Untouchable Handcuffs (LOA 2 #1)

Dawnvellichor · 46 chapters · 105,213 words

UNTOUCHABLE HANDCUFFS

Olivia Polarice CallareeseBeltran

Daughter of Aberry and Oliverious

-Faded Accounts

Disclaimer:

This story fiction name, characters, business, events, places, and incidents are produced by the author’s imagination or dreams, any resemblance to the actual persons or events is purely coincidental

This story might contain some mature scenes, and strong language that is not suitable for very young readers, please read this at your own risk.

This story is purely unedited and has lots of errors please if you have encounters typo’s language errors please bear with me, I will try my best to fix it at any moment.

And this is already the Law of Attractions Series Second Generation story, so if you haven’t read the Law of Attraction Series better read it first before trying this one.

LAW OF ATTRACTION SERIES:

Faded Accounts LOA # 1

His Assets LOA # 2

Tax Principles LOA # 3

Lost Partnership LOA # 4

Needs and Wants LOA # 5

Corporate Bonds LOA # 6

PROLOGUE

“Sometimes we settle with lies because we are afraid of reality”

“HELLO BABE , buti naman sinagot mo na ang tawag ko, kanina pa ako tumatawag sayo ’eh.” sambit ko habang nagmamaddaling nilolock ang pinto. Nakaipit ang aking phone sa pagitan ang aking pisngi at balikat.

I was struggling on locking the door but still manage to continue carrying my two bags and one big paper bag together with my phone.

“Ahm.. sorry babe kakatapos lang kasi ng training na’min kaya hindi ko na pansin na tumatawag ka” he gently said while I was focusing on locking the door.

Jusko, ang buhay nga naman mahirap na nga papahirapan ka pa lalo.

“Hayyyy” mabigat kong pagbuntong hininga at pilit inilock ang pinto, “Are you mad babe? I’m sorry ok, masyado lang talaga kaming rush sa training” hindi ko napansin ang sinasabi niya dahil unti na lang ay malalock ko na ang pint—

“Ayon!! naglock din!!” sa wakas nag lock na din, tumayo ako ng maayos at hinawakan ang aking phone, “Ano nga ulit sabi mo babe?” tanong ko.

“Ah.. w-wala babe, by the way are you off to work?” napakalambing at hinhin ng boses niya nakakainlove talaga.

“Oo, babe O.T.W, na ako” tugon ko at nagsimula nang maglakad habang buhat ang mga bag na ito.

“Ah siya nga pala babe, may time ka ba buk—” he cut me off and said, “Babe, tinatawag na ako ni Team Captain, I’ll call you later, ok?” tanong niya na nakapagpatigil sa akin.

Kakasimula pa lang namin mag-usap ah. “Ahh sige sige pala, ingat ka I lov—” muli hindi ko natapos ang sasabihin ko ng agad niyang patayin ang tawag.

Nakapabusy naman niya, dati naman kahit may finals hindi siya ganito ka busy. Bagsak balikat tuloy akong naglakad pababa ng building at agad pumara ng taxi.

“To the Doubletree by Hilton Hotel, please,” I said as I enter the taxi, the driver just nodded at me through the rearview mirror.

Inilagay ko sa aking tabi lahat ng aking bag at kumuha ng pera sa aking bag, pambayad sa taxi.

Habang nakatingin sa magandang building na aming nadadaanan, hindi ko maiwasang huminga ng malalim at malungkot na yumuko.

“Hay buhay..” mahina kong sambit, at ilang minuto lang ay nakarating na ako sa tapat ng hotel.

“Here, keep the change” I confidently said and open the taxi’s door.

Pero pababa pa lang ako narinig ko ang sinabi ng driver, “Keep the change? The charge is 10 bucks you just gave me 5 bucks?!” nakasimangot na sambit nito.

“Really?” tanong ko bago kinuha lahat ang aking gamit sa loob ng taxi, “Yes!” tugon niya, kaya nginitian ko siya at sinabi, “Ok na ’yan ang baho naman ng taxi mo, che!” sagot ko bago tumakbo sa loob ng hotel.

“Hey, what did you just said? come back here!!!” rinig kong’ sigaw nito pero nakapasok na ako sa loob ng hotel kaya wala na siyang magagawa.

Malokong ngiti ang aking iginawad habang papasok sa stuff room ng hotel, agad akong dumiretso sa locker ko at nagpalit ng uniform. Habang nagbibihis tumunog ang aking phone kaya kahit naka bra pa lang ako inabot ko ito at sinagot ng tawag ng hindi tinitignan ang caller.

“Yes hello, this is Olivia Beltran speaking.”

“Hello Olivia Beltran, it’s me Tita Nyril Beltran. I’m here in New York right now, Gonna pass by on your shop” halos lumuwa ang aking mga mata ng marinig ng boses ni Tita Nyril at ang sinabi niya. SHIT!

“Ahahaha Tita sure” hindi na ako nagdalawang isip na patayin ang tawag at tawagan agad si Jalsey.

“Sagot na bilis!” nanginginig kong bulong habang hinihintay na sagutin niya ang tawag ko. After five rings she finally answered.

“Hello, Pola it’s too early for your cal—” I cut her out. “Code red!!!!” I shouted and immediately drop my things and step out of the hotel.

Nagmamadali akong tumakbo papunta sa shop ng ate niya, habang tinatanggal ang suot kong wig at fake moles.

May isang kilometro ang layo ng hotel sa shop nila pero kayang-kaya ko itong takbuhin sa ganitong sitwasyon. Nang makarating ako sa tapat ng shop nila naabutan ko silang binubuksan ito at hatalang nagmamadali ’rin kagaya ko.

“Jalsey!” I said, she looks at me and was about to open her mouth when.

“OLIVIA, MY PANANGKIN!!!” mabilis akong humarap sa aking likuran ng marinig ang boses ni tita Nyril.

Bakit kasi bigla bigla silang dumarating?

“Tita” I uttered and give her a peck on her cheeks. “Akala ko po nasa France kayo ngayon?” nakangiti kong tanong kahit na ang totoo naiihi na ako sa kaba.

“I suddenly have urgent meeting here in New York, so I decided to visit you in your shop” nang sabihin niya ang salitang ‘your shop’ hindi maiwasang magkatinginan kami ni Jalsey at tumawa ng peke.

“Opo tita, pasok po kayo sa shop ko” pagsisinungaling ko at pumasok kaming tatlo sa shop at inalukan si Tita ng juice.

“Thank you for this, but I won’t be staying here for long. I need to visit a friend of mine, so I just want to give you this” she said and handed me a hoodie and a new pair of Balenciaga shoes.

“Your mom heard that I’ll be going to New York, kaya pinabili ako ni ate nito para daw ibigay ko sayo. Sobrang busy mo sa shop mo namimiss ka na ng Mommy mo” parang matinding pagtusok ng karayom ang aking naramdaman sa aking dibdib ng marinig iyon.

“Haha.. s-si mommy talaga inistorbo ka pa Tita. thank you so much, Tita” I said and smile as I painfully looked at the shoe. I have been wanting to buy this.

“Oh siya, hindi na ako magtatagal. I have to go” agad kaming tumayo ng tumayo si Tita, hinatid namin siya sa labas ng shop. “Have a safe trip back next week Tita” sambit ko ng isara ang pinto ng kanyang sasakyan.

“Yes, thank you, Oli stay safe here and keep shining my dear” Tita kiss me on my forehead and drive away.

Mabigat na paghinga ang aking pinakawalan at niyakap ng mahigpit ang regalong sapatos sa aking ni Mommy. Hindi namamalayan ay tumulo na ang aking luha at agad ko itong pinunasan at pilit itinago kay Jalsey.

“Hanggang kailan mo ba balak magsinungaling sa kanila?” tanong niya sa akin at tiningnan ako sa aking mga mata, hinawakan ang aking kaliwang kamay at ipinaramdam sa akin na naiintindihan niya ako sa puntong ito.

I smile bitterly and say, “Hanggang sa maging totoo na lahat ng sinabi ko sa kanila, hindi nila kailangan malaman ang lahat ng ito, dahil babalik ako doon na tinupad lahat ang aking binitawang salita” sagot ko at pinagmasdan ang shop sa aming likuran.

“Magsisinungaling ako hanggang sa maging totoo na ang lahat.”

“Ouch!” inda ko ng tumama ang ulo ko sa pinto ng sasakyan, pagkababa ko.

“Pola! Ano kaya mo ba? Do you want me to walk you up-stairs?” kahit na umiikot na ang aking paningin, hinarap ko pa’rin si Jalsey at Ate Sam, nakangiting sumandal sa kanyang sasakyan.

