to cover Taehyung’s eyes who was still looking at Hoseok with tears rolling down his cheeks.

---

A/N:

Posted: September 19, 2022 at 12:05 AM

And that was heck long of an update because you, my dear friends deserve it. Belated happy birthday to our kings Namjoon and Jungkook. Stay tuned for the following updates.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XLIV: GLIMPSE OF US

JIN POV

Three years had passed at grabe, hindi pa rin ako makapaniwala. Parang kailan lang nangyari ’yung laban sa pagitan ng Trinity at ni Hobi. Gaya ko din si Taehyung pero mainly because may mga araw pa rin na naiisip niya na sana kung ibang plano lang ang ginawa niya, hindi sana mauuwi ang lahat sa pagkamatay ni Hobi but then again, it was his decision na gawin iyon sa sarili niya. He does not want to accept defeat nor feel helpless.

After ng pangyayaring iyon, nagsimula na rin ang mahigpitang pagsasala sa mga miyembro ng Trinity. Walang pagdadalawang isip na pinaligpit ng Trinity ang mga tauhan nilang maka-kaliwa. Labag man sa kaluoban ko na gawin nila iyon ay hindi ko rin naman sila pinigilan dahil nanduon na rin ang takot ko sa tuwing maaalala ko ’yung nangyari kay Joonie. Akala ko mawawala na siya sa akin. Laking pasalamat ko nga at hindi iyon nangyari dahil magkasama pa rin kami hanggang ngayon.

Also, believe it or not, naka survive si Hunter sa laro niya kay kamatayan. That shithead! Akala talaga namin namatay siya, iyon pala, may suot siyang espesyal na bulletproof suit kaya hindi naging ganuon kalala ang mga tama niya at to the rescue si Hwasa sa kanya syempre because as we all know, lakas tama pa rin sa kanya si ate ninyo girl pero ayun, ng nagka girlfriend na si Hunter, tumigil na rin naman siya. Actually, nauna siyang gumive up bago pa magka girlfriend si Hunter kaya ayun. Kahit papaano nakahinga na kami ng maluwag. Akala talaga namin hindi na ulit magmamahal si Hunter pero ayun. Minsan nga naiisip ko, kung hindi namatay si Jimin, sila kaya ang magkakatuluyan o hindi pa rin?

“Hyung!” tawag sa akin ni Taehyung kaya agad bumalik ang ulirat ko. Shit. Hindi ko namalayan na nag spaceout na pala ako. Nga pala, araw ng kasal ngayon nina Tae at Prime. Buti naman naisipan na nila magpakasal. Nauna pa kasi ang pagaadopt nila ng anak sa amin ni Joonie. A month ago lang sila nag adopt. Actually, iyon ang ginamit ni Prime na pang propose kay Tae. Could you imagine how awkward but funny at the same time was that? Nilagay ni Prime yung singsing sa kamay ng baby. Ito namang si Tae takang-taka ano yung hawak-hawak ng inadopt nilang baby at ayaw bitawan tapos ayun. The rest is history.

“Yes, Tae?” agad akog lumapit sa likuran niya at pinagmasdan ang repleksyon naming dalawa sa harap ng salamin.

“Pwede bang kapag pinost mo ’yung picture natin sa social media account mo, isama mo ang pangalan ni Chim?”

Nagulat naman ako sa nirequest niya at nagpakawala ng isang malalim na buntung-hininga. Oo nga pala. Dati kasi napag usapan namin na kapag kinasal ang sino man sa amin, dapat special honor ang dalawa sa aming tatlo kasi nga we’re more than bestfriends. We’re brothers. Napangiti ako ng mapait.

“Yes, Tae. Isasama ko ang pangalan ni Chim. For sure, excited na rin iyon na makitang lumakad tayo sa aisle from heaven kaya tara na. Baka naiinip na rin ’yung groom mo.”

At nagsimula na nga ang seremonyas ng kasal. Syempre present din ang adopted child nina Tae at Prime na siyang karga-karga ni Joonie. Napangiti naman ako ng magkatinginan kaming dalawa. Hay, excited na ako na mag adopt na rin ng sarili naming anak.

