Twisted Life

[Twins Series]

Series # 1:

Twisted Life

Good day everyone! Welcome to my new and first series kyaah!

Dahil ngayong araw ay kakatapos ko lang magpasa sa lahat ng school outputs ko kaya free na tayo mga vhebbssss!

Subukan niyo lang e report ’tong story na ’to at ipapakulam ko na talaga kayo HAHAHAHA!

Actually sequel sana ’to ng “He’s my husband’s twin brother” dahil ’yong anak nila na twins ang bida dito sa story, pero dahil binura ni Wattpad ang story na ’yon with 107k reads huhu, kaya heto ako mga tehhhh. Hindi nagpapatalo HAHA! magkakalat tayong muli sksksk!

---

Btw…

==> This book is a work of fiction. All names, characters, locations, situations, and incidents are all my imagination.

==> Any resemblance to actual persons, living or dead, events is entirely coincidental. Period.

==> This is only available here in wattpad. No other platforms. So if you know someone who copied my story, then please tell me.

==> Also, the uploading, scanning, and distribution of this book in any form like photocopying, recording, without my permission is illegal and punishable by law. PLAGIARISM IS A CRIME!

==> This story in UNEDITED. This story may contains grammatical errors. If you find something wrong in my story, you can correct me but please in polite way when correcting me.

==> Take note that I’m not professional and is new to the field of writing. 8 months ago since I started writing here in wattpad.

==> This book contains R18. Please be informed that this story have mature themes and vulgar language that are not suitable for minor, innocent, and close-minded readers. So read at your own risk.

“Be responsible for your own actions!”

==> This story is Male x Male. It’s about complicated relationship between two mens.

If you don’t want this kind of story then please leave. As I have said before, “I’m not promoting nor forcing everyone to read.”

If you want to read, then read. If not, then don’t. Just don’t bash me.

Ilagay na agad sa library mga bhieee, follow ko lang ang prologue ngayon o bukas, inaayos ko pa sksksk!

                      

Please don’t forget to vote and follow.

Prologue

“You should be home not later than 10 pm”

“Remember to drink your vitamins baby, okay?”

“Don’t forget to sleep early and do eat on time”

’Yan.

’Yan ang bilin ng mom ko sa’kin. Tango lang ako ng tango pero alam ko namang di ko rin naman masusunod ’yon palagi hehe!

Tulin ang lakad ko palabas ng bahay habang sumusunod sa kanila.

Bitbit ko ang malaking maleta habang palabas ng bahay. Di naman ito mabigat, sadyang malaki lang talaga ang lalagyan.

Deritso ako ng lakad at sumusunod lang sa magulang ko. May mga dala rin silang maleta at si dad ay may mga backpack pang bitbit.

Magbabakasyon kasi sila sa states. Plano ito ni dad para daw di lang mag mokmok si mom sa loob ng kwarto. Nito kasing mga nakaraang araw ay nagsimulang mag mokmok na naman si mom kaya naisipan ni dad na ipasyal ulit.

Btw, my parents are both guy. It’s nice isn’t?. They’re lgbt couple. And the miracle thing happened to them is that… The other one is able to get pregnant.

“Mom” ang tawag ko sa nagluwal sa’kin, at “daddy/dad” naman ang tawag ko sa ama ko. Di kapani-paniwala diba? Kasi nga lalaki pero nabubuntis. Pinatingin na raw ’yon ng kaibigang doctor ni dad, pero it’s a rare case lang daw talaga ang kondisyon ni mom. One in a million.

Pero kahit na ganito ay kaming magkakapamilya lang din ang nakakaalam nito. Masyado kasing delikado kapag malaman pa ng publiko ang ganito.

Deritso pa rin ang lakad ko patungong kotse na sasakyan nila. Patuloy pa rin sa pagbibigay ng payo si mom sa’kin na dapat ko raw sundin kapag wala sila sa tabi ko para e check ako. Tulad ng kanina ay sumagot lang din ako ng “Oo” at “opo” sa lahat ng binilin niya.

“Ito na ba lahat ma?” Tanong ko ng malagay ko iyon sa likod ng kotse ang dala kong maleta.

“Yes baby boy. Thank you”

Napakamot nalang ako sa ulo ko ng marinig ko iyon galing kay mom.

Haissttttt! Bini-baby pa rin ako ni mom kahit na 25 years old na ako.

Well, nothing change, kahit nga graduate na ko sa college at nagtratrabaho na ay ganito pa rin ang pakikitungo at tawag niya sa’kin.

Ghaaddd! Lalaking-lalaki na ang anak niya, at ang laki-laki ko na!

Kulang nalang magdala ako ng jowa dito sa bahay para malaman niyang malaki na ako at kaya ko ng manligaw. At para na rin na di niya ako tawaging “baby boy” ehh!

“Are you sure na di ka sasama Austin?” Paniniguro ni mom sa’kin.

“Wag kang masyadong mag-alala sa anak mo, pumpkin. Malaki na ’yan” ani ni dad.

Oh diba? Kaya vibes na vibes ko si dad eh.

’Tsaka ang cute ng tawag niya kay mom. “Pumpkin” talaga. Kung “talong” nalang kaya? HAHA! Pero sabi nga nila, mind your own business nalang daw. Kahit na medyo may edad na silang dalawa, pero minsan nakakainggit na silang tignan. Kita ko pa rin ang effort ni dad para kay mom. Para mapasaya lang sya.

And I want this kind of relationship soon. I’m a straight guy but I don’t mind having relationship with gay. Seeing my parents being this so sweet,  it makes me believed that love has no gender. ’Tsaka nakwento rin kasi sa’kin ni dad na straight din sya dati, at nabaliko lang dahil ang lakas daw ng charisma ’tong si mom. 

Mahina rin akong tumawa don sa sinabi ni dad kanina na wag na raw akong aalahanin dahil malaki na ako.

Pa senyas-senyas pa ako kay dad at may pa thumbs up dahil sa tinuran niya kanina. 

Sinara ko nalang ang kotse matapos kong ilagay sa likod ang pinabitbit sa’kin na maleta.

“But what if malipasan ng kain ang baby natin?” Pag-alalang saad ni mom.

Napasapol nalang ako sa noo don sa sinabi niya.

Kaya ko ng magluto maaaaa.

Tskkk!

Pero di ko rin naman sya masisisi. Kahit na may katulong kami sa bahay at tagaluto ay minsan ay di ako nakakakain sa tamang oras. Eh minsan ang toxic sa work eh at ang sarap lang matulog kada uwi ng bahay. Kung di ako pipilitin ni mom na kumain, ay late talaga ako kakain, minsan nga ay di na ako kakain pag gabi basta galing ako sa duty. Gusto ko lang humiga at matulog ganon!

“Don’t worry mom, kakain ako sa tamang oras para di ka na mag-alala” ani ko. Gusto kong masulit nila ang bakasyon sa states na di ako inaalala. Dumaan rin kasi sa matinding depression si mom mula nong… Mula nong namatay ang kapatid ko…

Napabuntong hininga nalang ako. Maski kami ni dad ay pinagdaanan din ’yon pero nilakasan lang namin ang loob namin. Ang sakit pa rin isipin ’yon, at minsan ay di ko gustong maisip ’yon dahil iiyak lang din ako.

“Promise mo ’yan ha? Na kakain ka sa tamang oras” pag-uulit ni mom sa sinabi ko.

“Yes mom, wag ka na mag-alala sa’kin. ’Tsaka Enjoy nalang kayo sa bakasyon niyo” anang ko saka inabot sa kanila ang pinadala sa’kin na maleta kanina.

“ ’Tsaka may work din kasi ako kaya sa susunod nalang na bakasyon ako sasama“ pambawi kong sabi dahil mukang malungkot si mom na di ako makakasama.

“Ingat kayo sa biyahe pa, dad” ako at dumestansya na sa kotse.

“Di ka sasama hanggang airport?” Tanong naman ni dad.

“May duty ako ngayon dad” sagot ko rin agad.

“Cge-cge, basta wag ka lang magdala ng kung sino-sinong babae sa bahay” biro ni dad na agad din naming ikinatawang dalawa.

Alam naman ni dad na wala pa akong pinopormahang babae eh. Kahit na attracted ako sa kanila pero ewan bakit di pa rin ako interesadong makipagrelasyon ng babae.

“Baka pag-uwi natin Jake, ay may ipapakilalang jowa na ’tong baby natin” ani na naman ni mom.

“Forever single ’to mom” tugon ko.

Hihirit pa sana ako ng biro pero natamimi ako ng bigla nalang akong niyakap ni mom.

“Mamimiss kita nak, bat kasi ayaw mong sumama”

Haisstttt para namang forever na sila don sa states eh. Uuwi rin naman sila dito kaya magkikita pa kami.

Well, ganyan talaga basta magulang… Pshh! Magulang moments!

“Cge² na, baka maiwan pa kayo ng eroplano” pag-iiba ko nalang. Baka maging emosyonal din ako ngayon eh.

Tumango na silang dalawa at akmang papasok na sa loob ng kotse. Pero syempre… Pinagbuksan pa ni dad si mom ng pinto with matching pahawak-hawak pa sa bewang nito kay mom.

Aba’y sa harapan ko pa talaga? Ipapamukha sa’kin na single na single ako ha? Tskk!

Matapos non ay lumapit muna si dad sa’kin at ti-nap ang likod ko, pahiwatig non na aalis na sila.

“Don’t forget to take care of yourself, son” bilin sa’kin ni papa.

Tumango ako sa kanyang sinabi.

“Yes, you too dad. And don’t forget to take care mom too” ani ko.

“You sure na di ka talaga sasama?” Pangungulit din niya sa’kin.

“Dad, bigyan mo nalang ako ng pasalubong” pabiro kong sagot sa kanyang sinabi kanina.

“Anong gusto mong pasalubong, son?”

“Ah ano-” nag-iisip ako ng mga bagay na wala pa ako. Pero natigilan ako ng mapagtantong meron naman pala ako ng mga bagay na gusto ko.

“You want new car?” -dad.

“Kakabili mo lang nong bagong kotse ko dad” -ako.

“Or maybe you want an airplane?” Seryosong tanong niya sa’kin.

Pftt! HAHAHA!

Eroplano?

Tskkk!

I mean kaya naman ibigay ni dad ’yon, dahil mayaman na talaga ang pamilya niya simula nong bata pa si dad.

Pero aanhin ko nga ba ’yang airplane na ’yan?!

“Wag nalang pala dad, bilhan mo nalang ako ng souvenir don” saad ko.

“Pero—”

“Hala dad, baka mahuli pa kayo sa flight niyo” pagpuputol ko sa kanya. Napatingin sya sa relo niya at nag hand sign nalang ito na aalis na sila.

Agad na syang pumasok sa kotse at nagpaandar. Kumaway nalang ako habang tinatanaw na paalis na ang kotse nila hanggang sa di ko na ito matanaw.

I stayed outside for a moment and feelin the fresh air.

Maya-maya pa ay naalala ko ang plano ko ngayong araw. Huli kong tinignan ang kotse nila na di na halos matanaw sa daan at matapos non ay kinapa ko ang phone ko sa bulsa ko.

“Ano guys, ready na kayo?” Masigla kong bungad sa kanila.

Nakipag video kasi agad ako sa gc naming magkakaibigan at mabilis din naman nilang sinagot isa-isa.

“Kagabi pa ako ready na ready wohoooo!” Malakas na sigaw ni Dennis.

“Hahanap ka lang ng mabibiktima eh”  pagbabara nina Keith at Kent, ang magkambal sa circle of friends namin.

“Shut up mga hampaslupang frog” balik din ni Dennis sa magkambal

Lahat ng kaibigan ko ay LGBT kaya nakakatuwa silang pakinggan kapag nag-babanatan HAHA!

“So ano naman dinahilan mo sa magulang mo kaya di ka sumama sa bakasyon nila?” Pag-iiba ni Keith.

“Na may trabaho ako, na may duty ako HAHA!” Tugon ko na ikinatawa din ng lahat. Ang babaw kasi ng dahilan ko. Di ko lang talaga masabi-sabi kina mom at dad kung anong plano ko kaya di ako sumama.

Alam kasi din nila na di na ako pinapayagan ng magulang ko kapag mga gala-gala since a year ago.

’Tsaka ’yong pagdu-duty ko pa talaga ang dinahilan ko para lang makakagala ako ngayong gabi pshh!

Well, actually pwede naman akong umabsent sa trabaho lalo pa’t si dad naman ang may-ari ng tinatrabahoan ko sksk! Pero kaya di talaga ako sumama sa bakasyon nila kasi may sariling gala kami. Matagal na naming plinano sa araw na ’to, at minsan lang din kami makokompleto dahil medyo busy na rin sa kanya-kanyang trabaho.

Minsan lang kami mabubuo kaya susulitin na namin!

Actually, apat kami, ’yong dalawa ay magkambal din.

Ako, si Dennis, si Kent at Keith.

Lima sana kaming magkakaibigan eh. Dalawang magkambal sa circle of friends namin, it’s nice isn’t? It’s very rare to find this kind of circle of friends.

Si Dennis lang ’yong solo, i mean walang kambal.

Si Kent at Keith naman ’yong dalawa magkambal.

At ako naman at si Aiden ay magkambal din.

But Aiden is not here anymore… He’s not going back anymore…

Napasinghot nalang ako ng mag-umpisang may mamuong luha sa aking mga mata kapag naaalala lang ang kakambal ko.

“Oh? Bat nagdrama ka na naman jan?” Deritsong tanong sa’kin ni Dennis.

Tutulo na naman sana ang luha ko pero agad ko iyong pinunasan bago pa dumampi iyon sa aking pisngi. 

“Ang chaka mo kapag naiiyak bhieee” walang paligoy-ligoy na saad ni Dennis sa’kin. Haissstttt!

“Wow! Nagsalita ha?” Sarkastiko kong ani.

Kung di ko lang kaibigan ’to ay baka masuntok ko ’to kapag nakita ko.

“Uy! Ganda ko kaya, ang dami ko ngang costumer eh” depensa niya naman.

“Baka magkasakit ka na nyan bhieee” hirit naman ni Kent kaya agad na nainis ’tong isang kaibigan ko.

“Gaga!” Depensa niya agad habang ako ay pinagmamasdan lang sila sa v-call.

“Anong job ba kasi ’yan?” Balik na tanong ni Kent.

“blow job” deritso pa nitong sagot na parang di pinag-iisipan.

“Gago! HAHA!”

Di ko na mapigilang mapatawa sa kanila. Loko-loko talaga ’tong mga kaibigan ko eh. Haissttt!

“Ibababa ko na, magkita nalang tayo sa venue mamayang 4pm” saad ko at in-end call ko na.

9 am pa naman kaya iidlip na muna ako. Sa bar kaya ang punta namin mamaya kaya mag-iipon muna ako ng energy. Baka kasi hanggang madaling araw na kami makakauwi nyan kaya mas mabuting di ako masyadong pagod dahil nakapagpahinga ako ngayong umaga.

Pumasok na rin ako sa loob ng bahay at deritso sa silid ko. Habang naglalakad ako ay di ko mapigilang masabik para mamaya.

Susubukan kong maghanap ng chiks mamaya ror!

Baka lang naman ay may matipuhan ako at ng mapormahan ko mamaya.

Binuksan ko kaagad ang pinto at pumasok na sa silid ko. Deritso ako sa kama at humiga agad. Tinignan ko na muna ang phone ko kung may mga chats and messages ba.

Pagbukas ko palang ay bumungad na sa’kin ang mahabang mensahe galing kay mom.

Haisstttt nakakakonsensya tuloy na nagsinungaling ako sa kanila.

I’m sorry mom and dad coz I lied to y’all. But promise na di ko dadalasan HAHAHA!

Puro pa pagpapaalala at mga bilin ang laman ng messages niya kaya mas nakakakonsensya. At syempre di nawala ’yong [Take care of yourself, baby boy] haisstt!

Nag reply nalang ako ng *mag enjoy sila sa bakasyon. Matapos non ay agad ko ng binitawan ang phone ko at nagpasyang matulog na…

---

---

---

---

---

Still Austin POV~

Magaan sa loob akong nakatingin sa malapad na nasa aking harapan. Napailang buntong hininga pa ako rito na kung akala mo ay ang lalim ng problema ko. Nandito ako ngayon sa bundok. Ang ganda… Ang ganda ng mga puno sa bukid na ’to.

Minamasdan ko ang magandang tanawin nito at sobrang presko pa ng hangin. Nakakagaan sa pakiramdam. Nakakatanggal stress. At nakakawala ng bagabag sa sarili. Parang nandito ako na walang iniisip na kung ano.

Napabunot ako sa phone ko para kumuha ng litrato. Kanina ko pa hinintay ’to, a sunset view gezzz!

Medyo mahilig ako sa pagkuha ng litrato eh. Sayang nga at di ko nadala ang camera ko.

Hinihintay ko talaga na lumubog ang araw para lang kumuha ng litrato. Nakailang pics pa ako, kasama na sarili ko.

Tumambay na muna ako ng ilang minuto dito. Kahit na mag-isa ay mas ramdam ko tuloy ang saya. Minsan mas nagugustuhan ko rin na mag-isa lang akong gagala. Umaabot ako sa puntong gusto ko ng tahimik na paligid.

And these place? It’s a perfect for me!

I took a last picture bago ako tumalikod at napagpasyahang uuwi na. I checked the time kasi and it’s 5:15 pm na kaya kailangan ko pang umuwi sa bahay.

Pero sa pagtalikod ko ay gulat akong may makitang lalaki sa di kalayuan.

Di ko pa agad naklaro ang mukha kaya naglakad pa rin ako pabalik sa kotse ko na nandon pa sa kalsada. Mga half kilometer pa lalakarin ko para makapunta don sa highway kung saan ko pinarking ang sasakyan ko.

Ng palapit ng palapit ay medyo naka-klaro ko na ang mukha ng lalaki. Siguro mahilig rin syang magtambay dito. O baka may ka date? May dala kasi syang bulaklak.

Ilang segundo lang ay medyo malapit-lapit na sya sa akin kaya kitang-kita ko na ang kanyang pagmumukha.

A guy… A handsome guy and kinda muscular is now walking towards me.

Siguro may ka date talaga ’to dahil may dala pang bulaklak at tsokolate.

Pero sobrang weird dahil sa’kin sya nakatingin. Or maybe he also didn’t expect me to see here? But the way he stared at me? As if we know each other already.

Patuloy ang lakad ko kahit na gulong-gulo ang isip ko. Tatakbo ba ako? O babanatan ko ’to ng suntok? Muka kasing manyak na di ko mawari ang pagkatitig niya gago!

Eh sa overthinker ako eh, kaya nag pro-process na utak ko kung ano ang mga posibleng mangyari.

’Tsaka sa lahat-lahat pa na pwedeng tumitig sa’kin na ganyan ay lalaki pa! Pwede namang hot chiks ugh!

Nagkasalubong na kami pero napahinto ako ng may narinig ako mula sakanya na di ko maintindihan. Sobrang lapit lang namin sa isa’t-isa pero di ko pa nagawang marinig iyon ng buo.

Napaharap ako sakanya at nakitang nakaharap na rin pala sya sa’kin.

Ewan ko pero bakit naiiyak ’tong lalaki na nasa harapan ko?

Di ko alam ang nangyayari sakanya o nababaliw ba sya pero bigla-bigla lang syang napapatulo ng luha.

Ewan ko pero… Why is he acting so weird? Sa inaasta niya kasi ngayon ay parang naiiyak sya sa tuwa na makita ako.

Well, baka baliw nga ’to.

Tumalikod nalang ako at nagsimulang maglakad muli. Nakailang hakbang na at napahinto ulit ako.

“I thought I’ll never gonna see you again”

Gulong-gulo ako sa kanyang tinuran.

Me??

Seeing me again?

Gago ba ’to? E hindi ko nga sya kilala eh! Eksaktong susumbatan ko na sya at pra-prangkahin sana sa kanyang sinabi pero naurong ako…

Natigil ako… It makes my heart pumps so fast as he called my twin brother’s name…

As he called me…

“Aiden”

---

Balisa akong nagising. Nahulog pa ako sa kama dahil nasa dulo na pala ako at eksaktong paggising ko, isang usog lang sa kama ay sa sahig agad ang bagsak ko.

Pero di ko na ininda ang sakit sa pwet kong pagkahulog. They… the guy who’s calling me… Parang nanlalamig ako dahil lang don. Bat niya naman tatawagin ang kapatid kong patay na?

And…

“WHAT KIND OF DREAM WAS THAT?!” Inis ko pang tanong sa sarili ko arghhhh!

Umiidlip lang ako ng tulog tapos ’yon na agad panaginip ko? Tskk!

Kinapa ko ang phone ko at tinignan ang oras.

Parang nag proseso pa ang utak ko at kinusot ang mata para ma-sure kung tama ba ang nakita ko.

Halos kumaripas na ako sa takbo patungong banyo matapos makita ang oras. Ala una na ng hapon at alas kwarto ang usapan namin ng tropa. ’Tsaka ba-biyahe pa ako kaya baka late na naman ang dating ko don haisstt! Medyo malayo-layo kasi ’yong sinabi ng kaibigan kong bagong bukas na bar. E sa gusto naming puntahan kaya paglalaanan talaga ng oras.

Mabilisan na ang kilos ko. Tuwalya lang ang dala ko nong nagtungo ako sa banyo. ’Tsaka ganyan talaga pag excited sa gala with tropa, gusto mo palagi on time. Mga sampong minuto na nga lang ako naligo kahit na usually ay 15-20 minutes ang tagal ko sa banyo.

Matapos kong maligo ay naghanap na rin agad ako ng masusuot. Tingin-tingin lang din ako sa closet ko.

Sinubukan kong ibagay sa sarili ko ang mga bagong bili na mga clothes ni mom para sa’kin.

Lahat naman bagay para sa’kin, but I want to wear the best clothes tonight except from wearing tuxedo dahil di naman ’to formal party ang pupuntahan ko.

’Tsaka gusto ko ring ako ang makakuha ng atensyon sa mga babae, para baka may matipuhan rin ako, at maligawan ko kaagad tsk!

Matapos makahanap ng saktong damit ay sinuot na agad.

Nag-aayos ako sa sinuot kong damit pero napatigil ako ng makita ang sarili sa salamin.

Seeing myself in the mirror… It reminds me of my dream earlier.

And that dream makes me think…

We usually forgot our dreams after we woke up… They said that we can’t recall every details on our dream but why… I can still remember it clearly?

Panaginip ba talaga ’yon?

Bat parang pakiramdam ko ay di lang ’yon panaginip? Why is it feels so real?

Sa katanungan kong iyon na alam kong wala rin namang makakasagot kaya’t tinigil ko na.

Inayos ko nalang din ang sarili ko at kinuha ang cellphone, wallet, at susi ng kotse.

Ng makita ko ulit ang sarili ko sa salamin ay nababalik ulit sa utak ko ang panaginip ko. I shaked my head and try not to focus on that dream dahil wala din namang saysay ’yon.

Pero kahit anong pigil ko ay di pa rin maiwasang maisip ’yon.

I have so many questions…

At isa na don ang tumatak sa utak ko…

Why is this guy in my dream calling my twin brother’s name?

I’m Austin but…

Why is he calling me “Aiden”

To be continued…..

Hi mga vheeeee! Welcome to my vlog chos! HAHAHAHAHA!

new story na namarn kyaahhhh! Excited na bang pumutok na naman ang braincells sa kaganapan ng mga story ko? Chars! Paalala na di ito reincarnation or what HAHA! Kaya isipin niyo na ang gusto niyong isipin sa mangyayari sa story.

Btw, WELCOME BACK AUTHOR HAHAAHHAHA! oo, ako nalang ang babati haha!

The title might be too common to others, but trust me, I’ll show you the uniqueness of my story sksksk!

That’s all! Welcome to my life, char! Shatap Nichole! HAHAHA

Welcome to twin series!

∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆∆

“No matter who you are, I would still love you”- Von

TWISTED LIFE

Chapter 1

Austin POV~

Halos magdadalawang oras na akong nagba-biyahe. Medyo malayo-layo kasi ang bahay namin sa pupuntahan ko.

Inayos ko muna kunti ang kwelyo ko at pasimpleng tumingin sa front mirror ng sasakyan.

Kompirmado nga… Na gwapo ako bwahaha!

Di sa pagmamayabang, pero sa mukha kong ’to, sinong babae ang di mauulol pag pinormahan ko mamaya. Baka pagkaguluhan pa ako ng mga chiks kung sino ang pipiliin kong maisayaw.

Pasimple akong ngumiti dahil sa mga lumalaro sa isipan ko. Pinukos ko nalang ang paningin ko sa daan at baka may mangyari pa na kong ano sa kahanginan ko.

Di mabagal, di mabilis, Eksaktong takbo lang ang kotse ko.

Kahit na medyo kinapos na ako sa oras gaya ng pinag-usapan namin, pero mas inuna ko pa rin ang kaligtasan ko. ’Tsaka kapag sinubukan kong magpabilis ng takbo, naiisip ko lang si mom. Palagi niya kasing bilin sa’kin na wag akong magpabilis ng takbo kapag nagmamaneho lalo pa’t di raw dalawa ang buhay ko.

Oo, kung tayo ang makikinig sa magulang natin, masasabi natin na medyo over protective lang sila. But I know din naman na its for the safety of me.

At naiintindihan ko sila na halos ipakuha na nga ni mom ang kotse ko at magpapahatid sundo nalang kay kuya Jordan, sa tauhan ni dad. Naiintindihan ko ang pag-aalala nila… Lalo pa’t ito rin ang dahilan ng pagkamatay ng kapatid ko…

I shaked my head as my heart hurts again when I remember my twin brother.

Wala na akong kukulitin…

Wala na akong kasabay umalis ng bahay…

Haisssttttt!

Nilingo-lingo ko ulit ang ulo ko at mas tinuon ang sarili sa pagmamaneho.

Agad kong tinignan sa GPS kung malapit na ba ako sa napag-usapan naming lugar.

Bagong restobar kasi kaya di ko pa napuntahan at di ko pa alam kung saan.

Basta sinusunod ko lang ang binigay na address ng mga kabarkada ko.

Halos mga labing limang minuto ng naghanap ako ng parking slot. Mukang ito na kasi yata ang tinutukoy nilang place.

I grab my phone, wallet, ang keys matapos kong mag park ng kotse. Agad na rin akong lumabas at tumawag sa gc naming magkabarkada.

Di palang mag isang minuto ng sumagot si Dennis sa V-call ko sa gc namin. Sa paglabas ng appearance nila ay magkakasama na pala ang tatlo.

“Jusko ka bhieeeee” halos sigaw na ni Dennis sa v-call. Agad akong napalingon sa may di kalayuan ng parang sa kaibigan ko din namang boses ’yon.

So ayon nga, nasa may di kalayuan lang din pala sila sa pinarkingan kong kotse. Di yata nila napansin ang kotse ko. I mean bagong bili pala ang kotse kaya di pa nila nakita dati.

I end up the call and went on where they stand.

Pakaway-kaway pa ako sa kanila ng mapansin nila akong naglalakad papalapit sa kanilang kinaruruonan.

“Ang aga mo po para sa susunod nating gala” sarkastikong bungad sakin ni Kent na nakasandig sa sa kotse nya rin.

“Pasensya na, gwapo lang” responde ko na inaayos ang kwelyo ko.

“Ang lamig bhieee, sobrang lamig pahingi nga ng jacket” paarteng acting ni Dennis.

“Sorry mga tol, pero nakatulog ako ng mahimbing kanina kaya late akong nakabiyahe” pag-aamin ko nalang. Agad din naman silang nagsitanguan at wala ng kung ano-ano.

Ganyan naman kaming magbabarkada ehh, magsabi kalang at wala ng problema ganon!

Sumunod nalang ako sa kanila ng magsimula silang maglakad. Medyo madilim na rin kasi kaya wala ng halos tao sa daan.

I checked my watch and it’s 5:45 pm already.

“May table na tayo?” Umpisa kong tanong habang naglalakad kami patungo don sa baging bukas na bar.

“Yes” tipid na sagot keith.

Tsk! Ito talagang si keith ay ang tipid kung sumagot. Nakasanayan na namin magbabarkada na sobrang ikli talaga ng mga sagot niya. Maski kakambal niyang si Kent ay minsan naiinis sa kaiklian ng mga sagot niya kung nagka-usap sila.

“The place is nice though” komplimento ko mg makita ang nag-iilawan ng lugar.

Agad na kaming pumasok. Deritso lang ang pasok namin at wala ng kung ano-ano sa pa sa guard.

Namangha ako sa aking nakita sa loob. The design is so unique. ’Tsaka gustong-gusto ko ang pagkahalo ng kulay sa bawat dingding. Di pa kasi nagsimula ang sayawan kaya may mga ilaw pa kaya tanaw na tanaw ko ang mga desenyo ng bar.

Nilibot ko pa ang tingin ko.

Pag-apak ko palang at pagpasok ay may may nagsitinginan na agad sa’kin. Tskkk! As expected, I know I’ll attract them immediately.

Di naman bago sa’kin ’to. Kung makatingin lang ang ibang babae dito sa bar ay parang hinuhubadan na ako sa bawat titig nila.

I also give them a stare na nagpapahiwatig na interesado rin ako sa kanila. Pakidhat-kidhat pa ako sa kanila na mas lalong nagpapaasa sa kanila.

I love fooling with girls. Parang nakasanayan ko na yata ’to eh. This year ay wala akong ginawa kundi ang mang-akit lang ng babae pero wala akong planong jowain sila o ano. Ni maski ang pakikipagtalik sa kanila ay di pumasok sa isip ko. I just love getting attention from girls and that’s it. That’s the only thing.

Sumunod lang ako sa kabarkada ko. Mukang sa second floor pa yata kami.

Sa paglalakad namim ay pansin kong parang kulang kami. I immediately hold the two and asked where is Dennis.

Napalingon-lingon na kami at nakitang nag stop pala sa ibang table at nakikipagharutan na sa mga lalaki.

Haisstttt! As expected din ’tong kay Dennis eh. Kung saan kami gagala, ay may hidden agenda rin kasi. Minsan nga sa mga gala namin ay di na sya nakakasabay sa pag-uwi dahil may lalaki na namang nabingwit. Although he’s not rich, just a simple gay pero sya rin kasi ang lapitin rin sa mga lalaki.  Like ang dali nyang makakabingwit ng kapartner kahit saan-saan tskk!

Deritso nalang kaming tatlo sa taas kung saan ang table namin. Susunod naman ’yong si Dennis mamaya kaya di na namin hinintay.

“Sa’n table natin?” Tanong ko kay Kent dahil alam kong di halos sasagot ’tong kakambal niyang si Keith.

“Sumunod ka nalang” ani niya at tumango nalang din ako.

Sumunod nga ako sa kanila. Actually medyo madami na ang tao sa loob. Mukang marami agad costumer kahit bago palang ang pagbukas nito. Maganda din naman kasi ang place kaya dadayuhin talaga.

Saktong umupo na si Keith kaya alam kong table na namin ’to. Nagsi-upuan na rin kami at may lumapit na agad sa’min na waiter.

“Can I have your order sir?”

Di na ako nagsalita dahil alam naman ng barkada ko kung ano ang oorderin ko sa tuwing nagpupunta kami sa bar. It’s always the red wine at sila na bahala kung ano ang pulutan. Kakain lang din naman ako kung ano ang nasa mesa na mga pulutan.

Ang akala ko nong matapos niyang kunin ang order namin ay aalis na ’tong waiter pero tang*na? Anong tinu-tulala nito?

Tskkk! Bagohan yata ’to dito eh. Napapatingala pa ako ng tumingin sa kanya. Sa tindig palang nya ay alam kong mas mataas pa ’to sa’kin.

“What?” Sarkastiko kong tanong. Eh sa tingin ng tingin sa’kin ehhh. Alam ko namang hot at pogi ako pero pati ba naman lalaki—

“You’re cute” ani nya sabay alis.

Sa sinabi niya palang non ay halos mag-uumapaw na ako sa pikon. Saying me that I’m cute ay isa sa mga hate ko. Like man! I’m hot not cute the f*ck!

Nasasabihan kasi akong ganon dahil sa height ko eh. Tang*na! Pero alam kong parang ang labas kasi sa’kin kapag ganon ay tinutukso ako sa height ko.

Ang angas ko kasing pumorma pero 5’2 lang height ko yawa! Sa aming magkakabarkada ay minsan ako ’yong mapagkakamalang minor sa’min kahit na 25 years old nako.

Eh kay mom na height ang nakuha ko eh, di kay dad kaya wala akong magagawa.

“Owss HAHA! umuusok na sya sa galit HAHA” pantutukso na rin ng kaibigan kong si Kent.

“Stop it man” pagpapatigil ko sa kanya pero parang lumakas lang tawa nito. Maski ’tong si Keith na medyo tahimik lang pero nakikitawa na rin. Alam kasi nilang pikon ako kapag may nagsabi sa’king ganon.

“Eh totoo naman kasi, ang cute mo po” malumanay pero alam kong may panunuksong ani ni Kent sa’kin.

“Cutieee” panunukso na ng pinakatahimik kong kaibigan na si Keith.

Haissttt dati ba silang yawa? Mukang ako yata mapagtripan ng barkada ngayon ah.

Di ko nalang sila pinansin at nilipat ang tingin sa ibang nakatable.

Ngayon ko lang napansin na may tingin ng tingin na pala sa’kin na babae kanina pa yata.

Parang sinasadya niya pang ipakita talaga sa’kin ’yong cleavage nya kaya halos maging telescope na mga mata ko.

Hahays! Kahit anong ipilit ko sa sarili ko pero ewan bakit di ako na tu-turn on sa mga feature ng babae. Gusto ko lang ng atensyon nila pero gago bat di ako sexually attracted sa babae eh ang gaganda pa naman sana nila.

Binigyan ko nalang din isang malaswang tingin bago ko tinuon ang atensyon sa barkada kong si Kent na nagsasalita.

Actually nakikinig lang ako sa mga sinasabi niya. Sa apat na magbabarkada ay si Kent ang pangalawang pinakamadaldal maliban kay Dennis. ’Yong tipong di sila nauubosan ng kwento ganon!

Habang nakikinig ako sa kinukwento niyang naka meet up niya raw na lalaki rin ay kinuha ko na muna sa bulsa ang phone ko.

Nagkukwento na sya kung saan sya mas naaaliw kasama kapag nakikilag meet up sya, sa babae ba o sa lalaki. E bisexual ’tong si Kent eh pati na rin ang kakambal niyang si Keith.

When I open my data, agad na nag pop up sa screen ang chat head ng account ni papa. Di ko na muna tinignan ito at baka tumawag lang kapag nag seen ako. Kadalasan kasi kapag nag seen ako sa kga chats nila, ay agad na silang nag V-call sa’kin dahil online active raw ako non.

Mga ilang minuto lang din ay umabot na ’yong order namin. Medyo marami-rami rin pala ang order nilang pulutan at beer kaya mukang mapapalaban rin ako nito. Although usually red wine lang iniinom ko, pero dahil nasa mesa na ang ibang bottle, ay di ako umaatras sa inuman.

Tinabi ko na muna ang red wine ko. Dito tayo sa beer. Mukang gusto ko ring malasing ngayon. Mukang last 2 months pa ’yong huli akong nalasing eh kaya gusto kong magpakalasing ulit.

Dahil di pa rin naman nagsimula ang sayawan sa gitna kaya magpapakalasing na muna kaming magbarkada dito sa table. May mga banda ng nagpeperform mga isa’t kalahating oras na nandito kami. Mga tugtog na malalakas pero sobrang aga pa para sumayaw sa gitna.

Kain nalang din ako ng chicken skin habang nagtutungga kami. Actually sa aming magbarkada ay ako ang pinakamadaling malasing. Ewan ko kung bakit ang bilis ko lang malasing.

Isa palang naubos ko pero medyo umiikot na paningin ko the f*ck! Tumigil lang muna ako sa kakainom at binanatan nalang ang pulutan sa mesa.

Maya-maya ay dumating na rin si Dennis at nakisabay na sa’min. Ang sigla niya pang bumungad sa’min na parang galing lang nadiligan HAHA! jokes!

“Oh? Tingin-tingin niyo jan?” Maarte niyang tanong sa’ming tatlo ngayon nang makarating sya sa table namin. Mapang-asar na tingin naman kasi ang binigay nina Kent at Keith eh kaya medyo naiirita agad ’tong si Dennis.

“Alam kong maganda ako kaya wag na kayong tingin ng tingin jan para kayong mga bastos” ani naman nya sabay upo na naka ekis ang paa.

“Ay wow! Kami pa ang bastos? Sino ba ang naghanap agad ng tirada? Sino ba kakagaling lang nadiligan?”

“Ako” pagmamayabang pang tugon ni Dennis na ikinasapol ko sa aking noo.

Haisstttt! Iba talaga ’tong isang kaibigan ko ehh. Walang gala na di sya nadidiligan jusko!

“Ikaw Austin, e try mong magpadilig” Bigla-bigla niya lang sabi na ikinabuga ng ininom ko. Kakabukas ko lang ng pangalawang beer eh tapos ’yon agad ang maririnig ko jusko!

“The f*ck? Ako dapat dumidilig sa kanila” maangas ko pang pabalik na sagot. Napataas pa kilay ko dahil mukang di sila sang-ayon sa sinabi ko kanina.

“Cheee! Mas bagay sa’yo magpadilig bhieee. Pang sugar baby ang height mo HAHA!” Pang-iinis sa’kin ni Dennis. Haissttt! Kakarating niya palang at ako na agad ang pinagtripan.

“Marami ngang nagtatanong nong mga kasama nong ka hook up ko kanina, kung pumapatol ka rin ba daw sa lalaki eh”

Napapikit na ako ng mata at kinokontrol ang emosyon ko. Ang dali ko kasing mapikon kaya minsan napagtripan akk ng barkada.

“Ang cute mo raw kasi kaya nagbabakasakali sila” patuloy na pang-aasar ng walang’yang kaibigan ko.

“Stop it Dennis” pagpuputol ni Keith.

Minsan okay rin ’tong si Keith ehhh. Kahit na tipid magsalita pero siya talaga taga awat sa’min. I mean, parang siya ’yong mas matured na mag-isip kaya alam niya kung naiinid na ang isang tao sa mga biro.

“I’m not interested with men—” naputol ang sasabihin ko ng agad nasumapaw si Dennis.

“Jusme ka bhieee, ramdam namin ang kabaklaan mo kaya wag ka ng magsinungaling”

“Owss uminom ka nalang, dami mo pang sabi” ako sabay tungga nong beer.

So ayon nga, nag-iinoman na muna kami. Kung kanina ay si Kent ’yong nagsasalita, ngayon ay si Dennis naman ang nagkukwento. Mas madami yatang bain na chika ’tong isang kaibigan ko. As in grabi, sunod-sunod ang mga kwento nya.

Tumatawa pa kami ng nakwento ni Dennis ’yong ka hook niya raw sa grindr. Eh sa gago ’tong kaibigan ko eh. Pati s*x scene nila ang kinukwento niya sa’min.

“As in mga bhieee, I’m so disappointed” Umpisa niya habang umiinom na rin.

Eh ano ba kasi nangyari dito? Haissttt.

“Eh kasi nong nag cha-chat palang kami, sabi niya 12 inches raw ’yong sakanya” patuloy niya.

“Oh tapos?”

“Eh sobrang excited pa ako nong pagpunta ko sa place nya, ang hot niya rin kasi kaya nakipaghalikan na agad ako pagkarating ko palang. Eh nong papunta na kami sa exciting part at nong binaba ko na ’yong pantalon niya, as in sobrang nganga ako sa disappointment” paliwanag niya pa.

“Bhieeee di nga siguro nag 4 inches ’yon” with matching sinusukat pa nya sa kamay niya kung gaano kaliit. May pagka g*go talaga ehh. Gustong-gusto ng ka hook up pero nagrereklamo kung maliit ang nakuha sksksk!

“Nong pinasok na nya ay di ko talaga ramdam HAHA!” Patuloy niya na umaagik-ik na sa tawa.

“May pa tanong-tanong pa syang does it hurt baby eh hindi nga ako na inform na napasok na nya pala HAHA”

“GAGO ka talaga”

Napakamot nalang ako sa ulo ko sa aking mga narinig mula sa kanya at nagpatuloy sa pag-inom. Natapos ko na rin ang pangalawang beer ko at mukang natatamaan na yata ako ng alcohol eh.

Mga ilang oras pa ang lumipas ng nagsimula ng magsayawan sa gitna ang mga tao.

Papahuli pa ba kami?

Nagsitayuan na rin kami at nakisayaw na sa gitna.

Medyo may tama na nga ako at wala ng pakialam basta’t nakipagsayawan nalang ako kahit sino.

Nakalimang botelya na ako ng beer kanina bago nagsimula ang sayawan kaya medyo wala na sa sarili.

Pasayaw-sayaw na ako sa gitna. Ang lakas rin kasi ng tugtog kaya sobrang gana kung gumalaw. Kanya-kanya na kaming magkaibigan.

Maraming lumalapit na babae at nakikisayaw nalang din ako sa kanila. Minsan nilalapit pa nila sa’kin ang s*so nito at sadyang pinapakita sa’kin pero wala akong paki. I’ve never dreamin’ holding girls body.

Patuloy lang ako at sumasabay sa tugtog.

Ramdam ko pa ang paghipo ng babae sa baba ko. Mukang gustong-gusto nyata nitong magpatira ehh.

Hinayaan ko lang ang ginagawa nya. Di rin naman ako nag eerection sa babae. Ewan pero I’m not sexually attracted to girls. When it comes to sex, wala talaga sa isip ko ’yong babae. Ewan kung bakit ako nagkaganto. I mean, I’m sure I’m straight but maybe s*x is not my thing.

Patuloy sya sa paghawak sa eksaktong pwesto sa pantalon ko. Hanggang sa may pa bulong² na sya sa’kin na umalis raw kami sa gitna at magpainit ng gabi.

Nasa di tamang pag-iisip na ako dahil nakainom pero mabuti nalang at magaling akong magcontrol kaya’t lumingo-lingo lang ako na nagpapahiwatig na ayaw ko sa gusto niyang mangyari. Baka mabuntis ko pa ’to. Yari ako sa magulang ko.

Naiinis yata ’yong babae dahil di ako pumayag sa gusto niya kaya umalis na ito sa harap ko. May pa habol pa syang baka bakla raw ako kasi di ako pumapatol sa babae.

Eh paki nya ba kung ayaw ko sa mga makakati ang kipay?

I smirk dahil don sa nasa utak ko.

Pasayaw-sayaw lang ako na parang wala ng pakialam.

Dahil nga medyo umiikot na ang paningin ko kaya di ko na matanaw kung saan na mga kaibigan ko.

Palingon-lingon ako habang nasa gitna hanggang sa gulat na gulat ako ng may bigla nalang humawak sa bewang ko at napatingala agad ako.

“Gago” agad kong mura sabay tulak sa lalaking nasa harap ko. Di ko maanigan ang mukha niya pero alam kong lalaki sya.

Nilapit niya pa ulit ang sarili niya sa’kin at inabot ulit ng kamay niya ang bewang ko.

“Lasing ka na” pabulong pa nito at maaamoy ko rin ang alak na buga ng hangin niya.

“Sumama ka muna sa’kin” dagdag niyang bulong sa’kin.

“Why would I? May kasama ako” naumpisa kong inis na sagot.

“Shhh don’t worry, nandon naman mga barkada mo sa pupuntahan natin” sa narinig kong ’yon ay di na ako nagmatigas.

Eh kasama naman pala nila ’yong barkada ko. Baka pinakuha nila ako rito. Haissttt!

Sobrang nalasing na rin kasi ako at parang nagpahila nalang ako kung san niya ’ko dadalhin.

Lumabas na kami ng bar at wala lang akong imik. Nagpatuloy sya sa paghila sa’kin at naglakad lang din ako kung sa’n sya papatungo.

“Malayo pa ba?” Wala sa sarili kong tanong. Eh sa tinatamad na akong maglakad eh.

Di na sya sumagot kaya hinayaan ko nalang.

Pero napaurong ako ng kanya akong tinanong.

“Na subukan mo na bang sumubo?”

Siniko ko kaagad ang kamay niyang nagtangkang hawakan ang bewang ko.

“The fck man! do I look gay?” Inis kong pasagot sakanya. E gago pala ’to eh. Tekaaaa! Kasama nya ba talaga ang mga barkada ko? Oh sht!

“Then try mine, you would love it. Plus I’ll give you money just s*ck me—”

“Would you stop talking and bring me on where my friends are?” Kung di lang ako lasing aba’y bugbog sarado ’to sa’kin. Ako pa talaga ang bibigyan ng pera? Di niya ba ako kilala? My father is a multi-millioner for f*ck sake!

“You can’t say you wouldn’t love it if you didn’t try once—” di na nya natapos ang sasabihin niya ng dumapo na agad niya ang kamao ko sa kanya.

“Ayoko ko nga gago ka ba?”

Sa sobrang pagwawala ko ay na suntok ko kaagad sa panga ’tong manyak na ’to.

Anong akala niya sa’kin? bayaran? Kung bagsakan ko sya ng milyones ng matigil sya kakaoffer sa’kin ng pera tang*na!

So ayon nga, natumba nga sya sa suntok ko pero agad din naman syang nakabangon.

Knowing na mas malaki sya sa’kin kaya napapatingala pa ako ng tumayo sya sa harap ko. Piste kasing height ko bat di man lang pinaabot kahit 5’5 lang gago!

Malabo na ang paningin ko at halos pagiwang-giwang na akong tumalikod pabalik don sana sa bar. Mukang niloloko lang yata ako nitong gagong ’to eh.

“Small guy” ’yan talaga ang tawag niya sa’kin kaya mas naiinis akong lumingon.

“Do you even know how to punch?” Sarkastiko niyang ani na parang balewala lang sa kanya ang suntok ko. Kung palipasin kaya namin ang gabi at hintayin na mawala ang kalasingan ko at saka kami mag suntukan?

“Tskk! Lemme show you how–” di niya ulit natapos ang sinabi niya.

Tatamaan niya rin sana ako ng biglang may umuna ng sumapol na kamay sa mukha niya ulit.

Ang malabo kong paningin ay napunta sa isang lalaking nakatayo ngayon sa harapan ko.

Kung matangkad ’yong lalaki kanina, mas lalo naman ’to. Gago? Bat ba ang tatangkad nila yawa!

5’2 lang kasi height ko at mukang mga 6-7 foot to eh.

Tang*na! Nagmumuka akong bata kapag kaharap sya.

“Go save you life, kid” sa boses niya palang ay parang nanginig na ang katawan ko ng marinig lang iyon galing sa lalaki. Ang lalim… Parang nagbabanta kung sya’y magsalita. Kumaripas pa kaagad ng takbo ’yong isang lalaki na parang takot na takot na makita lang ’tong isa.

“Next time, don’t just go with someone if you’re drunk, especially if you didn’t know the person” parang pinagalitan pa ako.

Tumayo ako matapos niyang sabihin iyon. Na out of balance kasi ako kanina nong tangkang susuntukin ako kaya sumapol ang pwet ko sa sahig.

“So, you’re okay—” napataas ang kilay ko kahit na malabo na ang paningin ko. Eh bat sya huminto?

“Yeah, I’m okay” sagot ko nalang dom sa putol niyang patanong.

I’m so drunk right now. Hindi ko na maklaro ang mga mukha ng nasa paligid ko.

“How much do you want?” Pag-iiba ko. Gusto ko lang ibalik ang tulong niya, at baka kailangan niya rin ng pera. Gan’to rin kasi ako ehhh, I don’t take anything for granted. Lahat may kapalit, lahat may bayad.

He just kept silent and I started to get worried about it.

Kinsausap ko sya pero parang pipi yata ehhhh, di nakakapagsalita!

But even though he’s not answering my questions, I still continue asking him. Asking him what how I could help him back.

Pero ng tumagal ng mga dalawang minuto na magkaharap kami ay mas naging di ako komportable ng hinawakan na niya ang pulsuhan ko.

Puta?!

Di pa rin kasi sya nagsasalita na parang natamimi nang makita ako.

Wait baka kakilala ko? Haissttt!

Tinabig ko nalang ang kamay niya at tumalikod. Mukang walang kwenta kausap ’to.

“Salamat nalang” ani ko sabay talikod.

Naglakad nalang ako ng di sya nilingon. Kinapa-kapa ko pa ang phone ko sa bulsa.

Mga nakatatlong hakbang palang ako ng marinig kong tinawag niya akong “Aiden”

Napaurong ako.

“Aiden”

Halos di agad ako nakapagsalita sa kanyang pagtawag sa’kin.

How did he know my twin brother’s name? Magkakilala sila? Di nya pa alam ang nangyari sa kapatid ko?

Nagpatuloy ako ng hakbang ngunit di ko na rinig ang pag tawag niya sa’kin.

O guni-guni ko lang ang boses na ’yon?

Sa sobrang kalasingan ko kaya baka kung ano-ano na naririnig ko. Lasing nga kung maglakad ako.

Ng makuha ko na ang phone ko sa bulsa ay plano kong tatawagan sana ang kaibigan ko dahil baka uuwi na sila. Sasabay nalang ako o di kaya’y magpalahatid kay Keith dahil di ko na talaga kayang magmaneho. At kung pipilitin ko ay baka madisgrasya lang ako nito dahil sa kalagayan ko.

Pero ngayong kaharap ko na phone ko ay di ko naman makita dahil sa kalaboan ng paningin ko. F*ck! Pa’no ko sila tatawagan?

Haisstttt!

Naglakad nalang din ng saktong may nakabungguan ako at agad kong pinagmumura.

“Tarantado ka? Gago ka ba? Kita mong naglalakad ako tapos paharang-harang ka sa daan?” Malutong kong pagkasabi. Eh sa ang bilis kong magalit kapag nalalasing eh.

“Palibhasa di kayo tumitingin sa daan kung maglakad” pagsisisi ko pa sakanya kahit kasalanan ko naman talaga. Ako ’yong lasing ako ’yong wala sa tamang paglalakad pero ako pa ang may ganang magalit f*ck!

“Austin? Lasing kaba? ’Tsaka anong ginagawa mo rito?”

Sa boses palang non ay agad na akong napaduko.

“K-kuya Jordan” tawag ko sakanya.

Si kuya Jordan ay isa sa mga tauhan ni Dad matagal na. Parang tatay na nga ang tawag ko sakanya dahil isa sya sa mga malapit ko mula nong bata pa ako. Hanggang ngayon ay nagtra-trabahp pa rin sya sa dad ko, at hanggang ngayon ay malapit pa rin ang loob ko sakanya.

Napakagat pa ako ng labi dahil don sa mga sinasabi ko sakanya kanina. Pinagmumura ko pa sya haisstt!

’Tsaka ano ginagawa niya rito?

Owss! Naalala kong mahilig rin pala sya mag bar. Lalo pa’t wala si dad kaya baka day off niya rin ngayon? Pero pianpabantay lang din sya sa’kin ehhh. Oh baka hinanap niya talaga ako? Dahil alam niyang mahilig ako sa bar kaya nagbabakasakali syang mahahanap niya ’ko sa bagong bukas na bar.

Siguro nga…

“You already know na ayaw na ayaw ng mom mong lumalabas ka mag-isa ng gabi”

Di ko nalang sinabi na kasama ko mga barkada ko. Wala din namang patutunguhan ’to dahil kung isusumbong niya ako kay dad, kahit na may kasama  pa ako ay baka umuwi agad sila galing states para lang masiguro na naman na umuuwi ako sa tamang oras haisst!

“Sorry po, pero wag niyo po sana akong isumbong kay dad. Please kuya Jordan”

“Hmmm basta uuwi na tayo” sabi niya at tumango nalang din ako.

Di na ako tumawag sa mga barkada ko. Maraming beses na rin kasing nangyari na si Kuya Jordan ang sumusundo sa’kin at kapag di na ako nagpakita sa kanila, ay alam nilang sinundo na ako.

“Kuya dala ko ang kotse ko”

“Hmm saktong dala ko si Mike kaya siya ang magmamaneho sa kotse mo”

Si Kuya Mike naman ay isa rin sa mga tauhan ni dad kaya mapagkakatiwalaan ko sya sa kotse ko.

Naglakad na kami hanggang sa marating namin ang nakaparking na kotseng dala ni kuya Jordan.

Binigay ko nalang ang key don sa kotse ko ng makita si Kuya Mike.

Lasing na lasing na kasi ako pero mabuting kaya ko pang maglakad kahit na parang wala na ako sa sarili.

So ayon nga, di na inabutan ng ilang minuto ng nagbiyahe na kami.

Nasa back seat lang ako at sulong-sulo ko ang likod. Humiga na ako don, at hinintay nalang na umabot sa bahay. Haisstt! Medyo malayo-layo pa naman ang bar na ’yon sa bahay namin.

Di pa nag ilang minuto ng marinig ko ang pag ring ng phone ko.

Rinig ko ang pag tunog ng phone ko but I couldn’t manage to answer it anymore. Like my vision is too blurred anymore.

Actually kanina lang nag ri-ring phone ko pero di ko lang sinasagot. Eh kapag sinagot ko kanina nong nasa bar ako, edi yari ako nito dahil malalaman nila na nasa bar ako. Sa tugtog palang kanina ay malalaman na kaagad nila.

Nakailang ring ulit ito bago huminto.

Yowwnnn mabuti naman.

Sigurado akong sina mom o di kaya si dad ’yong tumatawag. Magdadahilan nalang ako bukas na nakatulog ako ng maaga kaya di ko nasagot mga tawag nila.

Di rin nagtagal ay may narinig na naman akong phone call. Pero di na sa’kin galing…

Kay Kuya Jordan na naman yata tumawag. Tskkk!

Lasing na ako pero sinisikap ko pa ring makisuyo ng pandinig kung sila mom nga ba ang tumawag sa kay kuya Jordan.

Saktong-sakto na pina loud speak ni Kuya Jordan kaya rinig na rinig ko ang boses nila.

“Actually boss, Austin is already sleeping on his bed” bungad niya kay dad habang nagmamaneho.

“Mga 8 pm palang ay nacheck ko na sa kwartong natutulog” pagsisinungaling na naman ni Kuya Jordan.

“Are you sure?”

“Yes boss”

’yon ang huli kong narinig sa pag-uusap nila. Goods! At solve na naman ang problema ko. Madalas na talaga akong pinagtatakpan ni Kuya Jordan.

Kaya ngayong darating na kataposan, dadagdagan ko talaga sweldo niya.

Pinikit ko nalang muna ang mata ko habang nasa biyahe. Di ako makatulog kapag di sa kama kaya sinubukan ko munang ipikit mga mata ko.

Pinakiramdaman ko lang ang pagtakbo ng kotse hanggang sa makaabot kami sa bahay.

Mga dalawang oras yata ng makarating kami.

Oo, inabot ng dalawang oras sa pagbabiyahe lang don patungo sa bagong bukas na bar.

Halos gusto kong gumapang patungong bahay ng lumabas ako sa kotse. Hilong-hilo ang sarili ko at malabo pa rin ang paningin ko.

Inalalayan na muna ako ni Kuya Jordan papasok ng bahay. Pero nong nakaakyat na kami sa taas, sa 2nd floor ay sinabi ko ng ako nalang ang papasok. Kaya ko na naman. Baka kasi inaantok na rin siya at baka may ipapagawa pa si Dad sakanya bukas.

“Salamat Kuya Jordan” ani ko

“You sure na kaya mo?” Pag-aalala niya pa sa’kin.

“Hmmmm, salamat talaga at pinagtakpan mo ako kay dad” ako sabay kaway-kaway na parang nasa bar pa rin.

Pagiwang-giwang akong naglakad patungong silid. Pagbukas ko palang ay agad na hinanap ng katawan ko ang kama.

Tinapon ko na ang sarili ko sa kama. Eh kanina palang din ako inaantok. Pero ewan di talaga ako makakatulog kapag wala ako sa kama.

At ilang segundo lang nang maramdaman ko ang kotson ay nakatulog na din ako kaagad.

---

---

---

---

---

“F*ck” pagmumura ko na agad kahit umagang-umaga pa.

Sakit ng ulo ko ng ako’y gumising. Parang binibiyak kadalawa ang ulo ko sa sobrang sakit.

Haissttt! Parang di ako nasanay. Nitong nakaraang taon ay napapadalas talaga ako ng pagkalasing.

Napakusot-kusot pa ako ng mata para mawala ang antok.

Sa ilang sandali ay naalala ko kaagad mga kaibigan ko.

I immediately grab my phone na nasa bulsa ko lang. Ni hindi nga pala ako nakabihis kagabi eh. Buti nalang ay di ako sumusuka kapag nalalasing.

Agad akong nag v-call sa group chat naming magkabarkada at mabuti naman ay sumagot rin sila.

“Where the f*ck are y’all last night?” Bungad ko. Eh sa nainis ako nong naalala kong nawala nalang sila sa likod ko nong nagsasayawan na kami sa gitna.

“Hinanap namin si Dennis kagabi” ani ni Kent at agad nabaling ang tingin ko don sa small square kung saan ang mukha ni Dennis na nagbitbit ng salamin at tinitignan ang sarili.

“And where did you go, Dennis?” Tanong ko pero kinidhatan lang ako na parang may ginawa na namang kalokohan kagabi.

“We found him in the darkside outside of the bar… while the police guy’s length is inside of his hole”

“WHHAATTTT?” Di makapaniwala kong tanong sa paliwanag ni Kent.

“You love doing it outdoor?” Paniniguro ko pa sakanya pero ngumiti lang ang loko“

“Anywhere, everywhere” he proudly says na parang nasa komersyal lang tang*na!

“Teka lang guys, tinatawag na kami ni mama para kumain ng almusal”

’Yan din ang sunod na sabi ng dalawa kaya tumango nalang ako at mamaya na kami mag-uusap ulit.

I end up the call. Napakamot pa ako sa buhok ko ng parang hong over pa rin ako.

Okay naman barkada ko, don’t tell me ako lang ang nalasing? Haisstt! Ako naman talaga ang pinakamadaling malasing sa’min eh!

Nilibot ko na muna ang tingin ko sa loob. Napatakip pa ako ng bibig ng mapagtantong di ’to ang silid ko.

Nasa tamang pag-iisip na ako, at ngayon ko lang napansin na ibang silid pala ang pinasukan ko.

This room…

This is the room of my twin brother.

Matagal na rin nong huli akong nakapasok dito. At ngayon na nandito na naman ako ay bumabalik lang ’yong pangungulila ko sa kapatid ko.

Dahan-dahan akong tumayo habang iniisip ang mga memoryang meron kami ng kakambal ko.

Di ko mapigilang hawakan ang mga gamit nya dahil parang kasama ko lang din sya.

Dala-dala ko ang unan nito at yakap-yakap ko.

Naglakad muna ako at tinignan muli ang mga gamit niya.

Deritso ako sa small box kung saan namin tinatago ang mga litrato namin mula nong mga bata pa kami.

Sa unang tingin ko palang non ay tumulo na agad ang luha sa aking mga mata.

Bakit kay dali niyang kunin sa mundong ’to. Bakit kay sandali lang ng mga panahong magkasama kami.

Habang tinitignan ko ang mga litrato ay di ko mapigilang maalala ang mga pagkakataong naririto pa sya sa aking tabi.

“I miss you so much, my brother” bulong ko sa hangin at patuloy na tinignan ang mga nakatagong litrato.

Parang nawili akong tinitignan ang mga gamit nya.

Sa ginagawa ko ay mas lalo lang akong nangungulila sa kapatid ko. Pero sa ginawa ko ring ’to ay medyo gumagaan ang loob ko.

Sa patuloy kong pagtingin-tingin sa kung ano ang laman ng box ay may nakita akong nakapilong litrato.

A picture.

A single photo of my twin brother and a handsome guy?

Sa litrato palang ay alam kong di lang basta-basta magkakilala ang meron sila. My brother Aiden is so happy together with this guy and seeing the guy’s hand on Aiden’s waist?

Waittt!

Who’s this guy na kasama niya sa litrato? Is he his other friend? His boyfriend?

Gulong-gulo ako dahil di naman nabanggit ng kakambal sa’kin ang tungkol dito.

But knowing that they have pictures together… And he did kept it in a box?

Then he must be important to him also. Nalaman na niya kaya ang nangyari sa kapatid ko year ago?

Alam na niya kaya na… Na patay na ang kapatid ko?

Ng tinitigan ko ang mukha ng lalaki ay di ko mawari kung ano ang nasa isip ko.

Who is he in my twin brother’s life?

To be continued…

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 2

Austin POV~

Nasa aking silid ako ngayon habang yakap-yakap ang unan ko. Nakatabon rin ako ng kumot at parang walang planong bumangon.

Patuloy ang pagbagsak ng mga luha ko at hinahayaan ko lang ’yon na dumaloy sa aking mga pisngi. Nanonood kasi ako sa Youtube ng bl anime.

Halos humagolhol na ako sa iyak habang pinapanood ’yong “Given” ang title na bl. Di na maputol ang luha ko at patuloy na sa pagdaloy lalong-lalo na nong nagsimula na syang kumata.

Kahit na nanonood lang ako pero ramdam ko ang kalungkutan niya. Ramdam ko ang pangungulila sa kanyang namatay na nobyo.

Shuta kasi ’tonf si Dennis eh. Nag suggest sya ng panonoorin ko raw. Di sya nagsabi na bl pala. Nong una ay naguguluhan pa ako. Hanggang sa di ko nalang inisip kung bakit lalaki sa lalaki at nagfocus nalang ako sa kabuuan ng storya.

At ngayon… Parang sinaksak ng walang tigil ang puso ko habang patuloy na pinapanood nong kumakanta na ang bida.

There’s a part of him na sinisisi niya ang sarili niya sa pagkawala ng nobyo niya. There’s a part of him regretting of what he says to his ex-boyfriend.

Basta sobang halo-halo ang emosyon ko. Naaawa ako na nalulungkot pero minsan napapatanong ako kung pa’no niya nasabi ’yon sa dati niyang nobyo.

And at the moment na tumigil na sya sa kanta at agad ko ring ni- paused dahil di ko na kaya ang dinadamdam ko.

Parang ako na ang nasa kalagayan niya at gusto ko g humagolhol dahil lang sa storya.

“Takte para akong bakla nito” reklamo ko pa sa sarili ko ng ayaw talaga tumigil ang luha ko. Parang tumatak na sa utak ko ang pinanuod ko.

Pinunas-punasan ko nalang sarili ko. Ako’y tumayo na lamang at kumuha ng pagkain sa baba.

Btw, gabi na ngayon. Mabuti at nawala na rin ang hang over ko dahil may duty pa ako bukas. Kung kanina ang sakit ng ulo ko, mabuti at nawala na rin ngayon.

At ’Yong tungkol sa litratong nakita ko kanina sa silid ng kakambal ko ay binalik ko na rin sa lagayan. Di ko na inisip kung sino at kung kaano-ano sya ng kakambal ko. Wala na rin kasi si Aiden kaya papagurin ko lang sarili ko kakaisip kung sino sya.

Lumabas na nga ako ng silid at bumaba na patungong kusina. Tamang-tama dahil kakatapos lang magluto ng tagaluto dito sa’min kaya’t nagpaalam na ako sa kanila na sa loob ng silid nalang ako kakain at di ako makakasabay sa kanila.

Nagtanong pa sila kung ano raw ang nangyari sa’kin bakit ang maga ng mata ko. So ayon, kinuwento ko sa kanila na nanood ako ng bl kaya’t ganito ka maga ang mata ko.

Matapos kong magkuha at magpaalam ay bumalik kaagad ako sa silid ko.

Nilagay ko sa maliit na mesa, kaysa sa iisang tao lang at don ako pumuwesto. Inabot ko ulit ang phone ko at pinanood ang karugtong nong storya. Di naman sya masakit. Parang kagat lang ng dinosaur! Di pa rin ako maka move on dito sa pinanood ko. Ang sakit-sakit ng nangyari sakanya. Mabuti nalang at mayroong nasa tabi niya lagi.

Pero habang pinapatuloy ko, gagi bat ako kinikilig sa dalawang ’to. Inabotan pa talaga ako ng halos dalawang oras bago ko matapos panoorin lahat ng episodes.

“Tang*na?” Patanong kong mura sa’king sarili.

“Gago! Nababakla na ba ako?” Parang timang ko pang ulit.

I mean pinanood ko lang naman dahil sabi maganda daw ang storya pero di ko unasahang makakadama ako ng kilig sa dalawang ’to.

Pangiti-ngiti na ako rito.

Kung kanina sobrang nilulunod ako ng kalungkutan, ngayon naman ay jusko! Parang may kung ano akng naramdaman.

Haissttt!

Saktong natapos ko na naman kaya tumayo na ako sa upuan. Inabotan pa talaga ng dalawang oras ha?

I looked at the wall clock and it’s 9pm in the evening already.

Matapos kong kumain ay binaba ko na ang mga hugasin sa kusina. Di na rin ako nagtagal at umakyat uli sa taas.

Pagbalik ko ay napatingin-tingin pa ako sa loob ng silid ko. Ano nga ba gagawin ko muna ngayon?

Dapat maaga pa ako bukas pero di pa ako inaantok. Napabuntong hininga ako at agad kong kinuha ang librong di ko pa tapos binasa.

Libro ’to nong nag-aaral palang ako sa nursing. Gusto ko kasing e refresh ang knowledge ko dito. ’Tsaka nakahiligan ko na talaga mula nong bata pa ako na magbasa talaga. Nasa munting library ko pa nga ’yong mga paboritong pambatang libro ko noon nong ako’y bata pa. Lahat ng librong napasakamay ko noon ay naitago ko talaga. Ewan pero sobrang hilig kong mag keep at magbasa ng libro.

Walang linggo na di ako nakakabasa ng kung ano-anong book.

Patuloy kong binabasa ’tong hawak ko at sinasagutan rin ang mga test part na nakalakip pagkatapos ng bawat lessons. Mukang bumabalik lang din ako nong nag-aaral pa ako. Mukang bumabalik lang ako nong mga panahong sabay kaming mag-aral ng kakambal ko…

Sa simpleng pangyayaring’to ay nakuha ko pang maalala na naman ang kakambal kong si Aiden. Tandang-tanda ko pa nong mga panahong examination day na namin. Sabay kaming mag-aaral at inaabotan talaga ng umaga. Lalo na ’yong board examination namin. Grabi halos gabi-gabi at sunod-sunod ang walang halos tulog namin non.

Tiniklop ko nalang ang libro na mabigat ang pakiramdam.

At sa simpleng pagbabasa ko lang ’to ay naaalala ko na naman sya.

Binalik ko na sa small library. Pinatay ko na ang mga ilaw maliban sa lamp at pumuwesto na sa kama. Inabot ko muna phone ko at nag scroll² sa timeline ng fb ko.

Ng medyo na bored ako ay lumipat ako sa tiktok. Lumabas agad mga spoiler scene ng Doctor’s Strange: Multiverse of Madness.

F*ck! This scarlet witch is really so badass! Sobrang cool niya as a villain. I really liked and can’t wait to watch the full movie of these.

Sa sobrang dami ng spoiler ay halos ma memorize ko na mga linya niya.

Nasa kalagitnaan ako ng panonood ng biglang nag pop up sa screen ko ang video call.

Tumatawag si mom kaya agad ko rin namang inaccept. Bungad nya palang ay parang gusto ko ng e end ang call. E si Mom kasiiii eh!

“How is my baby boy?”

“I’m not a baby anymore mom” deritso kong sagot sakanya.

“Hi dad” dagdag ko rin ng nakita ko si dad na nasa likod ni mom.

“How are you son?”

“I’m okay dad, I’m doing fine” sagot ko sa kanyang tanong. Ng nilipat ko ang aking tingin sa kay mom ay nakasimangot na ito. Siguro dahil di ko sinagot ’yong pagtatanong nya kanina kung kumusta ako. E bat kasi tinatawag pa akong baby boy. Malaki na nga ako diba.

“Musta kayo jan mom?” bawi ko at agad kong nakita ang matamis na ngiti ng aking ina.

“Okay lang kami dito baby, ’Tsaka palagi rin akong nilalabas ng dad mo kaya di bored” mahinahong sagot ni mom sa’kin.

“Owww akala ko sasabihin mo na di ka bored kasi palagi kitang nilalabasan ng ano”  sa sinabi ni dad ay agad syang nakatanggap ng matatalim na tingin galing kay mom.

Aysus! Kung magbiruan ang mga ’to parang mga baynte anyos lang.

“Wuyy nandyan anak natin gagi” pagtitigil ni mom kay dad dahil mukang babanat na naman ng kung ano.

“You ate already?” Dad asked me and I answered him directly.

“Yes dad, kayo? Kumain na kayo dad?”

“Kakatapos ko lang kainin mommy mo ay este kakatapos lang namin kumain”

Ng sabihin palang ’yon ni dad ay patawa-tawa na sya pero si mom ay ewan ko nalang kung ano ang gagawin kapag natapos na v-call namin.

Grabi rin kasi kung magbiro ’tong si dad ehhh. Parang walang kupas, parang feel niya binata pa rin sya.

“May duty ka bukas nak?”

Haisstt finally! Di niya na rin ako tinawag na baby boy sksksk!

“Yes mom, may duty ako bukas ng umaga”

“Oh bakit di ka pa natulog? 6am pa start ng duty mo. Dapat matulog ka na” pagpapayo sa’kin ni mom at tumango lang ako.

“Matutulog na nga sana ako mom at eksaktong tumawag kayo” pagsisinungaling ko dahil nanonood lang ako ng videos kanina.

“Ah ganon ba, sige ibaba ko na ang tawag at dapat makatulog ka ng maayos dahil may trabaho ka pa bukas”

Tumango lang ulit ako sa kanyang sinabi at kumakaway-kaway pa para mag ba-bye sa kanila.

“Sige mom, dad, tatawag nalang ako sa susunod”

“Sleep well my baby boy”

“You too mom, dad. Matulog na rin po kayo”

Matapos non ay na call ended na nga. Babalik pa sana ako sa pagtingin ng tiktok videos pero mukang inaantok na rin kaya huminga nalang ako ng malalim at pumuwesto sa kama. Nilagay ko na ang phone ko sa may tabi ng lamp at pinatay na ang ilaw.

Napakurot-kurot pa ako ng mata at humohikab na. Nagpapahiwatig lang na inaantok na nga ako. Di na nag ilang minuto ng pinikit ko na ang aking mga mata at nakatulog na nga.

Zzzz

---

---

---

---

---

Pagkabukas ay maaga lang akong umalis ng bahay. Pagkatapos kong maligo, kumain at nagbihis ay umalis na agad ako at patungo na sa hospital kung saan ako nagtra-trabaho.

Dala ko ang bag ko kung saan may laman ng tubig at spare na damit para pagkauwi ay di na ako nakauniporme.

Nasa bulsa ko na rin ang phone ko at bitbit na ang susi ng kotse.

5:30 am ng umalis ako ng bahay. Medyo malapit lang naman ang hospital na pagtratrabahoan ko pero di ko gustong ma late kaya maaga akong nagpunta.

Nagmamaneho na ako. Mga 15 minutes lang yata ang biyahe ko at nakarating na agad ako.

Sa totoo lang ay okay lang sa’kin na mamaya na pumasok ehhh, o di kaya’y di na muna pumasok dahil nga si dad naman ang nagmamay-ari ng hospital na tinatrabahoan ko. Pero ayaw ko ng ganon. Kasi pa’no ko e hahandle soon ang business ni dad kung sa simpleng mga trabahong ’to ay di ko magampanan ng maayos.

Papasok na nga ako at nakipagbatian ng magandang araw sa bawat nadadaanan ko.

“Good Morning Nurse Austin” rinig ko kaya’t bumati na rin ako ng magandang araw din sakanya.

I always tell my co-workers here sa hospital na tawagin ako sa ngalan ko, di sa apelyido ko dahil baka e special treatment ako ng iba dahil lang anak ako ng may-ari. Ayoko ng ganon. Gusto kong paghirapan na maging maganda ang imahe ng pangalan ko na di kumakapit sa pangalan ng dad ko.

iilan lang din ang nakakaalam na anak ako ni Jake Villafuerte. I preferred being low key pero minsan nagiging pilosopo ako kung pinoprovoke sksksk!

Btw, I’m a lisence nurse And I’m planning on schooling doctor soon. Plano ko kasing mag proceed to doctor after 2 years experiencing of being a nurse. Gusto kong dugtungan ang pangalan ko ng “Doc” Austin Villafuerte.

Napapangiti nalang ako sa mga plano ko. Lalo pa’t suportado ako ng pamilya ko.

Naglakad na nga ako at nagounta muna sa isang room para may e checking. Naghintay lang muna ako don ng ilang minuto.

Pagkatapos ng ilang sandali ay lumabas na agad ako at dumeretso sa mga pasyenteng aasikasuhin ko. Sa 2nd floor kasi ako naka assign ngayon kaya’t nag take na ako ng elevator patungo don.

Pagkarating ko ay pinuntahan ko kaagad ’yong pasyente.

Pinakiramdaman ko na muna dahil 6:25 am pa at baka natutulog pa mga tao sa loob ng hospital room.

Eksaktong kakatok na sana ako ng may lumabas galing sa silid kaya’t agad ko itong binati ng magandang araw at bumati rin naman ito pabalik.

Pumasok na nga ako at dumeretso sa pasyente.

“Kumusta po kalagayan niyo lolo?”

“Medyo okay na naman Nurse Austin” tugon nito matapos tignan ’yong name plate ko sa unahan ng uniporme ko.

“Nainom niyo na po ba ang mga gamot na niresita ng doktor sa’yo?”

“Yes, kakatapos ko lang din kumain at ininom na mga gamot ko”

“Mabuti ’yan lolo”

Base sa paper na dala-dala ko, may sakit sa puso ’tong pasyente ko. Sabi pa nga nong naka assign sakanya ay inatake raw ito nitong mga nakaraang araw. Mabuti at nadala agad sa hospital. Sa sobrang stress din daw kasi dahil sa hirap ng buhay kaya na trigger at inatake sa puso.

Kinuhanan ko na muna sya ng BP at inasikaso. Nag advice na rin ako ng mga bawal niyang gawin. Matapos non ay umalis na ako sa silid dahil iba naman ang e che-check ko.

’Tsaka mabuti at di masyadong toxic ang duty ngayon. Minsan kasi ay medyo busy at nagtatakbohan na mga nurses dito dahil sa sunod-sunod na mga nawawalan ng buhay.

Haisstt napahinga ako ng maluwag

Mabuti nalang talaga at di toxic ang duty today.

Minsan pa tambay-tambay lang din ako sa table ng mga nurses at makipagkwentuhan lang din kapag di pa time sa pag-asikaso sa pasyente.

Wala namang masyadong ganap today. Mabilis lang ang takbo ng oras at lunch time na.

At dahil di ako nagbaon dahil di naman talaga ako hilig magbaon. Si mom lang naman ang palaging pumipilit sa’kin na magbaon lalo na’t sya oa ang naghanda nito para sa’kin. Pero dahil wala sya ngayon, kahit na nakabilin sa katulong namin na pabaonan ako, pero sinuyo ko nalang si manang na wag ng magsabi kay mom at di ako magbabaon.

Ewan pero dumadating ako sa phase na gusto kong kumain sa labas.

So ayon nga, kahit na may mga foods naman sa hospital pero mas gusto ko yata kumain lang sa labas. Inaya ko mga ka-nurse dito pero sabi ng iba ay nagdala sila ng baon.

So mag-isa akong lumabas at lumabas lalo pa’t may malapit kasi na restaurant sa may banda lang.

Nag dine in na ako, at bibilisan ko lang ang pagkain dahil hanggang 1:00 pm lang lunch namin at balik na naman kami sa trabaho.

Nag order lang ako ng kaya kong ubusin. ’Tsaka di naman ako madami ang kinakain.

Maganda rin ang restaurant na ’to dahil mabilis e served ang mga foods na ino-order niyo. ’Tsaka well entertain talaga ang mga costumer kaya siguro marami ang mga pumupunta dito.

Ng malatag na sa mesa ang order ko ay kinain ko na agad ’yon. Dalawang potahe lang at sapat na sa’kin ’yon.

Mabilis lang din akong natapos kumain at agad na nagbayad.

E mabilisan lang talaga dapat ehhh. Dahil may time kami for lunch at balik na agad sa trabaho pagkatapos.

Malapit lang naman kaya naglakad lang ako kanina papunta at pabalik na rin sa hospital.

Tumambay na muna ako sa likod bago ako pumasok dahil may 20 minutes pa naman ako bago bumalik sa trabaho.

I checked my phone and open the data. Not in a minute ng nag pop up ang gc naming magkakaibigan.

Back read lang naman ako ng kunti at patawa-tawa na ulit ako. E si Dennis ay nagkukwento na naman sa na hook up niya kagabi.

Haissttt kung sino-sino na lang talaga Dennis. Pero alam ko naman na may kontrol ’tong kaibigan ko. O kahit na may mga nakatalik sya ay gumagamit naman ito ng protection para iwas problema at sakit. Malaki na sya kaya alam na niya ang ginagawa niya. Ang sa’min lang magkabarkada ay binibigyan lang namin sya ng kunting payo.

Pabasa-basa nalang ako sa mga chats nila. Di na ako nagreply at mamaya nalang ulit ako makikipagkuwentuhan sa mga kaibigan ko.

Tinago ko na ang phone ko at bumalik ulit ako sa hospital.

Nagbalik ako don sa mga may counter naming mga nurses at don tinignan ang list ko kung sino ang mga bibisitahin ko na pasyente.

Pag 1:00 pm ay start duty agad na ako. Ganyan ako na workaholic kung nasa mood haha! as in kulang nalang mag overtime pa ako ng kakaduty. Pero aanhin ko naman ang pag overtime duty eh mayaman naman dad ko sksksk!

Naglalakad palang ako para e check ang room 106 pero parang naalerto ako ng may biglang nagsisigaw at hinarang pa ako.

“Nurse! Nurse! ’yong mama ko po”

Kumaripas na ako sa takbo at sumunod.

Jusko! Parang di na ako mapakali at agad na nilapitan ang pasyente.

Nakamonitoring machine na kasi tapos parang nag stop na ang pag beat ng heart.

Walang arte-arte akong tumungtong sa kama at pinump ang chest. Medyo matayog kasi ang kama kaya tumungtong nalang ako habang pinupump ang chest.

I pumped it fast but not too strong.

Jusko! Rinig na rinig ko pa mga iyakan ng pamilya.

Haisttttt! Wag naman sana may mamatayan na naman.

I did what I did at maski ako ay hinihingal na sa pagpu-pump ng chest.

Mga ilang minuto pa bago ako tumigil dahil bumalik ulit ito sa normal heart beat.

Medyo umuusok pa ulo ko kasi saka pa dumating ’yong doktor kung kailan nagawa ko na ang dapat gawin.

Hinihingal pa rin ako hanggang ngayon. Pinaubaya ko na sa doktor ang susunod na gagawin.

Umupo nalang muna ako sandali para magpahinga. Di palang nag dalawang minuto ng tumayo ulit ako para puntahan ’yong naka assign sa’kin.

Sobrang dami rin kasi ng rooms at medyo kulang pa kami sa staff. Bagong branch ng hospital kasi ito ni dad kaya wala pa masyadong mga workers. Minsan nga nagbabalihan na kami kung sino ang maaasign dahil sa kakulangan ng stuff.

At ayon nga. Matapos kong magawa lahat ng gawain ko ay paupo-upo nalang din muna ako sa counter ng mga nurses.

Ilang oras pa ang lumipas at Yowwnnnn! Natapos rin ang araw!

6-6 kasi duty ko today.

6am-6pm.

Bukas naman ay 6-6 din pero 6pm ang start ko at out ako ng 6am. So bali night ang duty ko bukas.

Matapos nga ang time ng duty ko ay deritso na akong lumabas ng hospital. Wala rin kasi akong masyadong close na ka trabaho kaya di ako sumasama sa mga gala nila pagkatapos ng duty.

Nagpunta na muna ako ng c.r para magbihis ng dala kong damit kanina. Medyo basa kasi ang likod ng uniporme ko dahil sa pawis. Nagpalit na muna ako ng damit bago ako tuluyang umalis.

Deritso na ako sa kotse ko.

Pauwi na ako sa bahay.

Nagmamaneho na ako sa kotse ko pauwi. Mga tatlong kilometro lang naman ang kalayuan ng Ospital ni dad patungo sa bahay namin kaya kaya lang ng mga 15-20 minutes depende sa kabilis ng takbo ng kotse.

Nagapaptugtog pa ako sa loob ng sasakyan ng paborito kong music na dandelions. Ilang araw ko ng pabalik-balik ang tugtog na ’yan at di pa rin ako nagsasawa.

Ewan kahit na wala naman akong lovelife o crushan lang pero gustong kong pakinggan ang kanta na ’to. Sumasabay pa ako sa lyrics na “wishing on every night that you’ll be mineeee~~~”

Eh sa nagustuhan ko ang melody nito.

Pero ang pagpapatugtog ko habang nagmamaneho ay naudlot ng tumunog ang phone ko na nasa bulsa ko.

I immediately park my car along side of the road dahil may tumatawag sa phone ko.

Kunot-noo pa akong napatingin sa nag pop up sa screen ng phone ko.

“Sino ba ’to?” Pagtatanong sa sarili ko.

It’s unknown number though. Si mom kaya ’to? O si dad? Si kuya Jordan? O mga kabarkada ko?

Sila lang naman ang palaging tumatawag sa’kin eh.

Napahinga ako ng malalim at sinagot nga ang patuloy na nag ri-ring kong phone.

“Hello” Bungad ko.

“Hello?” Patanong ko na ng di naman sumasagot.

“Sino ’to—” umuusok sa apoy ang ulo ko sa inasal ng tumawag. The audicity! The audicity of the called to disrespect me like that!

Biglang binabaan ako ng tawag, tang*na?

Ay putek! Di ba ’to tinuruan ng good manners and right conduct?

Patawag-tawag tapos di rin naman sasagot parang tanga.

Binalik ko nalang phone ko sa bulsa ko at napatingin sa side mirror. Mas napakunot ang noo ko ng makita ang sasakyang itim sa likod ko.

Pansin ko kasi na parang nakasunod lang sa’kin ’to kanina at nong paghinto ko ay huminto rin ang sasakyan. Isn’t weird?

Di na ako bumaba pa dahil di naman ako tanga na lalapitan ’yon at tatanungin ang may-ari kung sinusundan niya ba ako.

Pinaandar ko nalang ang sasakyan ko at nagsimula uling magmaneho. Minamatyagan ko lang ang sasakyang itim pero takte! Kung saan ako lumiliko ay sumusunod rin gago!

Tamang-tama ay maluwag ang daan sa oras na ’to kaya agad akong nagpabilis ng takbo at lumiliko kung saan-saan. Kabisado ko naman bawat kalye dito kaya goodluck nalang sa sumusunod.

Tinignan ko sa side mirror na medyo nasa huli na nag kotseng itim at malabo ng makakahabol dahil sa paliko-liko kong biyahe pero ibang daan lang naman talaga ’yon patungong bahay namin.

Ng makitang wala ng sumusunod ay nakahinga ako ng maluwag. Sakto nalang ang takbo ng kotse ko at doble ingat na sa pagmamaneho. Mga ilang minuto rin ay nakaabot na ako sa bahay.

Pagkarating ko ay kumain na agad ako sa kusina at dumeretso na sa silid ko pagkatapos. Medyo pagod sarili ko sa duty ehh.

Matutulog ako ng maaga ngayon dahil may duty pa ako bukas, night. ’Tsaka may gagawin rin ako bukas ng umaga.

Kahit na night pa naman duty ako bukas pero matutulog ako ng maaga.

I have plans tomorrow morning.

Bibisitahin ko lang si Aiden bukas.

Bibisitahin ko lang ang puntod ng kakambal ko.

To be continued…

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 3

Austin POV~

“Brother! Gusto ko paglaki natin, pareho lang din tayo ng magiging asawa” seryoso nitong tugon kaya’t ako’y napanganga ang bibig.

Ang bata² pa namin tapos ito na agad ang pinagsasabi niya. We’re still 8 years old but the way he said it seems like he’s now ready to marry someone.

“Luhhhhh! Di naman pwede ’yon brother” sita ko sakanya.

Di naman talaga pwede ’yon. Di porket magkapatid kami ay pwede na kaming magkaroon ng parehong partner pagdating ng araw. ’Tsaka pansin ko na ’to sa brother ko na medyo girly sya kaya alam kong pagdating ng araw ay lalaki ang mahahanap niya at babae naman ang sa akin kaya malabong pwedeng mangyari ang gusto niya.

“Diba twins naman tayo, so pwede na rin ’yon” depensa naman nya at pinagpipilitan ang gusto nito.

Napatingin nalang ako sa kakambal ko. Ewan ko kung saan sya nagmana pero ang hilig niyang mang-asar. Sa mga tingin niya ngayon ay alam kong biro niya kang ’yong sinabi niyang gusto nito na pareho lang ang magiging partner namin pagdating ng araw.

“Ang bata-bata pa natin brother para sa mga ganyan. Natapos mo na ba ang assignment mo?” Sa tanong kong ito ay nakita ko syang lumingo-lingo na nagpapahiwatig na di pa nya natatapos.

Napasapol nalang ako sa noo. ’Tong kakambal ko talaga, kung ano-anong iniisip pero di pa pala tapos don sa assignment niya. ’Tsaka ang kulit pa nito… Sobrang kulit ng kakambal ko …

Kakulitan na namiss kong lubos.

---

Tumutulo nalang ang luha ko habang iniisip ang ilang mga pangyayari namin noong mga bata pa kami.

I miss him… I miss my twin brother… I miss him so much.

Mas lalong nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga namumuong luha sa aking mga mata. Sumasakit ang aking dibdib sa mga alaalang meron kami ng kakambal ko.

He’s my twin brother, he’s my partner in crime, he’s my bestfriend… But now… He left me.

He left us already.

Isang taon na simula nong namatay ang kakambal ko.

Sa isang taon na ’yon ay di ko pa rin matanggap. Di ko pa rin lubos maisip na sobrang aga niyang umalis sa buhay namin ni papa at daddy.

He got car accident last year. Nabalitaan ko nalang nong panahong ’yon nang tinawagan ako ni papa tungkol sa nangyari sa kakambal ko.

Ang sakit lang kasi isipin…

Matapos tumawag si papa ay tinignan ko ang phone ko ng may missed call pala akong natanggap.

Napapaluha pa rin ako kapag naiisip ko ’yon. My twin brother call my phone that time pero iniwan ko lang ang phone ko sa kama non dahil may binili lang ako sa labas.

And I’m so pissed that even the last call from my twin brother ay di ko pa nasagot.

“Kumusta ka na Aiden” kausap ko nalang sa puntod niya. Mag-isa lang ako dito dahil si papa Nyx at daddy Jake ay nandon pa sa states. Naisipan ko lang talagang bisitahin ang puntod ng kakambal ko ngayon.

“I am 25 but you’re still 24” mabigat sa loob kong sambit. Nilagay ko sa lupa ang dala kong bulaklak. Pinupunasan ko ang luha kong walang planong tumugil.

“Alam mo ba… Ikaw pa rin ang bestfriend ko hanggang ngayon” kausap ko uli sa hangin at pinipigilan na ang luha pang kumuwala. Kakambal ko sya at bestfriend ko rin. At wala na akong planong palitan sya bilang isang bestfriend ko.

“Na miss kong makipagkwentuhan sa’yo Aiden” saad ko at saka ngumiti ng matamlay.

Umupo ako sa gilid at minamasdan lang ang puntod niya. Ang bata pa ng kapatid ko nang nawala sya sa mundo. We’re 24 years old that time when he got accident and died. And now it’s 1 year after.

Marami pa sanang gustong gawin ang kapatid ko pero di na niya magagawa.

Matapos kong tumambay rito ng ilang minuto ay tumayo ako at nagsimula ng maglakad paalis. Nagpaalam ako sakanya. Paalam na tulad lang dati nong mga bata kami kapag lalabas sya ng bahay.

Parang ayoko kasing isipin na patay na sya. Parang ayokong isipin na di ko na sya makikita. Minsan nga ay tinatatak ko nalang sa isip ko na nasa ibang bansa sya at matagal pang uuwi.

“Miss na miss na kita Aiden” huling sambit ko at umalis na nga.

Naglalakad lang ako. Medyo malayo-layo pa kasi ang highways papunta don sa kotseng dala ko. E nasa cementeryo ako ngayon kaya medyo malayo-layo talaga ang lalakarin ko pa.

Pero di naman nakakatakot dito. May mga iilan din namang binibisita ang kanilang mga mahal sa buhay kaya di ako nag-iisa sa lugar na ’to. ’Tsaka 4:30 pm na kasi at may duty pa ako mamayang 6pm kaya kailangan ko ng bumalik sa bahay at makapagbihis na.

Mga ilang minuto pa ng malapit na ako sa kotse ko. Btw, bagong bili ’tong gamit ko. Regalo ’to ni dad nong kaarawan ko last month.

My family is wealthy. We’re financially stable. Nakukuha ko ang mga bagay na gusto ko. Nabibili ko ang mga gamit na napupusoan ko.

Binuksan ko na agad ang kotse at nagmaneho na pabalik sa hospital na pagmamay-ari ng dad ko. 

Sakto lang ang bilis ng takbo ng pagmamaneho ko. Parati akong binilinan nila na wag magpaharorot ng takbo. At palagi raw akong mag-ingat kapag nagmamaneho.

Nagalit nga si mom kay dad nong binilhan ako ng kotse. Nag-away pa sila non.

Narinig ko ang rason ni mom na baka maaksidente din daw ako tulad ng kakambal ko at di na raw nya kakayanin kung mangyari pa ’yon sa’kin.

They have long discussion about that at maski ako ay sumali na rin. At mabuti naman ay pumayag si papa. Basta nga lang ay mag-ingat ako at ginagawa ko naman ’yan ngayon.

Ang tingin ko ay nasa daan. Nakatutok ako sa pagmamaneho. Actually I’m having a soundtrip here in my car. Medyo mahina lang ang tugtog pero puro mga sad song ang pinapakinggan ko.

Patuloy sa pagmamaneho…

Pero bigla akong napahinto ng may tatlong kotseng humarang sa harap ko. Pinatay ko agad ang tugtog sa sobrang kaba ng lumabas ang mga tao na ’yon mula sa kotse.

Pareho silang nakaitim na damit na mas ikinakunot ng noo ko.

“Boss, we found him” rinig ko nalang sambit ng isa habang may kausap sa kabilang linya. Agad kong sinara ang bintana ng kotse. Naninigurado lang ako.

I started my car at paatras sanang patakbuhin ang kotse pero may nakaharang na rin palang tatlong kotse sa likod.

So there’s 6 carss na nakaharang sa’kin ngayon??!!!

The f*ckkkk????!!!! Mas lalo akong nakadama ng kaba ng naglakad sila palapit sa kotse ko.

Wala naman akong naalala na may utang ako ah? O baka kawatan ng mga sasakyan ’tong mga ’to?!

Arggghhhhh! Kainis!

Pera naman siguro ’tong kailangan nila so why not give it to them.

Agad kong kinuha ’yong isang card account ko na may lamang 5 million pesos. Maybe this is enough for them para umalis na ’tong mga ’to. Sinasayang lang nila oras ko!

Eksaktong kumatok sila sa binatana kaya’t napabuntong hininga ako.

Ako’y lumabas at humarap din sa kanila. Takot pero panatag ang loob kong lumabas. Sa mga mukha pa lang nila ay alam kong di na sila mapagkakatiwalaan. Well, I just prepare myself. Although marami sila, pero sumasali rin kasi ako ng taekwondo dati kaya may panglaban din ako kung magkaanohan dito.

Mariin ko silang tinignan. Kalma lang ang kanilang datingan pero mas lalong nakakabahala kung iisipin.

“Who the f*ck are y’all and what do you want from me?” Mura ko na agad sa kanila. Hinanda ko na ’tong kamao ko ng masuntok ko sila isa-isa.

“You didn’t recognize us?” Painosente pa nitong tanong. Tskkk! Lumang style talaga ’to ng mangbubudol ehh. Kunyari kakilala umano at hahantong din naman ’to sa pera.

Aakmang lumapit at hawakan ang kamay ko ng dalawang lalaking ’to pero agad kong binigay sa kanila ang isang card ko.

“Limang milyon ang laman nyan kaya umalis na kayo at wag ng aksayahin ang oras ko” mariin kong tugon sa kanila.

Pero imbes na umalis ’tong mga ’to ay parang may iba yata silang pakay dito?

Kulang pa ba ’yong limang milyon sa kanila? Ang kakapal naman yata ng mukha nila kung pating kotse na bagong bigay sa’kin ay pagkakainteresan pa nila?

F*ck! I don’t have a choice! Mukang ’tong kotse ko nga yata ang pakay nila. Then for it to be easy, ibibigay ko nalang ’to. Besides, I know dad can still afford to buy me another one.

Di kawalan ang sasakyang ’to.

“Okay-okay, here’s the key to my car. Now take it and leave” utos ko pero ang mga gag*ng ’to ay walang planong umalis.

“Ano pang kailangan niyo?” Inis ko ng tanong sa kanila. Di ako mapasensyahing tao kaya nagpipigil na ako rito ng masuntok ko ’tong mga ’to.

“You need to follow us kundi ay mapipilitan kaming sapilitan kang dalhin” deritsong sagot nito.

Ha! Is he ordering me what to do??!!!

No one in my life except from my family, told me like that as if I’m their servant!

“Why would I follow you though?” Sarkastiko ko nalang na pagsagot. Baka kidnap for ransom ang gusto nito?

Napapikit nalang ako sa mata habang minamasahe ang gilid ng noo ko. So ayaw nila nong limang milyon dahil sa gusto nilang e kidnap for ransom ako?

Parang naalerto ang buong katawan ko ng maramdaman ko ang kamay na humawak sa’kin. I immediately gave him a punch on his face. Tangkang lumapit naman ’yong iba kaya’t nakikipagrambulan na ako dito. What’s the use sa kaalaman ko sa taekwondo kung di ko rin naman gagamitin sa sitwasyong ’to.

Dalawa na ang pinatumba ko sa sahig sa sobrang lakas ng pagkakasuntok ko. Well, they deserve it though! Nagparaya na nga ako kanina at hahayaan silang kunin ang pera at kotse ko pero ito ang gusto nila.

Medyo maliit ako kompara sa kanila. Mapayat man ako at di maskulado pero di ako papaawat sa bardagulan!

“If I were y’all, umalis na kayo at baka sa ospital pa ang punta niyong lahat” mariin kong tugon. Di na ako natutuwa sa kanila. Masyado na nilang sinasayang ang oras ko.

Tumalikod nalang ako at patungo sa kotse. My time would really wasted if I won’t get out of here. ’Tsaka plano ko pang tawagan sila papa mamaya. At sinira nila schedule ko!

Pagtalikod ko palang ay narinig ko na ang paggansa ng baril. Fck sht! Kung suntukan lang ay kaya ko pa silang lahat… Pero kung may dala na ng baril, aba’y laban na kung laban! Wala yata akong inaatrasan.

Eksaktong humarap ako at malapit lamang ang may hawak ng baril, ay aakmang aagawin ko ito pero ako’y agad nalang natumba.

Ramdam ko ang kuryenteng dumampi sa gilid ko. I just saw a guy, wearing a same suit with them at may hawak-hawak sya. ’Yon ’yong dumampi sa’kin na bigla nalang na kuryente ang buong katawan ko.

Arghhhhhh! gusto kong tumayo. Gusto kong lumaban pa at gumanti sa yawang taong ’to!

But… But my body won’t cooperate. Parang ang hina-hina ko ngayon at di magalaw ang buong katawan ko matapos akong makuryente. ’Tsaka bumibigat rin ang mata ko… Parang… Parang gusto ko nalang itong ipikit.

But I know I will not be safe at the moment that I will close my eyes. Baka kung ano pang gawin sa’kin ng mga ’to!

“Kunin niyo na sya at ilagay sa kotse. Dadalhin pa natin sya kay boss” ’yan ang huli kong narinig bago ako nawalan ng malay.

---

Mainit at malaking kamay ang naramdaman kong dumapo sa aking pisngi. Sa pagkakataong iyon ay agad na nagising ang diwa ko. Di ko pa binuka ang aking mga mata pero gising na ako.

Pinakiramdaman ko lang ang kamay na nakahawak sa aking pisngi. I don’t know but why do I feel like I’m safe with his hands?

“Good thing that I found you” rinig kong sabi ng isang lalaking malalim ang boses. Parang nanginig agad ang buong katawan ko ng marinig lang ang boses niya. Nakapikit pa rin ang aking mata at nagmamaang-maangan na tulog.

Napakunot ang noo ko ng maalala ang nangyari kanina. F*CK! Ito na ba ’yong kidnap for ransom?

’Tsaka para saan ’yong sinabi niya? He’s happy that he found me?

Sa boses palang nya ay alam ko na agad na di ko sya kilala. ’Tsaka kakalipat ko lang sa lugar na ’to mga buwan pa lang. And I don’t find his voice familiar.

Eksaktong nawala ang kamay na nakahawak sa pisngi ko at agad kong binuka ang aking mga mata.

A… A handsome… Yet a dangerous look.

A expressionless and mascular guy is in front of me.

“Who the f*ck are you?!” Bungad ko pero ngumisi lang sya na nakakatakot.

Teka?!! May atraso ba ako sakanya?

Wala naman akong pagkakautang ng kahit sino eh. Sa pagkakaalala ko ay ako pa ang namimigay ng pera hindi nangungutang. But why I am here?

“Stop acting dumb, you know who am I” saad niya na wala man lang kahit anong emosyon.

Nandito pala ako nakahiga sa sofa at sya namab ay umupo sa kanila kaharap ako na may dala-dala pang glass na may lamang wine.

“Sapilitan akong dinala rito kaya pa’no kita makikilala? may utak ka ba?” Sarcastic ko ng sagot.

I thought he would be pissed with my answer but he only put his glass on table and walk towards me.

“Want me to help you? Should we execute what we did before for you to remember?” Pasarkastiko na rin nitong sagot sa’kin. Kung tutuusin ay mas nakakatakot sya kapag sumagot ng ganon. Para syang papatay ng wala sa oras.

Napalunok nalang ako ng laway. Parang nawala ang tapang ko ng kaharap sya ng malapitan. Ngayon lang…. Ngayon lang ako nakaramdam ng takot ng ganito. Para kasing sa mukha pa lang nya ay kaya niyang pumatay.

“G*go ka ba??!!!!” Tanong ko na agad ng palapit sya ng palapit sa kinauupuan ko at ngayon ay malapitan na ang kanyang mukha at hinahawakan pa ang aking labi.

Mas lalo akong kinabahan ng hawakan niya ang dalawang kamay ko na isang kamay lang ang gamit. Ni walang kahirap-hirap sakanya na gawin iyon kahit na nag-umpisa na aking nagpumiglas dito.

“ANO BA ANG KAILANGAN MO SA’KING TANG*NA KA!!!—” di ko natapos ang sasabihin ko ng… Hinalikan niya ako bigla. Mapusok na halik ang tinatanggihan ko at pilit na iniwas-iwas ang mukha.

“You want this kind of game, so let me show you what we did before so that you will remember everything” halos limang segundo niya lang sabi at hinalikan na naman ako.

Di ako makapigil dahil ang lakas ng kapit niya sa’kin. Tinutulak ko na sya sa abot ng lakas ko pero di ko pa rin sya matulak.

For f*ck sake!

Di pa ako nakahalik ng lalaki. Ni hindi nga ako nakahalik din ng babae tapos ngayon… Hinaharass niya lang ako!

Fck this fagot! Tangna nyaaaa!!!

Eksaktong bigkang natamlay ang pagkahawak nya sa kamay ko kaya nakapumiglas ako at sinuntok ko ka agad sya sa mukha. Sobrang lakas na non pero wala man lang akong nakita sa kanyang mga mata ng kahit katiting na sakit.

Anong klaseng tao ba ’to bakit di aya makaramdam ng sakit?

But at least he distance himself 1 meter apart.

“Why did you leave me?” A sudden changed of topic.

“I already told you that I can still fix it but you leaved me without saying anything”

Huh? Pinagsasabi nito?

I leave him?

WHHAATTTTT?!!! Nababaliw na ba sya? Ni hindi ko nga sya kilala ehh! Wala na sana akong planong pansinin sya dahil wala naman akong alam sa pinagsasabi niya.

“Sa kabila ng pinagsamahan natin, pero bakit nagawa mo pa rin na iwan ako?”

Ang akala ko ay di ko sya makikitaan ng emosyon but I was wrong. Bat ramdam ko ang lungkot niya ng sabihin niya iyon?

Siguro may sakit lang ’to sa utak at kung ano-ano ang pinagsasabi at napagkamalan pa akong nobyo nito na iniwan sya.

Haissttttt! Gwapo sana, baliw naman tskk!

“Name your price bijj, I’ll pay you just say the number. O baka gusto mo ako pa magpagamot sa’yo sa utak para mapasok jan sa kukuti mo kung ano ’yang pinagsasabi mo. Ni hindi nga kita kilalang tang*na ka!” Pagmumura ko na. Ubos na rin kasi pasensya ko dito eh. Alam ko namang sa malaking pera din naman ang hangtongan nito. Well, maybe milions is already enough for him.

“50 million—”

“I DON’T NEED YOUR F*CKING MONEY AIDEN!!!!”

Parang mabingi ako sa sobrang lakas ng pagkasabi. Ni ako ay nagulat at takot na sakanya na kaharap sya ngayon.

And… He didn’t call my name. He called my brother’s name. Sa pagtawag nya sa ngalan ng kakambal ko ay ngayon lang pumasok sa utak ko ’yong litrato na nakita ko sa silid ni Aiden nitong mga nakaraang araw. That’s him! He’s the guy in the picture together with my twin brother.

But Aiden is dead. My twin brother is dead already. So pa’no nasali ang kakambal ko dito?

Wait… Nobyo sya ang kakambal ko?

Maraming katanungan ngayon ang pumasok sa utak ko. ’Tsaka kaano-ano sya ng kakambal ko?

Ni hindi ko maalala na nagkwento ang kapatid ko tungkol sa isang lalaki.

At bakit kung makareact ’tong lalaking nasa harap ko ay parang malalim ang pinagsamahan nila?

Kita ko pang hinilot-hilot niya magkabilaang noo nito na parang kinakalma ang sarili.

Di rin nagtagal ay nagtanong ito ulit na mas ikinagulo ng pag-iisip ko.

“Now tell me, where is our baby?”

Halos di magproseso sa utak ko ang tinanong niya sa’kin. So my twin brother and this guy had a baby? WHAATTTTT?!!!!

“Where did you f*cking hide our baby?” Nagtitimpi sa galit nitong sabi. Nanatili syang makalma pero ang kamay ko ang nanginginig na. Di ko alam ang mga pinagsasabi niya. ’Tsaka patay na ang kakambal ko at wala man lang syang nasabi sa’kin.

Habang lumalaki kasi kaming magkambal ay nasa magkaibang lugar nakaasign ang trabaho namin kaya minsan nalang kaming nagkikita. ’Tsaka wala pa syang nakwento tungk dito.

Gulong-gulo ako sa pangyayari.

Wala akong alam sa mga pinagsasabi niya.

“I know that you’re 1 month pregnant Aiden when you leave me and hide, so where is our baby?” Mahinahong ulit nito.

S-so… My twin brother is pregnant that time when he got accident?!

Gulong-gulo na ako. Wala akong maisasagot. Ni hindi halos nagproseso ang utak ko.

“Listen here Mister. Wala akong alam sa mga pinagsasabi mo. And I’m not Aiden. Mahigit isang taon na ang nakalipas nong mailibing namin ang kakambal ko” ni hindi ko mapakaling paliwanag sakanya. Di ko nga alam kung naipaliwanag ko ng maayos sakanya ang lahat.

“My twin brother got car accident last year” paglilinaw ko.

“I couldn’t believed that you will go this low, Aiden. Tell me all your lies, I don’t give a goddam f*ck”

Kita ko ang hinanakit nya kahit tinitignan ko lang sya sa kanyang mata. I can sense the love even though he is hurt.

Naguguluhan pa rin ako ng kunti sa pangyayari.

But all I can assure is that… This guy is my twin brother’s boyfriend? At napagkamalan pa akong si Aiden. Pa’no ko sya mapapaniwala? Pa’no ko sya makokombinse na paniwalaan ako na hindi ako si Aiden at kakambal niya lang ako?

I don’t know the story behind their relationship with mt twin brother. But knowing na tumakas at lumayo ang kapatid ko sakanya, I know they might have argument that time?

I’m all not sure this time.

“Bring him to an empty room and lock him there. Don’t let him get out unless umamin na sya” utos nya sa mga tauhan niya.

Sinubukan nilang lumapit sa’kin pero binalaan ko sila. Nakita na nila kanina kung pano ko tinumba ang dalawang kasama nila kaya alam kong nagdadalawang isip na sila ngayon na lumapit at baka masunod sila.

Akmang di-distansya ako ng bigla akong hawakan nong lalaking nakakatakot kanina at marahas akong  hinila.

Sinipa ko sya sa tagiliran pero parang ako pa ngayon ang natakot. Parang ang dilim ng titig niya at parang di na mag-oras at papatayin na nya ako sa mga titig niya.

Mas humigpit ang hawak niya sa kamay ko. Para na itong mabali sa pagkakahawak niya. Parang ang hina-hina ko pagdating sakanya.

Sapilitan nya akong hinihila-hila patungo sa isang silid. Halos mapasigaw na ako sa hapdi ng pagkakahawak niya talaga!

Kahit anong pagpupumiglas ko pero parang balewala ang lakas ko kumpara sakanya. Napasok na niya ako sa silid na ang tanging laman ay kama. Plano niya pa yatang itapon ako sa kama pero nagmakaawa na ako.

“Nasasaktan na ako” pagsusumamo ko at tinutukoy ’yong kamay na parang lubid na nakagapos kong hawakan ang pulsuhan ko.

Kita ko sa kanyang mata ang awa sa dinanas ko. Pero parang mas nanaig sakanya ang galit sa kadahilanang ayaw ko raw umamin na ako si Aiden. At hinahanap niya sa’kin ang anak nila na alam kong namatay rin sa sinapupunan kasabay ng kapatid kong si Aiden.

Matapos niya akong ipasok dito ay lumabas sya. Sinubukan kong sundan pero nakasara at lock na ang pinto.

Why I become a prison so sudden?

Bakit nangyayari ’to sa’kin?!

Sinubukan kong buksan ang pinto. Sinipa ko pa ito ng malakas pero mababali lang ang paa ko kung pinilit ko.

Sinubukan kong magmakaawa na buksan na niya ang pinto pero wala… Walang nagbukas.

Napaupo nalang ako sa sahig. Ano ’tong pumasok sa buhay ko.

Gusto ko lang naman ng mapayapang buhay. Gusto ko lang naman maging masaya at sulitin ang panahon.

But this happened… Di ko alam kung pa’no ako makakaalis dito.

Pero pa’no?

’Tsaka takte! Di ko man lang nadala ’yong phone ko kanina o di kaya’y pinasok ko man pang sa bulsa.

Di ko na alam ang gagawin ko.

Basta ang nasa isip ko ngayon ay kailangan kong makatakas.

Kailangan kong makaalis sa poder ng delikadong taong ’to.

’Tsaka pansin ko lang. Why he had so many mens? Bakut ang daming mga tauhan niya?

Di ko alam kung bakit ang daming nagbabantay.

Sindikato ba sya? Sila?

Sa mukha pa lang nya ay nakakatakot na kaya di malabong sindakato sila?

Sa mga iniisip ko ngayon ay mas lalo lang akong nataranta.

I need to escape.

I need to f*cking escape!

I need to get out of here. I’m not his boyfriend like how he thought that I’m Aiden.

I’m just his twin brother. Aiden is only my twin brother.

To be continued…

Twins series #1

“No matter where you go, you can’t escape from me”

• Von

-Twisted Life-

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 4

Austin POV~

Pagbuka pa lang ng aking mga mata ay agad akong tumayo at deritso sa pinto. Nakatulog ako kanina sa sobrang pagod kakasigaw at tadyak sa pinto. Ewan ko, malakas naman ako, pero kahit anong gawing tadyak ko sa pintong ’to ay di natutumba. Napagod na lamang ako at nakatulog kanina pero wala man lang silang paki sa’kin.

Kung kidnapped for ransom lang sana ’to ay mas maiintindihan ko pa masyado ang pangyayari.

Sobrang bilis ng mga nangyari sa’kin ngayong araw, parang kakaplano ko palang kanina na tatawagan ang mom ko pero heto ako rito sa isang silid. Kinukulong nila ako, kinulong ako nong isang nakakatakot kung tumitig na lalaki. Presenya niya pa lang ay parang manghihina na ako kaharap sya. Kung tumingin kasi sya ay parang babalian niya ako ng buto. Sa paghawak niya palang sa pulsuhan ko kanina ay alam kong wala na akong laban dito.

Sa mga nangyari kanina ay di ako mapakali. Para akong balisa na di alam ang gagawin.

Huminga ako ng malalim ng makalapit ako sa pinto. Dinikit ko ang tenga ko dito at pinakinggan kung may tao ba sa labas. Halos mag-iisang minuto ko ring ginagawa ’yon bago ako makarinig ng yapak. Yapak na alam kong palapit sa silid na kung saan meron ako.

“Can y’all just get me out of here?” Utos ko. Di ako sanay magmakaawa kaya bakit ko gagawin ’yon?

“Takte! Kung kailangan niyo lang ay pera ay bibigyan ko naman kayo!” Dagdag ko pero wala talagang nagtangkang magbukas. Ni hindi ko nga alam kung nandyan pa ’yong narinig kong yapak kanina.

Nagdabog ako sa loob at tinadyakan pa ang pinto. Mga walang kwenta! Ano ba kasi ang mapapala ng mga taong ’to sa’kin?

’Tsaka don sa lalaki kanina, kung si Aiden lang naman pakay niya, e pa’no ko maibigay gusto nito kung wala na nga ang kapatid ko.

Kung pera lang naman ang kailangan nila, bakit di agad sabihin. Bakit kailangan pang paikutin ang utak ko kakaisip sa mga pinagsasabi nong lalaking nakakatakot kanina. Ex-boyfriend ba talaga ’yon ng kakambal kong si Aiden? O gumagawa-gawa lang din sya ng storya?

Sa totoo lang ay parang di pa rin nagproseso sa utak ko ang mga sinabi nong lalaki. Sobrang gulat pa rin ako nong narinig kong una niya akong tinawag sa ngalan na “Aiden”. And why do I see in his eyes that he still had feelings for my brother? Especially when I told him that Aiden had a car accident last year. I can felt the pain in his eyes. I don’t know kung nalulungkot sya sa katotohanang sinabi ko, o dahil akala niya ay nagsisinungaling lang ako.

I think he’s mad at me because he thought I lied to him. Ang sa akala niya siguro ay gusto ko lang syang takasan kaya nagmamaang-maangan ako. Pero ano ba ang magagawa ko? Eh ’yon ang totoo!

And no matter how I explained it to him, he won’t believed me. Kahit pa siguro ipakain ko sa kanya lahat ng impormasyon ay magdadalawang isip pa ’yon na paniwalaan ako.

But how can I convince him that I’m not really Aiden? Or will he ever believed me?

So pa’no ko ipapaintindi sa makitid niyang utak kung hindi sya handang magtiwala? Haissttttt!

Nang wala akong magawa ay umupo nalang ako sa gilid ng pinto.

Tinitingala ko ang bobong ng silid na may maraming katanungan sa isip.

Pinikit ko na rin ang mga mata ko na parang pinakiramdaman lang ang paligid. My mind kept asking, why, why, and why this happened.

Bakit kailangan umabot sa gan’to ang buhay ko?

Sa katanungang iyon ay na blanko ang utak ko. Wala akong makuhang sagot. Bigla-bigla lang dumating sa ganitong punto ang buhay ko.

Sa ilang saglit ay pumasok sa utak ko ang mga magulang ko.

Sila mom and dad kaya? Nagtataka na kaya sila kung bakit di pa ako tumatawag? Haisssttttt! Pa’no ba ako makakatakas dito? Wala akong ibang mapaglulusutan kundi ang pintong ito. But how can I take this door down? Parang sobrang kapal ng pinto at halatang maganda ang pagkaayos kaya di agad nasisira kahit nakailang tadyak na ako kanina pa.

My mind is full of questions “how can I escape from here?”

Plus my phone is not here kaya wala talaga akong pwedeng mahingan ng tulong.

Punong-puno ang isip ko ng mga planong di naman konkreto. Para bang naiisip ko ng di ako makakatakas sa silid na ’to kung di nila bubuksan ang pinto. May bintana nga pero may grills naman. Ni wala ngang kalaman-laman ’tong silid na ’to maliban sa kama, unan at kumot.

Well maybe I should really wait for someone to come in. Maybe I should plan on how I can beat that tall guy. Muka kasing sanay ’yon sa bakbakan ehh.

Ako’y napakamot nalang sa aking batok. Kung nandito lang si Dennis aba’y kaya pa siguro madali sa flirt ’yong lalaki kanina.

Napabuntong hininga nalang ako dahil nakaya ko pang magbiro sa isip na ganito na kalagayan ko.

Kung ako talaga ay makatakas dito ay isusumbong ko talaga sila sa dad ko. Ipapakulong ko silang mga tang*na!

Sa dami ng iniisip ko ay gulat na gulat ako sa nangyari. Biglang bumukas kasi ang pinto. At nandito pa ako sa gilid kaya sobrang balisa ako sa tunog ng pagbukas nito.

Agad akong tumayo at dumestansya sa taong pumasok.

Medyo napatabon pa ako sa mata ko ng bigla niyang buksan ang ilaw sa silid. Medyo madilim na kasi sa loob at mukang pagabi na. Ni hindi man lang ako nag atubiling magbukas ng ilaw. Pero kahit na medyo madilim ang paligid ay nakilala ko na agad ang mukha niya. It’s the guy earlier na naghila sa’kin papunta rito. Ang lalaking akala niya ay ako si Aiden.

“Why you didn’t turn on your lights?” Boses pa lang ay medyo nantamlay na ang balikat ko sa pangingilabot. He’s just asking why I didn’t turn on the lights but I’m already reacting like this. As if he’s doing something in me.

At don sa katanungan nya, E nakasanayan kong di magbukas ng ilaw sa silid ko eh. Mas komportable ako kapag walang ilaw at lamp lang. Ewan pero ’yan talaga ang nakasanayan ko.

Mas dumestansya pa ako ng sinara na niya ang pinto at tangkang lumapit sa’kin.

“Felt so afraid in me?” Pa konyo niya pang tanong na parang gustong-gusto niyang takot ako sakanya.

“W-Why would I be afraid of you?” Sarkastiko kong tugon. Para akong ewan na natatakot sakanya pero di ko pinahalata.

“You think I’m afraid of you? Ha! HAHA!” kunwari ko nalang tawa pero sa totoo lang ay kinakabahan ako.

“Do you even know who’s my father? Kung malalaman ’to ng dad ko—” naputol nalang ang pagsasalita ko ng agad syang sumabat na parang may alam sya.

“Your father named Jake Villafuerte, he’s my dad’s old supplier of guns, but now… He only managed their hospital property with many branches in other country.” Nakapasok pa sa bulsa ang kamay niya habang sinasabi niya iyon

WTF?! pa’no niya nalaman ’yon na may own hospital kami? At pati pangalan ng daddy ko ay alam niya! Stalker ba sya? Gago? Iba din ’tong lalaking ’to eh.

Ha! Ganyan talaga kapag veteran na masasama ang budhi ehhh! Kailangan mo muna ng information sa kung anong property ang meron ang isang tao bago nya gawin ang plano niya na e kidnapped for ransom ako.

F*ck! Gulong-gulo ang utak ko kung ano ba talaga ang rason niya bakit kinukulong nya ako dito. Kung pera ang habol niya sa dad ko bakit di nya nalang sabihin agad.

“How did you know the name of my dad? And what are you planning on me—” sa pangalawang pagkakataon ay di na naman ako natapos sa pagsasalita. Minsan kay sarap niya suntukin.

“You’re not supposed to ask me that, Aiden” pagpuputol niya kanina.

Napabuntong hininga nalang ako na parang sumusuko na sa kabobohan ng lalaking ’to. Sinabing di ako si Aiden eh! Pa’no ba e pasok sa kukuti niya at maintindihan niya ang sinasabi ko!

“Sa’n mo tinago? Kanino mo pinabantayan?” Pag-iiba nya. Di ko maintindihan ang mga sinabi nito. Tinagalog na nga nya pero wala akong maintindihan sa mga sinasabi niya. Anong tinago ko? Anong pinabantayan ko eh ngayong araw pa nga lang kami nagkuta ng hinayupak na ’to eh!

“Ang ano na naman?” Inis ko na namang sagot. Minatili ko talaga ang distansya naming dalawa. Mahirap na baka balian agad ako ng buto nito lalo pa’t nag-umpisang kumunot ang kilay niya sa sinagot ko kanina.

“O-our b-baby. Why you need to hide it from me?”

Sa tinanong niyang iyon ay di agad ako nakasagot. Ang dali naman sanang sabihin sakanya na di nga ako si Aiden pero dama ko kasi ang lungkot niya ng sabihin niya iyon.

Kanina niya pa tinatanong sa’kin ang tungkol sa anak nila nong nasa sala pa ako bago niya ako ikulong dito sa silid. At kanina lang din ako paulit-ulit na nagpapaliwanag na wala nga akong alam sa mga sinasabi niya dahil di ako si Aiden!

Bat ba kasi pinagpipilitan niya na ako ay ’yong kapatid ko? Kung nalaman niya ang buong ngalan ng dad ko, edi sana naglaan din sya ng panahon para alamin na kambal ang anak nila tang*na.

Napatingin na lang ako sa may pintuan at pilit na kinakalma ang sarili.

“I’m being nice Aiden, just tell me” malumanay niya pa ring tugon na parang ito talaga ang sadya niya.

Wait… So ito ang kailangan niya sa’kin? Ang anak niya? WTF? Anong gusto nya na magluwal ako ng anak ura-urada?

For f*ck sake!

I’m a man! I can’t be pregnant.

Although lalaki din ang mom ko dahil sa rare case ng kanya, at si Aiden lang ang nakakuha nong kapareho kay mom. Aiden is also able to get pregnant, but me? I don’t have uterus and egg cell!

If he wants their baby, then I can’t give it to him.

Because I’m not Aiden… I’m Aiden’s twin brother. Even me ay di ko alam na buntis pala si Aiden nong mga panahong ’yon. At halata namang ang lalaki ’to ang ama kung may dinadalang tao man ang kakambal ko nong panahong ’yon.

Napatingin nalang ulit ako sa kanya ng may gusto akong itanong dito pero di ko magawa.

At ngayon lang ’to tumatak sa isipan ko…

Why is my brother decided to run away from him?

Diba parang nabanggit niya kanina na tinakasan sya ng kapatid ko at di na nagpakita?

Akala niya di na nagpakita pero namatay na pala …

Nakipagtitigan na ako ngayon mata sa mata ng sya’y nagsalita. Dama ko ang pagsusumamo niya. At dama kong sincero syang makita ang anak niya.

“I promised I will not interfere in your life anymore but at least don’t break my connection to my child” pagpupumilit niya pa talaga. Halos suntukin ko na rin sarili ko tang*na kasi!

“I’m still the father” dugtong niya.

Napahawak nalang ako sa bawat gilid ng ulo ko sa sobrang stress.

“Why can’t you just believe me na wala nga akong alam jan sa mga sinasabi mo dahil kakambal lang ako ni Aiden. My twin brother is already dead 1 year ago. Kahit na samahan pa kita sa libingan niya—” di ko na naman ulit natapos ang sasabihin ko at napahawak agad ako sa aking pisngi.

WTFFFFF!!!!

Halos mamula ako sa galit dahil sa kanyang ginawa.

Nakatanggap ako ng sampal kaya di ako nagdalawang isip na suntukin sya sa mukha. Eh gago pala ’to eh! Di porket mas malakas at magaling sya sa’kin sa suntukan ay di na rin ako lalaban kapag inunahan niya ’ko.

My parents didn’t raise weak men!

Halatang gulat pa sya na parang di inakala na marunong akong manuntok.

Well, my brother might be gay, pero ako yata ang taga pagtanggol sa kapatid ko dati nong mga bata pa kami. Kung ang kapatid ko ay di lumalaban kapag sinasaktan, pwes saktan niya ako uli ng magkamatayan kami rito sa loob.

Oo inaamin kong takot ako sakanya dahil mukang wala akong laban kung magkasuntukan man kami rito lalo pa’t mas malakas sya sa’kin. Pero di naman ibig sabihin non eh magpapasampal lang ako ng di gumaganti.

Tinitigan ko na sya ngayon. May nakita akong dugo sa may labi niya pero bakit di ko man lang makita sa kanyang mga mata na nasaktan sya? G*go? Ang lakas kaya ng pagkasuntok ko kaya dapat tumba na ’to eh.

“Why did you punch me?” Bigla nya nalang tanong na mukang di pa rin makapaniwalang kaya kong manuntok.

“Why did you slap me too?” Sarkastiko kong sagot na nagpatahimik sakanya. Mukang ngayon lang nag proseso sa utak niya ang nagawa nya.

Di rin sya sumagot. Mukang guilty pa sa ginawa nya.

Wait! Wait! Don’t tell me minamaltrato niya ang kapatid ko noon? Don’t tell me na sinasampal niya lang ang kapatid ko kung kailan niya gusto?! Binubogbog niya kapatid ko?!!!!?

Ngayon ko lang naalala ’yong mga panahong tinatanong ko ang kapatid ko dati kung may mga pasa sya sa kanyang pulsuhan ay minsan sa mukha. Don’t tell me sya ang may gawa non?

Sa mga hinuha ko palang na ’yon ay kumukulo na agad ang dugo ko. There might be no other explanation in these.

Akmang lalapit na naman ako at susuntukin sya ng mapigilan niya ang kamay ko. Kahit anong hila ang gawin ko sa kamay ko ay ayaw niyang bitawan.

“AARRRRHHGGG!!!” Bulyaw ko ng sigaw sa sakit. Bigla niyang nilagay sa likod ko ang kamay ko. Para akong hinuli ng pulis sa kalagayan kong ’to. Marahasan niya pa akong dinikit sa dingding habang ang dalawang kamay ko nasa likod ko at pinipilit itong ipag krus ang kamay ko.

“Ha! So this is how you treated my twin brother before, right?” I still manage to talk even though I’m hurting of how grip he held my wrist.

“Kaya ka nya tinakasan kasi pinagmamalupitan mo sya—”

“YOU KNOW THAT I DIDN’T TREATED YOU LIKE THIS BEFORE!” Pasigaw niyang sumbat na ikinagulag ko.

“I. TREATED. YOU. WELL. BUT. YOU. STILL. CHOSE. TO. RUN. AWAY. FROM. ME! RUNNING. WITH. OUR. UNBORN. CHILD!” Patuloy niyang pasigaw sa’kin. Halos mabingi ako sa lakas ng boses niya tang*na!

“Then try to explain me these?” Sumbat ko rin kahit na nahihirapan akong gumalaw. Sa sinabi kong ’yon ay tinutukoy ko ang ginagawa niya ngayon. If he really treat my twin brother well before, at kung iniisip niyang ako si Aiden, so bakit niya ako sinasaktan ngayon? Make it make sense!

Sa patanong kong sabi ay medyo niluwagan niya ang pagkahawak sa pulsuhan ko.

“It’s just… You’re acting desperate not to tell me where is our child kaya nagbabakasakali akong makuha ko ang sagot mo sa dahas na pamamaraan” pagpapaliwanag niya.

“Now Tell Me Where Is Our Child?!” Mahina pero madiin niyang tanong. Halatang-halata na ang galit niya pero wala naman akong magagawa.

“I told you already that I’m not Aiden!” Pataas na rin ang boses ko.

“Saang parte ba ang di mo maintindihan?! I’m not him! He’s not me! He’s Aiden while I’m Austin!” Parang tanga kong paulit-ulit na pag paliwanag sa lalaking ’to.

Pero sa sinabi kong ’yon ay binitawan na niya ang kamay ko.

“When will you stop lying?!”

Napasapol nalang ako sa noo ko. Is he had that bad comprehension because he can’t understand what I said earlier?

“I told you that my brother Aiden is already dead—” agad nya akong pinaharap at hinawakan ang magkabilang balikat.

“You think I will believed you?” He glared at me deadly.

“Kahit ano pang kahibangan ang sasabihin mo, di kita paniwalaan”

Bat ba kasi ang lalim yata ng mga pinagsasabi nito?

“Alam kong gusto mo lang ulit akong takasan” sunod-sunod niyang sabi bago umalis ng silid.

So ganon? Pumasok lang sya kanina dito para lang don?

Napatingin ulit ako sa pinto ng marinig ko ang tunog ng pag lock nito galing sa labas. Mukang may padlock yata sa labas na parte ng pinto para di ko talaga mabuksan.

What to do? What to do? How can I convince him?

Para na akong timang kakaisip ng paraan pero wala akong mapiga sa utak ko na kahit anong plano.

Ano ang kailangan kong gawin para makaalis na sa poder nya at mapatunayang kakambal lang ako ni Aiden at isang taon ng patay ang kapatid ko.

Gulong-gulo ako pero sinusubukan ko pa ring buksan ang pinto. Sinipa-sipa ko na ulit.

Paulit-ulit pero mukang sinasaktan ko lang yata ang sarili ko at wala pa rin akong mapapala.

Nang mapagod na naman ako ay wala akong magawa kundi bumalik sa kama. Napasabunot na ako sa ulo ko sa sobrang stress! Napapaisip nalang ako sa kakambal kong namayapa na.

Ano ba kasi ang nangyari sa kanila ng kakambal ko? Bakit parang tinatakasan yata ni Aiden ’tong lalaking di marunong umintindi sa mga paliwanag ko. And why is my brother didn’t tell me about this?

Kadalasan ay nag kukwento naman ang kakambal ko dati tungkol sa mga nangyayari sa buhay nya…

Wala akong makuhang sagot sa kakaisip kung ano ang nangyari kung bakit obsessed na obsessed ’tong lalaking ’to na malaman ang anak nila. E pa’no ko masasagot ang katanungan niya kung nasaan eh di ko nga alam kung nagdadalang-tao na pala ang kakambal ko nong mga panahong na aksidente ito.

Sumakit na ang ulo ko sa mga pangyayaring bigla-bigla nalang dumating sa buhay ko. Parang isang iglap lang ang naging ganito na ang takbo ng kapalaran ko. Mukang matatagalan pa nga siguro ako na makakatakas dito. Mukang di nga pera ang kailangan niya sa’kin. ’Tsaka sa silid palang na pinagkukulungan ko ay halatang mga mamahalin din ang pagkagawa.

Sa sobrang stress ko ay napag-isipan ko nalang na matulog. Mukang pagabi na rin naman.

Kahit na nagugutom na ako ay tiniis ko nalang. Pag ako talaga nakalayas dito, ipapakulong ko sila at pati pagpagutom nila sa’kin ay isasama ko sa pagsampa ng kaso sa mga tang*nang ’to!

I don’t have choice but to closed my eyes.

Sinubukan kong humiga at e pilit ang sarili ko na matulog pero di ako komportable eh. Di ako komportable na matulog sa ibang silid. Pero no choice ako eh. Kahit naman na magsisigaw ako sa tapat ng pinto ay di rin naman nila iyon bubuksan at papalayain ako.

Pinikit ko nalang ang mata ko kahit na gising na gising naman ang diwa ko.

Nag-iimagine nalang ako ng kung ano-ano. Mahilig ako sa ganito kapag mag-isa lang ako. Ini-imagine ko kung nagpunta kami sa ibang lugar at nagbakasyon kasama ang kakambal ko. Para akong timang na palaging iniisip ’yan.

Maya-maya ay narinig ko na naman ang pagbukas ng pinto pero agad din namang isinara ito.

Patamad kong binuksan ang mata ko at tinignan kung anong ganap.

Sa nakita ko ay kumulo agad ang dugo ko.

Anong akala niya sa’kin? Aso? Hayop?

Halos suntok-suntokin ko na ang unan sa nanggagalaiti ako sa galit. E tang*na ba naman! Nagbigay nga pero sa sahig pa nilagay ang pinggan na may lamang pagkain.

Anong akala nila sa’kin? Alagang hayop lang ganon? F*ck!

No one ever treated me like these! My dad provided all my needs and wants, ever since I was a kid ay nakukuha ko na ang mga bagay na kahit pang matandang bagay na. But now… THEY TREATED ME LIKE THESE?!!!

Sa sobrang galit ko ay tinaponan ko pa ng unan ang pagkaing nasa sahig.

Pero pagkatapos ko ring gawin ’yon ay parang nabagabag din ako na sinayang ko ang pagkaing nasa harap ko. Palaging tinuturo ng magulang ko na di ako magsayang ng pagkain. Palagi nilang tinuro ’yon sa’min ni Aiden dati.

Pero nangyari na eh. Nasayang ko na kaya wala na akong magagawa.

Binalik ko nalang sarili ko sa pagkahiga. At sa mabuting palad ay nakayang kong itulog na walang laman ang tyan ko.

Bw*set!

To be continued…

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 5

Matamlay akong nakahiga sa kama habang malalim ang iniisip. Di mawala sa isip ko ang mga magulang ko dahil sigurado akong nag-aalala na ’yon sa’kin. Ni wala ngang araw na di ’yon nag u-update sa’kin tapos bigla nalang akong di ma kontak dahil sa wala sa akin ang phone ko. Pisteng pangyayari kasi ’to.

I wonder how many missed calls I’ve got. And maybe dad is asking kuya Jordan where I am now. Baka nga pinapahanap na ako sakanya.

Pero binabagabag rin ako sa hinuhang pa’no di nya magawang matakot sa dad ko. Ang pinapahiwatig ko ang ’yong lalaking nagkulong sa’kin sa silid ko.

What makes him think na di niya magawang matakot?

Kilala nya ba talaga ang dad ko? Does he even know how wealthy we are and we can manipulate the law if we want to?

Kung pinakilos talaga ni dad gamit ang pera nya ay yari lahat ng mga tao dito.

But seeing how calmly that guy… and he has so many people too, I couldn’t think properly and started to worried that he’s also that powerful in terms of money.

Sa dami ba naman ng tauhan niya dito ay sigurado akong may laban ’to kung sa pera ang pag-uusapan.

I shaked my head and tried to convert my thoughts. Gusto kong pag-isipan kung ano ang magagawa ko para makatakas dito. Pero imbes na tumayo sa kama para mag tingin-tingin sa silid ay napayakap ako sa sariling tyan ko ng tumunog ito sa sobrang gutom!

Takte kasi eh!

Bat ba di nalang nila ako pakainin sa mesa o sa kusina nila. ’Tsaka kailangan ba talagang sa sahig ilagay ang ipapakain sa’kin?

I mean nasa plato naman ito pero tang*na? Am I a dog or something? Tskk!

Eh sa mapili ako eh, kaya mamamatay ako sa gutom dito bahala na!

Kahapon pa ako gustong magdabog dahil sa klase ng paglalagay ng pagkain dito sa sahig. Oo, at mula kahapon pa ako walang kain. Gutom na gutom ako pero ma pride eh. ’Tsaka kaya pa namang tiisin so why not?

Napatingin nalang ako sa pinto ng bumukas ito at pumasok ’yong lalaki kanina na hanggang ngayon ay di ko alam ang ngalan.

Umayos ako ng upo sa kama kahit na medyo naghihilab pa ang tyan ko.

Kung sya’y aking titigan ay masasabi kong matangkad talaga sya. Para ngang nagmumukha akong kaka 18 years old lang dahil sa laki ng pagitan ng height naming dalawa.

Ang tingin ko ay napunta sa kamay niya. May dala-dala kasi itong nasa envelope at di ko naman alam kung ano ang laman. I mean that’s maybe a papers pero paki ko kung anong nakasaad at laman nito.

“Why you didn’t touch your food?” A question come from him that makes my blood boiled. Napairap nalang ako ng wala sa oras.

“Coz I don’t want to eat? It’s pretty simple” pa sarkastiko kong sagot nitona hindi tumitingin sa kanya.

“And why did you place it on the floor?”

Napataas ang kilay ko sa kanyang tinuran. Gagohan ba ’to? Ako? Naglagay nyan sa sahig? Ha! Kung suntukin ko kaya ’to ng matauhan.

Tinalikuran ko nalang ito at walang planong imikan.

“Just tell me if you don’t like the food, and tell me what you—” ako naman ngayon ay sumapaw at di sya pinatapos. Eh sa nairita ako sa kunwaring maamo niyabg sarili. Eh sa totoo naman ay kung pakainin nila ako mula kahapon ay para lang silang nagpakain ng alagang hayop. Tskk!

“How am I gonna like the food when you’ll serve it to me in the floor?” Pilyo kong patanong na sabi sa kanya.

“Di ako aso!” Dagdag ko pa dahil nagbabakasakali akong bubo talaga ’to at di na naman naintindihan ang sinabi ko.

“SANDER!”

Gulat nalang akong napaharap sa kanya ng bigla-bigla nalang itong sumigaw nong nakatalikod ako.

“Y-yes boss Von?” Utal na tugon nito ng sya’y pumasok sa silid.

“Ang sabi ko ay pakainin niyo sya di ’yong parang e trato niyo na hayop!”

“B-boss?” Ani nito na parang di pa alam ang dahilan kung ano ang sinasabi ng Von na ’yon. Pshhh! Panget ng ngalan sksk!

“Why did you putted the food on the floor when there’s a table over there?” Mahinahon niyang sabi pero halatang nagtitimpi sa galit.

Ako naman ay parang timang na sinundan ang kamay kung saan nakaturo. Takte! May mesa pala?

I mean malaki kasi ang silid, as in malawak at nasa pinakadulo ito nakalagay kaya di ko man lang napansin mula kahapon pa. Eh hindi rin kasi ako nag tingin-tingin, at akala ko’y kama lang ang nandito, may mesa rin pala sa dulo at di lang halata dahil pareho ng kulay nito sa dingding.

“I’m sorry boss”

“Dinala mo lahat ng tauhan mo kahapon at tatlo lang kaming natira para magbantay. If we decided to stay longer in this room by putting the food on the table, he might beat our ass off kaya napagpasyahan kong ilagay nalang ’iyon sa gilid ng pinto” mahabang paliwanag pa nya. ’Tsaka ngayon ko lang namukhaan ’tong lalaking ’to.

HAHA! Eh halos mabugbog ko sila nong nakaraang araw nong kinuha nila ako kaya pala takot pwe!

Baka baguhang recruit ’to kaya di pa masyadong sanay? Wews! Paki ko ba.

So ayon, hinayaan ko silang mag-usap samantalang ako ay kating-kati na ang paa na lumabas lalo pa’t nakabukas lang ang pinto. Todo paliwanag pa rin ’tong isa na parang ito na ang huling oras na mabubuhay pa sya wew wew.

Eksaktong palihim akong tumayo ay agad namang nag-utos ’tong lalaking nagngangalang Von na kumuha daw ng bagong pagkain.

Napakamot nalang ako sa batok ko at bumalik sa pag-upo sa kama. Deritso na lang din ako sa paghiga at napatabon ng kumot pero syempre nakasilip pa rin ang isang mata ko sa kanila.

Mabilisang tumango naman ’yong inutusan at umalis nga saglit. Mga ilang minuto lang ay may dala na ito ng pagkain tulad ng inutos sa kanya. Sa amoy pa lang ay naglaway na ako.

Actually mula pa kahapon ay naglalaway na talaga ako sa mga hinahatid na pagkain. Eh kaso nilalagay sa sahig eh kaya tiniis ko ang gutom ko at mas pinairal pride ko.

Pero kasi ngayon ay magkaiba. Sa mesa na mismo nilagay ang pagkain. Palihim pa akong tumingin kung anong klaseng mga pagkain ang meron. Mas lalong halos magwala ang tyan kong makita na may lumpia. It’s one of my fave talaga pagkatapos kumain. Parang ’yong lumpia ang ginagawa kong dessert pagkatapos kumain.

Napabalik ako ng takip sa kumot at napayakap sa sariling tyan ng kumulo na naman ito sa gutom.

Gosh! It’s also so embarrassing for me! Pa ayaw-ayaw pa ako kaninang kumain tapos kukulo din naman pala tyan ko sa gutom takte!

Natahimik pa ang silid mula nong tumunog ang tyan ko. Should I stand up now and go to the table?

Haissttt! Di talaga ako kakain kung ano man ang ipapakain nila sa’kin. Pa’no kung may lason diba? Edi patay agad ako. Tskk!

Kaya mas mabuting tiisin ko nalang talaga ang gutom ko.

Kahit anong mangyari, hinding-hindi ako kakain.

Hinding-hindi.

“Kumain ka na” mahina pero rinig ko pa rin ang boses niya.

Para akong zombie kumilos ng wala sa sarili.

Ang paa koy kusang kumilos at tumayo mula sa kama. Makapal na kung makapal pero Yawa! di ko na kaya ang gutom ko.

Mataas pride ko, pero mas gutom ako takte!

Binawi ko kaagad ang sinabi ko sa sarili ko kanina.

Di ko sila pinansin at pinuntahan sa mesa sa dulo. Walang hiya-hiya akong umupo at pumuwesto. Naramdaman ko lang ang upuan at nakita ang nasa hapag ay walang preno ko na iyon pinagkakain.

Umalis na ’yong isa at naiwan nalang ’yong Von na ’to. Wala aking imik at patuloy lang sa kain. Nakasandig sya sa dingding at dala-dala pa rin ’yong envelope na di ko alam kung para saan.

Kumain nga ako.

Pero nakakailang dahil di ako komportable. Di ako sanay na mag tumitingin sa’kin habang kumakain. E piste kasi!

Preso ba ako dito ng pati kumakain ako ay may nakatingin sa’kin? Tskk!

“Will you stop staring at me and tell me exactly why you are here for?” Napataas na kilay ko at huminto muna saglit sa pagkain. Hinihintay ko syang umimik pero mukang napipi na naman yata kaya bumalik nalang ako sa pagkain ko.

Mga limang minuto yata syang natahimik sa silid at minamasdan lang akong kumakain. Di ko nalang ito pinansin at mas tinuon ang sarili sa pagkaing nasa aking harapan.

Ilang sandali ay rinig ko ang pagbuntong hininga nito. Nabaling agad ang atensyon ko sa kanya. Eksaktong din kasi na huling pagkain na ’yong pinasok ko sa bunganga ko.

“I let my people to search about your family information, Aiden” mahinahong ani nito at naging interesado agad ako sa susunod na sasabihin nito.

Nilunok ko muna ang ninguya-nguya ko kanina bago sumabat sa sasabihin niya.

“Then that’s good! Para naman malaman mo ang totoo na may twin brother ako—”

“YOU DON’T HAVE TWIN BROTHER!” Sa sigaw nya ay parang nalumpo ako. Di ako makatayo sa kinauupoan ko sa takot ng sya’y sumigaw. Di ko alam pero di ako sanay na sinisigawan ako. At di ako sanay sa sarili kong marunong din pala akong matakot.

Ewan pero takot na takot ako sakanya kapag sumisigaw na. Halata namang galit na ito at baka katayin pa ako ng buhay dito.

Sa ilang segundo pa ay saka lang pumasok sa kukuti ko ang kanyang sinigaw kanina.

WHAATTTT?

Anong klaseng pangangalap ng impormasyon ’yan? Where did he get that? Baka bubo ’yong inutusan niya? Wow ha! Mukang mayaman pa naman sana sya pero di man lang nag hire ng professional investigator? Out of budget na? Maraming utang na binayaran kaya di na makaafford ng tamang investigator? Haistt!

Kunot-noo ko siyang hinarap. May kung ano sa mga titig nya na nagtitimpi. So akala na naman niya na nagsisinungaling na naman ako? Na humahanap lang ako ng palusot? Tskk! 

“Nag brainly lang ba ’yong inutusan mo nyan kaya ganyan ang resulta?” Sarkastiko kong sagot. Kahit na nakakatakot na sya ay nakuha ko pang mamilosopo.

“Oh baka naman sa manghuhula ka nanguha ng impormasyon?” Huling sabi ko bago nya padabog na nilagay sa mesa ang envelope na hawak-hawak nito.

“You are the only son of Jake Villafuerte and your mother died when she gave birth at you”

Napataas kilay ako sa kanyang tinuran. Mahilig pala ’to sa fakenews eh! Oh baka chismis ’to ng kapitbahay?

Haissttttt! Pero binasa ko na muna kung ano ang mga nakalagay don sa papel. Habang binabasa ko ’yon ay may iba namang tama sa nakalap nila. Pero ’yong tungkol sa’ming magkambal at sa mom ko ay kuro-kuro lamang.

Matapos kong basahin ’yon ay napatingin ako sa kanya, pataas-baba. Naalala ko kasi ’yong sinabi ni dad. Ngayon lang pumasok sa isip ko.

Siguro ito ’yong sinabi sa’kin ni dad na naka pribado ang mga impormasyon sa’ming pamilya. He already explained these to us before. Gusto niya na dapat nakapribado ang tungkol sa’min. Even in my birth certificate, ibang ngalan ang nandon sa mother ko dahil para di magtaka ang iba kung bakit lalaki ang naging ina ko.

Palagi ng sinasabi sa’min ni dad kung gaano ka delikado na malaman sa publiko na may lalaking pwedeng manganak. And maybe isa ’to sa mga pinagawa ni dad para walang makaalam sa totoong impormasyon sa pamilya namin. Plus I don’t want to be recognized as a son of Villafuerte coz I don’t want an special treatment in my job kaya nakalagay don na si Aiden lang ang nag-iisang anak nila. And Since my name is Austin, kaya wala pa talagang nakakaalam sa mga magulang ko maliban nalang sa barkada ko.

“Why are you silent now? Nag-iisip ka na naman ng palusot?” Pagpuputol nya sa mahabang hinuha sa isip ko. Napatingin nalang ulit ako sa kanya.

“You got the wrong information. Just trust me for once! I’m not Aiden” parang wala ng ganang magpaliwanag sa kanya kong sabi.

“Bakit ba ayaw mong tigilan ’yang pagkukunwari mo at umamin nalang sa’kin kung nasaan ang anak natin” napasapol nalang ako sa noo ko. Here we go again. The same topic as we had last-last day. Nakakawalang gana ng magpaliwanag. Dahil paulit-ulit lang din naman ang isasagot ko sa paulit-ulit niyang tanong!

“Our child is all I want…” I looked at him while he say it in front of me. I know… He wants to be back with my twin brother. I can see it in his eyes that after he found his child, his attention and possession is to get back Aiden. At dahil ako ang napagkamalan, kaya ako na naman ang mapoporwesyo takte!

“If I were you, dapat pakawalan mo na ako dito at sasamahan kita puntahan ang puntod niya para talaga maniwala ka sa mga sinasabi ko at para rin malaman mo ang totoo” nakakasagwa kong paliwanag. Ako kasi ang klase ng taong madaling mawalan ng gana kapag paulit-ulit lang ang pag-uusapan. Parang kada magharap kami ay ’yan lang ang palaging maririnig ko sa kanya.

“I’m keeping you here until you will tell me where did you hide our child”

Nye nye nye! Punyeta! So ilang araw ako magtatagal dito? Pa’no ang trabaho ko? Pa’no ang mga magulang ko? Pa’no mga barkada ko? Mawawalan ako ng kontak ng matagal sa kanila.

’Tsaka gaano ako katagal dito kung ang tanging paraan para paalisin ako ay ituro kung nasaan ang anak nila?

Eh pa’no ko nga sasabihin kung saan eh patay na nga ’yong kapatid ko at malamang namatay rin ang anak nila sa sinapupunan ng kambal ko. Tskk!

Naputol ang sagutan naming dalawa ng may tumawag sa phone niya. Haisstt! Pwedenb makitawag nalang? I’ll pay him naman kahit ilang milyon pa ’yan basta payagan niya lang akong tumawag.

“I’ll be back again tomorrow. I’ll still have something to do”

Di na ako umimik ng sya’y magsalita. Paki ko ba kung may gagawin pa sya? Pshh!

Umalis na nga sya at iniwan lang ang envelope na dala niya kanina at nandito lang sa mesa. Halatang may gagawin pa nga dahil nagmamadali.

Sa paglabas niya ay maya-maya din ay may pumasok at nagligpit sa pinagkainan ko. Nakabukas lang ang pinto ng ito’y pumasok at napatingin agad ako sa labas. May mga kasama rin pala sya na naghihintay lang sa labas.

Hmm. Okay.

Bumalik na lang ako sa kama. Kaysa naman sayangin ang oras at pagurin ang sarili ko sa pakikipagbakbakan eh marami naman pala sila sa labas.

Umupo nalang muna ako sa kama at hinintay kung kailan ito lalabas.

Paglabas nga nito ay para na naman akong baliw na nakatingin lang sa kisame. Dami ko na namang iniisip.

Bakit kaya di pa ako hinahanap nila dad? Di ba sila nagtataka kung bakit di na ako sumasagot sa mga tawag nila?

Haisstt! What to do?, What to do?!

Tinignan ko ang wall clock dito sa silid. So walang dalawang oras nalang naman bago ako mag lu-lunch. E alas dyes na pumasok dito ’yong Von na ’yon.

I decided to sleep nalang muna. Wala din naman akong ibang gagawin dito. Pero habang nakahiga na ako ngayon ay napapaisip ako kung magsinungaling nalang kaya ako tungkol sa anak niya?

Sasabihin ko nalang na pinaampon ko at magturo ng kung sino-sinong bata, diba? It’s an easy task but too risky to make.

Kung di nga sya naniniwala sa’kin na di ako si Aiden, ay malamang ay di rin basta-basta magtitiwala ’yon sa’kin kung magtuturo lang ako ng kung sino-sino na bata sa bahay ampunan.

Alam kong ipapa DNA test nya agad ito takte! So wala pa rin akong lusot!

Inalis ko nalang ’yon sa isip ko at sinubukang matulog. Gladly, nakatulog din naman kaagad ako.

---

---

---

Medyo madilim na ang silid nang magising ako. Napaunat-unat pa ako ng balikat dahil mukang napasobra yata ang tulog ko. I slowly get out in bed and turned on the light. Pagbukas ng ilaw ay ang oras agad ang tinignan ko.

5:30 pm na pala!

Dinikit ko ang tenga ko sa pinto at sinubukang pakinggan kung anong meron sa labas.

Ang tahimik yata?

Dumestansya na ako sa pinto at sinubukang mag libot-libot ulit. Napatingin ako sa mesa at pinagtatansya. Kung ihahampas ko kaya ’to sa pinto? Alin ang unang masisira?

Sa tanong kung iyon ay pinag-isipan ko ng mabuti. I hold the table to know if it’s strong enough to break the door.

But I guess it’s not. Medyo maliit kasi ang mesa at halatang mas maunang masisira ’to.

Napahampas nalang ako sa mesa ng wala na talaga akong maisip. I checked the time again and it’s 5:40 in the evening now.

At dahil don sa utos ng boss niya kanina, sigurado naman siguro akong sa mesa na nya deritsong ilalagay ’to.

Hmmm…

I remember the guy who named Von earlier. ’Yong boss nila. Diba parang may lakad ’yon?

He said he will be back tomorrow… So maybe wala sya dito ngayon at dinala ulit karamihan sa mga tauhan niya? Diba? Wews! That’s good!

Kung wala ang karamihan sa kanila ay kaya ko naman sigurong bakbakan ang natira.

May naisip akong plano!

Sigurado ako na ilang minuto lang ay may papasok ulit dito at maglalagay ng pagkain sa mesa. Well then… That might be the right time to escape.

Kung tatlo lang ang iniwan nong kahapon para magbantay sa labas, posibleng tatlo na naman ang nagbabantay sa’kin ngayon. Kaya kong makipagsuntukan sa tatlo. Baka nga bugbugin ko pa ’yan sila eh.

“Hmmm” I smirk evilly as I made up my plan. This is it. This is final.

Di ako mapakali sa kakahintay kung kelan may papasok dito. Nakailang palibot-libot na ako pero parang ang bagal ng oras haisstt!

Nakasandig nalang muna ako sa dingding gilid ng pinto. Tamang hintay nalang talaga muna at tamang timing. Gotta exercise my fist at kung gaano kalakas ang pagsuntok dahil baka mapatay ko pa.

I off the lights in theses room para naman di agad ako mapansin na nasa gilid lang ako ng pinto. This is my only way to escape at sana di ako mabigo.

Eksaktong mga dalawang minuto bago mag 6pm ay bumukas nga ang pinto. Sya lang mag-isang pumunta kaya ito na talaga ang pagkakataon ko. Pakapa-kapa pa sya sa switch ng ilaw At nanatili na muna akong tahimik dito.

Di na ako naghintay at agad ko na syang pinakawalan ng suntok sa panga at alam kong natumba ito sa sahig. I immediately turn on the lights. Saktong nasa sahig pa sya at nahihirapang tumayo, kaya pinulot ko na padlock at susi na nasa sahig na natapon kanina. Instead na pagsusuntukin ko sya ay iba nalang ang ginawa ko.

Lumabas ako ng silid at sya ang kinadadohan ko. Edi sya ang naging preso.

Di ko nalang binugbog dahil nakakaawa naman.

I’m sorry… Alam kong napag-utusan ka lang pero kailangan ko ring gawin ’to para makatakas.

“Enjoy well sa kulungan mo!” Mahina kong ani na parang natutuwa pa sa sinabi ko.

Nakalabas ako! Yes!

Minanmanan ko muna ang paligid at bago ko nasigurong walang tao dito sa taas.

Finally! Finally! Finally!

Agad akong tumakbo patungong hagdan pababa. Nasa second floor kasi ako ngayon at kailangan ko ng magmadali.

Ang akala ko walang tao. Ang akala ko walang nagbabantay sa baba pero tang*na? Gago! Mas madami pa ’to sa tauhan ng dad ko. At sa pangangatawan palang nila ay halatang  sanay sa bakbakan ’to.

Napaurong ako ng makita sa baba na maraming mga tauhan. Dahan-dahan akong napapaatras. Hala! Di naman siguro nila ako babanatan kapag nalaman nilang nakalabas ako?

Palihim lang akong nakatago dito at minamatyagan sila. Napatago nga agad ako dahil ang bilis nilang makaramdam na may tumitingin sa kanila.

Ibang-iba ito sa mga nakabakbakan ko nong nakaraang araw na kumuha sa’kin. Halatang mga bagohan nga ’yong nakasalamuha ko.

Oh gosh!

Kinabahan agad ako ng marinig kong tumunog ang phone ng isa at sinagot ang tumawag dito. Nanlaki ang mata ko sa aking narinig.

“Spread out guys! Nakalabas si Aiden sa room niya”

What the… F*ck?

Di ko pala kinapa kung may phone bang dala ’yong kinulong ko sa silid kanina. Kaya malamang tumawag sa kasamahan niya putik!

Di ako mapakali ng makitang paakyat sila ng second floor. Kumilos agad ako at di naghintay na makita nila ako dito.

Agad kong sinubukang buksan ang mga pinto. Marami kasing room dito kasi malapad ang bahay.

What to do? What to do?

Puro sarado ang mga silid at ang layo pa nong silid na kung saan ako kinulong kanina at makikita nila ako kapag dumaan ako don.

