PROLOGUE

“Aiden…” Ani Brice na bumasag sa katahimikan “Ipangako mo sakin na tatapusin mo muna ang lahat,tapos babalik kana sakin ah?” 

Napabaling sya sa binata kapagkuwan ay pinahigpit ang hawak sa braso nitong nakayakap sa katawan nya.Numiti sya bago nya ito sinagot.

“Oo,pinapangako kong babalik ako” ani nya “Tatapusin natin to ng magkasama at mabubuhay tayo ng masaya at maligaya” tumikhim sya,bago nya naramdaman ang paghalik nito sa gilid ng ulo nya.

“Pangako yan diba?” Tanong ng binata.Muli syang ngumiti habang kinukuha ang kanang kamay ng binata na nakapulupot sa katawan nya at pinagsiklop iyun.

 “Oo my king of the jungle,pinapangako ko po” sagot nya.

Unti unti,nabubuo sa pusot isip ng binatang si Aiden ang determinasyon sa dibdib nya.Sa mga nangyare sa kanila ni Brice,isang pinto ang nagbukas upang pasukin nya.Ang hindi nya lang alam,wala ng ibang paraan para makalabas.At siguro,hindi na nya hahayaang makalabas pa.

Ipaglalaban na nya ang binata.Magiging matapang na sya sa abot ng makakaya nya at hindi isang Clayton lamang ang makakasira sa kanilang dalawa.

Gagawa sya ng paraan kung paano nya mapoprotektahan ang ina.Isang malaking pader ang babanggain nya.Hindi na sya natatakot at hinding hindi na sya matatakot pa dahil nandyan sa tabi nya ang binata.

Lalaban sila,lalaban silang magkasama.

CHAPTER 1

New Beginning

Malaki na ang pinagbago ng buhay ni Aiden makalipas ang limang taon,malayo na ito sa dati.Ang dating ganda ng buhay,may gintong kutsara sa hapag kainan,ngayon pag sisikap sa trabaho para sa isang butil na lamang.Nawala ang kayamanan,nawala ang kapangyarihan, at.dahil ito sa hindi inaasahan.

Ang pilit na nagpaka buting ama,nagpaalam ng biglaan,nawasak ang puso ng binata ng itoy mangyari,dalawang tao nanaman kase ang nawala sa kanyang buhay.

Ang lalaking minamahal at ang amang kahit papano’y sinobukang maging mabuting ama.Hindi nya alam kung saan sya pupulutin,pinagsisihan nya na hindi sya nag aral ng inhenyero katulad ng kanyang ama.Ngayon pagpipinta lamang ang kanyang alam,hindi nagagamit sa trabaho na kanyang inaplayan.

Ibig mang magluksa ni Aiden,sarili nya lamang ang kanyang maaasahan.Kaya kahit mahirap ang trabaho itoy papasukin nya.

Simula ng umuwi ang mag amang Forther mula sa isla Allustrea.Napansin ni Aiden ang malaking pag babago ng kanyang ama.Madalas na itong nakikipag usap sa kanya at mas madalas na itong nakakatawa.

Tila ba bumawi ang ama.

Malaking katanungan ito para sa binata,pero hinala nya bahagi ito ng nangyari.Mas maganda na ganto silang dalawa.Sa isip isip ng binata,atlis mas nakikilala nila ang isat isa.Bago ito bawiin ng panginoon.

Masaya na sana ang lahat,kakalimutan nya na sana ang huling lalaking minahal mula sa isla dahil narin sa samahan nila ng kanyang ama.

Aaminin nya na bahagya nyang nakalimutan ang pangungulila dito.Pero siguro nga,may hangganan ang lahat lahat,ang saya,ngiti at galak sa tuwina.Napalitan ng lungkot pang hihinayang,at mga luha sa mata.

Nabalitaan ni Aiden,na may lukimia sa dugo si Mr.Archi.Malala na ito,at nagsisimula ng manghina ang buo nitong katawan.

Dahil sa kalagayan ng ama,napilitan silang ibenta ang ilang ari-arian,napundar na lupa,at naipong pera.Alam ni Mr Archi na hindi na sya gagaling,hindi na nya hinayaan pang gastusin ng binata ang ilang pamanang pera dito.Kaya nang makalipas pa ang mahigit na anim na buwan.

Namaalam na si Mr.Archi .

Kasabay ng pagsikat ng araw,ang pagdilat ng mga mata ni Aiden mula sa umagang ito.Paupo syang bumangon at pinag masdan ang buong paligid ng kanyang silid.

Sapo-sapo nanaman nya ang kanyang dibdib nawaring may masakit dito.Tsaka nya lamang napansin na basa nanaman ang kanyang mga pisngi.Puno nanaman ng mga luha.

Napapaisip na lamang ito kung ang ama ba ang iniiyakan nya sa loob ng limang taon o di kaya ang binata mula sa islang kanilang pinuntahan.

Sa loob ng nakalipas na limang taon lagi itong may luha sa mata sa tuwing gigising sa umaga.Marahil alam nito kung sino ang iniiyakan sa una,ngunit ngayon dalawa na ang mga ito kabilang ang kanyang ama.

Nagbuntong hininga nalang ang binata,sanay na syang dedmahin ito.Kaya naman inihanda na nya ang kanyang sarili para sa trabaho.

Tumayo ito sa harap ng salamin na nakadikit sa malaking aparador.

Pinagmasdan ang sarili bago kusotin ang mga mata upang luminaw.Kapagkuwan napatitig sya sa harap.

Nasilayan nya mula sa replika nito ang mga pinta nya mula sa kanyang likuran.Napaharap sya dito at bahagyang napangiti,may naisip syang ediya para sa mga bagay na ito.

Lumapit sya sa mga pinta at iniabot ang isa na may nakapintang bulaklak na kulay pula.Pinagmasdan nya lang ito at muling ibinalik sa lagayan.Dapat wat titingin pa sana sya sa iba ngunit napadako ang kanyang mga mata sa isang nakabukod na pinta mula sa pader.

Alam nyang pinta nya ang bagay na ito ngunit bahagya parin syang natitigilan dito.Ito kase ang pinta nya na may larawang matipunong gwapong lalaki,may maliit na saplot sa maselang bahagi at kay itim ng buhok na tila kumikintab.Napalingo nalang ang kanyang ulot bahagyang napa tawa.

“Matagal ko ng nakita ang binata sa pintang iyan Aiden” sabi nya sa sarili “Kamukhang kamukha nya ang lalaki sa pintang iyan,matipuno din ito at may gwapong pagmumukha,yun nga lang hindi ko na sya makikita pa.Masaya na sya kung saan sya naroroon” nagpakawala sya ng malalim na hininga.Kapagkuwan ay ang pagpasok ng kanyang Nana mula sa pinto.

Nilingon ito ng binata,mabait parin pala sa kanyang ang panginoon kahit maaga syang naulila.

Sa tuwing makakaramdam kase sya ng lungkot,dumadating ang kanyang Nana upang damayan isya.Nawala sa kanya ang lahat,at hindi na nya kailangan pa ng tulong ng isang Yaya dahil wala na syang maibabayad dito.Pero nanatili parin ito sa kanya.

Sa katunayan nga sobra sobra na ang ginawa at naitulong nito dahil pinatira pa sya sa bahay nito kasama ang binatilyo nitong anak.

Ngayon,tatlo nanaman ang miyembro ng kanyang pamilya.

“Umiiyak ka nanaman..” saad ng matanda,pagkalapit sa kanya pagkatapos ay hinagod nito ang pisngi na may luha.“Wag mo nang masyadong isipan pa ang iyong ama.Masaya na ito kung san man to naroroon,kaya ngumiti kana ok?”

Alam ng Nana na pilit lang ang ngiti ng binata,sa dami ng pinag daanan nito ay tila salo salo na ang pinag dadaanan ng anak anakan “Opo Nana,ngingiti na po ako pangako”

“Masaya ako,kase hindi ka nag sariling buhay,may pera ka at sapat yun para magsimula ka.Pero heto,nandito ka sa hindi kalakihan na bahay ni Nana.Nagtitiis kasama namin ng anak ko.Pagpasensya mo na,gustong gusto ko talagang dumito ka at nagaalala ako sayo na mamuhay mag isa e,hindi ko gustong pabayaan ka nalang.Pero ito lang ang maibibigay ko e” bahagya itong tumawa.

“Hindi mayaman si Nana”

“Nana,sobra sobra napo yung ginawa nyo.Kahit hindi po kasing laki ng mansyon namin ang tahanang ito,punong puno po ito ng pagmamahal dahil sa inyo” sagot ni Aiden at niyakap nya ang butihing katulong na ngayon tinuturing na nyang tunay na Ina “Maraming maraming salamat po…”

Nasa kalagitnaan sana ng pag-uusap ang dalawa ng pabalagbag na binuksan ng isang nilalang ang pintuan.Galit ang mukha nito at naka kunot ang noo.Matalim ang tingin nito sa magina.

“Ano,tuwing umaga ba ganyan kayong dalawa magdadramahan? Wala pang umagahan oh,nagugutom na ako” sambit ng binata.

Nagkatinginan ang dalawa,basa ang mga mata nito.Kilala na nila ang ugali ng binatilyo,bastos at pilyo ito kung minsan.

Kung suwerta sa bagong ina si Aiden,malas naman ito sa bago nyang kapatid.

Ang nagiisang anak ng matanda,binatilyo ito at may edad na dalwang po.

Ngunit sa edad nito ay malayo ito sa kanyang itsura dahil sa kagisigan ng katawan.Tamad ito,spoiled brat kung baga pero masipag ito pag dating sa pag aalaga ng kanyang katawan.Pinalad man si Aiden sa bago nyang buhay,may peste naman syang bagong makakasama.

Alam ng binatang ito,na ganun din ang tingin sa kanya ni Aiden.Hindi nya ito gusto,ayaw nya sa mga malalambot at pinong gumalaw na isang lalaki.Ayaw nya sa mga bakla,kaya naiintindihan ng ina na mabigat ang loob ng kanyang anak sa bagong ampon nitong si Aiden.Hindi madali pero kailangan balansihen nya ang dalawa.

“O sya anak,maghanda kana para sa trabaho mo.Tatanghaliin kana naman” singit nalang ng matanda,hindi pinansin ang nag aalburutong anak.

Alam nito na nag seselos ito kung minsan.Pero sinisiguro ni Nana,na pantay ang tingin nito sa dalawa.

Kumalas na sa pag kakaakap si Aiden pero narinig pa nya ang bahagyang pag tawa ng binata.

“Nauna mo pa talaga syang alalahanin no,kaysa sakin na hindi pa kumakain ng agahan.Swerte mo Faggot,swerte ka sa nanay ko” ani Blake.

“Blake ano ba? Ano nanaman bang inirereklamo mo?” Singit ng ina.

“Wala po nay,masaya lang po ako na lagi nyong pinaparamdam dyan sa faggot nayan na importante parin sya” Matalim itong tumingin sa kanya.“Oo nga pala,may bago akong nahanap na kumpanya na ma aaplyan mo.Para hindi kana mag tsaga dyan sa crew mong trabaho sa Burger Cafe’” ngumiti ito ng nakakaloko “Mag aply ka sa bagong kumpanya ng mga Greyzson.Nahanap na nila ang bagong taga pagmana”

Natigilan si Aiden dahil sa sinabe ni Blake.“A-anong sabi mo?” tanong nito sa binata.

“Bingi kaba? O ayaw mo lang magapply sa magandang kumpanya?” Bakas ang pag kainis sa sagot nito “Akala ko ba nakapag aral ka sa mamahaling paaralan dito sa Pilipinas? Mga kagaya mo hindi lang pag ku-crew ang dapat na trabaho.Pumasok ka sa magandang kumpanya para naman makatulong ka sa nanay ko–”

“Blake ano ba? Wag mong pag sasalitaan ang kapatid mo ng ganyan” Natigilan si Blake ng mag salita ang ina “Masipag syang mag trabaho,at hindi ko inaantay na ibalik ni Aiden ang lahat ng tulong natin sa kanya.Kung tutuosin tayo ang may utang na loob sa kanya dahil sa pag tatrabaho ko sa kanila ng ilang taon,nakatapos ka na ng kulehiyo..Magpasalamat ka nalang don”

“Huh? Wow…” Sambit ng binata habang tila natatawa “Patas na kami ngayon” tumingin ito kay Aiden “Patas na tayo dahil parehas na tayo ng buhay,kasing hirap ka na namin.Baka nakakalimutan mo na hindi mo na katulong si nanay ngayon.Isang ina inahan mo na sya na may malaking pagkakautang na loob–”

“Alam ko Blake,alam ko…” Pagsasalita ni Aiden upang bahagyang matigilan ang binata “Wag kang mag alala,habang buhay akong tatanaw ng utang na loob sa inyo.Kaya nga ako nag tatrabaho e,kahit saan” dumako ang mga mata ng binata sa matanda,tsaka ibinalik kay Blake.

“Wag lang po sa kumpanya ng mga Greyzson”

“At bakit naman?” Tanong ng binata.

Nag simula ng lumakad papalabas si Aiden sa pinto upang maiwasan ang usaping Greyzson.Hindi na nya kailangan pang ipaalam sa bagong kapatid nito ang buong pangyayare noon na ayaw na nyang balikan pa.

“Wala ka nadun…” sambit nya.

Kasunod na lumabas nadin si Nana,at naiwang magisang nakatunganga ang binatang si Blake sa pinto.

Napalingo nalamang habang napadako ang mata sa kalooban ng silid ni Aiden.Dito nya nahinuan na kay rami pala nitong painting at halos lahat ay kay gaganda nito.

Hindi nya namalayang nagumpisa na syang maglakad papaloob at lumapit sa mga ito.Sa mapagmasid na mga mata nito,dumako ang paningin nito sa pinta ng isang lalaki na nakasabit sa dingding.

Napasukbit nalang ang kanyang mga braso at napalingo ng ulo,ang pintang ito kase ay ang lalaking may malaking katawan at bahag lamang ang kasuotan.

“That Faggot…” Tatawa tawa nitong sambit.Sa pag kakataong ito,nagkaroon sya ng maliit na balak para sa binata.

Itutuloy…

CHAPTER 2

AN; Habang ine-edit ko yung part ng book one at ngayon itong book2 naasiwa ako sa mga pinag gagawa nitong mga karakter,basta bahala kayo magbasa hahah.

Happy reading!

Alam ni Aiden,na balang araw ay tatanggapin na ni Clayton ang pamana ng mga Greyzson na nararapat para kay Tarzan.

Kaya naman hindi nya nalang pinansin pa ang pagpupumilit ni Blake na pagtrabahuin sya nito sa nasabing kumpanya.Ayaw na nyang ma involved pa sa pamilyang Greyzson.Sigurado naman kase na labis ang galak ni Clayton dahil wala na si Tarzan,nasa kanya na muli ang trono.

Pagkababa nya sa kusina nakasunod sa kanya ang kanyang Nana.Napansin nanaman nito ang pag aalala sa mukha ng ina.

“Nana,ok lang po yun.Sanay na po ako kay Blake” ngumiti ito tsaka bahagyang hinimas ang braso ng ina.

“Alam ko anak,wag ka sanang mapapagod na intindihin ang kapatid mo ah.” Pilit itong ngumiti sa binata “Hindi ka man nun ituring na kadugo.Lagi mong tatandaan na parehas ko kayong anak,maliwanag ba?” Pagpapaalala nito.

“Opo Na,lagi ko pong iisipin yun.Kaya wag napo kayong mag aalala” sabi nalamang ng binata pagkalaunay nagpunta na ito sa hapagkainan.

“Oo nga pala anak,mauuna na ako sayo,may pupuntahan pa akong seminar para sa isang conference.Kayo muna mag asikaso ng agahan nyo ha”

Tumango nalang ang binata,pagalaunay umalis na ang kanyang Ina.

Sa loob ng anim na buwan,

napagpasyahang umatend si Nana sa isang mother conference kung saan nag pupulong ang mga nanay para sa pagiging mabuting bahay.

Kaya heto si Aiden,ayaw man nyang gawin pero bilang pagmamalasakit narin sa itinuturing na ina.Inaasikaso nya ang kanyang kapatid na ubod ng tigas ng ulo.

Kasalukuyan nitong isinasalin ang pagkain mula sa plato na nakainit sa oven.Hindi nalang namalayan ng binata na kanina pa pala nasa taas ang kapatid nitong si Blake.Bukas ang kanyang silid at alam nyang naiwan doon ang binata.

Hanggat maaari kase,ayaw nyang papasukin ang binata sa silid nito dahil sa mga pinta nitong bulaklak.Isa pa,iniingatan nya na makita ni Blake ang pinta nitong hubad na larawan ng isang lalaki.

Paniguradong tutoksuhin nanaman sya nito sa pagiging bakla.

“Blake!…” Bahagyang sigaw nito pagkarating sa pintuan.Halos dalawang segundo lang siguro nito inakyat ang hagdan dahil sa pagmamadali.

Nagmasid masid ito sa loob ngunit wala syang nakitang tao.Bahagya pa syang pumasok upang makasiguro.Dahil sa pag aalala narin,chineck na nito ang kanyang mga pinta kung may nabago ba.Hinihinala kase nitong gagalawin ito ng binata.

Nakahinga na lamang sya ng maluwag ng mabuti na pala ang lahat.

Lalabas na sana sya ng silid tutungo sa pinto nag bigla itong nag sarado.

Gulat sya at napatigil sa kanyang kina tatayuan.Ngayon nasa harapan na nya ang binatang kanina nyang hinahanap.May loko itong ngisi habang taas baba mga mata nito masid ang buong katawan ni Aiden.

“A-andyan ka pala.B-blake” uutal utal na saad ni Aiden.Halatang hindi kumportable sa ikinikilos ng binata.

“Oo,at kanina pa.Bakit moko hinahanap?” Tanong ng binata,habang bahagya itong lumalapit kay Aiden.“Napansin ko,ayaw mokong pinapapasok sa silid nato ah” hinala ni Blake.

“A-ano bang ibig mong sabihin?” taka ni Aiden sa sinabe nito.

“Wala naman,nagtataka lamang ako,bakit may tinatago kaba dito?” Tumawa ito ng mahina “baka nakakalimutan mo,saakin ang bahay nato.Miski ang silid na ito ay parte ng bahay.Kaya wala kang karapatang magkaron ng privacy dahil nakikitira ka lang dito–”

“P-pleas…Blake.Hindi ko gusto ng away” Pag pigil ni Aiden sa nagsisimula nanamang si Blake “Maghahanda pa ako ng makakain at papasok pa ako.Kaya excuse me na muna.” bahagya syang umatras malapit sa kama pagkasabe nito.

Ngayon kase ay sobra na ang lapit ng mga mukha nila sa isat isa.Umiwas na si Aiden at bahagya umalis sa harap ng binata.

Pero bago paman nya ito magawa,inawat na sya ni Blake at patalikod sya nitong niyakap.

Gulat at biglang kaba ang namutawi sa dibdib ni Aiden ngayon.Sa unang pagkakataon kase na ito.Aaminin nyang madalas sila nag tatalo ng kapatid,kung minsan ay nangaasar at nangmamaliit pa ito.Pero ngayon sadyang agresibo ang binata.

Hindi nya alam kung makokomportable sya sa pagkakaakap nito dahil bukod dito may nararamdaman pa syang matigas na bagay mula sa likodan nya.

“Shhhh…wag ka ng pakipot faggot” saad ni Blake kasunod ay mahinang tawa “Magugostuhan mo gagawin natin.Kaya wag ka nalang muna pumasok sa trabaho mo’t mamaya pa naman din darating si nanay” naramdaman ni Aiden ang pag lapit ng mukha nito sa bandang tenga nya.

“We can spend more time together here in your room.Magpapawis man lang tayo ngayon” pagkatapos ng linyahang ito,biglang naramdaman ni Aiden ang bahagyang pagdiin ng matigas na bagay na sa ngayon ay nakatapat na kanyang pwerta.

Dahil dito,nagmalakas na sya at pumiglas sa binata.Hindi na nya muling nilingon pa si Blake at dagli itong nagpunta sa pinto.Akala nya ay makakalabas na sya ngunit maagap ang binata kung kayat dali sya nitong nahawakan sa braso.

“Tinatanggihan moko?! Ang kapal naman pala ng mukha mong Faggot ka” bulyaw ni Blake kay Aiden.

“B-blake,magkapatid tayo.Hindi dapat natin to ginagawa.” paliwanag nalang ni Aiden na ikinatawa naman ni Blake.

“I never treat you as a Brother Faggot.You just a gay,at malaki ang pagkakautang mo saamin” nilapit nito ang mukha sa binata’t lakas loob nitong dinilaan ang pisngi ni Aiden na parang uhaw na uhaw.

“Kaya bilang kabayaran,paglilingkuran moko.Luluhod ka sa harap ko at sasambahin ako maliwanag ba?”

Dahil sa lintanya ng binata,tilay nagpintig ang mga tenga ni Aiden.Hindi nya ibig kailan man magpaalipin sa kahit na sino.Kaya nagipun ito ng laway mula sa kanyang lalamunan at lakas loob na idinura kay Blake.

Saglit na nakabitaw ang binata at ginamit itong pag kakataon upang makatakas sya.

Bahagya ng nabuksan ni Aiden ang pinto ngunit naramdaman nya ang sakit sa kanyang ulo.Sinabunotan sya ni Blake at hinila muli papaloob.Napansin nya pang mabilis na naglock ng pintuan ang binata,kaya sa pagkakataong ito wala na syang kawala.

“Tatakasan moko o luluhod ka!?” Bulyaw ni Blake.Mukhang wala na magagawa pa si Aiden.Naramdaman nalamang nya ang unti unting pagluha ng kanyang mga mata.

      MATAGAL na natigilan si Aiden,pinakiramdaman na lamang nya ang binata na nasa kanyang harapan.

Rinig nya ang pagkalas ng zipper nito mula sa manipis na short at pagbaba nito mula sa tuhod.Parang utumatikong napaluhod nalang si Aiden sa harapan ng binata,dahan dahan nitong tinignan ang itsura nito.

Matigas na ang pagkalalaki ni Blake,mapula na dahil siguro sa libog na naramdaman nito kanina lamang.Ang tansya ng binata ay nasa otso itong pulgada,may kakaunting ugat at manipis ang buhok nito.

“Susunod kanaman pala kailangan mo pang masaktan” saad ni Blake at bahagya na itong lumapit sa mukha ni Aiden.

“Bakit mo to ginagawa sak-” Natigilan si Aiden,hindi pa man natatapos ng binata ang kanyang sasabihin.Pilyong hinawakan na ni Blake ang ulo ni Aiden at pinaharap ito sa kanyang naghuhumindig napag kalalaki.

Bahagyang napa-nganga ang binata’t pagkakataon upang ipasok ni Blake ang kanyang pagaari.

Ulo lamang ang kanyang naidampi sa labi ni Aiden,inilibot nya ito sa kabuoan na parang hinahalikan.Sa pagkakataong ito,para bang naging automatiko kay Aiden ang lahat.

Nadama nya ang lasang matagal na nyang hindi natitikman mula ng umuwi sila sa Manila limang taon nang nakakalipas.

Hindi nya man aminin sa binata ngunit parang nagugustuhan nito ang ginagawa sa kanya.Kaya naman ng pilyong ipokpok ni Blake ang ulo ng kanyang ari sa labi ni Aiden,isinubo na ito ng buo.

Napasinghap nalang si Blake dahil sa sensasyong naramdaman.Naramdaman nya ang init,sikip at dulas ng bibig ni Aiden.Umaayon ang mga plano nito.Saglit lamang na pinaglaruan ni Aiden na parang lollipop ang pag aari nitong si Blake.

Sa pagkakataong ito,umayos sya sa pag kakaluhod.Bahagya nitong nilakihan ang bibig at isinubo nya ng kabuoan ang pagkalalaki ng binata.Mula sa ulo nito,umabot sya hanggang sa puno.

Kaya naman ang binatang si Blake ay napasabunot na sa buhok ni Aiden.Hindi nya napigilan ang sarilit napapaindayog ito dahil sa sarap.

Magiisang minuto din nagtagal sa ganong posisyon ang dalawa,labas pasok lamang ang pagaari ng binata sa bibig ni Aiden.Nang magpasya itong hugotin.

“Tumayo ka at tumuwad sa gilid ng kama…” Utos ni Blake “Titirahin kita hanggang sa mabuntis ka, my Brother Faggot…”

Itutuloy…

CHAPTER 3

“Tumayo ka at tumuwad sa gilid ng kama…” Utos ni Blake “Titirahin kita hanggang sa mabuntis ka, my Brother Faggot…”

NANATILING naka luhod si Aiden sa harapan ng kanyang step brother.Hindi nito sinunod ang utos ng binata.Bagkus sandali itong tumikhim,nanatili ang tapang sa mukha nito.

“No,hindi ko gagawin yun.I will provide ur needs sa pamamagitan ng bibig ko”

Napangiti naman ang binata sa kanyang harapan,pansin nito ang tila pagpayag nya sa nangyayareng kalaswaan ngayon.

Inihanda nya ang sarili habang pinapanood ang kapatid na kasalukuyang pinaglalaruan ang pag aari nito.Ilang segundo,lumapit ito sa gawi nya at tinutok ang ulo ng pagaari nito na kaagad naman sinunggab ng kanyang bibig.

Naramdaman nya ang bahagyang pagsabunot ng kapatid sa kanyang buhok.Damang dama nya din ang kalakihan,maugat at napakatigas nitong pag aari sa kalooban ng madulas nyang bibig.Hindi nya ininda ang bahagyang pagsakit ng panga.

Bagkus,pinaglaro nya ang kanyang dila sa ilalim ng maugat nitong pagaari.Nanatili ang kanilang pwesto.Hanggang naramdaman nya ang unti unting pag indayog ng kapatid sa kanyang bibig.

Mabuti nalang nakapag adyas na sya,malaya nyang sinasalo ang kadakilaan nito habang nakaluhod lang,ni hindi ginagalaw ang kamay na nakahawak sa binti ng binata.

Tanging ungol lang ni Blake ang maririnig sa apat na sulok ng kwarto.Sumasabay dito ang tunog ng nagsasalpukang pagaari na dinadahak ang madulas at masikip na bibig ni Aiden.

Tanggap lang ng tanggap si Aiden.Pero alam nya na nangangalay na ang kanyang bibig.Pero hindi nya ito ininda,bagkus inantay nito ang pagtigas ng binti ng binata,ang paglakas ng ungol nito,ang bahagyang pagtaba ng pagaari nito sa loob ng bunganga nya.Tanda na nilabasan na ito.

Kalaunay nangyare ang kanyang inaasahan.Hindi na nyang tinangka pang bawiin ang bibig sa kapatid.

Alam nitong hindi sya pakakawalan kahit mawalan ito ng hininga.Ang mahalaga nailabas ng binata ang mainit na likido nito sa bibig nya.

Kaya naman kahit maduwal na si Aiden sa lasa na matamis tamis,maalat alat na mapakla paklang likido nito sa kanyang bibig ay nilunok nalang nya ito ng buong buo.

Uubo-ubo at masuka suka ang binata ngayon pagkahugot ni Blake sa ari nito mula sa bibig ni Aiden.Nakapamewang lang sya habang tatawa tawa sa binata,nananatiling nakatirik ang pagaari nito.Kinalolokohan ang itsura ng kapatid,iniisip na sana’y kaadikan nito ang kanyang pagkalalaki.

Pinunasan ni Aiden ang kanyang bibig at masama ang tingin na ibinato sa binata sa kanyang harapan.“Hindi na muling mauulit ang kalokohan nato Blake” sabi nya pagkatapos ay tumayo na ito mula sa pagkakaluhod.

Tinungo nito ang pinto ng kwarto upang makalabas pero natigilan lang ng maramdaman nya mula sa braso ang mga kamay ng binata.

“At sa tingin mo,hahayaan kong ito na ang una’t huli?” Tanong ng binata kasunod ay ang mahinang pagtawa “Wag mong subukan na magsumbong kay nanay.Pagnangyare yun hindi mo magugustuhan ang malalaman nya mula sa pagkatao mo”

Kumunot ang noo ni Aiden dahil sa sinabe ng binata “Anong ibig mong sabihin?” May pagaalala sa boses nito.

Napansin nitong may hinugot na bagay ang binata mula sa kakasuot lang nitong pang ibaba.Lumabas dito ang tatlong papel na hawak nito.

“Kita mo to?” Sabi ng binata at pinakita ang papel na nahunian nyang mga litrato pala.

Ganun nalamang ang pagkabigla ni Aiden nang makita ang sarili mula sa hawak na litrato ng kapatid.

Kasalukuyan syang nakahiga sa mga oras na iyon,pinaglalaruan ang kanyang sariling pag aari.

May pinakita pang isang litrato ang binata.Ang itsura naman nito ay ang pagkakataong tinutuhog nya ng isang sex toy dildo kung tawagin ang kanyang butas upang maibsan ang init nya.

Ngingiti-ngiti nalang si Blake dahil sa itsura ng kapatid ngayon.

Hindi alam ni Aiden kung paano,saan at kailan kinuhaan ang mga litratong hawak ng kanyang kapatid.Alam nya ang nasa isip nya ngayon,napakasama nito at gagawin ang lahat makuha lang ang kanyang gusto.

“Paano mo to nagagawa sakin?” Tanging tanong ang lumabas sa kanyang bibig.Hindi kinakayanan ang mga nangyayare.

“Wala ka ng pakialam pa don” masidhing sagot ni Blake “Alam mo ang gusto ko,at yun ang makuha ka.Ito ang tanging alas ko para sa masarap kong plano para sayo” mahinang tumawa ang binata at binigay nito ang dalawang litrato.“Keep that Faggot,marame pa akong copy ng mga yan.You cant hide yourself from me”

Pagkatapos ay lumabas na ito mula sa kanyang kwarto.

Namilog nalang ang mga mata ni Aiden,bahagya pa syang nanghina.Hindi maabsorb ang pagkaka blockmail ng kapatid.Paano at ano nalang ang gagawin nya,sinong tatakbuhan at paano ito matatakasan.

Wala sa sariling tinungo nito ang comfort room .Diretsyo sa shower area,hindi na inabala ang sarili upang maghubad ng damit na suot.

Dagli dagli nya lang binasa ang buo nyang katawan.Pinaliguan nito ang sarili,kasabay ng pag-agos sa pisngi nito ang kanyang mga luha.Iniiyak nya ang sama ng loob na nararamdaman,parang gusto nya nalang na mawalan sya ng malay o dikaya kainin sya ng lupa.

NAMUMUGTONG pa ang mga mata ni Aiden,habang nakaharap sa salamin.Hindi na nya alam kung ilang minuto ang itinagal nya sa banyo.Alam nyang late na sya sa trabaho,pero hindi man lang sya na alala para magmadale.

Bumalik lang ang kanyang sarili sa katinuan nang tumunog ang kanyang cellphone mula sa kama.

Mabilis nya itong kinuha.Hindi man lang tinignan kung sino ang tumatawag kapagkuwan agad nalang nya itong sinagot.

“Aideeen,my sister!” Matining na boses mula sa kabilang linya.Alam ni Aiden kung kanino ang boses nato.Mula ito sa kaibigang si Augosti.

“Nasan ka? Hindi ka pumasok sa trabaho mo?” Dugtong ni Augosti nang hindi sumagot ang binata.

“Asan kaba ngayon,andito kana ba sa Philippines?” Sagot ni Aiden ng may mahunian itong kakaiba.

May saya ito mula sa boses,

nararamdaman nyang balak sya nitong surpresahin mula sa pagbabalik nito galing sa Canada.Alam nya kung kelan ito uuwi,sorpresa panga ba ito?

Napabuga nalang si Aiden ng hangin mula sa bibig.

Mayaman parin pala ang kaibigan at pwede pa itong magtravel na dati ay nagagawa nilang magkasama.

Dati yun,noong mapera pa sya.

“Lakas ng pangamoy ah” bahagya itong tumawa “Yap,Im already here,kasalukuyang nasa Cafe na tinatrabahuan mo,inaantay ka” nakarinig si Aiden ng malalim na paghinga.

Mabuti’t nakabihis na sya ng maayos.Hindi na nya kailangang magmadali pa dahil sa apuradong kaibigan.

“Akala ko nga pumasok ka e,pero sige.Pupuntahan nalang kita dyan sa bahay nyo” dugtong nito.

“Wag na,paalis narin ako dito” sagot nya,kalaunay nagempake na sya ng gamit na sanay nyang dinadala sa trabaho.“Stay there ok,umorder kanalang muna para dika mainip”

“Ok” sagot ng kaibigan mula sa kabilang linya.

Pagkatapos ay lumabas na sya sa kanyang kwarto,hindi na pinansin pa ang kasalukuyang kumakaing kapatid na nasa kusina.

Dinaanan nya ito na parang isang hangin lang na hindi nakikita.

Wala ulit silang pansinan,ganun din naman ang ginagawa sa kanya ni Blake e.Lalo na’t ngayon,may rason na sya para gawin to.Pwede nyang panatilihing sikreto ang nangyayari sa likod ng ina inahan.

Hanggang sa makakaya nya pa.Matibay ang paniniwala nya na matatapos din lahat ng paghihirap nya sa buhay.

Mabils lang binyahe ni Aiden ang Cafe’ shop na tinatrabahuan nya,sakay ng taxi.

Madali na sa kanya ang magcomute.Nasanay na sya dahil sa loob ng limang taon,naibenta na nya lahat ng ari arian nila kasama ang private car ng papa nya.

May pag aalala sa kanya dahil huli na sya sa trabaho.Pero nawala ito dahil sa ngiting sumalubong sa kanya,si Augosti.

Kumaway ito mula sa dulong pwesta ng mga lamesa,malapit sa glass na wall.

Nginitian nya lang ang binata at dumiretsyo na sa staff room at nagbihis doon.Inantay nyang pagalitan sya ng boss nyang masungit pero walang nangyare.

Buti nalang absent ito.Kumuha nalang sya ng order, isang slice ng cake at caramel coffee na kunwari order ng kaibigan para makapunta ito sa pwesto ng binata.

“Mabilis lang ito Augosti,hindi ako pwedeng makipag entertain sa customer.Oras ko kase ngayon” agad na saad ni Aiden pagkarating sa mesa ng kaibigan.Nilapag nito ang hawak na cake at coffee sa mesa.Nagaalinlangan pa syang umupo pero na convince naman sya agad ni Augosti.

Ang pagiging crew sa isang pastfood,hindi ka hahayaang makaupo sa mesa ng kahit saglit lang.Kung kayat may pagkakabahala si Aiden,pero di na nya ito pinansin pa.

“Ito naman,ngayon na ngalang tayo nagkita e.Umupo ka muna,saglit lang to, I promise” lungkot lungkotan sagot ni Augosti kay Aiden.

Pansin ni Augosti ang lungkot at pagod sa mga mata ni Aiden.Hindi nya lubos maisip kung gaano kabilis umikot ang kapalaran.Saksi sya sa lahat kung paano nawala sa kaibigan ang lahat ng pag aari nito.

Kilalang kilala nya si Aiden,ayaw nyang kinakaawan sya ng ibang tao.Lalong lalo na pagdating sa kanya,kaya nakaisip sya ng paraan.Para kahit papano matulungan ang kaibigan at bahagyang makalimutan ang dala dala nitong problema “I want to invite you this evening”

Kumunot ang noo ng binata dahil sa sinabe nya “saan naman?” sagot nito.

“Sa bar,I miss the moment na mag hangout tayo don.Dalawang buwan din ako nawala no” inantay lang nya ang sagot ni Aiden.

Alam nyang magdadalwang isip to,pero ito lang ang naiisip na paraan nya para mapasaya ang kaibigan.

Matagal na nilang hindi ito ginagawa,na miss nya tuloy ang college day nila na halos gawing bahay uwian ang Bar.Just to make them feel happy and free.

“Alam mo na hindi na ako pumunpunta dyan diba? Wala na akong panahon para sa mga ganyang bagay” sagot ng kaibigan.

Nginitian nya lang si Aiden kapagkuwan hinawakan nya ang kamay nito.

Pinapadama ang pag aalala at pagsimpatsya nito sa paghihirap ng binata ngayon.

“Aiden pleas,ibigay mo na saakin to.Alam ko kung anong bumabalot sa isip mo.Gusto ko lang naman pasiyahin ka, ito lang sa ngayon ang magagawa kong tulong sayo e” huminga sya ng malalim “sana bumalik na yung dating ikaw,yung saya at kislap ng mga mata mo” bakas ang lungkot sa boses nya “I miss my old bestfrined who named Aiden…”

Kita ni Aiden ang dedikayson ng kaibigan para mapasaya sya.Alam naman ng kaibigan na hindi ang pag-iinom at pagbabar ang sulusyon sa kalungkotan nya.Pero napaisip din sya dito,kailangan nya din ang bagay nato.

Kailangan nya ding maging masaya kahit minsan.

“Sige,dahil makulit ka,at nakulit mo ako” napapangiting ani nya “sige,sasama ako sayo sa Bar”

Hindi naitago ng kaibigang si Augosti ang munti nitong kasiyahan.Isa din ito sa namiss ni Aiden mula sa kaibigan,ang tawa at ang bungisngis nitong pag ngiti.

Muli nalang syang bumalik sa trabaho pagkaalis nito,kagaya ng pangako ni Augosti madali lang silang maguusap.

      KINAGABIHAN,nakatanggap na ng minsahe si Aiden mula sa kaibigan.Mag aantay daw ito sa dating paborito nitong cafe' na pinagtatambayan nilang dalawa.Naintindihan na ito ng binata kaya pagkabihis palang mula sa pangtrabahong suot,nagpalit na ito ng panglakad.Alam nya ang pupuntahan kaya alam nya ang tamang isusuot para dito.

Naghilamos,nagtoothbrush at nagpabango lamang ito.Para maging malinis tignan ang kanyang sarili.Pagod sya sa trabaho,pero hindi nya ito ininda,hindi narin inisip kung makakapasok paba sya kanibukasan.

Ang tanging alam lang nito at gusto nito,ay makapag saya buong gabi.Walang iniisip na problema at tanging alak lang ang tatangi sa kanya.

Lumabas na ito ng kwarto,inaasahang maabutan ang pilyong kapatid at butihing ina mula sa sala.Napansin nya pang bahagyang nagulat ang ina sa bihis nya.

Alam nito na hindi sya umaalis sa gabi upang mag bar kasama ang kaibigan.

“Alis lang po ako Na” ngumiti sya sa ina,pagkatapos napadako sa ngingisi ngising kapatid na parang namamangha sa kagandahan ng kanyang porma.“Mag ba-bar lang po kami ni Augosti” dugtong nya pa.

“Dumating na pala ang batang yun? Kailan pa?” Tanong ng ina,alam nito na nagbakasyon ang kaibigan galing sa Canadai.

“Nitong umaga lang po,promise uuwi po ako nang maayos at buong buo” pilit nyang nginitian ang ina inahan,alam nito ang pag aalala sa mga mata nito.Nakahinga nalang sya ng malalim ng unti unti itong ngumiti pabalik.

“Mas gusto ko yan sayo Aiden,mag party kasama ang mga kaibigan,para makalimutan mo bahagya ang lungkot.Ayoko ng magkukulong ka pa sa kwarto mo para lang iinda ang lungkot.Hindi mo na kailangang mag alala,pinapayagan kita” malamnay na paliwanag nito.

Tumungo nalang sya bilang pagsang ayon.Hindi na sya sumagot pa pero binigyan nya ng kasiguraduhang ngiti ang ina.

      SAKAY ng magarang sasakyan si Aiden at si Augosti.

Pag aari ito ni Augosti,dahil nga mag babar nga sila.Hindi hahayaan ni Augosti na magcomute lang silang dalawa.Ano pa ang silbi ng magagara nitong sasakyan kung hindi rin naman nila gagamitin.

Napangiti nalang si Aiden,pagdating sa mga gantong bagay sa buhay nilang dalawa.Alam nyang handa ang kaibigan.Kaya hindi na sila nag hintay pa ng rasyon para pumasok sa mamahaling Bar.Alam ni Aiden na napuntahan na nila ang halos lahat ng Bar sa Pilipinas,pero sadyang bago sa paningin nito ang Bar na napuntahan.

Pagkapasok sa loob,naglakad sila upang humanap ng mauupuan.Tumatama sa mga mata nila ang ibat ibang ilaw na kumakalat sa loob ng Bar na ito.

May kadiliman pero sapat para makita ang daan at makilala ang mukha ng mga tao.Mula sa interior design,sa kagandahan ng mga kagamitan,mukhang mamahalin ang Bar.

Isa lang naman nasisiguro ni Aiden e,kahit gano man kamahal ang mga inumin dito.Alam nyang sagot lahat ito ni Augosti.

“Im sure na bagong bukas lang ang Bar na ito.I never seen this before e” saad ni Aiden pagka upo nila ni Augosti sa upuang napili nila.

Dito sila ngayon naka pwesto sa counter ng mga Bar Tender,malapit sa dance floor.

Tumikhim ang kaibigan nya “Yap,actually ang may ari nito ay isa sa mga pinakamayaman sa bansa.Kaya naman pinangalan nya ang Bar sa mismong pangalan nya” iniabot ng isang bartender ang dalawang baso ng alak sa kanila.

Pagkatapos nilagok nila itong sabay ni Augosti,tsaka ito nag patuloy sa pagsasalita “LBG daw ang pangalan ng Bar na ito.Medyo kakaiba ang abreviation diba”

Kumunot ang noo ni Aiden “LBG? parte ba sya ng lgbt?” Natawa sya ng bahagya “Parang magkatunog e”

Natawa din ang kaibigan dahil sa sinabe nya “No,actually,nakita ko na sya sa isang magazine,He really intimedating.Napakagawapo nitong tignan with his hunk body.Hindi mo pagtatangkaang bakla ito,actually I wish too.Sana nalang bakla sya.Para kaya nya rin akong bayuhin” natawa si Augosti pero hindi si Aiden.

Isa sa mga pinakamayaman? -tanong nya sa isipan,kinukutuban sya kung sino ang taong ito.

Nilingon nya ang kaibigan na ang tuon ay sa dance floor.Umiindak ito kasabay ng beat ng tugtog.Saglit nya itong tinapik “Ano namang meaning ng LBG? stands for?”

Tumawa lang ang lokong kaibigan.Nagulat nalang si Aiden nang bigla sya nitong hilahin patayo,niyaya sya nito sa dance floor.

Hindi naman na sya nag inarte.Kahit alam nyang isang baso palang ang nainuman nya,wala pa syang tama.

Pakiramdam nya gusto ng katawan nya ang pagsayaw.Paraan para makalimutan nya ang mga problema,maging masaya kahit sandali.

“Dont mind the LBG BAR name ok, just dance and dance hanggang mapagod tayo.I want to help you to forget your problems” natatawang saad ng kaibigan sa kanya “so c’mon…lets dance”

Nasa gitna na sila ng mga taong sumasayaw sa dance floor.

Lahat ay sumasabay ang mga katawan sa tugtog o beat.,may tumatawa,humihiyaw at lahat malilikot.

Alam nyang lasing na ang lahat,sila nalang ni Augosti ang hindi dahil kakasimula palang nila.Pakiramdam nya kahit wala syang tama para na syang lasing,sayaw lang sya ng sayaw.Hindi inisip ang mga tao sa paligid nya,kahit si Augosti na wala na pala sa harapan nya.

Ibinuhos nya ang sama ng loob nya sa paggalaw sa dance floor.Hindi iniisip kung mukhang tanga na syang gumalaw.Bahagya lamang itong natigilan nang may mag abot sa kanya ng isang basong alak.

“Hey,can you drink drink it” sabi ng isang boses lalaki.Saglit nya itong tinignan,hindi maaninag ang mukha.

“Gustong kong maglasing” sabi ni Aiden kapagkuwan inabot ang alak “so thank you for this ah” pagkatapos nilagok ang alak.

Nagtuloy na sya sa pagsasayaw,agad na nawalan ng pake sa lalaki.Hindi nito namamalayang pinagmamasdan pala sya habang sumasayaw.

“Dance and dance,and then you can cry and cry after a while” dugtong ng nagsalita na bahagya nyang ikina tigil “ikaw palang ang nakikita kong nagsasaway habang umiiyak”

Huminto si Aiden sa pag galaw at agad na hinawakan ang pisngi.Kahit sya hindi nya alam na umiiyak sya.Pero alam nya sa sarili na hindi sya lasing,nalulungkot sya oo.

Tinignan nya ang lalaki sa harap,na hindi masyadong naaaninagan ang mukha.May kalakihan ang katawan nito,hapit habang nakasuot ng itim na jacket.

“Hindi ka lasing diba?” Tanong ng lalaki na ikinatungo nya nalang “I just think,you have a f*cking problems,isn’t it?”

Tumikhim ang binata “I know you dont know me,and I dont know you too.I promise I consirened lang ako.Dahil dama ko din ang problemang dinadala mo”

Tumkihim si Aiden kapagkuwan.Sino ang taong to? Bakit parang ang sarap sa feeling nya na nagaalala ito sa kanya.

Ni hindi nga nya maaninagan ang mukha nito,ni boses ay hindi makilala pero masarap sa pakiramdam nya ang pagaalala ng binata.

“Can I kiss you?” Basta nalang lumabas sa mga labi nya.

“What?” Tanong ng lalaki.

“Hindi ko din kasi alam kung bakit nalang kita gustong halikan.Gaya ng hindi mo alam kung bakit bigla ka nalang nagkapake sakin.Hindi ko alam na bigla nalang gumaan ang loob ko sayo”

Ngumisi ang lalaki kapagkuwan.

“I think totoo ang love at first sight?” Patanong sabi ng binata na ikinitigil nya.

Natawa si Aiden.

“Kaya sige,kiss me”

Bahagyang namilog ang mata ni Aiden,mabilis oo pero pumayag ito agad.

“Alam mo na hindi ako lasing.Pangalawa palang na baso ang naiinum ko kaya alam ko ang ginagawa ko” Paliwanang nya kapagkuwan bahagya syang natawa “G-gusto lang talaga kita hakikan”

“Go ahead…kung yan ang ikakatanggal ng lungkot mo” walang pakialam na sabi ng lalaki.

Kapagkuwan natagpuan nya nalang ang mga labi nya na masimsim na hinahalikan ang labi nito.Hindi alam ni Aiden kung anong nangyayari nang maramdaman ang malalambot na labi ng lalaki sa kanya.

Nakaramdam sya ng saya,nakaramdam sya ng kaginhawaan.Yung dati nyang naramdaman sa Allustrea Island ay tila bumalik dahil sa paghalik nya sa binata.

Parehas na pangyayari,parehas nang nararamdaman.

Napayakap nalang si Aiden sa leeg sa hindi kilalang binata na ngayon ay masidhi nyang hinahalikan.Ramdam ni Aiden ang pagpapaubaya dito.

Parang iisang tao lang ngayon ang hinahalikan nya mula sa nakalipas…

Ang saya,ang init,tumitibok ang puso nya,habang pumapatak ang mga luha nya sa kanyang pisngi.

Nakaramdam sya ng kaginhawaan.Pinaubaya nya ang luha na kusang pumapatak na masasabi nyang…

Tears of joy?

Itutuloy…

CHAPTER 4

Sapo sapo ang noo ni Aiden ngayon ng magising sya.Naramdaman nito ang sakit mula sa ulo na para bang kumikirot ito,siguro mayroon syang hangover.

Hindi lang siguro nito maalala kung gaano sya kalasing kagabe at paano nakauwi sa kanyang bahay.Liwanag mula sa bintana ang pumukaw sa kanyang mga mata.Umunat sya pagkatapos ay paupong bumangon mula sa kama.

Napatingin sya sa kawalan,at bahagyang natigilian.Naningkit ang kanyang mga mata na may pagtataka.Ngayon nya lamang nahunian na walang luha sa kanyang mga pisngi kung kayat mabilis syang napahawak dito.

Sinapo ang kabuoan at sinuri.

Hindi din ganun kabigat ang kanyang dibdib na madalas nyang hawakan tuwing gigising sa umaga,may sakit kasi syang nararamdaman dito dahil sa pagiyak ng walang hikbi habang natutulog.

Tila bago ang lahat.

Sa katunayan,wala syang lungkot na nararamdaman ngayon.Madalas kasi malungkot syang gigising kung kayat parang bago sa kanya ang ganitong pakiramdam.

Tila may kung anong ginhawa sa kanyang sarili ngayon.Masaya ang kanyang nararamdaman.Wala sa sariling nangingiti sya ng sumagi bigla sa kanyang isipan ang mukha ni Tarzan.Mabilis lang tumibok ang puso nito kaya may pagtataka syang napailing.

Tinatanong ang kanyang isipan kung bakit biglang sumagi sa utak ang nilalang na matagal na nyang sinubok kalimutan.

Wala sya sa kanyang sariling napahawak sa ibabang mga labi.May bahagyang pagtataka,dahil bumabalik sa kanyang ala ala ang maiinit na halik mula sa binata.Bakit nga ba ganto nalang ang kanyang pakiramdam? Sadyang kakaiba at bihira itong mangyare.

Napabuntong nalang ng hininga si Aiden saka ibinalik ang pagkakahiga sa kama.Tumunog ang cellphone nito mula sa bedside table ng kama at mabilis nya itong kinuha gawi sa kanyang kanan.

Nakatanggap sya ng minsahe mula sa kaibigang si Augosti. I know na hindi ka talaga palpak pumili.I saw you with someone,nakikipaghalikan ka sa random people haha

Bahagyang natigilan si Aiden dahil sa nabasa.Kumunot ang noo nito habang pabalikwas na bumalik sa kaninang pagkakaupo.

Kahalikan? Tanong nya sa isipan.Napaisip ang binata ng ilang segundo kapagkuwan ay namilog ang mata nito dahil sa naalala.

Tila bigla syang nanigas sa pwesto,gusto nyang magpalamon sa lupa kapagkuwan.Yung lalaking tinutukoy ng kaibigan nya… ay bumalik sa kanyang alaala.

Napahawak sya sa kanyang noo,hindi alam kung anong magiging reaksyon kung bakit nya nga ba nagawa ang pagkikipag halikan sa taong hindi nya kilala.

Tatawa tawa sya sa kalokohang nagawa.

Mas napagtanto na sana tatagan nya pa ang sarili.Alam nya ang dahilan kung bakit nya hinalikan ang binata at dahil ito sa kalungkutang bumabalot sa kanyang isipan.

Hindi sya stable ng gabing iyun at sadyang balisa.Paghahanap lamang ng kasiyahan ang pakay ng kanyang sarili,kaya naman kahit wala pa syang tama sa alak.Ang paghalik sa lalaking hindi kilala ang sulosyon.Hindi nya nga alam kung pagsisisihan nya ba ang bagay na nagawa o magpapasalamat pa dito.Nakaramdam kasi sya ng comfortness,safetiness at yung tinatawag na love .

At naramdaman nya iyon,sa isang gabi…sa isang tao lang.

Umiiliing itong napapaisip kung love at first sight ba ang nangyayare sa kanya ngayon.Sa kabilang banda ng kanyang isipan,tinatanong kung sino ang lalaking nakatagpo ng init nya noong gabing iyun.Nahihiwagaan ito,gusto nyang makilala ang lalaki.

Pinagsawalang bahala na muna ni Aiden ang lahat at dagling nagpunta sa harap ng salamin.Mula sa harap nito at kita ang mga pinta nya na nakatambak sa gilid ng pader.Muling dumako ang kanyang mga mata,walang malay na dinako ang painting ng human portrait nito.Saglit syang natigilan,hindi mapigilan ang sariling magtanim ng ngiti sa kanyang labi.

Na wewerduhan sya sa sarili,pumapasok kase bigla sa kanyang isipan ang binatang si Tarzan.Kung tutuosin,yung halik ng binata kagabi ay hindi nitong maitatangging kasing sarap mula sa binatang nasa gubat.Mula kase sa init nito,yung lambot at ang tila may ingat na paglapa nito sa mga labi nya,ay kapareha ng nakanaig nya kagabi.

Mas lalo lamang tuloy nagsusumidhi ang kanyang sarili na makilala ang binatang ninakawan nya ng halik.

Bumalik ang pansin ni Aiden sa salamin kasabay ng pagpasok ni Nana sa pinto.May dala itong tray na may lamang pagkain at tubig,napansin din nya ang tableta katabi nito.Inilapag ito ng Nana kasya nagtuon ang pansin sa kanya.

“Kumain kana,alam kung masakit ang ulo mo dahil sa hangover” ani nito “inumin mo tong tablet ah,para sa sakit to sa ulo”

“Maraming salamat po” sagot nalamang ng binata pagka kuwan ay lumapit ito sa kanyang higaan kung saan naroon ang pagkaing nakapatong sa tray.

“Nagsaya kaba kagabi? Kahit papano ba,gumaan ang pakiramdam mo?” Tanong ni Nana kay Aiden na ngayon ay nag sisimula ng kumain sa higaan.Umupo naman ang matanda sa gilid ng kama upang makaharap kay Aiden.

“Opo Nanah” nakangiti nitong sagot “alam nyo po ba? Sobrang punong puno ng confident ang puso ko.Hindi ako lasing ng gabing yun pero sumayaw ako ng kahit sa nakakahiyang paraan.Pakiramdam ko kailangan ko talaga yun hindi ako marunong pero gusto ko syang gawin”

“Gusto mong gawin kase punong puno ng problema ang puso mo” Saad ng matanda na bahagyang ikinatigil ni Aiden.

“Masaya ako para sayo anak,gusto ko manatili ang saya mo.Ayoko nang bumalik ka sa dati na parang gusto mo nading mawala sa mundo.May rason kapa para mabuhay” huminga si Nana ng malalim.

“May rason kung bakit binawi sayo ng panginoon ang lahat.Babalik sayo yun ng kusa,walang halaga ang material na bagay kung hindi ka totoong masaya.Ngayon may paraan na para ngumiti ka,kaya ituloy tuloy mona.Pwede mo bang gawin sakin yun?”

Nagtanim ng ngiti sa labi ni Aiden ang mga sinabe ni Nana sa kanya.Kahit kailan,ang matandang ito ang nagpapagaan ng kanyang kalooban.Kaya siguro kinakaya ng ina inahan nito ang matigas na ulo ng kanyang anak.Kakayanin nya ding lumaban sa buhay na matagal na nyang ginagawa sa loob ng limang taon.

Si Blake ang sumasagi sa isip nya kapag nagkakaron ng malalim na paguusap silang dalawa ng kanyang Nana.Alam ni Aiden na nagseselos ang dahil sa pagkakalapit nilang dalawa.

“Maraming salamat po Nana,kahit ako po,hindi ko alam kung anong nagpapasaya sakin” ani ni Aiden “Basta,pakiramdam ko.Nahanap ko na yung matagal na gustong makita ng puso ko” dinuro nya ang dibdib gamit ang kaliwang daliring hintuturo “para po syang busog na busog dahil natanggal na nya ang uhaw nya sa mga ugat nya…”

Saglit na hinaplos ng matanda ang mga pisngi ni Aiden “kung pagibig man ang natagpuan mo,masaya ako roon.Pero mas sasaya ako,kung palagi may ngiti dyan sa labi mo..maliwanag”

Mahinang natawa si Aiden,kapagkuwan ttumungo nalang ito.Nakangiti itong nakabungis ngis sa matanda.

“Oh kain na,tapos inumin mo natong gamot mo” huling paalala ni Nanah,bago pumasok sa eksena ang kinaiinisang nilalang ni Aiden,si Blake.

“Break fast in bed,sana ako din” sambit nito na hindi man lang mag excuse para pumasok sa loob ng kwarto.

“Hinandaan na kita ng sayo sa kusina,kinain mo naba?” Tanong ng ina.

“Kinain ko na po,diko lang po naubos kase hindi nyo po hinatid sa kwarto katulad ng kay Aiden”

Napatingin si Aiden dahil sa sinabe ni Blake,may laman ang binitwan nito.Saglit silang nagkatinginan ng ina,napalingo nalang ito ng ulo kasya lumapit sa gawi ng anak at ginulo ang buhok nito.

“Nagseselos nanaman ang baby ko,hayaan mo next time pag may hangover ka.Hahainan din kita ng pagkain sa higaan” saad nalang ng matanda tsaka lumabas ng kwarto.

Naiwan silang dalawa ni Blake sa loob na para namang may dumaan na anghel dahil sa biglang katahimikan.

Hindi nya alam kung maituturing ngang isa pang baby si Blake ngayong alam na nya ang kapilyuhan at kamunduhan nito.Kung alam lang sana ng ina na tinatangka palang pagnasaan ang kanyang katawan,hindi alam nito kung maituturing pang baby ang binata.

“Wag kang magalala,hindi ko pa pinapakita kay mama” saad ni Blake ng mapansin ang katahimikan ni Aiden.

Hindi nalang sya sumagot,umaktong walang pakialam at sa pagkain lang ang tuon.Simula ngayon,nakaramdam na sya ng tila pader sa pagitan nilang dalawa pagkatapos ng nangyare.Ni hindi nya ngang matignan sa mga mata ang binata.

Saglit tumawa sa Blake “Hindi ko yun ipapakita,pwera nalang kung gagawin mo yung pabor ko”

Natigilan si Aiden dahil sa sinabe nito “Kahit anong oras pwede nating gawin.Total aalis naman na si Ma-”

“Hindi na mauulit yun Blake” matigas na sabat nya dahilan matigilan ang binata.“Ayoko ng mangyare yun dahil hindi yun tama” dugtong pa nya.

Narinig ni Aiden ang malokong pag tawa ni Blake dahil sa sinabe nya “Hindi yun tama? Paano mo naman nasisiguro e nag paubaya ka ngang barurutin ko yang bigbig mo”

Padabog na binitawan ni Aiden ang kutsara at tinignan ng madilim ang binata.

“Oo,at yun ang unat huli dahil hindi nako papayag.Ayoko ng mangyare pang ulit yun sa pagitan nating dalawa dahil parehas tayong tinitignan bilang magkapatid ni Nana”

Napahingang malalim si Blake,na parang nababagot ito.

“Sa tingin mo,papayag ako?” Pagtigil ng binata kay Aiden “hindi ako titigil hanggat hindit kita nakukuha tandaan mo yan.Gagawin ko ang lahat para lumuhod kang muli sakin at tumuwad para pasukin ka” ani Blake na may halong pagbabanta.

“Hindi tayo totoong magkapatid,at kahit kailan hindi kita ituturing na kapatid.Alam mo ang gusto ko sayo? e barurotin kita”

Natigilan si Aiden,kapag kuwan ay napangangang pinagmasdan ang binata na padabog na lumabas sa kanyang silid.

Sa sandaling iyun,mula sa buong boses ni Blake.Namutawi sa isip nya ang boses ng pagnanasa ng isang nakalipas na binata.Bumalik ang kanyang mga alaala mula sa mapait na karanasan mula sa nakaraan.Ang binatang sumira sa buhay ni Tarzan at kumikitil sa buhay nya dati… si Clayton .

Napasapo ito sa kanyang dibdib.Nanakit nanaman ito na para bang tinutusok,ang masamang nakaraan ay ang multo nya ngayon sa kasalukuyan.Ito ang sumisira sa pagkakataong sumaya sya ng panandalian.

HINDI MALIMUTAN ang saya,ang kumikislap nitong mga mata.Ang mga ngiti nitong mas matamis pa sa prutas.Ang balingkinitan nitong katawan,makikinis nitong pisngi at ang…mainit na halik nito.

Isa lamang sa mga ito ang tanging hindi malimutang alaala ni Tarzan, o mas kilala na ngayong Brice Greyzson.Isa na sa tinaguriang successfull buseness man sa Pilipinas.Sa loob lang ng limang taon.

Mula sa naipong karunungan,mga karanasan at mga pinagdaanan bago maging isang si Brice ang naghubog sa bago nitong pagkatao.Hindi nya ininda ang sobrang pangungulila sa binatang kaytagal na nyang hindi nakita.

Ang paghihirap ang tanging daan,maabuso man sya ng mga taong humawak sa kanyang kainosentehan.Tiniis ito,muli lang makasama ang taong pinakamamahal at maiharap ang bago nyang pagkatao.

Kaya naman pakiramdam nya,sya na ang pinakamasayang nilalang sa buong mundo nang muli nyang masilayan ang mukha ng binata nung gabing iyun.Ibang-iba na ang pagkatao nito.Mula sa dating positibong pag mumukha sa sandali nilang paguusap.Ngayon ay punong puno ng lungkot ang mga mata.Kapansin pansin ang pangungulila at hirap nito.Pagod ang pagkatao ng binata,nais nyang malaman ano bang pinagdaanan nito sa loob ng limang taon,binalot sya ng pag aalala.

Inaasahan na ni Brice na hindi sya nito makikilala.Kahit pa nakasuot sya ng itim na jacket sa gabing yun,o nakapormal man.Alam nitong nasa isip padin ni Aiden na isa syang taong bundok na may ugaling unggoy.

Malayo sa pagkatao nya ngayon.

Gusto nyang sabihin na hindi na sya ang taong ito.Hindi na sya ang asal unggoy na ang tanging alam lamang ay umakyat sa baging,at lumambitin dito.

Malayong malayo para sa isang si Brice Greyzson,may ari ng malaking kumpanya na pinangalan din mula sa bansag sa kanya LBG company .Kaya naman nung gabing nakausap nya ang binata,kinapalan nito ang kanyang mukha.

Para bang alam nyang nangangailangan ito ng isang tao upang masukbikan ng balikat dahil sa mabigat na dinadala nito.Nung gabing iyun,nagpakilala sya bilang isang ibang tao.Hindi alam ang pangalan,tanging isang basong alak lang ang namagitan.

Maswerte na syang niyaya nitong halikan sya ng binata.Nabigla man pero hindi na pinalampas pa ang pagkakataon.Dama parin ang masidhing halik,kasabay ng pagpatak ng luha na umaagos sa pisngi.

Pagkatapos nun,bigla nalang itong nawala na parang bula.

Nakatingin sa kawalan si Brice,pinagmamasdan ang kumikislap na gusali mula sa labas ng glass interior wall sa kanyang opisina.Nakatalikod ito sa kanyang desk work pahigang nakaupo sa isang swivel chair,bagsak ang katawan.Pinapahinga nito ang katawan dahil sa pagod mula sa meeting kanina,kaharap ang mga ambassador ng dalawang bansa.Nakipag tagisan ito mula sa pinagtatalunang pag papagawa ng structura sa isang isla.

Nanalo sya at hindi naiprobahan ang tinatangis nilang pagsira sa kagubatan.Hindi alam ng mga ito,na ang kinakalaban nila ay malapit ang puso pagdating sa kalikasan.Alam ni Brice sa sarili kung gano nya kamahal ang kalikasang pinagmulan.Ngayong may kapangyarihan na ito,gagamitin nya ito bilang pagprotekta.

Malalim ang kanyang inisip ng maramdaman ang presensya ng isang nilalang sa paligid.Hinayaan nya lang itong pumasok sa loob,kasunod ng pagsara at pagbukas ng pinto.Para itong nag-iingat upang walang makarinig.

Pagakalipas ng ilang segundo,naramdaman ni Brice ang maninit na hininga mula sa kaliwang tenga “Hello,Mr Grey” saad nito.

Wala syang pakialam sa lalaki,alam nya ang tanging pakay nito.Hindi sya nagkakamali dahil pagkatapos ng ilang pag halik halik sa kanyang pisngi,tenga,leeg at batok ay nagtungo ang lalaki sa pagitan ng kanyang hita.

“Papasayahin ka muna ni Tito,my Mr.Grey.Alam kong na stress ka kanina sa meeting e…”

Itutuloy…

CHAPTER 5

Napaawang nalamang ng labi si Aiden dahil sa masamang balitang sinabe ng kanyang manager sa pinapasukang Cafe’.Buhat ng malasing ito nung isang araw,hindi na sya nakapasok pa.Kaya naman namg magdesisyon na itong magtrabaho,kapagkuwan ay pinadiretsyo ito sa opisina ng amo nito.

Hindi nya alam kung anong mararamdaman dahil sa sinabe ng manager sa kanya,tinatanggal na ito sa trabaho.“Boss,isang araw lang po akong umabsent.Sa isa’t kalahating taon sa Cafe’ na to,ngayon lang po ako umabsent” paliwanag ni Aiden sa amo.

Parang walang pakialam ang lalaki sa harap nya.Nakatuon lamang sa checkeng pinipermahan,sahod ito ng binata sa apat pang buwang pinagtrabuhan nito “Boss,ayokong mawalan mg trabaho.Wala pa po akong mapapasukan,hindi pa po ako nakakapagapply sa ibang kumpanya”

“Gamitin mo ang pera nato para sa pag aaply mo.Sinobrahan ko ang sahod mo para sapat ang budget mo sa paghahanap ng bagong trabaho” ani ng boss nya,kapagkuwan ay binigay ang pinirmahang checke sa kanya.

Napaawang nalang ng labi si Aiden dahil sa sagot ng amo.Hindi nya alam kung ano pang ibang dahilan ang pwede upang matanggal kagad sya ng ganun kabilis.Hindi nya ito matanggap dahil sa halos isat kalahating taong pag tatrabaho dito,pwera biro ay ni hindi ito lumiban.Ngayong linggo lang ito at isang beses palamang nangyayare,napaka babaw na dahilan.

“You may leave Mr.Forther” pormal na saad sa kanya ng amo nang hindi sya nakapag salita ng ilang segundo.Sa sandaling ito,mabilis binasa ng binata ang mga mata ng lalaki.Hindi sya magaling sa ganto pero alam nya na may kakaiba sa biglaang pagdedesisyon dito.

Pero bakit? Sa paanong dahilan naman.

“Boss,ano pong dahilan kung bakit nyo gustong umalis ako sa Cafe nyo?” Matigas na tanong ni Aiden,hindi parin nito tinatanggap ang checkeng hawak ng amo “Alam nyo pong mababaw ang dahilan ng isang beses kong pagliban kahapon Sr.Sabihin nyo po,ano pong dahilan”

“Umalis kana Aiden,ako ang amo kaya kaya kitang tanggalin sa trabaho kahit sa anong rason,alam mo yan” malamig na sagot ng lalaki.

“Pero alam ko pong hindi kayo basta basta nagtatanggal ng tao sa mababaw na dahilan hindi ba?” Napansin ng binata ang paghingang malalim ng kanyang amo.Inabot nito ang kanyang kamay at pilit sinukbit ang checking hawak nito sa kamay ni Aiden.

“Sana maintindihan mo ako,kailangan ko lang sumunod sa utos.Maniwala ka,ikaw ang pinakamasipag na trabahador na nakilala ko.Hindi ko gustong gawin sayo ang bagay nato,kailangan ko lang sumunod sa utos dahil ang Cafe ko ang malalagot kapag nangyare yun”

Dahil sa sinabe ng kanyang amo,kapagkuwan ay tumahimik ito ng ilang segundo “Nais ko pong malaman kung sino ang nag utos sa iyo na tanggalin ako,sino po ba ang taong yun?”

Mataimtim na tumingin ang boss sa kanyang mga mata “Isa sa mga Greyzson,hindi ko sila gustong kaaway at sigurado akong hindi mo din sya magugustohan” bahagyang napaawang ang bibig ni Aiden sa sinabe ng kanyang amo.

“Hindi ko alam kung anong pakay nila sayo,at kung bakit ka nila kilala,ang mahalaga sumunod ako sa kanilang utos”

Binalot ng katahimikan ang isip ni Aiden habang papalabas ito sa Cafe’.Hindi nya alam kung anong unang tatangapin.Ang katotohanan bang wala na syang trabaho,o isa sa mga Greyzson ang dahilan ng mga ito.

Huminga sya ng malalim kapagkuwan ay bumagsak ang malalaking patak ng kanyang luha mula sa mata.Hindi nya alam kung bakit ayaw syang patigilin ng nagmumultong Greyzson na iyun,isa lamang ang nasa isip ni Aiden ngayon.Mukhang iisang tao lang ngayon ang may kagagawan nito…si Clayton Junior Greyzson.

Ang kinalulungkot lang ng binata ngayon,mas malaki na ang kapangyarihan nito.Alam nyang wala ng iba pang magmamana ng kumpanya ng mga Greyzson kundi ang lalaking ito.Sadyang hindi nya lamang maintindihan,ano nanaman bang kailangan sa kanya ng binata.

Wala na ang kahit ano sa kanya,wala na syang yaman.Isa nalamang syang comoner na susunod sa mga nakakataas.Pero bakit? si Clayton lang ang nakakakilala sa kanya sa mga Greyzson bukod pa kay Tarzan.So anong pakay nito kay Aiden.

Wala sa katinuan ang paglalakad ni Aiden sa kalye,nakatingin lang ang mga mata nya sa daan,pumapatak ang mga luha.Siguro maghahanap na lamang syang muli ng trabaho,marami syang mapapasukan.Ngayon,mas maganda ng tatagal sya doon.

Tuloy lamang ang paglalakad ng binata ng hindi nito namalayang may nakabangga na pala syang nilalang,at dahil nga wala ito sa wisyo magtutuloy na sana sya sa paglalakad.Hindi nya ito pinansin pa,pagkatapos ng ilang segundo bahagya lang syang natigilan ng maramdaman nya na may humawak sa kaliwang braso nito.

Napalingon sya sa nilalang at bahagyang natigilan ng mahinuan ang tao palang ito na kanyang kinaiinisan ay si Clayton Junior Greyzson pala.

Napaawang nalang ang kanyang bibig,hindi inaasahan ang mabilis na pagkikita nilang dalawa.Sa hindi inaasahang araw,oras at pagkakataon.

“Magandang umaga…my lady boy”

MALALIM ANG iniisip ni Brice nang maramdaman ang presensya ng isang nilalang sa paligid.Hinayaan nya lang itong pumasok sa loob,kasunod ng pagbukas at pagsara ng pinto.Para itong nagiingat upang walang makarinig.

Pagakalipas ng ilang segundo,naramdaman ni Brice ang maninit na hininga mula sa kaliwang tenga “Hello,Mr Grey” saad nito.

Wala syang pakialam sa lalaki,alam nya ang tanging pakay nito.Wala syang pakialam sa gagawin nito, hindi sya nagkakamali dahil pagkatapos ng ilang pag halik halik sa kanyang pisngi,tenga,leeg at batok ay nagtungo ang lalaki sa pagitan ng kanyang hita.

“Papasayahin ka muna ni Tito,my Mr.Grey.Alam kong na stress ka kanina sa meeting e…” May pilyo itong ngiti sa binata “Kaya tatanggalin na muna natin ang stress mo”

Hindi sya umimik,nanatili ang mga mata sa glass wall ng opisina.Tinitignan ang nagkikislapang malalaking gusali sa labas.Sa loob ng dalawang taon,sanay na syang may taong luluhod sa pagitan ng kanyang mga hita.Bubuksan ang kanyang zipper at ilalabas ang naghuhumindig nyang pag aari.

Kaya naman ngayon,kasa lukuyang syang nilalapa ng kanyang tsuhin na parang wala lang sa kanya ang lahat.

Sawa na sya,wala ng gana,at tila wala na syang pake alam.

“Hindi ako makapaniwala na pati tong cobra mo sa pantalon ay pagod din kagaya mo” reklamo ng kanyang tsuhin,napatingin sya dito.Tumikhim lang ito ng matamis na ngiti sa kanya “Sige na mahal kong pamangkin,pagbigyan mo muna ako-,alam mong ito ang nagtatanggal ng stress ko diba?”

Bahagyang napabuga ng hininga si Brice “Akala ko ba ikaw mag tatanggal ng stress ko,bakit ngayon ang lumabas mukhang yang pagkalalaki ko pa ang nagiging stress reliever mo.Parang ikaw pa po ang stress satin ah”

“Ayaw mo naman kase makipag cooperate e,” medyo humaba ang ngusu ng tsuhin “kadalasan kase sa tuwing luluhod ako sa harapan mo.Nagiging agresive na tong cobra mo,ineexpect ko yun ngayon”

Napabuntong hininga muli ang binata at bahagyang hinilot ang kanang sentido nito. “Wala po kase akong gana sa ngayon uncle e.Kagaya ng sinabe mo,pagod po ako sa trabaho”

Hindi na sumagot pa ang tsuhin sa kanyang harapan kaya nag balik na si Brice sa pagmamasid sa labas.Wala ng emosyon,pagod at walang gana.Akala nya aalis na ang kanyang tsuhin sa ilang segundo nitong pananahimik.

Subalit bahagyan napaliyad nalang si Brice ng maramdaman ang sakit sa pagaari,parang bahagya itong kinagat kaya dagli syang napaatras sa kinuupuan.

Nang tingnan nya ang tsuhin,bakas sa mata nito ang maitim na tingin sa kanya.Mukhang nagtatampo ito “B-bakit nyo po ginawa yun? Masakit po uncle” saad ng binata.

Nakatitig lang sa kanya ang tsuhin pagkatapos ng ilang segundong pananahimik “Diba may kasunduan tayo” malamig na tono,bakas sa boses nito.

“Sa tuwina at kung nasaan man tayo,kung hihiling ako sayo ng ganto ay lubos kang tutugon at magpapaubaya” natigilan si Brice “Ngayon,putukan mo ako sa bibig ko ngayon na Brice,wala ka mang gana o meron,magpalabas ka ng katas mo ngayon din”

Nagsalubong ang mga kilay ng binata.Ramdam nya ang autoridad sa boses ng kanyang tsuhin “Pwede pobang sa paguwi nalang nati-”

“No,I want it now” pagputol nito sa iba pang sasabihin nya.Kasunod nun ay ang mabigat na palad na naramdaman ng binata sa kanyang pisngi.

Sinampal sya ng tsuhin.Hindi nya alam kung dispiredo ito,pero alam nya sa sarili na bahagya syang napikon dahil sa inasal nito sa kanya.

Sandaling nanahimik ang buong paligid.Sinalubong ni Brice ang maitim na tingin sa kanya nito.May takot oo,hindi nya alam pero kailangan nya itong pag bigyan sa ayaw o gustohin man nya.

Kaya naman upang maibsan ang inis,ginamit ng binata ang kanyang kapilyuhan.

Mabilis nyang hinawakan ang likudang ulo ng tsuhin at iginaya nya sa kanyang harapan.Ang tsuhin naman ay hindi nag pakita ng pagkagulat sa inasal ng pamangkin.Napangiti pa sya dahil sa bahagyang agresibong galaw nito.

Kitang kita ito ni Brice,alam nyang kahit sadistahin nya ang tsuhin.Kawalan man ng paggalang pero pag init ng bugho na ang paguusapan.Kaya nyang sadistahin ang pagtrato dito.

Hindi alam ng binata kung bakit mas gusto ng lalaking ito ang sadistahang galaw pagdating sa gantong bagay.Ang tanging alam lang ng binata,ito ang paraan para makaganti sya sa kawalang hiyaan ng tsuhin sa kanya limang taon ang nakaka raan.

Marahas nyang sinubsob sa kanyang harapan ang mukha ng tsuhin,at dahil sa hindi pa matigas ang kanyang pagaari,pinasubo na nya kagad ng buo ito sa bibig ng malibog na lalaki.Sa pagkakatong iyun,duon nya pinagmatigas ang pagaari dahilan pagkatapos ng ilang segundo ay nabaliukan ang tsuhin.

Alam nyang umaabot hanggang lalamunan ang kanya–sa bibig ng lalaki.Pero wala syang pakialam,hinayaan nya lang maubo ubo at mabilaukan ito.Pilyo pa syang napangiti ’ito ang ginusto mo,ngayon isubo mo ng buo.

Nanatiling ganun ang kanilang pwesto.Walang imik ang tsuhin na para bang mas hinihigop pa nito ang kanyang pag-aari mula sa bibig.Alam ni Brice na nakapag adjust na ang tsuhin sa kanyang kalakihan.Ramdam na ramdam nya ang masikip,mainit at madulas na bibig nito.

Sandali nyang iniahon ang ulo ng Tsuhin.Bakas sa mukha nito ang pakikiusap naibalik sya sa kanyang pagkakasubsob mula kanina.Bahagya nalang napalingo si Brice,kitang kita nya ang kasabikan at pagkauhaw nito sa pagkalalaki nya.Hawak nya ang likudan ng ulo ng tsuhin at pinaharap ito sa kanya,nakatanday ang kanyang siko sa tuhod habang nakaluhod ang tsuhin sa kanyang harapan.May kapilyuhan pinagmasid ang paningin sa mukha ng tsuhin,kita ang pagnanasa sa mukha nito na nagagamit nya upang sadistahin ang intimitadong lalaki.

“Do you want more uncle…” Pilyong saad ni Brice.

Nakakatawa pero parang tutang nakasang ayon lang ito.Kaya naman ng matanggap ng binata ang sagot ng tsuhin,pasabunot niyang hinila papatayo ito at itunulak sa mesa.Mabilis nyang hinawi ang ilang kagamitan sa ibabaw ng desk work,pinadapa ang kalahating katawan ng kanyang tsuhin.

Pinatuwad ito sa kanyang harapan.

“Ito ba ang gusto mo??” Bulong ni Brice,sa tenga ng lalaki.

“Oo…ito ang gusto ko.Kung patuloy mo tong gagawin sakin,papayag akong habang buhay mong maging alipin” sagot ng tsuhin.

Muli nalang napalingo ang ulo ng binata at mahina itong napatawa “Kung yan ang hiling mo” sagot ni Brice pagkakuwan ay marahas nitong ibinaba ang pantalon ng tsuhin.

Lumantad sa harapan nya ang makinis at matambok na pisngi ng pwerta nito.Gamit ang basang pagaari dahil sa pagsusuo ng tsuhin,inimwuestro nya ang sarili at itinutok ang naghuhumindig na pag aari sa marikit na butas.

Dahan dahan syang umindayog at ibinabaon ang kabuuan nya.Napansin nya pang bahagyang napasinghap ang tsuhin dahil sa pagpasok nya.Hindi sya nagkaron ng alinlangan,bagkus ay bigla nya pa itong ibinaon.

“Ugh…” Reklamong ungol nito,ramdam siguro ang sakit at hapdi na bumalot sa kalooban nya.

Hinawakan ni Brice ang bunbunan ng ulo ng tsuhin at iniharap sa kanyang mukha “hanggang ngayon uncle hindi kaparin ba sanay sa kalakihan ko” mahina syang natawa “ginusto mo to diba? Ngayon,gawin natin ang gusto mo…puputokan kita sa loob mo”

Pagkakuwan ay mabilis na pagkadyot ang pinakawalan ni Brice sa kalooban ng tsuhin.Nakatuwad ito sa work desk nya,habang bagsak ang katawan ni Brice sa likudan nito.Sabunot ang bunbunan paharap sa mukha nya habang pinapakawalan ang mainit at mabilis nyang kadyot sa kawawang tsuhin.

“Ugh…ugh…” Daing nya “Puputokan kita sa loob,pokpok kong tsuhin”

Baon,hugot,labas,pasok,kadyot at ilang ulos ang mabilis na pinakawalan ni Brice.May diin ang galaw ng balakang nitong bumabagsak sa katawan ng tsuhin,dinadama ang kasikipan nito,namumuo ang pawis.Ilang ulos at baon pa,nanigas ang binti ng binata…

Mas binaon pa nito ang sarili at maya maya lang,pinakawalan ang naguumapaw at mainit na likido sa kanyang pagaari.Malaya lang itong umagos sa kalooban ng tsuhin,hindi alintana ang gusot ng damit pangtrabaho ng dalawa.

Matapos ang ilang segundong pananatili sa pwesto.Nagdesisyong hugutin na ni Brice ang pagkalalaki sa loob ng tsuhin.Muli na nyang inayos ang sarili,ganun din ang ginawa ng kanyang tsuhin.Nabalot sila ng katahimikan,pagkakuwan ay parang mabilis na hinangin lang ang emosyon ng binata.

Mula sa mapagpilyo nitong mukha kanina,bumalik ang walang ekspresyon nitong mga mata.Ibinalik nito ang sarili sa upuan at iniharap ang sarili sa glass wall,pinagmasdan ulit ang nagkikslapang mga gusali.

“Whats wrong with you?” Tanong ng tsuhin,ngayon ay nakatayo parin sa harapan nya “Wag mong sabihen na hindi kaparin nasayahan sa ginawa natin ngayon”

Saglit lang binato ng tingin ng binata ang tsuhin “You may go na po uncle…may client pa po ako bukas kaya maghahanda pa ako”

Narinig nitong napabuntong hininga ang tsuhin.Kapag kuwan ay hindi na ito umimik,ayos na ang sarili nito kaya lumakad na ito papalabas.Gamit lang ang pakiramdam ni Brice,alam nyang nagbukas na ng pinto ang tsuhin,tutok lang ang mga mata nito mula sa labas.Ilang segundo bago muling marinig ang boses ng tsuhin na nagsalita.

“My nephew!…Clayton Junior Greyszon” bahagyang natigilan si Brice at mabilis na napatingin sa gawi ng pintuan.Hindi makapaniwla kung sinong nilalang ang biglang sumulpot.

“C-clayton?…” Wala sa sariling sambit.

Itutuloy…

CHAPTER 6

Hindi makapaniwalang napatunganga si Aiden sa lalaking kaharap nya ngayon.May mapangasar itong tingin,mapagnasang mga labi at mapaglarong mga mata.Mabigat ang pakiramdam nya sa binata.Bumalik sa isipan nyang muli ang pagtataksil sa kanya ng taong ito.

Mula sa masamang balak nito at sa pagtangkang pagpatay nito na muntik ikapahamak nya.

“Magandang umaga… Milady “

Sandali syang hindi nakaimik,kapagkuwan ay bahagya syang napalayo sa taong kaharap.

“Bakit,hindi kaba makapaniwala sa nakikita mo?” Sambit ni Clayton nang makita ang kanyang reaksyon “Ako to,si Clayton Junior Greystoke..ang lalaking baliw na baliw sayo,hanggang ngayon”

Nagsalubong ang dalawang kilay nya,nabuhayan sya muli dahil sa kapilyuhan ng binata. “Anong kailangan mo,bakit nandidito ka?” nagtagis ang kanyang bagang “Diretsyuhin muna ako Clayton,hayup ka.Anong balak mo at pinatanggal mo pa ako sa trabaho huh?”

Napansin nya ang pag lingo ng ulo ng binata.Tila pinagtatawanan lamang sya nito sa nangyari sa kanya ngayong araw.

“Pinag bibintangan mo ako sa pagkawala ng trabaho mo?” Tumawa ito ng mahina “Hanggang ngayon ba,hindi mo matanggap ang pagbagsak ng pamilya mo,ang pag kawala ng yaman nyo,balita ko…” umakto ang binata na parang may iniisip “Naghihirap na kayo ng halos limang taon,tama ba?”

“Diretsyuhin mo na ako Clayton.Wala ka ng pakialam kung ano mang nangyare sa buhay ko limang taon.Ang kailangan ko ngayon kung bakit nagbalik ka,ano nanaman bang binabalak mo?”

Bumuntong hininga ang binata “May ugali ka parin talaga,hangang ngayon” sagot nito “Pano kung sabihin ko sayo na pwede kapa ulit makabalik sa buhay na meron ka dati?”

Napakunot ang noo ni Aiden.

“Tama ka,kaya kitang ibalik sa dating maharlika mong buhay.Ibigay ang lahat ng sayo,gawin kang muling prinsesa ng mga gintong mini mina ng tatay mo noon”

“Hindi ko na kailangan ang lahat ng iyan” matigas na saad ni Aiden “Akala mo magagamit mo ang kahirapan ko ngayon para lang makuha ang gusto mo sakin?” Napalingo sya.

“Hindi yun mangyayari dahil wala ng natitirang tiwala ang puso ko sayo.Isa kang sakam sa kapangyarihan,mang gagamit at manloloko.Kaya kung inaasahan mong maniniwala ako sayo,pwes sayo na ang yaman na dati ko ng pinagsawaan,dahil hindi mo ako makukuhang muli”

“Tapang” ani Clayton “Sana magamit mo yang katapangan mo pag pinagsisisihan mo na ang di pagsangayun sa sinasabi ko”

“Diretsyuhin mo na ako.Ayokong makipag negosyasyon sa walang kwentang taong kagaya mo–”

“Ok..” Putol ng binata sa iba pa nyang sasabihin “Didiretsyuhin na kita” ani nito.

“Nasakin ang lahat ng yaman na meron ka,maging ang pinaka malaking lupa na pag aari ng mga Forther sa palawan ay nasakin.Pati ang mga ari arian nyo,negosyo at ang bahay na binenta nyo ng magkasakit si Mr.Archi ay nasa pangangalaga ko din”

Diretsyong tinignan ni Aiden ang mapa nuksong mga mata ni Clayton at walang emosyon itong nagsalita.

“Inuulit ko,wala nakong pakialam sa yaman na meron ako dati.Masaya na ako sa buhay na meron ako.Kaya kung inaakala mo ang pagtatanggal ng trabaho sakin ang ikakahina ng mga paa ko.At ang yaman na datiy pinagsasawaan ko ay nasa mga kamay mo na,pwes nag kakamali ka” nagtagis ang kanyang bagang na parang nagbabanta sa binata.

“Nawala man sakin ang lahat Clayton.Mas naging matapang akong tao at yun ang hindi mo makukuha sakin”

Bumuga sya ng marahas na hininga bago tumalikod kay Clayton.Bumalik sya sa dating pwesto palakad pakanluran upang baktasin ang kalyeng hindi alam ang patutunguhan.

Galit at bigat ng dibdib ang nararamdaman nya sa kawalang hiyaan ng binata.Ang kayamang bumabalot sa kanya bilang maharlikang tao noon,hindi nya inaasahang gagamitin sa kanya ng isang taong kasuklam suklam ang ugali.Hindi nabibili ang kanyang dignidad,yaman man o kapangyarihan.

“Mary Adel Gracia’ Forther” huling sambit ni Clayton na biglang nagpatigil sa ilang hakbang na layo nya sa binata.

“Tama ako diba? sya ang pinakamamahal mong ina na hindi mo man lang nakilala”

Sya naman ay parang napako sa kinatatayuan.Nanlamig ang mga paa at halos matumba ang buong katawan dahil sa narinig, ang kanyang ina .

Ang pangalang binanggit ni Clayton ang inang matagal nang hindi nya nakasama at matagal ng pumanaw dahil sa panganganak sa kanya.

Pero paano…paanong nabanggit ito ng lalaking kinasusuklaman nya.Paano nya ito nakilala.

Hindi sya nakapag salita ng ilan pang segundo,pero naramdaman nya ang presensya ni Clayton mula sa kanyang likuran “Mary adel Gracia Forther ang ina mo diba? Ang inang nagluwal sayo at matagal mong hindi na kasama dahil–”

“Patay na sya Clayton..” Matigas nyang saad na pagputol sa iba pang sasabihin ng binata “Kaya wag na wag mo ng babanggitin ang pangalan nya dahil matagal na syang nagpapahinga” naramdam nya ang pagpatak ng luha sa kanyang pisngi.Mabigat ang tibok ng puso sa kanyang dibdib.

“Dispirado kana ba sakin ngayon? Kaya pati ang ina kong matagal ng nahimlay ay gagamitin mo din” hindi sya makapaniwala.

Sino ba si Clayton? At ano ba ang nalalaman nito sa buhay ng pamliya nya .

“Siguro oo,dispirado…oo din” sarkastikong sagot ni Clayton “Pero nais ko ding ipaalam sayo na sya lang naman ang reyna ng mga briliante sa bansang France ngayon.Ang tinaguriang babaeng Briliante” tumikhim ang binata.

“Ubod ng yaman at ginagalang,kaya naman sa mga panahon ngayon,kayrami ng nagtatangka sa kanyang buhay” inilapit ni Clayton ang bibig sa tenga na nakatalikod na si Aiden “At isa narin ako dun…pagsinabi ko ang salitang go,mawawasak ang utak ng ina mo,Aiden”

Nangilabot ang buo nyang katawan,hindi makapaniwala sa kabaliwang sinasabi ng binata.Humarap sya dito at buong tapang na hinarap si Clayton.

“Ang nanay ko,ay matagal ng patay.Wala na sya,bata pa lang ako.Kaya tumigil kana sa kabaliwan mo.Namatay sya dahil sa panganganak sakin baka hindi mo yun nalalaman”

“Yun ang alam mo,ito naman ang nalalaman ko” sabat ng binata “Kawawa ka naman.. buong buhay mo,inaakala mong patay na ang iyong ina.At buong buhay mo,nagsisinungaling sayo si Mr.Archi.Pinaikot ka nya,at inilayo sayo ang nanay mo.”

“Tama na! Tama na Clayton!” buong pwersa nyang sigaw sa mukha ng binata kasabay ng pagtulo ng kanyang luha at mahinang paghikbi.

“ltigil mo na ang kabaliwang ito,hindi na ako natutuwa,tigilan mo na ako!” Tila hindi nya matanggap ang lahat ng imprmasyon na nalaman,hindi nya mapagtagpi tagpi ang katotohanang sinasabi ni Clayton ngayon.

May pagdududa na maaring isa lang ito sa kasinungalingang sibasabe ng binata.Pero hindi nya maalis sa dibdib na maniwalang baka buhay nga ang inang matagal nang nawalay sa kanya.

Pero bakit? Kung maniniwala sya,totoo ngang pinagsinungalingan sya ng ama,at ito ang hindi nya matatanggap.Kung totoo nga ang sinasabe ni Clayton,bakit? Kailan? Paano?

Bakit? Bakit kailangan ng ina lumayo sa kanilang mag ama.Bakit kailangan sabihin ng ama na patay na ang ina nya–hindi nya ito nakilala o nakasama man lang.Alam ba ng ina nya na buhay sya? Na nagakaanak sya? O wala itong alam kagaya nya.Hinanap ba sya nito ni minsan.

Ang gulo-gulo,ang bigat ng dibdib nya.Hindi nya alam kung sino–paano at ano ang paniniwalaan nya.

“Im sorry Aiden..” Saad ni Clayton habang malokong pinunasan nito ang kaliwa nyang pisngi na may bahid ng luha “kung maniwala kaman sa katotohang buhay ang nanay mo baliwala narin to,dahil baka hindi narin kayo magkita” ani Clayton “baka nga totoong mahimlay ang nanay mo kagaya ng iniisip mo”

Kumunot ang noo ni Aiden,napatawa naman si Clayton dahil sa reaksyon ng binata “Tama ang iniisip mo Aiden,maaring mayaman ang nanay mo’t naituturing pang reyna ng mga briliante.Pero hindi nya kayang protektahan ang sarili nya” mahinang itong napatawa “Mayamang walang kapangyarihan,maraming nagtatangka sa kanyang buhay” sandali itong ngumiti kaya Aiden “kagaya nga ng sinabe ko,isa narin ako.At kahit anong oras,kaya kong pasubugin ang utak ng ina mo”

Bahagyang dinistansya ni Aiden ang sarili sa binata “Hindi ko alam kung maniniwala nga akong buhay pa ang nanay ko.Pero kung totoo nga ang lahat ng to? Bakit mo ito ginagawa? Ano ang kailangan mo sa kanya?”

Muling nagtanim ng ngiti ang binata “Wala akong kailangan sa nanay mo Aiden,ikaw ang kailangan ko” hindi na nakagalaw pa si Aiden nang bahagyang hawakan ni Clayton ang baba nito “May mga plano ako na ikaw lang ang makakagawa Aiden.Kaya kailangan mong sumunod sa mga sasabihin at iuotus ko sayo”

Nanatiling matapang ang mukha ni Aiden.Hindi ininda ang intimitadong pananalita ni Clayton “At kung ayaw kong gawin?” Pilit na sarkastikong ani nya.

“Simple lang,may isesend akong picture sayo ng nanay mo.Malapursilanang ngiti ng isang letrato ng babaeng reyna ng mga brilante” ani Clayton “kung gusto mong makita ang malambing na ngiti ng nanay mo,wag mong antayin isend ko sayo ang litratong duguan ang mukha ng babaeng ito.” Mahina itong napatawa “alam mo kung ano ang ibig kong sabihin”

Hindi alam ni Aiden,pero napatanga sya sa kanyang kinatatayuan.Naninigas ang kanyang mga tuhod,hindi sya nakaalis sa kanyang kinatatayuan.Habang si Clayton naman ay parang bulang nawala sa kanyang harapan.Naglaho ito basta kagaya ng biglaan itong sumulpot sa buhay nya para guluhin ito.

Malakas na ang Clayton na nakilala nya ngayon.Alam nyang may kayang gawin ang binata na alam nyang tototohanin ang mga ito.Hindi pa man sya lubos naniniwala na buhay nga ang ina.Pero nakakaramdam na sya ng takot para dito.

Nagising sa malalim na pag iisip si Aiden ng tumunog ang kanyang telepono mula sa bulsa.Hindi nya alintana na halos balutin na pala ang kanyang mukha sa mga luhang pumapatak mula sa kanyang mata.Hanggang ngayon,hindi nya mapigilan ang pagiyak.

Mula sa bulsa kinuha nya ang telepono,tinignan nya ang isang minsahe mula sa email nito.Binuksan nya ito’t hindi makapaniwalang napaawang ang labi.

Isang larawan ng magandang babae.Kagaya ng saad ni Clayton,may matamis itong ngiti,ngiting hindi mo makakalimutan at ayaw mong mawala.Napahawak nalang sya sa kanyang dibdib,hindi alam kung saan magsisimula.

Noon,kung inaakala nyang nagiisa sya sa buhay.Ngayon may poprotektahan na sya,may makaksama.Hindi man nito alam na buhay sya,na anak nya ay nagngangalang Aiden.

Hindi naman nya hahayaang may mangyaring masama dito.

Kapagkuwan natagpuan nalamang ni Aiden ang sarili sa sahig na simento sa kalye ring kanyang kinatatayuan,takip ang bibig at hindi mapigilan ang iyak.Masaya sya,masayang masaya na sya.

Pinapangako nya sa kanyang sarili na poprotektahan ang ina.Hindi nya muling hahayaang mawala sa kanya itong muli.

Isa lang ang kaya nyang gawin.Ang sumunod sa mga plano ni Clayton.

’Mama…ang mama ko…

“C-CLAYTON?…” Wala sa sariling sambit.

Napaayos si Brice sa pagkakaupo,at napatitig sa papasok na lalaki.Nakasukbit ang dalawang kamay nito sa mga bulsa ng pantalon.Sarkastiko itong lumapit sa gawi nya.

“Long time no see,my Cousin?” Sambit nito.Kasabay ng pagsara ng pinto mula sa likuran nito.Alam nyang nakalabas na ang tsuhin “May I have a sit?” Ani Clayton.

“Anong kailangan mo,bakit nandito ka sa kumpanya ko?” Malamig na sagot ni Brice,hindi pinakita ang pagkagulat sa pagdating ng lalaking matagal na nyang kinamumuhian.Hindi alam ang sasabhin at kung ano man ang iaakto nya dito.

Hindi nya maaring ipakita kung ano man ang totong emosyon nya.Kaya naman malamig ang binabato nitong pakikitungo sa sarkastikohang pinsan.

Narinig nya ang pagbuga ng malalim na hininga ng pinsan bago ito nagsalita “Grabe kanaman pinsan,matagal tayong hindi nagkita.Hindi mo ba ako babatiin sa maayos na paraan?”

“Walang maaayos pag dating sayo Clayton,diretsyuhin mo ako” ani Brice.

Umupo ang pinsan sa kaharap na upuan mula sa mesa nya.Presko itong nagdikuwatro at inilibot ang buong panigin sa kabuuan ng kanyang opisina.

“How’s being a president slash CEO of a Greyzson company Mr.Grey” ani nito “Nice name pala,lakas makatao” bahagya itong napatawa.

Sya naman ay salubong ang kilay na binato sa pinsan.Pigil nyang magsalita “By the way,balita ko ikaw ang pinaka succesfull business man sa buong Asian,congrats to you couz” tumikhik ang binata “Hindi mo maabot yan kundi dahil sa tulong ni Uncle Ja–”

“At sa tulong ko narin sa sarili ko” putol nya sa sasabihin pa ni Clayton.

“Tinulungan ko ang sarili ko,bago maging gantong kadisenteng tao Clayton.Kung susumahin nag hirap din ako para maabot ang lahat ng ito”

Mahinang napatawa si Clayton “Tandaan mo,patay ka na dapat,or nabubulok ka parin sa kagubatang pinanggalingan mo,kundi dahil kay uncle Jack,hindi ba?”

Saglit na ni-relax ni Brice ang likudan sa upuan.Tsaka walang emosyong tumingin sa harapan ng pinsan.

“Yeah,malaki ang tulong nya sakin,pero alam ko,higit pa ang binabalik kong utang naloob sa kanya.Hindi lang sa kumpanyang ito na mas pinalawig ko pa.Kundi sa mismong pagkatao nya” hindi nya inalos ang tingin sa pinsan.

“Dinilidiligan ko ang uhaw na pagkatao ng tinuturing nating uncle,sapat na kabayaran nayun”

Napansin nyang napatanga sa kanya si Clayton.

“Kamangha mangha na sa loob lang ng limang taon,naging ganyang ka kadisente” saad ni Clayton habang ang tingin ay nasa mukha nya “Masasabi kong napakatalino mo’t nabago mo ang ugali mong pagiging unggoy sa loob ng madaling panahon”

Bahagyang nagtagis ang bagang ni Brice dahil sa sinabe ng pinsan.Kumuyom din ang kamao nya dahil sa nahuniang pangiinsulto sa kanya “Ano ba talaga ang kailangan mo Clayton?” Pagiiba nya ng talakayang paguusap “Diretsyuhin mo na ang pinapakay mo rito”

Napansin nyang napatahimik ang pinsan kapagkuwan ay narinig nya itong huminga ng malalim “Para mabilis ang lahat gaya ng ninanais mo.Nais kong makipag sundo sayo sa isang malaking kontrata”

Hindi nya ipinakitang bahagya syang nagulat dahil sa sinabe ng pinsan.Kahit kailan ay makapal talaga ang pag mumukha nito “At ano naman ang kontrata na sinasabe mo? Anong negosyo ang mapapala ng kumpanya ko sayo”

Tumaas ang gilid ng labi nito.

“Na review na ito ng board.Kaya hindi ko na kinakailangang mag paliwanag–”

“Sa mismong presidente ka ng kumpanya lumapit” ani Brice na nagpatigil sa pagsasarkastikong saad ni Clayton “Sabi mo nareview nayan ng board.Tapos ngayon parang inuutos mo lang na pirmahan ko yan?” Tumikhim ang bagang nya “Sino ka? Ano kaba sa kumpanya ko bakit parang ako pa ang susunod sa negosyo pinapatawan mo?”

Natigilan ang binata at parang tutang napasang ayon sa punto nya “Pasensya na,pero inaasahan ko kaseng pipirmahan mo ang papel na ito” nilagay ng binata ang folder sa harap ni Brice “Nasanay akong si uncle ang kadalasang makakaharap ko sa gantong bagay,tanging bisa mo lang ang kailangan”

Taimtim na tinitigan ni Brice ang folder sa kanyang harapan.Kpagkuwan ay tumingin sa gawi ng pinsan “Pwes ako ang dapat mong harapin,mula ngayon.This is my company in the first place.Any transactions and all documents na pumapasok dito ay dumadaan sakin…dapat alam ko” nagawi nya ulit ang folder sa mesa,naisipang tignan ang laman nito.Magbabadya na sana syang kunin ito ng bahagya syang natigilan.

“Kung wala kang tiwala sakin” kinuha ni Clayton ang folder “Ipapa review ko ulit ang papel na ito sa board.Kung gusto mo,I will send you my secretary para interviewhin ka.Hindi lang tungkol sa laman ng document na ito” saglit na itinapon ng binata ang pansin sa hawak nitong folder.

“Kundi sa mismong pagkatao mo narin.Hindi lang dapat ikaw ang pagkatiwalaan sa pakikipag negosyo pinsan.Kundi ang kumpanya ko ding gustong makipag negosyo sayo”

Tumaas ang gilid ng labi ni Brice bahagyang napalingo dahil sa sinabe ni Clayton.Saan at paano ito nakakahugot ng kakapalan ng mukha.Napansin nyang tumayo na ito,sya namay maitim lang ang tingin sa pinsan.Binabasa ang galaw nito,at ang folder na hawak.

Nahihiwagaan sa folder.Ano ba ang laman nito,ano ang binabalak ni Clayton kung kayat parang ayaw itong ipakita sa kanya.

Kung ano man,dapat mas magingat sya,dapat maging mas matalino para rin sa matalinong mapanlinlang na pinsan.

LUMABAS si Clayton sa opisina ng Greyzson na may kaba.Hindi nya ito pinakita o ininda,bagkus mas pinatapang nya ang mukha habang kaharap ang pinsang mas matalino na sa unggoy.

Hindi na sya magkakamali kung magkasing talino sila ng mga hayup na kasama ng pinsan.Hindi na wawaglit sa kanyang isipan ang dating pagkatao nito na parang isang taong unggoy,asal unggoy at utak unggoy.

Malayong malayo na ito sa dating pagkatao.

Sa paglalakad ni Clayton at sa malalim na pag iisip nito.Naabutan nya ang pagbubukas ng isang elevator.

Papasok na sana sya nang mahinuan nyang kasalubong nya ang kanyang uncle Jack.May baon itong sarkastikong ngiti sa kanya.Kapagkuwan ay dagli itong lumabas sa elevatos na papasukan nya sana at hinila sya sa kung saan.

Mabuti at walang tao sa hallway maging sa banyo kung saan sya dinala ng Uncle.Pagkapasok dito,tinulak sya nito sa likod ng pinto kung saan isinara ito upang walang makapasok.Right timing walang tao sa loob.

Napangiti sya dahil sa kapilyuhan ng tsuhin.Siniid sya ng halik nito at mabilis na kinapa ang harapan ng kanyang pantalon.Saglit silang nagpasahan ng malalim na halikan kapagkuwan ay bumitaw ito sa pagkakahalik sa kanya.

“Kamusta ang plano sa Apes man nayun?” Tanong nito.

“Gumagaling ang alaga mo uncle,mukhang hindi sya mauuto ng basta basta sa mga plano natin.”

Napalingo lang ang tsuhin “Bibigay din yun.Sa ngayon saakin sya nagtitiwala,pero kapag naaprobahan yan.We will go to the next step right?”

Tumango sya “Yes,sisigurado kong mapipirmahan nya ang papel nato ng hindi man lang nalaman kung para saan to” tumawa sya ng mahina “kapag nangyare yun mababawi ko na ang kumpanya”

Tumawa din ang tsuhin “Ikaw na ulit ang presidente ng kumpanyang ito.Sisiguraduhin nating babalik sya sa bundok na pinanggalingan nya”

Nagkatitigan pa sila ng ilang segundo bago

natahimik ang buong paligid.Kapagkuwan ay lumuhod ang tsuhin sa kanyang harapan,siniil ng halik nito ang naghuhumindig na nyang pag aari.

Itutuloy…

CHAPTER 7

Dalawang araw na buhat nang malaman ni Aiden ang tungkol sa ina.Masasabi nitong kahit ilang oras o minuto hindi nya nawaglit sa isipan ang katotohanang maaring may nag aantay pa sa kanya bilang isang anak.

Kahit man ba hindi nito malaman na nabubuhay sya,atlis may puwang na sa kanyang isipan na may kadugo,laman at tunay na kamaganak pa syang natitira sa mundo.Hindi sya lubos na naulila.

Masaya na sya,kahit papano.

Pero alam nya may isa pang bagay ang kumukurot sa puso nito.Malaking katanungan sa kanyang isipan ang masidhing bumabagabag.

Bakit ba naisipan ng ama nito na itago ang katotohanan? Bakit ba nakaya nitong sabihing patay na ang ina kahit alam nito ang labis ding pangungulila sa pagmamahal ng isang ina.Alam kaya nito na buhay din ang kanyang ina noong kasama nya pa ang ama o hindi?

Hindi nya magawang sisihin ng buo ang amang pumanaw na.Bukod kase na wala na ito,maaring may dahilan ang lahat kung bakit nagsinungaling ito sa kanya.

Sa isa pang banda ng kanyang isipan,maaring walang alam ito na buhay pa ang kanyang mahal na asawa.Posible pero maaring baka naghiwalay ang mga ito.Kung gayun man,baka ito nalang nanaisin nyang katotohanan.Hindi nya kase lubos na maisip na baka mas malaki pa ang hinaharap na problema ng kanyang mga magulang kung kayat nawasak ang kanilang pamilya.

Kung kayat nagawang magsinungaling sa kanya ang ama.

’Sigurado akong may eksplinasyon si papa kung bakit nya kinailangan patayin sa isip ko si mama.Pero nais kong malaman kung bakit nya kailangan gawin ang bagay na ito..ang magsinungaling.

Tanghali na pero hindi padin nya kayang bumangon mula sa kinahihigaan.

Ikalawang umaga na nalagi syang pinupuntahan ng Nana hindi para pabangunin sa higaan.Kundi upang damayan ito sa kanyang lihim na pinagdadaanan.Sa lahat ng tao,ito ang lubos na nakakaunawa sa kanya.

Kinakamusta sya nito,kinakausap at pinapayuhan.Kilala sya ng kanyang Nana tungkol sa maagap na pag gising nito,hidi sya bumabangon ng tanghali.Pero maunawain ang matanda,naiintindihan sya nito sa kanyang pinag dadaanan.Hindi ito nag tanong pero ramdam nya ang pakikiramay nito sa kanya.Kaya naman labis ang kanyang pasasalamat dahil kahit papano gumagaan ang pakiramdam nya.

Wala ng iba pang nais gawin si Aiden sa muling araw na ito.Tanghali na sya nagising pero nais nya ulit matulog,kaya naman humilig sya patagilid sa kama upang makomportable ang sarili ng marinig nya ang mahinang pagbukas ng pinto ng kwarto.

Hindi na ito naka lock dahil ang Nana ang huling lumabas kanina lamang upang kamustahin sya.Kaya naman alam nya kung sino ang taong ito na pinapasok ang kanyang munting kwarto.

“Hindi kapa ba tapos sa pag eemote mo,mahal na prinsesa?” Napabaling sya sa nagsalita at kinunotan ito ng noo.Hindi nya inaasahan ang makikita.

“Umalis na si nanay,hanggang ngayon nag papanggap kapadin na may pinagdadanan ka” anito nito “Halos dalawang araw ka ng kino-comfort ng nanay ko,hindi kapaba satisfy?”

Inaasahan na ni Aiden na ganto ang maririnig sa kapatid,hindi nya man ito gustong patulan pero nagiinit talaga ang ulo nya dahil sa kapilyuhan nito.

“Wala kang alam sa pinag dadaanan ko,Blake” ani Aiden “Alam kong may pinagdadanan ako at alam ko kung kaya ko patong lagpasan.Pasensya na kung nakakabigat ako sa inyo,hayaan mo babangon na ako maya maya”

“Bakit hindi pa ngayon,harapin mo kaya yung lalaking nagaantay sayo sa labas” bahagya syang napabalikwas dahil sa sinabe ng binata.Tanong syang tumingin dito.

“Hindi mo sinasabing may boyfriend kana pala” umiling ang binata “Nahihiwagaan talaga ako sa pagkatao mo Aiden.Maaring nakakabingwit ka ng mayama–”

“Sinong lalaki yun?” Bahagya nyang pag putol sa sasabihin ng kapatid.Nakaramdam sya ng kaunting kaba dahil sa taong biglaang nagparamdam sa kanya.

“Boyfriend mo daw,isa ata sa mga Greyzson”

“Ano?” Bumangon sya sa pagkakahiga’t mabilis na nagtungo sa pinto.Dadaanan na sana nya ang binata ng mahigip nito ang kanyang braso.

“Alalahanin mo Aiden, may kasunduan tayo” bulong nito sa kanya “Ayaw mo namang malaman ni nanay ang tungkol sa kalokohan mo hindi ba?”

Inagaw nya ang kanyang braso sa binata “Ano bang pinag sasabi mo?” tanong nya.Hindi nya ito maintindihan.

“Nagseselos ako Aiden…at hindi mo gugostuhin kung paano ako mag selos”

Sandali syang napatitig sa mga mata nito.Ano ba ang ibig nitong sabihin.

“Wag ko sanang malaman kung pinopormahan ka ng Greyzson na pakilala sakin ng gagong yan” umikhim ang bagang nito “Kahit gusto ko ang yaman nito.Hinding hindi kita ipag bibili sa kanya”

“Tumigil kana Blake” pag pigil nya dito “Kilabutan ka sa mga sinasabe mo.Mag kapatid tayo sa tingin ni Nana,at sa tingin ko kaya wag ka na-”

“Im all yours Aiden” diin at pabulong nitong sabi sa kanyang tenga “And you are all mine”

“Tumigil kana,madame na akong pinag dadaanan kaya tumigil ka na at wag ka ng dumagdag pa..baliw ka.” giit nya kapag kuwan ay mabilis syang lumayo kay Blake papababa sa salas.

Hindi nya alam kung papano haharapin ang isa sa Greyzson na ito.Nagdoble doble ang kanyang iniisip na lalong nag papasikip sa kanyang dibdib.Hindi nya kayang kumalma sa bilis ng tibok ng puso nya pababa ng hagdan.

Hindi nalang nya alam kung anong ihip ng hangin ang dumapo bigla sa kanya ng sumagi sa kanyang isipan ang ina.Naalala nya ang litratong sinend sa kanya ni Clayton.Larawan ng ina na tanim ang matamis na ngiti sa mga labi.Ang ngiting ayaw nyang mawala at gusto nyang protektahan sa lahat ng delubyong dadating para burahin ang saya nito.

Hindi ito mangyayare,kaya naman dahil sa ina,matapang syang haharap kay Clayton kagaya ng dati.Kung noon,nagagawa nyang manupilahin ang isip ng binata.Ngayon mas kaya nya pa ito dahil alam nyang may pinaglalanan sya ng tapang ito ang kanyang ina.

Pag dating nya sa sala,nakita nya ang lalaking nakatayo mula sa gitna dito.May baon itong matalim na tingin at pilyong ngiti na sadyang nakakapag pangilabot sa kanya.

Hindi nya pinakita ang kahinaan nya sa binata,bagkus binato nya din ito ng ngiting hindi mag papaapi ang dating.Walang emosyon ang mata,at seryoso ang mukha,bagsak talukap ang mga mata.

“Anong ginagawa mo dito?” Ani Aiden “Talagang ginugul mo ang oras mo para lang hanapin ang bahay ko”

Hindi sya pinansin ng binata bagkus inilibot lang ang paningin sa kabuuan ng bahay na ito “Correction lang sa sinabe mo” ani nito at mahinang napailing “Pwedeng tawagin ang bahay na ito na isang lungga.Malayo sa mala palasyong pinanggalingan mo”

“kung ano man ang kailangan mo,pleas..diretsyohin mo na ako”

Mahina itong napatawa sa kanya at muli nanamang umiling “Kahit saan ka talaga ilagay,mapamahirap man o mayaman may ugali kapadin” ani nito “Ano naba pwedeng itawag sa iyo? Reyna ng mga basura”

Ilang segundong nanahimik si Aiden,kapag kuwan ay malakas ang sampal na binitawan nya sa pisngi ng binata.

Alam nyang gusto ni Clayton na makipag negosyasyon sa kanya,at yun ay ang pagkapit nito sa kanyang leeg dahil sa kanyang ina.Hindi kabilang ang pagiinsulto sa buhay na meron sya ngayon,hindi para ibaba ang pagkatao nya.

Akala nya may gagawin ang binata dahil sa sampal na binitawan nya dito.Hindi nya alam at napatawa ito ng mahina.

Halatang gusto ang ginawa nya sa binata “I really want your attitude Mr.Forther,medyo lakasan mo lang ng kaunti” ani Clayton “Na miss ko ang pag papakipot mo pero sa bandang huli ay bibigay kadin naman”

“Kung wala ka ng iba pang kailangan sakin bukod sa pangiinsulto makakalabas kana ng bahay Clayton” ani Aiden na walang emosyon.

Hindi pinapakita ang pagkainis nya sa binata.

“Wala naman talaga akong kailangan sayo e,sa totoo nyan ikaw pa ang may kailangan sakin” naguguluhang kumunot ang noo ni Aiden.

“Your mother remember” ani Clayton “I promise that I will put her in danger if you dont accept my offer for you” tinaas nito ang isang daliri at nilingo lingo ito sa harap ng binata “em..em..em..thats an offer,hindi pabor kundi its an oppurtunity to save your mom”

Kumawala ang malalim na hininga sa bibig ni Aiden “Ano naman ang kailangan kong gawin?”.

Nanatiling walang emosyong saad nito,takot ang sumiid sa kanyang isipan.Takot na baka masaktan ang ina kung hindi sya papayag sa gusto ni Clayton.

Ayaw nya,pero kailangan.

Napaangat ang gilid ng labi ng binata na malamang tila kumagat si Aiden sa plano.“Simple lang naman,hindi mahirap,pero hindi rin madali” ngumiti ito ng nakakaloko.

“Gusto kong ikaw ang humarap sa interview sa LBG company bilang isang proctor ng secretary ko” ani Clayton “A small interview to covered all detail information about the CEO in this company”

Malamnan itong tumingin sa kanya “Gusto kong makuha mo sya.Gusto kong mapa-oo at mapapayag mo sya para sa malaking plano ko”

Bahagyang nasamid ni Aiden ang laway sa lalamunan.Ang lalaking kanyang kaharap,ay masahol pa sa demonyong nasa ilalim ng lupa.

Alam nya, kung paano ilahad ng binata ang matatalim nitong mga salita.May plano itong magpapabagsak sa taong nasa likod ng LBG company.Hindi nya alam pero nakaramdam sya ng awa para dito.

Kung ang taong ito ang may hawak ng malaking kumpanya sa buong Asia.

Maaring ganito kasabik ang binata na maagaw ito sa kanya.

Hindi sya nag kakamali,si Clayton ay si Clayton parin matapos man ang ilang taon.Sakim ito,matapobre,sinungaling at mapang gamit,mga taong dapat tinatanggalan ng karapatan sa lipunan.

Wala itong karapatan mabuhay.

Naisip ni Aiden,na maari nyang maging katulad ang pagiging sinungaling at mapang gamit na si Clayton.Pero wala na syang pagpipilian,para ito sa ina.Gagawin nya ang lahat para dito,mailigtas lang sya sa kapahamakan..sa mga kamay ng demonyong si Clayton.

Muli nalang syang napabuntong hininga,ang simpleng interview ay hindi nya ikakapahamak.Maari,pero hindi nya ito hahayaan.Sisiguraduhin nya lang makukuha nya ang deal ng LBG company.

“Make sure to settle this everything Aiden” ani Clayton na kumuha ng atensyon nya.

“Be a hero of your beloved mom,dahil kapag hindi mo ito nagawa,magsasama ang tatay at nanay mo sa impyerno” mahina itong natawa na ikinalabot nya.

Hindi nya dapat ipakita ang takot nya dito,nanatili sya sa kawalang emosyon ng mukha.

“Dahil disperado nakong makuha ang LBG company,pwede mong iimprove ang itsura mo.You can make yourself…sexy–”

“Maari ko bang malaman ang pangalan ng iinterviewhin ko?” Bahagyang pagputol nya sa kalaswaang bibig ni Clayton na ikiatigil niito.

“Mas magandang makilala ko na sya at makapag search ng tungkol sa taong to para madali ko na syang pakisamahan sa–”

“Wag mong gagawin yan” putol din ni Clayton sa sasabihin nya “Mas magandang makikilala mo sya sa interview mismo,I know magiging malapit ka sa kanya hanggang sa gusto mo na syang kilalanin pa” mahinang tumawa ang binata “Im sure you will be shock if you know him well”

Bahagya syang napaigtang ng maramdaman ang diin sa mga salita ni Clayton.May kumurot sa puso nya hindi nito maintindihan “A-ano ba ang ibig mong sabihin” tanong nya.

Ngumiti lang sa kanya ang binata,kapag kuwan ay kinuha ang telepono nito mula sa bulsa at tumingin ito sa kanya habang pinapakita ang larawan sa cellphone.

May dalawang taong naguusap,isang lalaki at isang babae–ang ina nya.Napakunot lang ang noo ni Aiden dahil dito.

“Nakikita mo ba ang lalaking ito?” Ani Clayton at itinuro ang lalaki sa kanan “At ang babae na ito” turo naman sa babae sa kaliwa.

“S-si mama…” saad nalang ni Aiden.

“Yeah,at ang lalaking kasama nya ay isa sa mga taohan ko.Isa sa mga taohan kong kumukuha ng kontrata sa nanay mo.Ang reyna ng mga brillante” ani Clayton.

“At alam mo kung anong kayang gawin ng tao ko nayan sa nanay mo ano mang sandali” mahina itong natawa.

“You know what I mean”

Napatanga lang sya sa nais iparating na minsahe ni Clayton

“Nakapasok na ako sa buhay ng ina mo” ani nito “Ang babaeng ubod ng yaman,reyna ng mga briliante,ngunit mangmang at hindi inisip na protektahan ang sarili para sa mga taong nakakapasok sa buhay nya” bahagyang umiling ang binata “kahit anong oras pwede ko syang ilagay sa bisig kot bawian ng buhay”

“Wag na wag mong gagawin yan” diing saad ni Aiden.Ramdam ang nanubig na mata nito.

Ngumisi lang si Clayton “Pwes gawin mo ang mga plano ko ng maayos.Kung hindi mo alam,mas makapangyarihan na ako ngayon.You know what I can do”

“ALAM MONG HINDI ganun ang plano ng pinsan mo Brice” singhal ng Uncle “Hindi sya ganun kasama kagaya ng iniisip mo”

Kumunot ang noo ni Brice dahil sa sinabe ng tsuhin.Alam nyang mukhang wala itong alam sa kasamaan at kasupilan ni Clayton.Kung pwede nya lang sabihin ang kasuklaman at ang mga ginawa nitong kasamaan noon.Maaring mag bukas ang isipan nito laban sa pagkampi sa demonyong pamangkin.

“Hindi mo sya kilala,Uncle” ani Brice sa malamig na boses.Nakaharap ito sa malaking flats screen tv sa sala nakaupo sa mahabang upuan,kaharap ang tyuhin.Halos sabay lang sila dumating ng tsuhin sa bahay na tinutuluyan. “Hindi mo alam kung ano ang mga ginawa nya noon at mga kaya nya pang gawin ngayon”

“Nagbago na sya,ang nais nya lang ngayon ay magtulungan kayo sa pagpapalawig ng mga kumpanyang ginagalawan ninyo” ani Uncle.

“Paano kanaman po nakakasiguro? Nakasama at nabasa mo na ba ang ugaling pina pakita nya sayo?” Bahagya syang napailing “Kahit nga itsura ng taong yun hindi kati-katiwala e”

Narinig nya ang paghinga ng malalim ng kanyang tsuhin.

“Pinagkakatiwalaan ko sya dahil pamangkin ko sya,Brice” ani Uncle “Sa inyong dalawa,mas una ko syang nakilala.Nakita ko ang pagkatao nya habang lumalaki.Hindi ko alam kung paano ko ito ipapaliwanag pero para naman sa kumpanya ang pag tutulongan nyo” medyo tumaas ang boses nito “Hindi ko alam pero natural lang namang magtulungan tayo para mas mapalawig pa yun hindi ba?”

Mahina syang napatawa dahil sa sinabe nito.As if na tumutulong ito ng walang kapalit.

“Kung makapagsalita ka parang kilala mo na ng lubos ang pamangkin mong yun uncle” ani Brice “Hindi ko rin alam kung paano ko ito ipapaliwanag sa iyo.Pero hindi mo alam ang hirap na naranasan nami-ko” bahagyan syang tumikhim “sa mga kamay ni Clayton”

Binato sya nito ng masamang tingin.Hindi ito nagpatinag.

“Hindi ko nga alam kung bakit ganyang ang galit mo sa taong yun” taimtim na saad ng Uncle “Matuto kang magpatawad at tumanaw ng utang na loob.Alam mo kung sino kalang Brice”

Hindi nalamang umimik sa Brice sa sinabi ng kanyang tsuhin.Alam nyang ganto ang ibabato sa kanya ng tiyo kaya nanatili syang walang emosyon.Kasabay nun,ang pagbalik ng masasama nyang alaala sa kamay ng ibat ibang klaseng nilalang.

Maging sa doktor, psychiatrists,at maging sa kanyang private teacher,na hindi nya alam na magagawa din nito ang hindi nya inaasahan.Ibat-iba ang kanyang karanasan kung paano sya nabuo bilang Brice Greyzson.

Kung kaya’t dahil narin sa mapait na ala-ala di nya naiwasan at nag igting ang kanyang panga dahil sa naramdamang inis at galit…matalim itong tumitig sa tsuhin.

“Alam ko kung sino lang ako,at mas alam ko kung sino ka Uncle” ani Brice.

“Hinding hindi ko malilimutan ang lahat ng mga nangyari sa mga kamay na dinaan ko” huminga sya ng malalim “Kahit ni kailan,hindi iyun mawawala sa isipan ko.Kung kailangan ko pang makabawi sa lahat ng tulong mo sakin?.Tingin ko sapat na lahat ng yun.Ang pagdidilig sa katawan mong naguumpisa ng kumunot dahil sa katandaan,sapat na sa lahat para makabawi.”

Narinig nyang mahinang tumawa ang tsuhin,ni hindi man lang pinakita nito ang bahagyang pagkainis dahil sa sinabe nya.

“Mabuti naman na kung hindi mo malimutan.Ngayon alam mo na talaga kung sino ka lang saakin” ani uncle.

“At alam mo kung ano ang dapat mong gawin para sakin…kailangan ko ang katas mo.Sapat na para sa malaking pagsasakripisyo ko sayo”

Malamig na tinapunan nya ng tingin ang tsuhin.Iniisip ang pagkakatulad ng kanyang pinsan.Walang puso at pangsarili lang ang tanging iniisip.

“Malaki ang sakripisyo kaya malaki ang kabayaran” ani Brice “Anong klaseng pamilya ang meron ako?”

Umikhim ang tsuhin,bago tumayo sa kinauupoan “Go to my room after our dinner,alam mo na ang dapat na gawin”

Hindi nya nagustuhan ang sinabe ng tsuhin.Palihim na umigting ang kanyang bagang. Tama na siguro ito.

Tumayo si Brice at matapang na hinarap ang tsuhin.“Kaya kong pumunta sa kwarto mo,pero ayoko” ani nito “Uubosin ko nalang ang oras ko sa Bar ko,doon ko ilalabas ang sama ng loob ko,hindi kagaya mo na pagpapaligaya lang sa sarili ang iniisip”

“Anong sinabi mo–?” Tanging saad nalang ng tsuhin kapagkuwan ay dirediretsyo syang lumabas ng bahay,iniwang nakatanga lang ito.

SA MGA ORAS na iyun,habang pinagiisipan ni Aiden ang offer ni Clayton sa kanya.Tanging tumatakbo lamang sa kanyang isip ay ang posibleng dalawang tao ang humahawak sa kumpanya ng mga Greyzson.

LBG company’?

Stands for? Tanong nito sa sarili.

Kung si Clayton ang nagpapatakbo sa malaking kumpanya nila,sino pa ang isa? At bakit gusto ng binata na pabagsakin ito?

Alam nya na si Clayton at Tarzan lang ang pwedeng magpaikot ng kumpanyang iyun.

Subalit alam nyang hindi na mangyayare ang nais nito kay Tarzan,masaya na sya sa buhay na meron ito ayun sa pagiging hari ng malawak na kagubatan.

Tatlo ba ang possible na tagapagmana,esino yung isa?

Pag-abot ng isang basong beer ng bar tender sa harapan nya ay ang nagpagising sa diwa nya.Nasa bar sya ngayon–bar kung saan sila nag punta nung nakaraan ni Augosti.

LBG bar,another Greyzson property at base sa abbreviation nito,katulad sa kumpanya iisa lamang daw ang may are.

Lalo lang ulit syang nahiwagan sa taong nasa likod ng pangalang ito. Sino ka? Hindi ko alam pero parang nasasabik akong makilala ka…

Nilagok nya ang isang basong alak sa harapan.Kapagkuwan ay naramdaman nya ang presensya ng isang nilalang mula sa kanyang tabi.Nang tapunan nya ito ng pansin,bahagya syang natigilan dahil ito parin ang lalaki na may itim na suot na jacket.Parehas parin ang mabango nitong amoy tulad nung unamg araw na makita nya ito–at ang ngiti nito na nag iiwan sa kanya ng mabilis na pagtibok ng puso.

Ang lalaking ninakawan nya ng isang mainit na halik.

“Lalim ng iniisip ah” ani ng binata,may hawak itong isang basong alak.Malamnay itong nakatingin sa gawi nya habang baon padin ang matatamis na ngiti nito.“Mukhang malaki ang problema na hinaharap mo,same problem parin ba?”

Umikhim si Aiden,hindi pinakita ang bahagya nyang pagkataranta.Ipinag dadasal nya na sana hindi nito mapansin ang saya sa mga mata nya.Hindi nya alam ang nangyayari.

Hindi nya alam ang nangyayari sa sarili,pero hindi nya maitatanggi na masaya nga syang makita ang lalaking ito ngayon.Pakiramdam nya,ito ang safezone nya mula sa mga panganib na dumarating sa kanya.Pakiramdam nya,kampante sya,ligtas at masaya.

Pero bakit nga ba?

“Sana ok kalang…” Ani nito ng hindi sya nakapagsalita ng ilang segundo.Tila ang salitang iyun ay ang nais nyang marinig sa ano mang ingay ngayon sa bar na kinalulunlan.

Huminga sya ng malalim at inilayo ang paningin sa mukha ng binata.Ayaw nyang makita nito ang lungkot sa kanyang mga mata.

“M-may pinagdadaanan lang..” Ani Aiden “Ulit…” Mahina syang napatawa kapagkuwan ay ramdam ang intimitadong tingin sa kanya ng binata.

Dahil din doon kung kayat hindi nya alam na tila pinag papawisan sya.

“Kung ano man yan,gusto ko lang sabihin na,n-naandito lang ako,para sayo” napatingin sya sa gawi ng binata dahil sa sinabe nito “I dont want to ask anything from you.Pero nais ko lang na iparamdam sayo na may karamay ka,at ako ang sana sa mga taong yun..I really mean it”

“I really care about you…”

Nanatili syang nakatitig sa binata,ang mga mata nitong seryosong nakatitig sa kanya pinapadama ang nais nitong pakikiramay.

“Sino ka…” Malamnay na saad ni Aiden,ni hindi nya man lang namalayang lumabas ito sa kanyang mga labi.“Bakit nahihiwagaan ako sayo…pakiramdam ko matagal na kitang kilala,bakit pakiramdam ko kumportable ako sayo…ligtas ako”

Bahagya pang lumapit sa kanya ang binata,at hinayaan nya lang ito “So be it” ani nito “Pleas…be it,hayaan mo lang anga nararamdaman mo”

Ramdam nya ang pleas’ word sa salita ng binata,at hindi nya alam kahit hindi nya maintindihan ang inaasal nito.Tila ang mga salita lang nito ang kailangan nya.Kung kayat hindi nya na namalayan,mahigpit nya lang niyakap mula sa leeg ang binata.

Kasabay nun ang pagpatak ng mga luha ng kanyang mga mata.Ang pagluwag ng kanyang dibdib ay ang matamnay nyang naramdaman dahil sa pagyakap nya rito.Wala syang iba pang ginawa.Niyakap nya lamang ito ng mahigpit at walang pake kung ilan segundo o minuto ang lumipas na nakayakap lang sya sa binata.

Ito ang matagal na nyang hinahanap,inaasam na muling maramdaman.

Yung kaligtasan nararamdaman mula rito na hindi nya maintindihan dahil nararamdaman nya ito sa taong hindi man lang nya alam ang pangalan.Hindi nya man lang lubos na kakilala.

“Thank you…” Tanging sambit nalang ni Aiden “Hindi mo alam kung gaano mo pinapagaan ang pakiramdam ko.Sobra ko tong kailangan.Sana…muli ka ulit dumating sa buhay ko,sa muli ring paghihiwalay natin sa gabing ito…sana makita uli kita”

Tahimik lang ang binata,bago pa nya muling naramdaman ang malumanay na paghagod nito sa kanyang likuran.

Sa gabing iyun,ang dalawang tao mula sa magkaibang mundo,na nakaranas ng paghihirap at lungkot sa buhay ay nagtagpo.Nakahanap sila ng katiwasayan sa mga sarili…nakahanap ng kakaibang pakiramdam ng pagmamahal.

At siguro,maghiwalay man silang muli sa gabing ito ay hindi pa dito nagtatapos ang lahat.

Dahil ito palamang ang simula.

Itutuloy…

CHAPTER 8

AN; Nahihirapan nako magedit nito.Sira na yung laptop ko huhu.

May baong ngiti sa mga labi si Aiden nang umuwi ito ng bahay galing LBG Bar .

Itong nagdaang gabi ay nakaramdam na sya ng tama dahil sa alak,subalit mabuti nalamang ay nakontrol nya pa ang katawang lango sa alak.At hindi sya ganoong nawala sa sarili dahil kasama nya ang binata na hanggang ngayon ay hindi nya parin alam ang pangalan.

Hindi nya maiwasang kiligin at maitanim ang kanina pang ngiti sa mga labi kapag naalala ang taong iyun.Sa mga oras na kasama nya ang binatang yun,kayrami na ng kanilang napagusapan.

Halos ata ng sama ng kanyang loob naikwento na nya.Hindi nya lang naisama ang plano nila nung Clayton pero halos lahat ng problema at bigat ng loob na nararamdaman nya ay malaya nyang nasasabi sa binata.

Masaya sya para sa desisyon,hindi sya nagkakamali na pinagkatiwalaan nya ang lalaking iyun.Dahil napatunayan nyang mas magandang mag kwento sa stranger lamang, no judgement .

Niehindi ito nag tanong kung ano ba at bakit nahubog ang iba pa nyang katangian na magpapasama sa kanyang kataohan.Nakinig lang ang binata sa mga sinabe nya.

Natapos ang masayang gabi sa masayang pamamaalam,inaasahan na nya na mag oofer ng sasakyan ang binata pahatid sa bahay nya,at hindi na sya tumanggi pa sa pagkakataon na iyun.

Ramdam nya na ang gumigewang na paningin.Hindi na nya siguro kaya pang mag commute pauwi.Mabuti nalang kahit may tama narin ang binata ay may driver itong magmamaneho sa kanila.

Nasa likod sila sumakay ng binata magkatabi ang mga ito at dahil narin sa tama ng nainum na alak.Hinalikan sya ng binata at hindi nya alam at sa pangalawang pagkakataon ay hindi sya pumalag laban dito.Tila wala ng rason para ron.

Kung natatandaan pa kasi nya,minsan na nya itong ninakawan ng halik.Hindi na sya nag inarte pa dahil ang halik na dumampi sa kanya ng mga oras nayun,ay ang halik na matagal na nyang hinahanap hanap.

Tila ang mga halik nito ay isang halik ng isang binata mula sa nakaraan.Posible kaya may pagkakapareho ito.

Ang mainit na halik na una nyang natikman mula kay Tarzan.

Pabagsak syang nahiga sa kama.Mabuti nalang tulog na si Blake at ang Nana nangmakauwi sya sa bahay.Malaya syang dumeretsyo sa silid,isinara ang pinto at hindi na nag abala pa na mag palit ng damit at buksan ang ilaw para sa kadiliman sa loob.