Ang tumayong best man kasi ni Prime ay walang iba kundi si Joonie samantalang si Hunter, ayun. Nasa pinaka unahan lang ng upuan at nakatingin sa amin ni Taehyung na naglalakad sa aisle. Ako kasi ’yung ‘bridesmaid’.

“Ingatan mo itong si Tae, Prime. Hindi ako magdadalawang isip na ihampas sa iyo ang mga kaldero at kawali sa bahay kapag tumawag ito sa akin at nagsusumbong na inaway mo!” banta ko kay Prime ng tuluyan na kaming makarating sa harap ng altar ni Tae.

Sumang-ayun sa akin si Joonie at hinawakan sa balikat si Prime, “Alam mo na rin yung bilin ko sa iyo. Pakatandaan mo iyon.”

Hindi ko napagilang hindi mapangiti ng mapansin ang kinakabahan at namutlang reaksyon ni Prime dahil sa sinabi namin ni Joonie.

“Hyung!” sita sa amin ni Tae, “Huwag ninyo nga siyang takutin! Mamaya umatras pa iyan eh.”

“Love, bakit mo naman naisip iyan? Hinding-hindi ako aatras magpakasal sa iyo ’no! Tara na nga. Iwan na natin iyang sina Hyung.” parang batang hinila palayo ni Prime sa amin si Tae kaya natatawang nagsikuhan nalang kami ni Joonie habang papunta sa pwesto ni Hunter.

“Oh nasaan si Irene?” tanong ko. Kibit-balikat lang ang sinagot nito sa akin, “Nag away kayo?”

“May gagawin daw siya kaya hindi niya ako nasamahan ngayon.” tugon nito pero obvious namang malungkot ito sa tono ng boses niya.

Agad naman siyang inakbayan ni Joonie at minasahe ang kanang balikat nito.

“Baka nagaasikaso lang iyon. Malapit na rin ang pa-party ninyong dalawa sa naka sched ninyong kasal for next year ’di ba?”

“Kung pwede lang, ngayon ko na siya aayain magpakasal kaso mas busy siyang tao kesa sa akin. Priorities first siya parehas ni Jimin kaya hindi ko rin masisisi. Ayaw ko namang paghigpitan.”

Saglit lang ang naging paguusap namin bago natuon ulit ang atensyon naming lahat sa kasal nina Tae at Prime. Halata sa mga mukha nila ang saya ng matapos ang seremonyas ng kasal nila. Syempre hindi na namin pinansin ang mabilisan nilang paglisan sa reception para mag honeymoon o maging ang pakiusap ni Tae na sa amin muna ang anak nila na pinangalanan nilang Jungtae Kim Jeon.

Gusto rin naman ni Joonie na nasa amin ’yung so-called pamangkin/inaanak namin sa kanila. Excited na talagang maging tatay itong si Joonie. Kunting tiis nalang naman na. Malapit na rin kamo magkaruon. Ako rin naman naeexcite na rin. Walang duda kasi bagay kay Joonie ang pagiging ‘father’ figure.

“Oh aalis ka na?”

Tumango lang si Hunter sa amin bilang tugon. Nagaalala kaming nagkatinginan ni Joonie. Mukhang may tama na itong si Hunter na minsan lang kung mangyari at kanina panay din ang pakikipag sayaw niya sa ibang guests na babae. Nag away ba sila ni Irene? Weird.

“May dadaanan pa ako. Sige, ingat kayo.”

Hindi niya na kami hinintay pa ni Joonie na magsalita pa ulit at umalis na. Napabuntung-hininga nalang si Joonie.

---

YOONGI POV

I heaved a sigh as my car stop to a familiar place. I really should stop doing this. Hah, who am I even kidding? I’ve told this line myself a hundred times already and yet, I still go here.

Lumabas ako ng kotse at lumakad ng ilang hakbang para hawakan ang railing ng foot bridge. It’s been three years and I’d already found myself a new lover but why? Why do I always see a glimpse of him? A glimpse of me and Jimin to her? I laughed to myself.

Few months from now ikakasal na ako kay Irene and yet, I couldn’t still look at her as she herself because of him. I’m being selfish and it’s bad. Really bad. I should really stop doing this. I want to be fair to Irene but. .

