Disclaimer

Wicked Billionaire Series 4: Aivann Kym Valdemar.

This is a work of fiction. Names, Charcters, business, places, events and incidents, are either the products of the Author’s imagination or used in fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead or actual events is purely coincidental.

No parts of this story may be reproduced or transmitted in any form or by means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the Author.

This story contains incorrect typos/spelling/ grammar. I’m not professional writer so please bear with me. Thank you!

WARNING ⚠️

THIS STORY CONTAINS STRONG CONTENT , R-18, NOT SUITABLE FOR BELOW 🔞 YEARS OLD.

Read at your own risk!

Facebook acc: Cruz Wp Facbook page: Azzinatics Stories

Copyright ©️ 2023 by XXRIEGOZZXX

All rights reserved.

Prologue

Tahimik akong nakikinig sa prof ko na nag di-discuss sa harap namin. Malapit na ang ojt namin at iniisip ko kung saan ako mag o-ojt. Kasabay ko sana ang kaibigan kong si Mae pero tinulungan siya ng papa niya na makapasok sa isang opisina at do’n mag ojt.

Kaya ako nalang mag-isa ang maghahanap. Kahapon ko pa ’to iniisip dahil malapit na ang umpisa ng ojt.

Natigil ako sa pag-iisip ng may tumapik sa balikat ko. Lumingon ako sa classmate kong si Lourdes at nakitang nakatingin siya sa ’kin. “Ano yun?” Mahinang bulong ko dahil baka marinig kami ni prof. Baka tawagin pa ako sa harap at ipa-explain pa sa ’kin ang topic namin today. Wala pa naman akong maintindihan dahil pinoproblema ko talaga kung saan ako mag o-ojt. Sabi kasi samin ay kami na ang bahala kung saan kami pipili.

“Hindi ka parin ba nakakahanap?” Tanong niya sa mahinang boses.

“Wala pa nga eh. Ikaw ba?” Tanong ko sa kanya.

“Meron na. Kasama ko sila Kristine, siguro nasa sampung katao kami. Buti nga tinanggap pa kami eh,” sagot niya kaya napanguso ako.

“Buti pa kayo.” Sabi ko saka bumuntong hininga.

“Nasubukan mo ba sa mayor office? Pwede do’n, Eliza. Ang alam ko ay wala pang nag aaplay for ojt do’n. Try mo kaya.” Sabi sa ’kin ng classmate ko.

Bigla naman akong natigilan sa sinabi niya. Gusto ko sana do’n, yun talaga ang first choice ko dahil bagay na bagay sa kurso nami. Pero sa t’wing naiisip ko ang mayor ay napapaatras ako.

Ayaw ko kasi sa mayor na yun. Ewan ko ba pero lahat ng kapitbahay namin ay gwapong-gwapo sa kanya ako lang yata ang hindi. Maging ang mga classmate ko ay pinapantasya siya.

Aaminin kong gwapo naman talaga si Mayor Aivann Kym Valdemar. Pero talagang ayaw ko lang sa ugali niya. Ayaw ko din sa porma niya na akala mo’y gangster na mayor. Para kasi siyang hindi mayor sa porma niya. Medyo masungit din ang mukha niya at may hikaw din ito sa ilong niya. Maangas talaga ang datingan niya kaya talagang ayaw ko sa kanya.

Siya ang unang mayor dito samin na bata. Sa edad kasi na 28 years old ay naging mayor na siya. Yung iba kasi ay matatanda na.

Lagi din siyang nanalo pagdating sa eleksyon. Siguro dahil gwapo siya kaya madaming bumuboto sa kanya.

Pero aaminin ko naman na marami naman siyang nagawa sa bayan. Magaling din siya kaya lahat ng tao ay hindi inaasahan na mahusay siyang mayor.

Siya ang kauna-unahang mayor na naisipang maglagay ng tulay para hindi mahirapan ang mga ibang estudyante na tumatawid pa sa ilog para makapunta lang sa paaralan. Pero kahit ganun hindi ko parin magawang hangaan ang mayor na yun.

Napabuntong hininga ako habang pinag-iisipan kung do’n nalang ba ako sa mayor office. Siguro kapag wala na talaga akong choice saka lang ako lalapit para mag aplay for ojt.

Susubukan ko munang maghanap ng iba. Baka may mas maganda at komportble ako. Three months din kasi  mahigit ang ojt namin kaya dapat talaga mamili ako ng maayos.

Natapos ang klase namin kaya agad akong lumabas ng classroom. Mag-isa lang akong naglalakad habang hinahaplos ang batok ko. Kanina pa kasi sumasakit ’to, siguro ay anemic na naman yata ako dahil ang tagal kong matulog sa gabi. Ang dami kasing projects na dapat kong tapusin dahil malapit na ang deadline.

Mag-isa akong naglalakad sa covered walk habang nakakasalubong ang iba pang mga estudyante. Mabuti nalang at last subject ko na. Konti nalang kasi ang subject ko dahil graduating na ako.

Maaga pa naman para uwuwi kaya balak kong mag ikot-ikot muna sa City. Baka sakaling may mahanap akong kompanya na tumatanggap ng ojt.

Nakarating ako sa gate ng school at agad lumabas. Lumapit ako sa nakaparadang trycle at agad sumakay. Sinabi ko lang kay manong kung saan ako magpapahatid.

Inayos ko pa ang suot kong uniform kong skirt para hindi makita ang legs ko kapag humangin. Pina-usad na ni manong ang tricycle kaya tahimik lang akong nakamasid sa labas.

Kinuha ko muna ang cellphone ko para mag send ng message kay mama. Para hindi niya ako pagalitan kapag late akong umuwi mamaya. Alam na alam pa naman niya ang uwian ko. Mahirap na baka mapalo pa ako ng hanger.

Nakarating ako sa City at agad na inabot ang pamasahe kay manong. Bumaba ako ng tricycle niya saka ako naglakad-lakad.

Bahala na talaga kung saan ako mapunta. Ang mahalaga ay makahanap ako.

Palinga-linga ako sa kalsada para tumawid sa kabilang kalsada. Nang makita kong walang sasakyan ay agad akong tumawid.

Bawat building ay tinatanong ko ang guard kung tumatanggap ba sila ng ojt. Ngunit, madami na daw ang nag ojt sakanila ang iba naman ay may limit lang daw ang tinatanggap nila.

Napakamot nalang ako sa ulo ko. Dapat talaga maaga akong naghanap, eh ’di hindi sana ako nahihirapan ngayon.

Naglakad-lakad ako hanggang sa makarating ako sa isang park. Napagdesisyonan ko nalang muna na tumambay muna. Para naman hindi sayang ang pamasahe ko.

Nagugutom na din ako kaya naisipan kong lumapit sa isang tindahan do’n at bumili ng chichirya at softdrinks.

Nang makabili ako ay umupo ako at mag-isang kumakain. Pinapanood ko lang ang mga batang naglalaro sa damuhan. May mga jowa ding nag da-date kaya napangiwi ako. Hindi naman sa naiingit ako pero ayaw ko lang makakita ng mga couple na nagda-date sa harap ko. Halata namang mga bata pa sila dahil sa suot nilang uniporme na pang high school.

College na ako pero hindi ko talaga naranasan magka boyfriend. Hindi ko kasi priority ang mga ganung bagay. Madaming nanliligaw sa ’kin sa school pero walang nakakapag pasagot sa ’kin. Naiinis lang ako sa t’wing sinasabi nila na may gusto sila sa ’kin, kesyo gusto daw nila akong ligawan.

Sumubo nalang ako ng chips saka ibinaling ang tingin ko sa mga batang naglalaro sa damuhan.

Ganun lang ang ginagawa ko hanggang sa may marinig akong tumikhim sa tabi ko. Agad akong lumingon at halos mabilaukan ako sa kinakain ko ng makita ako ang lalaking ayaw kong makita.

Napaubo ako kaya dali-dali niyang kinuha ang sofdrinks na nasa tabi ko at inabot yun sa ’kin. Tinanggap ko naman at agad na uminom.

Nakahinga ako ng maluwag ngunit bigla ding napalitan ng kaba ng makita kong titig na titig sa ’kin si Mayor Aivann.

Hindi ko lubos maisip na makikita ko siya ng ganito ka lapit. Kapag nakikita ko kasi siya ay kapag nangangampanya lang siya sa mga baryo.

Hindi ko tuloy maiwasang mapatitig sa mukha niya. Nakakaingit ang kutis niya, ang puti. Wala din ’tong pimples kahit isa, hindi katulad sa ’kin na may tatlong tigyawat. Bigla tuloy akong nahiya at agad nag iwas ng tingin.

Yumukod ako para igalang si mayor. “Magandang hapon po, mayor.” Bati ko sa kanya.

Hindi naman siya sumagot kaya nag-angat ako ng tingin at nakita siyang titig na titig sa ’kin. Bigla ko tuloy naisip na baka may dumi ang mukha ko. Nakakahiya naman.

Pinunasan ko ang mukha ko gamit ang kamay ko kaya narinig ko ang mahinang tawa ni mayor. Natulala na naman ako dahil ang sexy pakinggan ng tawa niya. Sa buong buhay ko ay ngayon lang ako na sexyhan sa tawa ng lalaki. Yung mga classmate kong mga lalaki ay para kasing tanga kong makahalakhak.

“Done admiring me?” Tanong niya kaya natigilan ako.

Napakurap-kurap ako ng ilang beses at agad nag-iwas ng tingin. Hindi ko alam pero uminit ang magkabilaang pisngi ko. Bakit kasi ako nakatulala.

“College student?” Tanong sa ’kin ni mayor.

“Ahm.. yes po, mayor.” Magalang kong sagot. Bigla namang sumeryoso ang mukha niya na hindi ko alam kung bakit.

“How old are you?” Tanong niya sa ’kin.

“Twenty one po, mayor.” Magalang ko paring sagot.

“I see.” Sagot niya habang tumatango. Nakatitig lang ako sa kanya at pinagmasdan ang buhok niyang kulay brown na may highlight na gray. May hikaw din ’to sa isang teynga niya kaya hindi talaga aakalain na mayor ang lalaking ’to.

“Ojt?” Bigla niyang tanong sa ’kin kaya nanlaki ang mga mata ko. Paano kaya niya nalaman na mag o-ojt ako.

Hindi ako sumagot at nakatitig lang kay mayor. Tinaasan naman niya ako ng kilay kaya napangiwi ako.

“P-Paano mo po nalama—”

“Dahil sa ID mo,” pagpuputol niya sa sasabihin ko kaya bumaba ang tingin ko sa suot kong school id.

Bigla kong tinago ang mukha ko sa id. Nahihiya akong yumuko at halos murahin ang sarili ko. Hindi ko man lang naisip na nakasuot pa pala ako ng id. Ang chaka ko pa naman sa id ko. Nakakahiya!

“Mayor Valdemar!” Biglang may tumawag kay mayor kaya nakahinga ako ng maluwag. Mabuti nalang para makaalis na siya. Kanina pa ako napapahiya sa katangahan ko eh.

Tumayo si mayor mula sa pagkakaupo saka pinagpagan ang suot niyang pantalon. Tumingin ako sa kanya para magpaalam. Nakakahiya naman kung hindi ako magpaalam sa kanya or mag ba-bye man lang.

“Kung naghahanap ka, pwede kang lumapit sa munisipyo. Kailangan ko ng secretary dahil nag leave ng three months ang secretary ko.” Bigla niyang sabi kaya natigilan ako.

Hindi ako nakasagot sa sinabi niya dahil umalis na ito sa harapan ko. Pilit kong iniisip ang sinabi ni mayor. Hindi ko tuloy alam kung tatanggapin ko ba o hindi. Ayaw ko pa naman sa kanya, pero naisip ko din na kailangan ko na talagang maghanap dahil next week magsisimula na ang ojt days namin.

A/N: Good night!

Chapter 1

INAAYOS KO ANG opisina ni mayor habang wala pa siya. Isang buwan narin simula ng mag umpisa ako mag ojt dito.

Nong una kong duty dito ay lagi akong kinakabahan. Hindi ko nga alam kung bakit. Mababait naman ang mga tao dito pero talagang kinakabahan ako kapag nakikita ko si mayor. Makita pa nga lang siya kinakabahan na ako, pano pa kaya kapag kinakausap na niya ako.

Minsan kasi ay inuutusan din ako ni mayor. Ayos lang naman sa ’kin dahil ang dami kong natututunan. Mabuti na nga lang mabait ang secretary ni mayor kaya tinuturuan niya ako palagi.

Ito lagi ang duty ko t’wing umaga. Hindi ko alam kung bakit sa ’kin ’to pinapagawa ang paglilinis sa office ni mayor. Hindi nalang din ako nag reklamo dahil baka sabihin reklamador ako eh ojt lang naman ako.

Kapag nandito si mayor ay lagi akong naiilang sa kanya. Pano ba naman kasi kung makatitig sa ’kin ay akala mo’y pangit ang damit ko. Minsan, sinasaway pa niya ako kapag nakikita niyang nag su-suot ako ng skirt. Hindi ko siya maintindihan pero sinunod ko parin.

Mabuti nga at nakikipag usap na ako sa kanya na hindi nakayuko. Hindi talaga ako komportable sa titig niya dati hanggang sa na kasanayan ko nalang.

Pinalibot ko ang aking tingin sa opisina ni mayor at nakitang malinis na. Ngumiti ako saka ako naglakad papunta sa pinto para sana lumabas. Pipihitin ko na sana ang siradura ng biglang bumukas ang pintuan kaya napa atras ako. Agad akong yumukod ng makita ko si mayor Aivann.

“Good morning po, mayor!” Bati ko sa kanya saka ko itinaas ang ulo ko para tumingin kay mayor.

Isinara naman niya ang pinto habang ang mga mata niya ay nakatitig sa ’kin. Napansin ko din na may hawak siyang paper bag na maliit.

“Can you make me some coffee?” Tanong niya sa ’kin kaya agad akong tumango.

“Ye po, mayor!” Magalang kong sagot. Agad akong naglakad papunta sa pinto saka ko ’to binuksan para lumabas.

Mabilis ang galaw ko na lumapit sa maliit na pantry na nandito lang din sa floor ng office ni mayor. Agad akong nagtimpla ng kape. Alam ko narin ang gusto ni mayor sa kape niya. Gusto niya sa kape niya ay yung may cream pero no sugar. Gusto niya yung matapang parin ang black.

Nang matimpla ko ang kape ni mayor ay agad akong naglakad pabalik sa opisina niya. Kumatok muna ako ng tatlong beses bago ako tuluyang pumasok sa loob.

Naabutan ko pa si mayor na nakaupo sa swivel chair habang hinihilot ang sintido niya. Naglakad ako palapit sa kanya saka ko inilapag ang kape sa table. Nag-angat siya ng tingin sa ’kin saka umayos ng upo. “Thank you, Elizabeth.” Saad niya sa malalim na boses.

Ngumiti ako kay mayor kahit pa nga kinakabahan ako. Ganito talaga pakiramdam ko sa t’wing nakikita ko siya. Pilit kong inaalis ang kaba ko para magawa ko ng tama ang trabaho ko.

“Welcome po, mayor! Sige po, lalabas na po ako.” Nakangiti kong sabi saka ako tumalikod sa kanya at nagsimulang naglakad.

“Wait!” Bigla akong napatigil sa paghakbang ng marinig ko yun. Napakurap-kurap pa ako ng ilang beses saka ako humarap kay mayor.

“Ano po yun, mayor?” Tanong ko habang may ngiti sa labi.

Kinuha naman niya ang tasa na may lamang kape saka siya humigop. Bigla tuloy akong kinabahan at baka hindi niya magustuhan ang timpla ko.

Inilapag niya ang tasa sa mesa saka tumingin sa ’kin. Hawak ng isang kamay niya ang paper bag na nakita ko kanina na hawak niya. “For you..” saad niya kaya kumunot ang noo ko.

Naguguluhan man ay naglakad parin ako palapit sa kanya saka ko inabot ang paper bag. “Ano po ’to, mayor?” Tanong ko.

“Books,” tipid niyang tugon kaya agad kong tinignan ang laman ng paper bag.

“P-Pero bakit mo naman po ako bibigyan ng mga novel, mayor?” Nagtataka kong tanong.

“Advance gift ko para sa’yo. Sabi nila mahilig daw ang nga dalaga sa mga books kaya yan ang naisip kong bilhin.” Sagot niya habang nakatitig sa ’kin.

Hindi ako naka sagot, hindi ko kasi alam kung anong sasabihin ko.

“Ahm, thank you po, mayor. Nag abala ka pa para po dito.” Saad ko habang pilit na nakangiti.

“Mukhang hindi mo nagustuhan ang regalo ko,” saad niya kaya agad akong umiling.

“Hindi po, mayor. Nagustuhan ko po.” Sagot ko saka matamis siyang nginitian.

Tumango naman siya. “Mahilig ka sa romance story?” Bigla niyang tanong sa ’kin.

“Po? Ahh.. opo, mayor. Sigurado po mag e-enjoy po ako nito. Ang dami naman po nito.” Saad ko na lamang.

“Sabihan mo lang ako kapag natapos mo lahat basahin yan. Bibilhan kita ulit.” Sabi ni mayor kaya nanlaki ang mga mata ko.

’’Naku po, mayor! Wag na po! Nakakahiya naman po. Ayos na po ’to sa ’kin.“ Sabi ko sa kanya kaya kumunot ang noo niya.

“Ayaw mo ba ng bagong books?” Tanong niya. Hindi ko tuloy alam ang isasagot ko.

“Ahm.. gusto naman po, mayor. Pero baka kasi hindi ko muna siya babasahin ngayon. Ang dami ko po kasing kailangan asikasuhin sa school. May reporting din po ako at mga assignments kaya baka sa susunod ko pa po mababasa ang mga ’to. Pero maraming salamat po dito, mayor.” Mahaba kong sabi habang may ngiti sa labi.

“Okay.” Tipid niyang sagot saka humigop ulit ng kape.

“Sige po, mayor. Labas na po ako.” Pagpapaalam ko. Hindi naman siya sumagot kaya tumalikod na ako saka ako naglakad palapit sa pinto.

Lumabas ako ng opisina kaya nakahinga na ako ng maluwag. Pinaypayan ko ang sarili ko gamit ang palad ko dahil init na init ako. Ang init na nga ng suot ko, ang init pa ni mayor este biglang uminit sa loob ng opisina ni mayor.

Lumapit ako sa office table ng secretary ni mayor na ngayon ay nasa bakasyon. Kaya kinakabahan tuloy ako at baka magkamali ako.

Inayos ko nalang ang table hanggang sa may dumating na tatlong lalaki. Dumating din ang mga bantay ni mayor kaya hinayaan ko nalang na mag usap sila sa loob ng opisina. Nagtimpla lang ako ng kape para sa bisita ni mayor saka ako lumabas agad.

Mabuti na nga lang din at tinutulungan ako ni ma’am Cha sa pag aasikaso sa t’wing may pumupunta dito sa office ni mayor.

Dumating ang 3pm at kailangan ko ng mag out sa ojt ko. May klase pa kasi ako mamayang 4:30pm kaya kailangan ko ng bumalik sa school.

Nagpaalam lang ako kay ma’am Cha, hindi na ako nakapagpaalam pa kay mayor dahil may mga bisita na naman siya. Busy talaga palagi si mayor kaya minsan ay naaawa ako sa kanya. Kahit gabi yata ay hindi parin natatapos ang duty niya. Kung dati ay akala ko ay easy-easy lang siya na mayor pero hindi naman pala. Nakikita ko kasi ang pagmamahal niya sa bayan. Kaya siguro lagi siyang nanalo.

Nang makalabas ako ay agad akong nag abang ng jeep. May oras pa naman ako kaya kakain muna ako do’n sa favorite kong spot sa t’wing wala akong klase. Sa harap kasi ng school namin ay madaming nagbebenta ng mga tuhog-tuhog katulad ng fishball, kikiam, squid ball, hotdog at kung ano-ano pa.

May tambayan din kasi ako do’n sa t’wing kumakain ako. Kaya lagi kong sinasabi sa mga classmate ko na pupunta ako sa favorite spot ko.

Sumakay ako ng jeep at agad kong inabot ang pamasahe ko. Naramdaman kong nag vibrate ang cellphone sa bag ko kaya agad ko ’tong kinuha. Binuksan ko ’to at nakita ang message ng pinsan kong lalaki.

Napangiti ako habang nire-replayan ko si Peter. Dumating na kasi siya kasama ang mama niya sa bahay namin. Magbabakasyon kasi muna sila kaya excited akong umuwi mamaya.

Nagpapalitan kami ng message ng pinsan kong lalaki hanggang sa huminto ang jeep na sinasakyan ko sa harap ng university. Agad akong bumaba saka ko ibinalik ang cellphone ko sa loob ng bag.

Napangiti ako ng makita ko ang mga vendor na nagtitinda ng pagkain. May mga estudyante din na bumibili kaya agad akong lumapit.

“Hi kuya!” Bati ko kay manong. Kilala naman na kasi ako nila manong dahil suki nila ako.

“Oh ikaw pala, hija. Walang pasok?” Tanong sa ’kin ni manong.

“Meron po. Pero mamaya pa pong 4:30PM.” Sagot ko kay manong saka ako kumuha ng plastic cup at stick.

“Tutuhog na po ako, manong.” Pagpapaalam ko kaya tumango si manong.

“Sige lang, kumuha ka lang.” Saad ni manong. Sanay na sanay na sa ’kin si manong. Bilib nga ako sa kanya dahil napagtapos niya ang dalawa niyang anak dahil lang sa pagbebenta niya. Minsan nga ay nililibre ni manong ang mga estudyante na walang pera. Naaawa daw kasi siya, yun lang daw kasi ang maitutulong niya, ang magbigay ng libreng pagkain sa walang-wala.

Tumuhog na ako ng fishball, kikiam at hotdog. Mamaya na ako kukuha ng squid ball kapag naubos ko na ’to. Pagkatapos ko dito ay isaw naman ang kakainin ko.

Nilagyan ko ng hot sauce ang plastic cup saka ko tinuhog ang kikiam at inihapan ’to. Kahit mainit pa ay isinubo ko ang kikiam kaya panay tuloy ang buga ko ng hangin dahil sa init.

“Ang takaw..” Bigla akong napalingon sa likod ko ng marinig ko ang boses na yun. Kilalang-kilala ko kasi yun. Halos mabilaukan ako ng makita ko si mayor Aivann sa likod ko. Naka suot siya ng sumbrero at sunglass. Naka suot pa talaga ’to ng itim na jacket. Magsasalita na sana ako ng mabilis niyang inilagay ang hintuturo niya sa labi niya na para bang pinapatahimik ako.

Lumapit siya sa ’kin kaya nalunok ko ang kikiam na mainit na nasa bibig ko. Napaubo ako kaya bigla akong inabutan ni manong ng palamig. “Hinay-hinay lang, Eliza. Ikaw talagang bata ka.” Sabi pa sa ’kin ni manong. Pilit akong ngumiti at agad na ininom ang palamig. Pati yata lalamunan ko ay napaso dahil sa kikiam.

“A-Anong ginagawa mo dito, mayor?” Pabulong kong tanong sa kanya. Halata kasing nag di-disguise siya. Sa suot palang niya ay talagang hindi siya mahahalata na siya si mayor. Alam ng mga tao na ang mayor ay may highlight na silver sa buhok. Ngunit, hindi naman nila ’to mapapansin dahil nakasuot ng sumbrero si mayor.

“Nagutom din ako eh.” Sagot niya. Biglang inilapit niya ang mukha niya sa teynga ko kaya nanigas ang katawan ko. “Ipag tuhog mo din ako.” Utos niya kaya napakurap-kurap ako.

Lumayo siya ng konti sa ’kin kaya tumingin ako kay mayor. Ngumiti siya sa ’kin kaya bigla akong natauhan. Agad akong kumuha ng plastic cup at agad kumuha ng squid ball, kikiam at fish ball. Nilagyan ko na din ng sauce kahit hindi ko pa tinatanong si mayor kung mahilig ba siya sa maanghang.

Inabot ko kay mayor yun habang hindi ako makatingin ng deritso sa kanya. Alam ko kasing sa likod ng suot niyang itim na sunglass ay nakatitig ang mga mata niya sa ’kin.

“Magkano po saming dalawa, manong?” Biglang tanong ni mayor kay manong.

Hindi ko alam kung paano ko tatawagin si mayor. Hindi ko naman pwedeng sabihin na mayor baka magulat ang mga tao. Alangan namang itawag ko sa kanya ay hoy baka hindi na ako sikatan ng araw. Nag-isip ako ng pwede kong itawag kay mayor. Hanggang sa may pumasok sa isipan ko. “Kuya!” Tawag ko kay mayor sabay hawak sa suot niyang jacket. Lumingon naman siya sa ’kin kaya agad kong binitawan ang jacket niya. Nahihiya tuloy akong tumingin kay mayor. Bakit naman kasi ako humawak pa sa jacket eh.

“Ahm.. ano po kasi.. ako nalang po magbabayad sa kinain ko po,” paputol-putol kong sabi kay mayor.

“Boyfriend mo, hija?” Sabat ni manong kaya muntik na akong mabilaukan sa sarili kong laway.

“Hindi p—”

“Yes po, manong.” Biglang sagot ni mayor kaya naputol ang isasagot ko sana kaya manong.

Nanlaki naman ang mata ko kaya agad akong tumingin kay manong. “Hindi po, manong. Hindi ko nga po kilala yan eh. Tsaka isa pa.. may boyfriend na po ako. Kapitbahay lang po namin. Alam niyo na, hindi matatapon ang sabaw kapag nagpalitan ng ulam dahil magkapitbahay lang kami.” Mahaba kong sabi sabay kuha ng pera sa bulsa ko. “Ito po bayad ko, manong. Bye po!” Nagmamdali kong sabi sabay takbo papasok ng gate.

Hindi ko alam ang pinagsasabi ko kanina. Piste talaga ako. Anong sabaw-sabaw pinagsasabi ko, mukha tuloy akong tanga. Kasalanan talaga ’to ni mayor eh. Kinakabahan tuloy ako sa next duty ko. Mabuti nalang at sabado bukas.

A/N: Good night!❤️

Chapter 2

I’VE BEEN thinking about what Elizabeth said earlier. The fuck! Tinawag niya akong kuya. Ganun ba ako katanda para tawagin niyang kuya.

I tried to calm myself down at baka pumunta ako sa barangay kung saan nakatira si Elizabeth. Kanina pa din ako pinipigilan ng kapatid kong si Pokwang kahit wala naman akong kwene-kwento sa kanya.

Naputol ang pag-iisip ko ng marinig ko ang ginawang pagkatok ni Pokwang sa mesa. Nag-angat ako ng tingin saka bored na tinignan ang bunso kong kapatid. “What?” I asked her.

“Anong what ka dyan! Hoy, Mayor Aivann Kym Valdemar nag iinum ka dyan! Akala ko ba may business meeting ka mamaya?” Tanong sa ’kin ng kapatid ko.

“Cancel ko muna.” Walang buhay kong sagot saka ko ininum ang alak na nasa bote.

“Ano bang nangyayari sa’yo? Bakit ka ba naglalasing? May nangyari ba sa’yo?” Sunod-sunod na tanong ng kapatid ko.

I sighed. I looked at my sister. “Matanda na ba ako?” Tanong ko sa aking kapatid.

Napakurap-kurap naman siya sa harap ko habang nakatitig parin sa ’kin. “B-Bakit mo naman na tanong yan? Hindi naman halata na 28 years old ka ay mali.. malapit ka na pala mag 29 years old.” Sagot ng kapatid ko.

“Do I look old?” Tanong ko ulit.

“Hindi nga! Mukha kang tambay sa kanto na laging nag aamok ng gulo. Ganun itsura mo. Hindi ko alam kung bakit ka naging mayor, sa porma mo palang bad influence na.” Sagot ng kapatid ko kaya nalukot ang mukha ko.

“Napaka supportive mo talaga eh no!‘’ I said in a sarcastic voice.

Tumawa naman siya saka umupo sa upuan na nasa harap ng table. “Bakit ganyan ang suot mo, kuya? Hindi ba naka longsleeve ka kanina nang umalis ka. Bakit ngayon naka jacket ka?” Nagtatakang tanong ng kapatid ko.

“Pormahan ko talaga ’to.” Sagot ko sa tanong niya.

“Oo pormahan mo kapag sinusundan mo si Eliza.” Tatawa-tawa niyang sabi.

Masama kong tinignan ang kapatid ko dahil sa sinabi niya. “How did you know?” Tanong ko habang matalim siyang tinitigan.

“Eh.. aksidente yun, kuya. Kasi naman ikaw eh, nakita kitang sumakay ng jeep kanina. Alam kung ikaw yun kahit pa mga mukha kang holdaper sa outfit mo.” Sagot niya saka tumawa.

“Audrey!!” Saway ko sa kanya kaya tumigil siya sa pagtawa.

“Oo na, titigil na. Kasi naman ikaw eh, bakit mo naman kasi sinusundan si Eliza? Umayos ka nga kuya!” Sabi niya sa seryosong boses.

“Gusto ko lang makasiguro na safe siyang makakarating sa school niya. Bawal ba yun?” Kunot noo kong tanong.

“Ano ka magulang niya? Dinaig mo pa mga magulang ng bata sa pag-alala eh.” Sagot niya na halatang iniinis niya ako.

Hindi nalang ako sumagot sa sinabi ng kapatid ko at baka mabalibag ko lang siya.

“So, ano na, kuya? Bakit mo tinatanong kung mukha ka na bang matanda?” Tanong ng kapatid kong chismosa.

“Wala yun. Kalimutan mo nalang.” Walang buhay kong sagot.

“Tinawag ka bang kuya ni Eliza?” Tanong niya ulit kaya napabuga ako ng hangin. “Tama ako no?” Nakangiti niyang tanong.

“Masyado ba akong matanda sa kanya?” I asked in a frustrated voice.

“Oo sa edad. Pero sa itsura, hindi naman.” Sagot ng kapatid ko.

Hindi naman ako sumagot. Hindi mawala sa isip ko ang sinabi sa ’kin ni Elizabeth. Mas lalo pa akong nainis ng maalala ko ang sinabi niyang may boyfriend na siya. Nabwe-bwesit akong isipin na may ka holding hands si Elizabeth na iba. Ang masaklap pa, kapitbahay pa niya. Tangina talaga! Gusto ko na tuloy lumipat ng bahay na malapit lang din sa bahay ni Elizabeth para hindi matapon yung sabaw na sinasabi niya.

“Hay naku, kuya.. kanina ka pa nakatulala. Tama na nga yan! Para kang timang eh,” biglang saad ng kapatid ko.

“Lumabas ka na nga sa kwarto ko.” Saad ko sa seryosong boses.

“Tinawag tawag mo ko dito tapos palalabasin mo lang pala ako. Kutusan kita eh,” sabi niya sabay irap sa ’kin.

“Labas!” Pagpapalayas ko sa kanya.

“Oo ito na. Pahirapan ka sana ni Elizabeth.” Bulong niya pero narinig ko naman. Tumayo siya saka nag simulang maglakad.

“Hindi mangyayari yun.” Sagot ko sabay inum ng alak sa bote.

Lumingon naman sa ’kin ang bunso kong kapatid saka dahan-dahan ngumiti. “Alam mo, kuya.. gusto sana kitang tulungan eh. Alam mo na.” Sabi niya saka naglakad pabalik sa ’kin.

“What do you mean? Anong tulong naman yun?” Tanong ko habang nakakunot ang noo ko.

“Kasi naman diba.. yung si Elizabeth ay sigurado ako mahilig yun sa mga oppa. Alam mo na.. bakit hindi mo gayahin ang style ng mga oppa, sigurado ako magugustuhan ka ni Eliza.” Suhestyon ng kapatid ko.

“Oppa? Baka oppa-kan kita dyan! Anong oppa pinagsasabi mo?” Tanong ko kaya malakas na tumawa ang kapatid ko. Pinag ti-tripan na naman ako nito.

“Akong bahala sa’yo, kuya. Sa monday, sigurado ako mapapa nga-nga si Elizabeth sa itsura mo.” Sabi pa niya. Pakiramdam ko parang may masamang binabalak ’to eh.

“Fine. Siguraduhin mo lang na maganda ang kalalabasan ko nyan. Kundi humanda sa ’kin yung flower shop mo.” Pananakot ko sa kanya.

“Susubukan mo.. isusumbong kita kay daddy.” Sagot niya saka naglakad palayo sa ’kin.

“Bye, oppa!” Sabi pa niya saka binuntutan ng tawa. Lumabas ng kwarto ko ang kapatid ko kaya huminga ako ng malalim.

Dali-dali kong kinuha ang cellphone ko para mag search kung ano ba talaga yung oppa.

MAAGA AKO NAGISING dahil monday na naman. Duty ko na naman kay mayor. Dalawang araw ko iniisip ang mga pinagsasabi ko n’ong huli kaming nagkita ni mayor. Hiyang-hiya talaga ako sa kabobohan ko.

Ayaw ko nga sanang mag duty ngayon pero hindi naman pwede. Gusto ko ng matapos ang pag o-ojt ko do’n kaya kailangan mag duty ako para maubos ko yung 300 hours.

Pero kapag naiisip ko ang pagtawag ko kay mayor ng kuya ay para akong maiiyak. Malinaw pa kasi sa isipan ko ang mukha ni mayor na halatang naiinis sa ’kin. Hindi ko makalimutan ang panga niya na umiigting na akala mo’y nagpipigil ng inis sa ’kin.

Buti nga kuya tinawag ko sa kanya eh, paano pa kaya kung hoy ang tinawag ko sa kanya. Kasi naman.. bakit kasi siya nag di-disguise, pati tuloy ako nalilito kung anong itatawag ko sakanya n’ong araw na yun.

Napabuntong hininga ako saka ako tumayo sa kama. Inayos ko muna ang higaan saka ko napagdesisyonan na lumabas ng kwarto ko.

Nang makalabas ako ay nakita ko ang pinsan kong si Peter. Kahapon nag bonding lang kaming dalawa. Hindi talaga ako makapaniwala na mas matangkad na siya ngayon kaysa sa ’kin. Ang liit kasi niya dati, kaya gulat na gulat ako ng makauwi ako n’ong friday at nakita siya.

“Oh bansot.. gising ka na pala.” Tawag niya sa ’kin ng makita niya akong nakatayo.

“Bansot? Ikaw ang tinatawag kong bansot dati eh,” nakanguso kong sabi.

“Dati yun, iba na ngayon. Tignan mo nga.. mas bansot ka pa sa ’kin.” Sagot niya. Hindi nalang ako umimik at naglakad palapit sa mesa saka ko tinignan ang niluluto niya.

Umupo ako saka ako pumulot ng isang hotdog. “Si mama?” Tanong ko sa pinsan ko.

“Umalis sila, kasama din si mama ko.” Sagot niya.

“Ahh.. saan daw nag punta?” Tanong ko ulit.

“Sabi dadalawin daw nila ang kaibigan nila n’ong high school.” Sagot niya saka inilapag ang pinrito niyang ham. “Kain ka na. Sabi ni tita may duty ka daw ngayon.” Dagdag niyang sabi.

“Oo nga eh. Gusto ko nga hindi mag duty pero hindi naman pwede.” Nakanguso kong sabi.

“Hatid nalang kita mamaya. Mag motor nalang tayo para hindi ka na mag jeep.” Saad ng pinsan ko.

“Bakit may lisensya ka ba?” Tanong ko habang kumakain.

“Meron syempre. Akala mo sa ’kin ha!” Sagot niya saka nagsimula narin kumain. Tumawa nalang ako dahil sa tono ng pananalita niya. Mas matanda kasi sa ’kin ng dalawang taon si Peter. Kaso dati ang liit talaga niya, mas matangkad ako sa kanya dati kaya minsan napagkakamalan na mas matanda ako sa kanya.

Natapos akong kumain at agad akong bumalik sa kwarto ko para kumuha ng t’walya. Nasa labas kasi ang banyo katabi ng kusina namin.

Nang makuha ko ang t’walya ay agad akong lumabas ulit. Nakita ko pa si Peter na naghuhugas ng pinggan.

“Ligo muna ako, insan.” Saad ko saka pumasok ng banyo.

Agad kong binuksan ang gripo saka ko isinara ang pinto at nilock. Naghubad ako ng saplot ko saka ako nagsimulang maligo. Mabilis ang ginagawa kong buhos dahil ang lamig ng tubig. Ito talaga ang kalaban ko simula ng mag-aral ako eh. Napapasigaw nalang talaga ako bawat buhos ko ng tubig.

Nang matapos akong maligo ay agad kong pinunasan ang katawan ko gamit ang t’walya. Itinapis ko ’to sa katawan ko saka ko binuksan ang pintuan ng banyo at lumabas.

Wala na si Peter sa kusina, siguro ay nasa labas siya at pinapaandar ang motor ni papa.

Agad akong pumasok ng kwarto ko saka inilock ang pinto. Lumapit ako sa kama saka ko isinuot ang hinanda kong susuotin. Naka slacks na naman ako. Gustong-gusto kong mag skirt pero ang mayor may saltik sa utak. Ayaw akong makitang naka suot no’n. Wala naman sanang centavo ang legs ko. Makinis at maputi ako kaya kahit isang guhit ng sugat or pilat ay wala ako. Nakakainis lang dahil hindi ko maisuot ang gusto kong suotin. Ang dami ko pa namang skirt tapos slacks lang pala ipapasuot sa ’kin.

Kinuha ko ang blouse na hinanda ko din kanina. Lahat ng isusuot ko ay dapat hindi kita ang dibdib ko. Minsan pa ay naka longsleeve ako. May uniform naman kami sa school para sa ojt namin. Black skirt yun na may slit sa gilid, ang itaas naman ay may white spag strap na pinatungan ng blazer na black. Kaso kinausap ako ni mayor at sinabi kung pwede daw ay hindi yun ang suotin ko habang nag du-duty ako. Pumayag nalang ako syempre dahil sino ba naman ako, nag o-ojt lang naman ako. Sinabihan ko na din ang prof ko at pumayag naman din siya.

Inayos ko na ang mukha ko at naglagay ng light make up. Hinayaan ko lang ang buhok ko na naka lugay lalo na’t basa pa. Mamaya ko nalang tatalian kapag nasa munisipyo na ako.

Nang matapos na ako ay agad akong lumabas ng kwarto ko. Hinanap ko ang pinsan kong pangit para ihatid na niya ako.

Lumabas ako ng bahay at nakita ang pinsan ko na naka suot ng pantalon at tshirt. Nilock ko muna ang bahay saka ako lumapit sa pinsan ko.

“May pupuntahan ka ba pagkatapos mo akong ihatid?” Tanong ko sakanya.

“Oo. Mag-iikot ikot lang muna ako.” Sagot niya sabay abot sa ’kin ng helmet.

Tinanggap ko naman ang helmet saka ko isinuot sa ulo ko. Pinaandar naman ng pinsan ko ang motor kaya agad akong humawak sa balikat niya saka ako sumampa sa motor.

“Okay na?” Tanong niya sa ’kin.

“Oo. Larga na!” Sagot ko naman kaya agad niyang pinatakbo ang motor.

Mabuti nalang hinatid ako ng pinsan ko. Nakakapagod kasi mag jeep. Kung pwede nga lang ako nalang ang mag drive ng motor ni papa para hindi na hassle sa byahe ko. Pero sa kasamaang palad hindi ako marunong mag motor kaya wag nalang.

Tahimik lang ako buong byahe hanggang sa makarating kami sa harap ng munisipyo. Iginilid ng pinsan ko ang motor kaya agad akong bumaba habang naka hawak sa balikat niya.

Tinanggal ko ang suot kong helmet saka ko inabot yun sa pinsan ko. “Sunduin mo din ako mamaya ha!” Saad ko sa pinsan ko.

“Ayos ahh.. ginawa mo kong taga hatid sundo.” Sagot niya sa ’kin.

“Eh nandito ka narin naman sa probinsya bakit hind ko pa lubos-lubusin diba? Kaya ikaw na muna ang maghahatid-sundo sa ’kin sa school pati narin dito.” Sabi ko habang inaayos ang buhok ko.

“Oo na. Basta ilibre mo ko palagi ng kwek-kwek.” Sagot niya na parang napipilitan.

“Okay. Sige na, papasok na ako. Ingat ka!” Pagpapaalam ko saka ko tinapik ang ulo niya na may suot na helmet.

Tumalikod agad ako sa pinsan ko saka ako nagsimulang maglakad. Ngunit napahinto ako ng may makita akong naka simangot na lalaki habang nakatayo sa entrance ng munisipyo. Mayor Aivann Kym.

A/N: Happy Sunday everyone!❤️

Chapter 3

NAKASIMANGOT AKO habang ginagawa ang trabaho ko. Kanina pa ako hindi makaupo dahil panay ang utos ni mayor. Hindi ko alam kung sinasadya ba niya ’to o hindi.

Simula ng makita ko siya kaninang umaga sa entrance ng munisipyo ay wala na siyang ginawa kundi sungitan ako. Kahit hindi naman mali ang gawa ko pinagsasabihan niya ako. Tapos ang dami pa niyang utos sa ’kin. Halatang pinapahirapan niya ako, hindi ko naman alam kung anong kasalanan ko sa kanya.

Hindi naman sana ako late pumasok, hindi din naman ako tamad dito kapag nag du-duty ako. Sumasakit tuloy ang ulo ko sa mayor namin na may buwanang dalaw yata.

Ginawa ko nalang muna ’tong inutos niya na folder na i-file ko daw. Kailangan daw niya ’to agad kaya kailangan maibigay ko agad at baka pagalitan na naman niya ako.

Sayang naman ang outfit niya na akala mo nasa Kdrama. Ewan ko kung anong nakain ni mayor kung bakit ganun nalang ang porma niya. Sanay na sanay kasi ako sa astig niyang porma kahit pa nga naka longsleeve polo siya. Yung messy hair niya na may highlight na silver, mas lalo pa siyang bad boy tignan dahil sa hikaw niya sa ilong. Kaya talagang hindi halata na isa siyang mayor.

“Ms. Santiago!!‘’

Muntik ko ng mabitawan ang hawak kong folder dahil sa gulat. Agad akong humarap kay mayor dahil baka may  iuutos sa ’kin. Kahit naiinis ako ay nagawa ko paring ngumiti sa harap niya.

“Yes po, mayor! May ipapagawa ka po ba?” Tanong ko habang naka paskil ang ngiti sa labi ko.

“Stop smiling, Ms. Santiago.” Saad niya sa seryosong boses kaya unti-unting nawala ang ngiti ko sa labi.

“Alam ko kung peke ang ngiti ng isang tao kaya wag mo kong ngingitian ng ganyan.” Sabi niya kaya natigilan ako. Ang sungit niya.

“Make me some coffee, and after that deliver that folder to the finance office.” Utos niya sa ’kin saka mabilis na bumalik sa opisina niya.

Napasabunot nalang ako sa buhok ko saka tumalima sa utos ni mayor. Nakakainis siya! Halata talagang pinag iinitan niya ako, kanina pa siyang umaga ganyan. Malapit nalang mag uwian masungit parin. Iniisip ko tuloy na baka nag away sila ng girlfriend niya kaya mainit ang ulo.

Hindi ako sure kung may girlfriend ba talaga si mayor. Wala naman kasing nababalita na uugnay na babae sa kanya. Pero baka ayaw lang ipaalam ni mayor sa taong bayan, baka want ni mayor na wag pag usapan ang lovelife niya. 

Nang makapagtimpla ako ng kape ay agad kong tinungo ang opisina ni mayor. Kumatok pa ako ng tatlong beses bago ko tuluyang binuksan ang pintuan. Nakita ko si mayor na naka sandal sa likod ng swivel chair niya habang nakapikit ang mga mata.

“Ito na po ang kape mo, mayor.” Saad ko sa mahinang boses. Hindi naman siya sumagot kaya inilapag ko ang dala kong kape sa office table niya.

“Sige po, mayor. Labas na po ako.” Pagpapaalam ko sakanya. Tumalikod ako saka nag umpisang maglakad.

“Who’s that guy?” Biglang tanong ni mayor kaya napatigil ako sa paghakbang. Hindi ako lumingon dahil naguguluhan ako kung ako ba ang kausap niya.

“Elizabeth..” tawag niya sa pangalan ko kaya dahan-dahan akong lumingon.

“Po?” Takang tanong ko ng makaharap ako kay mayor. Nakita ko siyang seryosong nakatitig sa ’kin kaya hindi ko maiwasang hindi maasiwa sa uri ng titig niya.

“Yung lalaking naghatid sa’yo kanina, sino yun?” Tanong niya sa seryosong boses. Ngayon ko lang yata nakita ang ganitong itsura ni mayor. Lagi kasi siyang kalmado at pala ngiti sa mga tao. Pero ngayon, napaka seryoso ng mukha niya, walang bahid ng saya ang mukha niya. Nakakatakot pero mas lalo siyang gumagwapo kapag seryoso ang mukha niya.

“Ahm.. si Peter po, mayor.” Sagot ko nalamang.

“Peter? Boyfriend mo?” Tanong niya habang nakakunot ang noo.

“Naku hindi po, mayor. Pinsan ko po yun. Bakit po, mayor? May problema po ba?” Takang tanong ko sa kanya.

“Pinsan? Are you sure?” Tanong niya na parang hindi makapaniwala sa sagot ko.

“Opo, mayor. Nagbabakasyon po kasi sila sa bahay namin. May problema po ba?” Tanong ko sa kanya ulit.

Bigla naman siyang nag iwas ng tingin sa ’kin at hindi na nagsalita pa. Hinintay ko pa ng ilang sandali at baka may sasabihin pa si mayor. Ngunit, hindi siya lumingon sa ’kin.

Napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko. “Sige po, mayor. Ihahatid ko po muna yung folder sa finance office po.” Pagpapaalam ko sa kanya.

“No need. Take some rest, Elizabeth.” Sagot niya saka humigop ng kape.

Nagtataka naman ako sa sinabi niya. Matapos niya akong kawawain kanina, gusto niya akong magpahinga ngayon. Ayos lang kaya si mayor?

“Hindi na po, mayor. Malapit narin po ako mag out,” sagot ko. “Sige po, lalabas na po ako.” Dagdag kong sabi saka mabilis na naglakad papunta sa pinto. Hindi ko na siya hinintay na magsalita pa.

Lumabas ako ng opisina ni mayor at agad akong lumapit sa table ko. Kinuha ko ang folder saka naglakad papunta sa finance office.

Habang naglalakad ako ay may mga nakakasalubong akong staff. Magalang ko sila binabati at nginingitian.

Wala akong planong magtrabaho dito samin. Ang gusto ko kasi kapag nakapagtapos ako ay aalis ako at pupunta ng Manila. Doon ko gusto magtrabaho. Napagusapan na namin nila mama at papa ang plano ko at pumayag naman sila. Gusto pa nga sana nila ay kay tita ako tumira ngunit hindi ako pumayag. Mas gugustuhin ko pang tumira sa maliit na apartment. Gusto kong masubukan mamuhay mag-isa.

Nakarating ako sa finance office at agad kong binigay ang folder sa isang staff. Hindi ko masyadong kilala ang mga tao dito, medyo malayo kasi ang finance office mula sa opisina ni mayor.

Bumalik din ako agad sa office ni mayor. Nasa labas kasi ng opisina ang table ng secretary. Malapit na ang out ko kaya aayusin ko na ang mga gamit ko. Mabuti nalang wala akong klase ngayong araw. Bukas meron akong  dalawang subject kaya hanggang 2PM lang ako dito sa munisipyo.

Inayos ko muna ang gamit ko saka ko inayos ang mukha ko. Baka kasi sa sobrang busy ko kanina nag mukha na pala akong gusgusing bata. Nag ayos lang ako ng mukha nang bigla kong marinig ang pagbukas ng pintuan ng opisina ni mayor.

Tinigil ko ang ginagawa ko at mabilis na tumayo. Nakita ko naman si mayor na nakatayo sa gilid ng table ko.