“I’m fine!” I was smiling but the truth is my head is spinning and my sight is very blurry already. “I can walk myself inside, don’t worry ’bout me, bring you drunk sister home hehe” sambit ko bago umatras at sumaludo sa kanya.

Pinanood silang umalis, bago nagsimulang naglakad papasok ng condominium at umakyat sa 4th floor. Pagewang-gewang at tila matutumba akong naglalakad sa hallway pagkalabas ko ng elevator.

Sobrang labo na ng paningin ko kaya hindi ko mapigilang tumawa, “Hmm, one two three” bulong ko habang binibilang ang pinto papunta sa aking unit.

Kumuha ako ng alalay sa pader habang ako ay patuloy na naglalakad papunta sa aking unit at ng marating ko ito, agad ko itong binuksan, “Ahh it’s not lock?” nagtataka kong bulong ng agad ko itong nabuksan.

“Hmmm” I groan as my head starting to ache, kaya nagmadali akong tumuloy sa aking kwarto at agad naghubad ang suot na coat at wig.

I jump on the bed but suddenly bump into someone, “Hmm? Anton?” bulong ko.

Umupo ako at tiningnan ito, sobrang labi na ng paningin ko pero alam kong siya ito. Siya lang naman ang alam ang passcode ng unit ko.

“I thought you’re busy?” I whisper as I lay above him and start roaming my hands around his naked top body.

Suddenly my sight went clear when it comes to his reddish lips, and liquor suddenly possesses my whole mind and body with heat.

Dahan-dahan kong hinimas ang kanyang dibdib pababa sa kanyang abs, and my whole face burn when sliding it down to that bulge between his thighs come to my mind.

I take a deep breath and ignore all the headache and blurry sight that I’m feeling right now.

Slowly I move my hands down to his stomach going down to that thin––

Natigilan ako ng bigla niyang hawakan ang aking kamay and after that I just felt the soft bed touches my back.

And Anton above me, “An––” I was about to call his name when he cut me off with a torrid kiss and deepens it, and before I knew it, I was in the pleasure of the seventh sea.

“Oh, god” I whimper as my knee weakly shakes and I can feel his orgasm flowing inside of my cervix.

“You’re calling me?” that’s the last words I heard before I close my eyes and rest.

Kinaumagahan, naririnig ko ang mga pagkanda ng ibon at nararamdaman ko na ang init ng sinag ng araw sa aking balat. Nakangiti kong niyakap si Anton bago dahan-dahang iminulat ang aking mga mat——

“Ahh!!!!” agad akong napaupo ng hindi mukha ni Anton ang aking unang nakita sa pagmulat ang aking mga mata.

Binalot ko ng maigi ang hubad kong katawan bago tiningnan ang lalaking nasa tabi ko ngayon.

“Why are you so loud?” he said using that bedroom voice.

Nanlaki ang aking mga mata ng makita ng mabuti ang kanyang mukha at agad itong nakilala.

“Ikaw?!?!!!!!!!!”

CHAPTER 1

Ring ring

“Hmmm.” mahina kong sambit at pilit na inaabot ang aking cellphone habang ako’y nakapikit. I was rolling all over my bed trying to look for my ringing phone while my eyes we’re close.

Tinatamad pa akong imulat ang mga ito dahil nais ko pang matulog ng mas mahaba. “Aghh! Nasaan na ba kasi” mahina kong sambit habang pilit kinakapa ang ilalim ng aking unan, at ilalim ng aking comforter.

My phone kept on ringing, kaya wala akong choice kung hindi buksan ang aking mga mata at hanapin ang phone gamit ito.

Pagmulat ko ng aking mga mata, hinanap ko ito sa gilid ng aking kama at ilalim ng unan pero wala ito dito. Hanggang sa napapunta ang aking paningin sa lamesa sa harapan ng kama.

Kung saan nakalagay ang aking TV. “Paano ka napunta dyan?” pumupungas-pungas kong sambit at dahan-dahang tumayo sa aking kama at sinubukan itong kuni—.

“Ahhh!” Malakas kong sigaw ng sumabit ang aking paa sa pulupot kong comforter, dahilan para sumalampak ako sa sahig ng sobrang lakas.

Namilipit ako sa sakit ng aking pagkabagsak at padabog na tinggal ang comforter na nakabalot sa aking katawan. “Katangahan mo Olivia!!!” singhal ko sa aking sarili at dahan-dahang gumapang para abutin ang aking cellphone sa tabi ng TV.

Kinuha ko ito at agad sinagot ng tawag kahit hindi kilala kung sino ito. Dahil hindi na ako nag-abalang tiningnan kung sino ang caller sa screen ng aking phone.

“Hello?” nakabusangot kong sagot.

“Hello, Olivia anak buti naman sinagot mo na ang tawag ko” nanlaki ang aking mga mata, at agad tiningnan ang screen ng aking phone.

Shit! Bakit hindi mo tiningnan Olivia!?

“Hello, M-mom” pinagsisihan kong hindi ko tiningnan ang caller. “Kumusta ka na? Bakit ganyan ang boses mo? Ok ka lang ba dyan? Are you feeling well?” puno ng pag-aalala nitong tanong.

Napapikit ako dahil sa mga tanong niya at hinimas ang aking noo ng marahan. “Ok lang ako Mom, I’m just busy with the shop po hehe, alam mo na marami kaming orders nitong darating na buwan” pagsisinungaling ko at pilit pinasigla ang aking boses.

“Ganon ba, nakakaproud naman. Gusto kang bisitahin ng kapatid mong si Arries dyan kaso hindi niya daw alam ang new address m—” I cut her out and spoke.

“Ay mom, wala kamo akong time ngayon hanggang next month. Sobrang busy ko kasi talaga sa shop and isa pa hindi ko siya mahaharap, sobrang hectic ng sched and sa restaurant na nga lang ako halos kumakain dahil sa sobrang busy ko, then madalang akong mag stay sa condo, next time na lang kamo” tumayo at agad akong lumabas ng aking silid habang patuloy kinakausap si Mom sa kabilang linya.

“Ay ganun ba, sige sasabihan ko na lang siya na next time ka nalang niya puntahan d’yan. Pwedi mo ba ibigay na lang sa akin ang address mo para sabihin ko na lang sa kany––” muli hindi ko napinatapos magsalita si Mom at sinabi.

“What? Ok, ok, I’m coming wait for me outside… Mom, I need to go now, I’ll just call you later ok” nagmamadali kong sambit kahit wala naman talaga akong kausap dito sa loob ng condo ko.

“Ah, ok, Ingat ka d’yan Olivia, I miss you and… I love––” before she could finish it, I end up the call and weakly seat on the floor. Staring at my silent condo.

Hindi ko ’rin maiwasang matawa ng peke, dahil nagawa kong umakting na may kausap kahit na ang totoo wala naman talagang ibang tao dito sa condo ko kung hindi ako lang.

“Hectic schedule sa shop?!” sarkastiko kong sambit bago hinawi ang aking buhok pa itaas at muling tumawa.

“Napakapeke mo Olivia.” sumbat ko sa aking sarili bago yumuko at niyakap ang aking tuhod.

I close my eyes and just stayed like that for a moment before I glance at my phone and look at the time.

9:00 am

Mabilis pa sa alaskwarto akong napatayo ng makitang late na ako sa trabaho. “Tangina Olivia!!!” I slap face and run to my bathroom.

Mabilis akong’ naligo at nagbihis. Mayayari na naman ako nito. I was moving fast and carelessly, I put some make-up on and tie my wet red hair up before I put on my short black hair wig.

Nagsusuot ako ng wig at nag mamake-up ng mmakapal para hindi ako makilala ng ibang tao. New York was once my mom’s working place and hindi mapagkakaila na marami siyang kakilala dito, kaya kailangan kong mag disguise para hindi niya ako makilala.

I’m hiding from my parents because I’ve done a very failure thing that they don’t have to know.

I put on my black shirt and paired it with white shorts then top it with a black leather coat and wear black boots. I look so different from the real me but I need to look different to hide the real me.

Mabilis akong lumabas ng condo at nilock ito. Tumakbo ako ng sobrang bilis pababa dahil hindi nakapbukas ang elevator.

Agad-agad akong pumara ng taxi at tumuloy sa hotel. “Here,” sambit ko at inabot ang bayad sa taxi driver, at mabilis na pumasok sa loob ng hotel.

Pagbukas ko pa lang ng pinto sa stuff room, isang malakas na sigaw agad ang sumalubong sa akin. “What the heck Pola! you’re late again!!!” sigaw ng manager namin sa akin, “I’m sorry, I’m sorry… I just have a bad stomach this morning” pagpapalusot ko habang naglalakad papunta sa locker ko.

“Dind’t you just use that excuse yesterday!!!” sigaw niya habang nakapamewang na nakatingin sa akin.