. . yeah, maybe in another life . In an alter universe, Irene and I are the ones who were meant to be but then. . Jimin . What if he suddenly shows up in my married life with Irene? Nah, that maybe is from a fictional story from another universe.

Tumingin ako sa singsing namin ni Jimin na hanggang ngayon ay suot-suot ko pa rin. Maybe it’s time to let go.

Time to let Jimin go.

---

A/N:

Posted: September 19, 2022 at 12:10 AM

Did I just made referrence of my first Yoonmin FF: Illicit Affair? Yes, I did. And yes, sometimes you just have to learn how to let go and be fair to your new lover because that’s how it is supposed to be. Don’t worry, nagkatuluyan naman sila sa Illicit Affair. Hahaha.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY XLV: INFINITY

TAEHYUNG POV

Kanina pa kami bati ng bati nila Hyung sa mga bisitang dumarating dito sa pa-party nina Hunter at Irene. Pinag isa nalang kasi nila ’yung bachelor/bachelorette party. Wala namang problema duon pero hindi ko inexpect na maraming bisita ang darating. Pero hayaan na minsan lang naman mangyayari ang ganito dahil isang beses ka lang naman ikakasal or. . er. . Anyways! Mukha namang inlove na inlove sa isa’t-isa sina Hunter at Irene eh may times lang talaga na naiisip kong si Jimin dapat sana iyon pero ayaw ko namang magpaka negative kasi knowing Jimin, hindi rin naman siya matutuwang makitang heartbroken ang taong mahal niya all his life.

Sa malaking barko ang venue ng pa-party nila at ’yung theme is all black para sa outfit. Well, hindi na rin naman kagulat-gulat. Parehas silang mahilig sa kulay itim eh. It suits them.

Syempre ito ang outfit namin ng asawa ko. Hindi kami papakabog. Dapat matchy-matchy kami. Ako ang pumili ng outfit namin na iyan for tonight’s party.

Sina Eye at Jin hyung naman, ayun. Classic all black talaga. Wala man lang ka glimmer-glimmer pero okay na rin. Gwapo naman sila like us ni Prime.

At ito, nandito ang venue ng party nina Hunter at Irene. Pagmamay-ari ni Hunter ang barkong ito. Kailan ko nga lang nalaman na may barko pala siyang pagaari. Tsk. Actually, silang tatlong leader ng Trinity ay may pagmamay-aring barko. Astig ’di ba?

Nasa pinakataas na palapag ang paparty pero pinabonggahan ng dalawa ang ayos ng venue. Pailaw kung pailaw talaga.

“Aba, looking good ah.” bungad na bati ni Eye kina Hunter at Irene.

“Syempre, chill lang silang nakaupo dito lalo na si Hunter hindi gaya natin kanina pa tayo nakikipag kamay sa guests. Akala ko nga kanina tumatakbo akong kandidato eh.” pabirong saad ni Prime.

“Namjoon for President po!” natatawang sakay sa biro ni Jin hyung at umakto pang makikipag kamay kay Eye.

Nagkatinginan sina Hunter at Irene sa isa’t-isa na siyang magka holding hands at sabay na natawa at nailing. Hay. Wala man lang aso’t-pusa act akong nakita sa dalawa. Sobrang similar ng ugali nila. Maganda sana kung opposite. Hahaha.

Habang naguusap yung tatlong leader ng Trinity at abala si Irene sa pagdutdot sa cellphone niya, probably texting her friends na ininvite niyang pumunta eh inagaw ni Jin hyung ang atensyon ko.

“Ayun! Ang cute ’di ba?” kinikilig na nguso ni Jin hyung duon sa DJ.

“Infair ah? Saan nakuha nila Hunter iyan? At saka anong name?” habang para kaming teenager ni Jin hyung na kinikilig duon sa DJ eh bigla namang inagaw ng host ng party ang atensyon ng lahat.

“Hi, sorry to interrupt the party. I know, I know. Our DJ Hyungwon is dropping good beats but I, Holland will be officially opening the party for our soon Mr. and Mrs. Min.” panimula ng host at nagpalakpakan ang mga guests.

Lumapit sa akin si Prime at hinalikan ako sa nuo ko.

“Are you good?”