“Just keep doing what you’re doing, Elizabeth.” Saad niya sa seryosong boses.

Nahihiya naman akong ngumiti kay mayor. “Tapos na po ako, mayor.” Sagot ko saka ngumiti ng pilit. Ngunit mabilis ko din tinigil at baka masaway na naman niya ako tulad kanina.

“Aalis ka na po ba, mayor?” Tanong ko sa kanya. Alam ko kasi may gagawing program sa plaza sa susunod na linggo. Malapit na kasi ang hearts day kaya balak ni mayor mag pa concert. Baka pupunta siya do’n para makita ang venue.

“Malapit na uwian, hindi ka pa ba uuwi?” Balik tanong niya sa ’kin.

“Uuwi na po, mayor. Inaayos ko lang po ang gamit ko.” Sagot ko saka ko pinulot ang shoulder bag ko sa mesa.

“Sabay na tayo.” Sabi niya kaya natigilan ako.

“Po?” Takang tanong ko.

“Sabay na tayong umuwi. Pauwi narin  naman ako. At isa pa, madadaanan ko lang naman ang barangay niyo.” Sagot ni mayor.

Hindi ko alam kung papayag ba ako. Marunong din naman ako mahiya.

“Ahh.. wag nalang po, mayor. May pupuntahan pa po kasi ako.” Pagsisinungaling ko.

Kumunot ang noo niya at maging ang kilay niya ay nagsalubong. “Saan? May ka meet up ka ba?” Tanong niya kaya mas lalo akong nagulat.

“Ahh ehh… may bibilhin lang po, mayor.” Sagot ko saka ngumiti ng pilit.

“Daanan nalang natin. Halika na, sumabay ka na sa ’kin.” Sabi niya saka naka pamulsang naglakad palayo sa ’kin.

Napakamot ako sa likod ng ulo ko sa katigasan ng ulo ni mayor. Kulang yata yung palusot ko eh, dapat pala sinabi ko makikipag date ako.

Sumunod nalang ako kay mayor. Habang naglalakad ako ay tinetext ko ang pinsan ko na wag na niya akong sunduin. Nag reply naman agad ang pinsan ko at mabuti nalang hindi pa siya nakaka alis ng bahay.

Naabutan ko si mayor sa entrance ng munisipyo. May kausap ’tong lalaki kaya hindi na muna ako lumapit.

Nakatayo lang ako habang nakatitig kay mayor. Ewan ko ba, namamangha na din ako sa kagwapuhan ni mayor. Pero hindi katulad ng ibang ka edad ko na patay na patay kay mayor. Pati yata picture ni mayor ay pinagnanasahan.

Lumingon sa gawi ko si mayor kaya biglang bumilis ang tibok ng puso ko ng magtagpo ang tingin naming dalawa. Sumenyas siya sa ’kin na lumapit ako sa kanya kaya agad akong naglakad papunta sa pwesto niya.

Nang makalapit ako ay sakto namang natapos ang pag-uusap nila mayor at nang lalaki. Tumingin sa ’kin si mayor kaya nahihiya akong nag-iwas ng tingin.

“Let’s go, Elizabeth.” Aya niya sa ’kin kaya tumango ako.

Kinakabahan talaga ako kapag kami lang dalawa ni mayor. Hindi ko nga alam kung bakit, hindi naman siguro ako kakainin ng buhay ni mayor.

Nang makarating kami kung saan naka park ang kotse ni mayor ay pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse. Nahihiya akong ngumiti at nag pasalamat saka ako pumasok sa loob ng kotse.

First time kong sumakay sa kotse, halatang mamahalin ang sasakyan ni mayor. Hindi ko din masasabi na dahil sa pag ma-mayor niya kaya siya nakabili ng ganitong kotse. Dahil alam ko, kahit hindi pa siya naging mayor ay may kotse na talaga siya. Hindi lang isa kundi pitong sasakyan na puro mahal. Isang business man kasi si mayor. Ang ama din nito ay isa sa mayaman din sa bayang ’to, hindi lang sa bayan na ’to. Kaya hindi na kami magtataka kung ganito ka gaganda ang sasakyan ni mayor Aivann.

Pumasok si mayor sa driver seat at agad binuhay ang makina ng sasakyan. Ako naman ay tahimik lang, yung puso ko lang yung hindi tahimik. Kanina pa tambol ng tambol, nakaka inis tuloy.

“Saan yung dadaanan mo?” Biglang tanong sa ’kin ni mayor kaya nataranta akong nag iisip ng idadahilan.

“Ahh.. wag na po, mayor. Sa susunod na araw ko nalang po bibilhin yun.” Sagot ko nalamang.

“Books?” Tanong niya saka pinausad ang sasakyan.

“Naku hindi po, mayor. May inutos lang po sa ’kin si mama ko.” Sagot ko. Pati mama ko tuloy dinawit ko.

“Ahh.. akala ko nagdadahilan ka lang kanina dahil ayaw mo kong makasabay.” Sagot niya kaya napalingon ako sa gawi niya.

Nakita ko siyang nakangiti habang nakatuon ang mata niya sa daan. “Hindi po ganun, mayor. May dadaanan mo talaga ako.” Saad ko kaya tumango siya habang nakangiti parin. Hindi ko maialis ang tingin sa kanya dahil ang gwapo tignan ni mayor.

“Anong plano mo sa heart’s day? May ka date ka ba sa araw na yun?” Tanong niya at iniba ang usapan.

Napakurap-kurap naman ako at hindi alam ang isasagot kay mayor. Bakit naman niya ako tatanungin ng ganun. Single ’to mayor, at walang balak makipag date.

“Sa bahay lang ako no’n mayor. Hindi naman po ako mahilig gumala kapag may event po eh. Kaya yung mga nagdaang concert hindi po ako nanonood.‘’ Sagot ko habang naka tingin sa harap ng sasakyan.

“Bakit? Strict parents mo?” Tanong niya saka lumingon sa ’kin.

Umiling ako. “Hind po, mayor. Sila nga po yung pilit ng pilit na lumabas o gumala po ako eh. Ako lang po yung ayaw. Nakakatamad po kasing gumala.” Deritso kong sagot.

“Oh, nice.” Bulong niyang sabi ngunit narinig ko naman.

“May klase ka ba bukas?” Tanong niya sa ’kin.

“Opo, mayor. Out po ako bukas ng 2PM po.” Magalang kong sagot. Tumango lang siya sa ’kin saka lumingon.

“Are you hungry?” Tanong niya kaya agad akong umiling.

“Hindi po, mayor. Nagkape kasi po ako kanina kaya busog pa po ako.” Sagot ko naman.

“Kape? Nakakabusog ba yung kape?” Tanong niya sa ’kin.

“Opo, mayor. Minsan po yun lang ginagawa ko. Para diet narin po.” Saad ko habang nakangiti.

“Hindi yan healthy, Elizabeth. Hindi ka naman mataba kaya bakit gusto mong mag diet.” Sabi niya sa seryosong boses.

Napakamot nalang ako at hindi sumagot kay mayor. Mas lalo akong napakamot sa ulo ko ng makita kong lumiko ang sinasakyan namin ni mayor. Balak talaga niya akong pakainin kaya wala na akong magagawa.

A/N: Good morning!❤️

Chapter 4

TAHIMIK AKONG nakikinig sa teacher namin habang nag di-discuss siya sa harap. 

Araw ng mga puso ngayon, kaya yung mga classmate ko ay excited ng matapos ang klase. Isang subject lang naman kami ngayon, kagagaling ko din sa munisipyo para mag duty. Mabuti nga at wala si mayor Aivann do’n. Busy siguro siya lalo na’t may event mamayang gabi sa plaza. 

Okay narin yun na hindi kami nagkita kanina dahil nahihiya ako kay mayor. Hindi ko makalimutan n’ong hinatid niya ako sa bahay n’ong isang araw. Kaloka yung nanay ko! Tuwang-tuwa pa ng makita si mayor, talagang nagpa picture pa dahil hindi daw siya makalapit kay mayor sa t’wing nag iikot ’to sa buong lugar.

Akala ko nga ay tatanggihan ni mayor ang request ni mama, pero laking gulat ko nang pumayag si mayor. At mas lalo pa akong nagulat dahil hindi umalis agad si mayor at nakipag chikahan pa sa nanay ko. 

Nahiya tuloy ako dahil ang topic nila ay ako. Muntik pang ipakita ni mama ang photo album ko n’ong baby pa ako. Mabuti nalang at napigilan ko dahil naalala ko na may picture akong naka hubad n’ong baby pa ako. Nakakahiya naman kong makita yun ni mayor.

Natigil ako sa pag-iisip ng maramdaman kong may kumalabit sa braso ko. Agad akong lumingon sa left side ko at nakita ang classmate kong si Melbur. Kumunot agad ang noo ko sa kanya ng makita kong may inabot siya sa ’kin na isang tangkay ng red rose. Naguguluhan naman akong inabot yun. “Pinapaabot mo ba sa ’kin ’to?” Tanong ko. Baka kasi para sa classmate namin ’to at pinapaabot lang niya sa ’kin. Hindi naman ako pinanganak na assumera.

“Hindi. Para sa’yo talaga yan.” Sagot niya sa ’kin.

Sasagot na sana ako ng marinig ko ang boses ni prof. Bigla kasing tumikhim sa likuran namin. Nasa likod kasi ako nakaupo, ayaw ko talaga sa harap, at isa pa matangkad din kasi ako kaya dapat lang nasa likod ako. 

“Ano yan? May ligawan na bang nagaganap dito sa likod?” Saad ni prof kaya agad nag ingay ang mga classmate ko. Inasar pa talaga ako kaya nalukot ang mukha ko. 

Matagal na kasing nanliligaw sa ’kin si Melbur at alam yun ng mga classmate ko. Binasted ko na nga ang lalaki dahil hindi ko naman siya type at isa pa lagi ko siyang classmate sa major subject kaya ayaw ko talaga. 

“Baka mag da-date po yan sila mamaya, prof.” Saad ng ka-klase kong lalaki.

Huminga ako ng malalim dahil nagsisimula na akong mainis. Pinaka ayaw ko pa naman ay yung inaasar ako at pina-partner sa kung sino-sino. Wala namang problema sa itsura ni Melbur. May itsura naman siya, matangkad, may kaya din sa buhay. Kaso hindi ko siya type. Yung ibang mga babae sa school ay n po-pogian sa kanya, pero ako hindi talaga. Gwapo siya pero nakakasawa tignan ang mukha niya.

Narinig kong tumikhim si Melbur ngunit hindi ko siya pinansin. “Pwede ba tayong lumabas mamaya, Eliza?” Tanong sa ’kin ni Melbur.

Nakikita ko sa gilid ng mata ko na nakatitig siya sa ’kin habang hinihintay niya ang sagot ko. “Pasenya na! May pupuntahan ako mamaya kasama ang parents ko.” Sagot ko habang hindi siya nililingon.

Dinig ko ang tawanan ng mga classmate ko at parang pinagtatawanan nila si Melbur. Hindi na ako sumagot pa dahil pati si prof ay nakikisabay sa kakulitan ng mga classmate ko.

Mabuti nalang at tumahimik na nang magsimula ng mag seryoso si prof. Nakinig ulit ako habang nag di-disuss si prof. Nagbigay pa talaga ng assignment kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. 

Natapos ang klase namin kaya agad kong inayos ang bag ko. Lumabas ako sa room at hindi na sumabay sa mga classmate ko. Alam ko kasing gagala lang sila. Yung iba may date, yung iba naman ay pupunta ng plaza para manood ng concert. Ako, uuwi na sa bahay. Mas gusto ko pang humiga kaysa sa gumala.

Naglalakad ako sa covered walk mag-isa. May mga kasabay akong estudyante at puro naririnig ko kung saan sila kakain. Mas lalo kong binilisan ang paglalakad ko hanggang sa makarating ako sa gate.

Ngumiti pa ako kay kuya guard dahil ka close ko naman si kuya Edgardo. “Uwi ka na, Eliza?” Tanong sa ’kin ni kuya.

“Opo, kuya. Mag co-concert nalang ako sa kwarto ko kaysa manood sa plaza.” Sagot ko kaya natatawa siya habang napapa-iling.

“Ikaw talagang bata ka. Hala, sige mag-ingat ka sa pag uwi.” Saad sa ’kin ni kuya Edgardo kaya tumango ako.

Lumabas ako ng gate. Napadako ang tingin ko sa babaeng nakatayo sa gilid ng gate. May hawak ’tong bouquet na punong-puno ng mamahaling bulaklak. Halatang mamahalin, unang tingin palang.

Nag patuloy nalang ako sa paghakbang dahil baka maingit lang ako sa bouquet na makikita ko. Kanina pa nga do’n sa loob ng skwelaha may mga nakikita na ako na may bitbit na flower. Taga sana all lang ako, wala na ngang flower, wala pang chocolate.

Naglalakad ako nang biglang may humawak sa balikat ko. Agad akong lumingon at nakita ang babaeng nakatayo sa gilid ng gate. Ngumiti siya sa ’kin kaya napipilitan akong ngumiti pabalik sa kanya. Hindi ko naman kasi siya kilala. “Ahm.. bakit po?” Tanong ko sa babae.

“Hi! Ikaw ba si Elizabeth Santiago?” Tanong sa ’kin ng babae.

Dahan-dahan akong tumango. “Ako nga po yun. B-Bakit po?” Naguguluhan kong tanong.

“Para sa’yo pala,” sabi niya sabay abot  ng bouquet. 

“Naku po! Baka hindi po sa ’kin yan. Baka nagkamali ka lang po.” Sabi ko habang iniiling pa ang ulo ko.

“Para sa’yo talaga ’to, Ms. Santiago. May nagpapabigay po.” Sagot niya sa ’kin saka inilagay sa kamay ko. Naguguluhan naman akong hinawakan ang bouquet habang nakatitig parin sa mukha ng babae.

Ang ganda kasi niya, naguguluhan tuloy ako kung taga deliver ba siya ng bulaklak. Wala kasi sa itsura. Matangkad ang babae, sexy kahit simple lang suot niyang damit. Mukha din siyang mabait dahil maamo ang mukha niya. 

“Wala po akong maisip na may magbibigay po sa ’kin ng ganito, ma’am. Sigurado ka po talaga na para sa ’kin po?” Paninigurado ko sa babae.

“Oo. Para sa’yo talaga yan. At don’t worry, bayad na yan. Ahh nga pala, may nakalimutan pa ako. Wait ka lang ha! kukinin ko lang sa kotse ko.” Sabi niya saka nagmamadaling umalis sa harap ko.

Mas lalo akong naguguluhan habang sinusundan siya ng tingin. Lumapit siya sa white BMW niyang kotse. Nakasunod lang ang tingin ko hanggang sa makabalik siya sa harap ko. May dala siyang paper bag at agad niyang inabot ’yon sa ’kin. “Para sa’yo..”  sabi niya kaya tinanggap ko ang paper bag. 

“A-Ano po ’to?” Tanong ko sa babae.

“Chocolate. Galing pa yan sa Italy.” Nakangiti niyang sabi. “Enjoy your chocolates, Elizabeth.” Sabi niya sa ’kin saka umalis sa harap ko. Ako naman ay naguguluhan parin sa nangyari.

Hindi ko alam kung sino ang nagbigay sa ’kin nito. N’ong nakaraan din ay may natanggap akong flower, pinadala sa bahay namin pero hindi ko kilala kung sino. Kaya panay ang tanong sa ’kin ni mama kung may manliligaw ba daw ako. 

Wala akong maisip kung sino. Sumasakit lang ang ulo ko pag iniisip ko. 

Nakatayo parin ako sa gilid ng kalsada habang pinagmamasdan ang babae kanina na pumasok ng kotse niya. Dumaan ang kotse niya sa harap ko kaya sinundan ko ’to ng tingin. Iniisip ko talaga kung saan ko nakita ang mukha ng babae. Medyo pamilyar kasi sa ’kin pero hindi ko lang maalala kung saan ko siya nakita. 

Napabuntong hininga na lang ako habang nakatitig sa flower na hawak ko. 

I WAS DRINKING whiskey from the glass I was holding while waiting for my sister’s reply. 

Kanina ko pa inaabangan ang text niya para malaman ko kung naibigay ba niya kay Elizabeth ang bouquet and chocolate. Gusto ko sanang ako ang magbigay no’n pero wala akong lakas ng loob. 

Kaya palagi ang bunso kong kapatid ang inuutusan ko. Kapag hindi niya ginawa ang utos ko ay ipasasara ko ang coffee shop niya kaya lagi niya akong binabatukan sa ulo. 

Hindi na ako makapaghintay sa reply ni Audrey kaya tinawagan ko na ang number niya. Tinungga ko ang baso na may lamang alak habang hinihintay si Audrey na sagutin ang tawag. 

Naka ilang ring pa ako, after a few moments, Audrey answered my call. 

“Hi, Kuya!” Bungad niya sa ’kin sa kabilang linya. 

“Did you give it to Elizabeth?” I asked her.

I heard her blow air on the other line. I frowned. “Why? Hindi mo ba nakita si Elizabeth?” Tanong ko sa kapatid ko.

“Nakita ko siya, kuya. Kaso nga lang.. hindi ko naibigay ang flower at chocolate na pinapabigay mo.” Sagot niya. 

“Why?” Tanong ko saka umayos ng upo. 

“Eh pano ako lalapit kung may kasamang lalaki si Elizabeth. I think boyfriend niya yun kasi magka holding hands sila at may dalang flower si Elizabeth ng makita ko silang lumabas ng school.” Sagot niya kaya agad uminit ang ulo ko.

“What? Boyfriend?” Tanong ko sa seryosong boses. 

“Oo. Sabi ko naman kasi sa’yo, kuya,  pormahan muna. Ayan tuloy naunahan ka.” Sagot ng kapatid ko. “Pero in fairness gwapo ang boyfriend ni Elizabeth. Halatang mabait at walang bisyo. Mapupula-pula pa ang labi kaya halatang hindi naninigarilyo. Ang galing pumili ni Elizabeth ha!” Dagdag na sabi ng kapatid ko. 

Agad kong pinatay ang tawag saka ko malakas na ibinato ang cellphone ko sa pader. Kinuha ko ang bote ng whiskey at agad kong tinungga ’to. Naiinis ako na may kasamang iba si Elizabeth. Damn it! 

Pumunta pa talaga ako ng Italy para lang bumili ng chocolate. Hindi pa ako natutulog kaya hindi ako nakapasok kanina sa munisipyo. Tapos ito lang ang malalaman ko. Putangina talaga! Gusto kong mag amok sa kalsada at hamunin ang lahat ng dumadaan. Pero naalala ko na mayor nga pala ako. 

I ran my fingers through my hair in frustration. Iniisip ko kung paano ko sasakalin ang boyfriend ni Elizabeth. 

Kinuha ko ang bote ng whiskey saka ako uminom ulit. Inilapag ko sa mesa ang bote saka ako tumayo mula sa pagkakaupo ko. 

Naglakad ako palabas ng opisina ko dito sa bahay. Tinungo ko ang hagdan at nag mamadaling bumaba. Nakita ko pa ang pamangkin kong si Trie kasama ang yaya niya na habang naglalaro.

“Titohh..” tawag sa ’kin ng pamangkin ko. Agad naman akong lumapit sa kanya saka ko ginulo ang buhok niya.

“Titohh let’s play.” Nakangusong sabi ng pamangkin ko. 

“Tito can’t play with you right now, Trie.” Biglang sulpot ng kapatid ko. 

“Mommy!!!” Masayang sigaw ng pamangkin ko saka tumakbo papunta kay Audrey.

“Aalis ka kuya? Ay wait, pupunta ka sa plaza or pupuntahan mo si Eliza?” Tanong sa ’kin ng kapatid ko habang nakakalokong nakangiti sa ’kin. Karga-karga niya ang kanyang anak na si Trie. 

“Sa plaza.” Tipid kong sagot. 

“Wee? Naku, wag ka na pumunta do’n, kuya. Baka makita mo pa si Elizabeth na may ka kiss.” Sabi niya na halatang inaasar ako.

“Shut up, pokwang!” Inis kong sabi saka ako naglakad paalis sa harap niya. Narinig ko pa ang tawa ng kapatid ko. 

Lumabas ako ng bahay at agad tinungo ang kotse ko. Lumapit ako sa sasakyan ko at binuksan ang pintuan ng driver seat at mabilis na pumasok.

Binuhay ko ang makina at agad pinausad. Automatic na bumukas ang gate kaya pinaharurot ko ang kotse ko. 

May event ngayon at dapat magbibigay ako ng speech. Ngunit, pumasok sa isip ko ang sinabi sa ’kin ni Elizabeth. Naalala ko na hindi siya mahilig sa mga concert. Kaya baka pinagtri-tripan lang ako ng kapatid ko. 

May gumugulo lang sa isip ko. Baka ayaw ni Elizabeth pumunta ng concert dahil baka may ka date siya sa bahay nila. Naalala ko na naman kasi ang sinabi niyang hindi matatapon ang sabaw dahil kapitbahay niya ang boyfriend niya.

Pinaharurot ko ang sasakyan para pumunta sa bahay ni Elizabeth. Gusto kong makasiguro kung may boyfriend ba talaga siya, baka mabaliw lang ako kakaisip pagnagkataon.

Mahigpit ang hawak ko sa manibela habang pumapasok sa isipan ko ang iba’t-ibang scenario. 

Napamura ako ng ilang beses dahil kanina pa tumutunog ang cellphone ko. Wala akong planong sumagot dahil alam kong hinahanap na ako sa event. 

Nakarating ako sa papasok na barangay nila Elizabeth. Tinungo ko ang bahay nila at agad kong inihinto ang kotse  sa tapat ng bahay nila. 

Hindi ako bumaba ng sasakyan habang pinagmamasdan ang bahay nila Elizabeth. Tahimik ang paligid pero may ilaw naman ang bahay. 

Napakamot ako isa kong kilay dahil sa kabaliwan ko. Dapat talaga hindi na ako pumunta dito. 

Akmang iuusad ko na sana ang sasakyan ng biglang bumukas ang pintuan ng bahay nila Elizabeth. Agad akong lumingon at nakita ang dalaga na naka suot ng maiksing short at craptop. 

I can’t take my eyes off of her as she walked out of their house. Nakakunot ang noo niya habang pinagmamasdan ang sasakyan ko. Lumapit siya sa kotse ko saka niya kinatok ang bintana ng passenger seat. 

Ibinaba ko ang window kaya nagkatitigan kaming dalawa. “Mayor? B-Bakit ka po nandito?” Tanong niya sa ’kin na may halong pagtataka. 

I just stared at her face and didn’t answer her question. 

“Mayor? Ayos ka lang po ba?‘’ Tanong niya sa ’kin kaya agad akong umiwas ng tingin. 

“I’m okay now. Nakita kita eh,” I answered. 

“Po?” Takang tanong niya. Naiinis ako kapag sinasabi niya ang po. Nagmumukha akong matanda sa kaka po niya sa ’kin. 

“A-Ano pong ginagawa mo dito, mayor? Diba po may event sa plaza? Bakit hindi ka po pumunta do’n?” Tanong niya sa ’kin. 

“Eh ikaw.. bakit hindi ka pumunta sa plaza?” Balik tanong ko sa kanya. 

“Ahm.. hindi po ako mahilig sa concert, mayor. Yung mga magulang at tiyahin ko po pumunta sila pati narin po ang pinsan ko. Mahilig po kasi sila,” sagot niya habang nakangiwi. 

Pinatay ko ang makina ng kotse saka ko binuksan ang pintuan ng driver seat. Bumaba ako ng kotse at mabilid na naglakad patungo kay Elizabeth. 

“Ang tahimik ng lugar niyo.” Saad ko ng makalapit ako sakanya.

“Ahh.. tahimik po talaga dito, mayor. Lalo na po ngayon at nandoon sila sa Bayan para manonood po ng concert.” Sagot niya sa ’kin kaya tumango ako. 

“Ayaw mo bang pumunta talaga?” Tanong ko. 

Umiling siya. “Ayaw ko po, mayor. Mas gugustuhin ko pang lantakan ang chocolate na bigay sa ’kin habang nanonood ng movie.” Sagot niya sa tanong ko.

“Chocolate? Nagbigay?” Tanong ko sakanya habang naka kunot ang noo. 

“Opo, mayor. May nagbigay kasi sa ’kin ng flower at chocolate kanina. Babae pero pinadeliver lang po daw kaya hindi ko po alam kung sino ang nagbigay sa ’kin no’n.” Sagot niya. Pinipigilan kong ngumiti dahil para hindi ako mahuli ni Elizabeth. Loko talaga yung kapatid ko, pinagtripan na naman ako. 

“Sige po, mayor. Pasok na po ako sa loob. Enjoy ka po sa panonood ng concert.” Nakangiti niyang paalam sa ’kin.

Mabilis kong hinawakan ang kamay niya kaya napatigil siya sa paghakbang. Lumingon siya sa ’kin na may pagtataka. “Samahan mo ko sa pupuntahan ko. Don’t worry, hindi concert ang pupuntahan natin.” I said. 

“Saan po, mayor?” Kunot noo niyang tanong. 

“My favorite view.” Sagot ko habang nakatitig parin sa mga mata niya. 

A/N: Good night!❤️

Chapter 5

SUMAMA AKO kay mayor Aivann kahit hindi ko alam kung saan kami pupunta. Dala-dala ko pa talaga ang mga chocolate ko para naman may kakainin ako habang nasa sasakyan kami.

Dumaan din si mayor sa isang convenience store at bumili ng chichirya at drinks. Nag suot pa talaga siya ng itim na sumbrero at mask para siguro hindi siya mamukaan sa store.

Hindi ko alam kung bakit hindi pumunta si mayor sa event ngayong gabi. Ayaw naman niya kasing sagutin ang tanong ko. 

Tahimik lang akong nakaupo sa passenger seat habang nakatingin sa labas ng bintana. Nagtataka ako dahil palabas na kami ng bayan. 

Lumingon ako kay mayor at nakita siyang seryosong nagmamaneho. “Pwede po ba akong mag tanong, mayor?” Tanong ko sa mahinang boses.

“Before you ask question, can you remove po and mayor kapag tayo lang dalawa.” Sabi niya kaya kumunot ang noo ko sa pagtataka. 

“Eh.. ano po ang itatawag ko sa’yo, mayor? Nakakahiya naman po kung kuya ang itatawag ko po sa’yo.” Tanong ko habang binuksan ang bottled water saka ako uminom.

“Call me Aivann. Pwede din ang love.” Sagot niya kaya muntik na akong mabilaukan sa iniinom ko.

“M-Mayor naman eh.. seryoso po ako. Kuya nalang po, medyo okay naman po yun ’di ba?” Nakangiwi kong sagot. Ngunit napahawak ako sa suot kong seat belt dahil sa biglang pagpreno ni mayor. 

Napatingin pa ako sa harapan namin kung may kotse ba. Pero wala naman akong makita, tahimik ang kalsada at walang dumadaan na sasakyan.

“Bakit mo naman ako tatawagin na kuya?” Tanong sa ’kin ni mayor na halatang naiinis sa sinabi ko.

“Eh kasi po, mayor.. paggalang ko po sa’yo. Dapat po mayor nalang ang itawag ko.” Sagot ko sa mahinang boses.

“Call me Love.” Nanlaki naman ang mata ko habang nakatitig sa kanya.

“Love? B-Bakit ko naman itatawag yun, mayor?” Naguguluhan kong tanong.

Bumuntong hininga naman siya habang nakatitig parin sa ’kin. Nakahinto ang sasakyan sa gilid ng kalsada. Mukha pang nakakatakot ang daan dahil ang tahimik.

“Yan ang tawag ng pamilya ko sa ’kin. Love. Kaya love narin tawag mo sa ’kin.” Saad niya kaya napatango ako. Baka kasi alyas yun ni mayor, pero ang weird ng alyas niya ha! Love talaga? 

Ngumiti ako ng pilit kay mayor. “Sige po, mayor. Ay, este Love po pala.” Saad ko saka pinalo ng mahina ang labi ko dahil nagkamali ako.

“Good. From now on, call me love. Ayaw ko ng may po at mayor kapag tayo lang dalawa.” Sabi niya sa seryosong boses. Tumango nalamang ako kaya ibinalik ni mayor ang tingin niya sa harap saka pinausad ulit ang sasakyan.

“Love..” tawag ko kay mayor kahit naiilang ako na tinatawag siyang ganun. Pakiramdam ko kasi ay boyfriend ko siya. Para tuloy akong tanga. 

“Yes, love?” Sagot niya kaya uminit ang magkabilaang pisngi ko. Parang tanga talaga ’to si mayor.

“Ahm.. ano po kasi.. saan po tayo pupunta? Nakalabas na po kasi tayo sa bayan. Baka po magabihan tayo masyado at maabutan ako nila mama at papa ko na wala sa bahay.” Pagsasabi ko ng totoo. Biglaan naman kasi ang pagsama ko kay mayor. Hindi nga ako nagbihis ng damit dahil ayos lang naman daw ang suot ko.

Bigla tuloy akong nakaramdam ng ginaw dahil sa aircon ng sasakyan ni mayor. Lumingon sa ’kin si mayor saka ibinalik ang tingin sa daan. “Nilalamig ka?” Tanong sa ’kin ni mayor.

Tumango ako. Biglang iginilid ni mayor ang sasakyan at itinigil. Tumingin siya sa back seat at inabot ang isang kumot. 

Ipinatong ni mayor ang kumot sa katawan ko. Siya pa talaga ang nag ayos at talagang binalot ako ng husto sa kumot. “Nilalamig ka parin ba?” Tanong niya sa ’kin sa malambing na boses.

“Hindi na po, mayor.” Sagot ko habang nakatitig kay mayor. Biglang sumeryoso ang mukha ni mayor na ikinapagtataka ko. Agad pumasok sa isip ko ang binanggit ko. 

“Ayy sorry, love. Nagkamali lang ako.” Nakangiwi kong sabi. Nakakalimutan ko naman kasi na hindi mayor ang itawag sa kanya. 

“I accept your apology, love. But, if you call me mayor again, you might not like what I’m going to do to you.” Saad niya sa seryosong boses.

Dahan-dahan akong tumango. “Sorry, love. H-Hindi kasi ako sanay.” Sagot ko sa mahinang boses sabay yuko. 

“It’s okay, masasanay ka din.” Sagot niya saka pinausad ang sasakyan. Hindi nalang ako nagsalita at baka magkamali na naman ako sa pag tawag sa kanya. Baka bigla akong pababain ni mayor at iwanan dito. Nakakatakot pa naman dahil wala man lang kaming ka bahay-bahay nadadaanan. Puro puno lang, wala din masyadong sasakyan kaming nakakasalubong.

Ilang sandali lang ay may natatanaw akong isang bahay na nakatayo sa malaking puno. Namamangha kong pinagmasdan ang tree house dahil sa design nito. First time kong makakita kaya talagang nagningning ang mga mata ko. 

Tumigil ang kotse kaya lumingon ako kay mayor. “Sayo ba yang tree house, love?” Tanong ko.

“Yeah, Did you like it?” Balik tanong niya sa ’kin kaya tumango ako. 

“First time kong makakita ng bahay na nasa puno.” Sagot ko kaya tumawa siya ng mahina. 

“Halika, ipapakita ko sa’yo.” Aya niya  sa ’kin saka niya binuksan ang pintuan ng driver seat. 

Bumaba si mayor kaya agad kong tinanggal ang kumot na nakapatong sa katawan ko saka ko tinanggal ang seat belt. Akmang bubuksan ko na sana ang pinto ng kotse ng maunahan ako ni mayor. 

Nahihiya akong ngumiti kay mayor at yumukod. “Thank you, love.” Pagpapasalamat ko. Naiilang talaga ako sa t’wing tinatawag ko siyang love, pero baka magalit sa ’kin si mayor kung tatawagin ko siyang mayor kaya wag nalang. 

Inalalayan ako ni mayor bumaba ng sasakyan. Kinuha pa niya ang bag na may lamang drinks at chichirya saka niya isinara ang pinto. 

Hawak-hawak niya ako sa braso at para akong inaalalayan niyang maglakad. 

Nakatingin lang ako sa nadadaanan naming mga puno. Napakatahimik ng lugar. 

Nakarating kami sa harap ng tree house kaya napaangat ako ng tingin. 

“Halika!” Aya sa ’kin ni mayor saka tinungo ang hagdan para makarating kami sa itaas. 

“Dito ka po ba palagi naglalagi, mayor?” Tanong ko kaya lumingon sa ’kin si mayor habang nakakunot ang noo. 

“Gusto mo talagang maparusahan, Eliza?” Tanong niya.

“Po?” Naguguluhan kong tanong.

“Dinagdagan mo na naman.” Sabi niya. “Sinabi ko na sa’yo ’diba? Wag mo kong tatawaging mayor at yung po.” Saad niya habang titig na titig sa ’kin.

Napakamot ako sa likod ng ulo ko. “Sorry, love. Nasanay kasi ako. Pasensya na talaga.” Paghingi ko ng sorry sa kanya.

“I don’t accept your sorry.” Sagot niya kaya napakagat ako sa ibabang labi ko.

“Mayor naman eh, last chance nalang po. Patawarin niyo na po ako.” Saad ko sa mahinang boses.

Umiling naman siya habang nakatitig parin sa mukha ko. “Ayaw ko! Pero mapapatawad parin naman kita sa isang kondisyon.” Saad niya.

“A-Ano yun? Ipapalinis mo ba ang bahay mo, love? Ayos lang sa ’kin.” Sabi ko saka tumingin sa paligid.

“Bakit naman kita palilinisin?” Kunot noo niyang tanong. 

“Eh.. ano po ba yung kondisyon na sinasabi mo?” Nagtatakang tanong ko. 

“This..” saad niya saka hinawakan ang beywang ko saka ako hinila palapit sa kanya. Nagulat ako sa ginawa ni mayor pero mas nagulat ako ng mabilis niyang sinakop ng halik ang labi ko. 

Natulos ako sa kinatatayuan ko. Nakalimutan ko yatang huminga dahil sa ginawa ni mayor. Napasinghap ako ng mahinang kinagat ni mayor ang ibabang labi ko. 

Nanlaki ang mga mata ko ng ipasok ni mayor ang dila niya sa loob ng bibig ko na parang may hinahanap. First time kong mahalikan kaya hindi ko alam ang gagawin. Ganito pala ang pakiramdam kapag may humahalik. Iniisip ko tuloy kong pipikit ba ako o hindi. 

“Uhmmm..” ungol ko dahil sinipsip ni mayor ang dila ko. Hindi ko mapigilang hindi umungol dahil sa ginagawa niya. Napakapit ako sa balikat ni mayor para kumuha ng supporta at baka matumba ako dahil nanginginig ang tuhod ko. 

Tumigil si mayor sa paghalik sa ’kin kaya hinihingal akong nag iwas ng tingin. “Yan ang gagawin ko sa’yo kapag tinawag mo pa ulit akong mayor.” Sabi niya kaya napakagat ako sa ibabang labi ko. Hindi ako lumingon kay mayor dahil nahihiya ako. 

Naramdaman kong hinawakan niya ang kamay ko saka niya ako hinila ng mahina. Nagpatianod nalang ako kay mayor habang umaakyat kami ng hagdan. 

Hanggang ngayon ay iniisip ko parin kung bakit niya ako hinalikan. Hindi ko makalimutan kung gaano ka lambot ang labi ni mayor. Nababaliw na talaga ako, kasalanan ’to ni mayor eh. 

Kung kanina ay namangha ako sa labas ng tree house. Ngayon naman ay mas lalo akong namangha ng makapasok kami sa loob. Simple lang ang design ng bahay. May sala set, kusina at isang kwarto ang nasa loob. Ang ganda din ng chandelier na nakasabit, halatang mamahalin. May mga paintings din na nakasabit sa pader. 

“Dito ako umuuwi kapag pagod na pagod ako sa trabaho.” Biglang sabi ni mayor. 

Tumango ako dahil wala akong masabi sa kanya. Nahihiya parin kasi ako sa nangyari kanina. 

Naglakad si mayor sa sliding door saka niya ’to binuksan. Nakita kong terrace pala ang naka konekta do’n. “Come here..” tawag sa ’kin ni mayor kaya agad akong lumapit sa kanya. 

Nanlaki ang mata ko ng bumungad sa ’kin ang lights sa city. Kitang-kita dito sa terrace. Kung maganda sa harap ng tree house, mas maganda pa pala sa likod. 

“Ang ganda..” sambit ko. Kaya pala dito siya umuuwi. Ang ganda ng tanawin dito at ang presko ng hangin. 

Nakita ko si mayor na may nilalatag na kumot sa sahig. Nang maayos niya yun ay tumingin ulit siya sa ’kin. “Upo ka.” Saad niya kaya agad akong lumapit sa kumot na nakalatag. Tinanggal ko pa ang suot kong sandals bago ako umupo sa kumot.

Umupo din si mayor sa tabi ko saka niya inilapag ang pinamili niya kanina na drinks at chips. Inilabas yun lahat ni mayor sa kumot saka siya nagbukas ng inumin saka niya inabot sa ’kin. “Thank you, love.” Pagpapasalamat ko. Hindi na ako pwedeng magkamali dahil baka masipsip ulit ang dila ko. 

Nakita kong mgumiti si mayor sa sinabi ko habang nagbubukas ng chichirya. 

“Bakit ka natatawa?” Tanong ko. 

“Akala ko kasi magkakamali ka ulit. Gusto ko sanang matawag mo akong mayor para masipsip ko ulit ang dila mo.” Sabi niya kaya biglang uminit ang magkabilaang pisngi ko.

Umiwas ako ng tingin dahil naalala ko na naman ang nangyari. Inabot naman sa ’kin ni mayor ang binuksan niya kaya agad akong kumuha para kumain. Bahala si mayor. 

Habang kumakain ako ay panay naman ang lipad ng buhok ko sa mukha ko. Hindi tuloy ako makakain ng maayos. 

Biglang lumipat si mayor sa likuran ko saka niya hinawakan ang buhok ko. “Continue eating, love. Hawakan ko nalang muna ang buhok mo para hindi ka maistorbo sa pagkain.” Saad niya kaya hindi ko mapigilang hindi mapangiti.

“Thank you..” sagot ko saka kumain ulit. 

“Bakit hindi ka pumunta sa event, love?” Tanong ko dahil hindi niya ako sinagot kanina. 

“Ikaw bakit hindi ka pumunta?” Balik tanong niya katulad kanina.

“Eh hindi naman talaga ako mahilig sa ganun. Eh bakit ikaw.. wala ka bang date ngayon?” Tanong ko dahil napaka imposible naman na walang girlfriend si mayor. Akala ko nga makikipag date siya pagkatapos niyang mag speech sa plaza.

“Wala akong girlfriend.” Sagot niya habang hawak parin ang buhok ko.

“Wee? Talaga? Bakit naman?” Sunod-sunod kong tanong dahil hindi ako makapaniwala sa sinabi niya. 

“Manililigaw palang kasi ako,” sagot niya kaya bigla akong natahimik. Ewan ko, bakit para akong nawalan ng gana kumain.

“Ahh.. may nililigawan ka po, mayor? Siguro po ako na isang model yun. Mas bagay kasi sa’yo ang mga ganung babae. Yung maganda, sexy, mayaman.” Saad ko at hindi pinahalata na malungkot ako.

“Model? Hindi ako mahilig sa model.” Sagot niya. Kumuha ako ng chips para sana isubo ko sa bibig ko ng mabilis hawakan ni mayor ang palapulsuhan ko saka niya inilapit ang bibig niya sa hawak kong chips at sinubo. 

Hindi nalang ako umangal sa ginawa niya. “Ayaw mo sa model, love? Mas bagay kaya yun sa’yo. Pwede din business woman para pareho kayo.” Suhestyon ko pa.

Naramdaman kong bigla akong niyakap ni mayor mula sa likuran kaya nagulat ako. Nakadikit ang katawan niya sa likod ko kaya parang nakalimutan kong huminga na naman. 

Napasinghap ako ng ilapit ni mayor ang labi niya sa isa kong teynga. “Bakit mo ba ako pinipilit sa model at business woman? Hindi naman sila ang type ko.” Bulong niya sa teynga ko. Nagsitayuan tuloy ang balahibo ko sa katawan. 

Napasinghap ako ng kagatin ni mayor ang gilid ng teynga ko. “Ikaw ang gusto ko, Elizabeth. Kaya wag mo kong ipagtulakan sa iba dahil ikaw lang sapat na.” Bulong niya sa ’kin kaya nanlaki ang mga mata ko. 

A/N: Happy sunday, azzinatics!❤️✨

Chapter 6

NAKATULALA AKO habang iniisip ang sinabi ni mayor sa ’kin kagabi. Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala sa mga sinabi niya. 

Halo-halo ang nararamdaman ko kagabi ng sabihin niyang may gusto siya sa ’kin. Nangingibabaw ang pagdududa, masyadong gwapo si mayor, kaya ang daming mga babaeng baliw sa kanya dahil hindi lang siya gwapo, matangkad pa. Maganda din ang pangangatawan kaya laging sinasabi ng mga bakla na ang yummy daw ng katawan ni mayor.  Mayaman pa, plus points din ang bad boy look niya kaya talagang nagtitilian ang mga babae kapag nakikita siyang nangangampanya dati.

Kaya hindi ako makapaniwala na may gusto siya sa ’kin. Pakiramdam ko kasi ay pinagtitripan lang niya ako. 

Hinatid niya ako kagabi dahil nag pumilit ako na uuwi na. Dinahilan ko na baka umuwi na ang mga magulang ko at hanapin ako. Pero ang totoo ay hindi ko lang alam ang sasabihin ko sa kanya. Sino ba naman kasing hindi magugulat sa sinabi niya. 

Natatakot tuloy akong mag duty ngayong araw. Pwede naman akong hindi mag duty kung gugustuhin ko pero sayang kasi, masyado pang malaki ang hours na pupunuin ko. 

Kahit ayaw kong kumilos ay wala na akong nagawa kundi bumangon sa kama. Tumayo ako at akmang maglalakad na sana para lumabas ng kwarto ng biglang tumunog ang cellphone ko sa kama. 

Agad kong kinuha yun at nakita sa screen ng cellphone ko ang Love . Hindi ako ang nag save ng number niya kundi siya. Sinabi ko sa kanya na mayor ang isave na name pero ayaw niya pumayag. 

Ayaw kong sagutin ang tawag ni mayor. Kanina ko pa din pinagdarasal na sana hindi pumunta si mayor sa munisipyo. Nahihiya talaga ako at wala akong gustong sabihin sa kanya. 

Tumigil sa kakaingay ang cellphone ko kaya nakahinga ako ng maluwag. Ngunit bigla na namang tumawag si mayor kaya bumilis ang tibok ng puso ko. Kinakabahan ako sa kanya. 

Tumikhim muna ako saka ko pinindot ang answer call. Itinapat ko ang cellphone sa kaliwang teynga ko at hindi ako nagsalita. Hinihintay ko siyang mauna. 

“Elizabeth..” tawag niya sa pangalan ko sa namamaos na boses.

“Ahm.. good morning po, mayor.” Bati ko sa kanya. 

“Tinatawag mo na naman akong mayor, huh!” Saad niya sa kabilang linya.

“K-Kasi po mayor baka may makarinig po sa’yo na kausap ako or ako marinig ng parents ko. Baka magtaka po sila na pag narinig ang salitang love.” Depensa ko sabay nagkamot sa likod ng ulo ko.

“Naka ready ka na ba?” Tanong niya  sa ’kin.

Kumunot ang noo ko. “Ready po saan, mayor? Sorry po, lutang lang po ako. Kagigising ko lang po kasi.” Pagsisinungaling ko kahit hindi naman, hindi nga ako nakatulog ng maayos kagabi. 

“Take a shower, love. I will wait for you outside.” Sabi niya kaya nanlaki ang mga mata ko.

Napatakbo pa ako papunta sa bintana saka binuksan ’to. Sumilip ako sa bintana at nakita ang kotse ni mayor na naka park sa harap ng bahay ng kapitbahay namin. 

“I can see you from here, love. Did I surprise you?” Tanong niya sa ’kin. 

“B-Bakit ka pumunta dito, mayor? Bakit ang aga mong pumunta di—”

“Hindi naman ako pumunta, love. Hindi naman ako umuwi kagabi nang mahatid kita.” Pagpuputol niya sa sasabihin ko kaya mas lalong nanlaki ang mga mata ko. Umatras ako mula sa pagkakadungaw sa bintana at nagmamadaling kinuha ang t’walya na nakasabit sa pader. 

“Sabay na tayong kumain ng breakfast, love.” Sabi niya kaya pinatay ko ang tawag. Napasabunot ako sa buhok ko dahil sa ginagawa ni mayor. Mababaliw na yata ako. 

Dali-dali akong lumabas ng kwarto at tinungo ang banyo namin. Nakasalubong ko pa si mama na nagluluto ng almusal namin.

“Oh, anak.. bakit ka nagmamadali?” Tanong pa sa ’kin ni mama. Nag-isip naman ako ng isasagot ko kay mama. “Ahm.. kasi po mama, may dadaanan pa pala ako sa school bago ako pupunta ng munisipyo. Ngayon na po pala pasahan nang project namin.” Palusot ko saka ako nagpatuloy sa paglalakad hanggang sa makapasok ako ng banyo.

“Ikaw talagang bata ka.. may kailangan ka palang gawin sa school niyo ang tagal-tagal mong kumilos. Bilisan mo maligo para makakain ka ng agahan.” Sigaw ni mama. 

Hinubad ko naman ang lahat ng saplot ko sa katawan. “Wag na po, mama. Sa school na po ako kakain.” Sagot ko saka ako nag buhos ng tubig.

“Aba, anong akala mo satin mayaman? Dito ka na kumain ng agahan. Naku talaga kayong mga kabataan.. napakaswerte niyo ngayon. Kami dati, baon namin piso lang. Tapos binabalot namin sa dahon ng saging ang baon namin. Ganyan kami katipid dati. Alas 5 palang nakabihis na kami dahil lalakarin pa namin ang skwelahan. Pero kayo, hinahatid pa sa school minsan sumasakay ng jeep.” Dinig kong sabi ni mama sa kusina. Kinikwento na naman ang kapanahunan ni kupong-kupong.  

Hindi na ako sumagot kay mama at baka mag armalite na naman ang bibig niya. Minadali ko nalang ang pagligo ko lalo na’t hinihintay ako ni mayor. Naguguluhan talaga ako sa kanya. Gusto ko sanang itanong kung seryoso ba talaga siya sa sinabi niya kagabi. Baka kasi nanliligaw na siya, mabuti na yung alam ko para mabasted ko na agad.

Mabilis kong tinapos ang pagligo ko saka ko itinapis ang t’walya sa katawan ko. Lumabas ako ng banyo at nagmamadali akong tinungo ang kwarto ko. 

Dumeritso ako sa lagayan ng damit ko saka ako kumuha ng susuotin ko. Nalukot ang mukha ko ng wala na akong makitang slacks ko. Napalingon ako sa lagayan ng labahan ko at nakitang punong-puno yun. 

Napatampal ako sa noo ko dahil nakalimutan ko palang maglaba. No choice ako kundi mag suot ng skirt. Bahala na kung magalit man si mayor. 

Pinartneran ko ’to ng white strap top saka ko pinatungan ng black blazer. Nag suklay agad ako ng buhok ko sa harap ng salamin. Tumutulo pa ang buhok ko kaya pinunasan ko ulit gamit ng t’walya.

Naglagay narin ako ng light make up saka ko kinuha ang pabango ko. Nag spray lang ako sa katawan ko. Nang maayos na ang itsura ko ay agad kong kinuha ang shoulder bag ko na nakapatong sa kama pati narin ang cellphone ko.

Dali-dali akong lumabas ng kwarto at nakita pa si mama na nagtitimpla ng kape. “Ohh kumain ka munang bata ka.” Sabi niya sa ’kin.

“Hindi na po, ma. Hindi pa naman din ako nagugutom.” Sagot ko habang nag patuloy lang sa paglalakad. 

