The Imprudent Man

NOTE: This story is the second book of Twin Series.

This book is a work of fiction. All names, characters, locations, situations, and incidents are all my imagination.

Any resemblance to actual persons, living or dead, events is entirely coincidental. Period.

This is only available here in wattpad. No other platforms. So if you know someone who copied my story, then please tell me.

Also, the uploading, scanning, and distribution of this book in any form like photocopying, recording, without my permission is illegal and punishable by law. PLAGIARISM IS A CRIME!

This story in UNEDITED. This story may contains grammatical errors. If you find something wrong in my story, you can correct me but please in polite way when correcting me.

Take note that I’m not professional and is new to the field of writing. 8 months ago since I started writing here in wattpad.

This book contains R18. Please be informed that this story have mature themes and vulgar language that are not suitable for minor, innocent, and close-minded readers. So read at your own risk.

“Be responsible for your own actions!”

This story is Male x Male.

If you don’t want this kind of story then please leave. As I have said before, “I’m not promoting nor forcing everyone to read.”

If you want to read, then read. If not, then don’t. Just don’t bash me.

                      

Please don’t forget to vote and follow.

Prologue

Note: This story is the second book of twins series. It’s your choice wether you read the 1st book to know more the detail dahil somehow may mga scenes din naman si Dennis don sa 1st book. Pero pwede din naman na deritso na kayo rito, kung

naguguluhan

lang kayo ay bahala na kayo sa buhay niyo haha chos!

Dennis POV~

“Sana bago magbagong taon ay magbago ka na rin shuta ka”

“HAHAHAHA” Laking tawa talaga ang lumabas sa aking bibig ng pinaparinggan namin ang isa naming ka grupo dito na wala pa talagang ambag hanggang ngayon sa thesis namin. 

Nakavideocall kaming lahat ng kagrupo ngayon at mukang di na nakayanan ng leader namin at nagsalita na nga.

“Please lang guys, galaw-galaw din paminsan-minsa di ’yong puro lang pabuhat”

Aliw na aliw ako sa pinagsasabi ng isang kasamahan ko. Eh kasi nga, tatlo na nga lang kami, eh pabuhat pa ’yong isa, edi nakakabwes*t din wuy!

Di rin nagtagal ay natapos nga ang call namin. Talagang dami pang gagawin sa thesis kaya need na pagtuonan ng panahon.

I was now holding my laptop and doing my task.

Nag cramming na talaga ako ngayon dahil malapit na ang defense para sa thesis namin eh. Dito nakasalalay talaga kung makakagraduate ba kami oh hindi, wews!

Sa kalagitnaan ng ginagawa ko ay napaisip ako sa barkada ko. Tapos na kaya sila? Di kasi kami magkagrupo eh!

Siguro stress na rin ’yon, lalo na si Aiden haha!

Pero anyways, nagfocus na talaga ako dito. Need ko matapos ’to this week. Kinakabahan pa naman ako dahil mukang delikado grades ko.

Di naman kasi ako ’yong studyanteng may katalinuhan. Average lang ehhhh, minsan bagsak pa!

Kahit na ganon ay ginagawa ko naman best ko. Ginagawa ko lahat ng makakaya ko para lang makatulong sa leader namin. Eh ako nalang inaasahan eh, nakakahiya naman kung magpapabuhat pa ako. ’Tsaka college student na uy! Di na uso ’yong ganyan. Dapat nga sariling sikap na ’to.

Type* type* type*

Ilang minuto lang ay napalingon ako sa may pinto.

Gulat pa ako ng may kumatok.

Nong una ay di ko pa pinansin dahil baka guni-guni ko lang pero di rin nagtagal ay kumatok nga ulit, limang beses pa.

Ako’y napabuntong hininga na lamang.

Wala naman akong pinapunta dito sa apartment ko ah?

’Tsaka kakatapos lang ng meeting ng mga ka grupo ko sa thesis kaya sino naman ang pupunta rito na ganitong oras na?

Wait! Baka naman pinuntahan na ako ng isang ka grupo ko na pinaparinigan namin kanina na pabuhat???

Hala!

‘Sh*t kinakabahan ako’ pabirong sabi ko sa sarili ko.

Tumayo nga ng wala sa oras at mabilisang nagpunta sa pinto upang buksan ito.

Habang naglalakad ay medyo nainis pa ako. Sa puntong ’to ay di na matapos-tapos ang katok nya kaya binilisan ko na rin talaga ang paglakad ko. ’Tong tao naman ’to oh! Di makapaghintay? Atat na atat?

“Eto na, eto na!” Responde ko sabay bukas nga sa pinto.

Nanatili akong nakatayo at di makapaniwala sa aking nakita.

Laking mata kong sinalubong ang taong nasa harapan ko.

What is he doing here?

Takang-taka talaga ako. ’Tsaka ngayon pa talaga sya pumunta dito kung kailan iniiwasan ko sya?

Nakatitig lang sya ngayon sa’kin na para bang wala sa katinuan. My heart is beating so fast and want to shut the door but I can’t. Hinintay kong magsalita sya upang marinig kung ano ang pakay nya.

Medyo di pa nga ako komportable eh. Dalawang linggo ko na kasi syang iniiwasan.

I have my reasons why. Is he here to talk about it?

I don’t see any intentions why he’s here.

Sa paglapit nya ay napatakip agad ako ng ilong.

Ambaho te!

I mean mabahong alak sya.

‘Sh*t pupunta lang nga sya dito, eh lasing pa!’ komento ko sa sarili ko.

“If you’re just gonna stand there and won’t say anything ay umalis ka nalang” saad ko at planong pagsisirahan sya ng pinto.

But the next thing he did…. I didn’t expect it.

Agad ko syang tinulak ng malakas upang magkahiwalay ang aming mga labi.

He just kissed me!

Di ako makapaniwala sa ginawa nya. He used to be gentle and don’t make things na labag sa loob ko. And what happens now????

But I guess, he’s just drunk.

“You have girlfriend!” Depensa ko. Napakurap-kurap pa ako dahil mukang di pa rin talaga nag proseso sa utak ko ang ginawa nya.

Why did he just kissed me? We’re friends! And he have a girl kaya ano ’tong pinaggagawa nya?

“You know, I don’t have one” paliwanag nya rin na para bang nagmamakaawa na paniwalaan ko sya na walang syang jowa. He’s now holding my hand like as if he was begging me.

Though nong una ay sabi-sabi lang naman ’yon ng mga classmates ko na may jowa na nga sya, but then, I also saw it. Kita ko silang nag-usap sa likod ng building sa school, and what’s worst ay nakita ko rin na naghalikan sila.

“Dennis, You’re the one that I love”

Nanlaki ang mata ko ng sambitin nya iyon at sabay inagawan na naman ako ng halik. Sa dalawang linggong pag-iiwas ko sa kanya ay di ko alam kung anong pinaggagawa nito kung bakit sya nagkakaganito.

Is he really the friend that I used to know? Oh nagbabago lang ba talaga ang tao kapag nalalasing?

Sa dinami-daming mga tanong na naglalaro sa isip ko ay di ko na namalayang nakaabot na kami sa kwarto ko.

We keep kissing each other, and I somehow enjoy his company.

Sa sinabi nyang ’yon na ako ang mahal nya ay di na ako nanglaban pa.

To be honest.

I also have feelings for him.

Magkaibigan kami. Magbarkada kung tutuusin. We’re in the same circle of friends But I guess it’s time for me to be honest to myself that I also have feelings for him.

What happened tonight is not just a simple kissed.

Di ko aakalaing sa gabing ’to ay maeexperience ko ang dapat sa mag-asawa lamang.

This is my first time. What they said about bottoming was true. It really hurts, a lot!

He continues thrusting.

When I felt his d!ck getting bigger inside of me, that’s I know that he can’t hold his loads any longer.

Napaigtad ako ng maramdaman ang sobrang dami ng nilabas sa loob ko.

“A-ang d-dami ahhhh”

Gusto ko pa kaagad umalis sa ibabaw nya dahil pakiramdam ko ay punong-puno na ako at sobrang masakit na pero pinigilan nya ang bewang ko at diniin lang nya sa’kin.

“It’s hot” ani ko at sinubukang tanggalin ng kamay ko pero lumingo-lingo lang sya na parang bata. He really wants me to take it all!

“Stop cumming!” Awat ko na dahil nagsilabasan na nang kusa sa butas ko. At sobrang puno na ng tyan ko!

“Ahh!” Ungol ko ng makalimang sagad pa ito at may lumabas na naman na mainit na katas sa loob ko.

“Fucking shet! Stop now” utos ko. Di pa rin talaga sya tumigil at gumagalaw pa rin sya.

I guess that was about an hour that we have sex. I cannot express what it really feels like coz the pain and pleasure are mixing in a good way.

Napadapa nalang ako sa kama na halos maubusan ng hininga nang matapos na sya. Ubos na ubos talaga ang enerhiya ko at maging pagtayo ay di ko na kaya.

Sobrang hapdi.

Sobrang sakit.

Parang binugbog ang katawan ko at sa paggalaw ko’y limitado.

He was just hugging my back and parang nakatulog na nga agad

Gusto kong sabunutan ang sarili ko. Gusto kong suntukin ’tong mukha ko dahil bakit ko hinayaang umabot sa gan’to. Lasing sya, wala sa katinuan. Ako ’yong nasa tamang pag-iisip pero bakit ko hinayaan ’to.

Napakagat din ako ng labi ng may isang sumagi pa sa isip ko.

After we did, ang nasa utak ko talaga ay ang research paper ko!

Sh*t! Ano ’tong nagawa ko.

Gustuhin man ay wala akong magawa. It happened already. But I was wondering if how would I do my task if my body are against me. Sobrang pagod talaga ng katawan ko at wala pa nga lang minuto ay nakaidlap na agad ako.

Zzzzzzzz… •••••••••••

“What???”

“Fcksht!”

“Give her the phone. I’ll talk to her”

Naalimpungatan ako sa boses na naririnig ko. Halata sa boses nya ang gulat at pigil na pigil sa boses nito upang di ako magising. Is he sober now?

I remained silent and act like I’m asleep. My heart is beating so fast and I don’t know what to do.

I know kung sino ang kausap nya sa phone.

Napapikit mata ako sabay buntong hininga.

It’s his girl, right?

It’s his girlfriend that they say.

Patuloy ang pag-uusap nila habang ako ay di na mapakali.

Sh*t!

Sh*t!

Sh*t!

Puro mura ang nasa utak ko ngayon ay di maipaliwanag ang nadarama.

Nagsimulang bumigat ang dinaramdam ko.

‘What happened to us is really a mistake’ komento ko sa sarili ko.

What I’ve heard in their conversation makes it worst.

I’m such a horrible person!

Is that means he cheated with her girl? We cheated on his girlfriend??? f*ck!

I didn’t expect na magagawa ko ’to. I’m only a college student, but I did things that’s inappropriate.

Ngayon na natapos na ang ginawa namin, nakakasuka kung isipin!

Nakaharap ako sa kabila kaya di nya nakikitang gising na ako. As the same earlier, I remained silent.

“Yeah, I will go there” rinig ko ulit mula sa kanya.

“I… I love you” nauutal nya pang sambit saka ko narinig ang tunog ng paghakbang nya at umalis.

Napapikit lang ako.

Nakailang buntong hininga bago minulat muli ang mata.

After we had s*x, he just left me in bed.

My body was shaking. Sobrang lakas ng kapit ko sa kumot na nakatabon sa sarili ko ngayon.

My tears falling in their own.

Am I really felt sorry to his girl? Or felt sorry for myself?

I let myself get played by him.

He played my feelings.

I was embracing myself and breathing heavily.

I feel so dirty.

Pakiramdam ko ay para lang din akong pokpok na nagawang parausan. 

I’m forcing my eyes to close para man lang e tulog nalang ang sakit na nadarama ko.

I thought I could, but this night feels a nightmare that would put a scar in me forever.

I was shaking in anger!

I love him. I really love him. But I didn’t know that this will happened to us. We’re friends also, but…

Why did I let him do this to me.

Why did I let my feelings grow and sleep with him.

After that night, it feels like I’m a worthless and horrible man on earth.

Palihim akong nakatitig sa lalaking nasa gilid ko ngayon. My anger in the past keeps screaming inside me. Tagal na rin mula nong nangyari sa'min non. College student pa ako non pero 'yong sakit na 'yon ay di mawala-wala. Para kasing natapakan ang pagkatao ko. Kung para sa kanya ay laro-laro lang ang lahat, pwes sa'kin hindi! 

"I'm so happy for the both of you, brother" nakangiting tugon pa nya. Von just proposed to my friend, Aiden. 

Di maiwasan pero nakadungo lang ako. His smile was like a poison to me. 

Kitang-kita sa mga mata nito na masaya sya para sa kapatid nya. 

Though I'm also happy for my friend. I'm very happy for his twin brother. But since he's here, tuwa at galit ang naghahalo sa kaloob-looban ko. 

It's been years since that day happened, but I still can't move on. The feelings that I have for him before ay napalitan ng galit. 

Mula nga nong nagbalik sya ay parang mas lalong lumalaki ang galit ko sa kanya. 

After that night, it seems like all my worth are just f*ck! That's why I decided to be a sl*t. I fool around. Sleeping with anyone who wants me. I changed boyfriends frequently and they says that I'm just playing their hearts. Well, first of all, it's their fault for falling in love with me. 

Habang nagkakasiyahan pa sila ay naglakad na muna ako papalayo. Well ganito naman ginagawa ko lagi. Bigla-bigla akong nawawala sa kaganapan sa kanila. 

As I'm walking alone, napapatingin rin ako sa fireworks. This side of the beach is so quiet. Talagang gagaan talaga ang pakiramdam mo dito lalo pa't sobrang presko ng hangin. 

Just a minute when I decided to sit in the sand. Ang namasdan ko kanina ay talaga nga namang nakakainggit. My friend already found the love of his life. The man that I'm sure that will love him forever. 

Napapangiti ako para sa kaibigan ko. Naaalala ko kung pa'no pa sya ka in denial na straight daw talaga sya haha!

"Kailan kaya ako" mahinang bulong ko pa. 

Sa pagkasabi kong 'yon ay nawala agad ang magandang mood ko dahil sa may narinig akong boses na nasa likuran ko nanggaling. 

Sa boses palang na 'yon ay alam ko na kunh sino. 

"How are you?"

He asked me politely that it feels like he really want to talk to me but I was just death staring at him.

I find this very annoying. Ever since he's back, he keeps finding ways for us to talk, but I don't want to!

"You keep avoiding me" dugtong pa nya na agad na ikinatayo ko. 

'Sinusundan nya ba ako????' tanong ko sa sarili ko at nagsimulang naglakad ulit palayo sa kanya. 

This man! I really hate this man! Kumukulo talaga ang dugo ko sa lalaking 'to! 

If you're confused of who's this man, well, I think you already know. 

Yeah....... wala akong ibang tinutukoy kundi si AUSTIN VILLAFUERTE. 

He's Irresponsible.

He's Careless. 

After a one night stand, 

He made me feel worthless.

-----------------------------------------------------------

THE IMPRUDENT MAN

Twins series #2

"I'm sorry for being so irresponsible, but please ... Give me another chance"-
 Austin

----------------------------------------------------------

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 1

"I do love you" he cries as the man standing in front of him confess its feelings. 

That word played in his head. His mind was not functioning properly and doesn't have the guts to reply. He's just tired of everything he heard and don't want to believe it. 

 "You have to let me go" pakiusap nito na bitawan na sya dahil punong-punong na ito sa mga kasinungalingang natatanggap nya. They're lovers for 5 years. They should stay strong, right? for lasting that long. But are you willing to continue that relationship when you know you're not the only one in your lover's heart?

"Please" parang pagmamakaawa na nya. If he wouldn't break up with him, if he keeps staying in their relationship, he will be the one to suffer. 

 "I can't break up with you. I... I love you" pakiusap rin ng lalaki sa kanya na talagang ayaw na ayaw pa nitong maghiwalay sila. 

Tears are falling, hands were shaking. 

 "But you love her too" Lakas loob nyang sumbat sa lalaki. Alam na nya dati pa na may mahal na iba ang nobyo nito. He knows everything. Sa sinabi nyang 'yon ay di na nakapagsalita pa at tumakbo na nga sya.

'I want to be with you, but you're not one for me' a word that keeps inserting in his head. There's a time when he said that he can't live without him, but now, he realized that he will never have a normal life if he stays with him. 

Mabilisan pagtakbo ang kanyang magawa at ayaw nyang makita muli ang mukang 'yon. Para sakanya, the more he stays, the more he hesitate to let go the man that he love. 

"Hoping that you will found the true love... In her" he's now sobbing by just thinking that the man he love for almost 6 years are now finding its love to other women. 

He keeps running without even looking back, nor looking in his way. Nanlalabo na ang mga paningin nya dahil sa luhang kusang tumutulo galing sa mapupula nyang mata. 

"NOOOOOOOO!" rinig nyang malakas na sigaw galing sa kanyang likod. Sa paglingon nya ay kitang-kita nya ang dating nobyo na nagmamadaling tumakbo patungo sa kinaruruunan nito. He was confused at first, but later on, it was too late when he realized that he was about to get hit by a truck.

He somehow closes his eyes and just accept his time. After that incident, both lovers never have the chance to see each other again. Because the other one died in that accident. 

The movie was about to end. 

---

Dennis POV~ 

Napakagat labi na lamang ako habang kusang tumutulo ang luha ko. Takte! Nandito lang naman ako para mapasaya ang sarili ko pero di ko naman inakalang ganito tsskk!

 Nakakaiyak naman 'tong pinapanood ko sa sinehan. Talagang na touch ang damdamin ko sa kaganapan ng drama. 'Tsaka bat naman kailangang mamatay diba? i have feeling pa naman na gusto pa rin nong guy ang isa hayssttttt!

 "Suck me now" rinig kong bulong nya sa akin. 

Nagulat nalang ako sa sinabi ng kasama ko ngayon. Wews! Nasa sinehan kamiiiii

Pero anyways, there's always a saying na "Get out of your comfort zone and explore things in uncomfortable way"

Ito na siguro ang sinasabi nila. Mapapasabak na talaga ako nito. 

Not just a second, I smiled. 

Bigla pang nagbago ang mood ko dahil ito na ang pinakahinihintay ko. Actually, bagong collection ko 'tong lalaking kasama ko ngayon sa sinehan haha! anak ng governor bhieee!

Napaduko na lamang ako at sinubo 'tong tit*ng nakalabas ngayon ng kasama ko. Ang naughty ha! di ko alam na gusto nya pala sa public places sya sinusubo haha! 'tsaka ang wild naman nito as a son of the governor, talagang dito pa ako dinala sa sinehan. 

'Tsaka, now i get it bakit binayaran nya lahat ng upuan dito sa linya namin para lang walang ibang tumabi. Mukang ito talaga ang balak nya wews!

Well, as he instructed, as suck him, eagerly. 

"Hmm..."

Napalingon-lingon agad ako ng marinig iyon sa kanya.

Gago ba sya??? dinilaan ko pa nga lang 'yon ari nya ay umuungol na kaagad? ang sensitive naman nito masyado. Siguro kung nasa private place kami ay ang dali nitong labasan haha!

I started open my mouth.

'Malaki din! pwede na 'to!' saad ko sa sarili.

My head went up and down. Talaga namang ginalingan ko na para akong nasa Pilipinas Got Talent. Syempre, di man ako biniyayaan ng katalinuhan, at least magaling tayong sumubo diba! Haha!

"Nghhhh"

Muli akong napatingin sa kanya na nataranta. Gago medyo lumakas pa ungol nya na parang walang paki kung may makakarinig.

 "Control your voice" ani ko pa sa kanya. E ang tahimik kaya ng sinehan, tapos kung uungol sya dito ngayon ay aba'y yari kami. 

"Keep sucking" mahinang saad na nya.

Well, tinuloy ko na nga ang pagsubo.

I never have thought, that the guy who's known for 'being a good and helpful' son of Governor is so pervert. 

Patuloy na nagtaas baba ang ulo ko. 

"Yeahh, that's it! I'm cumming, I'm cumming"

Whhatt???? It's not even 5 minutes and he's cumming already?

With no choice, I planned to pull it out in my mouth. I was gonna do it but he stops me. 

Balak ko na sanang tanggalin sa bibig ko ang kalalakihan nya pero di ko na nagawa nang sagarin nya talaga sa lalamunan ko at hinawakan pa ang ulo ko upang di makaikyas. 

"Don't waste my cum" he mentioned.

Napaurat talaga ang mata ko. Halos mabilaukan na dahil umabot pa sa lalamunan ko ang panlalaki nya. I want to spit his cum but he wouldn't let me. Talaga di nya inalis ang ari nya sa bibig ko habang di ako nakikitang nilunok ito. 

Sh*t! 

I also didn't expect his thing to get bigger. 

Not gonna lie, So far, he has the biggest d!ck that I've fool around. Sa lahat ng mga nakakaaliwan ko ay may laban ito. 

"That was intense" he commented habang kinakapos pa ng hininga. 

After what I did ay bumalik na ako sa pwesto ko sa pagkakaupo. Saktong-sakton rin na tapos na ang movie dito sa sinehan. May iba pa ngang papalabas habang umiiyak. 

Other's are keep commenting how good the movie was. While me, in my head, all I can comment is "s*cking the governor's son is such an experience" haha!

Nanatili lang kaming nakaupo dito at walang balak makipagsiksikan palabas. 

He pinned me down to his shoulder. 

Gulat pako sa inasta nito. Wow ha? Baka mahulog 'to sa'kin? No strings attached pa naman napagkasunduan namin. 

Sa dinami rami ng tao pero wala talagang nakapansin sa anak ng governor dito. 

Nakamask rin kasi 'tong si Robert. Yes, his name is Robert. 

He keeps talking about anything and it starts to irritates me. 

"So, can I----" di natapos ang sinasabi nya ng biglang tumunog ang phone ko. 

Agad pa akong umalis sa pagkakasandal sa balikat ng lalaking 'to at sinagot nga ang tawag. 

"Where are you?" Bungad nya kaagad sa'kin. 

I sighed. 

Di ko pa pala na block 'tong number na 'to. Tsk!

Sh*t! Ngayon pa talaga sya tumawag kung kailan may kalandian ako oh!

Well, the man who calls me right now is my old boyfriend. Pero wala na kami ah? Kaya nga 'old' diba, kasi ex ko na. 

As he keeps talking in phone ay nakaramdam rin ako ng panghihinayang. 

Actually he's good. Our serious relationship even last a year. But the reason why I broke up with him is nakakasakal sya. Masyado nyang kinokontrol ang mga kilos ko kaya nawalan ako ng gana. Even meeting with my friends such Aiden, Kent, And Keith ay pinagseselosan nya. Nakakaputa diba?

"None of your business" pilosopo kong sagot sa tanong nya kung nasaan ako. 

"Can you come here in my house? I miss you" Malumanay nya pang pagsusumamo. Napatingin na lamang ako sa kasama ko ngayon. Taena nito, pakiramdam ko pa ay kasalanan 'tong ginagawa ko.

Without a word ay pinatay ko ang tawag. 

 "Who's he?" asta pa nya na akala mo naman kung makatanong ay boyfriend ko. 

"Is he one of your fuck buddy?" Tanong nya ulit at sinagot ko lang sya ng wala sa katinuan. 

 "No, you're my  fuck buddy" I answered for him to know his boundary. 

Grabi naman sya maka fuck buddy ha? 

Well, it's true though that I have more fuck buddies before, but it still hurts. Ehe!

I smirk while he just stared at me. Maybe he didn't expect my answer to him?

Napabuntong hininga lang ito. Pakiramdam ko ay minumura na ako sa utak nito eh. But I did nothing wrong here?? 

Actually this is also one the reason's that irritates me. We made a deal before we started this situationship. We will be just fuck buddies, nothing more, nothing less.

Haysstttt. Hindi naman sa nagmamayabang ako pero ganito talaga ang nangyayari eh. 

In my previous buddies, at the end, they fall in love me knowing that we made a dead that there's no strings attached. Then they call me sl*t, b*tch, and many more as I distance with them but I don't care. No gonna believe in live again, never!

Just an hour, we separate ways na ni Robert. Mag-isa na akong naglalakad ngayon pauwi. Hindi na ako pumayag na ihatid nya pa ako sa'min.

Nang mag-isa nalang ako ay bumabalot na naman ang kalungkutan sa akin. Muka mang nag-eenjoy ako sa buhay pero ang totoo ay di ko mawari kung bakit binabalot ako ng lungkot sa tuwing mag-isa nalang ako. 

I miss mom! Kaso busy sa business ehhh.

'Tsaka 'yong mga barkada ko naman ay nako, may kanya-kanyang gagawin din. Sobrang seryoso na nila sa buhay. Lalo na si Aiden, may dalawang anak na habang heto ako, pa fling² lang sa kahit sino, wala pang planong magseryoso!

Napatingin ako sa phone ko to check the time. Patuloy lang ako sa paglakad nang may naalala ako. 

It's been a week na rin pala since the day when my friend Aiden was engaged. Ang dali lang ng panahon ano?

I missed my friends already. Though palagi naman kaming nagkakamustahan, through online nga lang kaya mas lalo akong nangungulila. Wala na akong makukulitan. 

Kahit na alam kong medyo busy na sila sa buhay ay nagbabakasakali pa rin ako na baka may free time sila ngayon. 

As I tap the video call in our gc, only the twins, which is Kent and Keith answered my call.

"Let's have a drink, mga bwakang-inang shet" bungad ko kaagad sa kanilang dalawa pero pansin ko si Keith na parang may binabasang documents. 

"Wow taray!" komento ko pa bago sya nakatuon ng atensyon sa akin ngayon. 

"May ginagawa ako ngayon, sorry I can't go Dennis" paliwanag ni Keith sa'kin. Iba talaga ang lawyer naming kaibigan eh, nakakahiya naman kung disturbuhin ko ang oras nya wews!

Pasensya mahabaging Keith.

Ang tingin ko ay nabaling sa kakambal nyang si Kent. Sa ayos palang nya ay alam ko na kung nasaan sya. 

Talaga namang nakauniform pa sya eh noh?

Napasapol nalang ako sa noo. It seems like ako lang yata ang walang pinagkakabisihan ngayon? 

Well, I forgot to mention that Kent is a Police Officer. Kaya malamang sa malamang ay may tinatrabaho rin ito. Haystt!

"How about tomorrow? I'm off duty tomorrow" komento ni Kent.

"Pwede ako tomorrow" sabat din ni Keith kaya I don't have a choice. As long as makakasama ko kaibigan ko, go ra!

"Si Aiden kaya? HAHA" pagbibiro kong sabi na ibig sabihin ay imbitahin rin si Aiden mag inuman bukas. 

"Go on"

"Try ask Von" reply nila na may pagkasarkastiko. 

Napatawa nalang ako. Alam ko na kasi ang sagot, 'Tsaka nagdadalang tao kaya sya. Kahit pa siguro sumama lang sya at wag nang uminom ay di pa rin 'yon papupuntahin no Von. Baka patayin pa 'ko non eh, katakot kaya ng nobyo ni Aiden, feeling ko kapag pinalungkot ko lang si Aiden dahil sa pang-aasar ay parang papatayin na ako ni Von. Though Von's way ay di naman nakakasakal kung ako ang pasasabihin. He just want what's good and safe for his lover. 

Napatingin nalang ako sa katawag ko ngayon na sina keith at Kent. 

Sa daming naglalaro sa isip ko ay napagtanto ko lang na ang taray talaga ng circle of friends namin eh. Pareho ba namang may kambal ang mga barkada ko. 

"So si Aiden lang ang di makakapunta?" Paniniguro ko dahil baka may mag back out pa sa kanila. 

"Austin also is on duty" komento naman ni Keith na ikinataas ng kilay ko. I didn't  mean to include that man. Tskk! 

Sa tuwing naririnig ko talaga ang pangalan nya ngayon ay naiirita kaagad ako. 

On duty my ass!

"He's kinda busy coz I think he will be the one to manage his parents business soon" dagdag nilang paliwanag. 

Naalala ko lang na doctor nga pala ang kakambal ni Aiden at nagtratrabaho sa hospital na pagmamay-ari ng parents nya. And they says na he will be the one to manage it in the future.

But wait!

Who asked for him though?? 

I never ask about him if he can have a drink with me tomorrow. I wanted to spend time with my friends, and he's not included. 

I never considered him as a friend ever since that night happened. 

Paki ko kung duty sya or nah. Tskk!

Ilang minuto nga lang at natapos na ang tawag naming magkaibigan at umuwi na ako sa apartment ko ng may pagkairita. 

To be continued...

∆∆∆

Happy New Year mga bhieeeeeee! Here's my simple gift to y'all. Nawa'y samahan niyo akong magdasal na sipagin ako this 2024 sa pagsusulat ng story NYAHAHAHAHA!

(⁠◕⁠દ⁠◕⁠)

Don't forget to vote and comment. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 2

Disclaimer: There might be words that could offend others, but please, take note that this is only a story, no hard feelings. 

Dennis POV~

Sa sobrang dali ng oras ay nauna na ako rito sa bar. Napagplanohan nga naming magbarkada diba na magkikita kami ngayon at mag-iinoman kaya naman ay nauna na ako rito. Nababagot na kasi ako sa apartment ko mag-isa. 

Kay dali kasi natapos ang kahapon kaya heto, proceed na agad sa plano. 

Nakikipagsayawan nga pala muna ako ngayon. Aba'y talaga namang tinodo ko na habang wala pa sina Kent at Keith. Halos lumuhod na ako sa mga lalaking nakapaligid sa akin at talagang hinagud-hagod pa ang bukol nila. Ang daming gwapo, pero di talaga 'yong gwapo na mauulol ka sa kagwapohan. 

I was so busy dancing here at wala akong paki kung sino-sino natong nakasayaw ko. Actually I'm kinda irritated dahil masyado silang dumidikit. 

May hitsura man pero isa lang ang masasabi ko.

Amoy putok!

Ewan ko kung sino sa kanila ang amoy putok pero jusko! Nag deodorant ba 'to? Nakakamatay kasi 'yong amoy!

Mabilisan akong umalis sa gitna at nagtungo sa table ko. Jusme! Tinalo pa si Super-B sa sobrang lakas ng power ng kili-kili. 

Nakaupo na ako ngayon at umiinom ng inorder kong isang boteng alak. Talagang tinungga ko na. Eh sa gusto kong magpakalasing eh. 

"Mind if I join you?" Napatingin agad ako sa lalaking nasa harapan ko na nang-aakit ng tingin. 

Agad akong umusog para mabigyan sya ng space sa pinag upuan ko. Nagpapahiwatig lang ito na okay lang na tumabi sya. 

Nakikipag-usap lang naman sya sa'kin na mukang interesado. Kung makatitig pa nga lang ay kala mo kinakain ako. Sobrang yabang ko mang pakinggan pero totoo naman talaga. Kahit sa'n ako magpunta ay may mahuhumaling sa akin. 

Pero di ko rin sure kung nahuhumaling nga ba talaga sila o malandi lang talaga ako? Haha Or maybe this is what they called 'cheap products attracts more?' haha!

Di ko naman ipagkakaila na cheap ako nohhhh, di kaya ako nagpapabayad sa mga nakatalik ko noon nyahaha! Sex for free basta type ko. 

Napakamot lang ako sa batok ko dahil sobrang daming pinagsasabi nitong lalaking tumabi sa'kin. No other choice kaya ako na ang nag first move. Hinalikan ko ng todo upang matahimik. Sakit sa tenga eh, mas mabuti ng manahimik 'to. 

Aakmang tatapusin ko ang paghalik sa kanya pero di ko naman inexpect na palaban pala 'tong inunahan ko. Aba'y hinawakan pa talaga ang magkabilang batok ko upang di ako makaalis at manatili ang paghahalikan naming dalawa. 

He seems aggressive. 

Di nagpapaawat talaga. 

Pero syempre, papatalo ba tayo?

Hindi! Matalo kung sino ang mauubusan ng hangin taena. I kissed him back. Talagang dila laban sa dila eh. I also hold his face and wouldn't let him to end this kissed no matter how he's running out of oxygen later. 

Sobrang lakas ng loob namin noh? Naghahalikan kami dito habang maraming tao. 

Well, it's normal na dito sa bar, wala ng hiya-hiya dito. 

It's been a minute, no plans of stopping at all, pero kinagat ko talaga ang labi ng lalaking 'to upang tumigil dahil nag vibrate ang phone ko. 

Maybe there's a call from my friends!

Pagtingin ko nga ay di ako nagkamali. Kent is calling and I immediately answered his call. 

"KAHDJSJBDNSJS" Walang maintindihan pero di ko naman binabaan ng tawag. 

"I'm already here" reply ko sa kanya. Di man masyadong marinig ang pinagsasabi nito dahil sa sobrang lakas ng tugtog pero alam ko na agad ang tanong nya. 

"Same table" ani ko saka nila binaba ang tawag. 

Pagkatapos nga non ay nabaling ulit ang atensyon ko sa lalaking nasa harap ko.

"Shall we go?" Sabat pa nitong kasama ko ngayon na ang ibig sabihin ay kumuha na ng kwarto at magtikiman. Tsk!

"No, You're not my type" agarang sagot ko pa saka sya tinitigan lang na gulat na gulat. Sa pakiwari siguro nito ay gustong-gusto ko sya dahil nakipaghalikan ako kanina. Well, sorry not sorry, but he's not that handsome for me. 

I hurt his pride, but who cares? Alam ko namang sex lang din ang hanap sa akin, so why would I feel bad for him?

Umalis sa harapan ko 'yong lalaki ng may pagkainis. I just smirk knowing well that it will never be my fault why his time wasted. 

Mga limang minuto lang din akong naghintay at dumating na nga ang dalawa. 

"You smells alcohol Dennis" bungad agad ni Keith sa akin na akala mo naman ay may bago. Aba'y parati naman akong nag-iinom eh. 

"Mukang kakarating palang namin ay lasing ka na?" Dagdag din ng kambal nyang si Kent at napairap lang ako. 

"I'm not drunk! Alam niyo naman na ako ang pinakamatibay sa ating magbarkada pagdating sa inuman" pagmamayabang ko pa. Pero totoo naman talaga eh. Di ako masyadong tinatablan ng alak. Kung may time man na sa tingin nila ay nalasing ako, well, naglalasing-lasingan lang ako nyan para maiyot! Ay este para ma ano, basta!

"So, how's your lovelife Keith?" Pag-iiba ko. Eh sa nalaman ko lang na kakabreak lang nila kaya gusto kong asarin. Eh kasi naman, ilang advice na binigay ko sa kanya na hiwalayan na nya dahil toxic pero ayaw eh. Kaya ayorn, nahuli nyang may third party haha! 

At ang masaklap? Kahapon nya lang daw nalaman na sya pala ang third wheel haha! Sya ang kabit nyenye.

Pa'no ko nalaman? Eh sa kinuwento ni Kent eh. Pinag-agawan pa nila 'yon dati, tapos nagparaya si Kent, hoping that they'll live happily ever after pero umabot lang sa wala haha! 

Habang naglalaro sa utak ko ang pinag-iisip ko kanina, pero laking gulat ko ng pagtingin kay Keith na naubos na ang isang bote ng alak. Ay wow? Uhaw na uhaw?

Kaya siguro sumama 'to ngayon ano?? Dahil broken hearted pala ang ating Mr. Lawyer.

While Keith is busy drinking some beer, nag-uusap naman kami ni Kent ng kung ano-ano. Just like the gold old days. Sayang ngalang dahil wala si Aiden. 

Kent is sharing also his love life. I mean, di pala love, dahil pa fling-fling lang din ang ginagawa nya tulad ko. Wala pang balak magseryoso eh. 

"Hey, it's confirm already" napakunot pa ang kilay ko sa sinabi nya. Kung saan-saan na kasi umabot ang usapan namin.

"Their wedding will be next month" anang nya kaya't napatakip bibig ako. 

"Wow? Agad-agad??" Di makapaniwalang sambit ko pa. 

"Sure na ba talaga?" Paniniguro ko at tumango lang sya. 

Akala ko kasi ay nagbibiro lang si Aiden ng sabihin nya iyon sa akin. Aba'y mukang magiging Aiden Maclein na ang bakla kong kaibigan haha! Bagay din naman sa kanya ang last name ni Von kaya keri na. 

Napapasanaol nalang kami rito. 

Mukang si Aiden lang ang nakahanap na ng true love sa aming magbarkada haha!

"I still love him guys huhuhu" 

Nagulat na natatawa akong lumingon sa isa kong kaibigan na si Keith. As expected, sya ang pinakamadaling malasing sa amin. 'Tsaka kung umasta pa sya ay parang bata. 

"HAHAHAHA" 

Natatawa nalang din ako ng humagikhik ng tawa 'tong kakambal nya.

"I told you bro, wag seryosohin" pagbigay tips pa nya at I couldn't agree more. 

Upang di masaktan, ay umiwas nalang sa serious relationship na 'yan. 

Hayssttt!

Habang nag-uusap kami ritong magbarkada ay kanina ko pa napapansin 'tong isang lalaki na kanina pa nakatitig sa'kin. 

Muka ba akong borikat at pagkatapos ng isa ay lalaban ulit? 

Syempre naman!

"How about you Dennis? Wala pa ding plano magseryoso?" Pag-iibang tanong ni Kent sa'kin at ngumiti lang ako. Duhhhh, para sa'n pa? Chour

Nag-uusap lang nga at nagbibiruan ng epic fail ' love-life '

It's been two hours since I've hangout with friends. Ang dali nga lang ng oras eh. Gusto ko pa silang makasama pero may mga trabaho pa daw sila bukas kaya di pwedeng hanggang madaling araw sila dito sa bar. 

Well, walang magawa kundi magpaiwan dito. Wala rin naman akong gagawin sa bahay. Baka pa nga ay iinom lang din ako ng alak don. Mas mabuti nalang na dito ko sa bar ubusin ang oras ko. 

Sa dalawang oras na nakalipas ay pansin kong di pa rin umaalis ang lalaki na nakita ko kanina. Talagang he's the apple of my eye talaga. 

Ang attractive nya sa dilim. Ay este 'Ang attractive nya! Para syang si Leminho small version' ayarnnnnn! 

He's not that tall, magkasingtangkad lang kami kaya oks na sya for me. Tutuwad din naman ako later, wuyyyy!

At dahil nga malandi ako, ay este mabait, kaya ningitian ko sya. 

Just a simple smile ay lumapit na nga ito na parang hinihintay lang ako na pansinin sya bago ako lapitan. 

"Sarap mo"

Aba'y napanganga pa ako ng palihim sa bungad nya sa'kin. Mukang laban na laban na sya kung tumitig sa'kin. 

I look at him from head to another head, then its toe. Sobrang laki din kasi ng bukol eh kaya mapapastop din ang tingin mo sa isang ulo. 

"Pwede ka ba?"

Ay ito ang gusto ko, straight forward, edi madidiligan na naman ang sunflower ko nito. 'Tsaka type na type ko talaga mukha nya kaya aayaw pa ba ako?

-----

Long story short at naglalakad na ako sa labas mag-isa. Sobrang dismaya ko pa at parang di talaga mag proseso sa akin ang nangyari kanina. 

That's the worst experience, ever!

Habang may iniisip ay pumasok na muna ako dito sa 7/11. I need to eat para mawala sa isip ko ang nangyari kanina. 

Kumuha nalang ako ng noodles dito. Pinalagyan ko nalang din ng mainit na tubig at pumuwesto sa gilid. Medyo maliit lang na 7/11 ang napuntahan ko, eh kasi ito lang ang pinakamalapit eh. One table with two chairs lang din ang meron kaya don na ako umupo. Saktong-sakto din kasi na walang ibang customer na umupo kaya solong-solo ko ang table. 

Habang kumakain ay napaisip nalang din ako sa kaganapan kanina. 

Well, ganito kasi 'yong nangyari.

Papunta na kami sa exciting part. Talagang tigang na tigang na ako sa kanya.

“Don’t blame me if I won’t stop even if you beg”

Napatitig nalang ako sa sinabi nya.

“Even when you cry, I will not stop” pag-uulit nya pa.

Tumatango ako. Paulit-ulit pa kasi eh at di nalang e turok ang sandata nya sa makipot kong kipay, ay este butas.

Nakatalikod ako sa kanya habang hinihintay na saksakin ng kanyang sandata. Talagang hinanda ko na ang sarili ko. Sa laking bukol ba naman ng pants nya kanina sa bar ay mukang di na ako makakalakad nito.

I was patiently waiting. Talagang tinatagan ko ang loob ko.

“Does it hurt?”

Parang nabalik ako sa katinuan sa tanong nya at may malaking pagtataka.

“Huh?” Di maintindihan kong sagot sa kanya.

“Napasok ko na lahat”

Wait?!

The fuck?????!!!!

Ahmmmm??!!!!

Napasok naba lahat? Sure ba sya?

Di ko man lang na feel na napasok na nya.

WAAAAAAAA

So ayon nga ang nangyari. Nakakasad diba? I expect too much! Ang laki kasi talaga ng bukol sa pants nya huhu. 

Mukang ito talaga ang nagpapatunay na don't judge the d!ck by its cover. 

Umalis tuloy ako na di man lang nabasag ang iniingatan kong kipay. 

Pero back in reality ay kumakain na ako ngayon ng noodles. Talagang 'yong maanhang pa talaga ang pinili ko. Para akong timang na umiiyak sa sobrang anhang pero ginusto ko naman 'to. 'Tsaka mas masarap kaya!

Medyo inabotan rin ako ng ilang minuto dito at di ko pa rin nauubos 'tong maanhang na kinain ko. Mas mauna ko pang naubos ang binili kong drinks kaysa dito jusme!

Para nalang akong nakatulala dahil nag-iinit na ang tenga ko sa sobrang anhang ahhhhhh!!!

Pero ang pagkatulala ko ay mabilis na nawala nang may makita ako. 

Bigla nalang akong nagpanick at napadungo nalang kaagad. 

"Oh f*ck!" Biglang napamura ng wala sa oras. I don't know what happened to me, kung bakit ganito agad ang inasta ko. 

Napalunok ng ilang beses bago tinignan muli upang makasiguro kung sya nga ba. 

Sa malapad palang ng braso at katangkaran nito ay sigurado akong sya nga. 

He's here! 

Sh*t!

Kay ikli ba talaga ng mundo kaya't pati dito ay nag-aabot kami?

Todo iwas na nga ako tapos kusa syang nagpapakita rito. 

Austin Villafuerte is here taena!

He's still wearing his coat. By his suit, alam na alam mo agad na doctor sya. 

Kung ano-ano na ang naglalaro sa isip ko. I need to get out of here. 

Pero kung tatayo naman ako ay makikita nya 'ko. Bat kasi nasa loob ng store ang may mesa dito. 'Tsaka kitang-kita ka pa sa counter kung titingin ka. 

Ewan ko ba bakit big deal para sa'kin na makita nya 'ko. It's not that I have feelings for him but I didn't know why I act this way. Basta ayaw ko lang magpakita. 

Dumuko nalang ako. Sigurado naman akong di nya ako mapapansin kapag nakaduko lang. 'Tsaka aalis din naman 'to pagkatapos may bilhin tskk. 

Naging kampante ang loob pero nawala rin bigla ng marinig ko ang tunog ng sapatos na papalapit sa inuupuan ko. 

WHHAAAATTT????

NOOO WAYYYYYY!!!

Aba'y kulang nalang tumalon na puso ko sa sobrang pag panick nang umupo sya sa tabi ko na may dala ring noodles.

Halata sa mukha nyang nagulat rin syang makita ako rito. 

Bakit ba kasi isang table lang ang meron dito, sh*t!

He stared at me like he didn't expect me to see here. 

Napalunok laway pa sya. 

Nang magkatitigan nga kami ay di ko maiwasang mahagip ang kanyang mata. 

His eyes, he may look tired because of his work, but it still the same as before. 

Ako naman ngayon ang napapalunok at di alam kung ano 'tong pinagsasabi ko kanina. 

"Dennis"

The moment that he speak, the moment that he call my name, I already divert my eyes to other direction and stand up without wasting time. 

"Wait---" di ko na pinatapos dahil umalis din ako agad. I really can't stand a second near at him. 

To be continued...

∆∆∆

Hello everyone! Here's another chapter for y'all. 

Btw, I find it hard sa pagsusulat sa POV ni Dennis huhu. Di ko kasi nakasanayan na ganyan ang pagsulat haha. Help me how to make it more girllyyyyy. Kasi nga, sa character ni Dennis ay medyo girly sya pero oks na kaya pagkasulat ko? Nyenye, suggest namarn jan. 

Hope you enjoy thus chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 3

Nakikinig sa kanta, napapasayaw ng kunti dahil sa tugtog. Para akong timang ngayon na naglalakad habang naka headset. Kung maglakad pa ako ay parang lumilipad ako sa ere. I don't know but I'm just so happy today. 

Mainit man at di nakadala ng payong pero kering-keri naman. Di nga ako pinagpapawisan eh. I'm feeling fresh!

Well, Fresh na fresh talaga sa feeling kasi bagong ligo ako ngayon. Talagang feel na feel ko ang paglakad na akala mo naman ay nakatingin silang lahat sa akin, pero sa totoo naman ay may kanya-kanya silang pinaggagawa. 

Actually may pagsisi rin kung bakit di muna ako lumabas para bilhin ang gusto ko bago naligo pag uwi. Eh kasi naman ang usok dito jusko! Daming mga kotse na ang iitim ang buga. Parang amoy gas na tuloy ako. Need kong maligo ulit!

Kung gaano ako kaarte sa laki ng burat na pinapapasok ko ay ganon din ako ka arte sa pangangatawan ko. Like gusto ko palagi akong malinis. Ayokong mangangamoy ako, lalo na kapag amoy usok, tsk! 

2 weeks have passed na pala. Oh diba ang dali ano? Eh wala naman kasing masyadong ganap sa buhay ko. Eh 

Pero malay natin diba, 'tong paglalakad kong 'to ay may makatagpo pala ako na lalaking makakasama ko na habang buhay. Owemji, nakakaexcite naman maglakad. Siguro ay sasamahan ko na si dora sa paghahanap ng lalaking gwapo, mayaman... at... at...malaki ang burat!

Pero syempre biro lang 'yon. Eh kasi di naman ako naniniwala sa pang habang buhay na pagmamahalan na 'yan. 'Tsaka for me, sagabal lang 'yan, kaya iwas muna tayo jan. 

May bibilhin nga pala ako kaya ako lumabas. Sarap ng buhay na walang iniintindi. Eh kasi naman, wala ng nambubweset sa buhay ko. Talagang nag deactivate ako sa lahat ng social media account ko. Gusto ko muna ng peaceful life. 

Well, if you ask me why, may asungot kasi na nagparamdam sa lahat ng account ko. 

Yes. Austin keep messaging me in my social media account. Ewan ko ba sakanya kung anong nangyayari pero since that night ay puro nalang account nya nag pop up sa messenger ko. Di ko binabasa ang chat nya at wala akong paki. 

Patuloy nga ako sa paglakad. Nagmamadali pa nga ako para makapunta don sa may lane upang makapunta sa kabilang side. Pa lingon-lingon pa ako para siguradong safe. 

Saktong paghakbang ko ay tumunog ang phone ko na nagpapahiwatig na may tumawag. Pagtingin ko ay si mom nga at sinagot ko pa iyon at patuloy sa paglakad. Naka Bluetooth headset pa rin kaya tuloy-tuloy lang ang dayon ko. Pero wala lang ilang segundo ng napatingin ako sa kabila. 

Takang-taka pa ako nang makita ang mga tao sa unahan na akala mo ay kapamilya ko kung makatingin sa akin nang may pag-aalala. 

Agad ko din namang tinignan kung anong meron. 

When I look at my left side, I saw a car who's about to hit me. 

It was too late to realize and I couldn't remove my feet in my position. 