I glance at her and chuckled, do a peace sign before I run to the changing room.

“Polaaa!!!” sigaw niya sa labas kaya napapikit na lang ako at nagpalit ng uniform.

Isa akong chamber maid dito sa Doubletree by Hilton Hotel, dito sa New York. at ito ang trabaho ko.

“Clean, room 908 this instant” sambit ni Manager pagkalabas ko ng changing room. Agad kong kinuha ang cleaning cart at sinabi, “Yes Sir, Yes Sir.” kahit mabigat ang cleaning cart na ito ipinasok ko pa’rin ito sa elevator at uumakyat sa itaas.

Tumuloy ako sa room 908 at pagkabukas ko pa lang nito, gusto ko na agad masuka dahil sa matinding amoy ng alak sa loob. Sabi nila mag birthday party daw dito kagabi kaya siguradong mabigat na trabaho ito.

Itinulak ko ang cart papasok bago sinara ang pinto. Bagsak balikat akong napatingin sa buong kwarto. “Ano ba ang gumamit nito kagabi? Tao o hayop? Look at this mess.” nanglulumo kong bulong bago nagsimulang kunin ang gamit kong panglinis.

“Work-work na, Olivia” I tried cheering up myself but I guess I can’t motivate myself either.

“Ewww” bulong ko habang pilit pinupunasan ang suka dito sa sahig ng banyo. Kumalat ang suka dito at amoy ng alak, nagsuot pa ako ng mask upang hindi masuka.

Pinulot ko ang can beers at ilang plastic ng chips, pati na rin ang maliliit na comfetti gamit ang vacuum cleaner.

Inayos ko rin ang ilang nakakadiring tirang pagkain sa gilid-gilid ng kwarto. Pati ang mga kalat na ishoshoot na lang sa trashbean hindi pa nagawa.

Pumunta din ako sa gilid ng kama at pinulot ang mag dumi sa ilalim, pero natigilan ako ng may makapa akong malagkit dito sa ilalim.

Nang dahan-dahan ko itong hilahin palabas agad ko itong na itapon sa kung saan ng makitang isang condom na may semen ng lalaki. “Eww kadiri!!! Shit!! Shit Shit!!!” Tumakbos ako sa banyo upang hugasan ng mabuti ang aking kamay.

Napakasalahula ng taong gumamit ng silid na ito kagabi, karidi.

Pagkatapos kong maghugas lumabas ako ng banyo at napalingon sa TV. “Puta–– kung minamalas ka nga naman oh!! AGHHHH!!!” padabog akong nagpappadyak ng makitang sa TV ko pala na salya ang condom na iyon.

Kaya ngayon kailangan ko pang linisin ang TV na may tulo ng semen. Diring-diri ’kong nilisin ito at tinapon sa basurahan ang condom na iyon.

Halos isang oras din ang inabot ko sa paglinis ng silid na ito.

Pagkalabas ko pa lang ng silid na ito agad nang tumunog ang radio phone ko at nakatanggap ng call galing kay Manager. “Pola, room 310.”

“Roger that,” tugon ko at tumuloy na sa itaas, sa room 310.

Pagpasok ko sa loob, mukhang maayos naman ito at hindi masyadong makalat pero pagpasok ko sa CR. muntikan na akong maduwal dahil sa nakita kong jebs sa toilet bowl.

“Napakadugyot niyo!!!!!” sigaw ko sa loob ng silid at itinaas ang sleeve ng aking uniform, at nagsuot ng doble-dobleng mask.

“Shit, Tumatagos yung baho—ahh!!!” akala mo may kaaway akong nagsisigaw dito sa loob habang nililinis ang jebs na ito.

Pilit kong kinukuskus ang dumi sa gilid ng bowl ng bigla akong talsikan ng tubig nito sa aking cleaning apron.

“Ahh!!!!” sigaw ko.

“Don’t be late tomorrow Pola, or else I’ll just fine someone who can do this job better!!!” sambit ni Manager pagkatapos kong magpalit ng damit.

Natapos ang buong araw ko nng kamalasan, dahil sobrang nakakdiri ang mga silid na nilinis ko.

“Yes, yes, yes…I’ll keep that in mind” I uttered before I step out of the hotel and head straight to my next work.

Naglakad na lang ako dahil hindi naman ito ganun kalayo sa hotel. While walking, I light up a cigarette and smoke while walking. I do this after a stressing work. Para lang kumalma kahit konti bago sumabak sa panibagong stress.

The city lights here in New York is so bright and alive. Sobrang sarap mabuhay dito sa New York kung wala ka sa pwestong kinatatayuan ko.

I should be living my life to the fullest here in New York but look what I’m doing right now. Cleaning someone’s poop, semen, and others more.

What a shame Olivia. I smile bitterly before I enter this small shop that I’ve been working for during the evening.

“Good evening, Mademoiselle” I greet the owner of this small coffee shop, Madam Tallia Armsworth. I work here as a waitress and sometimes a mascot, because why not. Basta mapagkakakitaan ng pera go ako.

“Pola, we need a mascot tonight. Give flyers outside are you ok with that?” she asks as I enter the staff room.

I glance at her smile, “Sure madam.” sambit ko at agad nagbihis at sinuot ang Coffee Icon na mascot ng shop na ito.

Kahit mahirap gumalaw at mainit kinaya ko ito, at ginawa ang aking trabaho. “Ma’am/Sir, try out shop we have free promos inside” sambit ko habang nag-aabot ng mga fylers na tinatapon lang din naman ng mga tao.

“Ma’am try our sho—” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng hindi ako nito pansinin at banggain pa aking ako, dahilan para maout of balance at at mapaupo sa gilid ng kalsada.

The mascot costume is a bit heavy kaya kahit konting bangga lang sa akin natutumba ako kaagad. “Ouch” I whisper as I felt that ache on my butt.

“Here, let me help you” nanlamig ang aking buong katawan ng makilala ang boses na iyon.

I slowly lift up my face and saw my brother standing in front of me. He offered me his hand and help me to stand up.

Hindi ako nakapagsalita habang itinatayo niya ako, parang nanigas ang buong katawan ko at tila multo ang aking nakita. “There you go” he said and smile after he stand in front of me and get some of my flyers.

Give some to his friends and said, “Be careful mascot man” he gently said before he starts walking together with his schoolmates.

Nakatulala lang ako sa aking kinatatayuan hanggang sa mawala na sila sa aking paningin. Nagsimulang tumulo ang aking luha pero agad ko itong pinigilan at pinilit ipagpatuloy ang aking trabaho.

Pero patuloy pa ’rin ang pagrikot ng aking puso. Miss na miss ko na siya pero hindi ko kayang magpakita sa kanila ng ganito ang kalagayan ko.

Hindi maaari, I continue working until 10 pm. Pagkatapos kong magbihis nagmamadali akong nagpaalam kay Madam Tallia. “Madam, have a goodnight bye” tumakbo ako palabas ng coffee shop at tumuloy sa isang lugar na sobrang importante sa akin.

“Ma’am please would you consider my t-shirt designs, please” I begged as I keep knocking on the glass door of her shop. “No, Pola, I already told you that we are not accepting any designs anymore, and the shop is about to close. Go home” sambit ni Ma’am Corrin.

I been passing some of my illustrations for T-shirt design to her para maibenta sa shop niya pero ilang beses na ’rin akong narereject.

“Ma’am, please!”

“No!” she said and close the blind of her shop, turn off the lights, and leave.

I let out a deep breath and start walking back home. Gabi na, and it’s already late but New York Street is still alive. Kaya hindi kamatatakot maglakad mag-isa.

Naglakad ako pauwi sa condo unit ko at inabot ako ng alauna ng madaling araw, sayang kasi ang pera sa pamasahe ang mahal-mahal.

“Hayy…!” I uttered as I lay down on my bed and look at the ceiling.

I feel so tired and weak today, but I need to sleep and work again tomorrow.

Before I sleep, I tried calling my boyfriend.

But…

“Hi, this is Anton Beckham, I may be busy at this moment try calling later or leave a massage, thank you…” binato ko ang phoen ko sa unan ng hindi matawagan si Anton, bago pumikit at huminga ng malalim.

“Anton, nasaan ka na?”

CHAPTER 2

I wake up the next morning receiving a call from my boyfriend, kaya kahit tulog pa ang kalahati ng kaluluwa ko, mabilis akong tumayo at sinagot ang tawag nito.

“Hello, Anton” masigla kong sambit habang naglalakad papunta sa banyo. “Good morning, Babe, sorry I wasn’t able to answer your call last night because I have a training.” malumanay nitong sambit na nakapagpangiti sa akin habang nakaharap sa salamin, dito sa loob ng banyo.