“Mag-iingat ka!” Pahabol pa na sigaw ni mama. 

“Opo, mama.” Sagot ko saka tuluyang lumabas ng bahay. 

Nagdadalawang isip ako kung lalapit ba ako sa kotse ni mayor. Baka makita ako ng mga tsismosa naming kapitbahay at makita si mayor. 

Naglakakad ako papunta sa kalsada hanggang sa makita ko ang kotse ni mayor. Nakayuko ako dahil nag t-type ako ng message para sa kanya. Nilagpasan ko ang kotse ni mayor at sakto namang sinend ko ang text ko sa kanya. 

Sinabi ko kasi na baka makita siya ng mga kapitbahay ko. Grabe pa naman ang mga mata nila, akala mo’y pinaglihi sa agila. Baka magulat nalang ako pag uwi ako na ang topic ng mga marites dito samin.

Habang naglalakad ako ay may nakasunod naman na kotse sa ’kin. Alam kong si mayor yun kahit hindi ako lumingon. 

Nakalabas ako sa highway kaya palinga-linga ako sa paligid. Nagulat pa ako ng biglang huminto ang kotse ni mayor sa harap ko. Mababaliw talaga ako sa kanya, ngayon pa nga lang para na akong baliw para lang hindi siya makita ng mga tao.

Dali-dali kong binuksan ang pintuan ng passenger seat saka ako pumasok sa loob. Napanguso ako ng makita kong magkasalubong ang kilay ni mayor. 

“B-Bakit po, mayor? May problema po ba?” Naguguluhan kong tanong.

“Tinatawag mo na naman akong mayor. At bakit nakasuot ka ng skirt?” Tanong niya sa seryosong boses. 

“Ahm.. kasi wala na akong slacks, puro nasa labahan. Nakalimutan ko kasing maglaba.” Sagot ko sa mahinang boses. 

Bigla namang kumalma ang mukha ni mayor. Napansin ko ang suot niya na kapareho lang din kagabi. Ibig sabihin talaga ay hindi siya umalis sa harap ng bahay namin. 

“Bakit hindi ka umalis kagabi? Saan ka natulog?” Tanong ko sa kanya.

“Dito sa loob ng kotse.” Sagot niya saka pinausad ang sasakyan.

Tumango ako. “Pupunta na po ba tayo sa munisipyo?” Tanong ko ulit. 

“No. Sa tree house tayo.” Sagot niya habang naka focus ang tingin sa daan.

Hindi nalang ako sumagot sa sinabi niya saka ako tumingin sa labas ng bintana. 

“Nagugutom ka na ba?” Biglang tanong ni mayor.

Umiling ako. “Hindi pa naman po m— love.” Sagot ko. Muntik ko pang makalimutan ang tawag ko sa kanya. 

“Sayang.” Bulong niyang sabi.

Tumahimik ulit kami hanggang sa may dinaanan kaming restaurant. Hindi na kami bumaba dahil naka abang na ang isang crew sa labas ng restaurant habang bitbit ang dalawang malalaking paper bag. 

Inabot pa sa ’kin ni mayor ang burger at isang coffee kaya agad ko ’tong tinanggap. Bumyahe ulit kami dahil medyo malayo ang tree house na pag-aari ni mayor. 

Kagabi, buti nalang at nauna akong dumating kaysa sa mga magulang ko. Hindi ko pa naman alam ang isasagot ko kung sakaling nahuli ako kagabi.

Isang oras mahigit ang byahe namin hanggang sa nakarating kami sa tree house. 

Agad na iginilid ni mayor ang sasakyan saka niya pinatay ang makina ng kotse. Tumingin siya sa ’kin. “Bakit po, mayor?” Takang tanong ko.

Bigla nalang inilapit ni mayor ang mukha niya sa ’kin at sinakop ng halik ang labi ko. Nanlaki ang mata ko habang nakatitig sa mukha ni mayor. 

Mabilis kong tinulak si mayor kaya napatigil siya sa paghalik sa ’kin. “Hindi ba’t sabi ko sa’yo parurusahan kita kapag tinawag mo ulit akong mayor.” Saad niya habang seryosong nakatitig sa ’kin.

Napakagat ako sa ibabang labi ko at mabilis na tumingin sa labas ng bintana. “N-Nagugutom na ako, love.” Pag-iiba ko sa usapan. 

“Good. Let’s go. Baka ikaw pa ang gawin kong agahan.” Sabi niya kaya uminit ang magkabilaang pisngi ko. Ano bang ginagawa sa ’kin ni mayor. Hindi ko naman siya type eh, sa katunayan hindi ko siya gusto na mayor pero bakit ganun, parang biglang nag-iba. 

Bumaba si mayor sa kotse at agad na umikot papuntang passenger seat. Pinagbuksan niya ako ng pintuan saka ako inalalayan bumaba. 

Pinagsiklop pa talaga niya ang kamay naming dalawa kaya para tuloy may kuryenteng dumaloy sa katawan ko na hindi ko maintindihan. Nagpatianod lang ako kay mayor hanggang sa makaakyat kami sa tree house. 

Binuksan ni mayor ang pintuan saka kami pumasok. Tinungo namin ang kusina saka niya inilapag ang dala-dala niyang paper bag sa mesa. 

“Upo ka muna, love. Aayusin ko lang ’to sa mesa.” Sabi niya saka niya ako pinaghugot ng upuan kaya umupo ako.

Nakasunod lang ang tingin ko kay mayor na inaayos ang pagkain sa harap ko. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti dahil napaka seryoso ng mukha niya. 

Lumingon siya sa ’kin. “Coffee or milk?” Tanong niya sa ’kin.

Napangiwi ako. “Baliktad. Diba ako dapat ang nagtatanong kung gusto mo ng kape.” Naiilang kong sabi.

“Wala tayo sa munisipyo, love. Wala ding ibang tao dito, tayo lang dalawa. Kaya ikaw ang pagsisilbihan ko.” Sabi niya saka lumapit sa ’kin. “Seryoso ako kagabi, Elizabeth. Gusto kita. Ayaw ko ng magpaligoy-ligoy pa. Ayaw kong maunahan ako ng iba at sa huli ay pagsisisihan ko. Kaya dapat masanay ka na sa ’kin. Sa kotse ako matutulog habang nasa tapat ng bahay niyo. Gagawin ko yun hanggang sa makatabi na kita matulog.” Sabi niya kaya napatulala ako. Nahihibang na talaga ’to si mayor.

Mabilis niyang dinampian ng halik ang labi ko kaya napakurap-kurap ako sa harap niya.

A/N: Last ud muna habang inaayos ko ang story ni Percival para ilipat.

Chapter 7

TAHIMIK AKONG kumakain kasama si mayor. Lahat ng pagkain ay inilapit talaga niya sa ’kin para maabot ko daw. Pero sa t’wing nakikita niyang wala ng laman ang plato ko ay nilalagyan na agad niya. 

“Love..‘’ tawag ko sa kanya kaya lumingon siya sa akin. 

“Yes, love?” Agad uminit ang magkabilaang pisngi ko sa tawag niya sa akin. Bakit kasi love yung nickname niya tapos tinawag niya din akong love. 

“Anong oras tayo pupunta ng munisipyo? malapit narin kasi mag 9AM eh,” tanong ko sa kanya. 

“Dito na muna tayo.” Sagot niya agad.

“Huh? A-Anong ibig mong sabihin, love?” Naguguluhan kong tanong.

Nakatitig lang siya sa akin na para bang may iniisip. “You don’t have class later right?” Tanong niya kaya dahan-dahan akong tumango.

“Gusto mong pumunta ng ilog?” Tanong niya sa ’kin.

“Ilog? May malapit na ilog po ba dito, mayo— uhmmm..” hindi ko natuloy ang sasabihin ko ng mabilis akong hinalikan ni mayor sa labi. Ipinasok pa talaga niya ang dila niya sa loob ng bibig ko kaya nataranta ako. 

Tinulak ko siya ng mahina kaya napatigil siya. “Sisipsipin ko palagi ang dila mo kapag tinawag mo akong mayor, love.” Nakangisi niyang sabi sa akin.

Nakatulala naman ako sa kanya at hindi alam ang sasabihin. Natauhan lang ako nang maramdaman kong pinitik ni mayor ng mahina ang noo ko. 

Masama ko siyang tinignan kaya tumawa siya. “Ililigpit ko lang ang pinagkainan natin saka tayo pupunta ng ilog.” Sabi niya saka tumayo sa kinauupuan niya. 

“Tulungan na kita.” Sabi ko saka ako tumayo habang hawak ang plato. Inagaw naman ni mayor ang hawak ko saka hinalikan ang kamay ko. “Ako na, love. Upo ka lang dyan!” Sabi niya kaya bumilis ang tibok ng puso ko. May sakit na yata ako sa puso. Magiging cause of death ko pa yata ’to si mayor. 

Talagang hindi niya ako pinatulong. Natapos siyang maghugas ng pinggan at agad na pinunasan ang mesa na pinagkainan namin. 

“Change your clothes, love. Hindi ka naman siguro maliligo sa ilog na naka ganyan.” Sabi niya habang nakatitig sa akin.

Napangiwi ako. “Wala akong extra na damit. Hindi ko naman alam na dadalhin mo ko sa ilog.” Nakangiwi kong sagot.

“You can use my clothes, love. Ikaw na bahalang pumili do’n sa kwarto. May boxer short do’n na bago kaya pwede mong gamitin yun.” Sabi niya sa ’kin kaya tumango ako. 

Tinuro niya sa ’kin ang kwarto kaya agad akong pumunta do’n. Bumungad sa ’kin ang minimalist na kwarto ni mayor. Meron ’tong king size bed sa gitna at bedside table. May mga nakasabit din na painting sa pader. May sliding door din ’to na naka konekta sa terrace. 

Napatingala ako sa kisame ng makita kong may salamin do’n. Nakatitig lang ako sa reflection ko ng ilang saglit saka ako nagpatuloy sa magarang aparador ni mayor. Binuksan ko ’to at at halos namangha dahil ayos na ayos ang damit ni mayor. Inaasahan ko kasi na magulo or may konting gulo man lang, pero hindi pala, sobrang pulido ang pakakatiklop ng mga damit niya.

Bigla akong natigilan nang marinig ko ang pagbukas ng pintuan ng kwarto ni mayor. Lumingon ako sa kanya at nakitang nakatitig siya sa ’kin. “Nakahanap ka na ng susuotin?” Tanong niya sa ’kin.

Napangiwi ako saka ko isinara ang pinto ng aparador. “Hindi pa eh. Nakakahiya kasing guluhin ang laman ng aparador mo. Ang ganda tignan kasi, ang galing nang nag ayos niyan ha!” Sabi ko sa kanya kaya natawa ng mahina si mayor.

“May pumupunta ba dito na maid mo, love?” Wala sa sariling tanong ko sa kanya.

Napailing siya saka lumapit sa ’kin. Binuksan niya ang aparador saka kumuha ng white tshirt. Kumuha din siya ng boxer short saka niya inabot sa ’kin. Hindi man lang nasira ang pagkaka ayos ng damit ni mayor.

“Walang maid pumupunta dito, love. Bakit ko pa iuutos kung kaya ko naman gawin.” Sagot niya sa ’kin. 

“Ibig sabihin.. ikaw ang nag aayos niyan?” Gulat kong tanong. Tumango naman siya saka kinurot ng mahina ang pisngi ko. 

“Bakit parang hindi ka makapaniwala na kaya kong maglinis?” Natatawa niyang tanong.

“Eh kasi.. wala sa itsura mo. Akala ko nga hindi magiging maayos ang pagpapatakbo mo sa bayan eh. Tapos makikita ko ang kwarto mo na sobrang linis at ayos. Inaasahan ko talaga na magulo ang kwarto mo o mabaho. Pero hindi pala.” Pagsasabi ko ng totoo. 

“Aray naman, love! Wag mong sabihin hindi mo ako binoto sa nakaraang eleksyon?” Tanong niya kaya napangiwi ako.

“Sorry, hindi kita vinote eh.” Sagot ko sa mahinang boses.

“It’s okay. Babaguhin ko nalang ang paniniwala mo sa ’kin, love. Ipapakita ko sa’yo na karapat dapat ako hindi lang mayor kundi pati narin ang maging asawa mo.” Sabi niya kaya nanlaki naman ang mga mata ko.

“Bakit asawa agad?” Naguguluhan kong tanong.

“Ahh.. hindi pa ba. Akala ko makakalusot ako eh.” Sagot niya kaya inirapan ko siya. Narinig ko naman siyang tumawa kaya pinabayaan ko nalang. 

Umalis ako sa harap niya saka ko tinungo ang maliit na pinto na nasa gilid. Binuksan ko yun at nakita ang banyo ni mayor na malinis. Parang mahihiya akong maghulog ng isang hibla ng buhok sa tiles ng banyo niya sa sobrang linis. 

“Bakit ayaw mo pa pumasok?” Tanong sa ’kin ni mayor. 

“Eh kasi ang linis ng banyo. Nakakahiya tuloy tumapak sa tiles.” Sagot ko habang hindi siya nililingon.

“Pwede mong dumihan yan, love. Akong bahala maglinis. Sanay ako dyan.” Sagot niya kaya napalingon ako sa kanya.

“Bakit sanay?” Kunot noo kong tanong.

Umupo siya sa kama habang nakatingin parin sa ’kin. “My dad. Itinatak niya sa isip ko na hindi lang para sa babae ang gawaing bahay, para din daw yun sa mga lalaki. Wag daw iasa sa mga babae ang gawaing bahay lalo na kapag nag asawa ako. Hindi naman daw ako mag aasawa para gawing maid ang babae. Ituring ko daw na reyna ang asawa ko at pagsilbihan siya. Kaya simula ng bata ako, ako na ang naglilinis ng kwarto ko. Pinapaglitan ako ni daddy kapag nalaman niyang nag tatamad-tamaran ako. Kaya hanggang ngayon na matanda na ako na kaugalian kong maging malinis sa bahay na ako mismo ang gumagawa. Pati paglinis ng kubeta, ako din.” Mahaba niyang sabi habang nakangiti.

Hindi naman ako makapaniwala sa sinabi niya. “Sige na magpalit ka na ng damit.” Utos niya sa ’kin kaya tumango ako. 

Pumasok ako sa banyo saka ko inilock ang pinto. Hinubad ko lahat ng saplot ko saka ko isinuot ang malaking tshirt ni mayor at boxer short. 

Inayos ko ang hinubad kong damit para suotin ko mamaya pag uwi ko. Lumabas ako ng banyo at nakita si mayor na nakasuot na ng white sando at black short. Napadako ang tingin ko sa balikat niya maging sa braso niya dahil kitang-kita ko ang mga muscle niya. Siguro tambay ’to si mayor sa gym. Totoo talaga mga sinasabi ng mga bakla eh, yummy si mayor. 

“Are you done, love?” Tanong niya sa ’kin ng mapansin niya akong nakatayo.

Tumango ako. Ngunit napatitig ako sa braso niya ng may mapansin ako. May tattoo siya sa braso at ang nakasulat ay òntref . Hindi ko alam ang ibig sabihin no’n kaya hindi ko nalang papansinin. 

“Tara, love.” Aya niya sa ’kin sabay hawak sa kamay ko. Inilapag ko na muna ang damit na pinagbihisan ko saka ako nagpatianod sakanya. 

Hinayaan ko lang si mayor na hawak-hawak ang kamay ko hanggang sa makababa kami ng tree house. Dumaan kami sa likod na puro puno ang nakikita ko. Ang tahimik din ng lugar at tanging maririnig ko lang ay huni ng mga ibon.

Lakad lang kami ng lakad hanggang sa may narinig akong parang agos ng tubig. Ilang sandali lang ay nakita ko ang ilog na sinasabi ni mayor. May mga puno din ng niyog sa di kalayuan. 

“Lagi ka ba dito, mayor?” Tanong ko sa kanya. Napatigil naman siya sa paghakbang saka tumingin sa ’kin. Magkasalubong ang kilay niya kaya napakagat ako sa ibabang labi ko. Natawag ko na naman pala siyang mayor. 

Akmang ilalapit na sana niya ang mukha niya sa ’kin ng maunahan ko siya. Mabilis ko siyang hinalikan sa labi. “Ayan ha! Inunahan na kita.” Sabi ko sa kanya. Gulat na gulat naman siya at halatang hindi makapaniwala sa ginawa ko. 

“Halika na! Gusto kong maligo sa ilog, love.” Dagdag kong sabi dahil hindi nagsasalita si mayor. 

“H-Hinalikan mo ko..” sabi niya na parang hindi parin makapaniwala.

Nahihiya naman akong nag-iwas ng tingin. “Eh kasi.. baka sipsipin mo na naman dila ko kaya inunahan na kita.” Sagot ko habang nakanguso. 

Unti-unti ay ngumiti sa ’kin si mayor. “Damn! Muntik ko ng makalimutan huminga. First time mangyari yun sa ’kin.” Sabi niya. “Can you kiss me everyday?” Tanong niya kaya napailing ako. 

“Tumigil ka nga! G-Gusto ko ng maligo.” Pag-iiba ko sa usapan. Nakakahiya naman kasi ang ginawa ko. 

Hindi gumalaw si mayor kaya hinila ko ang kamay ko saka naunang naglakad papunta sa ilog. Hindi pa kasi ako nakasubok maligo sa ilog kaya excited ako. 

Iniwan ko muna ang suot kong tsinelas saka ako naglakad sa gilid ng ilog. Hindi naman siya malalim. Malinis din ang tubig at malamig. 

Inilubog ko ang katawan ko sa tubig saka ko nilalaro ang tubig gamit ang kamay ko. Nakita ko naman si mayor na lumapit sa ’kin kaya napatigil ako sa paglalaro ng tubig. “Ang tahimik dito, love.” Saad ko saka ako tumingala sa kalangitan. Hindi pa masyadong masakit ang tirik ng araw. 

“Yeah. Kaya dito ako pumupunta kapag stress ako.” Saad niya saka mas lalong lumapit sa ’kin. 

“Property mo, mayor?” Biglang tanong ko. Huli na ng mapagtanto ko ang tinawag ko sa kanya.

“Binibigyan mo talaga ako ng dahilan para mahalikan ka, Elizabeth.” Saad niya saka niya ako hinila palapit sa kanya at mabilis na nilukumos ng halik ang labi ko. 

Hindi ko mapigilang hindi umungol ng kagatin ni mayor ang ibabang labi ko. Napahawak ako sa balikat niya ng sipsipin niya ang dila ko. “Uhmmm…” ungol ko habang sinasabayan ang ginagawa niya sa ’kin.

Niyapos ako ng yakap ni mayor sa beywang. Dahan-dahan akong yumakap sa leeg niya habang sinasabayan ang galaw ng labi niya. Naririnig ko din ang mahinang daing ni mayor kaya ang malamig na pakiramdam ko sa tubig kanina ay napalitan ng mainit dahil sa magkadikit naming katawan ni mayor. 

Tumigil siya sa paghalik sa ’kin saka bumaba ang tingin niya sa dibdib ko na dikit na dikit sa dibdib niya. ’’No bra? Binabaliw mo ba talaga ako?“ Seryoso niyang tanong sa ’kin. Do’n ko lang yata naalala na wala pala akong suot na bra. Tinanggal ko kasi kanina dahil wala akong susuotin pauwi. 

“Kasi.. ano..” nauutal kong sabi at hindi masabi ang gusto kong sabihin sakanya.

“It’s okay, love. Akin naman yan eh. Kaya pwede kang hindi mag suot ng bra kapag kasama mo ako.” Sabi niya saka dinampian ng halik ang labi ko. Kinagat-kagat niya ang ibabang labi ko kaya napapadaing ako. 

Hindi niya tinigilan ang labi ko kakahalik, pakiramdam ko ay namamaga ang ibabang labi ko sa ginagawa niyang pagkagat sa labi ko na parang nanggigil. Ako naman ay tinutugon ang halik niya habang magkadikit parin ang katawan naming dalawa. 

Bakit parang nawawala ako sa sarili kapag kasama ko si mayor. Nakakalimutan ko na wala akong panahon sa mga ganitong bagay, pero pag siya nawawala ako. 

Tumigil lang kaming dalawa ng kapusin kami ng hininga. Hawak-hawak ni mayor ang kamay ko na parang inaalalayan ako.

Pumunta kami sa hindi masyadong malalim na bahagi ng ilog saka ko niyakap ni mayor. Hindi ko siya magawang itulak dahil pakiramdam ko ay ligtas ako sa mga bisig niya. May kakaiba akong nararamdaman sa t’wing magkadikit ang katawan namin or mahawakan lang niya ako.

A/N: Good morning! Later ako mag u-ud kay boy b*lat at Maricel de kawali Hahahaha😂😅

Mag

titimpla

muna ako ng  kape.❤️

Chapter 8

MAHINA KONG sinusuklay ang buhok ni Elizabeth gamit ang mga daliri ko. Mahimbing siyang natutulog sa kama ko kaya malaya kong pinagmamasdan ang maamo niyang mukha. 

Magdidilim na sa labas ngunit wala akong balak gisingin si Elizabeth. Ayaw ko siyang umuwi sa bahay nila. Gusto ko kasi siyang makatabi matulog. 

Hindi ko alam kung anong pagpipigil ang ginawa ko kanina lalo na’t magkatabi kaming nakahiga sa kama. Ayaw kong gawin ang bagay na yun dahil ni re-respeto ko si Elizabeth. 

Hindi ko nga lang mapigilang halikan ang labi niya. Naaadik ako sa sa halik niya, parang gusto ko siyang halikan bawat minuto. 

Dahan-dahan kong hinaplos ang pisngi niya ngunit agad ako napatigil ng gumalaw si Elizabeth. Nahigit ko ang hininga ko dahil ayaw ko siyang magising para dito nalang siya matulog.

Pero mukhang hindi ako malakas kay Lord dahil unti-unting nagising si Elizabeth. Nagkasalubong ang tingin naming dalawa bago siya lumingon sa labas ng bintana. 

“Mag ga-gabi na pala..” saad niya saka umupo sa kama. I gasped and got up and sat on the bed. I wanted to tell her not to go home. Gusto kong sabihin na dito nalang muna siya. But I know her parents will be worried if she can’t go home. Kaya hindi ko na susubukang sabihin pa. Mag titiis nalang muna ako hanggang sa pwede na.

I smiled at her. “Ihahatid na kita sa bahay niyo.” I said.

She nodded and quickly stood up. “Magbibihis lang ako ng uniform ko, love. Pasensya na kung nakatulog ako.” Panghihingi niya ng pasensya sa ’kin.

“Masaya ako na nakatulog ka. Nakapagpahinga ka sa school at sa duty mo.” I said. “Go, change your clothes. I’ll wait for you in the living room.” Saad ko saka ako naglakad papunta sa pinto ng kwarto saka ko ’to binuksan. 

Lumabas ako ng kwarto para ihanda ang dadalhin ko sa loob ng kotse. Magdadala ako ng kumot at unan para hindi ako mahirapan matulog mamaya. 

Kinuha ko narin ang laptop ko dahil may gagawin ako mamaya. Hindi ako pumunta ng munisipyo kaya tumawag sa ’kin ang secretary ko kanina. May ka meet up din akong business man bukas na magiging ka sosyo ni daddy sa negosyo. Madami akong gagawin bukas kaya gusto ko sanang makasama si Elizabeth ngayong gabi. 

Nang maiayos ko na ang dadalhin ko ay hinintay ko nalang si Elizabeth na lumabas ng kwarto. Ilang sandali lang ay lumabas siya habang nakasuot na ng uniporme niya. 

Bumaba ang tingin niya sa hawak ko saka siya ulit tumingin sa ’kin. “Wag mong sabihin sa ’kin na matutulog ka ulit sa kotse mo?” Tanong niya sa ’kin.

“Eh ’di hindi ko sasabihin.” Sagot ko saka ako lumapit sa kanya at mabilis na hinalikan siya sa labi. I couldn’t help not to smile because she always suprised when I stole a kiss from her. 

Inilayo ko ang mukha ko saka ko hinawakan ang kamay niya. “Let’s go, love.” Saad ko saka ko siya hinila ng mahina. Nagpatianod naman siya sa ’kin kaya pinagsiklop ko ang kamay naming dalawa.

Sabay kaming naglakad palabas ng tree house. “Are you hungry, love? Gusto mo kumain muna tayo sa res—”

“Wag na! Sa bahay nalang ako kakain. Busog pa naman ako.” Pagpuputol niya sa sasabihin ko.

“Okay.” Tipid kong sagot saka ko siya inalalayan papunta sa kotse ko. Binuksan ko ang pintuan ng passenger seat saka ko siya tinulungan makapasok sa loob. Isinara ko ang pinto saka ko binuksan ang pintuan ng back seat para ilagay ang mga dala ko. 

Isinara ko ang pinto saka ako umikot papuntang driver seat. Binuksan ko ang pintuan saka ako pumasok sa loob ng kotse. Nakita ko pa sa mukha ni Elizabeth na parang may gusto siyang sabihin sa ’kin. 

Binuhay ko ang makina ng sasakyan saka ko ’to pinausad. “May sasabihin ka ba sa ’kin, love?” Tanong ko habang palipat-lipat ng tingin sa daan at sakanya.

“Kasi.. w-wag ka nalang matulog sa kotse mo. Umuwi ka nalang sa bahay mo. Hindi mo naman kailangan gawin yun eh.” Sabi niya sa mahinang boses. 

“I already told you, I will sleep in my car until I can sleep next to you in bed.” I answered.

“Eh kasi.. baka hindi ka makatulog sa kotse mo. At isa pa.. nanliligaw ka palang naman ’di ba? Bakit kailangan mo pa ’tong gawin?” Tanong niya kaya napangisi ako.

“Mahirap na.. baka masalisihan pa ako. Mas mabuti ng bantay sirado kita sa mga lalaking magtatangkang ligawan ka.” Sagot ko kaya narinig ko ang pagbuntong hininga niya. 

“Tatapatin kita, mayor. W-Wala pa sa isip ko ang pag bo-boyfriend. Gusto ko nga sana sabihin na basted ka na kaso hindi ko alam kung paano ko sasabihin.” Saad niya kaya na preno ako ng wala sa oras at itinigil ang sasakyan.

“What? A-Ako basted?” Gulat na gulat kong tanong habang nakatitig kay Elizabeth.

Tumango siya ng dahan-dahan. “P-Pangarap ko kasing makapunta ng Manila, mayor. Gusto kong magtrabaho do’n. Kaya wala talaga sa isip ko ang pumasok sa relasyon. Maging sa school namin, madaming nanliligaw sa ’kin pero kahit isa ay wala akong sinagot. Hindi sa pagmamayabang pero talagang sinasabi ko lang ang totoo. Kasi may priority po ako at yun ay makapag trabaho ako sa malaking companya at maka work sa Manila. Sinasabi ko ’to sa’yo para hindi ka na magsayang ng oras pa sa ’kin, mayor. Para ituon mo nalang sa iba ang attensyon mo, mas marami namang babae na mas maganda sa ’kin at babagay sa’yo, mayor. Kaya sana mayo—”

“Stop. Ayaw ko ng marinig ang sasabihin mo, Elizabeth.” I said in a serious voice. Napakamot ako sa likod ng ulo ko dahil sa sinabi niya. “Kung basted pala ako.. bakit mo ko pinapayagang halikan ka? Bakit hindi mo ko tinutulak sa umpisa palang?” Tanong ko sa kanya. Halata sa boses ko ang pagkadismaya.

Napakagat siya sa ibabang labi niya kaya napasunod ang tingin ko do’n. “H-Hindi ko din alam.. hindi ko alam kung bakit hindi kita kayang itulak.” Sagot niya sa mahinang boses. I averted my gaze because I was tempted to kiss her lips again. Damn it!

Pinausad ko ulit ang sasakyan at hindi na ulit nagsalita pang muli. 

ISANG ORAS ang byahe namin ni mayor bago kami nakarating sa kanto papasok ng barangay namin. Sinadya kong pinatigil si mayor dito at baka makita ako ng mga kapitbahay ko na bumaba sa isang magarang kotse.

Kanina pa ako hindi pinapansin ni mayor. Siguro ay galit siya sa sinabi ko. Sinabi ko lang naman ang gusto kong sabihin sa kanya. Dapat sasabihin ko na kanina pero kapag kasama ko siya ay nawawala ako sa sarili ko. Hindi ko alam kung tama ang mga sinabi ko, gusto ko lang talaga pumunta ng Manila dahil yun ang dream ko simula pa ng bata ako. Gusto ko do’n magtrabaho. Gusto kong masubukang mamuhay mag-isa sa isang apartment. 

Tumingin ako kay mayor at napabuntong hininga dahil hindi niya ako pinapansin. Tinanggal ko ang nakakabit na seatbelt sa katawan ko saka ulit tumingin kay mayor na seryoso ang mukha habang nakatitig sa unahan. Itinigil niya ang kotse sa gilid ng kalsada ngunit hindi niya pinatay ang makina nito.

“Baba na po ako, mayor.” Pagpapaalam ko sa kanya. Tumango lang siya at hindi talaga nagsalita. 

Binuksan ko ang pintuan ng kotse saka ako bumaba sa sasakyan. Isinara ko ang pinto at gumilid kaya agad na umandar ang kotse palayo sa ’kin. Nakatitig lang ako sa papalayong sasakyan ni mayor saka napabuga ng hangin. Mas mabuti na yung alam niya ang nasa isip ko para lumayo na siya. Para tumigil na siya at hindi mag sayang ng oras sa ’kin. Hindi ko kasi yun magagawa dahil alam kong may ibang epekto si mayor sa ’kin. Kaya mas mabuti nang siya nalang ang lumayo sa ’kin. Nangingibabaw talaga sa ’kin ang pangarap kong pumunta ng Manila kaya mas pipiliin ko yun. 

Nagsimula na akong maglakad papasok ng kanto samin. Hindi mawala sa isip ko ang hitsura ni mayor kanina. Nakokonsensya tuloy ako at parang gusto ko siyang tawagan at bawiin ang mga sinabi ko. Pero dinadaga ako, hindi ko alam kung paano ko sasabihin.

Napakamot ako sa likod ng ulo ko habang naglalakad sa gilid ng kalsada. Nakarating ako sa harap ng bahay namin at dumeritso ako pumasok sa loob. Nakita ko pa si mama na nagluluto ng ulam namin. Tinawag niya ako pero nag patuloy lang ako sa paglalakad papasok ng kwarto ko. 

Pabagsak akong humiga sa kama at iniisip parin si mayor. Sumasakit tuloy ang ulo ko dahil nagtatalo ang puso at isipan ko. 

Dumapa ako sa kama saka ko ipinikit ang mga mata ko. Gusto ko nalang matulog para kahit papano ay hindi ko maisip si mayor. 

Kinabukasan, maaga akong umalis sa bahay para pumunta ng munisipyo. Gusto kong makita si mayor. Gusto kong sabihin sa kanya na binabawi ko na ang sasabihin ko. Sana lang talaga ay pumunta siya ng munisipyo ngayon. Desidido na talaga ako, hindi ako nakatulog kagabi kakaisip sa gagawin ko.

Nakarating ako sa munisipyo at agad lumapit sa office table ko saka ko inayos ang mga folder na nasa table. Nandito na din ang secretary ni mayor na si ate Trishia. 

Lumapit ako kay ate Trishia para tulungan siya sa ginagawa niya. Inayos ko ang mga folder saka ko inaabot yun kay ate. 

Hindi ako mapakali dahil iniisip ko ang sasabihin ko kay mayor mamaya. Lumipas ang mga oras pero wala parin si mayor. Gusto ko sanang mag tanong kay ate Trishia kung nasaan si mayor pero nahihiya ako. 

Bumalik ako sa table ko at hinihintay lang si ate Trishia kung may iuutos siya sa ’kin. Kating-kati na talaga ang dila ko para itanong kung pupunta ba si mayor. 

Lumipas pa ang mga oras ay wala parin si mayor. Isang oras nalang ay mag o-out na ako. May klase ako ngayon kaya sa university ako pagkatapos ng duty ko.

Yumuko ako ng mapansin kong nahulog pala ang ballpen ko sa sahig. Pinulot ko ang ballpen ng may marinig akong yapak at ang pagbati ni ate Trishia sa taong dumating. Napangiti ako dahil dumating na si mayor. 

Excited akong nag angat ng mukha habang naka paskil sa labi ko ang ngiti. Ngunit agad nawala ang ngiti ko ng makita kong may kasama si mayor na magandang babae. 

Tumingin pa sa ’kin ang babae kaya napipilitan akong ngumiti saka ako yumukod para batiin sila ni mayor. Deri-deritso silang pumasok sa loob ng opisina saka isinara ang pinto. Hindi man lang ako tinapunan ng tingin ni mayor.

Nakatulala lang ako habang nakatitig sa nakasarang opisina ni mayor. Kilala ko ang babaeng yun, siya ay anak ng mayamang business man sa lungsod namin. Si Ms. Reyzel Ticmon, ang nag-iisang anak ni Mr. Joselito Ticmon. 

Tumikhim ako dahil parang may nakabara sa lalamonan ko. Lumapit sa ’kin si ate Trishia saka parang may sinisilip sa loob ng opisina ni mayor. 

“Ang ganda ni Ma’am Reyzel no? Bagay na bagay sila ni mayor.” Sabi niya sa ’kin na parang kinikilig.

Napipilitan naman akong ngumiti kahit parang hindi ako masaya sa nakita ko. “O-Oo nga po. Bagay na bagay po sila, ate Trish.” Sagot ko nalamang saka ngumiti ng pilit.

“Bali-balita ay may gusto daw talaga si Ma’am Reyzel kay mayor. Sabi din nila ay classmate daw yan sila simula pa ng high school. Kaya yung ibang mga tao ay gustong-gusto na sila ang magkatuluyan. Siguro gwapo at maganda ang magiging anak nila panigurado sa future.” Mahabang sabi ni ate Trishia kaya tumango nalang ako at hindi na nagsalita pa.

Inayos ko nalang ang bag ko, maaga nalang ako mag o-out. Pakiramdam ko ang bigat-bigat ng katawan ko. Yung mga balikat ko ay parang mabigat din na hindi ko maintindihan. 

Dapat matuwa pa ako dahil ito naman ang gusto ko, pero bakit nasasaktan ako. Pakiramdam ko ay may nakadagan na mabigat sa dibdib ko. First time kong maramdaman ’to kaya hindi ko alam kung ano ’tong nararamdaman ko.

A/N: Good evening, Azzinatics!❤️✨

Chapter 9

PUMUNTA AKO ng school na mabigat ang pakiramdam. Hindi ko magawang ngumiti sa mga classmate ko nang makapasok ako sa classroom namin. 

Nakatulala lang ako habang nakikinig sa prof namin. Nakikinig nga ako pero hindi naman pumapasok sa isip ko ang sinasabi ni prof. Napabuga ako ng hangin dahil bigla nalang ako nagka ganito simula ng makita ko si mayor at si Ms. Reyzel. Hindi pa nakakatulong ang pumapasok na imahe sa isipan ko kaya mas lalo akong nawawalan ng gana. 

Nagsisisi ako kung bakit ko sinabi yun kay mayor. Pero talagang na sa huli ang pagsisisi kaya wala na akong magagawa. Siguro ayos narin ’to para hindi ko makalimutan ang pangako ko sa ate kong namatay dahil sa sakit. Sampung taon palang si ate ng mawala samin. Pangarap niya makapunta ng Manila at makapag trabaho paglaki niya. Lagi niyang sinasabi sa ’kin yun pero hindi ko naman siya maintindihan dati dahil sa murang edad ko. 

Nang mag high school ako ay do’n lang pumasok sa isipan ko ang pangarap ng ate ko. Sa t’wing binibisita namin nila mama at papa ang puntod niya ay lagi kong sinasabi na tutuparin ko ang pangarap niya. Kaya gustong-gusto kong pumunta ng Manila para sa ate ko. 

Kaya nag-iisa nalang akong anak nila mama at papa. Hindi narin sila naka buo pang muli, kahit gustuhin man nila mama ay hindi na talaga sila binigyan ng anak. Malungkot din ang mag-isa, lalo na kung mag-isa lang ako sa bahay at wala sila mama at papa. 

Natigilan ako sa pag-iisip ng mag pakuha ng notebook si prof para mag notes. Magbibigay daw kasi siya ng quiz next meeting namin. 

Nakatuon lang ang attensyon ko sa sinusulat ko. Palipat-lipat ang tingin ko sa black board saka sa notebook ko. 

Nang matapos si prof ay saktong time na din kaya nagpaalam na siya samin. May next subject pa kami kaya napakamot ako sa ulo ko. Gustong-gusto ko na kasing umuwi dahil wala talaga ako sa mood. 

Lumabas kami ng classroom kasama ko ang tatlo kong classmate. May 20 minutes pa kaming break bago ang next class namin. Niyaya nila akong pumunta ng canteen kaya sumama ako. 

Tahimik lang akong nakasunod sakanila hanggang sa makarating kami sa canteen. Bumili ang tatlo kong classmate pero ako ay hindi. Wala akong gana kumain, tatambay lang muna talaga ako kasama sila. Gusto kong makipag kwentuhan para mawala sa isip ko si mayor. 

“Uy, Eliza.. sama ka samin mamaya?” Tanong sa ’kin ni Lorie saka umupo sa tabi ko. 

“Saan?” Bored kong tanong sa kanya.

“Sa bahay nila Froilan. Birthday niya ngayon kaya pinapunta tayo. Ano sama ka?” Tanong niya ulit sa ’kin.

Ngumiwi ako dahil wala talaga akong ka interest-interest sa mga ganito. “Pass ako!” Sagot ko kaya inirapan ako ni Lorie.

“Ang kj mo talaga. Lagi ka nalang wala kapag may gala tayo mag ka-klase. Last year din yung swimming hindi ka din sumama. Haler! Ms. Elizabeth, kunting kembot nalang at maghihiwalay-hiwalay na tayo. Kahit bonding nalang natin ’to mamaya. Tsaka, marami naman tayo eh.” Pangungulit niya sa ’kin.

“Wala ako sa mood eh,” sagot ko.

“Hayy naku ka talaga. Sumama ka na kasi. Babalik din yang mood mo kapag sumama ka. Mag e-enjoy ka do’n.” Sabat ni Jia sa usapan namin ni Lorie.

Napakamot ako sa likod ng ulo dahil sa hitsura ng mga classmate ko. Talagang gusto nila akong pasamahin. “Sige na nga. Pero hindi ako magtatagal ha! Baka kasi hanapin ako ng mga magulang ko.” Pagdadahilan ko kahit alam ko namang papayagan ako nila mama at papa. Sila pa nga ang nagtutulak sa ’kin na gumala paminsan-minsan dahil taong bahay talaga ako.

“Good! Text mo nalang parents mo na mala-late ka ng uwi.” Saad ni Jia saka uminom ng softdrinks. 

Napanguso naman akong kinuha ang cellphone sa bulsa ko saka ako nagtipa ng message. Sure ako na mag iinum kami nito, alam ko kasing mga mukhang alak ’tong mga classmate ko. Mag iinum nalang din ako. 

Nag message ako kay mama at sinabing may pupuntahan kaming birthday ng mga classmate ko. Sinabi ko din kung sino ang may birthday at sinabi ko din na baka mag inum ako. Pinindot ko ang send saka ko pinatay ang phone ko. 

Tumingin ako sa mga classmate ko na may mga hawak din na cellphone. “Okay na. Nakapagpaalam na ako sa mama ko.” Sabi ko sakanila kaya tumingin sila sa ’kin at ngumiti. 

Tumingin ako sa malaking relo na nakasabit sa pader ng canteen at nakitang five minutes nalang ay mag u-umpisa na ang next subject namin. Inaya ko na ang mga classmate ko para pumunta sa next subject namin. 

Pagpasok namin sa room ay nandoon na si prof. Mabuti nalang at hindi pa siya nag a-attendance. Sa likod ako umupo, nakasunod naman sila Lorie sa ’kin na umupo din sa likod. 

Nilalaro ko lang ang ballpen ko habang nakikinig kay prof na tinatawag ang pangalan namin for attendance. 

Naisipan kong tignan muna ang cellphone ko habang hindi pa nagsisimula si prof. Kinuha ko ang cellphone ko sa bulsa saka ko inopen ’to. Kumunot ang noo ko dahil hindi man lang nag reply si mama sa text ko. Alam ko kasi nag re-reply yun agad eh. 

Naisip ko nalang na baka hindi ko na pindot ang send kaya pinindot ko ang message para i-check kong na send ko ba talaga. Ngunit, laking gulat ko ng makita kong naka send yung text ko pero hindi sa mama ko kundi kay mayor. Napasabunot ako sa buhok ko dahil sa katangahan ko.

Ang gaga ko talaga. Kaya naman pala hindi nag reply si mama. 

Dali-dali kong cinopy paste ang text ko kay mayor saka ko sinend yun kay mama. Nang masend ko yun ay bumalik ako sa conversation namin ni mayor. Nanlulumo akong nakatitig sa text ko kanina. Buti sana kung messenger ’to ay made-delete ko pa sana at malalaman ko kung na seen na ba niya. Ang tanga ko talaga! Iniisip ko tuloy kung ite-text ko ba si mayor at sabihing na wrong send lang ako. Pero baka sabihin naman niya na sinadya ko. Pambihirang buhay talaga ’to oh!

Biglang nag vibrate ang cellphone na hawak ko at pumasok ang message ni mama. Hindi ko mapigilang hindi mapangiti sa text ni mama. Ang cool talaga ng mama ko, nireplayan ba naman ako na maghanap ng jowa at wag daw ako uuwi kapag wala daw akong nahanap sa birthday ng classmate ko. Ewan ko ba dito sa nanay ko. 

Nireplayan ko parin ’to kahit parang ewan ang text ni mama. Nang masend ko yun ay agad kong swinitch off ang cellphone ko. Sinabi ko din kay mama na mag o-off ako ng cellphone dahil palowbat na. Para mamaya makaka text ako sakanya kung pauwi na ako. 

Nag di-discuss na ang teacher namin pero ’tong dalawa kong katabi at puro chismiss ang pinagsasabi. Ang daldal talaga nitong si Lorie. Nakikisali din ako sakanila at paminsan-minsan ay nakikinig din kay teacher. 

Napalingon ako sa left side ko ng mapansin kong may nakatitig sa ’kin. Nakita ko so Melbur kaya tinaasan ko siya ng kilay kaya agad siyang nag-iwas ng tingin.

“Ang suplada mo talaga kay Melbur. Kung ako ang nagustuhan niyan, su-sunggaban ko talaga agad. Ang yummy kaya niya. Rawr!” Sabi ni Lorie sa ’kin habang nakatitig kay Melbur na nakayuko na ngayon.

“Kung gusto mo sayo na. Hindi ko naman sita type.” Sagot ko saka tumingin kay prof.

“Ay, sabi mo yan te ha! Akin na yan si papa Melbur. Manda siya sa ’kin mamaya. Pakikitaan ko yan ng twerk, twerk ko.” Malanding sabi ni Lorie kaya natawa kami ni Jia. 

“Gaga! Ang tanong gusto ka din ba? Eh si Eliza ang gusto niyan.” Pangbabara ni Jia kay Lorie. 

“Aray naman anteh! Wag mo namang ipamukha sa ’kin na lamang ng paligong tubig sa ’kin si Eliza. Bukas na bukas dadamihan ko ang tubig panligo ko para malamangan ko si Eliza.” Irap na sabi ni Lorie. 

“Girls at the back! Can you please keep quiet!” Biglang sigaw ni prof kaya natigilan kaming tatlo. Siniko ko pa talaga si Lorie dahil sa kadaldalan niya. Mabuti nalang at hindi kami tinawag ni prof sa harap, baka masabunutan ko talaga si Lorie pag nagkataon. 

Lumipas ang isang oras mahigit ay natapos din ang klase namin. Agad kaming nagkayayaan mga classmate na sabay-sabay na pumunta sa bahay ni Froilan.

Lumabas agad kami sa school at maingay kaming sumakay ng jeep. Pinaka maingay samin ay si Lorie.

Medyo nawawala na ang mabigat na nararamdaman ko kanina. Siguro dahil ’to sa mga classmate ko na maiingay. Mabuti nalang talaga at holiday bukas kaya isa din sa dahilan kaya sumama ako dahil wala akong gagawin bukas. Baka matulog lang din ako maghapon.

Nakarating kami agad sa bahay nila Froilan. Nandito din pala sila Melbur at ang iba ko pang mga classmate. May sasakyan naman kasi si Melbur kaya do’n siguro naki sabay ang ibang lalaking classmate namin. 

Tinawag kami ng mama ni Froilan na kumain. Nahihiya pa ako dahil first time ko talagang sumama sa mga classmate ko. 

Hindi naman nagtagal ay natutuwa narin ako habang nakikipag kwentuhan sa mga classmate ko. Ngayon ko lang naisip na masaya din pala na makasama sila sa ganitong bonding. 

Kung ano-ano lang pinag kwe-kwentuhan namin. Iba ang grupo ng boys iba din ang grupo naming mga babae. Nang matapos kaming kumain ay may inilabas na gin si Froilan sa harap namin. Dali-dali namang tumayo si Jia para daw timplahan ang gin na ibinigay ni Froilan na may kasamang juice. 

Nang matimpla yun ni Jia ay saka siya bumalik sa tabi ko. Siya narin ang taga lagay ng tagay sa baso. Kahit hindi ako umiinom ay ininom ko parin ang alak na inabot sa ’kin ni Jia. Ayaw kong sumira ng moment namin kaya makikitagay nalang ako sa mga classmate ko. 

Napangiwi pa ako ng malasahan ko ang juice pero ang sa huli ay medyo matapang yun na parang gumuhit sa lalamunan ko. Agad akong kumuha ng pulutan namin na sisig saka ko kinain yun. 

Nagtawanan pa ang mga classmate ko dahil sa hitsura ko. “First time ni Eliza kaya mag palakpakan.” Sabi ng isa kong classmate kaya agad nag palakpakan ang mga sira ulo kong classmate. 

“Kapag nalasing ako ihatid niyo akong lahat sa bahay ha!” Sabi ko sakanila.

“Sige ba! Basta ba ihatid mo din kami pagkatapos ka naming ihatid sa bahay mo.” Sagot naman ni Jewel sa sinabi ko. Tumawa nalang ako saka bumalik ulit sa pakikipag chikahan sa mga classmate ko. 

Naka ilang tagay narin ako kaya medyo nahihilo ako. Pero kaya pa naman, hindi nga namin namalayan na naubos namin ang isang pitchel na tinimpla ni Jia kanina. Naglabas ulit ng gin si Froilan na agad namang tinimpla ulit ni Jia. 

Hindi pa naman ako nalalasing, nahihilo lang ako konti pero nawawala naman. Kinapa ko ang cellphone ko sa bulsa ko ng maalala ko na pinatay ko pala yun kanina. 

Napatingin pa ako sa orasan na nakasabit sa pader nila Froilan at nakitang 8PM narin pala. Tumingin ako sa paligid saka ko tinawag si Froilan para makihiram ako ng charger. 

Tinawag ko si Froilan na agad namang tumayo saka naglakad palapit sa ’kin. 

“Ano yun? Uuwi ka na ba?” Tanong sa ’kin ni Froilan ng makalapit sa ’kin. 

“Hindi! Makikihiram sana ako ng charger. Lowbat cellphone ko eh para ma-text ko ang mama ko mamaya pag pauwi na ako.” Sabi ko sa kanya na ikinatango niya.

“Saglit kukunin ko charger ko.” Sagot naman niya saka naglakad paalis sa harap ko. 

Bumalik ang tingin ko sa mga ka inuman ko at nakitang ako na pala ang iinum ng alak. Kinuha ko ang baso at agad ininum ’to kaya tuwang-tuwa ang mga classmate ko. 

Sakto namang bumalik si Froilan sa ’kin saka inabot ang charger. “Thank you! Makiki-charge ako ha!” Pagpapaalam ko pa sa kanya. 

