WARS SERIES: The Return of the Blackwolf
mrsWolf02 · 5 chapters · 2,961 words
INTRODUCTION
THIS IS A WORD OF FICTION.
NAMES,CHARACTERS, PLACES AND EVENTS ARE FICTITIOUS UNLESS OTHERWISE STATED.
ANY RESEMBLANCE TO REAL PERSON LIVING OR DEAD OR ACTUAL EVENT IS PURELY COINCIDENTAL.
ALL RIGHT RESERVED.
NO PARTS OF THIS STORY MAY BE REPRODUCED, DISTRIBUTED OR TRANSMITTED IN ANY FORM OR ANY MEANS, WITHOUT THE PRIOR PERMISSION OF THE AUTHOR.
PLAGIARISM IS A CRIME! SO BACK OFF🖕
©BLACKWOLF2015 @HeneralsLibraryOfficial FOLLOW MY FB PAGE GUYS😊
EXORDIUM
Featuring: ™WOLFS ASSASSINS ROYAL SOCIETY’S MEMBERS
“ The guardian’s risked their existence to save the humanity, with the help of the legendary Black Wolf they defeated the evil imortals. Many of the Wolf pack died and the Guardians was all missing. However, the important thing is they did their mission. And that was to keep the peace and humanity, forever.“
After reading the last part, Andeng closed the book in front of his son.
“What happened to the Wolves, Mommy? Where are they? And the Guardians, what happened to them, are they still alive Mommy?” her son asked with a sad face. “Enough for today, Jethy. You have to get up early for school tomorrow.”
“But Mommy!”
“Time to sleep,” she said before kissing her son’s forehead goodnight. She fixed his thick blanket before switching off the light.
“Goodnight, sweety. “
“Goodnight, Mommy. “
Andeng walked directly to her room hugging the black book that she just finished reading to her son. That was the book his friend Yahel given to her long time ago.
Andeng read that book multiple times like she doesn’t even remember when she started, but until now she can’t accept the things written in that book.
It was all there. All the things that she doesn’t wish to remember. It was magically published on that fucking book. The reason why some of her friends perished. They risked lives because of her.
And even though that book was creepy magical, she won’t dare to throw or burn it down. Because every single detail that happened that day was logged inside of it. And she has this strong belief that it also has the ability to predict what will happen in the future.
She cherished that book, like what Yahel asked her.
“Where are you guys?” she asked in nothingness while tears escaping from her eyes.
She missed them. Those people and those creatures who saved her life and make the world she live in peace right now. Andrea knows they will come back, she has this strong perceptions. She doesn’t believe that all her friends died just like that.
“Come back Wolfianz, I know you’re all still there!”
™ WARS©1 [nightmares]
She looked in his deep blue eyes habang yakap siya nito ng mahigpit. Malakas ang buhos ng ulan at malamig ang buong paligid ngunit hindi niya alintana iyon dahil sa mga bisig ng binata na nasa katawan niya.
“Mahal na mahal kita Andrea,” bulong nito sa kanya.
“Mahal na mahal din kita, Jeth.” Mas lalong humigpit ang yakap ng mga bisig nito nang sagutin niya iyon. Hinalikan pa siya nito sa noo at ngumiti. Pareho silang basa at naliligo sa gitna ng bumubuhos na ulan.
“Can you please make it stop,” nakangiting utos niya sa kasintahan.
“I’m sorry Andrea, I can’t, I’m not in control. This happiness is too much to take.”
Jeth, her boyfriend. His ability is no longer a secret to her. Like now, Jeth was playing with his element as one of her Guardians. Masaya silang magkayakap nang biglang dumilim ang langit. And Jeth’s rain stopped.
“Andrea kailangan na nating umalis dito,” may bahid ng pag-aalalang sabi nito.
“Bakit, ano bang nangyayari?” tanong niya nang biglang sumulpot si Yahel sa harapan niya.
Hindi niya alam kung gaano na ito katagal na naroon. Yahel is a wolf and an earth bender. He has this ability to vanished in just one snap.
“I need to get you out of here Andeng. Tara na,” ani ni Yahel na nakahawak sa kaniyang siko. Tumingin siya sa kasintahan. She saw his eyes, burning like a blue flame.