“Yeah. Gusto mo ba akong samahan? Sisilipin ko lang si Seokie? Baka mamaya sobrang naglilikot na iyon. Kawawa naman ’yung bantay niya.”

Yes, I named our son next to my older brother, Hoseok. It suddenly made a slight pang on my chest remembering him. If only he chosed to live.

“Do it later, love. For sure naman okay lang sila ni Taemin duon sa room. Let yourself unwind a little. Masyado kang naka focus sa anak natin. Need mo rin mag enjoy paminsan-minsan, alright?”

“Alright, love.” tugon ko at hinalikan siya sa kanyang labi na kinangiti niya.

At iyon nga ang nangyari. Hinayaan ko ang sarili ko na mag unwind at i-enjoy ang party not until I saw a familiar face sa isa sa mga nag perform tonight. Napanganga ako. Actually hindi lang pala ako kundi pati na rin sila Jin hyung.

“Hoy! ’Di ba si Taemin iyan? ’Yung bantay ni Seokie? Bakit siya nand’yan?” naalarmang tanong ni Jin hyung.

“At bakit ganyan ang suot niya?” nakangangang dagdag ni Eye.

“Pero infairness, maganda build ng katawan niya.” dinig kong sabi ni Prime kaya agad ko siyang pinalo sa braso para bumalik siya sa ulirat niya. Effective naman dahil nag sorry agad siya at sinabing mas maganda pa rin yung akin.

Si Hunter naman halatang hindi inexpect na may makikita siyang magsayaw ng topless sa party niya lalo pa at mukhang amazed si Irene sa napapanuod niya.

Tatayo na sana ako pagkatapos ng performance niya para tanungin kung nasaan ang anak namin ni Jungkook ng makita kong karga-karga ito ng host na siyang ineenjoy ng anak ko dahil panay ang tawa kaya nakahinga ako ng maluwag. Agad inabot ng host kay Taemin ang anak ko ng makapag t-shirt na ito para bumalik sa role niya bilang host at hindi baby sitter.

“Alright, so it’s now time for the soon to be married couple to participate in giving their message to each other and to the guests.”

Muling nagpalakpakan ang lahat. Inabot ng host ang mic una kay Hunter na siyang nagbahagi ng speech niya. A speech of admiration to his beloved Irene and a thank you to the attendees of tonight’s event.

“Grabe, inlababo ang loko.” dinig kong sabi ni Eye kay Jin hyung.

“Oo nga eh. Sinong magaakala na magmamahal pa ulit iyan. This time, for sure wala ng makakahadlang sa happily ever after niya.” tugon ni Jin hyung.

Welp, spoke to soon. Why? Dahil ng si Irene na ang magii-speech laking gulat namin ng bigla nalang nag iba ang kilos at pananalita nito.

“Who would have thought, right? That Hunter, yes, Hunter will really fall for someone like me? An enemy?” saad ni Irene in her oh so sweet, wicked voice while chuckling to herself, “I guess, nagiging bulag talaga ang lahat sa pag ibig.”

“I-Irene. . What are. .?” halatang nagulat si Hunter sa sinabi nito sa harap ng maraming guests na nandidito ngayon. Actually, hindi lang naman siya. Lahat kami. Like, what does she mean? Nananaginip lang ba ako? Baka panaginip lang ito?

“Kookie, love, sampalin mo nga ako.”

“Love, hindi ka nananaginip. Totoo itong nangyayari ngayon.” tugon niya.

“Like I said, Hunter. You fell for an enemy. I am an enemy, your enemy. I never loved you like you did. This is all part of the plan to kill you so that I can gain power and position sa organisasyon kung saan kasapi ako. What Hoseok wasn’t able to do years ago ay sisiguraduhin kong magagawa ko.”

Lahat kami nagulantang at na dejà vu at the same time ng ang ilan sa mga guests na nanduon ay nagsilabas ng mga baril nila at nakatutok sa direksyon namin. Lumakad na kasi pagitna si Irene at nakangisi sa amin. Anak ng shit!

Agad kong hinanap si Taemin pero hindi ko ito makita.