I brush my teeth and continue talking to him, “It’s ok, I understand naman. So, ngayong araw may training ka pa ’rin ba? Dadalaw ka ba dito sa cond—” he cut me out and spoke. “Sorry Babe, I still can’t go, Kailangan pa namin mag training nag mas mabuti habang papalapit ang finals. We need to win you know that right?” marahan at malumanay niyang sambit na tila nagpalambot agad ng aking puso.

I gently nodded and said, “Ok, naiintindihan ko just call me when you need me ok, I miss you” I was biting my lower lip as I play with the soap here in the sink.

Para akong teenager na kinikilig pa ’rin sa phone calls with crush. “I miss you too, don’t worry after the game let’s eat dinner” he sweetly said that wrap my heart with his warm love.

“Ok, sinabi mo ’yan ah. I love you Anton” ani ko at nakangiting hinintay ang sagot niya.

My heart is beating so fast, ene be kekeleg eke…

“Anton tara na!” imbis na sagot ni Anton ang inaasahan kong marinig boses ng ka-teammate niya ang narinig ko. “Ok, I’m coming” sagot ni Anton dito, kaya tumayo ako ng tuwid at hinintay ang I love you bacck niya.

“Babe, I have to go they’re calling me for warm-up ru—” I cut him and said, “Ok, I love you Anton” I uttered.

“I know, I have to go. I’ll call you later by” my lips slowly parted and glance at my reflection through the mirror. “Walang I love you too?” malakas na pagbuntong hininga kong sambit bago, ipinatong sa aking balikat ang towel, at tumuloy sa shower.

I take a shower and do my routine, Put make-up on, my black wig, and my fake moles. I was covering my red long hair because I know Arries will instantly recognize me. With my black hair and gothic look, he won’t ever think that I’m his sister when our paths cross in New York streets.

I wore a black shirt, below the knee black lace skirt. I also wore a black leather coat and black boots. “Shet, ang ganda ko.” puri ko sa aking sarili pagkaharap ko sa salamin.

Shet ang sexy at ang ganda ko. “Slay bitch” I whisper and leave my condo.

Pumasok muli sa trabaho, “Again! You’re late Pola!!! What’s your excuse for today huh!!” napatakip ako ng tenga ng boses muli ni Manager ang sumalubong sa akin.

“I lock myself in the bathroom Sir, I have to break the door and it took me 30 minutes because I’m weak” sa sobrang lame ng excuse ko naging speechless na lang siya at minamasahe ang noo at lumabas ng staff room.

“Hehe…” I chuckled and start changing my clothes and as I step out of the changing room manager call me out and ordered me to clean all the rooms on the second floor.

“Ay wow, saya mag trabaho talaga… tangina!” singhal ko pagpasok ko sa unang kwarto. Ano ba ito unang kwarto pa lang parang hayop na ang natulog dito.

“Lagi niyo talaga akong nilalagay sa maruruming room!!!” I haze and start cleaning with matching masa ng loob.

Hindi maayos na sweldo ang natatanggap ko mula sa trabahong ito eh. Puro sama ng loob at lahat ng dumi sa mundo ang nakukuha ko.

“Napakasaya Olivia!” inis kong bulong at pilit kiniskis ang dumi ng chocolate sa puting pader ng hotel room na ito. “Ano ba yong nag room dito, akala painting yong chocolate kaya ipinahid sa pader!” hindi ko mapigilang mag reklamo habang naglilinis.

May karapatan naman ako ah!

Habang pinanggigilan ang duming ito biglang tumunog ang phone ko. I stop and check on it for a second. Nang makita kong si Tito Knoxx ang tumatawag agad akong tumakbo ko itong sinagot.

“Hello, Tito Knoxx!!” masigla kong pagbati ng ito ay sagutin. I hear him chuckled from the other line before he speaks. “How’s my Olivia?” sambit nito mula sa kabilang linya.

“I’m doing good Tito, how ’bout you po??”

“Still handsome as f*ck, haha…” I chuckled as he joked. But it’s true Tito Knoxx never gets old, he’s always that hot businessman that all Wattpad readers dreamed of.

“By the way My Olivia, I talk to your mom. She’s asking me if I know where you lived.” agad akong kinabahan ng sabihin iyon ni Tito. Did he say it to her?

“T-tito…” I whisper.

“Don’t worry, I didn’t tell her a thing. Even your address, I just said that I don’t know where you are in New York. So, how long are you going to hide from them?” bakas sa boses ni Tito na seryoso siya kaya umupo ako ng tuwid bago sumagot.

“I’m not gonna tell them tito, I’m going to redeem myself, my worth, and my words. I promise you that, so please just keep this a secret between us” I beg and gaze at the window.

“Ok, I trust you and you are worth my lies, so do whatever it takes you there, and call me when you need me. Ok?” Tumango ako kahit hindi niya ito nakikita at sinabi. “Yes, Tito.”

“Ok, I have to go. Business meetings, again stay safe and lovely my Olivia” he playfully said.

“Bye Tito” I end up the call and put it back in my pocket with a smile on my face. Tito Knoxx has always been my superhero since I started to fail.

He’s the only person that saves me during my time. He even bought me my condo to hide from my parents and from my own shame.

I still remember that night where he believed and me and trust me.

I was crying all out as I walk under the rainy street here in Manhattan New York. I don’t have anything; I lose everything in just a snap.

In just one snap, I lose my hope and my dreams.

Hindi ko alam kung saan ako pupunta ngayon, walang wala na ako. Sobrang sikip na ng dibdib ko at nanghihina na rin ang buo kong katawan.

Hindi ko alam kung ano pa ang dapat kong maramdaman ko ngayon. Sobrang nalilito at natuturete ako sa oras na ito.

I’ve lost all of my parent’s investment, they trusted me with that money and I was so confident with myself as I leave the country but look at me now.

I lose it!

Tumigil ako sa paglalakad at umupo sa gilid ng kalsada, I hugged my knees and cry like a lost kid.

“Why!!! Bakit kailangan mangyari sa akin ito!!!!” I shouted and look at the dark night sky. “Ahh!” I was crying out loud in the middle of the streets.

I was accepting all of my sorrows and was startled when a motorbike stops beside me. Inangat ko ang aking ulo upang tingnan ito.

“Why are you crying under the rain? My olivia” agad akong tumayo at niyakap si Tito Knoxx.

I hugged him like how I longed for my father’s embrace. “Shhhh… Crying will only make you ugly” he playfully said.

Dahan-dahan niya akong inalalayan pasakay sa motor bike niya at mabilis pinasuot sa akin ang helmet na sout. He brings me to Lola Lizeth’s mansion.

And I tell him everything that happens, “So, are you planning on hiding this from your parents?” he seriously asks. I slowly nodded and drink this cup of coffee he gave me.

“Where are you going after this? I mean I’m going to leave tomorrow, where are you going to stay? You already left the condo that your dad bought you. What’s your plan?” tanong niya habang nakaupo at seryosong nakatingin sa akin.

“I-I d-don’t k-know” I really don’t know, wala na akong silbi pagkatapos ng lahat ng ito, hindi ko mahaharap ang mgamagulang ko dahil sa nangyaring ito.

“Ok, I’ll buy you a new condo to stay in Manhattan, That’s the only thing I can do for now and I’ll keep this secret for your sake” he uttered, tumayo at lumapit sa akin upang yakapin ako.

I hugged him back and cry in his arms, I don’t know what to do this time.

“You’re mistakes and failures won’t define how good and great you are, don’t just stop here. Keep fighting and aim that goal, ok” he gently whispers, kisses my forehead and let me sleep inside the mansion and kinabukasan bago siya tumuloy sa flight niya. Dinala niya ako sa binili niyang condo and leave New York.

Nagpatuloy ako sa pagpupunas ng sahig hanggang malinis ang kalahati ng rooms dito sa floor na ito. Paglabas ko ng isang silid ay may nakasalubong akong tatlong babaeng naglalakad papunta sa elevator.

Hindi ko sinasadya marinig ang pinaguusapan nila sa pagdaan ko sa tabi nila. “Kc ako na ang bahala sa investments mo magtiwala ka sa amin, matutupad lahat ng pangarap mo dito sa New York”

Hindi ko mapigilang ngumiti ng peke ng marinig iyon, ganun na ganun din kasi ang sinabi sa akin ng dalawang taong pinagkatiwalaan ko.

Darcy and Carlin, the people who betrayed me.

It was my first day here in New York and now, I’m holding the money for my future clothing business. I’m ready to face the new stage of my life.

“Hello!!! New York!!!! Polar.Co is coming!!!” masigla kong sambit at naglakad sa magandang street ng New York City.