Di naman pwedeng salubungin sila sa hagdan dahil malamang mahuhuli nila ako.

Haissttt! Para pa akong magnanakaw sa ginagawa ko tskk!

Tinanaw ko ang isang pinto sa dulo. ’Yon nalang din kasi ang di ko pa sinubukang buksan.

Gumapang na ako patungo don ng mabilisan.

Well… Kung sinuswerte ka nga naman. Bukas ang pinto! Bukas!

Pumasok agad ako at sinara ito. Nakahinga ako ng maluwag. Napabuntong hininga pa ako ng paulit-ulit para kumalma ang sarili ko.

I immediately looked at my surroundings. Kaninong silid ’to?

Puro black talaga? May patay ba dito? ’Tsaka ang hina pa ng ilaw kaya medyo nakakatakot. Grabi ha! Panget ng taste ng may-ari ng silid na ’to. Pweeee!

But it’s cool though HAHA! It’s cool to be honest. Di lang ako sanay makakita ng puro black talaga ang meron sa loob.

Tinignan ko muna ang silid. Baka kasi may mapakinabangan ako dito sa pagtakas ko.

Nang may makita akong small table at may jacket na nakapatong. Kita ko ang jacket ko. Di ako pwedeng magkamali dahil jacket ko ’yon na nakalagay sa kotse ko nong isang araw.

Pagkakuha ko ay agad kong kinapa ang bulsa at nandon ang wallet, susi ng kotse, at maging ang phone ko.

Ahhh  f*ck!ng yes!

Mukang sinuswerte yata ako ngayon ah.

I open my phones at deritso ako sa number ng dad ko. I need to call him. I need his help.

Sinubukan ko ngang e dial ang phone number ni dad pero di naman nag ri-ring. Shet! Wala na pala akong load pantawag! For internet nalang ang load ko  ’Tsaka tinignan ko rin sa messenger ay di naman ito online. Bat ngayon ka pa na busy dad huhu.

I was about to leave the app pero gulat ako sa aking mga nabasa.

Sino nangialam sa phone ko?!!!!!!

May conversation kasi sila ni dad kahit na wala na sa’kin ang phone ko.

Waittt ginamit ba ’to nong Von na ’yon?

Sa tuwing nag cha-chat si dad sa’kin kung bakit di ko sinasagot mga tawag niya ay may nagre-reply na mga palusot.

Fck! Fck! F*ck!

Kaya pala! Kasi kung nalaman ni dad na nawawala ako ay alam kong mahahanap nya rin kasi ako agad.

But sheeeyytttt!

Instead of chatting dad ay tinawagan ko nalang si Dennis sa messenger. Sya lang kasi ang online ngayon sa magbabarkada. It’s just a call sa messenger, hindi na v-call.

“Wuy baklaaaaa! Himala at nagparamdam ka” bungad nya agad sa’kin.

“I need your help! I need you to—”

“Suck you? Subo-subo gusto mo ngayon friend?” Pagpuputol niya sakin.

Tang*nang kaibigan ’to. Di ito ang oras sa biruan!

“May dumukot sa’kin. Kailangan ko tulong mo” mahinang paliwanag ko sa kanya dahil baka may makarinig sa labas.

“WHAATTTTT?!!!! Di naman prank ’to diba?” Paniniguro pa nya kung nagbibiro lang ba ako.

“Please call dad and tell him—” I was about to tell him rushly but I couldn’t make it.

Laking gulat ko ng may dumapong malapad na kamay. Kinakabahan ako ng may biglang nagtakip ng bibig ko.

May umagaw agad sa phone ko at kitang pinower off niya.

Ng matitigan ko ay ’yong Von pala ang nandito. Parang tumamlay agad ang sarili ko. Eh kasi naman, kahit na tumakbo ako at lumabas ng room ay marami pa ring nakapaligid na mga tauhan niya. Parang pinapagod ko lang sarili ko kung ganon.

Napatingin ako ng tinapon niya sa kama ang phone ko. Kinalma ko nalang ang sarili ko at parang sumuko dahil wala naman akong laban sa kanya.

“Miss me that much?” A husky voice ringing on my ears dahil sa sobrang lapit nya sa’kin. Ang bilis nya ngang naagaw ang phone ko kanina kasi ang tangkad nya kapag nagkalapit kami.

At don sa sinabi niyang na miss ko sya, aba’y ang kapal naman ng mukha niya. Eh sa gusto ko ngang tumakas pero napako ang plano punyawa! And I didn’t expect him to be this calmly. Akala ko nga ay sisigawan niya ako o di kaya’y sasaktan dahil tumakas ako. Pero sobrang kalmado lang sya ngayon na parang kausap niya lang ang kapatid ko.

“You miss me, right?” Ulit nya na iba na ang tuno.

“Coz after you escaped from your room, you immediately went on mine”

Ha! Nasa tamang pag-iisip ba sya? ’Tsaka bakit sa tuno niya ay parang gusto niyang ipagpilitang na mi-miss ko sya kaya ako nandito? Nahihibang na ba sya?

Dumestansya nalang ako sa taong ’to. Para kasing may kung ano na di ako komportable kapag kaharap ko sya.

“I want to hug you so much”

Napakunot-noo ko syang tinitigan.

Wait lasing sya?

Amoy alak kasi. ’Tsaka kaya pala medyo mahina at medyo tulala kung sya’y magsalita.

“Please Aiden… Please stop lying now and let’s go back of what relationship we had”

Natahimik ang paligid ng di ako sumagot sa kahibangan niya. Ilang ulit ko ng sinabi pero bakit ayaw niyang makinig.

Tumagal ng ilang minuto na natahimik ang paligid. Sya’y nakaduko ngayon habang nakaupo sa malaking kama na meron sa silid niya.

Ewan ko pero medyo naaawa din ako sa kanya. Gusto niya lang din naman na makasama ang taong mahal niya at pati ang anak nila. Sa pagiging obsessed niya ngayon ay halatang mahigit isang taon niya na ring hinahanap ang kakambal ko.  Pero anong magagawa ko? Di ako si Aiden. Di ko maibibigay ang anak nilang namatay rin sa sinapupunan ng kakambal ko nong sya’y naaksidente.

Nadamay lang ako dito dahil sa napagkamalan ako!

I don’t know but I walk closer to him and tapped his shoulder. I tried to comfort him. Seeing him this so vulnerable made me think na sobrang mahal niya talaga ang kakambal ko. But just like I said… I couldn’t do anything.

Laking gulat ko ng hawakan niya ang aking pulsuhan at halos magmakaawa.

“Marry me… I promise to be good to you. I can take care of you. I can take care of our child. We can live a peaceful life. I’ll give you the world if you wanted to. Just marry me please”

Tinulak ko sya at saka sinuntok sa mukha ng hinalikan niya ako ng sapilitan. Tangna ang sagwa! I’m not gay! I’m fvking straight guy takte!

’Tsaka Akala ko ba ang bata lang ang habol nya sa kakambal ko? Why is he acting now like these?

“I don’t want to marry you. And I don’t planning to live my life with you!” sumbat ko sa kanya. Sinubukan niyang hawakan ang kamay ko dahil parang nahimasmasan sya sa kalasingan nya. Pinasigaw ko na kasing sumbat ’yon kanina at para pumasok jan sa kukuti niya ang pinagsasabi niya.

“For f*ck sake! I’m not your boyfriend! I’m not Aiden!” Sigaw ko ulit saka tinabig ang kamay niya na gustong hawakan ako.

“And even If I’m Aiden, I still don’t want to be with you” ani ko na di ko alam kung pagsisisihan ko ba na nasabi ko ’yon o hindi. Now he become aggressive as he also stand up.

“Pabalikin mo na kasi ako sa pamilya ko at tanggapin mo nalang kasi na patay na sya!” Sa tinuran kong iyon ay napahiga ako sa kama habang hawak-hawak ang aking pisngi.

He… He slapped me and it hurts. Gusto kong maiyak ngayon. Alam ko kasing wala akong laban. Walang-wala ako kompara sa kanya.

I thought I’m strong enough to protect myself.

“Bitawan mo nga ko!” Pasigaw kong utos sa kanya ng hilain niya ako patayo at mukang ibabalik niya yata ako sa silid kung saan ako kinulong kanina. Nakalabas na kami ng silid niya at patuloy akong nagpumiglas para lang bitawan niya ’ko.

Kahit na lasing ’tong taong ’to ay sobrang lakas niya pa rin. Sobrang bilis at taas ng bawat lakad niya kaya nahihirapan akong makalakad ng maayos. Para niya lang akong alagang hayop na walang paki kung matumba man ako o hindi.

“Kapag nakatakas ako ay hinding-hindi mo na ako makikita. Lalabas ako ng bansa at kailan may hindi mo na ako makikita para lang matigil ’yang kahibangan mo!” I confidently stated.

Napatigil sya at mas lalong namilipit ako sa sakit ng pagkahawak niya sa pulsuhan ko.

“That’s not gonna happen” comes from him then we changed our direction.

Ang akala ko ay ibabalik niya ako don sa silid. Ang akala ko ay don ang balik ko pero hindi! Bumaba kami at di ko alam kung hanggang sa’n niya ako dadalhin.

“N-nasasaktan na ’ko”

“Mahapdi na ang pulsuhan ko”

Sunod-sunod ko ’yang sabi pero di man lang sya naawa sa’kin.

Pero nagtataka ako ng lumabas kami sa bahay niya. Kita ko kaagad kung gaano kalapad ang paligid nito.

Sa’n niya ba ako dadalhin?

Papakawalan na niya ba ako?

There’s not other way around right? Palalabasin na nya ako?

Pero akala ko lang ang lahat.

Halos ginamit ko na buong lakas ko para lang mabitawan niya ang kamay ko. At nagawa ko naman. Tinalikuran ko kaagad sya at tatakbo rin sana pero may mga tauhan na rin pala sa likod namin kanina pa nakasunod.

No…

No!

I don’t want to be here.

Halos manginig ang katawan ko ng ipasok niya ’ko sa parang bodega. Although empty naman dito pero sobrang creepy at walang ka ilaw-ilaw. Kita ko pa kasing walang laman dahil sa liwanag galing sa buwan.

But seriously? Dito niya ako ikukulong? THE FUCK!!!

“No one will ever open it, except me” a last words comes from him saka niya sinara.

Agad kong kinapa-kapa at pinagtatadyak. Pero puro bakal yata ’tong kinakapa ko. So pa’no ako makakalabas dito? Pa’no ako makakaalis dito?

“P-please wag dito” umpisa kong pagmamakaawa.

“DON’T LEAVE ME ALONE HERE!” Sigaw ko pero halata na ang basag kong boses sa takot.

I don’t know but myself suddenly reacted like this as if I’m traumatized.

My hand is shaking and sweating.

Parang nanghihina rin ang tuhod ko dahil iba na ang pakiramdam ko.

“Von natatakot ako” nabanggit ko na ang ngalan nya sa sobrang kaba ko.

“Von”

“VON!” Huling sigaw ko saka sumuko. Parang wala ng tao sa labas. And he really put me here…

Kahit na mahilig ako sa dilim sa room ko dati pero may kunting ilaw naman ’yon. May lamp na nagsisilbing munting ilaw sa silid ko dati.

Pero ito?

Di ko makontrol ang sarili ko.

Nanginginig ang buong katawan ko. Nawala lahat ng tapang ko na parang bumalik ako sa pagkabata.

Wala akong makita… walang-wala.

Napayakap ako sa tuhod ko at pilit na pinapakalma ang sarili.

Ang hirap huminga.

Di ko alam pero katawan ko mismo ay parang na trauma.

I’m… I’m scared… I don’t want to pretend that I’m strong when I’m really this fragile. I’m such a weak man…

Kusang tumulo nalang ang luha ko at napaisip sa mga nangyari.

I should have pretend that I’m Aiden so that this will never happened.

I should just let my life twisted and played as if I am my twin brother.

To be continued…

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 6

Binilisan ko ang pagpatakbo ng kotse dahil may humahabol sa’kin. Kanina pa ’to nakasunod at natatakot na ’ko kung bakit nila ako sinusundan. Kung saang bayan ako liliko ay sumusunod din sila.

I tried to calm myself as I could. Di pwedeng pangunahan ako ng takot dahil baka mapano pa ’ko.

Pero di ko rin kasi maiwasang di kabahan. Lalo na ngayon na nasa highway na kami at wala ng masyadong mga bahay na aming nadadatnan. There’s two car who’s following me. The other one is trying to overtake on my side and maybe planning to corner my car.

Palagi mang bilin sa’kin ni mom at dad na mag-ingat at wag magpaharorot ng takbo pero di ko ata masusunod ’yan ngayon.

I drove my car at full speed this time. I need to increase the gap between this two cars who’s still following me.

Unang pagkakataon ko ’to na paandarin ang sasakyan ko na sobrang bilis. Basta lang matakasan ko ’tong mga hinayupak na ’to.

Inabot ko ang phone ko sa gilid habang nagmamaneho ako. I tried to call someone para man lang makahingi ako ng tulong. Kung saan-saan lang ako nagpindot ng contact list at paulit-ulit ko itong dinial.

“F*ck!” Pagmumura ko na dahil di sumasagot ’tong natawagan ko.

I putted back my phone in my bag. Pero nong pag-angat ko ng ulo ay di ko inasahan ang nakita ko.

In just a sudden… Ay nakabangga ako.

I panicked earlier and couldn’t do anything but to try stoping my car. Tinapakan ko na ang break pero di talaga kaya dahil sa sobrang bilis kong magpatakbo.

And what makes me more scared… Ay nakasagasa ako.

---

Napasapol nalang ako sa noo ko ng maalala ang napanaginipan ko. ’Yon agad ang dahilan bakit nagising ako. Napakamot nalang ako sa batok ko sa sobrang weird ng napanaginipan.

Sa sobrang tagal ko na sigurong di nakapagmaneho sa kotse ko kaya napanaginipan ko ng may nasagasaan pa ako jusko!

Nilibot ko nalang ang tingin ko sa loob. May mga gamit rin pala dito pero kadalasan ay parang nakabox na bakal. ’Tsaka may mga extra lubid din na nakakalat kang ang iba sa sahig. Halatang sa bodega nga ako dinala kagabi.

Patingin-tingin nalang ako. Infairness… Parang sosyal ang bodegang ito. Bakal kasi lahat pati dingding. ’Tsaka mukang walang malulusutan talaga na liwanag dito o di mo man lang malalaman na umaga na ba o gabi pa rin kung nasa loob ka lang.

Wait…. nakabukas lang ’yong pinto nitong bodega? Kaya pala kitang ko ang meron sa loob dahil may liwanag na nagmumula sa labas.

Nanaginip pa rin ba ako?

Panaginip pa rin ba na makakalaya na ako dito?

Tumayo ako at hahakbang na sana palabas ng napalingon ako ng may boses akong narinig.

“Where do you think you’re going?”

Ang tingin ko’y nalipat sa nagsalita at agad kong naramdaman ang takot na meron ako kagabi.

It’s Von…

So kanina pa sya dito? Minamasdan niya lang akong nakatulog dito sa sahig? Ha! Taena!

Dumestansya ako sa kanya ng sya’y lumapit. Umupo nalang ako sa gilid ng makitang may mga tauhan na naman sa labas na nag-aabang. Kung tatakbo kasi ako palabas ay halata namang mahuhuli ako kaya di ko na papagurin ang sarili ko.

“What do you want from me?” Wala sa mood kong tanong sa kanya kung ano ba talaga ang sadya nya kung bakit nagpunta pa sya rito.

Nandito lang ba sya para tignan ako na natatakot sa ginagawa niya? Tskk!

“I’m just checking your condition here” he said it with no emotions at all.

Nakatayo pa rin sya habang ako’y nakaupo nalang sa sahig. Umiiwas pa ako ng tingin kapag nagkatitigan kami sa isa’t-isa.

Ngayong nandito sya ay parang bumabalik lang ako sa kung ano ang takot na meron ako kagabi.

Ni hindi ko makayang di mapahagulhol sa takot kagabi.

Nakatulog nalang ako sa pagod sa pag-iyak dahilan na rin ng kaba ng wala akong makita na kahit ano.

Tulala akong nakaupo lang sa gilid. Ni wala akong plano na pansinin sya. Matapos ng ginawa niya sa’kin ay sino nga ba ang may ganang mamansin sa taong dahilan ng paghihirap ko.

Sarap suntukin nito at bugbugin kung mas malakas lang sana akk kompara sa kanya. Haissttt! Hintayin niya lang talaga na makatakas ako rito at isusumbong ko sya kay dad.

I’ll use my dad’s money just to get revenge with this asshole.

Napabuntong hininga nalang ako ng wala sa oras ng parang nag day dreaming pa ako sa mga maari kong gawin para lang makaganti taena!

I can’t blame myself if I think revenge. Sa pagtrato ba naman niya sa’kin ng ganon ay malabong di talaga ako gaganti. That night is still hunting me.

Para akong bata kung magmakaawa kagabi pero di man lang niya ’ko pinagbigyan sa kahilingan kong wag akong ipasok dito.

“And also to assure that you’re still here” he continued it out of nowhere.

“See? You can’t leave me again” he said it with full of confidence in himself na di ako makakatakas dito. ’Yan naman talaga ang dahilan niya kung bakit niya ’ko kinulong dito. It’s because of what I said to him last night na kapag nakatakas ako ay lalabas ako ng bansa at di na magpapakita sa kanya kailanman. And I know it makes him paranoid knowing that he will never to see “Aiden” again. Pero di ko rin naman aakalain na ilalagay niya ako sa bodegang wala man lang ka ilaw-ilaw at sarado lahat kaya di makalusot ang liwanag ng buwan.

Sobrang takot ako kagabi at maski ngayon ay nandito pa rin ’yong takot lalong-lalo na na kaharap ko ang nagkulong sa’kin dito.

“Sooner or later, makakalabas din ako dito. And when that time comes, Isusumbong kita sa dad ko” I murmured.

Naglakad na ito palayo at ang akala ko’y lalabas na ulit.

Napataas kilay ako ng may dinampot sya na nakapatong sa box kanina na tupper.

I saw him that he open it. Sa pagharap nya palang sa’kin ay amoy ko na ang mabangong pagkain.

“You should eat now” pautos niyang sabi pero nakaready na ang kutsarang may laman ng pagkain. Sinubukan niya ’kong subuan pero  iniwas ko lang ang mukha ko.

Gagohan ba ’to? Anong akala niya sa’kin walang kamay?

Now he’s acting like he cared for me when he actually sent me here.

Pagkatapos ng ginawa nya sa’kin kagabi tapos ganito naman pagkaumaga?

Dati ka bang buang? Tskk!

“Ayoko” mahinahong pag-ayaw ko sa pagmamagandang loob niya.

“Di ako gutom” ulit ko pa ng nagpumilit pa ang buang.

“You should eat now, it’s already 2 pm in the afternoon. Di ka na nag breakfast at late ka pa nag lunch” pag-aalala niya pang tugon pero inirapan ko lang. Double personality din ha? Parang yawa.

Tahimik lang ako at di talaga kumibo. Eh sa ayaw kong makipaghalubilo sa taong ’to.

Nakailang iwas na ako sa ippaasubo niyang pagkain pero ginagago nga yata ako nito eh!

“DI KA BA NAKAKAINTINDI?!!” Bulyaw ko sa harap niya saka tinabig ang pagkaing dala niya para dahilang mapatapon ito sa sahig.

“Okay I’ll be back to get some food for you. Di kita titigilan hanggang sa may laman na ’yang tyan mo” ani nito at planong lalabas muna para kumuha na naman ng pagkain matapos matapon ’yong kanina.

“If you really think that I’m Aiden… Then Why are you doing this to me?” I asked dahilan para mapatigil sya sa pagtalikod sa’kin.

“If you really cared for me then why don’t you release me and let me go home?” I say it sarcastically.

“Hayaan mo akong mamuhay sa gusto kong buhay” I added.

I’m expecting him to do the right thing but I guess it’s normal to get disappointed especially if it comes from him.

“You’re not allowed to live your life with anyone except me” he say it without any expression at all and it really send me shiver to glared me like that. Para nya ’kong kakatayin kung may magagawa akong kasalanan base lang sa titig niya.

“Why? You’re not even my husband for you to dictate me—”

“Coz you only belong to me” pagsasapaw niya.

Edi lumabas din ang totoo!

Si Aiden naman talaga ang gusto niyang maibalik maliban sa anak nila. I know after his possession about his child… It’s Aiden is his really first motive.

Parang palabas niya lang na anak lang nila ang habol niya pero ang totoo ay gustong-gusto na niyang mabuo ang pamilya niya.

Pamilyang kailan may di na talaga mangyayari. Dahil nga patay na ang kakambal ko at maging ang anak nila nong nasa sinapupunan palang ’to ni Aiden.

Mas lumapit sya sa’kin pero ako’y napayakap lang sa tuhod ko. Di ko gusto salubungin ang mga nagliliyab niyang tingin. Napadungo lang ako at wala ng planong harapin sya.

Tumayo nga ulit ito at lumabas. Tinignan kong maraming nakabantay sa labas at ang lalaki pa ng katawan. ’Tsaka may mga dalang baril pa ito kaya kung gusto ko pang mabuhay ay mananatili talaga ako dito.

Ilang minuto lang ng bumalik na naman ang Von na ’yon dito at may dala nga. Nakalagay pa ang tupper sa plastic bag at nilagay ito sa gilid ko.

“Eat” he commanded as if I’m his pet.

Di ako umimik at walang planong aksayahin ang oras ko sa taong ’to na di marunong makaintindi.

Binuksan na naman niya ang dala niya at planong susubuan na naman ulit ako kaya napuno na ’ko.

“Ayokong kumain! Ayokong kumain na galing sa’yo nakakaintindi ka ba?!” Di man sigaw pero madiin kong pagkasabi iyon.

“Mas mabuti pang mamatay sa gutom kaysa tratuhin mo ’ko ng ganito araw-araw” wala sa sarili kong sabi. Ayaw ko pa naman talagang mamatay. Pero hinayaan ko lang ang bibig ko kung ano ang lumabas at isumbat sakanya.

“At kahit ano mang pilit mo ay itatapon at itatapon ko pa rin ’yan kahit pa anong gawin mo sa’kin” paglilinaw ko saka dinuraan ang pagkaing dala niya.

“Not when you’re tied up” he immediately replied na nagpapaisip sa’kin kung ano ang ibig niyang sabihin.

Nagulat ako sa kanyang sinabi. Di ko akalaing maririnig niya pa ang ganoon ka hina na boses

Sa sinabi niya’y napaangat agad ako ng tingin. What does he mean “when I’m tied up?”

D-don’t tell me… He’s going to tied me like a hostage? Itatali niya ’ko para lang pakainin ako? THE F*CK??!!!

It’s not what I think… Right?

If he really think that I’m Aiden… That if I’m his boyfriend then he’s not goona tie me.

Di mapigil ang mabilis na pagtibok ng puso ko sa kanyang tinuran. Para akong balisa na di alam ang gagawin. Napabitaw na ako sa tuhod ko. Parang nanlumoy ang mga paa ko at di ko kayang makatayo. Paatras ng paatras nalang ako dito sa sahig at di aakalaing magmamakaawa na naman muli.

Kita ko ang pagkuha niya ng lubid sa gilid.

Tinulak ko sya gamit ang paa ko ng mabilis syang nakalapit sa’kin.

“Please don’t do this” umpisa ko pero kung umasta sya ay di niya ako narinig at patuloy ang paglapit sa’kin.

Tinulak ko na naman sya gamit ang paa ko pero mas nauna niyang nahawakan ang binti ko at hinila ako. Sa ginawa niyang ’yon ay napahiga ako sa sahig.

Napahiyaw ako ng aray ng ramdam ko sa likod ko ang pagtapak ng isang paa niya habang tinatalian ako para lang di ako makabangon.

“Please” ani ko nalang dahil ang bilis ng kilos nya maging ang pagkatali nito sa’kin. Wala akong nagawa. Wala man lang akong nagawa para lumaban.

“Von” tawag ko na naman sa ngalan niya kahit na di ako komportable na tawagin ang ngalang iyon.

“Not this way, Von. Please” I say it again but he didn’t listen to me. Nakaya niyang makita akong ganito. Nakaya niyang nakita akong nahihirapan.

Nagsimula ng mamuo ang luha sa aking mga mata. I don’t want to be treated this way.

“Von maawa ka sa’kin” another words escaped from my lips while my cheeks is now filled with tears.

Napahagulhol nalang ako ng pati mga paa ko ay nakatali na rin ng lubid.

“Perhaps, I’ll untie you if you’ll be good and eat the food properly”

Patuloy sa pagdaloy ang mga luha sa mata ko. Para kasi akong trinato na hayop sa kalagayan kong ’to.

Tinalian niya ang kamay at paa ko. Nahihirapan akong gumapang man lang sa sobrang higpit ng pagkatali nito sa’kin.

Walang tigil sa pag-agos ng luha ang mga mata ko.

May anxiety is ruling over me. Di ko makontrol ang sarili ko. Patuloy na nanginig ang buong katawan ko at di ko man lang mapigilan o mapahinto ito. Sobrang takot na ako. Mababaliw ako sa takot sa kakaisip kung ano ang mga susunod niyang gawin sa’kin.

Maski mismong bibig ko ay nanginginig sa takot dahil sa kilos na pinakita niya sa’kin. Di ko halos mabuka iyon pero pinilit ko. Kailangan kong magsalita bago pa sya lumabas at maiwan ulit ako dito mag-isa.

“V-von” tawag ko sakanya at agad ko rin namang nakuha ang atensyon niya. He immediately came closer to me when he heard that my voice is crack and almost couldn’t say anything dahil sa sobrang hina ng boses ko.

I have no choice… I guess I have to do this.

Ito lang ang tanging paraan para kaawaan niya ’ko at pakawalan sa mahigpit na pagkakatali nito.

I let a heavy breath for me to able to speak calmly. I need to think smart to do what I need to do.

“Von pa’no mo ’to nagawa sa’kin?” Umpisa ko habang ang luha ko ay wala ng tigil sa pagtulo.

Kung tignan ko sya ay halos magmakaawa na kung ako’y makitungo sakanya.

I sighed again and tried to have conversations with him.

“Matapos ng pinagsamahan natin ay trinato mo ako ng ganito” kusa itong lumabas sa bibig ko. Pinabayaan ko ang sarili ko kung ano ang lumalabas sa aking bibig.

Halata sa kanyang mukha na naguguluhan sya sa mga pinagsasabi ko. Mga mata nito’y sinusubukang basahin kung bakit ginagawa ko ’to.

“Y-you didn’t love me…” I acted as broken as I could. Parang pinadama ko sa kanya ang nadarama ko king gaano kahirap na nakatali at halos tratuhing hayop sa kalagayan ko.

“T-that’s not true… I loved you Aiden… I really do” sagot na nya na parang nahihirapan pang magpaliwanag kung ano ang naramdaman nito.

“If you really love me then how do you explain this?” Pagtutukoy ko sa kalagayan ko ngayon na tinatalian ang kamay, paa at planong iwan na naman ako dito mag-isa.

I saw his expression like he didn’t expect this to happened. He couldn’t explain what he had done right now. Sa mukha niya ay parang ngayon lang pumasok sa kukuti nito kung ano ’tong nagawa nya sa’kin.

He kneel down one of his toes and tried to hold my face but I didn’t let him. Iniwas ko ang mukha ko.

Pero kahit na ganon ay sinubukan niya pa rin hanggang sa hinayaan ko nalang na haplosin ang aking pisngi.

“Pinangako mo sa’kin noon na aalagaan mo ’ko pero ano ’tong ginawa mo sa’kin ngayon?” Mahinahong sumbat ko pero sa boses ko’y halatang nagmamakaawa pa rin.

“Von sinasaktan at pinapahirapan mo ’ko” ani ko at umiyak na ng todo.

“Alam mong takot ako sa dilim” I continued to make a scene.

“Alam na alam mo ’yan pero hinayaan mo ’ko na mag-isa sa madilim na lugar na ’to kagabi” sumbat ko at tinutukoy ’yong pangyayaring ginawa nya sa’kin kagabi.

“Y-yeah I know… I’m so—”

Iniwas ko ulit ang mukha ko kaya napatigil sya. Naramdaman ko nalang na unti-unti niyang tinanggal ang pagkatali ng lubid sa kamay at paa ko.

I do really make him felt guilty of what he did to me.

Ng matanggal nya nga ay napasandig nalang ako sa dingding habang nakaupo sa gilid. I distance myself to him and don’t want to be near.

Nanginginig pa rin ang kamay ko pero kinaya ko nalang iyon at nagpatuloy na ilabas ang mga saloobin ko.

“Alam mo kung bakit ako nagtago at walang planong magpakita sa’yo?” Pag-iiba ko na mas nakakuha ng atensyon niya.

He remain silent and let me speak. Halata na rin naman kasing wala syang masabi sa sobrang guilty ng pinaggagawa niya.

“Dahil di na ikaw ang Von na kilala ko” dugtong ko sa sinabi ko kanina.

“So inaamin mo na ikaw nga si Aiden?” Paniniguro pa nito at tumango na lamang sa kanyang tinuran.

“I’m sorry if I lied to you…”

I made an eye to eye contact with him para malaman niya king gaano ako ka sincero sa sinabi ko.

Napalunok ako ng laway sandali bago ako nagmamaang-maangang umamin sakanya.

“I’m Aiden… And I’m sorry kung nagsinungaling ako”

I saw how shocked he is through his eyes. Di niya siguro inakalang sasabihin ko iyon.

“Natakot ako kung pa’no ko ipapaliwanag sa’yo ang nangyari sa anak natin” dugtong ko na alam kong hinihintay niya ring sabihin ko ang tungkol dito.

“I got car accident and our unborn baby died that time”

I felt his hand holding on mine. It feels like he wants to comfort me.

Hinawakan ko nalang din ang kamay nya at nakipagtitigan dito.

“Sana … Sana mapatawad mo pa ako sa nangyari sa anak natin Von” sa sinabi kong iyon ay mas lalo niyang hinigpitan ang pagkahawak sa kamay ko.

Ngayon ko lang napansin ba nasa tabi ko na pala sya at gusto niyang umiyak ako sa dibdib niya.

“D-di ko sinasadya ang nangyari” hagulhol ko. Kahit na nangyari naman talaga ’yon sa kakambal ko pero ewan kung bakit ganito ako kung umiyak sa pangyayaring ito. Na para bang ako ang umamin sa dapat na ang kakambal ko ang gumawa.

Nagpanggap akong ako nga si Aiden sa pagkakataong ito. I don’t have choice but to do it. Wala na akong ibang paraan para di na niya pa ako pahirapan.

Pinagpatuloy ko ang pagkukunwari kong pagmamakaawa.

“Dati ko pang gustong bumalik sa’yo pero natatakot lang din ako” ani ko.

Pinaangat nya agad ang ulo ko ng marinig niya ’yon mula sa’kin.

“Say it again”

“Say it again that you want to be with me” dugtong niya.

“Let’s go back on the relationship we have before” mabilisang tugon ko at kita ko ang pagtulo ng kanyang luha.

“Thank you… Thank you for saying it in front of me” he hug me after he stated it. Halos nanibago pa ako sa yakap niyang pabigla.

“I also want to be with you again”

I can feel the joy he felt. I can say that he’s really happy for the moment.

But this time… I’m the one who felt guilty for playing his feelings. Alam na alam kong nagpapanggap lang ako dahil di naman talaga ako si Aiden… Pero sya… Umasa kasi sya sa bawat salitang binitawan ko.

Lahat ng mga salita na mula sa’kin ay pinapaniwalaan niya ngayon. I feel sorry for him… Pero wala akong magagawa. Kailangan ko ring gawin ’to para sa kapakanan ko. Dahil di niya talaga ako titigilan dahil akala niya ay si Aiden nga ako.

Sana lang talaga ay di ko pagsisihan ang mga nasabi ko ngayon. Sana nga ay di ako ang maaapektuhan sa huli nitong binibitawang salita ko ngayon.

“I’m also sorry Aiden” pagtutukoy nya sa mga nagawa niya sa’kin.

“I’m very sorry”

That was the last words that I heard from him then things went on smooth.

---

Sa mabuting palad ay inalis na niya ako don.

Inalis na niya ’ko sa bodegang ’yon at dinala sa silid niya.

Magaan na ang pakikitungo nya sa’kin at ganon din ako sa kanya tulad ng pagpapanggap.

Pinasok ko ang sitwasyong ito kaya papanindigan ko.

Maybe this time… will be the right time.

Start of this day… I will be the Aiden he thinks.

This will be the start of me playing as my brother’s life.

I’ve never expected to experience twisting some life situations.

Even though I’ve made my decision. But sooner or later, I will explain it to him that I’m not really Aiden. Because the Aiden he used to fall in love with is already dead.

To be continued…

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 7

“Galing ako nagpacheck-up non nong naaksidente ako Von” ani ko habang nakadungo ang aking mukha. Di ko kayang harapin sya sa pagkakataong ’to. I acted like I’m crying dito sa mga kasinungalingang binitawan ko.

Nong una ay gusto kong matawa. Matawa dahil sa kuro-kuro kong kwento. Pero ngayon na makitang naaapektuhan rin sya dahil sa nangyari sa anak nila ay parang sinampal ako ng katotohanang di lahat ng nakakatawa ay ikakasaya rin ng iba.

He even distance himself as he heard me telling what happened. His expression tells like it was his fault. ’Yong mukha bang sinisisi niya ang sarili niya dahil wala sya ron at di nya naprotektahan ang importante sa buhay niya.

“I’m really sorry. I’m being careless and I didn’t save our baby”

Gulat nalang ako matapos kong sabihin ’yon ay nong niyakap niya ’ko pabigla. ’Yong para bang pinapahiwatig ng yakap nya na wag akong humingi ng tawad.

I felt how sincere he is when it comes to his baby and to Aiden.

Napasobsob ang mukha ko sa kanyang dibdib kasi nga ang tangkad niya kaysa sa’kin. Wala akong nagawa kundi ang sakyan ang sitwasyong ito.

“Papunta na sana ako sa bahay mo non galing hospital pero naaksidente ako sa pagmamaneho” I say it again and he’s just here, standing in front of me, hugging me, and listening to my lies. Sobrang guilty na ako. Sobrang-sobra pero di ko alam kung pa’no ko pa nasikmura ang sarili ko at nagawa ko pang dagdagan ang mga kasinungalingan ko.

“Von natakot ako non” patuloy ko.

“Mas natakot ako sa kung ano ang magiging reaksyon mo na nalaglag ko ang anak natin ng ganon kaaga”

I distance myself and tried to explain as convincing as I could. Kung kailangan kong lumuhod dito sa harapan nya para lang magmukhang katotohanan at sincero.

“I was also terrified and depressed of what happened kaya ganon ang nagyari…”

“Kaya ako di nagpakita sa’yo” dagdag ko.

Sobrang dami ng kasinungalingang binitawan ko ngayon. Basta kung ano lang ang naiisip kong swakto sa sitwasyon nila ay sinabi ko na.

Taena! I was too shock in myself dahil ganito pala ako kagaling gumawa ng kuro-kurong kwento. Kung ako ang mag imbento ay parang binuhay ko ang patay. Swaktong-swakto sa sitwasyon na meron sila.

Mabuti nga at di na sya nag tanong ng tungkol sa iba dahil wala talaga akong kaalam-alam sa relasyong meron silang dalawa.

Alam kong darating ang araw na mabubuko nya ’ko. Pero di naman sana ganon kadali dahil ayaw ko pang matigok jusko!

Nga pala… Isang araw na ang nakalipas mula nong kinulong niya ako sa bodega. Yuppp! That was a day ago.

The first day ay takot na takot pa rin ako sa kanya kahit na iba naman ang ipinapakita nya. Eh sino ba naman ang di matatakot. Ikaw ba naman kinulong ng isang gabi don sa madilim na bodegang ’yon!

’Tsaka nong pinabalik niya ako dito sa silid nya ay parang sobrang balisa ako.

Para bang natrauma ako na baka kung makagawa ako ng mali ay ikukulong na naman niya ako don at tatalian. Ayokong bumalik don. Ayoko! Ayoko!

At mabuti naman ay nabago ang pakikitungo nya mula nong nagpanggap akong si Aiden.

Sobrang naninibago nga lang ako sa mga pinapakitang kilos nya sa’kin. He was so gentle on me after that day that I lied that I’m Aiden.

Di ko aakalaing ganon pala sya kadaling maniwala sa mga sinabi ko.

Pero dahil din don ay para syang biglang nagbago ang pakikitungo at ’yong kilos nya ay parang palaging nakikisuyo. ’Yong para bang bigla syang bumait lagi at gusto lang akong alagaan.

Wews!

Mabilis rin lumipas ang oras. Wala rin naman masyadong ganap pagkatapos nong pagsisinungaling ko na naman tungkol sa pagpapacheck-up ko raw bago naaksidente tskk!

Ang utak at bibig ko ay puro kasinungalingan nalang ang lumukop nito.

Nagbuga ako ng malalim na paghinga. Mabilis ngang lumipas ang oras at nasa kama na kami ngayon… Magkatabi!!!!

Tulala ako na nakahiga sa kama habang may parang bata na nakayakap sa’kin. Malalim na ang gabi pero ’yong mata ko ay ayaw man lang pumikit sa sobrang paninibago. Di ko alam kung tama ba ’tong pinasok ko. Di ko alam kung magiging okay na ako pagkatapos kong magsinungaling o baka nagsisimula palang ang mas kalbaryo sa buhay ko.

Eh pa’no ba naman. ’Tong malaking lalaki na ’to ay parang bata kung yakap-yakap ako ngayon. Mukang mas magdudusa yata ako kapag gumagawa sya ng mga ganitong kilos. Like b*tchhhh I’m anti-romantic! tapos ’tong isa naman ay nagsimula ng magpakita ng kilos na mahal na mahal nya raw ako. Like bruuhhhhhh di tayo talo!

Pero naiinis rin ako sa sarili ko eh. Wala man lang ba akong gagawin? Di ko ba sya itutulak palayo? Haissttt! Ang himbing kasi ng tulog nitong isa at nangangalay na buong katawan ko kasi di man lang ako nakakilos dahil nakagapos sa pagyakap ang kanyang mga kamay at braso.

Gulong-gulo ako sa kanyang inasta. Kung titigan ko sya ngayon ay para syang inosenteng bata na walang kaalam-alam sa mga ginawa niya sa’kin nitong nakaraang araw. ’Tsaka ang bilis niyang magbago. Kanina ko pa sya napansing nag-eeffort at gustong bumawi kuno sa mga nagawa niya sa’kin. At dahil nga nasabi ko don sa pagkukunwari ko na gusto kong bumalik kami sa dati kahit na di naman talaga ako si Aiden, ay papanindigan ko nalang iyon. Naaawa rin kasi ako sa kanya dahil asang-asa sya na ako talaga ’yong dating kasintahan niya.

Kaya mas mabuti nalang talaga na sakyan ko ang gusto niya. Dahil ramdam ko rin na minahal rin naman sya ng kakambal ko nong nabubuhay pa sya. Magkakaanak pa naman sana sila diba? Pero nawala lang din. And maybe I’ll make this as a favor for my brother to tell what happened to him to his boyfriend. Na kahit sa kunting panahon, ay maipapaliwanag ko sa kanyang nobyo ng maayos ang totoong nangyari sa kanya.

Di ko tatakbuhan si Von pagkatapos ng pagsisinungaling ko. Bagkos ay gagamitin ko ang pagkakataong ’to na mapalapit sakanya at magawa na nya akong paniwalaan ay saka ko pa ipapaliwanag ulit ang totoong nangyari sa kakambal kong si Aiden.

“I’m sorry for acting as you, brother. I hope I made the right decision” I whispered it in the air.

Tatalikod na sana ako pero yawa! Ang bigat ng lalaking ’to. Saka parang bakal ang mga braso nya at di ko magawang maalis.

Gustong-gusto ko syang itulak palayo dahil di pumasok sa isip ko kahit kailan na makikipagyakapan sa isang lalaki. Yuck! Yuck! Yuck!

I mean there’s nothing wrong having relationship with same sex because love has no gender. Pero sobrang bilis naman ata niyang magbago at maging ganito sa’kin. At nakikipagyakapan pa talaga ako sa nobyo ng namayapang kapatid ko? Wews!

Napatingin nalang ako kay Von na mahimbing na natutulog at saka binaling ang tingin sa kisame.

“I promise not to steal your boyfriend Aiden.” Ani ko na agad din naman akong napalingo-lingo.

Para akong timang na di alam kung malulungkot ba ako o matatawa sa mahinang tinuran ko. Eh bat ba kasi pumasok sa isip ko na agawin boyfriend ng kakambal ko na babae naman hanap ko. Tskkkk!

Umusog ako ng kunti para man lang makahinga ako pero grabi! Tulog ba talaga ’to? Eh mas lalo lang hinigpitan yakap nya.

Napairap nalang ako.

Ni hindi nga ako sanay na may yumayakap sa’kin tapos heto hinahayaan ko lang sya? Gosh! Anong klaseng boyfriend ba ’tong natipohan ni Aiden at ang sobrang clingy? Kung makayakap ay parang dekada kung di kami nagkita bweset!

’Tsaka kaduda-duda ’tong ginagawa niya ha. Nagawa niya ’kong ikulong don sa liblib na lugar na ’yon nong isang gabi tapos heto sya na umaastang parang wala syang ginawang mali.

Napapaisip nalang ako sa mga kilos nya lately.

Nanibago lang ba ako o ganito lang talaga sya nong naging sila ng kakambal ko? I mean he’s so obsessed with Aiden just to find him so it means he love my twin brother so much, right?

Yeahh… That would be right.

Gusto kong suntukin sarili ko dahil sa mga pumasok sa utak ko. Anyare ba sa’kin bat umabot ako sa love² matter na ’yan. Cringe kaya isipin wews!

Napatingin nalang ulit ako sa taas. Kanina pa ako inaantok pero parang di ko alam kung bakit di ako makatulog. As in lurat na lurat ’tong mata ko at wala pa yatang planong pumikit.

Sobrang nababagabag kasi ako sa mahigpit na yakap ng Von na ’to. Ang iinit pa ng mga palad na nakalagay ngayon sa aking likuran.

Tinignan ko syang tulog na tulog kaya di naman siguro ’to magigising kung aalisin ko lang kamay nya at para naman makahinga ako ng maluwag at makatulog na.

Dahan-dahan at maingat kong inangat ang isang kamay nya at inilipat nga ito sa gilid nya. Matapos kong gawin ’yon ay dumestansya agad ako sa lalaking ’to. Inayos ko muna ang kumot ko at saka binalik ang tingin sa taas. Maraming pumapasok sa isip ko. And I’m bothered of what may the consequences of lying to him. Napapatanong nalang ako sa sarili ko kung ano kaya ang magiging reaksyon niya kapag nalamang nagsisinungaling lang ako. Na acting lang ang lahat ng ito. What would be his reaction of he will know that I don’t have a choice but to lie dahil di rin naman sya maniniwala sa’kin kapag sabihin kong di ako si Aiden diba? So hindi ko kasalanan kung masaktan sya sa huli kapag nalaman niya ang totoo.

Basta sinabi ko sa kanya ang totoo bago ako nagsimulang magsinungaling para din sa ikakabuti ko, na para di na niya ’ko pahirapan.

Pero sa hinuha kong iyon ay mas napaisip na naman ako. Makakabuti nga ba ang pagsisinungaling ko sa kanya at pagpapanggap na ako ang kakambal ko?

Gulat na gulat ako ng bigla nalang may ulong humarap sa’kin ngayon.

“Taena!” Mura ko ng bigla-bigla nalang humarap sa’kin si Von na nakamulat na ang mata.

Naalimpungatan yata sya kaya ito nagising ng wala sa oras.

“Why are you still awake?” He asked and now he’s holding my cheeks while our face are level to each other.

“I miss my parents” biglang sabi ko kahit na di naman talaga ’yong dahilan. I mean, yeah I really missed my parents pero di ito ang dahilan kung bakit hanggang ngayon ay gising pa rin ako.

Tumalikod nalang ako ng parang nahihiya. Mukang magiging bihasa yata ako sa pagsisinungaling nito eh takte! Dami ko ng kasalanan at mukang madagdagan pa pshh!

Pero napaharap ako ulit kay Von.

Natahimik kasi sya ng sandali at naramdaman ko nalang ang paglapit ng mukha niya sa dibdib ko.

“You want to contact them?” Parang napipilitan pa nitong tanong sa akin habang ang ulo nya’y nakasobsob sa dibdib ko.

Di ako nakasagot dahil naninibago na naman ako sa kanyang ginagawa ngayon. Normal lang ba sa lalaki na ganito ka clingy? Gago! Sarap itulak nito pababa ng kama at don sya patulugin.

“Just promise me that you’ll not gonna run away from me again” pag-iiba nya pero ramdam ko ang lungkot ng sabihin niya iyon. Ganon ba sya ka affected nong nawala si Aiden sa buhay niya?

Coz he thinks na lumayo sa Aiden sa kanya when the truth is naaksidente naman talaga ang kapatid ko at nawalan na ng buhay.

Instead of explaining it to him what really happened, I just nod at what he said.

“Basta hayaan mo lang ako na mamuhay ng payapa kasama ka, I promise that I will not run away from you again” I replied directly and hold his cheeks too. I need to act na mahal na mahal ko rin ’tong gonggong na ’to para di magduda na nagsisinungaling lang ako gagi.

Ang ibig kong sabihin sa tinuran ko kanina ay gusto ko naman talaga na bumalik sa buhay na meron ako. Kaya lang ang mababago ay parang may jowa na ako, ganon! Kasi alam kong madadalasan na kaming magkikita kung babalik ako sa pamilya ko.

“Yes Aiden, I’ll give you what you wanted” he said it passionately. His voice seems like too comfortable to my ears.

“Just don’t make me regret this”

After he said that, I was shocked as he planted a kiss on my cheeks.

Gago? Taena? Yawa? Sureness?

Bakit nya ginawa ’yon? And without my permission??!!!!!!

Pero b-bat nang-init ang pisngi ko sa kanyang ginawa? Nanlalambot ba ako?

F*ck! Di ako bakla! Di ako bakla!

“Tulog ka na mahal ko” ani nito na mas lalong nagpainit ng pisngi ko.

WHAATTTTT???!!! What he just call me?

Mahal ko?… MAHAL KOOOO??!!!!!!!

Yuckkkk!

Eww!

Kadiri!

Yawatavility!

Kaya ayaw na ayaw ko na magkarelasyon sa iba dahil sa mga gan’to eh. Nakakasuka! Cringe!

Napalunok pa ako ng laway sa kanyang tinuran. Normal lang bang matawa sa kanyang tinuran? O may saltik na ako sa utak?

Haisstt!

Pero dahil sa pagpapanggap ko na ako si Aiden kaya kailangan kong panindigan ’to. I pinch his nose while saying…

“Yeahhhh. I love you too”

Agad akong tumalikod matapos kong sabihin iyon. Kailangan kong pigilan ang tawa ko dahil kundi ay yari ako dito. Taena naman kasi. May pa (I love you)² pang nalalaman na pwede namang suntukan nalang as a lover. Sksksk!

So ayon ngaaa. Wala ng masyadong eksena dahil pagkatapos non ay nakatulog na din ako sa wakas. Malay ko ba na kailangan ko lang pala ng corny na “I love you “ ng lalaking ’to para matawa ako ng todo at makatulog pagkatapos.

Zzzzzzzzzzz

---

---

---

---

---

Pagkabukas ay inaya na nya agad ako na kakain na. Ewan ko kung umagahan ko pa ba ’to o pananghalian na dahil alas onse na ako ng umaga nagising. Puyat ako kagabi kaya malamang matagal akong magising.

Ang awkward pa kanina dahil pagbuklat talaga ng mga mata ko ay mukha agad ni Von na nasa malapitan ang bumungad sa’kin. Akala ko nga hahalikan niya ’ko dahil hinanda ko na ang kamao ko para sa kanya kung sakaling dumampi man ang labi niya sa labi ko.

Di porket malaya syang niyakap-yakap ako kagabi ay pwede nya na rin akong halikan kung kailan niya gusto. Kung babae lang sana sya ay walang problema sa’kin ’yon. Kahit pa siguro maghalikan kami buong magdamag ay handang handa ako sa mga ganyang bagay.

Pero kasi lalaki eh. Di ako interesado. Never!

Nga pala. Nandito na kami ngayon sa mesa kumakain. Ang laki din ng mesa nya at kami lang kumakaing dalawa. ’Tsaka ang tahimik pa ng paligid na nakakabingi. Ewan pero di tulad sa’min ay pinapasali namin ang mga katulong namin sa mesa para kumain. Ang boring kaya ng dalawa lang kayo sa mesa. Wews!

’Tsaka isa pa ’tong si Von ehhhhh. Parang tanga. Trinato pa akong walang kamay dahil nga may mga pinapasubo sya sa’kin na mga pagkain. Tikman ko raw. Ehhh pwede naman na ako ang kumuha diba?

Nakakahiya pa dahil ang daming nagbabantay sa gilid pero heto ’tong isa, parang walang pakialam sa kanila.

Para kaming mag-asawang kakabati lang sa sobrang effort nito taena. Di ako sanay sa gan’to. Pero hinayaan ko nalang kaysa naman salungatin ko at baka magkaproblema pa. Sigurado naman akong di nya nilagyan ng lason ano? Dahil sasaksakin ko talaga sya sa kutsilyong para sa prutas sana.

Nga pala, naghahanda na ako. Mabuti nalang at may binili syang mga damit para sa’kin. At aalis na rin kasi ako.

Napag-usapan namin kanina paggising na pwede na akong bumalik sa bahay. Tulad daw ng nakagawian namin dati ay magkikita nalang kami. Tango lang ako ng tango dahil di ko naman alam kung anong istelo ng relasyon nila ni Aiden dati.

Ngayon ko lang nalaman na sinabi niya sa’kin na parang normal lang daw silang magnobyo dati na magkikita ng madalas at kung kailan nila gusto. ’Tsaka pa minsan-minsan raw ay dito natutulog si Aiden.

Pero isa lang ang masisiguro ko. Di ako matutulog dito tulad ng nakagawian nila. Tang*na baka ano pa mangyari. I mean ’yong namayapang kapatid ko at ang lalaking ’to ay magkasintahan kaya sigurado akong may nangyari na sa kanila, kaya nga nabuntis diba?

At kung dito ako matutulog paminsan-minsan, baka mag-aya pa ’to ng kung ano. Alangan naman isusugal ko pwet ko para lang di niya mahalatang nagsisinungaling lang ako yawa! Okay lang sana kung ako ang sa ibabaw pero sa tingin ko palang ng taong ’to ay halatang ayaw magpapasapaw. Mapapakanta nalang talaga ako ng “rip that butthole  eyyyy” takte!

Pero yawa ano ’tong nasa isip ko! Nobyo ’to ng kapatid ko kaya bakit ako nag-iisip ng ganon taena!

Binalik ko nalang ang atensyon ko sa kay Von. Patango-tango lang ako sa kanyang mga sinasabi at wala ng ibang problema.

Total sinakyan ko naman mga kagagohan niya at para sa kanya ay okay na kami kaya papayagan na niya ’ko na bumalik sa dating buhay ko. Pero tulad nga ng sabi ko kagabi, medyo magkaiba na nga lang dahil bigla-bigla ay may nobyo na ako.

’Tsaka dadalaw-dalawin nya raw ako sa ayaw at sa gusto ko. Edi wala akong magagawa.

Pero pa’no ko ’to sasabihin sa magulang ko?

Na imbes na magdala ako ng babae ay lalaki ang nadali ko? THE FUCK?!

Huminga ako ng maluwag at napagdesisyonang di muna isipin ’yon.

Well hindi pa naman nakauwi sila dad at mom dito sa Pinas kaya di ko muna po-problemahin ’yon. Nagkausap na rin kami ng magulang ko sa telepono kanina sa silid nong pagkagising ko. Pero nandon nga lang si Von sa tabi ko pero di lang nagpakita. Sabi ko nalang na okay naman ako at sana ganon rin sila. Medyo di mahaba ang call namin dahil may pupuntahan daw sila dad at mom.

“Aiden?”

Para akong nabalik sa realidad ng marinig ko ang pagtawag ng ngalan ng kapatid ko.

“Ah yes?” Parang lutang kong sagot.

“Tulala ka na naman” ani nito at napalingo-lingo lang ako.

“Ayos ka lang ba?” A sincered questions comes from him.

“Huh? Ah oo, ayos naman ako. Na eexcite lang akong umuwi” palusot ko nalang at mabuti naman at tumango lang sya.

Nagpatuloy nalang ako sa pagkain. Malapit na rin naman maubos ’tong nasa pinggan ko kaya binilisan ko na. Ganon din naman sya. Tinuon na namin ang aming atensyon sa pagkaing nasa aming harapan. Ang akala ko nga ay di na sya magsasalita pero akala ko lang pala.

“I just want to know” he started while I can see in his eyes that’s he’s serious. Mahalagang katanungan ba ’to? Tungkol saan?

“What?” I replied.

Kinabahan ako kung ano ang itatanong nya. Don’t tell me he’s asking where did I buried his unborn child?

Ano ipapalusot ko? Hala!

Pero di naman siguro ’yon dahil tang*na diba sabi niya na 1 month pregnant palang si Aiden non kaya malamang di pa form sa sinapupunan diba?

Nakita ko syang napabuntong hininga na parang hinahanda ang sarili sa kung ano ang itatanong niya.

Parang maubusan ako ng hininga dahil sa kaba. Bakit ba kasi di nya nalang sabihin. Para tuloy akong aatakehin sa puso takte!

Umabot na ng isang minuto na natahimik sya kaya yawa ano ba kasi ’yon?

Oh gosh! Di ko alam dahil parang may malalim syang itatanong sa’kin na ikakabuko ng pagkukunwari ko. Gago! Lipad nalang kaya ako ngayon patungong heaven?

“Ah kasi ganito kasi ’yon Von—” nagpapaliwanag na sana ako dahil ang akala ko ay nahalata na niya na nagpapanggap lang ako pero sinapawan niya akong magsalita.

“I just want to know… if you’ll let me drive you home” parang kinabahan pa nitong ani.

Napataas kilay ako sa kanyang tinuran. ’Yon lang? Gago ’yon lang?

Bweset akala ko kung ano na! ’Tsaka para ’yon lang ay hinanda niya talaga sarili niya? Haissttt!

Tumango na lamang ako at hilaw na ngumiti para di mahalata ang kaba ko. Nakahinga ako ng maluwag at mabuti nalang at di pa ako umamin.

Akala ko kasi kung ano na gagi!

To be continued…

So ayon mga vhieeee sana araw-araw na update ko ano? HAHAHA! Sabay-sabay tayong magritwal na di mawala ang kasipagan ko mga vhiebss HAHA!

Sorry for the grammatical error. Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

Chapter 8

I checked my wallet earlier kung may nawala bang mga debit cards ko don. Binalik na kasi ni Von sa’kin kasama nong phone at susi ng kotse ko. At sa mabuting palad ay intact naman lahat sa wallet ko. Pati ID ay intact din kaya wala akong ikinabahala. Feeling ko nga ay di ’to ginalaw ni Von. Pero who knows din diba?

Ng handa na ako lahat ay sumunod na ako palabas kasama si Von. Matatanaw ko na ang lapad talaga ng paligid at ang laki ng bahay nya. Mas malaki pa nga ’to sa bahay namin eh. Although 3 floors ang sa amin pero shuta! Mas malapad naman ’tong sa kanila. Feeling ko nga may space pa para sa basketball court ang loob ng bahay nya sa sobrang luwag. Ano ba trabaho nito?

Well obviously business man ’to. Ganito ba naman kalaki bahay kaya malamang may limpak-limpak na business ’tong si Von. Parang napapahiya lang ata ako nong gusto kong isampal sa kanya ang isang card ko na may lamang 5 million pesos dahil nong akala ko ay kidnapped for ransom ang pakay nya sa’kin. Mukang triple pa yaman nya kaysa sa’min ehhh. Kung mahirap lang ako ay gagawin ko talaga syang sugar daddy. Sayang din naman kasi ang pera, baka di na nya kailangan HAHA!

Nasa garahe na kami ngayon at parang lumabas na ang mata ko sa sobrang gulat na ang dami ng sasakyan nya. The f*ck?!

Kada may bagong pinalabas na sasakyan ay binibili niya? Wow ha! Ilang taon na ba ’to si Von? Bat ang yaman na nya? O pamana lang din ng magulang nya?

Haistttt I just mind my own business nalang. Sunod ng sunod lang ako kay Von at nakita may sumusunod din pala sa’min.

Ng mamukhaan ko ang isa sa mga tauhan niya ay sinadya ko talagang makisabay sa paglakad. Palihim kong siniko ang isa at napa-aray ito sa sakit. Eh putang*na ehh! Sya ’yong umatake sa’kin at dahilan kung bakit nawalan ako ng malay non at nadakip nila ako. Di ko makalimutan ang mukha niya at ngayon lang ako makakaganti. Pshhh! Subukan niya ’kong saktan ngayon, nandito si Von HAHA!

Matapos kong gawin ’yon ay medyo binilisan ko na ang paglalakad para makahabol kay Von habang ’yong isa naman ay namilipit sa sakit. Aba’y deserve!

Pumasok na ako sa kotseng gagamitin niya. Wala din naman akong dala kaya solong-solo ko ang backseat.

Nasa kotse nya ako ngayon habang ’yong kotseng dala ko nong isang araw na kinuha nila ako ay pinadrive niya sa tauhan niya.

Ang kapal diba? Bagong bili ni dad ’yon tapos ipapamaneho ko sa iba. Pwede din naman sana na gagamitin ko nalang kotse ko pauwi pero si Von ang masusunod eh.

Paladesisyon din pala ’tong lalaking ’to eh. Nakakatakot pa na salungatin dahil baka magalit at kung ano pa ang gawin sa’kin.

So ayon nga. Nagsimula na syang magmaneho. It’s 9 am nang nagbiyahe na kami. Minsan lang din kami nag-uusap habang nasa biyahe kami. Kung may itatanong lang sya at kung nagkukwento ay saka pa rin ako nagsasalita. Di na ako naging madaldal para makafocus sya sa pagmamaneho at baka maaksidente pa kami. 

Sobrang layo pala ng bahay niya don sa bahay ko. Jusko! Mukang magagabihan pa kami sa pagdating eh. Mabuti nalang talaga na sumakay ako sa kotse nya kaysa magmaneho ng solo kasi di ko naman pala alam kung saang lugar ’to.

I open my phone while Von’s attention is on the road.

Agad akong nag backread sa gc naming magbabarkada. Daming unread chats jusko! Kung kailan wala ako ay saka naman sila madaming kwento.

Napagod nga din ako di pa nangalahati sa pagbackread. Nakakatamad!

Nag chat nalang ako at nangamusta sa kanila.

[Wazuppp mga unggoy] -ako

[Hoyyy gaga ka! Bat buhay ka pa?]- Dennis

Napatawa nalang ako sa reply nya. Sya lang ata ang online ngayon sa barkada. Parang sya lang talaga ang palaging online sa’min.

[Wuyyy! Bakla last message mo na ba ’to? Sa’n ka? Diba sabi mo may dumukot sa’yo? Omg sino? Magsabi ka! Magsabi ka! Magsabi ka!]

I just sent a laughing emoji. Naalala kong tinawagan ko pala ’to nong nakaraang araw para humingi ng tulong HAHA! jusko! Mukang magdadahilan nan naman ako nito na prank lang ’yon tskk!

[Austin lab na lab kita with matching crying emoji pero deserve mong madukot para mawala na ang panget sa ating magbabarkada]

Ay wow ha! Ako yata ’tong pinakagwapo sa grupo eh. Habulin yata ’to ng babae, o maging mga lalaki.

Pagmakita ko ’tong si Dennis ay sasampalin ko talaga ’to.

I was about turn off my phone but Dennis chatted again kaya binasa ko nalang.

[Pero gwapo ba dumukot sa’yo?]

Napaisip-isip ako sa kanyang tanong. Palihim akong tumingin kay Von na seryosong nagmamaneho. Kita ko ang mukha niya dahil sa front mirror ako tumingin.

Napatutok pa ako dito dahil medyo ang angas nyang tignan kapag seryoso ang mukha at nakapukos ang mata sa daan. Ang cool nya pang magmaneho di kaya sa’kin na halatang bagohan.

Napakurap-kurap nalang ako at dumuko sa hiya dahil nagkatinginan kami sa front mirror. Gagi! Baka aakalain niyang ninikawan ko sya ng tingin yawa! Woaaaahhhhh! Parang gusto kong e balik ang oras.

Baka kasi ang akala niya ay tinitignan ko sya o ano. Di kaya!

[Ang panget] simpleng sagot ko don sa tanong ni Dennis kung gwapo ba raw ang dumukot sa’kin.

[Ay ganon? Deserve mong makasama ’yan habang buhay]- Dennis

[HAAHAAHHAHA! It’s a prank lang, walang dumukot sa’kin. Nagbakasyon lang ako ng ilang araw] pagsisinungaling ko na naman. Wews! Hanggang saan aabot ang kasinungalingan ko?

Napangisi rin agad ako ng makitang nag seen na sa gc sina Kent at Keith. Hinintay ko pa silang mag chat dahil mukang nag ba-back read pa sila sa conversation namin ni Dennis kanina.

Tinaas ko na muna ang aking ulo habang di pa naman sila nagchat. Pagtaas ko talaga ay nagkatinginan na naman kami ni Von sa front mirror. Nag-iwas na naman ako ng tingin habang sya’y nakita kong napangisi sa ginawa ko.

“You haven’t changed Aiden. You still love looking at my face” ani nito na nagpakunot sa noo ko.

Ako? Gustong titigan ang mukha niya? Ewwww! Assuming ’to. Nakakarindi nga masulyapan lang anink nito nyeta!

Sarap din sabunutan ang sarili ko eh dahil medyo ramdam ko ang pang-iinit ang pisngi na para bang natamaan sa sinabi ni Von. F*ck!

Binalik ko nalang ang atensyon ko sa phone ko ng tumunog ito.

[Gago ka pre! Nagpatulonf na ako sa kakilala kong pulis para lang mahanap ka tapos nagbabakasyon ka lang pala?!] With matching disappointed emoji pang chat ni Kent sa gc.

Hala?! Jusko!

Agad nalang akong nag chat at humingi ng tawad. Nagdahilan nalang ako na prank ko lang ’yon kay Dennis at di ko naman aakalaing seseryosohin nito. Kahit na totoo naman talaga ang nangyari na may dumukot sa’kin pero kailangan ko pa ring magsinungaling.

[Don’t do it again bro] tipid na chat ni Keoth sa gc. Paktay!

Si Keith kasi ’yong parang kuyang-kuya sa magbabarkada kaya kapag siya ba nag chat ng ganyan ay sigurado akong dapat na akong magseryoso.

Dammit!

I accept all their chats and I understand na nag-aalala lang din sila. Humingi nalang ulit ako ng tawad sa kanila at inayang mag night swimming bilang pambawi sa kasalanan ko. Sinabi ko ng ako na lahat ng gastos at don nalang magpaliwanag ng maayos.

Mabuti naman at madali lang din nila akong napatawad. Wews!

Pumayag agad sila don sa night swimming bukas ng gabi. Sila na raw bahala sa place basta ako lang daw magbabayad. Y Syempre um-oo lang ako.

I turned off my phone nong nag isa-isa na silang nagpaalam na may gagawin pa raw sila. Nag chay rin kasi ako kina mom at dad pero di sila nag reply. Di rin kasi sila online kaya nag stop muna ako sa paggamit ng phone.

Medyo mabilis lang din lumipas ang oras. Nagstop lang kami sa isang restaurant nong lunch time at balik na naman ulit sa pagbiyahe pagkatapos. Nag-aagawan pa kami kung sino ang magbabayad pero at the end ay si Von pa rin ang nasunod. Kasi di talaga sya pumayag na ako ang magbabayad. At kung makikipagpilitan ako edi mas mahuhuli kami at baka mamayang gabi pa kami makabiyahe tskk!

Balik byahe na naman ulit kami. Nag-uusap rin kami kung gusto ko ba raw magbakasyon kasama sya. Todo tanggi pa ako at palusot na may straight duty ako at di kayang e singit sa sched ko. May absent na nga ako tapos magbabakasyon pa ako wews!

Nong time na natahimik kaming dalawa ay di ko maiwasang dalawin ng antok. Ang sarapa kayang matulog lalo na pag hapon ehhhh. Nanlulumoy ba mata ko habang tinatanaw ang mga magagandang tanawin na aming madadaanan.

Pumuwesto at humiga nalang ako pagkatapos dahil ako lang din naman mag-isa sa backseat.

Di nagtagal ay nakatulog nalang ako habang nasa biyahe.

---

---

---

---

---

“Aiden”

“Aiden”

“Love”

Malabo ang paningin ko ng wala sa diwang pagbuklat ang aking mga mata. Sino ’to? Sino ’tong gwapong lalaki na nasa ibabaw ko? I mean yeah my vision is blurred but I can still say that he’s really handsome.

He kept calling my brother’s name at naguguluhan ako kung bakit.

Tinaas ko ang aking kamay at hinawakan ang kanyang pisngi. Hinahawakan niya rin ang kamay ko at mas dinikit ito sa kanyang pisngi.

“Yes love. Nandito na tayo sa labas ng bahay niyo”

Huh? WHAATTTTTT?

Napakurap-kurap ako ng mata ng parang nagising na ang diwa ko.

Hala? Gago?!

Napatulala na napablink-blink ang aking matamlay na mata upang makasiguro kung sino ’tong nasa harap ko.

FUCCKKKKKK! Anong ginagawa nitong gagong ’to sa ibabaw ko?

Napatabon nalang ako sa mukha ko gamit ang isang kamay sa sobrang hiya.

“Should I carry you inside of your house? You look too tired”

“NO!” Biglang pagtaas ng boses ko na mas ikinahiya ko. Bigla kasi agad akong bumangon at nauntog pa ang ulo ko sa panga niya nyeta!

Tinulak ko sya ng mahina para malaman nyang gusto ko ng lumabas sa kotse nya. Haistt! Ang layo nga talaga ng bahay nya sa bahay ko dahil naabutan kami ng gabi. When I looked at my watch, It’s 8pm in the evening already. 11 hours! Its eleven fucking hours nyeta!

Pagtingin ko ay bahay ko na nga ang bumungad sa’kin.

Hinatid nya ’ko sa mismong bahay talaga namin. Magkasintahan nga talaga sila ni Aiden dahil alam niya bahay namin diba?.

Pero  wait! Wait! Wait! diba sa ibang lugar nagtratrabaho ang kakambal ko? At sa pagkakaalala ko ay may sariling condo si Aiden kaya pa’no niya nalaman na dito bahay namin?

Or is he searching where I live now?

Maybe?

Mabuti naman at di na fake news ’yong napasearch niya sa tauhan niya. Di tulad nong info na nakalap ng tauhan nya tungkol sa pamilya namin ay fakenews talaga HAHA!

“What’s on your little mind?” He asked when we go out of his car.

“Ha? Oh it’s nothing” parang lutang ko pang tugon sa kanya. Eh ’tong utak ko kasi, palaging nagbibiro kaya paminsan-minsan ay bigla-bigla nalang akong napapangiti o di kaya’y tumatawa.

Naglakad ako ng mga tatlong hakbang bago ako humarap muli sa kanya.

“Then why are you smiling?” He curiously asked.

“ I am?“

“Yeahh. And it’s been so long since the last time I saw your smile” he stated while looking at me flirty. Napabaling nalang ako ng tingin dahil di ko kayang makipagtitigan sakanya.

“You look cuter when you’re shy” dagdag na naman nito. Jusko! Bat ba mga banat nya ay nagpapainit ng pisngi ko? Napapikit pa ako ng mata while trying to control my emotions.

And a few minutes, I also looked at him. Eye to eye talaga ang ginawa ko. Tingnan natin kung sino ang titimlay. Ngumiti pa talaga ako bago ako nagsalita.

“And it’s been a long time since we spend a night together” I started. As in di talaga umalis ang tingin ko sa mga mata nya. I witnessed and saw through his eyes kung pa’no sta na touch sa sinabi ko. Woahh! Ang bilis lang palang pakiligin ang lalaking ’to.

Napangiti ako ng nakakaliko dahil mukang trip kong pakiligin ’tong isa ehhh.

“And that’s why I’m smiling… It’s because of you Von” I winked after. Tingnan natin kung di ’to maihi sa kilig.

Gusto kong matawa sa reaksyon nya. Sino ba naman kasi ang mag-aakala na ang bilis lang palang pangitiin ng isang ’to. Kung alam ko lang na ganito edi sana nong una ko la sya binanatan ng mga matatamis na salita.

Pero bilib din ako dito ehhh. Ang manly nya pa ring kiligin at mukang ako pa ang natutuwang pagmasdan syang nakangiti sa kilig.

I shaked my head because of my thoughts.

Nakasandig lang sya sa kotse nya habang kausap nya ako ngayon.

“P-pasok ka muna sa loob. Let’s eat dinner” pag-aaya ko sa kanya pero mukang naiilang at di sigurado kong sabi. Nakalimutan ko palang ayain sya jusko! Hinatid nya ’ko dito kaya dapat talaga pakainin ko naman ’to ng dinner. Ilang oras kaya kaming nagbiyahe kaya sigurado akong gutom ’to.

Pero naiilang pa kasi ako. ’Tsaka anong sasabihin ko kay kuya Jordan kapag nakita nya kami? Na nobyo ko? Jusko! Ang alam nila ay babae ang gusto ko. ’Tsaka malabo namang maniwala sila kung ipapakilala na kaibigan ko sya dahil sina Dennis, kent, at keith lang mga barkada ko.

Paktay!

Napatingin nalang ulit ako sa kanya ng sya’y magsalita.

“Ohh thank you. But I’m not gonna stay longer. I also have work tonight so I’m heading to my office”

Ramdam niya atang di ako komportable sa pag-aya ko kaya siguro niya tinanggihan haisstt!

“Sure ka?” Paniniguro ko.

“Yeahhh” he shortly replied.

Tumango nalang ako sa kanyang tinuran at wala ng magagawa. Actually natahimik kami  ng sandali pagkatapos non. Sasabihan ko pa sana na baka gusto niyang matulog muna sa bahay sandali dahil pagod sya sa pagmamaneho pero agad din naman syang sumagot na may trabahong naghihintay pa sa office nya. ’Tsaka mukang di ko rin naman mapipilit kaya tumango na lamang ako.

“Good night” he stated and was about to get inside of his car.

“Take care of yourself when you go back” sabi ko sakanya at nag hand sign pa na goodbye.

“Thank you” he winked after kaya ako naman ang parang na shock sa ginawa nya. He’s pretty seductive when he winked that time.

Di ko nga napansing lumapit pala sya sa’kin dahil okyupado ang isip ko.

“And you too. Take care of yourself” bulong nya sa’kin habang nakaisang halik na naman sa noo ko.

Taena! Gusto ko sanang magreklamo dahil ang tagal bago niya alisin ang labi niya sa noo ko. Pero iba rin kasi sa pakiramdam kaya napapikit nalang din ako. Even though it was for Aiden but I feel how he loved my twin brother.

Matapos non ay bumalik na sya sa lotse nya at binalik na rin sa’kin ang susi ng kotse ko nong isang tauhan niya.

Kumaway-kaway na lamang ako ng umandar na ang kotse nya. At syempre, naiwan na ang kotse ko dito at ’yong nag drive kanina sa kotse ko ay sya naman ang nag maneho sa sasakyan ni Von at sumakay si Von sa likod.

Hinintay ko muna na di ko na matanaw ang kotse nya bago ako tumalikod.

Papasok na rin sana ako ng gate ng marinig ko ang boses ni Dennis sa di kalayuan.

“Sanaol may fafa”

Napataas kilay ako kung bakit sila nandito. As in silang tatlo nandito.

“Awieee di raw bakla pero may nabingwit na gwapong afam” panunukso pa sa’kin ni Dennis ng makalapit sila sa’kin.

“Ha?” Patay malisya kung tugon na parang hinahanda ang sarili kung pa’no e papaliwanag sa kanila ang nakita nila kanina. F*ck! Don’t tell me nakita rin nila ’yong paghalik ni Von sa noo ko? Oh gosh! Oh gosh!

“Aysus! Wag ka ng magkunwari dahil nakita namin ’yong fafavebs mo” maarte pang ani ni Dennis. Kahit kailan talaga ang daldal nitong isang kaibigan ko eh.

At alam naman natin kung sino ang tinutukoy ni Dennis na gwapong afam kuno. Si Von naman talaga ay halata sa kutis na di pure pinoy. May lahi yatang Amerikano ’to kaya nasabi ni Dennis na afam.

“Pa sabi-sabi ka pa na babae gusto mo pero afam lang naman pala magpapabali sa’yo HAHA!”

“Di ako bakla noh” Depensa ko.

“Tologo bo”

“Di nga” ulit ko.

“Cge, sabi mo eh” sabi niya na may pa hands up pang nalalaman na parang suko na agad sya.

“Nagbakasyon lang, may nobyo na agad na dala” panunukso din ni kent. Nyeta! Sumabay rin ’tong isa sa panunukso sa’kin. Eh di ko nga ’yon boyfriend.

“Okay lang ’yan. Mas mabuti nga ’yon dahil lahat na tayong magbarkada ay myembro ng LGBT” payo naman sa’kin ni Keith.

Punyawa! So ako na naman ang mapagtri-tripan nh barkada nito?

“He’s not my boyfriend” pagklaro ko sa kanila. Kung pwede ko lang sana sabihin sa kanila na boyfriend ’yon ng namayapang kakambal ko at napagkamalan niya lang ako na si Aiden. Pero alam kong naguguluhan lang sana at baka mas humaba pa kaya mas mabuting di ko nalang sabihin.

“He’s not my boyfriend pero hinalikan sa noo with maarteng eksena ni Dennis

Inirapan ko nalang ’tong makulit kong kaibigan at sarap ng hampasin nito sa gate chos!

“Natuhog na ba?”

Taas-kilay akong napaharap sa kay Dennis dahil naguguluhan ako sa kanyang tinuran.

“Ang?”

“Natuhog na ba ang mahiwagang pwet ni baklitang Austin” patawa-tawa pa nyang sabi. Mukang di yata ako titigilan ng kabigan ko hanggat wala akong sinasabi ehh.

“E kung tuhugin kita ng barbeque stick?” Sarkastikong tugon ko pero ngumisi lang ang loko.

“Wag na bhieeee, bilhan mo nalang ako ng dildo”

Napasapol nalang ako sa noo sa mga sinasabi nito. Actually napatawa pa kaming lahat sa mga tinuran ng buang naming kaibigan. Kapag ito talaga kasama namin ay di talaga tatahimik ang grupo kasi kung ano-ano nalang lumabas sa bunganga nito.

“Bat nga pala kayo naparito?” Pag-iiba ko.

“Wala, gusto lang namin kamustahin ka” si kent naman ngayon ang nagsalita.

“Ha? Okay naman ako”

“Yeahhh, we’re glad that you’re okay” ani ni Keith. Mukang pinakaba ko nga sila nong ilang araw akong di nagparamdam dahil nagpunta pa talaga sila sa bahay to make sure na nandito na ako.

Actually nangyari na ’to once. Nong naiwan ko phone ko sa bahay at nagvacation din kami ng parents ko ng isang linggo. As in pinuntahan rin nila ako sa bahay at saka pa nila nalaman na naiwan ko phone ko.

And I’m so grateful talaga that I have them.

Ako kasi ang pinaka bata sa magbabarkada kaya sobrang maaalahanin sila pagdating sa’kin.

So ayon nga. ’Yon lang daw ang sadya nila at uuwi na rin sila agad. Di na sila pumasok sa bahay dahil uuwi rin sila at sinugurado lang na nakauwi ako.

Nagpaalam na lang ako sa kanila at sinabing mag-ingat sa daan. Lalo pa’t naglalakad lang sila at 8;30 pm na ng gabi.

Matapos non ay papasok na rin ako.

Huminga muna ako ng maluwag at hinanda ang sarili sa mga palusot na sasabihin ko na naman king bakit di ako umuwi. Wews!

Pagpasok ko ay ang sigla ko.

Para akong galing abroad na kinakamusta talaga lahat ng mga katulong namin isa-isa.

At ’yon nga. Nag-umpisa na silang magtanong kung bakit di ako umuuwi ng apat na araw. Like biatchhhh na dagdagan na naman kasalanan ko nito.

Sinabi ko ang dapat sabihin na kasinungalingan. Mabuti naman at di na sila nagtanong.

Saktong-sakto dahil kakain na rin dapat sila kaya sumabay na ako.

Ang takaw ko pang kumain sa mga luto nila dahil na miss ko ’to! Apat na araw kaya akong nawala takte! Nagutuman pa ako nong mga unang araw non nyawa!

Mabilisan lang din ang kain ko dahil mas gusto ko ng ipagpatuloy ang pahinga ko sa kwarto ko.

Paakyat na sana ako ng makita ako ni Kuya Jordan.

Nag-uusap muna kami sandali at tinatanong kung bakit di ako nagpaalam na may lakad ako. Nag-aalala raw kasi sya sa’kin. Eh kasi nga parang tatay ko na rin ’tong si Kuya Jordan ehhh.

Humingi nalang ako ng tawad at di na mauulit.

Kinuwento ko nalang ang kasinungalingan ko na nagtra-travel ako nong mga araw na wala akong paramdam sa bahay. At tulad ng lahat, naniwala sila. Haistt!

Pumasok na ako sa aking silid.

Actually matutulog na sana ako sa pagod ng katawan ko kahit naman tulog ako sa biyahe. Wews!

Nasa kama na ako nakahiga ng biglang tumunog ang phone ko. When I looked at it, it was Von who chatted me.

Ewan pero pag open ko nito kaninang umaga ay friend na kami sa fb.

[Love?]- unang chat nya kaya sumagot nalang din ako.

[Oh?]- ako

[Love you]

Napakamot nalang ako sa noo dahil sa chat nya. ’Tong si Von. Parang bata.

At di pa talaga na kuntento at nag chat pa ulit.

[Miss…]

[Huh?]- ako

[Miss you]

[Want]

[Ano na naman?] Inis ko ng sagot sa chat.

[I want you]

Huminga ako ng maluwag dahil babawi ako. Akala niya sya lang marunong bumanat? Wews!

[Ya]- ako

[Yes love?]

[YAWA KA] huling chat ko bago naka ignored messages na ’yong account nya sa’kin.

Bahala sya jan. Taena nya.

Bago ako natulog ay tinignan ko nalang muna sched ko. Naiistress ako sa taong ’to eh. Parang yawa!

Pa scroll-scroll pa ako sa gc ng mga nurses to see the picture of new sched.

Nanlaki agad ang mata ko.

Oh f*ck! 2 days na akong di pumapasok. Mabuti nalang ’yong another two days na wala ako ay off ko sa sched. Taena! Magpaliwanag na naman ako nito sa cheif nurse namin bukas!

Binaba ko pa phone ko at napagulong-gulong sa kama kung ano na naman ang ipapaliwanag ko kung bakit nag absent ako ng walang notice f*ck!

Kahit na ’yong ama ko ang may-ari ng hospital na pinagtra-trabahoan ko ay di pa rin pwede ’tong inasal ko huhu.

Nag-isip nalang muna ako ng magandang rason pero wala talagang pumasok sa utak ko.

Inabot ko ulit ang phone ko ng tumunog ito. Akala ko nga ’yong gc ng magbarkada ang nag notifs pero di pala.

When I open it ay halos lumabas ang mata ko sa aking nakita. Gago? Doctor ’to sa station namin ah? Nag send pa talaga sya ng nudes nya sa’kin? The f*ck??!!!

I mean matagal ng nagpakita ng motibo ’to sa’kin pero di ko naman aakalaing aabot sya sa puntong ’to na magsesend sya ng litrato sa pribadong parte ng katawan nya.

I automatically blocked this ferson. Tang*na doctor pa naman sana.

Inalis ko nalang sa isip ko ’yon at nag muni-muni muna sandali. Ganito kasi ako basta inaantok na. ’Yong para bang pa tingin-tingin lang sa taas at sabay pikit ng mga mata.

Di rin nagtagal ay nakatulog rin ako.

Maaga akong natulog dahil may duty pa pala ako bukas!

To be continued…

Sorry for the grammatical error and wrong used of words. Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 9

Maaga akong nagising kaya maaga rin akong nakaalis sa bahay. Wala na akong chichiburichi at pumasok na ako sa hospital kahit na di pa time ng shifting sched. Actually kinakabahan ako kung pa’no ko ’to ipapaliwanag sa cheif nurse namin. 2 days akong absent na wala man lang notice. Mahigpit pa namang bilin sa’min ’to na wala namang problema kung mag leave or absent basta magpaalam lang ng maayos para maayos ang sched ng lahat at di magka out of staff.

Wews! Magpro-proceed pa ako ng pagdo-doctor tapos ganito na agad record ko. Well although it’s not realt my fault kasi nga may nangyari sa’kin. Pero dahil nandito na, at nangyari na kaya aakuin ko nalang ang kasalanang ito. Mas lalo lang siguro akong di papaniwalaan kung sasabihin ko pang may dumukot sa’kin kaya ako absent ng 2 days.

Pagpasok ko palang sa hospital ay hinanap ko muna cheif nurse namin kasi kailangan kong mag explain.

Nagtanong-tanong pa ako sa mga kasamahan ko kung saan si cheif. Well pati rin sila ay napapatanong kung bakit ako umabsent pero sinabi ko nalang din sa kanila na mamaya na ako mag-eexplain din sa kanila. Uunahin ko lang talaga si cheif.

So ayon nga. Pinuntahan ko kung sa’n nila tinuro. Medyo kinakabahan pa ako at medyo pinagpapawisan ang kamay ng kaharap ko na sya. May kausap pa din naman sta kaya tahimik lang muna ako sa gilid.

Ngumiti pa ako na parang nahihiya ng humarap na sya sa’kin. ’Ying expression nya ay parang nagsasabing himala ay nagpakita ako. Wews!

“Cheif I’m sorry kung absent ako ng 2 days—” I was about to explain when she slaped me chos! HAHA! Ang OA ko naman kung ganon. Di naman talaga ako sinampal. Medyo nailang lang talaga ako nong tumingin na ang cheif nurse ko mata sa mata at halata ang disappoinment nito.

“It’s okay Austin. Di ka naman matatanggal lalo pa’t tatay mo ang may-ari ng hospital” she said while tapping my shoulder. Si chief at mga higher ranks lang ng hospital ang nakakaalam ng connection namin sa may-ari ng hospital na ’to.

Hihingi pa sana ako ng tawad pero mukang may inaasikaso pa yata sya at mukang nagmamadali. Pero ramdam ko pa rin ang disappoinment niya sa’kin. Haisttt! Kasalanan talaga ’to ni Von! Deserve niyang suntukin at pigain ang itlog taena!

Nakadalawang hakbang na sya bago sya humarap sa’kin ng sandali.

“Pero sana di na maulit ito. Oh kung aabsent ka ay sana magpaalam ka naman. Kami ang na hussle sa pa biglang out of staff namin” she reminded me again na parang gusto niya akong pagalitan pero alam niyang anak ako ng may-ari ng hospital. Kaya nga rin gusto ko lang maging lowkey sa trabaho ko kasi ayaw ko ng ganito. Like I should receive what I deserve. Kasi sa ginawa ko ay deserve ko talagang mapagalitan ehhh o di kaya ay ma suspended ako ng ilang araw.

Napakagat nalang ako ng labi at dumungo.

“Yes chief di na po mauulit” ani ko.

“Cge, balik ka na sa station dahil malapit na ang shifting sched” pagkatapos nyang sabihin iyon ay umalis na nga sya kaya bumalik na rin ako sa station. Sa 3rd floor ako naka assign ngayon kaya don ako pumunta.

Marami ring nagtatanong sa nga staff na nadadaanan ko kung sa’n daw ako galing. Aba’y bulgar na bulgar pala ang pag absent ko dito ng walang notice takte!

’Yong ibang nagtanong ay ningitian ko na lamang at di na sumagot.

Binilisan ko nalang din ang paglalakad at saka sumakay ng elevator patungong 3rd floor.

Pagbukas palang ay deritso na agad ako sa station. Pakaway-kaway pa ako sa mga kasamahan ko na ready na rin sa pag shift ng sched.

’Yong isang nurse ang pinalitan ko at binilin sa’kin ’yong pasyente nya kagabi. Binilin niya rin kung ano ang mga dapat gawin at mga di gawin. Matapos nyang sabihin sa’kin ang kalagayan ng pasyente ay umuwi na sya dahil babalik na naman sya mamayang gabi dito. Bali Morning duty ako habang ang iba ay sa night ang duty nila ganon!

6am when I started walking to the patient’s room. Dala-dala ko ang ibang gamit ko like for blood pressure. Pagkatok ko ng pinto ay saktong gising na sila kaya pumasok nalang din ako at ginawa ang mga dapat gawin.

Pagkatapos non ay lumabas na muna ako at babalik na mamaya. Parang minomonitor ko lang ang pasyente. Di rin kasi toxic ang duty ngayon kaya di masyadong busy.

Palihim ko munang binuksan ang phone ko dahil wala pa naman akong gagawin at hihintayin ko pa ang 3 hours na naman para balikan ’yong pasyente.

Pagbukas ko ng gc naming magbabarkada ay napanguso agad ako. Humingi ng paumanhin sina Kent at Keith na di makakasama sa night swimming mamayang gabi dahil sa may outing sila mismong ng kanyang pamilya. Si Dennis naman ay marami daw workload at urgent ang pasahan. Muka raw kasing napag-iinitan sya ng boss niya at marami ang pinapagawa. Btw, Dennis is CPA already kaya sa office sya nagtratrabaho. Si kent naman ay civil engineer, at ang kakambal niyang si Keith ay architect. At dahil busy sila sa mga buhay nila kaya di matutuloy ang lakad mamaya haisstttt! Mukang uuwi nalang siguro ako ng bahay pagkatapos ko ng duty.

Paupo-upo nalang muna kami ng mga kasahan namin sa station. At dahil nga di toxic ang duty kaya may time pa kaming magkuwentuhan at tuksuhan. Eh kasi naman, magjowa pala ’tong dalawang kasamahan namin dito. Actually noon pa namin sila tinutukso pero ngayon lang umamin. Todo kwento naman sila habang ako ay nakikisawsaw din. Magkavibes naman kasi kami lahat dito. Although I’m not considering them as my friend dahil sobrang lalim talaga ng kahulugan para sa’kin ang isang kaibigan. Though magkasundo at nagkakatawanan naman kami but I only consider them as kakilala ko o katrabaho. Ang arte ko ano? Pero ganyan talaga ako HAHA! It really takes time for me to consider someone as my friend.

So ayon nga, pabalik-balik lang ako don sa room ng pasyente every 3 hours interval. Pagkatapos non ay balik station lang din ulit. Nagpaorder na rin kami sa foodpanda for lunch namin at sabay-sabay na kaming kumain. Ganito mga eksena namin basta di toxic ang duty. Pasalamat nga kami ay di naging busy ngayon. Nitong mga nakaraang araw talaga ay tumatakbo na kami sa daanan dahil sunod-sunod ’yong mga nagkakasakit ng dengue at may iba pa non ay sunod-sunod ’yong mga pasyente naming na disgrasya sa pagmamaneho. Wews!

Mabilis lang din naman lumipas ang mga oras. Kahit na ilang minuto nalang ay matatapos na ang time duty ko pero nalulungkot ako dahil di kami natulog ng barkada. Excited pa naman akong makabonding sila. Pero okay lang din naman. Dahil alam naman natin na may kanya-kanyang buhay na talaga tayo at di sa lahat ng pagkakataon ay pareho tayo ng vacant time diba.

Hinihintay ko nalang muna ang ilang minuto. Actually nagseselpon lang muna ako. Nagkacall din kami ni mom at dad. Kinakamusta lang namin ang isa’t-isa at kinuwento ko nalang sa kanila ang ganap sa duty ko ngayon. Si mom din ay todo kwento sa mga pinupuntahang lugar nila at sana raw nandon ako haistt!

Di rin naman masyadong matagal ang call namin lalo pa’t inaantok na raw sila at pagod pa sa pagbiyahe nong mga pinupuntahang lugar nila. ’Tsaka magkaiba rin ang standar time dito sa lugar na kung saan sila ngayon kaya kailangan na nilang magpahinga at magtra-travel pa rin ulit sila bukas. Oh diba! Live life to the fullest sila. Sinulit talaga ni dad ang pagkakataon sa pagpapasyal niya kay mom.

Haissttt! Mapapasanaol nalang ako sa parents ko. Kahit na medyo matanda na sila pero nandon pa rin ’yong spark kung oobservahan ko ang mga magulang ko.

Matapos ng call namin nina mom at dad ay nagulat nalang ako ng may kumalabit sa aking likod. Napahawak pa talaga ako sa aking dibdib dahil pinakaba nya ’ko!

“Hi” masiglang bati nya sa’kin pero mahina lang ang boses nya. Kami lang din dalawa dito at nasa hagdanan ako pababa na. E sa trip kong dumaan nalang sa stairs kaysa may elevator.

Bumati nalang din ako ng “hello”.

It’s the doctor na nagsend sa’kin ng ndes kagabi taena! May mukha pa palang ihaharap ’to? Di man lang sya nahiya? Yck!

Gusto ko sana syang komprontahin tungkol don sa pagsend nya sakin ng picture ng ndes nya. Eh aanhin ko naman ’yon e may tte din naman ako duuhh!

“For you nga pala”

Napataas kilay ako ng may inabot sya sa’kin. It’s… Lumpia OMG! KYAHHHHH!

Actually makikita agad sa tupper palang nito na galing ’to don sa fave kong place na palagi kong binibilhan ng lumpia. Napangiti nalang ako sa kanya at medyo nawala ’yong pandidiring naramdaman ko mula pa kagabi. Ang bilis ko lang din kasi mapabago ang pakikitungo sa iba. Bigyan mo lang ako ng ikakasaya ko at magiging okay talaga ang turing ko ng kahit sino pshh!

“Pansin ko kasing gusto mo lagi nyan. Saktong napadaan ako at ikaw agad ang naisip kaya binilhan na kita”

Ay wow ha! Marunong din pala ’tong mambola ’tong doktor na ’to. Matagal na talagang nagpapakita ng motibo ’to. Ngayon ko lang nabanggit pero mga 2 months na ata mula nong nagbibigay sya sa’kin paminsan-minsan. Pero palagi ko talaga syang nireremind na babae po gusto ko kaya baka mag assume sya ganon. Mabuti naman na tumango-tango lang sya kapag kinakausap ko ng ganon.

Nagpasalamat nalang ako ng todo dito sa binigay nya ngayon. Nagpaalam na rin ako na uuwi na ako. Pagtalikod ko ay binasa ko kaagad ’yong nasa maliit na sticky note na nakapikit sa tupper.

[Eat well ;) I know it’s your fave]

Pagkatapos kong basahin ’yon ay naglakad na uli ako papuntang station dito sa 3rd floor at kinuha ’yong gamit ko. Nagpaalam na rin ako sa ibang mga kasamahan kong nandon.

6pm na ng gabi kaya shifting sched na namin. Wews! Kahit walang masyadong ganap sa duty pero nakakapagod pa rin.

Paglabas ko ay tinignan ko muna ang kalangitan kung umuulan pa ba. Halata kasing malakas ang ulan kanina dahil sa basang mga daan. Wala pa naman akong dalang payong.

Pero mabuti naman at tumigil na ang ulan kaya naglakad na agad ako patungong exit.

Kinakapa-kapa ko pa sa bulsa at sinuguradong nandito ang susi ng kotse ko.

Napaurong nalang ako sa paglalakad ng may matanaw ako sa di kalayuan. Oh gosh!

Sa mismong exit talaga ay nandon si Von naghihintay?

Wait si Von ba? O kamukha lang? Nakadungo kasi kaya di ko masyadong maanigan ang mukha nito lalo pa’t gabi na.

Pero ng palapit ako nang palapit ay sigurado na nga akong si Von nga!

Wait! Wait! Wait!

Anong ginagawa nya dito? Don’t tell me…

Oh

Nakadukong naglalakad nalang din ako dahil ayaw kong mapansin nya ’ko. Kung pwede lang bumalik at don sa entrance dumaan pauwi ay ginawa ko na. Pero bawal eh. Dapat sumunod talaga kami sa patakaran dito sa hospital na kung saan ang exit ay don talaga kami lumalabas haisstt!

Nakadungong mabilisan akong naglakad para talaga di nya ’ko mapansin. Nagpatabon pa talaga ako sa mga maraming grupong pauwi na din pero takte! May lahing aso ba ’to at kahit sa ganito ay maaamoy nya ’ko at malamang ako na ’yon tskk!

“Aiden” tawag nya sa’kin.

Napakagat labi pa ako non nong tinawag nya ngalan ko dahil may mga lumingo din at nagtataka yata kung bakit ako tinatawag na Aiden kahit na Austin naman ngalan ko. Oh ghadddd! Ayaw ko ng tsismis!

“Ahmm what are you doing here?” Pagbabago ko nalang

“Did you texted me?” Takang pagtatanong ko sabay tingin sa phone ko kung may unread messages ba.

“You didn’t seen my chats and you didn’t pick up my call so I decided to meet you here” paliwanag nya. Eh naka ignore messages na pala account nya sa’kin at nakamute pa phone ko kaya di ko narinig tawag nya.

“I just want to see you, Aiden” he added. Wow ha! Kung makasabi ng ganon ay parang ang tagal naming di nagkita. Parang di nya ’ko hinatid kagabi sa bahay ha.

“Coming from admirer?” Pag-iiba nya ng makita ang dala-dala ko sa aking kaliwang kamay.

Pagtutukoy nya ata dito sa lumpiang nakatupper. Eh di ko pa kasi tinanggal ang notes kaya siguro nasabi nyang coming from admirer ko raw haha!

“Hmm someone gave it to me” pasimpleng sagot ko nalang.

Medyo naiilang pa ako dahil natahimik sya sandali. Halata sa mata nya na parang nagsisisi na di sga nagdala ng gift HAHA! Nakakunot-noo pa sya na halatang kinukwestyon ang sarili kung mahilig ba ang sa mga gifts coming from someone tskk!

Nahihiyang ngumiti nalang ako matapos king sabihin na galing ’to sa iba ang dala-dala ko.

“What do you like Aiden? A yatch? A mall? A whole plaza? Or—”

“HAHA! Para kang tanga” pagpuputol ko. Papipiliin pa talaga ako don eh kaya namang ibigay sa’kin ni dad ’yon wews! Sorry sya, pareho kaming mayaman haha!

His face is priceless ng sinabihan ko pa syang parang tanga lang sksk!

Bahala na sya.

Hmmm may ipapakiusap pala ako sa kanya. Para di malito ang mga nakakakilala sa’kin kaya kailangan ko syang kausapin.

“Von” tawag ko sa kanyang ngalan at agad rin naman syang tumingin sa’kin.

“Hm?”

“Can I ask a favor?”

“What?”

“Pwede bang… Wag mo ’kong tawaging Aiden maliban nalang kung tayo lang dalawa?” Pakikisuyo ko.

“Kasi ano…” Magdadahilan pa sana ako pero agad na rin naman syang nag approved.

“Okay”

Nagets na nya ata ang gusto kong sabihin. Gumawa kasi ako ng kasinungalingan nong nakaraang araw na binago ko ang ngalan ko kaya wala ng nakakakilala sa’kin na Aiden. At mukang naniwala naman sya kaya siguro ang bilis nya lang sumagot.

Nakahinga naman ako ng maluwag non. Mabuti at wala syang masyadong tanong dahil kundi yari talaga ako at todo palusot na naman wews!

“Then I’ll call you Ali” bigla nya nalang sabi.

Huh? Ali?

“Bat naman?” Naguguluhan kong tanong. May meaning ba ’yan?

Para akong lutang na iniisip kung bakit ali ’yong gusto niyang itawag sa’kin. Medyo napaatras pa talaga ako ng lumapit sya ng kunti ay kinuha ang aking kamay bago sabihin ang dahilan kung bakit ali ang gusto niyabg itawag sa’kin.

“Coz you’re only mine”

Binawi ko kaagad ang kamay ko matapos nyang sabihin iyon. Gago! Mabuti nalang at madilim ngayon!!!! Umiinit na naman pisngi ko dahil don sa ginawa nya yawa!

His voice kept running through my head. It’s… Seductive! Woah!

Hinila ko nalang ’tong taong ’to kasi nasa malapit sa exit pa talaga kami nag-uusap taena! Baka may makakita pa at ma issue ako nyeta!

’Tsaka don sa sinabi nyang “Coz you’re only mine”

Siguro gutom lang ’tong si Von HAHA!

“Kumain ka na?” Sarkastiko kong tanong sa kanya. Baka kasi nalipasan na ’to ng gutom kaya kung ano-ano na ang pinagsasabi.

“Why? Will you ask me for a dinner date?”

Nalalaglag panga ako sa kanyang tinuran. Di ba madala ng biro ’to? Hala jusme!

“Ha? Ah eh that’s not—”

“Let’s a dinner together” he said.

“Not excuses, and of course, My treat” dagdag nya na parang nag-uutos pa. Wow ha! Boss kita ? Boss Von? Nyeta!

Pero sakto din naman dahil di natuloy ’yong night swimming namin ng barkada kaya why not sumama nalang ako diba? Kaysa naman umuwi agad ako ng bahay tapos matulog lang agad.

Tumango nalang ako sa kanyang sinabi na mag di-dinner kami. At tulad nong nakaraang gabi ay sa kotse nya ako nakasakay. Iiwan ko muna dito ang kotse ko, wala din namang kukuha nyan dito.

“You’re hungry already?”

“Not really” totoong sagot ko. Medyo di pa rin talaga ako gutom eh.

“Well then, let me pick some place where it could satisfied our stomach” sabi nito bago magsimulang magmaneho.

Nasa back seat pa rin ako sumakay. Hinahayaan ko lang sya kung sa’ng restaurant sya titigil.

Actually medyo malayo-layo na rin ’to dahil halos mag 20 minutes bago sya huminto sa pagmamaneho at pumasok kami sa isang restaurant.

Well napuntahan na rin namin ’to once. Nong birthday yata ni Kuya Jordan? Nilibre kasi sya ni dad non lalo pa’t kaarawan nya pero syempre, kasama kami.

Pagpasok palang namin ay may nag-abang na agad sa’min. May tinawagan kasi si Von nong nagmamaneho pa sya at mukang nagpa booking na agad. Sa VIP room pa talaga kami kahit na dalawa lang kami sa loob. Parang tanga ’to. Pwede naman kasi kung sa mga table nalang dito. Haisstt! Pero bahala sya, treat nya raw kaya sya na bahala. Basta ako, kakain lang ako.

Pagpasok namin sa naka-book na room ay nag order na agad kami. Kunti lang inorder ko ’yong kaya ko lang ubusin. Ganon din naman si Von.

Napatigil ako sa kakatingin sa loob ng makitang nakatitig lang sa’kin si Von.

“You really didn’t remember, don’t you??”

“Ha?” Lutang ko na namang patanong sakanya. Bat ba ang daming mga ka ek-ekan itong si Von?

Pahilaw nalang akong ngumiti dahil ko talaga alam kung anong meron sa araw na ’to.

“This day”

And? This day and forward? Ganon? Haisstt bat di nalang kasi sabihin agad taena! Kinakabahan rin tuloy ako kung ano ang sasabihin nya.

“Anong meron ngayon?”

“July 26… “

Malamang! Ang gusto kong sabihin ay kung ano ang meron bakit pinapaalala niya ang araw na ’to?

“Oh tapos?” Sagot ko don sa July 26 nya tskk!

“July 26 ay ang araw ng pag sagot mo sa panliligaw ko noon”

Nagulat ako sa kanyang tinuran. Pa’no ko lulusotan ’to? Eh hindi ko talaga naalala dahil di naman ako si Aiden takte!

Uminom muna ako ng kunti sa free water dito sa restaurant.

Mag-eexplain pa sana ako na marami lang akong iniisip sa trabaho kaya nakalimutan ko pero may sinabi syang mas ikinagulat ko.

“At ngayong gabi…. A night of July 26… Is the date of our first s*x”

Malapit ko ng mabulwak sa kanya ang tubig na nasa aking bibig.

What the… FUCK!!!!

Kailangan nya ba talagang sabihin niya ’yan? Jusko!

Napaubo-ubo pa ako sa kanyang sinabi dahil medyo nabulunan ako don kahit na tubig ang anda aking bibig.

Huminga muna ako ng malalim at pinigilan ang tawa ko. Ang seryoso kasi ng mukha nya at baka nakakaoffend kung pagtatawanan ko.

Pero seriously? Same date ang pagsagot ng kapatid ko sa kanya at ang unang pagtatalik nila?

Gago? HAHAHAHAHAHA! Ang wild din pala ng kapatid ko taena! Kakasagot lang sa panliligaw tapos jugjugan agad? Di man lang ba pinaabot ng ilang araw bago ’yon? WHAHAHA! iba din! Bumangon ka Aiden at magparami. Chos!

’Tsaka anong klaseng lalaki ’tong napulot ng kakambal ko? Pati first sx nila ay kailangan memorized nya? Fck!

“Ah? Oo! Yeahhh, of course I remember” ani ko na nagpipigil ng tawa. Pero di ko naman pinahalata sa kanya na natatawa na ako. ’Yong para bang sa utak mo lang mismo ay mamatay ka na sa kakatawa. Wews!

Pero nagbago ang expression ko ng sya’y nagsalitang muli.

“3rd anniversary sana natin ngayon kung di mo ’ko tinakbuhan ng mahigit isang taon”

Di ako makasagot sa sinabi nya. Ni hindi ko kayang magreact sa tinuran nya. Kahit na di ako si Aiden pero di ko alam kung bakit tagos ang sakit na aking nadarama ng marinig ang boses nyang unti-unting nadudurog. Kahit anong angas nyang tignan pero ang hina nya kung pag-uusapan ang nangyari sa kanila ni Aiden noon. I mean nong inakala niyang tinakbuhan sya ng kapatid ko pero naaksidente pala ito at binawian na ng buhay.

Napakagat na lamang ako ng labi at saka napatingin muli sa lalaking kaharap ko.

“When will your parents go back here in Philippines?” Pag-iiba nya at napakunot-noo agad ako.

“Why?”

Anong kailangan nya? Gusto nyang harapin dad ko? Kung ipatumba ko sya at para wala na akong problema? Sksk!

“I just want to meet your parents and maybe asking their permission to take their only son to the church and live his life together with me”

Napanganga ang bibig ko at parang nalutang sa sinabi niya.

Church? Live my life together with him?

The f*ck? Don’t tell me kasalan na naman gusto nito? Taena! Mamamatat akong matandang binata kaysa pakasalan ang yawang tao na ’to.

“Di sila uuwi magpakailanman!” Napanguso ko pang ani at tumawa lang sya ng mahina.

Oh? Bat patawa-tawa na naman ’to? Natawa na sya don?

“Your expression when you’re shock or unaware is priceless haha!”

“And I love it the most” he added while staring at me.

Napaiwas tingin agad ako sa kanya ng sabihin nya ’yon. Eksaktong may pumasok rin kasi at dala-dala na ang order namin kaya nakaiwas ako at baka mahalata nya pa ang hitsura ko.

Mabilis lang din ang pag serve nila kaya di pa nag 30 minutes ay nakakain na kami.

Nagkukwentohan nalang kami dito sa loob kung ano mga ganap namin today. Nag order na rin kami ng dessert pagkatapos then isang bottle na wine.

Shot-shot lang dahil bukas lang tanging off ako at sa mga sumusunod na araw ay straight duty na. Huhu!

Patuloy lang kami sa pagkain hanggang sa naiba ang pakay ko rito.

Actually ang tagal namin ni Von sa loob. Eh kasi… Imbes na isang wine lang… Nakaapat na kami yawa! Actually ako talaga nag order non, pabalik-balik na ang waiter dahil sa dagdag ko na order. Eh sa na miss kong maglasing ehhhh. Taena!

’Tsaka may naalala din ako kanina pa mula nong nakita ko ang restaurant na ’to pero di lang ako masyadong nagpaapekto.

Bukod sa pagpunta namin dito dati nong birthday ni Kiya Jordan, ay may other time pa pala na nakapunta kami dito.

It’s 4 years ago when we went here. It’s only me, mom, dad, and my twin brother Aiden. Dito kami kumain ng dinner… at pagkabukas pa non ay debut birthday namin ng twin brother ko. I still remember how happy we were that time. 21st birthday… Maybe the happiest birthday We’ve celebrated.

Ang saya namin non eh… Lalo pa’t buhay pa ang kapatid ko nong mga panahong ’yon.

I miss him…

I miss my twin brother…

“Isa pa” ani ko ng mag pe-press na naman sana ako sa button here sa ilalim ng table to add some wine. Pero pinigilan na ako ni Von.

“Tama na ’yan, baka malasing ka pa”

“No, di ako madaling malasing” pagpumilit ko pero takte! Di na talaga ako pinayagan ni Von. Although inaamin ko na medyo natatamaan na talaga ako sa ininom ko. Puro hard wine kasi ininom namin at ang bilis ko pang nahilo nyeta!

“I need to sent you home now”

Kita kong naglagay lang si Von ng pera sa mesa at lumabas na kami ron. Ang dinner ko ay nauwi pa sa inoman taena!

Paglabas namin ay sobrang malas nga naman. Ang lakas pala ng ulan! ’Tsaka may nagkaproblema pa.

Mukang napagtripan yata ang kotse nya at binutasan ang gulong. G*go! So pa’no kami uuwi? Luh! Wala ng taxi sa daan. ’Tsaka nakakahiya naman makisuyo kay kuya Jordan at magpakuha dito dahil ang lakas pa ng ulan. Baka mapano pa sya sa daan.

“Baka bukas ko pa mapaayos ’tong gulong ng kotse ko” ani nya na napakamot pa sa batok na parang di alam ang gagawin dahil sabi pa nya na ihahatid nya raw ako.

“Oumm mukang napagtripan kotse mo ah” ulit ko sa kanya.

Napangisi nalang sya na parang di makapaniwala sa ginawa sa kotse nya. Sinadyang binutasan talaga ’to HAHA!

“Ahmmm… Is it okay for you na matulog ka nalang sa condo ko? Ang lakas pa ng ulan oh, baka mabasa ka pa. ’Tsaka kung magpapakuha naman tayo sa tauhan ko gamit ’yong isang kotse ko ay baka umaga na sila makarating dito” paliwanag nya sa’kin.

Hala, ang layo kaya nong bahay nya papunta dito. Naabotan nga kami ng gabi nong hinatid nya ’ko sa’min.

Pero may condo daw sya? Wala naman sigurong masama kung makitulog ako diba? ’Tsaka medyo malayo-layo rin kasi ’to lakarin patungo sa bahay.

At kung di naman ako uuwi… Baka hanapin na naman ako ni kuya Jordan? Haissttt! Pero bahala na! Kaysa naman magpaulan ako at maglakad diba? Mangangatuwiran nalang ako bukas pag-uwi ko sa bahay.

“Malapit lang condo mo?” Umpisa ko.

“Hmm, sa kabilang kanto lang” sagot nya. Mukang malapit lang nga dahil sa kabilang kanto lang pala ito.

“Tara?”

Tumango nalang ako sa pag-aaya nya. Nakita ko syang kumuha ng payong nya at sinara na ang kotse nito.

Tumatakbo pa kaming nagpunta don sa condo nya. Sa totoo nga lang ay gusto ko na lang sanang sabihin na etiklop na lamang ang payong dahil nababasa pa rin naman kami.

Pagtungtong talaga namin don sa building ay nagkatitigan pa kaming tumatawa dahil pareho na kaming basa. ’Tsaka medyo nahihilo pa ako don sa ininom ko takte!

Naiilang pa akong sumunod sa kanya dahil ang daming taong tumitingin sa’min. Baka isipin pa nila ay borikat ako na magpapa-one night stand lang yawaaaaa!

Sumakay na muna kami ng elevator patungo don sa floor ng condo nya. There’s a 20 floors at pinindot nya ’yong number 9 kaya alam kong nasa 9th floor pala ’yong condo nya.

Pagkarating namin don masasabi ko namang nice place ang condominiums na ’to. Saka malapad din ang lugar at kasya na yata ang isang pamilya dito.

“Dito ka madalas natutulog?” Tanong ko kaagad sa kanya.

“Nope. Actually it’s reciprocal. Pa minsan-minsan lang akong makatulog dito” paliwanag nya.

“So san ka natutulog kapag may trabaho ka na ang layo naman ’yong bahay mo?” Tanong ko ulit. Ewan kung bakit naging madaldal ako ngayon na medyo nakainom.

“Sa office” tipid nyang sagot at saka inabutan ako ng tubig na Wilkins bottle.

“Uminom ka ng tubig at baka magkasakit ka pa” pag-aalala niya at sinabihan ko rin sya ng ganon dahil pareho naman kaming nabasa ng ulan. Di ko naman naubos ’yong nasa small bottle na tubig kaya ’yon nalang din ang ininom niya.

Matapos non ay inabotan nya pa ako ng bagong laba na tuwalya at sinabing

“Go take a hot shower to make your body relax” he stated.

Tumango nalang din ako. Dalawang bathroom rin kasi dito sa condo nya kaya nagdala na rin sya ng tuwalya at pumasok sa isa.

I will just take a short shower. ’Tsaka nong dumampi na sa katawan ko ang maaligamgam na tubig ay totoo nga ang sinabi ni Von na nakakarelax ito ng katawan. Lalo pa’t parang medyo lasing ako kanina at medyo nabawas-bawasan sya ngayon.

Pagkatapos ko don ay saka ko pa naalala na ano pala isusuot ko? Alangan naman isuot ko ulit ’tong basa kong damit?

“Von?” Tawag ko.

Pagbukas ko ng pinto ay kakasuot nya lang din ng pantulog nyang pang-ibaba.

“Ahm… Ano isusuot?” Naiilang ko pang tanong dahil baka hubad lang ako nito buong gabi takte!

“Here” abot nya sa’kin don sa mga pantulog rin na damit ay underwear.

“Pagpasensyahan mo na ang damit kung medyo malaki. Pero bago naman at di ko pa nasuot ang underwear dahil wrong size ang nabili ko nyan sa online” paliwanag nya at nagpasalamat nalang din ako.

Sinuot ko na nga iyon isa-isa at agad na tumingin sa salamin dito sa loob ng bathroom.

Ha!

Gusto ko nalang matawa sa hitsura ko ngayon. Wala na bang mas ilalaki ’to?

’Yong underwear ay medyo maluwag pero okay na ’yon. Pero itong damit at pantulog pang-ibaba ay sobrang taas!

Gago! Tanggap ko naman na di ako biniyayaan ng matangkad na height pero sana tumaas man lang ako kahit ilang inches lang huhu.

E sa dahil di ako komportable sa pang-ibabang suot kaya tinanggal ko nalang iyon. Itong malaking shirt nalang at brief ang suot ko. Total pareho naman kaming lalaki kaya walang masama kung mag brief pa akong matulog nyeta!

Mabilisan lang din naman ang ginawa ko at di na nagtagal sa banyo.

Paglabas ko ay napataas agad ang kilay ko. Ang dami agad katanungan sa utak ko.

Like TF! di man lang ba sya magsusuot ng pang-itaas na damit?

Napalunok at napalingo-lingo nalang ako ng makita syang nakatopless lang habang nasa kama na at parang natutulog?

Wews! Halos bato-bato na katawan nya. And his body is so fit na parang pang modelo lang.

Rold! Pareho naman po kaming lalaki pero bakit ang unfair? Ni wala man lang akong ka muscle-muscle yawa!

Inalis ko nalang sa isip ko ’yon at humiga na rin sa kama. E isang kama lang meron dito ehhh. At di ako papayag na sa sahig ako matulog taena!

Eksaktong nasa kabilang dulo din naman sya at malapad ang kama kaya ang laki pa ng space.

Bali nasa magkabilaang dulo kami ng kama at napatalikod pa talaga akong humiga kay Von.

Napamuni-muni na muna ako. Ganito talaga ako bago makatulog eh. Minamasdan ko nalang ang nasa loob ng condo nya habang nakatagilid akong nakahiga sa kama.

It takes 4 minutes I think when I was about to sleep. Pero kinabahan agad ako na parang di alam ang gagawin ng bigla ko nalang naramdaman ang pagyakap ni Von sa likuran ko.

Actually nagulat lang ako dahil akala ko kasi tulog na sya.

Humarap ako para itulak sana sya ng kunti pero mas lalo nya lang hinigpitan ang pagkayakap sa’kin. Napatitig nalang ako sa kanyang mukha na nakapikit ang mata. Gusto kong magreklamo at sabihing pwede ba nyang bitawan ako pero di ko magawa. I don’t know why pero kusang nagpaubaya ang sarili ko na yakapin ako ng ganito.

“Sleep now, ali”

To be continued….

Oh gosh! Maghanap na rin tayo ng tagayakap kapag matulog HAHAHA!

Sorry nga pala kung di ako naka update kahapon dahil sumakit talaga paa ko at antok na antok ko dahil don sa pagpa register ko sa comelec. Haisstt! Imagine umaga pa ako don at 4pm pa ako natapos sa sobrang haba nyeta HAHA!

Pero anyways, hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 10

Sobrang komportable ako ngayon na nakahiga. Kakagising ko lang pero di ko pa binuklat ang aking mga mata. I just love the warm and cold sharing together. ’Yong medyo maginaw dahil sa aircon pero nandito naman ang unan ko na yakap-yakap ko kaya ang sarap pa talagang matulog. ’Tsaka ang maganda pa dahil pwede ako kahit na anong oras bumangon dahil day off ko ngayon. Pwede nga sigurong wag nalang gumising tskk!

Gugulong pa sana ako sa kama ko na yakap-yakap ang paboritong unan ko ng bigla akong napaurong dahil ang bigat naman yata ng niyayakap ko ngayon.

Napabuklat ako ng mata at napakurap-kurap pa para masigurong si ako nananaginip.

Naguguluhan pa ako kung bakit ito ang niyayakap ko ngayon. Kaharap ko talaga ang isang malapad na dibdib. ’Tsaka sino ’to? Anong ginagawa nya sa silid ko?

I trace its body from his chest and I saw the fit abs to his … Oh f*ck! Bat ang laki ng bukol sa baba? OMG! Yawa? Parang nawala agad ang kalasingan ko mula kagabi dahil lang sa nakita ko futa!

Balisa kong inangat ang ulo at nakita ang mukha ni Von na sobrang magkalapit kami sa isa’t-isa.

Anong ginagawa nya dito— oh gosh! Taena!  Parang nawala lang saglit sa utak ko at inakalang nasa sariling silid ako. Jusko! Dito ng pala ako nakitulog kagabi dahil sa malakas na ulan kaya di ako nakauwi.

So ang akala kong unan ko ang niyayakap ko ay si Von pala? Yawa?

At ngayon lang pumasok talaga sa kukuti ko at agad akong dinala ng hiya. Siguro pulang-pula ako ngayon sa sobrang pang-iinit ng tenga ko. Bat ko ba kasi kayakap ’tong si Von??!!

At topless lang syang natulog! Sobrang nahihiya na akong makita sya dahil nakakandong pa talaga ako kanina sa kanya dahil ang akala ko nga ay unan ko jusko!

Parang gusto ko nalang magpalamon sa lupa at wag ng iahon muli taena!

’Tsaka ang mas nakakaputang*na lang ay patawa-tawa lang ’toh si Von. Sarap hambalusin ng unan at itulak pababa sa kama.

“Why you look so anxious of what you saw earlier?”

My eyes went wide as he asked me that matter. Even though we’re both guys and have a thing down there, pero di pa rin ako makapaniwala sa nakita ko kanina kahit nakabukol lang ’yon.

“I saw nothing!” Padabog kong sabi at gumulong patungong dulo ng kama at tinalikuran sya.

Alam kong pulang-pula pa rin ako ngayon at di pa rin ako maka get over sa nakita ko kanina.

Seriously Aiden? Gusto mo ’yong ganong size? Kayang-kaya nya ’yon?

WTF!

That’s definitely huge! Tang*na! Kapag ’yon pinasok sa butas aba’y sira pati kinabukasan mo HAHA! Ewan ko nalang kung makakapasok ka pa sa trabaho ng ilang araw yawa!

Grabi din pumili ’tong kakambal ko. Full package talaga eh no? Foreigner na nga, malaki ang income, malaki pa ang nasa baba!

Sanaol po pinagpala. Sanaol gifted! Pero mahaba pa rin ang buhok ng kapatid kong si Aiden. Tinakbuhan ba naman ang isang Von!  HAHA!

Nakatalikod pa rin ako at walang planong bumangon. Gusto ko pang matulog pero lurat na lurat na ang mata ko.

Pero syempre, dahil tamad akong tumayo ng maaga basta walang duty ay pinilit ko pa talagang matulog. Pinikit kong muli ang aking mga mata at pilit na kinakalimutan ang nakita ko kanina.

But not even a minute when I suddenly felt a warm hands hugging me softly.

“Good morning Ali” he manly whispered it in my ears na mas lalong nagpainit ng tenga ko. The fuck! Agad kong kinapa ang kumot ko na hindi humarap sa kanya at tinabunan ang buong katawan ko.

“Why you’re shy?” He asked but I didn’t replied. Bahala sya jan. Madubok ’tong lalaking ’to.

“You’re peacefully sleeping while hugging me Earlier” pag-umpisa nya ulit habang unti-unting inaalis ang kumot na nakatabon sa’kin pero binabalik ko.

“And now you’re not talking to me” parang pagmamakaawa pa nito para lang harapin ko sya. Bahala ka sa buhay mo.

“Is there something na nagawa ko?” Pangungulit na naman nya at mas idinikit la ang sarili sa akin.

“Ilayo mo ’yang sandata mo kung ayaw mong putulin ko ’yan at gawing umagahan” inis kong sabi. Inalis ko pa talaga ang kumot na nakatabon sa’kin at hinarap sya para lang isumbat iyon sa kanya. Pagkatapos kong sabihin ’yon ay bumalik lang din naman ako sa pagtalikod.

Grabi kasi kung makadikit eh ramdam na ramdam ng pwetan ko ang bukol yawa! Eh kung sya kaya ganyanin ko? Tskkk!

“Why need to cut when you can eat it raw” bulong nya sa’kin habang ang mainit nyang hininga ay dumadapo sa leeg ko.

“I’m starting getting hard Ali” he added while saying it seductively.

Sa sinabi nyang ’yon ay siniko ko ang tagiliran nya at napabangon ako ng wala sa oras. Maarte pa itong nagrereklamo na masakit raw ang ginawa ko pero halata naman sa boses na pinilit at nag-eenarte lang ’yon dahil di naman talaga sya nasaktan.

Yawa rolldddddd! Bigyan mo nalang ako ng ganito ka wild basta babae! huhu.

I want to confront him about what he said but I couldn’t make it.

Di ko rin naman sya masisisi kung ganito sya magsalita dahil ang akala nya nga na ako ’yong dating kasintahan nya. ’Yong para bang naglalambing sya dahil kababati lang nila. For 1 year din kaya akala ni Von na tinakasan sya ni Aiden kaya parang ’yong mga kilos nya ay parang bumabawi. ’Tsaka malay ko ba na kung ganito pala sila mag batian sa umaga dati ng kakambal ko.

Pero ang wild pala nito puta!

Ito na nga ba ang sinasabi ko ehhhh! Na mukang ako yata ang magsu-suffer sa pagpapanggap kong ’to taena!

Nakatayo na ako ngayon pero dala-dala ko pa rin ang kumot. Eh sa gusto ko pang matulog pero may asungot na umaalikid. Kung umasta nga ako ay parang sa’kin pa amg condo na ’to. Aba’y bahala sya. Total boyfriend naman ang turing nya sa’kin kaya aasta na rin ako na mayordoma ng condo nya, tskk!

Tumalikod na ako at nagsimulang maglakad patungong kitchen. Bahala sya pero mangangalkal ako ng mga gamit dito. Kung di nya lang sana dinisturbo ang paghiga ko don edi sana we happily and peacefully sleeping ever after na!

Deritso ako sa ref nya at nakitang wala man lang kalaman-laman. Jusko! Ang dami nyang pambili ng kotse pero walang pambili ng grocery? Makakain nya ba ’yang kotse na ’yan ha?! Tskkk!

Wala akong nagawa.

Bumalik ako don sa kung saan nakahiga si Von kanina dahil don ko naalalang nilagay ang wallet ko sa may lamp.

When I go there ay deritso agad ako sa pakay ko at kinuha ang wallet ko.

Lalabas na muna ako at bibili ng makakain. 8:30 na rin kasi ng umaga at gusto kong kumain ng lumpia. Nagsimula na akong maghakbang palabas sa silid nya pero napatigil na naman ako ng may bigla na namang yumakap sa likod ko.

“Bitawan mo ’ko at lalabas ako” umpisa ko at mahinang sinampal ko pa talaga sa mukha nya ang wallet ko. Baka kasi wala syang pambili ng grocery kaya magpapautang ako kung gusto nya taena!

“Lalabas ka? Na ganyan ang suot?”

Sa sinabi nyang iyon ay napatingin ako sa suot ko mula pang-itaas tungong baba.

Napatabon pa nga agad ako sa bibig ko dahil naalala kong nakashirt lang ako ng malaki at breif lang futa!

“Wag ali. Ayokong may makakita na iba sa ganitong suot mo” maarte na naman nitong sabi at mas niyakap lang ako.

Tang*na? Asan na ’yong masungit na Von? ’yong umiigting ang panga sa sobrang galit! Asan na ???? Jusko ibalik nyo ’yon at mas makakaya ko pang pakisamahan ’yon kaysa dito na parang bata na sobrang clingy yawa!

“Bat ka pala lalabas?” Pag-iiba nya.

“Bibili sana ako ng pagkain” sa sinabi kong ’yon ay napabitaw sya sa’kin at napakamot pa sa batok.

“Oh! I’m sorry. Paminsan-minsan lang talaga ako nagpupunta sa condo ko kaya walang laman ang ref. Ahm maybe once every 2 months lang ako nakakahiga dito” paliwanag nya.

Well… That makes sense din naman.

Ang yaman-yaman nya nga at impossibleng walang pambili diba?

“Don’t worry, I’ll order food. May kakilala akong nagbebenta ng foods online”

Then that’s good! Bat di ko nga ba naisip ’yan kanina? Haissttt!

“Add some lumpia” ani ko nalang ng makitang kinuha ang phone nya at magpapafood delivery lang ata.

“Of course, I know that’s your fave”

Sa sinabi nyang iyon ay tumango nalamang ako. At habang naghihintay kami na dumating ay nagpunta nalang ako sa bathroom dahil don ko iniwan ang uniporme ko sa pang nurse. ’Yon kasi ang suot ko kagabi dahil nga galing akong duty non.

Pagbukas ko ng pinto ay nakita kong nakasabit na iyon at nakahanger.

Nakakunot-noo akong umalis don at tatanungin si Von kung nilabhan nya ba.

“Von” tawag ko sa kanya na ngayon ay nagkakape.

“I already washed your clothes” sagot nya na parang alam na agad ang tanong ko. Wews! May lahing manghuhula ba ’to?

He take a sip a little on his coffee and face me again.

“Eksaktong nagising ako ng midnight kaya nilabhan ko nalang ’yon” dagdag nya.

“Thank you” pagpapasalamat ko nalang.

“You’re always welcome, Ali”

Uminom na naman uli sya sa kape nya pero tumalikod na ako at napagpasyahang babalik na lamang sa kama habang inaantay ang pagkain na dumating.

Nakailang hakbang na ako ng napaharap ulit ako sa kanya sa sobrang inis.

“Di ka man lang nagsabi na panty pala gamit mo”

Halos kumulo na dugo ko sa sinabi nya dahil fake news sya! Di naman panty gamit ko pero mukang nakahiligan nya atang mang-asar piste!

Patawa-tawa pa sya ngayon. Sarap hagisan ng plato ang mukha tskk!

Tumalikod ulit ako at di na sya pinansin ng inaya nya ’kong magkape.

Dati ba syang yawa?

Humiga na lamang ako sa kama. Aba hindi na talaga ako nahiya. ’Yong iba kapag bisita ay nahihiya pa pero ako aba’y feel na feel at home ako. Total ganito naman siguro sila dati ni Aiden kaya mas mabuting sakyan ko na ang plano ko.

I open my phone and sent messages nalang kay Kuya Jordan na kina Dennis ako natulog kagabi. Para naman di sila mag-alala kung bakit di na naman ako umuwi.

Nag chat nalang din ako kay Dennis tungkol sa palusot ko at mabuti naman ay pumayag at wala ng mga tanong.

Mga ilang minuto yata akong nakahiga lang. Pa scroll-scroll lang ako sa fb at lipat naman sa Instagram. Sobrang nakakabored eh.

Nakikichismis pa ako sa viral issues na naman tungkol sa hiwalayan ng magjowa dahil nagkaroon ng third party. Wews!

Todo scroll pero nagulat ako at biglang nagpakita si Von. Well sinabi nya lang naman na dumating na raw ang pagkain kaya masaya akong tumayo. Ang bilis naman ng delivery nila. Wala pang 30 minutes at dumating na!

Deritso nalang ako sa kusina kung saan nya nilagay ang mga pagkain. Syempre lumpia agad ang kinain ko. Usually talaga kapag umaga ay lumpia lang kinakain ko kung wala ako sa mood kumain ng kanin.

Nagkuha nalang kami ng pinggan at kumain na nga. Di naman madami ang inorder ni Von at mukang sakto lang talaga ’to sa’ming dalawa. Mabuti nga at sa status nya na mayaman na ay di sya marunong magsayang ng pagkain. May iba kasi kapag nakaraos lang sa buhay ay todo pagsasayang na sa mga foods. Wews! Mabuti nga rin at tinuruan rin ako nila mom at dad.

Nakapukos nalang ang atensyon ko sa pagkain at inubos na namin iyon.

At dahil nakapack lang at may libreng plastic utensils kaya pagkatapos naming kumain ay tinapon na agad sa basurahan. At wala pang hugasin diba.

Kahit na gumagamit ako ng plastic spoon and fork ay naghugas pa rin ako ng kamay. Nakita ko ring may kinuha si Von sa kabinet dito sa kitchen at binigay agad sa akin ang bagong toothbrush. Nakss! Prepared!

Kinuha ko ang kanyang inabot at nag toothbrush nga ako. Pagkatapos ko non ay nilagay ko nalang sa tabi ng kanyang lagayan ng toothbrush at napaharap agad sa kanya ng sya’y magsalita.

“You have something to do today?”

Tinanong nya ’ko kung ano ang gagawin ko at napaisip agad ako.

Wala naman akong gagawin dahil na cancel ’yong plano namin ng barkada na mag night swimming sana kagabi. ’Tsaka alam ko namang busy pa sila kaya di kami makakagala ng barkada.

What Am I gonna do today? Maybe uuwi? Maglalasing sa bahay? HAHA!

“May work ka?” Tanong ko sakanya.

“Depends on me”

Ay wow ha? May ganon pala? Siguro may-ari din ’to ng malaking business kaya depende lang sakanya kung magtratrabaho o hindi.

Oh! Total nandito naman sya… At depende kang sakanya kung magtratrabaho sya. Then baka plano nyang sabayan ako sa gagawin ko.

“Mag-inuman tayo” masigla ko pang pag-aaya sakanya. Ewan ko kung dapat ba akong matuwa sa pag-aaya ko dahil mukang nabago ang timpla ng mukha nya sa sinabi ko.

“Seems like you’ve changed that much, Ali”

Nag-abot agad dalawang kilay ko sa sobrang pagtataka sa sinabi nya.

“Huh? Pa’no mo naman nasabi ’yan?” -Ako.

“Gustong-gusto mo na ngayon na maglasing samantalang noon ay halos awayin mo pa ako kapag uminom ako ng alak” saad nya na parang naninibagohan.

Paktay! What to say? What to say?!!

Para agad akong nataranta kung ano na namang kasinungalingang sasabihin ko.

“Ahhh ano…” umpisa ko pero wala akong maisip.

Parang nag blangko pa utak ko yawa! Wala akong maisip na dahilan jusko! Should I say natuto na akong uminom? Nadala sa barkada? Oh gosh!

“Ano?” Ulit ni Von don sa sinabi ko.

“People changed kasi”

Halos bumulwak ako ng tawa sa utak ko dahil di ko magawang tawanan ang naguguluhang si Von.

Of all reasons na pwede kong maisip ay “people changed” pa talaga lumabas sa bibig ko putaaaaa HAHA!

“Uso ’yan” dagdag ko pa habang tinuturo sya.

Natatawa nalang ako sa tinuran ko na uso ’yong pag people change thingy HAHA!

“That’s good to hear. Para di muna ako pagalitan kapag umiinom ako ng alak”

Ngumiti nalang ako ng malapad.

Dami pang satsat at sa huli ay papayag din pala na makipag-inuman. Edi goods! Para walwalan na ’to.

Inuman lang din naman ang magaganap naming magbabarkada kung natulog lang kami sa night swimming namin. Pero dahil di nga, kaya kay Von nalang ako makipag-inuman HAHA! Sa sinabi nya kanina ay parang di ’to mahilig sa mga hard alcohol ehhh.

Well… Pa’no kung lasingin ko ’to? Tapos saka ko bugbugin para naman makabawi ako sa ginawa nya sa’kin yawa! O di kaya’y ipadispatsa ko na ’to kapag nalasing na. Para wala na akong panahon na magpanggap. Hirap kaya ’tong ginagawa ko lalo pa’t ang clingy nitong lalaking ’to.

Nag-iisip nalang ako kung ilang beer ang ipapabili ko.

Isang kahon? Dalawang kahon?

Susulitin ko lang ang araw na ’to dahil straight 3 days duty na ako simula bukas ng gabi.

Well… Dahil wala akong damit kaya naiwan lang ako dito. Alangan naman suotin ko ’yong pants nya.

Si Von lang ang lumabas at bumili. Sya na rin daw bahala sa mga pulutan kung ano ang bibilhin nya.

Actually nakaalis na nga sya. ’Tsaka may market naman don sa di kalayuan kaya madali lang siguro sya.

Mga 15 minutes pa nga lang ay nag send na agad sya ng messages sa number ko at tignan daw ang chats nya dahil nag send sya ng pictures kung tama ba mga binili nya.

Natatandaan kong naka ignored chats pala sya sa’kin kaya di ko kaagad natanggap ang chats nya kanina.

Nag reply na lamang ako na tama naman mga binili nya. I mean pumila pa sya cashier at medyo marami ring bumibili sa market.

Tamang hintay na lamang ako habang nakahiga na naman sa kama. Eh sa tamad ako eh kaya pahiga-higa lang ako dito.

Kinuha ko nalang uli ang phone ko at binuksan iyon ng makitang nag chat na naman si Von.

He chatted me na he is on his way na pabalik rito. Baka raw kasi na may kakatok sa condo nya at maghatid ng papers kaya tanggapin ko nalang daw ito.

Pahabol nya rin na Vice president daw ’yon ng company nya at baka sungitan ko raw haha!

Ohh! The vice president of their company? Ngayon lang pumasok sa utak ko ang pinagtawanan ko kanina. Medyo nakakahiya naman ata kung eto lang ang suot ko kapag binuksan ko na ang pinto at kinuha ang mga papers.

Wala man lang ba syang formal na damit para sa’kin?

Agad akong tumayo ng marinig nga na nag doorbell sa labas.

Haissttt! Bahala na!

Sobrang lapad pa ng ngiti ng binuksan ko ang pinto. Kulang nalang sabihin ko ang “welcome and mabuhay” para lang magkaroon ng magandang impression ang Vice pres ng company ni Von. Baka kasi sabihin nya mamaya kay Von kung bakit para akong kakagat ng tao dahil nakasimangot  HAHA!

Agad na napawi ang ngiti ko. I was uncomfortable of how he scanned me from top to bottom.

Naiilang ako sa kung pa’no ako tinignan ng kakilala ni Von. Napangiti pa ako ng hilaw at medyo binawasan ang pagkabukas ng pinto para naman matabunan ang pang-ibaba ko. Taena sana sinuot ko nalang ’yong binigay ni Von kagabi kahit na lagpas paa ko pa.

Napakagat pa agad ako ng labi na parang nagsisisi na binuksan ko. What should I say? How should I greet him? Parang nag blangko agad ang utak ko dahil lang don sa di ako komportableng pagkatitig nya sa’kin.

“The p-papers??—” nauutal kong tanong.

“It’s been so long. And finally nagpakita ka rin”

Parang lumulutang ang utak ko kakaintindi sa sinabi nya. Magkakilala ba kami nito? Nagkita na kami? Taena di pa naman akk matanda pero bat di ko man lang maalala.

“How are you Aiden?” Napanganga agad ako sa tanong nya. So kilala rin ’to ng kapatid ko?

Medyo naalarma ako ng gusto nyang pumasok at hawakan ang kamay ko. Napaatras ako at napatingala ng may katangkaran din sya kompara sa’kin.

“You already told Von of our little secret before? Hmnn?”

Tinabig ko kaagad ang kamay nya ng gusto nitong itaas ang suot kong over size na shirt ni Von. Manyak ba ’to? Kung suntukin ko kaya sya sa panga ng matigil sya sa kaputang*nahan nito. Kung di lang ’to kakilala ni Von ay siguro sinugod ko na ’to ng suntok taena.

Pero napatigil at napakunot-noo nalamang ako.

Agad na pumasok sa kukuti ko ang sinabi nya. Our little secret? And why would I tell it to Von if it’s a secret?

Or is he teasing me? Is my brother did something bad before?

“W-what do you mean?” Nagtatakang tanong ko na lamang.

“I didn’t even know you” I added.

“Seriously?—” magsasalita pa sana sya ng biglang dumating si Von na may kasamang laborer ata na nagdala sa dalawang kahon na alak.

“Oh I was about to give him the papers” pagsisinungaling pa nitong sabi kay Von at sabay abot nito sakanya.

Mabuti nalang at bumalik kaagad si Von at medyo dumikit talaga ako sa kanya ng sya’y pumasok. 

“I was about to discuss it to you today about the transactions but I’ll make it next week. Just enjoy your day” ani pa nong vice president kuno na napatingin sa’kin matapos sabihin ang “enjoy your day”

Takte! Para namang pokpok ako na binayaran sa araw na ’to para pasayahin si Von.

Pagkatapos nga non ay lumabas na sya at kami nalang ni Von ang natira dito.

Dumeretso nalang ako sa may sala ng condong ’to. Parang wala ako sa sariling naglakad. Sobrang dami ng iniisip ko. ’Tsaka nandon pa rin ’yong pagnanais kong itanong don sa lalaki kanina.

What secret?

What kind of secret?

And does he mean about “our little secret before”?

Nag cheat ba si Aiden kay Von noon? Magkarelasyon ba si Aiden at nong lalaki kanina? Alam ba ’to ni Von?

Sobrang gulo na ng isip ko piste! Dahil lang don ay nagkakaganito na ako.

“Wala ka yata sa mood?” Kausap sa’kin ni Von at ngayon ko lang napansin na nasa harapan na namin ang pulutan at alak.

“May bumabagabag ba sa sarili mo?” Tanong nya na gusto kong sagutin na oo. Gustong-gusto ko syang tanungin tungkol dito pero di ko magawa.

“Nothing… I’m just thinking kung madali ka lang bang malasing” saad ko na ikinatawa nya. Oh? Bat tumatawa na naman ’to? Dahil lang don?

“Paramihan nalang tayo ng mauubos” panghahamon pa nyang tugon sa’kin.

“At kung sino ang may pinakamaraming boteng nainom ay kailangan masunod ang gusto nito” panghahamon ko rin.

Eh sa sigurado akong mahina ’to sa inuman eh kaya e todo ko na. Gusto ko lang naman suntukin sya ng paulit-ulit na di lumaban kapag nanalo ako sa munting larong ’to na palakasan sa pag-inom. Eh gusto kong makabawi don sa pagpapahirap nya sa’kin nong araw na kinulong nya ’ko don sa madilim na bodega yawa! Di ko makalimutan ’yon kaya kailangan kong gumanti.

Napangisi na lamang ako ng sumang-ayon sya don sa kondisyon ko na kung sino ang pinakamaraming nainom ay syang panalo.

Kung inuman ang pag-uusapan ay wala talaga akong inaatrasan. Kahit pa ako na umubos lahat eh.

Nagsimula na kaming mag inoman. Dinaan ko nalang sa alak para makalimutan ’yong sinabi ng kakilala ni Von kanina.

Pa cheers² pa talaga kami ng bote habang umiinom. Nanonood din kasi kami ng movie habang nag-iinuman kaya di kami masyadong nag-uusap.

“Nakadalawang bote na ako at di mo pa nauubos ’yang isa mo” panunukso ko pang sabi sa kanya.

“I already drink 3 bottles” he proudly said.

Napanganga na lamang ako ng pinakita nya sa tabi nya ang tatlong bote na wala ng laman. Gago? Hala!

Nataranta ako at mabilisang kumuha ng panibagong bote. Nilaklak ko talaga ’yon na parang uminom lang ng tubig. Pero taena! Parang nag cramming na ako kakainom dito pero sya ay pa chill² lang ang pag-inom peri di ko man lang maabot-abotan sa dami na ng nainom niya.

“This situation reminds me of that movie scene… beginner vs. veteran”

Minamaliit ba ako nito? Tskkk! Mas maraming bote nga ang nainom nya pero sigurado akong knock down ’to ng wala sa oras.

Pwee! Ang pait din pala nitong ininom ko yawaaaaa.

Nagpakalasing nalang ako. Inom lang ako ng inom na wala ng paki. Basta ang sa’kin ay maubos ko ’yong isang kahon.

Inabotan yata kami ng isang oras ng makitang sa kahon ko na kumukuha ng alak si Von.

F*ck!

“Akala mo siguro matatalo mo ’ko sa inuman?” Naiinis kong tanong at tumayo na talaga ako.

“Ha! HAHAHA!” Kunting tawa ko sabay laklak sa boteng hawak ko ngayon.

“Nahihilo na ’ko…” Pag-aamin ko.

Muntikan pa akong sumapol sa sahig kung di lang ako nakuha ni Von.

Tinabig ko pa ang kamay nya at pinagpipilitang di pa ako lasing.

Eh sa ang taas ng pride ko kaya di pwedeng matalo ako. Nagmamayabang pa ako kanina pero ano na ngayon!

“Lasing ka na” ani nya.

“Hindi nga” pagpupumilit ko at tinabig ulit pero di ko inasahan ang sunod na ginawa ko.

I’m already drunk! I know now that I’m drunk but I’m still on my consciousness. Alam ko pa rin ang nangyayari sa’kin.

And guess what?!! Sumuka ako taena!

Ang hilab ng tyan ko na gusto kong sumuka lang ng sumuka dahil nag-iba ang sikmura ng tyan ko.

Parang sinuka ko lang lahat ng ininom ko sa sobrang dami non. Nagkalat na dito sa sala ang mga suka ko gosh!

Agad akong inalalayan ni Von patungong C.R at don ako nagpatuloy sa pagsuka.

“I’m sorry” he said habang nagsusuka pa rin ako. Parang wala na nga akong lakas para tumayo at todo alalay na lang sa’kin si Von.

“I’m sorry If I provoked you to drink that much” he added.

Matapos akong sumuka ay inalalayan na naman ako ni Von sa di ko alam kung saan. Pero naramdaman ko kasi agad ang kama kaya alam kong na sa silid ako. Sa totoo lang ay sobrang nahihilo na ako na parang wala ng lakas at gusto na lang ipikit ang mata para matulog.

Taena! Ang lakas ko pang manghamon pero ito lang napala ko takte!

Iniwan muna ako sandali ni Von dito na nakahiga sa kama at agad din naman syang bumalik.

Naramdaman ko nalang agad ang isang towel na medyo basa sa mukha ko. Mainit-init pa sa pakiramdam at pinunasan nya ako. Umabot iyon sa leeg at kamay ko.

Napalingo-lingo na agad ako ng ang hirap ng ibuka ang mga mata sa sobrang kalasingan ko. Pinipigilan ko ang kanyan kamay na gustong tanggalin ang shirt na suot ko.

“Don’t”

“But I need to. Kailangan kitang punasan”

“Just please don’t Von”

Alam kong may parte ng damit na nasukahan ko kanina pero di ko talaga sya pinahintulutan na hubaran ako.

Gusto kong iangat ang kamay ko at tabigin ang kamay nya ng hindi nya ako sinunod.

Hinuhubad nya ang suot kong damit. Napaiwas agad ako ng mukha ng tanging breif nalang ang suot ko.

It’s uncomfortable for me. And what makes me worried is that… I’m afraid after this. 

Natatakot ako. Ngayon lang ako nabahala na baka may mangyari sa’min. Pareho kaming lasing. At alam naman natin na kung ano ang magagawa ng alak sa isang tao. Lalo pa’t nobyo ang turing nya sa’kin.

Takot ako na baka galawin nya ako ngayon. Na baka may mangyari sa’min ng nobyo ng kakambal ko.

“You hand is shaking and your body is sweating” he softly said it while gently hold my hands for me to calm down.

“What’s wrong?” Tanong nya agad.

“I’m s-scared V-von” I say it while trying to cover my thighs dahil nga brief lang ang tanging suot ko na kaharap sya.

“Don’t worry, I won’t touch you” malumanay nyang tugon sa’kin.

I guess he gets it already what I mean to say when I told him that I’m scared.

Pansin nya atang nanginginig pa rin ang katawan ko. I couldn’t believe that this is how my body reacted when I overthink that something might happen to us.

Napabuntong hininga ako ng maramdamang hinalikan nya ang aking kamay.

“I will treat your body as my treasure and will never touch it as long as you allow me. So don’t worry, Ali” he says it after.

Sa sinabi nyang iyon ay napakalma nya nga ako. Ramdam ko ang sincero sa boses nya kaya buo ang loob ko na kahit nobyo ang turing nya sa’kin ay di nya ako pagnanasaan at gagalawin na ganito ang kalagayan ko.

I’m thankful that he cared and respect me this way.

To be continued…

∆∆∆

Foreigner ✔️

Malaki ang income ✔️✔️

Malaki ang ano ✔️✔️✔️

Green flag pa mga

bhieeeeeee

💚 kaya 1M/10 na ’tong si Von

kyaaahhhhh

Sanaol nalang masasabi nating lahat

hewehewe

.

Humayo

ka Von at

magparami

HAHA!

Sorry for the grammatical errors.

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 11

Ilang araw ang lumipas simula nong nalasing ako sa condo ni Von. Mabuti naman ang naging lagay ko non dahil inalagaan naman nya ’ko. I am safe and sound so I know na mapagkakatiwalaan si Von na wala syang gagawin. At di gagawa ng mga bagay na ikakagalit ko. Kasi kung may nangyari talaga pagkagising ko ay di ako magdadalawang isip na iwan ’to at magpakalayo-layo.

Pero okay naman. I checked my asshole and it’s still tight so I know nothing happened Haha!

Sobrang sakit pa ng ulo ko non pagkagising ko dahil sa hangover. Parang binibiak ang ulo ko nyeta! Nalasing na rin naman ako noon pero walang-wala ’yon s ininom ko nong nasa condo ako ni Von. As in parang naging tatlo si Von nong titigan ko sya dahil sa sobrang panhihilo ko.

E diba tanghali ’yon nong nag-inoman kami at pagkaumaga na talaga ako nagising non at duty pa ako that time taena!

9 am ako nakapasok that time. Kabang-kaba pa ako kasi diba kakahingi ko lang ng tawad non sa cheif nurse namin dahil sa pag absent ko na wala man lang notice. Tapos ang pagiging late naman ang nagawa ko jusme!

Well that was 3 days ago. Di pa kami nagkita ni cheif kasi naka on leave sya for 15 days.

Sobrang na busy nga ako lately dahil sa sunod-sunod na duty ko. Like pa minsan-minsan pa ay overtime ako. Eh sa gusto kong mag overtime eh. Para pambawi na lang din don sa absent ko. Buti nga di ako suspended non kaya bumawi talaga ako.

’Tsaka sobrang stress din ako lately. Like as in ang toxic ng duty dahil sa dami ng pasyente. Lalo na nong may maraming mga nagkadengue na mga bata sa isang barangay. Nakakaawa pa dahil may mga 10 months old na naging pasyente ko non.

Naglalakad ako ngayon patungong 4th floor room 275 dahil magbibigay ako ng gamot sa pasyente. Binibilisan ko pa ang pagakyat ng hangdan dahil sa natatakot ako. May narinig daw kasi sila dito na umiiyak na bata kagabi kaya nangingilabutan talaga ako ngayon. Wala akong kasama, at pinaayos pa ang elevator kaya no choice talaga ako kundi dumaan dito.

Napalingon-lingon ako ng may umpisa akong narinig na sumisinghot na parang umiiyak. Jusko! Ito talaga isa sa mga kinakatakotan namin dito sa hospital eh. ’Tsaka 7:40 pm pa at may pa iyak² na dito nyeta! Sasabihan ko talaga si dad pag-uwi nila na pabasbasan ang bawat sulok at pati na mga tao na pumapasok para malaman agad kung multo ba o hindi HAHA!

Halos kumaripas ako ng takbo sa takot ng makakita ng nakaunipormeng nakaduko sa hagdan. Umiiyak pa ito nyeta na talaga yawa!

Gusto ko pa san itong lapitan pero takte! Lumalakas ang paghikbi nito f*ck!

Nanlaki nalang ang mata ko sa sobrang gulat. Ganito ako magulat eh. ’Yong parang hihinto lang ako na di alam ang gagawin kung tatakbo ba o paghuhukay sa sahig.

Eh kasi naman! Akala ko multo na! Itinaas nya kasi ang mukha nya at umiiyak talaga. Isa sa mga kasamahan ko ang umiiyak. Agad ko na itong nilapitan at tinanong kung bakit sya nandito at humihikbi.

Sinabi nya agad ang rason na naghiwalat raw sila ng kasintahan nito kaya todo luha na sya dito. Jusko! Sa susunod ay pwede naman pumasok sa comfort room, wag na dito. Halos aatakehin ako sa puso kanina sa sobrang gulat ko. Wews! Pinayuhan ko nalang sandali at nagpunta na sa room 275. Kailangan ko ng ibigay ’tong gamot sa pasyente.

Naglakad nalang ako ng mabilis para matapos na ’to. Pagkatapos kong ibigay ’yon ay umalis na agad ako at bumalik sa station namin. Kakarating lang din kasi ’yong papalit sa’kin. Sinabihan ko nalang na bigyan nya ulit ’yon ng gamot after 2 hours. Nagpasalamat naman ito at nagpaliwanag na nagka emergency lang sa bahay nila.

Actually kanina lang sana out ko pero nakisuyo ’yong isa kong ka workmates na matatagalan sya sa shift schedule.

Pero dahil nga nandito na sya kaya pa out na rin ako. Tapos na rin naman ako nagsulat ng nurses notes at inendorse sa kasama ko ang pasyente kaya pwede na akong lumabas.

Napatingin na lamang ako sa selpon ko ng tumunog ito. There’s chat coming from Von.

Nasa labas na raw sya naghihintay sa’kin. Napangisi nalang ako ng mag sent pa ito ng litrato na naka pak-you ang hand sign. Eh sa kanina pa pala sya nag sent ng message sa’kin na nakarating na sya mga 5:00 pm pa ’yon.

Haisstttt!

Pero nakakatawa ’yong hitsura nya na naka (f*ck you) hand sign dahil walang ka emosyon ang mukha nya. Ewan pero nakakatuwa lang pagmasdan.

Binilisan ko na lamang ang paglalakad at lumabas na nga. Nagplano na kasi kami na magkikita kami ngayon. ’Tsaka pumayag rin ako sa pagpupumilit nyang don ako matulog sa condo nya. Eh sa gusto nya raw akong makatabi eme! 

Nasa exit pa lamang ako ay namukhaan ko na agad ang kotse nya.

Ng malapit na ako sa kotse nya ay lumabas din kaagad ito.

Nagulat pa ako ng imbes na sumbat ang matanggap ko sa sobrang tagal ko ay yakap na mahigpit ang nadama ko. Tinapik-tapik ko pa likod nya na baka pwede na nya akong bitawan pero wow ha! Akala ko ba galit ’to dahil may pa (f*ck you) hand sign pa ito sa litratong sinent nya sa’kin kanina. Kung makayakap pa ay parang ilang buwab kaming di nagkita.

“I missed you” saad ni Von pero nakatayo lang ako rito at di man lang rumesponde sa yakap nya.

Well … Nadama ko naman ang pangungulila nya sa’kin base sa higpit nitong pagkalapit sa’kin. Hindi naman talaga kami nagkikita ni Von after that day na nalasing ako. Sa loob ng tatlong araw na straight duty ako ay puro text lang kami ni Von at tumatawag sya sa paminsan-minsan. Kaya siguro ganito kung mag react ang futa! Sinobsob ko nalang mukha ko sa dibdib nya para walang makakilala sa’kin dito. Eh sa may exit ng hospital pa talaga nya ’ko niyayakap. Haissstt! Buti at walang nakakilala nyeta!

So ilang minuto nga ang lumipas bago pa nya ako binitawan. Pagkatapos non ay sumakay na ako sa kotse nya. Nag-uusap lang din naman kami kung kumusta ang araw na di kami nagkita. Pinagtripan ko pa nga sya na nakikipagkita lang ako sa mga lalaking doctor sa hospital kaya napag-isipan ko ring mag overtime sa duty.

Patawa-tawa na ’ko dahil ang tahimik na nya habang nagmamaneho. Pftt HAHA!

Nasa front seat nga pala ako nakaupo, sa gilid nya. Pinahawakan nya pa sa’kin ang selpon nya dahil may tumatawag ito. Kaya ayon, naging tagahawak pa ako ng selpon habang kausap nya ang tumatawag na naka loud speaker. Eh nagmamaneho kasi sya kaya nag-iingat lang.

Rinig ko pinag-usapan nila at tungkol ito sa business. Tinuon ko nalang ang atensyon ko sa phone ko gamit ang isang kamay. Todo scroll na lamang ako sa feed ko hanggang sa matapos sila sa pag-uusap. Humingi la si Von ng paumanhin sa abala raw na pagpapahawak sa Phone niya. Tumango na lamang ako don.

“That’s your boyfriend?” Pang-umpisa kong sabi. Kumunot agad ang noo nito sa aking tinanong. Halata pa sa mukha nito na di pa nya inakala na tatanungin ko sya ng ganon.

“Huh? What do you mean?” A confused replied comes from him.

“He know your number and call you so he must be your boyfriend” nagpipigil ko sa sarili kong ani. Kita kong nahihirapan syang magpaliwanag kaya gusto ko ng humalakhak sa aliw sa ginagawa ko.

Rinig na rinig ko naman ang pinag-usapan nila kanina na tungkol lang sa business ’yon haha!

Eh sa gusto kong pagtripan ’to eh.

“Open my phone” parang utos nya pang sabi sa’kin kaya napatingin agad ako sa kanga.

Haissttt! Heto na nga ba eh. Parang sumeryoso na sya haha!

“You can open it” dagdag pa nito na parang gusto nyang tignan ko ang phone nya at tawagan ulit ’yong tumawag kanina.