Tanging lamshade lang na ilaw ang nagbibigay liwanag para dito.Basta isinalampak nya lang ang sarili sa kama,nakatingin sa kisame at malamnay na nakangiti ito doon.

Saglit syang nabalot ng katahimikan bago pa muling magulo ang katiwasayan ng paligid.

“Napapadalas ang pagpunta mo sa Bar,mahal kong kapatid” ani ng nilalang sa silid dahilan upang mapabalikwas sya sa pag kakahiga,bahagya syang nagulat.

Hinanap ng kanyang paningin kung sino ang nagsalita at nang matagpuan nya ito,naka tanday ang likod nito sa gilid ng pinto,malapit sa saksakan ng ilaw.Naka pamulsa lang at nakatingin sa gawi nya.

Kahit madilim ang silid,alam nya kung sino ang nilalang na ito,si Blake ito.

“Wala ka ng pakialam dun,nagpunta ako sa Bar upang kalimutan ang mga problemang dala dala ko” ani Aiden “kasamana sa pagpunta ko dun ay ang makalimutan ka” umupo sya sa gilid ng kama,hindi ipinakita ang bahagya nyang pagkairita dito.

Mahinang tumawa ang binata “Pumunta ka dun ng walang kasama,ni hindi man lang nag paalam kay ina at..” saglit itong tumahimik “sakin,ni hindi ka nga nag pasundo o tumawag na uuwi ka-”

“Kay Nana,nagpaalam ako” ani Aiden na bahagya pagputol sa sasabihin ng binata “Pero sayo,Why would I do that? ni hindi ka nga nagpaalam sakin na papasukin mo ang kwarto ko sa gitna ng gabing ito hindi ba?” iritable na ang kanyang boses “Wala kang karapatan na kwestyunin ang mga ginagawa ko.Ikaw nadin ang nagsabi,step.brother lang kita”

Akala nya aalma ang binata dahil sa sinabe nya ngunit nagulat sya ng bigla itong lumapit sa gawi nya at pinantayan sya sa ulo mula sa pagkakaupo at mataimtim itong tumitig sa kanya.

Nakatitig sa kanya si Blake at kung hindi sya nag kakamali,tila may lungkot ang mga mata nito.Nakita nya pa ang malailang butil na luha sa mga mata nito na labis nyang ipinagtaka.

“Alam ko wala ka namang pake,pero hindi ko maintindihan kung bakit nasasaktan ako” ani nito na bahagyang nag patigil kay Aiden.

“Alam mong iba ang pagtigin ko sayo,hindi ko alam na binubully lang kita para mawala yun.Pero hindi ito gumagana dahil mas lalo lang kitang nagugustohan” humugot ito ng malalim na hininga “Ayoko ng gantong pakiramdam Aiden,siguro…nag seselos ako sa mga lalaking lumalapit sayo”

“Blake…” Ani Aiden “Pleas,itigil mo ito.Hindi tayo pwede sa kahit anong anggulo mo man tignan.Bukod sa itinuturing narin kitang kapatid” tumitig ito ng saglit sa mata ng binatang kaharap.

“Hindi kita gusto dahil ayoko sa ugali mo” hinintay nya ng ilang segundo ang sagot ng binata.

“Hindi mahalaga yun Aiden dahil ,kaya kong magbago para sayo”

“Hindi pa ba sapat yun? Naririnig mo ba ang sinasabe mo?” Ani Aiden “Magkapatid tayo Blake at anak ang parehas na tingin satin ni Nana.Alam ko na hindi sya magiging masaya dahil sa mga sinasa–”

“Alam mong hindi kita kapatid Aiden” diin na saad ng binata na nagpaputol sa iba pa nyang sasabihin.Mabilis na nagdilim ang mata nitong nakatitig sa kanya “Kung hindi kita makukuha sa pakikiusapan.Alam mo na kaya ko itong gawin lahat sayo”

Nagtaka si Aiden dahil sa sinabe ng binata,kapag kuwan ay pwersahan sya nitong pinadapa sa kama at mahigpit na niyakap sya sa likod nito padagan sa kanya.

Pumalag sya sa abot ng makakaya pero ramdam nya ang pagpupursigi ng binata na makuha sya.Alam nyang bahagya na nitong ikinukuskos ang matigas na bagay sa kanyang katambukan.Naramdaman nya pang hinahalikan sya nito mula sa pisngi at bahagyang kinakagat-kagat ang tenga nya.

Lumalaban pa sya upang hindi mangyare ang gusto nito.

“Pleas Aiden…pagbigyan mo ako”

“TAPOS NABA mag tampo ang pamangkin ko?” tanong ng uncle ni Brice matapos nitong makapasok sa sala.

Naka dikwatro itong nakaupo sa pang-isahang sofa,patay ang chandelier na nakasabit sa kisame at tanging dalawang ilaw lang sa gilid ang nagbibigay liwanag kaya may kadiliman sa loob ng bahay.Mukhang inantay nito ang kanyang pagdating mula sa Bar kahit hating gabi na 

“Hindi nako magtataka na nakainum ka dahil galing ka nga sa Bar diba?” Mapanukso itong tumitig habang tumatayo at lumapit sa kanya “So,pwede mo bang gamitin yang pagkalasing mo para mapagbigyan mo ako bago matapos ang gabing ito?”

“Hindi ako lasing Uncle,nakainom pero hindi pa para manipulahin mo” saad ni Brice “Wag ako,wala po akong gana” 

Nilagpasan na nya ang tsuhin at tutungo na sana sa silid ng marinig nya ang bagay na nabasag mula sa sahig.

 “I said! I want you…know!” Pagsigaw ng Uncle kapagkuwan ay napalingon sya sa gawi nito.Tsaka nya lang napansin na baso pala ang nabasag sa sahig,siguro bitbit ito ng tsuhin para inuman ng alak na nasa lamesa.

“If I want you Brice Greyzson,ibibigay mo ang sarili mo sakin ng walang pagtutol” 

Ani uncle at mabilis sya nitong nilapitan.Ilang segundo silang nagtitigan habang nagtatagis ang kanyang mga bagang,kapagkuwan ay naramdaman nya ang malakas na sampal mula sa kanyang pisngi.

“You are mine remember,kinuha kita mula sa masukal na kagubatang iyun.Pinakain at binihisan,binigyan ng disenteng buhay at ngayon” hinawakan sya nito sa kwelyo “Isa kang presidente ng malaking kumpanya na sikat sa buong Asia” ani nito “Tell me,is that not enough para hindi ako pag bigyan sa gusto ko?” 

Madilim syang tumitig sa uncle.“Kapalit ba ng lahat ng tulong mo ay ang pagdidilig ko sa uhaw mong katawan?” Ani Brice “Itigil mo na ito uncle Jack,hindi mo ako laruan” 

Mahinang tumawa ang uncle kapag kuwan ay hinawakan sya nito sa magkabilang pisngi at sinubsob sya ng halik.“Pleas Brice,gawin na natin uli,miss na miss ko nayan…pasukin mo ako uli” saad nito sa gitna ng paghalik sa mga labi nya.

WALANG LAKAS na pumapalag si Aiden mula sa binatang nakadagan sa kanya.Ang bigat nito mula sa kanyang likuran ay ang dahilan para mapagod sya. 

“P-pleas Blake,stop this” ani Aiden “W-wag kang gumawa ng bagay na p-pagsisihan mo…”

Kahit nakatakip ang isang palad ng binata sa kanyang bibig,nagawa parin nyang makapagsalita.“Blake…masasaktan si Nana pagnalaman nya ang lahat ng ito” unti unti napahikbi si Aiden,nanghihina rin ang boses nito “Hindi nya gusto ang mga bagay na mangyayari sa pagitan nating dalawa…m-magkapatid tayo sa paningin nya”

Sa huling sinabi nya ang nagpatigil sa ginagawa ni Blake,nanatili parin sila sa kanilang pwesto.Tahimik ang binata na siguroy pinakikinggan ang kanyang paghikbi.Lumipas lang ang ilang segundo,bago pa ito nag salita “Im so sorry Aiden” malalim na boses na bulong nito sa kanya.

“Maniwala ka,hindi ko gusto ang nararamdaman kong ito sa iyo.Pero gustong gusto talaga kita,maniwala ka sa sakin” hindi sya sumagot alam nyang umiyak narin ang binata.Naramdaman nya pang isinandal nito ang baba sa kanyang balikat at mas humigpit ang yakap nito mula sa kanyang likuran.

Tila naging isang malambing itong lalaki.Kung hindi sya nag kakamali,mukang malalim nga ang nararamdamang pagmamahal ng binata mula sa kanya.Hindi nya alam kung paano ito nagsimula,at kung bakit.Ang tangi lamang alam ni Aiden ay bawal ang kanilang ginagawa.

Mali ang nararamdaman ng binata para sa kanya.

Maya maya lang ay unti unting gumalaw si Aiden,nagpaubaya si Blake nakalaunay umupo sa sahig kaharap ni Aiden na umupo sa kama.

Sinalo nya ang pisngi ng binata gamit ang dalawang palad.Kapagkuwan ay pinakititigan nya ito,at nakita nya…na bata pa ang kaharap nya na nagsisimula lang makaramdam ng pagmamahal.

“Nakita at nakilala na kita noon pa bago kita maging kapatid” ani Blake “Hindi ko alam kung saan nagsimula ito pero sikat ang pamilya nyo dahil sa tamasang tagumpay na nararanasan nyo.Isa pa naging katulong nyo si mama,hindi ko maiwasang mas lumapit sayo noon”

“You deserve someone better Blake.Ituon mo ang pagmamahal sa ibang tao,sa babae siguro” paliwanag ni Aiden “Hindi sakin,dahil bukod sa katotohanang bakla ako.Magkapatid na tayo tanggapin mo man yun o hindi,yun ang tingin ni Nana parehas sating dalawa…isa pa hindi pa buo ang pagkatao ko.Sirang sira pa ako at hindi ko alam kung kailan ko mabubuo ang sarili ko.Hindi ako pwedeng magmahal ng isa pa kung ang sarili ko ay hindi ko pa kayang mahalin Blake.Masisira lang tayong parehas”

“Pwede ko parin bang sabihen na kakayanin kong samahan kang buoin ang sarili mo?” ani Blake na bahagyang nagpatigil sa kanya “Kasi Aiden…ito na ang last chance ko para maging akin ka.Kung makukuha ko ang tiwala mo.

“Pero hindi ko ibibigay sayo yun Blake” sagot nya na bahagyang nagpatigil sa binata.“Pakiusap Blake…humanap ka ng paraan para baguhin ang tingin mo sakin,lets stop this–”

Si Aiden naman ang natigilan nang biglang tumunog ang kanyang telepono mula sa bulsa.Saglit silang nagkatitigan ni Blake,kapagkuwan ay sumenyas sya na mag excuse mula sa harap ng binata.

Kinuha nya ang cellphone sa bulsa at sinagot nya ito,ni hindi sya nagabalang tignan ang caller “Hello,sino ito?” Malamig na ani ni Aiden.

“Mukhang kilala mo na kung sino ako,Aiden” sagot ng nasa kabilang linya.

“Clayton…”

Tumawa lang ang nasa kabilang linya,kapagkuwan ay naramdaman nyang tumayo na si Blake at naglakad patungong pinto.Tinignan nya lang ito,maya maya ay malakas nitong isinara ang pinto dahilan para gumawa ito ng kalabog.Bahagya syang nagulat dito.

Naiintindihan nya ang kinilos ng binata.Galit ito sa kung ano man ang naging desisyon nya.Pero isa lang din ang naintindihan nya mula kay Blake.

Yun ay magmukha itong nagseselos sa kung sino man ang kausap nya.Kung ano pa man…ayaw nya na ito bigyan ng pansin.

“Ikaw ang may kailangan sakin Aiden” saad ng nasa kabilang linya na bahagyang nagpatuon sa pansin nya mula rito “At hindi kita tatawagan ng gantong kadaling araw kung hindi ito importante” pinakinggan nya lang ang nasa kabilang linya.

“Sana nga nakatulog kapa ng maayos ngayon e”

“Ano ba talagang gusto mo” ani Aiden.

Ilang segundo ding tumahimik ang nasa kabilang linya,bago muli itong nagsalita.

“I want you to settle everything in the interview for the president in the LBG company,tomorrow morning” nanatiling tahimik si Aiden.

“And I will expected that you will got this interview…tama ba ako?”

PAGMULAT ng mga mata agad na tinungo ng kanyang paningin ang orasan sa gilid ng kama.Pawisan ang kanyang noo,at hingal ang paghinga nya.It is already 2’oclock in the morning at nagising sya ng wala sa oras dahil sa hindi maintindihang panaginip.

Hindi nya masasabing masama ba,mabuti…o masarap ang napanaginipan nya.

Ang tanging alam nya lang,nagiinit sya sa pag kakataong ito.

Nasapo nya ang kanyang noo,kapag kuwan ay dumapo ang daliri nya sa kanyang mga labi.Hindi nya alam pero, nakapagtanim sya ng ngiti sa mga labi at napadako ang paningin sa isang poster sa pader.

Buong paghanga nyang pinakititigan ang lalaki sa picture.Isang larawan ng binata na nakasuot ng perfect busines attire.

Ang eligante at pagkainitmitado nitong tignan ay ang wirdong nagpapatibok ng puso nya.Habang tumatagal mas lalo lang tumitindi ang kanyang pagnanasa sa binata.Napuno ng ningning ang kanyang mga mata at napatitig lang sa gawi ng larawan.

“I wanna make you mine,Mr.Greyzson” ani nya “May mission ka Augosti,at iyun ay ang mapasayo ang lalaking ito…si Brice Greyzson”

Itutuloy…

CHAPTER 9

Dapat prepared ako e…

Dapat handa ako para sa malaking laban na haharapin ko.

Dapat matalino ako.

Dapat hindi ako kinakabahan.

Dapat alam ko ang gagawin ko.

Hindi na magka ugaga si Aiden sa pag aasikaso sa sarili para sa kanyang ngayon.Hindi nya alam kung ano ang unang gagawin,kung maliligo naba o mag aalmusal muna.Pero sa mga oras nato,hindi nya na ito iniisip pa,ang mahalaga,makarating sya sa tinakdang oras ng demonyo na si Clayton.

Nung gabing tumawag ito sa kanya para ipaalam ang pagsisimula ng kanilang plano.Aaminin nyang hindi sya handa dito.Hindi nya kilala ang buong sarili na kung kakayananin nya ba talagang manloko ng inosenteng tao.

Lalo na’t ngayon nya palang ito makikita at makakausap.Magiging malaki ang kanilang plano,hindi nya alam kung makakatagal ba sya sa labang iyun.

Sumasagi nalamang sa kanyang isipan ang kanyang ina.Wala itong alam na nanganganib ang buhay nito,hawak to ni Clayton.Kaya naman naitatanim na nya sa kanyang isip na kailangan nyang maging matapang para sa gagawin.Hindi nya alam kung ano ang kahihinatnan ng mga mangyayare.Pero isa lang ang kanyang nasa isip.

Ano man ang mangyari,kailangan nyang makuha ang isang oo ni Mr.Grey.Ang isang tao na sa buo nyang pagaakala ay hindi nya pa natatagpuan.

Kahit hindi satisfy sa suot na damit,isang grey na Jacket,itim na pantalon,pulang t’shirt.Napatulala na lamang sya sa salamin sa aparador.

Malayo sya sa totoong sarili nya.Mukha syang pinagsakluban ng tadhana.

Kapagkuwan ay napabuntong hininga nalang ng marinig ang mahinang kulog sa labas.Nang tignan nya ang bintana,kita nya ang bahagyang malakas na ulan.Kung hindi nga sya minamalas,nakikisabay talaga ang panahon sa kanya.

Bumaba sya sa sala at tinignan ang gilid ng pinto papalabas.Inaasahang may payong na nakahanda doon pero wala man lang syang nakita kahit ni isa.Tila isang bangungot sa kanya ang nangyayaring ito.Ilang segundo na lamang syang napatanga sa labas habang binabalot ng ulan ang buong kalsada.

Bakit ba kase ngayong nagpameeting ang demonyo nayun? Hindi talaga ako handa para dito.

Naramdaman nya na may humawak sa kanyang balikat.Tinignan nya ito at nahinuhang ang kanyang ina.May matamis itong ngiti sa kanya na nagpagaan ng kanyang kalooban.

“Sa sama ng panahon anak,pwedeng hindi kana tumuloy.” Ani Nana “Pasensya nat hindi ako nakapag bilin kay Blake na iiwan ang payong.Ngayon ko lang nalaman mula sa kanya na may bago kana palang trabaho”

Napatango sya “Ito po ang una kong pagta trabaho sa kumpanya.Noon pa man sinasanay na ako ni papa na mag trabaho sa opisina.Dapat sanay na ako sa gantong gawain” ani Aiden “Kaya ko naman harapin ang intimitado sigurong boss ng LBG company nayun.Hindi lang talaga ako prepared para sa biglaang interview slash meeting nato”

“Alam ko yan,you trained well” ani Nana “Inihahanda ang lahat at hindi sumusugod sa laban ng hindi handa”

“Yeah,sana nga ganun parin ako hanggang ngayon e”

“Kilalala kita,lahat ng sayo alam ko.Pero sa panahon ngayon,naisip mo bang baka may pumipigil lang sayo” ani ng Nana dahilan para mapatingin sya dito “Baka hindi ito ang tamang pagkakataon para magkita kayo” 

Bahagya syang natigilan at mahinang natawa “Sino naman po ang makikipagkita sakin dun.Yung boss ng malaking kumpanya nayun?” Lumingo ang ulo nito.

“Nanaisin nya bang makita ang isang tulad kong hindi prepared ang itsura,kabado at may-” may masamang balak para pabagsakin sya… “Malaking gap sa aming dalawa…” Huminga sya ng malalim “Kailangan ko lang talaga gawin ang trabaho ko”

Maya maya lang ay lumapit sa kanya ang Nana kapagkuwan ay binitawan sya ng halik mula sa gilid ng kanyang noo.“Good my son-daughter” natawa ang ina “kung ano man ang anak ko,alam ko na magagawa mo lahat ng iyan.” ani nito kasya sya pinakawalan.

Napatingin nalang sya sa gawi ng ina upang maghanda sa paglabas ng bahay.Inawanan nya ng ngiti ito kesya karipas ng takbo papuntang stasyon sa sakayan.

Mabuti nalaman ,malapit lang ito sa kanila.Masama nga lang dahil naramdaman nya na nababasa na ang loob ng kanyang sapatos.Wala syang panahon para magreklamo.Sa mga oras nato,maghihigit isang oras na syang late.

DINALA SYA NG taxing nasakyan mula sa malaki at mataas na building dito sa North bound street parte rin ng manila.Binigay ang address na ito mula sa natanggap na email mula kay Clayton.Bumaba sya mula sa taxi pagkatapos magbayad,hindi nya alin tana ang pagpatak ng ulan sa katawan nya nang ilang segundo nyang pinagmasdan ang gusali mula sa kanyang harapan.

Sa itsura kong ito,hindi ako karapat dapat na pumasok mula sa kumpanyang iyan .

Kung susuriin,may anim naput syam itong palapag.Itim at expensive tiles ang disenyo ng labas na bumabalot sa gusali.

Dahil siguro sa sobrang taas,hindi na nya nakita ang tuktok nito at wala na syang balak.Huminga nalamang sya ng malalim habang handa ng pumasok.Pakiramdam nya may tumutulo pang patak ng tubig mula sa laylayan ng pantalon nya.

Bahagya ding basa ang kanyang sapatos,dahilan para maramdaman nyang para syang basang sisiw.Ilang segundo bago sya nakarating sa entrance,saglit lang syang sinuri ng guard na nagbabantay doon at naiilang tignan sya nito.

Kibit balikat syang nagtuloy sa loob kapagkuwan ay nilapitan sya ng isang bantay mula sa receptionist.Magalang at magiliw sya nitong iginaya mula sa isang couch na nakalagay sa gilid sa front desk.

Naupo sya sa magandang couch na iyun bago maramdaman ang muling pagkailang sa sarili.Marahil ang kinauupoan ay sadyang napaka syosyal tigna na mukhang mamahalin.Sinamahan pa ng glass table sa gitna at ng isang magandang bulaklak sa ibabaw nito bilang disenyo.

Pakiramdam nya ay hindi sya bagay sa lugar na ito dahil bukod sa mukha syang basang sisiw,ang lugar na kinalulunlan ay mukhang mamahalin.

Napakayaman ng may-ari ng kumpanyang ito.

“Hello sir,goodmorning” bati sa kanya ng babaeng receptionist “Do you have an interview,or a meeting…any appointment po for this day?” 

“Ahm yes,Im here for the interview of Mr Grey” sagot nya bago mapansing nakatingin ang babae mula ulo hanggang paa sa buo nyang katawan.Mukhang sinusuri sya nito.

“Ok sr,pleas just wait here,we will call you afterwards after we settle everything for my boss–a boss of this company… Mr.Grey” napansin nyang tila may alinlangan ang salita ng babae.

Siguro nga malayo ang itsura nya para magkaroon ng appointment para sa malaking boss ng kumpanyang ito.Kaya hinayaan nya nalang itong magduda,pilit nalamang syang ngumiti bago sya iwan nito.  

“Yes,this is just a small interview,kung mamasamain koto,balak ko lang naman pabagsakin ang boss mo” buong sakastiko at mahinang saad nya mula sa papalayong receptionist girl.

Hindi nya layon tuluyang pabagsakin ang boss ng kumpanyang ito.Si Clayton lamang ang may gusto nun.Alam nya kung ano lang ang kaya nyang gawin.At ito ang sumunod sa plano ng demonyong si Clayton para hindi mapahamak ang inang kahit kailan ay hindi pa nakikita.

Kung babagsak man ito dahilan sa kung anong plano ng ahas na si Clayton.Wala na syang magagawa para doon.Uusigin nalamang sya ng konsensya.Bumuntong hininga na lamang sya kapagkuwan at inihahanda ang sarili para bumagsak sa couch ang katawan.

Ire-relax nya na sana ang sarili sa upuang kinalulunlan subalit natigil ito dahil sa lalaking lumapit sa kanya.Isang tao nanaman ang may suot ng isang perfect        business attire at halata dito ang pagka profesional sa trabahong mayroon.

“Are you Mr.Forther?” Malamig na boses na tanong nito dahilan para matigilan sya,may pagdududa ito sa pagmamasid sa kanya.“Im Mr.Picantos,a clerk of Mr.Grey” 

Naiilang man sya dahil sa itsurang iprinisinta nya dito.Hindi nya ito pinakita.

“Ah ok, I’am Aiden Forther” pagpapakilala nya habang inihanda ang isang puting folder na may lamang katanungan para sa maikling interview .“By the way this is the questions that I prepared for Mr.Grey.And I expecting that you will double check on it so I can make some changes afterwards before I proceed” inabot nya ang folder na hawak,subalit pinakatitigan lamang ito ng binata.

“No thanks,Im good on what you’ve done.Present that for Mr.Grey,and be ready for your turn” saad ng lalaki “Make sure your that you are ready at sumunod ka sakin” tumingin muna ito sa kanya mula ulo hanggang paa at mabilis na umalis sa kanyang harapan.

Napabuntong hininga nalamang sya dito bago nagdesisyong sumunod sa elevator na sasakyan. Kailangan maging handa ako sa mga gantong tao.Kung alam lang siguro nila kung ano ako dati at kung hindi nga lang talaga ganto ang itsura ko…Im just not prepared from this,at mukhang pinagsisihan ko na ito,kung bakit hindi ako naging handa.

Hinintay nya lang ang pagsara ng pinto ng elevator.Tinignan nya ang lalaki sa harapan na abala sa pagpindutan para floor kung saan sila dadalhin.

Dahil sa kintab ng likod ng pintuan sa elevator,nakikita nya ang mukha mula sa replika.Kasya lang sya nakaramdam ng kaba at bahagyang napayakap pa sa folder na dala dala.

Hindi nya maintindihan pero kahit nababalot sya ng kaba may puwang sa isip nya na e-excite syang makita ang nasabing boss ng kumpanya.Ito ang kanina pang bumabagabag sa kanyang isip na kanina pa itintanggi sa sarili.

Pinaglaro nya nalamang ang isip,habang hindi namamalayang halos tatlong minuto na pala sila sa loob ng elevator,paakyat sa pinakataas na palapag.

Andito na sila,sa opisina ni Mr.Grey.

“Hello Mr.Grey” bati ng lalaki.

PAGMULAT ng mga mata agad na tinungo ng kanyang paningin ang orasan sa gilid ng kama.Pawisan ang kanyang noo,at hingal ang paghinga nya.It is already 2’oclock in the morning at nagising sya ng wala sa oras dahil sa hindi maintindihang panaginip.

Hindi nya masasabing masama ba,mabuti…o masarap ang napanaginipan nya.

Ang tanging alam nya lang,nagiinit sya sa pag kakataong ito.

Nasapo nya ang kanyang noo,kapag kuwan ay dumapo ang daliri nya sa kanyang mga labi.Hindi nya alam pero, nakapagtanim sya ng ngiti sa mga labi at napadako ang paningin sa isang poster sa pader.

Buong paghanga nyang pinakititigan ang lalaki sa picture.Isang larawan ng binata na nakasuot ng perfect busines attire.

Ang eligante at pagkainitmitado nitong tignan ay ang wirdong nagpapatibok ng puso nya.Habang tumatagal mas lalo lang tumitindi ang kanyang pagnanasa sa binata.Napuno ng ningning ang kanyang mga mata at napatitig lang sa gawi ng larawan.

“I wanna make you mine,Mr.Greyzson” ani nya “May mission ka Augosti,at iyun ay ang mapasayo ang lalaking ito…si Brice Greyzson”

Natigilan sya ng biglang nagbukas ang pinto at pumasok ang babae na nakasuot pantulog.Tumingin sya dito at nakita ang pag aalala sa mukha nito.

“Mom…” sambit nya.

“Baby are you ok?” Malamnay na tanong nito pagkatapos ay umupo ito sa gilid ng kama paharap sa kanya “Nanaginip ka nanaman ba?” 

Kumunot ang noo nya sa ina at pinakatitigan ito “H-how did you know? malayo na po ang room ko sa room nyo mom” mahina syang natawa.

Pigil naman ngumiti ang ina,pagkatapos ay nilabas nito ang cellphone sa bulsa tsaka pinakita ang laman nito “Sorry baby…” Nakangiwing saad nito sa kanya.

“You set up a cctv in my room again mom” hinilot nya ang sentido. What the hell? Paano kung nakikita nya akong nag fifinger play…Shocks! “Maria Adel Gracia Forther” diing saad ni Augosti sa ina. 

“Put it out that cctv in my room tomorrow morning o hindi ako mag aapply sa LBG company bukas” pagbabadya nyang tingin sa ina na akala matitinag nya.Naningkit lang ang mata nito sa kanya pagakatapos ay mabilis na pinitik ang kanyang noo.

“Dont you dare call to my full name Augosti.Hindi ako ang babaeng tinutukoy ng malikot mong utak” saad ng ina sa kanya habang pigil ang tawa “Maria Adele Gracia Endrada,thats my real name,ok” 

Bumuntong hininga nalang sya kapagkuwan ay hinabaan ng nguso ang ina, nagpapa cute sya rito.

“Sorry,mula ng mabasa ko yung news sa kapareho mong pangalan.Hindi ko na yun makalimutan,ang ganda kaseng pakinggan and it seems na kaapelyedo mo pa ang kaibigan ko” ang nabasa nyang news sa dyaryo ay hindi nya makalimutan.

Sobrang magkapareho ang pangalan ng kanyang ina at ng babae sa dyaryo,magkaiba lamang ang mga apelyedo nito.,kapareho naman sa apelyedo ni Aiden.

“Buti nalang sinabi ng kaibigan ko na kalat lang daw talaga ang mga Forther sa bansang pilipinas kung kayat di na sya nagulat sa news.Hindi nya alam na gulong gulo ang isip ko nun” nakatingin lang sa kanya ang ina “Para bang pinagsama ng pangalan nayun ang name mo at yung apleyedo nya,its wierd right?” 

Naramdaman nya ang paghaplos ng ina sa kanyang ulo “Anak,marame tayong kapangalan sa mundo,at kung naniniwala ka sa kasabihang bilyones ang tao sa mundo.May pito ka namang kamukha,kaya posible rin na may kapangalan ka” ngumiti ang ina sa kanya 

“Wag kana mag isip ng kung ano ano pa.Mag-relax ka nalang ngayon at maghanda sa aapplyan mo bukas” napansin nyang muling naningkit ang titig ng ina sa kanya “Wag mo na kasing pinag iisip ang long time crush mo,ayan tuloy napapanaginipan mo na”

Natawa sya “Nah,iniisip ko nga din kung ikekwento ko kay Aiden yung napanaginipan ko,siguradong babatukan ako nun” 

Bahagya lang tumawa ang ina dahil sa sinabe nya “E ano ba kasing napanaginipan mo?” 

Bahagya syang natigilan at bahagyang naramdaman ang pagakyat ng dugo mula sa kanyang pisngi “Mom…”

Namumula sya.

Natawa nalang ito sa kanya “Speaking of your best friend? Alam kong matagal na kayong magkaibigan pero I never meet him before”

Bahagyang lumiwag ang mukha dahil sa sinabe ng ina “Yeah,oo nga no,na ge-guilty tuloy ako.Kung sya halos kilala nako ng papa nya dahil lagi kaming magkasama noon,ikaw hindi ko man lang mapakilala sa kanya,unfair ata ako”

“Dont worry” ani ng ina “Gusto ko naman syang makita e,hindi lang ngayon dahil uuwi din ako bukas ng hapon sa France” ngumiti ito sa kanya “Alam mo na,Im a queen of Brillantes” saglit sya nitong hinagod sa baba “And you are the Prince of our Brillantes”

Bahagya syang sumimangot dahil sa sinabe ng ina “Mommy,its princess you know naman po diba?” Ani nya “Sana nga ma-meet mo si Aiden no.He is really good person po.Napaka buti parin nyang tao despite of everything happened to him.Hindi sya sumusuko bagkus lumalaban lang” huminga sya ng malalim. 

“Sana mag karoon din sya ng ina na kagaya mo no.Actually…sobrang may pagkakatulad nga kayong dalawa e.Mas mukha pa kayong magina dahil sa kahinhinan nyo” tumawa sya kasunod ang ina kapagkuwan ay ginolo ang buhok nya nito.

“Sige,hihintayin ko kung kailan sya pwede ma meet, sana nga makilala ko sya”

NUNG MGA ORAS na nagbukas ang pinto,parang gustong lumabas ng puso nya sa kanyang dibdib.May sumalubong nanamang tao sa kanila pagkalabas nila sa elevator.

Kagaya ng kasama,nakasuot din ito ng perfect business attire kapagkuwan ay ginawi sila sa kaliwang daanan.Tinungo nila ang nagiisang kulay itim na pintuan na may nakasulat sa labas nito ’I am a king of the jungle .Ikinakunot ng noo nya ang nakasulat sa pintuan.May biglang alaala nalang kasi ang pumasok sa kanyang isipan.

Ang taong hirap nyang makalimuyan…

Tarzan?

Bago sila pumasok sa loob,natigilan sya ng humarap sa kanya yung clerk si Picantos.Tinuro lamang nito ang harap ng pintuan.

“Ikaw nalang ang haharap sa kanya ngayon,Im not allowed to enter his office because I dont have business with him” bahagya syang kinabahan dahil sa sinabe nito “Pleas,maging magalang ka sa kanya at kung iigihin wag mo syang aakitin dahil sa mga mata mo” biglang kumunot ang noo nya dahil sa sjnabi nitom

“Hindi mo alam kung ano ang kaya nyang gawin sa loob ng ilang minutong paguusap nyo” tumitig sa kanya si Picantos at pinagmasdan nanaman ang kanyang katawan mula ulo hanggang paa.

“You look mess Mr…pero ang mga mata mo,maganda ang mata mo.At yan ang asset mo sa boss ko dahil kilala ko sya.Malaki ang interest nya sa magaganda ang mga mata katulad mo” tumikhim  ito “so…be carefull”

Napatanga sya dahil sa makahulugang sabi ng clerk na iyon.Hindi nito naiintindihan ang sinasaad,bagkus huminga nalang sya ng malalim.

Muling tumalikod sa kanya si Picantos at kinatok ang kaharap na pinto.Ilang segundong katahimikan bago nya ito bahagyang binuksan at iginaya ang kalahating katawan sa loob. 

“Hello,Mr.Grey goodmorning.The proctor from Mr.Clayton has already here.Mr Aiden Forther”

Itutuloy…

CHAPTER 10

“Hello,Mr.Grey goodmorning.The proctor from Mr.Clayton has already

here Mr

Aiden Forther“

ILANG SEGUNDONG syang nagantay ng sagot mula sa loob.Hindi nya ito nakikita dahil hindi lubos na nakabukas ang pinto at nakaharang pa ang clerk sa harap.Mas lalo lang tuloy bumilis ang tibok ng puso nya dahil tila mas dumuble ang kaba naramdaman.

Bahagya pa syang napaakap sa folder na dala.Tila nararamdaman nya na ang pagkaintimitado ng lalaki sa loob at inaasahan nya nato at alam nya naganto talaga kadalasan siguro ang mga ugali ng mga taong nasa mataas na posisyon.

Hindi nya lang alam sa sarili kung bakit parang kakaiba ang kabang nararamdaman.Hindi ito dahil sa intimitadong binata na nasa loob ngayon ng silid sa kanyang harapan,hindi ito sa maaring kasungitang ipakita sa kanya.Kundi isang kaba dahil makikita nya na ang binata na pakiramdam nya ay nakita na nya ito noon pa.

Hindi nya alam kung bakit nakakaramdam sya ng excitement sa ikabuutan ng puso nya.Sobra lamang kakaiba ang nararamdaman.

Tarzan…

“Mr.Forther pwede na ho kayong pumasok” ani ng clerk na katabi sa sandaling pananahimik nito habang nakadungaw sa pintuan.

Sandali syang nagising sa malalim na pagiisip,kapagkuwan ay natuon ang tingin sa taong kaharap.Ngumiti lamang ito sa kanya pagkatapos iginaya ang kamay sa loob.Nilawakan pa nito ang pagbukas ng pinto at tumango ito sa kanya.

Ngiti lang ang binato nya sa binata.Kapag kuwan ay nagdesisyon na syang maglakad.Nagising ang diwa ni Aiden ng makatapak na sya sa loob at dumungaw sa mata nya ang maaliwalas na opisina.Narinig nya ang mahinang pagsara ng pinto mula sa likuran na lalong nagpatibay ng kapit nya sa folder na hawak. Trible na ata ang kaba nya.

Pakiramdam nya inihahain sya sa gutom na lion upang sya ang maging umagahan.

Naririnig man nya ang malakas na tibok ng dibdib dahil sa katahimikan sa loob.Nagawa nya pading ilibot ang mata sa kabuoan ng silid.

Kung itoy susuriin,masyadong maaliwalas ang opisina para sa ine expect na initimitadong boss ng kumpanya,may kaginhawaan kang mararamdaman dito.Ang opisinang nababalutan ng glass wall ang pinakaharang nito mula sa labas.

Kita ang kalawakan ng syudad at nag lalakihang mga gusali.Nagpapagaan din sa kung sino mang papasok dito ang mga natural na halaman na nakatanim sa malalaking paso nakadisenyo ng maganda sa mga gilid at kanto.Ang puting pintura na bumabalot sa kulay ng silid ay ang mas lalo pang nag papaaliwalas bagay na kapareho sa itim na funiture na upuan sa maliit na salas set sa kabilang bahagi ng silid.

Itim ang deck,lagyanan ng mga ilang libro,handcraft at ilang stuff na nakadikit sa dingding.Napakagaan ng ambiance ng silid na iyun.

Halos naipasyal na nya ang mata sa kabuuan ng silid ng mapadako pa sya sa isa pang wall,sinakop ang kabuuan nito ng isang human portrait.

Napatanga sya sa kagandahang pinta na nakita.

Isang malaking human portrait na nakadikit sa isang buong dingding.Ang lalaki roon ay confident na nakapustora na ikinaganda ng larawan habang nakahawak ito sa baging.

Kung susumahin,kuha ito sa isang gubat,isang magandang photoshoot.Pero tsaka nya lang napansin na nakabahag lang ang lalaki na para bang minumodelo nito ang isang nilalang.

Tarzan?

“Yes Mr.Forther?” Saad ng nilalang mula sa likod na bahagya nyang ikinagulat.Para kasing sumagot ito mula sa sinasabing pangalan ng kanyang isip.

Nagising nya ang diwa tsaka namalayan na buong atensyon na pala ang itinuon nya sa malaking pinta sa dingding.Nakatalikod na pala sya sa harapan ng business table at may lalaki pa palang naghihintay na pinapakay nya talaga dito.

Nilingon nya ang nagsalita kasabay ng pagikot ng swivel chair nito paharap sa kanya.Bumungad sa harapan nya ang isang lalaki,na nakasuot ng perfect suit business atire na nagpagdagdag sa katipunohan nito.Agad na nagtama ang kanilang mga mata na bahagya nyang ikinatigil.

Hindi nya alam,kung anong nangyayare sa puso nya ng maramdaman ang kaunting kirot mula dito.Nanubig ang gilid ng mata at pakiramdam nya sasabog sya sa sobrang ligaya. Tears of joy?

hindi nya maintindihan.

Nakatitig sya sa isang lalaki ngayon,na may pamilyar na mukha,pamilyar na amoy,at pamilyar na magagandang mga labi.Ang isang mukha na hindi nya malilimutan five years ago…

Tarzan’…

Muling ulit na sambit sa bibig na hindi man lang nailabas ng labi ang boses niya.

Pero ang kasiyahang natamasa dahil sa hindi inaasahang makitang nilalang ay nabali ng mapadako sya sa malalamig na titig sa kanya nito sa mga mata nito,nakita nya ang walang buhay at walang ligaya na nababalot dahil sa kalungkutan at tila hindi na nya makita ang dating saya ng mga mata nito na una nyang nasilayan noon.

Tila hindi na sya nito matingnan kagaya ng dati.

’Anong nangyare sa kanya five years ago…paanong iniwan ko ito sa isla at nagpaalam,na ngayon ay makamumulatan ko na isa na pala syang presidente ng malaking kumpanya,matalino at higit sa lahat ay intimitado? Is this still Tarzan that I’ve meet before?

Brice,Brice Greyzson…

“Are you ok?” Ani ng binata sa kanyang harap na muling nagpagising sa kanya.Hindi sya sumagot,kapag kuwan ay mabilis tinuyo ang nanunubig na mga mata.

Nanatili ang pagkatitig nya sa binata na ikinatanga naman nito.“Mr.Forther, If your not ok,lets settle this interview next time” diing saad nito “You have only 10 minutes”

Para namang may bumuhos na malamig na tubig sa buo nyang katawan at mabilis na inayos ang sarili.“Ah-ahm…yes,yes Mr.Grey” ani nya at huminga ng malalim “I-Im ok,Im sorry”

Nakatitig lang ang binata sa kanya tsaka sinandal ang likod nito sa upuang swivel chair “Ok,you may start”

Umupo si Aiden sa upuan kaharap din ng binata tsaka inabala ang sarili para tignan ang mga nakahandang tanong nito sa folder na daladala.Inihanda nya ang sarili para sa paunang tanong nito para sa binata.

“Ahm,Its seems you have a lots projects that you’ve successfully done…” panimula nya,hindi nya tinangkang tumingin sa mga mata ng kaharap.Naging abala ang pansin nito sa binabasang tanong “And because of that,you have a lot of investor to gain success to your company and to expand it.This things make you become a famous business man ni whole Asia,specially here in our country” ani nya,pakiramdam ni Aiden mabilis ang kanyang mga salita.

“So w-what the secret ability behind your succ-”

“My success in life?” Ani nito na bahagyang nag paputol sa mga sasabihin nya.Tumango ito sa kanya kapag kuwan ay huminga ito ng malalim.Dito lang nito nakuha ang kanyang atensyon at pinagpasyang tumingin sa binata.Nagtama ang mga mata nilang dalawa,habang dama nya ang bigat na titig sa kanya nito.

“Theres a lot of opportunity in our life” ani nito “In my advice, grab it.Paliwigin mo kung anong meron ka at magtatagumpay ka.Kailangan mong kayanin,dahil katulad ng bangis na mga hayup sa gubat.Ang labanan ay kainan at kailangan mong manalo” saglit itong tumigil.

“Huwag kang mag papakain at piliing mong maging matalino at malakas,dahil kung mahina ka sa mundong ginagalawan mo,talo ka” mahina itong tumawa “My ability is not to be smart in any aspect.Regalo nalang sakin ang bagay nayun,pero for you to have a successful life,you need an inspirations and goal,to do those challenge and make your life comfortable”

Nanatiling nakakatitig si Aiden sa binata.Nagpakawala nalamang sya ng malalim na hininga at hindi na nya pinansin pa ang intimitadong nararamdaman sa binata.

Sa mga sinasabi nito,dama nya na may bahid ng paglalahad sa mga karanasan ang binata sa dating mundong ginagalawan.Marame na itong natutunan sa ngayon,at malayong hindi na nya ito makilala.

Huminga syang muli at tinanggal nya ang tingin sa binata kapag kuwan ay muling itinuon ang pansin sa hawak na folder at dahil iniisa isa nya ang tanong sa papel,kailangan nya itong lagyan ng marka upang hindi sya malito sa mga susunod pang tanong.

Tsaka nya lang napansin na wala pala syang ballpen na hawak mula sa kamay.Kaya agad itong napatingin sa lamesa kung saan nakalagay ang mga ballpen,wala naman malay na pinagmamasdan pala ang mga ginagawa nya ng binata sa harapan.

Nagtama muli ang mga mata nila,hindi sya umimik dito.Hindi narin inabala ang sarili na kumuha ng ballpen na nasa lamesa dahil sa ilang na nararamdaman sa binata.Hinayaan nalang nya ang nais at nagplanong magtutuloy na sa susunod na tanong ng mapansin nyang tumayo ang binata sa kinauupuan nito.

Nagtaka sya dahil kumuha ito ng isang ballpen sa lagyanan.Pinagmasdan lang nya ang ginagawa nito,na may pagtataka.Marahil para sa kanya ang ballpen,akala nya iaabot na ito ng binata pero nagtaka sya  dahil naglakad ito paalis sa inuopuan.

Tumitig lang sya dito at inantay kung saan ito tutungo ng tumigil ito sa harapan nya.Dala dala ang ballpen na hawak nito ay ibinigay ito sa kanya.

“You should be prepared next time” ani nito.

Hindi nya alam ang isasagot dahil nadoble ata ang hiya nya sa binata.“S-salamat…Im sorry,mukhang nahulog k-kase kanina” Ani nalang nya dito na mag tutuloy na sana sa susunod na tanong.

Akala naman nya ay babalik na ito sa dating pwesto ng mapansin nyang bahagyang umupo ito sa gilid ng lamesa sa mismong harapan nya.Hindi na ito umalis pa.

Sa pagkakataong ito,hindi nya naiwas ang paningin at muli nyang napagmasid ang mata sa binata na malayang napagmamasdan ang kagisikan nito,bahagya pa itong nakatayo sa harap nya dahil tinukod lang nito ang dalawa kamay sa lamesa na kinalulunlan.

“You can proceed again” ani ng binata.

Nagmatured ang mukha ng binata.Lalo pang gwumapo,subalit sa tuwing walang emosyon ang mukha nito,dito lumalabas ang natural na pagkaintimitado nito na hindi alam ni Aiden ay mas lalo lang palang nagpapa-excite sa kanya.

Hindi nya tuloy maalis sa sarili kung gaano kalalaki at katipuno ang mga abs,muscle nito sa loob ng business attire na suot.Hapit ang pantalon dahil sa laki ng binti,tamang tama ang sukat ng mabatong braso sa mahabang manggas na suot nito.

Hindi nya alam kung ilang segundo na nyang pinagmamasdan ang binata.Mabuti na lamang at nakabalik sya.Muli nya nalang inayos ang sarili.

Sa ikalawang pagkakataon naman hindi na nya inabala pa ang isip at tinuon na ang pansin sa babasahing tanong.

“A-at the very young age, Mr.Grey you have spot in your heart,when it comes to environment” ani nya “And as far as I know,m-malapit ka sa mga hayop at labis mo itong pinapahalagahan sa abot ng makakaya mo” saglit lang syang tumitingin sa gawi ng binata pagkatapos ay mabilis nya ding ibabalik ang mata sa papel.

“So,I did my research to know about your weaknesses,ahm” huminga sya ng malalim “I want to know kung p-paano ka nag simulang magkagusto sa mga hayop…M-mr.Grey”

Tumaas ang gilid ng labi ng binata at bahagya itong umiling.Pakiramdam nya tumatagos hanggang buto ang malalim natitig nito sa kanya.

“You know me too well,Mr.Forther” ani nito na bahagya nanamang ikinatigil nya “You dont need to do a reaserch to know my weaknesses dahil alam mo ang kahinaan ko at sa tingin ko,hindi mo na kailangan malaman kung bakit mahal na mahal ko ang mga hayop,hindi ba?”

Mahina itong tumawa,pakiramdam nya ang mga titig nito ay parang ikakahina nya.

“Base in you experience–ay hindi,base sa mga naexperience natin sa loob ng isla.Nakita mo kung pano ako mahalin ng mga hayop sa buhay ko.Animals can beloved at alam mo ang sagot kung bakit sila may spot sa puso ko diba”

Dahil sa sinabe ng binata napanatili tikom ang bibig,dahil base sa sagot ng binata,obvious na pinapatamaan sya nito.

Pakiramdam nya,ginagawa ito ng binata dahil may ito ang pagkakataon para mabigyan ng sago kung bakit ganun sya kabilis bumitaw noon.

Iniwan ko sya noon.

May ibig sabihen ang lahat ng sagot ng binata.

“I-Im sorry Mr.Grey I just want to know you more” tanging saad nalang nya dahil nawala na sya sa wisyo.Hindi pinapakita ang bahagyang pagkagulat nya dahil sa sinabe ng binata.

Gusto nya paring makasigurado kung tungkol ba ito sa nakaraan nila.

“This is the only things that presented in the papers.So,this is the only question that I need to ask you” saglit syang tumingin sa gawi ni Brice,at dapat hindi na nya ginawa iyun dahil nakita nya ang tila pagtatanong ng mga mata nito.

Oh naghihintay ito ng sagot sa kanya.

“If you are not comfortable in my question I will not asking you for those such thin-”

“I want to know more about you Mr.Forther” anang tanong na nagpatigil nanaman sa kanya at nag pabilis ng tibok ng kanyang puso. Ano bang gusto mo Tarzan?…

“I-im sorry?” Maang mangan nya “I am the one who wants to know you more,Mr.Grey.I just need to ask you a few questions here so…”

Napansin nyang mahinang tumawa ang binata,kapagkuwan ay sumiryoso ang mukha nito sa kanya.Napatitig lamang sya dito,na hindi alam ang gagawin dahil dahan dahang lumapit ang binata sa pwesto nya.

Kinagat pa nito ang ibabang labi habang napakainit ng titig nito sa kanya.Dahan dahan naman syang napaatras hanggang maabot ang likod nya sa sandalan ng inuupoan.

Umaklo ang binata upang magpantay ang kanilang mga mukha.

“Im the boss here,It is my job to know my new client,he’s or her true colors” ani ng binata na inilapit pa ang bibig sa kanyang tenga “Now,I want to know you more…Aiden”

Nabalot sila ng katahimikan sa pagkakataong binanggit ni Brice ang kanyang pangalan.,para bang nagtayuan bigla ang kanyang mga balahibo.

May iba syang naramdaman,para bang ang sarap pakinggan ng pangalan nya mula sa boses ng binata.Bahagya pa syang napangiwi dahil sobrang lapit ng mukha nila sa isat isa.

Nararamdaman na nya ang mainit na hininga nito na dumadampi sa pisngi at tenga nya.Ang mabilis na tibok ng puso nya ay ang dahilan kung bakit umakyat sa itaas ang kanyang dugo,mukhang namumula na ang kanyang mukha.

Hindi nya alam kung anong susunod na gagawin ni Brice,subalit nasa ganoon silang posisyon ng may kumatok sa pinto at ilang segundo ay nagbukas ito.Kapwa sila napatingin sa gawi nun at inantay kung sino ang dudungaw.

“A-ahm sorry Mr.Grey…” anang tanong nito na mukhang nagulat sa posisyong nakita.“But you have only ten minutes to do that interview” ang kanjnang clerk ito na naghatid sa kanya.Sandaling nagtama ang kanilang mga mata,pero napansin nyang umiwas ito sa kanya “You have another client to meet this day Sr,so they wa-”

“Cancel it” ani Brice na nagpaputol sa clerk,ni hindi man lang inalis ni Brice ang tingin sa kanya.“I have important business here”

“Im sorry Sr” anang sagot “Pleas excuse me” maya maya ay nagsara rin ang pinto.

Muling namutawi ang katahimikan sa silid na sadyang nagpakabang muli sa kanya.Nakatingin lamang sya sa ibaba na hindi magawang salubungin ang mga titig ng binata…napagtatanto na baka ito ang pinapakay na sabihen ng clerk sa kanya kanina.

Ang ipakitang na nakakaintimitado nga ang binata sa harap sa pamamagitan ng ginagawa sa kanya.

Sobrang lapit na namin sa isat isa…

“You should scared of me because you are not prepared in this interview Mr.Aiden” ani Brice “Im pissed of,late ka ng ilang minuto,at ni ballpen ay wala kang dala.You probably not entertained by the boss like me pero ginawa ko pa” umikhim ito ng mahinang tawa “and this irresponsible action making me so…so mad did you know that?”

Hindi alam ni Aiden,kung anong ibig sabihin ng binata.Alam nya ang mga pagkakamali,pero base sa mga kilos nito kanina hindi ito mukhang galit.

Masyado na itong makahulugan kung kayat hindi na nya naitago pa ang pagkabigla nang malaman kung ano nga bang galit ng binata ang tinutukoy nito.

Nalaman nya ang sagot nang mapadako sya sa ibabang pantalon ng binata dahil sa ibaba sya nakatingin.Nakita nya ang seme eric mula sa harapan nito,at dahil masikip nga ang pantalon nito,sadyang halata ang bukol nito sa harapan na nakapiling pa pakaliwa.

Nanlawa ang mga mata at literal na napaatras ang sarili kasama ang upuan sa sa kung ano mayroon ang binata.Hindi nagbago ang expression nito na mukhang alam na magiging ganto ang kanyang iaakto.

“I-Im so sorry sr” ani nya na halos mautal na “I-I guest w-were done here” huminga sya ng malalim kapagkuwan ay tumayo na “T-thank you”.

Pilit na binato ng ngiti ang kaharap na may ngisi pa sa labi.Inayos nya ang sarili,at bilang paggalang,bahagya nyang inangklo ang ulo bilang pagtungo at mabilis na tinungo ang pintuan at lumabas doon.

Kasya nya lang naramdaman ang pawisang noo at habol na hininga,may ilan ilang nakatingin sa kanya na nasa kanya kanyang gawain na may pagtatanong sa isipan.Ang iba pay lumilingo kung bakit ganto ang kanyang inaakto.

May alam ba sila? lahat ba sila ginagawan ng ganun ni Brice.

Hindi nalang nya pinansin pa ang mapanghusgang mga mata,tinungo na lamang nya ang elevator at pumasok dito.

At nang mga oras na nanduon na sya sa loob.Kasya nya lang naramdaman ang kaginhawaan.

Lalo pat narinig na nyang tumunog ang elevator tanda na magsasara na ito.Subalit  bago paman sakupin ang paningin ang papasarang pintuan.Nakita nyang muli ang pamilyar na mukha. Aiden Porter’ saad ng bibig nito nang magtama ang kanilang mga paningin.

Ang mga mata nito ay tila nangungusap sa kanya.

Brice Greystoke… tangi nalamang nyang ani bago sya na tuluyang sakupin ng papasarang pinto ng elevator na maghihiwalay sa kanila.Subalit ang kanilang mga mata na nangungusap ay nanatiling nakatingin sa isat isa.

Itutuloy…

CHAPTER 11

Maria Adele

Masayang inasikaso ni Maria Adele ang kanyang anak sa umagang iyun.Miss na miss nya itong ginagawa magmula ng magpasya syang tumira sa France at pagtuunan ang malaking negosyo sa pamamahala ng Brillantes corporation .She was the owner of the big company na may hawak ng malalaking minahan na pinagkukunan ng mga brilliante sa bansang France.

Hindi na kataka takang ituring o tawagin syang reyna ng mga Brilliante sa bansang nabanggit,dahil sa yaman nito at sa kapangyarihan na hawak hawak.Hindi nya alintana na sa sobra sobrang kapangyarihan at yaman  na naka taang sa kanyang balikat marahil ay marame na ding nagtatangka sa kanyang buhay.

She can protect herself.At alam nya ang mga banta sa paligid na laging nandyan sa tabi tabi.Kilangan nya lang magingat sa mga ito.

Kaya ang simpleng paghahanda ng umagahan sa anak ay labis nyang pinahahalagahan at masaya syang gawin ang bagay na ito.Sa pamamagitan kasi nito,ang gawain ng isang ina ay nararamdaman nya parin na normal syang tao at hindi isang reyna ng isang malalawak at malalaking minahan.

Maliit na gawain lang ito para sa isang anak na dalawang beses sa isang buwan nya lamang nakakasama.Para sa kanya ang muling pagiging ina sa batang ito ay isa muling pagkakataon sa kabila ng kanyang pinagdaanan.

Sa lahat ng naranasan nyang pagkabigo sa buhay,sa pagibig,sa mga tiwalang nasira.Ang bangungot ng nakaraang ito ay ayaw na nyang balikan pa.Hindi nya kasi maitatanggi sa sarili na kahit ilan taon pang lumipas,hindi nya parin makalimutan ang mga nangyare.

Sariwa parin ito sa kanyang isipan,na parang kahapon lang nangyare ang lahat ng masamang bagay na iyun.

Mabuti na lamang ay napakabuti ng panginoon sa kanya dahil binigyan parin sya ng isang tao na magpapabago sa kanyang pananaw,at sa kasulukuyan nitong pamumuhay.

Malaya nya lang pinagmamasdan ng binata habang abala ito sa pagkain.Makita lang nya ang binatang ito ay gumagaan na ang kanyang pakiramdam.Masaya lang itong kumakain ng umagahan na parang wala rin itong masalimuot na pinagdaanan sa buhay.

Gusto nya mang hindi maniwala sa kung anong naging buhay mayroon ang batang ito noon.Hindi nya maitatanggi na dumaan ito sa mga masasamang kamay.At ang masasama nilang karanasan noon ang nagbuklod sa kanilang dalawa ngayon.

Kapwa silang may madilim na nakaraan na hinahabol parin sila sa kasalukuyan.Naalala nya nung unang araw na dumating sa buhay nya ang anak na si Augosti.Takot na takot ito,may pobia sa mga tao at mukha pang pinagsakluban ng tadhana na nagpapadurong sa puso nya ng makita ang ganitong kalagayan ng itinuturing na anak.

Hindi nya ma-imagine na sa murang edad ng batang nakasama ay naging sex slave na ito.Pinagsamantalahan ang kainosentehan nito.Walang kalaban laban.

Hindi ko hahayaang may manakit sayo na ibang tao.Tama na ng makaranas ka ng hindi magagandang bagay noon.Dahil magmula ngayon,I will protect you as your…

“Mom?…” Pukaw ng anak sa pagiisip nya.Agad naman syang natauhan dahil dito “What is that look huh?” Kunot noo itong nakatingin sa kanya.Siguro nailang na ito sa pag mamasid nya kanina pa ng hindi nya din namamalayan.

Bahagya pa itong tumawa “May dumi ba ako sa mukha?”

“Wala anak” ani nya “Masaya lang ako kase,nakikita kitang ngumingiti na at” masuyo nyang hinimas ang buhok ni Augosti “Maayos na ang kalagayan,gusto ko yung bagong ngiti mo na parang walang bakas ng kahapon”

Inalis nito ang tingin sa kanya at tinuon sa kinakain “M-masaya rin po ako,kase napapasaya kita ngayon” ani nito “Im moving forward trying to be ok despite of everything happen to me…Im trying mom really” mabigat ang hininga na pinakawalan nito “Just take time po…makaka move on na din po ako”

Gumuhit ang lungkot sa kanyang mata ng makita na hindi kumportable ang anak sa diskusyon ng pinaguusapan nila.Kagaya nito,ayaw nya ng balikan ang nakaraan. Sino paba ang may gustong bumalik sa bangungot na iyun.

“Im sorry,dapat nga pala hindi na ako umaaktong naaawa sayo” huminga din sya ng malalim “Dapat we move on,at hindi na maapektuhan sa kasalukuyang ginagalawan natin”

Tipid na ngumiti ito sa ina “Yeah,tama po kayo,ayoko lang po talagang napapaisip nanaman kayo sa nakaraan ko” ani nito.

“It was making me sad seing my mom still effected on what happen.Ayoko pong nagaalala kayo” pinilit na ngumiti ng binata “Sorry po dahil alam kong hindi madali pero gusto kong hindi na tayo maapektuhan sa mga naranasan natin noon.Gusto ko lang naman na umakto tayo na parang wala tayong pinagdaanan,kahit mahirap.Na para bang ang masakit lang na nangyare satin ay nawalan ako ng ama at ikaw ay ng asawa”

Bahagya syang natigilan sa huling sinabi nito.Napakunot na lamang ang kanyang noo kapagkuwan ay isiniwalang bahala ang suhesyon ng binata.

Bago iyun nagpatuloy. “Gusto kong umarte na parang walang masamang nangyare sa mga nakaraan natin…palitan yun ng kunwaring pagkamatay ng ama ko kaya tayong dalawa lang sa buhay” mahina itong tumawa at sandaling tumingin sa kanya “Mom,dad is already.dead,kaya wala akong ama,kaya wala kang asawa at hanggang ngayon malungkot tayo.Malungkot tayo hindi dahil sa masamang nangyare satin noon.Kaya tayo nagluluksa dahil wala na tayong padre de pamilya.Maliwanag po ba? pero nagpapatuloy tayo,at makaka move on tayo”

Ramdam nya ang diing saad ng anak.Sya nga pala ang unang nangako na iiwan na nila ang masalimuot na nakaraan nilang dalawa.Nabibilib sya sa anak dahil kahit ang masamang nangyare ay kaya nitong manipulahin.Na ganun kasama ang nangyari sa kanilang dalawa mula sa kanilang mga nakaraan na nagawa pa nitong gumawa ng pekeng sinaryo.

“Im sorry to offend you anak,I know what you feel” huminga sya ng malalim tapos ay mapait itong ngumiti sa anak “Yeah,patay na ang daddy mo.Wala na sya at kailangan na nating magmove on,right?”

“Yeah” ani ng anak na ngumiti pero agad ding binawe ng malala ang kaibigan.

“Si Aiden,matalik ko syang kaibigan ilang taon na,pero hanggang ngayon wala parin syang alam mula sa nakaraan ko.Hindi pa sa ngayon,pero baka siguro…may tamang pagkakataon” sinalo ng anak ang titig nito sa kanya “Masama ba akong kaibigan kung hindi ko maging totoo sa kanya mom?”

Mabilis syang umiling sa tanong ng anak “He cant do anything about your…our past anak.Kaya hindi mo na kailangan pang maging tapat sa kanya sa nakaraan mo” nginitian nya ito.

“May mga bagay na kailangang ilihim at itago habang buhay,although kasinungalin yun pero hindi ibig sabihin masama ka ng kaibigan.You keep a secret from them,becuase it is for the better to everyone”

Nakahinga sya ng malalim ng makitang nakahinga na ng maluwag ang anak at malapad na itong ngumiti sa kanya.

Tama,kung ang dahilan ng takot at lungkot naming dalawa ay hindi namin matakasan.Kailangan ibahin namin ang pangyayari na nangyari sa

nakaraan.Na

ako ay namatayan ng mabuting asawa at Augosti ay ng isang

ama.Sa

ganun,hindi man talaga namin makalimutan ang mga samit.Atlis hindi ito sobrang bigat sa mga sarili naming dalawa at nakakapag move on kami kahit pakunti konti.kahit kasinungalingan lang…

“Ano bayan,ngayon ko lang po naisip na tawagan si Aiden” ani ng anak na halatang nagpapabago ng usapan “Edi sana magkikita pa kayo kahit ngayong umaga lang.Papapuntahin ko po sana sya ngayon,alam ko po kaseng uuwi na kayong mamayang hapon e”

Huminga sya ng malalim “pasensya kana kung uuwi ako ng hapon sa France ah.Alam mo na,Im theire queen” tipid syang ngumiti sa anak “Queen of Brillantes..kailangan nila ako dun”

Medyo pinaaliwalas nito ang mukha.“Ok lang po yun mom,masaya po ako dito sa Pilipinas.No worries kase may mga tauhan naman po kayo at katulong na nagaalaga sakin” ani ng anak “Pwede napo kayong makapag focus sa trabaho,at wag nyo na po akong alalahanin”

Ikinailing nya ang sinabe ng anak.“You know na kahit anong sabihin mo,magalala at magaalala parin ako sayo” tinignan nya ang binata at pinakita dito ang buong pagaalala.

“Pwede kanaman kasing sumama sakin,I mean.You can claim your title of  being a prince of Brillantes.Anak ni Maria Adele Gracia Endrada, queen of Brillantes” nginitian nito ang anak “Hinihintay ko lang magkaron ng princesa sa palasyo ko,Augosti.Hinihintay ko ang desisyon mo”

Akala nya kahit papano ay ngingiti ang anak sa biro nya,alam nyang ayaw na ayaw nito sa sinasabi nyang titulo.

Pero balang araw tatanggapin at tatanggapin nito ang mana kahit anong mangayare.Hindi nya lang inaasahan na medyo naging hesitant ang itsura nito.At halatang hindi makatingin ng tuwid sa gawi nya.

“Whats the problem?” tanong nya na may halong pagtataka ’na pepressure nanaman ba sya ? “You know,hindi naman kita pinagdedesisyun agad e,alam kong nageenjoy ka sa pagkakaron ng simpleng buhay dito sa Pilipinas,you can do all you want hanggat may oras kapa.Im giving you more time for this, ok”

Sandaling namayani ang katahimikan sa anak.“Wala po akong karapatan sa sakaling sumunod na tagapagmana ng malaking minahan ng brillante mom” bahagya syang napatigil sa diing saad ng anak.

“You know that I am not entitled to that position…wala ho akong karapatan”

Kinunotan nya ng noo ang binata.“Anak,theres no someone who has been entitled except to you.Ikaw nalang ang kasama ko sa buhay at ang tanging itinuturing kong pamilya” mahina syang tumawa.Hindi alintana ang kakaibang emosyon ng anak.

“Balang araw,sayo mapupunta ang lahat lahat ng meron ako,sayo ko ipapamana ang Brillantes’ Corporation .Ikaw ang magpapatakbo nun.Pero sa ngayon hanggat bata kapa enjoy your life lang muna.Dont pressure,hindi kita pipilitin” nginitian nya ito ng mapadako ang mata ng binata sa kanya.Hindi naman nya maitangging makita ang pagaalala sa mga mata nito.

Sandali silang nagtitigan na dalawa.Kapagkuwan ay napansin nya  ang pagtayo nito sa upuan at lumapit sa gawi nya upang yakapin sya.Agad naman syang natigilan dito.

“Mom,Im so sorry po,patawarin nyo po ako…” Ani nito na ipinagtataka naman nya.Dahan dahan nya lang inilagay ang kamay sa likod ng binata “Mahal kita anak…” Saad pa nito kesya naramdaman pa ang higpit ng yakap nito sa kanya.

“WAG NYANG sabihing nagtatrabaho sya sa tusong yun?…”

Halos sabunotan ni Brice ang sariling buhok dahil sa frustration na nararamdaman mula kanina.Pinagsisihan nya ang naging akto mula sa binata.Siguradong nahiya ito at siguradong mas maiilang pa ito sa susunod pa nilang pagkikita.

Oo,umaasa ako na mag kikita kaming muli.Sana lang at sya ulit ang ipadala sa set up interview…Gusto kong bumawi sa kabaliwang inakto ko.Hindi ko dapat pinadama na may galit o tampo ako dahil sa paghihiwalay namin,Kaasalanan mo yun Brice…kasalanan mo.

Hindi nya lang maintindihan ang sarili,aaminin nyang nagulat sya na dahil hindi nya inaasahang si Aiden ang makakaharap nya sa interview.Masaya syang muling makita ang binata ng harap harapan.

Masaya sya dahil kahit malayo na ang itsura nya sa Tarzan na kakilala nito,namangha sya na nakilala pa sya ng binata.Na hindi ito ang umakto na galit,kahit ito ang dehado sa huli nilang pagkikita,o baka masyado itong professional sa ibang tao kaya nagawa nitong itago ang totoong emosyon.

Pero yung luha…yung lungkot sa mata nya,ano yun?

Ramdam nya ang saya sa mga mata nung mga oras na masilayan nya ang binata.Pero dahil gulong gulo ang isip nya,naghalo ang saya pagkabigla at pagkainis na naramdaman.

“Anong bang binabalak mo Clayton bakit si Aiden pa,bakit sya pa…”

Alam nyang may masamang pinaplano ang pinsan at gagawin nito ang lahat para lang makuha ang gusto.Kita nya na disperado na ang pinsan sa pagkuha ng kanyang aproval para sa project.Kaya hindi nya maalis sa sarili na baka ginagamit lang din nito si Aiden labag sa kahinaan nya sa binata. Pero bakit? Bakit sya pa Clayton,ano ba ang binabalak mo…

Malaki ang katanungan nya kung bakit ginagawa ito ni Aiden sa mortal na kaaway.Wala syang makitang dahilan upang magtrabaho ang binata kay Clayton.Hindi nya mapigilang maiyukom ang kamao sa tindi ng pag iisip na baka kasama si Aiden sa masamang plano ni Clayton at balak sya nitong pagtulungan para pabagsakin sya.

Oo masakit yun,na yung taong mahal mo ay ngayon nasa panig na ng mortal mong kaaway magkasamang pinapabagsak ka ng walang kalaban-laban.

Napahilot sa sentido si Brice habang nakaupo sa swivel chair kaharap nanaman sa glass wall ng opisina.The perfect view outside doesnt help him to calm.

“Pero bakit?…” tanong nya parin sa sarili,habang pinipigilan ang pagtulo ng luha na namumugtong na sa mga mata nya “Bakit parang mas nasasaktan at natatakot akong mahalin ni Aiden si Clayton kesa malaman ko na baka nakikipagtulungan itong pabagsakin ako? May nasisimulan na ba sila?”

Ang unfair mo Clayton…kahit kailan talo mo parin ako.Wala akong ginagawang masama sayo para gawin mo sakin to…stop this,pleas…nasasaktan na ako.

Iisa lamang ang tumatakbo sa  isip ni Brice sa mga oras na ito.

Kailangan kong malaman ang totoo mismo kay Aiden,I wanna make you mine…only mine.

ALAM NI AUGOSTI na medyo tanghali na syang dumating sa venue ng LBG company kung saan sya mag aaply ng bagong trabaho.Dahil siguro sa malakas na ulan ay nagsabay din ang traffic papunta sa kumpanyang ito kaya sya tinanghali.Mabuti nalang ay naihanda na nya ang lahat ng mga kailangan nyang dalhin at handa narin ang sarili sa interview.

Huminga nalamang sya ng malalim bago pumasok at agad naman syang ina’commodate ng babaeng bagay na bagay ang suot na business attire nito.At malakas makaformal sa pakikipagusap sa kanya Im perfectly fine to do this…

Inihatid lamang sya sa couch na antayan ng mga susunod pang may meeting sa bawat opisina.kumportable lamang syang umupo dito habang nirerelax ang sarili,buti nalang at mukhang sala’s lang ang pagkakaayos ng mga upuan dito,para rin syang nasa bahay.

I can do this…

Nasa kalagitnaan sya ng masisang pag rerelax ng maalala muli ang ina.

She wants me to be a prince of Brilliantes in france…at hindi ko alam kung bakit parang ayaw kong tanggapin to gayong ganun din naman ang planong inilalahad sakin ni Mr –He snap,

Bigla nyang narinig ang tunong ng telepono mula sa kanyang bag.May nagtxt sa cellphone nya.

Kinuha nya ito at tinignan kung anong mensaheng dumating.Bubuksan nya sana agad to ng makita nyang unregistered number ang nagtxt sa kanya.Ilang segundo syang tumahimik bago nagisip at buksan ang mensahe.

From: *unknown number

Pagpasensyahan mo lang baby,malapit na.Makukuha na natin ang gusto natin.Just stick to our plan..I will make you a queen,not just only a princess,but a queen of Brillantes.

Naramdaman nya ang biglang pagkirot ng dibdib dahilan at napasapo sya dito.

Hanggang ngayon,hindi parin talaga sya nilulubayan ng multo nya.Hindi nya alam kung paano makakatakas dito at sino ang hihingian ng tulong.

Sino..paano…saan at kailan ?

Blanko ang pagiisip,na hanggang ngayon ay patungo na sila sa Elevator kasama ng clerk na nagimbita sa kanya para pumunta na sa opisina kung saan nga ang interview.Ang ilang araw na pinaghandaan ay ngayon ay nawash out lang dahil sa makahulugan at mapanirang minsahe…

Huminga nalamang sya ng malalim ’ayoko na pleas…hindi ko na ata kaya…

Nung mga oras na nagbukas ang pinto ng elevator.Bumulga sa kanya ang pamilyar na mukha namay lungkot sa mga mata,iisang bigkas ng kanilang mga labi na walang inilabas na tunog.

Stop this cruel life…

Napadako ang tingin nya sa binatang nakasalubong papalabas ng elevator habang sya naman ay nag tatangkang pumasok sa nilabasan nito.Ni hindi nga sya binato ng tingin dahil sa abala ito kung saan.

Aiden?…

Itutuloy…

CHAPTER 12

Hindi nalang nya pinansin pa ang mapanghusgang mga mata,tinungo na lamang nya ang elevator at pumasok dito.

At nang mga oras na nanduon na sya sa loob.Kasya nya lang naramdaman ang kaginhawaan.

Lalo pat narinig na nyang tumunog ang elevator tanda na magsasara na ito.Subalit  bago paman sakupin ang paningin ang papasarang pintuan.Nakita nyang muli ang pamilyar na mukha.

Aiden Forther’

saad ng bibig nito nang magtama ang kanilang mga paningin.

Ang mga mata nito ay tila nangungusap sa kanya.

Brice Greystoke

… tangi nalamang nyang ani bago sya na tuluyang sakupin ng papasarang pinto ng elevator na maghihiwalay sa kanila.Subalit ang kanilang mga mata na nangungusap ay nanatiling nakatingin sa isat isa.

NASAPO NYA nalamang ang dibdib ng magsara ang pinto ng elevator at nagumpisa na itong bumaba sa pupuntahan nya.Yung mga luha na kanina nya pa pinipigilan ay hindi na nya na awat pa at parang gripo ng tubig na umagos sa kanyang pisngi ang kanyang mga luha.

Bahagya pa syang humikbi habang tinatakpan ang labi ng malayang kamay nito.Inaawat sa pagngiwi.

Bakit ang saki sakit saakin na makita ko sya uli?

Ngayon nya lang nakita ang binata sa loob ng limang taon at nasisiguro nyang,miss na miss nya na ito.Hindi nya alam kung ano ano nabang nangyare dito makalipas ang mga taon na wala sya sa tabi nito.Kung sino ba ang mga nakasama nito,kung napatonguhan ba ito ng maayos ayon sa kakaibang paguugali ng binata.

Hindi ba ito nahusgahan,minaliit? O sinamantala ang kawalan ng muwang o bilang pagiging inosente sa ibang bagay.

Sa loob ng limang taon ni hindi man lang nya naramdaman na kailapit na pala nila sa isat-isa.Hindi nya ito naipagtanggol sa mga taong sakaling umabuso dito.

Na baka pinaglaruan sya ng mga taong nakasama nito.Hindi nya mapigilang sisihin ng sarili sa mga kung ano anong nangyari kay Tarzan,na kilala na bilang si Brice Greyzson.

Malaking katanungan sa kanyang isipan kung paano ba nahubog ang pagkatao nito bilang isang Brice habang wala sya sa tabi ng binata.Kung paano sya natutong magsulat at magbasa.Kung paano makipagtagis sa ibang tao gamit ang pananalita lamang at hindi sa mga batong armas at lubid na gawa sa ugat ng kahoy ang ginagamit nito sa pakikipaglaban.

Hindi nya maiwasang sisihin ang sarili dahil dapat nandoon sya sa lahat ng mga pangyayare sa buhay ng binata.

Ipinangako ko sa kanya na tutulungan ko sya…nagagabayan ko sya at ako ang sasaklay sa kanya sa pagtahak nya sa bagong mundo.Pero anong ginawa ko,iniwan ko sya sa ere.Inakalang mananatili sya sa masukal na kagubatan at makokuntento na kasama ang mga hayop na labis na minamahal–

“Nandito sya ngayon sa mundo ko,tinahak nya to magisa na may lakas ng loob” huminga sya ng malalim bago tinuyo ang mga pisnging basa ng mga luha.“kinaya nya kahit wala ka Aiden,dahil iniwan mo sya sa ere at hindi tinupad ang pangako mo..” sinisisi nya ang sarili,at pilit pading pinupunsan ang pisngi dahil patuloy padin sa pagluha ang kanyang mga mata.

“Kaya ngayon,naiintindihan ko ang galit nya.Kung bakit sya umakto sakin na parang wala lang ako sa kanya at kaya nya akong manipulahin…tuksohin” mariin nyang ipinikit ang mga mata.“Ang tanga tanga ko,patawarin mo sana ako Tarzan”

Nagbukas ang elevetor,napansin nyang may dalawang tao pa ang papasok pero hindi na nya ito inabala at nag tuloy na sa sya papalabas ng gusaling iyun.Uuwi nalang sya,kailangan nyang linawin ang sarili at pagisipan pa ang plano nila ni Clayton.

Nagkamali sya na tanggapin ito.

LAGPAK ANG KATAWAN ni Brice sa swivel chair at nakatuon parin ang sarili sa glass wall sa harapan nito,pinagmamasdan ang mga ulang pumapatak mula sa labas.Kasabay ng madilim na panahon sumasabay ang kanyang kalungkutan.

He cant do anything about it,he wants to be with Aiden.Miss na miss na nya ito.Ang pangit ng pagkakataong magkikita silang muli sa opisina bilang isang client lamang ng kalaban nitong si Clayton.

Nakakaramdam sya ng pagkainis at pagkagalit pero nung mga oras na kausap sya ng binata.Hindi nya maiwasang pagmasdan ang mga labi nito.Ang mga mata at makikinis nitong pisngi na parang kaysarap ihaplos ang kamay nya doon.

Nung mga oras na nag sasalita ito ay hindi nya maiwasang isipin na gusto nyang haplusin ng kanyang daliri ang mga labi ng binata,parang magandang tinig sa kanyang tenga ang boses nito.Kung may pagkakataon nais nya itong muling halikan kagaya nung araw na nasa bar sila at aksidente silang nagkita.

Masaya na sya ng mga araw at unti unting tinatanggap ang kapalaran nya bilang isang malungkot na presidente ng isang malaking kumpanya.Nagpatayo sya ng Bar na natutunan nyang pagaralan ayon sa pagiging aliw ng mga tao sa lugar na ito,doon nya lilibangin ang sarili.

Oo masaya sya na nagtatayo sya ng sariling negosyo pero hindi iyun ang tunay na kaligayahang hinahanap nya.Sa unang pagbubukas ng bar na iyun hindi nya inaasahang aapaw sa saya ang puso nya dahil lamang sa isang tao,hindi dahil sa successfull ang pagtangkili ng mga tao sa bar na iyun.Kundi dahil sa hindi nya inaasahang pagkikita nilang muli ng binata.

Tanggap nya nung mga araw nayun na imposible nga syang makilala nito.Nung gabing nakita nya ang binata,itinago nya ang sarili sa itim na suot na jacket upang maitago ang totoo nyang itsura,hindi sa pagkakataong na iyun ang nararapat nilang pagkikita dahil hindi pa sya handa.

May pagtataka kung bakit nandun ang binata sa bar,magisang sumasayaw pero may lungkot sa mga mata.Hindi nya ito tinanong,hindi nya ito ki-nomfort,basta pinadama nya lang na nandoon sya para sa binata at nandon sya upang damayan nya ito.

The goodthing from it,nakapalagayan nya nga ito ng loob.Masaya sya kahit kilala sya sa pagiging ibang tao,atleast nakasama nya ang binata.

Siguro naniniwala nga sya na may sinasambang dyos ang mga taong nakakasama nya ngayon.Hinihiling nya kase na makita nya ang taong nagbibigay sa kanya ng kailgayahan.Dahil sa tuwing nakakaramdam sya ng lungkot nagtutungo sya sa kanyang Bar at doon nagpapalipas ng sama ng loob.

Maswerte nya ulit nakita ang binata at sa ikalawang pagkakataon ito,hindi nya pinalampas na angkinin ang labi nito gaya ng unang araw silang magkita.Pero sa ikalawang pagkakataong yun ay hindi na ito nakaw na halik ng binata.Kundi ginusto nila itong dalawa.

Napasapo nalang sya sa kanyang noo.Iniisip na magpunta muli sa bar upang ipagpalipas ang sama ng loob. Im

hoping that I want to see him again,but not like this situation.I know laruan sya ng kalaban ko upang pabagsakin ako…bakit si Aiden pa? Gustohin man nyang libangin ang sarili,hindi nya magawa dahil si Aiden lamang ang iniisip.

“Hello,Mr.Grey.Goodmorning” ani ng nasa likudang boses mula sa pintuan “May kakausapin ka po sana uli,pero ikaw nadaw po ang magiinterview sa kanya.He wants your approval upang makuha ang posisyong hinahire nyo”

Ilang segundo syang hindi umimik dahil sa bahagyang pagkainis dahil sa hindi nya inaasahang pagputol nito sa kanyang pagmumuni muni “Why dont you interview him for me…o ipasa sa Hr? ganyan ba kaimportante yan para saakin ang diretsyo sa paginterview sa kanya” diin nyang saad “If he qualified to the job that we offer for him so hire him to work for this company”

Narinig nyang umimik ang nilalang sa likod “ahm,pero Mr.Grey you are the one who told to us na sayo dadaan ang mga future applicants ng kumpanya to get us secured para sa mga possible na katiwalig na hindi mapagkakatiwalaan sa kumpanyang ito, hindi po ba?”

Bahagya syang natigilan.Yes its true.Hanggat maari,sya ang mag iinterview at mag aaprove kung sino man ang gustong mag apply sa kanila.Meron kasi parin kasi syang trust issue…sa kabila ng mga nangyari sa kanya.Hindi nya masisisi ang sarili.

Tumikhim sya saglit “Yes,but not this time,you can settle this person naman for me diba?.In the first place ikaw ang clerk ko,ikaw ang kanang kamay ko to handle the issues that I wont to meddle of” Ani nya “ikaw muna ang mag interview sa kanya”

“Ok po,Mr.Grey pleas excuse us”

Narinig nyang muling nagsara ang pinto.Pagod ang mental at physical na katawan nya dahil kay Aiden kanina.Tila ayaw nya munang kumausap ng kahit ni sino.

Akala nya magiging matiwasay na muli ang lahat ng marinig nanaman nya ang mahinang katok mula sa pinto at ang pagbukas pagkatapos nito.

May pumasok sa opisina nya ng walang paalam at alam na nya kung sino ito.

I know him….

“Oh,hi my favorite nephew” ani ng lalaki.Its his uncle,uncle Jack “how’ are you? Doing ok?” naramdaman nyanh lumapit ito sa gawi nya at umanklo ang katawan upang pagkatitigan ang walang emotiong mukha nya na nakatunganga lang sa labas.

“Im doing ok,you dont need to look at my face” ani nya sa naiilang na boses “what do you need?”

“I know you,something happen” hindi nito sinagot ang tanong. “Rinig na rinig ko sa mga chismosang employee natin na may isang nilalang nanaman kung bakit nandyaan ka nanaman sa pagmumukhang iyan” mahina itong tumawa.

“Isn’t he?” Tanong nito “The guy,from the past?”

Napatingin sya sa mukha ng tsuhin.

Madilim nya itong pinakatitigan.Hindi sya nagsalita o umimik man lang kaya dumistansya ng konti ang tsuhin.Na halata ata ang totoong pagkainis nya.

Sa pagkakataon na ito,walang pe pwedeng makipagbiruan sa kanya.Galit sya at alam nya iyun sa sarili.

“Hmm” the uncle mumbled.“I think you need to consult again to Mr.Lukariah your psychiatrist.I dont know,but I think he can help you with that problem…”

Mr.Thanapist Mindrod…

Nang mga oras na narinig nya ang pangalan na iyun.Muling pumasok sa isip nya ang mga alaala mula sa nakaraan.Yung mga panahon na tila tinuturaan pa sya ng bagong mundo.

At kung gaano nga ba kalupit ang mga tao.

MALINAW pa sa tubig ang lahat lahat nang unang makatapak si Tarzan sa kalupaan ng bansang kinalulunlan nya ngayon.Lahat ay bago sa kanya,lahat ng bagay ay kamangha mangha mula sa kamuwangan nya na ngayon nya lamang nakita.

Mga gusali,sasakyan,mga bagong mukha ng tao,mga patag na daanan at kakaibang uri ng mga tirahan.Walang mababangis na hayop,o mga unggoy sa paligid na lumalambit-labitin sa mga puno.Hinarap nya ang mga bagay na ito,ang bagong buhay nya at nagdesisyong yakapin ang bagong pagkataong hindi man lang pumasok sa isip nya–kung magiging ito ba talaga sya,kagaya ng iniisip ng binatang kinamulatan nya sa gubat.

Sinusubukan nyang maging isang Brice Greyzson.

Sobrang iba ang lahat lahat para kay Tarzan.At halos lahat ng mga nakikita nya ay gawa sa mga siyensya at matatalinong isip ng mga tao.Malayo sa bundok,mabatong daan,mapunong kapaligiran na kinamulatan nya noon.

Ang taong kasama nya ngayon ay ang taong nagpakilala sa kanya bilang isang Uncle.Kapatid daw ito ng yumaaong ama kaya magtsuhin daw ang pagitan ng relasyon nilang dalawa.Ito ang nilalang na gumabay sa kanya sa lahat at naghubog pa sa iba pa nyang dapat malaman sa labas ng mundong ginagalawan.

Ngayon,ito ang may hawak sa halos buo nyang pagkatao at maging ang magiging buhay nya.Akala nya sa una,ok na lahat,magiging maayos na at kaya nya ng harapin kung sino ba talaga sya at hanapin ang dahilan ng pagpunta nya sa lupain ng mga tao.

Pero ang kinikilalang uncle ay biglang nagbago.Mula sa pagiging mabait at maalalahanin sa kanya ay naging mapusok sa kanyang katawan na hindi nya inaasahan.

Malayo ang kanilang pinagsamahan.Pero dito nagmula ang mga pangyayareng gusto na nyang makalimutan.

“Tarzan..” Ani ng tiyo pagkapasok nito sa kanyang bagong silid.Nakaupo lamang sya sa pangisahang sofa.Sa laki ng kanyang silid ay may maliit na itong living roo, at ayaw pumatong sa kamang kaharap dahil sa malabot ito.

Pakiramdam nya huhugutin sya nito pailalim kagaya ng kumunoy sa putik.Ang bagay na ito kagaya na lamang ng kama ay sadyang nagpapamangha sa kanya dahil sa bago itong lahat sa kanya.

Napansin siguro ng tsuhin kung bakit may pagtataka sa kanyang mukha at ng malaman nito kung bakit,mahina itong tumawa.

“Ok lang yan Tarzan kama ang tawag dyaan.Hinihigaan para makatulog tayo ng maayos, masasanay ka rin sa mga bagay bagay dito” matamis itong ngumiti sa kanya at bahagyang umupo sa harapan nya kaharap sa pagitan ng kanyang mga binti “Gusto mo ba…turuan kitang matulog sa higaang yan?”

Ani uncle kapagkuwan ay may kakaiba itong ngiti na ibinato sa kanya.Ipinagtaka nya ang tugon ng tsuhin bago maramdaman ang mainit na palad na humihimas sa kaliwang binti nya.

Sa halos magiisang linggo na nilang nagsama,sinusubukan na nito ang bagay na nagpapainit sa kanyang katawan.Sa ilang pagkakataon…ito na ata ang tamang oras para magawa ng matanda ang nais nitong gawin sa kanya.

Hindi sya umimik pagkatapos ng ilang segundo.“Wala kapa talagang ka muwang-muwang” ani ng kaharap habang patuloy parin sa ginagawa at nakatingin lamang sa kanyang mukha “kung ok nga lang na hindi kana ipagamot sa utak upang manatili kang mangmang ay gagawin ko”

Pinakatitigan nya lang ang tsuhin habang nakaluhod parin ito sa harap at ngayon nararamdaman na nya ang dalawang palad na nito ang humihimas sa kanyang mga binti “Para kahit kailan pwede akong magpakasasa dyan sa katawan mo”.Umangklo ito sa binata upang bumulong.

“Para lagi kong matitikman yang katas mo”

Umikhim sya,sa kakaibang sensyasyong naramdaman nya.Medyo may pagka ilang ito dahil sa ginagawa ng tsuhin.

“K-kumportable ang bagay n-na to,uncle.” ani nya na ang tinutukoy ang bathrobe nyang suot.Gamit nya ito ng lumabas mula sa pagligo sa tinatawag na bathtub na para sa kanya ay isang malaking balon.

Nakalagay daw ito sa isang silid na tinatawag ay comfort room o cr.Hindi nya alam kung bakit ganto ang kanyang kasuotan.Hanggang ngayon parin kase mas gusto nya ang pagsusuot ng nakabahag na ngayon ay wala syang kasaplot saplot dahil ito lang ang tanging suot.

“Ayan ba?” Malambing na boses ang narinig nya sa tsuhin “Bathrobe ang tawag dyan,ginagamit pang suot pagkatapos maligo” ilang segundong tumahimik ang tsuhin hanggang sa maramdaman nya ang paghimas nito mula sa pag-aari nya.Igina gaya ito mula sa taas paibaba na ikinahahalimbing nya.

Naramdaman nya pa ang malayang palad ng tsuhin na dahan dahan syang iginagaya sa likod ng sofang kinauupuan upang sumandal sya dito.Sa pagkakataong ito lumantad sa tsuhin ang medyo patigas na nyang pagaari dahil bahagya ng nakabukaka ang dalawa nyang binti at bathrobe lang suot na nakapilig na sa tagiliran.

Nakatitig lang dito ang tsuhin habang malayang itinataas baba ang kamay nito sa kanyang pagaari.“Sayang nais kong panamang matikman ang katas mo subalit may tao pa pala akong inaantay na magsusuri sayo”

Bahagya na itong tumigil,sakto ay may kumatok mula sa pinto.Napangisi naman ang tsuhin bago ayusin ang sarilim.

Sya naman ay nakatungnga lang sa tsuhin habang inaayos nito ang robe na suot nya.“Palambutin mo muna yang ano mo” bahagyang tugon ng tsuhin “For now,lets meet Mr.Thanapist Mindrod,your psychiatrist na gagamot sa pagiisip mo” ani ng tsuhin.

Tinungo nito ang pinto at nginitian sya ng mapaglaro bago ito buksan.Bahagyang lumabas ang tsuhin sapat para buksan ang pinto at marinig ang usapan nito.

“Yes he’s here,nagpapahinga lang”

“How about?…” Anang boses mula sa labas.

“Yes,kagaya ng pangako ko.He is totally free.Pinag bathrobe ko nga lang sya para alam mo na,madali mong magawa ang gusto mo” sagot naman ng isa pa na alam nyang ito ay ang tsuhin.

“Ok,ok,” anang ng masayang boses “Pero sure kaba? Na wala lang sa kanya ang mga ginagawa natin? like he dont even care kahit sinong tao ang romansahin sya”

“Yes, a hundred percent.Para ngang wala syang kamalayan sa paligid e,he just asking me what is it or bakit ganyan? sobrang curious nya lang sa mga bagay bagay” ani ng tsuhin “Pero dahil sa sobrang pagnanasa ko sa kanya,I tried my best para makuha ko sya.Sa katipuhan ng katawan nya,hindi ko ding maitatangging namana nya ang kagwapuhan ng kapatid ko and yun nga,wala syang pakialam kaya Im using him for what I want”

“Oh” mangha naman ng isa pang nilalang “It means,hindi nya pa kase alam ang tama sa mali,hindi nya rin alam kung ano ang dont and do’s na kadalasan pinagiisipan talaga natin mga normal magisip” saglit itong tumigil bago ulit nagsalita “Madali ngang maging tao,pero mahirap magpakatao…”

“What ever” narinig nya itong mahinang tumawa “At ang pamangkin ko ay isang tao,pero madaling mapagalaruan”

“Bakit ba kase kailangan ipaggamot,kung…” Kuryosong tanong ng kausap “Wala naman pala syang kamalayan sa lahat ng bagay? You know,lumaki sya sa mga hayop at maaring hayop din ang pagiisip nya.Sakin lang e,I think if everything is settle at marunong na syang magisip tama.Maaring malaman na nya kung ano ang mga kalokohan pinag-gagawa natin sa kanya.Like kapag nanatili syang mang-mang,mas madali nating nagagamit ang kahinaan nya”

“What do you mean? Panatilihin ko syang walang alam sa mundo para lahat ng gawin kong kahalayan sa kanya e,magawa ko?” ani ng tsuhin

“Exactly”

“You know,ayoko naman din talaga e.Pero sya ang panganay na anak ni Kuya,sya lang din ang nagiisang anak…” ani ng tsuhin “Dahil panganay ang kapatid ko,kailangan din ng panganay na anak nito ang mag mamana ng lahat.Sya lang daw ang may karapatan para mamahala ng negosyo ng angkan namin,dahil hindi naman na ako magkakaanak at medyo may edad na ako” umikhim ang tsuhin “Hindi ko din kase trip ang mga babae”

Sumagot ang kausap nito “E diba? May Clayton naman,panganay na anak din ng babae mong kapatid? Bakit hindi nalang sya ang magmana” tanong ng kausap “Balita ko noon,patay na yang Brice hindi ba? Wala ng choice kundi yung isa mo pang pamangkin ang magmana sa mga Greyzson.So why not him?”

Narinig nya ang pagbuntong hininga ng tsuhin “Ewan ko,actually dahil ito sa anak ni Mr.Archi Forther e” may diing saad nito.

Aiden Forther… narinig nya ang pamilyar na pangalan na nag pabilis ng tibok ng puso nya.“Oo settle na nga lahat para kay Clayton,inaantay nalang ang pag-graduate nito para ipasa na ang title sa kanya.Pero bigla nalang kumalat ang ugong ng balita na buhay pa daw itong Brice,I’ll make sure kung may katotohanan nga yun.Wala na akong choice kundi paimbistigahan ang bali-balita nato,at ayun nga.Buhay tong pamangkin ko” naramdaman nya ang pagkabagot ng boses ng tsuhin na hindi nya maintindihan kung bakit parang may kumurot sa puso nya.

“O sya,kaya naman pala” ani ng kausap “may isa nanaman pala kasing nilalang ang kokontra’t kokontra sa mga plano mo”

“Hmm” ani uncle “I need him din naman sa company e,hindi rin ako tiwala kay Clayton dahil alam kong may kapilyuhan ito.Nabalitaan ko pang balak nya daw patayin tong si Brice at yung anak ng Forther noon.Kaya ayun,sa kanilang dalawa.Kay Brice ako nagtitiwala” narinig nyang umikhim ang tsuhin.

“Alam kong magbabago sya someday,pero bago paman mangyare ang bagay nyun.I will make sure na pagsasawaan ko muna sya”

Narinig nya ang dalawa na tumawa pagkatapos ay ilang segundo ay tumigil din.“Wag kang magalala,bibigyan ko naman sya ng satisfaction at sisiguraduhin kong hindi lang sya matututo ngayong gabi e” ani ng kausap “kundi maaaliw din sya sa gagawin naming dalawa”

Nakatanga lang si Tarza na nakatingin sa pintuan habang walang imik na inaantay kung sinong tao ang papasok dito.Sapat na ang mga narinig upang malaman kung anong ibg sabihin ng pangmamaliit’ sa kanya.

Maaring wala nga syang alam,pero alam nya sa sarili na may pakiramdam sya at nasasaktan sya sa narinig mula sa tsuhin.Bigla nyang naisip ang naiwang pamilya sa kagubatan.

Mga hayop ang mga iyun subalit hindi nila ako ipapain sa mga hayop na kagaya ng kausap mo.Ngayon,alam ko na kung sino pa ang mas tao sa mga hayup na nakasama ko noon at mga nilalang na nandito ngayon.Gagawin ko ang lahat para hindi nila ako gawing laruan at lokohin lang.Pagkatapos,hahanapin ko ang taong dahilan ng papunta ko dito.

Tinanggal nya ang emosyon mula sa mukha.Sakto namang pumasok ang isang lalaki,na may hawak na itim na bag at inilagay kung saan ito sa silid.Tinuon ng nilalang na ito ang pansin sa kanya habang nakatanim sa labi nito ang mapaglarong ngiti.Ngiting nakikita na nya sa kanyang tsuhin bago gumawa ito ng ibang bagay sa katawan nya.

“Ok,T-tarzan hindi ba?” Ani ng lalaki sa harapan nya “Im Thanapist Mindrod,Im your personal pshychiatrist from now on” pakilala nito“And I think,ikaw ang nawawalang Brice Greyzson,hindi ba?” Nginitian sya nito “Welcome home by the way”

Tahimik lang sya at sinusundan lang ng tingin ang mga ginagawa ng psychiatrist.

Sa ngayon ay iniwuhestro sya nito sa kama at umupo sya sa gilid nito.

Hindi nya alam kung ano ang ginagawa ng isang psychiatrist pero ayun sa kanyang paguuserba.Kinakausap sya nito tungkol sa kanyang pagkakaintindi kung ano ba ang ibig sabihin ng buhay.Kung paano ba makipagkapwa tao at ano ba ang pinagkaiba ng masama sa mabuti.

Pinapakita sa kanya ang mga larawan ng mga kagamitan makikita daw sa loob ng bahay,kung anong gamit nito? Kung anong tawag at paano ito nagagamit sa pangaraw araw.

Tinanong sya nito kung ano ba ang pinagkaiba ng hayop at mga tao? Kung ano ang mga nagagawa nito at sa hindi.Maaring wala syang kamalayan pero nasisiguro nyang,nililinaw ng psychiatrist na ito kung ano ba talaga ang buhay na dapat sa kanya at ano ang tamang iakto nya sa harap ng maraming tao bilang katulad nito na nakikipag kapwa tao.Normal kung magisip at may kamalayan sa lahat ng bagay.Hindi tulad ng nakasanayan nya.

Isa lang ang nasa isip ni Brice.Mas malinaw na sa kanya ngayon,na mas madaling maging hayop na walang alam sa mundo kumpara sa pagiging isang tao,na maaring mas matalino nga sa kanila pero masama naman ang mga ugali ng mga ito.

Kayang pumatay? Kayang magsinungaling? At kayang traydurin ang kapwa pamilya nito? Mga bagay na hindi nangyayare sa pamilyang kinamulatan nya.

Pagkatapos ng ilan pang mga exam,tanong at pagsusuri.Tumayo na ang psychiatrist at iniligpit na nito ang mga gamit na inilabas mula sa bag kanina.Nanatiling nakaupo si Tarzan sa gilid ng kama at pinagmamasdan lang ang lalaki sa harap ng magtungo na ito sa pinto,ngunit hindi para buksan.Kundi para ilock ito ng mas maayos,na ipinagtaka nya.

Tahimik ang psychiatrist ng tumuon ito sa gawi.Sya naman nanatiling naka tanga dito,at inaantay pa ang mga susunod na gagawin nito.Hindi na sya nagtaka ng magtanim ito ng mapanlokong ngiti at dahan dahan itong lumuhod sa harap nya sa pagitan ng kanyang mga binti.

Naramdaman nya ang mainit na palad na humihimas sa binti nya pataas sa kanyang pagaari.Malalim ang mga titig nito sa kanya na punong puno ng pagnanasa.

Hinayaan nya lang ito sa mga susunod nitong ginagawa,malayang nakaupo lamang sya sa kama at nasa tagilirilaran ang dalawang kamay habang nakabukaka ang kanyang mga binti sa harapan ng psychiatrist.

Mayamaya lang at hindi nagtagal ay naramdaman na nya ang mainit na bagay mula sa kanyang pagaari.Ang masikip at madulas nitong bibig ay kasalukuyan ng tumatrabaho sa kanyang naghuhumindig na pagaari.

Pakiramdam ni Brice,parang sasabog ang kanyang ugat mula sa katawan ng pagaari nya.. sobrang galing na manggagamot na

ito .Sa una kalahati lang ang pagsubo ng lalaki sa harapan,ng makapag adjust ito sa kanyang kalakihan,naramdaman nyang halos umabot na ito sa lalamunan ng binata lumalapat na ang labi nito sa puno ng kanyang pagaari.

Napapaimpit sya at halos manginig ang katawan.Bahagya ding tumitigas ang kanyang mga binti dahil sa kiliting nararamdaman.Nanatili ng ganito ang psychiatrists,nakaluhod sa kanyang harapan habang subo subo ang kanyang pagaari labas pasok sa bibig.

“Ugh…ugh…” Impit na boses ni Brice na binabato lang ng ’gulp,slurf,sluf na tunog mula sa nagsasalpukang bibig at pagaari nya.Mariing ipinikit ni Brice ang mga mata nakatanaw ang kanyang mukha mula sa kisame at bahagyang nakaawang ang bibig dahil sa pag ungol nya dito.

Nanatili ng ilan pang minuto ang dalawa sa ganong pwesto.Nagising lamang si Brice sa pagnamnama ng sarap ng iluwa ng psychiatrist ang ari nya mula sa bibig nito dahilan at napitingin sya sa gawi nito.

“Im sorry my boy…” ani nito habang kinakalikot ang bagay na pinipindot na naglalabas ng kakaibang tunog “I just got a txt from my client.Nakalimutan ko,sunod ko pala syang bibigyang service pagkatapos mo….so,next time?”

Kinunotan nya ng noo ang kaharap ng tumayo ito ’aalis na ba ito? “Dont worry,babalik ako sa sunod na schedule mo sakin,ok?” Nakaramdam sya ng pagkabitin sa sarili at hindi naintindihan ang inakto ng doktor dahil dito.Aakmang aalis na ito sa kanyang harapan ng hawakan nya ito sa pulsuhan.

Madilim nya itong pinakatitigan “sinimulan mo ako doktor sa utak…” Ani Brice “Ngayon tapusin mo”

Tatapunan pa sana ng ngiti ng psychiatrists ang binata,inaakalang nagbibiro ito ngunit mabilis na nyang ipinilig ang braso nito sa likod at ipinadapa ito sa kama.Dumaing ang doktor dahil sa naramdamang sakit ngunit wala lang ito kay Brice at pinatungan nya pa ito sa likuran.

Nanatiling kalamado ang psychiatrist.Hindi ipinahalatang nagulat sa ginawa nya,ngunit alam ni Brice na kinakabahan na ito sa ikinikilos nya.

“A-alam mo ba ibig sabihin ng salitang mang mang d-doktor?” Ani Brice.Hindi agad nakasagot ang nasa ilalim dahil sa sinabi nya “N-narinig ko lahat,ang mga plano nyo sa mang mang na sinasabi nyo” dahandahan nyang inilapit ang bibig sa mga tenga neto “…at ganito sya sumpungin ng pag kamang mang nya”

Pagkasabi ni Brice ng ganun,umapela ang matandang nasa ilalim nito “Ok Apes man,calm down ok,listen to me” Huminga ito ng malalim “Pakawalan mo ako and I will give you a banana,diba yun naman ang kinakain nyo sa gubat?” Mahina syang natawa kapagkuwan,tila mukhang medyo na offend sya dahil sa sinabe nito.

Naramdaman nya na baka inuuto sya nito kagaya ng isang hayop na nagiging agresibo.

Pero hindi,dahil sa pagkainis,marahas nyang hinawakan ang bunbunan ng doktor patingala sa mukha nya “Yeah,pero meron din akong banana na gustong gusto mo hindi ba?” Tumawa sya kapagkuwan at pumalag ang doktor mula sa pagkakapilig nito.

Halata na ang takot sa mga kilos nya,dahil nga malakas sya,walang nagawa ito at nanatili sa pwesto habang nahihirapan.

“D-dont do this to me,A-apes man.This is not what I want” ani nito sa nanginginig na boses.

“ No.No doktor sa utak,ito ang gusto mo una palang hindi ba? Ang hawakan ang buo kong katawan,gamitin ang pagkatao ko,dahil nga mangmang ako“ bahagyang natahimik ang binata sa ilalim.

“P-paano at’ nagkaron ka n-ng kamalayan?”

“Simple lang” tinawanan nya ng mahina ang matanda “Dahil tao din ako kagaya nyo.May pagiisip at may kamalayan sa mundo.Nagkamali ka ng kinintirya”

Hindi na nagdalawang isip pa ang doktor sa utak na marahas na pumapalag mula sa kanyang ilalim.Pinakiramdaman nya ang mga kilos nito at nakikitang inaabot nito ang telepono mula sa gilid ng kama na nahulog kanina “T-tulong Jack! Jack!” Sigaw nito “nagiging agresibo ang pasyente Jack!,Jack tulo-”

Naputol ang sinasabi nito dahil tinakpan nya ang bibig nito.

Hindi nya alam kung maaawa sya at matatawa sa takot na expresion ng doktor na nasa ilalim nya.Inaakala nito na wala pa syang muwang at pwedeng pa syang mapaglaruan ng kung sino man lalong lalo na pagdating sa pangpapainit ng katawan.

’Ako si Tarzan,ang hari ng

kagubatan.At

wala ng pwedeng gumawa nito sa haring kagaya ko.

Inihanda ni Brice ang sarili,iniwuhestro nya ang balakang sa ibaba ng doktor at marahas na inihubad ang pantalon nito mula sa likod.Dito lumantad sa kanya ang pwerta ng binata na may katambukan at kakinisan.Narinig nya ang mahinang paghikbi ng nahihirapang doktor dahil sa takot nito.Kaya naman mas ginanahan pa sya at mabilis na ipinilig ang ulo nito pakaliwa sapat upang lumabas ang hibla ng balat nito sa leeg.

Itinutok nya narin ang kanina pang naghuhumindig na pagaari sa marikit na butas nito.Gamit ang basang pagaari nito dahil sa laway mula kanina,ginawa nya itong pampadulas at unti-unti bumayo upang maipasok ang kalakihan nya.

Naramdaman nya ang paghiyaw ng doktor dahil siguro sa naramdamang sakit.Kaya naman lumapit sya sa tenga nito “Ganyan ako sumpongin ng pagkasinto sinto,doktor sa utang” kapagkuwan ay kinagat nya ito sa leeg kasabay ng marahas na pagbaon ng pagkalalaki nito sa pwerta ng kawawang doktor.

Napakapit sa bedsheet ang mga kamay nito at naimpit ang malakas sanang hiyaw ng isabay pa ni Brice ang pagkagat nito sa kanyang leeg.Dahil siguro sa bahagyang panghihina nito sa kanyang pagkakagat at marahas na pagbayo,wala na itong nailabas na ingay pa mula sa bibig.

Dito nya sinimulan ang pag bayo sa kabuutan ng doktor.Sinimulan nyang igalaw ang balakang baon baro sa pwerta ng doktor.Hindi nya inisip kung masasaktan ito sa ginagawa basta sya ay malayang kagat kagat ang leeg ng binata at inaararo ng pagkadyot ang pwerta nito.

Inisip ni Brice,marahil siguro sa kanyang pinanggalingan ang dahilan kung bakit kung sino lang sya kung ituring ng mga tao sa paligid.Kaya itong ginagawa nya ay ganti nalamang nya sa mga taong mapanggamit at mapang abuso sa kahinaan ng isang nilalang.

Sandali syang bumitaw sa pagkakahawak sa bibig at pagkagat sa doktor.Pero ilang sandali lang ay marahas nya itong hinila sa tagiliran ng kama at pinatuwad nya ito sa dulo nito.Nakapiling parin sa likudan ang mga kamay nito kung kayat hindi parin ito makapalag sa kanya.

Nakalimutan lang nya ang bibig nito na muling takpan dahilan nakasigaw na ito upang makatawag ng tulong mula sa labas.

Nagpatuloy parin sya sa ginagawa,nakatukod ang isang kamay nya sa ibabaw ng kama at nakahawak naman ang isa sa likuran ng doktor habang nakatuwad ito sa kanyang ilalim at malaya nya itong inaararo ng pagkadyot.

Labas,pasok,hugot,baon,kadyot at pagararo ang ginagawa nya.Walang pakialam sa sumisigaw na doktor mula sa kanyang ilalim na tumatawag ng tulong mula sa labas.Hindi na sya nag abala pa,alam nyang maririnig nya ang boses ng tsuhin mula sa pinto at pinipilit itong buksan.

Napangisi nalang sya at mas binilisan pa ang ginagawa.

Labas pasok ang kanyang kahabaan.Paulit ulit,walang humpay hanggang maya maya ay nararamdaman nya na ang pagakyat ng kanyang likido mula sa kanyang ugat…lalabasan na sya.Sa pagkakataong ito,nakaisip sya ng paraan.

Hinugot nya sa doktor ang pagaari at hinayaan itong tumakbong mula sa pinto at buksan ito.Bumukas naman agad ito at hinayaan nyang makita ang hubad baro nyang katawan habang nagpapalabas ng katas sa sahig.

Nanlaki ang mga mata ng tsuhin na takang taka nakatitig sa kanya at sa doktor na humahangos pa.“T-that man is a freak Jack! Freak ang pamangkin mo!” Duro sa kanya ng doktor.

Ipinagkross nya lang ang braso sa harap ng dibdib habang nakangisi.

“A-anong ginawa mo?” tanong ng tsuhin.

“Pinakita ko lang sa kanya,ang ibig sabihin ng mang mang”

‘Ayan ang napapala ng mga malilibog ano,kawawang doktor sa utak’

itutuloy…

CHAPTER 13

Hindi mawari ngayon ni Augosti ang pagkainis sa clerk na nag interview sa kanya.Naalala nya kung pano nasira ang mode nya sa araw nayun dahil sa isang txt mula sa kakilala na nagpabago ng takbo ng araw nya.Pero ngayon mas dumoble pa dahil sa hindi inaasahang nangyare.

Paakyat na sya kasama ang clerk na sumundo sa kanya gamit ang elevetor mula sa pinakatuktok ng gusali na kinalulunlan.Ito ang last floor kung saan nya tutonguhin ang opisina ng longtime crush nya.The president of the LBG company ,Mr.Brice Grezson.

Naitanim nya ang ngiti sa mga labi,dahil ngayon makakausap at makakaharap na nya kase ang taong unang nagpasaya sa buhay nya.

“Good luck for your interview,Mr.Endrada” ani clerk na katabi basag sa kathimikan sa loob ng elevetor malipas ang ilang minuto.

“Thank you” maikli nyang sagot,na hindi inabala na paliwigin ang pakikipag usap sa katabi. He still pissed off .

“Well,I dont know how many times I need to tell to those applicant who are willing to work here in LBG company that my boss is really different among the others” ani ng clerk “Dapat isama ko na sa reminder list ko kung ano ba ang dapat na ugaling iexpect nila mula sa boss ng kumpanyang ito” mahina itong tumawa,at tumingin ito sa gawi nya.

Napakunot ang noo nya ng maisip ang sinabe ng katabi “Is your boss…” Anang tanong nya “Is really that bad?”

Tumikhim ng mahinang tawa ang katabi “No,not really…“ani nito “Siguro,malalaman mo nalang sa loob.So I want to remind you that he is really intimedating.Paglalaruan ka nya hanggang sa ikaw na ang bumigay”

Naningkit ang kanyang mga mata dahil sa makahulugang sinabi nito “What do you mean about that?”

Hindi na sya nagawa pang sagutin ng kausap dahil nagbukas na ang elevator,nandito na sila sa pinaka huling baitang kung nasaan ang opisina. ’What ever,I dont mind.Kung gusto nyang makipaglaro saakin ngayon.I really take that oppurtunity…maglaro kami sa apoy ng bawat isa.

Dinaanan lang nila ang mg bawat employee doon sa loob na abala sa pagtatrabaho,pagtawag sa client at pakikipag negosyasyon dito.

Para naman nagmistulang super market ang paligid dahil sa salo salong ingay.Hindi na nya ito pinansin pa,tinungo nalang nila ang itim na pintuan kung saan nadoon ang opisina ng bigboss ng kumpanyang ito.

Hindi naman nakawala sa mga mata nya ang nakasabit na parang quotes sa pintuan- ’I am a king of the jungle

• dahilan upang matawa sya sa loob. You are my king and Im your Queen,big boss’ ani nya sa isipan.

Naghalo-halo ang kanyang nararamdaman ng kumatok na ang clerk sa pintuan at bahagya na itong pumasok mula sa loob.Hindi nya maintindihan ang sarili dahil para syang nakakaramdam ng kaba,excitement at pananakit ng lalamunan?

’No way! I should be prepared for this interview,handa ako dahil matagal ko na tong hinintay.I will make sure that I can get this job surely.Hindi lang naman kase ang trabaho na offer dito ang dahilan ng pagaapply ko e.Kundi nais ko na din syang makita…miss na miss ko na sya…

Nawala ang ngiti nya sa mga labi at pagka excite nito sa sarili.Humarap kase ang clerk sa mukha nya na may ngiwing dala.

“Mr.Greyzson is not in a good term” mapaklang saad nito.

Napatanga naman sya dahil sa sinabe,ibig sabihin ba nito hindi nanaman nya makikita ng personal tong ’long time crush nya?.Nilagpasan lang sya ng clerk at napadako ang mata sa nakasarang pintuan.Isang tulak nya lang dito ay makikita nya ito kahit hibla man lang ng buhok ng Greyzson na iyun.

“Dont worry Mr.Endrada” ani ng clerk na ikinatigil nya sa balak “I will settle you to Ms.Hani for your initial interview ok?”

’What no! But I only want Mr.Grey I need to see him right now. “Ahm,ok sr.Im ok with that”

Tumango nalang ang clerk at naglakad na sila patungo pa sa isang opisina kung nasaan si Ms.Hani na magiinterview daw sa kanya.

“Something happen?” Hindi nya napigilang tanong sa clerk na napatingin naman sa kanya “Im sorry,chismoso ako.Is not my business,hindi pala dapat ako nagtanong” pag papaumanhin nya dahil wala nga pala syang karapatang magtanong.

“Well,to answer you,yes he is really pissed off…something happen earlier” humugot ito ng hininga “Hayst..Aiden”

Kumunot ang noo nya dahil sa pamilyar na pangalan “Whats with him,and whos Aiden?” biglang pumasok sa isip nya ang kaibigan ng makita nya itong umiiyak,kanina paglabas ng elevator.

Dahil ba ito sa hindi sya na approve? Hindi sya natanggap? so ibig sabihen nag apply din dito si Aiden.

Napansin nyang mahinang napailing ang katabi “Si.Aiden Forther kasi ang unang kliyente ni Mr.Grey ngayong umaga.Hindi ko dapat ikekwento sayo ito,pero napansin ko may kung ano talaga sa binata na iyon” bahagya itong tumawa,hindi naintindihan ang biro nito dahil kumunot kagad ang noo.

“Napansin ko kaseng parang mainit ang tensyon ng dalawa nung sandaling kamustahin ko si Boss para ipaalam ang next interview nya na ikaw nga yun.Sa napansin ko,they looking each other intimately.Naka titig sa kanya si Mr.Grey na parang may kung ano sa Aiden na iyun kanina”

Hindi nakapagsalita si Augosti.

“Una palang napansin ko na sa kanya habang papunta palang kami sa opisina.Intense na intense na sya sa elevator palang.And isa pa,ito ang tanging scheduled day na labis na hinintay ni Mr.Grey at parang pinaghandaan talaga.I dont know if its because interview came from Mr.Clayton,his cousin” bahagyang napangiti pa ang clerk.

“Well,lagi naman intimidating si Mr.Grey pagdating sa mga interview,pero itong kay Aiden.Theres something suspecious with him e.Para talagang may iba and I dont know? Something with this two”

Napipilitang tumango si Augosti “Do you think are they know each other?” Tanong nya dito.

“Siguro? I dont know din” sagot ng clerk “Nang huling makita ko si boss naglalakad sya sa hallway na parang may sinusundan at ng bumalik,nagmumugtong ang mata? Sakto namang kalalabas lang daw ng Forther sa opisina nun kaya mas lalo pa akong naghinala” tumango ang kausap na para bang unti unting naliliwanagan sa iniisip.

“Basta,kung ako lang.They are really into each other,may something talaga sa kanilang dalawa”

Hindi alam kung maaawa ba si Augosti o bahagyang maiinis ito sa kaibigan dahil sa maliit na nararamdamang selos? Are they really that close to have that intense emotion?

Nagseselos ako…kung may something nga sila ng long time crush ko.Ibig sabihin nauna na sya kaysa sakin dati pa..No! Hindi dapat ako mag karon ng hate sa bestfriend ko.Kung may ganon ngang ganap between of them.Dapat masettle nila yun ng maayos at damayan ko ang kaibigan ko.Pero bakit ganto? Naiinggit ako dahil ganong emosyong pinapakita sa kanya si Brice…Are they meet before,bago pa ako? Pero paano?

HALOS DALAWANG gabi na hindi makatulog ng maayos si Aiden kakaisip kay Brice.Kung makakatulog man sya,sandaling oras lamang at sa tuwing gigising sya sa umaga,may luha nanaman ang kanyang mga mata at bahagya nanaman sumasakit ang dibdib nya.

Alam nya na nababahala ang kanyang Nana sa inaasal nya ngayon.Tinatago nya lang ang tunay na emosyon dito upang hindi magalala.Alam ni Aiden sa sarili nung araw na inenterview nya ang Greyzson,hindi na naman bumalik sa normal ang kondisyon nya.

Ang malala pa,late na syang matutulog.Sandaling oras lang ang tatagal ng kanyang tulog at gigising syang may mga luha sa mata.Ni hindi nya nga alam kung umiiyak ba sya bago matulog o baka sa tuwing mahimbing na syang natutulog,doon lumalabas ang sama ng loob nya.Sama nga ba ng loob,o nasasaktan sya para sa taong minamahal?.

Ilan beses nyang pinagisipan at pinagsisihan ang pagpayag nya sa plano ni Clayton.Pero ano nga ba ang magagawa nya? Kung kaya ng binata ipahamak ang kanyang ina na Reyna ng mga Brilliante, maimpluwensyang tao,kilala sa bansang France.Ibig sabihin malaking tao si Clayton na kayang pumatay ng isa ring malaking tao o makapangyarihang sa bansa.

Laging tumatanim sa isipan ni Aiden ’sino kana ba talaga Clayton? Ano naba ang mga kaya mong gawin?. Ang tanging alam nalang ni Aiden,kaya na ni Clayton magpaikot ng kahit ni sinong tao sa kamay nito maimpluwensya man o normal lang sa lipunan.

Nakatingin lang sya sa bintana na nababalot na ng liwanag mula sa labas.Tahimik lang ang buo nyang silid at tanging hangin lang sa labas na tumatama sa kurtina ang tangi nyang naririnig.Wala syang kamalayan na napadako napala ang kanyang mga mata sa dingding kung saan nakasabit ang human painting ng isang nilalang, Si Tarzan .

Im so sorry…Im sorry kase hindi ako nagisip ng maayos,bago ko to ginawa.Hindi ko alam kung lolokohin paba kita upang mapa oo sa deal na sinasabi ni Clayton.Wala na akong ganang gawin pa ang mga bagay nayun sayo.

Nagpakawala sya ng malalim na hininga,bago tumayo sa gilid ng kamang kinauopuan.Nilapitan nya ang mga ginawa nyang pinta na nakasalanta lang sa gilid ng dingding. ’Mapapasawalang halaga ang mga pintang ito kung hundi ko gagamitin sa makahulugang bagay .Napaisip sya bigla at agad kinuha ang cellphone sa gilid ng kama at may tinawagan dito.Nakailan lamang itong ring bago may sumagot.

“Hello Ms.Nayomie” ani nya “This is Aiden Forther” pause “Yes,tungkol po sa offer nyo ang tinawag ko.Gusto ko makapag setup ng meeting” Pause “Yes,about my paintings,pwede napo natin pagusapan ang bagay nayun?” Pause “ok,ok sr thank you!” Pause “Yeah ok,after lunch.Thank you again sr…”

Nakapagtanim sya ng ngiti sa mga labi pagkatapos ibaba ang telepono.Ibabalik na nya sana ito sa bedside table ng bigla itong tumunog.Nang tignan nya kung sino ang caller,bigla syang kinabahan at nakaramdam ng pagkamuhi dito.

“Hello,milady” masiglang bati ng nasa kabilang linya.

“Clayton.” Maikli nyang sagot.

“So,hows the interview,getting better?” Nang marinig nya ang tungkol sa interview,naginit kagaad ang ulo nya dahil dito.

This is enough’ “Ayoko na” maikli nanaman nyang sagot.Nakarinig sya ng mahinang tawa mula sa kabilang linya.

“Really? It seems it easy to you namakaalis sa mga kamay ko, milady?”

Nagtagis ang kanyang bagang dahil sa sagot nito.“Ayoko na Clayton,dapat una palang hindi na ako pumayag dyan sa kalokohan m-”

“How about your mom?” Bahagya syang natigilan dahil sa narinig. Ang nanay ko “It is really ok for you na mawala na sya sa landas mo?” Sarkastiko ang boses ni Clayton “Madali lang sakin yun.Alam mo ba na nasa conference sya ngayon para i-open ang new branch ng negosyo nyang mga pabango?” Mahina itong tumawa “Any time soon its easy for me,na magtanim ng bomba sa paligid kahit saan sa venue.Kaya ko iyun pasabogin kailan ko man gustohin.Do you wanna hear tha-”

“Clayton tigilan mo na ako” diin nyang ani sa binata.“Tigilan mo na ako,at tigilian mo na ang mommy ko”

“Ang mommy mo,titigilan ko.Ikaw,hindi” ani ng binata “kailangan kita sa mga plano natin,and in the first place,pumayag ka about this hindi ba?Para mailigtas mo ang mommy mo sa kapahamakan,you need this deal at huwag kang magkakamaling bumitaw sa mga plano natin maliwanag ba?”

Sasagot pa sana sya sa huling sinabe ng binata ng bigla na itong binaba sa kabilang linya.Napasapo na lamang sya sa noo dahil sa sobrang pagkainis at pag aalala mula sa ina.Bahagya nanaman nyang nararamdaman ang pagsikip ng dibdib at pagpatak ng malalaking luha sa kanyang mga mata.

Hindi ko na alam ang gagawin ko…

Umupo sya sa baba ng kama at binaluktot ang mga tuhod para duon tumungo.Inilabas nya ang sama ng loob at umiyak lang sya ng umiyak.

Tanging hikbi lang nya ang maririnig sa loob ng silid,hanggang sa maramdaman nya ang isang presensya mula sa harapan.Dahan-dahan nya itong tinignan,nararamdaman na nya siguro kung sino ’my nana… .

Pero nag kakamali sya.Sa lahat ng tao na ineexpect nya na dadamayan sya ay never pumasok sa kanyang isipan itong tao sa harap nya.

Blake….Blake Mitchel?

Malambing itong ngumiti sa kanya,habang takang nakatunganga sa binata.Hindi nya lang siguro ineexpect na dadamayan sya nito sa kanyang pag tatangis.Ang taong kinamuhian nya ng minsan,ay nasa kanyang harapan ngayon.

“Need a shoulder to cry?” Ani nito sa kanya.Ngumiti ang binata ng pagkatamis na halos namuot sa isipan ni Aiden.

Dahil narin sa sobrang bigat ng nararamdaman,hindi nya namamalayang napaakap na sya dito.

“You have me…Aiden” mahinag saad nito na ikinahigpit pa ng yakap nya “Pwede ka ng tumakbo saakin kapag natatakot ka,kapag nalulungkot ka.Hindi kita iiwan”

“WHAT THE HELL!?” singhal ni Clayton pagkatapos ay malakas nyang ibinato kung saan ang telepono.“This can’t be!”

“Whats happening, something wrong?” Ani ng kanyang tsuhin.

Umupo sa couch sa dulo ng kama ang binata at inilagay ang dalawang siko sa mga tuhod nito.Nasa loob sila ngayon ng isang silid sa bahay mismo ng binata.

Marahas nitong ginulo ang kanyang buhok.“Its Aiden,he wants to quit in our plan.Sinasabi ko na nga ba e” ani uli nya.Naramdaman nya ang pagluhod ng tsuhin sa kanyang harapan at malambing syang hinimas sa mga braso.

“E anong plano mo? Hahayaan mo nalang ba sya na masira ang mga gusto mong gawin?” Napatingin sya sa tyuhin.

“Hell no! Marami na akong sinakrapisyo.Lahat ng plano ko,matutupad ayun sa mga plano na gusto kong mangyare,hindi si Aiden at lalong lalo na yung Brice nayun ang magpapabagsak sakin.Over my dead body bago ko sila gawing masaya”

Tumikhim ng mahinang tawa ang kanyang tsuhin “Hanggang ngayon,talong talo kaparin talaga ni Brice.Nasayo na nga ang lahat,isa kanang malaking tao na may hawak ng malaking sendikato.May ari ng dalawang kumpanya dito sa Pilipinas,

tapos gusto mo paring makuha ang kay Brice na iisang kumpanya lang naman ang pinapatakbo“ hindi nya naalis ang paningin sa tsuhin “Hindi ka ba makokontento sa mayroon ka? Lahat ba gusto mong kunin sa pinsan mo?”

Kumunot ang noo nya “It is our family legacy,uncle.Kahit nagiisa ang kumpanyang hinahawakan nya,he it is still in our family business.Kasaysayan ang pinaguusapan dito kasama ang sampo pa nating elite families na nabibilang sa Royale Legacy” nagigiting ang kanyang panga “Kilala tayo sa pagpapatakbo ng isang sikat na kumpanya.Na saatin ang titulo ng pagiging ’Lord Greyzson .Alam mong ang magmay-ari ng pangalan nato ay kikilalanin ng ibat ibang bansa,gagalangin sya ayon sa pangalang hinagawakan nya” kumuyom ang kanyang kamao.

“Aaminin kong naiingit ako sa kanya because he has a previlage now…hawak nya ang titulo,nirerespeto sya at ginagalang ng buong Asia.I only want is a name.I want to be a Lord Clayton Greyzson,maisasama ang pangalan ko sa kasaysayan nayun lumipas man isang daang taon”

Bahagyang tumahimik ang kausap.“So,gusto mong makuha ang isang pangalan kay Brice para ikaw ang mapabilang sa kasaysayan ng sampong elite names legacy?” Muling umikhim ng tawa ang tsuhin “How cruel are you,totoo nga.Masyado kangang mapaglabis,you never contented on what you have”

Dahil sa sinabi ng tsuhin hindi nya maiwasang kumunot ang noo “Saan kaba talaga kumakampi? Sakin o sa Brice nayun?”

“Actually,sayo talaga pero-”

“Pero ano?” Putol nya sa sasabihin nito “Akala mo ba na hindi ko alam na ikaw ang nagdala sa taong unggoy nayun sa mundo natin?” Ani nya.

“At ikaw yung isa sa mga taong tumulong sa kanya para mahubog sa kung anong pagkataong meron sya ngayon” tumayo sya sa kinatatayuan at marahas na hinawakan ang buhok ng tsuhin at pinaharap nya ito sa mukha nya habang nanlilisik ang mga mata “Ikaw ang isa sa mga dahilan kung bakit miserable ang buhay natin ngayon at nahihirapan akong pabagsakin ang Brice nayun!” Inihanda nya ang palad sa ere upang sampalin ang tsuhin ng maramdaman nyang marahas sya nitong niyakap mula sa kanyang harapan.Napatigil sya dahil dito,kinakain nanaman kase sya ng galit at pagkamuhi nya sa kanyang pinsan.

“Im sorry ok…” Ani tsuhin habang nasa harapan nya padin ang mukha nito “I was being force by our family,like what you said.They are almost ten bunch of elites with most powerfull Royale in our country.They can get me a punishment if hindi ko sila sinunod na hanapin si Brice,ang nawawalang tagapag mana” dahan-dahan nyang binaba ang tingin sa tsuhin.

“They are so desperate lalong lalo na nung nababalitang nahanap daw si Brice sa gubat kung saan nawala ang pamilya nito.Ayoko naman talagang gawin e pero dahilan nila,magiging kasaysayaan at malaking balita daw to na magpapalakas pa sa pangalan nila kapag nalaman ng lahat na survivor ang anak ng nag iisang tagamana sa loob ng kagubatan”

Tumaas ang sulok ng labi nya,at dahan dahang inalis ang ulo ng tsuhin sa harapan nya gamit ang pagsabunut nito sa bunbunan nito.“At dahil nalaman ng mga elites nayun na nahanap nga ang taong unggoy na pinsan ko” ani ni Clayton “Nalaman din nila ang tangka kong pagpatay sa Brcice nayun”

Gumuhit ang malaking pagkagulat ng kanyang tsuhin sa mukha nito “T-that’s invading the law Clayton,its a crime.I know they get y-”

“A punish ment” pagputol nito sa iba pang saabihin ng kaharap “450 slah at my back,sapat para sa tatlong linggong miserable ang kalagayan ko.Tatlong linggo para lang sa pagpapagaling ko at makabangon sa higaan”

“G-ganon kaba talaga ka disperado sa kapangyarihan C-clayton?” Maingat ang pagtatanong ng tsuhin sa kanya pero ikinagalit nya padin ito.

“Oo! Im so desperate! Im so useless dahil ako dapat ang nasa pwesto nya ngayon! Kinikilala ng halos ng buong mundo dahil sa title na hawak nya!” Malakas ang boses nitong sumigaw dahil sa galit “Ako dapat ngayon si Lord Clayton Greyzson matagal ko tong pinaghandaan bata palang ako uncle! Ako na inaakala nilang tatayo bilang ikasampong Elite sa pamilya natin pero dahil biglang sumulpot ang taong gubat nayan!” bumuga sya ng malalim na hininga “Ngayon wala na…ako ulit si Clayton na masama ang tingin ng lahat”

Mahabang katahimikan ang namutawi sa kanilang dalawa.Nakatayo parin sya sa harap ng tsuhin habang nakaluhod ito sa harapan nya.Nakatingala at taimtim na kinatitigan sya.

“Now,tell me? Are you still in his side uncle?…” tanong nya.“Wala ba talaga akong kakampi sa lahat ng ito?”

Saglit na natigilan ang tsuhin sa kanya “N-no” sagot ng matanda “Syempre,nasa side lang ako lagi ng tunay at nagiisa kong pamangkin…si Lord Clayton Greyzson”

Gumuhit ang ngiti nya sa mga labi,it means nandito ang uncle nya upang tulungan sya sa mga plano nito sa pinsan.Malaki ang magiging tulong nito sa kanya at kasama nya ito sa pagtatagumpay.

“C-clayton…my nephew” malambing na ani ng tsuhin na napansin nyang nakatitig ito sa harap ng kanyang pantalon.“You’re hard…” Sambit pa nito.

Tumaas ang gilid ng labi nya.

“Then suck me uncle Jack,pleas…”

itutuloy…

CHAPTER 14

After two weeks naging abala si Aiden sa pag aasikaso ng bago nyang negosyo.Yes,he was planning to have his own business sa tulong ng kaibigang si Nayomie.

Simula ng tawagan sya nito nung nakaraang linggo,nagplano sila mag tutulungan upang maitayo ang ’Gallery of a memory isang painting shop na may ibat ibang uri ng pinta.Mostly mga flowers,mga larawan ng magagandang tanawin,at mga human portrait ang naka lagay sa silid na iyun.

Pinangalanan nila itong Gallery of a memory dahil halos ang mga pinta na ito ay mga tanawin o bagay na natatandaan ni Aiden kapag namamasyal sa ibang lugar.Aaminin nya na halos lahat ng pintang lugar nya dito at mga magagarang bulalak ay nanggaling sa Allustrea Island kung saan ang mga alala nya ay nandon sa isla kasama si Tarzan.

Masaya sya dahil may pagkakaabalahan na sya,kahit papano ay makakalimutan nya ang mga pinoproblema kay Clayton at lalong lalo na kay Brice.Simula ng tumawag si Clayton sa kanya nung nakaraan pang linggo,huling txt message lamang ang huling paramdam nito.

Kailangan nya daw muling magpunta sa opisina ng Greyzson upang muling maging proctor ng binata sa pagiinterview. I dont know how I can do that again…

Hindi na nya sinagot ang bagay nayun dahil hindi nya alam kung pumapayag ba sya o tinatakasan nya ito bagay na pinagsisihan nyang gawin.Nakakaramdam tuloy sya ng kaba dahil simula nung huli nilang paguusap ng binata,hindi na ito muling nagparamdam pa sa kanya.

Dumadami na ang mga tao sa loob ng painting shop,maganda ito dahil sa unang pagbubukas nila ay marami na agad nag kakainteres.Nasa kalagitnaan sya ng buong silid nayun.Nakalagay ang mga braso naka cross sa kanyang dibdib at masayang nakangiti habang pinagmamasdan ang mga ilan ilang tao na nagigiliwan sa mga painting na nakasabit sa ibat ibang sulok ng mga pader ng silid nayun.

This is a perfect day for the new beginning ,kung sakaling magtatagumpay sila sa negosyong ito ng kaibigan.Maaring hindi na nya kinakailangan pang maghanap ng trabaho kagaya ng mag ku-crew sa isang cafe’ .Ang tanging poproblemahin nya nalang ay ang masamang plano ni Clayton laban sa ina nya at lalong lalo na kay Brice.

Nasa kalagitnaan sya ng pagiisip ng maramdaman ang kaibigan mula sa gilid nya.Si Nayomie,“Congrats Aiden,I think were done,nagtagumpay tayo?” ani nito na ikinangiti naman nya.

“Congrats ka dyan,ako dapat ang mag congrats sayo” hindi nya tinanggal ang ngiti sa dalaga at kinindatan nya pa ito “Salamat sa tulong mo Ms,Nayomie.Yeah,were done”

Napansin nyang naningkit ang mga mata nito sa kanya.“Ayoko talagang tinatawag mokong Ms,or somethe’n I feel strange.Lalong lalo na yung una kitang kinontak para sa negsosyong to,na offend talaga ako” hinabaan sya nito ng nguso “Matagal na tayong magkaibigan Aiden college palang tayo,wag kang maging formal sakin nakakailang” huminga ito ng malalim “Sabagay,alam ko namang mas malapit kayong magkaibigan ni Augosti kaysa sating dalawa e”

Siningkitan nya ito ng mga mata “Sorry,lagi ka kasing nasa Paris e.Samantalang tong si Augosti kahit nasa France na ang mommy nya,hindi nya padin ako iniiwan dito sa Pilipinas” ani nya sa sarkastikong paraan.

Humaba pa ang nguso ng kaibigan,natutuwa sya dahil alam nyang inaasar nya lang ito.

