Wicked Billionaire Series

||R-18🔞||

Wicked Billionaire Series 1: Kaede Verzabal

Kaed Verzabal is the most evil man in the business world. A greedy, arrogant, and dangerous. He doesn’t like poor people because he said they are just a burden in this world.

But, what if his world turns upside downs and he ends up in a poor place. Magbabago kaya ang kanyang masamang ugali?

©️All rights Reserved

Disclaimer

This is a work of fiction. Names, Characters, business, places, events and incidents, are either the products of the Author’s imagination or used in fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead or actual events is purely coincidental.

No parts of this story may be reproduced or transmitted in any form or by means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the Author.

This story contains incorrect typos/spelling/ grammar. I’m not professional writer so please bear with me. Thank you!

Facebook Acc: Cruz Wp

Fb Page: Az

zinatics Stories

Tiktok acc: XXRIEGOZZXX

Copyright ©️ 2023 by XXRIEGOZZXX

All rights reserved.

Prologue

I was sitting on a metal chair while listening to the explanation of the man in front of me.

Pinaka ayaw ko sa lahat ay ninanakawan ako.

Kanina pa ito binubugbog ng mga tauhan ko saka siya dinala sa basement ng company building ko.

Kararating ko lang sa bansang ito ngunit ito agad ang bumungad sa ’kin.

“Por favor, perdóneme señor, lo prometo, no lo volveré a hacer.”  He begged in front of me.

I smirked while smoking a cigarette then I blew out the smoke.

He has been apologizing to me for a while now. Nagawa lang daw niya magnakaw dahil kailangan niya ang pera para sa kanyang anak na may sakit.

Mga mahihirap nga naman. Mga pasakit sa mundo.

Kinuha ko ang baso na may lamang alak saka ininom. I stood up and looked at the man on his knees while crying.

“Mátalo.”  I ordered my men to kill that person. Hindi na dapat binibigyan ng chance ang mga taong magnanakaw.

I heard three gun shots. Nakatitig lang ako sa lalaking walang buhay na naka bulagta sa sahig saka ako lumabas ng silid.

Agad kong tinungo ang elevator na para sa ’kin lang. Nagpahatid lang ako sa top floor kung saan ang office ko.

When the elevator door opened, my secretary immediately stood up and bowed.

“Sir, your mother is in your office.” Nakayukod na sabi ng aking secretary.

I didn’t answer him and immediately passed him then headded to my office.

Bumungad sa ’kin ang aking ina na naka prenting nakaupo sa sala ng opisina ko.

“Kaede,” masayang bati ng aking ina nang makita ako.

“How are you my son?” Dagdag pa niya saka siya lumapit sa ’kin.

“What are you doing here mom?” I asked.

My mother just stared at me as if she reading my mind. “Why did you that, Kaede?”

I smirked. I know it. Kaya siya nandito dahil nabalitaan niya ang pagpapabagsak ko sa companya ng matalik niyang kaibigan.

“Kaede, what you did was wrong. How many times do I have to tell you this. Hindi ka na nakikinig sa ’kin.” Sabi niya sa mahinang boses. 

“Mom, I already told you, lahat ng kakalaban sa ’kin ay pababagsakin ko.” I said with no emotion on my face.

“Anak, hindi na ikaw ’to.. Nasaan na ang Kaede na masayahin, mapagmahal na tao? Nasaan na ang anak kong yun?” Tanong niya habang nakatitig sa mga mata ko.

Nag-iwas ako ng tingin saking ina. Naglakad ako papunta sa swivel chair ko saka pabagsak na umupo do’n. Hinilot ko ang aking sentido habang nakatingin sa aking ina.

I looked at the door when I heard  soft knock.

“Come in,” I said.

The door immediately opened and one of my men entered.

“Boss, I already dispose the corpse properly.” He said.

“Anong bangkay?” My mother asked hysterically.

Agad itong lumapit sa ’kin saka ako masamang tinignan. “What did you do this time, Kaede?” Tanong niya habang matalim ang mga matang nakatitig sa ’kin.

Tumingin muna ako sa aking tauhan saka sinenyasan na lumabas. Agad naman itong tumalima.

“Nothing, Mom.” Walang buhay kong sagot sa aking ina.

“Pumatay ka na naman?? Ano ba nangyayari sa’yo, Kaede? Kung nabubuhay lang sana ang iyong—

“Stop it, Mom.” I said as I cut her off.

Masama akong tinignan ng aking ina. “Darating ang araw Kaede, may isang taong magbabago sa ugali mo.” My mother said seriously.

I chuckled and looked at my mom. “Hindi pa pinapanganak ang magpapabago sa ’kin mom.”

Bumuga ng marahas na hininga ang aking ina saka siya lumapit sa table ko.

She took something from her bag and handed it to me.

Nakakunot ang nuo ko sabay abot ng sobre. “What is this?”

“There is a charity that helps poor people in the Philippines. They are asking for a donation from me and especially from you.”

Nalukot agad ang mukha ko saka ko ibinalik sa aking ina ang sobre. “No way! Bakit ako magbibigay ng pera sa mga mahihirap? Kaya sila nagiging mahirap dahil umaasa sila sa mga ganyang charity. Mga pasakit sa mundo hindi nalang mag trabaho. Dagdag palamunin lang.” I said angrily.

Napahilot naman sa sentido ang aking ina habang nakatingin sa ’kin. “Seriously, Kaede?” Sigaw sa ’kin ng aking ina.

“Leave now, Mom. I still have a lot to do.”

I immediately reached the paper in front of me and read it. Hindi parin umalis ang aking ina sa harap ko kaya hindi ko nalang siya pinansin.

Napatigil ako sa pagbabasa ng may kumatok ulit sa pinto ng opisina ko.

“Come in,” I said while my eyes were still looking at the papers.

Agad ako nag angat ng tingin at hinihintay na pumasok ang nasa labas ng opisina ko.

The door opened and the person I hated the most walked in.

“What the hell are you doing here?” Sigaw kong tanong sa taong sagad sa buto ang galit ko.

Tinignan ko ang aking ina na nakayuko na ngayon. “I thought you fired that man.”

“Kaede, I can’t fired Lawrence. He’s been our body guard for a long time. I can’t send him away.” Mahinahong sabi sa ’kin ng aking ina.

“Body guard? Ang sabihin mo palpak na body guard.” Galit kong sigaw.

Tinignan ko ng masama si Lawrence. Nagpupuyos ang kalooban ko sa lalaking ito. Hindi niya na protektahan ang ama ko laban sa mga kaaway niya sa negosyo.

“Leave now!!!”

Agad na lumabas si Lawrence habang ang aking ina ay tinignan ako na may luha pa sakanyang mga mata saka siya  tuluyang lumabas ng opisina ko.

I tried to calm myself because I might kill someone.

Iniisip ko ang sinabi ng aking ina kanina. Hindi ako naniniwalang may magpapabago pa sa ’kin. Punong-puno ako ng galit lalo na sa mga pumatay sa aking ama. Pagbabayarin ko silang lahat.

A/N: Good Evening!

Chapter 1

I’M LOOKING at the big glass window while sipping my vodka. Nakikinig lang ako sa report ng isa kong tauhan.

Walang emosyon akong lumingon sakanya sabay upo sa swivel chair. “What is your plan with Mr. Gomez, boss?”

I smirked at him then put the glass I was holding on the table. “Kill that bastard.”

“Yes, boss.” Sagot niya saka yumukod sa ’kin. Mabilis naman siyang lumabas sa opisina ko.

Umiinom lang ako ng alak ng tumunog ang cellphone ko. Agad ko yun dinampot at tinignan kung sino ang tumatawag. Sinagot ko ang tawag ng makita ko ang pangalan ng aking ina.

“Hey, Mom.”

“Son, can you come home later? I heard that you are going home to the Philippines tomorrow. I want to have dinner with you,” mahinahong sabi ng aking ina.

“Okay, Mom.” Tipid kong sagot.

Agad naman akong nagpaalam sa aking ina saka ako lumabas ng office. Nilapitan ko ang secretary ko na seryosong nakaharap sa computer niya. Lumingon naman siya sa ’kin at dali-daling tumayo saka yumukod.

“Sir..”

“Ready my private plane tomorrow.” Utos ko. Tumango naman siya sa ’kin kaya agad akong naglakad patungo sa elevator.

Pinindot ko ito saka sumakay sa loob. Kinuha ko ang phone ko saka nag text sa matalik kong kaibigan na nasa Pilipinas ngayon. Nang bumukas ang pintuan ng elevator ay agad akong lumabas.

Nakayukod pa sa ’kin ang mga empleyado ko habang binabati nila ako, ngunit hindi ko sila pinapansin.

Nang nasa entrance na ako ay nakita ko agad si Lilith, my-ex fiancé. Agad nalukot ang mukha ko ng lumapit siya sa ’kin.

“What the hell are you doing here?” Tanong ko sa walang emosyong boses.

“I’m here for you, Kaede. Please, babe come back to me. I swear, hindi ko na uulitin yun.”

Nilagpasan ko siya saka tinungo ang naka park kong kotse. Nakasunod naman siya sa ’kin at pilit hinahawakan ang kamay ko.

“Kaede..”

“Stop it, bitch. I’m done with you, go to hell and don’t bother me again.” I said as I shouted her.

Mabilis ako pumasok sa kotse ko at iniwan si Lilith na parang maiiyak na. Agad kong tinungo ang bahay ng aking ina. Simula ng namatay ang aking ama ay umalis ako sa mansion namin.

Nang makarating ako sa harap ng gate ay agad kong pinark ang kotse ko. Lumabas agad ako saka tinungo ang gate ng bahay. Pinagbuksan pa ako ng isa sa body guard ng aking ina.

Pagpasok ko palang sa bahay ay bumungad sa ’kin ang nakakainis na pagmumukha ni Lawrence. Putangina! Bakit hindi pa namatay ang walang silbing ’to.

“Son,”

Agad akong napalingon sa aking ina ng tinawag niya ako. “Hey, Mom.” Bati ko sabay lapit sakanya.

“Are you hungry?” Tanong sa ’kin ng aking ina.

“Yeah.” Tipid kong sagot.

“Buti nalang nakaluto na ako, come on, let’s eat.” Naka ngiting sabi ng aking ina.

Pumasok kami sa dinning area at nag simula ng kumain. Naiirita naman ako sa mukha ni Lawrence na nasa likod ng aking ina nakatayo habang kumakain kami.

“Ilang days ka do’n sa Pilipinas, anak?”

“One week, mom.” Tipid kong sagot.

Tumango naman ang aking ina saka inilapag ang hawak niyang tinidor. “Isama mo si Lawrence sa’yo.”

Agad akong napalingon sa aking ina ng sabihin niya yun. “Bakit ko naman dadalhin yan? Baka naman pati ako ay ipahamak ng palpak na body guard na yan.”

“Kaede..” sita ng aking ina.

“What? Totoo naman diba?” I said.

Tumayo ako saka ako lumapit kay Lawrence habang nakayuko naman ito. “Kasalanan mo kung bakit namatay ang daddy ko. Dapat ikaw nalang ang namatay.” Madilim ang mukha ko habang nakatingin sakanya.

Tumayo naman ang aking ina at hinila ako. “Anak, tama na yan. Walang kasalanan si Lawrence sa nangyari. Ginawa niya ang lahat para maisalba ang ama mo, ngunit mas marami ang mga kalaban.”

“Stop it, Mom. Wag mo ng pagtakpan ang palpak na body guard mo. I’m leaving now.”

Agad ako naglakad palabas ng bahay. Tinungo ko ang kotse ko saka ko yun pinaharurot. Mahigpit ang hawak ko sa manibela ng maalala ko ang araw na namatay ang ama ko. Hinding-hindi ko mapapatawad si Lawrence sa nangyari.

Huminto ako sa isang sikat na bar dito sa Spain, agad ako pumasok at tinungo ang vip room. Kakilala ko ang may-ari ng bar kaya pwede akong pumasok dito kahit wala siya.

Nilulunod ko ang aking sarili sa alak at pilit kinakalimutan ang sagutan namin ng aking ina. Lagi niya nalang pinagtatanggol ang body guard na yun sa ’kin. Hindi ko alam kung sino ba talaga ang anak niya, ako ba o yung body guard.

Agad kong tinawagan ang secretary ko dahil balak ko ngayon na umalis patungo sa Pilipinas. Naka ilang ring lang ito nang sagutin niya ang aking tawag.

“Ready my plane now.” Utos ko sabay patay ng tawag.

Tumayo ako saka lumabas ng vip room. Nakita ko agad ng makalabas ako sa bar ang lima kong tauhan na hinihintay ako.

“Good Evening, boss.” Bati sa ’kin ng isa kong tauhan. Tumango lang ako saka sumakay sa passenger seat. Sumakay naman ang iba ko pang tauhan saka ito pinausad ang kotse.

Napapikit ako habang tinutungo ng sasakyan namin ang airport. Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako kung hindi ako ginising ng isa kong tauhan.

Agad ako bumaba ng kotse at tinungo ang naka handang private plane ko. Nakatayo pa ang secretary ko na parang hinihintay ang pagdating ko. “Take care of my company.” Sabi ko sakanya saka ko siya nilagpasan at sumakay sa private plane ko.

Nang makapasok ako ay agad akong umupo dahil inaantok ako.

Hindi ko namalayan na nakarating kami sa bansang Pilipinas, buong byahe ay nakatulog ako.

Bumaba ako sa private plane ko at tinungo ang naka handang sasakyan. Nakapalibot naman ang mga tauhan ko sa kotse. Binuksan ng isa kong tauhan ang pintuan ng back seat kaya agad akong pumasok.

Sumakay ang ibang tauhan ko habang may nakasunod din sa likuran namin na sasakyan.

Binabaybay namin ang highway hanggang sa palapit ng palapit kami sa isang tunnel.

Kinuha ko ang phone na nasa bulsa ko ng maramdaman ko ang pag vibrate nito. Nakakunot ang nuo ko habang binabasa ang message ng aking ina. Agad kong pinatay ang phone ko saka tumingin sa labas ng bintana.

Madilim ang loob ng kotse dahil sa tunnel.

Napahawak ako sa upuan ng malakas na nag break si  Arnaldo. “What the hell are you doing?” Galit kong sigaw sa driver ko.

“Sorry sir, may naka handusay po kasi sa gitna ng kalsada.” Sabi niya habang nakatingin sa unahan.

Agad kong tinignan ang sinasabi niya. May nakahiga do’n na lalaki na parang walang malay.

“Sagasaan mo nalang.” Utos ko kay Arnaldo.

“P-Pero, boss.”

“Gawin mo nalang utos ko.” Sabi ko sabay sumandal sa likod ng upuan.

Akmang mag mamaneho na si Arnaldo ng biglang tumayo ang lalaking naka handusay sa kalsada. Nanlaki ang mga mata ko ng makita kung may hawak itong baril.

“Fuck!”

Yumukod ako nang bigla niyang paulanan ng bala ang sasakyan namin. Napatingin ako sa bintana ng makitang may mga nagsidatingan pang kasama ang lalaki. Maging ang nasa likod naming sasakyan ay pina-ulanan ng bala.

“Boss.. kailangan nating maka alis dito.” Sabi sa ’kin ng isa kong tauhan na nasa tabi ko. Kinuha ko ang baril sa ilalim ng upuan saka binuksan ang pintuan ng kotse.

Sumunod naman sa ’kin lumabas ang dalawa ko pang tauhan. “Tumakas na kayo, boss.” Sabi sa ’kin ni George.

Agad akong tumakbo at hindi alam kung saan tutungo. Nakikipag palitan din ako ng putok ng baril sa mga humahabol sa ’kin. Putangina!

Pilit kong tinungo ang labasan ng tunnel na ito. Napa-igik ako ng maramdaman ko ang pagtama ng bala sa isa kong binti. Agad kong binaril ang lalaki na nakasunod sa ’kin saka ako mabilis na tumakbo.

Nakita ko ang dulo ng tunnel kaya napangiti ako. Napansin kong may tatlong lalaki na nakatayo do’n.

Kumaway ako sakanila at nagbabakasakali na matulungan nila ako. Ngunit napamura ako ng mabilis nila akong pinaputukan ng bala. Agad akong tumakbo sa gilid ng tunnel.

Pilit kong iniiwasan ang putok ng baril na pinapakawalan ng mga kalaban ko. Napahinto ako ng makita ko ang nasa ibaba ng tunnel. Shit, wala akong pwedeng madaanan dahil high way ang nasa ilalim.

Pilit akong umakyat sa bakod at tinitignan kung may pwede ba akong akyatan. Ngunit nakita ako ng mga humahabol sa ’kin. Napamura ako ng pinaputukan nila ako ulit. “Fuck!”

Hindi ako nakahawak sa gilid ng tunnel dahil na out of balance ako, napasigaw nalang ako ng mahulog ako. Puta! Katapusan ko na.

Pinikit ko nalang ang aking mga mata at ang sunod ko nalang naramdaman ay ang pagtama ng ulo ko sa matigas ng bagay.

KAGAGALING KO lang sa trabaho sa isang department store sa isang malaking mall dito sa Manila. Pagod akong umupo sa sira-sira kong upuan na kulang nalang ay pirma ng langaw para magiba.

Matagal na akong naninirahang mag-isa dito sa inuupuhan kong apartment. Maliliit lang ang space ng mga bahay dito. Sa unahan naman ay may malaking basurahan. Kahit mabaho ay tinitiis ko dahil mura lang ang upa ko. Hindi naman masyadong mabaho dahil ilang kilometro pa naman ang layo ng tabundok na basura.

Nagpahinga lang ako saglit dahil sobrang sakit ng mga binti ko. Halos buong maghapon ako nakatayo dahil bawal kaming umupo kahit saglit sa pinapasukan kong trabaho.

Tumayo ako saka ko tinungo ang lababo para maghugas ng kamay. Bumili lang kasi ako ng ulam sa kanto para hindi na ako magluto. Hinanda ko lang ang pagkain ko saka ako kumain. Kinuha ko pa ang phone ko habang nag scroll sa facebook habang kumakain.

Napatigil naman ako sa pag subo ng marinig ko na may kumatok sa labas ng pinto ko. Agad akong tumayo saka tinungo ang pinto. “Sino yan?” Tanong ko pa. Mamaya masamang tao pala ito eh di napasok ako sa bahay.

“Audrey, si Janine ’to.” Sabi niya kaya agad kong binuksan ang pintuan.

Bumungad sa ’kin ang kaibigan ko na may dalang ulam. “Uy.. mukhang masarap yan ahh.” Nakangiti kong sabi kay Janine.

“Para sa’yo daw sabi ng kuya ko.” Nakasimangot  niyang abot sa ’kin. Tinanggap ko parin naman ito kahit galing sa kuya niya. Matagal na kasi nanliligaw sa ’kin si Anthony na lagi ko namang binubusted. Pano ko naman kasi siya sasagutin kung puro tambay lang ang ginagawa niya sa buhay. Umagang-umaga palang alak na ang hawak. Sino kaya papatol sakanya.

“Sabihin mo sa kuya mo last niya na ’tong bigay sa ’kin.” Sabi ko kay Janine. Tumawa naman siya sabay paalam sa ’kin. Malapit lang naman kasi ang inuupuhan ko at ang bahay nila. Siya ang una kong naging kaibigan dahil may tindahan kasi sila at do’n ako bumibili ng shampoo ko.

Isinirado ko ang pinto at sinigurado kong naka lock. Marami pa namang loko-loko sa lugar na ’to. Bumalik ako sa lamesa saka pinagpatuloy ang pagkain ko. Buti nalang talaga bukas wala akong pasok. Makakapag laba ako ng mga madudumi kong damit at makakapaglinis ako ng tinitirahan ko. Hindi ko alam kung bakit ko natiis tumira sa bahay na ito. May mga butas na nga ang bubong nito kaya kapag umuulan ay bumabaha sa loob ng sala ko. Halos wala akong ginawa kundi maglagay ng balde para lang masalo ang mga tulo.

Wala naman akong choice lalo na’t ang mamahal ng ibang paupahan. Kululangin ang sahod ko kapag lumipat ako ng ibang apartment.

Hayy.. kailan kaya ako yayaman.

A/N: Wag lang sana magulo ang isip ko. Hahaha 😂 keri ko pa to. Nakaka ilang kopiko brown na ako ngayon ahh hahha

Chapter 2

MAAGA AKO nagising dahil maglilinis ako ng bahay ko. Agad ko inayos ang mga kalat ko saka kinuha ang walis. Tiniklop ko ang mga damit na nag kalat sa maliit na aparador ko. Nag palit narin ako ng bed sheet at punda ng unan ko.

Nang matapos ako sa kwarto ko ay sinunod ko naman ang maliit kong kusina. Hinugasan ko lahat ng baso, kutsara, at kunting plato ko.

Nagsaing narin ako para mamaya bibili nalang ako ng lutong ulam.

Pawis na pawis akong umupo sa sahig nang matapos ako maglinis. Kinuha ko muna ang cellphone ko saka ako nag facebook.

Nang makapagpahinga na ako ng kunti ay agad akong tumayo saka tinungo ang basket na lagayan ng mga marurumi kong damit. Binuhat ko yun papunta sa banyo. Isasabay ko narin ang paglilinis ng banyo sa paglalaba ko para tipid sa tubig.

Napatampal ako sa nuo ko ng wala pala akong nabiling fabcon. Walang choice akong kinuha ang wallet ko saka lumabas ng bahay.

Tinungo ko ang tindandahan nila Janine. Buti nalang wala si Anthony dito, kundi masasapak ko siya sa mukha.

“Ate, Audrey..”

Agad akong napalingon kay boyet ng tinawag niya ako. Isa itong batang palaboy na inaabutan ko ng pagkain or barya kapag nakikita ko. Naawa kasi ako sakanya.

“Ate, may ipapakita po ako sa’yo.” Sabi niya sa ’kin. Kumunot naman ang nuo ko habang nakatingin kay boyet.

“Ano yun, boyet?” Tanong ko. Hinila naman niya ako. Nagpatianod nalang ako sa batang ’to kung saan niya ako dadalhin.

Hanggang sa makarating kami sa kabundok na basurahan. Agad nalukot ang mukha ko saka huminto sa paglalakad. “Ano ba kasi yun, boyet? Ang baho na dito.” Reklamo ko sa batang ’to sabay takip sa ilong ko.

Tumingin naman siya na parang may hinahanap sa nakatambak na basura. Ngumiti pa siya saka may tinuro sa ’kin. “Ayon, ate Audrey.. may lalaking walang malay do’n.” Sabu niya sa ’kin.

Sinundan ng mga mata ko ang tinuro sa ’kin ni Boyet. Kahit mabaho ay agad ako naglakad sa sinasabi niya. Malapit na akong umatras ng wala naman akong makitang tao. Humarap pa ako kay Boyet saka naka pameywang na tumingin sakanya. “Ako ba talaga pinagloloko mong bata ka!” Inis kong sabi kay Boyet.

Dapat kasi hindi na ako nagpahila pa sakanya. Eh di sana nakapag laba na ako ngayon. Akmang hahakbang na sana ako nang may natapakan ako. Agad akong tumingin at napasigaw ng makita ko ang natapakan ko ay isang kamay.

“Ayan, ate.. siya yung sinasabi ko.” Sabi ni Boyet sabay turo.

Umuklo ako saka tinanggal ang naka dagan sa taong puro basura. Tinulungan pa ako ni Boyet na alisin ang mga basura hanggang sa tumambad sa ’kin ang isang lalaki. Naka dapa siya habang nakasuot ng mamahaling suit. Hindi ko makita ang mukha niya dahil sa nakadapa ito.

Agad kong kinapa ang leeg niya kung buhay pa ba ang lalaki. Nakahinga ako ng maluwag ng malaman kong buhay ang lalaki. Wala nga lang itong malay.

“Halika, Boyet tulungan mo akong ipatihaya siya.” Utos ko kay Boyet na mabilis namang tumalima sa utos ko.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko ang mukha ng lalaki. Naka ilang pikit pa ako sa mata ko at baka kasi namamalikmata ako. Hindi ako makapaniwala na may ganito pala talagang ka gwapong nilalang. Maamo ang mukha niya habang natutulog, makakapal din ang kilay niya at matangos ang kanyang ilong. Napaka perfect din ng jawline niya na parang sa mga modelo. Matangkad din itong lalaki kaya hindi ko alam kung paano namin ito bubuhatin ni Boyet. Useless lang din kung hihingi kami ng tulong sa mga kapitbahay namin dahil hindi rin naman kami papansinin. Busy sila sa pag susugal kahit umaga pa nga lang yun na agahan nila.

“Tulungan mo ko Boyet na alalayan ang lalaking ito patungo sa bahay ko.”

Napansin ko kasi na may sugat siya sa binti niya kaya kailangan niyang magamot. Tinulungan naman ako ni Boyet buhatin ang gwapong lalaking.

Inilagay ko ang isang braso niya sa balikat ko habang si Boyet naman sa kabila. Dahan-dahan lang kami naglakad at tinungo ang bahay ko. Medyo malayo pa ang bahay ko kaya malaking sakripisyo ang ginagawa namin ni Boyet. Sobrang bigat pa naman ng lalaki.

“Sino kaya siya ate, Audrey?” Tanong ni Boyet na halatang nahihirapan sa pagtulong sa ’kin. Hindi ako sumagot dahil sobrang sakit ng balikat ko. Kunti nalang din at makakarating na kami sa bahay ko. Kunti nalang din at magigiba narin ang balikat ko.

Muntik pa kaming matumba ng matisod si Boyet. Agad ko namang nahawakan ang lalaki para hindi siya bumagsak sa kalsada. Hanggang sa makarating kami sa harap ng bahay ko. Tinulungan pa ako ni Boyet na ipasok sa loob ang lalaki.

Napasalampak kami ng upo ni Boyet sa sahig habang hinihingal na nakatingin sa lalaki.

Tumayo naman ako saka kumuha ng tubig para painumin si Boyet. Kinuha ko din ang binili kong slice bread kagabi saka ko inabot sa bata. “Kumain ka na muna, Boyet.” Alok ko.

“Thank you po, ate Audrey.” Naka ngiti niyang sabi saka ito tumayo at tinungo ang lababo ko at nag hugas ng kamay. Bumalik siya sa pagkakaupo sa sahig saka niya kinuha ang tinapay na inabot ko.

Kumuha naman ako ng towel para punasan ang lalaking walang malay. Agad ako lumuhod saka pinunasan ang mukha niya. Mas lalo pala itong gwapo kapag malinis ang mukha niya. Grabe, ngayon lang ako nakakita ng ganito ka gwapong lalaki. Puro kasi nakikita ko ay mga feeling pogi na hindi naman talaga pogi. Pero, ito.. hindi ko maialis ang tingin ko sakanya.

Agad kong tinungo ang binti niya. Natuyo na ang dugo do’n kaya mabilis ko pinunit ang suot niyang slocks. Tinignan ko kung anong klaseng sugat ang natamo niya. Para itong galing sa baril, daplis lang kasi siya.

Napahinto ako ng punas ng pumasok sa isipan ko ang baril. Baka naman kasi masamang tao ito. Pero hindi naman halata sa mukha niya na masama siya, para nga itong anghel na nahulog galing sa langit eh.

Bahala na nga, malapit lang naman ang tanod outpost kung sakaling may masama siyang gawin sa ’kin.

Nilinis ko ang sugat niya, inutusan ko pa si Boyet na bilhan ako ng betadine sa tindahan. Agad naman tumalima ang bata sa utos ko at umalis sa bahay.

Hinaplos ko ang mukha ng lalaki saka ko ito pinakatitigan. Ang haba pala ng pilikmata niya, bakit sa ’kin hindi.

Tumayo na ako saka ko kinuha ang planggana na dala ko saka tinungo ang banyo. Hinhintay ko lang na bumalik si Boyet dito sa bahay.

Nagbihis pa ako ng damit dahil kumapit sa damit ko ang basura. Nag simula narin ako maglaba muna sa banyo. Naabutan pa ako ni Boyet na naglalaba.

“Ito po, ate Audrey.” Sabi niya ng makapasok ito sa bahay ko. Pinunasan ko muna ang kamay ko bago ko tinanggap ang betadine. Ibinalik pa sa ’kin ni Boyet ang 30 pesos na sukli.

“Sayo na yan, Boyet.” Sabi ko sabay balik sa kanya ng sukli. Nakangiti naman siyang tumingin sa ’kin.

“Salamat po, ate Audrey. Sige po alis na po ako.” Pagpapaalam niya sa ’kin. Tumango lang ako saka kumaway sakanya.

Dati gusto kong kupkupin si Boyet. Ngunit, tumanggi kasi siya, ayaw daw niya dahil hahanapin pa daw niya ang nawawala niyang mga magulang. Hindi ko nalang siya pinilit dahil yun naman kasi ang gusto niya.

Bumalik ako sa paglalaba, hinayaan ko lang ang lalaking walang malay na nakahiga sa sahig. Napalingon ako sa lalaki ng maisip ko na hindi ko man lang siya binigyan ng unan.

Agad naman akong tumayo at kumuha ng unan sa kwarto. Dahan-dahan ko binuhat ang ulo niya saka inilagay ang unan. Doon ko lang napansin na may sugat siya sa ulo niya. Tumigas na rin ang dugo niya do’n.

Dali-dali akong kumuha ulit ng towel para linisin yun at yung betadine na pinabili ko kay Boyet.

Ano kaya nangyari sa lalaking ito?

Nang matapos ako ay bumalik ulit ako sa paglalaba, hanggang sa sinampay ko ang mga damit ko sa labas. Nag-inat ako ng matapos kong isampay ang mga nilabhan ko.

Agad akong pumasok sa loob ng bahay para sana kunin ang wallet nang makabili na ako ng ulam sa kanto. Ngunit nakita kong gumalaw ang lalaki sa sahig. Nakapikit ito ngunit gumalaw ang kanang kamay niya.

Hindi ko maialis ang tingin ko sa lalaki at hinihintay ang pagbukas ng mga mata niya. Unti-unti itong nag mulat ng tingin. Nakatulala siya sa sirang kisame ko at hindi man lang gumalaw.

Unti-unti siyang tumingin sa paligid hanggang sa nagkasalubong ang tingin naming dalawa. Shems.. ang gwapo niya. Mas gwapo pala siya kapag gising, ang ganda din ng kulay ng mga mata niya, kulay luntian ang kanyang mga mata. Ngayon lang ako naka kita ng ganun na kulay.

Hindi siya nagsalita habang nakatitig sa ’kin. Hindi ko din alam ang sasabihin ko sakanya kaya wala akong masabi. Titig na titig lang siya sa ’kin, maging ang makapal niyang kilay ay magkasalubong.

“Nasaan ako?” Ani nito sa baritonong boses. Ang lalim ng boses niya.

“A-hm nasa.. bahay po kita sir.” Sagot ko agad. Naglakad ako papunta sakanya saka umupo sa harap niya. Tinulungan ko siyang umupo sa sahig dahil parang nanghihina pa ito.

“Ano po pala pangalan niyo sir?” Tanong ko. Para naman maipag-paalam ko sa ibang kamag anak niya para makauwi siya sakanila.

Nakatitig naman siya sa ’kin na parang walang maisagot sa tanong ko.

“H-Hindi ko alam.. Hindi ko alam ang pangalan ko.” Sabi niya sa mahinang boses.

Nanlaki naman ang mga mata ko ng marinig ko yun. Teka? Bakit hindi niya maalala ang pangalan niya? Pinagloloko ba niya ako?

Pinasadahan ko siya ng tingin, hindi parin ako makapaniwala na wala siyang maalala.

Tumingin pa siya sa paligid ng bahay saka ulit tumingin sa ’kin. “Nagugutom ako..” sabi niya sa ’kin.

“Dito ka lang, bibili lang ako ng pagkain sa kanto. Wag kang lalabas ng bahay, okay?” Sabi ko sakanya. Para naman siyang batang  tumango-tango.

Agad akong tumayo saka lumabas ng bahay. Kailangan ko din palang maghanap ng damit para sakanya. Iniisip ko kung wala ba talaga siyang maalala. Hindi kaya dahil sa sugat niya sa ulo kaya siya nawalan ng memorya? Napabuga nalang ako ng hangin sa mga iniisip ko. Nagulat pa ako ng biglang may bumusina sa likod ko na trycle. Bwesit!

Agad akong bumili ng ulam nang makarating ako sa karinderya saka ko tinunggo ang maliit na palengke, nagbabakasakali na may tinitindang damit na panglalaki. Hindi naman ako nabigo dahil meron. Kunti lang binili kong tshirt sakanya dahil may malalaki naman akong tshirt sa bahay. Ang importante kong binili ay mga shorts at boxer niya. Napakamot pa ako sa ulo ko ng maubos ang 600 ko. 

Agad akong umuwi sa bahay nang matapos ko bilhin ang kailangan ko. Nag-iisip parin ko kung talaga bang wala siyang maalala baka naman kasi pinagtri-tripan niya lang ako. Ipapahuli ko talaga siya sa mga tanod kapag nagkataon. Wala akong pakialam kong mukha siyang greek god na nahulog sa basurahan.

Nang makarating ako sa bahay ay naabutan ko lang ang lalaki na nakatulala. Nakaupo parin siya sa sahig at parang may pinipilit siyang iniisip. Napabuga nalang ako ng hangin ng makita kong naka ganun  siya. Confirm nga na wala siyang maalala.

A/N: Good morning!

Chapter 3

ONE WEEK NA ang nakalipas simula ng matagpuan ko ang lalaking ito sa basurahan. Napatunayan ko na wala talaga siyang maalala dahil lagi lang siyang tulala sa kawalan. Binigyan ko din siya ng pangalan para naman may maitawag ako sakanya. Ang pangit naman kasi kung tawagin ko siyang hoy kaya nag-isip ako ng pangalan na madali lang matandaan.

Nag-aayos ako sa lamesa ng plato para makakain na kami. Napatingin ako kay Niko na nakatitig na naman sa labas ng bintana. Napabuntong hininga nalang ako dahil naaawa ako sakanya.

“Niko, kain na tayo.” Aya ko sakanya. Agad naman siyang lumingon sa ’kin saka siya tumayo mula sa pagkakaupo at naglakad palapit sa ’kin.

Shems.. ang gwapo talaga ng lalaking ’to. Simula nga ng kinupkop ko siya sa bahay ko ay panay ang punta ng mga kapitbahay namin dito lalo na ang mga babae matanda man or dalaga. Nagpapa-cute sila kay Niko na mabilis ko namang sinisirado ang pinto. Nakakainis kasi sila. Panay din sila bigay ng sando kay Niko, sando talaga hindi tshirt dahil gusto yata nila makita ang muscle ni Niko. Malas lang nila, ako ang laging nakaka kita no’n. Hindi ko pa nakakalimutan ang nakita ko n’ong isang araw. Ang perpekto niyang katawan at ang kanyang vline. Ang sarap siguro haplusin no’n.

Umupo si Niko sa pwesto niya kaya umupo narin ako. Nilagyan ko muna ng kanin ang plato niya at ulam.

“Salamat!” Sabi niya sa ’kin kaya napangiti ako. Tumango lang ako sakanya at naglagay narin ako ng kanin at ulam sa plato ko.

Tahimik kaming kumakain dalawa ng bigla akong nabulunan. Agad naman inabot sa ’kin ni Niko ang isang basong tubig. Ininom ko naman yun agad kaya nakahinga ako ng maluwag.

“Kamusta ka naman dito habang wala ako?” Tanong ko kay Niko. Siya lang kasi mag-isa dito kapag pumapasok ako sa trabaho. Nag-iiwan narin ako ng makakain niya para hindi na siya magluto. Pinapagpapahinga ko kasi siya dahil panay sakit ng ulo niya. Gusto ko man siya dalhin sa hospital para macheck up sana ang ulo niya ngunit wala naman akong pera.

“Ayos lang naman, kaso nabo-boring ako kapag wala ka.” Seryoso niyang sagot. Napatitig naman ako sakanya. Tumigil siya sa pagsubo ng pagkain saka nag angat ng tingin.  Nagkasalubong ang tingin naming dalawa kaya bumilis ang tibok ng puso ko.

“Bakit?” Tanong niya sa ’kin.

Agad naman akong napa-iling bago nagsalita. “Wala naman. Di bale, wala akong pasok bukas kaya hindi ka  mabo-boring sa bahay bukas,” sabi ko.

Ngumiti naman siya sa ’kin saka bumalik sa pagkain. Buti na nga lang maaga ang out ko kanina kaya 7PM palang ay nakauwi na ako sa bahay.

Nang matapos kami kumain ay agad kong hinugasan ang pinagkainan namin. Si Niko naman ay pinupunasan ang lamesa saka siya  kumuha ng walis.

Natawa ako ng maalala ko n’ong isang araw. Hindi niya kasi alam kung para saan yung walis. Hindi ko alam kung dahil ba sa may amnesia siya or talagang hindi niya talaga alam yun. Halata kasi na mayaman siyang tao, sa kutis palang niya ay masasabi kong anak mayaman siya.

Nang matapos ako maghugas ay agad kong kinuha ang t’walya ko para mag half bath. Pumasok ako sa banyo saka ginawa ang dapat gawin.

Mabilis lang akong nag sabon sa katawan. Tumingin pa ako sa t’walya ko na nakasabit sa pinto habang hinahaplos ko ang aking katawan.

Naglakad ako para sana abutin ang twalyang sinabit ko sa likod ng pinto ng may natapakan ako. Huli na ng mapagtanto ko kung ano yun. Malakas akong bumagsak sa sahig. Sa sobrang lakas no’n ay namanhid ang pang-upo ko.

“Aray!” Daing ko sabay himas sa pang-upo ko.

Narinig ko naman ang pagkatok ni Niko sa labas ng banyo. “Audrey, ayos ka lang ba?” Tanong niya mula sa labas ng banyo.

Shuta! Hindi ako makatayo dahil sa sobrang lakas ng pagkabagsak ko. Hindi ako sumagot kay Niko dahil nahihiya akong humingi ng tulong sakanya. Wala pa naman akong saplot kahit isa. Bwesit na sabon yun!

“Audrey..” tawag niya ulit sa ’kin ngunit hindi parin ako sumagot. Pinilit kong tumayo ngunit hindi talaga kaya, mukhang pati balakang ko ay sumakit. Buti nalang talaga hindi tumama ang ulo ko sa toilet bowl.

Napapikit nalang ako dahil no choice ako kundi humingi ng tulong kay Niko.

“N-Niko.. tulong!” Mahinang sambit ko.

Malakas naman bumukas ang pintuan ng banyo, mukhang sinipa ni Niko yun. Tinakluban ko nalang ng isang kamay ko ang dibdib ko habang ang isa ko namang kamay ay nasa maselang parte ko. Agad namang nag-iwas ng tingin si Niko saka kinuha ang t’walya ko na naka sabit sa likod ng pintuan ng banyo.

Inilagay niya yun sa katawan ko saka niya ako binuhat. Walang imik siyang naglakad papunta sa kwarto ko saka niya ako inilapag sa kama.

Nahihiya naman akong nakayuko sabay ayos ng t’walya sa katawan. “S-Salamat..” Nahihiya kong sabi.

Hindi naman siya umalis sa harap ko. Naglakad siya papunta sa likod ko bago umupo sa kama. Napasinghap ako ng maramdaman ko ang kamay niya sa likod ko, para niyang hinihilot ang balakang ko.

Hindi ko alam ang gagawin ko nang maramdaman ko na para akong nakikiliti sa ginawa niya. Hindi naman siya nagsasalita habang hinihilot niya ako.

“Ahm.. okay na ako.” Naiilang kong sabi sakanya.

“Sa susunod mag-iingat ka.” Sabi niya. “Pano kung nabagok ang ulo mo at mawalan ka ng malay.” Dagdag pa niyang sabi. Nakanguso naman akong nakikinig kay Niko na pinapagalitan ako. Hindi ko naman kasalanan kung nadulas ako eh, kasalanan kaya ng sabon.

Tumayo si Niko at naglakad papunta sa maliit kong cabinet. Kumuha siya ng damit ko at naglakad ulit papunta sa ’kin. Nahihiya naman akong nakatingin sakanya ng iangat niya ang kulay red kong panty.

Nanlaki ang mata ko ng umupo siya sa sahig saka inayos ang panty ko na parang pinapasuot ako. “K-Kaya ko naman magbihis, Niko. Akin na yan.” Sabi ko sabay agaw sa hawak niyang panty ko. Mabilis naman niyang inilayo yun sa ’kin saka itinaas ang isa kong binti. Nagulat ako sa ginawa niya kaya hindi ko man lang natakluban ang pagkababae ko sa sobrang bilis niyang pag-angat ng binti ko. Kainis!

Agad kong inilusot ang dalawang paa ko sa panty ko para matigil na siya. Itinaas naman niya ang panty hanggang sa legs ko. Pinigilan ko ang kamay niya kaya napahinto siya. “Ako na!” Sabi ko kay Niko.

Tumayo naman siya saka inabot sa ’kin ang cotton short ko. Inabot ko naman ito at mabilis na sinuot. “Sige na, pwede ka ng lumabas.” Sabi ko kay Niko. Tumango naman siya bago siya naglakad palabas ng kwarto ko.

Kinuha ko ang tshirt na inilagay ni Niko sa kama at isinuot yun. Nakakahiya ang nangyari kanina, ang tanga ko talaga.

Sinubukan kong tumayo ngunit masakit parin talaga. Humiga nalang ako sa kama kahit hindi ko pa nagagawa ang skin care routine ko. Kahit mahirap ako, may skin care routine parin ako. Yun nga lang mumurahin, hindi ko afford ang mamahalin. Sabon nga na kojic hinahati ko pa eh.

Hinilot-hilot ko ang balakang ko gamit ang isa kong kamay. Tumagilid pa ako ng higa para maayos kong mahilot ang likod ko. Natakot talaga ako kanina, buti nalang talaga hindi nabali ang spinal cord ko kung hindi, hindi na ako makakapasok ng trabaho.

Kinabukasan, pinakiramdaman ko ang balakang ko kung masakit parin ba. Nakahinga ako ng maluwag dahil hindi na siya sumakit. Agad akong bumangon sa kama at lumabas ng kwarto ko.

Hinahanap ko si Niko dahil hindi ko siya nakita sa higaan niya. Nasa sala kasi siya nakahiga. Bumili ako ng mahihigaan niya n’ong isang araw, banig lang ang nakayanan ng budget ko, bumili din ako ng unan niya at kumot.

Naglakad ako palapit sa lababo saka ako naghilamos. Kumuha ako ng baso para mag mumog narin.

“Nasaan kaya yun.” Sabi ko habang hinahanap parin si Niko. Wala din kasi siya sa banyo.

Naglakad ako sa pinto para sana hanapin si Niko ng biglang bumukas ang pintuan at pumasok si Niko.

“Saan ka  galing?” Tanong ko sakanya.

Naglakad siya papunta sa ’kin saka niya hinawakan ang kamay ko. Naguguluhan naman akong tumingin sakanya. “Teka..”

Naputol ang sasabihin ko ng may inilagay siya sa kamay ko. “Saan mo nakuha ang ganito karaming pera?” Tanong ko kay Niko.

“Hanap tayo ng ibang apartment.” Seryoso niyang sabi sa ’kin.

“Huh?”

“Gamitin natin yang pera na yan para makahanap ng bagong apartment.” Saad niya.

Naguguluhan naman akong nakatingin sakanya. “Ayaw mo naba dito sa apartment ko?” Tanong ko.

“Hindi sa ayaw. Baka madulas ka na naman ulit sa banyo.” Seryoso niyang sabi. Lilipat lang dahil sa nadulas ako sa banyo.

“Pero?”

“Nakahanap na ako. Nakausap ko narin ang may-ari ng paupahan.” Sabi niya sabay alis sa harap ko. Lumapit siya sa mga gamit ko saka binuhat.

“Teka.. agad-agad.” Pagpipigil ko sakanya. Hindi naman niya ako pinansin saka naglakad palabas ng bahay. Abnormal talaga!

Umupo nalang ako habang hinihintay si Niko na bumalik. Umabot ng 30 minutes saka siya bumalik at nag hakot na naman. Hindi man lang ito nagsasalita at seryosong naghahakot ng gamit, basa narin ang suot niyang tshirt.

Tumayo ako saka ako naglakad papunta kung saan nakalagay ang damit niya. Kumuha ako ng tshirt niya saka ko yun inabot kay Niko. Natigil naman siya sa pagbubuhat saka kinuha ang inabot kong damit sakanya.

Kinuha ko ang mga unan namin saka naghanap ng malaking plastic para ilagay do’n.

Bumalik ulit si Niko sa bahay at kinuha ang iba pang gamit. Sumama ako sakanya habang dala-dala ko ang malaking supot.

Hanggang sa huminto kami sa magandang apartment. Ito ang Romualdez apartment. Mabilis kong hinila ang damit ni Niko dahilan para mapahinto siya. Naka kunot naman ang nuo niya na tumingin sa ’kin.

“Bakit dito tayo lilipat? Ang mahal ng upa dyan.” Sabi ko kay Niko.

“Don’t worry about that. Binayaran ko na ang limang buwan na stay natin.” Seryosong niyang sabi.

Akamang sasagot pa sana ako ng biglang sumulpot ang may-ari ng paupahan. “Ayy, buti naman Mrs. nandito ka na. Sabi kasi ng asawa mo nadulas ka daw sa banyo kaya naghanap siya ng bagong paupahan.” Sabi sa ’kin ng may-ari. Nanlaki naman ang mga mata ko sabay tingin  kay Niko. Pinagsasabi nito! Lumapit sa ’kin si Niko at inilagay ang isang kamay niya sa balakang ko.

“Masakit parin ba asawa ko?” Tanong niya sa ’kin. Gago talaga! Inirapan ko siya sabay tingin sa may-ari saka piking ngumiti.

Mamaya ka talaga sa ’kin Niko.

Nauna akong pumasok sa apartment namin. Halos namangha ako dahil ang aliwalas tignan ng bahay. First time ko makalipat ng ganito ka gandang bahay. May kusina, sala, banyo at isang kwarto. Wait, bakit isang kwarto lang?

Lalabas sana ako para magtanong sa may-ari kung bakit isang kwarto lang ang nandito ng makasalubong ko si Niko. “Where are you going?” Tanong niya.

Napa-atras naman ako dahil sobrang lapit niya sa ’kin. “Ahh.. itatanong ko sa may-ari kung meron ba silang for rent na dalawang bedroom.” Nahihiya kong sabi.

Tumawa naman ng mahina si Niko sabay hila sa ’kin sa loob ng apartment saka niya isinara ang pinto. Napabuga nalang ako ng hangin dahil malamang sa sala ako matutulog nito.

“Saan mo nga pala nakuha ang ganun kadaming pera?” Tanong ko, curious talaga ako kung saan niya nakuha yun.

Naglakad naman siya sa sala saka binuhat ang isang karton. “Sinangla ko ang relo ko.” Sagot niya bago naglakad papunta sa kusina.

Hindi ako makapaniwalang sinangla niya ang mamahaling relo niya. Sinearch ko kasi yun sa google at umaabot ng 30 million ang presyo no’n. Kaya nga nasabi ko na mayaman talaga ang taong ’to.

Kipit-balikat nalang akong tumulong sa pag-aayos ng gamit kay Niko. Bahay niya ito hindi sa ’kin, siya ang nagbayad ng upa eh. Good luck sa ’kin mamayang gabi dahil sa sala ako matutulog.

A/N:

Aayusin

ko ang mga typos ko at yung

iba

dinadagdagan

ko.

Chapter 4

MAAGA akong nagising para pumasok ng work. Nag-inat muna ako ng katawan ko bago ako tuluyang bumangon sa sofa. Oo, sa sofa ako natulog. Gusto pa nga sana ni Niko na siya nalang daw ang matutulog sa sofa at ako nalang daw ang sa kwarto.

Hindi ako pumayag dahil nakakahiya naman sakanya. Siya na nga nagbayad ng renta tapos ako pa hihiga sa kama niya. Hindi naman makapal ang mukha ko, may hiya din akong taglay.

Buti nalang talaga ang banyo ay malapit sa kusina kaya hindi ko na kailangan pumasok sa kwarto ni Niko.

Kinuha ko lang ang t’walya ko at mabilis ang kilos na tinungo ang banyo. Agad akong naligo dahil ako ang opening ngayon sa trabaho ko.

Pagkatapos kong maligo ay nagbihis lang din ako agad sa loob ng banyo. Baka kasi biglang lumabas si Niko at makita akong nagbibihis.

Hirap na hirap akong isuot ang pantalon ko dahil nasasayad sa basang sahig ng banyo kaya no choice ako na sa labas nalang suotin. Isinuot ko lang ang polo tshirt ko saka itinapis ang twalya sa beywang ko.

Agad kong isinuot ang pantalon ko nang makalabas ako ng banyo. Ngunit, biglang bumukas ang pintuan ng kwarto ni Niko. Napatigil tuloy ako sa pagsuot ng pantalon. Nag-angat ako ng tingin dahilan para magka salubong ang tingin naming dalawa na agad naman siyang nag iwas ng tingin at agad na bumalik ng kwarto at mabilis na isinara ang pinto.

Napa-iling nalang ako saka mabilis na itinaas ang pantalon ko. Naglakad ako papunta sa couch para kunin ang lagayan ng mga make up ko at suklay. Inayos ko muna ang buhok ko bago ako nag simulang mag make up.

Bumukas ang pintuan sa kwarto ni Niko at lumabas siya mula do’n. Dumeritso siya sa kusina kaya hindi ko nalang siya pinansin.

“Kumain ka muna, bago ka pumasok sa trabaho mo.” Biglang sabi niya.

Agad akong napalingon kay Niko ng marinig ko ang baritonong boses niya. Hindi siya nakatingin sa ’kin dahil nag iinit siya ng tubig sa kettle. Naglagay pa siya ng dalawang baso para siguro magtimpla ng kape.

Tumingin siya sa ’kin kaya agad akong nag-iwas ng tingin. “Bibili lang ako ng pandesal, para makakain ka muna.” Sabi niya at agad naglakad papunta sa pinto saka lumabas ng apartment.

Napatayo ako sa upuan ng marinig kong kumulo na ang tubig na pinakuluan ni Niko. Hinugot ko ang saksakan no’n saka isinalin ang mainit na tubig sa dalawang tasa na hinanda ni Niko.

Hinalo-halo ko ang kape ng makabalik si Niko ay  may dalang pandesal. Lumapit siya sa ’kin at umupo sa katapat kong upuan. Inilapag niya ang pandesal sa mesa saka kumuha ng isa at nilagyan niya ng palaman at inabot sa ’kin.