I let my shining blood red hair flow and dance with the wind here in NYC. I’m wearing a black dresser shirt paired with white short shorts with a leather jacket on. I’m also wearing my mom’s gift, my first Saint Laurent white shoes.

This is a very special day for me, I’m going to open my own business clothing line here in New York City. And I’m sure this is going to be the best clothing shop here in New York City.

While walking in the city streets I stop when I saw these two girls stepping out in a clothing line shop here in New York. they both look so fabulous and smart.

They glance at me as they noticed me staring at them with admiration. “Ahm… yes?” they ask.

“Are you the owner of this shop?” I ask, they both look at each other before they nodded. I wanna be friends with them,

“Oh my gosh, I’m Olivia. I’m new here in New York but I’m planning to buy this space beside your shop to open my own clothing brand.” masigla kong sambit sabay turo sa katabing available na space dito sa tabi nila.

Bago pa ako dumating dito sa New York, inalam ko na agad ang details ng space na ito. Dahil dito ko balaka itayo ang aking business. I did my research and I’m sure this will be the place where I put my clothes.

My Polar. Co clothing.

“Oh, what a co-incident we are selling this out space for the lowest price are you in, I mean it’s more affordable that this space” sambit ng isa sa kanila.

Hindi ako agad nakapagsalita kaya nagpakilala sila, “Hi, I’m Darcy Lorens and this is Carline Smith” they introduced.

I slowly nodded and my heart is racing in excitement, hindi ko alam pero feeling ko mas ok ata na bumuli ako ng mas murang space para mas malawak ang mapupuntahan ng perang binigay sa akin ni Dad.

“Don’t worry, Olivia, we’ll give you a great discount, you can trust us” they said.

My heart is pounding so fast and just answered. I will trust you guys“ that’s teh start of my wonderful friendship with Darcy and Carline. They teach me all I need here in New York.

They are really a good person and great friends of mine. Months passed by the process is of papers is going well.

“Olivia, don’t worry about anything, about the papers I will give it to you all after you send the whole payment,” Darcy said and smile at me, and also fix my hair.

“Your dreams with come true, Olivia” Carline cheered us up and hugged me, they both hugged me. This is my new place and new people.

“I’ll send the payment tonight and I’ll see the both of you tomorrow,” I said, they both nodded at me and separate our way home.

Pagdating sa bahay agad kong inaprrovahan ang pagpasa ng pera sa account na binigay nila. After sending it, I sleep peacefully and dream of my shop.

And after the night the story just flipped.

“Hello, where are Darcy Lorens and Carline Smith they said that we should meet here about the transpiring of lot papers” sambit ko pagpasok ko sa loob ng shop nila Darcy.

A girl approached me and said, “Ahm, Hi, I’m Jalsey. I’m the co-owner of this shop and I don’t know who are you talking about?” she confusedly said.

“Co-owner? Hindi ba ang magkapartner sa shop na ito ay si Darcy at Carline?” I whsiper. “You’re a pinay? Hi, actually wala kaming kilalang Darcy and Carline dito my Ate and I own this shop. At ano yong sinasabi mong transpering of lot? You mean this lot?” tanong niya at itinuro ang shop na kinatatayuan namin.

“Hindi, sila Darcy ang may Ari nito and they sell me this place for 15000 dollars.” sambit ko at nagsimulang tumibok ng mabilis ang aking dibdib dahil sa kaba.

“Sorry, but we are not selling our space, lot, and shop you been robbed, Miss.”

“H-hindi.”

CHAPTER 3

Nilanghap ko ang malamig na simoy ng hangin dito sa New York paglabas ko ng hotel. Tapos na ang trabaho ko at nagpaalam na man ako kay Ma’am Tallia na hindi ako papasok ngayong gabi dahil may kailangan akong puntahan.

Pumayag naman siya agad, pumara ako ng taxi at tumuloy sa Macdougal Street. Dahil gabi na buhay na buhay ang lugar. Maraming tao at bukas na bars ang makikita mo dito.

Pero hindi iyon ang dahilan kung bakit ako pumunta dito. Pumunta ako dito upang hanapin si Darcy at Carline ang dalawang magnanakaw na iyon, mga scammer.

Lumiko ako sa isang makitid na eskinita dito sa lugar at nagsimulang magtanong sa mga tao dito.

“Ahm.. excuse me, Miss, do you know these girls?” I asked and showed her some pictures I took with Darcy and Carline.

Pero imbis na sumagot agad, binugahan muna ako nito ng usok sa mukha bago nagsalita. “I don’t know them; do you want drugs?” nanalaki ang mata ko dahil sa sunod niyang sinabi.

Umatras ako at lumayo sa kanya, “No, thanks” I uttered and start walking. “Mukha ba akong drug addict?!” bulong ko at nagpatuloy magtanong sa mga nakakasalubong kong tao.

“Hi excuse me, have you seen these girls?” I asked another girl. “No, sorry” I nodded and asked another one. “Hi, have you ever seen these girls around here?”

“No.” she said, tumango ako at nagpatuloy sa paglalakad. Sobrang daming tambay sa lugar na ito at tila parang drug addict ang karamihan ng nandito kaya hindi ko magawang magtanong sa lahat ng tao.

“Excuse me, do you guys know these girls?” I ask this guy seated at the staircase. He looked at my phone before he stood up and looked me in the eyes.

“I’ve seen them, I guess,” he said while rubbing his beard. “Really?!” masigla kong sambit.

He nodded, “Really can you show me where they are right no—” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng agawin niya ang phone ko at tumakbo ng mabilis papalayo.

Hindi ako na kagalaw at nakakibo dahil sa sobrang bilis niya, “Y-yong p-phone k-ko” nauutal-utal kong sambit, at sa isang iglap para akong sinampal ng katotohanan kaya napasigaw ako.

“Ahhhh yung phone ko!!! magnanakaw! my phone, please help me!! thief!!!” sigaw ko at lahat ng mga tao dito ay nag sitinginan sa akin.

I get stiff when I realize that everyone is a thief here. “No, not you guys hehe” I said, mabilis akong tumakbo at hinabol ang lalaking nag nagnakaw ng phone ko.

“Ahhh there is a thief, help me!! my phone he stole it!!!” sigaw ko habang patuloy itong hinahabol, sobrang layo ng pagitan naming dalawa kaya sobrang takbo ako.

“My phone, help!!!” I was shouting already but all the people here seemed to not care, they were all busy drinking and talking to someone.

“Gago ka tumigil ka!! ibalik mo yung cellphone ko!!!” kong sigaw ng sobrang napapagod na ako kakatakbo. Sobrang bilis niya at pumapasok pa siya sa daan kung saan maraming tao kaya hindi ko talaga siya maabutan.

“Hey!!! fucking give me back my phone!!!! ahh!!!” sigaw ko ng magkamali ako ng tapak at natapilok.

Nakita ko nalang ang sarili kong nakasalampak sa gilid ng kalsada at kumirot ang balakang ko. “Aray!!!” indi ko dahil medyo masama ang pagkabagsak ko.

At paglingon ko sa magnanakaw ay wala na ito sa aking paningin. “Cellphone ko!!!!” inis kong sigaw bago nag papa padyak na parang bata dito.

“Kung minamalas ka nga naman oh!!!” wala na akong magagawa, kahit na magreklamo ako sa police, talamak ang magnanakaw dito, at kasalanan ko na hindi ako naging aware habang ipinapakita ko ang cellphone ko sa mga tao dito.

Dahan-dahan akong tumayo habang hawak ang aking makirot na balakang, pawis na pawis ako na pumasok sa loob ng bar na katapat ko.

Puro na lang kamalasan ang nangyayari sa akin sa bawat araw na ginawa ni Lord, hindi ko na alam ang gagawin ko. I enter the bar as the wild and loud crowd embrace the whole place. Sobrang ingay at gulo sa loob.

Pero malinaw ang tingin ko sa bar counter, dumiretso ako doon at umorder ng isang beer. I sat on the chair and rested my head on the counter. “Wala na akong cellphone,” hindi makapaniwala kong bulong sa aking sarili.

“Here’s your brink ma’am” agad ko itong kinuha at tinungga ng straight. “AHHHHHH” sigaw ko ng maubuos ito ng isang lagukan lang.

“Lahat na lang nawawala sa akin! pera ng magulang ko na ibinigay nila sa akin pangsimula ng business, tapos ngayon yung cellphone ko naman! ano pa ang kukunin niyo sa akin! kunin niyo na laha––” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng tiningnan ko ang bag ko.

My jaw just totally dropped when I saw that my bag was ripped on its bottom part. Butas ito at wala na talagang laman ang bag ko. “Hahaha,” natawa na lang ako ng makita ito at padabok itong hinubad at itinapon sa kung saan.