“Aww,sorry na Ms.Forther reyna ng kahinhinan” ani nito na puno din ng sarkastiko “I promise,dito nako magdidistino dahil may negosyo na tayong dapat pagtuonan” naramdaman nyang yumakap ito mula sa kanyang tagiliran na ikinangiti naman nya,pero agad din itong bumitaw “Oo nga pala,nasan yung pilengerang prinsesa nayun?” Tinutukoy nito ay si Augosti na hindi nya din alam kung nasan.

“Pupunta ba sya sa opening natin?Dapat nandito sya para suportahan tayong dalawa,nakakainis sya ah”

Kinuha nya ang cellphone sa bulsa,habang pigil ang ngumiti “Hayaan mo,tatawagan ko nalang sya.Sasabihin kong hinahanap no sya” aakmang magtitipa na sana sya ng numera ng kaibigan ng mapadako ang mga mata nya sa isang human portrait hindi kalayuan sa kinatatayuan nya.

Napanlisik nya ang mata na sinuri ito hanggang sa marealize kung ano ang pinta na ito kaya agad nya itong nilapitan ’Hindi ko naaalalang sinama ko ito sa mga ibebenta,paano naman ito napunta dito? Tanong nya sa sarili.

“Sorry” anang ng boses mula sa likodan nya,agad naman syang napatingin dito at natigilan dahil sa hindi inaasahang makita.

“B-Blake? What are you doing here?”

Ngumiti ito sa kanya “Nabalitaan kong opening nyo na dito sa Gallery of a memory kaya naman nag abala kami ng mga kaibigan ko para suportahan ka” ani nito “Nga pala nag papasya din atang bumili ang guro ko ng isa sa mga painting mo”

Nakatingin lang sya sa binata,hanggang ngayon ay hindi nya parin maintindihan kung bakit napakabuti na nito sa kanya.Ibang-iba na ang kinikilos nito pagkasama sya,malayo sa pambubully at pangmamaliit sa kanya nito dati.

“Salamat,sige mamili lang kayo ng gusto nyong painting” ani nalang nya na may bahid padin ng pagtataka.Nginitian na nalang nyang muli ang binata at aalis na sana sa pwesto ng bahagya sya nitong pigilan.

“Aiden,congratulations huh,susuportahan kita sa bago mong negosyo at sa ano mang nais mong gawin” tumango nalang sya sa sinaad ng binata na hindi napigilang magtanong dito.

“Blake,are you ok?” ani nya “You know,y-your not like this…sa akin.Hindi ikaw to” inaantay nya ang sakaling pagkagulat nito dahil sa sinabi nya pero ngumiti nanaman ito ng matamis na pinagtataka nya talaga.

“Sorry,gusto ko lang talaga sabihin sayo” ani nito at tumigin muli sa painting “A-ako yung naglagay sa options box ng human portrait mo.Nagbabakasali akong baka maibenta mo na to”

Naiiling na tumitig sa kanya ang binata na inaantay ata syang magalit.Nagulat sya dahil sa ginawa nito pero “Pinaki-alaman mo yung mga gamit ko,bakit naman?” Ani nya na hindi tinanim ang mataas na boses upang hindi mailang sa kanya ang kausap.

“I-I know,dapat hindi ko ginawa yun.Its my fault “mapait itong ngumiti sa kanya “Gusto ko lang naman na makalimutan mo yung lalaki sa pinta”

Napadako muli ang mata nya sa tinutukoy nito “A-alam mo ang tungkol sa kanya,paano naman?” tanong nya.

“Actually nothing,it is absulately nothing,but Im always seing you umiiyak habang nakatingin sa pinta na iyan.Ewan ko kung sino ang nasa pinta nayan.Kung isa lang sya sa mga kathang isip mo pero pakiramdam ko napakaimportante nyang tao para sayo kaya ka nahihirapang umiiyak tuwing gabi”

Napatanga sya sa mga sinabe ng binata “…at ayokong nakikita kitang nahihirapan Aiden” sinalo nya ang mga titig ng mga mata nito “Nasasaktan ako pagnakikita kitang umiiyak dahil sa taong hindi ko alam kung nag eexcist ba sa mundong to,doon palang kase..talo na ako”

“Blake…” Tanging ani nalang nya.Hindi nya maitatangging kita nya ang sakit sa mga mata ng binata.

“Sorry,like what I said.Hindi mo kailangang intindihin ang nararamdaman ko sayo” mapait nanaman itong ngumiti sa kanya “Kaya hayaan mo lang sanang gustihin kita,pwede bayun?” Naramdaman nya ang pakikiusap mula sa boses ng binata.

Huminga nalang sya ng malalim hindi nya alam pero pakiramdamn nya gusto nyang magpaliwanag sa binata.“Blake alam mo” ani nya “you dont nee-”

“Magkano ang pintang to?”

Kapwa silang natigilan ng may biglang nagsalita sa kanilang tagiliran.Saglit nyang tinapunan ng pansin ang nilalang na nagsalita na hindi nya alam kung san sumulpot sa paligid pero agad ding dumako ulit kay Blake.Ngumiti lang ito sa kanya na may lungkot sa mga mata at nagpasyang magpaalam.

Pumunta na ito sa iba pang mga pinta na naka sabit sa wall.Hindi nya alam pero parang may kumukurot sa bahagi ng puso nya ng makitang nagkakaganito ang binata.Hinatid nya ito ng tingin habang papalayo at nakikitang tinatago ang lungkot sa mga taong nakikipag usap dito ’I know your feelings about me Blake..but Im always keeping that on me

“Magkano ba ang pintang ito?” Ani nanaman ng nilalang sa tabi nya na nagpabuhay sa kanyang isipan.Agad nyang dinako ang pansin dito dahil naramdaman nya ang diin sa ikalawang pagtatanong nito.

“Ah,ayan po ba?” Ani nya at wala sa sariling pinagmasdan ang kabuuan ng katabi.

Nakasuot ito ng itim na jacket habang nasa ulo ang hood na suot kaya hindi nya nasisilayan ang mukha nito.“Pasensya na po Sr,pero hindi po kasama yan sa ipinagbibili” ani nya “Sa katunayan nga po e tatanggalin ko nayan sa pagkakadisplay,

pasensya na po ulit“

Ani nya sa maayos na pananalita upang hindi maoffend ang binata.Hanggat maari,nais nyang ibenta ang mga pinta kung anong halaga man ang gusto ng mga customer,pero hindi ang isang to.Malaki ang alaalang tinatago nya sa pintang pinaghirapan nya.Kaya hindi nya ito ipagbibili sa kahit na sino man.

Tumahimik lang ang binata ng ilang segundo bago nagsalita.

“Gusto ko yan,bibilhen ko sa kahit na anong presyo.Sabihin mo lang” bahagya syang natigilan dahil sa naramdamang persistent sa boses ng binata.It seems na gutong gusto nito ang pinta.

“Pasensya na ulit Sr,” muling saad nya “But thats painting is not for sale.May mga iba pa naman po kaming human portrait dito,pwede pa po kayong mamili”

“No,I want that one” diing ani nito na ipinagtaka na ni Aiden.“Mahalaga ba sayo ang pintang yan kaya ayaw mong ibenta?” Tanong nito.Hindi nya alam o sya lang ba? dahil tila ang boses ng binata ay pamilyar sa kanyang pandinig.

Binaliwala nya lang ito at ngumiti sya kahit hindi nakikita ng binatang katabi dahil nga nasa pinta lang ang tuon nito.

“Yes po,mahalaga sakin yan” diretsyong sagot nya “I want to keep that painting kahit sa dulo na ng buhay ko dahil sobrang mahalaga po sakin ang bagay nayan.May mga alala ako dyan na ayaw kong mawala at masasabi kong halos kalahati nun ay masasayang sandali” Huminga sya ng malalim.

“Pasensya na sr to desapoint you pero walang halaga o laki ng pera ang pintang iyan.Hinding hindi ko po yan ipagpapalit dahil ayan yung tanging alaala ko sa taong iniwan ko,nasa pinta lang yan mababalikan…”

Inantay nyang makasagot ang binata.Ilang segundo itong tahimik na parang pinakiraramdman ang buong paligid.Palagay nya na satisfied na ito sa mga paliwang nya matapos ang halos isang minutong pagmamasid sa pinta na nasa harapan.

Pero nagulat sya ng bigla sya nitong yakapin.Walang sabi sabi,mabilis lang ang pangyayare.Hindi agad sya nakagalaw at nanatiling nakayakap sa kanya ang binata ng ilang segundo.Pinapakiramdaman nya lang ito na hindi rin maintindihan ang sarili kung bakit hindi nya ito magawang itulak man lang.

Gusto nyang sabunutan ang sarili o tumakbo papalayo sa lalake ng hindi maintindihan ang ginawa nung inilagay nya pa ang kamay sa likudan nito.

Parang may kusang buhay ang mga palad nya na dumampi sa likodan ng binata at hinimas pa ito ng bahagya ’what the hell are you doing?! Aiden,you dont know who this guy is but you actually comforting him?

“I really miss you Aiden…” Natigilan sya nung magsalita ito

“…pleas comeback to me”

Hindi na nya inabala pa ang sarili na kumalas sa pag kakayakap sa narinig nyang to.Sapat na para maintindihan nya ang nangyayare.Hindi na nya inintindi pa ang mga bulong bulongan ng mga tao sa paligid.Mas tumuon na kase ang pansin nya sa binatang nakasubsob ang mukha sa kanyang balikat.Hindi na ngarin sya nagulat ng maramdaman ang bahagyang paghikbi nito.

“Brice,what are you doing here?” Tanong nya sa binata na naramdaman pang humigpit ang yakap nito sa kanya ng marinig ang pangalang nabanggit.

“Ginulat mo ako….wala kang pasabi nasusulpot ka sa opening namin”

Naririnig nya padin ang mahinang paghikbi nito. “Do you think papapuntahin mo ako kung sasabihen kong pupuntahan kita…galit ka saakin diba?”

Kumunot ang noo nya, galit,hindi galit ang nararamdaman ko,sakit…awa dahil wala ako sa tabi mo “Why do you think that I mad at you huh? Did you do something wrong?” Naramdaman nyang medyo natigilan ang binata.Hindi agad ito nakapagsalita ng ilang segundo.

“Madame Aiden…baka hindi mo na ako mapatawad dahil sa dami nun.Hindi mo gugostuhing malaman pa” ramdaman nya ang diin at sakit sa sinabe ng binata sa kanya.Pagod na sya,at miss na miss na nya si Brice kaya ayaw na nyang magmatigas pa dito.

Nagpakawala lang sya ng malalim na hininga at inayos ang sarili.Kumalas na sa kanya ang binata at agad din naman nyang sinapo ang mukha nito.

“Ako din…madameng kasalanan sayo,kaya gusto kong magpaliwanag sayo kahit isa isa.kung makikinig kalang sakin”

“Oo naman Aiden” mabilis na sagot nito “Ofcourse makikinig ako sayo”

Nginitian nya ng matamis ang binata dahil napapansin nitong malalim ang tingin sa kanya,tinatago ang mga ngiti pero alam nyang bahagya na itong masaya. Ganun din ako Brice…masaya akong makita ka at nahahawakan ko pa.

“So,anong pakay mo dito? Bakit ka nag punta sa opening namin?” Pagbabago nya sa usapan.Nagtingin ang binata sa baba bago ito sumagot.

“G-gusto ko lang malaman na magaling ka palang magpinta.N-na bilib ako sayo” ani nito na ikinangiti naman nya.

“Yun lang bayun? Ayaw mo ba kon-”

“Syempre gusto kitang makita” putol ng binata sa kanya “Gusto kitang mayakap…at mahalikan” napatingin si Aiden sa mga mata ng binata dahil sa huling sinabe nito.Aaminin nyang miss nya na ang mga labi nito dahil kay tagal na nilang hindi ginagawa ang bagay nayun.“Sorry,masyado naman atang mabilis.P-pasensya na”

“Na miss kita” ani nya na bahagya ding ikinatigil ni Brice “Magsisinungaling ako kung hindi ko sasabihing gusto din kitang halikan Brice.Masaya ako dahil pumunta ka dito para sakin,hindi ba?” alam ni Aiden na mapapangiti ang binata dahil sa sinabe nya kaya masaya sya dahil hindi ito pinigilan ng binata.Hindi nya napapansing kapwa nadin silang nakangiti sa isat isat.

He admit it,he miss Brice so much.At nakakaramdam parin sya ng kurot sa puso dahil lihim pa itong pumunta sa opening ng shop nya para lamang makita sya nito.

“Wag mong ibebenta ang painting ha,akin lang yun pleas”

Tumango sya at ibinaling ang pansin sa pinta “Yeah,sayo lang yun.Narinig mo naman ang sinabe ko sayo kanina diba? Walan-”

“Halaga ang pera para matumbasan ng pinta nayan” ngumiti sya dahil natandaan ng binata ang mga sinabe nya.“Gusto kong malaman kung anong kwento na nasa likod ng pintang yan Aiden.Pwede mo bang ikwento sakin yun?” tanong nito.Magsasalita na sana sya pero kapwa silang natigilan.

Naramdaman kase nila ang presensya ng dalawang nilalang mula sa kani-kanilang likuran na pinapagitnaan sila ng mga ito.

“Aiden?..” Sabay ngangad ng dalawa.

Tumingin sya sa kaliwa nya na si Augosti pala ang nandoon.May baon itong pagtataka na hindi na nya naintindihan dahil tinuon nya agad ang pansin sa isa pa na si Blake pala at nasa likudan ito ni Brice.

Ngayon lang nya narealize na hindi pa pala sila kumakalas sa pagkakayakap sa isat isa.Para naman kapwa silang napaso sa mga sarili na agad naghiwalay ang mga ito.Alam nyang hindi inaalis ni Brice ang mga mata sa kanya,hindi nya alam pero nakaramdam sya ng pagkainis sa sarili dahil pakiramdam nya na kailangan nyang ilihim sa mga tao ang tungkol sa kanila ng binata.

Mapait nya lang nginitian si Brice na mainit lang ang pagkakatitig sa kanya.Hindi ito nagsalita kapagkuwan ay pasimple lang nito iniabot ang maliit na papel sa kamay nya at mabilis itong tumalima ng alis.

Hinatid nya ng tingin ang binata na papalabas na ng shop na ito,habang hawak hawak ang papel na ibinigay sa kanya.Hindi man lang nya initindi ang dalawang tao sa kanyang tagiliran.Parang kusa kasing gumalaw ang mga kamay nya upang tignan ang papel na hawak.

See you…Im patiently waiting for you,my love Aiden.

Itutuloy…

CHAPTER 15

“Ugh…ugh…fuck Clayton,p-pleas.Make it hard” ngangad ng tsuhin na umaalingaw ngaw sa buong paligid ng silid ang ungol nito.

Kapwa silang pawisan at hingal habang nasa ibabaw ng kama.Kasalukuyang nakatuwad sa kanyang harapan ang tsuhin habang nakaluhod sya.Hawak hawak ang balakang nito at walang awat nya itong barurutin.

Nagtatagis ang kanyang bagang,matalim ang mga tingin sa tyuhin mula sa harapan nya na ungol lamang ng ungol.Alam nyang nahihirapan ang kaharap pero sa sarap na nararamdaman nya,parang iniipit ang kanyang ugat sa pagaari at hinihigop ng napakasikip na butas mula sa daluyan ng tsuhin dahilan upang ganahan sya.Ito lang ang pampatanggal stress nya at nandito ang tsuhin na kapwa malibog ginagamit nya upang magparaos.

Naiinis sya,hindi nya alam kung bakit nararamdaman nya ang bagay na ito. Bakit kaya nya akong i-ignore habang nagbanta na akong nasa panganib ang nanay nya ?

Kumuyom pa ang kamao nyang nakasabunot sa bunbunan ng tsuhin,narinig nya lang itong uminda habang patuloy padin sa pag babarurot nya dito ’kayang kaya kong bawian ng buhay ang nanay nya kahit anong oras ko gustuhin,but why?…why he can ignore me?

Nasa isipan nya si Aiden kahit na nakahain ang tsuhin sa harapan,hindi nya maalis ang pansin sa binata.

Maghihigit dalawang linggo na buhat ng hindi nya nakakausap si Aiden.

Tinatawagan nya ito pero hindi ito sumasagot,pinapadalhan nya din ito ng mga minsehe ngunit hindi ito nagpaparamdam.Sa sunod na linggo na ang pangalawang set up interview ngunit hindi parin nagpaparamdam sa kanya ang binata.

Tumakas naba ito sa usapan nila? Paano nalang ang mga plano nila? Paano ako magtatagumpay ng wala si Aiden.I need him to manipulate that apes man.

Hindi nya alam kung bakit inis na inis sya,gusto nyang mailabas ang sama ng loob nya sa katotohanang kinakaya kaya parin talaga sya ni Aiden.Kaya naman nabaling ang galit nya sa tsuhin na kasalukuyang humangos sa hindi maintindihang sarap at sakit sa pagbarurot nya.

Tinanggal nito ang pagkalalaki sa tsuhin,napansin nyang natigilan ito pero bumaba lang sya sa kama at hindi ito pinansin.“T-tapos kana Clayton?” Ani nito na punong puno ng pagtataka “Pero hindi kapa nilalabasan,a-yaw mo na kaagad”

Hindi sya sumagot sa nagrereklamong tsuhin.Tumungo lang sya sa isang aparador at may kinuha itong mahabang bagay,kulay itim ito at ang texture ay parang lether ’Bullwhip lether ….Tumaas lang ang kabilang gilid ng mga labi nya.

Madiilim nyang tinitigan ang tsuhin at iginaya nito ang kamay na pumunta ito sa kanyang harapan.Nagtataka itong lumuhod sa harap nya na kunot noong nakatitig sa hawak nito “I dont even know na may ganyan kapala sa gami-”

“Bakit ganon uncle?” naputol ang iba pang sasabibin ng tsuhin ng magsalita sya.

Nararamdaman nyang nagsisimulang magtagis ang kanyang bagang “Sa kabila ng kung sino ang pangalan ko,at ano ang naabot ko sa buhay ay kaya nya parin akong baliwalain?.Hindi nya parin ako kinatatakutan,hindi nya ba alam na kaya kong hawakan ang pinakamalaking sindikato? Kaya ko silang pasunudin sa mga kamay ko” Ani nya “Bullshit na Aiden nayun,bakit nya kayang gawin sakin to.Bakit sya,kayang hindi sumunod sa mga inuutos ko e wala naman syang kwenta!”

Hindi sumagot ang tsuhin na nakatingala lang sa kanya.Gusto nyang marinig ang opinyon nito dito.Gusto nyang makitang may kadamay nga sya sa pag kamuhi sa dalawang taong sinusumpa nya buong buhay nya.

Pero nanatili paring tahimik ang lahat,nakatayo sya habang nakaluhod ang tsuhin sa harapan nya kapwa hubad baro silang dalawa.Nauubos ang pasensya nya at kinakain sya ng galit.Kaya gamit ang bullwhip na hawak,nagpakawala sya ng isang malakas na hampas na tumama sa leeg at dibdib ng tsuhin. ’This the purpose of this thing,my uncle shoul be my punching bag.Ito naman talaga ang halaga ng matanda na ito diba.Sunod sunoran sa pamilya namin at walang paki-alam kung ano man ang pinagdadaanan ko.He was just like a slave for our family.

“Sumagot ka! Uncle!” Bulyaw nito sa kausap.“Bakit kaya nya akong ibasura kahit wala naman na syang kapangyarihan,huh?!”

Hindin parin ito umimik na tilay nagugustuhan pa ang ginagawa nya dito. Wala kang kwentang kausap! Hindi nya nakikitaan ng kahit anong kasimpatsya o pakikiramay ang tsuhin,naiinis sya dahil pakiramdam nya libog lang ang alam nito sa buhay.

Kaya naman wala na sya pakialam at tuluyang nilamon ng galit.Sunod sunod nyang inihampas ang Bullwhip leather na tumatama sa parteng leeg at dibdib ng tsuhin.Nakikita nyang nagkakaroon na ito ng ilang sugat dahil sa maninipis na telang dumadaplis sa balat nito pero ang pinagtataka nya,nakangiti lang ang tsuhin na parang nagugustuhan ang kanyang ginagawa.

“I-I want more…Clayton” ani pa nito “Miss na miss ko na ang mga bagay nato…s-sa aking ama”

Bahagya syang natigilan sa sinabe nito pero tinuloy parin ang ginagawa.Tumaas lang ang kabilang gilid ng labi nya dahil sa nakikita nya sa tsuhin. Alipin ?

Hindi nya alam kung makakaramdam ba sya ng awa sa tsuhin pero natuon ang pansin nya sa sinabe nito ’Hindi kaya ginawa rin syang sex slave ni grandfa? Kung ganun man,wala akong pakialam .Ngayon naiintindihan na nya kung bakit uhaw ito sa pakikipag talik.

May kung ano ang pamilya nya…may tinatagong lihim na sila lang ang nakakaalm.

Hindi nya pinakita ang bahagyang pagtataka,bagkus tumaas lang ang kabilang bahagi ng bibig niya at iginaya ang tsuhin sa kama gamit ang pagsabunot sa bunbunan nito.Pina angklo nito ang balakang ng tsuhin habang nasa gilid ng kama.Hindi nya ito nakikitaan ng pagkamuhi sa mata,nahihiwagaan sya kung anong naranasan ng tsuhin pero alam nya ang isang bagay na mukhang sanay na ito.

Muli nyang pinaghahampas ang naka anklong pwerta nito sa kanyang harapan at malayang salitang pinaghahampas ito gamit ang Bullwhip lether .Ginawa nya ito ng ilan pang segundo bago itinapon ito sa lapag.

Ganun parin kanina,walang imik ang tsuhin na may bahid pa ng ngiti sa labi.Upang tuluyang makaraos,muli nya ipinatong ang sarili sa nakadapang tsuhin sa sahig at muling inangkin ang kaloobloban nito.Para syang nag pupush up dahil sa balakang na nagtataas baba sa ibabaw ng nakatuwad na tsuhin malayang sinasalo ang kanyang bira at ang labas pasok nitong pagkalalaki.

“Ugh..ughhhhh..ohhh C-clayton”

Patuloy lang sya sa ginagawa hanggang sa maramdaman ang pagtigas ng binti at paghabol ng hininga,“I-im gonna cum…uncle” ani nya.

“Just cum inside me…pleass put it all” hangos ang boses nito habang nakapikit lang “cum inside me i’ho”

Mas binilisan nya pa ang pag bira sa likudan ng tsuhin baon at hugot ito hanggang sa ilang ulos ay naramdaman nya ang pagputok ng kanyang likido sa loob looban nito.

Nararamdaman nya ang pagagos ng likido sa kalooban ng matanda na parang napupuno ito.Nanatiling nakatukod ang dalawang kamay nya sa sahig baon parin ang pagkalalaki nito at pinagmamasdan lang ang tsuhin ’Sino kaba talaga uncle? Ano ba ang mga pinagdaanan mo?

Matapos ang ilang segundo sa kaninang posisyon.Ibinagsak nya ang sarili sa likudan ng tsuhin na humahangos padin.Mahabang katahimikan ang bumalot sa buong silid,na binasag lang ng tsuhin nung nagsalita ito.“I just want to say something from you Clayton” ani nito,nagkaroon sya ng kaunting interes at inilagay ang baba nya sa balikat nito.

“Makikinig po ako” mahinang boses nyang saad.

“This is a secret I guest,sikreto ng pamilya ng mga Greyzson na matagal ng tinatago”

“Diretsyuhin nyo na po ako,In the first place.Isa rin ako sa mga Greyzson”

“Im not your real uncle” bahagya nyang ikinatigil ang sinabe nito “Im not the real Kelleon son,your grandfa at hindi ako totoong Greyzson”

Sandali silang tumahimik na dalawa hanggang sa umayos sa pagkakahiga ang tsuhin at tumihaya ito habang nakaharap sa kanya.Sya na may tinukod lang ang siko sa sahig upang makita ang mukha ng tsuhin sa harap nya.

“Isa akong ampon,nagmula sa malayong pamilya.Hindi ko alam kung ipinagbili ba ako ng pamilya ko sa mga Greyzson noon.Pero nasisiguto akonh.Isa akong ampon” huminga ito ng malalim “kaya wag kang magtaka kung utusan at parang alipin lang ako ng pamilyang to.Wala akong karapatang magreklamo kung ano man ang iutos nila sakin”

Kita nya ang lungkot sa mga mata ng tsuhin,madami na itong pinag daanan.“Im not a prince,lord or kahit kadugo nyo man lang.Im just a slave na nakatago sa mga maharlikang kasuotan.Hindi alam ng lahat ang tunay na kataohan”

“Kaya pala kayang gawin ni Grandfa ang alilain ka” ani Clayton “…at gawin kang,sex slave” tumitig sya sa tsuhin “but,how did you know?…”

Ngumisi ang tsuhin kapagkuwan at lumayo ang tingin nito sa kanya “Its a long story Clayton,you dont need to know.Ang sakin lang,I feel what you feel right now” nanatiling nakatingin ito sa kawalan.

“Alam ko yung pakiramdam na binabaliwala at inaagawan”

“Alam ba ni Uncle Danny at ni mommy ang tungkol sayo?” Anang tanong nya ng maalala ang mga kapatid ng tsuhin “Tinuring kaba nilang kapatid?”

Umiling ang tsuhin “No,si Amang kelleon lang at si Ina ang may alam” tumingin ito sa gawi nya “At ikaw na ngayon,sa loob ng mahigit 43 years.Ikaw palang ang sinasabihan ko”

“E how about of our ten elites family? Why they treated you like a butler? Not a lord like uncle Jhon and my mom?”

Nagkibit balikan lang ito sa kanya “I dont know,Im not sure.Pero feeling ko merong may alam sa kanila,iba kase talaga ang trato nila sakin e.Malayong malayo sa paggalang o pagrespeto sa mga kapatid ko”

Hindi nya alam kung anong pumasok sa isipan nya pero walang malay nyang hinalikan ang mga labi ng tsuhin.

Smuck lang ang halik na iyun,subalit bahagya itong nagpatigil sa matanda.

Ngumiti lang ang tsuhin sa kanya kapagkuwan, ’Why I feel like I need to protect this man…

“Naiintindihan kita sa mga pinagdadanan mo Clayton.Kaya wag kang magalala,kukunin natin ang pangalang dapat sayo” naramdaman nya ang paghaplos ng kamay ng tsuhin sa pisngi nya “Pababagsakin natin si Brice at ang Aiden nayun na nanakit sa paborito kong pamangkin”

Bahagyang natawa si Clayton dahil sa sinabe ng tsuhin “I dont think so,if I treated you like the old one” he chuckled “Simula ng sabihin mo ang totoo,hindi na tsuhin ang turing ko sayo” kinunutan lang sya ng noo ng kausap.

“Sa pagitan ng turing natin sa isat isa bilang mag tsuhin,hindi ko alam kung dapat ba natin gawin ang mga na ginawa natin kanina.Nginitian nya nalang ito “buti nalang hindi kita totoong tito,kaya pa kitang alilain sa kama” natawa silang dalawa sa huli nyang sinabe.

Huminga si Clayton ng malalim at tumihaya narin sa sahig katabi ng tsuhin.Kapwa sila nakatingin sa selling.

“I promise to my self at dahil narin sa tulong mo uncle,pababag sakin natin ang dalawang hayop nayun.May plano ako”

HINATID NYA NG tingin ang binata na papalabas na ng shop na ito,habang hawak hawak ang papel na ibinigay sa kanya.Hindi man lang nya inintindi ang dalawang tao sa kanyang harapan.Parang kusa kasing gumalaw ang mga kamay nya upang tignan ang papel na hawak.

See you…Im patiently waiting for yor my beloved Aiden..

May tumanim na ngiti sa mga labi nya ng mabasa ang nakalagay sa maliit na papel.Akala nya ito lang ang nakasulat pero meron papala sa ibaba nito.

Isang pangalan ng parke dito sa lugar nila malapit at kung anong oras at araw.

“Aiden…who’s that man?” Ani ni Augosti na kanina pa pala sya pinakatitigan.Itinabi nya ang papel na hawak mula sa bulsa.At pinagtuonan ang kaibigan.

“Ah,that man,wala yun…kaibigan ko” sagot nya.

“A friend? Pero niyakap ka nya” tanong ng isa pa na si Blake.Nagkatinginan ang dalawa na parang nagkaintindihan dahil parehas lang ang tinatakbo ng utak.Sya naman ay may pagtatakang tumingin sa mga ito.

Si Augosti na nakaangos ang nguso na hindi nya maintindihan,habang si Blake naman ay madilim na nakatingin sa gawi nya. Why are they acting like this? Tanong nya sa sarili.

Huminga sya ng malalim at nginitian ang dalawa.Hindi na nya alam kung anong dapat sabihen sa dalawang kaharap.Pero alam nyang si Augosti ay literal na walang alam tungkol sa kanilang dalawa ni Brice.

Kilala naman nya ang tingin ng kapatid… nagseselos ito.

“Ahm,thank you pala sa pagpunta ah.I really apreciate it” pagliliko nya ng usapan tsaka tinuonan ng pansin si Augosti.“Nga pala,I know hindi mo pa namemeet si Blake” tinignan nito ang binata “Blake si Augosti nga pala,kaibigan ko”

“I dont care Aiden…” Diing saad ni Blake “I dont fucking care” naramdaman nya ang pagkainis sa boses ng binata.Hindi na ito nagsalita pa dahil iniwan na silang dalawa ng kaibigan.

Hindi na nya nagawang maipakilala pa si Augosti sa kapatid “Sorry,bad mode ata yun.Nga pala bakit ngayon ka lang? Kanina kapa inaantay ni Nayomie” Ani nya.

Nakatingin lang sa kanya ang kaibigan na hindi man lang binago ang ekspresyon mula pa kanina “So,who’s that man? Aiden” muli nitong tanong. Bakit parang interesadong interesado ka? Nabobother sya sa kakaibang titig ng kaibigan sa kanya pero wala talaga syang balak na sabihin ang tungkol kay Brice.

“He just a friend.Ahm friend ko sa ibang lugar”

“Friend..” maikling saad ni Augosti.

“Yes,friend” sagot nya.

“Friend pero niyakap ka”

“Yeah nakita mo pa yun ah,but no baka kase miss namin ang isat isa?” Biro nya.

Lumayo ang tingin ng kaibigan sa kanya.“Minsan din naman tayong nakamiss sa isat isa pero hindi tayo ganyang ka intimitado,hindi ba?”

Sumangayon sya sa sinabi nito.

“Kase hindi naman tayo talo Augosti?” biro nyang muli sa kaibigan pero hindi man lang ito natinag sa biro nya.

“So talo kayo nun?” Ani Augosti “Talo kayo ng lalaking yun kase nagyakapan kayo at intimitado sa isat isa,ganun?”

Napapansin nya ang medyo mataas nitong boses na lubos talagang ipinagtataka nya Why he is acting like this . “Tell me Aiden? Naglilihim kana ba sakin? i want to know about that man so I can easil-”

“Augosti..” Diing saad nya para maputol ang iba pa nitong sasabihin.“Whats your problem? Is there anything wrong?”

“Sabihin mo sakin kung sinong lalaking yun” kinunotan nya ng noo ang saad ng kaibigan.Lumapit ito sa gawi nya habang nag tatagis ang bagang nito na hindi nya maintindihan “Just tell me the truth Aiden,tell me about that man”

Pagak syang tumawa sa kaibigan dahil sa ikinikilos nito

“Really Augosti?” ani nya ng bahagyang hagipin ng binata ang kanang braso nya.Bahagya syang nagulat dito pero sinalo nya lang ang madilim nitong pagkakatitig sa kanya “Whats your problem? You acting like this because on that man? Sino ba sya sayo? Kilala mo ba sya?” Ilang segundo natahimik ang kaibigan,hanggang maya maya ay lumuwag ang pagkakahawak nito sa braso nya at unti unting lumambot ang mukha nito.

“I-Im sorry,I didn’t mean that” hindi ito tumingin sa kanya at agad na lumayo sa tabi nya.

“May problema ka ba sa taong yun? Kilala mo ba sya?” Tanong nya ulit.

Tumingin ito sa kanya “Pasensya na Aiden,g-gusto ko lang talagang malaman kung sino yung lalaking yun kaya-”

“Napagdampian moko ng kamay mo” ani nalang nya.

“Im so sorry..“mahinang sagot nito.

Kapwa silang natahimik ng ilang segundo,kapag kuwan ay kapwa tumunog ng sabay ang kani kanilang mga telepono sa bulsa.Napatingin sya kay Augosti dahil sa bahagyang pagtataka.Pero hindi nya ito pinansin pa at tinignan nalang ang telepeno dahil may mensahing dumating sa kanya.

’The bomb is going to explode,wait for the news about your mother…

Literal na nanlamig ang buo nyang katawan at napahawak sa dibdib dahil sa nabasa.Aksidente syang napadako sa gawi ni Augosti na ganun din ang ekspresyon…gulat ito at nanunubig ang gilid ng mga mata…

Pero bakit? Parehas ba kami ng natanggap na minsahe?

My mom is in danger,this is what Clayton said? He can kill my mother…

Itutuloy…

CHAPTER 16

Nang makatanggap ng minsahe si Aiden ukol sa kalagayan ng ina.Agad syang umuwi,at nagkulong sa kanyang silid maghapon.Kailangan nyang mag-isa.

Ngayon,pabalik-balik sya ng lakad sa buong silid.Kinakain sya ng pag alala na kung ano na ang nangyare sa kanyang ina.Isang txt message lamang ang kanyang natanggap na maghiihintay pa ulit ng balita para sa kalagayan nito.

Wala syang magawa,gusto nyang puntahan ang ina pero hindi nya alam kung paano,hindi nya din alam kung ano ang idadahilan nya pagnagkita sila at masigurong maayos itong nasa kalagayan.Hanggat maari ayaw nyang malaman ng ina na may anak ito sa isang Forther.Hindi na kase mahalaga pa sa kanya kung alam ng ina na may anak ito o di man sya kilalanin na kadugo nito.

Ang mahalaga nasa maayos na kalagayan ang ina.Wala mang kasiguraduhan kung totoong ina nya talaga ang sinasabi ni Clayton,he never saw her face,or he cant feel anything about her.Basta buong buhay nya wala syang ina at si Nana’ lamang ang nakasama.

Huminga sya ng malalim at kinalma ang sarili.Ayaw nyang magalala sya ng husto hindi nya ibibigay ang totoo nyang pinagdadananang hirap na ikakasaya ng binata.Kilangan nyang maging matapang.Gusto nyang sisihin ang sarili sa pagdududa sa babaeng ito, ngayon pang napahamak na ito dahil sa kanya.

Sa kabila ng kanyang isip,maaring ginagamit lamang ang babae na ito para mahawakan sya sa leeg ng binata,pero bakit naman gagawin yun ni Clayton sa babaeng walang kaalam alam.Kilala nya ang binata,hindi ito lumalaban ng walang baong bala. arghhhh..Sino kaba talaga Maria Adele? Ikaw ba talaga ang ina ko? Pleas,isa kang reyna ng mga Brilliante why you cant protect yourself from anyone?

Im sorry kung pinagdududahan kita mama’ I promise..gusto ko lang nasa maayos kang kalagayan…Patawad po…

Halos sabunutan nya na ang sarili dahil sa frustration.Gusto nya kaseng linawin ang lahat para hindi ito muling magamit ni Clayton bilang pain.Kung ang iba ay nagiging masaya na makita at makasama muli ang ina.Sya hindi,dahil mas gugustohin nya pang walang ina o tanggapin na patay na ito tulad ng kanyang inaakala kaysa naman kung mapapahamak lang ito para makasama sya.

Hayup ka Clayton…

Inuupo nya ang sarili sa baba ng kama sa gilid nito.Itinungo nya ang ulo sa nakabaluktot nyang tuhod.Kailangan nyang magisip,kailangan nyang kumalma. Hinding hindi ko ibibigay ang pagaalala na gusto mong makita saakin Clayton..

Speaking of the devil,biglang tumunog ang telepono nya mula sa bulsa.Kinutuban sya kagad kung sino ang tumatawag kayat agad nya itong kinuha at hindi na inabala pa ang sarili nagtignan kung sino ang tumatawag.Sinagot nya kaagad ito.

“Hows my surprise,nagulat kaba? Masaya ka ba?” Ani sa kabilang linya na may sarkastikong pananalita.“Nagaalala lang ako sayo ngayon kung ano na ang kalagayan mo ng malaman mo ang nangyare sa iyong ina.How are you Aiden,are you ok” may pag aalala sa boses nito pero alam nyang pina plastik lang ang binata.Kaya naman ito ang ibibigay nya dito.

“Ok lang naman Clayton,I was just surprise..” Ani nya na itinatago ang pagkamuhi sa binata.Narinig nya pang tumikhim ito mula sa kabilang linya “Kung sino man ang babaeng yun,siguradong kawawa sya dahil nadadamay sya sa kawalaang kwenta mong tao” masakit sa puso nya na umakto parang walang pake sa babaeng tinutukoy.“Hindi nya alam kung bakit nangyayare sa kanya ang mga bagay nato ngayon.Wala syang kaalam alam”

Pagak na tumawa ang lalaki mula sa kabilang linya “Nakikipag laro kaba sakin Aiden?” Tanong nito na ikinatagis naman ng bagang nya.“Alam mo kung sino ang babaeng yun na nakaratay sa ospital,yun ang iyong ina”

Tumaas ang kabilang gilid ng labi nya “How can you so sure na ina ko nga ang tinutukoy mo Clayton? Do you have any prof?” Mali ang pagdudahan nya ang ina.Pero ito lang ang paraan para maprotektahan ito.“Give me some evidence for me–”

“Hindi ko alam kung anong klase kang anak para pagdudahan ang ina mo,Aiden” ani ng binata na ikinaputol ng iba pa nyang sasabihin.Para naman syang binuhusan ng malamig na tubig dahil sa sinabe nito “Hindi ko alam na kaya mo palang ipahamak ang ina mo para lang sa pansarili mong kagustuhan”

“Ikaw ang may gusto nito Clayton” singhal nya “Ikaw ang gumagawa ng ikakapahamak ng sinasabi mong ina ko” ani nya “Ikaw ang makasarili dahil gusto mong magpahamak ng ibang tao para lang masunod ang pangsarili mong kagustuhan”

“Yeah,tama kanga” kalamado nitong saad “Gusto ko ngang hawakan ang leeg mo sa paraan ng iyong ina.Pero hindi ko lang alam napagdududahan ko pa pala ang pagiging anak mo”

“Wag na wag mokong pagdududahan hangal” nagtatagis na muli ang bagang nya,kinakain na sya ng matinding galit “Wag mong ke-questionin ang pagiging anak ko dahil ginagawa ko ang lahat para lang sa ikakaligtas ng ina ko kaya-”

“Ginagawa mo ang lahat?” Tanong nito na ikinaputol nanaman ng iba panyang sasabihin.Mahina itong tumawa “kaya pala ang maliit mong trabaho para kay Brice ay hindi mo nagawa” saglit itong tumahimik “Bakit?…dahil ba na humihina ang sarili mo pagdating sa binatang yun? Dahil ba na lumalambot ang puso mo pagkaharap ang lalaking yun kaya handa mong isakrapisyo ang iyong ina para lang sa kaligayahan nyong dalawa!”

“Hindi totoo yan!” singhal nyang muli sa binata “Mahal ko ang mama ko at…” Bahagya syang natigilan sa susunod nya pang sasabhin.

“…at mahal mo din si Brice,hindi ba?” dugtong ng binata “kaya siguro nahihirapan kang mamili at ngayon nakapag desisyon kana at pinipilii mo na ang apes man nayun kaysa sa nanay mong nanganganib ang buhay ganun ba?”

“Hindi toto yan!” Nararamdman nya ang pagbabadya ng luha sa gilid ng kanyang mata “Mahal ko ang aking ina at-”

“So piliin mo nga ang ina mo Aiden” sa ikatlo sigurong pagkakataon ilang beses na napuputol ng binata ang mga sasabihin nya “Wag mong hayaang pahinain ka ng Brice nayun dahil malaking pagkakamaling maging malapit ka sa kanya dahil kapahamakan ng nanay mo ang naka salalay dito”

Huminga sya ng malalim at hinayaang dumausdos ang mga luha sa mga pisngi.Muli nanaman napaikot ni Clayton ang bangko.Wala nanaman syang magawa “W-What do you want me todo Clayton…” ani nya habang humihikbi.

“Alam mo na ang kailangan mong gawin Aiden,napagusapan na natin to”

“Pleas,Clayton..” Ani nya sa nakikiusap na boses “w-wag mokong papipiliin..”

Narinig nyang mahinang natawa ang binata “kailangan mong mamili,mi reina” malambing na ani nito  “…Ang kaligayahan nyong dalawa ni Brice? O ang kaligtasan ng iyong ina?”

Naputol ang linya pagkatapos ni Clayton magsalita.

Maibato nya ang telepono sa pintuan ng kwarto kapagkuwan.

Ayaw na nyang umiyak pero parang gripo ang mga luha nya na umaagos sa mga pisngi nya. Hanggang kailan ako pahihirapan ng ganito…

Ayaw nyang mamili sa dalawa,ang ina ba nya o si Brice?

Hindi umaalis sa isip nya ang mukha ng binata,ang mala blue ocean na kulay ng mga mata nito at mga titig nitong mapangusap at mapang akit kung minsan.

Sa dalawang taong pagpipilian,mas madaling piliin ang ina dahil ina nya nga ito.Literal na nagbigay buhay sa kanya,hindi man sya inalagaan,pero naisilang padin sya nito sa mundo.

Pero paano si Brice? Ang hari ng kagubatan,ang nagiisang hari ng buhay ko.. kahit papano ay may pinagsamahan sila.Mahal nya ang binata,ito ang nakasama nya sa mga pinagdaanan nya at dito nya naranasan ang masarap na kamunduhan.Sa binata lang yun nya masasabi ang tunay na kaligayahan.

So paano na? Sino ang pipiliin nya? Ang kaligtasan ng ina? O ang pagmamahal sa binata?

Muling sya humikbi at di napigilan ang muling pagiyak mariin nyang ipinikit ang mga mata at kinapa ang papel mula sa bulsa ng malala nya ang sulat ni Brice kanina.

Dumako ang mga mata nya sa araw at oras na nakalagay sa bandang ibaba ng papel na nakalagay din dun ang pangalan ng parke kung saan gustong makipag kita ng binata.

Pebrero 29 11:11 am at paradise park’ Maginoo street.

Alam nya kung saan ang parke nato pero mastumoon ang pansin nya sa araw na naka sulat Birthday ko ang kaarawang iyon.

Napahigpit ang hawak nya sa papel at dumako ang mga mata sa teleponong tinapon nya sa pintuan.He remembered what the txt message that he receive.

’The bomb is going to explode,wait for the news about your mother…

May kailangan ba akong piliin sa kanilang dalawa?

NAKATANGGAP ng minsahe si Augosti ukol sa kalagayan ngayon ng kanyang ina inahan.Subalit naging palaisipan para sa kanya ang makita ang naging reaksyon din ng kaibigang si Aidem.

Kinutuban sya sa mga kilos nito,sa pagaalala ng mga mata nito at pagkabigla ng binasa ang txt na receive nya. But why? Why he is acting like that? Muling nyang binasa ang txt message.

’The bomb is going to explode,wait for the news about your mother…

Ang minsaheng ito ay labis na nagpakaba sa kanya.at di napigilang mag igting ang kanyang panga.Isa pa napaiyak sya ng bigla at napansin ito ng kaibigan.

Alam nyang magtataka ito sa ikinilos nya kase ganun din sya,parehas sila ng reaksyon at sabay rin silang nakatanggap bigla ng txt message.Gusto nyang tanungin si Aiden,pero umalis agad ito sa harap nya at lumabas sa painting shop.

Habang sya ay naiwang nakatanga mahigpit na hawak ang telepono at nanginginig ang buong kalamnan dahil sa pagaalala at takot na baka may masamang mangyare sa ina.

Hindi nya alam kung ano ng kalagayan nito dahil sa pagsabog.Kasalukuyan daw itong nasa conference nung umagang iyun,as usual,may mga bagong investment at kanegosyong na dine-deal nito sa kumpanya.

Pero yun daw ang mga oras na di nila inasahang mangyare dahil may sumabog sa mismong venue malapit mismo sa pinanggalingan ng ina.May ilang tao ang natamaan sa pagsabog,may namatay,may nasugatan kabilang ang ina na nagtamo ng sugart sa ilang parte ng katawan.Mabuti nalang ay hindi ito napuruhan at nadala pa agad sa hospital.

“Someone sabotage about your plan baby…” Ani ng kausap mula sa telepono ng sagutin nya ito.Nasa kotse na si Augosti pauwi ng kanyang bahay “You need to hurry up,mukhang may iba kapa palang kaagaw sa target natin.Kailangan natin mauna sa mga plano nya kung sino man ang gustong manira sa mga plano natin.”

Tumigil saglit ang nagsasalita sa kabilang linya “We need Maria Adele Augosti,this is the time na dapat mong tanggapin ang inaalok nyang trono sayo.Ikaw na ang hahawak ng buong Brilliantes corporations kapag nangyare yun” hindi sya sumagot hanggang nagsalita muli ito.

“By the way? Sino pala ang nagpadala sayo ng minsahe? Siguradong hindi ako yun”

“Hindi ko din alam e,unknown number lang” sagot nya pagkatapos ay huminga sya ng malalim “Is that everything your that you want talk about Mr.Aleric?” Anang tanong nya habang walang ekspresyon ang mukha.

Alam nya kung saan nanaman tutungo ang usapan nilang dalawa.Lagi nalamang jtong umiikot sa mga plano nila kay Maria Adele.“kung wala na po,ibaba ko na ang telepono” dugtong nya.

“Augosti” mariing saad nito na bahagyang ikinatigil nya “Lagi mong pagkakatanda kung sino lang sya sayo,una palang.Parte lang sya ng mga plano natin.Maliwanag?”

Alam nyang nagbabanta ang kausap.

“May mga pinagsamahan na kami Mr.Aleric,isa na syang ina para saakin” matapang na sagot nya.“Napupunan po namin ang kakulangan ng bawat isat.She was a mother to me,and Im a son for her”

Sandaling tumahimik ang nasa kabilang linya hanggang sa narinig nya itong pagak na tumawa.

“Sinasabi mo ba nakakabuo ka ng apeksyon sa babaeng yan? naaawa kana ba sa kanya?” tanong nito na hindi nya sinago “Ewan ko lang kung maituturing ka pa nyang anak at prinsesa ng mga brillante kung may magsasabi sa kanya ng katotohanan”

Natigilan sya sa sinabe nito ng ilang segundo.Hindi sya nakasagot. “Natahimik ka” ani nito “Huwag mong antayin manahimik kana lang habang buhay kapag nalaman nya na may anak pa pala syang dapat makita.Ewan ko lang kung ibigay nya pa sayo ang pagmamahal kapag natagpuan na nya ang tunay na prinsesa ng mga brillainte at totong tagapag mana nito.Maiitsupwera ka,Augosti.Kaya ngayon palang gusto ko nang gumawa ka ng hakbang para hindi mangyare yun”

Hindi na sya sumagot pa sa lintanya ng kausap,maya maya lang ay nawala narin ito sa linya.Itinabi nya ang telepono sa bulsa,blanko ang isipan nya at nasa daan lamang ang tingin nito.

“Sr…” ani ng driver na kinuha ang pansin nya “Diretsyo Airport po ba? magbobook napo ako ng private plane nyo para po makabyahe ka na sa fra-”

“No,wag na muna” bahagyang putol nito sa driver “Ayokong makita na ganun ang kalagayan ni mommy”

“Sige po sr,bahay muna po”

“No din” ani nyang muli “Take me to the LBG bar,I want to rest,gusto kong ilabas ang sama ng loob ko don”

Itutuloy…

CHAPTER 17

AN; Hi po dito ☺

Imbes na umuwi sa kanyang bahay,napagdesisyunan ni Augosti ang magpunta sa LBG BAR kung saan sya magpapakalasing.

Doon nya ibubuhos ang sama ng loob nya despite of everything happening to him.Gusto nyang panandaliang makalimutan sa nararadaman nyang inggit,selos,pagkamuhi sa sarili at pagmumuong taimtim na galit sa matalik na kaibigan.

Sinsisi nya pa ang sarili buhat sa nangyare sa ina na kung saan malubha ang kalagayan nito sa ospital at kung sakali ay nagaagaw buhay pa ito.Masasabing masama syang anak sa inang tumanggap sa kanya ngayon dahil imbis na pumunta sa ospital kung saan ito nakaratay,ngayon nandito sya nagiinom para makalimutan ang lahat ng problema.Makasarili na nyang ituturing ang sarili pero sa sandaling ito nais nyang isipin ang panandaliang kasiyahan.

Nakaupo sya sa isang stool chair kaharap ang bar tender,kung saan sya nito sinasalinsalinan ng mga alak sa baso.Hindi na nya inisip pa ang driver nito sa labas kung magantay pa ito ng matagal sa kanya.Ang mahalaga ay binilinan nya itong umuwi pero nagmatigas ito dahil ang katiwiran ay malalasing sya mamaya.Walang mag aasikaso sa paguwi nya bahay. How

a thoughfull bastard,but still…I dont care.

Hindi nya alam kung bakit naiinis sya sa sarili,dahil ba may taong kaya syang kapitan sa leeg at kaya sya nitong kontrolin? O talagang mahina ang sarili nya to defense himself para lalaking iyun.

Oo ngat malaki ang malasakit nito sa taong yun,pero pagod na pagod na nyang bayaran ang mga utang ng pagkatao nya dito.Buong buhay nya kinokontrol ng lalaking iyun.Napaparusahan pa sya nito kung hindi sya susunod sa mga gusto nitong ipagawa sa kanya.

Tila isa syang alipin na may among susundin,para syang basura…isang aso at mababang nilalang pagdating sa taong ito.Marame syang pinagdaanan sa mga kamay nito kung kayat nung may pagkakataon syang nakaalis sa puder nito ay ginawa nya ang lahat.

Nang makilala nya ang itinuturing na ina akala nya’y makakalaya na sya sa impyernong buhay na nararanasan nya sa lalaking yun pero hanggang ngayon kapit sya sa leeg nito at kontrol kontrol parin ang buhay nya.

Malaking katrayduran ang gagawin nya sa taong itinuturing na ina.Kaya naman hanggat naiisip nya ang mga plano,wala syang maiharap na mukha para rito.Kaya naman mabuti na ang dumiretsyo sa lugar na may panandaliang kasiyahan kesya makita ang ina na may lubhang kalagayan dahil doble pa nya itong pinapatay sa pag babalat kayo nya at pagsisinungaling dito ’I dont diserve her kindness…

Inilagok nya ang isang basong alak at marahas na bumaga dahil sa pakla nito.Napabuntong hininga nalang sya ng maalala ang rason kung bakit nga ba sya nag punta sa lugar na ito.

Pumunta sya dito hindi para mag isip isip ng kung ano anong problema sa kalagayan ng ina at mga problema nya mismo.Haharapin nya nalang ang bagay na ito kapag handa na sya.He was just enjoying the music inside this club.Sari sari namang ilaw ang kumakalat at bumbalot sa kalooban ng bar na ito.

Medyo may kadiliman pero sapat na para magkaron ng kamalayan sa paligid.Sa kanang bahagi nya ang dance floor kung saan nagkukumpulan ang mga taong kapwa nya na gustong maging masaya sa mga problemang kanya kanya ding itinatago ng mga ito.

Lahat ng tao may pinagdadaanan at may nililihim,siguro isang simpleng problema at karanasan lamang ang sa kanya kumpara sa iba.’ Natural lang naman na maranasan ng iba ang maging sex slave hindi ba? Normal lang naman sa iba na itrato kang basahan at walang kwenta,siguro natural lang din sa kanila na maging kabayaran sa lahat ng utang ng iyong mga magulang kapalit ang habang buhay mong paghihirap…normal lang naman yun,hindi na ako iba sa

iba.Im

just a person,hiding many bad memories from past…

at hanggang ngayon,hinahabol parin ako ng masamang nakaraan ko .

“Are you alone?…” Ani ng nilalang sa paligid na bahagya nyang ikinatigil sa malalim na pagiisip.Naramdaman nya itong tumabi sa bandang kaliwa nya hawak ang bote ng beer.“It seems your the only one sitting in this stool,theres no someone with” ani nito.

Nilingon nya ang gawi ng binata,sandaling na reflect sa utak nya kung sino ito “Blake?..” Ani nya ng patanong sa binata.Ngumiti ito sa kanya at saglit syang tinapunan ng pansin nito bago uminom ng beer na dala.

“Naalala moko” ngumisi ang binata “Mukhang malakas talaga ang charm ko para mabilis matandaan ng kahit na sino”

He rolled his eyes at napalingo sya dahil sa sinabi ng binata “Paanong hindi kita matatandaan? in that moment,sinungitan mo ang kapatid mo habang pinapakilala nya ako sayo”

Napadako ang tingin sa kanya ng binata,ngumiti ito sa kanya pero muli lang nya itong sinamaan ng tingin “Kapatid mo si Aiden diba? Well,small world dahil bestfriend ko sya” ani nya.

“Hindi ko sya kapatid” sagot ng binata na parang wala lang dito “Pinulot lang sya ni mama mula sa yumaong Forther noong namatay ito.He’s not even my relatives,ayoko at hindi ako papayag” dumilim ang paningin ni Augosti sa katabi,bahagya nyang hindi nagustuhan ang sinabe ng binata.

“Alam kong hindi mo sya kapatid.Nagiisang anak lang naman yan ni Mr Archi Forther at taga pagmana lang naman ng bri–” napatigil sya sa iba pang sasabihin.Bigla nya kasing naalala ang isang bagay. ’Wait-sigurado naba ako sa teyorya ko? Na si Aiden talaga ang sakaling tigapag mana ng Brillante corp…Sya ang sakaling anak ni mommy na maaring hanapin kapag nalaman nyang may nabubuhay pa pala syang

kamag-anak.At

si Aiden ang isang yun?

Huminga sya ng malalim pagkatapos ng ilang segundo.

“You dont know whos Aiden really was,hindi mo alam kung sinong tao sya at anong klaseng rango ang meron sya sa lipunan” tinignan nya ang binata “Aiden is not a simple person in our society.He is more than that”

Tumango lang ang binata “Yeah,siguro” ani ng binata “Noon malaki ang katayuan nya sa lipunan,may ari sila ng minahan sa palawan e,nagaaral pa nga kayo sa expensive and exclusive school for the elites student diba?.Pero dahil nga namatay ang ama nya,nagsimula syang maghirap” lumagok ito ng alak sa bote “Ngayon hindi na sya iba sakin,he was just a commoner like me”

Lumingo nalang sya sa kausap,it seems na wala talaga itong alam sa totoong pagkatao ng kaibigan.Uminom nalang ulit sya ng isang basong alak ng magmuling magbaba ang bartender.

Tahimik lang silang dalawa ng katabi habang kanya kanyang umiinom ng alak.Binasag lang ito ng binata ng magsalita ito ilang segundong nakakaraan “By the way,why are you here?” tanong nito “Ilang minuto na tayong nagkakausap pero puro kwento lang ni Aiden ang naririnig ko” tumingin sya binata na bahagyang ibinaling ang katawan paharap sa kanya “How about your story Augosti? I want to know you more”

Tinarayan nya lang uli ang binata at muling lumagok ng alak “You dont need to know me Blake.At hinding hindi mo gugustohing malaman ang kwento ko” sagot nya “its too far from being luxurious person with a very luxurious life.” Pagak syang tumawa “Im not the person that you expect”

Tumaas lang ang kabilang gilid ng bibig ng binata habang matamang nakatitig sa kanya “I can say” ani nito,kapagkuwan ay tinaas baba ang paningin nito sa buo nyang katawan.“A fake princess? hiding from that very pretty face?” komento nito sa kanya.

Bahagya syang natigilan sa sinabi nito ’yeah he is correct, Im just a fake princess…but

• ngumisi sya sa binata “Pretty face,with a dangerous smile and you wont to be your enimy…masama akong maging kaaway” diin nyang saad.

Pagkasabi nya ng huling lintanya,humarap narin sya sa binata kapagkuwan ay hinigit nya ang kwelyo nito gamit ang dalawang kamay at sinaad ito ng halik.Ineexpect nyang hindi na magugulat ang binata sa ginawa nya.Dahil dala narin siguro ng nararamdamang init sa nainum na alak,naghalikan silang dalawa na tila pinagsasaluhan ang salitsalitang laway na may lasa pa ng alak.

At ginawa nila ito na parang dati pa nila itong ginagawa sa isat isa.Ang bilis ng pangyayari.

“Do you wanna dance my fake princess?” ani ng binata ng saglit na maghiwalay ang kani kanilang mga labi.This is supposed to be offended,but for Augosti.This is just an endarement na nagpapatayo ng kanyang mga balahibo.

Ngumiti sya saglit habang madilim ang titig sa binata “Way me on,my slave boy”

Kapwa silang walang pakialam sa paligid ng matagpuan ang sarili sa gitna ng dance floor habang nakapaligid ang mga taong nagsasayaw.Sinasabayan lang ng mga katawan nila ang tugtog sa paligid habang kapwa mainit ang mga titig sa isat isa.

Augosti feels the comfortness of this boy infront of him.Habang tumatagal kahit sa halos kalahating oras palang silang nagkakakilala parang mas gumagawapo ito sa paningin nya.Bukod kase sa perfect jolines ng binata,maganda ang tangos ng ilong nito.May kapungayan ang mga mata with a kissable lips.He dont know but he want to kiss upon he realise…he want to kiss him again

.Hindi nya natatanong ang edad ng binata pero alam nya at masasabi nyang nasa mura palang itong edad natatago lang ng malalaking braso nito at maskulado nitong katawan sapat para makita ang ka sexihan ng pagiging lalaki nito.

“Kung nakakamatay ang pagtitig,Im in the funeral now Augosti” saad ni Blake na bahagya pang lumapit sa tenga nya upang marinig dahil sa lakas ng tugtog at ingay ng mga tao sa paligid.

Mahina lang syang natawa “Im curious,Ilang taon kana?” Nilakasan nya din ang boses para marinig ng binata.“I feel like youre not in your twenties yet.So how old are you?”

Ngumisi muli si Blake kapwa nilakasan din ang boses “Magugulat ka if malaman mo,kaya hindi ko na kailangang sabihin pa”

Sumang ayon sya sa binata “Baby boy huh?” Ani nya.

Akala nya matatawa ang binata sa biro nya pero biglang nagbago ang ekspresyon ng mukha nito,biglang sumiryeso.Bahagya pa itong tumigil sa paggalaw at madilim syang pinakatitigan.Nararamdaman nya ang unti unting paglapit ng katawan nito sa katawan nya hanggang sa maamoy na nya sa binata ang kumapit na pabango sa katawan nito.

At ang amoy na iyon ay tila kinabaliw nya dahil sa pinaghalong amoy lalaki at the same time…amoy ng natural nitong pagkabinata.

Ilang pulgada nalang ang layo ng katawan nya sa katawan ng binata habang pinakatitigan sya nito.Maya maya lang ay naramdaman nya na hinawakan nito ang kamay nya at dahan dahan itong iginaya sa harapan ng pantalon nito.

Bahagya syang napaigtang ng maramdaman ang bukol mula sa ibabaw nito.Kumislot pa iyon ng ilang beses halatang nagkakaroon ng reaksyon sa paghawak nya.

Hindi nya pinakitang natataranta sya sa ginawa ng binata.Kapwa silang mainit na nagkakatitigan na may malanding ngiti sa mga labi.Ilang segundo nyang hinihimas ang pagkalalaki ng binata sa ibabaw ng pantalon nito. Pinatulan nya ang kapilyuhan nito.

Aware parin naman sya sa paligid na may mga tao pa at pepwedeng mapansin ang kanilang ginagawa.Mabuti nalang at may kadiliman sa paligid.

“Mukhang maamo na sayo si baby boy,Augosti” bulong nito mula sa tenga nya.Nginisian nya lang ang binata pero hindi sya sumagot “Do you want to meet this baby boy? Huh” ani nito.

Kinindatan lang sya ng binata at hinayaang ang sarili na dalhin nito kung saan.Napadpad sila sa cr at kung seswertehin walang tao doon.Bahala na kung sino man ang maaaring makarinig o makakita sa kanila basta pumasok nalang sila sa isang cubicle at pinagkasya ang mga sarili sa maliit na espasyo doon.

Ipinilig ni Augosti ang binata sa likudan ng pinto kapagkuwan ay siniil nya ito ng halik.Iginapang nya ang mga labi sa leeg nito sinisimot hanggang sa makarating sa tenga nito.

Naririnig nya ang mahinang ungol nito na lalong nagpapalibog sa kanya dahil sa buo na boses nito.Hindi sya nakuntento sa paghalik halik sa binata hanggang sa sinabayan na nyang supilin ang pagkalalaki nito sa ibabaw ng pantalon.Nang mahigit nya ang pagkalalaki nito,sadyang napakatigas na at halos maglawa na ito sa loob.

“Ilabas mo na si baby boy pleas…” ani ng binata sa loob ng bibig nya habang sinisiil nya ito ng halik.Saglit nyang inilayo ang mukha at mariing nya itong pinakatitigan.Kitang kita naman nya ang libog sa mga mata nito.

Dahan dahan syang lumuhod pababa sa sahig hanggang magpantay ang mukha nya sa harap ng pantalon ng binata.Gamit ang kamay ay tinanggal ang butonis ng pantalon na iyun pero gamit din ang mga ngipin,kinagat nya ang hawakan ng zipper at ibinaba ito hanggang sa mabuksan at bumulaga sa kanyang mga mata ang pagaari ng binata na nagwawala na mula sa loob ng boxer.

Bahagya syang napangiti at napatingin sa mukha ng binata na kasalukuyang pilyong nakangiti sa kanya at itinataas ang damit nito hanggang kilikili.

“Now,whos the baby boy here, my fake princess?” Ani nito na mukhang pinagyayabang pa ang maskuladong katawan nito na hindi nahahawigan ng damit hanggang ibabaw ng mga utong nito.Pinagmasdan nya ang kabuuan ng katawan nitong nakahain sa harap nya ngayon.

Nakataas ang damit nito hanggang sa kilikili,nakakababa ang pantalon hanggang sa binti habang nakatayong matayog ang pagkalalaki nito sa loob ng boxer na suot.

“What a perfect god creature?,hindi ko akalain na ang sarap pala ng step brother ng bestfriend ko” Ani nalang nya habang pinagmamasdan ang pinkish na utong ng binata at six packs abs na may manipis na hibla ng buhok mula sa pusod pababa.

Tuluyan na siguro syang kinain ng libog dahil wala sya sa sariling siniid ng halik ang tyan nito,sinisiil ang bawat abs na nakahimlay dito.Isa isa nya itong hinahalikan walang pinapakawalan kahit ni isang tipa ng abs at dahandahang itinataas ang labi papuntang utong nito salit salitan sa magkabila.

“u-ugh…fuck..a-ang galing mo” daing ng binata ’Yes,I am capable for this.This is who I am sa kamay ng lalaking yun..now Im using this skills to this baby boy name Blake- ani nya sa isip ng maalala nya ang nakaraan na pinagdaanan.

Dahan dahang hinahalikan ni Augosti ang abdomen ng binata pababa sa pusod na kahit hibla ng buhok pababa sa garter ng boxer nito ay hindi nya pinalagpas.

Napadako ang mga labi nya sa ari nito na inaamoy amoy nya na ngayon at sinisiil ng halik ito mula sa ibabaw ng tela ng boxer.Kung minsan pa ay pumupunta ang bibig nya sa laylayan ng boxer nito at bahagya nya itong binubuksan upang sundutin ng dila ang nasa loob nitong pagkalalaki.Maswerte sya dahil mukang malinis ang binata at tanging fresh mentol cologne lang ang naamoy nya.

Nasa ganitong posisyon parin sya ng maramdaman nyang hinawakan ang bunbunan nya ng binata at iniharap ang mukha nito.“Isubo mo na ako,my fake princess” ani nito na sa buo na boses kapagkuwan ang binata na ang nagkusang nagbaba ng boxer na suot nito hanggang sa binti.

Kitang kita nya ang pagkiwalkiwal ng pagkalalaki ng binataa nang kumalawa ito sa loob ng boxer,tansya nya na nasa walong pulgada ito.Malaki na para sa murang edad ng binata.

Wala syang imik o kahit na ano pa,natuon ang pansin nya sa nakahaing pagaari nito sa harap nya.N o

hands aloud ,ika nya kaya lumapit syang paluhod sa binata at hinuli ang ulo ng pagkalalaki nito gamit lang ang kanyang bibig.

Kumikiwal pa muli kaliwa at kanan ang kahabaan nito pero maagap at masikap syang abutin ang kaulohan ng pagaari nito na agad nya ding siniil na parang lollipop gamit ang labi nya.

The moment na ginagawa nya to,naririnig nyang na papahalinghing ang binata kaya naman masinup sya sa galaw at pinagigihan pa ang trabaho.Gustong gusto nyang nakikita na napapanganga at napapangiwi ang mukha ng binata dahil sa sarap na nararamdaman.

Sinikap nya ang trabaho at pinakalakihan pa ang buka ng bibig habang unti unti isinusubo ang halos magkakalahiting pulgada ng pagaari nito sa kanyang bibig.

“Ughh…fuck Augosti,fuck a-ang galing mo” rinig nyang halinghing nito.

Naisisyahan sya sa komento ng binata kaya naman pinagigihan pa ang ginagawa.

Hinawakan nya pa ang dalawang tagiliran nito at buong kaloobang isnubsub ang mukha sa pagkalalaki ng binata.Ang halos walong pulgada na pagaari ng binata ngayon ay nakapasak na sa loob ng kanyang bibig at umaabot na ito hanggang lalamunan nya.

“Fucccck…ohh ahhh….A-ugosti,Ughhh” muling halinghing ng binata nang matagumpay nyang nadeepthroat ang kabuuan nito.

Ilang segundo syang ganun nahalos nakatirik na ang mga mata dahil sa laki ng pag aari sa bibig nya.Pinapakiramdaman nya ang sarili kung kaya nya nabang maipaglaro ang bibig sa kabuuan nito.He need to relax himself at napagdesisyunang iluwa muna ang nakapasak sa bibig nya.

Uubo ubo sya habang pinupunasan ang bibig “You try right?” Ani ng binata.Binato nya ito ng tingin na ngayon ay nakasandal lang ito sa pinto hubad kalahati ang katawan habang malayang kikisot kisot sa kawalan ang pagaari nito.

Tinarayan nya ang binata bago sumagot.“Im use to this years ago.At para sabihin ko sayo,hindi lang ikaw ang may kalakihang pagkalalaking sinubo ko”

Nginisian lang sya muli nito kapagkuwan inabot ang baba nya at iniharap din mismo sa binata.Marahang dinampi nito ang hinlalaki sa bibig nya na parang automatiko itong bumuka upang tanggapin ang labi ng binata na dinuraan ang bibig nya.

Nagpasigla pa ito lalo sa kanya.

“Alam mong hindi lang simpleng blowjob ang gusto ko sa bibig mo” ani ng binata habang tinaniman nanaman sya ng pilyong ngiti “Im goona fuck your mouth,harder..”

Natigilan si Augosti dahil sa sinabi nito.Hindi dahil sa natakot sya sa sinabe ng binata,kundi dahil nexcite sya para dito “Do you want me to fuck your mouth?My fake princess” Tanong ng binata nang hindi sya sumagot ng ilang segundo.

“y-yeah,fuck my mouth my slave boy” wala sa sarili nyang sagot.

Muling dumilim ang mukha ng binata handa na para sa malawakang pagbarurot ng masikip at madulas nyang bibig.

Dinakma ng binata ang binbunan nya at dinala ito patungo sa pagkalalaki nito.Nakita nyang hinawakan nito ang sariling pagaari at igniya pakaliwa ang kanyang mukha at inihampas sa pisngi nya ang ari nito.

Hinahayaan nya lang sa gagawin ang binata,no hands aloud ika nya.Hinayaan nyang duraan nito ang pagmumukha tsaka hahampasin muli ng pagkalalaki nito ang pisngi nya.Kung minsan,igigiya ng binata ang mukha nya sa ilalim ng pagkalalaki nito,automatikong namang lalabas ang kanyang dila para dilaan ang bayag nito na halos kasing laki ng isang kamao.

The moment na ginagawa nya to,ang malayang kamay naman ng binata ay taas baba sa sariling pagaari.Siguro nagsawa na ito ng ilang segundo sa pinaggagawa sa mukha nya.Napansin nya kasing hinawakan na ng binata ang katawan ng pagkalalaki nito at itinutok ito sa mga labi nya.“Suck it,and I will fuck it” ani nito na automatiko naman para kay Augosti natanggapin at hayaang makapasok sa marikit nyang bibig ang naghuhumindig na pag aari ng binata.

Sa simula,naramdaman nyang umabot ito hanggang lalamunan nya.Medyo na duwal sya sa moment nayun pero agad ding nakapag adjust ang sarili.

Ngayon,nakahawak lamang sya sa binti ng binata habang ang kamay naman nito ay nakahawak sa likod ng ulo nya,ibinabalanse ang pagbayo ng balakang nito papaloob.

Baon,bira,kadyot,bayo ang ginagawa ni Blake. Slurp! Slurp! Slurp! Naman ang tanging huni ang maririnig sa nagsasalpukang bibig at pagaari sa marikit na silid nayun.Kung minsan nauubo at naduduwal si Augosti sa ginagawa ngunit maagap ang binata at hindi pinapakawalan ang likudan ng ulo nya na halos dun na nya iduwal ang naipun laway sa kanyang panga.

“hmm,slurp! Hmm,slurp!slurp!” Ani ni Augosti habang nasa loob padin ng bibig nya ang pagkalalaki ni Blake.Nais nya munang kumawala dahil pakiramdam nya ay kakapusin sya ng hininga dahil ilang minuto na ng nasa bibig ang pag aari.

Pero dahil pilyo ang binata mas dinidiin pa nito ang mukha nya sa pagaari nito na halos ikapalipit na ng kanyang hininga sa loob.Ilang ulos bira muli kesya pinalaya ang kanyang ulo.Uubo ubo syang napaupo sa sahig at bahagya pang hinahampas hampas ang dibdib para magkaron ng hangin dito.Ngiti ngiti lang ang binata sa kanya ngayon,habang masama naman ang tingin nya dito.

“Ang sabi ko,I fuck your mouth,not just for sucks.I want harder,like a fucker one” ani nito habang nakapamwestra pa ang kamay sa magkabilang tagiliran at inaantay sya makabawi sa sahig.

“Is that just for a fuck? Halos patayin mo na ako e,I cant breath”

Nagkibit balikat lang ang binata at agad din itong sumiryoso sa kanya.“Come on” ani nito na may autoridad sa boses at iginaya muli sa harap nito.“Come here again,and I wanna fuck your mouth”

Pinunasan nya ang bibig at inayos muli ang sarili.Para syang tutang sumunod dito na agad ding lumuhod sa harapan ng binata.Muli lang syang hinawakan sa bunbunan nito at marahas nanamang ipinasak sa kanyang bibig ang kalakihan nito.

“hmm..slurp! Slurp,hmm hmm slurp slurp!” Ang tanging tinig muli na maririnig sa boses nya.Inayos nya lang ang pagkakaluhod at matapang na tinanggap ang labas pasok na pagaari ng binata sa kanyang bibig.

Baon,bira,slurp! Slurp hugot kadyot slurp slurp ang paulit ulit na sinaryo sa loob na marikit na cubic room.Ungol ng binata na nasasarapan tunog ng nagsasalpukang bibig at pagaari ang tanging maririnig sa apat nasulok ng silid nayun.Wala silang pakialam kung may tao naba sa labas ng cr ang pwedeng makarinig sa tono na ginagawa nila sa loob.Ang mahalaga magawa nila ang gusto nilang pagpaparaos.

Ganun parin ang kanilang posisyon ng halos ilang minuto,titigil lang sila kapag hindi na kaya ni Augosti at pakakawalan sya ng ilang saglit pagkatapos ay ganun nanaman ang sinaryo.

Nararamdaman na ni Blake ang pamumuong likido mula sa kanyang bayag sa ilalim.Nararamdaman narin nito ang bahagyang pagtigas ng binti.Malapit na sya kaya nag hahanda ng ipwinesto ang sarili habang si Augosti naman ay mahigpit na ang pagkakahawak sa kanyang balakang upang sa papalakas na pwersa na pagbira.

Kitang kita na na nito sa mukha ng binata na nahihirapan na ito sa pag bira at kadyot nya sa bibig nito.Pero alam nya ang sarili,kaya naman mabilis na nyang ginawa ang mga nakasanayan hanggang sa naramdaman na nya ang panginginig ng kalamnan nito.

“Ugh!..ughhh,fuck Augusti I-im gonna cum!” Daing nya at lalong pang idiniin ang balakang nya.

“Hmm…slurp! Slurp hmm” rinig naman nya sa boses ni Augosti na mukhang nahihirapan na talaga.

“Ugh..ugh! Ugh sh*t fuck ugh ugh ayaaan nakooo”

Patindi ng patindi at pabilis na ng pabilis ang paggalaw ng kanyang balakang at handa na nyang isabog ang katas sa bibig ni Augusti untill,someone knocking on the door.“hey,someone out there?” Ani ng nilalang sa labas.

“May tao paba sa loob?” Tanong pa nito habang tuloy lang sya sa ginagawa at hindi man lang inabala ang sarili na sumagot.Ilang ulos at pag bira kasabay ng kanyang pagkadyot at nababadyang pagputok nya ay ang palakas na palakas ding pagkatok sa pinto.Sinabayan nya lang ito ng ungol na nasasarapan.“Hey someone out there?! What are you doing?!” Saad na nito na halatang napipikon na.

Tinignan nya lang si Augosti na kita nya sa mata ang pag aalala dahil sa taong nasa labas.Hinayaan nya lang ang lahat bira lang sya ng bira na parang nadadarang,nararamdaman nyan pa ang bahagyang kuko ni Augost na nakakapit sa kanyang tagiliran dahil mukhang hindi na ito makahinga.

Hugot,baon,kadyot at bayo ang ginawa hanggang maya maya lang ay naramdaman nyang sumabog na ang kanyang katas.Parang may kumuha ng kanyang lakas dahil literal na nanghina ang kanyang mga tuhod “ohhh,fuck fuck fuck,ayan na Augosti ughhh” daing nya pa.Wala na syang pakialam kung maririnig ang ungol nya.Basta nailabas nya ang lahat lahat sa bibig ng binata.

Nakailang putok siguro sya habang nasa loob parin ng bibig ni Augosti ang pagaari.Hawak nya parin ang likod ng ulo ng binata at saglit na inabala ang nasa labas na kanina nag aabulroto sa inis.“Hey! what are you doing inside!” ani ng nasa labas “come out!”

Mahina syang natawa habang mariing na napapikit “I-Im ok here,sr…d-dont bother.Theres wrong n-nothing here” ani nya sa nanghihinang boses.

Hinayaan na nyang makawala ang binata sa pagkalalaki nya.Kita nito na biglang tumakbo sa kalapit nitong baol at doon isinuka ang lahat ng naghalo halong laway at katas nya sa pagaari.Huminga sya ng malalim dahil hingal na hingal sya ngayon habang isinandal ng mabuti ang likuran sa likod din ng pinto ng cr.Pinakiramdaman nya ang paligid at nakampanti sya ng malaman nyang umalis na ang tao sa labas dahil tahimik na ito.

“Im sorry” ani ni Blake na parang wala lang sa binata ang mga ginawa nito sa kanya.

Sinusuka nya parin ang lahat sa baol ang pinaghalong krema ng katas ni Blake preecum at ang laway nya.Yeah he use to it,sanay syang lumunok ng kaligayahan sa isang lalaki.Pero hindi kay Blake.Ngayon nya lang kase naencounter ang sandamak mak na katas na sumabog sa kanyang bibig na gusto nya sanang lunukin lahat ngunit ang iba ay umapaw sa gilid ng bibig at nabaliukan pa sya.

“You aashole! Papatayin mo talaga ako!” Bulyaw na sagot nya habang binalingan ang binata na kasalukuyang inaayos na ang mga damit nito.

Hindi ito umimik na parang walang pakialam sa kanya.“you just say not for suck but for fuck.Pero ang ginawa mo sakin ay torture,hindi na ako makahinga kanina pero bira kaparin ng bira!”

Wala itong pakialam sa sinasabi nya at walang emosyon ang mukha.

Nakakaramdam sya ng panliliit sa sarili.Naiinis sya sa binata dahil nakikita nya ang ilang lalaki na nauna ng dumating sa buhay nya.Walang pake matapos ang lahat kaya naman hindi na sya nakapagtimpi pa.Nilapitan nya ang binata upang bigyan ng amba na suntok at hinawakan ito sa kwelyo.

Napatingin lang ito sa kanya na wala paring emosyon ang mga mata.Kaya bahagyang syang natigilan.Natahimik sya ng ilangs segundo.

“Are you done?….” Tanong nito sa kanya kapagkuwan ay my sinungkit ito gamit ang hinlalaking daliri mula sa gilid ng bibig nya.Dito nya lang napansin na may natira papalang likido mula sa bibig nya na hindi pa napunasan.Tinanggal lang ito ng binata at pilyong isinubo pa ang daliring pinangsungkit.

Natigilan sya dahil dito.

“Come on,lets go out side,napagod ako dahil sayo” ani ulit ng binata.naramdaman nya ang pagod na boses nito.Magsasalita pa sana sya subalit hinawakan na nito ang kaliwang kamay nya papalabas ng cubic room at iginaya sya sa paglalakad.

Magkahawak silang lumabas ng cr hanggang nasa lubong nila ang isang nilalang.Kapwa sila natigilan ng mapagtanto kung sino ito.

“Getting close huh” Ani Clayton.

itutuloy…

CHAPTER 18

Pag kakita ko palamang sa isang nilalang na nakahandusay ay agad ko itong binuhat at isinakay sa likod ko.Sinuguro kong hindi sya mahuhulog bago ako mag lambitin sa mga baging.Nakita ko ang isang malaking puno at tinunton ang malaki din nitong sanga at duon sya inihiga.

Hindi ako makapaniwala sa aking nakikita,bakit ganun ang kanyang itsura? Makinis ang kanyang balat at maputi ito,ang nakakapag taka lang…

Bakit parang kawangis sya ng pangangatawan ko?

Pinag masdan ko mula ulo hanggang paa ang nilalang na nakahiga ngayon sa harapan ko.Hanggang ngayon ay hindi ako makapaniwalang kakaiba sya sa mga hayop na nakita ko dito sa kagubatan.Ngayon tuloy ay nag dududa ako sa kanyang itsura kung hayop din ba ito o isang nilalang na hinulog ni Allah mula sa kalangitan.

Ang kanyang balat ay kay puti at makinis,kay ganda nitong pag masdan.Hindi ko maiwasang ilapit ang mukha ko sa mukha nya at hindi ko alam dahil may kakaiba akong naramdaman sa kanya.Bumilis bigla ang tibok ng puso ko at nakaramdam ako ng saya sa aking dibdib.

Bakit ba ganto ang aking pakiramdam? Dahil ba natutuwa ako na nakakita ng bagong nilalang.Hindi ko tuloy mapigilan na pagmasdan ang kanyang mukha,makinis rin ito at kaygandang tignan.Ano bang klase ang nilalang na ito,bakit sya kakaiba sa lahat ng hayop na aking nakikita? Hayop ba ang magandang nilalang na ito?

Hindi ko maiwasang magtanong saking sarili.

Dumako ang paningin ko sa kanyang pusod,dito ko lamang napansin na may kanipisan ang kanyang buhok papuntang… Hindi ko namalayan sa aking sarili na nakatitig na pala ako sa kanyang pag aari.Wala itong samplot ni ano man sa katawan,ni wala itong pantakip sa kanyang katao tauhan.

Naramdaman kong biglang umangat ang dugo ko sa katawan at nakaramdam ako ng kaunting excitement sa nakikita ko.Nag aakma ko na itong hawakan ng biglang kumulog ng napakalas at maya maya’y kasunod non ay isang malakas na buhos ng ulan.

Saglit akong napatingin sa kawalan at ng sulyapan ko na sya ulit ay nakakipid na ito sa gilid ng puno at tinatakpan ang kanyang katawan ng dalawang nyang binti at kamay.Tumitig lamang ako sakanya ng makahulugan,ang ekspresyon nya ay nababalot ng takot at pagtataka sa mga nakikita nya.

Hindi ko alam kung papano ko sya kakausapin o pag huhuminahunin,kayat inilapit ko ang aking kanang kamay sa kanya.Akala koy katulad sya ng iba kong kalahi na kukunin ang kamay kot ilalagay sa kanilang pisngi ngunit hinampas nya ito dahilan para magulat ako.

Napagtanto ko na hindi ko sya kalahi,at kakaiba nga syang nilalang.

Muli kong itinaas ang kamay ko sa harapan nya,ngunit hinampas nya lamang

ito.Sa

pag kakataong ito ay hindi ko na ibinaba at patuloy nya lamang  hinampas hampas.Nababasa ko sa mga mata nya ang takot ngunit napapalitan na ito ng pagtataka.Hanggang maya maya’y wala ako sa sariling hinawakan ang kamay nya inihahampas saakin.

Hindi na nya iyon na tanggal,pero napansin kong huminahon sya at napatitig lamang.Saglit kaming nag tinginan hanggang sa diko namamalayang isinubo ko na ang isang nyang daliri.

Hindi ko din alam kong bakit ko ba ginawa ang bagay nayun ngunit masasabe kong naramdaman ko ang kakaunting kiliti sa aking katawan.

’Aiden…

HULING sambit ni Brice pagkatapos ay napabalikwas sya mula sa higaan.Habol nya ang hininga at sinapo ang noo na puno na ng pawis.Tinapunan nya ng tingin ang aircon ngunit malakas naman ang pagkakabukas nito.Bakit ako pinagpapawisan?

Nagtataka sya kung bakit halos maligo ang buo nyang katawan sa pawis.

Nakahubad baro sya at boxer na itim lamang ang suot nito.Nasa pilig din sa gilid ng kama ang kumot kaya hindi sya nababalot ng boo upang mainitan.

Nagtataka sya kung bakit lagalpak parin ang pawis nya.May ibig bang sabihin ang kanyang panaginip? Sandali hindi iyun isang panaginip,kundi isang alala.Alaala nila ni Aiden sa kagubatan.Bumuga sya ng marahas na hininga at ibinangon ang sarili sa higaan.

Itinayo nya ang sarili mula sa kama at tinungo ang balkonahe.Binuksan nya ang glass door na silbing pintuan ng balkonahe at ng silid nya.Paglabas nya mula sa loob sinalubong sya ng malamig na hangin sa labas.Sapat ang hangin na to upang mapreskuhan ang di nagbabago nyang katawan.Maskulado parin ito at batak na batak parin ang mga abs nya sa tyan.Naalala nya pa noon ang kanyang gym instructor na nag train sa kanya upang mapanatili ang gantong katawan. ’Parang isa daw syang greek god na bumaba sa lupa.

Itinanday nya ang dalawang palad sa humba ng balkonahe.Pinagmasdan nya ang kabuoan ng kamaynilaan.Maliwanag padin ang mga ilaw ng mga gusali dito kung kayat kaysigla padin ng gabi.Ang katahimikan ng paligid at malamig na hangin na tumatama sa kanyang katawan ay isa sa mga dahilan kung bakit pumasok ang kanyang isipan sa alaala nila ni Aiden sa kagubatan.

Ang unang pag nanaig nila ng binata.

Tandang tanda pa nya kung paano sa unang pagkakataon hawakan ni Aiden ang kanyang pagkalalaki.Ang mainit na palad ng binata na bumalot sa kabuuan nya ay may dalang kiliti sa kaloobloban nya.Ang una nyang paghalinghing dahil sa sensasyong naramdaman dahil sa sarap nun ay hindi nya malilimutan.

Iginaya ni Aiden ang kanyang kamay mula sa likudan nito at pinasiil sa kanya ang katambukan ng likuran ng binata ’Oo tama,ang malambot at makinis nyang pwerta.

Kung sa una para kay Brice ay kakaiba ito.Pero aaminin nya nung mga oras na madampian ng kanyang palad ang katambukan ng binata ay wala na syang hinangad upang maangkin ito.Sa sandaling yun ay walang habas nya itong pinipisil habang nararamdaman ang mga kamay ng binata na nakahawak palibot sa kanyang pagaari.Ang mahigpit at mainit na pagkakahawak sa kanya ng binata ay lalo pang nagpasarap ng magumpisa itong magtaas baba.Dahil sa tubig ulan basa ang buo nilang katawan,kaya basa rin ang palad ng binata kung kayat nagsilbi itong pampadulas sa paggalaw nito.

Hindi nya mapigilan ang balakang nyang ibayo ng dahadahan upang swak at maayos itong sisiid paglabas pasok sa palad ng binata.

’Ugh…Aiden… daing nya sa isipan habang nasa alaala pa ang lahat.Huminga muli sya ng malalim.“Napaka linaw padin ng bawat detalye ng una naming pagtatagpo” ani nya.

Mariin nyang ipinikit ang mga mata hanggang sa pumasok ulit ang sarili sa mga alaala nila.Dito nakikita nya ang kabuuan ng mukha ng binata.Ang maganda nitong mata,mahahabang pilik mata,matangos na ilong at makikinis na pisngi.

Sa huli,napunta ang kanyang paningin sa mga labi ng binata.Mapupula ang mga ito habang may napakaperpektong korte ng labi.Kay sarap halikan,kaysarap isiil ang mga labi nya dito.Sa tagpong iyun ay hindi pa sya marunong sa pagkikipag halikan,kaya naman isa ring hindi makakalimutang alaala para sa kanya kung paano buksan ni Aiden ang kanyang isipan sa kamunduhan na tinatawag nilang ’init ng katawan..kalibugan..

Sa tagpo ring iyun,naalala nya kung paano sakupin ng kanyang dila ang loob ng bibig ng binata.Ang malasahan ang laway ng kahalikan ay parang isang lasa ng wine na nagpapalasing sa kanya.

Isa lang sa mga halik at pagpapaligaya sa kanyang pagkalalaki ang kanyang naranasan na hindi nya malilimutan.

Tumitindi ang kanilang tagpo ng mga oras nayun,hanggang sa bumitaw ang binata sa pagkahalik sa kanyang mga labi.Nabitin sya ng mawala sa kanya ang labi ni Aiden ngunit may iba pa palang dapat syang ikisaya.

Bumaba si Aiden paluhod sa kanyang harapan at sa una nanamang pagkakataon.Ang kakaibang init at dulas ng bibig nito ay bumalot sa kanyang pagkalalaki.Dito nya unang naramdaman ang kasikipan,dulas at kalaliman na bumalot sa mga ugat ng kanyang paglalaki.Ang buo nyang katawan ay parang nanginig at napahalinghing sa sobrang sarap na naramdaman.

Nanatili ng ilan pang segundo na nakabaon ang pagaari sa bibig ng binata.Para naman utimatikong gumalaw ang kanyang balakang upang bumayo,huhugutin nya ito ng kalahati at muling ibabaon at muling mararamdaman ang init,dulas at natural na kasikipan ng bibig ng binata.

Saglit lang nawala ang masarap na pakiramdam ng bumitaw si Aiden para huminga,pero maagap sya sa mga pagkakataong yun.Muli nya lang inagaw ang ulo ng binata at walang ano ano’y ipinasak kaagad ang kanyang pagaari sa bibig nito.Sa pagkakataong iyun,hindi na nya muling pinakawalan pa ang bibig ng binata.

Wala na syang habas na bumayo,ibabaon at hugotin ang paglalaki,sa unang pagkakataon nalaman nya na may iba pa palang gamit ang kanyang pagaari hindi lamang daluyan ng ihi,kundi daluyan rin pala ng malapot,makrema at maputing likido na lubos na nakapagpapahina sa kanya sa oras na itoy pumutok sa kanyang katanyugan.

’Ughhh…A-Aiden.. daing muli sa pagiisip habang humihigpit ang pagkahawak sa humba ng balkonahe.Nararamdaman nya ang bahagyang pagwawala ng kanyang alaga sa loob ng boxer nya at lumalabas na ang ulo nito sa garter na suot ng panloob.Napakagat labi sya sa sobrang sensasyong nararamdaman,pakiramdam nya ang taas taas ngayon ng libido nya sa katawan.Gusto nya itong pigilan dahil mas lalo lang syang nasasabik sa binata,ngunit…

“Dilaan mo ko…” Ani ng binata na ngayon natagpuan nya nakaanklo ang katawan patuwad sa harapan nya habang inihahain nito ang matambok nitong pwerta. “Dilaan moko…Tarzan” ani nito sa malambot na boses,mahinhin na boses na punong puno ng pakiusap upang tugunan nya ang pagiinit din nito sa katawan.

Sa mga oras nayun.Hindi nya maintindihan ang binata ngunit automatikong lumuhod sya sa likudan nito at pinakatitigan ang marikit nitong butas.Wala syang malay na inilahad na nya sa ere ang dulo ng kanyang dila at isiniid iyun sa butas ng binata.

Kitang kita nya kung paano humalinghing ito,dahil sa sarap na naramdaman.Sinisiil nya ng halik ang gitna ng pwerta ng binata habang pinapatigas ang dulo ng dila nya.The moment na madampian ng labi nya ang likudan ng binata,parang hindi na nya makontrol ang sarili.Mas lalo lang nyang naramdaman ang ang paninigas ng kanyang pagkalalaki.Napapansin naman nya ang binata na hindi alam kung anong gagawin nito at kung saan kakapit sa bahagi ng punong kinalulunlan.Tuloy lang sya sa pagsisiid ng labi nya sa likudan nito dahil pakiramdam nya din ay hindi nya makontrol ang sarili.

Nanginginig ang mga kamay nyang ibinaba ang boxer na suot mula sa tuhod nya.Para namang spring ang kanyang alaga na kumawala sa kasikipan ng kanyang suot.Pumalig pa ito pakaliwa at kanan hanggang sa mapansin nya ang paunang katas na tumilamsik kung saan.Sobrang tigas na nito na parang galit na galit at namumula na ang ulunan.

Gusto nyang paligayahin ang sarili.Kaya hinawakan nya ang katawan ng kanyang pagkalalaki upang itaas baba ito sa kanyang palad. “I want to enter you Aiden…pleas..papasukin moko” ani nya na mas hinigpitan pa ang pagkakahawak sa kanyang pag-aari.

Muling pumasok sa kanyang isipan ang binata habang umiinda ang mukha at bahagyang nakaawang ang labi dahil sa kung anong sarap ang naramdaman nito.Ito din ang unang pagkakataong iginaya ng binata ang pagkalalaki nya sa kabuutiran ng butas nito.Sa pagkakataong ito,dahil sa sobrang panginginig ng katawan at anong sarap ang naramdman bigla nyang ipinasok ang pagkalalaki nya sa mariikit na butas nito.

Nang maramdaman na nyang nasa kalooban na ng binata ang kanyang pagaari,utomatiko naman para sa kanya pagbayo ng kanyang balakang.

Napapahawak pa sya sa dalawang tagiliran ng binata habang nakatingala sa taas at bahagyang nakauwang ang mga labi nito.Hugot,bira,pasok at bayo ang salitang ginagawa.Gustong gusto nya ang pakiramdam na nakikiliti ang pagkalalaki nya na umaakyat pa sa kanyang puson.Pagkatapos nun ay manginginig ang kanyang tuhod dahil sa kakaibang sarap na nararamdaman nya.

Nararamdaman nyang humihigpit ang pagkakahawak ng malayang kamay nya sa humba ng balkonahe habang nagtataas baba ang isang palad sa kanyang pagaari.“Aiden…ughh..ughhh..Aiden” daing nya habang nakatingala sa taas at pinapakiramdaman ang sarili.

Napapansin nyang bahagya na syang lumiliyad dahil pabilis na ng pabilis ang pagtaas baba sa kanyang pagaari.Nasa isipan nya ang pakiramdam na nakabaon ang kanyang pagkalalaki sa kalooban ni Aiden.Ang masikip,madulas,at mainit na pakiramdam nito ay parang naghihiwalay sa kaluluwa laban sa katawan nya ’sobrang sarap….ang sarap…Aiden…

Naaalala nya kung paano nya inihiga si Aiden habang binibira ang kalooban nito’t mahigpit pang napapahawak sa kanyang leeg.Ang mga mata nito ay nangungusap at kitang kita na nasasarap ito sa kanyang ginagawa sa binata.

Ang pagtaas baba ng kanyang kamay mula sa ari ay parang pagtaas din ng kanyang balakang habang binabayo ang binata at hustong bumabaon sa kalooban nito ang kanya.Ang ganitong pakiramdam halos parehas lang habang umiikot sa mga alaala nya kung paano birahin si Aiden.Pabilis ng pabilis ang pagbayo nya kasabay ng pabilis na pabilis ang pagpapaligaya sa sarili.

“Ughh..Ugh! Ugh! Aiden..l-lalabasan na ako.Ugh! Ugh!” Daing nya sa sarili habang mabilis ang kamay nito na nagtataas baba sa kanyang pagaari.Halos mawalan ng lakas ang kanyang mga tuhod.

Nararamdaman na nya ang panginginig ng mga ito kaya mahigpit na syang nakakapit sa humba ng balkonahe upang duon maghingi ng lakas sa pagkakatayo.Ilang segundo pa ang tumagal ng pagtaas baba sa pagaari nya hanggang naramdaman na nya ang mainit na likido na umaagos sa kanyang kamay.Saglit nyang tinignan ang pagaari na parang gripong naglalabas ng sunod sunod na ulos ng kanyang katas.

Ang iba ay tumalamsik sa humba ng balkonahe.Ang iba naman ay pumatak sa lapag pero ang karamihan ay nasa kanyang palad.

Natauhan na sya sa posisyon nya ngayon.May kahinaan ang sariling tuluyang hinubad ang kanyang pangibaba.Gamit ang boxer short na ito ay pinunasan nya ang kamay at mga ilang butil na patak na tumama kung saan sa balkonahe.Huminga sya ng malalim habang walang pakialam na nakahubad na ang buo nyang katawan.Salamat nalang at mataas ang ere ng balkonahe nya walang makakakita sa hubadang katawan nya ngayon.

Naiiling ang ulo na pumasok syang muli sa loob ng silid.Naglakbay ang hubad baro nyang katawan sa loob nang naisin nyang maligo pero bago paman sya makapasok sa loob ng cr.Biglang tumunog ang kanyang telepeno mula sa bedside table.Kinuha nya yun at tinignan kung sino ang nagpadala ng minsahe.

Its Clayton.. mabilis na nagbago ang mood nya ng mabasa ang pangalan ng pinsan.Kinutuban sya kung bakit ito muling nagparamdam sa kanya.

’Sa susunod na linggon ang pangalawang interview mo saaking Reina,Aiden Porter.I hope you get ready on that day.

Nainis sya nang mabasa ang tinawag nito kay Aiden.“Ako lang ang may karapatang tumawag sa kanya nun” Tinuloy nya ang pagbabasa.

I hope you get ready Mr.Grey because this interview will be the last.Thank you for your cooperaton.

’Will be the last?… the last hope that I can have a chance to see him…

My Aiden…

Itutuloy….

CHAPTER 19

Tama na sakin para makilala ko na yung taong magpapasaya sakin,mag-aalala,magaalaga sakin at syempre…magmamahal.

Kaya naman,sapat na sakin si Brice,sapat na para mahalin nalang sya, pero hindi na ang makasama.

MATAGAL nang tinititigan ni Aiden ang peraso ng papel na may nakasulat na lugar,oras at araw.Masaya sya habang inimumungkahi sa isip kung bakit sa mismong kaarawan nya pa nagbabalak makipagkita ang binata.Hindi nya padin maisip kung paano ni Brice natandaan ang kaarawan nito.

Nakaramdam sya ng kaunting saya dahil hindi man sya nagi-expect sa binata,ramdam nya parin ang pag effort nito.Maaring ang masayang memorya na malilikha nilang dalawa ay kapalit na paghihirap ng ina.

Tsaka nya lang naalala na sobrang layo na ni Brice mula sa Tarzan na pagkakakilala nya.Kung minahal nya ang binata bilang isang nilalang na naligaw lamang sa kagubatan at walang muwang sa mundo.

Mas minamahal nya pa ito ngayon dahil sa kung ano na ang nabuo ng binata sa bago nitong pagkatao.Pakiramdam nya biglang sumikip ang kanyang dibdib sa muling pagalala sa binatang inosente sa buhay pero ngayon ay lumalaban na…Ipinaglalaban na sya.

Pano ko bibitawan ang isang taong lumalaban para sakin…

Pano ko bibitawan ang lalaking una ang lahat saakin…

Hes love was unconditional…dapat inaalagaan,pinapahalagahan.

Ngayon hindi na nya alam kung ano pang tamang desisyon.Kung ano paba ang dapat na piliin.Naramdaman nya ang unti unting pag patak ng luha sa mga mata nya,naalala nya ang mga bagay na binuo nila ni Brice sa Allustrea Island .Ang islang nagpabago sa buhay nya.

Patuloy sya sa paghikbi,napahawak nanaman sya sa dibdib ng maramdaman ang paninikip nun.“Kailangan ko si Nana…” ani nya kapagkuwan ay biglang nagbukas ang pinto ng kanyang silid at pumasok ang pamilyar na mukha.

Ang minsang itinuring na ina.

Dumako lang ito sa gilid ng higaan paharap sa kanya.Ni wala man lang itong binanggit na kahit isang salita.Hindi ito nagtanong sa kanya kung ano man ang problema.Nang marealize nyang tumititig lang ito sa kanya at inoobserba ang kalagayan nya,niyakap nya lang ito mula sa leeg.

Naramdaman nya ang malumanay na palad na humihimas sa kanyang likudan.Alam nyang nakikisimpatsya lang sa kanyang ang ina,habang patuloy parin sya sa paghikbi.

“Kung sino man ang nagpapaiyak sa prinsesa ko ngayon,hindi na ako natutuwa” may diing ani ng ina-inahan pagkatapos ng ilang segundo nyang pananahimik habang humihikbi.“Ilang beses na kitang nakikitang ganto..nababahala na ako Aiden”

Bumitaw sya mula pagkakayakap at bahagyang pinunasan ang mga luha sa pisngi.“Sorry po Nana,sobrang bigat lang po talaga ng pinag-dadaanan ko e.Salamat po kase nandito parin kayo para sakin…”

Bahagyang bumagsak ang dalawang balikat ng Nana dahil sa sinabe nya.

“Alam mong lagi akong nandito kahit wala kamang pinagdadaanan.Nasa tabi molang ako parate.Bakit lagi kaba kasi nyang sinasaktan?” Saglit itong tumitig sa mga mata nya “Mahal kaba talaga nya?”.

Bahagyang ikinatigil ni Aiden ang ani ng ina– Wala syang alam sa lalaking tinutukoy ko,pero magdududa ako sa sarili ko kung mahal ko ba talaga sya?..baka ako yung hindi sapat ang pagmamahal para ipaglaban si Brice.

Huminga sya ng malalim.“Hindi naman po ata sya yung nanakit e” paliwanag nya “Minamahal nya po ako,pero wala akong choice kundi piliin ang taong mas higit sa kanya”

Kumunot ang noo ng kausap “E sino naman, kung hindi sya yung nananakit,Ikaw? Kaya bang manakit ng prinsesa ko?” mahina itong natawa,kapag kuwan ay malumnay nitong hinawakan ang baba nya “Sabagay,sa ganda pa naman ng mukhang tinataglay mo.Ikaw talaga ang mananakit” narinig nya ang paglalim ng hininga nito.

“Kung sino man ang taong mas pinipili mo ngayon,siguraduhin mong mas sasaya ka”

Sya ang nanay ko Nana…dapat sya ang piliin ko diba?

Sumiryoso ang mukha nya,bago magpakawala ng malalim na hininga “Nana,ang pagdedesisyon po ba,o kahit ang pagpili,dapat laging gusto mo?” Tanong nya “kailangan po ba pagpipili ka,dapat yung gusto mo lang,ayun sa nararamdaman mo?”

Nagtaas baba ang ulo ng Nana kapag kuwan ay pinisil nito ang dalawang palad nya at malamanay na ngumiti sa kanya.

Bago ito sumagot sa tanong ng binata“Hindi naman ibig sabihin pinili mo,ay ginusto mo na” ani nito sa sersyosong boses. “Pinili mo dahil kailangan,ang pagdedesiyon sa pagpili ay hindi dahil sa gusto mo lang.Pinili mo…dahil nakakabuti”

Hindi sya sumagot sa sinabe nito,tinignan nya lang ang ina “Mas gugustohin mo ang nakakabuti kaysa sa ninanais mo lang hindi ba?.Dahil pag alam mong nakakabuti para sa lahat.Hindi mo alam,gugustihin mo na din ito”

Ilang segundong nagkakatitigan ang mag ina,nararamdaman nya na bahagyang lumuluwag ang kanyang dibdib dahil sa mga sinabe nito. Pinipili ko sya…dahil kailangan,at ito ang makakabuti.

May nagbabadya syang pagngiti sa mga labi pero pinalitan nya ito ng pagyakap mula sa leeg ng ina.Ibinuhos nya ang mga luha sa balikat nito habang na nanatiling ang ina na nakikisimpatsya sa kanya.

“Salamat po ulit,kase may pangalawa po akong nanay na gaya mo” ani nya habang bumibitaw sa ina.Hindi naman nya sinasadyang madampi ng paningin sa pintuan.Napansin nyang may nilalang na nagmamasid sa kanila.

Si Blake kalahati lang ang mukha nitong nakadungaw sa pinto,pero sapat upang makita nya ang tinatagong emosyon ng binata.May lungkot ang mga mata nito,habang nakatitig sa gawi nya.Nangungusap ito na parang naiintindihang nasasaktan din ito sa mga nangyayare sa buhay nya.

Narinig nya ang pagbuntong ng hininga ng Nana ng maayos ang pag kakaupo nya.“Hayst…dalaga na talaga ang prinsesa ko.Mas nagiging maganda ka habang nagdedevelop ang pagkatao mo.Im looking forward for you pretty face…“biro nito

Pretty face ?

Bahagya syang natawa sa biro ng ina,kahit papano ay napagaan nito ng saglit ang pakiramdam nya “Nana,lalaki po ako.Hindi po ba dapat “ gwapo “ ang mas tamang term na ginagamit mo sakin?” Ani nya.Niyapos lang ng ina ang buhok nya at matamay itong ngumiti sa kanya.

“I wish someday,makita kita na mas lumawak pa ang ngiti nayan” ani nito “Gusto ko,sa susunod,yung totoo na.Hindi mo deserve masaktan ng ganito iho.Kailangan may roong magtatanggol sayo”

“EVERYTHING is ready?” tanong ni Brice pagkasagot ng tawag ng kanyang butler na si Grant.“You should make sure that every detail of our plan is perfect, Grant.How many days Ive prepared for this surprise”

Hindi sumagot ang nasa kabilang linya pero narinig nya pading ang paghingang malalim nito.“Is there any problem?” Pagtataka nya sa butler.

Bahagya itong umubo bago sumagot “N-no Lord Brice.Its just that…Its like…its just not like you” pagamin nito habang nararamdaman nya ang pagkailang ng boses nito..

Huminga sya ng malalim bago sumagot “Yeah,its not my tea” bahagyang tumaas ang gilid ng labi nya “Its just,you know,this is the first time that I do this for one person” bumuntong hininga muli sya

“You know me so well,Grant,Im sorry kase nadamay kapa sa kalokohan na to…”

Sumagot ang kausap “No,My Lord.It is my pleasure to help you kahit ano po”

“Salamat sa pag intindi” ani nya “Alam mo naman,iisang tao lang ang gusto kong gawan ng ganito.H-hindi ko rin alam kung pano to simulan because I never do this before”

Being Brice Greyzson who trying to know himself well.Lahat ay una sa kanya,hindi sya gantong klase ng tao.Ilang meetings ang kinansela nya ngayong araw.

February 29,a very special.day.Malalaking tao ang binaliwala nya sa araw na to para mapaghandaan ang isang special na araw para kay Aiden.

Maaga pa syang nag handa para sa gagawing surprise birthday para sa binata.Kahit na napuyat sya sa kaka search at paghahanap ng tamang impormasyon na hindi kagarbuhang paghahanda para sa kaarawan nito ay nilaanan nya ng oras.

Gusto nya maghanda ng simple para sa kaarawan ng binata,oero magugustuhan parin to ng binata.

Paradise Park was a famous park here in Manila.Napaka lawak nito at maaliwas ang buong paligid.Napapalibutan din ito ng ibat ibang taas ng Pine three,sa pinaka center ng parke may fountain na may kalakihan at may tatlong istatwang kupido na naka tayo dito.

Marameng tao ang pumupunta rito upang mamasyal o mamahinga.Pero ang kalakihan at natural na puntahan ng mga tao ay inukupa ni Brice para sa nais gawing supresa sa binata.Tila walang hindi kayang bilhen na lugar kahit isang buong isla para sa mahal kay Aiden.

“So,how can you so sure na pupunta yung someone special nyo rito?” Tanong ng butler na si Grant pagkarating nya sa venue.

“Im sure with that,nagtitiwala ako sa taong yun” ani nya habang pinagmamasdan ang lugar nahalos kumpleto na ang lahat ng kailangan at nasa ayos na ang buong paligid.“Binigyan ko sya ng papel…and.I know iko-considered nya yun ngayong araw”

“Nagbigay papo kayo ng papel para sa letter? pwede nyo naman po syang i-email or itxt para ipaabot ang imbitasyon sa sarili nyang birthday surprise ah” Ani butler bago napangisi “Sorry po but I found it that so sweet.Mahalaga po talaga sa inyo si Aiden ano”

“It is kinda,cheesy?” Pagtatakang tanong nya sa butler.

Kibit balikat lamang ito tsaka sya tinignan.“Yung iniabot nyong papel,maeffort napo kayo nun Mylord.Imagine the CEO of Greyzson company ay naglaan ng oras na puntahan ang taong minamahal,para lamang bigyan ng pirasong papel.Talagang gagawin mo ang lahat upang maipaalam lang na gusto mo syang makasama sa kaarawan nya ngayong taon.Pero this kinda of…” Bahagya itong tumigil,kesya nagtaas baba ang ulo. “Yeah,its kinda cheesy…but sweet”

Bumuntong hininga nalamang sya at nagpasensya na wag mapikon sa butler nya dahil sa bahagyang pang iinsulto nito.“Kung pwede sanang ipatapon kita sa islang pinanggalingan ko ginawa ko na” pagbabala nya habang nagbibiro.

Tinawanan lang sya nito “Minsan pinag sisisihan ko kung bakit ako yung piniling maging butler ng mga kamag anak mong elites.Minsan kase para wala na akong silbi sayo dahil ayaw nyo naman akong tumira sa bahay nyo kasama ka” ani nito “Being a butler Mr.Grey is being like a personal assistant slash katulong…ang tawag ng elites family dun,alipin”

Hindi na nya pinansin pa ang sinabe ng binata.Alam naman nyang kahit ayaw nya magkaron ng alalay na katulad ng isang butler.Kailangan nya itong tanggapin dahil tradisyunal na ito sa mga elites family na kagaya ng pamilya nya.

Itunuon na lamang nya ang paningin at pinagmamasdan ang kabuuan ng paligid.Ang bandang gitna ng parke ay nababalutan ng mga petal na red roses,nakakalat ito sa sahig.

May lamesa sa gitna para sa pandalawahang tao habang may bubungan na kay tingkad ang kulay at sinabitan ng mga palamuti.Hindi magarbo,pero magandang pagmasdan upang masiyahan ang binata.

“Halos tapos na pala ang lahat dito” ani nya sa butler “Ang mga tao bang nagbabalak mamasyal dito sa parke? Kamusta na?”

Tumango ang kausap nya “hmm,since arkilado nyo na po ang buong espasyo na ito.Pinagbawalan at hinaharang napo ng mga opisyal ang mga taong nagbabalak mag punta rito” paliwang ng kausap “Everything is settle,ang special someone nyo nalang po,ang tanging inaantay”

Sumang ayon sya dito “Anong oras na?” Tanong nya.

“Its 10:30 perhaps my lord,my thirty minutes nalang po kayo mag hihintay sa kanya” paliwang nito “Ano po ba ang takdang oras ang ibinigay nyo sa binata?”

Bahagya syang natigilan pero agad ding sumagot.

“11:11 am” unconsciously he said.

Matamay naman syang pinaktitigan ng binatang katabi “M-may ibig sabihin po ba ang numerong iyan? My Lord?”

Nakatingin lamang sya sa nakasetup na lamesa sa gitna ng parke hindi kalayuan sa kanya,naisip nya ang isasagot sa binata.“Yeah,that number is very special for me,sa lahat din naman ng tao diba?” ani nya “Ang sabi ng iba,11:11 is very special number becuase this is the master number at all.Kapag nakita mo daw to ibig sabihin indikasyon na daw to na maging aware at conscious kana sa mga nangyayare sa buhay mo.”

Kumot ang noo ng kausap dahil sa sinabe nya,mukhang hindi sya nito naiintindihan.“W-what do you mean about it?”

Maikli syang ngumiti habang pumapasok sa alaala ang binata.

“It means,pinapahiwatig ng Angels sa buhay mo na maging bukas na ang pusot isip mo na kahit gustohin mo ang isang bagay,hindi ito basta basta makukuha o mangyayare.It means hindi nakatadhana.Kapag hindi sya dumating sakto ng 11:11 o kahit sobra paman.My Angel said,I need to wake up to the reality” lumunok sya ng laway habang napapaisip sa sasabihin.

“I need to let go,Aiden…he is not for me,baka hindi talaga kami para sa isat isat”

Napansin nya ang bahagyang pagkunot ng noo ng katabi dahil sa sinabe nya.“Dahil lang po sa 11:11 master number nayan isusuko nyo yung pagmamahalan ninyong dalawa?” Ani ng butler “Hindi naman po ibig sabihin na paniniwala ng lahat na magising ka sa reyalidad.This is not to indicate na isusuko mo na ang meron sa inyo ng binata nayun,pano kung nalate lang syang nagising o nalate magasikaso sa sarili nya kaya sya nahuli sa time na ibinigay mo?”

My point sya…

Pinigilan nya ang magreact dahil kumurot sa loob nya ang bahagyang lungkot.“Pero thats 11:11 master number said” ani nya “I need to wake up and be aware in what reality is happening between me and Aiden.Matalino si Aiden para makita ang code na nilagay ko gamit ang number nayun” suntok sa bwan syang maniniwala “…dahil mahal nya ako,pupuntahan nya ako dito”

Pero ilang minuto nalang bago dumating ang saktong minuto ng 11:11 ay wala padin ang binata.Nagbabadya din ang malakas na hangin sa paligid at ang madilim na ulap na mukhang may darating na ulan.Pero wala pading kahit anong paramdam ng binata ang dumadating.

Kanina pa nakaupo si Brice sa inakupahang pandalawang lamesa matamlay na hinihintay ang binata.Umaasa na makikita ang masayang ngiti nito,mapupungay na mata at maaliwalas na mukha.Nakatingin sya sa daan kung saan inaasahan nyang maglalakad ang binata patungo sa kanya na may dalang ngiti at ligaya.Pero lumipas pa ang ilang minuto ang binatang Aiden ay wala padin…

“My lord” ani ng butler nya nung lumapit ito “It is about time,It is already 11:11 am” ani nito.

Bumuntong hininga sya habang marahang niyukom ang kamao.Nararamdaman nya ding nanunubig na ang gilid ng mata nya dahil sa lungkot na nararamdaman. Hihintayin parin kita…Aiden.

“Five more minutes” ani nya sa butler “After five more minutes and I will give up.S-sabi ko naman diba,kahit sumobra ng ilang minuto,I accept it.Baka natraffic lang yun” bakas ang lungkot sa boses nya pero pilit nya yung itinatago.Ayaw nyang maramdaman ng kausap na nalulungkot sya dahil unti unting bumabagsak ang pagasa.

Five more minute…mi reina,dito lang ako…hihintayin kita…

Itutuloy

…

CHAPTER 20

AN; Natatawa ako kasi may nilagay pa pala akong lyrics ng kanta sa chapter nato hahaha.

Happy reading 💕

“11:11 am…” ani Aiden ng tignan ang urasang pambisig “Andito nako Brice…I make your wish come true” huminga sya ng malalim kapag kuwan ay pinagmasdan ang binata na nakaupo sa pinakacenter ng parke.

Sobrang sakit pagmasdan ni Brice,nakatungkod ang dalawang siko sa tuhod at bahagyang ginugulo ang buhok nito.Pagmasdan lang nya na ganto ang sitwasyon ng binata,sobrang dinudurog ang puso nya.

Paniniwala ng iba,11:11 number is a master number at all.Kapag sumapit daw ito,you can make a wish at matutupad daw iyun.Kaya alam na nya kung bakit 11:11 o’clock sya pinapapunta ng binata sa venue.Ang kahilingan nito na makasama sya ay sana matupad lalong lalo na pinaghandaan pa sya nito ng simpleng birthday surprise.

Oo,nakapunta sya,pero hindi sya nagpakita.Ang kahilingan ay natupad,ngunit hindi ito nalaman ng binata habang naghihinagpis sa kalungkutan.

Sa tanan ng buhay nya,hindi nya man naisip na kayang gumawa ng gantong effort ang binata.Kaya naman lubos nyang pinagsisihan ang hindi pagpapakita rito at nagtago lamang sa malayo.

Pinagmamasdan nya ang binata na naglulugmok sa gitna ng parke,may nakahanda doong bilog na lamesa at dalawang upuan para siguro sa kanila.Nasiyahan din syang makita ang maliit na payong na may ilang palamuting nakasabit na nagpapamukhang magarbon kahit simple lamang ang lahat.

“11:11…” Ani nya at mariing pinikit ang mga mata nya at sinantabayan nya ang bathala “Humihiling po ako sa inyo,umaasa na ang numerong ito ay may katotohanang magtutupad ng pangako…

Sana,balang araw,magkasama at maging masaya po ulit kami ng binatang minamahal ko.Sana,matapos na ang lahat ng paghihirap naming dalawa“ bumuga sya ng marahas na hininga at muling tinigan ang gawi ng binata.

Im sorry Brice,pero nakapagdesisyon na ako…at pinipili ko ang aking ina mapatawad mo sana ako.

Kapagkuwan ay tinalikuran nya ito at dahandahan humakbang papalayo.Pero bago paman syang makaalis sa lugar.Narinig nya ang malakas na hangin sa paligid,kasunod non ay ang malakas na tunog na nanggaling sa likuran nya.Agad nya itong nilingon at nakita ang malakas na pagbagsak ng payong sa lapag.Agad namang nataranta ang kasama ni Brice at ang mga alalay nito at agad syang inasikaso.

Ang pagbagsak ng magarbong payong ay nagpapahiwatig ng pagbagsak din nilang dalawa.Pagbagsak ng natitirang pag-asa.

Napadako ang tingin nya sa binata na hindi man lang umalis sa pwesto nito at hindi na bother sa malakas na hangin.Saglit ulit syang napatigil sa pwesto kapag kuwan ay napatingin sa kalangitang madilim ang mga ulap,nagbabadya ng malakas na ulan.

Muli nya lang ibinalik ang tingin sa binata kapag kuwan ay naramdaman nya ang unting uting pagpatak ng ulan sa paligid.

Tila nakikisabay ang ulan sa lungkot mo Brice…marahil hindi kita madadamayan,nandyan sya para sayo. -Ani nya kapag kuwan ay tumalima na upang lumisan.

“L-LORD BRICE,lumalakas na po ang ulan at nababasa napo kayo…” Ani ng butler “Baka po,hindi na dumating pa ang inaantay nyong panauhin,m-magliligpit na po sana kami ng mga gamit…” alam nyang nagiingat ang binata sa sinasabi nito.Pero alam nya ang katotohan.

’Baka po,hindi na dumating pa ang inaantay nyong panauhin… -tila may katotohanan ang sinasabi nito.Alamin nya man kung gaano ito nagiingat sa mga saaabihin,ngayon nasasaktan na talaga sya.Hindi nya ito maitatatanggi.

Agad syang napatingin sa gawi ng binata  dahil naramdaman nya ang paghampas sa kanya ng katotohan.Hindi dumating si Aiden.May pinipili ang binata at alam nyang hindi sya yun.

Naramdaman nya ang malalaking patak ng ulan sa paligid at alam nyang nababasa na sya nito.Pero ayaw nyang umalis sa pwesto,kahit katiting sanang pagasa,magparamdam lang ito sa kanya.

Umaasa sya na kahit sa huling minuto,baka magpakita pa ito.Para syang nagaantay sa wala at parang kinakain sa sakit ang puso nya.Kasabay din kase ng pagpatak ng ulan ay tumutulo ang mga luha nya,matamlay na nakatingin sa daan at inaantay na sa gawi nun ay magpapakita sa kanya ang binata.Umaasa sya na naglalakad ito patungo sa kanya habang may baong ngiti at ligaya.

Pero wala,tuluyan lang kinakain ng ulan ang buong kapiligiran,wala pading Aiden na nasisilayan.

“Pinuntahan ko sya sa opening ng painting shop nya nung araw nayun” ani nya sa butler na nakatayo sa gilid nya at kapwa basa narin.Alam nyang dinadamayan sya nito na mabasa rin sa ulan.“Im so pathetic that time because I hug him tight…” ani nya habang tumanim ang kaunting pagtawa.

“Pero alam mo,kahit niyakap ko sya.Kahit hindi nya pa alam kung sino yung taong kinuble sya,hindi nya ako tinaboy” unti unti nyang naramdaman ang panunubig ng mata,kasabay ng tubig ulan sa mukha kasabay tumulo ang luha nya.“Hindi nya ako tinaboy tapos hinagod nya pa ako sa likod…” tumingin sya sa katabing butler habang may mapaklang pag tawa.

“Dinamayan nya ako,dinamayan nya ako Grant.Kahit hindi nya alam kung sino yung nilalang na yumakap sa kanya.Hindi nya ako tinaboy” tuluyan na syang humikbi pagkatapos ng ilang segundo.

Napayukom ang dalawa nyang kamao habang nakatukod ang dalawang siko sa tuhod at nakatungo doon.Alam nyang nakikinig sa kanya ang kausap na hinahayaan lang syang magsalita kahit na alam nyang hindi ito nagtatanong sa buhay nya.Huminga sya ng malalim at muling bumunga ng marahas na hininga

Pinapakalma ang sarili.“Naglakas loob akong ibigay sa kanya yung papel kahit ang plano ko ay iiwan ko lang yun kung saan nya makikita” ani nya “Pero dahil nga hindi ko napigilang ang sarili ko,niyakap ko sya…niyakap ko sya ng mahigpit nasa halos limang taon ay hindi ko na naramdaman ang bisig nya”

Muli nyang pinakawalan ang mga luhang parang gripong umaagos sa pisngi nya “Sinamantala ko ang pagkakataon…” Humihikbi sya at tila pinipigilan ang pagsabog ng sarili dahil sa sakit.

“Niyakap nya ako Grant…pinaramdam nya sakin na nanduduon sya at nakikiramay sa kung anong problema ang meron ako” bumitaw ulit sya ng malalim “Yung human portrait” ani nya ulit at natatawang tumingin sa katabing butler “Ipininta nya ako Grant…ako yun,pininta nya ako sa itsurang kung paano nya ako unang nakilala”

Walang sagot ang namutawi sa katabi,hindi naman nya ito inaasahan.Inilabas nya lang ang lahat ng luhang meron sya sa mata nya na hindi maubos ubos.Alam nya na naririnig ng katabi ang paghikbi ng buong boses nya dahil sa pagiyak pero wala na syang pakialam.

“Mahal naman nya ako diba?…” Wala sa sariling tanong nya dito.

I don’t know how I should say it

In my mind, it’s every word

That they don’t wanna hear

I don’t know how they might take it

Maybe you can take the pressure.

Pumasok sa alaala nya ang inosenteng mukha ng binata.Ang magandang pilik mata,ang matangos na ilong…

And make it disappear

Throw out the inhibition

You make me feel a feeling that I’ve never felt before

I don’t know if they’re gonna like it

But that only makes me want it more.

Ang perpektong labi nito,ang magandang ngiti…At ang unang halik nitong kayinit.

’Cause I’m nobody’s but yours

Hindi nya alam sa nararamdman ng binata kung ano ang mali.Pero hindi nya maitatangging may nagawa syang pagkakamali…

Ang mga araw na pinaligaya sya ng ibang tao.Lubos nyang pinagsisihan dahil aaminin nya wala pa syang kamuwang muwang sa mundo…

If it’s me

And if it’s you

And if our love is wrong

Then I don’t ever wanna be right

I don’t ever wanna be right

Labis syang nagpapasalamat na nakilala nya ang binata.Binago sya nito at pinaligaya….

Ligaya na,pampisikal,pero ang higit ang pag papaligaya sa emosyonal…

If it’s real

And if it’s true

And if our love is wrong

Then I don’t ever wanna be right

I don’t ever wanna be right

Oh oh, yeah yeah

Oh oh , yeah I just want you to

be mine

“SO,WHATS UP?” ani uncle Jack na basta nalang sumalampak sa kama habang patalikod syang nakaupo sa gilid nito.Hubad baro sya at nakatapis lamang ng twalya,katatapos nya lang maligo para pumasok sa trabaho ngayong umaga.“How’s your almost three days na pagdadrama,are you already ok?”

Bahagya nyang nilingon ang tsuhin habang nakakunot noo dito.Matapos kase ang halos tatlong araw na pag kukulong sa kanyang silid,ngayon lang sya nag desisyong pumasok sa opisina.

“Ito naman,tinatanong lang kita kase nag aalala ako” ani nito nang hindi sya umimik.Naramdaman nya pa ang dalawang palad nito na mahinhing minamasahe ang dalawa nyang balikat “Ilang araw ka ng nagmumukmok sa silid nato Brice,hindi ko sa inuubliga ka sa trabaho because I can manage it.Ang akin lang wag mong paiikutin ang mundo mo sa sa apat na sulok lang ng silid nato o di kaya” saglit itong tumigil “S-sa iisang tao lang”

Bahagya syang natigilan,at natahimik ng ilang saglit bago mag salita “I can manage my self uncle Jack,sya ang dahilan kung bakit nandito ako ngayon sa mundo ng mga tao” mahina syang natawa “So basically,sya ang mundo ko,dahil sya ang dahilan ng mga ginagawa ko dito.He was my path para sa bagong mundong tinatahak ko”

Narinig nyang humingang malalim ang tsuhin habang bumababa ang braso nito sa balikat nya.Nararamdaman nito ang pagdiin ng palad nito sa paghimas sa braso nya.Alam nyang naguumpisa nanaman ito,pero parang ayaw nyang pigilan sa ginagawa.

“Sana…kahit sya ang dahilan ng lahat ng to,gumawa ka ng sarili mong path” ani nito “Maging ikaw,sa kung anong gustohin mong maging ikaw Brice.You can make your own path kahit wala na yung taong nag bibigay direksyon sa buhay mo”

Hindi sya umimik sa sinabe nito,alam nyang may punto ang tsuhin.Sandaling namayani ang katahimikan sa buong silid.Nakatingin lamang sya sa glass door na namamagitan sa balkunahe at sa kanyang silid,tinatagusan na ito ng sikat ng araw galing sa labas,na nagpapahiwatig na kailangan na nyang harapin ang bagong umaga.

Naalala nya bigla ang trabaho,kaya tatayo na sana sya upang magbihis ng maramdaman nya mula sa kanyang balakang ang pagyapos dito ng tsuhin.

Natigilan sya dito at bahagyang nilingon ang tsuhin mula sa likod.Matamay lang itong nakatingin sa kanyang mata at saglit sya nitong hinalikan sa braso.

“Hayaan mo munang tanggalin ko ang stress at lungkot mo,Brice.” Ani ng tsuhin sa mahinhin na boses “they can manage our company kahit late na tayong pumasok”

Hindi sya umimik sa tsuhin at walang emosyon lang itong napatingin sa glass door na kaharap.Alam naman ng tsuhin nito na ito na ang indikasyon sa gusto nitong gawin sa kanya.Naramdaman nyang umalis ang lalaki sa likod nya at paluhod na pumwesto sa pagitan ng kanyang mga hita.Kapwa silang walang imik at ni hindi man lang tinignan ang tsuhin sa gawi nito.

Maya-maya lang ay naramdaman nya na hinawi na nito ang twalya sa harap nya at naramdaman na nya ang mainit na palad na humihimas sa kanyang pagkalalaki.

Wala parin emosyon ang mukha at nakatuon parin ang mga mata sa malayo.Ilang segundo lang ay naramdaman na nya ang mainit na bagay na bumabalot sa kanyang kabuon.Hindi ito katigasan pero sa dulas at sikip ng bagay na iyun,lumalaki ito na tila hinihigop papaloob.

Namalayan nalang nya na wantusawa na ang tsuhin sa pagsuso sa kanyang pagkalalaki.Wala itong humpay na tila di man lang nabubulunan hangang sa sandaling naramdaman na nya ang pagtigas ng kanyang puson at nagbabadyang pagputok ng kanyang likido.

“GOOD MORNING Mr.Grey” bati ni Picantos ang kanyang assistant na masigla sumalubong sa kanya paglabas nya galing elevator.Hindi nya man lang ito binato ng tingin at wala syang emosyon sa mukha na tilay walang napapansin sa paligid.Para lang hangin nyang dinadaanan ang mga tao sa paligid na bumabati sa kanya pagnakikita ito.

Hindi pa sya nakakalayo sa nilabasang elevator ng muling kunin ng clerk ang atensyon nya “Mr.Grey,n-ngayon po nakascheduled ang mga meeting nyo mula sa big companies na kinansila nyo nung nakaraan pang araw” ani nito,tumigil sya sa paglalakad.Kaya nagtuloy ang clerk sa pagsasalita.

“Kaya ipapascheduled ko na po sana mamayang 11 am ang buong board para sa meeting,they just waiting for you,magtatatlong araw na at nagaalala na sila because they dont know what they do to start the investment pag wala po kayo”

Napamewang sya at pinakatitigan ang clalerk na katabi “Hindi ba sila nakakakilos pag wala ako? Pwede naman nila ipareview sakin ang paper works pag-oras na dumating nako sa company ah.Isa pa,anong ginagawa ni Uncle? Diba sya yung kanang kamay ko dito”

Nakita nya ang pag ngiwi nito na alam nyang biglang naintence dahil sa diin nyang pagsasalita “S-sorry Mr.Grey,hindi naman daw po kase porte to ni Mr.Jack kung kayat labas sya sa buong board.Tsaka bouong board din po kase yung nag agree na magitala ng meeting sa oras na dumating kayo”

Huminga sya ng malalim.Kahit kase pumasok na sya sa trabaho,ayaw nya pading humarap sa tao kaya para sa kanya gugostihin nyang magkulong nalamang sa opisina.Mahirap sa buong board kung haharap syang wala sa wisyo.He cant deal to anyone.

Hindi sya umimik pero nanatili parin sa kanyang pwesto.

“A-ahm,Mr.Grey,mamayang after lunch ko nalang din po irereset ang meeting” ani Clerk nung natahimik ito “Magpahinga nalang po sana ulit kayo.Sa ngayon po,may mga under the list na magiinterview for the new set of investments and for the employee.Bale ayun nalang po ang ipapacancelled ko today para po makapaghanda na kayo sa meeting ng board”

Nakahinga sya ng malalim dahil sa paguunawa ng clerk.He was physically present in the company pero mentally absent naman sya.“Ahm pwede ko po bang malaman kung kelan dadating si Mr.Jack?” Tanong ng clerk

“Sa kanya ko nalang po kase ipapainterview si Mr.Aiden Forther,sya parin po kasi ang proctor ni Mr.Clayton.Since ikakansel ko na po ang iba pa”

Kumunot ang noo nya dahil sa pamilyar na pangalang binanggit nito “Wait ngayon mag iinterview si Mr.Forther?”

“Opo,una po kase sya sa listahan kaya hindi ko na maikakansel kaya kay Mr-”

“No” biglang pigil nya sa clerk sa iba pang sasabihin nito “leave it to me,ako ang magiinterview sa kanya”

Aapila pa sana ang clark dahil sa sinabe nya ng kapwa nila narinig ang elevator nang nagbukas ito.Sabay silang napatingin sa gawi non at lumabas mula sa pagbukas ng elevator ang pamilyar na muka ng binata.

Natuon ang pansin doon ni Brice habang saglit na napagmasdan ang kabuuan nito.

Ang lalaking bumugad sa kanila ay tila walang emotion ang mukhang dala.

Si Aiden Forther,na kung titignan ay tila hindi na ito katulad ng dati.

Itutuloy…

CHAPTER 21

Kung gusto nyang maging ok ang lahat.Kung gusto nyang maging matapang,lumaban,he need to wear un-emotional face pagkaharap ang taong minamahal nya.Sabi nga ng iba,kung gusto mong magsinungaling sa isang tao.Kailangan mo ding lokohin ang ibang tao sa paligid mo,and this is Aiden doing right now.

Ngayong umaga ang muling interview nya kay Brice Greyzson.And for this moment,kailangan maging ibang tao sya.Kailangan ibang ibang ang pagkataong ipakita nya sa binata.

Sa oras na pumasok sya sa kuta nito,kailangan hindi na ang dating Aiden ang ipakita.Dahil yung Aiden na ipapakita nya ngayon mas handa,mas matapang.

Kailangan kong maging matatag…ito ang paraan para hindi ako maging mahina sa harap ni Brice.I need to do what Im planning in the first place at all .Huminga sya ng malalim bago bumukas ang elevator na sinasakyan nya patungo sa sixtynine floor.

K-kailangan kung pabagsakin si Brice?….

HINDI ALAM ni Brice kung ilang segundo syang napatitig sa binatang lumabas mula sa elevator.Tila ibang tao ang nakikita nya.

Lumapit si Aiden kapagkuwan kay Brice at utomatiko silang nag-ayos ng sarili.It seems he looks like a boss na nahuli ang mga impleyado na nagdadaldalan sa gitna ng trabaho.Kaya automatiko ang dalawa.

Napalunok pa ng laway si Brice ng matuon ang pansin sa binata.Ngayon nya napansin na nakatitig sa kanya ito..

Nagkatinginan lamang sila ng clerk pagkatapos,at kapwa walang kibo.Mukang napansin naman ni Aiden ang tila namumuong tensyon dahil sa pagdating nya.

“Hello,Mr.Grey” ani Aiden kapag kuwan ay inilahad nito ang kaliwang palad sa harap nya.Hindi nya alam kung tatanggapin nya ito.Para ba kasing first time lang sila sa buong buhay nila nag kita,umakto itong iba sa sya binata.

Napaka professional nito.

Tumikhim pa ang binata kapag kuwan ay dahan dahan nyang iniabot ang palad nitong nakalahad.Nagshake hands sila “Ok,to formally introduced myself to you.I am Aiden For-”

“Kilala na kita” putol nya sa iba pang sasabihin nito.’ Bakit ba ganito ang inaakto nya? .

Bahagyang tumawa ang binata sa harap nya pero ibinalik kagad nito ang ekpresyon “To formally lang naman Mr.Grezson.I know you know me so well”

“Yes.I know you,Aiden Forther” diing ani nya habang titig na titig sya dito.