“Thank you!” Sabi ko sakanya sabay kagat ng binigay niya sa ’kin na pandesal.

“Anong oras out mo mamaya?” Tanong niya sa ’kin habang nagpapalaman ulit siya.

“5PM out ko mamaya. Bakit?” Kunot nuo kong tanong habang ngumunguya.

“Susunduin kita mamaya.” Seryoso niyang sabi.

Kumunot naman lalo ang nuo ko at tumingin sakanya. “Bakit.. alam mo ba kung saang mall ako nag tra-trabaho?”

Hindi naman siya naka sagot. Napaka imposible naman kasi na alam niya eh, wala nga siyang maalala sa pangalan niya or buhay niya. Kaya pano niya malalaman saan ako pumapasok eh, hindi ko pa naman siya dinala sa work ko.

“Basta. Susunduin kita.” Seryoso niyang sabi. Kipit balikat akong kumagat sa pandesal ko. Baka naman kasi magtatanong nalang siya sa mga trycle kung paano pumunta do’n sa mall.

Inabutan ulit ako ni Niko ng tinapay na tinatanggap ko naman. Nang matapos akong kumain ay agad akong bumalik sa couch para mag ayos ng mukha ko. Naglagay lang ako ng light make up saka itinali ang buhok ko.

Nang matapos na ako mag ayos ay kinuha ko ang mumurahin kong pabango saka inispray sa katawan ko. Nagulat pa ako ng pagharap ko ay nasa likod ko pala si Niko nakatingin sa ’kin.

“A-ahm.. alis na ako.” Nauutal  kong sabi sakanya. Hindi naman siya nagsalita ngunit may inabot siyang maliit na paper bag. Tinanggap ko naman ito saka sinilip ang laman. “Baunin mo na yang pandesal. Baka magutom ka sa trabaho mo.” Seryoso niyang sabi.

Tumango nalang ako saka ko inilagay yun sa bag ko. Nahahalata ko talaga kay Niko na seryoso siyang tao. Hindi ko pa nga siya nakikitang tumawa or ngumiti. Kung ngumiti man ay pilit ang pinapakita. Siguro seryoso talaga siyang tao. Halata din sakanya na hindi siya palasalita. Buti nga ngayon nagsasalita siya sa ’kin, n’ong una talaga ay hindi niya ako kinakausap. Nakaupo lang siya sa gilid, kapag tinatawag ko naman na kumain ay tumatango lang siya. Para bang may iniisip siya, siguro pinipilit niyang makaalala. Ang hirap naman kasi ng sitwasyon niya. Wala siya maalala kahit isa.

Gusto ko sanang pumunta sa malapit na hospital dito para ipa-check up siya. Ngunit sabi naman ni Niko ay hayaan nalang daw dahil babalik naman daw ang alaala niya. Hindi ko alam kung maniniwala ako sakanya dahil hindi naman ako expert sa mga ganyan. Sa tv ko lang napapanood yang mga amnesia thing na yan.

Nang makalabas ako ng apartment ay agad kong tinungo ang paradahan ng trycle. Sumakay agad ako dahil kulang nalang ng isang pasahero para lumarga.

Ako ang pinakahuling hinatid ni kuya dahil mga estudyante ang kasabayan ko. Pagpasok ko sa mall ay nagmamadali akong tinungo ang store. Kinuha ko ang susi na nasa bag ko para buksan ang mga lock dahil nagsisimula ng pumasok ang mga tao.

Inayos ko lang ang pintuan at nag simula muna akong linisin ang paligid ng store para naman hindi madumi.

Sales lady kasi ako sa isang department store, mamaya pang 2PM ang pasok ng isa kong kasama dahil siya ang closing.

Maaga palang ay naka benta agad ako.

Nang dumating na ang pananghalian ay inilabas ko lang ang ibinigay sa ’kin ni Niko na pandesal. Mamaya nalang ako kakain ng kanin pag out ko.

Hanggang sa dumating na ang kasama ko. Maghapon akong nakatayo sa harap ng store at tumatawag ng customer. Pagdating ng 5PM ay agad akong nag out. Nagpaalam lang ako sa kasama ko na uuwi na ako.

Tinungo ko muna ang banyo para mag ayos ng hitsura ko. Bawal kasi kami sa store mag ayos or mag pabango do’n dahil baka daw dumikit sa mga damit ang pabango namin.

Nasa harap na ako ng salamin at naglalagay ng lipstick sa labi ko ng biglang tumunog ang cellphone ko. Agad ko yun kinuha sa bag ko, kumunot ang nuo ko ng makita kong unregistered number ang tumatawag. Kahit hindi ko kilala ay sinagot ko parin.

“Hello,” sabi ko sakabilang linya habang inaayos ang buhok ko gamit ang isa kong kamay. Tinanggal ko na kasi ang pagkakatali ng buhok ko.

“Nasaan ka?” Tanong niya sa baritonong boses.

Agad bumilis ang tibok ng puso ko ng marinig ko ang boses niya. Hindi ko alam kung bakit, eh lagi ko naman siyang nakikita. “Niko? Ikaw ba yan?” Paninigurado ko.

“Yeah.” Tipid niyang sagot. “Where are you?” Tanong niya ulit.

Tumikhim muna ako bago nagsalita. “Nasa rest room lang ako. Bakit?”

“Hinihintay kita sa labas.” Sagot niya agad. Napangiti nalang ako sa sinabi niya. Punyemas naman kasi. May gwapong sumusundo sa ’kin, kinikilig tuloy ako.

Agad akong lumabas ng rest room at tinungo ang exit ng mall. Seryoso pala talaga siya sa sinabi niya na susunduin ako. Hindi ko parin binababa ang tawag hanggang sa makalabas ako ng exit.

Nakita ko agad ang napaka gwapong lalaki na nakatayo sa gilid. Agad akong lumapit at kinalabit ang pisngi niya. Lumingon naman siya sa ’kin habang nakakunot ang nuo. Ano na naman kaya problema niya.

“Kanina ka pa?” Tanong ko dahil hindi na naman siya nagsasalita.

“Kanina pang alas kwatro.” Sagot niya sa seryosong mukha.

Pinaningkitan ko siya ng mga mata ko dahil sa sinabi niya. “Bakit kasi ang aga mo akong sinundo. At teka.. pano ka nag ka cellphone? At paano mo rin nalaman ang phone number ko?” Sunod-sunod kong tanong. Nakakapagtaka naman kasi.

Hindi naman niya ako sinagot bagkos ay hinawakan niya ang kamay ko saka niya ako hinila at nagsimula ng maglakad. Nagpatianod lang ako sakanya hanggang sa makarating kami sa harap ng restaurant.

Akmang papasok si Niko ng pigilan ko siya. “Saglit, Niko.. 200 lang laman ng wallet ko. Ayaw ko makahugas ng plato pag nagkataon.” Sabi ko sakanya.

Seryoso naman ang mukha niya habang nakating sa ’kin. Hinila niya ulit ako papasok ng restaurant.

Umirap nalang ako sa hangin dahil hindi naman nakatingin sa ’kin si Niko. Sinasabi ko talaga, kapag pinaghugas ako ng plato.. ihahampas ko sa ulo niya ang plato para maka-alala na siya.

Inassist pa kami ng waiter at hinanap kami ng bakanteng table. Pinaupo ako ni Niko at siya naman ay umupo sa katapat kong upuan. Inabot samin ng waiter ang menu kaya agad kong tinanggap.

Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang presyo ng mga pagkain. May ginto yata ang pagkain nila dito. Maging ang mineral water nila ay 100. Ano yun.. kapag uminom ako ng mineral water may kasama yung collagen? Takte ang mahal.

Inangat ko ang mukha ko para sana kausapin si Niko at sabihin na sa labas nalang kami kumain. Hanggang kwek-kwek lang ang kaya ng pera ko kaya do’n nalang. Ngunit umorder na siya habang ang waiter naman ay naglilista sa mga order ni Niko.

Agad kong tinapakan ang paa niya sa ilalim ng mesa dahilan para mapatingin siya sa ’kin. Pilit naman akong ngumiti. “Doon nalang tayo sa labas kumain.” Nakangiwi kong sabi habang pekeng tumatawa. Pero ang poging butchokoy na ’to ay pinagpatuloy ang pag order.

Hayst.. napa sabunot nalang ako sa buhok ko at pilit na pinapakalma ang sarili ko. Kalma Audrey, mabilis naman maghugas eh. Bulong ng isip ko.

Umalis ang waiter dala ang order namin. Agad kong kinalabit si Niko na naka harap sa cellphone niya. Tumingin naman siya sa ’kin saka bumuntong hininga. “Ako magbabayad. Okay?” Inis niyang sabi sa ’kin.

Siya naman pala magbabayad. Eh, kung sinabi niya sana ng mas maaga, eh hindi sana ako parang tanga na hindi mapakali dito sa upuan. First time kung kumain sa mamahaling restaurant kaya kinakabahan ako.

Kinakabahan nga ako kapag umo-order ako sa fast food eh, pano nalang kaya sa ganito ka kagandang restaurant. Halata din ang mga kumakain dito ay mga mayayaman. Tinitigan ko si Niko na tahimik lang habang nakatuon ang mga mata niya sa cellphone niya.

Paano kaya niya nalaman ang number ko? Hindi ko talaga siya maintindihan. Nahihirapan akong intindihin siya, lalo na ang mga kilos niya. Feeling ko wala siyang amnesia, pero sabi naman niya wala siyang maalala at bigla-bigla din sumasakit ang ulo niya. Pati tuloy ako ay sumasakit ang ulo ko sakanya.

Pinagtataka ko lang, wala man lang nag post sa social media na may nawawalang kamag-anak. Kung may pamilya si Niko ay malamang hinahanap na nila ito pero wala. Wala akong mahanap sa social media na may naghahanap ng nawawala.

Dumating ang mga order namin, sobrang dami ng pagkain, halos maglaway ako dahil mukhang masasarap lahat. Hindi na ako nagsalita at mabilis akong kumain.

“Salamat sa pagkain.” Sabi ko kay Niko habang ngumunguya. Nakatitig naman siya sa ’kin saka inabot ang mukha ko. Napatigil ako sa pag nguya ng maramdaman ko ang daliri niya sa pisngi ko.

“Dahan dahan lang sa pag nguya.” Seryoso niyang sabi.

Agad kong tinabig ang kamay niya dahil biglang bumilis ang tibok ng puso ko. Tumatawa naman akong inabot ang tissue paper saka pinunasan ang gilid ng labi ko. “Ang sarap kasi ng pagkain.” Sabi ko saka bumalik ulit sa pag subo.

Kumain narin naman siya. Grabe ang sasarap ng pagkain. Tuwang tuwa ang tummy ko nito, sisiguraduhin kong magpapakabusog ako dahil ang mahal pa naman ng pagkain nila. Uubusin ko lahat ng inorder ni Niko para walang sayang.

Mabagal naman kumain si Niko, halata talagang mayaman siya sa galaw palang niya. Hindi katulad sa ’kin na laki sa kanto, kung gumalaw nga ako ay parang hindi babae.

Salamat kay Niko, na experience kung kumain sa mamahaling restaurant.

A/N: ang tagal bago ang nag update dito, na blanko ako bigla sa story na ’to.

Chapter 5

MAAGA AKONG umalis sa apartment para pumasok sa trabaho ko. Hindi na ako nakapag paalam kay Niko dahil tulog pa naman ito kanina. Naglagay lang ako ng note sa mesa para alam niyang pumasok ako ng maaga.

Saktong pagkarating ko sa mall ay saktong bukas narin ng mall. Nagmamadali akong pumasok para hindi ako malate dahil kakaltasan ang sahod ko kapag na late ako ng five minutes.

Nag time-in lang ako saka ko binuksan ang lock ng tindahan. Inayos ko lang ang mga paninda saka ako naka ngiting lumabas para humarap sa mga tao.

Talent naming mga sales lady ang naka plastar na ngiti sa aming mga labi.

Nagsimula ng may pumasok sa store namin. Nag a-assist lang ako ng mga customer hanggang sa dumating ang kasama ko, kasama din niyang dumating ang manager ng store.

Nagtataka ako kung bakit nandito ang manager. Ang alam ko kasi ay sa isang buwan pa ang dalaw niya dito sa store.

Agad akong lumapit sa kasama ko para sumagap ng chismis. “Ate.. bakit nandito si manager?” Tanong ko sakanya.

Bumuga naman siya ng hangin bago humarap sa ’kin. “Pano naman kasi.. ilalagay niya ako sa ibang store. Mas malayo yun kaysa sa tinitirhan ko.” Sagot niya sa malungkot na boses.

“Huh? Bakit naman? rotation na ba?” Takang tanong ko. Mamaya pati pala ako ay ililipat, eh ’di na lugi ako sa pamasahe pag nagkataon, isama pa ang pagod sa byahe.

“Ang sabi, may bagong hire daw. Dito daw ilalagay.” Walang buhay na sabi ni ate Tess.

“Pati ba ako ate ililipat?” Tanong ko. Kailangan kong manigurado at baka magulat nalang ako, ang layo pala ng paglilipatan ko.

“Hindi yata beh! Ikaw yata ang mag tra-training sa bagong hire.” Sagot ni ate agad.

Nalulungkot naman akong nakatingin kay ate Tess. Matagal ko narin kasi siyang kasama sa store tapos ngayon, ililipat siya.

Hindi na pala siya mag du-duty ngayon. May kinukuha lang silang items ng manager para dalhin sa isang store. Habang ang manager naman ay nasa labas, hinihintay yata ang bagong hire. Ayos din ’tong bagong hire, siya pa hinihintay ng manager. Ang kupal naman yata.

Sana lang talaga.. hindi tamad ang magiging ka partner ko dito sa store, kundi titirisin ko talaga siya.

Tinulungan ko na si ate Tess maglagay ng mga items sa malaking supot. Napansin ko naman ang manager na may kausap sa labas ngunit hindi ko makita kung sino.

Pinagdadasal ko nalang talaga na hindi lalaki para hindi ako mailang. Nong una kasing hire ako dito ay lalaki ang kasama ko sa store, at ang gago niligawan pa ako kaya ilang na ilang ako no’n kapag pumapasok na ako ng trabaho. Buti nalang talaga ay nilipat ako sa ibang lugar kaya nakasama ko si ate Tess.

Napatigil kami ni ate Tess nang makita naming pumasok ng store ang manager. “Audrey, ikaw na bahala mag training sa bagong hire. Ituro mo sakanya lahat ng natutunan mo at pagkatapos no’n ay bigyan mo ako ng feedbacks sa mga galaw niya.” Seryosong sabi ng manager sa ’kin.

“Okay po sir.” Sagot ko agad.

Palinga-linga ako sa labas para makita ang bagong hire, nang hindi ko siya makita ay tumingin ako kay manager. “Sir, nasaan po ang bagong hire?” Magalang kong tanong.

Hindi pa nakakasagot si manager ng may pumasok sa loob ng store. “Oh, There he is. I want you to meet, Niko Vargas. Magka apelydo pa talaga kayo.” Nakangiting sabi ni manager. Nanlaki naman ang mga mata ko habang nakatingin sa lalaki na seryosong nakatingin sa ’kin.

Napakurap-kurap pa ako ng ilang beses dahil hindi ako makapaniwala na nandito siya sa harap ko. Nabalik lang ang diwa ko ng may sumundot sa tagiliran ko, si ate Tess pala. “Good luck, beh. Ang pogi ni kuya.” Kinikilig niyang sabi. Inirapan ko nalang si ate Tess, kinkilig pa siya eh may asawa’t anak naman na siya.

Nagpaalam lang ang manager samin at si ate Tess na at agad na lumabas ng store. Agad akong lumapit sa nakatayong si Niko at mahinang hinampas ang balikat niya.

“Aray! Para saan yun?!” Tanong niya sabay himas sa balikat na pinalo ko.

“Bakit ka nandito ha? Ano na naman trip mo sa buhay?” Inis kong tanong sakanya.

“Bakit bawal ba ako magtrabaho?” Masungit niyang tanong sa ’kin.

“Bakit ka pumasok rito, eh alam mo namang maluwag ang turnelyo mo sa utak.” Sabi ko kaya agad niya akong tinignan ng masama. “Este, may amnesia ka. Dapat nasa bahay kalang at nagpapahinga.” Naka pameywang kong sabi.

“Turuan mo na ako.” Pag-iiba niya ng usapan. Napabuga nalang ako ng hangin saka naglakad patungo sa counter. Good luck sa ’kin, sana lang ay makinig siya sa ’kin. Halata naman kasing trip niya lang mag aplay dito ng trabaho. Ang sarap niyang pektusan sa mata.

Dumating ang hapon at stress na stress ako. Paano ba naman kasi.. hindi ako tinutulungan ni Niko. Nakaupo lang siya sa gilid at tahimik na kumakain ng tacos. Kanina pa ako naiinis sakanya dahil imbis na mapa gaan ang trabaho ko ay mas lalo lang lumalala.

Hindi ko yata kaya kung siya ang kasama ko. Mauubos ang dugo ko sa ulo dahil sakanya.

Pagdating ng gabi ay mas lalo lang dumami ang customer. Siguro ay galing ang mga ito sa work at dumeritso lang dito sa mall para mawala ang stress.

Nakahinga naman ako ng maluwag nang makita ko si Niko na tinutulungan akong magbalot ng mga pinamili ng mga customer. Ako ang nasa cashier habang siya naman ay taga supot ng mga damit.

Hanggang sa dumating na ang 9:00PM ay agad ko ng binilang ang pera sa kaha para makauwi na kami ni Niko.

Nang matapos kami ay tinulungan ako ni Niko magsara ng store. Pagod akong naglalakad palabas ng mall. Nasa gilid ko naman si Niko na tahimik din na naglalakad.

“Hindi naman pala nakakapagod ang trabaho mo.” Sabi niya sa ’kin na ikinalingon ko sakanya. Pinaningkitan ko naman siya ng dalawa kong mata. “Pano ka mapapagod, eh wala ka namang ginawa kundi kumain sa gilid.” Inis kong sabi sakanya. Tumawa naman siya ng mahina bago lumingon sa ’kin. “Nagutom ako eh,” sagot niya.

Inirapan ko nalang siya saka mabilis naglakad palabas ng mall. Bahala siya sa buhay niya, stress lang inabot ko sakanya ngayong araw.

“Wait, Audrey,” pagpipigil niya sa ’kin sabay hawak sa balikat ko. Sinimangutan ko naman siya ng makalingon ako. “Bakit ba?” Tanong ko sakanya.

Hindi naman siya sumagot ngunit bumaba ang tingin niya sa pantalon ko. “Ano? Naiirita na ako sa’yo, Niko.” Inis kong sabi.

“May stain ang pants mo.” Sabi niya sabay nag iwas ng tingin sa ’kin. Naguguluhan naman akong tumingin sa likod ng pantalon ko. Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong may tagos ako. Naka white pants pa naman ako kaya kitang-kita.

“Teka.. anong gagawin ko.” Nagpa-panic kong sabi. Palinga-linga pa ako sa paligid para tignan kung marami pa bang tao sa mall. Wala pa naman akong dalang jacket kay mas lalo lang ako na stress.

Napatingin ako kay Niko ng hawakan niya ang dalawa kong balikat at pinatalikod sa gawi niya. “Relax,” bulong niya sa teynga ko. “Sabayan mo lang ang lakad ko,” sabi niya at agad akong tinulak ng mahina.

Wala na akong nagawa ng mag simulang maglakad si Niko. Dahan dahan lang kaming naglalakad. Hindi pinapahalata na may tinatago kami sa likod.

Hanggang sa tuluyan na kaming nakalabas ng mall. Agad naman nag tawag si Niko ng trycle. Akmang hahakbang na sana ako ng mabilis akong binuhat ni Niko.

“Ibaba mo nga ako, Niko.” Saway ko sakanya.

Hindi naman siya nakinig at mabilis siyang naglakad saka ako pinaupo sa loob ng trycle. Pumasok din siya at umupo sa tabi ko. Sinabi ko nalang sa driver kung saan kami baba.

Kainis, basang-basa na ang pantalon ko dahil sa tagos ko, nanlalagkit na talaga ako. Nagulat naman ako ng inilagay ni Niko ang isa niyang kamay sa tyan ko. “Masakit ba ang puson mo? Gusto mo ba ng chocolates? Milk tea? pizza? or donuts?” Sunod-sunod niyang tanong.

Napakurap-kurap naman ako sa tanong niya, natakam naman ako sa mga sinabi niya kaya agad akong sumagot. “Pwede bang both,” naka ngiwi kong sagot.

“Sure, bibilhan kita.” Sagot niya agad. Kinausap naman ni Niko ang driver ng trycle.

Pagdating sa bahay ay agad kong nilantakan ang binili ni Niko. May mga binili din siyang sanitary pad. Hinahanap ko nga siya dahil hindi ko siya makita. Kumagat nalang ako sa binili niyang turks. Napapikit nalang ako ng sumabog sa bibig ko ang sarap.

“Here, drink your milk, para mainitan ang tyan mo.” Biglang sulpot ni Niko sa gilid ko. May dala siyang mug saka inilapag sa mesa.

Napangiwi nalang ako ng makita ko ang milk na binigay niya. Hindi naman kasi ako umiinom ng milk, mas gusto ko ang black coffee.

Walang choice ako kundi inumin ang gatas na tinimpla niya. “Gusto mo?” Alok ko sabay lapit ng turks na hawak ko. Tumingin naman siya sa ’kin hanggang sa bumaba ang mata niya sa hawak kong pagkain. Inilapit niya ang mukha niya at agad na kumagat sa pagkain ko.

“Hindi siya masarap,” naka simangot niyang sabi habang ngumunguya.

Kumunot naman ang nuo ko habang nakatingin sakanya. “Masarap naman ah,”

Umiling naman siya habang nakatingin sa ’kin. “Kumagat ka.” Utos niya sa ’kin.

Naguguluhan naman akong sumunod sa utos niya. Agad akong kumagat sa turks, akmang magsasalita na sana ako ng mabilis na inilapit ni Niko ang mukha niya sa mukha ko. Hindi ko nasundan ang ginawa niya. Ang alam ko lang ay magkadikit ang mga labi namin, naka pikit ang mga mata niya habang ako naman ay naka dilat.

Agad naman niyang hiniwalay ang mukha niya sa mukha ko. Napakurap kurap ako ng ilang beses, nabigla ako sa ginawa niya kaya hindi ako agad nakapag react.

“Mas masarap kapag galing sa labi mo,” seryoso niyang sabi. Doon lang ako natauhan sa nangyari, agad akong umiwas ng tingin sabay kuha ng mug at agad na uminom.

“Aray!” Daing ko dahil napaso ang dila ko. Putcha! Katangahan naman kasi.

“Are you okay? Let me see,” sabi ni Niko sabay hawak sa magkabilang pisngi ko at pilit na binubuksan ang bibig ko.

Inilabas ko naman ang dila ko habang si Niko ay tinitignan ito ng mabuti.

Ngunit, nanlaki ang mga mata ko ng ilabas niya ang dila niya at dinilaan ang dila ko. Mabilis naman niyang sinipsip ang dila ko dahilan para mapaungol ako sa loob ng bibig niya.

Napapikit nalang ako at napakapit sa leeg ni Niko para kumuha ng supporta. Sinusundan ko lang ang galaw ng dila niya na parang may hinahanap sa loob ng bibig ko.

“Ayyy..”

Sigaw ko ng malaglag ako sa kinauupuan ko. “Are you okay?” Tanong niya sa nag-aalalang boses. Uminit ang pisngi ko habang umiiling sakanya at agad na tumakbo papunta sa banyo.

Agad kong ni lock ang pinto ng makapasok ako sa loob ng banyo. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko sa nangyari kanina. Doon lang nag sink in sa isip ko ang nangyari. Napatampal nalang ako sa nuo ko habang inaalala ang nangyari kanina.

A/N: sorry for slow update sa story ni Kaede at Audrey huhu 🥺

Chapter 6

HINDI KO ALAM kung paano ko haharapin si Niko sa nangyari kagabi. Nang makalabas nga ako sa banyo ay hindi ako bumalik sa sala. Sa kusina ako tumambay, hinihintay ko na makapasok siya sa kwarto niya. Buti nalang talaga ay hindi siya sumunod sa ’kin sa kusina.

Nagmamadali akong nagbihis para maka alis na sa bahay. Ayaw kung makasabay si Niko papasok ng trabaho. Nakakainis kasi, iniiwasan ko siya sa bahay tapos kasama ko naman siya sa trabaho.

Agad akong lumabas ng apartment, hindi na ako nag paalam kay Niko. Naglalakad ako papunta sa paradahan ng trycle ng may humawak sa kamay ko.

“Ayy kabayo!” Sigaw ko sa sobrang gulat. Magugulatin pa naman ako kaya talagang napapasigaw ako. Nilingon ko ang lapastangang humawak sa kamay ko para sana sapakin ng makita ko kung sino. Si Niko.

Nanlaki ang mga mata ko at agad na ibinaba ang isang kamay ko na handa na sanang manapak. “Bakit ka ba nanggugulat? Buti nalang hindi kita nasuntok.” Naka simangot kong sabi. Tinaasan naman niya ako ng isa niyang kilay kaya mahina akong natawa.

“Bakit ka natatawa?” Tanong niya habang seryosong nakatingin sa ’kin.

Tumigil naman ako sa pagtawa saka nagsalita. “Para ka kasing bakla,” natatawa kong sabi.

“Bakla? Gusto mong umungol?” Seryoso niyang tanong sa ’kin. Agad ko naman tinakpan ang bibig niya ng may dumaan na mga estudyante sa gilid namin

Agad ko namang inalis ang palad ko sa bibig niya ng maramdaman kong dinilaan niya ang palad ko. Pinukol ko siya ng masamang tingin at agad ko siyang tinalikuran. Ang init ng magkabilaang pisngi ko ng maalala ko ang sinabi niya. Ako uungol? Hmmp..

Pumasok ako sa loob ng trycle at agad na inabot kay manong driver ang pamasahe ko. Hindi pa naman aalis ’to kasi kulang pa ng pasahero.

Agad nanlaki ang mata ko ng pumasok si Niko sa loob ng trycle saka ibinigay kay kuya driver ang pamasahe niya. Nakatitig naman siya sa ’kin kaya napalunok ako ng ilang beses.

“Gusto mo yatang masipsip ang dila mo ulit kaya sinabihan mo ako ng bakla,” pilyo niyang sabi.

Inirapan ko siya saka tinulak ang mukha niya. “Tumigil ka nga, itutulak talaga kita palabas ng trycle.” Pananakot ko sakanya.

Inilabas naman niya ang dila niya at agad na dinilaan ang gilid ng labi ko. Nanlaki ang mata ko at mabilis na tinulak ulit ang mukha niya. Palinga-linga ako sa paligid at baka may naka kita samin. “Hindi kana nakakatuwa Niko ha!” Seryoso kong sabi.

“Bakit mo ko iniiwasan?” Tanong niya sa ’kin. Napakaseryoso ng mukha niya. Wala na ang pilyo niyang mukha kanina.

“Iniiwasan? Hindi ah—

“Sinungaling. Umalis ka sa bahay na hindi ako kasabay, kahit alam mo naman na do’n din ang punta ko.” Sabi niya.

“Malay ko ba. Akala ko kasi tulog ka pa kaya hindi na ako kumatok.” Sagot ko at agad na umiwas ng tingin. Mahirap na baka mabasa niya  sa mukha ko na nag sisinungaling ako.

“Talaga lang ha!” Bulong niya.

“Talaga.” Sagot ko naman sabay irap sakanya.

“Maduling ka sana kakairap sa ’kin.” Sabi niya at agad na tumingin sa labas. Sumimangot naman ako at hindi na siya sinagot.

Mauntog

ka sana kapag

naka

daan tayo sa humps. Natatawa kong sabi sa isipan ko. Matangkad kasi si Niko. Nakayuko nga siya habang nakaupo sa tabi ko dahil talagang mauuntog siya pag nagkataon. Tatawa talaga ako bali one forth kapag na untog siya.

Nang maging kompleto na ang pasahero ni manong ay agad niyang pinaandar ang trycle. Tahimik lang ako habang si Niko naman ay nakatingin sa labas. Malakas akong natawa ng mauntog ito dahil sa biglang pag daan ni kuya sa humps. Tinignan naman niya ako ng masama habang hinihimas niya ang na untog niyang ulo. Binelatan ko siya at agad na umiwas ng tingin.

“Pano nga ulit yung pag dila?” Biglang tanong niya sa ’kin.

Ako naman na uto-uto ay dinilaan siya ulit. Nanlaki ang mata ko ng mabilis na hinuli ni Niko ang dila ko. Sinipsip pa niya ito at agad akong hinalikan sa labi. Natulos yata ako sa kinauupuan ko ng marealize ko na naghahalikan kami ni Niko.

Napapikit nalang ako habang sinusundan ang galaw ng labi ni Niko.

“Ehem..”

Agad kong tinulak si Niko ng marinig ko ang boses ni manong. Napayuko nalang ako sa sobrang hiya na nararamdaman ko. Inilagay ko ang dalawa kong palad sa magkabilang pisngi ko saka mahinang sinampal ang mukha ko. Narinig ko naman ang mahinang tawa ni Niko kaya agad ko siyang pinukol ng masamang tingin. Ang gagong ’to, nagawa pang tumawa. Nahihiya na nga ako kay manong driver.

Nang makarating kami sa harap ng mall ay agad kong tinulak si Niko at agad na lumabas ng trycle. Naramadaman ko pa ang pagkaka untog ko pero hindi ko na yun ininda. Ayaw kong makita si manong driver na nakita kami ni Niko na naghahalikan.

Tumatakbo ako patungo sa entrance ng mall, pinakita ko lang sa guard ang id ko at agad na tumakbo papasok. Naisipan ko na muna pumasok sa restroom.

Nang makapasok ako sa restroom ay agad akong napatitig sa mukha ko mula sa salamin. Kahit hindi ako naka blush-on ay namumula ang mukha ko. Hindi ko tuloy alam kung papasok ba ako o hindi.

Huminga ako ng malalim at pilit na pinapakalma ang sarili. Nang maramdaman ko ng ayos na ako ay agad akong lumabas ng restroom. Kahit ayaw kong pumasok ay no choice ako, sayang din ang araw na kikitain ko.

Bagsak ang balikat ko habang naglalakad papaunta sa store. Naka bukas na ang store kaya agad akong pumasok, napansin ko naman si Niko na nag wawalis sa gilid. Hindi ko nalang siya pinansin at agad na nilagay ang bag ko sa lagayan ng mga gamit namin.

Kinuha ko ang malinis na punas at nag simula ng maglinis sa paligid. Naka nguso akong nag pupunas habang iniisip ang nangyari na naman kanina.

“Bakit ka naka nguso? Gusto mo ba ulit halikan ko yan?” Biglang tanong ni Niko.

Muntik kong mabitawan ang hawak kong punas ng marinig ko ang sinabi niya. Napa atras ako ng ilang hakbang bago nag salita. “Lumayo ka nga sa ’kin.” Seryoso kong sabi. Nagtaas ako ng tingin sabay turo ng cctv na nasa harap ng kahera.

“Gusto mo bang makita ka na nilalandi ako ha?!” Naka pameywang kong sabi sabay turo sa cctv.

“Sinong tinakot mo dyan sa cctv na yan. Siraan ko yan eh,” bulong niya kahit dinig na dinig ko naman.

Hindi nalang ako nagsalita at agad umalis. Kung kinakailangan ay ako na ang iiwas kay Niko. Ano ba kasing trip niya sa buhay at ginagawa niya ito sa ’kin.

Sumasakit tuloy ang ulo ko, umagang-umaga palang ay stress na ako.

Lumabas ako ng store at nag tawag ng customer. Si Niko ang naka toka ngayon sa kaha kaya ako ang taga tawag at mag aassit ng mga customer.

Tinutulungan ko lang ang babaeng customer na nagsusukat, sinasabihan ko pa na bagay sakanya ang dress para magka benta pa kami. Napadako naman ang tingin ko kay Niko na mataman lang na nakatingin sa ’kin kaya tinaasan ko siya ng isa kong kilay.

Ngumuso naman siya sa ’kin na para akong hinahalikan kaya agad akong umiwas ng tingin. Naka ngiti akong tumingin sa customer, hindi ko nalang pinapansin si Niko at baka masakal ko lang siya ng tuluyan.

Nakahinga ako ng maluwag nang lahat ng sinukat ng customer ay binili niya. Hinatid ko ang babae sa may counter, agad naman siyang inassist ni Niko. Naglakad ako sa pintuan ng store ng makitang may pumasok na dalawang babae.

“Good morning po, Ma’am. Welcome to Deborah’s boutique.” Nakangiti kong bati pero ang mga letcheng ’to ay panay pa cute kay Niko. Sila yung nakatayo kanina pa sa labas ng store namin. Mukhang target lock nila si Niko.

Napa-irap nalang ako ng makita ang babae na may pahampas-hampas pa sa kasama niya na akala mo ay bulate na nalagyan ng asin sa sobrang kilig kay Niko. Sess, kung pwede lang si Niko na lang ang bilhin nila para mawala na siya sa landas ko.

Tumayo nalang ako malapit sa pinto at pinagmamasdan ang dalawang babae na kunwaring namimili ng damit. Hindi ko nalang sila nilapitan dahil halatang nagpapa-cute lang naman ang mga ’to kay Niko.

Dumaan ang inassist ko kanina na bumili ng damit kaya agad akong yumukod para magpasalamat. Tumingin ako sa dalawang babae na nag susukat ng damit sa harap ng salamin. Napa-irap nalang ako saka tumingin kay Niko na nakangiti habang nakatingin sa ’kin.

Sa sobrang inis ko ay itinaas ko ang kaliwa kong kamay at ipinakita ko ang gitnang daliri ko, malakas naman siyang tumawa dahilan para lumingon ang dalawang babae na tuwang-tuwa ng makita nila ang pagtawa ni Niko.

“Later,” naka ngising sabi ni Niko sa ’kin. Pinandilatan ko siya ng mata ko at agad na tumalikod.

“Ahm, Miss, may ibang size ba kayo nito?” Maarteng tanong babae kaya lumingon ako sa gawi nila. Nakita ko pang hinawi niya ang buhok niya at nag iinarte. Napipilitan naman akong lumapit at tinignan ang hawak niyang blouse. “Anong size po ba Ma’am?” Magiliw kong tanong.

“Size large sana.” Sagot niya agad.

Agad naman akong naglakad palapit sa stocks namin at nag halungkat do’n. Tinignan ko pa ang inventory kung nandoon ang hinahanap ko, ngunit wala do’n.

Napapikit nalang ako at agad na tumayo saka naglakad patungo sa counter, nandoon kasi sa ilalim ang ibang stocks. Nakatingin naman sa ’kin si Niko na hindi ko nalang pinansin.

Yumuko ako habang hinahanap ang size na large. Seryoso akong naghahanap ng makita kong sinadyang nilaglag ni Niko ang hawak niyang ballpen. Akmang pupulutin ko na sana para iabot sakanya ng bigla siyang yumuko at agad akong hinalikan sa labi.

Napakurap kurap ako ng ilang beses at napag tanto ang ginagawa niya. Napasinghap ako ng mahinang kinagat ni Niko ang ibaba kong labi dahilan para maipasok niya agad ang dila niya sa loob ko.

“Uhmmm..” napaungol ako sa loob ng bibig ni Niko, napahawak ako sa balikat niya para kumuha ng supporta.

“Miss..”

Agad kong tinulak si Niko ng marinig ko ang boses ng babae. Naka ngisi namang nakatingin sa ’kin si Niko at agad na tumayo ito.

Nakatulala naman ako na parang nawawala sa sarili. Naramdaman ko naman na pinitik ni Niko ang nuo ko dahilan para mabalik ako sa katinuan.

Agad akong tumayo at nagmamadaling lumapit sa babae, muntik pa akong matisod sa kakamadali ko.

“Ma’am, wala na po palang stocks.” Seryoso kong sabi sabay yuko.

“Ayos ka lang ba miss?” Tanong niya sa ’kin.

Nag angat naman ako ng tingin sa dalawang babae at agad tumango. “Yes Ma’am, ayos lang po ako.” Sagot ko habang pilit na nakangiti sa harap nila.

“Kasi.. kumalat ang lipstick mo sa labi, ayos ka lang ba?” Sabi ng isa niyang kasama.

Nanlaki naman ang mata ko at agad na lumapit sa salamin. Napa pikit nalang ako sa inis na nararamdaman ko at pilit na pinapatay si Niko sa isipan ko.

“Ah, eh.. kasi nasubsob ako kanina sa paghahanap ng stocks,” tumatawa kong sabi sa dalawang babae sabay punas ng lipstick na kumalat sa labi ko. Nakahinga naman ako ng maluwag dahil naniwala naman ang dalawa. Umalis ang dalawang babae dahil wala naman ang hinahanap nilang size.

Agad kong nilingon si Niko saka masama siyang tinignan. Iumpog ko kaya ang ulo niya sa mesa para bumalik na alaala niya para maka uwi na siya sakanila.

Chapter 7

NAG AAYOS ako ng sarili ko habang nakatingin sa salamin. Niyaya kasi ako ng mga ka batch ko dati sa high school na magkita-kita kami.

Pumayag naman ako agad dahil day off ko rin naman, kaya ang makakasama ni Niko ay si Tasha. Bahala siya landiin ni Tasha, malandi pa naman yung babaeng yun at maharot kaya hindi na ako magtataka kung landiin niya si Niko.

Hindi ako pinapansin ni Niko ng malaman niyang aalis ako. Ang gusto niya kasi ay dito lang ako sa bahay kasi day off ko naman daw kaya kailangan rest lang daw ako sa bahay. Kaya ayon, hindi ako kinakausap dahil hindi ko siya sinunod.

Nang maayos ko na ang sarili ko ay agad akong naglakad papunta sa pinto saka binuksan ito. Wala naman si Niko sa apartment dahil maaga ang pasok niya kanina.

Dinaanan lang niya ako kanina na parang hangin na hindi nakikita. Parang tanga, dahil lang sa lalabas ako ng bahay hindi na niya ako pinapansin.

Nang makalabas ako ng apartment ay agad ako naglakad para maghanap ng jeep. Biglaan lang kasi ang pagkita-kita namin ng mga classmate ko. Mas maganda nga yun dahil natutuloy kaysa naman sa plano ng plano ang ending drawing.

Nakasakay ako ng jeep at agad nag abot ng bayad. Nakatingin lang ako sa labas buong byahe. Medyo malayo pa kasi ang byahe ko, traffic din sa dinaanan namin.

Huminto ang jeep at agad may sumakay na pasahero. Napatitig pa ako sa bagong sumakay na pasahero dahil naka suot ito ng hoodie jacket at naka suot pa ng sombrero. Naka suot din siya ng black mask kaya hindi kita ang mukha niya.

Nag-iwas nalang ako ng tingin at agad tumingin sa labas. Masakit narin ang pwet ko sa pag upo dahil kanina pa ako naka sakay sa jeep.

Hanggang sa nakarating na ako, agad akong bumaba ng jeep. Kinuha ko pa ang phone ko sa bag saka nag chat sa isa kong classmate para itanong kung nasaan sila, nag reply naman ito agad sa ’kin. Habang naglalakad ay nag re-reply ako kay Sammy.

Palinga-linga ako sa paligid at hinahanap ang sinasabi niyang restaurant. Hanggang sa natanaw ko yun kaya agad akong naglakad papunta do’n. Ngunit hindi pa ako nakakalayo ng may humawak sa kamay ko.

Agad akong napalingon sa humawak ng kamay ko. Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko ang kaninang pasahero na nakasabay ko sa jeep. Naka suot parin siya ng hoodie jacket, mask at sombrero kaya hindi kita ang mukha niya.

“S-Sino ka ba? Bitawan mo nga ako!” Sigaw ko sakanya saka hinila ang kamay ko na hawak niya. Ngunit hindi parin niya binibitawan ang kamay ko. Hindi din siya nagsalita kaya mas lalo akong kinabahan.

Nanlaki ang mata ko ng hinila niya ako at naglakad sa hindi ko alam kung saan papunta. “Hoy! Bitawan mo nga ako. Pag hindi mo ko binitawan, sisigaw ako.“Banta ko sakanya.

Nagpupumiglas ako hanggang sa mahila niya ako sa lugar na wala masyadong tao. “Saklolo!!” Sigaw ko.

Sisigaw pa sana ako ng mabilis niyang tinanggal ang suot niyang mask at agad akong hinalikan sa labi. Natulos naman ako sa kinatatayuan ko habang hindi makapaniwala na nandito siya sa harap ko. Niko!

Pinutol niya ang pinagsaluhan naming halik kaya agad ko siyang tinulak. “Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko habang nakataas ang isa kong kilay.

Nakakaloko naman siyang tumingin sa ’kin saka hinawakan ang suot kong craptop. “Why are you wearing this? Kunti nalang makikita na pusod mo,” inis niyang sabi.

Agad ko namang tinanggal ang kamay niya sa suot ko saka sumagot. “Uso kaya yan, tsaka ano naman kung kita ang pusod ko, malinis naman ahh!!” Irap kong sabi.

“Ano bang ginagawa mo dito?” Tanong ko. Unti-unti nanlaki ang mga  mata ko nang may pumasok sa isipan ko. “Wag mong sabihing hindi ka pumasok?” Tanong ko sakanya. Hindi naman siya nagsalita saka tinanggal ang suot niyang sombrero. Ginulo pa niya ang magulo na talaga niyang buhok saka ngumiti sa ’kin. “Sama ako sa’yo,” nakanguso niyang sabi.

“Ano namang gagawin mo do’n? at tsaka, hindi naman kita classmate n’ong highschool kaya hindi ka kasama sa reunion,” pagmamaldita kong sabi sakanya.

“Eh ’di, sabihin mo asawa mo ko tapos sabihin mo gusto kung sumama dahil baka ma-miss mo ko,” pilyo niyang sabi.

“Ahh, basta.. hindi ka pwede do’n!  Bumalik ka nalang sa mall at baka mapagalitan ka pa ng manager natin.” Irap kong sabi.

“Ayaw ko! Malandi yung babae na nandon, walang ginawa kundi magpakita ng cleavage.” Naka simangot niyang sabi kaya natawa ako.

“Ayaw mo no’n libre silip kana sa cleavage ni Tasha,” pang aasar ko sakanya. Agad naman nalukot ang mukha niya saka inabot ang suot kong blouse. Hindi ako naka react sa bilis ng ginawa niya. Sinilip lang naman niya ang dibdib ko, napaka walangya talaga niya.

“Bastos!” Sigaw ko sabay taklob ng dibdib ko gamit ang dalawa kong kamay.

“Mas gusto ko pang makita ang dibdib mo kahit flat yan kaysa do’n sa babaeng yun,” nakangisi niyang sabi.

“How dare you lait-lait may boobies,” inis kong sabi sakanya saka malakas na pinalo ang braso niya.

“Aray!” Reklamo niya sa paghampas ko sa braso niya. “Flat naman talaga eh, hindi naman ako pwedeng mag sinungaling,” seryoso niyang sabi.

“Bwesit ka! lumayo ka nga sa ’kin.” Sigaw ko sakanya.

Tumawa naman siya saka nagsalita. “May alam akong effective na paraan para lumaki ang dibdib mo, want to try it?” Makahulugang sabi niya.

Napatitig naman ako sa mukha niya at pilit na binabasa ang nasa isip niya, baka kasi pinag tri-tripan na naman ako. Tumikhim ako bago nagsalita. “Paano?” Seryoso kong tanong.

Ngumiti naman siya sa ’kin at agad humakbang palapit sa ’kin. Hinila pa niya ako palapit sa katawan niya kaya napasinghap ako. Sa sobrang lapit ay naamoy ko na ang mabangong hininga niya.

“Ganito lang oh,” bulong niya sa teynga ko at agad na menasahe ang dalawa kong dibdib. Nanlaki naman ang mata ko sa ginawa niya. “Niko!” Daing ko. Hindi ko malaman kung ungol ba ang pagtawag ko sa pangalan niya. Pilit kung inaalis ang dalawang kamay niya na menamasahe ang dalawa kong dibdib. Napatingin pa ako sa paligid dahil baka may taong makakita samin.

“Niko, tama na! Hindi ka nakakatuwa.” Sigaw ko at pilit na nilalabanan ang unti unting umiinit na katawan ko. Tumigil naman siya saka seryosong nakatitig sa ’kin. “That’s the secret, tawagin mo lang ako kung gusto mong palakihin yan,” sabi niya sabay turo sa dibdib ko. “Hindi ako magdadalawang isip na lamasin yan.” Dagdag niyang sabi.

Hinampas ko na naman siya sa braso at agad tumalikod sakanya. Nagsimula na akong maglakad palayo sakanya. Narinig ko naman na tinatawag niya ang pangalan ko pero hindi ko siya nilingon.

Mabilis ang bawat hakbang ko hanggang sa makarating ako sa sinasabi ni Sammy na restaurant. Pag pasok ko palang sa loob ay nakita ko agad ang mga classmate ko. Kumaway ako sakanila kaya agad silang ngumiti sa ’kin at kinakawayan ako.

“Bakit nagayon ka lang? Sabi mo nasa labas kalang ng mall.” Tanong sa ’kin ni Sammy ng makalapit ako sa table nila.

Umirap ako sa hangin saka umupo sa bakanteng upuan na katabi ni Sammy. “May baliw na humila sa ’kin at nang hingi ng barya,” pagsisinungaling ko.

“Nakakatakot naman, may nanghihila na pala ngayon na baliw?” Tanong naman sa ’kin ni Sammy kaya napatango nalang ako.

Nagsimula na kaming umorder ng pagkain, bali seven kaming lahat na nandito dahil ang iba naming classmate ay on the way palang daw. Hindi na namin sila hinintay dahil baka mamaya pa dumating ang mga yun.

Nagkwekwentuhan lang kami at panay ang tawa namin ng maalala namin ang mga kalokohan namin n’ong high school. Napatigil kami sa pag uusap ng dumating ang ka-klase din namin na si Aljun at Reuben. Tumabi naman ng upo sa ’kin si Reuben saka kinamusta ako. Mas lalo lang yata siya gumwapo. Naalala ko dati ang daming mga babae nagkaka gusto sakanya, bukod kasi sa mayaman ang pamilya nila ay magaling din siya mag basket ball. Kaya kapag may laro sa school ay talagang puno ang gym sa daming nanonood.

“Kamusta ka na, Audrey?” Tanong sa ’kin ni Reuben sabay lagay ng isang basong juice sa harap ko.

“Ayos lang naman, ito humihinga parin.” Sagot ko na ikinatawa niya.

“Uyy, balita ko may sarili ka ng negosyo ahh,” nakangiti kong sabi habang titig na titig ako sa mukha ni Reuben.

Uminom muna siya ng juice bago sumagot. “Yeah, nag try lang ako hanggang sa  lumago.”

Napabuntong hininga naman ako. “Sana all may pang puhunan,” naka nguso kong sabi.

“Bakit.. saan kaba ngayon?” Tanong niya sa ’kin.

“Sa mall ang beauty ko, sa isang department store,” sagot ko agad.

Sasagot sana si Reuben ng may narinig kaming kalabog sa kabilang lamesa dahilan para mapatingin kaming lahat do’n. Unti-unting nanlaki ang mata ko ng makita ko si Niko na madilim ang mukha habang nakatingin samin ni Reuben. Agad nagsilapitan ang staff ng restaurant at agad na itinayo ang lamesang itinumba ni Niko.

Napatampal nalang ako sa nuo ko sa ginawa niya. Bakitt hindi ko napansin na nasa loob siya ng restaurant. Naramdaman ko naman ang pag vibrate ng phone ko kaya agad ko yun kinuha sa bulsa ko.

Binuksan ko ang phone ko saka ko binasa ang mensahe. Ginagalit mo ako, Audrey.

Napa angat naman ang mukha ko dahilan para magkasalubong ang tingin namin ni Niko. Napalunok ako ng ilang beses ng mapansin ko na parang nagtitimpi siya ng galit.

“Are you okay, Audz?” Pukaw sa ’kin ni Reuben sabay akbay sa balikat ko. Natataranta naman akong tinanggal ang braso niya habang naka ngiwing nakatingin kay Reuben. “Kung ayaw mong maputol ang braso mo, I suggest, wag mo na akong akbayan.”  Nakangiwi kong sabi.

Kumunot naman ang nuo ni Reuben na parang hindi na intindihan ang sinasabi ko.

Napatingin ako ulit kay Niko na mahigpit ang hawak sa phone niya. Agad ako nagtipa ng message saka sinend yun sakanya.

Mas lalo lang yata siya nagalit sa text ko dahil umiigting ang panga niya habang nakatingin sa ’kin. Panay naman daldal si Reuben sa ’kin na hindi ko naman naintindihan dahil naka focus ako kay Niko.

Hindi ko naman alam kung bakit siya nagagalit eh, nag uusap lang naman kami ng mga classmate ko. Para siyang tanga.

Hanggang napagpasyahan na namin mag uwian ng mga classmate ko. Nauna pang lumabas ang iba kaya ang naiwan ay ako, si Sammy at si Reuben.

“Hatid ko na kayo,” nakangiting sabi ni Reuben samin ni Sammy.

“Sige ba,” excited na sagot ni Sammy na halatang may crush kay Reuben, dati pa naman siyang may gusto sa lalaki pero walang nakaka alam no’n kundi ako lang, close kasi kami ni Sammy n’ong high school kaya sa ’kin siya ngasasabi kung may nagugustuhan siyang lalaki.

“Ikaw, Audz? Hatid narin kita.” Sabi ni  Reuben sa ’kin. Akmang sasagot na sana ako ng may sumulpot sa likod ni Reuben. Mas matangkad pa ito kay Reuben kaya kitang kita ko ang madilim niyang mukha na akala mo ay mananakmal ng tao.

“Uwi na tayo, wifey,” seryoso niyang sabi habang nakatingin sa ’kin.

Agad naman tumingin sa ’kin si Sammy at Reuben na parang hindi makapaniwala sa sinabi ni Niko. Palipat lipat ang tingin nila sa aming dalawa ni Niko na parang may gustong sabihin. Inambahan ko naman ng kamao si Niko saka ngumiti kala Sammy at Reuben.

“Next time niyo nalang ako ihatid, may baliw na sumundo sa ’kin eh,” sabi ko sabay kamot sa likod ng ulo ko. Hindi naman kumibo ang dalawa sa sinabi ko. Lumapit sa ’kin si Sammy saka bumulong sa teynga ko. “Gaga, ang gwapo naman ng asawa mo, makalaglag panty teh,” mahina niyang tili sa teynga ko.