“Go now Andrea, the Videons are coming. Go with Yahel, you’re safer with him.” His voice was tougher but it doesn’t reached his eyes. She feels his sorrow.
“Pero Jeth-”
“We don’t have much time Andrea. Just listen to me!”
Hindi niya maalis ang paningin sa kasintahan habang hatak siya palayo ng kaibigang si Yahel. Nakita niyang dumating din ang iba pang mga kaibigan nila. Ang iba pang Guardians. Gusto niyang bumalik pero alam niyang mas makabubuti ang makinig na lang.
Wala silang nagawa kung hindi ang tumakas. Tumakbo at iligtas ang sarili niya. Hindi siya binibitawan ni Yahel.
“Elaine, nasaan si Luna, nakikita mo ba siya?” tanong ni Yahel. Hindi sumagot si Andeng dahil alam niyang hindi para sa kaniya iyon.
“Kasama niya ang iba pa Yahel, sinasagupa na nila ang Vedions,” sagot ni Elaine na nasa likuran na pala nila at hindi man lang niya napansin. Ano pa nga ba ang aasahan niya sa isang mortal na gaya niya. Wala siyang silbi sa mga ganitong pagkakataon, bagkus isa siyang malaking pabigat na kailangan ng proteksyon.
“Kailangan nating mailayo si Andrea. Kailangan nating bumalik!”
She was damned scared. Literal na nanginginig ang katawan niya sa nasasaksihan. Sa mahabang panahon na prinotektahan siya ng mga ito nakabuo sila ng mabuting pagkakaibigan. At ngayon nalalagay silang lahat sa bingit ng kamatayan dahil sa kanya.
“Dito ka lang, Andrea! Huwag na huwag kang aalis, pakiusap,” utos ni Yahel sa kanya.
“Yhael,natatakot ako!”
“Wag kang matakot Andeng, nandito kaming lahat para sa kaligtasan mo at ng buong lipi. Manatili ka lang buhay sapat na para sa amin. Hold this and keep this with you.” Inabot nito sa kaniya ang itim na libro at tumakbo palayo. Kasing bilis ng kidlat na nagpalit ito ng anyo. Ganun din ang kakambal nitong si Elaine.
Elaine did something. Sa lugar na kinaruruunan nya. It was like a shield. Oo, tama naglagay nga ito ng shield sa kinalalagyan nya.
“Stay here, Andrea!” saad nito at bumulusok pababa at nag-anyong lobo rin.
Sumasabog ang liwanag sa kinaruruonan ng mga kaibigan nya. Madilim na madilim ang paligid nang muling bumuhos ang ulan. Malakas kaysa dati. Sa kinaruruunan niya’y nakikita niya ang lahat. Yahel is using his fire power. Tulong tulong silang lahat.
Nakita niyang palapit ang dalawang lobo sa kinaroroonan nya. Hindi nya mawari kung sino ang isa, pero sigurado syang si BLackwoLf ang isa roon, nakasakay sa likod nito ang healer na si Catherine. Sugatan ito.
Muling nag anyong tao ito sa harap niya . It was Dean Luna, ang nakatatandang kapatid ni Elaine at Yahel. Kasunod nila si James.
“Cath can you heal yourself?” tanong nito sa kasama.
“Hindi ko alam, hinang-hina na ako!” sabi nito.
“James, help me!” sabi nito pero hindi natinag ang binata. Bagkus ay tumawa ito ng napakalakas. Nakakakilabot.
“Hanggang ngayon napakadali mo pa ring bilogin!” sabi nito
“Ano bang sinasabi mo, James?” naguguluhang tanong ni Luna
“Hindi mo pa rin ba maintindihan hanggang ngayon!? I’m just here to make you fall in love my beloved, so it’s easier for us to kill that fucking mortal.”
“Hayop ka!” sigaw ni Cath at sinugod si James, pero hindi s’ya nagtagumpay. Tumilapon s’ya sa di kalayuan at nawalan ng malay.
Nakakatakot ang nasasaksihan niya ngayon. Buong lakas na lumalaban ang Dean ng kanilang eskwelahan sa lalaking minahal nito.