Gusto nyang basahin ang pinapakitang emosyon ng binata sa harap nya ngayon pero wala syang mabasang kahit ano.Napakalamig ng mata nito na nakatingin sa kanya.Hindi nya ito nakikillala,malayong malayo sa Aiden na una nyang nakita.

“I-its nice to see you” ani nya.

Hindi nya alam kung ilang segundo na nyang pinakatitigan ang binata.Napansin nya nalang na umikhim ito at itinuon ang pansin sa mga kamay nilang magkahawak parin pala.

“I-Im sorry…” Ani nya at parang nakuryenteng inagaw ang kamay nya dito.

Saglit namayani ang katahimikan sa pagitan ng dalawa.Pero si Aiden din ang nagbasag nito.

“So,can we proceed now Mr.Grey?” Ani nito na bahagyang ikina gising nya.

“Ok” maikli nyang sagot at nauna na sa paglalakad.

UMUPO SYA sa swivel chair paharap sa binata na nakaupo narin sa harap nya.Naaalala nya pa ang unang pagkikita nila ng binata para sa una ring interview nito sa kanya.

Ngayon ay nakatitig lang sya kay Aiden sa mga oras nato.Ibang iba sa unang pagkakakita nya sa binatang hindi handa at medyo aligaga noon.Ngayon,ang binatang nasa harapan nya ay iba ibang na.Mas handa,at mas matapang…

Nakasandal ito sa upuan na kinalulunlan,nakadikwatro ang isang hita at may folder na nakapatong dito.Isa pa,bago nya makalimutan,ang walang emosyong mukha ng binata kanina pa.Tila tinatago ang Aiden noon.

Namayani nanaman ang katahimikan sa pagitan nilang dalawa.Hindi nya alam kung sino ang magsisimula,para bang anlaki laki ng pagitan nilang dalawa kahit ilang pulgada lamang ang layo sa isat isa.

Wala na syang paki kung mailang man ang binata sa mga titig nya.Ang mahalaga ngayon,kinakabisado nya ang itsura ng binata.Para siguro sa muling paghihiwalay nila,natatandaan nya ito kahit sa isip lamang.

Bago pa sya makain ng pagnanasa sa binata,naputol na ang kanyang pantasya nung magsalita ito.

“Ok Mr.Greyzson.So this the second interview that we had,right? marame na akong natanong tungkol sayo” ani nito at kinalikot ang folder na hawak.

“So,I already ask you what the secret behind your success.Ngayon,gusto ko namang itanong,ano at…” bahagya itong natigilan na tila nag alinlangan sa sasabihin.Pero nagpasy din itong magpatuloy.

“S-sino ang inspiration mo,b-behind of your success?”

Matalim parin ang mga titig nya dito.Nakatungkod lamang ang dalawang siko nya sa lamesa habang nilulunod ang binata sa mga tigtig nya.Ilang segundo pang ganun ang posisyon nya bago magpasyang sumagot.“Why do you need to ask that? kung alam mo naman kung sino ang taong inspirasyon ko sa lahat ng mayroon ako,right?”

Lumayo ang tingin ng binata sa kanya,bahagya pa itong umikhim bago magsalita “Mr.Grey,I am the one who asking.Im here,because Im just a proctor for this interview.Pleas be profesio-”

“Isang tao lang yung dahilan ng lahat ng to” ani nya,putol sa iba pang sasabihin ng binata.

Kahit napansin nyang natigilan si Aiden,malamig parin itong nakatitig sa kanya.At tila sinasaksak sya sa dibdib habang nakikita ang mga mata ng binata na kaylamig tulad ng isang yelo. Parang hindi sya nakikilala.

“Yung taong to,binago nya ako,pinaniwala nya ako na may iba pang mundo sa kabila ng nakapalibot na puno at mga bundok sakin.Naka pagtinawid ko ang malalim na dagat pagahon ko ay makikita ko ang tunay na mundo…magandang mundo,kasama sya” umayos sya sa pagkakaupo at isinandal ang likod sa swibel chair.Hindi inalis ang titig sa binata.

“Tama nga sya,tama sya kasi may mas maganda at magarang mundo pa nga talaga sa kabila ng mga puno.Akala ko,magiging masaya nako nun,pero hindi pa pala…” saglit sya tumigil,humugot ng malalim na hininga “Dahil kahit san ako lumpalop na mundo mapadpad.Sya parin ang pipiliin kong makasama at magtungo sa mundong kami lang ang nakakalam…yung masaya kami”

Naramdaman nya ang bahagyang panunubig ng mga mata.Nakatitig lang din sa kanya ang binata na parang gusto pang marinig ang lahat sa kanya.Pero sadya nga lang sigurong matibay ang loob nito ngayon at mukhang pinaghandaan ang araw na ito.Dahil hindi nya padin nakikita sa binata ang gusto nyang makita.Ang bumalik ang mga matang punong puno ng pagmamahal sa kanya.

Umikhim ulit ang binata at binasa lang ang papel sa harap nito.Gusto nya itong magbigay ng komento pero wala itong sinabeng kahit ano.

“Ahm,ok m-mukhang malalim…so the next question is-” kumunot ang noo ng binata at bahagyang naglikot ang mga mata.Nakatitig ito sa folder na hawak na parang takang taka.Ibinuklat pa nya ang ilang pahina ng papel na para bang may hinahanap dito.

“I-Im sorry Mr.Grey,h-hindi kase nanggaling ang mga tanong nito sakin e prinisent lang sakin ang mga ito so hindi ko alam kung sino ang gumawa kaya-” bahagyang putol nito sa sasabihin at aligagang kinalikot ang teleponong hawak.Parang may kokontakin ito sa kabilang linya upang masiguro ang katotohanan sa papel na hawak.

Matamang pinakakatitigan nya lang ang binata na hindi na kumportable sa inuupuan,kaya nag pasya syang magsalita na ukol dito “Mr.Forther,whats the problem?” tanong nya.

“I just want to contact t-the agency,I bother something sa mga tanong kaya-”

“You can proceed” putol nya dito “I dont mind,just proceed sa tanong mismo dyan.Ok lang naman sakin and Im willing to answear that”

Bahagyang natigilan si Aiden,matagal sya nitong pinakatitigan habang nare-realize ang pag exaggurate ng mga kilos nya.“But Mr.Grey,I think t-this one is so personal” ani nya nito.

Bahagya syang ngumiti sa binata “Wala ng mas personal sakin,Aiden.Alam mo naman na ang lahat lahat sakin,hindi ba?”

Umikhim ulit ang binata dahil sa sinabe nya kapagkuwan tinuon na nito ang tingin sa papel kasabay ng pag-papakawala ng malalim na hininga bago basahan ang tanong.

“Ok ahm..t-this is just a simple question.I just want to ask-No-” ani nito habang umubo ng mahina.Parang nagulat sa sinabe. “T-they want to ask you M-Mr.Grey” pagtatama nito sa unang sjnabe.“They just want to ask that if ang isang Greyzson ba nakagaya mo,a-ay nag mahal n-na ba?”

Tumaas ang gilid ng labi nya sa tanong nayun.It seems na ito ang iniiwasan ni Aiden na itanong sa kanya.

Sa pagkakataong ito,nakakuha sya ng chance at nilakasan pa ang loob,kaya umayos sya sa pagkakaupo at matamay na pinakatitigan muli ang binata ng ilan pang segundo.

“You dont need to Answear this Mr.Grey” ani ulit ng binata.

“No” diing saad nya “I want to Answear that”

Bahagya syang umikhim at huminga ng malalim kapagkuwan binato nya ng mariin na titig ang binatang nasa harap.“Nagmahal na ako noon pa,at hanggang ngayon,mahal na mahal ko parin sya” sagot nya.

“Hindi ko sya makakalimutan,yung ngiti nya,yung buong mukha nya.Maganda lahat sa kanya.Kung ipapa-describe ko yung una naming pagkikita sa loob ng kagubatang iyun.Tandang tanda ko payun,kahit pa sa detalyeng paraan.” pinakawalan nya ang maiksing ngiti sa mga labi.Tinititigan nya lang binata na para bang sa mga sagot nya sinasabe ang totoong nararamdaman para dito.

Hindi sumagot ang binata sa harap nya at ni hindi man lang sya nito matignan sa mga mata.Mas naging purisigido sya,at nagpatuloy sa iba pang sasabihen.“I want to hug him,cuddle him,gusto kong magpaalaga sa kanya.Gusto kong ibalik ang dating kami,yung dating kami noon sa loob ng isla,yung masaya”

Saglit muling namayani ang katahimikan sa dalawa.Inaasahan nya nato hanggang sa narinig nya ang pagbitiw ng hininga ng binata bago ito nag salita “T-thank you for your Answear Mr.Gre-”

“I want him back” pagpapatuloy pa sa sasabihin na bahagya nanamang ikinatigil ng binata “I want you back Aiden…”

This time akala nya matitinag ang binata sa lantarang paglalahad nya.Pero mabilis lang itong tumayo kapagkuwan habang may malamig na ngiti sa kanya.Tinitigan nito ang orasang pambisig na suot at tumingin sa gawi nya.

“Im sorry Mr.Grey,I think our time is already done.Thank you for your cooperation,Mr.Claytone will be here soon to talk more about for the papers contact…thank you” saad nito na parang nagmamadali.

“Were not yet done right?” Pigil nya ang pagkagulat sa akto ng binata “M-marame ka pang tanong,marame ka pang oras.Dalawa palang ang natatanong mo kaya hindi kapa tapos” ani nya “Hindi pa tayo tapos Aiden”

“I-I am sorry,pero nalaman ko nadin naman lahat ng sayo last interview so pleas excuse me,may I take my live” sagot ng binata na parang nagmamadaling kumilos at nagtungo sa pintuan para lumabas.

Akala nito magiging ok na ang lahat pero hindi sa pagkakataong gugustohin ni Brice.Kasabay nyang naglakad si Aiden na para bang nakikipagunahan sa pintuan at mabilis hinagip ang likudan ng pinto upang hindi mabuksan at makalabas ang binata.

Natigilang muli si Aiden,hindi nya na alam ang gagawin.

Paharap sya sa binata na ngayon ay mariing nakapikit at matindi ang pagkakahawak sa folder na dala.It seems na sa una palang,iniiwasan na sya ng binata pero hindi sya makakapagayag pa dito.

“Why are you doing this?” Ani nya habang maitim na nakatitig sa binata.

Huminga itong ng malalim habang mariin paring nakapikit upang maiwasan san syang tignan “A-ano papo bang gusto ngo? I need to go M-Mr.Grey”

“You…ikaw ang gusto ko” diing sagot nya “At gusto kong malaman kung bakit moto ginagawa sakin?” Tanong nya.

Nanatiling nakapikit ang binata “Wala akong sasabihin sayo,I just want to leave,pleas excuse me Mr.Grey” ani nito na halata na ang diin sa boses.

“Dont call me,Mr.Grey Aiden” malamig na ani nya “Just dont call me Mr.Grey,call me Brice or Tarzan”

Sa huling sinabi nya ay ang nagpamulat ng mga mata ni Aiden.Pinakawalan nito ang malalim na hininha at lumayo sa pwesto nya.“Dont do this to me,w-wag mo na akong pahirapan pa.Hayaan mong maging malamig ako sayo.Palayain mo na ako…”

“Give me a reason,ayokong maging malamig kasakin dahil nagiinit parin ako sayo” ani nya “I want you back Aiden,literall back on me”

Pinakawalan ng binata ang pinakamalalim na hininga nito,tumitig lang ito sa kanya habang nanunubig ang mga mata.It seems parang natalo na ang binata sa pagpapanggap nitong walang paki para sa kanya.

Ang kaninang malamig na titig nito ay tila unti unti natutunaw dahil napalitan na ito ng kaunting pag-unawa.Akala nya muling aapila ang binata sa harap nya.Pero tumingin lamang ito sa gawi nya hanggang sa dahan dahan sya nitong niyakap.

Ilang segundo rin sigurong nakasubsob ang binata sa braso nya ng maramdaman nya ang bahagyang paghikbi nito.

Parang may gumuhit na sakit sa puso ng maging ganto si Aiden sa harap nya ngayon.Pati rin sya kase ay nararamdaman ang nanunubig na mata at ang punong punong pagmamahal nya sa binata.

“P-pleas Brice, dont do this to me ok,unawain moko” ani Aiden “Ayokong gawin sayo to,p-pero kailangan.Sana intindihin mo nalang ok…magtiwala kasakin”

“Pleas,tell me everything” ani nya “Bakit kailangan mong umaktong hindi ikaw sa harap ko.Bakit mo kailangan gawin ang mga hindi mo dapat gawin…Stop all of this,hindi ikaw ito” Bahagya syang tumigil “Nasasaktan ako Aiden,sinasaktan moko” naramdaman nya pa ang bahagyang paghigpit ng yakap sa kanya ng binata.

“Im sorry If I feel you like that..” Sagot ng binata kapag kuwan ay kumakalas ito sa pagkakayakap sa kanya at sinapo ng dalawang palad nito ang pisngi nya “But trust me,Brice…lalayo ako hindi dahil sa hindi na kita mahal.Lalayo ako dahil for our own good.Being seperate in each other can make our live piecefully.Trsut me”

Bago pa sya magsalita,naramdaman nya ang mga labi nito na humahalik sa labi nya.Hindi nya ito tinugunan habang nakatitig lang dito at parang gripo ang luha sa mga mata na umaagos.

if I kiss him back…it means…pinapalaya ko

sya.So

hindi,hindi ko sya palalayain dahil akin lang si Aiden..his mine

Sa too lang hindi nya naiintindihan si Aiden.Para bang may takot ito sa boses at may sinusiguro itong isang bagay na pinakakaingatan nyang wag masira.

Pleas Aiden…just tell me the truth.I can help you.

“Brice,my Tarzan…” ani ng binata sa gitna ng paghalik sa kanya nito,para itong nakikiusap na tumugon sya pero parang kusang nanigas ang mga labi nya para hindi gumalaw.

“Baka ito na ang huli…pakiusap” dugtong nito bago tumigil sa ginagawa.

Pinakatitigan sya ng binata sa mukha at mapait syang nginitian.Habang sya ay nakatitig lang dito at hindi alam ang kung ano ang ipapakitang ekspresyon “We were not seing each other again after this.Mahal na mahal kita,I hope you understand” ani pa nito.

“Paalam…” Bago sya halikan sa noo at dagli dagling lumabas ng pinto ng opisina.

Saglit syang napako sa kintatayuan habang hinahayaang tumakbo ang binata palayo sa kanya.Para syang ninakawan ng wallet marahil ay iniisip na sa oras na makalayo ang binata sa tabi nya.Hinding hindi na nya ito,makikita pa.

Mabilis syang tumakbo papabalabas ng opisina at dagling inilibot ang mata upang hanapin ang pamilyar na mukha.Nang makita nya ito,nasa elevator na ito’t papasara na ang pinto.

“Aiden!…” Sigaw nya bahala na kung matuon ang pansin ng mga empleyado sa kanya.Ang mahalaga mapigilan nya ulit si Aiden.

Ito na ang huli…ito na marahil ang huli na makita ko sya.

Mula sa kinatatayuan na parang saglit nya lang tinakbo ang elevator upang pigilan ang pagsara nito.Gulat gulat naman si Aiden dahil sa ginawa nya.Pero hindi na ito nakapag handa pa ng mabilis nyang hilahin ang binata papalabas ng elevator.

Para silang ginto o taong dyamante na pinagtitinginan ng lahat,lahat nag tataka at gulat.Ang lahat ay nakatuon sa kanila habang naglalakad sa gitna ng hallway sa loob din ng palapag naiyun.Mahigpit nya lang pinakahawakan ang kamay ng binata habang binagtas ang exit mula sa maliit na pintuan palabas ng rooftop ng building.

“B-Brice..ano bang ginagawa mo?” Takang tanong ng binata sa kanya.

“We will go to Allustrea island” ani nya “Kung san tayo nagsimula”

Itutuoy…

CHAPTER 22

Hindi malaman ni Aiden ang gagawin at sasabihin sa lalaki ngayon na hawak ang kanyang kamay.Parang ibang tao ito sa paningin nya na gagawin ang lahat upang makuha lang nito ang gusto. ’Sya ang gusto ng binata.

Ang mahigpit na pagkaka-kapit nito sa pulsuhan nya ay ang nagdala sa kanila sa taas ng rooftop.Kung saan naroroon ang isang pulang helicopter na kasaluluyang nakabukas ang makina.

Lumalagaspas ang malakas na elisi nito dahilan upang gumawa ng malakas na ingay at hangin,para silang binabagyo dahil labis ang pagtama ng hangin sa kanilang mga katawan.

Hindi nya maintindihan ang gustong gawin ng binata,kung bakit sya nito dinala sa rooftop,kung bakit may helicopter.Ang naalala nya lang,may lalaking lumapit sa kanila.Isa ata sa mga nag mamanage ng helicopter na ito.Habang hawak sya ng binata sa pulsuhan nakipagusap si Brice dito pero kahit malapit sya sa mga ito,hindi nya padin naintindihan ang pinaguusapan nito dahil sa pag lagaspas ng malakas na hangin na nagmumula sa elisi ng helicopter.

Ilang segundo lang nakipagusap ang binata sa lalaki,kapagkuwan ay naramdaman na nya ang paghila ng binata sa kanya papasok sa sasakyan.Taka parin sa kanya ang lahat ng nangyayare dahil hindi nya maintindihan ang ginagawa ni Brice.

Para bang isa syang bag na bigla nalang inisnatch sa may ari at tumakas papalayo.Ang bilis lang ng pangyayare.

Nang makasakay na sila sa Helicopter sinuotan sya nito ng earpiece sa ulo.Ito namay maayos na pumwesto sa driver sit at inihanda ang sarili upang lumipad sa himpapawid.

Hindi nya padin maproseso ang lahat kaya hindi na nya mapigilang magtanong sa binata.Tinignan nya ang gawi nito na abala sa pagpindot sa kung ano anong pindutan upang tumaas ang helicopter.

Nakasalubog ang mga kilay nito na parang may tinatagong inis sa kung sino.

“B-Brice,ano bang ginagawa mo? San tayo pupunta?” Tanong nya sa binata “Babalik tayo sa Allustrea,pero paano? ipaliwanag mo muna saakin ang lahat ng ito,bago mo ako dalhin kung sansan”

“Ikaw ang unang magpaliwanag” diin ani ng binata “Ipaliwanang mo sakin kung bakit kailangan mo akong layuan?”

Natigilan sya dahil dito.

Galit ang binata,at ito lang siguro ang natatanging naiisip ng binata dahil hindi na siguro alam ang gagawin.Ang itakas sya sa lahat ng tao,ang masolo sya ay ang pinaka mainam na paraan ng binata.

Hindi na muling nakapagsalita pa si Aiden ng maramdaman nya ang bahagyang pag-angat ng Helicopter na sinasakyan.

Nakasara narin ang pinto nito at nakasuot na sya ng seatbelt at airpeace sa ulo.Hindi na nya muling narinig na nagsalita ang binatang katabi.Pinagmasdan nya nalang ang kabuoan ng buong kamaynilaan na buhay na buhay dahil sa malalaking gusali.

Parang biglang napawi ang lahat ng inis at pagkabigla nya sa mga ginawa nito.Hindi nya kase maitago ang bahagyang ngiti nya na iniingatan nyang mapansin ng binatang katabi.Ang makita nya sa kabuoan ang kagandahan at kabuuan ng Maynila ay tila nagniningning na sa mga mata nya.

Never nya pa itong na experience dahil dati naman ay lagi silang nakasakay sa eroplano at tanging mga ulap nalang ang natatanaw.Hindi sapat upang makita ng mas malapit ang nagliliwanag na mga gusali.

“S-sigurado kaba dito,makakarating tayo sa isla ng Allustrea gamit lang ito?” Hindi naman sya sa nagdududa sa binata dahil sa tanong nya pagkatapos ng ilang segundong pananahimik.

Pero ito rin kase ang una nyang nakasakay sa gantong uri ng sasakyan na magbabyahe pa papunta sa nasabing lugar.

Nakita nya lang na nagtaas ng kaliwang labi ang binata sa sinabe nya.Nahalata siguro nito ang pagdududa nya sa sinasakyan.Ngayon nya lang talaga narealize na marame na syang namissed sa binata,lalong lalo na kung paano ito natuto magpalipad ng helicopter sa himpapawid.

“Wag kang mag alala,pinagaralan ko tong mabuti.May nakapagsabi sakin noon na maraming helicopter ang aking ama.Isa lang ito sa pagaari nya,kaya naman…” Ani ng binata,pero napatigil ito ng nang pinakatitigan nya ito.

“LordJhon Greyzson…” ani ni Aiden ng maalala ang pamilya ng binata.It seems na may nakapagkwento na sa binatang ito tungkol sa mga magulang nitong pumanaw. ’Sabay sana naming tutuklasin ang pagkatao nya…subalit may nakagawa na pala niyun habang wala ako . “Wag kang magalala sa sasakyan ako nag dududa.Hindi sa taong nagmamaneho” ani nya sa binata “H-Hindi kase ako sanay sumakay sa ganitong sasakyan noon pa e.Sa eroplano lang sanay kaya doon ako mas-”

“Do you trust me?” Bahagyang tanong ng binata dahilan upang matigilan sya dito “Do you trust me now?”

Ilang segundo syang hindi nakapagsalita at napatitig lamang sa kawalan.“Walang araw na hindi kita pinagkatiwalaan Brice..“Ani nya na halos bulong nya lang ito sa sarili pero mukhang nakalimutan nya atang naka earpiece sya kung kayat maririnig parin ito ng binatang katabi.

“Thank you…ngayon mas naguguluhan pa ako kung bakit mo nagagawang magiwas pa sakin.Marame akong katanungan sayo Aiden,gusto ko lang mga paliwanag mo”

HINDI ALAM ni Aiden kung ilang menuto silang nakasakay sa helicopter,pero nung matanaw na nya ang puting puting buhangin ng isla.Dalawang bundok na naglalakihan,mga punong kay sigla at malinaw na karagatan.Hindi nya mapigilan ang ngiti sa mga labi.Bigla kasing bumalik sa mga alaala nya ang masasayang nangyare sa islang ito.

Sariwa sa utak nya ang unang pagkikita nila ng binatang katabi,ang mga lugar na pinuntahan at pinakita sa kanya ng binata.Para iyung paraiso at napaka virgin pa sa mga tao.

Sariwa ang lahat at napakaganda.Nang masilayan nya ang islang ito mula sa taas ng helicopter na kinalulunlan.Bigla parang nawala sa kanya ang dating buhay at parang gusto nalang ulit manatili dito kasama si Brice.Nanatili lang ulit ang ngiti nya at ang bahagyang kasiyahan mula sa puso,para kasing nafeel nyang para lang silang nagbabakasyon dito.

“Are you ok?” Ani Brice ng makakababa na sila sa Helicopter.Pansin ata nito ang tinatago nyang pagkamangha sa lugar.

“Ahm,yeah,Im really fine…really” sagot nya na hindi alintana kung mapansin man ng binata ang saya nya sa mga labi.

“Someone happy?”

Saglit nya itong tinapunan ng tingin,bago muli ngumiti “Yeah,Im so happy right now.N-naninibago lang sa isla nato” pag amin nya.

“Mabuti kase I have a surprise for you”

Hindi pa man sya nakakabawi hinawakan na ng binata ang kamay nya at iginaya sya sa isang daan pagkatapos nitong masigurong maayos na ang Helicopter sa kinalulunlan nito.Naramdaman nya ang paghigpit ng pagkapit ng binata sa palad nya at hindi nya napigilan ang ma-curious dito.

Inakyat nila ang mahabang hagdan na napapaligiran ng magagandang puno at magagandang bulaklak sa gilid.

Patungo sila sa isang malaki at puting Bahay.’ Paano nagkaroon ng bahay sa islang ito? Namangha sya dahil napakagandang ng bahay na ito dahil sa puti ang kulay at may ibang parte ng glass wall ang bahagi nito.It seems na para bang siguradong maaliwalas sa loob nito at parang kaysarap maging bahay bakasyunan ng isang pamilya.

Tinapunan nya ng tingin ang binata na nangunguna sa daan habang hawak ang kamay nya.Kung hindi kase sya nagkakamali ang bahay na nakikita nya ngayon ay pagaari ni Brice.Ang lalaking hindi na nya makilala sa ngayon dahil nasusurprise sya sa mga ginagawa nito sa kanya.

Sino kana ba ngayon Tarzan?…Brice Greuzson

“Buenas dias Lord Brice” bati ng isang ginang sa kanila ng makaakyat sila sa pinakatuktok ng hagdang binabaktas. “Maligayang pag babalik po…” Ani pa nito.

Dito nya nasilayan ng malapitan ang puting bahay ng binata,hindi nga lang ata to isang munting bahay sa laki kundi isa ring Mansyon.Napakaganda nitong tignan dahil napakaaliwalas nito’t nasisinagan pa ng sikat ng araw,tumitingkad ang puting pintura nitong nababalot sa buong kabahayan.

Masisiguro mare-relax ka dito at mararamdaman mo ang katiwasayan malayo sa kabishasnan dahil napapalibutan pa ito ng mga puno at ilan ilang mga bulaklak na sadyang inarguriso pa sa paligid.

Tinugunan lamang ni Brice ang matanda kapagkuwan ay bumaling ang matanda sa gawi nya.Nagkatinginan pa sila ng binata,ngayon nya lang kaseng nahunian na magkahawak parin sila ng kamay.

“Si Aiden po manang,sya po yung sinasabi kong dadalhin ko dito” ani Brice ng hindi sya nakapag salita dahil sa malambing nitong tingin na para bang inaasahan na sya nitong makita noon pa kahit hindi nya ito nakikilalala.

Tinapunan sya ng ngiti ng manang kapagkuwan ay hinawakan sya nito sa kanang malayang kamay.

“Salamat dumating ka na…matagal ka ng inaantay ng iho’ ko sa bahay na ito” ani nito sa kanya na bahagya ikinatigil nya.“Wellcome home..” Dugtong pa nito,para namang biglang bumilis ang tibok ng puso nya dahil sa ipinarating ng ginang.

Natahimik sya ng ilang segundo habang naramdaman pa ang bahagyang paghigpit ng paghawak sa kanyang kamay ng binatang katabi.

“Hindi ko lang ipinangako sa sarili kong dadalhin kita ulit sa islang ito Aiden” ani Brice sa kanya ng ilang segundo syang tumahimik “…Pati na rin sa mga taong kasama kong humubog sa bago kong pagkatao.Nais ko silang makilala mo” ani Brice kapagkuwan ay tinapunan ng binata ang ginang ng tingin.

Ngumiti lamang ito sa kanya.

IGINAYA sila ng ginang sa sala,medyo namangha nanaman sya dahil sa ganda at pagkaaliwalas nito.Sa kabilang banda kase ng wall ay glasswall ang pinakabuan ng sakop niyun.Sapat para sa nagbibigay na liwanag sa kabuan ng lugar pahingahan,masisilayan mo kase ang matiwasay na karagatan at kagubatan sa labas.

Pinaupo lamang sya sa mahabang kulay puting sofa habang ang ginang ay umupo sa pangisahanag sofa paharap sa kanya.

Hindi na nya nakita si Brice dahil umakyat na ito sa ikalawang palapag dahil mag papalit ito ng preskong damit.

“A-ahm,lagi po bang umuuwi dito si Brice? Dito po ba sya pinaka nanunuluyan pag katapos nya sa trabaho?” Tanong nya sa ginang pagkaraan ng ilang segundong katahimikan.

Ngumiti sa kanya ang matanda habang may malumnay na tingin.“Hindi sya dito nanunuluyan,umuuwi lang sya dito pag katapos ng dalawang linggo.Ang bahay kase nato,halos kagagawa lang at katatapos lang makaraan ng apat na buwan.Kaya hindi pa sya umuuwi dito dahil siguro ay mas sanay pa sya sa tinutuluyan nya”

“Kaya po pala,medyo nabigla akong makakita ako ng bahay sa islang ito.Ito po ata ang kauna unahang bahay sa lugar nato”

“Oo,dahil pagaari nato sa ngayon ni lord Brice” hindi na sya nagulat sa sinabe ng matanda “Alam kong pinasadya nya talaga tong bahay nato para sa sarili nya dahil dito daw sya lumaki.Isa pa,pinagawan nya din ito ng malaking animal quarant para sa mga hayop na malalapit sa kanya.Kasalukuyan yung inaalagaan at minomonitor ng asawa kong si Holand,sa kabilang bahagi ng isla.”

Bahagya kumunot ang noo ni Aiden dahil sa Animal guarant na sinabe ng ginang “Yung mga unggoy po ba ang mga tinutukoy nyo?” Tanong nya,it seems kahit na nakikipag sapalaran pala ang binata sa syudad.Hindi nya nagawang kalimutan ang pinagmulan at ang tanging pamilya nito.

Tumango ang ginang sa tanong nya.“Oo,yung mga unggoy na halos ay napakalapit sa binata na para bang nagkakaintindihan silang lahat lalong lalo yung namumukod tanging unggoy na tinatawag nya pang Inang kala’” huminga ito ng malalim kapagkuwan ay tumingin sa hagdanang inakyatan ng binata.

“Kakaiba ang batang yun,pero labis ang talino nya.Ang lahat ng bagay na halos bago sa paningin at pangamoy sa kanya ay mabilis nyang natutunan.Sabi pa ng isang doktor na sumuri sa kanya.Napakataas ng IQ ang mayroon si Brice para mabilis matutunan ang modernong pamumuhay.Kakaiba ito para sa kung sinong taong nanirahan sa kagubatan at doon nagkamulat.Kung wala syang abilidad baka raw ay sampong taon o higit pa bago magsink in sa isang tao ang bagay na bago para sa kanya”

Napatitig lang sya sa matanda.Mangha din sya sa napakatalinong pagiisip ni Brice kung kayat madali na pa rito ang makapag salita ng tuwid,makapag basa,at magsulat.

Mabilis natutunan ni Brice ang lahat ng mga bagay.Ngayon mas narealize nya sa sarili,wala na nga siguro ang Tarzan na nakilala nya.Pinalitan na ito ni Lord Brice Greyzson.

Nabibilib sya sa sinabe ng ginang,tinatanong nya din sa isipan kung nalalaman ba nito ang mga pinag daanan ng binata bago pa ito maging isang Brice Greyzson.

Saglit namayani ang katahimikan bago nagsalita ang ginang.“Bago ako lumisan mamaya upang magtungo sa kabilang isla kung saan ang tirahan ko.Magpapakilala muna ako sayo ng maayos” ani ng matanda.Balak na din sana nyang magpa kilala kung hindi lang sya naunahan nito.

“Ako si si Amantasia Dolores.Katiwala ng pamilyang Greyzson.Matagal na akong nanunungkolan sa pamilya nila bilang isang butler.At ngayon,si Brice naman ang bago kong paglilingkuran”

Napatitig sya sa ginang,may kaidaran na kase ang mukha nito kung kayat hindi nya ata maisip na tagapag lingkod parin ito ng nasabing pamilya sa loob ng mahabang panahon.

“Matagal na akong katiwala mula nung bata pa si Brice mula pa kay lordJhon at hanggang sa nawala sya.Kaya wag kang mag alalang at magduda sakin.Mas kilala ko pa sayo ang binata.Kaya hindi na ako magugulat sa mga karanasan nya sa kagubatan bilang isang taong unggoy noon”

Napatitig sya sa ginang,at mapaklang ngumiti dito “H-hindi,naman po ako nagdududa.Hindi ko lang maisip na may mga tao napalang mas nakapalibot na sa buhay nya.Atlis po hindi sya maiiwang magisa.Malaki po ang pakinabang nyo ni Mang Holand,kayo pong dalawang mag asawa.Kaya tiwasay na ang dibdib ko na may mga tao nang magaalaga sa kanya mula ngayon.”

Napansin nyang bahagyang nagkunot noo ang matanda dahil sa sinabe nya.Alam nya na nagegets ng matanda ang ibig nyang sabihin.

“Iiwan mo na ba sya iho? Aalis ka nanaman ba sa tabi nya?” Tanong nito “Hindi naman namin maaring mabantayan at makasama si Brice.Isa lamang kami sa mga butler nyang patuloy na nag lilingkod sa pamilya nila.Kaya masaya akong dumating ka…masaya akong kahit matagal kang nawala,ay dumating ka ulit para sa kanya”

Bahagya syang nakonsensya dahil sa sinabe ng matanda,bagamat inaantay sya ng binata.Sa sarili nya,baka hindi na nya ito makasama pa.Masakit mang iwan ito,pero para rin ito sa ikabubuti nilang dalawa.

“Wag na wag mo ng muli iiwan ang lord ko, iho’ marame na syang pinagdaanan sa mga kamay na umabuso sa kanya bago marating ang bagong pangalan.Ikaw lang ang sa tingin kong makapag aalis ng bigat sa dibdib nya”

Hindi na nya makontra pa ang mga salita ng ginang.It seems na para bang lubos itong nagtitiwala na hindi na nya iiwan ang binata.

“Iho’ alam kong lalaki ang mahal ng lord ko,kaya hindi na ako nagtataka na isang binatang lalaki ang Aiden na dadalhin nya dito” ani ginang nung lumipat ito ng pwesto at tumabi sa kanya.Naramdaman nya na humawak ito sa mga kamay nya at bahagya itong pinisil.

“Sa loob ng limang taon nasa isipan ka ng alaga ko.Lahat ng mga plano nya,kasama ka.Inspirasyon ka nya kaya siguro madali na para sa kanya ang matutunan ang lahat.Ikaw ang pinalalaanan ng lahat ng yun Aiden,gusto nyang ibigay sayo ang lahat” huminga ng malalim ang ginang at dumako ang mata sa glass wall kung saan nakikita ang labas nito.

“Kung hindi ako nag kakamali,gusto ka nyang pakasalan”

Itutuloy…

CHAPTER 23

AN; Sorry natagalan sa UD,pano kasi nagkaron nanaman ako ng mental breakdown kaya di ako nakafocus sa pag eedit nito.Pasensya na happy reading.

“Kung hindi ako nag kakamali,he wants to marry you”

He wants to marry you…

He wants to marry you…

Sampong salita ang pilit humahalikip kip sa isipan ng binatang si Aiden ngayon.Matamay nyang pinakatitigan ang binatang nagpapabilis ng tibok ng puso nya.Nasa pagkain ang pansin nito at napaka inosenteng tignan.Kung iyong pagmamasdan,punong puno pala ito ng pagmamahal sa kanya.

Yung lalaking pinapangarap na mag karon ng kahit isa man lang sa buhay ng isang babae.

Yung lalaking kahit tinalikuran mo na ay walang ibang gagawin kundi mahalin ka.

Brice Greyzson… ,walang muwang na inilikha ng kanyang mga labi habang kaharap ang isang binatang payapa at masayang kumakain kasama sya.Hindi nya namamalayang nanunubig na pala ang kanyang mga mata habang malayang pinakatitigan ang binata.

Hindi nya alam kung ilang segundo syang nakatingin dito dahil hindi nya namalayang lumapit na pala sa kanya ang binata sa gawi nitong pwesto.Hindi na sya nakakakilos ng umangklo ito sa mukha nya habang may hawak na panyo at pinunasan ang pisngi nyang puno na pala ng mga luha.

Agad syang nagising dito kapag-kuwan ay napahawak sa kamay ng binata na pumupunas sa kanyang pisngi.

Nagkatitigan lang sila ng ilang saglit hanggang sa maramdaman nya ang mga labi nito na marahang dumampi sa kanyang noo.

Hindi nya inaasahan na hindi ito magtatanong.Hinahayaan lang pala sya nitong tumitig sa gawi ng binata mula pa kanina ng hindi nya man lang namalayan.

Ngayon,nasa harapan nya na ito’t parang isang babasagin syang gamit na iniingatan na wag masira.

“Im sorry kung nahihirapan ka…” Ani Brice ng mawala sa noo nya ang mga labi nito “Sobrang mahal na mahal lang talaga kita Aiden kaya ang hirap para saking pakawalan ka” bahagya itong umaklong umupo sa harap nya at pinakahawakan ang dalawang kamay nya habang malumay itong pinipisil.

“Im sorry…im really sorry” dugtong nito kapag kuwan ay sunod sunod pumatak ang mga luha nito sa pisngi.

Parang dinudurog ang puso nya nang makitang lumuha nadin ang binata.

“No,dont say sorry” ani Aiden na agad sinalo ang mga luha ng binata sa pisngi.Marahan nyang sinapo ang pisngi nito “I am the one who need to say sorry from you.Really I am Brice…Im not deserving for your love”

Pinakatitigan lang sya ng binata habang nangungusap ang mga mata nito.Wala siguro tong pinapakawalang parte ng mukha nya na hindi ito tinitignan ng binata.Para bang kinakabisado ang buong mukha nya.

“Matagal na para sakin ang limang taong para sa paghihintay na makita ka” ani ng binata “Hihintayin pa kita ng marame pang taon Aiden,bumalik ka lang sakin”

Ramdam ang sakit sa mga salitang binibitawan ng binata.Pero kita parin ang mapait na ngiti sa mga labi nito.Ngiti ng taong nasasaktan,nagtitiis,at lumalaban.

Sino ako para mahalin ng ganto? -Ani nya sa sarili ’Im not deserving for your love Brice.

Wala syang maisa sagot.Alam nyang nakapili na sya,masakit yun at mahirap.Pero kailangan nyang tanggapin.Kaya naman imbis mga kataga ang ibato nya sa nasasaktang binata,niyakap nya na lamang ito mula sa leeg.

Isinubsob nya ang mukha sa mga balikat nito.Iniyak ang sakit ng nararamdam.Iniyak ang pagmamahal na kaya naman nyang masuklian ngunit may panganib na dala.

Kailangan nyang magisip,hindi nya kayang makitang nagkakaganito ang binatang minamahal.Kaya naman kahit bahagyang nagulat ang binata sa ginawa nya,kumalas sya sa pagkakayakap at tumayo sa pagkakaupo.Agad na tinignan sya ng binata sa nagtatanong na mga mata

“I need to breath” ani nya “May ikukumpirma lamang ako.Hintayin moko dito.Sasaglit ako sa banyo”

Agad syang nagiwas at agad na tumalima upang hanapin ang banyo.Parang nanginginig ang mga kamay nyang hawak ang telepono.Tinungo nya ang banyo na itinuro rin ng ginang na takang taka sa mga kilos nya.Agad nyang isinara ang pinto at humalikip kip sa likodan nito.

Tatawagan nya si Clayton.Alam nyang mali,nakakasawa,masakit na para bang sana wag mo nalang maging ina ang inang iniwawasto sa kanyang ng binata.Masakit para sa pagiging anak nya na sana hindi nalang talaga sya nito totoong anak upang wala syang pagpipilian.

Pero huli na,parang sumangayon sa kanya ang pagkakataon.Binuksan nya ang telepeno at isang minsahe ang bumungad sa kanya mula sa email.Nang tignan nya ito,napakunot ang noo nya at agad na nagpantig ang paso nya.

A DNA result?

‘For you and your mama Maria Adele’ ani ng text message na agad na dumating sa kanya pagkadala ng email.Hindi na sya nakapag salita pa dahil parang ambilis lang ng mga oras at parang nakikiayon sa panahon. ’Aiden Forther o mas kikilalaning,Aiden Endrada Forther.The real princess of Brillantes is a 99.99. percent positive confirm the reall son of The Queen Of Brillantes corp.Maria Adele Gracia Endrada.

Napatanga sya sa mga nabasa sa text message na gumaluntang sa kanya galing kay Clayton.Imbis na saya o galak ang maramdaman,parang lalo lang syang nanghina sa di inaasahang pagkakataong balita.Kung kailan pang nakikita nya ang binata bilang makakasama habang buhay.Kung kailan unti unting nadudurog at natutunaw ang yelo sa puso nya upang muling ipaglaban ang pagmamahal sa bnatang ito.

Bakit ngayon pa? Pinaglalaruan mo ba talaga ako tadhana? ani nya sa isip habang pinagbibigsi ang dalawang mga kamay dahil sa sobrang sakit ng dibdib na nararamdaman.

Malamig ang hangin mula sa balkunahe kahit na magtatanghali na ng mga oras nayun.Bumalik sya sa hapag kasama ang binata na nasa pwesto na nito ulit at hindi man lang makatingin sa kanya.

May magandang setup ng brekfast sa table masasarap ang pagkaing nakahain,nakikita ang magandang tanawin ng buong Allustrea Island.Papangarapin ito ng lahat na magkaron lalo na pagkasama mong kumain ang taong mahal mo.

Pero para kay Aiden,hindi,dahil kahit gaano kaganda at kasarap ang mga pagkain mula sa hapag na ito.Hindi nya maramdaman ang saya,dahil mula ng bumalik sya galing sa comfort room,wala na syang maramdaman.Ang tangi nya nalang iniisip ang kumpirmadong resulta ng DNA nilang dalawang magina,na hindi man lang malaman kung san ito nakuha ni Clayton at kung paano nya ito hindi nalalaman.

Kinain sila ng katahimikan,hindi alam ang kani-kanilang mga sasabihin hanggang sa di na ata nakayanan pa ni Aiden kung kayat nag tanong na ito sa binata.“K-kailan mo ako ibabalik sa city?” Ani nya ramdam ang lamig sa boses nito.

Kinunotan sya ng noo ng binatang kaharap,napansin ata ang pagbabago ng emosyon nya mula kanina “Kakarating lang natin,gusto mo ng umuwi?”

Umikhim sya “Hindi naman ako kusang sumama sayo e,dinala mo ako dito.May trabaho pa ako sa painting shop kung kayat kailangan ko ng umuwi”

“No,hindi ka uuwi” sagot ni Brice kaya napabaling sya dito.

“Hindi ako nakikipaglaro sayo Brice.I need to go,h-hindi ako pwedeng magtagal-”

“Uuwi tayo pag pumayag ka sa gusto ko” sabat pa ng binata na ikinaputol ng sasabihin nya.

Napatitig lang sya sa dito.

“I want to be with you….with here..spend more time with me sa loob ng dalawa pang araw”

Bahagya nyang ikinabigla ang sinabi ng kausap.

“What? hindi pwede Brice I need to go…kailangan ako sa painti-”

“Pag pumayag ka,at natapos nayun” saglit tumigil ang binata sa sinasabi nito.

“H-hindi ko na pipilitin pa ang sarili ko sayo.Hahayaaan na kitang” umikihim ito “L-lumayo sakin,sa loob ng dalawang araw Aiden,tayo munang dalawa.I want to spent our remaining time with my love.Pwede bang habang nandito pa tayo sa loob ng isla.Umakto muna tayong nagmamahalang dalawa?”

Huminga ito ng malalim “Lets forget everything,sa oras nato.Ikaw muna at ako.Tayong dalawa habang kunwaring masaya sa isat isa”

Hindi alam ni Aiden kung ano pang sasabihin.Hindi narin kasi sya nakasagot pa ng bigla nalang ding tumayo sa inuupuan ang binata at umalis.Naiwan sya sa hapag habang nakatanga,hinahatid ng mata ang bulto ng binatang pababa mula sa hagdanan.

Tama,he wants to spend more time with me…sa kabila ng mga pinagdadaanan namin.We need this moment.We need to forget everything at magkunwaring ok pa ang lahat saamin.I think…this is good to do,parang closure namin para sa isat-isat.Kaya yeah,Brice…pumapayag ako .

Nang mawala sa paningin ang binata,natanaw naman nya ang kaninang ginang na papalapit sa kanya.May dala itong ngiti habang pinapaunlan na sumama muna sya kung saan.Mukha namang may gusto lamang itong ipagawa sa kanya dahil dumiritsyo sila sa isang silid ng palapag na iyun.

Pinagbihis sya ng presko at maayos na kasuotan.Wala na itong ginawa pang iba,ni hindi man lang ito naki chismiss sa kung anong pinagusapan nila.Para bang gets nya na ang lahat sa kanila ni Brice.Kaya naman ng matapos syang makapag bihis.Iginaya sya ng ginang pababa sa hagdanan.

Mula sa dulo nun sa baba,nagaantay ang binata na nakalahad sa kanya ang kaliwang palad.

May dala itong ngiti na nagpapatibok ng puso nya ng mabilis.

“Sumama ka muna sakin ngayon,mi reina…” Ani Brice nang tanggapin nya ang kamay nito.“We will go to the paradise.I know na isa ito sa mga namiss mo sa Allustrea Island.I will make you happy after everything what happend to us”

Napangiti si Aiden,nanubig muli ang mga mata nya.Parang sasabog ang kanyang dibdib.

Happiness is a choice,the key to the next door,and also important from everything.

Itutuloy…

CHAPTER 24

Malamig ang simoy ng hangin sa dalampasigan ng hapong iyun.Natapos na nila ang mga nakakalibang na mga bagay na ginawa nila ni Brice sa buong maghapon.Pagkababa nya palang kase sa hagdan na binabagtas.Nakita na nya ang kislap sa mga mata ng binata.

Para bang may nag bukas ng pinto upang pumasok sya at kalimutan pansamantala ang problema.Ang paglahad ng kamay nito sa harap nya ay isang indikasyon din na mag ga-guide sa kanya upang lakbayin ang kaligayan kasama ang binata.Bumitaw lamang sya ng malalim na hininga upang tanggapin ang ino-offer nitong kailgayan sa kanya.

Kaya mula sa mga oras na ito,tanging kasiyahan lang ang tanging iisipin nilang dalawa.Silang dalawa lang at wala ng iba pa.

Agad silang nagtungo sa dalampasigan ng binata nung mga oras nayun.Magkahawak ang kanilang mga kamay habang sinasalubong ang masarap na hangin na nagmumula sa kalapit na dagat.

Napangitin sya ng muling pagmasdan ang isla.Kung totoo kasing may paraiso,isa na ito sa maituturing nya.Mula kase sa puting puti na buhangin ng isla,may kulay asul itong karagatan na kaysarap pagmasdan.Idagdag mo pa ang maulap na panahon ngayon na tila ba nakingiti sa kanya dahil sa kasayahang nararamdaman.

Kahit tirik ang araw dahil sa paparating na katanghalian.Hindi nila ito ininda dahil may lotion naman na nagpoprtekta sa kanilang katawan.Ang tangi lang nilang naiisip ay makapagrelax sa mga oras na ito.

“Salamat…” Ani nya sa binata na lumingon naman sa kanya.Malumay syang ngumiti dito habang nakatingin sa mga mata nito “Salamat kase pinilit mo ko na pumunta dito o mas sabihin kong kininapped mo ako” napangisi si Aiden “Thank you kase ginawa mo ang lahat para maconvince ako at ngayon nasisilayan ko na ang lahat ng kagandahan ng lugar na ito”.

Saglit ulit syang natahimik.Kapagkuwan ay napansin nya ang mainit na pagkakatitig sa kanya ng binata.Hindi nya na ito nagawang daluyan pa dahil parang may unti unti kung anong bagay ang bumuhay sa kanya.

“Are you happy?” Tanong ng binata,nginitian nya lang ulit to “Im glad to see you being happy,I love your smile Aiden…I really miss it” ani nito na bahagyang humarap sa pwesto nya at hinawakan ang magkabilang pisngi nya.

Nag aapoy ang mga titig nito na para bang kakainin sya dahil sa bugso ng damdamin.Ang mga titig nito ay punong puno ng pagmamahal.“I wish I will be happy din like you, kahit wala kana sa buhay ko” saglit namayani ang katahimikan kapag kuwan maya maya ay naramdaman nya ang mainit na halik nito sa kanyang mga labi.

Napapikit sya dahil sa sobrang gaan at lambot lang ng mga labi nito sa kanya.Para bang dinadama ang bawat pagkakataong at mga segundong mag kadikit ang mga labi nila.Wala ng rason para hindi tumugon.Pinatulan na nya ang binatang dahan dahang humawak sa bewang nya.Ilang segundo silang ganun.

Hanggang sa namalayan nalamang ang kanilang mga sarili na halos uhaw sa halik sa isat isa.Saglit lamang silang bibitiw kapagkuwan ay maghahalikang muli sa pinaka intimitadong paraan.

Hindi nya maitatanggi na parang sasabog na ang kanyang dibdib dahil sa sobrang sayang nararamdaman.Saglit nyang nakalimutan ang alinlangan o ang pagdadalwang isip mula sa binata.Sa pagkataon kasing iyun,tuluyan na syang kinain sa pagmamahal nito.Saglit silang nag hiwalay matapos ng ilang segundong sinusunggaban ang isat isa.

Kapwa nila nginitian ang mga sarili bago sya malambing na hinawakan muli ng binata sa kanang kamay nya at iginaya na sa mismong dalampasigan.

Saglit naman nyang pinunasan ang pisngi na may luha na pala. Mga luha ng kaligayahan…

Ilang segundo lamang silang nakatanaw sa umaalong dagat hanggang sa maya maya ay natanaw na nila ang paparating na puting jetski sa pangpang.Napatingin sya sa gawi ni Brice,nahuli nya itong nakatingin sa kanya habang nakangiti dito.

“S-sasakay tayo dyan?” Tanong nya at sinagot na lamang sya ng binata ng isang tango.Bahagya syang natawa dahil dito “Talaga,at marunong karing magmaneho nyan ah?” Muling tanong nya.

“Yeah,isang linggo ko lang yan inaral.I know na balang araw kase magagamit ko yan and then,ito na nga ata yung araw nayun.Gusto kita isakay dyan, Aiden.Im really glad na ikaw yung unang tao aangkas sa likod ko habang nageenjoy sa alon ng karagatan”

Kinunotan nya ng noo ang binata.“Bakit may ibang tao kapa bang balak isakay dyan?” Pabirong tanong nya at nagtaas pa ng kaliwang kilay.

“No,nothing.I-I never do that again.I promise.I-Ikaw,Ikaw lang talaga Aiden”

Medyo nahiwagaan sya sa sagot nito.Pero nilawakan nalang ang ngiti nya dahil sa sinabe ng binata.Unti unti mas marame pa syang nadidiskubre sa binatang katabi “I hope you enjoy it.Wag kang mag alala thats safe,humawak ka lang sakin” ani pa nito na ikinaramdam naman nyang bahagyang pagtalbong ng dibdib dahil sa sincere nitong saad.

“Hmm,I will enjoy it” sagot nalang nya bago nakarating sa mismong harapan nila ang mismong sasakyan.In-asis lamang sila ng lalaking nagdrive nito papunta sa kanila.Kinabitan sila ng body protection na ginagamit pag hindi marunong lumangoy sa dagat.And then after that,silang dalawa na ang sumakay dito.Si Brice ang nagda-drive habang sya naman ang nasa likuran at mahigpit na nakayakap sa bewang ng binata.

Nang magsimula na silang umandar,dito nya na naramdaman ang malamig at preskong hangin kahit sobrang init ng araw na tumatama sa kanilang balat.Para namang kusang sumusunod sa alon ng dagat ang sasakyan na kinalulunlan kaya nakakaramdam sila ng satisfaction at saya sa isat isa.

Dahil sa katiwasayang naramdaman nya,malumanay nyang itinanday ang kanyang baba sa balikat ng binata.Napahigpit din syang napayakap dito habang nagpapaikot sila sa kalahati ng karagating hindi nalalayo sa isla.

He felt happy and contentment.

Hindi nya maiwasang isiping na pwede maging ganto ka simple ang buhay nilang dalawa ni Brice sa oras na sumama sya sa isla.Hindi nya maialis ang ngiti na para bang nakadikit na ito sa mga labi nya.

Mga ilang minuto pa silang nag paikot ikot sa karagatan.Minsan napapansin nya mag papakitang gilas ang binata na kunwari iiwas sa malalaking alon.Mapapasigaw naman sya dahil sa kaba na baka matumba sila.Alam nyang niloloko sya ng binata dahil tatawa ito ng malakas habang kinukurot nya ito sa tagiliran.

Malakas ang alon ng dagat.Maingay ito sa kanilang tenga,pero ang mga tawa at hagikgik nilang dalawa ay natatabunan ng ingay ng alon na iyun.Para itong echo na nag papaikot ikot sa kanyang tenga.Babaon ito sa kanyang utak at magtatanim nanaman ng kaligayan sa kanyang puso.

Mas nahihirapan akong isuko ang isang taong nagpapasaya sakin.Gusto ko syang ipaglaban,gustong gusto -Ani nya sa isipan na mas hinigpitan pa ang yakap sa bewang nito.

Matapos ang ginawang paglilibot,tinungo nila ang isang tent na maliit.Gawa ito sa kawayan na binalutan ng kumot,ipinuwesto ito sa malapit na dalampasigan na hindi naaabot ng alon ng tubig.Nakita rin nila ang nakalatag na kumot doon na may ilan ilang mga pagkaing nakahanda.May apoy narin na nagbibigay init at liwanag sa papadilim na dapit hapon.

Hindi na nila namalayan ang oras dahil sa mga napuntahan pagkatapos mag Jetski.Dumaan pa kase sila sa isang parte ng isla,buong paligid nun ay punong puno ng ibat ibang kulay ng bulaklak.Parang hardin na pinapalibutan ng matataas na puno.

Ang isa pa sa ikina ganda nito ay ang ilan ilang mga paru paro na nagbibigay disensyo sa lugar.Nasabi na sa kanya ni Brice na pinasadya nya ang lugar na ito.Inilagaan ang mga halaman dito at pinaganda upang magmukhang mahiwagang hardin.May pangalan pa nga daw ang lugar na iyun na tinawag nilang “Garden of Love” kaya daw kung gugustohin ng mga pintero ang lugar na ito ay marami silang mapipintang magagandang bulaklak.

Pagaari na ni Brice ang isla,hindi malabong pagandahin at alagaan nya ito.Kaya hindi na sya magugulat na baka mas maganda na ang lugar sa susunod pang mga taon.

Dapit hapon,malamig ng lumubog ang araw.Magkatabi silang nakaupo sa buhanginan at masayang nakatanlaw sa araw na kinakain na ng dilim.Nararamdaman na nya ang malamig na ihip ng hangin kaya bahagya na syang napayakap sa mga tuhod nya.Kinakain sila ng katahimikan habang alon lang ng karagatan ang naririnig sa buong paligid.

Maya maya lang ay naramdaman nya ang kamay ng binata sa kanyang tagiliran.Maingat sya nitong inilapit sa katawan nito na mukhang iniingganyo sya sa init ng katawan nito.Tumingala nalang sya at humarap sa binata.May ngiti ito sa kanya kapagkuwan ay mahinay sya nitong hinalikan sa noo.

Nagiwan ito sa kanya ng bilis ng tibok sa puso.Hindi nya ipinahalata ang naramdaman bagkus ay malumanay na itinanday nalang nya ang ulo sa dibdib ng binata.

“Basta…lagi mong tatandaan na mahal na mahal kita” ani nya basag sa mahabang katahimikan.Naramdaman nya agad ang paghalik ng binata mula sa ulo nya.

Kapwa sila nakatitig sa araw na kinakain na ng dagat dahil papalubog na ito.Nanatili pa sila ng ilang segundo sa kanilang pwesto hanggang si Aiden nalang din ang gumalaw para umayos ng upo.Nang tignan nya ang binata,medyo nagulat sya ng may patak na ng luha ang mga pisngi nito.Bahagya naman itong nagpakirot sa puso nya kaya dagli nya itong pinunasan.

Lumayo ang tingin ng binata sa kanyan bago nag buntong hininga.“Basta,hihintayin parin kitang mag sabi sakin ng katotohanan sa paglayo mo sakin.Hindi kita pipiliting magsalita” saglit itong tumigil kapagkuwan ay tumingin ito sa gawi nya.“Hihintayin kita Aiden,sa islang to,dito kita hihintayin bumalik.Hindi ako magsasawang mahalin ka dahil alam ko ganun kadin saakin.Sa ngayon,may pinanghahawakan na ako na kahit ilang libong taon ang lumipas.Hihintayin kita dahil alam kong mahal mo din ako at babalikan moko”

Tumataba ang puso nya dahil sa mga sinabe ng binata.

Naramdaman nya kaagad ang mabilis na pag agos ng mga luha nya sa pingi.“N-nag titiwala kanaman sakin diba?” Ani nya “tatapusin ko ang lahat ng ito,Brice.Gagawin ko ang lahat makauwi lang ulit ako sayo basta magtiwala kalang sakin”

Tumango nalang ang binata kapagkuwan ay pinunasan nito ang luha sa pisngi nya gamit ang hinlalaki nito.Nginitian nalang nila ang isat isa kapagkuwan ay nakita nyang lumapit sa kanya ang binata at dinuk ngahan muli sya ng halik sa noo.

“Patawarin moko sa mga pagkakamali ko.Alam mong kinikilala ko pa ang sarili ko hindi ba? Hindi ko sinasadya ang lahat ng yun” ani nito.

“Parehas tayong may pagkakamali sa isat isa.Nagkasala narin ako sayo kaya quits na tayo” bahagya syang ngumiti sa binata ngunit siryoso lang sya nitong pinakatitigan.

Muli nanaman silang kinain ng katahimikan pagkalipas ng ilang segundo.

Kapagkuwan ay hindi nya namamalayang may kinuha itong bagay mula sa bulsa nito.Nanatili itong malapit sa kanyang pwesto habang ang isang tuhod ay paluhod na nakatunkla sa pagkakaupo.

Inilabas nito ang isang pulang maliit na kahon at binuksan ito sa kanyang harapan.

Hindi nya namalayang napaawang na pala ang kanyang labi ng makita na singsing pala ang laman ng kahon na iyun.Tumingin sya sa mga mata ng binata na mainit parin ang mga pagkakatitig sa kanya.

Napansin nyang lumunok pa ito ng laway bago nagsalita.

“Marry me Aiden” ani nito “Marry me at aantayin kita…hanggang dulo”

Itutuloy…

CHAPTER 25

Papasok pa lamang ng pintuan si Jack ay naririnig nya na ang kalampag ng kagamitan na nagmumula sa isang silid.Nagmadali syang magtungo sa silid nayun at agad na tinignan ang masamang tunog.

Pagbukas nya ng pintuan,nakita nya kaagad ang nagkalat na unan sa sahig.Mga gusot-gusot na kubre kama,mga display sa antic na nasa istante na ngayon ay naka-kalat nadin sa sahig habang ang ibay nabasag na.

Napabuntong nalang sya ng hininga.Hindi na sya nagulat sa itsura ng kanyang silid buhat ng mapagdesisyunang tulungan nya sa isang plano ang binatang si Clayton.Laging wasak at magulo ang silid nya dahil lagi itong napagbubuntongan ng galit ng binata.Sa tuwi itong nabibigo sa mga gusto nitong makuha.Pag hindi nagtatagumpay sa mga plano nito,parang bagyo nalang ang binata na bigla magpaparamdam sa lungga nya.Wawasakin ang pwedeng wasakin mula dito.

Hindi na nya ito masaway na tila parang naging pabor narin sa kanya ang ginagawa ng binata.Pabor dahil sa pagbabasag ng gamit lamang ito napapakalma ang sarili o dikaya sa pagtatampisaw nito sa shower.Masyado nya itong kinukunsinte  na dumadating sa punto na halos ito na ang mas nasusunod sa kanilang dalawang magtito.Hindi naman na nya ineexpect pang ituturing sya nito sa naaayung relasyon.

Alam na ng binata na hindi sya totoong Greyzson kung kayat gaya ng pagturing sa kanya ng step father.Walang pinagkaiba kay Clayton,para lamang syang tauhan sa pamilyang kinagisnan.

Pumasok sya sa loob at pinagmasdan ang buong paligid na puno ng kalat.Muli,nagbuntong hininga na lamang sya at hinanap ang binata.

Napalingon sya sa gawi ng ’cr nung bumukas ang pinto nito.Iniluwa nito ang binatang walang damit pang itaas at pantalon lamang ang suot.Basa din ang buhok nito at ang kalahating katawan,mukhang nag tampisaw nga ito sa shower para mapakalma ang sarili.May benepisyo ang ginawa nito dahil mukhang naging maayos nga ang kundisyon ng binata.

Maayos na nga ba?

Kumuha sya ng isang malinis na towel mula sa aparador at agad sinalubong ang binata na parating sa gawi nya.Tinaklob nya sa ulo nito ang hawak na towel upang patuyuin ang basang buhok.Sandali lang tumigil ang binata sa harap nya pero agad din nitong tinapik ang mga kamay nya mula sa ulo nito.

Wala itong imik na nilagpasan sya at nagtungo sa gilid ng kama at humalikipkip habang nasa mukha ang dalawang palad at nakatungo dito.Pumunta na lamang sya sa harap ng binata at pinagmasdan ang itsura nito.

Taimtim nyang pinagmamasdan ang tila nag tatrumtum na pamangkin.

“Ginulo mo nanaman ang kwarto ko my nephew..” panimulang ani nya sa malambing na boses.

“Mahihirapan nanaman ang mga katulong ko nyang magayos.Bibili nanaman ako ng mga bagong dis-”

“Im mad…” ani nito na bahagyang ikina putol ng sasabihin nya.“Im just fucking mad because of him,Jack”

Bahagya syang napangiwi dahil sa maitim na boses nito.Nahihinuan na nya kasi kung sino ang tinutukoy ng binata.“Galit ka pa din hanggang ngayon.Hindi pa ba sapat na manggulo ka ng ibang silid?” Ani nya na bahagyang ngumisi “May isa pa akong silid para wasakin mo,do you want more?”

Biro ang sinabe nya pero mukhang hindi ito nagustuhan ng binata.Napatingin kase sa kanya ito habang madilim ang mga mata.Kaya naman para maibsan ang inis nito.Masuyo syang paluhod na umupo sa pagitan ng mga binti nito at dahang dahang sinapo ang mga pisngi nito habang hindi inaalis ang titig sa kanya.

Malumanay din syang ngumiti upang mapakalma ito sa sitwasyon.“Biro lang,alam ko namang naiinis ka ngayon e” ani nya “e ano ba kasing pinuputok ng butchi mo? Sino nanaman nag away sayo?”

“Si Brice” maikling sagot nito na hindi manlang binago ang ekspresyon ng mukha at ang titig nito sa kanya.

Saglit lang syang tumahimik at pinagmasdan ang kabuuang mukha ng binata,kapagkuwan ay bahagya syang umaklo pataas upang halikan ito sa noo.

“Dahil ba ito sa biglang pagalis nya sa kumpanya kaninang umaga? H-hindi ko ala-”

“Kasama nya si Aiden Uncle” saglit syang natigilan.“kasama nyang umalis si Aiden habang nandun ka pero wala ka man lang ginawa para pigilan ang dalawa” ani pa nito na bahagya nakataas ang boses.Hindi man lang sya natakot o nasindak.Hindi na tatalab ang ugali ng binata sa kanya kung kayat nilawakan nya pa ang ngiti sa mga labi.“ano ba kasing ginagawa mo? Nasaang lupalop kaba kaninang umaga huh?”

Muling sya napangiwi sa binata.

“Sorry,nahuli kase ako sa pagdating sa kumpanya.Nabalitaan ko nalang yung nangyare mula sa secretary nya kung kayat wala na ako naga-”

“Wala kang ginawa kasi wala kanaman talagang balak gawin” ani ng binata na ikinatigil nanaman nya “diba may pinagusapan na tayo na lahat ng galaw ni Brice sa kumpanya ay babantayan mo.Lahat ng plano nya ay dapat alam mo para kung may gawin man syang kalukohan ay mapipigilan mo”

“Pasensya na..” tanging sagot nya sa binata “hindi ko naman alam ang takbo ng utak ng lalaking yun.Nagulat na nga lang yung mga tao sa opisina nung biglang hila hila nalang nya yung Aiden palabas ng exit door papunta atang roofto-”

“But still,pabaya kaparin.Hinayaan mo parin silang gawin ang gusto nilang gawin” nakita nya ang pagbuntong hininga nito habang napatingin sa malayo “Isa payan si Aiden,hindi na talaga sya nagtanda pa”

Kahit ilang beses na syang nasusupalpal ng binata nanatili syang kalmado.Kahit papano kase ay alam nyang mali sya dahil pinabayaan nya talagang gumawa ng ibang aksyon si Brice.Salungat ito para sa mga plano nilang dalawa ng binata.Ang pagbabantay sa bawat galaw ng Brice na iyun ay ang isang tungkulin nya.Alam nyang kung may gawin man ito na labag ay magagamit nila ito ni Clayton laban dito.

Saglit silang kinain ng katahimikan bago sya nagsalitang muli “Sorry na Clayton pleas…alam kong babalik naman yung dalawa e.Next time,mas iigihan ko pa.Hindi ko na hahayaang mawala pa sa mga mata ko yang si Brice” halata sa boses nya ang lambing pero wala paring emosyon ang binata.

Inaantay nyang sumagot ang binatang kaharap pero nanatili lang itong maitim na nakatitig sa kanya.Akala nya ok na ang kalagayan nito kung kaya naman bahagyang gumaan ang pakiramdam nya at naglakas loob na itong pakawalan nya ng isang malumanay na halik sa mga labi.Akala nya tutugan ang binata ngunit bahagya syang natigilan ng hawakan sya nito sa magkaibalang braso.

“Shut the fuck off” ani nito kapag kuwan ay bahagya sya nitong itinulak para matumba sa sahig.

Dahil sa ginawa ng binata.Parang naputol ang pisi nya sa pagpapasensya at bigla nalang naginit ang ulo nya.Tumayo ang binata sa inuupuan nito at naiwan syang nakatungga sa sahig.Mukhang lalabas ito ng pinto kung kayat agad syang tumayo upang pigilan ito.

“San ba nanggagaling ang galit mo?” Tanong nya sa binata na tumigil para harapin sya “Sakin ba? Kay Brice? Sa sikretaryang katiwala ni Brice?…o kay Aiden?”

Kinunotan sya nito ng noo.Pero nanatili itong nakatitig sa gawi nya.

“I try to make you better Clayton.Hinahayaan na nga kitang basta nalang pumasok sa bahay at kwarto ko para lang magbasag ng gamit e.And then now ni hindi mo man lang ako bibigyan ng kosidirasyon?” Huminga sya ng malalim “Clayton ginagawa ko ang lahat para magawa ang mga pinaplano natin,hindi na kita maintindiha e”

“Hindi mo ako maiintindihan kahit kailan Jack” sagot ng binata na sya naman ang kumunot ng noo dito.

“Pwes ipaintindi mo sakin,galit kaba talaga kay Brice dahil basta nalang nya hinugot kung saan si Aiden?” Tanong nya dito “o mas galit ka,dahil sa kabila ng treatend mo kay Aiden e sumasama parin sya kay Brice dahil alam mong mahal parin nila ang isat isa-”

“Shut up!” Di napigilan ng binata na sumigaw dahil sa sinabi nya “Wala kang alam! Kasabwat lang kita sa mga plano ko pero kulang payan ka alaman mo-”

“So ipaliwang mo kase ng maayos,mag kasabwat tayo dito gaya ng sinabi mo? Ano bang gusto mo? Si Brice lang ba talaga ang pinapapabantay mo.O mas gusto mo naring bantayan ko si Aiden” pagak syang napatawa “Kita mo ba,kinakaya ka lang nya,na kahit anong pananakot ang gawin mo sa nanay nya wala parin syang takot sayo “ malalim ang hinugit nyang hininga bago nagsalita ulit.

“Mahal nya si Brice Clayton,nagmamahalan sila yun yung totoo! Kaya kahit ano mang gawing paglalayo mo sa kanila.Wala ka nag magagawa!”

“Shut up!” bulyaw ulit ng binata sa kanya habang napahawak na sa ulo nito “Shut up! shut up! shut up!” Bigla itong lumapit sa kanya “Mahal ako ni Aiden! Sisiguraduhin kong sakin parin sya mapupunta kaya gagawin ko ang lahat para mapasakin ulit sya!”

Napabilog ang kanyang mata dahil sa sinabe ng binata.Pero agad ding syang nakabawi at bahagyang lumayo dito.

“Edi lumabas din ang totoo,hindi lang ang kumpanya ang gusto mong kunin kay Brice kundi ang taong mahal nya.” Sarakastiko syang tumawa “Clayton kunin mo man ang lahat lahat ng kayamang meron si Brice.Talo kaparin dahil hinding hindi mo makukuha sa kanya ang puso ng minamahal nyang si Aiden” saglit syang tumahimik habang nagtagagis ang bagang nya “ talo kaparin sa dulo Clayton.You are.Still.a.loser“

“Nooo!” Malakas na bulyaw ng binata sa harap nya bago nag wala.Sa saglit na mga oras nayun,hindi nya na nakita si Clayton sa katawan ng binatang kaharap nya.Para itong demonyo na na nagwawala.

Kahit na anong gamit ang mahawakan nito sa loob ng silid ay winawasak nito at binabalibag.Nanatili lang syang nakatayo sa pwesto habang pinagmamasdan ang binata.Kahit na ilang beses syang natatamaan ng maliliit na gamit sa katawan nya.Hindi sya umilag at hindi inalis ang mata nya sa binata.

Sa totoo kasi nyan,nakikita nya ang sarili sa binata nung araw na kaidaran sya nito.Madalas,hindi nya nakukuha ang gusto,madalas,kahit na anong gawin nyang pakiusap,walang nakikinig sa kanya.Walang nakakaintindi na kahit gumawa sya ng plano upang makamit lang ang pinapangarap.Walang nangyayare,sa dulo sya parin ang talunan.

Hindi na nya alam kung ilan beses na syang nakipag kumpitensya ng atensyon,talino o galing sa kinikilalang mga magulang.Hanggang sa narealize nalang nyang para nalang nyang inaabot ang buwan ng isang mahabang stick.Never nya itong makukuha dahil nga suntok sa bawan ang pangarap nyang makuha ang gusto.

Dahil nga,isa syang ampon,hindi sya totoong Greyzson,walang atensyon ang nakukuha nito.Na kahit anong gawing makipag agawan sya  sa mga kapatid.He still a fake…

Mas gusto nila ang tunay.

Nakita nya kung paano dumugo ang kaliwang braso ng binata,dahil ito sa tumamang kahoy mula sa baling upuan na inihampas nito sa sahig.Mabilis itong umagos pababa sa pulsuhan nito kaya hindi na nya napigilan ang sarili at inawat na nya ang binata.

Agad nyang hinawakan ang magkabilang braso nito at ipiniharap sa kanya ang bulto ng katawan nito.Kita nya ang pagkabigo sa mga mata ng binata na natatakpan lamang ng mga luhang pumapatak pababa sa pisngi nito.Pinakatitigan nya ang binata nung saglit itong tumigil dahil sa ginawa nya.

Pagkakataon naman nyang yakapin ito ng mahigpit mula sa leeg nung bahagya itong kumalma.Dahil sa ginawa nya,dito nya lang naramdaman na mahigpit narin itong yumakap sa kanya kasabay ang paghikbi ng iyak nito sa kanyang balikat.

Para itong batang sumobsub sa braso nya upang umiyak dahil na agawan ito ng candy.Dito nya lang naintidihan ang labis na pagmamahal ng binata kay Aiden.Alam nya,na sa una palang,maaring umibig ang binata sa dalawang uri ng sekswalidad.Mapababae man ito o mapalalaki,na hindi lang basta sarap ang habol nito sa isang kaparehas na lalaki.Kundi isa ring pagmamahal na natagpuan na nga nya.

Sa maling tao lang…

I need to say those words.Hindi para saktan ka,sinabe ko yun para patatagin ang loob mo .-Ani nya sa isipan.

Saglit namayani ang katahimikan,nanatili silang magkayakap na tila pinakikiramdaman ang isat isa.Pagkalipas siguro ng halos isang minuto,ay kumalas sya sa binata.

Sa pagkakataong ito,saglit syang tumungo sa isang aparador at may kinuhang bagay mula sa loob nito.Nang muli syang bumalik sa binata,ibinigay nya ang hawak habang may matamay na ngiti para rito.

“Galit kapa ba?” Ani nya kapagkuwan ay inilantad ang hawak nito sa palad ng binatang nakatanga lang sa kanya “Use this to me,like what I said.May another room ako na pwede mo pang wasakin just like this” tinukoy nya ang silid na kinalulunlan na mukhang binagyo.Kapagkuwan ay ngumisi sya “Pero this time,gamitin mo ang katawan ko”

“Bullwhip leather?” Napatangang tanong ng binata.“Meron karin nito huh?” Hindi sya sumagot at tumango lang dito.Masaya sya na makita ang kahit maikling ngiti ng binata dahil sa ginawa nya.

“Madame pa ako nyan.And you will be surprise sa ipapakita ko sayo” ani nya.

Maloko nya lang nginitian ang binata kapag kuwan ay walang paki syang naghubad sa harap nito.Wala syang kahit na anong itinarang saplot,ano paba ang dahilan ng pagtatago nya.Nasungkit na sya ng binata sa unang beses.Pwede ulit syang magpa sungkit dito sa ikalawa o sa mas marame pa.

Nakakatitig lang sa kanya ang binata ng ilang segundo nyang hinubad ang suot.Hindi man lang nya inalis ang mga mata nito sa kaharap hanggang sa hawakan nya ang kaliwang kamay nito at igiya mula sa isang pintuan mula sa sulok ng silid.

“Heaven’s room?” Basa ng binata sa harap ng pintuan.

“Dont be so silly huh” ani nya ng lingunin ito “we will go to the heaven.I will make you feel better”

Itutuloy…

CHAPTER 26

“Marry me Aiden…” ani Brice “Marry me at aantayin kita…hanggang dulo”

Hindi na nya nagawang makapagsalita at napatakip nalang ng bibig.Sunod sunod ding tumulo ang kanyang luha dahil sa hindi malamang nararamdaman.Ngumiti sa kanya ang binatang nanunubig narin ang mata.Wala na syang nagawa at niyakap nalamang nya ito ng mahigpit.Kapagkuwan naramdaman nya ang paghimas ng binata sa likod nya na kapwa din hindi maipaliwanag ang saya.

“Ang daya mo” ani nya ng kumalas sya dito “Ang daya daya mo Brice,itatali mo na kaagad ako?” Pagak syang tumawa habang naiiyak parin “E paano pa ako makapagdidisisyong lumayo sayo kung ayaw mo na akong pakawalan?”

Napangisi naman ang binata “Never kitang pakakawalan Aiden,never…” kapag kuwan ay hinalikan sya nito sa mga labi.Hindi na sya bumitaw pa kapagkuwan ay sinapo nya pa ang mukha nito habang tumutugon sa mainit na halik.Kapwa sila punong puno ng init na halos maputol ang kani-kanilang mga hininga sa di mabitawang masidhing halik.Saglit silang bibitaw upang bumawi pero ilang segundo lang din ay ipagsasalubong muli nila ang mga labi.Para silang gutom sa isat isat at kung anong kakaibang lasa ang may roon sa sari sariling mga labi,kaya nababaliw sila dito.

Kapwa sila naka ngiting dalawa pagkatapos.Tinitigan lamang sya ng binata kapagkuwan ay dumukhang ito upang masuyo syang halikan sa noo.Nanatili pa sila sa ganung posisyon ng ilang minuto.

Huminga sya ng malalim bago tumayo sa harap ng binata habang nakatitig lamang ito sa kanya.Isa-isa nyang tinanggal ang suot na damit hanggang sa boxer na lamang ang natira na nagtakip sa kanyang masilang bahagi ng katawan.Napansin nyang napalunok ng laway ang binata.Napangiti lamang sya rito bago sya tumalikod sa gawi nito at magtungo sa kalapit na dagat.

Malamig ang hangin sa paligid,lalo na nung wala na syang saplot sa katawan.Sinalubong nya lang ito habang bahagyang niyakap ang sarili.Pagkarating sa tubig,inilubog nya doon ang kalahati ng katawan habang pinagmamasdan ang kadiliman ng kalangitan.Tuluyan na ngang kinain ng gabing iyun na tumatanglaw sa kanila.Subalit napalitan na ito ng liwanag na nagmumula sa buwan,kumikislap din ang mga bituwin na nagpapadagdag kagandahan sa kabuuan ng gabi.

Nanunuot ito sa katawan nya lalo na nung maramdaman nyang may nilalang na nasa likodang gawi nya.Si Brice ito kung kaya hindi na nya ito nilingon pa at pinagpatuloy lamang ang pagmamasid sa bilogang buwan.Ilang segundo silang kinain ng katahimikan bago nya naramdaman ang pagyakap ng binata sa magkabila nyang bewang.Hinayaan nya lamang ito habang idinidikit ang katawan nya sa mainit na katawan ng binata.Itinanday nito ang baba nito sa kanyang balikat.

Naramdaman nya tuloy ang mainit na hininga nito kapag kuwan ay pasimple pa syang hinalikan sa mismong balikat nya.Nakaramdam sya ng kumportable sa katawan kung kaya isinandal nya na ang sarili sa katawan ng binata.

“Nagahubad ka sa harapan ko Aiden” bulong na ani ng binata pagkaraan ng ilang segundo “Hindi mo alam kung anong bagay ang bumohay sa katawan ko nung ginawa mo yun.”

Napangisi sya “loko,nakahubad naman na din ako nung una moko makita ah,at nakipag sex nako sayo nun ng mga oras nayun…Sex at first sight ika nga”

Narinig nya mahinang tumawa din ang binata habang nagpakawala nanaman ito ng isang halik na ngayon ay sa leeg naman nya.“You driving me crazy Aiden.Im glad na ako yung first mo sa mga ganun bagay.Thats why I realize kung gaano ka importante ang pakikipag talik sa iisang tao” bumitaw ito ng malalim na hininga kapag kuwan ay humigpit pa ang yakap nito sa kanyang bewang.Naramdaman nya din ang pagtanday ulit nito ng baba sa kanyang balikat “It really mean it.Binubuo yun ng pagmamahal sa pagitan ng dalawang taong nagmamahalan lang.Dalawang tao lang ang dapat gumawa nun.And Im really,really sorry..”

Napakunot sya sa huling saad na binitawan ng binata kapag kuwan ay nagdesisyon syang harapin ang bulto nito.Hinawakan nya rin ito sa magkabilang pisngi upang mapatitig ito sa kanyang mga mata.“Wala na akong pake kung sino man ang mga yun.Oo, mga hayup sila.Sinamantala ka,inabuso” ani pagkatapos ay hinalikan nya ang binata sa mga labi nito “Pero alam ko kung sino man ang taong gumawa sayo ng mga bagay nayun.Saakin ka parin,yang pagkatao mo,katawan mo,at syempre yang kaluluwa mo” napangisi si Aiden “Akin ka lang,at sayo lang rin ako”

Akala nya ngingiti ang binata dahil sa pagpapagaan ng loob nya rito.Pero hindi man lang ito nagtapon ng ngiti sa kanya.Maitim sya nitong pinakatitigan na ipinagtaka naman nya.“I really miss you,Aiden.Really I am” ani nito bago nya naramdaman ang pagpihit nito sa katawan nya papalapit sa bulto ng binata.

Napasinghap naman sya dahil dito lalo na nung maramdaman nya ang malumanay nitong paghimas sa kanyang pangupo.Dala narin siguro sa init na bugso ng namumuong pagnanasa.Alam nyang may kung anong bagay sa ilalim ng tubig ang kumikislot sa pagitan ng binti ni Brice.

Nagpatuloy ang binata sa paghimas sa kanya hanggang sa naramdaman na nya ang pagbuka nito sa dalawang pisngi ng kanyang pang upo.Sa pagkakataon ito,napahawak na sya sa balikat ng binata habang naidikit pa ang sarili sa katawan nito.Napasinghap sya,malapit sa tenga ng binata “Ughh..hmmm” ani Aiden,lalo pa nung maramdaman nya ang daliri ng binata na pumapagitna sa kanyang butas.

Dahil nga magkadikit ang mukha nilang dalawa,naramdaman nya ang kapilyuhan ng binata na bahagya syang kinagat nito sa kanang tenga nya.Parang nanginig ang buo nyang katawan ng maramdaman ang malambot na labi at mainit na hininga nito na dumapi sa kanyang tenga.

“I-Im sorry Aiden” ani Brice gamit ang lalaking lalaking boses na puno na ng pagnanasa “I wanna cum,Pleas help me to make me cum Aiden..”

Hindi na sya nakasagot dahil mas ibinaon pa ng binata ang daliri nito sa kanyang marikit na butas “Ughh..hmm” napaungol sya habang nararamdman nya ang kahabaan nito na tumutusok sa katapat ng pagitan ng kanyang hita.Ang tigas tigas na nito habang kumikislot kislot pa.Para sya nitong binabayo gamit ang dalawang pagitan ng kanyang hita.

Yumakap na sya sa leeg ng binata nung kargahin sya nito.Magkatapat ang kanilang mga mukha na inulan nanaman ng masidhing halik.Nakakapit ang dalawa nyang hita sa bewang ng binata.Damang dama nya ang kahabaan at katigasan nito na kumikislot sa gitna ng kanyang pang upo.

“Pleas…myreina” ani Brice habang hindi bumibitaw sa pakikipag halikan.“Hayaan mong ilabas ko to sa loob mo” Ani pa nito,saglit nyang tinignan ang mga mata ng binata.Nakikiusap ito sa kanya habang punong puno ng libog sa mga mata,gustong gusto nyang makita ang ganitong ekspresyon mula sa binata.

“Sa loob ko? lahat” Ani nya.

“Oo,gagawa na tayo ng baby dahip magpapakasal naman na tayo diba?” sagot naman ng binata na bahagya nyang ikinatawa.Para naman kasing mabubuntis sya at may mabubuong bata sa sinapupunan nya.

Posible kaya iyun?…na magkaroon talaga kami ng isang buong pamilya? Na magkaron kami ng anak -Ani nya sa isip habang dinadala sya sa pangpang ng binata.

DAHAN-DAHAN sya nitong inihiga sa malamig na buhangin.Nilulunod sya nito sa halik na lumalakad papunta sa kanyang tenga.Dahil nga sa init ng bibig nito,napapahawak sya sa balikat ng binata at bahayang napapasinghap.

Tatagal lang ito ng ilang segundo bago lumipat pababa sa leeg nya na halos dilaan ito ng binata.Nanginginig sya sa pakiramdam na sumisidhi sa kanyang balat ang basa nitong dila.Para syang mababaliw dahil dito kung kayat inabala narin nya ang sarili.

Inilibot nya ang palad sa bandang tiyan ng binata na bakat at namumutok ang abs nito.Napapahalinghing sya dahil sa init.Ihihimas nya ang kanyang palad sa halos buo nitong katipuhan bago kakapain ang ibabaw ng short nito at hihimasin ang katigasan nitong kumikislot kislot na sa loob ng manipis nitong short.

Bago pa siguro makarating ang labi ng binata sa dalawa nyang utong na kasalukuyang tayong tayo na.Bahagya nyang pinigilan ang binata.“S-sigurado kaba,gagawin natin ito dito? baka may makakita saatin” tanong nya dito.

Pilyo lang ang ngiti ng binata bago ito sumagot “Yeah,tayo nalang ang laman sa isla nato.Mama ginang is already left in this Island.Umuwi na sila ni mang Holand kasama ng iba pa” napataas ang dalawang kilay nya sa binata.

“Bakit nila kailangang umalis?.Edi wala kang kasama dito,bakit hindi nalang sila matulog sa bahay mo?”

Umiling ang binata sa sinabe nya habang may ngiti sa mga labi “Ayoko,inuutos ko sa kanila na umuwi na bago kumagat ang dilim.Gusto ko,ikaw lang ang ibang tao bukod sakin ang matutulog sa bahay ko,wala ng iba.Ako lang at ang asawa ko” Ani ng binata bago sya kinindatan nito.

Nagiwan ito ng pagtalbog ng dibdib kay Aiden.Itinago nya ang kilig na nahahalata sa pinipigilan nyang ngiti.

“Ayokong magisa ka dito,Brice.Sana kahit isa may makasama ka” suhestyon nya na nagpapabago ng topic.

Ngumiti lang ulit sa kanya ang binata.“No need.Balang araw may kasama naman nako dito e,ikaw at..” Sagot mg binata kapagkuwan ay hinalikan sya nito sa tyan.

“…ang baby natin”

Dahil sa sinabe ng binata.Malakas syang natawa,bahagya nya pang nahampas ito sa balikat.“As if naman na may mabubuo dyan,hindi ako tutubuan ng baby sa tsan ko Brice”.

“Kaya nga bubuntisin kita ngayon diba? Kaya humanda kana dahil siguradong mapupuno ka sakin” Nawala ang ngiti ni Aiden ng masilayan ang pilyong ngiti ng binata sa kanya.

Hindi na sya nakabawi pa ng bigla nitong susuhin ang utong nya sa kanang bahagi.Napasinghap sya at bahagyang napahawak sa buhok ng binata habang impit na mapaungol.

Nagpasalit salitan ang binata sa dalawang utong nya.Nararamdaman nya ang mainit at malambot na labi nito na bumabalot sa kanyang utong.Ilang segundo itong ginagawa ng binata hanggang sa napansin nyang namumula na ito.

Saglit silang nagkatingin ng binata na may pilyong ngiti sa kanya.

“Pagsasawaan ko na ito dahil next time si Baby naman ang sususo sa nipple mo Aiden” biro nito “Sa ngayon,ako na muna” ani pa nito na bahagya nanaman ikinatawa nya.

Saglit na umangklo ang binata sa gitna ng kanyang dibdib at hinalikan ito.Maya maya lang din ay bumaba ang halik nito sa kanyang bandang tiyan papuntang pusod.

Saglit nanaman syang napasinghap habang napaangklo ang katawan at napahawak sa buhok ng binata.Akala nya dito na magtatapos ang kiliti at panginginig na naramdaman nya pero naramdaman nya ulit ang namamasang dila nito na tumutusok sa butas ng puson nya.

Hindi na nya napigilan ang sarili hanggang sa mapaungol na sya.

“U-ugh…hmmm,B-Brice” impit nya.

Kagat labi sya habang pikit ang mata.Nang buksan nya pa ito,nakita nyang nakatitig ang binata sa gawi nya.

“You look so sexy,Aiden..gusto ko yang nakikita sa iyo” ani nito.

Bumuga ng malalim na hininga ang binata,bago nya ito hawakan sa magkabilang pisngi at pinaahon nya ito sa tapat ng mukha nya.“I want to suck you Brice” ani nya.

Napansin nya ang bahagya pagka excite ng binata.Lalo na nung pinatihaya nya ito habang nakatukod ang dalawang siko nito sa buhangin.Pumaibabaw sya dito habang pinaghihiwalay ang dalwang binti ng binata at sa gitna sya nito pumwesto.

Napansin nya ang pangungusap ng mga mata nito at bahagya pang napapakagat sa ibabang labi.

Itinago nya ang ngiti ng mahuniang tila ang kyut ng binata habang naeexcite sa gagawin nya.Hindi nito maitago ang libog ayun sa ekspresyon ng mukhang ipinapakita nito sa kanya.

“Gusto mo bang isubo ko ang kabuoan mo?” Pilyong tanong nya sa binata.Napansin nya ang pagimpit ng boses nito,na ikina tawa nya.

Nang hindi ito sumagot,umangklo sya para halikan ang binata sa mga labi.Magaan iyun na para bang tinatakam nya ang binata.“Pleas..Aiden,isubo mo.na” ani nito sa nakikiusap na paraan.

Saglit nyang inilayo ang mukha sa binata bago sya sumagot “Basta bubuntisin moko ah,iputok mo lahat sa loob ko”

“I will” maagap na sagot ng binata,bago nag alinlangan ang mga titig nito “P-pero baka mabilis akong malabasan dahil sa galing ng bibig mo” saglit syang natigilan bago piningkitan ang binata na ipinagtaka naman nito.

“Why? Napakasikip ng bibig mo,madulas,t-tsaka mainit.Baka dun palang labasan nako”

Natawa nalang ang binata dahil sa mata nyang nanlilisik dito “Yeah,wag kang mag alala” ani Brice bago sya saglit na hinalikan sa mga labi “Marami akong inimbak,siguradong pupunoin kita”

Ngumisi nalang si Aiden sa sagot ng binata bago sya muling nagseryoso.Hindi nya inalis ang tingin sa mga mata ng binata bago sya dumukhang pababa sa dibdib nito at sa namumutok nitong abs sa tyan.

Kitang kita nya kung paano napahalinghing ang binata.Lalo ng ikinuwal kuwal nya ang dulo ng dila upang dilaan na parang ice cream ang kabuoan ng katawan nito pababa sa tyan at garte ng short ng binata.

Hindi parin inaalis ni Aiden ang paningin nya sa mata ni Brice.Kahit nakatapat na ang bibig nya sa bakat na bakat nitong pagaari sa manipis nitong short.Nakapiling ito pakaliwa,habang nakaumbok ang pinaka haba nito.Nakakiwal parin ang kanyang dila nung dilaan nya ang kahabaan nito pasunod kung saad ito naka piling.

“Ughh..fuck Aiden” ani ng binata na bahagya napaatras dahil sa kiliting naramdaman.Lalo lang tuloy nagflex ang mga abs nito sa tyan kasabay ng pagtibok ng pagari nito sa loob ng soot nitong short.

Hinayaan nya lang ang binata kung paano ito humalinghing,bagkus bahagya nya pang kinagat gamit ang labi nya ang kahabaan ng binata bago nya ito simulang ilabas sa loob.

Kinalahati nya ang pagbaba ng short ng binata hanggang sa binti nito.

Ngayon,parang sumampal sa mukha nya ang kahabaan nito na ilang pulgada lang ang layo mula sa mukha nya.Sobrang tigas nito,tirik na tirik at halos namumutok ang mga ugat sa katawan nito.Napansin nya din ang paunang katas mula sa pinaka ulo nito na bahagya tumulo pababa sa katawan.

Pinakatitigan nya lamang ito habang sinusundan ang pagbaba ng likido sa katawan mismo ng ari ng binata.

Halos maglaway sya sa kakaibang takam na hindi nagdalawang isip na ilabas ang dulo ng dila nya upang dilaan ito pataas.

Naramdaman nya ang panginginig ng binata.Lumalim ang hininga nito dahilan para kumislot ang ari nito dahil sa sarap na naramdaman.Tumingin sya sa gawi ng binata.Nakaawang na ang mga labi nito at nangungusap nang nakatingin sa kanya.

Bahagya nalang syang napalingo habang tinatago ang ngiti.Gustong gusto nya talagang nakikita ang libog na mukha ng binata dahil sa ginagawa nya.Sa ngayon,nagseryso na sya.Itinaas nya ang mukha katapat ng tirik na tirik na ari ng binata.

Dahan dahan nyang ibinaba ang mga labi sa pinaka-ulo ng ari ng binata at hinalikan nya ito na para bang lollipop sa bibig.

Ipinalibot nya ang dila dito at sinakop ng labi nito ang kabuuang ulo ng binata.Pagkaraan ng ilang segundo.Ibinaba nya ang mukha at mas binuka pa ang bibig upang tuluyang masubo ng buo ang pag aari.

Hindi nya alam kung hanggang saan ang kaya nyang abutin pero namangha sya ng umabot ang labi nya sa pinakapuno nito.

Pinigil nya lang ang hininga at ipikit ang mga mata.Pinakiramdaman ang sarili kung paano magaadjust sa halos siyam na pulgadang pagaari ng binata.Hindi nya maiwasan ang mapalunok ng sariling laway dahilan upang para sumikip ang bibig at mahigpitan nya ang pagkaka subo nya sa binata.

“Ughhhhhh…ugh,A-Aiden” rinig nyang halinghing ni Brice na hindi nya man lang makita ang mukha nito dahil nakasubsob sya sa pag kalalaki nito.

Tumagal pa ang ilan pang segundo bago tuluyan makapag adjust ang bibig.

Huminga ulit sya ng malalim bago magsimulang magtaas baba sa ari ng binata.Iluluwa nya ito hanggang sa kalahati,hihinga sya ng malalim bago muling ibagsak ang sarili pabaon sa ari ng binata.

Rinig na rinig nya ang paghalinghing nito.Naramdaman nya na napapa hawak pa ito sa kanyang buhok upang mas ibaon pa sya.Mabuti nalang magaling syang magcontrol ng hininga.

Pagkaraan ng ilang sigundong pagtaas baba sa ari ng binata.Saglit nya itong inuluwa at agad ipinalit ang palad upang ito naman ang mag taas bayo dito.Pinupunasan nya ang labi nung may sumabit pang laway na nakakonekta sa ari ng binata.Bahagya din syang umubo kapag kuwan ay hindi na napigilan ang ngiti.

Kita nya mula sa ibabang pwesto ang nakapikit na mga mata ni Brice.Nakatingala ito mula sa kalangitan habang awang ang labi nito.Kay sarap nitong pagmasdan habang nasa pwesto,nagtataas palad sa pagaari nitong sing taba siguro ng isang lata.

Hindi na nya mapigilan ang sarili,gusto na nyang magkaron ng satipaksyon ang binata.Kaya muli nalang syang huminga ng malalim kapag kuwan ay muling sinunggab ang aring nasa harap nya.

Sa pagkakataon na ito wala ng hingaan,dahil pagbagsak na nyang ibinabaon ang bibig sa ari ng binata.Wala syang suportang kamay na nakapatong sa sahig.

Bagkus inayos nya ang pagkakaluhod at itinago ang dalawang kamay.Tangi ang katawan at ang ulo nya lang ang gumagalaw upang magtaas baba sa ari ng binata.

Glurrp!,slurrpp!,Glurrp!,slurrp !

Ang tanging maririnig sa nagsasalpukang bibig at balakang ng dalawang tao sa dalampasigan.Tunog na matiwasay na alon lang ang nakikisabay sa tunog na ito.

Hindi alintana ang hirap sa ginagawa ni Aiden para lang mapaligaya si Brice.Lalo na nung sumasabay na ito sa pagtaas baba ng kanyang bibig sa pamamagitan ng marahang pagbayo ng balakang.Nagtaka man pero hindi na nya muli pang naramdamang may humawak sa likudang ulo nya.

ANG BAWAT pagbaon sa kalooban ng bibig ni Aiden ay lalong nag papahaling hing kay Brice.Sa kabila ng kahabaan at katabaan ng kanyang ari.Malayang nasusubo ito ng binata.Hindi nya nakikitaan ang hirap nito o kahit na mabaleukan.

Damang dama nya lang init,sikip,dulas,at kalaliman ng bibig ni Aiden lalo na kung feeling nyang nababaon ito sa lalamunan ng binata.

Halos habulin nya ang hininga,hindi nya alam kung saan kakapit dahil ayaw nyang kumapit pa sa likod ng ulo ng binata.Kaya naman inihilamos na lamang nya ang dalawang palad sa mukha nya at sinabunutan ang sarili.

Nagpakawala sya ng daing,ng halinghing,di nya mapigilang sabayan ng pagbayo ng balakang ang bawat pagbaba ng bibig ng binata.Pakiramdam nya kinakain ang buong lakas nya lalo na nung maramdaman nyang naninigas na ang kanyang dalawang bola mula sa ilalim.

Malapit na sya.

Gusto nyang sabihan ang binata pero bising-busy ito sa pagsuso sa kanya.Ilang ulos,bayo,indayog at pagkadyot.Bago pa maramdaman ang pamumuo at pag tigas na nagmumula sa kanyang pusod.Hindi na nya napigilan umungol at muling inihilamos ang dalawang palad sa mukha.

Dito na nya kase naramdaman ang sunod sunod na pagkislot ng kanyang likido.Saglit nya lang tinapunan ng pansin si Aiden na hindi magka undigaga sa pagsipsip ng kanyang katas.Natatapon na ito sa gilid ng bibig ng binata.Saglit na nag tama ang kanilang mga mata ng oras na iyun.Parang titirik ang mata ni Aiden habang walang habas sa paglunok sa isang katirba nyang katas.

“Ohhhh,ughhhh fuck….Aiden fuck…ughhhhh….ugh…ughhh” ani nya at ibinagsak ang sarili sa hinihigaang buhanginan ng makaramdam ng napakatinding sarap.

Napahinga sya ng malalim habang mariing napapikit.Alam nyang naibuga nya ang lahat at nakakaramdam na sya ng panghihina.

Saglit namayani ang katahimikan hanggang sa narinig nya ang pagubo ng binata at hindi maganda sa pandinig nya na nahihirapan ito.Kaya kahit na nanghihina ay pilit nyang iniupo ang sarili at hinarap ang binatang paluhod na nakaupo sa pagitan ng kanyang hita.

Agad nya itong dinaluyan nang hindi parin ito tumitigil sa pag ubo.

Kitang kita narin kase nya ang pagputla ng mukha nito habang pinupunasan ang ilang patak ng likido sa gilid ng bibig nito.

Bahagya syang lumapit habang marahang hinawakan ang likudang ulo nito at inilapit ito sa kanya.Hinalikan nya ang noo ng binata na hindi talaga tumitigil sa pagubo.Pakiramdam nya ay naparami ito sa paglunok sa katas nya habang nakabaon ang ari nya.

Nabaliukan ito. Ito ang dahilan kung kayat ayoko ng hawakan ang likudang ulo nya.Baka mabaliukan sya kung sakaling ididiin ko pa ang ulo nito. -Ani Brice sa isipan.

Sa kabila ng libog na kanyang nararamdaman,iniisip nya ang kaginhawaan ni Aiden.Wala ng mahalaga pa.

“Are you ok?” tanong nya.

“Yeah,Im good” ngumiti si Aiden sa kanya.

Tumigil narin ito sa pagubo pero bakas padin ang pamumula nito kung kayat.may pagaalala padin sa mukha ni Brice.

“Wag kang magalala,tulad ng sinabi ko diba? iputok mo lahat saakin” ani pa nito habang hinawakan pa ang pisngi nya.

KITA NI AIDEN ANG pagaalala sa binata nang sunod sunod syang umubo.Hindi nya maitatangging nabaliukan sya sa daming likidong inilabas nito.Malambing nya itong nginitian upang maibsan ang pagaalalang namumutawi sa mukha nito.

“Im sorry…Im really really sorry,hindi ko sinasadya” ani nito habang bakas sa mata ang pagaalala.

Bahagya pa ulit itong lumapit sa kanya at niyakap sya nito ng mahigpit “I dont care on what the satisfactions that I had dahil sa ginawa mo.Ang mas importante sakin yang kalagayan mo” naramdaman nya ang malambing nitong paghalik sa gilid ng ulo nya.

“Dont worry,Im really ok” ani ulit nya bago pakawalan ng binata.

Sandali silang binalot ng katahimikan bago nya maramdaman ang malamig na simoy ng hangin.Nakalimutan na nyang nasa tabi parin pala sila ng dalampasigan,habang kapwa walang suot pang itaas at sya ay boxer lamang ang suot.Niyakap nya ang sarili bago tapunan ng pansin ang binata na tumayo upang kunin ang kumot na nagtatakip sa kawayang tent.

Hindi nya naintindihan ang gagawin ng binata.

SINAMANGUTAN NI AIDEN SI BRICE at pinang kunotan ito ng noo.Hindi nalang nya pinansin pa ang binata at basta binalot nya nalang ito ng kumot.Kasya lang kasing nahunian nyang na nakaboxer lamang ang suot nito na bahagyang humalikip kip ang sarili dahil sa lamig.

Hindi na sya nag dalawang isip na buhatin ang binata na hindi man lang nagbago ang ekspresyon.Wala na syang pakialam kung hubad baro syang maglalakad papuntang mansyon,nais nyang magpahinga ang binata dahil nag alala nga sya rito.

Habang naglalakad sila paalis.Napansin nya ang masamang pagtitig sa kanya ni Aiden.Hindi ito nakawala ng tignan nya din ang binata na mas humaba pa ang nguso.

“Why?” Tanong nya dito.Bahagya syang natawa ng umirap ito sa kanya habang lumayo ng tingin.“Did I do something wrong,ahm sorry,sa susunod sasabihen ko na talaga sayo para makapaghanda ka.Para naman–”

“Sabi ko ok na nga diba” bahagyang pagpigil ni Aiden sa sasabihin nya.

“E,bakit ganyan ka tumingin sakin? Galit ka ba?” Tanong nya ulit.Sinagot lang sya ng malalim na paghinga ng binata bago ito nag salita.

“Ang sabi mo kase,we will make love at pupunoin mo ako,hindi ba?” ani nito “Pinuno mo nga ang bibig ko pero…” Napangiti sya ng sumimangot muli ito.

Ngayon,nage-gets na nya kung bakit ito kumikilos na parang nagtatampo.“Ahh,Your so addorable” ani nya kapagkuwan ay tinadtad nya ito ng halik sa pisngi.

“Pleas stop Brice” walang gana nitong tugon kaya natawa sya.

Muli nanaman nyang hinalikan ang pisngi nito na hindi man lang sya tinitignan sa mukha.Mukhang nagtagampo nga.

“Dont worry,lilipat lang naman tayo e.Malamig na dun sa pwesto natin.Hindi na romantic.Isa pa boxer lang ang suot mo” tumitig lang sya sa binata habang nakangiti parin sya dito “Wag kang mag aalala,bubuntisin parin kita.Dun nga lang sa loob”

Muli syang inirapan nito “Loko,hiyang hiya ako sayo na hubad baro habang buhat buhat mo ako,para na tayong nagha honeymoon e”

Muli syang natawa sa sinabe ng binata “Edi ba? Ikakasal naman na tayo.Kaya nga dadalhin na kita sa loob para gumawa ng baby e.Kala mo di na kita bubuntisin no” pilyo nyang saad bago inilapit ang bibig sa tenga nito.

“I promise what I promise.Marame ata akong imbak dito no,ilan bang gusto mong baby,Ten or twelve? Pili kalang”

Inirapan nanaman sya ng binata na muling nagpatawa sa kanya.Gustong gusto nya ang pagmamaldito nito .

“Shut up,kala mo talaga mabubuntis mo ako” ani Aiden sa kanya,galit galitan parin.

“Shh…dont worry” saway nya “pupunuin naman kita e” nagpakawala sya ng malalim na hininga.“Kahit hindi ka man mabuntis o hindi tayo magkaron ng anak.I will make sure na ipaparamdam ko sayo ang kumpletong pamilya.Kahit ikaw lang sa buhay ko,kumpleto nako”

Napansin nya ang pagtitig ng binata sa kanya.Akala nya tatahimik lang ito ngunit nagulat sya ng halikan sya nito sa pisngi.

“I love you Brice…I love you so much”

Saglit namayani ang katahimikan sa kanilang dalawa.

Napangiti nalamang ulit sya sa binata habang hindi namamalayang nanunubig na pala ang mga mata.Ang marinig ang sinserong saad mula sa taong minamahal.Ang salita I love you ay sadyang napakahalaga sa kanya.

“Ang iyakin mo rin talaga no,kanina kapang umaga e” ani nito sa kanya habang pinupunasan ang luha nya.“Wag ka ng umiyak,hindi tayo gagawa ng baby” natawa ito sa kanya habang dagling pinigilan ang pagluha.Naramdaman nya kase ang pagbabanta sa boses nito.

“Yes po! Hindi na ako iiyak!” Ani habang natatawa “kaya tara na! Gawa na tayo ng baby!”

“Lets go!” Sabay nilang ani habang sabay na nagtawanan.

Hindi nag sasabi ng totoo si Aiden kung hindi nya papangaraping ganto ka simple at tahimik ang buhay nila ni Brice,balang araw.

Wala na syang hahanapin pa o hihilingin pang iba.Ang mahalaga makasama nya ito habang buhay…

Itutuloy…

CHAPTER 27

Hindi alam ni Clayton kung anong tamang sabihin sa kanyang tsuhin habang papasok sila sa isang silid na may pangalang Red room. Nahihiwagaan sya sa kung anong meron dito.Sa isang banda,sa kabila ng pagkainis nya nandyan ang tsuhin para pagaanin ang loob nyang punong puno ng galit.

May kaginhawaan sa puso ni Clayton na hindi maitatanggi kapag nagiging parang maamong tuta sa harap nya ang tsuhin.Kapag ngumingiti ito,kapag hinahawakan nito ang mga kamay nya,ay parang sinasapian sya ng kung anong bagay sa utak upang bigla nalang kumalma sa sitwasyon.Ang malambing na boses nito,ang mga mata nitong nangungusap kapag tinitignan sya ay isa lang sa mga dahilan upang mawala nalang bigla ang galit nya sa dibdib.

Kaninang umaga lamang ay parang papatay na sya ng kahit sinong tao ng muling sumiklab ang galit nya.Si Aiden,na halos gawin nya ang lahat upang sumunod ito sa kanya,na halos gusto na nya ipapatay ang ina nito upang matali lamang sa leeg ang binata at sundin ang gusto nya.Si Aiden na laging pinapakulo ang dugo nya,pinipikon sya nito na tila hindi man lang nasisindak sa mga babala nya.Hanggang ngayon,si Aiden ay si Aiden.Walang takot kahit alam nitong nasa panganib ang ina ay handa syang baliwalain para lang sa isang lalaki.

Brice Greyzson.

Tila walang pakealam ang binata na ilagay sa panganib ang sariling ina maksama lang si Brice . Labis na nag igting ang panga nya dahil sa ginagawa sa kanya ng binata.Wala itong pakialam sa paligid at sa kanya mismo.Gusto nyang turuan si Aiden ng pagkakatanda kung sino nga ba ang kinaklalaban nito.Ipapakita nya kung paano sya magalit at mapuno dahil sa ginagawa sa kanya ng binata.

Bahagya syang natigilan ng lingunin sya ng tsuhin sa gawi nito.Nauuna kase ito sa paglalakad habang magkahawak parin ang kanilang mga kamay.Tsaka nya lang napansin na literal na nagiigting ang kanyang panga habang madiing pinipisil ang kaliwang kamay ng tsuhin na hawak ang kanan nyang kamay.Saglit syang pinakatitigan ng tsuhin sa mata na bahagya naman nyang ikina ilang.Ang mga titig nito ay tila binabasa ang emosyong bumabalot sa kanyang mga mata.

“Dont think Aiden or all of them,Clayton” saway nito sa kanya bago sya sapuhin sa pisngi ng malayang kamay.“Just the two of us.Sabi ko sayo sa lugar nato,walang pwedeng taong papasok na malungkot,dahil sa lugar na to,pasisiyahin ka.You can do what ever you want just to”

Bahagya syang napakalma sa malambing nanaman nitong boses.Hindi nya alam kung bakit ganto na lamang ang nararamdmaan nya mula sa tsuhin.Para bang nagiging stress reliever nya ito sa hindi nya maipaliwanag ang dahilan.

“Im sorry,hindi lang ako makapag focus dahil sa kanilang dalawa” ani nya.

Ngumiti ulit sa kanya ang tsuhin bago dumukhang upang masuyo sya nitong halikan sa labi.At nagiwan ito ng kakaibang kiliti sa kanya,hindi nya na alam kung ano nga ba ang nangyayari pagkasama ang kinilalang tsuhin.Balak nya pa sana itong sungitan dahil sa ginawa nito.

“Pati rin ba ako pagsusungitan mo?” Tanong ng tsuhin “That was a kiss Clayton.Nag sesex na nga tayo diba?” Ano pa nito na tila nabasa ang nasa isip nya.

Impossible.

Lumawak ang pagka kunot ng kanyang noo.Ngumisi sa kanya ang tsuhin bago ito nagsalita ulit “Dont worry,sex is just a sex” sarkastikong ani nito “We were not going into a romance.Hindi tayo ang dalawang yun,Aiden and Brice.I will not fallen inlove with you dahil ang alam ng lahat.Pamangkin lang kita and Im your uncle.Secretly doing this stuff” ani nito.

Saglit syang natigilan.

“But you know were not,right?” tanong nya “Hindi naman talaga tayo related sa isat isa kasi…sorry for the words pero binenta ka lang ng parents mo sa mga Greyzs—”

“But the society is” putol nito sa sasabihin nya,habang may ngising dala.“Dont you dare to tell me na may kung ano kang nararamdaman sakin bukod sa pagnanaig natin?”

Hindi naman na sya nakasagot kaya kinain ulit sila ng saglit na katahimikan.

“Just kidding,you look so adorable when you feel nervous” basag ng tsuhin sa katahimikan na kinurot pa ang pisngi nya “All of this,just a sex stuff between of us.Just drive me crazy my fucking hot nephew” tumawa ito sa sariling saad.

Na-amaze nalang sya sa kakaibang trick ng tsuhin na para bang nababasa nito ang kanyang isipan.Alam nitong kinakabahan sya sa kung anong bagay ang pumipikot sa dibdib nya bukod sa kakaibang nararamdaman mula dito.

Ngayon,pinagsisihan nya kung bakit nya pa nalaman na hindi nya pala ito totoong tshuhin.Pinagsisihan nya ito dahil sa ilang beses nilang pagnanaig na dalawa,mula lang ng sabihin nito ang totoo sa kanya,para bang kusang nagbago ang pakikitungo nya dito.

Ayaw nya sa kwento nitong mula pagkabata ay nagsasakripisyo na ito.Nagpaparaya at umiintindi,dahil para sa kanya diserve ni Jack ng higit pa.

Pahalagan,ingatan at mahalin.

Kaya naman hindi nya maintindihan ang sarili na tila ba gusto nya itong gawin sa tsuhin.Kung tsuhin paba ang tamang itatawag nya dito,sa kabila ng kakaibang nararamdaman para rito.

Hindi nya namamalayang lumiko na sila sa isa pang hallway ng binabaktasan.Dito nya nakita ang isa pang pinto na ganun parin ang pangalan ‘Red room’ Pansin nya ang pagtigil ng tsuhin sa kanyang harapan na bigla nanaman umangklo upang bigyan sya ng halik nito sa kanyang labi.

Malambing itong ngumiti sa gawi nya habang walang emosyon nya itong pinakatitigan.“Uncle Jack,pwedeng itigil mo na muna nag pagnakaw ng halik saakin” utos nya dito na punong puno ng autoridad pero hindi man lang ito naduwag sa emosyong ipinakita nya “Its j-just annoying me” ani pa nya.

Pinaningkitan sya nito ng mata na tila nagtataka sa ikinilos nya “That was a smack my favorite nephew.Kumpara sa mga ginawa natin few years ago,bago mo pa malaman na hindi mo akong totoong tsuhin right?” ani nito na bahagya pang natawa.

Huminga sya ng malalim,habang inilayo ang paningin sa mukha ng tsuhin “Just stop uncle” diing saad nya “Just stop becuase its fucking annoying m-”

“No…” putol nito sa kanya kapagkuwan ay binigyan syang muli ng isa pang mabilis na halik.“No,no,no” ani pa nito.

Bumuga sya ng marahas na hininga.“Uncle just stop,pleas” ani nya sa nakikiusap na paraan.Akala nya titigil na ito pero ngumisi pa sa kanya ang tsuhin kapag kuwan ay sunod sunod na sya nitong hinalikan sa labi.

Nanatili syang nakatayo habang parang bata ang tsuhin nya na nilalaro ng halik ang labi nya.Humawak pa ito sa kanyang tagiliran upang hindi ito matumba sa pag angklo nito ng paa para sa pagabot sa kanyang labi.

Napahinga nalang sya ng malalim dahil sa kalulitan nito.

“Ahhhh…my nephew getting mad?” Ani nito sa kanya ng matapos sa ginagawa sa “Im sorry,I just want to make you feel better”

Hindi na sya sumagot.

Umalis ito sa harapan nya kapagkuwan ay may iniabot ito sa gilid ng pintuan.Isang pulang panyo na nakasabit sa tabi ng pinto.Ipinakita ito sa kanya,habang lumalakad sa gilid nya papaikot sa kanyang likudan.Kumunot lang ang kanyang noo sa balak nito hanggang maya maya ay sinakop na ng malambot na tela ang kanyang mata.

Kasya nya lang narealize na pinipiringin sya ng tsuhin na ipinagtataka naman nya dahil sa bago nitong pakulo.Tahimik lang ang buong paligid habang pinapakiramdaman nya ito na ngayon ay nasa tagiliran na nya.Naramdaman nya ang mainit na hininga nito mula sa kanyang tenga marahil ay inilapit nito ang bibig sa kanya.

“Kailangan ko lang piringan ang mata mo bago mo masilayan ang sinasabi kong kalangitan” ani nito na ikinabagot naman nya.

“Uncle pleas…” Ani nya ayon sa bugnot na boses.Narinig nya lang ngumisi ang tsuhin kapagkuwan ay naramdaman nanaman nya ang mainit na labi nito na saglit na humalik sa kanyang labi.

Maya maya lang ay narinig nya ang pagbukas ng pinto.Hinawakan sya ng tsuhin sa kamay at saglit na inilakad.Wala syang makita kaya sumunod lang sya sa tsuhin.Tahimik lang ang buong paligid hanggang sa narinig nanaman nya ang tunog ng pinto na mukhang isinara na.

Akala nya tatanggalin na ng tsuhin ang panyo na nakatakip sa mata nya pero wala na syang naramdaman sa paligid.Akala nya kung ano na ang ginagawa ng tsuhin na agad din nyang ikinatigil dahil may naramdaman syang palad na humimas sa umbok na harapan nya.

Mahina syang napasinghap ng maramdaman ang pagpisil nito sa malambot pero papatigas na nyang pagkalalaki.Inaantay nya lang ang susunod na mangyayare sa kanya hanggang sa narinig na nya ang boses ng tsuhin.

“Pwede mo nang tanggalin yan my nephew” ani nito ayun sa mahina pero buong boses nito na para bang nang aakit.

Dahan dahan nyang tinanggal ang panyo sa kanyang mga mata kapagkuwan ay para syang napako sa kinatatayuan.Mga kakaibang bagay ang lumantad sa kanya,mga bagay na hindi nya makikita sa pang publiko na lugar at hindi ito nabibili sa kung saan lamang.

Nakta nya ang bakal na nakadikit sa dingding.Sa gilid nito ay may nakasabit na dalawang posas at kadena na nakalaylay sa gitna ng bakal.Hindi nya alam kung ano ang mga ito.

Hindi nya maipaliwanag ang nararamdaman nung masilayan nya pa ang ibat ibang kagamitan sa loob ng silid nayun. ’A sex toy! Hindi nya alam kung ano ano ang mga tawag sa mga bagay na kasalukyang nakapalibot sa kanila at kung bakit may ganto sa lugar nato.

Dumako ang tingin nya sa tsuhin na nakangiti habang pinagmamasdan sya.Nakasalubong ang kanyang dalawang kilay na para bang isang malaking katanungan ang lahat ng nasa paligid.

“Y-you use to this…” Ani nya sa tsuhin,na mautal utal ang boses.Bakas ang bahagyang pagkagulat “…a s-sex room?”

“My Red rom” Ngumisi ito sa kanya “Akala mo ikaw lang ang merong sex toy sa cabinet ah.Meron din ako nyan.In this room…madame”

“But why?…anong purpose ng lahat ng to?” Tanong nya.

“Simple lang” ani nito sa kanya “to meet my satisfaction when it comes to sex”

Napabuntong hininga nalamang sya habang muling inilibot ang mata sa paligid.Lahat ng nakikita nya ay hindi kaaya aya sa paningin.Aaminin ni Clayton nagulat sya sa kung saan na patungo ang pagnanaig nila.

Hindi nya nadin alam kung anong klasing pakiramdam ang nararamdaman nya sa lalaking kaharap.

Yes! I have some…sex toy, but Im not use to this to the point na ginawang libangan ko na to! Ganto ba ang inpluwensya ng kanyang step father? Sa nakaraang buhay nya na pagiging sex slave?

Pinakatitigan nya ang tsuhin habang nakakunot ang noo nito sa kanya.Mukhang nahihiwagan ito sa ikinikilos nya.

Narinig nya itong bumuntong hininga “Hindi mo to gusto diba?” Tanong nito sa kanya “Your not comfortable in this place.I-i’m sorry I just want to make you feel better Clayton.”

Nakita nya sa tsuhin ang lungkot sa mga mata nito habang baon parin ang ngiti.Saglit silang nagkatitigan kapagkuwan ay lumapit ito sa kanyang gawi upang dumukhang ito ng isang halik sa kanyang labi.

Nang maghiwalay sila,hinila sya ni Jack at ginaya sa pintuan.Pero hindi nya maintindihan ang sarili kung bakit pakiramdam nya ay hindi nya naibigay ang satisfactiong hinihingi sa kanya ng tsuhin.Kaya naman imbis na humakbang.Nagpakawala muna sya ng malalim na hininga bago nya mabilis na hawakan ang magkabikang tagiliran nito tsaka binuhat sa isang mahabang lamesa malapit sa kanila.

Kagaya ng mga kagamitan doon,sa gilid ng lamesa na ito ay may mga itim na kadena at posas na nakakabit.Doon nya ipinatong ang bulto ng tsuhin habang sya naman ay nasa harapan nito.Wala syang emosyong pinapakita sa lalaking kaharap na may buong pagtataka sa kanya.

Basta nalamang nya ito sinubsob ng halik dahilan upang mapahawak ito sa kanyang mga balikat.Saglit na naglaban ang kani-kanilang mga dila sa loob ng bibig nila.Sinasalat at tila pinaglalaruan ang sarili nilang mga laway na nagbibigay sa kanila ng kakaibang libog.Nang ma-satisfied na sila sa ginawang halikan.Bumitaw sya sa mga labi ng tsuhin at pinatitigan nya ito na tahimik lamang nakatingin din sa kanya.

“Sex, is not all about on how you will be satified” ani nya kapag kuwan ay bumuntong hininga “…it is about on how you make love in that person while doing it”

Napansin nyang natigilang ang tsuhin dahil bumaon sa mukha nito ang pagtataka “But,w-we all know that we have sex for not to make love.But to meet our satisfactions”

Dumukhang sya para abutin ang mga labi ng tsuhin at halikang muli ito.“Not for me,sex is all about on how to make someones happy” ani nya na hindi na inantay pa ang bwelta ng tsuhin dahil sa pagtataka.

Tinungo nya ang sarili sa isang pader na nadaanan ng mata nya kanina sa pagmamasid.Sa pader kase na ito ay nakasabit ang ibat ibat klaseng bullwhip leather na may ibat iba ring haba at kapal ng tela.Tumaas ang kabilang sulok ng labi nya bago kunin ang pinaka mahaba at may pinakamakapal ding lethere sa lahat.Kasya sya nagtungo muli sa harap ng tsuhin na kasalukuyan syang pinagmamasdan.

“This will be the last” ani nya “to meet my uncle satisfaction”

Hindi nagbago ang ekspresyon ng tsuhin nung magsalita sya.Ito nanaman kase ang mga mata nito na tila binabasa ang mga galaw nya.Kaya naman imbis na magpasindak,sinadya nyang wag lagyan ng emosyon ang mga mata nya bago magsalitang muli.

“Lumuhod ka sa harap ko…jack” ani nya ayon sa intimitadong boses.

Napansin nya pang napalayo ang tingin ng mata ng tsuhin na tila nahiwagan sa ikiniklos nya.“Lumuhod ka sa harap ko”Ani nyang muli na puno ng autoridad ang boses.

Bumuntong hininga ang tsuhin bago ito sumagot “Clayton,I dont want to do this any-”

“Dont call me Clayton” sabat nya sa iba pa nitong sasabihin “Call me…master” ani pa nya.

Akala nya susunod na ito sa utos nya pero tila nagdadalwang isip pa ito dahilan upang mapikon sya at magtaas ng boses.

“Lumuhod ka sa harapan ko Jack!” Bulyaw nya sa tsuhin.

Dahan dahan ay tila natunaw ang buong pagtataka nito sa kanya kapagkuwan ay dahan dahan din itong kumlis upang lumuhod sa harap nya.Nangungusap ang mga mata nitong nakatitig sa kanya na tila nakikiusap na ipaliwanag man lang ang nangyayare.

“This is what you want? Right?” Tanong nya ng makapwesto na ang tsuhin.“This will be the last to meet your satisfaction and after that.You will stop all this kind of activitiy”

Pinangkunutan sya ng noo ng kausap na tila hindi sya naiintindihan “B-but Clayton,why are you doing thi-”

“Just call me,Master.Master,uncle Jack” ani nya na nagpaputol nanaman sa iba pa nitong sasabihin.

Sandaling namayani ang katahimikan na tila pinakikiramdaman lamang ang galaw ng isat isa.Sya na nakatayo habang walang saplot pangitaas ang katawan at pantalon na itim lamang ang suot.Kaharap nya ngayon ang tsuhin na nakaluhod sa sahig at wala man lang kahit anong kasuotan sa katawan.

Nakakaramdam sya ng kaunting paninibago dito na parang kanina lang ay may exciting ito sa mukha pero punong puno na ito ng pagtataka sa kanya.

TILA NAGISING SI JACK SA PAGIISIP ng namutawi sa mata nya ang paghuhubad ni Clayton ng natitirang saplot sa katawan.Kinalas nito ang butones sa pantalon nito at agad na ibinaba ang ziper.Hindi nya namamalayan na ang sarili nya na mismo ang nagbaba ng pantalon nito hanggang sa tuhod ng binata.

Lumantad sa kanya ang pagkiwal kiwal na mahaba at papatigas na nitong pag-aari.Ngayon nya lang nahunian na wala itong suot na panloob na tila pantalon lang pala ang nagtatakip sa maselang bahagi ng katawan nito.Sandali silang nagkatinginang dalawa bago nya hawakan ang katawan ng ari nito.Naramdaman nya ang init at mabilis na pagkislot nito papatigas na tumututok sa kanyang mukha.

Wala na syang pake pa,dahil parang kusa syang kinain ng kamundohan kapagkuwan ay tila nagkaroon ng sariling pagiisip ang bibig nang magsimula itong sumuso sa kahabaan ng binata.Hindi nya alam kung paano nya nagawang isubo ng buo na halos maabot na nya ang puno ng ari ng binata.Namalayan nalang nya ang sarili na nagtataas baba na ang kanyang ulo upang ilabas pasok sa kanyang bibig ang naghuhumindig nitong pagaari.

Masarap sa pandinig nya ang halinghing ng binata.Nararamdaman pa nya ang palad nito na marahang hinihimas ang kanyang buhok.Saglit nyang tinapunan ng pansin ang binata.Titig na titig ito sa kanya habang nakaawang ang mga labi.

Ramdam nya ang unti unti nitong pag bayo na mas lalong nagpapabaon sa ari nito sa loob ng kanyang lalamunan.

Ilang ulit nyang nilabas pasok ang ari ng binata sa bibig nya.Pinaglalaruan nya ito na parang lollipop,dinidilaan nya ang kabuan nito na parang ice cream.Lahat na siguro ng parte ng ari ng binata ay nadilaan na nya.Literal nya sigurong nilinis ito na parang walang bukas na darating para muling matikman ang katigasan ng binata.

Wala syang balak pakawalan ang ari ng binata ngunit naramdaman nya ang paghila nito sa kanyang braso upang mapatayo at matigilan sya.

Buong pagtataka naman syang tumingin sa gawi nito.Mahigpit ang pagkakahawak ng binata sa kanyang braso na tila ayaw sya nitong pakawalan.

Wala lang emosyon ang binatang lumapit sa kanya ng bumitaw ito sa braso nya,akala nya may gagawin ito ngunit natigilan sya nang pataubin sya nito sa lamesang mahaba na malapit sa kanila.

Kalahating katawan nya lamang ang nakapatong sa lamesang yun habang ang kanyang pang upo ay nakalantad sa harap ng binata.Maya maya lang din ay naramdaman nya ang isang mabilis na pagpintig ng isang manipis na bagay na humampas sa kaumbukan nya.

Napasinghap sya sa pagkagulat at naramdaman nya ang pag hapdi nito.Nilingon nya ang binata nanlilisik ang mga mga mata habang may hawak na bullwhip lether na kinuha din nito kanina.

Hindi na nya ito narinig pang magsalita.Basta sunod sunod lamang sya nitong pinaulanan ng malalakas na paghampas ng bullwhip leather na hawak.Ang iba ay tumatama sa kanyang likudan habang ang karamihan ay sa kanyang pangupo na pakiramdam nya ay sobrang pula na dahil sa nararamdamang manhid.

Maimpit ang kanyang boses na huwag magreklamo sa sobrang sakit.Sanay na sya dito noon pa,at totoong manhid na sya sa ilang taong ginagawa sa kanya ito.Hindi nya alam pero dapat makaramdam sya ng saya at satisfaction sa sarili pagdating sa gantong klase ng pakikipag talik ngunit,literal na sakit ng katawan ang kanyang nararamdam.Sa buong buhay nya,ngayon lang sya nakaramdam ng pangliliit sa sarili dahil sa pangaalipin sa kanya pagdating sa pakikipag talik.

Sanay na sya dito,pero bakit ngayon,pakiramdam nya ay ang baba-baba nya.Hindi nya alam kung bakit ganto ang epekto ng binata sa kanya.Ngayon nya lang kase nakita na may taong nagaalala pa para sa kanya.

Pansin nya ito sa mata ng binata nung ipakita nya ang loob ng tinutukoy nyang Red room .May awa sa mga mata nito,may pagtataka…at ang hindi nya maintindihan ay may concerened sa kanyang ang binata.

“This is what you want” ani Clayton nung saglit itong tumigil sa paghampas.“This is what you want because you use to this for some many years Jack,now tell me” bahagya itong tumahimik kapagkuwan ay nagpakawala ito ng malakas na hampas sa kanyang likudan “Ito parin ba ang gusto mo! Ang alipihin ka!”

Napaimpit nanaman sya ng hiyaw dahil sa sakit.Mabilis nya lang tinakpan ang bibig upang hindi gumawa ng ingay at mariing ipinikit ang mga mata.Hinayaan nya lang tumulo ang kanyang mga luha.

“W-why do you ask?” tanong nya pagkaraan ng ilang segundong pananahimik.

Sumagot naman kaagad sa kanya ang binata.“Becuase I do fucking care of you” ani Clayton.

Natigilan si Jack.

“P-pleas,Clayton.Pwede bang wala ka ng pake saakin” sagot nalang nya.Tila namayani ang inaakalang katahimikan nang hindi na nya maramdaman ang presensya ng binata.

Akala nya tumigil na ito sa ginagawa kaya hinayaan nya ang sariling nakadapa lamang sa lamesang kinalulunlan.Maya maya lang,naramdaman nyang may humawak sa kanyang dalawang binti at pwersahang itinihaya sya.

Alam nya ang binata ito pero saglit syang natigilan ng pinagsaklop nito ang dalawang kamay nya sa taas ng ulunan nya at pinosas itong dalawa.Kumuha pala ang binata ng posas,at nang bumalik ito,ito na sya ngayon.Nakahain sa harap ng binata habang nakabukaka ang dalawang hita.Literal na nakaposas ang dalawang kamay na parang tatakasan nya ang binata.

Hindi nya alam kung bakit patuloy dumadausdos ang mga luha nya sa pisngi.Ni hindi nga sya makatingin ng tuwid sa binata na ngayon ay inilapit pa ang mukha nito sa mukha nya habang nakahawak ang kanang kamay sa nakaposas nyang pulsuhan.

Nahihiya ba sya?

“Look at me,Jack” ani nito sa kanya gamit ang buong buong boses na nagpatayo naman sa kanyang balahibo.“Look at me,and call me…Master”

Hindi kalaunan ay wala na syang nagawa,hindi kase ito umaalis sa pagkakadagan sa kanya,ilang pulgada nalang din kase ang layo ng mga mukha nila.Dahan dahan nyang sinalubong ang paningin sa mga mata ng binata at nagsimulang iuwang ang mga labi

“Yes,M-master”.

Para bang ang salitang ito ang pinaka indikasyon upang magsimula ang binata.Namalayan na nalang nyang pinagsasawaan na syang pasukin ng binata sa kaloob-looban nya.

Para itong ibang tao sa mga oras na iyun at kung saan saan sya nito dinala patungo lamang sa kalangitan.Binugbog sya nito sa pagbira at pagkadyot sa marikit nyang butas.Walang habas sya nitong inangkin.Kapwa pawisan ang kani-kanilang mga katawan.Inararo sya ng binata na walang humpay.

Patayo,dog style,missionary,deep impact,tea spooning ay ang ilan lang position na sinubukan nila.

Ungol lamang at kalampag ng mga balat na nagtatama ang maririnig sa apat na sulok ng silid na iyun.

Red room…

Ilang ulos at bira pa bago paputukin ng binata ang mainit at makrema nitong katas sa kalooban nya mismo.Gigil na gigil ito na parang may galit ito sa kanya at sa pagkikipagtalik lang nito ibinuhos ang lahat.

Kung tama bang normal na pakikipag talik lang ang naranasan nya.

Nakaramdaman na sya ng pagod at unti unti ng pumungay ang mga mata bago nya naramdaman ang paghiga sa ibabaw kanya ng binata.Nakatigilid syang nakapwesto habang dama ang ang sariling hingal mula sa dibdib.Nararamdaman nya din na unti unti nang nilalabas ng kanyang puri ang mainit na likido na naimbak sa loob.

Hinayaan na nya ang sarili na magpahinga pero bago man sya kainin ng kadiliman.May biglang pumasok sa kanyang isipan.

“Sex, is not all about on how you will be satisfied …it is about on how you make love in that person while doing it”

PINAGMAMASDAN LANG NI CLAYTON ang tsuhin na nakahiga sa lamesa kung saan nya ito huling inilipag pagkatapos ng matindi nilang pagnanaig.Napabuntong sya ng hininga dahil sa nararamdamang awa.

Hindi ito dahil sa kung paano ito napagod sa ginawa nila.Kundi sa kung anong karanasan ang nangyare sa lalaking ito kung kayat nasanay ito sa kakaibang istilo sa pakikipagtalik.

A fucking sex slave? -tanong nya padin sa isipan.

Hindi nya alam sa sarili pero gustong gusto nya baguhin ang maling pananaw nito.Gusto nyang ingatan at pahalagahan ang tsuhin na hindi magawa ng ibang tao.

Maingat nyang inilalayan ang likodan ng tsuhin upang buhatin ito.Mahimbing lang itong natutulog habang walang malay nya itong binuhat sa kanyang mga braso.Kahit hubad baro ang mga katawan,binaktas nila papalabas ang silid na kinalulunlan.

Lumabas sila sa unang pintong pinasukan nila kanina na parte parin ng loob ng kwarto ng tsuhin.Maingat nya itong inilapag sa kama at iniyos ang pagkakahiga at kinamutan pa.

Nang masiguro nya ang ayos ng tsuhin,iniwanan nya ito ng halik mula sa noo.

“I will take care of you uncle Jack…susubokan kong ingatan ka” ani nya bago mag tungo sa cr at maglinis ng sariling katawan.

Nakita ni Clayton ang sarili sa salamin.Pumasok nanaman sa kanyang isipan si Aiden na sandaling inalis sa alaala nya ni Jack.

“Hindi ko alam kung saan patungo ang lahat ng ito Aiden” ani nya,kinakausap ang sarili sa salamin “Pero hindi kita hahayaang maging masaya”

Itutuloy….

CHAPTER 28

Kahit mataas ang hagdan na aakyatin,bale wala para kay Brice na bagtasin ito.Parang wala sa kanya ang bigat ng binata habang buhat buhat nya ito paakyat.Imbis na mahirapan,lumawak lang ang ngiti nya sa katotohanang handa nitong ibigay muli ang sarili para lang sa kanya.

Hindi kase sya nagkakamali sa natitirang pagasa na mahal parin talaga sya ng binata.Hindi nito maitatangging may nararamdaman pa ito mula sa kanya ayon sa mga mata nitong nangungusap.Yun kase ang pinanghahawakan ni Brice.

Kung hindi sumusuko sa pagmamahal si Aiden,walang dahilan para sumuko sya.Kaya naman lubos nyang nirerespeto ang binata,alam nyang may hindi ito sinasabe sa kanya.May tinatago ang binata.