“Gaga, maluwag lang garter ng panty mo,” naka simangot kong sabi sabay lapit kay Niko na seryosong nakatingin sa ’kin. Hinawakan ko agad ang braso niya at agad na hinila palabas ng restaurant. Kumaway pa ako kina Sammy at Reuben hanggang sa tuluyan na kaming naka labas ni Niko.

Humanda talaga siya sa ’kin mamaya pag uwi sa bahay. Hahampasin ko talaga siya ng hanger sa kabaliwan niya.

A/N: Hi!

Chapter 8

BUONG ARAW kong hindi pinapansin si Niko. Paano ba naman kasi, kanina pa ako naiinis kay Tasha na nilalandi si Niko, ito namang si Niko ay nakikipag landian din.

Dito na kasi inilagay si Tasha ng manager para daw may kasama akong mag training kay Niko. Hindi ko nga alam kung training ba ang ginagawa nila eh, puros harutan ang ginagawa.

Naglakad nalang ako patungo sa pintuan para humanap ng customer habang si Niko at Tasha ay nasa counter habang nag lalandian.

Naka ngiti ako habang may pumasok na customer, agad kong inassist ito hanggang sa wala siyang mapili at tuluyang lumabas ng store. Bumalik nalang ako sa labas ng store para mag abang ulit ng customer.

Habang nakatayo ako sa labas ay napalingon ako sa gawi ni Niko, naka ngiti ito habang tinuturuan ni Tash, habang ang babaeng malandi naman ay naka buka ang damit maya kitang-kita ang cleavage. Akala mo naman ang ganda-ganda niya.

Nag angat ng tingin sa ’kin si Niko kaya agad akong nag iwas ng tingin. Ang tagal naman ng out ko, gustong-gusto ko ng umuwi eh, isang oras nalang para makapag out na ako.

Nakayuko ako habang palakad-lakad habang naghihintay ng customer. “Hi, Audz!”

Nag angat ako ng tingin ng marinig ko ang boses na yun. Napangiti agad ako ng makita ko si Reuben.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko sakanya.

“Dito ka pala nag tra-trabaho?” Balik tanong niya sa ’kin.

“Oo. So, anong hinahanap mo? Para sa girlfriend mo ba ang bibilhin mo?” Tanong ko habang sinusundot ang tagiliran niya.

“Hindi ahh, birthday kasi ng pinsan kong babae. Tamang-tama ikaw ang pipili ng ireregalo ko.” Sabi niya sabay hawak sa balikat ko sabay tulak sa ’kin ng mahina papasok ng store.

Napatitig sila Tasha at Niko sa ’kin nang makapasok kami ni Reuben. Magkasalubong ang kilay ni Niko habang masamang nakatingin kay Reuben.

Inirapan ko nalang siya at agad may kinuhang hanger na may damit saka ipinakita kay Reuben. “Ito?” Tanong ko.

“Hmm.. wala bang pang bagets? Teens pa kasi yun kaya mahilig sa mga sexy na damit.” Sabi sa ’kin ni Reuben habang ang hintuturo niya ay nasa labi niya.

Agad akong naglakad patungo sa mga naka lihirang mga craptop at agad na ipinakita kay Reuben. “Ito.. sigurado ako magugustuhan to ng pinsan mo.” Saad ko.

“Sige yan nalang. Hanapan mo pa ako ng isa.” Sabi niya sa ’kin na agad kong sinunod.

“Ito, malamang magugustuhan din ’to!” Nakangiti kong sabi sabay abot sakanya ng damit.

“Sige yan nalang, ikaw naman ang pumili eh,” sabi niya na parang napipilitan.

Hinayaan ko nalang saka ako pumunta sa counter para iabot sa naglalandiang si Tasha at Niko.

Pabagsak kong inilapag yun sa lamesa na agad akong tinignan ng masama ni Tash dahil nahulog ang damit sa sahig. Padabog itong yumuko saka pinulot ang damit na hinulog ko.

“How much?” Biglang sulpot ni Reuben sa likod ko.

“500 pesos po sir,” malanding sabi ni Tasha habang si Niko naman ay nakakatitig sa ’kin. Tinaasan ko naman siya ng kilay sabay irap sakanya.

Inabot ni Tasha ang paper bag kay Reuben at malanding nagpasalamat. Ngumiti naman si Reuben sakanya at agad na tumingin sakin. “Anong oras out mo?” Tanong niya sa ’kin.

Agad akong tumingin sa relo na nasa bisig ko bago sumagot. “Ngayon na,” sagot ko ng makita ko ang oras na saktong out ko.

“Ayos. Kain tayo sa labas.” Sabi sa ’kin ni Reuben.

Agad akong napatingin sa mukha ni Niko ng magsalubong ang kilay niya habang masamang nakatingin kay Reuben. May pumasok sa isipan ko kaya agad akong napangisi.

“Date ba? Hala! Gusto ko yan,” saad ko habang matamis na nginitian si Reuben.

Nahihiya naman siyang nagkamot sa likod ng ulo niya saka siya ngumiti sa ’kin. “Parang ganon narin,” saad niya.

Napa-igtad ako sa gulat ng marinig namin ang nabasag na vase na nasa counter. Agad akong tumingin kay Niko na galit na galit habang nakatingin samin ni Reuben.

Agad siyang lumabas sa counter at lumapit sa ’kin. “Bitawan mo nga kamay ko!” Sabi ko ng mabilis niyang hawakan ang kamay ko.

Masama parin siyang nakatingin kay Reuben saka ako hinila papunta sa bag namin kung saan namin nilalagay kapag naka duty kami. Kinuha yun ni Niko saka siya naglakad palabas ng store habang hila-hila ako.

“Ano ka ba! Bitawan mo nga ako!!” Sigaw ko habang pilit na tinatanggal ang kamay niya. Ngunit masyadong mahigpit ang pagkakahawak niya kaya hindi ko ito natanggal.

Hanggang sa makalabas kami ng mall ay hila-hila parin niya ako. Agad niya akong pinasakay sa trycle saka siya pumasok din sa loob.

“Tara na kuya!” Seryoso niyang utos sa driver na agad tumalima sa utos ni Niko.

“Bakit ka ba nang hihila? Ang bastos-bastos mo talaga! Nakita mo ng nag-uusap pa kami ni Reuben eh,” inis kong sabi na hindi naman niya sinagot. Napabaling ang tingin ko sa kamao niya na mahigpit na naka kuyom kaya hindi na ako nagsalita pang muli at baka masapak pa ako.

Nang makarating kami sa harap ng apartment ay agad na inabot ni Niko ang pamasahe saka ako hinawakan sa kamay saka hinila. Sa sobrang pagmamadali niyang paghila sa ’kin ay na untog pa ang ulo ko. Kainis talaga!

Binukasan ni Niko ang pintuan ng apartment namin saka siya pumasok habang hawak ang kamay ko at malakas na isinara ang pinto.

Napalunok ako ng ilang beses ng itulak ako ni Niko sa likod ng pinto. “Aray! Masakit ha!” Inis kong sabi ng tumama ang likod ko.

Agad namang nagbago ang expression ng mukha niya at naging malambot ito na parang nag aalala. “Pasensya na! Hindi ko sinasadya,” saad niya saka hinaplos ang likod ko na tumama sa likod ng pinto.

“Bakit ka ba kasi nagagalit?” Lakas loob kong tanong sakanya.

“Nakikipagharutan ka kasi sa lalaking yun!” Inis niyang sigaw sa ’kin. Kung makapag sabi sa ’kin na nakikipag harutan eh, naglalandian nga sila ni Tash, may narinig ba siya sa ’kin.

“Eh, ano naman sa’yo kung nakikipag harutan ako kay Reuben?” Nakataas  kilay kong tanong. “Kilala ko naman siya dahil schoolmate ko siya, tsaka.. anong problem do’n, single naman siya, single din ako.” Mahaba kong sabi habang masamang nakatingin kay Niko.

“Bakit.. naghahanap ka ba ng boyfriend?” Seryos naman niyang tanong.

“H-Hindi.. wala naman akong sinasabi na naghahanap ako,” saad ko agad.

“Stop flirting with that guy.” Inis niyang sabi.

“Bakit, tatay ba kita na pwede mo kung pag bawalan,” sagot ko naman sakanya.

“Wag mo akong susubukan, Audey. Hindi mo magugustuhan pag nagalit ako.” Seryoso niyang sabi.

“Inaano ba kita? Wala naman akong ginagawang masama sa’yo para sabihin mo yan sa ’kin,” inis kong sabi. Nakakainis na kasi talaga siya. Kung umasta kasi ay parang boyfriend ko. Lumuwag na naman yata ang turnilyo sa utak niya.

Hindi naman siya nagsalita bagkos ay umiwas siya ng tingin sa ’kin. Napasimangot ako at agad na umalis sa harap niya. Bahala siya sa buhay niya, may saltik talaga siya.

Kinuha ko ang cellphone ko na nasa bulsa ko at agad nagtipa ng message para humingi ng pasensya kay Reuben. Sinend ko yun at napatalon sa gulat ng biglang sumulpot si Niko sa likod ko.

“Wag ka ngang nang gugulat.‘’ Sigaw ko sakanya.

Hindi naman siya sumagot at mas lalong lumapit sa ’kin. Hinila niya ang hawak kong cellphone, binasa niya agad ang message ko kay Reuben kaya agad akong napangiwi ng masama niya akong tinignan.

Sinabi ko kasi kay Reuben na may LBM ang pinsan ko ang tinutukoy kung pinsan ay si Niko.

“So, pinsan tayo?” Tanong sa ’kin ni Niko.

“Palalabasin nating pinsan,” sagot ko naman agad.

Ngumisi siya ng nakakaloko kaya agad akong kinabahan. Lumapit siya sa ’kin na agad kong ikina-atras hanggang sa mapasandal ako sa lamesa. Hinawakan niya ang magkabilang beywang ko at malakas na binuhat at pina-upo sa lamesa. “Walang pinsan na gagawin ito,” saad niya at agad akong nilukumos ng halik sa labi.

Napsinghap ako ng ipasok ni Niko ang isa niyang kamay sa suot kong polo uniform at agad na minasahe ang isa kong dibdib.

Walang tigil parin siya sa paghalik sa labi ko na sinisip-sip ang ibabang labi ko at mahinang kinakagat. “Ahhh..” napa ungol ako ng hawakan ni Niko ang ut*ng ko at nilalaro ito ng daliri niya.

“Oh, Niko.”

Napaliyad ako at kumapit sa leeg ni Niko para kumuha ng lakas. Nakatayo naman siya sa nakabuka kong legs habang ikinikis-kis niya pagkalalaki niya sa ’kin.

Halos manlaki ang mata ko ng maramdaman ko na napaka tigas ng pagkalalaki niya. Bumaba ang halik ni Niko sa leeg ko at mahina niyang sinisip-sip ang balat ko. Mas lalo lang yata uminit ang katawan ko sa ginagawa niya.

Napa-ungol ako lalo ng hinahaplos ni Niko ang pagkababae ko. Kahit may suot akong pantalon ay damang-dama ko parin ang haplos niya. Halos mag tayuan ang balahibo ko ng inangat ni Niko ang uniform ko at agad na sinubo ang isa kong ut*ng saka pinapatulis ang dila niya at tinutudyo ito. Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko ng maramdaman ko na namamasa na ang pagkababae ko. Nakakangilo ang hatid nito sa katawan ko na ngayon ko palang naramdaman.

Napasinghap ako ng agad na ipasok ni Niko ang kamay niya sa nakabukas na pantalon ko. Hindi ko man lang namalayan na nabuksan pala niya ang pantalon ko, sa sobrang focus ko sa sarap na ginagawa niya sa ut*ng ko.

“Ahhh..”

Napaliyad ako ng pinaikot-ikot ni Niko ang hintuturo niya sa kunt*l ko. “Ohh.. Niko ang sarap..” ungol ko habang nakapikit.

Tinigil niya ang pag dila sa utong ko habang nilalaro parin ang kunt*l ko gamit ang daliri niya. “So, pinsan mo parin ba ako?” Tanong niya sa malalim na boses. Inaakit talaga niya ako.

Hindi agad ako naka sagot kaya itinigil niya ang ginagawa niya. Masama ko siyang tinignan dahil na bitin ako. “Ituloy mo yan!” Saad ko sakanya.

“Sabihin mo muna kay Reuben na hindi mo ko pinsan, bawiin mo yung text mo sakanya.” Seryoso niyang sabi.

Sa sobrang pagkabitin ko ay agad kong kinuha ang cellphone ko na nasa lamesa lang din at agad na tinawagan si Reuben. Naka ilang ring pa ito bago sinagot ang tawag ko.

“Hey, Audz,” bati niya sa ’kin sa kabilang linya. Agad ko namang niloud speaker ng senyasan ako ni Niko.

Akmang magsasalita sana ako ng nilalaro na naman ni Niko ang kunt*l ko, imbis na magsasalita ako ay ungol ang lumabas sa bibig ko.

“Are you okay, Audz?” Tanong sa ’kin ni Reuben sa kabilang linya. Agad kong tinakpan ang bibig ko gamit ang kamay ko para pigilan ang ungol ko, pero itong si Niko ay sinasadya niya talagang paungulin ako.

Isinubo niya ulit ang ut*ng ko saka niya pinasok sa loob ko ang isa niyang daliri. Napangiwi pa ako dahil ang hapdi ng hatid no’n ngunit agad naman nawala yun at napalitan agad ng sarap.

“Ohhh..” ungol ko ng hindi ko na talaga mapigilan.

“Audrey?” Tawag sa ’kin ni Reuben na agad na nakalimutan kong naka loud speaker pala ako. Nabitawan ko pa ang cellphone ko sa sobrang bilis ng paglabas masok ng daliri ni Niko sa pagkababae ko.

“Oh, Niko..” nagdedeleryo kong ungol habang tumitirik ang mata.

Naririnig ko naman ang boses ni Reuben sa cellphone na nagsasalita ngunit hindi ko alam kung ano yun. Tanging naririnig ko lang ay ang tunog ng basang-basang pagkababae ko at ang daliri ni Niko na naglalabas masok sa loob ko.

“Niko.. may lalabas sa ’in,” hinihingal kong sabi at agad napakagat sa ibabang labi ko ng tuluyang may lumbas sa pagkababae ko.

Hinugot ni Niko ang kamay niya sa pantalon ko at agad na sinubo ang nasa daliri niya na nang galing sa ’kin. Nakangisi pa siya sa ’kin sabay kindat. Namula ang mukha ko ng marinig ko ulit ang boses ni Reuben. Nanlaki ang mata ko na agad pinulot yun at agad na pinatay ang tawag.

Tumawa naman ng malakas si Niko kaya malakas ko siyang hinampas sa dibdib niya. Kainis, nakakahiya!

“Hindi pa ako tapos sa’yo, Audrey.” Bulong sa ’kin ni Niko sa teynga ko na ikinataas ng balahibo ko.

Nakabukaka parin ako habang kinikis-kis niya ulit ang sandata niya sa pagkababae ko.

A/N: ang tagal ng update ko dito, sorry na!!

Chapter 9

SPG~

WALA NA akong nagawa ng mabilis akong binuhat ni Niko papunta sa kwarto niya. Nang makapasok kami ay agad niya akong inihiga sa kama at agad na kinubabawan.

Hinalikan niya ang labi ko at minamasahe ang dibdib ko. Napa-ungol ako sa loob ng bibig ni Niko habang nakakapit sa balikat niya. May suot pa siyang damit kaya agad kong itinaas yun para fair kami.

Tumayo naman siya at agad na hinubad ang suot niya saka ito itinapon sa sahig at bumalik ulit sa paghalik sa ’kin. Hinawakan niya ang pisngi ko at agad na bumaba ang labi niya sa panga ko at dinilaan yun. Pababa ng pababa ang pag dila niya sa ’kin hanggang sa umabot ito sa pagitan ng dibdib ko. Mas lalo akong napaungol ng walang sabi-sabing dinidilaan niya yun.

“Ohhh..” napakapit ako ng mahigpit sa bedsheet habang nakapikit ang mga mata at umuungol.

Isinubo ulit ni Niko ang isa kong dibdib kaya napa arko ang katawan ko. Pinapatunog pa talaga niya ang pagsip-sip nito na mas ikina-init ng katawan ko.

Tumigil si Niko at inabot ang naka bukas kong pantalon at walang sabi-sabing ibinaba yun hanggang sa tuluyang na hubad. Pinunit naman ni Niko ang suot kong bra na naka labas ang dibdib ko do’n. Binatukan ko naman siya dahil sa ginawa niyang pag punit sa bra ko. Ngiting aso lang ang ginawa niya saka bumaba sa private part ko na may suot paring panty.

Agad akong napasinghap ng nilaro ni Niko ang kunt*l ko kahit may suot parin akong panty. Damang-dama ko parin ang daliri niya na ikinabasa lalo ng pagkababae ko.

“Ohh..” ungol ko ng pinisil ni Niko ang kunt*l ko.

Mabilis na pinunit ni Niko ang suot kong panty kaya nahihiya akong tinakpan ang pagkababae ko.

“Let me taste it,” saad niya sabay tanggal sa kamay ko.

Napalunok ako ng ilang beses habang nakatingin kay Niko na titig na titig sa pagkababae ko. Hinawakan niya ang dalawa kong binti at mas lalo niyang ibinuka ’yon.

“Fuck!” Mura niya habang ang mga mata niya ay punong-puno ng pagnanasa. Itinaas niya ang isa niyang kamay at tinutudyo ang bukana ko gamit ang isa niyang.

Ngumiti muna sa ’kin si Niko bago siya tuluyang sumubsob sa pagkababae ko. “Ahhh..”

Nakatingin lang ako sakanya habang umuungol at napapaliyad pa dahil sa ginagawa niya sa katawan ko.

“Niko.. ohh..” ungol ko sabay hawak sa buhok niya at mas lalong pinagduldulan ang mukha niya sa pagkababae ko.

Halos mapasigaw ako ng sipsipin niya ang kunt*l ko. Puro ungol ang lumabas sa bibig ko at nag mamakaawa na wag siyang tumigil sa ginagawa niya.

Halos tumirik ang mata ko habang kagat ang ibabang labi habang ninanam-nam ang sarap.

Naramdaman ko ulit na malapit na ulit ako. “Ayan na ako, Niko ahhh..” Namamaos kong sabi at mas lalong humawak sa buhok ni Niko na wala paring tigil sa pagkain ng pagkababae ko.

Tuluyang sumabog ang katas ko at halos sinalo ng dila ni Niko ang nilabas ko. Nanghihina akong nakahiga sa kama habang habol ang hininga. Lupay-pay ang mga kamay ko dahil naubos yata ang lakas ko. Ngunit, biglang tumayo si Niko at mabilis na tinanggal ang suot niyang slocks at boxer.

Namamangha ko namang tinignan ang pagkalalaki niya na tayong-tayo at galit na galit. Hindi ko alam kung kakasya ba sa ’kin yung ano niya.

Sumampa ulit si Niko sa ’kin at mabilis akong hinalikan sa labi, pinutol ko agad ang halikan namin saka nagsalita. “Niko, masakit yan. Ang laki eh,” nakangiwi kong sabi.

Mahina naman siyang tumawa saka dinampian ng halik ang labi ko. “I’ll be gentle, sweetheart.” Malambing niyang sabi sa ’kin habang hinahaplos ang mukha ko.

Magkatitigan lang kaming dalawa habang kinikis-kis ni Niko ang dulo ng kahabaan niya sa pagkababae ko. Napapungol ako kapag tumatama yun sa kunt*l ko.

“I want you so bad, Audrey. Naiinis ako kapag kausap mo yung payatot na yun,” naka simangot na sabi ni Niko.

“Sinong payatot?” Tanong ko naman at napakagat labi pa ng pisilin ni Niko ang isa kong ut*ng.

“Yung lalaki kanina na nasa store,” saad niya.

“Kung maka payatot ka naman! Malaki din naman katawan niya ahh.. may abs din yata.” Sabi ko na ikina dilim ng mukha niya.

“Mas maganda pa katawan ko do’n, Audrey. Kaya wag mong pagnanasahan ang payatot na yun. Dito ka dapat tumingin sa katawan ko,” serysoso niyang sabi na ikinatawa ko. Totoo naman din kasi, kung katawan lang naman ang pag-uusapan at hitsura ay lamang na lamang si Niko. Bakit kasi pinanganak siyang perpekto.

Habang nag-uusap kami ni Niko ay unti-unti na pala niyang pinapasok ang pagkalalaki niya sa loob ko. Nililibang niya yata ako para hindi ako mag focus sa sakit.

Doon lang ako napasigaw ng maisagad ni Niko ang kahabaan niya sa loob ko. Hindi naman siya gumalaw sa ibabaw ko habang hinahalikan ako sa labi.

“Ang sakit, Niko!”’ Reklamo ko sabay hampas sa braso niya.

“Masarap naman,” nakangisi niyang sabi na ikinairap ko.

“Gumalaw ka na nga!” Utos ko sakanya na agad niyang ikinatawa at mahinang umulos.

Sabay kaming napa ungol ng maisagad niya yun sa loob ko. Medyo mahapdi pa siya pero nakakaya ko na ang sakit hanggang sa tuluyan ng nawala at napalitan iyon ng sarap.

Nilukumos  ni Niko ang labi ko ng halik habang walang patid ang pag ulos niya sa loob ko. Napapa-ungol nalang ako sa loob ng bibig ni Niko habang naka yakap sa leeg niya. Sinasalubong ko ang bawat ulos niya sa loob ko.

“Oh, Fuck!” Ungol niya habang nang gigil na nilalamas ang dibdib ko. Ungol lang ang naisagot ko habang nakapikit ang mga mata ko.

“Ahh sige pa, Niko..” utos ko sakanya.

Hinugot niya ang kahabaan niya sa loob ko at malakas na isinagad yun sa loob ko. Sigaw ako ng sigaw sa sobrang sarap na nararamdaman ko.

Bumaba ang labi ni Niko sa aking dibdib at mabilis na sinubo ulit ang isang ut*ng ko habang ang isa kong dibdib ay nilalaro ng daliri niya na mas lalo ko lang ikinahibang.

Napasabunot ako sa buhok ko at pabiling-biling ang ulo ko. Feeling ko ay namamaos na ang lalamonan ko dahil sa mga ungol at sigaw ko.

Tanging naririnig ko lang sa kwarto ay ang nagsasalpukan naming kasarinlan at mga ungol ko.

Umayos ng tayo si Niko habang umuulos parin sa pagkababae ko. Itinaas niya ang dalawa kong binti at ipinatong yun sa malapad niyang dibdib. Dinilaan pa niya ang binti ko hanggang sa mga daliri ko sa paa at agad na malakas na bumayo sa loob ko.

“Ohhhhh..” sigaw habang naka kapit sa bedsheet.

“Ohh, ang sarap.. sige pa! Niko.” Naiiyak kong ungol dahil nararamdaman ko ng malapit na akong labasan.

“Damn it!” Sabi niya at agad na malakas na umulos ulit.

“Ang sarap pakinggan ng mga ungol mo,” sabi niya sa ’kin at hinawakan ang pagkababe ko at nilalaro ang kunt*l ko habang umuulos. Sobrang-sobra na ang nararamdaman kong sarap na hindi ko na kayang tanggapin.

“Ayan nako…Niko.” Sigaw ko hanggang sa tuluyan akong nilabasan.

Tumigil si Niko sa paglalaro sa kunt*l ko saka hinawakan ang dalawa kong legs at agad na umulos ng malakas. Sa  sobrang lakas no’n ay tumatalbog na ang dalawa kong dibdib.

Hanggang sa naramdaman ko ang mainit na katas na pumuno sa loob ko. Hinihingal na binitawan ni Niko ang mga binti ko at agad na bumagsak siya sa kama.

Lupaypay akong nakatulala sa kisame at iniisip ang nangyari. Ngayon lang pumasok sa isip ko ang nangyari samin ni Niko. Tinubuan ako ng hiya kaya agad akong tumagilid ng higa. Uminit ang magkabilaang pisngi ko ng maalala ko ang mga ungol at sigaw ko kanina.

Naramdaman ko naman ang kamay ni Niko na hinahaplos ang beywang ko at mahinang pinipisil ang kunting taba ko do’n.

“Niko!!” Saway ko sakanya ng ikinis-kis na naman niya ang pagkalalaki niya sa pang upo ko.

Hindi siya nagsalita bagkos ay itinaas niya ang isa kong binti at walang sabi-sabing ipinasok ang kahabaan niya ulit sa loob ko.

Malakas siyang umulos sa likod ko habang ako ay umuungol na naman. “Ahhh..”

“Ang sarap mo, Audrey.” Bulong niya sa teynga ko at agad na kinagat-kagat ang gilid ng teynga ko. Ungol lang ang naisagot ko sakanya lalo pa ng hawakan niya ang pagkababae ko at nilalaro na naman niya ang kunt*l ko.

Hindi na ako magtataka kung mamaos ako nito bukas. Kasalanan talaga ’to ni Niko pagnagkataon. Hindi ko nga alam kung makakalakad ba ako nito bukas ng maayos. Baka mag mukha akong penguin nito at pagtawanan ni Tasha.

Walang tigil sa pag ulos sa ’kin si Niko hanggang sa sabay kaming nilabasan. Hindi pa siya nakuntento at dinala ako sa sala. Umupo siya sa sofa at agad niya akong inutusan na upuan ang pagkalalaki niya.

Napa-ungol ako ng maisagad yun sa loob ko. Sagad na sagad kaya sobrang sarap. Mahina akong gumalaw sa ibabaw niya habang naghahalikan kaming dalawa.

Nang matapos ang kapusukan namin sa sofa ay agad niya akong binuhat papunta sa banyo at do’n na naman niya inangkin. Walang kapaguran si Niko sa pag ulos sa pagkababae ko habang ako ay pagod na pagod na sa kakaungol. Hindi ko na mabilang kung ilang beses na akong nilabasan, mauubos yata katas ko ngayong araw.

Chapter 10

NAGISING AKO dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Agad akong napabalikwas ng bangon at agad hinanap si Niko. Wala na kasi siya sa tabi ko ng magising ako.

Tinanggal ko ang kumot na naka patong sa katawan ko kaya nakita ko ang dugo sa bedsheet. Uminit agad ang mukha ko ng maalala ko ang nangyari kagabi. Medyo masakit din ang pagkababae ko ngunit hindi ko na ’to ininda at agad na tumayo sa kama.

Tinapis ko ang kumot sa katawan ko bago ako lumabas ng kwarto dahil nasa labas ang banyo. Nang makalabas ako ay agad akong pumasok sa banyo para maghugas ng katawan.

Nagtagal ako sa banyo dahil ang sakit umihi. Masakit pala talaga kapag first time. Napangiwi ako habang naglalakad palabas ng banyo. Agad akong kumuha ng damit ko at isinuot ’to.

Hindi ko parin nakikita si Niko. Umupo ako sa sofa para hintayin si Niko. Ngunit, makalipas ang isang oras ay walang Niko na umuwi sa bahay.

Kahit masakit ay tumayo ako para kunin ang cellphone ko na nasa bag. Agad akong nagtipa ng message saka ko sinend yun kay Niko. Alam ko kasing walang pasok yun ngayon. Balak ko din sana na hindi pumasok dahil para akong penguin maglakad sa sobrang sakit ng pagkababae ko.

Nakatitig lang ako sa screen ng cellphone ko at hinihintay ang reply ni Niko. Ngunit wala man lang reply sa text ko. Tinawagan ko nalang siya at baka hindi niya lang napansin ang text ko, ngunit nakapatay ang cellphone niya.

Nasan kaya siya?

Tumayo ako at agad tumungo sa kusina para mag timpla muna ng kape. Napagdesisyonan ko nalang na pumasok sa work, baka kasi nandoon si Niko, may 30minutes pa naman kaya makakapag ready pa ako.

Inubos ko agad ang kape at agad nagbihis. Nag lipstick narin ako para naman magka kulay ang mukha ko. Inayos ko narin ang buhok ko.

Agad akong lumabas ng apartment at hindi pinapansin ang pag kirot ng pagkababae ko. Naglakad ako papunta sa paradahan ng trycle at agad sumakay sa naka unang pila.

“Oh ineng, hindi kayo nagsabay ng boyfriend mo?” Tanong sa ’kin ni manong. Ngayon ko lang napansin na si manong pala yung nakakita samin ni Niko na naghahalikan sa trycle. Bigla tuloy akong nahiya.

“Ahm.. day off po niya.” Sagot ko nalang kahit hindi ko din alam kung nasaan si Niko.

“Ganun ba, sumakay kasi yun sa ’kin kanina at nagpahatid sa may highway lang.” Sabi ni manong kaya agad akong napalingon sa gawi niya.

“Si Niko po? Saan daw po siya pupunta?” Tanong ko kay manong.

“Hindi ko alam ineng eh. Basta binaba ko lang siya sa may highway. Tinanong ko pa nga siya kung bakit dito pa siya magpapababa eh masyadong madilim sa parteng yun.” Mahabang sabi ni manong.

Naguguluhan tuloy ako kung bakit umalis si Niko. Hindi naman kasi siya nag paalam sa ’kin, o nag iwan ng note. Nakatulog kasi agad ako kagabi pagkatapos ng may mangyari samin.

Nakatulala lang ako habang iniisip si Niko. Naramdaman ko nalang na umaandar na ang sinasakyan kong trycle. Tahimik lang ako buong byahe at iniisip si Niko.

Sa sobrang lalim ng iniisip ko ay hindi ko pa namalayan na nakarating na kami sa harap ng mall kung hindi pa tinapik ni manong ang balikat ko.

Ngumiti lang ako kay manong at agad na bumaba sa trycle. Nang gigil akong naglalakad papasok ng entrance at iniisip na baka nandito na si Niko at nakikipagharutan kay Tasha. Wala naman kasi siyang ibang pupuntahan kundi bahay at dito sa mall. Lagot talaga siya sa ’kin kapag nakita ko siya na kasama si Tasha.

Pagdating ko sa tapat ng store ay agad akong pumasok at hinahanap si Niko.  Ngunit sa kasamaang palad ay wala akong nakitang Niko.

“Oh, bakit para kang kakin ng tao dyan?” Tanong sa ’kin ni Tasha ng makita ako. Siya kasi ang opening ngayong araw kaya maaga siya.

“Wala ba dito si Niko?” Tanong ko sakanya.

“Bakit naman siya pupunta dito, eh.. day off niya ngayon diba?” Naka taas na kilay na sabi ni Tasha. Hindi ko nalang pinansin ang kaartehan niya at baka mabura ko pa ang kilay niya.

Agad akong tumungo sa locker namin na nasa gilid at agad inilagay ang bag ko do’n. Kinuha ko muna ang cellphone ko sa bag at nag send ng message kay Niko. Yung inis ko kanina ay napalitan ng pag-aalala at baka nawalan yun ng malay. Baka kasi sinumpong yun ng sakit sa ulo. Minsan-minsan kasi ay sumasakit ang ulo niya pero agad din naman nawawala.

Ibinalik ko ang phone sa bag ko at agad inayos ang buhok ko para mag time in na. Pumwesto ako sa may pintuan para mag tawag ng customer, kahit pa wala ako sa hwesyo. Iniisip ko parin ang biglang pagkawala ni Niko.

Lumipas ang oras hanggang sa maghapon na ay wala parin akong natanggap na text mula kay Niko. Sana man lang mag message siya sa ’kin, para naman hindi ako mag-alala sakanya. Hindi na nga ako naka kain ng pananghalian dahil nawalan ako ng gana.

Dumating ang gabi at mag-isa nalang ako sa store. Nauna na kasing nag out si Tasha sa ’kin. Inayos ko muna ang benta at nag sulat sa log book bago ako lumabas ng store. Inayos ko din ang pakakalock ng pinto saka ako naglakad palabas ng mall. Kukunti narin ang mga tao na nandito dahil malapit narin mag sara ang mall.

Dali-dali akong sumakay ng trycle para makauwi agad. Nag babakasakali ako na baka umuwi na si Niko.

Nakarating ako sa harap ng apartment at agad umakyat sa hagdan. Sa sobrang pagmamadali ko ay muntik pa akong matisod, buti nalang ay nakakapit ako agad.

Pinihit ko ang siradura ng pinto ng apartment namin at napagtanto na naka lock ’to. Kinuha ko ang susi na nasa bag ko saka ko binuksan ang pintuan. Agad akong pumasok sa apartment at bumungad sa ’kin ang madilim na apartment at katahimikan. Walang Niko. Hindi parin pala siya umuuwi.

Kinapa ko ang switch ng ilaw para lumiwanag ang bahay. Pumasok ako ng tuluyan saka isinara ang pinto. Naglakad ako papunta sa mahabang sofa at pabagsak na umupo do’n. Hinilot ko ang sentido ko habang iniisip si Niko. Nag aalala na talaga ako sakanya.

Lumipas pa ang mga araw ay wala talagang Niko na nagpakita sa ’kin. Galit na galit na ako sakanya, matapos niyang makuha ang pagkababae ko ay basta-basta niya nalang akong tinakbuhan. Nakaka bwesit siya!

Nang gigil talaga ako sa t’wing iniisip ko ang pag-iwan sa ’kin ni Niko. Walang text, call or note man lang, bigla lang siyang nawala sa hangin.

Pumunta pa ako sa police station n’ong isang araw para sana humingi ng tulong pero hanggang ngayon ay wala parin silang binibigay sa ’kin na update.

Hanggang sa tuluyan na ngang lumipas ang mga araw, napagtanto ko na talagang iniwan ako ni Niko. Tumigil na ako sa paghahanap sa lalaking yun. Sinusumpa ko talaga siya! Napaka gago niya.

Umalis na ako sa apartment at bumalik sa dati kong tinutuluyan. Hindi ko naman kayang magbayad ng upa do’n kaya mas mabuti ng lumipat. At isa pa, ayaw kong maalala si Niko sa apartment na yun kaya kailangan ko talagang umalis.

Nilipat narin ako ng ibang branch ng manager ko pero malapit lang din naman. Bagong bukas kasi ang mall na yun kaya ako ang inassign, kasama ko do’n si Naneth.

Wala akong pasok ngayon kaya naglilinis ako sa maliit na tinutuluyan ko.

Lahat ng damit na naiwan dito ni Niko ay pinag tatapon ko. Ang iba ay pinamimigay ko para hindi ko na siya maalala.

Nagsisisi ako kung bakit ako bumigay kay Niko n’ong araw na yun. Kung alam ko lang na aalis pala siya pagkatapos niyang makuha ang puri ko ay dapat pinigilan ko ang sarili ko.

Pagod akong umupo sa sahig ng matapos akong maglinis ng bahay. Tambak din ang labahin ko kaya maglalaba pa ako. Nagpahinga muna ako saglit at kinuha ang cellphone ko para mag scroll muna sa social media.

Scroll ako ng scroll hanggang sa may dumaan sa news feed ko na isang article. Napatitig ako sa picture na nasa article at hindi makapaniwala sa nakita ko.

Si Niko! Hindi pala.. Kaede Verzabal. Naguguluhan man pero alam kung si Niko yun. Kaede Verzabal pala ang pangalan niya. Ibig sabihin lang nito ay naalala na niya ang memorya niya. Kaya ba siya umalis, kaya ba niya ako iniwan na parang walang nangyari.

Pinatay ko agad ang cellphone ko ng mabasa ko ang article na yun. Hindi ako makapaniwalang isang business man si Niko este Kaede pala. Kaya siguro niya ako iniwan, dahil naalala na niya ang buhay niya. Bakit hindi man lang siya nag paalam sa ’kin. Papayagan ko naman siyang umalis eh, hindi ko naman siya pipigilan na bumalik sa totoong buhay niya.

Mahina akong natawa ng maalala ko ang title ng article, Got engaged! nandoon din ang picture ni Niko kasama ang fiancè niya na nakayakap sakanya habang si Niko ay nakahalik sa pisngi ng babae.

Tumawa ako ng malakas na parang tanga. Kung may makakakita man sa ’kin ay aakalain akong nababaliw. Itatawa ko nalang ang lungkot ko kaysa naman umiyak ako, wala din namang mangyayari kung iiyak ako eh.

Mas lalo akong natawa ng maramdaman kong tumulo ang luha ko. Agad kong pinahid ang luhang yun at agad na sumandal sa pader habang tumatawa parin. Ganito ang ginagawa ko kapag nalulungkot ako. Ayaw kong umiyak, ayaw kong iyakan ang mga taong walang kwenta kaya dapat tumawa lang ako hanggang sa sumakit ang panga ko sa pagtawa.

A/N: Sorry for late update

Chapter 11

DALAWANG BUWAN simula ng malaman ko ang totoong pagkatao ni Niko. Pinipilit kong hindi siya isipin dahil malayo ang agwat namin sa buhay. Nalaman ko na nasa Spain na siya ngayon ng ifeature siya sa isang sikat na magazine kasama ang fiancé niya.

Bumalik ako sa dati na mag-isa lang sa buhay, trabaho at bahay lang umiikot ang mundo ko. Niyaya pa ako ng mga classmate ko para mag bar ngunit hindi ako sumasama. Wala ako sa mood para makipag halubilo sa mga tao ngayon. Gusto ko lang talaga mapag-isa.

Kakauwi ko lang galing sa trabaho at agad binuksan ang pintuan ng mumurahin kong bahay. Pumasok ako sa bahay at agad napasalampak ng upo sa sahig saka tinanggal ang suot kong doll shoes.

Hinilot-hilot ko ang mga binti ko dahil sumasakit ’to. Hindi kasi ako umupo simula ng nag duty ako kanina, hindi rin ako nag breaktime kaya deri-deritso akong nakatayo. Tinatamad akong kumakain kaya hindi na ako nag break time kahit pinipilit ako ng kasama ko na kumain.

Napasandal ako sa pader habang nakatulala sa kisame. Napasabunot ako sa buhok ko saka ako tumayo sa sahig at agad tinungo ang maliit na kwarto ko. Kumuha lang ako ng damit pantulog saka ako pumunta ng banyo para maligo.

Mabilis lang ako naligo at agad na lumabas ng banyo saka nagbihis ng damit. Pinapatuyo ko ang buhok ko ng mag ring ang cellphone ko na nasa bag. Kinuha ko ang bag saka ko kinapa ang cellphone ko. Kumunot pa ang nuo ko ng makita ang hindi familiar na number sa screen ng cellphone ko. Sinagot ko parin at baka manager ko pala na nagpalit lang number.

“Hello,” bati ko sa kabilang linya. Ngunit hindi nagsalita ang nasa kabilang linya. “Hellooo!!” Pag-uulit ko ng hindi talaga ito nagsalita.

Inilayo ko ang cellphone sa teynga ko dahil pinatayan ako ng nasa kabilang linya. Ang lakas ng trip!

Hinagis ko ang cellphone ko sa kama at agad lumabas sa kwarto para siguraduhin na nalock ko ang pinto. Ang dami pa namang tambay sa may eskinita at baka pasukin ako. Alam pa naman nila na mag-isa lang akong naninirahan sa apartment na ’to.

Hindi na ako nag abalang kumain pa dahil antok na antok na ako. Bumalik ako sa kwarto saka ko nilock ang pinto ng kwarto at agad nahiga sa kama. Pinipilit kong makatulog agad dahil maaga ang duty ko bukas. Hindi ako nagpapa day off simula ng iwan ako ni Niko. Baka kasi pumasok siya sa isip ko kaya lagi kong sinusubsob ang sarili ko sa trabaho. Halos buong stante ng mga damit do’n sa store ay natiklop ko na araw-araw para lang hindi ko siya maisip.

Kung hindi pa ako hinihila ng kasama ko para patigilin sa pagtitiklop ng mga damit hindi ako hihinto.

Doon ko lang na realize na may nararamdaman pala ako kay Niko. Kasi kung wala hindi sana ako malulungkot sa biglaang pang iiwan niya sa ’kin. At hindi sana ako nasasaktan kung wala akong feelings sakanya nang malaman ko na may fiancé siya.

Pinipilit ko ang aking sarili na makatulog pero talagang hindi ako makatulog. Gabi-gabi nalang akong ganito kaya medyo stress ang hitsura ko.

Kinabukasan, 7:30AM palang ay nakaligo na ako at naghahanda na para pumasok sa trabaho. Nag kape lang ako at kumain ng biscuit bago tuluyang lumabas ng bahay. Sinigurado ko naman na naka lock ang pinto ng bahay bago ako umalis.

Naglalakad ako sa eskinita hanggang sa makalabas ako at agad naghanap ng trycle na masasakyan. Nang makahanap ako ay agad akong sumakay at sinabi kung saan ako baba.

Nakarating naman  agad ako sa harap ng mall kay dali-dali akong bumaba ng trycle at inabot kay manong ang pamasahe ko.

Naglakad ako papunta sa guard at pinakita ko lang ang id ko kaya agad akong pinapasok sa loob. Marami naring mga tao na naka abang sa labas pero hindi pa sila pinapasok dahil hindi pa naman open ang mall. Tanging mga employee or sales lady lang ang pinapapasok muna dito sa loob ng mall.

Agad kong tinungo ang department store kung saan ako nag tra-trabaho at agad kinuha ang susi ng pinto para buksan.

Pumasok agad ako ng mabuksan ko yun at agad nag ayos ng mga damit para naka ready na kapag pinapasok na ang mga tao.

Ilang oras lang ay marami ng taong dumadaan. Lumabas ako sa labas para mag tawag ng customer ng may makita akong matangkad na lalaki. Bakat na bakat ang muscle nito sa suot niyang polo. Naka suot siya ng sunglass at parang may hinahanap hanggang sa makalapit siya sa ’kin. Hindi ko naman alam kung bakit titig na titig sa ’kin ang lalaki. Akala ko nga ay sa mga damit siya nakatingin dahil naka suot siya ng shades, pero talagang sa ’kin nakatingin dahil ang ulo niya hindi naman gumagalaw.

Pero para kasing familiar ang hugis ng mukha niya hindi ko lang maalala kung saan ko siya nakita. Kung bakit naman kasi naka sunglass ang lalaking ’to eh wala namang araw dito sa loob ng mall.

Napatunayan ko talaga na sa ’kin siya nakatitig dahil lumapit siya sa harap ko at mas lalo akong tinitigan. Muntanga lang!

“A-hm.. bakit po sir?” Naiilang kong tanong sakanya at inatras ng kunti ang mukha ko.

“Audrey..” anas niya kaya agad kumunot ang nuo ko.

“B-Bakit mo ko kilala?” Kunot nuo kong tanong sakanya.

“Ang bad mo naman! Hindi mo na ako maalala?” Naka nguso niyang sabi sa ’kin.

“Sino ka ba?” Galit kong tanong sakanya. Ewan, mabilis talaga uminit ang ulo ko ngayon.

“It’s me,” naka ngiting saad niya saka tinanggal ang suot niyang sunglass. “Reagan Salazar your childhood friend,” nakangiti niyang saad. Napakurap-kurap pa ako ng ilang beses at napa nga-nga habang nakatitig sa gwapo niyang mukha.

“Oh, baka tumulo laway mo, alam kung gwapo ako pero para maging ganyan ang reaction mo baka ma-shy na ako,” naka ngisi niyang sabi kaya agad kong tinikom ang bibig ko at agad na sinuntok siya sa dibdib. Pero grabe, ang sakit ng kamao ko.. ang tigas ng dibdib niya ha!

“Kamusta ka na?” Nakangiti niyang tanong sa ’kin.

“Ayos lang naman.” Sagot ko at tinignan ang porma ni Reagan bago nagsalita. “Mukhang bigtime ka na ngayon ahh,” nakangiti kong sabi sakanya.

Naging magkaibigan kasi kami nito n’ong nasa Cavite pa kami nakatira ng pamilya ko. Bagong lipat din sila no’n ng araw na lumipat din kami. Agad ko siyang nakilala ng makita ko siyang pinalo ng nanay niya sa kakulitan. Tandang-tanda ko pa ni binelatan ko siya habang tumatawa ako ng paluin siya.

Ngunit naging close friend ko siya dahil wala naman akong ibang kalaro. Malapit lang naman ang bahay namin kaya siya nalang ang kinaibigan ko. May kuya pa nga siya eh pero hindi ko close dahil masyadong masungit hindi katulad ni Reagan na pala ngiti at friendly.

“Ang tagal narin na hindi tayo nagkita ahh,” saad niya sa ’kin.

“Oo nga. Pano iniwan mo kasi ako kaya nawalan tuloy ako ng kaibigan,” naka nguso kong sabi sakanya.

“Lumipat kasi kami ng bahay kaya umalis kami dati do’n sa Cavite. Hindi ako nakapag paalam sayo no’n dahil sabi ni tita natutulog ka pa daw,” paliwanag niya sa ’kin.

Nagtatampo talaga ako sakanya, hindi kasi siya nag paalam sa ’kin na lilipat na pala sila ng bahay. Nang magising ako ng hapon na yun ay agad akong tumakbo sa harap ng bahay nila dala-dala ang bago kong bola para sana makipag laro kay Reagan. Ngunit nakita ko ang caretaker ng bahay no’n at sinabing umalis na ang pamilyang Salazar sa bahay na yun.

Umuwi ako sa bahay no’n na umiiyak dahil si Reagan lang naman lagi ang kasama ko. Siya din palagi ang kalaro ko, minsan pa nga ay sa bahay siya natutulog.

“Galit ka parin ba sa ’kin?” Tanong niya sa ’kin habang sinusundot ang tagiliran ko. Iniwas ko naman ang katawan ko at inirapan siya.

“Pano mo naman nalaman na si Audrey ako? Ang tagal na no’n kaya pano mo ko nakilala?” Tanong ko sakanya.

“Yung nunal mo sa magkabilaang pisngi,” sagot niya habang tinuturo ang pisngi ko. Kaya naman pala titig na titig siya sa ’kin.

“Umalis ka na nga! May duty pa ako! Bawal ako makipag usap,” suplada kong sabi sakanya.

“Bawal bawal ka dyan!” Sabi niya sabay siko sa siko ko. “Gusto mo libre kita ng pagkain,” nakangiti niyang sabi.

“Ayaw ko! Anong akala mo sa ’kin, bata??” Masungit kong sabi.

“Hindi, pero alam ko marunong ka ng gumawa ng bata.” Tatawa-tawa niyang sabi kaya agad ko siyang binatukan.

“Umalis ka na nga! Hindi kita kilala.. kaya chupi!!” Pagtataboy ko sakanya habang winawagayway ko ang kamay ko.

“May galit ka parin sa ’kin siguro no?” Naka ngisi niyang tanong. “Wag ka ng magtampo sa ’kin. Gusto mo maglaro ulit tayo ng bahay-bahayan tapos ako ang tatay tas ikaw ang nanay,” pilyo niyang sabi kaya siniko ko siya sa dibdib.

“Tumigil ka nga! Hindi kita kilala! Tsaka, ayaw na kitang maging kaibigan. Nang-iiwan ka ng walang paalam kaya ayaw ko sa’yo!” Sigaw ko sakanya na ikina wala ng ngiti niya.

“Sorry na. Hindi ko naman ginusto na umalis na hindi nag papaalam sa’yo eh,” naka nguso niyang sabi sa ’kin.

“Ahh basta, ayaw ko sa’yo. Hindi ko na kailangan ng kaibigan.” Sabi ko at agad na tinalikuran siya. Pumasok ako sa store at dumeritso sa counter para mag inventory nalang.

Nakita ko pang nakatayo si Reagan sa labas habang nakatitig sa ’kin. Biniletan ko siya kaya natawa ito at umalis sa harap ng store. Bahala siya sa buhay niya.

Nag simula na akong mag inventory ng mga damit, seryoso akong nag bibilang ng mga sizes ng may naglapat na malamig sa pisngi ko. Iniwas ko agad ang mukha ko saka ko tinignan ang taong naglapit n’on. Naka ngising mukha ni Reagan ang nakita ko na may dalang milk tea, pizza, burger, and fries.

“Ano na namang kalokohan yan, Reagan?” Tanong ko at agad bumalik sa ginagawa ko.

“Ahm.. milk tea, fries—

Hindi niya natapos ang sasabihin niya dahil sinipa ko siya sa paa. “Alam ko kung ano yan hindi—

“Malay ko bang alam mo, akala ko kasi hindi ka pa nakakain ng ganito eh,” naka nguso niyang sabi sa ’kin.

“Gusto mo tusukin ko ng ballpen ang mga mata mo?” Seryoso kong sabi sakanya. Tumawa lang siya saka at inabot sa ’kin ang pagkain.

“Biro lang! Alam ko namang hindi kana taong bundok,” naka ngisi niyang saad.

“Lumayas ka na nga! Istorbo ka na masyado!” Sigaw ko sakanya.

“Sess.. bilhin ko lahat ng paninda mo eh,” mayabang niyang sabi.

“Wala ka paring pinagbago, mayabang ka parin,” saad ko.

“Wala ka ding pinagbago Audrey, uhugin ka pa rin,” pang-aasara niya sa ’kin.

“Heh!” Inis kong sagot saka kinuha ang milk tea niyang hawak at agad sumipsip sa straw.

“So, bati na tayo? Kinuha mo na ang milk tea eh,” naka ngiti niyang sabi.

Napangiwi ako bago ako nagsalita. “Pwede bang iluwa ko nalang ang nahigop ko?” Tanong ko.

“Hindi na pwede! Kaya bestfriend mo na ulit ako,” sabi niya.

Inirapan ko nalang siya saka kumuha ng fries na hawak niya at agad na sinubo yun sa bibig ko. Hindi ko talaga inaasahan na magkikita pa ulit kami ni Reagan. Bigla tuloy nawala ang tamlay ko ng makita ko siya. Tinuturing ko kasi siyang kapatid dati dahil nag-iisa lang akong anak ng parents ko. Kaya lagi kami magkasama n’ong mga bata pa kami.

A/N: Hi!

Chapter 12

SIMULA NG makita ako ni Reagan sa mall n’ong isang linggo parati na itong pumupunta dito sa store. May dala-dala pa siyang pagkain para sa ’kin. Minsan ay hinihintay niya ang out ko at lagi niya akong nililibre sa restaurant.

Napagkakakamalan na nga ng kasamahan ko dito sa store na boyfriend ko daw si Reagan. Agad ko namang sinabi ang totoo na bestfriend ko lang ang lalaki. Pinaka ayaw ko kasi sa lahat ay ginagawan ako ng issue.