“Tangina.” madiin kong sambit at umorder muli ng isa pang bote hanggang sa nakalima na ako.

“My life is so fuck up” I whisper as I laugh and talk to myself, I’m feeling a little bit dizzy now.

I stood up and got 14 bucks in my pocket and paid my bills. Buti na lang ugali kong magbulsa ng pera. “Kung sino ’man ang nagnakaw ng wallet sa bag ko, tanga walang laman yon!!!” sambit ko bago magsimulang maglakad palabas ng bar. Paglabas ko ng bar natigilan ako ng parang slowmong dumaan sa aking harapan si Darcy at Carline.

Nawala ang pagkahilo ko at tila luminaw ng paningin ko ng makita silang dalawa. Nang makalagpas na sila agad na akong sumigaw. “Darcy, Carline give me back my money!!!” dahil sa pagsigaw ko agad silang lumingon dalawa at hindi makapaniwalang tiningnan ako.

They are both wearing expensive clothes and carrying expensive bags, and I know that’s because of the money they steal from me. Kaya agad kumulo ang dugo ko at hinabol sila.

They both start running, “Traitors! thief!! give me back my money!!!” malakas kong sigaw at patuloy kaming naghahabulat dito sa Macdougal Street.

They are running with their heel’s kaya confident akong maabutan ko sila. Pero bigla silang tumawid sa kabilang kanto kaya mabilis akong sumunod kaso–

Isang sasakyan ang muntikan na akong mabangga, hindi ako nakagalaw dahil sa gulat. One inches na lang ang layo nito sa akin.

I was so startled and stiff at the moment when the driver stepped out of his vehicle. Galit ako nitong nilapitan at sinabi. “Are you fucking trying to kill yourself Miss!?” galit niyang sambit sa aking harapan.

Pero ang mata ko ay agad naglanding sa dalawang babaeng iyon na sinusubukan akong takasan sa pagpara ng taxi.

“Hoy, wag niyo akong takasan!!!” sigaw ko bigla at sinubukan tumawid pero hinawakan ng lalaking ito ang aking kamay at sinabi. “Are you trying to run away?” he furiously asked as he gripped on my arms.

Kunot noo ko siyang tiningnan bago napalingon muli kila Darcy na nakasakay na sa taxi at paalis na. “Bitawan mo ako!” sambit ko at sinusubukan tanggalin ang kamay nito sa aking braso.

“Hey, Mister let go of me!!!” he didn’t let me go, kaya natakasan na ako nila Darcy.

“No, you’re coming with me” he darkly said and dragged me to his car and brought me to the nearest police station. “Teka!! bakit mo ako dinala dito!! Hey, Mister, why did you bring me here?” naguguluhan kong sambit ng tanggalin niya ang seat belt at bumababa ng sasakyan.

Binuksan niya ang pinto sa tabi ko at hinila ako palabas, “Jaywalking is illegal in New York Miss, and you’re drunk.” he seriously said and bring me inside the police station.

“No, I was just trying to run after those people who stole my money, I didn’t mean to do it. I was just so focused on catching them and I forgot about the rules. I’m really sorry Mister, please don’t do this !!” sigaw ko at pilit pinipigilan ang pagdala sa akin sa mismomg loob ng station.

“You almost cause me big trouble, Miss” seryoso niyang sambit at pinasok ako sa loob, pinaupo sa harap ng sheriff.

“Sir, I didn’t mean it please, I’m just a victim here I was catching those people who steal my money and they cross the street first, I just run after them” pagpapaliwanag ko sa sheriff habang nakatayo itong lalaki sa tabi ko.

“Do you have some pictures of those people who you are talking about Miss?” tanong nito sa akin, “Sir, you won’t believe this. I just got robbed before this happened, my phone and my bag, I have nothing right now.” tiningnan ako ng sheriff at bakas sa mukha nito na hindi ito naniniwala sa mga sinasabi ko.

“Are you just trying to trick me with these robbed things, so you can escape jaywalking?” he said and crossed his arm on his chest.

“No, I’m telling the truth please, believe me, walang-wala na talaga ako ngayon” pagod kong sambit at pilit pinipigilan ang pagtulo ng aking luha.

“What did you say, Miss. Are you cursing me in a different language?!?” nakakunot noo na tanong ng sheriff ng magtagalog ako.

“Ah..N-no Si—” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng magsalita itong lalaki sa tabi ko at kinausap ang sheriff. “Let her go” he said, napatingin ako sa kanya, he glanced at me before he talked to the sheriff.

Sinabi niya na nakita niya din daw yung mga babaeng hinahabol ko, at ipinaliwanag ang lahat kaya pinayagan na akong lumabas ng sheriff dito sa station.

“Dadalhin ako dito tapos siya ’rin pala ang magpapalaya sa akin dito.” bulong ko at pumara na ng taxi. Pagod akong sumakay dito at pumikit.

Sobrang daming nangyari sa akin ngayong araw na ito, mahuhuli ko na sana sila Darcy at Carline! “Konti na lang eh!” inis kong sambit.

“Kung hindi umepal yung lalaking iyon” I whisper and just rest, until the taxi stop in front of the condo.

“Here” I pay and walk inside the condo without anything. Buti na lang code lang ang kailangan para mabuksan ang condo unit ko, dahil kung kailangan ng susi malamang wala akong uuwian ngayong gabi.

Habang naglalakad sa lobby ng condo natigilan ako ng makitang pumasok din ang lalaking iyon dito sa condo. Nakita ko ito sa reflection ko sa salamin nasa likuran ko siya.

Kahit pa gewang-gewang akong maglakad binilisan kong sumakay sa elevator at isinara agad ito. “Bakit siya nandito sinusundan niya ba ako?” tanong ko sa aking sarili at umakyat sa 4th floor.

Paglabas ko ng elevator hinintay kong bumukas ang katabi nitong elevator para siguraduhin na hindi ako sinusundan nito. Nagtago ako sa gilid at nang bumukas ito nanlaki ang mga mata ko ng makita ito sa loob.

Mabilis akong naglalakad papunta sa unit ko at nang paglingon ko nakita kong naglalakad din siya papunta sa direksyon na pinupuntahan ko kaya mabilis akong pumasok sa unit ko at kumuha ng walis tambo.

I waited behind my door and sinilip siya sa maliit uwang dito sa pinto ko. I waited for him to get near in front of my door, bago ko ito biglang binuksan at pinagpapalo siya ng walis tambo.

“Manyak ka!!! bakit mo ako sinusundan! may masama kang balak sa akin ’no! ano, gusto mo akong rapin! you pervert! maniac!!!” I shouted as I kept hitting him with my eyes closed.

“What the fuck!?” rinig kong sambit nito at nang imulat ko ang mga mata ko, nasasalo niya ang bawat hampas ko at napipigilan ito.

He looked at me with frowned brows and that’s the reason for me to stop and fearlessly stare at him. “What the hell Miss!” galit niyang sambit habang nakatingin sa akin. He’s wearing a black cap kaya hindi ko makita ng maayos ng mukha niya simula pa kanina doon sa station but as he stands straight in front of me.

Ngayon ko lang napansin na nakakalula pala ang tangkad niya.

Pero alam kong sinusundan niya ako, he’s after me!

“You’re a Pervert, you followed me here. for what huh! you’re trying to harass me!!” sigaw ko sa mukha niya.

“Follow?” he glared at me and asked.

“Yes, you followed me because you want my body!!!” what a pervert!

“What the heck are you talking about Miss, I lived here!!” he hazed into my face.

Ano?

“What?” I ask.

“I fucking lived here, Miss!”

No way!!

CHAPTER 4

“Follow?” he glared at me and asked.

“Yes, you followed me because you want my body!!!” What a pervert!

“What the heck are you talking about Miss, I lived here!!” he hazed into my face.

Ano?

“What?” I ask.

“I fucking lived here, Miss!”

No way!!

“Hindi ako naniniwala!!!! You can’t be!!!” hindi makapaniwala kong sambit at umatras papasok sa loob ng unit ko.

“Can be.” he seriously said before he glared at me. Dahan-dahan niyang naglakad papalapit sa akin kaya napaatras na talaga ako sa loob ng condo ko at tiningnan siya ng masama. “Oh, wag kang papasok, trespassing ka!!!” I said but he just smirked at me before he suddenly closes the door into my face.

“HOY GAGO!” sigaw ko dahil muntikan nang tamaan ang mukha ko sa pagkakasara niya nito. Muli kong binuksan ang pinto at lumabas, naabutan ko siyang papasok na sa katabing pinto ng unit ko.

The guy just smirked at me before he enters and close his door. Kinagat ko ang ibabang labi dahil sa inis bago padabog na pumasok sa aking condo.