“Your birthday is my phone password” he said with a smirk on his face.

He even wink at me while saying it bago ito huminto sa tapat ng isang restaurant. Mukang mag ta-take out ito ng pagkain para sa haponan namin.

“You can explore my phone or call the person I had conversation earlier for you to assure that you’re my only boyfriend” sabay bigay nya sa kamay ko ang selpon nya. Hala! Seryoso? Wuyy! Nagbibiro lang naman ako kanina eh.

Seryoso agad? Seriously Von?

Gusto ko pa sanang ibalik sa kanya pero di ko na naabotan.

Lumabas na muna sya sandali patungo don sa restaurant. Para lang akong napatulala ng ilang segundo dahil don sa pagbibiro ko na sineryoso ni Von. ’Tsaka ang cool nya pa! Imbes na magpaliwanag ay ibibigay sa’yo ang tanging sagot sa mga katanungan mo takte!

Wel dahil wala naman akong ginagawa sa loob ng kotse nya kaya tinignan ko muna ang laman ng phone nya.

Not to suspect pero titignan ko lang kung ano ang laman ng selpon sa isang business man. I immediately typed my brithdate sa pin password nito. Well he’s not lying though. It’s really my birthday ang password nya.

Tinignan ko nalang agad ang phone nito. Di pa nagsegundo ay na bored na agad ako takte!

Wala man lang mga games or any dating app? Haisstt! Ibang-iba sa’kin HAHA!

’Tsaka ’yong phone nya parang bagong bili dahil sa wala man lang ka laman-laman. Ni walang music. Walang mga additional apps except for Facebook and messenger.

Kung ano-ano na tinignan ko jusko!

No even videos? Kahit p*rn? Ay este tiktok video?

Ang boring naman ng cellphone niya. Tanging contact list lang meron dito.

Hmmm napaisip nalang ako.

Kung downloadan ko ’to ng p*rn? HAHA! taena yan.

Inalis ko nalang sa utak ’yon. Para aking bata. Nangialam na nga lang ako sa phone ng iba, kung ano-ano pa gagawin ko. Haisstt!

Napagdesisyonan ko na lamang na tumingin ng mga litrato. Mukang natatagalan din kasi si Von sa loob ng restaurant kaya susulitin ko na ’to ang pagtingin sa laman ng phone nito.

Sobrang na excite pa ako sa tawa na baka may mga babaeng litrato ’tong nakatago at tutuksuhin ko na naman mamaya.

Pero nong binuksan ko na ang gallery ay biglang nawala ang ngiti ko.

Too much pictures of me …

Kita ko pa nga ang litrato ko nong nalasing ako. Mahimbing akong natutulog na kinunan ako ng litrato.

I scroll more mula nong mga dati niya oang litrato.

Biglang namuo ang mga luha sa aking mga mata.

Di ko inakala na masaksihan ko ’to. Na masaksihan ko gaano niya kamahal ang kakambal ko mula dati pa.

Too many pictures of Aiden having time with him ang halos laman ng album nya. Mostly ay mga stolen shots pa pero maganda naman ang pagkakuha.

He still keeping the picture knowing na ang akala niya’y tinakasan sya nito? Pa’no nya nagawa ’yon na mahalin ng ganon ang kakambal ko?

Napabuntong hininga na lamang ako.

Why is the world so cruel to them? They just love each other pero bakit humantong sa ganon at nawala ang isa?

Huminga ulit ako ng malalim at sinubukang kausapin ang kapatid ko sa hangin.

“What should I do to your boyfriend, Aiden” bulong ko.

Gusto ko ng sabihin sa kanya ang totoo na di naman talaga ako si Aiden pero baka masaktan na naman sya uli.

I can feel how he loved my Twin brother. I felt it how happy he is knowing na bumalik ako sa kanya kahit na di naman talaga ako ang nobyo nya.

Sobrang naguguluhan ako kung ano ang susunod kong gagawin. Pumapasok na naman kasi ulit sa utak ko ang ipagtapat sa kanya ang totoo pero di ko alam kung bakit ayaw ko na syang makitang masaktan ng malamang ganito nya kamahal ang kakambal ko.

I continue scrolling na lamang. Binilisan ko pa hanggat sa marating ko ang unang picture na nasa phone niya.

Halos di ako kumurap sa aking nakita. Ang nalulungkot kong sarili kanina ay napalitan ng hiya. Hiya dahil sa aking nakita jusko!

It’s Von naked body THE F*CCKKKKKK!

Ramdam ko kaagad ang pang-iinit ng pisngi ko. Porjusmaryosep! Gaano ka laki ’yon? Tang*na!

Von! B-bat… May litrato kang nakahubad at tigas na tigas pa ari nito waahhhhh!

Di pa ako makapaniwala sa aking nakita kaya tinignan ko ulit iyon.

Ito ba? Ito ba ang sinasabi ko dati na pag ’yong kanya ay pinasok sa butas ay sira pati kinabukasan mo?

Grabi!

Balisa kong pinatay ang phone nya ng di ko namalayang nakarating na pala sya at pabigla pang nagbukas ng pinto ng kotse dala-dala ang pagkain.

Kung oobserbahan nya lang ay parang may ginawa akong kasalanan sa sobrang balisa jusme!

“Why you look you anxious?” He started asking.

“Ang laki ng burat ay este wala! Wala lang ’to!” sabay abot ko sa kanya ang phone niya.

’Yong parang gusto ko nalang maglaho sa sobrang awkward matapos makita ’yong buong katawan nya.

Bakit kasi di man lang nya nilagay sa file safe o kahit ano na privacy huhu. Nagsisisi tuloy ako na binuksan ko phone niya yawa!

Tahimik ang sarili ko hanggang sa makarating kami sa condo nya. As in di ako halos makatingin sa kanya ng deritso dahil sa utak kong putang-ina na di man lag maalis ’yong litratong nakita ko kanina.

Kumain na rin kami agad. Kinakausap niya ’ko kung okay lang ba daw ako dahil parang kanina pa ako wala sa sarili. Eh kasi naman. Kung ano-ano na ang tinatanong nya sa’kin pero ang utak ko ay nandon pa rin sa litratong nakahubad na si Von.

Takte!

Kung babae lang sana ’yon ay maiintindihan ko pa sarili ko kung bakit nagiging ganito ako. Pero lalaki si Von! Lalaki! Lalaki!

Gising Austin! Lalaki ka! Lalaki ka! Lalaki… Ako?

Nyeta!

“Day off mo bukas diba? May off duty ka for 4 days straight” tanong nya na nakakuha ng atensyon ko. Pa’no na naman nya nalaman? Haisstttt! Don’t tell me may pinagtanongan ’to kanina sa station? Tskk!

“Ahmmm yes? Siguro? Bakit?” Di siguradong sagot ko kahit na alam ko naman na off ako ng 4 days straight.

“Sama ka sa’kin bukas”

Napatingin ulit ako sa kanya don sa tinuran nya. Sa’n nya ’ko dadalhin? Pa’no kung ayaw ko? Pa’no kung sabihin kong busy ako?

Well wala naman talaga akong plans para bukas dahil ’yong mga yawa kong barkada ay kaya pala sobrang busy dahil may inuunang mga nobyo takte! Sarap lagyan ng gripo sa tagiliran ’yong mga ’yon chos!

Kung saan-saan na umabot utak koo dahil don sa sinabi ni Von. Dadalhin nya ’ko sa ibang bansa? Tapos ekukulong? Turturin? Tapos mababalitaan nalang ng magulang ko na deadass na ako? No way!

“I’ll bring you to my father” Salita galing kay Von na nagpukaw ng atensyon ko.

“WHATTT?” Gulat kong tugon nito. Di ko inasahan ang sinabi nya. Ako? Dadalhin niya sa dad nya? WHAT THE F*CK!

It’s just a week and 4 days mula nong naging okay kami tapos ipapakilala na nya agad ako sa dad nya?!

“Don’t worry. He won’t be mad”

He won’t be mad?

WON’T BE MAD?

SERIOUSLY?

It’s his dad! FOR F*CK SAKE!

---

Pagkabukas nga ay sumama ako sa kanya. Ayaw ko pa nga sana nong una pero nagpupumilit eh. Kahit na itong araw na lamang daw. ’Tsaka binanggit nya rin sa’kin na don daw sila nagkita ni Aiden kaya malamang kung ako ang tunay na Aiden ay pupunta talaga ako don. Eh sa nagpapanggap ako na si Aiden kaya kailangan kong pasukin ’yong mga lugar na gusto nito. Takte! Ang hussle nyeta! Pwede naman sana na mag hilata lang ako sa kama buong araw wew! Nakakapagod kaya mag biyahe.

Pero okay naman ang naging pangyayari habang lumilipas ang araw. ’Yong parang ako lang talaga si Aiden na nakikipagbalikan sa kanya. Kung clingy sya nong mga nakaraan ay jusko! Sarap tadtarin ang kamay nito para lang matigil sya taena!

Mas nagiging malapit nga ang loob nya sa’kin at mas lalo syang naging komportable na gawin ang mga bagay ng mga magjowa lang. Pero mabuti naman at di sya nag open tungkol sa pagtatalik. Kasi di ko talaga alam sasabihin ko kapag nagkataon na sabihan nya ’ko na gagawa kami ng milagro. Like I know I would declined but what’s my excuse right now? Na pagod ako? haha!

Pero alam ko rin naman na marunong syang rumespeto sa desisyon ko kaya alam kong maiintindihan nya.

Anyways nasa byahe na kami. Wala na rin akong problema sa isusuot ko. Akala ko nga kailangan ko pang umuwi pa ako non sa bahay pagkabukas para kumuha ng mga isusuot ko lalo pa’t di planado ang pagpunta namin dito.

Bumili na kasi sya ng damit para sa’kin kaya di na ako mamoroblema sa susuotin ko. May dala na nga akong mga damit ngayon, ’yong mga binili nya. Baka alam na nya talaga size ng mga damit ko.

Anyways, napabuntong hininga nalang ako. Nakatingin ako ngayon sa natutulog na si Von. Nakasandig lang ang ulo nya sa taas ng inuupuan nito. Naka sunglasses pa ang puta. Ako tuloy ang nahihiya kapag katabi ko ’tong lalaking ’to.

Gwapo din talaga si Von, I mean not that I like him pero kung babae ako ay alam kung sa unang tingin palang ay magiging interesado talaga ako. Parang kasing artista ang datingan nito. Para nga lang sa p*rn artist kasi kung tumitig ay parang nag-iimbeta ng mag jugjugan eh HAHA! Chos!  Pero para talaga syang actor to be honest. ’Yong para syang si Captain America ang mukha pero mas iba talaga ang dating nya.

Nilingo-lingo ko nalang ang ulo ko dahil sa kung ano-anong pumasok sa utak ko. Tang*na! Ang tagal ko na palang nakatitig takte! Baka pagkamalan pa akong bakla na ulol na ulol sa lalaking ’to, yucckkkk!

Palihim na lamang akong ngumisi. Ano kaya unang encounter nila ng kakambal ko? Kasi ang pagkakilala ko sa kapatid ko ay para dinh si Dennis eh. ’Yong hanap talaga ay gwapo.

Siguro todo papansin pa si Aiden? WAHAHA!

’Tsaka pa’no nabihag ni Aiden ang puso nito? Aba ang haba din ng buhok ng kakambal ko ah. Pinaghirapan para makuha ang isang full package! Pshhh!

Napatingin na lamang ulit ako kay Von. Boyfriend nya ba talaga ’to?

Napatigil na lamang ako sa hinuha ko.

Ngayon lang pumasok sa isip ko. Pa’no ako makakasiguro na si Von nga ay nobyo ng kakambal ko dati? Owemjiii ang bobo ko! Eh hindi nga nabanggit ni Aiden na may boyfriend ito ehh.

Pa’no kung stalker pala sya ni Aiden? Sa dami ng stolen shot nya sa kapatid ko don sa selpon nya ay di malabong ganon nga!

Tang*na baka nabudol ako nito?

WTF!

Pero mukang di rin naman. Sayang mukha kung magiging stalker lang haha!

Ibigay nya nalang sa’kin ang ganitong mukha at para makakuha ako ng maraming babae tskk!

Pinikit ko nalang din mata ko tulad ng kanya.

Ang layo ng bineyahe namin.

Nasa ibang lugar kami nagpunta. It’s a thousand kilometers away kung saan ako nakatira. Nakakaputang*na diba? ’Yong biglaan na nga lang lakad namin, sa ibang lugar pa nyeta!

’Tsaka nainis pa ako sakanya kanina. Sarap nyang patumbahin grrr!

Syempre, nagtatalo na kasi kami kung kaninong private plane ang gagamitin sa aming dalawa. Eh may sarili din kaming private plane so bat ako papayag na sa kanya ang gamitin, diba? Anong akala nya sa’kin, poor?

Pero don sa pagtatalo namin ay satisfied naman ako HAHA!

Ang ending?

Kumuha nalang kami ng ticket at sumakay sa public plane taena :) A ng fun diba?

Mga ilang oras din kaming nasa eroplano bago nag landing ito. Medyo pagod ang sarili ko pero okay na rin. Pumayag na kasi ako kaya alangan naman panay ako reklamo wews!

’Tsaka gusto ko rin puntahan ’tong lugar na ’to.

Dito kasi nagtratrabaho si Aiden noon kaya ito ang isa sa mga rason kung bakit ako pumayag.

Nong nakapasa na kasi kami sa board exam ng nursing ay naisipan niyang dito magtrabaho samantalang don naman ako malapit sa magulang ko. Although paminsan-minsan lang kami nagkikita pero sulit naman. ’Tsaka palagi rin kaming may conversation sa isa’t-isa sa social media.

Kaya nga gulat na gulat ako non nong tawagan na lamang ako ni dad na naaksidente ang kapatid ko sa lugar din na ’to at sa kasamaang palad… Ay nawalan sya ng buhay sa edad na 24.

Tahimik lang ako hanggang sa makababa na kami ng eroplano. Paglabas pa namin ng airport ay may sumundo agad sa’min na kotse at siguro isa ’yon sa mga tauhan ni Von.

Bumaba na rin ’yong nagmaneho ng kotse at kami lang dalawa ni Von ang pumasok. Mukang si Von lang ang magmamaneho papunta sa dad niya?

Di ba sya pagod sa byahe at sya pa magmamaneho?

Nag-offer pa ako na ako na lamang ang magmaneho ng kotse nya total marunong naman ako. Pero saad nya sa sya na raw. Lalo pa’t di ko naman alam kung saan papunta haha!

Sige, bahala sya.

Pagkalabas namin sa airport ay deritso na naman biyahe namin gamit ang kotse nya. Napatingin-tingin na lamang ako sa mga gusali. Baka kasi makita ko ’yong isang branch din ng hospital ni dad dito dahil don din nagtra-trabaho ang kapatid ko noon.

Well maganda din naman dito. Napababa pa ako ng car’s window kapag may nakikita akong magandang babae. Eh sa gusto kong magpapansin eh.

Si Von ay focus lang sa daan habang alo dito sa gilid nya ay kung ano-ano na ang ginawa.

“Why don’t you focus your eyes on me? You’re making me jealous, Ali” ani nito ng pati lalaki ay kinikidhatan ko na yawa! Eh sa gusto ko na naman pagtripan ang sad boy na si Von haha!

“Don’t worry Von. My eyes may land on others … But rest assured that I’m only yours … Only yours hmm” may pa kunting ungol ko pa talaga sa kanya. Nilapit ko pa ang bibig ko sa tenga nya habang binubulong ko ’yon kay Von. Namasdan ko kung pa’no nanginig ang leeg nya dahil na rin siguro sa mainit na hiningang dumapo rito.

Napaupo na lamang ako ng matuwid ng pabigla syang nag park sa gilid ng highway at huminto saglit.

“Moan louder so that this big thing down there will haunt you directly” halos mamula na naman ang mukha ko sa kanyang sinabi. Eh sa naalala ko na naman ang nakita ko kagabi yawaaaa!

Para akong nag panick na binaling ang tingin sa labas at di sya pinansin. Napakagat na talaga ako sa ibabang labi ko para man lang mabawasan ang hiya sa nadarama ko.

Di na mawala-wala sa utak ko ’yong malaki at maugat na ano ni Von piste! Bumalik na naman ako sa hinuha kong “bakit ko ba kasi tinignan phone nya” huhu.

Btw, nagpatuloy na si Von sa pagmamaneho matapos nyang sabihin ’yon. Sadyang para lang akong timang na gumagawa ng kahihiyang eksena sa utak ko pwee!

Napalingon-lingon na lamang ako ng lumiko si Von sa pagmamaneho at mukang wala na kami sa syudad.

Pero di ko nalang pinansin ’yon at kinuha ko nalang phone ko at headset at nagpatugtog ng sarili.

Napapangiti pa ako kapag may nakikitang nga bata na naglalaro sa daan. ’Yong ang dami nilang kasama at tumatawa ng sabay.

Naiinggit ako. Nong mga bata pa lamg kaso kami ni Aiden ay halos di nga kami palabasin. ’Tsaka kami lang talagang dalawa ni Aiden ang naglalaro. Haisstt! Kaya nga sobrang apektado ako nong malaman ang balita tungkol sa kapatid ko. Dahil bukod sa magulang ko ay tanging si Aiden lang ang mabilis kong malapitan noon mula pagkabata talaga namin. I mean malapitan ko naman mga barkada ko pero iba talaga sa pakiramdam kapag kapatid mo mismo ay may paki sa’yo.

Para na lamang  akong natulala habang ang lalim ng iniisip. Pero agad din namang napakunot ang noo ko ng mapansin ang daan.

Nagtaka nalamang ako ng habang tumatakbo ang oras ay wala na rin akong halos nakitang mga bahay.

Palayo na kami ng syudad tapos wala pa halos nga bahay. Takte sa’n nya ba ako dadalhin?

Futa papatayin ba ako nito at deritso libing sa bukid? Jusko Von kung may plano ka man, wag mo ng ituloy.

Baka magkaroon pa ng lalaking bukid kapag nilibing nya ako dito taena!

Habang tumatagal ay napanganga na lamang ako.

Mas lalong kumunot ang noo ko sa katanungang bakit kami nandito sa sementeryo?

Luhh! Anong plano nya?

Oh gosh! Ito ba ’yong sinabi nya kanina na ipapa haunting nya ’ko sa malaking tite nya? PUTAAAAA!

Don’t tell me gusto nya ng short time? Short time sa ano!

Gago? Dito ba? Dito ba nya ako tutuhugin? Dito nya ba ako bibiakin? Ohhmaaayyyyyyyygaassssss!

Nooooooo!

Sa mga dahon palang na nakikita ko ay alam kong makati na ito sa likod taena!

Nakababa na kami at sobrang kinakabahan na ’ko. Kating-kati ka na ba Von ng pati rito ay sa damuhan ay di mo palalampasin?

Ng mapusok nyang hawakan ang bewang ko ay don na ako napa “abemareya” taena!

Jusko! Ayokong maranasan ang first time ko sa damuhan nyeta!

I mean di madamo dito sa sementeryo pero kung plano nya akong tuhugin ay malamang don kami sa likod nito na sobrang taas na ng mga dumi pakshet!

“Von… Wag dito. Kahit don nalang sa condo mo pero wag dito” ani ko na napapahawak pa sa damit nya.

“Huh?” Pagtatakang tanong nya sa’kin.

“Huh?” Ulit ko rin sa sinabi nya.

“Baka kasi plano mong dito sa likod ng sementeryo mo ako—” di ko nalang natapos ang sasabihin ko ng  bigla syang sumapaw. 

“You’re so naughty, Ali” he said it while smirking na parang alam na niya kung ano ang tumatakbo sa utak ko.

“Eh bat mo ba kasi ako dinala dito sa sementeryo? ’kala ko ba ipapakilala mo ako sa dad mo?” Parang sumbat ko ng ani. Masyado akong defensive sa kadahilanang baka mali ako sa hinuha ko.

“Yuppp, he’s here”

Naguluhan na naman ako. Waitt! Teka lang! Medyo nalutang ako ngayon sa sobrang pagod ng katawan ko at di halos mag proseso ang utak ko nyeta.

“Dito nyo napag-isipang magkita?” Paniniguro ko pero tumawa lang ang loko.

“Stop with that nonsense or I’ll kiss you” he threat me.

“Ha—” di ko nalang tinapos ang sasabihin ko sana dahil nilapit nya talaga mukha nya sa’kin at akmang hahalikan ako takte!

“Dito sya” he point out the wide green ground na may lapida.

“Dito nakalibing ang dad ko” paglilinaw nya sa’kin kaya biglang nagseryoso na lamang ako. Di ko inakala na patay na pala ang dad nya. Kung ano-ano pa ang iniisip ko and that’s not funny anymore.

“I’m sorry if I didn’t make time for you to meet him when he’s still alive” he said it while trying to hold my hands. He’s so serious right now and makes me doubt kung si Von ba talaga ’to.

How sweet it is knowing na ipapakilala ka pa rin sa dad mo kahit man lang dito sa libing nya. I mean, sobrang kunti lang ng mga lalaking ganyan. And for me…. That shows how he loved Aiden.

“But even though he’s dead… Gusto kong makita mo ang puntod nya”  dagdag pa nitong ani na mas ikinalambot ng puso ko.

“Sana sa ganitong paraan ay ma-legal man lang kita sa tanging pamilya ko”

Rumesponde na ako sa pagkakahawak nya sa kamay ko.

’Yong mga patawa-tawa ko kanina ay nawala at napalitan ng seryosong mukha.

Ni legal niya ’ko pero di ko alam kung magagawa ko ba ang gaya na ’to sa magulang ko. I mean, kung maipapakilala ko man lang ba sya sa parents ko.

“Dad… He’s my boyfriend… Aiden” ani nito na mas hinigpitan ang pagkahawak sa kamay ko.

Gusto ko sanang magtanong tungkol don sa sinabi niyang malegal man lang ako sa tanging pamilya nya. So… Saan ang mom niya? Is she also dead or not? But Von didn’t consider her as his mom?

Imbes na magtanong ako ay sumandig na lamang ako sa kanyang dibdib kahit nakatayo naman kami rito.

“Thank you” tanging lumabas sa bibig ko dahil sobrang naapreciate ko ang kanyang ginawa kahit na para kay Aiden naman talaga ’to.

Tinignan ko ang puntod ng papa nya at binasa ang naka lagay.

So his father’s name is David Maclein. Maclein is their last name?

“November 23, 2020?” Parang patanong ko pang sambit ng mabasa ang date of death ng papa niya.

“Yes… He died 1 year and months ago”

July 2022 ngayon so 1 year and 8 months.

Wait! wait! So same day of Aiden’s—

“My father died… And it was also the time when you leave my side”

Napatingin agad ako kay Von dahil sa kanyang tinuran. Same day?

Namatay ang dad nya at ’yon din ang araw na naaksidente si Aiden… And Von thought that my twin brother leave him?

Maybe di na sya nakakuha ng impormasyon lalo pa’t nong nalaman ni dad na naaksidente ang kapatid ko ay gumawa agad sya ng paraan para di malaman ng publiko. He made it private as our family matter non.

“I’m sorry” tanging lumabas sa kanyang bibig. Di ko alam na ganito ang pinagdaanan ni Von.

“I’m sorry for leaving you at your darkest night” ani ko. His dad died that time kaya ’yon ’yong pinakamadilim na pangyayari sa kanya. And Aiden is not there to comfort him.

“No… It’s not my darkest night” pagtutol niya sa sinabi ko.

“Pero nawala ang papa mo non kaya—”

“When you decided to left me… that was my darkest night, Ali” paglilinaw nya at naramdaman ko nalang ang kamay nya sa aking mukha.

“When you left me…” He paused a bit at sinubukang paharapin ang mukha ko sa kanya. Umiwas kasi ako sa kadahilanang di ko magawang paghingan ng tawad alang-alang man lang sa kapatid ko.

“I always question myself kung ano ba ang nagawa ko mula nong umalis ka at di na nagpakita”

Di ko na magawang rumesponde. Di ko na magawang magsalita man lang. I felt guilty sa pangyayaring di ko naman ginawa.

“I’m always doubting my worth” he continues as if he’s ranting but in a soft way.

“But thank you for coming back to me”

“I always hold grudges and do revenge to anyone who hurt me… But not with you”

“I’m more willing to start with you” sunod-sunod ang mga sinasabi nya na di ko magawang sumagot.

So he’s more willing to be with me again kaysa paghigantihan ako? Kasi sabi nya nga kanina ay wala syang pinapalampas at naghihiganti ito… Pero di nya nagawa sa’kin.

How lucky Aiden is to find man like Von.

“Don’t leave me again, Ali” malumanay nyang ani.

“I’m not leaving you, Von” nahihirapan kong sambit na di alam kung tama ba ’tong binitawan kong salita.

Napaduko nalang ulit ako matapos kong sabihin iyon. Nagdadalawang isip kasi ako na baka pagsisihan ko lang ’yon sa huli.

This is not my plan. This is not supposed to be.

Plano ko ngang sabihin sa kanya ang totoo diba paglipas pa ng ilang mga araw. But when days passed… It’s getting harder and harder in my situation.

“You heard that dad? Kung iiwan ulit niya ulit ako, pakimulto nalang po ang surot na ’to”

Agad akong napadistansya sakanya at gustong suntukin ’to. Anong surot? Chee! Ang gwapo ko kaya tapos surot lang tingin mo sa’kin? Tskk!

“Gago” ani ko nalang at plano iwan sya rito at bumalik don sa kotse nya.

“I love you” bawi nya habang sumusunod sa’kin.

Di ako makasagot sa sinabi nya. I want to say it back but there’s holding inside of me.

Imbes na maghintay sya sa sagot ko ay niyakap nya ako na parang bata. Yawa! Ang clingy tang*na! Wala na bang nagmamahal sa’yo kaya ganjto sya ka clingy? Yucckkkk!

Pagtatawanan ko pa sana sya ng bigla nalang pumasok sa isip ko ang tungkol sa mga pinagdaanan niya. He lost his father na tanging tinuring niyang pamilya, plus he thoughts na iniwan lang sya basta-basta… Tapos pinagbibiruan ko pa sya na wala bang nagmamahal nito ? jusme! Napaka insensitive ko naman kung ganon.

Hinawakan ko nalang ang kamay nya habang yakap-yakap nya ang likod ko.

I’m sorry Von if my twin brother left you that early.

And I’m sorry If I can’t promise not to leave you too.

Di ito ang buhay ko.

Di ako si Aiden kaya sana maintindihan mo balang araw na ang Aiden na pinakamamahal mo at ako ay di kailan man magiging isa.

To be continued…

Musta mga aklaa? HAHA! di ako nakaupdate kagabi kasi naubusan ako ng load taena! Balak ko pa sanang tawirin ang malalim na ilog at lakbayin ang tatlong bundok para lang magpaload pero naalala kong wala na pala akong pera HAHA! buti nalang at naka connect ako sa maganda kong kapatid haha!

(Sorry di ko na masyadong detailed kung saang lugar ang mga pangyayari, etc. Dahil naguguluhan lang ako HAHA! taena naghahanap pa ako sa map kagabi kung asan maganda pero parang nahihilo lang ako HAHA! basta nasa Pilipinas lang sila mga aklaaaa)

Credit nga pala kay @ kwen2natintoo di ako sure sa name HAHA! Pero Idea nya ang nakuha kong apilyedo ng bida na si Von hehe.

Von Maclein para unique haha!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 12

“Sa’n tayo pupunta pagkatapos?” Tanong niya kaya’t nilunok ko muna ang kinakain ko.

“Uwi na tayo pagkatapos. Nahihilo na ’ko dahil kung saan-saan mo nalang ako dinadala” rason ko.

Tumango na lang din sya sa tinuran ko na nagpapahiwatig na sang-ayon ito.

Isang araw na nga pala ang lumipas mula nong dinala nya ’ko sa sementeryo. May bahay din pala sya dito at malaki rin kaya don ako nakikituloy. Aba’y dapat lang talaga dahil sya nagdala sa’kin rito kaya siguradong may bahay ito sa lugar na ’to.

Napahinga na lamang ako ng maluwag dahil medyo napagod ang sarili ko.

Buong araw kasi kaming gumala taena! Naabotan nalang kami ng gabi sa paglilibot dito. Well, I enjoy din namn kaya masasabi ko ring sulit.

Patuloy nalang ako sa pagkain hanggang sa maubos ko ’yon akin.

“Order pa ba ’ko ulit?” Palingo-lingo lang ako sa tanong nito.

“Sakto na sa’kin ’yon” paliwanag ko. Medyo naparami nga ako ng kain eh.

“Okay, then I guess we have to go now. Mukang napagod ka yata sa lakad natin”

Tumango ako sa kanyang sinabi at sumunod sa kanya.

Umalis na nga kami pero dinala ko muna baso ko dahil di ko pa nababawasan ang coke ko.

“Bilis mong mapagod” ani nito habang nasa labas na kami ng kinainan namin.

“Yeah” sang-ayon ko at uminom ng coke.

“Pa’no nalang kung gamitin kita gabi-gabi” may halong pa kidhat-kidhat pa sya ng sabihin nya ’yon sa’kin.

Halos mabulwak ko na sa harap nya ang coke na nasa bibig ko taena! Anong gamitin?! Kung suntukin ko sya ngayon sa itlog ng matigil sya sa kalibugan nya? Tskk!

Deritso akong pumasok sa backseat at sinadyang di sya tabihan sa unahan. Wala sa mood ko pang iniinom ang coke ko at wala syang planong pansinin.

Napataas kilay na lamang ako ng binuksan nya ang pinto at hinarap ako.

Oh? Ano kailangan nito?

Kung buhusan ko sya ng iniinom ko ngayon ng matigil ’tong lalaking ’to.

Patawa-tawa pa kasi ’to kahit nasa kotse na kami. Nasaniban ba si Von? O may lahing buang lang? Tawang-tawa ah? May kung ano ba sa mukha ko?

Napatingin na lamang ako sa front mirror at tinignan ng maiigi. Wala naman ah! ’Tsaka ang gwapo ko pa nga sa suot ko ngayon na binili ni Von. So ba’t sya tumatawa?

Mukang napaghahalataan ’tong si Von na may kulang-kulang sa utak eh.

“Bakit ngaaa?!” Inis ko ng kausap sa kanya ng wala pa itong planong tumahimik.

“Wala ka man lang bang plano isauli ang baso sa Mcdo?”

Sa tanong nyang iyon ay napataas kilay pa ako. Natahimik ako sandali sa tinuran nya at bigla na lamang akong binalot ng hiya ng ngayon lang nag proseso sa utak ko ang sinabi nya.

WHAATTTTTT???!!!

Di ko alam kung matatawa ba ako sa sarili k o mahihiya. Takte! Kita kong si Von ay di na mapigil-pigil sa pagtawa na ikinainis ko pa.

Tang*na!

“VONNNNN BAT DI KA MAN LANG NAGSABI” sisi ko pa sakanya na parang sya pa ang may kasalanan kung bakit di ko nasauli ’to.

YAWA NAKAKAHIYAAAAAAA!

Ayoko! Ayokong marinig ang tawa nya!

Lumabas pa ako ng kotse at inaabot sa kanya ang baso kung pwede isauli nya. Pero ang buang ay umiwas lang at nagpunta pa sa kabilang parte ng kotse at planong magpahabol-habol pa ito taena!

Nakasanayan ko kasi sa bahay na dala-dala ang baso ko pagkatapos kumain habang iniinom pa ang natitirang drinks ko takte!

Kakagaling lang namin kumain sa mcdo kanina at nadala ko talaga ang baso!

Hinihingal pa ko ngayon dahil ayaw nyang magpadakip kanina at isauli ’to. Nahihiya kasi akong bumalik eh. Like what would the others think of me.

“Give me” pagsusuko nyang sabi. I give him immediately at hinayaan na sya na ang magbalik. Di pa ito tumitigil sa pagtawa habang naglalakad ito. Sarap pasagasaan tskk!

Pumasok na lamang ulit sa kotse pero sa front seat na. Eh kadi mabait ang ferson na si Von dahil binalik nya kaya tatabihan ko sya ngayon.

Di rin nagtagal si Von at nakabalik din kaagad. Seryosong mukha na nga sya eh na parang di ako pinagtawanan kanina.

Pumasok na rin sya sa kotse pero bago ito magsimulang magmaneho ay tumingin pa sya sa’kin at nagbitaw ng salita na nagpatahimik sa’kin.

“You always make me smile, Ali”

Matapos nyang sabihin ’yon ay binaling ko kaagad ang atensyon ko sa labas. Ngumiti kasi sya ng malapad na alam mo talagang genuine smile nya ’yon. He’s… He’s so attractive when he tried to smile at you. Nilingo-lingo ko pa ang ulo ko para makalimutang ang imahe ni Von na tumatak sa utak ko.

Why I am affected with just a smile from him!!!!! Pakshet!

Sinubukan ko nalang isara ang aking mga mata dahil sa simpleng imahe lang ni Von na nakangiti ay ramdam ko na agad ang pang-iinit ng tenga ko. Yawa masyadong girly ’tong mga reaction ko.

’Tsaka maganda rin pagmasdan kung tumatawa sya.

’Yong tawa nya lanh kasi kanina ay may halong pang-aasar kaya di ko masyadong naapreciate ’yon at mas lalo lang akong naaasar.

But this time… His smile?! Oh gosh! Mukang dito yata nahulong ang loob ng kapatid ko sa mga ngiti ni Von. If I had that kind of smile, siguro ang dami ko ng napapaibig na babae ngayon takte!

Tahimik lang kami hanggang sa makarating sa bahay ni Von. Alas dyes na rin kasi ng gabi ng kami ay dumating. ’Tsaka medyo halatang medyo pagod kaming dalawa. Lalo na siguro ’tong si Von dahil sya pa ang nagmamaneho mula kaninang umaga nong nagsimula kaming gumala.

Pagbukas ng pinto at nagbihis na muna kaming dalawa ng pantulog. Pagkatapos ko non ay binuksan ko muna sandali ang tv at nanood. Nagpaalam pa sa’kin si Von na mauuna na raw syang matulog kaya napatango nalang ako. Mga ilang minuto lang din ay sumunod na rin ako. Medyo pinadigest ko lang mga kinain ko bago ako natulog.

I off the tv at mga lights na rin. Medyo gusto ko kasi madilim at kunting ilaw lang ganon. ’Tsaka may lamp naman kaya mas prefer ko ’to.

Humiga na rin ako sa kama at napagtantong tulog na pala si Von. Ang bilis naman ata? Halatang pagod talaga ’to sa pagmamaneho eh.

Kinuha ko na kumot ko at ginamit. Medyo malamig dahil sa lakas ng aircon pero mas mabuti nga ’yon. Minsan nga sa bahay ay naka full talaga ang number ng aircon habang nakakumot akong matulog. Eh sa para akong timang eh.

Pinikit ko na ang aking mga mata at sinubukang matulog.

Ilang minuto lang ng minulat ko na naman ito dahil sa ayaw sumuko ang aking mga mata.

Taena! Nawala kasi ’yong antok ko kanina nong inaabot-abot ko kay Von ang baso habang tumatawa. Pakshet! Medyo naging hyper ako don kaya heto! Di na makatulog taena!

Sinubukan ko na lang munang mag muni-muni. Napapatingin pa ako sa kisame at pabaling-baling ang tingin.

I tried to do inhale and exhale 10 times para kahit sa ganon ay kumalma utak ko at makatulog na ako.

Pero takte! Ayaw pa rin.

Nakailang palit ng pwesto na ako sa kama at paminsan-minsan nga napapadaob pa ako sa kama pero di talaga.

Lumipas na lamang ang dalawang oras pero lurat na lurat pa rin ang mga mata ko.

Gabing-gabi na at di pa rin ako makatulog.

Jusko! Ano bang nangyayari sa’kin?

Goshhh! Kanina pa ’ko gustong matulog pero ’yong mata ko ay ayaw bumigay. ’Yong pagod na katawan mo pero parang may bumabagabag sa’yo at kaya di ka makatulog.

Nilingon ko si Von na sobrang himbing. Mabuti pa ’tong isa taena!

Tumalikod na rin ako at susubukan ang naiisip kong plano para makatulog na agad pagkatapos.

Dahan-dahan akong kumilos.

---

WARNING ⚠️ Ang mga susunod na magaganap ay maaaring sensitibo sa iba kaya kung ayaw mo sa ganito ay wag mo ng ituloy o kaya’y deritso ka nalang sa di na SPG part. Ang mga pasaway na mag report ay ipapakulam ko ang belat!

---

Kinuha ko ang phone at headset ko. Mukang need kong magpalabas dahil medyo matagal-tagal na rin mula nong nag se-self pleasure ako takte! For sure pagkatapos kong gawin ’to ay tulog ako.

I open my phone with the headset on. I searched some spicy p*rn. Medyo mapili kasi ako at ’yong ibang videos ay di nagpapasatisfied sa’kin kaya pinili ko talaga ng mabuti.

Total ang lapad ng kama at nasa kabilang dulo naman si Von at nakatalikod pa kaya pwede naman sigurong gawin ko ’to dito basta di lang ako makagawa ng ingay.

I started watching the video and forwarded it immediately. Ayaw ko kasi sa maraming mga pa eksena-eksena at gusto ko don mismo sa exciting part.

I also started to hold my manhood as I saw how the guy f*cked her. Sobrang nahihirapan na ang babaeng magpakawala ng ungol dahil sa sinasagad-sagad ito ng lalaki.

I started moving my manhood up and down slowly. Nakatalikod ako kay Von ngayon habang ginagawa ko ’tong kagagohan ko.

I focused on the video. Tinuon ko ang mata ko don sa lalaki na may malaki ring ari. Parang galit na galit niyang binabayo ang babae at napapamura pa ito sa sarap ng ginagawa nya.

They changed position again and the view is too revealing. Klarong-klaro ko kung pa’no naglabas-masok ang nota ng lalaki habang hinihimas-himas niya pa ang dibdib ng katalik niya ngayon.

Sobrang lakas pa ng volume sa headset ko kaya mas dama ko ang pagsalsal sa sariling ari ko. The video is so spicy at ginaganahan rin ako.

Grabi na nakatuon ang atensyon ko don kaya sobrang gulat ako ng biglang may kamay na naglakbay at sinubukang agawin ang pagjajakol ko sa sarili ko.

“V-von” tawag ko ng kanyang ngalan ng di ko inasahang makikita nya ako na ganito. I was about to sit up and cover myself but he doesn’t let me and only spread my legs apart.

“V-von stop—”

“Shhhhh I’ll help you” he said and now it’s his hand who’s ejaculating me.

Sobrang init ng kamay nito at ang sobrang lapad at laki pa ng palad nya kaya’t kayang-kaya niya ito ng isang kamay lang at kasyang-kasya talaga ang ari ko don. Mas malaki pa nga ang kamay niya kaya sobrang iba sa pakiramdam ng iba ang nagsasalsal sa sariling ari mo. Parang kinikiliti ang ari ko pero sobrang sarap sa pakiramdam pagdating sa’kin.

Pinabuka niya ang hita ko habang sinasalsal ako. Ang isang kamay niya ay ginagalaw ang itlog ko habang inumpisahan na ang isang kamay niya sa pagtaas-baba.

Ramdam ko ang pagdampi ng malagkit na parang tubig sa ari ko. Laway nya yata para mas madali ang pagjajakol sa burat kong di na mapipigilan sa pagtayo.

“Ahhh V-von”

“Masarap ba?” Tanong niya pero ungol lang ang naisagot ko.

“I-it’s goood ngaahhhhhhhh” napapaungol nalang ulit ko ng medyo binilisan niya ang pagjajakol sa ari ko.

Ewan ko ba kung bakit hinayaan ko lang syang sinasalsal ako. Wala naman sa plano namin ’to kanina na may magaganap sa’min.

“Ugh-!!!” Pagpipigil kong ungol ng maramdaman ko ang kamay niya sa butas ko na sinusubukang pasukan ito.

“V-von m-mahapdi” reklamo ko ng pinilit niyang mapasok ang daliri sa loob kahit na wala man lang pampadulas o ano. Pinipilit nyang pasukin ang butas ko kaya napapaurong ako sa sakit. Pero kahit ganon ay nagpapadagdag naman ito ng kakaibang sensasyon habang tinaas-baba ang galaw ng isang kamay nya.

Muli nyang sinalsal ang tayong-tayo pa rin na ano ko.

Sa pangalawang pagkakataon ay naramdaman ko na ang medyo madulas na pagpasok ng daliri niya sa loob ko. Ginamitan nya uli yata ng laway kaya medyo di mahirap para sakanya. Pero mas lalo lang akong nahihiyang magpakita nito.

Imagine how embarrassing it was when I’m covering my face with the blanket but I’m enjoying what Von did to me right now.

Sobrang namilipit pa ako sa sakit kahit na isang daliri lang ang pinasok nya. Ng makaadjust ako ay nag-iba agad ito sa pakiramdam.

Agad niyang igalaw sa loob ko habang pabilis ng pabilis naman ang kamay nya sa pagjakol sa ari ko.

“Spread your thighs more” he demanded like a master. I did what he want. Mas binuka ko ang hita ko upang di sya mahirapan sa pagpasok ng kanyang kamay sa butas ko.

“Oh! Ahhh ahhh V-von” pagtawag ko sa kanyang ngalan habang umuungol. Bumibilis at palalim ng palalim ang naabot ng kamay niya sa loob ko habang ang isa naman nyang kamay ay mas binilisan niya na jakolin ako.

This… This double pleasure “Ahhhh”

Heto naaaaa! Lalabasan na ako.

I gonna cum!

I’m gonna—

“Ahhhh WTF!” Sambit ko ng mahina at mabilisang tinabunan ang ibabang parte ko ng kumot. Sh*t! Muntikan niya pa akong mahuli taena!

Bigla nalang kasing bumukas ang ilaw ng silid at biglang bumalik ako sa realidad.

Nakatayo ngayon si Von dahil kakatapos niya lang buksan ang ilaw. Napakusot-kusot pa ito ng mata na halatang kakagising lang.

“You’re still awake, Ali?” Tanong niya sa’kin

Pasimpleng tumango lang ako at pa selpon² lang para di nya mahalata ang ginawa ko kanina. Gago! Nakakahiya kung naabotan nya ang pagma-masturbate ko kanina.

’Tsaka seriously AUSTIN?!!! ano bang nangyayari sa’kin the fuck!

Tang*na! Ano ’yong iniisip ko kanina habang nag ma-masturbate ako? Why! Why! Why Austin!

Jusko! Lumalala na ba ako? Kailangan ko na bang magpa check-up? Shit! Bat ko pinagnanasaan si Von kanina na hinahawakan at tinutulungan akong labasan. Gago!

Ganito kasi ’yon.

Actually di naman talaga ako hinawakan ni Von kanina. Parang nasa isip ko lang ’yon na nagpapadagdag ng sensasyon habang ginagawa ko ’yon taena!

Tulog na tulog si Von at mabuti nalang ay di nya napansin ang kagagohang ginagawa ko yawa!

Nakakahiyaaaaa! Ackkkkkkkk!

Kita kong pumasok si Von sa comfort room dahil mukang iihi yata ito.

Inayos ko na agad ang sarili ko. Ewan pero agad akong bumunot ng tissue sa gilid ng mesa malapit sa’kin at don ko pinahid ang tamod ko. Pinailalim ko pa ’yon sa basurahan para di magtaka si Von kung bakit may biglang tissue taena!

Paglabas ni Von sa CR ay ako naman ang sunod na bumangon.

Sh*t kailangan kong maghugas man lang sa kamay.

Pumasok din kaagad ako at iniiwasang makipagtitigan kay Von.

Agad akong naghugas at napaharap sa salamin. Gusto kong suntukin ang sarili ko sa aking mga iniisip kanina. Yawa anong nangyayari sa’kin? Why did I think about that! It’s so gross! it’s so yuckkk! Bat ko ba naisipan ’yon taena!

“ ’Tsaka lalaki ka Austin! Lalaki ka tapos ganon ang laman ng isip mo habang pinapaligaya mo sarili mo!“ Pagalit kong sabi ’yan sa sarili ko.

Napatitig pa ako sa sarili ko sa salamin at pilit na kinakausap kung bakit ko naisip ’yon.

Wews!

Madali lang naman ako don at bumalik agad sa kama. Paglabas ko ay nakita ko kaagad si Von na tulog na naman. Goshh! I felt so guilty! Pinagnanasaan ko ang mahimbing na natutulog na si Von yawa! Ni maski ang nakatalikod nyang appearance ay ayaw kong makita dahil naalala ko lang ang kahihiyan kong ginawa taena!

Humiga na lang din ako at yakap-yakap ang isang unan ko. Tanging nasa utak ko ay sising-sisi ako sa ginawa ko. Sana pala di nalang ako nag masturbate. Sana pala hinintay ko nalang hanggang sa antukin ako nyeta!

’Tsaka ang akala ko pagkatapos kong labasan ay makakatulog na ako agad pero hindi!

Nakalurat pa rin ang mata ko. Mukang di nga siguro ako makakatulog dahil don sa ginawa ko huhu.

Tumalikod nalang ulit ako at napakurap-kurap lang ng mata. Jusko! Hanggang umaga ba bago susuko ang mga mata ko?

Well kung ayaw talaga akong patulugin ng mata ko edi cge!

I was about to get up and decides to watch tv nalang sana pero di ko natuloy at napatigil ako.

I was shock and embarrassed at the same time.

Naramdaman ko nalang ang mainit na yakap ni Von sa aking likod. Hinigpitan nya pa ito na parang bata lang na yumayakao sa’kin. Halatang komportableng komportable ito sa kanyang ginawa kaya hinayaan ko nalang sya. Pero kahit na ganon ay nandon pa rin ’yong hiya.

Hiya dahil nong kanina huhu.

“I forgot to say this earlier since I’m too sleepy…” Umpisa nya na dahilan para nahihiya akong humarap sa kanya.

“What is it?” I asked him without even looking at his face.

“ I forgot to say… Good night, Ali“ sabay yakap na naman sa’kin pero nakaharap na ako sa kanya.

Napasobsob nalang ang ulo ko sa dibdib nya habang kapit bisig nya ’kong niyayakap.

Sa ginawa nyang ito ay naging komportable ako. Sa ginawa nyang ito ay parang gustong sumuko ng mga mataa ko sa sobrang komportable kong humiga na niyayakap ako.

Ilang minutong ganito ang pwesto namin ni Von ay himalang dinalaw na ’ko ng antok. Napahikab pa ako ng kunti dahil sa nanlulumoy ko ng mga mata.

Sinong mag-aakala? Na sa ganitong paraan ay aantokin ako. Ma sa mainit nyang tugon ay napaamo nya ang mga mata ko.

Di ko aakalaing yakap lang pala ni Von ang magpapakalma sa’kin. At di ko aakalaing na sa paraan ng pagyakap nya ay ito pala ang makakatulong para makatulog ako… Ng mahimbing

---

---

---

---

---

Pagkabukas ng hapon ay wala na naman kami sa bahay. Dadalhin nya raw kasi ako sa lugar na kung saan madalas nilang puntahan ni Aiden noon.

I’m actually excited. Bukod sa makakapunta ako sa magandang lugar dito ay mapupuntahan ko pa ang isa sa mga lugar na gusto ng kapatid ko.

He’s now driving again habang ako naman ay tahimik lang. Kaninang umaga nya la nga ako tinatanong kung okay lang ba raw ako dahil ang tahimik ko at di ko sya masyadong pinapansin.

Sa totoo nga ay di ako halos makatingin kay Von dahil sa sobrang hiya ng ginawa ko kagabi. I swear di ko na uulitin ’yon tang*na!

Ang gago ko ba naman kung bakit sa lahat ng pwede kong isipin ay ’yon pa talaga. Takte!

Kinuha ko nalang ang phone ko at nakaheadset na naman at nagpatugtog. Sinusubukan kong e enjoy ang audio at para rin makalimutan ko saglit ang ginawa ko kagabi. Mahinang sumasabay pa ako sa kanta at medyo napapahumming na rin. Di ko kasi masyadong kabisado ang buong lyrics kaya ayon. Tamang humming-humming lang.

Nakapukos lang din ang atensyon ni Von sa pagmamaneho. Actually sinabi nya kanina na susulitin na raw namin dito ngayong araw dahil uuwi na kami at ihahatid niya ’ko sa mismong bahay ko talaga. Eh dahil sa next day ay duty ko na naman kaya uuwi na ako.

Kaya sinusulit na namin ang pagkakataon at time para maka bonding raw lalo pa’t magiging busy rin daw sya mga next days sa kompanya nya. Taray ano? 27 pa lang daw kasi ’tong si Von pero may sarili ng kompanya. Nakss naman! Ako na 25 na pero mostly ginagamit kong pera ay sa dad ko pa rin wews!

Napansin ko nalang na medyo wala na ring mga bahay-bahay. ’Tsaka nasa taas rin kami ng di masyadong mataas na bundok at mapatag pa ito.

Sobrang naagaw ang atensyon ko kaya napapatingin ako sa labas.

Wow! Dito? Dito sila madalas nagkikita? Naksss Aiden! Infairness ang ganda mg lugar na ’to.

Sobrang daming bulaklak na aking nakita sa may patag. ’Tsaka parang pang enchanted lang ano?

Para kasing pribado ito dahil alagang-alaga ang mga halaman.

Ng huminto si Von sa pagmamaneho ay di na ako nag-antay na pagbuksan nya pa ako ng pinto dahil lumabas na agad ako.

Na excite akong umapak man lang sa lupa dahil puro green ito. Ang astig naman! ’Tsaka ang lapad pa ng paligid wews!

Sumunod na lamang ako kay Von na may dala-dalang di gaano kalaki na tela.

Wait para sa’n ba ’yong tela?

OMG!!?? Am I thinking what he’s thinking?

Oh gosh! Ito na ba ang tamang panahon para magpakumbaba at isuko? Chos!

Syempre! Para hapin ’yan sa lupa kapag uupo kami. Pero dahil green minded ka, kaya iba nasa isip mo, tskk!

Napatingin nalang ako sa araw na du na ganoon ka tirik.

4:30 ng hapon na rin kasi kaming nakarating dito kaya di na masakit sa balat ang sikat ng araw.

Teka lang! Kanina pa ako sunod ng sunod kay Von pero sa’n ba kami pupunta? Dumaan pa kami sa masikip na lugar at medyo malayo-layo na sa kotseng nakaparking don.

Di na ako nagtanong kay Von kung malapit na ba o hindi pa dahil assumed na ’yan na maguguluhan si Von kapag tinanong ko ’yon sa kanya. Like Duhhhh! Sa tingin nya ay ako si Aiden kaya malamang assumed na nya na alam ko na ang lugar kung saan.

Patuloy lang ako sa pagsunod kung saan sya hanggang sa huminto ito.

Halos mapanganga pa ako sa sobrang ganda ng tanawin. Ito yata ang tuktok ng bundok at kitang-kita ang karagatan dito.

Ang presko pa ng hangin kaya sobrang sarap sa pakiramdam. Wohooo!

Agad kong binunot ang selpon ko at kumuha ng litrato.

Ang ganda talaga!

Napapakuha na nga rin ako ng litrato sa sarili ko kasama ba ang magandang tanawin na meron dito.

Napapakaway-kaway pa ako kay Von na nakangiti lang na pinagmamasdan ako na tuwang-tuwa dahil dinala nya ’ko sa magandang lugar na ’to.

Binunot ko ulit phone ko at takdang kukunan rin ng litrato si Von na nakatayo lang malapit sa may puno.

I take a one shot pero bigla nalang akong napaisip sa lugar na ’to. Galing na ba ako dito? Nakapunta na ba ako dito?

Halata namang first time kong makapunta dito pero bakit medyo pamilyar sa’kin ang lugar?

Pamilyar ang lugar na kung saan nya ’ko dinala.

Pinag-isipan ko talaga ng mabuti dahil baka nong bata pa ako ay nadala na rin ako dito ng parents ko. O di kaya’y nagpunta na kami no Aiden rito.

Sa pag-iisip ko ay napagtanto kung bakit parang pamilyar sa’kin.

Dahil parang ito ’yong nasa panaginip ko gago!

I already dream this place, right?

I’m not too sure about on myself pero mukang napanaginipan ko na ang ganitong lugar woahhh!

Nilibot-libot ko nalang ang lugar at kumukuha ng mga litrato para pang remembrance man lang.

Lumipas rin ang isang oras at 5:39 na ng hapon.

I just sit here in the green lands while looking at the beautiful view. I still couldn’t believed to see this natural beauty of nature.

Sobrang ganda na rin pagmasdan ang dagat na palubog na ang araw. I was enjoying the view when I suddenly felt a warm hands on my back.

Nagulat nalang ako ng biglang umupo rin si Von sa likod ko at niyakap na naman ako. Seems like he loves cuddles so much na kapag may nakikita syang pagkakataon ay niyayakap nya talaga ako.

Napapangiti na lamang ako sa kanyang ginawa.

Sabay naming minamasdan ang palubog na araw habang ang ngiti ko ay abot tenga pa rin.

Ang yakap nya ay mas lalong humigpit pero ang lambot pa rin ang dating sa’kin.

Napasandig lang ako sa dibdib nito at parang walang planong umalis sa sobrang komportable ako sa pwesto ko.

Kaming dalawa ay parang walang planong tumayo at mukang gugustuhin lang na palipasin ang gabi na dito lang kami.

Napaangat na lamang ang ulo ng marinig ko mula sa kanya ang salitang…

“Mahal kita”

…

Von’s very short POV~

Flashback~~~

“Sir, here’s the family info of Villafuerte” one of my people immediately passed the folder.

“Thank you” I replied and looked at the file they give it to me.

I quickly read what information they collected.

Jake Villafuerte and Nyx Villafuerte had a twin sons?

My hand just turned into fist ng dahil sa nabasa ko.

Seems like this guy is not lying when he said that he has a twin brother.

But How would I know that he’s Austin that he usually said and not the Aiden na hinahanap ko?

Pa’no ako makakasigurong patay na nga si Aiden tulad ng sinasabi nya sa’kin?

’Tsaka bat ako maniniwala ulit sa kanya? Eh ’yong anak nga namin diba ay tinago nya at ngayon ay nagsisinungaling na wala syang alam sa pinagsasabi ko.

Naging matigas at marahas ako sa kanya sa kadahilanang pag-aakala ko’y nagmamaang-maangan lang ito. Kinukulong ko pa sya hanggang sa dumating ang araw na umamin sya.

Umamin na sya naman talaga si Aiden at sinabi nya rin sa’kin ang totoo na naaksidente sya kaya nawala ang bata sa sinapupunan nya.

The time when he told me everything… It was also the time when I decided to start with him again. Sinuyo ko ulit sya. Tinigil ko na ang pagmmalupit sa kanya bagkos ay inaalagaan ko ito tulad ng pag-alaga ko sa kanya dati.

I was so obsessed and desperate to be with him again at mabuti naman at ganon rin ang gusto niya. Dahil kahit na umamin na sya non na sya si Aiden pero kapag sinabi nyang ayaw na nya sa’kin ay wala talaga akong plano non na palabasin sya sa bahay ko. Balak ko syang ikulong pa rin don.

Pero dahil nga nakita ko syang umiiyak habang kinukwento ang nangyari. At sa huli ay gusto nya ring makipagbalikan sa’kin kaya lumambot ako. Bumalik ang dating ako na sabik na sabik lang na makasama sya. Sabik na sabik lang na makita sya.

Nagdaan ang araw mula non ay binalik ko na sya sa kanila. Napag-usapan nga rin namin diba na babalik kami sa kung ano kami dati na madalas lang magkikita.

Actually ang saya ko. Sobrang saya ko but I don’t know coz it feels wrong.

Ng maramdam ko ’yan ay nagpaimbesti ga ulit ako sa mga tauhan ko. Ginamit ko ang mga binitawan nyang salita tulad nalang nong sinabi nyang patay na ang taong mahal ko na si Aiden at sya nga si Austin.

Pero kahit na maypagdududa ay pinakisamahan ko pa rin sya ng maayos. Sa totoo nga ay tinuturuan ko ang sarili ko na mahalin sya ng buo.

We spend more time. More memories that we shared na ibang-iba sa dating Aiden na nakilala ko. Mas naging masaya ako. Mas naramdaman ko na sya na nga ang Aiden na hinahanap ko.

Pero habang tumatagal ang araw ay may natuklasan ang mga tauhan ko. Natagalan nga sila bago nila nalaman ito.

’Tsaka medyo nahirapan din mga tauhan ko na mangalap ng impormasyon tungkol sa pamilya nya lalo pa’t alam kong pinapaprotektahan ng ama nya ang family information nila.

But this time… It’s about their family information… Pero nalaman nila ang puntod ng dating kasintahan ko. Kung saan nilibing si Aiden.

Pinuntahan ko kaagad ’yon. Ako mismo ang gusto makakita. Pero totoo nga ang sabi ng kamukha ni Aiden. He’s dead already. Dito pa sya nilibing sa isang private land ng isang Villafuerte.

Di ako makapaniwala. Di ko matanggap. Na ang Aiden na mahigit isang taon kong iniintay na magpakitang muli sa akin ay matagal na palang namayapa kasama ang anak ko sakanya.

Halos di mag proseso utak ko non. Parang gusto kong magpakamatay na lamang din kasama ang mag-ina ko. I was so down that time. Pero nawala nalang saglit ’yon sa utak ko nang parati ko ng kasa-kasama ang kakambal niya.

Just in days… I started to be happy again. I know how to smile and laugh again because of him. And I started to think that he’s Aiden. Ewan ko kung nababaliw na ba ako pero ito ang kutob ko.

I know it already what happened to Aiden.

But I couldn’t accept it.

I’m still hoping that he’s Aiden that I’m facing right now. Di ako naniwala sa nakalap ng tauhan ko at mas piniling paniwalaan ang bugso ng damdamin ko. My heart tells me that he’s Aiden. I know that He’s Aiden.

But now that I already spend time with him. Getting to know him. Observing every little things he did makes me think… That I guess …

Now… I believe when he say that he’s not Aiden.

Many instances na di talaga sya si Aiden. Lalong-lalo na nong nag-aya sya ng inuman sa’kin. That was a big pointing out in my mind na di talaga sya ang dating nobyo ko.

But what should I do? Sa mga araw lang na ’yon na kasama ko sya ay naging masaya rin naman ako. Ni ayaw ko ngang mawalay sa kanya ng kahit kunting oras lang pero naiintindihan ko naman na may sariling buhay sya. Na nagtra-trabaho rin ito at may mga oras na di nya maiibigay nya sa’kin ng buo.

And to be honest…

At wala akong plano sabihin sa kanya na alam ko na ang totoo. Ayokong malaman nya dahil baka pagdumating ang araw na ’yon ay mawalan na sya ng rason na pakisamahan ako. Na baka tulad ng dati ay maiiwan na naman akong mag-isa.

I don’t want that to happened.

…

Hinigpitan ko nalang ang pagyakap sa kanya ngayon habang sabay naming pinapanood ang paglubog ang araw. Nakapukos lang ang mata nya sa magandang tanawin habang ako ay ine-enjoy lang din ang pangyayaring ito

Sobrang gusto ko na ang ulo nya ay nakasandig lang sa dibdib ko at wala akong planong bitawan sya sa pagkakayakap ko ngayon. I don’t want to end this day so quickly. I want to spend more time with him in these place. Nagsisisi tuloy ako kung bakit medyo hapon na kaming nakarating dito.

Napapatitig na lang ako sa kamukha ni Aiden ngayon na halatang inaantok sa mga bisig ko. At sa simpleng tingin ay may simpleng ngiti ang lumabas sa aking mga labi.

I guess I’m getting crazy but I don’t care.

No matter who you are… I would still love you…

I will try to love you…. Austin.

I’m starting to have feelings with you this quickly… My Ali.

To be continued…

Owemjiiiiiiiii awieeee! New update na naman mga bhieee! Anong masasavi ninyo?

Btw, hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 13

Naalimpungatan ako ng huminto ang kotse. Napakusot-kusot agad ako ng aking mata dahil mukang antok na antok pa ako. Wews! Isa ito sa mga dahilan kung bakit ayaw kong mag travel eh. Nakakapagod pag-uwi tapos duty ko pa pagkabukas nyeta!

Paglingon ko sa unahan ay nakita ko na ang bahay ko. Ohhh, nandito na pala kami.

Hinatid kasi ako ni Von. Nagpasalamat nalang ako pero di pa ako lumabas sa kotse nya. Napaunat-unat muna ako kasi sobrang pagod na ako kakabiyahe. Pero sulit din naman. I enjoyed spending time together with him kasi kung saan-saan nya ’ko dinadala at ang gaganda pa ng mga tanawin! Tulad nalang don sa may bukid na kung saan madalas daw silang nagkikita ni Aiden noon. Sobrang ganda don!

Nakipagtitigan na muna ako sa kanya ng makitang nakatingin ito sa’kin sa front mirror. Malumoy ang kanyang mga mata at ang messy pa ng buhok nya. But he looks good though.

When I look deeper in his eyes, I know he’s very tired and I felt sorry for him. Pwede din naman kasi na ako papalit sa pagmamaneho pero di niya ’ko pinapayagan at para daw makatulog ako kahit kunti sa byahe. Kaya ayan tuloy, sya lang napuyat haisstt!

Kagabi pa kami nagbyahe ng eroplano at mga 5am ay nagsimula na si Von magmaneho gamit ang kotse nya na naiwan  don sa airport nong nakaraang araw.  Mga ilang kilometer biniyahe namin.

“Want to come with me?” Pag-aaya ko dahil baka napagod sya kakamaneho at gusto niyang magpahinga o matulog man lang saglit sa bahay.

Ang pagod nyang mukha ay napalitan ng sigla. It seems like he becomes hyper when I asked him to come inside.

“I would loved that” Von replied to my invitation if he wants to come with me inside of my house.

Akmang lalabas na rin sana ako pero bigla akong napaurong. Nagloading pa agad utak ko at gustong magtanong kung ano ang gagawin nya.

Nagulat pa ako ng makita syang maghuhubad sana ng damit.

“W-what are you doing?” Nauutal kong tanong sa kanya at naguguluhan sa kanyang ginawa.

“Huh?” Ani nito at di tinuloy ang paghubad ng kanyang damit pang-itaas. Pareho kaming nagkatinginan na parang di nagkaintindihan ang isa’t-isa.

Namasdan ko pa ang mamato-matong tyan nito pero agad nya din namang tinakpan at binalik ang damit.

“Oh my bad…” He started. Napakamot-kamot pa sya sa kanyang noo na parang sobrang nahihiya sa nagawa nya.

“Why?” Tanong ko at agad na nakapagkrus ng kamay sa dibdib ng ilapit niya ang mukha nya sa’kin.

Ano na naman ba gagawin niya??!!! Natataranta ang aking mata at pilit na binabasa kung ano ang naglalaro sa isip niya. Ngumiti pa ito ng nakakaloko na parang nang-aasar dahil don sa pag-imbita ko sa kanya.

Parang natuod ako sa aking kinauupuan ngayon ng nilapit nya ang kanyang bibig sa aking tenga sabay bulong…

“ I thought you’re saying… *if I wants to CUM inside of you“ he said it playfully. Pa kidhat-kidhat pa ito ng mata at pakagat-kagat ng labi.

Mabilisan kong tinakpan ang kanyang mukha at mahinang tinulak ito para makadistansya sa’kin.

“You’re so naughty Von” naiilang ko nalang sumbat na para bang di ko pinagnasaan ’to nong nakaraang araw taena! When I remember that incident… Di ko mapigilang mamula sa hiya jusko! I never thought I would imagine that to a man!

“I’m always horny when I’m with you” pang-aakit na ani na naman nito pero agad kong binuksan ang pinto ng kotse at lumabas. Kita ko pang tumatawa sya sa loob dahil sa kanyang ginawa. Ewan ko ba kung bakit nagiging komportable na itong asarin ako sa mga ganong pagbitaw ng salita.

Lumabas rin sya at lumapit sa’kin.

“You sure di ka magpapahinga man lang saglit sa bahay?” Huling pag-aya ko. Ayoko ko kasi ng pabebe pa at aalokin ng ilang beses. Kung ayaw, edi don’t. Di ako namimilit. ’Tsaka mukang wala naman si Kuya Jordan sa bahay kaya walang koskos balungos kung nagdala ako ng bago sa bahay. Mga barkada ko lang kasi dinadala ko noon.

Tinignan ko nalang ang pagod nyang mukha. Nakakaguilty rin kung di ko sya aayain magpahinga man lang sa bahay.

“Sa susunod na ako papasok sa bahay nyo…” Simula nito at ako’y napatango na rin lamang. Dedestansya pa nga sana ako dahil akala ko papasok na sya sa kotse at aalis na pagkatapos. Pero ang loko! Humabol pa ng banat tskk!

“Saka na ako papasok kapag nandyan na parents mo para makahingi agad ako ng permiso na pakasalan ka” romantikong sabi pa nito.

Tumaas lang kilay ko sa kanyang tinuran.

“Papabitay ka sa dad ko?” Sarkastiko kong sagot at tumawa lang ang loko.

“Hmmm, I gotta go” depensa nya kaya’t ako naman ngayon ang napatawa.

“Drive safe” I said then wave a bit.

“Rest well, Ali. May duty ka pa bukas”

Tumango lang ako at pumasok na sya ss kotse nya. Akala ko nga ay papaandarin na nya pero nagbukas ulit ito ng bintana.

“Wala man lang ba akong kiss?” Pagsumamo nito at halos mapasapol na ang kamay ko sa aking noo. Jusko! Need pa ba ’yon?

Tatalikuran ko na sana ang lalaking ’to at magpatay malisyang di sya narinig.

“Para mapawi man lang pagod ko, Ali” pangongonsensya nya kaya tinitigan ko lang ito ng walang ka emosyon.

“Kung saksakin kita ng kutsilyo para tuluyang mawala ’yang pagod mo?” Pabirong sagot ko na naman pero walang tawa na bakas sa aking mukha.

“Basta magpapasaksak ka rin sa’kin pagkatapos” mapaglarong tugon nito na parang ibang saksakan ang kanyang pinapahiwatig.

Napahinga na lamang ako malalim. Mukang di ako titigilan ng lalaking ’to eh. Ito yata parusa ko sa pagsisinungaling ko. Ang makasama ang sobrang kulit na putang*nang Von takte!

“Basta sa pisngi lang” pagsusukongsaad ko para matapos na ’to at maka alis na ’tong lalaking ’to.

Tumango sya bilang pagsang-ayon kaya’t nilapit ko nalang ang mukha ko sa kanya. Napaturo-turo pa ang kamay niya sa parte ng kanyang pisngi para malaman ko kung saan ko sya hahalikan.

Nilapit ko pa ang mukha ko at hinanda ang sarili para halikan sya. Pero punyawa! Pabiglang humarap ito kaya’t nagkadikit ang aming mga labi. Nanlaki agad ang mata ko sa di inaasahang pangyayari.

I was about to rant. Susumbatan ko sana sya pero taena! Bigla nya nalang sinara ang bintana.

Ngumingiti lang sya mag-isa na parang nahihibang na gago!

“Bye” I didn’t heard his voice pero alam ko ’yon ang sinabi nya dahil sa pagbuka ng kanyang bibig na may nakakaasar na ngiti sa kanyang mga labi.

Umandar na nga ang kotse nya at umalis pero ’yong inis ko ay nandyan pa rin. Humanda talaga sya sa’kin kapag nagkita kami dahil tatahiin ko bibig nya gago!

Tatlong minuto na ang lumipas pero nandito pa rin ako sa labas. Eh sa di ako maka move on don sa ginawa ni Von eh. Sarap hambalusin ng penshoppe kong bag taena!

Napalingon agad ako at napatayo ng matuwid ng makita si kuya Jordan na lumabas ng gate.

“Bat di ka pa pumasok?” Bungad nito sa’kin kaya’t napatango nalang ako. Eksaktong pagpasok ko sa gate ay parang sinermonan agad ako ng parang pangalawang tatay ko.

“Sabi mo mga barkada mo kasama mo pero sino ’yong naghatid sa’yo?”

Napatigil ako sa paglalakad. Wait! Nakita nya???!!!!! Pero hindi naman nya nakita ’yong paghalik ko sa pisngi ni Von diba? DIBA?!!.

Omg! Yawa!

“Ha? Si Keith ’yon” palusot ko at napakamot pa si Kuya Jordan sa batok niya na parang iniisip kung ’yong isanv kaibigan ko ba ’yong naghatid sa’kin.

“No, it’s not—”

“Malabo na po paningin niyo kuya Jordan. Need nyo na po ng eye glasses” pagpuputol kong biro sakanya. Ngumisi lang ito at sabay na nga kaming pumasok. Mabuti na lang talaga at di nya nakita ’yon. Dahil kundi… Todo palusot na naman ako at kung ano-anong kasinungalingang lalabas sa aking bibig.

Kinuwento ko nalang kay kuya Jordan kung saan kami nagpunta ni Von. Kung saan nya ’ko dinala sa mga lugar na magagandang tanawin. Pero syempre, ang pagkasabi ko ay mga barkada ang kasama.

Nakikinig lang din naman si Kuya Jordan kaya pinatuloy ko nalang pagkukwento ko. Kahit nga sa lamesa ay sinamahan nya ’ko habang kumakain ako ng umagahan. Siguro na miss din ako ni kuya awieee!

’Yan kasi eh! Bat di nalang naghanap si kuya Jordan ng babae at magka-anak na sila para maging busy na sya at para di na todo bantay sa’kin. Wews!

Sinabi rin niya na tumawag dito sina mom at dad pero wala raw ako. Pinarating ko nalang din sa kanya na nagkausap naman kami sa telepono dahil tumawag din si mom sa’kin kahapon.

Matapos kong kinain ang hinanda ni kuya Jordan ay nagpaalam na muna akong aakyat ng silid at matutulog muna dahil sobrang pagod pa katawan ko sa byahe.

Pagkarating ko don at mismong pag-apak ng likod ko sa kama ay wala ng kung ano-ano at naka tulog rin kaagad. Eh sa pagod na pagod ehhh.

---

---

---

---

---

Nagdaan ang ilang mga araw at naging maayos naman ang mga pangyayari. Si Von ay mas naging malapit sa’kin dahil halos hahanap-hanapin na ako ng gago!

Ni maski matutulog na sana ako sa gabi ay mangungulit pa rin na kahit 15 minutes lang na makita akong nakahilata sa kama. Parang nahihibang na yata ’to pero pinagbigyan ko nalang kung ano ang gusto para wala ng gulo.

Mas naging madalas rin ang pagkikita namin ni Von. Parati nya ’kong hinahatid sa bahay. Patago nga lang dahil nandyan palagi si kuya Jordan jusme!

Sometimes, I felt guilty to him dahil di ko man lang sya maipakilala.

Mabuti nalang ay maintindihin ’tong si Von.

Palagi ko nalang sinasabi na “great things takes time” kahit na wala namang ka konek-konek don sa pagpakilala ko sa kanya HAHA! bahala na syang umintindi don jusko!

Pero minsan nagmumuni-muni na talaga ako kung darating pa ba ang panahon na maipapakilala ko sya sa magulang ko. Dahil palagi kong iniisip na sasabihin ko nalang kaya sa kanya ang totoo na di naman ako si Aiden, diba?

Pero ang hirap na eh. Habang tumatagal ay mas lalong naiipit ako sa sitwasyon. Sobrang bait nya sa’kin. Kahit nga di naman talaga ako si Aiden pero ramdam na ramdam ko ang pinapakita nya na mahal na mahal nya ako. At palagi syang naglalaan ng oras para sa’kin araw-araw, kahit na sobrang dami niyang trinatrabaho.

Imagine… He treat me so kind. He give me all his love. And always available when it comes to me. Tapos sasaktan ko lang sya kapag sinabi ko na ang totoo.

Minsan tinitimbang ko na kung alin ang mas tamang gawin. Kung alin ang mas makakabuti sa aming dalawa. Pero ewan kung nababaliw na ba ako o nahihibang dahil palaging pumapasok sa isip ko na ipagpapatuloy ko ’to. Sa katunayan ay napapakwestyon na rin ako kung ano ba talaga ang gender orientation ko. I know from the start that I was attracted to guys pero pilit kong tinatanggi ’yon. Pilit kong kinukumbensi ang sarili na babae lang ang hinahanap ko. But my craziness comes too far. Sa mga lumilipas na araw ay para na akong nahihibang na bigla nalang iniisip si Von. Na bigla nalang ako ngingiti mag-isa kapag naaalala ang mga pinagsamahan namin sa mga nakaraang araw na nagdaan.

Why it did come too far? O baka nasanay lang ako?

Nasanay lang naman siguro ako na palagi syang nandyan diba? Kaya palagi ko syang naiisip.

Masaya naman syang kasama eh. He never failed to make me laugh when we’re together.

Pero parati din akong binabagabag sa tuwing napapansin ko ang sarili ko. Kung gaano katagal ’tong pagsisinungaling ko? Hanggang kailan ang pagpagpapanggap ko sa katauhang di naman ako?

Pero sa tuwing dumadating ako sa ganyang punyo ay iniisip ko nalang na di ko muna proproblemahin ’yan hanggang sa di nagtatanong si Von sa’kin.

Sa mga nagdaan nga na araw ay di na ako nakakapansin ng mga kilos ni Von na nagdududda sa’kin. Di tulad noon na sinabihan nya agad ako na bigla akong nagbago nong inaya ko syang uminom.

Now… It becomes smooth na parang tanggap nya kung ano man ang pinagbago at pinagkaiba ng dating Aiden at sa kinakasama nya ngayon.

Did he really accept that fast the difference between the old Aiden and now kaya di na sya palaging nagtatanong? Di nya kaya napapansin na minsan kapag magkasama kami sa condo nya ay may bitbit akong libro? Dahil sa pagkakakilala ko sa kapatid ko ay natural na matalino ’yon at di mahilig magbasa ng libro.

But I guess I’m too lucky. Nakakaguilty nga lang dahil puro kasinungalingan lang lahat ’to.

Pero anyways.

Medyo busy nga si Von tulad ng sabi nya dahil halata naman na marami ng tumatawag sa kanya tungkol sa business nya kapag magkasama kami.

Yuppp! Days passed so fast at parati naman kaming nagkikita kapag off duty ako pero di talaga nakatutok ang atensyon nya sa’kin paminsan-minsan dahil nga sa business nya.

Sinabi nya pang tatapusin nya lang daw ’to until next week at makakabakasyon na naman daw ulit kami. I mean he’s the who said that after he finish his work, we will have a quality time together.

Naglakad na lamang ako oababa ng station habang umiinom ng tubig. Nasa hospital ako ngayon dahil duty ko kanina pero pa out na rin ako.

“Kakabigay ko lang ng gamot sa pasyente. Give them again after 2 hours” tugon ko don sa papalit sa’kin ngayong gabi. Hinanda ko na ang sarili ko at nagtungo na sa exit way. Napabuntong hininga pa ako dahil naeexcite ako eh! Naeexcite ako kasi nagpareserve daw si Von sa isang restaurant ng VIP room dahil mag di-dinner kami.

Kakatapos lang ng shift ko at naghihintay ako ngayon sa labas dahil sabi ni Von ay susunduin nya ’ko.

Sinabi ko nga sakanya na wag na dahil pwede naman akong magpahatid kay kuya Jordan don sa sinabi niyang restaurant at mauna na pero nagpumilit eh. Basta wag daw muna akong aalis dahil gusto niyang sya ang sumundo sa’kin ngayon. Lalo pa’t sabi nya na… It’s 1 month mula nong nagkabati uli kami. Ang bilis ng panahon diba? So one month na mula nong nagsinungaling ako nyeta!

Medyo malalate lang daw sya ng maybe 30 minutes, pahabol nya kanina.

Napatingin-tingin muna ako kung may nagtitinda ba na street foods dito malapit. Tinignan ko muna relo ko kung anong oras na. 5:45 pm pa naman at ang sabi ni Von ay mga 6:00 pm na sya makakarating dito.

Dahil nga galing pa ’ko duty, kaya medyo nagugutom na ako. As in kumulo na tyan ko dahil di ako naglunch kanina. Di rin ako na snack dahil para wala akkng gana kaya ito tuloy, gutom na gutom ngayong gabi taena!

Tinext ko nalang si Von na pupunta ako don sa may siomayan sa kabilang kanto. Kakain lang ako kahit isang order pampawi ng gutom ko at don na ako babanat sa kain don sa resto. Nagreply naman sya agad na palabas pa raw sya sa office nya at medyo malayo pa ’yon at di ko na matiis gutom ko huhu.

Nagsimula akong maglakad papunta don sa mga nagbebenta. Bukod sa lumpia ay mahilig rin ako sa siomai. At dahil nasa kabilang kanto lang kaya nilakad ko nalang. Di na rin kasi ako nagdadala ng kotse dahil parati na akong sinusundo ni Von pagkatapos ng duty ko.

Napatingin-tingin pa ako sa gilid dahil baka may mga adik dito jusko!

I open the flashlight of my phone dahil sira ang street lights sa may banda rito.

Patuloy lang ako sa paglakad ng bigla na lang akong napahinto.

Sa sobrang gulat ko ay muntikan ko ng masuntok sa panga ’tong lalaki ngayon kung di lang ako nakapagpigil. Eh bigla-bigla ba namang humaharang sa daan ko at akala ko holdaper na o ano. ’Yong kakilala lang pala ni Von jusko! ’Yong sinabing Vice president kuno na parang timang na kung ano-ano pinagsasabi nong una.

Kahit na wala kasing street light sa may ditong banda ay maliwanag naman ang buwan so kita ko pa rin ang pagmumukha ng yawa na ’to.

“Oh, ikaw pala Aiden” bungad nya sa’kin na parang di nya rin inakala na magkikita kami dito. Jusko! Wow ha! Panget ng acting nito. Hinarang nya ’ko kanina tapos di nya pala ako namukhaan agad kanina? Tskk! Style nya bulok!

Naglakad na lang ako sa gilid para iwasan sya. Di ko naman ’to ka close kaya bakit kakausapin ko? Ano sya gold? Tskk! Nilampasan ko nalang at di umimik. Di ko sasayangin ang minuto ko sa kanga lalo pa’t gutom na gutom ako.

Nakatatlong hakbang ng napatigil na naman ako.

Gulat ako sa kanyang ginawa. Halos di magproseso sa utak ko ang kanyang kinilos.

“I missed you” ani pa nito na nakayakap sa likod ko ngayon. Mahigpit ang yakap niya kaya’t di agad ako nakaalis sa bisig nito sa umpisa.

Naalerto pa ako ng maramdam ang mainit nyang hininga sa aking leeg na dahilan para manginig ang balikat ko.

“Your sweat smell so good”

Sa sinabi nyang ’yon ay siniko ko ang tyan nya kaya napabitaw agad ito sa’kin. Kung bugbugin ko ’tong manyak na ’to dito?

Ha! Don’t tell me hinaharass nya ang kakambal ko dati? TANG*NA!

Sa patanong kong ’yon sa sarili ko ay kumulo ang dugo ko at gustong balian ng buto ’tong yawa na ’to.

Kita ko pang nahihirapan syang makabawi dahil nga medyo nilakasan ko ang pagsiko ko sa tyan nya. Deserve nya ’yan kasi gago sya.

Planong lalagpasan ko na naman sana sya at papahingahin ang galit dahil baka ano pa ang magawa ko sa lalaking ’to.

“Why you’re so mean to your boyfriend, Aiden”

Nanlaki ang aking mga mata at di agad nagproseso ang kanyang sinabi kanina.

Nagdadalawang isip pa ako kung haharap ako sa kanya.  Sa kanyang sinabi ay napaurong ako. Di ko pa alam ang aking sasabihin o magtatanong ba ako sa kanya.

“B-boyfriend?” Parang ulit ko pa sa kanyang sinabi.

“Stop asking” sagot nito na parang sinasabi nya na bat ako nagtatanong kung alam ko naman ’yon. Di ako humakbang at di rin ako umatras ng lumapit sya sa’kin. Ni hindi ko nga napansin na nandito na pala sya harapan ko dahil sa sobrang katanungang gusto kong malaman.

“Stop asking Aiden… Nagmamakaawa ka nga sa’kin non na pakasalan kita, diba?” Habang dahan-dahan pa niyang hinawakan ang aking pisngi.

“Ngayon handa na kitang pakasalan”

Gulong-gulo ako sa kanyang mga tinuran. Pakasalan? THE F*CK??!!! Ni walang nabanggit sa’kin si Aiden dati na magpapakasal na sya! Ni hindi ko nga rin nabalitaan na may pinakilala na sya kina mom at dad na nobyo!

Did he lie?

He must be lying, right?

Tinignan ko ang kanyang mukha. Kahit na ang buwan lang ang nagsisilbing liwanag para makita ko ang kanyang mukha pero alam kong seryoso ito.

Pa’no kung nagsasabi sya ng totoo?

If he’s Aiden’s boyfriend… Then what about Von? Naging third wheel ba si Von sa relasyon nilang dalawa? Pinagsabay ba sila ng kapatid ko? O si Von ay pinaglaruan lang ni Aiden noon?

Gulong-gulo ako at wala akong maisip na sagot. Maraming katanungan ang tumatatak sa utak ko pero di ko alam kung bakit natatakot akong malaman ang totoo.

“Come, let’s go to my house” ani nito sabay hawak sa pulsuhan ko at planong hilain ako. Tinabig ko kaagad ang kamay nya dahilan para mapabitaw sya sa’kin.

“Comeback with me, Aiden… I miss you so much” pangungumbinsi nya sa’kin habang nakahawak ngayon sa aking balikat na seryoso akong kinakausap.

Kung kanina ay nagtitimpi lang ako pero ngayon ay di ko na mapigilan ang inis ko. Pilit nyang nilalapit ang sarili nya sa’kin at akmang hahalikan ako.

“Let’s have a night, hmmn?” Ni wala palang segundo ng sabihin nya iyon ay sinuntok ko na agad ang mukha niya. Natumba pa agad ito sa daan at nahirapang bumangon.

Tang*na! Lasing sya gago!

Ngayon ko lang din napansin na amoy alak sya. At siguro dahil don kaya kung ano-ano ang pinagsasabi nito dahil nakainom yata ’to kunti.

“Dare touch me again and I won’t hesitate to break your nose” pananakot kong tugon sakanya.

I threatened him na subukan nya lang lumapit sa’kin at ng itutumba ko sya ngayon agad-agad taena!

“Still mad about me?” Pagmamakaawa nya pero di ako nakumbinsi dahil halatang manipulado ’tong lalaking ’to.

“Aww c’mon! That was 1 year ago”

What was 1 year ago? Anong nangyari non? Sobrang gulong-gulo na ako na pati pagkagutom ko kanina ay nawala!

“I didn’t mean to do that to you. I just panicked out of anxious that you gonna tell Von the truth”

“Tell about what?” Agad kong responde. Anong dapat sabihin ni Aiden kay Von?

May kinalaman ba siya sa pagka-aksidente ng kakambal ko? Anong alam ni Aiden na dapat nyang sabihin kay Von? At bakit natatakot ’tong lalaking ’to na malaman ni Von? Is it personal matter? Is it that big na dapat niyang katakotan?

Ano ba ’tong napasok ng kapatid ko?

Di na kaya ng utak kong e proseso lahat ng sinasabi nya. Tumakbo ako pabalik sa hospital at iniwan syang nasa sahig. Para akong lutang na pumasok lang. Tinatanong ako ng mga kasamahan ko kung bat ako bumalik pero sinabi ko nalang na may hinihintay ako.

Lumipas ang ilang minuto at lumulutang pa rin ang isip ko. Iniisip ko pa rin ’yong mga sinasabi nong lalaki.

Pilit kong inoorganisa ang kanyang mga sinabi at baka makakuha ako ng sagot. Knowing that my brother called my phone number many times that day and then, I just found out later that he got car accident.

Is it really accident?

Or is it––

“Ay pisteng yawa” gulat kong mura ng biglang magpakita ang mukha ni Von na sobrang lapit pa.

“Parang wala ka yata sa sarili?”

“Huh?”

“Kanina pa kita tinatawagan sa selpon mo pero di ka sumasagot”

“Ah ganon ba? Naka silent mode kasi phone ko kaya di ko namalayan” pagsisinungaling ko at tumango lang sya sa sinabi ko.

Pagkatapos niya ’kong kunin dito ay deritso na rin agad kami sa sinasabi niyang restaurant.

Sobrang tahimik ko nga na nakasakay sa kotse niya. Di rin naman sya nagsalita at bakas sa kanyang mukha na naeexcite sya sa ipapakita sa’kin.

Napapangiti lang ako ng hilaw kapag magkakatitigan kami. Ewan ko pero ang dami talagang naglalaro sa isip ko.

Gusto ko na nga syang tanungin kung naging third wheel ba sya dati pero kung titigan ko ang kanyang mukha at maiisip ang mga nagawa nya sa’kin na akala ay ako si Aiden … I can predict na mukang pinaglaruan lang sya ng kapatid ko?

I don’t know… I’m not sure… and I’m too confused.

Medyo nabaling lang ang atensyon ko ng makita ang sinasabing VIP room na doon kami magdi-dinner. Ewan ko kasi sabi nya na simpleng monthsarry lang daw ang pinapahanda nya. Monthsarry ng pagkakabati at pagbabalik namin sa relasyon pero yawa? Bat parang pang anniversary ang ganapan dito?

Pagpasok namin sa room ay patay lahat ng ilaw at tanging sa gitna lang ang may liwanag kung saan nandoon ang table na may mga pagkain.

He gently hold my hand and softly pulled towards to the center.

Mga pagkaing nasa table ay lahat paborito ko. Medyo napaangat pa nga kilay ko dahil pa’no niya nalaman ’yon na mga paborito ko ’yon lahat.

Nakatayo palang ako ngayon ng pumuwesto sya sa likod ko at hawakan ang aking bewang.

Napahinga ako ng malalim ng makita ang hinahawakan ng kanyang isang kamay na pinapakita nya ngayon.

It’s a necklace with a marked name… “Ali”

Napakagat na lamang ako ng aking labi. Sya na nga ang nagpahanda ng dinner namin, at wala pa akong maibigay man lang sakanya na regalo.

Haissttt! Parang gusto ko tuloy lumabas saglit para bumili takte!

Palihim akong napatingin sa aking likod kung saan sya ngayon. 

“Allow me to put it in your neck” sa binulong nyang iyon ay tumango lang ako.

It take second for him to put in me. Humarap pa nga sya pagkatapos para tignan ako.

“I know it look good on you”

Pasimple lang akong ngumiti. Sa binigay nya ngayon ay mas lalo lang akong napapaisip don sa sinabi ng Vice pres ng kompanya nya.

I said thank you for the gift at umupo na nga kami. Humingi na nga ako ng pasensya dahil di man lang ako nag-abala na bigyan sya ng regalo. And he only said na sanay na raw sya mula pa dati. Ay wow? So sya lang palaging nagbibigay kay Aiden noon?

“Is there something wrong, Ali?” Napahawak pa sya sa kamay ko habang tinatanong ako.

“No, nothing” I defensively replied. Ngingiti na sana ito pero agad kumunot ang noo ni Von.

“What happened to your hand?” Malumanay na tanong nito sa’kin ng makitang may gasgas ang kamay ko. Gosh! Sa pagsuntok ko ’to kanina don sa Vice pres ng kompanya nya taena!

“Wala.. wala lang ’to” biglang sagot ko at agad tinago ang aking kamay sa ilalim ng mesa.

Di na rin ako halos makatingin kay Von sa kadahilanang di ko rin alam. Masyado lang talaga akong binabagabag don kanina.

I feel bad for him dahil nag prepare pa talaga sya ng surprisa para sa’kin tapos ganito lang mood ko. Ni hindi nga ako halos sumasagot sa mga sinasabi nya ngayon.

It’s just my head is full of questions.

“I’m sorry Von. Sobrang toxic lang talaga ng duty kanina” palusot ko nalang.

“I understand. No pressure” he assures and sit erectly. Di ako makapaniwala na kahit sa ganitong pagkakataon ay nagagawa pa ring intindihin ako ni Von. Imagine he prepared all of these… Tapos parang wala lang akong gana.

“But at least eat your food. I’ll be upset if you don’t try it”

Agad kong sinunod ang sinabi nya bilang pambawi ko nalang. Kahit para man lang dito ay di sya madismaya.

Ngumiti pa sya sa ng tinikman ko ito.

Sa ngiti nya ring iyon ay napadungo ako sandali. Ewan pero nitong mga nakaraang araw ay nahihiya na akong makipagtitigan sa kanya kapag nakangiti sya.

’Tsaka ginagawa nya pa ito madalas sa’kin kapag magkaharap kami kasi alam nyang ganito ang epekto sa’kin.

But I’m still thankful to him. Sa presensya nya ay medyo nawala ang mga bagay-bagay na iniisip ko at nagsimulang ma enjoy ang gabing ito. Kinakausap nya rin kasi ako at minsan ay nagbibiro pa.

Kinakain ko na ang nakalatag sa mesa ngayon. Sumabay na rin sya sa pagkain sa’kin. Napapatingin nga ako sa kanya ng nakatitig lang ito sa’kin ng ilang minuto.

“Did your driver license got suspended?” Biglang tanong nya.

Huh? Nakuha nya agad ang atensyon ko sa kanyang tanong.

Porket ba di na ako madalas nagdadala ng kotse ay na suspended na agad lisensya ko? Alangan naman na magdala pa ako ng kotse tapos palagi nya ’ko susunduin. Tskk!

Di nalang ako sumagot.

“I’m asking you if your driver license got suspended for driving me these crazy”

Pabalik kong tinignan si Von. Napakidhat-kidhat pa ito sa’kin ngayon.

Wow ha! Ang gandang pickup lines naman ata? Sa’n nya napulot ’yon?

“Give me another pick-up lines at erarate ko”  ako.

“Napakamot pa sya sa batok nya na parang di prepared sa sinabi ko.

“Ahmm… Did you know that… Ahmm”

Panunukso akong tumawa saglit. Ayan! Copy-paste pa sa mga pick-up lines!

Oh? Wala ng masabi? Haha!

“You’re so cute that it made me forgot my pick-up lines” sabay kusot pa nito sa pisngi ko. Sa sinabi nyang ’yon ay di ko alam kung bakit nahihiya ako. Di ko alam kung bakit sineryoso ko ang biro nyang iyon.

Napapangiti pa ako na medyo nahihiya dahil ’yong tingin nya ay parang nanunukso.

“Good to see you smile tonight” he said and his voice is so soft in my ears.

Napatigil agad ako sa pagnguya ko at dumuko.

Ngumingiti ba ako?

Ngumingiti ba ako dahil lang kaharap ko ngayon si Von?

Oh gosh! I may be smiling but I’m pretty sure not because of Von.

“Lemme see it again” he said it while gently holding my chin for me to face him.

“I want to see it again, Ali” ani nito na ibig nyang makita muli ang aking ngiti.

Nahihiya ako pero pinagbigyan ko sya sa gusto niyang makita.

“Perfect” he complimented while staring at me who smiled widely.

“I was wondering if you have extra heart?” Pag-iiba na naman nya.

“Coz mine was just stolen when you smiled” mahinahong ani pa nito.

Taenaaaaa! Ano ba nakain ni Von at ang tamis ng mga salita nya ngayon?

Jusko! Di ko na sya kayang tignan.

Nagpalit-palitan na kami ng tingin pero di ko pa rin kayang magsalita. Feeling ko nga natatawa na ’to  sa mukha ko. Dahil pakiramdam ko talaga na pulang-pula na ’ko ngayon.

To be continued…

Ewan ko kung okay ba ang part na ’to HAHA! Pero I hope y’all enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 14

I immediately grab my phone from the desk near in my bed. Napakusot-kusot muna ako ng mata bago tignan kung sino ang tumawag. Jusme! Tanghaling tapat ay tulog na tulog pa rin kasi ako. Kung wala lang tumawag aba’y road to another day na naman ang gising ko. Eh ito kasing si Von eh. Ayaw akong patulugin taena! I mean.. he drop me in my house last night after we got dinner. Mga alad dyes ng gabi na nya akong hinatid dito. Medyo napahaba kasi ang kwentohan namin don syempre mga banat ni Von.

Ang akala ko nga ay makakatulog na agad ako matapos nya ’kong ihatid dito sa bahay. ’Yong antok na antok na ang mata mo pero ’yong utak mo at marami pang iniisip. Tang*na kasi! Ano bang pinakain sa’kin ni Von kaya di ako agad makatulog. Ni ’yong utak ko ay puro sya ang laman yawa!

Kung di ko pa naramdaman ang init ng sikat ng araw ay di ko pa namamalayang umaga na non at saka pa ako nakatulog. Kaya eto, wala pa sanang planong bumangon kung wala lang tumawag.

Agad ko ng tinignan ang name at sinagot ito.

“Mom, dad, musta kayo jan?” Agad kong bungad sa kanila. Video call kasi kaya kitang-kita ko sila.

“Kakagising mo lang?”

“Hmm” simpleng sagot ko nalang sa tanong ni dad.

“Okay naman kami dito. Ikaw? Musta ka jan?”

“Okay lang din po” sagot ko.

Ang usapan namin ay ’yong normal conversation lang naman ng mag pamilya. Nagkakamustahan at Nagkukwentihan ng mga ganap nitong nakaraang araw. Feeling ko nga ay wala na ’tong planong umuwi ang parents ko dahil mukang nag eenjoy sila don haha!

“Sabi ni Jordan ay paminsan-minsan ka nalang daw matutulog sa bahay” usisa ni mom kaya’t nagpatay malisya agad akong di ko masyado sya narinig.

“H-ha? Ahh oo kasi palagi akong natutulog kila Kent at Keith” palusot ko jusme!

Napataas pa agad kilay ko ng makitang si mom na ang naghawak sa selpon.

Napapakamot pa ako sa batok. E itong parents ko kasi, walang kopas ang kasweetan ng dalawa.

Nanonood daw sila ng tv at magkayakap pa sa couch? Taena! ’Yan ang when? Ah este wala pa rin naman akong plano mag asawa oh ano.

“Kailan pala kayo uuwi?” Pag-iiba ko.

“Miss mo na kami, baby boy?”

Ewww! Mom naman eh! Bumalik na naman sya sa pagtawag sa’kin nyan haisstt! Ang laki ko na kaya. Gusto nya dalhan ko kaagad sya ng nobyo ko pagbalik nila? O baka dalawang chix pa dalhin ko sa bahay haha!

Patawa-tawa pa ako dahil sinabi ko talaga ’yon kay mom na kung magdadala ako ng babae sa bahay pag-uwi nila ay titigil na sya kakatawag sa’kin ng baby boy pwee!

So ayon, ano uwi pa sa deal ang pag-uusap namin at sumang-ayon don sa pagtigil ng tawag sa’kin na ganon basta may maipapakilala akong babae sa kanila pagbalik.

Pero sa totoo lang ay bigla nalang pumasok sa utak ko ’yong sinabi ni Von na sasama sya sa’kin sa bahay kapag nandito na parents ko gagi!

F*ck! Baka mangulit agad si Von jusko!

Sana di pa sila uuwi taena!

I mean… I missed them so much pero may nakaabang rin na asungot. Pa’no kung tutuhanin ni Von ’yong sinabi nya na kakausapin parents ko at hihingi ng permisso? Hoossssshh! Ayaw ko pang matali sa taong di ko naman gusto no!

’Tsaka bakit ba puro Von ’tong utak ko. Need ko na bang uminom ng gamot dahil nahihibang na yata ako eh. Kagabi si Von, ngayon naman ang naiisip ko si Von. Yawa! Kinulam ba ’ko ng lalaking ’yon?

Haisstt!

Pagkatapos naming magkausap nina mom at dad ay naligo agad ako. Naalala ko kasi ang usapan ng barkada na magkikita kami ngayong hapon. Gagala talaga ako ng todo para ma divert naman ’tong nasa isip ko at di puro nalang ’yong lalaking ’yon.

Pagkatapos maligo ay sobrang fresh sa pakiramdam. Agad ng kumain ng pananghalian at napagalitan pa dahil nag lock daw ako ng pinto at ayaw buksan nong gigisingin daw sana ako para kumain ng umagahan. Well, nilambing ko lang naman ang parang pangalawang tatay ko at para matigil na sya kakasermon sa’kin.

Sya na rin naghanda ng makakain ko at naglapag sa mesa. Nagpasalamat nalang ako pagkatapos at kinain na. Medyo dinagdagan nya pa ang rice sa kanin ko para daw di ako madaling magutom at baka di na naman ako kakain ng dinner haha!

Kuya Jordan naman eh! Mas strict pa sa kay dad. Tsk!

Pagkatapos kong kumain, kunin ang dapat kong dalhin ay lumabas na ako ng bahag.

Agad akong nagpaalam sakanya na aalis ako ng bahay at kasama ang barkada. Wala naman daw problema basta uuwi daw ako dito mamayang gabi dahil napapadalas na ang di ko pagtulog dito. Baka raw kung ano-ano na pinaggagawa ko at sya pa raw mapapagalitan ni dad dahil di ako inalagaan ng maayos. Wews!

Okay lang naman siguro na gala ako ng gala dahil di naman ako babae at di naman ako nabubuntis kung magkataon haha!

Pero syempre, sinusunod ko ang payo ni kuya Jordan at nagpaalam na nga.

Dala ko kotse ko ngayon pati driver’s license. Jusko! Naaalala ko pa agad ’yong banat ni Von nong kagabi tungkol dito sa lisensya na ’to takte!

May pa tanong-tanong pa sya kung na suspended ba driver license ko for “driving me crazy” pa syang nalalaman. Likeee ewwww! Kagilok! Haha!

Mabilisan din naman akong nag drive pero di naman ’yong halos lilipad na. Na miss ko ring magmaneho eh. Si Von kasi ay ayaw nya man lang ako payagan na mag drive sa kotse nya kapag nagbya-byahe kami. Baka takot masira ko sasakyan niya? Tskk! As if naman di kayang bayaran ni dad ang halaga na ganon, tsk!

Mga 20 minutes lang ay nakarating na ’ko.

Malapit lang naman ang venue na sinabi ni Kent kaya mabilis lang din akong nakarating.

Pagpasok ko ay agad nilibot ng paningin ko ang mga tao sa loob. Medyo malaki-laki rin kasi ang space at medyo maraming tao.

Agad akong ngumiti ng makita si Keith na kumaway-kaway. Naglakad na rin ako patungo sa pwesto nila at umupo sa bakanteng upuan. Saktong apat lang din para sa aming magbabarkada.

Gusto ko pa ngang matawa ng makita kung ano ang nakalagay sa mesa.

Ang init-init sa labas tapos nagkakape sila? Well it make sense din naman dahil dito sa coffee shop namin naisipang magkita ng barkada. Pero seriously? Di ba nila nakikitang tirik na tirik ang mata ko ay este ang araw sa labas? Wews! Pero may aircon naman sa loob kaya ano bang inaangal ng botse ko tsk!

May available na milktea naman sila dito kaya ’yon nalang inorder ko.

Pag-upo ko ay nagkamustahan din agad kami. Nag-uusap tungkol sa mga ginagawa rin nila nitong mga nakaraang araw. ’Tsaka medyo matagal-tagal na rin ’yong huling gala naming magbarkada ano?

Pero normal lang din naman ’yan ngayon. Malalaki na kami at may sarili ng mga trabaho kaya malamang, uunahin namin trabaho namin kaysa sa lakwatsa.

Actually okay na sana pag-uusap namin ehh. Peri itong si Dennis, biglang iniba ang topic taena!

“Kumusta kayo ng afam mo bhiee?” Pabebe nya pang tanong sa’kin na nagpa twinkle-twinkle ang mata. Kung suntukin ko kaya ’to para makakita talaga ng butuin? Chos!

“H-ha? Anong afam?” Pagkukunwari kong di alam ang sinabi nya. Makakalusot na sana ako at planong di pansinin ang tanong pero silang tatlo na talaga ang tumitig sa’kin na parang nanunukso.

“Kaibigan lang kami non” tugon ko. Pero bakit ba ako na naman ang center of the topic? Ganyan ba talaga basta gwapo, palaging pinag-uusapan? Tskk!

“Friends?… with benefits” panunukso na naman sa’kin ni Dennis. Haissst!

“Walang ganon. Friends should stay friends” parang matanda pa ako na nagpayo sa kanila jusko! Eh sa wala akong pwedeng e depensa sa sarili ko eh. ’Tsaka sinasabi kong kaibigan ko lang si Von tapos yakap-yakap pa ako tuwing gabi taena! Di ko tuloy mapigilan na namang mamula ng maalala ang mga kalambingang pinapakita ni Von sa’kin.

“Pwede kaya ’yang friends with benefits, diba baby Kent?” Ani pa ni Dennis habang niyayakap ngayon si Kent na parang magnobyo ang dalawa.

“Yuckkk” si kent naman sabay taboy sa isa naming kaibigan. Eh sila kasi magkatabi ngayon samantai kami naman ni Keith dito sa harap.

“Ay wow ha! Ikaw na nga pinakapanget sa’tin dito tapos kung makayuck ka sa’kin” maypa wave-wave pa ang ulo ni Dennis na parang feel niya may mataas syang buhok na fini-flip.

Bahagyang mahina na tumawa naman si Keith sa tabi ko. Eh kasi naman sinabihan si Kent na panget so parang sinabi na rin ni Dennis na panget rin si Keith dahil magkambal ’tong dalawa.

Well sa totoo naman ay walang panget sa aming magbabarkada. Normal na bangayan at tuksuhan lang talaga namin ’yong ganon. Saktong tinawag na ngalan ko kaya kinuha ko na ang milktea ko na dark chocolate and coffee flavor at bumalik rin kaagad sa pwesto.

Actually maeenjoy na sana ako dahil akala ko makakatakas na ’ko sa tanong ni Dennis pero takte! Binalik pa sa’kin ang usapan.

“Ano, malaki ba?” Naeexcite nyang tanong sa’kin.

Malapit pa akong mabulunan sa pearl ng milktea don sa sinabi niya.

Di agad ako nakasagot dahil naaalala ko na naman ’yong litrato ni Von sa selpon nya na hubad lahat. Oh gosh! It’s still so clear on my mind ’yong maugat at malaki nyang ari. Pakshet! Kailangan ko na sigurong ipatumba sarili ko dahil marami na akong nalalaman jusko!

“Silent means yes? Malaki? Gaano kalaki? Nasubo mo ba pati itlog?” Sa tanong ni Dennis ay di lang ako ang nabulunan. Pati ’tong si Keith na katabi ko ngayon ay napaubo-ubo. Jusko talaga ’tong si Dennis ehhh. Kung ano-ano ang lumalabas sa bibig.

“Ewan ko. Eh pa’no ko naman malalaman na di ko naman tinignan at kaibigan ko lang ’yon” rason ko. Pero seriously? Kung iisipin ko lang ’yong nakita kong litrato ni Von. ’Yong sa ano nya, imposebling may kayang sumubo non ng buo. Tang*na! Baka mawalan ka pa ng hininga non.

Nilingo-lingo ko nalang ulo ko para malimutan ang walang kwentang nasa isip ko. Tinignan ko ngayon si Keith na tahimik lang na parang may sarili na namang mundo.

“Musta pala kayo ni Cris?” Tanong ko kay Keith. Balita ko kasi mag 2 years na ’to sila ehhh! Naks naman ’tong isang kaibigan namin! Sa aming apat ay parang si Keith lang ’yong mabait haha!

“Okay naman kami… Nilegal na rin ako ni Cris sa parents nya” napangiting sabi nito. Halata ngang kinikilig ’tong isa eh. Bisexual kasi sya tulad ng kakambal nya na si Kent. Sa aming apat ay ako lang ata ang straight eh.

Ahmmm… Straight?

Bigla ko nalang naalala nong pinagnasaan ko si Von. Tang*naaaaaa! Bat ba sa lahat ng sitwasyon ay naiisip ko ang lalaking ’yon yawa!

“Naksss!” Munting tugon ko nalang don sa sinabi ni Keith at para rin mabalik atensyon ko sa kanila.

“Eh ikaw Dennis? Musta ’yong sinabi mong bagong jowa mo?” Pagtatanong ko.

“Ha? “ Patay malisya nya rin tugon.

“Ah ’yon?… Iniwan ko” sagot na medyo natatawa pa.

“Bat naman?” Seryoso kong tanong. Eh kasi diba dapat malungkot sya dahil nagkahiwalay sila?

“Ano kasi ehhh” pabitin nya pa kaya uunahan ko na sana.

“Nag cheat—?”

“Ang liit ng ano nya bhieee, di ako satisfied” pagpuputol nito sa’kin kaya pating sila Kent at Keith ay napanganga sa gulat.

Gulat sa dahilan nya kung bakit iniwan, animal!

“Ilang inch ba ’yong kanya?”

“7”

“Ay gago! Malaki na ’yan!”

“Wasak na wasak na ako bhiee kaya di ko na feel ang 7 inches haha!” Pagdadahilan nya pa.

Itong si Dennis talaga! Sana pala di na sya naghanap ng jowa at sumali nalang sa paluwagan taena!

Balik nalang kami sa pag-inom. Medyo natahimik rin kami sandali ng may biglang nag chat sa’min lahat. Nagseselpon na muna kami ng ilang minuto.

Nag reply nalang din ako kay Von sa chat nya na paalala. May lakad kasi kami mamayang gabi.

“Guys” tawag sa’min ni Dennis kaya napalingon agad kami at napabitaw sa aming mga selpon.

’Yong titigan namin apat ay alam na agad namin kung ano ang kasunod nito.

“Punta tayo sa bar mamayang gabi”

“Game ako jan”

“Papahuli ba ’ko?”

’Yan na mga usapan nila pero ako? Ewan! Mukang tinitimbang ko pa kung ano gagawin ko taena!

“Ikaw Austin?”

“Ha?” Patay malisya ko na namang sabi.

Gosh! May lakad kami ni Von eh. Plano nya ’kong isama sa isang birthday party ng kakilala nya. Napag-usapan na namin ’to kagabi pagkatapos nong pag dinner namin tapos nagchat pa sya ngayon lang na pinapaalala sa’kin ang oras. Wews!

Pero gustong-gusto kong sumama at mag bar lalo pa’t paminsan-minsan nalang kaming gumagala ng barkada.

What to do? What to do?

Napagakat na lamang ako ng labi bago magbigay ng sagot sa mga barkada ko.

Bahala na. Magdadahilan nalang ako kay Von. Total magaling naman akong magpalusot.

“Of course… I’ll go” nagdadalawang isip pero nasabi ko rin sa huli.

Matapos bg usapan namin ay planado na agad ang lakad ko mamayang gabi.

Mabilis lumipas ang oras at heto ako ngayon sa bahay. Nakabihis na ng pang gala at nakaharap sa salamin. Wews! Sana talaga di madismaya si Von kapag sasabihin ko sa kanya na may importante akong gagawin. Actually kinakabahan ako. Nauna kasi plano namin ni Von pero mukang mas matutuloy ang lakad ng barkada. Haissttt!

’Tsaka di ko pa nasabi sakanya. Medyo kinakabahan kasi ako na parang timang taena.

Inayos ko nalang sarili ko at lumabas uki ng bahay. Di naman nagalit si Kuya Jordan dahil ang importante ay dito ako kumain haha! ’Tsaka rason ko rin ay alas dyes lang ng gabi ay uuwi rin agad ako.

Pero iwan ko nalang dahil baka hanggang maumagahan na naman kami sksk!

Saktong alas sais ng gabi ay naisipan kong dalawin si Von sa condo niya. At dahil madalas na akong natutulog dito kaya alam ko na kung saang room at floor kay Von.

Habang naglalakad ako ay nandito pa rin ang kunting kaba. Di ako kinakabahan dahil sa pagsisinungaling ko. Mas kinakabahan ako na baka madismaya si Von. ’Tsaka nakakaguilty rin kaya taena! Pero wala eh. Mas gusto ko talagang gumala ngayon kasama ang barkada lalo pa’t matagal na rin ang huling bonding namin.

Kung sabihin ko nalang kaya sa kanya ang totoo? Pero mas nakakadismaya ’yong kinansel ko pag-aaya nyang samahan ko sya dahil lang pupunta ako ng bar diba?

Wews! Dati di naman ako ganito basta pinagsisinungalingan ko si Von. Pero ngayon? Yawa! Nakakaguilty na.

Ng marating ko ang room nya ay agad akong kumatok. Mabilis rin bumukas ang pinto at ilang segundo lang ng makaharap ko na si Von.

“Oh? Ang agad mo yata?” Bungad nya sa’kin at ngumiti lang ako na mas nagui-guilty. ’Yong mukha nya kasi ay parang asang-asa na sasama ako at napaaga pa.

Pinapasok nya rin ako at tinatanong pa kung kumain na ba ako o kung may gusto ba akong uminom.

Todo tango at lingo lang ako sakanya.

Sinabihan nya pa ’ko na baka gusto ko munang mahiga sa kama at umidlip dahil mamaya pa kaming alas otso aalis.

Umupo si Von sa couch habang may binabasa sa folder. Palihim rin akong umupo sa gilid nya. I put my head in his shoulder to get his attention.

“Why? May nagawa ka bang mali?” Malumanay pang tanong sa’kin ni Von. Sumagot ako na “wala” naman pero nagdududa pa rin sya sa kilos ko. Siguro nga ay una ko ’tong ginawa sa kanya. ’Yong bigla ka lang nagpapalambing sa lalaking palaging sinusungitan mo.

“Von” tawag ko sa kanyang ngalan kaya’t napalingon na naman sya sa’kin. Byt this time… Binaba na nya ang folder sa gilid nya at pinukos ang atensyon sa’kin.

“Yes Ali?” Masigla nya tawag din sa’kin.

“Ano kasi… Ahmm” sinusubukan kong sabihin at humanap ng magandang pakikitungo. Eh ang panget naman kung bigla ko nalang sabihin sa kanga diba?

Nako! Nako! Nako!

“Ano?” Ulit nya sa’kin.

Napakagat na muna ako sa ibabang labi at huminga ng malalim.

“Baka di ako makakasama” pagkatapos kong sabihin ’yon ay dumungo ako. Ang masiglang mukha nya kasi kanina ay nawala ng marinig nya mula sa’kin ’yon.

“May importante akong gagawin at lalakarin ngayong gabi mga 8 pm kaya baka di ako makakasama sa birthday party ng kakilala mo” paliwanag ko. Pero ’yong tingin ko ay wala pa rin sa kanya.

“Oh okay” simpeng sagot nya.

Parang nakokonsensya pa tuloy ako sa pabiglang pag back out ko. ’Tsaka unang nakapagsabi si Von ng plano namin pero mas pinili ko pa rin mga kaibigan ko. Alam kong paulit-ulit ko ng sinabi ’yon pero ’yon lang din ang naglalaro sa isip ko ngayon.

“Gustong-gusto kong sumama, Pero kasi” magpapalusot na naman sana ako. But he gently hold my chin for me to face him. Napaupo pa ako ng maayos habang kaharap ko na sya ngayon.

“No need to explain. You said it’s important so no need to feel guilty by canceling my invitation” pahinahon nya sa’kin.

“Just be safe, okay?”

“Thank you” ani ko.

Napangiti na lang ako sa pagiging maintindihin nya. Pero at the same time ay nakakalungkot dahil sinasagad ko ang pagiging mabuti nito sa’kin. Wews!

Pagkatapos non ay tumayo na sya at naghanda. Naligo na ito at nagbihis ng tuxedo.

Nagstay na muna ako ng ilang minuto sa condo nya at tinulungan syang mag-ayos.

“Von” tawag ko sa kanya kaya’t napaharap ito sa’kin habang sinusuit necktie nito.

Napatawa na naman ako ng kunti. Noon ko pa ’to napapansin eh. Something lack talaga sa neck tie nya sa tuwing magkikita kami na naka tuxedo sya. Nakasuot kasi sya ng ganito noon kapag galing sya sa trabaho.

Nilapitan ko nalang ito at pinadungo sya ng kunti dahil di sya abot ng kamay ko. Halatang nagulat pa sya sa ginawa ko at di ito nagsalita. Aba’y baka akala nya nakikipagmabutihan na ako sa lalaking ’to. Sadyang gusto ko lang bumawi don sa kasinungalingang sinabi ko kanina.

Inayos ko necktie nito. I mean presentable naman ang pagkakaayos nya pero di talaga perfect eh. Kay tanda-tanda na nya jusko!

Pinagpag ko nalang ang sa may balikag nya ng matapos ko.

“Thank you” bulong nya sa’kin saka humarap uli sa salamin.

Babalik na sana ako sa couch pero biglang namulupot ang kanyang kamay sa bewang ko at nilapit ako sa kanya. Napapatingin pa ako sa salamin ng ang atensyon nya ay nandon habang tinitignan ang repleksyon naming dalawa.

“Can’t wait to the day when you help me again with my necktie” saad nito. Sinubukan ko pa ngang kunin ang kamay nya at baka pwede na nya ’kong bitawan pero mas hinigpitan nya lamang at nilapit pa ang mukha sa akin.

“But I want that day to happen when we’re married already” dagdag nyang sabi kaya’t mahina ko na namang tinulak ang mukha nya gamit ang kamay ko para makadistansya sa kanya.

Taena nito. Kung ano-ano na naman lumalabas sa bibig. Tumalikod na lamang ako habang sya’y palihim lang ngumiti dahil sa ginawa nito. Mukang napapadalas na ang pagsasabi nya ng mga matatamis na salita dahil alam nyang naaapektuhan na ’ko. Taena kasi! May pa hawak-hawak pa sa bewang porket maliit lang ako. Tskk!

Binaling ko na lang sa iba ang atensyon ko. Ngayon lang din pumasok sa isip ko dahil parang may sinabi sya kagabi na kung anong klaseng party pero di lang ako sigurado kung tama ba ang pagkarinig ko.

“Von” tawag ko na naman sa ngalan nya.

“Yes Ali?”

“Anong klaseng party ba ’yong sa pagbirthday ng kakilala mo?” Pagtatanong ko na.

“Pool party”

Ay gago?!

WHAT THE FUCK??!!

“Oh bat naka tuxedo ka???!” Medyo tumaas pa boses ko pang pagkatanong.

“Chillax Ali, I’ll be attending a short meeting before I’m going to the party” ani nito sabay pakita sa maliit na bag na mukang dadalhin nya yata.

Napabuntong hininga nalang ako. Akala ko talaga mag tuxedo outfit sya sa pool party taena. Tatawanan ko talaga’to. Jusme!

Eksaktong alas 7:30 ng gabi ng lumabas kaming dalawa sa condo nya. May meeting pa raw syang pupuntahan eh kaya medyo maaga sya.

Nasa baba na kamo ngayon at sumasakay sa kanya-kanyang kotse namin.

Sya ay papunta na sa party samantalang ako ay nagkunwaring papunta na rin sa mahalagang lalakarin ko.

Sabay din kaming nagpaandar ng kotse at naglihis ng daan.

Ng makitang nasa malayo na ang kotse nya ay agad kong kinuha ang phone ko. Tinawagan ang tatlong kasamahan ko at agad din naman silang nagsi-sagotan.

“Arat na guyses” aya ko na di na makapanhintay.

“Nasa may mall pa kaming tatlo, sasabay nalang kami sa’yo dahil nasiraan kotseng dala ni Kent at ginamit ng parents nila ’yong isa pang kotse nila” dahilan ni Dennis.

“Okay”

Deritso nalang din ako sa sinabi nilang mall. Excited na talaga ko eh kaya pagpunta ko don ay pinasakay ko kaagad ang tatlong. Syempre nakamaayos na pandamit rin sila. Di na rin kami nagtagal don sa mall at medyo aabotan pa kami ng oras papunta don sa sinabi nilang bar. Mahilig kasi kaming mga barkada na pupunta sa mga bagong tayo na bar. Kasi kapag bago, aba’y marami talagang dadayo jan. Maraming chix! Ghaadd!

Saktong lang din naman ang takbo ng kotse ko. Nakasunod ako sa speed limit ng highway para iwas rin disgrasya. Baka kasi sa hospital pa punta namin imbes na sa bar haha!

Eksaktong 9pm ay nakarating na kami. Medyo malayo-layo diba? Pero okay lang ’yan. Kaya dapat talaga umaga na kami uuwi para sulit pagpunta namin dito.

Agad din naman kaming pumasok. Simpleng pa tingin-tingin lang sa mga tao sa loob at pa kidhat-kidhat sa mga natutupohang babae.

Ganito pa lang kaaga ng gabi pero ang dami ng tao. Kaya ito gusto naming puntahan ehh. Basta bagong bukas, maraming dadayo.

Nakahanap agad ng table at doon kami umupong apat. Nag order na agad kami ng drinks pero light lang. Sobrang aga pa kasi para malasing.

Paglingon ko kay Dennis ay jusko! Nawala na ang loko. Mukang may target na naman ’yon taena! Ang bilis ah? May nahanap agad? Sa ganito kaaga? Wews!

Napapatingin nalang din ako sa loob. Sa mga desinyo ng bar na ’to ay parang pamilyar. Parang same style sya nong isang bar na pinuntahan din namin noon pero medyo malaki ’yong napuntahan namin noon.

I wonder if same lang din ba ang owner ng bar na ’to sa napuntahan namin?

Well bakit ko nga ba iniisip ko ’yan. Ang importante ngayon ay mag enjoy ako.

Paglingon ko sa kabilang banda ay may nakita akong isang babae na tingin ng sa’kin.

Malagkit na napatitig na lamang ako dito na halos wala ng suot dahil sa sobrang ikli ng mga damit.

Sa mga titig ko ay alam na agad nya na gusto ko syang palapitin sa’kin. Ininom nya pa ang drinks nya bago sya lumapit. Pinaupo ko sya sa gilid ko pero mas ginusto nyang umupo sa hita ko kaya pinabayaan ko nalang.

Napabuka pa ang dalawang hita ko ng gusto nya talagang umupo sa harap ko. I just let her what she want at wala din namang pakialam sina Kent at Keith kaya tinodo ko na.

“Such a beautiful girl with a soft butt” I whispered it to her. Ang lambot kasi ng umupo sya sa harap ko.

“You look minor but such a good in flirting huh?” Balik nya sa’kin.

Sa sinabi nyang ’yon ay nagbago ang timpla ng mukha ko.

Gago?

Nakakainsulto ’yon ah! Ako? Minor? Tskk!

Agad ko syang tinabig at di pinansin. Iba kasi ako eh. Ang bilis kong mawalan ng interes sa isang tao kapag na dissapoint ako.

Napamura pa nga ito at kung ano-ano ang sinabi saka umalis haha! Bahala sya. Nawala interest ko taena.

Porket ba maliit height ay minor na agad tingin sa’kin? Pshh!

Mabilis lumipas ang oras at nag-iinoman na kaming apat dito sa table. Bumalik na kasi si Dennis at baka tapos na sa na target nya kanina haha!

Nakadalawang bote pa ako at medyo tipsy na. Well eto ako eh. Ang hilig uminom pero mabilis din naman palang magising.

Saktong mga alas dose ng gabi ay malakas na ang tugtog. Patay na rin lahat ng ilaw at tanging ’yong sa pandisco nalang talaga. Marami na ang sumasayaw sa gitna at nagsitayuan na rin ang mga kasamahan ko.

“Hanap tayo ng chix” aya pa sa’kin ni Kent. Actually kami lang nila Kent at Dennis ang sumayaw sa gitna. Si Keith ay nagpaiwan don at di raw sasayaw. Ni hindi nga sya uminom. Mukang sinusunod yata payo ng nobyo nya wews! Nagpaiwan rin sya lara daw magbantay sa mga gamit namin.

Ng nasa gitna na kami ay kung sino-sino nalang ang nakakasayaw ko. Medyo lasing na rin kasi at wala ng pakialam. Basta na kay Keith ang wallet at susi ng kotse kaya wala akong problemang sumasayaw kahit na sobrang tao.

Saktong kakapalit ko palang ng partner sa sayawan at may lalaki agad na sa aking harapan. Napatingala nalang ako ng may katangkaran din ito at gwapo pa.

Hmmmmm mukang nakabantay yata ’to sa’kin na wala na akong kasayaw para sya naman.

Wews!

Well, I don’t mind din naman. Sayawan lang din naman ang gusto kaya bat aayawan ko diba?

Hataw na kung hataw akong sumayaw. Ang swabe niya pang gumalaw na parang sanay sa disco.

Ng hawakan nya ang bewang ko ay di ko nalang pinansin ’yon. Naghihiyawan na nga kami dahil sa ganda ng pakiramdam ng medyo lasing at ang lakas pa ng tugtog.

Ilang minuto rin ang lumipas pero di talaga umalis ang lalaki sa harap ko. Mukang sosolohin nya ’ko hanggang umaga ah? Type ba ’ko nito? Tskk!

At dahil nga nasa bewang ko ang kamay nya kaya pinatong ko nalang din ang kamay ko sa leeg nya. Di rin naman kasi malayo ang agwat ng height namin kaya abot ko ito. Di tulad ng kapag kami ni Von ay kailangan ko pa syang padukuin at kulang nalang may patungan pa ako para maabot ko sya.

Pero bakit ko nga ba naisip si Von ngayon? Taena! Pati ba naman dito ay bigla-bigla nalang susulpot sya sa utak ko takte!

Binaling ko nalang ang atensyon ko sa lalaking ’to habang sumasayaw.

Wala pa akong paki ng magsimulang hinahawakan niya ako sa dibdib. I’m too drunk to care. ’Tsaka bakit ko bibitinin na masayahan ang sarili ko? Wala naman akong nobyo ng tulad ni Keith na magpapakaloyal ako.

’Tsaka si Von? Tskk! Wala ’yon.

Sigurado din naman akong nag enjoy si Von don sa pool party nila. Baka nga may kaharutan na rin sya don eh. Kaya mas mabuti ng sulitin ko na rin dito.

Pero bakit ko nga ba naisip ’yon? Ako nga ang nag kansel sa pagsama sa kanya diba? ’Tsaka paki ko don kung may kasama pa syang dalhin sa condo nya pagkatapos ng party. Wala akong paki kung saan pa marating ang kaharutan nila. Walang-wala akong paki.

I enjoy dancing while facing with another man. I looked at him so seductively and I saw him smirk with I did.

Nanlaki ang mata ko ng bigla nalang akong hinalikan ng lalaking ’to na nasa gitna kami ng marami ring sumasayaw. Di ako nakagalaw agad. Di halos nagproseso ang utak ko.

Pero kapag naiisip ko kung ano ang posibleng ginagawa ni Von ngayon ay di ko maiwasang mamigat ang pakiramdam. Di ko nalang namalayan na nakikipaghalikan na ako sa lalaking ’to.

He’s a good kisser too. First time kong makipaghalikan ng ganito ka lalim. Kissing deeply with a totally stranger.

Sa pagdistansya ng aming mga labi ay parang nawala ako sa kalasingan ng maramdaman ang sobrang higpit na pagkahawak sa pulsuhan ko.

Gulat na gulat ako ng may humila sa’kin. Hindi lang basta hila dahil mukang galit ito at halos kaladkarin ako palabas ng bar.

’Tsaka sino ba ’tong humihila sa’kin? May galit ba ’tong kinikimkim? At ang bastos ha! May kaharutan pa ako don sa gitna tapos bigla na lang akong kakaladkarin sa labas.

“Bitawan mo nga ’ko” umpisa ko habang hinuhugot ko sa kanya ang kamay ko.

Sobrang laki pa ng mga hakbang nito kaya baka masapindol pa ako at maderitso sa sahig taena!

“Bitawan mo nga ’ko sabi eh! Masakit na pulsuhan ko tang*na!” Sa bukyaw kong ’to ay hinarap nya ang kanyang mukha. Napahinto pa sya kaya’t agad nanlaki ang mata ko.

Medyo malabo man ang aking paningin pero kinakabahan ako ng alam ko at kabisado ko ang porma ng mukha nito.

“V-von?” Paniniguro ko.

“Important to do, huh?”

Sa boses nyang ’yon ay nakompirma ko ngang sya ’to. WTF! pa’no nya ’ko nahanap? At pa’no nya ’ko nakita sa sobrang dami ng tao sa loob?

Tsaka…

Nakita nya ba ang pakikipaghalikan ko don sa ibang lalaki??!!

“Sa’n mo ’ko dadalhin?” Tanong ko habang nagpumiglas sa mahigpit na kapit ng kamay nya sa pulsuhan ko.

“Uuwi tayo” matipid na sagot nito at simulang hinila na naman ako. Palabas na kami ng bar at wala ng ibang tao dito dahil nasa loob na ang lahat.

“Sasama ka sa’kin sa condo” dugtong pang saad ni Von.

“T-teka lang. Let me explain—”

Sa sobrang gulat ko sa sunod niyang ginawa ay napagkrus ko ang dalawang kamay ko. Bigla nya ’kong sinandal sa dingding pero di naman ganoon kalakas. Halata kasing nagpipigil sya dahil sa labis na pagkapit ng kamag nya sa magkabilaang balikat ko.

Galit ba sya?

Sa tanong kong ’yon ay napalunok na lamang ako.

“Seems like you become a good liar now”

Napaduko ako at di alam kung pa’no magpaliwanag sakanya. Pilit nya pang inaangat ang mukha ko para makaharap sya.

“In every lie, there should be a punishment… Ali”

To be continued…

Hala! Oh no Austin! What to do? What to do?

Papunta na ba tayo sa exciting part? HAHAHA!

Well, to be cleared lang ha? Uso kasi ’yong call out ngayon sa mga writer lalo na tungkol sa mga gender orientation keneme.

Pero si Austin talaga ay isang bisexual. Di lang sya out as bisexual at parating sinasabi na straight sya kahit na attracted naman talaga sya in both gender.

Simple and short explanation pero sana ma gets niyo ha? Ayokong may magra-rant dito sa story ko ng kung ano-ano.

So ayon lang.

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 15

“Von tama na ’yan” pagpipigil ko sa kanya pero winawakli niya lang ang kamay ko upang di ko maagaw sa kanya ang baso.  Nakalaklak na sya ng ilang botelya ng alak ngayon. Kahit anong pigil ko sa kanya ay parang wala lang syang naririnig at umaastang wala ako rito sa harapan nya.

Tumayo na naman sya at di pa nakuntento sa mahigit isang kahon na parang tubig nya lang ininom. Nagpapanik na ’ko kung pa’no ko sya papaamuhin. Ni kung umasta sya ay di niya ’ko kilala.

Sobrang dami nya ngang stack ng alak ngayon sa ref nya di tulad nong una niya ’kong dinala dito. At baka di talaga sya titigil hanggat di nya ’yon nauubos jusko!

Ewan ko kung ano na ang nangyayari kay Von. Kung tignan nya nga ’ko ngayon ay ibang-iba sa tingin nya sa’kin nong mga nakaraang araw. Para syang galit na galit pero di nya mabuhos sa’kin na baka masaktan nya ’ko.

Well, magsimula kasi syang ganito mula kanina pa. Nasuntok ko kasi sya nong sinubukan nya ’kong halikan don sa may bar.  E nabigla lang naman ako non. I didn’t expect when he said about the punishment in every lie I said ay mapupusok pala na halik.

I mean… I punch him not because I didn’t like him to kiss me… Tulad nga ng sabi ko ay nabigla lang ako at saka lang nagproseso sa utak ko ng tapos ko na itong gawin sa kanya.

Umalis pa sya agad non kaya todo habol ako. Paulit-ulit kong sinabi ang salitang ‘sorry’ pero di na nya ’ko pinansin non. Sobrang ironic nga diba dahil wala akong paki nong nakipaghalikan ako sa totally stranger kanina pero nong kay Von na ay suntok pa ang inabot nya.

Ang bilis nyang kumilos at iniwan ako mag-isa sa labas ng bar. I takes a moment bago pa pumasok lahat sa utak ko ang mga nagawa ko. Di agad ako mapakali non. Kinuha ko kaagad kay Keith ’yong susi non at nagmaneho patungo sa condo nya. Sinabihan ko nalang si Keith non na babalikan lang sila pero ewan ko kung magagawa ko pa.

Ang bilis kong magmaneho non sa daan kahit sobrang lalim na ng gabi. Baka kasi maabotan ko pa ang kotse nya. I even drive it full speed just to follow Von pero di ko na nakita sa daan ang kotse nya. Mukang mabilis rin itong nagmaneho.

Habang nasa kotse ako ay ngayon ko lang naisip na sana di ko nalang ginawa ’yon. Bakit ko ba kasi ginawa ’yon. Una nagsinungaling pa ’ko na may importanteng lalakarin pero sa bar naman talaga ang punta ko. At nakikisayaw pa ako sa ibang lalaki. Saka di lang basta sayaw dahil nakipaghalikan pa ’ko don at sigurado akong nakita nya. Sigurado akong kitang-kita nya ’yon dahil ng pagkadistansya ng aming mga labi don sa stranger guy ay hinila kaagad nya ’ko.

And I’m thinking of what he felt when he saw me kissing another guy. Eh diba mahigit isang buwan palang nong nagkabati kami ng sa pag-aakalang ako si Aiden. 1 month and days palang pero eto na agad nasaksihan nya.

Mahigit isang oras na nasa daan akong nagmamaneho at malapit na ’ko. Nawala nga ang kalasingan ko at para akong suspect na nahuli sa akto.

Deritso ako sa condo nya na nagbabakasakali na nandon sya. Dali-dali pa agad akong umakyat non at sana nandito lang sya. Kinakabahan pa ’ko ng sinubukan kong kumatok pero walang nagbukas.

At total alam ko naman password ng condo nya kaya pumasok na lamang ako. He already told me noon na pwedeng-pwede ako pumasok sa condo nya kung kailan ko gusto. Medyo makapal man ang mukha ko para pumasok pa sa condo nya matapos ng makita nya pero sinubukan ko pa rin.

I don’t know but there’s something inside of me to keep pushing myself to find Von or else… Or else I’m not gonna see him again.

Alam kong overthink ko lang ’yon pero pa’no kung mangyari? Pa’no kung bigla nalang syang maglaho nyan pagkatapos ng ginawa ko? Nakailang tawag na rin kasi ako sa phone mula kanina pa nong nasa kotse ako pero di nya sinasagot.

Pero diba dapat matuwa ako?

Dapat matuwa ako na di na sya magpapakita kung ganon para matapos na ang pagpapanggap ko. Pero bakit di ito ang naramdaman ko ngayon? Bakit kinakabahan ako habang iniisip ko ang posibleng mangyayari. Is these really what I want?

Sa pagpasok ko sa condo nya ay mabuting nakita ko sya rito.

Nakita ko syang naglalasing kaya agad ko syang pinigilan.

Para na akong timang ngayon na todo agaw sa kanya ang botel ng alak pero ayaw nyang ibigay.

Kinakabahan ako kung pa’no ko ipapaliwanag sa kanya. Kung pa’no ko ipapaintindi sa kanya na wala lang ’yong nakita nya. He’s just a totally stranger that I kiss. But It’s just a kiss pero bat kung makaasta sya na kung ano na nagawa ko?diba di rin naman ako naghanap ng iba at di planado ang nangyari.

Gusto ko syang kausapin ng masinsinan pero may ipapaliwanag nga ba ako?

Wala! Dahil… dahil mali naman talaga ang ginawa ko. Oo, inaamin ko na. Pero bakit nga ba ako nagpapaapekto? Eh diba di ko naman talaga sya kaano-ano kung di lang ako nagpapanggap na si Aiden? He’s not my real boyfriend so why would I be loyal to him?! I could kiss who I want dahil single pa rin naman ako kung di dahil sa pagpapanggap ko.

Pero ’yon nga eh. Dahil di nya alam ang totoo. Dahil nagbukag-bulagan sya sa totoong nangyari kahit na sinabi ko na. Kaya ang turing nya pa rin na ako ang dating nobyo nya na nakikipaghalikan sa iba. Haissttt! Heto na nga siguro ang isa sa mga consequences ng pagpapanggap ko. Dahil di ko magagawa ang gusto ko!

“Bat ka ba naglalasing?!” Medyo tumaas na boses ko dahil kanina ko pa sya pinipigilan pero di man lang nya ’ko pinapansin.

“Bat ka ba galit?!” Ulit ko ng umasta pa rin syang wala ako sa harapan nya. Ni hindi man lang dumapi ang tingin sa’kin kahit kanina pa ’ko rito.

“Bat ka ba galit eh halik lang naman ’yon?!” Huling bulyaw ko sa kanya at naagaw ko rin ang atensyon nya. Muntikan ko pang masigaw sa kanya na “wala namang tayo diba so bakit ka galit” Buti nalang at nakapagpigil ako.

Mga nanlilisik na mata ay nakapukos sa’kin at halatang sya’y lasing na lasing. Gago! Gan’to ba sya tumingin pag lasing? Nakakakilabot na parang may gagawing masama sa’kin.

“You’re asking me why I am mad when I saw you kissing that man?” Mahinang boses pero sobrang diin nitong pagkasabi. Parang sarkastiko niya pang ulit sa’kin ’yon. Pinapamukha nya sa’kin kung gaano ako ka bubo sa tanong ko.

“What if I kissed another man too?” Tanong mula sa kanya na di ko inasahan. Di pa agad ako sagot. Actually di ko alam ang isasagot.

Von?… Kissing another man?

Eh diba sabi nya pa na mahal na mahal nya ang kapatid ko? So why would he kiss another man? Why?

“Eh diba may nobyo—” magpaliwanag sana ako pero pinutol nya.

“EXACTLY!” Sigaw nya pa.

“Then why are you kissing that man?!”

Takot akong humarap sa kanya ngayon sa sobrang panlilisik ng mga mata nito. Ni pakiramdam ko ay ang bubo ko sa mga tanong ko kahit na alam ko naman na mali ako.

“For fuck sake Ali. Napaka insensitive mo!”

Di lang basta duko pero nanginginig na katawan ko ng nag-umpisa syang magbasag ng bote. Takot na takot na ’ko baka ako na ang sunod nyang tamaan sa walang laman na bote.

Pagkatapos ng dalawang bote ay umupo syang muli. Napadungo pa ito habang mahigpit na nakahawak ang kamay nya sa kanyang buhok.

Di ko alam na ganito ang epekto sa kanya sa nagawa ko. Siguro nga tama sya. Napaka insensitive ko. Ni hindi ko man lang inisip kung ano ang mararamdaman nya bago ko gawin ang mga bagay-bagay.

Sinubukan kong lumapit muli at hawakan ang kanyang kamay pero marahas nya iyong tinabig. Sa inasal nyang ’yon ay mukang nasaktan ko nga sya ng todo. I didn’t mean to hurt him this way.

“Ginawa mo na naman” pag-iiba nya na mas nakakuha ng atensyon ko.

Ng sya’y tumayo ay hinanda ko na sarili ko. Alam kong sisigawan na naman nya ’ko. And I guess I deserve this. Kahit na nagpapaggat lang ako na ako si Aiden pero di ko pa rin ipagkakaila na nasaktan ko sya. Na nasaktan ko ang damdamin nya.

“YOU LIED…” Sigaw nya at hinahawakan na ang braso ko. Nag-iba pa timpla ng mukha ko ng medyo masakit na ang pagkapit nya sa braso ko. Akala ko nga ay ’yon lang ang sasabihin nya.

“AND YOU CHEAT ON ME AGAIN!”

Sa sinabi nyang ’yon ay napatigil ako. I don’t know how to process.

Cheated? Again?

Did my twin brother cheated on Von before? Nagsimulang naguluhan ako. Nong nakaraang araw lang nong sinabi ng Vice president ng company nya na may relasyon din sila ni Aiden noon.

Is these mean… Aiden cheated on Von? At don pa sa lalaking ’yon?

Gulong-gulo ako. Di ako makakuha ng sagot. I want to ask him again this time pero parang umurong dila ko.

“Sino ’yong lalaking ’yon?” Pilit nya sa’kin pero di ko man lang magawang masagot.

“Sya ba ’yong lalaki mo noon na kahit anong pilit ko sa’yo ay di mo sinasabi sa’kin?”

Di ko alam kung ano ang isasagot ko. Wala akong kinalaman sa nangyari sa kanilang dalawa noon.

“HA?! SUMAGOT KA!”

Nanghina na tuhod ko. Hindi ako nasanay na sinisigawan ni Von. Gusto kong umiyak sa harapan nya na parang napanghuhinaan ng loob. Why is he too mean to me? Gusto kong sabihin na di ko lalaki ’yon. Isang beses lang kaming nagkatagpo at di pa planado ang lahat…

Pero alam kong kasalanan ko naman… So maybe I deserve these?

“Di pa ba sapat ’yong pagpapakumbaba at palaging pag-intindi ko sa’yo noon?”

Kissing another man while you had boyfriend is really not a good idea. I didn’t think what would be the effect to Von. He’s maybe now doubting himself again and try asking if what he did to me not enough…

I was about to say sorry… Sorry for everything I did tonight and asking for his forgiveness but he asked me a very hard part. 

“Do you even love me?”

Holding my hands as if he’s begging me to say yes. When I didn’t respond, he tried to rephrase his question.

“Or even like me?”

I just shake my heads while he slowly release my hand.

“Just a little bit?”

“No” I simply replied.

Halata sa kanyang mukha na nasaktan sya. Halata sa kanyang mukha na inaasahan na nya ang sagot ko pero umaasa pa rin itong mababago.

Imbes na hintayin ko ang kamay nya na bumitaw ay inunahan ko na sya. I don’t know what’s happening to me. I told him that I didn’t like him but it’s contracting what’s inside of me.

I take my time to distance myself to him while he’s holding his tears. Napakagat labi pa ’ko ng parang di ko na alam ang ginagawa ko. Nagpipigil na lamang ako sa sarili ko na baka masabi ko sa kanya ang totoo. But tonight is not the right time. Plus he’s drunk… Baka kung ano pa gawin nya sa sarili nya o kaya sa’kin.

“I didn’t liked you nor love you, Von” I clarified to him. A simple tears slowly pouring into my cheeks. I’m too weak.

Ako ang umiiyak ngayon imbes na sya. Ewan ko pero ako ang naapektohan sa mga binibitawan kong salita.

I’m crying out of guilty. Sobrang guilty na ’ko kahit sa simpleng halik lang ’yon. Ng makita ko si Von na nagkaganito ng dahil lang don ay ngayon lang pumasok sa’kin na pagtataksil ang nagawa ko sa kanya.

“I don’t like you but I don’t know why I’m always thinking about you. I don’t know why I always smile when I’m thinking about you. I can’t explain. I don’t know why” walang dahilan kung bakit ko nasabi ’yon. Bigla nalang lumabas sa bibig ko ’yon. Ang akala ko nga ay tatalikuran lang ako ni Von matapos kong sabihing di ko sya mahal pero napabalik hawak sya sa kamay ko.

“Am I starting to have feelings for you?” di ko alam pero kusa lang lumabas sa bibig ko ’yon. Pagtatanong na di ko man lang pinag-isipan bago sabihin.

Sa tanong kong ’yon ay umamo ang mukha nya. Kumalma ang galit na galit na Von kanina. Alam kong lasing sya pero bakit nasa tamang pag-iisip pa rin ito? Maalala nya kaya ang sinabi ko sa kanya bukas? Anong mangyayari pagkatapos kong sabihin ’yon? Will he still love me or he will distance himself from me?

Munting hinawakan ang aking pisngi at mahinahong pinagdigkit ang aming mga labi.

He give me a soft kiss that I almost forgot what did just happened tonight. Para akong lumulutang sa hangin sa sobrang bagal ng halik nya. Rumesponde ako. Ginalaw ko rin ang labi ko tulad ng ginagawa nya. I’m loving the feeling of kissing Von. I’m loving the feeling of his lips are on mine.

Sa walang dahilan ay pinutol nya ang paghahalikan naming dalawa. Para pa syang balisa na tinapos ang malalim na halikan namin ni Von na parang pinipigilan ang sarili.

“Distance yourself from me” pag-iiba nya. I can even see in his eyes kanina la na nalasing na nga sya.

Umamo na sya. Di ko na makita ang galit na Von sa harapan ko kanina. Is he forgiving me that easily? Or is he just afraid to lose me and had no choice but forgive me for my wrong?

“You sleep here, while I’ll sleep on my office” ani na naman nito. Iniwasan nya ba ’ko?

“Why?” Agarang tanong ko at di pumayag sa kanyang tugon.

“Nakainom ka at lasing ako. Baka kung ano pa magawa ko sa’yo” banta nya na iba ang pinapahiwatig.

“Von I —” Sasalungatin ko na naman sana ang sinabi nya pero agad din syang nagsalita.

“Look, I’m too mad and couldn’t control myself anymore. Everytime I remember when I saw you kissing that man. I can’t think properly and wants to ravish you immediately”

I don’t know but when he say it aggressively… It turns me on. Baliw na siguro ako at sobra na pagnanasa ko sa kanya nong nakaraang araw para pati mga salita nya ay natu-turn on ako.

“I want to try it to you, Von” pag-aamin ko. All this time ay todo tanggi lang ako pero di ko ipagkakaila na gusto kong ma try sa kanya.

Di ko alam kung dahil lang ba ’to na nakainom ako kanina pero ’yon ay kusang lumabas sa bibig ko.

“Don’t start on me, Ali. Baka pagsisihan mo kung may mangyari sa’tin ngayon”

“Lasing ka rin Ali” dugtong nya.

I’m so touch knowing na may nagawa akong kasalanan pero nagawa nya pa rin akong tawaging “Ali”

“No… I’m aware what I’m saying right now” kasinungalingan na naman ang tugon ko kahit na ang totoo ay medyo nahihilo ako.

“Sex is not an option to settle things” pangangaral nya sa’kin. Ewan ko ba kung sino talaga ang lasing sa’ming dalawa. Kahit na si Von ay mas hamak na marami ang nainom kompara sa’kin, pero ’yong mga kilos ko ngayon ay parang ako pa ang mas naaapektuhan sa alak.

“I know… But… I just want you. Von, I want to feel you” wala sa sarili ko ng tugon. Siguro sobrang kinakabahan lang ako kanina kaya di halata na lasing ako, na gising ang diwa ko pero ang totoo ngayon na kumalma na ’ko ay ngayon lang ako nakadama ng nahihilo.

WARNING ⚠️ SPG SCENE AHEAD SO PLEASE READ AT YOUR OWN RISK! BE RESPONSIBLE TO YOUR OWN ACTION.

Sa sinabi kong ’yon ay di na nya pinalampas at hinalikan agad ako. Di tulad ng kanina dahil medyo mapusok kung angkinin niya ang labi ko.

His hand is now possessively holding my neck and waist while kissing me deeply. ’Yong parang pinapahiwatig nya na binantaan na nya ’ko pero ayaw kong makinig kaya di na nya problema kung may mangyari man sa’min ngayon.

Lumalim ang aming paghahalikan at karga-karga na ako ni Von. I’m new into these kaya sobrang nanibago ako sa ganitong halikan. Ginagaya ko pa ang bawat halik na binibigay nya sa’kin. Mabilis din naman akong natuto at sa mga halik ay mas lalong nagpapadagdag ng init sa aming mga katawan.

Nakagapos pa ang mga paa ko sa bewang nya habang kinakarga ako. He effortlessly lefted me up while his lips is on mine.

Ni hindi ko nga namalayang nasa kama na pala kami at hinuhubaran na nya ’ko. Ng mahubad nya ang pang-itaas kong damit ay deritso ang bibig nito sa utong ko.

“Nghhhmmmmm” a simple moan escaped on my lips as he start licking my nipples and suck it aggressively. Sobrang init pa ng bibig at dila nito kaya ibang-iba talaga sa pakiramdam.

So this is how it feels like.

It feels so great got someone licking and sucking your nipples.

Habang ginagawa nya ’yon ay napansin ko nalang na wala na akong saplot.

Sobrang bilis ng kamay nyang hubaran ako lahat-lahat. Ni hindi ko namalayan ’yon jusko!

Medyo nahiya pa ’ko sa kalagayan ko dahil di man lang sya naghubad ng kahit anong saplot habang ako’y hubad na lahat.

“You look so sexy” he whispered it on me then proceed to my neck. He plant kisses there. A soft kiss na mas lalong nagpadagdag ng sensasyon sa aking katawan.

He was busy doing it while I’m just laying in bed and feeling what he gave to me. I enjoyed it so much and didn’t expect that it feels this good. Para akong naa-addict sa bawat halik nya sa balat ko.

Napakagat pa ’ko sa ibabang labi ko ng medyo sinipsip nya sa may parte ng leeg ko. Para nyang minamarkahan ako at pinapahiwatig na wala ng ibang gagawa sa’kin non kundi sya lang.

Sa masarap nyang binibigay ay di ko mapagilang di mapaisip sa susunod nyang gawin.

Medyo nabahala pa ’ko ng siguradong ako ang mabo-bottom nito. Knowing na sobrang laki ng kahabaan nya kaya mapapaisip na ’ko kung gaano kasakit ’yon pag pinasok.

“Von, may kung anong pampadulas—” tatanungin ko na sana sya bilang paniniguro pero di ko natuloy ang sasabihin ko ng dahan-dahan nyang pinasok ang dalawang daliri nya sa bunganga ko dahilan para matahimik ako. Maski mga daliri nya ay malalaki na halos mabulunan ako ng pabigla nyang isubo ’yon sa’kin ng buo habang ang bibig nya ay munting hinahalikan ang leeg ko.

After he putted his two fingers inside my mouth, after it becomes wet, that two finger travel on my ass and slowly damaging my hole.

Napahawak ako ng mahigpit sa balikat ni Von ng sa simpleng kamay ay napakahapdi na. Sinusubukang pasukin ng kamay nya ang butas ko. Medyo napa-aray pa ’ko sa unang attempt nito. Pero kahit masikip,  dahil sa mabasa-basang laway ko na nasa mga daliri nya kaya medyo di nahirapang naipasok nya ’yon sa butas ko.

“Ngh—”

Ang labi nya ay lumipat sa aking bibig kaya’t di natuloy ang ungol ko. Mabagal na ginagalaw nya ang dalawang daliri na nasa loob ng butas ko ngayon. Kahit na pilit akong dinidistract ng labi ni Von ay di ko pa rin mapigilang umungol.

Nakagat ko pa labi nya when his two fingers spreading apart inside of me. Sinisiguro nyang paluwagan ako.

But what makes it great is that, it’s tingling inside of me.

It takes minutes rin ng medyo maluwagan ang butas ko. Sobrang hapdi na nga pero mukang alam nya kung ano ang gawin dahil mas nangibabaw sa’kin ang kakaibang sensasyon.

“Spread your legs” utos nya sa’kin habang sya ngayon ay tumayo saglit para hubarin ang pang-itaas na damit.  Napatingin pa agad ako sa kanya.

May kunting kalabuan man sa paningin ko ngayon pero bakas pa rin ang malaking katawan nito.

But the next thing he did dropped my mouth down. He also took off his lower clothes.

Nagdadalawang isip na tumingin ako sa kanya ng makita na ang kahabaan nito.

“V-von… I don’t think I could take it” ako.

“There’s no turning back, Ali” tugon nito na hinimas-himas ang kahabaan niya.

“Plus… Asshole is stretcheble so rest assured that you can take it all” pagsisiguro nya.

Should I believe him? That it won’t hurt and harm me. Lumapit na kaagad sya at hinila ang bewang ko. Nilagay nya pa ang isang paa ko sa balikat nya habang ang isa ay nakabuka lang kaya solong-solo nyang maaangkin ako ngayon.

Sobrang nakakalibog ng lawayan nya sariling kahabaan nito at hinimas-himas ang sarili.

Ng itinutok nya ang ari nya sa pang-upo ko ay di ko alam kung saan ako magsisisi. Is my decision good? Or it will lead me to death? Sobrang laki ng kanya! Sobrang haba at mataba pa takte!

“Just relax” he simply said that it ringing on my ears.

“Oh sh*t!”

Grabi ang kapit ko sa kumot ng kama. Tang*na! Sinusubukan nya palang ipasok pero parang ginigisa na ang laman ko sa loob. So this is bottoming feels like?

Tang*na! it hurts so bad, fuck!

“Take a breath” he guided me what to do kaya sinunod ko pa din sya kahit na nahihirapan na ’ko. Medyo nakakahiya pa dahil magharap kami kaya nakikita nya ’ko kung pa’no mahirapan.

Ng ipasok nya ng kahit di pa mangalahati ay halos di na ako makahinga.

Tumigil pa sya sa pagpasok nya ng makitang nahihirapan talaga ako. Umiiyak na nga ’ko ngayon sa sakit dahil sa dambuhalang ari nito. Takte! Just for once I’ll try it pero tang*na pagkatapos nito ay di na ’ko magpapabottom ulit yawa!

Mga limang minuto yata tinagal ng tumigil sya para lang di ako masyadong mahirapan. Matapos ang minutong ’yon ay pinasok na nya ng buo.

“Oh fuck… Feels like home” munting ungol nya pa samantalang ako ay napapikit na lamang sa sakit. Feels like my flesh is being teared apart. Sh*t!

Halos gumapang na ’ko palayo sa kanya dahil parang napuputolan ako ng hininga sa kakautong sa sakit. Parang di ko talaga kaya ’to kaya’t itutulak ko sana sya pero hinawakan nya bewang ko para manatili ako sa pwesto.

“Lalabasan na yata ako kahit na kakapasok ko palang” malibog nyang saad habang hinahalikan ang binti ko na nakasabit sa balikat nya.

“Ang sikip mo masyado” mahinang boses nyang ungol pero narinig ko pa rin.

Ng tuluyan na akong makaadjust ay sumenyas ako sa kanya. He just told me to relax at mawawala lang daw ’yong sakit.

He just pulled some pillow and put it below of my waist to lift my ass in front of him.

“What are you doing?” Pagtatakang tanong ko sa kanya.

“Adjusting position for a great shot” malibog na naman na ani nito at halata sa boses na lasing nga.

“Ahhhhhngghhhh”

Nagsimula syang gumalaw. Ang akala ko nga ay hahagulhol na ’ko sa sakit sa pagkakataong gumalaw sya pero hindi. Di tulad ng kanina na halos itulak ko na sya. Pero ngayon? Wala akong naramdamang sakit dahil kakaibang sensasyon na ang pag-umpisa nyang paggalaw.

Mukang tama nga ang sabi ng iba. Na di lahat ng first time na mag bottoming ay puro sakit lang ang madama. It really depends on the top guy on how he handle you.

Dahil sa ngayon? Ibang sensasyon ang binibigay sa’kin ni Von.

Swabi ang galaw nito. Napapamura pa ’ko sa bawat pagpasok niya sa butas ko. Para syang may tinatamaan sa loob ko na di mawari kung ano.

Ang sarap… Ang sarap sa pakiramdam  ng ginagawa nya na di ko aakalaing aabot sa ganito.

“V-von” tawag ko sa kanyang ngalan habang nakapikit ang mata at nakahawak sa kumot ng kama.

“Yes, Ali?” Tugon pa nito habang di na tumitigil sa paggalaw.

“V-von ang sarap” namumulang pag-aamin ko. Di ko na kayang magsinungaling pa. It feels so good! It’s really good na wala akong ibang masabi kundi ang umungol sa ginagawa nya.

“Von ahhh! Ahhh!” Sunod-sunod ng ungol ko at bigla nalang akong nilabasan kahit na di ko naman ginagalaw sariling ari ko. Sadyang tayong-tayo na rin ito sa sobrang sarap.

Grabi pang nakabuka ang mga hita ko kaya kakaiba talaga sa pakiramdam at ang sensitibo ng pribadong parte ng katawan ko.