“Oo, sige. Walang problema.” Sagot pa niya. Tumayo muna ako saka ako lumapit sa outlet. Isinaksak ko ang charger saka ko chinarge ang phone ko. Swinitch on ko pa talaga at baka nag text sa ’kin si mama. 

Hinihintay ko ang cellphone ko na umayos, ilalapag ko na muna sana nang sunod-sunod na may pumasok na text. Agad ko binuksan yun sa pag aakala na si mama ang mag text sa ’kin at hinahanap na ako. Ngunit, laking gulat ko na puro yun kay mayor. Halatang galit ’to dahil gusto niya akong lumabas sa bahay ng classmate ko. Mas lalo pa akong nataranta ng mabasa ko ang huling text niya na kanina pa daw siya sa labas ng bahay ng classmate kong si Froilan at pinagmamasdan ako. 

Muntik na ako mabilaukan sa laway ko habang binabasa ang mga text ni magor sa ’kin. May isang text ang mama ko at sinabing kapag lasing daw ako ay itext daw sila para masundo nila ako or kung hindi naman ay makitulog daw ako sa classmate kong babae para bukas nalang ako umuwi ng umaga. 

Hindi na ako naka reply pa kay mama dahil natatanta ako sa message ni mayor. Mas lalo pa akong kinabahan ng mag text ulit si mayor at sinabihan akong kakatok daw siya sa gate nila Froilan kung hindi daw ako uuwi. 

Napakamot ako sa ulo ko saka ko binunot ang charger sa outlet saka ako lumapit sa mga classmate ko. 

“Uwi na ako, guys. May emergency sa bahay namin eh,” pagdadahilan ko. 

“Ihatid ka ba namin? Or pwede din si Melbur nalang maghatid sa’yo may kotse naman siya para hindi ka na sumakay ng jeep.” Sabi ni Froilan na lumapit pa talaga sa pwesto ko.

’’Naku, wag na! Susunduin ako ng papa ko.“ Pagsisinungaling ko. “Salamat sa pag imbita, Froilan. Happy birthday ulit.” Nakangiti kong sabi sa classmate ko. 

“Thank you din sa pagpunta. Mag-ingat ka pauwi.” Sabi niya sa ’kin. Tumingin ako sa mga classmate kong babae saka ako nag paalam sa kanila. Tinagayan pa talaga ako ni Lorie ng isang basong punong-puno. Akala mo’y juice lang ang iniinom namin. Tinanggap ko parin para makalabas na ako. Ayaw kong kumatok si mayor dito, tiyak magtataka ang mga classmate ko pag nagkataon. 

Lumabas na ako ng ng bahay nila Froilan at  tinungo ang gate. Hindi pa ako nakakalabas ay nakita ko na ang kotse ni mayor sa kabilang kalsada. 

Napabuntong hininga ako ng umilaw ulit ang cellphone kong hawak at nabasa ang text ni mayor na pinapapasok niya ako sa loob ng kotse. 

A/N: Good Morning!❤️

Chapter 10 (SPG)

LUMAPIT AKO sa kotse ni mayor saka ko binuksan ang pintuan ng passenger seat. Bumungad sa ’kin ang naka simangot na mukha ni mayor.

Walang imik akong pumasok sa loob ng kotse saka ko isinara ang pinto. Hindi nagsalita si mayor, pinausad lang niya ang sasakyan kaya tumingin ako sa labas ng bintana.

“Bakit ka nandito, mayor?” Tanong ko. Namali ako ng send ng text sa kanya pero hindi ko naman sinabi ang address ng classmate ko. Kaya nagtataka ako kung paano niya nalaman kung nasaan ako.

“Sinusundo ka.” Sagot niya sa malamig na boses.

“Ahh.. hindi mo na dapat ako sinundo, mayor. Kaya ko naman umuwi mag-isa. At isa pa po, kung pwede idelete mo ang cellphone number ko, mayor. Buburahin ko din po dito sa cellphone ko. Pasensya na din po pala kanina nagkamali lang po ako ng send, sa mama ko dapat yun.” Deri-deritso kong sabi baka kasi mag assume siya na sinadya ko.

Hindi naman siya sumagot at naka focus lang ang tingin niya sa daan. Binasa ko ang labi ko gamit ang dulo ng dila ko saka ako tumingin sa labas ng bintana. Balak kong magpababa nalang sa sakayan ng jeep para hindi na niya ako ihatid.

“Sa sakayan nalang po ako ng jeep, mayor. Ayaw ko pong makaistorbo sa’yo.” Sabi ko habang nakatingin parin sa labas ng bintana.

“Sinong may sabing iuuwi kita sa bahay mo.” Sabi niya sa seryosong boses.

Agad akong lumingon sa gawi niya. “Po?” Kunot noo kong tanong. Ngunit hindi na siya nagsalita at mas lalong binilisan ang pagpapatakbo ng sasakyan.

“Mayor.. uuwi po ako. Ihatid mo nalang po ako sa bahay namin kung ayaw mo po akong ibaba sa sakayan.” Sabi ko pa sa kanya ngunit hindi naman siya nagsasalita. Napakamot ako sa tungki ng ilong ko dahil papunta sa way ng tree house ang dinadaanan namin.

“Mayor, baka hanapin ako ng mga magulang ko.” Pangungulit ko sa kanya.

“Mag paalam ka sa mama mo. Sabihin mo kasama mo ako.” Seryoso niyang sabi.

“S-Seryoso ka ba dyan, mayor?” Nauutal kong tanong.

“Yes! I’m fucking serious, Elizabeth. Sa tree house ka matutulog. May kailangan tayong pag usapan dalawa.” Saad niya sa seryosong boses.

“Pag usapan? Wala naman po tayong dapat pag-usapan, mayor.” Saad ko.

“Later. Kapag nasa bahay na tayo.” Sagot lang niya sa ’kin. Napa-irap nalang ako sa hangin saka ibinalik ang tingin sa labas ng bintana.

Isang oras ang lumipas ay nakarating din kami sa tree house. Itinigil ni mayor ang kotse saka niya pinatay ang makina ng sasakyan. Binuksan niya ang pintuan ng driver seat saka siya bumaba. Ako naman ay nagdadalawang isip kong baba ba ako.

Pinagbuksan ako ni mayor ng pintuan kaya wala akong choice kundi bumaba. Hinawakan ni mayor ang kamay ko at talagang inagaw pa niya sa ’kin ang shoulder bag ko.

Umakyat kami sa hagdan hanggang sa makarating kami sa nakasarang pinto. Binuksan yun ni mayor sa pamamagitan ng susi niyang dala. Pumasok kami ni mayor saka lang niya binitawan ang kamay ko.

“A-Ano po ba pag-uusapan natin, mayor?” Pambabasag ko sa katahimikan. Hindi naman siya sumagot sa tanong ko, nakatitig lang siya sa ’kin kaya umiwas ako ng tingin dahil ang lakas ng tibok ng puso ko.

“Wala naman tayong dapat pag usapan. Nasabi ko naman na sa’yo kahapon na ayaw kong pumasok sa relasyon at itigil muna ang panliligaw sa ’kin. Bakit hindi mo nalang pag tuonan ng pansin si Ms. Reyzel. Mas bagay sa’yo yun mayor.” Saad ko at hindi pinahalatang nagseselos ako.

“Naiinis na ako sa t’wing sinasabi mo sa ’kin na bagay ako sa ibang babae. Hindi ba pwedeng sabihin mo na mas bagay ako sa’yo?!” Sigaw niya na halatang naiinis. “Oo sinabi mong basted ako at tumigil na sa panliligaw sa’yo. Ang tanong.. pumayag ba ako? Hindi naman ’di ba?” Tanong niya sa ’kin.

Sasagot na sana ako ng mabilis akong binuhat ni mayor ng walang kahirap-hirap. Sa sobrang gulat ko ay nabitawan ko pa ang shoulder bag ko sa sahig.

Umupo si mayor sa mahabang sofa saka niya ako kinandong. Niyakap niya ako saka niya iniksik ang mukha niya sa dibdib ko at ipinikit ang kanyang mga mata. “Bitiwan mo nga ako, mayor..” pagpupumiglas ko mula sa pagakakayakap niya sa ’kin. Naiilang pa ako dahil nakaupo ako sa kandungan niya.

“Stay still, love. Pagod na pagod ako ngayong araw. Kailangan ko ng mag charge ng energy mula sa’yo.” Sabi niya kaya napatigil ako sa pagpupumiglas.

“N-Napagod ka? Bakit.. ano ba ginawa niyo ni Ms. Reyzel?” Tanong ko sa kanya. Halata na yata sa boses ko na nagseselos ako. Kahit anong gawin ko talaga ay mahahalata niya.

Narinig ko ang mahinang tawa ni mayor kaya napairap ako sa hangin. “Wag ka ngang tumawa.” Inis kong saway sa kanya.

Nag angat siya ng tingin sa ’kin habang may ngiti parin sa labi. “Nagseselos ba ang love ko?” Tanong niya sa ’kin na halatang naaaliw.

“Hindi no! Bakit naman ako mag seselos. At isa pa, mas bagay naman talaga kayo ni Ms. Reyz- uhmm…” ungol ko ng mabilis na sinakop ng halik ni mayor ang labi ko.

Hindi ko mapigilang hindi sagutin ang halik na iginawad niya sa ’kin. Ang sarap kutusan ng sarili ko, kapag talaga si mayor nawawala ako sa katinuan.

Sinipsip ni mayor ang dila ko kaya mahina akong napaungol sa loob ng bibig niya. Yumakap ako sa leeg niya habang ang kamay naman ni mayor ay mahinang hinahaplos ang likod ko.

Tumigil lang kami sa paghalik nang maubusan na kami ng hangin. Pinagdikit ni mayor ang noo naming dalawa saka niya pinapatakan ng halik ang labi ko. “Amoy alak ka, love. Hindi ko alam na umiinom ka pala.” Sabi niya sa ’kin.

Napangiwi ako saka ako umayos ng upo sa kandungan niya. “Hindi naman talaga ako umiinom. Napilitan lang dahil ayaw kong maging kj sa harap ng mga classmate ko.” Sagot ko sa kanya.

Tumango siya saka niya pinunasan ang gilid ng labi ko. Gusto ko sana siyang tanungin kong anong ginawa nilang dalawa ni Ms. Reyzel sa office niya kanina. Pero nahihiya ako lalo na’t wala naman akong karapatan para magtanong.

Akmang tatayo sana ako ng mabilis niya akong pigilan. Niyakap niya ako ng mahigpit sa beywang saka niya ipinatong ang baba niya sa balikat ko. “Kailangan ko ng umuwi, mayor.” Saad ko sa mahinang boses.

“Pwede bang dito ka nalang muna matulog sa tabi ko, love. Gusto kitang makatabi matulog. Hirap na hirap kasi ako makatulog kaya lagi akong umiinom ng alak pampatulog ko. Kaya kung mapapansin mo sa t’wing pumapasok ako sa opisina ay nagpapatimpla ako sa’yo ng kape at halatang may hang over.” Mahaba niyang sabi saka isiniksik ang mukha niya sa leeg ko. Bigla akong napasinghap ng sumagi sa balat ko sa leeg ang labi ni mayor.

“Wala sa vocabularyo ko ang salitang basted, Elizabeth. Kaya sa ayaw at sa gusto mo liligawan parin kita. Kaya ikaw mag adjust.” Sabi niya saka tumingin sa ’kin.

Inirapan ko naman siya para itago ang kilig na nararamdaman ko.

“Pwede ka bang matulog sa tabi ko, love? Please..” Nakikiusap niyang sabi sa ’kin.

Napabuntong hininga naman ako saka dahan-dahang tumango. Napangiti siya sa sagot ko saka nilukumos ng halik ang labi ko.

Napadaing nalang ako kapag sinisipsip ni mayor ang dila ko. Ako ang unang pumatol sa halik na iginawad niya. Hinabol pa talaga niya ang labi ko pero mabilis ko ’tong iniwas.

“Kumain ka na ba?” Pag-iiba ko sa usapan.

Agad siyang umiling. “Hindi pa. Mas inuna kitang sunduin kaysa kumain.” Sagot niya agad.

Mahina kong pinalo ang matigas niyang dibdib. “Kumain ka muna. Baka magutom ka.” Saad ko sa nag aalalang boses.

“Ayos lang. Nandyan ka naman, love. Makita lang kita busog na agad ako.” Malambing niyang sabi sabay yakap ng mahigpit sa ’kin.

“Tumigil ka nga! Kumain ka muna. Busog na kasi ako.” Saad ko saka ako tumayo sa pagkakaupo sa kandungan niya.

“Pwede ba akong maki-ligo, mayor? Nanlalagkit na ako sa katawan ko eh.” Pagpapaalam ko dahil init na init ako sa katawan ko. Siguro ay dala ito sa ininom naming alak.

“Sure, gusto mo samahan na kita maligo?” Tanong niya na ikinainit ng magkabilaang pisngi ko.

“Hindi na po, mayor. Kumain ka nalang dyan.” Saad ko saka naglakad papunta sa kwarto niya.

Medyo kumapal ang mukha ko, dahil siguro ’to sa alak. Nahihilo pa ako pero hindi naman masyado. Nawawala din naman agad.

Pumasok ako sa kwarto ni mayor at agad kong hinubad ang suot kong slacks. Hinayaan ko lang yun sa sahig. Naglakad parin ako habang tinatanggal ko ang suot kong pang itaas saka ko yun ihinulog sa sahig. Tinanggal ko din ang suot kong bra saka hinulog ulit sa sahig. Ang huli kong hinubad ay ang suot kong panties at hinayaan lang din ’to sa sahig. Binuksan ko ang pintuan ng banyo saka ako pumasok.

Pakiramdam ko ay init na init ako sa katawan ko. Ganito pala epekto ng alak sa ’kin. Parang gusto ko din uminom ng malamig na tubig, uhaw na uhaw ako.

Pumailalim ako sa shower saka ko ’to binuksan. Nakahinga ako ng maluwag dahil parang nawala ang hilo ko. Nag pump ako ng shower gel sa kamay ko saka ko ’to inilagay sa katawan ko. Habang nagsasabon ako ay iniisip ko kung anong idadahilan ko sa mama ko. Hindi naman strict si mama basta magpaalam lang ako ng maayos. Iniisip ko kung sino sa classmate ko ang dadalhin kong pangalan at sasabihin na nakitulog ako sakanila.

Nang matapos akong maligo ay pinatay ko ang shower. Piniga ko pa ang mahaba kong buhok para hindi siya masyadong basa. Akmang kukunin ko na sana ang t’walya ngunit nagulat ako ng wala akong makitang t’walya na nakasabit. Napatampal ako sa noo ko ng maalala ko na hindi nga pala ako kumuha kanina at dumeritso ako dito sa banyo.

Walang choice akong lumabas ng banyo. Alam kong wala si mayor sa loob ng kwarto dahil baka kumakain pa ’to. Ngunit, agad akong napatigil sa paghakbang ng makita ko si mayor na pinupulot ang nagkalat kong damit sa sahig dahil sa ginawa ko kanina.

Nanlaki pa ang mata nito at nabitawan ang hawak niyang damit ko sa sahig. “B-Binabaliw mo ba ako?” Nauutal niyang tanong habang seryosong nakatitig sa ’kin.

Agad kong tinakpan ang maselang bahagi ko kahit nakita naman talaga ni mayor. “N-Nakalimutan ko kasing kumuha ng t’walya.” Nauutal kong sagot sa kanya.

Hindi naman siya nagsalita. Bagkos ay lumapit siya sa ’kin saka mabilis akong binuhat. Napatili pa ako dahil sa gulat ko.

Naglakad siya papunta sa kama saka niya ako dahan-dahang ibinaba sa kama. “Damn it! Hindi mo ba alam kung gaano ako nagpipigil sa t’wing nakikita kita sa munisipyo, Elizabeth. Mas lalo pa ng makasama kita ng solo. Fuck! Hindi ko na yata kayang magpigil pa.” Sabi niya sa seryosong boses saka lumuhod sa sahig. Nag pantay ang mukha ni mayor sa dibdib ko kaya napalunok ako ng ilang beses.

Dahan-dahang inabot ni mayor ang isa kong dibdib at mahina niyang minasahe ’to. Napakagat ako sa ibabang labi ko nang magsimulang uminit ang katawan ko.

“Mababaliw ako, love. Mababaliw yata ako kung hindi ko ’to gagawin sa’yo. Can you let me?” Tanong niya habang nakatitig sa mga mata ko.

Kagat labi akong tumango sa tanong niya kaya inilapit niya ang mukha niya sa isa kong dibdib. Isinubo niya ang isang nip-les ko kaya hindi ko mapigilang hindi mapaungol.

Humawak ako sa buhok ni mayor at mahinang sinusuklay ang buhok niya gamit ang daliri ko.

“Mayor..” daing ko ng laruin niya ang nip-les ko gamit ang dila niya. Tumigil siya sa ginawa niya saka niya minasahe ang isa kong dibdib.

“Call me love, not mayor.” Saad niya na para bang inaakit ako. Mahinang hinahaplos ni mayor ang isa kong binti saka niya hinahalikan ang leeg ko. Nakaupo parin ako sa gilid ng kama habang nakaluhod naman si mayor sa sahig.

“Can you spread your legs for me, love. I want to taste you.” Bulong niya sa husky na boses.

Dahan-dahan kong ibinuka ang dalawang hita ko sa harap ni mayor. Itinukod ko pa ang dalawang palad ko sa kama. Pinagmamasdan ko lang si mayor na bumaba ang tingin sa perlas ko.

“Fuck!” Mura niya saka umuklo saka hinalikan ang dalawa kong binti. Hindi ko na mapigilan ang sarili ko sa ginagawa ko.

Napasinghap ako ng hawakan ni mayor ang pagkababae ko gamit ang isa niyang daliri. Magkatitigan lang kaming dalawa habang ginagalaw niya ng mahina ang daliri niya sa pagkababae ko. “Mayor..” daing ko saka napakagat sa ibabang labi ko.

“You’re mine, Elizabeth. Akin ka sa ayaw at sa gusto mo. Hindi ako mapipigilan sa sinasabi mong gusto mong pumunta ng Manila. Sasamahan pa kita do’n. Handa kong iwanan ang pagiging mayor, makasama lang kita kahit saan ka magpunta.” Saad niya sa seryosong boses.

“I-Iwan mo ang pagiging mayor dahil sa ’kin? Akala ko ba mahal mo ang mga tao sa lungsod kaya ka tumakbo bilang mayor.” Saad ko saka mas lalong ibinuka ang hita ko dahil ang sarap ng ginagawa niya sa pagkababae ko.

“Handa kong iwan, love. Para sa’yo. Sapat na siguro ang tatlong taon kung paninilbihan sa bayan. Pwede na siguro akong mag-asawa at magkaroon ng pamilya kasama ka.” Sagot niya saka hinalikan ang dibdib ko.

“Mayor.. ang sarap ng ginagawa mo.” Nasabi ko nalang bigla.

Ngumiti sa ’kin si mayor saka niya itinigil ang ginagawa niya sa pagkababae ko. Gusto ko sana siyang pagalitan dahil nabitin ako. Ngunit mabilis na umuklo si mayor sa pagkababae ko saka niya dinilaan ang cl-toris ko. Napahigpit ako ng hawak sa bedsheet dahil sa sarap na nalalasap ko.

Nakatitig lang ako kay mayor na sarap na sarap sa ginagawa niya sa pagkababae ko. Napakagat ako sa ibabang labi ko at mas lalong ibinuka pa lalo ang mga binti ko. “Sige pa, mayor. Ang sarap ng ginagawa mo.” Nagdedeleryo kong sabi.

“Ahhh…” ungol ko sabay hawak sa buhok ni mayor at mas lalong pinagduldulan sa basang-basa kong pagkababae.

Lahat yata ng sulok ng pagkababae ko ay dinaanan ng dila niya. Tinutudyo niya ang clit*ris ko kaya mas lalo akong nabaliw at napapaliyad na lamang. Ngayon ko lang nalaman na ganito pala ang pakiramdam kapag kinakain ang pagkababae.

Pabiling biling ang ulo ko habang panay ang ungol ko. Halos salubungin ko na ang dila ni mayor.

Ilang sandali pa ay may naramdaman akong namumuo sa puson ko na parang naiihi ako. Tinulak ko si mayor at baka masalo pa niya. “Mayor, naiihi ako..” saad ko ngunit mas hinawakan pa niya lalo ang magkabilaang binti ko upang hindi ako makatakas.

Napasigaw ako dahil hindi ko na kaya ang sarap na lumulukob sa katawan ko. Hindi ko na mapigilan ang gustong lumabas sa puson ko kaya tuluyang lumabas ’to. Narinig ko nalang na parang may sinisipsip si mayor sa bukana ko saka siya lumayo sa pagkababae ko. Ibinuka niya ang kanyang bibig at nakita kong may puting likido sa dila niya. Uminit ang magkabilaang pisngi ko nang mapagtanto ko kung ano yun.

Tumayo si mayor sa harap ko at mabilis na hinubad ang suot niyang tshirt. Inilaglag lang niya yun sa sahig saka niya binuksan ang suot niyang pantalon.

Nakasunod lang ang tingin ko kay mayor hanggang sa na ibaba niya ang pantalon niya. Sinunod niyang ibinaba ang suot niyang boxer short.

Mas lalong uminit ang pisngi ko ng makita ko ang galit na galit niyang alaga. Napalunok pa ako ng ilang beses dahil sa laki at taba nito. Pakiramdam ko ay hindi ako makakalakad kinabukasan.

“Mayor.. pwede bang mag back out?” Nakangiwi kong tanong na ikinatawa niya.

Inilapit niya ang mukha niya sa ’kin saka mabilis akong hinalikan sa labi. Napapikit ako saka ako yumakap sa leeg niya. Nasasabayan ko na ang galaw ng labi at dila niya.

“I want you, Elizabeth.” Bulong niya sa pagitan ng halik namin dalawa.

Pinutol ko ang halik na pinagsaluhan namin saka ako humiga sa kama. Ibinuka ko ang magkabilaang hita ko habang nakatitig ako kay mayor. “Gusto ko din, mayor.” Saad ko sa mahinang boses dahil nahihiya ako.

Yumukod si mayor sa binti ko saka niya dinilaan ’to. Nahigit ko ang paghinga ko dahil sa ginagawa niya. “I’ll take care of you, love. You’re mine, Elizabeth. Mine only.” Saad niya sa nakakaakit na boses saka siya pomosition sa pagitan ng hita ko. Naramdaman ko ang ulo ng alaga niya na dahan-dahan niyang ipinasok sa loob ko.

Napakagat ako sa ibabang labi ko ng sumidhi ang sakit sa loob ko. Alam kong hindi pa nakakapasok ng buo ang alaga niya. Tiniis ko ang sakit hanggang sa maisagad ni mayor sa loob ko.

Agad pinahid ni mayor ang luha ko na nasa gilid ng mata ko. “I’m sorry, love. Gusto mo ba hugutin ko nalang?” Nag-aalala niyang tanong sa ’kin. Napahikbi ako dahil ang sakit talaga. Pakiramdam ko ay punong-puno ang loob ko.

“Fuck! Ang init ng loob mo, love. Ang sarap. Nakakaulol ka.” Saad niya saka dinampian ng halik ang labi ko.

Napahikbi ako ulit. “Wag kang gagalaw, mayor. Kundi sasapakin kita.” Banta ko sa kanya kaya mahina siyang natawa sa ibabaw ko kaya naramdaman kong gumalaw ang alaga niya sa loob ko.

Sinubukan kong igalaw ang balakang ko pero talagang masakit. Hinalikan ako ni mayor sa labi saka niya ipinasok ang dila niya sa loob ng bibig ko. Sinipsip ko ang dila niya kaya narinig ko ang mahinang daing ni mayor.

Napasinghap ako ng magsimulang gumalaw si mayor sa ibabaw ko. Umulos siya ng dahan-dahan, hindi nagtagal ay nawawala na ang sakit na nararamdaman ko kanina. Napalitan na ’to ng sarap kaya napaungol kaming dalawa.

“So tight.” Bulong ni mayor sa teynga ko. Tanging ungol lang ang naisagot ko sa kanya. Unti-unti ay bumibilis na ang ginagawang paglabas masok ni mayor sa loob ko.

Napapasigaw nalang ako sa t’wing sagad na sagad ang ginagawa niya sa loob ko. Niyakap ko si mayor sa leeg saka ko siya hinalikan sa labi. Wala na akong pakialam, tanging nasa isip ko lang ay ako at si mayor habang mapusok na naghahalikan at walang tigil sa pagbayo si mayor sa loob ko.

Nakalmot ko pa ang likod niya ngunit hindi man lang niya ’to ininda. “Ahh.. mayor.” Ungol ko habang nakaawang ang labi ko.

Naramdaman kong ipinasok ni mayor ang dila niya sa loob ng bibig ko kaya mahina ko ’tong sinipsip. Nagkakagatan din kami ng labi at walang pakialam kung mamaga man.

A/N: Grabe naka 3k words pala ako dito hahaha😅

Last ud muna dahil tatapusin ko muna ang paglilipat ko kay Percival sa Dreame at do’n na tatapusin ang story. Kung want niyo mabasa search niyo nalang un ko XXRIEGOZZXX parin. Thank you!❤️

Chapter 11 (SPG)

MAGKAYAKAP KAMI ni Elizabeth habang nakahiga sa kama. Katatapos lang namin dalawa sa ginawa naming kapusukan. I couldn’t stop myself earlier when I saw her naked body. 

Tahimik kaming dalawa habang nakatitig sa kisame nang kwarto ko na may salamin. Walang nakatakip na kumot sa aming katawan kaya kitang-kita ang hubad naming katawan.

Pinaunan ko kay Elizabeth ang braso ko habang ang isa kong kamay ay nakapatong sa flat niyang tyan.

“Mayor..” tawag niya sa ’kin kaya mabilis kong hinawakan ang baba niya saka ko inangat ng bahadya at sinunggaban ng halik ang kanyang labi.

I lightly bit her bottom lip and slid my tongue inside her mouth. Sa labi palang niya na babaliw na ako. Kaya hindi ko mapigilang hindi halikan ang malambot niyang labi. 

Pinailaliman ko ang halik na pinagsaluhan naming dalawa ng marinig ko ang mahinang ungol ni Elizabeth. Tumigil lang ako sa paghalik nang maramdaman kong mauubusan ako ng hangin. 

Pinatakan ko ng halik ang balikat niya saka ko dinampian ng halik ang pisngi niya. 

“Mayor.. nakakahiya.” Biglang sabi niya saka tinakpan ang mukha niya gamit ang kanyang palad. 

“Why?” Kunot noo kong tanong.

“N-Nahihiya po ako sa nangyari satin.” Sagot niya kaya mas lalong kumunot ang noo ko. Tinanggal ko ang nakatakip na kamay niya sa mukha niya saka ko dinampain ng halik ang likod ng palad niya. 

“Wala kang dapat ikahiya, love. Para  sa ’kin ’to ang pinakamasayang nangyari sa buhay ko. Hindi mo lang alam kung gaano ako ka saya ngayon, Elizabeth. Sana wag mong putulin ang kasiyahan ko.” I said while staring at her.

“Be my girlfriend, Elizabeth. I promise, I will be your loyal and loving boyfriend. Gusto kong  magkaroon tayo ng label, love. Gusto kong magkaroon ng karapatang bakuran at mag selos sa taong lalapit sa’yo at mag tatangkang agawin ka sa ’kin. Please, give me a chance to prove my love for you, Elizabeth.” I said to her while still holding her hand. 

“P-Parang ang bilis kasi.. sobrang bilis na pagkagising ko bukas ay may boyfriend na ako. Tama ba ’to?” Tanong niya na halatang naguguluhan.

“Then let me court you. Wag mo akong awatin sa gagawin ko, love. Liligawan kita araw-araw hanggang sa sagutin mo ko.” Saad ko sa kanya.

Ngumuso siya sa harap ko. “Dapat kaninang umaga sasabihin ko sana sa’yo na binabawi ko na ang mga sinabi ko n’ong nakaraang araw. Pero dumating ka naman kanina na kasama si Ms. Ticmon. Naisip ko na mas bagay kayo, sino ba naman ako.. ni wala nga ako sa kaling-kingan niya.” Sabi niya kaya mahina akong natawa.

“Bakit mo ba ako binibigay sa ibang babae? Pwede bang sa’yo nalang ako, love. Hindi ko naman sila kailangan eh, ikaw lang ang gusto ko tapos sasabihin mo ititigil ko ang panliligaw ko sa’yo at basted na ako. Nakakasakit ka ng damdamin alam mo ba yun.” Sabi ko kaya mas lalo siyang napanguso. 

“Sorry. Hindi ko pa kasi maintindihan ang nararamdaman ko. Naguguluhan ako kaya sinabi ko yun. Pangarap ko naman kasi talaga yun na gusto kong matupad.” Sabi niya kaya dinampian ko ng halik ang noo niya. 

“Sasamahan pa kita sa pangarap na yan, love. Basta wag mo lang akong babawalan na makasama ka. Dahil ikaw din ang pangarap ko na gusto kong matupad.” Sabi ko kaya unti-unting nanlaki ang mga mata niya habang nakatitig sa ’kin. 

“P-Pangarap mo ko?” Nauutal niyang tanong kaya tumango ako. 

“Naalala mo two months ago nang magtanong ang isang interviewer sa ’kin kung may pangarap pa ba akong hindi natutupad?” Sabi ko sabay pisil ng mahina sa isang dibdib niya. 

“Oo, naalala ko. Sabi mo may isa ka pang pangarap na hindi pa natutupad.” Sagot niya.

Inilapit ko ang mukha ko sa mukha niya saka ko mabilis na siniil ng halik ang labi niya. “Ikaw ang tinutukoy ko no’n, love. Gusto ko sanang umamin sa’yo ngunit inuunahan ako ng kaba at takot na baka mapahiya lang ako. Kaya tinago ko nalang muna at pinagkasya ang sarili ko na pagmasdan ka at  sinusundan ka kapag papunta ka ng school.” Pagsasabi ko ng totoo saka hinaplos ang labi niya. 

“Nakaka adik ang labi mo, love. Gustong-gusto kong halikan ka palagi.” Saad ko saka dinampian ng halik ang labi niya. 

“Mayor..” tawag niya sa ’kin kaya kumunot ang noo ko. 

“Stop calling me mayor, love.” Sabi ko sa nagtatampong boses.

Ngumiti siya. “Hindi pa ako nakakapagpaalam sa mama ko.” Sabi niya. 

“Dito ka na matutulog?” Tanong ko na agad naman niyang ikinatango.

“Yes!” Sigaw ko sa sobrang tuwa. 

“Kukunin ko muna ang cellphone ko para maka text ako.” Pagpapaalam niya at akmang babangon. Hinawakan ko ang beywang niya para pigilang siyang bumangon.

“Ako na kukuha, love.” Sabi ko saka ako bumangon sa kama at naglakad palabas ng kwarto dahil nando’n ang shoulder bag niya. Wala akong pakialam kong hubad akong naglalakad. Si Elizabeth lang naman ang makakakita ng hubad kong katawan. Sa kanya lang naman ’to. 

Bumalik agad ako sa kwarto saka lumapit sa kama at umupo. Hinalikan ko ang dibdib ni Elizabeth bago ko inabot ang cellphone niya. 

Umupo si Elizabeth sa kama saka siya nag simulang magtipa sa screen ng cellphone niya. Tumitig pa siya ng ilang segundo sa ’kin saka siya ulit nag tipa sa cellphone niya.

“Sabihin mo magkasama tayo. Nag ho-honeymoon.” Saad ko kaya tinignan niya ako ng masama. 

Ilang sandali lang ay natapos siya saka niya binitawan ang cellphone niya sa kama. “Masakit ba ang pagkababae mo, love?” Tanong ko. 

“Medyo. Pero kaya namang tiisin.” Sagot niya habang may tinititigan sa bedsheet. “Dugo ko yan,” sabi niya sabay turo sa mantsa ng dugo sa kama. Hindi ko tuloy mapigilang hindi mapangiti. Kailangan ko yatang i-display ang bedsheet  sa opisina ko. Proud at masaya ako na akin na si Elizabeth. 

“Nakakahiya. Lalabhan ko nalang yan bukas.” Sabi niya kaya umiling ako. 

“Hindi mo pwedeng labhan yan, love. Remembrance yan sa unang gabi natin.” Sabi ko saka inilapit ang mukha ko sa mukha niya. 

Napakagat siya sa ibabang labi niya habang magkatitigan kaming dalawa. “May napanood ako sa classmate ko dati. Gusto ko sanang subukan.” Sabi niya kaya kumunot ang noo ko.

“Ano yun? Sabihin mo lang sa ’kin.” Sabi ko.

“Ahm.. pwede bang mahiga ka sa kama.” Utos niya kaya tumango ako saka ako humiga. 

Nakatingin lang ako kay Elizabeth na titig na titig sa pagkalalaki ko. Bumangon siya sa kama saka sumampa sa tyan ko. Damang-dama ko ang pagkababae niya dahil sa ginawa niya.

“Binabaliw mo ko, Elizabeth.” Sabi ko saka ko hinawakan ang isang dibdib niya at mahinang minasahe.

Napakagat siya sa ibabang labi niya habang nakatitig ang mga mata niya  sa ’kin. Bigla niyang inangat ng konti ang katawan niya saka hinawakan ang pagkalalaki ko saka niya ’to dahan-dahang inupuan. 

’’Fuck! Ang init sa loob.“ Mura ko habang hinahaplos ang pang-upo ni Elizabeth.

“Ito yung gusto mong subukan? Wag mong sabihing nanonood ka ng porn?” Tanong ko sa kanya. 

Umiling siya. “Hindi ahh.. aksidente ko lang nakita sa classmate ko ng mapadaan ako sa likod nila. Akala ko drama ang pinapanood nila kaya sumilip ako ng hindi nila alam. Kaya ayon nagulat ako ng makita kong ganito ang ginawa ng babae sa lalaki.” Depensa niya agad.

“Wag mong subukang manood ng porn, Elizabeth. Gawin nalang natin mismo kaysa sa manood ka sa ibang lalaki. Dapat alaga ko lang ang pwede mong tignan, wala ng iba.” Seryoso kong sabi.

“Yes, mayor.” Nakangiti niyang sabi. Bigla akong nakaramdam ng kakaiba ng sabihin niya yun sa ’kin. 

“Move your hips, love. Subukan natin yung napanood mo.” Utos ko sa kanya na agad naman niyang sinunod.

Sabay kaming napaungol dalawa. “Ahh ang sarap, mayor.” Ungol niya habang walang tigil na iginagalaw ang balakang niya. 

Naka awang ang labi ko saka mahinang pinalo ang pang-upo ni Elizabeth. Nanggigil akong bumangon sa kama para mahalikan ang naka awang niyang labi. 

Yumakap sa leeg ko si Elizabeth habang wala paring tigil ang ginagawa niya sa pagkalalaki ko. “Ohhh..” ungol niya sabay napaliyad.

“Nakakaulol ka, love. Damn! Hindi kita titigilan ngayong gabi. Kaya ihanda mo ang sarili mo.” Banta ko sa kanya. 

“G-Gusto ko yan. Ahh.. ang sarap pala kapag sagad na sagad.” Niiyak niyang sabi. 

Fvck! Ito na yata ang pinakamagandang nangyari sa ’kin ngayong gabi.

Walang tigil na kinakabayo ni Eliza ang sandata ko. Pareho kaming umuungol dalawa. Nilalaro ko din ang utong niya.

“Mayor, may lalabas ulit.” Sabi niya saka napaliyad. Niyakap ko ang katawan niya saka sinubo ang isang nip-les niya. Mahina ko ’tong kinagat-kagat kaya mas lalong lumakas ang ungol ni Elizabeth. 

“Fuck! Sabay tayo, love.” Sabi ko habang hawak siya sa beywang.

Napaliyad at napasigaw si Elizabeth sa ibabaw ko takda na nilabasan na ’to. Mas lalong uminit ang katawan ko ng maramdaman ko ang katas ni Elizabeth sa alaga ko. Hindi nagtagal ay nilabasan narin ako at lahat ng katas ko at ipinutok ko sa loob niya. 

Hinihingal kaming dalawa habang magkayakap. “Nakakapagod..” dinig kong sabi niya.

Inilayo ko ng konti ang katawan ko saka ko siya hinalikan sa labi. “Magpahinga ka na, love. Ako ng bahala maglinis sa katawan mo.” Malambing kong sabi sa kanya. Tumango siya saka tumayo sa kandungan ko at nahiga sa kama. Napangiti ako ng makita ko ang pinaghalong katas naming dalawa sa pagitan ng hita niya. 

“Inaantok na ako, mayor.” Sabi ni Elizabeth habang nakapikit ang mga mata. Umuklo ako palapit sa mukha niya saka ko dinampian ng halik ang noo niya. 

“Sleep, love. Bukas mag-uusap tayo sa nangyari satin.” Bulong kong sabi. Hindi na siya sumagot pa at narinig ang malalim niyang paghinga. 

Tumayo ako sa kama para kumuha ng malinis na towel para punasan ang katawan ni Elizabeth. Kailangan ko din dampian ng towel ang pagkababae niya at baka hindi siya makalakad ng maayos bukas. 

Inasekaso ko si Elizabeth habang mahimbing na natutulog ang dalaga. Nakita kong namamaga ang pagkababae niya kaya dali-dali akong tumawag sa kilala kong doctor kung anong dapat gawin. Pinadalhan din niya ako ng gamot na para kay Elizabeth na pinadeliver pa talaga niya dito sa tree house ko. Kailangan kong magamot si Elizabeth at baka mapagalitan pa siya ng mga magulang niya. Gusto ko siyang kulitin bukas na ipakilala ako sa mga magulang niya. Handa akong humarap sa mga magulang niya at panagutan si Elizabeth.

NAGISING AKO na parang may nakayakap sa tyan ko. Agad akong lumingon sa katabi ko at nakita si mayor na mahimbing na natutulog.

Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala na may nangyari samin dalawa. Uminit ang magkabilaang pisngi ko ng maalala ko ang ginawa kong pagpatong sa kanya kagabi. Hindi ko alam kung dala ba yun ng alak na ininum ko. Nahihiya tuloy ako kay mayor.

Naisip kong bumangon para makapagtago ako sa banyo. Dahan-dahan ko pang tinanggal ang kamay niya sa tyan ko para hindi siya magising. Nagtagumpay naman ako kaya dahan-dahan akong umupo sa kama. Akmang tatayo na sana ako ng hawakan ni mayor ang beywang ko.

“Good morning, love!” Bati niya sa ’kin habang namamaos ang boses.

“Ahm.. good morning din, mayor.” Naiilang kong sagot.

“Wag ka muna bumangon love. Inaamoy kita eh,” sabi niya saka nagmulat ng mga mata. “Tama nga ako, nakatulog ako agad dahil katabi kita.” Sabi niya habang may ngiti sa labi.

Nakatitig lang ako kay mayor dahil ang gwapo niya tignan kahit bagong gising. Pero bakit pag ako, parang amoy panis na laway agad ang nakikita ko sa sarili ko. Pinunasan ko pa tuloy ang gilid ng labi ko at baka may tuyong laway ako.

Umupo si mayor sa kama saka niya hinalikan ang labi ko. “What do you want for breakfast, love?” Tanong niya sa malambing na boses.

“I-Ikaw..” sagot ko. Napakagat naman sa ibabang labi si mayor habang ako ay nanlaki ang mga mata. “I mean.. ikaw na ang bahala.” Sabi ko at agad nag iwas ng tingin.

“Willing naman ako magpakain sa’yo, love. Basta mabusog ka lang.” Sabi niya kaya uminit ang magkabilaang pinsgi ko.

“P-Pagkain po ang gusto kong almusal, mayor.” sabi ko habang hindi siya tinitignan.

“Ah, akala ko ako eh. Sayang, bubusugin sana kita ng siyam na buwan.” Pilyo niyang sabi kaya napa-irap ako.

“C’mon, magluluto ako ng breakfast natin. Mag uusap din tayo tungkol satin dalawa. Hindi ka uuwi ng bahay niyo hangga’t hindi kita nagiging girlfriend, Elizabeth.” Sabi niya saka niya ako binuhat na parang bagong kasal. Nanlaki naman ang mga mata ko dahil sa sinabi niya.

A/N: Good Evening!❤️

Chapter 12

AYAW AKONG pakawalan ni mayor hangga’t hindi ko siya sinasagot. Nakayakap pa talaga siya sa beywang ko na para bang takot na takot mawala ako. Tatlong oras na siyang nakayakap sa ’kin at panay halik sa tyan ko.

Kanina pa ako hinahanap ni mama pero hindi ako makaalis. Mabuti nalang at na text ko ang classmate kong si Jia at siya muna ang dinahilan ko. Baka kasi mag text si mama kay Jia at hanapin ako eh di nahuli ako. Sinabi ko nalang sa mama ko na sinamahan ko si Jia pumunta ng mall muna. Naniwala naman si mama pero pinapauwi niya ako ng 3PM. 

Kanina pa kami ni mayor dito sa mahabang couch nakaupo. Kahit anong tanggal ko sa mga braso niya sa beywang ko ay hindi ko matanggal dahil mas malakas siya sa ’kin.

“Be my girlfriend, Elizabeth. Please..” sabi niya saka nag angat ng tingin. Nakikita ko sa mga mata niya ang punong-puno ng emosyon. 

“Ang kulit mo talaga..” sabi ko sa kanya kaya ngumuso siya sa harap ko. 

“Makulit talaga ako, love. Hindi ako titigil hangga’t hindi mo ako sinasagot,” sabi niya saka mabilis na ninakawan ng halik ang labi ko. Mabilis lang ang ginawa niyang paghalik sa ’kin.

Napasimangot ako dahil lagi nalang niyang hinahalikan ang labi ko, namaga ang ibabang labi ko kanina kaya dinampian niya ng yelo at panay ang sorry sa ’kin. Nang gigigil daw kasi siya sa labi ko kaya hindi daw niya mapigilang sipsipin. 

Nakatitig lang kami sa isa’t-isa habang ang mga kamay ni mayor ay nasa beywang ko. Hindi ko lubos maisip na may pagka isip bata pala ’to si mayor. Sobrang kulit niya at laging nagpapalambing sa ’kin. Kanina ng matapos kaming kumain ng agahan ay panay ang yakap sa ’kin. Gustong-gusto din niyang sinusuklay ko ang buhok niya gamit ang daliri ko habang naka patong ang ulo niya sa kandungan ko.

“Uuwi na ako, baka mapagalitan na ako ng mama ko,” saad ko kaya napayakap na naman siya sa ’kin. 

“Ihahatid kita, love. Sa kotse ulit ako matutulog mamaya,” sagot niya. 

“Wag na! Hindi ka magiging komportable do’n.” Sagot ko naman.

“Makita lang kita, love, nagiging komportable na ang lahat,” sagot niya saka mabilis na hinalikan ang labi ko. Ipinikit ko ang mga mata ko at tinugon ang halik na iginawad niya sa ’kin. Napayakap ako sa leeg niya saka ko  ibinuka ng bahadya ang labi ko. 

Ipinasok ni mayor ang dila niya sa loob na para bang may hinahanap. Hindi ko mapigilang hindi umungol sa loob ng bibig niya.

Tumigil lang kaming dalawa ng kapusin na kami ng hangin. Nakapikit parin ako habang pinagdikit ni mayor ang nuo naming dalawa. “Hindi kita pakakawalan hangga’t hindi ko nasisiguro na akin ka, love.” Sabi niya sa malambing na boses. Naamoy ko pa ang mabangong hininga ni mayor sa sobrang lapit naming dalawa. 

Inilayo ko ang mukha ko saka ako nag salita. “Pano kung hindi ako pumayag?” Tanong ko sa kanya habang nakataas ang isang kilay ko.

“Eh ’di hindi ka makakauwi, love. Ipapasok lang naman kita sa kwarto at paulit-ulit kitang aangkinin hanggang sa lumubo ang tyan mo dahil sa dala-dala mo na ang anak natin.” Sabi niya kaya inirapan ko siya. 

“Hindi pwede! Pupunta pa ako ng Manila,” sagot ko kaya nalukot ang mukha niya.

“Gusto mo punta tayo ng Manila sa sabado? Sabihin mo lang dadalhin kita do’n.” Sabi niya kaya nanlaki ang mga mata ko. 

“T-Talaga? Dadalhin mo ko do’n?” Gulat kong tanong.

“Gusto mong pumunta do’n eh, sabi mo pangarap mo, kaya tutuparin ko. Yun nga lang hindi para magtrabaho kundi gumala ang gagawin natin do’n.” Sagot niya saka inayos ang buhok ko at inipit yun sa gilid ng teynga ko. “Ano, payag ka?” Tanong niya ulit sa ’kin.

“Gusto ko sana. Pero anong ipapaalam ko sa mga magulang ko? Baka magulat sila pag nalaman nilang pupunta ako ng Manila eh wala naman akong perang pang pamasahe.” Nakangiwi kong sabi.

“May meeting ako do’n sa monday. Holiday yun diba? Kaya wala kayong klase no’n. May business meeting kasi ako do’n kaya pwedeng mong sabihin sa mga magulang mo na isasama kita for business.” Sabi niya. “Ipakilala mo nalang kaya ako. Madali lang naman sabihin yun, love eh. Sabihin mo lang na ako ang boyfriend mo,” nakanguso niyang sabi. Ang galing ng suhestyon niya.

“Tumigil ka nga! Hindi pa nga kita sinasagot,” saad ko saka tinulak ng mahina ang noo niya. Nagulat ako sa ginawa ko dahil nakalimutan kong mayor siya. Akala ko ay magagalit siya sa ’kin pero hindi, bagkos ay hinawakan niya ang kamay ko saka dinampian ng halik ang likod ng palad ko. 

“Liligawan nalang muna kita, love. Dadaan nalang muna pala ako sa butas ng karayom kahit alam ko namang sasagutin mo ko,” kampante niyang sabi.

“Lakas ng confident natin, mayor ahh..” pang aasar ko sa kanya. 

“Syempre, pinutok ko sa loob mo lahat ng katas ko eh, excited na tuloy ako kung re-reglahin ka ba next month,” nakangisi niyang sabi kaya pinandilatan ko siya ng mga mata ko. 

“Ewan ko sa’yo, mayor. Uwi na ako.” Sabi ko sa kanya saka ako tumayo sa kinauupuan ko. Tumayo naman siya saka kinuha ang bag na nakapatong sa pang isahang upuan. 

“Mukhang hindi na naman ako makakatulog mamaya,” bulong niyang sabi ngunit narinig ko parin. 

Kinuha niya ang bag saka hinawakan ang kamay ko. Kinuha ko narin ang shoulder bag ko saka kami lumabas ng bahay ni mayor. 

Naglalakad kami pababa ng hagdan at tinungo ang kotse niyang nakaparada sa gilid ng kalsada. Panay pa ang halik niya sa likod ng palad ko kaya hindi ko mapigilang hindi mapangiti. Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse saka inalalayan makapasok. Hindi niya muna isinara ang pintuan kaya nagtaka ako. 

Hinawakan niya ang seatbelt saka niya ikinabit sa katawan ko. “Masakit pa ba ang pagkababe mo, love?” Tanong niya sa ’kin kaya uminit ang magkabilaang pisngi ko. Bigla-bigla naman kasing magtatanong sa ’kin ng ganun. 

“Nakakahiya, mayor. D-Dapat hindi mo tinatanong yan..” nauutal kong sabi habang hindi makatingin sa kanya.

“Bakit ka naman mahihiya, love. Tinatanong ko lang naman ang akin eh,” sagot niya sabay kindat. 

“Anong akin pinagsasabi mo?” Kunot noo kong tanong.

“Tignan mo nalang mamaya, love.” Nakangisi niyang sagot saka hinalikan na naman ang labi ko. Mabilis lang yun pero nagkabuhol-buhol na naman ang paghinga ko. 

“Ang adik mo talaga sa halik,” sabi ko sa kanya.