“Alright, uhm, I think this is part of the program, right?” naguguluhang tanong ng host habang nililibot ang tingin niya sa paligid and at the same time ay itinaas ang kanang kamay niya sa ere, nagbabaka sakali na baka may sumagot sa tanong niya. Parang recitation kumbaga. Ngunit wala. Walang sumagot. Lahat kami shock lalo na si Hunter.

“Sorry, Hunter and goodbye?” nakangising saad ni Irene at kakalabitin na ang gatilyo ng baril niya habang kami naman nila Jin hyung ay nagkakatinginan na dahil wala kaming mga dalang armas kasi hindi sumagi sa isip namin na mangyayari ito.

“Hopia! Mani! Popcorn!” tili ng host ng biglang nakita naming may tama ng bala yung statue na siyang nasa likuran lang ni Irene kung saan ito nakatayo.

“What the? Where did that come from?” halata ang gulat at inis sa boses ni Irene.

Pati kami nagulat na naman hanggang sa may narinig kami sa isa sa mga guests na nagbanggit ng salitang ‘sniper’. Sniper? May sniper silang kasabwat? Anak ng tokwa naman oh!

Nakuha ang atensyon namin ng DJ ng bigla itong nagsalang ng kanta na pang party at kumakalabog ang beat - Super Freaky Girl ni Nicki Minaj.

“Alright, mukhang dito na rin natatapos ang aming pagpapanggap.” nakangising saad ng host, “Matagal ka na naming hinahanap para dalhin sa boss namin. Malaki ang atraso mo sa kanya at ang huli naming misyon bago kami mag retire ng grupo ko ay ang dalhin ka sa kanya.”

“I second the motion!” sigaw ng DJ mula sa itaas at nagulat kami ng biglang may mataas na kalibre ng baril ang hinugot nito sa ilalim ng table kung saan siya nakatayo at tinapat ito sa mga kasamahan ni Irene at walang pagdadalawang isip na pinaulanan ng putok ang mga ito.

“Woo! Ito ang party!” sigaw ng host at nag throw it back pa bago kinuha ang sarili niyang baril at pinaputukan ang mga kalaban.

“Mga boss!” lahat kami napalingon sa pamilyar na boses na nagsalita. Paglingon namin ay nakita namin si Taemin na hinihingal at naka topless na naman. Bigla kong naalala si Seokie.

“Si Seokie?!” taranta kong tanong.

“Okay lang siya Boss Tiger! Nadala ko na siya sa safe na lugar! Promise! Ngayon, mag focus nalang muna kayo na huwag kayong mamatay! Nilagyan ko ng mga baril iyang ilalim ng table ninyo para may pang laban kayo!” mabilisan niyang tugon at sabay-sabay kaming napadukwang sa ilalim ng lamesa at pagkapa namin, oo nga! May mga baril!

“Teka! May alam ka ba tungkol dito?” tanong ni Jin hyung.

Pero hindi na nakasagot si Taemin dahil bigla siyang tinawag ng host na sobrang nageenjoy makipagpatayan sa mga kalaban habang tumutugtog ang pang party na tugtog na sinalang ng DJ.

Nagkatinginan kaming lima at nagtanguan. Pagsugod namin sa mga kalaban narinig ko pa si Kookie na sumigaw ng, “Party, party yeah!”

Hindi na namin pinansin pa ang dami ng mga kalaban basta ang mahalaga wala sa amin ang masugatan or mamatay. Napalingon ako kay Hunter na siyang halatang-halata na badtrip sa pangyayaring ito. Naku, patay si Irene kapag nahawakan siya ni Hunter.

Habang abala kami sa pakikipaglaro ng barilan sa mga kalaban, narinig ko ang boses ng host sa hindi kalayuan.

“Oh shit! Nandito na ba siya sa luob? Gumagalaw na itong barko!”

Sinong siya ?

“Ay shit! Ako ng bahala!” nakita ko si Taemin na kinuha ang mic at inihagis sa DJ na nasa taas pa rin nakapwesto at pag abot nito ay sinigaw nito ang isang pangalan or code. Ewan pero parang title iyon ng kantang tumutugtog ngayon eh.

“Infinity!!!”