“Ahhh s-sinasagad mo masyado” kunting angal ko ng binagalan nya ang galaw nya pero madiin kung pinapasok nya ’yon.

Napabuka pa ang mga mata ko at tinukod ang bawat siko sa kama para mamasdan ko ang ginagawa nito.

Nakakalibog ang mahubog nyang katawan na binabayo ako. Sarap kung sarap, sagad kung sagad.

Kita ko kung pa’no maglabas masok ang malaking ari nya sa butas ko. Parang pinupunit na ’to sa laki nito. I felt dirty but I couldn’t deny that I enjoy it.

Medyo nagulat pa ’ko ng mahina nyang sinakal ang leeg ko habang sya’y walang tigil sa pagbayo.

“I’m the only one who could fuck you, understood?” He possessively stated not wanting anyone that could share on me.

“Ahhghhhh” tanging sagot ko ng nilalaliman nya ang pagbayo sa’kin.

Ng di pa tama ang sinagot ko ay mas lalo nyang sinasagad kaya nakaramdam ako ng kunting panghahapdi.

“T-teka lang, w-wag masyadong marahas V-von” angal ko.

“Don’t let your body touched by someone because starting tonight, your love and body should only be mine” malutong na namang ani nito.

“Y-yes ahhhhhh fuck! Dahan-dahan” angal ko na naman.

Pabilis ng bilis ang galaw nya at nahihirapan akong magbalansi para di matumba. Nakatukod nga ang siko ko sa kama pero nahihirapan pa rin ako.

This kind of position is so fuck! It feels so good and he’s thrusting full of his length.

“Ready for another baby, Ali?” Tanong nya na hindi man lang ako hinintay sumagot.

Napaigtad na lamang ako ng maramdamang may mainit at malagkit na likidong pumutok sa loob ko.

Di nya pa agad tinanggal ari nya na at napapapikit na lamang ako ng mata ng may lumalabas pang likido sa ari nito. Sobrang dami ng nilabas sya dahil ramdam ko ay umaagos na ang iba sa labas ng butas ko. Tang*na! Ilang buwan ba syang di nagpalabas at parang pakiramdam ko ay punong-puno ang katawan ko ng mainit nyang likido?

Hingal na hingal pa kami sa aming ginawa. Kitang-kita ko si Von na pawis na pawis na mas lalong nakakalibog tignan. Buong katawan nya ay puno ng pawis na halos gusto kong dilaan ang bawat parte ng katawan nito.

Ng tanggalin nya kahabaan nya ay parang may parteng nawala sa’kin. Tayong-tayo pa rin ’yong kanya pero agad ko na itong tinalikuran.

Agad na napasapol ang katawan ko sa kama.

Kahit na hindi naman ako ang gumagalaw ay pagod na pagod pa rin ang sarili ko.

Ni hindi na nga ako pumuwesto sa kama at bahala na nakahilata lang ako dito sa gitna na walang saplot at sobrang hina ng katawan.

I’m too tired. Pakiramdam ko ay sobrang bigat ng katawan ko at antok na antok ko.

“I’m making sure that you’ll get pregnant so there’s no reason for you to find another man” huling narinig ko sa kanya bago ako tuluyang nakatulog. Sobrang pagod ako kaya di ko nalang pinansin ang sinabi nya taena!

---

---

---

---

---

Maaga akong nagising at nakatabon lang ng kumot.

Masakit ang pang-upo ko at di ko halos magalaw ang katawan ko dahil mahadpi sa balat. Nakatunganga lang ako at minsan ay tumitingin sa kisame para magmuni-munk.

Di ko alam kung pinagsisihan ko ba ang naging desisyon ko. Nakilagtalik lang naman ako at medyo lasing pa ’ko kagabi.

Well I guess it’s normal na makaramdam ng panghihinayang. Ganon talaga daw basta first time mo. ’Yong mapapaisip ka nalang pagkatapos kung tama bang binigay mo sarili ko kahit buo naman ang loob at desisyon mo bago mo gawin ang bagay na ’yon.

Nilingon ko ang mahimbing na natutulog na si Von. Actually naka bathrobe na nga ito ng magising ako. Mukang tumayo na sya kanina at bumalik lang sa kama para matulog ulit. 

Nakayakap na naman ito sa likod ko at walang planong bitawan ako.

Tinuon ko ang atensyon ko sa sarili ko. Tinignan ko pa ang hubad kong katawan sa ilalim ng kumot at napayakap sa sarili. Iba talaga sa pakiramdam ng may nangyari na sa’min. Sobrang lalim na agad ng iniisip ko. Na pa’no kung iwan nya nalang ako agad lalo pa’t nabigay ko na sarili ko sa kanya?

I’m not judging him… I’m just afraid na matulad sa mga kinukwento ni Dennis noon, don sa unang nobyo nya na pagkatapos nyang ipagkatiwala ang katawan nito, pagkatapos ng pagtatalik nila ay di na ulit nagpakita ang lalaki.

Napalingon na lamang ako sa likod ko ng mapansing kanina pa pala gising ’tong si Von at mukang pinagmamasdan lang akong nagmumuni-muni.

“Did you regret it?”

Humarap lang ako sa kanya na may naguguluhang expression.

“Did you regret it for what happened to us last night” paglilinaw nya.

“No, I’m not Von” ako.

“I’m just afraid “ dagdag ko.

Nakipagtalik ako sa nobyo ng yumaong kakambal ko. Siguro nga ay iba ang epekto ng alak sa isang tao.

But what kind of brother I am?

Of all people na pwede kong makasama sa kama ngayon ay bakit ang nobyo pa ng kakambal ko…

Di ko ’to naisip kagabi. Di ko naisip kung ano man lang ba ang mararamdaman ni Aiden na nakikipagtalik ako sa lalaking mahal niya.

Sabi ko pa dati na magpapanggap lang ako… Pero di ako magpapaloko.

But… I’m not too sure about my feelings anymore. Kung noon ay siguradong-sigurado ako na di ako mahuhulog sa kanya… Pero habang lumilipas ang panahon ay di ko alam kung sigurado pa ba ako.

“Of what, Ali? Sa’n ka natatakot?” Ulit nya don sa sinabi ko.

“Nothing” simpleng sagot ko nalang.

“Sa ano nga?” Pagpupumilit nya pa pero nilapit ko lang ang mukha ko sa dibdib nya.

“I’m sorry nga pala kagabi” pag-iiba ko.

“I’m sorry kung nagsinungaling ako at sa bar pala punta ko. I’m sorry kung may nakahalikan ako sa gabing ’yon” pagpatuloy ko.

“I swear di ko sya karelasyon” paniniguro ko pa.

“He kissed me first… And I know I was wrong too because I kiss him back—”

Napatigil ako ng maramdaman ang init na halik nya sa noo ko. Napapikit pa nga agad ako non habang dinadamdam ko ang halik nya.

“Shhhh it’s okay… I’ll already forgive you. And I hope you will never do it again”

Tumango ako sa kanyang bilin. I promise not to do it again. Baka kasi mauwi na naman sa ganito taena!

“Come on, I already prepared breakfast earlier” pag-aaya nya la sa’kin pero napalingo-lingo lang ako.

“Nahihirapan akong gumalaw at siguro sa paglakad din” paliwanag ko sa kanya. Akala ko nga kung ano ang sasabihin nya ng nilapit mukha nya sa’kin. Sarap nyang hambalusin ng dospordos ng sabihin nyang…

“Gusto mo gawin natin ulit?”

“Para tuluyang di ka na makalakad” bulong pa nito sa’kin.

Pasimpleng napanguso ako at agad din dumuko.

Sa sinabi nya palang na gagawin ulit ay nanlumoy agad ako.

Parang ayaw ko ng makaexperience ulit ng pagtatalik sa kanya. Ang laki kasi! Taena! Mabuti nga at one round lang… Dahil ’yon lang din naman kaya ko pakshet!

Tumahimik nalang ako at sinobsob ang sarili sa dibdib nya. Sobrang bango pa nito lalo pa’t bago itong ligo.

“I love you, Ali” bulong nya sa’kin at nahihiya akong magsabi pabalik. Ewan ko pero ganito talaga ako. I find it cringe saying those words but I’m literally blushing when he said to me.

Mas hinigpitan nya ang yakap nito sa’kin kaya heto ako ngayon, parang inaantok na naman sa mga bisig nya.

To be continued…

-100 kayo sa langit mga bhiee WHAHAHAHAHAH! Juice Colored! Kung di lang talaga ako nagpipigil ay baka mas wild pa don ang s*x scene HAHA! e sa takot akong ma report na naman story ko eh tskk!

Pero anyways, I hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 16

Tulala ako ngayon matapos kong tignan ang schedule ko sa hospital. Nababahala pa ’ko samantalang si Von ay parang timang na nagpapacute lang sa harap ko. Parang wala lang nangyari kagabi. Tskkk! Kung tuksuhin ko kaya sya sa paiyak- nito kagabi? Taena.

Para akong tanga ngayon na tinititigan lang sya ng matalim. Eh kasi naman! Na stress na ’ko sa schedule tapos sya ngayon pa chill-chill lang.

“May nagawa ba ’ko?” Umpisa nya ng di ko talaga sya iniwasan ng matatalim na tingin.

“Yawa ka Von huhu” reklamo ko at tumalikod pa sa kanya. Nandito pa rin kasi kami sa kama nakahiga dahil wala pa akong planong tumayo. Ni maski pagkilos ko ay sobrang hapdi sa pang-upo ko.

“Oh? Bakit?” He even checked me down there pero hinigpitan ko ang pagkapit sa kumot. Nakadamit pang itaas lang kasi ako at brief. ’Yong damit pa ay sakanya kaya sobrang luwag at laki ito sa’kin. ’Tsaka sobrang lamig pa ng aircon nya dito sa loob kaya medyo nawaglit sa isip ko ang magbihis ng shorts.

Actually pinunasan raw ni Von ang katawan ko habang tulog ako kanina. Mamaya nalang siguro ako mag shower dahil ang fresh din naman sa pakiramdam at parang kakagaling ko lang sa pagligo.

“Bakit nga?” Malumanay nya pag ulit na tanong sa’kin. Hinarap ko nalang ito na nababahala ang tingin.

“May duty ako mamayang gabi” umpisa ko na ikinatawa lang ng nya. Jusko! Pa’no ako papasok nito sa hospital? Ang hapdi talaga na parang gusto ko nalang palaging ibuka ang mga binti ko. Baka nga kapag papasok ako sa hospital at makita nilang paika-ika akong kumilos… Ay baka ako pa ipa-admit nila taena.

“Absent ka nalang muna” payo nya sa’kin peri napalingo-lingo lang ako.

“Di pwede” ako.

Napakunot pa nga ang noo nya ng sabihin ko ’yon. Mukang pipilitin ko talaga sarili ko nito na mag duty ehh. Jusko!

“Marami na ’kong atraso sa cheif nurse namin kaya nakakahiya na aabsent na naman ako” patuloy kong paliwanag sa kanya pero ’yong mukha nya ay mas lalo lang di ko maintindihan HAHA! Parang ayaw nya yata talaga akong papasukin eh.

“Eh diba dad mo may-ari ng hospital na pinagtratrabahoan mo?” Paniniguro nya pa. Mukang ito yata ang nasa isip nya kanina pa ng sinabi kong papasok ako kahit anong mangyari.

“Yeah. But it doesn’t mean I would tolerate myself to be irresponsible” tugon ko naman. Nakita ko lang syang tumayo at lumapit sa pwesto ko.

“You should not force yourself, Ali” ani nya habang unti-unting namulupot ang kamay sya sa katawan ko at dahan-dahan akong binuhat.

Naalerto pa agad ako kung sa’n nya ’ko dadalhin. At sabi nya lang na kailangan ko na raw kumain. Malapit na raw kasi mag tanghali tapos wala pa ring laman ang tyan ko. Wews! Tatay ko ba ’to para pati pagkain ko ay kailangan nyang mandaran? Tskk! Eh sa di pa ako nagugutom eh. ’Tsaka ang sarap pa kayang nakahiga lang don habang nakatabon ng kumot. Nakakaantok!

Pero di nalang ako umangal at pinabayaan nalang si Von na buhatin ako. Sa totoo nga ay nanibago ako sa ganitong kilos nya. Ibang-iba ang mga naranasan ko ngayon sa mga kwento ni Dennis sa mga nakasiping nito. Dahil ani pa ng kaibigan ko, pagkatapos nilang makuha ang gusto nila ay para lang syang iiwan agad sa silid mag-isa. Minsan nga ay nakakaawa rin si Dennis eh. Patawa-tawa lang ’yan pero matindi rin pinagdaanan nito lalong-lalo na don sa mga unang lalaki nya.

Mabuti nalang talaga ay ibang-iba si Von. He’s taking care of me now. Sya ’yong sobrang lasing kagabi pero kung kumilos sya ngayon ay parang wala lang at mas inuuna pa ako.

Nakakapanibago. Dahil never in my life kung inisip o pinangarap man lang na may mag-aalaga sa’kin na ganito. Ang akala ko nga ay ako pa ang mag-aalaga sa mga makakatalik ko kung nagkaroon man noon. But here I am… Na bottom pa ng isang Von Maclein yawa! May pa straight-straight pa akong nalalaman taena! Babayohin lang din pala ako piste!

’Tsaka di na talaga ako papayag na ma bottom ulit. Ang sakit kaya! Ang hapdi pa! Naiyak na nga ako kagabj habang ginagawa namin ’yon. Sobrang laki ng kanya tapos binilisan pa ng gago!

Pero nababahala rin ako eh. Ramdam ko kasi na si Von ay pure top eh. So… Kung may mangyayari ulit ay sigurado akong ako na naman ang babayohin nito pakshet! Kung magkaharap lang kaming dalawa ay malalaman na talaga ng sarili ko na submissive ako.

Pero bakit ko nga ba iniisip ’yan tskk!

Tinuon ko nalang atensyon ko sa bumubuhat sa’kin ngayon. Ang tangos pa ng ilong nya na parang may lahi talaga syang Amerikano eh. Ngayon ko nalang namalayan na ngumingiti na ’ko kahit nasisilayan ko lang ang mukha ni Von. Ewan ko kung ano na nangyayari sa’kin.

At sa totoo lang ay naaatract talaga ako sa both gender. Mas attracted nga ako sa mga lalaki kaysa sa babae eh. Sobrang denial ko lang talaga. ’Tsaka takot rin akong mahusgahan ng ibang tao kaya siguro ganon nalang ang pagdeny ko na attracted din ako sa kaparehong kasarian ko.

Binalik ko nalang atensyon ko kay Von na parang unan lang niya lang akong dinadala. Para kasing wala lang sa kanya ang pagkarga sa’kin. Di ba sya nabibigatan? 50 kg kaya timbang ko tapos parang nagbubuhat lang sya ng kahon na walang laman.

Edi sya na malakas, tskk! Parang lahat ng pinagkait sa’kin ay nasa kanya yawa.

Nagpasalamat na lamang ako ng dahan-dahan nya rin akong binaba dito sa may kusina. Pinaupo nya kaagad ako at hinandaan ng may makakain. Pinagmamasadan ko lamang sya habang nagsasandok at inaasikaso ako.

Sobrang maaalagain nya sa’kin dahil sa pag-aakalang ako si Aiden. Ewan ko ba kung hanggang kailan ’tong pagpapanggap ko. Di ko na alam ang patutunguhan ko.

Sobrang sama ko man para di aminin sa kanya ang totoo pero naging komportable na rin kasi ako. Di ko na alam kung gagawin ko pa ba ang planong sabihin sa kanya ang totoo o mas bigyan ang atensyon ang pagsasama naming dalawa.

“I love it when your attention is only for me” bigla nyang sabi kaya’t napakurap-kurap pa ’ko dahil di ko namalayang kanina pa ’ko nakatingin sa kanya. Nasa harapan ko na kasi sya nakaupo habang di ko man lang ginagalaw ang pagkaing nakahain sa mesa.

“Kain ka na para magkalakas ka” ani pa nito. Aba’y parang trinato pa akong may sakit nito. Tumango na lamang ako kaysa sungitan sya. Kinuha ko na ang kutsara at susubuan na rin sana ang sarili pero napatigil ako ng nagsalita sya.

“Magpakabusog ka… dahil papagurin na naman kita pagkatapos”

Napanganga pa ’ko sabay balik sa kutsara. Jusme! Naaalala ko na naman kasi kung pa’no namin gawin ni Von kagabi. Gosshhhhhh! Parang bigla nalang akong namula at nang-iinit ang tenga. Pak-you Von!

Habang nagpipigil ako sa hiya. Si Von naman ay patawa-tawa lang ng mahina. Trip nya bang asarin ako? Tskk!

Tumayo pa kaagad sya na nakataas ang dalawang kamay na parang nahuli ng mga pulis. Eh malalim na tingin ang binigay ko sa kanya.

Sa pagtayo nya’y agad syang kumuha ng baso.

“You only drink milk, right?” Tanong pa nito sa’kin habang naghahanda ng gatas. Tumango lang din sa tanong nya. Di kasi ako umiinom ng kape. Gatas lang talaga… Well maliban sa alak haha!

Napataas kilay nalang ako ng ngumingiti lang si Von bigla habang nagtitimpla sa gatas.

“Mahilig ka pala sa gatas…” Ulit nya pero napatitig lang ako sa kanya.

“Sana pala pinainom ko nalang din gatas ko sa’yo kagabi” ani nya.

Napapikit na lamang ako ng mata sa sobrang stress na parang nahihiya.

Yawa sya! Kung di lang talaga nakakabastos ang pagtapon ng kutsara sa kanya ay ginawa ko na. Eh bat kasi mga binibitawan nyang salita ngayon ay naalala ko pa mga ganap namin kagabi.

Nilagay na nya ang gatas sa harao ko na may pa kidhat-kidhat pa itong nalalaman.

May kinuha syang dalawang lagayan at pinapapili ako.

“Ano mas natitipuhan mong pampatamis, Ali?” Umpisa nya.

Hawak pa ng dalawang kamay nya ’yong dalawang maliit na kahon at sabay nilatag sa mesa.

“Which sweetener would you prefer?” Ulit na naman nya ng di ako sumagot.

“Sugar… honey… Sabay bulong Or date with me?” He even say the last one wuth a raspy voice.

Agad akong nag-iwas tingin. Pakiramdam ko ay puputok na ’ko sa sobrang pang-iinit ng pisngi ko. Why is it every thing he says, there’s always an impact on me. Nahihibang na ba ’ko ng sa simpleng pagsabi nyang ’yon ay may epekto sa’kin na ganito?

Oh gosh! Oh gosh!

Kinuha ko nalang bigla ’yong asukal at nilagyan ang gatas ko. Ni hindj ko muna sya pinansin saglit at di ko tinignan. Baka kasi makita nyang nahihiya na ’ko. ’Yong kaaibang hiya dahil parang nagliliyab dito sa dibdib ko. Nababakla na ba ako? Gosh! Parang ngaaaa!

Mabilisan ko nalang kinain at inubos ’yon lahat. Eh sa nagutom ako eh.

Nagpasalamat pa agad ako kay Von. ’Tsaka sya na rin ang nagligpit sa pinakainan ko. Mabuti pa sya, kahit na kumikita ng maraming pera pero marunong pa rin sa mga gawaing bahay. Ako kasi… Wala! Puro mga katulong lang sa bahag ang gumagawa. ’Tsaka di pa malaki sweldo ko at umaasa lang sa pera ng dad ko taena.

Lumipas ang ilang minuto at si Von ay nandon na sa mah labado. Napahawak pa agad ako sa tyan ko. Sobrang busog ako eh.

Nandito lang ako sa upuan sa may mesa at minamasdan si Von na nag-umpisa ng maghugas sa pinagkainan ko.

Ilang segundo lang ng napahawak na naman ako sa tyan ko dahil parang nauutot ako. Gosh! Patay malisya pa ’kong umutot pero nanlaki nalang ang mga mata ko.

Did I just…

Oh god!

Mabilisan akong umalis sa upuan pero mahinang napaaray agad ako sa sobrang sakit ng pwetan ko. Napahawak pa ’ko sa balakang ko na nahihirapang mahinang maglakad.

“Oh? Sa’n ka pupunta?” Tanong nya sa’kin.

“Von” tawag ko nalang sa ngalan nya dahil parang kailangan kong magpabuhat ng mabilisan dahil mukang di ako aabot sa CR kung maglakad ako.

“Von… Natatae ako” nahihiya ko pang tugon.

Paika-ika pa ’kong naglakad palabas ng kusina habang si Von naman ay iniwan ang hugasin.

“Von parang di ko na kayang pigilan” ulit ko sakanya na sobrang binalot na ’ko ng hiya. Ayokong tumae sa kusina yawaaaa!

No!

No!

Mamatay ako sa hiya pagnangyari ’yon.

“Von parang lalabas na” ulit ko sa kanya habang sya’y kumirapas ng takbo patungo sa’kin.

“VOOOOOONNN”

Taena AHHAHAHAHAHHA!

---

So ayon nga. Di ko na gustong ikwento ang kasunod non dahil sobrang nahihiya talaga ako sa nagawa ko. Buti nalang talaga at nakaabot pa ako sa CR non bago ako nag ano. Bastaaaaa! Baka may kumakain HAHA!

Para akong nag diarrhea non taena!

Di naman dahil sa pagkain pero ganon daw talaga kapag nagpa bottom ka. Lalo pa’t first time ko kaya ganon nalang ang nangyari. Para kong nilabas pati mga laman loob ko non sa CR jusme! Si Von talaga ang may kasalanan nito tang*na! Kung di nya sinagad kagabi ay di siguro ito mangyayari.

Yawa!

Pero ilang araw na rin naman ’yon kaya di na masyadong nakakahiya. Yupppp! Days have passed na naman. Todo paliwanag at palusot na nga lang ako sa cheif nurse namin non na nagkasakit ako at halos di ko kayang bumangon. Jusko! Nakailang minus points na ’ko sa langit nito jusme!

’Tsaka nong araw na ’yon ay nandon lang ako sa condo ni Von buong araw. Inaasikaso nya ako kaya’t todo pasalamat na rin. Eh sya kaya ang dahilan kung bat mahapdi pang upo ko. Di naman ako nabahala na di kami gumamit ng proteksyon at naiputok nya sa loob ko non dahil ayon sa findings ng kaibigan na doctor ni dad nong teenager palang kami, ay si Aiden lang daw ay pareho kay mom na carrier. So it means, di ako mabubuntis. Safe! Safe! Safe!

Nanghingi na rin pala ako ng tawad sa mga kaibigan ko na iniwan ko nong gabing ’yon. Ani nilay lasing na lasing din naman daw sila non at tamang-tama ay sinundo sila ng parents nina Keith at kent kaya sumabay na rin daw si Dennis sa kanila. Todo paliwanag nalang talaga ako na puro kasinungalingan din jusme! Mabuti nalang at di naman sila nagalit sa’kin. Wews!

Nga pala, nandito na naman ako sa condo ni Von. Halos nga dito nalang ako tumira dahil parang mas marami pa oras na nandito ako kaysa sa bahay haha!

Naghahanda kami ngayon dahil mag lakad kami. Mukang tinotoo nya ata ’yong sinabi nya nong mga nakaraang araw na “date with me” dahil date talaga ang pag-aya nya sa’kin. Tamang-tama rin kasi na off ako sa duty kaya pumayag ako. Kaysa naman maghilata lang ako sa kama buong araw ano?

Palabas na rin kami ng condo nya at kotse na naman ni Von ang gamit namin.

Kanina pa nga ako pasulyap-sulyap lang kay Von. Eh kasi ngayon ko lang sya nakitang naka sleeveless ang damit at shorts lang. Pero kahit na ganon ay sobrang yaman niya pa ring tignan at ang presentable pa. Mas lalo nga syang malaki tignan dahil sa nakikita ko mga braso nito.

Actually ’yan din pinangarap kong katawan eh. ’Yong malalaking braso at may pa abs. Pero heto ako… Taba ang nananalantay sa’kin taena! Unfair!

I mean di naman ako mataba. Medyo mapayat ako at di la ganon ka tangkad. Jusme!

Same lang din kami ni Von na naka sleeveless lang din pero bakit para akong bunot kapag katabi ko si Von taena!

Sumakay na nga ako sa sasakyan nya. Alas singto na pala ng hapon ng kami’y umalis. Balak kasi talaga namin na gabi na pumunta pero baka maubusan kami eh ng upuan eh.

May bago kasing movie at medyo patok ito sa publiko kaya siguradong maraming manonood.

Sinabi pa ni Von na pwede naman daw kaming manood sa bahay nya, ’yong napakalayo at ’yong don ako kinulong nong una kaming nagkita. May room daw kasi sya don na for sinehan lang pero ayoko don. Malamang kami lang dalawa at baka ano na naman mangyari taena! Iwas-iwas na talaga ako na kami lang dalawa. Kaya madalas ko syang inaayang gumala kaysa manatili lang sa condo nya. Actually sa bahay nya talaga ang unang pag-aaya nya pero sinabi ko nalang na don sa sinehan at pumayag naman ito.

5:30 palang ay dumating na kami. Tulad nga ng sinabi ko ay sobrang dami nga ng tao. Gosshhh! Hinawakan ko na kamay ni Von at hinila ito dahil nagpapa-angas pa itong maglakad na parang sasabak sa gyera pero syempre pina swabe ang datingan. Ewan ko ba kung ganon ba talaga ang ginawa ni Von o sadyang nahihibang na ako na pati paglakad ni Von ay binibigyan ko ng ibang motibo.

Pagdating namin ay sobrang haba pa ng pila. Na stress agad ako. Takte! Baka di pa kami makaabot nito.

Napakamot-kamot na lamang ako sa batok ko habang inip na inip ng naghihintay. Sarap ipatumba lahat ng nasa unahan takte! Eh parang kunti nalang ang seat sa loob kasi may naririnig na ako sa iba na kunti nalang daw yamete!

Napansin ko si Von ang mata ay kung saan-saan nakatingin. Parang may hinahanap pa ito tskk! Siguro naghahanap ’to ng chix noh?

Napahawak nalang ang dalawang kamay ko sa bawat tagiliran ko. Nakita nyang dumestansya ako sa kanya at inirapan ko lang ito.

“Don’t worry too much” ani pa nito na akala nya’y nagkakaganito ako dahil don sa paubos na ticket.

Pero bakit nga ba ako naiinis? Tskk! Pwede din naman ako maghanap ng chix eh. Palinga-linga din ako sa iba at pa kidhat-kidhat na naman. Para akong timang dito na ginagaya lang si Von na kung saan nakatingin na parang may hinahanap.

Napanguso na lamang ako ng ang akala ko pa ay babae ang hinahanap ni Von pero ’yong isang tauhan nya pala na lumalapit na dito sa kinatatayuan namin ngayon.

Kita ko pang binigay agad ’yong ticket kay Von kaya’t napagtanto ko kaagad na inutusan ito ni Von kanina na pumila para agad din kaming makapasok.

“I told you, Don’t worry that much” then he wink after that.

Sya naman ngayon ang humawak sa kamay ko at mahinahong hinila ako papasok. Di ako mapakali ng ginawa nya ’yon. Parang ngayon lang pumasok ang hiya sa daming taong makakakita. Napapadungo pa ’ko hanggang sa makapasok ako.

Pagpasok namin ay agad din kaming pumuwesto sa gitna. Marami na rin kasi ang tao kaya kung di lang sya nagpautos sa tauhan nya na magkuha ng ticket in advance ay sigurado akong di kami makakapasok.

Tahimik na kaming dalawa ngayon dahil magsisimula na ang movie. Ang buong atensyon namin ay nasa malaking tv. Medyo excited pa ’ko dahil sa teaser palang ng movie na ’to ay sobrang ganda na kaya’t siguradong maganda ’to kabuuan.

Nanood lang habang sobrang ganda sa pakiramdam. Eh tagal na rin kasi nong huling pagpunta ko rito kasama ang barkada. Parang college pa kami non at ngayon lang ulit nakabalik.

Tutok na tutok man ang mga mata ko pero ’yong utak ko naman ay nagwawala. Eh kasi naman ang kamay nya mula kanina pa ay di nya binibitawan ang kamay ko.

Sinubukan ko ngang bawiin pero mas hinigpitan nya lang ito. So ganito na ngayon? Maghahawakan kami ng kamay hanggang sa matapos?

“Von kakain ako” bulong ko sa kanya at dapat alam na nya ang ibig kong sabihin… Na dapat na nyang bitawan kamah ko jusme!

“Von babawiin ko lang kamay ko, kakain kasi ako” panghihinging tulot ko sa kanya.

“Di kaba mahihiya na kakainin mo ’tong sa baba ko ngayon?” Naguluhan pa ’ko sa sinabi nya.

“Well, madilim naman kaya sige lang” sabay mahinahong paghawak sa ulo ko at pinapaduko ako.

“Buang” saad ko sabay sapak sa kamay nya.

“’Yong popcorn kasi na binili mo kanina ang kakainin ko, bastos mo” usal ko. Bumili kasi sya nv popcorn kanina nong nagpipila pa kami. Eh sa gusto kong may nginunguya ang bunganga ko habang nanonood ng movie.

Medyo nakakakilig pa kaya parang namumula na ’ko sa pinapanood ko. It’s a boyslove kasi at ang caring nila sa isa’t-isa.

’Tsaka ang dami rin ng pinagdaanan nila don sa story. They fight for their relationship kahit na di sila pinapahintulutan ng mga magulang nila. Kahit na di support ang mga parents nila na magnobyo pero mas pinili nilang magpakalayo-layo at maglive-in.

The story is nice. Very romantic. Very adorable pa ng pagsasama nila dahil wala talagang naganap na cheating oh ano. ’Tsaka ang loyal pa nila sa isa’t-isa kaya highly recommended talaga ang movie na ’to.

Pero ng patapos na ang story ay naiiyak na lamang ako. Nagkahiwalay silang dalawa. Hindi dahil sa naghanap ng bago ang isa… They just feel out love to each other. ’Yong dumating nalang sila sa punto na namamalayan nilang di na nila mahal ang isa’t-isa. They break up. For 10 years na magnobyo ay naghiwalay pa rin. Pero naghiwalay naman sila sa mabuting paraan. ’Yong pinapalaya nila ang isa’t-isa.

At don talaga ako naiyak sa sinabi ng guy na “Sana darating pa rin ang panahon na magkakabalikan tayo”

That words hits different dahil pagkatapos niyang sabihin ’yon… Ay tapos na ang movie. And it only shows na hindi na sila magkakabalikan pang muli.

Ewan ko pero ang bilis kong umiyak dahil lang don. Di ko man lang inakala na sad ending pala nyeta! Para akong timang na umiiyak samantalang si Von ay parang wala lang.

Nakalabas na nga kami pero humahangos pa rin ang ilong ko dahil sa kakaiyak. Napapatingin pa mga tao sa’min dahil para akong pinaiyak ni Von sa kalagayan ko.

Di ko rin kasi aakalaing ang bilis ko palang umiyak sa movie lang jusko! 7:30 pm na rin pala ng matapos kami sa sinehan.

Pagkatapos pa naming manood ay deritso kami sa isang mamahaling restaurant. Syempre nagugutom na rin kaya nag order na rin ako na sakto lang sa’kin.

Si Von na naman nagbayad tulad ng dati. Kulang na nga lang ay di na ako magdala ng pera kahit sinkong duling dahil sya naman nagbabayad lahat. Haisstt!

Medyo matagal-tagal rin kami don sa kinainan namin. Pagkatapos kasi naming kumain ay nag-uusap muna kami ng kung ano-ano.

Ng namalayan naming 9:30 na ay saka palang kami umalis. Taena, ang tagal rin kasing nagserve sa order tskkk.

Ng makalabas kami don sa kainan ay naglakad-lakad na muna kami. Medyo wala na ring tao na dumadaan sa bandang ’to.

Tamang lakad lang habang niraramdam ang malamig na hangin.

Napapatanong pa nga ’ko sa kanya ng bigla nalang nyang niluhod ng isang paa nya habang sya’y nakatalikod.

Ng lumingon sya at sumenyas sa’kin ay alam ko na agad ang ibig nyang sabihin. Edi sumakay agad ako sa likod nito. Sakto rin kasi na nangangalay na tuhod ko kaya nagpasalamat agad ako kay Von.

Buhat-buhat nya ’ko sa likod dahil kinarga nya ’ko.

Ewan pero gusto nya lang atang kargahin ako habang naglalakad siya papunta don sa pinarkingan nya sa kotse.

Medyo malayo-layo rin kasi ang pinarkingan nya dahil wala na masyadong space. Puno na masyado.

Wala na rin namang mga tao sa dinadaanan namin. Ngumingiti na lamang ako mag-isa. Sa ginawa kasi ni Von ay mas lalong nagpalambot sa puso ko. Ewan kung nahuhulog na nga ba talaga ako sa kanya. Eh kasi naman… Kung ganitong mga kilos ang pinapakita sa’yo, so sino ba ang di makakaappreciate ng effort nya diba?

Tinoon ko nalang atensyon ko kay Von. Ngayon ko lang nasabi ’to pero ang bango nya. Gustong-gusto ko ’yong pabango nya. Parang nasasanay na ako sa amoy nito at hahanap-hanapin ko na.

Parang gusto ko na ngalang idiin ang mukha ko sa leeg nya at pumikit habang inaamoy lang si Von.

Sobrang tahimik lang ng paligid habang napayakap na rin ako sa leeg nya. Eh kasi nga karga nya ’ko sa likod kaya abot na abot ko na leeg nito.

Nabaling nalang ang atensyon ko ng nagsalita sya.

“That movie we watched earlier… Will never happened to us” parang paniniguro pa nitong sabi. Napatanong kaagad ako sa sarili ko kung sa aling parte ng movie ang tinutukoy nya.

I was about to ask him but he already gave me the answer.

“I will never fall out love to you, Ali”

Sa sinabi nyang ’yon ay napokaw nya ang buong atensyon ko. And the way his voice sounds so assurance na di mangyayari ’yon ay kakaiba. Di pa kaagad ako nakaresponde sa kanyang sinabi pero agad na naman itong nagsalita.

“Mamahalin kita hanggang sa aking pagtanda” malumanay nya pang paniniguro sa’kin. Sumabay rin ang hangin sa mas paglamig nito kaya wala akong ibang nagawa kundi ang yakapin ang balikat nya.

Palingong tumingin pa ito sa’kin sa likod habang di pa rin ako binibitawan.

“When the day comes, even the color of my hair turns into white… I would still love you until my last breath”

I saw him smile after he said it. That smile was kinda different to his usual smile. Nato-touch ako sa mga sinasabi nya at di ko ipagkakailang nakaramdam ako ng kakaiba. It might be cringe to ask myself but am I really starting to have feelings to Von?

Not a hundred percent sure but I know there’s a part of me na kinikilig na sa bawat mga salitang binitawan nito.

I was about to respond. I was about to say something but a thoughts comes into my head.

Bigla nalang akong napaisip at napagtanto.

Nasabi nya lang ’yon hindi dahil sa pagkakakilala niya sa buong pagkatao ko. Nasabi nya ’yon dahil akala nya… Na ang karga-karga nya ngayon ay ang Aiden na minahal nya noon pa.

Bumigat ang pakiramdam ko ng maisip ko lang ’yon. Lahat ng mga sinasabi nyang matatamis na salita ay di naman talaga para sa’kin. Di naman talaga para kay Austin kundi para sa kakambal ko.

Siguro ito na ’yong time na sinasabi ko na maiipit ako. I don’t know but a drop of tear falls into my cheeks. Di ko mapigilang mag overthink. Di ko mapigilang mapaisip sa mga susunod na mangyayari.

Sa ilang sandali lang ay humihikbi na ako. Kahit anong pigil ko para di makagawa ng ingay pero di ko magawa. Sobrang natatamaan ako sa mga naiisip kong di ito ang para sa’kin. Dahil sa totoo lang, ay parang inagaw ko pa ang nobyo ng pinakamamahal na kakambal ko.

I know the truth. Alam ko ang totoo sa umpisa pa lang pero hinayaan ko ang sarili ko na mahulog. Hinayaan ko ang sarili ko na mahulog sa taong di naman dapat.

Napapunas pa agad ako sa aking mga luha ng agad nya ’kong binaba.

“Why are you crying, Ali? May nasabi ba ’kong nasaktan ka?” Bungad nya agad ng pinaharap nya ’ko sa kanya.

“Von” tawag ko sa kanya na nanginginig pa ang aking mga bibig.

Mabuti ng sabihin ko na sakanya ngayon na. I will not wait for the right time dahil kapag hihintayin ko pa ’yon ay sigurado akong ako rin ang mas masasaktan.

Kung malalaman nya kasing di talaga ako si Aiden ay siguradong iiwasan na nya ’ko at posibleng di na rin magpakita. Dahil nga… Di nya ’ko minahal bilang Austin… He loves me as he thought thag I’m his lost boyfriend.

Mas maaga ay mas mabuting komprontahin ko na sya.

Huminga ako ng malalim at tinignan sya.

“Von may sasabihin ako sa’yo” umpisa ko.

Napabuntong hininga pa ’ko ng hawakan nya ang aking kamay.

“What is it, Ali?” Malumanay nyang ani. Nahalata nya atang nahihirapan sa sasabihin ko.

“Von… Gaano mo ako kamahal?” Tanong ko na ikinakunot ng noo nya.

“What kind of question is that?” Agarang sagot nya sa kwestyon ko.

“Just answer me” ako habang napaiwas na ng tingin.

“I love you so much, Ali. I can’t describe it how much I love you” simpleng sagot nito.

Napansin nya atang di ako satisfied sa sagot nya kaya sya’y nagsalitang muli.

“And of course… I love you because you’re my boyfriend… Aiden”

Sa pagbigkas nya sa ngalan ng kapatid ko ay napatulo ang luha sa aking mga mata. Siguro nga ito na ang oras para sabihin sakanya. Siguro ito na…

“I’m… I’m not Aiden” pag-aamin ko na ikinaiba ng timpla ng mukha nya. Nanginginig na ang mga labi ko at halos di na kayang magsalita. Umaagos na rin kasi ang mga luha ko.

“Alam kong nasabi ko na ’to sa’yo noon” pagpapatuloy ko.

“Pero sana sa pagkakataong ’to ay makakaya mo na ’kong paniwalaan”

Tumigil ako sandali upang ihanda ang sarili ko.

Ako naman ngayon ang humawak sa kamay nya at umaasang maiintindihan ang nagawa ko.

“Von nagpapanggap lang ako”

Nanlumoy pa ang mga tuhod ko ng sya na mismo ang bumitaw sa pagkakahawak ko sa kamay nya. Napatulon nalang ako ng laway at pinilit ang sarili ko na magpatuloy.

“Di ako ang dating nobyo mo” sa pagklaklaro kong iyon ay mas lalong kumunot ang noo nya. Parang di sya handa na sasabihin ko ’to.

“Di ako ang taong minahal mo mula dati pa” pinagpatuloy ko.

Di na nya makuhang sumagot. Di na nya makuhang magsalita pa. Alam kong nagulat sya sa mga sinasabi ko. Alam kong unti-unti na syang nasasaktan sa mga salitang binibitawan ko.

“I’m sorry kung nagsinungaling ako” saad ko at dumestansya na sa kanya. Much better if I distance myself to him.

Alam ko na kung saan ang patutunguhan nito. Maybe this will be the last night that we will see each other?

Yeahh siguro nga. Matapos ng mga kasinungalingang Kaya magpapasalamat nalang siguro ako sa mga panahong naging masaya sa piling ni Von.

“I don’t have choice that time dahil masama ang trato mo sa’kin” patuloy na paliwanag ko na sana naiintindihan nya ako kung bakit ko nagawa ’yon.

Hindi na talaga sya rumesponde. Di man lang nya kayang tumingin sa’kin.

Him being silent only means that I need to walk out in this. Baka kasi ayaw na nya ’kong makita pero ayaw nya lang masabi.

“Pwede kitang dalhin sa puntod nya para lang malaman mo na nagsasabi ako ng totoo”

Napapaduko na lamang ako saglit sa sinabi ko. Pero inangat ko rin naman agad sabay sabing;

“I’m not the guy you loved, Von”

Ngumiti ako ng pilit habang tinitigan sya. Sa ilang sandali ng pagpapanggap ko ay ngayon ko lang napagtanto na mukang nahulog na yata talaga ako kay Von dahil sobrang nasasaktan ako.

Gusto ko mang manatili pero alam kong ayaw nya. Alam kong naguguluhan pa sya… At siguro pagkatapos ng gabing ’to ay di na kami huling magkikita pa.

“I’m not Aiden” huling salita na lumabas sa aking bibig sabay talikod. Sobrang ganda pa ng pagsasama namin kanina but I guess it’s time to say goodbye.

Nakailang hakbang na ako pero napatigil na naman ako ng nagsalita sya sa wakas.

“Of course, I know it”

Di ako lumingon pero gulong-gulo ako sa tinuran nya. Anong ibig sabihin nya? Anong gusto nyang ipahiwatig ni Von?

“Austin”

Gulat ako ng sambitin nya pangalan ko. Napaharap kaagad ako sa kanya ng wala sa oras. Bumibilis ang tibok ng puso ko ng lumapit sya sa kinatatayuan ko. Nakatingin na ako sa kanya mata sa mata na nagbabakasakaling makahanap ng sagot sa naguguluhan kong sarili.

“Medyo matagal na rin na alam kong di ikaw si Aiden”

Sa binitawan nyang salita ay utak ko’y di halos magproseso. Alam na nya? WHATTTTT?!!! Oh gosh! Kailan pa? Di ba sya nagalit? Bat di man lang nya ’ko kinompronta? I expected hom to be mad or at least annoyed at me right now!

Taena?

“B-bat di mo man lang sinabi?” Agarang tugon ko. Balisa pa ’ko ng tinanong ko sya dahil di talaga ako makapaniwala sa kanyang tinuran na alam na pala nya dati pa.

Ngumisi lang sya sa tanong ko na parang walang planong sabihin sa’kin ang totoo.

Mas lumapit lang sya sa’kin at huminto sa harapan ko na mismo“

“Akin. Lang. Ikaw.” Ani pa nito na tinuturo-turo ang sarili ko. THE HECK?! ’Yon lang? ’yon lang sasabihin nya? Mukang matagal-tagal na nga nyang nalaman dahil di man lang sya nababahala. ’Tsaka parang nilagyan nya lang ng meaning ang “Ali” na tawag nya sa’kin.

(A)kin. (L)ang. (I)kaw = Ali

Taena!

Seryoso Von?

Paiyak-iyak pa ako kanina tapos alam na pala nya?

’Tsaka sinabayan nya pa talaga drama ko kanina at akala ko nag-iisip na syang iwan ako.

Kinuha nya ang aking kamay at binigyan ito ng halik.

“And no matter what’s your name, my feelings for you won’t faded”

Tinignan ko ang kanyang mga mata at kita kong seryoso sya. Di ko alam kung ano ang sasabihin ko. Gulat pa rin talaga ako. Patago-tago at nagpatuloy pa ako sa pagpapanggap ko pero matagal na pala nyang alam pakshet!

Pinulupot ng malalaki nyang kamay ang bewang ko at marahang tinitigan lang ako. Medyo napahiya pa ’ko ng sobrang lapit ng mukha nya sa’kin.

“Austin” ulit nyang bigkas sa totoong ngalan ko.

“Such a handsome name”

Ngumiti lang sya ng nakakaloko habang ako ay nanibago. Di ako sanay na tawagin nya ’ko sa tunay na ngalan ko. But it makes me happy knowing that he still loved me for who I am.

“But there’s something lack on it”

Napatingin agad ako sa sinabi nya. Nag-iisip pa ’ko kung ano nga ba kulang sa ngalan ko?

“Do you know what’s the best for your name?”

“What?”

“My surname” he softly whispered it in my ears.

Gago! Heto na naman sya sa mga banat nya. Nang-iinit na naman tenga ko.

Apilyedo nya ang kulang sa pangalan ko?

So… Austin Maclein? Yawa? Jusko! Ang cheap taena! Di talaga ako magpapakasal sa di bagay na apilyedo sa’kin jusme!

Sasagot na sana ako pero mas natuon ang atensyon ko sa tinitignan nya na parang may hinahanap na naman.

“Have you seen my husband?” Naguguluhang dinig ko sa kanya.

“Oh no, wait” pigil nya sa’kin na parang may hinahanap talaga. Pero ngumisi lang din ito ng ilang sandali at tinitigan ako.

“That’s supposed to be you”

“I want to marry you, Austin” dagdag pa nya.

Wala na. Parang gusto ko nalang magpalamon sa lupa sa sobrang pang-iinit ng pisngi ko. Jusme Von Maclein! Anong klaseng breeds ka ba bakit ang tamis ng iyong mga binibitawang salita!

Pero ngumuso lang ako bilang tugon dito. Di ko pa nga alam kung kailan ko sya ipapakilala sa parents ko eh. Natatakot pa rin akong mag out jusko!

Di nga siguro nila alam na bisexual ako taena.

“I know you’re still not ready… So let’s stay what we are now and cherish every moment we will have” paniniguro nya. Napapangiti pa ako dahil sobrang understanding talaga ni Von. Parang nasa kanya na lahat-lahat ng hanap mo sa iisang lalaki. And I observed that he’s man of his word.

Hinawakan nya kamay ko at naglakad na kami. Sobrang gaan pa sa pakiramdam ng wala ng tinatagong sekreto. He accept me of who I am… So from now on, I’ll try to be loyal to him and treat him good just like what he did to me.

Nakailang hakbang na kami ng ngumiti na naman ako sa sinabi nya.

“I’ll wait until the day comes when you’re ready to say yes to me”

To be continued…

Yeyyy! New update na naman mga vheebsss!

Akala niyo goodbye Von na? O iba thiughts nyo? Haha!

Thank you for always supporting me mga bhieeee. Especially sa mga nag vo-vote at comments wahhhhhh labyou sagad! And to those silent readers, salamat… Maraming salamat sa lahat dahil lagpas 1.6k reads at 300 votes na tayo! Wohooo!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 17

Nakatunganga lang ako ngayon ng matapos kong bilangin ang sweldo ko. Taena, may mga absent pa ako kaya napapakamot nalang ako sa sweldo ko ngayon. Walang-wala lang ’to sa binibigay na allowance sa’kin ni dad kaya mapapaisip talaga ako kung magtratrabaho pa ba ako o magpapabuhay nalang sa parents ko taena. Private hospital pa kaya nakadepende talaga sa hours of duty ko ang sweldo ko huhu.

Nilagay ko nalang sa wallet ko ang pera at bumaba na. Nasa bahay ako ngayon at baba na ako para mag lunch. Kakagaling ko lang talaga sa hospital para magkuha sa sweldo ko.

Pagbaba ko ay bumungad agad sa’kin si Kuya Jordan. Pupuntahan nya raw kasi sana ako sa silid ko para ayain na maglunch. Eh tamang-tama na nagkasalubong na kami kaya deritso na agad sa kusina. Mga ilang araw na rin pala ng magkasabay kaming kumain dito. Jusme! Halos kasi kami nalang palagi ni Von ang magkasamang kumain at parati na rin akong nakatambay sa condo nya lalo na pag walang duty. Kulang nalang dalhin ko na mga gamit ko don taena.

Pero si Von din kasi ang namimilit eh. Di nya ’ko titigilan hanggat di ako pumayag na don muna ako sa condo nya lalo na kapag gabi dahil gusto nya ’kong makatabi matulog. Eh sa marupok ako eh kaya aayaw pa ba ako? Lols! Bored din kasi sa bahay eh. Baka puro tulog lang gagawin ko pagnagkataon. Paminsan-minsan na rin kasi kaming nakalabas ng barkada dahil sa busy sa trabaho. Kaya napapadalas talaga ako kay Von.

’Tsaka nakakatuwa rin kading kasama ’tong surot na Von. I don’t know pero lahat nalang yata ng ginagawa nya ay nakakatuwa para sa’kin. Minsan nga mapapaisip nalang ako kung nababaliw na ba ako? Diring-diri pa ako non sa ka clingy ni Von dati pero guess what? Haisstttt! Jusme! Parang hinahanap-hanap ko na ang lalaking ’yon taena. Minsan nakakadiri na ang sarili ko dahil di ko aakalaing darating sa puntong ’to at magiging ganito ako.

Pero ganon din naman daw ang nararamdaman ni Von. Nagkukwento pa sya nong bago nya raw nalaman na di ako si Aiden. Actually makikita ko pa rin sa mga mata nya ang pangungulila sa kapatid ko. I know mahal niya pa rin ito. His feelings to my brother won’t change… I can’t change that.

But I can also felt the love he gave me. Alam kong totoo ’yong mga binibitawan nyang salita sa’kin. Ramdam ko. Pero minsan nga ay mapapaisip ako na baka ginawa nya lang akong panakip butas lalo pa’t magkamukha lang kami. But Everytime I’m doubting his feelings towards me, he won’t stop doing things na magpapatunay na minamahal na nga nya ako.

Di man ganoon kamahal pero ramdam ko na may piraso na ako sa puso nya. Well parang bagong magnobyo lang nga. ’Yong di mo pa masyadong mahal pero pursigido kang ipagpatuloy lalo pa’t makikita ko naman na komportable sya sa’kin.

Napalingon nalang ako kay kuya Jordan ng tanungin nya ’ko kung ’yon lang ba daw ang kakainin ko. Tumango ako at sinabi sa kanya ang totoo na kumain ako ng pizza kanina kaya medyo busog rin. Di nga sana ako bababa dito sa kusina eh. Pero gusto ko ring makasabay sila dahil nga ilang araw na rin mula nong nagagawa namin ’yon.

’Tsaka sobrang saya ko pang umakyat sa silid ko. Sinabihan kasi ako ni Kuya Jordan na next month daw ay uuwi na sila mom at dad. Excited ako sa pag-uwi nila awieeee! Jusko namiss ko sila. Taena, sinulit talaga nila ang bakasyon nila dahil halos mag dalawang buwan na sila don sa states.

Pagbalik ko sa sariling silid ko ay selpon ko kaagad ang pakay ko. Humiga kaagad ako sa kama kahit na bagong kain pa lang ako. Halatang tamad talaga eh no? HAHA! jusme, kung di dahil sa parents ko ay di ko alam kung saan ako pupulutin taena.

Pa selpon-selpon na lamang ako.

Mga tiktok videos na naman ang pinanood ko. Ewan pero basta nasa bahay ako ay sobrang nakakabored talaga. ’Yong puro nalang ako selpon at walang ibang ginawa kundi mag selpon haisstt!

Sa mga videos dito sa tiktok ko ay puro pa rin tungkol don sa Doctor’s Strange: Multiverse of Madness. Jusme! Mukang sikat na sikat to ah? Kung ito nalang sana pinanood namin sa sinehan ano?

Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip ng bigla nalang nag pop up ang pangalan ni Von at tumatawag ito.

Nangangamusta lang naman ito sa’kin. ’Yong usual lang na conversation. Kamustahan at nagtatanong kung ano ginagawa ngayon. May kaartehan la itong sinabi dahil na mi-miss nya na raw ako kahit na isang araw lang naman ng hindi kami nagkita.

Iniba ko nalang ang usapan lalo pa’t naisip ko ’yong pera na nilagay ko sa wallet ko kanina.

“May gagawin ka mamayang gabi?” Umpisa ko sa kanya.

“Kakatapos ko lang sa mga trabaho kaya free na ako mamaya”

“Labas tayo. Libre ko” pag-aaya ko. Natahimik pa ito ng ilang segundo kaya nagsalita nalang ulit ako.

“Sweldo ko kasi ngayon” paliwanag ko sakanya. Baka kasi kung ano nasa isip nito at napapatanong kung bakit bigla akong manglibre haha!

“Cge², sabihan mo lang ako kung sa’n mo ’ko ipapasyal” tugon niya.

Sumagot na lamang ako na wag masyadong mag expect dahil sobrang liit lang ng sweldo ko haha!

Nagastos ko na kasi mga naipon ko eh. Basta talaga gagala kami ng barkada ay ewan ko nalang. Nauubos kung ilan dala kong pera eh. Ang bilis pa naman gastuhin ang pera ngayon. ’Tsaka di pa ako binigyan ng allowance ni dad. Although wala naman akong prinorpoblema sa kakainin ko dahil always naman may pagkain sa bahay. Sadyang ’yong pang luho ko lang talaga problema ko tskk!

30k lang sweldo ko taena. Kasama na jan ’yong overtime ko sa duty. May absent rin kasi kaya ’yan lang.

Ang liit lang ng sweldo noh? Overworked kaming mga nurses tapos ’yan lang sweldo gosshhh! Real talk to ehhh.

Sa ibang hospital pa ay mas kunti pa talaga. May mga sumusweldo pa ng 16k lang as basic salary. Or may nababalitaan ako na mas lower pa don.  Wews! Kung di lang dahil sa dad ko ay ma stress talaga ako kung pa’no budgeten ang sweldo ko.

Ang tataas pa ng presyo ng mga bilihin haissttttt!.

Walang-wala sa sweldo ng ibang bansa. Kaya karamihan mga Pilipino nag-aabroad dahil di talaga sapat mga kinikota rito. Kung nga lang din dahil sa suporta ng dad ko aba’y malamang nag aabroad na rin ako. So ayon nga. Matapos nong yayain ko si Von ay fix na ang lakad namin mamaya. Nag-iisip pa ’ko kung sa’n ko sya dadalhin haha! Para kasi akong na praning kanina na yayain kaagad sya kahit wala pa akong naisip kung saan talaga.

Tumayo na lamang ako sa kama at naghanap ng masusuot para mamaya. Alas dos palang ng hapon pero naghahanda na ’ko. Plano ko kasing maglakad lang papuntang city ngayon. Plano kong mag strolling muna. Actually ginagawa ’to namin minsan ng barkada eh. ’Yong maglalakad ka lang at depende kung hanggang saan kaya mo haha!

Ginagawa ko rin ’to kapag wala akong ibang trabaho. Tamang lakad-lakad lang. Lalo na kapag gabi wews!

Pagkatapos kong mamili ng masusuot ay naligo na rin ako. Ang tagal ko pa ngang natapos eh. Ganito rin talaga ako basta marami pang oras. Paulit-ulit kong hinahagod ang sabon sa katawan ko. Minsan namumula nalang ako bigla dahil naaalala ko ang bawat haplos ni Von sa balat ko jusme! Baliw na nga talaga ako ng pati ganon ay iniisip ko taena. Sa bawat pagdampi ng sabon sa balat ko ay parang may hinahanap akong ano. Ibang-iba talaga ang mga kamay ni Von basta humawak sa’yo. Para na ’kong timang para sabihin ’to pero parang hinahanap-hanap ko ’yong mga haplos nya.

He hold me that time so gently. His hand is too warm that it made my body to shiver. Kahit na medyo lasing ako non pero natatandaan ko pa. Hinding-hindi ko makakalimutan ang pangyayaring iyon. Kahit man umiyak ako sa sobrang hapdi. Pero di ko rin naman ipagkakaila na may naramdaman akong kakaibang sensasyon habang tumatagal.

Nasabi ko na sa sarili ko na di na ako magpapabottom pa. But why I am acting so desperate to have time with Von again in bed? Gosh!

Lumabas na agad ako ng bathroom ng mang-init katawan ko. Baka kung ano na naman gawin ko don sa loob taena. Pagkalabas ko at pagtingin sa oras ay sobrang tagal ko nga. Sinamahan ko pa kadi ng kung anong pag-iisip kaya naabotan pa ’ko ng isang oras don sa loob haisstt! Nagbihis na nga ako pero di pa agad umalis.  Umupo na muna sa sofa at nag selpon na naman. Wala naman talaga akong ibang gagawin kundi mag selpon haha!

Deritso agad ako sa album at tinignan ang mga picture namin ni Von. Para na naman akong nakainom ng kung ano dahil sa pangiti-ngiti ko ngayon. Haissttt!

Napatitig na lamang ako sa mukha ni Von. Lalo na sa mga mata nya dahil asset nya talaga ’yon. He hasp blue eyes kasi huhuhu. Ang puti nya pa kaya may lahing foreigner ’tong si Von eh. Sobrang attractive nya pa kung tumingin kaya sino ang di mababaliko nyan? ’Tsaka sobrang clingy pero caring din sya kaya eto na po ako. Kahit na mag two months palang na magkasama kami ay baliw na baliw na po ako. Di nga lang halata sa kanya dahil sinusungitan ko lang sya haha! Eh ayaw kong ipahalata feelings ko eh. Ganito talaga ako eh. Di ko ipapahalata sa ibang tao na gustong-gusto ko na sya. Magkaibang-magkaiba kami ni Von. Dahil sya? Ay jusko! Kung ano-ano na gagawin para lang mapakita nya na seryoso sya sa’kin at may nararamdaman na sya para sa’kin.

Alas singko ng magsimula akong mag strolling. Wala na kasing sikat ng araw kaya di na masakit sa balat kung maglakad lang. Nagdala na rin ako ng maliit na bag para don ilagay ang extra t-shirt para kung pawisan man ako sa paglalakad ay may pangbihis ako. Don ko na rin nilagay ang wallet ko. At nakaheadset ang isang tenga ko.

Tamang pakikinig lang ng music habang naglalakad. I didn’t mention also na halos pang disco mga music ko haha! I mean pang hyper talaga. Sumasabay na nga ako sa kanta kapag walang taong nadadaanan ko. Sometimes I really enjoy this. ’Yong naglalakad ka lang mag-isa at walang pakialam sa mga taong nasa paligid mo.

’Tsaka wala pa ako sa city kaya walang masyadong sasakyan. Tahimik na paligid at syempre, presko ang hangin dahil marami pang mga puno rito.

Di rin kasi ako natatakot maglakad mag-isa sa gabi. Para saan pa ’yong inaral ko na taekwondo nong teenager ako kung di ko lang gagamitin ano? Tskk!

’Tsaka di rin naman madilim dahil may mga street lights. May kunting dumadaan rin at kadalasan ay nakasakay sa kotse. Medyo malayo kasi bahay namin sa syudad. Tinext ko na pala si Von kanina bago ako lumabas ng bahay kung saan kami magkikita. Nag reply din naman kaagad sya kaya’t alam kong naghahanda na rin sya ngayon.

Kakain lang kami pero di sa mamahaling restaurant. May napuntahan kasi kami dati ng mga kaibigan ko na isang malaking parang karenderya pero puro mga sea foods ang putahe. As in masasarap don. Kahit nga iniisip ko lang ang mga pagkain don ay naglalaway na rin ako.

Tinignan ko ang oras at 6:55 na ng gabi. Wews! Pinagpapawisan na rin ako at medyo hinihingal na hoo! Mabuti rin ’tong ginagawa ko dahil nitong mga nakaraang araw ay puro lang ako kain at tulog. Palagi ko pang sinasabi sa mga pasyente ko na mag ehersisyo para lumakas ang katawan pero isa rin pala ako an di ginagawa ’yon HAHA! Nakakatawa ano? ’yong mga payo ko sa mga pasyente ko ay di ko rin pala ginagawa. Tulad nalang ng sasabihan ko sila na tigilan na ang pag-inom ng alak pero isa rin pala ako na mahilig sa alak taena!

Napabuntong hininga ako ng medyo pamilyar na sa’kin ang nakikita ko sa unahan. Malapit na ’ko. Nakikita ko na kasi ang tulay at sa unang mga may pagkainan talaga ay ’yon ’yong sinabi ko kay Von na don kami magkikita.

Wala pa rin namang mga bahay dito kaya kinuha ko na extrang damit ko at nagbihis. Puno pa ng pawis ang likod ko kaya mabuti na ring nagdala ako ng towel wews!

Kunting punas-punas at nagbihis na nga. Nagpabango pa ’ko baka nangamoy pawis pa rin. Although Von told me na mas lalo daw akong bumabango kapag pinagpapawisan pero malay ko ba kung nagsisinungaling lang sya tskk! ’Tsaka first libre ko ’to sakanya kaya dapat presentable akong tignan.

Naglakad na ’ko sa mahabang tulay at medyo napaalerto. Eh kasi may matangkad na lalaking nakatalikod ngayon sa unahan. Nakaitim na jacket pa sya kaya medyo nakakapangduda.

Di ko nalang iyon pinansin at mas tinuon ang atensyon na bilisan ang paglakad at para makapunta na sa lugar na pagkikitaan namin ni Von.

Medyo dumestansya ako sa dinaanan ko at nilagpasan lang sya na di tinitignan. Nakailang hakbang pa ako ng parang maramdaman kong may sumusunod na sa’kin. Nilingon ko kaagad ang likod ko at dito naman sa’kin nakatalikod ang lalaki. Parang tinatago nya ang mukha nya pero iba talaga ang kutob ko.

’Tsaka nagtataka nga ’ko kung bakit walang halos mga kotseng dumadaan eh 6:30 pa naman ng gabi?

Dobleng hakbang ang ginagawa ko at binilisan. Matangkad kasi sya at parang ang laki rin ng katawan kaya kung suntukan ang gagawin ko rito aba’y siguradong tigok ako. Baka nga ihulog pa ’ko sa tulay taena. Tatakbo na nga sana ako ng biglang di ko nagawa.

Gulat na gulat ako at napakapit sa siko ng lalaking ’to ng bigla nyang takpan ang bibig ko.

Di ko maanigan kung sino dahil nasa likod ko sya.

“Hold up ’to” mariing ani nito at naramdaman ko pang may matalim na bagay na nakatutok sa likod ko ngayon ng dinikit nya katawan nya sa’kin.

F*ck! Mukang timing ’tong holdaper na ’to dahil walang cctv sa ditong banda. Yawaaa!sinubukan ko pa syang sikohin sa tagiliran pero nadepensahan nya at nilagay ang kamay ko sa likod.

I tried to get out of his grip pero wala ehh! Ang lakas yawa!

Tumigil na lang ako sa pagpupumiglas bilang pagsusuko.

“Kunin mo na lahat ng gamit ko kuya basta wag mo lang akong sasaktan” paniniguro ko.

“Nasa bag lahat” dagdag ko pero di nya pa rin ako binitawan. F*vk! Ano ba kailangan nito sa’kin? ’Tsaka may nakatutok pa rin sa likod ko pakshet! Pakisaksak nalang po ako kuya kung ganyan lang din kadiin taena. Napakunot ang noo at napanganga pa agad ako ng magsalita itong muli.

“Is your dad have an extra parachute?” Naguluhan agad ako sa tanong nya. Hanip na holdaper ’to. Gusto ng parachute? Is he gagoing me? Buang ba sya? Tskk!

O baka naman trip nya lang tumalon dito sa tulay na nakaparachute? Yawa! Bat nandadamay ka kuya.

Napaalerto pa kaagad ako ng medyo madiin ang boses nya. Nakakakaba. Baka patayin na ’ko dito jusko! Sa gwapo kong ’to tapos dito lang ako mamamatay aba’y di pwede ’yan.

“I’m asking if your dad have an extra parachute?”

“W-why?” Nauutal ko ng sagot. Ramdam ko pa ang hininga nito sa aking leeg. Napabuntong hininga kasi ito sabay bulong.

“I need your dad’s parachute coz I think I’m falling for his son” biglang nagbago ang boses nya at nagdadalawang isip pa ’ko kung tama ba ang narinig ko. Kung sya ba ’yong boses na ’yon.

“V-von?” Paniniguro ko pa at tinanggal na nya ang pagkakahawak sa kamay ko.

“Yes Ali?” Sagot nya na nasa harapan ko na ngayon. Sa sobrang inis ko ay sinuntok ko braso nya.

Tang*naaaaaa?

Wala akong paki kung nasaktan sya don sa pagsuntok ko sa braso nya. Patawa-tawa nga lang sya ngayon na parang mission accomplished sa trip nya yawa!

Mas naiinis pa ako ngayon sa mga ngiti nya. Ngiting nakakaasar piste!

“Gago ka!” Mura ko at susuntukin ko na naman sana ang balikat nito pero agad nyang nadepensahan at niyakap pa kaagad ako. Sinubukan ko pa itong itulak dahil naiinis talaga ako dito pero wala eh. Mas hinigpitan nya pa. Ang clingy nya talaga sheettt!

“I miss you” bungad nya sa’kin.

Ay wow ha? Anong stage of missing someone ’yan Von? ’Yong gagawa ka na agad ng pangho-hold up na eksena sa unang kita niyo?

’Tsaka isang araw lang ho kami di nagkita pero heto sya ngayon. Parang timang na ayaw akong bitawan piste!

Tinulak ko pa rin sya dahil nandito parin ’yon inid ko  Akala ko talaga holdaper pakshet! Eh kasi naman binago nya boses nya at ang harass nya pa kung makatakip sa bibig ko kaya akala ko talaga totoo.

Di na ’ko halos makagalaw dahil sa higpit h kapit ni Von. Aba’y Von teka lang. Di naman po ako mamatay pagkabukas kaya pwedeng sa susunod na ’tong yakapan na ’to?

“Von, nakatutok pa rin sa’kin ang kutsilyo mo” pag-iiba ko. Eh baka nadala pa rin sya sa trip nya ng pati kutsilyo nito ay nakatutok pa rin sa’kin.

“Huh? Wala naman akong kutsilyo” tugon nya. Napataas kilaay pa kaagad ako. Eh hindi pa rin kasi nya ’ko binitawan sa pagkakayakap kaya dama ko pa rin ang kutsilyong dala nito.

Ehhh? Ano ’yong nakatutok sa likod ko kanina At ngayon sa harap ko? Tskk! Such a liar Von.

“Anong wala? Eh ano to ohhh” ako sabay hawak sa parteng parang may nakatutok sa’kin.

Nanlaki agad ang mga mata ko matapos hawakan ko ’yon. It was maybe the most embarrassing moments I have in my life. EVERRRR!

Oh goshhh! Ano ’yon? Nasa pants nya kasi at napahimas-himas pa ako sakanya ng mga dalawang segundo saka pa pumasok sa’kin ang realidad.

Ahmmmmm…. Tite? Ay este yawa!

WTF!

Sa sobrang hiya at gulat ko ay natulak ko sya ng malakas. Alam kong sya rin ay nagulat sa biglang paghawak ko sa ano nya. Pisteeee! Juice Colored!

Para na ’kong aatakihin sa puso sa sobrang hiya ng ginawa ko. Para akong sasabog sa hiya sa pang-iinit ng pisngi ko. My gosh Austin!

Patay malisya akong palingon-lingon at nakita lang syang ngumiti ng parang di makapaniwala.

“You’re so naughty, Ali” bigkas pa nya pero napatabon na ’ko sa mukha ko.

“Pwede mo naman kasi sabihin agad sa’kin kung gusto mong hawakan—”

“TARAA NAAAAAA” sigaw ko ng medyo malayo-layo na ako sa kanya at nagpatuloy pa rin sa pagtakbo. Hiyang-hiya ako sa aking ginawa. Ano nalang ang mukha maihaharap ko mamaya lalo pa’t nakaplano na kaming don ako matutulog sa condo nya ngayon gabi aaahhhhhhhh!

So ayon nga. Natuloy naman ang lakad namin at dinner. Ako nga ang nagbayad tulad ng pag-aaya ko kay Von. Masarap ang pagkain pero parang wala akong gana kumain. Eh kasi ’tong si Von eh! Puro nga sya panunukso non dahil sa nagawa ko. Napagtripan nya talaga ako hanggang sa umalis kami don sa pinagkainan namin hanggang sa pagpunta don sa condo nya. Nong natutulog na kami ay palagi nya pang dinidikit sa’kin ’yong nahawakan ko at iniinis talaga ako. Kung ano-ano na ginawa nya at pinagtripan ako hanggang sa sobrang inis ko ay di ko sya pinayagang tumabi sa’kin. Eh bwesit kasi sya.

Kaya ’yon, sa sahig ko sya pinahiga nong gabing ’yon. Sinabihan ko pa na kung tatabi sya sa’kin ay uuwi ako ng bahay kahit na alas dose pa ng gabi haha! Eh sa naimbyerna na ’ko.

Bahala sya!

Pero nagkabati rin naman kami agad pagkaumaga haha! Di na nya kasi ako tinutukso kaya wala na ring dahilan para magalit ako sakanya skskk!

Ang bilis ngang lumipas ang mga araw pagkatapos non. Kakasabi nya palang non na balak nya ’kong dalhin sa kompanya nya kapag wala akong duty. Actually ayaw ko sana dahil nahihiya ako pero guess what? Pumayag rin sa huli taena!

A week have passed and today is the day na sinasabi ni Von.

Sumakay na nga ako sa kotse nya at pinaalala ulit sa kanya ang napag-usapan namin. Na wag nya lang akong ipapakilala sa mga nagtra-trabaho don at papayag akong sumama sa kanya. Bali para lang din akong sumama lang kay Von at magtatambay sa office nya.

Eh pumayag naman kaya go ra na. Gusto nya lang daw kasi akong makita. Kasi kapag ganito ang set-up na off duty ako at may work sya ay di talaga kami magsasama buong araw. Kaya siguro nya ’ko dinala tskk!

Pumasok na nga si Von sa kotse nya at nagmaneho na. Mga 20 minutes rin bago kami nakarating kaya medyo may kalayuan rin ito mula sa condo nya. Hangang-hanga pa ako ng makita kung gaano kataas ang kompanya ni Von. Like huwaw! Sugar daddy ko ba ’to? Lols!

Sabay na kaming lumabas sa kotse nya at di na ’ko naghintay na pagbuksan ako. Nakakahiya kaya tsskk!

Nagpunta kaagad ako sa likod ni Von at alam na nya agad ito. Nagsimula na syang maglakad habang ako’y nasa kanyabg likod lang. Ako pa nagdala sa mga papers ni Von para magmukha akong bagong employee Haha! Bahala na! Basta nahihiya talaga ako eh.

Pagkapasok namin ay napaduko na kaagad ako. Eh sa ayaw kong makita mga nagtra-trabaho eh.

Sunod lang ako ng sunod kay Von hanggang sa nagulat nalang ako ng kinuha ni Von ’yong dala-dala kong mga papers nya at hawakan nya kamay ko. Nilakihan ko pa kaagad sya ng mata paa sa kahit ganon ay malaman nyang gusto kong bitawan nito ang kamay ko.

Si Von ay parang nagpatay malisya na di pinansin ang mga pangungusap ng mga mata ko at naglakad lang kaming magkahawak ngayon.

Pilit ko ngang inaagaw ang kamay ko dahil nahihiya ako pero ayaw nyang bitawan. Jusme! Napapatingin na mga nagtra-trabaho dito sa’min at di lang basta tingin!

I know they’re gossiping about us! Ito ang ayaw ko eh. Kaya ayaw kong mag come out as bisexual dati at mag nobyo dahil grabi talaga ang tingin ng mga tao. ’Yong bawat pagtitig ay mas kasamang pagdiskrimina.

Mas napakaduko lang ako habang naglalakad. May naririnig pa ako na akala nila naghiwalay na kami kasi ang tagal daw nong huli nya ’kong dinala rito.

Then that only means… Dinala na ni Von si Aiden dito dati?  Well I guess? Dahil ’tong si Von ay ’yong tipong lalaki na dadalhin ka kung saan, wag lang sana sa damuhan haha!

Sumakay na rin kami ng elevator para mabilis kaming makarating sa office nya. His building had 22 floors at kita ko ang pagpindot nya ng number 15. Don na siguro wews!.

Mabuti naman at di sa pinakatoktok jusme!

Pagkarating nga namin don ay nandon pa rin ’yong mangha ko sa building na ’to. The design is really familiar! At ang ganda pa. As in ang ganda ng color combination ng nasa loob. ’Yong kadalasan kasi sa mga property ni dad ay puti lang pero dito? Oh gosh! Di ko nalang ma describe pero sigurado akong magugustuhan din ’to ng mga kaibigan ko.

Kung dinala ko nalang kaya din mga kaibigan ko? lols!

Mukang ang yaman-yaman nga ni Von  dahil sya na nagma-manage sa kompanyang ’to kahit na 27 palang sya. Sanaol no? Ako kasi 25 na pero puro gala lang nasa isip ko hanep!

Kung sino man mapapakasalan ni Von in the future aba’y di na kailangang magtrabaho Haha!

Well… Dahil opisyal na kaming magnobyo ni Von kaya gagawin ko syang sugar daddy HAHA! di na ako manghihingi ng allowance kay dad at huhuthutan ko nalang ’tong si Von tsk!

Pero no need namang huthutan ’tong lalaking ’to dahil kulang nalang ibigay nya sa’kin wallet nya dahil sya na halos gumagastos para sa’kin.

Sa pagpasok namin sa office nya ay umupo nalang ako sa may sofa dito samantalang sya ay don sa may table. Seryoso kaagad sya sa mga binabasa nya. Napapatingin na lamang ako sa loob dito. Pwede na rin kasi talagang tulugan dito sa laki ng office nya.

Ng malibot na ng tingin ko ang loob ay napansin ko kaagad si Von na nakatingin lang sa’kin.

“What kind of products did your company sell?” Tanong ko kaagad sa kanya. Agad pa nyang binitawan ang papel at lumapit sa’kin sa sofa.

“Ohh, we actually build bar, clubs, and hotels “ sagot nya na nagpalaglag agad ng panga ko. Seriously??!! Sa batang edad nya na ganyan ay nakaya na nyang mag manage sa ganoon business?

I never felt this so insecure! Parang pinapamukha lang na kailangan ko ng kumayod piste!

Natahimik na lang agad ako at ngumiti ng parang di makapaniwala. Oh gosh!

Sa sinabi nya ay may naisip agad akong tanong na bigla lang pumasok sa utak ko.

“Sa’n mo pala ako nakita Von?” Nagtataka kasi ako kung pa’no niya ’ko nahanap. I mean di nya naman ako ipapasakip non diba kung di nya ’ko nakita somewhere day after that.

“I saw you in my bar. Binisita ko ’yong bagong bukas na bar ko that time, at sa di inaasahan ay nakita kita” paliwanag nya. Nilapit nya pa mukha nya sa’kin na parang may sasabihin.

“Gulat na gulat ako non nang makita kita. Coz I thought you’re really Aiden” ramdam ko rin bawat emosyon nya habang sinasabi sa’kin ’yon.

“Lasing na lasing ka non at sumama ka pa nga sa di mo kakilala haha!” Panunukso na naman nito.

Oh gosh! Sya ba ’yong tumulong sa’kin? ’Yong lalaking matangkad rin at di ko maanigan ang mukha sa sobrang kalasingan ko non. Jusme! Ang liit lang talaga ng mundo taena!

I was about to defend my self na akala ko kasi kasamahan ’yon nila Dennis sa inuman kaya sumama ako. Di ko naman inakalang manyak pala tsk!

Sasagot na rin sana ako pero agad ns tumunog ang phone ni Von kaya’t tumahimik nalang ako.

Kinakausap nya ito ng mga isang minuto lang siguro. Mukang nagmamadali pa si Von sa mga sagot nya sa tawag.

Matapos nga non ay dismaya syang tumingin sa’kin.

“I have an emergency meeting” bungad nya at tumango lang ako. Napakunot pa noo ko ng di man lang sya kumilos.

“Oh? Punta ka na agad. Dito lang ako maghihintay” ako.

“Di mo ’ko sasamahan?”

Napasapol nalang ako sa noo ko. Ano naman gagawin ko don? Magpapacute lang baka may mga chix? Tskk! Wag na Von, baka kung ano pa kalalabasan kung mag selos ka na naman.

“Baka antokin lang ako don, Von” rason ko nalang.

Tumango sya at naghanda na nga. Sinabi nya pang feel at home daw ako rito eh diba office ’to so pa’no ma feel at home?

Ay jusme!

Tumayo pa ’ko ng palabas na sya. Pagbukas nito ng pinto ay di na agad ako komportable.

Nagkakita na naman kami nang lalaking ’to. He’s here. Parang papasok rin sana sya sa office ni Von dahil halata sa kamay nyang bubuksan sana ang pinto.

“The gossip I heard is right” umpisa pa nito at napatingin sa’kin.

“It’s been a long time since you brought Aiden in company, Von”  kausap niya kay Von pero ang tingin nya ay nasa sa’kin pa rin.

“He’s not Aiden, brother” tugon ni Von na nakangiti pa at umalis na kaagad dahil nga nagmamadali ito. But what makes me confused ay tinawag nyang brother ang lalaking ’to. Don’t tell me…

“You’re… Von’s brother?” Mahina at di makapaniwalang tanong ko.

Nakita ko pa ang mukha nya na parang dismaya at bakas na akala nitong nagmamaang-maangan na naman ako.

“Yuppp, I’m Von’s step brother. I’m Ben, just Incase you acted like you don’t remember” sarkastikong pagpapakilala sa’kin.

The vice president of his company is also his brother? WHATTT??!

Eh diba napapatanong na rin ako dati sa mga sinasabi nya kung nagkaroon ba sila ng affair ni Aiden dati? If that’s true then… Pumatol si Aiden sa lalaking ’to? Sa kapatid pa ni Von?

Oh gosh!

Isasara ko na sana ang pinto sa office ni Von at walang planong pansinin ang lalaking ’to pero pinigilan nya sabay pasok sa loob.

“Why are you avoiding me, Aiden” umpisa na naman nya. Sa totoo lang ay sana sumama nalang ako kay Von at bahala na kung magmumukha lang akong tanga don kaysa naman sa makaharap ko ’tong lalaking ’to takte!

“Ha! HAHAHA!” Napataas kilay ako ng tumawa nalang ito ng pinasarktiko ang tono. Buang ba sya? Haissttt!

“He believed your lies? Tskkk! Same as before… What a fool”

“What are you talking about?” Tanong ko bigla.

“He believed your lies that you’re not Aiden” ulit nya pa.

Napabuntong hininga na lang ako at wala akong planong makipagtalo sakanya kung nagsasabi ba ako ng totoo o hindi dahil di rin naman sya maniniwala. Mag kapatid nga talaga sila. Para kasing syang si Von dati na di naniniwala taena!

“Von is telling the truth”  mahinahong saad ko at planong kukunin ang phone ko at aalis sana dito pero hinawakan nya ang pulsuhan ko kaya napaharap ako ngayon sakanya.

“Oh c’mon! Mahigit isang taon tayong nagsama kaya di mo ’ko maloloko, Aiden” pilit nya talaga pero wala akong planong sagutin ito. Hinugot ko nalang ang kamay ko sa mahigpit nyang pagkahawak. Pero yawa?! Bat ba ayaw nya ’kong bitawan!!!!

“Kung nakaya mong paikutin si Von… Wag ako” dagdag pa nya.

I literally show 0 % of interest don sa mga sinasabi nya. Pangatlong beses na kaming nagkita at pangatlong pagkakataon na ’to na kung ano-ano ang mga lumalabas sa bibig nya.

Alangan naman na mas alam nya nangyari sa buhay ko taena! Ni hindu ko nga sya kilala.

Pabiglang siniko ko ang tigiliran nito kaya’t namilipit pa sya sa sakit. Tskk! Deserve! Pangalawang beses na ’tong nasiko ko ang tagiliran nya. Mas deserve nya nga ang suntok pero di ko na lamang ginawa.

Pinulot ko ang phone ko sa may sofa at akmang lalabas na sana. Pero napatigil ako ng naagaw nya ang buong atensyon ko sa kanyang tinuran ngayon.

“It’s not you who died, Aiden. It’s your twin brother”

Ewan ko pero nakadama ako ng kaba sa tinuran nya. Kaba na di ko alam kung saan nanggagaling. Dahan-dahan pa akong humarap sa kanya kahit na sinasabi ng utak ko umalis na at di sya pansinin. Kusang humarap ang buong katawan ko ng marinig ko ang sinabi nito.

“W-what are you s-saying this t-time?” Nauutal ko ng tanong sa kanya.

Ngumisi pa ito ng mapukaw nya ang atensyon ko. Lumapit sya sa’kin at hinaplos pa ang aking mukha.

“It’s your twin brother who died after you accidentally hit him with your car, Aiden”

Nangbagsakan ang mga balikat ko. Bigla kong tinulak sya sa sobrang galit ko. So he’s saying that I’m the reason why my brother died? And how the fuck I’m Aiden?!

“Stop telling lies!!!” Bulyaw ko sa kanya. Akala ko nga titigil na sya ng nagalit ako pero hindi. Mas lalo lang syang nagbitaw ng mga kasinungalingan.

“I didn’t lie” depensa pa nito.

“How did you know that my brother got car accident? How did you know that Aiden had car accident?” Paulit-ulit ko ng tanong sa kanya pero di ako makakuha ng sagot. Tumahimik ito at walang planong sagutin ang tanong ko.

Napapaisip na ko kung anong posibleng nangyari. Pa’no nya nalaman?

“You followed him, right?” Paniniguro ko.

Napapaisip ako sa mga pangyayari. Bago naaksidente ang kakambal ko ay nakailang missed call ito sa phone ko. It’s really unusual na ganon si Aiden maliban nalang kung emergency diba?

And what if he was being followed by this creepy guy kaya sya tumatawag sa’kin non?

I’m too confused dahil parang may affair pa si Aiden at ang lalaking ’to tapos parang may kinalaman pa sya sa pagka-aksidente ng kapatid ko.

At diba sabi rin ng lalaking ’to na may sekreto sila diba? What’s their secret? And why is Von involved with this shit?

With so many thoughts of my head, I can conclude that there’s might uncertain happened.

And I find my twin brother’s death… Suspicious.

To be continued…

Uunahan ko na kayo ha? Wala hong palitan ng kaluluwa HAHA! baka may mag tanong jusme! HAHA!

So what’s your thoughts guyses? Who’s saying the truth? Hmmm HAHA! Overthink well.

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 18

Ilang araw na ng di ako matahimik. Ilang araw na ng puro nalang bagabag ang nasa isip ko. Di ako mapakali. Di ako halos makatulog sa tamang oras dahil sa dami ng iniisip ko.

Nasa condo ako ngayon ni Von at nakatingin lang kung saan na may malalim na hinuha.

Apektado pa rin kasi ako sa mga binitawang salita ng Ben na ’yon. Gulong-gulo pa rin ako. Although I knew he’s lying but why am I this bothered.

Di matahimik sa dami ng iniisip tungkol sa pagkamatay ng kakambal ko. Pa’no niya nalaman na naaksidente si Aiden? Dahil sa pagkakaalam ko ay nong ang kakilala ni dad na pulis ang nakakita ng insidente ay tinawagan nya agad ang dad ko. Dad made sure that the incident will be private so that it will not be on news dahil medyo matunog rin ang pangalan ng pamilya namin. He don’t want the public to know as a privacy family matter.

So pa’no nalaman ng Ben na ’yon?Sinusundan niya ba ang kakambal ko dati?

There’s no other explanation with it.

’Tsaka bakit nya pinagpipilitan na ako si Aiden? Is he out of his mind? Goshh!

Saka bat ba pinag-aaksayan ko ng oras ang mga sinasabi nito? Ni hindi nga sya mapagkakatiwalaan.

Napakurap-kurap nalang ako ng makita ang mukha ni Von na sobrang lapit na sa’kin.

“Oh?” Patay malisya kong sagot at iniwas ang tingin.

“Kanina pa kita tinatawag pero parang wala ka sa sarili” paliwanag nito sa’kin. Napakamot-kamot nalang ako sa batok ko habang ngumiti na parang nanghihingi ng paumanhin.

Simula nong araw kasi na ’yon, kapag kinakausap ako ni Von ay ’yong utak ko ay parang nakalutang sa hangin. Kung ano-anong iniisip taena. Minsan nga bigla-bigla nalang akong hinahalikan ni Von kapag tulala lang ako. Eh kasi daw kahit na magkaharap kami ay baka raw may iniisip akong ibang lalaki haha! Jusko ’tong si Von.

Muli kong nilingon si Von na medyo magaan na ang loob. Ngumiti lang din ako don sa sinabi nyang kanina nya pa ako tinatawag peri di ako sumagot. Umarte akong nag-iisip lung baga at nakuha ko kaagad ang atensyon nya.

“I want to buy new phone” umpisa ko na maging sya ay napapaisip. Tamang-tama rin kasi na 6 months old na ’tong phone ko at may bagong labas ngayon na uso.

“Maybe a phone with 12 inches size” I added, but of course, there’s no phone with that size, it’s just a joke.

“I can offer you with full discount” ani pa ni Von na binitawan ang iniinom nitong gatas at lumapit sa’kin. Pinunasan nya pa ng clean towel ang bibig nito ng may kunting gatas sa labi nya.

“Really?” Ako na medyo masigla ang sarili. Kita ko pa syang tumango kaya mas lalo akong naexcite. Nasa harapan ko na sya ngayon at bigla na lang syang dumuko para mag level ang aming mukha. May binulong pa ito na nakangisi ang loko.

“I have 12 inches… But not a phone” he smirked then distance himself from me dahil baka masuntok ko pa ’tong lalaking’to.

“Tang*na mo Von” malutong na mura ko. At tulad nga nong una, ang ikinainis ko ay ikakatuwa nya tskk!

“I can give it to you, Ali. It’s totally free” dugtong nya don sa sinabi nyang 12 inches.

Gago! Gago! Gago!

Sa mga sinasabi nya kasi ngayon ay naaalala ko ang unang nangyari sa’min nong lasing kami. Tang*naaaaaa! Umiyak pa ’ko dyan sa 12 inches nyang ’yan.

Mapapatanong nalang ako sa sarili ko kung pa’no nagkasya ’yon? That was huge but I remembered it so well that I take it all. Gosh! Kung kanina ay puno ang pag-iisip ko tungkol kay Aiden, ngayon naman ay di mawala-wala sa utak ko ang nangyari sa’min ni Von kahit na nong nga nakaraang linggo pa ’yon. Haissttttt! Kahit ngayon kapag titignan ko sariling ano ko ay di pa rin ako makapaniwala. Grabi! Mukang mananalo na ’ko kapag sasali ako sa paluwagan eme!

Binalik ko ang atensyon ko kay Von tungkol don sa sinabi nyang totally free daw ang 12 inches nya. Ngumisi ako ng may naisip na medyo panunuksong salita.

“Sorry, I don’t really accept a dead cheap gift” medyo ibang termino pero alam kong naintindihan nya ’yon.

“Cheap ha?” Mas malapad na ngiti nitong tanong. Parang may naisip syang kalokohan na ayaw na ayaw kong marinig.

“You labelled my 12 inches as a dead cheap gift?” Sarkastikong ulit nya.

“Why? Did I hurt your feelings~~~” maarteng tugon ko. Binago ko pa talaga ang tuno ng boses ko na parang babae para mas lalo syang mainis. Ako na ngayon ang nagpipigil sa pagtawa. Aba’y ang dali nya palang mapikon pag tungkol sa pribadong parte ng katawan nya HAHA! Ngayon ka balbon haha!

Gustong-gusto ko na talagang humalakhak sa tawa dahil sa hitsura nya ngayon. Akala ko nga tatahimik na sya pero nagawa nya pang bumawi.

Akmang lalayo din sana ako non dahil kukuha ng tubig. But suddenly his movement become so possessive as he pulled my waist to come near at him. He was now smiling with maybe a wildly thought.

“How about I buried my 12 inches in your ass then” a deep and a manly voice that kept ringing on my ears. Gosh!

Nagproseso pa kaagad ang utak ko sa sinabi nito. Ilang segundo pa ng makuha ko ang ibig nyang sabihin.

So ililibing nya ang kahabaan niya sa pwet ko? Tang*na? So the only way he could buried inside of me… Is when we having sex.

Ahmmm…

“Bitaw nga Von! Gagamit lang ako ng CR” Rason ko. Bigla ng nawala sa isip ko ang uminom ng tubig dahil nagmamadali na ako basta lang makalayo kay Von. Alam ko na naman kasing namumula ako sa sobrabg init ng pisngi ko. Taena! Bat ba kasi ang bilis kong maapektuhan sa mga sinasabi ni Von takte!

Mabuti naman at binitawan nya ’ko kaya dali-dali akong nagpunta sa CR. pagkapasok ko don ay deritso kong tinignan ang sarili sa salamin. Pshh! Di nga ako nagkamali. Namumula nga ako.

Kinakausap ko pa ang sarili ko kung bakit ako nagkakaganito. Jusme!

Medyo nagtagal nga ako sa sa CR dahil natatakot ako na baka tutuhanin nya ’yong sinabi nya. Mga 20 minutes yata tinagal ko don ng tinawag ako ni Von.

Tinanong nya kung di pa ba raw ako matutulog dahil alas dyes na ng gabi. Yuppp gabi ngayon kaya nga takot akong lumabas ng CR ehhh. Baka tuhugin nya ’ko matapos kong tinutukso ang 12 inches nya taena.

Pero dahil nga inaantok na rin ako. ’Tsaka may biyahe pa kami bukas kaya kailangan matulog ng maaaga. At di naman pwedeng sa CR ako matulog ano?

So ganon pa rin ang nangyari, lumabas pa rin ako. Nakita ko pa nga syang nakahiga na sa kama. Kailangan talaga naming matulog ng maaga dahil maaga rin byahe namin.

Tulad nga nong sabi ni Von nong mga nakaraang linggo. Na kapag matapos nya mga trabaho nya ay magbabakasyon kami ng pitong araw.

Nag leave din muna ako sa trabaho ko dahil gusto ko ring magbakasyon. Para nga akong tanga eh. Nong inaya ako nila mom and dad na magbakasyon sa states ay todo tanggi ako. Tapos ngayon na si Von ang nag-aya ay naghanap pa ako ng paraan para sumama yawa! Nakakabaliw isipin ’tonf mga kilos ko taena! Di naman ako ganito dati ehhh. Pisteng Von na ’yan hmpp!

So ayon nga, humiga na rin ako sa tabi nya. Kumilos lang din si Von na parang wala syang sinabi kanina. At tulad ng dating kagawian ay nakayakap talaga si Von sa likod ko kapag natutulog kami. Total nakaimpaki naman kami kaya’t di na ’ko nabahala at hinayaan ang sarili na malunod sa yakap ni Von at makatulog.

Wews!

•••

Pagkabukas.

Tulad ng aking tinuran ay maaga kaming nagbiyahe. Kotse ulit ni Von ang gamit namin. Pero ibang brand na kotse nya na naman ito. Actually halos nagbya-byahe kami ay paiba-iba ang sasakyang sinasakyan namin.

Nakaheadset at nagpatugtog lang ako ng kanta sa selpon ko samantalang si Von ay ang atensyon ay nasa daan.

Medyo malayo-layo na naman ang pupuntahan namin taena. Sigurado akong tulog na naman ako nito pagdating don. Wews!

Pero pitong araw din naman kami magtatagal don sa private beach nya. Di naman daw ganoon kalaki pero sabi nito na maganda rin daw ang tanawin.

Excited nga ’ko eh. Sa sobrang stress ko sa trabaho kaya deserve ko rin talaga ang mag bakasyon ng ilang araw. Mag be-beach kasi kami eh. Punta raw kami sa isang private property nya.

Napapatingin na lamang ako sa labas habang si Von ay nakatuon pa rin ang atensyon sa daan. Nag-uusap din naman kami pero di masyado at baka mawala pa atensyon nya sa pagmamaneho.

Habang wala pa ay nag-iisip na ’ko kung anong posibleng hitsura ng sinasabi ni Von.

Well, to see is to believe kasi kaya don ko pa malalaman kung maganda nga ba sksk!

5 am kaming nagsimulang magmaneho. Ang aga no? Eh si Von ehhh. Gusto nya talagang maaga kaming makarating don. Ani pa nya na mas maaga, mas maraming magagawa. Aba’y malay ko ba anong gagawin ang sinasabi nya jusme!

Mabilis lumipas ang oras. 7 hours na kaming nagbya-byahe. Actually nag stop din naman kami sa mga magagandang nadadaanan namin kaya medyo natagalan. Nag seselpon ako ngayon habang tinitignan ang mga picture namin ni Von. Lalo na nong kast naming hinuntuan. As in sobrang ganda. Nagpunta pa kami sa may water falls mga 20 minutes at umalis rin kaagad don. Sobrang busy na mga mata ko kakatingin sa mga larawan dito sa phone ko.

’Yon pala ang ibig sabihin ni Von na kapag maagang magbyahe ay maraming magagawa. Akala ko kasi ano eh… Basta! HAHA!

Nasa kalagitnaan pa rin kami ng byahe ng bigla nalang huminto ang sasakyan ni Von. Saad nya na malapit na rin naman daw kami mga 1-2hours nalang bago kami makarating don sa sinabi nyang beach. Pero dahil alas dose na ng tanghali kaya huminto muna sya.

Huminto muna sya sa isang karenderya. Eh ito lang nakita naming nagtitindi sa bandang ’to. Sinabi ko nga na baka pwede din namang don nalang magluluto pagkarating namin don pero saad nya na baka nagugutom na rin daw ako.

Mangangatuwiran pa sana ako na di ako nagugutom pero baka kasi si Von ay gusto na ring kumain. Sya pa naman nagmaneho at di man lang nakaidlip sa ilang oras na biyahe kaya sigurado akong gutom na ’to.

Sabay kaming bumaba. Ito lang rin kasi ang kainan na nadaanan namin kaya dito na kami sa karenderya. ’Tsaka masasarap din kaya ang mga tinda basta ganito. At murang-mura pa.

Di naman ako mapili basta gusto ko lang ang putahe ng pagkain. Marami rin naman silang niluto kaya marami kaming mapagpipilian. Actually pumuwesto na ’ko sa mesa at si Von nalang ang bahala sa kung ano ang pipiliin nitong ulam.

Sumunod na rin si Von sa inupuan ko ngayon. Mga ilang minuto lang din ng sinerve na ang pagkain. May mga naluto na kasi sila  kaya madali lang.

Kumain na nga kami. Masasarap naman. Parang mga luto lang din namin sa bahay. Napaparami nga ako ng kain eh. Jusme! Bat kasi ang sasarap ng mga ulam shosshh! Kaya pala ang dami ring mga mga costumer.

Patuloy ako sa pagkain ng mapansing nakatingin sa akin si Von. Tinignan ko rin sya na may pagtatanong.

“Himala yata at di mo kinakain ang lumpia, Ali?” Pagtatakang tanong nya.

“Wala akong gana Von” deritso ko.

Ewan ko nga kahit isa sa favorite ko naman ’yan pero parang wala akong gana kumain. Siguro sa pagod din siguro ’to sa biyahe at mas gusto kong matulog. Siguro dahil din ’to sa stress sa trabaho? Dahil bago talaga ako nag leave ay sobrang toxic ng duty. Daming pasyente tapos nagkulang pa kami ng staff. Haisstttt paulit-ulit na ’tong rason ko pero di naman konektado. Ewan at di ko nalang masikmura kahit isipin lang ang laman ng lumpia. Di po sa nandidiri ako pero sadyang ayaw ng tyan ko. ’Tsaka gustong-gusto ko naman ang ibang putahe kaya ang weird lang nitong mga nakaraang araw na ayaw kong kumain ng fave kong lumpia.

Pagkatapos nga naming kumain ay balik byahe ulit. Nagsisisi nga ako kumbakit ang dami ng kinain ko. Jusko po! Natatae na naman po ako yawaaaa! Di pa naman ako makaget-over non ghuling incidente na muntikan na rin akong magtae sa kusina ng condo ni Von yawaaaa!

Todo pigil na lamang ako. Pilit kong binaling ang atensyon ko. Nag fb pa ’ko at tiktok na naman. Todo panood nalang ng mga videos sa tiktok. Di ko talaga hinayaan ang sarili ko na kahit umutot lang. Jusko rold! Naka aircon pa naman dito sa loob ng sasakyan ni Von tapos baka pag utot ko may kasama ng laman haha!

May nadaanan na kaming city dito. At sabi ni Von na sa dulo nito ay ’yon na ’yong sinabi nya.

Ilang sandali nalang at ’yon na.

Matapos nga ang mahabang biyahe ay nakarating din kami. 1:36 pm kami ng hapon umabot.

Wews! Finally! Finally! Finally!

May nakalagay pa na don’t enter daw dahil private property. Damot mo Von ha? chos!

Nagmanadali rin akong sumunod kay Von. Sobrang namangha man ako sa ganda ng lugar pero gustong-gusto ko na talagang magCR goshh! Napapalingon pa ako sa dagat at parang gusto ng maligo. Pero baka don ako makatae sa dagat yawa na jud!

May konkretong bahay din kaso sya dito sa gilid lang. Di man ganoon kalaki pero ang ganda naman ng desinyo.

Di na ako nagtingin-tingin pa pumasok agad. Nagmadaling nagtanong agad ako kay Von kung saan ang CR. Tinuro nya din naman agad kaya’t don na ako dumeretso. Iniwan ko nalang sa may sofa ang dala kong bag.

Tinatawag na kasi ako ng kagubatan kaya kailangan ko ng magbawas haha!

Kaya ayorn di ko na sasabihin matapos non at baka may kumakain sksk!

Pagkatapos ko don ay hinanap ko na si Von. Rinig ko ang boses nya ng sya’y sumagot ng tinawag ko ang ngalan. Isa lang din naman ang silid dito kaya syempre wala ng ibang pinuntahan si Von.

Pagkapasok ko pa sa silid ay gustong-gusto ko na ring sumunod kay Von na humihiga na.

Deritso pang sumalpok ang katawan ko sa kama. As in napagod ako don kahit na nakaupo lang naman ako sa kotse nya.

Total mas aalas dos pa naman ng hapon kaya naisipan muna namin ni Von na matulog.

Di rin ganoon kalaki ang kama at sakto lang sa’ming dalawa.

Nag-uusap din kami kunti pero pareho ng nakapikit ang aming mga mata. Ang lambot din kasi ng foam kaya ang sarap siguro matulog dito pag gabi. Lalo na’t nasa may baybayin ’to kaya sobrang lamig siguro dito.

Ilang minuto matapos kaming mag-usap ni Von ay natahimik kaming dalawa. Parang nagmumuni-muni lang kami at pinakiramdaman ang paligid habang nakapikit ang mata.

Sa pagmumuni-muni ko ay may naisip akong masarap kainin.

Matutulog na sana ako ng biglang may gusto nalang akong kainin. Sinubukan ko pa itong balewalain at idala nalang sa tulog baka mawala lang ’to pero takte!

Nakailang ikot na ’ko ng pwesto pero parang naglalaway ako habang iniisip ko ang gusto kong kainin ngayon.

Napamulat pa ulit ako ng mata ng niyakap ako ni Von sa likod. Para rin siguro di na ako ikot ng ikot ng pwesto at baka nadisturbo ko pa sya.

“Von” tawag ko kaagad sa ngalan nya. Ayaw ko man syang disturbuhin pero baka pwede nya ’kong samahan bumili nong gusto ko. Di kasi ako pamilyar sa lugar na ’to. Mas mabuti ng magpasama ako sa kanya para makasigurado.

“Yes Ali?” Sagot nya kaagad na may kasiglaan ang boses.

Nagdadalawang isip pa ’ko kung sasabihin ko sa kanya. Baka kasi pagod na pagod ito dahil sya pa ang nagmaneho diba? Nakakakonsensya naman haisstt!

“What is it?” Ulit nito at dumungaw na sa pwesto ko. I was hesitating at first pero sinabi ko rin sa huli tskk!

“Von parang gusto kong kumain ng tsokolate”

Humarap ako sa kanya non nong sinabi ko ’yon. Nakita ko pa syang nanibago sa tinuran ko at pabigla-bigla nalang akong may gustong kainin. ’Tsaka di ko nga kinain ’yong lumpia na binigay nya diba tapos ngayon may gusto pala akong kainin. Parang nakakabastos ang datingan huhu. Napakibit labi nalang ako bilang panunuyo at pahiwatig na paumanhin sa inasal ko.

“What chocolate do you want?” He asked while getting up in bed. Sinabi ko pang magpapasama lang ako pero tugon nya na sya nalang daw ang bibili at magpahinga muna ako dito. 

“Anything basta matamis” mabilis ko nalang na sagot dahil di ako makapili ng kung anong klaseng tsokolate. Para pa akong timang dahil malamang, matamis naman talaga ang tsokolate diba?

Haissttt!

“Sure ka?” Paniniguro pa nito sa sinabi ko nong una. Tumango lang ako at sabay humiga pabalik sa kama.

“Oum” simpleng sagot ko. Pinakiramdaman at napatingin ulit sa kanya ng di man lang sya kumilos. Nakatingin lang ito sa’kin na parang nagtataka.

“Are you pregnant, Ali?” Sincero pa nitong tanong sa’kin at di umiiwas ng tingin.

Ako naman ay napakunot lang ang noo at agad na tumawa ng mahina.

“Gago ka ba? Nag crave lang ng matamis tapos buntis agad?” Pangangatwiran ko.

Iba rin ’tong si Von eh. Panghihinalaan agad na buntis? Wews! Isang beses palang may nangyari sa’min kaya siguradong walang nabuo.

Iba po ang pag cra-crave at paglilihi HAHA!

’Tsaka nasabi ko na ’to dati pa na si Aiden lang ang nakamana ng pagiging carrier tulad ni mom. So it means si Aiden lang ang mabubuntis tskk! Wag na pong umasa Von. Pwede din naman syang mag-anak nalang sa iba kapag naghiwalay na kami haha!

“Magpatest kaya tayo to make sure—” mangangatuwiran rin sana ito pero tinarayan ko lang.

“Wag na Von, wag ka nalang bumili ng tsokolate. Nawala gana ko” ako sabay simangot. Nagtakip pa kaagad ako ng kumot at wala syang planong kausapin.

Papabili lang eh, dami pang kaik-ikan tskk! Anong buntis-buntis pinagsasabi nito? Lalaki po ako at sure na walang matres!

Jusmee! Medyo nagiging maatitude ako this day. Sinusungitan ko nga rin si Von paminsan-minsan kahit na sa maliit na dahilan. Siguro dala lang din ’to sa stress at don sa sinabi ni Ben… Von’s step brother.

Sa tuwing naiisip ko ’yon ay di ko mapagilang mainis. He spread lies and brainwashed my mind. Parati ko ng iniisip mga pinagsasabi nito sa’kin mula pa nong nakaraang araw.

Pasimple akong napairap kahit na nakatabon naman ako ng kumot. Naramdaman ko kasi ang paghupi ng kama kaya alam kong humiga ulit si Von.

Tumalikod nalang ako sakanya at di talaga sya pinansin. Kahit anong suyo nito ay balewala ito sa’kin. Ewan ko pero sa simpleng mga ganong bagay ay nasagad nya ’ko ng husto at sinusungitan na agad ito.

Pansin ko rin talaga ’to sa sarili ko at baka nga sa stress lang o kulang sa tulog.

Pero kahit na di ko sya pinapansin ay hinahayaan ko pa rin sya sa ginagawa nyang pagkapit nito sa’kin. Dikit na dikit pa nga sya at parang matutulog nalang. Halata rin kasing pagod na pagod na ito.

I also close my eyes, same as Von. Sinusubukan ko ng matulog at pinikit mga mata ko.

Pero goshh! Parang naglalaway talaga ako ng chocolate eh takte! Nag-iimagine na lamang ako na kumakain ng ganon at baka sa pagtulog ko rin ay mapanaginipan ko ’yon.

Nagmumuni-muni na muna ako sandali at ilang minuto lang ng dinalaw na ’ko ng antok.

At sa sobrang pagod nga dahil galing kami sa byahe, kahit na alad dos pa ng hapon ay inaantok ako. Napansin ko pang naunang nakatulog si Von. Pinikit ko nalang muli ang mga mata ko.

Marami pa akong iniisip pero naudlot na lamang iyon. Nakatulog kasi agad ako eh.

Zzzzzzzzz

---

---

---

---

---

Naalimpungatan ako. Ng tinignan ko ang oras ay alas singko na pala ito ng hapon. Mahigit dalawang oras din ang tulog ko at si Von at di pa rin nagigising. Mukang napagod nga sya sa byahe kaya di ko na sya ginising.

Wala na ang sikat ng araw ng minulat ko ang aking mga mata. Sobrang presko na sa hangin kahit na bintana lang ang nafefeel ko. Bumangon ako ng mahinahon at sinigurong di magigising si Von. Ayaw ko munang disturbuhin ang pahinga nya.

Dahil nga tulog pa si Von ay lumabas na muna ako. 

Para kasi akong tinatawag ng dagat kaya nagmadali akong lumabas. Tumatakbo na ’ko ng parang may tumatawag sakin. Sa di mapakali ay tumalon ako sa tubig. Nagulat nalang ako ng mabasa ako ay bigla may umilaw. Gulat na gulat ako at di ako makapaniwala ng nagkaroon ako ng bontot. Jusko? Pa’no nangyari ’to? Bakit naging balyena ako? HAHAHA! Yawaaaaa charot langs! Jusme! Walang ganon!

Nandito ako ngayon sa labas at minamasdan ang tanawin. Sobrang gaan sa pakiramdam na mag-isang naglalakad. Tulad ng tinuran ni Von ay maganda nga. Sobrang linis pa ng dagat kaya ang sarap maligo.

Pero syempre wala pa akong plano magbasa. Parang ang ginaw kasi ng tubig. Nagpatuloy na muna ako sa paglalakad. Medyo malayo-layo din ito sa may mga bahay kaya wala talagang katao-tao.

Sobrang nagustuhan ko ang lugar na pagbabakasyonan namin ni Von. Marami din daw kasing stock ng pagkain sa loob ng bahay nya dito kaya no need na kaming magpunta pa sa syudad.

Siguro sinadya rin ni Von na dito ako dalhin dahil napansin nya atang wala ako lagi sa sarili. I need some vacation na walang ibang iniisip kundi kami lang dalawa. Siguro time rin ’to para mas lumalim ang pagsasamahan namin ni Von. I still couldn’t believed na mahuhulog ako sa isang tao ng ganito. I thought I’m anti-romantic… But When Von comes? Natuto rin akong magmahal ng iba maliban sa pamilya at mga barkada ko.

Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa marating ko ang dulo. May malaking bato kasi na nakaharang papunta don sa kabila kaya di na ako nagpunta.

Huminto na muna ako rito habang malayo ang tingin sa dagat. ’Tsaka sunset na rin kasi kaya napapangiti na lamang ako.

Sobrang presko ng hangin at tanging mga hampas ng alon lamang ang nagpapaingay sa paligid.

Ilang minuto ang tinagal ko at umabot sa puntong sobrang lalim ng iniisip ko.

Tungkol pa rin ito sa kakambal ko dahil binabagabag talaga ako. Anong pinagsasabi ng lalaking ’yon na ako si Aiden? Na aksidente kong nabangga si Austin?

Alam ko sa sarili ko na di ko dapat hinahayaang maniwala ako sa sinasabi nong step brother ni Von. But my mind… My mind is overthinking many things. Makikita ko rin kasi sa mga mata nito na nagsasabi sya ng totoo. Pero alangan naman na mas paniwalaan ko sya kaysa sa sarili ko diba?

Napatingin ako sa likod ko ng biglang may namulupot na maiinit na haplos sa akin. Halatang kakagising lang din nito at di man lang inayos ang buhok. Tskk! Don’t tell me hinanap agad ako nito pagkatapos nyang magising na wala ako sa kama?

Dinaramdam ko nalang ang mainit nyang yakap dahil tamang-tama ay medyo maginaw na dito sa labas.

Nakayakap lang sya ngayon. Pagtingin ko pa sa mga paa nya ay di man lang sya nagsuot ng tsinelas haha! Taena ’tong si Von.

Pinabayaan ko lang sya sa pagyakap sa likod ko at tinuon muli ang atensyon sa dagat.

Ramdam ko pa ang duko nya ng sinandig nya ang mukha nya sa balikat ko.

“Something’s bothering you, Ali?” Parang nanunuyong tanong nito sa’kin.

Di pa kaaagad ako sumagot. Di ako sigurado kung dapat ko bang sabihin sa kanya ang mga pinagsasabi ng step-brother nya. I don’t want him to overthink too kaya siguro sasarilihin ko na muna.

“You can share it to me if you have problem” sabay bitaw nya sa pagyayakap ko.

Pinaharap nya pa kaagad ako pagkatapos non. Hinanap nya nag pagkakataong magkatitigan kami pero di ko magawa.

“May problema ba tayo?”

Hinawakan na nya ang kamay ko at hinimas-himas ito. Sa galaw nyang ’yong ay parang pinapahiwatig nya na sabihin ko ang problema at baka may maitulong sya.

I shaked my head and tried to smile in front of him. Ewan pero ngayon na nahuhulog na ang loob ko kay Von… Ay nahihirapan na akong magsinungaling sa harap nya mismo. Na nahihirapan na ’kong pikiin ang mga ngiti ko.

“I’m your boyfriend, Ali. I’m always here to listen” he stated so deep. Mukang nag-aalala na nga sya pananahimik ko ngayon. Hinawakan ko lang din ang mga kamay nya at sinabing wala namang problema. Sobrang nagagandahan lang ako sa paligid kaya ang sarap magpahangin dito sa labas na may malalim na iniisip.

Umupo kaming dalawa sa buhangin at tinitignan nga ang sunset. Pareho na kaming natahimik ngayon. Nakasandig lang ang ulo ko sa bakikat nya pero magkahawak pa rin ang aming mga kamay.

“Von”

“Hmn?” Agara nyang sagot. Napahinto pa ako at pinag-iisipan kung dapat ko bang sabihin ’to.

“What?” Ulit nya kaya bumuntong hininga muna ako.

“What if… I’m really Aiden?”

Kita kong naguluhan sya kaya parang nagsisisi ako kung dapat ko bang sinabi ’yon.

“What do you mean?” Tugon nito na ikina lingo-lingo ko.

“Oh it’s nothing. Just don’t mind about it” pagdadahilan ko.

Mabuti naman at di na rin sya nagtanong pagkatapos. Pakiramdam ko ay nag-oobserba lang sya sa mga kilos ko. Alam kong marami syang katanungan pero mas pinili nyang manahimik dahil alam nya ring di ko rin naman sasabihin.

Nakatanaw na pala ulit ako ngayon sa dagat ng mahinahon nyang hinawakan ang mukha ko at iniharap sa kanya. Unti-unti nyang nilapit ang kanyang mukha kaya alam ko kung ano ang mangyayari pagkasunod. I close my eyes and let Von kissed me. It was just a soft kisses but it’s so romantic lalo na dahil nasa ganitong lugar kami.

Ngumiti ako at ganon rin sya pagkatapos magkahiwalay ang aming mga labi.

“Mahal kita Von” bigla nalang lumabas sa bibig ko. Kita ko pang nagulat sya at ganoon rin naman ako. I was now blushing don sa sinabi kong di man lang pinag-isipan.

He kissed me again but this time… It’s a passionate one.

“I love you more, Ali” ani nito na magkadikit pa ang aming mga ilong.

Sa malalim nyang boses ay para akong sasabog sa kilig. It might be cringe to say this pero taenaaa! Naiihi ako sa kilig piste!

“The wind is getting colder, Von” pag-iiba ko nalang para din makaiwas sa mga titig nito.

“Pasok na tayo sa loob” pag-aaya nya

“At painitin natin ang gabi” bulong pa nya sa tenga ko.

Chee!

To be continued…

Yeyyy new update na naman wohoo!

Sorry for the grammatical error. Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 19

Mabilis akong pumasok sa kotse ko at paharurot itong pinatakbo. I don’t care if I’m not following the speed limit in this area. All I want is to escape. All I want now is to go far and be safe.

Alam kong sinusundan nya ’ko. Alam kong may plano syang gawin para lang makuha ’tong tanging ebidensya na nasa selpon ko. Matapos kong masaksihan ’yon ay di na ’ko mapakali. Di ko lubos maisip na kaya nyang gawin ’yon.

Yeah, I still love him pero di na tama para pagtakpan ko sya sa ginawa nya. Niloloko na nga namin si Von tapos may mas malala pa syang ginawa para lang sa pisteng posisyon na ’yan.

I looked at the side mirror. I panicked when I saw that black car is following me. Medyo malayo-layo pa sya kaya di pa ganoon ang kaba. I just need to keep distance until makaabot ako syudad.

Piste kasi! Sana pala di ko na sya sinundan. Sa sobrang layo ng pagsunod ko sa kanya ay di pa naging maganda ang nangyari. It’s almost 12 in the midnight at wala ng katao-tao sa mga daan.

Kinakabahan ako oo, pero tinatagan ko loob ko. I need to stay calm.

Halos mga isang oras din akong nagmamaneho ng walang preno-preno. I need to get on police station as soon as I could.

Tinignan ko ulit sa side mirror at mabuti na malayo-layo pa rin sya. Habang mabilis na nagmamaneho ay bigla kong naisip ang kapatid ko. Kanina pa ang dating nya siguro sa apartment dahil plano nitong bisitahin ako. Sigurado akong nag-aalala na ’yon sa’kin.

Pasimpleng kinuha ng isang kamay ko ang phone ko.

Mabilisan kong binasa ang mga text messages nito na di na halos tumitingin sa daan.

[I’m already here in your apartment, brother] - 7:25 pm.

[When will you come home brother?] - 8:57 pm.

[Wala kang sujo? Haisstt! medyo malayo-layo pa naman ang 7/11] - 11:16 pm.

He’s maybe on city or pauwi na sya sa apartment?

Mabuti rin na nandito ang kapatid ko upang mahingan ko ng tulong. Sa totoo lang ay nagpapanick na ’ko. Di na ako halos makapag-isip ng maayos. At tamang-tama na mas maalam ang kapatif ko kaysa sa’kin kaya pwede ko siguro syang mahingan ng tulong sa pagkakataong ’to.

Sinubukan ko pang kontakin ang kakambal ko habang ang isang kamay ay nagmamaneho pa rin ng kotse.

Nakailang call na ’ko pero di nya sinasagot. Nag ri-ring naman phone nya. Siguro iniwan nya lang sa apartment? Gosh!

Binitawan ko nalang kaagad ang selpon ko at mas tinuon sa daan ang atensyon.

Di pa rin ako mapakali.

Nandyan pa rin sya na sumusunod sa’kin.

I drove with a full speed to increase the gap between my car to his. Pero mas lumalapit lang ito.

Pinaharorot ko na talaga ang sasakyan ko lalo pa’t may mga nakikita na ’kong mga bahay dito. Mga isang kilometro na lang din at apartment ko na.

Walang tigil habang balisa pa akong lumingon-lingon sa sasakyang nakasunod sa’kin. I’m so scared of what was about to happen.

Sobrang kaba ko nalang na biglang nakalapit na sa kotse ko ang sumusunod sa’kin. Halatang babanggain nya ang sinasakyan ko ngayon kaya deritso akong lumiko sa pagmaneho.

Sa dulong pagliko ko ay gulat na gulat pa ’ko ng makitang may tao palang naglalakad sa gilid. Sa kasamaang pagkakataon… di ko inaasahang may mabangga ako.

Natatakot pa kaagad akong lumabas sa kotse. Nakabangga ako! Jusko! Takot na takot ako dahil sa bilis ng takbo ko ay medyo malayo-layo ng inabotan nong nabangga ko.

N-napatay ko ba?

Oh gosh!

Lumihis ng daan ang sumusunod sa’kin pero di ko na ’yon binigyan ng pansin. My full attention is now on the guy I just hit.

May mga tao na ring tumitingin at nagsilabasan rin sa kanilang mga bahay kahit na mag-aalas dose na.

Tamang-tama na may pulis agad na lumapit. He’s even familiar to me dahil mukang nakapunta na sya sa bahay at nakausap ng dad ko.

Bumuntong hininga ako para kahit sa ganon ay di ako mabaliw sa kaba.

Paglingon ko sa side mirror ay nandon pa rin ’yong lalaki pero di na sya nakakotse. Wala na ’kong paki don dahil nabaling na ang pinagmumulan ng kaba ko.

Bigla pang nagsilabasan ang mga luha ko out of guilty dito sa nangyari.

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng kotse at nanginginig sa takot na lumapit don sa nabangga ko.

Nagdadalawang isip pa ’ko kung lalapitan ko ba. Iba na ang mga titig sa’kin ng mga tao na mas lalong nagpapanginig sa kamay ko.

Inipon ko lahat ng lakas ng loob at sinubukang lapitan. Napalunok laway pa ’ko bago ko pa naisipang tignan.

When I looked at the guy I just hit… My eyes went big and my mouth drop. Di ko alam kung ano na ang nadarama ko dahil sa naghahalomg emosyon.

Kusang nagbagsakan ang mga tuhod ko maging ang mga luha sa aking mga mata. Di ko inasahan ang nangyari. Di ko akalaing sa lahat ng mabangga ko ay sya pa. Sinubukan ko pang hawakan ang kamay nito pero pinigilan na ’ko ng pulis na narinig ko kaninang kausap ang dad ko.

Nagpumilit ako. Gusto kong magwala… Gusto kong magwala kahit na ako naman ang may kasalanan…

I was so terrified when I saw my twin brother is on the floor full of blood.

I’m sorry…

Di ko sinasadya.

Di ko sinasadya.

Brother di ko sinasadya.

I’m sorry…

Todo iyak na’ko at akmang bubuhatin ang kapatid ko pero pinigilan talaga ako ng mga police. May mga kasamahan na rin kasing dumating at sila ang pumipigil sa’kin. Halos sikuhin ko pa sila dahil kailangan kong ipagamot ang kapatid ko pero nilayo lang nila ako at di hinayaang makalapit.

Nagtataka pa ’ko kung bakit di man lang sila kumilos at nagmadaling dalhin sa hospital. I was shouting at them as if they’re the one who accidentally hit my brother. Nanlilisik pa ang mga mata kong tinignan ang isang pulis na kakilala ng dad ko.

Lumapit sya sa’kin at may sinabi. That moment… I was so guilty at halos mabaliw sa kakaisip ng mga pangyayari. 

That police guy just tapped my shoulder and said… My Twin brother is already dead.

“AUSTIN!” Bulyaw ko. 

•••

Balisa akong napabangon. Basang-basa pa ang likod ko ng pawis dahil don sa napanaginipan ko.

Nakita ko si Von na kumaripas ang pagpunta dito sa silid habang naka apron pa. He’s worriedly checking me if what happened. Kita ko pa sa mga mata nya na napraraning rin ito kung ano ba ang nangyari kung bakit sumigaw nalang ako bigla.

He even checked my neck temperature baka raw nilalagnat ako lalo pa’t basang-basa ang likod ko.

“W-what happened?” Umpisa nya pero nanahimik lang ako. That dream was so weird. The situation is so real pero ang ibang pangyayari ay di totoo at baliktad lang sa realidad.

I simply looked at him when he asked me that makes me also think why.

“Why are you calling your name, Ali?” Mahinang tanong nya habang patuloy akong pinapakalma dahil nandirito pa rin ang kaba sa loob ko dahil sa panaginip na ’yon.

Maging ako nga ay di rin alam kung bakit tinatawag at isinigaw ko ang ngalan ko. Di ako makasagot sa tanong ni Von. I tried to open my mouth and share my dreams pero di ko nagawa. Dahil nga panaginip lang ’yon kaya di ’yon totoo at di na sabihin sa iba.

“I understand if you don’t want to tell me” ani nya at nilapat ng mahinahon ang ulo ko sa dibdib nya.

Ang OA mang sabihin pero mahina akong umiyak sa dibdib ni Von.

The guilty is still here inside of me kahit na panaginip lang naman ’yon. Ewan pero nagsimulang manikip ang dibdib ko at sumasakit ang ulo ko. It’s been so long rin kasi na napanaginipan ko ang kakambal ko pero sa ganong sitwasyon pa.

Nanatili kami ni Von sa aming posisyon. He was just patting my back while my head is still on his chest. Pinakiramdaman ko lang ang presensya ni Von.

His presence really makes me felt that Im safe. His warm make me stop overthinking. His scent made me calm.

“You’re okay now?” Tanong nya at tumango lang ako. Napabitaw na rin ako sa kanya pero nakaduko lang. Preskong-presko pa rin sa utak ko ang napanaginipan ko. Nagtataka nga ’ko dahil sabi ng karamihan ay halos mga pangyayari sa panaginip mo ay malilimutan mo kaagad paggising. But why am I still able to remember all the scenarios happened in my dream?

Huminga ako ng malalim para tuluyang kumalma.

Sa kakaisip ko na siguro ’to ng mga sinasabi ng Ben na ’yon kaya pati sa panaginip ko ay ’yon ang kinalabasan. I should really stop overthinking that matter dahil baka mapanaginipan ko na naman ’yon.

Ng naging okay na nga ako ay pinapabihis kaagad ako ni Von. Dahil nga basang-basa ang damit pang-itaas ko dahil sa pawis kaya si Von na ang kumuha ng damit sa bag ko at pinasuot agad iyon sa’kin.

Napapakamot pa ’ko sa batok ko. Umidlip lang kasi ako ng tulog kanina.

Pumasok na kasi kami ni Von galing sa labas kanina nong magsimulang magdilim. Si Von na rin ang nagluto ng makakain namin ngayon gabi dahil di naman ako marunong magluto. At dahil nga wala naman akong ibang ginagawa kaya natulog na muna ako saglit. Pero di ko naman inasahan na magkaroon ako ng panaginip na ganon taena!

Kahit nga ngayon na kakagising ko lang na naudlot kong tulog ay inaantok na naman ako.

Ewan ko rin pero nitong mga nakaraang araw ay napapansin ko ring palagi akong inaantok jusme!

Matapos kong magbihis ay sumunod kaagad ako kay Von ng sabihin nyang kakain na raw kami. First night namin dito sa private beach niya at kakarating lang namin kaninang mga alas dos.

So ayon nga. Sumunod na ’ko kay Von sa kusina at kumain na kami ng hapunan.

Napadami pa ’ko ng kain dahil sinigang ang ulam namin. Saktong-sakto rin kasi dahil medyo malamig ang hangin lalo pa’t nakabukas lang ang bintana. Pahigop-higop pa ’ko ng sabaw na parang wala lang nangyari kanina. Nagbago lang bigla ang mood ko at tinuon lang ang atensyon sa pagkain.

Malapit na palang mag 9pm ng magdinner kami. ’Tsaka di naman marami ang nakain kong kanin, sabaw lang. Gustong-gusto ko ’yong timpla ng nilutong sabaw ni Von.

Bali kunting rice at nilutong baboy, at maraming sabaw ang laman ng tyan ko ngayon. Busog naman kaya si ako at nagpasalamat nalang kay Von sa luto nya. Himala nga ay di sya nagluto ng lumpia dahil kapag nagluluto sya dati ay meron talaga ’yong lumpia.

Mukang napansin na nya siguro na parang di na ako masyadong kumakain nitong nakaraang araw.

Napalingon-lingon ako sa mesa ng may hinahanap ang bibig ko na gusto kong kainin. Napanguso pa ’ko dahil wala dito sa mga hinanda ni Von ang gusto kong kainin.

Uminom na lamang ako ng tubig upang mawala ’to. Akmang tatayo na sana ako ngunit napatingin ako kay Von ng may nilatag sya sa mesa.

Sobrang sigla ko pa ng makitang may binigay sya sa’king tsokolate. Owemjiii. Para akong bata na pinulot kaagad ’yon at binuksan. Pangiti-ngiti ako ngayong kumakain dahil sobrang naapreciate ko ang ginawa ni Von. Kaninang hapon pa ako nagcra-crave nito at mabuti naman ay meron na. Wews!

Napalingon pa agad ako kay Von na tinitignan lang akong busy na kumakain. Sinubukan ko pa syang ayaing kumain ng tsokolate pero tumanggi sya at para sa’kin lang daw ’yon. Then that’s good! Para solo ko ’tong malaking tobleron bwahaha!

At pagkatapos nga naming kumain ni Von ay tumayo na kami sa mesa. Habang di Von ay nagliligpit at naghuhugas, ako naman ay nagpunta sa CR dahil tinatawag na naman ako ng bugso ng kalikasan HAHA!

Ilang minuto lang din naman ang lumipas at pareho na kaming tapos ni Von sa ginagawa. Wala pa rin naman kaming plano matulog dahil di pa kami inaantok.

Lumabas na muna kami sandali para maglakad-lakad lalo pa’t busog pa naman kami.

Malamig din ang hangin pero pareho kaming di nagjacket na lumabas. Tamang paglalakad lang ang aming ginagawa habang magkahawak ang kamay.

Umupo na nga muna kami sa mga buhangin habang tinitignan ang mga bituin.

Sobrang mailaw ang langit at sobrang ganda ng panahon. Para pa akong timang na nagbibilang ng mga bituin sa langit habang hinihigpitan lang ang kapit ni Von sa kamay ko.

“Look” napatingin agad ako sa tinuro ni Von. Ngumiti pa sya matapos ituro sa’kin ’yon.

Napangisi rin akong tinignan ang nag form na letter L. It was really a perfect line L. Nakakamangha pa dahil ang mga nakaporma don ay kumukusap-kusap. Napapaisip tuloy ako na kung totoo ba ang mga sabi-sabi na kapag ganoon na kumusap-kusap ay posibleng airplane o UFO sa langit. Ewan pero ’yan ang kadalasang sabi-sabi.

Pero tinuon ko nalang ulit ang atensyon ko kay Von na ngayon ay nakatingin na rin sa’kin.

“I always thought every love story always start with letter L” he said it slowly and I find it in a romantic way. He’s staring at me as if he’s about to say something. And just a seconds after, he continue saying thag really melts my heart.

“But in my case… My love story starts with U” he added.

I shyly smiled when he said that.

I’m a person whom having a hard time to express its feelings. Di ko nga alam kung pa’no ko e express ang mga nararamdaman ko kay Von. Basta ang tanging alam ko ay mahal ko na sya sa puntong ’to.

Dumuko lang din ako habang nilalaro ang kamay nya. Ewan pero para na akong buang na ngumingiti lang kapag may mga banat na sasabihin si Von sa harap ko. Di ko mapigilan.

Tumayo kaagad ako na namumula ang pisngi. Ewan pero iniwan ko kaagad si Von don. Pakiramdam ko kasi ang sobrang pula ko sa simpleng mga salita ni Von. Ang lalim pa ng boses nya kaya nagpapadagdag ito sa kabaklaan ko ay este nararamdaman ko.

Napalingon ako ng makita nasa likod ko na si Von sumusunod sa’kin.

“Your smile is so addicting” komplimento pa nito sa’kin. Nakita nya yata akong di na mapigil ang ngiti takte!

Asan na ba kasi ’yong palagi kong sinasabing straight ako? Gago? Tanggap ko na ba? Na… Mas binaliko ako ni Von? HAHA!

Iba ka rin Von Maclein.

Sabay na nga kaming pumasok sa munting bahay. Medyo maginaw na rin kasi talaga kaya pumasok na kaming dalawa.

Deritso pa kami sa silid pero di pa rin naman ako inaantok. Naunang pumasok si Von sa bathroom para mag half bath. Ganon din gagawin ko pagkatapos nya. May bathroom kasi sa silid kaya di na masyadong hussle para lumabas.

Ilang minuto lang ang tinagal nya don at ako naman ang gumamit sa bathroom. Kailangan kong mag half bath. Parang ang sarap kasing matulog ngayon na presko lalo pa’t malamig ang hangin. Di naman ako gaano katagal don at paglabas ko pa pagkatapos ay wala si Von sa silid.

Napalingon-lingon na lamang ako at tinuon ang sarili sa mga damit upang suotin ko na iyon. Nakatabon lang ako ng tuwalya habang pinapagpag ang damit at planong suotin na ito.

Medyo nagulat pa ’ko ng ang mainit na kamay ni Von ay namulupot sa bewang ko. Ang init ng mga kamay nya na parang gusto kong di na nya bawiin at doon nalang na nakatapat sa balat ko.

The way he breath near in my neck send me shiver. Maging ang hininga nya ay napakainit na gustong-gusto ko itong nilalapat sa leeg ko.

WARNING ⚠️ SPG SCENE AHEAD! PLEASE READ AT YOUR OWN RISK AND BE RESPONSIBLE TO YOUR OWN ACTION.

“Can we make it, Ali” panghihingi pa nya ng permiso habang ako ay naghahanap na sa mga maiinit nyang haplos.

“Nghhhhh” pa simpleng ungol ko ng simula nyang halikan ang leeg ko. Nasa likod ko sya habang ang kanyang mga kamay ay naglakbay sa pang-upo ko. He’s squeezing my butt softly in a manner. Ang bawat haplos ni Von sa balat ko ay nagdadala ito ng ibang sensasyon na nagpapainit rin sa katawan ko.

Wala sa plano namin na may mangyari sa gabing ’to. It’s just… Von being needy while I also loved what he’s doing right now.

Pinaharap na nya ’ko ngayon at sa harap ng leeg ko na naman sya humahalik. It’s a soft kiss pero nagpapadagdag iyon ng libog ko. Takte! I also want Von now.

Kita ko pang nakaboxer lang pala sya ngayon. Kita ko na agad kung gaano kabakat ang ari nito. Pansin ko pang lumalabas na ’yon sa tanging suot nya kaya’t nakita ko kaagad kung gaano kalaki ito at kung gaano naninigas.

I don’t know why I did it, but when he kissed me passionately in my lips, my hand travels on his d!ck and rub it slowly.

Sa ginawa kong ’yon at walang kahirap-hirsp nya ’kong pinahiga sa kama at tinanggal ang nakatabong tuwalya.

I tried to roll over para ako ang mag top but he didn’t let me. He hold my hips to make me steady as he stay on top of me. Taena. Mukang mabo-bottom na naman ako nito?

Well, it’s not important anymore dahil pareho na kaming nalilibogan. And it also feels good when he enter me last time kaya sigurado akong mas maeenjoy ko ang pagkakataong ito.

Bumaba ang halik nya hanggang sa mapunta ito sa dibdib ko.

Dinidilaan na nya ngayon ang utong ko at sinisipsip iyon. Nagpakawala pa ’ko ng munting ungol sa ginagawa nya dahil ang sensitibo ng parte ng nilalawayan at sinsisip ni Von.

Medyo napanganga pa ako at napaaray ng simula niyang kagat-kagatin ang utong ko na parang nanggigigil dito.

It hurts… Yet the sensation when he pinch and bite my nipple felt so good.

Matapos ’yon ay pumuwesto na ito. He spread my legs apart while he’s massaging his manhood again. And he’s now more prepared. He has lube this time so that we wouldn’t use saliva for it become slippery.

Sobrang kapit na naman ako sa kumot ng di man lang sya nagsabi na ipapasok na nya pala. Although di pa naman napasok lahat pero ’yong laman ng nasa loob ng ano ko ay parang sinisira. Taena. Gagamit ko pa sana ang kamay ko para itulak sya ng kunti dahil medyo mahapdi pero kinuha nya ang dalawang kamay ko ay parang pinag-x ito sa taas ng ulo ko.

“I love to see your face struggling to bear the pain” he said it seductively.

Sa pagpatuloy ng pagpasok ng kahabaan nya ay namilipit na naman ako sa sakit. Nagsilabasan na naman luha ko dahil sa hapdi na parang hinihiwa ako padalawa.

“V-von, m-masakit” sumbong ko sa kanya. Basag pa ang boses ko dahil nga naiiyak ako sa sakit. Tumango-tango lang ito na naiintindihan nya ’ko but he really doesn’t even plan to take it out. He only held my face, wiping my tears and said;

“Just relax, let me in” pangungusap nito. He then continue put it full his  d!ck inside of me.

I gasped.

“Ahhhhh”

Napaungol ako ng pabigla nyang ibaon ng isang beses ang buong kahabaan nya. Medyo nahiya pa ’ko dahil sa ginawa nyang ’yon ay nilabasan kaagad ako taena.

“I only move once but you’re cumming already, Ali” saad nito na mas nahihiya ako.

“Ahhh Von… Let me adjust” pakiusap ko sa kanya. Bago pa nga ’kong nilabasan tapos parang babayuhin na nya agad ako.

He stop. And give me almost 2 minutes.

Pagkatapos ng dalawang minutong ’yon ay gumalaw na sya.

He did it slower. Ang ritmo ng paggalaw nya ay nakakabaliw at nakakalibog. Medyo mahadpi man sa bawat paggalaw nya ay di ko la rin maipagkakaila na nagugustuhan ko ang mga binabaon ni Von.

“Hmmmmghhhh” naguguluhang ungol ko dahil mabagal man ang ritmo nya pero pabaon nya itong pinapasok sa lagusan ko.

The pain and pleasure is coming out together.

Sa ilang sandali ay binilisan na nyang bayuhin ako. His movement is kinda addicting and I love it how his d!ck came in and out of me.

Kitang-kita ko pa kung pa’no pawisan si Von sa bawat pagbayo sa’kin. His muscles are so broad and nakatukod ang kamay nya ngayon sa kama habang di tumitigil na bayuhin ako.

I love it.

Sarap na sarap ako sa ginagawa nyaat di ko mapigilang di galawin ang sarili kong kahabaan habang nakikita ang mukha ni Von na ginaganahan din na bayuhin ako.

“Sarap mo” hinihingal nyang tugon sa’kin habang di pa rin tumitigil sa paggalaw.

“Sobrang basa mo sa loob kaya ang sarap kong bayuhin ng paulit-ulit” dagdag nyang ani na parang gigil na gigil na sa’kin.

His movement beggin faster and deeper. Wala na akong ibang ginawa kundi ang umungol. I was moaning nonstop as he fucked me this so fast. Napapatukod na rin ako sa mga siko ko at nakita ko kung pa’no maglabas-pasok ang ari ni Von sa butas ko. Nakakalibog tignan at sobrang sarap sa pakiramdam. Di ko pa mapigilang mapakagat labi habang pinipigilang mapalakas ang ungol ko.

My eyes went big and my mouth wide open as his movement become more aggressive.

“Bubuntisin kita, tang*na!” Huling ani nito bago nya ’ko angkinin na sobrang agresibo. Napapaungol ako sa sakit. Sobrang lalim ng bawat pasok nya sa butas ko at sinusubukan ko syang itulak pero sobrang kapit nya rin sa magkabilaang hita ko.

“Ahhh! T-teka Von! Ahhhh! Hggghhhhh” patuloy kong nasasarapan. His movement had really a pain and pleasure at the same time. Although nag-eenjoy ako paraan nyang ’to pero di ko pa rin ikakaila na nasasaktan pa rin ako sa una.

“V-von, wag m-masyadong marahas” pakiusap ko na sakanya. Sa walang kadahilanan ay tumutulo na naman ang aking luha dahil ang hapdi ng ginagawa ni Von. Halata naman sa mukha nyang nasasarapan sya sa ginagawa nya habang ako ay halos nag-umpisang umuungol sa sakit.

I don’t know pero napansin ko rin ’to nong unang pagtatalik namin na bigla-bigla nalang syang nagiging marahas sa’kin at balak akong angkinin sa kakaibang sakit at sarap na paraan.

He’s being rough in bed at kung di lang ako nagmamakaawa ay babayuhin nya talaga ako ng marahas.

In just a minute, I feel a hot liquid inside me but not too many. Sa palagay ko nga ay nagpre-cum lang sya na nagpapadagdag ng pagkabasa ng butas ko at para di sya mahirapang pasukin ako.

My skin and his is touching. It making sloppy sound. Nalilibugan na naman akong tumingin sa ari ni Von na walang awang sinisira ang lagusan ko. It’s really huge and I can feel how my flesh is being teared apart.

I look closely and saw how his d!ck bulging on my tummy. WTF!

Taena? Umabot talaga don?  Anong klaseng—.

“Ahhh Von”

He make me felt good this time. Ang ritmo nya ay naging mahinahon na at mukang balak na naman nitong pasarapan ako ng todo.

Napalingon ako sa kabilang side dahil ayokong makita na umaabot sa tyan ko ang kahabaan nya. It makes me feel weird. It makes me think that I’m dirty but I’m enjoying every moment.

Tang*na ang sarap na talaga. Sa bawat pagbaon nya ay parang may tinatamaan sya sa loob ng butas ko na nagpapadagdag sa sensasyon.

I look again on the other side and cover my mouth with my wrist as I started to moan louder and louder.

“Von sige pa”

Tumutulo na sa’kin ang pawis nya sa walang tigil nitong paggalaw. Sobrang nakkalibog pa syang titigan na makitang nasasarapan sa’kin.

“Ang sarap mong bumayo” ako na napapapikit na.

“Eyes on me” sya naman ngayon ang nagsalita.

“Don’t cover your mouth… Moan it” ani nito at kinuha ang pulsuhan ko na nakatabon sa bibig ko.

I then moan loudly. Eh sa di kk na mapigilan eh.

I’m Cumming, I’m cumming again.

My ass is about to reach climax again.

Is it this easy to cum after I released earlier?

Or maybe I just get horny too easily.

My inside is being messed up. Everything is mixed inside.

I just want his d!ck even more.

“Moan louder Ali”

“Von sige pa ahhh” ako.

“No one can hear us”

Yessss fycking yessss ahhhhhh!

More. Push it more.

Rub it inside of me

“Fvck me harder, Von” naiilang pero nasabi ko rin sa wakas. Di ko na kayang ipagkaila dahil nasasarapan ako sa ginagawa nya.

His d!ck feels great.

I don’t care if he do it roughly. I want him to let his d!ck go wild inside of me.

He slam me inside and do it again and again. He thrust it roughly as what I want this time.

Napapikit na naman ako. Pakiramdam ko kasi parang nagbago ang ari nya.

His d!ck just getting bigger WTF!

And I guess…

Maybe he’s going to cum hard this time?

Oh sheettttt! Napakapit na lang ako sa mga braso ni Von ng maramdamang inilabas lahat ni Von sa loob ko. Napapapikit pa ’ko sa sobrang iba sa pakiramdam ng maramdaman ang mainit na katas ni Von.

His cum… It’s pouring inside of me.

His milk cum inside of me felt so hot.

Hingal na hingal pa sya ng ilabas nya lahat. Si man lang sya nagsabi na nalalabasan na sya taena. He just exploded like a bomb.

Nakakapanibago dahil sa sobrang lagkit. Kusang nagsilabasan ito ng parang wala ng malalagyan sa loob.

Napatingin pa kaagad ako ngayon kay Von na nanatili lang sa pwesto at di pa rin tapos sa paglalabas ng mainit nyang katas.

“Why you didn’t pulled out?” I asked.

“I want to fill you more with my cum”. He only replied. Di ko nalang ito pinansin at unti-unti ng pinipikit ang mga mata.

Tulad nong unang pagtatalik namin ay sobrang pagod na sarili ko pagkatapos.

My womb is already filled with his cum kaya kusa ng limalabast ang iba at di pa talaga tapos si Von ha? Taena! Ilang gallon ng tamod ba meron nito sa katawan? Jusme! Ramdam ko pa rin kasi na may mainit lang lumalabas galing kay Von.

And we already did it and yet his d!ck is still hard inside of my ass!

“I can’t stop. I just want more of you”

I sighed because of what he said. I’m too tird already.

And now … He’s asking for second round?

Jusko?

“Plano mo pa bang palakarin ako pagkatapos?” Sarkastikong tanong ko at binaling ang tingin dahil sa sobrang pagod.

Ngumisi lang sya at hinila na naman ang bewang ko palapit sa kanya.

“I don’t have plans” sagot nito sa’kin na parang seryoso sa tinuran nito.

To be continued…

Oh my gulay! Minus 20,000 na tayo sa langit mga bhiee. HAHA! Parang bawal judgemental lang ano? Sksk!

Here’s the update guys. Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 20

Gumising akong sobrang pagof ang katawan. Parang ayoko na ngang bumangon dahil sa pananakit ng pang-upo at balakang ko. My body was really tired and I can’t f*cking get up!

Parang nahiwalay ang pang-ibabang katawan ko dahil sa kagagawan ni Von kagabi. Taena! He’s so wild and rough in bed.

Although I enjoyed it so much but the pain after we did is still here. My body is so exhausted! Tatlong round ba naman nya ’kong binabayo kagabi pakshet! Mukang madadagdagan pa nga sana pero nakatulog na ’ko sa sobrang pagod. Para akong lasing na tulog agad at di na alam kung ano ang nangyari kasunod.

Pinakiramdaman ko ang paligid maging ang katawan ko. Di na malagkit sa pakiramdam kaya sigurado akong pinunasan ako ni Von kagabi.

Gosh! Kung iisipin ko ’yong nangyari kagabi ay di talaga ako makapaniwala. Parang pinuno niya ang tyan ko ng katas nya. Ang init pa nong sa loob kaya di ko talaga mapigilang mapaigtad. Sa tatlong round na ’yon ay sobrang daming nilalabas nya.

Taena! Nag-iipon ba ’tong si Von ng gatas sa baba para kapag gumagawa kami ng kababalaghan ay wagas kung magpaputok?

Haissttt! Seems like Von have this high stamina in bed. Patawa-tawa lang ’to at kung bumanat ng mga salita ay akala mo sobrang gentle sa kama jusme!

Nakahiganh lumingon na lang ako para sana tignan si Von kung tulog pa ba. But then, pagharap ko ay nakita ko si Von na parang hinihintay lang din akong magising. Kanina pa yata ’to gising eh.

“Good morning” bati nya sa’kin pero inirapan ko lang saka tumalikod. Ang ganda ng ngiti nya na parang nanalo sa lotto tapos ako rito nanghihinagpis sa mahapding pang-upo ko. Chee!

Bat ba kasi ayaw nyang magpabottom? So ako nalang lagi? Bat ba kasi di nalang sya mag versa para maranasan nya rin sagarin taena!

“Oh? Bat galit ka na naman?” Tanong nya ng bakas na sa mukha ko ang inis. Nilingon ko lang sya saglit pero binawi ko rin at tumalikod ulit.

“Ikaw ha, baka iba na ’yang pabago-bago ng attitude mo” pang-aasar nya sa’kin.

Pinagsasabi nito? Di ba pwede magalit? Matapos nya ’kong pinagod kagabi?

’Tsaka anong baka iba na ’yan?

Na ano? Na buntis na naman?

Nahhhh! That will never gonna happened Von. Kahit pa siguro isang gallon na tamod ’yang iputok niya sa’kin ay di ’yan mabubuo sa tyan ko.

Nagpatuloy akong nag-iisip na nakakainis pero bigla nalang nawala ’yon ng yakapin ako ni Von. Nagulat kasi ako sa ginawa nya kaya nawaglit ’yon sa isip ko. Heto na naman tayo sa maiinit nyang yakap na nagpapakalma sa’kin. Napahingang malalim pa ’ko para pigilan ang sarili na ngumingiti lang ng palihim.

Taena! Baklang-bakla na ’ko kay Von piste!

Pero normal lang naman ’to diba? Sabihin nyong normal lang na manglambot kapag kasama mo si Von. Kasi kung barkada ko ang mga kasama ko ay mapagkakamalan pa ’kong straight. Pero pag si Von na kaharap ko ay piste! Nanglalambot pati itlog ko ay este galaw ko.

Ang inis na inis kong sarili ay napalitan ng namumulang mukha. Bat ba kasi ganito ang epekto mo sa’kin Von!

Nilingon ko sya saglit ng sya’y magsalita. 

“Your wifi signal is really strong” napatanong pa ’ko sa sarili ko kung bakit naging wifi na naman ako. ’Tsaka ano na naman konek nyang wifi-wifi na ’yan sa pagyayakap nya sa’kin ngayon? Haisstttt!

“I’ve never felt so connected to anyone before” dagdag nito.

“Except from you” sabay hinigpitan yakap sa’kin. Inaamoy amoy nya pa leeg ko at medyo nahiya pa ’ko. Hubot-hubad pa rin pa la kami ngayon. At tanging kumot lang ang nakatabon sa’min.

Ngayon na iniisip ko ’to ay mas nahihiya ako. Although nakita na naman ako ni Von na walang saplot pero di pa rin ako sanay na katabi syang hubot-hubad kami.

“Von” tawag ko na kaagad din naman syang sumagot.

“Hmnn?” Sya habang hinalik-halikan na amg leeg ko. It was just a soft kiss kaya iba rin ang dating sa’kin. Mahina ko nalang syang tinulak sabay sabing;

“Von nakikiliti ako” na parang natatawa kong ani.

Sa sinabi kong ’yon ay tumango lang sya at balik sa pagyakap sa’kin. Naalala ko nalang ang sinabi nya kanina.

Oh, so wifi signal na pala ako ngayon?

Wow ha?

Akala ko nga selpon lang ang pwedeng e konek sa wifi eh. 

Pero bat kahabaan ni Von ang kinonek nya sa’kin kagabi? Ay sheeettt! Bat ba ’ko nag-iisip ng ganyan taena!

Winaglit ko nalang sa isip ko ’yon. Parang nagiging bastos na ’ko pshh! Pati ba naman kahabaan ni Von ay di na rin mawala sa utak ko jusko! Di na pagmamahal ’to. May sayad na yata utak ko nyeta!

“Magluluto lang ako saglit” ani pa nya kaya tumango lang din ako.

Nanlaki pa mga mata ko ng tumayo sya dahil nga wala pa syang saplot.

Gosh! Parang natulala pa rin ako na makita ang kahabaan ni Von na tayong-tayo. Kay aga-aga tapos parang nagwawala na alaga nya. Di pa rin ako makapaniwala kung pa’no magkasyang ’yong lagpas pusod nyang kahabaan sa loob ko. Pakshet!

Kung ano-ano na iniisip ko! Tinabonan ko nalang ang sarili ko ng kumot kung kailan patapos na si Von na magsuot ng boxer piste!

Umalis na nga sya na parang wala lang sa kanya na nakita ko sya kaninang tayong-tayo. Naiwan ako dito sa silid habang si Von ay nagtungo sa kusina para magluto.

Kay swerte-swerte nga kung sino ang mapapangasawa ni Von ano? Like financially stable na nga, gwapo, at marunong pa sa mga gawaing bahay. Haissttt!

Sa paglabas nya ng silid ay unti-unti rin akong tumayo. Dahan-dahan akong naglakad para di mabigla ang sarili ko. Ang sakit pa rin kasi talaga ng balakang ko. Parang binugbog ni Von ang sarili ko

Nagtungo kaagad ako sa CR. Jusme! Parang gusto kong ilabas mga laman loob ko taena. Hinay-hinay pa ’kong umupo sa bowl at nahihirapan sa posisyon.

Pakshet! Ang hapdi sa pwet kapag nagbabawas ako taena! Nagbago agad ang timpla ng mukha ko

Nagtagal pa ’ko dito sa loob dahil di agad ako natapos. As in para akong nag diarrhea! Piste naman kasi. Kung warakin ako ni Von ay parang wala ng bukas.

Haissttt!

So ayon nga. Halos isang oras akong nasa loob. Eh kasi kapag tatayo na ’ko sa bowl ay parang magbabawas na naman ako jusko!

Paglabas ko nga matapos ang halos isang oras ay nakita ko kaagad si Von na papasok rin. Lumapit pa nga sya kaagad sa’kin ng makaupo na ’ko sa kama.

“Masakit pa ba?” Pag-aalala nya.

“Ay hindi Von, ikaw kaya bayuhin kong ganon at tanungin kita pagkabukas kung masakit ba” sarkastiko kong pasagot sakanya. Napakamot lang nga sya sa batok nya.

“Awwww so sorry, Ali” maarteng tugon nya na akmang hahalikan ang pisngi ko pero tinabunan ko bibig nya.

Mahina nyang tinanggal iyon sabay sabing;

“Don’t worry, I’ll be gentle if we do it today”

“Gago ka!” I response immediately. E putang*na pala ’tong si Von eh. Don’t tell me aaraw-arawin na nya ’ko? Jusme! Baka malustay ako ng wala sa oras.

Tinitigan ko nalang si Von ng malalim pero sya’y ngumisi lang at gustong-gusto na asarin ako.

“Okay-okay, I was just joking” ani nyang nakataas pa ang dalawang kamay na parang sumuko sa mga kapulisan.

Naghakbang na lang ito at kinuhaan pa ’ko ng damit. Wewsss! Sorry agad Von kung parang ginawa pa kitang katulong haha! Di pa pala ako nakabihis taena!

Binigay na nya agad sa’kin ang susuotin ko. Akala ko pa nga sa bag ko sya kumuha pero isang malaking t-shirt na naman nya ang binigay sa’kin. Kumuha lang din sya ng brief ko sa bag at inabot.

Naiilang pa ’kong magsuot dahil nakatitig lang si Von jusko! Napataas pa isang kilay niya bilang tanong kung bakit di pa ako nagdadamit.

Naiilang pa ’kong tumalikod dahil ang pwet ko na naman ang makikita ni Von. Sa di maipaliwanag na dahilan ay binilisan kong masuot ang underwear ko. Nagulat pa nga ’ko susuotin ko na rin sana ang damit pero si Von ay nasa likod ko na at nakahawak na sa bewang ko.

“Why so sexy, Ali” bulong nya pa sa tenga ko.

Napansin ko lang na pareho lang din kaming naka underwear lang. Ako ay naka brief habang si Von naman ay naka boxer.

Nakikiliti pa ’ko ng halik-halikan na naman nya ang leeg ko pero ibang init na ang dumadapo sa aking balat.

“Any man will be aroused to see you like these messed” he said it seductively. His voice now is so deep and he knows how to tease me on these situation.

Sya ngayon ang kumuha sa damit at isunuot sa’kin. After that, he turned me to face him then hold my chin.

“That’s why I should be the only man who can see you in these state” he added like a possessive man. Dama ko rin sa presensya nya ngayon na kakaiba. It feels like he’s talking as if I was his property.

“Hmnnn?” Paniniguro pa nya kaya’t sinagot ko na ito.

“Yes, Von. I’m only yours” I said it confidently. Ngumiti pa sya sa tinuran ko kaya di ko na alam kung pa’no humarap sa ganito ka gwapong lalaki.

“I love you”

Sa sinabi nyang ’yon ay mas lalo akong nahiya. Di ko alam pero I’m really a person who don’t want this kind of situation because I’m shy and can’t express my emotions properly. I’m shy but I want love. A love from a serious and caring man like Von.

“Hmm, you too” I said it as a short of I love you too

Ngumiti pa ’ko ng mahina pero agad ding naudlot ’yon.

“My love for you is like diarrhea” napataas pa kaagad ang kilay ko sa sinabi nya dahil parang sinasadya ito na kagagaling ko lang mag CR.

Naghihintay pa ’ko kung ano ang sasabihin nito at baka kung anong banat na naman ang sasabihin nya. Siguraduhin nya lang na di ako maiinis dahil kakagaling ko lang talaga sa cr pakshet!

Kita ko syang bumuntong hininga so I expected him to be serious this time.

“My love for you is like diarrhea because…    I just can’t hold it”

Napapikit mata ako ng ilang sandali sa inis. Sa tinuran nyang ’yon ay binalibag ko na sakanya ang unan. Ay gago?!

Tumatawa lang sya ngayon na nag-eenjoy na namang asarin ako.

“VOOOOONNNNNNN!!!!” Tawag ko sa kanya ng mabilisan lang syang nakaalis sa silid habang ako at babatuhin na naman sana sya ng unan.

So ayon nga. Natapos ang araw na ’yon na puro pang-iinis lang ni Von ang natanggap ko. Jusko! Akala ko nga clingy lang ’tong lalaking ’to. Ang hilig din palang mang-inis at pagtripan ako. Sarap nya ngang ipalapa sa piranha taena.

Pero anyways.

Naging okay naman ang bakasyon namin. We enjoyed. Parang nawala rin ang stress ko at mga hinuha tungkol don sa sinabing step-brother nya. As in sobrang nakatulong sa’kin ang plano ni Von na magbakasyon na kami lang dalawa. Nakakatulog na ako ng maaga dahil wala ng maraming iniisip. Di na rin ako madalas lutang kapag kausap ko si Von dahil nga nawaglit na sa utak ko ’yong pinagsasabi ng Ben na ’yon.