“Nakakaadik ang labi mo eh. Buti nga at hindi ako sa drugs adik eh, sa’yo lang. Kaya pwede mo na akong ikulong sa bahay mo, love. Babuyin mo ko hangga’t gusto mo hindi ako papalag.” Nakangiti niyang sabi kaya inirapan ko. 

“Ang dami mong alam, mayor. Halika na! Iuuwi mo na ako sa bahay namin,” nakanguso kong sabi. Tumawa naman siya saka umatras ng konti sa kotse saka niya isinara ang pinto. Umikot siya papuntang driver seat saka niya binuksan ang pintuan at pumasok. 

Binuhay agad niya ang makin ng kotse saka niya ’to pinausad. Tahimik lang ako sa kotse habang si mayor ay pakanta-kanta ng Heaven by your side. Ngayon ko lang nalaman na ang ganda pala ng boses ni mayor. Wala sa hitsura niya. 

Hinawakan pa niya ang isang kamay ko saka niya ’to pinupog ng halik saka kakanta ulit. Hindi ko tuloy mapigilang hindi mapangiti sa ginagawa niya. 

Tumigil siya sa pagkanta kaya tumingin ako sa kanya. Palipat-lipat naman siya ng tingin sa ’kin at sa daan. “Ano kaya kung pumunta ako sa bahay niyo love at mang harana.” Sabi niya kaya nanlaki ang mata ko. Hindi naman sa ayaw ko siyang mang harana or dahil sa mga magulang ko. Ang iniisip ko ang mga kapitbahay naming mga tsismosa. Baka kung anong sabihin sa ’kin at baka ipakalat nila na pinikot ko si mayor. Alam pa naman nila na sa munisipyo ako nag o-ojt. 

Napangiwi ako. “Sige.. para  mabuhusan ka ng ihi gamit ang arinola ng mama ko.” Sabi ko sa kanya. 

“Ayos lang sa ’kin. Basta ba magiging akin ka,” sagot niya. “Kahit hagisan pa ako ng tae ng mama mo, walang makakapigil sa ’kin, love. Akin ka lang, ako lang dapat ang magiging boyfriend mo at wala akong balak na maging ex mo. Ako lang ang first at last mo, tandaan mo yan, Elizabeth.” Sabi niya sa ’kin sa seryosong boses.

“S-Seryoso ka talaga dyan, mayor?” Nauutal kong tanong. 

“Yes, love. Kaya wag na wag kang lilingon sa ibang lalaki kung ayaw mong mabalitaan na may binalian akong lalaki.” Sabi niya habang naka focus sa daan. 

Hindi nalang ako sumagot sa sinabi niya. Tahimik lang ako habang nakatingin sa labas ng bintana. Ang kamay ko naman ay hawak parin ni mayor. 

Isang oras at kalahati ang lumipas ay nakarating din kami sa may eskinita papasok ng barangay namin. Nagpababa parin ako kay mayor at buti nalang at hindi na naman ako kinulit. Pero bago ako bumaba ay hinalikan na naman niya ako sa labi. 

Masama ko siyang tinignan habang siya naman ay nakangisi sa ’kin. Sinipsip na naman kasi niya ang ibabang labi ko. Namaga tuloy. 

Bumaba ako ng kotse niya saka ko isinara ang pinto. Naglakad ako papunta samin at panay ang tingin ko kung umalis na ba ang kotse ni mayor. Nakita kong naka park parin kaya pinagpatuloy ko nalang ang paglalakad. 

Nakarating ako sa harap ng bahay namin at agad akong pumasok. Bumungad sa ’kin ang seryosong mukha ng mama ko. “Mabuti naman at umuwi ka na. Pambihira kang bata ka! Tamad ka nga gumala, pero kapag nakalabas ka naman ng bahay tamad ka narin umuwi. Kutusan kita eh,” sabi ng mama ko. 

“Sorry po, ma. Nalasing kasi ako kagabi kaya natagalan po ako ng gising kanina. Tapos po, sinamahan ko po si Jia kasi nag sabay po kaming umalis sa bahay nila.” Pagdadahilan ko. Medyo mahapdi ang pagkababae ko pero nakatulong naman ang inilagay ni mayor sa pagkababae ko. May gamot din akong ininum kaya medyo hindi na makirot. Pero masakit parin pero kaya kung tiisin kaysa naman mahalata ako ng mama ko na paika-ika maglakad. 

“Hala sige, magbihis ka na,” sabi niya kaya tumango ako. Tinitigan ako ni mama kaya kumunot ang noo ko. “B-Bakit po, mama?” Tanong ko dahil titig na titig parin siya sa mukha ko. 

“Anong nangyari sa ibabang labi mo? Bakit namamaga yan?” Tanong ni mama kaya napataklob agad ako sa labi ko. Ngayon ko lang naalala na sinipsip nga pala ’to ni mayor. Lagot talaga siya sa ’kin.

“Ahh kasi po, mama. Kinagat po ako ng ipis do’n sa kwarto ni Jia. Buti na nga lang po at hindi ako sa mata kinagat.” Pagdadahilan ko na naman. Humanda talaga sa ’kin si mayor. 

“Dampian mo yan ng yelo para mawala ang maga. Hindi yata naglilinis ng kwarto ang ka-klase mo.” Sabi ni mama na parang galit pa. Napangiwi nalang talaga ako dahil pati si Jia ay nadamay pa sa kasinungalingan ko. 

Pumasok nalang ako sa kwarto ko para hindi na magtanong pa si mama. Baka mabuko pa ako. 

Agad akong umupo sa kama ko ng makapasok ako. Naiinitan ako kaya naisipan ko nalang muna maligo. Naghanda lang ako ng damit pang bahay saka ko ipinatong yun sa kama. Kinuha ko narin ang t’walya saka ako lumabas ng kwarto at tinungo ang banyo. 

Pumasok ako at nilock ang pinto. Agad kong hinubad ang lahat ng saplot ko sa katawan. Umupo pa ako sa toilet bowl dahil medyo kumirot ang pagkababae ko. Bumaba ang tingin ko sa private part ko at nakitang punong-puno ng kiss mark ang singit ko hanggang sa itaas ng pagkababae ko. Napapikit nalang ako ng maalala ko ang sinabi ni mayor kanina na sa kanya daw ’to. Baliw talaga ang lalaking yun. 

Hindi ko kasi nakita kanina pagka gising ko dahil sobrang sakit. Kaya si mayor ang nag punas sa ’kin. Hindi na nga din ako nakaligo kaya hinayaan ko lang si mayor na punasan ang katawan ko. Ang dami na talaga niyang kasalanan sa ’kin. 

A/N: Good Evening!❤️✨

Chapter 13 (SPG)

NAKAHIGA AKO sa kama habang ka text si mayor. Pinipilit ko siyang umuwi sa bahay niya dahil nandyan na naman siya sa labas ng bahay namin.

Ang kulit talaga niya, sinabi ng hindi niya kailangan bantayan ako. Ayaw niya talaga akong pakinggan.

Inilapag ko ang cellphone ko sa kama saka ipinikit ang mga mata ko. Gusto ko ng matulog.

11PM na pero hindi parin ako makatulog dahil iniisip ko si mayor. Pagulong-gulong ako sa kama ng ilang beses para makatulog sana pero walang effect. Bumangon nalang ako sa kama saka ako lumapit sa bintana para silipin ang sasakyan ni mayor.

Napabuntong hininga ako saka ako naglakad papunta sa pinto. Pupuntahan ko nalang si mayor sa kotse niya at pilitin siya umuwi.

Dahan-dahan kong binuksan ang pintuan ng kwarto ko at baka marinig ako ni mama. Wala naman si papa dahil ang trabaho niya ay driver ng delivery truck kaya lagi siyang bumabyahe. Kaya minsan lang yun nauwi sa bahay. Minsan nga ay sa Manila siya nag de-deliver kaya halos two weeks siyang hindi nakakauwi sa bahay.

Lumabas ako ng kwarto at dahan-dahan ulit na isinara ang pinto. Naglakad ako ng walang ingay at baka mahuli ako ni mama.

Tinungo ko agad ang maliit na sala namin saka ako lumapit sa pinto. Binuksan ko ’to ng dahan-dahan at halos nagpipigil ako ng hininga kahit hindi naman talaga dapat.

Lumabas ako ng bahay agad saka ko ulit isinara ng dahan-dahan. Naglakad ako sa kalsada at tinungo ang naka paradang kotse ni mayor sa tapat ng bahay namin. Buti nalang talaga at bakanteng lote ang tapat namin kaya hindi siya sinisita na mag park.

Tumingin pa ako sa left side ng kalsada at right side baka kasi may tao. Baka magulat nalang ako bukas na ako na pala ang laman ng tsismis sa barangay namin.

Kakatok na sana ako sa bintana ng passenger seat ng biglang bumukas ang pintuan ng back seat. Agad akong sumilip sa loob ng kotse at nakita si mayor na nakangiti sa ’kin.

“Miss me?” Tanong niya sa ’kin kaya inirapan ko siya. Pumasok ako sa loob ng kotse at agad kong pinitik ng mahina ang matangos niyang ilong.

“Ang tigas talaga ng ulo mo. Sinabi ng umuwi ka na eh,” sabi ko pero ngumiti lang siya lalo sa ’kin.

“Ikaw yung matigas ang ulo, love. Sabi ng babantayan kita eh,” sagot naman niya kaya pinalo ko siya sa braso.

“Umuwi ka na kasi. Hindi ako makakatulog kapag nandito ka sa labas at nahihirapan sa loob ng kotse.” Seryoso kong sabi.

“Ayaw ko! Dito ka nalang matulog, love. Patong ka sa ’kin para yakapin kita.” Sabi niya saka idinipa ang mga braso niya. May dala pa talaga siyang unan, may kumot din siya na naka patong sa katawan niya pero inalis niya yun dahil gusto niya akong pumatong.

“Ewan ko sa’yo. Balik na ako sa loob,” sabi ko at akmang bubuksan ko na sana ang pinto ng pigilan niya ako.

“Patong ka sa ’kin, love. Dito ka nalang matulog sa ibabaw ko,” sabi niya sa ’kin sabay hila sa kamay ko. Nasa ibabaw niya ako habang nakadapang nakahiga sa katawan niya.

Niyakap niya ang beywang ko saka niya dinampian ng halik ang noo ko. Hinahaplos ko naman ang pisngi niya saka ko ipinikit ang mga mata ko.

“Baka makita ka ng mga tanod dito, mayor. Sige ka, dadalhin ka talaga do’n sa barangay outpost.” Pananakot ko sa kanya.

“Love, nakalimutan mo yatang mayor ako,” sagot niya kaya nag angat ako ng tingin.

“Kahit na. May pa curfew- curfew ka pang nalalaman pero mismong ikaw pakalat-kalat sa kalsada. Isumbong talaga kita sa tanod.” sabi ko kaya natawa siya ng mahina.

“May batuta din ako, love. Galit na nga eh..” sabi niya saka ikiniskis sa puson ko ang pagkalalaki niya.

Agad uminit ang magkabilaang pisngi ko dahil sa ginawa niya. “Ang bastos mo!” Sabi ko habang pinagmamasdan siya.

Hinawakan niya ang baba ko saka niya hinalikan ang labi ko. Napapikit ako habang tinutugon ang halik na iginawad niya.

Mabagal lang ang halik na ginagawa niya kaya nasasabayan ko. Ibinangon ko ang ulo ko habang naghahalikan parin kami ni mayor. Sinipsip niya ang dila ko kaya hindi ko magawang hindi umungol sa loob ng bibig niya.

Tumigil lang kaming dalawa ng kapusin kami ng hininga. “May kasalanan ka pala sa ’kin. Naalala ko bigla.” Sabi ko ng maghiwalay ang labi namin dalawa.

“Ano yun?” Nagtatakang tanong niya.

Pinaningkitan ko siya ng mga mata ko kaya itinaas niya ng dalawang kamay niya na parang sumusuko. “Bakit mo nilagyan ng kiss mark yung singit ko at noo ng pagkababae ko ha?!” Tanong ko sa kanya habang nakataas ang isa kong kilay.

Tumawa naman siya kaya pinalo ko siya sa dibdib. “Kainis ka! Natanong pa sa ’kin ni mama kanina kung bakit daw namamaga ang ibabang labi ko. Pati tuloy ipis ay nadamay ko sa palusot ko,” nakanguso kong sabi.

Mas lalo siyang natawa saka pinisil ng mahina ang pisngi ko.

“Gaganti ako, mayor.” Seryoso kong sabi.

“Anong klaseng ganti yan?” Natatawa niyang tanong.

Hindi ako sumagot sa tanong niya, bagkos ay inilapit ko ang mukha ko sa leeg niya saka ko sinipsip ang balat niya sa leeg.

“Oh, ang sarap naman ng ganti mo,” sabi niya habang sinisipsip ko ang balat niya.

“Dagdagan mo yan, love. Damihan mo para ibalandra ko yan bukas pagpupunta ako ng munisipyo.” Sabi niya kay tinigil ko ang ginagawa kong pagsipsip dahil halatang tuwang-tuwa siya sa ginagawa ko.

“Ewan ko sa’yo,” sabi ko saka ako bumangon at umupo sa matigas niyang tyan. Naipit pa talaga ang paa ko dahil medyo masikip ang upuan ng backseat para samin dalawa.

May pumasok na kapilyuhan sa isip ko kaya umusog ako papunta sa pagkalalaki niya. Nakatitig lang ako kay mayor saka ko iginalaw ng mahina ang balakang ko. Nakasuot siya ng pantalon habang ako naman ay naka suot ng maikling short.

Napa awang ang labi ni mayor dahil sa ginagawa ko sa ibabaw niya.

“Tangina! Mabubuntis talaga kita, Elizabeth.” Sabi niya kaya mahina akong natawa saka ko itinigil ang pag galaw ko sa ibabaw niya.

“Fuck! Ang sakit ng puson ko.” Sabi niya habang masamang nakatingin sa ’kin.

Umusog ulit ako sa binti niya saka ko hinawakan ang namumukol niyang pantalon. Tumingin ulit ako kay mayor na hinihintay ang susunod kong gagawin.

Binuksan ko ang pantalon niya saka ko ibinaba ang zipper. Inilabas ko mula sa suot niyang boxer ang pagkalalaki niya.

Halatang galit na galit ’to dahil tayong-tayo at nakikita ko ang ugat.

“Love, kung pinag titripan mo lang ako, I suggest na itigil mo na at baka maangkin kita dito sa loob ng kotse.” Sabi niya na parang nagpipigil.

Umusog pa ako hanggang sa tuhod niya saka ako umuklo habang hawak-hawak ko ang pagkalalaki niya. Taas-baba ang ginawa ko sa katawan ng alaga niya at halos hindi magtagpo ang daliri ko sa taba ng alaga niya.

Ngayon ko lang ’to nakita ng malapitan, kaya naman pala punong-puno ang loob ko nang may nangyari samin dalawa ni mayor. Inilabas ko ang dila ko para tikman ang dulo ng alaga niya.

Narinig ko ang daing ni mayor kaya pinaikot ikot ko ang dila ko sa ulo ng alaga niya saka ko ipinasok sa loob ng bibig ko. Halos mabilaukan ako dahil sa ginawa kong pag sagad sa lalamunan ko.

Na stretch ang bibig ko sa laki ni mayor. Iginalaw ko ang bibig ko habang nakahawak si mayor sa buhok ko. Mas lalo akong ginaganahan sa t’wing naririnig ko ang mga mura ni mayor.

“Fuck! That’s it. Oh fuck! faster, love.” Utos niya kaya sinunod ko ang gusto niya.

Para akong sumusubo ng lollipop. Niluluwa ko ang sandata niya saka ko sisipsipin ang maliit na hiwa na nasa ulo ng sandata ni mayor. Hindi ko tinigilan kaya panay ang ungol ni mayor.

Medyo sumakit ang panga ko kaya itinigil ko ang ginagawa ko. Agad kong inangat ng konti ang katawan ko para maibaba ko ang suot kong short at panty.

Tagumpay kong nahubad ang suot ko saka ko hinawakan ang pagkalalaki ni mayor at ipinasok sa loob ko. Napapikit ako ng maisagad yun sa loob ko.

Ipinasok ni mayor ang dalawa niyang kamay sa loob ng tshirt ko at agad na minasahe ang dalawa kong dibdib.

Napakagat ako sa ibabang labi ko saka ko iginalaw ang balakang ko ng dahan-dahan kaya sagad na sagad ’to sa loob ko.

Napansin ko kasi na gumagalaw din ang kotse kapag gumalaw ako ng mabilis. Baka may makakita sa kotse ni mayor kaya dahan-dahan nalang ang gagawin ko.

“Tangina, love! Binabaliw mo ko lalo sa ginagawa mo,” nanggigil na sabi ni mayor habang nilalaro ang ut*ng ko.

“Ahh..” hindi ko mapigilang umungol habang nakapikit at dinidiinan ang pag sagad sa loob ko.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at ginawa ko ’to kay mayor. Ang alam ko lang ay hinahanap ko ang pagkalalaki niya.

Pawis na pawis ako habang pinipigilan ang ungol ko at baka marinig ako sa labas. Si mayor naman ay ginagalaw narin ang beywang at sinasabayan ang galaw ko.

Gumapang ang isang kamay ni mayor sa kunt*l ko at nilaro niya ito na mas lalo kong ikinabaliw. Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko na bilisan ang pangangabayo sa sandata niya.

“Ahhh.. shit ang sarap!!” Sigaw ko at napasabunot na lamang sa buhok ko.

“Ang sarap mo, love. Ang sikip ng loob mo.” Aniya habang nilalaro parin ang kunt*l ko.

Namaluktot ang mga paa ko ng may maramdaman akong kakaiba sa puson ko.

Binilisan ko na ang galaw ko habang umuungol sa ibabaw niya.

“Mayor..” ungol ko. “I’m cumming..” dagdag kong sabi saka napaliyad.

“Ilabas mo lang, love.” Tugon ni mayor at tinigilan ang kunt*l ko saka hinawakan ang bewang ko. Hindi parin ako tumigil sa ibabaw niya hanggang sa naramdaman ko ang mainit na katas na pumuno sa loob ko at kasabay no’n ay ang mahinang daing ni mayor. Halos sabay lang kami nilabasan at ang sarap no’n sa pakiramdam.

Pabagsak akong nahiga sa dibdib ni mayor na agad naman niya akong niyakap. Nasa loob ko parin ang pagkalalaki niya at hinayaan lamang ito.

“Wala kang impluwensya ng alak ngayon, love. Kaya anong nakain mo?” Tanong niya sa ’kin habang inaayos ang buhok ko na nagulo kanina.

Hindi ko nga din alam kung bakit ko nagawa yun. Natauhan lang ako ngayon ng humupa na ang init sa aking katawan.

“Hindi ko alam. Nag crave lang ako,” nahihiya kong sabi kaya mahina siyang natawa.

“Sana araw-araw kang mag crave sa ’kin, love. Handa ko naman ibigay ang katawan ko sa’yo. Kahit anong gusto mong gawin ayos lang hindi ako papalag.” Sabi niya habang hinahaplos ang buhok ko.

Biglang iginalaw ni mayor ang balakang niya saka isinagad ang pagkalalaki sa loob ko kaya napaungol ako. “Round two, love. Ako naman ang gagalaw,” sabi niya saka iginalaw ulit ang balakang niya.

Nakadapa parin ako sa ibabaw niya at napapaungol nalang sa ginagawa niya.

“Ahh.. mayor.” Ungol ko at napapikit na lamang.

“Stop calling me mayor, love. Love ang itawag mo sa ’kin.” Sabi niya saka ko naramdaman ang kamay niya sa isa kong dibdib na pinaggigilan niya.

Hindi ako sumagot kaya tumigil siya sa paglabas masok sa loob ko. Idinilat ko ang mata ko at masama ko siyang tinignan dahil nabitin ako.

“Ano ba.. nabibitin ako,” sabi ko sa kanya.

“Tawagin mo muna akong love.” Seryoso niyang sabi.

“Love. Please, gumalaw ka na.” Bitin na bitin kong sabi.

Mabilis niya akong hinalikan sa labi saka niya hinugot ng konti ang alaga niya saka isinagad sa loob ko. Pareho kaming umuungol dalawa habang naghahalikan.

Walang tigil ang paglabas masok niya hanggang maramdaman ko na naman na lalabasan na ako. Ilang ulos pa ang ginawa ni mayor hanggang sa tuluyang sumabog ang katas ko. Hindi parin tumigil si mayor hanggang sa nilabasan siya. Sa loob parin niya ipinutok lahat ng katas na inilabas niya.

“Napagod ako,” sabi ko saka ipinikit ang mga mata ko.

“Matulog ka na, love. Sana sa susunod magkatabi na tayo matulog gabi-gabi. Gusto talaga kita makatabi habang magkayakap sa kama.” Sabi niya habang hinahaplos ang buhok ko.

Hinugot ko ang pagkalalaki niya kaya nakiliti ako ng konti. Umagos pa talaga sa binti ko ang pinaghalong katas namin ni mayor.

Napangiwi ako dahil nanlalagkit ako. Si mayor naman ay bumangon sa pagkakahiga saka may inabot sa passenger seat na bag. Binuksan niya ’to at may inilabas na tissue. Pinunasan niya ang pagkababae ko pati narin ang magkabilaang binti ko dahil may tumulong katas.

Nang malinis niya ako ay tinulungan niya akong isuot ang panty at short ko. Sobrang hirap dito sa kotse dahil ang sikip. Humiga ulit si mayor saka ako hinila ulit kaya napahiga ako sa ibabaw niya.

Ipinikit ko ang mga mata ko habang mahinang sinusuklay ni mayor ang buhok ko gamit ang daliri niya.

Napagod ako sa ginagawa ko kaya agad kong naramdaman ang antok. Unti-unti ay hinihila na ako ng antok hanggang sa tuluyan na akong nakatulog.

Chapter 14

DUMAAN AKO sa bahay ng ama ko para kamustahin ang pamangkin ko. Pagpasok ko palang ng bahay ay nakita ko na ang pangit kong kapatid na si Pokwang.

Pero dahil good mood ako dahil sa babaeng mahal ko ay hindi ko muna aasarin ang kapatid ko. Pasipol-sipol akong naglakad palapit sa kanya at agad umupo sa katapat niyang upuan. Kitang-kita ko sa mukha ng kapatid ko ang pagtataka habang nakatitig sa ’kin.

“Parang masaya ka yata ahh..” sabi ni Audrey.

“Masaya talaga ako,” sagot ko.

“Ako din, masaya dahil may boyfriend na si Elizabeth. Ikaw naman kasi napakabagal mo.” Sabi niya kaya napangiwi ako. Balak na naman yata akong asarin.

“Talaga ba? Anong pangalan ng boyfriend niya?” Tanong ko na sinasakyan ang pang aasar niya sa ’kin.

“Mico yata eh. Ang gwapong bata. Siguro ka-klase yun ni Eliza.” Sabi niya. Kung hindi ko pa pinopormahan ngayon si Elizabeth ay baka naniwala na ako sa kapatid ko dahil sa seryoso niyang mukha. 

“Ahh.. akala ko Aivann Kym ang pangalan ng boyfriend niya,” sagot ko kaya pinaningkitan ako ng mata ng kapatid ko.

“Bakit parang pakiramdam ko ay binabakuran mo ang batang yun, kuya. Kaya ka siguro hindi umuuwi dito sa bahay.” Sabi niya kaya napangiti ako. 

Gusto ko na talagang makasama si Elizabeth sa iisang bahay. Sa bahay lang talaga ako kapag nangyari yun, hindi na ako lalabas at sa kwarto lang kami magkukulong.

“Kuya ha! Baka mabuntis mo si Eliza. Bata pa siya at may pangarap pa.” Sabi ng kapatid ko.

“Bakit? Hindi na ba pwedeng maabot ang pangarap kapag may asawa’t anak na?” Tanong ko sa kanya kaya napa-isip naman ang kapatid ko.

“Pwede naman. Naabot ko nga ang pangarap ko na magkaroon ng negosyo kahit may anak na ako eh. So, hindi pala hadlang kahit may anak, kuya. Kaya go! Mag anak na kayo!” Sabi niya kaya natawa ako. Ang bilis magbago ng isip.

“Kamusta kayo ni Kaede?” Pag-iiba ko sa usapan.

“Ayon.. pinapahirapan parin ni daddy.” Sabi niya saka ngumuso. 

Pinapahirapan kasi ni daddy si Kaede. Matagal ko ng alam na siya ang ama ni Trie kahit pa nga ayaw sabihin ng kapatid ko. Gustong makasama ni Kaede ang mag-ina niya pero tumutol si daddy. Sinabi ko na nga na hayaan ang dalawa ngunit binato ako ni daddy ng walis kaya hindi na ako nakialam. 

“Hayaan mo na. Sigurado naman ako may dahilan si daddy. Papasaan ba’t papayagan din kayong dalawa na magsama.” Sagot ko saka ako tumayo sa kinauupuan ko. “Yung pamangkin ko ang dinadalaw ko pero ikaw yung nakita ko. Nakaka bad mood pa naman ka pangitan mo.” Pang aasar ko sa kapatid ko kaya agad niya akong binato ng tsinelas niya.

“Lumayas ka na nga! Pumunta ka na do’n sa munisipyo. Madapa ka sana sa harap ni Elizabeth.” Sabi pa niya kaya humalakhak ako ng tawa.

Lumabas ako ng bahay habang katext si Elizabeth. May duty siya ngayon sa office ko kaya magkikita ulit kami. Balak ko sanang landiin siya maghapon pero naalala ko na hanggang alas 3 lang pala ang duty niya dahil may klase din pala siya.

Pumasok ako ng kotse at agad binuhay ang makina ng sasakyan saka ko ’to pinausad. Masaya ako lalo na’t magkatabi kami natulog ni Elizabeth sa loob ng kotse. 

Ang sakit ng likod ko pero baliwala yun lalo na’t kasama ko ang babaeng mahal ko. Pasipol-sipol ako habang nagmamaneho papunta sa munisipyo. 

Ilang sandali pa ay nakarating ako sa harap ng munisipyo at agad na pinark ang sasakyan. Agad naging alerto ang mga body guards ng makarating ako. Lumapit pa sila sa kotse ko para pagbuksan ako ng pintuan. 

Pinaka ayaw ko talaga sa lahat ay yung sinusundan ako kahit saan magpunta. Kaya ang utos ko sakanila ay dito lang nila ako bantayan at asikasuhin. Kaya ako nag di-disguise kapag sinunsundan ko si Eliza dahil susundan din ako ng mga body guards ko.

Bumaba ako ng kotse kaya yumukod sila sa ’kin. “Good morning po, mayor!” Bati sa ’kin ng lalaking nagbukas ng pintuan ng kotse.

Tumango lang ako saka deri-deritsong naglakad papasok ng munisipyo. Nginitian ko lahat ng nakakasalubong ko hanggang sa makarating ako sa office ko. 

Nakita ko ang secretary ko na nag aayos ng table niya. Napadako ang tingin ko sa office table ni Eliza at nakitang nakapatong ang bag niya do’n. “Where’s Elizabeth?” Tanong ko sa secretary ko.

“Good morning po, mayor! Pinalinis ko po sa kanya ang opisina mo po, mayor.” Magalang niyang sagot kaya tumango ako at dali-daling naglakad papunta sa pinto saka ko ’to binuksan.

Nakita ko agad si Elizabeth na nakatuwad habang may pinupunasan sa cabinet. Agad nabuhay ang pagkalalaki ko habang nakikita siyang ganun ang posisyon.

Walang ingay kong nilock ang pinto saka ako dahan-dahang lumapit sa kanya. Hinawakan ko ang balakang niya saka ko ikiniskis ang pagkalalaki ko sa pang upo niya. Dali-dali naman siyang tumayo saka tumingin sa ’kin. Kaya naman pala hindi niya ako narinig na pumasok dahil naka headset pala siya.

Masama niya akong tinignan saka tinanggal ang suot niyang headset. “Kainis ka!” Sabi niya sa ’kin kaya natawa ako.

“Akala ko kasi hinihintay mo ako kaya ka nakatuwad.” Pilyo kong sabi habang hawak parin siya sa beywang. 

Pilit niyang tinatanggal ang kamay ko sa beywang niya pero hindi ako pumayag. Hinila ko siya papunta sa katawan ko at niyakap ng mahigpit.

“Mayor..” sabi niya kaya inilayo ko konti ang katawan ko habang naka kunot ang noo.

“Bakit mo ko tinatawag na mayor? Hindi ba’t sinabi kong love ang itawag mo sa ’kin.” Seryoso kong sabi saka pinisil ng mahina ang isa niyang dibdib.

“Mayor..” saway na naman niya saka tinampal ang kamay ko. “Nandito tayo sa munisipyo kaya mayor ang itatawag ko sa’yo.” Sabi niya sa ’kin.

“Tayo lang naman dalawa ang nandito, love. Kaya pwede mo kong tawagin sa gusto ko.” Sabi ko saka dinilaan ang pisngi niya. 

“Mayor naman eh..” sabi niya saka pinunasan ang laway ko na nasa pisngi niya.

“Ihahatid kita sa school mamaya, love.” Sabi ko saka niyakap siya ulit.

“Wag na! Sasakay nalang ako ng jeep.” She said.

“Gusto kitang ihatid. Ayaw kong nakikipagsiksikan ka sa upuan ng jeep.” I said while stroking her hair.

Yumakap siya sa beywang ko saka tumingkad at dinampian ng halik ang labi ko. “Sanay na ako do’n. Kaya wag mo na akong ihatid, sabi ni ate Trish sa ’kin na may meeting ka daw mamaya.” Nakangiti niyang sabi kaya nalukot ang mukha ko. Panahon na talaga para bumaba pagka mayor para maibigay ko ang oras ko sa babeng mahal ko. 

“Bakit naman ganyan itsura mo?” Tanong niya sa ’kin saka kinurot ng tungki ng ilong ko.

“Ayaw mo kasing pumayag na ihatid. I just want to make sure of your safety, love.” I said while staring at her.

Matamis niya akong nginitian. “Hindi ba may tanong ka sa ’kin one week ago?” Tanong niya sa ’kin kaya kumunot ang noo ko dahil wala akong maalala. 

“Meron ba?” I asked her.

“Oo, meron,” sagot niya saka binuksan ang kamay niya at pinakita sa ’kin ang palad niya. Nakita kong may nakasulat do’n sa palad niya na yes. 

“Sige na, mayor. Lalabas na ako. Basta yan yung sagot ko sa tanong mo kapag naalala mo na.” Sabi niya saka binaklas ang kamay ko na nasa beywang niya. Nakasunod lang ang tingin ko kay Elizabeth na palapit sa pinto ng opisina ko saka binuksan yun at tuluyang lumabas.

Ako naman ay iniisip ang sinasabing tanong ko last week kay Elizabeth. Hinahalukay ko ang isip ko ng pumasok sa isipan ko ang tanong ko kay Elizabeth kung pwede ko siyang maging girlfriend. Napa awang ang labi ko at natatarantang naglakad papunta sa pinto para lumabas. Binuksan ko ang pintuan at nakita ang girlfriend ko na may inaayos na mga folder. 

Tumingin siya sa ’kin saka ngumiti. Damn! Nahulog yata puso ko sa ngiti niya. Ngumiti ako at sumenyas na pumasok siya sa opisina ng malukumos ko ng halik ang labi niya. 

Umiling siya saka binelatan ako. Tangina! Mamaya talaga sa ’kin ang dila niya. Sisip-ipin ko yun maghapon.

Napakamot ako sa ulo ko saka ako pumasok ulit sa opisina ng makita ako ng secretary ko na nakangiti. Nginitian ba naman din ako kahit si Elizabeth naman ang nginingitian ko. 

Kinuha ko ang cellphone ko at agad nagtipa ng message para kay Elizabeth. 

Love, pasok ka muna dito sa office. Please.. I want to kiss you. Gets ko na ang sinabi mo. Wala ng bawian yan at ipapaayos ko na ang wedding gown mo. 

Sinend ko ang text ko kay Elizabeth. Agad akong naghanap ng pwedeng tumahi ng wedding gown niya. Kailangan ko na maghanda at maghanap ng wedding organizer. Napatigil lang ako sa pag s-scroll ng mag notif ang message ni Elizabeth.

Anong wedding gown? Kasasagot ko pa lang sa’yo bilang boyfriend. Gusto mo na agad akong patahian ng wedding gown. 

Reply niya kaya natawa ako. Dapat pala ang tinanong ko sa kanya ay pakasalan ako. Wrong move talaga ako. Tangina!

Kinukulit ko siyang pumasok sa opisina ngunit nag matigas siya. 

Tumayo ako sa swivel chair ko saka ako naglakad papunta sa pinto ng opisina ko. Lumabas ako at seryoso akong tumingin sa secretary ko.

“Can you buy me some coffee? Gusto ko yung sa bagong bukas na coffee shop na malapit sa munisipyo.” I said seriously. She nodded at me and smiled. “Sige po, mayor. Iuutos ko nalang po kay Eliza.” She said. 

“No! Ikaw ang gusto kong bumili. May ipapagawa ako kay Elizabeth.” Sabi ko saka ako tumingin sa gawi ni Eliza. “May ipapayos akong mga folder sa’yo.” Sabi ko sa kanya kaya agad siyang tumango.

Nauna akong pumasok sa opisina at hinintay na pumasok si Elizabeth. Nakasandal lang ako sa pader sa likod ng pintuan at nakitang pumasok si Eliza habang sinasara ang pinto.

Agad ko siyang niyakap mula sa likuran at hinalikan ang balikat niya. “Mayor..” saway niya sa ’kin saka siya humarap.

Inabot ko ang siradura ng pinto at nilock yun. Nilukumos ko ng halik ang labi ni Elizabeth na agad naman niyang tinugon. Damn! Labi palang niya pakiramdam ko ay nasa langit na ako. 

Kinagat ko ng mahina ang ibabang labi niya sa panggigil ko. Hindi ako nakapagtimpi ay binuhat ko siya saka inilagay ang dalawa niyang binti sa beywang ko. 

Naglakad ako papunta sa pang isahang upuan habang hindi pinuputol ang halik na pinagsaluhan namin. Umupo ako sa sofa habang nakakandong sa ’kin si Eliza.

Siya ang unang pumutol sa halik na pinagsaluhan namin saka tumitig sa mukha ko. “Baka makita tayo, mayor.” Sabi niya kaya pinatakan ko ng halik ang labi niya.

“Hindi yan. Nakasara ang mga bintana, love. Kaya walang makakakita satin.” Sagot ko. “Tayo na talaga, love?” Tanong ko dahil hindi parin ako makapaniwala.

Tumango siya habang may ngiti sa labi. “Bilang boyfriend muna kaya wag kang excited dyan!” Sabi niya sabay irap sa ’kin.

“Dapat pala ang tinanong ko ay kung pwede mo ako maging asawa.” Paghihinayang kong sabi.

“Baliw ka talaga!” Natatawa niyang sabi.

“Baliw sa’yo.” Sagot ko saka hinalikan ulit siya sa labi.

Tinulak niya ako ng mahina sa dibdib kaya natigil ako sa paghalik sa labi niya. “Baka kumatok ang secretary mo,” nakanguso niyang sabi.

“Wala pa yun, love.” Sagot ko saka pinisil ang isa niyang dibdib. “Magpakasal na tayo, love. Ako na magkakasal satin dalawa.” Sabi ko kaya natawa siya ng mahina saka pinisil ng mahina ang isa kong pisngi.

“Gusto kitang makatabi matulog mamaya, love. Sa kotse ulit tayo matulog.” Malambing kong sabi sa kanya. Wala na akong pakialam kahit sumakit pa ang likod ko.

Dinampian niya ng halik ang labi ko. “Sa tree house ako matutulog mamaya.”  She said with a smile on her face.

“Baka magalit ang parents mo, love. Ayos na sa ’kin sa kotse basta makatabi lang kita.” Sabi ko dahil iniisip ko din ang mama niya.

“Wala si mama mamaya. Pinapasunod ni papa sa Manila. Pero one week lang si mama do’n.” Sagot niya kaya natawa ako.

“Ahh.. kaya pala sa tree house ka matutulog. Do’n ka nalang tumira kasama ako, love. Wag ka ng umuwi sa bahay niyo,” sabi ko kaya pinalo niya ako ng mahina. 

“Heh! Ngayong gabi lang ako matutulog, bukas hindi na.” Sagot niya kaya napanguso ako. 

“Hindi ba pwedeng one week ka do’n matulog?” Tanong ko sa malambing na boses.

“Hindi pwede. Walang ta-tao sa bahay namin,” sagot niya saka tumayo mula sa kandungan ko.

Tumayo din ako saka hinawakan ang kamay niya at dinala sa labi ko at dinampian ang likod ng palad niya. Hindi talaga ako makapaniwala na kami na ni Elizabeth, pinapangarap ko lang dati, ngayon natupad na.

Chapter 15 (SPG)

NAGLALAKAD AKO palabas ng gate at agad nakita ang kotse ni mayor. Hindi siya halatang excited na sa tree house ako matutulog ngayong gabi.

Kanina pa niya ako hinihintay dahil panay ang text niya sa ’kin kanina na nasa labas na daw siya.

Hindi na muna ako lumapit sa kotse ni mayor at bumili na muna ako ng fish ball at kikiam. Lumapit ako kay manong kaya ang laki ng ngiti niya sa ’kin.

“Kamusta, hija?” Tanong sa ’kin ni manong.

“Ayos lang po, manong. Ito ang daming kailangan ipasa lalo na’t malapit na akong gumraduate.” Sagot ko habang kumuha ng isang plastic cup at manipis na stick.

Tumuhog na ako ng kikiam, fishball, at tsaka squid ball. Nilagyan ko yun ng sauce saka ko inabot kay manong ang bayad ko.

“Sige po, manong. Uwi na po ako.” Pagpapaalam ko sa kanya na agad naman kumaway.

“Sige, mag-iingat ka, hija.” Sabi pa niya kaya ngumiti ako.

Medyo nasa unahan ang kotse ni mayor kaya naglakad pa ako ng konti. Nang malapit na ako ay agad kong binuksan ang pintuan ng passenger seat saka pumasok at isinara ang pinto.

Agad akong hinalikan ni mayor sa labi. Sabik na sabik ’to at halatang na miss ako. Adik kasi siya sa labi ko. Ewan ko ba kung anong meron sa labi ko.

Ako ang unang pumutol sa halik na pinagsaluhan namin. Hinabol pa talaga niya ang labi ko saka niya dinampian ng tatlong halik. “I miss you, love.” Sabi niya sa husky na boses.

Napangiti ako saka mabilis na dinampian ng halik ang labi niya. Pinakita ko sa kanya ang hawak ko. “Gusto mo?” Tanong ko sa binata.

Tumango naman siya. Kaya tumuhog ako ng kikiam saka hinipan dahil mainit. Nang lumamig ’to konti ay inilapit ko yun sa labi ni mayor. Hindi naman niya tinanggap kaya kumunot ang noo ko.

“Sabi mo gusto mo?” Tanong ko sa kanya.

“Gusto nga. Pero isubo mo muna at nguyain pero wag mong lulunukin.” Utos niya kaya naguluhan ako.

Sinunod ko parin at isinubo sa bibig ko ang kikiam saka nginuya pero hindi ko nilunok. Nagulat nalang ako ng ilapit ni mayor ang labi niya sa labi ko at nilukumos ng halik. Kinagat pa niya ang ibabang labi ko kaya napa awang ang labi ko. Ipinasok niya ang kanyang dila saka kinuha ang nginuya kong kikiam na nasa dila ko.

Inilayo niya ang mukha niya sa ’kin habang nasa bibig na niya ang kikiam at nilunok. “Baliw ka talaga!” Saway ko sa kanya dahil sa ginawa niya.

“Ganun ang tamang pagkain ng kikiam, love. Dapat nguyain mo muna saka mo ipapasa sa bibig ko.” Malandi niyang sabi sabay kindat sa ’kin.

“May laway yun eh,” nakanguso kong sabi.

“Nilulunok ko naman laway mo eh, anong masama do’n. Subo ka ulit tapos nguyain mo saka ko kukunin sa loob ng bibig mo.” Sabi niya saka pinisil ang isa kong dibdib.

“Mayor..” saway ko sa kanya.

“Gusto ko yatang mawala ang saplot mo sa loob ng kotse, love. Kanina mo pa ako tinatawag na mayor.” Inis niyang sabi kaya mahina akong natawa sa itsura niya.

“Kasi naman eh, kanina mo pa din pinipisil ang dibdib ko.” Galit galitan kong sabi

“Ang lambot eh,” sagot niya saka dinampian ng halik ang dibdib ko. “Uwi na tayo.” Dagdag niyang sabi kaya tumango ako.

Binuhay niya ang makina saka pinausad. Sumubo nalang ulit ako ng pagkain habang si mayor ay sinusubuan ko din. Ayaw pang tanggapin dahil gusto niya bibig ko ang magsubo. Hindi ako pumayag dahil nagmamaneho siya.

Nagdala naman ako ng mga damit ko kanina. Plano ko kasi talagang matulog sa tree house niya.

Masaya ako sa desisyon ko na sinagot ko siya. Yun nga lang, wala na siyang ginawa kundi tawagin ako sa opisina niya at kunwaring inuutusan ako. Sinabihan tuloy ako ni ate Trishia na baka may kasalanan daw ako at mali-mali ang trabaho ko. Ang hindi niya alam ay nilalandi ako ni mayor sa loob ng opisina niya.

Naubos ko ang pagkain ko kaya hinawakan ko muna ang cup para mamaya ko na itatapon pagkarating sa tree house.

“Nauuhaw ka ba, love?” Tanong sa ’kin ni mayor.

“Oo, hindi kasi ako bumili ng palamig at baka matapon dito sa loob ng kotse mo,” sagot ko sa kanya.

“Laway ko nalang inumin mo, love. Nakaka energy ’to.” Malandi na naman niyang sabi kaya inirapan ko siya.

Tumawa lang siya at mas lalong binilisan ang pagpapatakbo ng kotse.

Biglang huminto si mayor sa isang tindahan at bumaba. Siguro ay bibilhan niya ako ng maiinom. Bumalik naman siya agad at inabot sa ’kin ang isang soft drinks at bottled water. Kinuha ko yun at agad binuksan ang soft drinks at ininom.

Hinawakan ni mayor ang kamay ko at pinagsiklop yun. Ang isa niyang kamay ay nasa manibela. Dinadampian niya ng halik ang likod ng palad ko kaya hindi ko maiwasang hindi mapangiti.

Isang oras ang lumipas ay nakarating kami sa tree house. Madilim narin dahil 6:30PM na. Ipinark ni mayor ang kotse kaya agad kong tinanggal ang seatbelt ko. Binuksan ko na ang pintuan ng kotse saka ako bumaba. Hindi ko na hinintay na pagbuksan ako ni mayor.

Bumaba na din si mayor sa kotse saka kinuha ang bag na nasa backseat. Iniwan ko kasi yun kanina sa office niya. Lumapit siya sa ’kin at agad pinulupot ang braso niya sa beywang ko. Dinampian niya ng halik ang noo ko habang naglalakad kami papunta sa hagdan.

Ayaw talaga niyang bitawan ang beywang ko kaya napa-iling nalang ako. Binuksan niya ang pintuan at pinapasok niya ako.

Dumeritso ako sa mahabang upuan saka umupo. Si mayor naman ay isinara ang pinto saka naglakad palapit sa ’kin.

Inilapag niya ang maliit na bag sa lamesa na nasa harap ko saka siya tumabi ng upo sa ’kin. “Anong gusto mong ulam?” Tanong niya sa ’kin saka pinisil na naman ang isa kong dibdib.

“Ahm.. ano bang pwedeng lutuin?” Tanong ko naman sa kanya.

“May karneng baboy at chicken akong stock sa ref, love.” Sagot niya kaya tumayo ako sa kinauupuan ko para pumunta ng kusina.

Lumapit ako sa ref saka ko binuksan ang pintuan at sinilip ang laman ng ref. Napasinghap ako ng maramdaman ko ang kamay ni mayor sa beywang ko saka dinampian ng halik ang likod ng ulo ko.

“Gutom ka na ba?” Tanong ko sa kanya.

“Hindi pa naman, love.” Sagot niya sa ’kin kaya humarap ako sa kanya.

“Sige, maliligo na muna ako bago ako magluluto.” Sabi ko sa kanya saka ko tinanggal ang dalawang kamay niya sa beywang ko.

Hindi ko na hinintay ang sagot niya at agad akong dumeritso sa kwarto niya. Tinungo ko ang banyo ngunit lumabas din ako ng maalala kong wala pala akong t’walya.

Lumapit ako sa cabinet ni mayor para kumuha na din ng damit at boxer short niya. Hindi kasi ako nagdala ng damit pantulog dahil plano ko talagang manghiram ng damit kay mayor.

Kumuha narin ako ng t’walya saka ako pumunta ng banyo at isinara ang pinto.

Hinubad ko lahat ng saplot ko sa katawan saka ako lumapit sa shower room at binuksan ang shower upang mabasa ang katawan ko.

Hinahaplos ko ang katawan ko gamit ang palad ko at hinahayaan lang ang tubig na dumaloy sa katawan ko.

Nagsasabon ako ng katawan ko ng biglang bumukas ang pintuan ng banyo. Napalingon agad ako at nakita si mayor na pumasok.

Napalunok ako ng ilang beses ng makita ko siyang isa-isang hinuhubad ang kanyang saplot. Nakatingin siya sa ’kin habang ginagawa yun. Halata sa mukha niya ang pagnanasa kaya mas lalo akong napalunok ng laway.

Hubo’t hubad siyang naglakad papunta sa ’kin. Bumaba ang tingin ko sa sandata niyang tayong-tayo kaya agad uminit ang magkabilaang pisngi ko.

Hinawakan ni mayor ang magkabilaang beywang ko saka hinapit palapit sa katawan niya. “Mayo- uhmm…” ungol ko ng mabilis niyang hinalikan ang labi ko at ipinasok ang dila niya sa loob ng bibig ko.

Nagsisipsipan kami ng dila habang patuloy na umaagos ang tubig sa katawan naming dalawa. Naramdaman kong bumaba ang kamay ni mayor sa pagkababae ko saka niya hinahaplos yun ng mahina.

Agad na uminit ang katawan ko sa ginagawa niya. Pinutol ko ang halik na pinagsaluhan namin saka mahinang tinampal ang matigas niyang dibdib.

“Bakit ka pumasok dito? Mabilis lang naman ako eh,” nakanguso kong sabi. Biglang napawang ang labi ko ng ipasok ni mayor ang daliri niya sa bukana ko.

Dahan-dahan niyang inilabas masok yun kaya napahawak ako sa braso niya upang hindi ako matumba.

“Mayor..” ungol ko.

“Spread your legs, love. I want to eat your p*ssy.” Namamaos niyang sabi saka hinugot ang daliri niya sa loob ko.

Lumuhod siya sa sahig saka inilapit ang mukha niya sa pagkababae ko. Dinilaan niya ang pagkababae ko kaya hindi ko mapigilang hindi ibuka ang mga binti ko.

Napasinghap ako ng maramdaman ko ang dila niya sa kunt*l ko. Tinutudyo niya yun kaya napahawak ako sa buhok niya.

“Ohh… Love!!” Ungol ko habang mahigpit na nakahawak sa buhok niya.

Hinawakan ni mayor ang isa kong binti at ipinatong yun sa balikat niya. Tumingin siya sa ’kin habang ang dila niya ay mabilis na iginagalaw habang nilalaro ang kunt*l ko.

“Ahhh.. mayor.” mas lalo lang uminit ang katawan ko at ayaw ko na siyang tumigil sa ginagawa niya sa pagkababae ko.

Pinatay ko muna ang shower kaya dinig na dinig ko ang tunog na nililikha ng dila ni mayor. “Ohhhh… ang sarap.” Nakaawang kong sabi habang nakatingala ako sa kisame.