I just close my eyes and wait for my time to come. 

~~~

Muli kong minulat ang aking mga mata dahil wala naman akong naramdamamg bumangga sa katawan ko. Owemji!

Akala ko talaga ay mamamatay na ako. Pucha! Ikaw ba naman bubusinahan ng ganon tapos ang bilis pa ng takbo ng kotse. Parang feeling ko ay lumabas saglit ang kaluluwa ko sa katawan ko jusme!

Okay naman sa'kin na mamatay ako, handang-handa na nga sana ako eh. Pero pwede bang mamatay muna ako sa sarap bago ako humilata dito? Tsk!

'Tsaka di ako naka re-touch sa face ko kaya nakakahiya naman kung tumambling ako sa lakas ng pagsagasa sa'kin at namatay na di man lang ready ang muka ko. 

Kita ko ang paglabas ng lalaki na nakasakay ng kotse. Unang kita ko ay napatitig na agad ako sa mga braso nya. Eh kasi naka jersy shirt lang sya. Mukang yayamanin na nakapang bahay lang na sumasakay ng kotse. Napalunok laway agad ang nagawa ko. Katawan palang ay talagang ulam na!

Shet! Sya naba si Mr. Right? Sya na ba ang love of my life? Sya na ang ice cream sa ibabaw ng cupcake ko?

Talagang kulang nalang ay maglaway ako ngayon sa sobrang sarap nyang tignan.

"Ikaw na ba si Mr. Right?" Huling sinambit ko bago ko pinikit ang aking mga mata. Napansin ko pa kanina ang pagkurot ng nuo nya sa sinabi ko bago ako nawalan ng malay. 

Chos! Walang mawawalan ng malay dito. 

Nagmamaang-maangan lang ako na nahimatay shuta! HAHAHA! Gusto kong maranasang kargahin sa malalaki nyang braso. 

Nanghe-headlock ka po? Wews!

Sa boses palang ay halatang nagpapanick na sya. 

Actually di naman talaga ako nasaktan dahil sakto lang din ang pag preno nito. Medyo nagulat lang talaga ako kasi akala ko ay matutuluyan na. As in sobrang liit nalang ng distance sa pagitan ng kotse nya sa pinagtatayuan ko kanina. 

So, di nga ako nasaktan, Pero kasi ang gwapo ng lalaking 'tong nasa harapan ko kaya nagpapanggap akong nahimatay.  

Talagang humilata pa ako rito na para bang nasa Channel photo shooting ako. Pakiramdam ko ay ang ganda-ganda ko tignan. Siguro ay nahulog na ang loob nya sa'kin. Pagkatapos ba ng pagdala nya sa ospital ay sa altar naman nya ako e susunod? O honeymoon muna ang una para alam ko kung e lalaban ba natin 'to?

Kung ano-ano na ang pumapasok sa isip ko. Para na akong baliw na nag day dream ngayon. Pero actually habang tumatagal ay nauurat na ako sa posisyon ko. 

Ilang minuto na akong nakahilata dito ohhhhh!!! Ang init-init pa ng kalsada bakit di nya pa ako kinakarga?? Di pa ba sapat 'tong posisyon ko? Dapat ba nakatuwad ako? 

Honey, my loves, so sweet, asan ka na!

Ilang minuto pa ang nakalipas at may marinig na akong tunog ng ambulansya. Waittt. 

The fuck!?!!!!!

AMBULANSYA??

Oh shet! Ngayon ko lang naalala na kapag may nabangga ka nga pala ay di mo dapat kargahin mag-isa at dapat hintayin ang ambulansya. 

No wayyy. Did he call ambulance for me? 

Jusko! Parang gusto ko nalang tumayo at tumakbo sa malayo. Taena, feeling ko nga ay may marami ng nakapaligid na mga tao ngayon na tinitignan ako kung anong nangyari sa'kin. Oh baka nga pinicturan pa ako jusko. What if e post pa nila sa social media?? Noooooo!

Nakakahiya pucha! 

Plano ko lang namang magpakarga sakanya peri bat ganitooo. 

Gusto kong bumangon ngayon sa pagkakahiga dahil ang useless naman ng hinintay ko sa init dito sa kalsada kung iba lang pala ang kakarga sa'kin. Pero dahil nasimulan ko na 'to, alangan naman bumangon at tumakbo ako ngayon, diba? Tskk!

Labag sa loob pero wala aking nagawa. Dumating na nga ang ambulansya at ginawa na ang dapat gawin. Di naman siguro sila magtataka kung bakit ako nahimatay ano? Pero kung sasabihing nasagasaan ako pero bakit walang dugo? Hahaha! Ano ba 'tong pinasok mo Dennis!

Sa pagbuhat palang nila ay wala na akong gana. Akala ko pa naman ay kakargahin na ako ng gwapong lalaking 'yon. Akala ko pa naman ay e uuwi nya ko sa bahay nila at uumpisahan ang aming pagjugjugan. 

Ang delusional ko lang masyado! 

Sa pagpapanggap ko ay tinutuhanan ko nalang. Aba'y natulog nalang talaga ako nyeta! Total nakapikit na naman ang aking mga mata, mas mabuti nang matulog nalang haha!

Ilang minuto lang din ang nakalipas. Gising na ang diwa ko at may naririnig na akong nag-uusap sa harapan ko ngayon. Ibubuklat ko pa nga sana ang mata ko pero naalala ko ang mga kagagawan ko kanina. Jusmeyo maremar! Pinagsisisihan ko na mga pinaggagawa ko. Talaga naman nakakainis na at di ko alam kung kailan ko e bubuklat 'tong beautiful eyes ko. 

Dapat ba ngayon na? Or mamaya? 

What if halikan ako ng gwapong lalaki kanina at mapagkamalang ako si snow white? 

Pero di rin naman kasi ako ganoon ka puti kaya pwede na akong gumising sa kahibangan ko. 

"Maybe he experienced after shock. Sa sobrang gulat nya lang siguro na akala nya ay masasagasaan sya kaya sya nahimatay" 

'Yan ang naririnig ko ngayon. Malamang ay doctor ang nagsabi non. 

"Don't worry sir, he's fine now" rinig kong dagdag nitong sabi. 

"Mr. Cruz will be assigned to monitor him, so no worries" 

Laking gulat ko kung bakit sya ang naririnig ko ngayon. 

Oh fuck! 

My ex is here! Nurse Cruz is here!

He's my ex that I've mentioned before. 'Yong pinakamahabang nakarelasyon ko dahil umabot kami ng 1 year. 

I forgot that he's a nurse and he works in a hospital!

Kulang nalang ay sabunutan ko ang sarili ko at gustong e rewind ang pangyayari. Nako! Ba't ko ba naisipan ang pangpapanggap na 'to. 

Ang malas naman oh, dami-daming nurse sa hospital na'to pero bat sya pa ang naka assign sa'kin. 'Tsaka sa dami-daming hospital bakit dito pa ako dinala!

Mga tatlong minuto pa nga silang nag-uusap at di na ako mapakali rito. 

Jusko nababagot na ako rito sa pagpapanggap ko. Should I just open my eyes? Pero ayaw ko rin namang makita 'tong muka ng ex ko eh. Tsk!

Sa pagsira palang ng pinto ay alam ko na agad na umalis na sila. Aba'y mabuti naman ano! 

Ewan ko ba kung bakit hindi ko pa binuklat ang aking mga mata kanina. Eh para na rin kasi akong nahihiya na ano eh. 

"I've missed you so much"

Kulang nalang talaga ay mangilabot ako nang may magsalita. Mukang nagpaiwan pa 'tong ex ko rito. 'Tsaka di ba sya nandidiri sa pinagsasabi nya? We're done. 

But! The next then he did ay nakakapanginig balahibo. 

Gulat na gulat talaga ako ng haplosin nya ang balat ko. It started from my legs 'till to my neck. We've done sex naman before kaya di na masyadong big deal for me, pero knowing na nasa hospital kami? at kung totoong wala nga akong malay ngayon ay napakamanyak naman kumilos 'to. 

Mabuti nalang talaga ay may papasok kaya't binitawan rin kaagad ako. Syempre dahil nagpapanggap na nag sleeping beauty nga ako kaya nanatili ako sa posisyon ko. Pinalipas ko muna ng isang minuto bago ko sinilip at confirm! Kami nalang dalawa ng lalaking muntik na makasagasa sa'kin. 

This is my chance. My only chance. 

"Ouch!" pag iinarte ko pang sabi sabay bangon. Sa pakiwari ko naman ay kumbinsido sya sa inasta ko at madaliang lumapit pa kaagad sa akin. 

"May masakit ba sir?" Tanong nito na nagpapatulala ng todo sa akin.

Sir??

Taena nito. 

SIR?

Di ba pwede "may masakit ba miss beautiful?" 

Oh di kaya "are you hurt, my love?"

Hayysttt! 

Pero dahil nga gwapo sya kaya go lang nang go!

"Oo" sagot ko sa kanya kung may masakit ba.

"Saan masakit?" Rinig kong tanong nya kaya agad ko ring sinagot.  

"Dito" sabay duro ko sa gilid ng lips ko.

"Mashaket" ulit ko pa at di ko mawari ang ekspresyon nya. 

"Babe! Okay ka lang ba?" Rinig kong boses mula sa likod kasabay nito ang pagbukas ng pinto. 

Gulat ako ng may biglang pumasok na babae. Sa tuno nya pa ay halatang 'tong lalaki ang tinatawag nyang babe. 

Oh. My. Gosh! 

May jowa sya? Tapos straight. Ouch! it hurts my meow meow. 

"Bat mo sinabing nasa hospital ka? Anong---" napatigil ang babae sa pagsasalita ng makitang ako ang nakaupo sa kama. Sa pakiwari ko'y akala siguro ng babaeng 'to ay ang jowa nya ang naospital. 

F*ck! 

Parang pakiramdam ko ay para akong baliw kung bakit ko pa ginawa 'to. 

Agay! 

Di na nga ako kinarga kanina ng gwapong lalaki, tapos may jowa pa pala 'to. 

So ayon na nga. Pagkatapos nga non ay pwede na rin naman akong umalis kaya umalis na nga ako. He said that he's the one who's responsible for paying the bill dahil sya rin naman daw ang may kasalanan. He also say sorry for what happened pero mas parang dapat ako ang mag sorry eh.

Sa pangyayari ngang 'yon ay di na ako nag stay pa don. Aba'y dali-dali na rin akong lumabas dahil baka makita ko pa ex ko. Shet naman. 

Dala-dala ko phone ko at wallet ko tulad ng kung anong dala ko kanina. Sa paglabas ko ay nagtungo agad ako sa dapat bilhin ko kanina pa. Tsk! Talagang nagsayang pa ako ng oras huhu. I'll never gonna do it again. Promise! 

Naglalakad na ako. Ewan, pero parang lakad lang ako ng lakad. May kotse naman ako, pero katamad kasi eh. 'Tsaka ang mahal kaya ng gasolina. 

Actually medyo malayo-layo pa lalakarin ko dahil naiba direksyon ko. Kasi nga dinala ako sa hospital kanina. 'Tsaka di ko rin trip mag Taxi eh. Mamaya nalang siguro kapag di ko na kinaya maglakad haha. 

For me kasi ay exercise na 'tong paglalakad kaya go lang nang go! Medyo nagugutom na tuloy ako huhu. Mas nag crave ako sa noodles na maanghang na kanina ko pa sana bibilhin hayst!

Sa patuloy na paglalakad ay napatingin ako sa relo ko. Jusko! Nagsayang talaga ako ng tatlong oras at kalahati don sa kabaliwang ginagawa ko. 

Ilang minuto lang nang mapatingin ako sa gilid. 

May huminto kasi na kotse sa tagiliran ko kaya't napatanong agad ako kung sino na naman ba 'to? 

Ang akala ko pa ay 'yong anak ng Governor pero hindi. Kasi hindi ganito ang kotse nya. Sobrang mamahalin naman nitong kotse na 'to kaya imposibleng kidnapper 'to ano?

Syempre dahil curious ako kaya hinintay ko muna. Di palang nag sampong segundo at lumabas na ito. 

Sa paglabas nya ay sabay naman ang aking bibig na nakanganga. 

Why is Austin's here?

'Tsaka galit ba sya?

Sa mukha nya palang kasi ay halata ang pagkainis nito na akala mo naman ay may pinapahanap. 

Akmang magpapatuloy ako sa paglakad upang iwasan sana sya dahil di talaga ako komportable na makita ang pagmumukha nya. Pero nawindang ako nang bigla nyang hablutin ang kamay ko. Mabilisang pinasok nya ako sa kabilang unahang upuan. Akmang lalabas rin sana ako pero sobrang bilis nyang makapasok sa kabila at mukang may pinindot upang ako'y di makalabas. Kahit anong pilit kong buksan ang pinto ng kotse nya pero ayaw talaga. 

Madiing nakatitig nalang ako sa kanya at hinarap nga sya. Ang bilis naman siguro ng pangyayari upang umabot kami sa ganito. 'Tsaka wala naman kaming matinong pag-uusap para pwersahin nya ako. 

"Sa'n mo ba ako dadalhin?" Anang ko ng may pagkairita sa boses ko. Eh kasi naman bigla-bigla nalang nya 'kong pinasok dito. And we're not close! 

"You keep avoiding me, so I will fitch you by force" halata ring may pagkainis nang sabihin nya iyon sa akin. Wow? Bat sya pa galit sa'kin ngayon? Inaano ko ba sya? 

Napataas pa kilay ko matapos nyang sambitin iyon. 'Tsaka anong pinagsasabi nya?

"I will fitch you by force?"

Eto na ba 'yong *kung di kita makuha sa santong dasalan, ay kukunin kita sa santong paspasan?*

Tskk! Taenang utak 'to oh. Puro nalang pagbibiro ang nasa isip. 

Binaling ko nalang ang atensyon ko sa labas at wala nang planong magsalita pa. Total mukang wala rin naman syang plano na palabasin ako dito sa kotse nya kaya masasayang lang laway ko sa kanya. 

"You're inactive in social media and Aiden was worried" saad nya kaya't napalingin ulit ako. 

Nang banggitin nya iyon ay para akong naguilty. May mga kaibigan nga pala akong naghihintay sa'kin, nagkukumusta sa'kin pero bat ako nag deactivate.

Simula nong nagbalik 'tong lalaking kasama ko ngayon ay parang nabago na talaga ako. I don't know what is happening to me. And I changed for the worst. Sh*t!

"My brother's wedding was moved a week earlier. We only have 1 week to prepare and he's worried that you won't come" dagdag pa nya kaya napatango lang ako. Di ko naman talaga nakalimutan ang kasal ng kaibigan ko kasi ang akala ko ay two weeks after pa pero dahil nag deactivate ako sa lahat ng account ko kaya di ako na inform na namove pala in advance. 

"That's why I want you to come with me, so that you won't miss Aiden's wedding" pag-uulit nya lang pero di ako makatingin sa kanya. Kanina pa mula nong nagsalita sya ay todo iwas na ako na makatinginan sya. 

I can't explain myself why. Is it because of hatred? That I hate him so much since before?

"Thank you for telling me" tanging sagot ko sa dami nyang sinabi kanina.  Binaling ko ulit ang aking tingin ko sa labas. Napagtanto ko na kung di ako nahanap ni Austin ngayon ay mukang di nga ako makakapunta sa kasal ng kaibigan ko. Kasi plano ko kasi na magiging active lang ulit ako sa social media by the last week of this month, pero dahil na move nga in advance, kaya kung di ko nalaman ay nalintikan na!

Sa daming naglalaro sa isip ko ngayon ay muli kong tinignan si Austin na ngayon ay tinatawag ang aking ngalan. 

"Dennis" he calls.

It was an uncomfortable situation since we are only few centimeters away from each other and his distance from me keeps decreasing. 

Napakrus pa agad ang dalawang kamay ko sa dibdib ko nang lumapit ang mukha nya sa'kin. 

'What is he doing???' napatanong kaagad ako sa sarili at di mapakali. 

Is he going to kiss me??

Right now? Right here? 

Ang kilos nya ay mabagal ngunit palapit nga nang papalapit. Teka lang kalma! I should push him, I should rebel! Pero ano 'tong nangyayari at wala akong ginawa. Nanatili lang ako sa posisyon ko habang tinititigan sya. 

Napapikit nalang ako dahil ang lapit na talaga ng muka nya. 

...

But then, I just assumed things to be  that way. Kinabit nya lang pala ang setbelt sa'kin at nagsimula ngang pinaandar ang kotse. 

P*ta, ano 'tong pinag-iisip ko!

To be continued...

∆∆∆∆

Yeyyyy new update ulit! Kaya ba natin e slow burn ang story? Haha!

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 4

"Teka lang, sa'n nga ba tayo pupunta?" Naiinip ko nang tanong sa kanya dahil parang kanina pa kami nakasakay dito sa kotse nya pero mukang ang layo pa ng destinasyong pupuntahan namin.

Tahimik lang syang nagmamaneho kaya nababagot rin ako. I mean ayaw ko naman syang kausap pero para naman akong pipi dito kung wala man lang nagsasalita. Mas awkward sa pakiramdam kung pareho lang kaming nakatikom ang bibig. 

"Airport? Wuy anong ginagawa natin dito?" Halos tumaas na ang boses ko sa pagtanong sa kanya nang makita ko sa may di kalayuan ang papasukan namin kaya't nag ooverthink na ako rito. 

"We're going overseas" tipid nyang sagot. 

Aba??? Kung gaano ka tipid ng mga sagot nya na magkaharap kami akala mo naman di nag cha-chat sa'kin last week ng kung ano-ano eh. Tskk!

Pero wait! Did I hear him right? OVERSEAS? like sa ibang country? 

"Huh? Akala ko ba pupunta tayo sa kasal ng kakambal mo?" Seryosong tanong ko ulit dahil di naman nya sinabi kanina na aalis pala kami ng bansa kaya't wala akong porblema sa pagsama. 

Bigla-bigla nalang syang nagsabi ngayon na nandito na kami sa airport. 

Is he kidnapping me or what? 

Wala nga akong planong kausapin sya nong una at napilitan lang sumama dahil sabi nya ay pupunta kami sa kung saan ang kaibigan kong si Aiden. What would he think na gusto kong sumama sa kanya sa pagpunta sa ibang bansa?

"Ahmm..."

Sa utod nyang sagot ay nairita pa agad ako. Di ako nagbibiro, hello?!

"Aiden's wedding will be held overseas, mas nauna na sila don" aniya kaya't napatakip nalang ako sa aking bibig. 

Di makapaniwala sa narinig. Mukang may mga changes nga sa wedding plan nila. Ang bongga naman ng kasal sa kaibigan kong 'yan. Nakakasanaol!

Now that I get it kung ano pakay namin dito sa airport ay natahimik na ako.

Agad kong kinuha ang phone ko sa bulsa. Nag reactivate na ako sa lahat ng social media account ko. Dami kong na backread ngayon. Jusko! Nakakakonsensya pang makita mga message nila. 

Inuna ko na pag chat si Aiden. Masama mang magsinungaling pero naghanap talaga ako ng ibang rason ko. I lied na na hack lahat ng account ko at ngayon ko lang na retrieved. Humingi na rin ako ng tawad at kung ano-ano pa. May mga kulitan at asaran pa ibang barkada ko na akala raw nila ay nadukot na raw ako ng isa sa mga lalaking pinaiyak ko noon kaya di na nagparamdam haha! Shuta talaga. 

Well, dahil confirm nga na nandoon na sila kaya't wala na tayong magagawa riyan. Mukang magtatagal pa ako ng 2-3 weeks don ah. Eto na ba ang chance kong makabingwit ng afam? 

Napahingang malalim na lang ako ngayon. May plano pa naman sana ako this month eh.

Jusko! New year's resolution ko pa naman ay maghanap na ng trabaho by this month pero mukang made-delay na naman. 

I'm Bachelor of Science in Accountancy Graduate. Dati akong nagtratrabaho sa isang company pero nag resign ako eh. Eh napagod din at tinutulungan nalang sina Mom sa negosyo na beach resort namin. Pero dahil nandito ako sa syudad kaya jobless pa talaga ako. 'Tsaka puro pa pag-iinom inaatupag ko jusme. 

At dahil wala na tayong magagawa, kaya bawi nalang ako sa plano ko next month haha!

"Balik muna tayo sa apartment ko para kumuha ng mga gamit" pagsusumamo kong pakiusap sa kanya kahit na nandito na kami. 

Wala kaya akong dalang gamit, duhhhhhh! Anong gagawin ko don? Magdadamit ng dahon ng saging? oh aanhin ko pa ang damit kung huhubarin ko lang din naman kapag may matwimpohan akong afam don haha!

"No need to" matipid na naman nyang sagot.

Huh? is he referring to what I'm thinking right now? na di ko na kailangan magdamit? Shuta? 

Napataas kilay lang akong naaharap sa kanya. Baka nakakalimutan nyang di kami close para magbiruan ng ganon? 

"I mean, no need to go back to your apartment to bring clothes. Bili nalang tayo" eksplanasyon nya. Kuno't noo akong napatingin sa lalaking 'to. Kahit kailan talaga ay nakakaputang-ina tignan ang mukha nya. Tsk!!!

Eh kasi naman, kanina ko pa kasi say napapansing tingin nang tingin sa akin. Naaalala ko pa tuloy ang huling na seen ko sa chat nya before ako nag deactivate. 

[I saw you at highway street, you look stunning]- 'yan ang huling nabasa ko don bago ko inignore message nya. Nabweset kasi ako eh. Anong 'you look stunning' pinagsasabi nya eh naka pambahay nga lang ako non at naka tsinelas pa. Ewan ko kung compliment ba talaga 'yon o sarkastiko. 

"Ano ba size mo?" sa tanong nya ay napatingin lamang ako. 

Size ng ari ko ba? ay este damit pala.

"Small" I confidently stated. 

Medyo na offend pa ako nang tignan nya ako na parang nagpipigil sa pagtawa. Napatingin nalang ako sa pangangatawan ko ngayon. I'm a bit skinny naman pero to be honest ay para na akong budbud haha! 

"Medium" biglang bawi ko at tumango lamang sya. 

Saad nya'y pagdating nalang daw namin don saka pa sya bibili ng damit. Total bukas na bukas ay makakarating na rin naman kami don. Napapaisip na lamang ako na kung bumalik kami sa apartment ko ay mas makakasave pa kami ng pera diba? Tskk!

Pero sabagay, mayaman naman sila. Actually, mayaman naman talaga ang dad nya. Parang may sariling hospital sila at may mga pagmamay-aring hotel. Balita nga na sa kanya daw ipapamanage ang business ng parents nya, plus doctor pa sya kaya may pera talaga. 

Napapaisip na lamang ako sa sitwasyon ko ngayon. When would be the time na di rin ako mamoroblema sa pera. I'm already 29 years old pero wala man lang napatayong bahay na sarili kong pera. Lahat ay inaasa ko sa mom ko. Ni wala man lang improvement sa buhay ko. Lahat ng pinangako ko sa younger self ko ay walang natuloy. 

Ever since that night... The night when I felt so worthless... all my dreams in life really faded. Para na lamang akong nagtratrabaho noon para mabili and mga kailangan ko pero hindi para makaahon. Dinadaan ko lang sa tawa lahat. 

Ngayong napaisip ako sa dating pangyayari ay napabuntong hininga na lamang ako. Laki pa rin ng galit ko sa kanya. Pinapakisamahan ko lang sya para sa kaibigan ko, na kapatid nya. 

Sa daming pumapasok sa isip ko ay nakaligtaan ko nang e share na nasa eroplano na pala kami. Ang gara nga ano? talagang pinaghandaan nya ang araw na ito dahil lmay ticket para sa aming dalawa. 

Oh! I forgot to mention na papunta kami ngayon sa New York. Isn't awesome diba? Kasal lang tapos dito paaaaa. Eh kasi, legal na dito ang Same-sex Marriage ehhh. Kaya tama talaga na dito nila gaganapin ang kasal nila. 

After almost 19 hours of flight ay sa wakas nakarating rin kami sa airport dito sa New York. Kita ko pa lang sa window ay nag s-snow. Napahawak agad ako bawat braso ko na nanginginig na sa lamig kahit nasa loob pa naman kami ng plane. Di pa man lumabas ay parang ramdam ko na ang maginaw na temperatura. 

Napakapa-kapa ako sa magkabilaang braso ko. Feeling ko ay nilalagnat ako ngayon. 

Ang lakas kasi ng aircon sa seat namin eh. Don kami sa pang sosyal na class kaya akala mo nasa ref ka sa sobrang lamig.  'Tsaka wala pa akong masyadong tulog. As in di ako nakatulog ng maayos huhu. Shuta naman ohhh! Kung pwedeng kailan ako lalagnatin ay ngayon pa. Kakarating pa lang namin eh!

Wait? Ito ba 'yong na home sick? Ang bilis naman yata? Huhuhu oh baka sa lamig lang talaga to sa aircon. 

Hayysttt! Wala pa naman akong dalang jacket. Tsk!

"Such a bad weather" rinig ko mula sa kanya pero nakaduko lang akong sumusunod sa lalaking 'to. 

"Much better if we stay in hotel for tonight" he stated again and I just agreed. Tama naman talaga sya dahil baka mas lumakas pa ang snow dito at maabutan kami sa daan. Sabi nya pa naman na medyo malayo-layo pa ang e bya-byahe papunta don sa kung saan sila Aiden. 

Mabuti nalang at may nakaabang sa amin ngayon. Sundo yata at may dalang kotse kaya di na namin kailangang mag commute. 

Sabay na kaming umupo sa likod. Mas mabuti na rin na merong driver para di masyadong awkward na kami lang dalawa. The more the merrier nga diba?

Napatingin lang ako sa labas habang yakap-yakap ang sarili ko. Bakas pa rin ang magandang tanawin dito sa New York. Sadyang natatabunan lang ng snow kaya parang di masyadong magarbo tignan. 

"What happened to you? Are you sick?" He immediately asked when he stared at me. Patuloy lang ako sa tingin sa labas habang patuloy na may nagmamaneho sa unahan. 

"No, I'm not" pagmamatigas ko. I don't need his help. I don't need the help of everybody. 

Laking gulat nalang ako nang e dikit nya ang kanyang palad sa aking noo sabay baba nito sa aking pisngi hanggang sa leeg. 

"Mainit ka" komento nya nang may pag-aalala

"Malamang? May nilalagnat bang nanlalamig?" Pilosopo kong sagot sabay tanggal sa kamay nya at tinitigan lang. 

"Yes, it depends--"

"Nyenyenye" pagsusumay ko sa kanya. May balak pa kasi sana syang mag explain pero baka dumugo lang ilong ko. Doctor pa naman sya. Wala akong planong makipag argumento sa isang doctor sa ganitong topic. 

Ilang minuto nga lang nang magstop kami sa isang hotel. Agad rin naman syang nag check in. Mabilisan lang at nakahanap rin kami ng mapagstayhan. Gusto ko pa sanang hiwalay kami ng room pero sheettt, kahiya naman mag request. 'Tsaka wala rin akong masyadong dalang pera. Ang mahal pa naman huhu. No other choice kaya magkasama nga kami ngayon. 

Sa pagbukas palang ng pinto ay agara akong nagtungo sa may sofa nito at humilata don. Gusto kong matulog. Baka kapag tinulog ko 'to ay mawawala lang ang lagnat ko. 

Walang sinayang na oras kaya't napagdesisyonan kong matulog na mga sana. Ilang minuto na rin kaya akong napakulob na pagkahiga rito pero naiirita ako nang pilit akong pinapabangon ng lalaking 'to para inumin ang gamot na hawak-hawak nya. 

Upang matigil na sya at makatulog na rin ako ay wala akong nagawa kundi bumangon nga at ininom ang gamot. 

Dahil nga doctor sya kaya pinabayaan ko na kung ano ang pinapainom nya sa'kin. Total mas alam nya naman eh. 'Tsaka pasalamat nalang ako at may nag-aalaga sa'kin ngayon. 

"Lumipat ka na rin sa kama, mas makakapagpahinga ka don" anang nya pero si ko nalang sya pinakinggan at patuloy na pinikit ang mga mata. Bahala sya jan. Komportable na kaya ako sa pwesto kong 'to. 

Patuloy nga akong humilata lang sa sofa. I was in a state na antok na antok na talaga ako eh. 

Rinig ko lang syang napabuntong hininga. Siguro naman ay sumuko na sya diba?

He can have the---

Wait!

Pagkadama ko talaga ng kamay nya sa katawan ko upang akmang bubuhatin ay sa sobrang gulat ko ay bigla akong napatalon sa mga braso nya at lumipat agad sa kama. 

What did he think his doing???!!!

Sobrang lakas pa nang kabog ng dibdib ko dahil ginawa nya kanina. Talagang nagulat ako. Di ko inexpect na gagawin nya iyon, shuta!

Napataas lang kilay ko kahit na nakapikit na naman ang mga mata ko na nakahiga na ngayon sa kama. Halata sa tunog mula sa kanya na natatawa sya. Tskk!

Di ko na lamang sya pinansin at sa wakas ay nakatulog rin. 

***

~z~z~z~

"Dennis"

~z~z~z~

"Dennis"

~z~z~z~

"Dennis"

Nagtitimpi na masuntok ko kung sino man tong tumatawag sa akin ngayon. Oh kay ganda na ng tulog ko tapos gigisingin lang ako? Yawa? Talagang handa na kamay ko sumampal eh. Pakiramdam ko ay nasa dalawa o tatlong oras lang tulog ko and it's not enough!

"You need to wake up and eat something" rinig ko pa nang magsalita itong muli. Nakapikit pa ang mga mata ko pero gising na ang diwa ko. 

"You can go back to sleep after eating this"

Patuloy lang ako sa pag bingi-bingihan pero inuubos na nya pagtitimpi ko dahil di nya talaga ako tinitigilan. 

"You won't recover at all when you sleep with an empty stomach"

Pagmulat ko ay laking gulat ko pa kung bakit ang unang nakita ko ay si Austin na walang damit pang itaas. 

Halatang napaluhod sya upang lumevel ang katawan nya sa kama kaya ang katawan nya agad ang bumungad sa akin. 

Kitang-kita ang kanyang masculado nitong dibdib na ibang-iba talaga sa kakambal nyang si Aiden. His twin, which is Aiden ay halos magkasing laki lang kami ng katawan, talagang maliit pero pa'no kaya nagkaganito ang kakambal nyang si Austin. Laking deperensya nilang dalawa. Austin is more muscular and even taller than me. 

Nanatili ako sa posisyon ko nang ilagay na naman nya ang kanyang palad sa noo ko habang seryoso ang mukha. 

"Your body temperature is still high" komento nya pero napairap lang ako. 

"Alam kong hot ako" pabalang kong sagot za kanya at tumayo nga. Eh kasi mukang wala talaga syang planong tigilan ako kung di ako tatayo sa kamang ito. 

Sa mukha niya palang ay punong-puno na sya sa sarkastikong mga sagot ko. 

"Yeah, you're hot" pag-uulit nya lang sa sinabi ko na para bang iba ang pinapahiwatig. Halatang ayaw na nyang makipag argumento sa'kin at pinatubayan nalang ang mga salitang lumabas sa aking bibig. 

"So let me take care of you, Hottie Dennis" 

Masamang napatitig lang ako sa tinuran nya. 

The fuck?!

To be continued...

∆∆∆

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 5

Dennis POV ~

Nakataling mga kamay.

Nakabuka ang aking mga hita. 

Di ko alam kung bakit sabik na sabik ako sa pinaggagawa ng stranger sa'kin ngayon. This guy knows how to tease me dahil tinatali-talian pa talaga ako. 'Tsaka mas na excite ako dahil may nakatakip sa mga mata ko kaya di ko alam kung ano ang ginagawa nya ngayon.

"Spread your legs more" pabulong nya pa sa aking tenga at tinitigasan na agad ako. Shet!

Sa pagbuka nga ng aking mga hita ay naramdaman ko kaagad ang mainit nyang kamay.

He's checking my hole and dammit! He's fingering me!

"Hnghhhh" ungol ko kaagad nang napasok nya ang dalawang kamay nito. Umabot pa yata ng isang minuto nya akonng ginaganon at gulat ako nang mabilisan syang magkomento.

"Fuck! it's so loose."

Aray!

Napatigil ako sa pag-ungol.

Shuta? Akoooo? Maluwaggg??? Ang kipot kaya nyan, tskk! "tsaka do he really need to tell it in front of my pretty face? 

Akmang tatanggalin ko ang nakatabon sa mga mata ko pero agad nya iyong pinigilan. 

"But did you know that I like it more when it's loose?" Nakakanginig ang kanyang boses dahil para syang tunog manyak sa pagbigkas nito.

"Ay 'yan ang gusto ko. Bumabanat at bumabawi!" komento ko pa sa utak ko at napaungol ulit nang damhin ang kanyang mga kamay sa loob ko pero di rin naman nagtagal 'yon.

He held my lips and tried to open it by the use of his hand. Nang maramdaman kong may ipapakain sya kaya dinilaan ko muna ito. Sa pagdila koy alam ko na agad kung ano iyon. Napangisi pa ako dahil mukang di ko na kailangang kumain ng kanin buong araw. 

As I open my mouth, agad akong napautong dahil mabilisan ba naman itong sinagad sa bunganga ko.

*Gulk*Gowk*Gulk*

Medyo natawa pa ako sa isip ko dahil sa tunog na kusang lumalabas ngayon sa pagpilit nyang e pasok ang kahabaan nya sa bibig ko. Shit teka lang! di ako ready sa pagsagad nya. Akala ko ay dadahan-dahanin pa nya ito juskoe! 'Tsaka baka nakakalimutan nyang bunganga ko 'to at baka malagutan pa ako ng hininga. 

"Dennis"

Napatigil ako. Teka? may tumatawag ba sa labas ng kwartong ito?

"Dennis"

Aba'y tinulak ko na talaga ang tit*ng nasubo ko dahil may naririnig talaga akong tumatawag sa akin. 

I waited for five seconds at may tumawag nga ulit. Napatanggal agad ako sa nakatabon sa mata ko. Parang kilala ko ang boses nang tumatawag sa akin ah?

Nagproseso pa ngayon sa utak ko pero parang may hinala na ako. 

Wait!!!!

Austin?

---

Napamulat ako nang wala sa oras. Jusko! Anong klaseng panaginip naman yorn? Kung sino-sino na sinusubo ko sa panaginip ko. Pucha!

Napatingin ako ngayon sa kanya na nasa harapan ko at sa pagtantyang ginigising ako. Napakurap-kurap pa ako ng mata ko at sinuguradong panaginip nga lang 'yon. 

Buti nalang at di ako umungol at nakakahiya marinig nya sh*t!

'Tsaka of all dreams ay 'yon pa talaga, ano? ganyan na ba talaga ako katigang at pati panaginip ko ay ang bastos?

Pero waits! Kailan nga ba huling may nakasex ako? Almost 3 weeks? kaya ba nangangati ako ngayon? ems!

"You're feeling okay now?" tanong nya. Partida nilalagnat pa ako kagabi tapos ganong eksena pa pumapasok sa pananginip ko. 

"Yeah" sagot ko nalang sa kanya kung mabuti naba daw ang pakiramdam ko.

Akmang aabutin pero di ko na hinayaang dumampi ang kanyang kamay sa aking leeg para sana check ang temperature ko.

"Okay na nga ako" pagpipilit ko at di na sya pinatapos pa. Tumango nalang din sya at dumestansya. May binuksan sya sa may maliit na mesang malapit ngayon sa kinahihigaan ko. 

Medyo nakonsensya pa ako dahil sa inasta ko. Kung hindi dahil sa kanya ay baka mataas pa rin ang lagnat ko hanggang ngayon. Pero bakit kasi ang hilig nyang idikit ang mainit nitong kamay sa akin? Tskk!

"Btw, I buy some clothes. Hope it suits to your taste." sabi nya pero di na ito tumitingin sa akin. Eksakto nga dahil wala akong dala at saad  nyang bibilhan agad ako. 

"Done wash and ready to use" matipid nyang dugtong saka nagpunta sa kusina. 

Pagtingin ko ay mga type of clothes na katulad ng palagi kong suot. Ilang minuto lang din at sumunod na ao dahil nagugutom rin ako. Ano kaya ang pwedeng lutuin?

Pagkarating ko sa kusina ay kita kong may nakahanda ng pagkain. Seems like he order food already. Wala naman akong pili pagdating sa pagkain kaya nong sinabi nyang kumain na raw ako dahil tapos na sya kanina pa ay umupo na agad ako sa mesa nito. Di kalakihan ang hotel pero sa mesang ito ay magkakasya ang apat na tao. Di na ako nagsayang ng oras kaya kumain na rin ako. 

Habang kumakain ay rinig kong may kausap sya sa phone. 

"Hey brother!" bungad nya pa at halata sa boses nito ang sigla.

"Baka next day pa kami punta jan kapag di na masyadong masama ang panahon" aniya nya pero tuloy lang ako sa pagkain. Tumawag nga rin pala si Aiden sa'kin kagabi bago ako natulog. Halatang nag-aalala sya kaya biniruan ko nalang na di pa naman ako mamamatay haha!

"Si Dennis? He's eating now"

Agad akong napalingon sa kanya nang banggitin nya ang aking ngalan. 

"Haha! I didn't do anything brother, I swear." naaaliw pa nitong sabi sa phone na parang kung ano naman ang kanilang pinag-usapan. 

Sa paghihinuha ko ay baka nagbibiuran sila nni Aiden sa telepono. 

After eating breakfast ay wala naman masyadong ganap dahil masama naman ang panahon kaya di makalabas-labas. Medyo malakas daw kasi snow dito ngayon eh. 

Para ko nga lang pinapatay ang sarili sa pagkabagot dito eh. 'Tsaka nakakairita pa nitong kasama ko. Di matigil-tigil an gpagbuka ng bibig. Tinulugan ko nga kanina ulit eh. Ang sakit sa tenga kasi. "Tsaka ayoko marinig boses nya kairita. Kung makaasta ay akala mo wala syang ginawa sa'kin noon. He's acting friendly. Is it because sobrang tagal na non kaya dapat ko nang kalimutan? Tsk!

Sa pagkagising ako ulit ay gabi na. 6:15 pm to be exact at napagdesisyonan ko kaagad na e ligo ng mainit na tubig. Ganito kasi ginagawa ko dati pa pagkatapos kong lagnatin. Kapag pakiramdam kong okay nan naman ako kaya maliligo agad ako nyan ng maaligamgam na tubig. 

At dahil isa lang naman ang bathroom dito kaya sa'n pa ba ako papatungo?

Agad na akong pumasok at naghubad na nga. Tamang-tama rin na may malaking salamin dito sa banyo sa harap mismo ng shower kaya feel na feel talaga ang pose ko sa bawat pag-agos ng tubig.

Minamasdan ko ang sarili kong hubad. Napaikot-ikot pa ako at fine-flex talaga ang pwet ko. Nagpra-practice na kasi ako ngayon dahil baka sa pag stay ko dito sa New York ay may maharvat akong Afam kaya e lalaban ko na talaga ng todo. 

Kung nasabi ko man na parang sayang sa oras lang ang pagkakaroon ng matinong relasyon, well, para sa mga pinoy guys lang po iyon. Iba ang desisyon natin pagdating sa foreigner haha!

"Hmmmm virgin ass" komento ko pa sa sarili ko pero agad rin akong napatakip ng bibig at nagpipigil.

Parang ako na ang natatawa sa iniisip ko ngayon. Anong birheng pinagsasabi ko jusko! mukang tanging tenga at ilong ko nalang ang natitirang butas na di napasukan ng t*te, shet!

At dahil kung ano-ano nga ang pinaggagawa ko dito kaya medyo nagtagal ako sa loob. Feeling ko nga ay nasa 40 minutes ako sa bathroom dahil sa kabaliwang pinaggagawa ko pa. 

Pagkatapos kong maligo ay lumabas na nga at walang planong umabot pa ako ng isang oras don. Nakabathrub nga pala ako kaya wala ng paligoy-ligoy pa at deritso lang ang paglabas. 

Sa ilang hakbang ay napatigil ako.

"Who is she?" agad kong tanong sa sarili ko dahil may magandang babae dito sa loob ng room namin.  Halatang nagsasalita ang babae pero di pa ako sure dahil may dingding kasi dito at natatabunan ito. Wala pa sana akong planong lumapit at ayaw makadisturbo pero kasi iyon lang ang daan para makapunta sa may kama at para masuot ang damit ko.  

Sa paglapit ko nga ay nakita kong si Austin lang ang kausap nya ngayon. Angas naman. Kakadating palang namin dito kahapon at may bumisita kaagad sa kanya. Lakas pa ng tawa nilang dalawa at halatang close sa isa't-isa.

Nagdadalawang isip pa ako kung tutuloy nga ba sa paghakbang o umatras nalang at bumalik sa banyo. Eh kasi nahihiya ako jusme! 

Di pa agad ako nila napansin dahil mukang aliw na aliw sila sa pinag-usapan nila kaya't nakamasid na muna ako ngayon. Sa pagkakaalam ko nong di nagpakita si Austin ng dalawang taon ay dito sya sa New York nagtago. 

Maybe they know each other for so long?

Or maybe she is the girl I heard way back when I was still in college?

"They're still together" kusang lumabas sa bibig ko kaya't agad akong napalingo-lingo.

'Who cares though?' komento ko lang sa sarili ko at nagpatuloy na lamang sa paghakbang. 'Tsaka napagdesisyonan ko nalang na lumabas ngayong gabi. I want to give them privacy kaya napagpasyahan kong lalabas nalang muna pagkatapos kong magbihis mamaya..

"Is he Dennis?" 

Napatigil ako at humarap nga sa kanila.

Kita ko ang pagdungo ni Austin bilang pagsang-ayon. 

"Hello. I heard so much about you" She commented habang ang laki pa nang ngisi nito sa labi. 

Ngumiti lang din ako at kumaway-kaway. I'm really shy at this moment. Di ko alam kung ano ang sasabihin ko. 'Tsaka ang ganda ni ghurrll nakakamesmerize ang beauty. 

Di na nga ako nagtagal at nagbihis na agad. Pagkatapos ko pagn suotin ang damit ko ay siniguro ko kaagad ang phone at wallet ko. 

At dahil ready na ako kaya agad akong naglakad palabas. 

"Where are you going?" singit pang tanong sa'kin ng lalaking 'to. Tskk!

"Sa labas" tipid ko lang na sagot at nagpatuloy nga sa paglakad. 

"The weather is bad today, much better if you stay here." sabi nya pa sabay tayo sa kinauupuan nito at papalapit sa akin. 

"May bibilhin lang ako sa labas saglit" pagsisinungalingn ko at sabay ngiti ko pa sa kasama nya dahil baka ma offend sya sa biglang pag-alis ko. 

"Samahan nalang kita" he insisted pero napalingo-lingo lang ako. 

"Dyan lang ako sa kanto, balik rin ako agad" saad ko. Talagang may grocery store naman dyan sa tabi sa labas ng hotel na 'to. Pero dahil nagsisinungaling lang ako at sa iba talaga ang punta ko. 

Tuluyan nga akong nakalabas at nag-antay agad ng masasakyan. 

Medyo sikat kasi ang New York kaya alam kong may taxi rin dito. Ang pinagkaiba lang sa Pinas ay kulay puti ang taxi, dito ay kulay yellow. 

Well, may pera din naman ako kahit papaano. Bago kasi kami talaga naghanap ng hotel kahapon ay nagpa exchange muna kami ng money currency dito sa New York. Kahit na kakaunti pero makakagala pa rin naman ako sa dala kong pera. 

Tamang-tama dahil di naman ako masyadong matagal naghintay at may huminto ngangtaxi sa harap ko. 

"Where are we---"

"Yes, I do" pagpuputol ko sa kanya na parang wala sa sarili. Napangiti ako sa nasagot ko. Wuyy! pinagsasabi ko nito, nagmamasahero sya, di ikakasal! 

Eh kasi naman eh! Pagkakita ko talaga sa driver ay parang gusto kong mag ride2x nalang kami ni kuya at ayaw ng bumaba. Ang gwapo nya shet!

"To the nearest bar" maarteng sabi ko pa na akala mo million ang perang dala ko nyahaha!

Sumakay na nga ako at nagmaneho na sya. Habang nagbyabyahe ay di matanggal-tanggal ang mata ko sa likod nya. 

Sure ka na ba kuya at di mo ako type? char!

Binaling ko nalang ang atensyo ko sa labas at nakatingin sa mga building. 

'Tsaka fake news naman nababalita nila eh. Di naman masama ang panahon ano? tsk!

Muli akong napatingin sa nagdrive na nakakuno't noo. Parang 15 minutes na kami nitong nagbyahe pero wala pa ba?

Oh shit! agad akong napatakip ng bibig. 

OMG!

Is he planning to rape me kaya dinala nya ako sa malayo? 

Ikaw kuya ha, pwede naman na dito nalang sa sasakyan ay este noooo!

Aarte pa sana ako ng todo pero di ko nagawa dahil huminto na sya sa isang malaking building ngayon. 

Ito ba nearest bar? Jusko po! ako naluluka sa layo ng byahe namin.

Wala na nga akong nagawa dahil di naman ako type ni kuya kaya bumaba na ako at nagbayad. 

Pagkakita ko pa sa pangalan ng bar ay napatawa agad ako. How did the driver know that I'm gay?

Eh kasi dinala nya talaga ako sa gay bar. 

Well, with no wasting time ay pumasok na nga ako. Entrance palang ay halos tumulo na laway ko dahil sa aking mga nakikita. Nilagay ko nalang sa bulsa ko ang wallet tsaka phone ko. 

Ang tataas ng mga lalaki na nandito. Shet and gwagwapo pa! Mukang magkakatotoo yata ang panaginip ko kanina ah. Makakabingwit na ba ako ng afam na mag-aahon sa akin sa kahirapan???

Sa pagpasok ko palang ay umasta na agad ako na wala sa sarili.

Aba'y syempre, naglasing-lasingan lang ako para ma iy*t haha! Wala naman talaga akong ininom na alak eh. Kasi ang mamamahal dito at baka di na ko makauwi nito jusko!

wala lang akong ibang ginawa dito kundi nakikisayaw lang din katulad nang nakagawian ko kapag pumupunta sa bar sa Pinas.

Sa pagtagal ko rito ay medyo nagiging wild na rin ang mga kaganapan. Talagang nakikipaghalikann na naman ako sa strangers eh. Para akong nalulunod dito at kinakapos ng hininga dahil kung sino-sino lang man din ang humahalik sa akin. 

Sa apat na lalaking kaharap ko ay may isa talagang bet na bet ko.  Shet! feel ko kusang bubuka mga hita ko habang tinititigan nya ako. 

It's a good thing too dahil sya na ang nag first move. Pinalipas muna ang ilang minuto at talagang dinala na ako sa comfort room.

Hmmm..

Syempre, ano pa ba ang gagawin namin dito? alangan naman maglaro ehe!

"You're so cute" komento nya pa.  

Sinunggaban na nga nya ako ng halik. Ako naman ay agad na rumesponde. Lumalim ang aming paghahalikan at ang kamay ko naman ay kusa nang naglakbay sa katawan niya. 

In a minute ay natigil rin ang aming mga labi at nagkatinginan. Masang-masa na p*ke ay este ano ko sa sabik sa kanya. I was about to kneel at para sana buksan ang pantalon nito pero napatigil ako ng sya'y nagtanong.  

"Are you a Top?" he asked flirty while biting his lips. 

Nanlaki ang aking mata nang marinig ko ang tanong nya. 

"No" mabilisang tugon ko at dumestansya. 

"Gosh! You should have told me earlier, I'm bottom too" sagot nya na ikinaluwa ng aking bibig. 

WHATTTTTT?????

Di ko alam kung ano ang gagawin ko ngayon. Jusmeyo maremar! Noooo Waayyyyyyyyy!

Did he expect me earlier to top on him? Fuck!

"I thought you're a student top men because you wear red shirt" dagdag paliwanag nya pa pero wala na akong gana makinig. 

May color coding ba sa bar na 'to? shuta!

Agad akong lumabas sa bar na 'to. Nawalan ako ng gana. Taenang yarn, papanget ka bonding. Talagang don't judge his position in bed by his face jusme!

Nagsayang pa ako ng dalawang oras sa loob tskk! Mas mabutinng umuwi nalang siguro at baka kung hahanap ako ng ibang lalaki ay pareho lang din ang mangyari kanina wews! 'Tsaka pansin kong lumalakas na ang snow ngayon, dapat talaga ay bumalik na ako sa hotel. 

Agad kong kinapa ang pitaka ko pero nabalot ako ng kaba nang wala akong mahanap sa bulsa ko. 

Waitt??? Sa'n ang pitaka ko?

Halos kinapa ko na lahat ng bulsa ko pati sa jacket pero tanging phone ko lang ang meron. 

Puta! Nanakawan pa ako! Ang malas naman oh!

Halos maiyak na ako sa frustration. Ang tanga ko naman kung magtatanong ako kung pwedeng tumingin sa CCTV nila eh ang dilim sa loob kaya malaman di kita kung sino kumuha huhu.

Wala akong tinabing pera at nandon lahat sa pitaka ko shit!

Di ko pa naman kabisado dito huhu. 

Agad kong niyakap ang sarili dahil napakaginaw na dito sa labas. 

Agad kong binuksan ang phone ko. Should I call Austin? Or no?

Oh gosh! ba't ba nagdadalawang isip pa ako.

Ang taas rin ng pride kong tawagan si Austin sa messenger dahil nga blinock ko sya. 'Tsaka wala rin akong number sa lalaking 'yon jusme!

And then naisip ko na kusa naman akong umalis kanina, kaya dapat hahanap ako nang paraan para makabalik. Huhu!

To be honest ay sobrang frustrated ako ngayon at napasabunot pa sa ulo habang nag-iisip kung ano ang gawin. Ba't ba kasi nagmatigas pa ako. Sana pala ay nakinig nalang ako sakanya na di na umalis.

"Dennis?" mabilis na napaliingon nang may marinig na tumatawag sa ngalan ko. 

"Is that you?" paniniguro pa nya habang lumalapit sa akin. 

Hala? bakit nandito si Robert? Nagbakasyon ba sila dito kasama ang dad nyang Governor?

Talagang napatalon akong yumakap sa kanya na para akong bata na nawawala.

"Thank goodness!" tangin komento ko at di na bumitaw sa lalaking 'to. My shining shimmering man is here! 

Sobrang saya ko!

Ramdam ko ang pabalik na yakap nya rin sa akin kaya mas lalong hinigpitan ko. Medyo nawala ang kaba na nararamdaman ko kanina. Naging one-time, big time ko man lang sya last 4 weeks at nakaoral-sex lang ganon, pero at least diba, may kakilala ako rito.

Nag-usap nga kami saglit rito at sinabi nyang last week pa daw sila nagbakasyon dito. Ako naman ay sinabi ko ang dahilan kung bakit nasa New york ako. At dahil wala kaming planong magstay sa labas sa ganitong panahon kaya nagsimula kaming maglakad papuntang kotse nya. Hawak-hawak nya pa ako pero laking gulat rin nang may  biglang tumawag sa'kin sa likod.

"Dennis!"

Nanlaki ang mga mata ko nang may bigla nyang kuhain ang isang kamay ko. 

Sa boses palang ay alam kong si Austin ito. 

"Who is he?" agarang tanong sa akin ni Robert habang nakatingin ito kay Austin. 

Napatingin na rin ako kay Austin sa pag-aakalang ipapakilala nya ang sarili nito. 

Wala syang inimik pero mukang wala rin syang planong bitawan ang kamay ko. The Fuck! I know I made plan na sumama kay Robert sa gabing 'to pero alangan naman na iwan ko si Austin ngayon eh sya naman kasama ko papunta sa kung saan si Aiden bukas?

"Ahh I forgot to tell you na may kasama ako sa pagpunta dito. He's my friend's brother, his twin brother" Paglilinaw ko pa.

"Maybe sasama nalang ako sa'yo sa susunod" saad ko kay Robert at mabuti naman at nauuwaan nya ako. 

Ilang minuto lang at nasa kotse na ako ni Austin nakaupo. It's a long story earlier at ayaw ko nalang e kwento. 

"I'm almost losing my mind finding wherever you are" umpisa nya pa na halata na iba nag tuno ng boses nya. 

Napaduko lang ako.  

Kung ako naman sa sitwasyo nya ay hahanapin ko talaga dahil kami naman ang magkasama diba? 'Tsaka ang sabi ko lang ay may bibilhin lang ako sa labas pero dalawang oras akong nawala. 

Di ko na sinabi kung ano ang nangyari tulad ng pagkawala ng wallet ko at nanatiling tahimik. 

"I thought something happened to you" sabi nya pa na malumanay ang boses.

"But..... tsk!" biglang bawi dahil may inis na itong lumabis sa kanyang mga labi. 

To be continued...

∆∆∆

Hope you enjoy reading this chapter guys and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 6

Dennis POV~

Nakatayong naghihintay.

Nakapamewang at umaastang ang nangyari kagabie ay wala lang. 

Pero ang totoo? Lumipas ang gabi na puro pag-aalala nalang ang nasa isip ko dahil don sa wallet kong ninakaw. May ID pa naman ako don na importante eh. Mabuti nalang din at di lahat ng ID ko ay nakalagay sa wallet ko, ang iba ay nandon lang sa pinas at nasa kwarto ko. 

Sa hangin palang ay alam kong naging mabuti na ang panahon ngayon. Saktong-sakto rin kasi na ngayon ang byahe namin papunta kay Aiden. Sabik na sabik pa nga ako eh dahil na miss ko na talaga kaibigan ko. Mula kasi nong nagbuntis sya ay syempre ay di na sya nakakasabay sa mga gala namin. At sa kasal nya, aba'y di ako papayag na di ako makakapunta ako. 

Di pa naman kasalan talaga ngayong araw. Pero dami pa kasing gagawin eh. 

Ilang minuto na ako sa labas ng hotel. Nauna talaga ako rito habang ang kasama kong si Austin ay may ginagawa pa sa loob. Ewan ko ano ginagawa nya don mag-isa. Gets ko pa kung nagtagal sya don kasama 'yong babae kahapon, pero nong pagbalik kasi namin kagabi ay wala na ito. 

Ayaw ko man syang kausapin pero ayaw ko ring pinaghihintay ako rito sa labas ano?!

Napatingin ako sa relo ko at napansing halos sampong minuto na ako rito jusme! 

Nandito na naman ang kotse nya at 'yong driver pero kasi ayoko pang pumasok. Eh medyo awkward din. Di man halata pero may pagkahiyain din ako noh. Nahihiya ako sa mga di ko type nyehehe!

"WAHAHA!"

Agad akong napalingon sa lakas ng tawa ng bata sa may di kalayuan. He looks so happy. Sa pagkakatansya ko ay nasa pitong taon na sya. Naghahabulan sila ng mga magulang nya sa gilid ng daan. Di rin nagtagal nang nahabol nga ito ng dad nya at arga-karga na ngayon ng mag-asawa.

By just looking at it, a guilt is conquering me. 

A kid.

A child.

A baby.

Sa sumagi sa isip ko ay napabuntong hininga ako. Parang bumigat ang pakiramdam ko at bumabagal ang aking paghinga. I thought I could forget what I did. Ang akala ko na kapag lumipas ang matagal na panahon ay makakaya kong kalimutan ang aking malaking pagkakamali, but I was wrong.

A drop of tear rolling in my cheeks. Memories keep inserting in my head. Habang tumatagal ay nagsisisi ako. Sobrang tagal na pala. 

Sobrang tagal na pala nong---

"Ready ka na?"

Dali-daling napapunas sa aking mga luha pero di ko magawang humarap sa kanya. Ilang segundo akong di gumalaw sa pinagkakatayuan ko. 

"Umiiyak ka ba?" 

"No, why would I?" Agad kong sagot.

Kung kanina ay nahihiya pa akong pumasok sa kotse, ngayon naman ay nauna na akong umupo don. I don't want to talk to him. I don't want having conversation with him. Mula nong nakauwi kami kagabi ay wala akong imik sa kanya. 

Ang tingin ko ay nakatuon sa labas. Ang Dahil naging okay na nga ang panahon kaya nakabyahe na rin kami. He keeps offering food, but I refused. 

Para akong timang ano? Wala naman syang ginagawa ngayon pero naiirita ako sa presensya nya. Ang tanging rason lang talaga kung bakit ako sumama ay para sa kapatid nya. Kung di ko lang kaibigan ang kapatid nya ay talaga namang di ako mag-aasksaya ng panahon para sa lalaking 'to. Mas gustuhin ko pang pa inom-inom lang sa bar. At least sa ginagawa kong 'yon ay nakakalimutan ko ang nakaraang pilit na bumabalik. 

Halos mag dalawang oras lang din ang byahe namin. Pagkakita kong papasok ito sa malapad na bahay na akala mo ay mansion ay alam ko na ito na nga 'yon. Di rin nagtagal nong nakaparking na ang pinagsakyan namin. 

Dali-dali na agad akong lumabas. 

Sa pagkakataong ito ay sabik na sabik akong pumasok. 

"AIDEEEENNNNNNN" talagang ang lakas at ang laki ng bunganga ko nang tawagin ko ang kaibigan ko. Eh sa nakasanayan na rin kasi 'to namin minsan eh. Lalo na kapag medyo matagal-tagal kaming di nakapagbonding ay grabi ang pananabik. 

Pagkarating namin ay sina Von agad ang bumungad sa'min. Medyo nahiya pa ako sa ginawa ko kanina dahil mukang kina Von yata 'tong bahay ehh. 

Sa pagbati palang namin sa isa't-isa ay di ko na agad mapigilang di mamangha. In fairness din talaga 'tong s Aiden eh. I mean matagal ko namang alam pero di ko pa rin ipagkakaila. Gwapong foreigner kasi talaga 'tong si Von. Bagay na bagay talaga sila ng kaibigan kong feeling straight dati nyahaha!

Hinanap ko si Aiden pero sabi nito ay naliligo pa daw. Napanguso pa ako at nagdadalawang isip kung sugurin ko ba ang kaibigan ko sa bathroom. Eh kasi nandito ang palangging nyang si Von, baka pagselosan pa ako ano!

"Uncle!" rinig kong tawag ng napakacute na anak ni Aiden. Sobrang napangiti ako nang marinig ko ang boses ni Aaron. 

He's really a cute version of Von Maclein. Cute sya dahil bata pa, pero siguro paglaki nito ay nakakatakot din 'to tignan haha!

I ready my arms for a hug. Huling kita ko sa batang 'to ay nong sa beach pa kaya nangungulila din ako huhu. 

Ni ready ko na nga ang kamay ko habang tumatakbo ito. Pa smile-smile pa ako rito pero nagulat ako nang umabot sya sa likod ko kakatakbo at tumungo kay Austin. Aray!

"Uncle!" rinig kong muli nyang bati at halatang tuwang-tuwa. When did they get close though?

Kita ko ang pagkarga nya sa nephew nya. Sa pagkakapansin ko sa mga inaasta nya ngayon ay akala mo napakabuting tao nya. Tskk!

Lumapit nga rin ako kay cutie Aaron. He giggles pa nang mapansin akong papalapit sa kanya. 

"Hello baby" bati ko kaagad habang inabot ko pa ang kamay at kinikiliti say ng mahina. 

"Hello... "

"baby~" 

Sunod-sunod talagang pagbanggit ni Austin sa harapan ko. Malumanay na boses nya pang bati na akala nya siguro ay sya ang kinakausap ko. 

Talagang napataas ang kilay ko dahil si Austin ang sumagot sa akin. Anong baby na pinagsasabi nya? shet!

Inirapan ko lang sya at tamang-tama ay lumitaw nga si Aiden dito, ay este nagpakita na pagkatapos maligo. 

"Oh my gosh Aiden! Magbawas ka na" Pagbibirong bungad ko sa kanya nang makitang medyo malaki-laki na ang tyan nito dahil sa pagbubuntis. 

"Tae lang 'yan huy!" Biro ko pa ulit, pero huling komento ko na 'yon bago ko kinontrol sarili ko sa kung anong pinagsasabi na lumalabas sa aking bibig. Eh kasi ang labidabs nyang si Von ay grabi kung makatingin na akala mo ay papatayin ako. Eh sa biro lang naman 'yon jusme. 

So ayon nga. Nagkamustahan na kami rito. I even congratulate my friend dahil malapit na ang importanteng araw nya, which is ang kasal nila Von. Halos di na rin kami matigil-tigil sa pag-uusap rito lalo pa't nandito na rin pala sina Keith and Kent. Oh gezz! parang bumalik lang kami sa dati nong mga panahong puro gala lang ang inaatupag namin haha! Kung ano-anong napag-usapan kaya di na namin namalayan ang oras. 

Now is time for lunch at tamang-tama rin na may dumating. Nandito rin ang Mom and Dad ni Aiden kaya't napangiti agad ako. Close rin kasi ako sa kanila eh kaya kung makabati ako ay daig ko pa ang tunay na anak

"Hello Tito, Tita, I've missed you two so muchhhhhh" bungad ko.

Agad din silang bumati at halatang na miss rin ako, tskk ako pa!

Well, wala pa namang masyadong kaganapan, usual conversation kapag nagbabatian lang ganon at nagkaayaan ng kumain ng tanghalian. 

Marami ngang pagkaing nakahain sa mesa kaya nakaramdam kaagad ako ng gutom. Amoy palang talaga ay sobrang sarap na. Naglalaway ka kaagad!

Ilang minuto nga lang nang nakapwesto na kami rito sa malapad nilang mesa. 

Palihim na napataas na naman ang kilay ko sa inaasta ngayon ni Austin. 

"?????" di ako makapagsalita pero bakas na bakas sa mukha ko ang paninibago. 

Napaduko na lamang ako ngayon sa hiya dahil pinagtitinginan nila kami. Dammit!

Eh kasi naman, si Austin ay sinasandukan ako ng pagkain ngayon. Ang nakakairita pa ay parang naka calculate lahat ng nilalagay sa plato ko. Is he showing off his degree of being a doctor kaya pinili nya kung alin ang mas healthy na pagkain???? Hintayin nyang makahanap ako ng trabaho at babatuhin ko sya ng calculator para malaman nyang Accountant ako mwehe. 

Rinig ko pa ang pa ubo-ubo nina Keith at Kent na parang inaasar ako lalo. Bakit ba kasi tumabi 'tong lalaking 'to sa'kin, tsk!

'Tsaka pinaggagawa nitong lalaking 'to bat ang lakas ng loob na gumawa ng ganito? porket ba nandyan parents nya? tsk!

Hindi ko nalang pinatulan. 

Ang lahat ay kumain na rin. Nag-uusap sila tungkol sa kasal next week. Paminsan-minsan ay nakikijoin ako pero mostly talaga ay puno 'tong bibig ko. Eh ang sasarap kaya!

Aliw na aliw ako sa pagkain ko nang biglang hawakan ni Austin ang kanang kamay ko. 

"Puta---" di ko tinapos at agad na ngumiti na nakaharap sa kanilang lahat. Muntikan pa akong napamura sa harap ng pagkain wews! 

Matatalim na tingin ang binigay ko kay Austin pero bakas lang sa kanyang mukha na natatawa sya. His actions today seem so bold. 

Kain nalang ako nang kain rito hanggang sa di ko namalayang ako na pala ang tinatanong nina tita. 

"Kumusta kana dennis? 'Tsaka ba't ngayon ka lang nakapunta?" umpisa nila kaya't napainom ako ng tubig.

"Okay naman ako tita. May pinagkakabisihan lang kaya ngayon lang nakapunta" dahilan ko.

"Did my son treats you well in your way here?" ngayon ay si tito naman ang nagtanong. Medyo nakakatouch pa nga eh, dahil mukang mas alagang-alaga pa ako mwemwe. 

Sa tanong ni Tito Jake ay nagtitigan kami ni Austin. Well, so far, he's taking good care of me naman. Tinulungan nya pa nga ako nong nilagnat ako diba. 

"Yes naman po, tito" sagot ko. Akala ko pa nga ay titigil na sila pero jusme! mas lalong lumala. Pa ngiti-ngiti lang ako ngayon pero sa totoo ay medyo di ako komportable sa diskasyon. 

"I remember when you all are still in college, Austin has photo album with full of pictures of Dennis" Tito Jake stated that shocks me. 

Nanlaki talaga ang mata ko sa tinuran ni Tito. Lahat ay parang pinagkaaktuwaan kaming dalawa habang ako naman ay di pa na proseso sa utak ko ang binanggit kanina.

I know Tito kasi eh. Di sya 'yong tao na may lalabas sa bibig na di totoo.   

"Dad!" rinig ko kaagad galing kay Austin pero it's been a long time that I saw Austin blushing. 

He's blushing! is that means that it's true?

Di ako makapaniwalang nakatingin lamang 

"It's the truth though. I saw you kissing Dennis' picture that time" Tito added that keeps teasing us. 

Wait, what????!!!!! No way! Why would he do that? 

Nang mapatingin ako kay Austin ulit pero pulang-pula na ito.

 Ahm... did he actually do that?

***

Things happened so fast that day. Natapos namin ang pananghaliang iyon na puro panunukso ang aming natanggap. Talagang di pa ako makapaniwala dahil matagal na nong huli kaming nagkolehiyo pero nagawa pa rin nilang matandaan ang mga bagay na iyon. Nasa kwarto na nga pala ako ngayon. Yep, dahil mayaman sila at malaki ang bahay kaya ako lang mag-isa sa kwarto rito. Alas dyes pa lang ng gabi pero ang tahimik na nila. Si Aiden naman ay siguradong nag bebetime pa 'yon kaya di na nakalabas ng silid. 

Heto ako sa isang kwarto at nababagot. Wala rin kasi ako sa mood mag selpon kaya para akong timang ngayon na nakatunganga sa kisame. 

Ang pangyayari kanina ay pilit na pumapasok sa isip ko. 

'Shet!' napamura pa ako dahil muka na akong timang dito. 

Sa pagkakataong 'to ay napagpasyahan kong lumabas muna ng silid. Eh sa gusto kong maliwanagan utak ko eh. 'Tsaka alam kong medyo presko sa labas kaya don na talaga ako nagpunta. 

Sa paglabas ko ay nagtungo agad ako sa may malaking puno. Maliwanag di kasi sa labas kaya di nakakatakot. Habang naglalakad ay may napansin akong lalaking nakaupo sa may di kalayuan. Malapad ang mga braso nya. Kahit na nakaupo ay alam kong matangkad ito. Nakasuot sando lang sya at nakapajama pero kahit na nakatalikod ay mapaghahalataan na gwapo ito.

I was excited at first, but as I keep moving forward, nag iba ang timpla ng mukha ko ng malamang si Austin lang pala ito. Mga dalawang metro yata ang pagitan naming dalawa at mukang di nya pa ako napansin dahil nakatalikod pa rin ito. 

May dala-dala sya kaya agad akong napatingin. 

Wait ... Gitara? Gabi na tapos mag tutog-tog pa sya ng gitara?

Tinitignan at inoobserbahan ko lang sya na tinetesting ang guitarang hawak nya. Alam kong marunong si Austin sa gitara pero di ko inaasahan na sa tagal ng panahon ay nag gigitara pa rin sya hanggang ngayon.

Sa kanya nakatutok ang atensyon ko at parang inaabangan rin ang susunod na gagawin niya.

Alam kong kakanta sya. Alam kong maggigitara sya habang kumakanta kaya't parang mas lalo akong nag-aabang. Ewan ko ba kung bakit pero ito ang nararamdamn ko. Siguro'y sobrang tagal ko ng di narinig ang boses niyang kumakanta. 

I remember those gold old days we had. 

Pero sa naalala ko ay napakuyom nalang ang aking mga kamay. Tulad ng paulit-ulit kong sambit ay kinamumuhian ko na sya.

Ako'y napakurap-kurap.

Nabalik yong atensyon ko kay Austin na ngayon ay sinimulang patugtugin ang gitarang hawak-hawak niya. Sa bawat pag galaw ng kanyang mga daliri at pagkanta na seryosong nakatingin sa kalangitan ay bigla akong napaatras at walang planong manatili rito. I take my step backward at magsisimula na sanang maglakad pabalik pero napatigil ako nang sya'y magsalita. 

"You didn't like it?"

Napaharap ako ulit sa tanong nya.

"I know you're there, Dennis" saad nya bago pa ito humarap din at nakatitig sa akin. 

To be continued... 

∆∆∆

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote and comment. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 7 

Dennis POV~

Napapaaray.

Binibilisan.

Pinagpapawisan. 

Medyo hinihingal kaya ako'y napapabuntong hininga.

Oh? Akala niyo kung ano pinaggagawa ko ano?

Well, nagmamadali lang naman ako sa paglalakad habang may asungot na nakasunod. Muntikan pa akong matapilok kanina sa pagmamadali eh. Eh kasi naman! Ayaw akong tantanan ng lalaking 'to. 

"Can you just stop following me?" Naiinis ko nang umpisa sa kanya dahil kung baka di ako makapaggpigil ay sasabunutan ko na 'to sa inis.

"You're the one who show up earlier." Depensa nya pa. 

Tinutukoy nya kasi ang kanina na tinitignan ko syang naggitara. 

"You keep avoiding me, but you want to watch me secretly." dagdag pa nito kaya agad akong napahinto at napaharap.

May saltik ba sya?

Di ko naman kasi inexpect na nandon sya kanina naggigitara kahit gabi na. Lumabas lang naman ako para magpahangin tsk! 'tsaka pinagsasabi nyang gusto ko syang tignan? Yuck, asa sya!

Wala akong inimik at tinitigan lang sya kanina. Di lang din umabot ng minuto nang tinalikuran ko ulit sya at nagsimulang maglakad. Mabuti nalang talaga at nasa sariling silid na ang mga tao rito. Baka kung makita pa kaming sunod sya nang sunod ay kung ano pa isipin nila. 

Napihit ko na ang pinto at akmang papasok na sa silid pero pinigilan nya ito dahilan para magkaharap kami. 

"Can we just talk? Like a serious talk." saad nya na parang naiinis.

Wow? sya pa ang may ganang mainis? the audacity! 

"For what?" Tanong ko pero wala naman talaga akong plano na pakinggan sya. 

Bakas sa kanyang mukha na may sasabihin pero wala akong planong mag sayang ng oras.  Di ko na hinintay ang sagot nya at pinagsarahan na ng pinto. Agad akong bumalik sa kama ko. Napapatabon ng kumot at naiinis nang maalala ang sinabi nya kanina. 

Pinagsasabi nyang gusto ko syang makita? ang kapal ng mukha! kung di lang dahil sa kapatid nya ay di ko aaksayahin ang oras na makita sya. 

Tsk! Assuming. 

"Dennis" tawag nya pa ulit sa labas pero di ko pinansin. Mas naiirita lang ako kapag naririnig ko boses nya taena!

Pinilit kong pinikit ang aking mga mata sa pagbabakasakaling makatulog pero shet! 

Napaupo ako muli sa kama. Anong oras na bakit di pa rin ako inaantok. Napatingin-tingin ako sa paligid. Nag-iisip kung ano ang pwedeng gawin. Nakakabagot rin naman kasi kung hihiga lang ako rito hanggang sa kung ano-ano lang ang isipin. 

Binuksan ko nalang ang phone ko. 