At ’yong tungkol naman sa pang-upo ko.

Well.

Mga dalawang araw din akong di halos makalakad non at gusto lang humiga sa kama dahil sa pananakit ng butas at balakang ko. Inalagaan naman ako ni Von kaya naging okay naman ako.

At dahil nga dalawang araw na ang nakalipas, kaya another day, another slay na chos!

Pagkagising ko ay nakahanda na si Von ng pagkain. Swerte ko ano? ’Yong ang isang Von Maclein ay parang ginawa ko lang yaya ko. Actually nag alarm pa ’ko kanina ng 5am para sana bumawi man lang at ipagluto si Von ng tanging alam kong lutuin… Ang pancit canton taena!

Pero dahil nga kahit sampong alarm clock pa siguro ang itabi ko ay di talaga ako magigising ng maaga jusme! Nasira agad ang plano kong bumawi at si Von na naman ang nagluto.

Nasa hapag kainan na nga kami ngayon at kumakain. Para na akong timang na tinititigan ang jumbo hotdog na ulam namin ngayon. Napapalunok pa ’ko at nagdadalawang isip kung kakainin ko ba. Pakshet! Parang ang dumi na ng utak ko dahil pati ’tong ulam ay kay Von pa ang naiisip ko.

Eh kasi naman. Di sa pamimili ha? Pero bat hotdog at itlog pa niluto ni Von accckkk!

Medyo na dirty minded pa ’ko taena! Like naiimagine ko na naman ’yong ginawa naming kababalaghan ni Von. Mukang may sayad na nga ’tong utak ko jusko!

“Why you’re not eating, Ali?”

Napatingin na lang ako kay Von dahil kung ano-ano na naman ’tong iniisip ko at lumulutang sa hangin ang utak ko.

“Ayaw mo ba sa hotdog?”

Di pa kaagad nagproseso ang utak ko dahil nga puno ng kalibugan nasa isip ko jusko! Pati ba naman sa pagkaing hotdog ay maaalala ko ’yong kay Von taena.

I was about to reply but he already say something.

“Oh baka mas gusto mo hotdog ko—”

“Shunga!” Ani ko sabay kain.

Mabilisan kong kinain ang nasa mesa. Wala na ngang preno-preno dahil mas nakakailang ’yong sinabi ni Von jusme! Kahit na may nangyari na sa’min pero nahihiya pa rin ako kapag may mga sinasabi syang nagpapaalala sa pangyayari.

Kain lang ako ng kain na di namamansin. Napahawak pa nga ako sa dibdib at mahinang sinusuntok iyon.

Napakuha nalang agad ako ng tubig dahil nabubulunan na’ko takte!

Balisa pang inabot ni Von ang tubig at mabilisan ko iyong ininom. Jusko!

He’s patting my back and being concerned on me.

“Wag mo kasing madaliin sa pagkain” aning payo pa nito sa’kin.

“Mas mabuting dahan-dahanin mo sa pagsubo…” He paused. Kaya lumingon akong di inasahan ang kanyang sinabi at mapapamura pa sana.

“Puta—”

“Pagsubo sa kanin” pagklaklaro nito.

Juskooo! Vooonnnn! Lahat nalang ng binibitawang salita ni Von ay may ibang kahulugan pagdating sa’kin. Bat kasi di agad tapusin ang sinasabi para di ko na mabigyan ng ibang kahulugan piste.

So dahil mabilis lang akong natapos kumain ay sumunod na rin si Von.

Sinabi ko ng ako na ang maghugas dahil sya naman ang nagluto. Pinipilit pa nyang siya nalang daw ang gumawa pero nagpupumilit din ako eh. Kung patigasan lang naman ng ulo ay panalong-panalo ako. Basta wag sa baba na ulo dahil alam niyo na hmmm bastos!

Natagalan pa ’ko dahil nga para akong prinsipe sa bahay na walang kaalam sa mga gawain. Jusko! Muntikan ko pa ngang mabitawan ang pinggan at akala ko ay mababasag ko na. Ginagaya ko lang naman kapag nakikita ko sina yaya dati kung pa’no sila maghugas.

At mabuti naman ay natapos ko rin pero takte! Tagal kong natapos kahit na pinagkainan lang naming dalawa ni Von at mga kaldero. Wews!

Pagbalik ko pa sa silid ay nakahanda na si Von at bitbit na ang mga gamit naming dalawa.

“It’s already time for us to leave” ani nya at tumango lang ako. Sinubukan ko pang kunin sa kanya ang bag ko pero saad nya na sya na daw at di naman mabigat.

Ngayon pala ang balik namin.

Diba plano namin non na 7 days kami rito? Sksk!

Di natuloy ’yon dahil nagbago desisyon naming dalawa. Di naman sa di namin nagustuhan ang lugar na ’to pero marami kasi akong gustong kainin lately na medyo weird. ’Tsaka medyo malayo pa dito sa private beach ni Von ang syudad kaya mas mabuti talagang bumalik kami.

Sya rin kasi ang nagdesisyon eh. Kasi bigla lang daw akong di namamansin at minsan umiiyak pa kapag di ko kaagad nakain ang gusto ko. Pero di ko rin naman masisisi si Von non dahil nga malayo sa syudad kaya matatagalan pa para makabalik sya.

Ang weird ko ano? Para akong tanga. Kung di lang talaga ako chineck-up ng kaibigang taga US doctor ni dad dati ay baka maghihinala pa ’ko sa sarili kong buntis ako. Pero dahil nga imposibleng mangyari dahil tanging si Aiden lang sa’min dalawa ang nakamana ng pagiging carrier tulad ni mom.

So masasabi kong safe na safe talaga ako at di ako buntis. Siguro trip lang talaga ng tyan kong kumain ng kung ano-ano.

At sa mahabang byahe na nga naman. Tulad nong pagpunta namin dito ay ganon din ang oras at kalayo sa pagbalik namin.

At dahil 9am kaming umalis sa private beach ni Von kaya 6 pm ng gabi kaming nakabalik sa lugar kung saan kami nakatira.

Nakatulog nga ’ko sa byahe non at paggising ko ay nandito na pala kami. Ang layo-layo ng biniyahe namin tapos di ko man lang pinatulog si Von sa 9 hours na nag land trip kami. Sinabi ko rin kasi na pwedeng ako naman ang magmaneho at para makapahinga rin sya kahit kunti pero kahit anong pilit ko ay ayaw nya talaga akong pagmanahenuin.

He always say that I should rest whenever I offer myself to drive.

At dahil nga nandito na kami kaya sigurado akong pagod na pagod ’to.

Nakabalik na kami sa condo niya. Agad na nga din kaming pumasok dahil halatang antok na antok na mga mata nya.

Pagdating pa namin ay akala ko sasalpok na sya sa higaan.

Pumasok pa si Von sa bathroom siguro to take a hot shower? Mas mabuti nga ginawa nya basta wag lang cold water. Much better if hot water para ma relax ang muscles nya at makatulog kaagad lalo pa’t siguradong pagod ito.

Actually niyaya pa nya ’kong sabay daw mag shower taena! Ayoko nga. Baka may mangyari pang kababalaghan jusme! Kakarecover pa lang po ng pang-upo ko kaya bukas na ay este sa kabilang buhay na.

Nasa kama lang akong nakahilata ngayon habang hinihintay si Von. Busy pa ’ko sa selpon ko dahil sa mga chats ng barkada sa gc. Eh kasi naman, pinagtripan na naman ako na nagpapakasarap lang daw ako sa afam ko jusko! Bat ba kasi afam ang tawag ni Dennis kay Von. Tapos inaasar pa ’ko dahil na pabirong gawa-gawang kwento ni Dennis na naospital daw ako sa unang pagjugjugan namin ni Von. Taena talaga ’tong kaibigan ko. Paminsan-minsan na nga lang kami active sa gc tapos wagas pa kung mang trip.

Nagseselpon na muna ako habang wala pa si Von. Todo reply na lang din ako sa kabarkada ko. Matapos kasing pagtripan ako ay si Keith naman ang aming napag-usapan.

Eh sa nag-away raw kasi sila ng nobyo nya at parang gustong makipaghiwalay pero ayaw ni Keith mangyari. Wews!

Sobrang aliw na aliw pa ’ko ng nalipat kay Dennis ang usapan. Basta todo reply lang ako at napataas ang kilay ng may biglang nag message request. So malamang di ko friend to sa fb dahil nasa message request lang.

Ng tinignan ko ay di ko naman kilala ’to. Lalo pa’t anime ang profile. Napaisip pa ’ko na baka pinagtripan ako ng barkada pero agad din nasagot ng sarili na di ganito kung magbiro mga kaibigan ko.

Pagtingin ko ay naguguluhan pa ’ko kung bakit nagsend ito ng video. And K was shock dahil siguradong p*rn video ’yon kahit di ko pa tinap ang video.

Tinalasan ko pa paningin ko.

Laking gulat ko ng makita ang mismong muka ko na nakikipagtalik sa step-brother ni Von. I mean… I still haven’t open it but the cover of the video was me and Ben.

WHAT THE FUCKK??!!!!!

Mas nanlaki pa mga mata ko ng panoorin ko na mismo ang video.

Like how?!!! How is these happened?

Sa nakikita ko sa bidyo ay nasa ibabaw ko si Von habang ako naman ay nakadapa sa kama. Pareho kaming hubot-hubad at nagtatalik na nga. Halata pang walang kaalam-alam ang sarili ko jan na kinukunan ng video.

Gulong-gulo pa kaagad ako kung pa’no nangyari ’yon! At pa’nong kamukhang-kamukha ko ’yong nasa bidyong ’yon?!

It’s a video scandal!

But that’s not only bothers me. Their conversation while doing naughty thing is the one bothered me so much.

|These are there conversation|

[Did you like it?] -sya. Habang patuloy na gumagawa ng kaputang-inahan.

[Yes, I like it so much babe] -ako sa bidyo. Takte??!!!! And I was really calling him babe? Yawa?

[Good, I was just reminding you incase that you forget that you’re still mine] - him then continue thrusting inside of me. Actually I find it disgusting watching the video but it interest me what’s the flow of their convo.

[Yes… I’m still yours. You’re such a good f*cker Ben] ani ko pa sa video. Pa’no nya nagawa ’to? Pa’no sya nakakagawa ng fake scandal na ’to?

[Hmmm? How about Von? You also surrender yourself to him like what we planned, right?]

Sa sinabi ni Ben dito ay pareho silang napatigil sa ginagawa nila.

[Yeahhhh. But I felt guilty by just playing his heart, Ben] pag-aaming ko sa bidyo. Tulad ng mga sinasabi ni Ben sa’kin nitong mga nakaraang araw ay ’yong din ang pinalabas dito sa bidyo. At agad na tumaas dugo. Really??! Alam kong si Ben may pakana nito at it really take too far!

[How about let’s just forget him and let’s get married]- ulit ko pa sa bidyo.

[No, we can’t. Unless I already got my dad’s position] panunuyo nya don.

[Mas mapapadali ang pagkuha ko sa posisyon kung e di-distract mo ang step-brother ko]

[Just continue persuading him, hmmnnn?] Sunod-sunod na nyang sabi and I paused it already.

Di ko na pinatuloy sa panonood.

How it happened? Jusko?!!

Why is he making some fake shit?!

Di na agad ako mapakali. Why is the video looks so real?

I was now overthinking how he did it.

I was in my deep thoughts then suddenly call my phone number. Napalingon pa nga agad ako sa bathroom dahil baka lumabas si Von.

It takes seconds for me to answer who’s calling.

“Who are you?” Bungad ko kaagad kahit na may hint ako kung sino.

“The one who sent the video” when he said this, and heard his voice, then my hint was confirm of who it was.

“Ben?!” Muntikan pang mapataas ang boses ko sa pagtawag lang sa ngalan nya.

“Yes, it’s me Aiden”

“Why are you sending me a fake scandal??!!” Tanong ko sa kanya pero rinig ko lang syang tumatawa sa kabilang linya.

Is there something to be laugh of? Oh baka naman isa lang ’to sa mga pakulo nya para guluhin na naman utak ko?

“It’s not fake” he stated

Napatigil lang ako sa sinabi nya at nilingon muli ang bathroom at di pa naman lumabas si Von.

“It’s us, 2 years ago, Aiden” pagklaklaro pa nya.

Fuck?! Then he’s taking video of them in sex without my brother noticing the camera?

’Tsaka totoo ba talaga ’yon? Are they really in relationship before?!

“Come here in my house if you don’t want me to send these video to Von”

Sa tinuran nya ay mas lalong kumulo ang dugo ko. He’s trying to blackmail me? Tskkk! Di naman ako si Aiden kaya di magbabago ang relasyon namin ni Von kung makita nya ’yon.

“What if I don’t?” Pagmamatigas ko. Anong akala nya sa’kin uto-uto? ’Tsaka anong kailangan nito? Why is he threatening me right now?

“Then I sent it to Von” pananakot nya pa.

Napalunok nalang ako ng laway. Honestly speaking ay wala naman talagang kaso sa’kin ’yon. Dahil nga di naman ako ’yon.

Pero kapatid ko pa rin ang involved dito. Kahit na patay na sya at di pwedeng baliwalain ko nalang ’to. And Von also will be hurt knowing na pinaglaruan lang sya ng dalawa dati.

Sa totoo lang ay naguguluhan ako. What should I do?

Parang enjoy na enjoy pa kami sa bakasyon namin ni Von nitong mga nakaraang araw tas heto na naman ’to. Punong-puno na naman ang utak ko kakaisip ng problema. ’Tsaka ano ba talaga kailangan sa’kin ng step-brother ni Von? Nakailang ulit na ’ko sa kanya na di nga ako si Aiden pero pinagpipilitan pa rin taena.

Tapos ngayon tinatakot nya pa ’kong isesend nya kay Von kapag di ako pumunta sa bahay nila. Is these guy insane? The fuck!

Di pa sya nakuntento ng di ako sumagot ay mas pinapahirapan nya lang akong magdesisyon. Lalo na nong sinabi nyang;

“Or maybe I’ll upload it online so that your dad’s reputation will be affected”

The audicity of him to include my dad. Gusto nya ipatumba ko kaagad sya sa mga tauhan ng dad ko? Pwee!

“You have a choice to choose, Aiden. I’ll wait for you tomorrow night” huling ani nito at binaba na ang tawag.

Kinakabahan ako. Anong dapat kong gawin? Should I report him immediately to the police? Pwede na kasi syang makulong dito sa ginagawa nya diba?

Pero tang*na! Heto na naman ang sarili kong gustong solbarin ang problema mag-isa.

Para nalang din akong tulala sa kakaisip ng magandang gawin. Kung saan-saan na nakarating ang utak ko. Sobrang pagod na ang katawan ko sa byahe pero ang isip ko ay ayaw akong patulugin.

Ni nawala antok ko sa dami ng iniisip ko. I just didn’t expect what happened tonight. Ang akala ko ay magiging maganda ang pag-uwi namin ni Von dito pero mukang kabaliktaran.

Sa iniisip kong ’to ay napapatingin nalang ako sa sarili ko sa salamin.

I noticed the mirror next to his bed. Sinubukan kong ibaling ang atensyon ko at medyo balisa pa ng bigla lang sumulpot si Von na kakatapos lang mag half bath.

“You’re okay?” Mahinahong tanong nya pa ng di ko sya napansin kaninang lumabas na sa bathroom.

“Oh nothing, I just like your mirror” pagdadahilan ko at napalingon ulit sa salamin. Parang bago dahil di ko naman ’to napansin nong nakaraang araw. Baka pinalagyan ni Von sa mga tauhan nya?

“You’ll look good on it” pagtutukoy nya pa sa’kin kapag nananalamin raw ako.

“Especially when you’re naked while I’m behind in your back”

Pilit akong ngumiti sa mga tinuran ni Von. He’s talking sweet but I’m not in the mood to reply. Tanging nasa isip ko lang ngayon ay mga pananakot ng Ben na ’yon.

Napapatanong pa nga agad ako sa sarili ko if what would be Von’s reaction to see those video?

Kung sabihin ko kaya sa kanya ang mga ginagawa ng step-brother nya sa’kin? He will believed me, right?

Or no?

Napansin ko kasing parang ang bait ng lalaking ’yon kapag kaharap si Von kaya siguradong walang kamalay-malay si Von na ang step-brother nya pala ang nakarelasyon ni Aiden noon.

Gosh! Gulong-gulo ako kung anong plano kong gawin.

Should I really go?

Or do I even have a choice?

At anong kailangan nya sa’kin? Anong pakay nya? Maski sa tanong na ’to ay di ko rin alam ang kasagutan.

Haissttt!

Ano ba kasi ’tong pinasok ng kakambal at bakit ang gulo.

To be continued…

Doing my best to still update kahit medyo busy na awieee! I hope you enjoy reading mga aklaaa! And stay curious HAHA!

Don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 21

Matamlay akong tumingin kay Von na ngayon ay lumalapit sa’kin. Nakangisi ang kanyang mukha pero ako’y parang wala sa sarili. It’s already bothering me if I would say it to him or not.

I’m confused and couldn’t think properly.

I’m weighing what would be the consequences of the things I decide. And I don’t know what to do anymore.

Di pa rin nawala kay Von ang ngisi sa kanyang mga labi ng tumabi sya sa’kin sa kama. Na off ba nya pala ang lights kanina at tanging lamp nalang ang nagsiislbing liwanag dito sa silid. Nakahiga na kaming dalawa ngayon at planong papatayin na nya ang lamp pero hinawakan ko ang kanyang kamay at tinignan lang ito.

“Von may sasabihin ako” ani ko.

Agad pa syang pumuwesto at humarap sa’kin. We are now facing each other while laying in bed.

Kamay na naman nya ngayon ang nakahawak sa bawat mga daliri ko.

“Tungkol saan?” He asked while we’re holding hands even though we’re just in bed.

Di pa kaagad ako nakasagot at nag-iisip pa ng paraan kung pa’no ko sadabihin sa kanya na di madadamay ang kapatid ko.

It even take a minute but I still didn’t know how to say it to him.

Khit anong isip ko ay walang incidente na di madadamay si Aiden. Hahayaan ko nalang ba? O sasabihin sa kanya ang totoo?

Tinitimbang ko ang magiging resulta nito.

Kung sasabihin ko sa kanya ang tungkol sa katiwalian ng step-brother nya ay baka di nya ako paniwalaan dahil wala akong proweba.

Kung ipapakita ko naman sa kanya ang video ay sigurado akong magagalit sya sa yumaong kakambal ko.

“Nothing” bigla kong sagot. I don’t know buy I see dissapointment on his face. Did he expected something?

Taena, sana pala di ako nagsalita at natulog nalang kaagad. Pagod na pagod pa ’tong si Von sa biyahe tapos dinidistorbo ko pa.

I was about yo say good night nalang at para matulog na kaminh dalawa. Pero hinawakan nya ang aking pisngi at mahinahong pinaharap ako sa kanya.

“Something wrong again?” He asked worriedly.

“No”

Sa sinabi ko ay di sya kombinsido. Kita sa pagkunot ng kilay nya na inoobserbahan ko kung nagsasabi ba ’ko ng totoo.

“I just want to say that…..” Nauubusan na ’ko ng palusot at napatahimik ng ilang sandali. Nagpanick pa ’ko baka magtaka na naman ’to kaya agad nalang akong nagbitaw ng salita na maging sarili ko ay di inasahang sasabihin ko ’yon sa harap nya.

“You’re hot Von”

Nang-aasar na titig ang makikita ko sa kanyang mga mata ngayon. Eh kasi these past few days ay palagi ko syang sinasabihan na ang panget nya kapag trip kong guluhin ito o ano. Tapos ngayon ay ito na naman ang sinabi ko jusme!

“Hmmm… I thought you gonna say that you’re preggy, Ali” ani nito sabay tap pa sa ilong ko. Nandon pa rin naman ang ngiti sa kanyang mga labi pero kita ko rin ang pagkadismaya nya.

So ayaw nyang sinabihan ko syang ang hot nya? Luhh? Himala naman?

Napaisip-isip pa kaagad ako.

Ahmmm… wait… So ito siguro ang inexpect nyang sasabihin ko kanina? Na akala nya sasabihin kong buntis ako? WAHHAHAHAHA!

Totoo nga ang sinasabi nilang don’t expect too much haha! tatanda kang walang anak Von dahil wala akong mattress. Tskk!

“Di nga mangyayari ’yon” I insisted kahit nakailang ulit na ’ko nito sa kanya. Tatalikuran ko pa nga sana sya pero laking gulat ko ng kaagad syang pumaibabaw sa’kin sabay sabing;

“Edi subukan natin ulit para malaman kung di ka ba talaga mabubuntis” saad pa niyo na ikinatawa ko ng mahina. Haisttt! Wag ipilit Von ang di mangyayari. Wews!

Lamp lang ang ilaw dito kaya tamang-tama na si Von lang ang nakikita ko at madilim na sa likod nito.

“My dad always thought me to try and try until I succeed” sabay lapit pa nya sa mukha ko. Napatitig lang ako sa kanya na ngayon ay sobrang lapit na sa’kin.

“Malay natin sa susunod na buwan ay magkakalaman na ’yan pag ginagawa natin araw-araw”

“Gago ka ba?” Agarang sagot ko.

Wow ha?

Araw-araw talaga? Taena! Kahit pa siguro walang pahingahan ay di mangyayari ang gusto nitong mangyari.

I’m not a carrier, that’s it! Period.

Babanat pa sana ito pero tinulak ko na ng mahina para umalis ito sa pagkakaibabaw ko.

Cheee! Makatulog na nga.

Sa ginawa kong ’yon ay mabuti naman ay tumigil na rin sya. Pareho na kami ngayong nakatingin lang sa kisame. May nilagay pa ’kong unan sa gitna namin ni Von at para di sya makalapit sa’kin.

Ewan pero minsan nagiging ganito rin ako. ’Yong parang nanggigigil ako kapag malapit si Von sa’kin tapos minsan naman ay parang gusto ko nalang din magpalunod sa mga yakap nito. Jusme!

Maya-maya lang din ay pinatay na nya rin ang lamp shade. Nagtaka nga ako nong una pero mas mabuti na rin para makatulog na agad.

Pinikit ko na ang aking mga mata. Pinakiramdaman ko na naman ang paligid at walang kaingay-ingay ito.

Yakap-yakap ko ngayon ay isang unan at nakatalikod pa sa kay Von.

Ilang sandaling nakapikit ng dalawin ako ng antok.

Pero nababuklat ako ng maramdaman ko ang init na hininga ni Von na dumadapo sa leeg ko at sabay bulong;

“Bango mo”

Ibang klaseng pagpikit pa ang aking ginawa ng hinahalik-halikan na nya ang leeg ko.

“V-von” tawag ko sa kanya na nakasabunot ng mahina sa likod at buhok niya.

“Von… Don’t” I said it and he did really stop.

“Hmnn?”

“Don’t stop” namumulang ani ko dahil sa di inaasahang lalabas iyon sa aking bibig.

Pa don’t-don’t pa akong nalalaman jusme! Don’t stop lang pala ang masasabi ko taena! Eh kasi naman kung makahalik si Von sa leeg ko ay nagbibigay kakaibang sensasyon sa akin.

Patuloy sya sa kanyang ginagawa at ang halik nito’y pababa ng pababa.

Well… Dahil nagiging marupok na po ako kaya tatanggihan ko pa ba ang isang Von Maclein?

Napakagat na lamang ako sa pang-ibabang labi ko para mapigilan ang sarili para makagawa ng tunog.

At sa gabing ’yon ay may nangyari na naman sa’min. Yeppppp! Na bottom na naman po ako yawa. I tried asking him din naman na baka gusto nyang ako naman ang mag top pero taena! Tinakpan lang bibig ko at sinimulan akong e bottom tskk!

But still, that night was great.

Mukang pansin ko nga napapadalas na ang pagtatalik naming dalawa. Di ko alam kung kukumustahin ko ba ang pang-upo ko pagkatapos jusko! My hole still couldn’t adjust on his length.

Isang round lang nangyari sa’min ni Von at natulog na rin kami. Nakaramdam kasi yata sya kaya alam nitong di ko na kaya pa ang another round.

At natapos ang gabing ’yon na nadiligan na naman ako. At lumipas ang mga araw na naging okay rin naman ang pag-iisip ko. Di na ’ko binabagabag at medyo peaceful rin sa utak ko.

Well, aside from that, di ko na rin pinroblema ang stepbrother ni Von.

Di ako pumunta sa bahay ng Ben na ’yon. Di ako tanga na basta-basta lang susunod sa gusto niya. He can’t control and try to dictate me what to do.

Kung kaya nyang diktahan ang kapatid ko at napapasunod nya sa kung ano ang gusto nitong gawin ng kapatid ko. Aba’y wag nya akong ihalintulad. I maybe love getting dominated by men especially to Von… But I don’t want to be controlled. Never.

’Tsaka I know he will never send it to Von. Sobrang bubo na nya siguro para e threatened nya ’ko dahil lang don. Sa bidyong ’yon ay halatang sya lang ang madadali dahil wala na rin naman ang kapatid ko. Baka sya lang ang pagbuntungan ng galit ni Von dahil pati sarili niya ay masisira. Malalaman lang ni Von ang tunay na baho ng kapatid niya. Di ko nga mawari na baka may ibang ginagawa rin ’tong si Ben to take Von’s position to the company.

Ilang araw nalang din naman ang lumipas at di na sya nagparamdam kaya medyo naging mahinahon ako at walang masyadong iniisip. Pero minsan ay chinichek ko naman ang phone ni Von kung may nag send ba. Naniniguro lang din ako dahil di ko alam kung anong plano ng lalaking ’yon. a At mabuti naman dahil wala namang ma receive ang phone ni Von ng kung anong text.

Pahiga-higa lang ako rito at wala pa sanang planong bumangon pero nagkusa ang sarili ko at nagmamadaling tumungo sa CR.

Gulong-gulo pa ’ko kakatanong kung anong nangyari sa’kin.

Nagtungo pa nga agad ako sa bowl at iniharap ang sarili don at agad na sumuka.

Blaaaaaa!

Sinubukan kong hawakan ang noo ko at di naman ako mainit o kaya ay may sakit.

Todo suka ako pero wala namang ibang lumalabas kundi tubig lang na may halong laway ko pa. Goshhh! Anyare?

Nagtataka pa ’ko kung bat ako nagsusuka eh wala pa naman akong kain dahil nga patulog-tulog pa sana ako kanina. ’Tsaka ang weird naman na bigla nalang akong nasusuka diba tapos ang aga-aga pa.

Nakahawak sa tyan akong tumayo na kung ano-ano na lamang ang iniisip. Di naman ako nilalagnat ah. ’Tsaka okay pa naman pakiramdam ko kanina tas bigla-bigla nalang akong nasusuka.

’Tsaka alas sais pa ng umaga jusme!

“Buntis ba ’ko?” Biglang tanong ko sa sarili ko. Iniisip ko ’yong mga ginagawa ko nitong mga nakalipas na araw at di ko maiwasang kabahan sa naitanong ko kanina.

Of course nagdududa rin ako.

I’m a nurse rin kaya alam ko ang mga nangyayari kapag buntis. Kahit na siguro si nurse ay alam na alam nito ang mga signs of pregnancy.

Sobrang lalim ng iniisip ko habang nakatingin ngayon sa sarili sa salamin.

1 month and 2 weeks na nong unang pagtatalik talaga namin ni Von…

And base on my studies when I’m still a student that time na sa mga buwan na 1 month and weeks rin nagsisimulang magsusuka ang buntis…

Taena?

Di naman siguro.

Just I have said before, na check na ako ng doctor nong teenager pa kami ng kakambal ko at si Aiden lang ang carrier sa aming dalawa. It’s very impossible ’tong mga iniisip ko. Sinasayang ko lang oras ko sa kakaisip ng di naman mangyayari.

“Ali?”

Napalingon ako sa may pinto ng marinig ko ang boses ni Von sa labas ng CR. Di pa kaagad ako sumagot at napahinga na lamang ng malalim.

“Masama ba pakiramdam mo?” Ani nito na kumakatok na at parang gusto niyang buksan ang pinto. Narinig nya ba ang pagsusuka ko kanina? Haisstttt!

“Ha? Di naman” patay malisya kong sagot at wala pang planong lumabas. Inayos ko na muna ang sarili ko dito at pinunasan ng tubig ang mukha. Akala ko nga ay bumalik na sya sa pinagkakaabalahan niya kanina pero nandyan pa rin pala sya sa labas at hinihintay ako.

“Open the door” malumanay nyang boses na tugon.

I immediately flash the bowl and take a deep breath dahil baka magsuka na naman ako jusme.

Matapos non ay binuksan ko nga ang pinto at lumabas.

Kita ko pang nakabihis na si Von at mukang ready na sa pagpunta nya sa kompanya nya. May urgent meeting kasi sya pero heto sya ngayon, nagsasayang ng oras para lang e check ako.

“I’m okay naman Von” ani ko ng hawakan nya ang aking noo at pinakiramdaman ang temperature kung mainit ba ’ko o hindi.

“Should I take you to the hospital?” Nagdadalawang isip pa nyang sabi habang ang kamay nya ngayon ay nasa leeg ko.

“You have normal temperature”

“Oum” sagot ko pahiwatig na di na nya kailangang dalhin ako sa hospital.

“Marami ka bang sinuka?”

Sa dami ng tanong nya ay napakamot na lang ako sa batok ko. Sinabihan ko nalang na kunti lang pero di ko sinabi na parang tubig lang sinuka ko. Nag-isip na lang din naman ako mg palusot sabay sabing;

“Di yata ako natunawan sa mga kinain ko kagabi, Von”

Tumango sya sa sinabi ko at hinagod-hagod ang likod ko. Pinaupo nya pa nga ako sa kama at sinabing magpahinga.

“Uminom ka muna ng gamot”

Napanguso lang ako dahil sa tinuran nya. Wala po akong sakit jusme!

“But, I don’t know what medicine you should take”

Mahinang tumawa lang ako sa sinabi nya.

“Don’t worry, I can take care of myself” paniniguro ko. Tinignan nya pa ako na parang nagdududa. Aba? Wala ba syang tiwala sa’kin?

“I’m a nurse Von” saad ko na ikinabago ng timpla ng mukha nya. Sya naman ngayon ang napakamot at parang ngayon lang pumasok ’yon sa isip nya.

“Yeahhh. I almost forgot that my BOYFRIEND is a nurse” diniinan nya pa pero di naman malakas ang boses nito. Ngumisi lang ako dahil sa sobrang proud nya. Haissttt! Di ko alam kung proud din ba ako sa sarili ko na 30k lang sweldo sa pagiging nurse ko taena HAHAHA!

“Ohhh!” Pag-aaray nya na parang nasasaktan.

“I think you should take a look on me” sabi pa nito na nakahawak ngayon sa ulo nya.

His expression looks like he’s hurt while holding its head.

“Why? What happened?” Tarantang tanong ko pa sa kanya. Para kasing sumasakit ulo nya bigla kaya nag-aalala rin ako.

“Von” tawag ko sa ngalang nya para sagutin nya ang tanong ko kung ano ang nangyayari sa kanya.

“Nababaliw na yata ako”

Sa sagot nito ay napatigil ako at nag isip-isip.

“Huh?” Ani ko ng di maintindihan ang tinuran nito kung bakit nya sinabi ’yon.

Agad na tumigil sya sa ginagawa nya na parang nagpapanggap lang kanina at ngayon ay nakangising nakaharap sa’kin.

“Nababaliw na yata ako… sa’yo” mahina ko syang tinulak pagkatapos nyang sabihin ’yon.

Chee!

Kala ko kung ano na. Bumabanat lang pala tskk!

Nilipat ko ang tingin ko at di humarap sa kanya. Jusko ang babaw ko lang siguro dahil sa simpleng sinabi ni Von ay nang-iinit na naman pisngi ko.

Mabuti nga at di na sya nangungulit pagkatapos non at naghanda na. Pupunta kasi sya ngayon sa kompanya nya at may meeting itong dadaluhan.

Ang bilis lang ng panahon noh? Parang kahapon lang kaming nagbakasyon sa pribadong beach ni Von.

At dahil nga ilang araw na ang lumipas kaya tapos na ’yong 7 days vacation namin at balik na rin sa trabaho. Kakaduty ko nga lang kahapon at day off ko ngayon.

Nagpaalam na si Von na aalis na sya kaya hinatid ko nalang ito hanggang sa labas ng pinto. Sinabi nya rin na kumain na raw ako at may nakahanda na sa mesa. Tumango lang ako sa mga sinasabi nyang uminom raw ako ng gamot at asikasohin ang sarili ko.

Nang bubuksan na nya ang pinto para lumabas na ay tinawag ko ngalan nito.

“Von”

“Oh?” Lingon niya sa’kin.

“Gagala pala kami ngayon” agad ko ring sabi. Nagkayayaan kasi kaming magbarkada kagabi.

Tumigil pa si Von ng ilang segundo at tinignan lang ako.

“Come” tawag nito sa’kin at pinapalapit ako.

Sumunod lang din ako sa gusto nito at lumapit nga.

Laking gulat ko pa ng dumuko ito at hinalikan ang leeg ko. Itutulak ko pa sana sya ng mahina dahil sa pabiglang inasal nito pero di ko nalang ginawa at hinayaan ito.

Akala ko nga soft kiss lang ilalapat nya sa leeg ko pero ymabot na ito ng isang minuto.

“T-teka Von” awat ko sa kanya.

Sinisip nya ng leeg ko. Jusko?!

Sa pagtapos nito ay nakangisi na sa kanyang ginawa.

“Enjoy your day” tanging sabi nito at umalis na nga. Napatulala pa ’ko rito sa loob.

Parang di halos magproseso sa utak ko ang ginawa ni Von. It’s very unusual na ganon sya at ngayon pa talaga na gagala ako?

Ilang sandali pa ng napamura na ’ko.

WHAT THE FUCK!

DID HE JUST GAVE ME A KISSMARK?

Sa parteng leeg na kitang-kita pa talaga?

Jusme!

Napahawak ako ngayon sa may parteng mahapdi sa leeg ko. Pakiramdam ko ay tatlo pa ang nilagay nito sa leeg ko.

He’s marking me as if I’m his territory.

Gagala lang po ako na di sya kasama tapos eto na agad?

VON!

Pa’no ako haharap sa mga barkada ko ngayon na di nila ’to makikita? YAWAAAA!

Barkada ko naman kasama kong gagala kaya bakit kailangan pa akong lagyan nito ni Von.

May nababasa rin kasi ako na usually their partner plant a kissmark to their lover para walang lalandi nitong iba dahil alam na nilang may nagmamay-ari.

Tang*na naman Von. Okay lang sana kung sa may bandang dibdib dahil matatabunan naman ito ng damit. Pero dito sa leeg ko??!!

Wala pa ako makeup o ano para matabunan ang pamumula nito.

Kinapa ko nalang ulit ’yon dito sa leeg ko at napapaisip.

Pero siguro nag-iisip sya na baka ’yong sinabi kong gala ay matulad na naman dati na akala nito sa iba ang punta ko? Tulad nong nagpunta kami sa bar? Na may kahalikan ako?

Ay taena!

Di ko nalang masyadong inisip ’to.

Naligo na lamang ako at kumain para makapagmeet up na sa barkada. May malaking panyo rin ako na nakastyle sa leeg ko para din di nila mapansin ’tong chikinini na ’to yawa.

Mabilisan lang din naman ang kilos ko at tamang-tama na nadala ko ang kotse ko kahapon at nasa baba lang ng condo ni Von.

Nagtext pa ’ko kay Von na aalis na ’ko ng condo unit nya at di na sya nakareply so it means busy nga ito.

Deritso nalang ako sa baba at sumakay nga sa kotse ko.

Nang makapasok ako ay di pa kaagad ako nagpaandar. Nagbabasa na muna ako mg mga chats. Nagreply rin ako sa parents ko na nangangamusta sa’kin.

Don naman sa gc naming magbarkada ay jusko! Daming unread messages ko. Gusto ko pa sanang magback read pero nakakatamad na.

[May pulutan akong chika mamaya] chat ko nalang at pinaandar na ang kotse sabay alis.

Sa milkteahan ang usapan namin na magkikita-kita kaya dumeretso na ako don.

Medyo malaki ang place at may malaking agwat din sa kabilang table dito. Medyo may kamahalan rin dahil pati sa tables ay may babayaran din. Eh sa pang sosyal gusto ng mga kaibigan ko eh.

Mabilis lang din naman akong nakarating at dumeretso na.

Pagpasok ko pa ay di pa talaga nila ako pinansin. Ewan ko kung sinadya ba nila o di lang talaga nila ako nakita dito sa pagpasok na kumakaway-kaway.

Paglapit ko ay napatigil rin ako ng magsalita si Dennis na sobrang seryosong kaharap sina Kent at Keith.

“Teka lang guys” ani nito.

“May nararamdaman akong kakaiba” dagdag pa nya na naka stop sign ang kamay. Para syang umakting na may powers ang lola at may nararamdamang papalapit na kalaban taena.

“Ano?” Tanong rin ng dalawa sa kay Dennis.

Patuloy ako sa isang paghakbang at ng mga half meter nalang para uupo ako nang agad ding nagsalita si Dennis.

“Parang may butas na maluwag pa sa maluwag ngayon” tugon nya don sa nararamdaman nya daw.

Napakamot pa ’ko sa ulo dahil alam kong nagsimula nang pagtripan ako ng barkada jusme! Mukang planado pa kung pa’no ako pikunin haisstt!

“Ayyy Austin! Nandyan ka pala” patay malisya nilang tatlo. Umupo nalang din ako ng deritso at baka ako pa ang maging pulutan at pagtripan tskk!

“Ay wow ha, iba na kung umupo” komento na naman ng kaibigan kong si Dennis. Ewan kung kailan darating ang araw na tatahimik lang ’tong isang kaibigan ko.

“Masakit ano?” Tanong na naman nya na ikinakunot ng noo ko.

“H-ha?” Ako naman ang nagpatay-malisya ngayon.

Sa tugon ko ay tumawa lang ng mahina si Dennis at nakikipagbulungan pa kina Kent at Keith na parang inasta na wala ako.

Well, ganyan naman talaga kami dati pa. Pinagtritripan talaga namin ang isa’t-isa. Minsan nga kung ako ang naalpg ang utak ay napaiyak ko na ’tong si Keith dahil sa prank namin na naghanap na ng bago ang nobyo nya. Eh kasi sinama namin sa prank ’yong nobyo nya at pumayag ito kaya ayon, di ko talaga makalimutan ’yon dati na sobrang halakhak ko.

Well, dahil ngayon lang ulit kami nagkita ng magbarkada kaya nagkakamustahan na kami rito. Normal conversations lang kapag nagme-meet ang magtrotropa ganon.

Kwentohan dito, kwentohan doon at kung ano ang mga nangyayari sa life namin mula nong di kami nagkita apat.

Humahalaklak na nga rin kami na akala namin ay kami ang may-ari ng magkwento na naman ’tong isang kaibigan namin tungkol sa sex life nya. Ewan kung mauubusan ba ’to ng kwento jusko!

Wala kasi syang binabayaran kapag gumagala kami kaya siguro sa chismis at kwentohan ’to bumabawi eh. Nice din!

“Ano pala ’yong sinabi mong nakakainis don sa gc?” Pag-iiba ni Kent at sa’kin na sila nakatutok ngayon.

Napakamot pa ’ko dahil na-stress lang ako nong naalala ang problema ko.

“So heto kasi ’yon guys” simula ko at nakuha ko na ang atensyon ng tatlo. Nilapit pa nila mga mukha nila na parang ayaw ma missed ang sasabihin ko.

“ ’Yong step-brother ng Boyfri––“ napatigil na muna ako. Muntikan ko ng masabi sa kanila taena! Di pa kasi nila alam na boyfriend ko si Von. Although may mga pagdududa na pero di pa talaga ako umaamin. ’Tsaka gusto ko sina mom at dad ang unang makaalam. At plano kong sabihin sa kanila kapag nakabalik na sila sa Pinas.

Huminga na muna ako ng malalim saka nagpatuloy don sa sasabihin ko.

“I mean ’yong step brother ni Von ay ginugulo ako—”

“Ay may stepbrother sya?” Pag-aagaw ng atensyon ni Dennis.

Tumango lang ako.

“Oo. Pero heto nga—” naputol na naman ng sumapaw ulit ang kaibigan ko.

“Gwapo?” Nasasabik nyang tanong. Napasapol na lamang ako sa noo dahil sa kakulitan ni Dennis.

“Yeah, may hitsura din” pag-aamin ko nalang para matapos na ’to.

“Ay bigay mo sa’kin account. Ako na lalandi para di ka na guluhin” sabay bunot pa nito sa selpon nya at ipapasearch pa talaga sa’kin kung anong fb nito.

“Stop it Dennis. Mukang importante ang sasabihin ni Austin” pagpuputol naman ni Keith. Wews! Sa tinuran ng parang kuya-kuyahan ng barkada ay tumigil nga si Dennis sa kakulitan nito.

“So heto nga guys” umpisa ko naman at mabuti ay nakikinig na silang tatlo ngayon. Gusto ko rin kasing e share ’tong problema ko tungkol don sa Ben na ’yon. Kung ano-ano nalang kasi ang pinagsasabi kaya malamang nabo-bother ako tskk!

“Von’s step brother is so weird” deritso ko.

Mga mukha nila ay bakas na agad ang pagtatanong kung bakit ko nasabi ’yon.

“Nakailang ulit na ’ko ng paliwanag sa kanya ’to ha pero pinagpipilitan nya pa rin sarili nya” pagpapatuloy ko.

Halata pa nga sa boses ko na nanggigigil nga dahil sa mga kasinungalingang lumalabas galing sa Ben na ’yon.

“’Tsaka kung maka asta ay kala mo mas marunong pa sa sarili ko mismo kung sino ako” dagdag ko.

“Bakit? ano ba kasi? Bat di mo nalang e deritso” si Kent ngayon na halatang interesadong-interesado.

Tumigil pa ’ko ng ilang segundo at huminga ng malalim bago masabing;

“Von’s step brother insisting that I’m Aiden”

Sa sinabi kong ’yon ay natahimik rin ang tatlo.

“Parang tanga diba?” Pangungumbinse ko pero wala man lang silang komento.

“Nakailang ulit na ’kong paliwanag sa kanya pero mas pinipilit nya na ako si Aiden. What a shit, right?” Ulit ko pero di talaga sila umimik.

Napatitig pa ako sa tatlo ng di agad nagsalita.

“Guys?” Tawag ko sa kanila.

“Bat kayo tumahimik?” Pagtatakang tanong ko sa kanila.

Nagkatitigan pa sila na akala mo naman may tinatagong sekreto.

Ayaw ba nila na pulutang kwento ko? Tskk!

“Oh? Yeah! Ang bubo nya nga” komento ni Keith ngayon.

“Bigay mo na number sa’kin at ipapaubaya ko na sarili ko sa kanya para di ka na nya guluhin” biro naman ni Dennis pero halatang pilit ang tawa nila.

Napanguso pa ako ngayon.

Ewan ko kung dapat ko bang inopen sa kanila ang problema ko. Medyo pansin ko nga ay parang di sila ganoon sa kasigla pagkatapos kong sinabi ’yon.

At mabilis lang din naman naconsume namin ang oras.

Diba ang pakay namin ay magme-meet up lang dito sa milkteahan pero dito na kami tumambay jusme!

Sa ilang oras din na lumipas ay nabago din naman ang topic namin at same lang ng dati na grabi ang tawa namin. Para pa nga kaming bumalik sa highschool life wews!

Sabay na rin kaming kumain sa restaurant. Paminsan-minsan lang din naman kaya ako na nagbayad.

At pagka ala syete ng gabi at nagsi-uwian na naman at planong magtra-travel na kami sa susunod na gala namin. Saad pa nila na lilibutin daw namin ang mundo eh pa’no ko magagawa ’yon kung si Von naman ang mundo ko.

Chos! Walang ganon.

Pagkauwi ko pa ay wala pa si Von. Wala din naman akong natanggap na message galing sa kanya kaya siguro busy talaga sya.

Nag shower nalang ako pag-uwi ko sa condo ni Von. Mabilisan lang din dahil matutulog lang din naman ako ngayon.

Pagkatapos ko ngang maligo ay wala pa rin talaga si Von.

Hmm. Uuwi ba sya ngayon o don sya sa office nya matutulog?

Kinuha ko na agad ang phone ko at tinextan si Von.

[What time ka uuwi?]

Nilagay ko na muna selpon ko sa kama habang nagbibihis ako. Di rin kasi sya nagre-reply kaya napapaisip ako kung pupuntahan ko ba sya sa company nila para dalhan ng pagkain. Eh kasi naman sa ganyan ay masasabj ko talagang busy si Von. At baka di pa sya kumakain diba?

Kinuha ko kaagad phone ko ng tumunog ito after 10 minutes.

[I’m sorry not texting you whole day, Ali. Did you eat already? If not, you can order food online and I have money on my drawer. I’m maybe be home at 9 o’clock ;) ] - his reply.

Ngumisi lang ako dahil nakuha nya pa ring sumagot sa text ko kahit na marami pa syang ginagawa.

Pinapatuloy ko nalang pagbibihis ko at humiga na muna sa kama.

Puro selpon lang din ako ngayon. Eh sa wala akong ibang magawa eh. Puro panonood lang ako ng tiktok videos.

Nakailang palit pwesto pa ’ko dito sa kama at di ako mapakali. Jusko! Nakakabored!

Nag-iisip pa ’ko ng paraan kung ano pwedeng gawin para malibang ako.

I smiled… So evil smile as I thought something fun…

Dahil mag-isa lang naman ako dito kaya kinuha ko kaagad phone ko.

This will be so much fun…

I will be enjoying this.

Kinapa ko kaagad phone ko at… Inopen ang messenger. Dahil malamang e cha-chat ko si Von. Ano pa nga ba? Tskk!

Naisip ko kasi na what if pagtripan ko ’tong si Von HAHA! eh sobrang bored ko na eh.

I immediately type something on keyword na makakuha ng atensyon nya kapag nabasa nya ito.

[Von, I want your d!ck so bad]

I texted Von rude and with so much attitude. Napanguso pa ’ko ng di man lang sya nagseen.

Napahiga ulit ako sa kama at napatingin nalang sa taas. Nagmumuni-muni pa ’ko at biglang sumigla ang sarili ng tumunog ang phone ko as messenger’s notification.

[Don’t make me come home and fix that attitude Ali] reply nya.

Napangisi na ako ngayon dahil mukang mapagtritripan ko si Von ngayon HAHA! Eh nilagyan nya nga ako ng kissmark kanina eh, kaya time ko naman siguro ang mambulabog wahaha!

[Von, Fuck me please] Humahagikhik pa ’ko sa tawa ng e text ko iyon sakanya pabalik.

[Text it again and you will get your punishment] this time ay sobrang bilis na ng reply nya.

I was now evilly smiling na parang nanalo sa lotto dahil sa pinagte-text ko ngayon.

I immediately take a picture of thighs and sent it to Von. Nakamalaking t-shirt na naman kasi ako ngayon at nakabrief lang.

Tumatawa pa ’ko kakaisip kung ano na ang ginagawa ngayon ni Von.

Siguro di na ’yon maka focus sa trabaho haha!

Marami na syang pinagcha-chat pero di ko na sya nireplyan at humahalakhak na. Wews! Edi nawala rin bored ko tskk!

Pahiga-higa lang din ako ngayon sa kama at tumitingin nalang din ng tiktok vids. Ewan pero ang tiktok talaga takbuhan ko kapag mag-isa lang ako.

Mga 15 minutes nga ang lumipas ay nagulat ako ng marinig na bumukas ang pinto.

Mabilisan pa ’kong tumayo sa kama dahil baka may ibang nakapasok o baka mga magnanakaw jusko!

Nang pagliko ko ay tanaw ko kung sino ang marahas na pumasok.

He’s now untying his necktie while staring me now like I was his prey.

Oh gosh! D-diba busy sya sa trabaho? Alas otso pa naman ah at saad nya kanina ay alas nuwebe pa sya makakauwi?

Hala! Dahilan ba ’to sa… Ahm… Did I texted him too much?

Napansin nya kasi kaagad ako at kung titigan ay para syang gutom na gutom na lion at sa mga titig nya ay parang ako ang balak nitong kainin.

T-teka lang Von!

Tatalikod pa sana ako at tutungo sa cr dahil di ko alam gagawin ko taena. Sa mga mata palang ni Von ngayon ay iba na agad ang naiisip ko.

“Don’t be irresponsible, Ali” ani nito na ang kamay ay nasa bewang ko na at walang balak na bitawan iyon.

“You should take responsibility for making me these so horny”

I then noticed he slowly took off his belt. Naka fit long sleeve pa rin sya at nakaslux pants na pang work nya pero hinuhugot nya ang kanyang sinturon?

At ’yong kamay nya na hawak-hawak ang necktie nito ay parang balak na talian ako.

Oh gosh!

What is he planning to do?

Don’t tell me mauuwi na naman ’to sa—

“Hmmn?”

To be continued…

Awieeee! Hi guyses! Na miss niyo ’ko? HAHA! 3 days walang update tapos mukang minus points na naman tayo next HAHA!

Heto na po opo, magiging active na naman po ulit ang inyong author mwemwemwe.

Sorry for the grammatical error! Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 22

WARNING ⚠️ SPG CONTENTS AHEAD. PLEASE READ AT YOUR OWN RISK AND BE RESPONSIBLE TO YOUR OWN ACTION!

(Cge, patuloy ka sa pagbasa at ng mabawasan na naman points mo sa langit HAHAHAHA)

---

“Hmmnnn?”

Napaangat ako ng ulo at tinitigan rin sya.

“Damn! That eyes looks so submissive, Ali” komento nito.

Napakagat pa nga sya ng labi habang ako ay napapaduko na rin ulit. I don’t know why I’m easily being turned on when Von doing things like these. It also makes me horny as he keep staring at me with his sharp and dark eyes.

Sa mga titig nya ay para akong hinihila at ilabas ang tunay kong sarili. Sariling uhaw na uhaw rin sakanya.

We all know every person has its own naughtiness. They just kept it for themselves. But in my case, I couldn’t control myself and become so submissive when Von holding me like these

I then received a kiss comes from him. Di naman marahas na halik pero mararamdaman ko talaga na parang nanggigigil na naman ito sa’kin. Taena! Baka mapareho ’to nong nakaraang araw na mauuwi sa jugjugan at papagurin na naman ako hanggang sa makatulog. Jusme!

Nagulat pa ’ko ng walang kahirap-hirap nya ’kong kargahan habang hinahalikan. I hesitate to respond to his kiss but I couldn’t deny that I enjoyed it.

I don’t know if these is what I want earlier when I texted a joke to Von. Biro lang lahat ng tinext ko sakanya kanina pero di ko alam na ganito na pala ang epekto sa kanya. And he really left his work after I send him a picture of my thighs?

My mind went blank and what’s matter now is that I love the way he kissed me. ’Yong parang ngayon ko lang naramdaman ang ganitong halik na parang pagod ang mga labi nya kaya dahan-dahan ang pagbuka nito. Nanghihimasok pa ang dila nito sa loob ng bibig ko.

Di ko na natatandaan kanina na binubuhat nya pala ako at ngayon ay binaba na sa kama.

Napapatingin pa ako kay Von na ngayon ay tuluyang tinanggal ang sinturon nya.

My mind is full of thoughts as he kept kissing me again after he pulled out his belt.

He tightly hold my hands and don’t let it spread apart. I was questioning myself of what is he planning to do but his tongue is reaching deep on my mouth. Napanganga pa ’ko na parang uhaw na uhaw. Lasang-lasa ko ang laway ni Von and when I  look at him, I saw Von smirking while seeing me enjoying what he did to me.

Gulat pa nga ’ko ng talian nya ang kamay ko gamit ang sinturon nya.  Ni hindi ko iyon namalayan kanina na wala na akong saplot at nakatali na ang dalawang kamay ko. Gosh! Von is so expert on these!

Tinikom ko ang magkabilang binti ko ng mapansin si Von.

Nakawhite-fit polo pa rin sya at slux-pants samantalang ako ay hubot-hubad na. It’s unfair! And I’m literally shy right now dahil ako lang ang hinuburan nya at sya ay walang planong maghubad.

Nilagay nya ang nakataling kamay ko sa aking itaas and now it feels like I’m his hostage at these scene.

“I told you don’t make me come home and fix your rude joke, Ali” ani nito na parang sinasabi nya lang na binantaan na nya ’ko kanina pero di ako nakinig.

“I’m sorry” pagtutukoy ko don sa inasal ko kanina. It’s not really good kung ganoong joke ang e te-text ko kay Von. Di sya nadadala sa biro huhu.

“Hmnn? Your sorry won’t do anything when this is up already” napatingin kaagad ako sa malaking bukol sa pants nya na parang may nagwawala sa loob.

“It’s not my intention. I’m so—”

“Shhhhhhh, don’t beg for now. I want you to do it later when I’m devouring your tight flesh”

Napatulala lang ako sa sobrang lalim ng boses ni Von. Di ko na alam kung nasa tamang pag-iisip pa ’ko. When I heard his deep and raspy voice, it feels like I was hypnotized and waiting for what Von will do.

Umalis si Von sa ibabaw ko kaya babangon rin sana ako pero mabilis syang kumilos at bagkos ay binuhat lang ako patungo sa headboard ng kama.

Napasandig lang ako don habang sinubukang tanggalin ’tong nakataling sinturon sa kamay ko.

It’s so uncomfortable and so tight is my hands. Pwede naman siguro kaming mag sex tulad ng dati na walang ganito diba?

But then, Von stopped me and even did worst.

“What are you doing now?” Inosenteng tanong ko habang sya’y seryoso ang mukha.

“Shhh, just relax”

Napakagat pa ’ko sa labi dahil sa sunod nyang ginawa.

He’s blindfolding me kahit na nakatali na ako.

Nakatakip naman ang mata ko ng necktie ni Von. And my heart really beat so fast as I’m kinda afraid of what will he do.

And when he finished blindfolding me, I literally saw nothing.

Para akong hostage ngayon ni Von. I don’t know what’s happened on my surroundings now and just sitting here in bed while naked.

“Ughmmmmmmmm”

Napapaungol ako ng kusa dahil sa mga maiinit nyang haplos na naglalakbay sa katawan ko. Pakiramdam ko ay ibang kamay ang humahawak sa’kin dahil sa nakatakip sa aking mata.

Ang isang kamay nya ay naglakbay sa ibang parte ng katawan ko habang ang isa ay pinapasubo sa’kin.

Dahan-dahan nyang binuka ang aking mga hita. And his touch really send shivers all of my body parts. Tinitigasan nga rin ako sa mga ginagawa nya. It makes me excite of what will he do next.

Tinanggal nya ang kamay na nabasa sa bibig ko. Akala ko pa nga ay ipapasok nya ’yon kaagad pero ilang segundo na ’kong naghihintay pero wala.

“What do you feel” rinig ko galing kay Von.

“Von… It feels illegal” pag-aamin ko. Di ko kasi sya nakikita dahil nga may takip ang mga mata ko.

“It feels something is inside of me” ani ko kahit wala pa naman. It’s just… My mind is getting wild and imagining things na pinasukan na ’ko ni Von.

Pinahiga na agad ako sa kama at naramdamang nilagay na naman sa may balikat nya ang magkabilaang paa ko.

“Hmm, not yet. But since you’re so excited, here I go, Ali” rinig ko sa kanya bago ako napaungol ng ipasok nya ang ari nito sa butas ko.

“Ahhhhhh” munting ungol na lumabas sa aking bibig. Ni walang-wala akong kaalam-alam kung ano ang posisyon ni Von ngayon o kung nakahubad rin ba sya lahat basta ang tanging sigurado ako ay sobrang laki ng kanya na parang winawarak na naman ang kaloob-looban ko.

“Your so wet fuck!” Komento nya at pinatuloy ang pagpasok sa’kin.

“I still haven’t inserted my whole length on you but you’re so wet already, Ali” saad na naman nito at wala akong ibang ginawa kundi ang damdamin ang matigas na pumasok sa akin.

“Relax and just feel me, Ali” he added and wait for me to adjust.

“Sikip mo talaga” ani na naman nito na nagpapadagdag sa libog ko. Ewan pero kapag si Von na ang nagsasalita habang nasa gitna ng pagtatalik kami ay ’yong boses nya ay iba. It becomes more manlier.

Medyo napa-aray pa ’ko ng medyo makirot. Eh ang tigas na nya sa loob ko.

“Nghhhhhhhhhhh” nakatikom bibig kong ungol ng maramdamang nagsimula na syang gumalaw.

This makes me cum so easy dahil sa wala akong nakikita at ang tanging alam ko lang ay may nakapasok na sa butas ko.

“Hmnn? It feels good?” Di ako sumagot sa tanong nya. Di pa ba halata sa bawat pag ungol ko dahil sa ginagawa nya?

Sinusubukan kong tanggalin ang nakatabon sa aking mga mata at para makita man lamang sya pero pinipigilan nya ang kamay ko.

“If you don’t answer, then I’ll stop these” dugtong sya kanina sa tanong if it’s feels good.

“Haaaaaa… Yes Von. It feels great” napaungol ko pang una dahil nilaliman niya ang pasok ng ari nya sa butas ko. 

“Von not that deep ahhhhhh” awat ko sa kanya. Tinutulak ko pa ang dibdib nya ng mahina dahil nilalaliman nito sa pagbayo.

“Hmnnn?” Patay malisya pa nitong sagot na akala mo’y di nya ’ko narinig.

“Deeper?”

“N-no ahhhhhhh” I moan as he keep thrusi me in and out. Sobrang nakakabaliw pa ang ritmo ng galaw nya.

“You want it more?”

Napalingo-lingo ako sa tanong nya. This is too much to handle tapos ipapasok nya pa lahat? Taena! Palit kaya kami ng posisyon at sya tanungin ko ng ganon.

“No, this is enough already—” I couldn’t finish my sentence as he thrust it fast.

Napanganga ako sa bilis ng galaw nya. Di ko na mapigilan si Von kahit anong tulak ko palayo para di masyadong baon kapag binabayo nya ’ko.

“Ugh! Ahhh ahhhhh” I moaned nonstop. Di na masikmura ang mukha ko at napapapikit na lamang.

Nasasaktan.

Nasasarapan.

Umaangal at umaaray.

Umuungol din sa sarap.

Di ko na alam kung pa’no ’to sabihin pero heto na naman sya.

Hey being rough with me again. I’m starting to cry secretly as I started to felt pain. Sa bawat sagad nya ay masskit na ungol na ang lumalabas sa bibig ko.

“V-von” tawag ko sa ngalan nya para kahit hinaan man lang ang kilos nya. Nakatali pa ang mga kamay ko at nilagay sa ibabaw ng ulo ko kaya wala akong nagagawa kung bayuhin nya ’ko ng ganito.

“Yes, keep moaning Ali”

“It h-hurts Von” sumbong ko sa kanya pero nagpatuloy lang sya sa galaw nya.

“Ahhhhhh Von, please have mercy on my hole” I added when he really didn’t stop. Parang gigil na gigil lang itong bayuhan ako. Pakiramdam ko ay ’yong gigil nya ay mula pa kanina dahil don sa pabirong text ko.

“I want you to moan louder while calling my name” he stated.

Napahinga na lamang ako ng malalim.

This is really a lesson learned for me.

Di ko na talaga bibiruin si Von ng ganon. Dahil ako lang ang magsu-suffer!!!!!

“Ugh!” Malutong kong ungol ng mabagal na naman ang galaw nya pero sobrang diin ng ari nya sa butas ko. A slowly but a deep thrust is what I get from Von now.

“Tang*na sarap mo!”

Sa sinabi nya ay parang gusto kong makita si Von. Gusto kong tanggalin ’tong nakatabon sa’king mga mata at makita kung pa’no nasasarapan si Von sa’kin. It also gives me these confidence as I satisfied him in sex.

Napakagat labi na lang ako ng wala sa oras habang iniimagine kung ano na ang hitsura ni Von ngayon. Bakit ba kasi maypa tabon-tabon pa syang nalalaman!

“Bat ba di ka nabubuntis tang*na!” Parang sinisisi niya pa sarili niya pang sabi. Mukang di lang dahil sa biro ko kanina nanggagaling ang panggigigil ni Von.

It seems like he wantse to get pregnant but I’m not able to.

“How about we changed position when I cum inside you” he suggested at napatigil sya sa ginagawa nya.

Medyo nanginig oa buong katawan ko ng haplosin nya ang mukha ko. Tanging palad nya lang ang nararamdaman ko at walang nakita.

“The deeper I thrust, the deeper my cums went on when I released my sperm” huling ani nito bagk kami nagpalit ng posisyon.

Binuhat nya ’ko para di maghiwalay ang nota nya sa butas ko. Sya naman ngayon ang nakaupo sa kama habang ako ay pinapatong nya sa ibabaw nito.

“T-teka Von, mas masyadong malalim ahhhhh” pag-aangal ko naakagad. Mas madiin kasi ang pagbayo nya dahil nasa ilalim sya habang ako’y nasa taas nya.

Di ko pa alam kung ano ang gagawin ko. I literally see nothing while Von is thrusting me this deep. He also guide my hips to went up and down.

Napapaisip na lang ako sa Von na sobrang gentle kaninang umaga na gusto akong alagaan. I compared it the then and now.

He’s so caring to me but he’s really rough in bed!

Ewan ko pero bat ang rahas ni Von pagdating sa kama! Yawa!

“Please Von” pagmamakaawa ko na sa kanya. I couldn’t do it anymore. Pagod na sarili ko.

Seems like my energy is absorbed already and nothing lefts on me.

“Please iputok mo na” utos ko sa kanya. It’s been 20 minutes kaming nagsesex at di pa rin nya nilalabas.

“M-masakit na” angal ko pero mas binilisan lang pagbayo sa’kin taena!

Minsan nga ay papamura na ’ko takte!

“T-tama na ugh! Ahhhh ahhh”

Bigla kong tinanggal ang nakatabon sa mata ko at nakita kung pa’no nalilibogan si Von na pinapakinggan lang habang nasasaktan na.

Sobrang pawis na pawis sya. At makikita ko na ang braso nito dahil sa sobrang pawis. Nakadamit pa rin kasi sya at di talaga naghubad kahit nagse-sex na kami. Nakatanggal lang ang butones ng pants nya at nakababa ang zipper. Tanging ari nya lang din ang pinalabas nito at di man lang hinubad ang pants nito.

He’s still moving. Napapapikit na nga ito habang nakatingala at halatang sarap na sarap sya sa pagbayo sa’kin. I can see him bite his lips na parang sobrang nagpipigil na itong iputok sa loob ko.

Libog na libog na ang mukha niya na parang mas gumagwapo sa paningin ko. He looks so hot while enjoying and destroying me so bad.

Patuloy pa rin sya sa pagbayo sa’kin at kitang-kita ko kung pa’no naglabas-pasok na naman ang ari nya.

He’s enjoying the sex and then his eyes are shock when looking me after makitang tinanggal ang nakatabon sa mata ko.

So I get it why he’s blindfolding me.

He don’t want me to see him these messed. He doesn’t want me to see him how he needs me right now. Na parang nahihiya sya coz I gave him more pleasure than he do. Usually top are the one who will make their partner felt good, but in our situation, ay baliktad. Parang masakit sa ego nya na mas sarap na sarap sya sa’kin kaysa sa nasasarapan ako sa bigay nya.

I don’t have much experience to say this but…

I guess Von is really not expert in sex lalo pa’t sabi nya na ang twin brother ko pa lang ang naging unang nobyo nito. He doesn’t have that much experience. He’s trying hard to make me feel good but end up hurting me kaya ayaw nya ’kong tinatakpan nya ang mga mata ko.

He continues thrusting.

When I felt his d!ck getting bigger inside of me, that’s I know that he can’t hold his loads any longer.

Napaigtad ako ng maramdaman ang sobrang dami ng nilabas sa loob ko.

“A-ang d-dami ahhhh”

Gusto ko pa kaagad umalis sa ibabaw nya dahil pakiramdam ko ay punong-puno na ako ng katas nya pero pinigilan nya ang bewang ko at diniin lang ang ari nya sa’kin.

Ayaw nyang bunutin ko ang ari nya sa butas ko at parang gustong iputok sa loob ko lahat. Kaya ba di agad sya naglabas kanina para mas maipon at marami ang maiputok nito sa loob ko? Is he manifesting that I will get pregnant if I take a huge loads of cums?

“V-von it’s hot” ani ko at sinubukang tanggalin ang kamay ko pero lumingo-lingo lang sya na parang bata. He really wants me to take it all!

“Stop cumming!” Awat ko na dahil nagsilabasan na ang ibang katas nya ng kusa sa butas ko. At sobrang puno na ng tyan ko!

“Von ahh!” Ungol ko ng makalimang sagad pa ito at may lumabas na naman na mainit na katas sa loob ko.

“Fucking shet! Von stop now” utos ko. Di pa rin talaga sya tumigil at gumagalaw pa rin sya.

“No, I want you to get pregnant Ali” saad nya na parang nagmamakaawa pa. He really tighten holding my hips and don’t want it to let go.

“I still have loads of cums, I can make you pregnant”

Napadapa na lang ako sa dibdib nya dahil wala talaga syang plano na tigilan ako.

Hingal na hingal na ’ko

“V-von let go of me now” panunuyo ko naman ngayon.

“I can’t do it anymore” saad ko bago pinikit ang mga mata. Sobrang pagod ko. I don’t have high stamina and couldn’t last longer in 20 minutes in sex.

Napapikit naman ang mga mata ko pero gising pa rin ako. Ramdam ko ang paghugot ni Von sa kahabaan nya at binitawan na nga ako.

“I-i’m sorry” bulong nya pa sa’kin na parang ngayon lang pumasok sa isip nya na ang bilis ko lang mapagod especially these last few days.

Pinahiga na nya ’ko sa kama. Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang mainit na towel sa balat ko. Pinupunasan ako ni Von.

At dahil nga sa sobrang pagod ay di ko na alam kung ano ang nangyari kasunod non dahil nakatulog na kaagad ako.

---

Sobrang sarap pang matulog pero kusa akong nagising. Sinubukan ko pa ngang ipikit muli ang aking mga mata pero taena! Gising na gising na talaga ako. Tinignan ko pa ang oras sa wall clock at di makapaniwala na ang aga kong nagising jusko!

Mas nauna pa nga akong nagising kay Von takte!

Dahan-dahan ko pang inalis ang mga kamay ni Von na namulupot sa bewang ko.

Mabuti naman at di ko sya nagising sa ginawa ko. Napatingin pa ’ko sa taas at nagmumuni-muni at napapaisip bat ang aga ko nagising. Sobrang pagod ng katawan ko pero taena! Di na ako inaantok.

Napatabon nalang ako bigla sa bibig ko at di ulit mapakali.

Deritso pa kaagad ako sa cr ng nasusuka na naman ako.

“Blaaaahhhhh” pagsusuka ko.

Tang*na ano na ba nangyayari sa’kin?

Gosh! Nong kahapon ay ala sais ako nagsuka tapos ngayon naman ay 5:30 palang ng umaga ay sumuka na naman ako!

’Tsaka puro tubig na naman sinuka ko jusko?!

Napahawak kaagad ako sa noo ko habang nag-iisip.

You’re a nurse Austin! Kaya dapat alam mo kung may sakit ka o wala pangungumbinsi ko pa ’yan sa sarili ko.

WAIITTT! napatigil kaagad ako.

Is these some symptoms of STD? or AIDS?

Napatulala pa ’ko habang nakatakip sa bibig.

Hala! Nagtatalik pa naman kami ni Von ng walang condom. Jusko!

Para akong nataranta ng ilang sandali at kumalma rin pagkatapos.

Base on my study kasi ay di naman ito siguro sign ng symptoms.

’Tsaka puro tubig lang sinusuka?

I’m sure I don’t have that kind of diseases.

Napatingin ako sa salamin at tinitigan ang sarili. Binalik pala ni Von ang suot ko kagabi sksk. Naaalala ko na naman kung ano pinaggagawa namin ni Von kagabi. I swear di ko na uulitin ang biro kong text sa kanya. Taena! Di nga talaga dapat ako titigilan kagabi kung di lang kusang nanghina ang katawan ko jusme!

Napahawak pa agad ako sa tyan ko ng kumulo ito.

Pero ibang klaseng pagkulo taena!

Binaba ko kaagad brief ko dahil natatae nalang ako bigla.

Napanguso pa ’ko ng kahit di ako umuutong ay kusang nagsilabasan ang basa kong ano… tae HAHAHA!

Napapakapit pa talaga ako sa kabilang dingding dahil sa dami ng nilabas ko. Para ngang tubig lang yawaaaaa!

Napapa enchant nalang ako para matapos na ’to.

“Sa ngalan ng babay shark chuchururutchu, baby shark chuchururut”

Para na akong timang dito dahil pakiramdam ko ay di pa kaagad ako matatapos.

Kasalanan talaga ’to ni Von takte! Anong ginawa nya sa butas ko waahhhhh! Ang hapdi pa jusme!

Well, a few minutes later ay natapos na rin.

Nakakalakad naman ako palabas pero ang hapdi talaga.

As in sa bawat hakbang ko ay parang may kirot huhu.

’Tsaka para pa ’kong nagka diarrhea taena!

Paglabas ko pa ay bumungad sa’kin si Von. Oh! Gising na pala ’to? Tskk!

Nakasandig pa sya sa dingding ng cr at patay malisyang nakita ako.

“Are you lost, baby boy?” Maarteng umpisa pa nya na parang nagpapapugi sa stranger guy.

Tinitigan ko pa sya ng malalim habang ang kamay ko nasa nasa tyan ko dahil iba pa rin sa pakiramdam at parang natatae pa rin.

Please lang kung ano na naman ’tong pakulo nya ay wala akong paki.

“Easy…. I’m just asking if you’re lost Coz heaven is a long way from here” dugtong pa nya ng wala akong planong pansinin sya.

Stop it Von! So bumabanat ka ngayon at pa sweet-sweet kunware tapos papagurin mo rin naman ako pagkagabi taena mo!

Inirapan ko sya at di na bago sa kanya ’yon. Dahil nga paminsan-minsan ay nagbabago talaga attitude ko jusme!

Nakailang hakbang na ’ko at hinarang na naman nya ang daan ko.

“Oh, I thought you’re an angel that got lost here in my condo” banat na naman nya na ikinataas lang ng kilay ko.

Angel na galing cr? Sa lahat na pwedeng puntahan ng isang anghel ay sa cr talaga?

Tanga ka ba Von?

So nagtatae ang angel ganon?

Tskk!

Lumihis ako ng daan at naghakbang na naman papunta sa kusina. Napatigil pa kaagad ako ng yakapin nya ako bigla.

“Bat ba ayaw mo ’kong pansinin” pag-iinarte nito.

“Ikaw kaya bayuhin ko hanggang sa makatulog, may gana kang pumansin pagkabukas?” Sarkastikong sagot ko na ikinakamot nya lang sa batok nya.

“I’m sorry––”

“Not accepted” sapaw ko.

Nagtungo agad ako sa ref at napanguso ng wala namang pagkain. Puro drinks lang at chocolate. Di na rin kasi ako nagcra-crave ng matamis ngayon eh. ’Tsaka ala sais pa ng umaga. Ang aga pa para kumain non.

“Nagugutom ka na?” Pag-iiba nya.

Tumango lang ako sa tanong nito. Dahil galing nga ako nagbawas kaya nagugutom na agad ako.

Nagpaliwanag pa si Von na medyo na busy lang sya sa trabaho kaya di sya nakapag grocery. And I just understand him. Nakalimutan ko rin kasing mag grocery eh. Dapat nga ako na gumagawa non dahil ako naman palagi tumatambay sa condo nya.

“Sige, bibili lang ako sa labas baka may mga maliliit na tindahang nagbukas na” ani nito. Ang aga pa kasi para magbukas ang mga grocery store diba. Kaya sa mga maliliit na tindahan nalang daw muna sya bibili.

Nagkuha na muna ito ng damit pang-itaas.

Napaisip-isip pa kaagad ako kung may ipapabili ba ’ko kay Von lalo pa’t lalabas ito.

Ahmmm….

Mangga?

Nangangasim sikmura ko kahit na iniisip lang ang mangga jusko!

“Von” tawag ko kaagad sa kanya.

“Yes Ali?”

“Wag nalang” ako at umupo pabalik sa upuan.

Bumalik pa sya sa’kin at tinanong ulit.

“Bakit? Ano ba kasi ’yon?”

“Wala nga eh, ang kulit” saad ko at tumango lang sya. Umalis na rin kaagad ito at iniwan ako mag-isa.

Ay di man lang ako pipilitin? :(

Edi don’t tskk!

Bahala sya.

Di ko sya papansinin mamaya.

Bahala sya at di ako kakain sa lulutuin nya.

Para akong timang na patuloy pagdadabog ang iniisip. Para pa akong bata sa mga tinuran ko jusko!

Pero bat kasi di nya ’ko pinilit ha?

Eh sa gusto kong kumain ng mangga eh.

Sa di inaasahan ay umiyak pa ’ko takte! Medyo natatawa pa ’ko sa sarili ko dahil iniiyakan ko ang mangga jusme!

Ilang minuto lang din ay rinig kong bumukas ang pinto. Di talaga ako tumayo at sinalubong man lang sya.

Pinunasan ko nalang luha ko pero mapapansin mo pa rin talagang umiiyak ako.

Dumapa pa ako sa kama at umiiyak talaga jusko! Bat ba ’ko naiiyak na di makakain ng mangga ngayon taena.

“Oh? Bat umiiyak ka?”

Nagulat pa ’ko sa pabiglang saad ni Von.

Ramdam ko pa ang paghupi ng kama kaya alam kong umupo sya sa gilid ko at sabay pinaharap ako.

“Dahil ba ’to kagabi?”

Lumingo-lingo ako.

Dumuko ako pero pinatingin nya rin kaagad ako sa kanha na parang gusto nyang sabihin ko kung bakit ako umiiyak.

Huminga muna ako ng malalim.

“Gusto ko ng mangga” sumbong ko sa kanya na napapunas-punas pa ng luha pero kusang lumalabas ito.

Jusko! Kanina pa ’ko gustong kumain ng mangga pero nahihiya kasi akong makisuyo kay Von.

“N-ngayon na?” Gulat nya pang tanong sa’kin at napatango-tango lang ako.

“O-okay, susubukan kong maghanap” tugon nito.

Umalis pa sya kaagad non at naiwan ulit ako dito sa condo.

Mabilis lang naman lumipas ang mga oras. Nakakain rin ako sa wakas ng mangga pagbalik ni Von. Pinagalitan nya pa ’ko kung bakit ’yon daw agad inuna kong kainin kahit na wala pang laman ang tyan ko. Ay sorry agad, eh sa mas gusto ko ’tong kainin eh sksk!

Nagpasalamat nalang ako sa kanya pagkatapos. Kung makatingin pa sya kanina ay alam kung may malalim syang iniisip. Pero di na ako nag-abala  na tanungin sya. Basta ako, nakakain rin ako ng mangga wews!

At ’yon nga. Dito lang naman kami ni Von sa condo nya. Sabi nya na work from home na muna sya pansamantala. At ako naman ay wala ring duty. Ang epic naman siguro ano kung winarak ako ni Von kagabi tapos may duty pala ako pagkabukas jusme!

Dito na rin kami kumain ni Von. Dito lang din nagluto at minsan ay nagpapaturo pa ’ko kung pa’no lutuin ’yong mga kinain namin.

Kakatapos nga lang din naming kumain ng pananghalian. Balik sya sa trabaho nya while me?

Try to guess?

Matutulog lang naman ako Jusko! Medyo antokin rin ako nitong mga nakaraang araw eh. Nakakabahala na nga at baka kailangan ko ng magpa check-up sa doctor. Baka kasi kung anong sakit na ’tong sa’kin eh.

Una ay nagsusuka na ako sa umaga ng dalawang beses, tapos moody pa ako, then nag cra-crave nalang bigla ng kung ano-anong pagkain jusme!

Mas nagiging tamad pa ako at halos laging natutulog taena!

So ’yon nga. Pumuwesto ako sa kama at walang planong biruin si Von dahil may work sya. Baka kung saan pa mauwi kapag nagbiro na naman ako jusko. Ayaw ko na, mga isang round lang chos! HAHA!

Masarap din kasi taena! Nakakaaddict nota nya ay este sabi ko nga matutulog na ’ko.

Tanghaling tapat ano? pero nakatulog na naman ako wews!

Zzzzzzzzzz…..

---

---

---

---

---

••• Di ako mapakali sa ginawa ko ngayon. Bakit ba kasi sinundan ko pa sya.

I was holding my phone while taking a video of them having conversations.  Sobrang lapit ko lang sa kanila, rinig ko rinig ko ang mga boses at tungkol sa pinag-usapan nito.

Nagtataka pa ’ko kung sino ang kausap nya at bakit dito pa nila kailangang magkita.

“I badly need the position, so threatened him if you need to, just do anything to my father for him to sign this contract”

Dito ako ngayon sa liblib na lugar habang pinapakinggan sila. I even took video of them sa walang kadahilanan.

Palihim lang ang ginagawa ko at di talaga gumawa ng ingay.

“He’s already old so I’m expecting that it would be easy for you to do my task”

“Copy sir”

“If he won’t sign this, then might better if you kill him”

Nanlaki pa mga mata ko sa tinuran nya. I couldn’t believe these. Kaya nyang pumatay dahil lang don?

Sa totoo lang ay natatakot rin ako kahit na nobyo ko pa sya. These past few days… I feel so unsafe when I’m around him.

Tinuon ko ulit ang atensyon ko sa kanila. Nanginginig na rin ang kamay ko habang nakikknig sa pinag-uusapan nila.

Bat ba kasi sinundan ko pa sya shet!

Natatakot ako ngayon sa posibleng mangyari. Kung kaya nyang ipapatay ang dad nya ay malamang kaya nya rin akong saktan lalo na kapag malaman niyang narinig ko ang pinagsasabi nila at nakuhanan ko pa ng bidyo.

“Kill my old unloving father”

Gulat akong narinig mismo sa kanyang bibig at nabitawan pa ang selpon ko. Dali-dali ko iyong pinulot lalo na’t napapatingin sila sa direksyon ko. Halos magwala ang puso ko sa kakakabog sa kabang nararamdaman ko ngayon.

After he said that, I immediately paused and save the video on my phone. Umalis rin kaagad ang kausap nya ngayon kaya medyo nakahinga ako ng maluwag.

I stand straight and was about to go but I’m startled as he call me.

“Stop hiding, Aiden”

Napatigil pa ako. I need to act calm! I need to act calm!

“Come here” parang utos nya pa kaya sumunod nalang din ako at umastang wala akong narinig.

“Is he… Your other partner?” Palusot king tanong para di nya mahalatang narinig ko ang mga pinag-usapan nila at para din iisipin nyang kakarating ko lang at di agad nagpakita.

“No, you’re enough for me, so why would I find another partner, hmnn?” Malambing nyang tugon na parang walang ginawang kasalanan. Kinontrol ko talaga ang sarili ko at maging ang panginginig ng kamay ko ay pinigilan ko.

I need to stay calm!

Umakbay sya sa’kin at parang magnobyo lang.

“Sooner or later, I will get the highest position to our company. And we can get married after that” pagpapapaasa na naman nya sa’kin.

I heard it from him thousand’s times. Nagsawa na ’ko sa puro salitang binibitawan nya na papapakasalan nya ’ko. Yeah, I can feel it that he loves me. But what is love… When I’m not his priority?

Sakim sya sa kayamanan. At… At ramdam ko na mas mahalaga pa ’yon kaysa sa’kin.

“Ben… Why can’t we just live a normal life. Spending time together ’till we go older, no—” di nya ’ko pinatapos at sinabi na naman ang paulit-ulit nyang rason.

“Stop, you know I want more money before I settled”

Napaduko na lang ako sa tinuran nya. As I expected… He will say it in front of me.

“Your assets is enough to live a fancy life Ben. Plus, I can ask my father to give some shares if we’re already married” pakikitungo ko sakanya.

“No, You have no idea how much money and assets my dad’s company has. And that’s what I want” pangangatwiran nya.

“And you’re willing to kill you dad, para lang d’yan?”

Di ko na napigilan ang sarili ko at naisumbat ko ’yon sakanya. I gulp as I said it. Maging sya ay di rin inasahan ang lumabas sa aking bibig.

Pero siguro mas mabuti rin ’yon. Para matauhan sya sa ginagawa nya at sumusobra na sya!

Ni maski ang isang mabuting tao ay pinaglaruan namin. I played Von’s heart just for him… Pero habang tumatagal ay di na ’ko masaya. Habang tumatagal ay iba na ang nararamdaman ko kay Ben.

This is not right anymore… Kung di ako papalag… Madadamay ang inosenteng si Von na walang ibang ginawa sa’kin kundi…. mahalin ako.

“I guess… We should break up” ani ko.

I’m too guilty for what I did that I’m willing to end our relationship.

Oo, mahal ko si Ben… Pero pa’no si Von na walang kaalam-alam sa mga pangyayari at madadamay pa ang dad nila.

Di pa rin rumesponde si Ben ngayon at gulat pa rin sa sinabi ko kanina na alam ko ang pagpapatay nya sa dad nya.

“How did you know?” Mahinahong tanong niya pero namimilipit na ’ko sa sakit ng sobrang higpit ng kapit ng kamay nya sa pulsuhan ko.

“B-ben nasasaktan ako”

Sa inasal nya ay tinago ko sa likod ko ang selpon ko. Nakita nya pa ang aking ginawa kaya alam kong nabigyan ko lang sya ng ideya na nakuhanan ko sila ng bidyo.

“Give me your phone” utos nya sa’kin pero nagpipigil pa ito sa galit. H-he love me, so he won’t do anything to me, right?

Sa totoo lang ay sobrang kaba ko na ngayon at di na alam ang gagawin. Nagpupumiglas ako para mabitawan nya ang kamay ko pero di talaga kaya. He’s holding me so grip and tight!

Napahiyaw pa kaagad ako sa sakit ng sabunutan nya ang buhok ko. Muntikan pa akong mapaluhod sa sobrang sakit. And I’m too weak! I was born weak kaya napatulo nalang ang luha ko.

But that doesn’t mean ay sumusuko na kaagad ako.

Nakikipag-agawan talaga ako sa kanya at ginawa ang makakaya ko para di mapunta sa kanya ang selpon ko. That’s the only proof I have kapag may mangyaring masama sa dad nila ni Von.

I need to tell Von. I need to tell him what was his stepbrother plan. Buhay ng dad nila ang nakataya dito.

Tinatagan ko ang sarili ko. Tiniis ko ang sakit. Tinadyakan ko na sya pero naabutan na naman nya ako at sinabunutan ang buhok ko.

I want to cry… But this is not the right time.

“I SAID! GIVE. ME YOUR. FUCKING. PHONE!”

“N-no”

---

Tulala akong nag isip-isip ngayon kung ano na naman ’yong napanaginipan ko. Kakagising ko lang pero halatang wala na ’ko sa mood.

What was that all about?

Bat ako nagkakaroon ng panaginip ng ganon?

Why am I in a situation again that I was Aiden?

Bakit madalas sa panaginip ko ay ang kapatid ko pa?

Sa totoo lang ay gulong-gulo na ’ko kung bakit sa panaginip ko ay si Aiden ako.

Namimiss ko lang ba ang kapatid ko kaya sa mga panaginip ko ay ginaganap ko sya?

And why’s is it so coincidence as Ben have always tell me about his secret don sa panaginip na ’yon?

“Did you have a bad dream?” Napalingon ako kung saan galing ang boses na ’yon.

Napaduko lang din agad ako at walang lakas ng loob na harapin sya. Kahit si Von ay napag-usap don sa panaginip ko.

What was these mean all about?

Tama ba ang sinabi ng Ben na ’yon? Na ako si Aiden? Na sya ang dati kong nobyo? At… At… Ako ba ang nakabangga sa kapatid ko na dahilan rin ng pagkamatay nya?

My head was full of thoughts and don’t know what to think anymore. 

“Yeah. I do” sagot ko nalang don kay Von nong tinanong kung nanaginip ba ’ko ng masama.

“Ano ba napanaginipan mo?” Tanong nya ulit pero napalingo-lingo lang ako.

“I don’t know Von”

Matamlay ang sarili ko pero ayaw ko namang di lang imikan si Von. He’s here in my side looks so concerned to me.

“Di ko na alam kung panaginip lang ba ’to” dugtong ko.

Napakunot pa noo nya.

“Di na ’ko sigurado sa sarili ko”

Sa sinabi kong ’yon ay halatang naguguluhan na rin sya.

“Austin” tawag nya sa ngalan ko at bibihira nya lang gawin ’to.

Ngumiti lang ako. Ngiting matamlay ang bumungad kay Von. Di na ko siguro kung ako ba talaga ’to. Di na ’ko siguro kung mas papaniwalaan ko ba sarili ko o mas makikinig sa sinabi ng Ben na ’yon.

“Von, I have questions” humarap ako sa kanya.

Gusto ko lang maniguro at paghandaan ’to.

Earth is round and life can be up-side-down. No impossible in this world and I’m afraid to know in the end that I was wrong… That I’m not… Austin.

“What if… What if I did wrong to you before, will you still forgive me?”

Unang tanong ko pero di sya sumagot. Pakiramdam ko ay inaalam nya sa mata ko kung bakit ko tinatanong iyon.

I gulped and breath heavily.

“What if I’m not Austin? Will you still love me?” Sa tanong kong ’yon ay napahawak sya sa pisngi ko.

Dumuko pa sya para makita ang nakaduko ring mukha ko.

“I already told you” umpisa nya. He hold my chin and make me face him.

“I will love you no matter who you are”

Tinanggal nya pa apron nya at alam kong kakagaling lang din nitong magluto.

“Don’t overthink too much, it’s just a dream” pagpapahinahon nya sa’kin.

I then received a hug from him.

Niyakap nya ’ko ng mahigpit hanggang sa kumalma ako.

Napabitaw pa nga sya kaagad ng maramdaman nyang okay na at nawala na ang pagkamatamlay ko.

Napangisi nga rin ako ng hinahalik-halikan na naman nya leeg ko. Tinulak ko pa sya ng mahina at baka kung saan na naman ’to mapunta.

Nakangisi lang sya at napakamot-kamot dahil akala nya makakascore na naman ito ngayong gabi. Pshh! Mukang papanagutan pa ’yong sinabi nyang aaraw-arawin daw para mabuo taena!

“I’ll just take a quick shower” saad nya bago daw kami kumain ng haponan.

“I’ll wait” sagot ko.

Grabi no? Buong hapon pala akong tulog tapos sobrang weird pa ng panaginip ko tskk!

Pero salamat nga kay Von ay naging okay naman ang mood ko. Maybe I really need him in my life.

Ng makapasok na sya sa bathroom ay tumayo rin ako para magpunta sa kusina para kumuha na naman ng manggang hilaw. Eh sa nagcrave na naman ako eh.

Pagkarating ko don ay kumain kaagad ako. Eh sa mabait si Von kaya may nakaready at nakahiwa ng mangga talaga. Wow ha! Mukang alagang-alaga talaga ako nito at pwede nang magpa-ampon sksk!

Napatigil agad ako ng makakita dito sa gilid ng mesa.

Nagtaka pa ’ko kung ano ’tong nasa maliit na supot.

Pagtingin ko ay nanlaki pa mga mata ko.

Pregnancy test? Buntis si Von? Ay este bat sya meron nito?

Halatang di pa nagamit ehhh. ’Tsaka nakapag isip-isip rin ako…

Nag-assume na naman ba sya na buntis ako dahil lang nagpabili ako ng mangga? WAHAHA! para syang buang.

Ipapatest nya ba ’to sa’kin mamaya?

Ngee!

Binalik ko nalang ’yon sa supot at patay malisyang di iyon nakita.

Nakabitbit na rin naman ako ng mangga kaya bumalik ako sa silid at doon kumain malapit sa kama dahil may small table don.

Feel na feel ko talaga ang pagkain. As in, kahit na sobrang asim ay gustong-gusto ko ang kinakain ko ngayon. Very unusual nga eh, kailan pa ’ko naging mahilig sa manggang hilaw.

Napatingin pa kaagad ako ng tumunog ang phone ko.

It’s a chat?

Nagtaka pa ’ko ng tinignan ang account lang pero di pa tinignan chat nito.

Ngekk! Di ko naman ’to kilala eh.

Minsan kasi ay para akong timang na basta-basta nalang nag a-accept ng mga nag friend request lalo na kapag gwapo ang profile kyaaahhh! Kaya ayorn, minsan ay kung sino-sino lang din ang nag cha-chat sa’kin.

Tinignan ko nalang iyong chat nya pero agad akong napatayo. A video? Pero kahit di ko pa pinanood ay alam ko na agad na ’yon ’yong sinend sa’kin ni Ben nitong mga nakaraang araw. ’Yong video scandal nila ng kapatid kong si Aiden.

Ano na naman ba ’tong pakulo niya? Di nya ba talaga ako titigilan? The heck!

Ibang account pero nagsend na naman ito ng video.

Actually blinock ko na ang account nya pero gumamit na naman ito ng bago.

Pero napansin ko ay parang lumiit ang minutes sa video?

Sometimes I’m very observant din kasi at natatandaan ang mga munting bagay na di naman dapat.

Sa sobrang kyuryos ko ay pinanood ko nga.

When I watch again the Video ay nagtataka pa ’ko.

He cut the video everytime na si Ben ang magsasalita. Ang lumalabas tuloy kung papanoorin mo ay parang wala syang kaalam-alam sa sinasabi ni Aiden at nakaplano lahat ng kapatid ko.

’Tsaka naging blurred pa ang mukha ni Ben sa bidyo? THE FUCK?!

Kung di ko lang talaga napanood ang full video nito ay mapapaniwala akong nakikipagtalik lang ang kapatid ko sa di kilalalng lalaki at nakaplanong pagtaksilan lang si Von.

Agad akong natarantang hinanap ang full video.

When I search his other account to my block list para tingnan ’yong unang full video at di edited ay deleted na.

Jusko!

’Tsaka di ko rin kasi na download ’yong unang sinend nya.

Dahil bakit ko ba e download ’yon diba?

Pero ano ang pinaplano nya ngayon?

Ano ang gusto nyang mangyari after he send it to me the edited video?

I know he’s up to something!

Napatingin ako ng tumunog ang selpon ni Von.

Malakas ang loob ko na si Ben ’to kaya agara kong kinuha ang phone ni Von.

At dahil alam ko password nya kaya nabuksan ko ang selpon ni Von.

When I looked at the message ay di nga ako nagkamali. ’Yong stepbrother nya nga. Kahit na unknown number ay alam kong si Ben na ’yon.

[Bro, we need to talk] chat nya kay Von.

[I’ll show you something] sunod pa nito.

[It’s all about your boyfriend. He’s Aiden and I have proof]

Kinakabahan kaagad ako. He has proof? What evidence he has?

My curiosity is taking me all over. Sa utak ko palang ay nakapagdesisyon na kaagad ako, na ako ang pupunta.

I typed a reply and will never leave no trace after.

[Sa’n tayo mag-uusap bro?] Sagot ko.

[Sa ********. Ngayon na agad bro] reply nya rin.

I immediately deleted his four messages especially my reply para di mahalata ni Von. I putted back his phone on where I get it earlier.

Naghakbang kaagad ako at kumuha ng jacket. Nagmamadali pa ’ko dahil baka lumabas na si Von sa bathroom at ayaw pa akong paalisin ng condo kung ano pang rason ang sasabihin ko lalo patt gabi na rin.

At dahil nga nandyan pa ’yong kotse ko ’yong ginamit ko kahapon sa paggala naming magbarkada ay ’yon din ang ginamit ko ngayon.

Napasapol pa ’ko sa noo ko ng di ko nadala phone ko sa pagmamadali tang*na!

Napasuntok ako ng mahina sa kotse at di na bumalik sa condo ni Von. Bibilisan ko lang din naman ang pagpunta ko. I just need to get what he said na magpapatunay na di ako si Austin.

Ako ang pumunta. May itatanong rin ako sa kanya… sana ay makakuha ako ng sagot. At sana… Tama lang ang desisyon ko na pumunta at magpakita sa kanya. Lalo pa’t di pamilyar ang binigay nya sa’king address. Pero bahala na!

Mga isa’t kalahating oras din ang biniyahe ko kaya malayo talaga. When I looked at my watch ay 9:15 na ng gabi.

Hininto ko pa ang kotse sa may highway lang at nagdadalawang isip kung dapat ba akong tumuloy.

Pero nandito na ’ko eh…

Pero di rin naman ako sigurado na safe ako.

Sa padalos-dalos na desisyon ko ay di ko na alam kung tama bang nagpunta ako rito.

And it’s kinda creepy dahil nabasa ko pa don sa tinext ni Ben kanina kay Von ay maglalakad pa ako ng hundred meter at makikita ko raw ’yong malaking bahay.

I guess this land is a private property dahil wala ring ibang bahay rito.

I overthink too much.

Huminga ako ng malalim at sinubukang mag-isip ng matino.

Mga tatlong minuto rin akong nag-iisip kung ano ang mas mabuti kong gawin.

Nagpadalos-dalos na ako kanina kaya di ako pwedeng magpadalos-dalos ngayon.

A few moments ay buo ang desisyon ko. Di ako tutuloy. Bahala na kung nakabyahe na ’ko pero babalik ako sa condo ni Von.

Mas mabuti ng sabihin ko nalang sa kanya na ginugulo ako ng step brother nya.

Much better if I tell him what I saw on the video… The full video kahit na ikakasira pa ’yon sa imahe at memories nila ng kapatid ko.

Huminga ulit ako ng malalim at binuksan ang kotse. Papasok na nga sana ako pero napatigil ako sa paghakbang ng makarinig ako ng boses galing sa aking likod.

“I know you’ll come”

Paglingon ko ay nakita ko rin Si Ben na naka black jacket. Malumoy pa ang mga mata nya na parang miss na miss na nya ’ko at nagagalak syang makita ako.

“Von will never replied on my text, so I know it’s you” dugtong nya.

Mahina nya ’kong hinila palapit sa kanya at niyakap ng mahigpit. Tinulak ko pa sya pero di rin sya nagpatinag at nanatili ang pagyakap sa’kin.

I felt his warm hugs and make me feel that I’m safe in his arm.

“Glad to see you again, my lovely Aiden”

To be continued…

Guys… Di naman sa pinag-ooverthink ko kayo ano? Pero what if sila talaga end game? HAHAHAHA!

Sige, binigyan ko lang kayo ng what if at kayo na bahala mag overthink HAHAHA!

Di ko sya na proof read kaya sorry sa mga errors! Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 23

---

Siniko ang kanyang tagiliran sabay tulak sakanya ng malakas. Bakas pa sa mukha nyang nasaktan sya sa ginawa ko. Eh kung bumitaw kasi sya agad edi di ko nasapol ang tagiliran nya.

Niyakap nya man lang ako ng walang permiso. Mabuti lang sana kung magnobyo kami o di kaya’y magkaibigan dahil normal lang naman ’yong niyayakap ka. Pero sya? Gosh!

Sa ginawa ko ay di man lang sya nagalit ng sikuhin ko sya.

Nang napabitaw na nga sya sa paghawak ng tagiliran nya ay tumitingin-tingin pa ito sa daan.

Tumayo lang sya ng matuwid at akmang lalapitan na naman ako.

Umaatras ako sa bawat paglapit nya. Nakatatlong hakbang nga sya at tumigil ito. I keep distance to him  just in case. Malay ko ba kung ano pala pakay nya ngayon dito.

“Keep distance yourself from me kung ayaw mong itumba kita” pagbabanta ko sa kanya sabay bukas ng kotse at planong iwan sya rito mag-isa.

Taena kasi! Nagpadalos-dalos ako kanina. Nadala ako ng kyuryosidad ko kaya di na ako nag-isip kung ano ang posibleng mangyari kapag nagpunta ako rito.

Eksaktong pagbukas ko sa kotse ay pabigla nya ring tinukod ang kamay nya para masara iyon. The fuck? Don’t tell me he also have plans not to let me go home?

Tinignan ko syang may pagbabanta. Napakuyom pa ’ko.

I already threatened him na to keep distance from me tapos di nya ’ko sinunod? Aba? Kung suntukan kami ngayon dito? Halata namang weak ’to eh. Ibang-iba kay Von dahil sya ay parang talo ko lang ng walang kahirap-hirap tskkk!

“Di mo man lang ba tatanungin kung ano ang ipapakita ko kay Von?” Mapaglarong tingin ang nakita ko sa kanyang mata lalo pa’t mapansing interesedo ako sa sinabi nya.

Binitawak ko ang pinto ng kotse at huminga ng malalim.

“Ano ang ipapakita mo kay Von?” Deritso ko sa kanya. Nakita ko pa syang ngumisi ng maagaw na nya ang atensyon ko.

“Ano ba ang sasabihin mo sa kanya tungkol sa’kin?” Medyo napataas na boses kong patanong sa kanya pero di man lang syang kumibo.

“At ’tsaka bat mo ba ako ginugulo?” Tanong ko na naman. Tahimik lang sya ngayong pinapakinggan ako kung pa’no ako mag rant dito. ’Yong para bang hinihintay nya na magpatuloy ako sa mga pinagsasabi ko hanggang sa malaman ko mismo ang gusto nya.

“Why you keep bothering me and saying that I’m the person which is I’m really not!” Sigaw ko sa kanya.

Ilang araw din akong di natahimik ang sarili dahil sa kakaisip ng mga pinagsasabi nya. Punong-puno na ’ko at parang nais syang suntukin sa panggigigil na kung bakit nya ’ko ginugulo ng ganito. ’Tsaka para din akong tanga na hinahayaang magpapaapekto sa mga sinasabi nya.

Napapaisip na lang ako kung ano ba gusto nya. Kung bakit nya ’ko ginugulo. I’m sure he is up to something. Ramdam kong may pakay sya kaya nya ’ko ginugulo ng ganito. Kung bakit nya pinipilit sa’kin na ako si Aiden.

Pera ba? Pera ba habol nya sa’kin? Dahil di nya nakuha ang posisyon ng dad nya kaya pera na naman ang pinagkakaabalahan nito?

Mukang mayaman naman sya kaya di naman siguro habol nya?

I also can’t predict of what’s he really want.

But who knows though? Kung naghahabol nga sya sa posisyon ng kompanya kaya siguradong mukang pera pa rin ’to!

“What do you want?” Agarang tanong ko sa kanya.

“Money—”

“You” pagpuputol nya. Nag-abot na kilay ko sa pandidiri ng sinabi nya.

“I want you, Aiden” ulit nya sa’kin.

Is he insane? Nobyo ko ang stepbrother nya tapos gusto niya pa ako?

Why can’t he just distance himself from us and let me and Von live a happy life. Di ’yong ginugulo nya ’ko taena!

“Please. Let’s get back together” umpisang pagmamakaawa nya pero di ako nagpadala.

“Eh hindi nga ako si Aiden!” Pilit kong pagpapaintindi sa kanya. Bat ba kasi ang tigas ng kukuti nya at ayaw maniwala sa’kin?

Sobrang dali lang naman intindihin ang sinabi ko diba? Sobrang dali lang pero di pa rin sya tumitigil.

Naghakbang ako pabalik sa kotse ko pero napatigil na naman ako ng magsalita sya.

“Then why are you here?” Di ako lumingon pero di ako nakasagot kung ano ang dahilan kung bakit ako ang nagpunta rito. Si Von ang tinext nya na makipagkita dahil may sasabihin sya pero gumawa ako ng paraan para di malaman ni Von ’yon at ako ang nagpunta.

“Bakit ka may paki na e pakita ko kay Von ang bidyo ng pagtatalik nating dalawa noon kung di ka talaga si Aiden?”

Sa totoo lang ay di ko rin alam kung bakit nagpadalos-dalos akong nagpunta rito. Para kasing sa kaloob-looban ko ay parang may tinatago ako pero di ko rin alam kung ano.

“Bat ka takot na malaman ni Von na nakipagrelasyon ka lang dati sa kanya dahil sa utos kong pakisamahan mo sya?”

Napaharap na ’ko sa kanya. Sa mga tanong nya ay di ako makasagot.

Wala akong masagot sa tanong sa di ko rin naman alam maski sarili ko kung anong rason na nandito ako.

“You played his heart before, Aiden”

Sa tinuran nya ay napaisip-isip ako. Inaalala ko ’yong unang nalasing si Von na umiiyak sya. Nong time na nakita ako ni Von na may kahalikan na iba sa Bar. Umiiyak si Von non at sinumbatan ako na niloko ko na naman sya…

So there’s a cheating happened in the past, right? But Von is still want to be with Aiden that time kahit na magulo na ang relasyon nila.

“Niloloko lang natin dati si Von para mawala sa isip nya ang magkainteres na pumalit kay dad sa posisyon”

Sa mga tinuran nya ay tugma lahat sa mga panaginip ko. Sa kakaisip ko ng mga sinasabi nya ay sumakit lang ang ulo ko. Too much information I received and I still don’t want to believed it.

“All you do is LIE!” Sigaw ko sa kanya.

Alam ko ang pagkatao ko kaya mas paniniwalaan ko ang sarili ko.

’Tsaka paki ko kung ano ang nangyari sa kanila? I’m not Aiden! I’m not him! I’m not what he say I am!

Anong sangkot ko sa pangyayari nila dati? Nanahimik ako pero ginugulo nya buhay ko. He kept insisting the things I even don’t know.

“I don’t know what happened to you after your brother died dahil di ka na lumalabas sa bahay niyo noon”

Sa binitawan nyang salita ay nakuha na naman nya ang atensyon ko.

Ako na ang nanggigigil sa sarili ko. Dahil sa paulit-ulit nyang pagbitaw ng kasinungalingan pero heto ako… Mas piniling pakinggan sya. Bawat sinasabi nya ay tinatatak ko sa utak ko.

“I keep waiting on you na lumabas ka man lang ng buhay niyo non dahil… Dahil may kasalanan rin ako sa’yo. But then… Bigla ka nalang di nagparamdam. Akala ko nga dinala ka ng ibang bansa ng magulang mo… Pero dito lang pala kita makikita ulit”

Hinawakan nya ang aking kamay. Hinihimas-himas nya pa ’yon na parang humihingi ng tawad pero di ko naman alam kung bakit.

“And you’re acting like you don’t know me anymore, Aiden”

Padabog kong tinabig ang kanyang kamay. I don’t know but I felt triggered everytime he call me Aiden.

I don’t know but there’s something inside of me that’s feeling guilty everytime someone call me Aiden. Parang ayaw kong paniwalaan. Ayaw kong marinig man lang na may tumatawag sa’kin na ganon.

“Nakailang ulit na ’ko, alin ba don ang di mo maintindihan? I’m not Aiden for fuck sake!” Nasipa ko pa ang kotse ko pagkatapos matapos kong sabihin ’yon. Di ko na alam kung ano ang nangyayari sa’kin pero bigla-bigla nalang akong nagagalit ng ganito kapag narinig ko mismo sa kanyang ang pagtawag sa’kin na Aiden.

“I have proof”

Bigla syang naglabas ng envelope na nakatago lang pala sa likod nya at di lang makita kanina dahil nakajacket ito.

“I know you won’t believe me so easy kaya gumawa ako ng paraan para mapatunayan sa’yo. And of course, I let my friend did the hand writing analysis”

Napatuon pa ang tingin ko don sa bitbit nya ngayon na seryoso ding nakatingin sa’kin.

“Hand writing analysis? What do you mean?” Naguguluhang tanong sakanya. Narinig ko na ’yan nong nag-aaral pa ’ko pero si ko na marecall kung ano ang ibig sabihin nyan.

Ang tanging naalala ko lang ay totoo ’yong mga testing na ganon. But how can he proved me?

“Handwriting analysis is a tedious and methodical process that relies on extensive knowledge of the way people form letters, which characteristics of letter formation are unique and the physiological processes behind writing - the ways in which a person’s fine-motor skills can affect his or her handwriting and leave clues about the author’s identity” paliwanag nya sa’kin at desidido ngang patunayan na ako si Aiden.

Nilabas nya pa ang laman ng nasa envelope pero di nya pa ’yon pinakita sa’kin.

“May mga liham ka dati na naitago ko pa, and I asked someone to get your notes on hospital to campare and test if you’re really Aiden”

Nakaharap lang ako sa kanya ngayon na parang di rin alam ang gagawin. I acted like I’m not interested but I’m actually listening.

“I approach a handwriting experts to see if there’s a match”

All he said did make sense. Narinig ko na nga ang tungkol sa ganong test. At sa totoo lang ay kinakabahan ako sa mukha nya kung  gaano ito sa confident sa bawat sinasabi nito.

“And guess what?” Sa paghinto nya ay mas lalo akong nakadama ng kaba. I looked at him waiting for him to say what he wants to say. My eyes is asking for answer!

“It’s 95% sure that you’re Aiden, not Austin”

My eyes went wide and my mouth dropped.

Gulat na gulat ako. Di ako makapaniwala sa narinig ko.

“H-how?” Napapatanong na ’ko sa sarili ko how it happened. It’s a wrong match right? It’s not 100% sure… So there’s still 5 % that it won’t be match.

Kung ano-ano na ang iniisip ko para lang matatak sa sarili ko na di ’yon totoo kahit na positive 95% sure.

Di na ’ko naghintay at hinablot ko na sakanya ang papel.

Ng tinignan ko ang resulta ay grabi ang pagtataka kung pa’no nangyari ’yon. It takes me a moments to grasp all the information I’ve read.

Di ako makapaniwala. Di ako naniwala. Tinignan ko ng mabuti at baka may mahanap akong mali o baka niloloko nya lang ako.

He’s decieving me right?

Niloloko nya lang ako! Panloloko lang ang lahat ng ’to!

Patuloy kong binasa.

Mapapansin mo rin kasi kaagad kung fake ang papers na nakasulat, pero itong hawak ko? It’s hard to accept it, but I know it’s real.

Tunay ang mga pinapakita nya. And for fuck sake! How is these happened?

Bakit nagmatch kami ni Aiden?

Oo magkambal kami pero sa pagkakaalala ko ay iba ang desinyo ng pagkasulat naming dalawa.

This can’t be!

Kasi kung ako si Aiden ay… Marami akong kasalanan na nagawa kay Von. At pa’no ’yong sinabi ni Ben na ako ang nakasagasa sa kapatid ko? Totoo din ba ’yon?!

Oh gosh! Di ko na alam kung ano pa ang paniniwalaan ko. Bakit di ko man lang naalala ang mga nangyari?

Anong nangyari sa’kin?

Napatingin ako kaagad sa kanya ng sya’y magsalita.

“If I send this to him, and let him watch the video, knowing that you just played his heart before, ano kaya ang nararamdaman nya?”

Napakagat ako sa labi sa tanong nya.

Naalala ko kaagad ’yong sinend nya kaninang edited video. Lahat ng mga sinabi ko ron ay tungkol sa kung pa’no ko niloko si Von para lang makakuha ng pera sa kanya.

I don’t know kung pa’no niya na edit ’yon pero kung panonoorin mo talaga ay wala kang ibang mararamdaman kundi ang magalit dahil don sa nga pinagsasabi ko don na di ko naman matandaan.

Kung makikita ’yon ni Von ay siguradong kamumuhian nya ’ko.

Baka nga pagdudahan nya rin ako na baka nakipagbalikan lang ako sa kanya dahil may pakay na naman akong iba. At when that comes, anong mangyayari sa pagsasama namin?

Iiwan nya ba ’ko kapag nalaman nya ’yon? Di ko gustong mangyari ’yon. Kung siguro nong una pa nangyari ’to ay makakaya ko pang iwan nya ’ko. Pero ngayon… My love for him is so deep that I’m too afraid if he will despise me and  break up our relationship.

I’m not saying that I accepted that I’m Aiden but that’s maybe the truth. Ben already had the proof. All I need to do now is to ask my parents if they know what happened to me whyI can’t remember all he said.

“W-wag mong ibigay sa kanya” umpisa ko.

“Anong gusto mo?” Ako.

Di ko alam kung tama ba ang magiging desisyon ko na tanungin ang gusto nya at para magawa ko.

“Gagawin ko ang gusto mo… Basta ipangako mo sa’kin na ibubura mo lahat ng copy ng videong ’yan pagkatapos kong magawa ang nais mo” pagbibigay kondisyon ko sa kanya.

Lumapit pa sya sa’kin na parang mapaglarong tingin sabay sabing;

“You can’t dictate me, Aiden. I’m the one who’s in control” He stated.

He doesn’t want it to be rush pero naiinip na ’ko sa kung ano ang pakay nito.

“So ano gusto mo para matapos na ’to” mabilisang ulit ko.

He just smirked and don’t know what thoughts playing on his head.

“You’ll do what I want, as long as you want to keep this away from Von”

Sa tinuran nya ay pilit akong tumango na labag sa loob ko. Advance akong nag-isip kung ano ang posibleng ipapagawa nya sa’kin. Di na nga ako mapakali sa kakaisip dahil sobrang dami ng pumapasok sa utak ko.

“I want you… to rob all his assets and transfer it to me”

Nanlaki pa ang mga mata ko sa sinabi nya. Napalunok pa ’ko ng laway dahil kailan man ay di ko gagawin ’yon kay Von.

Di ko alam kung ano ang mararamdaman ko ngayon, dapat ba ’kong magulat o dapat ba ’kong kabahan.

’Tsaka ang dami pa ng mga ka ek-ekan nya kanina tapos ito naman pala ang pakay nya. He’s into money!

Ha!

May pa drama-drama pa sya kanina na gusto nya ’kong mabalik sakanya. Pero ang totoo ay kinukuha nya lang ang loob ko at para magawa ko ang tunay nyang gusto.

Nakakaputang-ina!

So dahil di nya makuha-makuha ang posisyon ni Von sa kompanya nila kaya gusto niyang nakawin ko lahat ng kung ano ang meron si Von at ibigay sa kanya?

Bat ba mukang pera ’tong lalaking ’to?

Napairap na lang ako. Takte! Pera lang hanap nya? Kung e sampal ko ’tong likang milyon na nasa debit card ko ngayon? Tskk!

“Kung pera lang habol mo ay kaya kitang bigyan” ako.

Di ko alam na pa kotse-kotse pa ’tong si Ben ay namumulubi na pala taena! Mahigpit siguro ang mga transaction system sa kompanya ni Von kaya di sya makapagnakaw. Ha! Tapos ako pa idadamay nya.

He’s threatening me dahil lang may ebidensya sya na ako si Aiden.

Oo, kung totoo nga ang mga pinagsasabi nya na ako si Aiden, at nagkasala ako kay Von dati… Pero di ko pa rin gagawin ang pinapagawa nya kahit pa kamuhian ako ni Von kapag malaman niya lahat ng mga katarantaduhang ginawa ko sakanya dati.

Kung nanakawan ko sya ay mas lalo ko lang dadagdagan ang mga kasalanan ko kay Von. And I will never do it again.

Nilabas ko wallet ko at planong ibigay lahat sakanya ang mga cards ko. Malaki-laki rin ang laman lahat at siguro tama na ’to para lubayan nya kami ni Von.

As I have remember, sa mga naipon ko sa mga binigay ni dad mula pa nong college student ako, ay siguro nasa sampong milyon ’tong laman ng lahat ng cards ko.

I started pulling my cards to my wallet pero napatigil ako ng sya’y magtanong.

“Do you have billion of dollars, Aiden?”

Napanganga pa ’ko sa tanong nya. Don’t fucking tell me na ’yon ang gusto niya? Taena? Kahit siguro dad ko ay walang ganon kalaking halaga!

“I guess no?” Nakangising tanong nya na parang pinapahiya pa ’ko dahil di man lang siguro nagporsyento ang pera ko sa gusto niya kalaking pera.

“Well, Von have that kind of amount. Many assets, many properties, more money” isa-isa nyang saad sa’kin kung ano ang meron si Von.

“And that’s what I want” pagklaklaro niya. Halos di na ’ko gumalaw sa laki ng pera ang gusto nito.

Walang-wala akong maibibigay sa kanyang ganon. Ni umaasa lang nga ako sa dad ko so pa’no ako magkakaroon ng ganoon ka raming pera.

I’m shock but I still face him. Since I don’t have that amount of money kaya bahala na kung sasabihin nya kay Von. I don’t care.

I will never do it what he want me to do. Mas pipiliin ko pa sigurong magalit sa’kin si Von kaysa nakawin ang mga pinaghirapan nya.

’Tsaka ’yon lang ba? ’Yon lang pala ang habol nya kaya di eepek sa’kin ang pananakot na sabihin niya kay Von ang totoo.

Ganito na ba talaga ka bubo ang tingin nya sa’kin? Na basta-basta nalang susunod sa mga gusto niya?

I smiled secretly as I think of something. Akala nya sya lang marunong mag isip?

May naisip rin akong plano eh. Why not I do both? Di ko gagawin ang pinapagawa nya at di ko hahayaang malaman ni Von ’to.

Ilang segundo lang nang nabuo ang desisyon at plano ko. As I have said before, I do love getting dominated but I don’t want to be controlled. I will never let someone control my will.

Lumapit ako sa kanya. I looked at him like I was asking for sex. Para san pa ’yong mga napraktis kong pagpapanggap ko kay Von dati kung di ko rin naman pala magagamit.

Sa mga naisip ko ay di ko mapigilang ngumisi. My parents really didn’t raise a weak man.

I hold his hand and saw how confused he is to my sudden actions.

I immediately kissed him. I need to act. Sa simpleng halik na ’yon ay madistrak ko sya para makuha ko ang phone at ’yong envelope na ’yon na nasa kamay nya. Para din makaalis na ’ko rito.

Rumesponde sya sa halik ko kaya alam kong magiging successful ’tong pabiglang plano ko. Sa pakikipaghalikan ko sa kanya ay bigla kong naisip ang nobyo kong si Von. It feels cheating but I need what I had to do. Iniisip ko nalang at ginagaya kung pa’no ako halikan ni Von.

Nasa may kalsada kami ng ginagawa namin ’to at mabuti na wala namang dumadaang ibang kotse rito.

Nakapikit ang mga mata nya sa bawat halik na binibigay ko na parang nalulunod sa magaling kong plano. Unti-unti kong kinuha ang phone na nasa bulsa niya. Umasta akong parang magnanakaw basta di nya lang mahalata iyon.

But when I successfully took his phone, he suddenly grip my hands. He hold it so tight na pakiramdam ko ay mababali ang buto ko.

“You think you can fool me?” Sarkastiko nya na ngayon ay nakahawak sa may braso ko. Nag-iba agad ang timpla ng mukha ko ng maramdaman ang hapdi sa pagkahawak nya. Di ko inaasahan na ganito pala sya kalakas. Ni hindi ko magawang alisin ang pagkakahawak nya sa aking braso.

“Gagawin mo ang pinapagawa ko sa’yo, nagkakalinawan ba tayo?” Ani nito pero napalingo-lingo lang ako hiwatig na di ako sang-ayon sa sinabi nya.

Binitawan nya ’yong envelop kaya’t nahulog ito sa sahig. Di ko pa inasahan ang gagawin nya.

Napaaray kaagad ako ng sabunutan nya ang buhok ko. Napapaluhod ako ng wala sa oras dahil sa sobrang sakit. Sinubukan kong magpumiglas at labanan pero takte! Para din syang si Von na walang-wala ang lakas ko.

“Tulad ng dati, di ka pa rin makakapalag sa’kin Aiden”

Akala ko mahina lang sya.

Napahawak pa agad ako at pinipigilan ang isang kamay nya na ngayon ay marahas na hinawakan ang aking panga.

Sobrang bilis ng kilos nya at di ko pa masyadong napansin na may nilagay na pala syang kung ano sa bibig ko.

Napaubo pa ’ko ng bigla ko iyong nalunok. Bi

“W-what was that?” Agarang tanong ko at nagpatuloy sa pag-ubo.

“It’s a sleeping pill”

WHAATTTT??!!!

Sa tinuran nya ay naalerto ako. Tamang-tama na binitawan nya ’ko ay di na ako nag-aksaya ng panahon. Mabilis akong bumangon at malakas ko syang sinipa sa tyan dahilan para matumba ito.

Now is my chance!

Pinulot ko kaagad ’yong envelope and kinuha sa bulsa nya ang selpon habang namimilipit pa ito sa sahig. Naabot nya pa ang paa ko pero tinadyakan ko iyon ulit at sa mukha pa.

Mabilis ang kilos kong pumasok sa kotse. Natataranta pa ’ko at nanginginig ang kamay. Taena! Bat kasi parang ang creepy nya kanina nong bigla nalang syang naging malakas.

Binilisan ko ang pagpatakbo ng kotse ko. Kita ko pa sa side mirror na mabilisan din syang sumakay sa kotse nya.

Pinaharorot ko na kaagad ang takbo ko. Kailangan kong makaabot man lang sa may mga bahay bago umepekto sa’kin ang sleeping pills na sapilitang nilagay sa bunganga ko.

Matulin ang daan lalo pa’t highway ito kaya halos full speed na ang kotse ko. Pakiramdam ko ay parang nililipad na ’ko sa sobrang bilis.

Kinakabahan pa ’ko. Pa’no kung bigla nalang umepekto ’tong pill na nainom ko? E hihinto ko na ba ang kotse? Pa’no maabotan nya ’ko?

At kung ipagpapatuloy ko naman ang pagmamaneho ay baka madisgrasya ako kapag bigla nalang akong makatulog takte!

Naiipit ako sa gagawin ko. Natatakot rin kasi ako na kung anong gagawin nya sa’kin kapag tulog ako. I’m afraid he will take advantage of my body at baka gagawa pa sya ng kung ano pang sex video na naman.

I’m afraid!

Natatakot na ’ko ngayon.

Sa sobrang kaba ko ay bigla kong naalala si Von. I need his help. I need him this time. Kailangan ko tulong nya pero di ko alam kung pa’no ko sya mahihingan kung naiwan ko phone ko sa condo nya!

Pagtingin ko sa side mirror ay dumoble na ang kaba ko.

Di ko alam kung bakit ang bilis nyang makasunod.

Matamlay na ang sarili ko at nanatakot aminin na nagsisimulang inaantok na ’ko.

Pinilit kong ibuka ang aking mga mata at pinukos ang atensyon sa daan. Sa walang kadahilanan ay umiiyak na ’ko. Umiiyak sa pagsisising bakit pa ’ko nagpunta at nagpakita sa lalaking ’yon!

“FUCK!” Mura ko.

Napabiglang pikit ako saglit sa takot ng makarinig ng putok ng baril. Parang nanigas ang kamay ko ng marinig lang ang malakas na putok.

Nanlabo ang paningin ko pero nagawa ko pang magmaneho. My atensyon was on the road but my mind are showing something to me.

Masyadong pamilyar ang mga nangyayari. Parang nangyari na ’tong may humahabol sa’kin.

Pakiramdam ko ay nangyari na ’to dati pa pero di ko lang mawari kung saan at kailan. Parang may mga naaalala ako na di ko kabisado.  and I’m so fucking confused!!!

Why my mind keep flasing a scene na di ko naman naalala na nagawa ko.

Sampong minuto na ’kong nagmamaneho at antok na antok na talaga ako. Kahit na anong balisa ko kapag nakakarinig ng putok galing sa likod ay di na ako nagiging alerto at parang gusto ko nalang humiga.

My body was so tired at mukang umeepekto na sa’kin ang pill na ’yon.

Napalingo-lingo ako at sinubukang pinaharorot ulit ang kotse. I drove it so fast with full speed. But then, I didn’t expect what happened next.

Sa pagliko sa highway na ’to ay gulat ako ng may nakasalubong ako. Balisa kong nilihis ang daan at nakitang may mababangga sa gilid.

“AUSTINNNNNNN!!!!” Sigaw ko bigla. Di ko alam pero bigla na lang ’yon lumabas sa bibig ko. Nanginginig ang kamay kong tinakpan ang bibig sa sobrang kaba.

May nakasalubong akong kotse pero ang paningin ko kanina ay parang may nasasagasaan ako. I was hallucinating of things that I shouldn’t have to.

Sa sobrang balisa at takot ko ay di ko inaasahang may maaalala ako.

Nanginginig pa buong katawan ko kung bakit ko naaalala ang mga pangyayaring…

Pangyayaring ako si Aiden.

“Ali, ikaw ba ’yan?”

Nagdadalawang isip pa akong napatingin sa labas. No one will call me Ali except him.

Di ko alam kung pa’no sya napunta rito. O baka sya ’yong muntikan ko ng makabonggoan sa daan dahil lumihis na ako ng lane sa sobrang pagmamadali.

“Ali” tawag nya na naman.

Nang makita ko sya ay dumuko lang ako. I don’t have the guts to look at him after I remember everything.

Oo, naalala ko na lahat. Sa di inaasahang pagkakataon ay naalala ko. Halos 2 years ang pagkakaala kong ako si Austin…

But all I did was lie…

I was such a liar.

“I’m sorry” panghihingi ng tawad ko kahit na nakatingin naman ako sa baba.

“Ali buksan mo ang kotse” rinig ko sa labas pero di ko sinunod ang pakiusap nya.

“V-von, I’m sorry” tanging sambit ko bago ako mawalan ng malay.

---

Nagising ako na mahina ang katawan. Siguro dahil sa pagod ng nangyari kanina. Oo, naalala ko kaagad ang nangyari kanina at kailan man ay di na mabubura ’yon sa isip ko.

Nilibot ko ang tingin ko at napagtantong nasa hospital ako.

Bigla nalang tumulo ang luha sa aking nga mata. Ngayong naalala ko na ang lahat ay para na naman akong mababaliw kakasisi sa sarili ko sa nangyari 2 years ago.

Ako ang dahilan ng pagkamatay ng kakambal ko. I hit him with my car. I know it’s just an accident pero kailan ma’y di ko mapapatawad ang sarili ko sa nangyari.

Anong klase akong kapatid. The only brother I have, lost his life because of me.

Agad akong umiyak. Ang tagal na non pero nandito pa rin ’yong sakit.

And I’m so guilty of what happened!

Akto kong pinunasan ang mga luha ko ng makitang pumasok si Von habang kausap pa ang isang doctor.

Nang makita nyang gising na ’ko ay ngumiti lang ito at sabay silang lumapit sa’kin.

Alam kong marami syang katanungan sa’kin kung bakit bigla nalang akong umalis at kung saan ako nagpunta.

Pero halata naman na mas nangibabaw sa kanya ang saya na makitang nagising na ’ko.

“He’s okay na naman di ba Doc?” Rinig ko pang kausap ni Von don sa doctor.

“Yes, he’s alright” sagot din nito kaagad. May mga tinignan pa sya sa dala nitong papel at sabay harap ulit kay Von.

“ ’Tsaka mabuti nalang at wala namang nangyaring masama sa baby ninyo“

Di makapaniwalang lumingon ako sa doctor. Did I heard him right?

Tama ba ang pagkarinig ko sa kanya?

THE FUCK?!

Anong baby? namin? WHAT?!

“A-anong… Anong ibig mong sabihin?” Nauutal kong tanong bigla at sumapaw nalang sa pag-uusap nila. Di ako mapakali lalo pa’t ngumiti lang si Von sa tanong kong ’yon. Maging ang doctor ay binati lang ako ng congratulations.

“You’re 1 month and 1 week pregnant, Ali” sagot ni Von.

“Magkaka-baby na tayo” masayang ani pa nya samantalang ako ay di alam kung ano ang irereact. Sobrang nabigla ako at di inasahan ’to.

Pero kahit na sa sobrang ganda ng balita ay di ko pa rin talaga maiwasang maisip ang nangyari dati. Knowing na pinaglaruan ko lang si Von dati tapos ngayon ay nabuntis nya ’ko.

I’m happy na magkakaanak ako. Sino ba naman ang hindi diba? Pero pa’no kung malaman nya ’yong pagkakamali ko noon?

Natatakot ako. Takot sa kung ano ang mararamdaman ni Von kapag malaman ang totoo.

Ang tanging pinanghahawakan ko ay ang palagi nyang sinasabi na mamahalin niya pa rin ako kahit sino pa ’ko. At sana magawa nya pa ring mahalin ako sa kabila ng kamaliang  nagawa ko in the past.

Napa-angat ang ulo ko ng maramdaman ang kamay ni Von sa kamay ko. Napansin kong nakalabas na pala ang doctor at kami nalang dalawa ang natira sa silid.

“Di ka ba masaya?” Malumanay nyang tanong.

Lumingo-lingo ako bilang pagsalungat sa sinabi nya.

“I’m happy Von” pagsasabi ko ng totoo. Masaya naman talaga ako na magkakaanak kami. Sadyang wrong timing lang talaga. At di ko pa inasahan at ngayon ko nalaman.

“It’s just…” Nagdadalawang isip pa ’ko kung sasabihin ko na ba sakanya kaagad.

“May bumabagabag lang sa isip ko” palusot ko nalang. Narinig ko pa ang pagbuntong hininga ni Von na parang nakahinga ng maluwag. Did he think na di ako masaya kaya sya nababahala?

Well, I’m sorry for making you feel like that Von. But I’m really happy that I carry your baby… Our baby.

Sadyang may malalim lang akong iniisip tungkol sa nakaraan ko at di ko alam kung pa’no sasabihin ’to sa’yo.

“Iniisip mo ba kung pa’no sabihin sa mga magulang mo ang nangyari?”

Tumango ako kahit di naman talaga ’yon ang rason.

“Don’t worry, haharap ako sa parents mo at ako mismo ang magsasabi. Papanagutan naman kita” paniniguro nya. Ngumiti lang ako at ganoon rin sya.

Pero sa ngiting ’yon ay kita ko pa pa rin sa mga mata nya ang maraming katanungan.

Alam kong gustong-gusto na nya ’kong tanungin kung ano ang ginagawa ko sa lugar na ’yon. At kung bakit bigla nalang akong lumabas sa condo nya na di nagpapaalam.

Kitang-kita ko sa kanyang mga mata na marami syang gustong malaman.

Pero mas pinili nyang hintayin ako na ako mismo ang magsabi.

Pinahiga nya pa ako ng sinabi kong gusto kong magpahinga. Napatingin na lamang ako ng nilapit nya ang kanyang mukha.

He gently plant a kiss on my head, then down to the tip of my nose, and lastly gave me a soft smack on my lips.

Napangisi pa ’ko sa ginawa nya at may plano pa talagang ulitin ang paghalik nya pero tinabunan ko nalang ang mukha ko dahil sa sobrang pang-iinit ng pisngi ko.

Napapikit pa ’ko at walang planong tanggalin ang kamay na nakatabon sa mukha ko dahil ayaw kong makita nya ang pamumula ko dahil lang don sa paghalik nya sa’kin.

Napatigil nalang ako ng maramdaman ang init ng hininga nya sa tenga ko sabay bulong;

“I’m so excited to have family with you, Ali”

To be continued…

Di ko alam kung okay lang ba ang update ko ngayon kaya pagpasensyahan na HAHAHA!

Ready na ba kayo sa POV niya bilang Aiden? AHHAHAHA

Parang flashback tayo in maybe next 4 chapters? HAHAHA basta balik tayo sa nakaraan mga vhebsss!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 24

NOTE:

Flashback muna tayo ha? It means balik tayo sa nakaraan. Ipapakita rin dito kung ano ba talaga ang nangyari in the past. Mga 3-4 chapters lang siguro ’to kaya nawa’y walang maguluhan kung bakit biglang nagbago ang flow.

Okay?

Ay okay!

(FLASHBACK)

°^°

WARNING ⚠️ SPG CONTENTS AHEAD! READ AT YOUR OWN RISK AND PLEASE RESPONSIBLE TO YOUR OWN ACTION!

“Y-yes Von, you’re doing good” I stated while moaning his name.

“I am?” tamungo lang ako sa patanong nyang sagot at di na nagsalita pa.

I’m so horny and felt guilty at the same time dahil sa pinaggagawa kong ’to. I’m having sex with Von! ’Tsaka lasing pa sya at ako ang nasa tamang pag-iisip pero hinahayaan ko sya sa gusto nya.

Napapakagat na ’ko sa labi ko dahil nahihiya akong umungol sa ginagawa nya. Grabi pa ang kapit ko dito sa may small table malapit sa kama nya dahil nahihirapan ako sa madiin niyang galaw.

“You like it?” He asked while he slowly thrusted me in. Parang ang inosente nya pang tinatanong ako non dahil naghihintay lang naman sya sa kung ano ang iutos kong sunod nyang gawin.

“Ah! Ah! Ouch the fuck!” Angal ko.

“Why? Did I hurt you again?” Malumanay nyang tanong at tumigil. Tang*na! Papunta na kami sa exciting part pero itinigil nya la bweset!

Ewan ko ba ’tong sa lalaking ’to pero di maalam pagdating sa sex. ’Yong para syang virgin na top guy na di man lang siguro nanood ng mga porn on how to do it. All he know is putting his d!ck inside of my asshole then thrust.

Ni wala man lang kung anong pa thrills. Minsan nasasaktan pa ’ko sa galaw nya at hihingi lang ng tawad. Like WTF? We’re in the middle of sex tapos titigil lang sya bigla kapag napapaiyak ako. Tskkk!

This is not our first s*x but he’s still not good. Pangatlong beses na nang may mangyari sa’min. And he’s still hurting me!

Todo reklamo ako sa isip ko at gulat nalang ng bigla nya ’kong binuhat. I was shock as he smirk while teasing me.

Napaduko ako ng mapatitig sa gwapo nyang mukha. To be honest ay nahihiya ako kapag gan’to. That’s why I prefer the dog style dahil di talaga ako titingin sa kanya. His face is so attractive. Lalo na kung umuungol na rin ito. Baka nga mas mauna pa ’kong labasan kahit na makikita ko lang syang pinagpapawisan habang binabayo ako. Taena! Ayokong mangyari ’yon. I’m a bottom but I don’t want to cum first.

Pisteng mukha kasi ’yan Von. Bat ang gwapo.

Napatingin na lamang ako sa malapad nyang dibdib. Napapahawak pa ’ko sa buto-buto nitong tyan na parang gusto kong dilaan ang mga tumutulo nitong pawis.

Bukod sa gwapo nitong mukha ay may maganda pa itong katawan. Maglalaway ka talaga kung titigan mo sya.

“Ahhhhh fuck!” Ungol ko nalang bigla nalang akong labasan kahit na pinagnanasaan ko lang ang katawan ni Von.

He’s so hot with or without clothes! ’Tsaka ang bango pa nya. Kahit ma puno na ng pawis ang katawan nya ay para sa’kin ay mas lalo lang itong bumabango.

“Moan more” he whispered then masturbate my d!ck. Ewan ko kung pa’no nya ’ko nabuhat ng isang kamay nya. Nagtataka pa ’ko kung malakas ba talaga sya o sadyang ang gaan ko lang at ang liit pa?

“Ahhhhhhhh stop” pagpipigil ko sa naglalarong kamay nya sa pribadong parte ng katawan ko.

“Hmnnn? You want it fast?” He stated sarcastically. Mas lalo nya lang binilisan ang pagtaas-baba ng kamay nya.

“Nghhhhh ahhhhh!” Pakawala ko na naman. I’m not really faking it anymore. His warm hand is masturbating me.

“V-von It’s so s-sensitive” nahihirapang tugon ko.

Bago lang ako nalabasan tapos sinasalsal nya pa. Parang nanginginig katawan ko ng patuloy nyang jakolin ari ko.

“Von! Diba sabi ko naman sa’yo na sundin mo lang ak—” di ko natapos ang sasabihin ko ng bigla nya ’kong nilatag sa kama.

“Not now” pagsuway nya sa’kin.

He keep doing it and there’s nothing I could do. I just felt his warm hands moving up and down while moaning slowly.

“No- ah! Ah! I’m exploding”

And then… I cum again. Pero mas marami pa ’tong nailabas ko ngayon. I bite my hands and my length is really sensitive right now.

“Wow! You cum a lot”

Napaduko ulit ako na medyo nahihiya. My thing down here is so hard.

I lean on him and blushing when I saw something.

Nakita ko na naman ang nota nya na sobrang laki. I still couldn’t believed na may ganito kalaking ari dito sa mundo.

Sa pagtingin ko sa ibaba nya ay mas nahiya pa ako ng maalala nong unang pagtatalik namin ni Von na umiyak pa ’ko. As in puro iyak ako na di man lang nakadama ng sarap. Eh bweset kasi. Ang laki na nga ng kanya tapos di pa marunong kung pa’no paligayahin ang katalik nito.

“I really like it when you’re shy” komento nya kaya mas lalong wala akong planong iangat ulo ko at nahihiya talaga akong makita sya.

Sya’y naghakbang at maalagang nilapag ako sa kama. Napakagat pa ’ko sa pang-ibabang labi ko ng hawakan nya aking mukha at pinatingin sa kanya.

I saw how messed his hair. I saw how sweaty he is. And it made him looks him more hot. I envy it how good built his body is! Sobrang nakakaulol syang tignan na puro pawis ang katawan. As in sobrang basa nya kahit na naka aircon naman ang silid nya.

“P-put it back” ako.

Ewan ko sa sarili ko. ’Yong nahihiya ako sa ginagawa ko pero sobrang uhaw na uhaw rin ako kay Von.

“I want to feel it again” pag-aamin ko na ikinangisi nya.

“Ohhh, don’t to be too needy, Aiden” ginaganahan nyang tugon.

“Dahan-dahanin ko ba?” Panghihingi na naman nya ng payo. Jusko Von! You’re already grown up! You’re already a man pero kung umasta ka para kang virgin.

“Y-yes” sagot ko nalang.

“Put it back slowly then thrust me fast after” utos ko sa kanya na ikinatango nya lang din.

I find it amazing dahil medyo naging soft na ang mga galaw nya at nagugustuhan ko na ito. May mga pa extra-extra thrill pa nga syang ginagawa like he move it fast then suddenly in slow motion but deep reached.

“I did it right?” Pagtatanong na naman nya.

Ay jusmeyomaremar! Minsan nakakaimbyerna rin kapag marami syang tanong eh.

“Ohhhh! It’s- ahhhhhh!” Tanging ungol lang ang naisagot ko sa kanya.

“You’re moaning so you love it, right?”

“Hmmmm you’re getting expert Von” komento ko sa kanya. And I guess it gives him more confidence to do it right.

“And your d!ck is so huge” ako. Itinukod ko nalang ang dalawang siko ko sa kama para makita ko kung pa’no nya pinapasok ang lagusan ko. Fuck! That monster d!ck is entering me effortlessly. Taena! Basag na basag na’ko dahil sa kanya.

“You’re so tight Aiden” he stated then keep thrusting me in the same motion.

“V-von~ I love it so much ahhh!”

“And your moans make me more horny”

Napatingin nalang ako sa taas ng bilisan nya pagbayo nya sa’kin. Pakiramdam ko ay parang hinihiwa ako sa loob dahil sa bilis nya.

“Ah! Yes! Yes!” Pagsabay ko pa sakanya. Von did was really good. Such a fast learner!

Napakunot kaagad noo ko nang pakiramdam ko ay lumalaki ang kahabaan nya sa loob ko. Gosh!

“Oh- wait-!! Ah! Don’t go deeper” pag-aawat ko lalo pa’t parang lumalaki nga ang kahabaan nya.

Di na naman sya nakinig sa’kin at mas binilisan pa.

“You’re hurting me, again” saad ko sa kanya pero umasta lang itong di ako narinig.

“Ahhh putaaa!” Nagsimula ng lumakas ang ungol nya. Kita ko na sa mukha nyang nahihirapan.

Nahihirapang pinipigilan ang sarili? Why is he holding himself? He continue moving, thrust in and out.

“Pwede ko bang ilabas sa loob mo?” Parang nagmamakaawa nya pang pakikitungo sa’kin. Agad kong sinubukang itulak sya palayo sa’kin lalo pa’t alam ko na any second ay lalabasan na sya.

“What? No! Di pwede!” Pagbabawal ko.

Nilabasan na nya ’ko nong first and second time na may nangyari sa’min at natatakot na ’to. I know in myself na pwede akong mabuntis kahit na lalaki ako kaya di pwedeng iputok na naman nya sa loob.

The first and second time we did it ay di talaga sya nagsabi. He just suddenly exploded his cums that time at wala akong nagawa. Kinakabahan na nga ’ko dahil baka may nabuo sa pagkakataong ’yon.

“Von pulled it out” utos ko pero mas diniinan nya lang sa bawat pagbayo nya. Tang*na!

“V-von your length is getting bigger and bigger! Any second ay lalabasan ka na” I kept reminding him pero di nya talaga tinantanan ang lagusan ko.

“Von wag matigas ang ulo” sa sinabi kong ’yon ay ngumisi lang sya na parang ibang ulo ang pagkaintindi nya. The fuck?!

Di biro ’to Von!

Mabubuntis nya ’ko sa ginagawa nya!

“You’re hitting my stomach Vo- ah!”

Napapikit nalang ako sa kakaibang sensasyon lalo na nong pinutukan niya ’ko sa loob. There’s nothing I can do but take it all his cum. Napapakapit pa ’ko sa kumot dahil sobrang init ng katas nya.

Pareho kaming hinihingal sa ginagawa namin. Tumabi pa nga sya kaagad sa’kin at sinalampak ang katawan sa kama dahil sa pagod. Ilang minuto na rin kasi syang gumagalaw kaya pawis na pawis at siguro pagod ito.

“What a great experience” komento nya na nakatingin sa taas.

“You satisfied me so much. I never felt this before kaya ang bilis kong labasan” dagdag nya pa na ngayon ay nakatingin na sa’kin.

“Sa dati mo bang nakatalik noon? Mabilis ka ring labasan?” Sa pagharap ko ay ’yan agad ang tinanong ko. Di kasi ako updated sa life ni Von eh. Parang di sya mahilig mag open up sa mga pangyayari sa buhay nya. Kung di ako magtatanong ay di rin sya mag-iinitiate na magkwento.

Sumeryoso pa ang mukha nya sa tinanong ko kaya’t nagseryos din akkng kaharap sya.

“You’re the only one I had sex with in my entire life” pag-aamin nya. Nagulat pa ’ko sa tinuran nito at di makapaniwala. Sa gwapo nyang ’yan ay wala pa talaga syang nakatalik na iba?

“Only… Me?!” Di makapaniwalang tanong ko.

“Hmm” simpleng sagot nito at yayakapin pa sana ako at para daw matulog na kami.

“Wait! You never had sex to anyone except me?” Pagklaklaro ko at tumango lang sya. Di pa rin kasi talaga ako makapaniwala eh.

“Even before we’ve meet?” Tanong ko ulit at di talaga sya tinigilan.

“Yeahhh, you’re the only one” malumanay na naman nyang tugon sa’kin.

Woahhh!

So Virgin sya nong unang may mangyari sa’min? As in zero experience that time? Tang*na? Did I just teach an innocent man of how to sex expertly?

‘As in? Virgin sya non?’ simpleng tumatak sa utak ko.

Kaya pala humagolhol pa ’ko sa iyak non takte! Ang laki na nga ng kahabaan nya tapos grabi pa kung makasagad. That’s why he’s not good in sex especially in our first together coz he doesn’t had any experience at all. Wews!

Sa dami ng iniisip ko ay di man lang ako nakadepensa sa pagyakap nya.

He hug me tight and say a word that keeps ringing in my ear.

“I love you”

Di akl makasagot. Di ko alam kung ano ang isasagot ko o dapat ko bang sya’y tugonan sa tinuran nya. Am I obliged to say the same?

Parang ngayon lang pumasok sa sarili ko ang pagkadismaya sa sarili. I guess I really went too far. Sobrang umaasa na si Von sa pag-aakalang totoo ang pakikitungo ko sa kanya.

Tatlong buwan…

Tatlong buwan na ang pagpapanggap ko na mahal ko sya. Sa tatlong buwan na may relasyon kami ay puro kasinungalingan ang lumalabas sa aking bibig.

Sa totoo lang ay nakokonsensya na ’ko sa mga ginagawa ko. Niloloko lang namin sya ni Ben, na mismong step brother nya pa.

Ang mismong nakakagalit pa ay hinahayaan ko ang sarili ko na manakit at magpaasa ng iba dahil sa kagustuhan ng tunay na minamahal ko.

It was my boyfriend, Ben  who made this plan.

“I… I love you too” nagdadalawang isip ko pang sagot sakanya. Paglingon ko kay Von ay nakapikit na pala ang mga mata nito at parang tulog na.

Huminga na lang ako ng malalim at pinabayaan ang kamay nito na nakayakap sa katawan ko at saka natulog na rin.

Zzzzzzz……

---

---

---

---

---

Pagkagising ko ay hinanap ko kaagad si Von. Wala kasi sya sa tabi ko nang minulat ko ang aking mga mata. Ewan ko kung ano ang nangyayari sa’kin pero di ako mapakali ngayon di sya nakikita. Hinalughog ko na ang buong condo nya pero wala sya. He’s not in the washroom. He’s also not on kitchen.

I don’t know if it’s usually for me to bw like these na di mapapakali kapag di nararamdaman ang presensya nya.

Napatigil pa ’ko ngayon sa kama at iniisip kung sa’n sya nagpunta. Napabuntong hininga ako at nakaisio ng pwede pa nitong pagtambayan. I was hoping that he’s there and gladly ay nakita ko nga si Von na nandon lang sa terrace.

Sa paglapit ko ay dahan-dahan pa ’ko ng hakbang at di agad sya pinuntahan. May problema ba sya? Sa presensya nya palang ay alam ko na agad na may mabigay itong iniisip.

Nagbago pa ang timpla ng mukha ko ng makitang sinasabuntan nya buhok nya na parang nanggigigil sa mismo nyang sarili.

May problema ba? Is it a big problem?

“Anong nanyare?” Bungad ko sa kanya at napalingon sya sa kinaruruunan ko. Hinintay nya ’ko na makalapit sa kanya saka nya sinabi kung ano ang pinoproblema nito.

“Pinagalitan ako ni dad” saad nya na mas ikina guilty ko.

Napatingin pa sya sa may baba ng building at mukang iniisip pa ang mga sinabi ng dad nya.

“Di ko napuntahan ’yong investor at balak pa sanang magpull out” sabi na naman nito.

Napaduko nalang ako sa sobrang guilty sa sarili. It’s my fault. It’s my plan and Von is the who suffer. Nakakaawa na sya. Sobrang mali na ’tong ginagawa ko.

Pero kung ititigil ko naman ’to at aminin sa kanya ang totoo ay baka layuan lang ako ni Ben. I don’t want that to happen. And I don’t want him be mad at me.

I already come this far at nakakaputang-ina naman kung ngayon pa ’ko magsasabi ng totoo.

“Mabuti nalang at to the rescue ang step brother ko” he proudly said without knowing that it was his stepbrother’s plan

“I’m sorry” saad ko dahil kasalanan ko naman lahat. I maybe did what Ben told me to do pero si Von naman ang nakakaawa.

“Ikaw pa naman ang pinagkatiwalaan ng dad mo tapos di mo lang sinipot” saad ko na mas ikinadismaya ko sa sarili ko.

“Don’t worry. It doesn’t bother me anymore” pagpapagaan nya sa loob ko. Di ko pa inasahan ang malapad na ngiti na bumungad sa’kin ngayon.

How can Von so genuine? Bat di man lang nya magawang magalit sa’kin? Kahit na kunti man lang ay mas matatanggap ko pa na sinisi nya ’ko. Pero hindi ehhh. Mas lalo nya lang pinapakita sa’kin kung gaano sya kabuting tao. Mabuting tao na tinapaktapakan at pinaglaruan ko.

Sa totoo lang ay ibang-iba sila sa tunay kong nobyo na si Ben. He’s so caring and loving na di ko man lang nadama kay Ben ’yon. He treat me like his princess and didn’t let me feel that it’s my fault. 

“What matters to me the most now is you, Aiden” napatingin ako sa kanya dahil sa dugtong nito kanina.

Hinila nya lang ako ng mahina at pinaharap dito sa labas ng terrace sa condo nya. I then felt his back hug while his head is leaning in my shoulder.

“How about…” Pagtitigil nya pa ng nilingon ko sya.

“How about let’s get married, what can you say about it?” Pagtatanong nya. Sobrang lambing ng boses nya sa pagkakataong ’yon. Para syang nanunuyo na pumayag ako na alam nya rin aa kaloob-looban nya na di ’yon mangyayari.

“Let’s live our life together, na malayo rito, walang pressure at tanging ang isa’t-isa lang natin ang ating pinoproblema” pangungumbinsi nya pa.

If you only know Von… If you only know how bad I am…

Napapatanong nalang ako sa sarili ko na kung malaman nya ba ang mga maling nagawa ko ay masasabi nga pa rin ba ito sa’kin?

Is he still willing to marry me if he will know the truth?

“Pero di pa ’ko handa Von” rason ko kahit ayaw ko naman talaga in the first place.

“Tatlong buwan palang tayong in relationship. At gusto mo na akong pakasalan?” Panibagong tanong ko. Sa tatlong buwan na ’yon ay di nya pa ’ko kilalang lubusan pero ganito na sya ka desididong pakasalan ako.

“Why not? Alam ko na sa sarili ko na sapat ka na sa’kin. At sapat na rin naman ako sa’yo diba? Kaya bakit ko pa patatagalin” pangangatwiran nya.

Palihim akong ngumiti sa tinuran nya. Mabuti la si Von ay nakikitang sapat ako para sa kanya… But Ben never let me feel that. Para akong nabulag sa pagmamahal na kahit anong kapangitan ng ugali nya ay mas pinili kong mag stay sa kanya.

How I wish na si Von nalang. How I wish na si Von nalang ang tinitibok ng puso ko.

Alam kong medyo nakakarindi pakinggan pero wala akong magagawa. Si Ben ang mahal ko.

Napa-angat ako ng ulo sa tanong nya na eksaktong-eksakto rin sa iniisip ko ngayon.

“Mahal mo naman ako diba?”

I don’t know but why I can see the loneliness on his eyes when he asked me that question. ’Yong para bang nanlilimos sya ng pagmamahal na kailan man ay si nya ginawa kundi sa’kin lang.

Heto na naman ako. Di na naman ako kaagad nakasagot. Sa simpleng tanong nya ay ginagawa kong komplikado.

“But no worries. Don’t be pressure dahil di naman kita minamadali” pagbawi nya. Ngumiti pa syang kaharap ako ngayon pero alam kung nasaktan sya.

Para nyang kinokomfort ang sarili nito na wag mabahala sa di ko pagsagot sa tanong nya kung mahal ko ba sya.

Oo, tatlong buwan na kaming magnobyo pero kailan man ay di ko pa nasabi na minahal ko sya. It’s always him who kept showing his love towards me.

At dahil nga magkaharap na kami ngayon at nilapit nya lang ang mukha nya sa’kin. Nakahawak rin ang dalawang kamay nya sa magkabilaang pisngi ko. 

“Di mo man sinasabi pero ramdam ko naman Aiden. Ramdam kong mahal mo ’ko” ani nya na ikina gulat ko.

How can he say that I love him? All I did is pretend so how can he say that he knows that I love him?

“I can feel your love but I know there’s something inside you na pumipigil” sagot nya na parang nababasa ang kung ano ang nasa isip ko.

He’s getting closer and closer then his nose is touching mine. I don’t know but I find it sweet and didn’t even experience this to Ben.

Napatitig lang din ako sa attractive nyang mga mata at di kumilos.

“Di ako makahintay na dumating ang araw na sabihin sa’kin kung ano man ang bumabagabag sa’yo…” Tumigil pa sya at tinignan ako. Ang titig nya ay parang nakikisuyo na sabihin kung ano man ’yong bumabagabag sa’kin pero tulad ng dati ay wala lang akong kibo pagdating jan.

“And I can’t wait also the time when you’re ready to say it in front of me that you loved me too” dagdag nya nalang bago ko naramdaman ang paghalik nito sa ilong ko.

Sa ginawa nya ay di na maalis ’yon sa utak ko. Umuwi ako ng apartment ko na puro si Von ang laman ng utak ko.

Naalala ko nalang ang mga unang nangyari noon. May gusto kasi sa’kin si Von at di alam na may nobyo ako dahil private relationship ang meron kami ni Ben. At saktong nalaman ni Ben nya na may gusto sa’kin si Von kaya nya ’ko pinilit na pakisamahan sya. Ayaw ko pa nga sana pero umabot kami sa puntong iiwan nya ’ko kung di ko gagawin ang gusto niya.

I don’t want that to happened. I love him so much at napilitang gawin ang bagay na di naman sana. Tanga na kung tanga pero ganon naman talaga kapag nagmahal diba? Gagawin mo lahat para sa ikakasaya nya.

Binigyan ko ng pagkakataon si Von na ligawan ako. Sa at isang chance na ’yon ay di ko rin naman ipagkakaila na minsan ay mapapatanong ako kung pagpapanggap pa ba lahat ng nadarama ko.

Simula nong unang araw na pagsagot ko sa kanya ay puro nalang mga magagandang gawa ang pinaparamdam nya sa’kin. He never dissapoint me and always take care of me.

And then when Ben saw how in love his stepbrother to me ay mas grabi pa ang pinagawa nya sa’kin. Nobyo ko sya pero parang wala lang sakanya na sabihin sa’kin na… Makipagtalik ako sa kay Von para mas lalong makuha ang loob nya. Masakit sa’kin ’yon dahil parang pinamigay ko lang din ang katawan sa taong di ko naman talaga gusto. Di ako pumayag non sa gusto nya. I set boundaries on where I could go on his plan pero naging sobra na rin sya.

Di ko alam na pinainom nya ’ko ng pampainit ng katawan non at patay malisyang hinatid ako sa condo ni Von at sinabing nakita ako sa daan na nahihirapan sa sobrang taas ng lagnat. Si Von naman na nag-aalala sa’kin non ay inalagaan ako. But then, when the pills Ben secretly put on my drinks started to effect, ay ako pa ang nang-aya kay Von non na makipagtalik. Wala ako sa tamang pag-iisip non at sobrang sakit sa kaloob-looban ko na nagawa ni Ben sa’kin ’yon. He let his stepbrother touched me even though he’s my real boyfriend.

Dahil sa pisteng plano nya ay parang naging baboy na ang katawan ko. I enjoy having sex with Von, but little did I know na labag na ’yon sa prinsipyo ko. I’m doing these for love, not to Von, but for Ben.

Nagawa ko ’yon lahat para sa kanya.

Napansin ko nalang na pumatak ang luha ko habang iniisip ’yon. I wiped it immediately as I don’t want to think of it again dahil kapag iiyak ako ay pinapamukha lang sa’kin kung gaano ako kahina.

Pagkagabing ’yon ay nagpaalam ako kay Von na uuwi ako sa apartment ko. Nandito na nga ’ko at magbibihis na para matulog. 

Kukuha na sana ako ng damit pero balisa akong napatingin sa may pinto nang may padabog na kumatok.

I guess alam ko na kung sino ’to. Napabuntong hininga nalang ako at walang ganang binuksan ang pinto.

Bumungad nga sa’kin si Ben na deritso lang pumasok at amoy alak na naman ito.

“Lasing ka na naman?” Disappointed but not surprised sa nakita ko na namang sitwasyon nya.

Palagi nalang kasi syang naglalasing mula nong mga nakaraang dalawang buwan at napoporwesyo pa ’ko kapag pumunta na sya rito dahil alam ko na kung ano na naman pakay nya.