Hindi nya balak mag tanong o mangulit kung ano man yun.Alam kase nya na matatapos din ng binata ang lahat ng pagsubok nito.At kapag nangyare iyon,uuwi ang binata sa kanya upang muli silang magkasama.

Hindi sya magsisinungaling sa sarili na gusto nyang malaman ang problema nito.Gusto nyang malaman kung bakit kailangan pang dumating sa punto na nagdidisisyon itong layuan sya.

Kung bakit may takot sa mga nito.

Pero hanggat hindi kusang bumubuka ang bibig ng binata para sabihin sa kanya ang lahat.Titikom din sya at ililihim nalang ang hinala.

Kaya ko syang protektahan sa abot ng makakaya ko….kaya pleas Aiden,just tell me..tell me everything.

“Aray ko…” basungot nya nang maramdaman ang pitik ng binata sa ilong nya.Hindi parin nya nailalapag ang binata kahit nasa loob na sila ng mansyon at kasalukuyang inaakyat nanaman ang ikalawang baitang.

“Ang sakit nun ah” ani nya na pinahaba ang nguso.

Pinaningkitan lang sya ng tingin ng binata “Kanina kapa nakatingin sakin,ano nanamang tumatakbo dyan sa kokoti mo at napapaisip ka nanaman?” Tanong nito sa kanya.

“Wala naman” sagot nya kapagkuwan ay hinalikan nya ito sa pisngi “Excited lang akong gagawa tayo ng baby”

Inilapag nya ang binata sa isang upuan.Ngayon,muli silang nasa balkuhanahe.

Kilala nya ang Ginang kung paano maghahanda ng isang hapunan para sa dalawang taong malapit sa isat isa,at ito nanga iyon ngayon.

Dinner sa balkonahe habang nakahain ang pinaka masasarap na putahe.

May magandang bulaklak ding naka pwesto sa lamesa habang may tatlong kandilang kasama.Maswerte silang naabutang mainit ang pagkain, kung kayat tama lang ang oras ng pagakyat nila.

Nang nakapwesto na ang binata sa kanang upuan.Hindi na nya inalis pa ang kumot na nakabalot dito.Inabala na lang nya ang sarili sa pag lalagay ng pagkain sa plato nito.

Asikasong asikaso nya si Aiden ngayon na tila ba ay sanay nyang gawin.Ito ang unang pagkakataon na ginawa nya ito sa binata at hindi na sya makapag hintay na gawin ito habang buhay.

Nang matapos sya sa ginagawa,tsaka lang sya tumungo sa kanyang hapag upang lagyan naman ng pagkain ang sarili nyang plato.Saglit syang napadako sa gawi ng binata na nahuli naman nyang nakatitig sa gawi nya habang may malamnay na ngiti.

“Baka masanay ako nyan” ani nito nung magtama ang kanilang mga paningin.

Kinindatan nya lang ito kapagkuwan ay ngumisi.“Edi masanay ka.Hindi ako magsasawang asikasuhin ka at alagaan ka habang buhay”

Nginitian lang sya nito,bago sumagot “Dahil dyan,kahit ilang baby ang gusto mo.Gagawin natin ngayong gabi” ngumisi si Aiden.

Lumawak ang ngiti nya dahil sa biro ng binata.Pero dahil may kapilyuhan ang utak nya,nakaisip sya ng kalokohan.

Mabilis nyang binago ang ekpresyon nya kapag kuwan ay nagkunwari syang nababagot bago sumagot sa binata “Sayang…gusto pa naman kita punoin ngayon gabi,kaso lang” ani nya kapagkuwan ay bahagyang kinamot pa ang leeg “W-wala na akong gana e”

Napansin nyang natigilan ang binata.Na ikinangiti naman nya sa loob,mabilis nagbago ang ekspresyon nito na parang nanghihinayang dahil sa sinabe nya “Huh? E-edi hindi na tayo gagawa I mean,wala nang ganap?”

Tumango sya sa sinabe at saglit pinagmasdan ang mukha nitong bahagyang nalungkot.Akala nya tatahimik na ito pero nagtanong ito sa kanya “Napagod ka ba kanina kaya wala ka ng gana?”

Umarte sya na parang nahihirapan “Oo e,pero isa lang naman ang mag papabalik ng lakas ko” ani nya habang nginuso ang ilalim ng binata.Napansin nyang bahagya itong naalerto dahil sa ginawa nya.Kaya tinapunan sya nito sa nagtatakang tingin.

“A-ano naman yun?” Tanong nito sa kanya.

Nagtanim sya ng pilyong ngiti habang napapakagat pa ng labi.“Ayan oh” ani nya at muling nginuso ang ilalalim nito “Yung boxer mo Aiden.Yan yung magpapalakas sakin pag naamoy ko yan”

Napansin nya na tila nalaglag ang panga ng binata dahil sa sinabe nya.Kaya hindi nya napigilang matawa,kitang kita nya ang pagkagulat sa mata nito habang nagdadalwang isip pa dahil sinabe nya.

“S-seryoso ka? Nabasa na kaya to ng tubig dagat.Siguradong may amoy nato” ani nito.

Napangisi sya “Dont worry,gusto ko yung amoy mo,I dont care kung nabasa man yan ng kung anong tubig.Basta gusto ko lang yan maamoy” ani nya.

Saglit na natahimik ang binata nang halos ilang segundo bago nagsalitang muli “S-so huhubarin ko?” Inosenteng tanong nito na ikinatango naman nya bilang sagot.

Napansin nyang napangiwi ito na parang naiilang sa gagawin.Napangiti lang sya dahil sa itsura nito.

Sandaling nanahimik ang paligid bago kumilos sa inuopuan ang binata.Kita nya na dahan dahan itong umangklo at marahang hinuhubad ang boxer na suot pababa sa mga hita nito.Nang alam na nyang nasa paa-anan na ito ng binata.Hindi nya inalis ang tingin nya sa mga mata nito kapagkuwan ay dahang dahang lumuhod sa gilid ng lamesang kinalulunlan malapit sa binata.

Isinabit ng binata sa daliri ng paanan nito ang laylayan ng boxer.Paluhod naman syang pumwesto sa gilid ng lamesa kung saan nakalabas ang mga hita ng binata.Kakaibang dala ang makinis na hita ng binata para iabot sa kanyang ang pang loob na nakasabit sa daliri ng paanan nito.Pero imbes na tanggapin,idinikit nya lang ang ilong dito upang amuyin ang kakaibang bango ng panloob ni Aiden.

“Hmmm…” daing nya ng sandaling dumikit ito sa ilong nya.Sandali nyang tinapunan ng pansin ang binata sa harap nya.Tila nakakapanayo ng balahibo ang pwesto ng binata habang nakataas ang isang binti nito at nakasabit sa paa ang pinaghubadang pang loob.

Hindi nya tuloy napigilan ang mga palad na himasin pataas ang binti ng binata patungo.

“Kala ko ba boxer ko lang ang gusto mong amoyin?” Ani nito na kinatigil nya.

Bahagya syang ngumisi “Nakakapang enganyo ka kaseng tignan e” ani nya “n-nag iinit ako sayo”

Hindi nya alam kung anong bagay ang biglang dumaan sa paligid ng bigla silang kainin ng katahimikan.Nagkatitigan lang silang dalawa habang nangungusap ang mga mata.Tila sandaling nakalimutan ni Brice ang boxer na sinasamyo nya kanina lamang dahil natuon ang pansin nya sa bulto ng binata.

Kusang gumalaw ang mga kamay nya na itinapon kung saan ang boxer ng binata at mahigpit na hinawakan ang paa nito na nasa harap nya.Narinig nyang napasinghap ang binata bago nya pilyong isubo ang hinlalaking daliri sa paa nito.

Hindi nya inalis ang paningin sa mata nito habang parang lollipop na dinidilaan ang daliri ng paa ng binata.Mabuti nalang at binuhat nya ito sa paguwi sa mansyon kung kayat malinis ang mga paa nitong nilalapa nya ngayon.

Pinagpatuloy nya ang pagpapaligaya sa mga paa ni Aiden hanggang sa halos lahat ng daliri na ng paang iyon ang dinidilaan nya.Alam nyang hindi sya makukuntento kung kayat itinaas nya pa ang mga labi papunta sa makinis na binti ng binata.Hinahalik-halikan nya to habang napapapikit pa dahil sa sensasyong nararamdam.

Nararamdaman nya ang mabilis na pagakyat ng libido nya sa katawan at unti unting pagkabuhay ng kanyang alaga.Kaya naman hindi nya sinasadyang pang-gigilan ang binata at marahan pa syang napapakagat sa balat nito.

“Ughmm..hmmm,” rinig nyang ungol ng binata.Mas lalo lang syang ginanahan sa malumanay nitong boses kung kayat mas inakyat nya pa ang mga labi patungo sa legs nito.Tila na diluryo sya ng maselayan sa malapitan ang balat ng binata.Napaka puti at napaka kinis nito,hindi magkakamaling pagnasahan nya ito ng husto at ngayon,heto nga ang ginagawa nya.

Tuluyan na syang nawala sa sarili at kung saan saan na umaabot ang halik at dila nya sa parti ng katawan ng binata.Nakakapang hina ito ng katawan ngunit nagpapataas naman ng libido.Kung minsan ang ilang parte ng balat nito ay sasadyain nyang kagatin sa pamamagitan ng labi maririnig nyang mapapaimpit ang binata at dahil sa boses nito naadik sya at mas ginaganahan pa sa ginagawa.

Ilang segundo syang tumigil at hinarap ang binata.Wala itong ginagawa sa upuan at sya lang ang halos tumarbaho sa ilang minuto pero kita nya ang paguwang nito sa labi.Habol din ang hininga nito habang mahigpit na nakahawak sa gilid ng lamesa at sa sandalan ng upuang kinalulunlan nito.

“Do you want more?” Anang tanong nya dito na tila nasisiyahan pa sa nakikitang itsura ni Aiden.

Ilang segundo itong hindi nakasagot bago nagsalita “M-more pleas” ani nito.

“Do you want to make a baby?”

Napansin nyang napakagat ito ng pang ibabang labi bago tumango sa tanong nya kapagkuwan ay paharap nyang binuhat ang binata.Nakasukbit sa magkabilang bewang nya ang dalawang hita nito.Habang matapang na iniharap ang mukha nito sa mukha nya.Hinalikan nya ito sa mga labi na para bang uhaw na uhaw.Nararamdaman nyang gumaganti din ang binata sa mga halik nya habang napapakapit pa sa braso nya.

Naririnig nyang napapaungol ito sa loob ng bibig nya habang magkadikit parin ang mga labi.Ang sensasyong nararamdaman nya sa labi ng binata ay tuluyang napatayo sa kanyang pagkalalaki.Nasa pagitan na ito ng umbok na pangupo ng binata at marahan na nya itong kinukuskos.Pinaglandas nya ang kanyang palad at sinapo ang matambok na pangupo nito at pinisa pisa ng malapad nyang palad.

“Hmmm…p-punoin moko Brice” ani nito sa bibig nya.

Patuloy nya lang ito na nilunod sa mga halik nya habang bumababa sa pisngi nito patungong tenga.Hindi nya namalayang tinahak na pala nya ang mga paa patungong rilling ng balkonahe at duon pinaupo si Aiden.Mabuti nalang at makapal ang rilling ng balkuheng ito at naipwesto nya pa ang binata habang tinatadtad nya ito ng halik sa halos buong mukha nito.

Gutom na gutom sya.

RAMDAM NYA ANG lamig na dumampi sa likudan ni Aiden ng mga oras na iyun.Hindi nya namamalayan na pinaupo na pala sya ni Brice sa railling ng balkonahe na ngayon ay nasa harapan nya at sinisiil sya ng halik.

Hindi nya mapigilang ipaglandas ang mga palad nya sa malapad na balikat nito patungong matikas na dibdib pababa sa tyan nitong naghuhumatik ang mga abs.Hindi sya nagkaron ng alinlangan na baka magkamali sya sa galaw at mahulog sa pinapatungang taas ng balkonahe.

Hindi na sya nagalala lalo na nung maramdaman nya ang palad ng binata na humihimas sa likod nya.

Hingal na hingal syang bumitaw sa halik ni Brice pagkaraan ng ilang segundo.Patuloy parin ang binata sa pagsiil sa leeg nya habang napapayakap naman sya sa katawan nito at mariing naipipikit ang mga mata.Pakiramdam nya sasabog sya sa init ng labi nito kaya naman bahagya na nyang inilayo ang sarili dahilan upang matigilan ang binata.

“Lets make love” ani nya na biglang lumabas sa bibig nya.

Hindi na nya inantay pa ang sagot ng binata.Napansin nya kasi ang pagseryoso ng mukha nito na tila nademonyohan sa sinabe nya.Bigla nalamang tong kumilos at muli syang binuhat.

Lumakad papaloob sa silid na ikinukupahan nila at maya maya lang ay naramdaman na nya ang paglapat ng kanyang likodan sa malambot na kama.

Tila parang naging mas naging agrisibo ang binata sa ikinilos nito dahil pagkahiga nya lamang sa malambot na kama.Walang habas na syang nilunod sa mga halik nito.Simula sa malalambot nyang labi pababa sa kanyang leeg hanggang sa dumako ito sa dalawang nipple at inulol sya nito sa sobrang sarap at kiliting nararamdaman.

Nararamdaman nyang nagpapawis na ang kanyang noo dahil sa sensasyong namumutawi sa katawan.Hindi narin siguro maipinta ang kanyang mukha dahil sa sari saring sarap na ibinigay sa kanya ng binata.

Mga ilang segundo bago matapos pagsawaan ng binata ang buong katawan nya nang maramdaman nyang bumaling ito sa hita nya at mas ibinuka pa ito.Tumingin sya sa ibaba nya kung saan nandun ang binata.

Kitang kita nya ang malalim natitig nito sa kanya habang malayang itinataas baba ang palad nito sa sariling pag aari.Pilyo itong ngumiti habang ginagawa ito ni Brice.Naramdaman nya ang pagangat ng balahibo nya dahil sa itsura ng binata.Napaka-sarap nitong pagmasdan habang maitim ang pagkakatitig sa kanya.

Napalunok sya ng sariling laway ng ilapit ng binata ang kamay nitong ginamit sa paglaro ng sarili nitong pag aari.Napatitig sya dito habang walang pakialam na isinubo sa kanyang bibig ang dalawang daliri nito.

Malugod nya lang itong tinanggap.Parang hinuhukay ng binata ang lalamunan nya habang hindi sya magkandaugaga dahil parang mabubulunan sya.Ilang segundo lamang ginawa sa kanya ito ng binata at ng matapos,dito nya naramdaman na parang may bumunggong bagay sa kanyang marikit na butas.

Gamit pala ang sariling laway at daliring isinubo sa kanya,ito ang ginamit ni Brice upang padulasin at ipasok ang dalawang daliri sa kanyang kalooban.Pakiramdam nya parang may nawarak sa kanyang loob nang ipasok ni Brice ang daliri nito sa kanya.

Ramdam na ramdam nya ang katabaan nito sa loob nya na tila hinahalukay pa ng malikot nitong daliri.

Wala syang nagawa kundi mapasinghap.Hanggang sa naramdaman na nyang dahan dahan na itong naglalabas pasok sa kalooban nya.Na papahalinghing sya dahil sa kakaibang init nito.Nanatili pa ng ilang segundo ang paglalaro ng binata sa butas nya gamit ang malikot nitong daliri.

Natigilan sya na tila mabilis ang pangyayare nung hugutin ng binata ang daliri sa loob nya.Maya maya lang wala na sya sa sariling napakagat sa labi nya ng kakaibang bagay na ang kumakatok sa butas nya.Nawala saglit ang sakit kaya dagli syang dumilat mula sa mariing pagkakapikit kanina.

Nakamulatan nyang kapantay na ng mukha nya ang mukha ng binata na matindi ang pagkakatitig sa mga mata nya.Nakatungkod narin ang dalawang palad nito sa kama na tila nakapush-up position sa nakatihaya nyang katawan sa ibabaw ng higaan.

Mabilis na napadako sa ibaba nya ang paningin.Kita nya ang kahabaan ng binata sa nakatirik sa kanyang butas habang nakadikit na dito ang ulunan nito kumakatok sa kanyang butas.Wala sa sariling napalunok ng sariling laway.

Ibig sabihin isang bayo lang ng bewang ng binata ay babaon na sa kanyang kalooban ang naghuhumindig nitong pagaari.

Mabilis syang napatingin sa mata ng binata at napahawak bigla sa matikas nitong dibdib.Nakikiusap syang dahan dahan ng binata sa takot na bigla nalamang nitong ibaon ang pagkalalaki nito sa butas nya.Kaya naman aapila na sya ng biglang mangyari ang masamang iniisip.

“Ughhhhh…ughhhh” ungol nya ng pabagsak ang katawan nitong bumayo sa pangupo nya.Mabilis kumalat ang ungol nya sa buong silid at napahigpit ang pagkakawak nya sa balikat ng binata.

Mariing syang napapikit at napakagat pa sa labi nya.Nararamdaman na din nyang pumapatak na ang kanyang luha sa gilid ng mata dahil sa sakit na naramdaman.

Hihikbi na sya ng biglang sunggaban ng binata ang labi nya at parang uhaw sya nitong hinalikan.Dahil sa ginawa ng binata nabaling saglit ang sakit sa mga labi nito.

“Im sorry…” Ani Brice habang magkadikit ang kanilang mga labi “I cant control my self”

Hindi sya sumagot kapagkuwan ay hinalikan na lamang nya ang labi ng binata.Hindi nya maawat ang sarili na umungol sa bibig ng kaharap kaya nanatili syang nakapikit habang umaagos ang luha at inaantay na bumayo ang binata.

Hindi nya alam kung dahil ba sa sakit ng kalooban nya ang dahilan ng kanyang paghikbi.Alam nyang marahas syang pinasok ng binata pero naramdaman nya padin ang pagiingat nito nang unti-unti na itong bumayo pataas baba sa kanya.

Hinayaan nya lang ang sarili na dumaloy ang mga luha sa mga mata.Niyakap nya si Brice mula sa leeg habang mariing napapaimpit at napapakagat labi.Naririnig nadin nyang mahinang napapaungol ang binata na isinubsob ang mukha nito sa leeg nya.

Hinayaan nya lang ang sitwasyon.Nakayakap sya sa leeg ng binata habang nakasubsob sa leeg nya ang mukha nito.Marahan syang binabayo sa pagitan ng kanyang hita at sinasalo ang bigat ng katawan nito ng nakatihaya nyang katawan sa ibabaw ng kama.

Punong puno ang loob nya habang punong puno ang puso nya.Hinahayaan nya lang suungin sya ng binata na tila ito ang magpapasaya dito.Ang bawat mahinang pagbayo nito sa kanya ay ang palatandaan ng pagiingat nito sa kanya,kahit pa marahas sya nitong pinasok.

May pagmamahal ang binata sa paghabas ng kanyang kalooban.Kaya naman hinayaan nya lang itong umungol.Dinadama ang katigasan sa loob nya.

Napapahigpit narin ang yakap nito sa kanya at pabigat ng pabigat ang bagsak ng pagbayo nito sa kanyang balakang.Sasabog na ang binata at malaya nya itong sasaluhin ng buo nyang puso.

“IM SORRY Aiden…” Ani Brice kapagkuwan ay marahan sya nitong hinalikan sa noo.“Sorry…I can’t control my self.Sobrang kinain ako ng init kanina” naramdaman nyang muling sinubsob ng binata ang mukha nito sa leeg nya.

Ngayon,nakahiga na sila sa kama habang naka-kumot ang kalahati ng mga katawan nito.Pagod na pagod ang katawan nya dahil sa halos dalawang beses nilang pagnanaig ng binata.Lahat ng katas nito ay pinuno ang kanyang kalooban.

Saglit silang sinakop ng katahimikan bago nya sinagot ang binata “Bakit kapa nanghihingi ng sorry.Matapos ang dalawang round? Ngayon kapa hihingi ng sorry?” napangisi si Aiden sa sinabi na nauwi sa mahinang tawa.

Naramdaman pa kasi nyang mas humigpit ang pagkakayakap ng binata sa tagiliran nya.Mukhang nagsisisi ito sa ginawa.

Bahagya syang umangklo upang halikan ang noo ng binata.“Wag kang mag alala,pareho naman nating ginusto to diba?” Ani nya “Sabi mo bubuntisin mo ako,so bakit ka pa nanghihingi ng tawad?”

Sumagot ang binata “kasi baka nabigla yang ano mo.Baka nasugatan ka,aaminin kong matagal ko ng hindi naangkin yan kaya nasabik ako kanina.Nagaalala lang naman akong baka nasaktan kita,ayokong nasasaktan kita Aiden.Never ko sayong gagawin yun”

Natutuwa sya na ganto sa kanya si Brice.“Thank you Brice,pero pleas wag ka nang mag alala.Maayos ako ok” Ani nya.

Akala nya tatahimik na ang binata,sumagot pa ito “Gentle naman ako kanina diba? Kahit two round yun,naging gentle ako.Well,pinuno kita,binuntis nga kita e,pero gentle naman ako diba?”

Napabuntong nalang sya ng hininga bago nya ito sawayin.Tumigil naman ito at saglit na naghari ang katahimikan sa buong silid bago nya binago ang usapan.

“Brice” ani Aiden,basag sa katahimikan.

“Hmm…”

“Pano na tayo ngayon?” Tanong nya na ikinatigil naman ng binata “Paano na tayo pagkalabas natin dito sa isla at naka uwi na tayo sa City?Babalik ba tayo sa dati.H-hindi naba ako magpapakita sayo”

Walang pasabing biglang kumilos si Brice at umupo ito sa tabi nya.Napatingin sya gawi nito naka kunot ang noo sa kanya.

“Hindi pwede Aiden…” ani nito ng buong boses “Ayoko ng hindi mo ako pinapansin.Pagbibigyan kitang matapos kung ano man ang problema mo.Pero ipapangako kong hindi na kita papakawalan pa” saglit itong tumahimik kapag kuwan ay nagsalita din ng punong puno ng determinasyon.

“Kung kailangan kitang dalawin araw-araw sa painting shop mo,ok lang.Kahit doon na ako mag hapon.Kung gusto mong ipasok kita sa kumpanya,gagawin ko din para lang makasama ka”

Napatingin sya sa gawi ng binata kapag kuwan ay natawa sya dahil sa huling sinabe nito.Pinalambot nya ang mga mata bago sapuhin ng kanan nyang kamay ang pisngi ng binata.“Brice,hindi naman araw araw kailangan nating magsa-”

“Wait I have a brillant Idea” putol ng binata sa iba nyang sasabihin.Kumunot lang ang noo ni Aiden dito “What if ipasok nga kita sa kumpanya? Is that good?” Ani Brice habang mawalak ang ngiti.

Natigilan sya sa suhesyon ng binata “What? No Brice” angal nya “Art lang ang natapos ko sa colleges.Painting lang ang alam kong gawin.Kaya imposible akong makapasok sa malaking kumpanya kagaya ng kumpanya mo”

Natigilan ang binata pero narinig naman nya agad itong mahinang tumawa.

“Aiden,I am the CEO of my own company.Ano pang silbi nun kung hindi ko maipapasok ang mahal ko sa sarili kong kumpanya diba?” ani Brice “Isa pa,pwede kitang ilagay sa department of Arts.Pwede kitang gawin coordinator sa mga event na ikaw ang magbibigay disenyot kulay sa buo-”

“Brice…” putol nya iba pang sasabihin ng binata “College grad lang ang meron ako.Minamaliit ang mga kagaya kong painter.Magiging unfair sa iba na basta nalang ako makakapasok sa kumpanya nyo ng wala man lang good credentials about marketing”

“Shh..basta ipapasok kita doon,para lagi na kitang kasama” sinaway sya nito kapagkuwan ay napansin nyang sumiryoso ang mukha ni Brice.

“Katulad mo lang din ako Aiden,ni wala nga akong natapos.Nanirahan sa gubat ng buong buhay at parang isang kisap mata sa isang umaga bigla nalang ako naging isang CEO ng kumpanya diba? Hindi yun imposible sayo.Alam kong may silbe ka sa kumpanya ko kayat papasok kadon sa ayaw at gusto mo”

Aapila pa sana si Aiden nang biglang sunggaban ng binata ang buo nyang katawan upang yakapin sya patalikod.Sinubsub nito ang muka sa ibabaw ng leeg nya habang baon ang mainit na hiningang dumaloy sa buong kaloob looban nya.Saglit silang tinabunan ng katahimikan habang nakayakap sa kanya ang binata.

“Aiden…” Ani Brice na bumasag sa katahimikan “Ipangako mo sakin na tatapusin mo muna ang lahat.Tapos babalik kana sakin ah?”

Napabaling sya sa binata kapagkuwan ay pinahigpit ang hawak sa braso nitong nakayakap sa katawan nya.Masuyo syang ngumiti bago nya ito sinagot.

“Oo,pinapangako kong babalik ako” ani Aden “Tatapusin natin to ng magkasama at mabubuhay tayo ng masaya at maligaya” tumikhim sya,bago nya naramdaman ang paghalik nito sa gilid ng ulo nya.

“Pangako yan diba?” Tanong ng binata.Muli syang ngumiti habang kinukuha ang kanang kamay ng binata na nakapulupot sa katawan nya at pinagsiklop iyun.

Bahagya muna nyang nilangon ang binata bago sumagot “Oo my king of the jungle,pinapangako ko po” sagot nya.

Unti unti,nabubuo sa pusot isip ng binatang si Aiden ang determinasyon sa dibdib nya.Sa mga nangyare sa kanila ni Brice,isang pinto ang nagbukas upang pasukin nya.Ang hindi nya lang alam,wala ng ibang paraan para makalabas.At siguro,hindi na nya hahayaang makalabas pa.

Ipaglalaban na nya ang binata.Magiging matapang na sya sa abot ng makakaya nya at hindi isang Clayton lamang ang makakasira sa kanilang dalawa.

Gagawa sya ng paraan kung paano nya mapoprotektahan ang ina.Isang malaking pader ang babanggain nya.Hindi na sya natatakot at hinding hindi na sya matatakot dahil nandyan sa tabi nya ang binata.

Lalaban sila,lalaban silang magkasama.

Makalipas ang ilang segundo.Wala ng nagsalita ni isa sa kanila.Banayad silang natahimik habang nararamdaman na nya ang unti unting pagbigat ng talukap ng mga mata.Inaantok na sya.Kaya naman ipinikit na nya ang mga mata at ipinihanga na nya ang sarili,pero bago pa man sya sakupin ng papatulog na diwa narinig nyang muli ang boses ng binata.

“ Ipag lalaban kita Aiden…hindi ko hahayaang may makapaghiwalay pa sating dalawa.Mahal na mahal kita…“ ani Brice.

Itutuloy…

CHAPTER 29

Mahigpit na yakap ang pinagsaluhan nila ni Brice bago maghiwalay pagkababa sa Helicopter na sinakyan din nila papuntang Allustrea Island.Bumaba sila sa isang field somewhere at hindi nya alam kung nasaan sila.

Hindi na sya nag tangkang magtanong dahil alam naman nyang nakalapag na sila sa City at hindi naman sya basta pababayan ni Brice lalo na nung mapansin nyang may dalawang kotse ang nakaparada malapit sa kanila.

Ang puting kotse daw ang magdadala sa kanya pauwi sa bahay nya mismo habang ang isa namang itim na kotse ang sasakyan ni Brice.

Kapwa nila inayos ang mga sarili nang kumalas sa katawan ng isat isa.Binalingan na muna ni Brice ang lalaking nagmamanage ng Helicopter at kinausap nya ito ukol sa nasabing sasakyan.Nang matapos mag usap ang dalawa kesya sya nito binalingan.

“Pasensya ka na ha” pagpapaumanhin ng binata “Hindi kita maihahatid sa bahay mo.Mahigit tatlong araw na tayo sa Allustrea at hindi ko nabuksan ang telepono kaya ngayon ko lang na received ang mga email at txt ng sikretarya ko” saglit itong tumigil sa pagsasalita bago muling tumuloy.

“May…maliit na problema lang sa kumpanya.Kailangan maayos ko kaagad”

Naawa sya sa sitwasyon ng binata.Alam nyang dahil ito sa biglaang pagbabakasyon nila kung kayat naiwan ng biglaan ang mga trabaho nya.Nakakaramdam sya ng kaunting pagkainis sa sarili na tila ba kapalit ng kasiyahan nya ay mabigat na problema naman ang kakaharapin ng ibang tao.

Naramdaman nya ang paghimas ng binata sa bunbunan nya kaya bahagya syang nagising sa ilang segundong pananahimik.“Wag ka mag alala,ako ang may kasalanan ng lahat ng kalokohan ko” ani ng binata habang mahina itong tumawa.

Tila nabasa nito ang pagaalala nya “Nagdisisyon akong iwan ang lahat ng responsibilidad ko habang masaya ako sa feeling ng mahal ko.Pero alam mo,hindi ko yun pinagsisihan”

Bahagya syang natigilan sa sinabi nito kayat hindi agad sya naka imik “Alam kong darating agad ang problema nato pagkatapos ng kasiyahan.Umpisa palang to Aiden,at kung madagdagan man ng isa pa.Hindi ko yun uurungan dahil kapalit man ng paghihirap ko,ay naging masaya ako sa piling mo”

Sa mga oras nayun.Ramdam na ramdam nya ang sinsero ng binatang kaharap.Hindi nya naitago ang nanunubig na mata kung kayat sinapo ng binata ang mukha nya

.Huminga si Aiden ng malalim bago nagsalita “Im sorry,dapat kase mas tinabayan ko pa ang loob ko na mag matigas sayo.Para hindi na—”

“Para hindi tayo naging masaya?” Sabat ng binata sa iba pa nyang sasabihin “Ang paglabag mo sa sarili ang isa sa dahilan kung bakit tayo naging masaya sa loob ng tatlong araw.Nakita natin ang mga ngiti ng bawat isa na hindi natin nasilayan ng limang taon” huminga ito ng malalim kapag kuwan ay marahan sya nitong hinalikan sa noo “Hindi ko pinagsisisihan ang bagay na halos kinidnap kita para lang maitakas sa gulo at isantabi ang bigat ng loob.Kaya naman kung paghihirap ang kapalit ng mga ngiti mo.Handa kong pagdunasan yun habang buhay”

Muli napabitiw ng malalim na hininga si Aiden kapagkuwan ay niyakap nya ang binata ng mahigpit.Nanatili syang ganto ng ilang segundo bago sya muling nagsalita.

“Ipinapangako ko Brice,na balang araw magiging masaya tayo na walang kalungkutan ang kapalit.Ipinapangako ko yan” ani nya.

“Tapangan mo ang loob mo Aiden.Hihintayin kita,panghahawakan ko ang pangako mo” ani ng binata na ikinahigpit pa ng yakap nya dito.Naramdaman nyang hinimas ng binata ang likudan nya upang siguro pagaanin ang loob nya.

“Wag kang magalala,magkikita pa tayo sa office right? Magpapadala ako ng email para sa interview mo tomorrow morning”

Natigilan sya at bahagyang napakunot ang noo.Hinarap nya ang binata pagkabitaw sa yakap nya dito “Bukas ng umaga agad? Magaasikaso pa ako ng negosyo ko” ani nya.

“Sorry..” Ani Brice sa malambing na boses “Miss na kita agad e,gusto na kita makita ulit”

Napabuntong hininga nalang si Aiden.“Hindi pa nga tayo nag hihiwalay,kita agad?” Anang tanong nya.

“Nagsasawa kana sakin? Hell no Aiden.I swear,makakapatay ako pagnagsawa ka kagaad sakin”

Natawa sya sa biro nito.Kaya naman bahagya nyang tinampal ang braso nito na ikinatawa lang ng binata.Dumukhang naman ito para halikan sya nito sa pisngi.

“Paalam na?” Ani nya ng wala na silang mapagusapan at pagkatapos ng palitan nila ng halik ng binata.

Alam nyang nahihirapan ang binata pero napansin nyang pilit itong ngumiti sa kanya “Sige,hintayin nalang kita sa office.” ani nito “Ihahatid ka ng driver ko pauwi sa bahay nyo.Ituro mo lang ang address ok”

Pinakatitigan na muna nya ang binata bago tumalikod dito at nag lakad patungo sa kotseng inakupahan nya.Alam nyang nakatitig padin sa kanya ang binata hanggang sa makapasok sya sa loob dahil hindi ito kumilos.

Kumaway sya mula sa bintana habang may ngiting dala.Alam nya sa sarili na sa kabilang bahagi ng utak nya ay ayaw na muna nyang humiwalay sa binata.Malalim ang pakiramdam nya na ang paghihiwalay nilang ito ay isang mitsya ng pagbabalik nila sa dati.

Ayaw na ni Aiden bumalik na laging nag aalangan pagmalapit sa kanya ang binata.Ayaw na nyang magdalawang isip kung yayakapin nya ba ang binata o hahayaan ang pagkakataong muli silang nagtatagpo sa di inaasahang pagkakataon.

Gusto na nya yung pakiramdam na pwede na nyang gawin ang naisin nya sa binata.Tulad nalamang siguro na malaya nya itong niyayakap,hinahalikan,kinakandungan at inaalagaan.

Gusto nya itong gawin nang walang pagdadalwang isip sa sarili.Ang mahalin at muling tanggapin ang binata sa buhay nya ay ang pinakamagandang desisyong ginawa nya sa buong pagkatao nya.

Ayaw na nyang matakot o magalala na baka isang araw may isang tao ang pwedeng mapahamak dahil lang sa pagmamahalan nilang dalawa.Gusto na nyang maging matapang,gusto na nyang lumaban,at ngayon,ipaglalaban na nya ang binata.

Hindi pwedeng may isang tao lang ang sisira sa lahat ng saya na meron sila,dahil ang mga ngiti ng binata ay ang mas mahalaga sa kanya.

Malaki ang kahaharapin nya sa pagbangga sa isang malaking pader.Pero gagawa sya ng paraan upang mailigtas ang ina sa kapa hamakan.Kung pano nya yun gagawin,hindi nya alam pero determinado syang matapos na ang lahat ng balakit nya sa buhay.

Napatingin sya sa labas ng bintana ng kotse at tinanaw ang dinadaanan nila.Kasalukuyang umaandar na ang sasakyang kinalulunlan upang iuwi sya sa kanyang bahay na itinuro nya ang adress nito sa driver.Wala sya sa sariling napangiti sa kawalan ng biglang sumagi sa alaala ang mga nangyari sa loob ng Allustrea Island.

Sa loob ng halos tatlong araw na pamamalagi nila ng binata sa isla.Puro kaligayahan lang ang naranasan nilang dalawa.Wala silang ibang iniisip kundi ang isat isa.Sa loob ng islang iyun,nagsisilbi iyun na parang isang comfort zone. Isang tahanan.

Isang tahanan na masarap uwian dahil ito ang lugar kung saan makakatakas ka sa labas ng mundo na punong puno ng kagoluhan.Sa islang yun dun nya nahanap ang katiwasayan na tila isa ngang paraiso dahil natamo nya ang kapayapaan at katahimikan sa lahat ng problema.

Napadako ang kanyang paningin sa kanang kamay nya.Itinaas nya ito kapantay ng kanyang mukha.Tinitigan habang tanim sa labi ang isang matamis na ngiti.

Pang hahawakan ko ang singsing na ito Brice…Dito ako huhugot ng lakas upang matapos ko ang lahat ng problema ko.Ang sing sing nato ang daan upang makasama kita…habang buhay.

Muling sumagi sa alaala nya ang pagbibigay ng singising ng binata sa kanyang kamay.Ibig sabihin,gusto na syang panghawakan ng binata at ito ang huhogutan nya ng lakas upang maging matapang.

Pakiramdam nya hanggat nasa kanya ang singsing na ito,walang makakapagtibag sa kanila ng binata.Walang makakapag hiwalay at makakasira sa kanilang relasyon.

Hindi nya alam kung ilang minutong nagbyahe ang sasakyang kinalulunlan.

Namalayan na lamang kasi nya na nasa tapat na pala sila ng kanyang bahay at nakaparada na ang kotse.Ni hindi naman kase nag tanong ang driver kung anong direksyon.Basta nalang nya binigay ang Address at nagtuloy na ito.

“Nandito na po tayo Sr” ani Driver na bahagya syang nilingon.

Ngumiti na lamang sya dito at nagpaaalam habang lumalabas ng sasakyan.

Lumapit na sya sa kabahayan pagkatapos ay binuksan na nya ang gate upang pumasok sa loob at tumungo sa pinto.Nagpakawala sya ng isang katok sa kamao ngunit wala man lang sumagot.Nang kumatok syang muli,wala nanamang nagbukas kung kayat pinihit na nya ang doornob kung sakaling hindi ito naka lock.

Nakaramdam sya ng pagtataka na ngayon nya lang naalala dahil wala ring lock ang gate ng buksan nya ito.Ngayon mas dumoble lang ang hinala dahil kung walang sumagot sa loob,maaring walang tao.

Pero bakit walang lock ang bahay? tanong nya sa isip.

Kadalasan namang naka lock ang lahat ng kabahayan kung wala itong tao pero ang bahay nya lang ata ang ganto.Bukas ang gate,maging ang pinto.Kinutuban sya pero iniwaglit nya iyun sa sarili.

Nilakasan nya lamang ang loob bago dahang dahang buksan ang pinto.

Inilibot nya ang mata sa loob ng makapasok na sya.Pero ang tanging nakapagtuon ng pansin nya at nagpakaba sa dibdib nya ay ang mga tumbang upuan,display,at mga flower base na basag basag sa sahig.Sa itsura sa loob ng kabahayan ay mukhang nagkagulo dito.

Hindi nya alam kung anong gagawin dahil kinain na sya ng kaba.Nagaalala sya sa maginang kasama nya rito.Baka kase napahamak na ito.

“Nana?!…Nana?!” Sigaw nya habang punong puno ng katanungan ang mga mata at inililibot ang paningin sa buong paligid.

Naisip nya ang ikalawang palapag kaya tinuon nya ang direksyon ng paglalakad dito.Ngunit aakmang ihahakbang na nya ang mga paa nang marinig nya ang paghalukip ng isang boses sa paligid.Bahagya syang naaleerto kung kayat hinanap kaagad ng mga mata nya ang tinig na iyun.

“S-sino ka? Blake?” ani nyang tanong dahil nahunian nyang buo ang boses na tuminig sa paligid kanina.

Maliwanag sa kabahayan nila dahil maaga pa naman,kaya posibleng makapagtago ang nilalang sa kung saang parte ng bahay.Kinain ng katahimikan ang buong paligid.

Inantay nya ang sagot pero bahagya parin syang nagulat ng magsalita ito “Kamusta ang bakasyon,Aiden?”

Nilingon nya kung saan ang boses na nagsalita at natagpuan nya yun sa bandang kusina.Kakalabas lamang mula sa pinto nito.Bigla syang nilukob ng kaba kasama ang pagkamuhi sa nilalang na lumitaw sa kanyang likudan.

Clayton.

Naka pamulsa ito habang baon ang matinik na ngiting nagpapasindak sa kung sino man.

“A-anong ginagawa mo dito?” Tanong nya sa binata.

Ngumisi ang binata na tila natutuwa sa ikspresyon ng mukha nya ngayon.“Dinadalaw ka,inaantay kita galing sa bakasyon mo”

Huminga si Aiden ng malalim pinatapang ang sarili.

“Anong kailangan mo? At anong nangyare sa bahay? Nasan ang pamilya ko?” Hindi nasya nagpaligoy ligoy.Diniretsyo na nya ang binata na ngisi lang ang ganti sa kanya.

Dito sumiklab ang pagkainis nya sa nilalang na kaharap.

“Wala akong ginawa sa kanila.I promise” ani Clayton kapagkuwan at tinuon ang mata sa mga kalat mula sa sala “Paghahanda lang naman ang mga ito.Para surpresahin ka mula sa pagbabakasyon.At the same time,matakot din”

Nag-igting ang kanyang panga dahil sa saad ng binata. “Pwes,hindi na ako natatakot sayo.Kaya itigil mo na ang lahat ng kalokohan mo at lubayan mo na ako Clayton” ani nya.

Bahagya muling natawa ang binata “Madali lang sa kagaya mo para sabihin yan.Hindi pa ako tapos sa mga plano natin hindi ba?––”

“Plano mo” anang pagputol nya,sa iba pang sasabihin ng binata “Mga plano mo Clayton.Hindi ko na kayang saktan pa si Brice.Hindi ko na kaya saktan ang taong mahal ko”

Nakita nya ang sakit sa mata ng binatang kausap habang nag-igting ang panga nito.Saglit itong humugot ng hininga bago muling nagsalita.

“How dare you to destroy our plan? How dare you na baliin lahat ng pangako mo huh?”

“Alam mong hindi ako nangako sayo Clayton” ani nya sa binata “Tinakot mo ako,binantaan na papatayain ang taong sinasabi mong nanay ko na never kong nakita” lumunok sya ng sariling laway “Hindi ako nangako sayo alam mo yan.Natakot ako kaya sumunod ako”

Pagak tumawa si Clayton “Hindi ka na ba talaga natatakot sa magiging kalagayan ng nanay mo sa France huh?” Tanong nito sa kanya “Alam mong pinasabog ko na isang beses ang mundong ginagalawan nya.At alam mong kaya ko ulit gawin yun sa oras na hindi ka sumunod sa mga gusto ko”

“Poprotektahan ko sya” putol nyang aning muli sa binata “Pagod na akong matakot sayo kaya ako na mismo ang poprotekta sa nanay ko.Ayoko na Clayton.”

Kumunot ang noo nito “At pano mo gagawin yun?” Muling tanong nito sa kanya na ikinatigil nya ng ilang segundo “Paano mo mapoprotektahan ang nanay mo laban sa mga kagaya kong klase ng tao.Isang katiting ka na lamang Aiden.Your not a living in a silver spoon or in the golden palace anymore” tumawa muli ito ng pagak “It means,isa kanalang sa nabibilang sa mga commoners na kagaya ng iba.Nag tatrabaho upang mabuhay kahit katiting lang ang sinasahod”

Parang may sumampal sa mukha nya ng marinig ang lintanya ng binata ukol sa kung ano na sya ngayon.Buong buhay nya,wala syang pakialam sa estado na mayroon sya sa lipunan.Ngunit ngayon,bigla syang nanliit sa sarili dahil may katotohanan nga ang sinasaad ng binata sa kanya.

Kahit napaka bigat na ng dibdib,hindi nya inalis ang tapang sa mukha.Isa lang ang ipinangako nya sa sarili.Hindi nya hahayaang makitaan ng kahinaan ni Clayton ang buo nyang pagkatao. Hindi na ngayon…

Huminga sya ng malalim at pasimpleng pinagsiklop ang dalawang kamay at hinanap ang singsing sa kanang daliri. This is my strength..

“I have Brice Greystoke” ani nya na parang basta nalang nagpop up sa utak nya ang masayang mukha ng binata.Dahil dito wala syang ibang nasabi kundi ang pangalan nito na matapang nyang naisambit sa harap ni Clayton.

Napansin nyang bahagyang natigilan si Clayton pero binawi agad ito ng binata.“I have Brice at magtutulungan kaming dalawa” ani Aiden “Magtutulungan kaming dalawa upang pabagsakin ka”

Kitang kita nya kung paano nag igting ang panga ng binata at nanlisik ang mga mata nito,ang pinagtaka nya lang.Mabilis ang pagbabago ng ekspresyon nito na agad ikinubli ang galit sa mukha.

Narinig nya itong bahagyang natawa bago ito nagsalita “Si Brice ba ang pinagmamalaki mo?” anang tanong nito “Pwes nakaka awa ka Aiden”

Hindi sya nakasagot sa huling sambit nito.

“Sa tingin mo tutulongan ka nya? Matapang kana Aiden,dahil may pinaglalaban ka na nga.Pero hindi ko alam kung ipaglalaban kadin nya kagaya ng pakikipaglaban mo para sa kanya.Keep your hearth safe dahil hindi mo pa lubos na nakikilala ang taong inaalayan mo ng tapang” pagak itong tumawa “Wag kang magugulat na baka isang umaga,ikaw nalang pala ang nanatiling lumalaban habang sya ay tumahimik nalamang at hinayaan kang mawala.Baka pagod na syang ipaglaban ang taong unang una palang,nagawa na syang talikuran”

Muli nanaman syang sinampal dahil sa sinabe ni Clayton.Oo nga,totoo nga,una palang pumayag na sya sa plano na pabagsakin ito.Oo nga,una palang isinuka na nya kung anong meron silang dalawa ni Brice.

Isinantabi nya ito ng basta basta at hindi man lang nagisip o gumawa ng paraan para masulusyunan ang problema.Hindi sya nag isip na baka sa isang banda makatulong ito sa kanya.

Pero dahil kinain sya ng takot,hinayaan nya ang sarili na sya mismo ang magpagpabagsak sa binatang minamahal nya.

Hindi sya nakapag salita,ilang segundo syang napatanga sa harap ni Clayton na ngayon ay lumapit sa gawi nya.Hinalikan sya nito sa pisngi habang baon nito ang ngiting kinaayawan nya mula sa binata.

“Magisip isip kana mireina” ani nito sa gilid ng kanyang tenga “Magisip isip kana dahil hindi kalaunan.Kamumuhian kana ng taong mahal mo”

“Traydor ka”

Nilisan ng binata ang harapan nya.Naiwan syang nakatanga sa kawalan habang hindi namamalayang bumuhos na pala ang mga luha sa pisngi nya.Nanikip ang dibdib nya at wala sa sariling napahawak sya dito.

Hindi pwedeng magpatalo si Aiden,hindi sya pwedeng panghinaan ng loob.

Nangako sa kanya ang binata at ayun ang panghahawakan nya.Walang ibang ginawa si Clayton kundi pasakipin ang loob nya at paluhain ang mga mata nya.

Ngayon,tama na ang luha dahil sa pagkakataon ito lalaban na sya at hindi na sya nag papauto sa kung sino man,lalo na pagdating kay Clayton.

Narinig ni Aiden bumukas ang pinto mula sa likod kung kayat tinuon nya ang pansin dito.Iniluwa nito ang binatang si Blake na puno ng pagtatakang nakamasid sa buong kabahayan.

“A-anong nangyare dito?” Tanong nito.

Pinunasan nya ang mga luha ngunit hindi agad sya nakasagot.

“Bakit ang gulo ng bahay? May nagtangka bang pumasok dito? Ninakawan ba tayo?”

Hindi nya alam kung ano ang tamang isasagot.Kapagkuwan ay pumasok sa isip nya ang ina inahan.

“Nasaan si Nana,kasama mo ba sya nasan sya ngayon? May nangyari ba sa kanya?” tanong nya sa binata na nakatanga parin sa paligid.

“Ikaw ang tinatanong ko.Anong nangyari dito,bakit ang gulo ng bahay?”

Bumuntong hininga sya bago sumagot “Im sorry Blake,pakana lang tong lahat ni Clayton”

Nakita nya ang pagkunot ng noo ni Blake dahil sa sinabe nya.Alam nya sa pagkakataong ito,galit ang binata.

“Pakana nanaman ng lalaking yun? Ano bang kailangan nya sayo? Pati kami ni mommy naapiktuhan,tignan mo!” Ani ng binata na inuwestra pa ang kamay sa nagkalat na kagamitan “Pati ang bahay nato nagkagulo.Hindi kaba nag iisip na pwede kaming madamay sa problema nyo ng lalaking yun?”

Pinakalma nya ang sarili upang magpaliwanag sa kausap “Im sorry,tinakot nya lang ako.Im sorry,hindi korin to ginusto” ani nya.

“Hindi ginusto,pero dahil dyan sa kalokohan nyo naapektuhan na kami ni Mommy” bahagya itong lumapit sa gawi nya habang nagiigting ang panga “Alam mo Aiden,pag may nangyaring masama sa nanay ko ng dahil sayo,hindi kita mapapatawad”.

“Hindi mangyayare yun” sagot nya “Pinapangako ko hindi mangyayare yun.Hindi ko hahayaang ipahamak ni Clayton ang kahit sino sa pamliya ko”

Marahas na bumuntong hininga ang binata sa,bago ito muling nag salita “Ano bang dahilan ng lahat ng to? Dahil ba dun sa presidente ng LBG company? Yung Brice Greyzson?”

Hindi sya nakaimik sa tanong ng binata.Nakita nya ang pagkainis nito dahil inihilamos na ng binata ang dalawang palad nito sa sarili mukha.“Aiden kung dahil lang sa lalaking yun ang dahilan ng kapahamakan mo.Wag mo ng antayin sa punto na pwede pang madamay ang pamilya mo dahil dyan sa pagmamahal sa taong yun,tumigil kana”

Kumunot ang noo nya dahil sa sinabe ng binata.Aakmang aalis na ito sa harap nya ng pigilan nya ito.

“Hindi Blake” ani nya “hindi ko titigilan si Brice.Hindi ko hahayaang masira pa kami dahil lang sa banta ng Clayton nayun” kumuyom ang kamao nya habang nakatitig sa binatang kaharap.

“Sa pagkakataon nato,ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob upang lumaban para sa mahal ko.Sa pagkakataong ito,hindi na ako natatakot,ayoko ng matakot.Ipaglalaban ko sya kahit ano pa ang mangya-”

“—Kahit pa ikapahamak ng pamilya mo?” anang ani ng binata na bahagya nagpatigil sa kanya “Maawa kanaman sa mommy ko Aiden oh,malaki na ang tinulong nya sayo.Malaki na ang problemang dala dala nya kaya wag mo ng dagdagan na ikapapahamak nya” nagigting ang panga nito sa kanya.

“Gumising ka,minsan kailangan mo ding ungkatin ang ugat na baka nga kaya nangyayare ang lahat ng ito sa inyo dahil hindi pala talaga kayo para sa isat isa.Sa oras na madamay kami ng mommy ko nangdahil dyan sa kahibangan mo kay Brice.I swear ako ang makakalaban mo”

“Kaya ko kayong protekhan Blake” sagot nya “Poprotektahan ko kayo basta ayokong lumayo kay Brice.Ipaglalaban ko sya.Ipaglalaban ko kung anong meron kaming dalawa”

Napabuntong hininga ang binata dahil sa sinabe nya “Paano mo kami mapoprotektahan,paano mo sya ipaglalaban?” Ani nito sa kanya.

“Wala ka na Aiden.Wala ka ng kapangyarihan ng kagaya kay Clayton.Hindi ka na mayaman,wala ka ng pera o kapangyarihan na pwede mong ipang sulsol sa mga tao para lang sa kagustuhan mo.Malaking tao si Clayton kumpara sayo.Kaya kung ako sayo,lumayo ka nalang sa taong yun para matahimik na tayong lahat”

Pagkatapos ng lintanya ni Blake ay naiwan na sya nitong nakatanga.

Napayukom sya ng kamao habang tumutulo ang luha at nakamasid sa papalayong bulto ng binata.

Hindi,walang pwedeng magsakripisyo.Hindi kaming dalawa ni Brice.Masusulosyunan namin ng magkasama to.Pagod na akong matakot kay Clayton kung kayat gagawin ko ang lahat para lumaban….ipaglalaban ko si Brice kahit na anong mangyare.

Pinapangako ko yan.

Itutuloy…

CHAPTER 30

Magdadalwang araw na buhat ng makauwi sila galing isla.Ito parin si Aiden,nagaantay sa email ni Brice para sa job interview nya na ipinangako din ng binata sa kanya.

Inaasahan na nya ito isang araw pa dahil katulad nga ng sinabe ng binata.Papadalhan sya ng nasabing email kanibukasan.

Hindi nya maiwasang mabalot ng pagalala dahil nga sa loob ng dalawang araw,walang kahit anong paramdam ang binata sa kanya.Aaminin nya,natatakot sya na baka magising nga ang binata isang araw at bitawan nalamang sya.Natatakot sya na baka sya nalang ang lumalaban sa kanilang dalawa,dahil sumuko na ito at gaya nga ng sabi ng iba nawalan na ito ng pagasa sa pagmamahalan nila.

Kinakain sya ng lungkot sa kabilang banda na baka mangyari nga ang lahat ng kinakatakutan nya.Nababahala sya dahil baka ang di nya paglayo sa binata ay ang mitsya ng kapahamakan ng pamilya nya.

Pero katulad din ni Brice,wala nading paramdam mula sa kanya ang binatang si Clayton.Tahimik na ito na pinagaalala naman nya dahil nakakatakot ang katahimikan ng binata.Baka magising sya isang umaga malaman nya na may ginawa na ito na ikinapahamak ng nanay nya sa France at ang kasalukuyang ina.Isa pa,nagaalala din sya kay Blake.

Hindi sila ligtas.

Wala syang magawa kaya hindi nya maalis sa isipan na ang tanging sulusyon nalamang sa lahat ng ito ay ang paglayo nya kay  Brice.

“ Ipag lalaban kita Aiden…hindi ko hahayaang may makapaghiwalay pa sating dalawa.Mahal na mahal kita “ wala sa sariling napahawak si Aiden sa kanyang dibdib ng muling pumasok sa isipan nya ang saad ng binata.

Naalala nya ito isang gabi bago sya sakupin ng antok.Ito rin kase ang dahilan kaya nakatulog sya ng maayos at may ngiti sa mga labi.

Sinseryo’ng sinseryo ang mga katagang iyun.Kaya naman dahil sa mga salitang binitawan ng binata.Muli syang nagkaroon ng kahit katiting na pagasa at nawala sa isipan nya ang pag aalala.

“Hindi ko iiwan si Brice,ipaglalaban ko sya” ani Aiden “Hindi ko sya basta basta bibitawan,hinding hindi ko sya iiwa-”

“Oo Aiden,hindi mo sya iiwan pero yung customer mong yun iiwan kana” ani ng kaibigan nyang si Nayomie na nag papaputol sa sinasabi nya.Napa kurap kurap sya dahil bahagya syang nagising sa malalim na pagiisip.

Nakalimutan nya na nandito pala sya sa painting shop ngayon upang magbantay at asikasuhin ang negosyo kasama si Nayomie ang kasosyo nya.

Hindi agad sya nakaimik dahil sa sinabe nito “Iiwan ka ng customer mo my dear Aiden dahil kanina kapa tinatanong ukol sa human portrait na iyun” Inuwestra nito ang kamay sa customer na abala sa pagsuri sa nasabing painting.

“Anong human portrait?” anang tanong nalamang nya dahil hindi nya alam ang sasabihin.

Napabugnot ng mukha ang kaibigan kesya tinuro ang nasabing painting.

Bahagya syang nagulat at napatayo upang tunguin ang portrait na iyun.Agad itong nilapitan ni Aiden

Kinabahan sya dahil sa gulat na naandito parin pala ang pinaka importante nyang painting sa lahat.

“Ahm,sir?…Itatanong ko lang po sana kung magkano ang pintang ito” anang tanong ng babae sa kanya ng makalapit sya dito.

Tinignan nya ang babae na mukhang interesado sa painting nya.“Super detailed po kase ang pagkakapinta at mukha talagang pinagpaguran dahil sa pagkakagawa…I remember someone dahil sa painting nato”

“Hindi yan ipinag bibili” kapagkuwang saad ni Aiden,hindi nya alam pero nakaramdam sya ng kaba “Im sorry Ms. pero dapat matagal ko ng tinanggal yang painting nayan dahil hindi ko naman talaga sya ibebenta.Importante po yan sakin”

Narinig nyang napabuntong hininga ang dalaga habang nakatuon ang mata sa painting.

Dahil dun hindi nya naiwasang pagmasdan ang itsura ng babae.Golden brown ang buhok nito habang kulot ang ibaba.

Nahihimigan nya nanggaling ito sa mayamang pamilya.Ang pinagtataka nya lang,may dala itong crib ng bata na nasa tabi nya habang abala ito sa pagsuri sa painting.

“Sigurado ka na ba? Alam mo pwede ko naman syang bayaran kahit magkano e.Gustong gusto ko lang talaga tong portrait mo” ramdam nya ang pamimilit sa boses ng babae ngunit hindi sya magpapatalo dito.

Mahalaga sa kanya ang painting kaya hindi nya ito ipagbibili kahit kanino man.Isa pa ipinangako nya kay Brice na dito nya lamang ito ibibigay at hindi sa iba.

“Pasensya na po maam,but thats painting is not for sale” pag papaumanhin nya sa dalaga “Pero po may iba pa naman po kaming mga pinta na pwede nyong pagpilian e.Marame pa po-”

Hindi nya natuloy ang sasabihin “Pa-pa..” Narinig nya kasi ang maliit na boses kung saan,kaya natigilan sya dito.

Nang tignan nya ang dalaga,umangklo ito sa stroller na nasa tabi nito upang buhatin ang isang baby.Hindi na sya dapat nagtaka na kaya nga may stroller itong dala dahil may bata ngang kasama.

Kita nya ang gumuhit na ngiti sa labi ng dalaga nag binuhat nya ang baby.

Alam ni Aiden na anak ito ng babae.Pinagmasdan nya lang ang ginagawa nito na pinaharap ang baby sa human portrate kesya ito binaby talk 

“Aww,baby para syang si daddy no? Gwapo din kagaya mo at malaki ang katawan” nilingon sya ng babae habang may ngiting dala.

“Ahm,anak mo?” Anang tanong nya kahit alam na nya ang sagot.

“Yes,his my only son name Brixie” ani nito.

Pinagtaka nya ang itsura ng baby sa itsura ng dalaga.Pansin nya ang malaking pagkakaiba ng kulay ng buhok ng dalawa.Kung sa dalaga kasi ay golden brown.Sa baby naman ay purong itim ang buhok.May pagkakulot din ito ng buhok na nagpatingkad pa sa kulay nito.

“Isang taon na sya ngayon.Kaya natututo na syang nagsalita.Nakakatuwa kase kahit sya nagustuhan ang human portrait mo ukol sa lalaking naka bahag.Tinawag nya pang papa” ani ng dalaga habang may mahinang tawa.

“Yeah thank you.Sino pala ang tatay nya? Im sure kulot din to.Pansin ko kasi na malayo ang buhok nyo sa isat isa e” hindi nya napigilang usisa.

Tumango ang dalaga at tinuon ang pansin sa buhok ng anak “Oo nga e,maraming nakapagsasabi.

Tingin ko kase nagmana sya sa daddy nyang itim din ang buhok.Isa pa,kulot din kasi yun“ napabuntong hininga pa sya 

“Hayst…sayang nga parang wala syang nakuha sakin e,kakulitan lang ata” tumawa ito kaya nakitawa narin sya.Natigilan lang silang pareho ng ilahad ng baby ang isang kamay nito sa ere at tinignan sya nito

“Ma-ma…”

Bahagya syang nasamid dahil sa sinabi ng bata.Kita naman kasi na sa kanya nakatuon ito kung kayat sya ang tinawag ng bata.Muli lang natawa ang dalaga sa harap nya at kinusap muli ang anak sa pamamagitan ng baby talk.

“Baby Brix thats not ma-ma ok.He is a boy…but look pretty right?” ani nito habang tumatawa.

“Pasensya na,pinagkamalan ka tuloy ng anak kong babae.Ako rin kase pagkakamalan kitang babae dahil sa tindig mo at sa ganda ng mukha mo”

Naramdaman nyang namula ang mukha nya.Nahiya sya sa dahil sa sinabe ng dalaga.Nahiya sya sa narining dahil kung tutuosin halos tatlong beses ang ganda nito sa kanya.

“Ahm,by the way Im Jane,Jane Rufer” ani nito sa kanya kapag kuwan ay inilahad ang kaliwang malayang kamay.Nginitian nya ito at nakipagshake hands sa dalaga.

“Im Aiden,Aiden Further” pagpapakilala din nya.

“Nice to meet you Aiden”ani nito.

Saglit namayani ang katahimikan habang natuon ang pansin nya sa batang karga ng dalaga.Hindi nya alam dahil tila may kumurot sa puso nya habang pinagmamasdan nya ito.

Gandang ganda sya sa kulot at itim na itim nitong buhok.Ang mga mata nitong golden brown ay tila nagpapaalala sa kanya ng isang tao.

Brice Greystoke… .sambit nya.

Napailing sya ng pumasok sa isip nya ang binata.Hindi nya maitatangging may pagkakapareho ang mga mata nito sa batang kaharap nya.Ang pinagtataka nya lamang maging ang buhok nito ay kapareho din sa binata.

Pagak syang natawa sa loob dahil sa kalokohang naiisip.Hindi nya tuloy namamalayang nakapagtanong na pala sya sa dalaga.

 “Jane right?” Ngumiti sya “Hindi ako sa chismoso pero,sino yung ama ng bata?” Ani nya na hindi din lubos maisip na naitanong nya ito.

Napansin nyang napabuntong hininga ang dalaga kapagkuwan ay humarap ito sa kanya “Mahabang kwento e,pero ang balita ko.Isa na sya ngayong CEO sa isang kumpanya dito sa Philippines.Hindi ko pa alam kung anong company.Gusto ng pamilya nya na magpakasal na kaming dalawa.Sa lalong madaling panahon” ani ng dalaga.

 “Mahirap kalabanin ang pamilya nya lalo na at nanggaling ito sa Elite families,ayoko ng gulo so pumayag narin ako” tumingin ito sa anak at pasimpleng hinagod ang likod ng bata “Bukod pa may anak nadin naman kami e.Kaya wala ng magiging problema,wala na akong dapat iaarte kung mabibigyan naman ng kumpletong pamilya ang bata “

Napatango nalang sya dahil hindi nya maabsorb ang mga sinasabi nito.Hindi nya alam sa isipan nya na tila kusa itong kumikilos at pinagtatagpi tagpi ang mga nangyayare.

Pinaka titigan nya ang dalaga bago tinuon ang pansin sa inosenteng bata na ngayon ay nakatuon nanaman ang pansin sa painting.Wala nanaman sya sa sariling napatanong sa harap ng dalaga.

“N-nakita mo na ba sya ngayon? Ibig kong sabihin kung nakapag usap naba kayo?” Tanong nya.

“Oo…nagkaita na kami nun” Agad na sagot nito na hindi nya maintindihan ang sarili kung bakit ikinakabog ng dibdib nya “Nagkita na kami nun.Nung minsang may nangyari saming dalawa isa g gabi

“Narinig nyang tumawa ang kausap na tila may nakakatawa sa sinabe nito,kapag kuwan ay napabuntong hininga ito.

“Isang gabing pag kakamali na hindi ko alam  pwedeng humantong sa bangungot.Ngayon,hindi ko na alam pero obligasyon kong magpakasal sa taong yun.Saakin ok lang ang nangyare,pero kailangan nya daw kasing panagutan ang baby namin.Napag kasunduan yun ng pamilya ko at ng pamilya nya.Kung hindi mangyayare yun,baka tapakan kami ng mga taong yun lalo na kung nanggaling ito sa elite family”

Napabuntong hininga sya.Hindi nya alam pero gumuhit sa puso nya ang awa sa dalaga “Mahal mo ba sya?” Anang tanong nanaman nya tila kusang lumalabas sa bibig nya ang mga tanong.

Ngumiti lang ang dalaga kapagkuwan ay hinaplos nito ang pisngi ng anak.

“Oo,mahal ko.Simula ng gabing yun.Minahal ko ang taong yun” bumuntong hininga ito “Kaso nga lang nung gabi ring iyun ay nalaman ko na hindi ako yung tinitibok ng puso nya.Alam ko yun dahil ibang pangalan ang binanbanggit nya habang sinisiil nya ang kalooban ko…doon palang wala na akong laban kahit napasakin pa sya”

Sandaling namayani ang katahimikan.Pinagmasdan nya lang ang dalagang may ibang karanasan na tinatago lang nito ng kagandahang mukha.

Nakukubli ng magandang mukha nito ang sakit ng nakaraan sa isang lalaking natagpuan nya lang sa isang kadiliman.Pero nang magliwanag na,kasabay ng dilim ay naglaho ito na nagiwan ng isang habang buhay na marka sa buhay.

Si baby Brixie.

Kung maituturing nya nga bang isang balakit ang anghel na nasa harapan nya.

Marami pa sana silang paguusapan nang pumasok na ang isang lalaki upang kunin ang atensyon nila.Sa suot nitong uniporme,mukhang isa ito sa mga body guards na nagbabantay sa dalaga.

Mukha ngang mayaman ang ang babaeng ito.Natapos ang usapan nayun at nagpaalam na sila sa isat isa.May ngiti sya sa mga labi habang natuon ang pansin sa human portrait na gustong bilihin ng dalaga.

Nakaramdam sya ng kaba dahil sa pumasok na ideya sa isang isipan.

Brixie…

AAMININ NYANG nababalot ng kaba ang kanyang dibdib.Pero nawala ang pakiramdam na ito nung tumunog ang kanyang telepono sa bulsa.Kinuha nya ito agad at tinignan kung ano ang dumating.Isang email mula sa LBG company,ang inaantay nyang Job interview na ipinangako ng binata.

Parang bigla,nang mabasa nya ang imbitasyon.Tila na wala ang halukipkip na sakit sa dibdib nya.Para bang biglang na naglaho ang lahat ng kaba at lungkot nya.Isa lamang kase ang dahilan ng lahat ng ito.Gusto syang makita ng binata at ganun din naman nya kagusto makita si Brice.

Natatawa lang sya sa ideyang kailangan nya pang maging coordinator ng department of arts sa kumpanya ng binata para lamang makasama ito.Kaya naman,kahit mabilis makukuha ang posisyon.

Sisiguraduhin naman nyang pagbubutihan nya ang trabaho.Magiging magaling syang painter at organizer ng nasabing kumpanya.

“Mukhang iba ang ngiti ah” ani Nayomie na hindi nya namalayang nasa likuran na pala nya habang tinatanggal nya ang human portrait sa wall na pinagkabitan nito.

Hindi nya sinagot ang dalaga “Kita kitang ko yang kilig mo sa pinto palang ng cr natin Aiden,wag mong sabihin nagkakagusto kana sa babae.Naku ka walang tomboyan sating magkakaibigan maliwanag ba?”

Pinaningkitan nya ang kabigan habang humaharap dito.Naalala nya si Jane na baka ito ang tinutukoy ng kaibigan.

 “Yung babae? Si Jane Rufer” natatawang tanong nya “Hell no,Nayomie,kita mo namang sinabihan pa ako nun na mukha daw akong babae kanina.Bukod pa dun,tinawag din ako nung baby na mama na ikinagulat ko kanina” umiling sya.

“Ano bayang pinagsasabi mo?”

Natawa ang kaibigan “That’s correct.So ano nga yang nginingiti ngiti mo?” Usisa nito sa kanya “Parang kanina lang bugnot na bugnot ka sa counter ah,nakapag kamalan ko tuloy na interesado ka sa Jane Rufer nayun dahil dyan sa ngiti mo”

Mapakla syang ngumiti dito “Hinding hindi,may dumating lang saking magandang balita” sagot nalang nya dito.Inaasahan na nyang magtatanong ang kaibigan kaya inantay nalang nya ito.

“So anong magandang balita? Para bayun sa negosyo natin?”

Ngumisi lang sya dito kasya sya nagpaliwanag.“Nakatanggap na kase ako ng inbitasyon para sa job interview slash offer sa LBG company tomorrow morning” ani nya “Papasok na ko dun sa mga susunod na araw”

Akala nya matutuwa ang kaibigan pero kinunotan sya nito ng noo “Talaga? E pano tong negosyo natin,makakapag asikaso kapa ba dito?”

Bigla syang nakonsensya pero alam nya kung paano lalambingin ang kaibigan.

“Nayomie…my bestfriend” ani nya habang bahagyang yumakap dito “Nandito ka naman diba.Atsaka hindi naman araw araw may pasok ako dun.Pag free time ko,dito ako sa Gallery shop natin”

Narinig nyang napabuntong hininga nalang ang kaibigan.Ibig sabihin kase,tamo na ito sa pang uuto nya.

Inilagay na nya sa isang maayos na lugar ang pintang hawak at muling tinungo ang counter.Akala nya nakalayo na ang dalaga sa kanya pero nagulat sya nung nasa harap papala nya ito.

“Teka nga..” Anang ani nito sa kanya “Ano ba talagang meron dyan sa LBG company nayan kung kayat nagsisipasukan kayo dyan ni Augosti?.Nabalitaan ko nagsimula ng magtrabaho dun yung gagang yun tatlong araw nang nakakalipas ah”

Natigilan sya dahil sa saad ng dalaga.Hindi nya natatandaan na nasabihan sya ni Augosti na doon din ito magtatrabaho.

“Si Augosti…kailan pa?” Tanong nya.

“Sabi ko nga tatlong araw na diba.Yung totoo,kailangan ko narin bang pumasok dun sa LBG? ako nalang ata ang wala dun sa ating tatlo e” Hindi sya agad nakasagot.

“Tanong ko lang,may something ba kayong dalawa sa presidente ng kumpanyang yun? Wag nyong sabihing nahuhumaling kayo sa mala dyos na katawan ng Greyson nayun ah”

Hindi na sya nakasagot pa sa biro ng dalaga.Napatanga sya dahil sa kung anong malikot na isip nanaman ang pumasok sa utak nya.

Augosti…anong ginagawa mo sa LBG company?

itutuloy…

CHAPTER 31

AN: SPG ALERT!

“Ohh…ugh! Ugh!…fuck Blake,sige bilisan mo pa.Let fuck me harder pleas!…ugh ugh ugh” anang boses ni Augosti na namumutawi sa buong silid na Kinalulunlan.

Mabilis at walang habas ang binata habang binabayo nito ang pang upo nya.Nakapatong lamang sya sa isang mahabang lamesa habang nakahain sa naghuhumindig na paglalaki ng binata ang butas nya habang nakatayo ito sa likudan nya.

Labas pasok ang ari nito,pakiramdam nya lagi syang na pupuno kapag bumabaon sa kanya ang binata.Nakakaadik ito ayon sa pakiramdam nya na tila ayaw nyang mawala sa kalooban nya.

“Ang sikip mo parin ah…” ani ng binata sa kanya,halata ang hingal sa boses nito.“Tatanong kita Augosti,gusto mo pading bang punoin kita kahit pumayag kana sa mga plano ni Clayton?” Nagtanim ito ng mahinang tawa sa boses “Paano naman kapag nakuha mo na ang gusto mo? Magiging kabit mo na ako ganun?”

Hindi na sya inantay pang sumagot ng binata.Bigla kase sya nitong hinawakan sa magkabilang hita at pinatihaya sya nito.Sa pagkakataon na iyun,nakahiga na sya sa lamesa habang nasa pagitan ng hita nya ang lalaki at muli sya nitong binayo.

“B-bakit? Im sure kung sakaling mapasakin nga si Brice.Mapapasayo naman si Aiden hindi ba?” Mahina itong natawa “Akala mo ba na hindi ko alam na nagustuhan mo din ang suggestion ng tusong Clayton nayun ukol sa bestfriend ko.I know na pinagnanasahan mo ang step brother mo ngayo-ughhh” naputol ang sasabihin nya nung isagad pa ng binata ang  ari nito sa kalooban nya.

Lumapit ang mukha nito ilang pulgada ang layo sa mukha nya habang patuloy padin ang bayo nito sa kalooban nya. “Oo,pero hindi ko alam kung bakit tila gusto akong traydurin ng isip ko” aning sagot nito sa kanya “Parang mas hahanap hanapin ka ata ng pagkalalaki ko kung sakali mang mapasakin ang kapatid ko e”

Napailing sya sa sinabe ng binata “Edi gagawin mo din akong kabit nyan?”

Ngumisi ang binata. “Hmm..ganun na nga” sagot nito “Diba nga,mas masarap ang bawal”

Bebweltahan pa sana nya ang binata pero agad sya nitong binuhat kung kayat napayakap sya dito.Inayos nito ang pagkarga sa kanya dahil nang nabalanse na ng binata ang bigat nya,walang habas na sya nitong binira.

“Ughh…ohhh…ughh” daing nya.“I admit it,Im g-gonna miss this kung sakali mang nakuha na natin ang mga gusto natin” ani nya habang hindi mapigilan ang pagungol nang muli syang punoin ng binata.

Narinig nyang mahina itong natawa habang pinagmamasdan syang nakatingala sa kisame at nakauwang ang mga labi.

“So..papayag kana bang maging kabit ko?” sarkastikong  tanong nito sa kanya.

“As if may pagpipilian ako” sagot nya,kapag kuwan ay inarapan nya ang binata “Mamimiss ko din naman yang kapilyuhan mo at sa galing mong magdala…baby boy—” hindi nya naituloy ang sasabihin dahil pinataob na sya ng binata sa ibabaw ng lamisa tsaka ito pumwesto sa likuran nya.

“Sinong baby?” Tanong nito sa kanya.

“I guest you?” Nag aalangan naman nyang sagot.

“Ok,ngayon,yung sinasabing baby boy ay yung nagpupuno sa butas mo ngayon” sarkastiko nitong ani.

Malaya sya nitong idinapa sa mahabang lamesa habang nakatungkod ang dalawang kamay nito sa kinalulunlan.Pero bago ito kumilos dinalaan muna sya nito sa loob ng tenga,kapag kuwan ay pabagsak ang katawan nitong bumayo sa pang upo nya.

Hindi nya napigilan ang pagungol hiyaw.Halos hindi na nya maipinta ang mukha lalo na nung hindi na tumigil ang binata sa sunod sunod nitong pagbayo sa kanya.

Hindi nanatili sa kaninang pwesto silang dalawa dahil pagkalipas ng ilang segundo.Basta nalamang sya hinawakan ng binata sa dalawang binti at kinalong sya nito patalikod.Basta nalang din nito sinalpak ang pagkalalaki sa kanyang kalooban kapag kuwan ay binira sya nito ng binira ng walang awat.

“Parang nagugustuhan ko ang idea mong kabit lang ako sa buhay mo” ani ng binata na na inilapit pa ang labi sa kanyang leeg.

Nakaramdam nya ang mainit na hiningang dumampi sa kanyang balat.“Pero hindi ko itatago sayong ma-mimiss ko tong mga ginagawa natin.Mas gusto mo parin ba yung tipong tinatago mo yung tungkol sa ating dalawa? Hindi ba na mas liligaya ka talaga sakin?”

Bahagya syang nagulat sa sinabe nito “A-ano bang ibig mong sabihin?” anang tanong nya “M-maliwanag naman siguro sating dalawa na pinupuno lang natin ang isat isa hangga’t hindi natin nakukuha ang mga gusto natin diba.”

Sandali syang napaungol ng mas diinan ng binata ang pagbira nito sa kanya.Tila ba sinasadya ito ng binata.

“S-sa oras na makuha ko si Brice.Hindi ko maipapangakong magagawa pa natin to u-ulit…” Paliwanag nya.

Hindi sumagot ang binata,malalim ang hininga nito na tila hinihingal na sa ginagawang pag bira sa kanya.Sya namay ungol nalang ang nailabas sa bibig nang muli syang itaob ng binata sa ibabaw ng lamesa.

Dinagaganan sya nito mula sa pagkakataob at dito ay padaskol sya nitong muling pinaulanan ng bayo sa kanyang kalooban.Nahihirapan na sya dahil tila nasa likod nya ang lahat ng bigat ng binata.

Magrereklamo sana sya ngunit hindi na sya nakapagsalita pa ng pisilan ng binata ang pisngi nya at ipilig ito paharap sa mukha  ng binata.

“Kung hindi ko napala to magagawa sayo,pwest lulubos lubosin kona” ani nito.

Hindi na sya nakakilos pa.Mabilis ang mga kilos nitong muli syang pinatihaya sa lamesa habang pumwesto ang binata sa dulo nito at muli syang binira sa kalooban nya.

Siguro hindi na talaga nya maipipinta ang mukha dahil mula sa posisyon nila.Hindi na muling tumigil ang binata.

Puro ungol lamang ang tanging maririnig sa buong silid.Bira,hugot,baon,ibabayo at muling babarurutin ng kadyot.

Wala na syang nagawa at hindi na nakapag reklamo,doble ang lakas ng binata kumpara sa katawan nyang marikit at patpatin.Hindi nya alam pero kakaiba ang galaw ng binata.

Tila ba galit ito ayon sa pagbabago ng paggalaw nito sa kanyang kalooban.Sana nga lang nagiimahinasyon lang sya dahil hindi nya maiinitindihan kung bakit tila nagseselos ang binata sa mga sinasabi nya.

Natutuon ang pansin nya sa kakaibang sarap at hapdi na sumasaad sa kanyang kalooban.Hindi na nya namalayang halos punoin na pala sya ng binata.Pinutok na nito ang lahat ng katas nito sa kanyang kalooban.

Nakatingin lang ang mga mata nya sa taas ng ilaw sa kisame habang nakaawang ang mga labi.Nagising lang ang diwa nya ng lumitaw ang mukha ng binata sa paningin nya kapagmuwan ay ginawaran sya nito ng halik sa labi.

Bahagya syang natigilan dahil sa ginawa nito.

Pinakiramdaman nya lamang ang binata na ibinagsak ang pawisan nitong katawan sa dibdib nya.

Sandaling binalot ng katahimikan ang buong paligid.Binasag lang ito ng binata na halata parin ang bigat ng hininga nung magsalita ito.

“Handa akong maging kabit kapag nakuha mo si Brice Augosti” ani nito na bahagyang ikinatigil nya “Hindi ko alam pero ayokong matapos tong ginagawa natin.Ayokong mawala tong k-kaligayahan natin”

Pasimple syang bumuga ng hininga dahil hindi nya maabsorb ang mga sinasabi ng binata.Para mawala ang tensyon,bahagya syang tumawa bago magsalita “Ikaw gusto mong maging kabit ko.Bakit ako gusto mo bang maging kabit nyo ni Aiden?”

Tumingala ang binata upang humarap sa mukha nya.Punong puno ang mata nito ng katanungan.

“M-makakapili ako Augosti,wala kahit sino sa inyo ang pwedeng maging kabit.Lalo na kung ikaw ang pipiliin ko”

Parang may kung anong bagay ang may tumalbog sa dibdib nya nang marinig nya ito sa binata.Tila ba may ibinibigay itong kahulugan sa mga hinanain nito sa kanya.

“Ano bang gusto mong mangyare?” Tanong nalang ang tanging nasabi nya.“Isuko ko na si Brice,at sumama ako sayo?”

“Kung ako ang masusunod yun ang gagawin ko.Mahal mo ba sya?”

Ilang segundo syang napatitig sa binata kapag kuwan ay inayos na nila ang pwesto.Magkaharap silang nagtititigan.

Hindi nya kagaad sinagot ang binata.Kaya muli itong nagtanong “Pwedeng kang magsabi saakin,mahal mo ba talaga si Brice?”

Ilang segundo syang natahimik bago nag salita.Matapang nyang pinakatitigan ang binata sa harap nya na tila sabik na sabik malaman ang sagot nya.

Huminga sya ng malalim “Oo,mahal ko sya,mahal ko si Brice.Kaya nga agad akong pumayag sa gustong mangyare ni Clayton,at ang pagpasok ko sa LBG company ang paraan para mapalapit ako sa kanya.Pagnangyare yun,magkakasama uli kaming dalawa”

Kumunot ang noo ng kausap “Uli?…anong ibig mong sabihin ulit?” Anang tanong nito.

Tipid syang ngumiti,bago sya nagsalita “Mahabang kwento e,ayoko munang simulan kase baka bukas pa tayo matapos”

Nakita nyang tila na nabigo ang mukha ng binata pero agad ding binawi nito ang ekspresyon ng mukha “Hindi ko alam ang kwento mo Augosti.Pero kung handa ka ng sabihin sakin yun makikinig ako.Hindi ko rin minamadali ang mga bagay na gusto ko sayo.Ang akin lang,makapag desisyon ka ng maayos” ani ng binata bago sya nito ginawaran ng halik sa labi.Halos saglit lang itong dumikit pero parang nakuryente ang buong katawan nya nung mga sandaling iyun.

Walang emosyon itong tumitig sa kanya kapag kuwan ay umalis na ito sa harap nya.Pinanuod nya lang itong pulutin ang sariling damit na nagkalat sa sahig at nagbihis bago ito lumabas.

ANG PAG-PASOK ni Augosti sa LBG company ang isa sa mga plano nito upang mapalapit sa lalaking unang nagparamdam sa kanya ng pagpapahalaga at pagmamahal.Hindi nya makakalimutan ang unang araw kung paano sila nagkita ng binata.Ito yung araw na takot na takot sya,umiiyak,at pakiramdam nya marami ang mananakit sa kanya.

Ngunit sa kabila ng pangamba may isang tao pala ang darating na hindi nya inaasahan.Dahil dito nagkaron ulit sya ng pagasa.Bahagya nyang nakalimutan ang suliranin at ang takot na namutawi sa puso nya.Sa sandaling nakilala nya ang binata naramdaman nya ang pagmamahal na hindi nya pa nakikita ngunit sa lalaking ito palamang.

Kaya naman hindi nya masisisi ang sarili kung lahat ng maaring pagkakataon ang darating upang mapalapit sya sa binata ay kukunin nya,susubukan nya.Laking tuwa nalamang nya nung araw na mabalitaan nyang naghahanap ng mga bagong empleyado ang nasabing kumpanya.Hindi nya pinalampas ang pagkakataong ito kaya ginawa nya ang lahat upang makapasok sa kumpanya kung saan pinamumunoan ng binatang matagal na nyang hinanap matapos ang limang taon.

Sa unang araw nya sa trabaho,maaga syang nagising at naghanda.Kung hindi kase sila nagkita para sa interview.Sisiguraduhin nyang sa unang pagpasok nito bilang empleyado ng nasabing kumpanya ay magkikita na silang muli.Hindi man sya makilala,makita nya lang ang binata ay sapat na para sa kanya.

Akala nya magiging ok na ang lahat,dahil sa araw na pinaghandaan,nya dito pa mangyayare ang hindi nya inaasahan.Kita kita nya kung paano natuon ang pansin ng lahat sa dalawang lalaking magkahawak ang kamay.Tila taas noo pa silang naglakad sa gitna dahilan upang makabuo ang lahat ng isang malaking katanungan sa mga kaisipan.

Isa narin sya sa mga taong yun,may malaking katanungan.Ang makitang may kahawak na kamay ang taong minamahal nya ay tila may kumukurot sa puso nya.

Ang hindi nya lamang inaasahan,ang bestfriend nya ito,si Aiden.Pinagmasdan nya lamang ang mga ito papasok sa isang pinto,at magmula ng araw naiyun,hindi na sila nag pakita pa.Umabot ito ng halos tatlong araw.Walang paramdam,walang sabi sabing mawawala.

Pilit nya mang iwaglit sa isipan na huwag magkaron ng galit sa matalik na kaibigan.Tila ba hindi sumasangayon sa kanya ang utak at puso.Kaya isa narin sa mga pagkakataon ginamit nya ang nabubuo nyang pagkamuhi sa kaibigan ang pagpayag sa plano ni Clayton.

Ang sirain ang dalawa.

Desipirado mang pakinggan,pero tila wala na syang pagpipilian.Nagiisa lang ang mayroong Brice sa mundo,at ang Brice na natagpuan nya ay hindi na nya pakakawalan pa.

Sa halos tatlong araw na pag tatrabaho,lagi syang binabalot ng lungkot.Lagi syang napapatingin sa opisina ng kanyang boss upang tignan kung lalabas ba ito doon na kahit walang ngiting dala ay hindi nya maitatangging sya ang napapangiti sa presensya nito.

Alam nyang babalik ito,kasama man nito si Aiden o hindi.Kaya naman ganun nalamang ang kasiyahan nya,lunes ng umaga sa ikatlong araw nya sa trabaho.

Nabalitaan nya kasing muling bumalik si Brice sa opisina kaya agad syang naghanda.Ginawang prisentable ang sarili,pinalawak ang ngiti at pinasigla ang mga mata.

Pumasok sya sa elevator paakyat sa palapag kung saan sya nagtatrabaho.Sixtynine floor.Nandun din ang opisina ng binata kaya sinisiguro nyang masigla syang haharap kung sakaling makita sya nito.

Kung pumasok sya sa elevator na may sigla at saya,lumabas syang may pagtataka at anong kurot sa puso nya.

Bahagya siguro syang nagulat.Pinalibut nya ang mata sa buong work area pagkalabas nya ng elevator.Pinapalibutan na ito ng ibat ibang klase ng painting sa lahat ng pwesto ng dingding sa opisina.Ang nga pintang ito ay ibat ibang klase ng bulaklak at mga human portrait.Pinagmasid nya pa ang mata sa paligid at isang pinta ang natuon ang pansin nya dito.

Isang lalaking nakaluhod habang may piring ang mga mata.Nang makita nya ang pintang ito nakaramdam sya ng kirot sa puso nya.

Parang biglang bumalik sa kanya ang mga alaala na ayaw nya ng maisip kahit kailan.Mabuti nalamang at agad na napadako ang paningin nya sa pinta ng bulaklak.Isang kakaibang pakiramdam uli ang naramdaman nya.

Napaka ganda ng bulaklak na ito na tila iniinganyo syang dampian ito ng kanyang mga daliri.Hinawakan nya ang punta.

Tila ba nakapag tanim ito ng ngiti sa mga labi nya at nagkaroon sya ng kasiglahan muli sa larangan ng pagpipinta.

Nagpipinga ako dati…at ang mga pintang ito ang muli nagpapabalik sakin sa larangan na matagal ko ng kinalimutan.

“Maganda?” Anang tanong ng isang boses sa likuran nya.

Nilingon naman nya agad ito at nakita ang walang emosyong ngiti nito sa kanya,ito ay si Picantos,secretary ni Brice.

“Baka nakakalimutan mo kase na may trabaho kapa sa office.Mageedit kapa ng manu script na ipapasa mo din ngayong araw”

Ibinagsak nya ang balikat at pasimpleng umirap sa kausap. “Ito naman nawili lang ako pagmasdan tong mga pintang to.Bago na pala ang bihis ng work place natin,ang ganda kase” ani nya “kanino ba galing ang lahat ng to? I mean sino ang nagpinta?” Hindi nya napigilang tanong.

Napansin nya pang napabuntong hininga ang kausap bago sumagot sa tanong nya “Well,mula nung dumating dito si Mr.Grey.Bigla nalang nya pinakabit itong mga pintang yan pagkaraan ng isang araw.Hindi ko alam,I think this all painting is from Aiden? Pinakyaw ata ni Boss ang lahat ng pinta sa painting shop nya”

Hindi nya pinahalata ang bahagyang pagkagulat.Tila ba kumirot ng bahagya ang dibdib sa narinig

“Hmm,ang gaganda huh? Na inspired ako” ani nya.

Hindi pinapahalata sa kausap ang mabilis na kawalan ng gana.Nakaramdam sya ng pagkainis sa ideyang kay Aiden lahat ito.

Tumango nalamang sya sa sekretaryo at aakmang aalis na nang pigilan sya nito sa pulsuhan “May I have request?” Anang tanong nito sa kanya.

“A-ano yun?” tanong nya.

“Kukunin ko kase ang sched interview kay Mr.Kamires.Magpapa apointment kami ng meeting ng buong board so…aalis na ako ngayon,magdadala ako ng coffee sa office ni Mr.Grey.Gusto ko sanang ikaw nalang muna ang magdala nun mamaya,maliwanag ba?”

Utos ito ng isa sa kinaiinisan nyang tao sa opisina,pero para sa kanya isa itong pribeleheyo dahil makikita na nya ang binata.

Itutuloy…

CHAPTER 32

Halos hindi nangalahati ang kita ng Painting shop nung araw nayun.Pero hindi ito ikinalungkot ni Aiden dahil alam nya kanibukasan papasok na sya sa LBG company,kung saan makikita na nya ang binata.

Halos dalawang araw binalot sya ng pangamba dahil sa hindi pagpaparamdam sa kanya ni Brice.Isa pa,kung ano ano na ang pumapasok sa isip nya ngayong araw na ito nang makita nya ang dalagang si Jane Rufer at ang anak nito.

Hindi naging maganda ang takbo ng umaga nya pero dahil nga naimbitahan na sya para sa isang job interview.Masaya nasya dahil ito na ang pagkakataong makita nya ang binata na hindi nagparamdam sa kanya ng halos dalawang araw.

Alas nuebe na ng gabi nang mapagdesisyunan nyang isara na ang painting shop.Napagdiskitahan nilang dalawa ni Nayomie na maaga na munang magsara dahil nga maaga rin syang aalis upang pumunta sa kumpanya.

Inihahanda nya lang ang sarili.

“Alam mo Aiden,ok lang talaga ako magpagabi dito.Ako nalang magsasara ng shop” ani Nayomie na nasa counter na ngayon upang ihanda ang mga gamit.

Napabuntong hininga sya dito “Hindi naman kita pwedeng iwan dito e,babae ka parin at wala kang katulong mag sara dito”

Ngumisi naman ang dalaga sa kanya “Excuse me  naman sayo na nawala ng halos tatlong araw at basta nalang ako iniwan dito ng walang txt or tawag man lang” ani nito “Buti nalang nandito si Blake para tulungan ako magsara.Hayst,kahit pala may pagka barumbado yang kapatid mo mabu-”

Kumunot ang noo nya dahil sa narinig na pangalan kaya pinigil nya kaagad ang kaibigan sa pagsasalita “Si Blake? Anong ginagawa nya dito?” Takang tanong nya.

Tipid naman syang nginitian ng dalaga “Simula nung araw na nawala ka.Laging pumupunta yun dito sa shop para i-check ka kung nakauwi kana ba daw.Akala nya kase minsan na dito ka dideretsyo e.Isa pa,pagumuuwi yun galing eskwelahan.Dito nayun tumatambay,maghapon nayun dito hanggang sya na ang tumutulong sakin sa lahat ng gawain dito pati ang pagsasara”

Nakatingin lang sya sa kaibigan habang nagpapaliwanag ito.

Ipinagtataka nya ang kakaibang Blake na pinapakita sa kanya ng binata.Malayo sa pagiging pilyo at walang pakialam nito sa kanya.

“Alam mo Aiden,nagalala siguro sayo yun.Iba din kase ang mga kilos nya sayo no.Sana nga someday may ganyan akong kabait na tao na  makilala.Sya na siguro yung boyfriend na pinapangarap ko,ang bait nya kase e”

Bumuga sya ng malalim na hininga bago magsalita “Bata payong kapatid kong yun.Ni hindi nga ganun ang pagkakakilala ko sa kanya e.Atsaka ano naman kung may magantay sayo na isang tao dito sa shop para umuwi.Hindi ba bago sayo yun” Napaisip sya sa binata.

 “Siguro inuutusan sya na ni Nana’ para bantayan ako dito sa shop.Baka nga kase napagalala ko talaga sila”

“Yan kase,bigla nalang nawawala.Nahihiwagaan tuloy ako sayo kung san ka pumunta.Hindi ka naman kase nag ke-kwento sakin e” ani ng dalaga.

“Mahabang kwento Nayomie.Sa ngayon mag ayos na tayo” sagot nalang nya.

Aakmang aalis na sya sa harap ng kaibigang nasa counter nang may biglang bumukas ng pinto at pumasok ang isang matangkad na lalaki.Sa ayos nito,mukhang desente itong tao dahil sa suot nitong white loong sleeved na naka-tock in sa pantalun nito.

Kapwa sila napatingin sa lalaking dumating kapagkuwan ay napatingin naman sila sa isat isa namay tanong sa mga mata.

Lumapit sya dito.“Magandang gabi po Mr.I am Aiden Further and wellcome sa Gallery of a memory .Ano pong kailangan nila?” magalang na ani nya sa binata.

Tinignan sya nito habang may matamis na ngiti sa mga labi kapag kuwan ay pinagmasid ang mga mata sa buong paligid ng silid na punong puno ng painting.

Bahagya pa napangiti ang lalaki bago nagsalita “I hope Im not late.Mukhang magsasara na ata kayo.Gusto ko lang sana itanong kung magkano ang lahat ng pintang nandito?”

Kapwa sila nanlaki ng mata ni Nayomie dahil sa sinabe ng binata.Napatingin sya sa gawi ng kaibigan na napapalunok pa ng laway dahil sa pagkabigla.Gusto nya sanang matawa rito pero kinuha na nang binata ang atensyon nya.

“Ahm,siguro kalahati nito is for examples and ang kalahati naman ay ididisplay sa buong LBG company “ ani nito sa kanya “But dont worry,lahat ng ito ay babayaran namin” 

Inilahad nito ang kaliwang kamay para makipag shakehands sa kanya “By the way,my name is Grant Detour.Brice Greyszon Butler”

Umikhim sya upang gisingin ang sarili sa pagkagulat “My name is Aiden Further.Tama ba,taga LBG company ka at si Bri-”

Hindi na nya naituloy ang sasabihin nang magsalita ito ulit sa kanya.

“Yes,Mr Aiden Further.Brice Greyszon is looking for you.Welcome nga pala sa LBG company.See you in the office”

HINDI NYA maitago ang galak sa sarili.Sobra sobra na ito para sa pagbawi sa kanya ni Brice kahit hindi naman kailangan.

Napapaisip sya na baka nga pinag pahinga lamang sya ng binata upang masabik sya dito habang hindi nya ito nakikita.Hindi nya lubos maisip na may taong papakyaw para lang sa mga painting.Pero mukha namang posible ang bagay na ito dahil si Brice ang gumawa nun,ito siguro ang paraan ng binata para pasiyahin sya.

Masyado nya sigurong pinaghandaan ang araw na ito.Maaga palamang kase nung magising sya,inihanda nya ang Grey na loongsleeve na pinarisan ng itim na pantalon.Sinuot nya ito at itinock in ang laylayan sa loob ng pantalon nya habang nakatupi hanggang siko nya ang pakpak ng nasabing damit.

Ang prisintable nya nang tignan,sinadya nya ito dahil para ma-impress si Brice sa kanya.Gusto nya makitang maganda ang kanyang itsura sa binata.

Nakarating na sya sa loob ng kumpanya.Hindi nya padin naiaalis ang mga ngiti sa mga labi.Gusto nyang maging masaya ngayong araw at ayaw nyang may  makasira nun.

Kaya naman ang galak na nararamdaman ay hindi nya maitago sa ideyang halos pakyawin ni Brice ang kanyang pinta.Bahagya syang natawa dahil hindi nya maalis sa isip ang kayang gawin para sa kanya ng binata.

Halos magdadalwang menuto palamang sya sa loob nung may babaeng lumapit sa kanya upang i-assist sya at i-enform ang mga taong makakasalamuha nya sa loob at sino ang taong mag iinterview sa kanya.

Sanay na sya sa mga ito dahil dalawang beses na syang nakapag proctor bilang interviewer para kay Brice.Kaya naman nang matapos na ito sa pagpapaliwanag,iginaya nalamang sya nito sa elevator at sya na ang bahalang umakyat sa opisina.

Nang makapasok na sya sa loob aakmang sasara na ang pinto nito ng may brasong bilang pumigil dito.Napatingin sya kung sino ang nilalang nato at laking gulat nalamang nya nang mahunihan ang pamilyar na mukha .

Si Augosti.

Kapwa sila nagkagulatan,pero agad nya din itong binawinang tila kusang ngumiti ang mga labi na ginawad nya sa binata.Natuwa syang makita dito ang kaibigan.

“Ahm,Ikaw pala Aiden?” anang ani nito ng makatabi sa pwesto nya.

“Yeah,balita ko dito kanarin nag tatrabaho.Small world Augosti” nakangiting ani nya.

Tipid naman itong ngumiti sa kanya pabalik na bahagya naman nyang ipinagtaka.“M-mag tatatlong araw na ako dito.Isa akong encoder and nage-edit din ako ng mga manuscript na gagamitin for board meeting” ani ng binata.

“Ikaw,ano magiging trabaho mo dito?” Tanong nito sa kanya.

Binaliwala nya ang naiisip “Ah ako,sa mga coordinator ako ilalagay,at isa rin ata ako sa mga magaasikaso sa mga designs ng mga event ng kumpanyang ito.Tutal,magagamit ko rin ata dun ang pag pipinta ko”

Tumango sa kanya ang binata “Hmm…its sounds great.Atlis bago ka palang dito,may posisyon kana”

Napatingin sya sa mukha ng binata dahil sa sinabe nito “Ay hindi Augosti.Hindi naman ganun kataas ang posisyon ko.Tinanggap ko to dahi-”

Naputol agad ang sasabihin nya nang magsalita agad ito “Marunong kabang magtimpla ng kape?” Walang emosyon nitong tanong na ipinagtaka nanaman nya.

“Huh? bakit mo naman natanong?” Inosente nyang tanong dito.

Nagkibit balikat ito at matipid itong ngumiti “Wala lang,gusto ko lang sanang sabihin sayo na,kahit sana sa pagtitimpla ng kape,huwag mo ng agawin”

Hindi na sya nakaimik dahil sa sinabi ng binata.Hindi nya alam ang sasabihin dito.Tila kase ay may laman ang sinasabi.

Nabalot sila ng katahimikan sa loob ng elevator .Pero ilang segundo lang ay bumukas na agad ang pinto nito.Nandito na sila sa parehong palapag na pupuntahan.

Naunang lumabas sa kanya ang binata habang nasa likuran sya nito.Hindi na ito umimik sa kanya at ni hindi man lang sya nito tinapunan ng pansin na ipinagtataka nya talaga.

Hindi ba ito masaya na magkasama na kami sa iisang kumpanya?

Aakmang liliko na sana sa isang hallway ang binata nang bahagya nya itong pigilan sa braso.

“Augosti saglit” anang ani nya.Napatingin sa kanya ang binata.“M-may problema ba tayo? Ibig kong sabibin wala naman tayong pinagtalunan nung nakaraan hindi ba? Gusto ko sanang malaman kung may–”

“Wala tayong problema Aiden” anang ani nito na ikina-putol ng sasabihin nya. Walang emosyon itong ngumiti sa kanya. “Sa ngayon” bahagya itong ngumisi. 

“By the way,good luck sa trabaho mo huh.Mukhang naimpress mo ang mga tao dito.Napaganda mo ang work place nato,na magiging workplace mo na din soon…congrats” pagkasabi nito,tinalikudan na sya.

Napatitig nalang sya sa likudan ng binatang papalayo ang bulto.

“AIDEN…” Tawag isang boses na pumukaw sa kanya.Natuon ang mata nya rito “Im glad you here,kanina pa kita inaantay.I know kilala mo na ako hindi ba?”

Tumango sya dito “Picantos,secretary ni Brice”

“Cool,tara sunod ka sakin.May ilan pa kase akong katanungan sayo e” sagot nito.

Sumunod sya sa binata at dinala sya nito sa table nito kung saan ito nagta trabaho.Pinaupo sya nito sa bakanteng upuan habang magkaharap sila sa isat isa.

“So,nasabe na sakin ni Brice na dito kana mag tatrabaho.Nag request din sya sakin na ilagay nalang daw kita sa department of art at ibigay sayo ang posisyon ng coordinator” panimula nito “Madali lang naman ang trabaho nun,basta may team ka.Kayo lang naman kase ang mag aasikaso ng venue kung may event ang kumpanyang ito”

Patuloy lang syang nakinig sa mga sinasabe sa kanya ng sikretaryo.Bagay na bagay sa kanya ang ibinibigay na trabaho dahil kahit papano ay may alam sya sa pagpapaganda ng event lalo na kung sasamahan nya ito ng skills nya.

“Ahm,hindi ko lang po alam kung sa lahat ba ng event pwede kong mapagtugma ang pagpipinta sa tema ng event” ani nya ng bigyan sya ng pagkakataong magsalita ng kausap.

“Pagpipinta lamang po ang alam ko.Although my skill din ako sa pagpapaganda ng isang venue.Hindi ko naman po maipapangakong mako-connect ko ang pagpipinta ko sa lahat ng theme ng magiging event natin” paliwanag nya.

Napansin nyang bahagyang natawa ang kausap bago ito nagsalita “Mr.Further,hindi ka naman kinuha dito sa kumpanya upang magpinta lang.Syempre kaya nga ilalagay ka sa department of arts and coordinator para ma-manage mong maging event organizer na  inaasahan namin sa-”

“Picantos,ako na ang magdadala nito ah” naputol ang sinasabi ng kausap nang may magsalita sa likuran nya.

Sumagot naman agad ang binata “Mukhang nasasanay ka na na ikaw nag aasikaso nyan ah” ani nito na may malokong ngiti sa kausap “Ipapaalala ko lang sayo.Walang bayad ang pag dadala ng kape sa opisina ng boss.Trabaho mo lang ang may bayad dito maliwanag ba?”

Bago ito sumagot nilingon nya na ang binata sa likuran.Hindi na sya nagulat na ang kaibigan nya itong si Augosti.“What ever secretary.Nasimulan ko nato…ayoko nang may makaagaw pa.Kaya ako na ang gagawa”

Nang banggitin ito ng binata,tumingin ito sa kanya kapagkuwan ay tipid itong ngumiti.

Napabuntong hininga nalamang sya dahil sa kakaibang inaakto ng kaibigan mula pa kanina.“May problema bayun?” Anang sekretaryo sa kanya ng makaalis na ang binata.Tipid nalang syang ngumiti dito at wala ring naisagot.

“MALIWANAG BA SAYO ang lahat?” Ani Picantos ng matapos sila sa paguusap ukol sa bago nyang trabaho.“Alam mo naman diba na kailangan maagap kang pumasok sa opisina.Bawasan ang pagliban at syempre dapat masipag”

Napatango sya sa sinabe nito at tinamin ang magandang ngiti.

“Alam ko nang lahat yun.Ganun din ako sa una kong trabaho kung kayat ganun din ang gagawin ko dito” anang sagot nya.

Akala nya tapos na ang kailangan nya sa kausap pero aakmang tatayo na sya sa upuan nang pigalan sya nito.

“By the way Mr.Further,hindi ko nasabe sayo na mahilig talaga si Mr.Grey sa mga painting.Kaya nga siguro pinakyaw nya ang halos lahat ng pinta mo rito hindi ba?” Ani ng binata na ikinangisi nya sa loob.

Naisip nya na kung alam lang sana ng binata na matagal nya nang kilala si Brice.Siguradong magugulat ito sa kanya.

“Total nandidito kanarin naman.Gusto ko sanang dalhan mo sya ng example sa isa sa mga painting mo.Para naman siguro ma impress pa sya sa mga gawa mo diba?” pagpapatuloy nito sa sasabihin.

Laking tuwa naman nya nang marinig ito sa kausap.Naalala nya kase bigla ang pinaka special nyang human portrait mula sa binata.

Hindi nya ito nakalimutang dalhin na maingat nya pang isinukbit sa loob ng bag nya upang ibigay ito sa binata.

“Sige,Mr.Picantos actually dala dala ko na yung pinaka maganda kong human portrait.Balak ko pa nga sanang ibigay ito sa kanya e” masiglang sagot nya “Hindi lang po kase to basta example lang,gawa ko po talaga to para sa kanya”.

Kita nya na biglang tumanim sa mukha ng kausap ang tuwa.“Naku talaga? o sya sige,ihahatid na kita don sa office nya.Siguradong matutuwa yun kapag nalaman nya na may ibibigay ka sa kanya”

“Sigurado akong matutuwa sya dito” panigurong sagot nya.

Nginitian nya ang kausap bago sila tumayo at tumungo sa pinto ng office ni Brice.Nang makarating naman sila dito.Bahagya syang nagtaka nang tumigil mula sa likod nya ang bulto ng binata.Nilingon nya ito at nakita nya ang matamis na ngiti mula sa labi nito.

“I think,hindi mo naman na kailangang kumatok” ani nito na bahagya pa syang hinawakan sa kanang balikat na tila ba nang eengganyo.

“Sa lahat kase ng empleyadong papasok dyan sa opisina nayan.Ikaw lang ang bukod tanging hindi nya mabubulyawan” ani pa nito.

Saglit itong tumahimik at matamay sya nitong pinakatitigan bago magsalita.

“I know about you and Brice Aiden.Ramdam ko yun dahil sa mga mata nyong nangungusap.Kaya masaya akong nandito kana,mapoprotektahan mo na sya sa mga umaaligid sa kanya dito” Napangisi si Picanto “Naghihintay si Brice sayo sa loob,be his protector.Iligtas mo sya sa wild animals dito” ani pa nito kapag kuwan ay nagtumbs up pa.

Dahil sa sinabe ng binata.Lumakas bigla ang loob nya.Matapang nyang hinawakan ang doorknob habang unti unting binubuksan.

MAY BAON syang ngiti papasok sa loob ng opisina.Pero ang ngiting nasa mga labi ay tila biglang naglaho ng makita nya ang binata.

Masaya ito,tumatawa at halatang masigla.Pero ang masakit lang,hindi sya ang dahilan ng lahat ng ito.

Kitang kita nya kung paano humagikgik ng tawa sa taong kausap nya ngayon ang binata.Kitang kita nya sa mga mata nito ang kasiyahan na nakikita nya lang dito pagkasama sya.

Pero ang hindi nya maintindihan,hindi sya ang taong dahilan ng kasiyahang iyon,kundi ang matalik na kaibigan.

Si Augosti.

Nang tuluyan syang makapasaok sa loob.Napansin nyang natigilan ang dalawa sa ginagawa.Dala nya padin ang masiglang ngiti na pandepensa nya sa tinatagong emosyon.

Siguro,inaasahan nya lang na yung sayang nakita nya mula sa binata habang kaharap ang kaibigan.Inaasahan nyang mas doble pa itong madadatnan nya sa oras na lumitaw sya sa harap nito.

May mali ba?

May pagbabago?

May nawala ba?

May kulang?

Kung meron man,e ano.Kase yung sayang nakita nya,hindi man maging doble basta masilayan nya lang iyun.Pero hindi,wala na,naging malamig ito nang pagmasdan sya na tila ba’y binato sya ng bato at tumama sa puso nya.

Malamig ang tingin nito na ayaw nyang makita sa binata.Mga ngiting inaasahan pero tila napalitan ng kalungkutan.

Hindi nya maitatangging bahagya syang nainggit at nainis sa kaibigan.Bakit tila napunan nito ang binata? Bakit parang naubusan si Brice ng ngiti at napunta lahat sa kaibigan.

Pilit nyang iwinaksi ang munting pagkainis.Pinanatili nya ang pekeng ngiting nagtatago sa totoo nyang emosyon.

“Aiden..” Anang ani Augosti na tila natigilan ito nang makita sya.

Matamis nya itong nginitian at pilit itinago ang nagtatagong inis.“Hello,so ikaw pala yung taga hatid ng kape k-kay Mr.Grey” masigla paring ani nya.

Tumango ito sa kanya “Ako nga” maikli nitong sagot.

Tumango sya at saglit na tinapunan ng tingin ang binata na walang emosyong nakititig sa kanya.Tila ba hindi ito masayang makita sya ngayon.

“Ahm,nandito ako kase.Binilinan ako ng sekretaryo na mag present ng isang examples para sa painting.So ito na ata ang oras nayun?” binalingan nya ang kaibigan..

Kitang kita nya kung paano sumenyas ang mata ni Brice kay Augosti na tila inuutusan muna itong lumabas.Tumayo naman ang binata sa harap nya.

“Lalabas na muna ako para makapag usap kayo,goodluck Aiden” ani nito na wala ring emosyon ang boses.

Kinalma nya ang sarili at hindi parin inaalis ang ngiti sa mga labi.Nagkatinginan sila ni Brice nang mawala sa silid ang kaibigan.Kapag kuwan ay binalot sila ng katahimikan.

Tila ba inaantay nilang dalawa kung sino ang unang magsasalita.Kaya para mawala ang nabubuong tensyon sa pagitan nilang dalawa ni Brice.Naisipan nyang kunin ang human portrait nya sa bag.

Nang inilabas nya ito,iniharap nya ito sa binata habang tanim sa labi ang matamis na ngiti para rito.

“Dinala ko yung request mo” ani nya at inilahad ang hawak sa binata “Hindi ko talaga yan ipinagbili dahil alam kung hinihingi mo yan sakin.Actually bibilhin nga yan kahapon nang babae per-”

“Magkano naman yan?” tanong ng binata na ikinaputol ng sasabihin nya.

Napakunot naman ang noo nya dahil sa tanong nito sa kanya “Hindi ko naman yan ipinag bibili Brice diba nga request mo sakin yan kaya ayan.Ibibigay ko na sayo” ani nya “kagaya ng pangako ko.Wala akong ibang pagbibigyan ng pintang iyan,ikaw lang Brice”

Ilang segundo itong tumitig sa kanya.Nang mapansin nya ito,nagiba ito ng tingin sa malayo kapag kuwan ay tumango nalang ang binata “S-sige ilagay mo nalang dito” ani nito at itinuro ang lamesang kinalulunlan.

Nakangiti nyang inilagay ang pinta sa kaliwang bahagi ng lamesa.Hindi na sya nagpaalam sa binata,lumapit na sya kaagad sa likudan nito at marahang minasahi ang balikat nito.

Naramdaman nyang napasinghap ang binata kaya inakala nyang magugustuhan nito ang ginagawa nya.Dumaan lamang kase ang ilang segundong nakalapat ang mga palad nya sa balikat nito nang bahagya itong gumalaw dahilan parab mapaalis ang mga kamay nya.

May buong pagtataka,natigilan sya ginawang iyun ni Brice.Ramdam na ramdamn nya ang panlalamig nito sa kanya.Bahagya nyang naiangat ang dalawang palad at pinakatitigan ang binata.

Narinig naman nya itong umikhim bago magsalita.

“W-wala kabang ibang gagawin” tanong nito.

“I will request you to Picantos para e-introduce ka sa mga bago mong katrabaho dito” ani nito.

Napakagat labi sya bago sya huminga ng malalim.Mabuti nalamang at bahagya nyang hindi nakikita ang mukha ng binata dahil nasa likod sya nito.

“Ahm,wag nalang uuwi nalang ako” malamig na ani nya “P-pwede naman bukas paako magsimula h-hindi ba? uuwi nalang muna ako dahil mukhang hindi ata maganda ang tyempo ko” Ani nya kapag kuwan ay lumakad na sya papuntang pintuan.

Hindi pa man sya nakakalayo sa pwesto ng binata ng tawagin sya nito.

“Aiden” anang ani nito “Im sorry,pagod lang ako”

Bahagya syang natawa nang marinig ito sa binata.

Pasimple syang huminga ng malalim bago mag salita “Pagod ka nga,kaya pala ansaya mo kanina nung kausap mo si Augosti.Sana naman napawi nya ang pagod mo”

Kita nyang napakagat ng labi ang binata bago ito nagsalita.

“No,its not that.I-I hope you understand.May kailangan pa kase akong tapusin e”

Tinanguan nya ito “Yeah,naiintindihan ko.Pasensya na,ngayon lang kase ulit kita nakita e” ani nya “S-siguro,na miss lang talaga kita”

Huminga ito ng malalim.

“Im sorry,Im not in the mood.H-hindi kita ma intertain ngayon” ani sa kanya ng binata.

Wala sa sarili syang napakagat sa pang ibabang labi habang inilayo ang paningin nya rito.

Hindi na sya nagsalita pa,napatitig nalamang sya sa binatang kaharap na tila inaantay kung may sasabihin pa ito.

“You may take your leave” anang ani Brice.

Itutuloy…

CHAPTER 33

Kitang kita ni Aiden ang pagbabago mula kay Brice.Ramdam na ramdam nya ang panlalamig nito mula sa kanya.

Pumasok sya sa kumpanya nito upang makasama nya ang binata.Pumayag syang pansamantalang iwan ang sariling negosyo upang mapagbigyan ang request nito.

Pero tila sinasampal sya ng isang pangyayareng hindi nya inaasahan.Akala nya sa oras na makatapak sya sa mundo nito,magiging masaya sila.

Handa nyang kalimutan ang lahat,maging ang banta ni Clayton sa ina.Makasama lang ito at maging masaya,ngunit hindi nya inaasahang magiging malamig ito sa kanya.

“Ano ba kaseng problema nya?”

“May mali ba?” 

Pinapaulit ulit nyang tanong sa isipan.

Papasok sya sa LBG company,mahigit dalawang araw na ang nakakaraan.Pero yung Brice na nakilaa nya nung unang araw ganun parin hanggang sa kasalukuyan.

Naisip nya,mas mabuting nagpapanggap na lamang silang walang pake sa isat isa tulad ng dati.Kesya na ganto alam nyang bukas na sila sa isat isa,pero tila katulad parin ng dati.

Gusto nya itong yakapin,halikan,haplusin ang kulot nitong buhok,ayusin ang mga gamit sa mesa nito.

Pero hindi nya magawa.Gusto nya itong ipag timpla ng kape,ngunit may isang taong gumagawa na nito para sa binata.Naiinis sya dahil dito,dapat kase sya yun.

Kaya ayaw nya nang pumasok sa loob ng opisina ni Brice.

Ayaw na nya kasing masilayan na baka magkasama ang dalawa.Masayang nagkekwentuhan habang sumisimsim ng kape.

Ayaw na nyang makita ang kakaibang saya na kumikislap sa mga mata nito.Ayaw na nya dahil nasasaktan talaga sya.

TAPOS NA kausapin ni Aiden ang team nya,nagsagawa kase sila ng mabilisang paguusap para sa pagsisimula ng trabaho.Sabi ng head nila ito na ang mga makakasama nya bilang isang team planner para sa event theme disigner.

At sobrang saya naman sya sa team na ibinigay sa kanya ngayon dahil may katangian ito na nagpapalibang sa kanya.May best advicer,may mukhang pera,may feeling maganda at syempre may sipsip sa kanya.

Pero kahit ganto ang mga taong napunta sa kanya nalilibang sya sa mga ito dahil nawawala ang pagaalala nya kay Brice,at sa kakaibang pakikitungo ng binata sa kanya.

Magaalas onse na ng umagang iyun pero parang hinahanap parin ng lalamunan ni Aiden ang mainit na kape.

Dahil siguro kase sa pagiisip nya sa binata,mas maaga syang pumapasok sa normal na oras na trabaho nya.Dahil dito,hindi na sya nakakapag almusal ng maayos at hindi man lang nakakainom ng kape sa umaga.

“Uyy,mamaya ah,sabay kasamin mananghalian.Dun tayo sa cafeteria kakain dahil paguusapan daw natin yung planning event sabi ni Grant” ani ni Reny ang isa sa madaldal nyang ka team.

Tumango sya dito habang tinutungo ang maliit na kusina sa loob ng work area nila sa department of art.Hindi nya namalayang sumunod pala ito sa kanya dahil pumwesto ito sa isang upuan doon at umupo paharap  sa kanya.

“Magkakape ka?” Takang tanong nito “Snack break na kaya,ang init ng kape sa sikmura ah,mag aalas-onse na ng umaga” tahimik lang sya kaya saglit itong tumigil sa pagsasalita,kapagkuwan ay ngumisi ito bago sya tinapunan ng nakakalokong tingin. 

“Nilalamig kaba,tulad ng panlalamig nya sayo?” Malokong biro nito sa kanya.

Agad syang napatingin sa gawi ng dalaga kapagkuwan ay inabala ang sarili sa pagkuha ng tasa at tinakalan nya ito ng coffee powder.Buti nalang at my heater na sila dito sa minnie kitchen at kasalukuyan pa itong mainit kung kayat ito ang ginamit nya sa kape.

“What do you mean about that?” Takang tanong nya sa kausap habang nagsasalin ng tubig sa tasa.

Napansin nyang nagtaas ito ng kabilang gilid ng labi bago ito nagsalita “Hmm,hindi ko kilala kung sinong babae o lalaki man ang dahilan ng lungkot ng mga mata mo” ani nito at nginuso ang mata nya “Nababasa ko yan Aiden,at alam ko kung ano ang ibig sabihin ng mga mata nyang nagungusap na tila nanlalamig sayo ang kasintahan mo”

Hindi nya sinasadyang natapik ang kutsara kung kayat nahulog ito sa lamesa at gumawa ito ng ingay.Bahagya kase syang nagulat dahil sa sinabe ng dalaga.

 “W-wala naman akong kasintahan.Grabe ka naman” denpensa nya sa sarili.

Bahagyang tumawa ang kausap “Maaring wala akong alam kung sino yung karelasyon mo.Pero nababasa kung nanlalamig na sya sayo”

Dahil sa narinig,binato nya ng masamang tingin ang kausap dahil hindi ito naniniwala sa sinasabe nya.Pero hindi naman kase nya maitatagong tama ito.

Ang bahagyang ikinaiirita nya e bakit magaling magbasa ng ekpresyon ang makulit na babaeng nasa harap nya.Malayo ito sa pinapakita nitong paguugali.

“Hindi nako makikipag kulitan sayo Reny” ani nya “Basahin mo lang ang mga mata ko if you want.Basta ako masaya ako dahil nakapasok na ako sa kumpanyang ito,yun lang yun period”

Narinig nyang bumuntong hininga ang dalaga habang umaalis sa upua  na kinalulunlan nito “Bahala ka,basta gusto ko lang din sabihin sayo na alam ko ding may pinagseselosan kang nilalang sa LBG” diretsyong ani nito sa kanya “Hindi ko rin yun kilala,pero…nararamdaman ko”

Tila tumalon ang puso nya sa dibdib ng marinig ito sa dalaga.

“What?!” Gulat na tanong nya.

Hindi sya nito pinansin kapag kuwan ay lumakad lang ito papalapit sa basurahan sa gilid ng lamesa,at itinapun doon ang hawak nitong tissue.

“Yan talagang mga sinasabe mo,puro imbento.Minsan nga itahimik mo yang bibig mo.Tatlong araw palang ako dito sa kumpanya marame nakong nalalaman sayo dahil dyan sa kadaldalan mo” ani nya.

Humarap ang dalaga sa kanya “Yeah siguro,dahil nararamdaman ko lang naman and…speaking of”

“Tapos kana ba sa heater?” Tanong ng nilalang sa likod nya kaya bahagyang huminto ang dalaga sa pag sasalita.

Nilingon naman nya ito,at bahagya ring natigilan sa nilalang na dumating.

“Augosti..” Anang ani nya.

Ngumiti ito sa kanya bago nagsalita.“Nagulat ka siguro dahil dito pa ako magtitimpla ng kape” ani nito at kinuha ang isang tasang kapareha ng tasa nya “Well,yung department kase namin e nagpapaorder lang ng coffee.Pero dahil special ang dadalhan ko nito.Kailangan homemade diba?” Tinignan sya nito ng diretsyo.

Tila ba parang may kung ano nanamang tumagos sa puso nya dahil sa kakaibang nararamdaman na tila pagkainis sa kaibigan.Ngumiti nalamang sya dito at inuwestra ang heater kapag kuwan ay humarap sa dalagang kausap.

“Oh ano,sabi ko na diba?” Anang ani nalang ng dalaga na tila sinasagot ang totoong hinala nya.

“Bala ka,kung ano ano nasa isip mo” Walang gana nyang sagot bago tinungo ang basurahan at itinapon din ang tissue nyang hawak,na pinagtapunan ng dalaga kanina.

Aakmang ihahagis na nya ang hawak na basura ng biglang mapansin nya ang pamilyar na gamit.

Pinagmasdan nya ito ng ilang segundo bago marealize kung anong bagay ang nasa basurahan.Nanlaki ang mata nya ng mahunian ito at kapag kuwan ay agad nya itong kinuha.

Parang nanghina ang tuhod no Aiden.Dahil nakiya nya sa basurahan ang painting na iyon.

“Bakit nya tinapon?” Anang ani nya.Nanginginig ang mga kamay nyang pinapagpagan ang painting na hawak.

Parang kusa namang dinala ng mga mata nya ang paningin at tinungo nito ang bulto ng kaibigan ’Augosti…

Wala itong malay na nagtitimpla ng kape sa lamesa.

Hindi nya namalayan pero nanunubig na pala ang kanyang mga mata.Mas dumiin ang hawak nya sa painting at palihim syang nagigting ng panga dahil sa kakaibang naramdaman sa binata.

“Ano yan?” Inosenteng tanong ni Reny na nasa harap nya at kinuha sa kanya ang painting na hawak “Maganda pa to ah,bakit nasa basurahan?”

Tinanggal nya ang paningin sa kaibigan na walang alam na pinakatitigan nya ito.

Hindi ako pwedeng mag hinala…pero sino naman ang nagtapon dito? Taka nyang ani sa isipan.

Hindi nya maintindihan kung bakit bigla nalamang dinala ang mata nya kay Augosti.Ayaw nyang maghinala pero pakiramdam nya may kinalaman dito ang kaibigan.

Posible kayang si Brice? Pero bakit naman nya ginawa yun? At bakit nasa department ko pa? Bakit hindi nalang nya itinapon sa main garbage ng kumpanya.Bakit dito pa mismo sa kusina kung saan ako naglalage at makikita ko pa?

“Ang ganda nito,Aiden.Pwedeng akin nalang” ani ng dalaga sa tabi nya.Bago nito sya tinapunan ng pansin “Anong nangyare sayo? Bakit ka umiiyak” tanong ng dalaga nung makita ang naluluha nyang mga mata.

Agad nya itong pinunasan at umiba ng tingin.Inayos nya lang ang sarili at aakmang kukunin na sana ang pinta mula sa dalaga nang magsalita si Augosti mula sa lamesang kinalulunlan. 

“Salamat sa heater Aiden.Mauna muna ako,dadalhin ko lang itong kape kay Mr.Grey” ani ng binata bago kunin ang tinimplang kape sa tasa at tumalikod na sa kanya.

Hindi nya napigilang mainis kahit wala pa syang kongkretong ibedensya.Hindi nya maiwasang magisip na may kinalaman si Augosti dito.

Magtatanong na sana sya nang kapwa sila natigilan dahil may sabay na nagsalitang nilalang sa paligid.

“Aiden…”

“Augosti..”

Napatingin si Aiden sa tumawag kay Augosti.Si Brice ito dala ang walang emosyong mukha na binaling sa binata.

Pagkatapos ay natuon ang pansin nya sa lalaking nasa likuran nya na tinawag ang pangalan nya.

Si Grant Detour,butler ni Brice.Pero hindi nya alam kung bakit ito naandito  ngayon.

Hindi na nya pinansin pa ang binata sa tabi nya.Binaling nya ang tingin sa dalawa,ang pinagtataka nya lang bakit nandidito si Brice?

Napansin nyang bahagyang tumingin ang binata sa gawi nya.Kapag kuwan ay tumingin sa pintang hawak parin ni Reny.Kitang kita nya kung paano ito nag igting ng panga bago binalingan si Augosti na takang nakatingin dito.

“Ano po yun Mr.Grey?” anang tanong ng binata kapag kuwan ay iniwestra ang kapeng hawak kay Brice “Andito na po yung kape nyo.Kasalukuyan ko na nga pong dadalhin sa inyo kaso-”

“Come to my office” anang ani Brice na pinutol ang sasabihin ni Augosti.

Hinawakan nito ang kamay ng binata at iniwestra sa pinto.Pero bago pa man makaalis ang dalawa,naramdaman nya ang mainit na palad na humawak din sa kamay nya.

“Tara Aiden…Lets go to Cafeteria,we have meeting right?” ani Grant.

Dinamayan sya nito palabas din ng pinto.Pero bago pa man sya magpahila sa binata,tinapuman na muna nya ng pansin si Brice na madilim nakatingin sa kanila.

Kapagkuwan ay lahat sila ay lumabas sa dalawang pinto ng kusinang iyun sa magkaibang direksyon.

“ HERE AIDEN…“ Ani Reny habang inaabot sa kanya ang pinta na kanina pa hawak nito.“Ahm Grant,iwan ko muna kayo ni Aiden dito ah.Kunin ko lang yung laptop ko para sa manu script mamaya para sa meeting”

Binalingan nito si Grant na nakaupo paharap sa kanya.“Babalik ako mamaya after minutes.Sasabihan ko din ang team na napaaga ang meeting natin” dugtong pa nito.

Nandito sila ngayon sa cafeteria.

Tatlo palang silang nasa lugar na ito dahil napaaga sila ng dating dahil sa nangyare kanina.

Ngayon,dalawa nalang sila ni Grant dahil nagpaalam na ang dalaga upang kunin ang laptop at i-inform ang iba pang mga kasama sa gaganaping meeting.

“So,what the problem?” Basag ng binata sa katahimikan,habang ang tuon nya ay nasa painting na hawak na labis nyang kinasasamaan ng loob.

“Is there something happen kanina.Im sorry,I dont mostly ask but I saw your eyes…umiyak kaba?”

Napabaling sya sa binata dahil sa sinabe nito.

“Ayoko nga sanang pagusapan e.Naiinis lang kase ako ngayon” ani nya “Alam kong akin tong pintang to.Wala na akong ibang ginawa kagaya nito kaya nagiisa lang tong gawa ko.Nagtataka lang ako kung bakit nasa basurahan to ngayon.” huminga sya ng malalim bago tumingin sa kawalan.

“Hindi ako makapaniwalang itinapon nya lang to ng basta basta.Alam ko kung gaano kaimportante sa kanya ang pintang to”

Narinig nyang napabuntong hininga ang binata bago ito nag salita “So,yang human portrait na hawak mo.Binagay mo yan kay Lord Brice?” Tanong ng binata.

Tumango sya dito “Yeah,alam kong gustong gusto nya to.Hiningi nya talaga sakin to ng personal dahil ang pintang to ang nagpapaalala nang dating sya” muli syang bumuntong hininga.

“Nagtataka lang ako kung bakit nya tinapon,ay galit ba sya sakin?.Tatlong araw na magmula ng magsimula akong magtrabaho dito,tatlong araw narin syang iba ang pakikitungo saakin.Hindi ko alam kung ano ang problema nya”

“I know lord Brice.Hindi nya basta basta itatapon ang isang bagay lalo na pagimportante sa kanya.Kaya hindi ako naniniwalang sya talaga ang nagtapon nyan”

Napatingin sya sa binata. “What do you mean?”

Tanong nya dito.

“Malay mo may iba pang nagtapon.O baka naman..naitapon nang kung sinong naglilinis ng office nya” sago nito.

“Pero,I think tuwing end of the month lang nya pinapalinis ang office nya.Kaya naman walang masyadong nakakapasok sa loob nun except me and his uncle Jack.May alam kabang iba pang nakakapasok dun? Bukod samin?”

Bigla syang napaisip dahil sa sinabe ng binata.

“Augosti…” Anang ani nya,bago kumunot ang noo nya “Sya lang naman kase yung naghahatid ng kape kay Brice bukod kay Picantos.Pero alam ko hindi nya yun magagawa.Bakit naman sya magtatapon ng isang bagay na hindi sa kanya diba? Isa pa,wala naman yung galit sakin.Wala din naman syang galit kay Brice.Atsaka hindi naman mukhang basura tong gawa ko para mapagkamalan nyang patapon,diba?” paninigurong sabi nya.

Narinig nyang umikhim ang binata bago nagsalita “Yan ba si Augosti? May gusto kay Brice?” tanong nito na kinalaki ng mata nya.

“Naku wala no” depensa nya.“H-hindi ko alam pero,tingin ko…w-wala naman” ani nya.

Nabigla sya sa sinabe ng binata.

Pinakatitigan lang sya ng kausap bago muling nagtanong.

“Sabi mo wala naman kayong tampuhan nun,dahil bestfriend naman kayo diba? So kung ikaw,may napapansin kabang pinagbago nya sayo” ani nito “Alam mo kase,hindi kailangan ng isang taong magsabi na galit sya.Makikita mo yun at mararamdaman”

Napaisip sya sa sinabe ng binata “Sa totoo nyan…” Halata sa boses nya ang pagdadalwang isip.

“Tingin ko kase,bahagyang nagbago ang pakikitungo nya sakin nitong mga nakaraang araw.Mabait syang tao Grant,masaya kaming dalawa na magkasama parati pero mula nung pumasok ako dito sa LBG.Kitang kita ko ang pagbabago nya sakin,at yun yung kinalulungkot ko”

Umayos ng upo si Grant. “So,tingin mo sapat nayang panlalamig nya sayo para sya yung magtapon ng painting mo sa basurahan?”

“No…” Mabilis na depensa nya sa kaibigan “Hindi ganun ang pagkakakilala ko kay Augosti.May pinagsamahan kami nun.Mabuti syang tao,at wala kaming malaking alitan para gawin nya yun”

Tumango nalang ang binata dahil sa sinabe nya “kung ganun…maaring si Brice talaga ang nagtapon ng pintang yan? Ano naman kaya ang galit nya sayo kung bakit nya ginawa yun?”

Bumagsak ang dalawang braso nya dahil may katotohanan ang sinasaad ng binata.Gustong gusto nya malaman kung bakit umaaktong ganun si Brice.

Nanlalamig ito sa kanya sa hindi malamang kadahilan.Ganun di sa kanya ang kaibigan kaya tila nag sabay sabay ang lahat ng bigat sa dibdib nya.

Naisip nyang hindi nya dapat sisihin si Augosti sa lahat ng nangyayare sa kanila ni Brice.May dahilan ang lahat kung bakit nagkakaganito ang binata.

Nilamon silang dalawa ni Grant ng katahimikan pagkaraan ng ilang segundo.Nagising nalamang sya sa pagiisip ng maramdaman nya ang palad ng binata na ginugulo ang buhok nya.Napukaw ang atensyon nya dito.

“Masyado kang nagiisip.You look so sad” ani nito.

Bahagya syang nagayos ng upo at inayos ang sarili.

“You know,dont worry about Lord Brice.Dont worry about your bestfriend,and your painting.Everything have an explanations,hintayin mo lang”

Tumango sya dito kapagkuwan matipid na ngumiti.

“Salamat,naisip ko din yan.Dapat nga hindi ako nag iisip ng kung ano ano sa kaibigan ko e,siguro may Ibang problema pa talaga yun.Ang dapat kung isipin,e yung saming dalawa ni Brice”

Maya maya tumayo ang binata sa kinauupuan nito,pinanuod nya lang ito kung ano ang gagawain pero bahagya syang nagulat ng kunin nito ang kamay nya at hilahin sya nito papatayo.

“C’mon,lets chill” ani nito sa kanya na ikinakunot ng noo nya.

“Huh? E diba may meeting pa tayo.San naman tayo pupunta?” Takang tanong nya dito.

“Punta tayo sa kapahan,threat ko” sagot nalang nito.

“Pero may meeting pa tayo ngayon diba? Baka hanapin nila tayo” ani nya.

Nagpadala lang sya sa binata sa paglalakad hanggat makalabas sila ng cafeteria.

Narinig nya pa itong mahinang natawa bago ulit nag salita.

“Dont worry,maaga pa naman e.Tsaka thirty minutes lang tayo dun.Pag naubos na ang inorder natin babalik na tayo”

Mapakla syang ngumiti sa binata bago muling binalingan ang cafeteria sa likod nya.Naalala nya ang Painting nya na naiwan sa inopuang lamesa.

Pero agad din syang natigilan nang makita si Picantos.Hawak hawak na nito ang painting na tinutukoy nya habang papalapit sa kanila.

Nang makita ito sa sekretaryo aakmang aagawin na sana nya ang kamay kay Grant nang may nilalang na nagsalita.“Saan kayo pupunta?” Malamig na ani ng nilalang kaya napalingon sya dito.

Si Brice ito.

Kitang kita nya ang titig na titig nitong mga mata sa kamay nilang dalawa ng Butler na magkahawak.

Sandali silang tumigil sa paglalakad,at hinarap ang binata.“Lord Brice,magandang umaga po” magalang na ani ng butler sa amo nito.Tinitigan lang sya ni Brice at hindi pinansin ang binata kaya muli itong nagsalita.