I open one of my dating app. Napangisi agad ako nang makitang maraming messages akong natanggap. Pa scroll-scroll lang ako at tinitignan ang mga profile nila. Eh kasi ayaw kong magreply sa di ko type eh. Di na ako mag-aaksaya ng panahon. 'Tsaka mas okay na kung ganon, at least diba di na sila mag assume. Chos! kung magsalita ako ay kala mo'y pang international ang beauty. 

Habang nagscroll nga ay napatigil ako. Gotcha! my type! my type!

Nag "hi" lang naman sya sa message kaya agad na akong nag reply. Sayang ang grasya, di dapat pinaghihintay. ACCKKKKK! ang gwapo kasi talaga. Tinignan ko ang mga pictures nya dito sa account nya at talaga namang maglalaway ka. Mostly pa ay nakahubad pang itaas ang pics nito kaya nabusog ako bigla. 

Masarap siguro 'to ay este mabait, shuta!

Ang hilig nyang magpost ng mga pics dito sa dating app na 'to. Samantalang ako ay wala man lang kahit isa, maliban sa profile ko. 

Mga dalawang minuto rin nong nakita kong nag message sya ulit. Oh shet!

Mabilis akong nagresponde. Syempre ang una ay nagkamustahan hangggang sa nagkantutan ay este yawa! ano ba 'tong nasa isip ko, puro nalang biro. 

Humaba ang messages namin. Eh kasi nakakaaliw rin kasi sya. 'Tsaka Accountant rin sya dito sa New York. 

Napapangiti kaagad ako. Sign na ba 'to lord? chos! gusto ko lang syang tikman ehe!

[Send Pic] ---message nito kaya agad kong umayos. Napapasuklay pa ako ng buhok gamit ang kamay ko. Napailang take pa ako at naghahanap ng magandang filter. Sa huli ay pinili ko 'yong para kang pusa na filter dahil sa desenyo nito sa mukha. 

Agad akong nag pabebe sa picture dito. Aba'y talagang tinodo ko na. Pagkatapos ko ay bumalik ako sa pagkakahiga at naghanap ng magandang kuha ko kanina. Nakahanap rin ako ng tatlo at sinend nga sa kanya. 

Excited ako kung sa anong e komento nya. Ang cute ko kaya sa picture ehe!

Nang makitang nagseen na sya ay napapangiti na kaagad ako. It shows na nag typing na sya. Mahinahon akong naghihintay sa reply nya. Umabot nga sya ng halos dalawang minuto at typing pa rin. Siguro ang dami na nitong gustong sabihin. Oh gosh nakakatouch naman!

Naghintay pa rin ako hanggang sa ang ngiti ay nawala dahil puta! parang umabot ako ng sampong minuto sa paghihintay hanggang sa nakita kong offline na ito. 

Oh gosh! Di nya ba ako type? panget ba ako don sa pic? nakalabas kaya nipples ko don huhu. 

Pero gago? Na ghost ba ako????!!!!! NO way!

Parang natapakan ego ko non ah. In every man I entertained, I will always be the one to decide whether we end up our conversation or not, tssk!

Naiinis kong binitawan ang phone ko. Goshhhh! ganito pala feeling ng mga ginoghost ko? nakakaputang-ina!

Di ko na nga inopen pa ang phone ko at pinilit ang sarili na ipikit ang mga mata. Mabuti din naman at nakatulog din ako pagkasunod. 

***

Napaunat-unat. 

Napabaling-baling ng posisyon. 

Pagkamulat ng aking mga mata ay napakurap-kurap pa ako. Pagtingin ko sa relo ko ay nako! sobrang aga pa. Sinubukan kong matulog ulit pero di na rin ako nakakatulog. 

4 am palang oh! jusko, nagpunta lang ako dito sa New York at nag adjust na rin ang mata ko? Wews!

Walang planong maghilata lang sa kama kaya tumayo ako. Nauuhaw rin kasi ako eh. 

Lumabas na nga ako ng silid at naglakad sa hagdan. Medyo creepy pa sya sa pakiramdam dahil medyo malaki-laki ang bahay jusme! What if may multo? ay! bat ba ako matatakot sa ghost na 'yarn eh na ghost nga ako ng foreigner kagabi eh. Tsk!

Napapahiyab pa ako ngayon. Shet naman. Bakit ba ay talagang sobrang aga ko huhay.

Ewan, ang tagal ko naman natulog pero ang aga kong nagising. Maging ang mga katulong rito ay tulog pa.

Pumunta na ako sa kusina para kumuha ng tubig. Nakakatakot naman gamitin mga gamit rito. Halata kasing ang mamahal. Pero dhail nga may kaya ang parents ko kaya may mga ganito ring mga gamit sa bahay. Nakatago nga lang at nilalabas lang kapag may bisita HAHA!

Kumuha na nga ako ng tubig sa ref. Napatalikod pa ako at tinitignan ang mga gamit. Marami silang hightech na wala pa sa amin sa bahay. Truly, they're so wealthy! Ang yaman na nga ni Aiden dahil sa business ng dad nya tapos magkakaasawa pa sya ng may sandamakmak na pera din. Wuy! palimos naman ehe!

Sa pagharap ko ay muntik ko nang mabulwak 'tong tubig na iininom ko dahil biglang lumitaw si Austin sa harapan ko. Napataas pa kilay ko. Taena naman oh! bakit ba bigla-bigla nalang lilitaw 'tong lalaking 'to sa harapan ko. Todo iwas na nga ako tapos parang napunta lang sa wala tsk!

Halata sa kanya na bagong gising rin. He saw me and look shock to see me here. He also gets a big bottle of water at ininom nga ito na parang uhaw na uhaw. 

His messy hair and still half close eyes makes him look more like a bad boy.

But... He's topless though. Napakurap-kurap ako. Sa katawan nya ay halatang nag gy-gym ito. 

Di ko alam pero nakatulala akong tinitignan syang unti-unting inuubos ang napakaraming tubig. 

Paulit-ulit ko mang nasasabi 'to pero di pa rin ako makapaniwala na kakambal 'to ni Aiden. Though you can see na may hawig talaga ang mukha, pero kasi si Aiden ay magkasingtangkad lang kami, actually mas matanggkad pa nga ako ng kunti. But his twin brother really grown so big and tall. 

If Aiden's body is getting feminine because of being a twink and the cute style of him, itong lalaking kaharap ko naman 'to ay kasalungat sa kakambal nya.

Palihim akong napangiti hindi dahil sa tuwa, kundi sa lungkot na aking nadarama. No matter how his physical appearance change, sya pa rin ang lalaking walang awang pinaglaruan lang ako. 

Napaduko ako at napabuntong hininga. Iniwan ko na ang baso sa may lababo at napagdesisyonang bumalik sa aking silid. I started walking like I don't saw him here. I keep my head down and never bother to look at him again. 

I decided na di nalang sya pansinin. Wala rin naman akong magandang sasabihin kaya mas mabuting umiwas na lamang. 

Habang papalapit ay nababagabag ako. The kitchen is so wide but there's only one way to get out. Shet! pati ba naman paglagpas sa kanya ay ayaw ko na rin. Seems like I don't want to pass on every way he's into. If only there's other way para lagpasan sya ay ginawa ko na.

Akmang lalagpasan ko na nga sya nang bigla nyang tinukod ang kanyang kamay at hinarangan ang daan. Ang aga-aga at nambubweset agad. 

"Do you want attention that much?" Naiirita ko kaagad na tanong sa kanya. 

His eyes were so sad. 

Kung di mo lang kilala talaga ang taong 'to ay maniniwala ka talaga sa mga inaasta nya. But I know he's fake. I know he's faking all his expressions. He's pretending with all of his actions. Everything came from his mouth are lies. 

His family thought of how a good son Austin is, but everything was a lie. 

How can I say that's he's not the Austin that they think he is? Well, I experienced all his pretentious act before. He made me think that he has feelings for me, but at the end, he has a girlfriend. What's worst is what happened to us that night. After that incident, he didn't even bother to approach me. He didn't even bother to ask if I was okay with everything I've dealt with. Bullshit!

Heto na naman ako. It really boils my head every time I remember what happened to us before.

Napatingin ako sa kanya ng sya'y nagresponde sa sinabi ko kanina. 

"Yes, I want your attention that much." he says while looking at me with his pretentious innocent eyes. 

"You're so annoying." komento ko at wala nang planong pahabain pa ang usapan. 

At dahil nga nakaharang sya sa harapan ko kaya binunggo ko sya. Ang buong akala ko nga ay maalis sya sa kinatatayuan nito pero hindi. Sinubukan kong tanggalin ang kamay nya pero di talaga kaya. 

I was about to rant at wala nang paki kung magigising silang lahat pero laking gulat ko ng bigla nyang hawakan ang kaliwang balikat ko. 

"Ah!" bigla kong pag-aray. Randam kong nahawakan nya ang nakalagay sa ilalim ng balikat ko, shet! I put something there, oh gosh!

"Why? What happened to your arm?" pag-alala nya agad na tanong pero tinanggal ko lang ang isang kamay nya na nakaharang sa daan. 

"Did you get hurt?" muli nya pang sambit at balak pang tignan kung anong meron pero di ko hinayaan. 

"May sinabi ba akong nasaktan ako?" Sarkastikong sagot ko sabay lakad palayo sa kanya. 

Naglakad akong napahawak-hawak pa rin sa balikat ko. Shet! bat nya ba kasi binigla paghawak at paghila sa braso ko. 

Agarang pumasok sa silid at natulog ako ulit. Ang aga pa naman kaya makakahabol pa ako ng tulog nito. Wews!

***

Dalawang araw. 

Sa dalawang araw na pag stay ko dito ay namimihasa 'tong si Austin eh. Porket alam nyang di ko kayang magalit sa harapan nila kaya sya naman ay todo gawa ng mga bagay na ikinainis ko. Kunting-kunti nalang talaga ang pasensya ko sa lalaking 'to. Nakakabweset na kasi eh. Akala nya nakakatuwa lahat ng ginagawa nya? He thinks all he did was alright. Fucking no!

Breath in, Breath out. 

Inalis ko sa isipan ko ang kahapon pa'y di mawal-wala sa akin. Nagready nalang ako at agad na sumabay sa kotse nila. 

Today is the picturial day nila Von at Aiden. Syempre lahat kami pumunta at tumingin sa kaganapan. I want to witness every other day of my friend Aiden. Kasi after he gets married, he will not the Aiden Villafuerte anymore. He will be Aiden Maclien. 

Natatawa ako habang naaalala kung pa'no nagreklamo sa'kin si Aiden na di nya raw papakasalan si Von kahit anong mangyari dahil lang di daw bagay sa kanya ang apilyedong Maclien haha! ano ka ngayon friend, kinain mo lahat ng pinagsasabi mo ehe!

Nauna na nga pala sila don. Ang kasama ko sa kotse ngayon ay sina Keith at Kent. May nilakad pa kasi sila Kent kanina saglit kaya imbes na sumakay ako sa kotse ni Austin ay mas pinili ko nalang na hintayin sila at sa kanila na sumabay. 

Pagkarating nga namin sa venue ay talang napaluwa ang mata ko sa sobrang ganda ng tanawin dito. Talagang mapapahuwaw ka talaga. We're in the middle of the forest kasi. Pero jusme, grabi ang organize ng mga puno tapos may mga halaman pang ang gaganda. Mga halamang halatang di tutubo sa Pinas HAHA!

I felt excited para sa kaibigan ko. The way they hold each other's hand while they almost kiss really send me shivers into my body. Owemjiiii, kikiligin nalang ba ako sa relasyon ng iba? haha! Medyo maginaw ngayon pero ang init ng pisngi ko dahil sa lovelife ng kaibigan ko. 

Naiiyak ako sa galak. I can feel it they loved each other. I know my friend will be in good hands. I know Von will stay loyal and faithful to Aiden in their entire lifetime. 

"At kayo? kailan balak nyo?" pabirong tanong ko sa kaibigan kong si Kent at Keith. Muka kasing wala ring mga planong magpakasal 'tong dalawa eh. Mas natawa pa nga ang isa eh dahil ang tingin ko kasi ay nakatuon kay Keith na galing lang sa break up HAHA!

"According to the 1987 constitution of the Philippines, Article 3, Section 12, I have every right to remain silent. I know that anything I say can and will be used against me" 

Napatulala lang ako sa binabanggit nitong si Keith. Kaya ayaw ko minsan pag biruan 'tong isang kaibigan ko eh. Hirap kabonding 'tong lawyer na 'to tsk!

"NYEYEYE" tanging tugon ko dahil wala naman akong masagot. Nagmukha pa akokng bubo jusko! I mean napag-aral ko naman ang law nong nag accountancy ako pero limot ko na 'yon lahat HAHA! basta I have the right to live in this world, ganon!

Kinuha ko nalang phone ko at kumukuha rin ng litrato. Kinukuhanan ko ang mukha ni Aiden kung pa'no sya kiligin. Halata kasi sa mukha nya na kinikilig. Napapangiti na rin ako dahil kitang-kita namann kasi na inaasar din ni Von ang kaibigan ko. Habang may picturial ay bumabanat pa ito. Wews!

Nilipat ko sa ibang direction ang phone ko para rin makakuha ng litrato sa ibang tanawin. Ang ganda talaga. New York has really good spot here. 

Talagang napakaganda---

Di ko natapos ang komplimenta ko dahil napansin kong iba na ang nasa camera ko. Taena!

Nakaharang kasi si Austin. Naglalakad sya papunta sa kinaruruunan namin. Akmang tatalikod na ako para sana kausapin ang mga kaibigan ko pero wala na sila sa likuran ko shet! bat bigla naman silang naglaho jusme. 

Paglingon ko nga pabalik ay nasa harapan ko na ang lalaking nagpapakulo ng dugo ko. 

"Okay na ba braso mo?"

"Sino namang nagsabi na hindi?" ani ko. Actually, wala pa sana kong planong sumagot pero alam kong mangungulit lang 'to. 

"I'm just worried." he said pero tinaasan ko lang ng kilay.

"I thought I've hurt you that morning." dagdag pa nito pero di ko lang pinansin.

Rinig ko ang pagtawag nila sa amin. Kita kong naghihintay silang lahat. Oh gosh? may picturial rin pala na kasama ang lahat? Wow ah?

Agad kong iniwan 'tong lalaking 'to at tumungo nga sa kung saan sila. Laking ngiti ko at niyakap ko kaibigan ko. Pagkatapos nga non ay dumestansya muna ako. It's because nasa kanang pwesto nya si Von. 'Tsaka it should be Tita and tito who's on left side of Aiden. 

Pumuwesto na rin ako at tumabi kay Tito Jake. The way tito approach me at para talagang anak na nya rin ako. He even insisted na mas dumikit pa para kita ang lahat sa litrato. 

I was ready to smile, but those smile faded nong tumabi si Austin sa akin. He even secretly hold my hand and put it inside in his pocket. Ngumiti ulit ako pero hindi dahil sa tuwa kundi sa galit na. Alam mo 'yong nanggagalaiti ka na sa galit pero nandito si Tito Jake sa kabilang side ko kaya pinipilit ko nalang na ngumiti.

"Your hand is so cold, so let me take care of it" He secretly whispered to me and even squeezed my hand inside of his pocket. I tried to pull it, but fuck!

We're now taking pictures, kaya I've tried my best talaga na ngumiti.

Nabubwesit na ako dahil nakailang lipat na ako ng pwesto at sunod sya nang sunod kung saan ako. In my last spot, where I'm with Kent and Keith ay mas lalo lang namihasa si Austin. Alam kong napapansin na ng kaibigan ko bakit ako lumipat sa kanina pero shet! patay malisya sila. 

Austin held my waist while all of them was smiling facing on the camera. 

"Stop holding me!" maingat at sobrang hina ng boses kong pagkasabi sa kanya. By any minute ay parang sasabog na pagkainis sa lalaking 'to.

"Stop resisting Dennis, let me in"

Agad akong napaisip sa pisteng pinagsasabi nito. What the fuck is he saying??!!!

Huh? Anong "in" pinagsasabi nya? buang ba sya?

Saan sya papasok?

"Inside of your heart" dagdag nyang bulong sa akin na para bang nababasa nya kung ano ang mga naglalaro sa utak ko. 

To be continued...

Hope you enjoy reading this chapter everyone! Don't forget to vote and comment your thoughts about this story. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 8

"My co-worker say his regards to you" Kent said.

Napatabon pa ako ng bibig nang sabihin nya iyon. I acted like I was happy to hear his info pero di naman talaga. 

Eh kasi nga may naka-fling ako dati na katrabaho ni Kent. Bigla kasi akong di nagparamdam sa kanya nong na bored ako. Kaya siguro may pa regards pang nalalaman ngayon haha. 

Eh mapanakit kasi minsan, di porket pulis. 'Tsaka sobrang seloso kahit wala naman akong ginawang masama kaya it's a no no talaga for me.

Nandito kami ngayong magkaibigan sinusulit ang oras na magkasama kaming apat. 

"Akala ko magtatagal kayo non Dennis" Pabiro ni Aiden sa akin.

"Akala ko nga rin eh haha!" Sagot ko at nagsitawanan lang. Eh kasi pinagmayabang ko pa sa kanila 'yong lalaking 'yon. Jusko, nakakahiya pala mga ginagawa ko dati jusme!

"Pero wala ka bang boyfriend ngayon, Dennis?" Tanong sa akin ni Keith.

"Huh? wala akong marinig" pagbibiro at nagbibingi-bingihan nga. 

"May gwapo kasi akong kakilala" umpisa nya.

Ako naman ay parang timang ay agad na kumagat sa sinabi nito. Talagang nakatingin lang ako sa kanya at tinatanong kung ano fb HAHAHA! gusto ko lang makita kung gwapo nga ba ehe!

"Secret ano fb nya pero letter A start ng first name nya" paliwanag pa nito. Ay shuta! anong trip nila? taguan ng fb ganon?

Sino ba kasi 'yang erereto na nya 'yan! bilis na at para madiligan na ako ay este para makilala ko. 

" 'Tsaka nagtatapos sa N" dugton ni Kent at nagtitigan pa talaga ang dalawa. 

Sa mga tiningan nila ay kumulo ang dugo ko. Eh sa alam ko na kung sino tinutukoy nila. Mga putang-inang kaibigan talaga eh. Of all people na pwede nilang e reto ay ang pisteng lalaking 'yon pa, tsk!

"Wuyyyyy malapit ka na talaga ikasal Aideeeennn" Pag-iiba ko at mabuti naman ay kumagat sya. 

"Ikaw na agad sumunod Dennis, dapat by next year ay kasal mo na" biro nya. Lahat sila ay natawa maliban sa akin. At kanino ako magpapakasal? sa dyablo? Ni wala nga ako kahit jowa eh, magpapakasal pa kaya??

Pagtapos nga ng conversation na 'yon ay  todo rest talaga kami. Actually, kahapon lang nangyari 'yong pag-uusap namin. Pagkagabi nong pagkatapos nang photoshoot. 

Isang araw na ang nakalipas at heto ako, naglalakad mag-isa. 

Nasa labas ako. I mean nasa bakuran, labas mg bahay. 

Parang gusto ko munang mapag-isa. Halos lahat sila ay busy sa kanilang susuotin, etc. habang ako ay kung ano lang 'yong binigay sa'kin ni Tita kahapon ay 'yon na 'yon. Eh biglaan kasi nong kinuha ako ni Austin, 'tsaka pumunta kasi ako dito na wala man lang kahit anong dala kaya di na ako nakaready kung anong susuotin. 

Sa paglabas ko nga ay di ko pa alam kung saan ako tutungo. Maginaw pero mas gusto ko dito ngayon. Tamang-tama ay may duyan dito kaya humiga muna ako. 

Nakahigang puro dahon sa puno lang ang aking nakikita.

Nag mumuni-muni lang saglit. Wala rin naman kasi sila halos dito dahil may kanya-kanyang lakad. Inaya ako nila Aiden na sumama pero di ko feel. Para kasi akong lalagnatin na naman na parang ewan. Sinabi ko sa kanila na ipapahinga ko muna 'to dahil nong mga nakaraang araw ay kung saan-saan na kami nakarating. Dapat nga magpapahinga sa silid pero pakiramdam ko rin ay mababagot lang ako don. 

Para akong timang diba? Kaya nga lumabas nalang muna ako. 

Ang lalim pa nang iniisip ko dahil sa nangyari simula nong pagdating ko ay na stress na agad ako. Kasi nga may dalawang ID ako don sa wallet na ninakaw kaya parang nababahala ako. Paniguradong mataas na proseso na naman 'to pagbalik ko sa Pinas. Nakakatamad tsk!

Mabuti nalang talaga at 'yong mga ATM ko ay iniwan ko lang sa apartment ko. 'Tsaka naka lock naman 'yon kaya safe na safe. 

Humingang malalim at sinisimot ang buga ng hangin. 

Akmang tatayo pa na nga sana ako dito sa duyan eh pero shuta. Akala ko ba nagsi-alisan mga tao dito? Bat sya andito????

Kung minamalas ka nga naman oh. Kung alam ko lang na di pala sya umalis ay sana nagkulong nalang ako sa silid. 

Kahit di man tumayo ay kita kong may papalapit na asungot kaya nag tulog-tulogan nalang ako. Mas gusto ko pang matulog dito kaysa makausap 'tong lalaking 'to. 

I know this already happened twice when I'm in Philippines kaya jusme, ewan kung tama ba ang gagawin ko ngayon. 

Pinikit ko nga ang aking mga mata. Ang pagpapanggap ay eksperto kong gawain kaya tinodo ko na. Ilang segundo nga lang nang marinig ko ang paghinto ng tunog sa paglakad nito.

I can feel that he's just standing there while staring at me. Eh kasi wala rin naman syang ginagawa eh. 

"I know you're awake" he says pero di ko talaga binuka ang mata ko. 

Bahala sya jan.

Humarap pa nga ako ng pwesto pero nanatiling nakapikit. Para talagang kumbensedo syang tulog ako diba. 

"Or maybe not?" rinig ko mula sa kanya.

Ang akala ko nga ay aalis na pero muntik na akong mapatayo sa sunod nyang ginawa.

Ramdam kong tinusok nya ang aking pisngi. Puta! muntikan pa akong mabuko sa pagpapanggap ko ngayon. Tsk! 

Bakit ba kasi sobrang papansin nya? We didn't have past relationship kaya bakit sya nanggugulo araw-araw bweset. 

Ramdam ko ulit na tinusok nya ang kabilang pisngi ko. Siguro ay naniniguro syang tulog nga ba ako?

I heard him laugh a bit. 

"Walang pinagbago, ang himbing mo pa ring matulog" ani nya na parang tuwang-tuwa dahil alam na alam nito kung pa'no ako matulog dati. Nakapikit man pero napabuntong hininga ako. Sa sinabi nya ay may naalala ako. 

I will not lie, pero minsan ay ginagawa kong unan ang balikat nya dati. When we're in our same class, he always lends his shoulder to mine para makatulog ako. Minsan nga ay gumigising nalang ako kapag tapos na ang klase. Sinasabi nyang ginising nya ako kanina pero parang wala lang sa akin. 

He keeps teasing me for that, but then, that was a long time ago. And will never happened, ever again. 

Oh gosh! why did I even think about that moment?

Seriously Dennis? takte, parang ang panget naman kung palagi nalang akong magpapanggap na tulog jusko! ang luma na ng tricks ko shet!

Ramdam ko ang kamay nyang inaalis ang nakatabon kong buhok upang mas makita ang aking mukha. I want to ask him why, pero mas pinanindigan ko ang ginawa kong magpapanggap na tulog. 

"You're really so pretty for a man" He stated pero gustong kong tumawa. 

"I knowwww" gusto kong e sagot sa kanya. Like duhhhh! Ilang burat na kaya pinatayo ko kaya maganda talaga ako haha! shutang-ina, imbes na matunaw sa aking narinig ay gusto ko nalang lamang pagtawanan. Juskoe, bakit nga ba ako magpapaapekto?

I just realized that why would I believe everything he says? He's a liar. 

Ang akala ko ay titigil na sya pero pakshet, may kadugtong pa!

"What my dad said is true" Mahinang tuno ng boses pero rinig ko sya. 

Na ano? anong sinabi ni tito na totoo?

So maghuhulaan  nalang tayo dito ngayon?

Patawa ba sya? Pa'no ko malalaman ang tinutukoy nya kung di man lang klaro ang sinasabi nya tsk!

'Tsaka bakit nya ba ako kinakausap habang nakapikit ang mata? Di ako si snow white uy para need ng speech habang tulog. 

Pero kahit na ganon ay napaisip din talaga ako. Ano nga bang sinabi ni tito?

Napatigil saglit pero wait! don't tell me 'yong sinabi ni tito nong nananghalian kami?

Tungkol don sa may photo album ka na puro litrato ko lang? 

"And my feelings for you never changed" dagdag pa nito.

Kung pwede pang umirap kahit tulog ay ginawa ko na dahil sa sinabi nito. 

Nagpapatawa na naman ba sya? Really? Pagkatapos ng lahat-lahat?

Did he really think that I will fall for his lies, twice? Di na ako ang Dennis na uto-uto lang nuon. Those days when I let myself fall for him was really one of my biggest mistakes I've done. 

Binuklat ko ang aking mga mata para sana sabihin na he should stop talking and give me a peaceful day dahil kung inaakala nyang ginaganahan ako sa mga pinagsasabi nya ay pwes hindi!

Pagbuklat at handang sumbatan pero laking gulat ko dahil ang lapit ng mukha nya sa akin. What the fuck is he planning to do?

Napalunok ako.

Oh shet! shet! shet!

Pakiramdam ko ay kunting galaw ko lang ay magdidikit talaga ang aming mga labi. 

I blinked thrice just to give him a hint na nagising na ako pero di man lang sya umalis. He just stared at me na para bang alam nyang gising naman talaga ako mula kanina. 

"I thought you will keep pretending that you're asleep." he said, but I immediately push him. 

Nong nakadistansya na nga sya at nakatayo na rin ako ay tinaasan ko lang sya ng kilay. I raised my one hand and shows my middle finger. I didn't say a word, but that's enough to meant "Fuck you"

Di ko sya inimikan. Tumalikod na nga ako at naglakad palayo sa kanya pero ang kamay ko ay nanatiling nakataas at nakamiddle finger. 

Fuck him and fuck his lies.

Pumasok na nga sa loob at di na lumabas ng silid. 

Lumipas nga ang araw na iyon. Ayokong pag-usapan ang mga oras na naganap. It will lead me to stress. 

Nakakastress din kasi dahil paulit-ulit na pumapasok sa utak ko ang mga kasinungalingan nya. I keep advising myself not to be bothered. 

Di sya importante sa buhay ko kaya bakit ako magpapaapekto?

Di ako nagpatinag sa mga narinig ko. Those words come from him is nothing to me. I refresh my mind at mas tinuon ang atensyon sa kaganapan ngayon. 

Today is the day where my friend will be officially become a Maclein. 

Yes! yes! yes!

Ngayong umaga ang kasalan at mamayang gabi ang jugjugan ay este party. 

Di masyadong maraming dumalo dahil sa pagkakaalam ko ay mga family at mga close friends lang nilang dalawa ang pumunta rito. 

At dahil nga sa beach nag proposed si Von, kaya nag beach wedding rin sila. 

Grabi ano? Pakiramdam ko ay lahat ay planado na ni Von. Parang ang kailangan lang ng kaibigan kong si Aiden ay mag "Yes" at si Von na ang bahala sa lahat haha!

Sobrang laki ng ngiti ko nang makita si Aiden na naglakad na papalapit kay Von. Lumingon pa talaga sya sa akin pero pinakyuhan ko lang. Jusko, ang tingin nya kasi ay parang pinapahiwatig 'yong sinabi sa'kin nong isang araw na magpakasal na rin ako. 

Tumawa sya at binalik ang tuon sa harap. Ako naman habang ginagawa 'yon ay naiiyak rin ako. It's been so long since Aiden become my friend. And now, he's going to marry the man he loves the most. I'm just so happy for my friend. 

Naaalala ko nalang nong every time we go out with Kent and Keith ay talagang aliw na aliw ako. All those silly moments we did habang nasa gala ay mamimiss ko. The feeling straight Aiden already find his the one. 

Di man ako ang kinasal pero grabi napaluha talaga ako. Shet namarn. Bagay na bagay pa sila. 

They speech many things at sa ilang minuto na pag-aantay ay sinabi na nga na Von can kiss his husband. May humihiyaw, at isa na don ang kaibigan kong si Keith. 

Sa paghalik nga ay nagulat ako. 

Oh my gosh, my virgin eyes! Chos!

Galak pero medyo natawa rin ako sa namasdan ko ngayon. 

Di ba sya pinahalik ni Aiden ng ilang linggo para sunggaban ang kaibigan ko at hayok na hayok kung mag kiss?

Napatakip bibig at naluluhang pinagmasdan silang dalawa. 

Nakaupo lang kami ngayon dito. Habang sobrang naluluha para sa kaibigan ko ay di ko mapigilang di rin mapansin ang nasa gilid ko. 

Naobserbahan ko lang din na naging tahimik 'tong lalaking nasa tabi ko. Seems like he's so serious watching his twin brother got married. 

Well, sinulit ko nalang ang pagkakataong di nya ako binubweset. 

Pero to be honest, kanina pa talaga ako na bwesit. Eh kasi magkatabi kami ni Kent kanina pero pucha naman oh. Talagang binigay nya ang upuan nya kay Austin at don na sya umupo sa may likod. Nakakaputang-ina diba? Alam kong alam nila na iniiwasa ko si Austin mula pa nong pagpunta namin dito pero bat naman sila pa ang gumagawa ng paraan para magkausap kami yawa. 

Paglingon ko nga ay nakita ko na syang nakatitig na pala sa akin. 

What?

Ano na naman kaya ang naiisip nito para sirain ang araw ko?

Kita ko ang akmang pagbuka ng kanyang bibig kaya agad ko na syang inunahan. 

"Can you stop talking to me?" walang ganang tono kong pagkasambit sabay iwas ng tingin sa kanya. Eh pagkatapos kasi ng panunuod sa kakambal nya ay sa akin na ito nakatingin mga dalawang minuto na. 

"Why do you always break eye contact?" he said while still staring at me. 

"Do you want me to put my hands around your neck and make you look at me?" Austin added. 

"Baliw ka ba?" mabilisang sagot ko. Parang may biak yata ulo nito eh.

At bakit ko naman gugustuhing dumampi ang kamay nya sa leeg ko?

"Maybe?" tanging sagot nya pa don sa tanong ko kung baliw ba sya. 

"I'm maybe crazy because after all this long, you're the one who owns my main organ of cardiovascular system that pumps blood throughout the body."

Napakurapkurap lang ako sa sinabi nya. Though I know what he means pero really?

Baliw amputa. Ang corny pa mga banat nito. Feel ko nabasa ko na sa internet 'yon. 

'Tsaka okay lang ba sya?

Pasmado yata to eh dahil kung ano-ano lang ang lumalabas sa bibig. Did he think he would look cool by that?

Jusko!

Buang yata 'tong tao na 'to. 

"Look at them" Austin said kaya mabilis na binaling ko rin ang aking tingin. 

"I want to have wedding like my brother." aniya at di alam kung ano ang ibig nyang ipahiwatig. 

And why is he telling me this? why is he telling me that he wants to have a wedding like his brother?

Ahhh okay. Is he planning to tell me that he's about to get married too?

Baka kasi magpapakasal na sila nong babae na dumalaw nong nasa hotel kami? Pero paki ko sa kanya? Kahit pa magpakasal sya bukas ay wala akong paki.

I choose not to talk to him nalang. Nandito ako para sa kasal ng kaibigan ko kaya bakit ko sya pag-aaksayahan ng pagkakataon. 

In a couple of hours, everything went well. Ang smooth ng daloy ng kasal nila. Talagang nakakatuwa silang pagmasdan. Di nga maalis-alis ang kamay ni Von sa bewang ni Aiden eh. Lumapit rin ang anak nilang si Aaron kaya't karga-karga ito  ni Von gamit ang isang kamay nya. 

Kung kanina ay sobrang saya ko, ngayon naman ay para bang nadurog ang puso ko dahil sa aking nakita. They're already married, plus they have a child, oh! what a happy family. 

Ang paningin ko ay nag-umpisang nanlabo. Ang dibdib ko ay nag-umpisang nanikip. Ang paghinga ko ay para bang bumabagal ng kusa. 

They have a child...

Isn't so good to have a child?

Napakuyom ako. 

Pinunasan ko ang luha na pumatak sa aking pisngi. Bago pa man ako lunurin ng lungkot ko ay pinigilan ko na at pilit na nililibang ang sarili. 

Napabuntong hininga at nakikihalubilo ng pilit sa mga bisita. 

Natapos nga ang masayang kasalan. Lahat dito ay nagsasaya. Of course, may celebration naman talaga 'yan. Mabilis lang rin lumipas ang oras at di ko na makita ang kaibigan ko. Alas syete pa ng gabi pero may kutob na ako kung ano na ang nangyayari sa kay Aiden ngayon HAHAHA!

Jusko, mawawarak kaya ang kaibigan ko for today?

I mean, obviously naman na nagtalik na ang mga 'yon dahil may anak na nga diba. Pero nag-ano nga rin ba sila nong lumalaki na ang tyan nya?

Nako Aiden, dapat magpigil 'yang husband mo dahil baka maalog 'yang batang pinagbubuntis mo haha!

Agad akong napapikit ng mata.

Mahabaging emre, dinggin niyo sana ang aking sasabihin. Sana ay wag nyo pong pababayaan ang kaibigan ko. Nawa'y gabayan niyo sya sa laban nya ngayon. Bigyan nyo po sya ng lakas para makaabot hanggang umaga. Sana pagkakita namin ulit ay makakalakad pa sya bukas. At sana makayanan nya ang mahaba at matabang pagmamahal na itutusok ni Von ngayon sa kay Aiden HAHA!

Jusko, parang ako yata ang baliw dito huhu. 

Dahil sa ayaw kong maging baliw kakaisip ng honeymoon ng iba ay nakijoin nalang ako dito. 

Syempre, di mawala ang inuman. The highlight of the day for me HAHA!

May mga kakilala rin si Von na pumunta rito kaya sa kanila ako nakipag-inuman. Di ko muna kinausap ang dalawa kong mga traydor na kaibigan na si Kent at Keith. Marami na silang kasalanan sa akin tsk! sarap pagsusuntukin eh. 

Sobrang lakas ko talagang uminom ngayon. Actually, nagpapapansin lang talaga ako dito sa mga papaboys haha! tigang na tigang na ako jusme kaya need ko ng madiligan. 'Tsaka dahil nga may lahing foreigner 'tong si Von kaya may mga kakilala syang foreigner din na pumunta rito.

Dalawa ang kasama ko ngayon na kainoman ko. Tamang-tama rin kasi at wala ng ibang tao sa labas. Private property daw kasi ni Von kaya kami lang talaga ang nandito. May house dito sa beach kaya don agad ang punta ng lahat kanina pa. Sina tito at tita naman ay pumasok na rin sa loob dahil pinapatulog na ang apo nilang si Aaron. 

Ang lahat yata ay napagod. Grabi rin kasi dahil kaninang umaga pa nag start kaya naubusan rin talaga ng energy. Pero ibahin niyo ako. Basta may papaboys na kasama ay walang pagod para sa akin haha. 

Patuloy lang sa pag-inom hanggang sa mapapansin ko na ang mga malalagkit nilang tingin sa akin. I smirk. Seems like this bitch ay no need na kumain ng hapunan haha! mukang mabubusog ako sa dalawang burat dito haha!

Not just a minute, this guy in front of me is aggressively kissing me. I responded of course. This is where I'm good at. Ang isa naman ay inagaw ako para sya naman ang halikan ko ngayon. I was like a dirty bitch na pinagsasaluhan ng dalawang lalaking ngayon ko lang nakilala. I felt a bit guilty for myself this time. It's been so long that I didn't care if someone kiss me or holds my body. 

I was about to make it stop para kahit papaano ay dahan-dahanin naman nila ang paghalik sa akin pero nang may nahagip ng tingin ko ang isang lalaking nakatayo sa may di kalayuan ay parang ayaw ko nalang palang kumawala sa dalawang lalaki ngayon. 

I kiss them back, daringly. He knows that I saw him pero pinatuloy ko lang ang ginagawa ko. Seeing his hand turned into fist really satisfied me. 

I felt so happy when Austin saw me kissing another man. Seeing his cold expression while I was clinging into another man's arm was really satisfying. Siguro naman sa ginawa kong 'to ay tatantanan na nya ako?

I smirked when I saw him walk away. I don't know why I felt this, but the more I'm glad that he walks out seeing me in another man's comfort. 

Nanatili sa aming ginagawa hanggang sa lumipas rin ang dalawampong minuto. At that time, I suddenly want to be inside of my room. Puro kissing lang din naman ang aming ginawa. Duhhh! wala naman akong plano doing outdoor dito ano? 'tsaka private property 'to ng kinasal. May respeto naman ako huhay.

Naglakad nga pabalik na parang wala lang. 

Sa tingin ko nga ay natutulog na ang kadalasan dito dahil wala na akong ibang nakita sa may sala. Siguro'y ang lahat ay nasa kanya-kanyang silid na. 

Parang wala ako sa sariling pumasok at sinara ang pinto. Pagtingin ko ay napataas agad ang kilay ko nang makita syang naupo sa kama na parang ang lalim ng iniisip. Napatingin pa ako kung tama ba ang pinasokan ko. May binilin na kasing rooms sa amin sina Aiden kung saan kami matutulog. Kaya sigurado naman akong dito 'yon pero di ko naman inakala na nandito pala si Austin.

He just look at me with his sharp eyes. 

"You smell a lot of alcohol." he stated. His voice was low. I even find it suspicious as he acted like he didn't saw me earlier. 

Completo ang silid dahil may sarilng banyo ito. Wala nga sana akong plano na kausapin sya at dederitso lang din sana sa banyo para mag half bath. Deritso ang lakad at nilagpasan lang. 

"You've changed."

Sa sinabi nyang 'yon ay napatigil ako. The way he says it seems like he was dissapointed that I've changed. Ha! So anong trip nya ngayon?

Sya'y tumayo at lumapit nga sa akin para lang sabihin ulit ang mga salitang 'yon.

"You've changed so much" he says na nagpakulo ng dugo ko. 

At ano naman sa kanya ngayon kung nagbago ako? Kung makasabi pa sya ay akala mo ay wala syang kasalanan kung bakit ako nangkakaganito. 

"Yeah, want to know how far I've changed?" balik ko sa kanya at agad na ginawa ang di ko aakalaing gagawin ko pa sa kanya. 

Punong-puno na ako sa lalaking 'to. Gusto nyang makita kung gaano ako nagbago?

I kissed him. 

I really kissed him like how I kiss those guys earlier. 

Ramdam kong nagulat sya sa ginawa ko. 

It lasted only a couple of seconds at nilayo ko na ang labi ko sa kanya.

"Don't give that a meaning" saad ko sabay pagtrapo ng bibig na parang nandidiri sa labi nya. 

"I ate boys like you for breakfast." I said while there's no expression in my face. 

Of course, that was a double meaning. 

"New man for lunch and another one for night" dagdag ko pa.

I actually enjoy what I keep saying this moment. I saw how his eyes went wide like he was shocked that I was able to do it and to say those words.

"They hung their arms in my neck every night Austin." I whispered to his ears.

"I'm not the Dennis you know before, so stop!" I added while distancing myself to him. 

"Besides, I have boyfriend so can you just leave me alone?" pagsisinungaling ko sabay talikod sa kanya para sana dumeretso na sa banyo. 

Akala ko nga ay aalis na sya sa mga pinagsasabi ko pero di ko inasahang hilain nya ang braso ko. 

"Ouch!" Naiipit kong pag-aray dahil may nahawakan sya sa may braso ko.

Kita ko ang expression nya na parang nagtatanong kung nasaktan ba ako. 

He then tried to see my arm, but I didn't let him. He became aggressive just to see if I have wound in my arm near to my shoulder, but then, I didn't let him to check it. 

Natatakot ako sa inasta nya ngayon na pilit na pinapataas ang saliko ng isang braso ko para lang makita kung may sugat ba kaya ako umaray kanina. 

Dahil nga mas malakas sya ay nagawa nya ngang itaas ang parte ng damit sa braso ko. 

"There's nothing..." he says.

"No, wait---" dagdag nito at di pa tinigilan ang braso ko.

Talagang tinitigan nya ang braso ko at hinawakan nya pa ang parte kung saan matagal ko nang pinalagay iyon. 

"Nagpa implant ka?!" halos sigaw na nya sa sobrang lakas ng boses nito. Kita sa kanyang mukha ang gulat.

"So... you're able to get pregnant just like my brother?" He asked. 

I couldn't answer his question. I just look down while his hand is still holding me like he was forcing me to say what he wanted to hear. 

"You're a carrier too?" pagkaklaro pa nito na mas lalong nagpatikom ng aking bibig. 

Daming naglalaro sa isip ko. I can't think properly and I don't know what to do. 

How did he know na nagpaimplant ako?

Oh shit!

I forgot that he's a doctor. This man is a fucking doctor!

"Nabuntis ka ba nong gabing 'yon?" sa tanong nyang 'to ay napakurap-kurap ako at di makapagsalita. I slowly looked at him and tried to act like I don't know what he means, but he caught me off guard. 

"Don't lie to me that you don't remember that night, Dennis." he added.

Napalunok ako at naghahanap ng lakas ng loob para masagot sya. 

"No!" Pagsisinungaling ko.

Napakagat labi ako. Pakiramdam ko ay nanginig ang buong katawan ko kahit na tinatanong nya lang naman ako. 

I couldn't look at him straight. 

I didn't expect na dadating pa ang araw na 'to where he will ask me if I get pregnant by that time. 

"Then why can't you tell me in the eye!" sumbat na naman nya at ang tanging ginawa ko ay manahimik. 

Ito ang dahilan kung bakit iniiwasan ko sya. Ito ang rason kung bakit ayaw kong makausap sya.

Oo! nabuntis nya ako ng gabing 'yon. I got pregnant by him. Pero may maibabalik pa ba?

Sa di alam na dahilan ay kusang pumatak ang mga luha na kanina ko pa pinipigilan.

It feels like all the pain I've felt before came back. 

And I hate it.

Napakuyom ako na para bang unti-unti akong nabubuhayan ng lakas.

Now that my friend's wedding is done, I think it's time for myself to distance again. Not because of Aiden, but because of his twin brother Austin Villafuerte. 

To be continued...

∆∆∆

Owemjiiii ngayon ko lang namalayan, pero happy 1k reads dito sa story ko na 'to ackkkkkkk! Thank you so much everyone huhu. 

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Muah!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 9

Packing my things is what I'm doing right now. Matapos kong malagay ang mga damit ko sa bag ay agad kong kinuha ang phone ko just to check my email if may nag respond na ba sa dami ng pinadalhan ko. 

"Is your allowance enough na?" Tanong sa'kin ni Mom at agad akong napatango. Halata pa nga sa mukha nyang di convince sa sinabi ko. Napangisi nalang ako kay Mom. Owemji, ang tanda-tanda ko na kasi kaya nakakahiya na kung hihingi pa ako sa Mom ko. 

He offered me some money kasi para daw pang dagdag gastos ko pero tinanggihan ko. Though it would really help me big pero gusto ko ring mag try maging independent na. I want to explore new things. 'Yong para bang gusto ko ring magawang magpursige. 

Hindi na kasi ako bata para puro asa lang sa magulang. May kunting ipon ako kaya ito muna gagamitin ko paglakad ng mga dapat ilakad para sa pinaghahandaan ko. 

"Galingan mo, sana magtino kana this time" pabirong saad pa sa'kin ng mother nature ko. Sa sinabi nyang 'yon ay nabuhayan rin ako ng loob. If Mom believes in me, I should believe myself too. 

I know I can do this!

Napangisi lang ako habang napakaway-kaway bilang ipahiwatig na tatalikod na ako at aalis na. Ewan ko kung OA lang ba mother nature ko o ganito lang talaga ang mga magulang. Para kasi syang naiiyak na akala mo ay sobrang layo ng pupuntahan ko. 'Tsaka di naman ako mawawala ng ilang taon uyy! Maghahanap lang ako ng trabaho. Sayang 'yong pagiging CPA ko kung puro pag-iinom lang gagawin ko at asa sa magulang. 

Pero no kidding aside, simula kasi nong nag resign ako sa trabaho mga mag-iisang taon na ay puro asa lang talaga ako sa magulang ko non kaya gumagawa ulit ako ng paraan. 

Muli akong kumaway at bumaba sa sariling service namin. Byaheng dagat kami kanina. Kung sa mayayaman ay may yatch, ang sinakyan ko naman kanina ay parang yati rin pero cheap version haha! jusko maliit lang. 

Habang ginagawa ko 'yon ay napabuntong hininga na lamang ako. 

3 weeks na pala...

Tatlong linggo na ang lumipas simula nong nalaman ni Austin ang sekreto ko. 3 weeks na rin ang nakalipas mula nong natapos ang kasalan ng kaibigan ko. 

Sa lumilipas na mga araw ay di ako mapakali. Di ko mapaliwanag ang sarili ko. Ang mga panaginip ko ay puno ng nakaraan na pilit ko nang kinakalimutan. Kadalasan ay magigising nalang ako bigla kahit na hating gabi na. 

Parati akong balisa!

Simula nong gabing nalaman nga ni Austin ang pagpa-implant ko ay di na nya ako tinigilan. He keeps asking me if I even get pregnant by that night. The day after that ay para na syang sirang plaka. Kaya agad rin akong umalis. Ako ang nahihiya. Bisita lang ako don tapos makakagawa pa ako ng eksena. 

Eh hindi na sya nagpapaawat. Kinabahan nga ako nong akala ko ay sasabihin nya kay Tito Jake. He really keeps insisting that I got pregnant that night at tinago ko ang anak ko. Tito caught us arguing about that matter. It's just good that he didn't really understand what we're arguing for.

 Tumira pa ako ng isang gabi non at puro lang ako nakatikom ang bibig. Kung iwas na iwas ako sa kanya, ngayon naman ay double pa. 

After nga ng isang araw ko pang pag stay don ay napagdesisyonan ko nang bumalik ng Pinas. Of course, I tell Aiden na nanakawan ako ng wallet nong pag punta ko rito kaya binigyan nya ako ng pamasahe at pang allowance pabalik. Di ko pa sana tatanggapin eh, pero I don't have a choice. Hinatid rin ako nila tito sa Airport kay ang kailangan ko lang ay ang sumakay ng eroplano. 

The moment that I came back in Philippines again ay nagdeactivate ulit ako sa lahat ng social media ko. Nagsabi na rin naman ako sa mga kaibigan ko. Kaya nga binigyan ko sila ng bagong number ko para mag phone call nalang kami or text instead na messenger.

Kaya nga sa tatlong linggong lumipas ay tumira ako sa parent ko, which is don sa beach. I thought I can relax there, but I was wrong too. Kasi binabagabag rin ako. My old self with full of guilt and regret is striking again. Kaya nga napagdesisyon ko rin talaga na humanap ng trabaho. Nang sa ganon naman ay panandaliang mawawala rin sa utak ko ang lahat. 

Napapunas sa pawis sa aking noo. Todo paypay pa ako sa sarili ko at nagrereklamo pa kung bakit ang init pero kasalanan ko naman pala. Eh kasi ang tirik ng araw tapos nakajacket ako. Jusko, anong nakain ko bat ito sinuot ko tsk!

Today, I'm going back to city again.

Actually, I was applying for a work abroad. Hiring kasi sa Europe ng Accountant kaya pinatos ko na. Pero syempre, waiting pa ako sa response no kung sure na ba talagang isa ako sa madadala. Nakakaumay kasi eh, tagal ng proseso nila. Kaya habang naghihintay ako sa response ay bumalik na ako ng syudad para asikasuhin 'yong nawala sa akin, which is 'yong dalawang ID ko. 

Pagkarating ko nga sa apartment ko ay napakamot nalang ako. Jusme, need kong mag general cleaning. My kaartehan could never!

Nilagay ko lang ang gamit ko ay agarang paglilinis agad ang aking inatupag kaysa humilata lang agad. 

It takes me two hours bago ako natapos. I'm so exhausted na rin. Naligo nalang ako at pagkatapos non ay lumabas para bumili ng pagkain. Tamang-tama rin kasi ay gabi ako nakarating kanina kaya pagkatapos kong linisin lahat, maligo at kumain ay natulog na. May lalakarin pa ako bukas. 

***

Checking my wristwatch if what time it is, aba'y wala na akong ibang ginawa kundi bumangon. Ang bait ko for today ano? HAHAHA! ako lang 'to si Natoy, na mahal na mahal ka chos!

Wala ng sinayang na oras. Need kong agahan ngayon. Eh kukuha kasi ako ng ID ulit. Kung magpapahapon ako ay nako, baka di na ako maasikaso. 

Mabilisang kilos at nakarating ako ng 10 AM. Kahit na papasok palang ako ay talagang napanganga na nalang ako. Ang taas ng pila jusko. 

Sumunod nalang ako kung saan sila nakatayo. Ano bang meron sa araw na 'to at ang dami nilang kumuha rin ng ID? Don't tell me ay sabay-sabay tong nanakawan at kumuha rin ulit? Chos!

Sa pagpila ko nga dito sa babaeng sobrang seksi na akala mo ay dancer ni kuya Will sa sobrang eksi ng damit ay agad akong napakapit sa dingding. Oh my gosh! Feels like my legs are getting weaker as I stay here. Pakiramdam ko ay nahihilo ako. Eh kasi ang lakas ng putok mo bhie! para akong mahihimatay sa'yo! Jusko!

Kita ko syang tumingin sa akin kaya umayos ako ng tayo. Naurat pa ako dahil kung makatitig sya ay akala mo ay may-ari ng karenderya ni aling Melda. Tinitigan ba naman ako. From head-to-toe pa! 

"Bading" komento nyang mahina pero rinig na rinig ko. 

Aba?! I was speechless!

Mas mabuti nalang 'yong bading Ante kaysa naman sa'yong parang imburnal ang amoy! jusko mukang di ka babae jan sa hygiene mo hmp! 

Napairap nalang ako. Tsk! Di ko pinatulan. Sabi nga nila, be the bigger person kahit na mas matangkad naman talaga sya haha!

Ilang minuto na rin akong nakaupo rito pero ang bagal ng usad jusko. Fresh akong lumabas sa apartment ko pero ngayon ay para na akong mukang burat. Shet, ang oily na rin ng face ko. 'Tsaka napapapiit na rin ako sa binti ko. Parang naiihi kasi ako. Kung aalis naman ako sa linya ko ay baka may pumalit kaya pagtitiisan ko nalang muna siguro 'to.

Naghintay na labag sa loob. Eto talaga pinakaayaw ko eh. Lalo na 'yong malapit na ako sa linya pero jusko, rinig na rinig ko ang usapang ng dalawang nakaupo na nagdaldalan lang. 

Agad na umalburuto ang ulo ko. Feel ko mas mauuna pang pumutok tong pantog ko kaysa matapos mag chika tong nakaassign sa'min dito. 

Napahiyab na ako rito sa sobrang tagal. Inabotan talaga ako ng dalawang oras sa loob just to get one ID shet!

After ko ngang makuha ay mabilisan nalang akong nag comfort room tapos non ay naglunch dahil may interview pa ako this afternoon. Isa ito sa mga inapplyan ko lang dito. Baka kasi at di ako matanggap don para abroad ay naghanap na rin ako na dito lang sa syudad. Naniniguro lang haha!

Umuwi nga pala ako saglit sa balay dahil may kunting oras pa naman. Nagpalit ng suot at niretouch ko lang mukha ko baka kasi di ako papasukin ng guard eme! HAHA! baka pagkamalan pa akong drug addict dito sa mukha ko.  

Wala nang sinayang na oras at pumunta na nga don. Sila kasi nag set ng time schedule kaya alangan naman magpapalate ako dibaaaa. 

Napapabuntong hininga habang kinakalma ang sarili. Almost a year na kasi akong jobless tapos ngayon lang ulit ako babalik sa job interview kaya kinakabahan rin ako. Sobrang lakas nang kabog ng dibdib ko. Feel ko daig ko pa 'yong kaba ko dati nong nagtake ako ng board exam haha! Eh kasi nag apply lang naman ako last week nito eh at di ko naman alam na ang bilis nilang magpa interview. 'Tsaka parang ang dali-dali eh. Pakiramdam ko ay kulang yata ng employees 'to wews!

Hinanda ko ang aking sarili. This is really what I came back in city. Mukang malabo kasi 'yong sa abroad kaya papatusin ko na siguro to. 

Pinapasok na nga ako at umupo sa gilid. Di pa mapakali ang kamay ko habang tinitignan ang mga papers na pinakita ko. I saw how serious he is. He might be aged na pero may laban pa haha! Napatitig kaagad ako sa kanya. Gwapo din naman sya. Feel ko mga 35-40 years old na 'to. Oh gosh! he's so manly while reading seriously what I gave. I saw him adjusted his eyeglasses.

Napansin nya yata ako kaya ito rin ay napatitig sa akin. Di ko inexpect na makikipagtitigan sya. His eyes are so beautiful too! Napalunok ako. He's so daddy material. 

Owemji daddy do you need a dog? I can bark po, opo haha! Echos lang. 

Daming naglalaro sa isip ko at mas lalo lang akong nakikipagtitigan sa kanya ng tanungin nya ako.

"Do you have experience?"

I was speechless. Talagang nakatitig lang. Ang kamay ko ay pinagpapawisan. Why is he asking me like that right now? ehe!

Bakit nya akong tinanong kung may experience ba ako? Sa pakikipagtalik ba? Do I look so virgin?

"Hmm? I'm asking if you have working experience Mister."

Ayyy!

Sa pag-uulit nya ay gusto ko nalang tumawa. Jusko! kung ano pa pinag-iisip ko kanina. 

 Arghhhh! Taena Dennis magseryoso ka naman kahit minsan! Talagang pinangaralan ko sarili ko. Di ko dapat sinasayangan ang pagkakataon wews!

"Yes. I have 3 years working experience, But I stop for the mean time. It's almost 10 months already." Sagot ko.

Pagkatapos nga non ay sunod-sunod na ang tanong nya. Medyo mahirap sya for me, but I guess I did my best naman. No matter the results, I know I did my best. 

Sinabihan ako na tatawag lang sila o mag reach sa email of what would be the results. May ibang ininterview pa rin kasi sila. 

After that, hoping that it will end up good ay umalis na rin ako don after sa part ko. 

Actually, pasakay na sana ako pauwi pero may biglang tumawag. It's a phone call kaya iilan lang ang inexpect ko. When I saw it was Kent kaya agad kong sinagot. 

"Hmmm, pauwi na" agad kong responde sa kanya. Bungad nya kasi ako kung may ginagawa pa ba ako, at kung nasa labas man asan daw ako. 

"Di pa" Responde ko ulit nang tanungin nyang kumain na raw ba ako. 

"Yeah. Really?!" ani ko kaagad. Inaya ako nila Kent mag dinner. Na miss daw kasi ako ng parents nya. Bakit daw di ako dumalaw-dalaw.  

Malapit rin kasi loob namin nila Auntie. Talagang kaming magkaibigan ay malapit ang loob sa mga parents' ng bawat barkada. 

Pumayag nga na sumabay ako mag dinner sa kanila kaya agad akong sumakay at pinuntahan ang sinabi nilang lugar. They're eating in a restaurant. An expensive restaurant that my poor ass could never afford.

Afford ng parents ko oo, pero ako mismo? jusko, di nalang ako magtalk. Naka private room kasi sila dito sa restaurant kaya alam kong mahal. Pero tong family ni Kent ay alam kong afford na afford nila. Kaya nga dito nila naisipang mag dinner kahit na wala namang okasyon. 

Pagdating ko nga aba'y syempre nagkamustahan. Napapatanong kung makakapunta rin ba daw si Aiden pero mukang busy sa married life ang ating mema. 

Nanlaki pa mata ko nang makitang may letson sa mesa. Wow???!!! though di naman 'yong sobrang laki talaga. Sakto lang pang sampong tao kung malakas ka kumain. 

Nagkukuwentohan lang kami ni Auntie. Halatang tuwang-tuwa syang makita ako at na miss nya raw ang kadaldalan ko. 

Di rin nagtagal at nag-umpisa na ngang kumain. I'm so exhausted earlier kaya medyo gutom ko. Habang inang nag slice si Kent sa letson ay talagang napatitig ako. Ang sarap na nga ang amoy, lalo na kaya kapag natikman na. 

Syempre nahihiya pa ako ng very ver light kaya nagpigil muna ako. 

"Nag diet kasi ako kaya kunti lang" ani ko kay Keith nang nilagyan nya ang plato ko ng letson. Napatingin lang ulit at napapalunok. 

"Ahmmmm bigyan mo pa kunti" sambit ko ulit at sinunod nya naman. Napapakurap-kurap pa akong makita kung gaano ka kunti talaga ang dinagdag nya sa plato ko.

"Hmmm kunti pa" komento ko ulit. 

Tinitipid ba ako nito ni Keith? Sineryoso nya yata ang sabi kong nagdiet ako jusme!

"Ehe, masyado niyo naman akong binibiro Keith, lagyan mo pa ng kunti " anang ko habang ang tyan ay nagugutom na. 

Well, what if ganito nalang, akin nalang 'tong buo, at kurot nalang sila sa'kin HAHA! Ako na uubos nito, kaya ko na 'to. 

Pero all of it are just kidding. Naging maayos naman ang dinner namin. Sobrang nabusog ako thanks to them. Medyo inabotan nga kami ng halos tatlong oras don dahil sa sobrang daming pinag-usapan namin. That's how close we are with Kent and Kieth's parent. 

It was 9PM when I decided to go home. We go separate ways na and say byebye to each other. May dala silang kotse kanina kaya the drop me off dito sa may poste malapit sa apartment ko. Syempre nagpasalamat ako sa kanila. 

Naglalakad ako ngayon at kitang kunti na lang din tao sa labas. May mga bahay na patay na ang ilaw kahit sobrang aga pa naman. Pansin ko rin na may magarang kotse na nakaparada dit ngayon malapit sa apartment ko. 

"Wow!" tanging nakomento ko. Eh kasi siguradong-sigurado akong mamahalin 'to. Ang  yayaman talaga ng mga kapit bahay ko dito. Feeling ko ay ako lang ang di financial stable dito HAHA!

Walang ibang nagawa at nagtungo na nga sa apartment ko. Medyo inaantok na rin ako. Sobrang daming ganap sa'kin sa araw na 'to. Oh gosh! I'm so exhausted!

Kinapa ang susi sa aking bulsa. Pagkabukas ay kinapa ko naman ulit ang on-switch sa ilaw. 

Pagkabukas ng ilaw ay nanlaki kaagad ang mga mata ko. Para akong di maalis sa kinatatyuan ko dahil sa di ko inexpect na makita sya dito ngayon. 

'Fucking shet?!' tanging mura ko sa sarili ko.

When I got home, I was shocked who's inside. He looks so stressed sitting in the couch.  

"How did you know that I'm already back in my Apartment?" bungad ko sa kanya pero titig ang aking nakuha. He looks at me as if we didn't saw each other for years. 

"I find ways." tanging sagot nya lamang sa tanong ko. The way he says it really send shivers all over my body. I don't know what's with him today. He seems so different.

"How did you get in?" Balik ko sa kanya.

"I find ways" pag-uulit nya lang na sabi. 

Nairita ako. Bakit sya nagpunta dito?

"What do you want?" mabilisang ani ko. I want to know why he came here knowing that we're not in good terms. Ang kapal nya pa sa point na pinasok lang ang apartment ko. 

"Sit down" utos nito sa akin pero napailing-iling lang ako. 

Gosh! Sino sya para sabihan ako ng ganon? Sa sariling apartment ko pa talaga??!

"Get out!" tumataas kong boses na pagkasabi. I'm starting to get annoyed by him this time. 

"Sit down Dennis, I have so many questions." utos nya ulit sa akin na akala mo kung sino. Did he think that I'm afraid with his dark awra he had tonight? well, he's wrong! Instead na sundin nya ay binigyan ko lang ito ng matatalim na tingin. Kung pwede pa lang manaksak gamit ang tingin ay matagal ko ng ginawa, tsk!

"Do you that much?" he asked na nagpalito sa akin. 

Napataas ang kilay ko at di alam ang sasabihin. 

"I just noticed that you really like staring at me without talking." he added. 

Napakuyom ako. Di ako takot, pero nababahala ako ng kunti. Is he in drugs? he looks so tired. and his voice is really something. The way he looks at me is really bothering me. 

Agad akong naghakbang at agarang papunta sa silid ko. I planned to lock myself there, but I did not expect what he did next. 

Gulat ako ng hinila nya ang kamay ko. Naalarma ang buong katawan ko. Nagpumiglas sa kanyang pagkakahawak pero di ko magawang makawala. 

He pinned me to the wall and the way he holds my shoulders now hurt me a bit. 

"If you don't let me go... I swear to God ---" pagbabala ko sa kanya pero di nya ako pinatapos. 

"Go on, I don't have plans to let you go." he responded harshly. 

Mas lalong humigpit ang kapit nya sa balikat ko. Napakunot ang noo ko dahil nasasaktan ako. I tried to push him, but he really pinned me to wall. 

"You're squeezing me-!" mahinang komento ko pa na nag-umpisang nanginiga ang buong katawan. I need to be honest... I'm scared now of his action. 

"I didn't come here to fight. I need to talk to you." saad nya. 

Di ako makatingin. Ang mukha ko ay nakatingin lang sa baba. 

"You could just have called me rather than came here." ani ko at iniwas ang tingin. 

"I did, and you didn't answer! You deactivate!" he responded while shouting in front of me. Napakuyom ako hindi dahil sa nakayanan kong lumaban. I don't know what's happening to me but I'm starting to feel afraid for real. 

I have traumas when someone is shouting at me. I can't help it but feel weak. 

"You think I'm a bastard, so I acted like one." he said with no expression at all. 

"Where's our baby?!" sigaw nya sa akin na nagpapukaw sa buong atensyon ko.

Baby? He's expecting a baby after he left me? Fuck! 

Naririnig nya ba ang sarili nya? ni hindi ko nga inamin na nabuntis ako nong gabing 'yon. 

"My god Dennis! If you're mad of me then hit me, pero wag mong itago ang anak ko" 

Sa di alam na dahilan ay kusang pumatak ang luha ko. Nanghina agad ang tuhod ko at gusto ko nalang na matumba. I did not hide his baby...

I didn't have the chance to spend time with my own and hide his baby. 

"I'm not mad at you" tugon ko. 

Ang gusto kong ipahiwatig ay di ako galit sa kanya kaya tinago ko. Dahil ang totoo ay wala akong tinago. 

"Then who are you mad for?" He also asked.

"Tinago mo sa'kin lahat tapos sasabihin mong di ka galit?" pag-uulit lang nya nang di na ako sumagot. Sobrang puno ang utak ko ngayon. I don't know what to do. 

"Dammit Dennis---" kusa nyang tinigil ang pagsasalita at napaaray na ako sa sakit ng balikat ko dahil ang sakit na ng kapit nya. 

"TELL ME!" halos mabingi ako sa lakas ng boses nya. I was forced to say the truth. And when I started open my mouth, it's the time where all my energy drained. 

"You don't have a baby from me anymore..."

" Because I killed my own child..." halos bulong ko nang pagkasabi dahil sa hina ng boses ko. Nanginginig na ang aking bibig at parang di ko na kayang magsalita. Napakuyom lang ako habang nagsimulang humagulhol. Kusang bumagsak ang mga tuhod ko at wala akong paki kung sobrang hina kong tignan ngayon. 

"You what?" he asked but in a low tone now. 

I didn't look at him. But I want to clarify to him that I abort it pero sobrang bigat na ng damdamin ko. 

Every bad memory I had ever since that day feels like it flashback in my mind. Feeling ko ay mababaliw ko sa takot. Mababaliw ako sa balisa. I'm so guilty for doing it.  

Nagpalaglag ako. Nawala ang walang kamalay-malay na nasa sinapupunan ko. At pinagsisisihan ko 'yon.

Natakot kasi ako non. Dad was really strict when it comes to me. He even used to beat me when he's still alive. I was afraid what should I do when Austin didn't approach me since that day. 

Naramdaman ko ang malalaking balikat nya na pumulupot sa akin. I continued crying while he's hugging me. I didn't give a fuck sa ginagawa nya ngayon. 

Parang di na matapos-tapos ang luha kong bumabagsak ng kusa. It's been 10 minutes that we stayed in our position. 

Hinayaan ko syang yakapin ako. He's comforting me like he's such a good person. 

"Then why didn't you tell me before?" He asked. 

Sa tanong nyang 'yon ay nagawa ko na syang tignan. 

Ha! That's bullshit. Did he really have the rights to ask me? 

Seeing him spending his time with his girlfriend while didn't even tried to talk to me after everything happened... 

"I should have choose you. You're the one that I loved ever since then. Trust me" kumbinse nya sa'kin. 

Sa sinabi nyang 'yon ay napukaw ang galit na kinikimkim ko rin sa kanya. Those words are just the same as before. 

"There are a lot of people like you in the world, Austin" Umpisa ko at unti-unting nahinto ang pag-iyak. Did he really think that I will believe him? After everything he did?

"You're one of those men who treat gays as dumb and dirty" I added. 

He played my heart and used me as a dirty hole. He took my innocence and let me suffered. 

"You're a person who makes someone fall for you, use them, and show them love many times... But at the end, you throw them away" I said honestly. 

That's his way...

'Yan ang ginawa nya sa'kin noon kaya ganon nalang ang galit ko sa kanya. 

"I heard it and saw it often. But I never thought I would experienced it" pagpatuloy ko. 

"It's not like that Dennis. That time---" he tried to explain but I shut him off. I don't want to hear any of his lies. 

"Well, that's how it used to be. You still hurt me, Austin"

To be continued...

∆∆∆

Hmmm. How's the chapter guys? HAHAHA hope you enjoy this one. 

Btw, Should we go to flashbacks for the next episode? Para mas ramdam natin amg sakit na dinanas ni Dennis NYAHAHAHAHA!

Stay tuned! 

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 10

Dennis POV~

Nanlalabong paningin dahil sa luhang ayaw tumigil galing sa akin. Nakayakap sa tuhod at walang pakialam kung gaano ako nakakaawang tignan. Lahat ng nasa utak ko ngayon ay di maganda ang naiisip. Pakiramdam ko ay hinihila ako pabalik sa kulungang ayaw ko nang balikan. Kulungang puno ng masasakit na nakaraan. 

I don't want to be there. I don't want to feel that terrible feelings anymore. It took me years healing that pain, but now a scene flash in my head. I feel like all my effort become useless. 

These stubborn and horrible feeling won't let me go...

Sinasabunutan ko ang aking sarili dahil sa pagbabakasakaling mawawala sa utak ko 'to. I grab my hair as painful as I could just to divert my brain to think other things. 

Austin is now trying to calm me, but I didn't really give him attention. 

I was suddenly pulled back into my painful past. All my sufferings are flashing in me. 

Napakagat ako sa labi ko at napakuyom ng kamay. 

Those days...

The day feels so far, yet so close. 