Nang malaman niyang bestfriend ko si Reagan, ayon, todo pa cute kapag pinupuntahan ako ni Reagan sa store. Malapit ko na sanang sabihan na bakla si Reagan pero ang totoo lalaki naman talaga siya. Nakwento kasi sa ’kin ni Reagan ang pag papanggap niyang bakla sa secretary niya. May gusto kasi siya sa babae kaso ayaw siyang patulan, galit kasi daw ito sa mga lalaki. Kaya ang tukmol, nag papanggap ng bakla para lang makalapit sa babae.

May isang beses pa nga ay magkasama kami ni Reagan sa bar dahil niyaya niya ako. Sakto din nang paglabas namin sa bar ay nakita naming dumaan ang secretary niya.  Kaya ayon.. nakita ko kung paano mag bakla-baklaan si Reagan.

Halos mabilaukan ako sa sarili kong laway ng makita ko siyang may pahawi-hawi pa kunwari sa buhok niya sabay yakap sa babae na dikit na dikit ang dibdib kay Reagan. Walanjo talaga ’tong lalaking ’to.

Ibubuking ko sana siya sa scretary niya pero bigla akong sinuhulan ni Reagan ng pera para itikom ko daw ang bibig ko. Madali naman akong kausap kaya nanahimik ako.

Kaya sa t’wing nakikita ko agad si Reagan ay natatawa na ako.

Pa out na ako at nandyan narin si Reagan sa labas. Gusto daw kasi niya akong isama sa company niya ulit. Balak nga niya, do’n nalang ako mag trabaho sa companya niya ngunit umayaw ako.

Baka kasi tambakan lang ako ng trabaho niya, kutong lupa pa naman siya, laging malakas mang trip sa ’kin at grabe kong mang-asar. Sinabi ko nga rin ang nangyari sa ’kin na iniwan ako ng lalaki na naka home run sa ’kin. Kaya ayon, nagalit siya sa katangahan ko. Halos pagalitan niya ako n’ong araw na yun. Nagsisi tuloy ako kung bakit ko kwenento sakanya. Pero nakahinga ako ng maluwag dahil nailabas ko ang mabigat sa dibdib ko. Hindi katulad dati na sinasarili ko lang ang problema.

Kampante talaga ako kapag nag kwekwento ako ng problema kay Reagan, dati pa naman, n’ong mga bata pa lang kami. Lagi ko siyang kakampi kapag napapagalitan ako ng mga magulang ko dati. At kapag kaming dalawa ang napagalitan ni Reagan do’n kaming dalawa sa gilid ng kalsada uupo at magkwe-kwentuhan.

“Ang tagal mo naman lumabas,” saad niya ng makita akong lumabas sa store.

“Bakit  sinabi ko bang maghintay ka?” Suplada kong sabi sakanya sabay irap.

“Wag mo nga akong irapan Audrey at baka mahipan niyan ng hangin mga mata mo, tuluyan na yang maging ganyan,” saad niya habang dinuduling ang mata niya.

“Okay fine, baks.” Nakangiti kong sabi kaya agad niya akong binatukan ng mahina. Hindi rin ako nag patalo kaya binatukan ko din siya ng malakas sa ulo.

“Aray ha!” Reklamo niya sa ’kin.

Binelatan ko lang siya saka ako naunang maglakad sakanya. Nahabol naman niya ako at sinabayan ang mga hakbang ko.

“Doon ka na kasi magtrabaho sa companya ko, malaki ipapasahod ko sa’yo!” Saad niya sabay akbay sa balikat ko. Nalukot ang mukha ko dahil ang bigat ng braso niya.

“Kung tatanggapin ko yang inaalok mo sa ’kin, anong position ko do’n? Encoder ba? Assistant?” Sunod-sunod kong tanong.

“Janitress syempre,” nakangisi niyang sabi kaya agad ko siyang siniko sa dibdib.

“Ewan ko sa’yo! Uuwi na ako. Hindi na ako sasama do’n sa companya mo.” Sabi ko sabay tanggal ng braso niya sa balikat ko. Ang bigat ng braso niya.

“Samahan mo lang ako saglit. May kukunin lang ako sa secretarya ko saka kita ihahatid sa bahay mo,” sabi niya at agad na hinawakan ang braso ko at hinila ako.

“Sus.. may kukunin daw. Ang sabihin mo.. tsa-tsansingan mo lang ang secretarya mo. Napaka bastos mo Reagan eh no!” Nakangiwi kong saad.

“Hoy! Judgemental  ka masyado sa ’kin.” Naka nguso niyang sabi.

Hanggang sa naka labas kami ng mall ay hila-hila niya ang braso ko. Siya pa talaga ang nagbukas ng pintuan ng passenger seat saka niya ako tinulak papasok ng kotse. Walangya talaga!

Hinintay ko lang na makapasok siya sa sasakyan saka ako nagsalita. “Maybayad ’to ha!” Sabi ko.

“Pagkain?” Tanong niya agad habang pinapa andar ang kotse. Tumango naman ako at hindi na nagsalita pang muli.

Nakatingin lang ako sa labas hanggang sa makarating kami sa companya ni Reagan. Pinark niya muna ang sasakyan saka niya pinatay ang kotse.

“Forda bakla-baklaan na naman ang person,” pang-aasar ko sakanya.

“Umaayos ka siz!!” Maarte niyang sabi na may pahawi-hawi pa sa invisible niyang bangs. Bwesit talaga ’to, matatawa nalang ako ng wala sa oras.

Agad akong bumaba ng kotse at hinihintay na bumaba si Reagan maganda. Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko ng makita ko ang mga daliri niyang naka straight na parang bagong pedicure habang sinasara ang pinto ng kotse.

Humarang si Reagan sa harapan ko kaya tinaasan ko siya ng kilay. “Ano na naman?” Tanong ko.

“Dapat ba.. kumending-kending ako papasok ng office o hindi na?” Tanong niya sa ’kin.

“Kung gusto mo mag thumbling ka nalang papasok, sayo naman comapanya eh, walang magbabawal,” natatawa kong sabi.

Hindi naman siya sumagot habang nakatingin lang siya sa likuran ko. Nakatitig lang ako sa mukha ni Reagan na agad ngumiti habang nakatingin sa likod ko. Siguro ay nasa likod namin ang secretary niya kaya siya napangiti. Yan ang nasa isip ko.. ngunit nagkamali ako.

“Verzabal?” Saad ni Reagan habang naka ngiti sa kausap niya na nasa likod namin. Bigla yata akong natulos dahil kilala ko ang aplyedong yun. Kaede Verzabal. Si Niko.

Agad na umalis si Reagan sa harap ko at agad nag lakad lumapit do’n sa kausap niya. Ako naman ay hindi gumalaw sa kinatatayuan ko. Halos tatlong buwan narin simula ng huli kong makita si Niko.

Halos hindi ko na marinig ang pinag-uusapan nilang dalawa ni Reagan sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Hindi ako nag dalawang isip na umalis sa pwesto ko at agad naglakad papunta sa isang poste dito sa parking lot.

Napasandal ako sa poste habang hinahaplos ang dibdib ko. Bakit ba ako kinakabahan sakanya. Wala naman kaming relasyon at isa pa, may fiancé na siya

Nakakainis ka talaga Audrey para kang tangang nagtatago sa poste.  Kausap ko sa sarili ko.

Nang mapakalma ko na ang sarili ko ay sumilip ako sa pinagtataguan ko. Nakita ko agad ang walang emosyong mukha ni Kaede habang kausap niya si Reagan. Naka suot siya ng mamahaling black suit na bagay na bagay sakanya. Lalo lang yatang lumapad ang balikat ng lalaki. Mas lalo siyang gumwapo lalo na sa buhok niyang naka brushed up.

Agad akong nagtago sa poste ng tumingin si Reagan sa paligid na parang hinahanap ako. Mabilis akong naglakad na walang ingay at agad akong lumabas ng parking lot.

Nagmamadali akong naghanap ng sasakyan para maka alis ako sa building ni Reagan. Ayaw kong makitang muli si Kaede. Hindi na siya ang Niko na inalagaan ko ng wala siyang malay ng ilang araw. Ngayon ay ibang-iba ang hitsura niya, para itong hindi marunong ngumiti. Hindi katulad sa Niko na nakasama ko ng ilang buwan na pala ngiti at lagi akong inaasar.

Nakasakay agad ako ng jeep at doon lang yata ako naka hinga ng maluwag dahil malayo na ako sa companya ni Reagan.

Mamaya nalang ako mag t-text kay Reagan para humingi ng pasensya sa biglaan kong pag-alis. Alam ni Reagan ang kwento ko pero ang alam niyang pangalan ay Niko. Malay ko bang magkikita ulit kami ni Kaede. Kaya hindi ko na sinabi kay Reagan ang totoong pangalan ni Niko. Napatampal ako sa nuo ko dahil mukhang magkakilala pa sila ng kaibigan ko.

Hindi ko maisip kung  pano kaya   kung nagkita talaga kami ni Kaede. Ano kaya ang sasabihin niya sa ’kin?

Mapait akong napangiti ng may pumasok sa isip ko, baka kasi..  kapag nagkita kami baka magkunwari lang itong hindi ako kilala.

Walang buhay akong naglakad sa eskinita namin ng makababa ako sa jeep. Hindi parin mawala-wala sa isipan ko ang gwapong mukha ni Kaede.

Ang swerte ng fiancé niya kung sakali. Maganda rin naman ang fiancé ni Kaede. Isang sikat na model din kasi ito sa US kaya talagang bagay na bagay sila.

Bumuga ako ng hininga ng makarating ako sa harap ng bahay kong luma. Ang lakas ng loob kong pangarapin si Kaede pero ang estado ng buhay ko hanggang dito lang. Wala ako sa kaling-kingan ng fiancé niya kaya hindi ako magtataka kung magkukunwari siyang hindi ako kilala kapag nagkrus ang landas naming dalawa.

Lumapit ako sa pinto at agad kong kinuha ang susi para buksan ang pinto. Agad akong pumasok ng mabuksan ko ito saka ko isinara ng pinto at nilock.

Malungkot akong dumeritso sa kwarto at pabagsak na humiga sa kama. Nakatulala lang ako habang nakatitig sa kisame hanggang sa tumunog ang cellphone ko sa bag.

Bumangon ako sa kama saka ko kinuha ang bag ko at kinuha ang cellphone ko. Nakita ko agad ang pangalan ni Reagan kaya nag dadalawang isip akong sagotin ito.

Pinatay ko nalang ang tawag ni Reagan dahil wala ako sa mood makipag kwentuhan sakanya. Humiga ako ulit sa kama na parang sira na nakatulala.

Gusto ko ng matulog para hindi ko maisip ang mukha ni Kaede ngunit sa t’wing ipipikit ko ang mga mata ko ay mukha parin niya ang nakikita ko.

Chapter 13

MAAGA ANG pasok ko ngayong araw kaya maaga akong nagising. Naglaba muna ako ng labahan ko saka ako maliligo. Wala kasi akong day off ngayon dahil nasasayangan akong mag day off.

Agad kong sinampay sa labas ng bahay ko ang mga nilabhan ko. Nasa gilid lang naman ang sampayan kaya ayos lang kung magabihan man akong umuwi.

Bumalik ako sa loob at agad nagtimpla ng kape dahil wala na naman akong planong kumain. Mas lalo lang yata akong nalungkot ng makita ko si Kaede kahapon do’n sa companya ni Reagan. Sana lang, hindi ko na siya makita ulit.

Panay din text sa ’kin si Reagan pero hindi ko sinasagot ang mga text niya. Malamang kasi tatanungin na naman niya ako at pipiliting umamin kung bakit ako umalis kahapon ng walang paalam.

Nag-iisip na nga ako ng dahilan kapag tinanong ako ni Reagan.

Nakatulala ako habang humihigop ng kape hanggang sa naubos ko nalang ito. Agad akong tumayo at hinugasan ang tasa na ginamit ko saka ako pumasok sa banyo para maligo.

Nagtagal akong maligo sa banyo dahil medyo maaga pa naman, may oras pa ako. Hindi naman ako pala make up, lipstick at polbo lang ay ayos na ako.

Nang matapos akong maligo ay agad akong lumabas ng banyo para makapag bihis. Nag suot lang ako ng fitted jeans at ang uniform namin na white polo. Monday kasi ngayon kaya white ang uniform namin pag martes naman ay red.

Nag suklay lang ako ng buhok saka ko kinuha ang lipstick na nasa bag ko at nilagyan ang labi ko. Nilagyan ko nadin ng polbo ang mukha ko. Habang kinakalat ko ang polbo sa mukha ko ay napatitig ako sa mukha ko na simpleng simple lang. Hindi kasi ako marunong pano mag make up, kapag naglalagay ako ng blush on ay laging hindi pantay.

Napabuga ako ng hangin ng marealize ko na ang pangit-pangit ko talaga. Ang haba narin ng buhok ko. Tumagilid ako para tignan kung gaano kahaba ang buhok ko. Napag desisyonan kong pumunta ng parlor pagkatapos ng duty ko mamaya. Deserve ko naman sigurong itreat ang sarili ko kahit paminsan-minsan.

Hindi ko kasi magawang gumastos para sa sarili ko dahil nasasayangan ako. May pinag-iiponan kasi talaga ako kaya nga nagtitiis ako sa pangit na bahay na ’to.

Mabilis kong inayos ang sarili ko saka ako lumabas ng bahay. Sinigurado ko munang lock ang pinto ng bahay bago ako tuluyang umalis. Naglalakad lang ako habang nakayuko dahil ang daming naka tambay na mga nanay sa tindahan. Mukhang nag chi-chismisan ang mga ito, ’yung isa pa nga may dala pang walis tambo na naka ipit sa kili-kili. Kaaga-aga chismis na agad ang almusal nila.

Agad akong sumakay ng trycle at hinihintay na mapuno ito. Nang mapuno na ay agad pina-andar ni manong driver ang trycle niya.

Tahimik lang ako habang ang katabi ko na dalawang babae ay nag kwekwentuhan. Hanggang sa makarating ako sa harap ng mall. Agad akong bumaba ng trycle at nag angat ng tingin ng mapansin ko ang nakatayong lalaki na nasa may  hagdan.

Kumunot ang nuo ko habang nakatingin kay Reagan. Ano na naman kaya ang ginagawa niya dito.

Bumuntong hininga muna ako saka ako naglakad ulit. Lumingon siya sa gawi ko kaya agad niya akong nakita. “Hey, audy audy!!” Bati niya sa ’kin habang kumakaway pa ito.

Pinagkrus ko ang dalawang braso ko sa harap ng dibdib ko saka ko siya tinaasan ng kilay. “Ano na namang ginagawa mo dito?” Tanong ko sakanya.

“Bakit? Sayo ba ’tong mall?” Pang babara niya sa ’kin habang naka ngisi. Sipain ko kaya siya.

Inirapan ko nalang siya at hindi na nag salita pa. “Bakit ka biglang nawala kahapon? Alam mo bang para akong tangang hanap ng hanap sayong babae ka!” Seryoso niyang sabi sakin.

“Sumakit tyan ko kahapon eh, feeling ko na ta-tae ako kaya umuwi nalang ako,” pagsisinungaling ko.

“Bakit ka pa uuwi.. eh marami namang banyo sa company ko.” Naka kunot nuong saad niya.

“Namamahay pwet ko eh, paki mo ba?” Masungit kong sabi sakanya.

“Akala ko may iniiwasan ka eh,” natatawa niyang sabi kaya agad nanlaki ang mata ko.

“Anyway, can you come with me later? Wala akong kasamang pumunta sa birthday party ng classmate ko n’ong collage eh,” naka nguso niyang sabi.

“Hindi pwede! May date ako mamaya.” Sagot ko agad.

“Date? Wala ka ngang boyfriend, date pa kaya!” Saad niya na hindi naniniwala sa kasinungalingan ko.

“May date naman talaga ako. Ka date ko sarili ko. Bakit bawal ba yun?”

“Baliw ka na! Sumama ka nalang sa ’kin mamayang gabi. Promise, saglit lang tayo do’n.” Saad niya habang nakataas ang isang kamay niya na parang nangangako sa ’kin.

“Ayaw ko nga! Pupunta ako ng parlor mamaya para mag-ayos para namang mag mukha akong tao,” naka nguso kong sabi.

Mahina naman siyang natawa saka tinignan ako mula ulo hanggang paa. “Oo nga. Mukha kang engkanto eh,” pag sangayon niya sa sinabi ko. Napaka supportive niyang kaibigan nakakalakas ng confidence.

Inirapan ko nalang siya at akmang maglalakad na sana ako ng pigilan niya ako. “Ganito nalang, sagot ko na pag papaganda mo. Kahit ano pang gusto mong gawin sa sarili mo sagot ko na. Kung gusto mo pa nga pati mukha mo papalitan mo na eh, akong bahala—

Hindi niya natapos ang sasabihin niya ng malakas ko siyang pinalo sa braso.

“Joke lang! Basta sagot ko na pag papaganda mo. Pero, sasama ka sa ’kin mamayang gagabi.” Sabi niya sa ’kin.

“Eh, birthday party? Pwede ba akong mag pantalon do’n? Wala akong dress eh,” naka ngiwi kong tanong kay Reagan.

“Pambihira ka! Ka babaeng mong tao wala ka man lang dress?” Saad niya na parang hindi makapaniwala na wala akong dress.

“Hindi naman kasi ako mahilig sa dress kaya bakit pa ako bibili kung matatambak lang din naman,” depensa ko.

“Ohh siya, ako ng bahala bumili ng dress mo.” Sabi niya habang may kinukuha sa likod ng bulsa niya. Inilabas niya ang wallet niya saka may kinuhang card.

“Pumunta ka dito mamaya, tatawagan ko din ang may-ari niyan na pupunta ka para asekasuhin ka kaagad.” Saad niya.

Napangiti naman ako at agad tinanggap ang card. Buti nalang libre ang pag papaganda ko mamaya. Bigla tuloy akong nabuhayan ng dugo.

“Sige na, papasok na ako.” Pagpapaalam ko kay Reagan at agad na nilagpasan siya ngunit huminto rin ako agad ng may maalala akong itanong.

“Nga pala, saan tayo magkikita mamaya?” Tanong ko.

“Susunduin nalang kita sa salon,” saad niya na ikinatango ko at agad tumalikod para pumasok na sa loob ng mall.

May energy na tuloy ako para mag trabaho. Kanina ng pumasok ako ay para akong lantang gulay.

Mabilis lang ang oras two hours nalang ay mag o-out na ako. Nasa labas lang ako habang ang kasama ko ay nasa counter.

Nang dumating na ang oras ng out ko ay agad kong kinuha ang bag ko at nagpaalam sa kasama ko. Mabilis ang bawat hakbang ko para puntahan ang salon na sinasabi sa ’kin ni Reagan. Sasakay pa kasi ako ng jeep para makarating do’n. Sana lang talaga hindi traffic lalo na’t rush hour ngayon.

Kanina pa ako nag aabang ng jeep pero halos puno na. Nag abang pa ako ng ilang saglit ng may dumaan ulit ng jeep at saktong may bumaba na pasahero kaya agad akong nakipag unahan na sumakay sa ibang pasahero na nag aabang din.

Agad kong inabot ang pamasahe ko sa unahan saka ako humawak ng mabuti sa hawakan dahil medyo maliit ang space ng inuupuan ko. Halos mangatog ang tuhod ko para lang hindi ako bumagsak kapag nag pre-preno si manong driver.

Nang makarating ako ay agad akong bumaba at tinungo ang sinabing salon ni Reagan. Nahihiya tuloy akong pumasok dahil halatang pang sosyal ang salon na ito. Urong-sulong tuloy ako sa labas kung papasok ba ako o hindi.

Ngunit may nagbukas ng glass door na parang staff ng salon at agad akong nginitian. “Ikaw po ba si Miss Audrey Vargas?” Magiliw niyang tanong sa ’kin.

Naguguluhan naman akong tumango kung bakit niya alam ang pangalan ko. “Pasok ka po, Ma’am. Ibinilin ka samin ni sir Reagan na ayosan.” Sabi sa ’kin ng bakla kaya agad akong tumango at pumasok.

Nagulat pa ako ng makita ko ang picture ko na naka dikit sa pader ng salon. “Teka, bakit nandyan ang picture ko?” Naguguluhan kong tanong sakanya habang naka turo ang daliri ko sa picture. Ang pangit ko pa naman sa picture. Hindi man lang marunong kumuha ng anggulo.

“Ahh.. si sir Reagan po ang nag dikit po dyan para daw alam namin na ikaw yung babaeng pinapapunta niya dito.” Naka ngiting sabi sa ’kin ng bakla.

Halos murahin ko si Reagan sa isip ko at agad na tinanggal ang picture ko na naka dikit. Ipapakain ko talaga ’to sakanya mamaya.

“Halika ka na po, Ma’am.” Aya sa ’kin ng bakla at iginiya ako sa isang kwarto.

Pinalibot ko ang mata ko habang namamanghang nakatingin sa loob. Halata talagang mamahalin ang salon na ito. Kinapa ko ang cellphone ko saka ako nag tipa ng message at sinend yun kay Reagan. Mamaya pala, hindi niya bayaran ang ipapagawa ko dito, eh, ’di nakulong ako.

Pinahiga naman ako ng bakla at kung ano-ano pinagawa sa ’kin. Sinabi ko din na gusto kong magpa gupit ng buhok. Ayaw pa niya akong payagan magpaputol ng buhok dahil sayang naman daw. Gusto ko kasing magpa iksi ng buhok yung hanggang balikat ko lang.

Wala namang nagawa si bakla kaya sinunod ang gusto ko. Nagpa kulay narin ako ng buhok. Susulitin ko ang libre ni Reagan sa ’kin. Nagpalinis narin ako ng kuko ko sa paa at kamay. Mabuti nalang talaga ay nakapaglaba ako kaninang umaga.

Ash brown ang napili kong kulay sa buhok ko. Sinimulan na ni bakla kulayan ang buhok ko habang ang isang babae ay naglilinis sa paa ko.

Sinabihan ako kanina ng bakla na lalagyan niya ako ng make up para daw maganda ako sa birthday na pupuntahan namin ni Reagan. Hindi na ako tumutol pa para naman maka experience akona gumanda.

Halos umabot ng tatlong oras ang pag-aayos sa ’kin. Minulat ko ang naka pikit kong mga mata at napasinghap habang nakatingin sa salamin. Nyemas, parang hindi ako. Tuwang-tuwa naman ang baklang nag ayos sa ’kin habang nakatingin din sa salamin. “Oh, pak! Sino ka dyan teh!” Sabi niya sa ’kin.

Mahina akong natawa habang inaayos ang buhok ko, buti nalang bumagay ang maiksi kong buhok sa maliit kong mukha.

Agad akong napatigil sa pagtitig ng maalala ko na wala nga pala akong susuotin. Sabi kasi ni Reagan ay siya na ang bahala sa susuotin ko.

Akmang kukunin ko sana ang cellphone ko ng bumukas ang pintuan at pumasok do’n ang tumatawang si Reagan habang nakatingin sa ’kin. “Woah!! Naging tao ka na!” Pang-aasar na naman niya sa ’kin. Hindi ko nalang siya papatulan dahil libre pa naman niya ’to. Ngunit bigla kong naalala ang idinikit niyang picture ko sa pader.

Agad kong piningot ang teynga niya kaya napa aray ito. “Aray! Ano na naman ginawa ko??” Naka ngiwi niyang sabi.

“Bakit mo nilagay ang pangit kong picture do’n?” Inis kong tanong habang tinuturo ang pader kung saan ko nakuha ang picture ko.

Tumawa muna siya bago ito nagsalita. “Yun ba? Ang pangit no?” Pang aasar na naman niya sa ’kin.

“Bahala ka ng pumunta sa party na yan.” Galit kong sabi saka ko binitawan ang teynga niya.

“Sorry na, nag bibiro lang eh,” naka ngiwi niyang saad.

“Ito na dress mo. Sigurado ako bagay ’to sa’yo,” naka ngiti niyang saad habang pinapakita sa ’kin ang isang malaking paper bag.

Duda talaga ako dito sa lalaking ’to eh, baka kasi pinag tri-tripan na naman ako at baka ang dala niyang damit ay pang manang. Itatali ko talaga sa leeg niya pag nagkataon.

Inagaw ko ang paper bag niyang hawak saka ako pumunta sa tinuro ng bakla kung saan ako pwedeng magpalit. Agad kong ni’lock ang pinto saka ko tinignan ang loob ng paper bag.

Halos na pangiwi ako ng makita ko ang isang silver dress na kita ang likod. May slit din ito sa gilid at sigurado ako na makikita ang cleavage ko kapag ito ang susuotin ko. Tinignan ko pa ang laman ng paper bag at nakita ang high heels. Mas lalo lang tuloy ako napangiwi dahil hindi ako marunong magsuot no’n. Dapat pala talaga, hindi na ako nakipag sundo kay Reagan.

Walang choice akong nagbihis, nahirapan pa akong suotin ang dress dahil may pa tali-tali pa ito sa likod. Nakatingin ako sa salamin habang naka side view at tinitignan ang likod kong kitang-kita. Bahala na talaga mamaya. Sabi naman ni Reagan saglit lang kami do’n kaya titiisin ko na muna ang dress na ’to at itong high heels.

Yari talaga sa ’kin si Reagan kapag natapilok ako dahil sa kalokohan niya.

A/N: Good night!

Chapter 14

KINAKABAHAN AKONG naglalakad kasama si Reagan papasok sa isang magarang bahay. Halatang hindi ako belong dito pero ’tong letcheng Reagan na ’to hinila ako pababa ng kotse. Gusto ko na sana mag back out dahil sa labas palang kitang-kita na ang mga bisitang mayayaman.

Sinabi ko na nga kay Reagan na mapapahiya lang siya sa ’kin. Kainis naman kasi, hindi yata ako makaka kain ng maayos sa party na ’to.

Mas lalo lang akong kinabahan ng makapasok kami sa napaka gandang bahay. Ang daming mga sosyalin na tao na nag uusap habang may mga wine na hawak.

Akmang maglalakad na sana si Reagan ng hilain ko ang kamay ko na hawak niya. Ayaw kasi niyang bitawan dahil baka daw tumakas ako.

“Reagan, baka pwedeng sa labas nalang ako ng gate,” nakangiwi kong sabi sakanya.

“Silly. C’mon. Akala ko ba nagugutom ka na?” Tanong niya sabay hila na naman sa kamay ko.

Nagpatianod nalang ako kay Reagan na naglalakad papunta sa buffet. Napayuko pa ako dahil pinagtitinginan kami ng mga bisita.

Agad kumuha ng pinggan si Reagan saka niya binitawan ang kamay ko. Inilibot ko ang aking paningin dahil, kami lang yata ni Reagan ang kumukuha ng pagkain dito.

“Reagan, hindi pa yata oras ng pagkain,” saway ko sakanya saka pinalo ang kamay niya na kukunin na sana ang serving spoon.

“Hayaan mo sila, nagpapa sosyal lang ang mga yan.” Walang pakialam na sabi ni Reagan saka kumuha ng pagkain. Kinuhaan din niya ako ng plato saka niya nilagyan ng pagkain ang hawak ko.

Nang matapos kami ni Reagan ay agad niyang hinawakan ang kamay ko saka kami naghanap ng mauupuan.

Pinaghugot naman ako ng upuan ni Reagan saka siya umupo sa bakanteng upuan na katabi ko.

“Hoy, Reagan, wag na wag mo akong iiwan dito na parang pusa ha! Sinasabi ko sayo.. hindi na talaga kita papansinin,” bulong ko sa teynga niya para marinig niya ang sinasabi ko. Baka kasi ewanan niya ako dito kapag may lumapit na negosyante na gustong makipag usap sakanya.

“Oo na!” Sagot niya saka siya sumubo ng pagkain.

Sumubo narin ako dahil nagugutom na ako. Habang kumakain ay nakatingin lang ako sa mga sosyal na bisita na nagtatawanan. Natigil lang ang mga ito ng ipakilala na ng emcee ang birthday celebrant.

Pumapalakpak ako habang bumababa ng hagdan ang isang napaka gandang babae na naka suot ng royal blue na gown. Siniko ko naman si Reagan na walang pakialam sa paligid dahil panay subo ng pagkain sa bibig niya.

“Grabe ang ganda naman niya,” naka ngiti kong saad.

“Sess.. mas maganda pa ang secretary ko sakanya.” Kontra sa ’kin ni Reagan na agad kong ikina nguso. Maganda naman talaga ang secretary ni Reagan. Matangkad na babae at ang ganda ng kurba ng katawan. Hindi katulad sa ’kin na matangkad nga wala namang kurba ang katawan, flat chested pa.

Nakikinig lang kami ni Reagan habang nagbibigay ng message ang parents ng birthday celebrant.

Halos hindi ako makahinga sa sobrang ka busugan. Ang dami kasing nilagay ni Reagan sa plato ko, nahihiya naman akong hindi ubusin kaya pinilit ko.

“Flat yung tyan mo kanina, tapos naging buntis na ngayon.” Natatawang sabi ni Reagan habang nakatingin sa tyan ko. Kainis kasi, bakit kasi fit na fit sa ’kin ang dress.

“Anong oras tayo uuwi?” Tanong ko kay Reagan habang hinihimas ang tyan kong busog na busog. Natawa naman si Reagan sa ’kin na hindi ko malaman kung bakit.

“Walangya ka! Katatapos lang natin kumain. Uuwi na agad ang nasa isip mo.” Saad sa ’kin ni Reagan kaya inirapan ko siya.

“Salazar.. is that you?”

Agad kaming napalingon ni Reagan ng marinig namin yun. Tumigil yata ang paghinga ko at feeling ko ay lalabas ang kinain ko ng magkasalubong ang tingin naming dalawa.

Tumayo naman si Reagan sa tabi ko saka siya lumapit sa bagong dating na si Kaede kasama ang fiancè niya. Umiwas agad ako ng tingin at agad kinuha ang isang basong tubig at mabilis na ininum yun.

Ang sarap kutusan ng sarili ko sa mga oras na ’to. Bakit ba nawala sa isip ko na baka nandito si Kaede.

Mas lalo lang ako kinabahan ng umupo si Kaede at ang fiancé niya sa dalawang bakanteng upuan sa harap namin ni Reagan.

“Ang ganda naman ng girlfriend mo, Reagan.” Saad ng babae na hindi ko pa alam ang pangalan dahil wala naman akong pakialam sa kanya. Kaya nga hindi ko na binasa ang pangalan niya no’n sa magazine na nakita ko.

“Hi, I’m Jasmine Sy.” Nakangiti niyang pakilala sa ’kin. Mukha naman siyang mabait kaya tinanggap ko ang nakalahad niyang kamay.

“Audrey Vargas po,” nahihiya kong pakilala sa babae. Sa mukha lang ako ng babae nakatingin dahil ayaw kong tignan ang nasa harap kong lalaki. Hindi ko siya kayang tignan. Ibang iba na siya ngayon sa nakikilala kung Niko. Kung sabagay, wala siyang memorya dati.

“And this is my fiancè, Kaede Verzabal.” Magiliw na sabi ng babae sa ’kin sabay halik sa pisngi ni Kaede kaya napatingin ako sa ginawa niya.

Feeling ko ay maiiyak ako, hindi ko alam kung bakit. Nanlalamig din ang palad ko na pawis na pawis kaya pinupunasan ko sa suot kong dress. Hindi naman nila makikita dahil nasa ilalim ng lamesa ang kamay ko.

Nanlaki ang mga mata ko ng maramdaman kong hinawakan ni Reagan ang kamay ko. Agad akong napalingon sa gawi niya. Bored na nakatingin si Reagan kay Jasmine at kay Kaede saka niya inangat ang kamay naming dalawa at agad na dinampian ng halik ang likod ng palad ko.

“Ohh.. so, girlfriend mo talaga si Audrey? Ikaw ha! Masyado kang malihim,” saad ni Jasmine kay Reagan.

Nakayuko lang ako habang pinapakinggan ang sinasabi ni Jasmine. Feeling ko naiihi ako sa sitwasyon ko ngayon.

“Hindi ko alam na sumasalo ka na pala ngayon ng tira-tira.”

Agad nanlaki ang mga mata ko habang nakayuko. Feeling ko tutulo na ang luha ko ano mang oras ng marinig ko ang baritonong boses na yun. Hindi ako makapaniwala na sasabihin niya yun.

“Yeah. Hindi kasi ako katulad ng lalaking naka una kay Audrey na bigla nalang nang iiwan pagkatapos niyang makuha ang pagkababae ni Audrey.” Pagtatanggol sa ’kin ni Reagan.

“Hays.. kaya nasisira ang imahe nating mga lalaki eh, dahil sa mga walang kwentang lalaki na nabubuhay sa mundo. Pati kaming matitino ay nadadamay.” Dugtong na sabi ni Reagan. Pinisil pa niya ang palad ko na parang sinasabi nito na siya ang bahala sa ’kin.

“Hindi ka ba nandidiri na may ibang gumalaw sa girlfriend mo?” Tanong ni Kaede.

Gustong-gusto ko siyang sipain sa binti. Pero piste! hindi ko magawa.

“Bakit naman ako mandidiri? Hindi naman katawan ni Audrey ang habol ko. Ikaw ba.. hindi ka ba nandidiri na iba-iba ang gumalaw sa fiancè mo?” Sarkastimong tanong ni Reagan.

Napalingon ako sa sinabi ni Reagan. Nakita ko siyang naka ngisi na parang iniinsulto si Kaede. Maging si Jasmine ay hindi makapaniwala sa sinabi ni Reagan.

“So, patas lang tayo. At least sa ’kin, walang kwentang tao ang naka una kay Audrey. Mabuti nga nawala na ang lalaking yun. Sana nga mamatay na ang lalaking nang ewan kay Audrey.” Nakangising sabi ni Reagan.

Agad akong tumayo at agad kong hinila si Reagan para maka alis na kami dito. Hindi na maganda ang nakapalibot na tensyon kay Reagan at Kaede kaya kailangan kung hilain si Reagan at baka saan pa mapunta ang usapan.

Alam kung alam na ni Reagan na si Kaede ang tinutukoy kung Niko.

Hanggang sa makarating kami sa naka paradang kotse ni Reagan ay tahimik ito habang seryoso ang kanyang mukha.

Pinagbuksan ako ni Reagan ng pintuan ng kotse kaya agad akong pumasok. Isinara muna niya ang pinto saka siya umikot papunta sa driver seat.

Agad niyang binuhay ang makina ng kotse at agad pina-usad. Tahimik lang akong nakatingin sa labas ng bintana habang iniisip ang sinabi ni Kaede kanina.

“Sa dami-daming lalaki sa mundo kay Kaede ka pa talaga nagpadali, Audrey. Alam mo bang gago ang ugali no’n?” Pagalit na sabi ni Reagan sa ’kin habang palipat-lipat ang tingin sa gawi ko at sa daan.

Hindi ako sumagot dahil wala akong maisip na pwedeng isagot kay Reagan. Alam ko namang katangahan talaga ang ginawa ko ng mangyari yun samin ni Niko. Kung pwede ko nga lang ibalik ang oras na yun ay ginawa ko na.

“Stay away from that man, Audrey. Delikado ang lalaking yun kaya umiwas ka.” Saad ni Reagan sa ’kin.

“Kapag hindi ka nakinig saking babae ka, tutok-tukan talaga kita sa bunbonan mo.” Dugtong pa ni Reagan kaya napanguso ako.

“Ano? Hindi ka sasagot?!” Sigaw sa ’kin ni Reagan.

“Oo na!” Suko kong sabi sakanya.

Huminga naman siya ng malalim na parang pinapakalma ang sarili niya. “I’m sorry. Dapat pala hindi na kita sinama sa party. Kung sinabi mo lang sana sa ’kin ng maaga eh ’di sana aware ako. Pinaka ayaw ko sa lahat ay kinakawawa ka ng ibang tao. Do you remember nang mangako ako sa’yo n’ong mga bata pa tayo.. na kapag may  umaway sa’yo.. kasangga mo ako.” Mahabang sabi ni Reagan.

Napangiti naman ako ng maalala ko yun. Inaway kasi ako ng mga batang lalaki na payatot daw ako n’ong mga bata pa kami ni Reagan. Tinulak pa ako ng mga lalaki kaya mas lalo akong umiyak dahil dumugo ang tuhod ko sa lakas ng pagtulak nila sa ’kin. Naalala ko pa kung pano ako pinagtanggol ni Reagan no’n. Halos binugbog niya ang tatlong bata na umaway sa ’kin kaya napagalitan kaming dalawa ni Reagan ng malaman ng mga parents namin dahil pinatawag ang mga magulang ni Reagan sa barangay office.

“Nangako ako sa’yo dati kaya tutuparin ko yun, Audrey. Para na rin kitang kapatid. Kaya ayaw kong makitang pinapahiya ka, kahit sino pang satanas yan.. kung kinakailangan kung makipag away gagawin ko.” Seryosong sabi ni Reagan.

Napa pahid tuloy ako ng luha sa gilid ng mata ko sa sinabi niya. Mabuti nalang talaga, nandito na si Reagan sa tabi ko. May kasangga na ako sa buhay.

Chapter 15

ONE WEEK ang nakalipas ng mangyari ang birthday party na pinuntahan namin ni Reagan. Pero, hanggang ngayon ay hindi ko parin makalimutan ang mga sinabi ni Kaede n’ong gabing yun. Hindi ko inaasahan na sasabihin niya yun kaya talagang nasaktan ako.

Mabuti nalang at pinag tanggol ako ni Reagan n’ong gabing yun. Baka iyak lang ang gagawin ko kung ako lang mag-isa.

Paalis na ako sa apartment ko para pumasok sa trabaho. Pang closing ang schedule ko kaya tanghali na ang pasok ko. Naglalakad ako palabas ng kanto namin para maghanap ng trycle.

Medyo matagal ako nakasakay dahil walang naka pilang mga trycle. Mabuti nalang at hindi ako na late kundi babawasan ang sahod ko.

Naglalakad na ako papasok ng mall at mabilis tinungo ang store na pinapasukan ko. Ngunit agad akong napa atras ng makita ko ang familiar na babae. Agad akong nagtago sa gilid saka ako sumilip ulit. Ano naman kayang ginagawa ni Jasmine dito sa store? Tanong ko nalang sa sarili ko.

Pinagmamasdan ko lang ang babae na maarteng pumipili ng damit habang ina-assist ng kasama ko. Hindi ko tuloy alam kung papasok ba ako o hindi. Baka kasi pinuntahan niya ako dito sa store pero pwede ding nagkataon lang. Pero.. kasi, halata namang hindi niya gusto ang mga tinitinda naming brand. Sosyal siya manamit kaya alam kung hindi pasok sakanya ang design ng mga binebenta namin.

Napatingin ako sa relo na nasa pulsuhan ko at agad napa buntong hininga, five minutes nalang at kailangan ko ng mag in. Wala akong choice kundi pumasok sa loob.

Huminga muna ako ng malalim saka ako naglakad papasok sa store.

Napangiti agad ang kasama ko ng makita ako sabay senyas sa ’kin na maarte ang customer. Mahina akong natawa at agad na inilapag ang bag ko sa maliit naming aparador na nasa gilid lang ng pinto.

Kinakabahan naman ako ng magkasalubong ang tingin namin ni Jasmine. Ngumiti siya sa ’kin na nakakaloko kaya mas lalo akong kinilabutan.

“Hi!” Bati niya sa ’kin.

Magiliw parin akong ngumiti dahil customer namin siya. Baka pag hindi ako ngumiti at nag suplada sakanya ay baka magreklamo pa ito sa manager ko. “Hello po, Ma’am.” Bati ko sabay yukod sakanya.

Tinaasan niya ako ng kilay saka may kinuhang damit na naka display at tinawag ako gamit lang ang kamay niya. Napabuntong hininga ako saka ako lumapit sa babae.

“May XS ba nito?” Tanong niya sa maarteng boses habang ang kamay niya maarteng hinawakan ang damit.

“Ahm, meron pa po yata, Ma’am. Check ko lang po stocks namin.” Naka ngiti kong saad at agad na umalis sa harap niya.

Lumapit ako sa malaking lagayan namin na stock na katabi ng counter at agad hinanap ang katulad na damit na tinatanong niya.

“Ang bagal mo namang kumilos.” Dinig kong sabi niya sa ’kin. Hindi ko nalang siya pinansin at pinagpatuloy ang paghahanap.

Pawis akong tumayo at kinuha ang XS na blouse at agad na lumapit kay Jasmine. “Ito po, Ma’am. Pasensya na po kung natagalan.” Sabi ko.

Hindi naman niya inabot ang damit na inaabot ko sakanya. “I change my mind. I want small size na. Go! Hanapan mo ko.” Utos niya habang naka ngisi sa ’kin.

Bwesit na babaeng ’to. Mukhang anghel pero demonyeta. Bagay na bagay talaga sila ni Kaede. Mga kampon ni satanas ang ugali.

Bumalik ako sa lagayan ng stocks namin saka hinanap na naman ang small size. Kakapasok ko palang sa duty pero mukha na akong pauwi dahil sa hitsura ko. Tagaktak ang pawis ko na bumalik sa demonyetang babae na pumipili ng damit sa rack.

Agad naman niyang hinagis sa ’kin ang damit na napili niya ng makalapit ako sakanya. Tumama pa sa mukha ko ang kahoy na hanger kaya agad akong napa ngiwi.

“Excuse me po, hindi naman po tama ang ginagawa mo sa kasama ko.” Saad ng kasama ko kay Jasmine. Tumigil siya sa pagpili ng damit saka nilingon ang kasama ko na hindi na yata naka tiis sa ginagawa sa ’kin ni Jasmine. Hinulog ni Jasmine ang mga damit sa sahig kaya sabay kaming napatingin do’n ng kasama ko.

“Why? May reklamo ka?” Naka taas na kilay niyang sabi saka nilapitan ang kasama ko sabay duro nito sa nuo niya kaya napa atras ang kasama ko. Mas matangkad kasi si Jasmine samin dahil model ’to at talagang naka high heels pa.

“Kilalanin mo ang binabangga mo ha!” Sigaw ni Jasmine sa kasama ko sabay duro ulit sa nuo ng kasama ko.

Agad akong lumapit saka hinawakan ang kamay ni Jasmine. “Tumigil ka na!” Pag pipigil ko sakanya kaya agad siyang bumaling sa ’kin.

“Gusto mo yatang matanggal sa trabaho?” Naka taas na kilay niyang sabi kaya agad kong binitawan ang kamay niya.

Akmang magsasalita pa sana siya ng may narinig kaming boses dahilan para mapalingon kaming tatlo sa may pintuan.

Agad akong napa-iwas ng tingin ng magkasalubong ang tingin naming dalawa ni Kaede. Maarte namang umiyak si Jasmine sa harap namin ng kasama ko at agad na lumapit kay Kaede.

“Pinagtutulungan nila ako babe.” Umiiyak niyang sabi kay Kaede sabay turo samin. “Gusto ko lang namang bumili ng damit pero ayaw nilang makinig sa sinasabi ko. I want XS size, pero nagalit sila ng utusan kong hanapan nila ako ng xs.” Maarte niyang sabi na may paiiyak-iyak pa. Ang sarap hampasin ng tabo sa bumbunan.

“Acting spoiled brat again, Jasmine.” Malamig na sabi ni Kaede sa babae kaya napatigil ito sa pag-iyak. Hindi ako makapaniwala na sinabi yun ni Kaede sakanya. Gusto ko tuloy tumawa.

“Stop acting like that. Kanina pa kita pinapanood na pinapahirapan ang dalawang sales lady dito.” Malamig na sabi ni Kaede saka tumingin sa ’kin.

“Really, Kaede? Kinakampihan mo ang mga walang kwentang yan kaysa sakin na fiancè mo?” Tanong niya sabay turo samin.

Hindi naman sumagot si Kaede na nakatitig lang sa ’kin. Hindi ako nagpatalo sakanya kaya sinalubong ko ang mga tingin niya. Ayaw kong makita niya na may epekto pa sa ’kin ang presensya niya.

Ilang minuto kaming magkatitigan saka ito nag iwas ng tingin saka tumalikod. “Let’s go, Jasmine. I want to go home.” Saad niya saka naglakad palayo.

Lumingon naman ang malditang babae samin na lumaki ang mata na halos lumabas na sa galit niya samin. “Babalikan ko kayo!” Galit niyang sabi at agad na umalis.

Napabuga ako ng hangin saka kami nagkatiniginan ng kasama ko. “Napaka salbahe ng babaeng yun. Porke’t mayaman ay ganon nalang tayo kung tratuhin.” Saad ng kasama ko saka pinulot ang mga damit na hinulog ni Jasmine sa sahig.

“Hayaan mo na yung impaktang yun,” saad ko sa kasama ko.

Tinulungan ko siyang pulutin ang mga damit saka pinagpag ito para matanggal ang dumi. Kukulamin ko talaga ang babaeng yun kapag tinanggal kami ng boss ko. Babaliin ko talaga leeg niya saka ililipat ang mukha niya sa likod para magtanda.

Nag aalala naman ang kasama ko at baka magsumbong daw si Jasmine sa manager namin at baka bigla kaming tanggalin sa trabaho. Kaya hindi siya mapakali lalo na’t may isa siyang anak na binubuhay. Single mom kasi siya kaya hindi siya pwedeng matanggal sa trabaho.

Bwesit kasi ’tong Jasmine na ’to. Ako lang naman ang pakay niya, dito pa talaga nag hasik ng lagim sa store. Pwede naman sanang abangan nalang niya ako sa labas para masuntok ko mukha niya.

Ilang oras lang ang nagdaan at hindi nga kami nagkamali. Tumawag ang manager namin at naka tanggap daw ito ng report.

Hinihintay namin ang manager na dumating dito sa store dahil kakausapin daw niya kami ng personal. Halos maiyak ang kasama ko ng malaman niya yun.

Napabuntong hininga nalang ako sabay hilot sa sentido ko. Nadamay pa tuloy ang kasama ko kahit wala naman itong kinalaman.

Nang dumating ang manager ay agad siyang pumasok sa store.

“Ano ba talaga nangyari?” Malumanay na tanong ng manager samin. “Tumawag sa ’kin si boss at may tumawag daw sakanya at sinabing kinawawa niyo daw ang customer at hindi pinansin kahit bumibili lang naman daw siya. At ikaw, Audrey.” saad niya sabay turo sa ’kin. “Dinuro-duro mo daw siya sa nuo at sinisigawan.” Saad ni manager.

“Hindi po totoo yun, sir.” Pagtatanggol ng kasama ko sa ’kin. Kahit anong gawin naming explain, malamang hindi kami paniniwalaan lalo na’t hindi pa nakakabit ang mga cctv dito sa store dahil nga sa bago palang bukas ito.

Bumuntong hininga naman si manager saka hinilot ang sintido niya. “Alam ko yun, alam kung hindi niyo magagawa yun. Ngunit mismong may-ari na ng store ang nag utos sa ’kin. Kung ako lang ay papanigan ko kayo. Pero hamak na manager lang din naman ako. Kapag hindi ko naman sinunod si boss baka pati ako ay tanggalin din niya.” Mahabang saad ni manager. Talagang legwat na talaga kami ng kasama ko kaya napa-iyak ang kasama ko.

“Ako po talaga may kasalanan, sir. Kaya ako lang po ang tanggalin niyo.” Pag-aako ko kaya napalingon sa ’kin ang kasama ko. Ngumiti ako sakanya para sabihing ayos lang ako.

“Ako po talaga ang umaway sa babae. Pasensya na po talaga.” Saad ko sabay yukod kay manager.

“Alam kung inaako mo lang ’to, Audrey. Kilala kita, matagal ka ng nag tra-trabaho sa store na ’to kaya alam kung hindi mo magagawa yun. Pero hanga ako sa pinapakita mo. Kaya mong akuin kahit wala ka naman talagang kasalanan. Pero.. talagang may mga spoiled brat na gumagawa ng kwento para lang manira ng ibang tao.” Mahabang saad ng manager ko.

“Ayos lang po sa ’kin ang matanggal, sir. Basta’t hindi lang madamay ang kasama ko lalo na’t may anak itong binubuhay.” Saad ko.

“Sige. Kakausapin ko si boss at pakiki-usapan para magbago ang isip.” Sabi ni manager at agad na kinuha ang cellphone sa bulsa niya habang naglalakad palabas ng store. Mukhang tatawagan yata ang boss namin.

“Sigurado ka ba sa desisyon mo, Audrey? Pano kung wala kang mahanap na trabaho agad.” Naiiyak na sabi ng kasama ko.

“Ayos lang. Hihingi nalang ako ng tulong sa kaibigan ko. Baka papasukin niya akong janitress sa companya niya.” Naka ngiwi kong sabi ng maalala ko ang sinabi sa ’kin ni Reagan.

Kinuha ko ang cellphone ko at agad nag tipa ng message saka sinend yun sa kaibigan kong baliw.

Alam ko namang hindi niya ako pababayaan. At isa pa, parang gusto ko narin talagang umalis sa trabaho para mag simulang mag negosyo. Alam ko kasing babalik at babalikan lang ako ni Jasmine dito sa store kung hindi ako aalis.

Hindi ko alam kung bakit niya ginawa yun. Dahil ba sa sinabi ni Reagan ng gabing yun kaya siya gumaganti sa ’kin. Eh, hindi naman ako ang nagsabi na maraming nakatikim sakanya kundi si Reagan. Kaya bakit ako ang pinupunterya niya. Para siyang tanga! Bibili talaga ako ng manika para kulamin ang babaeng yun.

Bumalik sa loob ang manager at sinabi samin na pumayag si boss na isa lang ang tatanggalin. Inako ko naman ang kasalanan kaya alam kung kwenento yun ng manager ko sa boss ko na ako ang may kasalanan. Kaya siguro nagbago ang isip.

Hindi ko na tinapos ang duty ko at agad kinuha ang bag ko na nasa aparador. Nagpaalam lang ako sa kasama ko at sa manager ko saka ako tuluyang umalis sa store.

Hindi naman ako nalungkot sa nangyari dahil matagal ko naman ng planong umalis sa trabaho. Magpapahinga nalang muna siguro ako sa bahay saka ako mag-iisip ng gagawin or kung mag nenegosyo nalang ba ako o kukulitin ko si Reagan na papasukin ako ng trabaho sa companya niya.

Habang naglalakad ako ay binabasa ko ang reply ni Reagan sa ’kin. Tinawanan pa ako ng loko sa sinabi kong kukulamin ko si Jasmine.

Nakayuko akong naglalakad at nag re-reply sa message ni Reagan ng may na bunggo ako. Agad akong napa-atras saka inangat ang mukha ko.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko ng makita ko si Kaede na seryosong nakatingin sa ’kin habang ang dalawang kilay niya ay magka salubong.