Walang pinapalampas ang dila ni mayor at lahat ng sulok ng pagkababae ko ay dinaanan niya. Napapasigaw nalang ako sa t’wing sinisipsip niya ang kunt*l ko. Nagsimula ng manginig ang mga tuhod ko dahil hindi ko na kaya ang sarap.

Hindi pa siya nakuntento dahil pati daliri niya ay ipinasok niya sa loob ko habang ang dila niya ay nasa clit*ris ko. Para akong mauubusan ng hininga dahil sa tindi ng sarap na nalalasap ko.

Halos igalaw ko na ang balakang ko upang salubungin ang dila ni mayor. “Shit! Sige pa, mayor! Wag kang tumigil!!” Nagdedeliryo kong ungol. Sobrang tigas din ng ut*ng ko na para bang nanghihingi ng atensyon kay mayor.

Hindi ko alam kung ilang minuto na niyang kinakain ang pagkababae ko. Basta ang alam ko ay nanginginig ang mga tuhod ko.

Ilang sadali lang ay naramdaman kong may namumuo na sa puson ko. Hindi ko na tinulak si mayor tulad ng dati dahil alam ko namang lulunukin niya ang katas ko.

“Ayan na ako, love. Oh my God..” sigaw ko at mas lalong pinagduldulan ang mukha niya sa basang-basa kong pagkababae.

Hindi ko na mapigilan ang nararamdaman ko hanggang sa tuluyang sumabog ang katas ko. Sinalo ni mayor ang inilabas ko gamit ang kanyang dila. Halata sa mukha niya na sarap na sarap siya sa inilabas ko.

Ibinaba ni mayor ang binti ko na nasa balikat niya saka niya ako hinila palabas ng shower room. Lumapit kami sa harap ng salamin na nasa banyo parin. Nasa likuran ko si mayor habang nakatitig lang kami sa salamin.

Kinagat ni mayor ang gilid ng teynga ko habang nakatitig siya sa reflection naming dalawa. Napahawak ako ng mahigpit sa sink habang hinahayaan siya sa ginagawa niya.

Nakita ko sa salamin ang isang kamay ni mayor na tinungo ang isa kong dibdib saka niya ’to minasahe. “Ang lambot, love.” Bulong niya sa teynga ko.

“Hindi malaki ang dibdib ko pero hindi din naman maliit.” Sabi ko saka isinandal ang likod ko sa matigas niyang dibdib.

“Yeah. Hindi siya malaki, pero sakto lang sa palad ko, love.” Sabi niya saka hinalikan ako sa pisngi.

“Sabi ko magluluto tayo ng pagkain eh,” sabi ko habang nakatitig parin sa salamin.

“Hindi ako mahilig sa luto, love. Mas gusto kong kumain ng hilaw, tulad nalang sa pagkababae mo.” Pilyo niyang sabi kaya inirapan ko siya mula sa salamin.

Umayos ako ng tayo saka ako humawak ulit sa sink at tumuwad ng bahadya.

Hinawakan ni mayor ang basa kong buhok saka niya iginilid ’to sa left side ko. Dinilaan niya ang likod ko kaya napapikit ako dahil sa init ng kanyang dila.

Nang matapos niyang gawin yun ay pinalo niya ng mahina ang pisngi ng pang upo ko kaya masama ko siyang tinignan. “Nakakabaliw ka, Elizabeth.” Sabi niya habang kinikiskis ang pagkalalaki niya sa bukana ko.

Napakagat ako sa ibabang labi ko upang pigilan ang ungol. “Ipasok mo na love, please..” pakiusap kong sabi. “Gusto ko ng maramdaman ang alaga mo sa loob ko.” Dagdag kong sabi kaya ngumiti siya saka hinawakan ang baba ko at inangat ang mukha ko. Nilukumos niya ng halik ang labi ko na agad ko namang tinugon.

“Ahhh..” ungol ko ng walang sabi sabing ipinasok niya ang alaga niya sa loob ko.

Siya ang pumutol sa halik na pinagsaluhan namin saka umayos ng tayo sa likuran ko. Pinapanood ko lang siya sa salamin habang mabilis ang galaw na naglalabas masok ang alaga niya sa loob ko.

“Ohh.. mayor!!” Ungol ko habang magkatitigan kaming dalawa sa salamin.

“Yes, love? Bibilisan ko pa ba?” Tanong niya kaya napakagat ako sa labi ko at dahan dahan akong tumango.

Sinunod naman niya ang gusto ko. Sagad na sagad yun sa loob ko kaya napapasigaw ako sa sarap. Si mayor naman ay naka awang ang labi na halatang sarap na sarap sa ginagawa sa pagkababae ko. Hindi yata kami makakain ng hapunan dahil sa kapusukan namin dalawa.

Chapter 16 (SPG)

MAGKATABI kami ni mayor sa kama at walang saplot kahit isa. Tanging kumot lang na nakatakip sa katawan namin dalawa. Nakaunan ang ulo ko sa isang braso niya habang nakayakap naman sa bewang ko ang isa niyang kamay.

Nakapikit ako habang dinadampian ng halik ni mayor ang pisngi ko. Katatapos lang namin dalawa sa kapusukan. 

Tumagilid ako ng higa paharap sa kanya saka ngumuso. Agad naman niyang dinampian ng halik ang labi ko kaya napangiti ako. 

“Nagugutom na ako, love.” Sabi ko sa kanya.

Dinampian niya ng halik ang labi ko ulit saka niya inilayo ng kunti ang mukha. “Ako nalang kainin mo, love. May white sauce pang kasama.” Malandi niyang sabi kaya inirapan ko siya saka hinawakan ang pagkalalaki niya. 

Mahina akong natawa ng marinig ko ang mga mura niya sa ginawa ko. “Tangina! Isubo mo, love.” Sabi niya saka dinilaan ang pisngi ko.

“Mamaya ko na isusubo yan. Gusto ko ng kumain ng totoong pagkain.” Nakanguso kong sabi.

“Okay, love. Ipagluluto kita na may kasamang pagmamahal.” Sabi niya sa malambing na boses kaya natawa ako.

Umupo kami sa kama kaya nalaglag ang kumot na nakapatong sa katawan namin. Inilapit ni mayor ang mukha niya sa dibdib ko saka niya isinubo ang isa kong ut*ng.

Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil sa ginawa niya. “K-Kumain muna tayo, love. Mamaya mo na ako kainin.” Nahihirapan kong sabi.

Tumigil siya sa ginagawa niya saka umayos ng upo. “Sabi mo yan ha! Wag na wag kang magsusuot ng panty mo kundi pupunitin ko yan,” banta niya sa kawawa kong panty. 

“Ewan ko sa’yo. Akin na nga yang tshirt mo,” utos ko sa kanya sabay turo sa white tshirt niya na nakapatong sa kama. 

Inabot naman niya yun saka ibinigay  sa ’kin. Isinuot ko ang tshirt at hindi na nagsuot pa ng bra at panty. Nakangiti naman si mayor habang pinagmamasdan ako. “Happy?” Tanong ko sa kanya.

“Yes, love.” Sagot niya saka tumayo mula sa pagkakaupo sa kama at kinuha ang boxer short na naka patong din sa kama at isinuot niya yun. Tumayo narin ako kaya sabay kaming naglakad palabas ng kwarto.

Naalala ko yung binabad ko sa tubig na lulutuin ko kanina. Ang kulit kasi ni mayor at talagang inangkin pa ako sa kama ng paulit-ulit.

Tinungo namin ang kusina, tinignan ko ang binabad kong lulutuin sa planggana saka ko itinapon ang tubig no’n.

“Ako na magluluto, love. Upo ka nalang muna.” Saad ni mayor saka dinampian ng halik ang balikat ko. 

“Ayaw mong tulungan kitang magluto?” Tanong ko sa kanya.

“Pwede ka naman tumulong, love. Lumuhod ka sa harap ko habang nagluluto ako. Isubo mo narin ang alaga ko sa mainit mong bibig para ganahan ako magluto ng pagkain.” Pilyo niyang sabi kaya pinalo ko siya sa balikat. 

“Ang halay mo! Magluto ka na nga.” Irap kong sabi saka lumayo ng konti sa kanya.

Narinig ko ang mahinang tawa niya pero hindi ko na pinansin at inilibot na lang ang aking mata sa kusina ni mayor. Napadako ang mga mata ko sa karton na nasa gilid ng sahig. Lumapit ako do’n at nakita ang mga kamote. 

Umuklo ako saka ako kumuha ng isang kamote. “Oy masarap ’tong gawing camote cue.” Sabi ko saka ipinakita kay mayor ang hawak ko.

“Kumakain ka ba no’n, love?” Tanong niya sa ’kin. Tumango naman ako saka ako tumayo.

“Oo. Favorite ko ’to eh. Laging gumagawa si mama ng camote cue para merienda namin.” Sagot ko habang natatakam.

“Pareho pala tayong favorite yan, love. Gusto mo ba magprito ako niyan?” Nakangiti niyang tanong sa ’kin.  

“Sige. Ako nalang magbabalat habang nagluluto ka,” excited kong sabi saka kumuha pa ng camote sa karton.

Naglakad ako papunta sa lababo para hugasan ang mga kinuha kong camote. Lumapit naman sa likuran ko si mayor at agad akong napasinghap ng hawakan niya ang pagkababae ko. 

“Love..” saway ko sa kanya dahil nilalaro na naman niya ang pagkababae ko. Wala pa naman akong suot na panty.

“Yes, love?” Tanong niya sa nang aakit na boses.

“Tigilan mo yan at baka hindi ko mabalatan ang kamoteng hawak ko.” Sabi ko sa kanya kaya natawa siya saka tinigilan ang pagkababae ko.

Nagsimula akong balatan ang kamote habang si mayor ay nagluluto ng ulam namin. Hinanap ko narin ang brown sugar para mamaya sa kamote.

“Ako na mag pri-prito niyan, love. Mahirap na baka mapaso ka pa.” Sabi niya sa ’kin kaya inirapan ko siya para hindi niya mahalata na kinikilig ako. 

“Ako na. Marunong ako, mayor.” Sagot ko saka inihanda ang paglulutuan ko. 

“Para na tayong mag-asawa na nagtutulungan mag asikaso ng kakainin ng mga anak natin.” Nakangiti niyang sabi kaya mas lalo akong napangiti. Pereng tenge telege ’to si mayor.

Nagsimula na akong magprito ng kamote. Natatakam na talaga ko nito dahil matagal narin na hindi ako nakakain nito. Natapos naman si mayor sa pagluluto ng ulam kaya inayos niya ang plato sa mesa. Isang plato lang ang kinuha niya kaya nagtaka ako. 

Tinapos ko nalang muna ang pag pi-prito ko para makakain na kami ni mayor. Nagugutom pa naman na ako.

Naprito ko na ang mga kamote kaya kinuha ko ang brown sugar para tunawin. Seryoso kong ginawa yun habang si mayor ay naririnig kong pasipol-sipol sa likuran ko.

Napasinghap ako ng paluin niya ang pang-upo ko saka niya ’to hinaplos. “Mayor naman eh..” reklamo ko sa kanya. Tumawa lang siya saka umalis sa likuran ko at narinig ko nalang ang paghila niya sa upuan. 

Natapos ako sa paggawa ng camote cue kaya pinatay ko na ang kalan at inilipat ang niluto ko sa plato. Inilagay ko yun sa mesa saka ako naghugas ng kamay para kumain. 

Uupo na sana ako sa katapat na upuan ni mayor nang sumenyas siya sa ’kin na lumapit daw ako sa kanya. Sumunod naman ako saka lumapit.

“Bakit?” Tanong ko.

“Dito ka na sa kandungan ko. Susubuan kita.” Sabi niya saka hinawakan ang kamay ko at hinila paupo sa kandungan niya. 

Napakagat ako sa ibabang labi ko ng tumama sa pang upo ko ang matigas niyang sandata. “Paano ako kakain nito eh yung alaga mo nakaka ano..” naiilang kong sabi.

“Upo ka lang dyan, love. Hindi naman nangangagat ang alaga ko eh,” sagot niya saka naglagay ng kanin sa plato na nasa harap namin. Ngunit tumigil si mayor sa ginagawa niya saka binitawan ang kutsara. 

Hinawakan niya ang mahaba kong buhok saka niya itinali ’to gamit ang hair tie na nasa palapulsuhan niya. Napangiti ako habang hinahayaan si mayor na itali ang buhok ko.

“Subuan mo ko, love.” Malambing niyang bulong sa tenga ko.

Sinunod ko naman siya at ako na ang humawak sa kutsara. Nilagyan ko na ng ulam ang plato namin saka ako kumuha ng kanin at ulam gamit ang kutsara saka tumagilid ng konti para subuan si mayor. Tinanggap naman niya agad saka ko dinampian ng halik sa labi. 

Sumubo narin ako ng pagkain saka ko sinusubuan ulit si mayor. Ganun lang ang ginagawa namin habang nakakandong ako sa kanya. 

Nararamdaman ko ang alaga niya na sobrang tigas na tigas. Hindi na nga lang ako gumalaw lalo na’t wala akong suot na panty at baka pumasok bigla yun.

Sinubuan ko ulit si mayor na agad naman niyang tinanggap. Medyo hindi ko abot ang baso kaya inabot ko yun at inangat ang pang upo ko para maabot ko ang baso. 

Nang makuha ko ay umupo ako at halos mapasigaw ako ng maisagad sa loob ko ang alaga ni mayor. Lumingon ako kay mayor at nakitang punong-puno siya ng pagnanasa sa ’kin.

“Bakit inilabas mo alaga mo. Napasok tuloy sa loob ko..” sabi ko saka masama siyang tinignan.

“Wala akong alam dyan, love. Nakaupo lang naman ako, siguro gumalaw ang alaga ko at sumilip sa boxer short kaya pumasok sa loob mo.” Patay malisya niyang sabi kaya pinalo ko ang matigas niyang dibdib.

“Puro ka talaga kalokohan. Kita mong nasa harap ng pagkain eh,” inis kong sabi.

“Damn!  Nakakasabik ka, love. Ang init talaga ng loob mo, love. Ang sarap umulos.” Sabi niya saka hinawakan ang bewang ko at dahan-dahan umulos.

“Ahhh..” ungol ko. Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil nakakahiya sa pagkain ang ginagawa namin. 

“Mayor naman eh,” reklamo ko sa kanya.

Pinaghiwalay ni mayor ang dalawa kong binti saka hinawakan ang clit*ris ko at nilaro. Mas lalo akong napaungol at mas ibinuka ang mga binti ko para malaro niya ng maayos.

Iniharap ako ni mayor sa kanya at isinandal ang likod ko sa mesa habang nakaupo parin siya. Itinukod ko ang siko ko sa mesa saka ko iginalaw ang balakang ko 

“Ohh..”

“Ahhh..” sabay naming ungol habang titig na titig sa isa’t-isa.

Itinaas ni mayor ang suot kong tshirt kaya kitang-kita ang dibdib ko. Tigas na tigas ang ut*ng ko na para bang humihingi ng atensyon kay mayor. 

Iginalaw ko ang balakang ko at sarap na sarap sa t’wing sumasagad sa loob ko ang sandata niya.

Napasunod ang tingin ko sa kamay ni mayor at inabot ang niluto kong camote cue. Kumuha siya ng isa no’n at ipinatong yun sa ut*ng ko. Mabuti nalang at hindi na siya mainit kaya hindi ako napaso. Bilog ang pagkakahiwa ko sa kamote.

Inilapit ni mayor ang mukha niya sa dibdib ko  saka niya kinain ang kamoteng naka patong sa utng ko. Naramdaman ko pa ang dila ni mayor na tinutudyo ang utng ko matapos niyang maubos ang kamote. “Dapat yata hindi ’to sa stick nilalagay, love.” Pilyo niyang sabi na tinutukoy ang kamote. 

Napakagat ako sa ibabang labi ko ng may maisip ako. Tumayo ako ng konti kaya nahugot ang pagkalalaki ni mayor sa loob ko.

Umalis ako sa kandungan niya saka pinunasan ang ulo ng alaga niya gamit ang palad ko. “Bakit ka tumayo, love? Ang sarap ng loob mo eh,” reklamo pa niya sa ’kin.

Kumuha ako ng isang kamote saka ko lumuhod sa sahig paharap kay mayor. Ipinatong ko sa ulo ng alaga niya ang kamote saka ako ngumiti kay mayor. “Dapat hindi sa stick tinutuhog kundi sa alaga mo, mayor.” Saad ko kaya natawa siya saka inabot ang isa kong dibdib at pinisil yun.

Inilapit ko ang mukha ko sa alaga niya saka ko dinilaan ang katawan ng alaga niya pataas hanggang mapadako ang dila ko sa kamote na nakapatong sa ulo ng alaga niya. Agad kong kinuha ang kamote gamit ang dila ko saka ko dinilaan ang maliit na hiwa na nasa ulo ng alaga ni mayor. 

“Fuck!  Do it again, love.” Sabi niya na halatang nagustuhan ang ginawa ko. Dinutdot ko ang daliri ko sa plato na may lamang kamote para kumuha ng asukal na tinunaw ko kanina. Ipinahid ko sa ulo ng alaga yun ni mayor saka ko dinilaan ulit at sinipsip.

“Ahh.. fuck! That’s it, love. Don’t stop!” Aniya kaya tumingin ako kay mayor habang nakasubo sa loob ng bibig ko ang alaga niya. Nakaawang ang labi niya na halatang sarap na sarap sa ginagawa ko.

Inilabas masok ko ang sandata niya sa bibig ko at halos mabilaukan ako kapag nasasagad ko yun sa lalamunan ko. 

Kumuha ulit ako ng tinunaw na asukal saka ko ipinahid sa alaga ni mayor para pang palasa. Ang sarap kasi naging matamis ang alaga ni mayor. 

Hindi ko titigilan ang alaga niya hangga’t hindi ko nauubos ang kamote. Mas lalo kasi akong ginaganahan sa t’wing naririnig ko ang ungol ni mayor. Namamasa na ang pagkababae ko dahil sa mga ungol niya. Gusto ko sanang ipasok ang sandata niya sa loob ko pero dahil nag cra-crave ako ng kamote cue ay mamaya ko nalang uupuan ang alaga niya.

Chapter 17

NASA HARAP kami ng eskwelahan ni Elizabeth. Hinatid ko kasi siya para hindi siya mapagod sa byahe, pinagod ko pa naman siya kagabi.

“Lalabas na ako ng kotse mo, love.” Saad niya kaya napasimangot ako saka tinignan ang relong nasa palapulsuhan ko. 

“Masyado pang maaga, love. Dito ka nalang muna sa kotse.” I said. Hinawakan ko ang kamay at pinupog ng halik ang likod ng palad niya.

“Nasagutan ko naman na ang assignment mo, love. Kaya wala ka naman gagawin do’n sa room mo. Baka makipag usap ka lang sa lalaki kaya mamaya ka na lumabas.” Sabi ko na ikinatawa niya.

“Sira! Alangan naman iwasan ko ang mga classmate kong lalaki.” Sagot niya saka pinisil ang isa kong pisngi.

“Pwede ba yun, love? Seloso ako eh. Gusto ko sa ’kin lang atensyon mo.” Malambing kong sabi saka isiniksik ang mukha ko leeg niya. 

Napapikit ako ng haplusin ni Eliza ang buhok ko nh dahan-dahan. “Hindi naman pwede yun. Paano pala kung may groupings kami, eh ’di hindi ako nagsalita sa harap nila, baka tanggalin ako sa groupings.” Sagot niya saka pinitik ng mahina ang noo ko. Inilapit ko ang mukha ko sa leeg niya.

“Eh ’di ako nalang kasama mo sa group, ako pa ba, love. Kaya ko ngang sagutan assignment mo eh,” saad ko saka ko inilayo ang mukha ko sa leeg niya. Ngumuso ako sa harap niya para humingi ng kiss. Agad naman niyang pinatakan ng halik ang labi ko. Kinagat ko ng mahina ang ibabang labi niya kaya napasinghap siya. 

Ipinasok ko ang dila sa loob ng bibig niya saka ko sinipsip ang dila niya. “Uhmm..” ungol niya sabay yakap sa leeg ko.

Hindi talaga ako magsasawa sa labi niya, ang sarap niyang halikan. Ako lang ang pwedeng kumagat sa labi niya at sumipsip sa dila niya. 

Naghiwalay lang kami ng kapusin kaming dalawa ng hininga. Pinatakan ko ng halik ang labi niya saka ko pinagdikit ang noo namin dalawa. 

“Sa tree house ka na matulog ulit, love. Please..” pakiusap ko sa kanya.

Umiling siya saka inilayo ang mukha ko kunti. “Hindi pwede. Walang tao sa bahay namin, baka pasukin ng magnanakaw.” Sabi niya saka pinisil ng mahina ang ilong ko.

“Hayaan mo na. Si big jr ko naman ang papasok sa loob mo,” pilyo kong sabi kaya pinitik niya ng mahina ang ilong ko.

“Hindi ka na nagsawa eh no!” Irap niyang sabi.

“Hindi talaga. Kahit pa mag round 30 tayo, love. Iinom ako ng pampatibay ng tuhod.” Seryoso kong sabi kaya humagikhik siya.

“Seryoso ako, love. Wag mo akong tawanan at baka umungol ka dito sa kotse. Nag cra-crave ulit ako sa’yo.” Pilyo kong sabi saka hinawakan ang isa niyang dibdib at mahinang minasahe ’to.

“Mayor naman eh. Wag mo nga himasin yan,” saway niya saka pinalo ng mahina ang kamay ko.

“Pakain naman, love. Nagugutom ako eh,” nakanguso kong sabi.

“Talaga lang mayor ha? Eh kinain mo lang ’to kanina habang naliligo ako,” irap niyang sabi sabay binuksan ang bag niya at inilabas ang ginawa kong sandwich para baon niya.

“O ito.. sandwich, kumain ka ng totoong pagkain at hindi yung ako ang kinakain mo,” sabi niya sabay abot sa ’kin ng sandwich.

“Ayaw ko nyan, love. Hindi ako mabubusog niyan. Gusto ko ’to.” Saad ko sabay hawak sa pagkababae niya. Napansinghap naman si Eliza dahil sa ginawa ko. 

“Magtigil ka nga! Malapit na mag start ang klase ko. Tsaka magiging malagkit ang pakiramdam ko.” Nakangiwi niyang sabi.

“Hindi yan, love. Lilinisan kita gamit ang dila ko. Tsaka 30 minutes pa bago ang klase niyo. Sige na, love. Hahayaan mo ba akong magutom? Alam mo naman na ang katas mo ang lakas ko eh,” sabi ko habang nag puppy eyes sa harap niya. 

Natawa siya sa ginawa ko. Napangiti nalang din ako dahil ang sarap pakinggan ng tawa niya. Hindi na talaga ako makapaghintay na maging asawa si Elizabeth. Gusto ko na siya makasama araw-araw at gabi-gabi. 

“Hindi ko alam na marunong ka pala mag puppy eyes, mayor.” Pang aasar niyang sabi sa ’kin. 

“Syempre sa’yo ko lang gagawin yung puppy eyes.” Sagot ko saka nilukumos ng halik ang labi niya. “Mahal na mahal kita, Elizabeth.” Bulong kong sabi sa kanya.

Mabilis din niyang dinampian ng halik ang labi ko. “Mahal din kita, mayor.” Nakangiti niyang sabi kaya napangiti ako. “Pero hindi parin ako matutulog sa tree house mamaya.” Dagdag niyang sabi kaya napasimangot ako.

“Sige na kasi, love.” Pangungulit ko sa kanya na ikinailing na naman niya. 

“Pagbalik talaga ng mama mo ay hihingiin ko na ang kamay mo,” seryoso kong sabi kaya tinampal ng mahina ni Eliza ang labi ko. 

“Tumigil ka nga! Ayan ka na naman ha!” Seryoso niyang sabi.

“Gusto na kitang makasama eh. Ayaw ko ng malayo sa’yo.” Malungkot kong sabi. “Gusto kitang makatabi matulog, gusto ko yung gabi-gabi hindi yung minsanan lang. Pakasal na tayo, love. Ako ng bahala sa lahat.” Sabi ko kaya binatukan niya ako sa ulo. Napasimangot tuloy ako.

“Magpaampon na lang kaya ko sa mga magulang mo para kasama kita sa bahay.” Sabi ko kaya natawa na naman siya. Tinatawanan lang niya ako tapos ako halos mabaliw na kakaisip kung paano ko siya makakasama ng mas matagal. Hindi sapat sa ’kin ang panandalian lang.

“Wag ka na nga sumimangot.” Sabi niya saka hinaplos ang labi ko. Hinawakan niya ang kamay ko saka ipinatong yun sa pagkababae niya.

“Wag mo nalang kainin,” sabi niya na parang nahihiya. Mahina akong natawa dahil mukhang nahawaan na siya sa ’kin. 

Wala akong sinayang na oras at agad binuksan ang slacks niya. Hindi ko kasi pinagsusuot ng skirt dahil para sa ’kin lang ang mga legs niya. Ako lang dapat makakita no’n.

Ipinasok ko ang isa kong kamay sa pants niya at tinungo ang kanyang pagkababae. Napasinghap agad si Elizabeth ng magsimula akong laruin ang kunt*l niya.

“Ahh..” ungol niya saka huminga ng malalim. Ipinikit niya ang kanyang mga mata habang naka awang ang labi. Dinampian ko ng halik ang labi niya saka ko mahinang kinagat ’to.

“Open your eyes, love. Look at me.” Utos ko sa kanya na agad naman niyang sinunod.

“Nahahawaan na ako sa’yo, mayor.” Saad niya at mas lalong ibinuka ang kanyang mga binti.

“Mabuti naman kung ganun, love. Patas lang tayo.” Sagot ko saka ipinasok ang daliri ko sa loob niya.

“Ohh.. mayor.” Daing niya sabay hawak sa braso ko.

“Sa tree house ka na matulog, love. Hihintayin kita dito sa labas ng gate. Dalawa lang naman ang subject mo ngayong araw diba?” Tanong ko habang naglalabas masok ang daliri ko sa loob niya.

“Oo, t-two lang ahhh.. mayor sige pa!” Utos niya kaya mas lalo kong binilisan ang ginagawa ko.

“May pupuntahan tayo mamaya bago tayo umuwi sa tree house, love.” Saad ko saka dinilaan ang panga niya. Dinilaan ko din ang leeg niya at mahinang sinipsip ang balat niya sa leeg.

“Mayor.. baka makita yan..” saad niya kata tumigil ako sa ginagawa ko sa leeg niya. 

“Sorry, love. Nakakagigil ka kasi..” saad ko.

Tumingin sa ’kin si Elizabeth saka ngumuso. “Gusto ko sanang pumatong sa’yo, love. Pero baka malate ako sa klase namin.” Sabi niya. “ Baka gumalaw din ang sasakyan mo at baka magtaka ang mga taong dumadaan kung bakit lumilindol ang kotse mo.“ Dagdag niyang sabi.

“Fuck! I want you, Elizabeth. Nakakabaliw ka talaga.” Saad ko saka huminga ng malalim dahil sumasakit ang puson ko. Ungol pa lang ni Eliza ay sumasakit na puson ko.

“Ohh.. malapit na ako, love. Mamaya nalang ako babawi sa’yo.” Sabi niya kaya napangiti ako saka nilukumos ng halik ang labi niya. Mas lalo kong binilisang ang paglabas masok ng daliri ko hanggang sa napaliyad si Elizabeth takda na nilabasan na siya.

Hinugot ko ang kamay ko saka ko isinubo ang daliri ko sa loob ng bibig ko. Damn! Ginawa ko na yatang vitamins ang katas ni Eliza. Hindi na yata kompleto ang araw ko kapag hindi ko natitikman ang katas niya.

Ipinasok ko ulit ang daliri ko para kunin pa ang katas na inilabas niya saka isinubo ulit sa bibig ko. Natawa naman ako ng makita kong nakangiwi si Elizabeth.

“Ang lagkit.” Sabi niya kaya kumuha ako ng tissue para punasan siya. 

Pinunasan ko ang pagkababae niya at kumuha ng wipes para malinis ko ng maayos. Nang matapos ako ay ako na mismo ang nag ayos ng slacks ni Elizabeth saka ko pinatakan ng halik ang labi niya.

“Kailangan ko ng bumaba. Kita na lang tayo mamaya.” Pagpapaalam niya sa ’kin.

“Hihintayin kita dito, love.” Sagot ko. 

“Hindi ka ba pupunta ng munisipyo?” Kunot noo niyang tanong.

Umiling naman ako. “Bukas pa ako pupunta, love. Duty mo bukas eh. Para do’n na naman kita lalandiin.” Nakangisi kong sabi kaya inirapan niya ako.

“Ewan ko sa’yo, malandi kang mayor.” Sagot niya saka hinalikan ang labi ko kaya agad akong napapikit para lasapin.

Pinutol niya ang halik na pinagsaluhan namin saka niya binuksan ang pintuan ng kotse. “Yung bilin ko sa’yo, love. Wag makikipag usap sa lalaki kung ayaw mong mag amok ako sa harap ng skwelahan mo.” Banta ko sa kanya.

“Sige mag amok ka. Baka nakakalimutan mo na ikaw ang ama ng bayan.” Saad niya kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko.

“Dapat pala daddy tawag mo sa ’kin eh. Kung ako ang ama ng bayan dapat may ina din ng bayan. Kaya dapat talaga magsipag tayo gumawa ng baby para may anak na ang ama at ina ng bayan. Talino ko diba?” Nakangisi kong sabi.

“Neknek mo!” Natatawa niyang sabi saka bumaba ng kotse. Nag flying kiss pa siya sa ’kin na agad kong sinalo at itinapat yun sa labi ko kaya natawa siya saka niya isinara ang pinto.

Pinagmasdan ko lang si Elizabeth na tumatawid ng kalsada para pumasok sa gate. 

Inamoy ko ang daliri ko na ipinasok ko sa pagkababae ni Elizabeth at napapikit. Naamoy ko kasi ang katas niya na kinababaliwan ko. Nagugutom tuloy ulit ako. At wala akong gustong kainin kundi ang pagkababae niya.

Kinuha ko ang cellphone ko na nasa bulsa ng pantalon ko para tawagan ang kapatid kong si Pokwang.

Tinawagan ko ang number niya na agad naman niyang sinagot.

“Hello, kuya kong pangit!” Bati niya sa ’kin sa kabilang linya.

“Ikaw yung pangit. Napulot ka nga lang sa basurahan ni daddy eh,” pang aasar ko sa kanya.

“Ha ha ha baliw!” Sagot niya sa ’kin. “Bakit ka na patawag? At saan ka ba ngayon? Hindi ka na talaga umuuwi sa bahay.” Sunod-sunod niyang sabi.

“Kaya nga ako tumawag sa’yo para sabihin na pupunta ako dyan mamaya. Isasama ko si Elizabeth. Dyan na kami mag di-dinner.” Sagot ko sa kanya.

“Uy.. si pangit, binata na,” pang aasar niya sa ’kin. 

“Magpaluto ka ng masarap na pagkain ha! At please lang, wag kang madaldal kapag nandyan si Eliza. Baka kung ano-ano na naman ang ikwento mo sa kanya.” Sabi ko na ikinatawa niya.

“Tamang-tama.. ipapakita ko sa kanya ang photo album mo pagkabata.” Natatawa niyang sabi kaya napahilot ako sa sintido ko. Dito talaga ako kinakabahan sa kapatid ko eh. Baka may sabihin kay Elizabeth at bigla akong hiwalayan.

“Tumigil ka, Pokwang! Sundin mo nalang yung sinabi ko.” Matigas kong sabi.

“Oo na. Ako ng bahala sa pagkain. Excited na ako makilala si Elizabeth bilang girlfriend mo,” sabi niya kaya napangiti ako. “Nasan ka nga pala ngayon, kuya?” Tanong niya sa ’kin.

“Nasa harap ng gate ng eskwelahan. Hinihintay matapos ang klase ni Elizabeth.” Pagsasabi ko ng totoo.

“Walanjo ka kuya! Kung makabakod ka naman. Ipagpatuloy mo yan at baka ipagpalit ka sa mas bata,” pang aasar niya saka nawala sa kabilang linya.

Medyo nainis ako sa sinabi ng kapatid ko pero alam kong inaasar lang niya ako. Hindi ako papayag na mapalitan ako ng mas bata ni Elizabeth. 

A/N: Good evening!❤️✨

Chapter 18

TAPOS NA ang klase namin kaya nagmamadali akong naglalakad para makalabas ako ng gate. Si mayor kasi ay hindi talaga umalis sa harap ng skwelahan at matyagang hinihintay ako.

Ang sabi niya ay may pupuntahan daw kami ngayon. Balak ko sanang umuwi sa bahay pero ang malanding mayor na yun ay ayaw na akong payagan umuwi.

Nakalabas ako ng gate at agad nakita ang sasakyan ni mayor. Napa-iling nalang ako dahil kung saan naka park ang kotse niya kanina ay do’n parin naka pwesto.

Lumapit ako sa kotse niya at agad binuksan ang pintuan ng passenger seat. Nakita ko agad ang nakangiting mukha ni mayor.

“Hi, love! I miss you and I love you.” Bungad niya sa ’kin kaya napangiti ako. Pumasok ako sa loob ng sasakyan niya saka ko isinara ang pinto.

Inilapit ko ang mukha ko sa kanya saka ko dinampian ng halik ang labi niya. “I love you din,” sagot ko kaya kinagat niya ang ibabang labi niya na parang pinipigilan ang kanyang ngiti.

“Damn! Tumigil yata paghinga ko.” Sabi pa niya kaya natawa ako ng mahina saka ko nilukumos ng halik ang labi niya.

“Hindi ka talaga umalis dito?” Tanong ko sa kanya saka ko hinaplos ang kanyang pisngi.

“Hindi po. Sinabi ko naman sa’yo na hihintayin kita hanggang sa matapos ang klase mo,” sagot niya saka binuhay ang makina ng kotse.

“Siraulo ka talaga, mayor. Hindi ka talaga pumunta ng munisipyo?” Tanong ko saka pinaningkitan siya ng mata ko.

Umiling siya saka inilapit ang mukha ko at kinantilan ng halik ang labi ko. “Gutom ka na ba?” Tanong niya saka umayos ng upo at pinausad ang sasakyan.

“Hindi pa naman,” sagot ko habang nakatingin sa kanya.

“Baka magutom ang baby natin, love.” Sabi niya sabay haplos sa tiyan ko. Pinalo ko yun ng mahina sabay irap sa kanya.

“Tumigil ka nga!” Saway ko.

“Love naman eh. Nangangarap lang naman ako,” nakanguso niyang sabi.

“Ewan ko sa’yo. Nga pala.. saan pala tayo pupunta?” Pag iiba ko ng usapan.

“Sa bahay namin. Ipapakilala kita sa family ko.” Sagot ko kaya nanlaki ang mga mata ko. 

“Ano? Nahihibang ka na ba? Teka.. baka hindi nila ako magustuhan, mayor.” Natataranta kong sabi. Parang gusto ko ng bumaba sa sasakyan niya ng sabihin niya yun.

Tumawa lang siya pero ako hindi na mapakali. Hindi man lang niya sinabi sa ’kin eh ’di sana nakapag-ayos man lang ako. Dali-dali kong binuksan ang bag ko para ayusin ang mukha ko.

“Kainis ka, mayor! Pinapataranta mo talaga ako. Hindi mo man lang sinabi  sa ’kin para naman makapag ready ako.” Reklamo ko sa kanya habang naghahanap ng gagamitin sa loob ng bag ko.

“Love ano pa bang ihahanda mo? Eh ang ganda-ganda mo na. Wag kang masyadong mag paganda at baka mag amok ako kapag may lumingon sa’yo.” Sabi niya habang palipat-lipat ng tingin sa ’kin at sa daan.

“Mang uto ka pa. Hindi talaga ako matutulog sa tree house mo.” Banta ko sa kanya dahil alam kong matatakot siya.

“Hindi naman talaga tayo sa tree house matutulog, love. Sa bahay tayo ni daddy muna magtutulog ngayong gabi.” Sagot niya sa ’kin.

Napabuga ako ng hangin dahil napaka paladesisyon niya sa buhay. 

“I love you, love.” Malambing niyang sabi habang palipat-lipat ng tingin sa ’kin.

“Ewan ko sa’yo. Dinadaan mo ko sa lambing,” nakanguso kong sabi.

Tumawa siya ng mahina sa sinabi ko. Nagtaka pa ako dahil iginilid niya ang sasakyan at inihinto. 

“Bakit, love? Nasiraan ba kotse mo?” Kunot noo kong tanong.

“Hindi. Pero lalambingin muna kita para mawala ang inis mo sa ’kin.” Sabi niya saka hinawakan ang kamay ko.

“Kasi naman eh.. dapat sinabi mo sa ’kin kanina.” Reklamo kong sabi.

“Para ano? Para hindi ka pumayag. Mas maganda nga yung biglaan para mas excitong.” sabi niya sabay pisil sa isa kong dibdib.

“Love!” Saway ko sa kanya saka ako nag lagay ng lipstick sa labi.

“Kagatin ko nalang labi mo, love. Kaysa sa maglagay ka ng lipstick.” Sabi pa niya sa ’kin sa malanding boses.

“Wag ka ngang magulo.” Saway ko dahil inaagaw niya ang hawak kong lipstick.

“Wag ka na kasing mag lipstick, love. Maganda ka na eh. Kahit wala kang makeup. Mas lalo ka ngang gumaganda kapag wala kang saplot kahit isa.” Pilyo niyang sabi sabay kindat sa ’kin.

Napaka landi talaga niya.

Kinuha ko muna ang suklay na nasa bag ko saka ko sinuklayan ang mahaba kong buhok. Pinapanood lang ako ni mayor habang may ngiti sa labi.

“Ang ganda mo talaga, love.” Sabi niya habang mapupungay ang mga matang nakatitig sa ’kin.

Napangiti nalang tuloy ako at nawala ang inis ko. Itinigil ko ang pagsusuklay sa buhok ko saka ko inilapit ang mukha ko kay mayor. Hinalikan ko siya sa labi na agad naman niyang tinugon. 

Mabagal lang ang ginagawa namin, hindi kami nagmamadali na para bang sinusulit ang oras. Nakahawak ako sa batok ni mayor at mas lalong pinailaliman ang halik na pinagsaluhan namin dalawa. 

Hindi ko mapigilang hindi mapaungol sa loob ng bibig niya dahil ang sarap humalik ni mayor. Naghiwalay lang kami ng maramdaman namin na kinakapos na kami ng hininga. Huminga lang kami saglit saka ulit naghalikan. 

Naaadik na din talaga ako sa labi ni mayor. 

Ako na ang unang pumatol sa halik namin dalawa saka ngumiti sa kanya. Nakita kong may laway konti sa gilid ng labi niya at alam kong akin yun. Pinahid ko yun gamit ang daliri ko habang nakatitig lang sa ’kin si mayor.

“Kapag talaga nagkalaman ang tiyan mo, Elizabeth. Pasensyahan tayo, love. Magpapakasal ka talaga sa ’kin agad.” Sabi niya kaya napangisi ako saka ko siya dinilaan sa pisngi.

“Oh, lumalaban ka na sa dilaan love ha!” Nakangisi niyang sabi.

Pinitik ko ng mahina ang matangos niyang ilong saka dinampinan ng halik ang labi niya. “Akala mo siguro ikaw lang marunong dumila.” Sabi ko sa kanya.

“Sige nga.. kung marunong ka talaga, dilaan mo nga ang alaga ko.” Pang uuto niya sa ’kin.

“Neknek mo! Hindi mo ko mauuto, mayor.” Sagot ko sa kanya kaya natawa siya.

Pinausad na ni mayor ulit ang kotse habang ako ay tahimik na nakaupo sa passenger seat. Kinakabahan ako at baka sabihin ng ama ni mayor na ayaw niya sa ’kin para sa anak niya. 

“Malapit na tayo, love.” Sabi ni mayor kaya napa-ayos ako ng upo. Yung kaba ko kanina ay mas dumoble pa. Parang gusto ko nalang mag back out.

Nakarating kami sa malaking gate at automatic ’tong bumukas. Pinausad ni mayor ang sasakyan, ako naman ay namamanghang nakatingin sa malaking bahay.

“Ang ganda naman ng bahay niyo,” sabi ko kay mayor na inihinto ang sasakyan.

“Bahay ni daddy, love. Hindi sa ’kin.” Sagot niya saka mabilis na inilapit ang mukha niya sa ’kin at hinalikan ako.

“Ready?” Tanong niya.

Wala naman akong choice kundi tumango. Nandito na eh. Bahala na kung sigawan ako ng daddy ni mayor.

Bumaba si mayor sa kotse saka siya umikot papuntang passenger seat. Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng kotse at agad na inalalayan makababa.

Pinagsiklop niya ang kamay namin dalawa saka niya dinala yun sa labi niya at dinampian ng halik ang likod ng palad ko. Nagsimula na kaming maglakad sa apat na baitang na nasa harap ng bahay nila mayor. 

Pinihit ni mayor ang siradura ng pinto saka niya ’to binuksan at agad na pumasok. Hawak-hawak niya ang kamay ko habang ako ay namamangha habang pinapalibot ang tingin sa kabuuan ng bahay.

“Kuya!!” 

Agad natuon ang atensyon ko sa babaeng naglalakad papunta sa’min ni mayor. Pamilyar kasi ang mukha niya sa ’kin ngunit hindi ko maalala kung saan ko siya nakita.

Nakarating siya sa harap namin ni mayor at matamis niya akong nginitian. Biglang nawala ang kaba ko dahil sa babaeng ’to. “Hi, Elizabeth!” Bati niya sa ’kin na talagang kumaway pa sa harap ko.

Si mayor naman ay pumunta sa likuran ko at niyakap ako. Ang kamay niya ay nasa tiyan ko habang dinadampian niya ng halik ang tuktok ng ulo ko. Hindi ko talaga maiwasang kiligin kapag ganyan siya sa ’kin. 

“Kilala mo po ako?” Gulat kong tanong sa magandang babae.

“Oo naman. Bukang bibig ka ng kuya kong napaka torpe.. ay mali pala, dati pala yun. Ngayon hindi na eh,” natatawa niyang sabi. “Hindi mo ba ako naaalala?” Tanong pa talaga niya sa ’kin.

“Ahm.. pamilyar po ang mukha mo pero hindi ko po alam kung saan po kita nakita.” Pagsasabi ko ng totoo.

“Yung sa flower with chocolates,” nakangiti niyang sabi kaya napa awang ang labi ko ng pumasok sa isipin ko ang alalang yun.

“Oo nga po pala. Ikaw nga po pala yun..” sagot ko habang nakangiti.

“Ako nga. Alam mo ba hindi pa bayad ang flowers na yun..” sabi niya sabay tingin kay mayor na nasa likuran ko.

“Audrey!” Saway ni mayor sa matalim na boses.

“Ay secret pala yun, Eliza. Kalimutan mo nalang yun na hindi pa bayad ang flowers na yun..” natatawa niyang sabi. 

Hinila ako ng babae papunta sa kanya. Nadinig ko naman ang reklamo ni mayor dahil sa ginawa ng babae. “I’m Audrey, by the way. Half sister ako ng boyfriend mo.” Pagpapakilala niya sa ’kin.

“Elizabeth po,” pagpapakilala ko din sa kanya kahit na kilala naman niya ako.

“Masaya ako dahil dinala ka narin dito ni kuya.” Nakangiting sabi ng kapatid ni mayor. Tumingin siya kay mayor kaya napatingin narin ako. Muntik akong matawa sa itsura niya na naka busangot.

“Kuya, hiramin ko muna si Eliza ha! Wala pa naman si daddy eh kaya mag chi-chika muna kami ni Elizabeth.” Pagpapaalam ng kapatid ni mayor saka hinawakan ako sa braso.

“Baka kung ano-anong sabihin mo kay Eliza, Audrey.” Seryosong sabi ni mayor na parang ayaw pumayag na hiramin ako ng kapatid niya.

“Hindi, kuya. Promise ko yun.” Sagot naman ni ate Audrey saka tuluyan akong hinila.

Nagpatianod lang ako sa kanya na umakyat ng hagdan habang hawak-hawak parin ako sa braso. Hanggang sa nakarating kami sa harap ng terrace. 

Pumasok kami ni ate Audrey at naglakad kami sa table na nando’n. “Halika, Eliza. Kwentuhan muna tayo.” Sabi niya sabay hinugot ang upuan at sinenyasan akong umupo.

Umupo nalang ako at hinintay din siyang makaupo. Ngumiti siya sa ’kin sabay hawak sa kamay ko naka patong sa table. “Masaya talaga ako na kayo na ng kuya ko,” sabi niya kaya napangiti ako.

“Mukha lang yung abnormal ang kapatid ko, Eliza. Pero I swear, mabait yun kahit pa nga lagi akong binu-bully.” Nakanguso niyang sabi.

“Binu-bully ka po niya?” Tanong ko kay ate Audrey kaya mas lalo siyang ngumuso.

“Oo, araw-araw pa nga. Tsaka alam mo ba ang tawag niya sa ’kin ay pokwang. Napakasama talaga ng kuya ko pero promise mahal na mahal ka no’n.” Sabi niya saka matamis akong nginitian.

“Ang ganda po ng pangalan mo ate pero bakit ka naman niya tinawag na pokwang?‘’ Natatawa kong tanong kay ate Audrey.

“True. Ang ganda ko pa. Ewan ko ba dyan sa boyfriend mo. Yan ang naisipan itawag sa ’kin.” Irap na sabi ni ate.

Biglang may pumasok sa isipan ko na gustong-gusto ko talagang malaman kung totoo. Lumingon pa talaga ako sa likuran ko at baka biglang sumulpot si mayor. Nang makita kong wala naman ay tumingin ulit ako kay ate Audrey.

“Ate.. pwede po ba akong magtanong?” Tanong ko kaya tumango si ate Audrey.

“Oo naman basta wag lang tungkol sa math ha! Medyo 50/50 ako dyan eh. Ano ba yun?” Natatawa niyang sabi kaya natawa narin ako.

“Ahm.. love po ba ang palayaw ni mayor dito sa bahay niyo?” Seryoso kong tanong.

Kumunot naman ang noo ni ate Audrey na parang nalilito sa sinabi ko. “What do you mean?” Tanong pa niya.

“Ahm.. ano po kasi, ang sabi sa ’kin ni mayor ay ang palayaw daw po niya dito sa bahay niyo ay love.” Deritso kong sabi. 

Bigla namang tumawa ng malakas si ate Audrey na parang may nakakatawa sa sinasabi ko.

“Love talaga ang sinabi niya sa’yo, Eliza?” Tanong pa niya ng makabawi sa pagtawa.

Tumango ako. “Opo, yun daw po ang palayaw niya kaya love po ang tawag ko sa kanya.” Pagsasabi ko ng totoo.

“Naku.. naisahan ka ng kuya ko.” Natatawa niyang sabi kaya kumunot ang noo ko. Lagot talaga siya sa ’kin mamaya. Hinding-hindi yun makakatabi ng higa sa ’kin. 

A/N: Good Morning po! ❤️☺️✨

Chapter 19

KINAKABAHAN ako habang masamang nakatingin sa ’kin si Eliza. Hindi pa nakakatulong ang tawa ng kapatid kong si Audrey na malamang ay may sinabi sa babaeng mahal ko.

“Love..” tawag ko kay Eliza na inirapan pa talaga ako. 

“Lovebhagin ko mukha mo eh, hmpp..” sabi niya sa ’kin kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. 

“Naku kuya.. kung ako sa’yo bumili ka nalang muna ng katol at baka lamukin ka mamaya.” Natatawang sabi ng kapatid ko kaya pinandilatan ko siya ng mata ko.

Lumapit ako kay Eliza saka ko hinawakan ang kamay niya. “Love.. bakit ganyan ka makatitig sa ’kin? Para mo naman akong sasakmalin eh,” nakanguso kong sabi.

“Sasakmalin talaga kita dahil sa pagsisinungaling mo.” Sagot niya na halatang naiinis sa ’kin.