~~~~~FLASHBACK~~~~~~

Agad kong kumawala sa pagkakahawak nya at binigyan ng masasamang tingin. Di na mapigil ang kabog ng puso ko sa sobrang kaba pero di ko lang pinahalata. 

Pinagpapawisan at kinakabahan. Kung titigan ako ng lalaking 'to ay para bang may binabalak itong masama. 

I should really not come here. It's a wrong move to follow what father said earlier. 

"Calm down, dear" he said calmly while his gestures is telling me to sit down and join eat with him again. 

Nasa private room kami ng isang restaurant ngayon. I thought it would be just a business matter kasi 'yon naman talaga ang sinabi sa'kin ni dad kaya pumayag akong pumunta dito. 

"I'm not going to hurt you. I'm just here to discuss with you about something" paliwanag na naman nya. 

Kahit na ano pa ang sabihin nya ay di na ako uupo. I'm so scared right now. The way he almost kissed me earlier really disgust me. 

"Don't overreact. We were about to get married soon, so no need to be stubborn" ulit nyang sabi na ikinagulat ko. 

Talagang nanlaki ang mga mata ko sa gulat. 

What the fuck is he saying? Naririnig nya ba ang sinasabi nya? Tang-ina? Ako? Magpapakasal sa kanya?

His age is twice older than mine. Di ba sya nahihibang sa mga pinagsasabi nya? He's too old dammit!

I'm just a 4th year college tapos magpapakasal ako sa matandang 'to?

I know our business is in crisis, at alam kong di kami malapit sa isa't-isa pero di ko naman aakalain na magagawa ng dad ko 'yon. 

Akmang tatalikod at aalis pero naalarma ako nang biglang hinawakan ang pulsuhan ko na sobrang lakas. Di ako makapaniwala na sa tanda nya ay di ako makawala sa pagkakahawak nito. He might be almost 50 years old, but still so strong that I almost cried in pain with his grip. 

"You should at least be grateful that I'll help your dad's company from its bankruptcy" ani pa nito na parang galit na rin. 

I just look at him like I didn't care if what he did to my dad's business. I never even asked for that, so why am I being involved?

Nakakaputa lang isip na para bang ginawa pa akong collateral ng dad ko para sa matanda na'to. 

"All you could do to repay is to marry me, and satisfy me young man" 

Nang lumabas iyon sa kanyang bibig ay di na ako nag aksaya pa at siniko ko na ang kanyang ilong. I don't care if that would damage his nose permanently.

Saktong napaaray sya at napabitaw sa akin kaya kinuha ko na agad na oportunidad iyon para umalis. Walang ibang pumapasok sa isip ko ngayon kundi ang makalayo. 

Lahat ng nasa normal table ay nakatingin sa akin ngayon na di maipinta ang mukha na galing sa private room. I followed where their gaze looking at, and they seem shocked seeing my wrist. Dumuko ako habang tinakpan ang aking pulsuhan. I immediately get out in that area. I don't care if dad will get mad at me. This is really too much. 

How could he do this to me?

Ang utak ko ay punong-puno ng tanong. Di ko alam kung saan ako papatungo dahil wala akong plano na umuwi sa bahay pansamantala. Patuloy lang sa pagtakbo at hinahayaan ang paa kung saan ako makarating. I don't care about my surroundings. Basta't matulin ang direkyon ko. 

Habang humahakbang ay pinupunasan ko ang mga luha ko. Tumatakbo akong umiiyak. Tonight really shows how unimportant I am to my dad.

Ang tulin ng takbo ko at di ko inasahang may biglang humila sa'kin. Sobrang lakas pa ng pitik ng puso ko dahil sa di inaasahang pangyayari. 

"What the fuck are you doing Dennis?!" Sigaw pa nito sa'kin. 

Napatulala lang akong napatitig sa kanya at walang lumalabas sa aking bibig. Napalingon ako sa tatakbohan ko sana kanina. Sa sobrang daming naglalaro sa isip ko ay di ko namalayang tatawi na pala ako ng highway. 

I was about to get hit by e truck kung di lang ako hinila ni Austin. 

Mas lalo akong naiyak. The way he look at me, the way he hold me like he was so scared that I would get hit... 

"W-what happened?" Tanong nya kaagad sa'kin habang tinitignan ang pulsuhan ko na medyo umiba ang kulay dahil sa lakas ng paghawak nong matandang lalaki kanina. 

Wala akong sinagot. I was caried away by my emotions that I really want to cry. 

"Hey, what really happened? why are you running at this time?" He asked my softly. How he holds my shoulder really calms me for a moment. 

Austin Villafuerte... one of my friends throughout my college life. He's one of my circles. The man who always came whenever I'm down.

I don't how this happened, but every time talaga na may problema ako ay kusa syang dumarating sa harapan ko.  Kusa syang lilitaw kung kailan kailngang-kailangan ko ng masasandalan. 

"Di ka pa ba hinahanap ng dad mo?" tanong nya ulit pero napalingo-lingo lang ako. 

"Okay, I understand" he said while patting my head. Sa sinabi nyang iyon ay para bang pinapahiwatig nyang possibleng di kami bati ng dad ko kaya di pa ako umuuwi. Since he's one of my friends, so sometimes ay na-oopen ko din sa kanya ang problema ko sa pamilya. 

"How about you stay at my condo?" He suggested. 

Ako naman ay parang nabuhayan ng loob. Malapit naman kami ni Austin kaya di awkward sa aming dalawa. Huminga ako ng malalim while getting ready to accept my friend's offer. 

"My twin brother Aiden is also there, I know he will be happy if you'll stay there for days." dagdag nya pa. 

Ngumiti ako. Ang kaba na nadama ko kanina ay nawala na. Tinanggap ko ang tulong nya. Actually nakapunta na naman ako sa condo nila dahil parehong kaibigan k ang magkambal. Iba nga lang ngayon dahil kung dati ay bisita lang at kung may gagawin na project, ngayon ay first time kong don talaga matulog. 

Tamang-tama dahil may dalang kotse si Austin kaya mabilis kaming nakarating. Pagbukas palang ng pinto ay agad ng bumungad sa'kin si Aiden at binigyan ako ng yakap. Sa galaw palang nya ay alam kong nasabihan na sya ni Austin. They did not ask me for what happened. They just welcomed me purely. 

I'm so grateful of how they treat me. Di nila ako kapamilya, pero tinuring nila akong parang pamilya. They assist me, make me comfortable as they could. Sa ginawa nila ay napangiti ako. Para lang walang nangyari kanina dahil sa gaan na ng pakiramdam ko ngayon. 

Nag-usap rin kami ng kung ano-ano lang ang topic. Kahit na nakikitira ako ay jusko, ako pa rin ang pinakamaingay. Para nga kaming mga timang ngayon na nagbibiruan lang kahit na may exam kami bukas. 

It was 12:30 in the midnight when we decided to sleep. Kami na rin mismo nagdesiplina sa mga sarili namin dahil baka sabog kami mag take sa exam namin bukas at bumagsak pa kami. 

***

Matagal natulog pero maaga kaming tatlo na nagising. Para ngayon lang nag sink sa utak namin na pareho kaming graduating at ayaw bumagsak kaya wala ng preno-preno pa at nag ready na ngang pumasok. 

Pinahiram ako ni Aiden ng school uniform. Marami kasi syang extra. Eh kasi nga, sila talaga 'yong definition na mayaman talaga. Pinahiram nya sa'kin 'yong extra uniform nya raw pero puro bago naman 'to. Di na ako tumanggi pa. Kaysa naman sa umuwi pa ako sa bahay at baka kung ano pa mangyari sa akin don. 

To be honest, even though I act like I'm tough, but I'm actually scared of my dad. 

Sa naiisip ko ngayon ay di ko na namang mapigilang maalala ang nangyari ka gabi. Para akong na trauma sa kaganapan kagabi. That was my first time socializing with a pervert old man. Maaalala ko lang ang mukha nya ay para agad akong kinikilabutan na parang ewan. 

That old man is a pedophile gosh! kung ano-ano pa lumalabas sa bibig na nakakarindi. Pinagsasabi non na magpapakasal ako sa kanya at e satisfy ang mga needs nya? the fuck! what he said is really a goddamn fuck!

My mind was so busy that's why di ko na namalayang nakarating na pala kami sa university. The three of us enrolled at the best private school here. Di naman ako masyadong mayaman, may kaya lang. Di ko lang alam sa status ko ngayon ay kung maipapatuloy ko pa ba ang pag-aaral sa pribadong paaralan na ito. 

Napatingin ako sa kanilang dalawa ngayon. 

Kahit na magkaibigan kami ay di ko pa rin kayang sabihin sa kanila ang nangyari kanina. 

Pagpasok namin ng room ay andon na naghihintay sina Kent at Keith. They're twins too, and they're our friend also. 

Kaming lima talaga ang magbarkada. Ang angas nga eh. Ako nalang ang kulang dahil wala akong kambal sa aming magbarkada haha!

"Nag review ka?" Bungad ko kaagad sa kanila dalawa dahil para ang chill lang din nila. Prelim exam namin ngayon pero mukang di rin nag study 'tong mga 'to jusko. Kanino na ako mangongopya? Bagsak kaming lahat nito taena. 

"Huh? Kailangan ba 'yan?" Sagot ni Kent sa'kin. 

"Gago! bubo ka kaya dapat kang mag review" pabalik ko sa kanya. 

Napakamot lang sya sa batok nya na parang sapol na sapol sya sa tinuran ko kanina. 

Wala na kaming inaksayang panahon at nag review na nga. May 30 minutes pa kasi kaming free bago ang subject na 'to. 

Itong first schedule namin ay ang tanging subject na magkarepaho kami. Eh kasi si Aiden at Austin ay parehong nursing, si kent naman ay criminology, habang kami ni Keith ay parehong accountancy students. Though prelaw lang daw ni Keith 'tong program nya ngayon dahil pangarap nya talagang maging lawyer in the future. 

Sa subject lang talaga na 'to kami nagkakasama. Eh iba-iba kasi mga major namin. Maliban nalang sa amin ni Keith kasi same program kami. 

Di rin nagtagal at nag-umpisa na nga ang exam namin. May setting arrangements kaya sobrang layo namin sa isa't-isa. Pagkakita ko palang talaga sa test paper ay aba'y kulang nalang magmakaawa kay Albert Einstein na saniban ako ngayon din dahil wala naman 'to sa ni review ko. 

Napalingon ako sa mga barkada ko pero mas natawa ako sa reaksyon ni Aiden at Kent HAHA! Jusko, kulang nalang lumabas ang mata nila kakatitig sa papel. 

Binaling ko ang atensyon ko sa hawak ko ngayon. 

Jusmeyo maremar! Feel ko pa ang bubo ko dahil 'yong mga kaklase kong malapit ang upuan sa'kin ay grabi kung makatakip ng papel. 

Grabi naman kayo mga bhieee, di ba kayo mag share ng knowledge jan? Wews!

Kahit na ganon ay nagpasalamat nalang ako at puro may choices lahat ng questions. Kung wala 'tong choices ay baka mag walkout nalang ako kaagad para di man lang masayang oras ko jusko. 

Kahit na gaano ka hirap ay sinagotan ko lahat kahit na alam ko naman na mali-mali. There's a saying na never leave a blank, always take the chance. Malay natin, sa lahat ng binilogan ko ay may tumama pa haha!

1 hour limit lang ang binigay sa amin kahit na 2 hours and 30 minutes ang subject nya. Pagkatapos naming sagotan ay gulat kaming pinag exchange paper kami agad. Akala kasi namin ay ang instructor na namin ang mag check nito pero shuta! Mukang malalaman kaagad namin ang kabubohan namin jusme!

Nakatuon ang aking atensyon sa chinichekan kong papel ngayon. Na pressure ako ng todo dahil ang dami nyang tamang sagot. Jusko, mukang nabagsak na talaga ako helppppp.

Di rin nagtagal nang matapos nga kami rito. Kulang nalang papalakpak ako sa papel ng may-ari na 'to. He got 81 out of 100 items. Sobrang taas jusko. Kahit na makalahati lang ako, masaya na ako don. 

We returned the paper to the owner. Napatingin pa ako kay Austin ngayon dahil sya pala ang nagcheck sa akin. Napangiti ako dahil mas mabuti ng sya ang nakahawak ng papel ko. Para naman di malaman ng iba ang kabubohan ko haha!

Pagbigay palang sa aking papel ay halos mapatalon ako sa tuwa. 

50/100 ako bhie! Oh gosh ang talino ko HAHA! Kulang nalang tumambling ako dito sa room sa tuwa. Sobrang halakhak ko lalo na nong nakita ko ang score ng katabi ko NYAHAHAHA! 25/100 amputa! Maypa takip-takip pa sya ng papel kanina haaa. Ayan deserve mo 'yan. 

Tinuon kong muli ang atensyon ko sa aking papel pero laking gulat ko nang tutukan ko iyon.

The fuck? 

Bat may nakaguhit na burat?!

Agad kong tinignan ang walang ibang naghawak ng test paper. There's no one who's also looking at me right now kundi si Austin. Natatawa syang nakatingin sa akin na parang di na ipinagkakaila na sya ang may gawa sa papel ko. 

Pakyu nya kamo. Wuyy bat nya ginuhitan ng burat 'tong paper ko. Sa harap pa talaga eh! kukunin pa kaya ni ma'am ang papel namin dahil e rerecord nya pa 'to jusko huhu. 

Malalim na tingin ang binigay ko sa kanya. Tinulungan nya ako kagabi pero shuta, di rin talaga sya nagbago eh. Grabi sya kung mang-asar sa akin. Papansin talaga 'tong lalaking 'to. Minsan thankful ako sa kanya dahil nandyan sya sa tuwing kailangan ko nang masasandalan, pero manggagalaiti ka rin sa inis sa lalaking 'to. 

Lumipas nga ang ilang minuto at pareho na kaming nasa labas. So far ay lahat naman kami pasado dahil ang sabi ni ma'am ay 45 daw ang passing score. Sinisiko ko ngayon si Keith dahil sa pag komplimenta sa kanya. Eh grabi naman 'tong kaibigan ko na'to. Nakakuha ba naman ng 83 out of 100 items. Feel ko ay sya highest don. 

Pareho na kaming nagpaalam sa isa't-isa. Eh may ibang subject na kami next sched kaya kami nalang ni Keith ngayon ang magkasama. 

"Snack muna tayo" aya ko sa kanya kahit na alas dyes palang naman ng umaga. Eh kasi parang naubos energy ko don sa sinagotan namin kanina.

Mabuti naman at pumayag si Keith kaya nagtungo na agad kaming Cafeteria. Pagkarating namin don ay marami-rami na ring tao kaya wala na kaming mauupuan. Pagkatapos naming bumili ay balik nalang agad kami sa paglalakad patungo sa next sched namin. 

"Sinagot ka na ba nong nililigawan mo?" umpisa ko sa kanya pero agad lang syang napalingo-lingo. 

"Taena, kahit anong effort ko shet, wala pa rin HAHA" sagot nya sa'kin.

" 'Tsaka kahapon... ni reject na nya ako" pag-aamin pa nya na ikinagulat ko. Parang 6 months na nya yatang nililigawan 'yon. Oh shet! sakit sa apdo nyan.

"She says that I'm not his type because I'm weird" 

WAHAHAHA! waits! ang sama ko naman sigurong kaibigan kung tatawanan ko sya ngayon. 

Teka lang pero natawa talaga ako sa tinuran nya. Grabi din ang babaeng 'yon. Feel ko nga ay piniperahan lang si Keith non eh. 'Tsaka di naman weird si Keith. Medyo may pagkanerd lang sya pero gwapo kaya sya. At sobrang talino pa! 

Pumasok sa next sub at magkatabing umupo. Pagdating ng prof ay lecture kaagad ang kanyang ginawa. it's our major subject kaya hinanda ko na talaga sarili ko. Integrated Accounting- Auditing kasi subject namin ngayon kaya talaga nag aya na ako kanina mag snack dahil 10:00 am until 1:00 PM ang time namin. Baka mahimatay ako dito jusko. 

Our prof already started his discussion at napapatulala lang akong tinitignan ang mga pinagsusulat nya sa board. Nakakunot noo lang akong nakikinig. Napapainom na ako sa binili kong tubig kanina. Jusko maloloka ako nito!

A few moments later at sabog na talaga akong nakatingin kay sir. Pa tango lang ako nang tango rito kahit wala naman talaga akong naiintindihan. Pa smile-smile pa ako kapag napupunta ang tingin nya sa banda namin. 

"May naintindihan ka?" singit ko kay Keith na sobrang seryosong nakasunod kay Sir. Tumango lang sya sakin at binaling ulit ang atensyon sa board.

Napapahawak na ako sa ulo ko. Feel ko mabibiyak na ulo ko welp! Pagbalik ko sa pakikinig ay nagulat nalang ako kung ano-ano na pinagsasabi ni sir. Shet! dapat talaga nag advance study na ako huh. 

Feel ko nag shuffle na lahat ng tinuro ni sir at di ko na kakayanin. 

May computation na nilagay si sir sa board na mas lalong nagpagulo sa utak ko. 

Pa'no kinuha 'yon juskooooo! saan nya kinuha 'yong 10 thousanddddddd!

Acckkkkkkkkk ayoko ko na. Buti nalang talaga at na move exam namin for this subject. Baka ikakabagsak ko 'to shet!

Lumipas nga ang oras at natapos rin ang mahabang bakbakan. Feel ko ay matutumba na ako nito. Ewan ko kung matatawa ako o maaawa sa sarili ko dahil wala talaga akong na gets. It's too complicated shet!

Wala nang patumpik-tumpik pa at agad na kaming kumain ng lunch. 1 PM na kaya grabi sobrang gutom na. Paningin ko kay Keith na naglalakad ay para na syang inihaw na manok haha! 

Agad na pumuwesto sa kainan. Kinuha ko kaagad ang wallet ko at tinignan kung may laman haha. Kahit na ganon ay may pera pa din naman ako. Malaki-laki rin kasi allowance ko for a week kaya may naiipon. Kaya kahit di ako umuwi sa amin ng isang buwan ay kaya ko pang buhayin ang sarili ko, basta tamang tipid lang shet!

Kumain na nga kaming magkasabay ni Keith. Halata sa kanyang gutom na rin kaya wala na munang imikang naganap sa aming dalawa. 

Pagkatapos namin don ay nag-aya pa kaagad syang mag library pero agad akong napaayaw. Jusko! stop na muna please. Feel ko sasabog na utak ko kapag nagbasa pa ako ng ibang information ngayon. 

So ayon nga, mag-isa nga syang pumunta don samantalang ako naman ay nandito sa may bench. Wala rin kasing masyadong dumadaan dito ngayon kaya sobrang tahimik. 'Tsaka sobrang dami ring puno sa may likuran kaya preskong-pesko. Actually sasabay sana ako kay Keith para don nalang sana matulog. Pero kasi sobrang ginaw don sa library, wala akong dalang jacket. Mas gusto ko kasi ang preskong hangin kaya mas pinili ko dito. Yeeepppp! plano kong matulog rito. Nakatatlong beses na yata akong nakatulog rito sa may bench. Nakatabon lang mukha ko ng notebook at so far ay wala namang disturbo. Kadalasan ring pupunta rito ay natutulog lang din. 

Wala na akong subject after sa isang major ko pero di pa ako umuwi dahil sasabay lang ako kina Aiden. Duhhh wala akong ibang mauwian kundi kina Aiden haha! nakakahiya naman siguro kung mas mauuna pa ako don. 

Walang ibang nagawa kundi pumuwesto nga dito sa bench. I don't care if private school 'to, wala akong arte-arte dito. 'Tsaka di lang ako ang natutulog rito haha!mga lima rin kami pero malalayo nga lang ang agwat. 

I need to take rest talaga. I need to blank my mind for a moment. Wala nga lang ding minuto nang makatulog ako ng tuluyan. 

***

Ang tulog ko ay sobrang bitin na bitin. Pakiramdam ko kasi ay parang may nakatayo sa harap ko kaya agad kong tinanggal ang notebook ko na nakatakip sa aking mukha kanina. 

Pagmulat ko ay laking gulat ko nalang ay may lalaking nakatayo at pinapayungan ako upang di maarawan. Medyo napapatabon pa ako ng mata dahil nga medyo nasisilawan ako. Napapatanong pa ako sa utak ko kung sino 'to kasi mukang malabo pa nga ang paningin ko dahil kakagising ko lang.

Kita kong papalapit ang kanyang mukha na para bang dumuduko ito. His hand is also getting closer to my forehead kaya napapatanong pa ako kung ano ang gagawin nya. 

"Ang panget mo pala kapag bagong gising" aniya sabay pinitikan ang noo ko gamit ang daliri nito. 

"Nagtanong ba ako?" sarkastiko kong sagot kay Austin ngayon. Napairap lang ako sa lalaking 'to. 

Walang ibang nagawa kundi bangayan at pang-aasar. Minsan ay grabi kaing magkasundo pero kadalasan naman ay para kaming aso't-pusa. Sinabi nyang nagpunta rin daw ng library si Aiden at sumabay rin si Kent kaya mukang kami lang talaga magkakasama ngayon. 

"Let's eat first." sabi nya at mukang tapos na nga sa pang-aasar sa akin. 

"Okaayyy" tanging sagot ko. Eh kasi kapag sya na kasi nag-aya ay matik libre nya. Sino nga ba ako para tumanggi ng libre diba? WAHAHA!

Dumaan kami kung saan wala masyadong tao. This is private school na sobrang ganda. Kasi it's more on nature sya. May mga building, pero kadalasan ay mga puno na parang nakaarrange na ito dahil puro naka linya. It's very different from other private school eh. Kaya nga ang daming daan dito palabas dahil sa sobrang laki. 

Habang naglalakad ay bigla nalang syang umakbay sa akin. Nagulat pa ako dahil biglaang inasal nya. 

"Oh loveee, what do you want to eat?"

Talagang nanlaki mata ko sa tinuran nito. Shutaaa???

Paglingon ko sa harapan ay alam ko na agad kung bakit sya umaasta syang ganito. 

Oh gosh!

Austin has girl stalker kasi. Nasabi na nya sa aming magbarkada 'to at di ko aakalaing magpapakita ito ngayon. Though nakatago naman sya sa may kilid na banda pero for us, kitang-kita ko presensya nya. 

"You're really so adorable, love~" dagdag ulit ni Austin habang napapatulala lang. 

Kulang nalang talaga ay tumalon na ako sa kakaiba nyang gawi dahil di ko inexpect na yayakapin nya ako ngayon. 

Like the fuckkkkkkk???!!!!

Siniko ko ang tyan nya ng mahina para alam nyang gusto ko nang bitawan ako. 

Ewan ko kung bakit nyang kailangang gawin 'yon just to shoo away his stalker. And he seems enjoying it!!!

Kita ko namang umalis na ang babae at tanging kami nalang dalawa ang natira pero ayaw nya pa ring bumitaw. 

"Stop staring at me." tugon ko dahil paharap syang nakayakap sa akin ngayon. 

"Dennis" tawag nya pa sa akin ngayon na di maputol-putol ang tingin sa akin na akala mo'y ngayon nya lang ako nakita ng malapitan. 

"You're so pretty for a man." he commented. 

I was shocked when he say that in front of me. Agad kong inalis ang mga kamay nya sa akin tumalikod. 

Nagsimula akong maglakad at ganoon rin sya. Nasa unahan ako habang sya ay sumusunod lang sa akin. Pakiramdam ko ay pulang-pula ako ngayon. 

Why did he say it? He knows that I'm gay naman diba?

Oh shit! oh shit!

Kahit na ganon ay palihim akong napangiti. I might be insane to say this, pero di ko rin alam kung bakit. 

This is bad.

This is really bad!

Austin is my friend, so why am I reacting like this when he just compliments me earlier!

"Heyy! why are you being so quite ha?" tanong nya pa sabay akbay ulit sa akin at ginugulo ang buhok ko. Sa paglalakad namin kanina ay nakaabot na kami sa gate. Nagplano pa kaagad kammi kung saan kami kakain. 

I suggested kung saan masarap kainan pero ani nya rin na may bagong bukas raw na restaurant kaya settled na agad ang plano. 

Nakangiti ako na palabas sa gate pero ang mga ngiting iyon ay nawala dahil sa aking nakita. 

Dad...

Dad is here...

Agad kong inalis ang pagkakaakbay sa akin ni Austin. I gulped seeing my father here. Sobrang nababahala ako dahil alam ko kung ano ang ibig sabihin kapag sinusundo na nya ako sa school. 

Ang masigla at masayang enerhiya ko kanina ay nawala ng parang bola. 

Di na ako nagmatigas pa. I tell Austin na maybe next time nalang kaming lumabas. 

I told him na sasabay ako sa dad ko, that means uuwi ako sa amin. It's a good thing also dahil di na sya nagtanong pa. 

Kinakabahan akong sumakay sa likod ng kotse. They way dad look at me in the mirror really scares me. 

Tahimik ang byahe naming dalawa kaya mas lalong nakakakaba. Kahit na nakatingin ako sa labas habang nagbyahe ay di ko mapigilang manginig. 

Inabot ng isang oras ang byahe bago kami makarating sa bahay. Nakita ko palang na pababa si dad sa kotse ay nagdadalawang isip na agad ako kung tama ba ang desisyon ko na sumama agad.

Alam ko rin naman kasi na baka mas worst pa ang mangyayari kapag di ako sumama agad. 

Pinagpapawisan...

Kinakabahan...

Di mapakali...

At di mapigilan ang sariling di manginig.

The moment that I step out in his car, I immediately receive a slap from my one and only father. 

Kahit na alam ko na ang mangyayari pero di ko pa rin naasahang sasampalin nya kaagad ako. 

"You useless gay!" he shouted while grabbing my hair. Nakasabunot sya sa akin habang kinakaladkad ako papasok ng bahay. 

Di ako umimik kahit na sobrang sakit. Tiniis ko lahat just for myself not to cry. 

"How dare you disobey me!" he shouted again as if he didn't care at me at all. 

Sinampal nya lahat sa'kin ang mga masasakit na salita. The way he tell me that I should follow his order dahil sya ang nagbibigay sa lahat ng meron ako ngayon. 

"It's our only chance to recover our business, and you ruined it" he said while blaming it all to me. 

Actually I was used with his slap and such dahil binubugbog nya rin naman ako dati. 

Ngayon... Sa pinaggagawa nya sa'kin ngayon ay mas matindi. 

"Because I have plans for my own life dad. Why would I marry that old man---" di ko natapos ang sasabihin ko sa kadahilanang dumampi na naman ang mabibigat nyang kamay sa mukha ko. 

I was shaking in fear. I don't have the courage to stand up and tell him to stop.

Napapayakap na ako sa sarili kong mga binti at kulang nalang magmakaawang sabihin na tama na dahil tinatadyakan na nya rin ako. 

Di na mapigil ang luha ko at kusa na itong pumapatak. 

"Why would you care about your life?You were just a useless gay who shake their butt for free!"

Sa sinabi nyang 'yon ay mas nasaktan ako. Kahit na ganito ako ay may respeto naman ako sa sarili ko. I'm already 4th year college, but I never shake my butt to any men like what he said. 

No matter what happened, I will never have sex with someone, because that thing is for marriage couple only. 

Sa ginagawa nyang pambubugbog sa'kin ay di ko mawari. Why is he doing this to me?

I'm his only child...

They say that you'll receive all the love when you're only child. 

But where is the love that they mentioned? 

"Bernard!" Rinig kong sigaw ni Mom na kakauwi lang sa bahay. Bakas sa kanyang mukha ang di makapaniwalang makita akong ganito dahil sa sariling ama ko. 

"Convince him Marielle, convince your gay son to say sorry and marry Mr. Gonzago" sigaw ni dad ura-mismo.  

Mom was hugging me while covering my ears. She's assuring that I'll never hear what dad says after that. Alam ko naman kasing minumura na ako ni dad ngayon. 

This is why Mom really convince me na mag apartment nalang at di na muna umuwi sa bahay. 

Pero di ko rin kasi natitiis si mom na di makita. 

I know kasi kanina na kapag di ako sumama non ay may possibility na mag aabroad sila, that means I'll never gonna see Mom. 

My mom is his always last option to threaten me that's why I always follow his order. 

Di rin nagtagal nang tantanan na ako ni dad. I was groaning in pain dahil sa mga pasa na natamo ko ngayon. 

Ang luha ko ay walang tigil pa ring pumapatak. Pakiramdam ko ay di ko magawang tumayo. 

Sa natamo ko ngayon ay di ko mapigilang mapapaisip ng masama. Hinawakan ni Mom ay kamay kong di mapigil-pigil sa panginginig. 

I don't want to be like this. I don't want to live in fear. I don't want to be maltreated by my father everytime. 

All I want is to be happy....

Napapapunas ako sa aking mga luha habang tinatatanong sa sarili...

How can I escape in my misery life?

To be continued... 

∆∆∆

Part 1 of flashbacks in UPPPP! Jusme, di ko alam kung hanggang kailan 'tong flashback na 'to HAHA! I want it to be detailed kasi kaya abang-abang lang mga vhebs! Haha!

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 11

Note: This chapter is still part of the flashbacks. 

Dennis POV~

Di mapigil ang luha sa pagpatak. 

Di mawala sa isip ang maraming tanong. 

Why of all people... why it should be me who's experiencing this.

Muli kong niyakap ang unan ko at sinubsob ang aking mukha doon. I don't know what to do anymore. Should I just give up my dream and do what Dad instructed me to do?

Hanggang ngayon ay di pa rin nag sink in sa utak ko kung bakit kay dali lang ni Dad na isakripisyo ako alang-alang sa business nya. I'm too young for that old man. 

Humagulhol sa pag iyak at walang planong lumabas ng silid. Ilang araw na akong absent at sandamakmak na tawag na ang natanggap ko sa mga kaibigan ko. I felt sorry that I didn't even respond to them. I'm still not ready to open to them all my sufferings. 

'Tsaka di rin naman ako makakalabas ng bahay. Dad wants to lock me here until I agree to his deal. He didn't care kung madamay man ang pag-aaral ko. He didn't really care for me. 

Ever since I come out to dad that I'm gay, he didn't treat me anymore as his own. Para na nyang kinalimutan na may anak sya. Wala naman akong ginawang mali, nagpakatotoo lang naman ako. Pero simula non ay iba na ang trato nya sa'kin. He looks so down on me as he always says that gay people are just a bitch who's desperate for man's attention. 

"Please Dennis open the door. Mommy is here"

Rinig ko ang pagkatok ni Mom sa labas. Wala pa rin sana akong plano na kausapin sya pero ako na rin kasi ang naawa kay Mom na halos oras-oras na kumakatok sa pinto para lang subukang kausapin ako. 

Sa pag bukas ko palang ay yakap agad ang bumungad sa akin. Sa mga kilos nya ay halatang nagmamadali ito. Gulat pa ako nang biglang may susi sa kamay ko kaya napakunot agad ang aking noo. 

She explained to me that she bought apartment last month na di alam ni Dad. Para sa akin daw kasi dapat 'yon dahil dati pa syang nagpumilit na wag na munang umuwi ng bahay para di mabuntongan ng galit ni Dad. Ngayon ay pinapaliwanag nya na di rin sya sang-ayon sa gusto mismo ng ama ko kaya nais nyang umalis na ako sa bahay. 

She promised me na hahanap sya ng paraan para mapaaral ako at mabigyan ng allowance. She's assuring me na di nya ako pababayaan kahit anong mangyari. 

All I need to do is to ignore and avoid my dad no matter what. 

We already expect dad na pupunta sya sa school kaya kung mangyari man daw 'yon ay di na ako sasama ulit pauwi ng bahay. 

Nakinig sa payo at napatango-tango. 

Tamang-tama raw kasi na wala si Dad sa bahay ngayon kaya aalis ako sa araw na ito. 

"Take care of yourself, okay?" Pakiusap ni mom sa akin.

"How about you, Mom?" 

"Don't worry about me. Basta wag mo lang pababayaan ang sarili mo."

"You too, Mom" agarang sagot ko.

Even though I was hesitating before to leave mom alone with dad, but I'm now desperate too para lang maabot ang gustong pangarap ko. 

Mom already informed me about the apartment location. Plus, she also sent me picture para siguradong-sigurado. 

She gave me money too kaya ito na muna ang ginamit ko. 

Wala akong ibang dala kung mga damit at gamit sa pag-aaral ko. Di na ako nag aksaya ng panahon at umalis na nga sa bahay na 'yon. Wala na akong planong bumalik pa rito kahit anong mangyari. Total pinaramdam na naman ni dad na wala akong halaga sa kanya kaya bakit pa ako maninirahan sa poder nya. 

Pagdating ko sa sinabing apartment ay nagulat pa ako dahil may mga gamit na ito sa loob. Especially in kitchen area, it seems like Mom really prepare this for me dati pa. 

Napabuntong hininga ako sa kadahilanang napapaisip kung kakayanin ko bang mag-isa. I was born spoon feeding too. Lumaki akong may maid sa bahay. Now that I'm trying to be independent, I don't know if I can do it. 

Ni hindi ko nga alam ang pagluto mismo ng pagkain. Oh gosh!

I checked my online bank account at na received ko na nga ang sinabi ni Mom kanina na ipapadala nya. 

At dahil meron na namang mga gamit dito, tanging pagkain nalang at para sa school ang e budget ko. 

Kailangan ko ring mag tipid. Kasi financial crisis ang family ko ngayon. I'm well aware of that kaya nababahala ako kung kaya ko bang ipagkasya 'to. Di ko namang ipagkakaila na magastos ako. Pero sa kalagayan ko ngayon ay mapapaisip nalang talaga ako na di na ito ang buhay ko dati. 

Kung noon masagana pa sa pera, ngayon ay hindi na. 

Lumabas ako para bumili ng makain. Mabuti rin na maraming nagtitinda ng pagkain dito. 'Yong nga lang ay may kalayuan sya sa school. Mukang mapapasama pa sa budget ko nito ang pamasahe ah. 

Di ko kasi dinala sariling sasakyan ko. 'Tsaka mas mahal kaya gasolina ng kotse kaysa pamasaheng 10 pesos. 

Sa iniisip ko ngayon ay di ko aakalaing magiging praktikal ako kung mag-isip. Jusko ako ba talaga 'to?

Matapos ngang makatake-out ay naglakad nga ako pabalik sa apartment. Nakailang hakbang at napahinto rin kaagad. 

Ramdam ko ang pag vibrate ng phone ko na nagpahiwatig na may tumatawag. I don't want to pick it up. I know it was dad. 

I decided to continue walk 'till I was curious already kasi di talaga matigil-tigil ang vibrate ang phone ko. Baka kasi si Mom. 

Pangalawang beses nang tumunog ang phone ko kaya tinignan ko ang numero ng tumatawag. My blood boils up when I see an unknown number. 

Naalala ko nalang 'yong gabing nakipagmeet ako sa matandang 'yon. He calls in unknown number too saying what private room number and such don sa restaurant. 

"Is he trying to negotiate with me again now?" Walang ganang tanong sa sarili ko. 

Pinagmasdan ko pa talaga ang numero. 

Is this the old man who's calling me? Oh gosh!

Sinagot ko nga ang tawag at agad nagpakawala ng masasamang salita. 

"You filthy old man, can you just stop pestering me? Stop bothering me! Kahit na malugi pa 'yang business ng dad ko ay wala akong pakialam. So back off because I'll never agreed to marry you---" napatigil sa pagsasalita nang marinig ng pamilyar na boses na galing sa kabilang linya. 

"It's me Dennis." Bungad pa nito sa akin na mas lalong ikinatahimik ko. 

What the fuck did I just say?

Narinig nya ba lahat? I mean, pinakinggan nya ba lahat?

Oh gosh! 

"Where are you now? are you in danger? you can tell me" sunod-sunod nyang sabi pero tahimik lang ako. Ramdam ko sa boses nya ang pag-aalala. 

"I'm so worried about you that's why I contacted you using new number."

Marami syang sinabi pero parang ang tenga ko ay kusang ayaw syang pakinggan. I know I'm being rude because he's just concerned to me. 

Napabuntong hininga at sinabing okay naman ako. I'm not in danger at napagkamalan ko lang na iba ang tumawag kanina kaya ganon ang tuno ng boses ko. 

He's not convinced with my explanation and still want to ask questions. Sinabi ko nalang na okay na nga ako at babalik na ako sa klase bukas. 

"I'm glad. I've miss you" malumanay nyang sabi sa kabilang linya. Di agad ako nakasagot. Di ko alam kung ano ang aking isasagot. Though he's really that caring to me sometimes, but I'm still not used to it. 

"I mean, We miss you" balik nya at saka pa agad ako nakabawi ng sagot. 

"Hmmm, kita nalang tayo bukas. Na miss ko rin kayo" ani ko. 

I really miss bonding with friends though. 

Sa narinig nya mula sa akin ay nakampante na sya. Though I still don't have plans to tell them about my family problems... It's just hard for me to open up to them. 

Mga tunay ko naman silang kaibigan. Pero may mga pagkakataon talaga na mas mabuti kung wag nang sabihin ang problema. 

Kinabukasan nga ay maaga akong nagpunta sa school. Since wala pa akong unang sched kaya sa may canteen muna ako nagtambay. 

Ang shunga ko ano? Nagtipid daw pero sa canteen agad ang punta. Eh kasi di ako nag umagahan kaya dito na ako kumain. 

Nag stay lang din ako don habang hinihintay ang 1st schedule ko. Pa inom-inom rin ako ng medyo mahal na kape, akala ko naman may kakainin pa ako next month haha!

Jusko, grabing payo ko sa sarili ko kagabi na magtipid pero nauwi lang lahat sa wala. 

Gastos now, tulala later haha!

When I see the time na 15 minutes nalang at mag start na ang klase kaya tumayo na ako at naglakad. 

Laking gulat ko pa dahil may bigla nalang sumampal ng pwet ko. Sa paglingon ko ay kita ko ang natatawang si Aiden. 

"Bwakang-inang shet, akala ko nasa 7 feet underground ka na" 

Di ko mawari kung biro nya ba 'yon o galit sya sa'kin dahil di man lang ako nag update sa kanya kung kumusta lang na ako nong nakaraang linggo. 

"Bumangon talaga ako sa lupa para kunin ka, mas magandang kasabay kita don" balik ko sa kanya pero binatukan lang ako. Aba? Baka di nya alam binabangga nya? Chos! HAHA! 

"Seryoso nga, bat di ka nagparamdam?" Tanong nya sa'kin na seryoso na rin ang tuno ng boses. 

"It's because of dad." Tipid kong sagot pero alam kong magegets na niya ako. He knows I'm not in good terms with my dad. 

"Okay. I hope you're okay though." Tanging sagot nya lang bago kami nagtakbuhan papuntang room namin. Eto kasi 'yong subject na magkaklase lang kami kaya sabay na kaming nagpunta. 

Pagkarating ko palang ay maraming tanong ang mga kaibigan ko. 

Bakit daw di nila ako ma contact ng ilang araw. 

I just explain that it's a family matter and they already stop asking me. They already understand what's happening in my family. 

Such toxic surroundings. 

Pagkarating nga pala namin ni Aiden ay halos occupied na ang upuan. Di na kami makakapagtabi talagang lima. 

I decided na umupo nalang muna sa likod. Eh sa harap kasi pwesto nila at baka makatulog lang ako. 

Sinadya ko talagang magpakalayo muna ng upuan. Aiden, Kent, and Keith understand me so well. Hinihintay lang nila na ako mismo mag open sa kanila. 

Napataas lang kilay ko dahil ang tigas rin ng ulo nitong lalaking 'to. Eh sa gusto ko nga sana na wala munang katabi.

Tumayo nga muna ako at lumipat ulit ng upuan pero shuta, sumunod naman ang loko.

Muling tumayo at naghanap ng bagong upuan pero di na kaya ng pasensya ko. 

"Do you have crush on me?" Bored kong tanong sa kanya. It was a mix of sarcastic and annoyance while tinatanong ko sa kanya 'yon. Eh para kasing linta na nakadikit, ayaw magpaawat at parating nakasunod. 

"No" agarang sagot naman nya. 

"Then why do you always sit next to me?" balik ko sa kanya na nang-aasar na ang tuno. 

"Idk..." depensa nya lang na sagot. 

Sa narinig ko mula sa kanya ay mas lalo akong nainis. Naiinis ako sa sarili ko kung bakit pa sumagi sa isip ko 'yon at e tanong sa kanya, eh diba nga magkaibigan kami. Madalas lang talagang mang-inis 'tong lalaking 'to kaya minsan ay naiirita na ako kapag lumalapit na 'to. 

"Maybe I just like the view." dagdag nya sa sinabi nya kanina na ikinataka ko. Eh kung makatingin 'tong kaibigan ko ay kala mo ay ilang taon kaming di nagkita. 

"Awww thank you"ani ko sabay pa cute pa. Para akong timang sa ginagawa ko ngayon.

Actually, it was sarcastic. Ang akala ko kasi ay titigil na sya kapag ginawa ko 'yon pero shuta!

Ako nalang mismo ang umiwas ng tingin.

Inayos ko na nga ang pag-upo at naghihintay na nga sa prof namin. Pa tingin-tingin pa ako sa ibang kaibigan ko na halatang may pinagkatuwaan. Shet naman kasi eh. Bat may umupo don may gilid nila, sayang pwesto don. 'Tsaka ang panget naman kung paaalisin sya diba, sya kasi nakauna. Eto tuloy, mukang pagtyatyagaan ko pa 'tong isang mapang-asar na nasa tabi ko. 

"Stop staring at me, baka ma in love ka." putol ko na sa kanya. Eh kasi kanina pa 'tong si Austinn eh. Sarap hambalusin para matigil kakatitig sa akin. Ewan ko ba kung anong meron sa kanya ngayon. 

"I also don't know why I can't stop staring at you." he replied seriously.

Di ko alam kung tama ba pagkakarinig ko. Ang hina ng boses nya kaya di ako sigurado. 

Inirapan ko nalang pero ang totoo ay sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. 

Ewan ko ba kung anong ginawa sa'kin ng lalaking 'to bakit sa kunting pinapakita nyang galaw ay di na ako mapakali.

Di lang rin nagtagal nong dumating na prof namin. Kakarating pa nga lang nya pero proceed na agad sya sa discussion. Para akong naurat sa sobrang bilis nyang mag discuss. Ni hindi na nga mapasok sa utak ko mga pinagsasabi nya. Inabutan pa tuloy ako ngn antok shet!

Wala kasi akong masyadong tulog kagabi dahil naninibago ako. Ako lang mag-isa sa apartment at para akong tulala lang na nakahiga. Nong pinikit ko ko naman ang mga mata ko at pinilit na matulog ay pakiramdam ko ay gising pa rin ang diwa ko. 

Mga 20 minutes pa lang ang discussion ni sir ay inaantok na talaga ako. Jusko! 3 hours pa naman ang oras namin sa subject na 'to. 

"You can take a nap on my shoulder Dennis." sabi nya pa sa akin. Para akong nag watery eyes haha! well, wala namang isyu sa akin pagdating sa ganon. Ilang beses ko na kayang ginawang unan ang balikat nya. Lalo nan last academic year na tatlo ang same naming subject. Magrereklamo pa 'to minsan eh, pero sorry sya nalang.

"If you can't focus, you can sleep." Pagklaklaro at pag-uulit pa nya sa kanyang sinabi kanina. 

Walang ibang ginawa kundi sumunod nga sa kanya. Sobrang gaan pa ng pakiramdam ko dahil sa wakas ay makakaidlip na rin ako. 'Tsaka magandang pwesto rin naman sa'min dahil nasa likod kami at pinakagilid. 

***

Di ko alam kung ilang minuto akong nakatulog pero napamulat ako nang gisingin ako bigla ni Austin. 

"Huh? quiz?" Gulat na gulat kong paniniguro sa kanya.

Patay!

No way!

Ang layo ng upuan ni Keith jusko! help me!

Ang mukha ko ay di na maiguhit. Pagbasa pa lang ni sir sa number 1 ay napangiti na agad ako. Ngiting alam mong di ka papasa, piste!

"Patingin" ani ko bigla at kulang nalang ay kunin ko na ang papel ni Austin ngayon sa sobrang dikit ko sa kanya. 

"Kahit pa kumandong ka sa'kin ay wala tayong masasagot"

Naiiyak ako sa reply nya dahil legit na wala pa rin syang sagot. Jusko!

"Gago akala ko ba nakikinig ka" pagbabara ko sakanya. 

"Nakatulog rin ako nong natulog ka na sa balikat ko"

Napasapol nalang ako sa ulo ko ngayon. Shet!

"Anong isasagot natin ngayon?" di mapakaling tanong ko. 

"Kalma, my brain is processing." saad nya pa na umaakto na nag-iisip nga. Kung titignan ko sya ay sobrang seryoso nya. Talagang pinag-iisipan nya ang mga tanong. 

Sa namamasdan ko ay nakahinga ako ng maluwag. Eh kasi wala talaga akong masasagot nito. Mabuti nalang at nandito sya. 

Kung ano ang sinusulat nya ay 'yon lang din ang makikita sa papel ko. Minsan ay napapakunot pa ang kilay ko sa mga sinusulat nya. 

"Magtiwala ka nalang" bulong nito sa'kin. Tumango lang ako at pinagpatuloy ang ginagawa. 

Exchange paper pa lang ay kinakabahan na kaagad ako. Mga tatlong minuto nga lang nong natapos ang checking. 

Pagbalik sa papel ko ay napatakip nalang ako sa aking bibig. I don't know what to react.

It's a fucking 
1/15
 bitchhhhhhhh!

Number one lang tama naming sagot HAHAHA! May pa "my brain is processing" pang nalalaman 'tong si Austin haaaa. 

Kita ko siyang tawa lang nang tawa habang ako ay di ko alam kung malulungkot ba ako o matatawa rin. Nangopya lang naman ako jusme, ang importante ay di itlog ang score mga bhieeeee. 

Lesson learned for today: Wag tumabi kay Austin kapag may quiz. 

Kahit pa siguro mag kandungan pa kami dito ni Austin ay wala talaga kaming masasagot. Ang bubo namin nyeta. 

***

Lumipas nga ang ilang araw at di ko gustong pag-usapan pa ang mga nangyari kamakailan. 

Naglalakad kaming dalawa ni Aiden palabas ng school an tinutulungan sya sa mga dala nya. Ang taray rin kasi nitong kaibigan ko. Maraming manliligaw. I swear, itong mga dala nya ay binigay lang ng mangliligaw nya. May natanggap syang mga flowers at chocolates. Nakakasanaol ano?

Bukas pa 'yong Valentine's Day pero may pa advance na agad syang nakukuha. 

May mga nagco-confess din sa'kin dati pero ewan ko kung bakit di sila tumutuloy sa panliligaw. Kaya single pa rin ang lola niyo. Tsk!

"Diba sabi mo maraming gwapong mga nursing sa department niyo?" umpisa ko.

"Oo"

I may sound desperate with this, pero bahala na. Bukas na kasi Valentine's Day. Di pa ako nakakaranas may ka date jusme. I mean, di pa ako nakaranas ng romantic date. Kadalasan kasi ay barkada lang kasama ko kaya gusto kong maiba this valentine. 

"Can you set me up on someone?" panunuyo ko kay Aiden. 

"Huh?" halatang gulat pa syang sumagot sa akin. Eh dati pa kasi na may gusto syang e reto sa'kin lalo na't interesado din daw sa akn pero ako ang umayaw. Shet! ngayon naman ay ako naman ang desperado haha!

"You mean a romantic date?" Paniniguro pa nya na para bang naninibago dahil ako na mismo ang nagkusang makiusap. 

"Yeah" simpeng kong tugon. 

Kita kong napapaisip sya. Pinahawakan nya pa sa akin ang tanging dala nya at kinuha ang phone nito. I don't what he's doing, but I know na nag scroll lang sya.

Kita kong mukha syang kinilig. Luh? 

May na ka chat na ito at gusto kong e tanong kung sino pero di nya pinapakita sa'kin sino china-chat nya. 

"Okay, be there at ***** tomorrow, 8PM in the evening."

Waiiitttt! isn't that some expensive Cafe?

Is he serious though?

Nangulit ako kay Aiden pero ayaw nya talagang isabi. Ani pa nito na all I need to bring is myself. wow ha?

Naputol ang pag-uusap namin nang kailangan na naming umuwi. Gabi na rin kasi kaya we separate ways na. Tamang-tama dahil walang pasok bukas kaya makakadate ako ng bongga.

Mas na eexcite din kasi ako kung sino makakausap ko bukas. Eh may pa suspense pa si Aiden kaya wala akong magagawa dyan. 

Lumipas nga ang gabi na iyon. Maski nga ang mga oras sa araw na 'to ay akala mo parang minuto lamang. Walang masyadong ganap sa umaga sa'kin. Nag prepare lang din ako sa hapon para sa date ko mamaya. 

I texted mom "Happy Valentine's Day" and she also replied too. She said that she will visit me the next days para tignan ang kalagayan ko rito. 

Usap-usap lang din kami sa phone nang tumawag si Mom. Sa pag-uusap namin ay di talaga namin binanggit si dad. 

Lumipas nga ang ilang oras at nakahanda na ako.

*** 
I'm already here by 7:55PM at I already dial Aiden's number. Di lang din nagtagal nang sinagot nya ang tawag ko. 

Nag-uusap kami ng kunti at sabi pa nito sa'kin ay kanina pa raw 'yon papunta dito. Baka nga ilang saglit lang ay makakarating na. 

Naghintay ulit ako pero di namin binaba ang tawag. Gulat pa ako nang magpunta din dito si Austin. Malapit lang ako sa may pinto kaya't kita nya kaagad ako. 

Kita sa ayos nyang bihis na bihis rin sya kaya nagtaka agad ako kung bakit nagpunta 'tong kaibigan ko dito. May dala pa syang bouquet kaya napapaisip rin ako if is he in a date too?

Muli tinuon ang atensyon ko sa hawak kong selpon. 

"Where's my date?" Tanong ko pa sa kabilang linya. It's already exact 8PM. Ayaw na ayaw kong pinaghihintay ako. 

"I am"

Madaling napalingon nang makarinig ng boses sa aking likuran. Napataas pa kilay ko bilang pahiwatig na di ko maintindihan ang sinabi nya. 

Kita kong napakamot sya sa batok nya at parang nahihiya pa itong sabihin ang dapat nyang sabihin. 

"I am your date, Dennis."

WHAAATT???!!!

Di agad ako nakasagot. I want to ask Aiden if he's joking me around pero biglang binabaan ako ng phone. 

Oh gosh?!!

What did he just did? Is he out of his mind? Alam naman nyang b-barkada k-kami d-diba?

"Para sa'yo" sabay abot pa ng bulaklak nyang dala. 

Ang expression ko ngayon ay di makapaniwala. Is he serious though? 

Ang mukha ko ay naging mapang-asar. Hinihintay kong ngumiti sya at mahuli sa akto. Kung ano man 'tong pinaggagawa nya ay para syang timang. 

"Para sa'yo nga" balik nya na nakakamot na naman sa kanyang batok. It seems like he's shy? 

Wuyyy?

Sa nakikita kong expression nya ay di ko mapigilang humalakhak.

As in tumawa pa ako ngayon sa kung ano man tong kalokohan ni Austin.

"Weeeehhh? di nga?" sarcastiko ko pang patanong sa kanya. Akmang tatayo at aakbayan 'tong kaibigan ko pero di ko nagawa nang sya'y magsalita. 

"I'm serious, Dennis." Seryosong tono nya.

I saw him adjust his postures and give me the flowers. 

"I want to be your Valentine today." he added.

I gulped by surprised. I don't know what to say. Is he really serious though?

What makes him think to date me out of a sudden? Is he out of his mind?

Sa totoo lang ay medyo kinakabahan ako. I don't know how to explain my feelings. We've been friends for a long time na rin. 

"Hmm, okay. A friendly date" naglakas loob kong sabi at kita nga syang umupo na sa harap ko. 

"It depends." he answered while smiling. 

Napapangiti lang din ako ng pilit pero di ko talaga mapaliwanag ang sarili ko.

He ordered a small cake and coffee for each of us. Pa sulyap-sulyap lang ako ng tingin sa kanya habang sya naman ay nakatingin lang sa akin. 

He asked some questions, and I just answered it. Kung siguro nagsabi sya agad at friendly date lang 'to ay di naman ako magkakaganito. Para bang ang bibig ko ay kusang nakaimik. 

All of the time was just awkward. 

I swear di ko alam kung ano ang sasabihin ko. Though I still enjoy the time spending with him, pero di talaga nawala sa akin ang hiya. It seems like he's not the friend I know. He's too serious while talking to me. His tone also is not the same as he usually did when we're out with friends. 

Tumagal kami ng halos dalawang oras doon sa loob. It's almost 10 in the evening. Seeing the time and knowing that we still have class for tomorrow, we decided na umalis na nga don. I show my gratitude, eh kasi sya ang nagbayad sa lahat ng kinain namin kanina. 

"Hatid na kita" 

Tumango lang ako at sumunod nga. Eh gabi na rin kasi, 'tsaka mukang uulan pa. Ang bobo ko naman siguro kung tatanggi pa ako diba? tsk!

Naglakad kami ng kunti para puntahan kung saan sya nagpark. Medyo marami rin kasi tao dito at halos lahat ay may dalang sasakyan kaya wala kang ma parkingan. Eh maski motor nga ay di na kasya. 

Sa sinabi ko nga kanina ay nagkatotoo. Bumuhos talaga 'yong ulan jusko. Kung tumakbo ay talo pa namin ang cheetah sa sobrang bilis naming nakapunta sa kilid ng kabilang building. 

YAWA HAHAHA. Natatawa ako kasi halos kulang nalang tumambling ako para mas mabilis makasilong jusme. 

"Shit! Sana dinala ko nalang kotse ko" rinig ko mula kay Austin. 

Naka motorbike lang kasi sya nagbyahe kanina. 

"Pasok nalang muna kaya tayo sa loob?" he initiated pero napalingo-lingo na ako. 

"Nang ganito ka basa?" sabi ko. Eh kasi medyo nabasa rin talaga kami. Medyo giniginaw na nga ako rito eh. Biglang buhos ng malakas na ulan at malakas na hangin ang bumungad sa'min kanina. 

Napahalos-haplos ako sa balat ko upang maagapan man lang ang lamig. Mabuti pa sya ay nakajacket. Di kasi sumagi sa isip ko ang magsuot ng makapal na damit eh. Eto tuloy, giniginaw. 

Mas dinikit ko ang sarili ko sa dingding at para di ako mabasa ng ulan. Sa dala kasi ng hangin ay papunta sa direksyon namin ang salibo ng ulan. 

Kita ko syang humarang sa daan ko para di ako mabasa lalo. Napapatingin lang ako sa kanya na nagdududa. Our distance from each other is getting closer. 

Naninibago talaga ako sa kanya.

"What's gotten into you?" tanong ko bilang pahiwatig na sana 'yon na tumigil na sya kakalapit sa akin. Mabuti nalang at walang ibang tao rito, gosh!

"You're getting close." Dagdag kong sabi sa kanya pero umakto syang walang narinig. Sobrang lakas na ng kabog ng dibdib ko. Para akong statue sa kinatatayuan ko. I step backward again but it was already the end.

He's cornering me against the wall. I was about to push him, but I was surprised by what he just did. 

"Austin---"

Gulat ako nang biglang namulupot ang kamay nya sa katawan ko. 

He's hugging me. 

What the fuck?!

Why is he hugging me?

"Don't overthink. I know you're cold." he just said. Wala akong ginawa kundi hinayaan sya. Napaduko ako dahil sobrang lapit ng mukha nya sa'kin. Nakaharap kasi syang nakayakap sa akin at pakiramdam ko ay sobrang init ng tenga ko. 

Dammit!

This is bad.

Hinayaan ko lang ang sarili ko knowing that I'll be the one who's affected the most. 

Should I say the truth?

Napakagat ako sa aking labi. 

To be honest, I have feelings for Austin before. It was a year ago pero nagawa kong kalimutan iyon. And now that he acted this way, I don't know how to stop those feelings anymore. Kung napapansin niyo lang, sa aming magkakaibigan ay minsan sa kanya ako naiilang dahil iniiwasan ko sya ng kunti. I already stop liking him, matagal na 'yon pero bakit ganito na nararamdaman ko. 

"Stop doing this." Pigil ko sa kanya.

"Why? I'm just concerned that you'll catch a cold." Tangin sagot nya. 

Muli akong napadungo. 

If Austin will continue show a romantic action again, I know my feelings for him will be back again.  

There's a possible that I'm falling for my friend again. 

I know that there's a chance that I'll be falling in love with Austin Villafuerte again.

To be continued...

∆∆∆

Happy Valentine's Day mga bayot! Tamang-tama kasi na wala pala kaming pasok kaya heto, nakapag-update ang lola niyo HAHA!

Mga 2 chapters pa bago tayo bumalik sa present NYAHAHAHA. 

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 12

Note: This chapter might be too fast forward. It's because it still part of the flashback. 

Dennis POV~

Nakangiti kahit walang rason...

Kinikilig na parang ewan.

Sa mga nagdaang araw ay di ko alam kung ako ba talaga ito o hindi. Minsan kasi ay ngumingiti lang ako kahit wala namang dahilan. Bigla lang may sumasagi sa utak ko at di na agad ako matigil sa kakaisip sa lalaking 'to. 

After that day, mas lalo nga akong nahuhulog kay Austin. Sino nga ba ang di magkakagusto sa mga kilos na ipinapakita sa akin?

[Let's go together. Daanan na kita sa apartment mo]

Agad na nakatuon ang mata ko sa phone ko nang makita na nagchat si Austin. Di lang nag minuto at nag reply din agad ako sa kanya. 

"Happiness na ba 'yan?"

Agad na napalingon kay Mom nang sabihin nya iyon. Sabi nya ay ang laki daw kasi ng ngiti ko kaya kasunod ay nagtanong sya kung may jowa ba ako. Of course, I say no and make excuses that it's just my classmates who jokes randomly. 

Ilang araw na rin pala na dinadalaw-dalaw ako ni mom dito sa apartment ko. She just visit me here to observe my life being independent. Actually, three days na sunod-sunod nang dumadalaw si mom dito. Eh kasi dinadaan nya ako kapag papunta sya ng hospital. 

Dad was confine to the hospital due to stress. I'm a bit guilty of what happened since it really started because of me. 

Si mom naman ay todo bigay ng advice na hindi ko kasalanan. I just did what's good for me. Nakakalungkot nga ng sinapit ng pamilya namin eh. I think our wealth really faded away like that. Randam ko na ang paghihirap namin kaya napag-isipan ko na rin na mag part-time pero saad naman ni mom na magfocus ako sa pag-aaral ko. 

Nakakapanibago na makakaencounter kami ng ganitong problema lalo na't tungkol sa pera. Lumaki akong di pinoproblema ang pera... and now... 

Di ko nalang muna masyadong dinibdib. I guess I should focus more on my studies lalo pa't graduating ako. Maybe after I finish my study and find a stable job, it's time for me to give back their sacrifices. 

"I have to go now baby." Mom said at babalik na raw sya sa hospital. Napabuntong hininga lang ako nong nakaalis na si mom. Nagdadalawang isip pa rin kasi ako kung bibisita ako kay dad. Natatakot akong harapin sya. Di ko alam kung ano ang sasabihin sa kanya. 

Ilang minuto lang din at dumating nga si Austin. He brings his car kaya save na naman ako sa pamasahe haha!

Napalingon-lingon pa ako ng dumapo ang kamay nya sa ulo ko para masiguradong di ako mauntog pagpasok sa sasakyan. It feels like my ears heat for a moment. Eh bat ba kasi ginawa nya pa 'yon. I know he's just concern, pero ewan ko kung bakit binibigyan ko ng meaning. Pero iba din kasi ang kilos nya eh. 

"Bat di sumama si Aiden sa atin?" bungad ko sa kanya. Eh kasi medyo malayo-layo ang pupuntahan namin. May event ang school pero sa ibang school gaganapin. Nakakaexcite na nakakatamad sa event nila pero sana worth it. 

"Hmm? oh he has his own car." sagot nya sa'kin. Actually, kay Aiden talaga sana ako sasabay pero ewan ko anong nakain non at sinabing di nya daw dadalhin ang kotse nya at sasabay lang sa kakambal nya, pero guess what?

Nakatingin sya sa akin ngayon na parang naghihintay na may e kilos ako. Sa unahan rinkasi ako umupo kaya di ko alam kung ano ang pinapahiwatig nya. Ang mata ko ay pono ng tanong. Sya'y napabuntong hininga at lumapit nga sa akin. 

Nataranta ako. Di ko alam kung ano ang gagawin nya. His face is really getting closer to me. 

Oh shit! oh shit!

Iniwas ko ang aking mukha at pinikit ang aking mga mata. Sa ginawa kong 'yon ay nakarinig ako ng tawa mula sa kanya. Mabilisan din naman akong napamulat nang humalakhak na talaga sya. 

What's funny though?

Nagpigil sya at hinarap nga ako. 

"Ikakabit ko lang seatbelt mo." pang-aasar nito sa'kin kaya agad na nang-init ang pisngi ko. Feeling ko ay mamamatay ako ngayon sa hiya. No way! 

Kulang nalang ay lumabas ako sa kotse nya at magpalamon sa lupa arggghhh! Napakrus pa talaga ang mga kamay ko para di na sya makalapit pa kanina. 

Oh gosh! I'm so defensive OMG!

Napatango na lamang ako nang ikakabit nya ang seatbelt for me. Medyo awkward pala na kami lang dalawa. Eh okay lang sana kung wala akong pagtingin sa kanya. Eh di na nga mapigil-pigil ang kabog ng dibdib ko eh. Nakasakay lang naman ako sa kotse nya pero bakit ganito 'tong nararamdaman ko.  

Tahimik kaming dalawa ngayon. Feeling ko nga ay rinig na rinig ko ang mismo kong paghinga sa sobrang tahimik naming dalawa. 

"I just noticed." umpisa na naman nya dahilan para mapatingin ulit ako sa kanya. 

"Why did you cut your hair?"

Napahawak nalang ako sa buhok dahil sa tanong nya. Napatingin pa ako sa salamin upang tignan ang sarili. 

"Why? do I look ugly with my hair short?" balik kong tanong sakanya at nakitang napalingo-lingo lang ito. 

"Actually, you look pretty when your hair is a bit lengthy, but short hair looks cute in you too." he commented. 

Wala akong naimik. Parang naputol ang dila ko dahil walang lumalabas sa aking bibig. Ni maski pagbuka sa aking bibig ay di ko magawa. 

Pagkatapos nyang sabihin iyon ay wala nang nagsalita pa sa aming dalawa. Nakatuon lang ang kanyang tingin sa daan habang nagmamaneho. Di rin nagtagal nang makatulog ako sa byahe mismo. 

***

Unti-unting napamulat ang aking mga mata habang di alam kung ilang oras akong nakatulog. Napakurap-kurap pa ako upang masiguro kung tama ba 'tong paningin ko. Someone was on top of me. 

"Dennis" rinig kong mahina na boses ang tumawag sa akin. 

Agad na nanlaki ang mga mata ko matapos masiguro ang nasa harapan ko. 

"What are you doing?" mabilis kong kibo. 

Kulang nalang ay tabunan ko ang labi nito sa sobrang lapit sa'kin. 

"Feels like I'm very close to you, that's why I was tempted to kiss you."

Di sinasadyang natulak ko sya ng mahina. Napakurap-kurap ako dahil baka panaginip lang 'to. Napatingin ulit ako sa kanya upang masigurong narinig ko ba sya ng tama. Nakatulog kasi ako kaya parang sabog pa.