Hindi ba nila ako titigilang dalawa? Bagay na bagay talaga sila ng fiancé niya, parehong panira ng araw.

Chapter 16

MATAPOS akong harangin ni Kaede kanina ay hinila niya ako palabas ng mall hanggang sa makarating kami sa parking lot. Pilit ko hinihila ang braso ko na hawak niya ngunit mas lalo lang niya hinihigpitan ito.

“Ano ba!! Bitawan mo ng ako!!” Sigaw ko sakanya ngunit hindi man lang siya nakinig.

Naghanap lang siya ng tagong lugar saka niya lang ako binitawan. Galit ko siyang tinignan saka malakas na sinampal siya sa mukha. “Ano bang problema mo??” Sigaw ko sakanya.

Matalim niya akong tinignan at agad na lumapit sa ’kin. “Really? Boyfriend mo si Reagan? Naka ilang rounds kayo?” Tanong niya na parang nang iinsulto sa ’kin.

Napalunok ako ng ilang beses habang sinasalubong ko ng tingin ang mga mata niya. “Wala kang kwentang tao!” Sigaw ko sakanya na pilit pinapatapang ang loob ko.

Ngumiti lang siya ng nakakaloko saka niya ako tinulak. Napasigaw ako ng tumama ang likod ko sa poste at mabilis siyang lumapit sa ’kin saka hinawakan ang dalawa kong kamay.

“Ano ba!! Lumayo ka nga sa ’kin.” Galit kong sabi sakanya. Inilapit niya ang mukha niya sa mukha ko kaya naamoy ko ang mabangong hininga niya.

“Alam ba ni Reagan na ako ang naka una sa’yo?” Nakangisi niyang sabi sa ’kin.

“Eh, ano naman ngayon kung ikaw ang naka una sa ’kin?” Matapang kong tanong sakanya. “Ikaw nga ang naka una sa ’kin, oo..pero yun ang pinaka malaking pinagsisisihan ko sa buong buhay ko. Lalo na ng tinulungan kita. Sana pala, hindi na kita tinulungan no’n. Kung alam ko lang na gagawin mo lang ’to sa ’kin sana pinabayaan kita sa basurahan.” Sigaw ko sakanya dahilan para mas lalo itong nagalit sa ’kin.

Binitiwan niya ang dalawa kong kamay at mabilis na may dinukot sa bulsa niya. Inilabas niya ang wallet niya at kumuha do’n ng pera at mabilis na inihagis sa mukha ko. Hindi ko nasundan ang ginawa niyang yun kaya lahat ng perang hinagis niya sa mukha ko ay nahulog sa sahig.

“That’s my payment for helping me that day.” Walang emosyon niyang sabi.

Napatulala ako sa ginawa niya. Hindi ko aakalain na babatohin niya ako ng pera. Agad akong nakabawi sa pagkakagulat at mabilis akong umuklo para pulutin ang perang nag kalat sa sahig saka hinagis din sa mukha niya. Bwesit talaga siya.

“Wala ka talagang kwentang tao!! Bagay kayo ng fiancé mo dahil pareho kayong alagad ng demonyo.” Sigaw ko habang kinakapos ng hininga sa sobrang galit.

Umangat ang sulok ng labi niya habang nakatitig sa ’kin. “Demonyo? Gusto mo bang makita kung gaano ako ka demonyong tao?” Tanong niya.

Hindi ako naka sagot dahil pakiramdam ko ay may pinaplano siyang masama. “Tigilan mo na ako!” Sigaw ko sakanya.

“Ayaw ko! Pababagsakin ko muna ang negosyo ni Reagan,” naka ngisi niyang sabi sa ’kin na ikinalaki ng mga mata ko.

“Wag mong idamay dito si Reagan! Ano bang problema mo talaga ha?” Sigaw ko ulit sakanya. Hindi ko maintindihan kung bakit niya ginagawa ’to sa ’kin. Ako nga dapat magalit sakanya dahil sa pang-iiwan niya tapos siya patong may ganang magalit.

“Then, stay away from Reagan kung ayaw mong pabagsakin ko ang negosyo niya.” Galit niyang sabu.

“I can do that in an instant. So, don’t try me, woman.” Seryoso niyang sabi saka umalis sa harap ko.

Tila nakahinga ako ng maluwag ng maka alis siya. Lumambot yata ang mga binti ko sa sagutan naming dalawa ni Kaede kaya agad akong napahawak sa poste para hindi ako matumba. Pinipilit ko lang kanina mag tapang-tapangan.

Hanggang sa makababa ako ng trycle ay yun parin ang nasa isip ko. Hindi ko talaga maintindihan kung saan nang gagaling ang galit sa ’kin ni Kaede. Pati si Reagan ay pinag iinitan din niya.

Dahil ba sinabi ni Reagan na girlfriend niya ako kaya ba siya nagagalit?

Sumasakit lang ang ulo ko sakaka isip. Dapat kanina pa ako naka uwi pero dahil sa pisteng Kaede na yun ay natagalan ako dahil muka akong tangang nakatulala do’n sa parking lot ng isang oras dahil iniisip ko ang mga sinabi niya. Pinapalayo pa niya ako kay Reagan.

Mas lalo pa akong napatulala do’n sa parking lot ng tumawag sa ’kin si Reagan at binalita niya ang kinakaharap niya ngayon sa companya niya. Napasabunot nalang ako sa buhok ko dahil naawa ako sa kaibigan ko. Alam kung si Kaede ang may pakana no’n. Kainis talaga ang lalaking yun ang sarap tadyakan sa mukha.

Hinimas-himas ko ang batok ko habang naglalakad sa kalsada papasok ng eskinita. Sobrang stress ko ngayong araw na ’to dahil sakanilang dalawa.

Ngunit, mas lalo lang pala akong ma s-stress sa nakikita ko ngayon.

Agad akong tumakbo papunta sa mga nagkalat kong damit sa kalsada, pati narin ang mga gamit kong lutuan ay nandito din. Halos maiyak ako habang pinupulot ang rice cooker na matagal kong pinag iponan para lang makabili ako nito pero ngayon wasak na.

Masama kong tinignan ang mga lalaking pinagtatapon ang mga gamit ko sa labas. “Bakit niyo pinagtatapon ang mga gamit ko??” Galit kong sigaw sakanila dahilan para mapalingon sila sa gawi ko.

Lumabas mula sa loob ng apartment ko ang may-ari saka siya umapit sa ’kin. Hindi ko na hinintay ang sasabihin niya kaya inunahan ko na.

“Bakit naman po ganito? Hindi naman ako nahuhuli sa payment sa renta kaya bakit niyo pinagtatapon ang mga gamit ko?” Inis kong sabi sa may-ari.

“Pasensya ka na hija. Binili kasi itong apartment na ’to kanina lang. Pumunta dito ang bumili at sinabing ilabas lahat ng gamit mo. Pinipigilan ko ang mga lalaking yan ngunit hindi nila ako pinapakinggan.” Mahabang sabi ng may-ari.

Kaya naman pala hindi ko kilala ang mga lalaking nagtatapon ng mga gamit ko sa kalsada.

“Sino po ba ang bumili? Hindi makatao ang ginagawa niya, irereklamo ko siya sa barangay.” Galit kong sabi.

“Si Ma’am Jasmine Uy, hija. Siya ang bumili. Hindi ko nga alam kung bakit niya binili ang apartment na yan eh, masyado namang mura. Kay ang ginawa niya pati ang lupa ay binili niya.” Mahabang sabi ni ate.

Napasapo ako sa nuo ko ng marinig ko ang pangalan ng demonyetang babaeng yun. Mukhang inutos pa yata na sirain ang mga kagamitan ko dahil pati initan ko ng tubig ay wasak-wasak na.

Halos manlumo ako habang tinitignan isa-isa ang mga pinag iponan kung gamit dati. Pati electricfan ko ay pinutol ang saksakan tapos sinira ang elisi nito.

Tumutulo ang luha ko habang pinupulot ang mga nagkalat na damit ko sa lupa. Kinuha ko ang bag at pilit na pinagkakasya ang mga damit ko do’n.

Kinamumuhian ko talaga ang babaeng yun. Walang awa lang niyang ginawa ’to sa ’kin palibhasa kasi mayaman kaya hindi pinapahalagaan ang mga gamit na naipundar dahil nakukuha naman niya agad. Hindi katulad ko na mahirap, matagal makakabili ng gamit dahil pinag iipunan pa.

Pinulot ko ang nag-iisang picture frame ng pamilya ko na ngayon ay basag-basag na. Tinitigan ko muna ito habang umiiyak. Tinanggal ko ang mga bubog na naka palibot sa picture saka ko yun ipinasok sa bag ko.

Napatingala ako ng makita kung may nakatayo sa harap ko. Tumayo ako dahil baka may sasabihin siya sa ’kin.

“Pinapa abot ni Ma’am Jasmine sa’yo.” Saad niya habang may hawak na maliit na papel na naka tiklop.

Inabot ko yun sa lalaki kaya agad itong umalis sa harap ko. Nakasunod lang ang tingin ko sakanila na naglalakad na paalis. Tapos na kasi nilang pinaghahagis ang mga gamit ko sa labas saka nila ikinandado ang pinto ng apartment.

Binuklat ko ang papel na inabot sa ’kin ng lalaki kanina.

Hindi kita titigilan hanggat hindi ka namamatay sa hirap Audrey Vargas.

Nang mabasa ko yun ay agad kong pinunit ang papel saka yun itinapon sa lupa. Kailangan ko na talagang maghanap ng mangkukulam para ipapatay ko ’tong babaeng ’to.

Pinagpatuloy ko ang pag pulot sa mga gamit ko. Tinitignan ko pa ang iba kung magagamit ko pa ba. Yung mga plato ko kasi ay basag na lahat pati ang mga baso ko.

Yung aparador ko naman na maliit sinira din kaya talagang hindi ko na magagamit. Mukhang kanina pa yata nila sinisira ang mga gamit ko. Kaya siguro ako hinarang ni Kaede para hindi ako makauwi agad sa apartment ko para magawa ng fiancé niya ang gusto.

Halos damit lang nakuha ko, ang iba ay hindi ko na pinulot dahil sobrang dumi na dahil sa potekan hinagis. Isinukbit ko ang malaking bag  habang yakap-yakap ko ang isa kong unan.

Kailangan kong bilisan dahil 8PM na. Kailangan ko pang maghanap ng apartment. Sana may mahanap akong ngayon agad.

Naglalakad ako palabas ng eskinita habang patingin-tingin sa mga kabahayan kong may nakalagay ba na for rent.

Halos abutin ako ng isang oras kakalakad dito sa lugar namin pero walang nakalagay na for rent. Lumapit pa ako sa paupahan malapit sa paradahan ng trycle at nag babakasakali na may bakante silang paupahan kahit bed space lang sana. Kaso wala daw available sabi ng may-ari.

Ito pa naman ang kinaiinisan ko dito sa barangay na ’to dahil ang mga tao dito ay hindi tumutulong. Puro tsismis lang ang mga ginagawa nila sa buhay.

Napabuga ako ng hangin habang nakatayo sa gilid ng kalsada habang hinihilot ang balikat ko dahil sa bigat ng dala kong bag. May pera nga ako pero wala namang gustong paupahin ako. Iniisip ko tuloy na baka si Jasmine na naman ang may pakana nito.

Bumalik ako sa apartment na tinutuluyan namin ni Niko dati at nagbabakasakali na may bakante. Ngunit ganun parin, wala daw available sabi ng caretaker.

Pambihirang buhay ’to halos dalawang oras akong naghahanap dito pero kahit isa wala. Alas dyes na ng gabi pero heto ako naglalakad parin sa kalsada. Iniisip ko nalang na lilipat nalang ako ng lugar. Pero gabi na.

Nagugutom narin ako dahil hindi ako nakakain ng pananghalian kanina. Ang malas ko ngayong araw, pinagsabay-sabay na talaga. Isang bagsakan lang para isang sakitan nalang din.

Natatakot naman akong bumyahe ng gabi at sumakay ng trycle mag-isa. May karanasan kasi ako dati na mag-isa akong umuwi ng gabi at sumakay ng trycle. Ang hindi ko alam sa ibang rota na pala ako dinala ng driver na may balak yata akong pag samantalahan. Mabuti nalang talaga ay may nakakitang tanod samin no’n ng iparada niya sa madilim na lugar kaya naka ligtas ako.

Simula no’n ay hindi na ako sumasakay ng trycle na ako lang mag-isa.

Tinanggap ko nalang ang kapalaran ko ngayong gabi na sa waiting sched ako matutulog. Bukas nalang ako aalis para lumipat na ng ibang lugar. Sana talaga ay hindi ako mahanap ni Jasmine aka demonyeta.

Nakaupo ako sa waiting shed habang dahan-dahan na inilapag ang bag ko. Sobrang sakit ng balikat ko kaya napa ngiwi ako.

Ayaw kong humingi ng tulong kay Reagan lalo na’t may kinakaharap din siyang problema. Ayaw ko ng dagdagan ang iisipin niya. Alam kung mag-aalala lang yun sa ’kin kapag sinabi ko ang nangyari ngayong araw.

Napasandal ako sa simento habang nakatingala sa kalangitan saka napa buga ng hangin. Sa edad kong 24 years old ay kinaya kong mag-isa ang mga problema ko sa buhay. Ngayon pa ba ako hindi lalaban sa babaeng yun. Sana suntukan nalang para masuntok ko ang mukha niya.

Hindi ako matutulog ngayon dahil baka may lumapit dito sa ’kin na mga lalaki at pagsamantalahan ako. Kaya kailangan maging alerto ako. Ang dami pa namang adik at lasenggero na nagkalat dito sa lugar.

Nakayuko ako habang nakaupo ng may marinig akong yapak na parang tumatakbo papunta sa waiting sched. Bigla akong kinabahan at baka masamang tao ang papunta dito.

Nag angat ako ng tingin para makita kung sino ang papunta sa ’kin pero, hindi ko inaasahan ang lalaking nakatayo ngayon sa harapan ko.

Humahangos pa siya habang nakatitig sa ’kin. Tagaktak din ang pawis niya sa nuo habang ang buhok niya ay wala na sa ayos siguro dahil sa kakatakbo niya.

Nakikita ko sa mga mata niya ang pag-aalala kahit tanging street lights lang ang nagbibigay liwanag mula dito sa waiting shed.

Kaede..

A/N: Ito na ud nako haha 😂 mag lalaba muna ako hahaha 😂🤦‍♀️

Chapter 17

NAPAKURAP-KURAP ako ng mabilis akong niyakap ni Kaede. Hindi na yata ako humihinga habang mahigpit niya akong niyayakap.

Naguguluhan ako kung bakit siya nandito sa harap ko. Nang makabawi ako sa pagkaka gulat ay agad kong tinulak si Kaede.

“Wag mo nga akong yakapin!! Bakit ka nandito? Hindi pa ba kayo tapos ng fiancé mo sa pagpapahirap sa ’kin?” Galit kong sigaw sakanya.

Nakatingin lang siya sa ’kin saka ito tumingin sa malaking bag na dala ko.

Tinaasan ko siya ng kilay saka sinipa ang binti niya. Kanina ko pa talaga gustong gawin ’to sakanya. “Ano masaya ka na? Ano?? Sumagot kang hayop ka!!” Sunod-sunod kong sigaw sakanya.

Kanina pa ako minamalas tapos nandito na naman siya ngayon. Hindi ko alam kung anong pina-plano niya na naman.

Bumuga siya ng hangin habang hinihimas ang binti niya na sinipa ko. “Come with me,” sabi niya sabay lahad ng kamay niya sa harap ko.

“Bakit naman ako sasama sa’yo? Mamaya ipa-salvage mo pa ako.” Sagot ko saka kinuha ang bag na dala ko.

Kahit mabigat ay sinukbit ko parin ang bag sa balikat ko at agad naglakad. Nilampasan ko si Kaede at mabilis ang mga hakbang na ginagawa ko para makalayo sakanya.

Ngunit hindi pa ako nakakalayo ng agawin ni Kaede ang dala kong bag at mabilis niya akong binuhat na parang sako ng bigas.

“Ibaba mo ko!! Ano ba!!” Sigaw ko habang hinahampas ang likod niya.

Hindi naman siya sumagot at nagpatuloy lang sa paglalakad. Medyo madilim ang bahaging kalsada na nilalakaran ni Kaede pero nagpatuloy parin siya sa paghakbang.

Siniko ko siya sa batok pero talagang hindi man lang siya nasaktan sa ginawa ko. Iginalaw ko ang katawan ko para sana makawala pero huminto si Kaede sa paglalakad kaya tumigil ako sa ginagawa ko.

“Ulitin mo pa yun, ibabagsak kita sa lupa.” Sabi niya sa seryosong boses bago siya nagpatuloy sa paglalakad.

“Ibaba mo nga kasi ako!!” Sigaw ko. Feeling ko ay pumunta lahat ng dugo mula sa katawan ko papunta sa ulo ko sa pagkakabuhat niya sa ’kin.

Nakita ko agad ang itim na kotse ng makarating kami ni Kaede sa walang ka tao-taong lugar. Binuksan niya ang pintuan ng backseat saka niya hinagis ng walang kahirap-hirap ang bag ko sa loob. Samantalang ako halos magka kuba-kuba sa pagbubuhat ng bag na yun.

Sunod niyang binuksan ang pintuan ng passenger seat saka dahan-dahan niya akong inilapag sa upuan. Ang akala ko nga ay ihahagis din niya ako katulad ng bag ko pero nagkamali ako. Maingat niya akong inilapag na para bang mamahaling gamit saka niya isinara ang pinto.

Akmang bubuksan ko na sana ang pinto ng mabilis na tumunog ang lock no’n. Kainis!

Umikot siya papunta sa driver seat at agad na pumasok sa loob ng kotse. Tumingin pa siya sa ’kin hanggang sa bumaba ang tingin nito sa dibdib ko.

“Bakit mo tinitignan dibdib ko? Bastos ka talaga!!” Inis kong sabi sakanya at agad pinagkrus ang dalawa kong braso sa dibdib ko.

Umangat ang sulok ng labi niya at agad nag iwas ng tingin sa ’kin. “Hindi ko tinitignan ang flat mong dibdib. Nakatingin ako sa seatbelt kaya wag kang pranning dyan!” Sabi niya at agad binuhay ang makina ng kotse.

Dahan-dahan ko namang binaba ang dalawa kong kamay at agad ikinabit ang seatbelt. Bwesit, napahiya ako do’n. Malay ko bang sa seatbelt siya naka tingin.

“Saan mo ba ako dadalhin?” Tanong ko sakanya na agad pina-usad ang sasakyan.

Hindi siya sumagot kaya tumingin nalang ako sa labas. Tinitignan ko kung dadlhin ba niya ako sa bangin at baka do’n niya ako ihuhulog. Pero sa totoo lang, hindi ako kinakabahan na kasama ko si Kaede. Hindi ko alam kung bakit pero pakiramdam ko ay safe ako na kasama siya.

Buong byahe tahimik ang katabi ko. Nalunok na yata ang dila niya kaya hindi na nakapag salita.

Napahawak ako sa tyan ko ng sumakit ito dahil siguro sa gutom. Tumingin naman sa ’kin si Kaede habang palipat-lipat ang tingin niya sa daan.

“Hindi ka pa ba kumakain?” Seryoso niyang tanong sa ’kin. Masama ko siyang tinignan saka itinaas ang kamay ko para duruin siya. “Kasalanan mo! Kasalanan din ’to ng demonyeta mong fiancè kaya ako hindi nakakain. Bagay na bagay talaga kayo mga piste kayo.” Galit kong sabi at agad na tumingin sa kalsada.

Bumuntong hininga naman si Kaede sa tabi ko at mabilis niyang pinatakbo ang sasakyan. Napakapit pa ako sa seatbelt sa sobrang bilis niyang ng pag papatakbo niya.

Nag drive-thru lang si Kaede at agad na inabot sa ’kin ang inorder niyang pagkain. Kahit galit ako sakanya ay inabot ko parin ito dahil talagang sumasakit na ang sikmura ko.

Agad akong kumagat sa burger habang si Kaede naman ay nagmamaneho. Tahimik na naman siya kaya hinayaan ko nalang. Ayaw ko naman siyang kausap kaya mas mabuti ng ganito.

Sunod-sunod ang subo ko dahil baka ito na ang last meal ko. Hindi ko alam kung anong plano niya sa ’kin kaya kailangan maging handa ako.

Pumasok sa isipan ko si Reagan kaya napakamot ako sa nuo ko. Mukhang hindi ako makakapag paalam sa kaibigan ko dahil lowbat na ang cellphone ko. Balak ko sanang mag send ng last message sakanya at sabihing si Kaede ang pumatay sa ’kin. Para alam niya kung sino ang ipapahuli niya sa mga pulis.

Inihinto ni Kaede ang sasakyan kaya agad akong tumingin sa labas. Shuta, mukhang bangin yata ’tong hinintuan namin. Tanaw na tanaw mula dito ang mga ilaw ng buong city. Ang ganda tuloy pagmasdan.

Ang sarap siguro tumambay dito mag-isa habang naka tanaw sa buong lungsod.

“Dito mo naba ako ihuhulog?” Tanong ko kay Kaede.

“Baka naman pwedeng sa may kabahayan kunti para naman mabilis mahanap ang bangkay ko. Pucha, maaagnas nalang ako lahat-lahat hindi parin ako mahahanap dito.” Reklamo ko sakanya.

Naka kunot nuo naman siyang nakatingin sa ’kin. “Anong pinagsasabi mong babae ka?” Seryoso niyanv tanong saka pinitik ang nuo ko.

“Aray!” Reklamo ko sabay haplos sa nuo ko.

“Bakit mo kasi ako dinala dito?” Sigaw ko na naman sakanya. Wala na akong ginawa kundi sigawan siya pero ang lalaking ’to, kalmado lang na naka upo.

Mabuti nalang talaga nakakain ako para kung itutulak man niya ako sa bangin hahablutin ko siya para kaming dalawa ang mahulog. Damay-damay na ’to.

“Satingin mo talaga ihuhulog kita sa bangin, Audrey? Ganun na ba talaga ka demonyo ang tingin mo sa ’kin?” Seryoso niyang tanong.

“Gusto mo sagotin ko yan?” Nakataas kong kilay na sabi. Tatanungin pa niya eh demonyo naman talaga siya.

“Halikan kita dyan eh,”

Bulong niya pero rinig na rinig ko naman kaya agad akong napatitig kay Kaede.

“What?” Galit niyang sabi ng makita niya akong titig na titig sa mukha niya. Mabilis ko siyang pinalo sa balikat ng ilang beses bago ako nagsalita. “Wag mo ng akong sinisigawang lalaki ka!” Inis kong sabi sakanya at mabilis ko siyang sinuntok sa mukha.

“Fuck!” Mura niya habang sapo-sapo ang pisngi niya na sinapak ko. Kulang pa kaya yung sapak ko sakanya.

“Ibalik mo na ako sa city.” Walang emosyon kong sabi kay Kaede.

“No way!” Sagot niya agad kaya pinalo ko ulit siya gamit ang kamay ko. Todo ilag naman siya at sinasalag ang mga palo ko gamit ang mga kamay niya.

“Stop it, Audrey.” Inis niyang sabi saka hinuli ang dalawa kong kamay.

“Bitawan mo ko!” Nang gigil kong sabi sakanya.

“Napaka tigas talaga ng ulo mo,” seryoso niyang sabi habang nakatitig sa mga mata ko. Naguguluhan naman ako kung bakit niya sinabi yun.

“Matagal ng matigas ang ulo ko kaya wag ka ng magreklamo.” Sagot ko sabay hila sa mga kamay ko.

“Dito na muna tayo.” Saad niya habang nakatanaw sa buong city.

“Ayaw kitang makasama.. kaya ibalik mo ako ngayon sa city.” Sabi ko kay Kaede na ikina-iling naman niya.

Tinanggal niya ang suot niyang suit at agad niyang ipinatong yun sa katawan ko.

“Gusto kitang makasama kaya dito muna tayo. Wala akong pakialam kung ayaw mo akong makasama.” Sabi niya sa seryosong boses.

Nagtataka naman ako sa mga sinasabi niya. Kanina lang umaga ay pinagbabantaan pa niya ako tapos ngayon gusto niya akong makasama. Nag aadik yata ’tong lalaking ’to.

“I’m sorry..” mahina niyang sabi pero malinaw ko paring narinig.

Tumingin siya sa ’kin kaya nagkasalubong ang mga mata naming dalawa. “Pasensya ka na.. kung pag gising mo ng araw na yun ay wala ako sa tabi mo.” Malungkot niyang sabi. Bakas sa mukha niya ang lungkot ngunit ayaw kong magtiwala sa lalaking ’to, baka kasi nag dra-drama lang pala ’to.

“Nagsinungaling ako sa’yo.” Saad niya na parang binibitin niya ako sa gusto niyang sabihin sa ’kin.

Nakatitig lang ako sakanya at hinihintay ang susunod niyang sasabihin. “Nagsinungaling ako na wala akong maalala.” Sabi niya saka yumuko.

Nanlaki naman ang mga mata ko habang nakatingin sakanya. “Ano??” Tanong ko sakanya. “I-Ibig sabihin.. may naalala ka talaga n’ong panahon na yun?” Tanong ko kay Kaede na ikinatango niya.

“K-Kung ganon.. bakit hindi ka.. bakit hindi ka bumalik sa pamilya mo agad kung may naalala ka naman pala.” Putol-putol kong sabi dahil hindi parin ako makapaniwala.

Nag angat naman siya ng tingin sa ’kin kaya napalunok ako ng ilang beses.

“Kasalanan mo!” Seryoso niyang sabi.

“Teka, bakit parang kasalanan ko?” Saad ko sabay turo sa sarili ko. “Kung hindi ka ba naman gago, nag panggap-panggap kang may amnesia kahit wala naman pala talaga. Tapos ngayon, isisisi mo sa ’kin!” Galit kong sabi sakanya.

“Kasalanan mo naman talaga! Kung hindi ako na bighani sa ganda mo eh, ’di sana umalis na ako agad sa mabahong lugar na yun.” Seryoso niyang sabi na ikinatigil ng paghinga ko. “Pero putangina! Nakaya kong tumira sa squatter area makasama ka lang. Mas gugustuhin ko pang tumira sa squatter na yun basta ikaw ang kasama ko, Audrey.” Mahaba niyang sabi. Hindi ako naka sagot sa mga sinabi niya.

“Pero nakaka inis talaga ang buhay. Kung kailan gusto ko ng mamuhay ng simple do’n naman lumabas ang mga kalaban ng daddy ko.” Saad niya saka napasandal sa likod ng upuan.

“Ayaw kitang mapahamak, Audrey. Sobrang mahal na mahal kita kaya mas gugustuhin kong iwanan ka kaysa mapahamak ka.” Mahina niyang sabi.

“Pero ang gagong Reagan na yun ay inaagaw ka niya sa ’kin.” Galit niyang sabi habang matalim na nakatingin sa ’kin.

Napakurap-kurap ako habang nakatitig kay Kaede at mabilis umiwas ng tingin dahil nakakatakot ang tingin niya.

Pilit kung iniintindi ang mga sinabi niya kanina. Mahal niya ako? Hindi ko alam kung paniniwalaan ko ang lalaking ’to. Sumasakit tuloy ang ulo ko sa mga pasabog ni Kaede ngayong gabi.

A/N: Tulog na ako.. 😴

Chapter 18

ANG DAMING pinagtapat sa ’kin ni Kaede kagabi. Kaya hanggang sa nag umaga nalang ay yun parin ang nasa isip ko.

Dinala ako ni Kaede sa isang bahay kaninang madaling araw. Medyo malayo ang lugar na ito at masyadong tahimik dahil wala masyadong kabahayan.

Ipinagtapat niya sa ’kin ang dahilan kung bakit siya umalis ng umagang yun. Nakatanggap pala siya ng message mula sa secretary niya na nawawala ang kanyang ina. Hanggang ngayon ay hindi parin nahahanap ni Kaede ang kanyang ina na hawak parin ngayon ng mga kalaban niya sa negosyo.

Sa takot niyang pati ako ay madamay ay iniwan niya ako saka siya bumalik sa Spain.

Habang nag e-explain siya sa ’kin ay nasampal ko pa ito ng maalala ko ang fiancè niya. Ngunit, ipinagtapat niya sa ’kin na ginagamit niya lang daw si Jasmine para siya ang mapagkamalan na mahal ni Kaede para si Jasmine ang mapahamak at hindi ako.

Medyo masama ang ginagawa niya kay Jasmine pero hindi na ako umangal. Bahala ang babaeng yun mapahamak, napaka maldita pa naman.

Hindi siya dapat magtatapat sa ’kin pero natatakot siya na mapunta daw ako kay Reagan kaya wala daw siyang choice kundi ang kunin ako.

Kaya hanggang ngayon, ang alam ni Kaede ay boyfriend ko si Reagan. Hinding-hindi ko sasabihin sakanya na bestfriend ko lang si Reagan. Bahala siya mag overthink.

Sinumbatan ko din siya sa mga sinabi niya sa ’kin n’ong nasa birthday party. Pero ang sagot lang niya ay uminit daw ang ulo niya kay Reagan.

Pagulong-gulong lang ako sa kama habang nag-iisip ng gagawin dito sa bahay. Wala ngayon si Kaede dahil bumalik ito sa Manila para hindi magduda sakanya si Jasmine at ang mga kalaban niya. Hindi parin siya tumitigil sa paghahanap sa nawawala niyang ina.

May kasama naman ako sa bahay, isang matandang babae siguro tyansa ko ay nasa 58 years old na si nanay Perla. Nalaman ko kanina na matagal na pala siyang naninilbihan sa pamilyang Verzabal.

Inihabilin ako ni Kaede kay nanay Perla bago siya bumalik sa Manila. Panay ring din ng cellphone ko kaya pinatay ko nalang ng tuluyan ang phone ko. Naiirita na ako dahil panay tawag ni Kaede sa ’kin. Akala niya siguro ay napatawad ko na siya sa mga ginawa niya sa ’kin. Ano siya sine-swerte??

Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakatulala habang nakahiga sa kama. Kinuha ko nalang ang cellphone ko saka ko ito binuksan. Sunod-sunod na pumasok ang mga text messages ni Kaede. At lahat ng message niya ay sagutin ko daw ang tawag niya. May isa pa siyang message na pinagbabantaan niya ako.

Ibinilapag ko ang phone ko sa kama at akmang tatayo sana para pumunta ng banyo ng biglang tumunog ito. Kinuha ko agad ang cellphone ko at agad napa buntong hininga ng makita ko na naman ang pangalan ni Kaede.

Pinindot ko ang accept call saka ko inilagay sa teynga ko. “Ano ba?? Bakit ka ba tawag ng tawag??” Bungad ko sa kabilang linya.

“I miss you,” mahina niyang saad.

Hindi ko alam kung ngingiti ba ako sa sinabi niya kaya tumikhim ako. “Ano ba kailangan mo?” Pagalit kong tanong.

“Kanina pa ako tumatawag sa’yo pero kahit isa.. hindi mo man lang sinagot,” tampo niyang sabi.

“Wala ako sa mood para makipag usap sa’yo. Hindi porke’t sumama ako sa’yo sa bahay na ’to ay pinapatawad na kita.” Sabi ko saka humiga sa kama.

Narinig ko naman ang pagbuntong hininga ni Kaede sa kabilang linya. Napabangon ako bigla ng marinig ko ang malakas na katok sa pinto ng kwarto ko.

“Open the door, Audrey.” Saad ni Kaede sa kabilang linya.

“Ikaw ba ang kumakatok?” Tanong ko.

“Yeah. Ayaw mo kasing sagutin ang tawag ko.” Saad niya.

“Ano ba kasing kailangan mo?” Tanong ko sabay sapo sa nuo ko.

“Lalandiin kita, kaya papasukin mo ko.” Sabi niya sa seryosong boses.

“Baliw ka ba!!” Inis kong sabi at agad bumangon sa kama saka naglakad papunta sa banyo. Nang makapasok ako ay agad kong ni-lock ang pinto.

“Papasukin mo ba ako o sisirain ko ’tong pinto?” Seryoso parin niyang sabi.

“Magtigil ka nga! Bumalik ka na sa Manila,” sabi ko saka pinatay ang tawag niya.

Ngunit, agad kong narinig ang pag bukas ng pintuan sa kwarto at ang sumunod no’n ay ang pag katok ni Kaede sa pinto ng banyo.

“Audrey!!” Tawag niya sa ’kin at pilit niyang binubuksan ang pinto.

“Ano ba Kaede, tumatae ako! tawag ka ng tawag,” pag sisinungaling ko.

“Then, Let me watch you while you poop.” Saad niya at agad bumukas ang pintuan.

Nalukot ang mukha niya ng makita niya ako na nakatayo lang sa harap ng sink. Masama ko din siya tinignan saka binuksan ang gripo at naghugas ng kamay.

Humarap ako sakanya saka ko siya tinaasan ng kilay. “Problema mo?” Tanong ko dahil magkasalubong ang kilay niya.

“Iniiwasan mo ko,” saad niya.

“Buti alam mo,” sagot ko saka naglakad at nilagpasan siya. Ngunit hindi pa ako nakakalayo ng mabilis niyang hinawakan ang beywang ko at agad niya akong binuhat at pina-upo sa sink.

“Ano ba!!” Sigaw ko sakanya dahil pilit niyang pinaghihiwalay ang dalawa kong binti saka siya pumagitna sa pagitan nito at mas lalong inilapit ang katawan niya sa katawan ko.

“Hindi ka nakakatuwa, Kaede.” Galit kong sabi sakanya ngunit ngumisi lang siya sa ’kin.

Hindi ko nasundan ang ginawa niya dahil sa sobrang bilis niya. Ang alam ko lang ay sinisip-sip niya ang ibabang labi ko.

Pilit niyang pinapasok ang dila niya sa loob ng bibig ko kaya agad kong itinikom ang bibig ko. Pero wala na akong nagawa ng mahinang pinisil ni Kaede ang isa kong dibdib dahilan para mapa-ungol ako.

“Uhmm…” ungol ko sa loob ng bibig niya ng mapasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko. Napa pikit nalang ako habang sinasabayan ang dila ni Kaede.

Narinig ko din ang mahinang daing ni Kaede habang hinahaplos niya ang isa kong binti. Napa awang ang labi ko habang nakapikit ng bumaba ang labi ni Kaede sa leeg ko.

Napaliyad ako ng mahinang sinip-sip ni Kaede ang balat ko sa leeg habang ang isa niyang kamay ay gumagapang papunta sa isa kong dibdib.

“Kaede..”

Nagsimula ng uminit ang katawan ko sa ginagawa niya sa ’kin. Hindi ko tuloy alam kung itutulak ko ba siya palayo sakin.

“Ayy.. dios mio!!!”

Mabilis kong tinulak si Kaede ng marinig ko ang sigaw ni nanay Perla na agad tumalikod habang may hawak ng panlinis sa banyo.

Bumaba agad ako sa sink saka nahihiyang lumabas ng banyo. Narinig ko pa ang mahinang tawa ni Kaede na hindi ko nalang pinansin.

“P-Pasensya na kayo, akala ko kasi nasa kusina kayo kumakain.” Naka talikod na sabi ni nanay Perla samin.

“It’s okay nana. You can start cleaning the bathroom.” Saad ni Kaede saka siya lumapit sa ’kin. Hinawakan niya ang kamay ko saka niya ako hinila palabas ng kwarto.

“Hila ka ng hila sa kamay ko,” reklamo ko sabay hila ng kamay ko na hawak niya at naunang bumaba ng hagdan.

Dumeritso ako sa kusina dahil bigla akong nagutom. Mabuti nalang ay nakahanda na ang pagkain sa lamesa.

Naramdaman ko naman na nasa likod ko si Kaede ngunit hindi ko nalang siya pinansin.

Umupo ako at akmang aabutin ko na sana ang lagayan ng kanin pero naunahan ako ni Kaede. Nilagyan niya ng kanin ang plato ko, kumuha din siya ng ulam saka niya inilagay yun sa plato ko.

“Eat, now.” Utos niya saka inabot sa ’kin ang kutsara.

Kinuha ko naman yun at agad nagsimula kumain. Nagtataka naman ako kay Kaede na hindi naman kumakain. Nakatitig lang siya sa ’kin habang naka patong ang siko niya sa mesa at ipinatong ang baba niya do’n habang nakatingin sa ’kin.

“Bakit hindi ka pa kumain?” Tanong ko habang naka taas ang isa kong kilay.

“Nawalan na ako ng ganang kumain,” seryoso niyang sabi.

“Ang arte-arte mo. Ang dami pa namang niluto ni nanay Perla ohh,” saad ko sabay turo sa mga ulam na hinanda ni nanay Perla.

Umayos ng upo si Kaede bago siya sumagot. “Ikaw ang gusto kong kainin pero naudlot.. kaya nawalan na ako ng ganang kumain ng kanin.” Sabi niya kaya agad ko siyang pinalo sa braso.

Hinimas-himas naman niya ang braso niya na pinalo ko saka ngumuso sakin. “Lagi mo nalang akong sinasaktan, Audrey. Buti sana kung sa sarap mo ko sinasaktan eh,” tampo niyang sabi kaya pinandilatan ko siya ng mga mata ko.

Kumain nalang ako ulit at hindi nalang pinansin si Kaede na nakatitig  sa ’kin. Nang matapos ako ay agad akong tumayo sa upuan habang hawak ang plato na pinagkainan ko.

Lumapit ako sa lababo at hinugasan ang pinagkainan ko. Yumakap si Kaede mula sa likuran ko kaya napatigil ako sa pag sabon ng plato.

“Lumayo ka nga!” Saway ko sakanya dahil sobrang higpit ng yakap niya sa ’kin.

“Babalik na ako ng Manila,” bulong niya sa teynga ko.

“Eh di bumalik ka!” Suplada kong sabi sabay siko sa matigas niyang dibdib.

“Pa-kiss muna ako,” bulong niya sa teynga ko. Humarap ako sakanya saka mabilis siyang tinulak. “Umalis ka na! Baka hanapin ka pa ng fiancè mo,” naka ngiwi kong sabi.

Mahina siyang natawa saka lumapit sakin. “For now. Pero ikaw ang pakakasalan ko, Audrey. Pangako ko sa’yo yan,” saad niya saka hinalikan ang nuo ko.

Inilayo niya ang mukha niya saka hinaplos ang pisngi ko. “Get some rest, nag mumukha kanang multo dahil sa eye bags mo.” Sabi niya kaya ngumuso ako.

“Kasalanan mo kung bakit ako puyat. Umalis ka na nga!” Panunulak ko sakanya.

Nagpaalam lang siya kay nanay Perla at hinabilin na naman niya ako. Nakatanaw lang ako sa papalayong sasakyan ni Kaede hanggang sa hindi ko na ’to makita.

Bumalik ako sa kusina para tulungan si nanay Perla sa gawaing bahay. Naboboring kasi ako lalo na’t sanay ako sa trabaho.

“Nanay Perla, ako na po bahalang mag walis dito sa kusina.” Saad ko kay nanay Perla ng kukunin sana ang walis.

“Naku, hindi mo na kailangan gawin yan. Kaya ko pa naman,” naka ngiti niyang sabi.

“Kanina pa po kayo naglilinis kaya ako na po muna.” Pagpupumilit ko saka nagsimulang magwalis.

Wala ng nagawa si nanay Perla na humugot nalang ng upuan saka umupo. “Natutuwa ako kay Kaede dahil nagbago ang masama niyang ugali. Mukhang dahil yata yun sa’yo hija.” Naka ngiting sabi ni nanay Perla.

“Masama po ba talaga ang ugali niya?” Tanong ko naman kay nanay.

“Oo, mas lalo pang sumama ang ugali niya ng mamatay ang kanyang ama ng tambangan ito ng mga kalaban niya sa negosyo.” Malungkot na sabi ni nanay Perla saka bumuga ng hangin.

“Pero n’ong nagkita kami ulit ni Kaede ay malaki ang pinagbago niya.” Napa-iling nalang na sabi ni nanay Perla.

“Nga pala hija, taga saan ka sa Manila?” Tanong sa ’kin ni nanay.

Tumigil muna ako sa pagwawalis bago ako sumagot. “Ahm, naghahanap na naman po kasi ako ng bagong matitirhan. Umalis na po kasi ako sa dati kong apartment. Plano ko po sa Makati ako maghahanap ng malilipatan.” Mahaba kong sabi kay nanay.

“Ikaw nalang ba mag-isa? Nasaan ang mga magulang mo?” Tanong sa ’kin ulit ni nanay.

“Wala na po sila. Namatay po sila sa aksidente n’ong 15 years old palang po ako.” Sagot ko.

“Ay ganun ba. Pasensya kana kung naitanong ko pa hija.” Panghihingi ng sorry ni nanay.

“Ayos lang po yun. Alam ko naman po na lagi akong ginagabayan ni mama at papa.” Nakangiti kong sabi.

“Ako naman ay matagal ng hindi nakaka uwi sa probinsya namin. Namimiss ko na din ang mga apo ko.” Malungkot na sabi ni nanay.

“Saang probinsya po ba kayo nanay?” Tanong ko saka nagwalis ulit.

“Sa Bikol, hija. Nandoon lahat nakatira ang pamilya ko. Hindi ako makauwi dahil walang mag aalaga sa bahay na ’to.” Sagot ni nanay.

“Bikol po? Doon po ako lumaki bago po kami pumunta ng Manila.” Nakangiti kong sabi.

“Talaga? Ang galing naman. Baka naman kakilala ko ang nanay at tatay mo. Ano bang apelyedo mo hija?” Naka ngiting tanong sa ’kin ni nanay.

“Vargas po. Ang pangalan ng tatay ko ay si Marcial Vargas at ang nanay ko naman ay si Lilibeth Vargas.” Sagot ko kay nanay Perla pero agad akong nagtaka ng makita ko sa mukha niya ang pagka gulat.

“A-ayos lang po ba kayo nanay?” Tanong ko saka lumapit kay nanay. Nag-aalala ako dahil para itong hindi humihinga habang nakatitig sa ’kin.

“Si Lilibeth ang n-nanay mo?” Nauutal niyang sabi na parang hindi makapaniwala. Naguguluhan tuloy ako kung bakit ganun nalang ang gulat niya.

“Dios ko!! Ikaw ang sanggol na binigay ko sakanya,” saad niya na hindi ko maintindihan.

“A-anong ibig niyo pong sabihin? Anong binigay po?” Tanong ko dahil alam kong anak ako ng mga magulang ko.

Napalunok siya ng ilang beses habang nakatitig parin sa ’kin. “Ikaw ang sanggol na binigay ko sa mag-asawang Vargas dalawampu’t apat na ang nakakalipas.” Saad niya.

“Hindi ako makapaniwala na makikita kita ulit hija.” Dagdag niyang sabi at agad sinapo ang nuo niya. “Alam kung mahal ka ni Kaede, hija. Pero hindi kayo pwede..” saad niya kaya mas lalo akong naguguluhan, ano ba talaga ang sinasabi niya.

“Hindi kayo pwede sa isa’t-isa dahil magkapatid kayo ni Kaede.” Halos nanlaki ang mga mata ko ng marinig ko yun.

A/N: Good Evening!

Chapter 19

NAKA TULALA lang ako sa kwarto at pilit iniisip ang mga sinabi ni nanay Perla sa ’kin kanina. Ayaw ko sanang maniwala sa sinasabi niya, ngunit may ipinakita siyang medyo luma na picture ng baby sa ’kin at alam ko.. alam kung ako yun dahil sa mga picture na nasa album na nilagay ng mama ko.

Nabuntis ang ina ni Kaede sa ibang lalaki kahit kasal na ito sa ama ni Kaede. Wala siyang choice kundi itago ang pagbubuntis niya dito sa Pilipinas hanggang nga sa na ipanganak niya ako. Kasama niya si nanay Perla n’ong mga araw na yun kaya alam niya ang nangyari.

Kwenento sa ’kin ni nanay Perla kung paano ako niyakap ng ina ko ng maipanganak niya ako. Sa bahay lang din daw niya ako naipanganak dahil sa takot na baka malaman ng asawa niya. Napilitan lang kasing magpakasal ang mga magulang ni Kaede dahil daw business partner ang mga magulang nila. Nagkita silang ulit ng lalaking mahal niya hanggang nga sa nabuo ako.

Nakiusap daw ang nanay ko kay nanay Perla na hanapan ako na mag a-ampon sa ’kin. Doon na nga ako inabot ni nanay Perla sa mag-asawang Vargas na hindi magka-anak. Pagkatapos daw no’n ay bumalik sila agad ng Spain ng nanay ko kasama si nanay Perla para alagaan si Kaede na limang taong gulang na ng panahon na yun.

Habang sinasabi sa ’kin ni nanay Perla ang nakaraan ay hindi ako nakapag salita. Hindi ko alam kung bakit ’to nangyari. Ang hindi ko lang matanggap bakit si Kaede pa ang naging kapatid ko. Bakit ang taong mahal ko pa. Mas masakit pa yata ’to sa ginawa sa ’kin ni Jasmine sa pagsira ng mga gamit ko.

Kanina pa ako nakatulala dito sa kwarto habang umiiyak. Hindi ko alam kung paano ko sasabihin kay Kaede ang mga nalaman ko. Buong buhay niya ay siya lang ang nag-iisang anak ng mommy niya tapos malalaman niya na meron pala siyang kapatid at ang mas matindi ay ako pa talaga.

Napasabunot nalang ako sa buhok ko saka ako tumayo sa kama. Kailangan kong maka alis dito sa bahay na ’to. Hindi kami pwedeng magsama kami ni Kaede lalo na’t alam kong mahal niya ako. Wala akong lakas na loob para sabihin sakanya ang mga nalaman ko.

Mabilis kong inayos ang mga gamit ko saka ko isinukbit ang bag sa balikat ko. Sinigurado ko munang wala akong naiwan kahit isa man lang dito sa kwartong ’to.

Ayaw kong mag paalam kay nanay Perla at baka pigilan niya lang ako sa pag-alis ako. Hindi ko pa kayang makipag-usap sa ngayon. Ito nalang ang naiisip ko na paraan para makalayo kay Kaede. Gusto ko kasing mismo ang mama namin ang mag sabi kay Kaede na magkapatid kami sa ina.

Binuksan ko ang pintuan saka lumabas ng kwarto. Dahan-dahan ko pang isinara yun para hindi marinig ni nanay Perla. Dahan-dahan ang ginagawa kong paghakbang pababa ng hagdan habang nakatingin ang mga mata ko sa kusina at baka biglang lumabas si nanay Perla.

Binuksan ko ang main door saka mabilis na lumabas ng bahay. Tumatakbo ako sa kalsada na hindi na iniinda ang bag na dala ko. Mas mabigat pa kasi ang sama ng loob ko kaysa sa dala kong bag.

Medyo tahimik ang lugar na ’to kaya binilisan ko ang paglalakad hanggang sa makarating ako sa highway. Mabuti nalang ay may dumaan na bus papuntang Manila kaya agad akong nakasakay.

Nakatulala lang ako sa bintana buong byahe. Inabot ng seven hours ang byahe hanggang sa makarating ako ng Manila. Napag pasyahan kong maghanap ng maliit na apartment dito sa Quezon City. Mabuti nalang at may bakante sa unang pinag tanungan ko na apartment. Agad akong nag down sa upa saka ako pinapasok ng may-ari.

Medyo ayos naman ang apartment, maliit pero ayos na dahil may banyo at lababo narin namang kasama. Ako lang din naman mag-isa kaya kasya lang ’to sa ’kin.

Napasalampak ako ng upo sa sahig saka ipinalibot ang tingin sa bagong titirhan ko. Napabuga ako ng hangin dahil back to zero ako sa pagbili ng mga gamit ko. Kailangan kong bumili ng kama para naman may maayos akong mahigaan.

Hanggang ngayon ay naka off parin ang cellphone ko. Ayaw ko ’tong buksan at baka biglang tumawag sa ’kin si Kaede.

Kinuha ko ang nag iisang unan ko saka ako nahiga sa sahig. Pagod na pagod ang katawan ko sa mga nalaman ko ngayong araw, pakiramdam ko ay nanghihina ang katawan ko at gusto nalang bumigay sa mga problema ko sa buhay.

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagising nalang kasi ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Wala pa kasing kurtina ang bintana kaya talagang papasok ang sikat ng araw dito sa loob.

Tumayo agad ako at napag desisyonan na bumili ng kama at iba pang kakailanganin ko. Mukhang mauubos pa yata ang ipon ko sa mga bibilhin ko nito. Kailangan ko talagang makahanap ng trabaho agad at baka maubusan lang ako ng pera.

Naglakad ako papunta sa banyo para maligo dahil kahapon pa itong suot ko. Mabilis lang ginawa kong pagligo dahil wala akong sabon at shampoo. Pambihirang buhay ’to.

Lumabas agad ako para magbihis. Iniisip ko narin ang mga kailangan kong bilhin mamaya. Hindi nalang muna ako bibili ng rice cooker, uunahin ko nalang muna ang mga kailangan ko talaga. Pwede naman kasi akong bumili ng pagkain sa karinderya.

Lumabas ako sa apartment at siniguradong naka lock ang pinto. Nasa second floor lang naman ang apartment ko kaya hindi ako mahihirapan mamaya kapag naka bili ako ng kama, single bed lang naman ang bibilhin ko dahil ako lang naman mag-isa.

Sinabi din naman sa ’kin ng may-ari na may mall daw dito na malapit kaya agad akong pumunta do’n. Nang makapasok ako ay inuna ko muna ang pag grocery. Kunti lang naman ang binili ko yung mga mahahalaga lang talaga. Kailangan kong magtipid dahil wala pa akong trabaho. Bukas, susubukan kong maghanap ng trabaho.

Nang makapag bayad ako sa cashier ay agad kong tinungo kung saan ang bilihan ng kama. Nanlulumo akong naglabas ng 1,700 pesos para bayaran ang binili kong kama.

Pinaayos ko lang yun sa sales man para maayos kong mabitbit mamaya pag-uwi. Agad namang inabot sa ’kin ng lalaki ang binili kong kama kaya nag pasalamat ako sakanya.

Naglalakad ako sa mall habang buhat-buhat ang mga pinamili ko. Ngunit, agad din akong napahinto ng may humawak sa kamay ko mula sa likuran kaya agad akong lumingon sa likod ko.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko ang walang emosyon na mukha ni Kaede habang nakatingin sa ’kin. “P-Panong—

“I have my ways. Kaya kahit saan ka magpunta susundan at sundan kita. Kahit sa impyerno ka pa pumunta.” Pagpuputol niya sa sasabihin ko sana.