Bumalik ang atensyon ko sa pakikipaglaban dahil parang wala namang nangyari sa ginawa nila. Muli kong nilingon si Hunter para tignan ang sitwasyon niya at nakita kong napapaligiran na siya ng mga kalaban at nanduon din si Irene.

“Hyung! Kookie!” tawag ko sa atensyon nila at nginuso si Hunter. Patakbo na sana kami sa kinatatayuan nito ng marinig ko ang nagagalak na palakpak ni Taemin. Tunog tagumpay?!

“Ayan na siya! Grabe! Grand entrace pala ang gusto!”

“Shuta! Yari tayo sa kanya mamaya! Malinaw niya pa namang sinabi na huwag siyang tatawagin kung hindi kailangang-kailangan!”

“Well, mamamatay ang love of his life niya kapag hindi pa natin siya tinawag!”

Napatingin ako sa tinitignan nila sa itaas na siyang tinuro ko din kila Jin hyung at laking gulat namin ng may makita kaming itim na motor na nasa ere at dina-drive ng. . ni. . nanlaki ang mga mata ko sa gulat.

“JIMIN?!” dinig kong saad ni Eye dahil hindi namin magawang makapagsalita ni Jin hyung.

coz you’re the reason why I belive in fate, you’re my paradise

and I’ll do anything to be your love or your sacrifice

Saktong bumagsak ang motor na sinasakyan nito sa kinatatayuan ni Hunter. Idinrift nito ang motor paikot at ikinasa ni Jimin ang dala niyang shotgun sa balikat niya na may nakasukbit pang sniper at walang pagdadalawang isip na pinatamaan ang mga maaaring pumatay kay Hunter.

Kapwa nagulantang sina Hunter at Irene dahil sa biglaang pagsulpot ni Jimin. More like, si Hunter dahil gaya namin, hindi namin inaasahan itong pangyayari na ito. Like, hindi ba patay na siya? I mean, si Jimin ba talaga ito o kahawig lang niya?

Napatakbo na kami ng tuluyan palapit sa kanila. Kailangan kong malamang si Jimin nga ito! Ang bestfriend namin ni Jin hyung!

“J-Jimin. .” tawag ni Hunter sa kanya.

“Hah! Ikaw ba talaga? Si Jimin? ’Yung ex ni Hunter na namatay o baka naman isa ka lang impostor?” nagtatapang-tapangan na usal ni Irene.

Ngumiti muna ito bago nagsalita at bumaba ng motor habang sinusukbit pabalik ang shotgun sa balikat niya at pinalitan ng sniper gun na siyang kinakasahan niya ng bala.

“You can call me Jimin or Infinity. Depends what suits your taste but to Hunter. .” nilingon nito si Hunter na siyang naestatwa na sa kinatatayuan niya, “He first knew me as Silver. The one whom were supposed to kill him but ended in a different way so yeah.”

Kapwa naming hindi namalayan ni Jin hyung na umiiyak na lala kami dahil sa tuwa dahil confirmed! Siya nga si Jimin!  Ang Jimin namin. Buhay siya!

“Oh fuck this! You guys ruined my plan! And I’ll make sure you pay for it! Hindi ako papayag na sirain ninyo ang plano ko! No one can ruin my dreams!” nanggagalaiti na sigaw nito sa galit at kinuha ang baril sa dala niyang handbag.

Hinarangan agad ni Jimin ng katawan niya si Hunter but Hunter is quicker than Irene dahil bago pa nito makalabit ang gatilyo ay pinaputukan niya na ito sa kanyang paanan dahilan para mapahiyaw ito sa sakit at muntikang matumba kung hindi lang siya nasalo ng isa sa nga tauhan niya.

“How could you do this to me? I thought you loved me?” nagpapaawang saad nito habang nakahawak sa paanan niya.

Nagkatinginan nalang kami nila hyung.

Ngumisi si Hunter sa kanya at lumapit kay Jimin. Niyakap niya ito mula sa likuran nito at halatang hindi iyon inexpect ni Jimin na gagawin ito ni Hunter. He buried his face on Jimin’s neck. Inhaling his scent. Probably inspecting or some sort kung si Jimin ba talaga ito as he held his small wait.

Hindi ko napigilang hindi mapangiti ng mapansin kong namumula ang tenga ni Jimin. Yep, confirmed. He is Jimin. Our chimchim/mochi.