"I said, we're already here." saad nya at napakamot-kamot lang sa batok nito.

Nakahinga ako ng maluwag nang lumayo na sya sa akin. Di na ako naghintay pa at sumunod na rin sa kanya. We're here in one of the famous private school here. Dito kasi mangyayari events namin. Pansin naming walang masyadong studyante from this school maliban sa mga kasali lang din sa events. 

Dala-dala ko ang bag ko. Nakasunod lang akong naglalakad sa kanya kaya napaurong ako nang huminto rin sya. 

"Why?" tanong ko pa nang tumingin ito sa kinaruruunan ko. 

"Give me your bag." he said at akmang kukunin nga ang bag ko. 

"Huh? ako na nito." tanggi ko pero nakuha nya pa rin ang bag ko at nagsimulang naglakad. 

"Para ka na kasing di makalakad sa pagbubuhat lang nito." habol nya pang sabi kaya nagpasalamat nalang ako. Legit, medyo mabigat din kasi ang bag ko wews!

Palihim ko syang minamasdan. Kusa akong napapangiti at di mapigil ang aking mga labi. 

Simula nong araw na 'yon ay parang nagbago nga ang trato ni Austin sa'kin. 

He's always being so sweet to me. 

Wala man syang sinabing salita pero dama ko naman ang mga kilos nya. 

I can't help it but really fall for him.

Should I confess to him?

Nagdadalawang isip na ako kung tama ba ang gagawin ko. I know that we're friends so I need to stop these stupid feelings, pero di ko alam kung bakit ang taas rin ng kompyansa ko na may pagtingin din sya sa'kin. 

The way he cares for me...  this really push me to confess to him.

Lumipas ang dalawang araw at narito pa rin kami sa XXX university. Good for 1 week kasi event namin dito. Inayos ko nalang ang mga gamit ko. Yes tama kayo... 2 days na kaming nandito pero di ko pa naaayos ang gamit ko sa small cabinet na provided dito. Ang tamad ko anoh? Buti pa si Aiden, pagkarating ko nong nakaraang araw ay natapos si Aiden sa pag-aayos ng mga gamit nya kaya nakakahiya naman kung sa'kin lang 'yong di nakaorganize.

Pagkatapos nga non ay madali lang naman lumipas ang oras. Light meal nga lang ang dinner namin eh, kasi pareho pang busog. 

Nakahiga at walang magawa. Natutulog na agad si Aiden pagkatapos ng chika namin kanina. Ewan ko nga jan bakit ang aga natulog. Pero naisip ko nalang na baka pagod sya kaya di ko na inisturbo pa. 

Marami pa rin kaming activities na gagawin bukas kaya baka nag reserve na sya ng energy nya HAHA! baka kasi tu-tumbling pa 'to tomorrow kaya Go! Go! Go!

Ako naman na walang magawa pero ayaw pa ring matulog ay napagpasyahan kong lumabas nalang muna.

Sobrang presko ng hangin at ang gaan sa pakiramdam. Medyo maingay man pero nakakagaan rin na halos puro tawa ito ng magkakaibigan. Mukang lahat ay excited sa kaganapan para bukas. Sobrang dami kasing gagawin tungkol sa school simula nong nakaraang linggo kaya lahat ay nagsasaya. 

Patuloy ako sa paglalakad at hinayaang saan ako dalhon ng paa ko ngayon. I keep walking until I found a best spot for me to sit. Halos kasi may nakaupo na dito sa benches kaya naglakad-lakad muna ako. Di naman masyadong nakakatakot dahil marami pa rin namang studyante sa labas. 

Kinuha ko ang selpon sa aking bulsa at sinubukang tawagan si Austin. Baka kasi gising pa sya. I know naman na matagal matulog 'yon. I dunno pero sa nakalipas talaga na araw ay parang hinahanap-hanap ko na sya. I see him not as my friend anymore. My feelings for him is growing. 

Di sya sumasagot sa chat ko kaya napagtanto ko ay baka busy sya. I tap na camera app in my phone and captured the moon and stars that shine so bright. 

I take it once and tinignan ang nakuha kong picture. Napatakip pa kaagad ako ng bibig ko dahil ang blurred, inspired by japan ba 'to? Haha!

Syempre, joke lang 'yon, ganda kaya ng camera sa phone ko. At dahil nasa album na nga ako pinagmasdan ang nakuha kong picture ay napapangiti na lamang ako dahil nakita ko ang nakuha kong litrato a week ago. It's the flowers that Austin gave me. Feeling ko ay pulang-pula ako ngayon. 

Tang-ina kasi, ano bang ginawa ni Austin sa'kin bat ako nagkakaganito. 

Sa paglalakad ko ay may narinig ako. Medyo naurat pa ako dahil medyo malayo-layo na rin ako sa may maraming studyante. Kung saan-saan kasi ako dinala ng mga paa ko eh jusme!

"So you're out of time with me? Ha?! It's because of that bitch, right?"

Ewan ko kung tama ba ang pagkakarinig ko. Nagulat pa ako bakit dito pa nila naisipang mag-usap jusme! Parang mga multo amputa. 

Pero wait! What if...

What if they're really ghost? 

Oh gosh! Oh gosh!

Ang intense naman siguro ng multo na 'yan kung tungkol sa break up pa ang pinag-uusapan HAHA!

Tumalikod na lamang ako at wala ng planong makinig pa. Di kasi 'to movie kaya bat ako makikinig dito. Baka sa pag-aaway nila ay ungol na ang marinig ko mamaya haha!

"I'm telling you that you're just misunderstand things in that way"

Akmang aalis na sana ako pero nang marinig ko ang boses na 'yon ay napaurong ako. I was sure that I know that voice. Ang dating ngiti ay nawala sa aking mga labi. Sobrang seryoso ng expression ko sa aking narinig. 

Napalunok pa ako sa kakatanong kung ano ang ginagawa nya dito. Sa sobrang curious ko ay nagtungo nga ako sa kung saan ang boses na 'yon. Sinilip ko lamang dahil nasa likod kami ng building. Though it's night already pero di naman ganon ka dilim dito dahil may ilaw naman kaya makikita ko sila. 

"I don't believe in you!" Rinig kong usal pa ng isang babae habang ang lalaki naman ay nakatalikod ito. Kahit di nakita ang mukha pero sa tayo palang nito ay kilala ko na agad kung sino.

Sobrang bilis ng kabog ng dibdib ko. I don't know why I stay here. I know I should get out in here pero di ko mawari kung bakit mas pinili kong manatili. 

Napatabon ako sa aking bibig at kusang nanginig ang aking kamay. I did not expect to see them kissing right now. 

Nanlamig ang buo kong katawan. Mismong paghinga ay muntik ko nang makalimutan. My vision started to get blurry. Nanginginig ang mga kamay ko at di makapaniwala sa aking nakita. 

I don't have the right to feel hurt, but why am I feeling this way?

Tumatak sa utak ko na wala akong karapatan na makaramdam ng ganito pero bakit naninikip ang dibdib ko?

"See? You're still the one that I love. He's just my friend so there's nothing to worry about." he explained to the girl that makes my heart broke apart.

Gulat ako sa aking nakita at narinig. 

It was Austin...

Napakuyom ako sa kadahilanang naiinis sa sarili. Di ko alam kung ano ang mararamdam ko nang marinig mula sa kanya ang mga salitang iyon. Parang nanghina ang tuhod ko dahilan para di ako makaalis. 

Why did I forgot those rumor that he already had girlfriend? Why did I let him caught me off guard? This is really the reasons why I let go my feelings years ago. Pero ang akala ko kasi ngayon ay may gusto na rin sya sa'kin. Ang akala ko ay ito na ang tamang panahon na magkakagusto sya sa'kin. 

If he had girlfriend, then why is he acting so sweet and caring to me?

That's what I really thought when he date me nong Valentines. Is he giving me false hopes just to hurt me like that?

Seeing him kissing another girl really breaks my heart. 

Gusto kong matawa sa mga naiinisip ko noon na may pagtingin din sya sa akin. I'm just the only one who's having romantic feelings between us. Gusto kong matawa kung pa'no sumagi sa isip ko ang pag-aakalang pareho kami ng nararamdaman. Gusto kong tumawa pero bakit kusang pumapatak ang luha ko ngayon? bakit ako nasasaktan sa pag-aakalang di naman pala totoo?

I'm just assuming things even though it never been there.

Napaduko at napalakad palayo. I think I'm just assuming things. Di ko alam kung masasaktan ba ako o maiinis sa sitwasyong 'to. Blanko ang utak ko at habang naglalakad ngayon. Para lang akong katawa-tawa tignan. Ni maski pagpunas sa luha ko ay di ko magawa. I just let my tears fall down into my cheeks. I got mix feelings right now pero isa lang ang sigurado ako. Naninikip ang dibdib ko sa nakita ko kanina.

Bumalik ako sa dorm na walang kibo. Pagkadating ko ay di ko na alam kung ano pa talaga ang nangyari. 

I excused myself to our prof kung pwede bang di ko matapos ang event. Ginawa kong dahilan ang pagkahospital ng dad ko para payagan ako. I really haven't discuss these to my friends. Sinabi ko nalang din ang parehong dahilan para di na sila mag-aalala pa. 

Tinignan ko ang phone ko at nakita ang maraming notifications galing kay Austin. I didn't bother to open it anymore. Di ko kaya... I need to refresh my mind. 

After that incident, it was never same to us anymore. Lahat ay nagbago. Our closeness faded little by little. Iniiwasan ko sya hangga't kaya ko. Takot kasi ako... takot ako na baka may ipakita na naman syang kilos na ikabago ng desisyon ko. I decided to forget all those stupid feelings I have for him. 

[What is wrong Dennis? why are you avoiding me?]

I see his chats, but I don't have the guts to reply. 

[Let's meet up] dagdag nya pa. Ganito lagi ang mga chats nya mula nong nagsimula na ang klase ulit. He just let me ignore him inside the campus, but i can feel that he's always looking at me. Pagkatapos naman ng klase ay saka pa sya nangungulit pero di ko na talaga pinapatulan pa. 

I just texted him that he should focus more on his girlfriend kaysa sayangin ang oras na makipagkita sa akin. After my first reply ever since that incident, ay di na rin nag me-message si Austin sa akin. 

Pareho na kaming walang imik sa isa't-isa. It seems like we're just strangers. Kung di nga lang dahil kina Aiden, Kent, At Keith ay baka di ko na talaga sya kakausapin pa. Tsaka magkaiba rin kami ng course at parehong graduating kaya busy talaga ang lahat. 

Time flies so fast. Ni hindi ko nga namalayang ganon na pala katagal ang huling matino naming pag-uusap.

Napapangiti ako ngayon na pinagmamasdan 'tong laptop ko. Sa sobrang busy rin kasi sa school kaya medyo nawala sa utak ko ang kaganapan.

Halos mag iisang buwan ko na syang iniiwasan. 

Ang tagal na noh?

Did I still feel hurt?

Well, no. 

Sobrang nakakahinga ako ng maluwag na di na kami masyadong nagkausap. Napabuntong hininga ako. Para ko kasing niloloko ang sarili ko eh. 

Yes, medyo nakakaluwag sa damdamin ang ginawa ko pero di rin mawala-wala sa isip ko ang nangyari. 

Binaling ko nalang ang atensyon ko sa gawaing nasa harapan ko ngayon. It's our thesis acckkkkkk! shet! shet! shet!

Bakit ba kasi hindi kami nagkagrupo ni Keith huhu.

"Sana bago magbagong taon ay magbago ka na rin shuta ka" usal ng isng ka grupo ko ngayon. 

"HAHAHAHA" Laking tawa talaga ang lumabas sa aking bibig ng pinaparinggan namin ang isa naming ka grupo dito na wala pa talagang ambag hanggang ngayon sa thesis namin.  

Nakavideocall kaming lahat ng kagrupo ngayon at mukang di na nakayanan ng leader namin at nagsalita na nga. 

"Please lang guys, galaw-galaw din paminsan-minsa di 'yong puro lang pabuhat" 

Aliw na aliw ako sa pinagsasabi ng isang kasamahan ko. Eh kasi nga, tatlo na nga lang kami, eh pabuhat pa 'yong isa, edi nakakabweset din wuy!

Di rin nagtagal ay natapos nga ang call namin. Talagang dami pang gagawin sa thesis kaya need na pagtuonan ng panahon. 

I was now holding my laptop and doing my task. 

Nag cramming na talaga ako ngayon dahil malapit na ang defense para sa thesis namin eh. Dito nakasalalay talaga kung makakagraduate ba kami o hindi, wews!

Sa kalagitnaan ng ginagawa ko ay napaisip ako sa barkada ko. Tapos na kaya sila? Di kasi kami pareho ng course pero alam kong gumagawa na rin sila ng research nila ngayon. 

Siguro stress na rin 'yon, lalo na si Aiden haha!

Pero anyways, nagfocus na talaga ako dito. Need ko matapos 'to this week. Kinakabahan pa naman ako dahil mukang delikado grades ko. 

Di naman kasi ako 'yong studyanteng may katalinuhan. Average lang ehhhh, minsan bagsak pa! 

Kahit na ganon ay ginagawa ko naman best ko. Ginagawa ko lahat ng makakaya ko para lang makatulong sa leader namin. Eh ako nalang inaasahan eh, nakakahiya naman kung magpapabuhat pa ako. 'Tsaka college student na uy! Di na uso 'yong ganyan. Dapat nga sariling sikap na 'to. 

Type* type* type*

Ilang minuto lang ay napalingon ako sa may pinto. 

Gulat pa ako ng may kumatok.

Nong una ay di ko pa pinansin dahil baka guni-guni ko lang pero di rin nagtagal ay kumatok nga ulit, limang beses pa. 

Ako'y napabuntong hininga na lamang. 

Wala naman akong pinapunta dito sa apartment ko ah?

'Tsaka kakatapos lang ng meeting ng mga ka grupo ko sa thesis kaya sino naman ang pupunta rito na ganitong oras na?

Wait! Baka naman pinuntahan na ako ng isang ka grupo ko na pinaparinigan namin kanina na pabuhat??? 

Hala!

'Sh*t kinakabahan ako' pabirong sabi ko sa sarili ko. 

Tumayo nga ng wala sa oras at mabilisang nagpunta sa pinto upang buksan ito. 

Habang naglalakad ay medyo nainis pa ako. Sa puntong 'to ay di na matapos-tapos ang katok nya kaya binilisan ko na rin talaga ang paglakad ko. 'Tong tao naman 'to oh! Di makapaghintay? Atat na atat?

"Eto na, eto na!" Responde ko sabay bukas nga sa pinto. 

Nanatili akong nakatayo at di makapaniwala sa aking nakita. 

Laking mata kong sinalubong ang taong nasa harapan ko. 

What is he doing here?

Takang-taka talaga ako. 'Tsaka ngayon pa talaga sya pumunta dito kung kailan iniiwasan ko sya?

Nakatitig lang sya ngayon sa'kin na para bang wala sa katinuan. My heart is beating so fast and want to shut the door but I can't. Hinintay kong magsalita sya upang marinig kung ano ang pakay nya. 

Medyo di pa nga ako komportable eh. Halos isang buwan ko na kasi syang iniiwasan. 

I have my reasons why. Is he here to talk about it? 

I don't see any intentions why he's here. 

Sa paglapit nya ay napatakip agad ako ng ilong. 

Ambaho te! 

I mean mabahong alak sya. 

"Sh*t pupunta lang nga sya dito, eh lasing pa!" komento ko sa sarili ko. 

"If you're just going to stand there and won't say anything ay umalis ka nalang" saad ko at planong pagsisirahan sya ng pinto. 

But the next thing he did.... I didn't expect it. 

Agad ko syang tinulak ng malakas upang magkahiwalay ang aming mga labi. 

He just kissed me!

Di ako makapaniwala sa ginawa nya. He used to be gentle and don't make things na labag sa loob ko. And what happens now????

But I guess, he's just drunk. 

"You have girlfriend!" Depensa ko. Napakurap-kurap pa ako dahil mukang di pa rin talaga nag proseso sa utak ko ang ginawa nya. 

Why did he just kissed me? We're friends! And he has a girl kaya ano 'tong pinaggagawa nya?

"You know, I don't have one" paliwanag nya rin na para bang nagmamakaawa na paniwalaan ko sya na walang syang jowa. He's now holding my hand like as if he was begging me.

Nagpapatawa ba sya? Seriously? Is he going to deny his girl? The fuck? AS if I didn't saw it. Kita ko silang nag-usap sa likod ng building sa school, and what's worst ay nakita ko rin na naghalikan sila. 

"Dennis, You're the one that I love." 

Di makapaniwala sa aking narinig. It's not because I fall for it, pero di lang talaga ako makapaniwala kung pa'no nya nasikmura ang mga pinagsasabi nya ngayon. 

Nanlaki ang mata ko ng sambitin nya iyon at sabay inagawan na naman ako ng halik. Sa isang buwan na pag-iiwas ko sa kanya ay di ko alam kung anong pinaggagawa nito kung bakit sya nagkakaganito. 

Is he really the friend that I used to know? Oh nagbabago lang ba talaga ang tao kapag nalalasing?

Sa dinami-daming mga tanong na naglalaro sa isip ko ay di ko na namalayang nakaabot na kami sa kwarto ko. 

We keep kissing each other, and I somehow enjoy his company. 

Sa sinabi nyang 'yon na ako ang mahal nya ay di na ako nanglaban pa. 

To be honest. 

I still have feelings for him. 

Magkaibigan kami. Magbarkada kung tutuusin. We're in the same circle of friends But I guess it's time for me to be honest to myself that I still have feelings for him. 

What happened tonight is not just a simple kissed. 

Di ko aakalaing sa gabing 'to ay maeexperience ko ang dapat sa mag-asawa lamang. 

This is my first time. What they said about bottoming was true. It really hurts, a lot!

He continues thrusting. 

When I felt his d!ck getting bigger inside of me, that's I know that he can't hold his loads any longer. 

Napaigtad ako ng maramdaman ang sobrang dami ng nilabas sa loob ko. 

"A-ang d-dami ahhhh"

Gusto ko pa kaagad umalis sa ibabaw nya dahil pakiramdam ko ay punong-puno na ako at sobrang masakit na pero pinigilan nya ang bewang ko at diniin lang nya sa'kin. 

"It's hot" ani ko at sinubukang tanggalin ng kamay ko pero lumingo-lingo lang sya na parang bata. He really wants me to take it all!

"Stop cumming!" Awat ko na dahil nagsilabasan na nang kusa sa butas ko. At sobrang puno na ng tyan ko!

"Ahh!" Ungol ko ng makalimang sagad pa ito at may lumabas na naman na mainit na katas sa loob ko. 

"Fucking shet! Stop now" utos ko. Di pa rin talaga sya tumigil at gumagalaw pa rin sya. 

I guess that was about an hour that we have sex. I cannot express what it really feels like coz the pain and pleasure are mixing in a good way. 

Napadapa nalang ako sa kama na halos maubusan ng hininga nang matapos na sya. Ubos na ubos talaga ang enerhiya ko at maging pagtayo ay di ko na kaya. 

Sobrang hapdi.

Sobrang sakit.

Parang binugbog ang katawan ko at sa paggalaw ko'y limitado. 

He was just hugging my back and parang nakatulog na nga agad.

Gusto kong sabunutan ang sarili ko. Gusto kong suntukin 'tong mukha ko dahil bakit ko hinayaang umabot sa gan'to. Lasing sya, wala sa katinuan. Ako 'yong nasa tamang pag-iisip pero bakit ko hinayaan 'to. 

Napakagat din ako ng labi ng may isang sumagi pa sa isip ko. 

After we did, ang nasa utak ko talaga ay ang research paper ko!

Sh*t! Ano 'tong nagawa ko. 

Gustuhin man ay wala akong magawa. It happened already. But I was wondering if how I would do my task if my body were against me. Sobrang pagod talaga ng katawan ko at wala pa nga lang minuto ay nakaidlap na agad ako. 

Zzzzzzzz...
•••••••••••

"What???" 
--

"F*cksh*t!" 
--

"Give her the phone. I'll talk to her"
--

Naalimpungatan ako sa boses na naririnig ko. Halata sa boses nya ang gulat at pigil na pigil sa boses nito upang di ako magising. Is he sober now? 

I remained silent and act like I'm asleep. My heart is beating so fast, and I don't know what to do. 

I know kung sino ang kausap nya sa phone. 

Napapikit mata ako sabay buntong hininga. 

It's his girl, right?

It's his girlfriend that they say. 

Patuloy ang pag-uusap nila habang ako ay di na mapakali. 

Sh*t!

Sh*t!

Sh*t! 

Puro mura ang nasa utak ko ngayon ay di maipaliwanag ang nadarama. 

Nagsimulang bumigat ang dinaramdam ko.

'What happened to us is really a mistake' komento ko sa sarili ko.

What I've heard in their conversation makes it worst. 

I'm such a horrible person!

Is that means he cheated with her girl? We cheated on his girlfriend??? f*ck!

I didn't expect na magagawa ko 'to. I'm only a college student, but I did things that's inappropriate. 

Ngayon na natapos na ang ginawa namin, nakakasuka kung isipin!

Nakaharap ako sa kabila kaya di nya nakikitang gising na ako. As the same earlier, I remained silent. 

"Yeah, I will go there" rinig ko ulit mula sa kanya. 

"I... I love you" nauutal nya pang sambit saka ko narinig ang tunog ng paghakbang nya at umalis. 

Napapikit lang ako. 

Nakailang buntong hininga bago minulat muli ang mata. 

After we had s*x, he just left me in bed. 

My body was shaking. Sobrang lakas ng kapit ko sa kumot na nakatabon sa sarili ko ngayon. 

My tears falling in their own. 

Am I really felt sorry to his girl? Or felt sorry for myself?

I let myself get played by him. 

He played my feelings. 

I was embracing myself and breathing heavily. 

I feel so dirty. 

Pakiramdam ko ay para lang din akong pokpok na nagawang parausan.  

I'm forcing my eyes to close para man lang e tulog nalang ang sakit na nadarama ko. 

I thought I could, but this night feels a nightmare that would put a scar in me forever. 

I was shaking in anger!

I love him. I really love him. But I didn't know that this will happened to us. We're friends also, but...

Why did I let him do this to me.

Why did I let my feelings grow and have sex with him. Napasabunot na lamang ako sa saking sarili at di na alam kung ano pa ang natitirang matino sa akin.

After that night, it feels like I'm a worthless and horrible man on earth. 

Something happened to us...

And I feel so used.

To be continued...

∆∆∆

Yeyyyy! 1 more chapter at going back to reality na tayo mga besh! hintay-hintay lang tayo ng kunti dahil medyo busy pa ang lola niyo HAHA.

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 13

Dennis POV~

Luha ay kusang dumaloy sa aking pisngi na para bang wala na itong planong tumigil pa. Ang mga mata ko'y pagod na, pero bakit mas nagpapasikip kapag di ko ilalabas 'tong sakit na nadadarama ko. 

Ang alam ko ay galit ako sa kanya pero bakit ako nagkakaganito? 

Sa pagmulat ko pa lamang kanina ay di ko mawari ang sarili ko kung bakit ito agad ang aking ginagawa ngayon. I know he's not worth it with my tears, but... It still hurt so much and I can't deny it. 

Medyo matagal-tagal na rin naman mula nong may nangyari sa'min. It's already been 3 weeks, but still it feels so fresh in my mind. 

Ang katawan ko'y kusang bumalik sa kama at walang pakialam kung anong oras na. I already sleep for 8 hours, but my body was still so tired even do i didn't even act so physically active. 

Pakiramdam ko ay wala akong enerhiya sa lahat ng bagay at gusto ko nalang humiga maghapon. 

Pinunasan ko ang aking luha at napapayakap sa sariling unan. Every time I think about that night, I felt so dirty. After we do it, he just left me in silence and never contacted me again.

My eyes suddenly went wide when I feel something weird in my stomach. 

Naputol ang aking pag-iyak at ako'y biglang napatabon sa aking bibig. I was panicking again why I felt like this. 

Dali-daling napatayo mula sa pagkakahiga. Agad akong nagtungo sa lababo at napasuka na lamang. Gulong-gulo ang isip ko kung bakit ako nagkakaganito. Ni hindi malaman ang eksaktong dahilan kung ano itong nararanasan. 

Ilang araw na puro tubig at laway lang ang aking sinusuka. Napapaisip pa ako kung dahil ba 'to sa kinain ko na street foods, pero isang linggo na rin naman ang nakalipas 'yon. Nababahala na ako sa sitwasyon ko. 

Napamuni-muni habang nakatingin sa salamin. I'm just staring myself while thinking of something. I check my wristwatch and look what time it is. Parang nagdedebate pa sa utak ko kung tama ba ang magiging desisyon ko.

Bumalik ulit sa silid upang kumuha ng towel. I decided to take a bath first bago ko pag-iisipan ang gagawin ko sa buong araw. Umabot lang din naman ng halos 20 minutes ang pagligo ko at mabilis na nagbihis. Habang naliligo kasi ako ay naging buo ang pasya ko. 

Di rin nagtagal at naisipan kong lumapit sa doctor. 

Yes, I should have do this since the start ng pagsuska ko. I need to take care of my health too. Kasi mas mabuting malaman ko kaagad kung may sakit nga ba ako para maagapan. 

May kalayuan kaya nagcommute ako. Napapabuntong hininga pa ako ngayon habang kaharap ang malaking building ngayon. 

I was so afraid of what may be the cause why I'm always throwing up every morning. Kinakabahan ako nang maalala ang sitwasyon ng dad ko. He's really in critical condition right now after knowing that our company really facing bankruptcy. Tapos kung ano man 'tong magiging sakit ko ay dadagdag lang 'to sa problema. 

Kahit na ganon ay mas mabuti pa rin na di ko ito pinagpabukas pa. It's better to know the cause in order to prevent it. Eh kasi baka kung mas lalong lumala pa 'to kaya medyo delikado. 

Mabuti nga lang ay dito ako sa hospital ni Tito Jake, their doctors here are really the best and very open minded. 

Di mapigil ang kaba nang makaharap ko na ang doctor. We did some test and after that, it really bothers me of what may be the possible results. Ni ang kamay ko mismo ay di mapigil sa panginginig. 

Mas lalo lang akong kinabahan nang matapos na ang doctor at umupo na ulit ito sa kanyang mesa habang ako naka ay nakaupong nakaharap sa kanya. 

He was busy checking some papers that I really didn't expect when he suddenly reveal the cause why I throws up every morning. 

"Seems like there are really some cases about this one" he started that added more fear in my part. Eh para kasing ibang klaseng sakit ang sinasabi nya na parang ngayon nya lang nalaman. 

"What do you mean, Doc?"

Nakita ko syang ngumiti na para bang sobrang sabik na sabihin mismo sa akin ang kanyang natuklasan. 

"You're pregnant, Mr. Dennis, congratulations."

Galak nyang bungad sa akin. He even extended his hand in me to handshake as my congratulations. 

Napakurap-kurap lang ako sa aking narinig. Ni hindi ko magawang ibuka ang sarili kong bibig. Parang tumigil sandali ang pagtibok ng puso ko sa sobrang gulat. 

What the fuck just happened?

I am?

I am pregnant?

Napalunok at di alam kung [a'no ipapaliwanag sa sarili. 

He noticed how my reaction is not the same as he had. Binawi nya ang kanyang kamay at maging ako ay napaduko lamang.

Parang panaginip lang ang pagkakataong 'to dahil sa sobrang bilis na pangyayari. Ni hindi man nga lang pumasok sa utak ko ang ganitong resulta. I did not expect this one. Para lang akong nabingi sa salitang binitawan ng doctor. 

After knowing the results ay wala ako sa sarili na naglalakad. Sobrang daming naglalarong hinuha sa utak ko. Di ko alam kung ano ang gagawin. In just one mistake, it resulted this way. 

Di na masyadong mainit sa daan kaya hinayaan ko ang sarili ko na maglakad nalang muna panandalian. I saw my phone receiving a text message from Aiden at nag-aayang gumala pero tinanggihan ko. Sobrang bigat ng utak ko sa daming iniisip. 

I open my phone again and tap my messenger. I compose a sentence about the results and was about to send it to Austin, but my thought changes in a sudden. I don't know how to tell him.

Our last interaction was about 3 weeks ago. We haven't in touch ever since that night. After he left, seems like he acted like he didn't know me anymore. 

Kaya nga mas nababagabag ako. Di ko alam ang gagawin ko. Sobrang bigat sa pakiramdam na sa isang pagkakamali ko na nagpaubaya ako ay ito ang magiging resulta. 

Having a baby still haven't sink in my mind. I'm just a 4th year college student, and don't have the means to spend for its expenses. Ni hindi ko nga kayang sustentuhan ang sarili ko at puro asa lang sa magulang. What more now that my family is not financially stable anymore. Unti-unting nauubos ang mga ari-arian namin para ibayad sa utang ng kompanya. Ni hindi pa nga sapat ang mga 'yon. 

Napapatingin sa kalangitan at napabuntong hininga. Dumagdag pa 'tong nangyayari sa'kin ngayon. 

Though I'm not shock that I got pregnant as a man, since I know Aiden's parents who's also a bearer. Pero ang tanong...

Pa'no ko bubuhayin 'to?

Should I tell Austin about this? it's our mistake, so I should not be the only one who will suffer, right?

Sa sobrang dami kong iniisip ay di ko namalayang nakauwi ako ng bahay. Ni hindi ko nga lubos maisip na makaya ko palang maglakad ng ganon ka layo. My body was tired. Kahit na kumain ako bago umalis ay nagugutom na naman ako. This really explain all of my sudden behavior these past few days. 

Walang ibang ginawa buong araw kundi humilata sa silid. Gusto kong matulog pero di ko magawa sa sobrang daming iniisip. Inabutan ako ng kinabukasan na dawalang oras lang ang tulog. Ni mismo paggawa sa mga schoolworks ko ay di ko nagawa. 

Pumasok ako sa school na parang lumulutang ang isip. 

Di ko alam pero para lang akong patay na naglalakad na wala man lang patutunguhan. Di ako dumeretso sa room ko at hinayaan lang ang paa ko kung saan ako dalhin. 

Kita ko ang mga kaibigan kong sila Aiden, Kent, at Keith sa may cafeteria kaya't agad akong umiwas. Mabuti nga at di nila ako nakita. I know I should not avoid them, but there's something in me where I don't have energy to socialize. There are really times that you want to be alone. 

Lumiko ako at sa ibang direksyon ang tungo.  Sa paglalakad ko ay di ko namalayang umabot na pala ako dito open court. Many people are here. They're gathering since varsity players are here.

Austin was also there. He's one of the varsity players in this university. Para lang akong natuod sa posisyon ko at ayaw akong paalisin.  

I saw him playing basketball as if nothing happened. He even has the time to play his hobby and smiled like he never hurt anyone. 

I stayed there until they finished with their first game. Napapahawak ako sa tyan ko at iniisip kung kailan ko sasabihin sa kanya. It sounds like I'm so desperate with him, but I don't care. I need his help with this one. Di ko alam kung ano ang gagawin ko. 

I saw him look at my side and we look our eyes to each other. It stayed for almost 10 seconds, but then he turns his head and acted like I was a ghost. 

I know he saw me. 

I'm at least expecting that he will talk to me and asked how I am. 

Bumigat ang dibdib ko sa kanyang pinakita. I know he just treat me as his friend even though after what happened to us. 

What happened that might really nothing to him, especially that he was drunk at that time, so it should really be my responsibility since I was the one who's in the right mind. But can't he just at least show care for me like before?

Sa totoo lang ay galit ako. Galit ako sa kanya pero kailangan ko ng tulong nya. I need his help and care since pregnancy is really not that easy. Kahit na siguro kaibigan lang nag turing nya sa'kin basta matulungan nya lang ako dito. 

I gathered my courage and take a step to talk to him. Pumasok nga ako sa court at sinubukang lapitan sya. 

Nasa may kalayuan pa man ako ay di ko na tinuloy ang balak ko sa akingn nakita. 

A girl came in front of him, and I already assume that it was his girlfriend. They're kissing in front of everyone while his eyes were staring at my side. Napaduko ako at di kayang makita ang kanyang mga mata. His eyes is on mine while he was kissing a girl. 

Anong gusto nyang palabasin?

That he already have girlfriend and I should not bother him?

Nanatili ako sa posisyon ko dahil balak ko sanang kausapin sya tungkol dito sa dinadala ko. Ganon na ako ka desperado. All I want his little help, nothing more, nothing less. 

Nang mapansin ngang bakante sya ay kinuha ko na 'yong oppotunidad para makausap sya. HIndi talaga kasi ako matatahimik kapag di ko 'to masabi sakanya. 

"Austin..." Tawag ko pa sa kanyang ngalan kaya napalingon ito sa akin. I'm already facing him and he seem like he's ready to listen what I'm about to say. Nasa harapan ko na sya pero para bang di ko magawang magsalita. 

He's also not saying anything that made me nervous even more. 

"I have something---" I was about to say it to him, but I didn't have the chance to finish it. 

He just turned his back when his girlfriend pulls him towards to the benchers and get his water. 

Napaduko nalang ko at napakuyom. If only I didn't need his help, I wouldn't even bother him. Fuckshit! all I need is his help, right? but why am I feeling hurt?

Ako'y naglakad na lamang din palabas. Hindi na ako lumingon pa at tinatak sa sarili nan iyon na ang una at huling kakausapin ko sya. 

Every time I get courage to talk to him, he's the one who will avoid me.

How dare he?

He makes this mess and then leave it to me all the damages?

Sobrang nagsisisi ako bakit ako nagpadala sa tukso. 

My mind now is really empty. Ni maski pag-isip ko para sa gawain ko bukas ay di ko na alam kung ano ang gagawin.

All I know is I hate him to the core. Fuck him!

Nakauwi ako na di man lang matandaan ang mga pangyayari sa'kin buong araw. Ganito ang naging takbo ng buhay ko hanggang sa nagdaan ang mga araw. 

Walang gabi na di ako umiiyak sa kadahilanang natatakot kung pa'no buhayin ang nasa sinapupunan ko. I don't want to tell mom too. I know we already suffered so much in terms of financial. 

Natatakot rin ako dahil alam kong mapapatigil ako sa pag-aaral kapag lumaki na 'tong tyan ko. I'm already a graduating student and it really hurts knowing I need to stop since I need to protect myself from discrimination. Almost everyone is not even aware of male pregnancy.

Nagtitimpla ako ng gatas ngayon dahil marami pa akong hahabulin na homework. I need to grind more and focus on my studies. This is my only chance for now to save my future. I need to give my all for this one. 

Napaupo at napaharap sa laptop. Walang minuto na sinayang at sinimulan na nga ang mga gawain. Takang-taka nga ako dahil di ko aakalaing  sa gabing 'to ay makakaisip ako ng maayos. 

Wala pa lang sampong minuto ay tumayo ulit ako dala ang tinimpla kong gatas. Mabilis kong inabot ang selpon ko nang marinig na tumunog iyon. Someone is calling me, I immediately hand it in. 

When I saw the name, I then asked myself what made mom call me at this hour. It's already almost 12 in the midnight. Is it so important that it can't wait for tomorrow?

Sa sobrang kuryosidad ay agad kong sinagot ang tawag nya. 

"Yes Mom?" umpisa ko pero laking gulat agad ang bumungad sa akin dahil sa kanyang sinabi. 

Sa di sinasadya ay nabitawan ko ang aking dalang baso. My hand was shaking because of the shocking news. 

Napapatanong pa ako sa aking sarili kung tama ba ang aking narinig. 

My eyes went wide, and tears suddenly fall down.

Bakit?

Bakit sunod-sunod na may nangyayaring di maganda sa buhay ko?

"Your dad is dead" my mom repeated. 

I remained silent and my mind was still processing. 

"He's not here anymore, baby"

I hear mom crying that really broke my heart. 

Di na mapigil ang luha ko at umiiyak na nga rin ako. 

Ni hindi man nga lang ako nakabisita sa kanya mula nong na admit sya. Kahit na sobrang galit ko sa kanya ay ama ko pa rin sya. I should be there on his remaining time. 

"Iniwan na nya tayo"

I tried my best to hold up my tears while comforting mom through phone call. Sobrang bigat at hirap ang magpigil ng luha lalo na kung nanginginig na mismo ang boses ko.

I felt guilty because of this. 

How fuck up my life. 

Dad died due to heart attack. Dad knows what happened to his hard-earned company that's why it triggers his heart condition. 

Napapaisip na lamang ako...

What if I just followed what dad asked me to do. All of this would really not happened. 

Napasabunot ako sa sariling katangahan ko. Napapapikit at napapahawak sa dibdib dahil sa sabay-sabay na nangyayari. Para akong mababaliw kakaisip sa kaganapan ng buhay ko. 

Fucking sh*t!

Our life really goes down after this. 

Dumagdag pa 'tong nasa sinapupunan ko. 

Di ko na alam talaga ang gagawin. 

Wala na akong ibang maisip na paraan kundi...

Kundi ipalaglag 'to. 

Alam kong mali... Alam kong malaking kasalanan ang aking gagawin, pero ayaw ko rin namang mamulat ang bata na walang magandang kinabukasan. 

Pa'no ko sya bubuhayin kung ako mismo ay naghihirap? 

Di ko nga magawang sabihin kay Mom sa kadahilanang dagdag lang 'to sa problema.

I want to ask for help...

I want to ask for his help...

But... Something in me pulled away and want to solve it independently. 

I feel sorry...

It's my first child and I just made a decision that really broke my heart. 

[ I intentionally did not include the scene at the time of his abortion. It's too sensitive, especially for young readers. And please put in mind that I do not promote abortion. It's just part of the story, so don't criticize me with this.]

***END OF FLASHBACK***

Minulat ko ang aking mga mata at napatingin-tingin. Di ko namalayang nakatulog pala ako sa sobrang pag-iiyak. Napatayo ako sa kama nang pumasok sa isip ko ang nangyari kagabi. 

Austin came in my apartment asking for his baby, but it's already a long too late. Napapasapol na lamang ang kamay ko sa aking noo sa kadahilanang napanaginipan ko na naman ang nangyari sa aking years ago. Ang tagal na non pero sobrang presko pa rin sa utak ko ang mga maling desisyon ko sa buhay. 

I thought I'll able to forget those moments, but when he came in my life again, it keeps flashing in my mind those scenarios. 

Napapatanong pa nga ako kung tama bang sinabi ko sa kanya.  

Nasabi ko na...

Nasabi ko na sakanya ang matagal ko nang tinatago. 

Ngayong nalaman na nya ay di ko na alam kung kaya ko pa bang harapin sya. 

Pero mas mabuti na rin siguro na sinabi ko para tantanan na nya 'ko. 

Napahawak ako sa aking kaliwang braso dahil sobrang sakit ng pagkakahawak nya sa'kin kagabi. I didn't even think of myself crying in front of him, fuck!

Napabangon ako at napahilamos. Di rin ako nagtagal don at agad na nagpunta sa pinto. I decided to buy food outside since I'm not in the mood to cook. I grab my phone and wallet. Muli kong tinignan ang sarili sa salamin. I look okay, pero bakas pa rin sa aking mata na namamaga ito sa kakaiyak kagabi. 

Sa pagbukas ko ng pinto ay 'yon din ang pagtaas ng kilay ko. 

I saw Austin sleeping here. 

Taas noo akong napapatingin sa kanya. 

Ang akala ko ay umalis na sya. Pinaalis ko kasi sya sa apartment ko pero di ko aakalaing makita sya dito sa labas na natutulog. 

Kung titignan ko ay parang di sya natulog buong gabi at ngayon lang nakaidlip sa sobrang laki ng eye bags nya. Kita ko pa kung pa'no sya nahihirapan sa posisyon nya. He's sitting on the floor habang nakasandal naman ang ulo nya sa dingding.

He seems to notice me that's why he open his eyes and immediately stand up. 

Akmang tatalikod at pagsisirahan sana sya ng pinto pero gulat ako sa kamay na biglang humawak sa pulsuhan ko. Di ko aakalaing ganito sya kabilis kung umakto. 

"Let go" mahinahon kong suway sa kanya dahil wala akong enerhiya para makipag-argumento pa. 

Mahinahong hinila ako para mapaharap sa kanya pero nagpupumilit rin ako at di sya tinignan. 

"Just leave me alone!" Sigaw ko pa. Nanginginig ako sa galit at gusto ko syang suntukin at murahin. Galit na galit ako pero di ko man lang magawang idapat ang aking kamay sa kanyang panga. 

Mabilis kong sinubukang tinanggal ang kanyang kamay na nakahawak pa rin sa pulsuhan ko. 

"I said let go---"

"No. Not again" tanging saad nya. 

"I won't leave your side again" he added that triggers me more.

Nanlilisik ang mga mata ko sa narinig ko. I don't want him to be in my side, so I don't want your sympathy. Kung naaawa lang sya ay wag na. I already did what I need to. 

"I'm sorry" he started again. 

Sinubukan ko syang itulak dahil sa pagyakap nya sa akin ngayon habang humihingi ng patawad. Kagabi pa sya ganito nong malaman nyang pinalaglag ko ang nasa sinapupunan ko dahil wala akong malapitan at mahingan ng tulong that time. 

"I'm really sorry." he says it again pero nagputuloy lang ako sa pagpupumiglas. I don't need his sorry. And I don't to hear any words from him. 

Kung umasta sya ay akala mo parang laro lang ang pinagdadaanan ko dahil sa nangyari. His sorry won't change anything. 

"Dennis" tawag nya pa sa ngalan ko na mas lalong nagpapakulo ng dugo ko. 

"Let me at least explain my side---" di na naghintay at tinapakan ko ang kanyang paa. Nang napaluwag ang kapit nya sa akin ay agad ko syang tinulak sabay pinagsarahan ng pinto.

That bastard!

Where did he get his courage to talk to me after knowing everything?

Explain his side? Isn't clear already that he just dump me after he have sex with me? 

He didn't even care after what happened. Dammit!

Anong klaseng kasinungalingan na naman ba ang lalabas sa kanyang bibig para lang mauto ako?

Ha! did he really think I'll fall for his lies again?

Nagpapatawa ba sya?

Natatawa ako sa sinambit nya pero bakit luha ay pumapatak sa aking pisngi? 

Sh*t! I really hate myself. Why I acted like this again!

Napaupo na lamang din ako sa sahig at napapatingin sa taas. 

Why did he have to come in my life again? 

I already forget it before ... I'm already healed from that pain.

Now that he shows up in me, my life started to get fuck up again. 

"Dennis, open the door." he said, but I remained with my position and didn't even bother to talk to him. 

"I won't leave it here until you talk to me."

Then so be it. Gawin nya kung ano ang gusto nya. Kahit pa matulog sya jan ng ilang araw ay wala akong paki. Mamatay sya kakahintay jan sa labas and I don't give a fuck.

To be continued...

∆∆∆

Hello, welcome to the present HAHA! jusko, medyo na excite ako na e sulat ang kaganapan nila this present pero sobrang busy pa sa school wews!

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 14

Dennis POV~

Nanghihiloy ang mga mata at di na naiintidihan ang aking mga binabasa. 

Pilit kong nilalabanan ang antok at libangin ang sarili para man lang ay mawaglit ko sa aking isip ang mga pangyayari. Ayaw kog matulog ulit. Ayaw kong ipikit ang mga mata kahit na sandali. Tanging masasakit na alaala at matinding pagsisisi lang ang sumasagi sa aking utak sa tuwing ipipikit ko na ang aking mga mata. 

I'm living my life with full of regret at the time that Austin shows up again. Nong nalabas nya ang sekreto ko ay parang ako ang mas di mapakali. Those memories... All I could reminisce is my regretful decision that I did it. 

I checked my phone and see who chatted me this early. It's 6am only in the morning, so I'm curious who it is. 

Napakurap-kurap pa ako dahil di ko aakalaing mag me-message pa sya sa'kin. 

It's Robert. The governor's son. Tagal na kasi nong huling kita namin. 'Tsaka akala ko di na 'to sisipot sa buhay ko, pero mukang iba lang naman siguro ang hanap nito.  

[Where are you? I miss our little interactions before] That's his message to me. I've only seen it and thinking what to reply. Actually, parang naninibago akong nakausap sya muli. Just thinking what we did everytime we meet up... seems like wala na akong gana sa ngayon. 

I've been bitching around for years, pero alam mo 'yong parang nawalan ka na ng gana sa ganito. Being someone's "bitch" is my doing to escape my painful past. Pilit kong nililibang ang aking sarili sa iba para lang di sumagi sa isip ko ang nangyari noon. 

But now that it flashes in me again, I'm back in my depressed self. 

[How about let's meet up. Hmmm?] sunod nyang chat sa akin at ngayon lang napansin na di ko pa pala sya nareplyan. 

[Hey. I've miss you too. But I'm actually busy right now, so maybe the other days nalang.] deritso kong sagot. Robert is a good man naman to me kasi he's been gentle in me. 'Yon nga lang, alam kong hanggang situationship lang kami. Alam mo 'yong magkakilala pero with benefits? Yes that's how it is. 

That's how I see it since I don't want to involve to someone in serious relationship. Alam ko kasing ako lang din naman ang masasaktan sa huli at ayaw kong maranasan uli ang sakit na nadarama ko dati. 

Tumayo ako at tiniklop ang libro. Napapaunat pa ako dahil parang bumalik lang ako sa college days na ang aga nagising at nagbabasa ulit. 'Yon nga lang ay novel na ang binabasa ko ngayon. 

Pagkatapos kong ibalik ang libro sa lagayan ay inabot ko naman ang tuwalya at deritso na sa banyo. Naligo ako para puntahan 'yong inapplyan ko nong nakaraang araw. Eh may final interview pa daw, shuta! Akala mo naman e manager ang inaaplyan ko para may next level pa after makapasa sa unang interview. 

Matapos ang halos 40 minutes na nasa banyo ay mabilis na rin akong nagbihis. Nag coffee and bread na nga lang ako para di ako mahuli. Eh medyo maaga ang time ko ngayon kaya binilisan ko na talaga. 

Ngayon na natapos na akong maghanda sa sarili ko ay nagdadalawang isip naman akong lumabas. Napapabuntong hininga pa ako dahil baka nandoon pa rin sya sa labas. 

Nakahawak na ako sa doorknob pero parang wala akong lakas na pihitin ito at buksan. Binitawan ko muna ito at kumukuha ng lakas ng loob. 

Why did I act like this? Bat nga ba ako mababahala kung makita ko sya sa labas? I can ignore him. 

Di ko na nga pinatagal at ako'y lumabas na nga. Kita ko syang mabilis na napatayo nang marinig ang pagbukas ng pinto. Naiiritang nakatingin at di aakalaing nandyan pa rin sya sa labas. Is he going to live here outside of my apartment? tsk! 

Why need to make efforts? The damage has been done already. If he's here to say sorry, then It's too late!

Habang nilagpasan ko sya ay biglang pumasok sa utak ko ang sinabi nya kahapon. Is he really serious to stay here outside if I didn't talk to him? Gosh! nagsasayang lang sya ng enerhiya nya. 

Agad akong nanggigil nang maramdaman ang kamay nya. Mabilisan ko iyong tinabig at di na nakapagpigil at hinarap nga sya.

He tried to reach my hand, but I glared at him. 

"Sa'n ka pupunta?" he said, trying to divert my attention. 

He received no response from me that's why I rolled my eyes when he speak again. 

"Hatid na kita." Mahinahong tuno pa nito at umaktong kumuha ng susi sa kotse nya na ikinataas ng kilay ko. 

The fuck? Anong nasa isip nya para akalaing sasama ako?

"It's much better if you'll go home." Tanging tugon ko at tinalikuran na nga. 

Di ko na inaksaya ang minuto ko sa kanya. He's not worth of my time. Baka nga mas lalo lang akong magalit na makita sya. 

Sinimulan ang paghakbang pero randam kong nakasunod sya sa'kin. 

"Dennis" muling tawag nya pero umasta akong parang bingi. 

Kalma lang ako kanina pero nong pinihit nya ang aking kamay para paharapin ako sa kanya ay kumulo na ang dugo ko. 

"Dennis---"

"Pwede bang wag mona akong abalahin pa?" Madiin kong sagot. Walang preno-preno ang aking bibig sa sobrang naiirita na ako sa ginagawa nya. 

Bakit ba ang tigas ng ulo nya? Di ba sya nakakaintindi? Bakit nya pa pinipilit na guluhin ang buhay ko kung ang nais ko lang naman ay makalimot sa masalimot kong nakaraan? 

I can't do it if I continue seeing the one who put scars in my past. 

"I hated the presence of yours." Huling salita na lumabas sa aking bibig at nakaalis na nga. 

Mabuti nga rin at nakasakay rin agad ako. 

Napapatanaw sa nadadaanang daan at napapaisip na lamang sa gagawing interview mamaya. I need to stay focus in order for me to get this job. Wews! I need to get him out of my mind right now. Mahirap man, pero kailangan.

Sinikap kong mawala sa isip ko ang mga kaganapan sa buhay ko. I clear my mind so that I can think clearly too. 

Di rin nagtagal at nakaabot rin ako.

Inayos ko ang aking sarili at napahingang malalim. I really need to have a job and not rely on my mom again. Dapat makuha ko na 'to. 

Kung dati ay puro lang biro sa buhay, pwes poverty na tayo ngayon kaya need ko na ng trabaho haha! 

I feel the pressures, of course. Kita ko pa lang ang dalawang kasamahan ko na mag interview din ay mas lalo akong kinabahan. It seems like we're the remaining 3 who proceeds to the next level to get this particular position. 

Kung titignan ko pa 'tong kasamahan ko ay akala mo mga Cum laude sa college eh. Kung saksakin ko kaya sila para ako nalang ang matira? chos haha!

Bakit ko sasaksakin kung pwede namang pagandahan nalang kaming tatlo eh. 

Well, di naman pagiging model ang innaplyan ko kaya di talaga applicable ang ganda HAHA! Baka matalo lang din ako shuta!

Napatingin nalang ako sa phone ko para maiwasan mga tingin nila. Para kasing ang competitive na talaga. Jusko mga mhieeee, kalmahan niyo, magiging underpaid lang din naman tayo HAHA! 

Isa-isa na silang tinawag at mas kinabahan ako dahil ang tatagal nilang lumabas. Pinagpapawisan na kamay ko kakahintay. Pakiramdam ko ang bagal umusad ng oras jusme. 

Nang matapos na nga silang dalawa ay ako naman next pinatawag na pumasok na at maghubad...

Ems! joke lang.  

Internal Auditor ang inapplyan ko noh, hindi bold star. Di pa naman gipit na gipit talaga para gumiling sa bar eme!

Pagpasok ko ay nag seryoso agad ako. This is a serious note na need ko na talaga ng trabaho. May mga katanungan at usually ay mga logic questions sya. Feel ko naman ay okay naman mga sagot ko don. Ikaw ba naman, confidently beautiful with a heart ang sagutan, mapapalakpak talaga ang nagtanong. 

Napailing-iling nalang ako ngayon. Mukang ginawa ko talaga ang lahat para lang makalimot man lang saglit sa nangyayari sa buhay ko. Well, ganito ako kagaling. Kaya kong bulahin ang sarili ko sa kabila ng mga pinagdadaanan ko ngayon. That's how life though. We can't avoid the problems, but there's still a choice for us to be happy. 

Nang matapos na nga ako ay di na rin ako nagtagal pa. Napagpasyahan kong libangin muna ang sarili. Gumala ako kahit na wala nang halos pera HAHAHA!

Di ko na alam kung nakailang lipat ng building na ako today. Ni hindi ko na nga namalayan ang oras eh. Kung kanina nong nag interview ako ay parang di umuusad ang segundo, pero ngayon naman ay ang bilis jusko!

I still have 2 hours before mag alas sais kaya ginamit ko nalang iyon para maggrocery. Mukang wala na rin kasi laman ang ref eh. 

I checked my umbrella kung dala ko ba dahil mukang uulan na eh. Ang kulimlim na ng panahon at medyo mahangin na rin. May bagyo ba? di kasi ako updated jusme. Puro bold lang kasi pinapanuod ko ay este tiktok videos kaysa news. Wews! 

Binilisan ko na at di na nagpaligoy-ligoy pa.

Napatingin ako sa taas at napansin ang di na talaga maganda ang panahon. 

Ang kulimlim na kahit na hapon pa naman. 

Pauwi palang ako pero iba na agad ang iniisip ko. 

Umalis na naman sya siguro ano? Well, I already told him to leave. I even shouted at him that I hated him. That should be enough for him to leave, right?

Sa sinabi ko ay naiintindihan nya naman siguro ako ano?

Di naman ganoon kalayo kaya agad din naman akong nakaabot. Bitbit ko ang pinamili ko at deritso lang ang paghakbang ng paa.

Napapabuntong hininga ako sa aking nakita pero di pa rin ako tumigil sa paglakad.

Ang akala ko ay umalis na sya sa pag-uwi ko. But guess what?

He's still sitting outside, right beside of my door. 

Sa namasdan ko ay di ko na alam kung ano ang e re-react ko. Kung tutuusin ay ako pa ang napapagod sa mga ginagawa nya. 

Ako'y napatigil sandali at napatayo sa may kalayuan at nag-iisip. Kahit pa siguro anong iwas ko sa kanya ay mukang sya namana ng sumisiksik. Ni hindi ko na alam ang gagawin kung sa mismong pinto ko sya nakaharang. Hinding-hindi ko talaga sya maiiwasan sa ganyang paraan nya. 

Deritso sa pintuan at agad na nairita nang syay tumayo at humarang sa daan. 

"What is it this time?" umpisa ko na may inis na tuno. 

"Can we just talk? Let's discuss what we had---"

Napairap lang ako sa paulit-ulit nyang ani. Eh sa ayaw ko ngang makausap sya diba? taena nya kamo. Kaya nga di ko na sya pinatapos at agad akong sumagot eh.

"Pagod ako." tipig kong responde. 

"At least let me explain Dennis." Dagdag nya naman pero di ko na pinakinggan pa. Mabuti nga rin at di na sya nagpumilit pa at hinayaan lang akong makapasok. Well, that's really how gonna happened though. Alam kung aabot din ang araw na mapapagod sya kaya dapat di ko na sya pinapansin para mas mapadali iyon.

Pagbitaw ko palang sa mga dala ko ay deritso agad ako sa kusina. Syempre magluluto ako para may makain this dinner. Di rin naman ganon katagal lutuin kaya maaga akong nag hapunan. Sa paghuhugas ko ng pinggan ay napailing-iling na naman ako. Minsan ay naiinis din ako sa sarili ko shet! Why is my mind kept thinking about him?

Eh kasi napansin ko kasi sya nan di pa umaalis diba kaya napapatanong din ako kung may laman ba ang tyan nya?

Kumakain naman siguro sya no?

Impossible naman kung hindi. 

Pang dalawang araw na nya ngayon na nasa labas kaya imposibleng wala syang kain. 

Pagkatapos kong maghugas ay deritsong silid agad ako. Kahit na wala pa namang plano na matulog ay pumuwesto pa rin. Nakahiga lang ako habang nakahawak ng selpon. Ginugol ko lang ang oras ko kakanuod ng tiktok videos ngayon. I'm not productive tonight dahil puro walng kabuluhan lang din naman ang aking pinapanuod.

Napatigil lang ako nang makitang nag pop-up ang account ni Aiden ngayon. I immediately check it dahil baka importante eh. Nong mabasa ko pa ay napakurap-kurap pa ako at di alam ang isasagot.

Aiden texted me if I heard about Austin because it's been 2 days since the last time he updated to them and he didn't go home yet. Napapasapol pa ako sa ulo dahil parang ang bigat magsinungaling sa kaibigan ko. 'Tsaka nag-aalala rin daw kasi sila Tito Jake, lalo na si Tita Nyx. Gusto kong magtapat pero ano naman ang sasabihin ko? That he's outside of my house and I didn't let him in?

Napakuyom pagkatapos ay sinagot nga ang message ng kaibigan ko. Sinabi kong wala akong update sakanya at matagal-tagal na rin nag huli naming pagkikita. Eh baka kasi kung ano pa ang sabihin nila kung malamang nandito si Austin sa labas ng bahay. 

Muli akong napahilata sa kama at nag-iisip kung tama ba ang sinagot ko. My friend is just worried about his brother... Is my decision is the right thing to do?

Oh gosh! Kahit na anong inis pa ang meron ako sa lalaking 'yon, pero kapatid pa rin sya ng kaibigan kong si Aiden. Plus, Tito and tita are so nice to me pa naman. Arghhh! I dunno what to do to be exact. I'm stuck in my thoughts whether to say them the truth or not. 'Tsaka kung malaman rin nila na nandito si Austin eh mas mabuti 'yon diba? Coz that means ay pauuwiin na sya nila. 

Pero ang tanong na pumipigil sa akin ay pa'no kung magtanong kung ano ang ginagawa nya sa labas? pa'no kung malaman nila ang totoong nangyari sa amin dati? What if they find out my painful past because of him?

No... I don't want others to know that part in my life... not this time.

Sa sobrang daming naglalaro sa isip ko ay bigla akong napatingin sa bintana.  

Ang tingin ko ay nabaling sa labas nang marinig ang malakas na buhos ng ulan. Kita rin mismo sa may bintana ang malakas na pagpatak nito. Agad akong napadaob at napatabon ng kumot. Nanatilli lang ako sa kama habang nag pamatay oras. 

Should I sleep?

But what if those memories' flashes in my dreams again?

Pinatiling nakabukas ang mga mata kahit na pagod na ang sarili. Napatabon pa ako mismo sa tenga ko sa lakas ng kulog sa labas. Sa nagdaang oras ay inaantok na nga ako. Pilit ko na lamang nilalabanan pero kusa talagang bumabagsak ang aking mga mata. Tila ba ay sobrang pagod sa katawan ko. But well... It's my brain that is really tired. Tired of stressing my self over things in the past.

Di nga din nagtagal ay napapapikit na ako sa mata ko. Pakiramdam ko nga ay parang ito ang pinahimbing na tulog ko. Well... that's how I thought too. Not until someone flashes in my mind.

But...

Wait???!!!

Kung kanina ay inaantok pero sa sumagi sa isip ko ay bigla akong napatayo. 

It's been raining heavy outside for already 2 hours. Ang lakas pa nga ng kulog kanina pa kaya siguradong... siguradong mababasa sya---

Don't tell me ay nagpaulan lang din sya sa labas?

Napapamasahe nalang ako sa ako noo ko dahil parang ang ganda na kasi ng simula ng tulog ko tapos naging ganito pa. Why did I even been worried to him? He's not a child anymore, so he knows what's the right thing to do in this situation. Di 'yong magpapakabasa sya sa labas... pero di nga ba?

Well, that's impossible!

Sa sobrang curious ko ay nagpunta nga ako sa bintana at tinignan sya. 

Nanlaki pa ang mata ko dahil di man lang sya umalis sa pwesto nya kanina pa.

Shit!

What the fuck is he doing? Nababaliw na ba sya? Di na ba sya makapag-isip ng tama? 

Nakaduko lang sya na akal mo natutulog kahit na sobrang lakas naman ng buhos ng ulan. 

Halos umabot ako ng limang minuto na nakadungo lang sa bintana at hinihintay syang tumayo. Parang mas nangangalay pa ang paa ko dahil mukang wala talaga syang plano. 

Sa namamasdan ko ngayon ay mas naalala ko sina Aiden at tito. I know they're worried to him. 

Argghhh! I'm so frustrated because of my thoughts to help him right now. 

Di pa talaga sya aalis jan?

'Tsaka may kotse naman sya ah? pwede naman syang pumasok don. Bat kailangan nya pang magpaulan?

Taena di sya bata para alalahanin ko. 

Shit! Bahala sya jan.

Muli akong humakbang patungong kama. Dahan-dahan pa akong umupo at pilit na iniisip ang mga bagay na di naman importante para lang mapunta sa iba ang focus ng utak ko. 

I looked at my phone. I saw Aiden's chat saying he's thanking for my response. Idinagnag nya pa nga na kung makita ko man daw si Austin ay agad na isabi sa kanila dahil sobrang nag-aalala na ito lalo na ang mom nila. 

Punong-puno ang isip at nagdedebate kung ano ba talaga ang dapat gawin. I'm maybe mad at him, but I'm not that heartless too. 

Aiiisshhhh! Mukang ako pa ang nakokonsensya sa pagmamatigas ko pakshet!

Okay fine!

Lumabas nga ako ng kwarto at dumeretso sa pintuan. I take a deep breath. Iniipon ko ang lakas ng loob ko at kinaina ng pride at galit na meron ako. Just this one... and I'll never going to help him again. Not even going to talk to him. 

Without a second, I open the door. 

"Get in." Malamig kong tuno sa kanya. My eyes didn't even stare at him and acted like I'm blind. Alam mo 'yong napipilitan ka nalang alang-alang sa pamilya nya. 

I open the door more wide while repeating my words, but I still received no response at all. I decided to look at him. Kita kong nakaduko pa rin sya. 

So anong gusto nyang mangyari? Na dapat malumanay ko pa syang kausapin na parang wala lang nangyari? 

Ako na nga ang nagmamagandang loob tapos sya pa 'tong pa ayaw-ayaw? Taena nya kamo. 

Napabuntong hininga nang makitang mas lumakas pa ang ulan. Kita ko syang tumingala at bigla akong nataranta sa sitwasyon nya. Sobrang putla nya. Parang naalis ang galit ko bigla sa sobrang concerning ng mukha nya ngayon. 

I immediately place my hand on his neck. Oh gosh!

Ang init!

Sobrang init nya kahit na ang lamig sa labas dahil sa ulan. Para na akong timang dito na di mapakali sa may pintuan habang sya ay walang kibo. He's looking at me as if he's asking for sorry. 

What the fuck???? 

Is he not gonna get inside? Alam nya sa sarili nyang mainit sya. Alam na alam nyang mataas ang lagnat nya kaya ano pa bang hinihintay nito? I even open the door for him, and now he's acting weak? 

He's a doctor kaya dapat alam na nya agad ang kahahantungan nya kapag nagpaulan sya. 

At ngayon nga na mainit sya, he's not even making an actions. 

Ha! Am I responsible for this?

Bullshit!

Hinila ko sya papasok at mabuti naman ay sumunod naman ito. His hand is so cold and his clothes is so wet. Parang naligo na talaga sya ng ulan sa sitwasyon nya. 

Pinaupo ko sya sya sala at kumuha ako ng aligamgam na tubig para inumin nya. Ang mukha nya'y parang gulat sa inasta ko ngayon. He was just staring at me like he couldn't believe with my actions. 