Napakurap-kurap nalang ako ng mabilis akong hinalikan ni Kaede sa labi saka niya inagaw ang dala kong kama at ang hawak kong supot.

“Why did you leave the house? I will really punish you for leaving, Audrey.” Seryoso niyang sabi saka niya ako hinila palabas ng mall.

Agad kong inagaw ang kamay ko na hawak niya ng makalabas kami kaya napahinto siya sa paghakbang. Kunot nuo siyang tumingin sa ’kin kaya sinalubong ko ang mga mata niya.

“Ayaw na kitang makita pa, Kaede. Ayaw na kitang makasama kaya sana tigilan mo na ko.” Walang emosyon kong sabi sakanya saka inagaw ang plastic na hawak niya at ang kama ko.

Tumingin ulit ako sa mukha ni Kaede saka ako nagsalita. “Wag mo na sana akong sundan. Kalimutan mo nalang na nakilala mo ko, Kaede. Bumalik ka nalang sa Spain para makapag focus ka sa paghahanap sa mama mo.” Seryoso kong sabi sakanya. Nagsalubong naman ang dalawang kilay ni Kaede habang nakatingin sa ’kin.

“Sana ito na ang huli nating pagkikita, Kaede.” Malungkot kong sabi saka ako tumalikod sakanya. Ngunit hindi pa ako nakakahakbang palayo ng magsalita si Kaede.

“I told you, susundan at sundan kita, Audrey. Kahit pa ayaw mo akong makita wala akong pakialam do’n,” saad niya.

“Hindi ko alam kung anong nagawa ko na naman sa’yo at kung bakit mo ako tinatrato ng ganito. Maayos naman tayo kahapon ng umaga kaya wala akong maisip kung bakit ka nagkaka ganyan.” Dagdag niyang sabi.

Hindi ko na siya nilingon ulit at nagmamadali akong naglakad palayo sakanya.

Kaya ko naman sanang lakarin ang mall hanggang do’n sa apartment ko. Pero sumakay nalang ako ng trycle para makalayo kay Kaede na nakatayo parin sa parking lot ng mall habang nakatanaw sa ’kin.

Nakahinga lang ako ng maluwag ng makalayo na ako ng tuluyan kay Kaede. Nang makarating ako sa apartment ay agad akong bumaba ng trycle. Tinulungan pa ako ni manong naibaba ang kama sa loob ng trycle niya.

Aligaga naman akong pumasok sa apartment at baka masundan ako ni Kaede. Pero wala naman akong nakitang kotse na umaaligid sa labas kaya nakahinga agad ako ng maluwag.

Umakyat ako sa second floor at agad binuksan ang pintuan. Inilagay ko muna ang mga pinamili ko sa sahig saka ko kinuha ang walis na nasa gilid. Mukhang iniwan yata ito ng dating nagungupahan.

Nagwalis na muna ako saka ko pupunasan ng basang towel para mawala ang alikabok. Nang natapos ako ay agad kong binuksan ang kama na binili ko saka ko yun inilagay sa sahig.

Kinuha ko ang supot na pinag groceryhan ko saka ako nag punas sa maliit na cabinet. Inayos ko naman ang mga delata na nabili ko kanina.

Lumapit ako sa may bintana saka ko ikinabit ang nabili kong kurtina.

Nang matapos ako ay umupo na muna ako sa kama habang ang likod ko ay nakasandal sa simento. Ngunit nagulat ako ng marinig ko ang mahinang katok sa labas ng pinto ko.

Tumayo parin ako dahil baka ang may-ari ng paupahan ang kumakatok sa pinto ko. Nanghihiram kasi ako sakanya kanina na martilyo pero hindi niya naibigay sa ’kin dahil hahanapin pa daw niya.

Agad akong naglakad papunta sa pinto habang may ngiti sa labi. Pinihit ko  ang siradura at agad natulos ng makita ko ang taong hindi ko inaasahan. Nawala agad ang ngiti sa labi ko ng makita ko siyang nakatayo sa harap ng apartment ko.

“Kaede..” sambit ko sa pangalan ng lalaki. Bumaba ang tingin ko sa dala niyang bag saka ako ulit tumingin sa napaka seryosong mukha ni Kaede.

“A-Anong ginagawa mo dito? Papano mo nalaman na dito ako nakatira?” Tanong ko sakanya.

“Kung ayaw mo akong makasama do’n sa bahay, pwes.. dito ako titira kasama ka.” Saad niya saka tinulak ako papasok ng apartment.

Napahawak ako ng mabuti sa pintuan para pigilan siyang makapasok. “Ano ba, Kaede! Tumigil ka na nga!” Sigaw ko sakanya kaya tumigil ito sa pagtulak sa ’kin.

“Papano ka naka pasok? Pinapasok ka ba ng may-ari ng paupahan na ’to?” Tanong ko sakanya.

Napasunod naman ang tingin ko sa kamay niya na kinuha ang cellphone sa likod ng pantalon niya. Nanlaki ang mga mata ko ng ipakita niya sa ’kin ang wallpaper ng cellphone niya. Nakapikit ako habang nakahiga do’n sa picture samantalang si Kaede naman ay naka halik sa pisngi ko. Kuha yata yun n’ong may nangyari saming dalawa.

Masama kong tinignan si Kaede na nakangisi sa harap ko. “Pinakita ko sa may-ari ng apartment ang picture na ito at sinabi ko na asawa mo ko. Kaya pinapasok niya ako.” Nakngiti niyang sabi sabay kindat sa ’kin.

Pinukol ko siya ng masamang tingin saka mabilis na inagaw ang cellphone niya. Ngunit mabilis niyang nailayo sa ’kin ang cellphone niya kaya hindi ko tuloy na agaw. “Burahin mo yan!” inis kong sabi.

“Ginawa mo pa talagang wallpaper yan,” dagdag kong sabi.

“Bakit ko naman buburahin ’to? Eh, ito ang araw na naging masaya ako sa buong buhay ko. Saka, paki mo ba kung wallpaper ko ang mukha mo?” Seryoso niyang sabi.

“Ikaw ang lakas ko Audrey, kaya kailangan naka wallpaper ang mukha mo dito sa cellphone ko.” Dagdag niyang sabi saka tinulak ako ng malakas papasok.

Pumasok si Kaede at agad na isinara ang pinto saka niya inilapag ang dala niyang bag sa sahig. Pinalibot pa niya ang tingin sa kabuuan ng kwarto habang tumatango.

A/N: Good Morning!

Chapter 20

SPG~

PARA KAMING TANGA ni Kaede dito sa loob ng apartment. Todo iwas ako sakanya siya naman ay panay ang dikit sa ’kin.

Kanina ko pa hinagis ang dala niyang bag sa labas pero pinulot niya lang ’to saka pumasok ulit sa loob. Kanina pa kami nagbabangayan at pilit na pinapalayas dito kaso masyadong matigas ang ulo niya.

Nakatayo ako sa pinto habang siya ay nasa kama. Ayaw kong tumabi sakanya at baka may gawin siya sa ’kin. Hindi na pwedeng maulit ’yon lalo na’t magkapatid kami sa ina. Hindi ko makuhang sabihin sakanya dahil wala akong lakas ng loob.

“Umalis ka na, Kaede!” Saad ko. Seryoso niya akong tinignan saka humiga sa kama. Napabuga nalang ako ng hangin sa katigasan ng ulo niya.

“Ano ba, Kaede!! Hindi na ako natutuwa sa’yo.” Sigaw ko sakanya.

“Kahit mag sisigaw ka pa dyan hindi ako aalis sa tabi mo.” Sagot niya habang naka pikit ang mga mata.

“Nakaka inis ka!!” Sigaw ko ulit.

“I know,” tipid niyang sagot sa ’kin.

Napahilot ako sa sentido ko saka pinihit ang siradura. “Kung ayaw mong umalis, pwes ako ang aalis.” Saad ko kay Kaede.

Akmang lalabas na sana ako ng mahawakan ako ni Kaede at mabilis na hinila paharap sakanya. Pinawalang emosyon ko ang mukha ko habang nakatingin kay Kaede. “Umalis ka na!” Seryoso kong sabi sakanya.

“Ayaw ko! Gusto kitang makasama.” Seryoso din niyang sabi.

Sasagot sana ako ng mabilis niyang hinalikan ang labi ko. Hinawakan pa niya ang dalawa kong pisngi para hindi ko mailayo ang mukha ko sakanya.

“Uhmm.. K-aede..” nahihirapan kong sabi at pilit na tinatanggal ang kamay niya sa mukha ko.

Ngunit masyadong malakas sa ’kin si Kaede kaya hindi ko natanggal ang kamay niya. Mas lalo lang niya akong hinalikan sa labi hanggang sa tuluyan niyang naipasok ang dila sa loob ng bibig ko.

“T-ama na, Kaede..” nahihirapan kong sabi saka ko siya tinulak ng malakas. Magkasalubong ang dalawang kilay niya habang nakatingin sa ’kin dahil sa ginawa kong pagtulak sakanya.

“Bakit mo ba ’to ginagawa sa ’kin? Wala naman akong ibang gusto kundi makasama ka kaya bakit mo ko pinagtutulukan palayo sa’yo,” saad ni Kaede.

“Mali ito. Mali lahat. Kaya sana ay tigilan mo na ako,” sagot ko kay Kaede.

Hinawakan niya ang kamay ko saka ako hinila palapit sakanya. “Paano mo nasabing mali ang lahat? Mali naba ang tingin mo sa pagmamahal ko sa’yo? Sinabi ko ang nararamdaman ko sa’yo dahil hindi ko na kayang pigilan ’yon. Ang akala ko ay may nararamdaman ka rin sa ’kin, Audrey.” Sabi niya na parang nasasaktan.

Binaklas ko ang kamay niya na hawak ang kamay ko saka umatras palayo sakanya. “Hindi tayo pwede, Kaede.” Mahinang sabi ko.

Tumawa siya ng mahina habang iniiling ang ulo niya. “Bakit? Dahil ba kayo ni Reagan? Boyfriend mo ba talaga siya? Pano naman ako, Audrey? Pano naman ang puso ko na ikaw lang ang gusto.” Saad niya habang tinuturo kung nasaan ang puso niya.

Napalunok ako ng ilang beses habang nakatitig kay Kaede. Tumikhim ako para mawala ang nakabara sa lalamunan ko. “Hindi tayo para sa isa’t-isa, Kaede.” Saad ko.

“Bakit? Bakit mo naman sinasabing hindi tayo para sa isa’t-isa?” Inis niyang sabi. “Putangina, Audrey! Kung ayaw ng tadhana para sating dalawa, ipilit natin.” Dagdag niyang sabi.

Pinipigilan kong hindi umiyak habang nakatitig kay Kaede. “Hindi tayo pwede.. dahil..” paputol-putol kong sabi na parang hindi ko magawang bigkasin.

“Magkapatid tayo..” saad ko habang nakatingin kay Kaede.

Nakatitig lang siya sa ’kin ng ilang minuto saka napa kurap-kurap at tumawa ng mahina. “Niloloko mo ba ako, Audrey?” Tanong niya sa ’kin na ikina-iling ko.

“Hindi. Totoo ang mga sinabi ko kahit itanong mo pa kay nanay Perla.” Sagot ko kay Kaede na ikinatigil niya sa pagtawa.

“Magkapatid tayo sa ina kaya hindi tayo pwede. Mali ’to, Kaede. Mahal kita pero hindi pwede.” Umiiyak kong sabi hanggang sa napahagulhol ako ng iyak.

Halata sa mukha ni Kaede ang pagka gulat sa mga sinabi ko. Hindi ko na nakayanan pa at nasabi ko sakanya na magkapatid kami.

Napabuntong hininga ako habang pinapahid ang mga luha ko. Kanina pa naka alis si Kaede sa apartment ko. Nang masabi ko sakanya ang lahat ay hindi siya naniwala agad. Halos yapusin niya ako ng yakap pero pinagtutulakan ko naman siya palayo sa ’kin.

Sinabi ko sakanya na tanging si nanay Perla lang ang makakapag sabi sakanya ng totoo. Sinabi ko din sakanya na puntahan niya si nanay Perla para malaman niya ang totoo.

Ayaw niya sanang umalis kanina ngunit pinagtulakan ko siya palabas.

Nakatulala lang ako habang nakatitig sa kisame. Nag aalala ako kay Kaede at baka hindi niya matanggap na may kapatid siya sa labas. Ang alam ko ay hindi parin niya nahahanap ang mama niya na mama ko din.

Pinulot ko ang cellphone ko saka tinignan ang oras, alas 12 na din pala pero hindi parin ako dinadalaw ng antok.

Kanina ko pa pilit na pinipikit ang mga mata ko ngunit nakikita ko lang ang mukha ni Kaede.

Ngunit, bigla akong napabalikwas ng bangon ng marinig ko ang malakas na katok sa pinto ko. Napa-upo ako sa kama habang pinapakinggan kung kakatok pa ba ang nasa labas ng apartment ko. Bigla akong natakot at baka magnanakaw ’to. Pero wala naman yatang magnanakaw na kakatok sa pinto.

Napa-igtad ako ng kumatok ulit ito sa pinto ko.

“A-Audrey.. Audrey!! Open the door, baby. Please.. Audrey!!”

Napatayo ako sa kama ng marinig ko ang boses ni Kaede na parang lasing. Kumakatok parin siya sa pinto at pinipihit ang siradura. “Audrey.. mahal ko!!” Sigaw niya ulit saka pinaghahampas ang pinto.

Mabilis akong naglakad sa pinto para buksan ’to at baka magalit ang mga katabing kwarto sa lakas ng boses ni Kaede.

“Audrey.. gusto kitang makita..” saad ni Kaede kaya agad kong binuksan ang pintuan.

Muntik pang matumba si Kaede na nakasandal sa pintuan kaya agad ko siyang inalalayan. Lasing na lasing ’to at nahihirapan ng tumayo. Napansin ko din na may sugat ang kamay niya.

Agad akong niyakap ni Kaede ng maalalayan ko siya. Pinilit ko siyang hinila papasok ng apartment saka ko isinara ang pinto.

Pinagdikit ni Kaede ang mga nuo namin kaya amoy na amoy ko ang alak. “Wala akong kapatid, Audrey.” Nahihirapan niyang sabi.

“Wala akong pakialam kung magkapatid tayo. Mahal kita kaya wala ng kapatid-kapatid.” Saad niya saka ako siniil ng halik sa labi.

Hindi ko siya naitulak ng hawakan niya ang dalawa kong kamay na sobrang higpit saka niya ako hinila palapit sa katawan niya.

Halos napasigaw ako ng itulak ako ni Kaede sa kama at mabilis na kumababaw.

“Kaede..” daing ko ng mabilis niya akong hinalikan sa labi pababa sa leeg. Sinipsip pa niya ang balat ko sa leeg saka niya dinidilaan ito.

“Ohh..”

Alam kung mali pero ang katawan ko ay gusto ang ginagawa ni Kaede. Napa pikit ako habang dinidilaan niya ang gitnang pagitan ng dibdib ko. Hindi ko man lang namalayan na wala na akong saplot pang itaas dahil sa bilis ng pangyayari.

Halos napasigaw ako ng sapuhin ni Kaede ang pagkababae ko saka niya ipinasok ang isang daliri niya sa loob ko at mahinang inilalabas-masok ’to.

“Oh, Kaede.” Ungol ko saka napahawak sa buhok ni Kaede na hinahalikan ang tyan ko pababa.

May suot pa akong panty ngunit mabilis na pinunit ni Kaede ’yon saka bumaba ang mukha niya sa pagkababae ko at nagsimulang sipsipin ang kunt*l ko.

Halos tumirik ang mata ko habang kagat ang ibabang labi para pigilan ang ungol. Baka kasi marinig sa kabilang kwarto ang mga ungol at sigaw ko.

Napaliyad ako sa ginagawa ni Kaede sa pagkababae ko. Pinapatulis niya ang dila niya saka sinusundot ang kunt*l ko. Gusto kong maiyak sa sarap dahil hindi ko na kaya ang sensasyon na nararamdaman ko.

“Ahh..” halos sabunutan ko ang buhok ni Kaede na mas lalo kong pinagduldulan ang mukha niya sa basang basa kong pagkababae.

“Ayan na ako Kaede.. ahh..” saad ko saka ako napaliyad ng tuluyan na akong nilabasan. Ngunit hindi parin tumigil si Kaede sa ginagawa niya.

Hindi pa ’to na kuntento at talagang pinatong pa niya nag dalawang binti ko sa balikat niya habang kinakain ang pagkababae ko. Pabiling-biling ang ulo ko na hindi alam kung paano pipigilan ang ungol ko. Napahawak narin ako ng mahigpit sa bedsheet habang wala paring tigil si Kaede sa ginagawa niya.

“Ahh, Kaede.. lalabasan na naman ako.” Sabi ko habang pilit na inilalayo ang mukha niya sa pagkababae ko. Hindi ko na kaya ang ginagawa niya, sobrang sinsitibo na ang pagkababae ko dahil sa ginagawa niyang pagsip-sip.

Ngunit, hinawakan lang ni Kaede ang balakang ko at mas lalo lang pinagduldulan sa mukha niya.

“Ahhh..” naiiyak kong ungol dahil hindi ko na kaya ang sarap na lumulukob sa katawan ko.

Halos manginig ang katawan ko ng labasan na naman ako ulit na laging nilulunok ni Kaede saka niya ulit kakainin. Umabot yata sa dalawang oras ang ginawa niyang ’yon kaya lupaypay akong nakahiga sa kama habang ang mga binti ko ay nanginginig.

Wala na akong lakas pa habang si Kaede ay hinahalikan ang buo kong katawan hanggang sa paa. “Hindi kita kapatid, Audrey. Magiging asawa kita kahit ano pang mangyari. At kung totoo mang magkapatid tayo sa ina, pwes, sa atin nalang yun. Kaya wag mo akong pagtutulakan palayo sa’yo, Audrey. Dahil mas lalo ko lang patutunayan sa’yo na mahal kita. Kahit tadhana pa ang kalabanin ko.” Mahaba niyang sabi habang mapupungay ang matang nakatingin sa ’kin.

Hindi ako nakasagot sa mga sinabi niya, nakatingin lang ako kay Kaede na binabaklas ang suot niyang pantalon saka ibinaba ’to at ang suot niya.

Halos napalunok ako ng ilang beses habang nakatitig sa galit na galit niyang pagkalalaki. Pumwesto si Kaede at walang sabi-sabing ipinasok ang kahabaan niya sa loob ko.

Medyo mahapdi yun dahil isang beses palang naman na may nagyari samin ni Kaede.

“Fuck! So tight.” Ani niya saka malakas na bumabayo sa loob ko.

“Ohhh..” napa arko ako habang tinatanggap ang mga ulos ni Kaede.

Hinawakan niya ang dalawa kong binti at inilagay yun sa balikat niya saka malakas na bumayo.

“Ahh, Kaede. Sige pa!” Ungol ko na hindi ko na mapigilan.

Inabot ni Kaede ang isa kong dibdib saka niya nilamas ito na parang nang gigigil.

“Fuck! Akin kalang, Audrey. Akin lang!” Saad niya habang umiigting ang panga sa sobrang pang gigil niya sa ’kin.

Dinig na dinig ko ang pagsalpukan ng mga kasarinlan naming dalawa. Napakagat ako sa ibabang labi ko ng isinubo ni Kaede ang isa kong ut*ng at mahinang sinisip-sip ’yon na parang uhaw na uhaw.

Napahawak ako sa buhok niya saka mahinang hinahaplos ang buhok niya. Tumingin sa ’kin si Kaede habang pinapatulis niya ang dila niya at tinutudyo ang ut*ng ko.

Napa-awang ang labi ko at mas lalong napahawak sa buhok ni Kaede. Wala paring tigil ang ginagawa niyang pag-ulos sa loob ko.

“Malapit na ako..” ungol ko ng maramdaman kong malapit na ako sa rurok ng kaligayahan.

“Damn it!” Aniya saka umayos si Kaede sa ibabaw ko saka ako hinawakan sa beywang saka binuhat at pinatalikod na hindi hinuhugot ang pagkalalaki niya sa loob ko.

Halos napa sigaw ako ng magsimula ulit itong umulos mula sa likod ko habang naka tuwad ako sa kama. Ipit na ipit ang dalawa kong dibdib habang hawak ni Kaede ang dalawa kong kamay na inilagay niya sa likod ko at malakas na bumabayo.

“Ahhhh..”

“Tangina, Audrey!!” Mura niya habang malakas na bumabayo sa likod ko.

“Ayan na ako..” ungol ko hanggang sa tuluyan ng sumabog ang katas ko.

Binitiwan naman ni Kaede ang dalawa kong kamay saka nilamas ang isa kong dibdib habang umuulos parin sa mula sa likuran ko.

Alam kong nilabasan na din siya na ipinutok niya sa loob ko pero hindi parin siya tumigil sa pag-ulos sa loob ko. Tanging ungol nalang ang nagagawa ko habang mahigpit na naka kapit sa bedsheet at tinatanggap ang ginagawa ni Kaede sa ’kin. Alam kong bawal pero nagugustuhan ko ang ginagawa namin.

A/N: Dapat mag u-ud ako kagabi pero may nangyari sa isang daliri ko kaya namaga hahaha.. pinilit ko nalang ngayon haha.. minus one na naman ako. 🤦‍♀️

Chapter 21

NAGISING AKO na may humahalik sa leeg ko. Iminulat ko ang mga mata ko at nakita ang mukha ni Kaede. Nakayakap ang braso niya sa tyan ko habang ang isang binti niya ay naka patong sa legs ko. Tanging kumot lang ang nakatakip sa katawan naming dalawa.

Pinatakan niya ng halik ang balikat ko saka ngumiti sa ’kin. “Good morning!” Naka ngiting bati niya sa ’kin.

Napa pikit ako ng halikan ni Kaede ang labi ko. “Uhmmm..” ungol ko ng ipasok niya ang dila niya sa loob ng bibig ko. Tumigil lang kaming dalawa ng kapusin kami ng hininga.

“Kaede..” tawag ko sa pangalan niya.

“Hmm..” sagot niya habang inaamoy ang leeg ko.

“Magkapatid tayo! Hindi dapat natin ’to ginawa,” naka nguso kong sabi sakanya.

“Magkapatid lang tayo sa umaga, Audrey. Pero sa gabi hindi.” Sagot niya habang nakakalokong ngumiti sa ’kin.

Kinurot ko ang tagiliran niya sa kalokohan niya. Bumangon ako sa pagkakahiga dahilan para malaglag ang kumot na nakatakip sa dibdib ko. Nanlaki ang mga mata ko sa dami ng kiss mark sa dibdib ko.

Tinignan ko ng masama si Kaede na mahinang tumawa sa tabi ko ng makita niya ang hitsura ko. Itinukod niya ang ang isang siko niya sa kama saka isinubo ang isang nip-les ko. Sinisip-sip pa niya ito habang nakatitig sa ’kin.

Napakagat ako sa ibabang labi ko para pigilan ang ungol na gustong kumawala sa bibig ko. “K-Kaede.. itigil mo nga yan!!” Saway ko sakanya. Binitawan naman niya ang ut*ng ko ngunit dinilaan naman niya ’to at tinutudyo ng dila niya.

Napadako ang tingin ko sa isang kamay niya na merong sugat. Hindi ko kasi nagamot ’yon kagabi dahil sa nangyari.

“Bakit may sugat ang kamay mo?” Tanong ko sakanya.

Isinubo niya ulit ang ut*ng ko at mahinang sinipsip ’yon saka niya binitawan. “Nakipag away ako kagabi,” sagot niya habang nakatitig sa mukha ko.

“Bakit ka naman nakipag away?” Tanong ko.

Inabot niya ang dibdib ko saka niya mahinang pinisil ito. “Hindi ko matanggap na magkapatid tayo. Sa sobrang galit ko ay nag lasing ako kagabi at hinamon ang nasa kabilang table.” Sagot niya sa ’kin.

“Abnormal ka ba?” Galit kong sabi saka siya inirapan.

“Naiinis ako sa sitwayon natin.” Seryoso niyang sabi. “Ngunit wala na akong pakialam sa sasabihin ng iba. Bahala sila pag chismisan ang buhay nating dalawa. Ang importante lang naman sa ’kin ay ikaw. Kaya wala akong pakialam sa opinion nila.” Dagdag pa niyang sabi.

Napabuntong hininga ako. “Mali naman talaga ’to. Hindi na dapat maulit t- uhmm..”

Mabilis ako hinalikan ni Kaede sa labi dahilan para hindi ko maituloy ang sasabihin ko. “I told you wala akong pakialam do’n. Mahal kita, Audrey. Hindi mapipigilan ang pagmamahal ko sa’yo sa sinasabi mong magkapatid tayo. Hindi kita kapatid!” Mahabang saad niya kaya napabuntong hininga na naman ako.

Bumangon ako sa kama habang si Kaede naman ay inaalalayan akong makatayo. Medyo mahapdi ang pagkababae ko dahil ilang beses akong inangkin kagabi ni Kaede. Dumugo pa nga ’to kagabi dahil sa lakas ng pagbayo niya.

Dumeritso ako sa banyo at siniguradong na naka lock ’to. Agad akong naligo habang kinuskos ng mabuti ang katawan ko. Ewan ko ba, para akong nandidiri sa nangyari. Ngunit hindi ko naman mapigilan ang sarili ko kagabi, imbes na itulak ko si Kaede kagabi mas lalo lang akong bumukaka.

Nang matapos akong maligo ay agad akong lumabas habang nakatapis ng t’walya. Nakatitig naman si Kaede sa katawan ko habang nakahiga parin siya sa kama.

Tumikhim ako at agad naglakad sa lagayan ng damit ko. Nagmamadali akong kumuha ng damit saka ako bumalik sa banyo para do’n magbihis.

Lumabas din agad ako at naabotan si Kaede na nag-aayos ng kama. Lumingon siya at agad naglakad papunta sa ’kin saka ako niyakap.

“Kailangan kong umalis ngayon. Tumawag sa ’kin ang isang tauhan ko na may update daw sila kay mommy. Kaya kailangan kong pumunta do’n.” Malambing niyang sabi at mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap sa ’kin.

“Sige. Mag-iingat ka!” Saad ko.

Hinalikan niya ako sa nuo, sa labi, at sa tungki ng ilong ko. “Mag-iingat ako para sa’yo.” Nakangiti niyang sabi. “Hintayin mo ko mamaya ha!” Sabi niya saka hinalikan ang magka bilaang pisngi ko.

Tumango naman ako sakanya saka ngumiti. Niyakap ko si Kaede ng mahigpit kaya niyakap din niya ako.

Umalis na si Kaede sa apartment ko. Iniwan lang din niya ang mga gamit niya dahil babalik din naman siya mamayang gabi. De-deritso na din kasi siya sa office niya.

Naglinis nalang muna ako ng bahay bago ako pupunta ng mall. Bago kasi umalis si Kaede ay binigyan niya ako ng pera para ibili ng mga gamit dito sa apartment. Ayaw ko sanang tanggapin pero makulit siya at sinabing dito na daw siya titira kasama ko.

Kaya mamaya, pupunta ako ng mall para bumili narin ng aircon. Nakakahiya naman kasi kay Kaede na pawis na pawis kagabi dahil sa init ng apartment namin.

Naisipan kong mag-saing muna para bibili nalang ako ng ulam mamaya pag uwi ko galing mall.

Inayos ko ang bag na dala ni Kaede at inilabas ang mga damit niya. Inayos ko yun sa lagayan ng damit ko saka ko tinago ang bag. Ngunit agad akong napatingin sa sahig ng may mahulog galing sa bag na hawak ko.

Isang picture, ngunit hindi ko ito makita kung sino ang nasa picture dahil naka taob ito at ang likod ang nakikita ko. Pinulot ko ito saka ko inikot paharap.

Nakatitig lang ako sa picture ni Kaede habang kasama si Jasmine na magkayakap sa kama. Hindi ko man lang namalayan na tumulo na pala ang luha ko kung hindi lang napatakan ang picture ng luha ko.

Ibinalik ko ang picture sa bag ni Kaede saka ako umupo sa kama habang umiiyak. Hindi ko parin makalimutan ang imahe nilang dalawa na tanging kumot lang ang nakatakip sa katawan nila habang magkayakap sa kama. Nakapikit ang mga mata ni Kaede habang si Jasmine ay gising at may ngiti sa labi.

Natigilan ako ng may marinig akong katok sa labas ng pinto ko. Agad kong pinahid ang mga luha ko habang sumisinghot-singhot na naglakad papunta sa pinto saka ko yun binuksan.

Napakurap-kurap ako ng ilang beses ng makita ko ang babaeng gumugulo sa buhay ko. Si Jasmine.

Nakatitig lang siya sa ’kin kaya tumikhim ako. Hindi ko na siya inalok pa na pumasok dahil hindi naman siya importanteng tao.

“Bakit ka nandito? Anong kailangan mo sa ’kin?” Tanong ko sakanya dahil hindi talaga ’to nagsasalita. Parang tanga na nakatitig lang sa ’kin.

“Alam kong ng galing dito si Kaede sa apartment mo.” Saad niya habang nakatitig sa ’kin.

“Hindi ka ba nahihiya?” Tanong niya na ikina-kunot ng nuo ko.

“Anong ibig mong sabihin?” Kunot nuo kong tanong.

“Oh, c’mon, sister in law.” Nakangisi niyang sabi sa ’kin. Nanlaki naman ang mga mata ko at hindi makapaniwala sa tinawag niya sa ’kin.

“A-anong tawag mo sa ’kin??” Nauutal kong tanong kay Jasmine.

“Sister in law. Hindi ba.. magkapatid kayo ni Kaede sa ina?” Tanong niya saka tumawa. “Hayy! Pinagseselosan pa kita dahil nakita ko ang picture mo na wallpaper sa cellphone ni Kaede. Yun naman pala magkapatid kayo. Sorry, sister in law ha!” Naka ngisi niyang sabi na parang ng aasar pa sa ’kin.

“S-Saan mo nakuha ang balitang yan?” Tanong ko habang naka kunot parin ang nuo.

“Kay yaya Perla. Pumunta kasi ako do’n kahapon para hanapin si Kaede. Kaya ayon, na kwento sa ’kin ni nanay Perla na magkapatid kayo ni Kaede. Ang galing di ba?!” Nakangisi parin niyang sabi.

“Mabuti nalang at magkapatid kayo, kundi baka napatay na kita dahil sa selos na nararamdaman ko.” Seryoso niyang sabi sa ’kin saka mahinang tumawa na naman.

“Ohh, by the way sister in law. May gusto akong ibalita sa’yo. Alam kong matutuwa ka dito.” Saad niya habang matamis na ngumiti sa ’kin.

Yumuko siya habang ang kamay niya ay binuksan ang dala niyang designer bag at may kinuha do’n.

Ngumiti siya nag angat ng tingin sa ’kin saka ipinakita ang hawak niya. “I’m pregnant. I’m pregnant sister in law. Magiging daddy na ang kuya mo.” Nakngiti niyang sabi sa ’kin. Halata sa mukha niya ang excitment.

Nakatitig lang ako sa pregnancy test na hawak niya na may dalawang pulang linya.

“I’m so happy right now, sister in law. Sawakas, magkaka anak narin kami ng kuya mo. Ninang ka ha!” Sabi pa niya sa ’kin sabay hawak ng kamay ko.

“Kalimutan na natin ang ginawa ko sa’yo n’ong nakaraan. Nag selos lang naman talaga ako dahil akala ko may relasyon kayo ni Kaede.” Sabi niya na parang maamong tupa.

Agad kong tinanggal ang kamay niya na hawak ang kamay ko saka ako ngumiti ng pilit. “Congrats sa inyo ni kuya Kaede.” Saad ko.

“Ohh.. Thank you, sister in law.” Naka ngiti niyang sabi sa ’kin.

Tumikhim ako para mawala ang bara sa lalamonan ko. Alam ko kasing malapit na tumulo ang luha ko. “Ahm.. pwede ka na bang umalis? M-May gagawin pa kasi ako kaya kung pwede.. umalis kana.” Saad ko habang naka titig sa mga mata ni Jasmine.

Ngumiti siya sa ’kin saka hinaplos ang tyan niya. “Okay. I hope we can have girl bonding sometime, sister in law. Para naman makabawi ako sa’yo.” Malambing niyang sabi.

Ngumiti ako ng pilit sakanya bago ako nagsalita. “Susubukan ko,” tipid kong sabi saka ako umatras papasok ng apartment at isinara ang pinto.

Tuluyan ng umagos ang mga luha ko at napa-upo nalang sa sahig. Tanging iyak nalang ang ginawa ko habang hinahaplos ang dibdib ko kung saan ang puso ko.

Hindi ko alam kung ilang oras akong nakaupo sa sahig habang nakatulala. Namumugtong din ang mga mata ko dahil sa pag-iyak ko kanina.

Tumayo ako at agad naglakad sa lagayan ng mga damit ko. Gusto kong umalis, gusto kong magpakalayo-layo. Hindi ko na kaya ang sakit na nararamdaman ko. Sa t’wing naaalala ko ang sinabi ni Jasmine kanina ay napapa-iyak nalang ako. At mas lalo lang akong umiiyak kapag naiisip ko na wala akong karapatan mag selos dahil magkapatid kami ni Kaede. Balik-balitarin man ang mundo, hindi magbabago ang tadhana namin ni Kaede.

Mabilis ko inilagay ang mga damit ko sa bag, pati narin ang naipon kong pera. Isinirado ko ’yon at agad isinukbit sa balikat ko ang bag saka ako lumabas ng apartment.

Deri-deritso lang ang lakad ko palabas ng apartment at hindi na ako nag paalam pa sa may-ari ng apartment. Wala akong lakas para magsalita kaya lumabas ako ng walang paalam.

Pupunta ako sa lugar na malayong-malayo dito sa Manila. Yung walang nakakakilala sa ’kin at yung malayo sa problema. At malayo kay Kaede. Gusto ko ng kalimutan ang lahat ng mga nangyari sa ’kin.

Agad akong sumakay sa trycle at nagpahatid sa sakayan ng bus. Hindi ko alam kung saan ako pupunta hanggang sa makarating ako sa bus station na papunta sa mga probinsya.

Wala akong idea kung anong naghihintay sakin do’n, pero wala na akong pakialam pa. Ang importante ay makalayo na ako kay Kaede at Jasmine. At para matahimik narin ang buhay ko.

A/N: Magandang hapon! ❤️

Chapter 22

DAHAN-DAHAN kong minulat ang mga mata ko at agad napa-upo sa kama saka pinalibot ang tingin sa kabuuan ng kwarto.

Hindi ko alam ang nangyari at kung bakit ako nandito sa kwartong ’to. Ang huling naalala ko lang ay sumakay ako ng bus habang umiiyak.

Agad akong napalingon sa pintuan ng bumukas ito at pumasok ang isang matangkad na lalaki. Nakapamulsa itong naglakad papunta sa kama ko habang nakatitig sa ’kin.

“N-nasaan ako?” Nauutal kong tanong sa lalaki.

“My house.” Tipid niyang sagot sa ’kin.

Hindi ko alam pero may kakaiba akong nararamdaman sa lalaking ’to. Para bang matagal ko na siyang kilala.

“Stop starring at me, woman.” Masungit niyang sabi sa ’kin.

“Sorry. Medyo familiar kasi ang mukha mo. Hindi ko lang matandaan kung saan ko nakita.” Naka ngiwi kong sabi sabay iwas ng tingin.

Umupo siya sa kama paharap sa ’kin. Magkatitigan lang kaming dalawa ngunit wala man lang akong naramdaman na pagka-ilang sa lalaking ’to.

Iba talaga pakiramdam ko sakanya, ngunit hindi ko lang maipaliwanag.

“What is your name?” Tanong niya sa ’kin habang nakataas ang isang kilay niya.

“Audrey. Audrey Vargas.” Sagot ko.

“Ang pangit ng pangalan mo,” bulong niya pero narinig ko naman kaya masama ko siyang tinignan.

“Maganda ang pangalan ko no!” Depensa ko sa pangalan ko.

Nalukot naman ang mukha niya saka inilagay ang daliri niya sa baba niya na parang nag-iisip. “Mas bagay sa’yo ang Pokwang. Dapat Pokwang ang pangalan mo.” Tatango-tango niyang sabi kaya binatukan ko siya sa ulo.

“Fuck!” Mura niya ng mabatukan ko siya. Hindi ko alam kung bakit ko siya binatukan. Maski ako ay nagulat din naman sa ginawa ko. Ewan ko ba! parang hindi ako nahihiyang batukan siya kahit hindi ko pa naman alam ang pangalan niya.

Magkasalubong ang makakapal niyang kilay habang nakatitig sa ’kin. Mapupula din ang labi nito at may matangos na ilong. Ang buhok nito ay medyo magulo na may kulay brown at may highlight na gray. May suot din siyang isang hikaw sa kaliwang teynga niya at may piercing siya sa may ilong. Medyo, bad boy ang look niya at may pagka maangas ang datingan. Maputi din siya at maganda ang pangangatawan.

“Nilait-lait mo kasi ang pangalan ko,” irap kong sabi sakanya.

“Totoo naman talaga na pangit ang pangalan mo,” sagot naman ng hinayupak. “Dapat talaga.. Pokwang ang pangalan mo. Mas bagay yun sa’yo.” Dagdag pa niyang sabi.

Masama ko siyang tinignan hanggang sa mapadako ang tingin ko sa may braso niya. Binasa ko ang tattoo niya sa isip lang óntref. Parang tanga naman ang tattoo niya, ang pangit. Siguro pangalan ng girlfriend niya yan kaya niya pina-tattoo.

“Eh, ano bang pangalan mo?” Lakas loob kong tanong sa lalaki na akala mo’y angry birds na nakatitig sa ’kin. Ahitin ko kilay nito eh.

“Baka malula ka sa pangalan ko,” mayabang niyang sabi.

“Sess.. baka naman Federico ang pangalan mo,” naka ngisi kong sabi habang siya ay nalukot ang mukha.

Nakalimutan ko yata ang problema ko at ang iniiyakan ko dahil sa lalaking ’to. Hindi ko alam kung bakit magaan ang loob ko sakanya. Para bang matagal ko na siyang kilala kaya nasasabayan ko ang pang-aasar niya sa ’kin.

“Ano nga ang pangalan mo?” Tanong ko ulit.

“Aivann Kym Valdemar,” sagot niya. Natahimik naman ako dahil ang ganda ng pangalan niya.

“Ang ganda ng pangalan ko diba?” Mayabang niyang sabi kaya inirapan ko nalang siya.

Tinanggal ko ang kumot para sana tumayo sa kama ng pigilan ako ng lalaki. “Saan ka pupunta?” Naka kunot nuong tanong niya sa ’kin.

“Aalis na malamang.” Sagot ko agad.

“Magpahinga ka muna.” Sabi niya saka niya ako tinulak ng mahina sa kama kaya napa-upo ako.

“Ikukuha lang kita ng pagkain, Pokwang.” Sabi niya. Bwesit talaga siya kong maka pokwang sa ’kin. Agad kong dinampot ang unan saka ibinato sa mukha niya na nasalo naman niya saka niya ibinato din sa ’kin. Nagmamadali itong lumabas ng kwarto kaya hindi na ako naka ganti sa kumag.

Napahiga ako sa kama habang nakatitig sa kisame. Hindi ko alam kung nasaan ako ngayon. Pumasok sa isipan ko ang huling pag-uusap namin ni Jasmine kaya tumulo ang luha ko. Gusto kong pigilan ang mga luha ko dahil wala naman akong karapatan iyakan si Kaede. Pero talagang mahal ko siya dahil kung hindi ko siya mahal hindi sana ako nasasaktan ngayon.

Iniimagine ko palang na magkasama sila ni Jasmine kasama ang baby nila ay para na akong hindi makahinga. Pano pa kaya kung makita ko na talaga sila.

Agad akong nagpahid ng luha dahil bumukas nag pintuan at pumasok si Aivann Kym na may dalang tray. Natigilan pa ito ng makita ako na nagpapahid sa pisngi ko.

“Umiiyak ka?” Tanong niya sa ’kin habang ang kilay niya ay magkasalubong.

“Hindi ah, nagtatanggal lang ako ng muta.” Pagsisinungaling ko.

“Liar!” Sabi niya saka inilapag ang dala niyang tray sa harap ko.

Nakatitig lang ako sa pagkain at nagdadalawang isip kung kakainin ko ba ’to o hindi. “I-ikaw ba ang nagluto?” Tanong ko sakanya kaya napa ngiwi siya.

“Medyo pangit tignan ang luto ko pero sure ako na masarap yan.” Sabi niya saka inabot sa ’kin ang kutsara.

Tinanggap ko naman ang kutsara saka kumuha ng sopas. Agad ko itong isinubo na mabilis ko namang iniluwa. “Ang alat!!” Reklamo ko sabay pahid ng dila ko gamit ang palad ko.

Nakatingin naman si Aivann sa mangkok saka tumingin sa ’kin. “Hindi naman ahh.. tinikman ko kaya yan.” Depensa niya.

“Ayaw ko niyan!” Saad ko.

Akmang sasagot sana sa ’kin si Aivann ng bumukas ang pintuan kaya napatingin ako do’n. Isang lalaki ang pumasok na tansya ko ay nasa 50’s na ang edad.

Napakurap-kurap ako habang nakatitig sa mukha ng lalaki. Magkahawig kasi sila ni Aivann.

Naglakad ang matandang lalaki palapit sa kama ko. Tumayo naman si Aivann sa pagkakaupo sa kama at puamlit ng upo ang matandang lalaki.

Inabot ng lalaki ang mukha ko at mahina niyang hinaplos ito. Naguguluhan naman akong nakatitig sakanya saka kay Aivann.

“Finally, nakita narin kita.” Naiiyak na sabi ng matandang lalaki.

“Ahm.. a-anong ibig niyo pong sabihin?” Takang tanong ko sa lalaki.

“Anak.. I’m your father.” Naiiyak niyang sabi. Napakurap-kurap ako at hindi makapaniwala sa sinabi ng lalaki.

Pinaliwang sa ’kin ng ama ko ang nangyari dahil hindi ako naniwala agad na siya ang ama ko. Siya pala ang sinasabi ni nanay Perla na first love ng mommy ni Kaede kaya nabuo ako.

Nalaman ko rin ang walanghiyang lalaking na nag ngangalan na Aivann Kym ay kuya ko pala sa totoong asawa ng daddy namin. Kasal na pala si daddy no’n n’ong nagkita ulit sila ng mommy ni Kaede.

Kaya ang asungot na lalaki ay kuya ko pala. Kaya naman pala hindi ako naiilang sakanya, pero nakaka asar ang pag mumukha niya. At ito pa ang pinakamalupit, mayor pa pala siya sa sa lugar na ’to. Muntik na kong hindi maniwala dahil mukha naman kasi siyang tambay sa kanto na para bang nag-aamok lang.

Sinabi sa ’kin ni daddy Raul na matagal na niya akong hinahanap. Nang malaman daw niyang pina-ampon ako ni Margarett na mama ni Kaede ay agad niya akong hinanap. Ngunit, hindi daw naging madali ang paghahanap niya sa ’kin. Hanggang si kuya Aivann na ang naghanap sa ’kin.

Matagal na pala niya akong sinusundan at minaman-manan. Kaya ng makita niya ako na bumaba sa bus station na papunta sa probinsya ay sumakay din daw siya hanggang sa nawalan daw ako ng malay.

Kaya pala ako napadpad sa bahay ni kuya Aivann. Balak akong iuwi ni daddy sa bahay niya para maalagaan daw niya ako. Hindi na ako nagmatigas dahil wala din naman akong mapupuntahan. Pumayag na ako sa gusto ni daddy. Gusto ko din siyang makasama at makilala. Kaya itong nakaka asar kong kuya ay tinutulungan akong mag-ayos ng gamit ko.

Lumabas kami ni kuya Aivann sa kwarto. Nakasunod lang ako sakanya habang siya naman ay dala-dala ang bag ko.

“Dahan-dahan ka sa paghakbang, Pokwang. Baka matapilok ka at gumulong ka pababa ng hagdan.” Sabi niya kaya napasimangot ako.

“Itulak kaya kita,” inis kong sabi. Naramdaman ko namang may umakbay sa balikat ko kaya napangiti ako dahil si daddy pala.

“Wag mo na ngang asarin ang kapatid mo, Kym.” Sigaw ni daddy kay kuya. Nalukot lang ang mukha nito saka bumaba ng hagdan.

“Hayaan mo nalang ang kuya Aivann mo. Natutuwa lang talaga yan at nandito ka na sa piling namin.” Naka ngiting saad ni daddy.

Napanguso naman ako saka nagsalita. “Tinatawag niya po akong Pokwang, daddy.” Sumbong ko kaya mahinang natawa si daddy. “Pangit daw po kasi ang pangalan ko at mas bagay daw ang Pokwang.” Dagdag kong sabi.

Tumawa ng malakas si daddy saka niya ako iginiya pababa ng hagdan. “Naku! Wag kang magpapaniwala dyan sa kuya Aivann mo. Pina-tattoo pa nga niya ang pangalan mo sa braso niya eh.” Sabi ni daddy kaya nanlaki ang mata ko ng maalala ko ang naka sulat sa tattoo niya.

“Yun po bang óntref  ang ibig sabihin niyo po dad?” Tanong ko habang ngalalakad kami palabas ng bahay.

“Yeah. Óntref

meaning no’n ay Audrey. Greek word yun, anak. Nang malaman niya ang pangalan mo ay agad siyang pumunta sa tattoo artist niya at pina-tattoo ang pangalan mo. Kaya hayaan mo na lang yang kuya mo. Masaya lang yan kaya ka inaasar.“ Mahabang saad ni daddy.

Nang makarating kami sa kotse ay nandoon na si kuya Aivann. Nakaupo siya sa driver seat at mukhang naiinip na yata samin ni daddy.

“Dito ka umupo sa passenger seat, Pokwang.” Utos niya na ikinalukot ng mukha ko.

“Daddy oh, si kuya!!” Sumbong ko kay daddy. Napa-iling nalang si daddy saka ginulo ang buhok ko.

Pumasok nalang ako sa kotse at agad ikinabit ang seatbelt. “Pangit ba talaga ang pangalan ko kuya?” Tanong ko sa kuya kong pangit.

“Tinanong mo pa! Sinabi ng pangit eh! Gusto mo palitan natin ang pangalan mo?” Tanong niya pa sa ’kin.

Umismid ako sakanya saka tinuro ang tattoo niya sa braso. “Eh, bakit mo pina-tattoo ang pangalan ko kung pangit pala.” Sabi ko kaya natawa si daddy na nasa backseat.

Nalukot naman ang mukha ni kuya Aivann saka pina-usad ang sasakyan.

Tahimik lang ako buong byahe, halos inabot kami ng isang oras hanggang sa makarating kami sa isang malaking gate na kulay silver. Automatic itong bumukas kaya agad pina-usad ni kuya Aivann ang sasakyan.

Medyo malayo pa pala ang bahay mula dito sa gate. Hanggang sa makarating na kami sa harap ng bahay.

“Welcome home, anak!” Naka ngiting sabi ni daddy sabay tapik sa balikat ko.

Lumingon naman sa ’kin si kuya Aivann saka ngumiti. “Welcome home, Pokwang!!” Nakangisi niyang sabi kaya napabuga ako ng hangin.

“Kainis ka kuya! Ang ganda-ganda ng pangalan ko tapos tatawagin mo lang akong Pokwang.” Reklamo ko sakanya.

“Gusto mo ipa-tattoo ko ang pangalan mong Pokwang sa likod ko.” Sabi niya kaya inirapan ko siya.

“Wag na kuya! Ipa-tattoo mo nalang ang pagmumukha mo  sa likod mo.” Sarcastic kong sabi saka binuksan ang pintuan ng kotse at bumaba.

Inakbayan naman ako ni daddy Raul at inalalayan umakyat sa hagdan hanggang sa makarating kami sa main door. “Ito na ang magiging bahay mo, anak. Simula ngayon ay dito ka na titira.” Nakangiting sabi ni Daddy. Sumulpot naman sa likod namin si kuya Aivann habang dala-dala ang gamit ko.

“Bukas, ipapa-asekaso ko ang ang apelyedo mo. Papalitan na natin ng Valdemar.” Seryosong sabi ni kuya Aivann saka inakbayan ako at iginiya papasok ng bahay. May sumalubong pa samin na mga kasambahay na agad kinuha ang hawak na bag ni kuya Aivann.

“Do you like your new home, Pokwang?” Tanong sa ’kin ni kuya kaya binatukan ko siya sa ulo. Tumingkayad pa ako para lang maabot ko ’yon dahil ang tangkad naman kasi niya. Kainis ’to si kuya.

“Gusto mo pati pangalan mo baguhin natin? Bagay talaga ang Pokwang Valdemar.” Suhestyon niya habang hinihimas ang ulo niya na binatukan ko.

“Hay naku! Mukhang magiging maingay na ang bahay simula ngayon, anak.” Sabat ni daddy.

“Si kuya po kasi daddy. Kanina pa ng nang-aasar.” Sumbong ko kay daddy.

“Sumbongera!!” Sabi naman ni kuya Aivan saka hinila ako papunta sa kusina.

“Halika, bunso. Ipagluluto kita!” Saad niya habang hila-hila ako sa braso.

“Ayaw ko kuya! Wala ka yatang talent sa pagluluto kaya wag mo ng subukan.” Pagpupumiglas ko sa hawak niya.

Natutuwa ako dahil may kuya na ako ngayon. N’ong bata ako ay lagi kong tinatanong sa kinikilalang nanay ko kung bakit wala akong kapatid. Naiingit kasi ako sa mga classmate ko na may mga kuya or ate. Pero ngayon, meron na akong kuya, yun nga lang mapang-asar.

A/N: Good night!

Chapter 23

THREE YEARS ANG nagdaan, at marami ang nangyari sa buhay ko. Masaya akong kasama ang pamilya ko sa probinsya kahit pa nga panay ang asar sa ’kin ng kumag kong kuya.

May sarili narin akong negosyo katulad ng lagi kong pinapangarap n’ong bata palang ako. Isang flower shop at coffee shop ang pagmamay-ari ko. Sa tulong ni daddy ay nakamit ko ang minimithi kong negosyo.

Sa tatlong taon na nagdaan.. ang daming nagbago sa buhay ko. Tinanggap ko ang pagsubok na binigay sa ’kin ng panginoon at hindi ko naman pinagsisihan ’yon.