“Sasaglit lang po sana kami ni Aiden sa Cafe na malapit dito.Doon po sana kami magkakape,treat ko po sana”

“Lalabas kayo,habang may trabaho?” Tanong ng binata kapagkuwan ay natigilan si Grant.

“Ahm,saglit lang naman po kami Lord Brice.Babalik po sana kami kaagad ni Aiden”

“Kailangan ko sya” ani Brice kapagkuwan ay sadya nitong inagaw ang malayang kamay nya,hinila sya papalapit sa bulto nito.“Kailangan naming magusap”

Hindi na nya nagawang magpaumanhin sa butler at hindi na nya nakuha pa ang pinta kay Picantos.Hinila na kase sya ng binata sa loob ng elevator at nilakbay pataas ang gusali hanggang sa pinaka huling baitang nito.Namalayan na lamang nya na pumasok na pala sila sa opisina ng binata.

Wala itong imik sa kanya,madilim lamang ang mga mata nitong nakatitig sa kanya kapag kuwan ay malalim sya nitong siniil ng halik sa mga labi.

Itutuloy…

CHAPTER 34

NAKATINGIN LAMANG si Brice sa kotseng papalayo na kinalulunlan ni Aiden na mag-hahatid dito pauwi sa tahanan ng binata.

Nakapagtanim sya ng ngiti sa mga labi habang nakatanaw dito.Ang makasama ang binata ay ang nais nya lang sa buhay,at tila ngang tama ang naging desisyon nya na kunin ang binata sa pwersahang paraan.

Dinala nya ito sa loob ng isla at sa halos tatlong araw na pamamalagi dun.Wala silang ibang ginawa kundi ang magsaya at paligayahin ang bawat isa.

Kapwa nila pinupuno ang kakulangan ng mga sarili dahil sa pagmamahal na pinagsasaluhan nilang dalawa.Tila mistulang naging tunay na paraiso ang Allustrea

Island .Sa lugar kasi na ito, natagpuan nila ang tunay na kaligayahan kahit silang dalawa lamang.

Ngayon na nakauwi na sya,sa syudad kung saan kailangan na nyang harapin ang katotohanan.Mas magiging matapang pa sya.Alam nyang ipaglalaban din sya ni Aiden,kaya ganun din sya dito.Ipapangako nyang walang makapag hihiwalay at makakasira sa kanilang dalawa.

NAIS NYA mang dumiretsyo ng uwi sa bahay nya.Hindi sya agad tumungo dito dahil pinuntahan nya kaagad ang kumpanya.Magmula kase ng tumapak ang mga paa nya sa isla,kinumpiska nya ang sariling telepono at ang telepono ni Aiden.

Dahil sa ginawa nya,hindi na sya nakatanggap pa ng mga tawag mula sa kumpanya.Hindi na nya tuloy alam ang mga nangyayare doon.

Sinadya nya na patayin ang dalawang teleponong hawak dahil ayaw nyang madisturbo silang dalawa ng binata.

Ngayon,na nakalapag na sya sa syudad.Tila sumabog ang telepono nya nung oras na buksan nya ito.Kay rami nang dumating na message,calls,emails at iba pa.Halos lahat ay sa kanyang secretary.

Nagpapaalala ito na may tinakasan syang board meeting at kailangan nyang i-deal ang lahat ng investments ng kumpanya.

Wala na syang nagawa,hindi na sya nakatanggi pa at wala nang dahilan para takasan ang lahat ng obligasyon nya.Ngayon,buong tapang nyang tinanggap ang trabaho.Pakiramdam nya,kapalit ng kasiyahan o kaligayahan nyang kasama si Aiden,ay ang pagdudusa nya sa kakaharaping trabaho.

BUONG araw tadtad sya ng gawain,salit salitang pirma ng work paper.Meeting na lilipas lamang ng tatlong oras ay meron ulit.Aaminin nya na ang araw na pagbalik nya sa syudad ay ang pinaka nakakapagod na araw sa buhay nya.Pero dahil may inspirasyon sya sa lahat ng ginagawa,natapos nya ang impyernong araw na ito.

Hindi nya alam kung anong oras na sya naka-uwi.Basta,pumasok nalang sya sa kabahayan na may kadiliman at nakakabinging katahimikan.

Wala na syang pakialam kung ano na ang itsura nya ngayon.Gusot gusot na ang kanyang suot at unti unti na nyang tinatanggal ang nectie sa leeg.

Pagod na pagod na sya kung pagmamasdan.Pero dahil sa masayang alaala na pumasok sa isip nya kasama si Aiden.Nagagawa nya pading ngumiti sa kabila ng pagod nya.

Paakyat na sana si Brice sa hagdan,ang higaan ang una nyang gustong makita.Akala nya makakapag pahinga na ang katawan nya nang biglang may pumukaw sa atensyon nya mula sa sala.

Nilingon nya ang gumawa ng ingay at hindi na sya nagulat na ang uncle Jack nya ito.Suot nito ang matingkad na bathrobe at nakadikwatro itong nakaupo sa pang-isahang sofa na tila mayordoma sa bahay.Nakatapat dito ang silaw ng lampshade sa maliit na lamesa habang sumisimsim ng kape sa tasa.

Kung sino man ang makakakita sa masungit na tsuhin na ito,ay matatakot.Para kase itong nanay na nagaantay sa anak na kung gabi na umuwi.

Pero para kay Brice,ang presensya ng tsuhin ay hindi na nakakasindak.Sawang sawa na sya dito,at hindi na sya nito mauuto pa sa mga gustuhin nito sa kanya.

“Welcome back,my nephew” ani nito sa kanya. “Kumusta ang biglaang pagbabakasyon with Mr.Aiden Further,masaya ba?” Pagpapatuloy nito.

Pagod na sya at gusto na nyang magpahinga pero pagdating kay Aiden.Hindi nya hahayaan ang pagkakataon.

Tumaas ang kabilang gilid ng labi nya habang nakatingin sa tsuhin.

 “Tinatanong mo ako kung masaya?” Sarkastikong ani ni Brice “Oo,masaya,at yun yung pinakamaganda desisyong ginawa ko sa buong buhay ko.Ang makasama ko si Aiden nang wala sa plano”

Narinig nyang bahagyang tumawa ang tyuhin bago ito sumagot “Magandang desiyon?” ani nito “Magandang desisyon na ginawa mo habang tinatakasan ang san damakmak na responsibilidad sa kumpanya Brice,at naging masaya kapadon huh?”

Bahagya nagigtiing ang panga ni Brice ngunit hindi nya ito ipinahalata sa kausap. “Inayos ko na ang lahat,ng buong araw.Kahit wala ka,at ang tulong mo” malamig na sagot nya.

“Sinadya ko yun” ani ng tsuhin “Para marealize mo kung gaano kahirap maiwan ng mag-isa habang marami kang atang sa balikat mo”

Napabuntong hininga sya habang inilalayo ang tingin dito.

“I swear ranas ko yan” sagot nya sa kausap “At ngayon,nararanasan ko parin.At dahil iniwan mo ako sa ere” bahagya syang tumawa “Mas narealize kong hindi na talaga kita kailangan.I can leave without you uncle.Hindi habang buhay nakatali ako sayo.Sapat na ang limang taon”

Rinig na rinig nya ang pabagsak na paglapag ng tasa na hawak ng tsuhin sa lamesang kaharap nito.Bago itinuon ang pansin nito sa kanya “Ganyan kaba magmalasakit?” Anang malamig na ani ng tsuhin “Binihisan ka,kinupkop at pinakain.Hindi ka ganyan kapresentableng tao kundi hindi dahil sa tulong ko-”

“Hindi ako ganto ngayon sa posisyon ko,kundi sa pagsisikap ko at sa pamilya nating mga Greyzson” ani nya na bahagyang nakapagpaputol sa iba pang sasabihin ng tsuhin.

“Yung pamilya natin ang tumulong sakin para hubogin kung sino ako…at isa na ako sa elite member ng pamilya natin dahil narin sa pagsisikap kong ituwid kung sino ako”

Nagigting ang panga ng tsuhin dahil sa sinabe nya “Yes,that elite family “ ani ng tsuhin habang tumatayo ito sa kinauupuan patungo sa gawi nya “Dapat lang na magpasalamat ka dahil lahat ginawa nila sayo.Congrats dahil naisipan ka pa nilang hanapin sa mga unggoy na katulad mo”

Bahagyang na-offend si Brice “Im thankfull because of them” ani nya “Ipapangako kong pagbubutihin ko pa ang mga ginagawa ko para maibalik ang lahat ng tulong nila”

Kapagkuwan aalis na sana sya pagkatapos nya magsalita ngunit natigilan ulit sya nang magsalita ang tsuhin.Sa ngayon,malapit na ito sa kinatatayuan nya.

“Itabi mo yang pasasalamat mo sa sarili mo Brice” ani nito “Kilala ko ang sinasabing Elite family natin,hindi simpleng pasasalamat lang ang kailangan nila sayo”

Napatitig sya dito dahil sa sinabe nito.Hindi sya nakasagot kung kayat pinagpatuloy ng tsuhin ang pagsasalita.

“Layuan mo si Aiden” ani nito habang ramdam nya ang pagbabanta mula sa boses ng tsuhin “Ngayon palang layuan mo na sya”

“At bakit ko gagawin yun?” Madiin nyang saad “Sino ka para sabihin sakin na layuan ang taong pinaka mamahal ko?”

“Wala ako sa posisyon” sagot nito “Pero kilalang kilala ko sya,at dahil naaawa ako sa kanya,mahinang nilalang ang mahal mong Aiden,Brice.Kahit ako,kayang kaya ko syang pabagsakin,utoin at paglaruan.Ganun sya kahina.Hindi mo alam kung gaano nagsakripisyo si Aiden para lang sayo.Pinaikot sya,pinaglaruan,at niloko.Hindi mo gugustuhin ang dahilan nya kaya nya hinayaan mangyare sa kanya ang lahat ng ito.Kaya ako sayo,wag mo ng dagdagan pa ang pasanin nya”

Hindi nya mabasa ang gustong iparating ng tsuhin sa mga sinasabi nito.Tila ba naawa ang tsuhin sa binata,alam nito ang sakripisyo ni Aiden.Ngunit may babala ding sinasabi ukol dito.

“Paano mo nasasabi ang lahat ng yan?” anang tanong Brice.

“Nilayuan ka nya,pilit ikinubli ang nararamdaman para sayo.Para lang maprotektahan ang mahal nya sa buhay dahil sa masamang tangka ng isang tao” ani tsuhin “Gusto nya lang makasama ka.Pero sa tuwing malapit ka sa kanya,may posibilidad na mapahamak sya at ang pamilya nya”

“S-sino ang nagtatangka sa kanya?” diing tanong nya.

“Layuan mo na sya Brice” sagot ng tshuin na hindi pinansin ang tanong nya dito “Habang maaga pa layuan mo na syaSa huli,sa kabila ng paghihirap at sakripisyo nya.Sya parin ang masasaktan sa dulo”

Bumigat ang dibdib nya dahil sa mga narinig.Ngayon napagtatagpi na nya ang mga ginawa ni Aiden.

Hindi na nya nagawang isipin dahil tila kinain sya ng nararamdam,naawa sya sa binata.Naawa sya sa minamahal nya.

“Jane Rufer” ani ng tsuhin kapagkuwan “Kailangan mo na syang makilala para mapadali ang lahat.Good luck Brice,dadating ang araw na kailangan mo ng makilala ang pamilya mo”

HINDI MAPIGILAN ni Aiden ang mga halik ng binata sa kanya.Basta na lamang sya hinila nito mula kay Grant,at hindi na nyang nagawang agawin ang kamay nya sa pagkakahawak ng binata.

Mula sa cafeteria at hanggang sa pagpasok nito sa loob ng elevator.At ngayon sa  pagpasok nila sa loob ng opisina nito ay hindi na nito pinakawalan ang mga kamay  nya.

Basta na lamang sya nito itinulak sa sofa,at mula sa lugar na kinalulunlan siniid sya ng halik ng binata.

Sa una’y bahagya nyang pinipigil sa ginagawa ang binata pero kalaunay unti unti narin nyang tinutugunan ang mga halik nito.Nararamdaman kase nya ang pakikiusap sa mga galaw nito kaya tila naging obligasyon nyang tugunan ang pakiusap na iyon sa kanya.

Patuloy lang sila sa paghahalikan ng binata matapos ang ilang segundo.Sa una ay malalim ito pero di kalaunay naging mabagal din.

Sa init ng mga nararamdaman napaakap na si Aiden sa binata. “I-Im sorry Aiden…” Ani Brice habang magkadikit parin ang mga labi nilang dalawa “Im sorry” ani nito.

Nanatiling magkalapat ang mga labi nilang dalawa bago bumitaw ang binata sa pakikipaghalikan sa kanya.Masuyo itong sumubsob sa leeg nya kapagkuwan at pinalibot nito ang mga braso sa bewang nya at tuluyang ibinagsak ang katawan nito sa dibdib nya.Nanatili naman ang katawan nyang nakaupo sa sofa’ng kinalulunlan.

“Im tired…I miss you so much” ani pa nito bago sila nabalot  ng katahimakan sa buong silid.

Hindi nya alam kung ilang minuto na sila sa posisyon.Parang batang nakaakap sa kanya si Brice.

Ramdam na ramda nya ang pagod nito.Kaya hinayaan lamang nyang ganito ito sa kanya.Palalampasin nya kung ano man ang tampo nito,nais nyang marinig ng kusa sa binata ang paliwanag nito ukol sa kakaibang ipinapakitang ugali nito nung mga nakaraang araw.

“Im sorry…” Ani ulit ng binata pagkaraan pa ng ilang segundo.“Alam kong nasaktan kita sa mga ginawa ko sayo.Pero sana maintindihan mo ako Aiden”

Hinagod nya ang likod ng binata kapagkuwan.

“Oo Brice naiintindihan ko…Iintindihin ko.Gusto ko lang talagang marinig ang mga paliwanag mo” ani nya “Hindi ko na isasama ang panlalamig mo sakin.Gusto ko lang malaman kung bakit nasa basurahan ang painting na bigay ko sayo.Mahalaga sakin yun hindi mo ba alam?”

Umayos na ng pwesto ang binata sa harap nya.Sinalubong nito ang mga mata nya kapag kuwan ay dahan-dahan itong dumokhang upang masuyong gawaran sya ng halik sa noo.

“Mas importante sakin yun,bigay mo yun e” ani nito “I swear,naiinis ako kung bakit napunta yun sa mismong basurahan ng department nyo.Pero pinapangako ko sayo,iingatan ko nayun magmula ngayon” naramdaman nyang kinuha ng binata ang dalawang kamay nya at marahan itong pinisil.

“Tungkol naman sa panlalamig ko sayo.May dahilan ang lahat ng yun Aiden,sana lang talaga maintindihan mo ako.Wag ko lang ulit makikitang may ibang kahawak ang mga kamay mo dahil kahit yung butler ko payon.Papatalsikin ko sya dito sa kumpanya”

Hindi nya naitago ang ngiti sa labi dahil sa sinabe nito.Pero agad nya rin itong itinago dahil ayaw nyang mapansin ito ang ngiti nya “Ayaw mo akong makitang may ibang ka hawak ng kamay pero nakikipag tawanan kanaman sa iba” ani nya na ikinatigil ng binata “Hindi ako seloso Brice.Kaya sana wag karin ganun sakin,maliwanag ba?”

“Tingin mo ba nagseselos ako kay Grant?” Anang tanong nito sa kanya.

“Bakit hindi ba?” Sagot nya.

Napansin nyang ngumisi ang binata bago ito nagsalita “Yeah,aaminin ko,selos yun” pag amin nito “Pero alam kong akin ka dahil ramdam kong nagselos kading makita akong masayang kausap si Augosti,hindi ba?” 

Naningkit ang mata nya dahil sa sinabe ng binata kaya tinawanan sya ng binata.“Ang kapal mo,nainis lang.Pero selos,never naman ata” anang pagtanggi nya.

“We,kahit kailan,hindi ka magseselos kahit may makita akong iba?” Ramdam nya ang panunukso ng binata ayun sa boses nito.

Hindi nagsalita si Aiden pero alam nyang kita ng binata ang pag busangot nya sa sinabi nito.

“I love you Aiden” ani nito pagkaraan ng ilang segundo.

“Mahal kita at wala kahit sinong taong makakapagpalit ng pagmamahal ko sayo.Mapalalaki man o mapababae”

“Kahit babae?…” Anang ani nya na tila kusang lumabas sa bibig nya.

“Oo,kahit babae pa…” Sagot ng binata bago sya marahang ginawaran ng halik sa mga labi “Kahit pa wala ka ng mga katangian nila.Ikaw ang unang natagpuan ko,kaya ikaw ang unang mamahalin ko hanggang dulo”

Matagal nyang pinakatitigan ang binata sa mukha nito.Hindi nya alam dahil nararamdaman nyang nanunubig na pala ang kanyang mga mata.Tila natural na talaga sa kanya ang mabilis na maluha.

Huminga sya ng malalim kapagkuwan ay natagpunan nya nalang ang sarili na nakayakap na pala sa leeg ng binata.

“Mahal na mahal din kita Brice” ani nya habang nakasubsob ang mukha sa dibdib nito. “Sabihin mo lang sakin kung gusto mo na ulit ang babae ha?.M-magpaparaya ako,basta sumaya ka lang”

Dahil siguro sa sinabe nya,bahagya syang pinakalas ng binata sa pagkakayakap nito at malumanay sya nitong pinakatitigan na tila binabasa ang mukha nya.

“No Aiden,ikaw parin ang gugustohin ko kahit namulat ang isip ko sa pagkakaiba ng dalawang kasarian sa mundo” ani nito “Hindi kita nakikita bilang isang kapwa ko lalaki.Kahit hindi ka mag dala ng sanggol dyan sa sinapupunan mo.Ikaw at ikaw parin ang pipiliin ko bumalik man ako sa pagiging Tarzan ko”

Ngumiti sya sa binta bago magsalita “Im all yours…” ani nya “You are the king of the jungle,and the king of my hearth” tinuro nya ang puso at pabiro naman itong hinalikan ng binata,dahil sa ginawa nito,kapwa silang natawa.

NAKUKUMPLETO si Brice kapag nakikitang nakangiti si Aiden.Ang binata ang nagpapakalma sa puso nya.Si Aiden ang lahat na nagbibigay ng kaginhawaan nya na hindi nya hahayaang mawala.

Sa totoo lang,kung ano-ano na ang pumapasok sa isip nya dahil sa nalaman.Ngayon,labis nyang kinaiinis ang kaisipang nagsakripisyo ang binata para lang sa pag mamahal sa kanya.Hindi nya alam ang dahilan,pero gusto nya itong malaman ngayon din sa binata.

Matapos ang maikling tawanan na nagpasaya sa kanila ng binata.Sinadya nya ang mukha na sumiryoso upang magkaron ng tapang na magtanong dito.Sawa na kasi sya e,pakiramdam nya,napagod na sya sa paglilihim ng binata sa kanya.Gusto na nyang malaman ang buong katotohan.

Hindi na nya matitiis na nagaalala sa binata.Hindi nya kaya na lumalaban ito mag isa,na nagawa pa nitong isakripsiyo ang pagmamahalan nilang dalawa maprotektahan lang ang mahal nito sa buhay.

Gusto nyang malaman kung sino man ang taong nanakot dito.Dahil kung tatanungin nya ang sarili,gustong gusto nya protektahan ang binata at akuin na lamang ang bigat ng loob nito.

“Aiden..” Anang pukaw nya nagpatigil sa binata “Gusto  kong malaman kung ano ang totoong rason kung bakit kailangan mong umiwas sakin.Kung bakit kailan mo akong layuan” tanong nya.

Nakita nyang naglayo ng tingin ang binata bago bumuga ng hangin.Alam nyang nabigla ito sa tanong nya pero ito lang ang tanging paraan upang malaman ang saloobin nito.

“Sabi ko naman sayo diba,gagawa ako ng paraan para matapos ang problema ko nang hindi kita sinusuko” ani Aiden “Ipinapangako ko,matatapos din ang problema ko at magiging masaya-”

“Problema natin” anang ani nya kaya bahagyang natigilan ang binata sa mga sinsabi nito “Problema natin Aiden,kailan ka ba dedepende sakin? Kailangan kaba manghihinge ng tulong.Andito ako Aiden,hindi ka nagiisa.Kahit anong mangyare,damay nako.Kaya pakiusap,ipadama mo namang kailangan mo ako oh.Sabihin mo naman na lalaban tayong dalawa,yung kasama ako at hindi ikaw lang.Sabihin mo sakin,bakit mo kailangan lumaban magisa.Anong kinatatakot mo”

Pinakatitigan lang sya ng binata pagkaraan ng ilang segundong pananahimik bago ito nagsalita.

 “Ang pamilya ko” ani nito “Natatakot ako para s-sa mommy ko.Sa Nana’ ko,at sa kapatid ko.Hindi ko alam kung anong kayang gawin ni Clayton sa pamilya ko.Kaya para hindi ka madamay,nilayuan kita,sinaktan at nagkunwari”

“Si Clayton…” Anang ani nya habang pinoproseso ng utak nya ang lahat “si Clayton nanaman?”

“Alam kong alam mo kung gano kadilikadong tao si Clayton” saad ng binata “Tinangkaan na nya ang buhay ko at buhay mo sa isla palang.Hindi malabong gawin nya din yun s-sa mommy ko”

“Pero alam mong pwede mo akong sabihan.Andito ako,hindi ka nag iisa” sagot nya.

“Maganda na ang buhay mo.Ayoko ng guluhin pa” ani nito “Kung hindi mo ako dinala sa isla,hahayaan na kita.Iiwan na kita at gagawin ko na ang plano kong protektahan ang pamilya ko.Pero hindi,dinala mo ako dun para muli kang mahalin at ipaglaban.Na kahit banta ka pa sa buhay ng pamilya ko hindi na kita magawang bitawan.Kaya Im sorry kung naglilihim ako sayo.”

Marahang hinawakan ng binata ang dalawang pisngi nya kapagkuwan ay pinakatitigan ang mukha nya “Im sorry,kasi mahina ako.Im sorry kase lagi akong talo.Ngayon,natalo nanaman ako ng pagmamahal mo.Tawagin mo na akong makasarili pero ngayon hinahayaan kong baka saktan ang pamilya ko ni Clayton para muling mahalin ka”

Kita kita nya ang sakit sa mga mata ng binata.Tila bumibigat ang dibdib nya at nararamdaman nya ang panunubig ng mga mata.

Hindi nya napigilang yakapin ang binata.Naiinis sya sa sarili,dapat sya ang nagsasakripisyo sa binata at sya ang pomoprotekta dito.Pero baligtad ang nangyari,si Aiden ang gumagawa ng lahat ng iyon.

“Aiden pleas…” Pakiusap nya “Sumandal ka sakin,manghingi ka sakin ng tulong.Ikaw ang dahilan kaya lumalakas ako,kaya sana kahit humina ka para sakin,poprotektahan kita.Tutulungan kita,wag kang magalala”

“Hindi ako pwedeng manghina sa ngayon Brice” ani nito kapagkuwan yumakap jto pabalik “Dapat parehas tayong maging malakas para sa isat isa.Kaya nangangako ako,hahayaan ko ng tulungan mo ako”

Dahil sa sinabe ng binata kusa syang kumalas sa pagkakaakap dito.“Talaga? Hahayaan mo na ako?” Hindi makapaniwalang tanong nya.

Tumango naman ang binata at ngumiti.

“You are my king,and Im your—”

“…My Queen” bahagyang putol nya sa sasabihin ng binata “Lalabanan natin si Clayton.The king and the Queen of the jungle” ani nya.

“…ay hindi magpapatalo.Lalaban tayo” anang ani naman ng binata na nagtuloy na sasabihin nya.

Itutuloy…

CHAPTER 35

Masaya si Augosti sa mga nakalipas na araw.Paano nga ba hindi sya magiging masaya,e lagi lang naman silang magkasama ni Brice.

Para sa kanya ang bawat segundong lumilipas na mag kasama sila ng binata ay napakahalaga.Para itong patak ng tubig na kapag sinayang mo ay maraming mauuhaw sa mundo.

Yun ang nararamdaman nya kay Brice.Para itong tubig na sa bawat patak ay kailangan nyang pahalagahan,ingatan,at namnamin.

Mula nung araw na pinakausapan sya ni Picantos,secretary ni Brice.Ito ang pagkakataon nyang maghatid ng kape sa binata.

Gusto nya itong nakikita,pinapangarap nya ito kung hindi sya nagkakamali.Kaya nang araw na pagkakataon nyang masilayan ang binata,parang natupad na ang pangarap nya sa buhay.

Nag handa na sya para pumasok sa opisina ng binata.Kumakabog ang puso nya,nanlalamig ang mga kamay nya dahil sa kaba.Pero nang masilayan nya ang mukha ng binata.

Nagbalik ang mga ala-ala nung araw na una nyang nakilala ang binata.

“Ayos kalang?…”

“Ano bang nangyare sayo?…”

“I-ito…panyo,pag ok kana nandito ako upang masabihan mo….makikinig ako”

Mga salitang hindi nalilimutan ni Augosti.Mga salitang nais nyang marinig muli sa binata.Simpleng salita,pero tila nakakapagaan ng loob nya.

“Hey,Mr…Mr.Endrada?” Ani Brice na nakapagpapukaw sa kanya.“Are you ok,may nangyari ba?” Tanong nito.

Hindi nya alam kung ilang segundo na syang nakatanga sa harapan ng binata.Natagpuan nya nalang ang sariling nasa harapan na pala nito habang hawak ang kape.Hindi nya rin namalayang nanunubig na pala ang mga mata nya.

“Bakit ka umiiyak,sigurado ka bang ayos kalang?” Tanong ulit nito.

Tipid syang ngumiti sa binata kapagkuwan ay inilapag nya ang kapeng hawak sa mesa nito.Agad nya ding pinunasan ang mga luha sa mata.

“Asaan nga pala si Picantos,bakit ikaw yung naghatid sakin ng kape ngayon?” Tanong nito nang hindi sya nagsalita nang ilan pang segundo.

“Mr.Endrada if you have a problem,you may take your leave.Pinagpayagan kitang hindi na muna puma—”

“Wala po akong problema” agad na ani nya na bahagyang pinutol ang iba pang sasabihin ng binata. “M-masaya lang po akong makita ka”

Ngumiti sya dito.Bago matuon ang pansin sa mata ng binata.Hindi na ito umimik pa.

Pero kahit pa nakangiti din ito sa kanya,kitang kita parin nya ang lungkot sa mga mata nito.Hindi nya alam pero tila sya ang nasasaktan sa gumuguhit na lungkot sa binata.

Kung ano man kase ang dahilan nun,siguradong may kinalaman dito si Aiden.

Tila ba gusto nyang kunin ang lungkot nito lalo nat kung si Aiden ang  nagbibigay nun kay Brice.

Ramdam nyang hindi okay ang binata ngayon.

Sisiguraduhin nyang pagsya ang nagmahal dito.Papasayahin nya ito,habang buhay.

Tumango ang binata dahil sa sinabe nya.

Maaring normal na para sa binata ang makilala agad ng ibang tao.Brice is a new President of a Greyzson corporation.Naging phenomenal ang pagbabalik nito at nasubabayan nya ang bawat pagkakataong iyun.

Kaya sa dami ng nakaka-kilala sa binata,he wants to be different para tumatak sya sa isip nito.

“I meet you before na po…s-sa isang lugar,kung saan dinadala ang mga isipang nasasaktan” ani Augosti,na tila pinaprocess ng binata kung saan nga ba sya nito nakita.

Sa Mental health institution ito.

Bahayang kumunot ang noo ng binata dahil sa sinabe nya.Huminga ito ng malalim bago sya sinagot “The Combridge mental hospital” ani nito na ikina ngiti nya.

Tumitig sa kanya ang binata na tila kinikilala ang mukha nya.Labis ang kaba nya ng mga oras na ito.Kung hindi man kase sya matatandaan,maari namang sya ang magpakilala sa sarili nya.

“Augosti…” Anang ani nito.Tinitigan nya lang din ang mukha ng binata na tila nagliwanag bago muling nagsalita “Augosti Caleb Marter?…the one who abu-”

“Inabuso ng demonyong iyun,yung binatang g-ginawang sex slave” diing pagpapatuloy nya sa iba pang sasabihin nito.

Sa wakas,tila nagtagumpay syang makilala sya ng binata kahit pa sa pangit na pang yayari.Pero kahit ganun,napaka halaga na ito sa kanya.

“I-ikaw na pala yun” sambit nito.“Kumusta ka,ok kana ba talaga?” Tanong nito.

Ang nga katagang iyon ang tangi nyang hinihintay.

“M-magiging ok…pangako ko po yan sa sarili ko e” sagot nya.

Bahagya syang natigilan nang inuwestra ng binata ang isang kamay sa isang upuan sa gilid nito.

Natutuwa sya sa loob nya,dahil mukhang gusto pa syang makausap ng binata.

“W-wala na akong balita sayo,mula nung araw na magkita tayo sa hospital” ani nito sa kanya.

“I promise,hindi ko man naiintidihan dati ang mga nangyare sayo.Labis kitang kina aawaan dahil dun.Siguro,sa dami ng pinagdaanan ko,nakalimutan na kita.Im sorry kase wala akong magawa.Mahina rin ako nung mga araw nayun kagaya mo”

Napangiti sya dahil sa sinabe ng binata.Halata sa boses nito ang pag aalala na kinatutuwa naman nya.

“Wala napo sakin yun.Mr.Grey,Wala ka pong kailangang gawin ng mga araw nayun” ani nya “Sapat napo sakin na may taong nagparamdam sakin na mahalaga ako na may nagaalala din saakin.Kaya sapat narin po sakin na makita at makilala mo pa ako ngayon”

“Oo naman…” sagot ng binata “Masaya rin ako na kahit hindi mo ako kilala nung mga araw nayun,

pinagkatiwalaan mo ako.

Pinaramdam mo sakin na may nangangailangan pa pala sakin,and thats enough for me“

Nakangiti si Augosti habang nakatanlaw sa nakasaradong pintuan ng office ng binata.

Masaya silang nagusap ng mga araw nayun.Masaya syang nakipagtawanan pagkatapos balikan ang mga masasamang alaala sa buhay nya.

Nung araw na nagkitang muli sila ni Brice.Hindi lang sya naghatid ng kape sa binata.Kundi naghatid din sya ng kasiyahan para sa malungkot na mga mata nito.

Yun yung gusto nya sa binata,ang maging masaya ito habang kapiling sya.Kuntento na syang makitang masaya si Brice.

Yung mga oras na kasama nya ang binata.Ay halos sobrang saya na ng buong araw nya.Pero biglang may sumira sa kasiyahang iyon.

Simula ng dumating si Aiden,nasira ng muli ang kasiyahang tinatayo nya.Ang pag dating nito ang nagpabago muli sa ihip ng hangin.

NASA HARAPAN uli sya ng opisina ni Brice ng umagang ito.Nagbabakasaling lumabas doon si Brice para patahanin ang namumuong luha nya.

Naghihintay syang lumabas ang binata sa pintong pinasukan kasama si Aiden.Nakita nyang pumasok ang dalawa dito ngayong umaga.

Ang masakit mukhang ok na uli ang dalawa.Magkahawak pa ang mga kamay.

Pero kahit ganun,ito parin si Augosti ngayon.Nakatayo sa harapan ng pintong ito,lumuluha,walang pakialam kung sino ang makakakita sa kanya at ano nalang ang sasabihin ng iba.

Hinihintay nyang lumabas ang binata sa pintong ito na may dalang ngiti para sa kanya.Ibalik ang nabubuong masayang samahan.

Bago pa bumalik si Aiden at sirain iyon.

Pero hindi ang binata ang linuwa sa pintuan.Kundi ang kaibigang ginulo ang lahat.

“Augosti..” Mahinang ani nito sa kanya nang magulat na makita sya,puno ng pagtataka ang mga mata nito “A-ayos ka lang ba,bakit ka umiiyak?” Tanong nito.

“You ruin it,Aiden…” ani nya kapagkuwan ay wala sa sariling pinasadahan nya ng malakas na sampal ang binata.“You ruin everything thats why Im crying! Im so pathetic right now,masaya kana ba?!” 

Tinalikuran nya ang binata bago naglakad papalayo.

Lahat ng empleyadong nakakita sa ginawa nya ay nagulat.Puro katanungan ang mga mukha nito.

Pero walang paki doon si Augosti.

Wala ang pansin nya dito dahil galit,inis at ang pinaka ayaw nya,ang inggit na nararamdaman nya ngayon.Hindi nya mapigilan ang mga luha nyang dumadausdos pababa sa pisngi nya.

Para sa kanya,hinding hindi mararamdaman ni Aiden kahit kailan ang maagawan.Yung tipong akala mo nasayo na ang pinapangarap mo pero bigla nalang maglalaho dahil may isang tao ang umagaw nito.

Hindi alam ni Augosti kung kaibigan pa nga ba ang maituturing nya kay Aiden.

Patuloy lang sya sa paglalakad,

hanggang sa di nya namalayang dinala na sya ng mga paa nya sa parking lot.

Hinanap nya ang kotse,uuwi sya,magpapahinga sya dahil napapagod na sya.Nais nyang takasan ang lahat ng ito.

Pero bago paman sya makapasok sa kotse,may tumawag sa pangalan nya.

Hindi na sya nagulat nang si Aiden ang bumugad sa kanya.Suot sa mukha nito ang pagaalala,ang awa na ayaw nya makita mula dito.

Kinaaawaan sya nito.

Sinundan pala sya nito hanggang sa parking lot.

“Augosti ano bang problema?” Tanong nito mula sa likuran nya “Hindi ko maintindihan,bakit ginawa mo yun sakin?” Tanong nito.

Hinarap nya ito kapagkuwan pinunasan nya ang mga luha at matamlay na ngumiti sa binata.

“Kasi tinanggal na ako sa trabaho ni Brice Aiden,ng dahil sayo” sagot nya.

“Ano,pero bakit?” Gulat na tanong nito.

“Dahil pinagbintangan nya na ako ang nagtapon ng painting mo sa basurahan” sagot nya.

Natigilan ang binata bago muling nagsalita “Kung hindi ikaw…e sino?” Ani nito.

Kumunot ang noo nya.“Kung hindi ako?” Balik na tanong nya dito “So pinagbibintangan mo din ba ako,ganun?”

“Hindi sa ganun Augosti” ani ng binata,halata sa boses ang pagaalala.“Gusto kong malaman anong dahilan kung bakit ikaw ang pinag hihinalaan ni Brice.Wala akong sinabi na ikaw ang gumawa nun” paliwanag nito.

“Yun naman talaga e” ani nya “Madali para sa inyo na husgahan ako kahit hindi pa kayo sigurado”

“Augosti pwede mong sabihin saakin ang totoo” sagot ng binata “tutulungan kita,hindi kita pagbibintangan sa painting nayun lalo na kung hindi ikaw ang gumawa.Kaya pleas,sabihin mo ang totoo,kakausapin ko si Brice”

“Paano kung ako talaga ang nagtapon ng painting.May magagawa kaba para kausapin si Brice na pabalikin ako” kita nyang natigilan si Aiden sa sinabi nya.

Napangisi sya dahil sa ekspresyon nito.“Hindi lang ang trabaho ko ang gusto kong maibalik sakin Aiden.Pati ang samahan at kasiyahan namin ni Brice nung wala ka pa” humugot sya ng malalim na hininga bago inilayo ang paningin sa kaibigan.

“Sana nga…nawala kana talaga.Para maayos ulit ang lahat”

“Sino kaba talaga Augosti?” Kunot noong tanong ng binata “Bakit kaba nagkakaganito,bakit mo ginagawa sakin ang lahat ng to—”

“Hindi mo alam ang kwento ko” malamig na sagot nya “…at hindi mo gugustohing malaman ang kwento ko Aiden”

Aakmang papasok na sana sya sa pinto ng kotse nang muling nagsalita ang kaibigan.

“E ano bang kwento mo?” Tanong nito sa kanya.Natigilan sya at hindi agad nakapagsalita ng ilang segundo kung kayat muli syang tinanong nito.

“Ano ba talaga ang kwento mo Augosti,sabihin mo sakin!”

“Im a sex slave Aiden!” ngangad na ani nya na bahagyang ikinatigil ng binata “Laruan lang ako Aiden,yun lang ang halaga ko sa mga tao…”

Ang binata naman ang natigilan,hindi ito nakapagsalita agad.

“Ayon yung totoo,ang kwento ko” sagot nya “Tinatanong mo ako kung sino ba talaga ako.Sige sasagutin kita.Parausan ako ng isang lalaki,at hanggang ngayon hinahabol parin ako ng bangungot nayun” ani nya.

Kita nya ang nanubig na mata ni Aiden.Awa ang namutawi sa binata ngayon na bahagya pang tinakpan ang bibig dahil sa tila hindi ito makapaniwala.

“Si Brice…” Ani nya nang hindi muli makapagsalita ang binata “Si Brice lang ang kaisa isang lalaking nagparamdam sakin na mahalaga ako.We have meet before,sa tingin ko parehas lang kami ng nararanasan.Kaya parehas kaming nasa hospital nayun,hospital na gumagamot sa mga utak” paliwanag nya,huminga sya ng malalim bago muling nagsalita.

Pinigilang hindi mapaluha.

“Hindi kami baliw Aiden,pero nandudon kami sa Mental hospital nayun.May mga pinagdadaanan lang kami na taliwas sa karaniwang nararanasan ng mga tao.Pero hinuhusgahan kami,diko alam pero tila pinandirian kaming dalawa nang mga araw nayun,at kaming dalawa lang ang inasahan namin para sa isat isa…naging kakampi ko sya” Hindi na napigilang ni Augosti na mapaluba. 

“Aiden sya lang yung taong nasa tabi ko when I need someone,mahalaga sya sakin.Sobra sobrang halaga nya sakin.Kaya laking tuwa ko nung naging masaya ang samahan naming dalawa ngayon.Untill you came…and ruin everything”

Nakita nya kung paano nagbago ang ekspresyon ng mukha ng binata dahil sa sinabe nya.Mula sa pagkagulat,nasilayan nya nanaman ang awa mula dito.

“W-what do you want me to do?” Tanong nito sa kanya “Layuan ko sya,Ibigay ko sya ulit sayo,buoin ang masayang samahan nyo?” Sunod sunod ang tanong nito.

“Pano pag sinabe kong oo,pano kung pakiusapan kita na ibigay mo nalang sya sakin” matapang na sagot nya.

“Aiden,akin nalang sya pleas?…I need someone like him in my life.Pagod na akong masaktan,pinapangarap kong may dadating na isang tao na magpapahalaga sakin at sya nayun.Sya nayun Aiden,si Brice yun!” 

Hindi na napigilan ni Augosti ang mapaluha,ganun din ang kaibigan subalit pinipigilan lamang ito ng binata.

Narinig nya bumuntong hininga si Aiden bago nagsalita.

“Una ko syang nakilala sayo Augosti” matamlay na saad nito “Sya yung lalaking natagpuan ko sa gubat na kinukwento ko sayo noon.Sya din yung lalaking una kong minahal.Pinahalagahan at inangatan ko na sya noon pa bago kapa dumating sa buhay nya.Ako ang una at magiging huli nya” 

Matapang na sinalubong ng binata ang mga mata nya “Hindi sya tuta,o bagay na pwedeng ibigay.Mahal ko sya,akin sya,kaya ipagdadamot ko sya sa kahit kanino man,lalong lalo na sayo”

PAGKATAPOS ni Aiden magsalita.Agad sya nitong tinalikuran at lumakad papalayo.

Hindi nya alam pero ramdam nya ang sakit sa bahagi ng puso nya.Sa kabilang banda,natatakot syang matapos ang pagkakaibigan nila ni Aiden.

Masasayang lahat ng pinagsamahan nila sa loob ng halos anim na taon.Marami silang pangarap na masisira pagnangyari yun.Hindi nya alam pero parang may kumukurot sa puso nya na sana hindi nalamang sya pumayag sa kagustuhan ni Clayton.

Ang sirain ang relasyon ni Brice at Aiden ay isa sa mga pakay nya.Pero dahil may samahan at nabuo na syang kakaibang nararamdaman para sa binata.Hindi lang basta plano ang gusto nya dito,kundi gusto na nyang maagaw si Brice mula sa kaibigan.

Huminga sya ng malalim para pakalmahin ang sarili sa nangyari.Tuluyan na syang pumasok sa kotse upang paandarin ito at makauwi na.Subalit bubuksan na sana nya ang makena nang biglang m

tumunog ang kanyang cellphone .

Nakita nya kung sino ang caller and speaking with the devil.Agad nya lang itong sinagot at singhal nito ang agad na bumungad sa kanya.

“ I know everything of what you did “ ani nito.

Huminga sya ng malalim bago sumagot.“Nagkamali ako,nainis,at oo,hindi ko pinagisipan ang mga ginawa ko” sagot nya.

“ For the last time Augosti,tell me kung ano nga bang kapalpakan ang ginawa mo sa kanila .“ Ani nito sa kanya “ kahit alam ko na,gusto ko aminin mo ang katanga —“

“Tinapon ko ang painting” saad nya na ikinaputol sa iba pang sasabihin ng kausap “Ako ang nagtapon ng painting na bigay ni Aiden kay Brice,dahil don tinanggal nya ako sa trabaho,nagalit sya sakin.Kaya ngayon wala na akong pagasang muling makapasok sa LBG company ,dahil galit sila saaking lahat” wala syang alinlangan na sinabe ang ginawa nya sa kausap kaya ito ang dahilan na pag pagak nitong tawa mula sa kabilang linya.

“ You seems so proud “ sarkastikong ani nito “ Ngayon,paano…paano mo na maagaw si Brice kay Aiden? Paano mo na matutupad ang mga plano natin —“

“Plano mo Clayton” ani nya na bahagya nanamang nagpaputol sa iba pang sasabihin nito “Mga plano mo lang dahil hindi ko naman talaga to ginusto!”

“ Pero pumayag ka,kase akala mo mapapasayo si Brice hindi ba ?“ Agad na sagot ng binata.

“Bakit ikaw din naman ah?” Singhal nya dito “Akala mo ba na kaya mo ako pinipilit na mapalapit kay Brice dahil gusto mo ding maagaw si Aiden?.Gusto mong mapasakin si Brice dahil inaakala mong mapapasayo ang kaibigan ko.Alam mo bang mahirap to para sakin.Ibaba ang sarili ko at itatapon ang pagkakaibigan namin ni Aiden para pag-agawan ang isang lalaki”

Ramdam na ramdam nya ang malalaking patak ng luha sa pisngi nya.“Hindi ko kayang ipilit ang sarili ko sa taong hindi ako mahal,kaya sana wag mo ng ipilit ang sarili mo kay Aiden,Clayton.Dahil kahit kailan hinding hindi sya mapapasayo!”

Ilang segundong katahimikan bago magsalita ang binata sa kabilang linya.

“ What do you want me todo ?“ Kalmadong tanong nito kapagkuwan na akala nya ay magagalit dahil sa sinabe nya.

“ Kung ikaw,ok lang sayo maagawan, sakin hindi.Sanay kana don Augosti pero sakin hindi pwede ang mga ganyang bagay “

Huminga ng malalim si Augosti upang pakalmahin ang sarili bago mag salita.

“Kung iyon ang mangyayare,ibibigay ko ang lahat” ani nya “Si mommy nalang ang meron ako.Siguro,mga lihim ko nalang ang namamagitan saming dalawa.Pagnasabi ko ng lahat ng yun,at kung tatanggapin nya pa akong muli,iiwan ko na ang dating ako at yayakapin ko na ang pagiging Prince of Brillantes ko na matagal nang inaatang sakin ni mommy” nakatingin sya daan sa labas ng kotse kahit nakaparada parin ito.Bigla nalang gumuhit sa kanya ang ngiti ng maramdaman ang katiwasayan sa piling ng ina-inahan.

“ Prince of Brilliantes “ ani ng binata sa kabilang linya na nakapag pagising sa kanya.

“ Maria Adele Gracia’ Endrada.The Queen of Brillantes corporation “ banggit nito sa pangalan ng ina,na bahagyang ikinakaba ng dibdib nya dahil sa maitim na boses nito “ Yan ba ba ang pinakaiingatan mo? The title for being a Prince of Brillantes “ ani nito bago ngumisi.

 “ What if kung sabihin ko sayo na pati yan ay pwedeng mawala sayo ng ilang iglap.Matutuwa kapa ba,magpaparaya kapa ba ?“

“A-anong ibig mong sabihin?” Anang tanong nya,halata ang kaba sa dibdib nya.

“ Hindi ko alam kung magpaparaya ka pang muli kung malalaman mong si Aiden Further ang nawawalang tunay na anak ni Maria Adele Endrada “ ani nito na ikinatigil nya “ Aiden is a true prince of Brillantes at hindi ikaw.Maagawan ka nanaman at mawawala nanaman sayo ang lahat Augosti…ano ang gagawin mo ?“

Itutuloy…

CHAPTER 36

ISANG umaga pumasok si Brice sa kumpanya.Wala parin nagbabago sa masamang pakiramdam nya.

Alam nyang hindi ito dahil sa trabaho,napapagod sya oo pero hindi ito dahilan para araw araw ay masama ang mood nya.

Namimis nya si Aiden,gusto nyang yumakap dito,matulog sa tabi nito at kung pwede ay halikan ito maya’t maya.

Pero hindi nya ito magawa gawa dahil nais nya itong iwasan,gusto nyang mapalayo muna dito….pansamantala.

Simula nang malaman nya ang tungkol sa ginawang pagsasakripisyo ng binata.

Ang tiisin ang pang-gigipit ng walang hiyang pinsan.Labis syang nasasaktan dito.

Ninais pang kailimutan ni Aiden ang tungkol sa kanilang dalawa para lamang mailigtas ang pamilya nila dahil sa takot sa banta ni Clayton.

Ito na siguro ang pinaka huling naiisip ng binata,dahil sa tuwing magkakalapit sila maaring may buhay na mapahamak.

Hindi pwedeng paglaruan na lamang ni Clayton ang mga buhay nilang lahat,nais nyang gumawa ng aksyon.

Pero alam nya ding malaking laban ang kahaharapin nya dito.

Makapangyarihan ang isang Clayton,isa ito sa may pinakamalaking hawak na sindikato sa bansa.Kung babanggain nya ito para narin nyang binangga ang malaking pader.

Siguro,malaking pagkakamaling dinala nya pa si Aiden sa isla upang paibiging muli ito.

Nangyare nayon,nagawa nyang muli syang ipaglaban ni Aiden.

Tila isa syang makasariling tao na ang dahilan ng kagustuhan nya ay kapahamakan naman ng iba.

Kaya naiinis sya sarili,dapat tinanggap nya nalang na iniiwasan sya ni Aiden.Sana tinanggap nya nalang na bumibitiw na ang binata sa kanya.

Pero sa tuwing iisipin nya na gagawin ito ng binata,para na naman syang mababaliw.

Ang gulo gulo na ng lahat,tila naiipit sya sa isang desisyong hindi nya magawang harapin.

Kaya naman blangko ang isipan nyang dumiretsyo sa opisina nya kung nasaan tambak ang mga trabaho.Pero wala syang oras sa mga ito,imbis na pirmahan kase ang patong patong na paper works sa mesa,Itinaboy nya ito dahilan na magkalat ito sa sahig.

Hindi lang yan,dinamay nya narin ang iba pang mga gamit sa mesa.Halos lahat siguro ng mahawakan nya ay gusto nyang ipagbabato ngunit pinipilit nya pading ikalma ang sarili.

Tumungo sya sa sala kung saan nasa loob din to ng opisina nya.

Naalala nya ang pintang gawa ng binata na ibinigay sa kanya,three days ago.Inilapag nya ito sa isang maliit na mesa upang duon ipang display.

Pero nang hanapin nya ito wala doon ito sa pwestong pinaglagyan.Dahil sa mainit pa ang ulo,tila nadagdagan pa ito ng hindi nya makita ang hinahanap.

Nag-alala sya kung saan ito napunta,kung sino ang kumuha hanggang sa maalala nya ang mukha ni Augosti.

lagi nitong binabati ang painting sa tuwing dadalaw ito sa kanya upang maghatid ng kape.Hindi nya alam pero tila agad syang kinutuban.

Bigla gusto nyang makita ang binata dahil hindi nya mapigilan ang sarili dahil sa naiisip.Dinala naman sya ng mga paa sa dapertment of arts kung saan naglalagi si Aiden.Dahil sa pagtatanong nya kung nasaan si Augosti,dito sya itinuro ng mga empliyado.

Naabutan nya sa minnie kitchen ang binata.Maliit na kusina na may dalawang pinto sa magkabilang gilid ng daanan.

Pumasok lang sya agad dito at bumungad sa kanya ang tatlong tao.Pero sa pagpasok nya,may kasabay syang isang nilalang na dumaan sa kabilang pintuan.Si Grant Detour,ang butler nya.

Hindi nya ito agad pinansin dahil natuon ang paningin nya kay Aiden,hawak hawak na nito ang painting na hinahanap nya.

Kasalukuyan na nya itong pinapagpagan habang ang mga mata ay nakay Augosti.

Tumuon lang ang paningin nito sa kanya nang makita sya.Napansin naman nya kaaagad ang mga ilang patak ng luha sa mga mata ni Aiden.

Pasimpleng nagigting ang panga nya,at agad na itinuon ang pansin kay Augosti nago offer sa kanya ng kape.Hindi nya ito pinansin,sa halip ay may pwersa nya itong hinagip ang pulsuhan.

Palabas na sila sa kinalulunlang kusina gamit ang kabilang pintuan ng dumako ang pansin nya kay Aiden.Kitang kita nya naman na hinawakan ni Grant ang kamay nito at hinila din papalabas ng kusina gamit naman ang kabilang pinto.

Ikinalma nya ang sarili at itinuon ang pansin sa issue nya.Tila isinang hakbang nya lang ang opisina galing sa Department of Art dahil nakapasok na sila agad sa opisina nya kasama si Augosti.

Hinarap nya ang binata na takot at alinlangan ang namumutawi sa mukha nito.

“Hindi kita gustong pagbintangan,pero gusto kong magsabi ka sakin ng totoo” ani nya sa binata “Bakit napunta kay Aiden yung human portrait na binigay nya sakin?”

Napasinghap ang binata at inilayo ang tingin sa kanya.

“H-hindi ko po alam,sr…” sagot nito “N-nakita nya lang yun sa basurahan kanina.Iyun po ba ang bigay nya sayo?”

Alam nyang nag mamaang-maangan ang binata kaya muli nya itong tinanong “Paano naman yun napunta sa basurahan?” Tanong nya “Sino nagtapon,at bakit nasa department nya pa?”

Hindi na nakasagot pa ang binata sa tanong nya.Nakita nya lang na lumuluha na ito at tila hindi na makatingin sa kanya ng diretsyo.

Kaya tuluyan na syang naghinala dahil sa inaakto nito “Sabihin mo sakin ang totoo Augosti,paano napunta sa basurahan nayun ang pinta,sino ang nagtapon?”

“P-pinagbibintangan nyo po ba ako?” Sagot nito sa kanya.

“No,I just want to know the truth,kaya sabihin mo ang totoo” ani nya “Wala akong sinasabe,tinatanong lang kita”

Narinig nyang humikbi ang binata,tila hindi na nito napigilan ang pagiyak.Natigilan sya at pinakatitigan ang binata.

Umaasa pading sasagot ito sa tanong nya.

“Im sorry…” Ani nito kapagkuwan “Im sorry Brice.Hindi ko sinasadya,hindi ko alam yung ginagawa ko,nainis lang ako,n-nainggit…”

“So,ikaw nga ang nagtapon” tanto ni Brice “Bakit mo ginawa yun,bakit ka naman naiinggit? Anong kasalanan sayo ni Aiden,may nagawa ba syang mali sayo?” sunod sunod ang tanong nya pero hindi ito sumagot at nagpatuloy lang sa pag iyak.

“Hindi ko alam kung anong dahilan mo kung bakit nagkakaganyan ka Augost.Hindi kita lubos nakilala kung kayat hindi ko alam kung ano ugali meron ka.Si Aiden,ayokong may mananakit pa sa kanya mula ngayon.Marami na syang pasanin sa balikat kaya hindi ko na hahayang may tao pang manakit sa kanya.Lubos ko syang iniingatan kaya hindi ako makakapayag na kung sino lang ang gumagawa sa kanya nito”

Ikinalma  ng binata ang sarili bago.Kasya ito nagsalita.

“Call me despirate,asshole,pathetic” ani nito.

“W-what?” Takang ani nya.

“I know hindi ka maniniwala,pero ginawa ko yun para sayo.Kase nagseselos ako,naiingit ako kay Aiden dahil nakuha na nya yung taong pinapangarap ko” mapaklang tumawa si Augosti “The day I meet you,may naramdaman na akong special connection sa ating dalawa.Alam kong mabilis pero hindi ka na nawala sa isip at puso ko.Mahal kita Brice,pero mukhang may nauna na ata dyan sa puso mo,mananatili nalang ata akong alaala mo…”

Nagulat sya sa mga narinig sa binata.May hinala na sya kung may iba mang nararamdaman para sa kanya ito.Pero iba parin talaga nang sabihin sa kanya ng harapan ang nararamdaman ng binata.

Nalulungkot sya para rito pero namutawi parin ang pagmamahal para kay Aiden.

Para sa kanya,hindi sapat na patawarin ang binata.Sa daming mga nangyare kay Aiden,natatakot na sya para sa mga taong malapit dito.Kaya hindi nya mapapalampas ang mga taong nagagawang saktan ang pinakmamahal nya.

“Im sorry Augosti…” Pang hihingi nya ng paumanhin para sa binata.

Paumanhin para sa di nya magawang tugunan ang pagmamahal dito.At paumanhi para sa gagawin nya.

“Sorry kasi kung nagawa mong saktan si Aiden.Physical man o emotional,maaring mas matindi pa ang magawa mo roon kung sakaling hindi ko pa nalamang ang katotohan”

Hindi umimik ang binata sa sinabe nya.Alam nyang inaantay nito ang sasabihin nya.“Augosti Caleb Marter” ani nya na bahagyang nagpatigil sa binata.

“Your not a real Endrada right? Kahit ang document mo,hindi totoo para sa pagkatao mo”

“Walang totoo sakin Brice” matapang nasagot nito sa kanya “Ang pagmamahal ko lang ang totoo para sayo…”

Saglit syang natigilan pero pinanatili ang tapang nya. “Keep that love from someone who deserve it.Mayroon na akong minamahal” ani nya kapag kuwan ay iniwestra ang kamay sa pintuan.

“Your fired…”

MATAMLAY syang nakatingin sa pinto kung saan lumabas si Aiden pagkatapos ng paguusap nilang dalawa.

Ngayon ok na ulit sila.

Nangako nanaman silang dalawa na hindi nila pababayaan ang isat isa.

Una palang gusto na nyang dumipende sa kanya ang binata.Gusto nyang sya ang aakay dito para protektahan ito.

Aaminin nyang medyo natapakan ni Aiden ang ego nya bilang isang lalaki.Ang lahat ng pasanin nito ay ang lubos na nagpapasama ng dibdib nya.

Gusto nyang maging mahina si Aiden para sa kanya sya ang dapat magpoprotekta dito.Sya ang aagapay at magliligtas sa kung ano mang kapahamakan.

Kaya naman hindi na sya nagdalwang isip pang tanggalin si Augosti sa kumpanya.Kung kaya kase nitong saktan ang damdamin ng binata.Baka sa susunod physical na nyang masaktan ang minamahal.

Pagod na syang makitang mapagod ang binata sa dami ng mga taong nanloloko at nanakit dito.

Panahon na upang sya ang magprotekta dito.Isang hakbang ang ginawa nya nang mapagdesisyunang alisin sa kumpanya si Augosti.Hindi nya yun pagsisisihan dahil ginawa nya ito para sa taong mahal nya.

Sisiguraduhin nya na magmula ngayon magiging masaya na sila ni Aiden at wala nang makakasira pa ng pagmamahal nayun.

Napabuntong hininga sya ng gumaan na ang pakiramdam nya.Naisip nyang lumabas sa opisina upang hanapin ang binata.Nagpaalam lang ito upang kamustahin ang team nitong tinakasan dahil hinila nya ang binata upang dalhin sa kanyang opisina.

Palapit na sya sa pinto upang lumabas ngunit napaigtang sya nang bigla bumukas iyun at inuluwa nito si Aiden.Habol ang hininga nito,na tila hinahabol ng kung sino.

Nang makita syang nakatayo sa harap nito,bigla nalamang syang sinugod ng binata upang yakapin kapag kuwan ay sunggaban ng mainit na halik.

Tinugunan nya ang binata hanggang sa kusang mga palad na nila ang naglalakbay sa ibat ibang bahagi ng kanilang katawan.Hindi nya alam kung ilang minuto na silang naghahalikan pero kapwa na silang hingal nang maghiwalay ang kanilang mga labi.

“Akin kalang Brice ah?” Ani Aiden na nakayakap padin sa kanya.“Walang ibang pwedeng mag may-ari sayo,ako lang”

Hindi na sya nakasagot nang muli sya nitong sunggaban ng halik.

Mapusok ang binata na tila ang katawan nito mismo ang naggiya sa kanya sa mahabang sofa upang umupo sya doon.

Hindi ito bumitaw sa mga labi nya habang pumapatong ito sa mga binti nya.Matakaw ang mga galaw nitong na tila lalamunin sya ng buhay.

“Promise me,Brice” ani nito sa gitna ng paghalik sa kanya “Akin kalang diba,hindi mo ako ipagpapalit kahit kanino diba? Promise me.”

Hindi nya maintindihan ang binata kung bakit umaakto itong kakaiba.Pero aaminin nyang ito ang gusto nyang side ng binata kaya pinatulan na lamang nya ang mga sinasabe nito.

“Oo Aiden,sayo lang ako” ani nya sa gitna din ng halikan nilang dalawa “W-walang makakaagaw sakin.Dahil ikaw na ang nagmamayari sakin ngayon hindi ba?”

Ilang segundo pa syang hinalikan ng binata bago ito tumigil at humarap sa kanya.Pinakatitigan sya nito sa mukha na tila kinakabisado ang lahat ng parte ng mukha nya.

Natahimik ang buong paligid kapag kuwan ay marahan sya nitong niyakap.

Kumalma na sya nang buong ibigay ng binata ang bigat ng katawan nitong nakakalong sa kanya.Makalipas ang ilang minuto narinig nya nalamang na humihikbi na ang binata na ipinagtaka naman nya.

“Shhhh…dont cry” saway nya dito.

“Tinanggal mo si Augosti sa kumpanya?” Tanong nito habang nakasubsub parin ang mukha nito sa balikat nya “Nagkausap kami kanina,pinagbintangan nya ako.Ang sakit sakit nun Brice,ayokong masira ang pagkakaibigan naming dalawa.Best friend ko sya”

Hinagod nya ang likod ng binata “Kung bestfriend mo sya,hindi nya gagawin yun sayo” saad nya “Kaya ko sya tinanggal sa trabaho,dahil sinaktan ka nya at ayokong may manakit pa sayo na kahit na sino”

“Gusto ko lang naman maging masaya Brice…” sagot ng binata “Bakit kailangan mangyare sakin ang lahat ng to,wala naman akong ginagawang masama diba.M-masama ba akong tao Brice?” Tanong nito na ikinatigil nya.

Mahigpit nya itong niyakap at hinalikan sa bunbunan nito.Naawa sya sa binata dahil sa mga narinig nya mula dito.

“Sila ang masama Aiden,hindi nila tayo hinahayaang maging masaya” sagot nya “Mula ngayon,hindi na natin hahayaang gawin ng iba ang gusto nila satin.Hindi ko hahayaaang basta nalang nila tayo sirain”

Sandali silang sinakop ng katahimikan kapag kuwan ay umayos ang binata at sinalubong ang mga mata nya.Tahimik sila habang pinagmamasdan ang isat isa pagkaraan ng ilang segundo.

Hanggang sa unang nakabawi sa kanila ang binata at binasag ang katahimikan.

“I wanna make love,Brice Greyzson”

Bahagyang nagulat sya dahil sa sinabe nito.

“What?…”

Hindi na sya sinagot ng binata dahil agad na itong kumilos at puwmesto sa pagitang ng mga hita nya habag nakaluhod sa sahig.

KITA NI AIDEN ang bahagyang paglaki ng mata ni Brice ng pumwesto sya sa gitna ng mga hita nito.Hindi na sya sumagot dahil mabilis ang kamay nyang sinapo na lamang ang harapan ng binata nang makapwesto sya.

Narinig nyang pang napasinghap ito dahil sa ginawa nya.Natatawa sya sa loob dahil napakatigas na ng pagkalalaki nito na tila gusto nang kumawala sa loob ng pantalon ng binata.

“Wala pakong ginagawa,pero naka handa kaagad ang alaga mo my king “ ani nya,habang inilalabas ang kahabaan ng binata.

Narinig nyang napasinghap ito bago magsalita “S-sorry,kanina kapa kase nasa lap ko e” ani nito “Alam mo namang konting movement mo lang,m-maglalawa na ako”

Tumingin sya sa mga mata nito,pansin nya ang namumuong libog sa mukha ng binata.Kaya naman nagsimula na nyang igalaw ang kamay sa kahabaan nito pataas at pababa.

Narinig nyang muli itong napasinghap kaya mas ginanahan pa sya sa ginagawa.

Masaya syang pinapunood ang mukha ng binata habang napapanganga pa ito dahil sa sarap.Kaya naman para hindi mawala ang mukha nitong kinagigiliwan nya.Nagsimula na nyang ilabas ang dulo ng dila at parang lollipop na pinasadahan nya ang ulo ng pagkalalaki nito.

“Ughhh…” Ungol ng binata nung sandaling isubo na ng bibig nya ang buong ulo ng kalakihan nito.

Kaya nang marinig nya ito,bumwelo sya upang lawakan ang buka ng bibig at unti unting sinubo ang kahabaan nito.

Hindi nya alam kung pano nya nagawang isubo ang pagkalalaki nito ng buo,namalayan nalamang nya na umabot na ang kanyang labi sa puno nito.

Punong puno ang bibig nya,damang dama nya ang katigasan at ang pagkislot ng laman nito sa loob ng bibig nya.

Nang makapag adjust na sya malaya na syang nagtataas baba at nailalaro ang dila sa pagkalalaki ng binata.Puro ungol lamang ang namumutawi sa bibig ng binata,hindi inaalala ang hindi naka lock na pinto at kung sino man ang papasok sa loob ng opisina.Ang mahalaga sa kanya ngayon ay mapaligaya nya si Brice.

Halos dalawang minuto din nya pinaglalaruan ang binata hanggang sa makaramdam na sya ng ngalay sa panga kaya inuluwa nya na ito mula sa kanyang bibig.

Ilang beses din syang napaubo.Basang basa naman ang pagkalalaki ng binata na kumikislot kislot pa nang iluwa nya ito.

Wala syang imik nung tumayo sya sa harap ni Brice.Nakatitig lamang sya sa mga mata nito,na halos hindi maipinta ang mukha at nanghihina pa dahil sa ginawa nya.

Nakabagsak ang katawan nito sa sofang kinalulunlan.Tila nakaka bighani makita nya ang itsura ng binata habang pawisan ito at bahagyang gulo gulo ang damit nitong pang opisina.

Hindi nya inalis ang pagkakatitig sa mga mata nitong nangungusap habang punong puno ng libog.Dahan dahan nyang hinubad ang mga saplot sa katawan hanggang sa itim na boxer nalamang ang natitira sa katawan nya.

Kitang kita nya kung paano ngumisi ang binata sa harap nya.Tila nasisiyahan sa itsura nya ngayon.

Hindi nya na pinalampas pa ang pagkakataon at,muling syang sumampa sa binata.Akala nya mananatili ang binatang nakaupo sa kinalululan nito pero bahagya syang nagulat nang buhatin sya nito paharap at ipatong sya sa isang mesa.

Nahunian nyang nasa mesa sya ng destwork nito ipinatong.Pinatihaya sya nito paharap sa binata habang ang dalawang paa nya ay nakapatong sa balilat nito.

Gamit ang laway na bumabalot sa pagkalalaki ng binata,ito ang ginamit pampadulas upang pumasok sa kalooban nya.

Nagtagumpay nga ito dahil napasinghap sya at napaungol nang maramdaman nya ang unti unting pagkapuno ng kanyang kalooban.Hindi nya alam kung san na napunta ang suot na boxer nya.Dahil siguro sa pagka sabik ng binata,itinapon na lamang ito kung saan.

Wala na sya sa sarili,hindi na nya alam kung saan kakapit dahil halos baon bira ang binata sa butas nya.Hindi rin nagtagal ang pwesto nila dahil agad din syang pinatuwad ng binata sa lamesang kinaululunlan.

Pinasadahan sya ng kadyot nito na tila ayaw magpaawat sa ginagawa.Nakasuot pang opisina padin pala si Brice.Tanging pagkalalaki lamang ng binata ang nakalabas sa zipper ng pantalon nito at binabaliw sya sa tuwina.

Napaka gwapo nitong pagmasdan dahil sa suot nito,idagdag pa ang nangungusap nitong mga mata na tila tumitirik sa sobrang sarap na nararamdam.

Labas pasok lang sa kanya ang binata ng ilan pang segundo.

Namalayan na lamang nyang muli sya nitong binuhat at dinala syang muli sa sofa kung san ang pwesto nila kanina.Pinatuwad sya nito pahaba sa upuan habang nasa likudan nya ang binata.Hindi na sya muling nakakilos dahil agad lang sya nitong pinasadahan.

Kapwa lang sila umuungol habang inaantay mahigit ang kanilang mga kaligayahan.

“A-anong gusto mo my Queen?” tanong ng binata sa kanya habang binabarurot sya nito.“San ko ipuputok si Baby huh?,diba gusto mong buntisin kita para magkaron natayo ng prince or princess?”

Kahit naguguluhan sinagot nya parin ang kapilyuhan nito.“Sa loob ko my king,sa loob ko lahat punuin mo ako”

“As you wish,my queen” sagot nito.

Ilang ulos,kadyot at bira.Halos pabagsak na ang balakang ng binata na bumibira sa kalooban nya hanggang sa malakas na itong umungol at isinabog na nito lahat sa kalooban nya ang mainit na likido nito.

Pakiramdam nya,punong puno sya ngayon dahil tila umapaw ang likido ng binata sa butas nya.Kapwa silang hingal nang matapos sa ginagawa.

Tumihaya naman sya upang salubungin ang binata sa ibabaw nya.Pumatong lang ito sa ibabaw ng dibdib nya at isinubsubo ang muka nito doon.

Ramdam nya ang habol na hininga nito,kapag kuwan binalot sila ng katahimikan.

“Aiden…” Ani ng binata nang nagpabasag sa katahimikan nila.

“Hmm…” sagot nya.

Narinig nya bahagya itong suminghap bago magsalita “Kung sakaling magkakaron man tayo ng anghel sa buhay natin,gusto ko isang prince yun” seryosong ani nito na ikinatigil nya “I want a prince because Im a king and you are my Queen,right?”

Umikhim sya “Prince…” Ani nya “Ang prinsipe na kasing tapang ng mahal ko tama ba?” Tanong nya.

“Yes,gusto ko isang prinsipe na matapang para dalawa na kaming magtatanggol sa queen namin,diba?” Napangiti naman sya dahil sa sinaad ng binata.

Tila sadyang mahalaga sa binatang ito ang kaligtasan nya na nakapagpapasaya naman sa kanya ng lubusan.

Malawak na ang ngiti ni Aiden subalit bigla nalamang sumagi sa isip nya ang sanggol ni Jane Rufer.Ang dalagang nagpumilit na bilhin ang painting nagawa nya para kay Brice.

Hanggang ngayon,ang sanggol na dala nito ay hindi nya makalimutan.Sa sandali napagmasdan nya ang sanggol,natandaan nya na ang magandang buhok nito.

Itim na itim ang kulay nito na lalong tumitingkad dahil sa sadyang pagkakulot.

Baby Brixie…

CHAPTER 37

Naging normal para sa isang Aiden Further ang pang araw araw.Ang lahat ay maayos na lalong lalo na pagdating sa kanila ni Brice.Naging mas malambing pa ito kumpara sa dati.Kung hindi sya nagkakamali,sa loob ng isang buwang pagtatrabaho nya sa kumpanya hatid sundo sya nito sa bahay.

Halos nakasanayan nya na ito dahil hindi na ata sya nagkaroon ng pagkakataong mag commute pauwi.Aaminin nyang hindi maiwasan ng mga tao ang mapanuksong tingin sa kanila.

Lalong lalo na ang mga empleyado sa kumpanya.Hindi maiiwasang may spcial treatment syang natatanggap.

Maraming magtataka,baka nga yung iba naiinggit na sa kakaibang trato sa kanya ni Brice.Pero tila walang paki ang binata sa mga ito.

Marahil hindi ito lumaki sa mundong punong puno ng mapanghusgang mga mata,dahil nakamulatan nito ang mundong puno ng pagsubok at hamon kung paano mabubuhay sa pang araw-araw.

Masaya sya sa binata dahil mas lumalakas ang loob nya.Wala itong paki sa lahat,sa kanya lang at wala ng iba.

Naging madalas ang kanilang pagsasama,sobrang sumasabog ang puso nya dahil sa kung paano sya nito itrato at pakisamahan.

Katulad nalang ngayong araw na naglalakad sya papasok ng kumpanya.Akala nya normal lang ang araw nayun,pero tila nagbago ang ihip ng hangin ng makapasok na sya sa loob.

Natigilan sya nang may isang babae ang lumapit sa kanya para magbigay ng puting rosas.Kahit nagtataka tinanggap nya ito ng walang alinlangan.

Pero pagkalipas lang ng ilang pang segundo,may lumapit nanaman sa kanya at nagbigay ulit ng puting rosas.Hindi pa sya nakakalagpas sa lobby pero may apat na kaagad syang natanggap na puting rosas galing sa ibat ibang tao.

Dito na sya naghinala sa kung ano na ang nangyayare.Pinagtitinginan man sya ng nakakarami.

Tahimik parin syang tumuloy sa elevator para umakyat sa baitang na pinagtatrabahuan.

Inantay nyang magbukas ang pinto nito ngunit bahagya syang natigilan ng bumukas ito dahil isang babae’t lalake ang laman niyun at katulad ng iba,may hawak rin itong tigisang puting rosas at ibinigay ito sa kanya.

Taka syang pumasok sa loob pero natigilan din sya nang lumabas ang dalawa kaya naiwan syang magisa doon.

Sa gusaling may roong sixtynine floor,halos lahat ng baitang na madadaanan ng elevator na kinalulunlan ay nagbubukas.

Ngunit walang sino man ang pumapasok dito.Dahil sa bawat pagbukas nito,may taong magaabot sa kanya ng puting rosas.Tatanggapin nya lang ito na may gawad ng ngiti kahit punong puno ng pagtataka ang isipan.

Halos mapuno na ang kamay nya dahil sa mga bulaklak na hawak.Kaya payakap na ng isa nyang braso kung bitbitin nya ang mga ito.

Kinakain sya ng kuryosidad ukol sa kakaibang mga nangyayari.Pero may hinala na sya kung sino man ang may pakana ng lahat ng ito.

Punong puno sya ng kaba nang mapadako ang mata nya sa taas ng pinto ng elevator.Ilang segundo na syang tahimik sa loob nito kung kaya’t binabalot na ng kung ano ano ang isipan nya.

Nakikita nya kung ilang baitang na ng gusali ang inaakyat ng kinalulunlan nya.Ilang segundo pa syang nagantay para makarating sa pinakahuling baitang kung saan sya naglalagi.At nang oras na mag bukas na ito,bumungad sa kanya ang mga taong nakahelera sa magkabilang gilid na dadaanan nya.

Lahat ng ito ay nakangiti sa kanya habang may hawak na tig isang rosas sa kamay.Binibigay nila ito sa kanya habang nilalagpasan nya ito isa isa.

Nakarating na sya sa gitna ng workplace nila,at dito nya lang napansin na lahat ng impleyado doon ay nakapalibot sa gawi nya.Ang iba ay nakangiti sa kanya habang ang iba namay tila napipilitan lang na makisama sa lahat.

Kinakain sya ng kaba na parang mas lumamig pa ang aircon sa loob ng pasilidad na iyun.Maingay ang paligid,pero nangingibabaw ang kabog ng dibdib nya dahil sa sobrang kaba.

Ipinilabot nya nalang ang mga mata sa paligid.Dito nya lang kase napansin ang desenyo sa kinalulunlan.Sa taas ng kisame kung saan nakasabit ang ibat ibang kulay na palamuti.

Sa sahig na nagkakalat ang mga petal ng puting rosas kagaya ng hawak nya.Palihim syang natatawa sa isipan,ang gantong pangyayare ay nababasa nya lamang sa mga librong nakadispaly sa kwarto nya.Nangyayari ang mga ito sa dalawang taong nagmamahalan na mukhang nanagyayare narin sa buhay nya ngayon.

Labis labis ang saya nya.Katunayan nyan ay tumitili na sya sa loob dahil sa sobrang kilig.Lalong lalo na nung lumabas si Brice sa pintong nasa likod nya.Agad nya itong nilingon at tila nahulog ang panga nya sa itsura ngayon ng binata.

Nakasuot lamang ito ng puting longsleeve hanggang siko na pinarisan ng itim na pantalon.

Dumako ang mga mata nya sa mukha nito habang matamis itong naka ngiti sa kanya.Ilan segundo silang nagkatinginan nito.Hanggang sa mapansin nyang unti unti itong lumalapit sa gawi nya na parang kusang tumigil ang buong paligid,tila pa nawala ang ingay at nakafocua lamang sa binata.

Hindi nya alam pero parang may kusang galaw ang mga luha nyang basta nalang bumagsak.Nasa harap nya ang binata,habang punong puno ng pagmamahal ang mga mata nito.Para kay Aiden sapat na ito para mabuhay pa sya ng ilang taon.Sobrang saya ang nararamdaman nya ngayon,parang sasabog ang puso nya dahil sa mga nangyayare.

“For you,my Queen…” Ani nito habang inaabot ang pulang rosas sa kamay nya.

Pero bago pa man nya ito kunin,may lumapit na muna sa kanilang nilalang at kinuha ang mga hawak nyang puting rosas na malapit ng sumabog sa braso nya dahil sa sobrang dami.

Ngumiti sya at pinunasan ang mga luha sa pisngi.Kasya nya muling tinanggap ang pulang rosas na kakaiba sa lahat.

Lumapit sa kanya ang bulto ng binata kapag kuwan ay marahan sya nitong hinalikan sa noo.

“Sobrang saya ko dahil dumating ka” ani nito sa kanya ng sandaling maghiwalay sila “Akala ko hindi ka papasok dahil pinagod kita sa kotse kagabi diba?”

Marahan nyang tinampal ang braso ng binata ng ipaalala nito ang pagnanaig nila sa loob ng kotse kinagabihan lang.Halata na siguro sa mukha nya ang pamumula dahil hindi sya nakaimik sa sinabe nito.

“Just kidding…” Mahinang ani nito “Im so happy lang dahil nagawa ko ang lahat ng to ng walang aberya”

Tumingin sya mukha ng binata bago nya tinapunan ng pansin ang buong paligid.Lahat ng atensyon ay nasa kanila ngayon.

“A-ano ba kasing ka cheesy-han to?” Natatawang tanong nya “lagi mo nalang pinatitibok ng mabilis ang puso ko.Hindi ko alam kung sobrang namumula na ang mukha ko dahil sa sobrang saya na pinaghalong kaba” anang biro nya.

Napangisi ang binata bago ito nagsalita “Pasensya na pero totoo nga,all of this are cheesy” ani nito “Pero ito ang pangarap ko e.Ang pabilisin ang tibok ng puso ng taong mahal ko ay ang pangarap ko.I want to make you happy everyday Aiden,para hindi mo na ako maisipang bitawan muli”

Huminga sya ng malalim bago nya sinagot ang binata.

“Never,ever in my life again.Hinding hindi na kita iiwan Brice…” ani nya “kita mo to? Ito yung pramis mo saakin diba?” Inilahad nya sa ere ang kaliwang kamay kung saan nakasuot ang singsing na bigay din ng binata nang magpropose ito sa kanya sa isla.

Pero natigilan sya ng mapansin nyang wala ito sa daliri nya.Gulat na napatingin sya binata,nakangisi lang ito habang may pilyong ngiti sa mga labi.

“Everyone…” Ani Brice na hindi sya pinansin at hinakayat pa nito ang atensyon ng lahat.“I would like you to meet” tumingin sa kanya ang binata pagkatapos tignan ang mga nakakarami “My beloved person.My partner in life,and my reason to live.Aiden Further”

Biglang bumilis ang tibok ng puso nya nang ipakilala sya sa lahat ng binata.Malalim ang pagkakatitig nito sa kanya na tila sinasabi sa kanyang pagaari sya nito.Hindi agad sya nakapagsalita dahil tila napako ang dila nya sa mga titig nito sa kanya.

“Alam ko,sa halos isang buwan na pananatili dito ni Aiden sa kumpanya.Marami paring nagtatanong sa inyo” ani ng binata kapagkuwan ay hinawakan ang kamay nya.

“Yes,ang sagot ko sa mga katanungan nyong lahat.Aiden is mine now,kaya special sya para sakin.Yes,because Aiden is my treasure na pinakiingatan ko sa lahat.Kaya kung sino man ang may magtangka sa buhay nya.Kung sino man ang may gustong manakit sa taong pinaka mamahal ko.You are free to live in my company…no more questions”

“I know,naga-udjust parin sya dito sa kumpanya.Pero binigyan ko sya ng trabahong babagay sa kung anong skills nya dito.He will do everything para maging karapat dapat sa trabaho nya diba?” saglit itong tumigil ng ilang segundo kapagkuwan ay tumitig ito sa kanya “Kaya gagawin ko naman ang lahat para maging karapat dapat din sa taong mahal ko…”

Pagkasabi ni Brice ng huling salita,nagingay ang buong paligid.Ang lahat ay tila nagdiwang at may mga pumalakpak pa.Pagkalipas ng ilang segundo agad ding natahimik ang lahat nang dumukhang ang binata paluhod sa harap nya,na ikinatigil ni Aiden.

Hawak hawak parin nito ang kaliwang kamay nya habang ang isang kamay naman ng binata ay hawak ang singsing na nawala sa daliri nya kanina.

Ngumisi ang binata nang makita ang reaksyon nya dahil sa singsing.Inakala nya kase nawala na ito sa daliri at kung saan na napunta.

“Kinuha ko to kagabi sa daliri mo nang matapos tayo sa kotse” ani nito sa kanya “Tulog na tulog ka kase kaya hindi mo ata naramdaman.Mabuti nalang ngayon mo lang napansin na nasaakin pala”

“Kinabahan lang ako…” ani nya pagkatapos bumuga ng malalim na hininga “Sobrang importante sakin nyan,yan lang kase ang isang bagay na palatandaang akin kana e…”

Napangiti ang binata dahil sa sinabi nya kaya mabilis sya nitong ginawaran ng halik sa likod ng palad.“Thats why I dont buy a new one” ani nito “Gusto ko ito parin ang singsing na isusuot ko sayo paginangkin na kita sa harap ng nakakarami”

Napasinghap sya at agad na napahawak sa dibdib ng maramdaman nya ang bilis ng tibok nito.Hindi nya mapigilan ang sarili at unti unti muling  napaluha.

“Aiden Porter…” Ani nito sa buong pangalan nya “Handa kabang makasama ako sa hirap at ginhawa? Handa kabang makasama ako umulan man o bumagyo o gumuho man ang mundo?” Bahagyang syang napangiti habang parang gripong umaagos ang mga luha nya sa mata.

Hindi agad sya nakasagot at pinakatitigan lamang ang binatang mainit din na nakatitig sa mga mata naghihintay ng kanyang sagot.

“For the second chance,I wanna ask you” ani nito “Aiden Further,will you marry me?”

Hindi sya nakapagsalita pero kusang tumango ang ulo nya tanda na pumapayag sya sa tanong ng binata.

Nagsunod sunod pang bumagsak ang mga luha nya sa mata.Hindi na sya makapagsalita dahil labis ang kanyang kasiyahan.

Pagkatapos ay agad nang tumayo ang binata sa pagkakaluhod sa harap nya at sinapo ang dalawang pisngi nya upang gawaran ng halik.

Tinugunan nya ito nang walang pagdadalawang isip.

Sa oras nayun,parang sila lang dalawa ang tao sa palisidad na kinalulunlan.Mainit nilang kapwa tinutugunan ang halik ng bawat isa.

Ninanamnam ang bawat sandali ng lahat ng kaligayahan.Matagal ng inaantay ni Aiden ang pagkakataong ito.Ang mahalin ang binata sa harap ng madaming tao ng walang takot at inaalala.

NATAPOS ang pagkakataong yun.Nasa loob muli silang dalawa ng opisina.Ang isang lugar na naging comfort zone na nila sa lahat.

Ito kasi ang lugar kung saan nagagawa nila ang lahat ng gustuhin nila.

Nanghihinang nakaupo si Aiden sa kaliwang hita ni Brice habang nakatandaya ang katawan nito sa dibdib ng binata.Nakasuot lamang sya ng white loongsleeve na sobrang laki sa marikit na pangangatawan nya.

Habang ang binata ay nakahubad baro habang pawisan.Muli nanaman nilang pinagsaluhan ang bawat isa,matapos ang proposal,at hindi sila tumigil hanggat ang mga katawan na mismo ang sumuko.

Kapwa sila pagod na pagod.

“Paano na tayo ngayon?…” Ani Aiden kay Birce sa nanghihinang “Alam na ng buong kumpanya tungkol sa ating dalawa.Kahit si Uncle Jack ay nandoon at nakita nyang nagpropose ka sakin.Wala lang ba sya sasabihi,hindi ako marunong magbasa ng mukha ng tao.Pero wala akong mabasa sa mga mata nya,blanko lang ang mga iyun” maya maya hinarap nya ang binata.

“Tingin mo ba gusto nya tayo para sa isat isa?”

Umikhim ang binata kapagkuwan ay tinitigan sya nito “Natatakot kaba para sating dalawa?” Tanong nito na bahagya nyang ikinatigil.

“Hindi sa ganon” depensa nya “What I mean is,pakiramdam ko kase,h-hindi nya ako gusto para sayo…”

“Yun ba yung pinaka pinoproblema mo?” Tanong ulit nito na tila wala lang sa binata ang sinabe nya.Inayos sya nito sa pagkakaupo bago nagsalita. 

“Aiden,marame na tayong pinagdaanan,unang pagtatagpo palang natin sa gubat sinusubok na tayo diba.He’s just my uncle” paliwanag nito kapagkuwan ay malambing sya nitong hinalikan sa noo “…but you are my love,and my life.Walang taong kailangan kong hingian ng permiso para lang maging akin ka.Wala nang pwedeng makasira satin”

Huminga sya ng malalim at muling pinakatitigan ang mukha ng binata “E diba,sya nalang yung pamilya mo.Sya pa nga yung unang tumulong sayo para makalabas sa isla e.Hindi ba kahit papano kailangan nating ng basbas nya o ng opinyon para sa pakikipagrelasyon mo sakin…at lalo na sa balak mong pagpapakasal.Saksi sya sa kung sino kana ngayon Brice”

Hindi sumagot ang binata ng ilang segundo.Tumitig lamang ito sa kawalan na tila napalalim ang iniisip dahil sinasabe nya.

Inantay lang ito ni Aiden hanggang muling nagsalita ang binata.

“Yeah,sya nga ang gumawa ng lahat para sakin” Napabuntong hininga si Brice kapagkuwan “But everything has a price.At lahat ng ginawa nyang tulong saakin ay pinagbayaran ko na, magpa hanggang ngayon ay pinagbabayaran ko parin.Sa palagay ko,hindi ko naman kailangan ang opinion nya sa relasyon na meron ako.Wala na syang pakialam sa mga gagawin ko,tapos na sya sakin at ganun din ako sa kanya”

Saglit syang natigilan dahil sa siryosong saad ng binata.Maya maya ay marahan nya itong sinapo sa pisngi at iniharap sa mukha nya.Hindi nya alam pero nararamdaman nya sa boses nito na may pinaghuhugutan ang binata base sa binitawan nitong salita.

“M-may dapat ba akong malaman?” Kunot noo nyang tanong “Kung may problema naman kase kayong dalawa ng uncle mo.Irerespeto ko ang desisyon mo,hindi na ako manghihingi ng opinyon nya ukol sating dalawa”

Tipid na ngumiti sa kanya ang binata “Salamat,basta ipangako mo lang sakin,hindi mo ako iiwan ah.I will do everything para maging karapat dapat pa sayo,promise ko yan” 

Ngumiti sya.

“Nangangako din ako Brice…hindi kita iiwan,ngayon pa ba na ipinag malaki mo na ako sa lahat,aangal paba ako dun?”

Ngumisi sa kanya ang binata “Dapat lang,kung pwede ko lang kasi na markahan ka para makita talaga na akin ka, gagawin ko”

“Loko…” Napangisi sya kapagkuwan “Sing sing palang ok na sakin.Bonus na pagmakasama pa kita habang buhay”

“Pramis yan!” Agad na sagot nito “Habang buhay…”

Ginawaran nya ng halik ang binata na agad ding tinugunan nito.Pero dahil pagod pa sila sa kakatapos lamang na tagpuan,muling humilig nalang si Aiden sa bisig ng binata kapagkuwan ay binalot sila ng katahimikan.

“The Greyzson Dynasty” basag ng binata sa katahimikan “Ika sampong henerasyon na ako ng pamilya namin.At ako ang inaasahan ng ilang miyembro ng elite family namin na magpapatuloy sa lahi naming mga Greyzson.Naandito sila ngayon sa bansa para siguro kumustahin ang pinakabatang miyembro nila..at ako yun.Thanks to them dahil lahat ng iyon ay nakatulong sakin to build who I am today.Kaya hindi ako naniniwalang si uncle Jack lang ang dapat kong pasalamatan sa lahat.Kundi ang kasapi ng pamilya ko ding iyon,Aiden”

“Haharapin natin sila Brice” saad nya “Gagawin ko din ang lahat para tanggapin nila ako para say–”

“Tatanggapin ka nila” putol nito sa sasabihin nya “Kung sakali mang hindi.Hindi ko sila kailangan lahat,hindi ko kailangan ang opinyon nila ukol sating dalawa.Handa akong iwan ang lahat ng meron ako ngayon para lang sayo”

Dahil sa narinig sa binata.Hindi nya nanaman napigilan manubing ang mga mata dahil sa sobrang saya.Sapat na ang mga narinig upang ipadama na mahal na mahal nga sya nito.

…at yun ang panghahawakan nya,hanggang dulo…

Itutuloy…

CHAPTER 38

Hindi maitago ni Aiden ang saya na halatang halata sa mukha nya.Masigla syang nakikipag usap sa mga kasama habang nasa meeting ngayon.

Gaya nya masigla din ang mga ito sa trabaho ngayong araw.Halos lahat ng ito ay maning mani lang ang pag bibigay ng mga idea ukol sa mga pinaplano nilang event ideas.

Nasa plano na ang lahat,tila walang aberya ang mangyayari sa bagong umagang binigay para sa kanya.Aaminin nyang nakakaramdam sya ng katiwasayan ngayon matapos ang nangyari.

Subalit alam nyang nasa tabi lang ang panganib.

Nararamdaman nya padin ang banta ni Clayton sa buhay nya,buhay ng mommy nya,buhay ng kasalukuyan nyang pamilya.

Pero iba na ngayon kumapara noon,may roon na syang isang Brice Greyzson.May tao na syang masasandalan,may matatakbuhan na sya,at higit sa lahat,may mag poprotekta na sa kanya.

Nang sabihin ni Brice lahar sa kanya,ang pakikiusap nitong sandalan sya,maging mahina sya upang ang binata ang maging malakas para sa kanya.Indikasyon nayun na may kasama na sya at hindi na sya magiisa.

Gusto lang ng binata na dumipende sya rito.At hindi nya na kailangang akuin ang lahat ng problema dahil kasama  nya na si Brice.

Hindi parin nya ma-process sa utak ang mga kaganapang nangyare.Para sa kanya,ang araw nayun ang isa sa pinakamahabang mga oras sa buhay nya.

Dalawang beses hiningi ng binata ang kamay nya,at yung isa sa maraming tao pa.Napapalibutan sila ng mapanghusagang mga mata,dumidilim ang mundo dahil sa mga sarado nitong puso.

Pero si Brice ang liwanag nya,tila naguumapaw ang puso nya sa sobrang saya.Ang makasama ang binata ay ang mahalaga lang para sa kanya.

Alam nyang haharapin nya ang bagong umaga.Pero kasama na nya ang binata sa mga bagong araw nayun.Ang pangyayare kahapon,tila naging laman padin ng usapan hanggang ngayon.

Kung dati pinaghihinalaan lamang sila,ngayon ay may katotohanan na.Kung ang chismis kase ay masakit para sa iba,iba naman para sa isang Aiden.

Ito ang pinakamagandang chismis na nangyare sa buhay nya.Ang usaping magiging asawa sya ng isang Lord Brice Greyzson

Ang ikasampong henerasyon sa Greyzson Dynasty.Ang lalaking sanay magpapatuloy ng henerasyon ng kanilang Elite family ay magpapakasal  lang naman sa kanya.

Kung paano nga ba nila maipagpapatuloy ang lahi ng mga Greyszon,sa ngayon ay hindi muna iyon ang importante.

Ang mahalaga ay may assurance na sya sa pagmamahal ni Brice.Iyon ang mahalaga,ang pahina  nila ngayon.

Hindi na sya makapag hintay sabihin sa binata ang salitang ‘I do .Makapangyarihan ang salitang iyon,ang salitang magbubuklod sa dalawang taong nagmamahalan,lalo na kung susundan ito ng salitang ‘Mamahalin kita,habang buhay.

“So,Mr.Further hows our plan?” tanong ni Zach isa sa pinakamatalinong  team mate nya.”Is everything alright,do you have another suggestion? We can settle that para maayos ng grupo”.Zach is always professional when it comes to work,hindi na sya magtataka kung medyo bossy ang boses nito.

Nginitian lang nya ang binata.

Sasagot na sana sya pero biglang sumingit si Reny,ang isa sa pinaka madaldal sa grupo “I guest so…” ani nito na may nagbabadyang ngiti sa mga labi “Tingin ko kahit ano ang I suggest natin sa board nato ay aagree si Sr.Aiden.Sa mga ngiti nyang kanina pa nakatanim sa mga labi,siguradong everything will be alright kaya approved na yan!”

Dahil sa narinig,kanya kanyang tukso ang mga kasama.Halos ang tatlo na nasa harap nya ay di magkamayaw lalo na si Penelopy na namumula pa.Tahimik naman si Zach at Grant na nakatingin lang sa tatlong ito.

”Im sure,Mr.Grey and Sr.Aiden already done that thing” ani ng dalaga na ipinagtaka nya.

Penelopy ay ang isa sa pinaka malapit sa kanya kaya medyo kinabahan sya nang marinig ito sa dalaga.”Base sa mga narinig ko kay Picantos,tatlong beses na nya daw nahuli ang mga groom natin namay mainit na pinagsasaluhan.” Bahagya itong ngumisi “hmm,ano kayang lasa ng mainit nayun” 

“Si Picantos talaga no?” saad ni Xen,isa sa limang kasama nya  sa grupo “Madaldal talaga bunganga nun.Kaya siguro nakakarating sa iba pang department yung issue ni Sr.Aiden e.I hope hindi nya pa nakwento sa iba yang mainit init na sinasabe mo” dahil sa saad ng binata.Napatakip sya ng mukha dahil sa hiya.

Hindi sya makapaniwalang alam na ng mga kagrupo ang mga pinag-gagawa nila ni Brice sa loob ng office nito.Para namang biglang naging kamatis sa pula ang mukha ng maalala ang pagkakahuli sa kanila ng sikretarya isang araw.

Ang mga mata nitong tila luluwa na dahil sa pagkaka gulat sa eksena nila ng kasintahan.Ngayon,hindi nya alam kung paano haharapin ang mga tao dahil sa nalaman.

“Yun ata number one sources ng issue sa inyo e” ani Reny kapagkuwan ay ngumisi ito “Baka gusto nya matulad kay Augosti na napatalsik sa kumpanya.Ano Sr.Aiden,patalsikin na po ba natin?”

Tinapunan sya ng pansin ng binata.

Hindi sya sumagot dahil naramdaman na nya ang prinsensya ng taong pinaguusapan nila.

”So…sinong patatalsikin?” malditong ani Picantos na nakabaling kay Reny.”Baka gusto mong ikaw ang sumunod sa yapak ni Augosti papalabas.For your info,sa grupo ko lang to sinabe ng isang BESES” diniinan nito ang huling salita.

“Walang nakakaalam sa ibang mga department ang  mga kaganapan sa buhay ng soon to be married bosses natin.Pwera nalang kung mapipigilan nyo ang isa dyang magkwento” Napansin nyang binalingan nito ang dalagang si Penelopy na tahimik na nakikinig sa binata.

Kasya ito tumingin sa gawi nya “Im a right Aiden?”

Dahil sa tanong nito ngayon lang sya nagkaron ng chance magsalita “Bakit mo din kase pinagsabe sa kanila Picantos,diba nagusap na tayo about this?”

“E sorry naman,ito kasing si Reny at Xen tinulungan ako maghanda ng event para sa homecoming ng dad kong sundalo sa newyork” paliwanag ng binata “Kapalit daw nun chismis sayo.Hindi ko naman kase alam na maririnig nitong si Penelopy yung mga sinabe ko.Yan tuloy nagkabukingan na”

“Im sorry Mr.Secretary” biglang singit Xen na pumukaw sa pansin ni Picantos. “Nadamay lang ako,I shouldn’t know your chismis kundi dahil dito kay Reny.In the first place,dalawa sila ni Pen ang may makakating dila”

“Oh bakit ako?” agad na riklamo ni Penelopy “Edi ba ikaw din naman nag bukas ng topic”

“Luh? Binaligtad mopa ako huh” angal ng binata.

“Edi ba sinabihan ka namin ni Xen na wag mong babanggitin yang mainit issue pagnandito si Aiden?” singit ni Reny sa usapan.

Sumagot kaagad si Penelopy dahil sa sinabe ni Reny,nakisawsaw pa si Xen at Picantos kaya umingay ang buong silid na kinalulunlan.

Hanggang sa kanya kanya na nagdiskusyon ang lahat.Natatawa sa isipan si Aiden dahil sa mga kasama.

Halos magdadalwang buwan na nang makasama nya mga ito pero hindi pa naging malungkot ang mga araw nya.Kahit si Picantos na sikritarya ng kasintahan,sa labas lang ito professional.

Pero pagkasama na nito ang mga team mates nya,nagiging baliw narin ito.Minsan nga nagtataka ito kung bakit kasama nila e hindi naman ito kagrupo.Pero ika nga,friends are friends,walang pinipiliing kahit sinong tao.

Kahit papano kase,nakabuo na sila ng samahan sa loob ng kumpanyang ito.Tiwala sya sa mga bagong kaibigan,kaya tila katawa tawa nalang para sa kanya ang issue nya ukol sa office.

“Can you pleas,all of you are shut up” ani ni  Zach na nagpatigil sa lahat. ’Always bossy .”Wala namang kwenta mga pinagsasabi nyo.Hindi nakakatulong”

Umangal ang apat pero agad ding natigilan nang magsalita ang kanina pang tahimik.

“Yeah,Zach is right” ani Grant na ngayon lang nagsalita buhat kanina “Aiden is not comfortable dahil sa mga pinagsasabi nyo.” Baling nito sa kanya “Remember…he is the groom now of our big boss,Lord Brice.Dont mess with him huh”

Napangiti si Aiden dahil sa sinabe ng butler.Si Grant ang pinaka-matured sa grupo.Sumunod si Zach na very bossy,and the rest…no comment.

“No its ok” nakangiting ani nya “I know naman na may tiwala ako sa inyo.Nakakasiguro naman akong hindi lalabas yang Hot’ issue nayan,am I right?” binalingan nya ang apat na kasalukuyan nang tahimik.Kapagkuwan ay ngumiti ang mga ito sa kanya.

“Sorry Aiden,pramis hindi ko talaga sinasadyang ikwento sa kanila” pagpapaumanhin ni Picantos “Pramis next time wala ng makakaalam,tayong dalawa nalang” ani pa nito.

“Ang daya….bias” narinig nyang ani ng tatlo pang katabi ng binata.

NATAPOS ang diskusyon ng mga oras nayun.Pagkatapos ng trabaho,kanya kanya ng uwi ang lahat.Magisa syang naglalakad sa parking lot upang puntahan si Brice na nagaantay na sa kotse nito.

Naging routine na nito ang sundoin sya.Kahit iisa lang sila ng kumpanyang pinapasukan,sabay na silang umuuwi.

Nang magkita sila ng binata,nagngitian ang mga ito at agad lamang syang ginawaran ng matamis na halik nito pagkalapit nya.Inuwestra sya ng binata sa sasakyan at pinagbuksan pa ng pintuan.

Si Brice,kilala nya bilang gentlemen at hindi ito nakakasawa.

“Salamat…” ani Aiden ng kapwa na sila nasa loob ng binata.”Hows work,na deal mo ba ang imvestments kay Mr.Dakota?” masiglang tanong nya.

Ginawaran sya ng matamis na ngiti nito.Halata ang di maitagong saya sa mukha nito.

“Ofourse ako paba?” birong sagot ng binata sa kanya “Actually nyan Mr.Dakota has a party,I guest a charity ball for those kids who has cancer? Lahat ng mga investors ay nandudoon and Im the one Invited” natigilan sya ng hawakan ang kamay nya ng binata “He said that,I can bring a plus one and that will be my date,that night”

“K-kailan naman yun?” ani nya na nabigla dahil for sure sya ang dadalhin ng binata sa magarbong gabing iyun.

“This night” agad na sagot nito “And my wife is my date in that ball,makakaasa ba ako?”

Tila parang bumagsak ang dalawang balikat nya dahil sa kabang naramdaman.

“Pero Brice…hindi naman ako sanay sa ganung party” pagreklamo nya sa kasintahan “Are you sure na gusto mong makita ng mga tao doon na hindi babae ang ka date mo? Paguusapan kananaman kasi nila e” 

Kinunotan sya ng noo ng binata,kita nya sa mga mata nito na tila na-offend ang binata sa sinabe nya.

“Hindi nga babae ang kasama ko” matamlay na ani nito kapagkuwan “Pero magiging asawa ko sya.That would be enough para ipagmalaki ang taong hindi man babae,pero mahal na mahal ko”

Hindi na sya nakasagot pa,dahil doon binalot sila ng katahimikan sa buong byahe.Namalayan nya nalang na dinala sya ng binata sa isang shop sa isang mall.

Dito namumugad ang pagkamahal mahal na damit mula pa sa ibat ibat bansa.Ito ang perfect store kung sino man ang nag hahanap ng suit para sa mga okasyon na gaya ng pupuntahan nila.

Kahit hindi man sya nagsalita na indikasyon upang pumayag sa date,Brice know that silent means yes.At wala na syang magagawa doon.

Pagdating sa store na pinasukan nila,agad lang sya inasikasyo ng mga sales lady doon.Hindi na nya nakita ang binata dahil umupo nalang ito sa isang upuan na naduon at nakadikwatrong nagbasa ng magazine.

Pumasok na kase sila sa fitting room upang isukat sa kanya ang perfect suit na babagay sa kanya.

Siguro pumasok syang gusgusin sa loob ng lugar na iyun pero lumabas syang tila kakaibang tao.Navy blue toxido ang bumagay sa balingkinitang katawan na na emphesize pa ang maputi nyang balat.Maging ang mga sales lady na nag aasikaso sa kanya tila namangha sa kanyang itsura.

Nasa harapan na sya ngayon ni Brice,kita nya sa mata ang tila pagkamangha dahil sa itsura nya.Pero tila tinatago ng binata ang totoong reaksyon nito na ipinagtataka nya.

Walang emosyong ang mukha nito habang sumasangayon sa mga sales laday na ito ang damit na nararapat sa kanya.Pagkatapos nun,agad na silang nag handa para sa party.

Dahil sa ganap na silang mag ’Fiance ,bumili si Brice ng condo para lamang sa kanilang dalawa.

Ngayong mapapangasawa na sya nito,dapat hindi na sya nakikitira sa uncle nito.Pansamantala silang manunuluyan dito bago sila tuloyan na ikasal at sa isla na manirahan.

Ang kaso lamang,hindi pa sya lubos na nakakauwi dito.Magpasa hanggang ngayon kase,hindi pa alam ng ‘Nana nya na ikakasal na sya sa binata.Nihindi pa nga nya napakikilala ang fiancé nya kung kayat hindi nya alam kung pano nya ito paliliwanagin.

Nasa loob na sila ng sasakyan.Katahimikan ang namumutawi sa loob ng kinalulunlan.Hindi nya tuloy mabati ang binata sa suot nitong perfect black toxido na nagpadagdag sa kagwapuhan ng kasintahan.Tahimik itong nagmamaneho habang blangko ang mukhang nakatingin sa daan.

Kanina pa sya kinukutuban,nagtatampo ang binata kaya kailangan nya itong suyuin.

“May problema ba?” anang tanong nya “Napansin ko kase kanina kapa tahimik e” hindi ito sumagot.

“I know may nasabe ata akong mali,Im sorry I didn’t mean that is just that–“

“Nakakatampo ka kase e” sagot ng binata na nagpaputol sa mga sasabihin nya.Tinitigan nya lang ito sa gawi “Hindi na nga ako nagreklamo na hindi ka titira sa condo natin,hindi narin kita pinilit na ipaalam sa pamilya mo na magkakaron kana ng asawa.Tapos ngayon,parang ayaw mo pa akong makasama sa gabing ito.” Saglit sya nitong tinignan bago muling balingan ang daan “Yung totoo Aiden,gusto mo pa ba ako makasama?” ikinatigil nya ang tanong nito.

Tila parang may kumurot sa puso nya ng marinig ito sa binata.Hindi nya gustong ito ang kalabasan sa kasintahan para sa pagiingat nya.Dahil siguro sa kakaisip ng mga sasabihin ng iba,hindi nya naisip ang sasabihin naman ng taong mahal nya.

Naiinis sya sa sarili dahil dito.

 “Hindi sa ganun Brice,itsine tyempo ko lang ang lahat” ani nya “Malaking tao ka,kilalang kilala ka ng lahat.Gusto ko lang namang ingatan ang pangalan mo”

Bahagyang umikhim ang binata “Gusto mong ingatan  ang pangalan ko.Pero ang relasyon natin hindi,diba sabi ko sayo wala naman akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao.As long as Im wait you,wala na akong pakialam sa iba…tanging sayo lang Aiden.”

“Im sorry Brice…” marahang sagot nya “I didn’t mean that”

Matapos nyang magsalita,wala nang umimik sa kanilang dalawa hanggang makarating na sila sa venue.Kahit kabang kaba na hinawakan sya ni Brice sa kamay upang alalayan syang makalabas ng kotse.

Hindi nya ipinahalata dito ang nararamdaman.Natatakot syang ano nanaman ang isipin sa kanya ng binata.Pilit nalamang nyang ikinalma ang sarili kahit maraming mga matang mapanghusgang nakatingin sa kanila.

Ang nais lang naman kasi ng kasintahan ay maipagmalaki sya sa lahat kaya magiging ganto narin sya dito.

Inaasahan na nyang magarbong charity ball ang bubungad sa kanila.Halata na dito ang malaking chandelier na nakasabit sa taas na nagbibigay liwanag sa buong lugar.

Kanya-kanyang naggagandahang mga damit ang suot ng mga bisita doon. Pero kahit mamahalan at pagandahan ang mga nakahaing magagarbong damit,tila ang atensyon ng lahat ay naagaw nilang dalawa ni Brice.

Nakahawak sya sa braso ng binata habang dinadaan ang mga taong nanduon.Ang makasama kase ng isang lalaki ang matipuno at gwapong binata sa isang party na para lamang siguro sa mga babae’t lalaki.

Sobrang kakaiba na ito sa lahat.

Halos mag yelo na ata ang kamay nyang nakakapit sa binata dahil sa sobrang kaba.Lalong lalo na nung ipakilala sya nito sa mga kasyosyo nito sa negosyo.

Parang wala lang ito sa binata,dedma sa mga pagtataka nitong tingin sa kanila.May ilan ilan namang nagsasabi na normal na ito sa henerasyon ngayon.

 Pero dahil sa mga babaeng hindi matanggap ang gwapo nyang fiancé na isang lalaki ang kasama.Hindi maitago ng mga ito ang inis sa mga mukha nitong may mamahaling make up na gamit.

Halos umikot lang sa kamustahan at negosyo ang usapan ng mga kasyoso ni Brice.Inaasahan nya na ito dahil mga negosyante ang  nasa party,mga taong hilig ay pera.

Ayaw naman syang pakawalan ng binata sa kinauupuan nila at ni ayaw syang papuntahin sa ibang lugar nang hindi ito kasama.

Akala nya,matatapos ang gabing iyun na nakatunganga lang.Pero biglang binalot ng masarap na musika ang paligid.

Lahat ng mga taong may kasamang babae ay niyaya ng mga kalalakihan doon upang ayain magsayaw.

At dahil si Brice ang kasama nya,wala talagang pakialam sa sasabihin ng iba.Tumayo ito sa kanyang tabi at maya maya lang ay hiningi ang kamay nya upang sumayaw din katulad ng karamihan.

Palagay nya ito na ang tamang pagkakataon para makabawi sa binata.Tinangap nya ang kamay nito at hawak kamay nilang tinungo ang dance floor upang sumayaw kasama ng lahat.

Tila sa sandaling inilagay nya ang dalawang kamay sa balikat ng binata,nilamon silang dalawa ng mga emosyon.Pakiramdam nya parang sila nalamang dalawa sa lugar nayun.

Nawala na sa isip nya ang mga nanlilisik na mga matang nakatingin sa kanila.Nawala nadin sa balakit nya ang mga salitang naririnig nya.

Ang buong tuon nya na ay nasa binata.Ang malalim na pagtitig nito sa kanya.Ang gwapo nitong mukha at maganda nitong labi tila nangaakit syang halikan ito.

Sa mga segundong nakatingin sya sa mukha ng binata hindi nya namamalayang magkalapat na pala ang kanilang mga labi.

Tinutugunan nila ang mainit na halik ng bawat isa,walang pakialam kung sinong makakakita.Halos isang minuto rin tumagal ang mainit na halik na iyon.

”Im sorry…” ani nya nang sandaling nagbitiw ang kanilang mga labi.”Im sorry kung pinaramdam ko sayo na mas mahalaga pa sakin ang sasabihin ng iba.Natatakot lang ako na baka ikaw ang maapektuhan sa dulo e.In the first place you are still Lord Brice Greyzson.Napakali ng pangalan na mayroo ka.Baka kung ano na kase ang sabi-“

Natigilan sya ng muling sapuhin ng binata ng halik ang mga labi nya.Napahigpit pa tuloy ang yakap nya dito.Tinugunan nya ito at sa pangalawang beses at sa pagkakataong ito,mas malalim pa.Ilang segundo pa silang nagpalitan ng halik ng mga oras na iyon.

Maya maya din ang binata na ang bumitiw may ngisi na ito sa labi habang pinakatitigan sya.”Sapat na ang mga halik na tinugun mo Aiden” ani nito sa kanya “Ang halik na kahit sa gitna ng maraming taong mapanghusga,tinugunan mo parin”

“Mas importante ka kaysa sa kanila” sagot nya “Mula ngayon,you can claim me anytime and anywhere.Wala na akong pakialam sa kahit na sino”

Dumukhang ang binata upang sa noo naman sya nito halikan,ilang beses syang iginalaw nito para isayaw,sumasabay ang kanilang mga katawan sa timbre ng magandang musika.Tahimik lang sila habang nakalapat ang mukha nya sa dibdib ng binata.

“Salamat at naging akin ka…” anang ani ng binata “Alam mo bang hindi na ako makapaghintay na pakasalan ka.Sana ngayon ang araw nayun”

Hindi nya mapigilang mapangisi dahil sa sinabe nito.Tinignan nya lang ito bago magsalita.”Soon my king…” ani nya “Pero sa ngayon,i-enjoy na muna natin ang gabing to”

Ilang minuto sila nagsayaw ng binata hanggang sa naramdaman na nila ang pagod.Nag-aya na si Brice na umupo na sila dahil nakikita nitong pagod narin sya.

Magkahawak nilang tinungo ang pwesto upang magpahinga.Akala nya makakarating na sila dun ng salubungin sila ng dalawang lalaki,nakipagusap ito kay Brice na mukhang kasyoso naman nito sa negosyo.Niyaya ng mga ito ang binata na makipag jamming pa sa usapan.

Kita nya na ayaw nitong sumama pero sya narin ang nagpumilit na makiisa ito,kaya ngayon magisa na nyang tinungo ang upuan.

Natagpuan naman nya kaagad ang pwesto ng ilang segundo pero uupo na sana sya nang may pumukaw ng kanyang pansin.Isang pamilyar na mukha ang bumungad sa kanya habang dala dala ang mapanuring mata at kakaibang ngiti nito sa kanya.

“Hi Aiden…” bati nito sa kanya kapagkuwan “Nice to see you here.I guest he is invited and you as his date right?”

Tinungoan nya ito ng ulo bilang sagot.Hindi nya alam pero nakakaramdam sya ng kaba ng makaharap ang lalaking ito “N-nice to see you rin po Mr.Jack” ani nya na ikina ngisi naman ng binata.

“Oh Aiden” anang ani nito “Don’t call me Mr just call me uncle.I know naman na ikakasal na kayo ng pamangkin ko hindi ba.Magiging uncle in law mo narin ako,congratulation nga pala”

Matipid syang ngumiti dito “M–maraming salamat po.Sa totoo nyan,kahit papano gusto kong humingi ng consent nyo para sana saming dala-“

“Hello po uncle!” singit ng matining na boses na ikinaputol ng iba pa nyang sasabihin.Agad nabaling ang pansin nila sa nilalang nayun.Pero agad din syang natigilan ng makilala nya ang taong ito.

“Jane Rufer…” anang ani nya sa dumating kaya nabaling ang pansin nito sa kanya.

Ganun din ito,gulat na nakatingin sa gawi nya “Aiden..Aiden Further?” 

“So magkakilala na kayong dalawa?” ani Jack na namagitan sa kanilang dalawa,binalingan nito ang dalaga “But how,my lady?”

“Sa painting shop nya” sagot nito “Balak sana akong bumili ng isa sa mga painting nya that day so he intertain me.Kaso hindi ko nga nabili yung gusto ko kase naka reserve na sa iba,am I right?”

Tinunguan nya ang dalaga bago tapunan ng pansin si Jack.Makahalugan nadin pala itong nakatitig sa kanya na bahagya naman nyang ipinagtaka.

“So magkakilala na pala kayo nito?” tanto ni Jack “Good to hear,atleast mas madali na ang lahat para hindi kana magulat hindi ba?”

Dahil sa sinabe ng matanda,sabay silang napakunot ng noo ng dalaga.Nagtaka si Aiden kung kayat binalak nyang magtanong subalit may bigla muling sumingit sa tabi nya.

“Jane Rufer?..” anang tanong nito na sabay nilang ikinilangon ng dalaga sa gawi nito.

“B–Brice…” anang sagot naman ng dalaga. 

Ilang segundong namayani ang katahimikan bago sabay nag salita ang dalawa.

“Anong ginagawa mo rito?”

Itutuloy…

CHAPTER 39

“Anong ginagawa mo rito?” anang sabay na ani ng dalawa.

Bahagya syang natigilan sa inakto ng mga ito sa harap nya.Tila ba may kung ano ang sumagi sa isip nya at may nahunian  syang kakaiba sa mga ito.

“Brice,my nephew” singit ng tsuhin sa dalawa “I didn’t tell you na nandito pala si Jane.Hindi na kase kita nakausap ng umalis ka sa mansion few weeks ago e” binalingan nito ang dalaga.

Bahagya nya itong hinawakan sa braso at inilapit sa gawi ni Brice.”Remember Jane my Nephew? He is from the family of Rufer’s.May ari ng airline in south East Asia.I guest you know that she will be yo-“

“Tara na Aiden” ani Brice na bahagyang nagpatigil sa tsuhin sa iba pa nitong sasabihin.”Umuwi na tayo.Bigla atang sumama ang pakiramdam ko”

Hinawakan ng binata ang kamay nya at iginaya sya para umalis.Pero bago pa sila makalayo,pinasadahan nya ang dalaga.

Punong puno ng pagtataka ito habang nakatingin sa magkahawak na kamay nila ni Brice.Hindi nya mapigiling maghinala sa babaeng iyun,kanina pa may roon iba syang nararamdaman dito.

’Jane Rufer…ano bang meron sayo?

“Hindi kana dapat nakipagusap kay uncle Jack,Aiden” ani ng binata habang naglalakad sila ng binata papalabas ng venue.

Pansin nya sa binata ang salubong nitong kilay na tila may kung anong gumabagabag sa isipan nito.Halos lahat siguro ng dinadaanan nilang mga tao roon ay bumabati sa kanila.Ngunit ni hindi man lang ngumingiti ang binata sa mga ito.

Dito nahunian ni Aiden na may problema nga na kanina nya pa ipinagtataka ”…at yung babaeng yun,hindi kana dapat nakipagkilala doon.Ayokong mainvolve pa sila sa buhay na meron tayo ngayon Aiden.Papakasalan na kita,hindi ko hahayaang guluhin pa nila ang buhay nating dalawa”

Kunot noon nyang  binalingan ang binata.Hindi nya maabsorb ang mga sinasabi nito.

“Kailangan ko ng rason” ani nya.Sa ngayon nasa bahagi na sila ng pasilyo na walang masyadong tao “Wala naman silang ginawang masama sakin,kung meron man sayo kailangan ko ng rason,hindi kita maintindihan e.Ipaliwanag mo naman bakit ka nagkakaganito”

Narinig nyang bumuntong hininga ang binata.Mukhang may gumugulo nga sa isipan nito dahil napahilamos pa ito sa mukha nya.

”Mag tiwala ka lang sakin” ani nito habang matamay sya nitong pinaka titigan “Hindi ko alam kung anong irarason ko sayo basta magtiwala ka sakin.Layuan mo si uncle kapag nasa kumpanya tayo.Wag ka ng lumapit sa kanya ok”

“Pero Brice…wag mo naman akong gawing clueless sa mga nangyayare.Oo may tiwala ako sayo pero pwede mo naman akong sabihan” marahan nyang hinawakan ang pisngi ng binata “Isa pa,ikaw narin ang nagsabi na magiging asawa mo na ako.Wala naman lihiman hindi ba?”

“Im sorry…” ani ng binata bago sya niyakap ng mahigpit at isnubsob ang mukha nito sa balikat nya.”Wag mo akong iiwan pleas.Natatakot lang akong mawala ka kaya naglilihim ako sayo.Sana maunawaan mo ako”

Bigla syang naawa sa inaakto ng  binata sa kanya.Ramdam na ramdam nya ang takot sa boses nito na ipinagtataka nya talaga.Huminga sya ng malalim bago bumitaw sa pagkakayap sa kasintahan.

Dito nya lang napansin na may luha na pala ito sa pisngi.Muli naramdaman nyang awa dito.Sa inaakto nito,mukhang mahalaga ang pinaka iingatan nitong lihim.Kaya mahirap man sa kanyang hindi magpumilit na malaman ang tinatago ng binata,mananatili syang tahimik.

“Sasabihin mo naman sakin lahat diba?” ani nya habang pinupunasan ang basang pisngi ng binata dahil sa luha “Hindi kita pipilitin sa ngayon.Pero dahil nagtitiwala ako sayo na sasabihin mo ang lahat,maliwanag?”

Tinanguan sya ng binata habang unti unti itong ngumingiti.Para naman nakahinga sya  ng maluwag ng makitang ganto ang binata.Hinawakan na nya ang kamay nito at ginaya para umalis sa kinalulunlan.

Pero bago pa man sya makagalaw,bigla syang hinalikan ni Brice sa pisngi habang matamay sya nitong pinakatitigan.

“I love you Aiden” anang ani nalang nito na ikinatigil nya.

Nginitian nya nalang ito bago sumagot “I love you din my king.Tara na,umuwi na tayo”

Nagtuloy na sila sa paglalakad ng binata hanggang sa makarating sa parking lot kung saan pinarada ni Brice ang gamit nilang sasakyan.

Ngunit bago paman sila makapasok.Natigilan sya ng huminto ang binata sa paglalakad.Nang tignan nya ito,punong puno ng pagtataka ang mata nito.Nakatingin lang ito sa kotseng nakaparada sa harap nila.Kaya kusang din syang napatingin dito.

.Nang makita nya ang kotse,bahagya nanaman syang natigilan dahil  marami ang ang gasgas nito sa gilid.Hindi payan dahil may pulang pintura pa ang nakasaboy sa harap ng kotseng iyun.

Kitang kita nya kung paano nagigting ang  panga ni Brice habang napapasabunot pa sa buhok nito.Tila nahunian nyang may kung sino ang nag babanta sa binata o sa kanilang dalawa kaya nangyare to sasakyan.

Para itong isang babala na iniukol sa binata.Nilapitan nya nalang ang binata at agad na ipinilig ang bulto nito paharap sa kanya.Pinakalma nya ang sarili kapag kuwan ay marahan nyang sinapo ang pisngi ng binata upang ito naman ang huminahon.

“Kumalma ka” ani nya “Aalamin natin kung sino ang gumawa nito”

“Hindi ako naiinis Aiden” sagot ng binata sa kanya “Natatakot ako”

Napabuga sya ng hininga bago ipinagdikit nya ang noo nila ng binata “Wala kang dapat na ikatakot” malambing na ani nya “Kasama mo ako,hindi natin pababayaan ang isat isa”

Bumitaw ang binata sa kanya at pinakatitigan ang sasakyang dehado.”Alam nating may dahilan ang lahat ng ito” ani Brice “Its Clayton,hindi nya tayo hahayaang maging masaya”

Dahil sa saad ng binata,hinawakan nya ito sa kamay kapagkuwan ay ngumiti sya “Hindi,nagkakamali ka” ani nya “Matagal na tayong masaya Brice.Kahit anong gawin nya alam nyang talo sya sa dulo,dahil masaya na tayo.At magiging masaya pa pag naging isa tayo sa panghabang buhay”

Napansin nyang pinakatitigan sya ng binata bago ito nagsalita.”Maraming salamat Aiden” ani nito “Pinapagaan mo ang loob ko.Pagnandyan ka,kumakalma ang puso ko,you are the reason kung bakit lumalaban ako” bahagya itong lumapit sa gawi nya kapagkuwan ay marahan sya nitong hinalikan sa noo.

“Magiging matapang ako para sayo”

Ginawaran na lamang nya ito ng matamis na ngiti at hindi na sumagot pa.Binalot na sila ng katahimikan habang nakatingin na lamang sa kotseng puno ng gasgas at pintura.

“So?…” ani Aiden “Ano na ang sasakyan natin?”

“ UPDATE?” tanong ni Jack kay Clayton.

“Gusto mo ng update“

Kasalukuyan silang nasa parking lot kasama nya ang tsuhing si Jack.

Mr.Dakota has a party,and his uncle attending in that ball.Actually Clayton was invited too pero dahil nabalitaan nyang aatend din ang dalawang  taong kinamumuhian nya.

Nag dadalwang isip syang umakyat sa venue.Hanggang ngayon parin kase ay nagtitmpi sya sa mga nangyayare.

Nabalitaan na nya ang kasalang magaganap kina Aiden at Brice.Pero dahil nais nyang manahimik na muna at pagplanuhan ang nais nyang gawin.Hinahayaan nyang maging masaya ang dalawa.

Hindi nya alam kung hanggang kailan sya magtitimpi pero titiisin nya ang lahat dahil alam na nya na malapit nang matupad ang mga plano nya.

“Sinabe ko na ba sayo na ikakasal na yung dalawa?” saad  ng tsuhin sa kanya “They look so very happy.It seems na wala na atang makakasira sa pagmamahalan ng mga yun”

“Shut up” ani nya kapagkuwan ay tinungga ang isang lata na hawak nyang may laman ng alak.Nakaupo sya sa harapa ng kotse nya habang nasa harapan ang tsuhin nya nakatayo ”Nanahimik lang ako sa ngayon,maghintay ka lang.Yung kay Jane are you sure she will come?” tanong nya.

“Yeah,pero hindi nya alam na nandito ako” sagot nito “Ang alam nya kase ka syoso lang ng dad nya si Mr.Dakota kaya sila invited.Para mas realistic ang hindi nila sinasadyang pagkikita ni Brice hindi ba” umikhim ito “How about Augosti,anong plano mo sa kanya?.Isang buwan na syang wala sa kumpanya,ngayon na nabigo sya kila Aiden,ano nang plano mo sa kanya?”

“May alas pa ako dun” ani nya “I know hes secret tungkol sa totoong nanay ni Aiden.May isang lalaking humahawak sa kanya upang pabagsakin ang nanay ng Bestfriend nya.Pag di nya nagawa ang huling plano ko.Sa libingan na sya pupulutin”

“Sa tingin mo magagawa nya yun sa bestfriend nya?” tanong ng tsuhin “Kung nabigo syang angkinin ang lalaking mahal ni Aiden.Sa tingin mo kaya nya tong ipagkalulo.E balita ko,nakonsensya sya sa mga ginawa nya kay Aiden.Alam mong may puso parin ang batang yun”

Bahagya sya ngumisi dahil sa sinabe ng tsuhin “Alam kong magagawa nya yun this time” ani nya “Ayaw naman nya sigurong pati ang mana nya sa ina-inahan nya ay maagaw ni Aiden hindi ba? Maswerte pa sya dahil mas pinipili ni Aiden na wag magpakita sa ina.Kahit papano,may oras pa syang gawin ang sarili nyang plano”

“Isang malaking palaisipan yang si Augosti,pero may kulo padin ang batang yan.“ komento ng tsuhin “Ano naman kaya ang plano nya sa ina ng kaibigan nya?” tanong nito.

“Wala na akong pake dun” ani nya “Ang mahalaga ay mabilog nya ang isipan ni Brice,kaya I need that white folder”

“Sana nga magawa na nya this time” saad ng tsuhin “Kung hindi,Jane Rufer is our last ace.Sya nalang ang huling alas natin para magawa mo na ang mga plano mo” sandaling nanahimik ang tsuhin bago muli tong nagtuloy sa pag sasalita “Kung pumalya kapa kay Jane,titigil ka na ba?”

Napatingin sya sa tsuhin dahil sa pagtataka.Hindi sya sumagot  kung kaya nagtuloy ito sa pagsasalita.

“Marame ka nang ginawa para makuha ang gusto mo” ani nito “Baka sakali lang na pag nabigo kapa kay Jane o kay Augosti.Umaasa akong mananahimik ka na at tatanggapin mo na ang katotohanan”

Napatitig lamang sya sa tsuhin.Hindi nya alam pero naramdaman nya sa boses nito ang pakikiusap na kahit hindi nya kailangan ay gusto nya pading marinig mula dito.

Pakiramdam nya,kung sakaling magmakaawa ito sa harap nya.Tila para syang marupok na kahoy at kusa nalang bibigay.

Sa tao nya lang na ito naramdaman ang maging isang mahina at matutong sumuko.Kaya para mawala ito sa isipan ikinubli nya ang kahinaan at pinanatili ang kunwaring tapang.

“Hindi” matigas na ani nya kapagkuwan “Hindi ako susuko.Sisiguraduhin kong makukuha kung ano man ang gustuhin ko”

MABUTI at tinawagan ni Brice ang isa pa nitong driver sa mansion nito.Nagpadala sya ng isa pang sasakyan na gagamitin nila pauwi.Sa pagkakataong ito,tumuloy sya sa condo ng binata.

Pinakaisupan syang wag na munang tumuloy sa bahay nya dahil nga sa nangyare sa kotse.Baka nagsisimula na kasing kumilos si Clayton at ikapahamak nya pa ito.Hindi na sya nakipagtalo pa sa kasintahan.Wala na syang rason para tumanggi pa dahil baka ano pa ang isipin nito sa kanya.

Kinaumagahan,hindi sya pinayagan ni Brice na pumasok sa trabaho.May aayusin ang binata at pinaiimbistigahan nito ang nangyare sa kanila kagabi.

Nais masiguro nitong si Clayton ang gumawa ng bagay naiyon.Pero dahil siguro malinis ang tabaho nito,wala paring nakukuhang ebedensya ang mga taong kinuha nya para imbistigahan ang nangyari sa kotse.

Wala man lang daw nakuhang footage sa cctv na may lumapit dun sa kotse nila.Kaya naman alam na nya ang totoong galawan ni Clayton.Gusto nitong magbigay ng babala sa kanila.Babalang dapat nilang ikatakot.

“Hindi ako natatakot sa kanya” ani Brice habang nagaayos ng necktie sa leeg kaharap ang salamin.

Nakatingin lamang sya sa ginagawa nito habang nakaupo sa gilid ng kama “Hindi pwedeng paglalaruan nalang nya tayo habang buhay.Kung mananahimik lang tayo,hinding hindi tayo magiging masaya hanggat may taong nagpapakasayang sirain tayong dalawa”

“Pero nakita mo naman diba?” ani nya “Malinis ang trabahong ginawa nila sa kotse mo.Pati mga inbestigador ay walang nakuha kahit anong bakas.Magaling na tao si Clayton Brice.Kung kaya nyang mambilog ng isip ng tao.Kaya nya ding lokohin kahit magagaling na tao.Tuso ang pagkakakilala ko sa kanya”

Lumingon ang binata sa kanya “So anong balak nating gawin?” tanong nito “Magtago at matakot,tumahimik nalang ganun?”

“H-hindi sa ganun” agad na sagot nya “Gusto ko lang naman gumawa muna tayo ng plano.Hindi basta basta kalaban si Clayton.Walang magagawa maging ang mga autoridad sa kanya”

“That’s it” anang binata “Gumagawa na ako ng plano.Nagsasawa na ako sa ganito Aiden,ayoko ng matakot para sa kaligtasan mo,sa kaligtasan natin.Gusto ko ng mamuhay ng normal.Yung masaya lang”

Bumuga sya ng malalim na hininga bago lumapit sa binata at marahan nyang sinapo ang pisngi nito.

”Ako din,gusto ko nadin to matapos” ani nya “natatakot lang ako sa mga balak mong gawin.Baka ayun ang maging sanhi ng kapahamakan mo”

“Wag kang magalala” sagot ng binata kapagkuwan ay hinalikan sya nito sa noo “Iingatan ko ang sarili ko.Hindi ko hahayaang saktan ako ng hayup nayun.Tatapusin ko na to”

Tinanguan nya lang ito “Kung gusto mong makasal sakin” ani nya “Wag na wag mong ipapahamak ang sarili mo.Maliwanag ba?”

“Opo,masusunod po” sagot nito sa kanya “Ilalagay ko lang si Clayton sa dapat nyang paglagyan.

Pagkatapos nilang magusap ng binata.Nagalmusal na sila at ng matapos ay nagpaalam narin ito.Walang kinuhang katulong si Brice kaya naiwan syang magisa sa condo.

Tutal wala naman syang gagawin,at hindi nya alam kung kalian pa sya papapasukin ng binata.

Tumambay na muna ito sa Terris kung saan ay may masarap na hangin.Doon nya ginawa ang iba pang manu script na nakaatang sa laptop nya upang pagpapasok na sya  ay wala na syang gagawin pa.

Nakakailang minuto pa lamang sya sa terres na iyun,nang tumunog ang doorbell sa pinto.Agad syang tumungo doon upang pagbuksan ang nilalang na kumakatok pero natigilan sya nang makikila ang taong iyun.

“Jane Rufer” ani nya nung sandaling buksan nya ang pinto at bumugad sa kanya ang dalaga “A-anong ginagawa mo dito?” tanong nya.

“Its me again” masiglang ani nito “And its you again,Aiden Further” nginisian sya nito.

Pero hindi man lang sya makangiti kahit saglit.Bahagya kasi syang nagulat na pati sa condo na to ay makikita nya ang dalaga.

Hindi nya alam pero ilang segundo syang napako sa kinatatayuan.Nakabawi lamang sya ng muling magsalita ang dalaga.

”Baka balak mo naman ata akong papasukin” ani nito.

“ah,O-ok,sige ” anang ani nya at nilawakan pa ang bukas ng pinto “ahm can I ask what brought you here nga pala” hindi nya napigilang matanong dito.

Hinarap naman sya ng dalaga at inuwestra sa kanya ang hawak nitong maliit na box “Sorry if feeling close na ako” ani nito at tinanggap nya ang kahon “Alam ko pagkakakilala palang natin sa painting shop mo.Tapos di natin sinasadyang magkita sa ball kagabi.Tapos pumunta pa ako dito,b-baka na abala ko pa kayo ng girlfriend mo”

“Fiance ko” agad na saad nya “And its ok,don’t mind it.Atleast nga may dumalaw sakin ngayong araw e”

“Mag aasawa kana?” tanong nito sa kanya kapagkuwan ay nag tanim ito ng kakaibang ngiti sa mga labi “hmm,at sino namang maswerteng babae ang makakasama mo habang buhay.Im sure na kahit babae yun,mas maganda kaparin sa kanya hindi ba?” biro pa nito na bahagya ikinatawa nya lang.

“Ahm no…” ani nya “actually its boysfriend,at kaka-alis nya lang kani kanina,his name is-”

“Alam mo nagkita na kami” mabilis na ani ng dalaga na nagpaputol sa sasabihin nya.Di nya alam pero tila sinadya ito ng dalaga na ipianagtaka naman nya.

“Ahm,s-sino naman?” anang tanong na lamang nya.

Ngumisi ang dalaga “He so handsome that night” ani nito na hindi man lang sinagot ang tanong nya “Para nga syang greek God na bumaba sa langit sa sobrang gwapo nya.How I wish na ako na siguro ang pinaka swerteng babae kung ako ang ka date nya sa gabing iyun”

Naiilang nyang sinang-ayunan ang dalaga kahit hindi nya ito naiintindihan.Hindi nya tuloy mapigilan ang sariling magtaka sa kakaibang mga kinikilos nito.

Tinatanong nya ang isip kung paano nalaman ng dalaga ang address ni Brice sa condo.Kaya bago pa man sya kainin ng hinala.

“Paano mo pala nalaman ang address dito?” tanong nya.

Natigilan ang dalaga pero agad din itong nakabawi “Im glad you ask” sahot nito “Dito rin kase ang condo ko e,sa third floor unit 146 .Actually I brought you that cake” tinukoy nito ang kanina pa nyang hawak na maliit na box na iniiabot sa kanya ng dalaga “Para sana pa welcome ko sa inyo dito.Balita ko kasing kakalipat nyo lang dito e ngayon lang kita nakita kaya ngayon ko na iniabot”

”G–ganon ba?” anang ani nalang nya dahil tila naging coincidence sa kanya ang lahat.

”Ahm ok,h-happy neighbors sa atin” inilapag nya ang box na hawak sa lamesa.Pagkatapos ay binalingan nya ang dalaga.

Akala nya nandun parin ito sa kinatatayuan nito ngunit natagpuan nya ang dalaga na nakatayo sa harap ng malaking picture frame ni Brice na nakasabit sa pader.

Nagsalita lamang ito ng lumapit sya sa dalaga.