Well, I hope he knows that I'm only doing this for the sake of his family. I'm only helping him once, hanggang sa mawala ng lagnat nya.

Matapos ko nga syang mabigyan ng tubig ay sinabihan ko naman na hubarin ang damit nyang pang itaas habang kukuha ako ng damit na masusuot nya. Inabutan ko muna sya ng tuwalya bago nga ako naglakad patungong kwarto. 

As I take a step forward, a cold hand coming from him is wrapping around my waist. 

Nabigla ako.

Di ako nakakibo. Para akong nanigas sa kinatatayuan ko ngayon. I even blinked more just to assures if I'm hallucinating. 

As seconds passed by, I regain myself and tried pulling his hand. 

"I'm sorry." umpisa nya at mas hinigpitan pa nga ang pagkayakap nito sa bewang ko.

"I'm really sorry for what happened Dennis." 

To be continued...

∆∆∆

Let's manifest na mga bhieee na tuloy-tuloy na 'tong update natin HAHAHAHA. Hope you enjoy reading this chapter. Don't forget to comment since it really motivates me. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 15

Dennis POV~

***

Napakuyom ako sa di mapaliwanag na nadarama. 

Sa posisyon namin ngayon ay bumibigat ang aking paghinga.

Ang malalamig nyang kamay kanina ay naging mainit. 

Hanggang ngayon ay pinipilit kong makawala sa yakap nyang napakahigpit.

"Please give me chance." bigkas nyang muli na ikinakunot ng noo ko.

Di ko alam kung naririnig nya ba ang sarili nya ngayon. Epekto ba 'to ng lagnat nya ngayon kaya kung ano-ano ng lumalabas sa kanyang bibig?

"Please Dennis." muli nyang ani.

Ha!

Gusto kong matawa sa inusal nya.

A chance for what?

We're not even in a better relationship in the first place kaya anong chance ang gusto nyang hingin. 

"Let's start over again."

Napasapol ako sa noo ko at di alam kung seseryosohin ko ba ang mga salita na binibitawan nya. 

The fuck! 

Is he out of his mind?

Kung ano-ano ang mga sinasabi nya at di ko maintindihan kung para saan. Nalaman nya lang naman ang nangyari sa'kin dati, at ang tungkol na dinadala ko non kaya bakit sya umaasta ng ganito?

Kung ano-ano ang naririnig ko mula sa kanya at isa lang ang paulit-ulit nitong saad. Gusto nyang manghimasok muli sa buhay ko. Shit!

Tinalikuran ko na sya at hahayaan sana syang mag-isa, pero na trigger ako sa huli nyang sinabi.

"Let's forget the past and start over again."

Napakuyom akong muli.

Ha!

Kalimutan?

Kalimutan?!!

"Akala mo ba na ganon lang kadali?"

Napasinghap ako ng malalim upang pigilan ang mga luha ko. Napakasensitibo ko pagdating sa usapang ito kaya may namumuong luha na naman sa aking mga mata. 

Kung sabihin nya kasi ay akala mo kay dali lang.

Siguro sa parte nya ay madali para sa kanya. Siguro nong mga panahong nahihirapan ako ay di man lang sya nakaranas ng paghihirap. 

But what did I expect to him though? He's the son of one of the top riches here in our country. 

Para sa kanya ay madali lang lahat...

"Dennis." He called while extending his hand to hold me, but I refused. 

"Do you even know how I'm broken while you're enjoying with your life?" Angal ko at kita ko ang panlalaki ng mga mata nya. Di nya siguro inakalang isusumbat ko iyon sa harap nya. 

I know he just want us to be okay...

Gusto nyang magkaayos kami at humingi ng tawad sa nagawa nya dati. He wants to take responsibility for ruining my life before. 

Am I overacting? Well, no. 

My feelings are valid and normal. 

Okay lang sana kung ganon lang. Na pagkatapos nito ay di na nya ako guguluhin pa. Pero gusto nya kasing manghimasok muli sa buhay ko. And that's what I don't want it.  

"I'm still haunted by the memory, Austin." Muli kong asal na nakadungo. He holds my shoulder, trying to look at me in the eye. 

"All my mistakes in the past are slowly drowning me too." He says it with a broken voice. Nagulat ako nang marinig ang ganong boses galing sa kanya. 

When I look up, I saw tears in him running in his checks. His hair is already a mess, and his eyes are also full of waters that he's holding to escape. 

"I... I don't know how to explain myself since it's also complicated." He added. 

His voice started shaking as if he's not the playboy Austin that I know. 

Pero sa tingin nya ba ay makukumbinsi nya 'ko sa ganyang arte nya? 

And he says that he's in a complicated situation by that time?

Dammit! 

Why can't he just say that he just dumped me after we had sex, bullshit!

Ewan ko ba kung bakit ko pinag-aaksayahan ng panahon 'to. I'm only letting him inside in my apartment alang-alang sa kaibigan ko at magulang nya. 

I'm not obligated to know every circumstances he had in the past. 

Especially if all of it were just lies!

Sobrang puno ng utak ko ng sumbat pero napaurong ako nang marinig ang muli nyang sambit. 

"Stela told me that she's pregnant by that time." he started confessing that blows my mind. 

Napukaw nya ang atensyon ko. 

Tama ba ang aking narinig? 

Di naman ako nabibingi kaya alam ko ang narinig ko.

So... he's taking care of her since she's pregnant by that time that's why he neglected me. 

But what happens now? where's his woman?

If he had a child already with other women, then why wasting his time in me? Hindi ba dapat mas tinuon nya ang atensyon nya sa anak nila ngayon?

"She threatens me that if we didn't continued our relationship and live in with her, she'll abort the baby."

Sa dinagdag nyang sabi ay nanatili akong nakadungo. I'm still listening, but my heart is aching. 

Then that means... he live in with her, while I'm suffering by myself. 

Magkasama sila sa panahong naghihirap ako.

Nanatiling tahimik at piniling pakinggan ang kanyang mga salita na mas nagpapasikip ng aking dibdib.

"College student lang din ako non, and I'm afraid that mom and dad will know and be disappointed in me." ani pa nya na sobrang durog na ang boses. 

Ha! studyante ka lang dati non? fuck!

Yeah... I'm also a college student at that time. I suffered alone... making my own decision alone, because all I have that time is my mom who's longing for my deceased father. 

"Dahil sa takot kong ipalaglag nya ang bata ay tinuon ko ang atensyon sa kanya." 

Sa dinagdag nya ay napangiti ako ng mapait. 

How I wish that someone is also afraid for my case. 

But no one did... no one knows... 

Ewan ko ba bakit mas pinilli kong makinig kung alam ko namang ako lang din ang nasasaktan. 

"It's my wrong doings, so I choose to take responsibility to her, rather than pursuing my feelings for you." Usal nya at napakurap-kurap ako. 

Did he lie again just to comfort my feelings before?

How can he say that he has feelings for me when I heard him at the back of the building saying that I'm just his friend, nothing more, nothing less.  

"Two years after I graduated, my parents still haven't know that I live in with Stela. I keep it secret to them. That's why I decided to leave the country, together with her and the child."

Oh, I see...

Aside from what he explained before that he's pressured by his parents to handle the business, he also have other reasons why he leave the country. The time when we thought that he's already dead. 

"I pursue my 2nd degree as a medical doctor there, while taking care of them through financial matter." patuloy nyang sabi. 

Ang ulo ko ay nahirapang e proseso ang mga pinagsasabi nya. Marami akong gustong itanong. Marami akong gustong e sumbat, pero di ko alam kung bakit mas nanatiling nakatikom ang aking bibig. 

Patuloy lang sya sa pagsasalita at di ko na masyadong inintindi. Parang binibigyan ko na lamang sya ng oras para magpaliwanag kahit na di ko naman talaga kailangan iyon. Ang gusto ko lang ay bigyan nya ng katahimikan ang buhay ko. 

Natanggal ko ang kanyang kamay na nakahawak sa aking braso at akmang tatalikuran sya pero nagulat ako sa muli nyang binigkas. 

"But at the mean time... Years after that...She confessed that the baby I supported is not my child."

Parang natuod ang mga paa ko sa kinatatayuan ko ngayon. I know it didn't matter to me what happened, but the way he says it, seems like he's full of regret. 

He says that they really had a one night stand at the time when he's drunk, that's why he did not suspects her na magsinungaling sya. 

"She just says that it's mine because she's also afraid to raise the child by herself." Paliwanag nya. 

Magkaharap kami ngayon pero sya nama ang umiiwas ng tingin. 

"I'm so dumb, right?" 

Rinig kong tumawa sya ng mahina pero hindi 'yong tawa na masaya. 

"I raised her child... but never save my own... our child." He added that makes my heart ache again. 

'Our child'
 he says?

Di ko alam kung bakit biglang nagbago ang daloy ng isip ko. Why did I feel kind of regret too? 

Kung di ba agad ako sumuko...

Kung di ba agad ako nag desisyon...

Kung naghintay man lang ako at kunting tiis...

If I make more effort to relay him that I'm pregnant by that time... Will the situations be different from what it is now?

Pero bakit ngayong naipaliwanag nya ang sarili nya ay parang mas lumalabas pa na kasalanan ko mag-isa ang pagpalaglag sa dinadala ko dati?

Austin did not literally says it, but my mind keeps telling me that Austin is not fully responsible for my decision. It's all my impulsive act and I'm just blaming him to ease my guilt.

"I'm sorry, Dennis."  

"Please forgive me."

"And please give me another chance."

Sunod-sunod ang kanyang mga salita pero di ko magawang masagot. 

It's been years that I hated him... It's been a long time that I hold grudges for him. Now that he's asking for apology right in front of me, I can't utter a word. 

"Let's start over again please."

Ewan ko kung ano ang nangyayari sa akin pero kusa nalang tumulo ang mga luha ko. 

Why?

Why does he want to be back with me again?

Am I really ready to forgive him?

Hearing his side doesn't changed anything. 

"I'm still trying to pick myself up piece by piece." tanging lumabas mula sa akin. I still don't know what to reply to him. I also don't want to give him hope. 

'Tsaka nagdadalawang isip lang din ako.

Pa'no kung na guilty lang talaga sya kaya nya ginagawa 'to? 

What if he just take responsibility out of guilt just like what he did to her woman before?

Sa mga narinig ko mula sa kanya ay di ko ipagkakaila na naibsan ang galit ko. He's not aware of my condition before. He's not aware that I'm pregnant by that time. 

But at least he just talked to me right? I'm trying my best naman to let him know my condition pero ni minsan ay di nya ako pinaglaanan kahit kunting panahon. 

The only that I'm mad at him is how he dumped me and never speak on me again, even though that's the time that I asked for help.

"Let me help you heal." He speak sincerely. 

I just chuckled.

Him? Help me to heal?

I shaked my head. 

I can do it by myself if only he gave me space.

"I need a little more time... I can heal myself." muli kong sambit at wala talagang planong sagutin kung mapapatawad ko na ba sya.

"No matter how long it takes for you to heal, I'll wait." balik nito.

To be honest, what happened is already a long time ago. I'm ready to forgive him, but forgetting is a harder part. Ang tagal na non pero bakit di ko magawang makalimot. Kahit na ilang taon na ang lumilipas ay parang presko pa rin sa utak ko ang nangyari.

"I promised you don't have to be afraid to trust me. I'll earn your forgiveness and trust again."

Imbes an manlambot ay napakuyom ang aking mga kamay sa kanyang nabanggit. 

I feel like I'm being swayed by his words. Pakiramdam ko kapag tumagal pa ang pag-uusap naming dalawa ay baka mabilis na magbago ang isip ko.

I'm carried by my emotions right now kaya alam kong kailangan kong mag muni-muni. Masyadong madali ang nangyari ngayong gabi kaya alam kong pwede pa mabago ang desisyon ko bukas. 

I step backward and make distance between us. 

"Do feel at home until your high temperature cools down." I reminded about that matter. 

Sa daming mga salitang aming nabitawan ay nalimutan ko pa ang dahilan kung bakit ko sya pinapasok dito ngayon. He's sick. Basang-basa pa rin ang buhok nya kaya dapat nyang uminom ng gamot. I already told him for anything that he wanted. I even brought him the biggest clothes I have and a blanket. 

"Don't ever try to get inside of my room." babala ko sa kanya at tinalikuran na nga ito. Sa pagpasok ko sa aking silid ay parang ngayon lang nag sink-in ang mga nangyari kanina. Di ko mapigilan kundi isipin iyon. Ang mga salita nya ang mga naglalaro sa utak ko ngayon. 

Ang sakit sa ulo...

Ang sakit sa dibdib...

Pero bakit nong narinig ko mismo sa kanya ang paghihingi nya ng tawad ay naibsan ang takot kong pumikit ngayon. 

Kahapon lang ay takot akong makaidlip man lang ng ilang minuto dahil sa mga ala-alang nangyari dati na bumabalik sa akin. Bakit ngayon ay nag-iba. Bakit ang pangyayari ay kay bilis.

Mabigat man sa dibdib, pero di na kayang pigilan ng mga mata ko ang antok ko.

***

Kinabukasan ay sobrang aga kong nagising. Dama ko rin na sobrang gaan ng pakiramdam ko. 

Is it because of what happened last night?

Nalabas ko rin kasi lahat ng hinanakit ko sa mismong harapan nya. Maybe that's the reason why I felt this way. 

Nagdadalawang isip man na buksan ang pinto pero ginawa ko pa rin. I immediately scanned my living room. Tanaw ko ang isang malaking katawan na nakahiga sa couch. How bold of him knowing that he's sick and need to warm his body, but now sleeping with no shirt at all?

He's just covering with blanket, but you can see right through that he's topless. 

Minamasdan ko sya ngayong natutulog. Kahit na nakapikit ito ay nakakunot pa rin ang kanyang noo. 

Sa nakikita ko ay parang naalimpungatan sya at agad na napatayo. My eyes runs to the clothes I gave last night na nasa sahig lang. Agad nyang sinundan kung saan ako nakatingin at mabilis na humingi ng paumanhin.

"Oh, I'm sorry. Di lang talaga kaysa sa akin ang binigay mong damit." paliwanag nya na ikinataas ng kilay ko.

The fuck? That's my largest clothes and it still didn't fit him?

Tskk!

As I observe, feel ko ay okay na naman sya. He's a doctor, so of course he knows how to handle himself last night. 

Nang mapansin nyang tinitignan ko lang sya ay nagbago pa bigla ang gawi nya.

He acted like he's still sick and want to sleep, but I'm not buying it. 

"You can leave." walang preno kong ani. Though my voice is soft and low, but I really said it right away.

"I hope you already leave after I take a shower." mahinahong ulit ko pa sakanya at tinalikuran sya uli. Saktong alas sais pa naman pero naligo na agad ako para ma himasmasan. Di rin ako nagtagal sa loob dahil masyadong maginaw pa ang tubig. Di rin naman ako nagpakulo dahil tamad ako.

'Tsaka taking a bath is just my excuses lang din para di sya makita. Usually talaga ay 8-9 am na ako naliligo kapag wala akong ganap buong araw kaya nakakapanibago ang ginaw nito. 

While having a shower, di pa rin mawala sa isip ko ang kagabi. Kung iisipin ko ay mukang mas gumaan ang pag-uusap namin kanina kompara sa nong mga nakaraang araw. 

I think both of us calm down already. Mukang nalabas ko na rin kasi kagabi lahat ng di ko masikmura sakanya. 

'Tsaka naubos kaya ang gabi ko sa pag muni-muni. Ni hindi ko na alam kung tama pa ba 'tong pagmamatigas ko. 

To be honest, it's a little bit awkward between us. Matapos ang pangyayari kagabi ay di ako komportable na kaharap sya kaya gusto kong umalis na muna ito.

Siguro wala pang 20 minutes ay natapos na ako. Mabilisang pagbihis at agarang lumabas na sa silid dahil may naaamoy akong nakakapagtaka. 

Paglabas ko ay laking gulat ko pa dahil bakit nakita ko syang nag aayos sa mesa at may nakahandang pagkain na.

Di pa sya umalis?! And what's with the food?

Didn't I make my statement clear? Or sadyang di lang sya makaintindi?

Gosh!

Umaalburuto na ang ulo ko pero tumutunog na rin ang tyan ko. Sa amoy palang ay ang sasarap na nito. Ito kasi kadalasang kinakain ko rin tuwing umagahan. Luto ito ng karenderya sa may di kalayuan. 

Bumili ba sya sa labas?

Coz obviously I don't have that kind of food in my refrigerator.

"Let's eat." bungad nya sa'kin. Nakatayo lang ako dito at tinitigan sya ng malalim. Nawala na ang lagnat nya, pero ang problema ko naman ay kung paano ko paaalisin ang lalaking 'to.

Ayaw umalis at balak pang dito na yata tumira. Tsk! 

"Promise I'll leave after we eat together." dugtong nya pa at napabuntong hininga na lamang ako. Humakbang nga papalapit at sumuko na mismo. I'm letting it go this time para umalis na sya agad.

Umupo na nga at nasa magkabilang dulo kami ng mesa. Kita ko pa syang ngumisi na mas lalong ikinataas ng kilay ko. 

Why am I convinced with his words? Aalis ba talaga 'to pagkatapos?

"Haven't you had a work?" remind ko sa kanya dahil baka nakakalimutan nya. 'Tsaka para rin umalis na 'to agad-agad.

"I'm on leave for 1 month." sagot nya pa na nakangiti na akala mo di ko sya sinumbatan kagabi.

Tumahimik na lamang ako at kumain na nga. Wala rin naman akong mapapala kung kakausapin sya. 

Walang kibo mula nagsimula hanggang matapos ako. Ni hindi ko magawang makatingin sakanya. Nakadungo lang ako hanggang sa tumayo at nilagay ang pinagkainan sa lababo. 

I was speechless nang makabalik ako at nakita lang syang nakahilata sa sofa. He's so feel at home at halatang di talaga mapagkakatiwalaan ang mga salitang binibitawan nito.

"Di ka ba aalis?" Di magandang tuno ko sa kanya pero nanggigil ako nang makita syang umakto na akala mo napakahina nya.

"I'm still sick." pautal-utal nyang sambit kahit na halata namang pinipilit.

Napakuyom na ako habang naglalakad patungo sakanya. We're so close to each other when he also stand up.

"You won't believe in me? then feel me." salita nya. 

Mabilis akong napakrus ang kamay at hinarang sa kanyang dibdib. Tumaas ang dugo ko sa ginawa nya. I'm being easy to him this morning, pero mukang sinusubukan din ako ng taong 'to.

Fuck him!

Niyakap nya ako ng mahigpit. Nahihirapan akong makagalaw at makawala sa higpit nyang pagkapit sa'kin. 

"Are you convince now? I'm still hot, I'm still sick." 

"Let go!" responde ko pero di nya pa rin ginawa kaya mas lalo akong nagalit.

"I said let go!" bulyaw ko.

"You bullsh---"

Sa pagtulak ko sa kanya ay natumba nga sya. Pero 'yon nga lang ay nahila nya rin ako pababa kaya heto ako ngayon, nakasobsob sa dibdib nya.

I gulped and was startled for a moment. 

Di ko nagawang itaas ang aking ulo dahil kita ko sa gilid ng aking mga mata na nakatingin sya sa akin. 

The heck?!

Parang nahimasmasan ako bigla at akmang tatayo pero di ko nagawa dahil ang atensyon ko ay napunta sa pintuan.

I heard the door slams. 

"WHAT HAPPENED?!---" nag-aalalang sigaw mula sa pinto na ikinagulat ko lalo.

"A-aiden?" nauutal ko pang asal dahil sa di makapaniwalang makita sya ngayon.

W-what is he doing here?

Hindi sya umimik pero nakatakip lang sya ng kanyang bibig habang minamasdan kaming dalawa dito sa sahig na magkapatong. 

Wait...

Fuck!

Wala na bang mas malas sa araw na ito?

"Oh gosh! sorry If I disturb you both." parang naiilang pang sabi ng kaibigan ko na makita kami ng kapatid nya sa ganitong posisyon. 

Dammit!

Shit!

Arghhhhh!

"I heard you shouting, so I thought that you're in danger..." dagdag nya pa na halatang di talaga inasahan ang kanyang makikita.

Pero wala naman kaming ginagawa!

Wala kaming masamang ginagawa...

But if I'm going to observe our position right now...

Oh gosh!

"Well, never mind. Sorry if I bump in." mabilis nyang ani at lumabas nga bigla.

Napakurap-kurap ako.

What the fuck did just happened?

No...

It's not what he's thinking!

"AIDEN! IT'S NOT WHAT YOU'RE THINKING!" sigaw ko at tumayo para sundan ang kaibigan ko. 

To be continued....

∆∆∆

Hmmm... how's the update guys? dito na ba magsisimula ang kanilang romance? haha! stay tuned! Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to comment your thoughts. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT

# Chapter 16

Dennis POV~

Natataranta at di mapakali. Ang lakas ng pitik ng dibdib ko na para bang nahihibang.

Wala mang ginagawang masama pero sa kilos ko ngayon ay akala mo ay kung ano ang aking nagawa. 

Mabilis na napatayo at iniwan syang nakahiga. I run off immediately and follow my friend. Jusko, baka kung ano pa isipin nya na may ginagawa kaming milagro ng kakambal nya. 

Punyeta kasi eh. Why of all position na pwede kaming abotan ni Aiden ay bakit ganon pa. 'Tsaka ano nga pala ang ginagawa nya dito?

Shit! shit talaga. 

Actually habang nakasunod ako ay nagdadalawang isip rin ako na habulin si Aiden eh. Ano naman sasabihin ko sakanya. Eh nagsinungaling pa nga ako diba na di ko nakita ang kakambal nya kahit hinahanap na nila ito ng tatlong araw. Tapos ganon pa madadatnan ng kaibigan ko taena. 

"Huy bakla sandali." tawag ko pero imbes na lingunin ay tumawa pa ito ng malakas. 

"Oo na, wala na akong nakita HAHA!" responde nya sa akin na ikinainis ko. Patuloy pa rin sya sa paglalakad nya pero sinundan ko pa rin. Aba! pinapahirapan pa talaga ako ng bading na 'to. 

"Tutusukin ko ng karayom 'yang mala-lobo mong tyan kung di ka hihinto." sita ko na nakapamiwang at mabuti naman ay agad naman itong huminto.

Paglingon nya pa lang ay di ko na agad nagustuhan ang timpla ng mukha nya. He's smiling from ear-to-ear na akala mo ay nanunukso ito sa akin. Nagpipigil na ito sa tawa at alam ko kung ano ang nasa isip nya. Parati na kasi akong tinutukso ng mga barkada ko tungkol kay Austin. And this time, I know he's teasing me with his twin brother already.

"Ang tungkol kanina... ahh ano... wala 'yong..." nauutal kong asal at di matapos-tapos. I really don't know what to say to him. Takte di ko masabi-sabi kaagad eh akala mo naman boyfriend ko tong kaibigan ko jusme. 'Tsaka bakit ba ako nagpapaliwanag? oh gosh! I'm getting insane. 

"Why bother explain it to him?" agad na napalingon nang makarinig ng tinig mula sa likod. Hindi nya pa rin sinuot ang damit nya kaya mas napakuyom ako dahil mukang sinasadya nya talaga ito.

"We clearly done nothing." sagot nya na mas lalong ikinaasar ko. His voice is serious, but his face really teasing us that something happened, punyeta!

Napalingon ulit ako sa kaibigan ko at napatango-tango sa sinabi nni Austin.

Eh baka kasi kung ano ang isipin nya. 'Tsaka pa'no kung sabihin niya kina tito jake? taena! nakakahiya. 

Von immediately show up in our spot. His hands wrapped around Aiden's waist at parang lalanggamin pa ako dito habang pinagmamasdan sila. Eh kasi kung makakapit 'tong si Von sa kaibigan ko eh, ang sweet sobra. 

"Let's go." Rinig kong bulong pa nya sa kaibigan ko habang ang isang kamay nito ay nakapwesto sa malaking tyan ni Aiden. 

"Is it okay if I'll take home my brother?" Tanong pa sa akin ni Aiden na halos ikinaluwa ng mata ko. Kulang nalang ay e abot ko pa ang kapatid nya taena! Kunin nya na 'to at e kulong niyo. 

"Oh, I thought you're having quality time together." Dagdag nya pa na mas ikinaalburuto ng dugo ko. Bakas na bakas sa kanyang mukha ang panunukso at natutuwa ito na ginagawa sa'kin. Ha! I'll let it slide since he doesn't know what happened to me and Austin in the past. If only they know... Alam kong di na nya mismo palalapitin pa sa'kin ang kapatid nya. 

Kita kong patawa-tawa ulit si Aiden dahil siguro sa nakita nya kanina. 

Halos mangugat na ako kakapaliwanag na wala ngang namamagitan sa aming dalawa. It was just pure accident ang nakita nya kanina jusme. 

Ang mukha nya ay di pa rin kumbensido at mukang gusto nya talagang tuksuhin ako. 

Kung wala lang 'tong si Von dito ay baka nakipag boxing na ako sa bading na 'to. One on one!

"Mom is worried about you, brother. Let's go home first." Rinig ko mula kay Aiden habang kinakausap ang kapatid nya. 

Actually they took about 15 minutes just to discuss kung uuwi ba sya. At talaga namang may balak pa syang magtagal sa apartment ko? Ang kapal ng mukha nya. He's never welcome in my home. 

Hindi porket naipaliwanag nya ang sarili nya ay kakalimutan ko na ang nangyari dati. Dammit! Naibsan lang ang galit ko sa kanya pero di ibig sabihin non ay napatawad ko na sya. 

Nang makitang pumasok nga si Austin ay akala mo kung ano ang napalanunan ko sa sobrang tuwa na nadarama. Laking tinik ang nawala sa akin nang sumama sya sa kapatid nya. 

Mabuti naman kung ganon. Puro pisti lang ang dala ni Austin sa buhay ko kaya dapat lang umalis na sya. Mas makakabuti kung wag na syang magpakita ulit. 

Hide those face from me. Nakakasira ng araw!

Akmang tatalikod pero di ko nagawa nang marinig ko ang kaibigan ko. 

"Pasensya na talaga kung naudlot man, Dennis." 

Napakuyom ako at halos umiyak na kakapaliwanag na wala nga 'yong nakita nya puta!

Pinakyuhan ko ang kaibigan ko pero dali-dali komg binawi dahil nakita ni Von. Jusko! Nakakatakot talaga 'tong lalaking 'to. Pakiramdam ko ay papatayin na ako sa mga titig kahit na nagbibiruan lang naman kami ng kaibigan ko. 

Umalis na nga ang kotse nila at papasok na rin ako pabalik sa bahay ko. 

Dammit! finally! wala ng asongot na aalingawngaw sa buhay ko. 

Pagkapasok ko ay inayos ko ang mga nagkalat dito. Napapakamot pa ako habang naiisip ang kaganapan kagabi at kanina. Pakiramdam koy kay dali lang ang mga nangyari. Ni hindi ko lubos maisip kung pa'no napunta ang daloy ng buhay ko. 

Even Aiden misunderstood my relationship with his brother. 

Haiiistt!

Sa kadahilanang di ko na gustong maisip iyon kaya binaling ko ang aking atensyon sa iba. 

Napagdesisyonan kong umalis at magpunta kung saan marest ang utak ko. Pakiwari ko kasi ay tatamlay lang ako kapag parati akong nandito. Sigurado akong papasok na naman sa utak ko ang mga pangyayari ng nakaraan ko. Papasok na naman ako sa puntong puro panghihinayang lang ang madarama ko. And I want to rest... I want to rest my mind. 

I know sleeping is the best way to rest your mind, but how can I do it when even in my dreams, I was hunted by my mistakes?

Kaya napagdesisyonan kong lalabas nalang talaga muna. Parang ang dami kasing ganap at ang bilis na pangyayari at medyo sumakit ang ulo ko. Hulaan niyo nalang kung aling ulo ang sumakit...

Eme!

Naghintay lang ako na di na masyadong mainit sa labas. Dito nalang ako sa apartment nag lunch dahil kung lalabas pa ako ay dagdag gastos na naman. 

Mga 3PM ng mapagpasyahan kong magpunta na sa gusto kong puntahan. Medyo malayo-layo sya pero nakaya kong lakarin dahil sa poverty haha!

Just kidding. Di naman talaga hirap na hirap ako. Mas gusto ko lang maglakad para exercise din sa katawan. Puro nakahiga lang kaya ang ginagawa ko. Kung wala talaga akong lakad ay puro lang akong nakahilata sa kama. Minsan uungol ay este mag eexercise kapag bored na bored na.

Sa daming naglalaro sa isipan ko ay di ko namalayang nakarating na pala ako. Hingal na hingal pa ako pero worth it naman makita ang view dito. Walang masyadong bahay at madalang lang na may dumaan na sasakyan. Kaya maganda dito magtrain ng bike. 

Sa edad kong 'to ay di pa rin talaga ako marunong magbike. Yes po, opo, ako na po ang pinakamangmang dahil mismong pagbike ay di pa talaga ako marunong. 

Kumuha agad ako ng sinsilyo sa pitaka ko. May parentahan kasi ng bike dito at mura lang kaya dinadayo rin. Matapos kong magbayad ay agad ko itong sinakyan. Pero syempre, di pa tumatakbo haha! Sinusukat ko lang kung abot ba ng paa ko ang semento kapag sasakay na ako. Baka kasi lilipad ako mamaya, wag naman!

Dinala-dala ko na muna ito at saka pumuwesto sa gitna. Pagsakay ko ay dahan-dahan lang ako sa pagpadyak. Patumba-tumba pero nag eenjoy din naman ako. Kahit wala naman akong kasama pero pakiramdam ko ay para akong timang na tawa nang tawa. Jusko! kadalasan kasi sa mga nagbike din dito ay mga bata. 

Medyo malayo-layo na rin ang inabot ko sa patumba-tumba ko. Kahit anong gawin ay di ko talaga ma balance ang sarili ko. Mapapaisip nalang ako kung pa'no ko nagawang e balance ang mga accounting transactions ko dati pero sa pagbi-bike ay hindi ko magawa ng maayos. 

Napabuntong hininga ako nang makita ang daan na pa slope sya. Alam mo 'yong naka arch pa mismo at deritsong pababa talaga ang direksyon ko nito. E go ra ko ba?

Eh sabi kasi nila mas madali ka raw matuto kapag gan'to. 'Tsaka need mo lang daw hawakan ng maayos at e balance ng kunti. I just need to focus on the road and then guide my hand. 

Isang malaking pagbuga ng hininga ang aking ginawa at inilugsong nga ang bike sa pakurbang daan. 

"AAHHHHHHHHHHHHH" 

Sobrang lakas na sigaw ko at laking pagsisisi ang ginawa.

Pakiramdam ko ay naiwan ang kaluluwa ko don sa taas sa sobrang kaba. Ang bilis ng takbo ng bike taena. Help! ayoko pang mamatay. 

Pilit kong kinakalma ang sarili ko pero halos humiwalay na ang puso ko sa mismong katawan ko. 

Sa sobrang nerbyos ko nga ay tumalon talaga ako sa may damuhan sa gilid ng daan. Bahala na kung anong mangyari, basta di na talaga ako dadaan dito sa may kurbang ito. Bweset!

Lagapak ang mukha sa mabahong mga damo. Jusko! akala ko ba magpapaenjoy ako ngayon para makalimot sa pangyayari. Pero bakit naman umabot na ako sa mga damo. 

Pagbangon ko ay mabilis akong napalingon-lingon. Like owemji, may nakakita kaya?

Wala naman, kaya mabutin nalang!

Medyo masakit lang ang balikat ko pero keri naman. Bahala na ito.

Pero wait... ang bike!

Nang mahanap ng mata ko ang kalagayan ng bisekleta ay halos di ko matikom ang aking bibig. Napakurap-kurap pa ako.

Hala! jusko!

Nagrerenta lang ako nito eh. Gosh! kakastress!

Mabilisan ko iyong pinatayo at kinakabahan. I check, at di naman nasira... Thank goodness!

Pero 'yon ngalang...

Nagasgasan.

Kung tititigan mo talaga ng mabuti ay klarong-klaro talaga ito. 

Napapakamot nalang ako at napapaisip kung may pangbayad ba ako nito. Eh halata kasing mahal ang bike tapos pinalipad ko lang kanina taena.

Nako! nako! nako Dennis! 

Di na pinagpatuloy at agad na akong bumalik. Kinakabahan pa ako nong sinasauli ko na. Pa smille-smile nalang ako na parang timang. 

Nakahinga ako ng maluwag nang ipasok na ang bike sa loob.

Mabuti naman at di na napansin ng may-ari. Pasensya na po talaga. Promise babalikan ko ang bayad kapag yumaman ako. 

Pagkatapos ng pangyayari ay umuwi kaagad na ako sa apartment ko. Di na ako bumalak gumala pa dahil baka kung ano pa naman ang masira ko jusme!

***

Walang masyadong ganap kay medyo na bo-bored na rin ako. Nagdaan na ang araw pero di man lang ako nakagala ulit. 

Sa dalawang araw na nagdaan ay halos di man lang ako nainitan sa sikat ng araw. Sa nagdaan na araw ay narito lang ako sa apartment ko. Well... Ganyan talaga kapag unemployed ehhh. At di na sya nakakatuwa. 

Sana pala at di ako nagresign years ago. Ang hirap makahanap ulit ng work!Taena ang tanda ko na at puro asa pa rin ako sa magulang ko shet! 

 Napakamot nalang ako sa ulo ko habang napadaob ngayon sa kama. 

 "Okay mom. I miss you too. And I can't wait to see you." Sagot ko sa mom ko na kakababa lang ng phone. 

She said na dadalaw daw sya sa mga susunod na araw at titignan ang kalagayan ko ngayon. She said that she's worried about me since I haven't ask for allowance this month. 

 Napapabuntong hininga nalang ako sa mga sinasabi ni mom kanina.I'm so lucky, right? Even though I'm already old ay tinuturing nya pa rin akong baby. Ever since dad died, our way of living was really back to zero. She really work hard just to achieve what we have right now. 

 Pasalamat nalang din kami dati at binigyan ni Tito Jake si mom ng pang capital sa beach resort namin ngayon. Dahil nga magkaibigan kami ni Aiden mula dati pa kaya kilala na rin ako ng parents nya non. When he found what happened to my dad, they immediately send help to us. 

 Yes... Di na kami tumanggi pa dati sa tulong ni Tito dahil nangangailangan na rin kami non. Kaya ang laki ng pasalamat ko rin sa kanila kahit papaano. 

 Minsan pumapasok rin sa utak ko kyng sinabi ko kaya kina Tito before ang pinagbubuntis ko? May pagbabago kaya sa nagawang desisyon ko? 

Aisshhhhhhh! why did I even think about that again! How am I supposed to move on to my mistakes if I won't stop thinking about it? gosh!

Dapat nga siguro ay ituon ko ang sarili ko kung pa'no kumita ng pera. Dalawang araw na ang nakalipas at halos ang oras ko ay nasa bahay lang. Wala pa rin kasing tawag 'yong employer eh. 

Speaking of being unemployed...

 To be honest, I feel pressure na talaga. I need to get a job kaya I'm doing my best na talaga these days. I'm still waiting and hoping that they'll hire me.

Haiisttt!

Muli akong gumulong sa kama at napasabunot na sa sarili. 

Bakit parang ang boring naman yata ngayon?

Those two days were so boring!

Ewan ko pero di ako satisfied sa araw ko. I feel so unproductive!

 I chatted my friends on our GC pero lahat din may kanya-kanya ginagawa. All of them are busy. Lalo na ang baklang si Aiden, mukang malapit na kasi ang kabuwanan nya. At 'tsaka may isang anak rin silang si Aaron na sobrang kulit na ngayon. 

Habang iniisip ko ito ngayon ay di rin mawaglit ang mga "what if's" sa buhay ko ngayon. Lalo na sa mga nagawang maling desisyon ko sa nakaraan. Pero kahit na ganon ay medyo magaan na sa pakiramdam ngayon na nalabas ko ang mga hinanakit ko. 

Papatak na sana ang luha ko pero mabilisan iyon na umurong nang marinig kong may kumakatok sa labas. Ang ginawa ko ay gumulong ulit sa kama at walang planong puntahan. eh I didn't expect visitor naman eh. 'Tsaka wala rin akong shoppee ngayon noh. 

Akmang magbibingihan pero naiirita rin ako dahil palakas nang palakas ang katok nito. 

Sino ba 'to?

Kasi kong mga kaibigan ko 'yan ay sigurado akong mag cha-chat naman 'yan sila at magpapabukas ng pinto. 

Shet naman! disturbo ng araw eh. 

Walang nagawa kundi tumayo at pinagbuksan nga iyon ng pinto. 

Nanlaki ang mata at di inasahan na syang nakatayo ngayon sa labas. 

What the fuck Austin is doing here?

"Hi." bungad nya sa'kin at may dalang bulaklak. Ang lapad ng ngisi nya na akala mo naman ay ikakatuwa ko ang makita ang mukha nya. 

Sa sobrang gulat kong makita sya ngayon ay agad kong pinagsarahan sya ng pinto. 

Mabilis na pumasok ako sa kwarto ko. 

Ano na naman ba ang ginagawa nya dito?

Ang akala ko ay di na nya guguluhin ang buhay ko?

Halos natulala ako sandali dahil di ko talaga inasahan ang pagpunta nya dito. Napamuni-muni pa ako kung masyado lang ba akong harsh kanina. 

Habang ang utak ko ay lumilipad kung saan-saan ay laking gulat nang makitang may pumasok sa bintana. 

It was Austin who's still securing holding a flower. Napasapol nalang ako sa noo ko. Hanep din 'tong lalaking 'to noh?

"I cannot meet you for two days because I was confined to the hospital." seryosong paliwanag nya pa sa akin sabay abot sa dala nyang bulaklak pero di ko iyon tinanggap. 

Confined? Huh?

Seryoso ba talaga ang pagkakasakit nya non dahil lang sa naulan sya? 'Tsaka akala ko ba medyo okay na sya non? or di nya lang sinabi sa akin? well... ganyan lang siguro kapag sobrang yaman, nagpapaadmit kahit na di naman ganon kalala ang pakiramdam tsk!

"Who cares?" sagot ko don sa sinabi nya na naconfined sya sa hospital. 

"Mas mabuti nga kung ganon, para lumuwag-luwag naman ang buhay ko kahit dalawang araw lang." Parinig ko sa kanya at tahimik lang sya. 

Nilagay nya ang dalang bulaklak sa gilid at umupo rin ito sa kama katabi ko. 

Dumestansya ako pero sumusunod rin sya. 

Dinestanya ko ulit ang sarili ko pero lumalapit talaga 'tong lalaking 'to. 

Napagdesisyonan kong tumayo at tinalikuran nga sya.

Taena nya kamo. 

Kairita nya! 

Humakbang palayo pero huminto rin.

Hinawakan nya ang sa may siko ko at agad nalang akong napaaray.

"The fuck?!" mura ko sa sobrang sakit ng balikat ko. 

"Wait, I didn't pull it hard. I just simply touch it, so what happened to your arm?" natatarantang ani nya pa.

Well, I admit, hindi naman malakas ang paghawak nya, pero kasi sumasakit na ang kaliwang balikat ko dahil nong pagbi-bike ko nong mga nakaraang araw. 

"Let's go to the hospital." usisa nya pa sa akin pero di ako nagpahawak muli.

Sumakit ulo ko sa sobrang daldal nya. Ewan ko ba kung madaldal ba sya o di ko lang gusto makita ang mukha nya. 

"I'll check your arm. But let's do x-ray first---" di ko na pinatapos at agad na akong nagsalita.

"Can you just shut up?" sarkastiko kong tuno sakanya at kita sa kanyang mga mata ang gulat. Hindi nya siguro inakala na kahit na nagkausap na kami tungkol sa nangyari sa nakaraan ay basta-basta ko nalang iyon makakalimutan.

"Why do you keep pestering me?!" medyo tumaas na ang boses ko na di ko namalayan. Napabuntong hininga pa ako dahil mukang mapagbubuntungan ko na naman yata 'to ng inis ko.

 "Did you think that I'm just pestering you?" he asked.

 "Yes" mabilis kong sagot. Parang walang preno ang bibig ko at lumabas lang iyon mismo. Ni hindi ko man nga lang pinag-isipan 'yon at deritsong responde lang sakanya. 

 "I'm still thankful that you see me that way." he said while slightly smiling. But instead of distancing himself, he step closer and closer kaya napapaatras na rin ako.

 "There isn't a particular reason. I'm doing this because I want to do this" saad nya doon sa tanong ko kung bakit kinukulit nya ako. Patuloy pa rin sya sa paglapit sa akin kaya patuloy rin sa ako sa pag-atras. 

I gulped when my back touched the wall. 

 "Then why you want to do this?" tanong ko ulit na di ko inakala ang kanyang magiging sagot. 

 "I'm doing it to get your attention." he answered sincerely. 

His face is so serious. I can say that his words are measured, each syllable carrying the weight of a thousand unspoken thoughts.

"I want your attention again, Dennis."

To be continued... 

∆∆∆

Pasensya sa tagal na update mga bhiee! college life is so busy talaga kaya minsan lang makakasingit sa pagsulat HAHA! Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to comment your thoughts. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 17

Dennis POV~

Gulat at di alam ang mararamdaman.

Sa kanyang tinuran ay nanatili akong walang imik.

Di ko alam ang isasagot...

Sa mga kataga nya palang ay ako na'y nababagot. 

Ako'y napaatras nang syay humakbang palapit pa sa akin. Naiirita na nga ako sa presensya nya eh 'tsaka kung ano-ano pa ang mga pinagsasabi. 

"Are you drunk?" Deritso kong patanong sa kanya at di na nakapagpigil na pilosopohin sya. 

"No, I'm not." 

Kung sumagot pa ay akala mo sinong seryoso dahil di man lang bakas sa kanyang boses ang pagbibiro. 

"You seem like one. You keep saying nonsense words." Dagdag ko sabay tulak sakanya. Not that hard push, basta ay kumuwala lang ako sa pagcorner nya sa akin dito. 

"Saying that I want your attention again is not nonsense, Dennis." Sagot nya din at sumunod pa talaga. 

"I'm serious." Dagdag nya. 

Inirapan ko at lumabas ng silid. Useless lang kasi pagkukulong ko sa kwarto kung itong lalaki mismo ay umakyat pa sa bintana para lang pumasok, taena!

Sa paglalakad ko ay di ko na sya nilingon at sinaway man kung bakit sya nakasunod. 

I surrender. 

May magagawa ba ako?

Knowing that he would really not leave even I force him to. He's so stubborn and keep pestering my day. 

Napahawak ulit ako sa balikat ko dahil medyo makirot. Maybe I should really go to hospital na para mapatignan 'to. 

Rinig kong nagtanong sya pero nagmamaang-maangan akong di sya narinig. Patuloy na di pinapansin pero sa palagay ko ay ako lang ang mahihirapan kapag di ko talaga 'to sinagot dahil sa sobrang kulit. 

"What happened to you?" 

"Huh? nothing." Pagkukunwari ko at di na pinahalata ang tungkol dito. 

Sumakit lang kasi ang balikat ko dahil don sa pagkadisgrasya ko sa bike nong mga nakaraang araw, taena!

Nang umupo ako sa couch ay umupo din talaga sya eh. Tila'y ang pagbubuntong hininga ay di sapat para ipadama sa kanya na di ko gusto ang presensya nya. 

"We have a problem." umpisa nito na nagpapukaw ng attention ko. 

"We?" balik ko dahil kung iisipin ay kailan pa kami nagkaroon ng problema ng sabay. 

"Yeah. It's regarding to what Aiden saw last days."

Nang sambitin nya iyon ay nag-uumpisang nang init agad ang aking tenga. Naalala ko na naman ang pwesto naming dalawa non nang makita kami ng kaibigan ko. Shit!

I may feel embarrassed, pero di ko pinahalata sa kanya na apektado ako.

"Aiden keep teasing me that I'm dating you." He added na nagpanganga ng aking bibig. Really Aiden? you really think na papatulan ko 'tong kapatid mo? tskkk!

"And unfortunately, mom heard him." dagdag nya ulit na parang wala sa sarili kong pandinig. 

"So?" sarkastikong patanong pa talaga ang aking nagawa. Not until I fully processed his statement that made my heart beat so fast. 

"Wait what?!!!" balik kong tanong na parang ngayon lang nag sink in a utak ko ang kanyang sinabi. 

"Mom and dad are also curious if we're dating."

Napasapol nalang ako sa noo at di alam kung ano ang e rereact. 

Kasalanan mo talaga 'to Aiden, bading ka!

'Tsaka bakit parang proud pa ang tuno nito kung makasabi na nalaman nila tito ang tungkol don?

"Just simply say that it's not true." mabilis kong tugon sakanya pero tumawa lang. 

Gago? may nakakatawa ba?

"Why would I? I actually love it." seryoso nyang ani na lumalapit pa talaga ang ulo sa akin. 

"The fuck?" mura ang natanggap nya sa kanyang mga pinagsasabi. 

"Aren't you at least going to take this flower that I bought for you?" halatang pag-iiba nya sa daloy ng storya. Inabot nya sa akin pero napalingo-lingo lang ako. 

"Keep it by yourself." sabi ko at di na sya pinansin. Dumestansya pa talaga ako at mas piniling inisip na engkanto ay este wala akong kasama dito. 

Kita ko syang naglakad patungong kusina. 

Wow ah? feeling at home ah?

Pinabayaan ko sya sa kung ano gusto nyang gawin. Actually pagod na rin talaga ako sa mga kagagawan niya. Parang ako pa ang madr-drain ang enerhiya sa sobrang kakulitan nya. Binuksan ko nalang ang TV at nanuod ng drama. 

Sya'y tumabi at di na ako tumanggi pa. 

My face was expressionless, but I can't explain why his presence bothered me so much. He's just sitting beside me and I'm already panicking over nothing. Normal pa ba ako? I know I don't want to be near to him, but acting this way makes me even anxious for what I really feel. Am I still mad at him or I'm just not ready to face him for the mean time?

I mean it's been years that I despise him, so it's normal to feel uneasiness, right?

Taena!

Of course my feelings are valid and normal. Ikaw ba naman may kinamumuhian kang tao ng ilang taon tapos bigla lang magbabago iyon sa ganito kadali?

Lumipas ang mga oras at umalis lang sya nang nag gabi na. I actually expect na ganong oras na sya uuwi. Ewan ko ba kung ano ang mapapala nya sa pagpunta-punta nya dito sa apartment ko. I didn't even entertain him that much. Halos kulang na nga lang ay magpanggap na akong bingi at pipi para lang di sya maimik. 

As days have passed, he keeps coming here in my apartment. Ewan ko kung dapat ko ba syang pagtabuyan sa susunod o sasanayin ang aking sarili na may bubweset sa bawat araw ko. 

Iwan ko kung anong meron sa kanya, kung may saltik ba sya o ang tigas lang talaga ng ulo nya. 

Galing nga pala akong hospital. Pinacheck ko ang balikat ko at inadvise sa akin na tanggalin ko daw ang implant ko dahil di na raw tama ang pagkakapwesto nito dahil sa pagkadisgrasya ko. Mas lalo daw sasakit kapag pinatagal ko. 

Actually nagdadalawang isip ako. 

Ilang taon na rin akong nagpaimplant pa balik-balik. 

Should I really get it out? 

Hindi ako handa sa kung anong mangyari. It seems like I'm traumatized. Sa nakalipas na mga taon ay kung sino-sino lang ang nakatalik ko. By that, I was confident because I have protection that I'll not gonna get pregnant again. Pero kung tatanggalin ko ito ay pa'no kung may mabuo?

Di ako magpapaperpekto dahil alam ko sa sarili ko kung gaano ako ka needy pag dating don. It was like sex was part of my life already. So I should really anticipate this kind of scenario. 

Sa nagdedebate kong isip ay napagdesisyonan kong ipatanggal na nga ito. Not now, but maybe next week. 

Sa sobrang dami ng aking iniisip ay di ko nalang namalayang may kumakatok na pala. Feeling ko kanina pa ito at pa lutang-lutang lang ang isip ko haha!

Nang ito'y kumatok ulit ay napabuntong hininga agad ako. Malamang sa malamang ay sya na naman siguro 'to. 

Tinatamad akong tumayo pero bumaba pa rin ako dahil baka aakyat na naman 'to ng bintana. Ako na ang nahihirapan sa kanya. 

When I open the door, I was startled seeing Tito and Tita here. 

Oh gosh?

"Hello, Dennis darling." Bungad sa akin ni tita. 

Napanganga lang ako nang makita sila. 

Bihis na bihis sila na mukang may lalakarin pa at parang napadaan lang ang sadya dito. 

Sa pagpunta nya ay kinabahan tuloy ako. Eh kasi naalala ko ang sinabi ni Austin nong mga nakaraang araw. Oh gosh! shit! shit! shit!

"Sama ka na sa amin" paalala nila sa akin at napahiyaw lang akong napangiti. Eh nahihiya akong tumanggi pag sila tito at tita na eh. 

They message me the other day na e sasama nila ako sa short vacation nila pero ang sabi ko ay pag-iisipan ko pa, di ko naman inexpect na pupuntahan talaga nila ako. 

Nakakahiya naman kung tumanggi. 'Tsaka madalang lang mag-aya sila tito eh. 

"My son Aiden can't come with us since you know, he's preggy and Austin said he's busy" 

Ang plano talaga dapat nila ay kaming lima ang pumunta at nagsi backout pala mga anak nila kaya nakakaumay naman kung mag back out rin ako diba?

I don't have a choice. Wala rin naman akong plano ngayong araw at sa buong linggo kaya napagdesisyonan kong sumama na. 

'Tsaka na miss ko rin na makasama sila tito at tita. 

Mabilisang kilos din naman ang aking ginawa. 'Tsaka sabi pa ni tito ay sagot na nila lahat ng bayad para sa akin. Tanging ang sarili ko lang ang aking dadalhin haha! 

Nagdala na ako ng maleta kahit na 4 days lang tagal namin sa Baguio. 

Di na nga rin nagtagal at deritso na agad kami sa byahe. Grabi naman to sila tito eh, ura-urada agad ang bakasyon. Parang si flash tuloy kao kanina kung kumilos.

'Tsaka last week palang yata sila nagplano ah, agad-agad talaga ang bakasyon?

Ganyan talaga siguro kapag maraming pera anoh? Kami kasi ay mag-iipon pa muna para pang gastos sa bakasyon tapos sila ay kung kailan lang gustong maisipan. 

Nag-uusap din kami ng kung ano-ano lang hanggang sa natahimik na rin talaga at focus na sa byahe. Inabot ko ang phone ko at kumuha nga ng litrato. 

Eh kasi habang nakabyahe ba naman ay hinahawakan pa rin ni tito ang kamay ni tita. Grabi naman 'yan! Parang ako pa ang naging third wheel dito ah. 

"Okay ka lang ba jan, dear?"Tumango lang ako at ngumiti. 

Feeling ko kasi ay anytime babagsak na mata ko at inaantok na. Medyo malayo-layo rin kami pero di naman aabutin ng isang araw na byahe. Ewan ko nga bakit di nalang kami nag airplane diba?Eme! Nagrereklamo pa talaga ako. 

Feel na feel ko ang pagiging VIP dito dahil ako lang ang nasa likod nakaupo. Nagmumukha pa akong anak nila na mayroong family vacation na nagaganap haha!

***

Ilang oras...

Ilang oras pa ang lumipas bago kami makarating dito sa isang sikat na lugar. Famous tourist spot ito dito sa lugar na 'to. Pagabi na rin nang marating namin ito kaya appreciate ko ang hagos ng hangin.

I was so amaze of how cool the place is. As in madalang lang na makitang sobrang daming puno na nakaalign talaga at ang daming bulaklak. Ang daming afam rin shit! ang gwa-gwapo pa! Mukang sulit ang pagsama ko dito ah?

Mapapalaban ba ulit ako mamayang gabi? Eme!

Deritso lang kami sa paglakad para tunguhin iyong parang hotel daw. Di rin naman malayo kaya mabilis lang naming narating. 

Di naman sya gaanon ka ganda na hotel dahil more on pang sinauna sya. It's more on kahoy ang bawat dinding. Ang nakakahumaling lang dito ay ang mga tanawin sa labas. But the overall ay okay din naman. 

"Is there available room?" pagkukusa ko na. Kasi nakakahiya naman ano kung gastos na nga nila tapos wala man lang akong e ambag. Kaya nagkusa na talaga ako na ako na kumausap dito sa lobby. Kaya ko na 'to, basta sila lang ang magbayad HAHA!

"Yes, there's so many vacant room." Sobrang sigla na pagkabungad sa akin ng babae na talaga namang nahiya ang kasiglaan ko kanina. 

'Tsaka ang pretty nya rin kaya mas nahiya ako. Sa ganong mukha ba naman ang bubungad sa akin tapos ang lapad ng ngiti ay talagang mapapasanaol ka sa ganda. 

So ayon nga. Nang matapos kaming kumuha ng dalawang room ay nagsipasok na agad kami. Magkasama na sila sa isang room habang ako ay nakahiwalay. Alangan naman e siksikan ko sarili ko sa kanila ano. Ang harot pa naman tignan nila tito at tita na akala mo everyday is their wedding day sa sobrang ka-swetan. 

Pagpasok namin ay napahiga agad ako. Malayo rin kasi binyahe namin kaya nakakapagod rin. 'Tsaka di ako nakatulog kanina dahil di ako komportable na di talaga nakahilata ang katawan ko. 

"Dennis Darling" tawag sa akin ni tita mula sa labas.

"Let's eat muna" dagdag nito at sumagot lang din ako. 

Mayroong area kasi dito kung saan kumakain ang mga customer nila kaya di ka mamoblema pagdating sa pagkain. Sa pera nalang dahil parang ang mamahal bawat dish ack! 

Di ko alam kung oorder pa ba ako or water nalang nang makita mga prices ng food. Jusme, buti nalang talaga at libre kaya makakalunok ako ng matiwasay. Kasi kung pera ko mismo ang gagamitin, ay jusme, baka pwedeng isaw slice ng karne lang para sa aming tatlo? haha!

Mabilis lang din ang serving ng food kaya cravings satisfied agad dahil sa sobrang sulit at sarap ng pagkain nila. 

"Baka gusto mo pang umorder ng bago." kausap ni tito sa akin at agad lang din akong nagpasalamat at di na dahil busog na din naman ako. 

"Am I late?" 

Gulat ang unang bumungad sa akin pagkatapos.

Biglang napakuyom ang aking mga palad at di magawang lumingon kung saan galing ang boses. Alam ko kung sino ito at napapatanong nalang ako sa sarili ko kung bakit sya nandito?

Napatingin ako sa sahig nang makitang umupo sya sa mismong harapan ko sa mesa. Nahagilap ko pa kung gaano kalapad ang kanyang ngiti na akala mo ay kay galak nya na nakapunta sya. 

"What are you doing here son? I thought you're not interested coming with us?" rinig kong sabi ni tito na halatang nagtataka rin sa pabigla nyang pagsulpot dito. 

Ang akala ko nga ay baka plinano to nila eh. Pero nang makita ko ang reaksyon nila ay mukang di naman at halata talaga sa kanilang mga mukha ang pagkagulat sa biglaang punta ni Austin. 

"I've changed my mind." tanging sagot nya at mas lalo akong na conscious dahil kahit man na di ako nakatingin ay ramdam kong may nakatitig sa akin. 

"Is it because Dennis was here?" tita stated at halos mabulunan ako sa tubig ko ngayon. 

"I would love to join your short vacation, mom and dad" biglang saad lang ni Austin na nagpaalarma ng systema ko.

Taena? sya? 

Fuck! This is not what I'm expecting! 

Jusko naman oh! actually the reason din na sumama ako kila tito para di nya ako magambala. Dahil sigurado akong kapag nasa apartment lang ako ay bubwesetin nya lang ang araw ko, pero dammit! pati ba naman dito ay nakasunod sya shit!

"Excuse me." ani ko at napatango lang sila nang sabihin kong pupunta lang akong comfort room. 

Pagkarating ko don ay saktong walang ibang tao sa malapad itong espasyo. Nagpunas agad ako ng kamay at napatingin sa salamin. Para pa akong timang na kinakausap ang sarili ko na putang-ina nya kamo bakit pa sya sumulpot. 

Pagkatapos ko nga ay bumalik din naman agad ako sa table.

"You can book new room, son" rinig kong pag-uusap nila at saka akong umupo. 

"But they say it's already fully booked." sagot naman ni Austin na ikinakunot ng sikmura ko. 

Ehhh? Kakasabi pa nga lang sa akin kanina na maraming bakanteng room eh. Napakasinungaling talaga ng lalaking 'to. 

Sya'y mapang-asar na nakangiti habang ako naman ay halos di na ma sikmura ang mukha. 

Nainis agad ako sa kanya. 

"Then I guess you should stay in other hotel near in this area." suggestions ni tito at napatango-tango lang din si tita. 

"Hmmm? why though? I'll just go with Dennis' room." balik na sabi ni Austin na agad na nagpakuyom ng mga kamay ko. Suntukin ko 'tong lalaking 'to pag di ako nakapagpigil.

"Right Dennis?"

"Ah huh? ah oo, pwede naman." nauutal kong sagot pero napipilitan nalang ako non. Nilibre lang din kasi ako ng room kaya nakakahiya naman tumanggi jusme! kung pera ko talaga ang gamit ko dito ay kahit na walang matulugan 'tong asungot na 'to ay wla akong pakialam. Taena.!

"Are you sure darling?" 

"Yes tita." nakangiting sagot ko.

"Oh gosh Jake." tanging narinig ko lang kay tita bago pa ito masiglang kinausap si tito.

Teka lang tita bakit parang kinikilig po kayo? Shit! ito na nga ba 'tong kagagawan ni Aiden eh! Humanda ka talagang bading ka kapag nakita tayo. Tutusukin ko talaga ng karayom 'yang tyan mo taena. 

Di rin nagtagal nang bumalik na kami sa aming bawat silid. Pagkapasok palang namin dalawa sa silid ay agad ko ng hinila ang kanyang kamay dahilan para isandal sya sa dingding.

"Ohhhh, I never thought you're this wild." komento nya pa pero di ko pinatulan ang pakulo nya. 

"Go get a new room." 

"No."

Aba? di ba talaga sya makikinig sa akin? Baka saksakin ko sya ng ballpen ngayon sa tagiliran?

"Alam kong nagsisinungaling ka lang, kaya mag-iba ka na ng kwarto."

"Don't want to."

Binitawan ko na at parang ako pa ang sumuko. 

"Kung di ka aalis, edi ako nalang ang mag-iiba ng room" pagmamatigas ko at lumabas nga. 

Matulin ang paglalakad ko at wala ng lingon-lingon. Kakastress naman! 

Pagdating ko sa lobby ay agad na nagtanong. While talking to them, ay nagulat lang din ako dahil sa kanilang sinabi. Nagtaka agad ako kung bakit puno na. 

Eh sabi nga nila kanina ay maraming vacant room eh!

Di ko rin naman kabisado ang lugar na 'to kung saan ang sunod na hotel. 'Tsaka hello! ako ang nakauna sa room na 'yon kaya bakit ako aalis. 

Pagkabalik ko ay nakita ko lang syang nakaupo na parang inexpect talaga na babalik ako.

"Hmm? I thought you're going to change a room?" 

Di ko sya sinagot at deritso lang din sa pag-upo sa kama. Rinig ko ang mahina nyang pagtawa na ikinairita ko. He think this is funny? He thinks this is something to be happy of? 

Pilit nya akong kinakausap pero wla talaga syang nakuhang sagot sa akin. I just ask don sa staff nalang kung pwede bang magpa-add ng mga unan. Nang makakuha nga agad kong pinaglalagay ito. 

Kung di talaga sya aalis ay mas mabuti ng ganito. 

Habang nag-aayos ay napapakunot na ang kilay ko dahil may naririnig akong mahinang boses. Di ko alam kung mahinang boses ba talaga 'yon o may deperensya lang ang tenga ko. 

"Nghhhh"

Nang marinig ko iyon ay agad na kumunot ang noo ko. Anong pakana na naman nya ba 'to?

Napagpasyahan kong di sya pansinin at patuloy na inaayos ang kama. Ang ginagawa ko kasi ngayon ay nilalagyan ko ng unan sa gitna para mahati talaga. Eh isa lang bed dito ay di ako magpapaubaya ano. Bahala na sya kung matutulog sya sa sahig o pagtitiisan nya ang nakahating pwesto nya. 

"Hmmmmmm"

Napasapol na ako sa noo ko dahil mukang sinasadya na nya. Buang ba sya? pinaggagawa nya ba sa likod bakit ang ingay nya---

When I look back, he was just silently sitting on the chair. 

Ang akala ko ay sya ang gumagawa ng malaswang ingay pero nong tignan ko sya ay kita rin sa kanya ang gulat na marinig iyon. 

If he's not the one who make the sounds... then...

No way!

"Oh gosh! ahh!"

Ramdam ko ang pag-init ng tenga ako ganon na rin ang aking pisngi. Di ko alam kung ano ang e rereact ko to be honest. Nagkatitigan lang kaming dalawa dito habang lumalakas na ang boses sa may kabilang kwarto. 

I saw him gulped and blush at the same time. He's the one who break our stares and acted like he didn't hear anything. 

Para kaming na tuod sa kinauupuan namin. Walang umimik sa aming dalawa. Mgkalayo kami sa isa't-isa pero mas nagiging uncomfortable na ang presensya ngayon habang tumatagal. 

Di ko talaga alam ang gagawin. Sobrang awkward! very very awkward! 

This is a hotel, not a motel motherfuckers!

Kulang nalang ay magtatago na ako sa kumot para lang di nya makita ang pamumula ng aking pisngi. I feel so hot as of the moment, dammit!

A couple of minutes passed when I saw him stand up and get a towel. 

"Gonna take a half bath." tanging paalam nya sa akin at pumasok na nga ito dala ang tuwalya nya. 

Nang pumasok nga sya ay nakahinga ako ng maluwag. Oh gosh! Sobrang lakas ng pintig ng dibdib ko. I don't know what happened to me, or this is just normal. Eh kasi nga ang awkward na magkasama pa talaga kami sa iisang kwarto at narinig iyon. 

Patuloy pa ring may 

The reason why it's really inconvenient for me ay dahil naaalala ko ang sarili ko sa mga naririnig ko. I guess that's how wild I was whenever I'm having sex with someone. At nakakapang-init ng pisngi! 