“Huh? Wala naman akong ginagawa ahh.. hindi naman ako nag sisinungaling.” Depensa ko sa sarili ko. Wala naman kasi akong maalala na may ginawa akong kasalanan sa kanya. Puro pagmamahal lang kaya ang ginawa ko.

Narinig ko na naman ang tawa ng kapatid ko. “Ang ganda ng alyas mo kuya ha! Ano nga ulit yun, Eliza? Love ba yun?” Natatawang sabi ng kapatid ko kaya nanlaki ang mata ko habang nakatitig sa magandang babae na kinababaliwan ko.

“Opo, ate Audrey. Paniwalang paniwala pa naman ako na yun talaga ang tawag sa kanya dito sa bahay niyo, ate. Hindi naman pala.” Walang emosyong sabi ni Eliza kaya napalunok ako ng ilang beses. Tangina! Mukhang matutulog ako sa labas nito. 

“Love, let me explain..” saad ko ngunit hindi ko na naituloy ng kurutin ako ni Eliza sa tagiliran. “Aray! Aray! Love.” Daing ko dahil bumaon ang kuko niya sa balat ko.

“Ganyan nga, Eliza. Balatan mo ng buhay yang kuya kong abnormal.” Sabat ni Audrey saka tuluyang umalis at iniwan kami ng Eliza.

“Love naman masakit ang kurot mo.” Reklamo ko habang nakangiwi.

“Ang lakas kasi ng trip mo! May nalalaman ka pang tawag ng pamilya mo ay love. Alam mo bang sobrang ilang na ilang ako sa’yo no’n kapag tinatawag kitang love. Kaya naman pala ang tawag mo din sa ’kin ay love. Letche ka!” Galit niyang sabi saka binitawan ang balat ko.

“Sorry na, love. Strategy talaga yun para matawag mo akong love. Mindset ba! Mindset.”  Sabi ko kaya hinampas niya ako sa balikat.

“Mindset mo mukha mo!” Sabi niya sabay irap sa ’kin. “Subukan mo lang tumabi sa ’kin matulog mamaya. Ay hindi pala, uuwi nga pala ako mamaya sa bahay namin.” Sabi niya agad akong ngumuso at nagpaawa. Baka sakaling tumalab at maawa siya sa ’kin.

“Wag naman, love. Alam mo namang hindi ako makatulog kapag wala ka sa tabi ko. Sorry na, please..” pagmamakaawa ko. Tangina! Ito ang kauna-unahang nag sorry ako at nag please sa isang tao. Pero dahil mahal na mahal ko ang taong ’to ay kahit lumuhod ako ay gagawin ko.

“Hindi mo ko madadaan sa ganyan, mayor.” Seryoso niyang sabi.

Niyakap ko siya para lambingin at mawala ang inis niya sa ’kin. Pinatakan ko ng halik ang noo niya habang mahinang hinahaplos ang likod niya.

“Ano bang dapat kung gawin para mawala ang inis ng, mahal ko.” Saad ko sa malambing na boses.

Tinanggal niya ang braso ko na nasa bewang niya saka umatras ng konti palayo sa ’kin. Ngumuso siya sa harap ko. “Gusto ko ng pagkain,” sabi niya kaya mahina akong natawa.

“Sige ano ba yun?” Tanong ko saka siya hinila palapit sa ’kin at niyakap.

“Gusto ko ng nilupak, mayor.” Sabi niya kaya napamura ako sa isipan ko. Saan ako kukuha ng nilupak eh gabing-gabi na.

“Ahm.. pwedeng bukas nalang ang nilupak mo, love. Wala na yatang nagbebenta ngayon eh,” saad ko kaya kumalas siya sa yakap ko at masama akong tinignan.

“Bilhan mo na ako kundi lulupakin ko mukha mo.” Banta niya sa ’kin kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. Tangina! Saan ako hahanap ng nilupak. 

Wala na akong nagawa kundi sundin ang gusto niya. May inutos pa siya sa ’kin na bibilhin at panay lang ang tango ko. Buti pa ang diyos sampu lang ang utos pero ’tong si Elizabeth sumobra sa sampu kaya nilista ko nalang at baka masapok niya ako pag uwi pag nagkamali ako.

“Alis na muna ako, love. Bibilhin ko muna mga pinabibili mo.” Pagpapaalam ko ng matapos kong ilista ang mga gusto niya.

“Sama ako..” nakanguso niyang sabi sa harapan ko kaya pinatakan ko ng halik ang labi niya.

“Sige. Pero bati na tayo? Hindi mo na ako patutulugin sa labas ng kwarto?” Paninigurado ko at baka matulog ako nito with katol para hindi kagatin ng lamok.

“Oo na, bati na tayo.” Saad niya saka ngumiti sa ’kin.

Napangiti ako dahil mukhang makaka score na naman ako mamaya. 

Tinungo namin ni Eliza ang sala upang makapagpaalam ako sa kapatid ko. Hindi pa kasi dumarating ang ama ko dahil may business meeting siyang pinuntahan. 

Nakita kami ni Audrey kaya agad siyang ngumiti samin. “Bati na kayo? Ano ba yan!” Sabi pa niya na parang gusto pa akong pahirapan.

“Manahimik ka! Si Trie nasa’n?” Tanong ko dahil hindi ko nakita ang pamangkin ko.

“Kasama si Kaede sa kusina, nagluluto.” Sagot niya. Nandito kasi ang boyfriend niya at pinapahirapan ng ama namin. Alam ko namang sinusubukan lang ni daddy ang tatag ni Kaede at masiguro niyang nasa maayos si Audrey at Trie. 

“Sige, alis na muna kami. Naglilihi ang soon to be wife ko.” Pagpapaalam kong sabi. Kinurot naman ako ni Eliza sa likod kaya napangiwi ako. Ang sakit kasi niyang mangurot.

“Naku.. handa ka na bang sumayaw sayaw sa madaling araw, kuya?” Tanong sa ’kin ng kapatid ko.

“Ako pa ba! Always ready ’to kahit triplets pa ang ilabas ng mahal ko.” Saad ko habang nakangiti.

“Ang dami mong alam, mayor!” Sabat ni Eliza sabay irap sa ’kin. Panay talaga taray nito sa ’kin. Pinaglilihian yata niya ako. 

Lumabas kami ng bahay habang naka alalay ako sa kanya. “Gusto ko ng milk tea muna, mayor. Bago natin bilhin ang mga gusto kong pagkain.” Sabi niya habang naglalakad kami papunta sa naka paradang kotse ko.

“Copy, love.” Sagot ko habang binubuksan ang pintuan ng passenger seat saka siya inalalayan makapasok sa loob. Isinara ko ang pinto saka ako umikot at naglakad para pumunta sa driver seat. Napapa iling nalang ako habang napapa isip na ito na ang magiging simula sa pagbili ko ng pagkain ni Eliza. Lahat ng cravings niya ay ibibigay ko.

PUMASOK SI mayor sa loob ng kotse na may ngiti sa labi. Kumunot tuloy ang noo ko dahil nagtataka ako kung bakit siya nakangiti.

Hindi ko siya matiis kanina, hindi naman talaga ako galit kanina. Nagtatampo lang dahil naisahan niya ako. Pero wala naman na akong magagawa dahil kami na at mahal ko siya kahit napaka imbento ng nickname niya.

Nahiya lang talaga ako kanina kay ate Audrey dahil panay ang tawa niya sa ’kin.

“Bakit ka nakangiti?” Hindi ko mapigilang tanong kay mayor. Binuhay niya ang makina ng kotse at agad na pinausad saka lumingon sa ’kin. “Masaya ako eh. Bawal na ba ako ngumiti ngayon, love?” Tanong niya sa ’kin.

“Bawal. Nakakairita mukha mo eh.” Sagot ko saka umayos ng upo.

“Sus.. nakakairita daw. Eh inuupuan mo nga ang mukha ko eh habang dinidilaan ko pagkabababe mo,” sagot niya kaya nilingon ko siya at pinalo ang balikat niya.

“Kainis ka! Wag mo nga sabihin sa ’kin yan.” Saad ko.

“Naalala ko eh. Ayos lang naman upuan ang mukha ko basta ba’t makain ko lang pagkababae mo,” pilyo niyang sabi na ikinainit ng magkabilaang pisngi ko.

“Ewan ko sa’yo, mayor. Mananahimik nalang ako.” Nakanguso kong sabi. Hindi ko na sasabayan ang mga sinasabi niya.

Inabot niya ang isang kamay ko saka  dinala sa labi niya at pinupog ng halik ang likod ng palad ko. Naka focus lang din ang mga mata niya sa daan. 

Hindi ko mapigilang hindi mapangiti sa t’wing ginagawa yun ni mayor. Kinikilig kasi ako. Ngunit agad nawala ang kilig ko ng ipatong niya ang kamay ko sa naka umbok niyang pantalon.

“Haplusin mo nga, love. Para kumalma. Nagagalit eh.” Pilyo niyang sabi.

Hinawakan ko ang pagkalalaki niya at piniga ko ’yon. “Shit, Eliza. Sabi ko haplusin mo wag mong pisilin. Mas lalong magagalit ang alaga ako.” Nahihirapan niyang sabi. 

“Dapat lang pisilin yan dahil wala ng ginawa kundi pumasok sa loob ko. Lagi pang nakatayo,” sagot ko sa kanya.

“Tumatayo talaga yan kapag katabi kita, love. Kaya wag ka ng magtaka. Sayo lang titigasan.” Sagot niya saka tumawa ng mahina. 

Napangiti nalang ako habang hinihimas parin ang naka umbok na pantalon niya. Sinabi ko kay mayor na ayaw ko na ng milk tea at gusto ko nalang muna mag drive thru dahil nagugutom na ako.

Masunurin naman si mayor na agad nag drive thru at kung ano-ano ang mga inorder. Pinausad niya ulit ang sasakyan habang panay ang subo ko sa fries. Sinusubuan ko naman si mayor para makakain din siya. 

May pumasok sa isipan kong kapilyuhan habang nakatitig ako sa sundae na inorder ni mayor. Inilapag ko muna ang fries na hawak ko saka ko inabot ang zipper ng pantalon ni mayor.

“What are you doing, love?” Tanong niya habang palipat-lipat ng tingin sa ’kin at sa daan. 

“Nag crave ako bigla nito eh,” sagot ko at matagumpay kong nabuksan ang zipper at inilabas ang alaga niya.

Kinuha ko ang nakasirado pang sundae saka ko ’to binuksan. Gamit ang maliit na plastic spoon ay kumuha ako no’n at ipinahid sa ulo ng alaga ni mayor.

“Tangina, love. Hindi mo sinabing kasali pala ako sa cravings mo.” Sabi ni mayor sa nahihirapang boses.

“Wag kang magulo. Mag focus ka dyan habang kumakain ako.” Sagot ko saka ko inilapit ang mukha ko sa tayong-tayo niyang pagkakalaki habang may nakapatong na sundae. Tumulo pa talaga yun sa katawan ng alaga ni mayor kaya dumukwang ako saka inilabas ang dila ko upang madilaan ko yun.

“Fuck! Paano ako makakapag focus kung ganito ka sarap ginagawa mo, love.” Daing niya sa ginawa ko. 

Dinilaan ko ang sundae na nasa ulo ng alaga ni mayor saka ko pinaikot-ikot ang dila ko do’n. Dinig na dinig ko ang mga ungol at mura ni mayor habang bumibigat ang paghinga niya.

Kumuha ulit ako ng sundae at inilagay yun sa ulo ulit ng alaga ni mayor. Sinubo ko agad yun saka ko isasagad ang kahabaan niya sa loob ng bibig ko. Wala na akong pakialam kong maduwal man ako. Ang mahalaga ay marinig ko ang ungol ni mayor na halatang sarap na sarap sa ginagawa ko. 

Napahinto nalang ako ng maramdaman kong tumigil ang sinasakyan namin. Nag angat ako ng ulo para tignan kung nasa harap na ba kami ng mall. Pero wala akong makita dahil medyo madilim kung saan huminto si mayor.

“My turn, love.” Saad niya saka inagaw ang hawak kong sundae. 

“Kumakain pa ako eh,” nakanguso kong sabi saka umayos ng upo. 

“Lipat ka sa backseat.” Utos niya sa ’kin na ginawa ko naman agad. Bumaba ako ng kotse at agad akong lumipat sa backseat. Lumipat din si mayor at agad na binuksan ang suot kong slacks. Tinulungan ko naman siya dahil alam ko na ang gagawin niya. Aangkinin na naman niya ako na gustong-gusto ko naman.

Ngunit nagkamali pala ako dahil ng matanggal niya ang suot kong slacks at panties ay ibinuka niya ang mga hita ko saka niya binuhos ang sundae sa pagkababae ko. “Mayor!!” Saway ko sa kanya dahil ang lamig no’n sa pagkababae ko at ang lagkit.

“Hinamon mo ko sa kainan eh,” sagot niya saka inilapit ang mukha niya sa pagkababae ko at nagsimulang dilaan ang sundae na nasa pagkababae ko. 

Napaungol ako sa ginawa niya at mas lalong ibinuka ang mga binti ko upang makain niya ng maayos. “Ang sarap ng sundae,” sabi niya saka bumalik ulit sa pagdila saka sinipsip ang kunt*l ko kaya napasigaw ako sa sarap. 

Mas lalo kong pinagduldulan ang mukha ni mayor at nagdedeleryo sa sarap. Wala na akong pakialam kung malagkit man yun sa katawan ko. Lahat ng sulok ng pagkababae ko ay dinaanan ng dila ni mayor at walang pinapalampas. 

Halos tumirik ang mata ko at tigas na tigas na din ang nip-les ko. Ang galing talaga kumain ni mayor kaya nababaliw na din ako pagdating sa bagay na ’to.

A/N: Sorry

for late

ud dito guys! Tinatapos ko lang talaga ang story ng HSO sa Dreame kasi ranking ko hanggang linggo kaya do’n ako

sunod2

nag u-update.

Pagnatapos

ko talaga yun

pauulanan

ko na talaga ng update ang mga ongoing ko sa wattpad. Kaya sana maintindihan niyo ako huhu nagiging panda na ako sa Dreame dahil sa

kakapuyat

😭😂

Anyway, posted na din ang Dangerous Desire Chapter 5- Chapter 9 sa vip group. Kung want niyo sumali pm niyo nalang ako sa Cruz Wp❤️✨

Chapter 20

NASA duty ako ngayong araw at isang oras na lang ay mag o-out na ako. May one subject pa kasi ako mamaya. Nakakatamad pumasok kapag isang subject lang. 

Kanina pa ako kain ng kain sa biniling merienda ni mayor. Nasali pa talaga ang secretary niya binilhan dahil sabi ko baka mahalata kami na ako lang ang binilhan niya.

Panay din ang text ni mayor at kinukulit ako na pumasok sa office niya. Hindi ako pumayag dahil lalandiin lang naman niya ako. Neknek talaga ng mayor na yun.

Tinapos ko ang pagkain ko at akmang tatayo na sana ako sa kinauupuan ko ng bumukas ang pintuan ng office ni mayor. Lumingon ako at nakita ang naka busangot na mukha ni mayor kaya natawa ako. Nagtatampo na naman siya sa ’kin dahil hindi ko na naman sinunod ang gusto niya.

Binelatan ko siya kaya mas lalong nalukot ang mukha niya. “Elizabeth, pwede mo bang ayusin yung mga folder na—”

Hindi niya natuloy ang sasabihin niya ng pandilatan ko siya ng mga mata ko. Napakamot pa siya sa likod ng ulo niya saka ngumuso. Alam ko na kasi mga style niya, kunwari may ipapaayos sa office niya tapos may gagawin lang pala sa ’kin.

Para-paraan talaga ’tong mayor na ’to. 

Biglang tumayo ang secretary ni mayor kaya napatingin ako sa kanya. “Ako nalang po mag aayos po no’n, mayor. Baka po kasi aalis na si Elizabeth. Malapit narin ang out niya.” Saad ni ate Trishia kaya lihim akong napangiti. Mas lalo akong natawa ng makita ko ang mukha ni mayor na nalukot.

“Wag na lang pala. Ako nalang pala bahala.” Saad ni mayor saka nagmamadaling pumasok sa loob ng office.

Nagkatinginan pa kami ni ate Trishia dahil sa inakto ni mayor. Naglakad nalang ako papunta sa banyo na para samin ni ate Trishia para maghugas ng kamay.

Nang makapasok ako sa banyo ay agad kong hinugasan ang kamay ko. Ngunit agad kong pinatay ang gripo dahil narinig ko ang boses ni mayor na parang kausap ang secretary niya.

Binuksan ko nalang ulit ang gripo at pinagpatuloy ang paghuhugas ng kamay. Nang matapos ako ay pinusan ko muna ang kamay ko gamit ang tissue upang matuyo. Inayos ko narin ang buhok ko at itinali nalang muna dahil naiinitan ako.

Naisipan ko ng lumabas ng banyo at nakita si mayor. Nakaupo siya sa office table ko at nakatitig sa ’kin. Hindi ko din nakita ang secretary niya sa office table niya.

Naglakad ako papunta kay mayor na mukhang angry bird dahil sa kilay niyang  magkasalubong. Tinaasan ko siya ng isang kilay kaya ngumuso siya sa harap ko.

“Ang sama mo! Ayaw mo kong lambingin.” Saad niya sa nagtatampong boses.

“Si ate Trish, mayor? Nasaan siya?” Tanong ko dahil hindi ko siya nakita. 

“Tignan mo.. iniiba mo ang usapan. Hindi mo na talaga ako love.” Sabi niya kaya lumapit ako sa kanya saka pinitik ng mahina ang labi niyang nakanguso.

Mas lalo siyang ngumuso sa harap ko kaya niyakap ko na. Niyakap naman niya ako pabalik at agad niya akong binitawan at bumaba siya sa pagkakaupo sa office table ko. 

Hinawakan niya ang kamay ko saka niya ako hinila at naglakad papasok ng office niya. Nang makapasok kami ay agad niyang isinara ang pinto at inilock yun. 

Mabilis niyang sinunggaban ng halik ang labi ko na agad ko naman tinugon. Mapusok kaming naghahalikan habang ang isang kamay ni mayor ay pinipisil ang isa kong dibdib. 

Ako ang unang pumutol sa halik na pinagsaluhan namin ng kapusin ako ng hininga. “Inutusan mo na naman ang secretary mo bumili no?” Tanong ko habang pinaningkitan ko siya ng mga mata ko.

“Oo. Ayaw mo kasi akong pasukin sa office.” Sagot niya saka hinalikan ng mabilis ang labi ko.

Pinalo ko siya sa braso dahil ako ang naaawa sa secretary niya. Araw-araw kasi niya ’tong inuutusan bumili. Minsan pa nga ay pumunta pa sa ibang city ang secretary para lang bilhin ang utos ni mayor. Sinasadya niya yun para matagalan makabalik ang secretary niya at magawa ni mayor ang gusto niya sa ’kin. 

Hinila ako ni mayor papunta sa office table niya saka siya umupo sa swivel chair. Pinaupo niya ako sa kandungan niya saka niya inamoy ang leeg ko.

“I love you, love.” Malambing niyang sabi sa ’kin kaya napangiti ako. Mahina kong sinuklay ang buhok niya gamit ang daliri ko. 

“I love you too, mayor.” Sagot ko kay niyakap niya ako ng mahigpit saka inilapit ang mukha niya sa dibdib ko. 

Nag angat siya ng tingin sa ’kin saka niya hinalikan ang pisngi ko. “Sa treehouse tayo matutulog mamaya, love. Please..” saad niya habang naka puppy eyes.

Umiling ako dahil hindi pwede. “Mamaya darating sila mama at papa eh. Kaya hindi muna ako pwedeng matulog do’n.” Saad ko saka dinampian ng halik ang labi niyang nakanguso.

“Mukhang hindi na naman pala ako makakatulog mamayang gabi.” Malungkot niyang sabi.

“Gusto mo suntukin na lang kita ng malakas para makatulog ka kaagad?” Tanong ko sa kanya kaya inilapit niya ang mukha niya sa ’kin at kinagat ang ibabang labi ko.

Napadaing ako sa ginawa niya sabay irap ng bitawan niya ang labi ko.

“Tara na, love. Magpakasal na tayo. Mayor naman ako kaya ako na magkakasal.” Saad niya kaya pinitik ko ng mahina ang matangos niyang ilong.

“Tumigil ka nga! Puro kalokohan eh,” irap kong sabi sa kanya.

“Seryoso ako, love. Gusto na kitang pakasalan.” Saad niya sa seryosong boses kaya sumeryoso din ako.

“Seryoso ka talaga? Baka magulat ang mga magulang ko kapag pinakilala kita sakanila.” Saad ko saka ngumuso. “Hindi ka pa naman binoto ng tatay ko dahil mukha ka daw maangas.” Nakangiwi kong sabi kaya nalukot ang mukha niya.

“Shit. Badshot na pala ako sa ama mo. Mukhang kailangan kong mangampanya sa kanya.” Seryoso niyang sabi kaya natawa ako. 

“Ewan ko sa’yo. Ahh… basta,  hindi ako matutulog mamaya sa treehouse kaya mag mariang palad ka nalang muna.” Natatawa kong sabi. 

“Ayaw ko! Gusto ko yung mainit mong lagusan, love.” Sagot niya kaya napa-iling nalang ako. 

“Sige na, lalabas na ako. Malapit na akong mag out.” pagpapaalam ko sa kanya.

“Padede muna,” sabi niya kaya pinandilatan ko siya ng mga mata ko.

“Abnormal ka talaga! Ano ka sanggol?” Saad ko. Akmang tatayo na sana ako ng hawakan ako ni mayor sa bewang. 

“Baby mo naman ako eh. Tsaka, hindi ka makakalabas dito sa office ko kapag hindi mo ko pinadede.” Seryoso niyang sabi sabay hawak sa isa kong dibdib at pinisil yun.

“Siraulo ka talaga!” Reklamo ko saka ko binuksan ang butones ng blazer ko at itinaas ang white top ko at inilabas ang isang dibdib ko mula sa suot kong bra. 

Ngumiti si mayor ng makita niya ang dibdib ko saka niya isinubo ang ut*ng ko. Hinayaan ko nalang siya sa gusto niya dahil hindi talaga niya ako palalabasin kapag hindi ko binigay ang gusto niya.

Nang matapos si mayor sa kalandian niya ay siya na mismo ang nag ayos sa suot ko. Umalis na ako sa kandungan niya at nagpaalam na lalabas na. Baka kasi dumating si ate Trishia at mahuli pa ako. 

Hindi ako mahahatid ni mayor ngayon sa school dahil marami siyang gagawin ngayong araw. Naiintindihan ko naman yun. Lagi na nga niya akong inuuna kaysa serbisyo niya bilang mayor. Ayaw kasi niyang magkalayo kaming dalawa. Sa isang linggo na wala ang mama ko sa bahay namin ay lagi akong nasa treehouse. Sana lang walang mag sumbong na mga kapitbahay namin sa mama ko na laging nakapatay ang ilaw sa bahay namin. Sigurado akong magtataka talaga si mama at tatanungin ako no’n panigurado.

Lumabas na ako ng munisipyo at agad naghanap ng masasakyan papunta sa school. May dumaan naman na jeep sa harap ko kaya pinara ko yun saka ako sumakay. 

Nakakatamad pumasok sa school. Gusto ko nalang tuloy umuwi sa bahay dahil maglilinis din ako. Yari talaga ako kay mama pag na abutan niya ang bahay na madumi. 

Nakarating ako sa eskwelahan at agad kong tinungo ang classroom namin. Nalate pa ako dahil ang bagal ng lakad ko kanina. Ewan ko ba, tamad na tamad talaga akong kumilos. Kanina ngang umaga ay si mayor na ang nagpaligo sa ’kin dahil tinatamad ako. 

Umupo nalang ako sa upuan at makikinig na sa prof namin. Antok na antok pa naman ako. 

Lumipas ang isang oras ay uwian na. Agad akong dumeritso ng uwi sa bahay dahil maglilinis pa ako. Sumakay nalang ako ng tricycle para hindi na ako mag abang pa ng jeep. 

Nang makarating ako sa bahay namin ay agad akong nag simulang maglinis. Hindi na muna ako nagbihis at ito na muna ang inuna. Nag saing narin ako para pagdating nila mama at papa ay makakain sila agad. Nag text kasi sa ’kin si mama na malapit na daw sila sa bus station sa bayan. 

Natapos akong maglinis kaya tinungo ko na muna ang kwarto ko para kunin ang t’walya. Sobrang pawis na pawis kasi ako kaya gusto kong maligo.

Kinuha ko muna ang t’walya ko sa kwarto saka ako lumabas ulit at pumasok sa banyo. Naligo ako ng mabilisan at baka dumating sila mama at papa.

Pagkatapos kong maligo ay bumalik ako sa kwarto ko at nagbihis. Nang matapos ako ay saktong may kumatok sa pinto at tinatawag ang pangalan ko. Dali-dali akong lumabas ng kwarto para pagbuksan sila mama.

Nang mabuksan ko ang pintuan ay agad kong nakita sila mama at papa. Nag mano muna ako sa mga magulang ko saka sila tuluyang pumasok ng bahay.

“Nakakapagod bumiyahe.” Sabi pa ni mama saka umupo sa upuan na nasa sala namin. “Nagsaing ka na ba, Eliza?” Tanong sa ’kin ni mama. 

“Opo, ma. Kaso wala pang ulam.” Sagot ko. May inabot si mama na isang supot sa ’kin kaya tinanggap ko at nakitang bumili na pala sila ng ulam. 

“Ihanda mo na ang mesa, nak. Para makakain na tayo,” utos sa ’kin ni papa kaya agad kong sinunod yun at tinungo ang kusina. 

Naglagay na ako ng plato sa mesa ngunit agad akong napatigil ng may marinig akong kumatok sa labas ng bahay namin. Nando’n naman sila mama at papa kaya sila nalang ang magbubukas ng pinto. 

Nagsasandok ako ng kanin nang may marinig akong pamilyar na boses. Agad nanlaki ang mga mata ko dahil si mayor yun.

“Magandang gabi po, sir, ma’am.” Dinig kong sabi ni mayor kaya dali-dali kong inilapag ang hawak kong sandok at mabilis na lumabas ng kusina. 

Nakita ko si mayor na nakapasok na sa loob ng bahay namin kaharap si papa at mama na nakangiti kay mayor. Halata din sa mukha ng mga magulang ko ang gulat.

“Magandang gabi din po, mayor.” Magalang na sabi ni mama kay mayor. Ako naman ay kinakabahan dahil hindi ko alam na pupunta siya dito sa bahay. Mapipitik ko talaga itlog niya kapag may ginawa siyang kalokohan.

“Ano po palang atin, mayor?” Tanong ni mama na nakangiti parin kay mayor.

“Nandito po sana ako para mangampanya sa inyo.” Sagot ni mayor kaya nanlaki ang mga mata ko ng makita ko siyang may dalang poster. 

“Mangampanya po, mayor? Pero matagal pa po ang eleksyon.” Naguguluhan na sabi ni papa. Piste talaga ’to si mayor.

Biglang inabutan ni mayor ang papa ko ng poster pati narin si mama. 

“Vote, Aivann Kym Valdemar for Elizabeth?” Basa ni papa sa poster. Halos mapamura ako ng marinig ko yun. 

“Opo, sir. Mangampanya po sana ako para sa anak niyo. Sana iboto po niyo ako.” Nakangiting sabi ni mayor kaya ang mga mukha ng magulang ko ay gulat na gulat.

Napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko dahil hindi pala siya nagbibiro kaninang umaga. Nangampanya pala talaga siya sa mama at papa ko.

A/N: Hi!❤️✨

Chapter 21

NAKAUPO ako ng diretso habang kaharap ang mga magulang ni Elizabeth. Pakiramdam ko hindi ko sila masusuhulan ngayon sa pangangampanya ko sakanila.

Nandito kami ni Elizabeth sa hapagkainan habang ang mama at papa ni Eliza ay nasa sala pa. Naramdaman kong siniko ako ni Eliza sa balikat kaya napalingon ako sa gawi niya.

Pinandilatan niya ako ng mga mata niya at halatang hindi nagustuhan ang pangangampanya ko.

“Seryoso ka ba talaga sa mga pinaggagawa mo, mayor?” Tanong niya sa mahinang boses.

“Yes, I’m serious. Labas ka sa bahay niyo.” Sabi ko habang seryosong nakatitig sa kanya.

“Bakit? Anong meron sa labas?” Tanong niya habang nakakunot ang noo.

I didn’t answer her question. I stood up from my seat and grabbed her hand. Tumayo siya at nagpatianod nalang ng hilain ko siya palabas ng kusina nila. Lumingon pa sa’min ang mama at papa niya ng madaanan namin sila sa sala.

Lumabas kami ng bahay at agad akong napangiti ng makita ko ang reaction ni Eliza ng makita ang mga banner na ikinabit ng mga tauhan ko. 

“Siraulo ka talaga! Akala ko ba sa mga magulang ko lang ikaw nangangampanya? Eh, bakit parang sa buong barangay na yata ang pangangampanya mo?!” Galit niyang sabi sa ’kin habang masamang nakatitig.

“Ganun talaga, love. Para alam ng mga tambay dito sa barangay nyo kung sino ang kakalabanin nila kapag nilapitan ka nila.” Sagot ko saka umatras kay Eliza dahil inambahan ako ng suntok. Halatang nang gigigil siya sa ’kin. 

Napahilot siya sa sintido niya kaya lumapit ako sa kanya at hinawakan ang kanyang kamay. “Sorry na, love. Wag ka na magalit. Proud lang naman ako eh, kaya ako nag pasabit ng banner.” Panghihingi ko ng sorry. Nastress na yata siya sa kakulitan ko.

“Ewan ko sa’yo, mayor. Dalawa na kasalanan mo ngayon ha!” Sabi niya habang kinurot ako sa tagiliran.

Napangiwi ako dahil bumaon ang kuko niya sa balat ko. “Sorry na kasi, love. Wag kang mag-alala. Ipapatanggal ko yan sa mga tauhan ko. Pero baka bukas pa nila matanggal lahat. Buong bayan kasi pinasabit ko ang banner.” Nakangiwi kong sabi kaya nanlaki ang mga mata niya saka pinalo ako sa braso.

“Siraulo ka talaga! Mababaliw ako sa’yo!” Sigaw niya sa ’kin habang pinaghahampas ako sa braso.

“Ayos lang na mabaliw ka, love. Basta  sa ’kin lang.” Sagot ko habang sinasalo ang mga hampas niya.

Tumigil siya sa ginagawa niya saka huminga ng malalim. “Welcome na welcome ako ng mama at papa mo  kaya siguro bumili pa sila ng lechon manok para sa ’kin.” Sabi ko habang nakangiti.

“Anong lechon pinagsasabi mo? Eh.. ulam talaga namin yun. Hindi ko nga alam na pupunta ka eh,” sabi niya sabay irap sa ’kin.

“Ay, hindi pala para sa ’kin yun?” Tanong ko pa kaya inambahan niya ako ng suntok. 

Napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko dahil na highblood na sa ’kin si Eliza. 

“Sigurado ako bukas, ako ang topic sa buong barangay dahil sa ginawa mo.” Nakanguso niyang sabi.

“Ano naman ngayon kung ikaw ang topic?” Tanong ko sa kanya.

Hindi niya ako sinagot at nagmartsa papasok ng bahay nila. Naiwan tuloy ako sa labas na hindi alam kung papasok ba o hindi dahil masama ang tingin sa ’kin ng tatay ni Elizabeth. 

Pero wala sa bokabularyo ko ang sumuko kaya pumasok ako sa loob ng bahay nila. 

“Mayor.. kain na po tayo.” Tawag sa ’kin ng mama ni Eliza kaya ngumiti ako saka tumango.

Sabay kaming pumunta ng kusina at naabutan ko si Eliza na kumakain na. Nakita ko pang hinigop niya ang tuyo na hawak niya. Kaya naman pala ang lakas niyang tuyuin eh. 

Umupo ako sa upuan na katabi ni Eliza kaya lumingon siya sa ’kin sabay irap. Galit talaga siya sa ’kin.

Kaharap ko ang ama ni Eliza kaya hindi ako makangiti sa kanya dahil ang seryoso ng mukha niya. Sa papa lang pala ako ni Eliza kakabahan. 

“Kailan pa naging kayo ng anak ko, mayor?‘’ Tanong ng ama ni Eliza sa ’kin.

“Two months na po kami, sir.” Sagot ko agad.

“Ganun po ba! Eh, maghihiwalay pa pala kayo niyan.” Sabi ng ama ni Eliza kaya kumatok ako sa mesa para hindi matuloy.

“Wag naman po, sir. Seryoso naman po ako sa anak mo. Mahal ko po ang anak niyo.” Seryoso kong sabi.

“Bakit pakiramdam ko ay pamamanhikan na ang ginagawa mo samin, mayor.” Saad ng ama niya habang walang emosyon ang mukha nito.

“Pwede po ba? Gusto ko na din kasi makasal po eh,” sagot ko kaya siniko ako ni Elizabeth sa braso.

“Hindi pa pwede, mayor. Hindi pa nga nakakamartsa ang anak ko sa stage eh.” Sagot ng ama niya.

Napakamot ako sa likod ng ulo ko. “Naintindihan ko po, sir. Hindi naman po ako nagmamadali. Pakakasalan ko nalang po si Eliza pagkatapos niya pong mag martsa sa stage. Sakto po yun.. naka toga siya habang kinakasal kami.” Nakangiti kong sabi.

Natawa ang ina ni Elizabeth habang ang ama ni Eliza ay malapit na yata akong sakalin sa leeg. Tama naman ang sinabi ko eh. Si Elizabeth naman ay nabilaukan kaya dali-dali kong inabot ang baso na malapit sa ’kin at nilagyan ng tubig. Inabot ko yun kay Eliza na agad naman tinanggap at uminom.

“Yung edad niyo pa.. masyadong malayo.” Sabi ng ama ni Eliza na halatang hindi ako gusto. Dapat pala nagdala ako ng manok na panabong para magustuhan niya ako.

“Wala po sa edad yun, sir. At isa pa hindi naman ako halatang matanda na ako, sir.” Depensa ko. Sasagot ako kung kinakailangan para payagan ako ng ama ni Eliza.

“Ikaw naman Eliza.. bakit hindi mo sinabi na may boyfriend ka na?” Tanong ng ama niya sa dalaga.

“Sorry po, pa. Sasabihin ko din naman pagkatapos ko sa pag-aaral po eh. Naunahan lang po talaga niya ako.” Sagot ni Eliza sabay turo sa ’kin.

“Bakit parang kasalanan ko?” Madrama kong sabi kaya pinandilatan ako ni Eliza ng mga mata niya. Ang suplada talaga niya. 

“O siya.. tama na yan.” Sabat ng mama ni Eliza kaya napatingin ako sa kanya.

Ngumiti siya sa ’kin at nilagyan ng kanin ang plato ko. “Boto ako kay mayor para kay Eliza.” Saad ng ina ni Eliza kaya napangiti ako. Buti nalang umepek ang gapang ko kanina sa ina ni Eliza. Pasimple ko kasing inabutan ng sobre na may lamang 25k at nakalagay na note na iboto ako.

“Kay mayor ako. Kaysa naman ligawan ang anak natin ng mga tambay dyan!” Dagdag pa niyang sabi habang nakatingin sa asawa niya.

Lihim akong napangiti dahil pinagtatanggol ako ng ina ni Eliza. Dapat talaga may manok akong dala eh o ’di kaya baka o kambing. Makabili nga bukas pati narin lupain para iregalo ko sa ama ni Elizabeth.

“Ahh.. basta. Hindi pa ako handa na mag boyfriend si Eliza.” Saad ng ama niya da inis na boses.

“Eh sa mag- asawa po kaya?” Tanong ko dahil ayaw niya sa mag boyfriend.

“Bigwasan kaya kita dyan, mayor!” Banta niya sa ’kin kaya napangiwi ako. 

Mukhang madami pa akong bigas na ibibigay sa ama ni Elizabeth. Hindi ko siya titigilan hangga’t hindi siya pumapayag. 

Sasagot na sana ako ng biglang nasusuka si Elizabeth sa tabi ko. Sabay kaming napalingon sa gawi niya at nakita namin na nakatakip ang isang palad niya sa kanyang bibig. 

“Bakit? Nasusuka ka ba?” Tanong ko sa kanya.

“Ano kasi.. nakain ko yung sili eh. Ang anghang kaya gusto kong sumuka.” Sagot niya kaya kumunot ang noo ko. 

Kinuha ko ang baso na nasa harap niya saka ko nilagyan ulit ng tubig. Inabot ko ulit yun sa kanya na agad naman niyang tinanggap.

“Kumain na tayo, mayor.” Aya sa ’kin ng ina ni Eliza kaya tumango ako habang pinagmamasdan si Elizabeth.

Kumain kami habang ako ay hindi malunok ang kinakain dahil masama paring nakatingin ang ama ni Elizabeth sa ’kin. 

Nang matapos kaming kumain ay nagpaalam na ako sakanila na uuwi na ako. 

Hinatid ako ni Elizabeth  sa labas ng bahay nila habang nakanguso.

“Gusto mo ng kiss, love?” Tanong ko sa kanya.

“Hindi!” Tipid niyang sagot.

“Kanina mo pa ako sinusungitan, love. Wala naman akong ginawang mali.” Saad ko sa nagtatampong boses.

“Hindi naman ako naiinis sa ginawa mo eh, naiinis ako sa mukha mo. Ang sarap lukutin na hindi ko alam kung bakit.” Sagot niya sa pagalit na boses kaya napangiwi ako.

“Love naman eh. Sabik na sabik ka pa nga dati kapag nakikita mo mukha ko. Ngayon gusto mo ng lukutin. Diligan kita dyan eh.” Saad ko na sinadya kong hinaan ang huli kong sinabi.

Ngumuso si Eliza. “Gusto kitang makatabi matulog. Pero nandyan si papa kaya wag nalang.” Sabi niya sa nahihiyang boses. Napangiti naman ako saka ako lumapit sa kanya.

“Gusto mo ba gulatin natin papa mo? Magpakasal tayo para surprise.” Nakangisi kong sabi.

“Subukan mo ng mataga ka ni papa,” sagot niya saka pinisil ng malakas ang pisngi ko.

“Nang gigil talaga ako sa’yo. Sa sobrang pang gigil ko ay gusto kitang itapon sa bangin.‘’ Sabi niya habang pinipisil parin ang pisngi ko.

Hinawakan niya ang jacket ko at pilit na pinapahubad sa ’kin. “Love.. seryoso ka. Gusto mo talaga gawin natin dito?” Tanong ko habang hinahayaan siya gusto niya.

“Kung ano-ano na naman yang naiisip mo, mayor. Hinuhubad ko yung jacket mo dahil itatabi ko ’to sa pagtulog ko para maamoy kita. Bastos talaga isip mo!” Inis niyang sabi sabay hila ng jacket ko.

“Akala ko kasi gusto mo. Dog style sana tayo.” Nakangisi kong sabi kaya binatukan niya ako sa ulo.

“Lumayas ka na nga! Kairita talaga mukha mo. Pero bago ka umalis pakiss muna at paamoy ng leeg mo.” Sabi niya saka hinila ako palapit sa kanya at inamoy ang leeg ko.

“I love you, love.” Malambing kong sabi habang hinahayaan siyang amuyin ang leeg ko.

Inilayo niya ang mukha nya saka tumingkayad para halikan ako. Mabilis niyang dinampian ng halik ang labi ko saka niya inilayo agad ang mukha nya sa ’kin. “I love you too, mayor. Sige na umuwi ka na. At please lang.. ipatanggal mo yang mga pinagsasabit mong banner. Ikaw talaga isasabit ko.” Banta niya sa ’kin kaya tumango ako saka ko siya niyakap.

Mukhang hindi na naman ako makakatulog mamaya dahil wala ang pampatulog kong katas ni Eliza.

A/N: Good evening po!❤️✨

Chapter 22

NAKATULALA ako habang humihigop ng kape. Sabado ngayon kaya wala akong pasok pero maaga parin akong nagising. 

Maaga akong nagkape dahil naisipan kong magwalis sa tapat ng bahay namin. Tulog pa kasi si mama at papa kaya hindi ko na muna inistorbo. Mabuti nalang at hindi ako pinagalitan ni papa ng malaman niyang boyfriend ko si mayor. 

Natawa pa ako kagabi dahil panay ang text sa ’kin ni mayor kung ano daw ba gusto ni papa. Dadaanin na naman niya yata sa regalo ang papa ko. 

Inubos ko nalang ang kape ko saka ako tumayo sa kinauupuan ko at naglakad papunta sa lababo para hugasan ang basong ginamit ko. Hinugasan ko na muna ang baso saka ako lumabas ng bahay para mag walis. 

Nang makalabas ako ay agad kong kinuha ang walis tingting na nakalagay sa gilid ng bahay namin. Nagsimula akong magwalis at inuna ang gilid ng kalsada sa tapat ng bahay namin. Wala pang masyadong tao kaya dapat mag walis na ako ng maaga. 

Seryoso akong nagwawalis ng may mapansin akong dalawang babae na naglalakad. Hindi ko naman close kaya hindi ako tumigil sa pagwawalis. 

“Good morning, mayora!” Napatigil ako sa pagwawalis ng marinig ko yun. Lumingon ako sa dalawang babae at nakitang nakangiti sila sa ’kin. Ngayon ko lang naalala ang pinaggagawa ni mayor.

Napipilitan naman akong ngumiti sa dalawang babae saka nagpatuloy sa pagwawalis. Minadali ko na ang ang ginagawa ko para makapasok na ako sa loob ng bahay namin. Mamaya talaga ’to sa ’kin si mayor. 

Nang matapos ako ay agad akong pumasok sa loob ng bahay. Nakita ko pa si mama na lumabas ng kwarto habang naghihikab. “Good morning, mayora!” Bati naman ni mama sa ’kin kaya nalukot ang mukha ko.

“Pati ba naman ikaw mama..” saad ko kaya natawa siya.

“Boyfriend mo si mayor eh. Aasawahin ka na daw niya. Kung ako lang masusunod ay pumayag na ako, pero dahil ayaw ng papa mo ay sumuong muna si mayor sa butas ng karayom.” Sabi pa ni mama saka naglakad papunta sa kusina. 

Sumunod naman ako kay mama sa kusina saka ako umupo sa upuan. 

“Wala kayong date ni mayor ngayon?” Tanong pa ni mama.

“Wala po, ma. Baka mabitay ko po ang mayor na yun dahil sa ginawa niyang banner.” Nakanguso kong sabi. “Pati yung dalawang babae na dumaan kanina ay mayora ang tawag sa ’kin.” Sumbong ko kay mama kaya natawa siya.

“Hay.. ang cute kaya ni mayor Aivann. Hindi talaga ako makapaniwala na boyfriend mo siya.” Kinikilig na sabi ni mama. “Ayy nga pala anak, sasama ka nga pala sa ’kin sa susunod na sabado.” Saad ni mama kaya kumunot ang noo ko.

“Saan po?” Tanong ko.

“Sa tita mo. Bibisitahin lang natin sila saglit kaya magpaalam ka na sa boyfriend mo.” Sabi pa ni mama. 

“Katamad pumunta kina tita, mama eh.” Maktol ko. Totoo naman eh, buti sana kung bus ang sasakyan eh ferry pa naman. Hindi ako sanay sa alon. Nakakahilo kaya ayaw ko talagang pumupunta sa lugar ng tiyahin ko. 

“Saglit lang naman tayo do’n, dalawang araw at isang gabi lang naman.” Sabi pa ni mama habang nag papainit ng tubig. Tumango nalang ako dahil wala na akong magagawa. Kailangan ko na palang magpaalam kay mayor at baka magpa baby na naman yun sa ’kin. 

“Kapag gusto ni mayor sumama satin.. pasamahin mo ha.” Sabi pa ni mama. 

Nagluto si mama ng agahan namin habang ako naman ay naglalaba ng mga uniform ko. Aalis kasi ako ngayon, magkikita kami ni mayor. Alam ni mama pero si papa hindi kaya ang palusot ni mama ay pupunta ako sa bahay ng classmate ko. Natawa ako sa palusot ni mama pero ayos na din para hindi ako mahirapan magpalusot kay papa.

Nang matapos akong maglaba ay kumain na kami ni papa at mama. Pinagsasabihan pa talaga ako ni papa na hindi muna mag aasawa. Tango lang ang ginagawa ko at hindi na sumagot pa. 

Matapos kaming kumain ay naisipan kong maligo na. Ngunit napanguso ako ng wala na pala kaming shampoo kaya lumabas na muna ako ng bahay para bumili muna. 

Pumunta ako ng tindahan at nakitang may mga tambay sa harap ng tindahan. Kaaga-aga, tsismis na agad ang agahan ng mga ’to. Natigil pa talaga sila sa pag uusap ng makita nila akong papalapit.  

“Magandang umaga po, mayora!” Bati nila sa ’kin kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. May kuto na yata ako sa kakamot sa buhok ko.

“Padaanin niyo si mayora.. baka may bibilhin.” Sabi pa ng babae na walang ngipin sa harap habang nakangiti sa ’kin.

Kasalanan talaga ’to ni mayor eh. Yung mga tao tuloy sa’min ay ginagalang na tuloy ako. Dati hindi naman sila ganito, hindi nga nila ako nginingitian eh.

Bumili ako ng shampoo at maging ang tindera ay mayora din ang tawag sa ’kin. Umalis ako sa tindahan at may nakasalubong na mga lalaking tambay at binati din nila ako at tawag din nila sa ’kin ay mayora. 

Dali-dali akong umuwi sa bahay namin at naloka ako sa mga kapitbahay namin.

Nakasalubong ko pa si mama at sinabi niyang aalis sila ni papa din mamaya. Hindi ko na tinanong pa kung saan sila pupunta at dumeritso nalang ako sa banyo at naligo na agad. Mabilis ang ginagawa kong pagligo dahil kinatok ni papa ang pinto ng banyo at sinabing natatae daw siya. Pambihira talaga ’to si papa.

Nang matapos akong maligo ay agad akong lumabas ng banyo at dumeritso ng  kwarto ko para magbihis. Panay naman ang tunog ng cellphone ko at alam kong si mayor yun. Kanina pa kasi niya ako tinatanong kung nasa’n na daw ako. Sabi ko kasi sa bayan na kami magkikita. Sasama kasi ako sa kanya sa treehouse dahil kinukulit niya ako.

Nang matapos akong magbihis ay nagpaalam na ako kay mama at papa. Masama pa talagang nakatingin sa ’kin si papa at halatang hindi kumbinsido na sa classmate ako pupunta. 

Sumakay agad ako ng tricycle at pati si manong driver ay mayora ang tawag sa ’kin. Napakamot na lang talaga ako sa likod ng ulo ko at napipilitang ngumiti. 

Ilang sandali lang ay nakarating ako sa bayan. Bumaba ako ng tricycle habang ka text si mayor. Tinatanong ko kasi kung saan naka park ang sasakyan niya. 

Nag reply naman agad siya kaya agad kong tinungo ang sinabi niya. Nakita ko ang kotse ni mayor kaya lumapit ako at agad na binuksan ang pintuan ng passenger seat. 

Bumungad agad sa ’kin ang gwapong mukha ni mayor na nakangiti sa ’kin. “Good morning sa pinakamamahal kong mayora!” Bati niya sa ’kin kaya inirapan ko.

“Heh!” Saad ko saka ko pumasok ng kotse at isinara ang pinto.

“Bakit masungit ka na naman?” Tanong niya sa ’kin habang natatawa.

“Kasalanan mo ’to mayor eh.. pati mga tricycle driver ay tinatawag akong mayora.” Nakanguso kong sabi kaya natawa siya. 

Binuhay naman niya ang makina ng kotse saka niya pinausad agad. Umayos ako ng upo habang inaayos din ang suot kong pantalon. Nasisikipan kasi ako, ewan ko ba, tumaba yata ako dahil ipit na ipit na ang tiyan ko.