“Ang pangit ng ugali, hambog! Sa dinami-rami ng pweding tirhan dito pa talaga kung sinuswerte ka nga naman oh!” napalingon ako sa salamin habang nagsasalita mag-isa, at nang makita ko ang aking sarili hindi ko maiwasang mapasigaw.

“Ahhh!!!” I caress my face and move closer to the mirror. Dahil sa kung ano-anong kamalasan ang nangyari sa akin ngayong araw, humulas na yung eyeliner ko. Mukha pala akong broken hearted dahil hulas na ang make up ko.

“Ahhr kainis!!!” pabagsak akong dumapa sa aking kama at nagpapadyak. “Mahuhuli ko ’rin kayo Darcy at Carline, humanda kayo!!!” sigaw ko sa ilalim ng unan.

Nanatili ako sa ganong posisyon ng mga kalahating oras bago umupo at kinuha ang laptop ko.pagkabukas na pagkabukas ko nito agad akong nakareceived ng tawag mula kay mama.

She’s been calling me for almost 10 times pero hindi ko ito nasagot dahil sa ninakaw ang cellphone ko, tapos ngayon sa ganitong kundisyon sa tingin ko hindi ko siya kayang harapin. Dahan-dahan kong tinaggal ang aking suot wig at pati na rin ang tali ng buhok.

Inilugay ko ito bago binitawan sa aking tabi ang aking laptop at humiga. Tumitig ako sa ceiling habang pinapakinggan ang patuloy na pagtunog ng tawag.

I bitterly smile before I cover my face and close my eyes.

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako at nagising at naalmpungatan ng alasdos ng madaling araw. Naiwan kong bukas ang aking laptop na may 37 missed calls from mom.

Umayos ako ng pwesto sa gitna ng aking kama bago binuksan ang laro sa aking laptop. “Sobrang stress ako ngayon kailangan kong maglaro.” My mom and I use to play video games and COD while I was young. Siya ang nagturo sa akin ng mag ganito kaya sa mga sitwasyong ganito sa aking buhay.

Pinipili ko na lang maglaro pag sobrang stress na ako, I put my head set on and play. I was so focused on the game when Naivy call.

“Ay shit!!” I cursed when I saw my character die from a sniper shoot. “Wrong timing naman Naivs.” I whisper before I quickly run into the bathroom and wash my face.

Nagmamadali akong tumakbo sa kama at sinagot ang video call, I even put a facial mask on my face as I show myself on the screen.

“Let me guess, you’re playing right?” nakangiti at malambing niyang boses na sambit. “Buti alam mo, at ngayon mo pa talaga naisipan akong tawagan haha” ghad I miss this girl.

“How’s your business there in New York?” tanong niya, “Ok naman, still growing haha” pagsisinungaling ko, they all know that I have my own business now but look at me now. Still searching for those people who steal my money.

Gusto ko man sabihin sa kanila ang lahat ng nangyari sa akin, alam kong hindi pwedi dahil pagsinabi ko sa kanila malalaman agad ito ni Mom. Ayaw kong may makaalam na pumalpak ako dito sa New York.

Hindi nila pweding malaman kahit isa sa kanila, babawiin ko ang pera ko at tutuparin lahat ng aking iniwang salita sa kanila. Ako ang may gusto nito kaya kailangan kong panindigan.

“Actually, Ellouise and I were planning on visiting you there in New Yor—” I cut her out and said, “Wag!!!” nagpanic ako kasi alam kong sa isang pitik ng daliri kayang-kaya nilang dalawang lumipad papunta dito kung gugustuhin nila.

“Wag? Why?” she asks.

“Wala hahaha wag muna kayong pumunta dito sa New York, naku, talamak ang crisis dito sa New York ngayon tapos sobrang higpit ng mga nasa airport baka dumugin lang kayo ni Bunny sa airport niyan. Kaya wag na muna kayong pumunat dito, pag ok na lang ang lahat ako pa ang susundo sa inyo dyan sa pinas.” pagpapalusot ko, buti na lang mabilis gumalaw ang utak ko sa ganitong sitwasyon, kung hindi mabibisto ako agad.

“Ganun ba, ok next time na lang. Just tell us when we’re allowed to go there, ah. By the way, I will send you some Pilipino treats there in New York give me your address.” she said.

“Wag na Naivs, ok lang naman ako dito at isa pa ang dami Pinoy shops dito sa New York kaya nakakabili rin ak dito. At isa pa diet ako ngayon nagpapasexy ako” I joked.

She chuckled and smile “Love let’s go” tumigil ako at maloko siyang tiningnan mula sa screen, nilingon niya ito bago siya naghalikan sa harap ng screen.

I rolled my eyes and smile at them. “Ahm.. Oliv, we have to go na pala” nakangiti niyang sambit kaya tumawa ako at tumango na lamang. “Sige na kayo na may forever!” I said and turn of the call.

Dahil sa nakita ko bigla kong namiss ang boyfriend ko kaya tinawagan ko siya sa laptop for a video call.

“Tulog pa yata” bulong ko sa aking sarili habang hinihintay siyang sumagot.

Nakailang beses ako sumubok tawagan siya pero hindi niya sinasagot, malamang tulog pa ito dahil pagod sa training at isa pa madaling araw pa lang.

While staring at the laptop screen bigla kong naalala ang itsura ng lalaking nagdala sa akin kanina sa police station. Kung hindi dahil sa kanya edi nahuli ko na sana sila Darcy at Carline.

Kung pinalampas niya lang sana ako edi sana nabawi ko na ang pera ko sa dalawang bruha na iyon, hindi na sana ako nagsisinungaling sa pamilya at mga kaibigan ko ngayon.

Nasimulan ko na sana ang pagbuo ng shop ko. Pero habang iniisip iyon hindi ko maiwasang maalala ang gwapo nitong mukha. Oo na inaaman ko naman na gwapo ang lalaking iyon pero hambog.

Ang maputi nitong balat, manipis na labi, makakapal na kilay at unal nito sa gilid ng mata at labi. “HOY!!! BAKIT MO INIISIP YON KADIRI OLIVIA AH!!! WAG MARUPOK SA GWAPO!” paalala ko sa aking sarili at bumalik sa paglalaro.

I just play the whole morning dawn until the sunrises, and I prepare for work. Naligo at nagbihis ako sa tapat ng salamin, while wearing my bra and panties on, I stare at my body and gently trace my tattoo using my finger.

Nagpapatattoo ako dati bago pumunta dito sa New York dahil sa walang kwentang dahilan. Nagpatattoo ako dahil gusto kong halikan ito ng future boyfriend ko pero hanggang ngayon mag dadalawang taon na kami ni Anton ay wala pa rin nangyayari sa aming dalawa.

I have this tattoo below my right breast that says あなたのために予約済み (Anata no tame ni yoyaku-zumi- Reserved for you)

Oo na alam kong corny pero walang basagan ng trip!

“Lord bakit ba naman kasi sobrang inosente ni Anton, pag ako hindi pa sinunggaban non sa monthsary namin, Lord sinasabi ko na ho, ako na ang gagapang sa kanya.” determinado kong sambit bago nagbihis at sinuot ang aking wig.

It takes me 10 minutes on putting my wig on, dahil kailangan ko pa itong idikit para magmukhang totoo talaga. Pati ang dark make up ko tumatagal ng 15 minutes kaya ako laging na lalate pero ngayong araw sigurado akong hindi ako malalate.

“Good morning manager!!! Early bird ako ngayon” masigla kong bulong habang naglalakd papalabas ng condominuim building.

“Good morning, New York!!!” sigaw ko sabay taas ng dalawang kamay. Pero tila ang masaya kong araw at agad napalitan ng kamalasan ng may dumaan na BMW sa harapan ko dahilan para tumalsik sa aking hita ang tubig sa daan.

“AHHHH!!!” malakas kong tili at hindi agad nakagalaw sa aking kinatatayuan, basang-basa ang suot kong palda at boots dahil sa BMW na ’yon.

“Tanginaaaaa” nanggigigil kong sambit bago tiningnan ang nakalayong BMW na ’yon. “Mabangga ka sana!!!” wala akong choice kung hindi bumalik sa loob ng condominuim at umakyat muli sa taas upang magpalit ng damit.

Dahil doon na late nanaman ako!!! “Polaaa!!!!” I cover my ears adn run to the changing room. Nagmamadali akong nagbihis at tumakbo papalabas. “Sorry, manager” I said and run to the elevator with my cleaning cart.

I Started my work like a routine, laging maruruming silid ang napupunta sa akin. Buong araw linis lang hanggang sa huling kwarto na lilinisin ko ngayong araw.

Pinahid ko ang aking braso sa aking noo upang punasan ang noo ko pero pagbukas ko ng huling room nagulat ako ng may costumer na nasa loob. Teka akala ko ba umalis na ang nagcheck in dito.