“May pera ka pa jan?” Deritso pa naman syang magsalita at okay oa maglakad pero mapapansin mo na talaga ang kalasingan nito.

“Hiniram mo na lahat last week kaya pang allowance ko nalang ’tong natira” pagsasabi ko ng totoo.

Napahinga na lang ako ng malalim dahil sa pagpoproblema sa kanya.

Naubos na naman pera nya?

THE FUCK?!

Ang bilis naman ata nyang magwaldas ng pera tapos tamad din namang magtrabaho sa kompanya ng dad nya takte!

Sa tuwing nauubos na pera nito ay sa’kin sya humihingi pero naubos na rin ang savings ko dahil sa kanya.

’Tsaka ayoko nang manghingi kay dad lalo pa’t malaking amount na nabigay nito sa’kin this month.

Nahihiya na’ko manghingi ulit kay dad ng pera lalo pa’t malaki na rin naman ako at kakatapos lang sa pag-aaral at nagtrabaho na. ’Tsaka I just ask for 1 million pesos three days ago dahil humiram si Ben tapos naubos nya kaagad ’yon?

“Wala ka na ba talagang naitabing pera jan? Baka may laman pa isang bank account mo” saad niya bigla at wala pang pahintulot na kinuha ang wallet ko na nasa mesa.

“Bat ang bilis naubos Ben? ’Tsaka Akala ko ba ibabayad mo ’yong kalahating amount sa napag-utangan mo last week?” Pinagdududahan kong tanong. Napapikit nalang ako sa stress  dahil sa kanya. Medyo nahilo pa ’ko pero nakabawi rin naman pagkatapos.

Hinarap ko sya na ngayon ay busy na hinahalungkat ang wallet ko.

“Sinugal mo na naman ba ang pera?!” Medyo napataas pa boses kong pagkatanong sa kanya.

Di marunong magsinungaling ’tong si Ben dahil halatang-halata sa kanya kapag di ito nagsasabi ng totoo. Napakamot pa sya sa batok nya na parang nabisto sa akto.

“Eh ’yon nga babe. Ginamit ko na muna ang pera para palaguin sana, pero sa di inaasahan ay natalo pa tsk! Ubos!”

Tang*na?!

Sinugal nya lang ang pera na ’yon kalaking halaga? Naubos nya ’yong isang milyon sa isang araw lang?!

“Ben naman! Ang laki na ng gastos mo sa sugal na ’yan! Kailan ka ba titigil?” Nagtitimpi ko ng sumbat sa kanya. Eh kasi nanghingi pa ’ko ng malaking halaga kay dad dahil sa pag-aakalang emergency ang babayaran nya raw na utang pero di pala. Di nya binayaran utang nya at sinugal nya pa ang pera!

Nagpatuloy ako sa pagsumbat sa kanya pero ngayon ay sya pa ang may ganang magalit.

“Sakit mo sa tenga” padabog nyang sabi at saka tumungo sa silid ko at mukang tutulugan lang ako.

Medyo nakasabunot pa ’ko sa ulo ko sa pagproblema sa nobyo ko.

Ang laking pera na nang naubos nya sa sugal na ’yan. Nabalitaan ko lang nga last week na naibenta nya ibang binigay na asset ng dad nya dahil lang sa pisteng bisyo at sugal na ’yan.

Kung inipon nya ang pera nya ay sobrang laki na sana non takte!

Sinundan ko sya hanggang sa mapunta kaming dalawa sa kama.

“Kumusta ang pinapagawa ko sa’yo?” Bungad nya ng makapasok kami sa silid.

“Di ko pa rin nakukuha ang loob nya” pagsisinungaling ko. I don’t want to say him the truth na kung gaano na ’ko pinagkatiwalaan ni Von dahil may ipapagawa na naman ’to sa’kin.

Nagsinungaling ako na di ko pa nakukuha ang loob ni Von dahil may pangalawa syang plano kapag nagkataon. Parati nyang sabi sa’kin na kapag si Von raw ang pipiliin ng dad nila na papalit sa posisyon ay kailangan kong makuha ang loob nito saka pa gagawin ang gusto nyang pagnakawan ko ang inosenteng kapatid nya. 

He’s so evil… But I don’t know why I’m still staying to him. I don’t know why I still love him and do what he wants me to do.

“FOR FUCK SAKE AIDEN!” Nagulat ako sa biglang pagsigaw nya.

“B-bakit?” Kinakabahan ko pang pabalik at natatakot dahil kita kong galit sya ngayon.

“Ang simple lang utos ko pero bat di mo magawa-magawa!” Sigaw nya ulit sa’kin na ikinadungo ko nalang

“Tatlong buwan na kinakasama ka ni Von pero di mo pa rin nakukuha loob nya?” He asked na parang di pa naniwala sa’kin.

“Bakit? Puro pagtatalik lang ba inaatupag mo kaya di mo nagawa inutos ko sa’yo, ha?!” Sumbat nya pa sa’kin at napapatulo nalang ang luha ko.

“Kadiri ka!” Dugtong nya pa

Sa sinabi nyang ’yong ay sinampal ko sya. Sinabihan nya ’ko ng kadiri pero sya mismo ang nagtulak sa’kin na maging ganito.

Di nya alam kung ano ang sinakripisyo ko para lang sundin ang mga gusto niya.

Sa sobrang pagmamahal ko sa kanya ay kung ano-ano na nagawa ko para lang sundin sya. Sya ang nagsabi sa’kin na makipagtalik ako kay Von… Kahit na labag sa prinsipyo ko ay ginawa ko para sa kanya.

Von had meeting with the investor kagabi at pinilit ako ni Ben na lasingin si Von.

Lasingin… At ibigay kung ano man ang nais nya para lang di sya makapunta at para din madismaya sakanya ang dad nya.

I did all of that, for him. Tapos sasabihan nya lang ako na kadiri?

Nagulat nalang ako ng sampalin nya rin ako pabalik. Napahawak ako sa mahapdi kong pisngi. Nagsimulang pumatak agad ang mga luha ko sa ginawa nya.

Napatukod pa ’ko sa kama dahil sa sobrang lakas ng pagsampal nya sa’kin kanina.

“Lumalakas yata loob mo na kinakasama ka lang ni Von?” Umpisa nya na marahas pang hinawakan ang aking panga.

“Bakit? Ayaw mo na ba sa’kin? Mas nagustuhan mo na ba syang kasama, ha?!” Pag-iiba nya na maging ako ay naguluhan kung anong konektado don sa pagsampal sakanya kanina.

“Ben di naman sa ganon” pangangatwiran ko.

Ewan ko pero ang galing nyang baliktarin ang sitwasyon. It was supposed to be me. Ako dapat ang magalit dahil sa pandidiri nya sa’kin kahit sya naman talaga ang nag-utos pero heto sya ngayon. He’s victimizing himself and put the blame on me.

“Baka nakalimutan mo na kung sino ang nagmamay-ari sa’yo?”

Nag-aalala ako sa sarili ko. Dahil alam kong mauulit na naman ’to. Nanginginig ang buong katawan ko sa takot dahil alam ko na ang gusto nya.

And I don’t want it to be this way. Ayoko! Ayoko!

“Undress yourself”

Napalingo-lingo ako sa utos nya. I’m going to take off my clothes.

“B-ben lasing ka lang” pag-aawat ko sa kanya. I tried to calm him down para din makapag isip-isip sya ng maayos lalo pa’t lasing syang. Hahawakan ko pa sana ang kamay nito pero tinabig nya lang ako.

“Hubad!” Utos na naman nya sa’kin.

“B-ben, wag naman sana umabot sa ganito” pagmamakaawa ko pero mukang maaulit na naman ang nagawa na nya rin sa’kin dati.

“Maghuhubad ka o bubugbugin kita?”

Sa pagpapili nya ay labag sa loob akong naghubad. I’m so weak compared to him. My strength are nothing compare to his. Nasubukan ko ng manlaban sakanya dati nong nangyari din ang ganitong insedente at sa huli ay parang mas pinili ko lang saktan ang sarili ko.

At ayaw kong mabugbog. Ayaw kong maranasan ulit ang pagmamalupit nya sa’kin.

Nasaktan na nya ’ko dati. Dinapatan na nya ’ko ng kamay dati at ayaw kong maranasan ulit ’yon. Ayaw ko ng magkapasa ang katawan dahil lang sa pananakit nya sa’kin.

Everytime he’s down on something, I will be his punching bag.

Sa tuwing galit sya sa kung ano man ang dahilan ay ako ang pinagbubuntungan nya.

Pero kahit na kung ano-ano pa ang ginagawa sa’kin ay di ko pa rin maintindihan ang sarili ko kung bakit mahal na mahal ko pa rin sya.

Umiiyak na ’ko ngayon sa sakit ng ginawa nya.

I sighed… In pain.

Kahit na nasasaktan na ’ko ay iniisip ko nalang na lilipas rin ’to.

Lasing lang sya kaya nagagawa nya sa’kin ’to. At alam kong hihingi lang din naman sya ng tawad pagkabukas dahil di nya sinasadya. It’s the same and repeat process.

Papatawarin ko pa rin sya.

I growl in pain and tried to get out on his grip. Nakatali pa ang mga kamay at paa ngayon na parang di nya ’ko nobyo.

“T-tama n-na” pagmamakaawang awat ko sa kahayupang ginagawa nya.

“A-ayoko na. P-please” dagdag ko na sinubukang magpumiglas pero di ko na kaya.

“M-masakit, maawa ka sa’kin”

To be continued…

Teka lang mga bhiee dahil nanggigigil ako kay Ben!    (╯°□°）╯︵ ┻━

Ang kapal ng mukha yawa! Sarap lagyan ng gripo sa tagiliran taena!

’Tsaka si Aiden! Bat mas gusto nya sa red flag piste! ಥ‿ಥ

Pero anyways, sana’y lahat tayo ay nanggigil for today’s video HAHA!

Hope you enjoy this chapter (or maybe not sksk!) And don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 25

NOTE:

This chapter is still part of flashback.

(The next days)

---

“B-babe may duty pa ’ko bukas” awat ko kay Ben na ngayon ay hinahalikan ako. Tumigil pa sya ng ilang segundo at hinalikan na naman nya ’ko maya-maya. He kept kissing my neck passionately but I really don’t want to do it tonight  Alam ko kung saan na naman patutungo ’to kaya pinigilan ko na sya.

“Sige na, isa lang” pagpupumilit pa nito kaya di ko talaga mapigilang ipagkompara sya kay Von. He don’t know how to respect my decision. Ibang-iba sya… Ibang-iba kay Von na kung sasabihin kung hindi ay di nya pinagpipilitan ang gusto niya lalo na kung tungkol sa ganito.

“Babe kailangan ko ngang magpahinga—” di ko na tinapos dahil mas galit pa sya sa’kin imbes na ako ang magalit dahil sa pagpupumilit nya.

“Tang*na Aiden! Isang beses lang pero di mo ako mapagbigyan!” Sumbat nya sa’kin na parang obligasyon kong ibigay ang katawan ko kung kailan nya gusto.

“So anong gusto mong mangyari? Na makipagtalik ako sa iba, ha?!”

Matapos nyang sabihin ’yon ay napatakip pa ’ko sa tenga nang basagin nya ang vase. Lasing na naman kasi sya at kung ano-ano na ang pinaggagawa.

“Siguro nagpagalaw ka kay Von bago ka umuwi rito diba?! Kaya wala ka nang gana sa’kin takte!” Pang-aakusa pa nya sa’kin kahit di naman totoo.

Gusto ko syang sampalin pero di ko ginawa. I don’t want to experience what happened to me last night. Takot na ’ko kung ano na naman ang gagawin nya kapag sinampal ko sya at nagalit lalo pa’t lasing na naman sya.

Sa dami ng sinasabi nya ay naghubad ako ng kusa. Ayokong dumating pa sa punto na mas masaktan ako sa mga binibitawang salita nito o di kaya’y sapilitan na naman akong itatanan.

At tulad ng sabi nya na isang beses lang ay sinunod naman nya.

Nagalaw na naman nya ’ko sa gabing ’to.

Kusang tumutulo ang luha ko kahit na nakikipagtanan naman ako sa sariling nobyo ko.

Habang padalas nang padalas ang pinaggagawa nya sa’kin ay parang natatauhan ako sa pagkabulag sakanya.

Ilang chance na ang binigay ko sakanya pero walang nagbago. 

Dumadalas na nya ’kong pinagsasamantalahan. At sa bawat may mangyari sa’min ay di ko na gusto ’yon.

Sapilitan na ang mga ginagawa nya sa’kin.

Nagbibihis sya ngayon habang ako ay nasa kama pa rin. Parang wala lang sakanya ang nangyari. ’Yong parang aalis na kaagad pagkatapos makuha ang gusto nito sa’kin.

“A-ayoko na” pagsusuko ko habang dahan-dahan na tinakip sa katawan ko ang kumot.

Walang tigil na kakatanong ko sa sarili ko nitong mga nakaraang araw na bakit mas pinipili ko pa ring mahalin si Ben sa kabila ng lahat. Pero ngayon ay sobra na sya. This is not the future I want. Ayokong ginaganito ako. I still love myself more than him so di ko hahayaang magiging kaawa-awa ako.

Oo mapapatawad ko sya dahil sa pagmamahal na meron pang natira pero di ko na kayang pakisamahan sya kung ganito naman ang trato niya sa’kin.

I love him pero di ko inaasahan na  aabot din ako sa punto na mapapagod ring hintayin kung kailan sya magbabago.

“Mas mabuti nang maghiwalay nalang tayo” pagklaklaro ko sa kanya.

Lumapit sya sa’kin na parang baliw na nakangisi. Umupo sya sa kama at dumestansya kaagad ako sa kanya. Napapikit pa ’ko dahil akala ko sasampalin nya ’ko pero hahawakan nya lang pala ang mukha ko.

Di pa rin ako komportable sa mga haplos nya kaya babangon pa sana ako sa kama pero di ako makapalag ng bigla nya lang akong hinila at sinakal.

“Walang maghihiwalay sa’tin Aiden, naiintindihan mo?” Madiin nyang pagpapaintindi sa’kin at napapakapit lang ako sa kamay nya para makahinga ng maayos.

“B-ben” kung di ko pa tinawag ang kanyang ngalan ay mukang wala talaga syang planong papakawalan ang leeg ko.

“Akin ka lang” saad nya na mariing hinawakan ang panga ko. Sa puntong ’to ay di ko na alam kung alin ang papaniwalaan ko. Sa mga salita nya ay gusto nya ’ko pero sa mga kilos nya ay pinapahirapan nya lang ako.

“Pwede ka naming pagsasaluhan ng kapatid ko pero dapat ako ang nagmamay-ari sa’yo! Naiintindihan mo?”

Sa binitawan nyang salita ay mas lalo akong nawalan ng respeto sa kanya. Para nya lang akong ginawang pagkain na pwede nyang ipamigay sa iba.

Umiiyak ako. Gusto ko syang palayasin dahil sinasaktan nya ’ko sa mismong apartment ko. Sa pagkakataong ’to ay parang di na magnobyo ang turingan namin sa isa’t-isa. I don’t know if he still treat me as his boyfriend or he already lose his sane.

Sa pag-iyak ko ngayon ay para na naman syang bumait. Kinokomfort nya ’ko na parang di nya sinasadya ang mga nagawa nya. Di ko alam kung pagsusugal at pag-iinom ng alak lang ba talaga ang ginagawa nya o pati pagdrudruga na rin. Para syang baliw na pabago-bago ang pakikitungo sa’kin at ako naman ’tong bulag sa pag-ibig ay tinitiis lang mga pinaggagawa nya taena!

“Aiden okay ka lang?” Napalingon ako sa isang katrabaho ko rito na tinatanong kung okay lang ba ’ko.

Nandito ako ngayon sa hospital. Naalala ko lang ang pagmamalupit sa’kin ni Ben kagabi.

Nakita nya sigurong tulala ako kaya napatanong sya ng agaran.

Tinaas ko ng kunti ang jacket sa may kamay ko para tignan ang oras. Natatabunan kasi ang relo ko at titignan ko na ang oras. It’s 6:00 pm kaya out ko na sa duty.

“B-bat may pasa ka sa may pulsuhan mo?” Napalingon kaagad ako sa katrabaho ko at agarang tinabunan ng jacket ’yon.

Ngumiti lang ako ng pilit at nagpatay malisya na wala akong pasa.

Kita ko pa ang pag-aalala nya at mukang titignan pa kung namamalikmata lang ba sya.

Bali sya ’yong parang ate-atehan ng mga nurses dito dahil sya pinakamatanda sa’min kaya grabi nalang kung makaasikaso sa’min dito.

“Huh? Ahh ito ba? Wala ’to” saad ko sabay paalam sakanya na aalis na dahil tapos na duty ko today.

Nakaduko lang akong naglakad at nagmamadali.

Kaya nakajacket na black ako ngayon eh. Dahil makikita nila ang pasa ko sa pulsuhan ko.

Lumukma kasi ’yong pagtatali na lubid sa pulsuhan ko nang parang pinagsamantalahan ako ni Ben nong unang gabi. 

Nagmamadali na lamang ako at para matulog agad jusko! Ang toxic pa ng duty dahil sa daming pasyenteng ina-admit.

Pag-labas ko ay nakita ko kaagad si Von na nasa parking lot naghihintay.

Napahinga ako ng malalim.

Nasa may exit palang ako ay nakita ko na syang kumaway-kaway at parang hinihintay talaga ako.

“Hatid na kita” bungad nya sa’kin.

Tumango nalang ako at para mapadali dahil alam kong mangungulit lang din naman sya kung di ako magpapahatid.

Sa pagsakay ko sa kotse nya ay deritso naman kaagad kami sa apartment ko. Actually inaya nya pa ’kong magdinner pero tinanggihan ko. Sinabi ko lang na kumain ako sa dalang foods ng katrabaho ko at mabuti naman ay umintindi sya.

Tahimik lang kami habang nagmamaneho sya. ’Yong parang wala na akong gana sa mga pagpapanggap ko pero di ko masabi-sabi kay Von dahil nahihirapan din ako. Kitang-kita ko ang tuwa nya basta lang makita ako pero di ko man lang mabigyan sya nang ganoong atensyon.

“Okay ka lang ba?” Rinig ko nalang kay Von at saka lang natauhan na nandito na pala kami sa apartment ko.

Hinugot ko kaagad ang kamay ko na ngayon ay hinahawakan nya. Para kasing nababahala ako kaoag may humahawak sa’kin. Parang naalala ko ang marahas na pagkahawak ni Ben sa’kin at bigla-bigla nalang akong makakadama ng kaba.

“Don’t t-touch m-me” nauutal kong sambit at napaduko lang dahil napapatanong kung bat ko sinabi ’yon mismo sa harap ni Von.

“May nangyari ba?” Umpisa nya na makikitang nababahala ang mukha dahil sa palagay nya’y may nangyari sa’kin.

“Nagtatampo ka ba?” Malumanay nyang tanong at di pa rin ako sumagot sa pagkakataong ’to.

“May nagawa ba ’ko, hmn?” Pangungulit nya talaga at mukang walang planonb tigilan ako sa kakatanong hanggat di ako kumikibo.

“W-wala naman” simpleng sagot ko.

Nagpasalamat na ’ko sa paghatid nya sa’kin rito at nagpaalam na rin na papasok na ’ko sa loob.

“Wait” pagpipigil nya kaya’t napaharap din ako sakanya.

“I have something to give you” pag-aagaw atensyon nito.

“Give me your hand”

Nagdadalawang isip pero ginawa ko pa rin ang gusto nya at binigay ang kamay ko.

Ngumiti lang sya na parang nasasabik sa ibibigay sa’kin. He’s acting so childish at medyo napangisi rin ako sa pagiging torpe nya. Eh kasi nahihiya pang ibigay agad sa’kin kung ano man ’tong sinabi nyang ibibigay daw.

Sasabihin ko pa sana na babawiin ko na ang kamay ko kung di nya ibigay agad. Para kasing gusto nya lang talagang mahaplos ang palad ko.

Nagulat pa ’ko ng ilagay nya ang cute na relo sa kamay ko.

Woaahh! Di ko inasahan ’to owemjiii.

The watch he gave it to me is really my taste!

Ako naman ngayon ang parang bata na minamasdan ang binigay nya pero di ko pa iyon sinuot dahil baka makita nya pa pasa ko sa pulsuhan.

“Nagustuhan mo ba?”

“Oo salamat” agad kong sagot. I really like it! So much! Mukang alam na alam ni Von ang mga gusto kong desinyo.

“Sana sa bawat pagtingin mo sa oras ay ako ang maaalala mo” pabirong saad nya na pakidhat-kidhat sa’kin ngayon.

“And I hope everytime you saw the watch, you will remember how much I love you” dagdag nya pa kaya’t agad akong nagtaka.

Oo sweet sya pero may mga sinasabi na syang “remember him” kaya nagdududa ako.

“Aalis ka ba?” Agarang tanong ko sa kanya na may nararamdamang kaba.

“Huh? Di naman” mabilisan nya ring tugon at medyo nakahinga ako ng maluwag.

Eh para kasing namamaalam na sya sa mga salita nya jusme! Pero bat nga ba ako may paki kung aalis na sya diba? Eh puro pagpapanggap lang naman ginagawa ko kaya bat ako magkakapaki sa lalaking ’to.

“Pero may business trip ako sa Canada” pag-aamin nya na mabilis mapalitan ang timpla ng mukha dahil nalungkot kaagad ito.

“2 weeks” parang bata nya pang sambit dahil ibig sabihin non ay 2 weeks kaming di magkikita HAHA!

“Kung pwede lang sana kitang dukutin at isama sa maleta ko ay gagawin ko” alam kong biro nya lang ’yon pero ang seryoso ng mukha nya tskk!

“Buang! May duty ako jusko ka” tugon ko rin.

Alam ko kasi na parang nagpaparinig-rinigan ito para sasama ako sa kanya pero may trabaho ako jusko! ’Tsaka business trip pupuntahan kaya bat ako sasama tskk!

So ayon. Mabilis lumipas ang minuto at nasa loob na ’ko ng apartment. Kaya pala nag initiate talaga syang ihatid ako non dahil magpapaalam rin pala sya sa’kin na may lakad sya sa trabaho.

Para pa syang timang na di talaga ako binitawan sa pagyakap dahil raw bukas na ang flight nya at matagal nya pa akong makikita. Jusko! Kung di ko sya sinungitan at hinila tenga nya ay di talaga ako makakaalis sa mga yakap nito.

Mabilisan pa nga akong lumabas ng kotse nya non at kumaway-kaway nalang at bago pa pumasok dito sa loob.

Napapangiti nalang ako ng walang dahilan habang sinara ang pinto. Palihim ko pang pinagmamasadan si Von sa may bintana hanggang sa umalis na kotse nya.

Ewan ko kung ano na nangyayari sa’kin pero ngumingiti nalang talaga ako mag-isa. Para na ’kong timang rito sa loob.

Mas grabi pa ang ngiti ko dahil abot tenga na nang makita ’tong binigay nya sa’kin.

“Von anong ginawa mo sa’kin” di makapaniwalang tanong ko sa sarili ko bago ko hinayaan na makatulog at matapos ang gabing ’yon

Lumipas ang mga araw.

Pakiramdam ko ay unti-unti akong nahuhulog kay Von. Eh kasi ’tong si Von eh! Pati sa panaginip ko ay nagpapakita taena!

’Tsaka nagvi-video call rin kami araw-araw. Humahanap talaga sya ng paraan at ang mga free time at rest time nya dapat ay inuubos nya pa ’yon sa’kin.

Kakatapos lang nga lang kami mag video call at para na akong bulate na inasinan. Minsan at kay sarap sapakin ang sarili ko sa mga kilos ko. Di ko alam kung kasama ko pa ba sa pagpapanggap ko na palagi syang iniisip at ngumingiti kapag naalala ang mga salitang binibitawan nya sa’kin.

Napabitaw ako bigla sa phone ko at napahawak ang isang kamay sa noo.

Napatukod nalang ako sa sofa ng parang nahilo yata ako. Jusme! What the fuck is happening?

Bigla-bigla nalang akong nahilo ngayon kahit di naman ako pagod o ano. Di wala man lang akong ginawa dito sa apartment.

Napatigil pa ’ko saglit dahil di naman ako masyadong hyper kanina at di rin naman ako gutom kaya bakit nahihilo ako.

Umupo pa talaga ako sa sofa at baka matumba pa ’ko kung mananatali akong nakatayo.

Takte! Napapadalas na ’tong pagkahilo ko ah? ’Tsaka parang ang bigat sa pakiramdam. ’Yong parang may bitbit ako palagi at sobrang hussle kahit wala naman talaga akong dala wews!

The next day, I decided to go to hospital. Nababahala na rin kasi ako sa sarili ko. Nitong mga nakaraang araw talaga ay madalas akong mahihilo lalo na kapag nasa duty ako.

Di ko alam kung ulcer ba ’to or sadyang may sakit na. Natatakot ako na baka may AIDS ako o ano. Simula kasi ng gabing ’yon ay madalas na ’kong ginagamit ni Ben. Even I’m not willing to do it with him dahil pagod ako pero sya pa rin ang nasusunod.

And that’s why I decided na magpa check up. Kailangan kong makasigurado na healthy pa ba ’ko o hindi.

Nakapa schedule naman ako sa doctor kaya kailangan ko nalang magpunta don on time. Kung pwede lang sana ako na gagawa eh pero hindi.

Oo nga nurse ako pero doctor lang makakapagsabi kung may sakit ba ’ko after they check on me.

So ayon, pumasok na nga ako sa room. The doctor tested me for HIV at mabuti naman ay negative. Sinabi ko na madalas ang pagkahilo at madaling napapagod ang sarili ko.

Sa sinabi kong ’yon naging seryoso pa ang titig ng doctor sa’kin. He came closer and asked me na di ko rin aakalaing tatanungin nya ’ko ng ganon.

“Carrier ka?”

Napakurap-kurap pa ’ko ng mata kung bakit alam nya ang tungkol sa mga ganon. Siguro wala na syang ibang ma e test kaya ang akala nito na buntis pa ’ko.

“What are you saying Doc.?” Pagmamaang-maangan ko.

Tumayo lang sya at parang may kinuhang lista.

“A carrier is a man who’s able to get pregnant” dagdag pa nya habang may inaasikaso.

“Let’s have a pregnancy test” he stated then guide me what to do.

Don ko nalang naalala ang kalagayan ko. Ever since I’m teenager, pinacheck-up na kami ni Austin kung pareho rin ba kami kay mom na pwedeng mabuntis. And unfortunately, I’m a carrier. Ako lang ang nakakuha ng ganito tulad kay mom.

At ngayon na tine-test ako ay nakadama ako ng kaba. Madalas akong ginagalaw ni Ben simula nong gabing ’yon. At pa’no kung… Pa’no kung nabuntis nya ’ko?

Napahawak nalang ako sa sariling mga kamay ko.

Di pa ’ko handa.

Oo mahal ko si Ben pero wala pa sa isip ko na magka-anak kami. ’Tsaka sobrang pabaya nya kaya di ko maiisip kung ano nalang ang mangyayari sa’min kung nagkataong magkaanak kami.

“A carrier is very rare case” patuloy na pagkausap sa’kin ng doctor habang chine-check nya ’ko.

Di matigil-tigil ang kaba ko at palaging hinahangad na di ako buntis. Ano nalang ang gagawin ko kapag nagkataon. ’Tsaka anong sasabihin ko kina mom at dad?

“At lima pa lang kayong na encounter ko” dagdag pa ng doctor sa’kin.

Minutes have passed and I’m so anxious.

May hawak-hawak na papel ang doctor na humarap sa’kin. Sa mga mata palang nya ay parang alam ko na kung ano ang pinapahiwatig nya.

“You’re pregnant Mr. Villafuerte. Congratulations”

Napalunok ako ng laway.

Pinagpapawisan ang kamay.

Di makapaniwala sa narinig.

At di man lang magawang magsalita ang aking bibig.

Gulat na gulat ako sa tinuran ng doktor. Parang ayaw kong paniwalaan ang narinig ko. Tinanong ko pa sya na baka nagkakamali lang pero binigay nya kang sa’kin ang resulta.

I don’t know but I’m not happy having a child with Ben. Wala pa sa plano ko ang magkaanak! ’Tsaka baka nabuo ’tong bata sa sinapupunan ko nong mga gabing pinagsasamantalahan nya ’ko.

Nang tumalikod ang Doktor ay palihim na pumatak ang mga luha ko.

Di ko talaga ’to inasahan! Sobrang gulat pa rin talaga ’ko dahil iba na pala ’tong mga panhihilo ko.

There’s a fetus inside of my tummy.

Napahawak nalang ako sa tyan ko ng sabihin ng doktor na wag akong mag-aalala. My secret is safe with him. Di naman talaga dapat sinasabi sa public ’tong kalagayan ko. Men pregnancy should be in private dahil mga ilan-ilan lang ang posible na lalaking nabubuntis.

Patuloy sa pagsasalita ang doktor kung ano ang mga dapat kung gawin at mga dapat iwasan. Parang wala lang sa’kin ang nga sinasabi nya at lumulutang pa ang pag-iisip ko.

“You’re 1 month pregnant so please start taking care of yourself”

Sa tinuran nita ay mabilis nyang naagaw ang atensyon ko.

1 month? Isang buwan na akong buntis?

WHAT?!

My mind is processing so fast. Mas kinakabahan ako sa iniisip ko.

1 month…

1 month?

1 month?!!!!

That only means…

Nabuntis ako ni Von?!

Dalawa man ang nakakatalik ko pero sigurado akong kay Von ’to. I am 1 month pregnant. And as far as I remember ay one month na rin nong pangalawang nangyaring pagtatalik namin ni Von.

I got pregnant and it’s Von’s child. 

Sakanya ’tong nasa sinapupunan ko ngayon. Fuck! Magkakaanak ako sa lalaking niloloko ko lang?

Fck! Fck! F*ck! Bakit mo hinahayaan sarili mo Aiden na magpabuntis sa kanya! Si Ben ang tunay kong nobyo pero nagpabuntis ako sa iba!

Tang*na! Anong gagawin ko? How will I explained it to him?

Kung sasabihin ko ’to kay Von at mas lalo nya lang akong kukulitin na magpakasal sa kanya. Oh baka bigla nalang syang magpakita sa mga magulang ko at sabihing nabuntis nya ’ko.

Gulong-gulo ang isip ko ng umalis ako ng hospital. Nag stay pa ’ko sa sasakyan ko at di na alam ang gagawin. Kung di lang ako pumayag sa plano ni Ben ay di mangyayari ang lahat ng ’to. At kung di ko lang sinuko pati katawan ko kag Von ay di aabot ’to sa ganito.

For f*ck sake! Naguguluhan na ’ko kung dapat bang sabihin ko ’to kay Von.

And for Ben. Pa’no ko ’to aaminin sa kanya.

Kinakabahan ako sa kung ano ang posibleng gagawin ni Ben. Magagalit ba sya? O pati ang pagbubuntis ko ay sasakyan nya ng plano?

But I think he will be mad. Kung sa gusto ko lang makipaghiwalay sakanya ay di na sya papayag at galit na galit na ito. Pa’no nalang kung malaman nyang nabuntis ako ng stepbrother nya.

And much worst ay baka saktan nya pa ’ko kapag nalaman nya. O di kaya’y bubugbugin tulad ang ginawa nya sa’kin kapag nalalasing sya.

Kinakabahan ako. Kaba at takot ang bumabalit sa’kin. Di na ’ko makapag-isip ng maayos. I don’t know what to do next.

Sa sobrang balisa ko ay napatingin nalang ako sa relo ko.

The moment I saw my watch… It reminds me of Von. I might be crazy but I slightly smiled in a sudden.

Ano kaya ang ginagawa nya ngayon? Nagpapagod na naman kaya sya sa trabaho? O iniisip nya rin ako sa oras na ’to?

Di ko alam pero gumaan ang pakiramdam ko ng makita ang relong binigay sa’kin ni Von.

Naaalala ko ang mga matatamis nyang salita. The way he assures that he will be loyal to me makes my heart felt. Dahil mapagkakatiwalaan ang mga salita nya.

Alam na alam kong mahal na mahal ako ni Von kaya siguradong matutuwa ’yon kapag sinabi kong nagkakaanak na kami. Masasabi ko rin naman na aalagaan nya kami ng maayos, kami ng magiging anak namin dahil likas na sa kanya ang maalagain.

Somehow, I felt relief na nabuntis ako kay Von kaysa kay Ben.

Kung sa totoo lang ay kinakabahan ako, oo. But there’s also part of me na nasasabik na sabihin ito kay Von.

Natatakot lang siguro ako dahil may kasalanan ako sa kanya. Dahil plano lang ang lahat ng pakikitungo ko sa kanya at sa di inaasahan ay nanlalambot din ang puso ko habang tumatagal na kasama sya.

Ang totoo ay nahuhulog na ang loob ko kay Von. At ito ang kinakatakot ko. Alam ko sa sarili ko na nagugustuhan ko na si Von… Sa tatlong buwan na pagpapanggap ay nabihag nya ang puso ko.

Kung iisipin ko lang ay pwede naman kaming magkaroon ng masayang pamilya.

Pero pa’no kung malaman nya na plinano lang ng stepbrother nya ang lahat?

Siguradong magagalit sya sa’kin at posibleng iwan ako.  And that makes me worried so much. Dahil alam kong di rin kami hahayaan ni Ben na maging masaya.

Ilang minuto pa ang nakalipas ng bigla nalang tumunog ang phone ko.

It’s a text.

At tamang-tama rin na si Von ’yon.

Mabilis kong kinuha ang phone ko. Para akong bata na sabik na sabik e open ang message nya.

[Magkita tayo sa ****] nagtaka pa ’ko sa text ni Von sa’kin. Wait! Nasa Pinas na sya?!

Pinapapunta nya kasi ako sa madalas naming pinupuntahan. ’Yong nasa may bukid at maganda ang tanawin.

Napapaisip pa ’ko kung bakit kaya bigla syang gustong makipagkita sa’kin?

Maybe he has something surprise for me again?

Di ko maipaliwanag ang sarili ko. Parang nawala ang kaba ko at napalitan ng sabik. Galing sya sa Canada kaya siguro may pa surpresa na naman ito sa’kin. Oh gosh! Ang hilig pa naman sa mga surprises ’tong si Von.

Agara kong pinaandar ang kotse ko. I’m so excited for his surprises.

And maybe… I will surprise him for telling that I’m pregnant. Na magkakaanak na kami. Alam kong magugustuhan nya ang ibabalita ko. Dahil madalas na nyang sinasabi sa’kin na kung pwede lang daw sana akong mabuntis ay aanakan nya raw talaga ako. And now that it comes… I know he will be happy.

Mga isang oras din ang biyahe ko bago ako makarating sa lugar. Nagmamadali pa ’ko dahil sabik na sabik akong makita sya.

Nakita ko pa syang nakatalikod lang at malayo ang tingin. Napangiti kaagad ako.

Palihim akong naghakbang at agad syang niyakap sa likod. Napapikit pa ’ko habang inaamoy ang pabango nya.

Isa lang ang masasabi ko. Na miss ko si Von.

“I miss you so much” ani ko at niyakap sya ng mahigpit. Sobrang tuwa ko ngayon. Dalawang linggo rin na di ko sya nakita at sa wakas ay nandito na sya sa harapan ko.

Pansin kong di man lang sya gumalaw pero mahigpit pa rin ang yakap ko. It shows how I missed him so much pero sya? Di ba sya sabik na makita rin ako?

Napabitaw ako at parang nahiya. I felt uncomfortable na di sya kumikibo.

Ako’y napahakbang nalang at ako na ang humarap sa kanya.

Nakabusiness suit pa sya at mukang dito na dumeretso. Bakit? May ganap ba?

May pakulo ba sya kaya nya ’ko di kinikibo ngayon?

Palihim akong ngumiti. I guess Von is up to something. Maybe new type of surprises?

Oh gosh! Mas nasasabik tuloy ako.

Pero anyways. Much better kung sya siguro ang unahin ko sa paggulat diba?

Imbes na masabik ako sa pakulo nya ay mas mabuting gulatin ko sya sa sasabihin ko.

Siguro luluwa mata nito kapag sabihin kong buntis ako haha!

Huminga na muna ako ng malalim. Napapaisip pa ’ko kung ano magiging reaksyon nito wews!

“I have something to tell—” di ko natapos dahil bigla syang sumapaw.

“I want to ask you something”

Sa sinabi nya ay sobrang seryoso ng kanyang mukha. Ni hindi ko nga alam na may ganitong kasungitan si Von. He just stared me without any other emotion.

“Ano itatanong mo?” Ako at kasabay non ang pagwala sa aking mga ngiti.

Medyo di ako komportable na ganito nya ’ko titigan. Para bang may kasalanan akong ginawa na sobrang ikinagalit nya.

Ramdam ko ang pagpipigil nya ng galit kaya kinakabahan ako kung tungkol saan.

“Answer me honestly Aiden” parang nambabanta ang mga boses nya at don na ’ko nagsimulang makadama ng kaba.

Lumapit pa ito at sinundan ko kung saan dumapo ang tingin nya sa’kin.

Napatingin sya sa leeg ko at don ko lang naalala na may mga tinatago ako.

Gulat ako sa sunod nyang ginawa. Ni hindi ko lubos maisip na magagawa ni Von sa’kin ’to.

Marahas nya ’kong kinukwelyuhan ngayon. Natataranta ang kamay ko kung pa’no sya pipigilan at sobrang taas nya pa.

Bakit? Sa’n galing ang galit nya?

I think too much I couldn’t answer!

“Alam kong may iba ka pero wag naman sana ganito na harap-harapan mong ipapakita sa’kin ang ebidensya Aiden!” Madiin nyang sumbat sa’kin.

“What d-do you mean?” Pagmamaang-maangan ko pero grabi na ang kaba na nadarama.

“You have kissmarks on your neck FOR FUCK SAKE!”

Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. Napatakip ako sa leeg ko at pinipilit na wala lang ’tong nakita nya.

Nagawa ko syang itulak kaya dumestansya ako sa kanya. ’Yong galit nya ay parang di dahil dito sa kissmark na ’to. Ramdam ko na parang may kinikimkim sya at kaya sya nakipagkita rito. At nadagdagan lang dahil sa nakita nya ngayon.

“V-von, let me explain—”

“Not just one” saad nya pa na sobrang nadismaya sa’kin. Parang punitin nya pa ang damit ko para lang makita ang aking dibdib kung gaano karami ang bakas ng pakikipagtalik ko sa iba.

Nanginginig ang buong katawan ko dahil naaalala ko ang pagkamarahas na ginagawa ni Ben sa’kin at ngayon ay ginagawa ni Von.

Nandidiring niyakap ko ang sarili ko ng napunit nya nga ang damit ko. Nakatayo lang kami ngayon at dumestansya talaga ako sa kanya.

Matapos makita ni Von ang daming mga kissmarks sa katawan ko ay parang may napatunayan lang sya.

“V-von, ikaw lang naman—” di ko na naman natapos ang sasabihin ko ng sumapaw na naman sya bigla.

“Sa tuwing may mangyari sa’tin ay di kita nilalagyan nyan Aiden kaya wag ka nang magpalusot!”

Nagsimulang pumatak ang mga luha ko.

Ako ang may kasalanan peri ako ang umiiyak sa harapan nya. Kung titigan nya pa ’ko ay parang nandidiri na rin sya sa’kin

Napakagat na lamang ako sa ibabang labi ko para mapigilang mapahagulhol.

Kung sasabihin kong nakuha ko ’tong kissmark na ’to dahil sa pagsasamantala sa’kin ng step brother nya ay anong mararamdaman niya?

Sa dalawang linggo na wala sya rito ay gabi-gabi akong ginagamit ni Ben. Kahit na labag sa kalooban ko ang ginagawa nya ay wala akong nagagawa. Everytime na pinipigilan ko sya at pinagbabantaan na isusumbong ko sya sa kapulisan dahil panggagahasa na ’tong ginagawa nya sa’kin. Pero sa tuwing gagawin ko ’yon ay tinatakot nya rin ako na sasabihin kay Von ang totoo.

Yes.

I’m having sex with his stepbrother. At kapag nalaman nya ba ay pandidirian nya rin ako tulad ng pandidiring pinaramdam sa’kin ni Ben?

“Aiden naman!” Sigaw nya sa harap ko pero ako na ngayon ang di makakibo.

“Sino ’yang lalaki mo?” Pagpipilit nya sa’kin at niyuyogyog pa ang braso ko. Di ko aakalaing tratratuhin ako ni Von ng ganito. Sobrang nangbabanta ba ang boses nya at takot na takot ako sa mararahas nyang pagkapit sa’kin.

“Wala Von. Maniwala ka sa’kin ikaw lang lalaki ko” pagsisinungaling ko. Di pa ’ko handa na aminin sa kanya ang totoo. Baka mas lalo lang syang magalit sa’kin.

Sa sinabi king ’yon ay tumigil na sya sa pagpupumilit sa’kin na umamin. I can say that he’s really dissapointed with me at lubos syang nasaktan.

Napatingin pa ’ko nang may kinuha sya sa likod ng bulsa nya.

Kinakabahan ako, oo.

Lalo na nong may binigay sya sa’king litrato.

Napalingo-lingo ako at di alam ang ipapalusot ko. Nahuli ako ss akto. Nakita nyang may kahalikan ako.

Sa litratong ’yon ay may kahalikan akong isang lalaki na nakablack jacket. Gabi pa nang kinunan ’yon ng litrato sa labas ng apartment ko. Nakatalikod at nakahoodie lang ang lalaking hinahalikan ako. Di makikita sa litrato kung sino kaya nya siguro ako pinipilit na umamin kung sino ang ibang lalaki ko.

It was Ben. Nong isang gabi ’to nang umuwi na naman syang lasing at sa pagbukas ko ng pinto ay agara nya ’kong kinuhanan ng halik.

And I didn’t know na siguro may inutusan sya… And unfortunately they got evidence.

“You cheated on me!” Sumbat nya sa’kin at di ko na magawang magbigay pa nang rason.

“I’m sorry” tanging sambit ko na nakaduko na. Hinahawakan ko pa ang mga kamay nito na nagbabakasakaling pwede pa naming ayusin ’to.

“Kailan pa?” Basag na ang boses nya na parang iiyak na rin pero di ko nakita ba pumatak ang mga luha nya.

“Kailan mo pa ’ko niloloko?” Huling tanong na narinig ko sa kanya.

“I didn’t—”

This time, I didn’t finish my words. Matatalim na kung titignan nya ’ko na parang di kilala.

I don’t have the guts to follow him. Sa mga titig nya kasi ay parang magagawa nya rin akong saktan ng physical kung guguluhin ko pa sya.

“V-von” tawag ko sa kanya pero umalis na nga ito na di man lang narinig ang dapat kong sabihin.

Napaiyak ako ng wala sa akto. Nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga namumuong luha sa aking mga mata.

Sobrang nanikip ang dibdib ko at di inasahan ang mga nangyari.

I was just so excited earlier for what’s about to happen pero eto… Eto pala ang mangyayari.

Napaluhod ako ng kusa dahil sa pangangalay ng tuhod ko. Medyo malayo-layo na si Von at di man lang ako nilingon. Nanginginig na hinawakan ko ang tyan ko.

“V-von… I-i’m pregnant” saad ko sa sarili ko.

Napahagulhol ako. Sobrang nagsisisi ako sa mga nagawa ko. Sa tatlong buwan na panloloko ko sa kanya ay ngayon lang ako pinaka-tinamaan ng konsensya.

Kung kailan galit na sa’kin si Von ay saka pa nangyari na nabuntis nya ’ko.

Di ko rin alam king ano gagawin ko.

The father of my baby despise me so much.

And I couldn’t blame him. He has the right to be mad at me. He has all the right to despise me.

Kasalanan ko rin naman. Kasalanan ko kung bakit umabot pa sa ganito.

Nang di ko na tanaw si Von ay dahan-dahan akong tumayo. Nakahawak pa rin ako sa tyan ko.

Di nalaman ni Von. Di nya nalaman na nabuntis nya ’ko. At dahil galit na galit na sya sa’kin kaya naging buo ang desisyon ko na di hahayaang malaman nya ang tungkol sa pinagbubuntis ko.

I don’t think he can forgive me for what I did And maybe this is a sign that I need to keep my baby away from him.

To be continued…

Mas bet ko mga kaganapan nila in the past WHAHAHHAA! Taena yarn!

Abangan ang mga susunod na flashback chapters.

Hope y’all enjoy this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 26

NOTE:

This chapter is still part of flashbacks.

---

Three months have passed since that day happened.

Sa tatlong buwan na ’yon ay naging okay naman ang pakiramdam ko. Medyo struggles at di naman talaga maiiwasan ’yon. Ginawa ko ang lahat para maging independent ako pero ang mga ’yon ay di pa rin sapat. Kailangan ko pa rin ng masasandalan ko. Kailangan ko pa rin ng makakapitan ko.

Mabuti nalang ay nandyan ang pamilya ko na handa akong tulungan.

Alam na nila mom at dad na nabuntis ako. At first they’re mad at me, coz who’s parent wouldn’t be, right?

Sino ba naman na magulang ang di magagalit sa umpisa lalo pa’t wala akong pinakilalang ama nang pinagbubuntis ko.

Di ko sinabi sa kanila. Kahit anong pilit ay nagmakaawa nalang ako lalo na kay dad na wag nang hanapin ang nakabuntis sa’kin. Di ko rin naman sinabi ang ngalan kaya wala talaga silang nagawa. Kung tutuusin nga ay para di ko pa nirespeto ang mga magulang ko dahil sa pagsesekreto ko. Dinahilan ko nalang na aksidente lang ang nangyari at di ko na nakita pa ang lalaking nakabuntis sa’kin. ’Tsaka naniwala din naman sila. Di rin naman nila pinaghinalaan si Ben dahil di ko rin naman sya pinakilala sa magulang ko. My parents thought that I’m single. At mabuti na rin ’yon dahil kung pinakilala ko si Ben noon na nobyo ko at nangyari ’tong pagbubuntis ko ay baka sya pa ang panghihinalaang ama nitong dinadala ko kahit di naman.

Laking pasalamat ko nalang dahil di nila ako tinaboy. Kadalasan sa mga nasa sitwasyon ko ay pinapabayaan na nila lalo pa’t may trabaho na rin naman ako.

But gladly, my family help me.

Di ko talaga alam ang gagawin ko kung di dahil sa tulong ng magulang ko.

Sa tatlong buwan na ’yon ay nasa kina dad ako tumira. Di nila ako hinayaan na don ako sa apartment ko mag-isa kahit na malayo pa naman ang panganganak ko. They’re so caring and protective to me kaya I’m so grateful talaga na tanggap nila ako ng buo.

Sa katunayan nga ay sobrang naeexcite pa si Mom dahil naaalala nya raw ang pagbubuntis nta sa’min sa pagbubuntis ko ngayon. Si dad nga ay bumibili na ng mga damit pangbata kahit na di pa naman alam kung anong gender. Tulad ni mom ay mas sabik pa si dad kaysa sa’kin. Ewan ko nga kung nandyan pa ba ang pagkadismaya nila sa’kin na nagpabuntis ako sa di ko raw kilala at di ko man lang pinakilala sa kanila. Pero sa mga nakikita ko ngayon ay parang gustong-gusto pa nila na nabuntis ako dahil magkakaapo na agad sila.

Saka pinatigil na muna ako sa trabaho ng magulang ko. As in sobra sila sa ka protective ng pagbubuntis ko. Ang layo pa ng kabuwanan ko pero pinatigil na ako sa trabaho ni dad dahil ayaw daw nila na mastress ako at mapagod.

Hinatid pala ako ngayon ni Kuya Jordan. Bumalik na muna ako rito sa lugar na ’to.

Actually don ako sa bahay nagtatago pero kailangan ko ring pumunta rito ulit dahil may aasikasohin akong papers. Sabi kasi nila dad na lilipat nalang kami sa states at don na manirahan. Pumayag ako syempre. Para rin may makalimutan ako dito sa Pinas na hanggang ngayon ay binabagabag pa rin ako.

Napapaisip nalang ako sa mga ginawa ko kay Von. I really can’t blame him for being that rude to me. He has all the right to be mad at me. Ang akala ko nga ay di na sya magpaparamdam pagkatapos non dahil sa kasalanang nagawa ko. Pero hanggang ngayon ay patuloy nya ’kong kinukulit. Kinukulit na makipagkita sa kanya.

Sa paglabas ko ng kotse ay tinabonan ko na ang mukha ko sa hoodie ko. May iniiwasan ako dahil baka makita nya ’ko. Since that 3 months have passed ay iniiwasan ko na si Ben.

Di na rin kami nagkita ni Ben. Although may contact pa rin naman kami tulad ng LDR relationship pero wala na talaga akong plano makipagkita sa kanya. I’m not sure with my feelings towards him anymore. Kaya nga dinahilan ko na nagbakasyon ako kasama ang pamilya at itong tatanga-tanga naman ay paniwalang-paniwala. Mas mabuti na rin ’yon. Minsan nga kapag ako naman ang tumatawag sakanya ay lasing na naman ito. Minsan ay mabibisto ko pa at maririnig na may kagaguhan syang ginagawa kahit na tumatawag ako.

Oo, sa tatlong buwan na di ako nagpakita sa kanya ay alam kong nagche-cheat na sya sa’kin. Simula nong sinabi ko sa kanya na ayaw ko ng ipagpatuloy ang plano niya na lokohin ko kang si Von ay medyo nagbago na rin sya sa’kin. Although I can still feel it that he loves me pero nong di ako nagpakita at dinahilan na nagbakasyon… I know he’s not faithful to me anymore.

Pero di na naman ako nasasaktan. Ewan pero parang kumakapit nalang ako sa relasyon namin kahit na unti-unting nawawalan na ako ng gana sa kanya. That’s really me. Once I enter in a relationship to someone ay magpapakaloyal talaga ako hanggang sa may hiwalayang magaganap.

Nakapasok na pala ako ngayon sa new apartment ko.

Yeppp! Binilhan ako ng bagong apartment. Wala na rin akong plano bumalik don sa dati. Baka makita lang ako ni Ben taena. ’Tsaka sinadya ko talaga na magpabili ng bago dahil may iniiwasan ako.

I open my phone when I heard a notifs.

Nagtext rin si Austin na susunod sya sa’kin rito para daw may kasama ako pagbalik sa susunod na linggo.

Alam niyo na, kahit di pa naman masyadong malaki ang tyan ko ay over protective din ’tong kakambal ko na parang si dad version 2.0

Jusko! Mas grabi pa nga sya kung makaalaga sa’kin nong nasa bahay pa ’ko. Basta wala syang duty ay ipapasyal nya pa ’ko kung sa’n ko gusto. My twin brother just love me so much.

Nireplyan ko na agad ang kapatid ko na mag-ingat sya sa biyahe nya.

Humiga na muna ako ngayon habang si Kuya Jordan naman ay umalis. May lakad din kasi sya rito. ’Tsaka balita ko rin taga rito ang nobyo nya kaya ayon, siguro nag date na sila haha!

Ang utos lang naman talaga ni dad ay ihatid lang ako rito at di pababantayan.

At dahil bukas pa naman ng gabi dito pupunta si Austin kaya pahiga-higa lang ako rito.

Kakatapos ko lang din kasing asikasohin ang dapat asikasohin rito. ’Tsaka magbabakasyon lang ako ng isang linggo rito at sa pagbalik ko kina mom at dad ay deritso na kaming apat sa states.

May bahay kasi kami don. ’Tsaka don pa naninirahan ang grandmother ko kaya wala talaga kaming proproblemahin. Balak na talaga ni dad na don ko palalakihin ang bata. ’Tsaka ang advance din nilang mag-isip na baka raw bigla lang magpakita ang lalaking nakabuntis sa’kin kapag malaki na ang bata. Jusme! Nanggigil pa si mom non dahil usually daw kasi sa mga ganitong sitwasyon ay saka lang magpapakita ang tatay kapag malaki na ang bata.

Dahan-dahan akong humiga at ipipikit na rin sana ang mata pero narinig ko na naman na tumunog ang phone ko.

It’s….

It’s Von.

Ngayon ay nabasa ko na naman ang text ni Von. Mukang pinagsisihan nya talaga ’yong pagkompronta sa’kin kahit na ako naman ang may kasalanan. Gusto nyang makipagbalikan sa’kin. Ewan kung anong nangyari sakanya o kung ano ba ang dahilan nya. Basta ako, buo na ang loob ko na palalakihin ko ang bata mag-isa.

Mula nong parang pinagtabuyan nya ’ko ay di na ako nagpakita sa kanya. After 1 week palang nong nagkahiwalay kami ay sya naman ang nangungulit at humihingi ng tawad.

Gusto nya kasing makipagbalikan kaagad sa’kin non at handa nya raw akong patawarin.

Actually I feel bad for him. Ako na nga ang may kasalanan pero sya pa rin ’tong naghahabol. Ewan ko kung anong nangyari sa kanya. He’s so eager to get me back and I don’t have plans to know his reasons. Araw-araw nya ’kong kinukulit at di pa rin nagsasawa na suyuin ako.

Pero buo na ang desisyon ko. As in di na ako magpakita pa. Kung lalabas nga ako ay para akong tanga na nakatabon pati muka sa hoodie na jacket dahil baka pinapahanap ako ni Von.

I look at my phone when it start ringing again.

It’s Von again.

Napahawak nalang ako sa noo ko dahil sa ginagawa nya. Di nya talaga ako titigilan ano?

After the 3 missed call ay tumawag na naman sya.

Ewan pero di ko rin blinock ang number nya. I just love how his name pop up on my phone screen. Para akong tanga ano?

Naka 20 missed calls na ito at sinagot ko nalang nang tumawag ulit. Sa lahat ng pagkakataon mula nong araw na ’yon ay ngayon ko lang ulit sinagot ang tawag nya.

“Finally you answered!” Umpisa nya pero parang may kung anong nagbago sa boses nya.

Di ako umimik. Di ako nagsalita at hinihintay lang ang susunod nitong sasabihin.

“M-magkita tayo” agarang sabi nito.

Wala akong sagot. Buo na ang desisyon ko at di na nya mababago ’yon. Marami pa syang sinasabi at mukang nairita lang na di ko man lang sya iniimik at hinayaan lang sya sa kabilang linya.

“Ilang buwan mo na akong pinagtataguan Aiden!” Pagpapaalala nya dahil mukang wala talaga akong planong makipagkita sa lalaking ’to.

“Please”

Sa pagmamakaawa nya ay don ko lang napagtanto kung bakit medyo nabago ang boses nito.

“Lasing ka ba?” Umpisa ko. Sa pagkakilala ko kasi kay Von ay di sya nagpapakalasing. Oo umiinom sya ng alak pero malalasing lang sya kung siguro ilang kahon na nainom nito na alak.

At masama sa kalusugan nya ’yon jusme!

“It doesn’t matter if I’m drunk or not. Let’s meet up please” pagsusumamo nya sa’kin.

Napalingo-lingo nalang ako at baka manlambot pa ’ko.

“Ano pa ba ang dahilan para makipagkita sa’yo Von?” Tanong ko sa kanya na ikinatahimik nya rin.

I don’t know what’s his reasons at wala na akong plano na alamin pa ’yon. Dadagdag lang sya sa struggles ko. Iniisip ko pa nga din ’tong si Ben eh. Pareho lang silang nagpapadagdag sa struggles ko. And I made up my mind na kapag nasa states na kami ay hihiwalayan ko na din ’tong si Ben. Di na nya ’ko masusundan don at di na nya ’ko masasaktan pa.

Nabalik ang atensyon ko sa phone nang magsalita sya ulit.

“Gusto kong magkaayos tayo” tugon nya at maging ako ay nagulat. Diba dapat sinusumbatan nya ’ko ngayon? Diba dapat kinakamuhian nya ’ko dahil nalaman nyang may ibang lalaki ako?

What happens now? Why his decision changed so sudden?

“Nalaman mo na Von… Nalaman mo ng may iba ako pero bat gusto mo pa ring bumalik sa’kin” patanong kong sabi sakanya at rinig ko pa ang pagbuntong hininga nya.

“I know it already, Aiden” saad nya na ikinakunot ng noo ko.

“You know what?” Ako.

Medyo napapaisip pa ’ko kung ano ang ipinapahiwatig nito.

“I know that you’re pregnant” sa sagot nya ay napatahimik ako. My eyes went wide and my mouth drop. Kailan pa? Kailan nya pa nalaman ang tungkol don?

“May anak ako sa’yo at ayokong takbuhan ang responsibilidad ko”

Sa sinabi nyang ’yon ay di na naman ako nakakibo.

So… All his effort is just for his child, right?

Kaya nya lang gustong makipag-ayos sa’kin dahil sa bata.

Ha!

Todo tago pa ako pero alam na nya pala ang totoo. I’m such a dumb.

At kaya pala palagi syang nagpaparamdam ay dahil di sa gusto nya ’kong mabalik. Kundi dahil lang sa ayaw nyang talikuran ang responsibilidad nito.

I don’t know but I felt pain when I’m overthinking things.

“Kung ’yan lang din ang pinoproblema mo Von ay wag kang mag-aalala. Kaya kong sustentuhan ang bata mag-isa” desisyon ko at ibababa na sana ang tawag.

“T-that’s not what I mean Aiden” dagdag nya.

“Please naman, baka pwede pa nating ayusin ’to”

Napapatanong pa ulit ako sa sarili ko kung may dapat pa ba kaming ayusin. Meron pa nga ba?

Well siguro kailangan kong humingi ng tawad? At siguro kailangan ko ng aminin sa kanya na may plano pa si Ben. Maybe in that case ay maitama ko ang mga mali ko dati.

“Di ako matatahimik Aiden hanggat di ka magpapakita sa’kin” ani nito.

Sasagot pa sana ako na kahit na habang buhay syang di matahimik pero napag isip-isip rin ako.

Siguro kailangan ko ring magpakita sakanya di dahil sa bata kundi dahil rin sa kasalanan ko sa kanya. I guess I need to tell him the truth of what his stepbrother’s evil plan too.

’Tsaka siguro haharap ako sakanya bilang huling pagkikita naming dalawa.

Next week na flight namin papuntang states at wala akong planong bumalik pa rito sa Pinas kaya posibleng di ko na kailan man sya makikita pa.

Sa pangungulit nya ay pumayag akong makipagkita. Sinabi nya sa’kin kung anong oras kami bukas magkikita. Sinabi nya pang sa condo nya nalang at pumayag lang din ako. Di naman ako magtatagal dahil ang oras na sinabi nya ay isang oras lang ang pagitan ng pagdating ng twin brother ko.

So it means we only have one hour. That’s it. Siguro sapat na ’yon para pag-usapan ang dapat naming usapan.

So matapos nga ang pag-uusap namin ni Von ay binaba ko na ang phone ko.

Pinikit ko nalang ang mata ko at saka natulog.

•••

Pagkabukas ng hapon ay naghahanda na ’ko. 6 pm kasi ang sabi ni Von kaya sinunod ko kung anong oras. ’Tsaka 7 pm rin darating si Austin kaya kailangan ko talagang bilisan. Baka kasi tanungin nya pa ’ko kung sa’n ako galing.

Nagpaalam na muna akk kay Kuya Jordan na may bibilhin lang at dadalhin ko ang kotse. Nagpupumilit pa syang sya na raw ang bibili pero I insist rin na ako na. At ang ending ay wala syang nagawa at nakalusot ako.

Nagmamadali pa ’kong nagmaneho dahil nagri-ring na ang phone ko. Si Von ay tumatawag na agad. Nong di ko sinagot ay nagtext pa sya kung saan na raw ako. Gosh! May 10 minutes pa ’ko bago mag ala sais ng gabi kaya sobrang OA nya lang taena.

Nagmamadali nalang ako sa pagmaneho at huminto rin nang mag redlight sa crossing line. Napalingon-lingon pa ’ko at di inasahang makita si Ben sa kabilang kotse na may kasamang iba.

Napatitig lang ako kung ga’no pa kalaki ang ngiti nya habang may kasamang iba sa kotse.

’Yong kotseng nya ’yon ay pera pa ni dad ang ginamit ko para itubos dahil nasangla nya ’yon dati.

Tang*na? Seriously? Kung tutuusin ay kotse ko na ’yan dahil pera ko ang ginamit ko para mabawi ’yan!

Well, I’m dissapointed again but not surprised.

Sa pag green na ng light ay sinundan ko sila. Di lang gaano kalapit ang kotse ko sa kanila at baka mahalata pa.

Sa sobrang dami ng iniisip ko ay nawaglit pa sa utak ko ang pagpunta sa condo ni Von. Ewan ko sa sarili ko pero may pinili kong sundan si Ben kung saan sila patungo ng bago nya.

Rinig ko na ang paulit-ulit na tawag ni Von sa phone ko pero di ko lang ’yon pinansin. Mas natuon ang atensyon ko sa mga pisteng yawa na sinusundan ko.

Napapabuntong hininga pa ’ko dahil alam ko kung saang lugar ang dinadaanan namin ngayon.

Ilang minuto lang ay huminto na sila.

Napanganga pa ’ko nang ibaba nya ang bagong lalaki nya sa dating apartment ko.

WTF?!

Dinala nya sa dating apartment ko?!!!!!

Ang kapal naman ata ng mukha nilang dalawa?

At baka tatlong buwan na rin silang naninirahan jan piste?

Iniwan ko lang kasi kay Ben ang susi dahil minsan ay pinapalayas pa sya ng dad nya dahil sa sobrang sawail nitong anak.

’Tsaka naaawa rin ako sakanya dati dahil anak lang sya sa labas kaya di masyadong binibigyan ng atensyon kaya nagbabakasakali ako na kailangan nya ng matitirhan.

Pero di ko naman aakalaing magdadala sya ng iba sa mismong apartment ko taena!

Kita ko pa kung pa’no sila maghalikan sa daan at binigay lang ang susi don sa kasama niya. Mukang ’yong kasama nya lang ang papasok at dumeretso sa pagmamaneho itong si Ben.

Sa sobrang panggagalaiti ko ay sinundan ko uli sya. I don’t know kung ilang minuto na akong pasunod-sunod lang sa kanya.

Ang phone ko naman ay di na mamatay-matay sa kaka-ring. Parang nawala na talaga sa isip ko ang puntahan sya at nakasunod lang ako sa kotse ni Ben.

To be honest ay napapagod pa ’ko kakadrive dahil kung saan-saan na kami nakarating. Ni lagpas na nga ’to sa city eh.

I just maintain my car distance to him para di nya masyadong mahalata na may sumusunod sa kanya.

Nagtataka pa ’ko kung bat dito sya nagpunta. O baka naman may iba syang lalaki rito sa lugar na ’to?

Bahala na basta ay sinundan ko sya.

---

An hour/s passed and I’m too anxious right now. Sa sobrang layo nang pagsunod ko sa kanya ay sising-sisi ako kung bakit ko ginawa ’yon.

Napapahawak pa ’ko sa tyan ko sa sobrang kaba. Di ko inasahan na ganito ang madadatnan ko nang pagsunod ko sa kanya. Buti nalang talaga at nakajacket ako ngayon. Buntis ako. Pero ewan kung ano ’tong pinasok ko.

Di ako mapakali sa ginawa ko ngayon. Bakit ba kasi sinundan ko pa sya. May kausap syang di ko rin kilala at parang ang creepy pa nong guy na kaharap ni Ben ngayon.

Takot na takot ako pero ang mga paa ko ay ayaw umalis sa kinaruruunan ko at may kutob na wag akong aalis at makinig lang sa pag-uusapan nila.

I was holding my phone while taking a video of them having conversations. Sobrang lapit ko lang sa kanila, rinig ko rinig ko ang mga boses at tungkol sa pinag-usapan nito.

Nagtataka pa ’ko kung sino ang kausap nya at bakit dito pa nila kailangang magkita.

“I badly need the position, so threatened him if you need to, just do anything to my father for him to sign this contract”

Dito ako ngayon sa liblib na lugar habang pinapakinggan sila. I even took video of them sa walang kadahilanan.

Palihim lang ang ginagawa ko at di talaga gumawa ng ingay.

“He’s already old so I’m expecting that it would be easy for you to do my task” sabi nya pa na parang di kinilabutan dahil alam kong ang dad nya an tinutukoy nya.

“Copy sir”

“If he won’t sign this, then might better if you kill him”

Nanlaki pa mga mata ko sa tinuran nya. I couldn’t believe this!. Kaya nyang ipapatay dahil lang don?

Sa totoo lang ay natatakot rin ako kahit na naging nobyo ko pa sya. Ever since we’re in relationship… I feel so unsafe when I’m around him.

Tinuon ko ulit ang atensyon ko sa kanila. Nanginginig na rin ang kamay ko habang nakikinig sa pinag-uusapan nila.

Bat ba kasi sinundan ko pa sya shet!

Natatakot ako ngayon sa posibleng mangyari. Kung kaya nyang ipapatay ang dad nya ay malamang kaya nya rin akong saktan lalo na kapag malaman niyang narinig ko ang pinagsasabi nila at nakuhanan ko pa ng bidyo.

“Kill my old unloving father”

Gulat akong narinig mismo sa kanyang bibig at nabitawan pa ang selpon ko. Dali-dali ko iyong pinulot lalo na’t napapatingin sila sa direksyon ko. Halos magwala ang puso ko sa kakakabog sa kabang nararamdaman ko ngayon.

After he said that, I immediately paused and save the video on my phone. Umalis rin kaagad ang kausap nya ngayon kaya medyo nakahinga ako ng maluwag.

I stand straight and was about to go but I’m startled as he call me.

“Aiden?” Di pa nya siguradong tawag sa’kin.

“Aiden is that you?” Paniniguro na nya naman. Di pa sya makapaniwala na makita ako. It’s been 3 months rin kasi nong huli akong nagpakita sakanya kaya nagtataka siguro ’to kung bakit biglang nasa harapan nya ’ko ngayon.

Napatigil pa ako pinalapit nya ’ko.

Alam nya?

Alam nya na nandito ako?

Fuck!

I need to act calm! I need to act calm!

“Come here” parang utos nya pa. Di agad ako makakilos. Parang nakalimutan ko kung pa’no maglakad ng matuwid. Natatakot na ’ko pero mas magiging delikado para sa’kin kapag nagmatigas ako sa kanya.

Napahawak ako sa tyan ko. Mabuti nalang at over size jacket ’tong suot ko kaya di pa nya siguro mahahalata ang 3 months kong tyan.

Sumunod nalang din ako at umastang wala akong narinig.

“Ikaw nga Aiden!” Sabik nyang tawag sa’kin at parang wala lang nangyari. I can feel his excitement the moment he saw me. I don’t know if that was fake or not pero bakas talaga sa mukha nya ang tuwa nang makita ako.

“Namiss kita” saad nya pa at hinalikan pa ang aking kamay pagkatapos non.

“How are you?”

Di ako makasagot sa tanong nya dahil natatakot pa rin ako. Kinakabahan ako sa mga narinig ko at baka kung ano rin ang gawin nya sa’kin kalag nalaman nyang narinig ko ang pinag-usapan nila.

Sobrang dami nyang bungad sa’kin pero di ko magawang sagutin lahat ’yon. Sa bawat lumalabas kasi sa kanyang bibig ay alam kong peki. He acted so hard but I can still find it wrong.

“Bat ka nandito?” Pagtataka nya.

Mas dumoble ang kaba ko nang tanungin nya ’ko. What should I say?

What should I say?!

Nauubusan na ako ng palusot di ko alam kung ano ang sasabihin sa kanya. Should I say I just followed him and didn’t expect what I saw and heard?

Gosh!

“Are you about to surprise me, babe?” Patay malisya nya ring tanong sa’kin. Ewan pero makikita ko rin sa mga mata nya na nagmamaang-maangan lang din sya kaya mas lalo akong kinabahan.

“Yeahh, pero di ko naman aakalain na may kikitain kang iba” pagpapanggap kong nadismaya sa nakita ko na may kasama syang iba.

“Is he… Your new partner? Tatlong buwan lang tayong di nagkita at nagsawa ka na agad sa’kin?” Palusot ko pang tanong para di nya mahalatang narinig ko ang mga pinag-usapan nila at para din iisipin nyang kakarating ko lang at di agad nagpakita.

“No, you’re enough for me, so why would I find another partner, hmnn?” Malambing nyang tugon na parang walang ginawang kasalanan. Takte! Pa enough² pa syang nalalaman eh kitang-kita ko nga sya kanina eh!

Kinontrol ko nalang talaga ang sarili ko at maging ang panginginig ng kamay ko ay pinigilan ko.

I need to stay calm!

Nagulat pa ’ko dahil akala ko sasakalin nya ’ko. I act so defensive at naguluhan pa sya sa inasal ko.

Umakbay lang kasi sya sa’kin at parang magnobyo lang.

“I’m sorry” sagot ko bigla at tumango lang sya.

“Sooner or later, I will get the highest position to my dad’s company. And we can get married after that” sabi nya pa na akala nya ay patay na patay pa rin ako sa kanya.

I heard it from him thousand’s times. Nagsawa na ’ko sa puro salitang binibitawan nya na papapakasalan nya ’ko. Pero ngayon ay di na ’yon ang gusto ko.

“Ben… Why can’t we just live a normal life. Spending time together ’till we go older, no—” magmamaang-maangan na naman sana ako pero di nya ’ko pinatapos at sinabi na naman ang paulit-ulit nyang rason.

“Stop, you know I want more money before I settled”

Napaduko na lang ako sa tinuran nya para mas mapaniwala syang wala akong nalalaman sa pinag-usapan nila kanina. And as I expected… He will say it in front of me na kailangan nya muna ng maraming pera.

Well, muka naman talaga sya ng pera takte!

“Your assets is enough to live a fancy life Ben. Plus, I can ask my father to give some shares if we’re already married” pakikitungo ko sakanya. Sinabi ko pa talaga na to live a fancy life kahit na alam na alam kong lubog na utang ’tong si Ben dahil sa sugal.

“No, You have no idea how much money and assets my dad’s company has. And that’s what I want” pangangatwiran nya.

“And you’re willing to kill you dad, para lang d’yan?”

Nanlaki ang mga mata ko ng madulas ako sa pagsabi.

Di ko na napigilan ang sarili ko at naisumbat ko ’yon sakanya. I gulp as I said it. Maging sya ay di rin inasahan ang lumabas sa aking bibig.

Pero siguro mas mabuti rin ’yon. Para matauhan sya sa ginagawa nya at sumusobra na sya!

Ni maski ang isang mabuting tao ay pinaglaruan namin. I played Von’s heart just for him… Pero anong nangyayari ngayon? Ako pa ang naipit taena!

And what he did now is wrong.

This is not right anymore… Kung di ako papalag… Madadamay ang inosenteng si Von na walang ibang ginawa sa’kin kundi…. mahalin ako. Kung mamatay ang dad nya ay di ko alam kung ano ang susunod na plank ng lalaking ’to. Baka malagay pa sa peligro ang buhay ni Von kung di ko sasabihin sakanya.

Di pa rin rumesponde si Ben ngayon at gulat pa rin sa sinabi ko kanina na alam ko ang pagpapatay nya sa dad nya.

“How did you know?” Mahinahong tanong niya pero namimilipit na ’ko sa sakit ng sobrang higpit ng kapit ng kamay nya sa pulsuhan ko.

“B-ben nasasaktan ako”

Sa inasal nya ay tinago ko sa likod ko ang selpon ko. Nakita nya pa ang aking ginawa kaya alam kong nabigyan ko lang sya ng ideya na nakuhanan ko sila ng bidyo.

“Give me your phone” utos nya sa’kin pero nagpipigil pa ito sa galit. H-he love me, so he won’t do anything to me, right?

Sa totoo lang ay sobrang kaba ko na ngayon at di na alam ang gagawin. Nagpupumiglas ako para mabitawan nya ang kamay ko pero di talaga kaya. He’s holding me so grip and tight!

Napahiyaw pa kaagad ako sa sakit ng sabunutan nya ang buhok ko. Muntikan pa akong mapaluhod sa sobrang sakit. And I’m too weak! I was born weak kaya napatulo nalang ang luha ko.

But that doesn’t mean ay sumusuko na kaagad ako.

Nakikipag-agawan talaga ako sa kanya at ginawa ang makakaya ko para di mapunta sa kanya ang selpon ko. That’s the only proof I have kapag may mangyaring masama sa dad nila ni Von.

I need to tell Von. I need to tell him what was his stepbrother plan.

Buhay ng dad nila ang nakataya dito!!!

Tinatagan ko ang sarili ko. Tiniis ko ang sakit. Tinadyakan ko na sya pero naabutan na naman nya ako at sinabunutan ang buhok ko.

I want to cry… But this is not the right time.

“I SAID! GIVE. ME YOUR. FUCKING. PHONE!” Sa sigaw nya ay pumatak lang ang luha ko.

“N-no” ako na napaluhod pa rin sa sakit ng pagsabunot sa buhok ko.

“Ben please”

Niyakap ko pa isang hita nya ng akmang patatayuin nya ’ko at susuntukin. I’m afraid na baka suntukin nya ang tyan ko.

“Wag” angal ko para di nya ituloy kung may plano man syang saktan ako.

“B-buntis ako” pag-aamin ko.

Sa sinabi kong ’yon ay dama ko ang pagkabigla nya. Binitawan nya nga rin kaagad ang pagkasabunot sa buhok ko at mahinahon akong pinatayo.

He’s now acting like he cared for me and hold me so gently.

“I’m pregnant Ben. Please don’t hurt me” ulit ko sa kanya.

Di pa rin ito makapaniwalang hinawakan ang kamay ko. He’s shock dahil don sa sinabi ko.

“M-magkakaanak na t-tayo?” Nauutal pero mahinahong tanong nya. Dama ko pa ang pananabik sa kanyang mukha na sabihin kong oo, pero napalitan iyon nang wala syang nakuhang sagot.

Di ako rumesponde sa tanong nya at nagbago na naman ang pakikitungo nito.

“Sinong ama?” Tanong nya na parang pinagdududahan ako.

“Tang*na Aiden! Sumagot ka kung sino ang ama ng dinadala mo!” Sigaw na naman nya sa’kin at napalingo-lingo lang ako.

Mas natakot ako. Di ko alam kung tama ba na sinabi ko sa kanya ang pagbubuntis ko. My hand is now shaking and sweating. I don’t know what to fucking do anymore. Sobrang natatakot na ’ko.

Kung titigan nya lang ako ngayon ay parang may balak syang gawin sa’kin.

“If that child is not mine, it is better that he will not born” kita ko pang may bubunutin sya sa likod nya at di na mapakali ang utak ko.

“No!”

Sa sinabi nyang ’yon ay naalerto ako. Sa sobrang gulat ay siniko ko ang tyan nya. Nong namilipit at napaduko na sya sa sakit ay sinipa ko pa ang mukha nya dahilan para matumba sya sa lupa.

Tumakbo na ’ko. Hinawakan ng isang kamay ko ang tyan ko habang tumatakbo ako patungong kotse.

The moment I came in my car ay deritso kaagad akong nagpatakbo.

Mabilis akong pumasok sa kotse ko at paharurot itong pinatakbo. I don’t care if I’m not following the speed limit in this area. All I want is to escape. All I want now is to go far and be safe.

Alam kong sinusundan nya ’ko. Alam kong may plano syang gawin para lang makuha ’tong tanging ebidensya na nasa selpon ko at posible pang may gagawin para mawala ’tong nasa tyan ko. Matapos kong masaksihan kung ga’no sya karahas para lang makuha ’tong dinadalang tao ko ay di na ’ko mapakali. Di ko lubos maisip na kaya nyang gawin ’yon.

I looked at the side mirror. I panicked when I saw that black car is following me. Medyo malayo-layo pa sya kaya di pa ganoon ang kaba. I just need to keep distance until makaabot ako syudad.

Piste kasi! Sana pala di ko na sya sinundan. Sana pala ay sa condo ni Von nalang ako pumunta bweset!

Sa sobrang layo ng pagsunod ko sa kanya ay di pa naging maganda ang nangyari. It’s almost 12 in the midnight at wala ng katao-tao sa mga daan.

Kinakabahan ako oo, pero tinatagan ko loob ko. I need to stay calm.

Halos mga isang oras din akong nagmamaneho ng walang preno-preno. I need to get on police station as soon as I could.

Tinignan ko ulit sa side mirror at mabuti na malayo-layo pa rin sya. Habang mabilis na nagmamaneho ay bigla kong naisip ang kapatid ko. Kanina pa siguro ang dating nya sa apartment dahil plano nitong bisitahin ako. Sigurado akong nag-aalala na ’yon sa’kin.

Pasimpleng kinuha ng isang kamay ko ang phone ko.

Mabilisan kong binasa ang mga text messages nito na di na halos tumitingin sa daan.

[I’m already here in your apartment, brother] - 7:25 pm.

[When will you come home brother?] - 8:57 pm.

[Wala kang sujo? Haisstt! medyo malayo-layo pa naman ang 7/11] - 11:16 pm.

He’s maybe on city or pauwi na sya sa apartment?

Mabuti rin na nandito ang kapatid ko upang mahingan ko ng tulong. Sa totoo lang ay nagpapanick na ’ko. Di na ako halos makapag-isip ng maayos. At tamang-tama na mas maalam ang kapatid ko kaysa sa’kin kaya pwede ko siguro syang mahingan ng tulong sa pagkakataong ’to.

Sinubukan ko pang kontakin ang kakambal ko habang ang isang kamay ay nagmamaneho pa rin ng kotse.

Nakailang call na ’ko pero di nya sinasagot. Nag ri-ring naman phone nya. Siguro iniwan nya lang sa apartment? Gosh!

Binitawan ko nalang kaagad ang selpon ko at mas tinuon sa daan ang atensyon.

Di pa rin ako mapakali.

Nandyan pa rin sya na sumusunod sa’kin.

I drove with a full speed to increase the gap between my car to his. Pero mas lumalapit lang ito.

Pinaharorot ko na talaga ang sasakyan ko lalo pa’t may mga nakikita na ’kong mga bahay dito. Mga isang kilometro na lang din at apartment ko na.

Walang tigil habang balisa pa akong lumingon-lingon sa sasakyang nakasunod sa’kin. I’m so scared of what was about to happen.

Sobrang kaba ko na biglang nakalapit na sa kotse ko ang sumusunod sa’kin. Halatang babanggain nya ang sinasakyan ko ngayon kaya deritso akong lumiko sa pagmaneho.

Sa dulong pagliko ko ay gulat na gulat pa ’ko ng makitang may tao palang naglalakad sa gilid. Sa kasamaang pagkakataon… Ay nabangga ko.

Di ko inaasahang may mabangga ako!

I checked my belly at wala namang nangyaring masama sa tyan ko.

Binalik ko kaagad ang atensyon ko sa harapan ng kotse ko.

Natatakot pa kaagad akong lumabas sa kotse. Nakabangga ako! Jusko! Takot na takot ako dahil sa bilis ng takbo ko ay medyo malayo-layo ng inabotan nong nabangga ko.

Buhay pa ba?

N-napatay ko ba?

M-mamamatay tao na ba ako?

Oh gosh!

Lumihis ng daan ang sumusunod sa’kin pero di ko na ’yon binigyan ng pansin. My full attention is now on the guy I just hit.

May mga tao na ring tumitingin at nagsilabasan rin sa kanilang mga bahay kahit na mag-aalas dose na.

Tamang-tama na may pulis agad na lumapit. He’s even familiar to me dahil mukang nakapunta na sya sa bahay at nakausap ng dad ko.

Bumuntong hininga ako para kahit sa ganon ay di ako mabaliw sa kaba.

Paglingon ko sa side mirror ay nandon pa rin si Ben pero di na sya nakakotse. Wala na ’kong paki don dahil nabaling na ang pinagmumulan ng kaba ko.

Bigla pang nagsilabasan ang mga luha ko out of guilty dito sa nangyari.

Dahan-dahan kong binuksan ang pinto ng kotse at nanginginig sa takot na lumapit don sa nabangga ko.

Nagdadalawang isip pa ’ko kung lalapitan ko ba. Iba na ang mga titig sa’kin ng mga tao na mas lalong nagpapanginig sa kamay ko.

Inipon ko lahat ng lakas ng loob at sinubukang lapitan. Napalunok laway pa ’ko bago ko pa naisipang tignan.

When I looked at the guy I just hit… My eyes went big and my mouth drop. Di ko alam kung ano na ang nadarama ko dahil sa naghahalong emosyon.

Kusang nagbagsakan ang mga tuhod ko maging ang mga luha sa aking mga mata. Di ko inasahan ang nangyari. Di ko akalaing sa lahat ng mabangga ko ay sya pa. Sinubukan ko pang hawakan ang kamay nito pero pinigilan na ’ko ng pulis na narinig ko kaninang kausap ang dad ko.

Nagpumilit ako. Gusto kong magwala… Gusto kong magwala kahit na ako naman ang may kasalanan…

I was so terrified when I saw my twin brother is on the floor full of blood.

“A-austin!” Sambit ko sa ngalan nya.

“B-brother” tawag ko ulit at nagsibagsakan na ang mga luha ko.

“B-brother!”

Nanginginig na ang tuhod ko at halos mahihimatay ako.

Di ko sinasadya.

Di ko sinasadya.

Brother di ko sinasadya.

Pilit ’yang pumapasok sa isip ko na hindi ko sinasadya.

My brother came here dahil sabi nya sa’kin ay aalagaan nya ’ko at sasamahan pero ano ’tong ginawa ko?

I’m sorry…

I’m so sorry.

Todo iyak na’ko at akmang bubuhatin ang kapatid ko pero pinigilan talaga ako ng mga police. May mga kasamahan na rin kasing dumating at sila ang pumipigil sa’kin. Halos sikuhin ko pa sila dahil kailangan kong ipagamot ang kapatid ko pero nilayo lang nila ako at di hinayaang makalapit.

Nagtataka pa ’ko kung bakit di man lang sila kumilos at nagmadaling dalhin sa hospital. I was shouting at them as if they’re the one who accidentally hit my brother. Nanlilisik pa ang mga mata kong tinignan ang isang pulis na kakilala ng dad ko.

Nagwawala na ako rito kung bakit di sila kumikilos. Ano pa ba ang hinihintay nila?

Napahawak nalang ako sa tyan ko ng medyo sumakit iyon.

Nakita ko ang police na kakilala ni dad na nakatingin rin sa’kin.

Lumapit sya sa’kin at may sinabi.

That moment… I was so guilty at halos mabaliw sa kakaisip ng mga pangyayari.

That police guy just tapped my shoulder and said… My Twin brother is already dead.

I killed my own brother.

Because of me, he died. Kasalanan ko ang lahat.

It’s my fault!

It’s my fault!

It’s my fault!

And I will never forgive myself for what happened.

To be continued…

One chapter nalang sa flashback at balik na tayo sa continuation nila ni Von at Aiden haha!

Next chapter will also explain how they twisted its life.

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 27

Note:

This chapter is still part of flashback. Medyo madali ang pangyayari dahil ang mga

importanteng

naganap

na lamang ang aking

sinulat

at para matapos na ang flashback session haha!

---

“Brother! Gusto ko paglaki natin, pareho lang din tayo ng magiging asawa” pabirong tugon ko sa kapatid ko kaya’t nakita ko kaagad kung pa’no nagbago ang timpla ng mukha nya at inaasahang seseryosohin nga ng kakambal ko ang sinabi ko.

Ang bata² pa namin tapos ito na agad ang pinagsasabi ko haha! We’re still 8 years old but the way he handle what I said is like he’s an old man already and so serious when it comes to this matter.

“Luhhhhh! Di naman pwede ’yon brother” sita nya sa’kin at napapangiti lang ako dahil sa gusto kong asarin ang kapatid ko.

Di naman talaga pwede ’yon. Di porket magkapatid kami ay pwede na kaming magkaroon ng parehong partner pagdating ng araw. ’Tsaka pansin ko na ’to sa brother ko na straight guy sya kaya alam kong pagdating ng araw ay babae ang mahahanap niya at lalaki naman ang sa akin kaya malabong pwedeng mangyari ang gusto niya.

“Diba twins naman tayo, so pwede na rin ’yon” pabiro at depensa ko na namang sagot at pinagpipilitan ang gusto. Jusko! Ang bata pa nga namin pero ito na pinag-uusapan jusme!

Napatingin nalang ako sa kakambal ko. Ewan ko kung saan sya nagmana pero ang seryoso nya sa mga bagay-bagay . Sa mga tingin niya ngayon ay alam kong di sya tumatanggap ng biro na ganon kahit na malabo naman talaga na pareho lang kami ng magiging partner namin pagdating ng araw.

“Ang bata-bata pa natin brother para sa mga ganyan. Natapos mo na ba ang assignment mo?” Sa tanong nyang ’yon ay napalingo-lingo nalang ako nagpapahiwatig na di ko pa natatapos.

Napasapol nalang din sya sa noo. ’Tong kakambal ko talaga, di madadala sa biro wews! ’Tsaka ako naman dito na kung ano-anong iniisip pero di pa pala tapos don sa assignment ko haha!. ’Tsaka ang kulit ko talaga… Sobrang kulit ko pagdating sa kakambal ko …

As in! Sya talaga paborito kong inaasar.

Di pa ’ko tumigil sa kakasabi sa kanya na sana pareho nalang kami ng mapapangasawa paglaki namin para naman di na gastos sa kasal diba? ’Tsaka ayaw ko rin mahiwalay sa rwin brother ko ehhhh!

Masyado nya ’kong sinasanay na nadyan sya palagi sa tabi ko.

Sa kadaldalan ko ay mahina nya pang tinulak ang noo ko gamit ang daliri nya dahilan para maiyak ako.

“You hurt me, brother” pag-iyak ko na malakas na ang pagtulo ng aking luha.

“I’ll tell dad that you hurt me” sabi ko pa at tatayo sana.

“Woah! Don’t tell dad please. I’m sorry brother, I’m sorry”

He is now blowing my forehead para daw di na sumakit kung saan nya ’ko sinaktan kanina.

“I’ll give you candy if you promise me not to tell dad” saad nya pa na nakaagaw ng atensyon ko.

“R-really?” Patanong ko.

“Wow! You have so many candies brother”

Nagulat kasi ako ng ilabas nya sa bulsa nya ang siguro mga sampong candy at nilagay pa sa mesa namin ngayon.

Nagtaka pa ’ko kung sa’n sya galing nyan eh di naman bumibili sina mom at dad ng candy at nag stock sa ref. ’Tsaka di rin kami pinapalabas ng bahay kaya pa’no sya nakabili nyan.

“Shhh, kuya Jordan gave it to me. Be quite before dad hear us” pag-aamin nito.

Napatango pa nga kaagad ako. Palingon-lingon pa kaming dalawa ng kakambal ko.

At palihim na nga naming kinain ’yon habang ginagawa namin ang assignment namin.

---

Tumutulo nalang ang luha ko habang iniisip ang ilang mga pangyayari namin noong mga bata pa kami.

I miss him… I miss my twin brother… I miss him so much.

Mas lalong nanlalabo ang paningin ko dahil sa mga namumuong luha sa aking mga mata. Sumasakit ang aking dibdib sa mga alaalang meron kami ng kakambal ko.

He’s my twin brother, he’s my partner in crime, he’s my bestfriend… But now… He left me.

He left us already.

Apat na buwan na simula nong namatay ang kakambal ko.

Sa apat na buwan na ’yon ay di ko pa rin matanggap. Di ko pa rin lubos maisip na sobrang aga niyang umalis sa buhay namin ni mom at dad.

He died because of me. I accidentally hit him with my car that day.

Simula ng araw na ’yon ay bigla-bigla ko nalang naalala ang mga pagsasama namin ng kakambal ko.

Ang sakit lang kasi isipin… Dahil sa’kin ay nawala ang isa sa mga importanteng tao sa buhay ko.

At hanggang ngayon ay di ko mapapatawad ang sarili ko.

Napapunas na lamang ako sa mga luha ko at pilit na kinakalimutan ang nangyari sa’kin sa Pinas dati. Gusto kong kalimutan dahil di na ’ko pinapatahimik.

Kaya nga nagdesisyon sina mom at dad na tumuloy pa rin na umalis sa Pinas kahit na nandon ang puntod ng kakambal ko.

They want me to relax and forget for a moment of what happened lalo na’t buntis ako.

Masama sa baby ko ang palaging may iniisip na ganoon kabigat.

Pero kahit ano pang ang gawin nila ay di mawala-wala sa isip ko ang nangyari. I’m hunted with my conscience.

Konsensya ang lumalapit sa’kin. Konsensya sa nagawa ko.

I know my parents is dissapointed on me. Alam kong galit sila sa nagawa ko dahil napatay ko ang isang anak nila.

Pero pinipigilan lang nila ang sarili nila alang-alang sa pagbubuntis ko. They’re considering my pregnancy para di nila ako mabigyan ng masasakit na salita lalong-lalo na nong unang araw na nasagasaan ko ang kapatid ko.

Even though that was 4 months ago, the pain is still here.

We are now in states. Wala na akong kontak pa ni Von o kahit ng sa demonyong Ben na ’yon. Nawala na ang paki ko sa kanila. I don’t know what happened to them after that and I don’t want to know it too. Hinayaan ko na sila. Wala na akong paki pa.

Ni hindi ko na alam kung saan ang phone ko at di na rin naman ako gumagamit ng gadgets.

“Aiden!” Gulat nalang akong napalingon sa kung saan nanggagaling ang boses.

“Bat mo sinasaktan ang sarili mo?!” Sa sinabi ni Mom ay nagtaka pa ’ko kung ano ang sinasabi nya.

Nang mapatingin ako sa kamay ko ay nakakuyom na pala ako samantalang nandon ang kutsilyo sa gitna ng mga palad ko. Ngayon ko lang nadama ang hapdi sa aking kamay na nasita na ako ni mom. Nasa kusina kasi ako ngayon na naghahati lang ng apple pero di ko namalayang umabot pa sa ganito.

“No, I didn’t” di ko pa pag-amin at tinago ang duguang kamay sa likod.

“Jake! Call your cousin” utos niya kay dad. Pinapatawag na naman nila ang cousin ni dad na psychiatrist dahil sa pag-aakalang ’yon lang ang makakatulong sa’kin sa tuwing may mangyayaring ganito.

“No!” Angal ko bilang salungat sa kanila.

Sinabi na sa’kin dati na nababaliw na raw ako. Oo, sa mga nangyari at sa nadarama ko bilang konsensya ay parang nabaliw ako. I keep seeing Austin as if he wasn’t dead. Minsan at bigla nalang akong nag bre-breakdown dahil sa mga naalala kong pangyayari kung pa’no ko sinagadaan ang kakambal ko.

Nababahala na rin sila sa medyo pagkabaliw ko at kailangan ng double ingat na sa pagbabantay dahil baka raw may gagawin ako bigla sa tyan ko.

Minsan ay nasasaktan pa ’ko kapag pakiramdam ko ay wala na silang tiwala sa’kin at baka raw ay pati ang anak na nasa tyan ko ay saktan kk

But I’m still not that crazy for fuck sake!

I’m still in sane! I still know what I’m doing!

I still know my mistakes…

“Ibigay mo sa’kin ’yan Aiden” pautos naman na saad sa’kin ni dad. Agad kong sinunod si dad.

Para pa akong mamatay tao dahil sa maraming dugo sa kamay ko. Nang lumapit sila dahil baka pagalitan ako ay agad pa ’kong umiyak.

“I’m sorry” paghihingi ko ng tawad pero iba na ang tinutukoy ko.

“I’m sorry mom, I’m sorry dad” ulit ko at sa mukha nila ay bakas ang pagkaalam nila kung ano na naman ang tinutukoy ko.

“I’m sorry if it’s because of me, my twin brother died” pagklaklaro ko.

Niyakap lang nila ’ko ng maluwag at parating sinasabi na di ko kasalanan kahit na kasalanan ko naman talaga.

Humahagulhol ako sa harap nila at sinalaysay na naman ang mga pagsasakit na nadarama ko.

Ganito na talaga ako simula nong may nangyari sa kapatid ko. Di na ’ko mapakali. Di na ’ko matahimik.

Parati na ’kong binabagabag ng konsensya ko.

I continue cried kahit na ibang-iba ang topic kanina pero ang naalala ko na naman ay tungkol sa yumaong kapatid ko.

I was so stress and sad right now. Feels like I’m having breakdown at di ko talaga kakayanin ’to.

“Aiden”

“Nagdurugo ka”

Pagtingin ko sa baba ko ay sobrang dami na ng dugo na nasa binti ko.

Napahawak agad ako sa tyan ko dahil sobrang nanakit ito. All of them now are panicked as they know what happens next.

Agad akong binuhat ni dad at nilabas sa bahay. Mabilisan ring sumunod si mom at sya ngayon ang kasama ko sa backseat ng kotse dahil si dad ang nagmamaneho.

Kinakabahan ako. Kinakabahan ako sa mga mangyayari. Para akong mahihimatay na makita lang na nagdurugo pa rin ako.

“Mom… ang baby ko” sambit ko na sakanya at di ko na alam kung ano ang gagawin.

7 months… I’m still 7 months pregnant pero sa palagay ko ay manganganak na ’ko. Ang layo pa sa kabuwanan ko jusko! I don’t think if my baby will survive!

Ayoko… Ayokong mamatay ang anak ko.

Namatayan na ’ko ng kapatid at ayokong pati ang anak ko ay mawala sa’kin.

At mabilisan nga akong dinala sa hospital. Ipinunta pa kaagad nila ako sa kaibigang doktor ni dad at sya ang nag check sa’kin.

He said na mukang mapapaaga nga ang delivery ko sa anak ko dahil daw sa sobrang stress at unhealthy nang pagbubuntis ko.

Umiiyak ako sa sinabi ng doktor dahil kasalanan ko na naman kung bakit naging ganito. Wala na akong gunawang tama at pati buhay ng anak ko ay pinapahamak ko.

I such a bad mother…

Hinayaan kong maging ganito ang kalagayan ng anak ko. Hinayaan kong maging ganito at nagung pabaya.

Punong-puno ng hinanakit at sinisisi na naman ang sarili ko.

They proceed to a cesarian process sa pagpaanak sa’kin. Pagkabukas pa ako nagising ng ginawa nila ang pagpaanak sa’kin.

Sobrang durog na durog ang puso kong makita na di pa ganoon ka form ang anak ko. Palihim akong humagulhol sa pag-iyak.

Why did I let these happened!

After I killed my twin brother ay malapit ko pang maisunod ang anak ko.

Pitong buwan palang ang pinagbubuntis ko pero nalabas na ang anak ko dahil sa kapabayaan ko.

Ang sama-sama ko!

My baby is on incubator dahil sa pabaya ako. Di ko inalagaan ng mabuti ang anak… Ang anak namin ni Von!

“I’m sorry my baby” pag-iyak ko nalang.

“And I’m sorry Von for not taking care to our baby” kausap ko sa hangin.

Mukang pagkatapos nang konsensya na natamo ko dahil sa kasalanan ko sa kakambal ay mukang madadagdagan na naman ’yon.

Sigurado akong 50 / 50 mag survive ang anak ko lalo pa’t naka incubator na ito. 

I’m so useless!

Wala na nga akong silbing kapatid!

Wala pa akong silbing ina…

Ilang oras na ang lumipas at naiwan akong mag-isa dito sa silid dahil sabi nilang magpahinga na raw ako.

Nagsabi rin kasi ako na kaii kong mapag-isa upang makapagpahinga ng maayos. Sumunod naman sila sa gusto ko kahit nong una ay nagpupumilit pa si mom na babantayan nya raw ako. Sa huli ay naiwan akong mag-isa sa loob.

And the moment that I’m alone here ay mas binabagabag ako ng konsensya ko. I was hallucinating again like I was at the scene when I hit my twin brother with my car.

Naalala ko kaagad ang narinig ko sa sinabi ng doktor noon kina mom at dad na nababaliw na raw ako.

Palagi nalang kasi akong umiiyak bigla dahil sa pangyayaring ’yon. Para akong may makikitang scenario at pilit inuukat sa utak ko ang pagkamatay ng kakambal ko.

And now… I’m seeing the scenario again… Of how I killed my twin brother.

Di na ’ko pinapatulog ng konsensya ko. Sobrang guilty na ’ko sa nangyari.

Napalingon ako sa isang pintuan ng makita na naman ang kapatid ko na malungkot lang akong tinitigan.

“A-austin” tawag ko sakanya.

Parang tunay ngang nababaliw na ’ko dahil nakikita ko na ang dapat di ko nakikita pa.

“Austin, I miss you already” sambit ko na nakatingin pa rin sya sa’kin na mas lalo lang nababahala.

Masakit pa ang pagkatahi sa tyan ko pero pinilit kong tumayo.

“A-austin” tawag ko na naman sa kapatid ko. Pilit ko syang nilalapitan pero sa paningin ko ay mas lalo lang syang lumalayo.

“Austin I’m sorry” saad ko at saka binuksan ang isang pinto patungo sa terrace ng hospital room na ’to. Ibang desinyo kasi ang meron dito sa hospital sa states kaya may maliit na terrace sa bawat room.

Napapahawak pa ’ko sa dingding dahil nahihirapan akong maglakad. Pinilit ko ang sarili ko dahil pakiramdam ko ay ito na ang huling makikita ko pa ang kapatid ko.

“Austin… Galit ka ba sa’kin?” Kausap ko sa kanya na ngayon ay nakikita sa may dulo ng terrace. He just smiled and I miss that!

Nilapitan ko kaagad sya. Akmang hinawakan ko ang kanyang kamay pero niyakap ako nv kapatid ko. Umiiyak ako oo. Dahil para ko lang inamin sa sarili ko na nababaliw na nga ako.

“Don’t be sad, Brother” pagtatahan nya sa’kin.

Ever since we are kid… Sya na talaga ang palaging nagkokomfort sa’kin. Parang sya na ang timatayong kuya sa aming dalawa.

And that makes it hard for me. Palagi syang nandyan kapag may pinagdaanan ako. Nakakapanibago lang dahil wala na sya rito.

“I’m not blaming you for what happened, brother” he then tapped my back feels like he was comforting me.

“As you can see” he paused.

“I’m here. I’m always here” dugtong nya bago ako mapatingin sa sarili na parang tanga na niyayakap ang sarili at makitang wala naman dito ang kapatid ko.

“No Austin… You’re not here…” Saad ko.

Humagulhol ako sa iyak. Mag-aapat na buwan na ang nakalipas mula nong nasagasaan ko ang kapatid ko pero parang kailan lang nangyari. Nandito pa rin ’yong sakit.

Ilang buwan na ’kong naghihirap. I’m suffering with all these pain ang guilt. I’m so tired!

Di ko na kayang dalhin pa ang konsensya na dati pa ang binabagabag ako.

Sa mabilis na pagdesisyon ay may naisip ako para di na ’ko mahirapan pa.

Ayoko na.

Suko na ’ko sa buhay.

Maybe killing myself is a solution so that my pain will fade forever.

Di nagdalawang isip.

Di kinabahan.

Di nagsisisi sa aking ginawa ngayon.

Buong loob akong tumalon sa may terrace. I want to free myself from this guilt.

I jump from 3rd floor till the ground.

Parang di ko maramdaman ang katawan ko ng mahulog na ako sa lupa. Unti-unti nang nanghihiloy ang mga mata ko pero pinilit ko munang di ito ipikit.

Napatulala nalang akong tinitignan ang nasa taas.

“I’m sorry” patuloy kong sambit at tawag sa ngalan ng kakambal ko.

Di ko sinasadya ang pangyayari.

I swear I didn’t mean it.

“I’m sorry Austin” ulit ko na naman at walang katapusang paghihingi ko ng tawad sa yumaong kapatid ko.

“I’m sorry” ako na nahihirapan ng huminga.

“I’m s-sorry…. I’m…”

Nakailang ulit na ’ko saad ’yon para sa kakambal ko. Sobrang bigat na rin ng mga mata ko

At wala sa sarili ko nalang sabi na humihingi na naman ng tawad pero nagkulang na ang sinabi ko.

Nagkulang na ng salita dahil sa sakit ng ulo ko ngayon.

Instead of saying that I’m sorry Austin…

I said a words that also changed my mind to think that…

“I’m… Austin” huling salita na lumabas sa aking bibig at don na ’ko nawalan ng malay.

(END OF FLASHBACK)

---

And that’s how I forgot my memory. Dahil sa sobrang konsensya ko ay naisipan kong magpakamatay nalang din noon. Di ko na kasi kinaya dahil guilting-guilty na ’ko kahit di ko naman sinasadya. It was still my fault why my brother is dead. Hanggang ngayon na naalala ko ang nangyari ay di na naman ako mapakali. Unting bumabalik na naman ang dinaramdam kong konsensya dati na akala ko ay natatakasan ko.

I thought I’m already free from that pain… But here I am again… Feeling the guilty of what I did.

At dahil nga sa nangyaring pagkahulog ko ay nawala ang ibang memorya ko lalong-lalo na sa katauhan kong ako si Aiden. Ang tanging natirang mga alala ay ’yong mga pagkakataong kasama ko si Austin. And because that’s the only I remember, so I thought I am really Austin.

Namuhay ako bilang Austin at nakalimutan ang tunay kong pagkatao. Dalawang taon ang pamumuhay ko sa katauhang di naman ako.

And dad need a long explanation for me!

Bakit nila tinago sa’kin ang katotohanan. Bakit di nila ako tinama sa maling mga naaalala ko. Bakit nila hinayaang mamuhay bilang Austin.

Tinago nila sa’kin ang totoo!

Napahawak pa ’ko sa tyan ko dahil na s-stress ako ngayon. Sobrang nananakit la rin ang ulo ko dahil sa mga alaalang pumasok ngayon sa utak ko.

And that time I hold my tummy, I remember something that I also forgot for two years ago. 

M-my b-baby!

My first baby!

S-san nila dinala ang anak ko.

I keep myself calm but deep inside, I am panicking with a heavy thought kung nakasurvive ba ang anak ko dati.

Sa paglabas ni Von sa silid para sundan ang doctor ay inabot ko kaagad ang selpon ko at tinawagan sina Mom at Dad.

It’s a video call in messenger at medyo matagal pa silang sumagot kaya naiinip ako.

The moment Mom answered my call, I immediately asked what I need to ask without even greeting them.

“Mom” tawag ko sa kanya at hahanapin ko pa sana si dad pero di ko nalang tinuloy. Sya nalang ang tatanungin ko dahil alam kong alam nya rin ang ’to.

“Yes baby boy?” Mahinahong tugon nya pa na may malapad ang ngiti. Naninibago siguro ito dahil ako mismo ang tumawag di tulad ng dati na naghihintay lang sa contact nila.

“Tell me the truth” seryosong usisa ko sa kanya dahilan para kumunot ang noo nito.

“W-what truth do you mean, Austin?” Napapikit pa mga mata ko ngayon dahil ako naman ang naninibago kapag tinatawag sa ngalan na ’yan.

“Stop calling me Austin, Mom”

Sa sinabi kong ’yan ay naguluhan sya sa tinuran ko. I just smiled dahil mukang wala rin talaga silang plano na sabihin sa’kin ang totoo. Kung di ko lang naalala ngayon ay patuloy pa rin akong nasa katauhan ng kapatid ko.

“I remember it already” pag-aamin ko sa kanya. I saw mom covering his mouth. Di nya siguro inasahan ang sinabi ko at napatingin pa sya sa likod nya kung saan nandon si dad.

“A-aiden” nauutal nyang tawag sa’kin na may namumuong luha na sa kanyang mga mata. Tumango lang ako ng sambitin nya ang aking tunay na ngalan. It’s been so long when they called my real name.

Magtatanong pa sana sya ng kung ano-ano pero inunahan ko na at binago ang daloy ng pag-uusap.

“My baby survive that time, right?” Tanong ko na nagsusumamong sumagot sya nang “oo”

Di rin kasi ako sigurado dahil bukod sa pagkaalala ko ay wala akong nakikitang bata na nasa bahay. Natatakot ako kung nakasurvive ba ang baby ko nong pinanganak ko sya kahit na di pa kabuwanan ko dahil sa aking kapabayaan.

“My baby is not dead, right?” Pumapatak na ang luha ko sa pagtatanong ko. I want mom to say “yes”. I want mom to say that my baby is safe…

Pero nawalan ako nang pag-asa sapagkat di man lang sya umimik.

“Where is he?” Patuloy kong pagsusumamo na sana ay buhay ang baby ko.

Unang anak namin ’yon ni Von. At sa kapabayaan kong pagbubuntis ay nasawi.

My hand turned into fist as I’m so angry of my mistakes in the past.

“I’m sorry Anak”

Napatingin kaagad ako kay Mom sa tinuran nya. I can sense the guilty inside dahil rin sa pagtatago nila sa’kin sa totoo.

I maintain the eye contact as if mom is hidden something from me.

“I’m sorry kung di namin agad sinabi ang totoo” ulit nyang paghihingi ng tawad.

Kita ko pa syang may nilingon sa likod.

“J-jake” rinig kong nauutal na tawag ni mom kay dad.

Di lang nag isang minuto at nagpakita rin ito.

Si dad naman ay walang kaalam-alam na lumapit na may kargang bata.

The moment I saw dad holding someone on his arms while a baby boy is sleeping… Many thoughts really comes on my head and I want to ask…

If that kid… Is my first child?

’Yon ba ang anak namin ni Von?!

To be continued…

Yeyy! End of flashback na! Balik na tayo sa kaharutan nila ni Von at Aiden?/! HAHA!

Pero syempre, di rin papaawat ang ating feeling peborit na character na si Ben WHAHA!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 28

“I have something to ask you, Ali” Tanong nya at pag-aagaw atensyon.

“What?” Mabilisang sagot ko rin na nakayakap lang sa unan ko at di pa tumitingin sa kanya.

“Tell me the truth” saad ni Von kaya napatigil kaagad ako at dahan-dahang humarap sa kanya.

“Bakit ka umalis nong gabing ’yon?” Sa unang bungad nya palang sa’kin ay di ko na masagot-sagot. Dumuko lang ako at di alam ang irarason kay Von ngayon.

“ ’Tsaka di naman don ang papuntang bahay niyo diba?“ Pangkokorner nya pa sa’kin para mapaamin talaga ako.

“How did you know?” Pag-iiba ko. I want to know kung pa’no nya nalaman na don ang daan ko ng kotse. Kasi imposible namang bigla nalang kaming nagkasalubong ng kotse non diba?

“I put some tracking in your car” pag-aamin nya bilang pag-aagaw atensyon nya naman.

“Without my consent?” I confronted him.

“Sorry” tanging tugon nya lang.

“Pero bakit nga? May lakad ka ba non?”

Lumingo-lingo ako sa pagtatanong nya. Di ko alam kung sasabihin ko ba na ginugulo ako ng stepbrother nya o hahayaan nalang ang insidenteng iyon.

Di ako umimik. Di ako sumagot sa mga tanong nyang di ko naman alam ang irarason.

Haisstt!

Heto na naman ako sa pagsesekreto ko sa kanya. I’m too confused with my own self too.

Gustong-gusto ko na rin magsumbong pero di ko nga alam kung pa’no sisimulan sa kanya. And I know Von will have so many questions. And I’m still not ready for it.

Sinabi ko nalang na may inihatid lang ako patungo sa bahay ni Dennis nong gabing ’yon. Wala na rin naman syang maraming tanong pagkatapos non pero halata sa mga titig nya na parang napapansin na may iniisip na iba.

Nagpaalam na lang din sya pagkatapos at bibili pa sya ng makakain namin.

Naiwan ako rito mag-isa rito sa condo. Iniisip ko na naman ang bata na nasa mga bisig ni dad kanina. I’m still too stunned to speak. Kahit kanina nong nasa kotse ako nong nakalabas rin kaagad ng ospital at nag biyahe na papunta dito sa condo nya. Ang tanging nasa isip ko lang ay ’yong bata.

Di pa rin talaga ako makapaniwala.

Kaya pala lalagi nalang silang nagbabakasyon don sa states. Kung uuwi man sila rito ay mga isang buwan lang din at babalik ulit at ang tagal pang umuwi.

Inaalagaan pala nila ang anak ko don sa states at nasa bahay ng grandma ko.

Pinaliwanag na nila sa’kin kung bakit nila nilayo ang anak ko. ’Yon daw kasi ang payo ng doktor na mas makakabuti raw ’yon dahil… Dahil baka masaktan ko mismo anak ko nong mga panahong ’yon dahil nababaliw na ’ko.

At dahil nga nagkaamnesia ako kaya mas mapapadali raw ang pagiging healthy and peace of mind ko kung aalisin ang mga magpapaalala sa’kin sa past ko.

Actually naintindihan ko naman dahil grabi rin ang pinagdaanan ko non. Di naman talaga amnesia ang nangyari. ’Yong para bang sa sobrang guilty sa nagawa ko ay parang mas ginusto ng body system at brain ko na tumayo sa katauhan ng kapatid ko, na akala kong ako si Austin para matakasan ko ang konsensya ko sa nangyari.

Ngayon na naalaa ko na ang totoo ay nandito pa rin ang konsensyang aking nadarama para sa kapatid ko. Feels like I’m having break down again pero mas tinibayan ko na ang sarili ko. Ayokong magpadala na naman ako sa emosyon ko at baka maapektuhan ang bagong pinagbubuntis ko ngayon.

’Tsaka isa la sa inaalala ko ngayon ay si Von.

Di ko alam kung pa’no ko sisimulan na sabihin ’to kay Von.

I don’t know how to explain it to him na hindi maguguluhan.

Ang dami kong dapat sabihin sa kanya pero baka di nya masagap ang lahat. And it’s too complicated!

Ni wala akong alam kung pa’no ko uumpisahan.

’Tsaka baka magulat nalang sya kapag pinakita ko sa kanya ang dating anak namin.

Nakausap ko kasi sina mom at dad. Uuwi raw sila in 3-4 weeks at dadalhin nila ang anak namin ni Von.

Napahingang malalim nalang ako ngayon at sinasanay ang sarili kung pa’no sabihin sa kanya. Hanggang sa lumipas ang mga oras at nakadating na si Von at kumain na kami ng pananghalian.

---

“Ali” tawag nya sa’kin bilang agaw atensyon sa pagmumuni-muni ko.

“Hm?” Simpleng sagot ko at saka tinuon ang tingin kay Von. Deritso ang lakad nya patungo sa’kin at umupo sa kama.

“Gusto mong mangga?” Pag-iiba nya.

Napangiti na lamang ako sa tinuran ni Von. Eh dahil nga unexpected ’tong pagbubuntis ko at magkakaanak na kami kaya sigurado akong parati na ’tong magtatanong kung ano gusto ko kainin.

Lumingo-lingo lang ako bilang tugon na ayaw ko.

Kita ko pa syang napaisip-isip at mukang magtatanong na naman.

“Chocolate gusto mo?”

Ngumuso lang ako sa tanong nya. Parang wala rin ako sa mood kumain ng matamis sa araw na ’to.

Napataas-taas lang ang kilay ni Von bilang pahiwatig na naghihintay sya sa sagot ko.

Napalingo-lingo ulit ako sa pangalawang tanong ni Von.

Ganon rin ang sagot ko sa kanya, wala ako ganang kumain kung ganito karami ang masalimuot na naalala ko.

“Lumpia?”

Napasapol nalang ako sa noo ko dahil parang ayaw nya ’kong tigilan hanggat di ako makakakain ng kung ano mang gusto kong kainin.

“Still no” I simply replied.

Isang oras pa mula nong nag lunch kami tapos papakainin na naman nya ’ko? Tskk!

Tinalikuran ko nalang ito at niyakap ang unan.

“Ano ba gusto mo kainin?” Pagkausap na nya naman sa’kin.

Di ko na sinagot si Von. Ni hindi ko na nga sya binalingan ng tingin dahil parang nang-iinis lang ’to eh.

Ipipikit ko na rin sana ang mata ko pero napansin kong humupi ang kama at naramdaman kaagad ang mainit na hininga ni Von sa aking tenga.

“Ako… Gusto mo?” Bulong nya sa’kin na ikinamulat ko. Nang humarap ako ay nakita ko lang syang kakaiba kung tumingin.

Maging ako ay napangisi lang sa kanyang tanong.

“Hubad ka” utos ko sa kanya. Di nya inasahan ang aking tinuran at medyo napaisip pa kung nagbibiro ba ’ko o hindi.

“S-seryoso?” Parang panghihingi ng tulot nya sa’kin bago namin gawin. Tumango lang ako at agara nya rin akong hinalikan.

Of course I responded to his kiss. It started with soft then become deeper and deeper. Naghahalo na ang laway naming dalawa at naamoy ko na ang mabango nyang hininga.

Akmang idadapat ko ang kamay ko sa pulo nya para sana hubarin ito pero pinigilan nya ang kamay ko.

“Ali?” Parang patanong nyang tawag sa’kin na di sigurado na may bumabagabag ba o wala.

Tinignan ko lang sya mata sa mata bilang paghihintay sa sasabihin nito.

“Ahmm ano kasi…”

“Hindi ba masasaktan si baby kapag pinasokan kita?” Dugtong nya at napapakamot pa ang isang kamay nya sa batok nya dahil mukang ayaw nya tuloy ituloy ang gusto nyang gawin.

“I’m still one month pregnant Von” sagot ko pero nasa kanya na talaga kumg itutuloy nya.

I mean, I’m a receiver in bed position kaya depende na kay Von ’yon. I’m just turning the favor na makipagsex sa’kin dahil kapag aabot ’to ng 3 months ang tyan ko ay di na ako magpapagalaw sa kanya haha! Pwede naman oral or hand job but not in anal sex na.

I know he can respect my decision naman kaya pagbibigyan ko na talaga sya hanggat di pa nag 3 months ang pagbubuntis ko. Ang wild pa naman nya sa kama kaya takot ako na baka maalog ang baby sa loob jusko!

’Tsaka ’yong kahabaan nya…

Sa laki kaya nang ano nito… ewan ko nalang talaga jusme!

Si Von naman ngayon ay nagsimulang hinalik-halikan ang leeg ko.

“T-teka nakikiliti ako haha!” Pagtawa ko dahil medyo may kiliti kasi ako sa parteng ’yon at mukang sinadya nya talaga para patawanin ako.

“Von! Haha”

Tinutulak ko pa ang balikat nya para dumestansya sa’kin dahil humahalaklak na ’ko rito.

Bigla syang tumigil at tinitigan lang akong seryoso.

“Sarap sa tenga ’yong mga tawa mo, Ali” komento nya na nagpapainit ngayon ng pisngi ko.

Kita ko pang binaba nya ang pakay nya at hinawakan ang tyan ko. Nagulat nga ko dahil di ko alam kung mato-touch ba ’ko o matatawa sa ginagawa nya.

“Para kang sira Von” angal ko sa kanya nang patuloy nya pa ring nilalagay ang tenga nya sa tyan ko na parang dinaramdam kung may laman bang baby sa loob ng tummy ko.

“Di mo pa ma fe-feel ’yan dahil one month pregnant pa ’ko jusko!” Pagtatawa ko pa sa ginagawa nya pero sya naman ay seryoso lang ang mukha.

“Sorry” malungkot nya pang ani na nagpakunot ng noo ko kung bakit bigla yatang nagbago ang timpla ng mukha nya.

He suddenly become so serious that makes me think what is his reasons.

Pansin ko pa ang pagbuntong hininga nya na parang may bigat na dinaramdam.

“Napapaisip lang din ako sa magiging anak ko rin sana kay Aiden noon” pag-aamin niya.

Sa tinuran nya ay napaduko ako. Di ko alam ang sasabihin ko o ikokomento. Biglang nabago ang mood ko. I don’t know what will I do next. Sasabihin ko ba sa harap nya ngayon?

Aaminin ko na ba sa kanya agad-agad?

Maging ako mismo ang nalulungkot kapag iniisip lang ang anak ko na nawalay sa tabi ko ng dalawang taon. Di ko lubos maisip na nakasurvive pala ang baby namin dati kahit na pre-mature ang delivery ko sa bata.

At nong nakita ko sa mga bisig ni dad nong nag video call kami kahapon ay di ko alam kung ano ang ire-react ko. Malusog na malusog ang bata at halatang alagang-alaga nila.

And I want to teel Von right now… I want tk tell him na wag na syang malungkot pa na iniisip ang dating anak nya dahil buhay pa ito.

“Oh fuck! I’m sorry for saying that in front of you” panghihingi nya nang paumanhin.

Napangiti na lang ako dahil makikita ko talaga ang pag wo-worry nya sa’kin.

Akala nya kasi ay si Austin talaga ako. And it’s kinda not good saying that in front of me kung ako talaga si Austin. ’Tsaka naiintindihan ko naman kung bakit sya humingi ng tawad. Kasi kung ibang tao talaga ako tapos nagsasabi sya ng dating anak nya sa iba ay masasaktan din ako. Pero sa sitwasyong ’to ay ako pa rin ang tinutukoy ni Von.

I’m Aiden… And Von still don’t know na buhay ang dating anak namin. Wala akong planong itago, yes, di ko man itatago kay Von ’yon pero need ko lang ng ilang araw para sabihin sa kanya para di sya ganon mabigla.

“It’s okay Von”

Nakailang segundo lang kaming nagtitigan at nagkaaminan kung gaano namin kamahal ang isa’t-isa.

Ngumingiti na nga ako ngayon dahil sa mga matatamis na naman nyang salita na binibitawan.

I can feel how he genuinely love me through his words and actions. And that’s really important in every relationship. The words the say it should be equal to the actions they show.

Nakahawak pa rin sya sa tyan ko ngayon na parang tuwang-tuwa na may laman na.

“Ha!” Parang sarkastiko nya pang pag-uumpisang tawa.

“FINALLY! FINALLY! FINALLY! DESERVE!” Mayabang nyang tugon habang tinuturo ’tong tyan ko na nabuntis nya.

Napasapol nalang ako sa noo ko dahil kita ko talaga ang saya ni Von na nabuntis nya rin ako sa wakas.

Nagbunga na rin ’yong panggigigil nya na buntisin ako kapag nagtatalik kami. Jusme! Mukang di nya talaga ako tatantanan sa ganon kung di ako nabuntis ano? Haisstt! Mukang plinano talaga ’to ni Von eh tskk!

Dalawang araw ang nagdaan at dito pa rin ako sa condo ni Von nakatira. Parang kulang nalang talaga ay ipakuha na ni Von lahat ng gamit ko sa bahay. Ni hindi nya nga ako pinapaalis na di sya kasama sahil baka raw kung saan-saan na naman ako pupunta eh buntis raw ako.

Ang over protective na nya sa’kin kaya di ko rin maiiwasang maisip ang kakambal ko. Ganito rin kasi si Austin dati pagdating sa’kin. As in super alagang-alaga ako. Para syang kuya na tumatayong bilang pangalawang ama ko kung makaasta eh.

Kaya rin nabaliw ako dati… Nong aksidenteng nasagasaan ko sya. Di ko kasi lubos maisip na sa lahat nang mabuting nagawa ng kapatid ko sa’kin ay ’yon pa ang sinukli ko sa kanya. I’m such an evil brother.

Oo matagala na ’yon, di ko na masyadong sinisisi ang sarili ko pero nandito pa rin ang pangungulila ko sa kanya at minsan mapapaisip kung what if ako nalang sana ang nawala.

Napabuntong hininga nalang ako para medyo mabawasan ang dinadamdam ko. Sinubukam kong iniba kung ano man ang nasa isip ko. Sa ginawa kong ’yon ay bigla pumasoks sa’kin ang sinabi nila mom at dad na uuwi sila in 3-4 weeks at para maasikaso na ang dapat maasikaso.

Sa totoo lang ay paiba-iba ang nadarama ko.

Minsan nga ay kinakabahan ako na excited eh. Kasi diba nga uuwi na sila ni mom at dad. Kaya syempre sabik akong makita ang unang anak ko pero di ko rin alam kung pa’no na naman sasabihin sa kanila na nabuntis na naman ako huhu.

Naisip ko nalang din agad ang sinabi ni Von nong una na siya raw ang haharap at magsasabi. Jusko! Baka masuntok pa sya ni dad eh huhu. Eh sinabi kasi ni dad sa’kin na dapat saka na ’yong mga plano na magkakaanak kapag naikasal na. Haissttt!

Pa’no na ’to?

Napapaisip nalang ako kung pa’no ’to gagawan ni Von ng paraan.

Nga pala. Wala si Von dito ngayon sa condo. May very important meeting lang syang pupuntahan

Sobrang na busy si Von dahil sa kompanya nya. Sobrang dami raw mga gagawin at kailangan sya talaga gumawa. Wews! Minsan nga ay matatawa na lang ako sa kanya dahil kulang nalang sabihin ko na kumayod talaga sya ng husto dahil may anak na sya haha!

“Thank you” balik kong bati sa lalaki ngayon na inabutan ako ng gatas.

Nagpadala kasi si Von ng tauhan nya rito para daw may mag asikaso sa’kin. Lalo pa raw na buntis ako kaya di pwede mag-isa lang dito sa condo. Kaya nga di ako basta-basta makalabas eh. I mean pwede naman akong lumabas pero sino ba naman ang may gusto na palaging may sumusunod sa’yo?

Eh ayaw akong tantanan ng mga tauhan ni Von. Dalawa sila ngayon nandito sa condo. ’Yong isa ay taga luto samantalang ang isa ay nagbabantay lang.

Haisttt! 1 month pa lang po akong buntis kaya pwede namang ako pa ang mag-asikaso sa sarili ko tsk!

Pagkatapos kong inumin ang gatas ay deritso ako sa sa may silid at humiga sa kama. Kanina pa ako inaaya na kakain na raw ako ng hapunan pero sinasabi ko kang na mamaya na at sasabay na kay Von. Eh sa gusto kong kasabay si Von eh.

Sa pagkahiga ko ay napatingin nalang ako sa taas. Ang bored huhu! Gusto kong makita si Von.

Malapit na mag alas nuwebe pero wala pa si Von. Ewan na paran akong tanga pero gusto ko talaga syang makita huhu.

Napatuon ako sa selpon ko nang tumunog ito. There’s a text na naman.

[Don’t test my patience Aiden] -unknown number. Haisstt! Actually alam ko na kung sino ’to eh. Ilang number na ang blinock ko dahil wala namang ibang mag te-text sa’kin nang ganito kundi si Ben lang.

Wala na talaga akong paki sa kanya. Bahala na sya kung ano sasabihin nya kay Von dahil di na ako natatakot. ’Tsaka di ko gagawin ’yong pinapagawa nyang nanakawan kk raw si Von tskk! Ang bubo nya eh. Kung mag threatened na nga lang ay ang babaw pa ng ipananakot nya sa’kin tsk!

Nag-aantay lang din ako ng tamang panahon para masabi ’to kay Von. Lalo na’t naalala kong siya ang nag-utos na ipapatay ang dad nila.

Di ko kasi masabi-sabi dahil di ko na alam kung saan na ’yong phone ko dati na tanging may ebidensya.

Sa napapansin ko kasi ay parang paniwalang-paniwala si Von sa stepbrother nya kaya kung sasabihin ko lang bigla ang tungkol sa dad nila ay baka di nya pa ako paniwalaan at gumagawa lang ng kwento dahil wala akong ebidensya.

Sa sobrang dami ng pumapasok sa utak ko ay bigla ko nalang inalala ’yong panahon na una kaming nagkita ni Von. Sa bar ’yon eh. As in kinukulit ko talaga sya non para lang masuccesfull ako sa plano kong paikutin sya at paniwalaing mahal ko.

Napakagat pa ako ng labi ngayon.

Inaalala ko na naman ang nakaraan lalo na kung pa’no namin pinaglaruan si Von dati. That’s maybe one of my biggest regret na ginawa ko dati.

“Ali” rinig ko at nagdadalawang isip pa kung dahil lang ba ’yon sa mga inaalala ko pero nandito na talaga si Von.

Di ko pa namalayang nakauwi na pala sya at halatang tinadtad ng trabaho siguro sa office nya.

“Kumain ka na?” Bungad nya sa’kin habang may nilagay sa mesa na mga papers.

“Di pa” simpleng sagot ko.

“Bat di ka pa kumain? 8:45 pm na” pagpapaalala nya pa sa’kin sa oras.

“Baka magutoman pa si baby” dagdag nya pero tinitignan ko lang syang nagbihis ngayon ng damit sa harapan ko mismo.

I may be looking at him right now pero sobrang layo ng iniisip ko.

My mind is floating in my past and want to ask something that also made me a little bit scared while waiting for his reply.

“If you’ll know na nakipagrelasyon lang ako  sa’yo noon dahil may nag-utos sa akin, mapapatawad mo pa ba ako?”

Eksaktong kakatapos nya lang ding nagbihis ng itanong ko sa kanya ’yon kaya sobrang pagtataka nua kaagad sa tinankng ko pero nakikinig pa rin sya sa bawat sinasabi ko.

“Magagalit ka pa rin ba kahit na matagal na ’yon?” Ako.

Medyo nag process pa sya dahil pagod na nga sya sa trabaho tapos pinapaisip ko pa sya ngayon na magpapadagdag sa pagiging exhausted nya.

“Not mad pero siguro magdududa” umpisa nya.

“Baka kasi hanggang ngayon ay pagpapanggap pa rin ang pakikisama sa’kin”

As I expected, ay mukang magiging ganon ang mararamdaman ni Von kapag nalaman nya ang tungkol sa’min dati. Pero matagal na rin naman ’yon diba?

And he said that he loved me so mapapatawad nya naman ako diba?

Napahinga nalang ako ng malalim at napatanong ulit.

“What if ’yon ’yong nangyari sa inyo ni Aiden dati?”

Kita ko sa kanyang mga mata na pagod pa sya sa trabaho tapos ito pa ang bungad ko sa kanya.

I don’t know but why I can see in his eyes na parang nasasaktan pa rin sya kapag naririnig ang ngalan na Aiden?

Naaalala nya pa rin ba ’yong panahong nabisto nyang may ibang lalaki? Or is he sad because he thought his first lover is really dead?

“Why are you bringing up that matter eh past lang naman namin ni Aiden’yon” pag-aangal nya na medyo napaamin ako ng di man lang nag-iisip.

“B-because… I’m Aiden”

Nagulat pa ’ko sa tinuran ko dahil bigla-bigla ko lang sinabi ’yon.

Kita ko ang pagkunot ng noo nya na parang di nagustuhan ang sinabi ko. Akala nya yata ay nagkukunware ako?

“Stop with that nonsense Ali”

Nilagay na nya sa basket ang labahin nya at napaduko lang din ako.

This is what I mean that I need time to slowly tell him of what’s the truth. Dahil kung bibiglain ko talaga sya ay di nya ’ko papaniwalaan. Sino ba naman ang uto-uto na agad lang maniniwala diba?

Napansin nya yatang nadismaya ako sa sinagot nya kaya napabuntong hininga ito at humarap sa’kin.

“Pagod ako, kaya tama na muna ang biro” mahinahon naman nyang pagkasabi pero makikita ko rin talaga na pagod sya. 2 days na kasi syang straight na nagtratrabaho sa office bya at uuwi lang sa gabi para tabihan akong matulog.

“I’m telling the truth Von” pagpatuloy ko na at napabuntong hininga lang sya na parang iniisip na di talaga ako titigil sa biro ko.

“Kumain nalang tayo” pag-iiba nya na akmang kukunin pa ang aking kamay.

“I’m really Aiden, Von. Maniwala ka sa’kin” pakiusap ko sa kanya at mukang ginalit ko lang ang pagod na si Von.

“So ano na naman ’to?!” Parang bigla syang napikon sa pagpupumilit kong paniwalaan nya ’ko. 

“Pinagpipilitan mo dati na si Austin ka at tinanggap ko ’yon, tapos ngayon ay sinasabi mo na naman na ikaw si Aiden?”

Napakagat lang ako ng labi dahil medyo tinataasan nya ’ko ng boses ngayon.

“Ali, bat mo ba pinapaikot ang ulo ko!” Sumbat na naman nya.

Napatahimik nalang ako at nang mapansin nya ay huminahon na din sya.

“Tama na ang kasinungalingan. Di na nakakatuwa” pagpipigil nya sa’kin.

“B-but Von—”

“Ali ano ba!” Parang nainis ko na nga sya sa puntong ’to.

Para nyang pinaratangang nagsisinungaling lang ako.

I’m too soft right now at naiiyak kaagad ako.

Napasinghot pa ’ko.

Tumayo ako at nagpapahid ng luha sa aking pisngi habang naglalakad.

I continue walking while holding my tummy.

Gulat nalang ako ng mahinahon nya ’kong hinila palapit sa kanya dahilan para masobsob ako sa malapad nitong dibdib at maamoy ng malapitan ang mabangong si Von.

“I’m sorry” umpisa nya. Nagpumiglas lang ako para makaalis sa yakap nito pero hinigpitan nya lang.

“I’m so sorry Ali” parang ngayon nya lang napansin na nasigawan na nya ’ko kanina kaya naiiyak ako ngayon. A

“I’m sorry” saad nya habang hinahapo ang likod ko.

“I’m sorry”

Nakailang ulit na sya sa paghingi ng tawad sa’kin ngayon. Ewan pero mukang na stress at napagod lang din talaga sya sa trabaho tapos ito pa agad ang bungad ko pag-uwi nya.

Sa naisip ko ay naiintindihan ko rin sya ngayon. Tinap ko na nga ang likod nya bilang pahiwatig na okay naman ako at naiintindihan sya sa inasal nya kanina.

Ayaw nya pa ’kong bitawan kahit anong tulak ko jusme!

Para syang bata na sa pag-aakalang maghahanap ako ng iba dahil sa inasta ko.

“Aawayin kita pero akin ka lang, hmm?”

He’s combing my hair and don’t have plans on letting me go. Mukang sa pag-aakala nya pa ay lalayas ako dahil lang sa simpleng sagutan namin kanina wews! Iba ka rin mag-overthink Von.

“Mananatili ka rito, di ka aalis” tugon nya.

“Di ako aalis Von, may kukunin lang ako sa kotse” pag-aamin ko. May kukunin naman talaga ako sa kotse like ’yong DNA test ko bilang patunag na ako nga si Aiden at iba pang mga test sa hospital para lang maniwala sya sa’kin.

Mapapasapol ka nalang talaga sa noo mo dahil parang ayaw nya talaga akong bitawan. May pa sabi-sabi pa syang “aawayin kita pero akin ka lang” haissttt!

Wala naman akong sinabi na maghahanap ako ng iba jusko ka Von!

To be continued…

Happy 3k+ reads at 600 votes awieee! Salamuch mga bhieee lab y’all!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 29

Di mapakali ang tingin.

Di halos magproseso ang utak sa kakaisip kung pa’no.

Halatang naguguluhan.

Di makapaniwala sa kanyang nalaman.

’Yan ang mga nakikita ko sa mga ni Von ngayon. He’s looking my DNA test and it results as I’m Aiden. I secretly did the test at the day when my memory back and also when the doctor said that I’m pregnant. Gusto ko kasing makasiguro non kung tama ba ang mga naalala ko dati.

And I’m right. It already proveb that I’m Aiden with my memories back in me.

Si Von naman ngayon ay parang di alam kung ano ang sasabihin. Guess I really say it too soon kaya sobrang pagkabigla nya. Pero di ko na rin naman kasi kayang patagalin pa. Ayoko nang magtago pa ng kung ano kay Von. I wamt to tell him the truth.

Si Von ngayon ay gulong-gulo pa rin kahit na nasa kamay na nya ’yong patunay. And Von’s reaction is normal and valid. Kahit ako mismo nong naalala ko ay di ko halos maisip na ganito na pala ang pinagdaanan ko at umabot pa sa namuhay ako sa di naman akong katauhan.

Pansin ko na ang paulit-ulit na paghingang malalik ni Von at di pa rin nagsasalita dahil sa gulat.

“Von” tawag ko sa kanya.

“Hmm?” Simpleng sagot nya lang na parang napipilitan pa.

“Von, I’m sorry for making you confused”

Nakaupo sya sa kama ngayon at ako naman ay lumapit. Nakaharap ako ngayong umupo rin sa binti nya at nilagay ang ulo sa kanyang may balikat at sya’y niyakap.

The position was like I’m a baby who’s about to sleep on his arms.

“I’m sorry for making you mad” panunuyo ko sa kanya ng di pa rin sya umiimik. Nababahala na ’ko kay Von dahil baka kung ano na ang naglalaro sa isip nya.

“I lost my memories… I… I” napatigil ako sa pagsasalita ng maramdaman ko ang mainit nyang kamay na hinagod-hagod ang likod ko para huminahon ako bago pa umiyak sa sitwasyong ’to.

“I’m not mad… A-aiden” sa pagtawag nya sa tunay kong ngalan ay nabagohan ako. He’s now calling my name softly and it reminds me when we’re just a month in relationship before. The moments we had 2 years ago are now flashing in my mind again.

I want to hear it again. I want to hear his voice calling my name again.

Di ko napansing pumatak ng kusa ang luha ko sa aking kanang pisngi. He’s hugging me back now and I felt his embrace.

Parang ngayon lang nagproseso sa kanya ang mga nasabi ko at ngayon lang din sya rumesponde.

“I’m not mad, I’m just… Shock” pag-aamin nya na ikinatango ko. Siguro maging ang sarili ko kung ako ang nasa sitwasyon ni Von ay maguguluhan ako. Pero pinili nyang intindihin ng kusa at niyayakap pa ’ko pabalik.

“I’m actually happy, Aiden. Because althrough out, it was still you” malumanay nyang sabi sa’kin na sa buhok ko na sya nakahawak. Para nyang sinusuklay ang buhok ko at pinapadama ang pagtanggap nya sa’kin.

“Mula noon hanggang ngayon, you’re still the one who owns my heart”

Gulat akong tinaas ang mukha ko at tinitigan si Von. I’m still the one? Who owns his heart?

“Aiden it’s still you” paglilinaw nya sa’kin at saka ako hinalikan. Di ko inasahan ’to. Parang ang bilis nyang masagap lahat ng komplikadong sitwasyon ko.

Tumayo pa sya habang karga-karga ako sa harap nya.

Dahan-dahan nya ’kong pinaupo sa kama at sya naman ngayon ang maraming katanungan. Puro sya tanong kung bakit naging ganito, kung bakit naging ganyan. I just answered all so that he will understand me fully. He handle his emotion and self so incredibly.

Bukod don ay may mga kunting katanungan rin ako.

Inamin nya sa’kin na kaya lang daw nya natutunan ring mahalin ako nong akala nyang ako si Austin dahil din sa mukha ko. Although he really love me that time but it was still my real self. I mean, it was still Aiden, who’s me.

Pinatunayan kong ako nga si Aiden. He already understand me in that matter, and there’s many more I need to tell him.

Sinabi ko na rin sa kanya ang lahat ng naalala ko dati. Maging ’yong tungkol sa nangyaring pangloloko namin sa kanya dati. I want to be honest to him and don’t want to lie anymore.

Nasa kay Von na ang desisyon kung pipiliin nyang patawarin ako o hindi. Sa dami ng inamin ko sa kanya ay maiintindihan ko naman kung kailangan nya ng panahon para makapag isip-isip.

“Sino ’yong lalaking—” magtatanong pa sana sya pero inunahan ko na.

“Si Ben”

Kita ko ang pagsalungat ng kilay nya. I know he already knows who’s Ben I’m saying pero mukang naniniguro pa sya kung tama ba ang nasa isip nito.

“Ben?”

Tumango ako bago nagsalita.

“Y-yes Von. It’s your stepbrother” sa pagklaklaro ko ay kita ko ang pagkumo ng kanyang kamay. Di nya inasahan ang sinabi ko at mukang umuusok na ito sa galit.

“Von ginugulo ako ng stepbrother mo. Di nya ’ko tinatantanan”

Sa sinabi kong ’yon ay parang hinihingan nya pa ako ng eksplinasyon kung anong klaseng panggugulo ang ginawa nya sa’kin. Para nya ’kong pinapaamin kung sinasaktan ba raw ako o di kaya’y may ginagawang kahayupan.

Ewan pero sa mga sinasabi ko ay parang dati pa may galit rin si Von sa stepbrother nya pero parang di nya lang pinapahalata.

“He even told me to rob all your assets and threat me that If I won’t do it, he will tell you our secret 2 years ago”

Mabilisan syang sumagot na medyo nagpagaan ng loob ko.

“Your past mistakes wouldn’t matter to me anymore, Ali” saad nya. I’m touch as the way he still call me “ali” kahit na sobrang gulo na ng sitwasyon ngayon.

“I know… Kaya nga di ko ginawa ang gusto nyang ipagawa nya sa’kin. Kaya di ako natakot dahil alam kong balewala na sa’yo ang nangyari” ako.

Marami pa ’kong sinabi tungkol sa nangyari. He just listened to what I say while looking at my eyes to prove if I’m saying the truth.

Sa sobrang dami ng inamin ko ay pati ang nangyari bago ako maaksidente ay nasabi ko.

I told Von that it was his stepbrother fault why his dad died.

Si Ben rin ang may pakana nang nangyari sa dad niya. I told him that I actually filmed a video that time but I don’t know where’s my old phone anymore. ’Yon nalang ang tanging ebidensya na meron ako pero di ko pa maalala kung sa’n ko na ’yon nalagay.

Di ko na kasi inisip ’yong video dahil nagsu-suffer na rin ako sa sobrang konsensya nang nagawa ko sa twin brother ko.

Minutes already had passed when Von know kung sino ang nag-utos na ipapatay ang dad nya.

Actually natatakot ako kay Von ngayon. Alam kong galit sya pero kaya nyang kontrolin ang sarili nitong di ipakita ngayon.

And I know that’s a kind of dangerous men who always hide his emotions.

At nababahala ako kung ano man ang naglalaro sa isipan nya ngayon. Although parang nagsasama na kami ni Von pero di ko pa rin nakikita ang galit na Von tulad ng nagagalit ang ibang tao. He’s different as he always control his emotions.

Matapos kung sabihin ’yon ay mas inaalala nya pa ’ko.

“Don’t be too stress” anang nya at hinahawakan ang tyan ko ngayon upang ipaalala na buntis ako at di pwedeng marami akong problema na iniisip.

“I can handle this” saad nya bilang pagsabi na wag daw akong mabahala dahil wala ng mangyayaring ganito sa susunod. It feels like he’s telling me not to worry anymore coz he won’t let something happen to me lalo na raw ngayon na nagdadalang tao na naman ako.

“You should sleep “ parang utos nya pang pagkausap sa’kin at pinaalalang alas dyes na ng gabi at dapat matulog na ’ko.

He also set alarms to me nong nalaman nyang buntis ako na dapat hanggang 10 pm lang ako.

“No” angal ko at pinigilan ang kamay nya ng pinapatulog nya talaga ako.

Total nasabi ko na naman ang tungkol don kaya mas mabuting aminin ko na rin ngayon ang tungkol sa anak namin dati.

“May kailangan ka pang malaman” pag-uumpisa ko na naman at halatang sya na ang napapagod sa’kin.

Nagdadalawang isip ako oo, pero iniisip kong ito na rin siguro ang tamang panahon para malaman na nya.

Dumuko ako at bumuntong hininga.

“A-ano pa?” Nauutal na nyang pagtanong sa’kin. Ako naman ay napadalas ang paghinga ng malalim dahil nandito pa rin ang kaba kung ano ang posibleng reaksyon ni Von.

“About my pregnancy that time” I paused while my hand is a little bit shaking. Hinawakan nya pa ang kamay ko bilang tugon na sabihin ko na agad sakanya.

“Anong tungkol sa pagbubuntis mo dati?” Balik nyang tanong sa’kin at napakagat nalang ako sa ibabang labi ko at halatang kinakabahan.

“Mahirap ipaliwanag sa’yo ’to Von pero di namatay ang pinagbubuntis ko dati na anak natin”

Kita ko ang pagkalaglag panga nya at di makapaniwala sa tinuran ko. Sa lahat ng sinabi ko sa kanya mula kanina pa ay sa ngayon sya mas nagulat.

Halatang di nya talaga inasahan ’to lalo pa’t sa pagkakaalam nya ay namatay ang anak namin nong nasa sinapupunan ko pa.

“H-how?” Di makapaniwalang usisa nya at kits ko sa kanyang mga mata na nangangailangan ito ng mahabang paliwanag.

I told him that I didn’t miscarriage the baby when I got accident that time but I deliver the baby premature. At dahil nga ay nababaliw ako non at nawalan pa ng memorya kaya nilayo sa’kin ang bata.

Pinaliwanag ko kay Von ang dapat nyang marinig.

Napaupo pa sya ng kusa sa kama na nakahawak ang dalawang kamay sa noo na halatang pinoproseso pa ng utak niya ang kanyang mga narinig.

“Our first child is Alive Von”

He just sit there without even glancing at me. Kita ko ang pagsabunot sa sarili niyang buhok.

“Buhay ang anak natin dati” ulit ko na naman na nagbabakasakali ay di pa nya ’ko narinig.

“N-nasaan ang unang a-anak natin?” Nauutal at may pagkamariin nyang tanong sa’kin.

“Nasa states… Kasama nina mom at dad” sa sinabi ko ay halatang nagalit ko sya. Para kasing tinakasan ko sya dati nong pinagbubuntis ko pa ang unang anak namin ni Von dahil bigla nalang akong di nagpakita.

“Tang*na Ali! Bat ngayon mo lang sinabi?!” Medyo tumaas pa boses nya. I guess he felt irritated dahil matagal na pala syang may anak pero ngayon nya pa lang nalaman.

“Two years….. Two fucking years na ang nakalipas pero bakit ngayon mo lang sinabi?!” Dugtong nya na mataas pa rin ang boses na parang nagalit sa’kin bigla.

Sa sobrang stress ko naman ay tumayo rin ako. I am now facing him while made ready myself to shout.

“Dahil nawala nga ang memorya ko!” pambabara ko na kay Von. Nanggigil rin ako eh. Ewan pero nag mood swings ako bigla at sarap kurutin ’tong si Von.

’Tsaka minura nya talaga ako? the fuck?

Tang*na mo rin sarap mong pakainin ng tatlong bobot!

Sa ginawa ko ay nahimasmasan sya.

Natahimik at kumalma sya sa pagsagot ko. Mukang nakalimutan nya ang sinabi ko kanina at ngayon kang pumapasok at nagproseso sa isip nya na nawala ang memorya ko.

Sinabi ko rin sa kanya na maging ako ay kamakailan ko lang din nalaman.

Nabago naman ang tungo ng usapan namin ng kumalma kaming dalawa. Nandyan pa rin ang gulat at di halos makapaniwala pero nakatuon ang atensyon nya ngayon sa pagtatanong tungkol sa anak namin.  Nangangamusta sya sa bata at kung ano raw ang hitsura nito.

Pinigilan ko nga sya a minutes ago ng magbo-book sana sya ng flight ticket papunta raw ng states jusme! Kung magpapakita sya kaagad kay dad ay baka yari sya don jusko!

Kinuha ko nalang ang phone ko at pinakita sa kanya ang photo ng bata. Sinendan din kasi ako ng mga litrato ni mom sa messenger at ’yon ang tinitignan ko kahapon pa.

Our first baby is like a cute version of Von.

Kita ko ang pagkamangha nya ng kuhang-kuha ng ama ang hitsura ng bata. Duda nga ako na kapag magpakita si Von kay dad kahit na di ko sabihin kung sino si Von ay malalaman agad ito ni dad. Dahil nga kamukhang-kamukha nya ang first born baby namin. Maging ang mga mata ay nakuha kay Von.

“Our first child Ali” tuwang-tuwa nitong komento habang zino-zoom pa ang picture na nasa phone ko at kulang nalang palabasin nya sa screen haisstt!

Kita ko pa rin ang pagkamangha nya at nalipat ang panggigigil sa mga cute pictures ng unang anak nya.

“He looks so me” kita ko pa ang pamumuo ng luha sa kanyang mga mata at bihirang makita si Von na naiiyak.

“W-what’s his name?” Tanong na naman nya na halos di na alisin ang tingin sa phone ko.

“Aaron”

“Aaron? Aaron Maclein?” Pagklaklaro nya pa sa sinabi kong pangalan kung apilyedo nya ba ang gamit ng anak namin.

“His last name is still my dad’s surname, Von” pagtatama ko sa kanya.

“Aaron Villafuerte”

Nanhiloy ang mga mata nyang malaman na di niya apelyido ang gamit. Aba’y malamang… Di nga alam bila dad kung sino ang ama jusko!

“I want to hold him” pag-iiba nya at nakita ang kamay na parang nanggigigil humawak ng maliit na bata at patulugin sa kanyang mga bisig.

“I want to hold our first child, Ali” ulit nya pa na parang nasasabik.

“Let’s have a flight tomorrow” sya sabay abot sa’kin ang phone.

“Stop it Von” usisa ko sa kanya.

“Tandaan mo… Di pa alam nila dad na kasa-kasama ko pa rin ngayon ang ama ng apo nila”

Tumango lang sya sa sinabi ko na parang di man lang kinabahan at pursigidong mahawakan agad ang aming anak.

“Don’t worry… Great things will come and we will settle down” tanging tugon nya lang tungkol sa matter na ’yon.

Bigla syang naglambing at niyakap ako galing sa aking likod. He’s even holding my tummy and telling na may papalabas pa kaming anak.

Kung tuwang-tuwa na sya nong nabuntis ako, ngayon naman ay di na mapakali nong malamang may anak na pala sya sa’kin dati pa.

“Magiging masayang pamilya tayo” he said it and made his hug more tighter.

Sa sinabi nyang ’yon ay may naalala lang akong di kami hahayaang sumaya.

“But how about Ben? Sigurado akong di nya ’ko titigilan”

Mukang ngayon lang din nya naalala ang tungkol sa kapatid nya pero makalma pa rin si Von na parang di nababahala.

“Don’t worry with my stepbrother anymore”

Sa sinabi nya’y parang may gagawin sana syang di maganda sa kay Ben pero mukang di na nya itutuloy at mas nawiwili syang ibuhos lahat ng oras nya para lang makita ang anak naming dalawa.

“Rest assured that he will be in jail just this week” gulat pa ’kong humarap kay Von. Priso? Ipapakulong nya si Ben? Sa anong kaso? Sa pag-utos bang ipapatay ang ama nya? Pero wala namang ebidensya jusko!

“How will you do that?” Agarang tanong ko na naguguluhan rin kung pa’no nya ipapakulong ang stepbrother nya.

“You don’t know what’s possibly I can do, Ali” he said it coldly as if he’s really mad with his stepbrother but always hide his emotions.

“Di ka na nya magugulo pa” paniniguro nya pa sa’kin at naniniwala ako sa mga salita ni Von.

He hold my chin up and made me face him while having eye contact.

“I want us to focus to our family, Ali”

Napangiti lang ako sa tinuran ni Von dahil damang-dama ko kung pa’no nya mas priority ang pamilya nya. Alam ko na agad na nasa tamang lalaki ako at di ako nagsisising naging nobyo ko ang isang Von Maclein.

“Gusto kong bumawi” pag-uumpisa nya habang ang mukha ay malapit na sa’kin at magkadikit na ang aming mga ilong.

“Babawi tayo sa unang anak natin, Ali”

He just gave me a soft kiss and hold my belly down there as if he is also giving a kiss to our soon second baby.

“I never expected these to happened so early. But I’m happy to think that you’re already a mother of my child. Marami na tayong pagkukulang bilang magulang kaya babawi tayo”

Lumipas rin ang isang oras nang sabihin nya sa’kin ’yon. It’s already almost 12 midnight. Parang sa apat na oras naming pag-uusap non parang nagbago kaming mag-isip dahil sa bawat plano ay kasama na ang magiging anak namin. ’Yong parang handang-handa na si Von na maging ama sa mga anak namin.

Matapos nga nong madamdaming pag-uusap namin at humiga na kami. Actually kanina pa kami nakahiga pero di nya pa rin binibitawan ang kamah ko ngayon at nakikita ko paring gising pa si Von.

“I can’t sleep” reklamo nya at mas hinigpitan lang ang hawak nya sa’kin.

“Why?” Tanong ko sa kanya.

“I’m so excited” he stated with full of excitement. Damang-dama ko talaga kung pa’no di sya mapakali kakaisip lang sa unang anak namin. Kanina pa sya sabi nang sabi sa’kin na gustong-gusto nyang hawakan ang baby.

“Kung puntahan nalang kaya natin sa states ang mom at dad mo?” Pangungulit na naman nya at napasapol lang ako sa noo.

Nakakatuwa abg pananabik niya. And I’m also happy for myself.

Wala na akong tinatago kay Von. Nasabi ko na sa kanya lahat at magaan na ang loob ko. Wala na akong pro-problemahin pa sa kapatid nya tulad ng sabi nya.

I trust Von na makakaya nyang di na kami guluhin ni Ben.

Pero ang kinakatakot ko na naman ay kung pa’no nya haharapin si dad.

Knowing na pinalaki nila ang bata na di man lang kilala ang ama… Tapos ngayon ay bigla lang magpapakita, kaya sigurado akong di nya matatanggap si Von agad-agad.

I just hope that dad will go easy on him.

---

Lumipas ang gabi na naging magaan ng kunti ang loob ko. Sobrang sarap sa pakiramdam na wala ka ng tinatago sa nobyo mo. Parang nasolba lahat ng pinoproblema ko nang inamin ko lahat kay Von.

I still didn’t expect it na nasabi ko lahat ng ’yon kagabi. It feels so unreal but it feels so free knowing that you’re not hiding something to your boyfriend anymore.

At mas gumagaan ang loob kong nalaman na sabi na sabik si Von pagdating sa bata.

Nag-ooverthink pa naman ako nong una na baka kung ako ang reaksyon bya at mabuti naman at tanggap nya kaagad.

Nakabihis na pala kami ngayon. And guess what?

Di lang naman sya pumasok sa trabaho at sinabing may pupuntahan raw kami. Actually I’m so excited dahil baka surprises nya o ano eh.

But I actually laughed silently as Von brought me here.

Alam niyo kung sa’n nya ’ko dinala?

Sa bilihan ng damit at gamit ng mga bata. Jusme! Mas excited pa talaga ’tong si Von at ready na ready talagang maging tatay.

Gusto nyang bilhan kung anong mga gamit ng batang lalaki para daw sa unang anak namin. Maging sa unborn child namin na nasa sinapupunan ko ngayon ay binilhan na nya ng pambabae at panlalaki na damit para daw may pagpipilian jusko!

Ewan ko kung tama pa ba ’to o naging over excited lang si Von.

Kung saan-saan kami nagpunta at kung ano-ano na ang pinamili nya.

Ngayon ngang nakalabas kami sa isang building ay may nakita akong nagtitinda ng kwek-kwek ay hinila ko kaagad ang damit nya at nanunuyong bilhan ako.

“Sige na Von” pangungulit ko sa kanya.

Di kasi ako nagdala ng wallet eh taena.

“Di nga healthy ’yan para sa baby natin” pangangatwiran naman nya.

“Kahit tatlo nalang” pagbababa sa hinihingi kong limang piraso kanina.

“Please” pagmamakaawa ko at di talaga sya tinigilan. Napakamot nalang sya sa batok nya bilang pagsusuko at di ako kayang tiisin.

Para pa akong bata na lumapit kaagad don sa nagtitinda ng street foods. Actually it’s my first time kumain sa mga gan’to. Eh bigla kasi akong nag crave ng makira ka palang kanina eh.

At tulad ng sinabi ko kay Von na tatlong piraso lang ay sinunod ko naman. Pagkatapos non ay ibang buildit naman ang pinuntahan namin.