“Sorry but you’re like a food with an expiration date. Yours is today. While he, he doesn’t have one because he is not a food. He is my fianceè.”

“Oh narinig mo ang sinabi kaya wag ka ng umacting d’yan at parating na ang boss nami! Sa kanya mo na gamitin iyang acting mo na para sana kay Hunter.” pangaasar na sabi ni Taemin kay Irene.

“No!” parang batang nagta-tantrums si Irene hanggang sa may helicopter ang huminto sa itaas nitong barko kung nasaan kami at lumitaw ang mukha ng isang babae.

“Hi, Irene! I’m sure you know who I am, right?” nakangisi ito ng nakakaloko at eleganteng bumaba sa helicopter gamit ang lubid at pinakuha sa mga tauhang kasama niya si Irene na sigaw ng sigaw at humihingi ng tulong.

“Good job, Infinity! Alright so gaya ng napag usapan, I’m letting you four retire at ease.”

Naghiyawan sa saya ’yung DJ, Host at si Taemin. Nilingon naman nitong sunod si Jimin at binigyan ng knowing smile, “Pleasure to meet you, Trinity. I’m Hyuna. I am also an underground boss but overseas. Hoseok and Irene used to be one of my children but went to the wrong path of their life. And you. .” tinignan nito si Hunter, “. . please accept Jimin as you did before. I know you still love him. I have some of my men check on you to know that what I’m saying is true. Sorry if it took awhile for you two to reunite but whats important is you’re together now. Right, Jimin?”

“Ah. . Boss. .?” may sasabihin sana si Jimin kaso pinigil siya ni Hunter ng magsalita ito.

“Yeah, in fact, if you don’t mind, we’re gonna get ourselves married now and he can just tell me the details later.”

Napahiyaw si Jimin ng bigla siyang buhatin ni Hunter in a bridal style habang kami naman chine-cheer sila.

“Ibaba mo ako! Yoongi!” hiyaw ni Jimin, “Pinagsasasabi mo d’yan! Hindi tayo pwedeng magpakasal ’no! Balita ko tinapon mo na ’yung kapares ng singsing na binigay mo sa akin so, no! Hindi ako magpapakasal sa iyo!”

“Marry me so I forgive you for all those years of drama I have to endure thinking that you died! Marry me!” pasigaw nitong tugon habang naglalakad na sila palayo sa amin.

“Marry mo mukha mo! Taksil!” parang batang tugon nito at pinakita ang singsing sa kamay niya, “Nakikita mo ito? Kahit kating-kati na ako tanggalin hindi ko tinanggal hindi ko tinanggal tapos yung iyo. .”

Biglang natahimik si Jimin ng ipakita ni Hunter ang kanang kamay nito at walang duda nakita niyang suot nito ang kapares ng singsing niya.

“Woo! Mabuhay ang bagong kasal!” sigaw ni Jin hyung na sinabayan pa ng pangangantsyaw ng iilan sa amin na buhay pa dito sa barko.

“Finally, may happily ever after na sila ng kapatid ko.” dinig kong saad ni Eye.

Nilingon ko si Kookie para sabihin sana sa kanya na masaya ako sa pangyayari na ito dahil sobrang unexpected at roller coaster mood pero nagulat ako ng makitang hawak niya na ang anak namin. Teka, paanong napunta agad si Seokie sa kanya? Saan tinago nitong si Taemin ang anak namin?

---

JIMIN POV

“H-Hunter! S-Stop! Mmmh!” halos kagatin ko na ang labi ko para lang pigilan ang sarili ko sa pag ungol sa ginagawa kong pagsiksik ng mukha ko sa leeg niya. Nahihiya kasi ako tumingin sa kanya. Parang tanga eh! Nasira ang plano ko na magsimula ulit kami ng dahan-dahan sa oras na magkita ulit kami dahil nga syempre bukod sa naging sila ng now ex niya na na si Irene eh ang weird kung babalik ulit agad kami sa dati na parang walang nangyari na you know, pagaakala nilang lahat na pagkamatay ko pero hindi.