Nasa flower shop ako habang tinutulungan ko ang kasama ko na nag a-arrange ng bouquet. Masaya ako dahil mamahalin pa ang inorder niya na nagkakahalagang 32k. Isang tao palang yun ngayong umaga kaya sana dumami pa ang pumunta dito sa shop. Araw ng mga puso kasi ngayon kaya aasahan ko na maraming bibili ng mga flowers para sa mga mahal nila.

Narinig kong bumukas ang glass door kaya nag-angat ako ng tingin. Nakita kong pumasok ang kapatid ko na naka suot ng ragged pants at tshirt. Tinignan ko siya mula ulo hanggang paa dahil ang alam ko ay may business meeting siyang pupuntahan.

“Ano na naman ginagawa mo dito, kuya?” Tanong ko sakanya.

Hindi naman siya sumagot saka ako hinila papunta sa office ko. Pumasok ako sa loob dahil tinutulak ako ng magaling kong kapatid.

“Ano ba yun?” Tanong ko sakanya habang nakakunot ang nuo ko.

“Padalhan mo ng bouquet si Elizabeth.” Utos niya sa ’kin. “Wag mong lalagyan kung sino ang nagpadala ha!” Dugtong pa niya.

“Ano ba yan kuya! Puro ganyan nalang ang ginagawa mo kay Elizabeth? Bakit hindi nalang ikaw ang mag abot kaysa naman patago-tago ka pa. Para kang tanga!” Irap kong sabi kaya pinisil niya ang ilong ko.

“Kuya naman eh,” reklamo ko sabay tanggal sa kamay niya sa ilong ko.

“Gawin mo nalang kasi. Ang dami mo pang tanong.” Masungit niyang sabi.

“Hayy.. naku kuya, napaka torpe mo. Sige ka, kapag hindi kapa kumilos baka maunahan ka niyan.” Nakangisi kong sabi.

Pano ba naman kasi, hindi siya maka amin sa babaeng gusto niya. Nahihiya kasi siyang umamin dahil malayo ang agwat ng edad nila. Nag o-ojt kasi ang babae sa munisipyo at ang malandi kong kapatid ay ginawa pa niyang personal secretary ang babae. Ang daming alam sa buhay ng kuya ko. At talagang pagkagraduate ng babae ay kinuha talaga niyang secretary.

Ewan ko ba dito sa kuya ko kung bakit nato-torpe.

“What do you mean?” Kunot nuong tanong niya sa ’kin.

“Well, kahapon kasi.. nakita ko siya may kasamang lalaki. I think nakikipag date siya dahil sila lang naman dalawa sa table na yun. At ito pa, ang sweet nila habang kumakain.” Pagsisinungaling ko sa kapatid ko kahit hindi ko naman talaga nakita. Mahina akong natawa ng makita ko ang hitsura ng kuya ko.

“Are you sure? Gwapo ba kaysa sa ’kin? Matangkad ba? Tangina! Ipapa-assassinate ko talaga yun.” Banta ng kuya kong parang timang.

“Oo, siguro.. lamang yun ng tatlong paligo sa’yo, kuya.” Seryoso kong sagot.

Masama naman akong tinignan ng kapatid ko. “Gawan mo ko ng magandang bouquet. Ako na mismo mag aabot kay Elizabeth.” Seryoso niyang sabi.

“Naks!” Sabi ko sabay kuha ng resebo para mag sulat ng presyo saka ko ’yon inabot sakanya.

“Bakit ang mahal?” Tanong niya pa sa ’kin.

“Gusto mo utot-utot na bulaklak ang ilagay ko kuya?” Sarkastic kong tanong sakanya.

“Siguraduhin mo lang maganda yang pagkagawa mo Pokwang. Kung hindi, hindi ko babayaran yan.” Banta niya.

“Subukan mo lang. Isusumbong kita kay daddy.” Pananakot ko din sakanya.

“Mayor ako mahal kong kapatid kaya si daddy ang nagsusumbong sa ’kin.” Parang timang niyang sabi sabay tapik sa dibdib niya. Ewan ko ba kung bakit lagi ’tong nanalo ang kapatid ko. Hindi ko nga siya binoto kaya inaway niya ako n’ong nakaraang eleksyon. Pano ba naman kasi, para siyang tambay sa kanto na naghahamon ng away ang porma niya. Malamang sa malamang mga dalaga ang maraming bumoto sa ugok na ’to kaya nanalo. Gwapo naman daw kasi siya pagmamayabang niya hindi ko lang alam kung saan banda ang gwapo sakanya.

“Lumayas ka na nga dito!” Pagtataboy ko saka tinadyakan siya sa tuhod.

“Aray!” Reklamo niya.

“Nga pala, kuya. Si honeybee ko pinakain mo na ba?” Tanong ko sakanya.

“Oo, tapos na.” Tipid niyang sagot.

“Sige na, uuwi na ako. Agahan mo ang out mo dito sa shop, kapatid. May family dinner tayo kaya kailangan maaga kang umuwi.” Saad niya na ikinatango ko.

Lumabas na ang magulo kong kuya kaya binigay ko na sa kasama ko ang gagawin niyang bouquet.

Dumagsa ang mga tao kaya todo asekaso ako. Halos hindi na ako nakakain sa sobrang daming bumili sa shop. Natutuwa naman ako dahil madami kaming benta, kaya kahit pagod ay ayos lang.

Napansin ko ang isang matandang lalaki sa harap ng store namin at kanina pa tingin ng tingin sa mga naka display namin na mga flowers.

Lumabas ako para tanongin dahil baka nahihirapan lang pumili si tatay. “Hello po tatay,” bati ko sakanya na may ngiti sa labi.

Nahihiya naman si tatay na yumuko habang nakatingin sa bulaklak na pink rose. “Gusto niyo po ba yan tatay?” Tanong ko dahil nakatitig kasi siya do’n.

“Oo sana, hija. Kaso, hindi kasya ang pera ko. Paborito kasi siya ng asawa ko na pumanaw na.” Sabi niya kaya nalungkot ako bigla.

“Yan kasi ang lagi kong binibigay n’ong nabubuhay pa siya. Balak ko sanang dalawin ang asawa ko sa simenteryo,” saad niya habang nakatitig sa pink rose.

“Sige, hija. Pasensya na sa abala.” Panghihingi niya ng paumanhin saka tumalikod sa ’kin.

“Sandali po tatay.” Pigil ko sa matanda na agad namang huminto. “Ibigay niyo po sa yumaong asawa niyo po ’to.” Sabi ko sabay abot kay tatay ng isang bouquet. Nagtaka naman ako ng iabot ni tatay ang pera na hawak niya kaya agad akong umiling.

“Wag na po, tatay.” Naka ngiti kong sabi.

“Sigurado ka ba, hija? Baka wala ka ng kikitain.” Nag-aalala niyang sabi.

“Naku tatay, sigurado po ako. Kaya ayos lang po. Wag niyo na pong bayaran.” Nakangiti kong saad.

“Naku!! Maraming salamat hija. Napakabuti mo,” nakangiting pasasalamat ni tatay.

“Welcome po tatay. Sige na po, puntahan mo na po ang asawa mo. Sobrang init pa naman ng panahon kaya dapat po agahan niyo po ang pag punta sa simenteryo.” Mahaba kong sabi. Nagpasalamat sa ’kin ulit si tatay saka siya umalis.

Bumalik ako sa loob ng store saka tinawag si Micah na kasama ko sa shop. “Micah, ikaw na muna ang kumain. Ako na muna bahala dito.” Saad ko sakanya.

“Sige po, Ma’am. Bibilisan ko po ang pagkain ko para makakain kana rin po.” Sabi niya.

“Take your time, Micah. Hindi pa naman ako nagugutom.” Sagot ko na ikina-tango niya.

Siya lang ang nag-iisang tindera ko sa flower shop. Simula kasi ng buksan ko ang shop na ’to ay pang apat siya na nag applay sa ’kin. Yung una ko kasing nakuha ay nangungupit ng pera, yung pangalawa naman ay panay cellphone at hindi na nag aasekaso kapag may customer, yung pangatlo naman ay mas matapang pa sa ’kin kapag sinaway ko lang dahil mali ang ginawa niya ay nagagalit na agad kaya ayon puro legwat. Hanggang si Micah ang ika apat na nag applay. Nagustuhan ko naman siya agad dahil nakikita ko na mahal talaga niya ang shop ko. May malasakit siya at laging ginagawa ang trabaho niya kaya kahit iwanan ko siyang mag-isa sa shop at pupuntahan ang isa ko pang negosyo ay nagagawa niya parin ang trabaho niya.

Ilang saglit lang ay tapos na kumain si Micah at bumalik ito sa counter. “Ako na po dyan, Ma’am Audrey para maka kain kana po.” Nakangiti niyang sabi.

“ Ikaw talaga.. minadali mo na naman ang pagkain mo,“ saad ko na ikina ngiti niya lang.

Pumunta ako sa office ko at kinuha ang baon kong lunch. Nagsimula na akong kumain para matulungan ko si Micah. Alam ko kasing mamayang hapon ay dadagsa ang mga tao para bumili ng mga bulaklak.

Habang kumakain ako ay ka text ko ang unggoy kong kuya. Napatingin ako sa pinto ng marinig ko ang mahinang katok. “Pasok!” Sabi ko habang ngumunguya.

Pumasok si Micah na may dalang malaking bouquet. Kumunot agad ang nuo ko dahil alam kong hindi yun sa shop namin.

“Ma’am Audrey, para sa inyo daw po,” saad ni Micah sabay abot sa ’kin sa mamahaling bouquet. Halatang mamahalin ito dahil sa mga decoration na ginamit.

“Para sa ’kin?” Tanong ko habang tinuturo ang sarili ko.

“Opo, ma’am. May nag deliver po niyan, ngayon lang po.” Sagot sa ’kin ni Micah. Inabot ko naman ito saka tinignan ng mabuti ang mamahaling bulaklak.

“Sige, Micah, Salamat.” Nakangiti kong sabi kaya tumango si Micah saka lumabas ng office ko.

Kinuha ko ang cellphone ko saka tinawagan ang kapatid ko. Baka kasi pinag tri-tripan lang ako no’n.

“Yes?” Bungad niya sa ’kin ng masagot niya ang tawag ko.

“Kunwari ka pa, kuya. Infarness, ang ganda ng binigay mo saking bouquet.” Nakangiti kong sabi.

“Anong bouquet sinasabi mo, Audrey?” Tanong niya sa kabilang linya.

“Itong bouquet. May nagpadala sa ’kin dito sa store. Alam ko naman ikaw ’yon, kuya. Kunwari ka pa!” Irap ko sa hangin.

“Bakit naman kita bibigyan ng bouquet kung pwede naman kitang bigyan ng santan. Teka.. may nagbigay sa’yo ng bouquet? Sino daw?” Siga niyang tanong sa kabilang linya.

“Ibig sabihin.. hindi ikaw ang nagpadala?” Tanong ko.

“Hindi. At alam kung hindi din si daddy dahil may dala siyang flower dito sa bahay na para sa’yo.” Sabi ni kuya.

Hindi ko nalang sinagot ang kuya ko at agad na pinatay ang tawag. Tinignan ko ng mabuti ang bouquet at nagbabakasakali na may makita akong note. Hindi naman ako nabigo at nakita yun sa sa isang petals. Kinuha ko ’yon at agad binuklat.

Nos encontraremos de nuevo, cariño.

Kumunot ang nuo ko ng mabasa ko yun dahil hindi ko naman maintindihan. Nilukot ko nalang ang papel saka itinapon sa malapit na trash can.

Niligpit ko nalang ang pagkain ko dahil nawalan na ako ng gana. Itinabi ko din ang malaking bouquet sa office table ko saka ako lumabas ng office para tulungan si Micah.

Dumating ang hapon at talagang parami ng parami ang mga customer na bumibili. Halos mangangalahati na ang mga naka display na bulaklak sa store  namin. Panay naman vibrate ang cellphone ko sa bulsa ko dahil ang makulit kong kuya ay pinapaalala sakin na may family dinner kami.

“Maaga tayong magsasara ngayon, Micah.” Sabi ko.

“May date po ba kayo, Ma’am?” Tanong naman niya sa ’kin.

“Date with family, Micah.”  Sagot ko. “Ikaw? Wala ka bang date ngayon?” Tanong ko sakanya.

“Naku, Ma’am Audrey. Hindi po kami umabot ng boyfriend ko sa three kings kaya wala akong ka date ngayon.” Naka ngiwi niyang sabi.

Napa-iling nalang ako saka inayos ang benta namin. Nang matapos na kami ay agad kaming lumabas ni Micah sa store at isinara na ’to.

“Hatid na kita, Micah.” Aya ko sakanya dahil dala ko naman ang kotse ko.

“Wag na po, Ma’am Audrey. Baka malate pa po kayo sa family dinner niyo. Medyo malayo pa naman ang baryo namin.” Sabi niya.

Nagpaalam lang sa ’kin si Micah kaya agad akong sumakay sa kotse ko. Binuhay ko ang makina saka ’yon pina-usad. Hindi naman masyadong malayo ang bahay namin dahil nasa city parin naman.

Nang makarating ako sa harap ng gate ay agad bumukas ang gate kaya pina-usad ko ulit ang kotse ko.

Habang papalapit ako ay nakikita ko ang kapatid ko na nakikipag laro kaya napangiti ako. Tumigil ang mga ’to ng mapansin nila ang kotse ko.

Inihinto ko ito saka pinatay ang makina. Binuksan ko ang pintuan saka ako bumaba habang may ngiti sa labi.

“Mommy!!!” Tawag sa ’kin ng anak ko habang tumatakbo palapit sa ’kin.

“Hello, honeybee.” Naka ngiti kong bati sa anak ko saka ito kinarga.

Nagbago ang buhay ko tatlong taon na ang nakakalipas. Two months palang kami nagkakilala ng totoong ama ko at kuya ko ng malaman kong buntis ako. Pilit akong pina-paamin ng kapatid ko kung sino ang ama pero hindi ako sumagot.

Kaya hanggang ngayon.. wala silang alam na si Kaede ang ama ng anak ko. Hindi ko nadin na kwento sa ama ko dahil pilit kong kinakalimutan ang nakaraan ko. Pero heto nga.. nag bunga ang nangyari samin ni Kaede na hindi ko naman pinagsisihan.

A/N: Good Evening!! Ito na nag ud na ako. Hahaha.. sorry sa mga wrong typos, sobrang nagmamadali akong mag type ngayon para maka ud ako. Edit ko nalang.

Chapter 24

MAAGA AKONG pumunta sa flower shop para sana magbigay ng instruction kay Micah. May pupuntahan kasi kami ng anak ko kasama si kuya Aivann mamaya.

Malapit narin kasi mag three years old ang anak ko kaya pinaghahandaan ko ang birthday niya. Mahal na mahal din ’to ng lolo niya at talagang spoiled sakanya. Pinangalan ko sa anak ko ay Kassydy Austrielle Valdemar. Pinalitan ko narin ang apelyedo ko dahil yun ang gusto ng daddy ko.

Pagpasok ko sa flower shop ay agad bumungad sa ’kin si Micah na naka ngiti sa ’kin. Napakunot tuloy ako ng nuo habang nakatingin sakanya. “Bakit.. anong meron?” Tanong ko pa sakanya.

“Ma’am Audrey, may nagbigay po sa’yo ng flowers ulit tsaka mga mamahaling chocolate at malaking teddy bear.” Naka ngising saad niya saka itinuro ang sinasabi niyang binigay daw.

Mas lalong kumunot ang nuo ko dahil hindi ko alam kung sino ba talaga ang nagpapadala sa ’kin. Pangatlong beses na kasing may nagpapadala sa ’kin. N’ong una ay n’ong araw ng mga puso at ang pangalawa ay n’ong isang araw.

May nakasulat lang na note na hindi ko maintindihan at wala akong balak na isearch pa dahil wala akong oras.

Lumapit ako sa bouquet na binigay daw para sa ’kin at agad hinanap kong may note na naman ulit. Hindi naman ako na bigo at nakita ko ang note.

Binuklat ko ito at agad nanlaki ang mata ko ng mabasa ko ang naka sulat.

Akin ka lang, Audrey.

Napalinga-linga ako sa paligid sa sobrang takot ko ng mabasa ko ang note. Mas lalo pa akong natakot ng mabasa ko ang pangalan ni Kaede.

Sa sobrang taranta ko ay nabitawan ko pa ang bulaklak na hawak ko.

“Ayos ka lang po ba, Ma’am Audrey?” Tanong sa ’kin ni Micah.

“Ang nag dedeliver ba niyan ay matangkad na lalaki, Micah?” Tanong ko.

Nag-isip naman siya na parang may inaalala. “Opo, Ma’am. Kaso hindi ko makita ang mukha niya kasi naka suot siya ng sombrero at naka suot ng shades at black na face mask.” Sagot ni Micah.

“Sa susunod na pumunta siya ulit dito. Wag mo ng tatanggapin ang bigay niya ha! Sabihin mo iba na ang may-ari ng shop na ’to kasi na lugi.” Sabi ko kay Micah kaya tumingin siya sa ’kin na may pagtataka.

“Bakit naman po?” Tanong niya.

“Basta. Wag mo din sasabihin kung saan ako nakatira or kahit anong information patungkol sa ’kin.” Saad ko. Ayaw kong malaman ni Kaede na may anak kami. Mabuti nalang talaga ay hindi ko pinapayagan lumabas ang anak kong si Trie.

“Kailangan ko ng umuwi, Micah. Ikaw na muna ang bahala dito, okay?” Sabi ko at nagmamadaling lumabas ng shop.

Palinga-linga pa ako sa paligid at nagmamadaling lumapit sa kotse ko na naka parada sa harap ng shop. Agad akong pumasok at pinaharurot ang sasakyan.

Aligaga ako habang nagmamaneho at baka naka sunod lang sa ’kin si Kaede. Bakit pa ba niya ako ginugulo? Hindi pa ba siya masaya sa buhay niya lalo na’t may anak na naman na sila ni Jasmine. Kaya bakit niya ako ginugulo ngayon.

Pilit kong inaalala ang mga natanggap ko n’ong nakaraan at ang mga note na naka sulat para sana isearch ko kung ano yun, pero sa kasamaang palad hindi ko yun maalala. Ibig sabihin lang nito, ay nandito siya sa lugar namin.

Nakahinga lang ako ng maayos ng makarating ako sa harap ng gate ng bahay namin. Bumukas ’yon kaya pina-usad ko ang sasakyan.

Pinark ko lang ang sasakyan ko bago ako lumabas ng kotse at nagmamadaling naglakad papasok ng bahay.

“Mommy!!” Tawag sa ’kin ng anak kong si Trie at tumatakbo siya habang papalapit sa ’kin.

Agad akong umuklo para magpantay ang mukha namin dalawa saka ko siya hinalikan sa pisngi at binuhat ito.

“Oh, ang aga mo yatang bumalik,” saad ni kuya Aivann na siyang nagbabantay kay Trie.

“Ahm.. wala naman akong gagawin sa shop kaya umuwi nalang ako agad.” Sagot ko. Ayaw kong sabihin sa kuya ko na may problema ako. Ayaw ko siyang madamay lalo na’t mayor pa naman siya.

“Aalis na ba tayo ngayon?” Tanong sa ’kin ni kuya.

“Mamaya nalang kuya. Maglalaro nalang muna kami ni Trie.” Sagot ko saka naglakad sa mahabang sofa at pina-upo ang anak kong si Trie.

“You want to play, anak?” Nakangiti kong tanong sa anak ko saka kinuha ang barbie doll na laruan niya na nagkalat sa glass table.

“Play, play, play, mommy.” Sabi ng anak ko kaya umupo ako sa sahig paharap sa mesa kaya sumunod ang anak ko. Naglaro kaming dalawa ng barbie doll niya na may malaking doll house.

Tinuturuan ko pa ang anak ko kung paano suklayan ang buhok ng doll niya. Panay naman ito hagikhik sa t’wing sinasadya kong hinuhulog ang shoes ng doll niya.

Dumating naman si daddy kaya agad tumakbo ang anak ko sa lolo niya. Nakangiti ako habang nakatingin sa kanilang dalawa dahil kinikiliti na naman ng daddy ko si Trie.

Umakbay sa ’kin ang kuya kong pangit saka nagsalita. “Hindi ka na papansinin ng anak mo kapag nandyan si daddy.” Sabi ng kuya ko kaya napangiti ako.

“Kanina ka pa naka uwi?” Tanong sa ’kin ni dad na para bang hindi makapaniwala na nandito ako sa bahay.

“Wala ako sa mood magtrabaho ngayon, daddy.” Pagsisinungaling ko.

“Kamusta ang business partner mo, dad? Naging maayos ba ang usapan niyo?” Tanong ni kuya Aivann kay daddy.

May business meeting kasi si daddy kanina kaya maagang umalis. Ang alam ko ay mag iinvest daw ang lalaking ’to sa companya ni daddy at balak magpatayo ng negosyo kaya gustong makipag kita ito mamaya kay kuya Aivann. Kaya naisipan ni kuya na isama narin kami mamaya.

“Naging maayos naman ang pag-uusap namin.” Naka ngiting sabi ni daddy.

“Anong oras ba tayo aalis mamaya?” Tanong ko.

“Lunch tayo makikipagkita  kaya mag ready ka na. Balita ko ay binata daw ang lalaking ’to kaya mag paganda ka para naman maging tao ka sa paningin ng kasosyo ni dad.” Sabi ng bwesit kong kuya. Inirapan ko nalang siya saka binilatan.

Umakyat kami ni Trie sa kwarto namin para maligo at para makapag ayos na. Sabay na kaming naligo ng anak ko na naglalaro ng bubbles.

Nang matapos kami ay agad kaming lumabas ng banyo ni Trie habang karga-karga ko siya. Inilapag ko muna siya sa kama saka ako naglakad sa walk in closet namin ni Trie.

Gusto ko terno kami ng anak ko, kaya pinili ko ang plain dress na royal blue. Binihisan ko na muna ang anak ko saka ako nagbihis. Inayusan ko si Trie at nilagyan ng clip ang hair niya para hindi matakpan ang mukha niya sa bangs niya.

Nang matapos akong ayusan si Trie ay ang sarili ko naman ang inayusan ko. Nakakahiya naman kasi sa engkanto kong kapatid kung hindi ako magpapaganda. Balak pa yata akong ibugaw sa ka business partner ni daddy.

Naglagay lang ako ng make-up saka lipstick. Inilugay ko lang ang mahaba kong buhok saka kinuha ang mamahaling pabango saka ini-spray sa katawan ko.

Kinuha ko ang pabango na para kay Trie saka ko nilagyan ng pabango ang anak ko. Napangiti ako dahil pati suot naming doll shoes ay terno din.

Lumabas na kami ng kwarto saka bumaba ng hagdan. Nasa sala narin pala si kuya Aivann at hinihintay kami ni Trie.

“Ang ganda naman ng pamangkin ko,” saad niya sa anak ko kaya nag puppy eyes ako para mapansin naman ng kuya ko ang kagandahan ko. “Pero ang nanay.. nevermind!” Naka ngiwi niyang sabi kaya pinukol ko siya ng masamang tingin.

Sabay-sabay kaming lumabas ng bahay at napag desisyonan ko na magdala ng kotse. Alam ko kasing mabo-boring lang ako mamaya kaya gagala nalang kami ni Trie pagkatapos namin kumain. Malamang sa malamang mag kwe-kwentuhan pa yan sila about sa business kaya sure akong mabo-boring lang kami ng anak ko.

Nakasunod lang ako sa kotse ng kuya ko habang ang anak kong si Trie ay kasama nila dahil nandoon si daddy sa kotse ni kuya.

Hanggang sa may maalala akong kailangan kong bilhin na vitamins ni Trie kaya agad akong nagtipa ng message sa cellphone saka ’yon sinend sa kuya ko.

Nag signal light naman siya kaya nag signal light din ako saka ako lumiko pakaliwa. Susunod nalang ako do’n sa restaurant mamaya.

Lagi ko kasing nakakalimutang bilhan si Trie ng vitamins niya. Nang maka kita ako ng mall ay agad akong naghanap ng mapa-parkingan ng kotse.

Bumaba ako agad habang hawak ang sling bag ko at nagmamadaling pumasok ng mall.

Ngunit, napatigil ako sa paglalakad ng mapansin ko na parang may naka sunod sa ’kin. Lumingon pa ako sa likod ko at agad pinalibot ang tingin sa entrance ng mall. Ngunit wala naman akong nakitang kahina-hinala kaya nag patuloy ako sa paglalakad.

Malapit na sana ako sa pharmacy ng may bumunggo sa balikat ko. Inangat ko ang mukha ko dahil matangkad ang taong naka bungoan ko.

Nakalimutan ko yatang huminga ng makita ko ang mukha ng taong bumangga sa ’kin. Kaede..

Nakatitig siya sa ’kin at akmang hahawakan niya ang kamay ko ng mabilis kong nailayo ’yon saka tumakbo palayo kay Kaede.

Tumatakbo ako saka lumingon ulit at mas lalong binilisan ang pagtakbo ko ng makita ko si Kaede na hinahabol ako. Kainis!

Halos na bu-bunggo ko na ang mga taong nakakasalubong ko para lang makatakas kay Kaede.

“Audrey!!” Tawag niya sa ’kin kaya mas lalo kong binilisan ang pagtakbo.

Paikot-ikot na yata ako dito sa mall at hindi alam kung saan ako pupunta. Habang tumatakbo ako ay agad kong kinuha ang cellphone ko na nasa sling bag ko saka ko tinawagan si kuya Aivann.

Naka ilang ring pa ito bago tuluyang sumagot si kuya. “Nasaan ka na?” Tanong sa ’kin ni kuya.

“Nasa mall parin ako kuya.” Sagot ko habang tumatakbo.

“Ayos ka lang ba? Bakit parang hinihingal ka?” Tanong sa ’kin ni kuya.

“Kuya.. may ipapakiusap ako sa’yo. Itago mo si Trie, kahit anong mangyari, wag mo siyang ilalabas sa bahay, kuya.” Sabi ko.

“Ha? Bakit naman?” Tanong sa ’kin ni kuya.

“Basta kuya sundin mo nalang. Iuwi mo na si Trie sa bahay at uuwi narin ako.” Sabi ko saka hinahanap ang exit ng mall.

“Ano ba talagang nangyayari?” Tanong niya sa ’kin.

“Kasi kuy— ayy…” naputol ang sasabihin ko at agad napatili ng may umagaw sa cellphone ko. Mabilis niya akong binuhat at isinampay sa balikat niya na parang sako ng bigas.

“No!!! Ibaba mo ko!!!” Sigaw ko habang pinapalo ang likod ni Kaede. Nahabol ako ng walangya.

Hindi naman siya nagsalita at nag patuloy lang sa paglalakad palabas ng mall. Nagpupumiglas ako kaya agad niyang pinalo ang pang-upo ko.

“Ano ba!!” Sigaw ko sakanya dahil napakabastos niya.

Naglakad siya papunta sa kotse at agad niyang binuksan ang pintuan. Nag-aantay lang ako ng tyempo para makatakas ako sakanya.

Ipinasok niya ako sa kotse at akmang isasara na sana niya ang pintuan ng mabilis kong sinipa ang pagkalalaki niya dahilan para mapa-atras siya at sinapo ang pagkalalaki niya.

Agad akong lumabas ng kotse at mabilis na tumakbo palayo sakanya. Kanina pa ako hinihingal pero hindi ako pwedeng tumigil sa pagtakbo. Ayaw kong makita si Kaede kaya kailangan kung makatakas sakanya.

Ngunit agad akong napatigil ng may humawak sa beywang ko at mahigpit niya akong niyapos. Kakawala sana ako sa braso niya ng may inilagay siyang panyo sa ilong ko. Iniling-iling ko pa ang ulo ko para hindi ko masinghot ang matapang na amoy na nasa panyo.

Ngunit, unti-unting nanghihina ang katawan ko at para akong nahihilo. Namamanhid ang katawan ko hanggang sa tuluyan ng dumilim ang paningin ko. Nararamdaman ko nalang na parang binubuhat ako ni Kaede kahit nakapikit na ang mga mata ko.

Chapter 25

NAGISING AKO na parang nanga-ngawit ang mga braso ko. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko at nagulat ako ng makita kong nakatayo ako habang ang dalawa kong kamay ay naka posas sa magkabilaang bakal.

Mas lalo pa akong nagulat ng makita ko ang katawan ko na walang saplot kahit ni isa. Maging ang mga paa ko ay nakatali sa ibabang bakal kaya hindi ko maigalaw ang mga binti ko. Kitang-kita ang pagkababae ko dahil sa naka bukaka ang mga paa ko habang nakatayo.

Kung sino man ang gumawa nito sa ’kin, sana mamatay na siya. Letche siya!!!

Sinubukan kong igalaw ang mga kamay ko para makawala ngunit bigo ako dahil kadena ang itinali sa ’kin. Gustong-gusto ko ng takpan ang pagkababae ko maging ang dalawa kong dibdib.

Pinalibot ko ang tingin sa kabuuan ng lugar na ’to at bigla akong natakot. Alam kong si Kaede ang may gawa nito sa ’kin.

Napa-igtad ako ng bumukas ang pintuan at mula do’n.. pumasok ang tinakasan ko three years ago.

Mas lalo yatang lumaki ang katawan niya dahil hapit na hapit sakanya ang suot niyang polo tshirt. Mga muscle palang sa braso niya ay nagpuputukan na. Napatitig ako sa mukha niya.. wala paring nagbago, gwapo parin kahit saang anggulo yun nga lang.. para akong kakainin ng buhay habang nakatitig siya sa ’kin.

Napalunok ako ng ilang beses ng marinig ko ang pag lock ng pinto. Naglakad siya papunta sa ’kin na halatang may pagnanasa sa katawan ko. Gustuhin ko mang umatras pero hindi ko magawa.

“P-Pano mo ko nahanap?” Nauutal kong tanong sakanya. Hindi ko maitago ang kabang nararamdaman ko ngayon habang palapit ng palapit siya sa ’kin.

Tumayo siya sa harapan ko at titig na titig sa mukha ko. “Hindi ba’t sinabi ko na sa’yo.. susundan at sundan kita kahit sa impyerno ka pa pumunta.” Sabi niya sa baritonong boses.

“Pakawalan mo ko dito!!” Sigaw ko sakanya.

Ngumisi siya ng nakakaloko sabay hawak sa isa kong dibdib. “Ano ba!! Bitawan mo nga yan!!” Inis kong sabi sakanya.

“Kanina ko pa ’to gustong-gustong hawakan.” Sabi niya saka mahinang minasahe ang isa kong dibdib.

Kinagat ko ang ibabang labi ko para pigilan ang sarili kong umungol. “T-tumigil ka na, Kaede!” Sabi ko sa nahihirapang boses. Nakahinga ako ng maluwag ng tumigil naman siya sa ginagawa niya.

“Bakit mo ko iniwan three years ago?” Tanong niya habang ang dalawang makakapal niyang kilay ay magkasalubong.

“Kailangan ko pa bang sagotin yan? Alam mong magkapatid tayo, Kaede. Kaya tama lang ang ginawa kong pag-alis. At isa pa.. magkaka anak na kayo ni Jasmine.” Sabi ko sakanya.

“At naniwala ka naman sa sinabi niya?” Galit niyang sabi sa ’kin.

“Kaya ka ba umalis sa apartment ng araw na yun, dahil sa mga sinabi ni Jasmine? Dahil sa pagkakaalala ko.. maayos tayong dalawa bago ako umalis ng araw na ’yon. Alam mo bang umuwi ako agad sa apartment mo habang may tuwa sa labi dahil excited akong makasama ka.” Sabi niya saka mas lalong lumapit sa ’kin. “But to my surprise.. you ran away from me again.” Malungkot niyang sabi.

“Pasalamat ka at inasekaso ko ang pagkawala ng ina ko kaya hindi kita nasundan agad sa lugar na ’to.” Dagdag niyang sabi.

Napasinghap ako ng isubo ni Kaede ang isa kong utng at mahinang sinisip-sip ’yon. “T-Tumigil ka na.” Nauutal kong sabi sakanya. Binitiwan niya ang utng ko saka dinilaan ang gitna ng dibdib ko paakyat sa leeg ko. “K-Kaede..”

Hinahalikan niya ang leeg ko saka niya sisip-sipin ang balat ko. “Hindi totoo ang mga sinabi ni Jasmine sa’yo, Audrey.” Namamaos niyang sabi saka niya tinutudyo ang teynga ko gamit ang dila niya. “Puro ka sinungalingan ang mga sinabi niya sa’yo n’ong araw na ’yon. She’s not pregnant.” Dagdag niyang sabi.

“Buntis siya sa anak niyo, Kaede. Kitang-kita ko ang pregnancy test na pinakita ni Jasmine sa ’kin. Kaya tama na ang pagsisinungaling mo sa ’kin.” Sabi ko kaya agad nilukumos ng halik ni Kaede ang labi ko.

Pilit kong isinara ang labi ko ngunit hindi ko nagawa ng pisilin ni Kaede ang isa kong dibdib kaya napa-ungol ako. Ipinasok niya ang dila sa loob ng bibig ko na parang may hinahanap do’n.

Tumigil ito sa ginagawa niya saka hinawakan ang magkabilaang pisngi ko at pinagdikit ang mga nuo namin. “Hindi siya buntis. Paano ko siya mabubuntis kung hindi ko naman siya ginalaw kahit isang beses. And that picture she showed you was edited.” Mahabang sabi ni Kaede. Hindi ako makapaniwala habang nakatitig sa mga mata ni Kaede. “A-ano?” Nauutal kong saad.

Ngumiti sa ’kin si Kaede saka pinatakan ng halik ang labi ko. “Sayo ko lang ipuputok ang katas ko, baby.” Nakakaloko niyang sabi kaya inirapan ko siya.

“Nasaan ang anak natin?” Tanong niya kaya halos manlaki ang mga mata ko sa tanong niya.

Tumawa siya ng mahina ng makita niya ang hitsura ko na gulat na gulat. “A-Anong anak ang pinagsasabi mo?‘’ Nauutal kong tanong sakanya.

“Hindi mo ko maloloko, Audrey. Alam kong may anak tayong dalawa.” Naka ngiti niyang sabi.

“Oo may anak ko.. pero hindi ikaw ’yung ama..” matapang kong sabi sakanya kaya nagbago ang expression ng mukha niya.

Napaliyad ako ng biglang ipinasok ni Kaede ang daliri niya sa loob ko. Nilalaro niya ang kunt*l ko kaya hindi ko mapigilang hindi mapa-ungol.

“Naiinis ako sa sinabi mo. Pero, hindi mo ko madadaan sa ganyan, Audrey.” Sabi niya saka tumigil sa ginagawa niya sa pagkababae ko. Hinugot niya ang daliri niya sa loob ko saka niya sinubo ito sa bibig niya.

“Fuck! I miss your juice.” Sabi niya saka pinatakan ng laway ang dalawang daliri niya saka hinawakan ulit ang kunt*l ko. “Ohhh..” ungol ko habang napapaliyad ang katawan ko.

“Matagal na akong nandito sa probinsya, Audrey. Bawat galaw mo ay alam ko. Lahat ng pinupuntahan mo ay nakasunod ako.” Sabi niya kaya napatingin ako sa mukha ni Kaede.

“A-Anong ibig mong sabihin..” nahihirapan kong saad dahil sa ginagawa niya sa pagkababae ko.

Ngumisi siya sa ’kin saka hinalikan ang labi ko. “Nasa hospital ako ng araw na ipinanganak mo ang anak natin. Hindi ako nagpakita dahil kinailangan ko pang ayusin ang problema ko. Pumunta lang ako no’n para masiguro ko ang kaligtasan mo habang niluluwal mo ang anak natin.” Mahaba niyang sabi. Hindi naman ako nakapagsalita sa sinabi ni Kaede. So, ibig sabihin sa tatlong taon ay nakasunod lang pala sa ’kin si Kaede.

“Kaya wag mong sasabihin sa ’kin na hindi ako ang ama ng anak natin, Audrey. Dinadag-dagan mo lang ang kasalanan mo sa ’kin.” Nang gigigil niyang sabi.

Tumigil siya sa paglalaro sa pagkababae ko at agad hinubad ang suot niyang polo tshirt saka itinapon ’yon sa sahig.

“Teka.. anong binabalak mo??” Taranta kong tanong sakanya ng binabaklas niya ang sinturon niya sa harapan ko.

“Bubuntisin ulit kita para masundan na ang panganay natin.” Nakangiti niyang sabi sabay kindat sa ’kin.

Napa-iwas ako ng tingin sa pagkalalaki niya na tayong-tayo na  para bang may sariling buhay.

“Wag mong itutuloy ang binabalak mo, Kaede.” Pigil ko sakanya. “May kasalanan na nga tayo dahil nabuo si Trie kahit hindi dapat dahil magkapatid tayo tapos dadag-dagan mo na naman ang kasalanan nating dalawa.” Seryoso kong sabi.

Lumapit siya sa ’kin at ikinikis-kis ang kahabaan niya sa puson ko kaya napakagat ako sa ibabang labi ko. “Hindi tayo magkapatid, Audrey. Patutunayan ko yan sa’yo.” Seryoso niyang sabi at agad na ipinasok ang kahabaan niya sa loob ko.

Napa-igik pa ako ng maramdaman ko ang hapdi ng loob ko.

“Fuck! So tight.” Aniya saka mahinang umulos sa loob ko. Medyo masakit at mahapdi ’yon, dahil siguro sa matagal na ang huling may nangyari samin ni Kaede.

“Oh, Kaede..” napaliyad ako ng malakas niyang isinagad ang alaga niya sa loob ko.

Agad hinuli ni Kaede ang mga labi ko at mapusok na hinahalikan ang labi ko. Napapa-ungol nalang ako sa loob ng bibig niya sa t’wing sinasagad niya sa loob ko.

“Kaede…” ungol ko sa pangalan niya saka napaliyad ng mas lalo lang lumakas ang pagbayo niya sa loob ko.

Hinawakan niya ang magkabilaang beywang ko at mas lalong binilisan ang paglabas-masok sa loob ko. “Ohh.. ang sarap.” Nagdedeleryo kong ungol.

“Akin ka lang, Audrey. Kahit anong gawin mong takbo palayo sa ’kin hahabulin at habulin kita. Kaya wag mo ng tangkaing tumakas pa sa ’kin.” Seryoso niyang sabi.

“Oh, ayan na ako, Kaede.” Ungol ko ng maramdaman kong malapit na akong labasan.

“Shit..” aniya saka hinalikan ang labi ko. Nag-iispadahan kaming dalawa ng dila hanggang sa tuluyang sumabog ang katas ko.

“Fuck! Ang sarap.” Ungol ni Kaede ng nilabasan ako. Hindi din nagtagal ay naramdaman ko ang mainit na katas ni Kaede na pumuno sa loob ko.

Hinihingal akong nakatingin kay Kaede na ngayon ay nakaluhod sa sahig saka ngumiti sa ’kin. Napakagat ako sa ibabang labi ko ng buklatin ni Kaede ang labi ng pagkababae ko saka niya inilapit ang mukha niya at dinilaan ito.

Nakatitig lang siya sa ’kin habang kinakain ang pagkababae ko at pinapatulis ang dila niya.

“Ahhh..” ungol ko sa ginagawa niya sa ’kin. Naikuyom ko nalang ang dalawang palad ko sa sobrang sensasyon na nararamdaman ko. Alam kung hindi ako titigilan ni Kaede hangga’t hindi nanginginig ang mga binti ko.

Puro ungol at sigaw sa pangalan ni Kaede ang ginagawa ko. Nag e-echo ang boses ko sa kwartong ’to. Kanina pa niya kinakain ang pagkababae ko pero hindi parin siya tumitigil. Gusto kong ilayo ang pagkababae ko sa mukha niya ngunit wala na akong lakas.

“T-tama na, Kaede.. hindi ko na kaya..” naiiyak kong sabi dahil sa sobrang sarap na nararamdaman ko.

Huminto siya sa ginagawa niya saka tumingin sa suot niyang mamahaling relo. Kumunot pa ang nuo niya saka tumingin ulit sa ’kin.

“Tatlong oras ko palang kinakain ang pagkakababae mo, baby. Extend pa ako ng tatlong oras.” Seryoso niyang sabi saka bumalik sa pag sipsip ng kunt*l ko.

“Oh my God! Kaede, tama na..” umiiyak kong sabi.

Iginalaw ko ang balakang ko palayo sa mukha niya ngunit hinawakan niya lang ang pang-upo ko at mas lalong pinagduldulan ang mukha niya sa pagkababae ko.

Napapikit nalang ako dahil alam kong tototohanin niya ang sinabi niya.

Halos lupaypay ako sa ginawa niya sa ’kin, tumayo si Kaede sa harapan ko saka dinidilaan ang daliri niya na punong-puno ng katas ko.

“Tatakas ka pa ba sa ’kin?” Seryosong tanong niya.

Umiling agad ako para tigilan na ako ni Kaede.

“H-hindi na.. hindi na ako tatakas.” Pagsusuko ko sakanya. Nanginginig ang mga tuhod ko habang nakatitig kay Kaede.

“Good. Subukan mo lang. Hindi lang yan ang gagawin ko sa’yo, Audrey. Hindi lang six hours ang gagawin kong pagkain sa pagkababae mo, kapag inulit mo pa ang ginawa mo.” Nakangisi niyang sabi.

“P-Please.. Kaede.. nanginginig na ang mga binti ko. Ang sakit narin ng mga braso ko.” Reklamo ko sakanya.

Hinalikan muna niya ang labi ko bago siya tumalikod sa ’kin at naglakad papunta sa pantalon niyang hinubad kanina. May kinuha siya sa bulsa ng pantalon niya.

Bumalik siya sa ’kin saka umuklo sa paanan ko at tinanggal ang bakal na naka kabit sa paa ko. Pagkatapos ay tumayo siya saka tinanggal ang bakal na nakakabit sa pulsuhan ko.

Nang matanggal niya ’yon ay agad niya akong binuhat na parang sako ng bigas. Hindi na ako pumalag dahil wala na talaga akong lakas.

Napasinghap ako ng paluin ni Kaede ang pang-upo ko saka niya hinalikan ’yon at naglakad papunta sa pinto.

“Let’s make love, baby.” Sabi niya. “Seryoso akong sundan ang panganay natin kaya hindi kita titigilan hangga’t hindi lumulobo ulit ang tyan mo.” Dagdag niyang sabi habang hinahaplos ang pisngi ng pang-upo ko.

Hindi nalang ako sumagot sakanya dahil alam kong hindi ko siya mapipigilan. Pakiramdam ko ay lalagnatin ako sa ginawa niya sa ’kin kanina.

A/N: Good Morning!!

Nakalimutan kong imention si

ilyfiction_

kagabi Hahahaha.. thank you sa name sa anak nila Kaede. ❤️❤️☺️

Chapter 26

SPG~

NAGISING AKO na parang may humahalik sa leeg ko. Dahan-dahan kong minulat ang mga mata ko at nakita si Kaede. Nakatulog pala ako kagabi sa sobrang pagod.

Tumigil siya sa ginagawa niya saka siya nag-angat ng tingin sa ’kin. Ngumiti siya saka mabilis na sinakop ang labi ko ng halik. Mabagal ang ginagawa niyang paghalik sa ’kin kaya napakapit ako sa balikat niya.

Tumigil lang kaming dalawa ng maubusan kami ng hangin. Dinampian niya ng halik ang labi ko saka niya ako niyakap ng mahigpit.

“Kaede..” tawag ko sakanya.

“Hmm..”

“Kailangan ko ng umuwi,” saad ko. Tumingin siya sa ’kin kaya nakita ko ang mukha niya na hindi nagustuhan ang sinabi ko.

“Baka kahapon pa ako hinahanap ng pamilay ko, Kaede.” Dagdag kong sabi.

Dinampian niya ng halik ang labi ko saka siya nagsalita. “Don’t worry, kahapon pa ako nag message sa kapatid mo,” saad niya.

“A-Alam mong may kuya ako?” Tanong ko sakanya. Tumango naman siya saka hinalikan ang isa kong dibdib. Bumaba ang tingin ko sa dibdib ko na ngayon ay puno ng kiss mark.

“Nasaan ang cellphone ko?” Tanong ko sakanya.

“Lowbat ang phone mo, baby. But you can use my phone instead.” Saad niya saka inabot ang cellphone niya na nasa bedside table.

Inabot niya sa ’kin ang phone na agad ko namang tinanggap. Binuksan ko ’yon at napa kurap-kurap ng makita ang wallpaper ng phone niya. Ako yun at ang anak naming si Trie na karga-karga ko habang nakangiti, one year old palang si Trie dito sa picture.

“P-Pano mo nakuha ang picture na ’to?” Nauutal kong tanong.

Yumakap siya sa beywang ko saka dinampian ng halik ang nuo ko. “Yung isang bagong katulong niyo, baby. Tauhan ko yun na pinag-panggap kong mag-applay sa bahay niyo.” Sagot niya sa ’kin. “Gusto ko lang maka siguro na nasa maayos kayong dalawa ng anak natin kaya ginawa ko yun. Lagi siyang nag se-send sa ’kin ng picture mo at sa anak natin.” Dagdag niya pang sabi.

Kinuha niya ang phone na hawak ko saka tinitigan din ito. “N’ong una, ikaw ang winallpaper ko sa phone ko dahil ikaw ang lakas ko. Pero ngayon, kayong dalawa na ng anak natin ang lakas ko. Sa t’wing tinitignan ko ito ay gumagaan agad ang pakiramdam ko. Ang mabibigat na problema ay kinakaya ko sa t’wing tinitignan ko ang picture ninyong dalawa.” Mahabang saad niya habang may ngiti sa labi.

Tumingin siya sa ’kin saka inabot ang cellphone niya ulit sa ’kin. “Gamitin mo na ang cellphone ko, baby.” Sabi niya kaya inabot ko naman ’yon. Nakita ko namang may password ang phone niya.

“Birthday ng anak natin ang password ng phone ko baby,” sagot niya agad. “0318” dagdag niyang sabi.

Napa-iling nalang ako habang binubuksan ang phone niya. Agad akong nagtipa ng message saka ko sinend sa kuya ko. Nang matapos ako ay ibinalik ko ang phone kay Kaede.

“May pupuntahan tayo, baby.” Malambing niyang sabi sa ’kin.

“Saan?” Tanong ko habang naka sunod ang mga mata ko sa ginagawa ni Kaede. Umalis kasi siya sa tabi ko at lumipat sa ibaba ko.

“Basta, pero bago tayo umalis pa-isa muna ako,” saad niya saka hinawakan ang dalawa kong binti at inangat ’yon dahilan para mapahiga ako sa kama. “Anong pa-isa ang hap—ahh..” napa-ungol nalang ako ng mabilis niyang ipinasok ang galit na galit niyang pagkalalaki sa loob ko.

“Oh, Kaede.” Ungol ko sa pangalan niya habang napapaliyad sa t’wing sinasagad niya ng malakas ang pagkalalaki niya sa loob ko.

“Ang sarap..” nagdedeleryo kong ungol. Ibinaba ni Kaede ang dalawa kong binti saka siya dumagan sa katawan ko at nilukumos ng halik ang labi ko.

Napakapit ako sa balikat niya habang nakikipag e-espadahan ang dila ko sa dila ni Kaede. Walang tigil parin siya sa pag-ulos sa loob ko kaya napapa-ungol ako sa loob ng bibig ni Kaede.

Iniyakap ko ang dalawa kong binti sa beywang ni Kaede saka sinasalubong ang bawat ulos niya. Sinipsip ni Kaede ang dila ko habang ang isa niyang kamay ay nasa dibdib ko at mahinang minamasahe ’to.

“Ahh.. sige pa,” ungol ko. Sinalubong ko ang mga mata ni Kaede na mapupungay habang nakatitig sa ’kin.

Napa-awang ang labi ko kaya agad akong hinalikan ni Kaede. “Oh, Fuck!” Ungol niya at mas lalo lang binilisan ang pag-ulos sa loob ko.

Halos napasigaw ako ng maabot ko ang rurok ng kaligayahan. Sumunod din sa ’kin si Kaede na pinutok lahat ng katas niya sa loob ko.

Habol ang hininga naming dalawa habang magkatitigan. “Let’s take a shower, baby.” Naka ngiting sabi ni Kaede saka hinugot ang pagkalalaki niya sa loob ko. Nakiliti pa ako ng kunti sa ginawa niyang pag hugot. Umagos tuloy ang pinaghalong katas namin ni Kaede kaya napangiwi ako dahil nanlalagkit ang mga binti ko.

Bumangon si Kaede sa kama saka tumayo at agad akong binuhat na parang bagong kasal. Dinampian pa niya ng halik ang pisngi ko habang naglalakad papasok ng banyo.

Ibinaba ako ni Kaede ng makapasok kami saka niya binuksan ang shower. Napa sigaw pa ako ng mabasa ako ng tubig dahil sobrang lamig. Iba talaga ang tubig dito sa probinsya, malamig, lalo na kapag umaga.

“Ang lamig ng tubig,” nakanguso kong sabi.

Mahina namang tumawa si Kaede na nasa likod ko. Idinikit niya ang katawan niya sa likod ko kaya ramdam na ramdam ko ang matigas niyang alaga.

“Gusto mo painitin kita habang naliligo tayo,” bulong niya sa teynga ko.

“Tumigil ka nga, Kaede! Hindi ka na nagsawa kagabi,” saad ko sakanya.

Hindi naman siya sumagot saka ikinis-kis ang dulo ng pagkalalaki niya sa pang-upo ko. “Kaede!!” Saway ko sakanya.

“Paiinitin nga kita habang naliligo tayo,” saad niya saka hinawakan ang beywang ko at mabilis na ipinasok ang kahabaan niya sa loob ko.

“Ang kulit mo talaga,” reklamo ko.

Tumawa lang siya habang umuulos sa loob ko. “Kunin mo na ang sabon, baby.” Utos niya sa ’kin na ginawa ko naman.

Natapos din kaming maligo ni Kaede, ang loko naka dalawa pa sa ’kin. Ang sarap niyang kutusan, pakiramdam ko namamaga ang pagkababae ko sa ginawa niya.

Sabay kaming lumabas ng banyo saka niya ako pinaupo sa kama. Pinunasan niya ang buhok ko gamit ang maliit na towel kaya napa-ngiti ako. Pagkatapos niyang gawin ’yon ay umalis siya sa harap ko at naglakad ito papunta sa closet.