Putcha! 

Rinig na rinig ko pa rin ang ungolan dito dahil nga mga kahoy na antique lang gawa ang mga dingding. Aren't they violating the rules in the hotel here? Gosh!

Sa kalagitnaan ng aking pag-iisip ay bigla nalang akong naguilty sa mga pinag-iisip ko sa utak ko. Eh kasi kung makapagsabi ako ng ganon ay akala ko naman ay kung sino akong santo. I even tried having sex outdoor puta! Ackkkk kakahiya!

Parang ngayon lang pumasok sa utak ko na malandi rin pala ako kaya sino ako para magbigay sa kanila ng komento. 

Humiga na lamang ako at pilit na iniiba ang nasa isip. Napatabon nalang din ako ng kumot dahil medyo maginaw dito. Actually, this place is getting famous because of the cold weather. Sa sobrang init dito sa pinas ay may natatanging lugar pa pala na maginaw. 

Eksaktong tumahimik ang sa kabilang kwarto ay 'yon naman ang paglabas ni Austin sa banyo. Kitang-kita ang kanyang basang katawan dahil tanging nakaboxer lang ito habang ginagamit ang tuwalya pangpatuyo sa buhok nya. 

Napairap nalang ako sa ginagawa nya ngayon. Did he think I will be attracted to his body? tskk! coz for me, he's showing off his fit masculine body. 

It's not my intention to stare him from head to toe, and I really grasp of air when I saw... I saw.. his...

Argghhhhhh! Dammit Dennis! 

This is even getting more awkward than earlier. Bakit kasi di nalang sya nagbihis ng short at shirt nong nasa banyo pa. Bat kailangang nakaboxer pa eh hindi nya nga solo ang kwarto tskk!

Nanatili syang nakatayo habang pinapatuyo ang kanyang buhok. I want to punch myself whenever my eyes lay off on his middle thing. Tumalikod na lamang ako at pilit na sinasabi sa sarili na matulog na. Pinikit ko na ang aking mga mata pero putcha naman oh! pilit rin na pumapasok sa utak ko ang nakita ko. Pakshet!

What the fuck did he put on his boxer to bulge that way? di ko na mapigilang tanungin iyon sa aking sarili. 

"Di ka yata mapakali?" pa inosenting tanong nya pa na ikinairita ko. Di ko lang sya inimikan. DI na yata umabot ng limang minuto nang deritso lang sya humiga pagkatapos.

"What do you think you're doing?" agarang tanong ko sa kanya. Kita ko pang naguguluhan pa sya sa tanong ko at di sigurado ang sinagot.

"Matutulog?" inosenteng balik nya sa akin. Napatingin lang sya sa'kin na parang hinihintay akong magsalita uli. Like duhh? di nya solo ang bed so can't he just dress nicely?

"Why? this is how I sleep." 

Na nakaboxer lang? Tskk!

Ako naman ang tumayo at nagpunta sa banyo para mag toothbrush and such. Madali lang naman ako don at pagbalik ko ay nakahiga na nga pero nakatingin lang sa'kin. 

Wala na akong nagawa pa at humiga na lamang. Tinalikuran ko na rin sya at di na nagsalita pa. Eh kaysa pag-aaksayahan ko 'to ng oras. Mas mabuting e tulog ko na lamang kaysa makita ang kanyang mukha. 

"Good night, Denni---"

Agad kong binato ito ng unan at sinabihang wag na wag syang makakamaling lumagpas sa mga unan na nakaharang. 

"Ang sungit naman" parang nang-aasar nyang tugon pero di ko lang pinansin. 

Cheee!

Natahimik ang paligid at parang tanging paghinga lang ang aking naririnig. Kung kanina ay sobrang ingay, ngayon naman ay nakakabingi sa sobrang tahimik. Di na rin sya kumibo ay pakiramdam ko ay nakatulog na rin yata pagkatapos ng kalahating oras. 

Dahil rin sa medyo malayo-layo na byahe ay pagod na ang katawan ko kaya agad rin akong nakatulog. 

***

Di ko alam kung ilang oras na ang nakalipas mula sa aking pagtulog. Sobrang bigat pa ng mga mata ko para e buka ito. Alam mo 'yong nakapikit ang iyong mga mata pero gising na ang iyong diwa. 'Tsaka katamad pa bumangon kaya nanatili muna akong nakahiga. 

Niyakap ko ang unan ko pero laking pagtataka kung bakit para ang lapad naman nito at ang tigas. 

Kinapa ko pa ito kung tama bang unan ko 'to dahil sa pagkakatanda ko ay ang lambot non. 

'Huh?' biglang napatanong sa sarili at mabilisan itong tinignan. 

Pagkamulat ko ay halos humiwalay na ang kaluluwa ko sa sobrang gulat. 

Kinurap-kurap ko pa ang aking mga mata para masiguro kung tama ba 'tong nakikita ko. 

Why the fuck are we hugging each other?! 

No. Fucking. Way!

"Get off me!" biglaang bungad ko dahilan para magising sya. Halata sa kanya ang pagkaalimpungat dahil sa malakas kong boses. 

"Bakit mo ako niyayakap?!" tanong ko sabay ang paglayo sakanya. Napakusap-kusap pa sya sa kanyang mata na parang gustong-gusto pang matulog. 

"Eh ikaw nga 'tong lumapit sa pwesto ko kagabi at pilit na niyayakap ako." depensa nya na nagpapataas ng kilay ko. 

Minasdan ko pagitan naming dalawa. Napalunok pa ako at parang napahiya dahil sa kanyang tinuran. 

Pagtingin ko ay nasa pwesto nya nga ako. 

"You're such a baby when you hug me so tight last night Dennis." bigkas nya na mas nagpabalot sa akin sa kahihiyan. 

No way!

To be continued...

Sorry for the late update everyone! Na busy lang talaga sa school. College student kasi kaya ang daming gagawin haha! Hope you enjoy reading this chapter (sana nga) dahil di ko alam kung sabog ba ako habang gumagawa nito HAHA!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 18

Dennis POV~

***

It's gala time!

Sabik na sabik akong lumabas at minasdan ang kapaligiran. 

Pagkatapos naming kumain ng umagahan ay todo gala na agad kami dito sa paligid. The view is so nice here kaya masasabi kong sulit na sulit ang pagsama ko dito. Kahit man may asungot na sunod nang sunod ay di ko na lamang pinansin at mas eninjoy ang paminsan-minsang bakasyon ko. 

Ako ay napahilaw ng ngiti habang naglalakad nang maramdaman kong may nakasunod na naman sa akin. Well, walang pagdududa kung sino. 

"Good morning."

Inirapan ko lang ang pagbati nya at tinuon ang tingin sa daan. 

Akal mo naman eh hindi kami magkasama sa silid kung makabati sya ng magandang umaga. Tsk. 

"It's pretty cold outside, wanna hold hands?"

Napahinto ako at nilingon sya. 

Huh? anong malamig na pinagsasabi nya?

"It's summer!" inda ko bilang pambabara don sa kalokohan nya. Ang init-init na nga ng panahon, papainitin nya pa ang ulo ko. Tskk!

Taena. Anong cold pinagsasabi nito na tirik na tirik nga 'yong araw oh.

Maginaw dito kapag gabi,oo. Pero kapag umaga naman ay sakto lang dahil sa init ng araw. 

Mabilisan din naman akong naglakad uli hanggang sa kung saan ako dalhin ng mga paa ko. 

Sa palagay ko nga ay ang layo-layo na namin dahil kanina pa kami lakad ng lakad. Eh sunod din kasi sya ng sunod kaya ngayon ay di ko na alam kung kakayanin ko pa ba maglakad pabalik. 

Nako! Pakiramdam ko ay namamanhid na paa ko wews. 

Nakakapagod na. Bat ba naman kami nagpunta dito. Sana pala talaga ay sumama na ako kina Tito huhu. Kapag talaga 'tong lalaking 'to ang kasama ko ay puro malas lang aabutin ko. 

Pero kahit na malayo ang aming inabotan ay mga tao din dito. May mga nagtitinda pa nga eh. Though di ganon karami ang nandito pero keri na rin para di ganon ka nakakatakot ang lugar. Kasi kahit gaano pa 'yan kaganda kung ikaw lang mag-isa dito ay siguradong mapapatakbo ka talaga. 

I saw Austin went to the stalls to look for food siguro pero di na ako sumunod. 

Nanatiling nakatayi lamang nang may biglang tumabi sa akin na Afam. Aba'y grabi ang kabog ng kiffy ko ay este dibdib ko. He's so handsome at ang tangos pa ng ilong. 

"Hello dear cutie."

He smiles at me while calling me cutie kaya mas lalong nanghihiloy ang mga tuhod ko. 

"Helle sher, hew me ay help ye."

Napakisap-kisap pa mga eyes ko at kay sarap na lamang lumuhod sa harapan nito haha!

Well, nagtanong lang din naman si foreigner about sa hotel. Mukang nakabook in din sya sa parehong hotel na pinag-stayhan ko. 

Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. Aba'y I grab the opportunity na agad at sinamahan nga sya papunta doon.

Basag ang aking kipay ay este buo ang aking araw dahil bukod sa natulungan ko sya ay aba'y mukang nagpapakita rin na interesado sya sa akin. 

Well, the day just end so fast at palagi nga kaming magkasama.

He's a sweet talker though. 'Tsaka ang sarap nya ring kausap dahil may sense talaga mga binibitawang salita. Feel ko nga ay matured na matured na sya dahil puro tungkol sa buhay na topic nito. He also keep inserting the topic of marriage. 

Gusto na nyang makasal pero di nya rin gustong magmadali para makilala talaga ang mapapangasawa nya. 

He's so serious when it comes to relationship though at he's kind also kaya di ko na tinirada haha. Takot ako sa commitment bhieee. 

But still, as long as we're here ay palagi pa rin kaming nag-uusap. Ni minsan nga ay ramdam kong may palaging nakatitig sa akin. 

I might be hallucinating, but I don't know I feel something. 'Tsaka parati rin namang wala sa mood ang kasama ko sa silid at akala mo parating nag-aalburoto ang ulo kapag pumasok ako. 

Di ko kasi pinapansin 'tong si Austin.

Two days din na di ko sya masyadong nakakausap, maliban nalang kapag gabi na dahil magkasalo kami sa silid. 

Well, wala rin naman kasi akong paki dito. 'Tsaka sinulit ko lang din na makasama 'tong foreigner na 'to hsha. 

Uuwi na rin kasi sya. Mukang di ko na sya makikita ulit. Yeppp. Mabilisan lang din alis nya kaya good bye na agad. 

Di ko man lang sya natikman ay este nakilala ng maayos. Hayssss. 

'Tsaka ang alis nya rin ay eksaktong araw ng may kasiyahan pagkagabi. 

Umaga sya ng umalis kaya nakakabagot buong maghapon at hintayin ang paglubog ng araw. 

Ilang oras nga ang lumipas at nag-uumpisa na rin ang ingay dito. 

As I've said, naabotan namin ang celebration sa hotel na 'to sa kanilang araw ng pagtayo ng business nila kaya naman binonggahan din. 

Almost everyone here gathered just to see the fireworks. Parang gusto ko ngang matawa eh. Kasi halos magsutsutan na sila para lang makakita, huy!

It's nice to witness the fireworks pero kung ganito lang din naman ang siksikan ay wag nalang. 

Agad akong napaatras at di na nakipagsisikan. Para namang di ako nakakita ng fireworks before tsk!

Pagtalikod ko at laking gulat ko pa dahil bigla-bigla lang sumusulpot 'tong lalaking 'to sa likuran ko. 

The fuck?!

May lahing multo ba sya at bigla-bigla lang nagpapakita?

"Do you want to see a better angle for the fireworks?" Mahinahong tanong nya pa na ikinakunot ng noo ko. 

Nakakapanibago rin na kausap si Austin after two days na iniiwasan. 

'Tsaka... If only other people would invite me that way, I would say yes, definitely. Pero puta naman kasi baka kung ano-ano lang pinagtritrip nito at baka puro biro na naman 'to. 

"All you have to do is follow me." Dagdag nya pa at umalis nga sa kinatatayuan nito. 

Ay wow? Susulpot tapos bigla lang din aalis?

My mind say to ignore him, but I was confuse when my own feet step forward like it was following his step without even thinking what I'm doing. 

Sinundan ko na nga lang at di na nag inarte pa. 

Eh sa gusto ko rin talagang makita. Eme lang 'yong sinabi ko kanina na di ako atat makita ang fireworks ngayon. Eh sabi kasi nila bongga daw since eksakto ang pagpunta namin dahil daw anniversary ng business nila. Then that means there are more celebration to be made. 

Sa patuloy na paglalakad ay pansin ko rin talagang wala ng mga tao rito. Ni hindi ko nga naisip na bakit ako makikipagsiksikan dito kung pwede naman pala sa kabilang building tumanaw sa fireworks ano?!

Aakmang liliko pero deritso lang ang lakad ni Austin na ikinataka ko. Kumunot na ang noo ko nang sundan ko pa sya. Para kasing iba ang pupuntahan namin. Habang tumatagal ay mas lalong di mo matatanaw kung ano ang meron sa labas. 

"I think you brought me in the wrong place." Salita ko na. Kasi ang bubo naman kung ang pakay namin ay tignan ng maayos ang kaganapan sa kalangitan pero papasok kami sa loob?!

"Who would want to see a simple fireworks though?" Sa simpleng salita na nagmula sa kanya ay puro tanong sa isip lang ang aking nagawa at di man lang makabigkas ng kusa. Ewan ko din kasi bakit sumunod ako sa taong 'to. Magagalit sana ako eh pero kasalanan ko rin naman bakit sumunod pa ako dito. Tsk!

"And since they're all in every corner of the balcony, that means no one is here." Pagsasalita niya ulit at inirapan ko lang. Alam ko na ang ibig nyang mangyari. Jusko! Ang corny naman nito. Kung saan-saan nya ba napanuod ang mga ganitong eksena at bakit inaapply nya ito sa amin.

"At dahil tayong dalawa lang ang nandito... You'll spend your time with me tonight."

Eksaktong rinig ko ang putukan sa labas ay nasabi nya rin ang mga salitang iyon. Napatingin agad ako sa kanya at iniisip kung ano ang gagawin dito eh walang naman kaganapan sa loob. Alangan naman magtitigan lang kami rito? 

Actually it's a nice area here kapag tatambay ka. Ang pinuntahan namin ditong parte ay parang maliit na bar na ewan dito sa loob. Actually para nga lang syang simpleng tambayan lang maliban sa may mga alak na binebenta. Pero ang pakay ko nga ay ang fireworks diba? Kaya bakit kami nandito. 

Pinakita ang pagkainis at napabuntong hininga. 

Naglakad nga palayo at tinalikuran ko sya pero di ko naman aakalaing hahatakin nya braso ko ng biglaan. 

Kulang nalang ay uupo na ako sa sahig sa sobrang sakit. 

Sa paghila nya sa aking braso ay napakagat agad ako sa labi ko bilang pagpipigil sa pag-aray. 

"Did I pull you hard?"

Sa tanong nya ay kay sarap nyang sabunutan. 

Obvious ba???

Inirapan ko nalang at hinilot-hilot ng mahinahon ito. 

"Does it hurt that much?" Halatang may pagtataka. Kung siguro para sa kanya ay mahina lang, pwes hindi!

Sa dagdag nyang tanong ay kunti nalang ay lilipad na 'tong kamao ko at lalanding sa mukha nya sa sobrang daming sinasabi. 

"Ano ba kasi nangyari sa braso mo at parang nong nakaraang araw ka pa nagtitiis sa sakit nyan?" Ulit nya pa. 

Muli ay di ko sya pinansin at tinalikuran na rin. Aanhin pa at pag-aaksayahan ko sya ng pagkakataon? 

"Is it something to do with the implant in your arms?"

Napahinto ako ng kusa. 

"I can help---"

"I don't need your help." biglaang sagot ko. I don't want any help from him. 'Tsaka may nakausap na rin naman akong doctor kaya bat ko pa kailangan ang tulong nya. 

"Okay. Chill. Nag-aalok lang eh." Giit naman nya. 

May pa hands up pa syang nalalaman sa sitwasyong 'to na parang suko na sya at walang planong makipagsapilitan na tulungan ako. 

Gulat nalang ako ng bigla syang naglagay ng isang case dito ng alak sa mesa. 

Oh shit?! Seriously?

"Let's have a drink."

Napasapol nalang agad ako sa nuo ko sa alok nya. Of all na pwede nyang e aya sa akin, sa inuman pa. 

I thought when I follow him, it would be something greater than those fireworks in the sky. Inuman lang pala sinunod ko dito. Tsk. 

Awkward memory lang naaalala ko kapag nakipag-inuman ako eh. Gosh!

"No thanks." Ako. 

"Why?"

Sa totoo lang ay naiinis na rin talaga ako sa palagi nyang pagtatanong pero di ko rin mawari ang sarili ko kung bakit sinasagot ko rin sya. 

"Allergy ako nyan."

Kita ko ang pagkunot sa kanyang mata na di kumbensido sa aking tinuran. 

Ewan pero parang ako ang natatawa sa rason ko. Maging ako ay gustong humalakhak sa salitang binitiwan ko. Halos mamatay-matay na nga ako kakainom last two months tapos allergy pala ako sa alak? Haha!

"Nangangati ba leeg mo?" Sya bilang pag-aakalang ganon ang allergy ko. 

Tinitigan ko lang pero di ako kumibo. 

Pa'no kung di nangangati leeg ko pero bumubuka legs ko sa kahit kanino kapag nakainom ako? 

Okay na? Taena!

Pero syempre wala akong sinabing ganon. Di naman ako pokpok ano. Depende lang kung type ko, huy! HAHA!

Well, in a serious note, I dunno if I will be proud about that matter. Kasi dati parang achievement ko pa kapag marami akong nakatalik kapag lasing, pero ngayon na kaharap ko sya ay parang nandidiri pa ako. 

"You know what, kung dinala mo lang ako rito para uminom ay aalis nalang ako." Pag-iiba ko at umalis na nga. 

I decided na bumalik nalang sa silid. Nawala pa mood kong magsaya ngayon. Bwesit kasi eh.

Wala pa lang tatlong minuto at bumukas din ang pinto. 

Pumasok rin sya pero dala-dala rin ang mga inuming alak. Wow ah? Desidido ba talaga sya? As far as I've know ay di naman sya ganoon kataas sa alcohol tolerance kaya baka tumba agad 'to isang bote palang?

Galing rin ano. Tapos kapag nalasing 'to ay ako pa mag-aasikaso nito.

Sya ay umupo sa maliit na mesa dito at sinimulan ngang tunggain ang alak. Napataas pa kilay ko at kung ano ba ang meron ngayon bakit atat na atat syang uminom?

"Di mo ako sasamahan?" Sa tanong nya'y nabalik ang tingin ko sa kanya. 

"I'll going to drink it all, baka magsisi ka."

"No thanks." Huling sagot ko sa kanya bago ako tumalikod at humiga nga sa kama. 

Pinikit ko ang aking mga mata at napagpasyahang matulog nalang. Tinatamad na rin kasi akong lumabas at iwasan 'tong lalaking 'to dahil alam kong susunod at susunod din naman sya. 

Di rin naman nagtagal ay nakatulog na rin talaga ako. 

***
Sa pagbuka ng aking mga mata at tinignan ang selpon ko ay laking gulat nang makita ang oras.

Ang akala ko ay ang himbing na ng tulog ko. Pero putcha! Isang oras lang akong nakatulog at parang naalimpungatan lang shuta!

Nagkasalungat agad ang aking kilay na parang mas na bad mood. Alam nyo 'yong tulog na naudlot dahil sa tang-inang ingay. 

When I look at him, oh gosh! Di ko alam kung maaawa ba ako o matatawa. Kaya pala ang lakas ng dabog dito sa loob ay dahil nahulog na sya sa kinauupuan nya kanina. 

Is he drunk now?

Seriously?

Nakita kong wala na ring mga laman ang isang case na bote kaya sa palagay ko ay lasing na nga ito. 

Taena. Ano bang nakain nito at gustong-gustong magpakalasing sa gabing 'to? 

Umalis ako sa kama at nilapitan nga sya. Kahit na di ko gustong makausap 'to pero ako pa rin ang kasama nyavsa silid kaya marahil ako lang din tutulong dito. 

Humiga na sya sa sahig na parang wala ng pakialam. Napapakamot at isa-isa ko nalang pinulot ang mga nagkalat na bote. 

Gosh! Kay sarap hampasin ang pagmumuka nito ng boteng nakalatag dito. Kita ko kasi syang ngumingiti pa kahit na nakapikit na ang mga mata. 

Nangmatapos kong ligpitin ang mga nakakalat ay sya naman ang niligpit ko ng buhay ay estee inasikaso. 

Nang nakapukos na ako sa kanya ay ngayon ko lang napansin na ang basa ng damit nya. Ininom nya ba talaga ang alak oh niligo? 

Ang weird ha. Parang di Doctor sa kalagayang 'to tsk!

Should I call tito Jake? Pero 11PM na rin kasi at baka nagpahinga na sila. Aissshhh! 

Sarap ewan lang sa sahig 'tong lalaking 'to. 

Labag man sa loob ay tumayo nga ako at kumuha ng damit nya. Bumalik rin ako agad at pinahubad agad ang suot nitong pang-itaas. 

Mabuti naman at di na sya umeksena pa at sinunod lang ako at nagpahubad nga ng damit. Kung di lang talaga 'to anak nila Tito Jake ay aba'y hahayaan ko na 'to. 

Nakaluhod at sabay talikod para sana abutin ang malinis na damit kong kinuha. Pero di pa man ako nakalingon ay laking gulat ko na dahil sa malaking mga kamay nitong dumampi at pumulupot sa balikat ko dahilan lara matumba kaming dalawa. 

The fuck!

Ang bilis agad ng tibok ng dibdib ko at di ako mapakali. Sya kasi ay nasa ibabaw ko habang niyayakap ako kaya mas lalong di ako mapakali. 

Ang init pa ng katawan nya lalo pa't walang damit pang-itaas ito. His chest is so wide and arms were so strong. He even corner me right now like he's up to something that made me scared.

"I'm jealous."

Tumatatak agad sa utak ko ang salitang nanggaling sa kanya. WTF? Bigla-bigla nya lang sinabi 'yon out of nowhere. Ni hindi ko nga maintindihan kung sa alin. 

Jealous of what? Jealous to who?

Halos di na mag function utak ko dahil sa daming iniisip. 

'Tsaka mas kinabahan rin ako dahil di ko pa naman na lock ang pinto kanina. 

What if someone came in again and saw our position right now?!

Arrgghhhhh!

Sinusubukan ko syang itulak pero puta! 

"Gusto mo ba talagang mamatay?!--"

Di na ako nakapagsalita pa.

My eyes just went wide and it seems like my whole body were stiff in a moment. 

I've never thought of this that it would happened. 

He kissed me. 

HE FUCKING KISSED ME!!!!

I hit and kicked his belly using my knee that put him down on the ground. Kita kong humiga lang sya as if he did not care at all if I hit him again. 

Natahimik lang din ako at di makapaniwala sa nangyari. Tumayo at umalis ako ng silid. Di ko alam kung saan ako pupunta at di ko rin alam kung saan ako dadalhin ng mga paa ko. 

Basta ay naglakad lang din ako at nakarating dito sa pinuntahan namin kanina ni Austin. Umupo lang din naman ako sa gilid para mabigyan ang sarili ko at makapag-isip-isip. 

Para lang ding tanga dahil bumalik din naman ako ng wala pang kalahating oras ang nakalipas. 

When I get back, I sighed when I saw him lying in bed already. But he's still topless and just throw himself in the bed as if sya lang ang matutulog. 

Di na sya inabala pa dahil huling gabi na rin naman namin 'to. Naglatag nalang ako ng bedsheet sa sahig at doon nga humiga. Pagtitiisan ko nalang. 

Wala pa lang limang minuto na nakahiga dito ay halos maubos na talaga pasensya ko dahil nahulog ba naman 'tong lalaking 'to dito sa sahig. 

Ang laki-laki ng kama, tapos dito na naman 'to matutulog sa nilatag ko sa sahig?

Ako rin ay tinatamad na kaya hinayaan ko na lang. Tulad nga ng sinabi ko, huling gabi na namin dito. Kapag kamo talaga nakaalis na dito at wala na sila tito ay aba'y susuntukin ko 'to sa mukha. 

Para akong statuwa dito sa gilid at di na talaga natutuwa. 

And you know what's hussle of handling him in his drunk state?

HE'S SO CLINGY!

Putcha!

"You little brat, can you stop it already?" Di na nakapagpigil at sinita na talaga sya. Para syang linta kung makadikit sa akin. 

Naiinis na ako dahil sa sobrang pagkapit nya rin. Meron naman syang unan, so why is he using as his own pillow?!

"Dennis."

Napairap lang ako sa pagtawag nya sa akin. 

"You hit and kicked me today. I'm so sad."

Gago? 

Is he really drunk? why is his grip still so strong?

"Dennis. When will you stop resisting me?"

Di naman sa nagulat pero di ko lang inexpect sa tanong nya. Parang na blanko rin ang utak ko at di alam ang isasagot. 

Am I even resisting? Or I just don't want to be involved with him again? 

'Yan ang tanong na tumatak sa akin buong gabi. I know that he wants to be with me. He always say and show me that he wanted to have relationship with me again. 

Pero di ko lang masagot ang tanong nya kung iniiwasan ko ba talaga sya o ayaw ko lang bigyang sya ng pagkakataon dahil sa ayaw ko nang ma involved pa sa kanya. 

Di na sya umimik pa pagkatapos sabihin iyon. It seems like he really fall asleep. While me... Was thinking that question all night. 

***

Natapos nga ang gabing iyon. Bukod don sa nangyari ay wala na din naman talaga syang ginagawang kalokohan kaya di ko nasampal kagabi. 

Nauna akong nagising at agarang naligo at dinala ang mga gamit ko sa kwarto nila tito. Total sa kanila din naman ako sasakay kaya don nalang din muna ako tambay. Ngayong tanghali naman kami ba-byahe kaya mas mabuting dito nalang talaga muna ako sa silid nila. Ang awkward makita si Austin. Parang pumapasok lang sa utak ko ang ginawa nya kagabi at ako ang mas nahihiya kahit na siguro ay di naman nya iyon natatandaan dahil sa kalasingan nito. 

While nakaabang ay nagkwento rin sila tito at tita na grabi daw ang paghahanap nila sa akin kagabi sa kasiyahan dahil di daw nila ako nakita. Akala daw kasi nila ay umuwi na ako at nadismaya dahil baka iniisip kong pakana nila ang sadyang pagpunta ni Austin sa nasabing bakasyon. They thought din kasi ay nandon kami sa kasiyahan where in fact ay nasa silid lang din naman kami. 

Well, wala namang masyadong kaganapan today kundi ang nag impake na dahil uuwi na. Tinanong nila sa akin kung saan an daw si Austin at sinabihan ko lang na nasa silid at mamayang gabi pa uuwi. Masama mang magsinungaling ay bahala na. Mukang naniwala naman sial sa akin lalo pa't nong dinaanan namin ang silid ay kitang natutulog pa nga sya. 

Ewan ko nga kung bakit di na nila ginising pero feel ko ay ramdam din nila na iniiwasan ko si Austin kaya siguro ay di na nila ginambala pa. May kotse din naman daw itong dala at may sariling pera kaya siguradong makakauwi naman ito, lalo pa't kusa naman syang dumating dito. 

So ayon na nga. Di na kami umabot ng isang linggo dito. 4 days lang tinagal at balak na naming umuwi. The experience here is so nice, except sa may asungot na nakasunod palagi.

Bitbit ko na ang dala ko at pumasok na sa kotse nila tito. Ilang sandali ay umalis na rin kami. Tahimik lang ako habang nasa byahe. Nakaheadset at nagpapatugtog at balik rin naman sa pagtulog. 

Ilang oras lang ay nakarating na nga kami sa apartment ko. Ang taray talaga ni tito, talagang sa tapat pa mismo ng pintuan para di na raw ako maglalakad haha! Nagpaalam na rin ako sa kanila dahil di na daw sila magtatagal. 

Nilapag ko lang mga gamit ko at may lakad rin naman ako agad. 

I'm going to the hospital and do what the Doctor adviced tungkol sa kondisyon ng balikat ko. 

Ipapatanggal ko nga ang implant ko. Pinag-isipan ko rin ito ng mabuti pero mas inuna ko na rin ang kalusugan ko. 

Syempre, di naman ganoon kalaki ang bayad kaya keri na. Pagkarating ko pa nga sa hospital ay di na ako umabot ng isang oras. Sa sobrang high tec ng mga kagamitan ngayon, aba di rin nagpapatalo ang mga nasa medical field. Ang bilis lang pala at medyo di nga sagabal sa pakiramdam nang tanggalin ito. Pero pinayo rin naman sa akin na wag muna masyadong biglain ang paggalaw ng balikat ko. 

Pagkatapos ko don ay sa palengke naman ang deritso ko para mamili. 4 days din akong nawala, syempre, pag-alis ko ay walang laman ang ref, alangan namn pagbalik ko ay meron na? wala tayong fairygodmother mga bhieeee. Maliban kay tito at tita na binigyan ako ng pera HAHAHA! aba'y di ako tumanggi. Ako kaya ang nawawala nilang anak, chos!

Kaya nga feeling ko ay nanalo ako sa lotto eh. Ako na nga ang nilibre ng bakasyon, ako pa ang nagkapera haha! kahit na guro isang milyon pa ang ibigay nila ay di ko po tatanggihan. 

Habang namimili ng bibilhin ay may nakita pa akong nagtatakip ng ilong. Well, di ko rin naman sya masisisi dahil ang baho rin talaga dito. Pero for me, keri lang naman. Sadyang na immune na lang siguro ako sa amoy or may mas mabahong burat pa na nakain ko kaysa dito ay este HAHAHAHA! 

Well, that's my weird and fucked experience before na dahil kung sino lang ang matipuhan sa bar, kaya ayon, napasabak sa mabahong b*rat hahaha!

Di rin nagtagal ay umuwi na rin ako. Kung ano-anong embarrassing memories pa pumapasok sa utak ko dahil sa amoy ng palengke tsk!!

Pagkadating ko ay nalagay ko lang sa kusina ang mga pinamili ko at tumunog agad ang phone. 

It was unknown number though... Wala naman akong binigyan din ng phone number ko lately. 

Pumasok agad sa akin na baka ito na 'yong pinag-applyan ko before. Walang sinayang na minuto at sinagot ko na agad. Oh shit! baka natanggap ako. 

"Hello ma'am, sir. Good afternoon." agad na bungad ko na malumanay ang boses. 

"Ang sweet naman."

Ang ngiti ay nawala dahil sa boses palang ay sigurado akong nanggugulo lamang ito. 

"Austin?" paniniguro pero nakakunot na ang noo. 

"Yes babe?"

Kulang nalang ay itapon ko 'tong phone ko sa narinig ko. 

"Where did you get my number?" Masungit na tungo ko kaagad sa kanya. Eh bigla-bigla kasing tumatawag, akala ko 'yong employer na pinag-applyan ko ng trabaho. 'Tsaka di ko naman sya binigyan ng number ko ah. Sa messenger lang din sya nagcha-chat Kaya sa'n na naman nya 'to napulot. Tsk!

"From my brother. Aiden gave it to me."

Sa sagot nya ay napairap lang ako kahit di nya naman kita dahil sa selpon lang kami nag-uusap. 

Isa pa 'tong si Aiden eh. Kaibigan ko ba talaga 'to? Bakit parang tinutulak pa ako sa kapatid nya eh ayaw ko nga. Makita ko lang talaga 'tong baklang 'to ay tatadyakan ko 'to sa tyan para manganak na agad. 

Nabalik ang atensyon ko sa kanya ng sya'y magsalita. 

"Oh, did he tell you to call me and capture my heart too?" Nandidiri man pero sinagot ko talaga 'yon na may pagkasarkastiko. Eh kung ano-ano na kasi ang lumalabas sa kanyang bibig kaya pinatulan ko na. Hinayaan ko nalang din ang sarili ko kung ano ang masabi ko dahil di naman importante 'to. 

Nang marinig ko syang tumawa ng hilaw ay napahinto ako at hinintay na magsalita syang muli. 

"He did tell me what suitor usually do. But calling you was just my pure idea." sensiro pang ani na akala mo naman tatalab sa akin. 

Cheee! kahit ano pa 'yang lalabas sa bibig nya, no effect ito sa akin.

"Anong pakay mo?" deritso ko nalang para matapos na. 

"Nothing, but I just want to ask." putol nya bilang padagdag suspensya. Bakit di nalang kasi sabihin agad sa akin para mababaan ko na agad. Kasi kung hindi pa talaga 'to magsasalita pagbilang ko ng limang segundo ay call ended 'to 'tamo. 

"May ginawa ka ba sa akin kagabi?"

Hindi man umiinom ng tubig pero halos mabilaukan ako sa gulat nitong pagtatanong. 

"What the hell are you talking about?" sagot ko na tumataas na ang tuno. 

"I'm not wearing my shirt, pinagnanasaan mo siguro ako, noh?"

Ay ang kapal?

THE FUCKKKKK? gusto nya bang e pokpok ko ang martilyo sa ulo nya para maalala ang nangyari kagabi?

"Sinadya mo sigurong di ako damitan pang itaas. Free view ba."

Kay sarap sabunutan nito at ipakalbo.

Jusko po tabang. May hang-over pa ba sya? S'an sya nakakuha ng kakapalan ng mukha?

"Well at least, nabusog ka naman siguro sa nakita mo kagabi."

Sa sinabi nito ay pinatay ko ang tawag sabay block sa number nya. Nakakagigil taena! Kulang nalang e tapon ko ang phone ko sa dingding pero naalala ko ay di pa pala 'to fully paid, tskkkk!

Arggghhhh nakakasira ng araw. 

Nag ring ulit ang phone at ibang phone number na naman na unknown. Kahit na may gut feeling ako na sya na naman 'to ay sinagot ko pa rin. 

"Sorry, did I make you blush?"

Bungad palang ay parang ang sarap ng tumambling sa inis. 

Pwede bang magpakita sya sa harapan ko ngayon at nang matadyakan ko sya?

"Just kidding, but I just miss your voice." bawi nya pero di pa rin nawala ang inis ko. Ni hindi ko na nga sya nirerespondihan at pinabayaan lang na magsalita sya na parang baliw.

"Arat gala."

"Sge na, wag ka ng maarte."

"Galang magtropa lang... with feelings."

Sunod-sunod syang nagsalita pero agad ko syang binabaan. 

Bahala sya jan. 

Gumala sya mag-isa. Tsskkk!

To be continued...

∆∆∆

Hello guys. Sorry for the late update. Ngayong week lang kasi natapos finals namin na sobrang nakakaloka pero anyways, our academic year just end kaya vacation is waving naaaaaaaa. Heto na guyses. Tatapusin na natin 'to haha! Sana rin ay tutukan niyo ako ng baril sa ulo para sipagin akong magsulat HAHAHAHA!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 19

Dennis POV~

Ang sikat ng araw ang gumising sa akin dahilan para mawala agad ang antok ko at napabangon nalang din. Nakatulala lang ako habang ang isip ay kung saan-saan na napunta. Eh hindi ko na alam kung ano gagawin ko para lang makahanap ng trabaho. 

It's been two days na rin pala nang makauwi ako galing sa bakasyon. And now that those days na nasa bahay lang ako at walang ginagawa ay di ako mapakali. I mean I did my best naman nong nag-apply ako pero wala pa rin talaga akong narerecieve na tawag galing sa kanila huhu. 

Napapaisip nalang ako dahil mukang tama nga ang pinagsasabi nila na mahirap maghanap ng trabaho kapag wala kang backer. Hayssstt! 

After a week kung wala talagang tatawag sa akin sa inapplyan ko ay no choice ako kundi tanggapin ang alok nila tito na pwede naman ako sa accounting office sa hospital na pinag-aarian nila. Actually, matagal-tagal na rin nilang offer 'to pero dahil nga sa iniiwasan ko dati ang anak nila ay todo tanggi pa ako. But now that I'm left with no choice, kahhit na guro araw-araw pa kaming magkita ay pagtitiisan ko nalang basta may trabaho. I need to be practical here and disregard my emotion. 'Tsaka malaki kaya sweldo don wews.

Sa sitwasyon ko ay napapaisip nalang ako. 'Kay sarap siguro ng buhay kung pareha tayo ni Sofia the first anoh? Like pagkagising natin ay magiging mayaman na tayo haha! 

Pero hindi eh. 

I was a boy in the village doing alright, and I become a tikbalang overnight ang nangyayari sa akin haha!

Tumayo na lamang ako at deritso na sa banyo. Alas otso na rin kasi ng umaga kaya wala na akong planong matulog pa ulit. 

Di rin naman ako nagtagal dahil wala naman akong bathtub haha. 

Nakatuwalya lang ako habang pinagmamasdan ang sarili sa salamin. Nagpapaposing pa ako dito na parang timang na gandang-ganda sa sarili. Well, wala tayong magagawa jan, may laban ang ating mukha haha. 

Another day, another slay!

Rinig ko ang pagtunog ng doorbell kaya siguradong shoppee ko iyon. I'm expecting a delivery kasi ngayon. Di na rin ako nagbihis pa at nag tuwalya lang dahil di pa ako nakahanap ng isusuot ko. 'Tsaka kukunin ko lang din naman ang item ko kaya bahala na si kuya rider kung mahuhulog sya sa alindog ko. Chos! wala pala ako non.

Napakapa-kapa pa ako kung may pera pa ba ako at mukang iiyak na wallet ko. Naghihirap na nga tapos may gana pa akong mag shoppee haha! 

Kuyaaaaaaa, pwede bang e bayad 'tong kiffy ko? eme HAHAHA!

Binunot ang pera at bumaba na nga. Pagbukas ko pa ng pinto ay parang umabot sa sahig ang nakanganga kong bibig.

What is he doing here???? 

Dammit! Ano pa nga bang tinatanong-tanong ko sa sarili kung anong ginagawa nya dito eh alam ko namang pupunta at pupunta talaga 'to, argghhh! 

Kita rin sa kanyang mga mata ang pagkagulat na makita ako na ganito. He even gulped as if he saw a ghost. His eyes laid on me as if he's observing every part of my body. 

"Parang may nagbago sa mukha mo." umpisa nya pa pero napataas lang kilay ko. 

Mukha daw pero sa katawan ko nakatingin? cheee!

Cut the crap and tell me already kung bakit ka nagpunta dito, tskk!

I saw him smirk in a moment like he was planning on something that I know that it's not good. 

Napaatras ako nang humakbang din sya palapit sa akin. Di ko gusto ang timpla ng mukha niya na akala mo'y nang-aasar na ewan.

"I just noticed something on you." he said while continue getting closer on me. Ni hindi ko nga namalayan na nakapasok na pala kami sa loob dahil sa patuloy na pag-atras ko. 

Nahinto lang ako at maging sya nang dingding na ang nasa likod ko. Puta anong kaganapan na naman ba 'to? What is he planning this time?

Nakaready na kamao ko nang e corner nya ang kamay nya. Ang akala ko nga ay may kung anong gagawin pa sya pero tinitigan nya lang ako. Things getting awkward with our position. Para akong nilulunod sa mga titig nya at di makaalis sa kinatatayuan ko. 

I hear him sighed and say; "You look prettier as days goes by." 

Sa sinabi nya ay napaiwas ako ng tingin. I want to get out our position, but his hand stands firm on the wall. Napakagat na lamang ako sa aking labi dahil sa di mawaring nararamdaman. I'm so confused with myself these days. 

As far as I've known to myself, I shouldn't act this way knowing that I hate him before. 

Rinig ko ang tawa nya na nagpabaling ng tingin ko ulit sa kanya. I was confused when he suddenly laughed out of nowhere. 

"You're blushing."

Sa tinuran nya ay mas lalong naramdaman ko ang pag-iinit ng tenga ko. Gosh! This is so embarrassing! 

I sighed at sinabing di totoo ang sinabi nya. Medyo mainit lang talaga tsk! 

Biglaang tinulak ko sya para makawala sa pag corner nya sa akin kanina habang sya'y natutuwa pa rin dahil sa napansin nya kanina na nagblush daw ako don sa sinabi nya kahit na hindi naman. 

"Feel ko need mo nang magpacheck-up." pambabara ko para tumigil na sya kakangiti jan kahit wala namang magandang rason. 

"Yes, I think so." Austin said as he agreed that he should visit mental hospital soon.

"Ipapacheck ko lang sana 'tong feelings ko sa'yo dahil baka ikakabaliw ko."

Mukang may tama nga 'to sa utak anoh. Ewan ko kung nakainom ba sya ngayon kahit na kay aga pa o sira lang talaga utak nya. Kung ano-ano ang lumalabas sa kanyang bibig piste. 

Nilagpasan ko nalang at di na pinansin tulad ng dati ko pang ginagawa. Routine ko na yata 'tong di sya pansinin at iisiping guniguni lang sya kapag nagsasalita na ng kung ano-ano. 

"This what really excite me about you, Dennis." he said while following me. 

"But anyways, I know you'll submit yourself to me soon" dagdag nya pa na ikinataas ng kilay ko. 

Wow ah? Ang taas naman yata ng kompyansa nya sa kanyang sarili?

"Gaya ng spaghetti ay lalambot ka rin."

????

"Kapag pinakuluan kita ng pagmamahal ko."

The fuck!

Matapos nyang sabihin iyon ay kasabay din ang pagsara ko sa kanya ng pinto sa silid ko. Eh magbibihis nalang ako kaysa sayangin oras ko sa kanya. 

'Tsaka anong spaghetti pinagsasabi nito. 

Ang corny naman ng lalaking 'to. Di ko alam kung bakit ako nagkagusto sakanya dati. Gosh! 

Pagkatapos ko ngang magbihis ay bumaba agad ako at ganoon rin naman sya. Napagdesisyonan ko nalang ngayon na lumabas kaysa makasama ang lalaking 'to dito sa apartment ko buong araw, tskk!

"And what's with the bike here?" biglaang tanong ko na lamang sa kanya nang 

Kita ko kasing may nakaparadang dalawang bisekleta. 

Di sya kumibo hangga't di sya nakahabol sa akin. Humarap pa muna sya at inayos ang pagkakatayo na akala mo naman ay mag pro-propose sa ginagawa.

"Wanna date?" Alok nya.

Di ko inasahan at may pagtataka kung ito ba ang pakay nya bakit sya nandito.

He really extended his hand as if he's waiting for me na abutin ko ang kamay nya. 

"Bicycle date, baby." paglilinaw nito na dala-dala ang malaking ngiti.

"Wala akong time sa ganyan. Maghahanap ako ng trabaho." deritso ko.

Bagkos ay maglakad palayo ay bumalik pa nga ako sa apartment haha. May delivery pala akong hinihintay kaya need ko munang hintayin iyon. Wala pa naman akong kasama sa bahay na magrereceive. 

"You can work for me." 

Napataas ang kilay ko sa narinig ko pero matulin pa rin ang lakad ko. 

"I'll pay you good amount."

Sa sinabi nya ay huminto na talaga ako at humarap. Gusto ko pa sanang magmatigas pero mukang pera ako eh. Di ako mabubuhay ng pride ko haysss. 

Pero anong trabaho naman 'yan?

"All you have to do is make me smile."

I roll my eyes when I heard him says nonsense again. Ang sarap naman guro kung ganyan lang mga trabaho inapplyan ko ano. Hinintay ko syang  bawiin ang salita nya pero tahimik lang din ito at akala mo'y naghihintay ito sa sagot ko.

Wait... seryoso ba sya?

Tumaas lang magkabilaang kilay nya bilang tanda na hinihintay pa rin ako.

"Seryoso ba 'yan?" paniniguro ko.

Biruin na nya lahat, wag lang ang baklang mahirap haha. 

"100k" demand ko bigla and all he just did is open his phone. In just a minute, my phone notified about bank transfer worth 100,000.

Putang-ina...

Napamura agad ako sa utak ko nang makita ang ganito kalaking pera na napasok sa BPI ko. My gazed immediately went at him na di pa rin makapaniwala. 

"Even I give my all, money is not the problem." his words then pulled me as he rans towards the bike.

What the fuck? Tama ba talaga 'tong pinasok ko?

But it is only today, nilinaw nya 'yon ngayon. Still, it doesn't feel right getting this amount of money by just spending time with him today. Ang lapad na nga ng ngiti nya na akala mo'y nanalo sa luto. 

Napapakamot nalang ako sa batok ko. Todo iwas ako sa kanya dati tapos ngayon pineperahan ko lang...

Shit... should I give it back? I can go with him nalang kahit na wag na syang magbayad. 

Nakokonsensya ako at di rin pala kaya ng pride kong tumanggap sa dating pinagmulan ng aking galit. 

"I'll give it back." ako.

"So, you're not going to spend with me?"

I saw the disappointment in his eyes. Even his smile faded instantly. 

"No, not that. I'll go with you, but I transfer back the money."

Kumunot lang kilay nito na di kumbensido sa tinuran ko. 

"Why? I have a lot." he says.

Napataas nalang kilay ko sa sagot niya. 

"Even a million is just cent to me, Dennis."

Napasapol nalang ako sa noo. 

It just sink in my mind na lagpas sampong malalaking hospital pala ang pagmamay-ari nila. Not to mention the hotels and other small businesses his family have.

Dammit. 

Inayos na nya ang dalawang bisekleta at sinakyan nga ang isa. Nagdedebate pa rin ang loob ko pero kalaunan ay napagdesisyonan ring sumama.

"Eh ang problema ay di ako marunong nyan." ani ko at tumawa lang. 

May nakakatawa ba? tskkk!

Halata sa kanyang tawa ang pang-aasar. Well, I can't blame him though. Ang tanda ko na tapos di pa ako marunong. 'Tsaka tumambling kaya ako nong huling gamit ko nyan. 

Things get well naman at natuloy pa rin ang lakad namin. 

Iwan nalang daw ang isang bisekleta, dahil ang isa nalang ang gagamitin.

"What's your secret in balancing a bike?" tanong ko na lamang pag-iiba ko sa mga pinagsasalita nito. Eh kung ano-ano na naman kasi ang lumalabas sa bibig. 

"If you want to ride a bike, but don't know how..." 

???

"All you have to do is practice with the biker first..." Pagtutuloy nya at napakaobvious naman pala ng tanong ko haha.

"What's the first thing to do?" pagtatanong ko na naman na di ko inasahan ang kanyang isasagot. 

"Ride in me" he whispers. 

Parang natuod ako sa kinatayayuan ko nang akbayan nya ako at bulungan ng ganon. It feels so tickles in my neck when his hot breath touches my skin. 

Tinulak ko sya palayo pero di naman ganon kalakas. Para lang maalis nya ang pagka-akbay sa balikat ko. 

Did he really think before he speak?

Kita ko syang umangkas nga sa bike at hinihintay ako. 

"Now ride in front of me." Ulit nya bilang paglilinaw na aangkas lang ako pero sa unahan lamang. 

Napapikit ako sa hiya dahil 'yan lang pala ang pinapahiwatig nya. 

Shit, kung ano-ano ng nasa isip mo Dennis. Nakakahiya ka!

Sinunod ko nga ang sabi nya at umupo ako sa harap. Magandang bike din kasi 'to dahil mukang sadyang may komportableng upuan ito sa harapan. 

Well, time flies so fast after that. Just like he said, it was a bicycle date. Though I did not consider it as a date at sinamahan lang sya sa gusto nya, but still... It was a good time. 

He teach me how to doggy ay este magbike at kumain ng ice cream sa aming nadatnan. 

I might be having good time, but also feeling a heavy heart at the same time. 

I just realized something that I know na di matatanggap ng pride ko. 

That is... I enjoy spending time with him that day. 

The way he teaches me so well. We even shared a laugh na alam kong di ko rin namamalayan. 

I don't want to talk again of what happened that day. Para na akong timang dito. 

Ni hindi nga sya maalis-alis sa isip ko na mas nakakabahala para sa akin. 

Pakiramdam ko ay sobrang puno ng utak ko. Someone keep bothering in my mind. Shit, why did I feel like this. 

I need to unwind my head. 

That's why I decided to go to the bar. 

Siguro dahil si Austin lang ang palaging kasama ko nitong mga nakaraang araw kaya ako nagkakaganito. At kapag nakahanap ako ng iba ay maaalis rin sa utak ko ang imahe nya. 

Tatlong araw nga ang lumipas na naman at sa pagkakataong 'to ay di pa ako umuuwi ng bahay. Mula umaga ay wala na ako sa apartment. Basta ay lumabas lang ako at nagpunta sa kahit saang building at nang dumilim na ang paligid ay sa bar na nga ang deritso ko. 

Now that I'm here, malaking pagbuga ng hininga ang aking ginawa. I know I'm hesitating. Alam kong di buo ang desisyon ko pero pumasok pa rin ako.

It's been so long that I came back in bar. It feels so lively and addicting. Ang malalakas pa lang na tugtog ay mas nakakapukaw ng sarili upang mas e sayaw pa lalo.

Deritso ako sa lag order ng maiinom. Kahit na sa pagbayad ay naiisip ko si Austin dahil galing sa kanya ang perang 'to. Gosh! I think I'm sick. So sick! 

Sa panggigigil ay nilagok ko agad ang alak na nakaserve sa akin at order ulit. Halos umabot na rin ako ng kalahating oras kakainom when someone approach me. 

"It's been a long time, babe."

Nagulat agad ako dahil sa mainit na hininga nito na dumapo sa aking leeg. 

Paglingon ko ay laking ngisi pa nga ang aking nagawa. 

Akalain mo nga naman, dito pa talaga kami nagkita ulit.

It's Robert, the Governor's son. 

Umupo sya sa aking tabi habang ang kamay ay nakahawak na sa aking bewang. I saw him order a drink, the hardest one. I thought that it was for himself, pero pinainom ba naman sa akin. Well, di ako tumanggi, lalo pa't nag offer syang sya na raw magbabayad.

Tulad ng dati ay madali lang syang pakisamahan. At  tulad ng aming nakagawian, pareho kaming balak na magpakalasing. 

Di ko itatanggi. I miss his comfort. I miss his presence, and I miss our little interaction before when we were still fuck buddies. 

Marami-rami na rin ang aming nainom. Mind you that it was the hardest drink that we order kaya kahit mataas ang alcohol tolerance ko ay medyo nakakahilo rin talaga. 

When the music turns louder, we decided to dance. The lights that's so dark and the music that's so loud made my drunkenness worsen. Well, I don't care kung nalasing ako dito. As I've said, I already done the worse than this, so why be worried. 

Patuloy kaming nagsasayawan pero alam mong pinapainit na namin ang isa't-isa sa bawat haplos naming dalawa. 

Our vibes really suites our personality. I dunno but I'm so hype now that I'm with him. It seems like he brings my old self where I didn't mind who I'm with every night. A pure flirt and a one-night stand ay ang kadalasang ginagawa ko noon.

"Let's enjoyyyyyy----" naputol ang aking pagsigaw nang angkinin nya ang mga labi ko. 

It was a deep kissed that it's been a long time I'm longing for. A deep kissed where I never thought feels so wrong. 

Nang halikan nya ako ay parang mali sa pakiramdam. Alam ko sa sarili kong nagulat ako. Kahit anong responde ko sa maiinit nyang mga halik ay para bang ang bigat sa dibdib. 

Di naman ito ang una naming paghahalikan. Mas malala pa nga pinaggagawa namin na dati na ineenjoy ko. I did nastier before, so why did I feel like this. Seems like I betray someone even though there's none at all. 

"Why? is there something wrong? you seem bothered." he asked after our lips parted. Nakahawak lang ang kanyang mga kamay sa aking pisngi at hinihintay na magsalita ako. 

"No, not at all" I replied. 

After that... our lips meet again.

When he kissed me again, Austin pops up in my mind. 

I don't know why pero bigla lang syang pumasok sa utak ko. I didn't even expect that his image will stuck in my mind.

Wait?!! Now that it came in my head...

Did I seem bother because it feels like I betray him?

What the fuck?

No way!

Why did I even think of him in this situation, tskk.

Mas kinapit ko ang aking mga kamay sa leeg ni Robert at diniinan ang aming halik. 

Wala din namang mga paki ang mga tao dito. 'Tsaka as if naman this is the first time that I do it.

Todo sayaw lang kami dito habang may bitbit na wine. 

Lumipas din ang isang oras nang napagdesisyonan naming umalis don. We're both aware what we want. We know that we're craving for each other's flesh. But actually, I don't really know what exactly just happened after we leave the bar. All I can assure is I'm so drunk. Sobrang init pa ng katawan ko dahil sa alak na ininom ko. 

Ni hindi ko nga matandaan kung saan kami huminto. Para lang akong patay na sumusunod sa kung saan nya dalhin at nananabik na makatikim uli. 

My mind went blank that time and my vision were so blurred. 

Basta ang tanging huling naalala ko ay may nangyari sa aming dalawa. 

***

Masakit na pangangatawan ang gumising sa akin. My back hurt and so is my ass. Kunting kilos lang ay parang manginginig ang mga binti ko at di ko mapagilang di mapaaray sa sitwasyon ko. 

Napatabon sa mukha na alam kong may kunting pagsisisi sa kaloob-looban ko. Though I know I really enjoy the sex we had last night. Not to mention the lights off made out we had, I was really moaning so loud. Pero eto nga ang kapalit... Ang sakit. 

I don't know why I felt hurt when I'm not a virgin though. Or maybe just because it's been a month since the last I did?

Matapos mapabuntong hininga ay nilingon ko syang nakayakap sa likuran ko. 

Nang maharap ko sya ay halos bumulabog ang puso ko sa aking namasdan. 

Austin?

Kumunot ang noo ko bilang pagtataka o sadyang sabog pa ako sa pagkalasing ko kagabi. 

I rub my eyes and stared at him again. When his face didn't change, that's the time when I thought that I'm fucked up. 

Wait. 

AUSTIN???!!!!!!

Parang na blanko ang utak ko sapagkat kahit anong isip ko kung pa'no sya napunta sa kama na 'to ay wala akong malabas na sagot. 

Napaupo ako bigla sa kama pero ang kamay nyang nakahawak sa akin ay nasa bewang ko pa rin. 

Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko. When I observed the place, I can't distinguish where we are coz it was a close room. 

Isang silid kung saan nagkalat ang aming mga damit. 

Pareho kaming walang saplot kaya sapat na sa akin para malaman ang nangyari sa aming dalawa kagabi. 

Pero pa'no?

All I remember is that... Robert was the one that I dance that night. Kaya nang iisipin ako ang pangyayari ay di ko lubos maisip kung paano?

How come Austin is the one that I have sex last night?

Shit! 

Gulong-gulo ang isip ko at di ko na talaga alam ang gagawin. Of all people... Why does it has to be him. 

Napapasabunot na ako sa ulo ko bilang tanda na di ko na kinakaya ang mga pangyayari. I was so stressed and regret everything. Bat ba kasi bumalik-balik pa ako sa bar na alam kong ganito lang din kahahantungan ko. Well, actually its okay lang din naman na may nakatalik ako, wala namang bago...

Ang problema lang ay bakit sya pa. 

Dahan-dahan kong pinihit ang kanyang kamay para makawala at umalis sa kama. 

His grip started to lose, but not just even 3 seconds when his hand pulled me back to him and hugged me.

"It's still early in the morning." Bulong nya sa akin na may pagod na boses. 

I gulped. 

His eyes were still close and doesn't have plans to get up. 

He acted like this was just normal between us???

Dammit Dennis! ano na naman ba 'tong pinasok mo. 

Pinilit na makawala nga sa yakap nya at bumangon na sa kama. 

Mabilis kong pinulot ang mga damit ko at isa-isa nga iyong sinuot. 

Wala akong kibo at ang tanging nasa isip ko lang ay makaalis dito. 

"How I wish I could tie you up." He said while his hair was still so messy when he sat down in bed. 

"How I wish I could lock you up and be my side forever." Seryosong ani pa nito na akala mo nama'y nagbabanta. 

"Pero bakit nga ba hindi?" Balik nya na paranh kinakausap lang ang sarili. 

"In that way, we'll spend our time together."

Nanatiling di sya kinibuan at patuloy lang sa pagsuot ng mga damit ko. I still have my hang over and I can't think clearly. 

At habang lumilipas ang segundo ay di pa rin maalis ang tanong sa isip ko kung pa'no kami humantong dalawa sa ganito. 

How the fuck did we end up here.

To be continued...

∆∆∆

Should we have the kalasingan POV and their first bed scene naba next chapter? HAHAHA! Rip sa kiffy mo inday Dennis nyahaha. 

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 20

Note: This is still Dennis POV, though ang 

pagkadeliver

 ng view nya ay 

nalasing

 nga sya pero parang 

naalala

 nya pa ang kanyang 

ginawa

.

***
After we dance, after we kissed in front of many people, me and Robert decided to get out of the bar. 

Pareho na kaming nanabik sa isa't-isa. Gustong-gusto ko ng matikman muli sya. 

I'm craving for dick. I want dick inside of me. This is maybe my lustful desire ever since. I'm not the innocent Dennis in college anymore and I'm not the angelic Dennis that they think of me. 

Just like what I've narrate in my previous years, I've been a bitch for anyone. 

Ngayong nakalabas kami ay mas lalong di na ako makapaghintay pa. It seems like I can't help it but get hard by just his simple touch. I know there's something on my drink, our wine precisely that made us so excited to each other. 

My body is so sensitive and I'm so horny. 

We're in front of his car, while he's checking in his pocket for his keys. It takes him a minute before he spoke. 

"Pwede dito ka lang muna saglit? I just need to get the car keys sa kasamahan ko."

Napairap ako. Kahit na guro lasing ay di na mawala-wala sa akin ang pag-irap kapag dismaya. 

Seriously? Iiwan nya 'ko dito? 

"I'll be quick." ulit nya pa kaya wala na akong nagawa pa. 

I just nod, then he leaves me here.

Why did I feel dissapointed when he will be here in a minute though. Plus, all I need is his body anyways.

Agad akong napatakip sa bibig ko nang pakiramdam ko ay nasusuka ako. Pinigilan ko talaga ang sarili ko dahil kaharap ko mismo ang kotse. Alangan naman sukahan ko 'to? Tsk!

Nasusuka na parang ewan kaya umalis muna ako dito sa parking lot. Makikitang lasing na nga ako dahil nawawalan na ako ng balanse sa paglalakad. Dammit! bat kasi ang pinakahard na wine pa pinainom namin.

Lumabas lang ako sa parking lot at sumuka na sa gilid. Parang nilabas ko lang lahat ng ininom ko kanina taena! Mas lalo akong nawawalan ng lakas matapos kong masuka. Parang nanghihiloy bawat parte ng katawan ko na parang gusto ko nalang humiga. 

Kahit na medyo nahihilo ay tumayo na nga ako dahil baka hinahanap na nya ako. 

Di pa man nakalingon pero may tumawag agad sa akin. 

"Dennis"

Medyo madilim ang paligid at dala pa ng kalasingan ko kaya di ko talaga kita kung sino 'to. 

"Ginagawa mo dito?" Tanong nito nang makalapit pero kumapit lang ako sa malalaking braso nya at gustong dalhin na nya ako sa bahay nya.

May sinasabi sya na parang pinapangaralan pa ako pero di ko na maiintindihan dahil bumabagsak na mga mata ko. Basta ang huling narinig ko ay kung bakit daw ako naglalasing. Like what the heck is he saying? Ca we just fuck and call it a night?

"Let's go to your apartment, you're drunk already." sya.

Kumunot ang noo ko dahil ibang boses ang naririnig ko. 

No way! why am I thinking of Austin right now?

Gosh Dennis! why would you think of him in this night where you're going to have a one-night stand with someone.  

"No, let's go to your house." ani ko habang solo ko ang backseat. Nakahiga na talaga ako dahil di ko na kinakaya ang pagkahilo. Such a nasty personality, right? Even though I'm so drunk, I still want to be fuck. Just like they say, the best moment to experience great sex is when you're not on your right mind. 

Not just an hour when the car stop. Even though my eyes were close, I can feel that we're already here. When Robert open the car-door and tried to get me up, I immediately kissed him deeply. My hand run into his polo, unbuttoning the three buttons and continue devouring his lips. 

I stop when he's not responding into my kiss. I was annoyed with his act. Why is he startled when I kissed him that way? Parang gulat pa nga sya sa ginawa ko. 

Dammit! I'm so horny right now, so why is he acting like a decent man when Robert loves to fuck me in a nastiest way he wants before. 

Tinitigan ko ang kanyang mukha at mas lalo lang nainis. The reason why I go to the bar ay para makalimot sa mukhang 'to dahil palagi nalang sumasagi sa isip ko. Pero bakit ngayon na lasing ako ay mukha nya pa rin ang nakikita ko. 

Putang-ina Dennis! are you insane?!

"Guess you were really drunk in this state." rinig ko mula sa kanya at saka ako binuhat ng walang kahirap-hirap. 

Maybe Robert is really such a strong man. 

Kahit na malabo ang paningin ko ay di ko pa rin mawari bakit parang ibang mukha 'tong tinititigan ko. Ganito na ba talaga ako kalasing dahil pati sa sitwasyon kong 'to ay sya ang nakikita ko?

Or maybe di ko lang talaga matanggap na kung bakit ginawa kong fuck buddy noon si Robert ay dahil may kahawig sya...

 To be honest, Robert and Austin have so many similarities. I know that I'm still mad at Austin when me and Robert meet that time. But I can't help it but get attracted by him knowing the fact that they have similarities to the man I hate. 

Binaba na nya ako nang buksan nya ang pinto patungong kwarto. 

Still, my vision is so blurred and I'm struggling to stand kaya yumakap na ako dito dahil nawawalan na rin ako ng balanse. 

As soon as we get on bed, I immediately undressed myself. 

"What the fuck are you doing?" 

I just smirk in his question. 

"Giving your prize." Salita ko nang mahubat ko lahat ng saplot ko. 

Akmang magsasalita pa pero pinigilan  ko na. I give myself to him like a present. 

"Stop talking and just fuck me already." I whispers to him. I even bite his ear before my lips touch to his. 

I keep kissing him, but I feel his two hands holding me as if he's controlling himself. He holds me like he's refusing but was actually responding to my kiss this time. 

"Don't do such thing that you might regret tomorrow." 

And why would I regret this? 

He's testing my patience. At kailan pa umayaw si Robert sa ganito? 