Ngunit lalo s’yang nanghilakbot ng makita nyang palapit si Jeth. Malakas si James, dahil hindi lang sya basta taong lobo, he was an immortal katulad ng mga Vedions.
Dalawa na ang nakikipaglaban sa kanya . Isang itim na kidlat ang ibinato nito sa dereksyon ng pinakamamahal niya kasabay ng napakalakas niyang sigaw. Kasabay ng pagsigaw nya’y nabasag ang shield na ginawa ni Elaine para sa ka’nya.
Automatic na napatingin sa gawi niya si James at ngumiti.
“You’re dead, Andrea!“ kasabay niyon ang pagbato nito muli ng itim na enerhiya na animo’y kidlat sa kanya.
Pumikit s’ya ng mariin. Tiyak niya ang katapusan niya ng mga sandaling iyon pero may yumakap ka sa kanyang katawan.
Dahan dahan niyang minulat ang mga mata niya .
“Jeth? Ohh god please… Nooo!”
“ An… D..rea….“ sunod-sunod ang paglabas ng dugo mula sa bibig nito.
She was terrified.
“Cath take her and perform the ritual.”
Narinig niyang utos ni Luna, iika-ikang lumapit sa kanya si Cath.
“Heal him Cath, please…” pagmamakaawa niya rito para pagalingin si Jeth.
“I can’t Andrea, we have to go!
“No I won’t leave him here, ayuko! Hindi ako aalis sa tabi nya… Please heal him…
“Gumising ka hindi mo ba nakikita!? Inalay nila ang buhay nilang lahat para sayo… Wag mong sayangin ang sakripisyo nilang lahat, wag mong sayangin ang sakripisyo ni Jeth! You have to leave, Andrea.”
Hindi malaman ni Andrea kung paano s’yang nailayo sa tabi ni Jeth ng mga sandaling iyon. It was the most painful thing is her life. Na sa harap niya isa isang binawiian ng buhay ang mga kaibigan nya. Ang lalaking mahal nya.
Kitang kita ng dalawang mata niya kung panung lumusot ang mga kamay ni James sa dibdib ni Luna. Nakakapangilabot ang tagpong iyon.
Cath gain her excess power to do the ritual. Bumukas ang isang maliwanag na bagay sa harap nilang dalawa. Kitang kita ng dalawang mata niya kung paanung lumusot ang espada sa dibdib ni Cath, pero hindi natinag ang dalaga. She continued. And to her surprise ng itulak s’ya nito papasok sa portal.
“Mabuhay ka, Andrea! Para sa aming lahat.”
Isang nakapangingilabot na sigaw at daing mula kay James ang huli nyang narinig. Sakmal ng itim na lobo ang leeg nito hanggang sa maghiwalay iyon. Pagkatapos ay duguan din itong bumagsak sa damuhan.
Hingal na hingal na bumalikwas si Andrea sa pagkakahiga. Butil-butil ang pawis at walang tigil ang mga mata niya sa pagluha.
“It was all my fault! I’m sorry… I’m sorry!” She cried. Hanggang ngayon hindi s’ya pinatatahimik ng trahedyang iyon. Hanggang kailan niya dadalhin ang lahat ng ito.
™WARS ©2 [who is she]
Coudersport, Pennsylvania back in year 2000
Malakas ang bagsak ng nyebe sa labas ng gothic house na tinitirahan ni Joven Evangelista, isang kilalang doctor, scientist at mythical enthusiast.
Nagmamadali syang lumabas upang tingnan ang malakas na kalabog na nadinig nya sa labas mula sa atic ng kanyang bahay.
Sa kasagsagan ng lamig inikot nyang magisa ang malawak na palibot ng kanyang bahay upang tingnan ang tila nahulog na iyon mula sa taas.
Suot ang makapal sa coat, na tila naman hindi naiibsan ang lamig na kanyang nararamdaman sa lakas ng ihip ng hanging may kasamang nyebe.
Wala syang napala, wala naman kasi syang nakitang kahit ano. Kaya’t naglakad na syang pabalik.