May kinuha siyang damit na pang babae kaya kumunot ang nuo ko hanggang sa makalapit siya ulit sa ’kin.

“What? Bakit ganyan ka makatingin sa ’kin?” Tanong niya habang may ngiti sa labi na inaayos ang dress na hawak niya para ipasuot sa ’kin.

“Bakit may damit ka na pambabae?” Tanong ko habang nakataas ang isa kong kilay. Tumawa naman siya ng mahina kaya masama ko siyang tinignan. Baka kasi may babae siya dito tapos pinasuot niya sa ’kin ang gamit ng babae. Nakakairita ang tawa niya kaya sinipa ko ang binti niya.

“Sayo naman kasi ’to baby,” sagot niya habang hinihimas ang sinipa kong binti.

“Anong sa ’kin? Ako talaga pinagloloko mo, Kaede Verzabal??” Galit kong sigaw sakanya. “Aminin mo na kasing may babae ka dito..” dagdag kong sabi.

Nagkamot naman siya sa likod ng ulo niya saka lumapit sa ’kin lalo. “Sayo nga ’to. Bumibili ako ng damit sa t’wing may nakikita ako sa mall at nagagandahan ako.” Sagot niya saka isinuot sa ’kin ang dress. “Ini-imagine ko na lang na suot mo ’yung damit. Hanggang sa hindi ko napapansin ang dami ko na palang nabili na damit na para sa’yo.” Dagdag niyang sabi.

Sasagot sana ako ng mabilis niyang hinalikan ang labi ko. Tinanggap ko ang halik na iginawad niya sa ’kin at napayakap ako sa leeg niya para yakapin siya.

Pinutol niya ang halik na pinagsaluhan namin saka dinampian ng halik ang nuo ko.

Hindi ko alam kung saan ako dadalhin ni Kaede. Magkahawak kamay kaming lumabas ng kwarto saka lumbas ng bahay. Binuksan niya ang pintuan ng kotse saka niya ako inalalayan makapasok. Umikot lang siya papuntang driver seat saka siya pumasok ng kotse.

Binuhay niya ang makina ng kotse saka niya pina-usad ’to. “Saan ba talaga tayo pupunta, Kaede?” Tanong ko sakanya habang nakatingin sakanya.

Ngumiti lang siya sa ’kin saka inabot ang isa kong kamay saka pinagsiklop ’to. “Patutunayan ko sa’yo na hindi tayo magkapatid, baby.” Sabi niya. Hindi naman ako nakasagot sa sinabi niya.

Tahimik ako buong byahe habang si Kaede naman ay panay sulyap sa ’kin. Umabot yata ng isang oras ang byahe namin hanggang sa makarating kami sa isang malaking bahay.

Huminto ang kotse ni Kaede saka siya bumaba at umikot papunta sa passenger seat saka pinagbuksan ako ng pintuan. Agad naman akong lumabas habang nakatingin sa malaking bahay.

“C’mon, baby.” Sabi ni Kaede sa ’kin saka pinagsiklop ang kamay naming dalawa.

“Kaninong bahay ’to?” Tanong ko habang naglalakad kami ni Kaede.

Hindi naman siya sumagot hanggang sa binuksan niya ang pintuan ng main door. Namamangha akong nakatingin sa loob ng bahay sa sobrang ganda nito. Hanggang sa mapadako ang mata ko sa isang babae, hula ko nasa 50’s na ang edad niya. Nakatingin siya sa ’kin na para bang maiiyak ano mang oras.

“Hi mom,” bati ni Kaede.

Napakurap-kurap akong ng ma-realize ko kung sino ang babae. Siya ba ang.. mama ko ?

Naglakad siya papunta samin ni Kaede na may luha hanggang sa makalapit siya sa ’kin ng tuluyan. “A-anak..” aniya habang umiiyak. Nagulat nalang ako ng niyakap niya ako ng mahigpit habang umiiyak ito.

“Ang laki mo na anak ko,” umiiyak niyang sabi. “I’m sorry anak kung ipinamigay kita.” Dagdag niyang sabi habang mahigpit niya akong niyakap.

Hindi ko tuloy alam kung anong sasabihin ko. Humiwalay siya sa pagyakap sa ’kin saka tumingin kay Kaede. “Thank you, Kaede.” Naka ngiting pasasalamat niya kay Kaede.

Tumingin ulit siya sa ’kin saka hinaplos ang isa kong pisngi. “Napaka ganda mo, anak.” Nakangiti niyang sabi.

“May gusto ka bang kainin? Anong gusto mo, anak, para makapaghanda ako,” tanong niya sa ’kin.

“Ahm.. tubig nalang po,” sagot ko dahil feeling ko nanunuyo ang lalamonan ko.

Umalis naman si Kaede sa tabi ko at naglakad ito hanggang sa makalayo siya samin. Hinila naman ako ng babae papunta sa mahabang sofa saka niya ako pina-upo.

Bumalik si Kaede na may dalang isang basong tubig saka niya inabot ’yon sa ’kin. Inabot ko naman ’to agad. Umupo si Kaede sa tabi ko saka hinalikan ang balikat ko.

Narinig ko tuloy ang mahinang tawa ng babae ng makita ang ginawa ni Kaede. Kaya lumingon ako kay Kaede saka pinandilatan siya ng mata. Ngumiwi lang siya saka mas lalong umusog palapit sa ’kin.

“Bagay naman pala kayong dalawa.” naka ngiting sabi ng babae samin ni Kaede.

Napangiwi ako dahil sa sinabi ng nanay ko. “Ahm.. kayo po pala talaga ang nanay ko?” Tanong ko sakanya.

“Yes anak.” Sagot niya saka hinawakan ang kamay ko. “Wala akong choice n’ong panahon na ’yon. Sa takot na baka saktan ako ng asawa ko kapag nalaman niyang nabuntis ako ng ibabang lalaki ay nagawa ko ’yon.” Umiiyak na sabi ng nanay ko. “Kaya nakiusap ako kay nanay Perla na ipa-ampon ka. Siniguro ko na nasa mabait kang pamilya para hindi ako masyadong mag-alala sa’yo. N’ong una ay na ko-kontak pa ni nanay Perla ang mag-asawang Vargas. Ngunit ilang buwan lang ay hindi na namin matawagan ang number nila. Hanggang sa..nawalan na ako ng tuluya ng impormasyon sakanila.” Mahabang saad ng nanay ko. Nakikinig naman ako habang si Kaede ay panay ang halik sa balikat ko.

“Bumalik pa ako ng Pilipinas para puntahan ang bahay ng mag-asawang Vargas, ngunit wala na sila sa bahay na tinutuluyan nila.” Malungkot na sabi ng nanay ko. “Pinahanap kita sa private investigator ko, ngunit nahirapan siyang hanapin ang pangalan mo. Iniba pala nila ang pangalan mo at ginawang Audrey.” Dagdag na sabi ng ina ko.

“Kaya sana mapatawad mo ako anak. Patawarin mo ko kung hindi kita nahanap agad.” Panghihingi niya ng tawad sa ’kin habang dinadampian ng halik ang palad ko.

“Ayos lang po ’yon, Mama.” Tawag ko sakanya kaya napatingin siya sa ’kin ng marinig niya ’yon. Napa-iyak ’to at niyakap ako ng mahigpit. Hinahaplos ko lang ang likod ng mama ko habang may ngiti sa labi.

“Ma, wag mo ngang yakapin ng mahigpit ang magiging asawa ko,” reklamong sabi ni Kaede saka hinila ako kay mama.

Pinukol naman ng masamang tingin ni mama si Kaede kaya mahina akong natawa. “Hindi pa kita tinatanggap sa anak ko, Kaede.” Saad ni mama.

“Mama naman.. sabi mo boto ka sa ’kin,” reklamo ni Kaede habang nagkakamot sa likod ng ulo niya.

“Wala akong sinabi,” saad naman ni mama.

“Ayos lang, buntis na naman ulit si Audrey sa magiging anak namin. Kaya ayos lang kung ayaw mo sa ’kin para sa anak mo,” naka ngising sabi ni Kaede kaya pinandilatan ko siya ng mga mata ko.

Nanlaki naman ang mata ng nanay ko habang nakatitig siya sa leeg ko. “Oh my!! Wag mong sabihin nagpa-uto ka na naman dito kay Kaede, anak?” Tanong niya sa ’kin kaya puro reklamo si Kaede sa tabi ko.

Nahihiya tuloy akong yumuko dahil naalala kong may kiss mark nga pala ako sa leeg.

Mahinang tumawa si mama kaya napa-angat ako ng tingin. “It’s okay, anak. Alam kung mahal na mahal ka ni Kaede. Alam mo ba.. demonyo yan dati pero ngayon naging anghel na dahil sa’yo.” Sabi ni mama.

“Mama naman..” reklamong sabi ni Kaede.

“Ahm.. magkapatid po ba kami?” Naiilang kong tanong dahil hindi ko na mapigilan ang sarili ko.

Tumawa si mama bago siya sumagot sa tanong ko. “Hindi kayo magkapatid, Audrey. Anak si Kaede ng daddy niya sa unang asawa nito. N’ong nagpakasal kami ng daddy niya at tinanggap ko din si Kaede bilang anak ko.” Naka ngiting sabi ni mama.

Napakurap-kurap naman ako at hindi makapaniwala na hindi ko pala kapatid si Kaede. “P-Pero.. ang sabi po sakin ni nanay Perla ay magkapatid po kami ni Kaede.” Naguguluhan kong sabi.

Bumuntong hininga naman si mama saka sumagot. “Hindi naman kasi alam ni manang Perla ang buhay namin. Ang tanging alam lang niya ay may anak kami ng asawa ko at si Kaede ’yon. Hindi ko na kasi sinabi na anak si Kaede sa unang asawa kaya wala siyang alam sa history namin.” Mahabang saad ni mama.

“See? Hindi tayo magkapatid, baby.” Sabat ni Kaede. “Tara na baby, gawa ulit tayo ng baby sa kwarto,” naka ngising sabi ni Kaede saka hinawakan ang kamay ko kaya binato ni mama si Kaede ng unan.

“Tumigil ka nga! Pinagod mo yata ’tong anak ko, Kaede.” Inis na sabi ni mama saka pilit na kinukurot si Kaede sa tagiliran.

“Baby… tulungan mo ko, please..” naka yakap na sabi ni Kaede sa ’kin kaya napa-iling nalang ako.

A/N: Good Morning!!!

Malapit na matapos ang story ni Kaede hindi ko pa sure kung ilang chapter nalang to.

Chapter 27

MATAPOS ANG pag-uusap namin ni mama ay niyaya niya akong dito matulog sa bahay niya. Kaso, hindi ako pumayag dahil baka hinahanap na ako nila kuya at daddy. Ang alam lang kasi nila ay may pinuntahan akong kaibigan dahil namatayan ’to. Grabeng pag sisinungaling ko talaga kay kuya.

Nandito kami sa kusina ni mama nag ba-bake ng cupcakes. Ito namang Kaede ay kanina pa ako kinakalabit dahil gusto niya daw ipakita ang kwarto niya. Hindi ako pumayag dahil alam kung may binabalak siya. Kaya ayon naka simangot siya sa tabi ko habang kinakalabit ako.

“Ano ba!!” Inis kong sabi sakanya dahil nakikiliti ako sa ginagawa niyang pagkalabit sa ’kin. Sa tagiliran ko ba naman kasi nanga-ngalabit.

“Ipapakita ko nga yung room ko,” seryoso niyang sabi.

“Tigilan mo nga ako. Alam ko na ang binabalak mo kaya wag ako, Kaede!” Sabi ko sakanya.

“Ano bang gagawin ko? Wala naman ahh..” depensa niya. “Ikaw yata ang may balak sa ’kin, baby eh.” Dagdag niyang sabi.

“Heh!” Sagot ko saka umurong palayo sakanya.

Tutulong na sana ako kay mama ng biglang mag ring ang phone niya. Tumigil siya sa ginagawa niya saka dinampot ang cellphone niya saka sinagot ang tawag.

Pupulutin ko na sana ang kutsara ng hawakan ni Kaede ang kamay ko saka ako hinila. Wala na akong nagawa dahil ang bilis ng lakad niya.

“Ano ba, Kaede.. puro ka naman kalokohan eh,” reklamo kong sabi sakanya habang hinihila niya ako paakyat ng hagdan.

Hanggang sa makarating kami sa nakasarang pinto. Pinihit ni Kaede ang siradura ng pinto saka niya ito binuksan. Nauna siyang pumasok habang hila-hila parin niya ako.

Halos napanga-nga ako ng makita ko ang kwarto ni Kaede. Pinalibot ko ang tingin sa kabuuan ng kwarto at talagang hindi ako makapaniwala. Ang aliwalas ng kwarto niya at halatang pang mayaman ang nakatira. Mas lalo pa akong nagulat dahil sa nakita ko.

Yumakap naman sa ’kin si Kaede mula sa likod saka inamoy ang leeg ko.

Panong hindi ako magugulat sa kwarto niya eh, puro picture ko ang naka dikit sa pader. Iba’t-ibang kuha ’yon mula ng umalis ako three years ago. Talaga palang.. kasama ko lang si Kaede sa tatlong taon na nandito ako sa probinsya. Hindi nga lang siya nagpapakita sa ’kin.

Pinagmasdan ko ang mga litratong naka dikit sa pader at masasabi kong hindi siya magaling kumuha ng picture. Merong naghihikab ako, meron namang nagsasalita ako kaya nakabuka ang bibig ko sa picture. Ang sarap tuloy niyang sakalin.

“Yan lang naman ang ipapakita ko sa’yo, baby. Pero ang nasa isip mo siguro ay may gagawin akong malaswa sa’yo,” naka nguso niyang saad.

“Malay ko bang may ipapakita ka sa ’kin. Akala ko ipapakita mo sa ’kin yung ano mo..” saad ko.

“Gusto mo ipakita ko sa’yo?” Tanong niya sa ’kin kaya siniko ko ang dibdib niya.

Niyakap naman niya ako ng mahigpit saka dinampian ng halik ang ulo ko. “Gusto ko ng makasama ka at ang anak natin,” bulong niya sa teynga ko.

“Alam mo namang hindi pa pwede,” sagot ko saka tinanggal ang mga braso niyang nakayakap sa beywang ko. Humarap ako sakanya at nakita ko sa mga mata niya ang lungkot.

Bumuntong hininga naman ako habang nakatitig sakanya. “Hindi pa pwede, dahil kailangan mong harapin ang daddy ko at kuya ko.” Seryoso kong sabi.

“Lalo na si kuya Aivann, napaka strikto pa naman no’n sa ’kin. Naalala ko pa nga yung lalaking nanligaw sa ’kin last year na may dalang bulaklak ng biglang inagaw ni kuya tas hinampas sa mu-k-ha ng..” hindi ko naituloy ang sasabihin ko ng makita ko ang madilim na mukha ni Kaede.

Napalunok ako ng ilang beses ng mapagtanto ko ang mga sinabi ko. Minsan talaga ay gusto kong kutusan ang sarili ko dahil walang preno kung mag kwento.

“May nanligaw sa’yo?” Tanong niya sa ’kin habang matalim na nakatitig.

“Huh? W-wala naman akong sinabi ahh,” pag de-deny ko kahit huli na nga.

“Sino ang lalaking ’yon?” Tanong niya ulit sa ’kin.

“Wala nga, ang kulit!” Saad ko at agad nag iwas ng tingin.

Ngunit agad akong napasinghap ng hawakan ni Kaede ang kamay ko saka ako hinila palapit sakanya. “Anong pangalan ng lalaki?” Tanong na naman niya sa ’kin.

“Wala na ’yon. Last year pa nga ’yon eh, tsaka.. hindi naman natuloy ang panliligaw niya sa ’kin. Ayaw ni kuya sa lalaking ’yon kaya ayon.. hinampas niya ng bouquet.” Mahabang paliwanag ko.

Madilim parin ang mukha niya habang nakatitig sa ’kin. “Ano nga ang pangalan ng lalaki?” Tanong niya ulit habang ang isang kilay niya ay naka taas.

“Ahm.. nakalimutan ko eh,” naka ngiwi kong sagot.

“Sabihin mo na, Audrey. Kung hindi.. paiiyakin kita ngayon sa sarap.” Pananakot niya sa ’kin.

“Tumigil ka nga! Ang hapdi ng ano ko eh,” saad ko sabay irap sakanya.

“Anong ano?” Tanong naman niya.

“Wala! Halika na nga.. baka hinahanap na tayo ni mama.” Pag-iiba ko sa usapan saka siya tinulak palayo sa ’kin.

“Pa-isa muna ako,” nakanguso niyang sabi.

“Ayaw ko!” Sagot ko saka umalis sa harap niya. Naglakad ako palabas ng kwarto habang si Kaede naman ay naka sunod sa ’kin.

“Ang damot,” bulong niyang sabi pero dinig na dinig ko naman.

Bumaba kami ng hagdan at naglakad pabalik sa kusina. Nahihiya akong yumuko kay mama dahil sa mapanuring tingin niya samin ni Kaede.

Tumikhim ako para mawala ang hiya ko saka ako naglakad kay mama.

“Tikman mo ang gawa ko anak,” naka ngiting sabi ni mama sa ’kin habang hawak ang isang cupcake.

Tinikman ko naman ’yon at napangiti dahil ang sarap. “Masarap po mama,” saad ko kay mama.

“Talaga? Mabuti naman at nagustuhan mo anak,” sabi niya saka inayos ang bangs ko at inilagay sa gilid ng teynga ko.

“Halika, Kaede. Tikman mo ang gawa ko, sigurado akong masasarapan ka din,” tawag ni mama kay Kaede.

Ngumisi naman ng nakakaloko si Kaede saka naglakad palapit sa ’kin. “Oo nga po, mama. Masarap nga po ang gawa mo, natikman ko na nga po eh,” nakangisi niyang sabi sabay kindat sa ’kin. Ang bastos ng bibig niya.. alam kung ako ang tinutukoy niya na gawa ni mama. Bwesit talaga ’tong lalaking ’to.

Ngumisi lang siya lalo saka inagaw ang hawak kong cupcake. Kinain niya ito kaya hinayaan ko nalang siya.

Nang matapos kami ay agad akong nag paalam kay mama. Alam kong malulungkot siya pero nangako naman ako na babalik din ako bukas. Kailangan ko na talagang umuwi dahil miss ko na ang anak ko. At isa pa baka hinahanap na din nila ako kuya.

Kumaway lang ako sa mama ko na nakatayo sa gate habang nakatanaw samin ni Kaede.

Nasa byahe kami ni Kaede at talagang hawak pa niya ang kamay ko. Dinadampian niya ng halik ang likod ng palad ko habang ang isa niyang kamay ay nasa manibela.

“Gusto kong makita ang anak natin, Audrey.” Saad niya.

“Sige. Dadalhin ko siya bukas para makilala narin ni mama si Trie.” Naka ngiti kong sagot sakanya.

“Excited na akong makita ang anak natin,” naka ngiting sabi ni Kaede.

Hindi nalang ako sumagot habang nakatingin sa bintana. Nakarating kami ni Kaede sa harap ng gate namin kaya agad kong tinanggal ang seatbelt na naka kabit sa ’kin.

“What are you doing?” Kunot nuong tanong sa ’kin ni Kaede.

“Eh, ano pa nga ba? Alangan namang pumasok ka sa loob, eh ’di, nasuntok ka ni kuya.” Seryoso kong sagot sakanya.

“Bakit naman niya ako susuntukin?” Tanong niya habang nakataas ang isang kilay.

“Susuntukin ka no’n pag nalaman niyang ikaw ang lalaking naka buntis sa ’kin, tapos— uhmmm…”

Hindi ko naituloy ang sasabihin ko ng mabilis na nilukumos ng halik ni Kaede ang labi ko. Pinutol niya ang halik na pinagsaluhan namin saka naka ngiting naka tingin sa ’kin.

“Relax, baby. Hindi ako susuntukin ng kuya mo,” saad niya saka dinampian ng halik ang nuo ko.

Naguguluhan naman akong tumingin sakanya. “Bakit naman?” Tanong ko.

“Kasi.. tinropa ko kuya mo,” sagot niya habang nakangiti sa “kin. “And.. ako ang ka business partner ng daddy mo kahapon. Actually, alam ng kuya mo na tayong dalawa ang magkasama,” saad niya kaya nanlaki ang mata ko dahil hindi ako makapaniwala.

“Wee.. hindi nga?” Saad ko dahil hindi ako makapaniwala sa sinabi niya.

Tumawa naman ng mahina si Kaede saka hinalikan ang pisngi ko. “Gusto mo tawagan natin ang kuya mo?” Tanong ni Kaede.

“Totoo ba talaga?” Kunot nuo kong tanong sakanya.

“Oo nga, baby. Kuya mo pa nga ang nag plano na dukutin kita eh,” naka ngiwing sagot ni Kaede sa ’kin.

“Talaga? Ibig sabihin.. nagkita na ang daddy ko at si mama?” Tanong ko sakanya.

“Yun ang hindi pa niya alam, baby. Hindi ko pa sinasabi ang tungkol kay mama,” seryosong sabi ni Kaede.

“Pero.. gusto ko na talagang makita ang anak natin, baby.” Malambing na sabi ni Kaede sa ’kin saka dinilaan ang pisngi ko saka dinampian ng halik. Pinisil niya ng mahina ang isa kong dibdib kaya pinalo ko ang kamay niya.

“Halika na nga! Pumasok na tayo, para makilala ka na ni Trie.” Naka ngiti kong sabi saka dinampian ng halik ang labi ni Kaede.

A/N: Good Evening!

Last one chapter and Epilogue nalang kay Kaede. ❤️

Chapter 28

KINAKABAHAN AKO habang nag uusap si daddy at si mama sa garden. Sinabi ko na kasi kay dad ang lahat. Kaya agad niyang pinuntahan ang bahay ni mama kanina. Sumunod agad ako kasama ang anak kong si Trie habang si kuya Aivann naman ang nagmaneho.

Kaya heto kami ni Kaede sa gilid ng pader nakikinig sa pinag-uusapan nila. Nang malaman kasi ni daddy na si Kaede ang anak ng asawa ni mommy ay nagalit ito. Sinabihan din niya si Kaede na layuan ako, dahil ayaw niya daw sa pamilyang Verzabal.

Dalawang araw ng pabalik-balik si Kaede sa harap ng bahay namin para ligawan si daddy. Pero, ayaw siyang papasukin ni daddy. Maging kami ni Trie ay tinatago ni daddy kay Kaede.

Kaya no choice ako kundi sabihin na nandito si mama para makalabas kami ni Trie. Wala namang tutol si kuya samin ni Kaede bagkos ay tinutulungan pa nga niya kami. Mabuti nalang talaga supportive ang kuya kong pangit.

Napakamot si Kaede sa isang kilay niya saka siya tumingin sa ’kin at hinalikan ang nuo ko. Kinarga niya ang anak naming si Trie saka din niya hinalikan ito sa pisngi.

Napangiti ako ng makita ko ang anak namin na yumakap sa leeg ni Kaede. Simula ng ipakilala ko si Kaede sakanya ay ayaw niya ng humiwalay sa ama niya. Kaya naaawa ako kay Trie na panay iyak ng makita niyang pinapalabas ni daddy si Kaede.

Sa dalawang araw na ’yon ay panay video call lang kami ni Kaede. Hindi ako pinapalabas ni daddy sa bahay at baka itakas daw kami ni Kaede.

Alam kung nag-aaway sila mama at daddy dahil halata sa mukha ni daddy ang galit. Sana lang talaga ay maayos na ang away nilang dalawa.

“Baka mauna pang ikasal satin sila mama at daddy mo,” saad ni Kaede kaya napa lingon ako sakanya.

“Tingin mo?” Tanong ko naman.

“Oo nga. Bawal kayo mag sabay kung magkabalikan ang dalawang matandang love birds,” biglang sabat ni kuya Aivann sa likod namin.

“Anong bawal kuya?” Kunot nuo kong tanong.

“Bawal ang sabay ikasal. Sukob ’yon, pangit kong kapatid.” Pang-aasar na naman niya sa ’kin.

“Sukob? Akala ko sa magkapatid lang ’yon,” saad ko naman.

“Wag kang mag-alala, kapatid. Hindi pa ako ikakasal kaya hindi tayo masu-sukob.” Naka ngisi niyang sabi.

“Hindi talaga, balita ko.. hindi ka sinipot ni Elizabeth sa date niyo,” naka ngisi kong sabi sa kuya ko na nalukot ang mukha.

“Tsismis lang ’yon. Ako pa ba! Walang makaka-hindi sa char—

“Meron, si Elizabeth nga diba? Wag ka na ngang mag mayabang, kuya.” Pag puputol ko sa sasabihin niya.

“Patahimikin mo yan bayaw kundi isasako ko yan.” Utos ni kuya kay Kaede habang tinuturo ako.

Niyakap naman ako ni Kaede saka hinalikan sa pisngi. “Wag mo ng asarin ang kuya mo. Hayaan mo na siya dahil masakit talagang ma-basted.” Sabi ni Kaede kaya natawa ako.

“Sige. Ulitin mo pa yan. Iparinig mo pa sa ’kin yan. Sasabihin ko talaga kay daddy na wag kayong payagan na ikasal.” Pananakot ni kuya kay Kaede.

Natahimik naman si Kaede sa sinabi ni kuya kaya inirapan ko ang pangit kong kapatid. Tumingin ulit ako kina daddy at mama na nag uusap parin hanggang ngayon.

“Magiging maayos din ang lahat, baby.” Malambing na sabi ni Kaede sa ’kin.

“Pano kung ayaw ni daddy talaga. Sige nga, anong gagawin mo?” Tanong ko sakanya.

“Kukulitin ko siya. Kung kinakailangan kong harapin ang itak niya kapag nakulitan siya sa ’kin gagawin ko, makasama ko lang kayong dalawa ng anak natin.” Determinadong saad ni Kaede.

“Naks naman! Bigyan ko kaya ng baril si daddy,” epal na sabi ng kuya ko kaya hindi nalang namin siya pinansin.

“Daddy.. sleepy,” cute na sabi ni Trie habang nakayakap sa leeg ng daddy niya. Hinaplos naman ni Kaede ang likod ni Trie na parang pinapatulog niya ’to.

Naglakad ako papunta kay kuya para kunin ang bote ng gatas ni Trie saka ako bumalik sa pwesto ni Kaede na mahinang kinakantahan ang anak namin.

Napa-iling nalang ako dahil marunong naman pala siyang kumanta. Kung hindi pa pala kami nagka anak hindi ko pa sana malalaman na may talent siya sa pagkanta.

“Upo ka nalang do’n,” saad ko kay Kaede sabay turo sa mahabang sofa. “Para makahiga ng maayos si Trie,” dagdag kong sabi.

Tumango naman siya saka naglakad papunta sa tinuro ko. Hindi naman niya inilapag si Trie, naka higa parin ito sa mga bisig niya habang mahinang tinatapik niya ang binti ni Trie gamit ang isa niyang kamay.

Natigilan ako ng marinig ko ang boses ni mama na palapit samin kaya agad akong lumingon sa likod ko.

“Mama,” mahinang sambit ko.

Ngumiti siya sa ’kin saka niya ako niyakap ng mahigpit. “Medyo, sirado pa ang isip ng daddy mo para sa inyo ni Kaede, anak.” Malungkot na sabi ni mama. Napabuntong hininga nalang ako ng marinig ko ’yon.

“Paanong hindi ako tutol sakanilang dalawa kung ang ama niyan ang dahilan kung bakit ka nawala sa ’kin,” Biglang sulpot ni daddy sa likod namin. Maging si Kaede ay natigilan sa sinabi ni daddy kaya agad akong lumapit sakanya saka umupo sa tabi ni Kaede.

“Nakaraan na ’yon, Raul. Mag move on na tayo at ibaon na natin ang hindi magandang alaala.” Sagot ni mama kay daddy.

“Wag mo naman sanang.. idamay sa galit mo si Kaede dahil lang sa galit ka sa ama niya,” dagdag na sabi ni mama.

“Dad, tita was right. Matagal na naman ’yon. At isa pa, kung nagkatuluyan kayo ni tita, eh ’di sana hindi ako na buhay sa mundong ’to,” sabat ni kuya na halatang stress na kay daddy.

“Oo nga naman daddy, eh ’di sana, wala kang pangit na anak,” saad ko kaya pinukol ako ng masamang tingin ni kuya.

“Humihingi ako ng tawad sa ginawa ng ama ko n’ong nabubuhay pa siya, sir. Alam kung malaki ang ginawa niyang kasalanan para pag layuin kayo ni mama, pero sana.. matanggap niyo ako para kay Audrey. Gagawin ko po ang lahat para maging karapat-dapat sa anak mo po sir.” Determenadong saad ni Kaede.

“Wala ng silbi ang buhay ko kung mawawala sa ’kin si Audrey at ang anak namin. Kaya sana, bigyan mo po ako ng pagkakataon para patunayan sa’yo kung gaano ko kamahal ang anak mo.” Dagdag pa niyang sabi.

“Hindi ako basta-basta pumapayag, Mr. Verzabal. Dumaan ka muna sa hirap bago mo makuha sa ’kin ang anak ko,” seryosong sabi ni daddy.

Naglakad si daddy papunta samin ni Kaede saka binuhat ang natutulog na si Trie. “Tumayo ka na dyan, Audrey. Uuwi na tayo,” saad ni daddy.

Napabuga nalang ako ng hangin saka tumayo. Naramdaman ko naman ang kamay ni Kaede sa beywang ko kaya napalingon ako sakanya.

“Sasama ako sa inyo,” bulong ni Kaede sa ’kin.

“Anong binabalak mo?” Tanong ko sakanya.

“Hindi ko titigilan ang daddy mo hanggang sa ibigay ka niya sa ’kin.” Sabi niya saka pinagsiklop ang kamay naming dalawa.

“Tangina!” Sabat ni kuya saka na unang naglakad samin.

Ngumiti naman si mama kaya agad akong lumapit sakanya para yakapin siya.

Lumabas kami ni Kaede sa bahay at naglakad papunta sa naka paradang kotse. Nalukot pa ang mukha ni daddy ng malaman niyang sasama samin si Kaede. Muntik ng mabatukan ni daddy si Kaede buti nalang talaga ay napigilan ni kuya.

One week ang nakalipas, one week narin ang ginagawang pag suyo ni Kaede kay daddy. Pinapahirapan niya ng husto si Kaede sa gawaing bahay. Pinag sibak ng kahoy, ginawa din niyang katulong si Kaede.

Naaawa na nga ako dahil masyadong malupit si daddy sakanya. Pinalinis ba naman ang malaking bakuran namin sa isang araw lang. Gusto ko sanang pigilan si Kaede sa ginagawa niya pero ayaw niya. Pursigedo talaga siyang makuha ang blessing ni daddy samin.

Sa labas din natutulog si Kaede. May maliit na kwarto kasi sa labas na para sana sa driver namin pero hindi na kasi kumuha pa ng driver si daddy kaya bakante ang kwartong ’yon. Gusto ko sanang bigyan ng electricfan man lang si Kaede pero ayaw pumayag ni daddy. Ang dami pa namang lamok do’n kaya ang daming kagat ng lamok sa katawan ni Kaede.

Nandito ako sa harap ni Kaede habang pinupunasan ng towel ang pawisang nuo niya. Naglilinis na naman kasi siya sa malaking bakuran dahil balak ni daddy pataniman ’yon kay Kaede.

“Tirik na tirik ang araw oh, mamaya mo na kaya tapusin yan,” saad ko.

“No, baby. Kailangan ko ’tong tapusin para pag-uwi ni daddy, matuwa siya sa ’kin.” Sabi sa ’kin ni Kaede. Sinong mag aakala na kaya palang gawin ’to ni Kaede para lang makasama ako at ang anak namin.

Natuto na nga rin siya magluto  dahil nag paturo siya sa isa naming katulong. Gusto niya kasing ipagluto si daddy, pero lagi namang sinasabi ni daddy na hindi daw masarap ang luto niya.

Dumating na ang gabi kaya heto ako, pilit na tinutulungan si Kaede magluto pero ayaw niya akong patulungin. Inayos pa talaga niya sa lamesa ang mga niluto niya.

Umupo si daddy sa pwesto niya at sakto namang dumating si kuya Aivann na galing pa sa trabaho.

“Wow, mukang masasarap ah,” naka ngising papuri ni kuya sa mga niluto ni Kaede.

Tumikhim si daddy kaya natahimik si kuya Aivann. Sinubuan ko nalang ang anak kong si Trie na kanina pa tinatawag ang daddy niya para umupo sa tabi niya. Hindi kasi pinapasabay ni daddy sa pagkain namin si Kaede. Nakatayo lang siya sa likod ni dad hanggang sa matapos kaming kumain.

“Mukhang natuto ka na sa gawaing bahay,” biglang sabi ni daddy kaya napalingon ako sa gawi niya.

Tumitig sa ’kin si daddy saka siya bumuntong hininga. “Gusto ko lang maka siguro na marunong ka din sa gawaing bahay. Ganyan ang tinuro ng nanay ko n’ong binata palang ako dahil hindi lang para sa babae ang gawaing bahay,” saad ni daddy.

“Kaya naman pala pati ako pinaglinis mo ng kubeta,” biglang sabat ni kuya sa papa ko.

“Umupo ka sa tabi ng anak mo, Kaede.” Utos ni daddy na agad namang sinunod ni Kaede. Nagpakandong agad ang anak namin kay Kaede saka yumakap sakanya kaya napangiti ako habang pinagmamasdan silang dalawa.

“Alagaan mo ang anak ko at ang apo ko, Kaede. Wag na wag mong paiiyakin ang anak ko kundi paiiyakin kita ng dugo,” seryosong sabi ni daddy kay nanlaki ang mata ko.

“Pumapayag na ako sa pagmamahalan niyong dalawa,” dagdag na sabi ni daddy na ikina-ngiti ko.

“Talaga, daddy??” Nakangiti kong sabi. Si Kaede naman ay nanlaki ang mata habang nakatitig sa ama ko. Mukhang hindi pa napro-proseso sa utak niya ang sinabi ni daddy.

“T-talaga po?” Nauutal na tanong ni Kaede ng makabawi ito sa pagkabigla niya.

“Bakit.. ayaw mo ba?” Masungit na sabi ni daddy na ikina-iling agad ni Kaede.

Tumayo si Kaede habang buhat niya ang anak naming si Trie saka pumunta sa harap ni daddy. “Maraming salamat po, sir.” Sabi ni Kaede habang nakayukod sa harap ni daddy.

Sawakas, pumayag narin si daddy. Sa dami ba namang pagpapahirap ni daddy kay Kaede ay binigay na rin niya sawakas ang blessings niya samin.

A/N: next na ang epilogue sa story ni Kaede.

Maraming salamat po sa mga nagbasa sa story ni Kaede at Audrey. ❤️❤️

Gumawa na ako ng group kanina haha pero lima pa ang members hahaha 😂😂 baka want niyo sumali. Beke leng nemen hahaha 😂🤭

Search niyo lang po ako sa fb Azazzin Nation para masali ko kayo sa group. Thank you! ❤️

Epilogue

Nakaupo ako kasama ang babaeng sobrang mahal na mahal ko. Four months simula ng maikasal kami ni Audrey at masayang nagsasama kasama ang anak naming si Trie. Inunahan namin ang ama ni Audrey at si mama magpakasal dahil nagkabalikan silang dalawa.

Balak pa sana nilang unahan kami kaya hindi ako pumayag. Hindi na ako makapaghintay na maitali si Audrey sa ’kin.

Nakasandal ang asawa ko sa balikat ko habang naka kandong sa ’kin ang anak naming si Trie. Pinagmamasdan kasi namin ang papalubog na araw.

“Nagugutom ako,” nakangusong sabi ni Audrey sa ’kin kaya hinalikan ko ng mabilis ang labi niya.

Umayos siya ng upo saka hinaplos ang naka umbok niyang tyan. Napangiti ako saka hinawakan ang tyan niya na malapit na mag three months.

Mabuti nalang at nabuntis ko siya agad. Hindi ko kasi siya tinigilan hangga’t hindi lumulubo ang tyan niya. Tuwang-tuwa nga sila mama maliban kay papa dahil masyado daw akong mabilis gumawa ng bata.

Plano ko talaga kapag nanganak si Audrey ay aanakan ko ulit siya. Gusto ko kasi maraming anak. Lumaki kasi akong nag-iisang anak lang. Kaya ayaw kong malungkot ang anak ko dahil wala siyang kalaro. Ako lang mag-isa dati kaya alam ako ang pakiramdam. Pero minsan naman ay naiisip ko dati na ayos lang kung wala akong kapatid at least, wala akong kahati sa mga bagay-bagay.

Nagbago lahat ng pananawa ko sa buhay simula ng makilala ko si Audrey. Kung dati ay ayaw ko sa mga mahihirap dahil inis na inis ako sa t’wing nang hihingi sila ng pera pang gastos o di kaya ay humihingi ng tulong kapag may nagkakasakit sa pamilya nila. Ngunit, lahat ng yun ay nawala sa isip ko nang makilala ko si Audrey.

“Daddy, I want ice cream,” saad ni Trie na naglalambing na naman sa ’kin.

“Ako.. gusto ko ng milk tea, pizza, siomai, saka sardinas,” naka ngiwing sabi ni Audrey.

Natawa nalang ako sa kwerduhan niya pagdating sa pagkain. Minsan pa nga ay nilalagyan niya ng sardinas ang ice cream kaya nasusuka ako kapag nakikita ko siyang kumakain no’n.

“Sige, bibilhin ko lahat ng request niyo,” saad ko saka ako tumayo. Buhat-buhat ko parin si Trie sa kaliwa kong braso habang ang isa kong kamay ay naka alalay sa asawa ko.

Napagdesisyonan namin ni Audrey na dito nalang sa probinsya manirahan. Pumayag naman ako dahil nagustuhan ko din naman dito. Tahimik at malayo sa usok. Nandito din naman si mama nakatira, sa katanuyan ay nagsasama na ang daddy ni Audrey at si mama.

Wala namang problema sakin do’n, maging si Aivann ay hindi din tumutol sa relasyon nilang dalawa.

Naglakad kami papunta sa naka paradang kotse namin saka ko binuksan ang pintuan ng passenger seat. Inalalayan kong makapasok ang asawa ko saka ko isinara ang pinto. Binuksan ko din ang pintuan ng back seat saka ko pina-upo ang anak kong si Trie.

Umikot ako papunta sa driver seat saka ako pumasok ng kotse. Binuhay ko ang makina ng sasakyan at agad itong pina-usad. Naghanap lang ako ng mall para do’n nalang kami kakain.

Tuwang-tuwa ang mag-ina ko habang naglalakad kami papasok ng mall. Kung ano-ano ang pinagbibili ng asawa ko kaya hinayaan ko nalang.

Habang kumakain si Audrey ay nakatitig lang ako sa mukha niya. Hindi ko makakalimutan ang unang pagkikita namin.

Nag panggap pa talaga akong may amnesia para lang makasama ko siya. Nabighani ako sa ganda niya at sa simpleng pagkatao niya. Kung dati ay ayaw na ayaw kong makakita ng mga taong mahihirap dahil ang akala ko ay pahirap lang sila sa lipunan. Mas lalo pa akong naiinis sa t’wing may nakikita akong bahay na kulang nalang ay pirma ng langaw para magiba tapos ang pamilyang nakatira do’n ay maraming anak. Naiisip ko kasi na anak sila ng anak tapos sa iba iaasa katulad nalang ng mga charity.

Kaya talagang hindi ako mahilig sa mga charity na para sa mga kapos palad, kaya lagi akong pinapagalitan ni mama. Ayaw ko ng mabahong lugar, ayaw ko din makasalamuha ng mahihirap.

Pero nag bago lahat ’yon ng makilala ko si Audrey. Kumain ako ng pagkaing mahirap na hindi talaga ano sanay. Pero nasabi ko sa sarili ko, handa akong kumain ng tuyo, basta ba’t lagi kong kasabay kumain si Audrey.

Kinaya ko ang simpleng pamumuhay at napag isip-isip na hindi naman pala masama maging mahirap. Ako lang pala talaga ang masama dahil nilalait ko ang estado ng buhay nila habang hindi alam ang pinagdadaanan nilang hirap.

Sobrang saya ko ng may nangyari samin ni Audrey. Ngunit, agad nawala yun ng malaman kong nawawala ang mama ko. Wala akong choice kundi iwanan si Audrey dahil ayaw ko siyang mapahamak. Ayaw ko ng mawalan ng minamahal sa buhay.

Kaya kahit masakit ay iniwan ko siya. Bumalik ako sa Spain para magpakita sa mga kalaban ko. Alam kung ako lang ang kailangan nila. Nalaman ko nalang na sinusundan pala ako ng mga kalaban ko sa Pilipinas. Sa takot ko na baka may gawin sila kay Audrey ay umisip ako ng plano.

Kaya ginamit ko si Jasmine Uy. Pinabalita ko sa lahat na fiancé ko siya para siya ang mapahamak kong sakaling sumugod man ang mga kalaban ko. Hindi ako nagkamali at tama ang nasa isip ko. Nang makaalis si Audrey at tinakasan ako ay yun din ang araw na namatay si Jasmine. Pinatay siya ng mga kalaban ko dahil akala nila ay siya ang minamahal ko.

Kaya wala akong pinagsisihan sa mga desisyon ko sa buhay dahil alam kung mas ikakabuti yun ni Audrey. Ngunit, hindi nagtatapos ang problema ko dahil hindi ko agad nahanap ang mama ko. Ang akala ko ay pinatay na nila ito dahil sa tagal ng panahon ko ’tong hinahanap. Hindi ako sumuko dahil kailangan kong malaman ang totoo kung magkapatid ba talaga kami ni Audrey.

Sa paglipas ng panahon ay nahanap ko ang kuta ng kalaban ko sa negosyo. Nabawi ko ang ina ko at agad kaming umuwi ng Pilipinas. Lagi lang kasi akong bumibisita sa Pilipinas para alamin ang kalagayan ni Audrey na nasa piling na ng totoo niyang ama.

Lahat ng ginagawa niya ay alam ko. Pati yata paghinga niya ay nakasubaybay ako. Hindi ko iniwan si Audrey sa panahong nagdadalang tao siya sa anak namin. Para niya akong anino at kahit saan siya magpunta ay nandoon din ako. Maging ang obgyne kung saan siya nagpapa check up ay kakilala ko. Kaya kapag tapos na ang check up niya ay ako naman ang pumapasok sa office ng doctora.

May copy din ako lahat sa ultrasound niya. Hanggang sa manganak si Audrey ay nag panggap akong nurse. Pumayag naman ang obgyne niya na pumasok ako delivery room basta wala akong gagawin sa loob kundi tumayo. Hindi ako nakita ni Audrey dahil masyado siyang naka focus sa sakit at may suot din akong mask at cups na parang sa nurse o doctor.

Pati ang isa kong empleyado ay pinag aplay ko bilang maid sa bahay nila. Kaya tuwang-tuwa ako sa t’wing nag se-send siya ng picture ni Audrey at sa anak namin. Kinaibigan ko din ang kuya ni Audrey para hindi ako mahirapan kapag nagpakilala na ako sakanila.

Ang laki ng pinagbago ko. Kung dati ay wala akong iniisip kundi negosyo at pera, pero ngayon ay ang top priority ko ay si Audrey at ang mga anak namin.

Galit ako sa mga bumaril sa ’kin n’ong inambush ako. Pero naisip ko, kung hindi nila ako inambush, siguro ay hindi ko makikilala ang babaeng mahal na mahal ko. Ang babaeng magbabago ng ugali ko. Ang magbabago ng pananaw ko sa buhay. Kaya nagpapasalamat ako sa mga taong umambush sa ’kin.

Simula ng makasal kami ni Audrey ay nagtayo ako ng charity dito sa probinsya. Layuin no’n ay ang mga batang palaboy sa lansangan o hindi kaya ay mga iniwan ng magulang. Tinatanggap ko din ang mga matatandang pinabayaan na ng pamilya nila dahil ayaw nila ng pabigat sa buhay. Kaya todo kayod ako sa trabaho para may pang tustos ako sa charity na binuo ko.

Suportado naman ako ni Aivann maging ang mga kaibigan niya sa pulitika. Pati din si daddy ay nag bibigay din sa ’kin ng donation para sa mga bata.

Makalipas ang anim na buwan, tuluyan nang nanganak ang asawa kong si Audrey sa pangalawa naming baby. Halos mapaluha ako ng mahawakan ko ang anak naming lalaki.

Pinangalanan namin siyang Kade Austine Verzabal. Ang asawa ko ang gumawa ng pangalan niya dahil halos murahin niya ko ng mag suggest ako na Talumpati ang ipapangalan ko sa anak namin. Wala na akong nagawa dahil tigre magalit ang asawa ko.

“Hi, baby, I’m your daddy Kaede.” Nakangiti kong sabi saa baby namin habang karga-karga ko ’to.

“Buti nalang talaga, mana sa ’kin ang pamangkin ko sa kagwapuhan,” sabat ni Aivann habang hinahaplos ang pisngi niya.

“Tumigil ka, kuya. Nangarap ka na naman,” pambabasag ng asawa ko sa sinabi ng kuya niya.

“Ang sama mo kapatid,” nakanguso niyang sabi.

Kinabahan talaga ako kanina habang naglalabor si Audrey. Mas lalo pa yata akong kinabahan ng marinig ko ang bawat daing niya. Naawa ako sa asawa ko dahil sa pinagdaanan niyang hirap kaya deserve ng asawa ko ang pagsilbihan siya habang buhay.

Lumapit ako sa asawa ko saka ko inabot sakanya ang anak kaming si KD. Pinadede siya ni Audrey kaya napanguso ako. “Gusto ko din ng milk, wifey.” Lambing kong sabi.

“Sorry, hindi na ’to sa’yo ngayon, mahal kong asawa,” naka ngising saad ni Audrey sa ’kin. Mas lalo lang akong napa-nguso dahil matagal-tagal narin palang hindi ako naka deposit sa matres niya. Hindi ko na muna gagalawin ang asawa ko dahil natahi kasi siya dahil maliit ang sipit-sipitan niya.

“I love you, Audrey. Sobrang mahal na mahal kita pati ang mga anak natin.” Nakangiti kong saad saka hinalikan ang nuo niya. “Thank you for giving birth for KD. Pangako ko sa’yo, na mamahalin kita araw-araw hanggang sa pagtanda natin,” saad ko kaya napangiti ang asawa ko.

“Mahal na mahal din kita. Sobra,” naka ngiti niyang sabi saka hinalikan ang labi ko.

Dumating sila daddy at mommy kasama ang anak naming si Trie na excited makita ang kapatid niya. Inaaway na naman ako ng daddy ni Audrey na agad naman akong pinagtanggol ng asawa ko.

Natatawa nalang ako kapag inaaway ako ni daddy. Trip lang talaga niya akong awayin dahil lagi ko siyang inaasar.

Dalawang araw lang ay nakalabas na kami ng hospital. Karga-karga ko ang natutulog naming baby habang pinag pahinga ko muna ang asawa ko. Napuyat kasi kami kagabi dahil panay iyak ni KD kaninang madaling araw.

“Kaede,” mahinang sambit ng asawa ko sa pangalan ko.

Lumapit ako sakanya saka dahan-dahang umupo sa gilid ng kama. “What is it? Nagugutom ka na ba? Gusto mo ipagluto kita?” Sunod-sunod kong tanong sa misis ko. Hindi ko kasi siya pinapakilos dahil alam kong masakit pa ang tahi niya.

“Hindi pa naman, hubby.” Sagot niya saka umupo sa kama. “Natutulog na pala ang anak natin. Ilapag mo na kaya siya para makapagpahinga kana din,” malambing niyang sabi sa ’kin.

Napangiwi ako saka ako sumagot. “Kapag nilalapag ko siya sa kama.. umiiyak siya agad wife eh,” naka nguso kong sabi kaya mahinang natawa si Audrey.

“Sinanay mo kasi sa karga hubby eh, may pasayaw-sayaw ka pang nalalaman,” naka ngiting saad ni Audrey.

“Hindi ko mapigilan eh, gustong-gusto kong kargahin ang anak natin. Hindi ko ’to nagawa kay Trie kaya kay KD ako babawi,” naka ngiti kong saad.

Yumakap sa ’kin si Audrey at sabay naming pinagmasdan ang mahimbing na natutulog naming anak.

“I love you,” bulong ko sa teynga ng asawa ko. Ngumiti siya sa ’kin saka hinalikan ang labi ko. “Mahal na mahal din kita,” naka ngiti niyang sagot. Agad kong hinalikan ang labi ng asawa ko saka mahinang sinipsip ang ibabang labi niya. Damn! I really want to make love of her but.. hindi pa pwede, kaya magtitiis nalang muna ako.

Ito ang buhay na gusto ko, simple.. pero kasama ang asawa at mga anak ko. Wala na yata akong mahihiling pa dahil napaka swerte ko sa asawa ko. Alam kong madami pa kaming pag dadaanang pagsubok ni Audrey bilang mag-asawa. Pinapangako ko na sabay naming haharapin ang bawat pagsubok na ibabato samin ng panginoon.

A/N: Yehey!! Natapos ko na ang unang series ko sa Wicked. Hindi ko nga alam kung bakit ko ginawa ang series na ’to, talaga. Balak ko pa sana tong idelete pati na kay Zacreus dati dahil minsan nawawalan ako ng interest sa pag susulat. 😌🤦‍♀️ Pero buti nalang pala tinuloy ko.

Pasensya na kung yan lang nakayanan ko. 😂

Balak ko sanang isali sa wicked series si Reagan Salazar at si Aivann Kym Valdemar pero nag dadalawang isip ako. 🤭😂

Anyways, thank you sa mga nag reads, votes, comments sa story ni Audrey at Kaede ❤️😍 sobrang malaking pasasalamat ko sa inyo guys kaya mag bo-bow ako sa inyo. 🙇‍♀️

Mag fo-focus na ako kay Zacreus at Herrah na hanggang ngayon ay lutang ako kung anong sunod na gagawin ko sa chapter nila hahaha 😂🤭

Pag pasensyahan niyo na din ang mga errors ko, sa sobran pagmamadali kong gumawa ng isang chapter agad kong pinu-published yun para maka gawa pa ako sa ibang pending, pero e-edit ko din naman to kapag may oras na ako. 😌

So yun lang.. Thank you so much ulit sa inyo ❤️✨

Kung gusto niyo akong maging friend sa fb search niyo lang ang Azazzin Nation. ❤️ Love you all 😘     

END: April 16, 2023

XXRIEGOZZXX