I survived that night. It was the same night Irene became ny new boss and offered me a deal to work for her. Naalala ko ng mga panahon na iyon, it was hard for me to watch them from afar lalo na si Yoongi. The least I can do for them is to help them invincibly. I was the culprit behind Jessi’s death. I mean, why not? He hurt Yoongi by attempting to kill me. Of course, I am not alone. I was helped by Hwasa. Funny how we somehow became friends. Nang nadala si Yoongi sa hospital ako ang nagbabantay sa kanya when everyone thought it was Hwasa. Siya nga din ang nagbalita sa akin ng naging sila ni Irene. And I am thankful ng hinayaan nalang nito na ipaubaya sa akin si Yoongi maybe because she saw something sa amin.

Napakadami ding beses na gusto ko ng sakalin, patayin at ilibing ng buhay si Irene pero hindi ko magawa dahil ayaw kong makitang masaktan ulit si Yoongi but I was also jealous when I know her place is supposed to be mine but, I mean, who cares? We still end up together.

“Quit hiding your face, Min.” saad nito sa kanyang baritonong boses habang pinagpapatuloy ang pag atras-abante ng katawan niya sa akin, “You know you can’t hide that face for too long especially now that you’re oficially my husband.”

“I didn’t approve any of this!” tugon ko kasabay ang isang ungol ng bigla niyang idiin ang kahabaan niya sa akin.

“Yes you did, Min Jimin.”

Sinamaan ko ito ng tingin, “I’ll make sure to tell Kuya what you did to me tomorrow morning! I fucking hate you!”

“And I love you.” he said, smiling.

I was surprised when I finally heard the words I had always wanted to hear from him that it made me tear up.

“I-I. .”

“You heard it right, baby. I love you.”

“I love you too, Yoongi hyung.”

“I love you more, Park Jimin.”

Who would’ve thought, I made one of the Trinity leaders, Hunter, fall and believe in love. I guess, this is where the story ends for all of us.

---

A/N:

Date Ended: September 19, 2022 at 04:00 AM

Tadaaa!!! After ten freaking months natapos ko din itong second fan fiction ko. Finally! Sana nagustuhan ninyo ang kwento at kung nabitin kayo pasensya na. Babawi nalang ako sa susunod na kwento nila. Huehuehue.

Kitakits sa sunod na update mga ka-Trinità. Remember, coraggio - lealtà - intelligenza.

TRINITY (BL)

DISCLAIMER:

This story is a work of fiction. The names, characters, incidents and places are the products of my imagination as the author, and are not to be construed as real. Any resemblance to persons living or dead or to an another story is entirely coincidental and unintentional.

---

FROM THE AUTHOR:

Taos puso ang aking pasasalamat sa pagbibigay ninyo ng oras sa pagbasa ng aking ika labing-isang BxB na aking pinublished nuong 2021 and yes, second Fanfiction genre ko na po ito.

Anyway, hindi ko alam kung nabitin ba kayo sa kwento or what gaya ng nasabi ko sa huling chapter pero sana nagustuhan ninyo o nabigyang hustisya ko ang theme ng kwento lalo pa at ang tatlong ultimate ships ang fineature ko dito. Masaya ako dahil nagawa ninyong maglaan ng oras upang basahin ito. As I had said, this is my second time writing this type of genre. Sinubukan ko lang kung kaya kong isulat at gawaan ng kanya-kanyang nila kwento ang nasabing tatlong ultimate ships along with Hoseok and I actually enjoyed it.

So, sa mga naka follow sa akin, meron akong next Fanfiction entitled DOLLHOUSE which will feature Yoonmin again kasi by now for sure alam ninyo ng sila ang favorite ship ko. But a little warning thou, isinulat ko ito sa wikang Ingles so sana supportahan ninyo pa rin ako. Ito ang unang beses na magaattempt akong magsulat ng Fanfiction na hindi nakasukat sa wikang Filipino.

And before I end this napaka haba ko ng note sa inyo, muli, maraming salamat sa pagsama kila Kim Seokjin, Min Yoongi, Kim Namjoon, Jung Hoseok, Park Jimin, Kim Taehyung at Jeon Jungkook.

Hanggang sa muli.

Salamat sa pagbabahagi ng iyong kaweirduhan, Brictorique.