Malapit na sya sa may pintoan ng mapansin ang kakaibang kulay na nahalo na sa napuputing kulay ng paligid. Tila trail iyong binabagtas ang kanyang daraanan.
Tila sya nanigas sa kinatatayuan ng mahagip ng kanyang paningin ang itim na kung ano na tinatangay at sumasabay sa hangin.
Walang atubili syang tumakbo palapit sa kung ano mang nagbibigay sa kanya ng kuryusidad.
Halos mapalunok sya sa pagkamangha ng mapagtanto kung ano ang bagay na iyon.
O mas mainam na sabihing sino.
Isang hubad na nilalang na may napakahabang buhok ang nakahandusay at halos lubog na sa mga nyebe ang maputi o namumuti nitong katawan na hindi nya lubos mabatid ang kanyang natagpuan.
Walang atubili nya itong pinangko at ipinasok sa loob ng bahay.
Deneretso nya ito sa kanyang laboratoryo na nasa ilalim ng kanyang klinika. Walang sino mang nakakaalam niyon bukod sa kanya.
Ang hubad na katawan ng babaeng kanyang natagpuan ay tila isa ng malamig na bangkay. Duguan iyon na inilapag nya sa metal na lamesa sa kanyang harapan.
Agad nya itong pinulsuhan, meron pa! Humihinga padin ito ng itapat nya ang mukha sa bibig nito.
Napakalalim ng sugat na tinamo nito sa dibdib, iniisip nya kung anong klaseng hayop ba ang gumawa noon sa babae, napakaswerte nito dahil buhay pa ito.
He use his stethoscope to check her heartbeat.
Napakunot bigla ang noo ng gwapong doctor.
Muling inilapat sa katawan ng babae ang bagay na hawak nito.
Sa pagkagimbal ay napaatras ito sa kinatatayuan at napaupo.
HER HEART IS NOT BEATING
Nang makabawi sa pagkabigla ay muli syang lumapit dito. He check her vitals again. But still she’s breathing. Her pulse was responding.
He check her eyes. It was black as the night, but it was moving. She’s alive, no doubt about that.
but how come, when her heart stop beating
Mas lalo nyang ikinagulat ang sumunod na pangyayari.
Unti unting bumabalik ang natural na mamula mulang kutis ng babae. Hindi katulad kanina na para itong bangkay na tinakasan ng dugo sa kaputlaan. At ang malalim na sugat nito sa dibdib na tumatagos sa likod nito ay unti unting sumasara at naghihilom.
“ what was that!? tanong nya sa sarili, sinampal sampal pa nya ang sariling muka sa pag aakalang nananaginip lang sya.
“ who are you!? What are you!? tanong nya na alam nyang hindi naman mabibigyan agad ng kasagutan.
Alam nyang hindi pangkaraniwan ang babaeng ito. Malamang ay pagkakaguluhan ito ng lahat lalo na ng mga katulad nya.
this is a breakthrough
Ito na yata ang pinakahihintay nya. Ngunit may isang bagay ang hindi nya mabatid sa kaloob looban nya.
He was smiling. Habang pinagmamasdan ang napakagandang nilalang sa kanyang harapan.
A/N: sino sya!?
™ WARS©3 [ sleeping angel ]
Coudersport, Pennsylvania September 2010
Joven’ s eyes can’t help staring at this large glass chamber in front of him. Nasa tagong bahagi iyon sa ilalin ng gothic house na kanyang tinitirahan.
Puno ng tubig ang glass chamber na iyon na halos sampung talampakan ang lalim at ang lapad ay mga dalawang dipa.
At sa gitna ng mistulang bilog na glass pool na iyon, ay nakapako ang tingin nya.
Its been ten years since he keep it with him. Walang ibang nakakaalam na may itinatago syang ganito sa mahabang panahon.
Pati paguwi nya sa Pilipinas ay napurnada na dahil sa kung ano man ito na hindi nya matiyak.
The only thing he knows is this creature was a she. Yes a woman with a beautiful long black shiny hair, kasing itim iyon ng gabi. At ang labi nitong noong una nyang mapagmasdan ay walang kulay.
Ngunit ngayon…
Ngayon..
It was red as apple, tempting him to bite.