“That night,umaasa parin ako” ani nito na bahagya nyang ikinatigil.

Tila kase ay nahunian nya ang lungkot sa boses ng dalaga “Akala ko magiging masaya na ako pag nagkita kami.Pero parang niloloko ko lang ang sarili ko e” saglit itong tumigil pero agad ding nagsalita pagkaraan ng ilang segundo.

“Ginagawa ko to para sa anak ko,gusto ko kasing magkaron sya ng masayang pamilya.Kaya siguro kahit ayoko,gagawin ko para sa kanya”

Matagal nyang pinakatitigan ang dalaga kapagkuwan ay naiilang syang nagsalita.”Im sorry” wala sa sariling ani nya kaya tinignan sya ng dalaga “I don’t ask,but I want to know that guy na…sinaktan ka?”

“Ikakasal na kami…” ani ng dalaga na bahagya nyang ikinatigil.

“What?“ anang tanong nya.

“Sinadya narin kita dito kase,gusto kong imbitahan ka” sagot nito “I hope you get there in our special day Aiden.You seems are friend to me kahit ngayon palang tayo nagkakilala”

Sasagot pa sana sya nang magpaalam na ang dalaga.Hindi na sya nito hinayaan pang magpaalam dahil ngumiti na sa kanya ang dalaga.Pero yung ngiting yun ay may sakit…at may kirot na labis nyang ipinagtaka.

Dali dali nalang itong lumabas sa pinto at hindi na muling lumingon pa.

Punong-puno sya ng pagtataka sa dalaga.Hindi nya mabasa ang mga kinikilos nito pero kita nya sa mata nitong…hindi ito masaya.

‘Sino kaba talaga…Jane Rufer?

Itutuloy…

CHAPTER 40

Nagpupuyos sa galit si Brice mula nang makita nyang binaboy ang kotseng pinakikiingatan nya.Gusto nyang magwala nung gabing yun ngunit dahil katabi nya si Aiden.

Sinubukan nyang kumalma at maging kalmado ang pagiisip.

Nasa tabi nya ang binata na laging nagpapakalma sa kanya.Katunayan nga kahit wala itong gawin sa kanya ay tila nagiging maganda talaga ang paligid pagkasama nya ito.

Pinipigilan nya lang ang sarili dahil katabi nya ang binata ngunit ngayon ay nandito na sya sa opisina.Kinakain na sya ng galit.Baka nga makapatay na sya dahil sa sobrang inis.

Sinadya nya talagang hindi papasukin sa trabaho si Aiden ngayong araw.Alam nyang muling nagpaparamdam na sa kanila si Clayton at ito ay pagtarget ng demonyo sa kanyang sasakyan.

Kaya naman natatakot na sya para sa kaligtasan ni Aiden.Hindi nya hahayaang masaktan nito ang binata.

Kaya naman nag isip sya ng paraan upang kahit papano ay malaman kung sino nga ba ang  nagbaboy sa sasakyan.Kung hindi kase magaling ang mga taong nasa batas.Maari isa lamang ang makatulong sa kanya,and its Grant Detour.Ito ang personal na assistant ng binata na may kinalaman sa pang hahack sa mga teknolohiya.

Isang taon nya na itong butler,at ito mismo ang binigay sa kanya bilang maging isang personal assistant.This guy is very intellegent,pinaglilingkuran sya sa mga hindi nya kayang gawin.Kaya bilang katuwang,natural na dito mag alala at siguraduhing ligtas sya.

Kaso iba si Brice,ayaw nyang may umaaligid aligid sa tabi nya.Kaya naman kahit ang lahat ng elites family ay may butler na kagaya nya,kahit pa ni request pa ito ng ikinauukulan.Hindi nya ito hinayaang makasama sya sa bahay o sa buhay nya.

Tatawagan nya na lamang ito kung kinakailangan tulad ngayong araw.

Para kahit papano ay magawa ng binata ang trabaho nito sa kanya,ang pagiging butler nito.Hinayaan nyang magtrabaho ito sa kumpanya.Para narin isang kunsidirasyon sa pagtanggi nyang maging katungga nya ito sa buhay at laging makasama.

Ginawa nya nalang itong impleyado sa kumpanya para makapante itong nakikita sya tulad ng ipinaguutos ng mga nakakataas sa clan ng mga Greyzson.

Ngayon nakatayo ito sa kanyang harapan na may buong galang sa kanya.

“Pinatawag kita kase gusto kong may imbestigahan ka ukol sa parking lot kagabi” ani Brice “Gusto ko sanang imbestigahan mo ang mga kotseng nakaparada sa parking lot na iyun.Kung sino mga pamilyar na tao dun at sino ang nagtangkang lumapit sa kotse ko bukod samin ni Aiden at ng car assistant ng hotel.Maliwanag ba?”

Inantay nyang magsalita ang butler dahil ilang segundo itong tahimik hanggang sa inuwestra nito ang screen ng hawak nitong cellphone.

“My lord,nagawa ko na po yan kagabi palang” ani nito habang pinapakita sa kanya ang isang footage ng cctv.

May nakikita syang dalawang taong nag uusap sa kotse.Ang isa ay naka upo sa hood ng kotse nito habang ang isa naman ay nakatayo sa harap ng binata.“Base sa na trace kong footage ng cctv nayan.Malinaw na si Clayton yung lalaking nakaupo samantalang si Sr.Jack naman ang nakatayo” ibinalik na nito ang cellphone at inilagay na sa bulsa nito.

“Nung gabi bago mangyare ang pang bababoy sa kotse nyo,yung mga oras nayun ay hindi pa nag sisimula ang kasiyahan.Samantalang namataan naman yung dalawa na naguusap kung saan malapit sa kotse nyo.Sakto po atang nakapasok na kayo sa venue noon at pagkaraan ay umalis narin si Sr.Jack samantalang naiwan naman po si Clayton sa pwesto nya”

Kumunot ang noo nya sa butler bago sya nagtanong.“So,ibig sabihin ba nyan na si Clayton ang gumawa ng kalokohan sa kotse ko?” Ani nya “Nasaan naman yung footage na ginawa nya yun? Bakit silang dalawa lang ni Uncle Jack ang nakuha sa cctv?”

Umikhim ang binata bago ito sumagot “Yan nga rin po ang tanong ko My lord.Wala narin po kase yung footage nung kasalukuyan atang ginagawa ang pambababoy.Pero malakas po ang kutob ko na si Clayton nga ang gumawa nun” muli nitong inuwestra ang cellphone nito sa harap nya.

“Sa footage nayan.Naglalakad si Clayton sa west kung saan ang gawi ng sasakyan nyo.Camera 32 po ang cctv kung saan sya mahahagip ng footage kung saan sya papunta.Pero yung footage nayun ay ang nawawala.Pinalitan na po yun ng kuha nyo na kasalukuyang nag tataka sa itsura ng kotse” muli nitong binawi ang cellphone sa harap nya at may kinalikot dito.

“Tinignam ko rin po yung time kung kelan yung kuha ng footage camera 32.Tatlong oras na po ang nakalipas.Ibig sabihin–”

“May nagnakaw ng footage nayun” putol nya sa sasabihin ng butler “Ano pang silbi nyan?” mataas na boses na tanong nya “Paano naman natin madidiin ang hayup nayun na sya nga ang nagtarantado sa kotse ko”

Hindi umimik ang butler,maging ito ay walang masagot.Kaya naman nabugnot sya dito at inutusan nang umalis.Pero bago paman ito makapag lakad palabas ng pinto.Nagsalita na muna ito na ikinatigil nya.

“Kung sakaling mapatunayan po natin na si Clayton ang gumawa ng kalokohan nayun” ani nito “Napakaliit na bagay lang po ito sa kanya.Gaganti rin po ba kayo kung anong ginawa nya sayo?”

“What do you mean?” Tanong nya.

“What I mean is…” Ani nito “Ilabas natin ang baho nya”

“Ang baho nya?” Tanong nanaman nya dahil nahihiwagaan sya sa binata.

“Opo my lord” sagot nito.“May kilala po akong tao na magpapatunay sa mga katarantaduhang ginawa nya sa inyo ni Sr.Aiden nung nasa Allustrea palamang po kayo”

“Sino naman?” Muli nyang tanong.

“Si Arthur po” sagot ng binata “Naaalala nyo po yung taong nagkulong sa inyo sa loob ng tent sa isla? Magagamit po natin sya bilang ebidensya”

Natigilan sya sa kawalan at napatingin lamang sa binata.Bahagya pa itong tumungo upang magbigay galang sa kanya at umalis na ng opisina.

Sya naman ay,hinalungkat ang isipan kung sino yung taong binanggit ng butler.

Arthur?…

Arthur ang pangalan nun,kasa kasama daw ni Clayton ng mga panahong nasa kagubatan pa sila.Ngunit sino yung tao nayun.

Hindi nya talaga maisip dahil tila nawala na talaga sa ala ala nya yung taong tinukoy ng kanyang butler.Kaya naman napilitan syang humarap sa likod ng upuan.

Bumungad naman sa kanya ang maliwanang na umaga.Dahil sa tainted glass ang wall nya sa opisina.Kita kita nya parin ang labas nito at ang naglalakihang gusali.Dito nya nirelax ang isipan habang hinahalungkat sa utak kung sino yung pangalang nabanggit ng butler.

Hanggang sa kung ano ang pumitik sa utak nya at bigla nalang sumulpot ang isang senaryo.Nakikita nya dito yung binatang tinutukoy ng binata at totoo ngang kinulong sya nito sa isang bakal na rehas.

Pero ang sadyang nagpaigiting sa isip nya nung maalala nya kung paano nya ito bilugin sa utak.Ginamit nya ang kahinaan ng Arthur at pinatikim nya dito ang pagkalalaki nya.

Ito yung mga pagkakataong tinakasan nya ang binata at hinubadan pa nya ito ng damit upang sya ang magsuot bago sya tumakas.

Maaring nakalimutan na nya ang mga oras nayun pero ayun ang unang pag kakataong nag mukha syang tunay na tao.Ang unang pagkakataong nakapagsuot sya ng damit.Ang pagkakataong nasilayan nya ang sarili bilang si Brice Greyzson.

Nakapagtanim sya ng ngiti sa mga labi.Kahit papano ay may ambag ang taong yun sa buhay nya.Dito kase sya nagsimulang lumaban at mamulat sa totoong mundo.Mundong punong puno ng silamuot sa buhay.

Nagigting ang panga nya,kunti konti kase ay naiisip nya na may mga tao talagang lolokohin at gagamitin ka lang.Sa mga pagkakataong yun,kailangan mo maging matalino.

Dahil kung mahina ka,talo ka.

Nasa kalagitnaan sya ng pagiisip ng biglang may kumalabog sa pinto ng opisina nya.Narinig nya na may dalawang taong nagtatalo habang papasok sa pinto nayun.Ang isa ay nagpupumilit atang pumasok samantalang ang isa naman ay pumipigil sa taong iyun.

Kilala nya kung kani kanino ang mga matitining na boses na nagpairita sa tenga nya.

Its Picantos,his secretary.And the other boy is…Augosti,the guy from the mental hostpital.

Dahan dahan nyang inuwestra ang upuan paharap sa dalawa ng maramdaman nyang malapit na ito sa gawi nya.Kita nya sa mukha ni Augosti ang pagkainis nito sa sikretarya nyang ubod ng perfection.Ang masungit kase nitong mukha ay sadyang nakakairita para sa mga taong hindi nakakakilala dito.

“Bitawan mo nga ako!” Ani Augosti at inagaw ang kamay nya sa binata “Papasok ako dito dahil gusto ko at kailangan ko! At ngayon kailangan kong makausap ang boss mo maliwag ba?!”

“Ang kapal din naman ng mukha mo!” Singhal naman ng sikretarya nya.“Lahat ng taong gustong makausap ang boss ko.Dumadaan sakin.At base sa schedule ko wala kang pangalan dito”

Mahinang natawa si Augosti kaya lalo pang nairita si Picantos “Huh? Wala akong pake sa papel nayan” ani nito kapag kuwan ay inuwestra pa ang hawak nitong white folder sa ere.“Mas importante ang papel na hawak ko.Bago pa sya mabilog ng pinakamamahal nyang si Aiden!”

Dahil sa pangalang narinig parehas ata silang natigilan ng sikretarya.Nagtaka sya kung bakit nasama nanaman ang binata sa kalokohan ng lalaking ito.

Mabuti nalamang at unang nakabawi ang sikretarya at walang ano ano’y pinasadahan nya ito ng isang malakas na sampal na ikinagitla ni Augosti.

“Baliw ka pala e!” singhal ni Picantos “Ano nanaman ang balak mong gawin huh?! Sisiraan mo nanaman ang dalawang boss ko? Dispirado ka na pala e!”

Tila walang epekto ang malakas na sampal ng binata kay Augosti dahil napangisi lang ito kapagkuwan ay inayos ang sarili.

“For your info” ani nito “matagal na silang sira.Pero ngayon sisirain ko pa!”

Dahil sa narinig sa binata kusang nagigting ang panga nya at parang umakyat ang dugo nya sa ulo nya.Gusto nyang ilabas ang biglaang galit kung kaya siniagawan nya ang dalawa

“Shut up!” Bulyaw nya “shut the fuck up the two of you!”

Inuwestra nya ang isang daliri kay Picantos “lumabas ka muna.Mukhang kailangan talaga  naming magusap ng bastos na to” diing ani nya at pinasadaan ng tingin si Augosti.

Kahit nagpupuyos pa sa galit si Picantos.Napipilitan itong nagtungo sa pinto pagkatapos ay malakas nitong isinara.Umilingaw ngaw ang ingay sa loob pero nanatiling magkakatitigan ang dalawa.

“Anong kailan mo?” Anang ani Brice pagkaraan ng ilang segundo.“Mang gugulo ka nanaman.Ano nanaman ba ang baon mo sa ngayon?”

Narinig nyang mahinang natawa ang binata pagkatapos ay inilipag nito ang puting folder na hawak nito kanina pa.

“See that for yourself” ani nito “malalaman mo talaga kung anong pinunta ko dito.Dyan mo makikita ang lahat ng katotohanan sa likod ng pagkatao ng mahal na mahal mong si Aiden”

Natigilan sya habang napatitig lamang sa folder na nasa harap nya.Hindi nya alam pero parang ang bigat ng kamay nya upang hawakan ang folder na ito.

“Nasan ang tapang mo?” Tanong ng binata sa kanya dahil hindi na sya naka imik pa “Nasa folder naba yan? Ano pang hinihintay mo? Buksan mo para malaman mo ang toto–”

“Wag mo akong gaguhin Augosti” Putol nya sa iba pang sasabihin ng binata “Wag mo rin akong utusan na may utoridad dahil pasalamat ka’t napagbigyan pa kita ng pagkakataong kausapin mo ako” hinawakan nya ang white folder at inuwestra ito sa harap ng binata “Tell me about this folder.Anong nilalaman ng mga ito”

Nakita nyang napahinga ng malalim  ang binata habang inilayo ang paningin nito sa kanya.Sa kilos palang nito,alam nyang may hindi ito magandang sasabihin sa kanya.

“Its a contract” panimula ng binata “Its a contract and its all about Aiden.You beloved fiance’”

Kumunot ang noo nya at bahagya pang natigilan kahit alam na nya ang sasabihin nito.Hindi nya lang kase maiwasang kabahan para sa binata.“What about him?” Anang tanong nya “Ano naman ang kinalaman ni Aiden dito?”

“Malaki” agad na sagot ng binata “Ang folder nayan ay naglalaman ng kasunduan nila ng isang tao.Yung tao nayun ay gustong pabagsakin ka.Kaya nakipagsabwatan sya kay Aiden upang makuha ang loob mo at ikaw na mismo ang pumirma sa isang bagay na ikababagsak mo”

“How can you be so sure?” Di makapaniwalang tanong nya “How can you be so sure na ginagamit nga lang ni Aiden ang sitwasyon namin para ako na mismo ang pumirma”

“Simple lang” sagot naman ng binata “Diba patay na patay ka sa kanya,yung folder nayan,ay naglalaman ng katibayang isusuko mo na ang buong kumpanya.Ang malala pa,buong board ay nag agree sa statement ng taong gumawa ng katibayan nayan.They are all agree na palitan ka sa pwesto dahil sa kairesponsable mo.Ang masakit pa,si Aiden ang punot dulo ng lahat ng yan.May pirma sya sa papel nayan na katibayang statement sya sa mga walang kwenta mong ginagawa sa kumpanya”

“What?! But how?!” Guat na tanong nya “They all know na ginagawa ko ang lahat lahat sa kumpanya.Hindi nila ako basta basta patatalsikin sa kumpanya ko”

“Yun na nga e..” Mahinang ani ni Augosti na tila naaawa sa kanya “Si Aiden lahat ang may kagagawan nito.Hindi ako makapaniwalang naka pirma sya sa isang statement na your not stable enough dahil your mind is not capable para humawak ng kumpanya.Ibig sabihin,mang mang kaparin sa paningin nya”

Ilang segundo syang napatitig sa gawi ni Augosti,pina process nya ang lahat.Kaya naman ng makabawi sya,binato nya ang folder na hawak sa mismong mukha ng binata na ipinagtaka naman nito.

Gulat itong nag gitla sa kanya.

“Sa tingin mo maniniwala pa ako sayo” ani nya.Kitang kita nya ang pagtataka sa mukha ng binata na ikinatawa nya sa isipan.

“Ang ibig mong sabihin,nasa folder na ito ang lahat ng kasinungalingan nyo ni Clayton ganun ba?” Sarkastiko tanong nya.“Sinasabi dito na ang buong board ay pirmado na at papatalsikin nalang ako.Isa pa,si Aiden? Witness sa kamang mangan ko upang hindi ako capable na mag manage sa  kumpanyang pinalawig ko” umikhim sya.

“Sigurado kaba talaga sa katarantaduhan mo?”

“Oo,totoo ang sinasabi ko!” Agad na depensa ng binata “May pirma dyan si Aiden na magpapatunay na saksi sya sya lahat ng kairesponsable mo.Isa pa lahat ng board dito sa kumpanya ay nag-agree na patalsikin ka.Naniniwala silang lahat sa satatement ni Aiden.Sinisira ka nya Brice.Sisirain ka nya”

“Tama na” walang emosyong ani nya “Maniniwala ako kung tatanggalin ako ng buong board dahil hindi na ako sapat na presidente ng kumpanyang ito.At sigurong totoo ngang nakapirma na silang lahat sa folder nayan bilang pagsangayon” napalingo ang ulo nya habang bahagyang natatawa “Pero hindi ko lang maintindihan kung bakit kailangan mo pang idamay si Aiden.Its so unreasonable”

“No…” Bagsak balikat na ani ng binata.Kitang kita nya ang mabilis napagragasa ng mga luha nito sa mga mata.“Pleas no Brice,iligtas mo ako”

Bahagya syang natigilan ng sabihin ito ni Augosti.Sandali silang nilamon ng katahimikan kaya ang paghikbi nalang ng binata ang maririnig nya.

Hindi nya alam pero tila nakita nya ang takot na namutawi sa mukha nito.May kakaiba sa binata,magtatanong pa sana sya subalit agad na may kumatok sa pintuan.

Parehas silang napalingon sa pinto kapagkuwan ay niluwa doon ang siktetarya nyang takang nakatingin sa gawi ni Augosti.

“What do you need?” Anang tanong nya dito.

Bumalik ang tingin ng binata sa kanya “Ahm,Mr.Grey pinapatawag ka daw po ng board.Kasalukuyan po silang nasa meeting ngayon”

Tinanguan nya lang ang binata na agad ding lumabas.

Lumakad naman na sya papunta sa pinto upang lumabas nadin pero naramdaman nyang humawak sa braso nya si Augosti.

“Im scared…” Ani nito “But Im sorry,natatakot lang ako.Kaya mang hihingi sana ako ng tulong”

Kumunot ang noo nya dahil sa sinabe nito.“Ano ba talagang nangyayare sayo?” Tanong nya sa binata “Bakit ka natatakot,saan ka natatakot”

Sasagot na sana si Augosti sa mga tanong nya subalit may biglang sumulpot muli mula sa pintuan.

“Its him Brice!” Ngangad na ani ni Augosti “Its Clayton”

Itutuloy…

CHAPTER 41

“ Sr Aiden bakit di ka po pumasok,may sakit ka po ba?“ -Penelopy ’Ang maalalahanin sa grupo.

“ Hey! Sr.Aiden,kung sakaling naglilihi kana papadalhan ka namin ngayon ng mga prutas.Baka masama din ang pakiramdam mo dahil sa morning sickness.Papadalhan kadin po namin ng gamot gusto mo ba? “-Reny ’Ang mapagbiro.

“ Sr,miss kana daw ng

team.Si

Reny at Penelopy nagtatalo kung babae o lalaki daw po anak nyo.Naglilihi kana ba Sr? Ninong ako Sr ah,ganda ganda nyo pa naman

po.Im

sure gwapo o maganda din yan baby nyo “-Xen ’Ang madalas masabihang sipsip sa lahat.

“ I hope matatapos mo yung manu script for the next presentation Sr.Get well soon po“ -Zach ’Ang medyo bossy naman sa lahat.

Napapangiti nalang si Aiden sa mga text ng mga ka team nya.Alam nyang pinapasaya lamang sya ng mga ito.Puro kalokohan ang mga pinagsasabi nito sa kanya,halatang walang alam sa tunay na nangyayare sa mundo nya.

Napapaisip sya minsan.Sana nga,madali nalang sa mga taong ito na sabihin ang problema nya.Ang sabihin sa kanila na may nagtatangka sa buhay nya at pwede syang mamatay o mapahamak sa ano mang oras.Pero hindi ganun kadali yun.

Iba ang mundong ginagalawan nya sa mga ito.Sa kanila,tahimik,payapa,maayos.

Pero kasalungat nito ang kanya.Magulo,masalimuot,malungkot.Pero sa tuwing nahahagip ng mata nya ang singsing sa daliri nya,alam nya balang araw matatapos ang lahat ng paghihirap nya…nila.

Kasama na nya ang binata…si Brice,kaya wala na syang dapat na ikatakot pa.

Kasama na nya ang binata kaya wala na dapat syang ipag-alala.Wala na dapat syang ikalungkot.

Ngunit inaamin nyang nag alala sya sa kung anong buhay ang maaaring harapin nila ni Brice.Oo,sigurado na sya sa binata.Ngunit ano ang muling magiging yugto ng buhay nila pagkatapos ng lahat ng ito.Magiging masaya na ba sila.

’Sana…

Patuloy sa pagsend ng kung ano anong txt message and emails ang team nya.Kalahati nun ukol sa presentasyon,ngunit karamihan ata puro kalokohan.

Hindi nya alam pero ilang minuto na ata syang naka ngiti habang nakikipag bangayan sa mga kasama.Magkakalahating araw pa lamang sya sa condo ni Brice ngunit ni hindi man lang sya nakaramdam ng pagkabagot.

Pero pagkaraan ng ilang minuto ay nakatanggap sya ng mensahe mula kay Grant na ipinagtaka naman nya.

’ Lord Brice investigate the car incidents in parking lot’ basa nya sa unang minsahe ’ He wants to find me the real culprit.

Agad syang nag replay dito ‘Do you find it already?’ Tanong nya.

’ Yes,and its Clayton.

Bahagya syang napaigtang ng mabasa nya ang pangalan ng binata.Bigla syang kinabahan kaya hindi na sya nakapag reply kay Grant.Wala pang isang minuto ng makatanggap muli sya ng minsahe dito.

‘Pleas,Sr.Aiden.Magingat po kayo, kami na pong bahala dito sa kumpanya.Ayoko po sanang sabihin sa inyo but,Lord Brice trying to kick out from the company.The whole board had make a decision for Brice resignation to his own company’

’What? No!! Ani nya sa isipan.

Dahil sa kabang naramdaman,hindi na sya nagreply pa sa binata.Tinunton na nya ang numero nito sa cellphone nya at tinawagan na ito.

Naka ilang tunog naman sa kabilang linya hanggang sa sagutin na ito ng binata.Tinanong nya kagad ito kung ano ang nangyare.

“Wag na po kayong magalala Sr.Aiden.Sisiguraduhin po naming magiging maayos ang lahat dito” paliwanag ni Grant.

“Teka,bakit naman sya tatanggalin?.Bakit parang hindi man lang nya alam ang mga nangyayari.May sapat na ba silang ibedensya?” Sunod sunod na tanong nya dito.

Narinig nya lang na bumuntong ng hininga ang binata bago ito sumagot “Kagaya po ng sinabe ko,inaayos na po namin ang lahat” ani nito “Mahaba pong kwento pero may lumabas po kasing kahina hinalang contract form.Ang nakakalungkot lang ay ito na po ang pinagbasehan ng buong kumpanya.Hindi na po nagawang ibigay ni Lord Brice ang statement nya”

“Its unreasonable” sagot nya “Hindi pwedeng basta nalang nila ganitohin si Brice.Malaki ang naiambag nya sa kumpanya ng mga Greyzson”

“Thats life Sr.Aiden” mahinang ani nalang ng binata.“Minsan sisirain ka talaga ng mga taong nakapaligid sayo”

“No” matigas sabat nya “Minsan hindi masamang lumaban at magsalita.I need to end all of this.Hindi ko hahayaang mangyare ang lahat ng to”

Naramdaman nyang bahagyang natigilan ang binata mula sa kabilang linya pero agad din itong nakabawi.

“A-ano pong gagawin nyo?”

“Pupunta ako dyan” ani nya “Ako ang haharap sa board”

Bago paman makapag reklamo ang binata ay pinatayan na nya ito ng linya.Dagli syang nagpaalam sa mga kausap sa laptop nya at tinungo ang kwarto upang magbihis.

Mabuti nalang ay may loongsleeve si Brice na nagkasya sa katawan nyang marikit.Ito ang ginamit nya upang magmukhang presentable ang sarili.

Pagkatapos ay sumakay sya ng taxi.

Siguro ay ilang minuto lang nilang nilakbay ang byahe upang makarating sa gusaling kalulunlan.Pagkarating naman dito ay agad na syang bumaba sa sasakyan.

Huminga sya ng malalim at matapang na pumasok sa loob.

Wala syang pakialam sa mga taong nadadaanan nya.Gamit ang walang emosyong mukha,ito ang hinaharap nya sa mga tao.

Sa pagkakataong ito pakiramdam nya,pagod na sya.Pagod na syang mag mukhang kawawa at pagod na syang matakot.Kaya naman tama lang ang walang emosyong mukha nya.Walang makikitang sakit.Walang makikitang lungkot.

Pagbukas ng elevator ay agad syang pumasok doon.Hindi nya alam kung sino na ang nilalang na naabutan nya sa loob pero agad syang natigilan ng makita mula sa replika ng likod ng pinto ng elevator ang mukha nito.

Gamit ang nakangising mga labi nito ay agad syang kinalibutan.

Subalit kahit binabalot ng kaba,matapang nyang unti unting nilingon ang nilalang mula sa likod nya.

“C-Clayton…” Anang ani nya.

Mahina itong natawa habang nakatingin sa pagmumukha nya “Nice to meet you again my lady” ani nito na ikinitayo ng balahibo nya.

Hindi sya umimik.Ibinalik nya ang walang emosyong mukha at muling humarap sa likod ng pinto ng elevator.“Hindi ko inaasahang makita ka rito” ani nya.

Umikhim ang binata “Ako,laging kong iniiisip na sana mag-kasama tayong dalawa kahit minsan sa iisang elevator” ani ng binata “Lagi kitang inaasahang makita”

Nag-igting ang panga nya sa narinig pero pinakalma nya ang sarili “Ano ba ang tunay na pakay mo rito.Bakit ka nasa kumpanya ng pinsan mo?” Tanong nya.

“Simple lang” sagot nito “Gusto ko kasing ipaalam sa lahat na nagtagumpay na tayo”

Natigilan sya “Hindi pa tapos ang laban Clayton” ani nya “Hindi ko hahayaang pabagsakin mo kami”

Saglit ngumisi ang binata “Wag kang mag alala Aiden,hindi ka naman kasama sa pag bagsak hindi ba” sagot nito “First of all,plinano natin tong dalawa.Pinabagsak natin si Brice,hindi ba?”

Nanikip ang dibdib nya dahil sa sinabe ng binata.Hindi nya lubos maisip na kahit papano pala ay kasama sya sa mga plano nito.Kahit papano,sinuko nya ang binata.

At lubos nya tong pinagsisisihan.

“Thank you nga pala sa tulong mo Aiden” ani Clayton “Tamang tama at magkasama na tayo ngayon.Sabay nating kukunin ang kumpanya.Ngayon natin pababagsakin si Brice hindi ba?”

Dahil sa sinabe ng binata.Mariin nyang ipinikit ang mga mata,pagkatapos ay naramdaman na nya ang mga luhang pumapatak sa mga pisngi nya.

’Im sorry Brice…Im so sorry.Naging mahina ako,patawadin mo sana ako…

Ilang segundo pa sila sa elevator nang marinig nyang tumunog na ito.Bumukas ang pinto at magkasunod silang lumabas ni Clayton.

Pero bago man sila maghiwalay ng binata,hinarap nya muna ito tsaka pinasadahan ng malakas na sampal sa pisngi.

Dahil sa ginawa nya,alam nyang bahagya nilang nakuha ang atensyon ng iilan.Pero wala syang pakialam sa mga ito’t matapang lang na hinarap ang binata.

“Demonyo ka” diing ani nya sa harap harapan ng pagmumukha ng binata “Sana maging masaya ka na sa lahat ng tagumpay mo ngayon.Dahil alam ko,kahit kailan walang magmamahal sa mga kagaya mong walang puso”

Hindi na nya hinayaan pang makasagot ang binata.Dagli lang syang tumakbo upang tumungo sa opisina ng kasintahan at kamustahin ito.

Ilang mga tao ang nabangga nya pero hindi na nya ito pinansin pa.Ang mahalaga sa kanya ngayon ay ang kalagayan ni Brice.kaya naman nung oras na nakarating na sya sa harap ng opisina nito,agad nya lang binuksan ang pinto.

“Its him Brice!” Ngangad na ani nya “Its Clayton”

Akala nya makakarespond kaagad ang binata sa kanila.Sa katunayan sya pa nga ata ang natigilan dahil hindi nya inaasahang makita ang pamilyar na mukha sa silid nayun.

’Augosti…

“Aiden,anong ginagawa mo dito?” Inaasahan na nya na ganun ang bungad sa kanya ng binata.“Diba sinabe kong wag ka ng pumunta dito dahil delikado ang buhay m-”

“Nakasabay ko sya sa elvator” anang putol nya sa iba pang sasabihin ng kasintahan “Yung taong kinatatakutan mo ay nakasabay ko sa iisang lugar.Walang nangyari sakin,buhay ako”

“Natatakot lang ako na baka mapahamak ka” sagot ng binata habang lumalapit ito sa kanya.

“Hindi na uso ang takot Brice” ani nya “Mawawala na sayo ang lahat matatakot ka parin?”

“Hindi naman totoo ang lahat ng yun diba?” tanong ng binata.

“Hindi ako yung klase ng taong tinutukoy nila sa contract paper”

“Papatunayan natin yan” sagot nya,kapagkuwan ay hinawakan nya ang kamay ng binata at marahan itong pinisil “We will do everything para bawiin ang kumpanya mo.Hindi natin yun hahayang makuha ni Clayton”

Tinanguan lang sya ng binata kapagkuwan ay marahan sya nitong hinalikan sa noo.Tila naman walang ibang tao sa paligid ng silid.Nang mahunian nanduduon si Augosti,ito nalang ang nagparamdam at lumisan na ito sa kinalulunlan.

Wala silang pakialam sa kahit na sino ngayon.Kapit kamay nilang nilabas ang silid upang tunguin ang isa sa pagsubok sa pagmamahalan nilang dalawa.

Brice.

SOBRANG bigat ng loob nya,tila sasabog na ata sya sa galit mula kagabi hanggang ngayon araw.Pero like what he said.Aiden was there to lighten up the whole atmosphere.

Parang gumaan ang pakiramdam nya ng masilayan ang mukha ng binata.

Pakiramdam nya kahit siguro ay babagsak na sya sa lupa,hindi sya masasaktan.

Dahil naandito si Aiden,para saluhin sya.

Lahat ata ng mga impleyado sa kumpanyang iyun,nasa kanila ang mga mata.May mga pagtataka ito at may ilan ay  awa sa mukha.Pero wala na silang pakialam sa iba pang sasabihin ng iba.

Ito sila ngayon,kapit kamay na binabagtas ang isang pasilyo patungo sa boredroom.

Nagaantay ang mga kalaban.

Nanga-ngating pabagsakin sila.

Bale apat ang tao sa silid na yun pag ka pasok nila sa loob.Pang lima si Clayton na preskong nakaupo sa pinaka center ng mahabang lamesa.Sya dapat ang nakapwesto dun pero mukhang exited ang pinsan na ito ang magmay-ari sa upuang iyun.

Hindi na sila umalis sa pwestong kinalulunlan pagpasok nila.Kapwa sila nakatayo sa harap ng buong bored team hinihintay kung sino ang magsisimula sa sandaling katahimikan.

“Im glad to see you here” ani Clayton na ito ang nagsimula sa lahat ng nandun.Ang kakaibang ngiti nito ay tila nagsasabi na kanya na ang laban.

Binalingan sya ng mga mata nito bago dumako sa bulto ni Aiden katabi nya “…Aiden”

“Tapusin na natin to Clayton” si Aiden naman ang sumagot.

Ngumiti naman si Clayton dito “Dont be excited,nagsisimula palang tayo” ani nito.

Umikhim ang isa sa apat na myembro ng bored.Nasa kaliwa ito ni Clayton kaya doon sila bumaling “Nandidito naman na ang lahat,magsimula na tayo” ani nito kapagkuwan ay inilabas ang isang puting folder.

Binalingan nito ang kaharap na lalaki sa kanan naman ni Clayton pagkatapos ay inuwestra ang isang kamay dito “Pleas,Mr Masirag.Ipaliwanang mo ang mga dapat maintindihan ni Mr.Grey” ani nito.

Tumingin naman ito sa kanya kapagkuwan ay binuklat ang isa ring hawak nitong puting folder “To all boredmember,make a decision for Mr.Grey.We,investigate his condition,and we discovered that he is not still capable for being a CEO of this company”

Saglit itong huminto pero agad ding nagpatuloy “We,the bored team are decided and put our personal opinion of what we saw in your Journey here.But suddenly–”

“They all are agree” sabat ni Clayton na nagpatigil kay Mr.Masirag sa pagsasalita “Pumirma na sila sa isang statement kaya gusto na nilang paalisin ka sa pagkakaupo mo” binalingan nito ang pangalawang lalaki sa kaliwa nya “Mr.Egana,ipagpatuloy mo pakiusap”

Tumango ang lalaki kapagkuwan ay tumuon ito sa kanya “Napapansin namin na madalas ay wala ang iyung tuon sa kumpanya” pagsisimula nito “Mahigit dalawang buwan nayun.Ang pinagtataka namin,lagi mong pinapakansel ang mga meeting mo.Hindi maganda yun dahil ang malalaki nating investor pa ang nakaka encounter sa mga ginagawa mo.Dahil dun,nagsimulang bumaba ang mga sales natin.Imbes na mag respond ka kagad,wala kang ginagawa.

Natatambakan ka na ng mga papers na kailangan mong reviewhin at pirmahan.We all need that next week pero inaabot sya ng halos dalawang linggo“ tumingin ang mata nito sa isang lalaking kaharap sa kana naman ni Clayton.

Ito ang mitsya upang magsalita ito.“Remember Mr.Grey” ani nito sa kanya,kung matatandaan nya.Ito si Mr.Astrid “Mahigit tatlong araw ka ng hindi pumasok.But the papers was still in your office.All the bored meeting are waiting for your respond pero nung araw na pumasok ka.Dun kapa nawala ng higit pang tatlong araw”

That time,I spend my time in Allustrea with Aiden.

“Sa tatlong araw na absences mo” singit ni Mr.Kirby ang unang myembro na nagsalita sa kaliwa ni Clayton “Nawala ka pa ng parang bula ng halos tatlong araw din.Tambak ang paper works mo sa office.Walang pirma,walang review”

Hindi pa tapos sa pagsasalita si Mr.Kirby pero sumingit agad si Mr.Agani “…and 80 percent ng sales natin,nawala” bumuga ito ng malalim na hininga “eighty percent yun Mr.Greystoke twenty percent lang ang natira para satin”

“at mahirap habulin yun sa loob lang ng isang buwan” ani Mr.Masirag “Kaya ngayon,may isang investor na ang nag pull out ng pera nya.Kalahating milyon”

Hindi agad nakarespond si Brice sa mga kaharap nya.Dahilan ng ilang segundong katahimikan.

Nakatingin lamang sya sa mga ito na parang pinoprocess ang lahat.

“Kalahating milyon?” Ani Clayton na nag pabasag sa katahimikan “twenty percent sales lang in one month,one pull out investor,ano ang masasabi mo Mr.Grey?” ani Clayton at nginisian sya nitong muli. “Is that not enough reason para paalisin ka sa kumpanya?”

“Yes,kahit kailan hindi magiging enough ang rason ng mga yan” si Aiden ang sumagot na ikinatigil nya.Hindi sya nakapagsalita na parang nanigas na ang dila nya sa loob.Kinakain sya ng kaba,pero dahil mas hinigpitan pa ng binata ang pagkakapit sa kamay nya tila kusang kumalma ang puso nya.

“Sa halos mag aanim na taong paninilbihan dito ni Brice.Pinataas nya ang kumpanyang ito na mas naging kilala pa sa buong bansa hindi ba?” Pagpapatuloy nito “Oo,mga pagkakamali nya yan.Alam kong hindi nya yan itatanggi.Pero basta basta nalang kayo magbabase sa papel na hawak nyo”

“Totoo man o hindi ang contract paper nato” Mr.Agani said “Gawa gawa man o hindi pero lahat kami ay saksi sa mga kamalian ni Mr.Grey Aiden”

“Oo,kamalian” sagot ni Aiden “Minsang kamaliang nagawa nya ng dahil sa pagmamahal.Pero baka nakakalimutan nyo lang na sa isang buwan kong pananatili sa kumpanyang ito.Nakita ko kung paano sinikap ni Brice na pataasin ang sales.I think Mr.Dakota will agree with me right now.Nag-invest lang naman kase sya ng isang milyon sa kumpanya the moment na si Brice ang humarap sa kanya.Isn’t amazing?” Narinig nyang bahagya pa itong umikhim “May mga bagay na hindi nyo magagawa na magagawa ng binatang ito.At dahil yun sa puso nyang may pagmamahal”

“Pagmamahal na sumisira sa lahat?” sabat ni Clayton.

Umiling ang binata bago ito muling nagsalita “Hindi Clayton” ani Aiden “Pagmamahal na umaayos sa lahat,at hindi mo maiintindihan ang ibig sabihin ng pagmamahal dahil wala ka naman nun”

Natahimik ang buong paligid pagkatapos ni Aiden magsalita.Kitang kita nya kung paano nagigting ang panga ni Clayton habang nakatingin kay Aiden.

Dito sya bahagyang umabante upang protektahan ang kasintahan.

“Wala ako nun Aiden” diing ani ni Clayton “Pero meron ako nito” kinuha nito ang folder na hawak at pinadulas ito sa lamesa papunta sa dulo nito kung saan sila nakapwesto.

Tinapunan lamang ng tingin ni Aiden ang papel na nasa harap nya “That paper is not define who I am” ani nya “Walang katotohan ang mga laman nyan.Ni hindi nga namin alam na basta basta nalang yan sumulpot.Hindi ko alam kung san nanggaling yan at sino ang gumawa”

“Hindi paba katunayan na nasa papel nayan ang pirmadong mong pangalan” sagot ni Clayton kapag kuwan ay bumaling ito sa kanya “At ang pangalan ni Brice na lalagdaan nya na ngayon bilang pagbaba sa kinuukulan”

Agad na umikhim si Aiden “Wag kang mangarap na makukuha mo ang kumpanyang ito,Clayton” ani Aiden “Brice dont allow you” bumaling sa kanya ang binata “Hindi ba mahal ko? ilalaban natin ang kumpanyang ito.Mananatili ito sa mas karapat dapa–”

“Ayoko na Aiden…” Mahinang ani nya na nagpatigil sa binata.Ilang segundo silang nagkatitigan na parang hindi makapaniwala sa sinabi nya “Gusto ko na maging malaya,gusto ko ng maging masaya…Kaya ayoko na”

Napa kurap kurap ito sa sinabe nya “Ano,hindi Brice,hindi pe-pwede!” Kunot noong ani nito.

“Pagod nadin ako e,gusto ko ng maging maayos ang lahat” sagot nya “Gusto ko ng lumagay sa tahimik”

“Pero Brice malaki na ang nasakripisyo mo sa kumpanyang ito.Malaki na ang nagawa mo,kaya hindi ako makakapayag na basta mo na lang bibitawan ang lahat ng to” naramdaman nyang nagcrack ang boses ni Aiden.

Pagbabadya na pinipigilan ng binata ang umiyak.“Hindi pwedeng sumuko ka nalang,hindi pwedeng basta ibigay mo nalang to sa walang kwentang taong yan”

“Shhh…” Ani nya upang sawayin ang pagpupuyos ng binata.Marahan nyang sinapo ang mukha nito.Tsaka nya ginawaran ng halik sa noo upang kumalma.

“Kung kailangan kong isuko ang lahat para maging maayos.Gagawin ko” ani nya “Handa akong bitawan ang lahat ng ito Aiden,para ikaw na ang kapitan ko”

Tumahimik ang binata,kapagkuwan ay dito nya na nakita kung paano umagos ang mga luha nito sa pisngi.Masakit sa kanya na kahit papano ay napamahal na sya sa kumpanya.

Ang kumpanya ng mga magulang nya.

Pero pakiramdam nya,ito lang ang dahilan ng kaguluhan.Ang inggit ni Clayton ay maaring maging mitya pa ng kanilang buhay.

Kaya kahit mahirap,bibitawan nya ang lahat ng ito.Dahil alam nya sa pagbitaw nya,may tao syang muling makakapitan.

At si Aiden ang taong yun.

Tinuon na nya ang pansin sa papel na nasa harapan nya.Tahimik ang lahat,walang nagiingay,walang nagsasalita.

Kinuha nya ang ballpen mula bulsa ng coat nya at binaligang ang gawi ni Aiden,bago nya pirmahan ang pangalan naka paskil sa papel na iyun.

“Tapos na Clayton” ani nya pagkatapos nya lagdaan ang papel.

Humarap sya sa binata.Tulad kanina,naka ngiti ito.Yung ngiting tagumpay pero alam nyang hindi masaya.Hindi na ito nagsalita pa at pinakatitigan nalamang sya.

Muli nalang syang tumabi kay Aiden at hinawakan ang kamay nito “Alam kong nakuha mo na ang lahat.Kaya maging masaya ka na sana” muling ani nya kapagkuwan ay tumingin sa mukha ni Aiden “Pero kahit alam mong masaya kana,sana makuha mo din ang tunay na kaligayahan.Yung Kaligayahan sanang pang habambuhay”

Mahigpit nyang hinawakan ang kamay ni Aiden pagkatapos ay lumabas sa silid na iyun.

Dito nya napansin ang lahat ng impleyado nilang tila nagaabang sa paglabas nila.Lahat ng mga ito,makikitaan ng awa sa mga mata.Maaring narinig nito ang usapan sa loob na hindi man lang isinara ang pinto.

Mabuti nato,dahil alam nyang hindi na sya magkakaroon ng pagkakataong makapag paliwanag sa mga taong kahit papano ay umasa sa kanya.

“Employee’s” kuha nya sa atensyon ng lahat pagkarating nila sa gitna ni Aiden.

“Magtrabaho kayong mabuti,maging magalang sa nakakarami at wag masyadong magpapagod” ani nya sa lahat

“I am Lord Brice Greyzson.Signing off”

Itutuloy…

CHAPTER 42

“Alam kong nakuha mo na ang lahat.Kaya maging masaya ka na sana” muling ani nito sa kanya kapagkuwan ay tumitig ito sa gawi ni Aiden “Pero kahit alam mong masaya kana,sana makuha mo din ang tunay na kaligayahan.Yung Kaligayahan sanang pang habambuhay”

CLAYTON

DAMANG dama ni Clayton ang ibig ipahiwatig sa kanya ni Brice nang mga oras na iyon.

Oo,maaaring nasa kanya na ang lahat.Nakuha na nya ang kumpanya at sya na ang may ari nito.Pero bakit ganun? Pakiramdam nya may kulang pa.Pakiramdam nya,hindi pa sya masaya.

Kaya naman nabaling ang atensyon ng paningin nya sa dalawang kamay ni Aiden at Brice na magka hawak.Papalabas na ito sa pintuan ng walang wala na.

Talo na ang mga ito.

Pero bakit ganun? Nakataas ang mga noo nitong sinusuko ang lahat.

Hindi nya makitang nalungkot at nasira.Pakiramdam nya hindi pa sya kuntento.Hindi pa sapat ang lahat,kaya naman kung ayaw sa santong usapan.

Kukunin nya ito sa santong paspasan.Inilabas nya ang cellphone na nasa bulsa.Bahagya syang lumayo sa bored team na kasa lukuyang nasa harap nya.May tinignan syang numero sa hawak na cellphone kasya tinawagan ang isang kakilala.

“Hello Hamilton?” Ani nya pagkasagot ng kabilang linya “Are you with Rebollos?” Tanong nya dito na kaagad naman ding sinagot ng kausap.“Good,Ihanda mo ang sasakyan.May tatapusin lang akong dagang nakatakas sa kanyang lungga” nag igting ang panga nya at napahigpit ang hawak na cellphone.

“Sisiguraduhin kong babalik sya sa islang pinanggalingan nya”

Pagkatapos nya makausap ang dalawang taohan.Dali syang lumabas sa opisina na iyon.Dinaanan naman nya sa hallway ang mga taong maasim ang paningin sa kanya.

Hindi na nya lamang ito inintindi.Sya na ang may hawak ng kumpanya. Kayang kaya nyang patalsikin ang mga ito sa trabaho.

Pero ngayon,wala muna syang panahon sa mga ito.Tinungo nya ang isang silid na opisina ng kanyang uncle Jack.Mabuti nalang at kasalukuyan itong nasa isang upoan sa labas nun na mukha namang inaantay syang dumating.

“Youre here,Mr.President” ngising ani nito sa kanya kapagkuwan ay pumasok sila sa opisina nito.

“Congratulation.Sayo na ang kumpanyang ito” saad ng binata habang umuupo sa swivel chair nito.Sya namay umupo lang sa pang isahang sofa na nanduon malapit sa tsuhin.

“So,para mapabilis ang lahat,ano na ang unang plano mo?”

Ilang segundo syang natigilan dahil sa tanong ng tsuhin pero agad din nya itong sinagot.“Akin parin sya uncle Jack” ani Clayton “Nasa akin na ang kumpanya,sya naman ang kukunin ko.Wala akong ititira na kahit isa sa buhay ng pinsan kong unggoy na iyon”

Narinig nyang pagak na tumawa ang tsuhin bago ito muling nagsalita.“Hindi ka parin ba nakukuntento?” Saad nito “This company is not LBG any more,siguro sa makalawang buwan o mga linggo magiging LCJG na ito.Stand for,Lord Clayton Jhon Greystoke corporation.Hindi kaba natutuwa ?”

Tinapunan nya lang ng masama ang tsuhin bago bumuga ng marahas na hininga “I will never be happy,kung hindi ko sya makukuha” ani nya “Kailangan ko si Aiden.I need him in my life”

Muling pagak na tumawa ang tsuhin sa kanya “Do you think sa lahat ng ginawa mo sasama pa sayo si Aiden?” Tanong nito “Kahit hindi pa ikaw ang lalaking may ari ng malalaking sindikato.Kahit napaka mabuti mo pang tao.Hinding hindi ka nya mamahalin kahit kailan.Because he wants Brice,nagmamahalan sila at walang makakasira don!”

Hindi na nya na absorb ang mga sinasabi ng tsuhin kaya tumayo na ito at mula sa gilid ng kanyang sinturon.Hinugot nya doon ang baril at itinutok ito sa pagmumukha ng tsuhin.

“San kaba talaga kumakampi?” Tanong nya “Sa Brice nayun o sakin?”

Himalang hindi ito natinag sa presensya nya at sa baril na nakatutok dito.Ngumiti lang ito na parang nakakaloko sa kanya “Alam mo kung san ang panig ko” ani nito “Ayoko lang naman kasing kainin ka ng pagkasakam mo dahil ayokong madistract ka sa mga dapat mo pang isakatuparang plano,hindi ba?” Huminga ito ng malalim bago isinandal ang likod sa kinauupuan nito “You have choice right now.Patayin si Brice,o ilayo sya kay Aiden”

“Parehas” agad na ani nya habang itinatago ang baril na hawak nito sa gilid ng sinturon nya.“Gusto kong mawala na sya at makuha si Aiden.Nagawa mo na ba yung inuutos ko sayo,kumusta yung Jane Rufer”

Umikhim ang tsuhin bago nagsalita “All is in the plan” sagot nito “Kaya wag mo na sanang ituloy ang binabalak mo sa dalawa.Hindi rin magtatagal,sila na ang kusang susuko”

“Papatikimin ko lang sila ng galit ko” sagot nya “Ipapa alala ko lang kung sino ang taong binabangga nila”

Narinig nyang napa buntong hininga ang tsuhin bago muling nagsalita “Good work” ani nito “Sana naman kung magawa mo na ang mga plano mo ay maging tunay na masaya kana.Marami ka ng sinakripisyo”

Hindi sya umimik kaya napako ang tingin nya sa tsuhin.Malamnay din itong nakatitig sa kanya na parang tila ay may gustong ipahiwatig sa kanya.

“How Augosti,anong plano mo sa kanya” tanong nito na nagpabago sa atmosphere.

Lumayo sya ng tingin bago sumagot “Tapos na ako sa kanya” sagot nya “He’s not a prince of Brillantes,anymore…”

Kumunot ang noo ng tsuhin dahil sa sinabi nya “What do you mean?” Tanong nito.

“Alam na ni Maria Adele kung anong tunay na pagkatao ang meron si Augosti” sagot nya “Kaya naman gusto kong makita o marinig sa bibig mismo ni Aiden kung sino ang pipiliin nya.Ang ina nya ba? O ang taong mahal nya?”

“Ibig sabihin hindi nagtagumapay si Augosti sa pinaguutos mo?” Tanong ng tsuhin na bahagya nyang ikinatawa.

“Alam ko naman kasing hindi na maniniwala sa kanya si Brice,ngayon” sagot nya “Wala ng tiwala sa kanya ang pinsan ko.Sarado na ang isip nito para kay Aiden”

“Naguguluhan ako” ani ng tsuhin “Sino ang gumawa ng statement that Brice is not capable any more to be a President of this company? At paano naman yun napirmahan ni Aiden?”

“Its Augosti” sagot nya “Halos isang linggo sya sa kumpanyang ito at ang contract and statement paper ang palihim na ginawa nya.Inaral nya lahat ng investors at ang pagpasok o paglabas ng pera dito.Ibig sabihin,ito ang prinesent nya sa buong bored team.May katibayan,may katunayan.Kaya wala ng nagawa ito,nabaling na lahat ng pagkakamali kay Brice.Napatalsik na sya at ako na ang nakaupo”

“At yun ang kasunduan nyo” ani Jack “Itatago mo kung sino sya kay Maria Adele.Kapalit nun gagawin nya ang lahat ng pekeng papel nayun”

Ngumisi sya “May katotohanan naman lahat ng yun” ani nya “Totoong napabayaan ni Brice ang kumpanya.Ang nakakamangha lang,nabawi nya lang lahat ng palpak nya sa isang buwan lang.Pero kahit ganun,nagawa na ni Augosti ang inuutos ko”

“Poor Augosti…” ani tsuhin “kahit pala magawa nya lahat ng mga sinabe mo.Malalaman parin ni Maria Adele ang kalokohan nya”

“Thats life uncle Jack” ani nya “ikaw ang maloloko, o ikaw ang manloloko.Kawawa lang sya dahil sya pa ang talunan sa huli.Silang lahat”

Aiden

TUMATABA ang puso ni Aiden sa suportang natatanggap nila ni Brice pagkalabas nila sa opisina.Kitang kita nya sa mga impleyado ang pagsaludo nito sa kanila ng kasintahan.

Ang suporta ng mga ito at pakikiisa ay sapat na upang muli silang makabangon.

Hindi nila alam kung ano ng kahaharapin ng kanibukasan ng kumpanyang ito.Pero mas kailangan nyang isipin kung ano na nga ba ang bagong yugto na kahaharapin nila ni Brice.

Lalo pa’t alam nyang hindi basta basta titigil si Clayton.Tuso ito at sakim.Kaya ihahanda na nya ang sarili sa susunod nitong mga galaw.

Papasok na sila ng elevator pababa sa lobby nang salubungin sila ng mga pamilyar na tao.

Si Reny,kasama si Penelopy,Xen at si Zach.Alam nyang si Grant ay kanina pa nasa tabi nila bilang pagsuporta sa boss nito upang gampanan ang pagiging butler ng binata.

“Sr Aiden,bakit naman po ganun? Akala lang po namin buntis na kayo kaya hindi lang kayo pumasok ngayong araw” ani Reny kapagkuwan ay dumukhang ito para yakapin sya.“Bakit kailangan nyo naman pong umalis?”

“Sr. we can protest po.Hindi naman sapat ang mga ibedensya nila e” singit naman ni Penelopy pagkabitaw ni Reny sa yakap sa kanya.“Lumabas lang po kung saan saan yung pekeng papel nyo na may pirma nyo pa.Alam po naming hindi nyo magagawa yun.Sa sandali po nating pagkaka kilala.Alam po naming hindi kayo klase ng taong maninira.Lalong lalo na po pagdating kay Mr.Grey”

“Tama po si Penelopy” saad ni Xen “Paano nalang po pagnawala na kayo? Wala na po kaming pagtsi-tsismisan.Wala na pong mag-aawat sa bangayan nitong si Reny at Penelopy.At tsaka…wala na pong maganda sa team namin”

Narinig nyang nagreklamo yung dalawang babae sa grupo pero agad din silang natigilan ng sumingit si Picantos kung saan.

“Pagdating sa pagandahan” ani nito “Ako na ang bagong may magmamay-ari nun.Pero dahil aalis na ang mga bosses ko dito.Its time for me to leave nadin”

Dahil sa sinabe ng binata.Natigilan ang mga nandun.Nagkatinginan naman sila ni Brice na kapwa tahimik lang na nakikinig sa mga kaharap.

“We can settle this” ani Zach na kanina padin tahimik sa grupo “We fix everything.Wala naman po atang kailangang umalis.We need to protest at muling buksan ang kaso”

Dahil sa sinabe ni Zach.Kanya kanya naman sumang ayon ang iba.Nakakagawa na sila ng ingay kung kayat napapansin na sila ng iba pang mga tao.Kaya naman bago pa lumala ang lahat,huminga na ng malalim si Aiden upang pakalmahin ang mga ito.

“Guys,pleas come down” ani nya sa mahinahong boses.Agad naman nag-siayos ang lahat dahil nahunian nila ang autoridad sa salita ni Aiden “Sa ngayon,wala tayong magagawa.Gagawin namin ang lahat kung ano ang magagawa namin ni Brice.Sa ngayon,lets accept this situation.Wala naman mangyayare kung sakaling magpupuyos tayo sa galit diba? We need your understanding here.Naniniwala ako na balang araw,magiging maayos din ang lahat ng ito”

“Hindi naman ibig sabihin na umalis kami,talo na kami” ani Brice sa tabi nya “Tandaan,ang paglisan minsan ay kaayusan.Wag mo munang ipilit ang mga bagay bagay dahil mas marami pang maaapektuhan.Kayo lang din ang iniiisp namin.Ayaw namin madamay pa ang ibang impleyado dito”

Nabalot sila ng ilang segundong katahimikan pagkatapos magsalita ni Brice.Kapagkuwan ay mahigpit syang niyakap ni Reny at Penelopy,ang dalawang babae sa grupo.Si Xen,Zach at Picantos naman ay sumaludo pa sa kanilang dalawa ni Brice bago ang mga ito ay gumawa ng dalawang linya na sinundan pa ng dalawang babae.

Kaya naman habang naglalakad si Brice,Grant at Aiden papasok sa elevator.Magkabilang pila ang mga ito habang nakasaludo ang mga kamay sa kanila.

“Maraming salamat sa inyo” ani Brice.Habang nasa loob na sila ng elevator “We will make everything’s ok.Wag kayong mag-alala.Nandito parin kami para sa inyo”

“Patawad kung minsan magiging mahina kami” sabat ni Aiden “Mas mabuting alam mo kung kailan ka susuko.Wag kayo mag alala hindi pa dito natatapos ang lahat,lalaban tayo.Babawiin natin ang kumpanya”

Nagkatinginan sila ni Brice kapagkuwan ay naghawak kamay sila.Kapwa sila sumaludo sa mga implyedong kaharap na sangayon ay itinuturing na nilang mga kaibigan dahil hindi sila iniwan ng mga ito kahit sa pinaka mahirap na sitwasyon.

“Me,with my king” ani nya at binalingan ang kasintahan “Signing off”

Kapwa silang lahat sumaludo sa isat isa bago sakupin ng papasarang pintuan ng elevator ang malulungkot na mga mukha ng mga ito.

Huminga nalamang ng malalim si Aiden bago niyakap ang bulto ng binata sa tabi nya.Dito ay nilabas nya ang mga luhang kanina nya pa pinipigilang umagos.

Nagpapasalamat sya na kung maging mahina sya,nandyan naman ang kasintahan upang damayan sya.Kaya naman kung sakaling magiging mahina din ito,kapwa sila magdadamayan.

“Patawarin mo ako Aiden” ani Brice ng kumalma na sya sa pagiyak.Napatingin naman sya dito dahil sa pagtataka “Im sorry,dahil kailangan kong isuko ang lahat ng ito.Gusto ko lang naman magpahinga e,mas gusto kong bumitaw sa isang bagay na wala akong kasiraduhan para ikaw naman ang kapitan ko”

“Nandito lang ako Brice,walang mali sa ginawa mo” sagot nya “Kung alam mong makakabuti para sayo to,para satin.Susuportahan kita.Inaalala ko lang kung paano na tayo ngayon.Kung san na tayo pupunta”

“Sa Allustrea” sagot ng binata “Doon muna tayo hanggat inaantay ang susunod na hakbang ni Clayton.Alam ko simula palang to.Mas magiging ligtas ang kalagayan natin pag nanduduon tayo” binalingan nya si Grant na kanina pa tahimik sa tabi nila.

“Grant,pleas settle everything bago kami mag tungo sa Allustrea.Ayokong mapahamak kami ni Aiden sa pagtungo namin dun”

“Sige po my lord” sagot ng butler “Isasaayos ko na po ang lahat bago pa kayo magpunta roon”

“Oo nga pala,kumusta ang taong pinaiimbistigahan ko sayo.” Muling tanong ni Brice sa binata “Si Arthur,may nakuha kana bang impormasyon sa kanya na magagamit natin kay Clayton?”

Bahagyang tumahimik ang binata kapagkuwan ay nagsalita din ito kalaunan.

“Iniimbistigahan ko na sya sa ngayon.Hinahalungkat ko narin kung ano ang maiiambag nya saatin panlaban kay Clayton.Sana nga nasa kanya pa ang lumang kamera na tinago nya daw pagka alis nya si Allustrea”

Napansin nyang kumunot ang noo ni Brice ng marinig ang sinabe nitong ’ lumang camera?

“Anong kinalaman ng gamit nayun sa kaso ni Clayton?” Tanong agad ni Brice.

“Kung hindi ako nagkakamali,ang bagay nayun ang makapagsasabi sa lahat ng kalapastanganang ginawa ni Clayton sa inyo at kay Aiden my lord” sagot ng butler “Hindi nakapag sisinungaling ang mga kuha ng lumang kamerang iyun.Nandoon lahat ng katotohanan na nakuhaan ng binatang Arthur.Sana nga lang,gumana pa ito dahil mukhang na stock na ito ng mahigit anim taon,luma na ang camera na iyon”

Hindi nya napigilang sumabat sa usapan ng dalawa,dahil sa narinig ukol sa gamit “Sinong Arthur,at anong lumang kamera?” Tanong nya.

“Mahabang kwento Sr.Aiden.Pero magagamit natin ang taong iyun.Lalo na ang kamerang hawak nya”

Napabuntong hininga na lamang sya na maisip ang imposobleng taong makakatulong sa kanila laban kay Clayton.Maaring hindi nya ito kilala at kung ano ang importansya ng hawak nitong gamit.Kahit papano ay kahit man lang katiting na pagasa ay naramdaman sa sandaling iyun.

“Sa tingin nyo ba? hindi mapapaikot ni Clayton ang mga autoridad ukol sa maaring ibedensyang makuha nyo sa taong iyun.Malaking tao si Clayton.Maging ata ang lahat ng kapulisan o ang batas ng bansang ito,nabibilog nya”

Sandaling nanahimik ang dalawa kapag kuwan ay sabay itong nakapagsalita.

“The Grand line Legacies”

“Kung kaya ni Clayton paikutin ang batas” si Grant ang unang nag tuloy “Maaring hindi nya mapipikot ang iba pang miyembro ng mga Greyzson.Sila ang sisingil sa kahangalan ni Clayton”

“Sa batas ng pamilya namin,bawal maging sakim” gatong ni Brice “Bawal ang mapang angkin.Kaya swerte ka kung ipininganak kang panganay mula sa panganay mo ring ama o ina.Dahil siguradong ikaw ang susunod na yapak ng mga namumunong mga Greyzson sa pamilya.Makikilala ka bilang new Gen legendary na mag hahawak sa buo mong angkan.Pero kahit ikaw pa ang nakakataas.Meron tinatawag na supreme of the grand line,mga nagpapatupad ng mga batas sa loob ng pamilyang Greyzson.Ito ang mga miyembro ng Grandline legacies na tinatawag ko.Sila ang papataw sa sakim na buhay ng isang kasapi kapag marami na itong kasalanan”

“A-ano namang kaparusahan?” Tanong nya.

“Kamatayan” si Grant ang sumagot.“Kaya mag ingat kayo” babala pa nito “Maaring makarating sa Grand line Legacies ang pagbibitiw ni Lord Brice sa kumpanya.Kung bakit si Clayton na ang may hawak nito.Hindi itinanggi ni Lord Brice ang kasalanan nya.Kaya lilitisin sya ng mga ito kung bakit nawala sa kanya ang pwesto”

Natigilan sya dahil hindi nya ma process ang sinabe ng butler “Ano?” Naguguluhang tanong nya.“Oo may kasalanan sya.Pero nakabawi naman agad sya diba? Napataas nya kaagad ang sales sa kumpanya ng halos isang buwan!”

“Pero si Lord Brice kaagad ang sumuko” sagot ni Grant “Ibinigay nya kagad ang kumpanya ng walang pagdadalwang isip.Kahit alam nyang iimbistigahan pa sya ng pam-”

“Mas mabuti ang ginawa ko” putol ni Brice sa iba pang sasabihin ng butler “Ginawa ko yun para maging maayos pa ang lahat”

“Pero lalo mo lang ginulo!” Singhal nya sa binata “Paano kung parusahan ka nila? Paano kung ikaw ang mas mukhang maging masama.Patunay nayun na lahat ng boredmember ng kumpanya ay nakapirma at agree sa lahat ng kamalian mong nagawa.Paano ka ngayon Brice? Paano tayo?”

Saglit na hindi umimik si Brice ng ilang segundo.Mukhang may iniisip ang binata na labis nyang pinagtataka.

“Brice…” Ani nyang muli.

Umikhim ang binata bago ito muling nagsalita “May plano sila…” Saad nito “May plano ang mga Greyzsom kaya nila ako nilagay sa kumpanyang iyun.Kaya ngayon palang mas mabuti ng makaalis ako dun”

Narinig nyang napabuntong hininga si Grant bago ito sumingit sa usapan “The Rufer’s…” Labas sa ilong nitong ani “Is that your purpose para makalayo ka sa pamilyang yun?” Tanong nito kay Brice na hindi man lang umimik.

Naguguluhan sya sa mga sinasabi ng mga binata sa tabi.Hindi sya mapakali.

Sumasagi sa isip ang pangalang nabanggit ng kasintahan.

’The Rufer’s…sino ba talaga kayo?

CHAPTER 43

’The Rufer’s…sino ba talaga kayo?

AIDEN.

Magtatanong pa sana sya subalit muli nang nagbukas ang elavator na sinasakyan.Kaya naman dagli nalang silang lumabas doon at nang makarating,nasa lobby na sila.Tahimik na ang dalawa habang nararamdaman nyang tila inaalalayan sya ng mga ito.

Alam nyang base sa kilos ng dalawa.Maaring may panganib sa paligid.Inalalayan sya ng mga binata hanggang sa makapasok na sila sa sasakyan.Si Grant ang nagdrive.Habang magkatabi naman sila ni Brice sa likod.

Habang nasa byahe sila,itinanday na lamang ni Aiden ang ulo nya sa dibdib ng binata.Pakiramdam nya pagod na pagod sya dahil sa nangyare ngayong araw.Ngayong wala na kay Brice ang kumpanya,ano nalamang ang kahahantungan nito.

Pero sa kabila nun natatakot naman sya para kay Brice ukol sa nalaman nya.Alam nyang malakas ang pamilyang kinabibilangan nito.Kaya naman kung ano man ang ibinigay nila para kay Brice.Maari rin nila itong bawiin.

Pero dahil likas siguro malakas ang loob ng binata.Wala itong pakialam sa kung ano mang kahahantungan ng lahat ng desisyon nito.

Sa ngayon,nais nyang malaman kung ano ba talaga ang tunay na dahilan nito upang magdesisyong bitawan nalng ng ganun ang iniingatang kumpanya.

Hindi nya alam pero tila kusang tumiklop ang dila nya upang magtanong sa binata.Ang importante ay kailangang magtiwala parin sya sa binata.Kahit papano,mahalaga parin ang desisyon nito sa kanilang dalawa.

“Ano bang gumabagabag sa iyo?” Tanong ni Brice.Nagising naman sya sa pagiisip at nahuniang kanina pa pala nya pinagmamasdan ang mukha ng kasintahan.

“Ahm…wala” ani nya at inilayo nya ang tingin “Gusto ko lang kasing malaman kung…”

“Kung ano?” Tanong nito sa kanya.

Umikhim sya “Kung bakit mo hinayaang mawala sayo ang kumpanya,bakit mo ginawa yun,ano yung totoong dahilan mo?”

Sandaling natagilan ang binata sa tanong nya pero agad din itong nakabawi.Hinalikan sya muna nito sa noo bago umikhim para magsalita.

“Kilala ko ang pamilya ko Aiden” ani Brice “lahat ng ginawa nila para sakin, balang araw may kabayaran ang lahat ng yun.Hindi ako kung sino lang ngayon kundi dahil sa ginawa nila” humugot ito ng malalim na hininga “Kaya ngayon,alam kong maniningil na sila sakin.Ang kumpanya ang kauna unahang isusumbat sakin.Kaya yun din ang una kong binitawan.May kapalit ang lahat…”

Napatitig lang sya sa mukha ng binata.Nakaramdam sya ng kaba dahil sa mga susunod nitong sasabihin.

“A-at ano naman kapalit ng lahat ng yun?” Tanong nya.

“Para lumago pa at lumawak ang shares ng Greyzson corporation” sagot ng binata.

“Kailangan ko maka-”

“Lord Brice” putol ni Grant sa sasabihin ni Brice.Kapwa naman sila napatingin sa gawi nito na kasalukuyan nakatitig sa unahang salamin “Mukhang may sumsunod po satin” ani pa nito.

Kapwa sila kinabahan ni Brice kung kayat maagap syang pinatungo nito habang pinagmasdan at siniguro ang sasakyang nakasunod sa kanila.

“Mukhang dalawa po ata sila My lord.” Komento ng binata “San po ba tayo didiretsyo,sa field na po ba kagaad?” Tanong nito.

“Mga armado ba ang mga ito?” Balik na tanong ni Brice “Pagnasiguro nating kasabwat to ni Clayton.Sige,didiretsyo na tayo sa Allustrea-”

“Sandali Brice” biglang ani nya sa suwestyon ng binata.Bigla nya kasing naalala ang ’Nana na hanggang ngayon ay wala paring alam sa mga nangyayari sa kanya.

Nais nya muna itong balikan “Please,dumaan muna tayo sa bahay.My Nana expected me there.Baka inaantay nya na ako”

Bahagya syang pinaayos ni Brice ng pagkaka upo at mataman sya nitong pinaka titigan.“Pero nag aalala ako sa kalagayan mo,sa kalagayan natin” ani nito “What if yang mga sumusunod nayan is tauhan ni Clayton.Baka mapahamak ka pa”

Huminga sya ng malalim “Nana need an explanation about all of this” ani nya “Magpapaliwanag lang ako sa kanya.Kakausapin ko sya ukol sating dalawa.Tapos…aalis na tayo”

“Sa ayaw at gusto nya,paano kung pigilan ka nyang sumama ka sakin?” Tanong ng binata na ikinatigil nya.Tila naniniguro kasi ito sa gagawin nya.

“Natatakot kabang baka papiliin nya ako?” Kunot noo nyang tanong.

Hindi na sumagot ang binata.Binalingan na lamang nito ang butler at may inutos dito.“Please inform everyone” ani Brice “Magpadala ka ng sampo pang tao sa bahay ni Aiden at ipakalat nyo sa buong paligid.Ayokong may mangyaring masama sa pamilya nya.Ayoko ng may madamay pa”

Tumugon lang si Grant at agad na idinikit sa tenga nito ang cellphone nasa bulsa.Pagkatapos nun ay tinungo na nila ang bahay ni Aiden.

Ganun parin ang dalawang itim na kotseng naka-sunod sa kanila.Sadyang naglaho lang ito nang makarating na sila sa paroroonan.

“Its everything’s clear?” Muling tanong ng kasintahan sa butler bago sila lumabas sa sasakyan.

“Yes my lord” sagot ng binata “Inimbistigahan narin po nila ang kahina-hinalang sasakyan na sumusunod satin”

“At anong napag alaman nila?” Tanong ni Brice.

Saglit na tumingin ang binata sa hawak nitong cellphone kapagkuwan ay tumuon ulit kay Brice “Its confirmed.Isa sila sa mga tauhan ni Clayton”

Natigilan sila dahil sa sinabe ni Grant.Napansin naman nyang agad na nabalot ng pag aalala ang mukha ng binata kaya hinawakan nya ito sa pisngi “Dont worry,I just need to do this” ani nya “Kailangan ko lang makausap si Nana,sandaling sandaling lang to”

Kahit hindi na tumugon pa ang binata bumaba na sya sa sasakyan.Naramdaman naman nyang agad itong tumabi sa kanya ng paglalakad na tila pinoprotektahan sya sa kung ano.

Pagkarating nila sa gate ng tahanan,nahunian nya sa bukana nito ang isang pamilyar na nilalang.Kinutuban sya kaagad nang makita ito na tila may inaantay sa loob na kung sino.

“Augosti,anong ginagawa mo dito?” Tanong nya nang makalapit na sila sa gate.Nasalikod nya lamang si Brice,nakamasid “Anong kailangan mo?”

“Madame” sagot ng binata kapagkuwan ay lumapit ito sa kanya.Natigilan pa sya ng hawakan nito ang dalawang palad nya at masidhi itong pinipisil.

Sandali silang binalot ng katahimikan kapagkuwan ay nakita nyang may tumulong luha sa mga mata ng binata

“…Im sorry” ani nito na ikinatigil nya.

“Im sorry of everything for what I did,Aiden” binalingan nito si Brice “Sayo din Brice.Im really sorry for what I did”

“Bakit ka nandito?” Malamig na tanong ni Brice.

“Aalis na kasi ako e” sagot nito kapagkuwan ay tumingin ito sa kanya “Gusto ko lang manghingi ng tawad.Hindi ko pinagisipan ang mga ginawa ko sa inyong dalawa.Lalong lalo na sa bestfriend ko”

“Aalis ka?” Tanong nya pabalik “san kanaman pupunta?”

“Sa malayo” sagot nito “Malayo sa mga taong nagawan ko ng kasalanan.Wala na akong mukhang maihaharap sa kanila,sayo Aiden” nakita nyang huminga ito ng malalim “L-lalo na sa mommy mo”

Saglit syang natigilan at napatitig sa binata.Bahagya syang nagulat dahil sa sinabe nito.“M-my mom?” Takang tanong nya “At ano naman ang kasalanan mo sa kanya,paano mo sya nakilala?”

Umikhim ito “Marame akong naging kasalanan sa kanya” sagot nito “Nandito ako para manghingi ng tawad sa kanya.Pero ngayon nandito kana rin.Ikaw muna ang hihingan ko ng tawad.Patawarin mo ako Aiden.Hindi ko sinasadya”

“Dito ako nakatira” ani nya “Pero hindi dito nakatira ang nanay ko.Bakit ka nandito,sa totoo nyan nasa ibang bansa sya.Dun mo dapat sya puntahan”

“Nasa loob sya” mahinang ani ng binata.Muli nanaman syang natigilan. “Actually,hinihintay ka nya.Nasasabik syang makita ang t-tunay nyang anak.The real prince of Brilliantes”

Kabog ng dibdib ang namutawi sa loob nya.Hindi namalayang humahakbang na pala sya patungong pinto.

Hindi nya ma-process ang lahat sa utak nya pero nagpasalamat sya’t nakapag lakad pa sya patungong pintuan.Pero bago paman sya tuluyang makalayo kay Augosti.Muli itong nagsalita.

“Aiden,inuulit ko” ani nito “Im really really sorry”

Sandali syang tumigil at dahan dahang humarap sa binata.“for what?” Tanong nya “Kung nanghihingi ka ng sorry kay mommy,ano naman ang kasalanan mo sa kanya?”

Hindi agad ito nakasagot sa kanya pagkaraan ilang segundo.

Tumitig lang ito sa mga mata nya na tila takot sagutin ang tanong nya.

“I trusted you Augosti dahil ikaw ang bestfriend ko” ani nya “Papatawarin kita kung saakin ka lang nagkasala,pero pati rin pala sa mommy ko? Ano naman ang kasalanan mo sa kanya? Sabihin mo yung totoo”

Napansin nyang napakagat labi ito sa ilalim at bumuga ito ng hininga bago ito nagsalita “Malaki,at hindi mo ako mapapatawad dahil dun”

Napatitig lang sya sa binata at pagak na tumawa.Hindi nya napigilan ang sarili at nabitawan nya ng isang malakas na sampal na nagpagising dito.

“Im really sorry,Im really sorry Aiden.Patawarin mo ako” ani nito habang naguumpisang humagulgol.

“Ikaw narin nagsabi Augosti” saad nya “Hindi kita magagawang patawarin.Lalong lalo na kung nagawa mong pagtaksilan ang nanay ko…Nanay ko yun e.Hindi ko man alam kung paano kayo nagkakilala at ano ang ginawa mo sa kanya pero lang sinasabi ko sayo” bahagya syang lumapit sa bulto ng binata.

“Habang may oras pa,lumayo kana sakin.Lumayo ka na sa pamilya ko.Dahil mabait ako noon,kakayanin kong pumatay para sa mommy ko.At baka ikaw ang unahin ko”

Umiyak pa ang binata pero hindi talaga sya naawa dito.Wala sa puso nya ang kapatawaran ngayon dahil madame na ang nangyari sa kanya,sa kanila ni Brice.

Ito na siguro ang oras para lumaban at huwag ng umiyak pa.Kaya sisimulan nya ang pagtigas ng puso sa dating matalik nyang kaibigan.

Gusto nya sanang tanungin kung ano nga ba ang pagkakasala nito sa ina.

Ngunit,ayaw nyang malaman ang sasabihin ng kaibigan.Panigurado kase masakit yun para sa ina.

Kumilos na sya at lumayo na sa binata.Pero bago paman sya maka talikod dito,naramdaman na nya ang paghawak nito sa braso nya.Humagulgol ito ng iyak na tila gustong humingi ng kapatawaran kaya tila na dinalihuryo syat di nya sinasadya itong maitulak sa lupa.

Natumaba ito habang maitim nya itong pinakatitigan “Pinagsisihan kong naging kaibigan kita Augosti Endrada” ani nya “Oo nga pala.Wala kang karapatang maging isang Endrada.Wala kang karapatan gamitin ang apelyedo ng nanay ko.Hinding hindi ko mapapatawad ang kagaya mong traydor”

Tinalikudan na nya ang binata pero muli pa itong nagsalita.

“I am Augosti Caleb Marter” mabilis na ani nito “Im sorry,pero sana kahit sa pangalan ko ay magiging totoo ako sayo.Nasa loob ng bahay nyo ang buong katotohanan.Sana lang,maisip mo kung bakit ako napilitan gawin ang hindi ko dapat ginawa kay mommy”

“Wag na wag mo syang tatawaging mommy” ani nya “Wala kang karapatan maging anak nya.Umalis kana at lumayo kana sa pamilya ko.Your not Endrada anymore…”

Pagkatapos nya itong sabihin ay dagli na syang pumasok papaloob.Alam nyang nakasunod sa kanya si Brice kaya tumuloy na sya.

Naglakad lang sya ng walang ekspresyon ang mukha paakyat sa hagdanan.Wala syang paki kung magugulat ang mga nasa loob ng tahanan na iyon pero agad nalang syang nagtungo sa kanyang silid at mabilis na inimpake ang mga damit.

“Augosti saan ka pupunta? Kakarating mo lang aalis ka nanaman” ani ng ’Nana na kanina pa sya kinakausap pero hindi sya sumasagot “Yung mommy mo,nandito na sya.Hinahanap ka nya,gusto ka nyang makita.Kausapin mo muna sya pakiusap”

Sandali nyang binitawan ang damit na hawak na ipapasok nya sana sa bag.Kapag kuwan ay hinirap ang ’Nana,dito nya lang napansin na wala sa paligid si Brice pero hindi na nya ito pinansin pa.

“May alam kaba sa lahat ng to?” Tanong nya na ikina kunot ng noo ng Nana “May alam ka ba na buhay pa pala ang nanay ko noon pa man,may sinabe ba sayo si Ama?”

Napansin nyang natigilan ang Nana “M-magagalit ka ba pagsinabe ko sayo ang totoo?” Tanong nito na ikinataas ng dugo nya.

“Oo,magagalit at ngayon galit na galit ako!” Singhal nya “Matagal na akong nag hahanap ng isang ina Nana.Nawala na si Ama makalipas ng halos anim na taon at pakiramdam ko ubos na ubos na ako!.Pero alam mo naman pala lahat.Bakit hindi mo sinabe sakin na may nanay pa pala ako,ano bang dahilan mo? Bakit nyo nilihim sakin to ni Ama huh?”

Hindi nakapagsalita ang Nana kapag kuwan ay umiyak na ito sa harap nya.Nakatingin lang sya dito na may galit dahil pakiramdam nyang pinagtaksilan sya nito ng matagal na panahon.

“Wala akong alam” ani nito pagkaraan ng pananahimik “Wala akong alam pero sinabe sakin ni Archie bago sya mawala.Pinagbilin nya sakin na huwag na huwag ko daw sasabihin sayo na buhay ang mommy mo”

“Pero bakit?” Tanong nya “Bakit kailangan yun gawin ni Ama?”

Huminga ang Nana ng malalim bago ito nagsalita.“Dahil sinira ng mommy mo ang relasyon nila ni Mr.Aleric…” sagot nito “Ang nobyo ng ama mo”

Natigilan si Aiden dahil sa narinig.Hindi nya ito inaasahang marinig sa Nana nya.

’Si ama? May karelasyon ding lalaki? Pero sino si Mr.Alaric? Anong kinalaman nya sa buhay namin.

“Alam kong magulo” dugtong pa ng Nana “Pero yung Ama mo,ay kagaya mo din.Umiibig sa lalaki”

“Sino si Mr.Alaric?” Tanong nya “Anong kinalaman nya sa buhay namin?”

Hindi umimik ang Nana.Binalot sila ng katahimikan hanggang sa ilang segundo ay pumasok ang isang babae.Kapwa sila napatingin sa gawi ng pinto dahil sa babaeng iyun kapagkuwan ay dumiretsyo ito sa harap nya.

“S-sya ang pinagmulan ng lahat” matamlay nitong ani “We are not a perfect family Aiden,umibig ang tatay mo sa kapwa nya lalaki na may pangalang Alaric Roosevelt at ginulo nya ang pamilya natin”

Agad na lumapit ang Nana sa tabi nya at niyakap sya nitong mahigpit.Tila nakaramdam sya ng kaguluhan sa isip dahil sa ikinilos ng ina inahan nya.

“Ikaw ang nagsimula ng lahat ng to Adele” saad ni Nana pagkaharap sa kanyang ina “Ikaw ang dahilan kung bakit nagkagulo ang mga nanahimik na buhay ni Mr.Archimed at ni Alaric dahil ginulo mo sila.Kinwento na sakin ang lahat lahat ni Archie.Alam ko na kung paano nagsimula ang lahat ng to”

“Ano bang alam mo?” Tanong ng babaeng nag ngalang Adele “Wala ka naman sa tabi ko,wala ka sa mga nangyare.Wala kang alam sakin,Wala kang alam sa pamilya ko”

Huminga ng malalim ang Nana kapagkuwan  ay tumingin ito sa kanya.

“Pwes,pakiusap.Sabihin mo kay Aiden ang lahat.Kailangan nya malaman kung bakit nagkahiwalay kayo bilang magina.Kung ano nga ba ang tunay na pagkatao ng tatay nya”

Dahil sa sinabe ng Nana,kapwa sila nagkatitigan ng ina.Hindi nya alam ang gagawin pero namalayan na lamang nya ang sarili na akap akap na ang ina ng napakahigpit.

“Sasabihin ko sayo ang lahat Mahal ko” ani nito pagka-bitaw nito sa kanya “Alam mo bang matagal na kitang gustong makita.Hindi ko mapigilan sisihin ang ama mo kung bakit kailangan nyang magsinungaling.Hindi ko alam kung bakit kailangan nya tayong paglayuin”

“Ano po ba ang tunay na nangyari?” Tanong nya “Sino po ba si Mr.Alaric.Ano po bang kinalaman nya sa pamilya natin?”

Sandaling nanahimik ang ina.Hinawakan lamang nito ang dalawang palad nya at marahan itong pinisil.

“Malaki ang ipekto nya sa tatay mo” mahinahong ani nito “Bago paman ako pumasok sa buhay ni Archimed.Masaya muna sila ni Alaric.Ginulo ko lang ang lahat…”

Kumunot ang noo nya sa ina dahil sa sinabe nito “Ano po bang ibig nyong sabihin?” Tanong nya.

“Sinira ko ang relasyon ng dalawang lalaking nagmamahalan” sagot ng ina “Im so inlove to your dad kaya naman gusto ko syang mapasakin kaso…”

“Kaso hindi ka nya mahal?” Sya ang nagtuloy sa iba pang sasabihin ng ina.Dahan-dahan lang itong tumango upang sang ayunan ang sinabe nya.

“Lalaki ang tinitibok ng puso ng ama mo.At wala akong puwang doon” ani nito “Kaya naman isang gabi,nilasing ko sya,at….n-nagpabuntis ako sa kanya”

“Pinilit mo sya?” Tanong nya na tila nasasaktan dahil sa ginawa ng kanyang ina.

Masidhi naman itong umiling para itanggi ang paratang ng anak “Dala lang din yun ng bugso ng damdamin.Sinabay ko yun sa pagtatampuhan ni Alaric at ng ama mo” pagpapaliwanag nito.

“Sinigurado kong ako ang nasa tabi nya kung mangangailangan sya.Gamit din ang plano kong lasingin sya,nadala na sya sa mga ginagawa ko.Pumatol sya sakin isang gabi.Kahit alam naming may karelasyon na sya,kahit alam kong hindi nya ako mahal ginawa ko ang lahat para sakin sya humalili” saglit itong tumigil at nagpunas ng luha.

“Masakit isipin na nagparaya ka,nagpagamit dahil yun na ang huling alas mo.Kaya naman kahit sa isang gabing pagnanaig.Habam buhay nya yun pinagsisihan,namin.Dahil kahit anong mangyare,hinding hindi ako ang ititibok ng puso nya.Kundi kung sino ang nauna…si Alaric iyun”

Hindi na sya nagsalita pa.Tumulo lang ang mga luha nya sa pisngi ng maisip ang isang bagay.

’Anak ako sa isang pagkakamali…anak ako ng lalaking nagtaksil at pinagtaksilan.Kaya ngayon,nasaakin ang pagdudusa at kalungkutan…

“Kaya ba nagsinungaling si Dad na patay kana?” Tanong nya sa ina.“Kaya ba sinabe nya sakin na wala ka na kase yun yung-”

“Ganti nya sakin” putol nito sa iba pa nyang sasabihin.“Sinabe nya sakin na patay kang lumabas sa tyan ko.Kahit pa ang alam ko malusog ka sabi ng doktor.Hindi ako makapaniwalang kaya nyang magsinungaling sakin ng ganun.Inilayo ka nya sakin.Itinago ka nya”

“Bilang ganti” kumento nya

“Im sorry anak” saad ng ina “Hindi kita nakuha sa Ama mo.Gustong gusto na kitang makasama.Kaya sinisisi ko ang ama mo sa lahat ng nangyare sating dalawa”

Nagigting ang panga nya dahil sa sinabe ng ina.Hindi nya alam pero tila sa ama sya nagkakaron ng awa para sa mga nangyari.

“Nanira ka ng relasyon mom” ani nya “Kaya ang lahat ng paghihirap ko ay isang kabayaran sa lahat ng mga ginawa mo.Walang taong magiging masaya sa pamimilit lang.Kahit na napasayo sya.Kahit na nandyaan sya sa tabi mo pero kung iba naman ang itinitibok ng puso nya hinding hindi kayo magiging masaya.Wala na si Ama,namatay po syang malungkot ng dahil po sa inyo”

“K-kinakampihan mo sya anak?” Tanong nito na ikinatigil nya “Pinaglayo nya tayo.Nagsinungaling sya satin.Sinabe nya sakin na patay kana,at sinabe nya sayong patay na ako.Sobrang sama ang ginawa nya anak,hindi yun gawain ng isang taong mabuti”

“E yung ginawa nyo po?” Tanong nya “Hindi ba mali din ang pag sira ng isang relasyon.Ginawa yun ni amw kasi nasaktan sya,nalungkot-”

“ginawa ko yun dahil nagmamahal ako” putol ng ina sa iba pa nyang sasabihin “Mali lang ang pagmamahal ko pero nagmahal parin ako”

“Ayoko ng ganyang pagmamahal” ani nya “ayoko ng pagmamahal na naninira.Kahit po lumaki akong hindi kasundo si Ama.Sinasabi kong totoo syang nagmamahal sakin dahil iniingatan nya parin ako”

Napansin nyang bahagyang natigilan ang ina dahil sa inasal nya “Wala akong pangarap kundi makasama ka anak” ani nito “Ito na yung pagkakataon nayun,mali man ang ginawa ko,mali man ang ginawa ng ama mo.Lahat ng yun may kapatawaran”

Napailing si Aiden “…at matagal ko na po kayong napatawad” ani nya “Sapat na ang lahat ng mga nangyayare sakin bilang kabayaran mo kay Ama.At ang kasalanan nya sayong pinaglayo nya tayo,ay pagbabayaran ko naman po”

Bahagyang umaliwalas ang mukha ng ina na parang naginhawaan ito sa sinabe nya.“S-sasama ka naba sakin anak?” Tanong nito “Augosti,my son is not there anymore.Wala na sya sa tabi ko dahil niloko nya din ako…” Napakagat labi ito at napatingin sa malayo “Aleric use him to destroy me.Para makaganti sya.Kaya heto ako ngayon,kagaya ng dati.Magisa nalang ako,ikaw nalang ang meron ako anak.Kaya nais ko sanang sumama ka sakin”

May parte sa isip nya ang sumama sa ina.Ang lumayo sa mga gulo kasama ito.Ang lumagay sa tahimik at mamuhay ng payapa.Pero sa kabilang banda,meron nasyang si Brice.Siguro nagaantay na ito paglabas nya sa silid na kinalulunlan.

Kaya naman hindi nya magawang makapagdesisyon.

“Hindi po ako sasama sa inyo m-mommy” ani nya.Kita nya kung paano ito natigilan kaya parang may kung anong bagay ang may tumusok sa puso nya.

May sakit,may lungkot,may panghihinayang sa mukha nito.Pero hindi nya magawang umo-’ Oo. Dahil nangako sya,nangako syang hindi iiwan ang binata.

“Anak I really miss you” ani nito kapagkuwan ay nagcrack ang boses nito “Ikaw lang ang inaantay ko dahil someday,bibitawan ko ang posisyon ko.Ikaw na ang hahawak ng Brillantes corporation.They all are waiting for theire prince.The Prince of Brillantes”

Sandali syang tumahimik kapagkuwan tumingin sya sa malayo “Im not Prince mom” mahinang ani nya.

“I am a Queen.Queen of the jungle”

Sa mga sandaling iyun,alam na nya kung sino ang pipiliin nya.

Itutuloy…

CHAPTER 44

“Queen of the Jungle?” Takang tanong ng kanyang ina.

Hindi sya sumagot.Nginitian nya lamang ito at inuwestra ang sarili upang ayusin ang bag na napuno na ng damit dahil sa pagiimpake nya.

Inilagay nya lang ang bag sa likudan tsaka bumaling sa ’Nana.Mahigpit nya itong niyakap kapagkuwan.

Bahagya din syang nakaramdam ng lungkot para sa sariling ina.Dapat ito ang unang makakatikim ng mainit na yakap nya.Dapat ito ang unang makakadama ng pagpapaumanhin nya.Para siguro dahil muli syang aalis,iiwan silang muli.

Lilisan at tatahakin ang bagong landas.Maglalaho kasama ang taong minamahal.

Dapat ang tunay na ina nya ang una sa lahat.Pero wala syang naramdaman.Naging masaya lang sya ng makita nya ito.Pero hindi nya madama ang tunay na saya.

Hindi nya siguro basta basta mapapatawad ang ina dahil sa ginawa nitong pagsira ng relasyon ng dalawang binatang nagmamahalan noon.

Hindi ganun kadali ang lahat.

Ngumiti sya sa Nana pagkabitaw sa mahigpit na yakap.Upang hindi naman maging bastos sa ina,bumaling nalang sya dito at bahagya itong tinapik sa balikat pagkatapos ay nagtungo na sa pintuan.

“Anak,magkikita paba tayo?” Pahabol na tanong ng ina bago sya makapalabas sa silid.

Tumingin sya pero hindi sya nagsalita.

Kaya siguro naramdaman ng ina ang kakaibang pakikitungo nya dito.

“Anak,ina lang ako” ani nito “Nais ko lang makasama ang anak ko.Hindi ko alam kung galit ka sakin,pero siguro may karapatan ka naman.Gusto ko lang naman makabawi pa sayo.Kaya’t gusto lang kitang makasama.Sana mabigyan mo ako ng pagkakataon”

Napabuntong hininga sya,iniisip na huwag maging bastos sa ina,kapagkuwan ay lumapit sya dito.

“Magsisinungaling ako kung hindi ko sasabihing may kaunting hinanakit ako sayo” ani Aiden “Pero alam ko kung gaano ka lang nag mahal kaya mo nagawa bagay na iyun at ngayon,nararamdaman ko ang pagmamahal nayun bilang anak mo,pero kasi—”

“May pangako na po kami sa isat isa” kapwa silang natigilan mag ina nang ituloy ng nagsalita ang sasabihin nya.Binalingan nya ito at hindi na sya nagulat nang si Brice ang nakita nya.

Tinignan nya ang ina na nakatanaw lang sa bulto ng kasintahan.Kita nya dito ang pagtatanong kung sino ang taong ito.

“Gusto rin po kita makasama mom” ani nya “Gusto rin po kitang makausap,makatawanan,maka-kwentuhan.Gusto ko rin pong maramdaman ang magkaron ng isang ina.Kung paano ito magmahal sa isang anak.Pero si Brice,nandito na po sya”

“Kaya pinipili mo sya” saad nalang nito.

“Hindi po” tanggi nya “Dahil sa kanya lang po ako sasama.Hindi ibig sabihin pinuputol ang pagiging ina mo sakin.Maari mo yun mapagpatuloy kahit malayo ako sa inyo”

Saglit na natigilan ang ina pero muli din itong nagsalita.

“Masaya kaba sa kanya?” Tanong nito.

Inilapag nya ang magandang ngiti na iginawad sa ina “Opo” sagot nya “…at mas magiging masaya na kami kapag nakaalis na kami dito at nakatawid na sa malalim na karagatan.Uuwi na po kami sa isla,doon na po kami magsasama”

Hindi na sumagot ang ina.Pero maya maya lang ay naramdaman nya ang mahigpit na yakap nito.

Sa unang pagkakataon nakaramdam sya ng isang yakap ng tunay na ina.Tila kusang pinawi nito ang tampo nya para dito.Tampo dahil sa katotohanan ukol sa pang yayari sa kanyang ama.Tampo dahil sa pagmamalabis ng pagmamahal nito.

“Im really sorry po” pagpapaumanhin nya “I think this is not the right time for us para magkasama.Aayusin lang po namin ang lahat”

Naramdaman nya ang paghimas ng palad nito sa malambot nyang pisngi bago ito muling nagsalita “Wag ka mag sorry” ani nito “Atleast ikaw alam mo kung ano yung pagmamahal.Hindi nakakasira.Hindi nakakapanakit.Kaya sige,kung sa palagay mo mas masaya ka pagkasama mo sya.Magiging masaya narin ako para sayo.Im your mother,at muli…handa ako magsakripisyo para sayo”

Nginitian nya ito,pagkatapos ay pinunasan ang mga luha.

Naramdaman nya lumapit sa kanila ang kasintahan.

Natigilan lang sila ng maglahad ito ng palad para sa ina.

“Im Brice Greyzson” pagpapakilala nito bago tanggapin ng ina ang kamay nito “Fiance po ng anak nyo.Hindi napo magtatagal,magpapakasal na kaming dalawa”

Sabay silang napangisi ng ina dahil sa narinig.Umaliwalas na ang mukha nya tsaka binalingan ang kasintahan.

“Your so demanding” birong ani nya.

Umikhim ang ina sa binata “You must be…” Pagiisip nito “The 10’th generation sa Clan nv Greyzson? Ang nawawalang anak ni Lord Jhon Greyzson at ang phenomenal comeback of the town”

Tumango ang binata “Yes,Aiden find me” sagot nito “Sya po ang unang naka kita sakin.And then this is me now” binalingan sya ng kasintahan “Pinaglalaban na po namin ang pagmamahalan namin ngayon.Binago nya po ang buhay ko”

“Halos parehas lang pala kayo nito ni Aiden ng karanasan” ani ng ina “Nawalan kayo pareho ng mga magulang.Ang sa kanya lang, nagbalik.At ito ako ngayon.Kami naman ata ng mga magulang mo,parehong nawalan ng anak.Ang sakin lang,nakita ko.Pero ikaw,walang nag balik sayo.Kahit dumating ka at buhay pa.Tila nawalan ka parin.Tila wala ka ng uuwian”

Tumingin sya sa mukha ng kasintahan na mukhang nalungkot dahil sa sinabe ng ina.

Parehas silang walang imik ni Brice dahil kapwa nila hindi naintindihan ang sinasabi nito.

“Kaya siguro…” pagpapatuloy ng ina,napatingin sya dito “Mahirap para sayo mawalay pa kay Aiden” Hindi na umimik pa si Aiden nang hawakan ng ina ang tig isa nilang kamay ng binata at pinakatitigan sila nito.

“Nawalan kana,kahit siguro bumalik kana.Wala ka ng uuwian.Kaya yung anak ko nalang ang pinaka sentro ng buhay mo.Kaya ito ako ngayon,alam kong wala pa akong karapatan magdesisyon para sa anak ko.Pero nandito ako bilang isang ina,at gusto kong magsama na kayo.Sapat na makita ko sya.Sapat ng mayakap ko sya,pero sa panahon ngayon,mas kailangan mo ata sya.Kaya ibibigay ko muna sya pansamantala, sana…maging masaya kayong dalawa”

Hindi parin sila sumagot ni Brice.Hanggang sa naramdaman nyang kumilos ang kasintahan upang lumapit sa ina at gawaran ito ng isang mahigpit na yakap.

Kahit pa siguro hindi pa masyadong napapawi ang pagtatampo sa ina.Tila napawi naman ng mga ngiti nito ang nararamdaman nya.

Ito yung gusto ni Aiden,ang dumating ang araw na kailangan na nyang ipakilala sa pamilya ang kasintahan.Hindi nga lang naging mas exciting dahil inakala nyang wala na syang magulang na makakausap ukol sa kasalukuyang relasyon.

Bumitaw ang binata upang sya naman ang gumawad ng yakap dito.Pagkatapos ay binalingan nya ang ’Nana.Tinignan nya ang dalawang babae sa harap nila,kapagkuwan ay tumabi sya sa kasintahan.Hinawakan nya ito sa kamay at masiglang ngumiti sa harap ng dalawang ina na tila nasisiyahang makitang magkasama sila ni Brice.

“Mom,’Nana” ani nya bago tumingin kay Brice “Si Lord Brice Greyzson po.Ang ika sampong henerasyom sa Greyzson Clan.Boyfriend slash fiance ko po”

Tinanguan sila ng dalawang babae.Lumapit naman ulit si Brice sa mga ito upang hingin ang kamay ng dalawa at halikan ito sa likodang palad.

“I know po,marame pa kayong kailangang malaman sakin” ani ng binata “Kaya papatunayan ko pa po ang sarili ko para kay Aiden.Hindi ko po sya sasaktan at lolokohin dahil mahal na mahal ko po sya.Bigyan nyo lang po ako ng kaunti pang pagkakataon para patunayan ang kaya kong gawin para sa anak po ninyo”

Umikhin ang ’Nana upang magsalita “Wala ka ng kailangang patunayan iho” ani nito “May tanong lamang ako sayo,ikaw ba ay never nagkagusto sa isang babae?” tanong pa nito na bahagyang nagpatigil sa kasintahan.

“Kasi,literal naman na ang anak kong si Aiden ay hindi kailan man makakapagbigay ng sanggol sayo.Wala sya ng mga bagay na may roon ang isang babae.Kaya tinatanong kita ngayon na handa ka bang tanggapin kung ano lamang ang maibibigay nya sa pagsasama nyong dalawa?”

Nginitian nya ang binata at pasimpleng pinisil pa ang kamay nito upang pakalmahin ito.

“O-opo” agad na sagot ni Brice. “Katunayan,may na meet na po akong isang tao dati.But I never felt something to that person hindi katulad ng nararamdaman ko kay Aiden.Ang anak nyo po ang una kong natagpuan at ang nagparanas sakin ng pagiging tao.Dahil sa kanya,naranasan ko ang mga unang bagay na natamasa ko nung panahong kasama ko sya.At ang mga bagay nayun ay ang mga nagpabago sakin,sa buo kong pagkatao.Sya po ang una kong natagpuan.Kaya sya rin po ang magiging huli para sakin.Mahal na mahal ko po si Aiden kahit na anong mangyari sya na po ang magiging una at huli sa buhay ko”

Hindi nya alam kung anong mararamdaman ng marinig ang mga katagang yun sa kasintahan.Pakiramdam nya sumasabog ang puso nya.Kaya siguro hindi na nya namalayang nanunubig na pala ang mga mata nya.

“Hindi na ako nagulat na maaaring maging katulad ni Aiden ang kanyang ama.Kaya sana…” Komentong ani ng ina “Wag ng maulit ang nakaraan sa pagmamahalan nyong dalawa.Pinagsisihan ko ang una,kaya mas pagsisihan ko kung mauulit pa ito kay Aiden.Bilang ina nya,hindi ko kayang makita ang sakit sa mata nya katulad ng sakit na naranasan ng kanyang ama.Baka hindi ko kayanin ang bagay nayun”

“Wag po kayong mag alala” pagsisiguro ng kasintahan “Hinding hindi po mangyayare kay Aiden ang ano mang nangyare sa ama nya.Panghawakan nyo po ang pangako kong iyan”

Kapwa sila nakaramdam ng katiwasayan sa mga oras nayun.Magkahawak ng mga kamay si Aiden at Brice pagbaba ng hagdanan.

Hinatid pa sila ng dalawang ina mula sa pinto at pinaalalahan pa ng mga ilang bagay.

Pakiramdam ni Aiden kumpleto na sya Kasama na nya si Brice,maninirahan malayo sa kabihasnan.Samantalang na nakita narin nya ang ina na matagal na nyang gustong makasama at magkaroon nito.Isa nalamang ang kanyang inaalala.

Iniisip nya na baka sakaling galawin ito ni Clayton sa oras na malaman nitong nasa bansa ang ina.Nag-aalala sya kung kayat pina alalahanan nya ito ukol sa panganib na dala ng tusong binata.

“Basta po mag iingat po kayo” ani nya at binalingan din ang ’Nana “Kayo rin po.Ayokong madamay kayo sa maaring gulong masimulan ni Clayton.Aalis po kami,hindi kami magtatago pero lilisanin po namin ang magulong syudad na ito.Kaya nagaalala kami para sa mga taong maiiwan dito”

Hinawakan sya ng ina sa kaliwang palad at marahan itong pinisil “Magagaling ang tauhan ko” ani nito “Ilang beses na akong pinahamak ng taong yun.Pero dahil nag hired ako ng mga taong bihasa sa pakikipaglaban at pagprotekta.Hindi nila ako hahayaang mapahamak”

“Hindi ko nadin po ipapatanggal ang mga tauhan ko sa buong paligid dito” sabat ni Brice “Sa ngayon po ay naka kalat ang mga tauhan ko.Hindi ko na po sila papaalisin pa at padadagdagan ko na po para sa inyo ’Nana at kay–”

“Aiden…” Bahagyang naputol ang sinasabi ni Brice nang may magsalita sa harap nila.Lahat sila natuon ang pansin doon.“Gusto sana kitang makausap” ani pa nito.

Nagkatinginan muna sila ng kasintahan bago sundan ang nagsalita patungo sa bukana ng kusina.Maaring gusto nitong makipagusap ng silang dalawa nalamang.

“Blake” tawag nya dito “A-anong kailangan mo?”

“May gusto lang sana akong aminin sayo e” ani nito na ikinakunot ng noo nya.

“Ano naman iyon?” Tanong nya,bago maalala ang isang bagay “Alam mo,kung tungkol satin tong dalawa.Wala naman talagang tayo simula palang” paliwanag nya kay Blake “Pinagbigyan kita isang beses dahil natakot ako sa mga pictures na hawak mo.Pero alam mo naman na sa simula pala–”

“Sinunog ko na lahat” sagot nito na ikinatigil nya “Wala na yung mga pictures”

“E anong kailangan mo?”

Napakagat labi ito at tumingin sa malayo “Kinasabwat ako ni Clayton.Para sirain kayo ni Brice”

Hindi sya sumagot.

“Sabi nya sakin,mapapasakin ka kapag nagawa ko ang inuutos nya” paliwanag nito “Yun nga ang angkinin ka sa tuwing umuuwi ka dito sa bahay.Pero diko ginawa,kasi naalala ko si Mommy.Grabe ang pagmamahal nya sayo bilang anak.Kahit na matindi ang pagnanasa ko sayo,isinantabi ko yun dahil isang anak na ang turing sayo ni mommy.Sa oras na malaman nya ang mga balak ko sayo.Maaaring kahit sarili nyang anak ay hindi nya mapatawad”

Napalingo ang ulo ni Aiden dahil sa narinig sa binata “Si Clayton” ani nya “Hindi na ako magugulat kung sya rin ang nagutos kay Augosti na sirain din kami ni Brice.Mabuti na nga lang at hindi mo ginawa”

“Patawad” saad ni Blake “Gusto ko lang kayo na paalahanan ukol sa iba pang plano ni Clayton.Alam nyong hindi pa sya tapos hindi ba? Hindi sapat na makuha nya ang kumpanya.Kaya naman may kukunin pa sya sa inyo” napalunok ng laway ang binata.

“Ikaw ang balak nyang kuni Aiden.Hinding hindi sya makokontento sa kung anong meron sya ngayon.Kaya naman pati ikaw ay gusto nyang makuha.Alam kong alam mong gaano katuso ang pinsan ng kasintahan mo.Kaya binabalaan kita.Magiingat kayo ni Brice sa pagpunta nyo sa Allustrea”

Dahandahan nyang tinanguan ang binata.Sumasangayon sya sa payo nito.Simula palang may pakiramdam na syang may iba pang balak si Clayton kung kayat hindi na nya ikinagulat ang mga narinig nya sa binata.

Huminga sya ng malalim at upang mapagaan ang tensyon sa pagitan nilang dalawa ni Blake.Tipid nya itong nginitian.

Naalala nya na kahit papano pala,may tao paring magpo-protekta sa itinuring na ina.

“Salamat kase hindi mo sinunod si Clayton” ani nya “Salamat kasi alam mo ang mga magiging consequence ng lahat ng ito.Kaya naman pinapaubaya ko na sayo ang pagpoprotekta kay ’Nana.Wag na wag mo syang pababayaan.Kahit papano kumportable akong iwan sya sayo dahil ina mo sya,hindi mo sya pababayaan”

Kita nya ang pakikiisa sa kanya ng binata.Marahan din sya nitong tinanguan bilang pagsang ayon.

“Patawarin mo ako sa lahat Aiden” ani nito “Nagmahal lang ako,kaya ko nagawa ang mga bagay nayun sayo.Mali lang ng paraan kung paano ko gustong makuha ang gusto ko.Pero alam mo,itatrato kita ng mas maayos kung alam ko sanang may chance ako sayo.Kung ako sana ang nauna.Im really sorry”

“Blake lahat tayo nagmamahal” ani nya “Minsan sa pagmamahal natin,hindi natin alam may kaya pa palang tayong gawing ibang bagay,masama man yun o mabuti.Pero kahit ano man ang mga ginawa natin,dahil lang yun sa pagmamahal.Ang lahat ng yun,dahil sa nagmahal tayo.Sa mali mang tao o sa taong nakalaan talaga para satin”

“Pinapatawad mo na ako?” Tanong ng binata “k-kahit may nangyare sa pagitan nating dalawa?”

Bahagya syang ngumiti dito kapag kuwan ay tinanguan nya ito “Oo Blake” sagot nya at inilahad ang isang kamay “Brother?…”

Tinanggap ito ng binata “Brother” pagkatapos ay nag-shakehands sila.

PAGLABAS nila ng bahay,hindi na sila sinundan pa ng dalawang ina at ni Blake.

Sinalubong sila ng dalawang taohan ni Brice at agad na pumorma para protektahan sila.

Sandali silang hinarang ng butler na kanina pa naghihintay sa labas.Inuwestra nito ang isa pang itim na ban na sasakyan ata nila.“Para san yan?” Tanong ng kasintahan.

“Its a bullet proof my lord” sagot ng butler “May na trace po kasi akong iba pang umaaligid sa kanan ng west kung saan tayo dadaan mamaya”

Kapwa sila natigilan ni Brice dahil sa balita ng butler “Its possible.Si Clayton right?” Sya ang nagtanong.

Tumango nalang ang binata,kalaunan ay sabay sabay na silang sumakay sa sasakyan.

Ganun padin ang pwesto nila,kapwa sila nasa likod ng kasintahan samantalang si Grant, ang nagmamaneho sa harap.

Nilakbay nila ang di kalayuang west.Daan ito patungo sa isang pantalan,daungan ng mga yate.Naka handa nadun ang pribadong yate ng kasintahan.

Ito ang gagamitin nila upang makatawid sa dagat at makapunta sa isla.

Sa una,ang pagmamaneho nila ay matiwasay.Kapwa sila kinakabahan sa kung anong panganib ang naka ambang sa paligid.Sa daan na tinatahak nila,may kahabaang highway.

May mga pine tree sa paligid,at kung walang mga street light magiging madilim ito para sa mga dumadaan.Sa kaligitnaan ng daan nayun,sumisilaw na ang liwanag ng buwan.

Matiwasay iyun para sa ibang mga taong dadaan.Pero para sa kanila,pagkatapos ng ilan pang mga minuto sa byahe.Nakarinig sila ng mga putok ng baril,mga mabibilis na takbo ng sasakyan.

Kinabahan sya,natakot pero nakita nya ang mukha ng kasintahan.Armado na ito at handa na atang lumaban.

Kaya naman kahit papano nakaramdam sya ng kaunting kapalagayan ng loob.Hindi ito sapat para sa patuloy na pagputok ng mga baril mula sa labas ng sasakyan.Ngayon naintindihan na nya kung bakit ginamit nila ang isa pang sasakyan na bullet proof.

Ito ang kanilang mga kahaharapin.Ang karahasan,laban sa pagitan ng pagibig.

Itutuloy…

CHAPTER 45

Hindi alam ni Aiden ang gagawin.Puro putok ng baril ang naririnig nya mula sa labas ng sasakyang kinalulunlan.Sa tingin nya,sa oras na ilitaw man lang nya ang kapiraso ng katawan nya sa bintana.

Matatamaan na ito ng isa sa ligaw na bala.Kung ligaw na bala nga ba maituturing ang mga putok na tumatama sa kanilang sasakyan.

Tila kase ito ang target ng mga kalaban.

Hindi na sya nagtataka.Hindi na sya magugulat na kung si Clayton ang may kagagawan ng lahat ng ito.Ang mahalaga lang sa kanya ngayon,ay makaligtas sila ni Brice at ng kasama.

Kailangan nila makaalis sa gyerang pwede nilang ikapahamak.

“Ano pong sunod nating gagawin Mylord?” Ani Grant na kasalukuyang may hawak na ng baril habang mabilis na nagmamaneho ng sasakyan

“Base sa calculation ko,marami ang kasalukuyang tumatarget saatin.Isa lang ang pakay nila saatin Mylord at alam nyo narin ang sagot”

“Hows the team A?” tanong naman ni Brice na ang tinutukoy ay ang ina-assign nyang team na nangunguna sa unahan ng daan upang maprotektahan sila.

“Are they still ok,kailangan may aalalay parin satin bago pa tayo makarating sa daungan”

“Ok pa naman po Mylord” sagot ng butler “Maging ang team B po na nasa likod natin ay ok panaman po ang lagay”

Kumunot ang noo ni Brice “Kung ganun,bakit tinatamaan parin tayo ng mga bala? Napapagitnaan tayo ng mga tauhan ko” tanong muli nito.

“Maari pong nasa kagubatan ang ilan ilang sniper mylord” sagot ng butler “Sila po ang tumitirada satin dahil alam nila kung nasaan ang target”

“So what do we need to do?” Muli nalang tanong ni Brice.

“Kailangan po nating makarating sa pantalan sa lalong madaling panahon” sagot ng butler “Kung hindi,mauubos tayo”

“Tumawag ka na ba ng iba pang back up? Hows the team C and D?” Ani Brice “Are they doing theire job? Delikado ang mga tumatamang bala sa sasakyan natin.What if bomba na ang isunod nila?”

Narining nyang napabuntong hininga ang butler bago sumagot “Yung team C po,pinakalat ko sa kagubatan upang sugpuin ang ilan pang mga sniper na tumtarget satin.Samantalang yung team D po e,pina handa ko sa isang west road.Isang daan patungo sa field.If we failed na tumungo sa pantalan.Theres another option,mag he-helicopter po kayo”

Saglit namayani ang lahat.Nakaakap parin si Aiden sa bisig ng kasintahan.Hindi nya maintindihan kung natatakot ba o nagtataka sa mga nangyayare.

Kapwa silang tatlo nakatingin sa isa pang van na nauuna sa kanila.Naabutan na nila ito sa daan dahil sa bilis na pagmamaneho ni Grant sa sasakyan.

Payapa pa silang tatlo na nakatingin sa sasakyang nauuna sa kanila.Hanggang sa isang tunog ng pumapagaspas na elisi ng isang Helicopter ang narinig nila mula sa taas.

May gamit din itong ilaw na nagpapaliwanag sa daan.Kapwa sila nagulat kung kanino ang panghimpapawid na sasakyang ito.Hanggang sa nahunian nila na tumapat ang liwanag nito sa nauunang sasakyan.

Nagtagal pa ito ng ilang segundo,hanggang sa bigla nalang nagliwanag ang lahat at binalot ng sinag ang kanilang mga mata.

Nakarinig rin sila ng malakas na pagsabog at ang sasakyang nasa harapan nila ay tila karton na nagkalas kalas at kumalat sa daan.Sumabog na pala ito.

Dahil sa pangyayari ang kaninang diretsyo nilang pagmamaneho,ay bigla nailiko.At dahil sa biglang paglihis nito,kapwa silang nagimbal lahat sa kani kanilang mga pwesto.

Hindi nila alam kung ilang parte ng sasakyang sumabog ang tumama sa kanilang sinasakyan.Basta namalayan na lamang nila na nakaliko na sila sa kabilang daan.

Dito nagpatuloy sila sa pagandar,inunahan ang sasakyang nasusunog,na kanina ay tinatawag nilang team A.

Nanahimik ang lahat,nawala ang ingay ng helicopter sa taas.

“Almost ten of our team my lord” ani Butler sa nanghihinang boses “W-wala napo sila nalagasan tayo,whats the next move?”

Tila gulat pa ang kasintahan sa nangyaring pagsabog kaya sya na ang sumagot “Ipagpatuloy mo ang pag-mamaneho Grant” utos ni Aiden sa butler “I-check mo din ang sinasabi nyong team B,C and D.Ano na ng kailagayan nila ngayon?”

“Tutuloy pa po ba kayo sa pantalan?” Tanong ng butler “2km left,makakarating na tayo doon”

“Anong sinasabi mong tungkol sa west road?” Si Brice ang nagtanong “Mukhang magiging mas delikado pa kung tutuloy tayo sa pantalan”

“Kahit saan delikado Brice” Ani Aiden “kung tumuloy man tayo sa pantalan.Hindi natin alam kung ano nanamang pasabog ang nagaantay satin.Kung tutungo naman tayo sa field ma-”

“Mas risky pa po Sr.Aiden” si Grant ang nagtuloy ng sasabihin nya “Second option lang po yun dahil baka mapahamak pa po tayo sa daan na ito.Pagsa west road tayo dumaan,papasok po kayo sa kagubatan upang tunguin ang field.Dito may naghihintay na helicopter sa inyo.Mas risky po dahil sa palagay ko hindi po natin alam baka nagkalat doon ang sniper ni Clayton.Baka mapahamak po kayo ng lord ko”

“So ano pagpipilian natin?” Tanong ni Brice,walang sumagot dito.Tila nabagot si Aiden at napasandal nalamang sa kinauupuan.

Napabuntong hininga sya at namutawi ang lungkot sa mga mata “Bakit bato ginagawa ni Clayton satin?…” Ani nya “Nakuha na nya ang lahat.Ano pa ba ang kailangan nya?”

“Ikaw” diretsyong sagot ng binata.Walang emosyon kaya utomatikong napatingin sya dito “Hindi sya titigil hanggat hindi ka nya nakukuha sakin”

Napakagat labi sya at matamay pinakatitigan ang mukha ng kasintahan.

Dahan-dahan nyang hinawakan ang kamay nito at bahagya itong pinisil.

“Hindi mo naman ako ibibigay diba?” Tanong nya.

“Never” sagot nito.

Marahan syang kumilos papalapit sa kasintahan.Itinanday nya ang ulo sa balikat nito dinadama ang init at pagpintig ng pusong tila kinakabahan para sa kanilang dalawa.

“Ikaw sasama kaba?” Tanong ng binata pagkaraan ng ilang segundong katahimikan.

Bahagya naman syang natawa dahil sa tanong ng kasintahan.

“Ano namang tanong yan? Pinaglaban pa kita kung sasama naman ako sa kanya” sagot ni Aiden “Tama na ang mga ginagawa nya satin ngayon para kamuhian ko sya ng husto.Hinding hindi ko sya hahayaang guluhin pa tayong dalawa”

Napansin nyang napatitig sa kawalan ang binata na tila nagiisip ito ng kung ano.Pagkaraan lang ng ilan pang segundo,nagsalita ito.

“Paano kung hindi lang si Clayton ang gustong magpahiwalay satin?” Tanong nito sa kanya.

Kumunot ang noo nya dahil dito “A-ano naman ang ibig mong sabihin?” Balik na tanong nya.

“Wala…” Sagot nito “Sadyang ayoko lang na mawala ka”

Hindi nila alam kung ilan pang minuto sila binalot ng katahimikan.Kataka-taka mang maging ang mga dumadaplis na putok sa paligid ng sinasakyan ay nawala nadin.

Naging payapa ang daan,liwanag ng buwan ang sumasakop sa buong paligid.Matiwasay ang liwanag na iyun pero hindi nila maalis sa isipan ang panganib sa paligid.

Hanggang sa ilang sandali nga,wala sa oras na napahinto ang sasakyan dahil sa dalawang bagay ang nakatigil sa gitna ng daan.

Dahil dito,alam nyang kapwa sila ng kasintahan kinabahan,nagtaka at natakot.Kung kayat ang init ng kanilang mga palad ay utomatikong nagsiklop dahil sa hindi inaasahang makita.

May dalawang itim na van,mga armadaong nilalang ang nakahain sa harap nila.Ilang segundo silang natigilan kaya walang gumalaw sa kahit na sino sa kanila.

“Kung ako sayo,lalabas kung sino man ang nilalang na nasa loob ng sasakyang iyan” ani ng isang lalaki na nangunguna sa lahat.

Base sa itusra nito,malayo ito kay Clayton.Medyo may edad,malaki ang katawan.

Lalaking lalaki ang suot at binabagayan ng balbas at bigote nito sa mukha.

Sino ang lalaki ito?

Bahagya namang tinignan ni Aiden ang kasintahan.Hindi nya alam pero base sa tingin nito sa nasa harapan,baka kilala na nito ang lalaki.

Umikhim ang butler.

“M-my lord.Ikaw siguro ang tinutukoy ni Lo-”

“Malapit naba dito ang west road papuntang field?” Ani Brice na pinutol ang sasabihin ni Grant.

“M-malapit na po” sagot nito na tila halata ang kaba sa boses “Ngunit w-wala pa po tayo sa tamang daan.Marami po kayo lilikuan kung sakali”

“Wala akong pakialam” matapang na sagot ng binata “Hinding hindi ako susunod sa taong yan”

Kumilos ang kasintahan upang kunin ang baril na nasa ilalim ng upuan.

“Ano pong gagawin nyo my lord?” Tanong ng butler “Maaring magtalo po kayo kung lalaban ka”

Bahagyang natawa si Brice “Bahala na” ani nito “Pagod na ako sa kanya,sa pagkakataong ito,hinding hindi na nya ako mapapakailamanan pa.Hindi ko alam kung bakit kailangan nyang mangialam sa buhay na binubuo ko.Hindi ko rin alam kung bakit nandidito sya sa away namin ng pinsan ko”

Bahagya nang kumilos si Brice at ikinasa ang baril na hawak.Dahandahan itong humawak sa kamay nya at inihanda ang sarili sa paglabas sa kotseng kinalulunlan.

Dito na nya naramdaman ang kakaibang tensyon sa pagitan ng lalaking nakatayo sa kanilang harapan at kay Brice.

Hindi nya kilala ang taong ito.Pero base sa mga kilos ng binata,hindi siguro maganda ang kanilang relasyon.Isa pa,maaaring may gulo silang masimulan kung sakaling magkamali ng galaw ang isat isa.Binabalot na sya ng kaba at pangamba,pero hindi nya ito pinapahalata sa kasintahan.

“Baka pumapagitna lang po sya sa inyong dalawa ni Clayton bilang tito” suhesyon ng butler “Baka po gusto nyang maiayos ang gulo ninyong dalawa”

“Kalokohan” sagot ni Brice “Alam natin pareho nahindi ganun si Uncle.May iba pa syang pakay kung kaya aalamin ko ang bagay nayun”

“Magingat po kayo Mylord” ani nalang ng butler bago pa sila makalabas sa kotseng kinalulunlan.

Nilingon ni Brice si Grant “Hindi kaba sasama?” Tanong nito.

“Nasa likod lang po ako ninyo kung sakaling magkagulo”

Umikhim sya upang magsalita.

Kanina pa sya walang imik buhat sa lahat ng nangyayare.

Kinakabahan na sya sa mga susunod “Maari ko bang malaman kung sino ang taong iyan?” Tanong nya.

“My uncle Ambrose” sagot ng kasintahan.“Ambrose Greyzson.Ang pinsan ni papa,Lord Jhon Greyzson”

“…at hindi maganda ang relasyon nilang dalawa” dugtong pa ng butler.

“Kung ganun? Bakit sya nangingialam sa gulo natin?” tanong ulit ni Aiden.

“Yun ang aalamin natin” ani Brice at binuksan ang pinto at naunang lumabas.Hinawakan nito ang kamay nya bago tumungo sa unahan ng kotse.Inihanda ang baril na hawak mula sa kaliwang kamay.

“My nephew!” Sigaw ng lalaki na pinangalanang Ambrose ng makita silang naglalakad papalapit sa gawi ng mga ito “Hows your day? Hindi ko inaasahang ikaw pala ang nasa loob ng kotseng iyan”

“Anong kailangan mo?” tanong ni Brice dito.

Bahagya lang natawa ang matanda “Kinakamusta lang kita” ani nito “Baka kasi…nakalimutan mo na kaming pamilya mo”

“Syempre hindi” agad na sagot ng binata “Malaki ang pasasalamat ko sa inyo,at habang buhay ko yun pagbabayaran.Kaya oo,hindi ko kayo makakalimutan”

“Edi maganda” ani Ambrose “Pero alam mong hindi lang pasasalamat ang nais namin sayo Brice my nephew” napansin nyang pinasadahan sya nito ng tingin “Malaki,at maaaring kulang pa iyon sa lahat ng magagawa mo”

Naramdaman nya ang paghigpit ng hawak sa kamay nya ng kasintahan.Alam nya na nagaalala ito.

“Ano paba ang gusto nyo?” Tanong ni Brice “Napalago ko na ang kumpanya.Mas pinakilala ko pa ang buong angkan natin sa buong Asean empire.Marami tayong investors sapat na iyon para matuguna-”

“Hindi sapat yun” bahagyang pagputol ng lalaki sa iba pang sasabihin ng kasintahan “Para sa habang buhay na kabayaran.Hindi pa sapat ang ginawa mo”

Dahil sa sinabe ng lalaki,napansin nyang nagigting ang panga ng binata.Alam nyang kahit na anong oras ay handa nitong bunutin ang baril na nasa tagiliran nito.

“Ano pa bang kailangan kong gawin?” Maitim na saad ni Brice “Kulang paba ang lahat ng mga ginawa ko?”

Muling natawa ang kausap “Oo,kulang pa” sagot nito “Bakit kasi hindi mo nalang hayaan na pinsan mo ang trumabaho dyan sa nilalang na hawak mo”

Alam ni Aiden na sya ang tinutukoy nito.Dahil dito para syang binuhusan ng malamig.

“Sayo magpapatuloy ang lahi Brice.Sayo dapat manggagaling ang ikalabing isang henerasyon ng mga Greyzson.Sa anak mo mapapasa ang titulo bilang isang Lord Greyzson.Kung sa isang lalaki kadin babagsak? Paano ka naman makakabuo ng isang bata sige nga”

“Ayoko nang idamay ang magiging anak ko sa ka toxican ng pamilyang Greyzson.Mas gugustohin kong mamuhay ng tahimik malayo sa pamilyang ito…wala naman akong rason para ipagpatuloy pa ang empire ng pamilya e.Wala na sila daddy at mommy,pero dahil sa utang na loob na sinasabi nyo kailangan kong gawin ang lahat ng ito”

Maya maya tinignan sya ni Brice.“At itong lalaking nasa tabi ko,mahal ko sya…kahit sino at ano pa sya,mahal ko sya.Kaya wala kang karapatang husgahan ang relasyon naming dalawa”

“Ok” agad na sagot ng kausap,pagkatapos ay inuwestra nito ang kamay namay hawak nabaril.

Hindi sa kanila,kundi sa sasakyang katabi nila.Agad na nagtungo ang mata nila doon.

Kasya lang nila napansin na wala na si Grant sa loob.Kundi nasa taas na ito ng kotse,nakadungaw mula sa maliit na butas sa taas nito.Nakaambang narin ang mga baril na hawak sa mga kalabang nasa harap nila.

“Ang gusto ko lang sumama kasamin” saad pa ng lalaki “Utos iyon ukol sa nakakataas at kailangan mong sumunod.Kailangan mong makipag cooperate samin dahil sa kasunduang nalagdaan na ng empire natin sa pamilya ng mga Rufin”

“Paano kung hindi” sagot ng kasintahan,dama na nya ang galit nito “Paano kung ayoko!”

Walang emosyon ang lalaking nakatingin sa kanila at inihanda ang baril na hawak sa katabing kotse.

Nakaramdam sila ng kaba dahil alam nila ang ibig sabihin nito.Maaring madamay si Grant sa lahat ng gulo nila

“Alam kong mahalaga ang nilalang na hawak mo ngayon” ani ng lalaki “Pero hindi mo naman gustong madamay ang butler mo hindi ba? Wala kang puso kung ganun”

Dahil sa sinabe ng nagngalang ambrose,kapwa sila napadako ng tingin kay Grant.Nakatingin ito sa kanila,kapagkuwan ay sumaludo.

Tila hinahanda ang sarili sa lahat ng mga mangyayare.

Nakaramdam sila ng awa dito,pero hindi sila basta makapag desisyon dahil tila naiipit sila sa sitwasyon.

“Tama na” Wala sa sariling ani na nya “H-hayaan mo na po kami.Ayaw na po namin may madamay pa.Ayaw na po namin ng gulo” kahit alam ni Aiden na hindi ito makikinig sa sinasabi nya.

Tahimik ang lahat.Walang nagsasalita na tila inaantay kung sino ang unang magpapaputok.

Inaantay magsalita si Brice kung sino nga ba ang pinipili nito.

“Im born to protect you mylord” ani Grant na bumasag sa lahat ng katahimikan “Kaya ko pong magsakripisyo para sa inyo.Bilang kabayaran po ng lahat ng mga ginawa po ng pamilya nyo sa pamilya ko.Ang pagiging butler ko ay kakulangan pa sa lahat”

Sandali muling namayani ang lahat.At pagkaraan lang ng ilan pang segundo,nakarinig na sila ng putok ng baril.Sinimulang patamaan na pala ng butler ang mga kalabang kaharap nila.

Kumilos ang lahat,maging silang dalawa ni Brice.Nagsimula silang tumakbo patungo sa kagubatan.

Pero bago pa sila makalayo muli nilang tinignan si Grant na magisang nakikipaglaban habang nakikipagpalitan ng putok.

Para nalamang laruan sa kamay nito ang dalawang baril na pinapaputok sa mga kalaban.

Hanggang sa ilang segundo.Muling sinakop ng liwanag ang kanilang mga mata.Halos nabingi din ang kanilang mga tenga dahil sa lakas ng tunog.

Kapwa silang napatanga sa kinatatayuan habang pinapanuod kung paano lamunin ng apoy ang sasakyan.

Nakita din nila kung saan nagtungo ang mga kaperaso ng sasakyang nagkalas kalas.

Sumabog na pala ang sasakyang kinalulunlan ni Grant.

Pinasabog ng isang kalabang ngayon nya lang nakaharap.

“Grant was dead…” Mahinang ani nya bago tumulo ang mga luha sa pisngi.

Hindi nya napigilan ang sarili at napatakip ang kamay sa bibig.Hindi sya makapaniwala na may taong nagsakripisyo para lamang sa kanilang dalawa.

Naramdaman nyang muli syang hinawakan sa kamay ng kasintahan.Hinalikan rin sya nito sa noo na tila pinapakalma sa hindi inaasahang mangyari “Kailangan nating magpatuloy” ani Brice.“Sinakripisyo ni Grant ang buhay nya para sating dalawa.Kailangan nating mabuhay”

Pinagsiklop nila ang kanilang mga palad,hindi nila alam kung saan pupunta.Bahala na kung maligaw sa loob ng madilim na kagubatan basta tumakbo sila ng tumakbo.

Tinakasan ang ingay ng putok ng baril.

Tumakbo papalayo sa ingay ng pagsabog.Basta tumakbo sila ng walang patutunguhan.

Ang importante magkasama silang dalawa.Ligtas kahit pa may taong nagsakripisyo ng buhay.

Hingal na hingal si Aiden,pwersahan nyang inagaw ang kamay sa kasintahan.

Pagkarating sa isang parte ng kagubatang hindi nila alam kung saan.Napaluhod sya,hindi napigilan ang umiyak ng umiyak.

Tila nadudurog ang puso nya para sa isang taong hindi inaakalang magsasakripisyo ng buhay para sa kanila.

“Anong gagawin natin!” Sigaw nya,ibinuhos ang lahat ng sakit “May nadamay na Brice! Si Grant wala na sya…dahil yun sakin”

Sinisisi ang kanyang sarili.

Agad naman syang dinamayan ng kasintahan.

Sinapo nito ang kanyang pisngi at hinalik halikan ang noo nya.Niyakap rin sya nito upang mapakalma ang kanyang sarili.

“Wala kang kasalanan” diing ani ni Brice “Wala kang ginawa,desisyon nya yun.Ang kailangan natin ay mabuhay para sa kanya.Nagsakripisyo sya para satin”

“Wala nga akong ginawa,tama ka…” ani nya “Kasi mahina ako,kasi hindi ko kayang ipagtanggol kung anong meron satin”

“Hindi totoo yan…”

“Nagawa ko ngang isuko yung tayong dalawa hindi ba?!” Ani nya “Kasi natakot ako,natakot ako dahil mahina ako! Mahina ako kasi…bakla lang ako,baklang hindi makapagbibigay ng anak sa isang kagaya mo”

Hindi na nagsalita pa ang kasintahan.Kahit punong puno ng luha ang mukha nya.

Hinalikan sya nito,naramdaman nya ang pagpupirisgi nito sa paglapat ng kanilang mga labi pero hindi nya ito pinatulan.

“Pleas Aiden…” Ani nito sa gitna ng paghalik nito sa kanya.

Tuloy lang sa pagagos ang mga luha nya.Tsaka nya marahang inilayo ang labi sa binata.

“May iba pabang taong masasaktan?” Tanong nya “Nagmamahalan lang naman tayo diba,bakit kailangan may ibang madamay?”

“Nandito ako Aiden” ani Brice “Susukuan mo parin ba ako? Ayoko Aiden,ayoko…”

Ramdam nya ang pakikiusap ng binata sa kanya.Tila nahunian nito ang muli nyang panghihina sa relasyon nilang dalawa.

“Mahal kita Brice” sagot nya “Natatakot lang ako,pero hindi kita hahayaang mawala”

Nagliwanag ang mukha ng binata pero napansin nya ang pagluha nito sa mga mata “Natakot lang din ako kanina” ani nito “Nasaktan ako sa mga sinabe ni Uncle Ambrose.Kahit na wala ng sumunod na tagapagmana sakin.Handa kong asawahin ang kaisa isang babaeng hindi nagsisilang ng anak sa mundo.Ikaw yun Aiden,hindi mo ko kailangang bigyan ng anak.Ikaw na ang magiging buhay ko habang buhay”

Saksi ang liwanag ng buwan.Ang kaninang walang buhay na paglapat ng mga labi,muli itong nagtagpo.