“Sorry Sir” sambit ko at lalabas na sana ulti pero bigla nitong hinawakan ang aking braso at nakangiti akong hinarap sa kanya. “You look hot, wanna stay the night with me Shorty” sambit nitong kano na ito.

Pero agad akong umiling at sinabi, “No thank Sir, I have to go” magalang kong sambit at sinubukan tanggalin ang kamay nito sa aking braso.

“Oh, come on, I will make you happy don’t worry” he said and suddenly licked my cheeks. Dahil sa doon nagulat ako at buong pwersa siyang itinulak papalayo.

“Bastos ka ah!!!” I haze and was about to step out when he grabs my uniform and hugged me from behind. “Nasty, I like it” bastos nitong sambit bago pinisil ang kaliwa kong dibdib.

Nanlaban na ako at malakas na tinapakan ang kanyang paa at hinarap siya, I kick his thing and push him away before I run out of that room.

Mabilis akong sumakay ang elevator at bumaba, hinihingal akong sumandal sa gilid dito sa loob ng elevator at nang bumukas ito mabilis din akong tumuloy sa staff room at agad nagpalit.

Nagtime out ako at mabilis na umalis ng hotel na iyon, habang naglalakad papunta sa cafe nandidiri akong tinatakpan ang aking dibdib dahil sa pesteng kano na iyon.

“Bastos na kano, pasalamat siya hindi lang iyon ang natanggap niya mula sa aki—ouch!” Inda ko ng biglang may nakabangga ako.

“Sorry Miss” natigilan ako ng makilala ang boses na iyon, nang tingnan ko ito nangatog ako dahil si Arries ang nakabangga ko. Ang kapatid ko.

Pero bigla iyon nawala ng mapansin ko ang pasa sa gilid ng kanyang labi. “What happen to your face?” wala sa sarili kong sambit, sinubukan ko itong abutin ng magsalita siya. “I’m sorry Miss, I didn’t saw you coming” he said and walk past me.

Mukhang hindi niya ako nakilala pero nanlalambot ko siyang pinapanood na naglalakad palayo. He got into a fight, and I can’t do anything about it. I can’t even touch his face because I’m hiding from him.

I don’t know if he’s doing fine, hindi ko alam kung ano nangyayari sa university niya? Kung ok ba siya doon, ako dapat ang guardian niya dito sa New York pero heto ako nagtatago sa kanilang lahat.

I bitterly smile before I walk straight to my second work and wear the mascot uniform. “Ma’am/ Sir, t-try our s-shop” I was sobbing while giving flyers to the people.

Umiiyak sa loob ng mascot na ito dahil pakiramdam ko napakawalang kwenta kong ate.

“Ma’am/Sir, try our coffee and cakes it’s yummy” buti nalang talaga nakamascot uniform ako, hindi ko kailangan pigilan ang pagluha ko.

“Ma’am/Sir, our coffe is yum—” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng biglang kinuha ang isang babae ang flyers ko at hinagis ito sa ere at hinayaang kumalat sa buong paligid.

“MA’AM!” I said and look at her with disbelief, but instead of apologizing she laugh at me and put her middle finger on. “You! poor worker, just die!” lasing nitong sigaw at umalis.

Naiwan ako ditong nakatitig sa nakakalat na flyers, slowly I kneel and pick it up one by one. Again, I shed tears and frustrations.

“Are you ok Pola?” tanong ni Ma’am Tallia ng tanggalin ko ang mascot na suot ko, I know my eyes were red and a bit swollen but I choose to smile at her and spoke.

“I’m fine just got something in my eyes,” I said, avoided her gaze, and grab my things. Umuwi ako sa condo ko at agad kumuha ng beer sa ref.

Lumabas ako ng kwarto at umakyat sa roof top ng building na ito. Wala kasing umaakyat doon dahil bawal pero ako lang ang nakakalusot.

Paglabas ko sa pinto huminga ako ng malalim bago pumikit at hinayaang yakapin ng malamig na simoy ng hanging dito sa itaas. Umupo ako sa dulo ng roof top kung saan tanaw na tanaw mo ang ibaba ng building.

“Walang pera!!! walang cellphone! walang negosyo! nagyabang na kayang mabuhay mag-isa, ano ka ngayon? nga-nga. Kulelat, walang silbi at isang malaking failure!!!” I shouted all out and straight up the whole bottle of beer.

“Hahahhaha” it was crazy because I was laughing and crying at the same time. “My life sucks!!” I shouted, and stand up.

Kakatayo ko pa lang ng— “No!!!” nagulat ako ng biglang may sumigaw at may biglang yumakap sa aking bewang at hinila ako pababa.

Natumaka kaming dalawa sa sahig at agad akong lumayo sa dito, when I face him, my eyes widened and say, “You!!!!” sigaw ko ng makita muli ang lalaking ito.

Siya na naman!

He strokes his hair up using his fingers and glared at me, “ARE YOU REALLY TRYING TO KILL YOURSELF MISS!!!” galit niyang sigaw na nagpakunot ng aking noo.

Ako magpapakamatay? BAKIT?!

“I’m not trying to kills myself!!!” I said and he stood up. “Epal” bulong ko at tumayo na rin, tiningnan siya ng masama bago siya nagsalita.

“Good, kills yourself when I’m out of here because I don’t wanna be involved in some waste robbed girl’s death.” pacool nitong smabit at binulsa ang kanyang kamay bago naglakad papaalis ng rooftop.

Pagkasara ng pinto doon lang nagsink in sa akin ang sinabi niya, “Ako wasted robbed girl?! gago ka ba! ikaw nga OA d’yan, hindi ako magpapakamatay, nagfefeeling super hero ka ng wala sa lugar, ang feeling! ang sama naman ng ugali mo!!!” nagpapadyak ako sa inis bago binato ang bote sa pader.

“Agh nakakainis!!!”

CHAPTER 5

“Aray, aray” inda ko sa sakit ng aking ulo habang tumatayo mula sa kama. Nasobrahan ako ng ininom kagabi dahil sa gagong ’yon. May problema na nga ako sa buhay dadagdag pa yung hambog na iyon.

“Arayyyy” Hawak ang aking ulot dahan-dahan akong tumuloy sa banyo at naghilamos, pagkatapos ay tumuloy ako kusina para uminom ng kape.

“Hangover na naman!!” I whsiper as I seat on the high chair and fix my top strap up. Nanatili lang akong tulala habang umiinom ng kape ng bigla akong may naalala.

“Tama!!” sigaw ko at tumakbo papunta sa sofa at siniksik ang aking kamay sa gilid-gilid nito hanggang sa makapa ko ang una kong cellphone.

Bakit ngayon ko lang naalala na itinago ko dito ang luma kong cellphone. “Yes! Ouch” my head is still aching. Binuksan ko ito at gumagana pa naman. This is my Iphone 8 na itinago ko dito dahil may pinadalhan ako nila Dad ng new phone dati.

I quickly logged in my account and try calling Anton, hindi ko pa siya nakakusap simula kahapon, baka namimiss na niay ako. I called him five time already pero hindi niya pa rin sinasagot kaya naligo muna ako at nagbihis.

I wore a simple black dress and anckle boots to paired with. Also, my wig and make up and moles. Never forgotten. Habang nagaayos sinusubukan ko pa rin siyang tawagan sa messeger dahil online naman siya.

After fixing myself lumabas na ako ng condo dala ang dalawa kong bag, malalate nanaman ako nito. And then after 15 attempts finally he answered.

“Hello Babe, buti naman sinagot mo na ang tawag ko, kanina pa ako tumatawag sayo ’eh.” sambit ko habang nagmamaddaling nilolock ang pinto. inipit ang aking phone sa pagitan ang aking pisngi at balikat.

I was struggling on locking the door but still manage to continue carrying my two bags and one big paper bag together with my phone.

“Ahm.. sorry babe kakatapos lang kasi ng training na’min kaya hindi ko na pansin na tumatawag ka” Anton gently said while I was focusing on locking the door.

“Hayyyy” mabigat kong pagbuntong hininga at pilit inilock ang pinto, “Are your mad babe? I’m sorry ok, masyado lang talaga kaming rush sa training” hindi ko napansin ang sinasabi niya dahil unti na lang ay malalock ko na ang pint—

“Ayon! Nag lock din!!!” sa wakas nag lock na din nakaharang pala ang dress ko kaya ayaw agad ma lock, tumayo ako ng maayos at hinawakan ang aking phone, “Ano nga ulit sabi mo babe?” tanong ko.

“Ah.. w-wala babe, by the way are you off to work?” napakalambing at hinhin ng boses niya nakakainlove talaga. Anton enebe be kekeleg eke se