Ang mga mata nitong may mahahabang pilik na nakapikit sa mahabang panahon.
And her damn gorgeous body that is barely naked in front of him.
ohh crap! Malapit na atang magsummer tila umiinit na sa paligid
Ang babaeng ito, na natagpuan nyang duguan sa labas ng bahay nya sa kasagsagan ng pagbagsak ng snow.
Ang babaeng ito na sampung taon nang nakalubog sa tubig na iyon. Humihinga iyon ngunit hanggang ngayon ay hindi padin pumipintig ang puso nito.
she must be dead, but she’s still breathing
Nananatiling misteryo padin iyon sakanya.
This woman! Maybe?! She’s an sleeping angel sent from above.
Para lang kasi itong natutulog kung titingnan. Isang napakagandang nilalang na sampung taon na nyang iniingatan.
Davao City, Philippines 2010
She was driving to her son’s school. Ewan kung anong nangayari pero alam nyang its about Jethro her son.
Napakunot ang noo nya ng mapansing madilim ang langit.
“ Darn! Mukang uulan pa ata.“
Pumarada sya sa parking na malapit sa gate ng eskwelahan. Naglakad papasuk at deneretso ang pasilyo papunta sa faculty office kung saan sya pinapupunta ng tumawag na guro nito.
“ may sa demonyo ang batang yan! napatigil ang sanay pagkatok nya ng marinig iyon mula sa loob.
“ kita nyo na ang ginawa sa anak ko! Ke bata bata pa napakasama ng ugali.“ muling sabi ng kung sino man iyong nagsasalita.
Nang biglang dumagundong ang kalangitan.
“ AyyYY! sigaw ng mga estudyanteng nagulat din sa lakas ng kulog na iyon.
Maging sya din nga ay muntik ng mapasigaw sa lakas niyon.
“ iexpell nyo ang batang yan dito sa Saint Anderson kung hindi magbabayad kayo sa ginawa nyo sa anak ko.“
Parang sumibat ng liwanag ang kalangitan ng magpakawala iyon ang napakalaking kidlat.
“ fuck!.“ mura nya ng tumama iyon sa open field ng campus at sinundan ng malakas na buhos na ulan.
Nagmadali syang kumatok at bumukas naman agad iyon.
Nakita nya ang anak nya habang dinuduro duro ng isang matabang babae na mukang nagmumurang kamatis sa sout nitong pulang sleeveless halter dress.
Her son was looking directly in that womans eyes. Kuyom ang kamao ng Sampung taong gulang nyang anak. Jethro was furious.
Bawat masamang salitang sabihin ng matabang babaeng ito sa anak nya’y sinasagot ng nag ngangalit sa kulog at kidlat sa labas.
ohh God.. No! This can’t be, not my son
She had a gut feel sa mga nangyayari ngayon. Atubili syang lumapit sa anak nya. At niyakap ito.
“ Jethy sweety! Calm down please…“ bulong nya dito.
But her son seems not hear anything. Nanatilinga natitilihan ito.
“ Jethy! Sweety… yugyog nya ng mahina dito.
“ mommy!
Sa wakas ay sumagot ito. Tumingin sakanya. And to her surprise that thurder and lightning outside stopped.
Nakipagusap na sya sa Principal, at dahil gigil masyado ang balyena. She decided to pull her son’s enrollment in Saint Anderson. Hindi dahil takot sya sa babaeng ito. Kundi para sa kapakanan ng anak nya.
She must know! Ofcourse
Sya at ang Daddy ni Jethy… dapat alam nya iyon. Dapat naghanda sya. She must know… That her son has the ability of his father.
Nasa kotse na silang magina. Tahimik ang anak nya.
“ hey sweetie are you ok!? tanong nya dito.
Tumango lang naman ito sa kanya bilang tugon.
Her son wasn’t aware yet with his abilities. Natatakot sya para sa anak, Hindi nya kaya pag may nangyaring masama dito. Ayaw nyang matulad ito sa ama nito. At sa lahat ng kaibigan nya.
Hindi nya kakayanin!
Gagawa sya ng paraan!
Ilalayo nya ang anak nya…
A/N: bubuhayin ko kayo, promise!