Saktong-sakto ay nakaupo sya sa kama kaya tumayo ako, sabay pumuwesto sa harapan nya at lumuhod sa sahig. 

He's just looking at me as if he's also waiting for what I'm going to do. Well, I expect that for him. I'm the first one to do the work. 

Tinanggal ko na ang botones ng pantalon nya habang hinihimas-himas naman ang ari nito. 

Even though it's still covered by his brief, his size was really satisfactory. So far, of all my sex buddy before, he got the biggest. 

I look at him again, but I'm not really happy with what I'm seeing right now. Dammit Austin! Can you at least leave in my head and my sight?

Even his voice becomes clearer like he was really Austin. Pakshet!

Patuloy kong hinimas iyon hanggang sa manigas na sya. 

"Don't provoke me" he says as if he's resisting, even though I know he's excited. 

I pulled down his pants and brief. I really didn't expect to see this giant dick. 

Did he go to surgery for his cock to grow this big?

I touch it. Play with it up and down before I bring into my mouth. 

Dinilaan ko muna iyon mula ulo hanggang pababa bago ko iyon sinubo. 

"Ahhhhh ang init" rinig kong unang komento nya. Nagpatuloy ako sa pagtaas-baba ko pero di ko iyon masubo ng buo. It's so long and thick!

It's so hard and firm that's why I love sucking it. 

"Tang-ina Dennis, it feels so good ahhh." Patuloy na nyang pag ungol sa ginagawa ko. It boost my ego though. Everytime my sex partner felt this good, I feel satisfied too. 

I tried to suck its whole length, but I'm not even in half when I stop going down. 

"Where's this wildness come from?" Rinig kong tanong nito. 

Dahil na ba talaga 'to sa kalasingan ko kaya mukha na ni Austin ang nakikita ko?

 I don't know... It might be weird thinking of him right now while I'm giving Robert a blowjob. 

My mouth go up and down while looking at him. But Austin's face almost cumming looks so real and so satisfying. 

Shit! What happened to me? Pinagnanasaan ko ba talaga sya? 

"That's it Dennis, that's right." 

Not just my head that went up and down, but also my hand. Sinusubo at sinasalsal ko ang ari nya. Walang tigil ko iyong ginagawa habang sya'y napapaungol lang. 

"How did you know doing this Dennis? Ahhhhh! Ang galing mo."

I slightly rub his ball down here to add more pleasure to him. 

"Dang! That feels so good. Ang init at basa pa ng bibig mo."

"WTF! Arrggghhgggghh"

 "That's a convenient mouth cum dumpster" 

 "Shut up." ako nang sunod-sunod na ang salita nya. He's starting getting loud. 

 "I'll shoot it into your mouth, just like this. 

"Here it comes" 

Dinidilaan, at sabay subo ulit. Binilisan ko na rin ang pagsalsal sa ari nya kaya naramdaman ko kaagad ang malapot nitong katas sa aking bibig. 

"Ahhh! Aahhhhhhhh!!!! Puta ang sarap!" Sunod-sunod na nyang ungol at hinawakan nga ang ulo para masiguradong maiputok nya iyon lahat sa aking bibig. 

He released too much load that made me choke. Like I don't have a choice kundi lunukin iyon dahil sa sunod-sunod na pagpapalabas ng tamod nya. 

I tried to get out of his grip, but he really hold my head as he thrust his dick in my mouth. 

When he pulled out, I really grasp for air as if I'm about to die for a second. 

I saw how his dick still releasing cum for nonstop. Nakakalibog ang porma ng ari nya. It's so perfect form with wide pinkish head. Now that it was filled with his own cum, I can't help it but getting hornier. 

 "As always, your cock and cum taste good." komplimento ko bago dumapa sa kama at hinanda ang butas ko. 

"Fuck me please. I'm begging you." I beg with all my charm. Seducing Robert is so easy for me. 

"You've brought this in your own, Dennis."

I smiled from his statement. I know he's excited to fuck me too. He's even still hard even though he cum already. What a wild man. 

Ramdam ko ang paghagod ng ari nya sa likod ko na parang nilalaro muna ako. He's teasing me with his big cock like any moment he's ready to put it in. 

"Use condom." Paalala ko. Nakatalikod ako sakanya kaya napapasobsob nalang ako sa kumot habang hinihintay sya. 

"What's the use of wearing condom when you can't get pregnant because of your implant?" Pangangatwiran nya lang. 

I feel his hot breath in my neck that's why I know that his face gets closer in me. 

"It's more fun doing it bareback" he whispered. 

"No---!!!" I was about to insist to wear a condom, but my mouth was force to shut up when he entered his massive dick without any protection at all. He didn't even use any lubricant or anything. 

"Ahhhhhh! Fuck you! That hurts!" Pagmumura ko dahil sa pagbigla nya. 

Napakapit ako sa kumot na akala moy pinagdusahan ko ang pang-aakit sa kanya. 

He's so huge! His whole thing won't fit!

"Stop for a moment----ahhhhh!!!!" 

Di ko mawari pero naluluha ako. It also feels like I'm out of air even though my hole was the one being tortured. 

Dammit! Masakit! 

It's been so long since I've feel hurt when in sex. And that's when my first time with Austin in our college days. 

"Just relax, we're still halfway here."

Relax?!

He didn't even finger me to loose! 

How come Robert changed so much in bed? He's not this inconsiderate. 

And why the fuck his dick is so big?

"Ahhhhh ughhhh! Fckkk it's so hot!" Reklamo ko dahil nilabasan na agad ito kahit pa man gumagalaw. 

"You're so tight. I can't help it but release a pre-cum."

Halos umabot yata kami ng sampong minuto bago ako makaadjust sa ari nya. 

Pakiramdam ko ay mababali na ang likod ko at ang basa ko na. 

"Just as I thought, I don't need a lubricant when your ass be this wet." He said and then tried to move. 

"Fuck" pagmumura ko ulit pero di na dahil sa sakit. 

I'm going to admit. Big cock feels so good after you adjust. It keep hitting my fave spot that made me go crazy.

"Go faster" I demand. 

His huge cock keep going in and out. It feels really great! 

Halos nakakalimutan ko na ang sakit sa naghahalong sarap na nadarama. 

"Ang sarap mo gago." rinig ko naman galing sa kanya. 

 "Keep using this hole to vent your lustful desire." sagot ko sa kanya habang patuloy lang ang pagbayo niya. 

"Ang lambot taena." Patuloy nyang komento habang patuloy rin ang pag labas masok ng ari nya sa butas ko. 

"I can now easily go in and out. Ang sarap putang-ina!" 

He hold both of my hands while he's fucking me back. Napaluhod pero nakataas ang noo ang posisyon ko ngayon. He keep pushing it in while pulling my hand to balance our body. 

"Ahhh! Sinasagad mo masyado." Reklamo ko pero mas lalo nya lang diniinan at binilisan. 

"Wag masyadong marahas fuck!"

And just like what I thought, kung ano ang sasabihin ko ay kabaliktaran naman ang gagawin nya. 

"Just cum already." Ani ko. I might be wold and always horny, but I can't keep up holding lile this for 30 minutes already. When will we stop?

 "Hurry." I demanded again. 

 "You just keep running your mouth" he said bago nya ako e salpak sa kumot. 

 He pulled my butt out habang sinusobsob ng malaking kamay nya ang ulo ko sa kama dahilan para di ako makatayo. He keep thrusting while I can't do something but moan. 

"Ughhhh fucking shit" ungol ko nang mas bilisan nya pa. 

 He's thrusting in and out more. All the way to the bottom.

 "This feels so great ahhhh!" Rinig ko mula sa kanya. 

His voice were really Austin and it turns me on. I won't denied it anymore. I'm more turned on whenever I hear Austin's voice moan in pleasure. Di ko na alam dahil parang totoong si Austin na amg nasa pandinig ko. 

 "It's so tight on the entrance, but was actually soft and slippery deep inside." 

"Ahhhhhhh ahhhhhn" tanging ungol ang responde ko sa kanya sapagkat ang bilis na nyang gumalaw. 

 "Such a nice ass." 

Gulat ako nang pinaharap nya ako sa kanya but his cock is still in me while twisting inside.

I grasp. Like the sensation was really good. 

Ang sarap. 

Ang sarap ng ginawa nya. 

 "It feels like your ass has a life on its own. Each and every pleat of your hole glides over and coil around my cock." 

I can now see his wide chest and abs that was really built clearly. 

Pawis na pawis na syang binabayo ako. And this face... Austin's face that were so turn on. 

Ang hirap man tanggapin pero nakakalibog ng mukha nya ngayon. Lalo na ang kanyang katawan na ang sarap tignan. 

Dammit Austin, what have you done to me. 

Nilagay ko ang aking mga kamay sa kanyamg leeg ng ako'y kanyang hinalikan habang pinagsasawaan pa rin ang butas ko sa malaking ari nya. 

 "You're clinging on me with nothing eles in between. Make sure not to do this with others. I should be the only one." 

 "I'm gonna come! Your bare cock is incredible." Ani ko na di na talaga mapigilan ang libog. 

Pakiramdam ko ay mababaliw ako sa bugsong paglabas-masok ng ari nya sa loob ko. And he's getting rough too. 

 "Ughhh! Ahhh!" ungol ko ng ako'y labasan. Di ko man ginalaw ang aking sarili pero dahil sa matinding sensasyong aking nadama ay nilabasan ko. 

But, I also feel weird inside. 

 What is this weird sensation?

I feel hot and sticky in my back...

Well not just a moment when I realized that he spurted inside and pump it into me. 

***

Napasapol ako sa ulo nang maalala ang lahat kagabi. 

Now that I'm in my right mind and those scenario just sink in my head. All I feel was bullshit.

It was clearly my fault. I'm so dumb. I already saw his face, but I keep making excuses that maybe it was because of my drunkenness that I'm seeing Austin. And it was really him!

After what happened, I don't know how to face him anymore. 

Binabalot ako ng hiya. Ni maski pag tingin sa kanya ngayon ay nagdadalawang-isip na ako. Ngayon na di na ako lasing at fresh na fresh pa sa utak ko ang nangyari ay mas lalong wala akong mukha na maihaharap sa kanya. 

Oh gosh! Did he just witness how wild am I in bed?

Sya'y tumayo rin sa kama na nakaboxer nalang. 

"Last night, you're the one who keep insisting---" 

"Yeah. But... Can we not talk about it?" Pagpuputol ko na di nya inaasahan. Mas makakabuti na rin siguro kung di na namin pag-uusapan 'to. Especially when I didn't even expect that it was him that I have sex last night. Ang buong akala ko talaga ang si Robert ang kasama ko, at dahi lang sa kalasingan kaya mukha na nya ang aking nakikita. 

Napahawak ako sa bewang ko. 

My back hurts! Parang na dislocate pa backbone ko taena. 

"What happens here, we will just leave it here." Punto ko at naghahanda ng umalis. 

"Or much better to forget that night." ani ko saka akmang hahakbang pero napatigil rin ng sya'y magsalita. 

"How could I forgot my best night with you." 

Sya nga ay lumapit sa'kin at inilapit ang bibig sabay bulong;

"It was my greatest sex experience."

Parang nanginig ang aking buong katawan dahil rin sa naalala ko kagabi. How many times we did it? Fuck!!

"Remember when you were clinging in my arms while moaning..." Pagpapaalala nya sa'kin na mas nagpainit ng tenga ko. 

"Crying..." Sunod pa nito na akala mo iba na ang pinapahiwatig. 

Parang sinasadya nya talaga. Na ipaalala sa akin lahat kagabi. 

"And you're begging for my cock to cum inside of you."

Tinulak ko na talaga sya pero ang mga kamay naman nito ay nakapulupot na sa bewang ko. 

Ako ay nag iwas tingin dahil mas lalong nahihiya ako sa pinaggagawa ko. Did I just have sex with the man for once I hate for years? I'm really doomed!

"Why pushing me now? When thanks to me, your wish was granted. You were filled with my cum" Pangangatwiran nya pa na akala mo naman nakakatuwa. 

Napakrus na ang kamay ko nang ilapit nya ang kanyang labi sa akin. He tried kiss me, but I somehow doesn't have the guts to resist. I remember how he also resist to me last night pero pinipilit ko pa rin. 

Sa daming pumapasok sa utak ko ay mas lalo pang sumakit ang ulo ko dahil sa kanyang sinabi. 

I was filled with his cum?

INSIDE??!?!

No wait...

Dammit!

I forgot! I'm not safe to pregnancy anymore since I've already remove my implant. 

I just remove my implant!

And he came in me?

Pa'no kung mabuntis ako?

Shit! shit! shit! 

Kasalanan ko 'to. Tang-ina! Gusto ko syang sisihin pero alam ko rin sa sarili kong kasalanan ko. 

But didn't we use condom last night? Or not?

"We didn't use condom last night?" Paniniguro ko pero sya lamang ay nakangisi na akala mo natutuwa sa aking tanong. 

"For what? You have your implant anyways."

Sa sagot nya ay bigla akong napahawak sa aking tyan. 

Ang lakas ng pitik ng dibdib ko at biglang nakaramdam ng kaba. Sa sobrang kaba ko nga ay bigla ko syang natulak ng malakas. I don't know what happened to me, pero sobrang kinakabahan ako. I have traumas with him in the past. Our unborn child... It sink in again in my mind. 

Dahil rin sa di planong pangyayari kaya iyon nabuo. I thought I've already move on from my sufferings in my past, but I guess not. Natatakot akong maulit muli. 

Mabilis akong nakalabas ng kanyang silid pero bumungad naman sa akin ang malapad na sala at di ko alam ang daan palabas. 

Napapikit lang ako saglit. 

I just hope that what happens last night will not result as what I've fear for. 

Hoping that our past mistakes will not repeat. 

But for how many rounds we did...

I'm afraid that...

He will get me pregnant again.

To be continued...

∆∆∆

Hello sinners HAHAHA! Ngayon ko pa na try ulit magsulat ng segsss scene at mahirap pala HAHAHAHA! I don't know, but I hope you milk it ay este like it. 

Don't forget to vote and comment your thoughts. Thanks!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 21

Dennis POV~

Napahawak kao sa aking dibdib nang di ko mapigilang makaramdam ng kaba sa aking mga hinuha. 

Kasalanan ko 'to... kasalanan ko naman 'to dahil kumeringkeng ako kagabi eh. My drunk hobbit really brought me bad luck. Kung nagstay nalang sana ako sa apartment ko edi di sana nangyari 'to tsskkkk!

Muling napasabunot sa buhok at kulang nalang sampalin ang sarili sa sobrang kabubuhan ko. Wala na akong magagawa, wala na. Nangyari na ang lahat. And Austin thought that I have still my implant in me. 

Kung may mabubuo man dito ay di ko na naman alam ang gagawin. Pero sana wala... alam kong wala 'to. 

Think positive Dennis! 

Huminga nga ako ng maluwag at tinuon ang pukos sa sarili. I need to get out here. Habang di pa lumalabas si Austin sa silid nya ay mas mabuting makaalis na ako dito. 

Pero sa'n ba palabas dito? takte naman! ba't naman kasi ang laki ng bahay, eh kung sya lang din naman mag-isa tskkkk!

Paghakbang ko palang ay napaaray na agad ako. Shit! mahapdi. Mahapdi sa pakiramdam lalo pa at fitted shorts ang suot ko. Tiniis ko ang sakit at patuloy lang sa paglakad. To be honest, ngayon lang ulit ako nakaramdam ng ganito ka hapdi kapag may katalik ako. 

Agad din namang bumungad sa isipan ko ang pangyayari kagabi. The fuck!!!!

Takte talaga. Naiinis ako sa sarili ko. My point in going to the bar ay para mawala sya sa isip ko, para kahit saglit man lang ay pagpahingahin nya utak ko dahil palagi nalang itong sumasagi sa isipan ko. 

But what the fuck did just happened last night. Dammit!

Umabot lang din naman ng sampong minuto bago ko mahanap ang pinto. Sobrang saya ko pa pero agad din namang napakunot noo ko. What kind of door is this? 

Jusko? paano ko bubuksan 'to? lalagpas lang ba ako sa dingding?

Haysssttttt!

Di ko alam pa'no buksan ang mismong pinto dahil wala naman doorknob.

Sinong buang ang magkakaroon ng ganitong pintuan. Taena, daming pakulo. 

I saw how it has a small square na parang for fingerprint. Gago? Seryoso ba talaga 'to? 

So high tech ha. 

Para nalang akong napako sa kinatatayuan ko nang may biglang namulupot sa bewang ko. He's hugging me back while topless. Nanlaban ako para mabitawan niya ako pero nilakasan nya ang yakap nito. Ang mas malala pa don ay sinisipsip nya ang leeg ko. 

"What the fuck are you doing?!" sita ko sa kanya pero di man lang ito nagpatinag. 

"Why? we did it last night anyways. I'm just marking you." sagot nya sa akin sabay kagat pa sa aking tenga. 

The fuck is he saying?!

We have sex in mistakesssss!

"I give you 15 minutes to leave, but you didn't. So, I don't have any intention to let you out now." dagdag nya pa sabay bitaw sa akin. 

"Give me your hand." Utos ko at wala nang planong pahabain pa ang pagstay ko dito. 

Eh kung papatulan ko kasi 'to sa pakulo nya ay alam kong ako rin ang magsisisi sa huli.

Kita ko lang syang napatingin sa akin na parang napagtanto nyang alam kong fingerprint nga ang kailangan para mabuksan ito. 

"Okay, grab my hand." sagot nya sabay lagay ng kamay nito sa boxer nito. 

"Are you insane?!" tanong ko dahil di ako nakikipagbiruan sakanya. I need to get out, leave here and never gonna see him again. 

"Why?" painosente pa habang hinihimas ari nito. 

Nagtugma talaga kilay ko sa sobrang baboy na ginagawa nito sa harap ko. 

"Yucckkkk!" komento ko pero sinupalpal nya din agad ako sa sagot nya. 

"Anong yuck? Sinubo mo nga 'to."

Nanlaki agad mga mata ko. Parang buong katawan ko ay nanginig ng dalawang segundo at agad na nag-init ang tenga ko.

Ay sorry ha?

Gosh! pinaggagawa mo kasi Dennis!!!

"Sarap na sarap ka pa nga kagabi." swabing tugon nito.

Feels like he's bragging that I feel good having sex with him. 

I just roll my eyes at wala na talagang balak patulan 'to. Eh kasi ako lang maiinis kapag ganon. 

I just extend my hand para ipahiram nito ang daliri nya to do the fingerprint. 

Pero imbes na ibigay ang aking gusto ay aba'y may pahabol pa sya. 

"Susi ka ba?" 

"???" I remained silent, coz I don't have plans na makipagbiruan sakanya. 

"Pwede pa keysss?"

Napatingin nalang ako sa taas ng kisame at pinigilan ang tawa ko. 

Jusko po! Did he just search some corny lines in google? puta haha! 

At dahil wala syang planong palabasin ako ay naglakad nalang ako pabalik sa dinaanan ko. Baka kasi ay may makita pa akong bintana. Bahala na.

"Am I that big?" tanong nya pa sa sarili nya habang nakasunod na naglakad sa akin. 

"Feels like I hurt you that much." Bigkas pa nya na parang alam ko na kung ano ang ibig sabihin nito. Maybe he saw how I'm struggling to walk. He tried to help me, saying that he'll lift me up and I should rest in bed, but I decline. Chheeee!

"Does your legs numb?"

Ha? obvious ba? ni hindi ko nga alam kung nakailang rounds tayo kagabi taena. 

"Let me help you." he said pero siniko ko na naman sya. 

"Baka kasi napagod ka... you know... You've been running in my mind all day."

Napasapol na lamang ako sa noo ko. Jusko po tabang. Lahat ba talaga lumalabas sa bigbig nya ay kakornihan?

Nilingon ko sya at huminto.

"Napkin ka ba?" agarang tanong ko na alam kong di nya inexpect iyon. 

"Hmmm, bakit?" ginagahang sagot pa nito. As if he's expecting something good that I'll say. 

Napangisi lang ako ng peki.

"Muka ka kasing bilat!" sagad ko at tinalikuran na agad. 

'Tsaka mukang napkin lang siguro ang itatakip sa bibig nya para tumahimik sya bweset. 

Habang naglalakad ay binalot talaga ako ng takot nang may marinig akong boses. 

"Son, we're here!"

Halos lumuwa ang mata ko.

Laking gulat ko nang marinig ko ang boses ni tita. 

Of fuck!

Dammit! puta! the fuck!

Nataranta kaagad ako at di na alam ang gagawin. No way! I don't want them to see me here. Ano nalang sasabihin ko? Umagang-umaga ay nandito ako sa bahay ni Austin? 'Tsaka kailan pa kami nagkaclose ni Austin para dalawin ang isa't-isa. 

I just heard their footsteps ay halos mapraning na talaga ako. 

They visited!

The came here!

Mabilisan akong pumasok sa silid nya. Parang nawala lahat ng hapdi na nararamdaman sa sobrang bilis ng kilos ko. Agad akong nagtago sa ilalim ng kama. 

Rinig ko pang tumawa si Austin nang mahina na makita akong ganon. 

Gago! sya kaya sa sitwasyon ko. Bweset!

"Oh son! bakit di kita makontak kagabi." rinig kong pag-aalala ni tita. Kita ko pa ang mga paa na pumasok rin sa silid. Shit! wag mong sasabihing magtatagal sila rito? Takte na kung magkaganon. 

Nag-uusap sila at nagkakamustahan habang ako dito sa ilalim ay pinagpapawisan. Rinig na rinig ko mga boses nila kayay mas lalong nakakabahala nang magtanong si tita tungkol sa amin. 

"Kumusta kayo ni Dennis?"

Nabulunan kaagad ako sa tanong ni tita. Jusme? anong kami? ang issue nyo talaga!

Rinig ko lang na tumawa si Austin na akala mo ay sinasakyan din nanay nya. 

They keep talking, but as minutes go by, ay nabago ang ihip ng pag-uusap nila. 

"Wala ba talaga kayong relasyon?" malungkot pang tuno ni tita dito. 

Aba, sino ka jan tita?

Sinabing wala nga kaming relasyon eh, paladesisyon talaga 'to minsan si tita eh, eme. 'Tsaka kasalanan 'to lahat ni Aiden, nakoooo! kapag nagkita talaga kami ng baklang 'yon. 

"Wala pa sa ngayon." 

Napaurong ako sa sinagot ni Austin. What does he mean? Ehhhhh???? Did I understand what he means?

His mom asked if we really haven't in romantic relationship, pero iyon ang sagot nya? wala pa?

Ganon man ang reaksyon ko pero alam ko sa sarili ko na salungat ang nararamdaman ko. 

"Not yet, but soon." ulit pa nito pero mas lalo akong napatulala dito sa ilalim ng kama. 

Is he really serious to be in relationship with me?

Luhhhh?!

Agad na napahawak ako sa aking pisngi. 

Wait! 

Am I blushing?!

Seriously Dennis?!

What kind of behavior is this?

"But you're saying na may gusto ka sa kanya?" Si tito naman ngayon ang nagtanong. 

Di ko alam pero mas napukaw ang atensyon ko. I know to myself why I reacted like this. 

Alam na alam kong naghihintay ako sa sagot nya. 

"Yes dad. I do have feelings for him."

Napatingin ako sa mga kamay ko matapos marinig ang sagot nya. I don't know why, but I really just looked at my hands. I can't even look their feet. Shit! Why am I so affected taena!

"Etanan mo kaya nak."

Halos mabulunan ako sa ipinangaral pa sa kanya. The fuck?! 

Tita naman ehhhh! 

Bad influence ka.

'Tsaka huli ka na sa balita, may nangyari na sa amin, piste!

Rinig ko lang na tumawa si Austin. Para sa akin ay sobrang nakakapikon ang tawa nya na parang nang-aasar. Bullshit!

"O di kaya ay ipagayuma kaya natin." sa lahat ng sinabi talaga ni tita ay dito ako nabulabog.

Agad akong nauntog dito sa ilalim ng kama na ikinakaba ko. Alam kong napukaw ang atensyon nila dahil lahat sila napalingon sa kama. 

Agad kong napahustili at binehave ang sarili. 

Gago?

Though I sense na biro 'yong ipapagayuma pero shit?

Tita? is that really you? 

Agad na umalis si tita at sinabing mag cr lang saglit. Nakahinga ako ng maluwag non dahil akala ko ay paghihinalaan nilang may tao dito sa ilalim ng kama. Wews!

Napabuntong hininga pa ako, pero agad din namang bumalik ang aking kaba. Oh shit!

Tito's feet are coming in here. 

Naglakad nga ito palapit sa kama. I didn't expect when his wallet drops on the floor. As in ang lakas ng dibdib ko when he then tried to pick his wallet. But before he do that, kita kong sinipa niya ito papasok sa ilalim ng kama. 

Kita kong sinadya nya at para lang makita kung may tao ba dito sa ilalim. 

Talagang nabuhay ang aking buong katawan sabay itong tinulak pabalik. 

Wait??!!!!

Did I push it back?

NO!

NO FUCKING WAAYYYYYY!

I just got so scared na makita ako ni tito kaya ang bilis ng reaksyon ko na maibalik ang wallet palabas. 

BUBO!

Ang Bubo ko!

Putang-ina Dennis huhuhuhu. 

Matapos itong kunin ni tito ang wallet nya ay agad itong napalingon ulit kay Austin.

"Did you bring someone here?" 

Napasapol na talaga ako sa noo ko dahil sa pinasok kong 'to. Sa matagal pang pagsagot ni Austin ay mas lalong nagdagdag sa duda. 

"Hmmm? no dad." bawi nya rin naman na alam kong di kumbensido si Tito. 

"Really?"

Kinutuban agad ako sa responded nya na halatang nagdududa. 

"Wait, let me just call someone."

Napahinga ako nang maluwag dahil nakalusot pa ako. Sometimes, business partners are savior these daysss----

My phone rings.

Wait!

MY FUCKING PHONE RINGGGGG!!!!!

Oh, I'm fucked up. 

I didn't expect na ako ang tatawagan ni tito.

ARRGGHHHHHHH!

Nakakahiya! Nabisto ako! ano nalang ang iisipin ni tito. 

Kita kong pabalik pa lang si tita ay agad na itong sinama ni tito palabas. 

"Let's go home." aya ni tito.

"Huh? kakarating lang natin---"

"I'll explain to you later, pumpkin." tito said.

Napasabunot nalang ako sa sarili ko sa sobrang hiya at inis. Pakshet!

Kahit na ganon ay naghintay ako ng ilang minuto bago lumabas. Nanggigigil ako sa sarili ko na akala mo'y nakikipagsuntukan ako sa sarili ko dito sa ilalim ng kama. 

"You can get out."

Nang sabihin nya nga iyon ay mabilisan din naman akong lumabas. I double check pa nga eh at confirm! Umalis na nga sila.   

"Akala ko ba fingerprint need non para mabuksan ang pinto?!" sumbat ko kaagad sakanya na akala mo'y pinapasa ko sa kanya ang kasalanan kung bakit ako nabuko ni tito. 

"Yeaahhh, and their fingerprint is also verified to the system." Kalmado nya lang na sagot na akala mo'y di nababahala. 

"Kung pinalabas mo na sana agad ako kanina!" umpisa ko na kay sarap nyang hambarusin ng unan. 

"Di sana mangyayari 'to!" dagdag ko na sinusumbatan na talaga sya. Napapaatras na nga sya sa lakas ng boses ko at nanenermon na talaga. 

"Kasalanan mo 'to!"

Sa pagtulak ko ay na out balance sya pahiga sa kama pero mabilis nyang naabot ang kamay ko kaya kasama akong napahiga at nakapatong sakanya. 

I just rolled my eyes. Eh ang hina lang ng tulak ko eh, I know sinadya nya 'to, bweset!

"Don't touch me!" Awat ko sa kanya nang namulupot na naman ang kamay nya sa bewang ko. 

"Keep shouting until that sharp word turns into moan." pagbabanta nya sa akin na ikinatahimik ko. 

What he said really flashes our scenario last night. Puta!

Shit! shit! why it keeps sinking in my mind!

Pansin nya yatang namumula talaga ako kaya mas lalo syang nagmamatigas at ginagawa ang gusto nya na yakapin ako. 

"I said don't!" Ulit ko pero ang tigas talaga ng ulo. 

I tried to stand up, but he grabbed my waist and made ourselves closer. Talagang ang malapad nyang dibdib ang kaharap ko ngayon. Di ko alam bakit sa pagkakataong 'to ay di ako nagpumiglas. Di ko alam kung bakit para akong natuod sa posisyon ko at di man lang naisipang gumalaw. Sadyang nagulat lang ako sa paharap na yakap nito.

He hug me tightly just for me to stop talking and making actions. 

Rinig ko ang pintig ng puso nya. Dama ko kung gaano kabilis ito nang kayakap ako. 

I feel the hot breath running through my ears as he whispers;

"Can you lend me a sweet kiss?"

Di ako umimik sa kadahilanang gulat pa rin ako sa kanyang ginawa. 

"I swear to give it back." Malumay pang sambit nito. 

Our eyes lock each other. Ni hindi ko nga lubos maisip kung bakit ako nakikipagtitigan sakanya. 

Para akong nalulunod sa kanyang mga mata. Nangungusap ito na akala mo hinihypnotize ka. 

His face is getting closer. I can feel that our nose is touching each other. He holds my chin up, as getting ready for his kiss. 

Nang halos magkadikit na ang aming labi ay saka ako natauhan. 

"Gago!" Ako sabay tulak sa kanya dahilan para makadistansya ako sapagkat di na ito nakayakap sa akin ng mahigpit.

"Bakit ba ang init ng ulo mo?" Balik nya pa sa'kin na ikinataas lang ng kilay ko. Seriously? Di mo knows? Tskkk!

"Kulang ka lang siguro sa Vitamin MC" dagdag pa nito na ikinakunot ng noo ko. 

Bubo ba sya? Kailan pa nagkaron ng Vitamin MC? At sa'ng lupalop naman nya nakuha iyon?

"MC??" Ani ko na balak sana syang ipahiya sa mga pinagsasabi nito pero parang ako pa ang nagulat sa kanyang binitawang salita. 

"My Cum" he stated while smirking.

To be continued...

∆∆∆

Ey ey ey! Eto na, dito na naman tayo magpukos HAHAHAHA. 

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote and comment your thoughts. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 22

Dennis POV~

Inumpisahan ang araw na magkasalungat ang aking dalawang kilay. Sobrang naiinis ako kahit na iniisip ko palang ang nangyari. Ni hindi ko nga alam kung bakit palaging sumasagi sa isipan ko 'to. Di sya mawala sa utak ko. Kahit na anong gawing libang ko sa sarili ay para bang nakasystema lang ito mismo sa aking isipan. 

Nakalipas na nga palang ang ilang araw mulang nong insedente sa bahay ni Austin. Ayoko ko na sanang aalahanin ang mga iyon pero pucha naman! ako mismo nanggigil sa sarili ko eh. Para na yata akong baliw sa kalagayang kong 'to. 

Those memories in his house keep flashing in my mind and I'm embarrassed of it. Aside from the fact that we had sex... Tito Jake found out that I'm with Austin that day... I'm really fucked up. Marami pang ganap ang nangyari non na ikinaiinis ko. Talagang di nya ako pinalabas sa bahay nya hangga't di kami kumain ng agahan. 

I shaked my head to stop thinking about him. All I need is to focus right now. Lalo pa't may inaantay akong bisita. 

Bumangon na lamang ako galing sa pagkakahiga sa kama at napagpasyahang mag-ayos na. 

I grabbed my towel and went to the bathroom. Baka ma late pa ako sa lakad naming magkaibigan. Paminsan-minsan lang din iyon kaya dapat saktong oras kami pumunta para mas makapagbonding naman kammi ng wagas. Dalang nalang kasi makalabas dahil mga busy person na ang lahat. 

Not like me, the classy, gorgeous, and unemployed bitch. Therefore, I'm the standard HAHAHA!

Naligo na nga ako ng mabilisan. Sabon dito, finger doon ay este hilamos. Actually, mabilis lang talaga akong natapos kasi I know any minute ay darating na sila. But then, nakuha ko pa ring tumingin sa salamin na nakahubad haha. 

Ang mga ngiti ko ay unti-unting nawala nang makitang may mga bakas pa rin sa aking katawan... 

It's hickeys! Mother fucker. 

Ang dami... as in. Di ko aakalaing ganito sya kakalat. Usually with my previous sex partner ay sa leeg lang talaga ako malalagyan o sa may bandang balikat. But this... Oh gosh, he is marking me all over. Ni maski sa legs ko ay meron. What a pervert... ay ako rin pala. Tskkk!

My eyes laid on my thing down there and I gasp while covering my mouth. Did I just have a boner????? by just imaging what we did last time??? Puta?

Arggghhh! What the fuck? Why did I react like this?

Galit naman ako sa kanya. Di naman kami close sa isa't-isa pero gulong-gulo ako sa mga kinikilos ko. Mukang ako rin talaga ang bastos dahil tinitigasan nang maisip lang ang pangyayari sa amin ng lalaking kinaiinisan ko. 

Agad kong sinampal ang aking kiffy para tumigil ito sa pagtigas pero ako rin lang naman ang nasaktan. Tskkkk!

Mabilisang nagbihis at naghanda. Kalaunan nga ay dumating rin ang mga kaibigan ko kaya mapapahuwaw ka nalang dahil ayos na ayos talaga ang datingan nila. Plano lang naman namin kumain sa labas at syempre inuman na may kantutan ems! Di ako fan ng family stroke. Pamilya na kami uyyy. 

Wala na ngang maraming kuda at agad na akong sumama. Syempre, pagpasok palang nila sa apartment ay agad ko na din naman silang pinalabas. Aba ang usapan ay kakain sa labas kaya wag nang magtagal sa loob. Baka tamarin pa sila at maisipang dito nalang mag inuman. Tskkk!

"Papasok palang kayo ay palabas na ako." Ani ko.

"May dala ka sigurong lalaki at ayaw mo na naman ipakita dahil panget." responde naman sa'kin ni Kent. 

Inirapan ko lang. Kung may dadalhin man akong panget, aba'y si Austin na 'yon tskkkk!

Kita ko ngang isang kotse lang ang kanilang dala. Eh tatlo lang din naman kami kaya mabuti talagang di na sila nag kanya-kanyang sakay. 

While walking towards their car ay sobrang excited na agad ako. 

Yes!! Malalang kwentohan at inuman na naman 'to. 

At dahil di naman ako disney princess ay ako na ang naunang nagbukas ng kotse sa likod at di na sila hinantay pa na kala mo mga varsity player kung maglakad sa daan.

Pagkapasok ko palang sa kotse ay ngumiwi agad ang sikmura ko. 

"Hi."

Di agad ako nakaimik na parang pinoproseso pa ng utak ko ang aking nakita. 

"Bat nandito ka?" tanong ko kaagad sakanya. 

Austin is here dammit! 

At bakit nga ba naman nandito na naman 'tong lalaking 'to. Kahit saan talaga ay di mawala ang presensya. 

He just looked at me playfully. Sa tingin palang ay nakakaasar na agad ito. 

It took me a second at saka lang napagtanto na magbarkada rin pala sila... kami nong nasa kolehiyo pa. Gagssss. Bat nga ba di ko naisip 'to. If I only know na sasama sya ay di nalang sana ako nagpasya. 

"Oh, di ko pala nasabi na kasama si Austin." ani naman ni Keith nang makapasok sa kotse. Mukha palang... may halong pang-aasar na agad ito. 

Wait... plinano din ba nila ito? gago!

I know na naghihinala din sila sa amin. Gosh! putang-ina. 

Pero kahit ganon ay di ko nalang sya pinansin. Bahala sya jan!

Kami lang dalawa dito sa likod habang ang magkambal na si Kent at Keith ay nasa unahan. 

Ang ingay namin dito sa kotse habang byahe sa pupuntahan namin. As in ang kulit na kahit nasa kotse pa. Pero syempre, di kami bati ng isa dito. Talagang iniiwasan kong sagotin mga pinagsasabi nya. 

I acted like nothing happened. Kahit pa man may nangyari sa aming dalawa, that doesn't mean that we're in good terms. 

Nang matahimik kami saglit ay agad na napangiti ako ng peki habang nanlilisik ang mga mata bilang pagbabanta sakanya. 

He just smirk while slowly scooting near in me. While the twins are seriously looking on the street, may kagaguhan na naman yatang gagawin 'tong loko na 'to. 

Agad na dinampot ko ang kamay nya at pinigilan ito. Di ako nakaimik pero gusto ko na itong suntukin. What the fuck is he trying to do right now?

His hand runs through my thighs like a pervert. Putcha! kapag talaga nakita to nila Keith ay titilapon talaga sya sa kotse. 

"Bakit wala ka na namang paki sa'kin?" bulong nya lang pero rinig ko pa rin. 

"Anong bakit? Eh wala naman talaga akong paki sa'yo." Sagot ko. 

Tamang-tama rin kasi na nakarating kami kaya agad din naman akong bumaba pagkatapos sabihin iyon.

I feel so slayable sa ginawa ko HAHA. Naiwan kasi syang di nakaimik sa sinabi ko. 

After namin sa counter ay deritso na kami sa private room namin. E seserve lang din naman daw ang food in just a couple of minutes. 

Habang naghihintay nga ay inumpisahan na namin ang pagkukwentuhan. Inaasar kona nga 'tong si Keith eh. Eh kasi naman, may ka talking stage din naman daw sya, ang kaso, parang di talaga totally interested sa kanya HAHAHA. And guess where it goes? Mas type nong ka talking stage niya daw si Kent. Kaya ayon, single pa rin hanggang ngayon. 

Buti nga ano at di sila nag-aaway sa ganong sitwasyon. Pareho naman sila ng mukha, in fact ang gwa-gwapo nga nila ehhhh, tapos ginanon lang. Keith looks handsome rin kaya. Siguro mas bet lang nila ang bad boy look ni Kent kaya ang ending ay sa kakambal nya nagkakagusto. 

Ayan, masyado kasi sigurong seryoso at maginoo ang aming attorney kaya inayawan haha. 

Madalas talaga ay sila ang napag-uusapan dahil ang interesting ng kaganapan sa kanilang buhay. 

Nagpatuloy kaming nag-usap hanggang sa dumating nga ang mga pagkain at inumin. Syempre as a matakaw sa inuman ay kumuha agad ako ng isang bote. Kain lang ng kain habang tinutulak din sa tyan ang alak.

"Dennis, let me just ask..." 

Sa boses pa lang ni Keith ay parang naghihinala na agad ako. Mga mata palang nito ay alam kong may di maganda itong sasabihin. 

"Totoo ba sinabi ni Aiden?"

Halos mabilaukan ako sa salita nya. Though I'm expecting something pero di ko naman aakalaing itong diskasyon ang gusto nya. Both of their eyes are on me and Austin lalo pa't magkaharap kaming dalawa na nakaupo. Shit!

Mga tingin na akala mo'y nang-aasar at naghihintay sa aking maisasagot. 

Oh nga naman. Kami pa talaga ang balak gawing pulutan. Kung saan-saan kayo makahagip ng issue ha!

"Gago, naniwala ka naman don." depensa ko at inubos na ang laman ng bote. Pangdalawa ko na 'to, at go na go pa rin sa pag-inom. 

"Ahh, akala ko kayo na ni Austin."

Agad na nagtagpo ang aming mga mata ni Austin sa sinabi ni Kent. 

Luhhh? Juice colored. Di ko alam kung sa alak lang ba 'to pero ang init ng pisngi ko gago. 

Ang awkward tuloy dahil nakatitig lang si Austin sa'kin na akala mo naman ay salungat sa sinabi ko kanina. 

"Oh, baka naman patago?" Keith teased. 

"Ha? Shunga! May jowa 'yan." Depensa ko kahit di ko naman talaga alam kung meron ba o wala. 

Aba malay ko jan, baka cheater kamo at maharot lang kung kanino tskkk!

"Ako?" patanong naman ni Austin sa sarili sabay tingin sa akin. 

Aba sino ba naman ang tinutukoy ko? Kumagat ka nalang at para matapos na pagdududa nila jusme!

"Ah oo, meron na akong jowa." Agad rin naman nyang sabi pero mas lalo lang ngumisi.

"Pero ewan bakit iniiwasan nya 'ko." umpisa nyang pagsasalita. 

Napaduko ako nang titigan nya ako ng malala. Napakuyom pa mga kamay ko dahil naramdaman kong may paang sumasagi sa binti ko. When I look at it, it was Austin's shoes that I saw. 

The fuck! nang tinignan ko nga sya at tinaas-taas nya lang kilay nya na akala mo flinifirt ako. Cheee!

"Di rin nya ako kinakausap..." patuloy nito at nakatingin pa rin sa akin at naglalaro sa binti ko. 

"at palaging inis sa akin." huli nya.

"Bakit daw?" Rinig kong tanong ni Keith. 

"Allergy siguro sa tamang tao."

Yuckkk! pinagsasabi nito? kadiri amputa. Anong tamang tao pinagsasabi nya. Naririnig nya ba sarili nya? 

"Wala ka sa'kin bro, minamyday ako kahit di ko sinasabi." Kent brag dahil kahit na kafling nya pa raw ay minamyday na sya. Jusme, alam ko namang di sila magtatagal HAHAHA! mabilis magpalit 'yang kaibigan kong 'yan tsk!

"Ah kasi kami lowkey lang" sagot din ni Austin habang nakatitig pa rin sa akin.

"Lowkey? Baka kinakahiya ka lang haha!"

"HAHHAHAHAHHAHA" sa sinumbat ni Kent ay napatawa ako. Di ako nakapagpigil. Di ko alam pero ang benta sa'kin ang sinabi nya.

Aba'y humalakhak talaga ako ng tawa. Para nga akong baliw na satisfied na satisfied sa narinig ko. 

Napapulot na lamang ako ng isa na namang botelya at nilaklak ito. 

Wow na wow talaga sa daming inumin. Though di naman 'to pareha sa ininom ko sa bar na very high alcohol kaya ako nalasing. Pero ito?tskkk, sisiw lang sa'kin 'to. 

Matapos nga ang diskusyong iyon ay kung ano-ano nalang ang napag-usapan namin. Syempre di ako papatalo ano? Ginawan ko rin sila ng issue HAHAHA! Lintik lang ang walang ganti. 

We lasted almost 3 hours there. So far sa mahigit tatlong oras na 'yon ay tatlo nalang kaming nakalurat ang mata. Eh kasi may na knockdown na sa amin. Ang hina ng alcohol tolerance haha! Eh 6% lang naman 'yan eh. Malayo at di nagpapatumba sa akin. 

Nag cr muna si Kent saglit habang tulog na si Keith. Ang hina talaga ng Attorney namin eh. Ang dali lang malasing haha. 

Now that Kent was on the CR ay naging awkward naman sa aming dalawa. Eh pisting tingin kasi 'yan. Ang lagkit. Feel ko ang lagkit shit! 

"If you keep undressing me with your eyes, I'm gonna catch cold." Sarkastikong umpisa ko kasi kanina pa nakatitig ang lokong 'to na akala mo naman may kung anong dumi sa mukha ko. 

"Sorry, I can't help it." ani naman nya na nangungusap ang mata. 

Nataranta nalang ako sa sunod nyang ginawa. As in muntik na akong mapasigaw at mabuti ay nakapagpigil ako. 

What we sited on is a mini sofa with a table between the two long chairs. Lumapit ba naman ito at tinulak ako pahiga. 

He might be on top of me pero my mind was worrying na baka magising 'tong si Keith taena!

'Tsaka paano kung biglang bumalik si Kent?!

"Ako'y iyong pagpasyensyahan kung ako'y kanina pa nakatitig, nakakabighani ka kasi."

Wait... Lasing lang siguro 'to. Gagi kung ano-ano ang pinagsasabi. 

"Kinulam mo siguro ako noh?" Pagbibintang nya pa. 

Aba? Sya pa talaga kukulamin ko. Di ko sya type!

Not cool Austin, not cool.

Akala mo naman nakakatuwa chee!

"Ohhh, what a scene." 

Balisa kong natulak si Austin sa ibabaw ko. Pero kahit anong pilit ko ay di umalis ang lalaking 'to! Gosh! Di ba talaga nya ako tatantanan? 

Nahuli na nga kami oh, tapos parang normal lang sakanya. 

Di ako nakaimik at di ko rin naman alam ang sasabihin ko. 

For fuck sake! Arggghhhh!

Ang galing mo Dennis! Ang galing talaga dahil huling-huli kami sa akto. 

Shit! Shit! Lahat nalang ay nakita kami sa weird sa pormasyon. 

"Wala raw relasyon ha?" Singit ni Kent at agad na uminit ang tenga ko. 

Wala naman talaga! 

"It's not what you think it is." Rason ko. 

"Oh? Okayyyy, sweet lovers." Aniya sabay dampot sa kakambal nya palabas. 

Now that we're the only here ay nagsalungat agad ang kilay kong nakatingin sa kanya. 

Happy? 

Masaya na ba syang na misunderstand na naman ng kaibigan ko ang relasyon namin sa isa't-isa. 

"Umalis ka nga!" Pagtataboy ko pero ang tigas ng ulo. 

"Kiss muna" pagmamatigas pa. 

"Ulol! Bahala ka jan." Ako at iniwas nalang ang tingin. 

"Wow, ganyan gusto ko. Pa suplado effect at hard to get" sya sabay ngisi pa. 

What? Pa hard to get? Sa'yo lang naman dahil wala akong paki sa'yo. 

"Kala mo naman di kita kinasta nong nakaraang gabi." bulong nya pero rinig ko kaya agad akong napamura. 

"Puta---!!!!" I didn't finish when he stole me a kiss. 

It took at least 15 seconds and I did nothing. 

Di ako nakareklamo. Para akong natulala sa ginawa nya. It feels like my whole body weaked by how the way he looked at me. 

"I thought actions speak louder than voice." He stated habang dinuduro ang puso ko. 

"Pero since manhid ka..."

...

"Di nakakaramdam at palaging isinasaisip na wala lang ang lahat ng ginagawa ko..."

...

"Let me convert my actions into words."

Napakurap-kurap lang ako habang sunod-sunod na ang binibitawang salita nito. 

His hand runs through my checks while his left hand still cornering me. 

"I have feelings for you, idiot." He said it softly. 

"Oh? bat di ka makasagot?" patanong nya pa nang maabutan itong minuto na tahimik lang ako.

Puta, ano ba dapat sabihin ko? Eh di ko nga rin alam kung ano mismo ang gagawin ko. 

"Magsasalita ka o ipapasok ko 'tong burat ko sa bibig mo?"

Go! Ay este no!

To be continued....

∆∆∆

Charaaannnnn. Kakaringking na ba ang ating Dennis next chap? NYAHAHAHA ang tagal maging jowa ng dalawang 'to! 

Hope you enjoy reading this chapter and don't forget to vote. Thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.

# Chapter 23

Ako ay napahiga ng kusa sa kama. Di ko mapigilan ang sarili ko kundi ang sumuko. Pikit mata akong gumapang sa kama at wala ng paki kung ano pa ang mangyari. 

Hinihingal...

Pinagpapawisan...

Sa tahimik kong kwarto ay tanging boses ko ang nambubulabog dito. 

"Ughhh! Ang sakit ng likod ko punyeta!" Angal ko. 

Pangalawang araw na 'to na sumasakit ang likod ko mula nong nag-inuman kami. Di ko alam kung bakit parang ang tanda ko na sa katawan kong ito dahil ang sakit talaga. Para na akong si aling toyang na akala mo mababali na ang likod. 

Well, nagsimula 'to nong pagkatapos namin sa inuman. 

Nakauwing kompleto naman ang aking kamay at paa, pero kasi nong pauwi na ako mag-isa dahil di na ako nagpahatid ay aba'y nahulog pa ako sa kanal. Tskkk!

I'm not that drunk naman, at di pa naman ganon ka blurry ang vision ko that time. Sadyang tanga lang ako at burara dahil para akong lumilipad sa sobrang bilis kong tumakbo dahil lang sa matatakutin ako. Eh kasi may dinaanan akong madilim na parte, and as a bading, edi tumakbo ako. Wala na akong time pa mag open ng flashlight sa sobrang kaba talaga. 

Takbo lang ako nang takbo at di ko alam na kurbada pala kaya ayon, ang huling apak ko ay sa kanal na bweset. 

Bat ba kasi ako nag short cut pa pauwi, ayan tuloy! Nilupig pa ang kinantot ako magdamag sa sobrang sakit ng likod ko. Tskk!

Rinig ko ang yapak ng isang pashneya na papaakyat sa silid ko. Oo, may kasama ako rito at di na dapat tanungin kung sino 'yon. 

Eh hindi ko nga 'yan pinagbuksan ng pinto kanina. Tapos malalaman ko nalang na may duplicate key sya sa apartment ko? Gago! Sarap ipapolice ang tao na 'to. 

He's invading my privacy so much. Saksakin ko kaya 'to ng kutsilyo at sabihing self defense lang dahil nanghimasok sya bigla. Pero baka kasi ako pa ang masaksak eh. Ang laki pa naman ng katawan nyan. Baka itapon nya lang ako. 

While having a deep thoughts, I saw him get a chair while just staring at me. 

Oh? Ano na naman trip nito? Bat andito na naman 'to sa harap ko punyeta!

Pwede bang umalis na sya at wag na akong guluhin? Ang laki-laki kaya ng bahay nya tapos dito sya tatambay? 

Ewan ko sa kanya at mukang gusto na yatang mag boarding house dito sa apartment ko. 

Eh kung singilin ko nga sya ng upa?

Hmmmmmm. Why not coconut, diba? Nang sa ganon ay may magbabayad na ng bills ko habang unemployed pa rin ako HAHAHAHA!

"Nakakabusog pala ang umupo ano?" Umpisa nya. And as usual, inirapan ko. Eh pa'no sya mabubusog eh kakadating nya lang tapos umupo lang bigla dito sa harap ko. 

"May kinain kaba?" Sarkastiko kong tugon sakanya. 

Ngumisi lang sya na parang timang. Halata sa ngiti nya na parang natatawa ito na akala mo'y di ko batid ang ipinahihiwatis nito. 

"Wala akong kinain. Pero kakainin palang, meron." He added while intentionally lick his lips while staring at me. 

"Spread it more." He demanded seductively.

I was confused first, but then I realized that I'm only wearing lose shirt and a small boxer that could barely seen. 

"Bastos!" Agarang ani ko pero di talaga sumagi sa isip ko 'yon na akala mo'y kusa lang itong lumabas sa aking bibig. 

"Luh? Bakit nasisi sa akin?" Depensa nya. 

"What? Eh ang lagkit mong tumingin sa'kin!" pabalik ko. 

Mas lalo syang naaliw sa sinabi ko na akala mo para syang baliw na lahat nalang ng sasabihin ko ay ikinangiti nya. 

"Tsk! Mga hita mo kamo ang nakatingin sa akin." palusot nya na ikinaangal ko. 

At kailan pa marunong tumitig ang hita sa mga mata? parang baliktad yata tskk!

"Cheee!" pagsusungit ko at tinalikuran ko lamang sya. 

Nakadaob ako ngayon sa kama at di na muna sya pinansin. I'm still silently crying as my back ached so much. Fuck it! 

Rinig ko ang yapak nya kaya agad akong nataranta at kung baka ano na naman ang gawin nito. Mabilis akong napatingin sakanya at nakitang minamasdan ang jersy ko na nakasabit. 

Pinagmamasdan nya pa iyon na akala mo ay di makapaniwala na meron akong jersy. 

"Marunong ka palang mag basketball?" tanong nya. 

Napanguso lang ako sa kanyang tinuran. Porket ba may jersy na may bola pangbasketball ay kailangan marunong na agad? Di ba pwedeng sa bebe boys ko 'yan dati? Huy!

"Hindi." agara kong sagot. 

"Gusto mo e train kita?" he offered. 

Napataas pa kilay ko sa kanyang tinuran. Do I look interested in playing basketball? 

I saw him smirked evilly after seeing my reaction.

"I know practicing is really tiring. But I can give you tips on how to be good in basketball." patuloy nya pa.

HAHAHAHAHA gago, di nga ako marunong magpabounce ng bola. 

"Actually I know a very easy way to be good in dribbling." ani nito na ikinaakit din ng atensyon ko. Eh kasi may mas madali daw na paraan para marunong akong mag dribble---

"Pag praktisan mong e dribble 'tong balls ko." he says with double meaning. 

Agad na tumilapon sa kanya ang unan na nahawakan ko. Wala akong paki kung napalakas man ang pagtilapon sa kanya. 

Baliw!

Napilitan man pero ako'y bigla na lamang napatayo. 

Nagtungo nalang ako sa banyo dala ang tuwalya ko. Napagpasyahan kong maligo bigla at ayaw syang makausap. Puro kalokohan, sarap saksakin eh. 

Pero di ko rin ipagkakaila ehhhh. Medyo awkward nang sabihin nya iyon. What happened to us last week is still fresh in my mind. Even the size and shape of his dick is still in my head. Dammit!

Sinimulan ko na nga lang maligo para din mabawasan 'tong medyo hiya na nadarama ko. 

Binagalan ko ang kilos ko na naligo ngayon. Bahala sya kung maghintay kamo. Di ko naman sya pinapunta dito, kaya bahala sya jan. 

Maybe thirty minutes nga ang tinagal ko dito sa loob eh. Like usually ay mga 15-20 minutes lang talaga ako, at ngayon ay mas matagal.

Natapos na nga ako at hihirit pa sana para linisan ang toilet bowl dito. 

Pagbukas ko mismo sa takip o toilet seat ng bowl ay halos lumabas kaluluwa ko sa katawan ko. 

"AAAAAHHHHHHHH!" sigaw ko sabay labas sa banyo. 

WTF! di ko alam kung anong nangyari sa sobrang takot ko pero mabilis akong napakapit kay Austin na ngayon ay kaharap ko. 

Shit! ang bilis ng tibok ko puso ko sa sobrang gulat at kaba. 

Dumungaw talaga sa bowl ang ulo ng maliit na ahas. Sa sobrang kaba ko ay deritso na ang paglabas ko. Mabuti nalang at nakatabon na ako ng towel sa katawan bago ko buksan iyon. Dahil kung hindi ay baka hubo't hubad din akong lalabas sa sobrang matatakutin sa ahas na 'yon. 

He asked what happened, so i tell him na mas ahas don. Jusme! di naman ako kakalat o pabaya sa paglilinis kaya sa'n nanggaling 'yon? di kaya sa ilalim?

Oh gosh! oh gosh!

"Wala naman ah?" angal nya nang puntahan nya iyon at tignan.

Whaatt??!!!

Is he serious? eh nandyan lang naman 'yon? oh baka kung saan-saan na 'yon sumusuot? eh medyo maliit pa rin naman. Jusko! mas lalo akong natakot taena!

He keep looking as if he really didn't saw it. 

"Aysus, paraan mo lang siguro 'to para makachansing ka sa akin." balik nya sa akin at tinutukoy nya siguro ay dahil medyo napayakap ako sakanya kanina sa takot. 

"Gago ka ba?" seryosong tugon ko. 

"Aminin mo na rin kasi na nahuhulog ka na sa akin, kaya naghahanap ka ng paraan." ang takot ko kanina ay napalitan ng inis. Putang-ina talaga ng lalaking 'to oh. Eh seryoso nga ako bweset!

"Just tell me kung kailangan mo ng yakap, gagawin ko naman." dagdag nya na nagpadagdag init ng ulo ko. 

"I saw it in my eyes and it's still a small snake, so I'm not making story." depensa ko at akala ko tatahimik na, pero di pa pala yawa!

"Eh maliit naman pala eh." pag-iiba nya.

The fuck? maliit man 'yan o malaki ay wala akong paki, basta takot ako sa mga 'yan taena!

"I'm afraid of snakes!" tatak ko sakanya para naman tigilan na nya ako pero putcha! mga tingin pa lang nito ay akala mo duda sa sinabi ko. 

Kita kong diskompyado sya na akala mo biro lang ang tinuran ko. 

"Are you?" paniniguro pa nito kung takot ba daw ako sa ahas. 

Nagtaka agad ako dahil palapit sya nang palapit sa kinatatayuan ko. I know he's enjoying seeing me getting nervous with his sudden actions. 

Ang mga kamay ko ay napatulak agad sa dibdib nya dahil lumalapit talaga sya. He's so strong that I can't even push him that much. 

"What about the snake in my pants?" he whispered in my ears that really blushed me for a second. 

"Magtigil ka nga." ako sabay tulak sakanya at mabuti naman ay bumigay ito. 

Bumalik na nga rin ako sa banyo para tignan at wala na nga don... ang ahas. Nagdala na ako ng damit ko para don na magbihis, 

I decided na rin na tabunan na muna 'yong bowl na 'yon. Jusko, nakakatakot naman tumae don dahil baka pumasok pa sa pwet ko, madulas pa naman, huy!

Pagkatapos nga non ay lumabas ulit ako na di maiguhit ang mukha. Ang lalim ng tingin ko sa kanya na akala mo'y papatayin ko na sya sa susunod na mga oras. 

"Oh? nakasimangot ka na naman?" bungad nya at wala sanang planong patulan pero piste. 

"Kung di masaya June mo, nandito lang junjun ko." paimbita nyang sabi.

"Masaya ang june ko kaya di ko kailangan junjun mo." balik ko sabay naglakad.

"Save it nalang and give it to the next person." sarkastiko kong sagot at nagpatuloy nga sa paglakad pero mabilis rin namang napahinto. 

May biglang tumawag kasi sakanya. Rinig ko na boses iyon ni tito pero di ko mawari kung ano ang pinagsasabi nito. 

Kita ko ang paglaki ng kanyang mata na akala mo ay gulat sa narinig nya. 

"Okay dad, papunta na." his first and last response as he ended the call and then face me with unusual expression of him kaya alam kong seryoso na ito. 

"Nanganak na daw si Aiden." umpisa nya at halos lumuwa na mga mata ko sa aking narinig. 

WHAT?!

OWEMJI!

Gosh! gosh! gosh!

***

Halos isang oras din ang nakalipas mula nong nalaman ko ang balita. Dali-dali pa kaming umalis non at deritso na dito. 

Nakarating agad kami sa sinabing hospital nila. Ang utak ko ay parang lumulutang. Eh kasi ang kaibigan ko ay nagsilang na naman ng bubwit, that means another cutie is here! I can't wait to see it. 

Jusko! kahit na inookray-okray ko 'yon ay mahal ko pa rin 'yong kaibigan ko na 'yon. That's why I'm so excited. Very much!

Immediately followed Austin. Not too long when we get there at the specific room. Pagbukas namin ay tanaw ko kaagad sina tita sa amin. I can see in their eyes how happy they are. Lalo pa't kita kong nakaupo sila at minamasdan ang batang nasa isang maliit na higaan for baby.

Mabilis silang nakapansin sa amin kaya agad din nila kaming pinapasok. I can feel the celebration behind their eyes. Even me, I feel teary knowing that my friend deliver a baby version of him. 

Aiden was still sleeping because maybe of the tiredness of his baby delivery. Von was there with his wife, holding Aiden's hand as if he's ensuring no mosquitoes can bite him. How sweet of him. I can see that he's also excited for his baby, but he still prioritize his wife that was exhausted. 

Napangiti ako sa nadatnan ko. My friend was really lucky to have him. And Von was also lucky by having him as well. In a summary, they're really fit for each other.

Nabaling nga ang atensyon ko sa bata na ngayon ay mahimbing ding natutulog. 

What a cute baby! as in nilapitan ko ay parang gusto ko agad kargahin bigla at halikan sa sobrang cute. 

I was filled with happiness at this moment... but in moment, a change of emotions occur inside of me. 

Habang nakatingin ako sa maliit na bata ay kumukurot ang dibdib ko. My eyes were just slowly filled with waters. I can't explain what I really felt this time. 

I was excited earlier to see another baby version of my friend, but why am I feeling like this? 

Tears drops in my cheeks. I tried to stop it, asking myself why did I react this way, but there's only one thing that appeared in my mind. 

Pakiramdam ko ay di ako makahinga. 

As I keep asking why to myself, I finally found the answer to my sudden sorrow. 

Naalala ko ang pinagbubuntis ko dati na pinalaglag ko.

Yes... I remember it out of the blue. And my heart is aching. 

Pinilit kong ngumiti. Pinigilang mapaluha pero di ko talaga kaya. Napaduko lang ako ngayon habang rinig ko ang mga boses kung gaano sila natutuwa na pagmasdan ang bagong silang. 

Though I'm happy for my friend, but I'm also breaking inside.

Ang pagsisisi sa sarili ay bumalik. Ang akala ko ay napatawad ko na ang sarili ko sa pagkakamali ko ay di pa pala. 

Without saying anything... I get out without them noticing. 

Lumabas ako ng hospital. 

Di ako makatagal doon sapagkat kusa nang tumutulo ang luha ko. I can't let them see me like this. Because what will I say to them when they asked me why I'm crying?  that it's just a tears of joy? when it was clearly it was not.

Mabilis akong nakalabas. Sakto rin kasi na madilim sa may banda dito kaya di ako masyadong pinapansin ng mga tao. Nilabas ko lahat ng sakit na naipon pa rin sa kaloob-looban ko. It's getting hard to breath kung kikimkimin ko na naman 'to. 

Nagulat ako nang may biglang yumakap sa likod ko. His hands were wrapping in my back as if he's comforting me or something. 

Sa kamay palang nito ay alam ko na agad kung sino 'to.  

Mas lalo akong naiyak nang yakapin nya ako. Mas lalong bumabalik sa akin ang mga kamalian ko sa buhay. 

The harder I cried, the warmer his hugs' become. 

For the first time... Di ako nainis sa presensya nya. Hinayaan ko lamang sya. I even face him and shove my head to his chest. He just remained silent and never even asked why I turned out like this. 

The way he embrace me as if he knows what I feel this time. 

My hand turn into fist. Ang hinanakit at galit ay bumabalik pero di ko magawang itulak ang lalaking 'to.

Di ko magawang isumbat ulit sakanya.

To be precise, I should still be mad with him, right?

The man who's irresponsible...

A careless...

No matter how I find a reason to put the blame on him again, but I can't anymore.

And no matter how mad I am to him... I still can't resist his presence. 

Austin Villafuerte, who was once the man I love, and the father of my unborn child is also the man that's here who's ready to help me and comfort me.

As a couple of minutes goes by... I was silently crying in his arms.

To be continued...

∆∆∆

Hope you enjoy reading this chapter. And don't forget to vote and comment your thoughts. thank you!

FOLLOW. VOTE. COMMENT.