Nakanganga pa ’ko ngayon dahil kung ano-ano lang ang tinuturo ni Von.

Bumibili na nga sya ng mga unan sa bata taena huhu. Nagulat pa ’ko nong pinabuhat nya sa mga tauhan ang mesa at kabinet para daw sa anak namin jusme!

Oo kasama namin ang tatlong tauhan nya at ako na ang nahihilo sa kanila jusko!

’Tsaka ano ba ’tong pinamili ni Von?

Parang plano niya yatang don agad patirahin sa bahay nya ang unang anak namin kahit na di niya pa alam kung matatanggap man ba sya nina mom at dad tsk! Ako na ang nababahala sa kanya wews!

’Tsaka may pupuntahan rin kaming malayo mamaya.

Plano nya kasing magpunta kami sa malaking bahay nya. ’Yong bahay na pinagdalhan nya sa’kin non nong para nya pa akong kinulong dati at pinipilit na magsabi kung saan ang anak namin jusme!

“T-teka lang Von” napahawak kaagad ako sa damit ni Von na parang sumasakit ang ulo ko.

“Why? What happened?” Na-aalalang tugon nya rin kaagad at wala man lang paki na buhatin ako pabalik sa kotse.

“Ano bang nangyari?” Ulit nyang tanong sa’kin at chine-check pa ang temperature ko gamit ang kanyang kamay kung may lagnat ba ako.

“Nahihilo ako kanina” saad ko at napatango nalang sya. Sinabi nyang maiwan na muna raw ako sa kotse at may bibilhin lang saglit sa loob.

Of course sinunod ko sya ay mas piniling maiwan dito. Jusme! Kanina pa kami kung saan-saan nagpunta at kung ano-ano pinamili nya.

Ilang minuto lang din at nakabalik sya na may bitbit na naman.

“Oh ano na naman nyan?” Bungad ko sa kanya na nakakunot-noo na.

“Mga laruan” simpleng sagot nya lang parang mas lalong nasasabik sa mga bakas ng mukha nya.

“Ang dami naman nyan Von” angal ko.

“Masisisi mo ba ’ko, kung naghahanda na ako dahil gusto kitang anakan ng isang dosena” deritso at walang birong makikita sa kanyang mukha nya itong sinabi.

WHATT??!!

Isang dosenang anak? Tang*na?

Padabog pa akong humarap sa kanya.

“Anong akala mo sa’kin? Baboy? Ha? Baboy?” Pambabara ko sa kanya. Seryoso syang aanakan nya ’ko ng isang dosena? Jusko!

Ngumisi lang sya na nakakaloko at mukang may plano pang asarin ako ngayon.

“Hmmm Mommy Pig” natatawang tawag nya sa’kin.

Yawa?

Did he just call me inahing baboy? The fuck? Me? Just being called inahing baboy?

MOMMY PIG?!!!!!

Seriously?

So ang anak namin ni Von ay si Pepa Pig? George? Ganon?

Tapos baka maging conyo pa maging anak namin at maarteng sabihing;

“Oh, Goody! I’m a wiggly worm, I’m a wiggly worm!”

Piste!

To be continued…

Sorry for the grammatical errors. Hope y’all enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 30

“Nandito na tayo, Ali” rinig kong bulong ni Von at eksaktong kakagising ko lang din.

Minulat ko kaagad ang aking mata at ang mukha ni Von agad ang aking nakita. Sa postora nya ngayon ay parang bubuhatin pa nya sana ako papasok sa loob. Napaunat-unat nalang muna ako at sinabing wag na nya ’kong kargahan.

Kahapon kami bumili ng mga gamit para daw anak namin tapos ngayon naman ay biyahe kami mula kanina pa punta sa bahay nya at nakatulog ako sa sobrang layo.

Sa paglabas ko ay sumunod lang din ako kay Von na pumasok. Nandito pa rin ang pagkamangha ko sa laki ng bahay ni Von. ’Yong tingin ko ay kung saan-saan na nakarating. Nalilito nga ako eh dahil sa ganda ng mga desinyo ng bahay nya ay nahihirapan ako kung pupuntahan ko ba o susunod na muna kay Von.

Nakangangang kunti pa rin ang aking bibig habang tinitignan kong gaano kalapad ang bahay nya. Parang dinoble lang nito ang bahay namin jusme!

Napatingin nalang ako ngayon sa mga kasamahan ni Von sa bahay tulad ng mga katulong at tauhan nya na nag-aantay.

Napaduko pa kaagad ako ng parang may pamilyar akong nakita.

Medyo nahiya pa ako nang makita ’yong lalaking palagi kong nasipa non nong araw na tinago pa nila ako rito haha!

I still remember how I punch some of his people for abducting me and hiding here. Kakatuwa lang dahil nakabalik ako sa bahay ni Von pero di isang preso… Kundi nobyo niya na.

Sa pagpasok namin sa loob ay deritso kami sa kanyang silid.

Agad nya ’kong pinahiga at sinabing matulog daw ulit. Saka lang kasi ako nakatulog nang malapit na kami non kaya medyo pagod pa nga ang sarili ko.

Actually gusto ko sanang maglibot ngayon pero sabi niya na bukas nalang daw at kailangan kong magpahinga. Eh sa ayaw nya raw akong mapagod eh, lalo pa’t buntis ako.

Pero nangatwiran pa ’ko kay Von na mas maiging mamaya nalang dahil ilang oras na rin naman at mag ga-gabi na.

Hapon na kasi kaming nakarating ngayon.

At papatulugin na nya daw muna ako ulit para magpahinga at matuloy ang tulog na naidlip kanina.

Sinabi ko pa nga na dapat sya ang magpahinga dahil wala syang tulog kakamaneho pero sya lang din naman ang nasunod.

So ayon nga, nakatulog din naman ako non ng ilang oras at pagmulat ko ay madilim na. Makikita kasi ang nasa labas dito dahil open ang window.

Pagkagising ko ay deritso kong hinanap si Von. Ewan pero di ako nagmukmok sa kwarto nya at hinanap ko talaga sya.

Napatanong pa ’ko sa mga tauhan nya kung nasaan sya at nagmadaling magpunta don.

Tinuro nila na nandon daw sa kusina kaya don na ako dumeretso.

Pagkarating ko don na makitang sobrang busy si Von kakahiwa ng kanyang niluluto ay napangiti na lamang ako.

’Tsaka nagtataka pa ako kung bakit di nya nalang pinaluto sa mga katulong dito diba?

Pero nagpaliwanag lang sya na gusto nya na luto nya daw ang kakainin ko tskk!

Actually maraming nga ingredients dito at kung ano-ano pa na nasa mesa. As in parang magpapaparty ang ferson!

Tingin-tingin lang ako sa ginagawa nya samantalang sya ay nakatuon ang tingin sa kanyang ginagawa.

Napanganga ako ng may hawakan si Von na pipino na malaki. ’Yong utak ko ay sobrang dumi na kaagad at ako na mismo ang nahihiya sa sarili ko dahil sa sobrang dumi mag-isip.

Medyo nang-init pa ang pisngi ko dahil naaalala ko ang kahabaan ni Von sa hawak nyang cucumber. Sobrang laki at ang taba kaya napakurap-kurap na ako ng mata upang mawala sa isip ko ang di naman dapat iniisip jusme!

Napatingin sya ng nakakaloko ngayon na parang may naiisip na kalokohan.

“If you’re a vegetable, you would be a cute-cumber” mahinahong tugon nya.

Imbes na kiligin ako sa sinabi nya ay mas nang-init pa ang pisngi ko ng papabalatan nya sa’kin ngayon ang malaking pipino.

Napalunok pa kaagad ako ng laway ngayon na nahawakan ko na ang laki nito. Von just gave me the peeler and let me do it.

Napakagat pa ako ng labi dahil parang parehong-pareho talaga ’to sa size ng ano ni Von. Ang weird pa nang hawakan ko dahil iba ang nasa isip ko ngayon.

Napalingo-lingo na lamang ako para maalis sa utak ko ang iniisip ko ngayon. Wews! Mukang ang libog ko nang mag-isip huhu. Di na mabuti ’to jusko!

Binilisan ko nalang balatan ’yon at medyo nahihirapan pa dahil first time kong mangialam sa kusina.

Pagkatapos non ay nilagay ko nalang sa mesa.

Nag prepare na sya sa mga raw ingredients at napanguso nalang ako sa dami ng lulutuin nito.

Bat kasi di nalang ipagluto sa katulong eh. Pinapagod nya lang ang sarili nya. Dapat nga ay nagpapahinga sya ngayon.

Tumitingin lang ako kay Von at di rin alam kung ano ’tong lulutuin nya. May mga pinakuluan din sya at bigla nalang akong kinausap.

“What’s your favorite sea foods?” Umpisa nya ngayon na parang may planong magluluto ng gusto ko.

Napatukod pa ’ko sa mesa ngayon habang iniisip ang gusto kong sea foods. Actually medyo nahirapan ako sa tanong nya. To be honest ay di talaga ako mahilig sa sea foods. Pero kumakain naman ako lalo na kung nasa mesa haha!

“Ahmm not really into sea foods but I like eating some octopus” sagot ko sa kanya.

I prefer octopus than other sea foods. Lalo na kung adobo pagkaluto o di kaya ’yong nilagyan ng crispy fry!

Napatukod rin si Von ngayon at nilapit lang ang mukha sa akin. He look at me so serious. Medyo naiilang pa akong tumitig kay Von dahil nakatopless kasi sya at may nakatabon lang na apron kaya kita ko ang mga muscles nya sa katawan.

“What?” Tanong ko nang hanggang ngayon ay tinitignan nya pa rin ako pagkatapos nong tanungin nya ’ko kung anong gusto kong sea foods.

“Did you know that Octopus has three hearts?”

Napataas pa kaagad ang kilay ko sa tinuran nya.

Waittt! Ngayon pa ako na inform na tatlo pala ang puso ng octopus jusme! Nakangisi lang sya ngayon at parang aliw na aliw na titigan ako.

“If I was an octopus, all my 3 hearts would beat just for you” Malumanay nyang banat.

Napaiwas nalang ako ng tingin kay Von at nagmamaang-maangan na di sya narinig.

Kinuha nya ang kamay ko dahilan para mapalingon ulit ako sa kanya.

“Ikaw at ikaw lang ang magpapatibok ng puso ko nang ganito, Ali” sabay lagay ng kamay ko sa malapad nyang dibdib.

Naiilang pa akong tumingin. Para kaming bumalik nong unang pagkikita palang namin 2 years ago. The effort he put in para lang makuha nya ang loob ko dati.

Ever since we first meet ay sobrang sweet na nya talaga. As in di ako makakapaniwala na may ganitong lalaki pa rin pala talagang natitira dito sa mundo.

Napapangiti nalang ako sa ginawa ni Von.

Mahinang kinuha ko ang aking kamay mula sa kanyang pagkakahawak na walang masabi. As in speechless. Si Von naman ngayon ay binalik ang atensyon sa kanyang niluluto.

Nag-uusap naman kami ng kung ano-ano.

Umabot na nga kami sa usapan kung pa’no kunin o hulihin ’yang mga octopus. We exchange ideas and some of our experiences tungkol sa pagkuha non.

Hanggang nalipat naman ang usapan kung saang lugar kami non natry makakuha at kung saang lugar maganda maligo. As in continue lang ang flow ng conversation namin.

“Na try mo nang mag dive?” Pag-iiba ko at tinanong kung na try na nyang mag-dive sa dagat.

“No” mabilisang tanong nya na ikinatawa ko. Sa isip ko nga ay vaka di rin ’to marunong lumangoy eh sksk!

Kinuwento ko sa kanya ang first dive ko nong naligo kami sa isang sikat na beach at may mga dive-in part dahil medyo malalim.

Pinaliwanag ko pa sakanya kung anong feeling ng first timer at lalo na nong ang taas ng pagitan non sa dagat. As in nakadapa pa ako non at sobrang sakit non sa katawan.

“You just let yourself go down there because there’s a gravity” ewan pero nahihirapan din akong mag explain eh haha! May pa gravity-gravity pa akong nalalaman kahit na wala namang konek jusme!

Naagaw ko naman ang atensyon nya dahil sa tinuran ko kaya napatitig na naman ito na mukang may naiisip.

“Even if there’s no gravity on earth, I would still fall for you”

Napasapol nalang ako sa noo dahil sa mga sinabi ni Von. Sarap nyang tahiin ang bibig para matigil sya kakabanat jusme! Lahat nalang nang sinasabi ko ay nagagawan nya ng paraan kung pa’no gawing romantiko ang aking sinasabi.

Jusko ’tong si Von ehhh. Seryoso ang mga sinasabi ko tapos sya naman puro banat taena!

Tatalikod pa sana ako eh pero nahulog ko ’yong gunting kaya pinulot ko kaagad.

Ang sumunod ay di ko inasahan.

Napalurat ang mata ko nang pag-angat ko mismo ay ’yong bukol ng nasa shorts ni Von ang humarap sa’kin.

Kahit na natabunan pa ito ng kunti sa kanyang apron ay makikita ko pa rin sa sobrang nakabukol don.

Napalunok pa kaagad ako.

Ang nasa isip ko ay parang mamamatay ako sa hiya. Eh kasi naman! Naalala ko na naman ’yong mga panahong may nangyayari sa’min ni Von.

My thoughts went wild and couldn’t think properly.

I still haven’t try blow job though.

Napalingo-lingo nalang ako para mawala ’tong kalibugang nasa isip ko.

“Enjoying the view?” Rinig ko mula kay Von kaya napatango lang ako.

“Yes” I said it directly then a sudden realization hit me.

“Ay este no! No!”

Kaya agad akong napatayo at napatabon na ng kamay ang mukha ko sa hiya.

My actions went panick at para aking timang ngayon na nakatalikod

“Haha! Don’t be shy Ali. Nakita mo na lahat kaya di ka na dapat mahiya” tugon nya.

“Na miss mo ba si Junjun?” Sa tanong nyang ’yon ay napataas ang boses ko.

“SINONG JUNJUN?!” Parang defensive ko pang balik sa kanya at sya’y tumawa lang.

“Pwede mo naman syang kamustahin—”

“Matutulog ulit ako!” Padabog kong pagsapaw sa kanya sabag talikod.

Sa pang-aasar ni Von ay umalis ako ng kusina at iniwan syang mag-isa na nagluluto.

Bumalik ako ng silid nya at don nagmokmok. Tang*na talaga ’ton si Von eh. Ang lakas mang-asar tskk!

Pero bat kasi ang rupok din ng nasa nga isip ko jusme!

Well di ko na patatagalin pa dahil wala rin namang masyadong naganap. Lumipas ang isang oras at pareho na kami ni Von na nasa silid.

Pagkatapos kasi naming kumain ay nagpunta kami ulit sa silid nya pero di pa kami humiga.

Sobrang nabusog kasi ako sa mga niluto nya. As in ang sasarap!

Masasabi ko na talagang full package ’tong si Von eh dahil halos nasa kanya na lahat at ang galing pa magluto woah!

“Nabusog din ba si baby?” Parang timang na kausap ngayon ni Von ang tyan ko kahit ang liit pa nito.

“Happy two months in tummy” anang nya at maging ako ay nakalimutang dalawang buwan na ’tong nasa sinapupunan ko. 7 months nalang ay magkakaanak na naman kami ni Von.

I can’t wait when that day happened. Mas nanlumoy ako dahil sa pagsasabik na makita ang pangalawang anak namin. Naisip ko kasi bigla ang unang anak namin ni Von na kay dad. ’Tsaka medyo na bo-bothered rin ako ehhhh. Malapit nang uuwi ang magulang ko at di pa nila alam ’tong pinagbubuntis ko na naman. Jusko! Baka itakwil pa ’ko huhu.

Bat naman kasi nagpabuntis ako taena! Si Von kasi eh tskk! Kinakabahan tuloy ako sa magiging reaksyon ng magulang ko kapag nalaman nila itong nasa sinapupunan ko.

Sa dami nang iniisip ko ay tinitigan ko lang si Von ng sobrang sama. Eh kasi nainis rin ako eh. Kung itatakwil talaga ako ng magulang ko abay sasabunutan ko talaga bolbol nitong Von na ’to.

Chos! Walang hair ang ano nya haha!

At dahil nga wala pa kaming planong matulog kaya nag-iyot na muna kami ay este nagpapahangin wews!

Ano ba ’tong nasa utak ko ngayong gabi ay puro kalibugan taena!

Nandito kami ngayon nagpapahangin ni Von.

May dugtong kasi ang silid nya at may terrace kaya don na kami pumuwesto.

“Now tell me what’s the most beautiful you saw right now” pag-uumpisang tanong nya kaya nilibot ko kaagad ang aking tingin at biglang napaangat sa langit.

“The moon” I said it directly as I saw how the moon is so bright.

“Yeahhh the moon is really beautiful” pagsang-ayon nya at napangisi lang ako.

To be honest ang ganda tignan ang buwan ngayon lalo na kung kasama mo ang taong mahal mo. I know paminsan-minsan ko lang masabi ’to dahil nakaugalian ko na talaga ang medyo makadama ng kakornihan kapag nagsasabi tungkol sa kanyang minamahal. I’m not like Von who’s very passionate to show his love towards me. But I hope that the way I responded to him and spending time with him will let him know that I love him that much.

“What about you?” Balik kong tanong sa kanya nong tinanong nya ’ko kung ano ang pinakamagandang nakita ko ngayong gabi.

“What’s the most beautiful—” itatanong ko pa sana sya ulit pero agad na syang sumapaw.

“You” simple at mahinang bulong nya sa’kin

“You’re the most beautiful I saw tonight” pagklaklaro nya pa at mabuti nalang talaga at madilim ngayon dahil alam kong pulang-pula ang pisngi ko sa kanyang sinabi. Para akong bumalik nong panahong bago palang kaming magnobyo at kung pa’no ako kiligin sa mga pasimpleng sinasabi nyang ’yon

“Like the moon, my thoughts revolves around you” dugtong nya pa at mas hinigpitan lang ang yakap sa’kin.

“My love revolves around to the mother of my kids” parang pagmamayabang pang saad nito at sabay lang kaming napatingin sa taas.

“The stars shine so bright tonight, right?”

“Hmmmm” simpleng tugon ko pa at napalingon ng kunti sa kanya.

“Oh? Ano na naman e du-dugtong mo sa star ha?” Sarkastikong patanong ko sa kanya at baka lahat nalang ng sinasabi nya ay may pagbabanat. 

“Gusto ko lang e dugtong na mahal kita”

Napatawa nalang ako ngayon dahil sa sobrang julogs ng banat nya.

‘Yuckk corny mo Von!’ komento ko pa sa utak ko at patuloy na tumatawa ng mahina.

“Hmm that’s it. I saw how bright you smile tonight” he commented as it reminds me what he said earlier about how bright the star is.

“Bitaw nga” naiilang kong angal pero di nya ako sinunod. Tumahimik nalang ito at nilagay lang ang ulo nya sa balikat ko habang yakap-yakap pa rin ako.

Nakatingin lang kami sa madilim na gabi habang niraramdam ang mainit na yakap ni Von.

“Kumusta kaya ang unang anak natin?” Pag-iiba nya at maging ako ay napaisip.

“Gusto ko na syang hawakan, Ali” parang sumbong nya pa sa’kin na maging ako ay walang magawa. My parents still haven’t know about the father. At di ako sigurado kung matatanggap kaagad nila si Von na tatayo bilang ama.

“Gusto ko nang mayakap ang unang anak natin” matapos non ay natahimik sya ulit. Alam kong malalim ang iniisip nya at di ko mabasa sa kanyang mga mata.

Nabago ang daloy ng aming pag-uusap at maging sya ay nagsisimula nang magbiro ngayon.

Nagsimula na rin kaming tumatawa at parang ine-enjoy lang ang gabi. Napapansin ko nga na medyo touchy si Von ngayon at hinayaan nalang dahil gan’to naman sya madalas.

Napakurap-kurap pa ’ko ng himasin na nya dibdib ko. Nagdadalawang isip pa akong tinungin sya na baka di nya lang napapansin ang sarili nya na mas naging touchy ngayon.

Medyo nagulat pa ’ko ng may maramdaman akong tumutusok na sa likod ko.

Ahmmmmmmm. Parang iba na ’to!

Jusme Von! Ilayo mo ’yang nakatusok sa’kin taena!

“Ang lamig no?” Umpisa nya at alam kong nabago ang tuno ng boses nito.

Medyo napalingon ako kay Von dahil parang iba ang pinapahiwatig nya ngayon.

“Oh tapos? Ano naman kung malamig” paharap kong tugon at nakapamewang pa.

“Wala lang” patay malisya na naman nyang sagot at napaiwas lang ng tingin.

Tatalikuran ko na rin sana sya pero hinila nya palapit sakanya ang bewang ko kaya’t magkadikit kami ngayon sabay sya’y bumulong;

“Baka gusto mong painitin natin ang gabi”

Napangisi lang ako sa tinuran nya.

“You want to do it right now?” Paniniguro ko pa.

“Yeah, I always want it. But I won’t do it without your permission”

As soon as he said it, my hand slowly explore on its body then go down to his private part. Kahit na may short ay mararamdaman na ng kamay ko kung gaano sya tinitigasan ngayon.

As I touched his hard length, there’s a sudden smirk on my face.

Di na rin naman bago sa’min ’to. Nagkaanak na nga kami diba kaya ang pagtatalik ay di na bago sa’min.

I nod as a sign of permission right now.

“Papunta na tayo sa exciting part” malapad na ngiti ang makikita ko ngayon habang binibigkas iyon ni Von.

Natawa kaagad ako sa tinuran niya lalo na nong binuhat nya ako nang mabilisan at pinuwesto sa kama.

“Weeks” he said, as he remind me of how long is our last day having sex.

“My d!ck misses you so much” napanguso nalang ako sa tinuran nya dahil parang weeks nya rin siguro akong planong di palakarin jusme!

I immediately suggest an idea na para bago sa’min ngayon. Kanina pa kasi ako nalilibugan mula la nong nasa kusina kami nong parang iniimagine kong sinusubo ko ang ano ni Von.

“How about… Let’s try something new” I stated that makes him curious.

WARNING ⚠️ SPG CONTENTS AHEAD! PLEASE READ AT YOUR OWN RISK AND BE RESPONSIBLE TO YOUR OWN ACTION

“Ahhh Ali” umpisa nyang ungol nang galawin ko na ang aking kamay. This is what I suggest to Von. I doing some hand job right now. Sumunod lang sya sa kung anong kaekekan ko ngayon at planong enjoyin ang mahabang gabi.

Nakaupo lang si Von ngayon habang wala ng suot pang-ibaba dahil hinubad ko na.

Pinatuloy ako ang pagjajakol sa kanya at kita ang ari nito na palaki nang palaki.

“It’s so soft ahhhh” umpisa na naman nyang ungol habang ginagawa ko ang pagjajakol sa malaki nyang ari.

I love it how Von feeling the pleasure because of me.

Nahihirapan akong kumkumin ang katabaan ng kanyang kargada pero patuloy ko pa rin iyong tinaas-baba.

Napapaungol na naman si Von sa ginagawa ko. Mas binuka ko ang kanyang mga hita at sumunod lang din naman sya sa agos ng aking mga kamay.

“Ang liit ng kamay mo ahhh!” komento nya na parang mas nalilibugan sa nahihirapang kamay ko ngayon sa sobrang katabaan ng ari nya.

“Ang laki din naman kasi ng sa’yo” balik kong komento at napaangat nalang sya at napapikit nang bilisan ko ang paggalaw sa kanyang kahabaan.

“Sige bilisan mo”

Sinunod ko ang utos nya at ginawa nga ito. Napapatabon at napapakagat sa kamay pa sya sa bibig nya dahil sa sobrang kakaibang sensasyon na kanyang nadadarama ngayon.

“Ayan ganyan nga”

Tinaas baba ko na ang ari nya at nararamdamang mas tumigas nga ito. His dick has a good shape at ang bango pa.

I never thought that I would do this to Von. It’s too erotic. Jinakol ko kargada nya at enjoy na enjoy naman sya sa ginagawa ko.

“Tang*na ang lamig ng kamay mo” tanging nasabi nya bago ko maramdaman sa mukha ang ibang pagputok ng tamod nya.

Gamit ang kamay ay pinunasan ko ang nasayang nyang katas at sinubukang tikman ito. I immediately looked at Von as I like the taste of his cum.

I saw him heavily breath and seems enjoying what I did to him.

“Sarap mo palang mag salsal” komento nya at napapatingin lang sa taas na parang nadadarama pa rin nya ang sensasyon sa ari nya.

I gulped as I saw how messed his d!ck right now.

Tinitigasan rin ako nang makita ang kahabaan ni Von na umaagos ang katas nito.

I bite my lower lip while looking his milk pouring from its mountain.

Tang*na! A-ang sarap subuin. Mas nililibugan ako akong pagmasdan ang ari nyang basang-basa.

I was so attempted to do it. I want to feel it inside of my mouth.

Agad kong binuka ang bunganga ko at sinubo ang ari nya ng walang pahintulot.

“Oh fuck!” Mabilis nyang mura.

I was innocently taking its d!ck and just experimenting how to make Von feel the double pleasure.

Nilabas ko na muna iyon sa aking bibig at agad na dinilaan ang kanyang ari na ngayon ay basang-basa sa naghahalong kanyang katas at laway ko.

“I never thought you would lick and svck mine Ali” komento nya kaagad na tayong-tayo pa rin ang kargada.

Sinubo ko ulit iyon at tinaas-baba ang aking ulo.

“Sige… Sige ganyan nga”

Ginalaw-galaw ko na ang dila ko habang nahihirapan ding subuin ang katawan ng ari nya. Hanggang ulo lang ang kaya ko dahil sa katabaan ng nota nya.

“Ahhhhhh Aiden it’s so good!” Komento pa nya at inosente lang akong napaangat upang tignan syang pinagpapawisan na nakanganga rin ang bibig sa pag-ungol.

“J-just don’t force yourself ahhh!” Mula na naman kay Von nang sinubukan kong laliman ang pagkasubo sa burat nya.

This… This is my first time blowing some dick. And I don’t know what to do except guiding my head up and down.

Nilabas ko pa kaagad ang ari nya sa bunganga ko sa kyuryos kung ano ang nangyari.

“Von may lumalabas” saad ko nang may tumulong parang tubig sa tuktok ng pulgada nya 

‘Naiihi ba sya?’ tanong ko kaagad sa sarili ko pero agad akong napatingin kay Von na nagsasalita.

“You haven’t explore your own thing that much?” Pabalik nya pa sa’kin.

“It’s a pre-cum Ali” pagklaklaro nya.

Woaahhh! Even me na kahit lalaki ako ay di ko naranasang magpre-cum. Minsan lang din kasi ako magjajakol at tamod kaagad ang lumalabas sa’kin wala nang ganito.

“It means you’re doing good” I heard it from Von while I continue what I did earlier.

“It feels so good” paungol na namang ani nito at medyo ginagalaw na ang kanyang pang-ibaba.

“I can’t control myself anymore” ani nito at di inasahan ang kanyang ginawa.

Agad nyang hinawakan ang ulo ko at tinulungan akong itaas-baba.

Napahawak kaagad ako sa magkabilaang kumot dahil pinipigilan ni Von ang ulo ko at sya ngayon ang gumagalaw.

Napalurat nalang ako nang si Von na mismo ang bumabayo sa bunganga ko.

“Ahhh ahhh putang*na!” Ungol nya samantalang ako ay nahihirapan pang huminga.

“Ang init ng bunganga mo fuck!”

“Vonsbshs” tawag ko sa kanya at di na ma tama-tama ang sinabi ko dahil punong-puno ang bibig ko sa burat nya.

I want to say to go easy on me dahil di ko kaya kapag mas nilaliman nya pa amg pagbayo sa bunganga ko.

“P-putaaaa” pagmumura pa nito habang nagiging marahas na naman sa ginagawa namin. As usual! Von started to be rough in bed again!

“Your mouth felt so good” nahihiyang ani niya habang sarap na sarap na sa ginagawa. 

“T-teka lalabasan ako” bigla nyang komento.

Akmang aalisin nya pa ang kahabaan nito sa bunganga ko pero pinigilan ko. He don’t want me now to svck his dick coz he’s about to cum? Why?

Nagmatigas ako at mas pinatuloy ang pagsubo ko. Ang rahas nya kanina tapos concern palang maputukan ang bunganga ko? Tskk!

Bring it on Von.

“I’m going to cum, Ali” ulit nya at halatang nagpipigil nang di ko pa rin inalis ang bunganga ko sa ari nya.

“You can’t take load of cums”

I acted like I didn’t hear him then just a second ay nanlaki nalang ang mga mata ko nang maramdaman ang bunganga ko ang sobrang daming mainit at malapot na katas ni Von.

“Ahhhh! Tang*na ahhhh” huling ungol pa nito na mukang di pa tapos sa paglalabas ng gatas nito.

Nabilaukan pa kaagad ako at nagsilabasan na sa bibig ko ang ibang katas nya.

It feels like my mouth is so full of his cums and I couldn’t swallow it all lalo pa’t ang lapot nito.

“You can spit it here” saad nya at napalingo-lingo pa kaagad ako.

“Don’t force yourself” ani ni Von at hinimas-himas ang pisngi ko para iluwa ko.

“As I’ve told, you can’t take my load of cums”

Napatango nalang ako sa kanyang tinuran.

Sobrang dami… Kaya di ko kayang lunukin ang ganoon karami. Grabi ’tong si Von at ang daming ilalabas sa tulad ng pangyayaring ito.

“I’m afraid I couldn’t return the favor” pag-iiba nya pa kaya napatingin nalang ako bigla sa kanya.

“I’m already satisfied but I still haven’t touch you” dismayado nyang tugon. I know what he said. Ako kasi ang bottom, which is the receiver kaya ako dapat ’yong nakakaramdam ng unang pleasure pero dahil sa nangyari ay sya pa ngayon ang unang na satisfied.

“It’s okay” komento ko at saka tumayo.

Von is just sitting in bed while me is standing in front of him.

Nakatingin lang sya sa’kin ngayon na parang binabasa kung anong nasa isip ko at susunod kong gagawin.

I look at him so seductively and I know I caught his attention that made him arouse again.

I came near at Von. Kissing his neck then biting his ears.

“Bend down” bulong ko sa kanya na ikinagulat nya.

“WHAT?” Medyo tumaas ang boses nito at di inasahan ang aking sinabi.

“E bottom kita” turan ko at sya’y napatayo kaagad sa kama.

“THE FUCK? NO WAY!” Deritsong tugon nito at pasigaw pa sa sobrang gulat ng tinuran ko.

Gusto kong humalkhak sa aliw sa hitsura ni Von. His expression now is priceless gosh! Para akong maiihi sa sobrang pagpipigil ng tawa at pinilit na maging seryoso sa aking pakikiusap.

“C’mon baby, tuwad ka” mahinahong sabi ko pero may dalang pang-aasar.

Napangisi na ako sa pagpipigil. Ano ba kasi ’tong biglang pagpasok sa utak ko na kalokohan. Alam ko namang di talaga magpapabottom ’tong si Von eh. Sadyang gusto ko lang asarin ngayon.

Kung kanina libog na libog sya, ngayon naman ay pikon na pikon akong tignan.

Gusto ko nang tumawa dahil sa hitsura ni Von ngayon na parang ayaw lumapit sa’kin.

Nagbibiro lang naman talaga ako nong tinuran ko ’yon pero sineryoso nya haha!

Nang di makapagpigil ay napatawa na nga ako at halatang mas napikon sya.

“You’re the one who should bend down Ali” tugon nya sabay hubad sa kanyang damit pang-itaas. He’s now naked while his length is still so hard and wild.

Sa paglapit nya ay napaatras kaagad ako at biglang napaupo sa kama.

“Undress yourself” malutong nyang pagkasabi na mukang nanggigigil pa sa’kin.

Napalunok na lamang ako ng laway ngayon dahil sa pag-iisip na tama bang biniro ko na naman si Von.

“Or maybe you want some help undressing yourself, Ali?”

I can now feel Von’s dominant presence and started to act like an Alpha Man.

“You really won’t listen to me, Will you?” Sa tanong nyang iyon ay dahan-dahan kong hinubad ang aking damit. Di naman na napipilitan ako dahil kaninapa rin naman ako nalilibogan. Pero medyo bothered ako na baka pareho ang mangyayari nong una na di nya ako titigilan hanggat di ako makatulog jusme!

I am now naked same as him.

“Ha!” Sarkastikong tawa nya na parang ang dali kong mapasunod.

“Trying to be top when you’re so submissive” komento nya pa at saka pumuwesto sa kama.

“Sit on me”

Nanlaki kaagad ang mata ko sa kanyang utos. Gosh!

Nag-iintay sya sa kilos habang ako naman ay nababahala para sa sarili.

“You can be on top” pagkukuha nya la sa atensyon ko kaya napakunot kaagad ang noo ko.

“What do you mean?” I immediately replied.

“You can on be on top of me while riding my d!ck”

WHAT?!

So ako pa rin ang mabo-bottom? Tskk!

Iba rin ’tong ego ni Von eh. Inaasar ko lang kanina tapos ngayon parang di na magpapaawat at parang may planong di ako papapahingahin nitong buong gabi jusko!

Pero dahil nadadala na rin ako sa mainit na sensasyong aking nadadama kahit na tinititigan lang ang katawan ngayon ni Von.

Naghubad nga ako at lumapit kay Von sa kama. I sit on his lap and let him do what he want. I’m still the receiver so I’ll wait what he got right now.

“I’m reminding you who’s the top” mariin nyang saad sabay pasok ng kahabaan nya sa butas ko.

“Ahhhhh” bigla kong ungol nang pinasok mya ’yon at dahan-dahan akong pinababa upang masakop ko ng buo ang nota nya.

My body felt shiver and also kind felt the pain. Mga halos tatlong linggo rin ’yong huling pagtatalik namin at ngayon lang naulit.

“Don’t be afraid, it won’t hit to our baby in your tummy” paniniguro nya pero ibang-iba sa pakiramdam dahil parang umaabot na iyong kargada nya sa tyan ko.

“Be gentle on me Von”

“Hmm” patango nyang tugon pero madiin agad ang unang paggalaw nito.

“Von~ please have mercy to my hole” ewan pero maging ako ay natatawa sa aking tinuran.

Umasta syang di ako narinig at nagpatuloy sa kanyang ginagawa.

Napatingin pa ako kaagad ng sya’y magsalita at naguguluhan kung ano ang kanyang pinapahiwatig.

“No wonder I have this feelings that you’re Aiden”

Nakatitig lang din sya sa akin at ganoon rin ako sa kanya. Naguguluhan pa ’ko kung pa’no sya may pakiramdam na ako si Aiden kahit na ang pakilala ko sa kanya dati ay ako si Austin.

“How?” Patanong kong sagot at ngumisi lang sya.

“I know I enter the same hole. That’s why I have guts that you’re Aiden after all”

WHAT THE FVCK?!

To be continued…

HAHAHA! Sanaol po! Basehan na pala ang butas ngayon para makilala ang isang tao WHAHAHA!

’Tsaka di talaga papayag ang ferson na ma bottom ano! Pure and pride top talaga ang ating Von Maclein nyahaha!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 31

Nakakaputang-ina.

Nakakaputang-ina lang ’yong sinabi ni Von.

Di pa rin ako nahimasmasan sa sinabi nyang ’yon at kahit hanggang ngayon ay bumabagabag pa rin sa isip ko.

Tatlong araw na ang lumipas nong may kababalaghanh nangyari na naman sa’min ni Von. Yepppp! Days passed so fast. Para nga lang pitik ang paglipas ng mga araw dahil sa sobrang bilis nito.

Nong nandon ako sa bahay ni Von ay dalawang araw lang na nagstay kami ron. Nalibot ko naman ang bahay ni nya pagkabukas non. As in sobrang laki talaga. Ang yaman-yaman nya sa ganong edad.

Pero paliwanag nya rin na di naman talaga pinaghirapan ang mga ’yon. He was born while getting what he wants. So it means mayaman na ang dad nya at namana nya lang ’yon lahat. He had no choice but to handle his dad’s company raw kahit na gusto nya raw mag pursued ng engineering.

Nakwento nya sa’kin ’yong mga pangarap nya sana dati. He really wants to take engineering when he was college but was force to went from business class. Pero di naman daw sya nagtanim ng galit sa dad nya nong time na ’yon. Napapatanong nga ’ko kung pa’no nya na survive ’yon eh ang hirap kaya kapag di nya passion. Pero sinabi nya lang na “acceptance is the key to be truly free”

Haissttt. Kung ano pinilit ni dad nang ganon ay baka maglayas pa ’ko. I don’t want to give up my dreams para lang sa gusto rin ng magulang ko. Yes we have different perception about that matter at depende na ’yon sa tao.

Anyways, agad ko nalang binuksan ang phone ko at makita ang text ni Von.

[Don’t forget the dinner date tonight]

Napakamot nalang ako sa ulo dahil akala ko kung ano na. Akala ko kasi busy sya sa trabaho pero nakahanap pa rin ng time para e text ako at ipaalala sa’kin. Nag reply lang ako at binalik ang phone sa bulsa ng pants ko.

Dumeretso ako sa room 15 habang may dala-dalang gamot. Nandito pala ako ngayon sa hospital. On duty pa rin kasi ako eh. At may 3-4 days akong duty every week.

Dalawang buwan pa naman ang tyan ko kaya pwedeng-pwede pa magtrabaho. Oo tamad ako sa mga gawaing bahay pero when it comes to my work, I’m always passionate to do it lalong-lalo na kung nakakatulong ako sa mga may sakit.

Pero it’s a bit hussle rin na bumalik ako sa trabaho.

Nag-away kasi kami ni Von nong isang araw dahil gusto nyang mag stop na ako sa trabaho. As in sobrang toxic non at umiyak pa ’ko. Eh bat ba naman kasi ako pagbabawalan haisstt!

Eh passion ko ’to eh. ’Tsaka kaya ko pa naman. Bahala talaga ’yong si Von. Sabi nya pa na nag-aalala lang sya sa’kin at sa baby na dinadala ko pero pinaliwanag ko rin ang side ko.

Well, naayos naman namin ang pag-aaway na ’yon. Gaya nga nong sabi nya, na mag-aaway kami sa mga bagay-bagay pero walang maghihiwalay.

Actually di naman talaga sya nakipag-away. He just discussed about that matter na baka pwede na akong magstop mag trabaho muna dahil nagdadalang tao ako. At ako talaga ’yong mabilis na nag reak at inaway sya. Yes I admit it now haha! Parang nakakakonsensya pa tuloy na sya na nga inaway ko pero sya pa ’yong humingi ng tawad.

Kaya nga may pa dinner date ’tong lalaking ’to. Kasi daw para di na ako magtampo. Well di naman ako nagtampo. Pinayagan nya ’kong magtrabaho kaya balewala na sa’kin ’yong pag-aaway namin haha!

Napagdesisyonan nalang naming dalawa na kapag mag 4 months na ’tong nasa sinapupunan ko ay saka pa ako mag stop sa trabaho.

Eh siguradong mahahalata na tyan ko nyan pag 4 months pregnant ako. Eh diba nga, I need my pregnancy to be in private. Isa talaga ’to sa pinaliwanag ni Von sa’kin nong isang araw pero nagpumilit ako. 

May point naman sya na di talaga pwedeng malaman ng publiko na pwede akong magbuntis kahit na lalaki. It’s too dangerous for me as a carrier.

May nabasa rin kasi ako years ago na may first ever man silang nakuha na peedeng mag buntis. At ayon, ine-experimentohan ang katawan at kung ano-anong ginawa para malaman ang cause.

And that’s what Von told me too. Pero napagdesisyonan na namin na hanggang 4 months pregnant nalang at kailangan ko ring mag double ingat kapag nasa trabaho ako.

Pagkapasok ko sa room 15 ay agad kong binigay ang gamot. The patient need to take it on time. Pagkatapos kong ipainom sa pasyente ay nag alarm na naman ako ng 2 hours para don. Need daw kasi uminom every 2 hours ang pasyente at baka makalimutan ko pa kung di ako mag alarm. Makakalimutin pa naman ako haisstt!

Pagkatapos ko ngang magbigay pa sa ibang room ay bumalik ako sa station. Ganito naman usually ang ginagawa namin eh. Kapag di busy ang duty ay nakikipagkwentuhan na muna kami.

Nga pala, di pa rin nila alam na si Aiden ako at di si Austin. Parati pa rin nila akong tinatawag sa di ko ngalan at wala din naman akong planong sabihin sa kanila. Baka kasi gugulo lang at maraming katanungan kaya di ko na sinabi hehe.

Nakikinig nakang ako at minsan ay sumasali sa usapan nila habang may chenicheck akong papel ngayon.

“So totoo pala?” Pakikisawsaw ko sa mga katrabaho dito. Sila naman ay agad na nagsitanguan pero meron din namang hindi. Jusko! Ano ba kasi ’tong topic nila at bat napunta sa ganon.

Eh kasi naman. May kaguluhang nangyari kanina. May pasyente kaming babae kanina. Nakatulog lang daw ito sandali at nagising dahil sa isang alingawngaw sa may washroom. Eh akalain mo naman na ’yong kapatid ng pasyente ay nakikipag-anohan na pala sa asawa nong pasyente. Jusme! First time may nangyari dito. Ginawa pa talagang motel ang hospital ni dad taena!

“As in nakahubad na silang dalawa?” Paniniguro ko at sumagot lang sya ng;

“Oo”

’Yon daw kasi ang naabotan ng isang nurse rito nong nagsisigaw na ang pasyente sa galit. As in, palihim lang daw silang nag-aanohan sa cr tang*na.

“Tama na ang chismis at bilhan nyo nalang ako ng ice candy” napalingon kami at nakita ang cheif nurse namin. Jusme! Haha!

Eh nagbebenta naman talaga ang cheif nurse namin dito para daw dagdag income. Actually may benta rin syang mga pabango at kung ano-ano pa. Pero Ice candy lang ata ang dala nya ngayon.

“Sagot ko na. Bilhin ko ’yan lahat” biglang saad ng isang kasamahan namin dito. Aba’y tuwang-tuwa naman mga kasamahan namin. Napahawak nalang ako sa tyan kk dahil iba ang gusto kong kainin.

“Excuse me, sino si Mr. Villafuerte?” Napalingon kaagad ako kung saan galing ang boses.

“Ako” simpleng sagot ko sa isang food panda delivery driver. Nagtaka pa ’ko kung bat ako hinahanap eh wala naman akong inorder online.

“Para sa’n ’to kuya?” Tanong ko kaagad nong may binigay sya sa’king pagkain.

“Di po ako nag order—” mangangatuwiran pa sana ako pero agad na si manong nagsalita.

“Pinapabigay po kasi. Pero bayad na ’yan” ani nito at tumalikod na.

Nagtaka pa ’ko kung sino ang nagpabigay nitong burger, fries, at mcfloat. Seriously??!

“Kanino galing kuya?” Nasasabik kong tanong.

“Doc. Bollo” simpleng sagot nya lang at umalis na nga.

Nahihiya nalang akong ngumiti.

’Yong mga kasamahan ko naman dito ay todo tili at panunukso.

“OMG! Nanliligaw sa’yo si Doc. Bollo?” Agarang tanong nilang lahat at maging ang cheif nurse namin ay nakikichismis na rin.

“Di naman. Pero paminsan-minsan ay nakakatanggap ako ng foods galing sa kanya” pag-aamin ko.

“Hala! Sure akong liligawan ka nyan. Sagutin mo na kaagad. Grasya ’yan” birong komento pa ng cheif nurse namin.

“Mayaman, mabait, at higit sa lahat ay ang pogi ni Doc” pagtitili rin ng isang kasamahan ko na halatang type na type nya si Doc. Bollo. Wews!

Napapatawa nalang ako nang mahina sa kanilang tinuran.

Shunga! Baka masakal ako ni Von kung nagkataon. Ang seloso pa naman non. Although iba naman sya magselos dahil di niya idadaan sa init ng ulo at pag-aaway pero parang papatayin ka naman sa panggigigil kung mag anohan kami jusme!

Napapaisip habang tumatawa sa sarili nong sinabi ng isang kasamahan ko na sagutin ko na raw kaagad kung manligaw. Haisst!

Di pa kasi nila alam na may nobyo na ako. At wala talaga akong plano sabihin.

Napatingin nalang ako sa relo ko at agad na nagpaalam sa kanila. Eh tapos na duty ko eh.

Naglakad na ako habang bitbit ko ’tong pagkain. Akala ko talaga galing kay Von sksk! Tutumbling na sana ako sa tuwa. Pero naisip ko rin na buntis pala ako. Baka maalog pa si baby sa loob jusme!

Ilang minuto lang ay nandito na ako sa exit.

Sa paglabas ko ay nakita ko si Von. Nakasandig pa sya sa ibang sasakyan nya at akala mo kung sinong artista dahil pinagtitinginan rin ng tao.

Mabilisan akong naglakad papunta kay Von pero habang papalapit ako ay kumukunot ang noo nya at nawala ang ngiti sa kanyang mga labi.

“Nag order ka na ng food? Diba may usapan tayo na mag di-dinner ngayon” parang dismayado nitong bungad sa’kin nang makalapit na ako kung saan sya ngayon.

“Di naman ako nag order” paliwanag ko at ngumiti lang.

“Eh bat may––…. kanino galing?” Pag-iiba nya na parang alam na agad ang nangyari.

“Admirer mo?” Dagdag nyang tanong na parang mas nadismaya ang mukha.

“Siguro?” Pang-aasar kong sagot sa kanya. Ngumingiti pa rin talaga ako dahil sa mga tukso kanina ng kasamahan ko.

“May nanliligaw ba sa’yo na ka trabaho mo, Ali?” Mahinahon pa rin ang boses nya pero alam kong iba na ’tong pagtatanong ni Von.

“Marami” mas lalong pang-aasar ko at tuluyang nawala ang ngiti sa kanyang mga labi.

“Ok” tanging rinig kong sagot sa kanya at pinapasok na ako sa kotse. Nakangusong sumunod lang din ako at parang pinagsisihan ang sinabi. Parang ang panget naman kasi na pati ’yong mga katanungan nya kanina ay gawin kong biro. Baka kung ano na mga nasa isipan nito.

Nagmaneho na nga si Von habang nasa gilid nya lang ako at iniinom ’tong mcfloat. Masayang iniinom ko ’yon.

Nakatingin lang din ako sa daan at naeexcite sa dinner mamaya.

Napalingon nalang ako kay Von nang bigla nyang ihinto sa gilid ang kotse at tumingin rin sa’kin na parang frustrated.

“I’m jealous, Ali” saad nya pa na nakatingin sa dala kong pagkain kanina.

Luh?

“Alangan naman di ko tanggapin eh nagmagandang loob lang naman” pangangatwiran ko kay Von.

“That’s not what I mean” agad nya ring bawi.

“Nagdala rin kaya ako ng food kahapon sa condo pero di naman ganyan reaksyon mo” napanganga nalang ako sa rason ni Von. Seryoso?

’Tsaka bakit? Halata bang masaya ako ngayon? Haha!

Oo, nagdala sya kahapon ng gusto kong kainin pero ang nangyari ay sinumbatan ko pa sya.

Eh kasi naman! Pork siomai ’yong crave ko kahapon ng umaga tas nong pag-uwi nya galing sa trabaho ay nagdala nga ng siomai pero chicken flavor naman tskk! Ibang flavor kasi eh!

So nag-usap na muna kami rito sandali. Jusko, ’tong si Von. Medyo matured na talaga sya dahil kailangan pag-usapan na ’yong mga ganitong bago kaysa mag-away.

Sumasabay at sumagot rin ako. Sinabi ko ring wag syang mag-aalala dahil di ko naman sya ipagpapalit. Maybe Von just want an assurance dahil ang sakit rin naman kasi mag overthink na baka ano o ganyan diba.

“Anyways, wag ka nalang magpakabusog dyan sa pagkain mo dahil may dinner pa tayo” pag-iiba nya.

“Di ka na nagseselos?”

Tumango lang sya sa tanong ko at mapanlaro pang timungin sa’kin.

“Bat naman ako magseselos eh mas mag-eenjoy ka namang kainin hotdog ko” nakangising sagot nya na parang feeling unbothered.

Biglang nang-init ang magkabilaang pisngi ko sa kanyang tinuran. Piste! Naalala ko na naman ’yong first pag blow job ko sa kanya tang*na!

Nakakahiya pala kapag pag-usapan ang tapos nang pangyayari na ganon.

Haisstttt!

Pero anyways, nagpatuloy na sa pagmaneho si Von. Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa venue.

Excited pa akong bumaba at hila-hila si Von.

Sa pagpunta namin sa isang mamahaling restaurant ay nandoon na naghintay ang barkada ko. Awieee! Parang ang sigla ko kaagad makita ang pagmumukha ng mga kaibigan ko.

Yup! Si Von talaga mismo ang nagplano kahapon na isama ang mga friends ko. Eh gusto nya raw kasi makilala ng paunti-unti ang mga mahahalaga sa’kin. Nakakahiya nga dahil ako dapat ang kusang gumawa non. Pero ang akala ko kasi ay ayaw makisalamuha ni Von dahil ang sungit naman ng mukha nito sa public areas eh.

Pero mabuti nalang at sinabi nya. At makikita nya na ang mga barkada ko.

Nga pala, alam na ng mga friends ko na nagbalik na alaala ko.

Nagpaliwanag rin sila at humingi ng tawad kung di kaagad nila sinabi sa’kin. Sinunod lang daw kasi nila ang pakiusap ni dad na wag sabihin ang totoo at hayaan sa katauhan bilang Austin.

Well not a big deal naman sa’kin kaya walang tampuhan ang naganap. Pagkapasok nga namin ni Von ay nakita ko si Keith na kumakaway-kaway.

Medyo malayo ang agwat ng bawat table. Siguro mga 2 meters apart kaya ang laki talaga ng space. Pag-upo namin ay umupo rin ng matuwid ang mga barkada ko di tulad kalag kami lang apat. Grabi rin kasi ang presensya ni Von eh. I can feel his dominant presence again na parang ang seryoso kung tumingin. Eh sa bagay ay mas matanda naman sya sa aming apat ng dalawang taon.

Pinakilala ko na nga sila isa’t-isa. Medyo nakakapanibago nga eh dahil abg tahimik lang ng kaibigan ko at parang ang formal nilang makipag-usap. Kung oobserbahan mo sila sila ngayon ay akala mo kung sinong mabuting anak na di marunong uminom ng alak haha!

Well di naman awkward ang nangyari dahil naging okay naman ang pag-uusap nila. Mostly si Keith talaga ’yong kausap nya ngayon dahil pareho silang parang matured na mag-isip.

Sina Dennis at Kent ay nakikipagkwentuhan din naman sa’min at iba talaga ’tong dalawa. Eh nong umabot lang ng isang oras na kasama si Von ay biniro-biro ba naman nila ngayon.

“Oh my gosh Aiden” pabigla-biglang saad ni Dennis na akala mo naman kung ano.

“Pa’no nalang ’yong nobyo mo sa Cavite?” Pabirong bulong pa nya pero maririnig din naman naming lahat.

Ramdam ko kaagad ang kamay ni Von na nasa mga hita ko dahil sa sinabi ni Dennis. Napatingin ako sa kanya at nangungusap na wag seryosohin ang tinuran ng barkada ko.

“ ’Yong engineer na pinakilala mo sa’min dati, pa’no na sya?“ walang pag-aatubiling saad nya na maging si Von ay tumawa. Eh kasi naman, sobrang trying hard nyang umakting jusme! As in, di sya convencing.

“Di ba kapani-paniwala?” Nahimasmasan nyang tanong sa’min at lahat kami napalingo-lingo.

“Hey, I heard from Aiden na nagpapatayo kayo ng nga bar, clubs, and hotel?” Pag-iiba ni Keith at si Von rin ay naging seryoso.

“Yes”

“I’m interested to invest” balik ni Keith samantalang kaming tatlo ni Dennis at Kent ay nagtitigan lang. Eh di kasi kami mga business minded haha!

Von now act like a boss and keith as a client who’s having a conversation about that matter.

Nagpatuloy naman ang aming usapan hanggang sa dumating na ’yong order namin at kumain na agad. Pero syempre, di mawawala ang drinks sksk! May hard wine kaming iniinom pero tag ku-kunti lang kami.

Good thing lang ay ang bilis nilang maging komportable sa isa’t-isa. Di ko nga inasahang marunong palang makisabay ’tong si Von sa mga biro ng barkada ko.

Pero kahit na ganon ay may inaalala pa rin ako. Von is already comfortable with my friends at medyo magkasundo na sila sa isa’t-isa. Pero pa’no ko kaya ’to ipapakilala kina dad at mom. Natatakot ako jusme!

Sa biglang pagkakaba ko ay binalik ko nalang ang atensyon sa pagkain. Just a little chit chat nalang kami ngayon kasi kumakain na rin.

Nagkatinginan kami ni Dennis at bigla nalang tumawa ang loko. Ewan pero parang natatawa sya sa’kin ngayon taena. Nilingon ko naman si Von na umiinom lang at napabalik ang tingin ulit kay Dennis. Nagbabakasakali kasi ako na pinagtatawanan nya ako na katabi si Von dahil ang liit ko kumpara sa nobyo ko.

Napabalik nalang ako sa pagkain pero agad ring napatigil nang maramdaman ko ang kamay ni Von na hinimas-himas ang hita ko sa ilalim ng mesa.

“May engineer ka pala ha?” Rinig kong bulong nya at nagtaka kaagad ako sa kanyang tinuran.

Naalala ko kanina ang biro ni Dennis at akala ko ba di nya sineryoso ’yon? Jusme!

“Tuwad ka sa’kin mamaya” parang naiinis nyang bulong sa’kin. Wait… Medyo tinamaan na ba sya sa hard wine?

Bigla kong nabitawan ang kutsara ko at napalingon kay Von. Ngumisi lang sya sa reaksyon ko pero baka di talaga ’to nagbibiro at gawing pulutan pa ako mamayang gabi.

Napatingin ulit ako kay Von nang punasan nya ang nasa bibig ko. May kunting dumi kasi sa aking bibig. Nagpasalamat nalang ako sa kanya at tumango lang sya.

Pagbalik kong pagkain ay napansin ko ang mga priceless nilang mukha. Sobrang funny dahil ang PDA na pala namin kanina pa dahil sinusubuan rin ako ni Von nang kung anong pagkain kanina. Nakakatawa perro mas natawa ako sa reaksyon ni Dennis.

“Straight daw ha?” Di napigilang nangangating bibig nyang sabi. Parang binalik ni Dennis ’yong palagi kong sabi-sabi sa kanila dati waaaahhhh. Kahiya!

“Sino pa nga pangalan nong feeling straight? HAHA!” Di mapigilang biro na rin ni Kent at pati si Von ay tumawa!

Please lang, wag niyo kong pagtripan jusme!

Oo na, ako na ’yong feeling straight na akala mo galit na galit kapag makakakita nang etits pero kakasubo ko lang pala nong nakaraang araw. Haissttt! May pa sabi-sabi pa ako dati na sa puday lang ako maaatract tsk.

“He’s straight to others coz he’s only attracted to me” pagtatanggol sa’kin ni Von at napalingon ako at nakita syang parang confident sa sinabi.

“If it’s not me, you will not be in relationship with other boys, right Ali?” Pangungumbinse nya talaga.

Isa pa ’tong si Von eh!

Ito tuloy si Dennis ay di mapigilang kiligin dahil base pa lang sa mukha nya ay halatang nagpipigil na sa pagtili.

“Guys may sasabihin pala ako sa inyo” pag-iiba ko at naging seryoso.

Dahil umabot na rin naman kami sa ganito kaya mabuti ring malaman na nila ang tungkol sa’kin. Napag-usapan na rin namin ’to ni Von at pumayag naman syang unang malaman ng mga kaibigan ko. Actually gusto nya talaga sana na ang mom ay dad ko ang unang masabihab pero di na rin ako makapagpigil. Mapagkakatiwalaan naman ang mga barkada ko na di nila ito ipagkakalat sa publiko kaya alam kong safe na sabihin sa kanila.

“Ano?” Tanong nila sa’kin na seryoso ring nakatingin at nag-aabang sa aking sasabihin.

Napalingon-lingon na muna ako sa ibang mga costumer dito at mabuti naman ay minding your own business talaga sa bawat table.

Huminga ako ng malalim at saka sinabing;

“Buntis ako”

“WHHAAATTTTTTTTTTTTTTTTT???!!!” Bulyaw ni Dennis na akala mo naman kung ano na ang nangyari.

Oo, ganon kahaba at kalakas ang boses nya jusme! Pinagtitinginan pa kami ngayon ng ibang costumer at napaduko nalang sya at ngayon lang nakadama ng hiya.

“Diba wala ka namang pekpek?” Nagpatuloy pa rin talaga ito kahit na bumubulong na lang sya ngayon na kami lang apat ang nakakarinig.

“May burat ka wuy!” Di makapaniwalang tugon ni Kent samantalang tahimik naman si Keith na parang magproproseso pa sa utak niya ang sinabi ko.

“He’s telling the truth. He’s 2 months pregnant. We’re going to have a baby” ani naman ni Von kaya’t nalipat ang atensyon ng tatlo kong barkada sa kanya.

“I mean we already had a baby” paglilinaw nya at sinabi ko rin ang tungkol sa unang anak naming dalawa ni Von.

Medyo naguluhan pa sila at first pero na gets din nila at last.

It even takes 20 minutes bago nagkalinawan.

“Pero seryoso?” Di pa rin talaga makapaniwala si Dennis sa aking tinuran.

“Carrier ka din?!” Sa pagtatanong niya ay napataas ang kilay ko.

“Ka din?” Balik ko sa kanya at parang ngayon nya lang din napansin ang tanong nito sa’kin.

“So it means carrier ka rin??”

Sa tanong ko kay Dennis ay natahimik sya. Kaming lahat ay nagtaka sa pananahimik at naghintay pa rin sa sagot nya.

“O-of course n-not! Makakabuntis ng babae oo, pero di ako mabubuntis haha!” Responde nya pero nauutal nong umpisa.

Mabilis namang nabago ang daloy ng pag-uusap. Na gets na nila at ’yon talaga ang pakay namin ni Von kung bakit namim sila inembeta na mag dinner.

Mabilis lumipas ang oras at natapos na ang aming pag-uusap.

Pagkatapos naming kumain ay nag-iba na kami ng daan. Nagpaalam na kami sa isa’t-isa at nagpasalamat rin sila kay Von sa treat sa dinner.

Kami nalang ni Von ngayon at nakasakay na kami sa kotse. Deritso rin kaagad ang punta namin condo nito at alas nuwebe na ng gabi.

Pagkapasok namin ay nag bihis na kaming dalawa. Pinasok ko nalang muna sa ref  ’yong binigay ni Doc. Bollo na foods sa ref at bukas nalang kakainin ’yong burger.

So ayon nga. Pumasok na kami sa silid at nakitang nakapantulog na si Von. Syempre, minsan ay topless lang si Von matutulog.

Nakaboxer lang nga sya ngayon at parang blessed eyes na naman ako sa bukol kong nakita haha!

Jusme!

Well tulad din ng nakasanayan ay nakaoversize at long shirt lang din ako at naka brief sa pang-ibaba.

Naka turn off na rin naman ang mga ilaw at tanging ang lamp shade nalang ang nagbibigay liwanag sa buong silid.

At dahil pagod ako kaya pinikit ko na ang aking mga mata. Matutulog na sana talaga ako pero ’tong surot na Von ay ang touchy ng kamay.

Namulupot na naman ang kamay nito sa aking at nakayakap. Bali naka back hug na naman sya sa’kin ang ang mga palad nya ay nakahawak sa tyan ko. As if he just felt our baby in my tummy.

“Parang gusto kong mag aral ulit” umpisa nyang sabi pero di na ako lumingon.

“Ha? Ano naman ang course na aaralin mo?” Responde ko at hinihintay ang sagot nya.

“Gusto kong mag-aral ng engineering”

Napasapol nalang ako sa noo. Ay jusme! Sa tono nya kasi ay parang may kinalaman pa rin ’to sa biro ni Dennis kanina na may nobyo raw ako sa Cavite na engineer. Taena!

“I want to study engineering so that I know how to demonstrate you the simple harmonic motion”

Sa sinabi nyang ’yon ay mahinang tinabig ko ang kanyang kamay at humarap sa kanya.

“What harmonic motion? Kindly demonstrate—” magtatanong pa sana ako pero dahan-dahan na nya akong hinalikan.

Waitttt!!!!! Ito ba ’yong sinasabi nyang harmonic motion?!

He kissed me passionately and I can feel his love while doing it. Kakaiba ka rin Von eh noh?

Pero alam ko talaga kung saan ’to papatungo eh.

Jusme Von? So every 2 days mo na akong didiligan?

Well naman naman at kiss lang ’yong harmonic motion na sinasabi nya. Haist jusme! Mababaliw ako kakaisip kung pati sa ano ’ko e de-demonstrate nya haha!

At tumigil na rin naman si Von at eksaktong may tumawag sa phone nya.

Wala pa sana syang plano na sagutin pero ako na mismo nagsabi na baka importante.

Sinunod nya nga ako at sinagot ang tawag pero maging ako ay nagulat sa medyo pagtaas nya ng boses.

“Are you sure?” Tanong ni Von sa kabilang linya.

Napatingin ako bigla kay Von ng sya’y tumayo at binuksan ang ilaw sa silid.

Nagpatuloy sya sa pag-uusap don sa phone nya kaya’t naghintay nalang akong matapos sila.

Di rin nagminuto nong binaba nya ang phone at nakatingin lang sa’kin na parang may ngiting pinipigilan.

“Ano daw?” Agad kong tanong sa kanya.

“My stepbrother is on jailed” agarang sagot nya at napanganga nalang ako.

SERYOSO?!!!

“W-why?” Balik ko tanong kung anong rason ng pagkakulong nito.

“What did you do?” Tanong ko pa ulit at baka may ginawa sya.

“I still haven’t do anything” pag-aamin nya. Napakunot nalang ako ng noo kung pa’no nasa kulungan ngayon ang step brother nya kung walang ginawa ni Von diba?

Napatingin lang ako sa kanya at agad nya ring sinabi ang dahilan.

“My people say…Ben is on jailed.  Someone filed a case against him because of big loans”

Utang?!

“21 billion loans” dagdag nya na ikinanlaki ng mga mata ko.

It takes a moment before it process in my mind.

THE FUCK?!!!!!

21? BILLION?!!!

Tang*nang utang ’yan!

“Seryoso?” Tumango lang sya sa tanong ko at sinabi kung ano rin ang ibinalita ng mga tauhan nya.

Sinabi pa ni Von na kaya raw umabot sa ganoong halaga ay dahil sa mga interes.

Jusmeyomaremar!

Kaya pala!

Kaya pala gusto nya ’kong magnakaw!

Kaya pala atat na atat kunin ang mga assets ni Von dahil gipit na gipit na pala sya at wala ng pambayad sa napakalaking utang?

To be continued…

Announcement: Si Dennis talaga ang bida sa Series #2. Kung magtataka kayo kung pa’no naging twins series ay hintayin nalang at ayaw ko kayong ma spoil HAHA!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 32

Lumipas ang gabi at pakiramdam ko ay ang gaan-gaan ng loob ko. ’Yong para bang wala na ’yong takot na kinikimkim ko matagal na. ’Yong para bang wala na ’yong bumabagabag sa isip ko at mapayapa ang tulog ko kagabi.

Napapatingin nalang ako ngayon sa kisame at iniisip na siguro dahil ito sa sinabi ni Von kagabi. Ben is already in jail. Wala nang manggugulo sa’kin. Wala nang mananakot sa’kin.

Sinabi ni Von na impossible pang makalaya ang kapatid nya sa laki ng pagkakautang ito. ’Tsaka wala rin daw planong bayarin ni Von ang utang ng step-brother nya. After all he done to me… And for his father too ay wala nang natitirang awa pa si Von sa kapatid nya.

Yeah, we couldn’t give the justice for his father dahil nawala na ’yong phone ko. Di ko na alam kung saan ’yong pagkuha ko ng bidyo na tanging ebidensya 2 years ago. ’Tsaka wala ring mapapala sa mga cctv footage dahil ang linis nyang magtrabaho. Pero ganon man ay nakahanap sya ng katapat. Sa laki ng utang nya ay sigurado akong habang buhay na syang nasa kulungan.

Pasalamat nga sya ay di ito pinabayaan ng mga tauhan ni Von. They said that Ben was haunted by the company kung saan sya nagkakautang at mukang may plano raw sanang ipapatay. But then, long story short at kaya sya pinakulong.

Nakulong na ang isa sa mga problema ko. Di na nya ’ko malalapitan… At di na nya kami magugulo ni Von.

Napapatingin nalang ako sa kasama ko ngayon sa kama. Napapangiting makita si Von na mahimbing na natutulog. Nakaharap kasi sya ngayon sa’kin kaya’t maingat kong hinaplos ang kanyang ilong. Ang tangos kasi eh at nakakainggit.

Pagkatapos kong haplosin ang kanyang ilong ay bumaba naman ang aking kamay sa kanyang mga labi. Ang nipis ng mga labi nya at ang ganda pa ng shape nito.

Ewan pero ang gwapo-gwapo nya talaga. Para ngang ang sarap lang titigan ang kanyang mukha maghapon.

Bigla nalang akong napabangon at dali-daling nagpunta sa cr. Nagsusuka pa rin kasi ako hanggang ngayon dahil nga sa pagbubuntis ko.

Mga dalawang minuto siguro ang tinagal ko don sa loob at lumabas rin kaagad pagkatapos kong magsuka.

Bumalik ako sa kama at tinabihan ulit si Von. Tulog pa rin naman sya kaya pinikit ko nalang ulit ang aking mga mata. Sobrang aga pa rin naman kasi. 5:40 am pa at pareho kaming walang trabaho ngayon.

Sa pagkapikit ko ay nagulat pa ’ko ng biglang namulupot ang mga kamay ni Von sa bewang ko at nalapit sa kanya. Sa aking pagbuka ay akala ko tulog pa rin sya.

Gising na gising na ito at nangungulisap na ang mga ngiti sa kanyang mga labi.

“Good morning, Ali” pabulong nyang sabi sa’kin. Nakikiliti pa ang tenga ko dahil sa hininga nya. ’Tsaka ang raspy ng boses nito na halatang bagong gising talaga.

Ngumiti ako pabalik sabay sabing;

“Good morning Von”

Nakatingin lang sya sa’kin na para bang aliw na aliw rin syang pagmasdan ako.

“Did you sleep well?” Balik nyang tanong at tumango lang ako.

A normal conversation with a normal answer from me. ’Yong parang kinakamusta lang ni Von ang tulog ko at kung galing pa raw ako sa pagsusuka.

Nakakaloko nga ’tong si Von eh. Kung makatingin sa’kin ngayon ay parang may balak na naman na iba.

“What do you want to eat for breakfast?” Pag-iiba nya at tatayo rin sana.

“Ikaw” pabalik ko at nagtaka ng nag-iba ang  timpla ng mukha ni Von.

“Ay este, ikaw? Anong gusto mong kainin?” Paglilinaw ko sa kanya pero parang huli na yata nang bawiin ko.

Napakagat nalang ako sa aking labi nang maramdaman ang mainit nyang kamay na naglakbay sa aking balikat.

Hinahaplos-haplos nya ’yon habang ang kanyang pagtitig sa’kin ay nangugusap na ng iba.

“Ikaw rin, ikaw ang gusto kong kainin”

Napasapol nalang ako sa noo ko. Kailan nga ba ’to nagseryoso ’tong si Von. Di pa rin nawala ang tingin nya sa’kin at napataas nalang kilay ko.

“Talikod ka, gawin ko ang request mo kagabi” pag-iiba nya na napangisi rin kaagad. Well… Maybe it’s my turn. Kita nya ’kong napangisi rin at sinunod nga ang sinabi nya.

May request kasi ako kagabi ehhh. Pero antok na antok na raw sya kaya di na nagawa. Hmm ano pa nga ba request ko? Tskk!

Tumalikod nga ako at para bang pinaubaya ang sarili ko.

“Are you sure?” Napaharap na naman kong paniniguro para malamang di sya napipilitan at sumagot lang din sya ng oo.

“Your request is always my command, Ali” sagot nya na parang may kung iba sa kanyang boses.

“Talikod ka” mahinahong utos na nya naman. I just smirked as what was about to happened. Kagabi ko pa gustong-gusto mangyari ’to.

And I’m so excited to do it!

“Ohhhhhhh” mahinang daing ko ng maramdaman ng aking balat ang kanyang mainit na kamay.

“Shhhh relax ka lang jan” mahinang saad nya at pinagpatuloy ang kanyang ginawa.

“I like it when you do it slow” I commented as he slide it slow and go up and down.

“You like it?” He asked and I only moan. This is our first to do it like this. Sobrang nakakapanibago.

“Yes, I love it Von” balik ko sa kanya at ginalingan nya nga sa kanyang ginagawa.

“Nghhhhh ganyan nga”

The sensation from my skin is so good. Ibang-iba talaga ’to sa ginagawa namin ni Von. It feels heaven!

“Sige pa” di ko na napigilang utos sa kanya at sa paglingon ko ay nakita na syang pinagpapawisan kahit na bago pa lang namin ginawa ’to.

Guess like Von like touching my skin too. The way his hand move slowly in my back, di ko mapigilan ang sarili ko kundi ang magpakawala ng tunog.

“Oh! Wag masyadong madiin Von” angal ko.

“I’m just pushing it easy, Ali” pangangatwiran nya pa pero medyo masakit na nga ito sa balat.

“Masakit na may kiliti sa dulo nyaaaahhh” komento kong balik sa ginagawa nya ngayon.

“Oh god! Ahhhh” sunod-sunod ko nang sabi. I guess I couldn’t myself anymore.

Napahawak nalang ako sa kumot habang nakabuka ang aking mga bibig.

“Oh gosh Von! Ang sarap mo palang magmasahe!” Balik ko sa kanya at pinagpatuloy nga ang paghihilot sa likod ko.

Jusko! Di ko alam na ang galing nya pala sa ganito. Akala ko di sya marunong dahil umayaw pa sya kagabi sa request ko. Pero mukang pati sa pagmamasahe at papasa ’tong lalaking ’to.

“The best ugh!” I stated again and continue to felt his warm hands touching my skin.

“Oo na, pero pwede bang wag kang umungol? Nalilibogan ako eh taena” reklamo nya na mas pinagpapawisan.

HAHAHA! Napatawa nalang ako sa sinabi niya.

“Oh bat pinagpapawisan ka jan?” Sarkastiko kong tanong kahit alam naman ang sagot.

“You’re so sexy, Ali” parang bata nyang sumbong sa’kin. Ewan ko kung matatawa ako o maaawa dahil alam kong grabi na ang pagpipigil nito sa sarili.

Eh diba nga naka oversized shirt lang ako at naka brief na natulog. Tapos ngayong umaga ay nagpamasahe ako so itataas nya talaga damit ko at tanging brief lang ang nakatabon sa’kin.

“Wag kang magpapamasahe sa iba ha?” Saad nya sa’kin at mukang pati pagmamasahe sa iba ay pagbabawalan ako jusme!

Sa tinuran nya ay pinatigil ko ito at hinarap. Masinsinang nakatingin lang ako sa kanya at hinihintay kung bakit nya ayaw akong magpamasahe sa iba.

“Ayokong makita nila maski likod mo”

“Shunga ka” mabilis kong sagot at tinap ang ilong nito. Eh nilapit nya kasi ang mukha nito sa’kin.

Sa ginawa ko ay mas lalong nilapit nito ang sarili at nakikipagtitigan lang sa’kin.

“No wonder the sky is blue” umpisa nya at di pa rin inalis ang tingin sa akin. Napakunot pa ang noo ko kung bakit umabot kami sa kulay ng sky.

“What’s the matter if the sky is blue—”

“Because the rest the colors are in your eyes”

The moment he said that, I blinked two times and I saw a genuine smile comes from him.

I blush as he keep staring at me.

Iba ang pagkakainterpret ko sa kanyang tinuran. Para bang sinabi nito na binigyan ko ng kulay ang buhay nya sa mga titig ko lang. I know it’s deep meaning and that’s my interpretation of his words.

Pagkatapos non ay tumabi lang sya sa’kin. Pareho kaming napapatingin lang sa taas.

“Do you believe in love at first sight?” Kausap na naman nya sa’kin.

“No” I simply replied.

“Well … I do” ani pa nya kaya napalingon kaagad ako kay Von.

“The moment I saw you 2 years ago … I know you will be the guy that I want to spend the rest of my life with”

Napabalik sya ng tingin sa taas at pinagmamasadan ko lang sya.

“Kilig na kilig pa ako sa’yo non gagi!” Pagkukwento nya tungkol sa’min dati.

“Para pa akong bumalik sa highschool life ko non. It’s so good when being in love to someone” dagdag na naman nya na parang kinakausap nya lang sarili niya.

“Ang liit mo kasi non kaya—”

“Di ako maliit!” Agarang angal ko. Napatawa pa sya sa biglang reaksyon ko at di talaga pumayag na tawagin akong maliit.

“5 feet ka lang Ali” parang panunukso nya pa ngayon sa height ko.

“Eh ano naman?” Sarkastiko kong pabalik sa kanya. Tumayo pa ’ko at wala syang planong pansinin. Eh isa talaga ’yon sa mga ayaw kong marinig eh. Di nga ako maliit! Tsk!

Naghakbang na nga ako pero bigla ring napaupo sa mga binti ni Von ng hilain nya ’ko pabalik sa kanya.

“Sige na, di ka na maliit”

“You’re cute, Ali” sa dugtong nya ay di ko alam kung maiinis ako kiligin. Uso rin pala sa’kin ang mood swings ano?

Jusme!

“Nagugutom ka na?” Mahinahong pakikitungo nito sa’kin.

“Medyo” pag-aamin ko at tumango lang sya.

Pareho kaming nagpunta sa kusina at si Von naman ay nagluto na.

Well, tumulong rin naman ako.

Ako na ang nagsaing ng kanin sa rice cooker. Oh diba! At least tumulong ako haha!

Pagkatapos nga non ay kumain na rin kami ng breakfast. Ham ang ulam namin at di talaga ako pumayag na magluto si Von ng itlog at hotdog. Eh naalala ko ’yong ginawa namin ni Von 3 days ako. Don mo lang kasi madadama ang hiya kapag tapos ng mangyari jusme! Legit na legit!

Nong ginagawa pa lang namin ni Von ’yon ay para akong sinapian dahil sa libog na libog pero ngayong tapos na at ilang araw na ang lumipas ay puro hiya naman ang aking nadarama.

Pagkatapos naming kumain at nagligpit ay umalis na kami ng kusina.

Well pagkatapos non ay naging okay naman ang nangyayari.

Di naman kami lumabas sa condo nya. Dito lang kami nagstay dahil pareho kaming mga walang trabaho ngayon.

Dalawang oras ay kay daling lumipas.

Bitbit ko ngayon ang isang maliit na bowl samantalang kay Von ay sobrang laki. Nagtatampo pa ’ko dahil ang unfair nya. Eh ang laki at dami ng popcorn nya samantalang sa’kin ay nakakabitin. Eh sabi nya ay wag daw akong magparami ng kain non dahil nga buntis ako. Haissttt! Ang strict nya huhu. Eh sa gusto ko pa eh tskk!

Nanonood pala kami ng movie ngayon. May bagong labas na naman kasi na gay movies.

Habang tutok na tutok si Von sa panonood, ako naman ay palihim na kumukuha na ng popcorn nya. Eh ang bagal nyang kumain eh. Edi ako nalang ang uubos haha!

Pero kahit na kumakain ako ay nakatutok rin naman ako sa aming pinanood. Ang ganda kasi ng movie eh. Ang swerte nong gay. Worth it lahat ng mga pag-iyak nya sa past relationships nito dahil sa huli ay nakahanap sya ng isang lalaki na handa syang pakasalan kahit na gay sya.

Actually ang sweet nga nila eh. ’Tsaka the guy reminds me of how Von treated me. Sobrang maalagain.

Their relationship is so perfect. The guy ay grabi kubg maghintay rin. Grabi kasi ang trauma nong gay sa nga past relationships nya kaya minsan ay magiging toxic sya. Pinagdududahan nya ang nobyo nya na may iba. Dumating sa punto na nag-away rin sila, but same as ours, nag-away lang sila pero di naghiwalay. The guy find ways to make the gay felt assurance na sya lang at wala ng iba ang minamahal nya.

I cried at the end. Dahil alam niyo kung bakit?

Well… I’m so happy don sa gay sa movie. I’m happy but felt envious at the same time.

Bigla nalang akong napaisip at napatanong kay Von.

“Mararanasan ko kaya ang mga ganon, Von?” Tanong ko sa kanya at alam na nya kung ano ang sinasabi ko.

I’m talking about the marriage. Kinasal kasi sila at the end… And I’m overthinking if I will felt that at the end. Bilog ang mundo at di ko alam kung ano ang kinahahantungan ng relasyon namin ni Von.

And I’m scared to be honest. What if sa umpisa lang pala kami masaya ni Von? What if after years of being together ay magsawa sya sa’kin? What if dumating kami sa puntong pareho kaming nagsawa sa isa’t-isa… Sino ang mananatili… At sino ang unang bibitaw.

To much thoughts comes on my head… Siguro dala lang ’tong pagiging emotional ko dahil buntis ako. Pero nakakaiyak din naman kasi isipin ang mga ganon. Lahat ng nasa isip ko ay walang imposible.

Von now hold my checks and I can see in his eyes  the answer of my question about that marriage thing.

“If you only know how impatient I am to marry you. I wanted to propose with you already” saad nya na seryoso ang mukha. Nakatitig lang sya sa’kin at ganon rin ako sa kanya. I want to see in his eyes that he’s sincere when he said it. Gladly, I found the seriousness.

“But… I want to ask your parents first before I take your hands and say you’re mine forever” dagdag nya.

Nagulat ako sa sinabi nya oo. Di ko inakala na ganon rin pala nya ka gustong ma meet ang parents ko pero halata kasi sa’kin na ayaw ko muna…

Natatakot kasi ako na baka kung ano ang mangyayari kapag nalaman nila dad na ang ama ng apong inaalagaan nila ay kasa-kasama ko pa rin ngayon pero di man lang nagparamdam.

Well it’s not Von’s fault. He’s willing to take responsibility that time pero sobrang gulo lang nang nangyari.

“I know it will be hard for your parents to accept me” ani niya na parang nababasa ang kung ano ang nasa isip ko.

“Di ako nagpaka-ama sa unang anak natin” he paused and take a deep breath.

“Nabuntis pa kita. Di pa tayo kasal pero nabuntis na kita”

Ewan pero tagos na tagos sa’kin ang bawat binibitawan nya. I don’t know if I’m being dramatic but… It felt something wrong …

“Don’t get me wrong Ali” angal na naman nya na parang alam kung ano ang nasa isip ko.

“Di ako nagsisisi na may nabuo jan sa sinapupunan mo. Ang inaalala ko lang ay kung ano ang mararamdaman ng parents mo. Nabuntis ka ulit sa lalaking di man lang nagpakita sa kanila” paliwanag nya at naiintindihan ko naman sya.

“Pero wala namang pilitan na naganap Von. Ginusto ko rin ang nangyari” I stated.

“And that’s my point Ali” he rebutt.

“Di man nga lang ako humarap sa magulang mo para hingin ang iyong kamay at payagang makipagnobyo sa’yo”

Napapaisip ako sa mga tinuran ni Von. Tamang-tama ang mga sinabi nya.

Napakagat nalang ako ng labi sa sunod nyang sabi.

“ ’Tsaka ano nalang ang iisipin ng mom at dad mo?“

Di ako makasagot. Di ko alam ang sagot. Ni hindi ko nga alam kung ano man ang e re-reak ng magulang ko. And with his question of what would my parents think of me when they’ll know that I got pregnant again … I’m afraid. I don’t know what to do if my parents confront me about that matter.

“And that’s why I’m sorry… And I’m trying to fix this” he stated with full of assurance.

“We should not normalize getting pregnant kung di pa naman tayo kasal” pangangaral nya sa’kin na maging ako ay di inasahan ang kanyang sinabi.

“Sana nga naiharap man lang kita sa altar bago may nangyari sa’tin”

I just smile as how Von getting better and better each day. He might did wrong for making me pregnant now, but I know he will become better next time and do good .

Ewan ko pero habang tumatagal ay mas nagiging matured sya mag-isip.

Or maybe he just want to be mature dahil alam nyang may mga anak na sya?

Marami ang aming napag-usapan pero isa lang ang masisiguro ko. I know Von is the right man for me.

Lumipas ulit ang ilang oras at nagbibihis na kami ngayon. Yupppppp may pupuntahan kami.

Pagkahapon ay lumabas kami ni Von. Sabi nya ay dadalhin nya raw ako sa hospital. Nagtaka pa ’ko eh okay naman ako pero sabi nya na gusto nya lang akong ipa check-up.

Eh gusto malaman ni Von na okay lang ba daw si baby sa loob.

Sumakay na nga ako sa kotse nya at dumeretso na kami. Palihim pa syang pumasok sa isang room ngayon at sumunod lang din ako. Eh dahil nga, men pregnancy ay dapat di malaman ng publiko so Von make a private check-up for me.

Pagkapasok ko ay nandoon na ang isang doctor.

“Ipapacheck-up ko lang ang asawa ko doc” tinuran nya na agad akong napatingin.

“Luh?” Mahinang bulong ko pa sakanya at tumawa lang sya ng mahina at lumapit na nga don sa doctor.

Don kami bumalik sa doctor na pinagdalhan ni Von sa’kin dati.

Well, no time wasted at chineck nga ako ng doctor. Napakunot pa noo nya habang ginagawa ’yon na parang may problema.

After minutes of checking ay kita ko pang napatikhim ang doctor na parang may problema nga.

Napapahawak nalang ako sa kamay ni Von na nakaramdam ng kunting kaba sa naobserba ko sa doctor.

Humarap na sya sa’min ngayon at mas lalong kinabahan kung ano man ang sasabihin nyang problema.

“May I ask kung madalas ba kayong nag-eexercise sa kama?” Sa tinanong ng doctor ay parang gusto kong maglaho jusme! Ang awkward ng tanong taena! Sinobsob ko pa ang mukha ko kay Von at nahihiya nga.

“Yes Doc, maybe 2-3 times a week” sagot ni Von na mas ikinahiya ko. Ewan pero para akong tanga na nahihiya kahit na normal naman ’yon jusme!

Sa pag-angat ko ay nakita ko na naman ang doctor na parang may sinusulat.

“I guess you have long length sir?”

Napaubo ako sa pangalawang tanong ng doctor kay Von. Did the doctor just asked of Von has long and thick c*ck?!!!!

Napakamot lang si Von na parang di madepensahan ang sarili sa tanong.

“Kaya suggest ko lang na maybe wag masyadong madalas gawin ang alam nyo na” pangangaral sa’min ng doctor. Napatango-tango lang si Von ngayon na parang napipilitan pa.

“ ’Tsaka sir, wag din masyadong pagurin ang asawa niyo kapag ginagawa niyo ’yon“

Sa mga sinasabi ng doctor ay nang-init ang pisngi ko taena! Bat ba kasi doc huhu. ’Tsaka parang ang iba rin sa pandinig na sabihin ng doctor na asawa ako ni Von kahit na biro lang nya ’yon sa umpisa tskk!

I saw the doctor read from the results again at humarap na naman sa’min.

“No other problem aside from that” he stated and clarified as what he advice to us earlier.

Mga ilang oras lang din bago kami natapos at di rin naman kami nagtagal.

“His body condition is healthy so rest assured na healthy rin ang baby niyo sa sinapupunan niya” huling narinig namin ni Von at binigay ang mga vitamins na iinomin ko saka kami umalis. Ang hospital kasi nila ay may botika rin kaya di na namin kailangan bumili pa mamaya dahil binigyan na kami non at binayaran naman ni Von.

Lumabas kaming parehong namumula ang mga pisngi. Jusko! Ang awkward pala kapag ganon.

Medyo natawa naman ako sa reaksyon ni Von ngayon na parang nagsisisi na pinacheck-up ako.

Bawas-bawasan na daw kasi Von. Advice pa ng doctor na mas maiging once every two weeks lang tapos mag stop na raw sa ganoong bagay kapag nag 6 months ako.

Pagkatapos namin don sa pagpacheck-up ay dumeretso kami sa grocery store. Plano ni Von na don nalang kami kakain sa condo nya kaya mamimili kami ngayon ng mga ingredients. Actually sabi ni Von na don nalang daw ako maiwan sa kotse at sya nalang ang pupunta. Medyo malayo kasi ang na parkingan ng kotse nya pero nagpumilit akong sumama. Eh sa may gusto akong ipabili eh.

Pagkapasok namin ay sunod lang ako ng sunod sa kanya. Pinapili nya pa ako kung ano gusto kong ulam kaya’t nag suggest nalang ako ng fried chicken. Nakisuyo rin ako na baka pwede kaming magluto ngayon ng spaghetti. Matagal na rin kasi akong di nakakain nyan. At nong nakita ko kanina ang bata na may kinakaing spaghetti ay parang naglalaway na rin ako haha!

Wala namang problema sa kanya na kumain ako ng spaghetti basta di lang daw ako palaging magpapaluto non at mas madalas kumain ng gulay at prutas.

Nga pala, pagkatapos naming bilhin ’yon ay tamang-tama rin na may nagbebenta ng prutas sa gilid ng grocery store kaya don na rin kami bumili. May pa free taste si kuya sa apple at orange nyang benta kaya tinikman namin ni Von. Saktong matamis ito kaya bumili na rin kami ng tig dalawang kilo.

Dala-dala ni Von lahat ng pinamili namin samantalang ako ay bitbit lang ’yong apple na tinikman ko kanina. Eh sa ayaw nyang magdala raw ako kahit na ’yong mga prutas man lang. Gusto nya sya lang kaya hinayaan ko nalang.

Lahat ng aming pinamili ay dala nya sa kanang kamay nya samantalang ang kaliwang kamay naman nito at nakahawak sa’kin. Oo, para syang tatay ko ngayon na takot mawala ako sa daan.

“Nagugutom ka na?” Kausap nya sa’kin. Huminto lang talaga sya sandali para itanong sa’kin ’yon at napalingo-lingo lang ako.

Tumango lang din sya at balik kami sa paglalakad.

Mga tatlong minuto lang at nakaabot na kami sa pinarkingan nya.

Alas syete na ng gabi at nasa kotse na ako ni Von nakasakay pabalik sa condo nya.

Wala na rin naman kasi syang bibilhin na iba kaya umuwi na kaagad kami sa condo nito at para makapagluto na raw sya.

Nagmamaneho sya habang ako ay nag se-selpon lang. Nagba-backread pa ’ko sa gc naming barkada dahil dami na namang kwento ’tong si Dennis. Eh sabi nya ay parang nahanap na nya raw ang lalaking papakasalan sya jusme!

Parang bukambibig nya ngayon ’yong policemen na nakaanohan nya dati. Himala nga dahil umabot rin sila ng dalawang buwan. Pero sa daloy ng pagcha-chat nila ay nalaman pang ka trabaho pala ni Kent ’yong policemen na sinabi ni Dennis.

Yeepppp! Pa loko-loko lang ’yang si Kent pero police ’yan. High rank na ’yang mokong na ’yan kaya mapapahuwaw ka nalang talaga. ’Yong kakambal nya naman na si Keith ay Lawyer. Pero more marami ’yang mga ginawa si Kieth. Di lang halata pero abogado sya. Kadalasan kasi ay sya ’yong pinagkatiwalaan ng dad nya sa business nila kaya akala mo business lang sya. Di ’yang basta-basta dahil in demand sya na lawyer. Lahat ng laban sa korte ay wala pa syang talo.

Nakakahanga nga ’yang magkambal eh. Kasi sa tuwing may laban sya sa korte ay ang ginagawa nyang pinaimbestiga ang ’yong kakambal nya kaya parang teamwork ang nangyari.

At nong natapos ko ngang basahin ang mga  conversation nila sa gc ay nagulat ako ng biglang nag pop up ang name ni dad sa phone ko. Tumatawag sya pero kinansel ko bigla.

Nanlaki kaagad ang mata ko dahil di ko inasahang mag text si dad agad.

[Sa’n ka?]

Napapatingin lang ako sa phone ko at nagdadalawang isip pa kung magre-reply ba o hindi.

[Wala kang duty pero bat di ka pa nakauwi ng bahay?]

Sa sunod na text ni dad ay nanlaki ang mga mata ko. Napatabon pa ako sa nakanganga kong bibig dahil sa di inaasahang matanggap na mensahe galing kay dad.

[Hinahanap ka na ng Mom mo dito sa bahay]

And that’s the moment when my heart started to beat fast. Nabigla ako sa pangatlong text ni dad kaya ganon nalang ang reaksyon ko.

NAKAUWI NA SILA??!!!!

To be continued…

Mabuti nalang at nakaconnect ako ng hotspot kay mama HAHA! Bukas pa pala ang expiration ng load nya kaya nakaupdate pa ako hehe!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 33

Kinakabahan.

Kinakabahan ako habang nakasakay sa kotse ni Von. Papunta kaming bahay ngayong gabi at walang sinayang na oras. I’m kinda anxious right now by thinking what would be my parents reaction.

Oo, ipapakilala ko na si Von. Ipapakilala ko na si Von bilang ama ng dalawang magiging anak namin.

I started overthinking anything. I just hope everything turns out well tonight.

Although I felt excitement too dahil makikita ko na ang unang anak namin. Pero di ko rin mapigilan ang kaba. Kabang baka di matanggap nila mom at dad si Von.

“Kalma Ali” sya na hinahawakan ang kamay kong nanlalamig. Napalingon ako sa kanya at sinubukang di pinakita ang kaba ko. I should be like Von. I can see that he’s also afraid to meet my parents too but he control himself and be brave.

“I know you’re afraid… But at least let me be the one who will tell them about our situation” he stated na parang nagpapakalalaki nga sa sitwasyon namin ngayon. Kinakabahan ako sa puntong baka itakwil ako nila mom at dad. Imagine… Their only left son got pregnant again… And we’re not even married yet. Oh gosh!

Mukang totoo nga na habang patagal ng patagal mong tinatago sa magulang mo ang totoo ay mas mahihirapan ka sa huli.

“I hope nothing bad happen tonight Von” umpisa ko at alam na nya agad kung bakit kp ’yon nasabi.

“I hope too” tugon nya.

I don’t know kung ano ang gagawin ni Von. But he promised me that it will turns out good at the end. He promised na magiging okay ang lahat at makakasama na namin ang unang anak namin.

I take a deep more than 5 times. It freshen my minds and lessen the negative feelings I’ve felt.

“Nandito na tayo” ani ni Von at tumango lang ako. Una akong bumaba nang makita na nandon sina mom at dad sa labas na tinitignan rin ang mga bituin.

“Mom, dad” tawag ko sa kanila.

The moment they heard me ay dali-dali silang lumapit sa’kin.

“Oh gosh! I miss you baby boy ko” bungad sa’kin ni mom at niyakap kaagad ako. Pagkatapos non ay kay dad naman ako yumakap pero halatang nanlalamig talaga ang aking kamay. Iba talaga kapag may tinatagi ka sa parents mo….

“Sa’n ka galing?” Umpisa naman sa’kin ni dad. Actually dad is kinda strict to me kapag gabi na ako nakakauwi. He already explained his reasons before na kaya lang daw sya concerned ay dahil carrier ako. So parang pinag-iingat lang daw nila ako dahil pwede akong mabuntis. And guess it really happens now.

Di ko nasagot ang tanong ni dad nang agad naman silang magsalita.

“Oh Aiden, may kasama ka pala” saad ni mom at nakita ko nga si Von sa may likod ko. Muntik ko nang makalimutan sya sa sobrang kaba ko ngayon.

“Oh you’re familiar to me. You’re David Maclein’s son, right?” Kausap pa nya kay Von na parang kilala ang ama nya.

“What brings you here?” Nalipat ang tingin ko kay dad ngayon sa tanong niya. Ako naman ngayon ang nagsalita. Ako kasi ang nagdala sa kanya rito kaya dapat ako ang magpakilala sa kanya.

“He’s my …” Napatigil ako.

Napakagat nalang ako nang labi at natigilan. Is this really the right time to tell them?

I want to tell them that he’s my boyfriend. I want to proudly say it to them that “mom, dad, he’s Von, My boyfriend”

But no matter how I tried to speak up, I only stop and made it more suspecious.

“I’m his friend. And he invites me here” pagsisinungaling ni Von. I felt bad for him. Kailangan pa nyang magsinungaling para lang di ako mahirapan sa sitwasyon kong ’to.

“Oh kaibigan mo naman pala baby boy, bat di mo agad sinabi” parang natatawang ani ni Mom at di pa rin nagbago, he’s still so easy going when it comes to me. Di sya strict tulad ni dad pagdating sa’kin.

I can sees dad eyes that he’s surprised of what Von stated. Siguro kilala talaga nya ang dad ni Von at di nya lang inakala na sabihin nitong kaibigan ko sya. I can see through his eyes that it amazes him.

“Come inside and join us dinner” imbeta ni dad sakanya at tumango sya at nagpasalamat.

Sabay kaming apat na pumasok sa loob. ’Yong mga nabili at dala naming groceries kanina ay nadala namin dito sa bahay. Dito kasi kami dumeretso nong pagkatanggap ko sa text kanina.

Pagkadaan namin sa mga silid dito sa baba ay gulat akong napalingon sa pagtatanong ni Von.

“Where’s the baby?”

Maging sya ay parang ngayon lang nahimasmasan na naitanong na nya iyon.

“I mean, Aiden told me already about his first baby 2 years ago” palusot nya at mabuti naman ay di gaanong pinansin ng magulang ko ang kanyang sinabi nong una.

“He’s sleeping” dad coldly replied as if he’s sensitive when it comes to his grandson.

“Actually, you look like him darling” umpisa ni Mom ng nakapasok kami rito sa may dining area. Maging si dad siguro ay nakahalata na pero di lang nagsalita dahil nga kaibigan naman ang pakilala ko sa kanya.

Napalunok na lamang ako ng laway dahil sa tinuran ni Mom.

Pagkarating namin sa kitchen ay nilagay ni Von ang mga dala nya at nagpasalamat naman sila.

Deritso na rin kami sa mesa. May nakahanda na kasing pagkain. Di naman ganoon karami at kaysa lang sa’min. Kahit sa pag-upo na ng mesa ay umiiwas pa rin ako ng tingin kay dad. I’m so anxious knowing that I tell him about my pregnancy later.

Long story short ay nagsimula na nga kaming kumain. Tahimik lang ako at iniisip pa rin ang posibleng mangyari mamaya. Napapatingin nga ako kay Von nga halatang kinakabahan rin. It’s my first time to see him this. He act so calm but I can see through his eyes that he’s also afraid of what might also happened.

At syempre dahil bisita si Von kaya ine-entertain nila ito. Nag-uusap sila ni dad samantalang kami ni mom ay nakikinig lang sa kanila. Makikita mo talagang mga business man sila pareho dahil ’yong mga pinag-uusapan nila ay tungkol sa business.

“Your father and me are business partner before” pag-iiba ni dad na ikinagulat ko.

Wait what? So magkakilala na ang ama ni Von at ang dad ko?

“Yeah, I still remember seeing you in my dad’s meeting” Von replied seeing him so interested with their topic since earlier.

“It’s just sad that he passed early”

Sa sinabi ni dad ay nagbago rin ang timpla ng mukha ni Von. He didn’t replied this time. I guess he’s vulnerable when it comes to that matter. Kaya nga di ako nag o-open up sa ganyang topic dahil alam ko pa ring masakit pa rin sa kanya. Sobrang sakit mawalan.

Palihim kong hinawakan ang kamay ni Von sa ilalim ng mesa. Napalingon sya sa’kin at nangungusap ang mga mata ko kung okay lang ba sya. Sya’y tumango at ngumiti ng di gaano kita.

Mukang pansin ni dad si Von na naging ganon kaya iniba nya kaagad ang daloy ng pinag-usapan nila.

“Anyways, how’s your company?” Tanong ni dad sa kanya.

“It’s doing well, and it getting recognized by other countries” agarang sagot nya at maging si mom ay namangha sa kanya.

“Woahhh such a hardworking young man” komento pa nya na manghang-mangha pa rin dahil sa ganong edad ni Von ay sobrang maalam na sya sa ganon.

“I saw my young self to you, Mr. Maclein” dad commented while nodding his head.

Naging malalim nga ulit ang pinag-usapan nila. Kami ni mom ay natahimik ulit. Although naiintindihan naman ni mom ang pinagsasabi nila dahil accountant naman sya pero ako talaga ay walang kaalam-alam sa kanilang pinag-usapan.

Sa halos 20 minutes na pag-uusap nila ay parang ang dali lang nilang maging komportable sa isa’t-isa. Von handle their conversation so well.

Nong natahimik sila ay nagsalita ulit si Von.

“Btw… Can I see Aiden’s baby?”

Kita ko sa kanya ang di na mapakali. He wants to see our first baby that much. Maging ako ay gustong-gusto ko na rin makita ang unang anak namin ni Von.

“Sure, but not for now” dad stated then go back eating.

“Natutulog ang bata, wag mo munang storbuhin” paliwanag naman ni Mom.

Ngumiti lang si Von ng pilit at di na mapakali. Alam kong gustong-gusto na nyang hawakan ang unang anak namin tulad ng palagi nitong saad sa’kin nitong mga nakaraang araw.

“I saw the picture, and the baby is so cute” Von commented again with so much excitement in his eyes.

“Yeah, he is” tugon naman nila. Nagtinginan pa kami ni Von ngayon at kanina pa naghahanap ng pagkakataon para masabi sa kanila.

Huminga sya ng malalim at alam ko kung ano ang susunod nyang gagawin.

“We have something—”

Naputol ang pagsasalita ni Von dahil sa di sinasadyang pagsapaw ni dad.

“And my wife is right, my grandson looks like you”

Nagdududa pang tumingin si dad kay Von. My heart started to beat fast. I know … I know there’s a thought inside of dad. Kung tignan nya kaming dalawa ngayon ay parang ini-scan nya kami at pinagdududahan.

Napalunok na lamang ako ng laway. I was about to speak up too, pero di ko na naman nagawa.

“But anyways, my grandson doesn’t have father” walang ka emos-emosyong tugon nya na nakatingin rin kay Von.

Kita ko ang paghawak ni mom sa kamay ni dad na nasa taas ng mesa. It seems like dad is more angry than me for what happened before.

“Buti nalang talaga ay di na nagpakita sa’kin ’yong nakabuntis kay Aiden dati at baka kung ano pa ang magawa ko sa lalaking ’yon” he said it with full of threats.

Mas kinakabahan ako sa pagkakataong ’to. Akala ko balewala na sa kanila. Sa dalawang taon na lumipas ay akala ko ay di pa rin sila galit sa nangyari nom sa’kin. I don’t know if they’re mad at the guy who made me pregnant or maybe they’re just dissapointed with me at nililipat lang ang galit sa nakabuntis sa’kin.

Pero di ko naman sila masisisi kung ang laki pa rin ng galit nila sa nakabuntis sa’kin. Ang akala kasi nila ay tinakbuhan ako. Ang akala nila ay tinakasan lang nito ang responsibilidad sa’kin. At di ko sila masisisi kung galit sila lalo pa’t sila ang nag-alaga sa anak ko.

Dama ko ang panginginig ng kamay ni Von ng hawakan ko ito. I know he doesn’t have the courage now to say in front of them pagkatapos ng sinabi ni dad.

Inaalala ko rin kung ito ba talaga ang tamang panahon para sabihin sa kanila. Napapabuntong hininga na lamang ako.

Si Von ay tumayo.

He excuses na gagamit lang sya saglit ng cr. Dad and mom just nod at tinuon ang atensyon sa’kin.

“Ano ’tong nalalaman ko na di ka na raw halos nagpapakita dito sa bahay?” Pag-iiba ni dad nong nakaalis na si Von.

Di ako makasagot. Oo, wala akong masagot dahil punong-puno ang utak ko.

Mukang marami na nga silang nalaman sa nga di pag-uwi ko kaya mukang bad mood si dad. Actually okay naman sya kung wala lang akong ginawang mali. They’re parents so alam kong dinidisiplina lang nila ako.

“San ka natutulog Aiden?”

“Kila Kent dad” pagsisinungaling ko at sinabing natutulog ako sa bahay ng isa sa kaibigan ko.

Iniba din nila kaagad ang usapan. Kinakamusta ko ang flight nila at ang bakasyon.

Nag-uusap naman kami ngayon na parang nong una lang.

“Kumusta ang anak ko dad” I asked then they just smiled.

“Okay naman” tugon nila. Siguro naninibago lang sila na sasabihin kong “anak ko”.

Imagine I’m still 25 and I already had a baby boy.

“Ngayong alam mo nang may anak ka Aiden, kaya tama na muna ang kakagala sa barkada ha?” Mahinahong payo sa’kin ni dad at um-oo ako. Naman! Kailangan ko pang bumawi sa baby ko. I’m so excited to go to his room at yakapin pero may isa pa kasi akong pinoproblema.

Nong pag-alis ni Von kanina para mag gumamit ng cr ay tapos na talaga kaming kumain non. Syempre dahil ilang buwan din kaming di nagkita kaya nagkukwento pa muna kami.

Tumayo na rin si mom at tinignan pa ’yong mga dala namin ni Von. Nagtataka pa sya kung bakit daw kami nagdala ng mga groceries kung marami naman dito sa bahay. Nagdahilan na lamang ako na saktong-sakto kasi na nong nag text si dad na hinahanap na nila ako kasi nakauwi na sila ay namili kami.

Tamang-tama ay nakabalik na rin si Von. Nailang pa syang ngumiti at umupong muli upang ipagpatuloy sana ’yong naudlot nilang pag-uusap kanina.

“Ay nako darling, sana di ka na nagdala ng mga groceries, marami naman dito sa bahay” kausap nya kay Von.

Nagpatuloy si mom sa pag arrange non at sa di inaasahan ay bigla nalang akong binalot ng kaba dahil sa nakita ni mom don sa may supot.

I panicked. Oh sh*t!

“Ano ’to?” Tanong nya kaagad na ngayon ay hawak-hawak ’yong vitamins ko.

‘fuck’ mura ko sa aking sarili dahil di ko pala natago ’yon sa kotse at nadala pa dito sa bahay.

“Same vitamins as you take when you’re pregnant before?” Kausap ni dad kay mom. Napahawak kaagad ako sa kamay ni Von dahil sa di mapakali.

’Yong magulang ko ay seryosong nakatingin sa’kin lalo nang makitang magkahawak kami ng kamay ni Von.

“I have something to say”

“Aba dapat lang!” Sabat kaagad ni dad sa’kin samantalang si Mom ay napapahawak lang kay dad.

“Tell me who will use these vitamins?” Mahinahon pero kita ko na ang pagdududa nya sa’kin.

Nagulat ako ng biglang pagdampi ng palad ni dad sa mesa dahil para mas matakot akong sabihin ang totoo.

“A-ako” nagdadalawang isip kong pang-aako.

“I’m 2 months pregnant” pagklaklaro ko sa kanila at nakitang nagalit nga si dad.

“Na naman?!”

Napaduko lang ako ngayon. Wala akong ibang masabi kundi tanggapin ang mga bibitawang salita ni dad.

I understand him… I’m the one who did wrong for not telling them. ’Tsaka sino ba namang magulang ang di magagalit kapag malaman nila ang kanilang anak na nabuntis kahit di la kasal diba?

“AIDEN! Ano ba ang nangyayari sa’yo at nagpapabuntis ka sa taong di man lang humaharap sa’min?” Sumbat na naman nya at tumaas na ang boses nya. Napakagat lang ako ng labi. Tulad ng nasa isip ko ay wala akong ibang maisagot.

“Who’s the father?!” Pagtatanong nya na mas ikinatikom ng bibig ko. Umiiyak na ako. Ganito pala kalag nakagawa ka ulit ng kasalanan sa magulang mo.

“Tell me who’s—” di nya natuloy ang kanyang sasabihin ng biglang nagsalita si Von na ikinalingon ko sa kanya.

“I am” he stated and dad’s attention turned into him.

Matalim na tingin ang binigay nya kay Von na parang pinoproseso pa ang kanyang narinig.

“And I’m also the father of his first baby”  Von said.

I saw dad’s hand turned into fist. But dad didn’t speak up first as he want to assured what Von talking about.

“Aaron is my son” paglilinaw naman ni Von sa kanila na maging si mom ay nagulat.

Kita ko ang paghawak ni dad sa noo nito at nahihirapan pang umupo sa upuan sa may mesa.

“Ang kapal naman ata ng mukha mo para magpakita dito?” Pagtuturo nya pa ni dad ngayon.

“After you abondon my son for 2 years ay may gana ka pang magpakita rito?!!” Sigaw na ni dad at maging si kuya Jordan ay dali-daling pumasok dito at walang kaalam-alam sa nangyari.

Nalipat ang tingin ngayon ni dad sa’kin at parang ako na naman ang sisigawan nya.

“At di ka pa nadala Aiden?”

Halatang galit na nga si dad. Pero pasalamat nalang ako ay puro salita lang ang sumbat nya sa’kin.

“Dad” tawag ko sa kanya.

“Walang kasalanan si Von sa nangyari noon” pagtatanggol ko.

“He’s ready to take the responsibility Pero ako ang tumakas” patuloy kong sabi.

I saw dad’s eyes that don’t want to believe in me.

I know he’s so mad.

Pinapakalma sya ni Mom.

Tumayo si dad at malalim ang tingin kay Von.

“Come and we have to talk” kausap ni dad kay Von saka naglakad. Dama kong may mangyayaring di mabuti. Natatakot ako na baka may gawin si dad para lang umalis si Von.

Si Von naman ay sumunod. Pero bago ’yon ay nilingon nya muna ako at sa mga mata nya ay parang sinasabi nitong wag akong mag-aalala.

How can I stay calm when I don’t know what would dad do.

Di ko alam kung saan sila papatungo pero natatakot ako.

Kami nalang tatlo ni mom at kuya Jordan ang nandito sa kusina.

Mom is also shock but he choose to comfort me. Todo hingi ako ng tawad ngayon sakanya at sinasabi sana ay matanggap pa nila ako. Sana matanggap kami ni Von.

Sa sobrang galit ni dad ay natatakot ako.

Natatakot na baka mangyayari ang kinakatakutan kong darating ang araw na pipilitin kaming ipahiwalay ni Von.

I don’t want to.

I don’t want that to happen.

Von

POV

I calmly  followed Aiden’s dad who’s going outside.

I felt kinda scared too as I know that Jake Villafuerte is mad at him.

Di ako takot na baka bugbugin nya ako dito sa mismong pamamahay ng ama ni Aiden. Ang kinakatakot ko ay ang magiging desisyon ng dad nya at baka di nya ko matanggap para kay Aiden. 

“I’m sorry Mr. Villafuerte” umpisa kong pagkausap sa kanya. Nakasunod pa rin ako dito hanggang sa napunta kami sa may harden at don naisipang makipag-usap.

“I’m sorry kung nabuntis ko ang anak ninyo” dugtong ko at nanatili syang walang imik.

Sa sinabi ko ay parang mas lalo lang syang nainis. He maybe hate hearing a man who always say sorry. But there’s nothing I can do but to say sorry, ask for forgiveness and let me prove that I will take care of my family.

“Handa ko naman po syang panagutan” I assured.

Aiden’s dad just glared at me and don’t want to trust that easily. Kahit na kakilala nya pa ang dad ko ay parang di nya basta-basta ipagkakatiwala ang tanging anak nya na meron sya ngayon.

He already lost his other son named Austin, that’s why I know he want the best for Aiden.

“You have guts to say that when you’re not even on Aiden’s first pregnancy. Tapos binuntis mo sya ulit pagkalipas ng dalawang taon?!!” Sumbat nya sa’kin at agad akong nagpaliwanag.

I want to handle this matter. Gusto kong ipaliwanag sa kanya ang nangyari noon. Sinabi ko sa kanya ang lahat kung pa’no ako tinakasan ni Aiden. Naghabol ako. 3 months that I keep contacting his son that time pero di nya sinasagot. I tried my best to find him too pero di ko nahanap.

“I didn’t run to my responsibility that time Mr. Villafuerte” paglilinaw ko sa kanya.

“Handang-handa akong panagutan ang anak ninyo nong mga panahong ’yon” I repeated and he just listen to me.

“I chased him and try to find where the hell he is”

I noticed that he give me so much time to explain and I hope he will give me chance to prove it.

“And when I found him after almost 2 years, hindi na si Aiden ang pakilala niya sa’kin” I added.

I guess this time ay alam na nya ang kasunod. Alam nya ang nangyari sa anak niya kung pa’no nawalan ito ng memorya.

Sinabi ko ang dapat kong sabihin.

Kinuwento ko sa kanya ang lahat ng nangyari.

And gladly… I can see in his eyes that he’s convinced with my words and can relate to it.

“Magkaiba man tayo ng pinagdaanan pero naiintindihan ko ang sitwasyon mo”

Biglang napakunot ang noo ko dahil sa pagbabago ng tono nya. Para bang ang bilis nyang kumalma na parang alam nya lahat ng sinasabi ko pero hinihintay nya lang na sabihin ko mismo.

I started following him as he slowly walk again while saying his past too, together wit h his wife.

“Nabuntis ko rin ang mom ni Aiden noon and even did the worst” he said that makes me interested in what he’s telling me right now.

“But I did the best thing at the end” dugtong nya pa sa sinabi kanina kaya napapaisip nalang ako kung ano ang nagawa nya sa asawa noon at pa’no sila naging buo at nagkaanak.

He smirked that made my head thinking too much thoughts.

“Actually I know everything” pag-aamin nya.

I mouth drop.

THE FUCK?

How can he act so mad earlier then now showing me his true self?

“Obviously naman na I hired a private investigator para sundan lahat ng mga kilos ng anak ko”

Gusto kong tumawa ng pagkasarkastiko dahil parang sinayang ko ang oras ko kanina kaka-paliwanag sa kanya.

“At nong una ko pa alam ang mga nangyayari kay Aiden. Sadyang gusto ko lang na galing mismo sa kanyang bibig na umamin sa’min” patuloy niyang sabi but I’m too stunned to speak.

“No perfect man in these world, young Maclein” parang pang-aasar pa nyang tawag sa’kin na young man.

But then he become serious again and continue on what he said earlier.

Actually I find him so cool. The way he handle the situation earlier ay para akong mabaliw kakaisip kung ano gagawin ko para lang makuha ang loob nya. But guess what? Parang tine-test nya pa kanina lang.

Nakinig nalang ako sa sinabi nya nong wala raw perpektong tao. Nagulat pa ’ko sa dugtong nya don dahil parang may malalim syang pinaghihugatan.

“I can relate to it coz I’m not perfect too. I’m the worst man of my wife’s life before, but I did manage to be the best man at the end”

Ewan kung saan ang daloy ng mga sinasabi nya pero isa lang ang pumapasok sa isip ko ngayon.

“At dama kong gusto mong maayos at mabuo ang pamilya mo”

This! That’s what in my mind all these time.

He glared at me again as if he’s going to kill me directly.

Not to be judgemental but Aiden’s dad is kinda bipolar. He easily changed his expression and act so good.

Gulat ako ng kinuwelyuhan nya ’ko. I want to bounce back but I control myself.

“Tell me honestly, young man” he asked with full of threats.

“Do you truly love my son?”

“Yes” walang atubiling sagot ko.

Napanganga na naman ako ngayon na parang natawa sya ng mahina.

“Oh dammit David” I was confused to hear him saying my dad’s name as if he’s amuse of what happened right now.

“Your dad is my great friend” ulit nya.

Yeah….

Alam ko ’yon at kay dad mismo galing na… Naging matalik silang kaibigan dahil sa pagiging business partner nila.

“Palagi nya ’kong kinukulit dati na e arrange marriage na kayo pero di ako pumayag. Coz I want my son to decide for himself who he will marry”

Wait what?! E arrange marriage sana kami dati ng palihim?

Pero sa pagkakaalam ko ay naudlot ang pagkakaibigan nila ng dad ko. Ito kaya ang dahilan? Dahil di sya pumayag sa gusto ni dad na e arrange marriage kami ni Aiden?

Ang akala ko ay dahil lang sa business pero mukang mas nagkaroon ng sense ngayon ’yong nasa isip ko. Kaya siguro sya parang natawa dahil mukang ’yon ang pinag-awayan nila dati at nangyayari ngayon?

“I don’t want to arrange marriage my son to you that time, but I guess it still happened in different ways”

He pat my shoulder na parang pinapahiwatig na magpakatatag ako dahil may pamilya na ’ko.

“Take care of my son” the word comes from Aiden’s dad that made my confidence goes up again.

“I will”

To be continued…

Okay mukang nangangamoy malapit na ending ah HAHAHA!

I can captured out na less than 10 chapters nalang siguro? At proceed na tayo sa Twins series 2.

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 34

Kinakabahan.

Kinakabahan pa rin ako hanggang ngayon. Di ko mawari kung ano na ’tong nadarama ko. Naghahalong kaba at balisa ang nag-uumapaw sa’kin. Kinakabahan ako sa anong maging resulta ng pag-uusap nila ni Von at dad. Balisa akong nag-iisip kung ano ang kahihinatnan ng lahat ng ’to.

I was holding my mom’s hand while still asking for forgiveness. Nakatanggap rin ako ng mga salita galing sa kanya kanina pa. He’s asking if where did they go wrong sa pagpapalaki raw sa’kin kung bat ako nagiging ganito. Kung bakit ’ko hinayaang magpabuntis sa lalaking di naman kami kasal.

As same as my dad asked, I couldn’t answer it. Tinanggap ko lahat ang mga salita na binibitawan nila sa’kin dahil mali naman talaga ako sa kung saang punto.

After an hour of having sensitive conversation with my mom ay nasabi nya ring tanggap niya pa rin ako kahit anong mangyari. It’s just… They want me to learn on what happened.

I’m still grateful as how he easily accept me.

Saka siguraduhin ko lang daw na seryoso si Von sa’kin at di raw ako iiyak-iyak pagdating ng panahon. Kasi kapag umabot daw ang punto na ’yon ay di na nila ako tutulungan lalo pa’t reletado lang sa’min dalawa ’yon.

After we talked ay medyo nakahinga ako ng maluwag. Ang inaalala ko nalang ngayon ay sina dad.

And speaking of dad, nakita ko na nga syang naglakad palapit na rito sa loob ng bahay.

Bumibilis ang tibok ng puso ko. Halatang-halata kung pa’no ako kabahan basta si dad na ang kaharap ko.

Napapaduko pa ’ko ngayon na nasa harapan ko na sya. Para na namang nanlumoy ang mga tuhod ko at nahihirapang tumayo.

But then, I was shock as dad hold my hand carefully that made me look at him back.

“Take care with your pregnancy, son” he said it as if he’s not mad at me earlier.

Laking pagtataka ko pa kung anong nangyari bat nagbago ang pakikitungo ni dad ngayon.

As he slowly nod just like mom who accept me for what happened, it gives me feeling to be more anxious.

“Hihintayin ko ang pangalawang apo ko” sa sinabi nya ay parang di ko maibuka ang bibig ko. I thought they’re mad at me?!

I blinked many times to make it sure that I’m not dreaming

“Di ka na galit sa’kin dad?”

“Wala na kaming magagawa. Nangyari na ang nangyari. Just make sure to prove us wrong na di ka namin tinutulan sa desisyong ginawa mo” balik nya sa’kin na para bang sinasabi na sana tama sila na hahayaan akong mapangalagaan sa kamay ni Von. Their words feels like they said na nag-iisa nalang akong anak nila kaya dapat matrato ako ng tama ng magiging ama ng mga anak ko.

Sabay silang umalis dalawa at umakyat habang ako ay naiwan dito sa baba na parang di pa nagproseso sa utak ko ang pangyayari.

Is this really trueeee?!!!!

They still choose to accept me?

Oh gosh!

Napalingon-lingon ako.

Pero kung totoong tanggap na nga kami nila Von eh asan sya?

Bat di ko sya nakitang kasama si dad pumasok?

Sa taranta ko ay agad akong lumabas ng bahay. Nakalock na ang gate at parang wala ng ibang tao rito kundi ang mga kakaunting tauhan ni dad.

Where’s Von?

Asan si Von ngayon?

Kung saan-saan ko sya hinanap sa labas ng bahay namin ay di ko na sya nakita.

Pinalabas ba sya ni dad?

Pinaalis ba sya?

Di na ako mapakali.

Don’t tell me… He just give up coz dad didn’t want him for me?

Napaisip ako sa mga sinabi ni dad. Tama ba ang pagkaintindi ko sa kanya kanina? O tanggap nya lang ang pagbubuntis ko ulit pero di nya tanggap ang lalaking nakabuntis sa’kin?

I’m too confused! Sobrang di na ako mapakali. Di ko mahanap si Von! Wala na sya rito!

Napakagat na lamang ako sa aking ibabang labi. He assures me before we came here that everything will go fine. But where is he now?

Tamang-tama dahil nasa bulsa ko ang phone ko ay tinawagan ko kaagad ang phone number nya. It only ring once then it was call ended. Nakailang ulit ako sa pag dial pero it was cannot be reached.

Di ko na alam kung nasaan sya. Sobrang gulo na rin ang nasa isip ko at nagtatali ito. Di ako naniniwalang basta-basta lang akong iniwan ni Von. Did he easily give up against my dad?

What about me and our baby? Balewala na lang ba sakanya ’yon?

Sa dami ng negatibong nasa isip ko ay napahawak nalang ako sa tyan ko. My hope is gone and even Von is nowhere to be found.

Sa sobrang bigat ng dinarama ko ay napatakbo na lamang ako patungong garden.

I’m crying!

Sobrang bilis kong naiyak. Ito na nga ba ang kinakatakot ko. Ito ang dahilan kung bakit ayaw ko munang sabihin kay dad ang tungkol dito sa pagbubuntis ko.

Napatanaw na lamang ako sa kalangitan. Sobrang gandang tignan ng mga bituin pero kabaliktaran naman ang mga nangyayari ngayon.

“V-von” nahihirapang pagtawag ko sa ngalan nya. I never thought we end this so bad.

“And why is my Ali crying?”

Biglang paglingon ang aking ginawa at nakita nga si Von. Parang umurong mga luha ko at napalitan ng inis. Eh bat ngayon lang sya nagpakita?

Akala ko umalis na sya takte! Ang dami ko pang kadramahan kanina tapos nandito na pala sya sa harap ko.

“Sa’n ka galing?” Parang ako ’yong magulang nya na kumakausap sa kanya.

“Ohhh sorry I just take a bathroom again” pag-uumanhin nya. He also scratching his back of its head na parang inaalam kung bakit ganito ang pakikitungo ko sa kanya bigla.

Eh akala ko umalis sya eh, sarap hambalusin nito sa pader kung umalis talaga ’to.

“Naiihi kasi ako sa sobrang strict ng dad mo” dugtong nya na parang nawala angas nya na naharap lang ang dad ko.

But it still doesn’t explain my question! Eh bat di ko sya nakita pumasok para mag cr diba? Tskk!

Nang mapansin nyang di ako kumbensido sa sinabi nya ay nagsalita na naman ito.

“Don sa likod kasi tinuro ng dad mo ang guest CR kaya di na ako nakasunod agad sa kanya”

After he explained his point ay may kulang pa rin.

“Gago ka! Tinawagan kaya kita!” Sumbat ko sa kanya. My voice also rise without any intention to shout at him but it just happened in a sudden.

“My phone is dead too” sabi nya habang pinapakita na patay na phone nya.

Well… His phone is really zero percent kaya di na ma open. Sa pinag-ooverthink ko ay ako naman ang nahiya ngayon. Gosh!

But I felt relief that he’s here. Sobrang gaan ng loob ko na nandirito pa rin sya.

Nandito pa kami sa living room at tinatanong ko si Von kung ano ang ginawa nya. Paghingang malalim na lamang ang aking ginawa. Ang akala ko talaga ay iba na ang nangyari. Hahagulhol pa naman sana ako at mabuti nalang ay nagpakita sya kaagad.

Napaangat na lamang ako at tinignan sya dahil nasa harap ko na sya at sobrang lapit talaga.

“Did you think that I just leave you?” Swak na swak nyang tanong sa’kin pero di lang ako kumibo. He just hold my chin up to face him again. Staring at my teary eyes and couldn’t lie. I told him that I thought he really leave me. Eh sa hitsura pa lang ni dad kanina bago sila nag-usap ay akala ko talaga ay di ko na sya makikita muli.

He comb my hair using his hand. He treated me like a puppy that somehow I find it comfortable.

“Come on Ali, you know I’ll never do that” he stated with a low tone of voice. ’Yong parang ang kalma nya lang at parang pakiramdam ko ay may maganda talagang nangyari sa pag-uusap nila kanina.

Maybe dad accepted us anymore since it already happened. Ang tanging saad nya lang kanina ay dapat mapatunayan ko raw na tama ang desisyon nilang hayaan ako sa kay Von. Then maybe that’s the sign pf acceptance right?

Hinawakan nya ang aking kamay para maagaw ang atensyon ko dahil ang utak ko ay kung saan-saan na naman lumilipad.

“Kung di man tayo papayagan ng dad mo ay dudukutin naman kita para lang makasama ka”

Alam kong biro nito sabi pero bat ang seryoso ng mukha jusme!

“G@go ka!” Di mapigilang pagmumura ko. Eh para kasing gagawin nya talaga ’yon kung di man kami pinayagan ni dad magsama.

“Good thing nalang ay tinanggap ako ng dad mo” pagmamayabang na galing sa kanyang bibig. FINALLy! I am assured that their conversation earlier went well.

“Kasi kung di pumayag dad mo…” he paused in a second then continue when he assured that dad is not around here.

“Dudukutin ko talaga ang anak nya tapos e fifty shades of –– HAHA” tumawa nalang ’tong lalaking ’to nang akmang hahampasin ang dibdib nya pero dumestansya na ito.

Tinitigan ko lang syang tumatawa habang ’yong mukha ko ay nagmamaangang naiinis. I don’t care but I don’t want him to know na sa simpleng sinabi nya kanina ay kinilig ako. The way he seriously told me that he was about to abduct me if dad didn’t approve. It makes me felt relief na hahanap pa rin talaga ng paraan ’tong si Von. I know mali ’yong pangalawang plano niya. Pero gusti ko rin syang makasama eh. At baka ako pa mismo tumakas rito kung nagkataong iba ang naging desisyon ni dad.

“Sabi nya bigyan raw natin sya ng maraming apo” di namalayang nakalapit na naman sya sa’kin at binulong pa ’yon sa tenga ko.

“Kaya ko magsustento ng mga dalawang dosenang anak”

Taena? Nong una ay sabi nya isang dosena tapos ngayon dalawa na naman? Anong tingin nya sa’kin? Taga anak lang ganon? Tskk!

“Pero syempre nasa sa’yo ang desisyon” pagbawi nya agad at baka raw magbago pa timpla ng mukha ko.

“Basta di bababa sa walo” pagsusumamo na naman nya at tinutukan ko lang.

Wow ha? Kung sya kaya ang magbuntis ng walo?

Daming satsat, e donate ko ’tong mattress ko sa kanya para sya buntisin ko eh. Tskk!

“May dalawa na tayo, Kaya anim nalang ang kulang”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi nya.

Nalang? Anim nalang?!

’Tsaka seryoso ba talaga sya sa sinabi nya?

Walo?

Baka plano nyang gawin nalang mag kambal para maging apat nalang ang pag eri ko jusme

‘Cheee!’ simpleng sabi ko sa isipan ko at tinalikuran sya. Akmang lalakad ako pero bigla akong napaurong at iniisip kung kanina pa ba si dad dito nakikinig sa’min.

“D-dad” nauutal ko pang tawag sa kanya dahil nakatingin lang ito sa’ming dalawa ni Von.

I gulped as what is he up to this time.

“Your child is already awake” saad sa’kin ni dad. Naglakad na rin sya at tumango lang bilang senyas na sumunod raw kami sa kanya.

Si Von ay parang di narinig si dad. Mukang mas kinakabahan yata syang makita ang anak namin?

I mean ’yong kaba na parang may sobrang pananabik!

Long storyline short, pero inaya ko na syang pumasok ulit sa loob.

’Tsaka sabik na sabik na akong makita ang unang anak namin. I want to hug him already. Gusto ko nang makatabi sya sa pagtulog ko sa gabing ito.

Hinila ko na nga ang kamay ni Von dahil ang bagal nyang maglakad pero ako ay di na mapakali sa sobrang pananabik.

Nakasunod na nga kami kay dad. Bumalik na naman ang kaba ko. Kaba sa kakaisip kung ano ang magiging reaksyon ng anak namin ni Von.

In just a minutes ay si Von na mismo ang humawak sa kamay ko nang nasa may pinto na kami. When dad open the door, that’s the moment that it feels like I’m getting out of breath. Eh sa naghahalo na ang emosyon ko. My heart beat so fast and my hand trembled a little bit.

Pagkapasok namin ay kitang-kita ko kaagad ang isang malusog na batang lalaki. Mom and my first son were playing with toys. Napalunok ako ng wala sa oras.

Nag-umpisang may namuong luha sa aking mga mata. I never thought that I already had a child since two years ago. Ni wala man lang ako sa tabi nya para alagaan ito. Ni hindi man ako nakarinig ng iyak nya kapag nagugutom ang anak ko.

All the memorable things that happened to him ay di ko namasdan. I’m not there when he first walk. I’m not there when he first talk.

This is my first time to see him and didn’t even know what to do.

Walang kamuwang-muwang nya kaming tinignan at halatang bagong gising nga pero ang laruan agad ang kanyang inaatupag.

“Daddylo~” rinig ko ang kyut na boses ng anak ko na tinatawag si dad. Napalingon lang ako kay Von at maging sya ay ganon rin ang reaksyon. I guess we’re both amaze when we heard our son’s voice.

Agad na nagpakarga ang anak ko kay dad. I can see smile on his face while entertaining his grandfather. Napaduko nalang ako at di alam kung pa’no ipakilala ang sarili ko. Dalawang taon akong di nagpakita tapos ngayon ay bigla lang akong susulpot sa buhay nya.

“Is he my papa?”

Laking gulat ko ng marinig mismo sa anak ko at itinuro pa ako habang tinanong ’yon. Waittt! He know me? He already know me?

Naguguluhan ako pero mas nanaig ang tuwa sa nadarama ko ngayon.

Nakangising tumingin si dad sa kanyang apo na parang natutuwa pa ito sa tinuran kanina.

“You remember the picture I always show you?” Dad asked my baby Aaron and he also nodded back.

“Yes daddylo” masigla nya pang sagot pabalik. Ngayon lang nag proseso sa utak ko. So it means na kwento na ni dad sa anak ko ang tungkol sa’kin?

And he always show spme of my pictures to my son?

I’m speechless but also felt relief at the same time. Sa sobrang sigla kasi ng anak ko ngayon ay mukang madalas ngang pinapakita ni dad ang larawan ko sa kanya.

“Hmm, he’s your papa” kausap ni dad sa anak ko habang tinuro ako. Nanginginig ang kamay kong naghakbang palapit.

“Papa” parang nahihiya pa nyang tawag at medyo tinago ang sarili sa dibdib ni dad.

“Give papa a hug, hmn?” Rinig kong bulong ni dad sa anak ko at binaba ito. Napangisi nalang ako dahil natutuwa akong pagmasdan ang anak ko. Nakahawak pa rin sya sa pants ni dad at mukang nagdadalawang isip na lapitan ako.

Ako ang di nag-aksaya ng panahon. I immediately hug my baby. Nanginginig pa rin ang kamay ko kahit na nakayakap na ako sa kanya. He’s so cute like as if I’m just hugging a small version of Von.

Kuhang-kuha talaga ng anak namin ang hitsura ni Von oh gosh!

Nagpatuloy ako sa pagyakap at rumesponde naman sya. I immediately looked at my parents na nakatingin lang din sa’ming dalawa. I can see the happiness that finally, we met each other. I already met my son!

Pinaliwanag na ni dad sa’kin kanina na nong una pa raw gusto akong makita ng anak ko. Parati kasi nilang kinukwento ang tungkol sa’kin.

Palagi nilang sinasabi na may papa sya at nandito lang sa Pinas kaya raw medyo di sya naiilang.

And they also show pictures of me at parating pinapangaralan na ako ’yong papa niya. And I thanked my parents for making that things.

’Tsaka dahil bata pa din naman sya kaya ang bilis nyang nakisama. Mabilis kong nakuha ang loob nya dahil ngayon ay tinatawag na nya agad ako na papa. Ang sarap sa tenga. Ang sarap pakinggan ang boses ng anak ko na para bang bumalik ako sa mga pagkakataon na sana’y narinig ko ang kanyang pag-iyak nong sya’y bagong niluwal ko pa lamang.

Laking pasalamat ko nalang talaga at bumalik kaagad ang alaala ko.

Kung nagkataon na teenager na pinakilala sa’kin nila dad ang anak ko ay don pa siguro ako mahihirapan. Kasi baka sa puntong ’yon ay mahihirapan na syang tanggapin ako dahil marami na ’yang mga katanungan kung bakit ngayon lang ako nagpakita.

I continue hugging my baby boy.

Two years syang nawalay sa’kin.

Iba pa rin talaga ang pakiramdam.

Kita ko si dad at mom na sumenyas sa may pinto na lalabas na muna sila at sulitin daw namin ang oras. Tumango lang ako at umalis na nga muna sila.

Pagkatapos naming magyakapan ay napalingin ako sa aking likuran dahil natuon ang atensyon ng anak ko don.

Our baby saw Von who’s already excited to hug him but I know there’s part of him na pumipigil.

Mukang nagdadalawang isip pa si Von na lapitan ang anak namin at parang di makapaniwala.

“Hello, big guy” umpisa pagkausap ng anak namin kay Von.

Medyo natawa ako sa tinuran ng anak ko. Did he just called his dad a ‘big guy’? OMG!

Agad kong hinarap ang anak ko.

“He’s your dad” ani ko at kita kong naguguluhan sya.

“You mean daddylo?” Ibang pagkaintindi nya at napakamot-kamot pa sa ulo nya. Mukang naguguluhan yata sya dahil akala nya ay dalawa ang daddylo nya.

“No, he’s your father” pagpapaintindi ko. I saw his mouth went “oh” and do understand what I’m talking.

“He’s your daddy. Go give him a hug” I said.

Kita kong napalingo-lingo lang sya sa sinabi ko.

“I’m shy” he cutely stated habang nakanguso pa ito. My mouth drop. Mukang mahiyain talaga ang anak namin ni Von lalo na’t ngayon nya palang kami nakita.

Napatayo nalang ako at napaharap kay Von. 

“His face look like me, but our first child’s personality is on you, Ali” ani ni Von na ngayon ay hinawakan ang kamay ko.

“Kuhang-kuha nya pagiging mahiyain mo” bulong nya pa sa’kin at napatingin lang ako sa anak ko na parang nag-umpisa na ring nahihiya sa’kin.

Kita ko ang mga mata nyang hinahanap sina dad at mom pero wala na dito sa loob ng silid. Pansin ko rin ang kamay nya na parang nilalaro nya bilang pampawala ng kaba at hiya na kaharap kami ngayon.

“Come here buddy” Von stated as if he just talking with some of his friends.

“…”

Di sumagot ang anak ko at di man lang lumapit kay Von.

“Come, Give me hug” Von said it again but our baby just look away and finding where is dad. I don’t know pero mukang natatakot ang anak ko sa boses ni Von. Sobrang laki kasi ng boses nya at ang laking tao nya rin.

Kita kong may kinuha si Von sa bulsa nya.

‘Chocolate?’ deritsong tanong ko sa sarili ko. Isang maliit na tsokolate ang nakalahad sa kanyang palad ngayon at binibigay ito sa kay Aaron.

“For me?” Naiilang pa ring tugon nya pero halatang may pananabik na itong mapasakamay ang tsokolate. Napapangiti na lang akong pagmasdan ang mag-ama na ’to. Para talaga syang si Von lang at wala man lang kahawig sa’kin.

“Yes, it’s for you”

Kita ko ang pagsigla ng mukha nya at walang pagdadalawang isip na lumapit nga kay Von.

“Wow! Thank you!” Biglang sagot nya. Simpleng yakap nga ang binigay nya kay Von at bigla na rin syang binuhat ng ama nya.

Kung tutuusin ay ngayon ko talaga napatunayan kung bakit ang bilis ma kidnap ang mga bata. Sa simpleng tsokolate lang na binigay ng ama nya ay nagbago ang pakikitungo nito kay Von at mukang nagiging komportable agad ito.

Yakap-yakap ni Von ang anak namin na parang wala itong balak na bitawan.

Kita ko ang tuwa sa kanyang mga mata. Karga-karga nya ang unang anak nya at halatang sobrang saya. At sa sobrang sabik at emosyon ay may nangyari pang di maganda.

Sabay ang paglingo nila sa isa’t-isa kaya ang nangyari ay nagdugtong pa ang ulo nilang dalawa at agad na itong umiyak.

“Daddylo~” basag na boses nyang tawag kay dad. At dahil nga wala si dad ay ako na ang lumapit at kinuha kay Von. Eh umiiyak na kasi sya at mukang napalakas din ang pagbangga ng ulo nila.

“Big guy hurt me, papa” ani nito habang di pa rin mapigil-pigil sa pag-iyak. Jusme Von! Bat kasi di nag-iingat eh!

Napatango-tango nalang ako ngayon sa sumbong ng anak ko dahil daw sa ginawa ng ama nya.

“Daddy is sorry, baby” pag-umpisa nyang kunin ulit ang loob ng anak ko pero umiiyak pa rin ito.

“Daddy didn’t do it on purpose, please forgive me”

To be continued…

Yeyyy! May update na din AHAHA! Na miss ko ’to owemji haha!

Haisstttt! Mukang every weekend nalang talaga ako makaka-update nito at depende pa kung di busy sa mga gawaing bahay huhu.

Pero anyways, hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 35

Naglalakad kami ngayon palabas ng silid. Dala-dala ko ay isang bag na puno ng mga damit ng anak ko. Actually maliit lang sya dahil ilang araw lang naman kami sa bahay ni Von.

Oo, nagpaalam kaagad si Von kina dad at mom kung maaari nya ba raw dalhin kami ng anak ko sa mansion nya. Actually inaya rin sila dad na magpunta don pero mas gusto nilang manatili rito.

Kakatok pa sana ako sa room nila pero di ko nalang tinuloy dahil nakabukas pala ito ng kunti at naririnig ko boses nila.

“Jake ano ba, baka pumasok bigla si Aaron sa loob” rinig kong sita ni mom kay dad at mukang papunta sila sa exciting part. Jusme! Kung kailan matanda na sila ay saka ko pa narinig ’yong mga harutan nilang ganito.

“I locked the door pumpkin” paniniguro pa ni dad at halatang makakalimutin na nga dahil nakalimutan pa na di niya man lang ito nasara.

“Saka paminsan-minsan nalang natin nagagawa ’to” sunod kong pagkarinig at tuluyan na ngang nakalayo sa silid nila. Medyo natawa nga ako eh. Para kasing dahil sa kakaalaga nila sa anak kong si Aaron sa states kaya di sila nakakagawa ng milagro wews!

Nakapagpaalam na naman ang anak ko sa mommyla at daddylo nya kanina pa. Sadyang may binalikan lang kami sa silid nya kaya nadaanan namin ’yong silid nina mom at dad.

Nga pala.

Dalawang araw na ang nakalipas mula nong gabi ng unang pagkakita ko sa anak ko. Diba umiyak pa non si Aaron dahil sa dad nya? Pero mabilis namang nakuha uli ni Von ang loob ng anak niya. Nakatabi pa nga namin sya pagtulog non at sobrang iba sa pakiramdam. 2 years and 7 months siyang nawalay sa’kin at sa wakas ay nandito na mismo ang niluwal ko.

Kung hawakan ko ang kamay niya ngayon habang pababa ng hagdan ay parang takot akong mapalakas ang hawak ko dito. Kinarga ko na nga sya agad dahil ang hyper nya at baka madapa ito.

“Where is ‘big guy’ papa?” Tanong nya habang hinahanap ang dad niya. Well, sa dalawang araw na lumipas ay pabago-bago talaga ang tawag niya kay Von. Minsan ay natatawag niya ring “daddy” si Von pero madalas talaga ay “big guy”. Eh di rin naman namin sya masisisi. Our child really need adjustment. Naiilang pa nga rin syang tawagin akong papa eh.

“Nasa labas si daddy” tugon ko nalang sa kanya.

Buhat-buhat ko na nga sya hanggang sa makalabas kami ng bahay. Kita ko kaagad si Von na pinapasok rin ang ibang gamit namin.

Unang tumingin sya sa’kin na may malapad ang ngiti. Ewan pero kung tignan ako ng lalaking ’to ay parang di kami magkatabi matulog kagabi jusme!

Binababa ko kaagad si baby Aaron at papapasukin na sana sa kotse pero agad syang may sinabi.

“Oh! I forgot to bring my toys” ani pa niya sabay takbo papasok ulit ng bahay.

Akmang susundan ko rin ang anak ko pero may malapad na kamay ang pumulupot sa bewang ko at hinihimas-himas kaagad ang aking tyan.

“Babalik lang ’yon” bulong ni Von sa’kin.

Napaharap kaagad ako sa kanya at tumango lang. Pero nag-aalala kasi ako at baka madapa si Aaron sa sahig. Ang bilis pa naman nyang tumakbo kanina papasok.

“Nainom mo na ba vitamins mo?” Pag-iiba nya at napatakip nalang ako sa aking bibig. Jusme! Sa sobrang pananabik ko sa anak kong si Aaron ay parang nawala na rin sa isip ko ang pagdadalawang buwan kong pagbubuntis.

Gosh!

With my reaction, Von already know my answer to his questions.

“I forgot to take it” I say it honestly then saw Von na may kinukuha sa loob ng kotse nya at isang bottle of water.

“Here, you should not skip it para mas maging malusog ka” pangangaral nya sa’kin. Tumango lang ako at nagpasalamat sa kanya. To be honest, sa sobrang pananabik ko nitong mga nakaraang araw ay parang nakalimutan ko ang pagbubuntis ko. Para kasing nakatuon na lahat ng atensyon ko sa anak ko mula nong gabing ’yon. Kung di ako parating sinasabihan ni Von ay makakalimutan ko pang inumin ang vitamins ko jusme!

Napakamot-kamot na lang din ako dahil sa dugtong nyang pagkasabi.

“Dapat di mo rin masyadong binubuhat si Aaron” saad na naman nya at napanguso lang ako dahil sa pagsalungat nito. Eh sa gusto kong palaging binubuhat ang anak ko kahit na marunong naman itong maglakad. Iba lang talaga siguro ang dating sa’kin lalo pa’t nawalay ito ng dalawang taon.

Sa sinabi kong ’yon ay nadama ko ulit ang mainit na kamay ni Von sa tyan ko.

“Remember na may baby pa tayo dito sa tummy mo, Ali” he reminded me again at naiintindihan ko na ang rason nya. Walang ibang nagawa kundi ang tumango muli at tamang-tama ay dumating rin si Aaron na tuwang-tuwang bitbit ang kanyang kotseng laruan.

“ ’Yan lang ba ang gusto mong dalhin na laruan, baby?“ Bungad ni Von sa kanya at ngumiti lang ito.

“Yes” pahabol nyang sagot na ikinangiti lang din ni Von. Just like I’ve said, di pa masyadong malapit sa’min ang bata. Although nakikipaglaro naman sya sa’min pero di talaga nong katulad kay dad na parang hahanap-hanapin bawat oras.

“Hmm… I also have so many toys for you when we get there” tugon rin ni Von at kita ko ang pananabik sa mata ng anak ko.

“Yeyyyy I’m excited!” Ani nya sabay hawak pa sa kamay ko at gusto na agad akkng papasukin sa kotse.

“Let’s go! Let’s go! Big guy” ani nya rin at hawak-hawak ang ama niya.

Nabanggit rin sa’min ni dad na gustong-gusto talaga ng anak namin ang mag travel sa mga lugar-lugar. Kaya siguro gustong-gusto na ’to bumiyahe agad. Wews!

Di na nagsayang ng minuto at sumakay na kaming tatlo. May kasama rin pala kaming tauhan ni Von at ’yon ang nagdri-drive sa unahan habang kaming tatlo ay nandito sa likod.

Pag andar pa lamang ay ’yong mga mata ng anak ko ay di na naalis sa labas. Sobrang dami nyang sinasabi at nakakatuwang pagmasdan. Ang dami niyang tinuturo na magagandang tanawin na aming madadaanan.

Grabi! Ang likot nya dito pero nakakaaliw tignan. ’Tsaka napapatanong nalang din ako sa sarili ko kung ganito ba talaga ang mga bata. ’Tsaka pala kwento pa sya kung saan-saan daw sya pinapasyal ng daddylo at mommyla nya.

“When I became old, I will buy this kind of cars then we go travel together again” biglang ani ng anak ko habang nilalaro ang laruan nya.

“Let’s play, big guy” sabay abot nya sa isang laruan nito sa ama niya.

“Okay, daddy gonna play with you” tugon naman nya.

So nabago nga ang pinagkakaabalahan ng anak ko. Nakikipaglaro na sya sa dad nya.

Mapapangiti nalang akong pagmasdan sila. Ang kyut rin palang pagmasdan ni Von na may dala-dalang laruan. I never thought I will see this kind of Von.

Parang daddy na daddy ang datingan eh. ’Tsaka pansin ko ay parang mas gumagwapo sya these days.

Tutok na tutok sya sa anak nya at biglang binigyan ako ng tingin. Napaangat pa ang kilay nya na parang tinatanong kung may ano ba sa mukha nya kung bakit iba ko syang tignan.

Nag-iwas kaagad ako ng tingin. Ewan pero parang bumilis ang kabog ng puso ko. Eh ano kasi… May nangyari sa’min kagabi kaya medyo nang-iinit ang pisngi ko kapag tinititigan ko sya. Naaalala ko kasi ’yong pinaggagawa namin ni Von.

“Papa” parang nabalik ako sa realidad nang tawagin ako ng anak ko.

Sinabi nyang kanina nya pa raw ako tinatawag para makipaglaro din daw sa kanya pero di ko raw sya pinapansin jusme! Baka magtampo pa ang baby ko kaya agad ko itong tinutunan ng atensyon.

Tulad nga ng gusto nya ay nakipaglaro ako. Basta ay sinabayan lang namin ang anak namin ni Von. Nakakaaliw rin naman kasi ang kakulitan nya eh.

Ilang minuto rin kaming naglalaro dito sa loob ng kotse. Pagkatapos non ay nakatulog sya sa byahe. Nakahiga sya ngayon habang ang ulo nito ay nasa may hita ni Von. Para nya pang sinusuklay ang buhok ng anak namin na ngayon ay mahimbing nang natutulog.

Napapangiti nalang ulit akong tignan silang muli. Ibang-iba talaga sa feeling kapag may anak na noh?

Parang nabago bigla ang buhay namin ni Von. Dati ay parang kung ano-ano lang ang ginagawa namin. Pero ngayon ay parang naging mas matured kami at may malaking responsibilidad. Kung dati ay puro lang kami gala pero ngayon ay nakatuon na ang atensyon namin sa anak namin… At sa pinagbubuntis ko pa.

Napatingin akong parang nangungusap kung may sasabihin ba sya dahil nakatitig din si Von sa’kin.

“What?” I asked quietly dahil baka magising pa ’tong anak ko.

“Nothing” he answered directly but I know he still want to say something to me.

Napatawa lang sya nang mahina kaya agad akong nagtaka kung bakit.

“Ang likot mo rin siguro nong maliit ka pa Ali” panunukso nya pang sabi na para bang pinapahiwatig nya na sa’kin nagmana ’tong kakulitan ng anak namin.

Napangisi lang ako sa tinuran ni Von. Di ko ipagkakaila na sobrang kulit ko rin dati. As in, may video sina mom at dad sa’kin nong 4 years old ako na nangungulit na bilhan ako ng barbie jusme!

Oo, maging ako ay nakakalaglag pangang isipin na barbie ang hanap-hanap ko sa liit kong ’yon.

“Cute” rinig ko nalang mula sa kanya kaya parang na loading ang utak ko sa tinuran nito.

“Huh?” Ako.

“I mean, you’re cute when you blush” agarang sagot nya. Napaiwas tingin nalang ako sa lalaking ’to. Eh kanina pa pala ako namumula habang iniisip lang ’yong childhood days ko.

“But I want to see you wild just like what you did last night”

Nanlaki ang mga mata kong tinitigan sya. Bukod sa nandito ang anak namin at natutulog, pero nandito rin kaya ang tauhan nya jusme! Nakakahiya na pati ’yong driver makakarinig non jusme!

Binaling ko kaagad ang tingin ko sa labas. Eh mukang di lang ako titigilan ni Von eh. Pero bago ako napatingin sa mga tanawin ay sinulyapan ko muna ang anak ko na mahimbing pa ring natutulog sa mga hita ni Von.

Malapad ang ngiti akong nagbaling ng atensyon. Todo tingin rin ako sa mga bahay ngayon na nadadaanan namin sa highway.

Di na ako nagbukas ng bintana dahil lalabas lang ang ginaw ng aircon. Tamang tingin lang sa labas at napapangiti rin kapag makakakitang may mga batang naglalaro sa gilid ng highway.

Pero ang mga ngiti kong ’yon ay nawala nang mapansin ko ang puting kotse.

Pakiramdam ko habang nag babyahe kami ay parang may nakasunod sa’min. Kahit saang liko kami ay sumusunod rin sya.

Sinubukan kong binalewala ’yon dahil baka pareho lang talaga kami ng daan. Pero ilang minuto lang ng di na naman ako mapakali. I have the guts na may sumusunod talaga sa’min!

Eh medyo mahina ang biyahe namin ngayon. At kung tutuusin ay pwede syang mag overtake sa daan pero hindi eh! Sumusunod talaga ang puting kotse na ’to.

Napatingin akong muli kay Von na parang naaaliw lang pagmasdan ang anak namin. I was about to tell him about what I observe pero nong pagliko namin kung saan malapit na sa bahay ni Von ay di ko na napansin ’yong kotseng nakasunod sa’min.

Todo lingon ako kung sa’n na ’yon pero mabuti nalang ay nawala rin ’yong sumusunod. I felt relief by that. Ang lakas kasi ng kabog ng dibdib ko kanina. Ang lakas ng kutob ko kanina na nakasunod sya.

Pero inalis ko nalang ’yon sa utak ko. Siguro nga ay natataranta lang ako o ano.

Ilang oras nga ang lumipas nong nakarating na kami rito sa mansyon nya. Binuhat ni Von si Aaron papasok ng bahay nya. Makikita mo pa talaga ang pag-iingat nya dahil ayaw nyang magising ang baby boy namin.

Deritsong pasok na kaagad kami. Don na mismo sa silid  ni Von. Paglatag namin sakanya sa kama ay ang himbing pa rin ng tulog nya. Mukang di lang sya mahilig mag travel. Mahilig rin syang matulog jusme!

Di ko nalang muna binihisan ang anak ko dshil baka magising pa ito. Kami na muna ni Von ang nagbihis dahil galing pa kami sa byahe.

Nang matantyang parang mamaya pa ’tong gabi magigising si Aaron kaya lumabas na lang muna kami ni Von sa silid.

Pababa kami ngayon at patungo ss kitchen. Feel na feel at home na talaga ako rito.

“I guess you should sleep too” ani nya habang naglalakad kami. Napalingo-lingo lang ako dahil di naman ako inaantok.

“You must be tired” tugon na naman nya kaya napahinto lang ako. Nakangiti lang syang nakakapangloko kaya alam kong may idudugtong pa ’tong si Von eh.

‘You must be tired’ biglang umulit sa isip ko ang sinabi nya.

“Because you’ve been running through my mind all night that’s why I know you were tired” he added then looked away na parang nahihiya pa syang bumanat ngayon.

My expression were just like bruhhhhhhh. Kung kailan nagkaanak kami ay saka pa ’to mahihiya? Jusme!

Tumawa nalang ako ng mahina at tinitigan sya para mas lalong mailang.

“Stop staring at me like that, Ali” suway nya sa’kin pero parang mas ginusto ko lang na asarin sya.

“You’re taking my breath away by your stares” he added but still it doesn’t make me stop. Mas diniinan ko pa ang tingin ko sa kanya kaya para mas lalong asarin.

“Damn that glare” mahina nyang mura.

Ang buong akala ko ay mas lalo syang mahihiya kapag tinitigan ko ng ganon. Peto mukang nagkamali ako dahil parang nagiging iba rin kung tumitig sya sa’kin.

“Do you have map?” He weirdly asked a question that made my mind empty. ’Yong mga kamay nya pa ay nag-umpisang namulupot sa bewang ko at nilapit sa kanya.

“Why you need a map in a sudden?” Patanong ko rin sa kanya dahil pabigla-biglang naghahanap nalang ito ng mapa.

“Coz I guess I keep getting lost in your eyes” saad nya na para bang nahuhulog sya sa’kin lalo dahil sa mga tingin ko.

Ang bibig ko ay di mapigilang ngumisi. I can’t hold the kilig. Ewan pero kinikilig ang puke ko ay este ako sa mga pinagsasabi ni Von ngayon. Pero syempre di ko pinahalata. I just stared at him like I was seducting him.

“Gagi, wag ngang tumingin ng ganyan” angal nya na parang sya pa ’yong mas apektado dahil sa pagpalapit ng aming mukha sa isa’t-isa.

Ay sus!

Parang ewan ’tong si Von eh. Paminsan-minsan ay umaandar din pala pagiging torpe nya. Alam ko kasing marami syang gustong sabihin pero mukang ayaw nya lang sabihin. Tskk!

“Feels like you glow more when you get pregnant” pag-iiba nya na nagpakuha ng atensyon ko.

“Buntisin nalang kaya kita palagi?” Saad nyang parang di pinag-isipang sabihin

“Kung putulin ko ’yang ari mo nang magtigil ka?” Sarkastiko kong ani at malalim na tingin ang binigay sa kanya. Napalingo-lingong tumawa lang ang loko at naglakad na nga habang hawak-hawak ang kamay ko patungong kusina.

“Tara kainan tayo” sya.

Ewan ko kung ’yon ba talaga ang sinabi nya o nabibingi lang ako at kung ano ang naririnig.

“K-kainan? Kainan ng?” Paniniguro ko pa.

“Pagkain Ali. May hinanda silang pagkain” pagklaklaro nya at medyo napahiya na naman akk dahil tinanong ko iyon.

“Pero mukang gusto ko yata ’yong nasa isip mo” nanunukso nyang pagkasabi.

“Cheeee!” Parang pagtataboy ko pa sakanya para di humarang sa daan. Eh dahil mga feel na feel at home ako kaya ako pa talaga ang nauna magpunta sa kusina.

Pagkarating ko nga don ay may mga katulong nga don at naghahanda sila ng pagkain. Omg! Naaamoy ko pa ang adobo at tamang-tama ay nag cra-crave ako ngayon.

At dahil nakahanda na, kaya umupo na kami ni Von sa mesa. Inaya ko la ang mfa katulong na saluhan kami pero sabi nila ay tapos na raw silang mag lunch. Alas dos pa kasi ng hapon kaya mukang busog pa sila.