Kapwa nila pinagsaluhan ang mainit na halikang bumubuhay sa kanilang laman.Sa pagkakataong ito,muli silang nagkaron ng bagong pagasa.Pagasa ito laban sa masalimuot na pagmamahalan nilang dalawa.

Pero tila ang pag-asang ito ay mabilis na maglalaho…

Inayos nila ang mga sarili,muling pinagsiklop ang mga palad at tumayo mula sa maduming lupa.Hindi nila alam kung saan na sila pupunta.Tila nasa gitna sila ng kagubatan na hindi alam ang patutunguhan.

Hanggang isa sa kanila ang magdesisyung humakbang sa kinatatayuan upang lumakad ngunit bago pa sila makapagdesisyong lumayo.

May isang nilalang na ang tumugil mula sa kanilang harapan.Kapwa sila natigilan ng mahunian ang nilalang na ito.

“Sumama kana sakin” ani nito “Wag mo ng antaying kalad karin kapa upang magtungo sa mansion ng mga Greyzson.Maparurusahan ka pa ng wala sa oras”

“Bakit ako makikinig sayo?” tanong naman ni Brice.

Naramdaman nyang mas pinaghigpit ang hawak ng kanilang mga kamay “Alam kong gusto mong nangyayare sakin ngayon.Alam ko ding kasabwat ka ni Clayton.Kaya bakit ako maniniwala sayo”

Napansin nilang bumuga ito ng malalim na hininga “Ginagawa ko to para mapadali ang lahat” ani ng lalaki na nasa kanilang harapan “Ayoko ng umabot na kailangan ka pang saktan upang makuha namin”

Nakita nyang tumalim ang mata ng kasintahan “Hindi nyo ako kilala” maitim na saad nito “Kaya kong iwasiwas ang lahat sa inyo Uncle Jack.kung susubukan nyo akong patalsikin.Makikita nyo ang tunay na taong gubat na kayang pumatay ng hayop sa kagubatan.Kumpara sa mga taong kaharap ko ngayon”

Kita nya kung paano natakot ang mukha ng tsuhin nito pero nanatili itong kalmado.

Walang emosyong tumingin sa kanya ang kasintatahan pagkatapos ay inuwestra nito ang isang daan kung saan sila pupunta.Ngunit bago paman sila makatalikod muling nagsalita si Jack.

Naramdaman nya pa ang pagbuntong hininga nito “Mukhang kailangan mo muna talagang makita ang pamilya mo” ani nito na ikinatigil nilang dalawa “Im sorry Brice,I need to do this to you…”

Sandali silang binalot ng katahimikan.Pero si Brice,ay bigla nalang napaluhod sa lupa habang hawak hawak ang batok.

Nataranta si Aiden at nanlaki ang mga mata.Bago nya namalayang may ilan pang armadong nilalang ang lumapit sa gawi nila.

Hinawakan sya ng dalawa at inilayo sya sa binata.Kitang kita nya kung paano pumalag si Brice sa mga humahawak dito,sinisigaw ang kanyang pangalan.

“Aiden! Aiden!” Sigaw nito “Bitawan nyo ako!”

Nagtataka sya kung bakit tila nanghihina ito.Ang kaninang malakas nitong pangangatawan ay tila lantang gulay na kahit wala ng lakas ay pilit parin pumapalag.

“Bitawan nyo ako!” Sigaw nya ng tangkain pa ng mga humahawak sa kanya na padapain sya sa lupa.“Bitawan nyo ako Brice! Brice! Pabayaan nyo na kami! Pakiusap!”

Kahit patpatin ang katawan,kahit alam nyang hindi nya kaya ang lakas ng mga taong naka kapit sa kanya.

Pinilit nya ang sarili,lumaban sya,pumiglas sya,nagpumilit kumawala hangang sa naramdaman nya ang pananakit ng sikmura.

Sinuntok na pala sya sa tyan na nagpapilipit sa kanya sa sakit.

Saksi ang liwanag ng buwan,sa pagmamahalan nilang dalawa.

Saksi rin ito kung paano sila wasakin ng mga taong may masasamang motibo sa kanila.Ang paghiwalayin silang dalawa.

Kahit kinakain ng lalamunan ang impit ng kanyang sigaw.

Binibigkas nya parin ang pangalan ng kasintahan.

Kasabay nun ay ang unti unting paglaho ng kanyang paningin,pagdilim ng paligid.

Naririnig nya rin ang kanyang pangalan.Alam nyang sinisigaw ito ng kasintahan.

Pero kasabay ng paglaho ng kamalayan.Unti unti narin itong nawala.Tila malayo na,at hindi na nya ito maaabutan.

Nawala na ang lahat.

…nawala kasabay ng pagmamahalan nilang dalawa.

’Hanggang kailan pa?…

Itutuloy…

CHAPTER 46

“Aiden…ugh! Ugh! A-Aiden” ani ng binatang nakapatong sa mainit nyang katawan.

Malalim na ang gabi,tahimik na ang paligid.Sa silid na kinalulunlan nilang dalawa madilim na at mainit.Kaya tumatagagtak ang pawis nila dahil bukod sa init ng eksena.Nagiinit din ang kanilang mga katawan.

Isang binata,walang muwang sa mga bagay bagay ang kanyang natagpuan.Sa magulo at maingay na lugar.Mga ilaw na kumikislap tumatama sa kanilang mga mata,nasisilawan.

Kahit mabaho ang alak sa paligid,kahit marame nagkakainterest sa kanya.Isang binata lang ang nakabingwit sa mga mata nya.

Tila kakaiba ang taong ito,tila walang alam sa mundo pero kayang pumunta sa bahay aliwan para lang mag-saya.

Nung oras na makita nya ito,tila handa nyang ibigay ang buong sarili.Kaya ito sya ngayon,nakahiga sa malambot na kama.

Nakadagan ang binatang wala pang isang araw nung makilala nya.Inaangkin na ang kanyang katawan tulad ng inaasam nya.Hindi iniisip ang kanibukasan at ano nga ba ang kalalabasan ng kanilang pagnanaig.

Natigilan sya ng bahagyang bumangon ang binata sa pagkakadagan sa kanya.

Nahiwagaan syang pinatuwad sya nito at hinawakan ang dalawang tagiliran.Pagkatapos ay muli nitong pinasok ang loob nya.Muli nyang nadama ang katigasan ng binata.

Ang kalakihan nito sa loob nya maging ang pagkislot nito.Napahalinghing sya dahil dito,ikinubli ang sarili sa unan at pinigilan ang sarili mapaungol dahil sa sobrang sarap na nararamdaman.

Ilang segundong pinasadahan sya nito ng pagbayo.Nung una mabagal,maya maya lang bumibilis,humihigpit.

Lumalakas ang ungol nasasarapan,maingay,pero tila magandang musika ito sa kanyang pandinig.

“Aiden..” Sambit muli ng binata “ugh!…Aiden,m-mahal ko…Aiden”

Isang pangalan ang laging lumalabas sa bibig nito.

Ninais nyang pangalan naman nya ang banggitin ng binata.Pero alam nyang isang panandaliang kaligayahan lamang ang gabing ito.

Ang katawan lamang ng binata ang nais nya,hindi ang buong puso nito.

Kahit hindi sya ang sinisigaw nito,kuntento na syang makanaig ito ngayong gabi.

Aiden…sino kaba talaga?

Pinagmamasdan nya ang binata na hubo’t hubad nakahandusay sa kama.Tanging manipis na tela lamang ang nagtatakip sa maselang parte ng katawan.

Lantad ang matipuno at mabatong katawan.Sa kung susumahin,para itong greek god dahil sa sobrang kagandahan ng katawan at kagwapuhan ng mukha.

Isang biyaya na tila binagsak ng langit.Hindi nga lang sya ang unang nakasalo,kundi ang pangalang kanina pa nito binabanggit nung oras ng pagnanaig nila.

Ikinubli nya ang sarili,gamit din ang kalahating kumot mula sa kama.Ginamit nya ito pantakip sa malusog na dibdib at pangibabang katawan.

Naupo sya sa gilid ng kama.Binalot sya ng katahimikan,nakatingin sa bintana.Madilim ang buong silid,pero dahil sa sinag ng buwan.Ito ang nagbibigay liwanag sa kanila.

Napagod ang binatang nakapanaig nya.Sa halos dalawang beses nila ginawa  ang aktibidad.Dapat sya ang unang susuko,pero hindi.Ang binatang ito ang unang bumagsak sa kama.

Sa tutuosin,ang gantong pangyayare sa buhay nya ay tila nakasanayan na nya.

Makikipaglaro sa kung sinong lalaki ang lalapit.Pagkagat ng gabi,kung papalaring makatakas sa pintuan ng mansion.Aalis sya,tutungo sa malapit na bahay aliwan.

Dito,babaguhin nya ang sarili.Mula sa pagiging eligante,mahinhin,respitada o kagalang galang na babae.

Biglang magiiba sa oras na makatapak sa aliwang lugar na iyun.Magpapakasasa sa gabing ibinigay ng pagkakataon.

Aaliwin at magpapaaliw ng kung sinong lalaki ang lumapit.Malayo sa pagiging sya sa kanilang mansion.Malayo sa kinikilalang pagkatao ng mga magulang.

Ganto na sya noon pa.Gusto nyang maging malaya.Gusto nyang maging masaya.Pero dahil napapaligiran sya ng mapanghusgang mundo.

Dahil ang mga magulang nya ay kilala sa halos buong bansa.Kailangan nyang itago ang totoong sya.Tila isang mahinhin na prinsesa sa umaga.Kalapating mababa naman ang lipad sa gabi.

Kahit na naruruyakan ang sarili.Kahit na nagpapagamit sa iba.

Dito sya sumasaya kinokunsinte ang sarili.

Isa lang ang binata sa tabi nya sa ilang mga lalaking dumaan sa palad nya.Pero tila ang lalaking ito ang sadyang kakaiba,ngunit nararamdaman nya,kahit pa mahulog ang loob nya dito.Hindi ito ang sasalo dahil may tao nang nagmamay ari dito.

Nagising sya sa malalim na pag iisip nang tumunog ang telepeno na nasa bedside table.

Agad nya iyung tinignan.

Nakita nya ang caller,hindi nya sana sasagutin ito ngunit nang makita ang pangalan.

Napahinga nalamang sya ng malalim at dahan dahang inilagay sa tenga ang telepono.

“H-hello Dad” panimula nya.

Narinig nyang tila nagpupuyos sa galit ang amang nasa kabilang linya kaya pinakinggan nya ang mga sinasabi nito.

“Nasaan ka ngayon?” Tanong nito pagkatapos ng ilang diskasyon.“Nasaang lupalop ka nanaman ba naparoon Jane! Pinahihirapan mo nanaman kami ng mommy mo sa paghahanap sayo!”

Napabuntong hininga sya at saglit tinapunan ng pansin ang nakahandusay na binata sa tabi nya “N-nakila Eunice po Dad” sagot nya,tinutukoy nya ay ang isa sa malapit na kaibigan “Dito po ako tumuloy pagkatapos ng activity namin sa school.Gabi napo kasi kami nata-”

“Activitiy!?” Muling tanong ng ama,mataas na ang boses “Diba sabi ko sayo,kahit na anong gabi kayo matapos dyan sa iskwelahan nyo.Uuwi ka dito sa bahay! Tumawag ako sa bahay nila Eunice wala kadon.Mag matured ka naman na Jane! Ilang buwan nalang at ga-graduate ka na.San kaba nagpupunta?”

Medyo naawa sya sa kaibigang walang alam na isa ito sa dinadahilan nya.Pero hindi naman nya masabi ang katotohanang nasa motel sila at iba nanaman ang lalaking nakapanaig nya sa kama.Wala na syang ibang maidadahilan.

Kaya naman sadya nalang nyang ikinalma ang sarili bago depensahan ang mga sinasabi ng ama.

“Sige po Dad” ani nya “uuwi na po ako”

“Bilisan mo Jane Rufer” tawag ng ama sa buong pangalan nya “Mag-uumaga na.Kailangan nating maghanda.Pagsapit ng umaga,ihaharap ka namin ng ina mo sa mapang aasawa mo.Balita ko pa naman,nagbalik na ang kaisa isang tagasunod ng titulo ng family empire nila at ang nagiisang tiga pag mana.Kaya kinakailangan ka na namin para makilala ka nya,at mag-kasundo kayo”

Natigilan sya pero hindi na sya nagulat sa mga sinabe ng ama.Noon pa man,kating kati na ito ukol sa lalaking gusto nitong ipa asawa sa kanya.

Kilala nya ang pagiging ama nito.Ang pera at paglaki lamang ng negosyo ang alam nitong gawin.Kaya naman handa syang ireto sa kahit sinong may anak na lalaking may negosyo ang pamilya upang mapalawig ang pag aari nila.

Hindi nya ito gusto,pero hindi naman ito iba sa mga ginagawa nya.Mas malala pa nga dahil nagpapagamit sya sa mga nakikilala nyang lalaki.Ang tanging ayaw nya lang,yung tipo ng pagpapakasal.

Pakiramdam nya,bata pa sya.Ayaw nya pang maitali sa kahit na sino.

“Dad,paguusapan nanaman po ba natin ang kasalan?” Ani Jane “Ilang beses ko pong sasabihin na ayaw ko muna pong magkaron ng asawa.Ano pa pong silbi ng pag-aaral ko ng college kung maaga din naman ako maitatali.Ni minsan po ba tinanong nyo ako kung gusto ko ang magiging buhay ko pagkatapos? Hindi da-”

Natigil ang pagsasalita nya ng mawala ang kausap sa kabilang linya.Sumunod nito ang minsahe na pinadala sa kanya galing din sa ama.

’

Umuwi

ka.Sa

bahay tayo mag-usap.

Napabuntong hininga nalang sya dahil sa nabasa.Pinilit ang sarili nyang bumangon sa higaan.Pinulot ang mga damit na nagkalat sa sahig,inayos ang sarili.

Tinignan na muna nya ang binatang malalim parin ang tulog sa ibabaw ng kama.Naisip nya,kung ang nilalang na ito ang mairereto sa kanya ng ama.Maaring magbago pa ang isip nya ukol sa pagpapakasal.

Pagkatapos maayos ang sarili,lumakad sya papalabas ng silid.Iniwan nya ang gusali ng motel.Kasabay ng pagiwan nya sa lalaking naka-one night stand nya lang katulad ng iba.Nagpasundo sya sa sariling driver at umuwi sa kanyang tahanan.

Wala pa syang tulog at tila nanghihina pa ang katawan.

Hindi nya ito ininda dahil papasok na sya sa pintuan ng mansion.

Lakad ng matuwid at pilit ikinubli ang nararamdaman.

Nakahinga sya ng malalim,dahil kasabay ng pagsikat ng araw ay nakauwi sya sa kanyang tahanan.Pero kung mamalasin,paglapat ng kanyang mga paa sa parte ng sala.Nagaantay doon ang ina pagkatapos ay pinasadahan sya nito ng napakalakas na sampal sa pisngi.

Dahil dito,tila umikot ang paningin nya.Bumaligtad ang tingin nya sa paligid at natumba sya sa sahig.

Agad lang syang inalalayan ng mga katulong sa paligid kung kayat maagap nyang naayos ang sarili.Tulad ng dati,walang emosyon ng mukha ang inihaharap nya sa lahat ng tao sa mansiong iyun.

“Motel De lasha’ east road” diing saad ng ina “Nahihibang ka na ba talaga Jane? Sinisira mo talaga ang pangalan ng pamilya natin?! Anong ginagawa mo sa lugar nayun?”

Natigilan sya,nagulat pero hindi nya inalis ang walang emosyong mukha sa harap ng ina.Tumingin na lamang sya sa malayo at itinikom ang bibig.

“Totoo ba ang mga balita Jane?” Pagpapatuloy ng ina “Na kung sino sino lang ang pinapatungan mo sa kama? Naghahanap ka ba talaga ng ipapanira ng mga tao sa pamilya natin.Gusto mo talagang ichismis ka ng mga kalaban nating negosyante!”

Nanatili syang tahimik hanggang sa maramdaman nya ang prinsensya ng ama sa harap nya.Kalmado lang itong nakatingin sa kanya.

“Pagsabihan mo tong anak mo Roberto!” Ani ng ina “Hindi ko kinakaya ang mga kalokohang ginagawa nyan”

“Sa ayaw at gusto mo magpapakasal ka Jane” ani nito,walang gana ang boses “Pinabigyan ka namin na mag-aral ng college.Ngayon kami naman ang pagbibigyan at magpapakasal ka sa bago kong kasyoso.Ginagawa ko to para sa pamilya natin.Ginagawa ko to para sayo”

Umikhim sya at bahagyang natawa dahil sa sinabe ng ama.“Ginagawa mo para sakin?” Tanong nya “…O ginagawa nyo to para sa pera at sarili nyo?”

Dahil sa pabalang na sagot.Muntik na syang masampal ng ama.Mabuti nalang at maagap ang ina,may awa pa ito sa kanya kung kayat pinigilan nitong malapatan ang mukha ng mabigat na palad ng ama.

“Walang hiya ka!” Bulyaw nito “nagtitimpi ako sa mga ginagawa mong kalokohan.Nagtitimpi ako mga balitang kumakalat sayo.Ayoko ng masaktan ka dahil pagnangyari yun hindi ko na alam kung saan kapa pupulutin”

“Ayaw kong magpakasal pa” ani nya habang unti unting nag crack ang boses nya “Napaka bata ko pa.Gusto ko pang maexplore ang lahat.Gusto ko pang magawa mga gusto ko,ang mga pangarap ko.Pero mawawala ang lahat ng mga yun sa oras na matali ako sa taong hindi ko naman mahal at ngayon ko lang makikilala!”

Sandali silang natahimik lahat,inaantay nya ang ama na sumagot,na tila hindi man lang natauhan sa mga sinabe nya.

“Nakapagdesisyon na ako” ani nito “Ikakasal ka sa taong din ito Jane Carter.Sumunod ka nalang upang wala ng gulo pa.Pagkatapos ng dalawang linggo,hindi sa araw na ito.Makikilala mo ang lalaking aking tinutukoy.Ang pamilya nila na hinahanda pa ang binata upang makita mo.Kaya magpasalamat kang may mga araw ka pa upang makapaghanda ng sarili mo”

“ Mag dadalawang na po kayong buntis lady Jane“ ani ng personal nilang nurse nung araw na magdesisyong magpa-check up sya.

Halos ilang araw na kasi nyang iniinda ang pananakit ng ulo,biglang pagkahilo at pagsusuka na ikinabahala nya.Nangyayari ito tuwing sasapit ng umaga,sasabayan pa ng pananakit ng katawan.

Kung kayat kinabahan na sya,hindi na sya nagatubiling magpatingin na agad naman nyang pinagsisihan.

“Ano,paano nyo naman po nasabi?” bulalas na saad nya.

Agad nya lang tinignan ang ina at ang ama sa tabi ng higaan nya.Alam nyang nagiigting ang mga panga nito dahil sa nalaman.Pero pilit lang ikinukubli dahil sa nurse na umaasikaso sa kanya ngayon.

“Opo lady Jane” sagot nito “Normal lang po para sa isang buntis ang maramdaman ang mga ganyang sintomas.Marahil pagkaraan pa ng ilang araw ay magsisimula na kayong maglihi”

“P-pero…hindi pwede” ani nya at makapaniwala “P-paano,bakit?” Nagsimula ng tumulo ang luha nya.

Hindi nya maabsorb ang mga nalaman nya kung kayat umikhim na ang ama upang magsalita.

“Iwan nyo po muna kami Nurse Kate” saad nito “Kailangan na muna namin maka-usap ang anak namin”

Pagkaalis na pagkaalis ng nurse ay agad bumaling sa kanya ang mga magulang.

“Sabihin mo! Sino naman ang ama ng dinadala mo!” Bulyaw ng ama.Ikinatigil nya ito at nagpatuloy sa pagiyak.

Hindi rin alam ang sasabihin.“Sa tingin mo,ginawa mo ba to para hindi ka lang makasal? Ganun ka ba talaga kadispirada makalaya samin?! Sa tingin mo magagawa mo pabang makaalis kung may buhay na dyan sa tyan mo na dadalhin mo.Nahihibang kana?”

“Sino ang ama Jane?” Ang ina ang nagtanong “Nakakahiya ito para sa mga ka-negosyo namin ng ama mo.Nakakahiya na nagpabuntis ka lang sa kung sino.Papatunayan mo na totoo ang mga chimis na kumakalat na nagpapagamit ka talaga sa ibat ibang mga lalaki!” Bumuntong hininga ang ina dahil sa sobrang naramdamang galit.

“Sabihin mo! Sino ang ama ng batang yan?!”

Wala na syang maisip,tila hindi maprocess ng utak nya ang mga nangyayare.Hindi narin nagsisink in sa utak nya ang mga sinasabi ng ina at ama sa harapan nya.

Hanggang sa isang tao ang naisip nya.Wala na syang choice kundi sambitin ang pangalang iyun.

“S-si Brice” mahinang ani nya.Pero sapat para marinig ng dalawa “Si Brice Greyzson po.Sya po ang huli,kaya sya po ang ama ng anak ko”

“ANO? dalawang linggo na hindi nyo padin maihaharap ang pamangkin nyo sa anak namin? Ang usapan ngayong araw na iyun hindi ba?” Ani ng ama na nasa loob ng sala.

Kausap nito ngayon ang nangangalaga kay Brice.Ang lalaking tinawag nya bilang ama ng kanyang anak.

Si Lord Ambrose David Grezson,mas kilala ito bilang Uncle Ambrose.

Balita nito,dapat ngayong araw ang usapan para sa pagkikita nila,pamamanghikan kumbaga.

Tamang tama dahil ito narin kase ang ama ng anak na dinadala nya.

Nakakasigurado sya,buo ang loob nya dahil alam nyang ito lang ang huli nakapanalig nya nung gabing iyun.At ito lang ang hindi nya pinagamit ng proteksyo  sa lahat  ng lalaking nakapanaig nya.

Madali na ito para sa lahat,maging sa kanya kahit na napipilitan.Pero tila maging ang tadhana ay hindi sang-ayon sa kasalanang magaganap.Dahil…

“He was still healing” ani ng Ambrose “Tinitignan parin namin ang kalagayan nya.May psychiatrist na tumitingin sa kanya kung posible nga bang maging normal ang pagiisip nya base sa naging kalagayan nya noon.Ang sabi,masyadong matalino ang binatang iyun.Maganda upang mabilis matutunan at maabsorb ang lahat sa buong paligid nya”

Narinig nyang bahagyang natawa ang ama “Baliw ba yang pamangkin mo?” Anas na tanong nito “Still healing? Inaayos ang utak ng psychiatrist? E nung binuntis nga nya ang anak ko maayos ang takbo ng utak nya e.Ngayon still healing parin dahil ubligasyon nyang itali sa anak ko” inuwestra ng ama ang kamay nito sa pwesto nya

“Buntis ang anak ko Ambrose.Ang pamangkin mo ang ama.Kailangan ko syang makaharap”

Bumuntong ng hininga ang kausap “Pagpasensyahan nyo na po” pagpapaumanhin nito “Sadyang hindi pa po maganda ang lagay ng binatang iyun.Isa pa hindi lang pagpapakasal ang inihahanda namin para sa kanya.Magmula kase ngayon sya na ang hahawak ng pinakamalaking empire ng mga Greyzson corporation.He will be a CEO before upcoming few months”

“Kaya na nyang humawak ng kumpanya sa istado nya ngayon?” Anang ani ng ama “Pero hindi man lang nya mahawakan ang magiging anak nya na ilalabas narin in few months”

“Mr.Robert Rufer we will settle this everything” isang lalaki ang nagsalita.

Kanina pa ito kasama ng Ambrose na tila isang sikretarya “Just give us a time Wag po kayong mag alala,ako po ang maghahandle ng lahat na may kinalaman kay Jane at sa pagbubuntis nito.Ipapaalam rin po namin ang kalagayan ng magina sa binatang iyun.Sisiguraduhin po naming hindi nya makakalimutan ang responsibilidad na ginawa nya.Makakaasa po kayo”

“BRICE Greyzson…” Ani ng pakilalang Jack Reminton Greyzson pagkaraan ng ilang buwan.Tinupad nito ang kasunduan,halos ito ang nangalaga sa kanya at sa pagbubuntis nya.

Hindi na sya umangal maging ang mga magulang,pilit inintindi ang kalagayang ng binatang si Brice.“Masyado syang mapusok sa panahon na yun.Lalong lalo na nangayon nya lang nadiskubre ang pakikipagtalik sa edad nyang ito.Maaring hindi na nya iniisip kung sino ang taong kanaig nya.Ang mahalaga para sa kanya ay may tumugon sa init nya.” Bahagya sya nitong nginitian “Ang pakikipag tao nya ay nagdedevelop pa lang.Mang mang pa sya kung maituturing”

Napaisip sya sa mga sinabe ng kausap “Nakipagtalik ako sa taong tawag ng laman lang ang alam” ani nya at bahagyang natawa sa sarili “Sinayang ko ang buhay ko dahil sa gabing iyun”

“Kasalanan mo rin naman” saad ng binata “Alam ko kung nagpakita ka ng motibo,dun sya gumalaw.Inaalagaan ko rin naman ang binatang yun.Hindi sya nangunguna.Hindi rin sya nagsasalita.Pero kapag inunahan mo na sya,wala sa vucabularyo nyang tumanggi.Subok ko nayan ng ilang beses at ng iba pa?”

Napakunot noo sya dahil sa sinabe ng binata “I-ibig sabihin marami na talaga ang nakasubok sa kanya?” Ani nya at bahagyang nagulat dahil sa naisip “Dyos ko,buti hindi sya-”

“Wag kang mag-alala” ani nito na ikinatigil nya “Malinis at ligtas yun,nasisiguro ko.Isa pa,sa isang tao lang naman sya nahuhumaling e”

Tila isang ala-ala ang biglang pumukaw sa isipian ni Jane.Wala sya sa sariling napasambit sa bibig ang pangalang unang nyang naalala

“Aiden…” Mahinang ani nya.Sapat ito upang marinig ng kausap “Its Aiden,y-yung ngalan ng taong binibigkas nya nung mga oras na-”

“Inaangkin ka nya” ang binata nanaman ang nagtuloy “Yeah” pag sangayon nito “Maaring yung taong yun ang taong kaisa isang kinababaliwan ng pamangkin ko.Kung hindi rin sa kanya,hindi ito makakabalik at malalaman ng pamilya ko na buhay pa ang kaisa isang tagapagmana.Hindi na ako magtataka kung bakit ganun ka special ito sa puso ni Brice.Ganyang umiikot ang pagibig,masalimuot,mapanakit.Pero siguro minsan,worth it”

Napasinghap sya dahil sa mga narinig.Ilang segundo rin syang natahimik bago nakapag salita “P-paano naman ako?” Wala sa sarili nyang ani.

“Paano kami?”

“Ikaw?” Tanong ng binata na tila natawa sa sinabe nya “Demanding kaba? Alam naman natin kahit anong gawin mo,hindi magkakaroon ng magandang pamilya ang anak mo.Kahit pa mapakasal kayo sa isat isa.Hindi magkakaron ng masayang pamilya yang anak mo.Baka nga habang buhay kaparing ituring ng pamilya mo bilang naanakan lang sa wal-”

“Tumigil ka!” Naginit agad ang tenga nya dahil sa mga narinig.Hindi nya alam kung sa kanya ang simpatsya ni Jack o kay kay Brice na binuntis lang sya.

Pamangkin nya nga pala ito.

“Ano ba kasing ibig mong sabihin ha,na naanakan lang ako ng pamangkin mo ganun?”

“Sinabi ko na diba?” Sarakastiko ani ni Jack“Ang nais ko lang naman kasing ipabatid sayo.Ano naman kung may tao nang nauna sa binatang papakasalan mo? Edi gawin mo ang lahat para makuha mo sya.Wag mong hayaan yung taong nasa nakaraan parin ang magwagi sa puso ni Brice.Wag mong hayaang nabuntis ka lang nya.Gawin mo ang lahat para makasal kayo.Para maging masaya kayo kasama ng magiging anak mo”

“ Hanggang ngayon,hindi kami magkakaron ng puwang sa puso nya“ sambit nya nalamang habang pinagmamasdan ang binata mula sa isang silid.

Nakauwang ang pinto nito kayat nakikita nya kung paano magpumiglas ang buong katawan nito sa ibabaw ng kama.Kagabi,walang malay itong inuuwi sa mansion ng mga Greyzson.At dahil nandidito na sya nakatira bilang pangakong pag alaga ng isa sa pamilya nito,nasaksihan nya ang lahat.

Walang malay si Brice,ipinasok sa ukupado nitong silid habang lantang gulay ang katawan nito.

Dito palang,alam na nya ang nangyari.Mukhang tapos na ang panahon ng binata upang magliwaliw.Panahon na upang tupadin ang napagplanuhang kasunduan.Ang maikasal sila upang mapagisa at mapalakas ang kanya kanyang negosyo ng pamilya.Tila naawa sya sa kalagayan nito.

Nakatali ang mga kamay sa dalawang haligi ng kama.Kahit na walang lakas ay pilit pumipiglas upang maipaglaban ang sarili.

Naalala nya ang una nilang pagkikita ng binata.Inuungol nito ang pangalan ng taong mahal na mahal nito dahil sa sarap.Pero ngayon,sumigaw ito,ang pangalan parin ng binatang iyon ang binabanggit.

Pero ngayon hindi na dahil sa sarap.Kundi dahil na sa hirap.Hinahanap hanap nito ang minamahal.

“Aiden! Aiden” malakas na sigaw nito “Aiden! Ibalik nyo sakin si Aiden! Ibalik nyo sya.Hayaan nyo na kaming magsama! Aideeeeen!!”

Napaluha ang mga mata.Sinsisi ang sarili na tila dahil daw sa kanya,nasira ang dalawang taong nagmamahalan.

’K-kahit kailan…hindi kami magkakaroon ng puwang sa puso mo

Brice.Si

Aiden ang laman nito.Ang unang taong natagpuan,ang unang taong natikman ng pagmamahal.Ang unang taong ipaglalaban nya habang buhay.

Sya ang una sayo Brice…pangalawa kami,pangalawa lang ako.Hindi na ako maghahangad.Ayoko ng umasa.Kaya panahon para may gawin ako.

Napapagod na ako…

Itutuloy…

CHAPTER 47

“Tumahimik kana!” Bulyaw sa kanya ng tsuhing si Ambrose.

Nagising sya isang umaga,nasa isang silid na sya.Namamalat ang kanyang lalamunan.

Pagod ang kanyang katawan,inilibot nya ang mata sa paligid.Kumabog kaagad ang dibdib.

Naalala ang sinapit nilang ni Aiden.Naalala ang mukha nito at kung gaano ito kalungkot bago sya nawalan ng malay.

’Nasaan na si Aiden?…

Isang tao lang ang sumasagi sa isip nya nung oras na magkamalay sya.Nagbalik sa alaala nya ang mga nangyari.

Kasabay din ng pagbalik ng mga sakit.Kaya ng mahunian na nasa isang silid sya,hindi pamilyar.Nagsimula syang magwala,kumawala at sumigaw.

Isinisigaw ang pangalan ng taong mahal.Hinahanap hanap pilit tumatakas pero kasya nya lang nahuniang nakatali ang dalawa nyang kamay.Tumingin sya sa ibaba,ganun din ang kanyang mga paa.

Mas uminit pa ang kanyang ulo,tila nainsulto sa kung ano ang lagay nya ngayon.Napuno ng galit ang buo nyang katawan kaya ginawa nya ang lahat para lang makaalis sa kinalulunlan.

Wala syang pakialam sa mga taong nakapaligid sa kanya para pigilan sya sa pagwawala.Ayaw nya dito,gusto nyang umalis,gusto nya kay Aiden.

“Hindi kaba napapagod?” Tanong ng tsuhing si Ambrose sa kanya.“Sa inaasta mo ngayon,para kang hayup na pilit itinali dahil mabangis ka.Baka tama nga ang iniisip ko,asal hayop kapadin hanggang ngayon”

“Ikaw ang hayup!” Singhal nya,nainsulto sya sa mga sinabi nito “Kayo ang hayop,kayong lahat! Bakit hindi nyo nalang ako hayaan hah,bakit nangingialam pa kayo sa buhay ko?!”

“Ano ba sa tingin mo?” Tanong nito “Hahayaan ka namin gawin ang gusto mo,masunod ang nais mo? pamilya kami dito diba.Mangingialam kami sa ayaw at gusto namin.Kaya manahimik ka na.Isipin mo nalang na makakabayad kana sa lahat ng mga nagawa namin para sayo”

“Hindi ko to ginusto!” Ani nya “Hindi ko kailangan ang lahat ng yaman nyo.Hindi ko kayo kailangan lahat!”

“Wala kang malasakit!” Saad ng tsuhin,kita na nya ang galit nito.Pero mas galit na galit sya ngayon

“Hinanap ka namin,binihisan at pinakain.Ginawa ka naming disente tapos ngayon sasabihin mong hindi mo kami kailangan? Ang kapal din naman ng mukha mong Apes ka!”

Dahil sa sinabe at narinig sa tsuhin.Lalo pa syang nagpumiglas sa hinihigaan.Alam nyang nagdudugo na ang pulsuhan nya dahil sa kadenang nakatali sa kamay nya.Pero hindi nya maramdaman ang sakin nito.Kundi ang galit at insulto dahil sa sinabe ng walang kwentang tsuhin.

Gustong gusto nya itong sugudin at pagsasapakin.Gusto nya itong patayin,pero kahit aabanti sya patayo.Ang mga kadena sa kamay at paa ay pilit syang ibinabalik sa kama.

Pinilit nya ang sarili na makatakas inuubos ang lahat ng lakas na mailalabas nya.Pero ang kakaunting lakas na natitira sa sarili ay tila nawala pa ng maramdaman nya ang paghapbi ng sikmura nya.

Kasya nya lang namalayang sinutok na pala sya sa tyan ng isa sa tauhang nakapaligid sa silid nya.

“Kahit anong gawin mo hindi ka makakatakas sa mga kadenang yan,tarantado ka” ani ng tsuhin.

Tinapunan nya ito ng pansin,may pilyong ngiti ito sa mga labi.Iimik sya,gusto nyang may sabihin laban dito.Kahit sana mga salita nalang ang maiganti nya ay nais nyang gawin.Pero unti unting humina ang kamalayan.

Nanlabo ang buong paligid at bumigat ang talukap ng mata.

Alam nya,sa pagkakataong iyun.Nawalan na sya ng malay.

“Pero wala syang kasalanan!” Ani ng boses sa paligid.“Hindi pa naman po sya nalilitis kung totoong may nalabag nga sya pero bakit kailangan nyo pa syang dalhin dito sa Hell room.Para lamang to sa mga may taong may parusa sa pamilyang Greyzson at walang kasalanan si Brice”

“Nangingialam ka nalang hindi mo pa alam ang mga sinasabi mo” sagot naman ng isa “Nanlabag sya ng batas ng mga Greyzson.Hindi mo ba alam na sinuko nya ang kumpanya para lang makatakas sa mga responsibilidad nya? Isinuko nya ang isa sa pinakamalaking kumpanya ng Greyzson dahil lang sa walang kwentang tao nayun.Para ano makatakas sya sa kasunduan? Para wala na syang ubligahin.Ang kapal ng mukha nyan,kaya dapat lang sa kanya yan ngayon”

Hindi na nya naintindihan pa ang mga pagtatalo ng ilang tao sa paligid.Unti unti na kasi syang nagkamalay.Bahagya syang napangiwi ng maramdaman nya ang pananakit ng tuhod,balakang,tyan,at likod.

Napaaray din sya ng maramdaman ang pag hapdi ng dalawang pulsuhan.

Dito nya lang nahunian ang lahat kasya inilibot ang tingin sa buong paligid.May kadiliman ito,malamig at tila may mga gamit na hindi na kapani pakinabang.Hindi nya alam kung nasaan sya pero naisip nyang baka nasa isang bodega sya.

Napabuga na lamang sya ng hininga.Kasya nya lang pinasadahan ng tingin ang kaninang pang pulsuhan nyang nanghahapdi.Dito nya pa nahuniang nakakadena parin sya.

Ang kaibahan lang,nakaluhod na sya sa sahig habang ang dalawang kamay ay nasa ere at nakatali mula sa mabibigat na kadena.

Lalo lang nanikip ang dibdib nya dahil sa kung anong kalagayan nya ngayon.Para syang bilanggo na nakagawa ng kasalanan.Ang tanging mali nya nga lang ay bitawan ang kumpanyang bibingit sa buong buhay nya.Kapalit nito ang isang kasunduang habang buhay na nyang pagbabayaran.

Kaya hindi nya pinagsisihang maaga nya itong binitawan.Para maaga din syang makalaya,kung malaya nga ba ang maitatawag sa kalagayan nya ngayon.

“Ilabas nyo na sya dito” utos ng isang mautoridad na boses.“Kailangan litisin na muna sya ukol sa mga paratang sa kanya sa kumpanya bago dumating sa punto ng silid na ito”

Walang nagtangkang lumapit sa kanya.Inayos nya ang sarili at tinignan kung sino ang nagsalita.

Hindi sya nagkamali dahil ang tsuhin ito.Si Jack Reminton Greyzson.

“Get up Brice” ani nito “Talaga bang handa mong isuko ang sarili mo para lamang sa taong yun?” Napalingo ang ulo nito at bahagyang natawa “Magisip ka nga,ang buhay at lakas mo,dapat ibinububos mo sa tamang tao”

Nagigting ang panga nya dahil sa huli nitong sinabe “Hindi maling tao si Aiden,Uncle Jack” ani nya “Ang maling tao ay kayo.Akala ko pa naman pamilya kayo sakin.Masaya magkaron ng tinatawag nyong pamilya.Pero mas masahol pa pala kayo sa mga mabangis na hayop na nakalaban ko sa kagubatan.Mas hayop kayo sa kanila”

“Hanggang kailan ka pa magmamatigas?” Saad nito “Dapat alam mo kung kelan ka susuko,dapat alam mo kung kailan kana bibitaw”

“Anong alam mo sa pagmamahal,ang alam mo lang ba ang pag bitaw?” ani nya “Kasabwat ka ni Clayton.Plano nyo tong lahat,ang paghiwalayin kami at sirain kami ni Aiden.Katulad ka lang din ni Clayton,walang puso walang alam sa pagibig na ipinaglalaban ko”

Napatitig lang sa kanya ang tsuhin ng ilan pang segundo bago muling nagsalita “Trust me” ani nito “Kahit ako,kahit sabihin mong magkasabwat kami.Ako mismo,ayoko ng mga ideya nya.Hindi na si Clayton ang kalaban mo dito Brice.Ang sarili mo na,ikaw na mismo.Ayusin mo ang sarili mo,lumaban ka at bumangon.Wag mong hayaang tapakan ka ng mga taong tinuturing mong kaaway tulad ko”

Bahagya syang natawa dahil sa saad ng tsuhin.Ngayon nya narinig ang mga matatamis na salita nito.Mga salitang hindi nya mawaring kung totoo nga lalo pa’t nang gagaling ito sa tsuhing isa ring kinamumuhian.

“Hindi ko kailangan yang mga sinasabi mo” tiim nyang saad “Sa tingin mo,sa kabila ng mga nangyayari sakin, mapagkakatiwalaan pa kita?Isang tao lang ang binigyang ko ng buong pagtitiwala ko.Hindi sa inyo na mismong pamilya ko pa,kundi kay Aiden.Kaya kailangan ko sya,nagiisa syang taong masasandalan ko kumpara sa mga kagaya nyong sarili lang ang iniisip”

“Hindi ko kinukuha ang tiwala mo Brice” sagot ng tsuhin “Sana maisip mo din na kung kailangan mo si Aiden.Mas kailangan ka ng pamilya mo.Sana balang araw tanggapin mo din sila sa buhay mo.Wag mong hayaang isang tao lamang ang magpaikot ng mundo mo.Hindi isang tao ang hahawak sayo.Kundi ang sarili mo lang,pati ang pamilyang umaasa sayo”

Ilang segundo syang natahimik sa mga huling sinabe ng tsuhin.

Iniwanan sya nito,umalis,naiwan syang magisa,tuliro habang luhaan.Napatanga sya sa kawalan,hindi alam kung ano pa ang gagawin.

Malalim ang kanyang pagiisip.Kinakain sya ng pagaalala,pagkabigo,pagkainis,pag-aalinlangan.

At ang pinaka ayaw nya,yung namumuong awa at pagmamahal sa naiisip nyang pamilya.

’Ang pamilya ko?…

’Sino ba sila?…

Hindi na nya namalayang kinalasan na sya ng kadena sa mga kamay.Tila wala syang buhay na dinala ng kung sinong mga tauhan sa silid nya.

Doon inihiga sya pinagpahinga.

Pinatulog upang panandaliang mawala ang sakit.

Sa muling pagmulat ng kanyang mga mata.May sikat na ng araw,isang bagong umaga para sa panibagong yugto.

Pero kahit siguro pinipilit ng lahat iwanan ang nakaraan.Sya ang pilit na nagpapaiwan sa dati,yung dati na kahit kailan ay hindi maluluma.

’Nasaan kana Aiden…

’Miss na miss na kita…

Sa laki ng katawan nya,sa lalaking lalaking pagkatao nya.Parang andali na lang sa kanyang lumuha.Parang andali na para sa kanya magdrama.Pero ito sya ngayon e mahina,talunan,parang mamamatay kapag wala ang kalahati ng buhay nya.

Si Aiden.

“D-daddy…” Ani ng maliit na boses mula sa paligid.

Nawala ang paningin nya sa bintana.Agad na pinunasan ang mga luha sa mata.Hinanap nya ang mala anghel na tinig kanina.

“D-daddy…” Muling ani nito na medyo lumakas pa.Kaya mas kumabog ang dibdib nya at naglakas loob na hanapin ang tinig nito.

Nang matagpuan,isang mallit na bata ang nasa gilid ng kama.

Pilit inaabot nito ang taas kung saan sya nahihiga.Bahagya syang natigilan.Sa ilang segundo,napagmasdan nya ang mukha nito.

Tila saglit na huminto ang mga oras ng masilayan nya ang mala anghel na mukha nito.

Parang nakikita nya ang sarili.

May bilugan itong mata,ang buhok nito ay kulot,nangingintab na itim na itim.Gaya ito ng kanyang buhok.

Ibinaba nya ang tingin sa ilong nito,sa pisngi na medyo may katambukan.Pagkatopos dumako sya sa mga labi.

Hindi nya maitanggi pero nakikita nya mula rito ang labi ni Aiden.Mga labing nais nyang mahalikan sa tuwina,mga labi na nami-miss na nya.

“Brixie!” Tinig ng isang babae mula sa pintuan.

Kukunin na sana nya ang bata pero biglang dumating ang isang babae.Ito na ang kumuha sa bata at kinarga.May pagtataka syang bumaling sa dalawa na natitipuhan nya atang mag-ina.

“P-pasensya kana” pagpapaumanhin nito “Medyo malikot na kasi ang bata.Malapit lang din kase ang silid namin sa kwarto mo,baka gumapang sya papunta dito” saglit itong tumingin sa pinto “H-hindi kase nila-lock ng mga katulong ang pinto para maasikaso ka dito,kaya siguro si Baby Bri-”

“Ok lang” mahinang ani nya,sapat upang marinig ng dalaga at matigilan ito.

“Pasensya na talaga” ani pa nito “S-sige aalis na kami para makapag pahinga ka pa”

“Kahapon ba sa basement parin ako natulog?” Tanong nya nung aakmang aalis na ang dalaga.Naalala nya ang huling lugar bago sya nawalan ng malay.

Tinignan sya nito “T-tatlong araw ka na po dito” sagot nito na tila naiilang na sagutan sya “Tatlong araw kana pong tulog at nagpapahinga”

Napatingin sya sa malayo.Hindi nya pinahalata sa kausap na bahagya syang nagulat sa haba ng pahinga.

’Kung ganun,baka nag-aalala na talaga sakin si Aiden? Matagal na akong wala sa tabi nya.

“M-may naghanap ba sakin?” Di nya namalayang tanong “May nag email,may tumawag ba sa personal na numero ko? O may nagtangkang pumunta sa mansiong ito?”

Alam nyang sunod sunod ang tanong nya kaya nakita nyang napatanga ang dalaga.Hindi agad ito nakapag-salita kung kaya’t huminga nalamang sya ng malalim dahil alam nyang wala itong maisasagot sa kanya.

“Pasensya na…” Walang buhay nyang ani.

Hindi na nya alam ang susunod pang gagawin bukod sa pagtulog.

Kaya muli nyang inayos ang kumot at handa na sanang humiga ng biglang umungot ang baby na karga ng dalaga.

“D-daddy…daddy poo-poo d-daddy” makulit na ani nito.

Bahagya syang napako sa gawi ng bata.Pumipiglas ito mula sa pagkarga ng dalaga.Ini-wuwestra nito ang dalawang kamay sa kanya natila gusto nitong magpakarga.

“Baby Brix no..” awat ng dalaga na bahagya atang nahiya dahil sa inaasal ng anak “D-daddy-ahm,Mr.Grey need to rest ok?”

Hindi nagpaawat ang bata.Tila gustong gusto talaga nito ang presensya nya.Nakikita narin nyang nahihirapan na ang dalaga kaya sya na mismo ang nagpresinta.

“Akin na” ani nya “H-hayaan mo muna sya sakin”

Napansin nyang bahagyang natigilan ang dalaga.Tila nahiya pa ito pero dahan dahan at maingat narin nitong iniabot ang bata sa bisig nya.

Nang maramdam ang baby sa presensya ng katawan.Iniupo nya ito sa binti.Tila ang matigas na mga labi na mahirap tablan ng saya ngayon ay unti unti ng ngumiti dahil sa bata.Nakatingin ito sa kanya ng puno puno ng kasiyahan.

Hindi nya rin maintindihan pero tila gumaan ang pakiramdam.

Mabilis nawala ang bigat ng dibdib at napalitan ng ligaya dahil sa gawad ng ngiti ng bata sa kanya.

“P-pasensya na po” muling pagpapaumanhin ng dalaga “Sadyang makulit lang po si Brixie”

Hindi nya pinansin ang sinabe ng dalaga sa halip ay sa pangalan nitong binangit.

“Baby Brixie…” nakangiting ani nya.

“Jhon Brixie Mogan Greyzson po” ani ulit ng dalaga “Lord Jhon Brixie Mogan,a-ang anak nyo po”

AIDEN

“ Hindi ko na makikila ang binatang yan buhat ng makita ko syang nakahandusay sa kagubatan“ naiiyak na saad ng ina.

“Hindi ko ganyang pinalaki ang anak mo Adele” sagot naman ng ’Nana “Wala akong kilalang Aiden na ganyan ang pagkatao.Ano ba kasing nangyari nung makita mo syang nakahandusay at sa gitna pa talaga ng kagubatan?”

Narinig nyang umikhim ang ina “Hindi ko din alam” malungkot na sagot nito.“Basta nakita ko syang namamaluktot nakahiga,walang malay…Ano ba talagang nangyari sa anak ko ’Nana.Andito sya sa tabi ko kapiling ko na.Pero parang ang layo layo nya parin sakin”

Kanina nya pa pinapakinggan ang dalawang ina habang naguusap.

Alam nyang nagaalala ito dahil sa mga ikinikilos nya.Pero dahil purisigido sya sa ginagawa.Walang panahon sa kanya ang awa.

Nais nyang matutunan ang lahat.Nais nyang maging malakas,matutong lumaban.Nais nyang humawak ng baril at ipagtanggol ang sarili.

Pagod na syang maging mahina,pagod na syang maging talunan.Nais na nyang lumaban,nais na nyang maging matapang.

Gusto nyang ipagtanggol ang lahat,ang pamilya nya.Ayaw na nyang matakot,ayaw na nyang maagawan.Para kung kaya na nyang ipag tanggol ang sarili sa mga kalaban.Kaya nya naring ipag-tanggol ang pagmamahal.

Maghihigit isang buwan na buhat ng magkalayo sila ng binata.Pero sa loob ng halos isang buwan nayun.Isang beses lang syang umiyak.

Isang beses nalang syang naging mahina.Para sa kanya ng mga araw nayun,wala puwang ang mga luha.Walang puwang ang sakit para sa sarili nya.

Itinuon nya ang sarili sa pagsasanay.Sa mga panahong yun,nag aral syang gumamit ng baril.Nagsanay syang gumamit ng armas.

Pinatigas nya ang puso,pinaghanda nya ang sarili para sa labang kahaharapin nya.

Sa halos isang buwan nayun,pinalakas nya ang istamina.Hindi sya tumigil para matuto kung ano nga ba ang istilo ng tunay na pakikipag laban.

Alam nyang kulang pa ang lahat ng mga natutunan.Pero sapat na para maipaglaban ang sarili.Lalong lalo na ang minamahal.

“Anak hindi kaba talaga sasama sakin sa France?” Tanong ng ina habang naglalakad sila sa isa sa pasilyong ng mansion.

Dahil sa pangyayari sa kanila ni Brice.Nanatili sa tabi ang ina.

Lumipat sila ng tahanan.Pansamantala nilang tinirahan ang mansion nito dito sa bansa.Kung saan bahay bakasyunan lang ng ina.

Ginawa ito ng ina para maprotektahan narin sya.Kaya habang nananatili sya dito sa loob ng halos isang buwan,nagsanay sya kung paano mahasa sa pakikipaglaban.

Lalo lalo na sa baril.

“Mom sinabi ko na po sayo ayoko po sa France.Dito lang po ako sa pilipinas” walang emosyong ani nya.Hindi nya masabe pero nabuburyong na ang kanyang utak sa paulit ulit na pakikiusap ng ina “Masyado pong malayo ang bansang yun para sakin.Malayo para kay Brice”

Alam nyang natigilan ang ina pero wala syang pakialam sa iisipin nito “Anak kailan mo ba tatangapin,nahihirapan ka na e” sagot nito “Wala na si Brice.Inilayo na sayo ng pamilya nya.Bakit hindi mo ba tanggapin na baka hanggang dito nalang talaga kayo”

Huminga sya ng malalim dahil sa namumuong pagkainis dahil sa sinabe ng ina “Nandito pa po sya sa pilipinas” sagot nya “Dito ang mga kuta ng mga Grezson.Dito naninirahan ang mga kamag anak nya kaya alam kong nandidito pa sya”

“Kung nandito pa sya bakit hindi sya gumawa ng paraan imbis ikaw?” Saad ng ina “Sa halos isang buwan anak hindi sya nagparamdam sayo.Wala syang ginawa para makasama ka nya ulit.Nanatili syang nakakulong doon sa pasilyo ng mansion nila.Nasaan na sya anak,bakit hindi ka nya ipaglaban ngayon?”

“Dahil pinipigilan sya!” Tila nagpintig ang tenga nya kaya bahagya syang nagtaas ng boses “Dahil ikinukulong sya,kaya pwede ba mom ako ang may lakas ngayon.Ako ang nakakakilos,kaya ako ang gagawa ng paraan.Babawiin ko ang asawa ko sa kanila kahit na anong mangyari magkamatayan man”

Huminga sya ng malalim ng mapansing tila natigilan ang ina dahil sa inasal nya.

“Mom,gustong ko lang pong mabawi si Brice…” Mahinahon na ani nya “Nangako ako sa kanya,kagaya ng pangako nya saking hindi na kami maghihiwalay habang buhay.Tutuparin ko yun mom.Gagawin ko po ang lahat para maayos na ang lahat at makabalik na kami sa dati.Pinapangako ko po yan”

Saglit silang nilamon ng katahimikan dahil sa walang imik ang ina.Pinakatitigan lamang sya nito na tila inaaral ang buo nyang mukha.Kapaguwan,ay naramdaman nyang niyakap sya nito ng pagkahigpit higpit.

“Natatakot lang ako para sayo anak” ani nito “Ayokong mawala ka nanaman sakin”

“Hindi na ako mawawala sayo” sagot nya “Sa panahon ngayon,hindi ko po hahayaang mangyari samin ni Brice ang nangyare sa pagmamahal ni Ama at ni Mr.Aleric” bahagya syang natigilan ng mas humigpit pa ang yakap ng ina sa katawan nya.Alam nya ang ibig sabihin nito.

“Yun din naman po ang gusto nyo diba,ayaw nyo naman pong maulit ang nakaraan saamin ni Brice”

Dahang dahang kumalas ang ina sa pagkakayakap sa kanya at hinawakan sya nito sa pisngi.

“Hindi na kita kilala anak” ani nito “Parang,napakatagal na ng isang buwan para makapagbago ka ng ganyan.Ibang iba na ang Aiden na nakikita ko sayo.Punong puno kana ng tapang”

Nginitian nya ito “Kailangan mom kailangan para sa matibay na pagmamahalan.Kailangan mong maging matapang upang hindi ka matalo ng mga kalaban.Para hindi ka na po maaapi”

Ilang minuto pa sila nagusap ng ina habang naglalakad lakad sa kung saang parte ng pasilyo.

Naputol lang ito nang sadyang salubungin sila ng isa sa katulong ng ina.

Hindi na sya nagulat ng sya ang pakay nito.Dahil alam na nya kung sino nanaman ang taong gusto syang makita.

“Si Clayton” sagot ng katulong “Nanduduon po sya sa bukana ng gate sir Aiden.Nais nya po ata makausap kayo”

“Talagang pinipikon ako ng lalaking iyun” sagot nya,kapagkuwan ay tinawag ang isang lalaki na isa lang din sa taohan ng ina nya “Bernard” saad nya “Kunin mo ang dalawag baril ko sa lumang silid.May tatrabahuin lang ako”

Agad na tumalima ang tauhan at inihanda ang sarili.Alam nyang hindi na mangingialam ang ina dahil sa binabalak nya.Kaya naman ng makarating na ang taong inutusan nya.Tumungo sya sa malaking gate ng mansion.

Kasama nya ang halos na sangdusenang tauhan ng ina upang harapin ang lalaking kinamumuhian nya.

Nasa gitna sya ng isang malaking gate nang buksan ito ng mga nagbabantay na guard.

Agad nyang nakita sa harapan nito ang binata na pilyong nakangiti sa kanya.Ikina inis nya ito pero mas lalo lang syang nainis ng makitang may hawak itong bulaklak.

“Anong kailangan mo dito?” Ani nya sa binata.

Nasa likod din nito ang mga armadong tauhan ng binata.Nakaabang sa kung anong pwedeng mangyare.

“Hindi kaba nasisiyahan na makita ako mylady?” Preskong ani nito “Nanliligaw ako sayo,actually para sayo tong bulaklak” bahagyang inuwestra nito ang bulaklak na hawak.Pero tinawanan nya lamang ang kagaguhan ng binata.

“Oh’ come’on Aiden” saad pa nito “We all know na wala na kayo ni Brice.Isang buwan na hindi ba,hindi na sya nagpaparamdam sayo,hindi mo ba nabalitaang masaya na sya kapiling ng pamilya nya”

’Sinong pamilya?…

Bahagya syang natigilan dahil sa sinabe ng binata pero hindi nya ito ipinahalata.Nanatiling walang emosyon ang mukhang ginawad nya sa kausap.

“Kaya naman nandito ako para pasiyahan ka mylady” ani ulit ng binata “Hayaan mo papasukin mo ako sa mansion ng reyna ng mga Brillante at pagkatapos ang puso mo naman ang papasukin ko”

Sandali silang binalot ng katahimikan pero nabasag lang ito ng muling syang umimik.

“Nandidiri ako sayo alam mo bayun?” ani nya na ikinatigil ng binata.Kitang kita nya kung paano nag-igting ang panga nito.

“Hindi ako papatol sa walang pusong kagaya mo Clayton.Nakuha mo na ang lahat pati ang kumpanya hindi ba?Napaghiwalay mo na nga kami ni Brice hindi kapa ba nakukuntento”

“Never akong makukuntento hanggang mapasakin ka” saad ng binata “Akin ka lang Aiden,noon pa at magpasa hanggang ngayon”

Natawa sya dahil sa sinabe ng binata “Kadiri…nandidiri.ako.sayo.”

“Mandiri ka lang hanggang gusto” matim na sagot ng binata “Mandiri ka pa hanggang sa makita mong putok na ang ulo ng nanay mo dahil sa pagtanggi mo sakin”

Dahil sa sinabe ng binata.Hindi nya napigilan ang sarili at nagpakawal na ng malakas na putok ng na tumama sa tabi ng paa ni Clayton.Agad na nataranta ang mga kasama nito na tila nagulat dahil sa biglang ginawa nya.

“Walang magpapaputok!” Sigaw ng binata sa mga kasama.Kasya nito sya binalingan “Ang kapal ng mukha mo!” Singhal nito “Anong karapatan mong ambahan ako ng paputok h-huh-”

Hindi na nito natuloy pa ang sasabihin nang muli syang mag pakawala pagputok ng baril.Sa pagkakataong ito sa tabi namang kanan paa ng binata.

“Ano bang problema mo?!” Galit na singhal nito.Hindi sya umimik at pinanatili ang walang emosyong mukha.

Wala syang pakialam lalo na nung magtangka na itong lumakad sa gawi nya.Muli lang syang nagpakawala ng putok.Sa pagkakataong muli na iyun,sunod sunod na at sa paligid na ito ng binata.

“Wag mong tatangkaing lumapit Clayton!” Singhal nya dito bago pinakawalan ang huling putok sa ere bago itinututok sa pagmumukha ng binata “Wala kang karapatang lumapit sa akin dahil ang dumi dumi mo para sa paningin ko”

“Walang hiya ka!” sigaw nito.Nawala na ang kaninang maamo at preskong mukha nito na nanliligaw sa kanya.Galit na ito dahil sa ginawa nya.

“Mas walang hiya ka” ani nya “Isang hakbang pa at sa bungo mo nato tatama.Wala akong pakialam sa mga bulaklak at panililigaw mo dahil kahit kailan hinding hindi magiging tayo.Si Brice ang mahal ko at babawiin ko ang asawa ko para lang magkasama kami uli”

Sandaling natigilan ang binata.Pinakiramdaman nya ito ng ilan pang segundo.

“Ibang iba na nga ang Aiden na nakilala ko” mahina at diing ani ni Clayton.“Hindi na ikaw ang Aiden na minahal ko”

Bahagya syang natawa dahil sa sinabe nito “Sayong sayo na ang pagmamahal nayan.Hindi ko kailan man pinangarap ang pagmamahal ng isang demonyo.Tandaan mo lang to,hindi dito natatapos ang lahat.Pababagsakin kita.Sisiguraduhin kong kakain ka ng lupa sa oras na lumabas na ang lahat ng katotohan”

Hindi na nya inantay pang makasagot ang binata sa sinabe nya.Tumalikod na sya at agad na pinasara ang gate.Pina-secured ang buong paligid.

Ito ang unang pagkakataon nyang hinarap ang binata na walang takot sa dibdib.Maging ang sarili nya,totoong hindi na nya nakikilala.

Isang magandang simula para matapang na mapagtagumpayan ang lahat.

Nagpatuloy na sya sa paglalakad upang pumasok na sa mansion.Pero bago pa man sya makarating dito.Biglang tumunog ang telepono sa bulsa.

Isang hindi kilalang numero ang nakapaskil sa screen ng cellphone.Pero kahit medyo may pagdadalawang isip nya itong sagutin.

Ginawa nya padin.

“Hello,sino to?” Tanong nya sa kabilang linya.

Ilang segundo pa bago sumagot ang tumawag pero agad din syang natigilan.

“Hello Aiden” sagot nito “I need your help,I want your cooperation.We need a plan”

Itutuloy…

CHAPTER 48

JANE

Isang buwan na kasama nya ang binata.Isang buwan kapiling nya ito sa iisang bubong.

Sa isang buwang pamamalagi nila sa isat isa,dapat naging masaya sya.Dapat kumpleto na sya,pero hindi nya maramdaman iyon.

Tila hindi iyon ipinaparamdam sa kanya ng tadhana.

Laging nasa isip nya na may kulang,hindi sapat ang lahat.Sa makapal na pader ng mansio’ng kinalulunlan.Gusto nyang kumawala.

Gusto nyang makalabas,lumanghap ng hangin,makatakas,lumayo.

Pero dahil sa malaki na ang responsibilidad na nakaatang sa balikat nya.Tila naka kadena sya dito,hindi nya maiwan.

Hindi sya makalayo.

Lahat siguro ng taong nakapaligid sa kanya.Isang desenteng babae ang nakikita.Inaasahang isang mabuting ina,isang mabuting mapapangasawa.

Pero alam nya sa sarili malayo sya sa pagiging ganun.Hindi dahil sa ayaw nya.Kundi dahil,hindi nya pa ito gusto.

Nais nyang may gawin pa sa buhay.Nais nyang maglakbay pa,i-explore ang saya ng buhay.Pero dahil sa sariling kapalpakan,maaga syang nagkaroon ng responsilidad.

Maaga syang matatali na ayaw nyang mangyare dahil marame pa syang gustong gawin.

Sabi nga ng mas nakakatanda,ang kasal ay hindi isang mainit na kanin na sa oras na sinubo mo,napaso ka mabilis mo nalang itong mailuluwa.

Pero sa bansang kinalakihan.

Mabilis ang proseso ng pagde-devorce.Madali ito para sa mag-asawang hindi na mahal ang isat isa.

Isa syang anak ng mayamang mag-asawa.Iniisip ang negosyo,pera.Iniisip din ang mga sasabihin ng ibang tao.Kung sakaling maitatali sya sa taong hindi naman nya gusto,hindi sya handa.

Isa pa isang malaking kahihiyan sa pangalan ng pamilya nila ang pakikipag hiwalay sa asawa.

Wala syang pagpipilian.Wala syang magagawa.Kailangan nyang magpakasal.Ito ang nais ng pamilya nya.

Napabalikwas sya mula sa higaan.Isang malakas na iyak ng bata ang umaalingaw ngaw sa buong silid.Sanay na sya dito.

Sa halos araw araw,may batang iiyak sa tabi nya.Manghihingi ng gatas,magpapakarga.Kahit pupungas pungas pa ng mata,kahit hindi pa sumisikat ang haring araw kailangan nyang bumangon.

Wala syang magagawa kundi gawin ang mga bagay na kailangan obligahin sa bata.

Kakaragahin nya ito,pagkatapos bigyan ng gatas.

“Hanggang kailan ako magtitiis” ani nya.

Pinagmasdan ang bata na ngayon ay tahimik ng dumidede ng gatas.“Alam kong wala kang kasalanan.Alam kong hindi mo naman gusto lumabas sa mundo.Pero,dahil sa pagkakabuo mo tila nasira yung buhay ko”

Unti unting bumagsak ang mga luha nya Labis na nalulungkot sa sinapit nya.“Patawad kung dahil sa kagagahan ko nadadamay ka.Pero anak hindi pa handa si Mama e.She’s not ready to being a mom,Im really sorry.Wala kang kasalanan,kasalanan kong lahat dahil sa pagiging mapusok ko.Sana balang araw mapatawad mo ako na minsan sa buhay mo…” napalunok sya ng laway at inihilamos ang kamay sa mukha nya “…na pinagsisihan ka ng nanay mo na nabuhay ka pa…patawad anak”

Nagsimulang umiyak ang bata ng maubos ang gatas na iniinom nito.Pero imbes na patahanin at kargahin nya.Wala syang pakialam na naglakad palabas ng kanilang silid.

Lumakad sya sa pasilyo ng mansion habang umaalingaw ngaw ang iyak ng anak sa buong paligid.Hindi nya alam ang pupuntahan.

Hanggang sa natagpuan nya nalang ang sarili na nasa minnie bar ng mansion.Maliit na Bar ito na madalas pinupuntahan ng mga tyuhin ni Brice,dito nya ikinubli ang sarili.

Pumulot sya ng kahit anong alak sa isa sa mga istante sa silid na iyun.

Pagkatapos ay naupo sya at tahimik na ininum ang alak,patuloy padin ang pagluha.

Hindi nya mapigilan at hindi nya mawari kung bakit umiiyak parin sya.Siguro dahil ay naaawa sya sa itrinato sa anak.

Naiinis din sya sa sarili kung bakit hindi makuntento sa kung anong meron sya ngayon.Pinigilan ang sarili na sisihin ang anak dahil alam nya ang maling kagagawan nya sa buhay.

’Walang kasalanan ang bata,ako dapat ang sumisi sa sarili ko.

Nabalot sya ng katahimikan.Alam nyang madaling araw palang,malamig pa ang paligid.Kakatwa na alak ang sinisimsim nya imbest na mainit na kape.

Hindi nya alam kung ilang minuto na sya sa kinalulunlan.Hindi nya din alam kung ilang alak na ang nainum.Basta nagising nalamang sya sa pagmumuni muni nang may maramdamang presensya sa tabi.

Natigilan sya.

“Napagod kana ba?” tanong nito.

Hindi sya umiik at hindi nya ito nilingon.Pinakiramdaman nya ang nagsalita hanggang sa umupo ito sa tabi nya at nagsalin ng alak sa baso.

“Its been one month right?” Saad nito pagkatapos inisang lagok ang alak sa baso “Isang buwan na kasama mo sya.Isang buwan para magawa mo na ang gusto mo”

Kumunot ang noo nya at bahagyang hinarap ang kausap “Ano bang ibig mong sabihin?” Tanong nya “Babae parin ako,hindi naman ako dispirada”

“Hindi kaba masaya?” tanong nito,bahagya syang natigilan pero hindi nya ito ipinahalata “Alam ko kung maligaya ang isang tao o hindi.Alam ko din kung gusto nya ang ginagawa nya.Alam ko naman na lahat ng tao mapapansin ang mga ganun sa isang tao diba?”

Hindi sya sumagot.

“Tell me the truth Jane” muling ani nito “Masaya ka ba o hindi?”

Ilang segundo pa sya natigilan kapagkuwan ay huminga ng malalim bago nya ito sagutin.

“Hindi” matapang na saad nya “Hindi ako masaya uncle Reminton”

Bahagyang natawa ang binata dahil sa tinawag nya dito “Actually its uncle Jack” pagtatama nito “But its ok din kung tatawagin mo ko sa second name ko,nakakapanibago lang” Nagpakawala ito ng malalim na hininga bago muling nagsalita.

“Tsk tsk tsk…kung hindi ka masaya,paano pa ang lahat,paano na kayo?”

“Wala namang kami simula palang” sagot nya “I will never be happy kung ipipilit ko pa lahat ng ito.Hindi pa nagsisimula.We have been adjusting in each other.Pero pakiramdam ko susuko na kagaad ako.Pakiramdam ko,ayoko na agad”

“Paano ang kasal?” Tanong ng binata “Paano mo matatakasan ang lahat ng to? Everything is on the plan,uurong kapaba?”

Something she realize,mahirap ngang makatakas sa isang bagay na planado na ang lahat.Kaya naman hindi agad sya nakaimik sa sinabe ng binata.

Para kasi syang sinampal sa katotohanan.

“Hindi naman namin to ginusto e” malungkot na saad nya “Alam ko si Brice,mas lalonh hindi nya to gusto.Napipilitan nalang kaming gawin ang mga bagay na ayaw namin kasi nga…nakaplano”

“Naisip nyo ba si Brixie?” Tanong nito “Naisip mo ba ang anak mo? Im sure na lalaki syang walang ama kung sakaling bibitaw ka.”

“Ikaw ba?…” Tanong nya pabalik “Kung simula hindi kana masaya,hanggang sa dulo ba kakapit kapa?.Sa dalawang relasyon lalaki babae,o parehas man silang lalaki.Pagmamahal ang pundasyon,pagmamahal ang namamagitan,kami ni Brice,hindi namin mahal ang isat isa.Walang pagmamahal ang namamagitan saming dalawa.Ngayon palang hindi na kami masaya,ano pakaya pagnagtagal pa.Magiging kumplikado lang ang lahat.Sasaktan lang namin ang isat isa”

Sandaling kinain sila ng katahimikan.Nabasag lang to ng bahayang natawa ang binata,pahilan para matigilan muli sya.

“Its been one month Jane” ani nito “Sa isang buwan nayun ngayon ka lang nagising?”

Hindi nanaman sya sumagot.

“Nakakatawang isipin na may tao pala talagang kasya lang pagiisipan ang lahat pagnasa dulo na.Bakit ngayon pa,ano sisirain mo lahat?.Dapat kasi sa umpisa palang umayaw kana,tumakas kana”

“Madali lang sayo sabihin ang bagay nayan” ani nya “Para sa isang ina na nakikitang lumalaki ang anak nya,napakahirap magdesisyon.Para kang nakakulong.Para kang naka-kapit na sa oras bumitaw ka,masisira ang lahat.Mahuhulog ka sa mga maling disisyon mo”

“Wala ka ng magagawa” ani ng binata “Hindi ko alam pero alam ko,huli na ang lahat.Maaring maraming maapektuhan.Maraming masasaktan.Siguro tanggapin mo nalang ang katotohanan.Pamilyada kana,kailangan mong maging ina at asawa sa taong pakakasalan mo”

Dahan dahang pumatak ang mga luha nya.Ang mga sinasabe ng tsuhing si Jack sa tabi nya ngayon ay totoo.

“Paano si Brice?…” Tanong nya “Gusto nya bato,ginusto nya ba lahat?”

“Wag mo na syang pakialaman” sagot nito habang tumatayo sa kinauupuan.“Alam ko buo na din ang desisyon nya.Masaya na sya na mag karoon ng baby Brixie sa buhay nya”

Pagkatapos nito magsalita ay mabilis itong naglakad papalabas sa silid.Naiwan syang nakatanga sa kawalan.Tila nahiwagaan sa binata.

Hindi na nya alam ang gagawin.Naiinis sya sa sarili kung bakit ngayon lang sya nagising.

Kung bakit ngayon lang sya nakapagdesisyon.

Huli na ang lahat.

Pero isang tao ang pumasok sa isip nya.Isang tao ang pwedeng gumulo sa lahat,at kailangang kailangan nya yun.

’A-Aiden…

’Aiden Further..

AIDEN

[ANG KASALAN ng taon ay ang pinakahihintay ng lahat sa halos buong bansa.Si Jane Rufer anak ng pinakamayamang negosyante sa bansa.At ang tinaguriang phenomenal comeback ng henerasyon ng pamilyang Greyzson.Si Lord Brice Greyzson.Ang hari ng kagubatan.Umiinit ang bolungan ukol sa dalawang taong itinadhana para sa isat isa.Masasabi na si Brice ay nawala sa kagubatan noong pitong taong gulang palamang ito,ay nagbalik upang mapang asawa ang dalagang si Jane.Ang babaeng simple,ngunit napakaganda.Bali balita na ngayon sa taong ding ito mangyayari ang pinakamalaking kasalan ng taon.The Royale wedding! Lord Brice Grezson and Lady Jane Rufer.Abangan ang pag-iisang dibdib.Muli ako si Irena Dela Cruz.Naghahatid ng showbiz balita]

Umaga palang,paglabas ni Aiden sa labas ng kanyang silid.Rinig na rinig na nya ang maingay na boses ng reporter.Bahagyang tumalbog ang puso nya sa balita ukol sa Royale wedding ng taon.

’Jane Rufer and Brice Greyzson…

Napahinga sya ng malalim,kinabahan sa nangyayare.Pero tulad ng dati,itinago nya ang emosyong nararapat para sa nararamdaman.

Wala nanaman ekspresyon ang kanyang mukha.

Walang imik kung nasasaktan nga ba.

Naiinis syang maalala ang isang bagay na sinabi sa kanya ni Clayton.

Maari bang nakalimutan na sya ni Brice? Kaya ba hindi man lang ito nagparamdam sa kanya ng halos mahigit isang buwan ay dahil sa kasalan.

Tama nga ba na hindi rin ito nagparamdam sa kanya o gumawa man lang ng bagay upang magkasama ulit sila.Ni hindi man lang ito gumawa ng paraan upang makausap nya ito.

Sumisikip ang dibdib nya dahil sa iniisip.Kaya naman inabot nya ang remote upang patayin ang television.Dagling syang nagpunta sa balkonahe.

Naabutan nya don si Blake na kasalukuyang sumisimsim ng kape.Mula nung araw na may nangyare sa kanila ni Brice sa kagubatan.Kasama ang binata sa pagtira nila sa mansiong ito.

Kasamang nagtago sa panganib na dala ni Clayton.

Pero kahit kailan,hindi nya ito nakausap ng maayos.Hindi nya alam pero tila nakaramdam sya ng gaan ng loob nang makita ang binata.

Pakiramdam nya,maiintindihan nito ang nararamdaman nya sa ngayon.

“Anong plano mo?” Kaswal Tanong nito na tila alam ang pinoproblem nya.

Umikhim sya at napatingin sa malayo “Nagtitiwala ako sa kanya Blake” sagot nya “Alam kong may gagawin sya para dito.Hindi nya hahayaang mangyare ito lahat”

Narinig nyang napabuntong hininga ang binata bago ito nag salita “Paano kung wala syang gawin?” Tanong mulo nito “Paano kung hahayaan nya lang ang lahat ng ito na mangyari? Paano ka,tapos na ba kayo?”

“Ako ang gagawa ng paraan” saad nya “Gagawin ko ang lahat.Hindi nila pwedeng kunin sakin ang hari ng puso ko.Babawiin ko sa kanila ang asawa ko magkamatayan man”

“Paano mo naman gagawin yun?” Tanong pa ng binata.

Sandali syang tumahimik pagkaraan ng ilang segundo

“May plano ako” maitim na ani nya “…at gagawin ko ang lahat para mapagtagumpayan yun”

Sandali muling namayani ang katahimikan sa balkuhahe.Ang pagas pas lamang ng hangin ang maririnig nila sa paligid.Naputol lang ang pagmumuni nila ng muling magsalita ang binata.

Tumingin ito sa gawi nya na bahagya nyang ikinatigil.

“Sana maging maayos na sayo ang lahat” saad nito “Nahihirapan ka nalang lagi e.Your dont deserve it Aiden.Ngayon,ibang iba ka na sa Aiden na nakilala ko.Mas matapang kana at palaban”

Bahagya syang napangiti dahil sa narinig nya “Kailangan e” ani nya “Minsan kailangan mong maging matapang para maipaglaban ang mahal mo.Nakakasawa na kasing umiyak habang pinapanood mo ang sarili mong matalo.Ngayon,kailangan ko ng ipaglaban ang pagmamahal ko.I can be a badass if they want”

“If you need help” nakangiting ani ng binata “Andito ako para sayo.I will help you,were brothers now,diba?”

Sa tanan ng buhay nya,nakaramdam sya ng katiwasayan at kadamayan sa binata.

Nakakatwang tinitigan nya ito at napapaisip kung may dinadala rin ba itong problema kagaya nya.

“Blake ok ka lang ba?” Anang tanong nya na dapat nasa isip nya lang.

Natigilan naman ang binata,naiilang syang tumingin dito “I know kase,medyo nagbago ang takbo ng buhay mo ngayon.At dahil sakin yun diba,sumama ka dito,ikinulong ang sarili mo.Hindi ka ba naiinip? Hindi mo ba namimiss ang buhay mo dati? Its been one month”

Napansin nyang huminga ng malalim ang binata kasya inilayo ang paningin.“Its been one month here.Pero sya parin ang nasa isip ko”

Kumunot ang noo nya. “Sino naman?” Tanong nya dahil hindi nya ito naintindihan.

“You dont need to know” sagot nito “Im sure naman kase nasa maayos sya.Sumama na sya sa unang taong nagpasaya sa kanya.Pero umaasa parin ako na magkikita pa kami” saglit itong tumigil kapagkuwan ay napatingin ito sa gawi nya

“Nangako sakin si Augosti.Babalik sya,babalikan nya ako”

Hindi agad sya naka sagot ng ilan pang segundo.Bahagya kasi syang natigilan dahil sa pangalang binanggit nito.

“Yes Aiden” ani nito “I fell in love to your bestfriend…” mapakla itong tumawa.Dito nya lang napansing nanunubig ang mga mata nito.“Naging magkaibigan din kami,may nasimulan na,habang wala ka.Habang sya,nagiisa dito sa pilipinas dahil ang mommy mo na itinurong narin nyang ina ay wala sa tabi nya.Kaming dalawa ang nagkasama.Nagkapalagayan kami ng loob,yun nga…Nagmamahal ako ng taong hindi pa tapos magmahal”

“Hindi ko alam Blake” ani nya ng makabawi.Nagulat sa binatang lihim na nag-mahal sa dating kaibigan.

“Yeah,hindi mo talaga malalaman yun” sagot nito “Iniwan nya ako pagkatapos mong malaman ang totoo.Sinabi mong lumayo na sya at ito na nga ngayon,malayo na sya sakin”

Dahan dahan nyang iniangat ang kaliwang kamay at unti unti itong ipinatong sa balikat ng binata.

Ito siguro ang kailangan ng binata..ang kadamay

“Ok kalang ba?” Tanong nya “Hindi ko alam kung anong kwento ni Augosti.Hindi ko alam kung sino ba talaga sya.Pero alam ko,nagmamahal din sya.At minahal nya ako bilang kaibigan.Naging matalik yun…pero nasira lang”

Huminga sya ng malalim at kahit ayaw nyang tanungin ulit sa binata ay ginawa nya.

“Ok kaparin ba?” Naiilang na tanong nya.

“Oo,Aiden” sagot nito “magiging ok pag ok na sya”

Naputol ang usapan nila ni Blake nang magsimulang tumunog ang cellphone na nasa bulsa nya.Nagpaalam sya saglit sa binata at nagpunta sa kanyang silid.Dito nya sinagot ang numerong hindi nya kilala kung kanino.

“Hello” ani nya “sino to?”

“Magkita tayo sa Humbridge cafe’ Aiden” anang ng boses lalake sa kabilang linya “We will talk about Clayton”

Nang marinig ang pangalan ng binatang kinamumuhian.Dito sya nagkaroon ng pag-interest.

Hindi naman na sya nagkaron pa ng pagkakataong sumagot pa sa kausap dahil agad na naputol ang linya.Hindi man lang ito nagpakilala sa kanya,kaya hinanda nya ang sarili.Maari kasing may panganib itong dala.

Nagbaon sya ng baril na ikinubli nito sa tagiliran.Nagsuot din sya ng makapal na damit kung sakaling may masamang balak ito sa kanya.Sa gantong mga pagkakataon,wala na syang dapat pagkatiwalaan.Ang tiwala nya ay nasa sarili nya lamang ngayon.

Pakiramdam nya kasi na malaki ang maitutulong nito sa gagawin nyang plano.

Mahigit isang oras ang pagitan ng pagtawag sa kanya ng annonymous number nung magpunta sya sa sinabi nitong Cafe.Wala syang ka ide-idea kung sinong tao ang matatagpuan nya doon.

Ang mahalaga lang sa kanya ngayon ay kung ano ang maaring pagusapan nila ukol sa binanggit nitong pangalan.

“Nasaan ka,anong pangalan mo?” Anang tanong nya pagpasok sa cafe.Tinawagan nya ito upang malaman kung sino ang kausap dahil ni itsura hindi nya ito kilala.

“Tumingin ka sa kaliwa mo” sagot nito “Ako yung lalaking nakaupo sa dulo.Yung naka-coat”

Sinunod nya ang utos nito at nakita nya kung ano ang itsura ng lalaking kausap.Tinungo nya ang gawi ng binata at kaswual na umupo sa isa pang bakanteng upuan kaharap nito.

Sandali silang kinain ng katahimikan pagkaraan pa ng ilang segundo.

Pero ang binata din ang bumasag nito “Brice Greyzson” banggit nito sa pangalan ng kasintahan.Natigilan sya “Ikakasal na sya hindi ba?”

Hindi sya sumagot,nanatili syang tahimik.Kaya naman nagpatuloy ang binata “I remember the day when I meet him” ani nito “That day,is the best day of my life.Masasabi kong isang god sya dahil sa sobrang galing”

Umikhim sya,habang kunot ang ulo “Ano bang binabalak mo?” Tanong nya.

“Wala” maikli nitong sagot “Gusto ko lang naman sabihin sayo kung paano kami nagkakilala ng hari ng kagubatan…si tarzan”

“Diritsyuhin mo na ako” saad nya “Hindi laro ang pinunta ko dito,kundi ang maitutulong mo kay Clayton.Ni hindi nga kita kilala e,hindi ko alam ang pangalan mo.Kaya wala akong pakialam sa mga kinukwento mo—”

Bahagya syang natigilan ng maglahad ito ng kamay sa kanya.

Pero sa halip na tanggapin,makahuluga nya lang itong tinitigan.

“My name is Arthur” ani nito habang nakangiti. “Im sure na gusto mo akong makilala diba?”

“I-ikaw yung pinaiimbistigahan ko kay-”

“Yeah” putol nito sa sasabihin nya “Kay Grant Detour.Condolence kasi nabalitaan ko ang nangyari sa kanya”

Huminga sya ng malalim.“Ano ba talagang pinunta mo dito?” Tanong nya “Ang huling paguusap kasi namin ni Grant ay ang paimbistigahan ka laban kay Clayton hindi ba.At yun din ang dahilan kaya nagpakita ka sakin.Ano bang alam mo kay Clayton,paano ko yan magagamit na panlaban sa kanya?”

Umikhim ito “Marame akong alam sa kanya,at ang lahat ng ibedensyang magpapabagsak sa kanya ay nasakin”

“Kung ganun makikipagtulungan ako sayo” ani nya “Sabihin mo lahat ang nalalaman mo”

Natigilan sya ng bahagyang tumawa ang binata.“Ikakasal na si Brice” ani nito “Hindi mo ba balak na guluhin ang bagay nayun? mas iniintindi mo pa ang kaso kay Clayton”

“Anong alam mo saming dalawa ni Brice?” Tanong nya.

Nagkibit balikat ito “I know nung araw na ikinulong namin si Brice.Ikaw yung nais nyang puntahan.Gusto nyang makatakas para makita ka nya ulit.Nagawa naman nya.Dun palang I know na nahulog na sayo ang binata.Ginawa nya ang lahat para makasama ka nya.Ngayon,hahayaan mo ba na mapunta sya sa iba”

“Malamang hindi” saad nya “Nandito ako para malaman ang baho ni Clayton.Sa pamamagitan nun mababawi namin ni Brice ang kumpanya dyan sa tusong binatang yan”

“E pano nito mapipigilan ang kasal?” Tanong ng binata.

“Ako ng bahala don” sagot nya “Babawiin ko ang asawa ko sa kanila at pababagsakin ko si Clayton.Mababawi namin ang kumpanya at makakasama ko ulit ang asawa ko”

Itutuloy…

CHAPTER 49

BRICE

Nakatingin lamang sya sa malaking salamin at pinagmamasdan ang buo nyang katawan.Nakasuot na sya ng itim na tuxedo.May bulaklak ito sa kaliwang gilid.

Nakaayos nadin ang buhok nya.Maayos na ang lahat kung tutuosin.Para sa lahat ang araw na ito ay sadyang napaka enggrande,episyal kung susumahin.

Pero para sa kanya,wala lang syang maramdaman.Pinakikisamahan lang ang daloy ng mga nangyayare.

Hindi nya rin kasi alam ang ano mga kalalabasan ng lahat ng ito,ang alam nya lang ikakasal na sya sa isang babaeng nag-ngangalang Jane.

Hindi nya alam sa sarili kung bakit tinatadhana ng panahon na mawalan sya ng paki sa mga oras na ito.Pakiramdam nya kasi ngayon,magbabago ang lahat.Hindi man lang sya makadama ng pag-aalala o pagdadalwang isip sa mga nangyayari.

’My Aiden will work for it– ngumisi sya sa isip.

Naiwan syang magisa sa loob ng silid matapos syang ayusan.

Hindi padin naman nya inaalis ang mga matang nakatingin sa salamin.

Kinain sya ng katahimikan ng ilan pang segundo pero nabasag lang iyon ng may magsalita mula sa likuran nya.

“Congratulation” ani nito,ang kanyang uncle Ambrose.

Ang pinagmanahan ng tusong si Clayton “Ikakasal na ang nawawalang tigapag mana.Hindi mo alam kung gaano kami nangamba na hindi matuloy ang araw na ito.Masaya ako para sayo Brice”

“Buti ka pa masaya” ani nya kapagkuwan na ikinatigil naman ng tsuhin.

“Bakit hindi kaba masaya?” Tanong nito “Ikakasal ka na,kasama mo na ang anak at mapapangasawa mo.Your life was perfect now.Hindi ka paba masaya sa mga bagay nayun?”

Bahagya syang natawa dahil sa sinabe ng tsuhin.

“Never” ani nya “Aiden is only the person who make me complete,he is the person who make me happy.Alam ko naman kasi na kayo lang ang makikinabang ng lahat ng ito diba?”

“Hayst Brice…” Napabuga ng malalim ang tsuhin “Business is always a business.Makikinabang ka naman in the first place diba? Mapag iisa na natin ang pinaka malaking business ng mga Rufers.Isa pa,mapapalawak pa ang mga shareholders ng kumpanya ng mga Greyzson are you not happy for that? We all know na ito rin ang gugustuhin ng iyong ama kung nabubuhay pa sya.Itinadhana ka din ipakasal kung kaninong mayamang babae na makakatulong sa kumpanya natin”

Taimtim syang nagigting ng panga bago magsalita “Obviously” sagot nya “Sa mga binanggit mo palang its all about the business,the money.Hindi nyo ba naisip yung dalawang taong involve dito? Marrying a woman na hindi mo naman talaga mahal.Walang dahilan para maging masaya ka.Hindi ako makapaniwala na ang mga kamag anak ko pala ay mga mukhang pera.Nakakapanghinayang na nakauwi pa ako sa pamilyang to”

Dahil sa sinabi nya,pwersahan iniharap ng kanyang tsuhin ang upuang kinalulunlan sa harap nito.Mukhang nagalit ito sa huling sinabe nya dahil nang lilisik ang mga mata nito.

Pero dahil wala syang maramdaman,tila walang takot at walang emosyon ang mukhang iniharap ang tsuhin “Were doing this for our family” ani nito “Pasalamat kapa na naawa pa ako sa pinsan kong si John at hinanap pa namin ang anak nya.Kailangan may magpatuloy sa yaman ng pamilya natin Brice.Mahiya ka naman dahil kung ano ka ngayon,dahil yun saamin.Kaya susunod ka sa lahat ng gusto namin at magpapakasal ka sa anak ng mga Rufers maliwanag ba?”

Tinitigan nya ang tsuhin ng ilang segundo bago napangisi “Paano kung ayoko,paano kung may mangyari hindi mo inaasahan? Paano kung talikuran ko ang kasal? May magagawa ka paba?”

Kitang kita nya kung paano nagdilim ang mata ng tsuhin kapagkuwan ay bigla sya nitong hinawakan sa kwelyo.

“Anong plano mo?” Tanong nito sa kanya “Sabihin mo anong binabalak mo?”

Tumaas lang ang kabilang gilid ng labi nya.Nihindi nya sinagot ang tanong ng tsuhin kaya kitang kita nya kung paano muling nag-igting ang panga nito.

“Tandaan mo to Brice” tiim nitong saad “Kapag may ginawa kang kalokohan.Hindi lang ikaw ang malalagot,baka gusto mong idamay yang boyfriend mong patpatin at gilitan ko sya ng leeg.Tandaan mo,mabuti akong kaibigan pero masama akong makaaway”

Pagkatapos nito magsalita ay iniwan na sya nito.Nanatili lamang syang walang imik at nakatingin sa salaming nasa harapan nya.

Muli syang walang imik sa mga sinabe ng tsuhin.Ang pagkalma ang sagot sa sitwasyon ngayon dahil kahit papano naniniwala sya,ginagawa na ng kanyang kasintahan ang lahat para maialis sya sa impyernong magiging buhay nya.

’May plano si Aiden…hihintayin ko sya.

Everything was perfect.

Mukhang malaki ang paghahanda ng dalawang pamilya sa kasal nila ni Jane.Halos kasi lahat ng kasyoso nito sa negosyo ay inimbitahan nila.

Hindi narin sya magtataka na may nakaabang ng presscon sa paligid.May mga camera na halos dinoducument ang buong pangyayari sa kasal nila,maging ata ang behind the scene nito.

Ang kanilang kasal siguro ang most awaited ng buong bansa.Tinalo pa nila ang prince and queen sa kasal na pinakahihintay ng buong mundo.

Napapaisip tuloy sya sa isang bagay ano na kaya ang mangyayari kung sakaling may kakaibang mangyayari.Sigurado na ang dalawang pamilya ay matatapakan ang buong pagkatao dahil sa kahihiyan.

Ang lahat ng mangyayari sa paligid ay bantay sarado ng mga camera.Parang ang mata na nga rin nya ay halos mabulag na dahil sa kislapan ng mga camerang kumukuha sa kanya ng litrato.

Paniguradong kakalat ito sa mga internet site kung nagkataon.

Inilibot nya ang mata sa paligid.Wala man lang syang kilala sa mga imbitado rito,ni wala man lang din syang kaibigan.

May ilan ilang lumalapit sa kanya at nangangamusta.May mga bumabati din na kung susumahin,wala naman talaga syang pakialam.

Ngingiti-ngiti sya sa mga ito,kakaway kapag tapos na makipag usap.

Nanatiling ganto ang kanyang ginagawa sa ilang minutong paghihintay.

Nakatayo na sya sa altar at parang tangang inaantay ang bride.Napukaw lang ang pansin nya nang tumunog ang kanyang cellphone sa bulsa.

Tinignan nya ito at isang txt message ang nagpadala sa kanya.

Bahagya syang natigilan ng makita ang pangalan ng nagtxt.

Its Jane Rufer.

’Wala kaba talagang gagawin? Hahayaan mo ba talaga tong mangyari? -unang minsaheng nabasa nya bago ulit ito nagpadala ng bago.

’Pwes kung wala Brice,ako meron,makikita mo-

Dahil sa nabasa bigla syang kinutuban at napaisip.Ano nga ba ang binabalak ng babaeng iyon.

Napatanga sya sa kawalan hanggang sa namalayan na lamang nya ang pagtugtog ng orchestra sa paligid.

Ang buong ambiance ng venue ay biglang nagbago.Maging ang mga ilaw ay napalitan ng mas magaan sa pakiramdam na pagmasdan.Ang mga bisita na kanina ay pakalat kalat ay nagsipuntahan na sa kanilang disignated area.

Isinara narin ang malaking pintuan ng simbahan na mukhang bubuksan lamang sa oras na dumating na ang bride sa kasal na ito.

Napatingin sya sa isang malaking white board na nakasabit sa isang gilid.Dito makikita ang mga lyrics ng kantang tinutugtog.May ilan din silang litrato ni Jane na pinaflash sa board nayun.

Kuha ito ng isang araw na magpictorial sila para sa kasal.Kita nya ang plastik na ngiti nilang dalawa dito.

Kunwari masaya sa kasal na magaganap.Kunwari tunay na nagmamahalan.

Napalunok nalang sya ng laway,ito na ang mga sandali na pinakahihintay ng lahat.Hindi nya alam dahil sa mga oras na ito,ngayon pa sya nakaisip na tumakbo na dapat ginawa na nya kanina pa.

Pero mukhang huli na talaga ang lahat.Hindi na sya makakatakas pa.

Sabi nga nya,everything is almost perfect.Nag eexpect sya at umaasa na may magbabago pero huli na ang lahat.

Wala na…

Ilang segundo lang ang tugtog at napukaw na ang lahat ng pansin nila sa pagbukas ng malaking pinto ng simbahan.Ibig sabihin nandito na ang mapapang asawa nya na hindi naman nya talaga minahal.

Pinag masdan nya ang dalagang papasok sa loob,lahat ay namamangha dito habang ito ay lumalakad papalapit sa kanya.

Pero ang pagkamangha ay napalitan ng pagtataka.Dahil bago pa ito makarating sa gitna ng daan,kasya lang nila napansin ang suot nitong wedding gown.

Its not white,it’s a red wedding gown.Completely red like a blood.

Kinutuban sya dahil dito at alam nya ganun din ang lahat.Nagtataka sa pulang kasuotan ng ikakasal.

Tila ang lahat ay nag karoon ng bulong bulongan.Pero sya nanatiling nakamasid sa dalagang naglalakad papalapit sa kanya.

Kasabay ng patuloy na pagtugtuog ng orchestra ang bulungan ng marami.Ang buong simbahan ay nabalot ng ibat ibang ingay.

Pero ang ingay nayun ay agad na natigilan nang may malakas na putok sa paligid.Hindi iyun isang bomba kundi isa lamang normal na paputok na nagpapatigil sa ingay ng lahat.

Kasunod non ay ang pagpatay ng ilaw sa paligid.Wala syang makita hanggang sa may nagsindi muli ng liwanag.

Pero hindi para sa lahat,dalawang ilaw na nakatutok lamang sa bride na nakasuot ng pulang gown at sa white board.

Isang malaking katanungan na ito para sa kanya.Dahil parang may ipaparating itong iba,para itong may ilalathala sa lahat.

“Everyone!…” Ani nito upang matuon ang pansin ng lahat sa dalaga.“Nais ko lang magpakilala muna sa inyong lahat” mula sa suot nitong belo na nagtatakip sa kanyang mukha.Hinawi nya ito upang bumungad ang isang mukhang hindi nya nakakalimutan kailan man.

Its Aiden.

Ikinatigil nya ito at parang kaybilis ng tibok ng puso nya nang makita ang mukha ng binata.

“My name is Aiden Further” ani ulit nito “At nandito ako para pigilan ang kasal”

Ang lahat ay muling nagkaroon bulong bulungan.Pero sya nanatiling nakatanga sa inaakala nyang dalaga na binata pala ngayon.

Nakapagtanim sya ng matamis na ngiti sa labi dahil sa ganda ng binata.Bagay na bagay sa suot nitong Red Gown na lalong nagpatingkad sa maputi nitong balat.

“Sinong babaeng yan!” Sigaw ng isang boses na nahunian na nya kung sino.Its his uncle Ambrose “Umalis ka dito,faggot! Hindi kailangan sa kasal na ito ang isang baklang katulad mo”

“Nandito ako para bawiin ang asawa ko!” Sagot nito na nagpatigil sa tsuhin.Dahan dahan itong tumingin sa gawi nya “Brice Greyzson iuuwi na kita”

“At sino ka para guluhin ang kasal na ito huh?” Tanong muli ng tsuhin mula sa paligid “Nasaan si Jane! Dapat sya ang nandito hindi ikaw.Wala kang karapatang manggulo ng kasal ng iba dah-”

“At wala kayong karapatang manggulo ng ibang relasyon maliwanag ba?! Matandang Ambrose” 

Sagot naman ng binata na nagpatigil sa tsuhin kapagkuwan ay muling tumingin sa kanya “Kukunin ko ang asawa ko sa ayaw at gusto nyo.Ikaw Brice Grezson.Asawa kita! Akin ka!”

Narinig nyang umalma ang ilang tauhang naka bantay sa paligid.Siguro ay papatigilin nila sa ginagawa si Aiden.

Hindi sya makakapayag dito dahil baka masaktan ang binata kaya naman gusto nyang kumilos.

Pero gagawin na sana nya ito nang biglang naglabas ng baril si Aiden.Itinutok nya ito sa isa pang nilalang sa paligid na kasabay ng pagsunod ng ilaw sa taas.

Its Clayton,gulat itong napaigtag dahil sa liwanag ng ilaw at sa baril na nakatutok dito.

“Sige gumalaw kayo sa kinatatayuan nyo” banta ng binata sa mga tauhang nagsisimula ng kumilos “Isang pagkakamali at puputok ang bungo ng lalaking ito na pinagmulan ng lahat ng problema namin ni Brice”

“A-Aiden,anong ibig sabihin nito-”

“Manahimik ka!” Sagot nito na nagpatigil kay Clayton.“Wala ka ng tauhan na maipanglalaban,dahil sila takot din na malaman kung ano talaga ang totoong pagkatao mo”

“Ano bang ibig mong sabihin?” Maang-maangan ng binata.

“Makikita mo” ani Aiden,pagkatapos ay biglang nagbukas ang white board sa taas.

Kitang kita nya kasabay ng mga kasyoso sa negosyo ang ibat ibang litrato ng binatang si Clayton.

Ang lahat ng iyun ay nagpapakita ng katiwalian ng binata sa batas.Naglalabas na may hinahawakan syang malaking sindikato sa bansa na matagal ng tinutugis ng mga pulis.

Ang halos lahat ng litratong iyun ay may mga katagpong nagbebenta ng droga,mga ilegal na baril.

Sindikatong may maling ginagawa sa lipunan,at hindi iyun maganda.

Napako ang mata nya sa mga larawang naka flash sa board na iyun.Hindi na nya nagawa pang tignan ang mukha ng uncle Ambrose na alam nyang nagulat din sa nakikita.

Ang pamilyang Greyzson ay mahilig sa pera,nagpapalaki ng negosyo.Pero hindi sa ilegal na paraan,marangal iyun at sa tama.

Pero dahil may isa syang miyembro ng pamilya na hindi makuntento,mukhang madudungisan ang legacy na iniingatan nila.

Malaking kahihiyan ito sa pamilya at alam nyang magiging kaparusahan ito ni Clayton.

“Itigil mo na to Aiden!” Sigaw ng binata “Walang katotohanan ang lahat ng ito,ano bang gusto mo huh?”

“Anong gusto ko?” Tanong ni Adien “Gusto kong ibalik mo ang kumpanya sa pangangalaga ni Brice.Diba kinuha mo din ito ng illegal sa kanya.Na gumawa pa kayo ng contract at kasulatan na mag papatunay na hindi na kaya ni Brice mag patakbo ng kumpanya.Lahat ng iyon ay kasinungalingan dahil ang totoo nakabawi ang kumpanya ng isang milyon sa halos isang buwan” may lumapit na isang lalaki sa tabi ni Aiden.

Pero agad din itong umalis ng maiabot ang isang puting papel sa binata “Isang milyon kumpara sa binaba ng kumpanya noon na akala nyo ay hindi nagsiseryoso sa trabaho ang asawa ko” napangisi ito at itinapon sa lapag ang papel “Magpaalam ka na dahil muli naming kukunin ang kumpanya sayo! Tuso!”

Kitang kita nya kung paano nanggilaite ang mukha ni Clayton dahil sa sinabe ni Aiden.

Umalma ito at aakmang susugudin sana ang kasintahan nang may biglang pumigil dito.Sa palagay nya mga tauhan ito ni Aiden na hindi nya alam kung saan nanggaling.

“Walang hiya ka—”

“Mas walang hiya ka” saad ng binata na nagpaputol kay Clayton “Isa nga pala,nabanggit mo sakin na nasayo ang lahat ng property ng aking ama.Ikaw ang bumili ng mga iyon nung oras na ibenta nya ito.Maging ang bahay at lupa na sayo diba?” Tanong pa nito.

“Oo! At sa tingin mo ba basta basta mo nalang makukuha ang mga bagay na iyon?” Sagot ng binata.

Nakita nyang bahagyang natawa ang kasintahan dahil sa sinabe ni Clayton bago ito muling nagsalita.

 “Hindi” sagot nito “Pero dahil malaki ang kinakaharap mong kaso,na isa kapala sa bwiset na sindikatong hinahanap ng batas.Mababawi ko yun sa ayaw at gusto mo.Akin yun,sa amin ng ama ko.At lahat ng pagaari ko” natigilan sya nang pasadahan sya ng tingin ng binata.

 “Kukunin ko at babawiin ko”

’Clayton Greytoke.Inaaresto ka dahil sa illegal gumbling illegal drugs at other associates na ginagawa mo.Ang lahat ng iyung sasabihin at lalabas sa bibig mo ay maaaring maipanglaban sayo mula sa korte.

Wala nang nagawa si Clayton nang matapos magsalita si Aiden.

Kasabay nun ang paglapit sa kanya ng apat na pulis at kinaladkad sya ng mga ito.

Narinig nya pang naghuhumayos ito at pumapalag pero wala na itong nagawa.Hindi narin ito pinansin pa ni Aiden na dahang dahang humarap sa magasawa sa kabilang gilid kasama ang mga bisita.

“The Rufers…” Ani nito “Kayo ang susunod”

Napansin nyang natigilan ang magasawa dahil sa sinabe ni Aiden.Pero dahil alam nyang nagpupuyos sa galit ang tsuhing si Ambrose.Sumingit ito sa usapan

“Paano mo nalaman ang lahat sa pamangkin ko?” Tanong nito kay Aiden “Paano mo nalaman na may illegal pala syang ginagawa huh?!”

Nakita nyang napangisi lang muli si Aiden dahil sa tanong ng tiyuhin.

 “Bakit,wala kabang alam?” Balik na tanong nito “Hindi mo ba alam na tinangka din akong patayin ng pamangkin mo nung mga araw na natagpuan ko si Brice? Hindi mo rin ba alam na gusto nya ding patayin si Brice at ilang beses nya ding tinangkaang patayin ang nanay ko para lang makuha ang gusto nya” napabuga ng hangin si Aiden.

“Wala kang alam na tuso yang pamangkin mo.Wala kang alam na lumalabag na sya sa sinasabi mong batas ng mga Greyzson dahil sa mga ginagawa nitong mali.Hindi ba may parusa kayo dun,kamatayan?”

Napansin nyang natigilan ang tsuhin dahil sa mga sinabi ni Aiden.Isa lang nararamdaman nya ngayon,hawak na ng binata ang leeg nito.

“Arthur” tawag nito sa pangalan ng binata.Lumabas naman agad to kung saan na bahagyang ikinatigil nya dahil nakilala nya ito kung sino. 

“Ipakita sa matandang yan ang lahat ng mga ibedensya mo na magpapataunay na may mali ngang mga ginawa ang mahal nyang pamangkin” ani nito “Sa lumang kamera ang lahat ng ibendensya na una palang gusto na ako at si Brice,maging ikaw ay gustong ipapatay ng tusong si Clayton—”

“Tama na” putol na ng tsuhin sa iba pang sasabihin ni Aiden.“Ayoko ko na ng patunay dahil naniniwala na ako” napansin nyang pinasadahan sya nito ng pansin bago muling tumingin kay Aiden.

 “Nasira na ang pangalan ng mga Greyzson dahil sa mga inilabas mong ibendensya.Wala na kaming maihaharap sa publiko.Ano pa ang binabalak mo?”

Ngumisi ang binata bago sumagot.Kapagkuwan ay pinasadahan nito ng tingin ang magasawang Rufers “May kailangan pa ako” ani nito “The Rufers”

“And its all done! Almost perfect right?” Kapwa sila natigilan dahil sa isang tinig.

Napatingin sya sa pinanggalingan ng boses at bahagya pa syang natigilan ng malapit na ito sa kanya.

Si Jane ito dala ang kanilang anak na agad din namang ipinasa sa mga braso nya ang bata.

Wala syang imik at pinagmasdan lang dalagang naglakad papunta sa gitna ng altar kaharap si Aiden.

“Thank you Aiden for your help” ani nito sa binata “Totoo ngang matalino ka at matapang.Pero dahil nalaman ko ang ilegal na ginagawa ng isa sa mga Greyzson” napansin nyang pinasadahan ng tingin ang mga magulang nito.

 “Nawalan na ako ng tiwala sa pamilyang ito.Narealize ko na ang pinakamalaking negosyo na hawak ng pamilya ko ay hindi dapat mabahiran ng katiwalaan nila hindi ba?”

“Katiwalaan ni Clayton” pagtatama ni Aiden.

Nakita nyang tumingin ang dalaga dito at bahagya pang kumindat.Kapagkuwan ay tumingin ito sa tsuhing si Ambrose.

“Pasensya na uncle Ambrose,mom and Dad” ani ng dalaga at tinuon ang pansin muli sa mga magulang “Pero baka bumagsak ang negosyo natin kung ipagpapatuloy pa ang kasal na ito.Ayokong mawala lahat ng sakripisyo nyo kaya mula ngayon,binabawi ko ang kasal.Hindi na matutuloy ang pagiisang dibdib namin ni Brice”

Saglit nyang pinasadahan ng tingin ang mga magulang ni Jane.Hindi sya nagkamali sa hinalang gulat ang mga mukha nito “Pero anak paano si Baby Brixie” ani ng ina “May anak kayo ni Brice.Hahayaan mo bang lumaki ang bata na hindi kumpleto ang pamilya?”

“Wag po kayong magalala” sagot ng dalaga “Aiden and Brice will provide it.Lahat ng custody ko sa bata ay binigay ko ka kay Brice.Basically,magiging anak na nila si Brixie”

“What?!” Singhal ng ina “No anak,apo namin si Brixie.Hindi pwedeng ibang tao ang mag alaga sa kanya.Dapat saatin sya mapunta”

“Pero si Brice po ang ama” sagot ng dalaga “Wala po kayong karapatan makuha ang bata dahil ang ama na ang mag aalaga dito.I can’t provide mom.” Tinuro sya nito pagkatapos ay si Aiden “Sila,they will.They almost a family they are a family.Hindi pa ako handa na mag commit.One year is enough sa pag aalaga ko kay Baby Brixie.Kaparusahan ko nayun para sa kagagahan ko”

“Nababaliw kana Jane!” sagot ng ina “Brixie is a baby,he need his family his mo-”

“Tama na!” Angal ng ama ng dalaga na nagpaputol sa sasabihin ng ina “Tama si Jane ayokong mabahiran ng iskandalo ang negosyo ko.Kaya inuurong ko na ang kasalan sa Greyzson”

Nagsimula ito lumakad papaalis sa kinatatayuan.

Utomatikong pinigilan ito ng ina ni Jane pero hindi ito pinansin.Naiwan silang lahat na tahimik,habang si Jane naman ay lumapit kay Aiden upang yakapin ito pagkaraan ng ilang segundo.

“Salamat Aiden” ani nito kapagkuwan ay pinasadahan sya ng tingin “Kayo na ang bahala sa anak ko.Baby Brix need a complete family,at alam nyong hindi ko yun maibibigay.Kaya naman sa inyo ko na sya pinauubaya.Maraming salamat Aiden ah,malaya na ako.Sa ngayon,kailangan ko munang ayusin ang sarili ko.Kailangan ko munang hanapin kung ano ba talaga ako,maraming salamat”

Pagkatapos nito magsalita ay dagli na itong tumakbo para humabol sa mga magulang.

Kapwa sila nagkatinginan ni Aiden mula sa magkabilang bahagi ng pwesto nila.Napangiti sya,ganun ang batang karga.

Hindi nya napigilang banggitin ang buong pangalan ng kasintahan.

’Aiden Further.. 

’Brice Greystoke 

Sagot naman ng binata.

Wala ng rason para pigilan nila ang sarili.Sya na ang kusang lumapit sa binata upang halikan ito sa mga labi habang hawak ang bata sa isa pang braso.

Kuntento na sya,si Aiden ang nagpadama nun.Si Aiden ang nagligtas sa kanya mula sa buhay na kahit kailan ay hindi nya magugustuhan.

“Uwi na tayo Allustrea?” ani ng binata sa kanya “Uwi na tayo kasama si baby Brixie.Ang anak natin” 

AIDEN

Kinarga nya ang bata.

Naalala nya ang una nilang pagkikita mula sa kanyang painting shop.

Ganun parin ito,kamukhang kamukha parin ni Brice.Kaya pala napagtanto nyang napakagaan na ng loob nya sa batang ito.

Tila ba ipinagkabit na ng tadhana ang kanilang buhay.

“Yeah,let go home” sagot nya kay Brice “Uwi na tayo kasama si Baby Brix”

“So…” Singhal ng isang boses na nagpatigil sa kanilang dalawa ni Brice.Isang lalaki ang naglalakad sa gitna papunta sa kanila ng binata kung saan sila nakapwesto.

“The best man is here,but the wedding is over?” ani pa nito.

“Oo Uncle Jack” sagot ni Brice dito “Dahil wala namang kasal ang magaganap”

Nagkibit balikat ito kapagkuwan ay tumuon ito sa kanya “Congratulation” ani ng tsuhin sa kanya “I know naman na mangyayari to e,matapang kana at palaban.Nabawi mo na ang asawa mo.Ano na ang susunod mong gagawin?”

“Wala ka ng paki alam don” sagot nya “Pasalamat ka nga hindi na kita dinamay sa pagkalad kad ko kay Clayton.Kundi parehas kayong mabubulok sa kulungan”

Napansin nyang bahagyang namilog ang mata nito dahil sa sinabe nya.Kaya naman hindi nya napigilang matawa dahil sa ekspresyon nito “N-nakakulong na si Clayton?” Tanong nito.

“Oo” sagot nya “Kaya kung ano man ang binabalak mo ay wag mo ng gawin.Dahil sisiguraduhin kong susunod ka sa rehas na nag-aantay sayo”

“Isa lang naman ang pinunta ko dito” ani nito “Bukod kasi na inaakal kong best man ako sa kasal.Iniisip ko lang kung paano na ang kumpanya.Dahil sa ginawa mo,siguradong babagsak na ang LBG na nakapangalan padin kay Clayton”

“Im the gueen of brillante”

Napansin nyang nagigting ang panga nito.Pero wala na itong sinabe pa,tumalikod nalang ito sa kanila at naglakad upang makalabas na sa simabahang iyon.

Huminga nalamang sya ng malalim kasya binalingan si Brice.Kitang kita nya ang masayang ngiti nito sa mga labi.Kaparehas ng ngiti sa batang karga karga nito.

Now,finally he realize.Nabawi na nya ang asawa nya.Nadagdagan pa ng isa na hindi nya inaasahan.Ngayon,bubuo na sila ng pamilya ni Brice.

Yung tahimik…

…at maligaya.

LAST CHAPTER

AIDEN

Dalawang linggo ang nakalipas buhat ng mangyari ang insidente.

Pagkatapos ng lahat ng nangyari,wala ng nakapigil pa kay Aiden na sumama kay Brice.Umuwi na sila sa Allustrea.

Hindi nya alam kung san na ilalagay ang sobra sobrang kasiyahan nya ngayon.

Kuntento na sya,pakiramdam nya buo na sya.

Yung binatang kapiling nya ngayon,kung isa mang papremyo,sobra sobra na ito sa matatanggap nya.

Sapat na para sa isang kayamanan na habang buhay nyang iingatan.Nagtagumpay sya,alam nya nung oras na muling nakatapak sila sa isla.

Tapos na ang lahat,ito na kasi ang pagkakataong makapagpapahinga na sya kasama ang binata at sanggol na hindi nya inaasahang darating sa buhay nila.

’Our baby Jhon Mogan Brixie…

Isang umaga,nagising sya na wala na sa tabi ang binata.Agad nya itong hinanap kung saan ay natagpuan nya ito na karga karga ang bata.

Mula sa liwanag na sumisilay sa bintana ng umagang iyun.Nasisilawan ang mag ama.Hindi nya napigilan ang sariling magtanim ng ngiti sa mga labi.

Sa muling pagkakataon,sa bagong umagang ito,nasilayan nya din ang ngiti ni Brice.Yung ngiting hindi mapapantay ng kahit ano man.

Yung saya habang hawak nito ang bata na tumatawa habang nilalaro nito.Hindi na ito mapapalitan ng kahit ano pa man.

Nakaramdam sya ng lubos na saya.Hindi nya na namalayang nanubig na pala ang mga mata nya habang pinagmamasdan ang mag-ama.

’ ito na siguro ang the best na regalong natanggap ko.

Ang regalo na kahit kailan ay hindi mapapantayan ng kahit ano, at hindi nya ito ipagpapalit kahit sa ano mang bagay.

Napukaw ang kanyang pansin ng tumuon sa kanya ang binata.Nakangiti itong lumapit sa kanya habang nilalaro ang bata.

“Hello Dada” ani nito na tila pinagsasalita ang batang karga.“Good morning Dada,handa na po ang breakfast”

Tinugunan nya ang ngiti ng binata kapagkuwan ay inayos nya ang sarili at umupo sa kama.Lumapit naman ang binata sa kanya at umupo din katabi nya.Pinaupo nito ang batang dala sa gitna nila habang kapwa nila itong nilambing.

Tumawa ito dahil sa ginawa nilang paglalaro at magmula nun,nalibang sila ng ilan pang minuto hanggang sa kapwa silang mapagod sa paglaro sa batang kay sarap sa pandinig ang tawa nito.

“Naghanda ka ng pagkain?” Tanong nya sa binata pagkatapos.

Dumukhang ito sa kanya at ginawaran sya ng halik sa noo.“Yes,si manang Amantasia ang nag luto” sagot nito “ako lang ang naghanda sa lamesa,kaya tara na,kain na tayo”

Tinanguan nya ito bilang pag-sang ayon sabay silang tumayo sa kama habang karga ulit ng kasintahan ang bata.

Bumaba sila mula sa hagdan upang tunguin ang kusina.Doon sinalubong sila ng ginang na may galak ang ngiti na ginawad sa kanila.

Utomatiko nang binigay ni Brice sa ginang ang anak na dala.Mula kasi ng umuwi sila sa islang ito si manang Amantasia na ang nag peprisintang magalaga dito dahil nagigiliwan ito sa bata.

Nauna na syang umupo sa harap ng mesa at sumunod naman ang kasintahan sa kanya.

“Mabuti’t nandito si manang para mag-alaga kay baby Brixie” ani ng kasintahan habang nagsasandok sya ng pagkain sa plato nito “Napapagaan ang lahat ng gawain dahil sa kanya”

Saglit nyang tinapunan ng pansin ang manang at ang bata.Ngumiti sya sa kasintahan ng maisip ang isang bagay.

 “Malaking tulong nga ni Manang” ani nya “Pero mas gusto ko parin na maging malapit sakin ang bata.I know na ok naman ang pakikitungo nya sakin kahit baby pa sya.Gusto ko lang na ako ang mag-alaga sa kanya bilang ako na ngayon ang tumatayong isa sa magulang nya,hindi ba?”

“Ofcourse” sagot ng kasintahan “Kailangan mo talaga yun” saglit itong bumuga ng hangin habang nakatingin din sa gawi ng manang karga ang bata “I hope someday,maintindihan nya lahat ng ito.Sana balang araw hindi sya magtaka kung bakit dalawa ang tatay na nag-aalaga sa kanya.Iba sa mga batang magiging kaibigan nya someday namay nanay at tatay sa iisang bahay”

Bahagya syang natigilan sa sinabe ng kasintahan kaya naman agad nyang hinawakan ang kaliwang kamay nito na nakapatong sa mesa.

Nagkatinginan sila kaya naman ginawaran nya ito ng matamis na ngiti upang gumaan ang pakiramdam “Pagsisikapan natin iyon” ani nya “We will do everything para hindi nya maramdamang kulang sya at naiiba sya.Pupunoin natin sya sa pagmamahal para hindi sya magkaroon ng inggit sa ibang tao,pangako ko yan”

Dahan dahang umiliwalas ang mukha nito na ikinasaya naman nya.

“Salamat” ani nito.

“Oo nga pala baka mamaya narin dumating ang new birthcertificate ni Baby Brixie” pagiiba nya ng usapan “Diba ayun naman ang gusto mo,ang mailagay ang pangalan ko sa papel ng bata”

Kumunot ang noo ng kasintahan dahil sa sinabe nya “N-na asikaso mo agad yun?” Tanong nito “Pero alam ko may ginagawa pa kayo ng mommy mo ukol sa pagtanggap mo ng titulo bilang pamamahala ng mga briliante”

Nginisian nya ito “Alam ko kasi desidido ang asawa ko sa pagpapalagay ng apelyedo ko sa anak nya” nakangiting ani nya “Madali lang naman e,pinaasikaso ko na yun sa assistant ko.Ayoko ko kasing paghintayin ang tatay ng anak ko diba?I know kung gaano kahalaga sayo na may apelyedo ako sa bata.Kaya para hindi ka na mag alala,pinagawa ko na”

Dahan dahang kinuha ni Brice ang kamay nya kapag kuwan ay ginawaran sya nito ng halik mula sa likod ng kanyang palad.

“Thank you” pasasalamat ulit nito “Hindi mo alam kung gaano mo ako pinasaya.Officially atin na talaga si Baby Brixie,anak na natin sya”

Masaya sya na panatag na ang loob ng kasintahan.Two weeks before kasi naalala nya nung isang araw na magpunta ang magasawang Rufers sa islang ito.

Kapwa sila nagulat ni Brice dahil sadyang nagabala ang mag asawa makarating lang sa isla.

Ang kinabahala pa nila ay nung may dala itong abugado para buksan ang case custody ng batang si Brixie.

Kita nya sa mata ng kasintahan ang takot na baka mahiwalay nga dito ang anak.Pero dahil ibinigay ni Jane kay Brice ang buong custody ng bata.

Walang naging habol ang mga ito.Nasa kanila ang kasulatan at pirmado ito ng dalaga.Kaya wala na silang na apila pa.

Ito ang isa sa kundisyon ni Jane nung araw na mapagpasyahan nyang tulungan ito.Hindi nya alam kung isa itong pabor na ibigay kay Brice ang bata.

Pero kapalit nito ay guluhin ang kasal.Naisipan nyang baka napalapit narin ang kasintahan sa anak nito kaya kahit hindi kailangan.

Tinanggap nya ang alok ng dalaga.

And now they all here.Nasa iisang bahay sama sama bilang buong pamilya.

Masaya na sya dahil masaya na ang binata.Kontento na sya dahil may gumaganap na bilang anak nila.

Dito nya naramdaman ang tila pagiging ina,nasa tanan ng buhay nya ay hindi nya inaakala.Dahil isa lang syang binabae na hindi mag sisilang ng sanggol kahit kailan.

Natapos ang kanilang umagahan.Tumambay na muna sya sa balkunahe kung saan tanaw dito ang buong karagatan na kulay asul dahil sa linaw.

Nakikita nya dito ang malaking pagbabago na tila dati ay isang abandunadong isla lamang at kintatakutan ng lahat.

Sa islang ito nag mula ang lahat.

Mula sa pagbagsak dito ng Helicopter na sinasakyang ng mag asawang Greyzson.At nung mawala si Brice at naging taong gubat.

Sa isla ding ito sila nagmula ng kasintahan at maranasan ang unang pagibig.Kahit dito nangyare ang kalunos lunos na pangyayari sa buhay ng binata.

Dito nya parin natagpuan ang kaligayahan.Ngayon sa islang ito mismo bumubuo sila ng bagong buhay at buong pamilya.

Hindi nya alam kung bakit nakangiti sya habang sinasalo ng mukha nya ang preskong hangin na nanggagaling sa dagat.

Masarap ito sa pakiramdam na tila isang malaking katiwasayan ang pagmasid sa karagatan.

Maya maya lang nakaramdam sya ng dalawang brasong umakap sa kanyang bewang.

Walang iba ito kundi ang kasintahan na sumaglit upang maligo.Ipinatong nito ang baba sa kanyang balikat at mas lalo pa nitong idinikit ang katawan sa katawan nya.

Mas humigpit din ang yakap nito mula sa kanyang tagiliran na tila ayaw sya nitong mawala.

Hinayaan nya lang ito habang binabalot sila ng katahimikan.

Tanging alon ng dagat at masarap na simoy ng hangin ang maririnig nila sa paligid.

Tanda ng katiwasayan.

“Mahal kita Aiden” ani ng binata na basta nalang nito binanggit pagkaraan ng ilang segundong katahimikan.

Natigilan sya “Alam kong alam mo nayun dahil ilang beses ko nayun sinabe.Pero mahal talaga kita e,kahit ulit ulitin ko hanggang sa magsink in dyan sa utak mo”

Nilingon nya ito mula sa kabilang gilid ng ulo.

Kapagkuwan ay mahinay nya itong hinalikan mula sa pisngi.Dahil sa ginawa nya isinubsob ng binata ang mukha nito sa kanyang leeg na parang nanlalambing.

“Next time irerecord ko nayan” natatawang ani nya “…and yes Brice.I love you too,at promise ko sayo,hindi kita iiwan.Kahit kailan”

“Promise yan ah” sagot ng binata.

Nakasubsob parin ang mukha nito sa leeg nya “Hayaan mo,araw araw ipapangako ko sayo papatunayan ko parin ang sarili ko sayo.Hindi ko hahayaang magsawa ka sakin.Ayokong mangyari na balang araw sabihin mo saking ayaw mo na.Hindi ko yun kakayanin”

Dahil sa sinabe ng binata.Hindi na nya napigilan ang sarili at hinarap na nya ito.Hinawakan nya pa ang magkabilang pisngi nito upang maiharap sa mukha nya kasya nya ito ginawaran ng matamis na halik sa mga labi.

Pinagsaluhan nila ang halik nayun ng ilan pang segundo.

Kasya sya unang bumitaw dito.“Ano bang sinasabi mo?” Tanong nya “Hinding hindi kita iiwan.Ano pang silbi na kinuha kita at guluhin ang kasal para lang makasama ka.Isa pa wala kang kailangang patunayan.Ikaw ang buhay ko,ang habang buhay ko,at ang dahilan kung bakit ako nabubuhay.Kaya yes Brice Greyzson,hindi kita iiwan kahit anong mangyare.Magpapakasal pa tayo diba?”

Dahan dahang lumapad ang ngiti ng binata dahil sa sinabe nya.Muli nanaman sya nitong hinalikan at pinagsaluhan ito ng ilan pang segudo.

Hingal silang binatawan ang labi ng bawat isa at maya maya lang ay nakaramdam sila ng presensya mula sa pinto ng bulkane kaya automatikong tumingin sila doon.

Si Manang pala ito karga si Baby Brixie na kumikiwal na ang kamay upang magpakarga sa kanya.

“Narinig mo yun Little lord?” Ani ng ginang sa bata,malalaki ang ngiti nito “Your daddy Brice and Dada Aiden will be married soon!” Ngumisi ito at masayang inilipat sa braso nya ang bata.

“Masaya po ako sa inyo” ani nito “Finally,may happy ending din kayong dalawa.Kaya wag na po kayong mag alala,ako na po ang magaasikaso ng kasal ninyo”

Hindi na sila nakasagot pa ni Brice dahil agad na itong tumalima ng alis sa balkunahe.

Natatawa silang naiwang tatlo na tila nasisiyahan sa inaasal ng ginang.

Muli silang humarap sa balkonahe.This time karga karga na nya ang bata na nasisiyahan na tanaw ang ganda ng buong paligid ng isla.

Nagtawanan pa sila ng pumalakpak pa ito dahil sa sarap ng hangin.

Nagkatinginan silang dalawa ng kasintahan na tila naliligayahan sa anak.Lalo pa nung dumako ito sa kabilang banda ng isla.

Napatingin sila doon kung saan nakatingin dito ang bata.Kasya nya lang nahunian na ang tinutukoy ng bata ay ang isang panig ng isla.

Sa parteng ito naninirahan ang pamilyang unggoy na nagalaga sa kasintahan.Sa pagkakataong ito,napaisip sya.

Nagkatinginan sila ni Brice kapagkuwan.

“Baby Brix” ani ng kasintahan “Someday,you will meet my first family.Ipapakilala sayo ni Daddy ang lola Kala mo.My mother monkey”

Napangiti sya dahil ayun din ang naiisp nya kagaya ng binata.Hindi nya tuloy napigilan ang sarili at mahinang pinanggigilan ang pisngi nito.

“Yes,Baby Brix” ani nya “If your Daddy is the king of the Jungle and me,your Dada,is the Queen.Ofcourse you are the prince,prince of our Jungle”

Namayani ang katihimikan sa kanilang tatlo.Si Baby Brixie ay itinanday na ang ulo sa dibdib nya.

Tila inaantok na ito.

Samantalang sya ay mas idinikit pa ang likod sa katawan ng kasintahang umaalalay sa likudan nila.Kapag kuwan ay payapa lang nilang pinagmasdan ang kabuoan ng isla.

Isa lang ang nais ni Aiden,ang tahimik at matiwasay na buhay kasama ang pinaka mamahal.Ngayon ay may plus one pa,si Baby Brixie.

BRICE

Tinupad nga ng manang ang biro nitong ito ang mag aasikaso ng kasal nila ni Aiden.

At ito na nga,handa na ang lahat.

Sa tabi ng dalampasigan,sa tulong ng mga kaibigan ni Aiden sa trabaho sila ang nag asikaso ng pagrarausan ng kasal.

Ang theme nayun ay isang beach wedding dito din sa isla katapat ng malaking mansion nila.

Gamit ang hagdanan pababa,dito dadaan ang Bride patungo sa itinayong altar kung saan sya nag aantay at ang pari na magkakasal sa kanila.

Napagpasyahan ni Brice na ang kasal ay nararapat lang sa mga dadalong kamag anak.Kasama na dito ang pamilya ni Aiden.

Si Blake,si ’Nana,ang tunay nitong ina si Aidele.Para naman sa kanya,dibale ng walang pumunta.Ang mahalaga ay nandito ang pamilya ng mapapangasawa nya na pamilya nya din kung ituring.

Syempre,present dito ang mga kaibigan ng binata na sina,Picantos,Zach,Penelopy,Xen at si Reny.

Ito rin kasi ang nag organisa at nagpaganda ng kasal nilang dalawa.

Dumalo rin pala dito ang isa pang kaibigan ng kasintahan na nagngangalang Nayomie.

Pero isa sa mga kaibigan ni Aiden ang wala,si Augosti.Dahil oo maraming nangyari,at nasira sila ng mga pangyayaring yun.

Kasabay din nito ang trahedya na nangyare sa isa sa kanila.Ito ay ang butler nya,si Grant na ngayon nasisiguro nyang payapa na dahil magiging masaya na sila ng kasintahan.

Everything is perfect,ngayon,hindi nya alam kung ilang minuto na syang nagaantay sa altar.Basta namalayan nalang nya ang paglapit ng makukulit na lima sa gawi nya.

“Congratulation po Mr.Grey!” Mahinhin pero masigla paring ani ni Penelopy.

“Masaya po ako para sa inyo Sr” bati naman ni Zach at bahagya pa syang itinapik sa balikat nya.

“Ehem!” Sambit ni Picantos na sadyang sumingit sa gitna para mapadikit sa kanya “Congratulation po Mr.Grey” masiglang ani nito.Walang pakialam sa mga nabangga nya “Tandaan nyo po,mananatili po akong secretary nyo hanggang sa pagbabalik nyo po sa LBG company”

“Yes po ako din po Mr.Grey” ani ni Reny na sumingit naman kay Picantos “Masaya din po ako dahil tinanggap na ni Aiden ang titulo sa pamamahala ng Brillante corporation.Sigurado pong maisasalba na nya ang kumpanya dahil sa kapangyarihan nya ngayon”

Natigilan ang dalaga ng sumingit ulit si Picantos “Parang ako dapat ang magsabi nun ah” ani nito “Ako kaya ang may hawak ng mga shareholders ng kumpanya.Bakit alam mo yun e sa coodinator ka lang?”

“Wala kang paki” singhal dito ng dalaga “Fan kaya ako ng BriceDen.Nalaman ko yun sa article na isa ng ganap na Queen!” Bahagya nitong diniinan ang huling salita.

 “…si Aiden dahil sya na ang mamahala ng malaking minahan ng Briliante sa bansang France!” Saglit itong tumigil at nakipag shakehands sa kanya “Congratulation nga po pala”

“At hindi lang yun” kahit nahuli umabot parin si Xen at nakigulo sa iba pa “Dahil magaganap ng mag asawa si Mr.Grey at Sr.Aiden.Syempre may anak na sila.Si Baby Brixie.Excited na akong maging ninong ng batang yun” ani nito kapagkuwan ay binalingan sya ng binata “Congratulation nga po pala Sr.And pleas,gawin nyo po akong ninong ni Little lords”

Narinig nyang umalma si Reny at Picantos sa sinabe ni Xen.Tumawa lang si Penelopy at Zach na kanina pa tahimik at pinapanood lang ang tatlo na magtalo talo.

Natatawa sya sa kakulitan ng mga ito at aaminin nyang nalibang sya at nawala ang pagkanip nya.Pero oras na ata ng seremonya kaya pinatigil na nya ang mga ito.

“Maraming salamat guys” ani nya sa lahat “And yes,dahil kasama namin kayo ni Aiden nung mga panahong bumabagsak kami.Bilang pasasalamat lahat kayo ninong at ninang ni Baby Brixie” alam nyang maghihiyawan ang mga ito kung kayat agad na nya itong pinigilan “Thank you at next week magsisimula na ulit tayo sa trabaho”

Natigilan sya ng mawalan ng imik ang mga ito.Natawa sya sa isipan dahil sa mga reaksyon ng mga mukha nito na alam nyang binibiro lang sya.Naiiling nalang tuloy sya habang isa isa itong umalis sa harap nya.

Tapos na ang pagka inip nya at pag aabang sa taas ng hagdanan kung saan dito baba ang binata.

Inaasahan nyang may dala itong bulaklak na kahit hindi nakasuot ng puting gown ay babagayan parin ito ng itim na tuxido.

Hindi nya mapigilang mapaluha habang naglalakad ito papalapit sa kanya.Para nag i-slowmo ang lahat habang hinahakbang nito ang dalawang paa palakad.

Sinasabayan pa nito ang matiwasay na tugtog ng orchestra na bumabagay sa ambience.

’This is it… ani nya sa isipan ’Im gonna married to the person I love.And his name is Aiden Further.

Hindi na nya nya hinintay pa ang palugit ng daan kung saan magtatagpo ang kanilang mga landas.Hindi nya namalayang kusa na syang lumapit sa bulto ng binata dahil sa sobrang excited.

Narinig nya ang ibang bisita na nagtawanan dahil sa ginawa nya pero wala syang pakialam dito.

Iginawad nya lang ang kaliwang braso nya na agad din kinapitan ng binata.

“Hello,Mr.Grey.” bati nito na ikina ngiti nya “My Mr.Greyzson”

“Hello my Mrs.Grey” sagot nya “Welcome to my life,forever…”

“Yes” sagot ng binata “Forever”

Sabay nilang tinungo ang altar kung saan nag aabang ang pari na mag iisang dibdib sa kanila ni Aiden.Alam nyang marami pa itong siremonya pero ikinubli nya ang sarili.

Inaamin nyang naiinip sya kaya saglit syang tumitingin sa kasintahan kung saan nakangiti ito sa kanya.

The moment has come untill the father ask them.

“Ikaw Brice Greyzson” baling ng pari sa kanya “Handa kabang makasama sa hirap at ginhawa,sa sakit at sa kagalingan itong si Aiden,bilang iyong mapapang asawa?”

Agad itong tumuon kay Aiden at tinanong din ng kapareha sa kanya “Ikaw Aiden,tinatanggap mo ba si Brice bilang isang asawa sa hirap at ginhawa sa sakit man o kagalingan”

Sabay silang nagtinginan ni Aiden sa isat isa at sabay din nilang sinagot ang pari.

“Yes,po father”

Narinig nilang pumalak pak ang lahat sa sagot nila.Sa pagkakataong ito,dahan dahan nyang inilapit ang labi sa labi ng binata.

Doon,nagtagpo at tila nagisa ang kanilang mga katawan.

Ang halikan nilang dalawa ay tila hudyat na sila lang dalawa sa mundong ito.Tila walang tao sa paligid na nanunuod sa kanila.

Ang mahalaga sa kanya,ay ang binata.Ang makasama ito sa hirap at ginhawa,sa sakit at sa kagalingan.Sa saya at lungkot,at sa pagkulubot man ng kanilang mga balat.

Habang buhay,magmamahalan sila.Mawala man o maubos man ang kanilang mga hininga.

Brice and Aiden Greyzson. The truly weds.

The end.