Kami nalang ni Von ngayon ang natira dito sa kusina dahil nagsibalikan na rin ang mga sa trabaho nila.

Ilang minuto lang din kaming kumain ni Von. Nag-uusap lang kami tungkol sa pagpapalipat ng apilyedo ni Aaron sa kay Von.

Vin wants to change the surname of our baby boy to his last name. Para daw maging sa papel ay sya pa rin ang ama ng anak namin.

Well it was just a short discussion dahil pag-uusapan din naman siguro nila ’yan ni dad.

Pagkatapos kong kumain ay bumalik na rin ako sa papuntang silid habang si Von ay may sasagutin lang daw na tawag tungkol sa company nya.

Naglakad na nga ako pabalik ng silid. Napaisip-isip pa ako kung ano ang gagawin namin ng anak ko pagkagising nya. ’Tsaka gusto ko tumingin kami ng mga bituin mamayang gabi sa roof top.

Sa sami ng iniisip ko pero napaurong pa rin ako.

Dali-dali akong tumakbo papuntang silid nang marinig ko ang boses ni Aaron na umiiyak na.

Jusme!

“Daddylo~” bungad na agad sa’kin ng anak ko habang hinahanap si dad.

Dali-dali ko na agad itong nilapitan at pinapatahan. Parang kanina pa yata sya umiiyak dahil di talaga sya matigil-tigil. I guess he’s scared being alone huhu!

Papa didn’t mean to left you alone in this room!

Naloloka na ako dahil puro bukambibig nya si dad at si mom.

Napalingon agad ako sa pinti nang bumukas ito at pumasok si Von. Nang makita nya ang sitwasyon ay agad syang lumapit at kinarga ang anak namin.

Para lang akong napapatingin sa dalawa.

Mabuti nalang at dumating si Von.

Tumahimik ito pagkatapos ng ilang sandali na kinarga nito ni Von at nilagay sa kanyang mga bisig.

But to be honest… I felt jealous coz I don’t know how to take care of my own child.

“Don’t worry, daddy is here” rinig kong tugon ni Von.

Tumahimik nga ito at mukang komportable lang sya na kinakarga ng daddy nya.

Our child seems a daddy’s boy?

“I’m hungry daddy” pag-aamin nya at ang bilis nabago ang mood. From crying to very energetic one tsk!

“What do you want to eat?” Panunuyo kaagad ni Von sa anak nya.

“Chocolate” our baby boy immediately answered.

“No, no chocolate baby” awat ko kaagad dahil baka bigyan na naman ni Von ng tsokolate. Jusko! Maramj na syang nakaing tsokolate this week! 2 years old pa lang sya at di pa mabuti ’yong maraminv matamis.

“But I want to eat chocolate” ulit pa nito pero di talaga ako pumayag. Baka kasi maubos la ngipin nito huhu!

“But papa will be sad coz it’s not good for my baby’s health” I responded.

“Can I have hotdog instead?” Alternative nya agad na sabi. Napabuntong hininga nalang ako.

“But not too much—” pangangatwiran ko pa sana.

“It’s okay Ali, wag naman natin masyadong higpitan ang bata” ani ni Von.

Napakagat nalang ako ng labi. Mukang masyado ko ngang hinihigpitan ang tungkol sa mga kinakain ni baby Aaron. Pero nurse rin kasi ako kaya masyadong strict pagdating sa mga kinakain ng anak ko.

Pero maganda rin naman na pinapatikim ko ang anak ko ng kung ano-anong mga pagkain basta di lang sumubra.

“Okay, papa gonna cook it for you” I stated at kita ko ang tuwa sa kanyang mga mata at labi.

Minutes have passed at dala-dala ko na nga ang niluto kong hotdog.

Nakita ko na naman silang mag-ama na medyo nagtatawanan. Napanguso nalang ako.

I don’t know but I felt jealous as how they easily get along. Parang alam ko na kung saan mas malapit ang first baby ko huhu.

Nasa labas pala kami ng bahay nya ngayon. I mean we’re still in his yard. May parang naka stand lang na malaking payong habang may mga upuan at round table sa gitna.

May ibang mga foods rin sa mesa at para lang kaming nagpipicnic dito.

Pagkarating ko na dala-dala ang request ng anak ko na hotdog ay napataas agad ang kilay ko sa dalawa.

Nagbubulungan pa sila na parang may tinatago sa’kin.

Nakita ko kaagad ang papel na nasa kamay ni Von.

“What’s with the paper?” I immediately asked out of curiosity.

“Oh, nothing” he responded and was about to hide it pero akmang aagawin ko rin.

“Ano ngang nakasulat nyan” pagpupumilit ko pero mukang ayaw nya talagang ipabasa sa’kin.

“Wala ’to Ali”

Napanguso ako sa sagot nya.

At dahil wala siyang planong ibigay sa’kin kaya nag maang-maangan akong sumakit ang tyan ko. I did my best as I could to make him believed me na sumakit nga ang tyan ko.

At syempre dahil alam nyang buntis ako at nakita na ganito ang sitwasyon ko kaya agad syang napalapit sa’kin at tinanong kung okay ba ako. He even hold my tummy and was ready to lift me up kung sasabihin ko lang na magpapahospital raw ako kung may something na masakit.

Nakakatawa nga hitsura nya dahil kala mo naman ay napano ako.

Sa paglapit nya ay bigla kong inagaw ang sulat. Of course, ’yon talaga ang pakay ko haha!

[I want chocolate daddy]

’Yan…

’Yan lang naman ang tinatago nilang sulat sa’kin.

Ohhh… So galing pa kay baby Aaron?

Haisssttttt!

Marunong na magsulat ang anak ko pero di pa ganoon kabuti at kaganda ng pagkasulat nya. Pero naiintindihan pa rin naman kaya nababasa ko ngayon.

Napalingon nalang ako ngayon sa anak ko na parang si Von rin na nag-aalala kanina nong akala nila sumakit ang tyan ko.

“Is papa okay?” Tanong nya pa sa’kin at parang nakonsensya dahil pati anak ko ay nauto ko huhu.

Napabuntong hininga nalang ako habang patangong minamasdan sila.

Kahit saang angulo talaga ay mukha ni Von ang makikita ko sa batang ’to.

Napahingang malalim at plank sanang pumasok ulit don sa mansion nya at kumuha ng tsokolate. Para kasing gustong-gusto na talagang kumain ang anak ko.

So, papasok nga sana ako pero nawala na ’yon sa isip ko nang naagaw ang atensyon ko sa tauhan ni Von na ngayon ay hinihingal.

“Boss, tumakas si Aiden—” di nya natapos ang sasabihin nito nang makita ako at gulat na gulat pa sya.

“Wait… huh?” Parang kausap niya pa sa sarili nya na tinuturo ako. Halata sa mukha nyang naguguluhan ito at parang nawala sa iuulat nya sana.

“What is it?” Napapatanong na rin si Von sa tauhan nga na parang may kunting inis pa ito.

“But boss…” Kinakabahang pagpapaliwanag nito.

“I saw Aiden outside of the mansion”

Sa sinabi nya ay napanganga ako. WAIT WHHAAATTTTTTT?!!!!

HE SAW ME OUTSIDE PF THE MANSION?!

“What kind of information is that? Di sya lumabas mula kanina” Von stated and that makes his people explain what they saw.

Nagpaliwanag ang tauhan nya sa mga nakita nito. At first ay naguluhan raw sila kung bakit nakita nila ako sa labas. Different posture and musculine pero ako raw ang mukha.

Para daw nagmamasid o parang may pakay dito sa loob. Nong sinita naman daw ng mga kasama nya ay dali-dali raw itong pumasok sa puting kotse at umalis.

Akala nila ay tumakas raw ako kaya dali-dali raw syang nagpunta dito para sana ipaalam kay Von pero di nya rin inakala ang makikita pagpunta rito.

“I saw you enter a white car” he continue explain and it literally made my mouth drop!

WHHAATTT?!

Me?!

‘How is that possible!’ di makapaniwalang pagtatanong rin sa sarili. Maging ako ay naguluhan na rin sa tinuran nila.

Nagsasabi ba sila ng totoo?

Perp impossible naman na magsinungaling sila sa amo nila diba?

So sino ’yong nakita nila?

And seriously? With a white car?!

Di kaya ’yon ’yong akala ko kanina na sumusunod sa’min?

But what makes me more confused is that… How is it possible for them to say na kamukhang-kamukha ko raw ang nakita nila.

To be continued…

Owemjii HAHAHAHA bat ang hilig kong mambitin bleeeehhh! Pero mukang may alam na ba kayo? HAHA!

Sino ’yorn? Sino ’yong nakita ng tauhan ni Von?

Oh gosh! Maging ako ay naexcite mag sulat sa next chap! Mukang dito niyo na malalaman kung bakit twins series ’to awieeee!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 36

Malamig sa balat, ang sarap sa pakiramdam. Sobrang presko kung damdamin ang tubig na akala mo’y nakakatanggal ng bagabag sa aking isipan.

Oo, hanggang ngayon ay nababagabag pa rin ako sa sinabi ng tauhan ni Von. Di ko maipaliwanag kung bakit pero sa kailaliman ko ay iba.

Ilang araw din ang nagdaan mula nong pangyayaring ’yon. Ilang araw na rin akong nababahala dahil don. Siguradong-sigurado raw kasi ang tauhan ni Von na kamukha ko ang nakita nya.

Ang akala ko nga ay si Ben ’yon na gumawa lang ng paraan. Pero mabuti naman nong pinatignan namin sya sa kulungan ay nandoon pa rin ito nakakulong.

With all things we made para lang makakuha ng sagot ay wala kaming makuha.

Therefore we conclude na baka nagkamali lang ang tauhan nya.

Baka nga ay namamalikmata lang siya sa kanyang nakita.

Imposible… Impossibleng makakita sya ng kamukha ko kung patay na naman ang kakambal ko. Maliban nalang siguro kung may hawig diba?

Pero isa rin sa tinatanong ni Von ay kung bakit kailangan nyang silipin ang mansion at kung ano ang pakay nito. Tulad nga ng ulat ng tauhan nya ay para raw itong nagmamatyag at may kailangan sa loob. Nong tinawag nya ito ay agad raw na tumakbo at sumakay sa puting kotse.

Sa pangyayaring ’yon ay nabahala si Von. Pinahigpitan nya ang pagbabantay sa labas at siniguradong walang makakapasok.

Actually natatakot ako. Lalo pa’t nandito ang anak namin ni Von at baka kung ano pa ang mangyari.

Pero ’yong kaba ko ay patuloy na naiibsan kapag mararamdaman kong nandito lang si Von sa tabi ko.

“What’s on your little head, Ali?” Nabalik ang atensyon ko ng magsalita si Von sa aking likuran.

“H-huh?” Wala sa sarilk kong tanong at di namalayang nakatulala na pala ako rito.

“Ano iniisip mo” pag-uulit nya at agad rin naman akong sumagot.

“Ikaw… Ikaw ang iniisip ko” pambubula ko sa kanya at ngumisi lang ito na parang di makapaniwala.

“Hmmm… Sa gwapo kong ’to kaya di na bago kung palagi mo akong iniisip”

Parang ang lakas ng hangin sa bandang ’to at sarap mangurot ng tagiliran sa sobrang gwapo-gwapo sa sarili. Tskk!

“Pero naiisip mo ba ang naiisip ko?” Pag-iiba nya at humahalik-halik pa sa leeg ko.

“Von… Nakakakiliti” angal ko sa kanya na medyo tumatawa. Eh kasi nakakakiliti naman talaga kapag ’yong sa may balbas nya ang humahaplos sa may leeg ko.

“Ali” kakaibang pagtawag nya sa’kin at parang alam ko na kung ano ang susuyuin nito.

“Hmm?” Pag-aasta kong di sya naintindihan sa pa pout-pout nya.

“Pwede ba tayo ngayon?” Nangungusap na mata at malambing ang boses nitong pagkasabi pero umiling-iling ako.

“Bukas na ng gabi” saad ko sakanya sabay paliwanag na medyo pagod ako.

“Promise?” He asked for assurance at tumango ako.

Nakita ko syang nalungkot sandali pero agad din naman nagbago ang mood nya.

Well he know who to prioritize more.

It’s just a lust at alam kong iniisip nya rin ’tong pagbubuntis ko kaya di nya pinipilit ang gusto nyang mangyari.

Actually ’yan din ang isa sa mga napansin ko kay Von mula nong nagpacheck-up kami. Once in a blue moon nalang talaga kaming nagtatalik. Minsan nga kapag ako naman ang gusto ay sya naman ’yong nagsasabi na baka raw mawarak nya pa ako HAHA!

Nandito pala kami ngayon ni Von sa bathroom sabay naligo.

Yuppppp! Sabay kaming naliligo ngayon.

Actually nasa bathtub pa kami ngayon.

Nakasandig lang ako sa kanyang dibdib habang sinusulit ang oras na magkasana kaming dalawa. Si Baby Aaron kasi ay nakikipaglaro don sa ibang tauhan ni Von at mukang tuwang-tuwa naman ito kaya hinayaan na muna namin.

Naramdaman ko nalang bigla ang kamay ni Von na hinimas-himas ang aking tyan na para bang cheni-check nya ang bata sa loob ng sinapupunan ko.

Napapangisi nalang ako sa ginagawa nito. Wala talagang araw na di nya hahawakan ang tyan ko. Minsan nga ay kinakausap pa niya kahit na di pa ganoon kalaki ang tyan ko.

“Excited na rin ako na lumabas ’to, Ali” pag-uumpisa nya at tahimik lang ako. Ang gaan kasi ng boses nya na parang ang sarap matulog kahit na basang-basa ang katawan ko dahil nasa bathtub nga kami.

“Ano kaya gender nito sa palagay mo?” Patuloy nyang pagkausap sa’kin.

“I dunno” I simply replied at mas lalong hinayaang masakop ako ng mga bisig nya.

“Gusto ko na kasing gawan agad ng room ang pangalawang anak natin sa gagawing bagong bahay” ani nya habang tinutukoy ’yong  tungkol sa paggawa ng bagong bahay na naman.

Oo. Nag-uusap kami kanina nyan pero naudlot dahil kung saan-saan na pala umabot ang utak o kanina.

Actually dati pa naming plano ’to…

Gusto ko kasi ’yong bahay na di gaano kalaki. ’Yong tamang-tama lang sa’ming dalawang anak at kami ni Von. Mabuti naman at pareho kami ng gusto.

“What color do you want for our house?” He asked then I immediately looked at him into his eyes.

“I couldn’t choose one” I honestly replied.

Nakita ko kaagad si Von na napaisip-isip.

“How about… Just like the color of your eyes” he stated then looked at my eyes as if he was hypnotized with it.

“It’s my fave” he added while a smile form on his mouth.

I immediately turned my head to the other side. It feels like my cheeks is getting hot and my heart start to pump fast. Para akong ewan na kahit medyo matagal na kaming nagsasama ni Von ay di pa rin maalis sa sarili kong magreak ng ganito.

“Look at me” saad nya pero di ko ginawa.

“No” I simply replied again.

“Let me see your beautiful eyes again” he stated but I really didn’t do what he asked.

Eh pakiramdam ko pulang-pula na ako kaya di ko talaga magawang humarap sakanya. Baka sabihin nya pa na kilig na kilig ako sa mga pinagsasabi nya tskk!

“Aiden” sa pagtawag nya sa aking ngalan ay napalingon kaagad ako. Parang nasanay na kasi akong tawagin nyang ‘Ali’ at bihira nalang na marinig ko sa kanya na tawagin ang aking ngalan.

Agad akong napatingin ng wala sa oras. Pagtugma pa ng aming mga mata ay una na naman akong umiwas ng tingin.

“Damnnnn” he commented.

“I want to see that eyes to our second child” ani na naman nito at mukang seryoso sa kanyang sinabi.

“And if it’s still same of your eyes?” Sagot ko. Eh kung si Aaron nga ay kuhang-kuha talaga ang mukha ni Von, ewan ko nalang dito sa pangalawang anak namin.

Ngumisi lang sya na para bang may naisip na magandang sagot don sa sinabi kong pa’no kapag kapareho pa rin sakanya ang mata ng pangalawang anak namin.

“Then let’s make a baby again until we saw the same eyes like yours”

Napasapol nalang ako sa noo ko sa tinuran ni Von.

G@go? Eh kung sakanya talaga magmana lahat? Edi wala akong ending sa pagbubuntis nito ganon? Tskk!

Tumayo nalang ako mula sa bathtub dahil kanina pa rin naman kami rito. Sa ginawa ko ay sumunod rin si Von. Paglingon ko pa ay nanlaki ang mga mata ko.

“Oh my gulay” komento ko nalang habang nakatayo na ang kanyang lagay ay este ano.  Basta!

Patay malisya nalang akong tumalikod.

Eh…

Di ko naman aakalaing tigas na tigas na pala ’yong ari ng lalaking ’yon jusme!

Nagbihis na rin ako agad dahil lilinisan ko pa ang katawan ng anak ko bago sya matulog.

Oo, gabi na at nakikipaglaro pa sya don sa mga tauhan ni Von.

Pagkatapos ko nga don ay binaba ko na si Aaron at para patigilin na sa paglalaro. Alas otso na rin kasi. Dapat tulog na sya sa mga oras na ’to huhu.

Nang tinawag ko nga ang anak ko ay agad din naman syang nakinig. Lumapit nga ito sa’kin at sabah kaming pumasok sa silid ulit.

Pagkapasok namin ay nakita kong hinahanda ni Von ang susuoting pantulog ng anak namin. Pero syempre, kailangan ko munang linisan ang katawan nya.

Pinasok ko na sya sa bathroom at binasa at sinabonan ang ibang parte ng katawan nito. Tuwang-tuwa pa syang ginagawa ko iyon at ang ganda raw sa balat ang medyo malamig na tubig.

“It feels so fresh papa” komento nya pa na ikinangiti ko lang. Nasasanay na syang tawaging akong papa at unti-unti nang lumalapit ang loob nya sa’min ni Von. Minsan nga kapag umiiyak sya ay hinahanap-hanap na nya kami ni Von. Ang saya lang sa pakiramdam.

Ang saya na lumalapit na ang loob ng anak mo sa’yo.

Knowing na 2 years and 7 months syang nawalay sa’min… Kaya lubos ang saya na unti-unti na syang nalalapit sa’min.

“Go to daddy. Bibihisan ka raw nya” saad ko pagkatapos dito.

“No, I can handle it naman papa. Daddylo and Mommyla already taught me how to do it” pangangatwiran nya pa at nagpunta nga sa kama at sya na mismo ang nagbihis sa sarili nya.

“Then I guess… Let’s sleep now?” Ani pa ni Von at napatango kaming dalawa ng anak ko.

“I’m in center! I’m in center!” Masigla nyang ani habang sinasabi na sya raw sa gitna. Wews! Sya naman talaga sa gitna namin matutulog.

Pumuwesto na nga kami sa kama at humiga na. Ang dami pang kinukwento ng anak namin kung ano ang nangyari sa paglalaro nila kanina.  Napapangiti lang akong pagmasdan na tuwang-tuwa sya sa nangyari at halatang enjoy na enjoy.

As in sobrang daldal ng anak namin ni Von ngayong gabi. As in parang dine-describe pa ng kamay at paa nya kung ano ang ginawa nila kanina.

“Aaron” tawag ni Von sa anak niya at agad din naman itong sumagot.

“Don’t move too much, okay?” Nagtaka kaagad ako sa tinuran ni Von at medyo nagproseso pa sa utak ko kung ano ang gusto nitong sabihin ngayon.

Napatingin lang sya sa tyan ko at naintindihan ko na agad ang tugon nya.

“Wag masyadong malikot. Baka masipa mo ang tyan ni papa” pagpapaalala nya sa anak namin at tumango-tango lang.

“Ohh. Don’t worry, I won’t hurt baby brother”

Gulat nalang kami sa sagot ng anak namin ni Von.

Brother?

Baby brother?

Wews!

Di pa nga alam kung ano gender huhu.

Mukang gusto nya ng brother ah?

Nagtinginan lang kami ni Von at mukang pareho kami ng iniisip.

Ilang minuto na rin ang nakalipas at medyo nanghimlay na nga ang mga mata ng anak ko.

Parang sinusuklay ko lang ang buhok nya gamit ang kamay ko paulit-ulit at hinihipan ang sa may mukha nito.

Eh natatawa kasi sya kapag ginagawa ko ’yon. ’Tsaka ang sarap kaya sa tenga na marinig ang tawa ng anak mo.

Halata na sa tawa nya na inaantok na ito at parang wala na sa sarili kung ngumisi. Maging sa pagtawa ng anak ko ay magpapaalala talaga sa’kin kay Von. Bat ba kasi wala man lang hawig sa’kin kahit kunti huhu.

Naalala ko pa 2 years ago na diba plano kong palakihin sana mag-isa ’yong anak ko. At pa’no kung walang masamang nangyari sa’kin non at naipalaki ko nga ang bata na malusog sa ibang bansa. Tapos nong pag-uwi namin dito sa Pinas ay mamamasyal kami sa mall. Then in a few minutes ay bigla nawala ang anak ko sa tabi ko. Tapos bigla nalang may makakahanap sa anak ko at tinulungang hanapin ang magulang nito.  Tapos sa di inaasahan ay ’yong tumulong pala sa anak ko ay walang iba kundi si Von…

WAHHAHAHAHAHA! Tang-inang story ’yan HAHA!

’Tsaka ano ba ’tong pumapasok sa utak ko jusme!

Sa pagbalik ko ng lingon sa baby ko ay mahimbing na itong natutulog.

Di ko man lang napansin na nakatulog na pala ito huhu. Binigyan ko nalang ito ng halik sa noo ay niyakap.

Pinikit ko na rin ang mga mata ko at napagpasyahang matutulog na rin sana.

Pero ilang segundo pa lang nong nakalipas simula nong pinikit ko ang aking mga mata at naramdaman ko rin agad ang labi ni Von na dumikit sa aking noo.

“Sleep well, Ali”

He… He kissed me on my forehead. And say goodnight too!

Ngumiti nalang ako habang nakapikit pa rin ang mga mata.

Maaga kaming natulog.

Dahil pagkabukas ay may bibisitahin kami.

14 HOURS

PASSED.

Sa pagsikat nga ng araw ay nagbyahe na naman kami. Yepppp. Maaga talaga kaming umalis dahil may pupuntahan pa kami.

Btw, nandito na pala kami sa bahay ni dad.

Yes! Yes! Yes!

Nakarating rin kami kaagad dito ng madalian. Eh plano kasi naming puntahan ang puntod ni Austin. Mga isang buwan na rin nong huli kong dalaw sa kanya. And just my reminiscing the great past together with my brother, I couldn’t help it but to cry again.

Parang kahapon lang din ang pagkawala nya dahil sa nadadarama kong sakit.

Dala-dala ko ngayon ay isang di ganoon kalaking basket para lagyan ng bulaklak at pagkain rin.

Si Aaron ay na kay kina dad at ayaw pang bumitaw dahil miss na miss nya raw ang daddylo at mommyla nya.

Nakanguso ko pang tinitignan ang mga bulaklak na dala ko ngayon. Ibang-ibang klaseng bulaklak ang dala ko ngayon pero lahat ito kulay puti.

Eh ’yon ’yong fave color ng kakambal ko eh.

Mahilig sya sa white or mga light colors. Isa talaga ’to sa di ko makakalimutan.

Naaalala ko pa kung gaano karami nyang t-shirt na halos kulay puti lahat pero iba-iba nga lang ang brand. Pati nga ’yong cover ng cellphone nya dati ay kulay puti rin.

Binalik ko ang atensyon ko sa bulaklak kong dala.

“I miss you so much, brother” bulong ko nalang sa hangin at nagsimulang na ring maglakad.

Naka ready na kami at palabas na ng bahay para umalis.

Tinawag ko na rin sina mom at dad na  bilisan na at para di masyadong tirik ang araw kapag pupunta kami sa puntod ng kapatid ko.

Palabas na ako ng bahay nang marinig ko si Kuya Jordan na parang di mapakali.

Dali-dali kaming lumabas lahat. Laking pag-aalala ko na baka kung ano ang nangyari sa kanya dahil sa boses kong narinig kanina.

And the moment I went out, all I felt was shock and don’t know how to react.

Nanlaki ang mga mata ko at di ko halos matikom ang aking bibig. Gulat na gulat ako sa aking nakita.

Di ako makapaniwala at pilit na ginigising ang sarili kung nanaginip lang ba ako o ano.

Napalingo-lingo at parang wala sa sariling nakatutok sa lalaking nakatayo ngayon sa harapan namin.

WHAT THE FUCK JUST HAPPENED?!!

Di ko na napigilan ang sarili ko at sobrang lakas na ng kabog ng puso ko. Why the fuck I’m seeing AUSTIN STANDING IN FRONT OF US!!!!

“Mom… Dad” Tawag nya pa kina dad pero di pa rin umalis sa kanyang pwesto.

“Hey brother” saad nya at nalipat ang tingin nya sa’kin. Napalunok ako ng laway ng wala sa oras.

Kaming lahat ay parang nawindang sa pangyayari.

This can’t be!

Buhay sya?!

Pa’no?

Maging ang mga magulang ko ay gulat na gulat.

Di nila inakala na makikitang nakatayo ngayon ang kamukha ko at nagpapakilalang sya si Austin.

Di makapaniwala. Lahat kami ay ayaw maniwala.

Sinabi pa nila mom at dad na sila mismo ang nagpalibing sa bangkay ng kapatid ko. So how the fuck it happened?!

Duda ako …

Dudang-duda ako na baka nagpapanggap lang sya.

“Stop acting––” di nya ’ko pinatapos sa aking pagsasalita at agad syang sumapaw na di ko na naman inasahan ang kanyang sasabihin.

“I give you barbie doll if you want to” he stated while staring at me like he’s joking around.

Sa sinabi nyang ’yon ay gusto kong maniwalang si Austin nga sya.

Pang-aasar nya kasi ’yon sa’kin ’yon mula nong highschool pa kami. Hinding-hindi ko iyon malilimutan dahil palagi nyang inaasar sa’kin ’yon lalo na kapag may kunting alitan kami sa isa’t-isa dati.

Pero di pa rin ako naniwala sa pinagsasabi nya. Dalawang taon na nong huling kita ko sa kapatid ko. ’Tsaka ano ’yong bangkay na inilibing nila?

Pero ang pinagsasabi nya rin ngayon ay mga patunay rin na sya ang kapatid ko.

Ang don sa sinabi nya kanina…

Kami lang magkapatid ang nakakaalam non.

“I’m sorry if I run away” rinig ko mula sa lalaking nagsasabinv sya raw si Austin.

“Dad pressure me that time na e handle ang business nya kahit di ko naman gusto kaya tumakas ako” patuloy nyang paliwanag kahit na walang saysay naman ito kung iisipin lang kung pa’no sya nabuhay.

“Of course we have different dreams to pursue kaya nagtago ako” dagdag nya pa at nangungusap pa ang kanyang mga mata.

Kahit anong titig ko dito ay dama ko ang pagseseryoso nya. I don’t want to believe it pero pa’no kung nagsasabi nga sya ng totoo?

“That doesn’t explain kung pa’no ka nabuhay” sumbat ko sa kanya.

Kumunot ang kanyang noo at parang di rin inasahan ang aking sinabi.

“Huh? Namatay ’yong pumalit sa’kin na pinaretoke ko ang mukha?”

“Wait WHAATTTT?!” Di ko na mapigilang di sumabat. Eh di ko inasahan ang sagot nya eh!

Pinaretoke nyang mukha?

So tumakas na sya nong araw na ’yon at ’yong pinaretoke nyang mukha na lalaki ang nagpunta don sa lugar? THE FUCK?!

So ’yong akala naming si Austin na namatay ay ibang tao pala?

Maraming katanungan at halat ng ’yon ay may sagot sya.

Pinaliwanag nya rin na ’yong kasamahan nya raw sya sa trabaho ang pumayag na iparetoke ang mukha. Lalo pa’t sinabihan pa nito na magiging maayos na ang buhay nya dahil binayaran nya ito ng malaking halaga.

Sa pagpapaliwanag nya ay parang nakanganga lang ako.

G@go?!

I was so depressed that time tapos malalaman ko lang na di pala sya ’yon?

“DNA TEST will prove it if you’re saying the truth or not” dad stated while didn’t let us getting fooled by this man.

“I’m willing dad” he confidently replied and not really afraid kung mabibisto man sya sa kasinungalingan nya.

Sa dami ng paliwanag nya ay parang biglang sumakit ang ulo ko

Napahilot nalang ako sa noo ko. Mabuti nalang at naramdaman kaagad ng likod ko si Von na inalalayan na pala ako.

“You’re okay?” he’s voice is very calm but I see his eyes that’s he’s getting paranoid. Siguro nag-aalala lang din sya sa’kin.

“Hmmm” simplenb sagot ko at napahawak nalang sa tyan ko.

“Y-you’re pregnant brother?” This guy asked feels like he was amazed seeing my tummy.

“Woaahhh! You’re really a carrier just like mom” sa sinabi nyang ’yon ay parang naniniwala na nga talaga ako na sya si Austin.

No one knows about mom being a carrier except us here.

To be continued…

Okay, mukang may idea na talaga kayo kung bakit twins series ’to HAHA!

Very sorry sa late updates huhu. Binugbog po ako ng reporting at group projects AHHAHAHA!

Per anyways, siguro pinakamarami na ’yong 5 chapters bago ’to matapos ang story na ’to huhu. Kunting tiis nalang mga bhieeee. Walang bibitaw haha!

Hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 37

NOTE: Better Back read nalang po sa mga previous chapter kung nakalimutan niyo na dahil matagal-tagal na rin nong nag stop ako sa pag update HAHA!

---

Almost 10 hours passed after that interaction with my self-proclaimed brother. Syempre di kami basta-basta naniwala sa kanya. Sa dami ng pinagdaanan ko ay di naman siguro ako tanga para maniwala nalang kung ano ang pinaliwanag nya diba?

Tulad ng sinabi ni dad, only the DNA test will prove it if he is really my brother.

Agad kong pinunasan ang pawis sa aking noo sa kadahilanang nagbabagabag rin ako sa resulta.

Nakailang pagbuntong hininga ang aking ginawa at di pa rin maalis sa aking isipan ang pangyayari kanina. Bigla-bigla nalang kasing sumulpot ang lalaking ’yon. Bigla-bigla nalang syang nagpapakita at nagpakilalang kapatid ko. Aba’y malamang kung nagpadala kami sa damdamin namin ay maniniwala talaga kami na sya ang kapatid ko dahil kamukha ko sya. Pero matagal na ngang patay diba? Mahigit dalawang taon na nangyari ang pagkamatay nya. It’s been so long and it’s hard to decide if he really saying the truth.

Pero pa’no kung totoo nga ang sinasabi nya? Pa’no kung totoo nga na pinaretoke nya lang ’yong isang kasamahan nya at ’yon ang pinapunta sa apartment ko dati sa kadahilanang gusto nyang takasan si dad?

Maraming katanungan ang naglalaro sa aking isipan. Bigla nalang akong napaisip nong nangyari ng isang araw. That day when Von’s guard told us na may nakita raw silang nagmamasid sa mansyon nya at kamukhang-kamukha ko raw. Pa’no kung sya na nga ’yon?

Haaiisstttt.

Napasara na lamang ako ng pinto bigla. Sumilip kasi ako sandali dahil parang may narining akong kotse na bumusina kanina.

Well, parang napraraning na siguro ako dito eh, akala ko lang pala ’yong narinig ko dahil wala pa namang dumating.

Patuloy ako sa paghihintay ngayon pero syempre ay umupo muna ako sa sofa. Medyo sumakit kasi balakang ko kakatayo kanina pa.

Di kasi ako pinasama nina dad sa pagpunta sa hospital dahil nahihilo nga ako kanina kasabay na don ang stress sa mga pangyayari.

Inip na inip na ako rito kakahintay ng resulta. Gustong-gusto ko mga sanang sumunod pero di naman ako papayagan ni Von dahil gabi na raw at mas mainam na maghintay nalang ako rito sa bahay.

Labag man sa loob pero sumunod ako sa payo nya.

Kami lang ni Von ang naiwan sa bahay at mga kasambahay. Kanina pa ako tinititigan ni Von dahil sa kakatayo at upo ko.

“Natapos na kaya sila?” Bigla ko nalang tanong sa sarili ko.

Inaamin ko man na may pagdududa ako sa lalaking ’yon na nagpakilala bilang si Austin, pero di ko naman ikakaila na may parte sa’kin na umaasang sya nga ang kapatid ko. He knows some things na dapat pamilya lang ang nakakaalam. He knows mom being a carrier, he knows me being a carrier kaya don palang sa parteng ’yon ay umaasa na ako, na naniniwala akong posibleng sya nga si Austin.

I grab my phone and check my messages dahil baka may balita na sila pero wala pa rin. I even chatted mom if what’s the result pero di naman online. Wala akong nagawa kundi e bitawan ulit ang selpon ko sa sofa at ang lalim na naman ng iniisip.

I immediately felt the warm of Von’s hand holding mine.

“Stop overthinking, Ali” Von softly spoken infront of me.

“Ako ang naprapraning sa’yo eh” sunod nyang sabi sa akin at para akong aso na hinimas-himas ang buhok ko sa ulo.

Seeing Von right now made me felt guilty also. Eh kasi kanina pa rin si Von sunod ng sunod sa’kin. Kung tatayo ako at pumunta sa may pinto ay ganoon rin sya. Parang sya pa nga ’yong nahihilo kakabantay sa’kin eh.

Sinabi ko na rin naman sa kanya na wag na akong aalahanin.

“Kumain ka muna” bigkas na nya naman at nangungulit na kumain na ako.

Alas nuwebe na ng gabi pero di pa rin ako kumakain. Nakailang pilit na si Von sa’kin kanina pero palagi ko lang sinasagot na mamaya na.

“Later na Von” tugon ko na lamang sa kanya at nakita kong napakamot nalang sya sa kanyang buhok dahil sa katigasan ng aking ulo.

Nagpakawala sya ng malalim na hininga at at para bang kinorner ako sa sofang ito.

Ang munting atensyon ko ay nabaling sa kanya. Nakatingin lang ako sa kanyang nag-aalalang mga tingin.

“You will eat or… you will be eaten?” Parang nananakot nya pang sabi sa akin. He softly pointing his big finger on my lips as if he was pertaining that part to be eaten.

“Huh?” Munting tugon ko sa pinagsasabi nito.

Daming-dami na nga ng iniisip ko tapos magbibiro pa syang “you will be eaten” dyan tskk!

I can tell that he is trying to get attention at para rin malimutan ko ang kanina ko pang iniisip.

“I’m just worried” He stated. Well, halata naman sa hitsura nya na nag-aalala sya.

Dumuko ako na parang sumusuko sa katigasan ng ulo ko. Naiilang akong tumingin sa kanya dahil sa totoo lamg ay nagugutom na rin naman talaga ako. Wews! Ewan ko ba sa sarili ko. ’Tsaka pinabayaan ko pa talaga ang sarili ko na alam ko namang nagdadalang tao ako nito jusme!

“Don’t worry too much about the result of the DNA test, Ali. We will just gonna know that later, but please, kumain ka muna kahit kunti lang” mahinahong pakiusap nya sa’kin at tumango naman ako.

This time, ay sinubukan ko munang tanggalin lahat ng nasa isip ko na bumabagabag sa’kin. Tumayo nga ako kasama sya at nagtungo kami sa mesa.

“The food is getting cold na” usal ni Von na parang nadidismaya dahil sya pa mismo ang nagluto nito at di ko lang pinansin kanina.

“Sorry” tanging tugon ko lamang at ningitian ito. Mabuti naman at nadala ko pa sa pangiti-ngiti si Von at makung napawi naman ang kanyang pagkadismaya.

“Try this one” then he serve it to me the soup na medyo may init pa. Bagong haon pa kasi sa kaldero kaya mainit-init pa talaga.

“Ikaw di ka ba kakain?” Naguguluhan kong tanong sa kanya.

Ngumiti lang sya na parang may pagkaasar at biglang lumingo-lingo.

“Pinapakain ko pa ang kakainin ko mamaya” natatawa nya pang ani.

Inirapan ko lang dahil kahit sa ganitong pagkakataon ay di pa rin mawawala kay Von ang ganoon magsalita. I mean, I know naman na kaya sya nagsasabi ng mga ganoon ay para mawala saglit sa isipan ko ang kanina ko pa hinihintay, pero kasi kung tumitig ’to ay para bang di sya nagbibiro wews!

Sumabay na rin pala si Von sa pagkain at pinagsasaluhan namin tong nasa mesa. Nag-uusap din naman kami tungkol sa pa DNA test nila dad don sa lalaking nagsabi sya raw ang kapatid ko. May kutob raw si Von na baka ’yong nga daw si Austin, ang kakambal ko.

Ilang minuto lang din ay natapos nga akong kumain. Feeling ko nga ang takaw-takaw ko dahil naubos ko talaga ang niluto ni Von. Medyo napahawak pa ako sa tyan ko bilang pahiwatig at pagtatanong kung nabusog rin ba si baby sa tyan ko.

Bumalik ako sa sofa pagkatapos kong kumain. Si Von naman ay nagpaiwan sa kusina at nagligpit ng aming pinagkainan. Nagmumuni-muni na muna ako rito sandali. I got this feeling na parang may kakaibang mangyayari.

I don’t know but it’s really bothering me.

Nilingon ko si Von sa may kusina at nakitang malapit na rin naman syang matapos sa ginagawa nya. Nanood na muna ako sa television at nilibang-libang ang sarili. My eye are seriously focusing on tv but my mind are flying around.

I slightly bite my lips as I’m trying to focus my attention to tv but I couldn’t make it. I’m still bothered with the results. Sa ilang minutong panunood ay naisipan kong ilipat sa ibang channel. Napalingon-lingon pa ko sa paghahanap sa remote control. Nang makita itong nakapatong sa may maliit na mesa ay umusog lang ako ng kunti upang ito’y maabot.

Aabutin ko na sana ang remote ng tv pero iba ang nakuha ko dahil sa aking narinig.

Sa pagtunog ng selpon ko ay mabilisan kong hinablot iyon. That notifications… I know that was messenger app.

Para akong praning na medyo kinakabahan sa paghawak ko pa lamang sa aking selpon.

I suddenly open my phone and saw Mom’s reply to my chat earlier.

Huminga pa ako ng malalim dahil baka ano na ang resulta.

Ang utak ko ay parang nag blanko. All I think was the DNA TEST and I’m kinda anxious to know what would be the result.

[It’s 95% matched, Aiden] - First reply.

Napalunok ako.

Napatabon pa ang aking isang kamay sa bibig ko sa sobrang gulat.

At first I was confused. It was like I couldn’t think right.

I blinked many times and I know my vision is getting blurred because of my tears that is holding up in my eyes.

[He’s your brother, Aiden. Buhay nga ang kapatid mo] - mom’s second reply.

Di ako makaimik. Ni hindi nga ako gumalaw sa inuupuan ko ngayon. Parang di nagsi-sink in sa utak ko ang nabasa kong chat galing kay mom.

Nakatitig lang ako ngayon sa phone ko na para bang walang planong tigilan ito.

“My brother is alive”

“My twin brother is really alive”

’yan… ’yan ang tanging lumabas sa aking bibig. Ni hindi ko lubos maisip ang mga pangyayari. Para akong bumalik nong panahong sobrang na depressed ako dahil sa pag-aakalang patay na ang aking kambal. It’s been 2 years… And…

This time… He’s back. It’s already proven that he’s my twin brother.

Sa di namamalayan ay lumuluha na pala ako. Sa di inaasahan ay di na matigil-tigil ang pagdaloy ng luha ko.

“What happened?! May masakit ba? Sumakit ba tyan mo?” Napalingon ako ng wala sa oras ng marinig ko ang boses ni Von. Nandito na naman sya sa harap ko ngayon at seryosong nakatitig sa’kin.

“Bat ka umiiyak?” Deritsong tanong na nya.

“Nalulungkot ka ba—”

“No” ako sabay lingo-lingo.

“Masayang-masaya ako Von” dugtong ko.

Tumahimik lang sya na para bang hinahayaan nya ’kong magsalita sa rason kung bakit ako umiiyak kung masaya naman pala ako.

“It’s 95 % matched Von! Sya nga ang kapatid ko” masayang balita ko sa kanya pero imbes na ngumiti ako ay humagulhol pa ’ko sa saya.

Naramdaman ko nalang ang kanyang kamay sa aking likod na para bang pinapatahan ako.

“I’m happy that you’re happy, Ali” he stated and I just smiled. Napayakap nalang ako kay Von ng wala sa oras.

“Mabuti naman at nakita rin kitang ngumiti ngayong gabi” bigla nya lang tugon.

Sinubsob ko lang ang aking ulo sa kanyang dibdib.

“Hoping to see that kind of smile from you tomorrow” he whispered.

Agad akong napabitaw kay Von. Eh bigla kong naisip na palinisan ang silid ni Austin dati. Matagal ng walang gumagamit don kaya dapat lang na palinisan ko ’yon sa mga katulong namin dito.

Agad kong tinawag si manang. Actually nong pag-akyat ko nga ay nakita ko ng may dala na silang panglinis. Mukang sinabihan na yata sila ng magulang ko. Sabik na sabik akong pumasok sa kwarto dahil matagal-tagal na rin nong huli kong tinungo ito.

Susubukan ko na rin sanang tumulong sa paglilinis pero di na nila ako pinatulong. Maski si Von ay pinayong magpahinga o matulog na muna ako habang naghihintay sa pagbabalik nila dito sa bahay.

Napanguso lang ako sa tinuran nya dahil sino nga ba naman ang makakatulog kung grabi ang pananabik ko sa kakambal ko.

Minamasdan ko na lamang ang mga litrato namin ng twin brother ko na nandirito sa silid.

I never expected this to happen…

Sobrang bilis ng pangyayari na para bang di kapani-paniwala.

Dalawang taon ang pangungulila ko sa kapatid ko… At ngayon ay totoong buhay nga sya.

And I couldn’t wait any longer.

Muling bumilis ang tibok ng puso ko sa sabik ng makita rito sa bintana na may papasok na kotse.

Pagkarinig ko palang sa busina ng sasakyan ay dali-dali akong bumaba at nagpunta sa may pinto at inabangan sila.

Sa nakita kong mukha ng magulang ko paglanas nila sa kotse ay puno rin ng tuwa. Sa palagay ko’y kanina pa sila nagsasaya sa naging resulta.

Di na rin ako naghintay pang pumasok sila sa bahay. Ako na mismo ang tumakbo ng di ganoon kabilis patungo sa kanila. I just couldn’t wait any longer. Sa paglabas ng twin brother ko sa kotse ay sakanya agad ako dumeretso.

Walang pagdadalawang isip ay niyakap ko ang kakambal ko. Mahigpit na yakap talaga ang aking ginawa na para bang wala ng bukas.

“Kanina ay halos di ka nagpapahawak tapos payakap-yakap ka sa’kin ngayon?” Pilosopo nyang umpisa sa’kin na parang nong mga bata lang kami na nag-aaway.

Napatawa na lamang ako rito ng mahina.

“Sorry na” nahihiya kong ani sa harap nya.

“Malay ko ba na ikaw pala talaga ang kakambal ko. Marami kayang pagaya-gaya ng mukha” pangangatwiran ko.

“ ’tsaka ang akala kaya namin ay chugi ka na kaya sino bang hindi magdududa, diba?“ Walang preno kong sambit na maging sya ay tumikhim sa pagtawa.

“I missed you, brother” tugon nya sa’kin.

“I missed your di matikom-tikom na bibig” panunukso nya bilang pahiwatig sa kadaldalan ko. Well… Di naman talaga ako masyadong madaldal… Sa brother ko lang talaga dahil sobrang close namin sa isa’t-iss.

Sumagot lang din ako ng katulad ng kanyang sinabi na namiss ko rin sya. Pinayuhan rin kami ng magulang namin na sa loob na ng bahay ipagpatuloy ang pag-uusap namin lalo pa’t parang umuulan.

Ang tungo namin ay deritso sa mesa. Hindi pa raw sila kumakain eh at gusto nilang dito sa bahay magsalo-salo. Kahit na tapos na akong kumain ay umupo pa rin ako kasabay nila at parang ayokong mahiwalay sa twin brother ko. Nandirito na rin si Von sa akinh tabi at minsay nag-uusap naman sila.

Ang set-up na gan’to ay parang bumalik lang kami nong mga bata pa kami. Na sabay kumain at magkukwentuhan sa mesa. Nagpatuloy sila sa pagkain habang ako ay minamasdan lang ang kakambal ko na parang di pa rin makapaniwala sa nangyari.

“Marami kang dapat e kwento sa’kin!” Pabulong kong sabi.

“Sure, pero pwede bang bukas na?” Mahina nya ring sagot pero naririnig ko pa rin naman.

“Hindi” strikto kong sagot. Eh marami talaga dapat syang ipaliwanag. Like sa’n sya nagtago diba? Or sa’ng lupalop na pala sya nanirahan dati.

I immediately grab my phone na nasa bulsa ko lang dahil may pagsasabihan din ako sa mga pangyayari ngayon na alam kong ikakatuwa rin nila.

I was about to open my messenger pero napatigil ako.

“Sir Aiden, may bisita po”

Bigla akong napalingon sa tinuran ng isa naming katulong. Sa pagpasok ng bisita ay di ko rin inasahan ang kanilang pagpunta rito sa bahay.

They know??!!

Nagulat ako sa pagpunta nila dito. Nandito sa bahay sina Kent at Keith.

Echa-chat ko palang sana sila pero di ko inasahan na bibisita sila rito.

“Tang*na brod! Ikaw ba talaga ’yan?!” Gulat ding napataas ang boses na tanong ni Kent na para bang nalaman na rin nila ang nangyari ngayong araw.

“Yeah, it’s me” pasimple nya lang sagot.

Both Kent and Keith occupied the empty seats at nakisabay na sa amin.

Sinabi nilang si mom ang nagsabi at nagpaliwanag sa kanila kaya dali-dali raw sila nagtungo rito. Ni maski sila ay di rin makapaniwala.

Patuloy kami sa pagkukwentuhan at naiba na rin ang daloy ng aming pinag-usapan. Kami nalang ngayon magbabarkada ang naiwan rito sa mesa pero ang usapan namin ay di maputol-putol.

Halata rin talaga sa mga mukha nila na masayang-masaya sila sa pagbabalik ng twin brother ko.

Eh diba nga magkakabarkada rin sila. I mean, kami. Diba lima kaming magbabarkada pero nawala lang si Austin non kaya kami nalang ni Dennis, Kent, at Keith ang natira.

Sayang nga at wala si Dennis ngayon eh. I wondered if he already know?

Napatingin ako sa brother ko na parang may hinihintay na pumasok sa loob. Kahit na tumatawa sila ngayon dahil sa mga biro pero makikita pa rin sa bakas ng kanyang tingin na parang may hinihintay ito.

“Sayang lang at di nakapunta rito si Dennis eh” singit ni Keith sa usapan.

“How is he?” Biglang seryosong tanong ng kakambal ko.

Walang nakasagot kung kumusta sya dahil di rin naman kami nag chat ni Dennis ngayong araw.

“Pumupunta pa rin ba sya rito sa bahay?” My twin brother asked again as if he was waiting for this kind of conversation.

“Oo naman. Bat mo natanong?” I replied immediately but he only looked at the other side.

“Just nothing” pabitin nitong ani na ikinatango ko na lamang.

“Did he know already that I’m alive?” He asked Kent this time.

“We already told him bro, but it seems like he’s busyy friend Kent replied.

“Oh, I see”

Napapulot nalang tuloy ako sa prutas na nasa harapan ko. I only picked some grapes dahil parang kanina pa ako tinatawag nito chos haha!

“I guess… he’s still mad at me”

“Huh?” Bungad kong tanong dahil di ko masyadong narinig.

Di man masyadong klaro sa aking pandinig pero alam kong may sinasabi ang twin brother ko.

“Wala, kung ano-ano na ’yang naririnig mo. Baka need mo ng matulog haha” ani nya.

Tumawa lang din naman ako dahil parang inaantok na nga ako. Sinadya ko talagang kumain ng grapes non dahil baka matulog pa ako sa mesa jusko.

Well…

[ After an hour/s]

Things happened so fast at parang ang bilis umikot ang oras. Nagsi-uwian na ang mga kaibigan ko at nagsitulugan na rin sina mom at dad. Maging si Austin ay nagpaalam na namatutulog na rin daw sya dahil inaantok na rin ito.

Ako naman ay umakyat na rin.

Pagbalik ko sa silid ay nakita ko si Von na natutulog na sa kama.

Napahinga na lamang ako ng malalim dahil sa sobrang sabik ko sa kakambal ko ay nakalimutan ko pa si Von. Ni hindi ko man lang sya halos bigyan ng atensyon kanina huhu.

I wondered if he’s waiting for me?

I mean, di naman to matutulog kung di ako kayakap eh.

Pero sobrang lalim na rin kasi ng gabi at baka pagod rin sya.

Nilapitan ko sya sa kama at pinagmasdan lang muna. Eh ang himbing ng tulog nya eh. Parang anak ko lang na si Aaron na natutulog dito. Sobrang hawig talaga kay Von si Aaron. Eh maski sa pagtulog ay may similarities.

Dahan-dahan akong tumabi kay Von dahil sa ayaw kong magising sya. Tinignan ko ang wall clock at mag-aalasdose na pala ng hating gabi. Mula nong nalaman kong nagbubuntis ako ay di na umaabot sa ganitong oras at tulog na sana ako. Ngayon lamg ulit ako nagpuyat huhu.

Napatitig nalang ako sa kisame at napagtanto na kaya pala inaantok na akong nakikipag-usap sa kakambal ko ay dahil malapit ng maghahating gabi tsk!

Ang tingin ko ay ibinaling ko na lamang kay Von. Titig na titig ako na para bang nahuhumaling pa rin sa kagwapohan nya. Ngumingiti pa akong mag-isa ngayon na parang nawawala sa sarili. Eh kasi naman… Naalala ko ’yong sinabi ko kagabi na may gagawin sana kaming milagro ngayon. Na postponed na naman sksk!

Malambot kong hinawakan ang kilay nya. Eh bukod sa ilong nyang matangos ay nakakaattract din ang kilay nya na parang palaging galit. Kung di ka lang talaga sanay sa kanya ay akala mo pinag-iinitan ka nito kung tumitig eh.

“I’m sorry kung di kita naentertain kanina” mahinang pagkasabi ko sabay tanggal ng kamay ko sa kilay nya. Napagpasyahan ko na rin na matutulog na. Pinikit ko ang aking mga mata pero wala pa lang limang segundo ng binuka ko naman ulit ito.

“No need to say sorry, Ali”

Nagulat nalang ako dahil bigla syang sumagot. Ang akala ko’y tulog na sya. Nabigla talaga ako sa sagot nya don sa paghihingi ko ng tawad dahil sa di pag entertain sa kanya.

“I thought you’re asleep already” I talked back while facing at him. Napaadjust na lamang ako ng bigla syang yumakap at sumubsob sa dibdib ko.

“I tried to… But I couldn’t sleep without my pillow” ani nya na yakap-yakap pa rin ako. Halata nga sa boses nya na parang pagod na at gusto ng matulog. Pero marami namang unan dito ah? Bat di nalang sya natulog ay jusme!

Dinistansya ko ang aking sarili upang komprontahin sana sya sa kanyang tinuran na hindi makakatulog kung wala ang kanyang unan.

“Von—”

“What I mean is You, Ali” pagputol nya sa’kin at tinugma nga ang aming tingin.

“I couldn’t sleep without you in bed”

Shunga ba ’to?

Kay lalim na ng gabi tapos nagloloko pa ’tong lalaking ’to.

“Aysus! Tama na ang pambobola Von” pambabara ko sa kanya. Kung di nag alas dose ng gabi ay di sya bumabanat ng ganyan haissttt!

“Nabusog ka na ba?” Panibagong tanong nya na ikinakunot ng noo ko.

“Huh? Ako? Oo naman, bakit?” Sunod-sunod ko ng sagot sa kanya.

“Pwede bang ako naman ang kumain?”

Napasapol nalang ako sa noo ko. Kanina pa ba ’to nagugutom? Diba kumain naman sya?

O baka nagutom ulit?

“Nagugutom ka?” Paniniguro ko nalang at tumango nga sya.

Bumangom na rin ako sa kama at planong bumalik mg kusina.

“Waits, magpapaprepare ako” ani ko pero di pa naman nakakaalis sa kama.

“Ano ba gusto mong kainin?” Tanong ko ulit sa kanya at plano ng tumayo.

Nagulat nalang ako sa bigla nitong paghatak sa’kin dahilan para mapalapit at magdampi ang aming balat sa isa’t-isa.

“Ikaw” sagot nya.

“Ikaw ang gusto kong kainin” paglilinaw pa nito at inirapan ko lang.

Jusko Von! Kung ano-ano trip nito ah?

Napanguso na lamang ito na para bang nag-uumastang bata kahit ang laki-laking tao.

“I’m just joking” he started and lead me to lay down in bed again. His hand is slowly conquering my waist again and hugging me like his pillow.

“Let’s sleep” he whispered and simply kissing my nape. It was just a soft kiss and nothing more.

His hand now is getting down on my belly as if he was holding our baby inside.

“Di ka dapat nagpupuyat, Ali. Di makakabuti para kay baby” pagpapaalala nya sa’kin.

To be continued…

∆∆∆

Hello mga bhieee! Welcome sa aking pagbabalik HAHA!

I just want to say na di ko na masyadong e detailed ang pagbabalik ni Austin. Eh malapit na nga tong matapos diba? So alangan naman na aagawin pa ni Austin ang natitirang chapters haha! Pero may story naman sya, ’yong twin series 2, kaya don ko nalang e detalye ang mga karanasan nya sksk.

Anyways, hope you enjoy reading this chapter and don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

Chapter 38

NOTE: THIS IS THE REVISED CHAPTER. SOME SCENES ARE CHANGE.

Aiden POV~

Pagbuklat ng aking mga mata ay bumungad na sa’kin si Von na parang kanina pa ako pinagmamasdan. Napakusot-kusot na lamang ako na baka may kung ano sa aking mukha kaya sya nakatitig sa’kin. Oh kay bilis naman ng Umaga at antok na antok pa ako huhu.

Ilang segundo pa pero minamasdan pa rin ako ni Von kaya napagpasyahan ko na lamang na di sya intindihin at muling ipikit ang mga mata.

Di lang nagtagal ay naramdaman ko na ang kamay ni Von sa aking tyan na para bang nakagawian na nya ito. He acted like he was checking our unborn child in my womb.

Sa ginawa nyang ’yon ay minulat kong muli ang aking mata at wala nang planong matulog pa.

“Good morning Angel” malambing na pag bati nito sa’kin pero tumaas lang kilay ko.

“Sinong Angel?” Asal ko kaagad kahit na alam ko naman kung ano ang ibig nyang sabihin. Eh sa gusto ko syang pagtripan eh.

Ngumisi lang sya na para bang nagpipigil ng tawa.

“Sino ngang Angel ang sinasabi mo? Umamin ka nga Von, may babae—” pinutol nya ang aking usisa at nagsalita rin kaagad.

“Ipaparanas ko sa’yo ang sarap mamaya para makapunta ka ng heaven at makita mo ang angel na hinahanap mo”

I was too stunned to speak hearing that from Von. Ang mga tingin nya ay para bang nagbabanta na kung di ako titigil sa pagtatanong kung sino ’yang angel na ’yan ay mukang totohanin nya talaga ang kanyang sinabi.

Sa kay aga-aga ng pagtri-trip ko pero parang ako yata ang naaasar ah? Tskk!

“Mag-iinit muna ako ng tubig” pag-iiba ko para lang makaiwas sa mga titig nya. I was ready to get up but then… He gently hold me back dahilan para mapahiga akong muli sa kama at mapaharap sa kanya.

“Bakit pa ang tubig ang papainitin mo kung pwede namang tayo nalang dalawa” saad nya na parang di na magpapaawat sa inumpisahan kong biro kanina.

“Huh? Shunga magtitimpla ako ng gatas” pagdadahilan ko kahit di naman talaga.

Bigla nyang inilapit ang kanyang bibig sa aking tenga na dahilan para mapaatras ako ng kunti. Eh sa pagbuga ng kanyang hininga ay parang kumukuryente ito sa buo kong katawan. Para rin kasing sinasadya talaga ni Von eh jusme!

“Magtitimpla nga ako ng gatas Von” ulit ko pero di talaga sya nagpaawat.

“Inumin mo gatas ko”

Napatigil ako ng wala sa oras dahil sa kanyang binulong. Ngayon ay nakadistansya na sya dahil alam na alam na nyang makukurutan ko talaga tenga nito sa kung ano-ano nalang ang pinagsasabi kahit na kakagising ko palang.

“Tumahimik ka nga Von” sermon ko sa kanya.

“Aga-aga kung ano-ano na naman lumalabas sa bibig mo” patuloy ko.

Tumahimik nga sya at mabuti ’yon. Kahit na wala akong planong bumangon ay dumeretso nalang ako sa kusina. Sumunod na rin sya at imbes na ako ang mag-init ng tubig ay sya na ang gumawa at naghanda ng makakain namin.

Lumipas na pala ang ilang araw mula nong gabing nagbalik ang kapatid ko. Yeppppp, as in ang bilis lang ng panahon na para bang ang ilang araw ay parang minuto nalang ngayon. Well, this past few days ay sobrang saya ko. Kung saan-saan kami pumupunta at nagbo-bonding bilang pamilya. Mabilis rin nagkasundo si Von at ang brother ko at para silang mga varsity player sa tangkad nong una ko silang nakita na nag-uusap. Nakapagtataka nga eh, dahil diba kami ’yong kambal pero bat ang tangkad nya samantalang ako ay pinagkaitan ng height jusme!

At dahil nga hawak ko ang phone ko ngayon ay binuksan ko muna messenger ko.

China-chat ko si Austin kung nakauwi naba sya ng bahay dahil sinabi nito sa’kin kagabi na mag ba-bar ito.

Sa mga nakalipas na araw ay para akong timang na palaging kasama ang twin brother ko kahit sa’n sya magpunta. Ngayon lang ulit kami nagkaroon ng sariling araw ni Von.

Ang anak kong si Aaron naman ay sumama kina Dad at Mom. Eh gusto nyang sumama kaya di ko na pinigilan. Di naman halata na mas malapit talaga ang anak ko sa mommyla at daddylo nya ano? Wews!

Nasa condo pala ako ni Von ngayon. Kakarating lang namin dito kahapon dahil may kunting aasikasuhin lang sya para sa business nya kahapon at mabuti naman ay natapos nya kaagad.

“Can you share it to me of what’s on your little head, Ali?” Bungad sa’kin ni Von na nagpabalik sa’kin sa realidad. Di ko namamalayan na nakatulala lang pala ako dito sa may kusina pagkatapos kong e chat ang kakambal ko at di pa sumasagot.

Sa di ko pagsagot ay tumango na lamang si Von sabay sabing; “Kumain na tayo”

Pumuwesto na nga ako at nakapuwesto na rin si Von. May gatas na rito sa tabi ng plato ko na hinanda nya. Pag-inom ko pa ng kunti ay napangiti ako dahil kuhang-kuha talaga ni Von ang pagtansya sa tamis ng gatas na gusto ko.

But my smile faded as my gaze turn to the table.

Pagtingin ko sa ulam ay talaga namang nanlaki ang mga mata ko. Eh kasi naman ’yong hotdog na niluto ay ’yong jumbo hotdog with cheese. Iwan ko ba kung matatawa ako o magpapasalamat sa hinanda ni Von dahil may isang hotdog don sa plato na lumabas talaga ’yong malapot na cheese. Juskooooo ’yong utak ko ay kung ano-ano na ang iniisip taena! Pagkain ’yan Aiden, pagkain!

PERO BAT NAMAN KASI LUMABAS PA ANG CHEESE?!

Isinawalang bahala ko iyon at kumain na nga na parang walang inisip na madumi kanina. Well masarap naman, malinamnam sya at sulit ang laki nito.

Waiiiittt….. Anong sulit sa laki ’tong pinagsasabi ko????!!!!!

“Masarap ba?”

Halos mabilaukan ako sa pagtanong ni Von pero umasta akong walang nangyari.

“Huh?” Patay malisya kong sagot bilang ipahiwatig sa kanya na di ko narinig ang tanong nya kanina.

“Masarap ba ’yong hotdog ……. ko?”

Alam kong namali lang din ako nang pagkarinig dahil ’yong nilulutong hotdog naman talaga ang tinutukoy niya pero gosshhhh! Tama na pagka greenminded ko huhu. Nasa mesa ako tapos kung ano-anong kadumihan ang nasa isip ko.

“Ah… Oo” Deritso kong sagot.

Pinalipas ko muna ang ilang minuto at tinapos lang ang pagkain. Ganon rin ang ginawa ni Von at natahimik rin kaming dalawa.

Just a minutes passed when I finished my food kaya deritso ang tingin ko sa kanya lalo pa’t may sasabihin ako na kanina ko pa iniisip habang kumakain.

“Na miss kong mag duty sa hospital Von” ani ko. Nilalaro ko pa ang tinidor sa mesa habang sinasabi iyon kay Von na nagbabakasakaling makatanggap ng komento at payagan ako sa gusto ko.

Eh I just miss assisting some patients. I miss giving some medicine to someone, and miss some of my coworkers. I miss my life being a nurse.

“No” agad nyang sagot na parang alam na nya kung saan papatungo ang usapan. Napanguso nalang ako dahil alam ko naman talaga na ’yon ang isasagot nya HAHA!

“Diba napag-usapan na natin ’to na babalik ka lang sa trabaho kapag nanganak ka na” pagpapaliwanag nya at tumango lang ako. Eh talaga namang napagdesisyonan na namin ’to ni Von. Sadyang naiinip lang akong makabalik sa duty lalo pa’t nalaman kong nakaproceed na pala ang twin brother ko bilang doctor at magsisimula ng mag on duty next week huhu.

“Pero ang tagal pa non” pagtutukoy ko sa tinuran ni Von na saka pa ako babalik sa trabaho pagkatapos kong manganak.

“But I don’t want you to get stress in work. You know you’re pregnant” saad nya. Well… Di naman talaga maiiwasan ang stress sa trabaho lalo na kapag toxic ang duty. Siguro nga ay tama naman si Von.

“ ’Tsaka magpapacheck up pa tayo next week Ali“

“Okay” bilang nagsusuko ko.

“Mas makakampanti ako na hindi ka muna pumapasok sa trabaho” he replied that ended our discussion.

Pagkatapos naming pag-usapan ’yon at pagkatapos ring kumain ay deritso na ako sa banyo at maligo. Eh lalabas kami ni Von ngayon. Kahapon pa kami nagplano na mamasyal kaya nagready na agad ako.

Di lang din naman ako nagtagal sa banyo at natapos na rin. Deritso na rin ako sa pagbihis habang si Von naman ngayon ang naliligo.

Pagkatapos kong maghanda ay umupo nalang muna ako sa sofa.

Kinuha ko muna phone ko at nakitang maraming notifications don sa gc naming magbabarkada. Nagback read muna ako saglit at nalaman agad ang dahilan kung bakit umingay gc namin ngayon.

Kaya pala dahil in-add ni Kent ’yong twin brother ko dito sa gc namin. Wews! Kung ano-ano na namang kalokohan ’yong ang pinag-usapan nila. Di lang ako nagchat dahil parang may kulang.

Di yata nag si-seen si Dennis kahit online naman?

Hmmm… This past few days rin ay di rin sya masyadong nagre-reply sa gc. Anyare?

Sinubukan kong e chat si Dennis sa mismong account nya at medyo nagtaka na ambilis naman nyang nagseen.

[Wuy bakit di ka man lang bumisita ng bahay?] -unang chat ko.

[Nasa probinsya ako bhieeelat] - sagot nya at may pa emoji² pa ’yan.

[Anong ginagawa mo dyan?] -ako

[Bumisita kay Moana teh, bakit ba? HAHA] -pabiro nya kaya’t deritso akoong nakipag v-call sa kanya pero kinancel lang ng loka.

[Medyo mahina signal teh, mag-usap nalang tayo kapag nakabalik ako sa syudad] -paliwanag nya at nagpaalam rin na may gagawin pa kaya di ko na sya dinisturbo.

Paglingon ko rin ay saktong tapos na si Von maligo at nakapagbihis na rin sya. Nasa harap sya ng salamin ngayon at inaayos ang kanyang buhok. Nabo-bother nga ako eh dahil sa bawat pagsuklay nya gamit ang kanyang kamay ay makikita sa salamin na nakatitig ito sa akin na parang ako pa ang pinopormahan nito.

“Himala naman yata at ang tagal mong nakaharap jan sa salamin?” Tanong ko sa kanya upang ipahalata rin na gustong-gusto ko nang lumabas at mamasyal.

Sa sinabi ko ay di sya sumagot at nagpatuloy lang sa kanyang ginagawa. May pa kagat-kagat pa talaga sya ng labi na parang sinasadya nya talaga ito. Minamasdan ko na lamang ito na naaaliw rin na ayos-ayosin ang buhok nito ng paulit-paulit.

Napabuntong hininga na lamanv ako bilang pagsuko sabay sabing;

“Oo na, ang gwapo mo na”

Sa tinuran ko ay kita sa kanyang mga labi ang pagngisi nito na parang ’yon din ang kanyang hinihintay na aking sabihin.

“It’s unusual hearing you like that, Ali” parang di nya makapaniwalang sagot. I mean, inaamin ko naman na nagwa-gwapohan ako sa kanya pero parang bilang lang sa daliri na sinabihan ko sya ng ganon. Inalis nya ang kanyang sarili sa salamin at ito’y lumapit sa’kin.

“You rarely complimented me but it’s kilig to the bones” mahinang tuno nya itong binigkas na parang hibang na hibang pa rin sa aking komento kanina.

“Will you say it again while looking into my eyes?” He continued.

“Mamaya na Von, mamasyal na muna tayo” pagbago ko ng daloy sa usapan.

Ngumisi lang sya at agad ring kinuha amg phone at wallet nya.

“Let’s go?”

“Yes, tara na” sagot ko.

Naka black oversized t-shirt lang ako para naman di mapansin ng ibang tao ang tyan ko. Alam niyo naman… ’tong pagiging carrier ko ay di pa rin normal sa tingin ng publiko.

Lumabas na nga kami ng condominium at pumasok na sa kotse nya. Actually sa mall ang punta namin dahil don nya naisipang una naming puntahan. Pagpunta nga namin don ay akala ko ay kung ano ang bibilhin nya. Ako pala ang binilhan nya ng kung ano-ano. Gusto ko nga sanang sabihin na marami na naman ako ng damit pero di ko nalang tinuloy sabihin at pinabayaan sya. ’Tsaka nag tingin-tingin din naman sya nga mga mga crib para sa bata. Bibili rin sana sya eh kaso pinigilan ko na. Eh mas mabuting hintayin nya muna na ma ultrasound ’tong tyan ko para naman makapili na ng tamang kulay para sa anak namin.

Halos maubos lang din oras namin dito sa mall at dito na rin kami nananghalian. Akala ko nga na pagkatapos naming kumain ay aalis na kami rito pero di pa rin talaga. Haisstt jusme! Ito na siguro ang pamamasyal na sinasabi nya, ang bumili ng kung ano-ano.

’Tsaka ano kayang meron kung bakut ang dami nyang binili para sa’kin?

Haisstt!

Mga alas tres yata ng hapon kami natapos don at excited na talaga akong lumabas. At dahil may oras pa kaya iba na naman daw ang pupuntahan namin.

Syempre ako ang nagdecisyon kung sa’n kami pupunta. Kasi kung si Von lang ang magdadala sa’kin aba’y alam kong sa mamahaling restaurant lang ang punta namin o di kaya’y sa mga pribadong pagmamay-ari nya.

“So … Where are we going?” Nag clap-clap pa ako ng tatlong beses matapos nyang itanong sa’kin ’yon na para bang nasa Dora and the explorer lang ang peg.

“Sa park!” Sabik kong sabi sa kanya at tumango lang din sya.

Nagsimula na nga syang magmaneho at di lang din nagtagal ay nakarating din kami kaagad.

Di na ako naghintay pa kay Von na pagbuksan ako dahil kusa akong lumabas sa kotse.

Pagbaba ko palang ay sobrang na amazed na ako sa dami ng tao rito owemjii.

“Ang daming bata Von, sana sinama natin si Aaron dito” ani ko na parang nanghihinayang na pinasama ko kina dad ang anak ko.

“Next time Ali, ipapasyal natin ang anak natin dito” tugon nya naman.

Von gently hold my hands as we started to walk.

Sya ’yong humawak pero ako ’yong humila haha!

Hinila ko talaga si Von patungo don sa nagbebenta ng Ice cream. Eh bigla akong nag crave ng matamis eh. Para akong naglalaway makitang kumakain ’yong bata kanina pa.

“Dalawa kuya”

Sa tinuran ko ay binigyan nga kami ng tindiro. Ako na nagbayad sa 20 pesos dahil di naman ako mahirap noh? Tskkk!

Kumain na nga kami ni Von. Ang akala ko nga ay maarte ’to sa mga pagkain sa labas eh, pero di naman pala. I guess he also like ice cream na binebenta dito.

Pero natatawa ako sa kung paano nya kainin ito. Jusko!

“Ikaw naaalala ko sa bawat pagdila ko sa ice cream na ’to, Ali”

Parang pulang-pula ako sa tinuran nya lalo pa’t nakita ko kung pa’no pinasok ng dila nya ang sa apa ng ice cream taena! Bas2s!

Jusko Von! Kahit nasa publiko ay di talaga nagpapaurong ’tong bunganga nya huhu.

Tinalikuran ko na lamang ito at nagsimulang maglakad habang patuloy kinakain pa rin ang ice cream ko.

“Wuy hintay” tawag nya sa’kin pero di ko sya nilingon dahil busy ako sa pag kain.

“Bahala ka jan—” di ko natapos ang sasabihin ko dahil sa sobrang gulat na muntikan akong mabangga ng isang bata na sumasakay ng bisekleta.

Kamay agad ni Von ang naramdaman ko na nakahawak sa tyan ko. Mabuti rin at nasa likod ko sya at may nasandalan ako at di natumba. Medyo kinabahan ako ron dahil akala koy matatamaan ang tyan ko.

Nakaharap na ako kay Von ngayon at kinakapa pa ako na akala mo naman ay motor ang muntikang makasagasa sa’kin wews!

“You’re okay? Everything’s okay?” Tanong nya at tumango lang din ako.

“Be careful, Ali” mahinahong sabi nito at hinanap sa tingin ang bata na muntikan ng makasagasa sa’kin.

Ang bata kanin ay di man lang huminto para humingi ng tawad. Di ko nalang din kinausap dahil bata nga diba? Wews!

Pinayo ni Von na umupo nalang muna kami don sa may bench sandali. Sumunod nga ako dahil wala naman akong magagawa dahil hinawakan na nya ang kamay ko at dinala ron.

Sa pag upo namin ay napanguso agad ako dahil ngayon ko lang napansin na nahulog ko pala ang ice cream ko kanina sa sobrang gulat.

“Von” tawag ko.

“Hmm? Sumakit ba tyan mo? Pupunta ba tayo sa hospital?” Deri-deritsong tugon nya na parang nataranta.

Lumingo-lingo lang ako bilang ipabigay alam na wala namang masakit sa’kin at okay naman ako.

“Von” tawag kong muli sa kanyang ngalan.

“Von bilhan mo ako ulit” panunuyo ko at alam kong alam na nya kung ano ang ibig sabihin ko.

“Hmmm, sge hintay ka lang dito”

Tumayo nga sya at naglakad para bumili non pero sa pag-alis nya’y di ko naman inasahang lalapit sa’kin ’yong batang muntikan ng makasagasa sa’kin kanina.

“Kuya sorry po” bungad nya sa’kin at may inabot pa na lolipop na parang nagsilbing peace offering.

Di ko inasahan ang kanyang ginawa pero tinanggap ko ang kanyang binigay. Magpapasalamat pa sana ako kaso agad naman itong umalis at nagpunta sa kanyang magulang na sa palagay ko’y pauwi na.

Oh kay lapad ng aking ngiti sa pinakita ng bata. Ewan pero nakakakilig iyon para sa akin.

Tamang-tama rin na tanaw ko na si Von na pabalik dito sa paruruunan ko at mukang nasaksihan nya pa ang ginawa ng bata kanina.

“He was so sweet Von!” Bungad ko kaagad sakanya ng makalapit na ito sa inuupuan ko.

“And so cute too” dagdag ko na maging sya ay di yata inasahan ang nakita kanina.

“He will become a good man when he grow up” Von commented too and handed me the ice cream I asked for earlier.

Agad ko rin itong tinanggap at masayang kinain iyon. Pero hanggang sa maubos ko ang kinain ko ay di pa rin mawala sa isip ko ang nangyari kanina.

“Na mi-miss ko tuloy anak natin Von” usisa ko at inakbayan lang nya ’ko ampt!

“Puntahan natin sya bukas o sa makalawa sa bahay ng dad mo” saad nya at napangisi ako. Eh magkasama naman kami ng anak ko kahapon ng umaga bago kami nagpunta sa condo ni Von. Pero parang nangungulila na agad ako wews!

Nakalipas nga ang ilang minuto ay napagdesisyonan namin ni Von na maglakad-lakad nalang muna.

Naglakad kami sa may dulo ng park at sa may banda rito ay wala man lang ka tao-tao.

Eh don lang din sa may unahan ang may maraming desinyo kaya siguro don lang din ang maraming tao? Ah basta! Bilang lang yata sa daliri ang nangdito at lahat pa ay parang magjowa na nagda-date.

Patuloy lang kami sa palakad-lakad at pagtingin-tingin na rin sa may puno. Marami ring nagbebenta pero most mga bulaklak at mga balloons na may heart² pa. Aba’y goods din ’tong mga nagtitinda ah? Valentines day ba sa kanila? HAHA!

Tinuon ko nalang ang atensyon ko sa may building paglumabas ka ng park. Mukang restaurant ah? Don’t tell me don na naman kami papunta?

Napatigil sandali si Von kaya ganon rin ang ginawa ko.

“Teka, may bibilhin lang ako” ani nya.

Tumango ako sa kanyang sinabi at sumandal muna sa may puno rito dito at di man lang nilingon si Von kung saan ang punta nya. Kinuha ko na muna phone ko sa bulsa at nag scroll² sa fb. Tamang basa-basa pa ako sa mga post ng katrabaho ko dati sa hospital dahil may overtime raw sila ng 4 days straight. Wews!

Ilang minuto lang ng mapansin kong nakabalik na pala si Von. Tumaas pa kilay ko dahil sa bibit nya ngayon.

Ngumisi lang sya sa’kin at inabot ang dala nya.

Parang nag loading pa utak ko ng ilang segundo. Eh sa pagbalik nya kasi ay nagtaka ako kung bakit may dala sya ng bulaklak?

“Oh? Para sa’n ’yan?”

Sa tinuran ko ay napasapol nalang sya sa kanyang nuo.

“It’s for you, silly” he said.

Owemjii???

Naiilang pa akong kunin ito. Taena bat ba ganito reaksyon ko eh nabigyan na rin naman nya ’ko ng bulaklak noon. Pero iba pa rin talaga ang dating na kahit medyo matagal-tagal na kayo ay di nya pa rin tinitigilang bigyan ako nito.

“Thank you” sambit ko.

Inaamoy-amoy ko ngayon ang mga bulaklak. Actually it’s a bouquet with full of red roses.

“You like it?” He asked and I nodded immediately.

“I really like it, thank you Von” I added then continue smelling the fragrance of this roses.

“Count the flowers by 5 interval”

Napakunot ang noo ko sa kanyang sinabi at walang pagtatanong ko nakang iyong sinunod.

“5… 10… 15… 20… 25” pagbibilang ko.

“25” ulit ko nang matapos kong bilangin lahat.

Tumango lang sya at lumapit pa ng kunti pero nababagabag ako dahil parang may tinatago pa sya sa kanyang likod.

“Anong sunod sa 25?” Parang bata nyang tanong sa’kin.

Aba? Anong akala nya sa’kin? Di marunong magbilang? Tskk!

“30, of course” I confidently replied na nakapamewang pa.

Napataas na naman ang kilay ko dahil sa inasta ng lalaking ’to.

Nagtaka ako ng tumawa sya.

Whaaattt? May nakakatawa ba? Tskk!

“It’s 26, Ali” he corrections me na parang nagpakulo ng dugo ko.

Gagohan ba ’to? Akala ko ba by 5 interval?

Tatalikuran ko sana ’tong lokong ’to pero napatigil ako nang magsalita syang muli.

“Here’s another flower to make it 26” ani nito sabay kuha sa likod nya ang nag-iisang rose.

“I added one to make it special” he added. Nong kinuha ko na ay sinadya nya talagang hawakan ang kamay ko na parang wala itong planong bitawan habang ang isang kamay nya ay hawak-hawak pa rin ang isang bulaklak na inaabot sa’kin.

“May pa sobra dahil special ka”

Napahalakhak na lamang ako sa tawa rito. Rebisco ka ba? Anong may pa sobra dahil special ka dyan! Tskk!

’Tong si Von talaga ay kung ano-ano nalang ang naiisip. Eh kung nilagay nya nalang ’yong isa dito sa bouquet diba?

“Anong meron?” Tanong ko nang matapos ako sa pagtawa.

“I gave you 26 flowers and today is date 26” sagot ni Von and I just gave him a face without expression.

“Yeah I know, And?” Parang pamimilosopo ko pa dahil obvious naman talaga na petsa 26 ngayon.

“You don’t remember?” He coldly replied as if I did something wrong.

“Magtatanong ba ako kung alam ko?”

Sa sinagot ko ay bumakas sa kanyang mukha ang pagkalungkot. I honestly felt paranoid dahil baka may kung anong nagawa ako.

He just softly hold my hands at naglakad kami patungong kotse. Di sya umiimik at di man lang din ako nag initiate na magsalita rin dahil ang isip ko ay puno ng pagtatanong kung anong meron ngayon.

‘Waits… Uuwi na kami?’ tanong ko sa aking sarili dahil sa kotse nya ang aming patutunguhan.

Teka… Nagtatampo ba sya?

“Wuy ano ngang meron?” Pamimilit ko pero ipinasoo nya lang ako sa kotse at ganoon rin sya.

I just looked at him and waited ’till he speak.

He also stared back with full of disappoinment on his face.

“Today is our monthsarry, Ali”

Nanlaki talaga ang mga mata ko nang marinig ko iyon galing kay Von.

“H-ha?” Nauutal ko pang sagot na parang di nagproseso ang utak ko.

I felt so guilty and wouldn’t able to look at him now. I felt so useless boyfriend for forgetting our monthsarry.

Taena, ang red flag ko naman ata!

Napalunok ako ng laway at sinubukan nga syang kausapin.

“O-of c-course I didn’t forget our monthsarry, Von” pagsusumamo ko pero halatang di sya kumbensido.

“I was just about to greet you happy monthsarry when we go home, that’s my plan” dugtong ko pero di nya pa rin ako kinakausap.

Oh gosh!

---

Gulong-gulo ang isip kung pa’no ko aayusin ’to. To be honest, I really remember the date. I was just acting na nakalimutan ko dahil may surpresa ako para sa kanya.

Alam na alam ko naman, kaya nga mas nilibang ko sya kanina sa labas habang nakikisuyo ako sa kakambal ko na mag arrange for dinner date namin don sa condo ni Von.

Naguguluhan na ako kung tama ba ’tong ginagawa kong surprise sa kanya. He seems so down at halatang nasaktan. I can’t help it but feel sorry for him.

Today is 26, and I acted like I couldn’t forgive myself for forgetting our monthsarry. Pinatuloy ko lang ang plano ko sa pag-arte. Kasi kung aamin ako ngayon ay sayang naman ’tong surprise na pinahanda ko pa sa kakambal ko, diba?

Ilang minuto nga lang ang lumipas at nakarating na nga kami sa condo ni Von. Bakas na bakas talaga sa kanyang mukha ang pagkadismaya at nababagabag ako. To be honest, I felt so guilty for acting that I did not remember our monthsarry.

As I take step in condominium, his place was field with silence. Even me were out of words to say kasi ako naman talaga ang may mali. I’m not good in surprises. It’s my first time to initiate like this, and I think it fuck up.

I just remember na kapag may importanteng kaganapan is he put efforts even though he’s so busy, while me, I don’t know what would the results of this one.

I started holding his hands and I’m glad kasi di nya naman tinanggal iyon. I take a deep breath and say what I need to say.

“I’m sorry, Von” Mahinang ani ko.

“I’m sorry” pag-uulit ko.

kinakabahan ako dahil sa di nya pagsagot at napakagat nalang sa aking labi. I can’t look at him in the eye. Rinig na rinig ko ang kanyang paghinga dahil sa sobrang tahimik namin ditong dalawa.

My head remained look down but in my surprised, he just gently held my chin to make me face him.

“What should I do? I’m still mad” Tanging tugon nya lang pero halata sa boses nya na di naman sya galit. Pero di nga ba? eh ang mahinahon ng boses niya kung bigkasin nya iyon.

“Can you do something para mawala—” di nya natapos ang sasabihin nya ng bigla ko syang halikan sa labi. Di ako makaisip ng ibang paraan. I just kissed him and that’s it, I’m hoping na maniniwala syang nakalimutan ko at gusto kong magbati kami ngayon. I’m so excited with the surprises that my twin brother prepares.

Napakagat na lamang ako ng aking labi pagkatapos kong halikan si Von.

As few seconds passed, tension in this place became lively again.

“I do, Father” gulat ako sa sagot nya at parang natatawa pa sya sa kanyang sinambit. Halatang di na sya nagtatampo. Nakatingin pa rin ako sa kanya na naghihintay ng eksplenasyon dahil don sa sinabi nya.

“I thought it’s our wedding by the time you kissed me”

Napatingin nalang ako sa kanyang mga mata.

“I never thought you would initiate kissing with me, Ali” sabi nya.

“Soooo, hindi ka na galit sa’kin?” pag-iiba ko.

“I never said that I’m mad at you” tugon niya agad.

“So, we’re in good terms now?” paniniguro ko pa.

Napakunot ang noo nya dahil don sa tinuran ko.

“Why would you think that we’re not in good terms?”

Ngumisi nalang ako at napabuntong hininga. Akala ko kasi talaga ay galit sya kanina.

Pinulupot ko nalang ang dalawang kamay ko sa katawan niya bilang pagyakap kay Von. But, I then suddenly stop hugging him as he starts laughing out loud.

‘Wait, what’s the matter???’ napatanong pa agad ako sa sarili ko.

“Should I be upset every now and then, para suyuin mo ako at tadtarin ng halik?”

“Huh?” Napatanong pa agad ako at dahil di pa masyadong nagproseso sa akin. Pero di din naman umabot ng isang minuto bago ko na gets ang tinuran nya.

“I’m still mad, oh no~~~” nag-iinarte nya pang tugon na akala mo bagay sa kanya ang ipipilit ang boses nya para mukang pambabae.

“HAHAHAHA” Nairita agad ako ng marinig ang malakas nyang tawa.

“Your reaction is priceless, Ali” Natatawang bigkas nya habang tumatakbo papuntang kusina.

“VOOONNNNNN!!!!!” bulyaw ko habang sinundan sya papuntang kusina. Marami pa dapat akong kadramahang gagawin bago ko ipakita ang surpresa ko sa kanya peri what the fuck! Mukang makikita na nya!

Agad na akong sumunod at hinagip ko pa ’tong unan sa sofa para e sapak ko sa kanya.

“Voonnnnn!” tawag ko ulit sa kanyang ngalan.

As I entered the kitchen, kita ko ang bakas sa kanyang mukha ang gulat.

The table is filled with foods. There’s also candles lighting up and flowers that is on the table.

“Ali?” bigla nya nalang bungad dahil sa gulat.

“You remember it, right?” Pagtatanong nya na lamang.

“Hmmmm. I remember it Von. But I just want to prepare surprises for you to make your day, tomorrow, and future days’ special” bulong ko pa sa kanya habang inaalalayan ko sya para umupo sa mesa. I acted like I was in control of our relationship. Gusto kong iparamdam sa kanya ang mga ginagawa nya para sa’kin. We’re both men, so making surprises for your lover is a must!

’Yong lungkot nya kanina ay nawala ng parang bola, he maybe didn’t expect me na may pa surpresa pang nalalaman.

Limang minuto lang ang lumipas at nag-umpisa na kaming kumain. Saktong-sakto din kasi dahil gutom na gutom na ako.

“How’s the food?” Pag-uuna ko at sumagot lang din sya.

“Masarap” aniya at nagpatuloy sa pagkain. Eh totoong masarap ang pagkain ehh, mukang mapaparami nga yata ako sa pagkain ngayon.

“Happy Monthsarry” bigkas kong muli sa kanya at kita ko kung pa’no namula ang kanyang magkabilang pisngi.

Wait! Did Von just blush?????

Oh sh*t!

“Happy Monthsarry, Ali. You really surprised me tonight” pag-aamin nya.

Napapakilig ko ba sya ngayon? The man named Von Maclein is blushing!

“Who prepared for this?” Tanong nya pero halatang iniiba ang usapan.

“My twin brother, and maybe hire other organizers too” madaliang sagot ko.

“You gave him the code?”

Nanlaki pa agad ang mga mata ko sa tanong nya. Di ko nga pala nabanggit sa kanya ’to na nabigay ko ang passcode ng condo-unit nya dahil nga pa surprise lang sana.

“I’m sorry” ani ko na lamang.

Sa tinuran kong ’yon ay napatayo sya sa upuan nya habang ako ay nakaupo lang na tinitignan sya. Akala ko pa nga ay kung ano ang gagawin pero lumuhod lang ito sa harapan ko upang mag level kami.

“No need to say sorry, Ali. I’m so grateful for this surprises you initiate” bigkas nya sabay kinuha ang aking kamay at hinalikan ito.

Akala ko pa nga ay sa kamay lang pero pinaulanan nya la ako ng halik. Mula sa kamay ko ay pataas nang pataas ang halik nya hanggang sa aking mga labi.

Dahil sa nalunod ako sa halik nya kaya di ko namalayang may kinabit na pala sya sa leeg ko. When I look at it, laking tuwa ang bakas sa aking mukha. He just gave me a necklace.

Sa necklace na ’yon ay may nakaukit kaya agad kong binasa.

“Eres mía”

Kunot noo kong binasa at napatingin kay Von upang itanong kung ano ang ibig sabihin non.

“You’re mine” bulong nya sa tenga ko sabay nakaw ng halik sa aking leeg.

“I love you. And happy monthsarry again, Ali”

To be continued…

∆∆∆

Hello! Here’s the revised chapter of this story! Hope you enjoy reading this one and don’t forget to vote mga aklaaaa. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 39

NOTE: THIS IS THE REVISED PART OF THE CHAPTER.

Aiden POV~

Sa pagsikat ng araw ay nakatunganga lang ako ngayon. I was just staring the sun rise and really I enjoy the view what I witnessed.

Ilang araw na din ang nakalipas mula nong monthsarry namin.

Ang dali ano?

Di ko rin alam. Pakiramdam ko ay sobrang dali ng panahon. Na para bang ang isang araw ay sampung oras nalang, at ang isang minuto ay parang limang segundo na lamang.

Nasa condo na kami kasama ang anak naming si Aaron. Actually tulog pa silang dalawa. Nagising kasi ako ng maaga at nakatunganga lang dito sa bintana at minamasdan ang pagsikat ng araw.

Napakurap-kurap pa ako na parang inaantok pa pero wala na akong gana bumalik sa kama. I just remain standing in front of the window and just enjoying the view.

“It’s beautiful” rinig kong boses mula sa likoran at alam ko na agad kung kanino galing ’yon.

‘Huh?’ medyo lutang ko pang mahinang tugon at saka napagtanto ang kanyang sinabi.

Ahhhh! Of course, the view is nice here.

“Yeah, the sun rising is so beauti—” naputol pa ang sasabihin ko ng bigla syang nagsalita.

“No, It’s you”

My face was likeeee (Weeeee di ngaa???)

But I stand firm and try flirting back.

“But what I saw now is more beautiful… And delicious” responde ko habang tinititigan ang katawan ni Von. He’s topless right now. Ganyan talaga sya kapag matulog, he doesn’t wear shirt ang just pajamas or boxer. And what’s more? May nakikita akong bakat.

Hindi lang basta bakat. Kala mo kung may pipinong nilagay sa ilalim ng brief kung bumakat.

Sa binigkas kong ’yon ay parang pinagsisisihan ko pa. His face changed suddenly and I know where is this about to happen. I mean, this month, puro kissing lang naman ang ginagawa namin ni Von. Pero I was also so embarrassed the time when we just did was ejaculating each other.

As I expected, Von kissed me now like a hungry tiger pero parang wala nga lang minuto ay pinutol na nya. Hayst! I want more.

Hinawakan ko ang kanyang kamay at humarap. I tried to hold his cheeks pero di ko maabot! Arghhhh! I tried to be romantic pa naman sana tskk!

“Ang unfair! Bat kasi ang taas mo!” Komento ko na may pagkainis.

“Bakit? Anong gagawin mo?” Tanong niya pero makikita ko sa kanyang ibang klaseng ngiti na parang nagsisimula na naman syang asarin ako.

“Wala, gusto lang kitang hampasin” seryosong tono kong sagot.

Dumuko nga sya at inilapit ang mukha sa tenga ko sabay bulong;

“Ugh Ali… Hampasin mo ’ko hnggghh” saad nya na alam kong iba ang ibig na ipinahiwatig nito.

Agad nanglaki ang aking mata ng marinig ko syang umungol kahit na wala naman akong ginawa sakanya. Shuta! Baka marinig sya ng anak namin. Though natutulog pa naman pero what if magising? Huyst!

“T-tang*na mo!” Depensa ko kaagad na sabi. Parang nag echo na sa tenga ko ang tuno ng boses niya. Feel na feel nya kasing umungol kanina. Gosshhh! Erase! Erase!

Nakita ko syang patawa-tawa lang na pinipigilan pang humagikhik sa tawa.

“Kumain ka na?” Tanong nya at napalingo-lingo lang ako.

“Bat ang bilis mong nagising?” Agad ko ring tanong sa kanya.

“I’m looking for you” parang nahihiya niya pang sagot. Parang natawa pa ako sa tinuran nya. Eh kasi naman, kapag talaga una akong nagising ay para na agad syang timang na hinahanap agad ako.

“Hmnn, di naman ako umalis. At di ako aalis sa poder mo” pag-iinarte ko na parang nasa drama kami. Eh kasi ’tong si Von eh, dapat umaga sa paggising nya ay kailangang makita raw ako. Shet naman!

Wala akong nadugtong dahil hinalikan na naman nya ako. Wuyy! Umagang-umaga at ito agad ang ginawa namin. Pero may karapatan ba akong magreklamo? Eh sa gusto ko naman eh. I love kissing with Von.

Things were about to get intense, but it was just a minute when we stop kissing as we heard our son calling me.

Sa boses palang ng pagtawag nya ay halatang umiiyak. My first born was really scared when he’s alone. His features might be just like Von, pero mukang namana nya yata ang pagiging matatakutin sa akin.

I mean, di naman ako matatakutin ngayon, pero according to my dad, iyakin raw ako nong bata at takot mag-isa sa kwarto.

Kakahiya!

Naudlot nga kami ni Von at dali-daling pinuntahan ito.

As soon as he saw me and Von ay tumigil rin naman ito sa pag-iyak. Nilalambing-lambing lang namin at kinikiliti ay di na ito matigil sa kakatawa.

“Aymmm hungryyy~~” he said it while holding its tummy na para bang umasta ay sobrang laki na nya. Napangisi nalang ako sa inasta nito at napatingin kay Von.

Tumango lang sya at alam na nya agad kung ano ang ibig kong sabihin. Eh sya ang mas maalam sa pagluluto eh.

While Von is preparing for our light food ay binibihisan ko naman ang anak ko. Syempre, dahan-dahan din ako sa paggalaw lalo pa’t malaki-laki na rin ang aking tyan.

While changing its clothes and such ay napaisip rin ako kung gaano kabilis lumaki si Aaron. His height is taller for his age.

Mataas nga sya pero baby ko pa rin ’to. He’s almost 3 years old, but guess what? Nakadiaper pa rin.

Medyo binilisan ko nalang ang kilos ko at sumunod na kami sa kusina.

“Wowwww~~~~” he cutely commented as he saw chicken nuggets on the table.

Light meal lang ang kinain namin dahil breakfast palang din naman. Even though Aaron is still almost 3 years old, pero nakakakain na nman sya ng mga pagkain bukod sa lugaw.

Tinititigan ko lang ang dalawa habang kumakain. Eh kasi imbes na paupuin sa chair si Aaron, ay karga-karga nya ito sa kanyang binti at sinusubuan.

Eating breakfast lang naman ang ganap. We finished eating in a couple of minutes that’s it!

Pagkatapos non ay naligo na rin kami. We’ve plan na gagala kami ngayon. E papasyal namin ang anak naming si Aaron sa park. I’m so excited nga ehhh.

Mabilisang kilos at ready na anak ko.

I grab my phone at pinicturan ko syang nakatayo suot ang bagong damit na binili ni Von para sa kanya. Nakailang take pa ako ng picture bago ko tinigilan. Eh kasi naman aliw na aliw rin sya sa pagposing.

Pinalaro ko na muna sya sa iPad nya habang magbibihis muna ako. Sobrang bata pa pero may gadget na anoh? Ewan ko nga kila dad eh. Sinanay kasi nila kaya umiiyak na kapag di nakakahawak ng iPad nya. Pero kontrolado naman ang oras sa paggamit nito. 1-2 hours per day lang at mabuti naman at di na nagrereklamo ang anak ko sa ganon.

“Daddy~~~” tawag nya kay Von na nasa likuran ko.

Sa kutob ko palang ay parang alam ko na. I then check his diaper and I’m right. He poop! Kakatapos lang naming maligo tapos nagbawas agad sya. Gosh! Mabuti nalang at di pa kami nakaalis.

Usually he call for me to change his diaper but this time, he call for Von.

Von immediately know what he needs to do sa pagtawag ng anak nya sa kanya.

But looking at Von right now is really priceless. So far ay di pa sya naka change ng diaper for Aaron. Though sya naman halos gumagawa at kumikilos pagdating sa anak namin, but he really haven’t tried changing diaper so far!

I approach my son to come to me sa cr para magpunas sa kanya pero di sya umalis sa inuupuan nito at parang si Von talaga ang hinahanap.

Nagtitigan lang kami ni Von saglit at sa mga titig ko palang ay nagpapahiwatig na ito na magpakatatag sya haha!

“Okay, okay. Daddy gonna change your diaper” ani nito sabay karga at dinala ito sa cr. Syempre, di na pwedeng wipes lang ang e punas, need na ng tubig talaga dahil medyo marami na kung dumumi si Aaron.

I was laughing inside seeing Von. It might be cruel to laugh at him right now, but I can’t help it.

It’s so cuteeeeee!

Para nya lang pinupunasan ang kanyang sarili.

I mean, They’re really alike, swearrr. Kuhang-kuha ng anak ko ang mukha ni Von kahit na bata palang ito.

After splashing with water, he then place our son on bed. Kung kanina ay nagpipigil lang ako, pero ngayon ay tumawa na talaga ako.

Parang nakatunganga lang si Von na nakatingin sa diaper, lotion, and baby powder na nasa harapan nya.

Sa mata palang ay talagang di nagpapaawat.

Nakatingin sya sa akin ngayon. His gaze tells me like he asked “What should I do first?”

Sa nakikita kong ekspresyon ni Von ay napatawa na agad ako ng palihim. So there are things that he isn’t good at.

Di sya marunong mag change ng diaper!

Ilang minuto lang din ang nakalipas at patuloy na sa panunuod ng videos ang anak ko sa gadget nya.

“Von”

“Hm?”

“Gusto kong kumain ulit” ani ko na nakangiti sa kanya. Alam na nya agad na may favor ako. Kakatapos lang naming kumain ano? Pero may iba kasi akong gusto kainin hehe.

“Anong gusto mong kainin?” Pag-iiba niya.

“Promise me first na papayagan mo akong kumain ng gusto kong kainin ngayon?” Paninigurado ko rin. Baka kasi kung sasabihin ko lang ay di rin naman niya ’ko papakainin ng gusto ko ngayon.

“Tell me first kung ano gusto mong kainin”

“Pumayag ka muna” pangungulit ko.

“Tell me”- sya. “Let me”- ako.

“Okay fine, just this day at di dapat marami” napipilitan niya pang sabi. Gets ko naman kasi sya. Kasi nagpacheck up kami kahapon at ang sabi ng doctor ay mas mabuti kung puro healthy foods ang kainin ko dahil medyo sensitive ang pagbubuntis ko.

“Now, tell me what my Ali wants to eat” he said softly while slowly reaching my waist and pull me towards him.

“I want to eat kwek-kwek” I said confidently. Sinabi na niyang papayagan akong kumain ng ganon. Bat ba kasi pati sa mga kinakain ko ay kontrolado. Well… Puro ako reklamo pero alam ko rin na mas makakabuti ang magkontrol sa sarili pagdating sa pagkain.

“What’s that?”

Napataas pa kilay ko nang itanong nya iyon. Walang planong pahabain kaya agad rin naman akong sumagot.

“Streets foods lang”

“It’s not good for your health…” He paused na mas lalo akong nag-aabang sa susunod niyang sasabihin. Ito na ang sinasabi ko kanina na baka di nya ako payagan. Pero gusto ko kasing kumain ehhh. Matagal na akong di nakastreet foods huhu.

“Fine, fine. But just for today, okay?” Suko nyang sambit na parang di ako natiis. Tumango ako at galak na galak.

“Magbihis ka na” sabi niya na bumitaw na sa aking bewang. Agad rin naman akong tumango para makapagbihis na rin sya.

“Okay², copy boss” pagbibiro ko habang nag hand sign pa ’ko na parang sundalo pshh! Ano ’to, sundalong bundat dahil malaki ang tyan? Haha!

“Boss?” Pag-uulit nya pa sa tinawag ko sa kanya kanina.

“What if your boss will tell you to kneel down and massage this massive thing right here—” talagang tinakpan ko ang kanyang bibig at di sya pinatapos. Shet! Our son is here.

“Wala akong narinig!” pagpuputol ko sabay talikod ng di lumilingon. My goshhhh! Jusmeyo talaga nitong si Von. Rinig ko pa ang malakas na tawa nito na parang successful sa pang-aasar sa’kin.

Pagpasok ko sa kwarto ko ay di ko na inisip ang sinabi ni Von kahit na parang tumatak na ’yon sa isipan ko. Ako’y nagpunta sa closet at tinignan ang ibang damit na naka ready na dito. Matagal na ’to dito pero ang iba ay di ko pa rin nasusuot.

Pumili na ako ng damit at sinuot na. Naka plain t-shirt lang ako pero sobrang luwag sa’kin at naka jogger pants. Nagmumukha pa ako teenager sa suot ko. Sa liit ko pa naman ay di talagang malabo na mapagkakamalan akong teenager.

Yes, oo na. Kung dati ay in denial ako pagdating sa height ko pero ngayon ay tanggal ko na. Agay!

Paglabas ko ng makaayos ako ay nakita ko si Von na naka suot na ng black suit what the f*ck???!!

Tang*na sa park lang naman kami pupunta dahil nga sa nais naming e pasyal ang anak naming si Aaron. ’Tsama street foods lang naman ang kakainin namin don, nako!

Tapos naka suit na sya? Ahmmm di naman ako magmumukhang yaya niya ano? Tskk!

“Von, pupunta lang tayo sa park. At isaw lang bibilhin natin. Streets foods lang, street foods” I remind him baka kasi nakalimutan niya lang.

“What’s wrong?” He asked.

“Eh bat naka ganyang ayos ka?” Reply ko kaagad. Though wala naman masama sa suot nya pero don lang kasi ang punta namin eh. Tsk!

“Ohh, I’m planning to take you two somewhere after sa park” he said calmly while looking at his watch.

Napalunok pa ako ng laway bago magsalita.

“Magbibihis na rin ba ako ng bago—”

“No, maganda naman ’yong suot mo”

Napatingin lang ako sa kanya. Gwapo naman talaga si Von pero kapag nagsusuot sya ng gan’tong suit ay mas lalo syang nag standout. He really look so manly, handsome pero nakakakilabot rin tignan dahil mukang drug lord HAHA! jusko kung ano-ano nalang pumasok sa isip ko. Nagdala nga pala ako ng mga gamit, lalo na sa anak ko dahil nga may pupuntahan kami. Baka kasi need mag change ng clothes, etc. kaya naghanda na ako

Naglakad na kami palabas ng condo niya habang nasa gitna namin si Aaron, hawak ang magkabilaang kamay. Paglabas pa nga lang namin ay may nakita kaagad akong parang tauhan ni Von na seryosong nakatayo lang.

Wow???

It’s been so long since I saw one of his men. And nagdala sya ngayon sa lakad namin? Malayo-layo ba pupuntahan namin pagkatapos sa park?

Wala nalang akong komento at patuloy lang kami. Ang anak ko pa ay gustong-gusto ang ginawa sa pag swing-swing ng bawat kamay nito habang naglalakad.

Pumasok na nga kami sa kotse. Kaming tatlo ay nasa likoran samantalang ’yong isang tauhan ni Von ay nasa harapan nag drive.

Ilang minuto lang nang makarating kami sa park. Todo takbo pa si Von kakasunod sa anak nya dahil kung saan-saan agad ito nagpupupunta. Talagang di ko rin inasahang ganito ka high energy ang anak ko makakita ng ibang mga bata na naglalaro.

Sinundan ko sila pero napasilip-silip din ako sa mga nakatinda. Syempre, ’yong kwek-kwek na kanina pa gusto kong kumain ay sa wakas nandito na sa harapan ko.

Laking ngisi ko pa dahil mukang mapaparami ako ng kain nito oh yess!

“Apat na order po” mabilisang suyo ko. Wala pa nga lang minuto ay na serve na agad sa akin na nakaplato. Mabilis lang dahil may mga bagong luto na agad pagkarating ko.

Agad kong tinanggap iyon at nagbayad. Pumuwesto pa ako sa may upuan rito na malapit lang sa may nagtitinda. Tanaw ko kaagad ang anak kong pawis na pawis nang nakikipaglaro. Gusto ko man sanang ipatigil na sya pero gusto ko ring masulit ang childhood nya. Ang natawa ako ay si Von na nakaabang. Napakamot na sya sa batok nya kakaassist dahil baka tumambling ’tong anak namin.

Kung di lang sana ako buntis at di pa malaki-laki ang tyan ay ako na nag assist jan. Eh mismo sa pagduko ay nahihirapan na ako jusko!

Aayain ko sana ang anak kong kumain pero sobrang dami kasi nang kinain nya kanina eh. Wala pa nga lang two hours nong nag breakfast kami kaya napagdesisyonan kong wag nalang.

Ilang minuto nang mapansing naglakad papalapit sa akin si Von habang ’yong isang tauhan nya ang nagbantay kay Aaron.

“Gusto mo?” Bungad ko sa kanyang habang napatusok ng kwek-kwek na akmang eaabot sa kanya.

“Luh asa ka—!” Di ko natapos nang lahumin nya nga ang kwek-kwek na nakatutok sa kanya. Napanguya-nguya pa sya na nakakunot-noo noo at di maipinta ang mukha.

“What’s with this?” Reklamo nya pero di naman niluwa tsk!

“Ayan, na sobra ka lang sa pagka richkid” sarkastikong sagot ko.

Mayaman din naman kami pero sinisigurado talaga ni Mom na makakatikim rin kami ng mga street foods ano.

“It’s just an egg” komento nya nang malunok na nya ito.

“You could have just eat my egg if that’s what you want” dagdag nya pa kaya napatitig ako sa kanya nang malalim.

Shuta! Pinagsasabi nito.

Di ko sya pinansin at pinatuloy ang pagkain. Sya’y tumatawa sa kanyang sinabi na parang inaasar lang ako.

Di nga nagtagal at natapos ko nang kainin lahat. Binalik ko na nga agad ang platong pinagkainan ko. Si Von naman ay parang timang na nakasunod lang sa akin.

Tumalikod na agad kami at naghakbang pero di ko inasahang may marinig akong komento galing sa mga nagtitinda dito. Mahina man ang boses pero dinig na dinig namin ni Von.

“Ayan, naging tomboy nga, nabuntis naman”

Nanatili ako sa posisyon ko at nakaharap kay Von. Sabay kaming napatawa ng mahinahon dahil sa tinuran ng lalaking ’yon. Akala ko nga papatulan nya eh. Pero mas mabuti nalang siguro ’yon. Mas mabuting mapagkamalang tomboy dahil mas nakakawindang kung malaman nilang lalaki talaga ako pero nabubuntis. Sino din naman kasi ang makakapaniwala diba?

Tinawag ko na ang anak ko at pinapunta rito sa kotse. Binihisan ko kaagad ng bagong damit dahil sa sobrang basa na nito.

Halos isang oras lang tinagal namin dito sa park at dahil tapos na kami rito kaya excite na agad ako sa sinabi ni Von sa kung saan nya kami dadalhin.

Habang nasa byahe ay ang kulit nilang dalawa. Talaga namang kahit nasa kotse ay tinuturuan ni Von kung pa’no magbilang tapos tumatawa kapag nakakalimutan ni Aaron.

Marami kaming nadaanan na magagandang tanawin kaya’t ang atensyon naming tatlo ay nabaling doon. Dami pang komento ng anak ko at parang gustong ipahinto ang kotse at manatili muna saglit. Habang tumatagal ay nagiging pamilyar na sa akin ang daan at naghihinala kung saan nya kami dadalhin.

Pinikit ko na muna ang aking mga mata dahil sa pakiramdam ko’y ang bigat-bigat na nito. Feeling ko nga ay di naman ako nakatulog eh. Alam mo ’yong nakapikit naman mata mo pero dinig na dinig mo kaganapan dito.

“We are here” rinig ko si Von kaya agad akong napamulat. Matagal-tagal rin ang byahe kaya’t hapon na kami nang makarating. Now I know why the road is familiar, it’s because we are in the place kung saan madalas naming puntahan ni Von almost 3 years ago. ’Yong panahong unang nag date kami. It’s been so nice to come back here. Ito ’yong bukid na sobrang maganda ang tanawin at presko ang hangin. Pansin ko pa na mas lalong dumami ang mga bulaklak dito na para bang may nagtanim talaga.

I did not expect that Von will bring us here. Eh kasi nga nakasuit syaaaaaa. Jusme, kahit sa bukid Von ay dapat formal attire?

I’m not complaining that he brought us here. This place is so meaningful to us. Dito rin kaya sya nakipaghiwalay sa akin dati wews!

It’s nice to came here again.

Ang anak namin ay bakas rin sa mukha nya na na-amaze sya. This is his first time makapunta sa bukid at dito agad sya dinala ng ama nya.

Tulad ng kanina ay nasa gitna pa rin namin si Aaron at hawak ang magkabilaang kamay niya. Marunong na naman syang maglakad pero baka kasi at tumakbo ito at kung saan-saan dadapo.

Sa patuloy na paglalakad ay medyo nagulat nang makitang may bahay-kubo na nakatayo na sa may di kalayuan. Medyo malaki-laki sya para tawaging kubo at alam mo ’yong pang new generation style na sya. Siguro nga ay sobrang presko nyan sa loob lalo na paggabi.

Obviously, si Von nagpagawa non, pero kailan pa?

“Daddy, I want to hold like that” Napalingon na lamang ako sa anak ko nang magsalita sya.

Sa pagtingin ko ay nanlaki pa mata ko nang makita ang tinuro ng anak ko. Agad nan hinagip ng paningin ko si Von na di rin makapaniwala.

Ang ibig lang namang sabihin ni Aaron na gusto nyang hawakan ay ang dalang baril ng tauhan ni Von. Maybe he thought that it was just a toy, but it’s not.

“It’s not a toy, baby” Pagsasabi ko sa kanya.

“When I grow up, can I hold something like that?” pangungulit na naman nya at parang naloloka na ako rito bakit gustong-gusto nya ng ganon.

“No, it’s dangerous.” Malumanay kong sagot sa kanya para maunawaan nya.

“Okay papa” tanging sagot nya.

Pagkadating nga namin don ay kain agad ang inuna namin. Malayo-layo kaya byinahi namin kaya nagutom talaga. Pagkapasok namin dito ay talagang nakakamangha. Kasi mas mukang mamahalin sa loob oh gosh! Pagdating namin sa kusina ay napansin ko kaagad ang isang may edad na na-babae na nakangiti sa amin. Sa palagay ko ay sya ang nagluto ngayon dahil may mga pagkain na. Agad ko din naman syang binati at nagmano. Nagpakilala sya na sya ang naatasang maglinis at magluto dito kapag bibisita kami rito.

Pagkatapos nga non ay nagsimula na kami sa pagkain. Pinasabay na namin ang tauhan ni Von at si manang.

“I love the food po” Komento ng anak ko kaya napa ngisi lang si manang at gayon din ako.

“We will stay here for tonight” sunod naman ni Von kaya napatango lang ako. May kwarto naman dito kaya walang problema kung susunod na buwan na kami umalis haha!

Pagkatapos naming kumain ay nag-uusap lang din kami sa sala. Just a family conversation at kung ano-ano pa. Parang alasais na nga ng gabi ng napagpasyahan naming lumabas. Syempre, naka loss black shirt ako kasi nga buntis ang lola niyo, chos!

Di madilim ang paligid dahil sa ilaw nito sa labas. ’Tsaka full moon pa at napakaraming butuin ngayong gabi. This is what I really love the most. Those stars, the way they shine so bright is so captivating to my eyes.

Nakatulog na ang anak namin kaya di na nakasama. Eh kasi naman ang high energy nya kanina sa park tapos di pa sya natulog nong nag byahe kaya talaga namang napagod na siguro sya.

Von squeeze my hand kaya agad akong napatingin sa kanya ngayon. He keeps holding me even though we are now sitting in this big rock. ’Tsaka kanina pa sya nakaw ng nakaw lang ng tingin na parang may gusto syang sabihin.

My gazed turned to him as he holds me and softly kiss my hand too.

Ano bang meron? is there something wrong ba?

Tinuon na ang boung atensyon sa kanya.

“Ali” tawag nya sa’kin. Napasapol nalang ako sa mukha ko dahil di ko alam kung may saltik ba ’tong si Von. What happened to him? Kung may gusto syang sabihin ay wag nang pakipot pa.

“Hmmm?” Reply ko sa pagtawag sa’kin.

Kung kanina ay hinahawakan nya lang ang kamay ko, ngayon naman ay nilagay nya iyon sa kanyang pisngi na parang hinihimas nya iyon sa kanyang mukha at sabay binigyan ng halik ang pang apat na daliri ko.

‘Ano ba kasing meron?’ pag-uulit ko namang tanong sa sarili ko bakit ang sweet ni Von ngayon. I mean, sweet naman talaga sya palagi, pero there’s something talaga sa mga kilos nya ngayon.

“Aiden”

By the time that he called my first name, I was shocked of course. It’s been a long-time din na natawag nya ang aking ngalan.

“Ahhhh” bigla akong napaaray dahil medyo sumakit ang tyan ko saglit.

Kita ko pa ang pagkataranta nya pero mabuti naman at nawala lang ang sakit. Malayo-layo pa rin naman kasi ako sa kabuwanan ko kaya impossible namang manganganak ako ngayon, diba?

“Does it still hurt? Pupunta tayo ng hospital ngayon” pag-aalala nya pero napalingo-lingo ako.

“No, nawala na Von” sagot ko sa kanya at umayos ng upo.

“Ano nga pala ang gusto mong sabihin kanina?” balik ko.

“I’ll tell you next time, let’s get inside na for now” payo nya at inalalayan akong tumayo. Maybe he’s really worried nong napaaray ako.

Habang naglalakad pabalik ay ang daming naglalaro sa isip ko. Napapatingin ako ngayon kay Von na nakahawak sa bewang ko.

I know he has to say something earlier, but what happened?

To be continued…

∆∆∆

Hello! Here’s the revised chapter of this story! Hope you enjoy reading this one and don’t forget to vote mga aklaaaa. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

Chapter 40 (End)

NOTE: THIS IS THE REVISED PART OF THE CHAPTER.

Aiden POV~

Napapatingin sa daan habang naglalakad na hawak-hawak ang kaliwang kamay ng anak ko. Napapangiti habang minamasdan ang sabik na sabik na si Aaron na makita ang daddylo nya na naghihintay sa bahay.

Tumawag kasi si Dad at Mom kagabi. Namimiss raw nila ang apo nila kaya nagbabakasakaling pwede bang sa kanila muna ang anak ko at isasama lang nila sa lakad nila. Wala namang problema sa akin ’yon. I’m even happier knowing that my first born is very close with his grandparents.

Pinalipas lang namin ang gabi at napagpasyahan agad naming bumalik na sa syudad. Di naman kami nagtagal don sa bukid. Pero balak din naman naming bumalik dito paminsan-minsan. ’Tsaka ang ganda kaya rito. Kagabi nga, sobrang sarap ng tulog ko dahil sa presko ng hangin. Iba talaga sa pakiramdam ’yong lamig ng simoy ng hangin kaysa sa aircon eh.

By the way, kaya rin napagdesisyonan ni Von na bumalik na sa syudad dahil nababahala sya sa pagsakit ng tyan ko kagabi. I already explained to him na okay naman ako at alam kong okay ako. I’m a nurse rin kaya kaya alam ko sarili ko. But well, Von wants to make sure that nothing bad happen kaya ayorn, plano namin na pagkatapos naming e hatid ang anak ko sa bahay nina dad ay deritso kami sa hospital.

Ilang oras din bago kami makarating sa bahay. Pagdating namin ay tulog ang anak ko kaya dahan-dahan na itong kinarga ni Von at pinahiga sa kwarto nina Dad. Si Mom pa ay grabi ang pananabik nang makita ang apo nya. Sa mukha palang ay gusto na nya itong gisingin, pero syempre, di nya ’yon ginawa.

Nagkakamustahan rin kami rito at halatang galak na makita ang isa’t-isa. Lalo na sila Dad at Von eh. Nagkakasundo talaga sila dahil puro business agad ang napag-usapan ng dalawa. Ewan, pero mukang mas sabik pa yata makita ni Dad si Von eh kaysa sa akin wews!

Hinanap ko nalang kung saan ang kakambal ko pero tugon lang sa akin ay kakaalis lang rin daw dahil may duty. Actually, I already texted my twin brother na sa kanya ako magpapacheck-up. Total doctor naman sya kaya mas safe kung sa kanya na ako deritso.

Inabotan rin kami ng halos dalawang oras dito sa bahay bago kami nagpaalam ni Von na aalis na dahil pupunta pa ng hospital.

Maya’t-maya ay umalis rin kami. 

Kami nalang ni Von ngayon at pareho kaming nakaupo sa unahan. Di na nya pinasama ang tauhan nya kaya sya ngayon ang nag dri-drive. Di rin nagtagal nang kami ay makarating. Doon na kami nagpunta sa mismong hospital na pagmamay-ari ng dad ko. 

Well, di naman sa pagmamayabang pero mayaman rin talaga kami. My dad is so good handling a business. He even offered me before if I want to inherit his business in the future, but I refuse. I know, we know that my twin brother, Austin can manage this well. He’s a doctor, and a business minded. Di naman siguro halata sa akin na di ako into business ano? Pero lang kasi kami gala ng barkada ko dati ehhhh, tskk!

So ayon nga, pagpunta namin rito ay si Austin na ang bumungad sa amin. Napayakap pa ako sa kapatid ko at di ko mapigilang di makaramdam ng inggit. Eh kasi nga twin brother ko sya, pero bakit ang tangkad nya kompara sa akin? ’tsaka ang laki pa ng katawan nito na sobrang kabaliktaran sa katawan ko. I remembered before na grabi exercise ko because I want to achieve big muscles, but then, nothing happens tskk!

“Let’s check-up my nephew” huling rinig kong komento nya saka kami pumasok sa isang room. 

He did some check lang naman, making sure that the baby is healthy, as so as me. Parang di lang nga kami umabot ng isang oras nang magbigay na sya ng komento tungkol sa kalagayan ko. 

Sa pagkausap namin ni Von kay Austin ay ang tanging saad nito ay okay naman daw ang baby sa tyan ko. Healthy din naman daw ako kay walang masyadong ikabahala. Ang tanging tugon nya lang ay maging maingat sa kinakain ko dahil nagiging sensitive daw ang pagbubuntis ko pagdating sa pagkain habang tumatagal kaya kailangan ng doble ingat. 

Agad akong napaisip don sa kinain kong kwekwek nong isang araw. Wews! baka ’yon nga ang dahilan kaya sumakit ang tyan ko? Not to judge though, pero mukang need ko na talagang mag kontrol. 

Tango lang nang tango at napag-isipang mas mabuti nga na pinacheck-up ako ni Von eh. Para mas makapag-ingat ako. 

Pagkatapos nga non ay nagpaalam na ako sa kapatid ko. Napagpasyahan rin namin ni Von na sa condo nya kami deritso. Pagpasok ko pa sa loob ay agad akong kumuha ng towel at nagpaalam kay Von na mag ha-half bath lang ako. 

Mga 15 minutes rin tinagal ko bago ako natapos don sa loob. Sa paglabas ko nga ay agad ko naman tinungo ang cabinet ko para kumuha ng masusuot. I already wear my underwear at balak na rin sanang suotin ang maluwag na t-shirt ngayon pero laking gulat ko nang hawakan ni Von ang aking bewang upang mapalapit ako sa kanya. Nakatalikod ako habang sya’y hinahalik-halikan ang leeg ko kaya’t medyo nakikiliti ako. 

“You look so sexy” Komento nya pa sabay halik sa aking balikat. 

Sa sinabi nya ay napangiti lang ako. Ewan, pero sa mga sinasabi nni Von ay para bang pinapahiwatig nya na kahit ano man ang katawan ko ay sapat na sya kanya ’yon. He keeps complimenting me knowing that I’m not sexy anymore dahil medyo malaki-laki na tyan ko. 

“Extraño tu tacto” paharap syang binanggit ang mga salitang iyon.

Sa tinuran nya ay napataas kilay ko dahil di ko sya maiintindihan. 

“What’s Extraño tu tacto?” Pag-iiba ko ng mapagtanto kong nakatingin lang pala sya sa’kin. 

Di sya sumagot pero ngumiti lang ito sa tanong ko. Aba’y loko ba ’to? May nakakatawa ba sa tanong ko? Kung sa tuno ko lang pagbabasehan ay parang iba na ang gusto nyang sabihin. 

“You’re cursing me, right?!” Ani ko while jumping the conclusion na minumura nya ako sa mga salitang iyon. Halata naman kasing minumura niya ako kasi ayaw niyang sabihin kung anong pinapahiwatig ng Extraño tu tacto na ’yan.

“You’re definitely cursing me” pag-uulit ko at kita ko ang pag lingo-lingo nya. 

“No, I’m not” he stated .

“Then what is it? Ano ’yang pinagsasabi mong Extraño tu tacto?” Pangungulit ko sa kanya. Eh ba’t naman kasi ay ayaw nya pang sabihin. tsk!

“I’m not gonna tell, but I’ll gladly show it to you how much…”

Di niya tinapos ang sinabi niya at mas tinitigan lang ako sa mata.

“Of how much I miss your touch” dugtong pa nito at halata sa mukha kung ano ang nais. 

Wait! that’s the meaning? He miss my touch? In what? 

Ako’y napabuntong hininga. Pinigilan ko ang sarili ko. Ramdam ko ang pamumula ng aking pisngi. Oh gosh! kay tagal na rin pala nong huling may nangyari sa amin ni Von. Did Von wants to have sex with me now?

At dahil nakaharap na sya sa akin ngayon, talaga namang tinignan ako mula ulo hanggang paa. Von’s stares send shiver to my body. I forgot na naka underwear lang ako ngayon at walang ibang damit. 

“You look sexier, knowing that you’re carrying my child” bigkas nya na naman habang ako’y nanatiling tahimik. 

“Should I make you pregnant again and again until we reach our goal?”

Goal? Anong pinagsasabi nya? sa tinuran nito’y napaisip ako. 

Bigla ko nalang naalala ’yong biro nya dati na gusto nya ng anak sa akin na isang dosena. 

“The fuck?!” tanging komento ko 

Akmang hahampasin ko sya para magising sya jan sa pinagsasabi nyang buntisin ako palagi, pero agad itong umiwas at dumestansya. 

Eh kung sya kaya manganak ng isang dosena?

Sa mga titig ko ay umiiwas nga sya at agad na nagkuha rin ng towel. Sa pakiwari ko ay mag sho-shower rin sya pero muli pa itong lumingon sa akin. 

“I’ll be back” nang-aakit nyang tugon saka umalis na nga sa harapan ko. 

Agad nalang akong nagkuha ng damit na maluwag at sinuot na. Deritso na rin ako sa kusina para kumuha ng chocolate at agad ding umalis don. 

Nasa sala na ako ngayon dahil manonood ako ng movie. Alam mo ’yong nasa sofa ka naman pero dala-dala mo blanket mo. At dahil nakahalf-bath na ako kaya sobrang sarap sa pakiramdam, sobrang presko sa katawan. I feel like I was so tired kaya napagdesisyonan talaga namin ni Von na manatili nalang muna sa condo nya. Eh kasi kung saan-saan na kami nakakapunta nong nakaraang linggo.

•Namasyal sa Park (done) •Shopping sa mall (done) •Play in Tom’s World (done) •Eating in fancy restaurants (done)

Actually sobrang dami naming nagawa. Kung saan-saan na kami gumala kasama ang anak namin ni Von. Ewan ko ba, bakit ang hilig gumala ng anak ko. Nakakapagod, oo. Pero nakakatuwa ring pagmasdan na masaya sya kung saan-saan magpunta.

Sinusulit na rin ni Von ang panahon na kung saan-saan kami nagpunta nong una dahil just a few months ay babalik na sya sa pagtrabaho sa company nya. It’s just a perfect time to spend with your family. Sa nararanasan ko nga nong mga nakaraang araw na palaging kasama ang anak ko ay parang mas gusto ko na palaging ganito. For me, napagtanto ko na di na siguro ako babalik sa pagtratrabaho sa hospital.

I already have child na babantayan at aalagaan. Mas e tutuon ko nalang ang buong atensyon ko sa kanila.

Sobrang focus ko na sa pinapanood ko habang bitbit ko ang isang isang tsokolate. Sa sobrang seryoso kong nakatingin ay bigla akong nairita sa nakaharang ngayon. 

“Von” tawag ko sa kanya dahil nakapwesto sya sa may TV. Talagang sa mismong sentro sya .Eh sa nanonood ako eh. huhu. 

Tinawag ko sya para umalis sa pinagkatayuan nya pero ang loko ay umaastang walang narinig. Pinatay pa ang TV kaya ang buong atensyon ko ay nabaling sa kanya. 

Bagong ligo sya at nakaboxer lang. Napalunok agad ako ng laway ko dahil sa aking nakita. Ang maskulado talaga ni Von. Mas lalo pa syang nagiging attractive dahil bagay na bagay sa kanya ang katawan nya. 

Ang tingin ko ay nabaling sa ibaba. 

‘Ang bakat ha!’ tanging komento ko sa utak ko. I was just staring at him and was about to get turned on, but what he did next makes me laugh talaga. 

Sumayaw ang loko na akala mo ay macho dancer lang sa kanto. Di ko ipagkakaila na sa gwapo nyang ’to ay biniyayaan rin pala sya pagdating sa pagsayaw. 

He keeps dancing kaya mas lalo akong naaliw sa kanya. 

“Para kang bakla Von” pang-aasar ko na ikinabago ng aura nya.

Huh? May nasabi ba akong masama?

Agara syang lumapit sa akin na ikinagulat ko. Ang lapit-lapit ng mukha nya kaya napapaatras ako. Dahil sa patuloy nyang paglapit ay napahiga na ako ngayon sa sofa habang sya ay nasa ibabaw ko.

“Bakla talaga ako pagdating sa’yo” ani nya na ikinalunok ng laway ko. I don’t know what to do right now.

“Gusto mo?” Pagbabago ko habang inaabot sa kanya ang tsokolateng  nasa kamay ko.

At dahil di naman nya kinagatan ang pagkain kaya ako na ang umubos. Talang nginuya ko na. Di ko rin naman kasi alam ang gagawin ko sa sitawasyong ’to. 

Sa dami ng iniisip ko ay di ko na namalayang dumampi na pala ang labi ni Von sa akin. Nahirapan ako kaya binuka ko ang aking bibig kahit na puno pa ’yon ng tsokolate. He then enter his tongue at parang unti-unting kinuha ’yong ibang kinakain ko sa bibig ko. Di ako nagreact sa ginawa niya. Masyadong malambot ang kilos nya sa paghalik kaya’t di ko mapigilang madala.

“Hmm it tastes sweeter” sya habang nag-ngunguya pa ang kanyang bibig sa tsokolate.

Halos di ako maalis sa pwesto ko. Ramdam ko ang pag-iinit ng pisngi ko.

F*ck! Bat niya ba ginawa ’yon?!! Dahil ba sa pabiro kong pag-aaya sa kanya na kumain ng tsokolate kahit na nasa bibig ko na lahat?

Argghhh!

“I’m craving for more” nahihiya ko pang sabi. I acted like I want more chocolates, but the truth is, I’m craving for his kiss. 

Von seems like he understood what I’m saying earlier when kissed me again.

But this time, it was long and passionate kiss. 

“Ohhh!” biglang kawala ko nang maramdaman ko ang kanyang kamay sa butas ko. 

“Von~” agarang tawag ko sa kanya. 

Ang kamay nya ay umpisang naglabas-masok. It’s been so long that I feel his touch again kaya sobrang sensitibo ko ngayon. 

Von is also holding my d!ck while his two fingers continue fingering me. 

“Nghhhhhh” napapaungol ulit ako habang tinatakpan ang mukha gamit ang siko ko. I’m kind of shy seeing Von just staring at me while giving me pleasure. 

“Ah! Ahh!” sunod-sunod ko ng pakawala nang mabilisan akong labasan sa ari ko 

“Your moan is such a turn on, Ali” bulong nya pa kaya’t mas lalong nanginig ang katawan ko. His voice is so hard and manly.

I tried getting up dahil tapos na nya akong palabasan sa ari ko kaya ako naman sana ang magpapaligaya sa kanya pero di nya akong hinayaan man na gumalaw. 

“Just lie down there, you’re pregnant” pag-aalala nya pa at napasapol lang ako sa noo ko. 

“Ali” tawag nito sa akin.

“Can I put it in?” panghingi nya pa ng permisyo kaya’t napangisi talaga ako. Dammit Von! stop being gentleman and make me cum again. 

“I’ll only insert the head” paniniguro pa nya kaya’t tumango ako. Tama rin naman sya, with his massive thing down there, I don’t know what would happen to me if he inserted it all knowing that I’m carrying a baby. 

“AHhhhh!” napaungol agad ako ng isapok nya nga ang ari sa akin. As he said, he will only put the head of his d!ck, but for me, those wide head send me shivers. Ang laki!

Nagsimula nga siyang gumalaw kaya’t nagsimula na rin akong napapaungol. 

The way his hand is travelling to my nipples while slowly thrusting me, dammit! I think I’m going to cum in a minute. 

Ang galaw nya ay palalim nang palalim pero alam kong wala pa ’yon sa kalahati ng ari nya. Kita ko kung pa’no tumutulo ang pawis sa mukha nya na mas nagpapadagdag libog kung sya’y iyong titigan. 

“Fuck! I miss this, sarap mo!” komento nya samantalang napapaliyad lang din ako sa pag ungol. 

“Ali, I think I’m going crazy” he stated while his thrust is getting faster and faster. 

Hindi man nakalahati sa taas ng ari nya ang napasok sa loob ko, but I was so satisfied na. I even cum first again. I can’t help with those sensation he gave. 

“Haaaahh!” he moans, and it was really so attractive.

He pulls his dick and now masturbating his cock until he cum.

Malapad ang sofa kaya nagkasya kaming nakahiga ngayon. 

“Oh ghaadd!” huling komento ko pa. 

Pareho kaming hinahabol ng hininga. That was intense! magkaharap kami at sabay na natawa dahil sa sofa pa talaga kami gumawa ng milagro. 

My plan was to get rest kaya di kami lumabas ng condo pero mukang may ibang ginagawa naman kami ni Von eh. 

To be honest, I miss this one, and I love it doing erotic with Von. 

“What are your plans for this month, Ali?” tanong nya sa’kin pero halata pa rin hinihingal pa sya. Napapaisip lang rin ako. Ano nga ba plano ko?

Well, I don’t have plans! di ako makasagot sa tinanong nya kaya napagpasyahan siguro nitong sya nalang ang magsalita ulit. 

“What about… Let’s go to the beach?” suggest nya kaya agad akong napatango at napasagot na oo. 

I love it! gusto kong magpunta ng dagat at pagmasdan ang mga alon. Gusto kong tignan ang kalangitan pag gabi na nasa tabing dagat ako. 

What Von suggested was really the best. 

---

Tulad ng plano ay natuloy nga kami. It was exciting that this will be our vacation together with my own family. Kaming tatlo lang ng anak ko at si Von ang magkasama. Kung tutuusin ay di ako makapaniwala sa mga nangyayari. Ang dali ng panahon noh? Akalain mo, fifteen days na agad ang nakalipas. Sa mga araw na ’yon ay palagi lang kaming magkasama ng anak ko. It feels like I can’t live without them anymore. 

Pababa na nga pala kami ngayon ng yatch.

E kasi nga diba bigla nalang nag aya si Von nong nakaraan na mag beach daw kami. Well, syempre, ako na nagsuggest kung saan magandang pwesto. Though may beach sila ni Von, pero may ibang gusto ako eh hehe. Sinadya ko talaga na dito kami pupunta dahil may gusto akong makita. 

Sa pagbaba palang at kita ko na agad ang isang lalaki na naghihintay ng bisita, which is us. 

“Huyyy!” Napangisi akong makita ang mukha ni Dennis na sobrang gulat na makita ako ngayon sa sariling beach resort nila. Seems like tinutulungan nya nga ang parents nya sa business nila at pati pagbati sa mga dadayo ng beach nila ay gawain na ni Dennis. 

Seeing my friend right now ay grabi ang saya ko. 

He seems surprised pa rin na makita ako. E kasi naman di ko talaga sinabi na pupunta kami sa beach nila. Business ito ng parents ni Dennis at alam na alam ko talaga na madalas syang magpunta dito. Eh sa dahil umiiwas sya sa’min, kaya kami na ang pumunta.

Naglakad na nga sya papunta sa kinatatayuan ko.

Malaking ngiti ang lumabas sa aking mga labi. Na miss ko sya!

“Musta ka na, straight kong kaibigan” pang-uuna niya pero nang-aasar na kaagad. Sa sinabi nyang ’yon ay pinaalala nya lang sa akin nong dati na palagi kong sinasabi na straight ako, na di ako pumapatol sa lalaki. But here I am now, the fuck!

Ang tingin nya ay napunta sa tyan ko. Napatakip pa ito ng bibig na parang nagpipigil sa tawa. I mean ganito naman talaga kaming mag-asaran magkaibigan, talaga grabi.

“May pa (I’m not gay)² ka pang nalalaman, tapos ngayon dalawa na magiging anak mo HAHAHAHA” pang-aasar na naman sa’kin ni Dennis. He seems so lively, at na miss ko ang mga pang-aasar nya.

“…” Wala akong naimik dahil sapol na sapol naman talaga sa’kin ang pinagsasabi nya haha. Totoo nga ang kasabihang, wag magsalita ng tapos!

“Mabuti naman at napadalaw kayo rito” anang nya.

“Yeahhh, sinadya talaga namin na dito magbakasyon ng isang linggo para makakasama ka”

Sa sinagot ko palang ay halata na sa mukha nya na Okay, I got it. I’m sorry kung medyo nawalan ako ng oras sa inyo

Ngumisi lang sya at nabaling ang tingin sa aking likod. Paglingon ko ay pababa na rin sina Von at akay-akay ang anak naming si Aaron.

“Hello babyyyyy~~~~~” masiglang bungad ni Dennis sa anak ko at pinayagan naman ni Von na palapitin ito. Dati ko pa talaga pansin kay Dennis na malapit sya pagdating sa mga bata.

Even nong una pa na kahit papunta kami sa kanila dati, jusko, pati bata ng kapitbahay ay gusto nyang kargahin at lambingin.

Kung tumakbo pa ’tong kaibigan ko ay akala mo kung sampong taong silang di nagkita at nangungulila ito. Eh ngayon pa nga lang ang first meet nila eh. Though alam na nya naman ang tungkol sa anak namin, at nag videocall na sila, pero this is their first-time meeting in person.

Ewan ko ba kung anong kadramahan ang pinaggagawa ni Dennis at may pa iyak-iyak pa syang nalalaman.

Nang magkaharap na sila ay nagulantang talaga ako sa sinabi niya.

“I’m your mother” ani nya habang may papunas-punas ng luha. Talagang pang oscar ang pag acting nya at kita ko na nagpipigil sya ng tawa.

Ang ganda! Pero bigla nya rin namang binawi ng makita ang nakakunot-noo na si Von.

“I’m your fairy Godmother” pag-uulit nya at talagang kinarga pa anak ko.

“You don’t have wings~” di masyadong maintindihan kung sabihin ng anak ko pero ’yon talaga ang ibig nyang sabihin.

“Prinito ko na ang wings ko baby, do you like chicken wings?” balik ni Dennis at napatawa lang ako sa biro nya.  

Napakurap-kurap lang ang anak ko at halatang di alam ang sasabihin.

“Wohoooo” mabilis na hinanap ko talaga kung saan nanggaling ang boses na iyon. Ay talaga namang kilalang-kilala ko kung kanino ’yon.

Sa may di kalayuan ay nandoon nga sina Kent At Keith. Wow! They are here too.

My friend Keith and Kent were here! maging si Dennis nga ay di rin makapaniwala, but I’m so happy.

Kung di lang ako buntis ay baka tumambling pa ako ngayon sa tuwa. Medyo matagal-tagal na rin nong huling magkasama kaming magbarkada. And here we come!

As a usual conversation, nagkamustahan at nagkabiruan. Maging si Von nga ay nakikihalubilo na rin.

Namiss ko talaga ’to. It feels so lively! ang biruan namin ay nagpatuloy pero napansin ko kaagad na biglang nagbago si Dennis matapos nakatingin sa may kabilang likod ko.

“Come on baby, pasyal kita” bigla nalang pag-iiba ni Dennis at hiniram nga ang anak namin ni Von.

Paglingon ko sa likod ay kita ko ang kapatid kong si Austin.

Waittt! He’s here too? He’s bringing our family yatch! 

Bumaba na rin sina Mom at Dad kaya’t napatingin na talaga ako kay Von. 

Bakit ang sobrang coincidence naman yata?

Well, hindi ko na sya tinanong. I’m happy that they’re here. I’m happy that all of important people in my life are here. 

My parents, brother, and my friends were here. First time to na magkasama kaming lahat na nandito si Von. Ever since kasi nagkakilala kami ni Von ay di pa kami nakapagbonding lahat. And this is the time!

Sa palagay ko ay planado talaga ’to ni Von eh. Is this why he wants to go to the beach? Hmmmm. interesting. 

Ilang minuto lang din at pumasok na nga kami sa may parang hotel nila Dennis. Yes, their beach has hotel eh. 3rd floor ang taas nito at sa palagay koy limang kwarto bawat floors kaya malaki-laki rin. 

Actually maganda talaga ang pwesto dito. As in dinadayo talaga ng mga foreigner.

Highly recommended talaga ’to. And as I’ve heard ay magandang pwesto daw dito dahil kitang-kita ang pagsikat at paglubog ng araw dito.

Ever since, no negative comments ang beach nila. Eh kasi naman, kung sa kalinisan lang ang pag-uusapan ay talagang wala kang makikitang mga basura na nagkalat. At ang linaw pa ng tubig sa dagat. Basta maganda!

As we’ve got it here, we enjoy it very much. Syempre ligo dito, ligo doon. Napapakamot na nga ako sa noo ko dahil pabalik-balik ng ligo ang anak kong si Aaron. Him and Von really got along. Gusto ko mang sumama pero di rin pwede na wala pang tatlong oras kakagaling maligo ay tatampisaw na naman ako sa dagat. Nag-iingat lang din naman ako.

“Asan si Aaron, dad?” Kausap ko kay dad. 

“He’s sleeping already” sagot nya.

Well, I guess napagod na siguro ang anak ko na kanina pa kung ano-ano pinaggagawa. Sinilip ko nga sa kwarto nila Mom at mahimbing na ngang natutulog sa kama. Di ko nalang pinalipat sa kwarto namin at hinayaan nalang don. Gusto din daw kasi ni mom makatabi ang apo niya.

Nagtungo nalang ako sa kung saan si Von. He’s drinking wine with my friends. Alas sais palang ng gabi at nag-iinom na agad sila. Well, di naman kasi walwalan ang pag-iinom nila. Just as usual drinks and having conversations with each other. Kung di nga lang ako buntis ay baka ako pa ang nangunguna sa pag-iinom nila.

“Ang gwapo kaya ng boyfriend ko ngayon noh!” rinig kong depensang sagot ni Dennis sa panunukso nila Kent.

“Hindi, siguradong panget ’yan dahil di mo pinakilala sa amin” pabirong sumbat naman ni Kent sabay tawanan. Maging si Dennis ay natawa na rin talaga. Pero usually din kasi ay kapag may boyfriend sya ipapakita nya talaga ang picture nito, pero dahil wala syang ipinakita ngayon ay inaakala nina Kent na baka di ganon kagwapohan.

Pero grabi din ’tong si Kent kung manglait eh. Porket puro hot chiks ang naging girlfriend nito ay grabi na kung manglait.

Lahat man ay natatawa sa pagbibiroan nila, maging si Von ay ngumingiti na rin sa pinag-uusapan dito, but I find it uncomfortable seeing my brother didn’t make any facial expressions and just looking at Dennis.

Kahit na sobrang aliw na aliw ang kaganapan ngayon, ay di ko mapagilang di mapansin na di pa rin nagkakaimikan sina Dennis at ang kakambal ko. Para bang iniiwasan ni Dennis ang brother ko to have interactions with each other.

Ewan ko anong nangyayari sa kay Dennis. But ever since my twin brother came back, I can feel it na parang may awkwardness na nagaganap sa kanilang dalawa. I want to ask them but I also don’t want to interfere.

Ilang minuto ang tinagal ko don pero umalis lang din ako. Lumabas na muna ako at para magpahangin.

Inhale…

Exhale…

‘Walang masyadong tao yata sa labas ngayon?’ pagtataka ko pa pero di nalang din ininda.

Mas mabuti na rin na walang masyadong tao dahil medyo tahimik ang paligid.

Siguro maaga lang din nagsitulugan ang ibang nagbabakasyon dito? Or baka nag iinoman lang din sa rooms nila.

But anyways, it’s my time to enjoy this beautiful view alone.

Nakangising naglalakad habang sinusulit ang di kaganong lakas na hangin. Ang presko kasi ng simoy nito. Parang gusto ko pa tuloy humiga at matulog rito.

I look up in the sky.

The weather tonight is so fine. Tamang-tama din talaga na itong beach nila Dennis ang pinili naming venue eh kaysa sa sariling beach nila Von.

Di naman sa kinocompare ko, pero mas maganda talaga dito haha!

My gaze remained in the sky.

Actually, this is the reason why I went outside.

‘Sobrang ganda ng kalangitan’ sariling komento ko.

Kinuha ko ang phone ko sa bulsa at kinunan ng litrato ang mga bituin. Ganda kasi pagmasdan. Lalo na’t nagform pa ito ng arrow.

Patuloy ako sa pagkuha ng litrato pero halos tumalon na ako sa gulat ng bigla nalang may pumulupot sa bewang ko.

Oh shet!

Sobrang lakas ng pitik ng puso ko na parang lalabas na kaluluwa ko taena Von!

“Lasing ka ba Von?” Umpisa ko sa kanya.

“No, of course not” depensa nya lang pero mukang nasa katinuan pa naman sya kung kumilos.

“I love you”

Napataas kilay pa agad ako sa tinuran nya. Lasing yata ’tong gag*ng ’to eh?!

“Heyyyy, I said I love you” pangungulit pa nya at gusto talagang marinig ang sagot ko.

“…” I didn’t respond but there’s a weird feeling inside me. Feels like I’m having butterfly in my stomach. Talagang wala pa rin pinagbago, his words still have strong effect in me.

Ilang minuto na din kami dito sa labas at nakaupo na sa may bench. Though, I’m sitting in his lap right now. He’s just hugging me in the back while we’re looking the night sky.

Nag-uusap rin kami ng kung ano-ano. It’s been a long time nga eh na nakakausap ko sa si Von na matino ang mga sagot. Kasi dati puro lang ito mga pabiro at panunukso sa akin. But this night? He’s serious.

“Did you know na malapit akong makulong noon?” Pag-aamin pa nya na ikinagulat ko.

Si Von???

Whatt???

“Huh? Bakit naman?” Mabilis kong tanong sa kanya at di pa rin makapaniwala.

“That’s when I was in college” storya nya at nakinig lang din ako. I just realized na madalang lang na nagkukwento si Von tungkol sa buhay nya. I want to know more. I want to know his past.

“May kasuntukan ako non. He hit me first, of course. But when I hit him back, well, that makes him collapsed” pagmamayabang pa nya at medyo natawa din naman ako. Mukang siga sa kalye tong si Von dati ah???

’Tsaka si Von pa talaga ginalit nila? Jusko!

“I also don’t have self control before” patuloy nya pa at hinahalik-halikan ang leeg ko. Taena nakikiliti ako.

“But not until I met you” dugtong nya at sobrang nang-init talaga ang pisngi ko. What’s with him tonight?? Ang seryoso pa ng tuno nya at kung ano-ano ang mga pinagsasabi. Is it because he drink wine???? Pero di naman guro sya lasing ano?

We stayed a couple of minutes here, but then, napag-isipan kong tumayo na.

Tumayo na ako sa pagkakaupo ko sa kanya para bumalik na kami sa loob.

Sa paghakbang ko pa lang ay napatigil na agad ako ng marinig na nagsalita si Von sa likuran ko.

“I just want to say thank you”

Huh? Para saan? Medyo nagulat din ako ng yakapin na naman nya ako sa likod. Jusko! Lasing nga ba talaga ’tong si Von?

Gulong-gulo ang isip kung ano ang ibig nyang ipahiwatig pero nanatili akong tahimik upang malaman ang kanyang susunod na sasabihin.

Ilang segundo din siguro na puro buntong hininga lang ang maririnig ko kay Von. He’s still hugging me back and doesn’t have plans to let me go.

“Before I meet you, I never realized how empty my life was”

Sa tinuran nya ay napukaw ang atensyon ko. The way he said those words, I can feel how grateful he is that he met me.

I smiled. Of course, napangiti ako ng marinig iyon galing kay Von. Even me, I was so grateful that we’ve met. I don’t know what to do without him anymore. He’s the man that everybody wants. He’s such a caring partner and a loving father to his child. Nothing you could ever wished, because he’s a full package.

Nakatingin lang ako ngayon sa mga bituin habang inaalala ang una naming pagkikita ni Von. Di ko aakalaing makakaabot kami sa gan’to.

“I guessed you really like watching stars, right?” he said randomly.

Von already know how mesmerizing the stars is for me. Lalo na kapag gumikinang-kinang na ito, it’s my fave view!

“I wish I could give you those star…” di nya natapos ang kanyang sinambit. Bumitaw sya sa pagyakap sa aking likod at dahan-dahan nya akong pinaharap sa kanya. I want to ask him if something was bothering him. Kitang-kita ko sa kanyang mga mata na may gusto syang sabihin pero nababagabag sya. 

What is it? 

What is it that you want to tell me Von?

Ewan ko kung bakit sobrang lakas at bilis ng kabog ng dibdib ko. 

“I know why you love stars. It’s because they shine so bright in the dark, right?” He asked again sincerely. Napatango lang ako sa tanong nya dahil iba ang kinikilos ni Von ngayon. 

“I want to give you something that also shine so bright” -Von

“….”

“And I hope that this ring is enough” dugtong nya sabay luhod sa aking harapan. 

My mind went blank and cannot processed this properly. Nanginginig ang aking mga labi at parang naninigas ang buo kong katawan sa sobrang gulat sa aking namasdan.

I didn’t expect this!

I…

I can’t believe it!

Napalunok nalang ako at di nakapagsalita ng nilabas nya ang singsing na kahit medyo madilim ngayon dito ay kumukinang ito na parang bituin sa langit kung nasa malayo tignan.

Bigla na lamang nagsipatakan ang aking mga luha. 

Von! 

Von is proposing to me.

“Ali” tawag nya pa sa’kin dahilan para matanggal ang tingin ko sa singsing at mapunta sa kanya.

“I want to be with you forever”

Sa mga mata nya’y halatang kinakabahan sya. If I will interpret his gaze, I can say that he’s afraid that I might say no. He’s afraid that I don’t want to be with him forever.

“So, will you make me the happiest man alive?” dugtong nya.

He’s smiling, but not confident. Gusto kong ipagsigawan sa kanya na oo ang sagot ko pero parang di ko mabuka ang bibig ko. I was holding my tears that’s why it’s hard for me to speak.

“Will you marry me, Ali?”

As soon as he make his statement clear, I then find the courage inside me and enable to speak.

“Yes” bigla kong sagot. Not even two seconds as he ask me to marry him and I responded to him already.

“Yes Von—” di ko natapos ang sasabihin ko ng bigla nalang dumampi ang mga labi ni Von sa akin. His kissed reminds me of our first kiss.

“Thank you” Von said after our lips being apart.

Words cannot express how happy he is just by looking at his eyes.

I felt how sincere he is, like he was so thankful that I’ve accepted his proposal.

“You’re my today and all of my tomorrows, Ali” saad nito sabay sinuot sa aking daliri ang singsing.

“I love you” sa pagsabi ko palang non ay rinig na rinig ko ang sigaw ni Dennis at talagang nagdala pa ng mga 1.5 na coke na walang laman at hinahampas-hampas ito sa bato upang mag ingay. Grabi kung humiyaw ang loko na akala mo wala ng bukas. Jusko!

Kita ko rin silang lahat na papalapit sa amin at pumapalakpak na para bang bago kaming kasal. Sa mga mukha palang nila ay para bang alam na nila ang plano ni Von.

Did they planned all of this?

Pati rin ba pag-iinom nila kanina ay planado?

Sa may di kalayuan ay tanaw ko sila dad at mom na dala-dala ang anak kong si Aaron. At talagang ginising pa nila ano? Oh nagising lang talaga ang anak ko?

Dali-dali ay lumapit ang anak naming si Aaron sa kinatatayuan namin ni Von.

Sa paglapit palang ay kinarga na agad ni Von ang bata. Seeing Von how happy is tonight makes me the happiest man also.

We’re just standing here.

Kahit na karga ni Von ang bata gamit ang isang kamay nya ay di nya pa rin binitawan ang kamay ko kung saan nya sinuot ang singsing.

Ako’y napabuntong hininga hindi dahil sa may problema kundi sa sobrang tuwa. We’re now engaged, at may pangalawang magiging anak na rin kami ni Von.

Ang atensyon ko ay natuon sa kalangitan dahil may biglang pa fireworks. Napagtanto ko na agad na isa ’to sa napagplanohan nila siguro. This night is so beautiful. All of us ay nakatingin na din sa kalangitan.

Nang bitawan ni Von ang kamay ko ay napalingon ako sa kanya. His face is coming closer to mine, while ang isang kamay nya ay tinatabonan ang mata ni Aaron upang di makita ang susunod nyang gagawin.

He kissed me.

And I kissed him back.

That kiss only lasted a couple of seconds. Tinanggal na rin ni Von ang nakatakip na kamay nya sa mata ng anak namin.

“I’m excited to be part of you, little one” ani nya na nakahawak na sa tyan ko.

“We’re going to be a happy family” mahinang tugon nya.

I smiled, of course! This is one of my dreams. To have a happy family with Von is my greatest dreams.

Words cannot express how happy I am tonight. Feels like all good things happened this evening.

Ako naman ngayon ang humawak sa kamay nya. I slowly held his right hand and act like a man, as I am.

“I will love you forever, Von” huling komento ko sabay hinalikan ang kanyang kamay.

Habang tinatanaw ko syang karga-karga ang anak namin ay di ko mapigilang maalala ang mga pinagdadaanan ko bago ko narating ang relasyong ito. My life is often compared to a roller coaster. Those ups and downs that I experienced in life, my journey filled with moments of fear, sadness, joy, and love. Now that I am on top of the roller coaster, I feel happy and excited sa mga susunod na mangyayari sa buhay ko.

I know that Von will make me happy. I know that Von will accept all my flaws. Kung tutuusin ay mula sa pagkaaksidente ko, sa pagmulat ng mga mata na akala ako ay si Austin, hanggang sa nagbalik ang ala-ala ko ay nandito si Von sa tabi ko.

No matter who I am, Von still here with me. I remembered how he accepted me when he thought that I was Austin, not his old lover. But good thing that I remembered what happened. That everything was just twisted in a good way. 

No matter how the world twisted my life, I’m still with Von.

Twins Series 1: Twisted Life

The end~

∆∆∆

READ! READ! READ!

Before anything else, I just want to say thank you to all readers na nagbabasa pa nito. I know isang taon akong nawala. Like literal na di nag update, pero salamat sa mga walang sawang sumuporta sa storya na ’to. Y’all guys are the best! Kayo talaga ang binalikan ko dito.

I’m so happy! This is my first ever completed story (na di dinelete HAHA)

If you’re one of my reader nong nagsisimula palang talaga ako, you know this is not my first story na natapos ko. But since dinelete sya ni Wattpad, kaya here is it guys! This is my first story na nacomplete ko talaga huhu.

Medyo bitin ba? Feels like rushed? Well, wala tayong magagawa jan nyenye.

Questions: Is this really the end? Like very end na end? (HAHA)

Answer: Yes, this is the last chapter. Ang karugtong kasi nito ay gagamitin ko sa scene ng susunod kong story. That means, makikita niyo pa sila Von at Aiden sa Twin Series #2. PERO WAIT! Di sila ang bida don ha? Like parang extra lang, pagbigyan naman natin ang iba mwemwemwe.

Question: Wala naba talagang karugtong?

Answer: Well sge, dahil makulit kayo (char kala mo naman may nagbabasa pa nito) Malay pala natin, baka may side story sila dibaaaa, pero depende na ’yon kung di ako tamarin haha.

This is it pansit! Hope you enjoy reading this story. Nawa’y suportahan niyo rin ang kasunod nito. mwuaahhh!

Paalam na tayo kina Von and Aiden mga babes.

It’s Dennis time to shine. Yes, yes, yes. Love story nya ang e kukwento natin.

That’s all ebrewannnnnn. Mahal ko kayo (⊂⁠(⁠’⁠･⁠◡⁠･⁠⊂⁠ ⁠)⁠∘⁠˚⁠˳⁠°)

Don’t forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.