Itinaas ko pa talaga ang blouse ko saka ko inayos ang pantalon ko. Ang bilog pa talaga ng tiyan ko.

“Nga pala, mayor. Sa next saturday aalis kami ni mama.” Pagpapaalam ko.

“Saan kayo pupunta? Kayo lang dalawa? Pwede ba akong sumama?” Sunod-sunod niyang tanong.

Umiling ako. “Wag na! Saglit lang naman kami do’n. Babalik din kami agad. Bibisitahin lang namin ang kapatid niya.” Sagot ko naman.

Narinig ko naman na bumuntong hininga si mayor kaya napalingon ako sa kanya. “Akala ko pinapalayo ka na ng papa mo sa ‘kin eh,’’ sabi niya kaya mahina akong natawa.

“Bakit mo naman na isip yan?” Tanong ko habang nakatingin sa kanya.

“Ayaw sa ’kin ng papa mo eh,” sagot niya. Nakita ko naman na humigpit ang pagkakahawak ni mayor sa manibela habang sumeryoso ang mukha nito.

“Buo na desisyon ko, love. Magpakasal na tayo ngayong araw.” Sabi niya kaya nanlaki ang mga mata ko.

“Seryoso ka ba dyan?” Gulat na gulat kong tanong.

“Seryoso ako. Sa treehouse na tayo magpakasal. Baka ilayo ka sa ’kin ng papa mo. Hindi ako papayag. Ito nalang ang surprise ko sa kanya.” Sagot niya at mas lalong binilisan ang pagpapatakbo ng kotse. Napangiwi nalang talaga ako, mukhang hindi siya nagbibiro ngayon. Siya pa yata magkakasal samin dalawa. 

Lumipas ang isang oras ay nakarating kami sa treehouse. Bumaba na ako ng kotse at nauna ng pumasok sa bahay. May kakausapin pa daw kasi si mayor Aivann kaya hinayaan ko nalang.

Nang makapasok ako sa treehouse ay agad akong umupo sa pang isahang upuan dahil nahihilo na naman ako. Lagi ko talagang nararamdaman ang pagkahilo pero kapag pinipikit ko ang mga mata ko ay nawawala naman. Siguro ay dahil ’to sa kakapuyat ko. 

Ipinikit ko saglit ang mga mata ko ngunit minulat ko naman agad ng marinig ko ang pagbukas ng pintuan. Pumasok si mayor na may kausap sa cellphone at halatang busy. 

Natatawa ako sa kanya dahil gusto na talaga niya akong maging asawa. Naririnig ko ang sinasabi ni mayor at parang may pinapapunta siya dito. 

Nang matapos siyang makipag usap sa kausap niya sa phone ay lumapit siya  sa ’kin sabay haplos sa tiyan ko. Nakaluhod siya sa sahig at pinapatakan ng halik ang tiyan ko. “Tumaba ka ngayon, love. Baka naman may laman na ang tiyan mo.” Sabi ni mayor kaya natigilan ako.

“W-Wala ahh.. wag ka nga magbiro ng ganyan. Mag mamartsa pa ako sa stage.” Sagot ko naman. 

“Excited na ako magkaroon ng anak. Tatay mo lang yung hindi,” nakangiwi niyang sabi.

Pinisil ko naman ng mahina ang tungki ng ilong niya. “Kung di ka ba naman kasi loko-loko.. ginulat mo yung papa ko. Bahala ka manuyo sa papa ko.” Sabi ko na may kasamang panggigigil sa pisngi niya.

“Kapag nagpakasal na tayo ngayong araw, ireregalo ko sa papa mo ang marriage certificate natin.” Sabi niya kaya napairap ako. Siraulo talaga siya. Gusto na yata mawala ang isang kamay niya kapag nainis si papa at kumuha ng itak. 

Nakayakap parin si mayor sa bewang ko habang ang ulo niya ay nakahilig sa tiyan ko. Mahina kong hinahaplos ang buhok niya habang may ngiti sa labi. Payag akong magpakasal kay mayor, ayaw ko naman na din na mawala siya at sigurado na ako na si mayor na ang makakasama ko sa buhay kaya magpapakasal ako sa kanya. Bahala na kung anong sabihin ng papa ko.

A/N: Magandang hapon!❤️✨

Chapter 23 (SPG)

NAKANGITI akong pinagmamasdan ang wedding ring na nasa ring finger ko. Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala na asawa ko na talaga si mayor. 

“Kinikilig ka parin, love?” Biglang tanong sa ’kin ng asawa ko.

Ngumiti ako saka ako tumango. “Kasal na talaga tayo. Siguro may halo yung juice na pinainum mo sa ’kin kanina kaya ako pumayag.” Sabi ko kaya mahina siyang natawa.

“Oo meron. May halong pagmamahal yun.” Sagot niya sabay kindat sa ’kin.

“Ewan ko sa’yo. Pero i love you parin kahit malandi kang mayor.” Nakangiti kong sabi. Naglakad siya papunta sa ’kin at inilapag sa mesa ang niluto niyang ulam. Agad niyang dinampian ng halik ang noo ko kaya napangiti ako. 

“Asawa na talaga kita Elizabeth. Kurutin mo nga ako at baka nanaginip na naman ako.” utos niya sa ’kin. Masunurin akong tao kaya kinurot ko naman ang mukha niya.

“Aray! Aray!” Reklamo niya kaya natawa ako. 

“Ano.. panaginip parin ba?” Tanong ko sa kanya habang nakataas ang isang kilay ko. 

“Hindi na, love. Totoo na pala talaga. Akala ko kasi nanaginip na naman ako.” Sabi niya habang hinihimas ang nakurot niyang pisngi.

Ngumuso ako sa harap niya. “Nagugutom na ako, love.” Sabi ko.

Pilyo siyang ngumiti sa ’kin kaya alam ko na naman ang sasabihin niya. “Ako nalang kainin mo, love. Masarap din naman ako eh. Sigurado naman akong mabubusog ka kapag ako kinain mo.” Sabi niya saka kinagat ang ibabang labi niya.

Umirap ako sa kanya. “Mamaya ka na. Ikaw ang dessert ko.” Sagot ko sabay tingin sa niluto niyang ulam.

Dali-dali naman siyang umalis sa tabi ko at naglakad papunta sa lagayan ng plato. 

“Pakainin na muna pala kita, love.” Sabi niya saka bumalik sa tabi ko at inilagay ang plato na hawak niya. Hinila niya ang upuan na nasa katapat ko at inilagay yun sa tabi ko. 

Umupo siya sa upuan at naglagay ng kanin sa plato. Isang plato lang talaga kinuha niya at walang para sa kanya. Sinubuan niya ako na agad ko naman tinanggap. Ang sarap magluto ni mayor kaya lagi akong busog. Hindi na ako magtataka kung bakit ako tumataba. 

“Ang sarap mo talaga magluto, love.” Papuri ko sa kanya.

“Syempre naman, with love yan eh. Tapos may hinalo din akong especial na ingredients sa ulam.” Sabi pa niya kaya kumunot ang noo ko.

“Ano naman?” Tanong ko.

“Laway ko,” sagot niya agad kaya pinalo ko siya sa braso. 

Natatawa naman siya habang umiiwas sa palo ko. Kaya siguro ako na papayag niya dahil sa kanyang laway. 

“Joke lang, love. Pero pwede ko din lagyan sa susunod na magluluto ako.” Sabi niya saka sinubuan ulit ako ng pagkain.

“Hindi kita bati. Lagot ka kay papa pag nalaman niyang kasal na tayo,” natatawa kong sabi. 

“Hindi naman siguro niya ako ibibitay diba? Ayos lang sa ’kin kung iitakin niya ako, siguro naman mabubuhay pa ako no’n.” Nakangiwi niyang sabi.

“Oo nga.. mabubuhay ka pa no’n. Kulang nga lang parte ng katawan mo,” sagot ko saka ko inagaw ang kutsara na hawak niya para subuan din siya.

“Ayos lang maputol ang kamay ko, wag lang ang alaga ko, love. Yun ang pang kiliti ko sa’yo eh,” pilyo niyang sabi kaya inirapan ko siya.

“Bibig mo ha! Nasa harap tayo ng pagkain.” Seryoso kong sabi saka sumubo ulit.

Kumain nalang kami ulit at ako na ang may hawak ng kutsara. Sinusubuan ko nalang si mayor. Panay naman ang pisil niya sa isang binti ko kaya hinayaan ko nalang.

Natapos kaming kumain dalawa kaya si mayor na ang naghugas ng plato. 

“Ihatid mo ko mamayang hapon love ha! Hindi ako pwedeng matulog dito mamayang gabi lalo na’t nasa bahay si papa.” Sabi ko habang pinapanood siya na naghuhugas ng plato. 

Lumingon naman siya sa ’kin kaya nakita ko ang hindi maipinta niyang mukha. “Bagong kasal tayo, pero hindi kita makakasama ngayong gabi.” Nakanguso niyang sabi kaya napa-iling nalang ako. Bigla akong naawa sa kanya. Kung ako lang ang masusunod ay gusto ko din naman dumito at makasama siya. 

Tumayo ako sa kinauupuan ko at pumunta ako sa sala dahil nando’n ang sling bag ko. Nang makarating ako sa sala ay umupo ako sa pang isahang upuan saka kinuha ang sling bag ko at binuksan yun. 

Kinuha ko ang cellphone ko saka ko ’to binuksan at nagtipa ng message kay mama. Alam ko kasing si mama ay suportado kami ni mayor. Nag message ako kaya mama at sana ay mabasa niya agad at hindi si papa ang may hawak ng phone niya. 

Ilang sandali lang ay nag reply si mama at siya na daw ang bahala kay papa. Napangiti ako saka ko nireplayan si mama. Nang masend ko yun ay bumalik ako sa kusina at nakita ang asawa ko na nakatulala habang nakatayo sa harap ng sink. Nakaharap siya sa gawi ko at halatang malungkot siya sa sinabi ko.

Hindi ko mapigilang mapangiti habang nakatitig sa mukha ng asawa ko. Lumapit ako sa kanya at agad ko siyang niyakap sa bewang. Nakanguso ako na parang nanghihingi ng kiss sa kanya. 

“Nalukungkot ako, love.” Sabi niya sa mahinang boses. 

“Wag ka na malungkot, love.” Nakangiti kong sabi

“Paano ako hindi malulungkot kung uuwi ka din mamaya. Dapat nasa ibang bah—”

Hindi niya natapos ang sasabihin niya ng mabilis kong nilukumos ng halik ang kanyang labi. Nakatingkayad pa talaga ako habang hinahalikan si mayor. Hinawakan niya ang bewang ko saka mahinang pinipisil yun. 

Ako ang unang pumutol sa halik na pinagsaluhan namin dalawa saka ko pinisil ng mahina ang tungki ng ilong niya. “Dito ako matutulog, love. Nasabihan ko na si mama kaya siya na daw bahala kay papa kapag hinanap ako,” pagbabalita ko sa kanya kaya nanlaki ang mga mata niya.

“Talaga? Mabigyan nga ng alahas si mama.” Sabi niya sabay buhat sa ’kin. 

Napayakap ako sa leeg niya upang hindi ako mahulog. Naglakad siya papunta sa kwarto habang buhat-buhat parin niya ako. Ako na mismo ang nagbukas ng pintuan ng kwarto. 

Naglakad siya papunta sa kama saka niya ako dahan-dahan na inilapag sa malambot na higaan. Mataman niya akong tinitigan saka ngumiti sa ’kin. “Ang ganda talaga ng misis ko,” malambing niyang sabi saka umupo sa kama. 

“Bolero. Gusto mo lang maka score eh,” natatawa kong sabi. 

“Hindi ahh.. totoo yun. Ang ganda-ganda mo.” Sabi niya saka inilapit ang mukha niya sa ’kin. Napangiti ako saka ko hinawakan ang magkabilaang pisngi ng asawa ko saka pinisil ng mahina. 

Nilukumos ko ng halik ang labi ni mayor na agad naman niyang tinugon. Mapusok kaming naghahalikan habang ang kamay niya ay nasa isang dibdib ko. 

Mahina niyang pinisil ang isa kong dibdib saka niya inangat ang laylayan ng damit ko. Pinutol niya ang halik na pinagsaluha namin saka tumuon ang mga mata niya sa dibdib ko. 

“Lumaki ang mga babies mo, love. Kakadede ko yata ’to eh,” sabi niya saka inilabas ang isang dede ko sa suot kong bra. Inilapit niya ang mukha niya sa dibdib ko at inilabas ang kanyang dila. 

Napahawak ako sa buhok ng asawa ko habang pinapanood ang ginagawa niya sa nip*les ko. 

Ilang sandali lang ay nakahiga na ako sa kama habang wala ng saplot kahit isa. Lahat ng katawan ko ay dinilaan ni mayor. Hinayaan ko lang siya dahil first honeymoon namin ‘to na mag asawa na talaga. Gusto niya sana ako dalhin sa ibang bansa ngunit hindi naman pwede dahil may pasok naman ako. 

Kung saan-saan na nag e-explore ang dila ni mayor sa katawan ko. Ang tanging ginagawa ko nalang ay umungol ng umungol. Sarap na sarap sa ginagawa niya sa katawan ko.

“Ahhh..” ungol ko habang nakahawak sa buhok ni mayor. Nasa pagitan siya ng mga hita ko at busy sa paglalaro sa kunt*l ko. Kanina pa siya dyan, hindi ko na nga mabilang kung ilang beses na akong nilabasan. Ang sakit na din ng lalamunan ko dahil sa kakaungol.

“Ahh.. mayor.” Ungol ko sabay napaliyad.

Tumigil siya sa ginawa niya at agad na bumaba sa kama. Nakatayo siya sa gilid ng kama habang hinuhubad ang mga saplot niya sa katawan. 

Nanghihina akong nakatingin sa asawa ko na inubos ang lakas ko. Nanginginig ang mga binti ko dahil hindi ko kinaya ang sarap ng ginawa niya. 

Nakasunod lang ang tingin ko kay mayor hanggang sa mahubad niya ang kanyang pantalon. Sinunod niya ang boxer short niya kaya nakita ko ang galit na galit niyang alaga. Bigla akong natakam at parang gusto kong isubo yun. 

Bumangon ako sa kama saka umupo paharap kay mayor. Walang sabi-sabing hinawakan ko ang pagkalalaki niya saka ako nag angat ng tingin. 

“Sabi ko sa’yo kanina diba.. ikaw ang dessert ko.” Sabi ko saka itinaas baba ang palad ko. 

“Handa naman akong maging dessert mo araw-araw, love.” Sabi niya sa nahihirapang boses.

Ibinalik ko ang tingin sa ulo ng alaga ni mayor at may nakita akong konting likido sa maliit na butas. Agad kong inilabas ang dila ko at tinikman yun. 

“Ang init ng dila mo, love.” Sabi ni mayor saka inabot ang isang dibdib ko at mahinang pinisil. Hindi na ako nagsayang pa ng oras at agad na isinubo ang alaga ni mayor. Isinagad ko yun sa lalamunan ko kaya muntik akong mabilaukan. 

Mismong si mayor na ang naglalabas masok ng alaga niya sa loob ng bibig ko. Dahan-dahan lang ang ginagawa niya habang nakahawak sa buhok ko. Naluluha ako dahil sagad talaga sa lalamunan ko ang alaga niya. Ang sakit din ng panga ko dahil sa taba at haba ng alaga ni mayor. 

Hindi naman ako nagreklamo lalo na’t naririnig ko ang ungol ni mayor kaya mas lalong uminit ang katawan ko.

“Ohhh..” ungol ni mayor saka isinagad ulit sa loob ng bibig ko. Hindi ko titigilan ang alaga niya dahil gusto kong matikman ang katas niya.

“Ayaw ko pang labasan, love.” Sabi niya sa nahihirapang boses habang pinipigilan ang galaw ng ulo ko.  Inilabas niya ang alaga niya sa loob ng bibig ko kaya napanguso ako.

Hinawakan niya ang magkabilaang binti ko at hinila ako kaya na gulat ako sa ginawa niya at napahiga ako sa kama. “Gusto ko ng maglabas masok sa loob mo, love.” Sabi ni mayor saka pinisil ang clit*ris ko. Napa awang nalang ang labi ko dahil sa ginawa niya. 

Naramdaman ko nalang na ikiniskis ni mayor ang ulo ng alaga niya sa basang basa kong pagkababae saka niya ipinasok yun. Sabay kaming napaungol dalawa ng isagad ni mayor yun sa loob ko at nagsimulang maglabas masok.

“Ohh.. mayor.” Ungol ko habang nakahawak ng mahigpit sa bedsheet. 

“Yes, love? Miss mo na din ba ang ulos ko?” Tanong niya saka hinawakan ang ut*ng ko at pinapaikot ang daliri niya do’n. 

“Ohh.. ang sarap, love.” Naiiyak kong sabi habang umaalog ang katawan ko sa lakas ng ginagawang paglabas masok ni mayor.

“Masarap talaga ako, love. Pero mas masarap ka.” Sagot ni mayor saka pinatakan ng halik ang labi ko. Yumakap ako sa leeg niya habang magkatitigan kaming dalawa. “Isagad mo pa please..” utos ko kay mayor kaya ngumiti siya.

“Hindi mo kailangan mag please, love. Isasagad ko talaga sa loob mo.” Sagot niya saka hinugot ng konti ang alaga niya at malakas na isinagad. Napasigaw nalang ako sa ginawa niya at tinanggap ang mga malalakas niyang ulos sa loob ko. 

Sigurado akong magdamag na naman kaming dalawa nito. Mahilig ang napangasawa ko kaya ihanda ko nalang ang sarili ko kakaungol nito. 

Tumirik ang mga mata ko habang inuungol ang pangalan ni mayor. Naka awang naman ang labi ni mayor na halatang sarap na sarap sa ginagawa namin dalawa.

Wala akong ibang marinig sa kwarto kundi ungol at ang nagsasalpukan naming ar*. Palakas din ng palakas anb pagbayo niya sa loob ko na para bang magigiba ang buo kong katawan.

Tinanggap ko ang bawat ulos ni mayor. Pareho kaming pawisan dalawa habang umuungol.

Hindi pa nakuntento si mayor at kinapa pa talaga niya ang kunt*l ko at nilaro ito habang naglalabas masok sa loob ko. Halos mapaliyad ako at nakapaikit at inuungol ang pangalan niya.

Ilang sandali pa ay nakaramdam ako na parang may namumuo na sa puson ko. Alam kong lalabasan na naman ako.  “Mayor.. malapit na ako.” Daing ko habang pabiling biling ang ulo ko.

“Sabay tayo, love.” Sagot ni mayor saka tinigilan ang kunt*l ko at dumagan sa ibabaw ko at nilukumos ng halik ang labi ko. Hindi parin siya tumitigil sa pag ulos sa loob ko. Nakakadagdag sa init ng katawan ang tunog na nililikha ng alaga ni mayor habang naglalabas masok sa basang basa kong pagkababae.

Napahawak ako sa balikat ni mayor ng maramdaman kong malapit na talaga akong labasan. “Ayan na mayor… ohhh..” ungol ko sabay napaliyad. Tuluyang sumabog ang katas ko. Halos sabay lang din kami ni mayor na pinuno ang loob ko ng katas niya. 

Ngunit hindi parin tumigil si mayor sa pag ulos sa loob ko kahit na nilabasan na siya. Napaungol nalang ulit ako at tinanggap ang ginagawa ni mayor. 

Handa akong magpaangkin sa kanya kahit magdamagan pa ang gusto niya.

Naghalikan kami ulit ni mayor. Panay ang sabi niya na mahal na mahal niya ako sa t’wing kumukuha siya ng hangin sabay halik ulit sa labi ko. Finally, asawa na ako ni mayor Aivann. Ang lalaking pinakamamahal ko.

A/N: Hi po!😊

Chapter 24

SABADO ngayon kaya naghahanda na ako para sa pag alis namin ni mama. Hindi ko pa nasasabi sakanila na kasal na ako kay mayor. 

Maaga kasi kaming aalis ngayon kaya 2AM pa lang ay gising na ako. Ginising kasi ako ng ng asawa ko sa pamamagitan ng tawag sa cellphone. 

Pinipigilan ako ni mayor na umalis ngunit hindi naman pwede dahil walang kasama ang mama ko. Gusto din sana niyang sumama ngunit may importanteng meeting si mayor. Balak sana niyang hindi pumunta at samahan ako ngunit hindi ako pumayag dahil saglit lang naman talaga kami ni mama. Sa linggo din kasi ng gabi ang balik namin. 

Kahit takot na takot akong sumakay sa ferry boat ay sasamahan ko parin si mama. Hindi kasi ako marunong lumangoy. Naalala ko pa dati sa t’wing bumabyahe kami ni mama at sumasakay sa ferry ay lagi akong kabado. Kung ano-ano kasing pumapasok sa isipan ko na baka lumubog ang ferry o di kaya baka may shark na tutuslukin ang ilalim ng ferry, yung mga pang bata lang na isip. Bata pa kasi ako no’n n’ong bumbyahe pa kami. Wala naman kasi akong magagawa kapag tumanggi ako at hindi sumama kay mama ay paniguradong mag isa lang ako sa bahay. 

Nireplayan ko lang ang asawa ko na panay ang tanong kung nasaan na daw ako. Hindi ko tuloy mapigilang hindi matawa sa asawa ko na halata talagang ayaw niya akong umalis. 

Kahapon ko pa talaga siya nilalambing at panay ang kiss ko  sa kanya dahil nagtatampo. Nangako ako na pagbalik ko ay sasabihin ko na kay papa at mama na kasal na kaming dalawa. Gusto ko din kasi makatabi siya matulog. Ang makasama siya kapag umuuwi ako galing sa school at makasama siya habang sabay kaming nagluluto ng pagkain namin dalawa. 

Alam kong magagalit si papa sa ginawa ko pero talagang mahal ko lang si mayor kaya hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa. Ngayon pa nga lang ay ma-mimiss ko na ang mayor ko. Ang oa ko pero yun talaga ang totoo, mamiss ko agad siya kahit hindi pa ako nakakaalis. 

Nakapagbihis na ako at agad na iskinukbit sa balikat ko ang dala kong backpack. Lumabas na ako ng kwarto ko at nakita si mama sa sala na nakahanda na din. 

Nagpaalam lang kami kay papa na aalis na. Hindi kasi sumama si papa dahil babalik na din siya ng Manila bukas. Ang sabi ko pa sa kanya ay hintayin kami ni mama dahil may sasabihin ako sakanilang importante. Pinipilit pa talaga ako ni papa kung ano daw ngunit iling lang ang sagot ko. 

Nag tawag na pala si papa ng tricycle kaya paglabas namin sa bahay ay naka abang na sa’min. Una akong pumasok sa loob ng tricycle saka pumasok si mama. Kinuha ko muna ang phone ko at tinext ang asawa ko na papunta na kami sa terminal ng ferry. Dapat kasi si mayor ang maghahatid samin, pinipilit talaga niya ngunit ako lang yung ayaw. Ayaw ko kasing makitang malungkot siya.

Natigilan ako sa pagtipa sa cellphone ko ng hawakan ni mama ang kamay ko kung saan nakasuot ang wedding ring ko. “Wedding ring ba yan, Elizabeth?” Tanong ni mama sa seryosong boses. 

Umandar naman ang sinasakyan namin na tricycle kaya hindi ako nakasagot agad. “Ahm.. ano po..” sagot ko na hindi ko matuloy-tuloy ang sasabihin.

“Wedding ring yan, Elizabeth. Ikaw na bata ka.. magtapat ka nga sa ’kin. Kinasal na ba kayo ni mayor na hindi namin nalalaman?” Tanong ni mama kaya napayuko ako habang nakanguso. Na guilty ako bigla sa tanong ni mama. 

Tumango ako bilang sagot ko. Narinig ko naman ang pagbuntong hininga ni mama kaya nag angat ako ng tingin at tumingin kay mama. “Galit ka po, ma?” Tanong ko sa nag aalalang boses.

“Hindi. Nagtatampo lang ako dahil hindi man lang ako nakasuot ng dress na maganda at hindi ko man lang nalaman na kasal na kayo.” Sagot ni mama na hindi nakatingin sa ’kin kundi sa harap ng tricycle.

Napangiti ako dahil yun lang pala ang kinaiinisan niya. “Sorry po, mama. Pero wag kang mag aalala po.. pakakasalan naman ako ni mayor sa simbahan ulit kaya makakasuot ka parin ng gown.” Nakangiti kong sabi kaya tumingin sa ’kin si mama. 

“Yung mayor talagang yun.. ang galing manigurado. Talagang pinakasalan ka na hindi namin alam. Pero ayos lang, alam ko naman na hindi ka niya pababayaan kahit mawala man kami sa mundong ’to at mag isa ka nalang sa buhay, anak. Alam kong nandyan si mayor na handa kang samahan.” Sabi ni mama kaya napangiwi ako.

“Mama naman eh.. kasama kayo syempre. Matagal-tagal pa kayong mabubuhay ni papa. Maabutan niyo pa ang apo niyo sa susunod.” Sagot ko saka ngumiti kay mama.

“Ayy sana nga. Dapat bilisan ni mayor. Malapit na akong mag 58, tumatanda na. Papa mo naman 59 na din.” Saad ni mama kaya napakamot ako sa likod ng ulo ko. Pinapamadali pa yata ni mama ang paggawa namin ni mayor ng bata.

“Basta alam ko.. swerte ka kay mayor. Kaya mahalin mo siya, Elizabeth. Nararamdaman ko kasi na mahal na mahal ka ng batang yun. At masaya ako dahil napunta ka sa lalaking matino at hindi tambay sa kanto.” Sabi pa ni mama saka hinawakan ang kamay ko. 

“Mukha din naman pong tambay si mayor mama eh. Tignan mo itsura niya.. parang hari ng gangster.” Natatawa kong sabi kaya natawa din si mama. 

“Excited na akong magsuot ng gown. Kailan kaya kayo ikakasal sa simbahan?“ Tanong ni mama na halatang masaya.

Napa iling nalang ako at ibinalik ang tingin sa daan. 

Ilang sandali pa ay nakarating kami sa terminal ng ferry. Bumaba muna si mama saka inabot ang bayad sa tricycle driver. Bumaba na din ako at kinuha ang bag ni mama na dala para hindi siya mahirapan. 

Sabay kami ni mama naglakad papunta sa kuhaan ng ticket at si mama na ang kumuha do’n. Ako naman ay nakatayo sa gilid habang ka text ang asawa ko at sinabi ko na nagtatampo sa kanya si mama. 

Lumapit si mama sa ’kin at may hawak na siyang ticket namin dalawa. Nakahanda naman na ang ferry boat kaya pumunta na kami para sumakay. 

Medyo madami din palang pasahero ngayon. Fiesta kasi din do’n kaya pinapapunta din si mama. Sakto din na kailangan niyang bisitahin ang kapatid niya. 

Nakapasok na kami sa ferry boat at naghanap kami ni mama ng pwesto. Three hours lang naman ang biyahe namin kaya titiisin ko nalang ang takot ko. Medyo natatakot ako sa alon dahil parang hindi kalmado ang dagat o na pra-pranning lang talaga ako. Pakiramdam ko nga ay nahihilo na din ako.

Hindi pa naman umaandar ang ferry dahil may mga pasahero pang nagsisi akyatan. Bumili nalang muna si mama ng kape dahil hindi na namin nakuhang magkape sa bahay dahil takot kaming maiwan sa first trip.

Lumipas ang 30 minutes ay naramdaman kong umaandar na ang ferry. Kinuha ko ang cellphone ko para itext ang asawa ko. Kailangan kong libangin ang sarili ko sa ibang bagay para hindi ako mag isip ng kung ano-ano. Kahapon kasi hanggang kagabi ay ang lakas ng ulan dahil may low pressure. Pero pwede naman daw bumiyahe, safe naman daw.

Nag re-reply naman ang asawa ko at mukhang hindi yata siya natulog. Ganun lang ang ginagawa namin sa buong biyahe. Tinawagan ko nalang dahil tinamad akong mag type. Sakto naman na umalis sa tabi ko si mama dahil mag c-cr daw siya.

Sumagot naman ang asawa ko kahit isang ring pa lang. “Love..” tawag niya sa ’kin sa kabilang linya.

“Hindi ka talaga natulog?” Tanong ko sa asawa ko.

“Hindi. Gusto ko nga sumama sa’yo. Ayaw mo naman kasi.” Sabi niya sa nagtatampong boses. 

“Eh kasi nga diba may mahalaga ka pang gagawin. Promise sa sunday ng gabi nakauwi na ako. Kaya wag ka na magtampo.” Sabi ko sa malambing na boses.

“Sige na nga. Basta mag iingat ka, love. Wag mo akong ipagpapalit do’n ha! Baka may kumindat sa’yo.” Sabi niya kaya napairap ako sa hangin.

“Abnormal ka talaga! Ipagpapalit ba naman kita eh.. love na love kita.” Sagot ko sa nababaliw kong asawa.

“Love.. pinapakilig mo ba ako?” Tanong niya sa ’kin. Malamang namumula na naman ang mukha niya ngayon.

“Oo. Effective ba? Namumula na naman siguro ang mukha mo no?” Panunukso ko sa kanya.

“Hindi ahh.. lalaki ako, love. Hindi ako nakakaramdam ng kilig.” Pagtanggi niya kaya natawa ako.

“Neknek mo, love. Matulog ka na nga! Mayor ka kaya, hindi ka tanod na gising sa gabi. Tatawagan kita kapag nakarating na kami.” Sabi ko sa kanya.

“I miss you, love. And I love you so much.” Malambing niyang sabi kaya napangiti ako. 

“I love you too. Mag behave habang wala ako ha! Lagot ka talaga sa ’kin kapag may lumapit sa’yong babae.” Banta ko sa kanya.

“Kahit hindi mo ako sabihan, love. Mag be-behave talaga ako. Tuta mo ko eh,” sagot niya kaya natawa ako.

“Good. Pag uwi ko may pasalubog ka  sa ’king mga buto ng karne. Tuta kita eh,” pagsakay ko sa biro niya. 

“Tuta ako ng pagmamahal mo.” Banat niya kaya natawa ako. 

“Sige na, love. Bye!” Pagpapaalam ko sa kanya.

“Bye, love you too.” Sagot niya saka ko pinatay ang tawag. 

Sakto din dumating si mama na umupo din sa tabi ko. Napansin ko ang oras na 5AM na din pala.

Itinago ko nalang muna ang phone sa sling bag ko saka ako tumingin sa paligid. Medyo nawala ang kaba ko ng marinig ko ang boses ni mayor Aivann.

Nakaramdam na ako ng antok kaya naghihikab ako. Gusto ko na muna matulog para hindi ako matakot. Ngunit ipipikit ko na sana ang mga mata ko ng may marinig kaming malalakas na boses.

“Ano yun, mama? May nag aaway po ba?” Tanong ko  kay mama. 

“Parang..“ sagot naman ni mama na lumingon kung saan nanggaling ang boses. 

Akala namin ay nag aaway lang ng biglang may sumigaw na napasukan daw ng tubig ang ferry. Naguguluhan naman ako at maging si mama ay napatayo na din. Napasigaw ako ng biglang gumewang ang sinasakyan namin. 

“Mama..” tawag ko sa mama ko sabay hawak sa kamay niya para hindi kami magkahiwalay. Nagtatakbuhan na kasi ang mga tao imbes na kumalma at mag isip ng maayos.

Ngunit hindi na talaga maganda ang sitwasyon kaya maging kami ni mama ay tumakbo narin. Naalala ko na may life jacket sa ilalim ng upuan kaya dali-dali kong kumuha do’n. Ngunit isa lang ang nakuha ko at inabot yun kay mama. 

“Isuot mo na yan, anak. Hayaan mo na ako. Baka makahanap pa tayo ng lifejacket sa pagtakbo natin.” Sabi ni mama na pinasuot sa ’kin ang hawak kong lifejacket. Nanginginig ang kamay ko sa takot at sinunod ang gusto ni mama. Siya pa talaga mismo ang nagsuot sa ’kin at tinulungan ako. Wala kasi akong alam sa mga ganitong bagay. 

Magkahawak kamay lang  kami ni mama na sumusunod sa mga taong nagtatakbuhan din. Ako naman ay panay tingin sa mga nadadaanan naming upuan at baka may makita pa akong lifejacket. Naiinis ako sa mga crew dahil hindi man lang kami inasekaso. 

Natatakot na ako sa pwedeng mangyari. Pareho pa naman kami ni mama na hindi marunong lumangoy. Hindi ko kayang isuot ang lifejacket habang ang mama ko ay wala. 

Tinanggal ko yun at halos napasigaw ng unti-unting tumatagilid ang ferry. “Diyos ko!” Sigaw namin ni mama maging ang mga taong kasama namin sa loob. 

Hindi ko alam kung anong mangyayari sa’min pero sabi ng isang crew ay tumatawag na daw sila  ng tulong. Ang kailangan ko na lang talagang gawin ay makahanap pa ng lifejacket para kay mama. 

Madami ding mga bata kaming kasama kaya hindi ko mapigilang hindi umiyak. Pakiramdam ko ay ito na ang magiging huling sandali ko sa mundong ‘to. 

Nagsigawan kaming lahat ng mas lalong tumagilid ang ferry. Sinabihan kami ng isang crew na tumalon nalang daw kami sa dagat. 

Nakita ko naman na nagsitalunan ang mga tao sa dagat kaya no choice kami kundi ang tumalon kahit hindi marunong lumangoy. Hawak ko parin ang kamay ng mama ko at kahit takot na takot kami ay tumalon kami sa dagat.

Nang nasa dagat na kami ay nabitawan ko si mama. Wala na siya sa tabi ko kaya mas lalo akong nataranta. Hindi ako marunong lumangoy ngunit pinilit kong iahon ako ulo ko. Kailangan kong mahanap ang mama ko. 

“Mama! Ma!” Tawag ko sa aking ina habang may nakikita din akong mga taong nag sisitalunan mula sa sinasakyan naming ferry.

Hindi ko mahanap si mama kaya umiiyak akong sinisigaw ang pangalan niya. Lalangoy na sana ako para hanapin siya ngunit bigla kong naramdaman na may bumagsak sa ulo ko kaya nahilo ako. Tanging naririnig ko nalang ay mga sigaw ng mga taong umiiyak habang ako ay unti-unting ipinipikit ang mga mata at tuluyang kinain ng kadiliman. 

A/N: Hi, Azzinatics!

Bukas po ang first anniversary ko bilang writer hahaha❤️✨  Thank you po sa mga readers ko na kahit madaming error ang gawa ko ay binabasa niyo parin.❤️🥲

May palaro po kami bukas sa fb group Azzinations(Official Groups) Lahat po pwedeng sumali. Siguro mga gabi ang laro para makasali ang iba

hehe😊

Chapter 25

NAGISING ako dahil sa malakas na katok na nanggaling sa labas ng kwarto ko. Agad akong bumangon dahil alam kong si Audrey yun. Nasa bahay kasi nila ako natutulog para makipaglaro sa pamangkin ko. Nalulungkot kasi ako sa pag alis ng asawa ko dahil sasamahan daw niya ang kanyang ina na bisitahin ang tita niya. 

Gusto ko sanang sumama ngunit madami akong aayusin ngayon sa munisipyo at may business meeting din ako mamaya. Ayaw din naman pumayag ni Eliza kahit pwede ko naman iresched. Alam niya kasi ang schedule ko dahil nakalista yun sa cellphone ko. 

Kahit gusto kong sumama ay hindi na ako nag pumilit pa. Alam ko naman na saglit lang siya kaya titiisin ko nalang muna ang pagka miss ko. Uuwi din naman siya sa linggo ng gabi. Mabilis lang naman yun. 

Nakatulog ulit ako kanina pagkatapos kong matawagan si Elizabeth. Inaabangan ko talaga ang pag alis niya kaya isang oras lang ang tulog ko at nagbabakasakali na tumawag si Eliza at magpapahatid sa ’kin sa port. Ngunit tumawag ang magaling kong asawa at sinabing nasa loob na siya ng ferry boat. 

Tinungo ko ang pinto ng kwarto para pagbuksan ang pangit kong kapatid na ginugulo na naman ako. Pinihit ko ang siradura ng pinto saka ko ‘to binuksan.

Bumungad sa ’kin ang mukha ng kapatid ko na halatang nag aalala kaya kumunot ang noo ko. “What’s the problem? Why do you look like that? You look worried.” I said while frowning.

“Kuya.. hindi ba.. kanina yung alis ni Elizabeth?” Tanong ng kapatid ko sa nag aalalang boses.

“Yeah. Why?” Balik tanong ko.

“Kuya.. may na aksidenteng ferry boat na ibinalita ngayon lang.” Saad ng kapatid ko kaya agad akong naglakad at nilagpasan ang kapatid ko. Nagmamadali akong tumakbo sa hagdan para puntahan ang sinasabi ng kapatid ko. Natataranta ako sa sinabi niya at halos lutang na ang isip ko.

Wala na akong pakialam kong naka tshirt at short lang ako. Ang mahalaga ay makompirma ko ang sinabi ng kapatid ko.

Nasa dulo na ako ng hagdan ng marinig ko ang boses ng kapatid ko na hinahabol ako. 

“Kuya! Sasama ako sa’yo.” Saad ng kapatid ko na tumatakbo din pababa ng hagdan. May dala din siyang hoodie jacket at inabot nya yun sa ’kin. Tinanggap ko naman at agad na sinuot habang nanginginig ang mga kamay ko. Nag aalala ako kay Elizabeth. Baka kung ano na ang nangyari sa kanya. 

“Kuya.. si Kaede na magmamaneho para satin.” Saad ng kapatid ko ngunit hindi ako sumagot. 

Para akong nakalutang sa hangin dahil sa nararamdaman ko. Nagmamadali akong lumabas ng bahay at nakita si Kaede na nakatayo sa gilid ng kotse. 

Hindi ako nagsasalita at agad na binuksan ang pintuan ng backseat saka ako pumasok. Pumasok ang kapatid ko sa passenger seat habang si Kaede naman ay pumasok sa driver seat. 

“Can I borrow your cellphone, Audrey?” Tanong ko sa kapatid ko.

“No need, kuya. Kinuha ko cellphone mo.” Sagot ng kapatid ko sabay abot sa phone ko. Nawala sa isip ko yun kanina dahil sa pag aalala ko kay Elizabeth. 

Agad kong binuksan ang phone ko at nakitang ang dami palang tawag sa phone ko. Mukhang pagsisisihan ko na nakatulog ako kanina. Damn it! 

Tinignan ko ang balita na sinasabi ni Audrey. Mas lalong bumilis ang tibok ng puso ko at binalot ng takot dahil isang ferry boat lang ang aalis ngayong araw na ’to. Alam ko yun dahil sinabi sa ’kin ni Elizabeth. 

“Fuck!” Mura ko at mas lalong natatakot para sa babaeng mahal ko. Alam ko kasing takot si Elizabeth sa tubig. Naalala ko pa ng naliligo kami sa ilog ay nakahawak lang siya sa ’kin at hindi siya marunong lumangoy. Mababaw ang ilog na yun ngunit iba na ’to ngayon dahil dagat na.

“Pwede bang pakibilisan, Kaede. Kailangan kong makarating sa port.” Utos ko kay Kaede na agad naman sinunod. 

Tahimik lang ako buong biyahe hanggang sa makarating kami sa port. Dali-dali akong bumaba at nakitang maraming rescuer na nagkalat. Binati pa ako nila ngunit hindi ko sila pinapansin dahil nagmamadali akong pumunta sa port. 

“Mayor Aivann..” tawag sa ’kin ng isa kong tauhan na naglilingkod sa ’kin. 

“Anong balita?” Tanong ko agad. 

“Na rescue na po ang iba, mayor. Ang iba ay nadala na po sa hospital. Ngunit may mga nawawala pa po, mayor, kaya hinahanap pa ng mga rescuer.” Sagot niya habang may dalang tablet. Inabot niya sa ’kin kaya tinanggap ko. 

Nakita ko ang mga pangalan ng pasahero kaya hinanap ko ang pangalan ni Elizabeth at nando’n nga. “Ilan ang nawawala?” Tanong ko sa tauhan ko.

“15 ka tao po, mayor. Tatlo po do’n ay bata na edad 8 years old at 5 years old.” Sagot niya agad. “Yung iba mayor na narescue  ay nandito sa clinic.” Saad niya kaya nagmamadali akong tinungo yun. 

“Kuya..” tawag sa ’kin ng kapatid ko ngunit hindi ko siya nilingon. Nakarating ako sa clinic at nakitang madaming mga tao do’n na narescue. Agad ko silang nilapitan at kinamusta ang kalagayan nila. 

Pina asekaso ko lahat ng mga tauhan ko at pinakuha ang mga detalye nila isa-isa. Naglibot-libot ako sa clinic dahil nagbabakasakali ako na nandito si Eliza. 

Napahinto ang tingin ko sa babaeng nakahiga sa stretcher bed. Dali-dali akong lumapit sa babae at hinawakan ang kamay niya. “Tita..” tawag ko sa mama ni Elizabeth.

Bumukas ang mga mata niya at agad nagkasalubong ang tingin namin dalawa. “M-Mayor..” tawag niya sa ’kin sa namamaos na boses. “M-Mayor.. si Elizabeth.. i-isa siya sa nawawala. Tulungan mo ko, mayor. Tulungan mo ko akong hanapin ang nag iisang anak ko.” Umiiyak na sabi ng ina ni Elizabeth. 

Nanghihina ako ng malaman ko na isa si Eliza sa nawawala. 

“Hahanapin natin siya, tita. Hindi ako papayag na hindi siya makita.” Sagot ko saka ako binitawan ang kamay ni tita at dali-dali akong lumabas ng clinic. Hindi ako pwedeng mag sayang ng oras.

Nakita ko ang mga rescuer na naglalakad at umupo sa mahabang bench. Lumapit ako sakanila dahil hindi sila pwedeng tumigil sa paghahanap. 

“Mayor..” sabay-sabay nilang sabi at agad na tumayo mula sa pagkakaupo. 

“Ilan pa ang nawawala?” Tanong ko sa seryosong boses. Nakakabwisit pa ang panahon dahil pabigla-bigla ang ulan. Malakas din ang hampas ng alon dahil naririnig ko mula dito sa kinatatayuan ko.

“15 po, mayor. Itinigil po namin dahil malakas ang alon.” Saad ng isang rescuer kaya naikuyom ko ang kamao ko. Gusto ko siyang sigawan ngunit madaming tao. Kailangan din naman kasi nilang magpahinga. Hindi naman sila robot na hindi napapagod. 

Umalis ako sa harap nila ng walang paalam at nagmamadaling pumunta sa dalampasigan.

“Kuya, sa’n ka pupunta?” Sigaw na tanong ng kapatid ko. Hindi ko siya pinapansin at patuloy lang ang paglalakad ko hanggang sa makarating ako sa dalampasigan. 

“Kuya, saglit lang! Ano ba makinig ka nga! Wag mo sabihing lalangoy ka?” Tanong ng kapatid ko habang nakasunod sa ’kin. 

Basang basa na ako sa ulan ngunit wala na akong pakialam. Agad akong pumunta sa dagat at handa na sanang lumangoy para hanapin ang asawa ko ng may humawak sa kamay ko. 

Lumingon ako at masamang tinignan ang kapatid ko. “Bitawan mo ko, Audrey! Wag mo ako pigilan. Kailangan kong mahanap ang asawa ko. Hindi yun marunong lumangoy, Audrey. Baka may masama na nangyari sa kanya. H-Hindi ko kakayanin kapag nawala siya sa ’kin, Audrey. Mababaliw ako.” Saad ko sa kapatid ko sa malungkot na boses. Hinila ko ang kamay ko mula sa kapatid ko saka ako tumalikod ulit sa kanya.

“Kuya naman.. baka pati ikaw mapahamak. Ang lakas ng alon, kuya.” Nag aalalang sabi ng kapatid ko. 

“Mas mabuti ng mapahamak, kapatid. Kaysa naman nandito lang ako at walang ginagawa para hanapin ang asawa ko.  Kapag nangyari yun.. pareho kami ni Eliza na mapapahamak. At least I am with her in the afterlife. Hindi katulad dito, wala siya. Mahihirapan lang ako mabuhay kapag may nangyaring masama sa asawa ko, Audrey.” Sagot ko sa kapatid ko upang hindi niya ako pigilan.

“Hindi magugustuhan yan ni Eliza, kuya. Sigurado akong magagalit siya kapag narinig niya yan sa’yo.” Sagot ng kapatid ko saka hinawakan ang kamay ko at pilit akong pinapakalma.

Susuong na sana ako sa galit na dagat ng may humawak na malakas na pwersa sa ’kin. “Tama na, brother in law.” Seryosong sabi ni Kaede sa ’kin.

“Let go of me, Kaede! Masusuntok kita kapag pinigilan mo ko!” Galit kong sigaw sa asawa ni Audrey habang nagpupumiglas.

“Go ahead, punch me.” He said in a serious voice. 

Sa inis ko ay kumawala ako kay Kaede at sinuntok siya sa mukha.

“Kuya, ano ba! Wag mo nga suntukin ang asawa ko!” Galit na sigaw ng kapatid ko sa ’kin. 

“Pwes, wag niyo akong pigilan!” Galit kong sigaw saka sila tinalikuran at naglakad ulit papunta sa malalim na bahagi. 

“Trantado ka talaga! Balak mo bang magpakamatay?” Galit na tanong ni Kaede sa ’kin sabay hawak sa balikat ko.

“Fuck! Masusuntok ulit kita, Kaede! Wala akong pakialam kung asawa ka ng kapatid ko.” Saad ko habang nag pupumiglas sa hawak niya.

“Kahit basagin mo pa mukha kong hayop ka! Hindi kita papayagan na sumuong sa galit na galit na karagatan. Isipin mo din ang kapatid mo at daddy mo. Wag kang padalos-dalos magpakamatay. Ako nalang papatay sa’yo.” Saad niya kaya siniko ko siya sa dibdib kaya nabitawan niya ako kaya nakalangoy ako. 

Pero putangina ‘to si Kaede dahil lumangoy din at hinabol ako. “Gago ka! Hindi pwede yang gusto mo.” Saad niya habang hinihila ako.

“Bitawan mo ko, Kaede! Tangina, kailangan kong hanapin ang asawa ko. Putangina! Kailangan niya ako. Kailangan ako ng babaeng mahal ko! Bitawan mo ko! Hindi ako pwedeng tumigil, Kaede! Kung kinakailangan languyin ko ang dagat para mahanap siya gagawin ko. Kaya bitawan mo ko! H-Hindi ko kayang hindi makita si Elizabeth. Mababaliw ako!” Nanghihina kong sabi habang umiiyak. Hinihila ako ni Kaede papunta sa dalampasigan at wala na akong nagawa ng may tumulong kay Kaede na mga rescuer at hinila ako papunta sa dalampasigan.

Nakatingin lang ako sa karagatan na halatang galit na galit parin. Ang kalangitan ay madilim at walang tigil parin ang ulan. 

Tanging hiling ko lang ay sana makaligtas ang asawa ko. Pinapangako ko na hindi ako titigil sa paghahanap sakanya. 

A/N: Nakapag ud din😌 masaya na ako kapag nakaka ud ako dito dahil medyo busy ako ngayon😭 Kaya pasensya na kung mabagal ang ud ko.

Anyway, nag start na po ang Book II ng The Doctor’s Property sa Dreame po siya at araw2 ang ud ko po do’n.❤️✨

Chapter 26

ILANG BUWAN NA ang lumipas simula ng mangyari ang trahedya na hindi ko inaasahan na mawawala si Elizabeth sa ’kin. Ilang buwan na din akong nagdadalamhati habang sinisisi ang sarili dahil sa nangyari sa asawa ko. Kung alam ko lang na mangyayari ’to ay sumama na sana ako kay Eliza kahit sobrang busy ko. O di kaya’y pinigilan ko siyang umalis. Hindi katulad ngayon na puro pagsisisi nalang ang gingawa ko. 

Hindi ako tumigil sa paghahanap sa kanya. Kahit sa gabi ay nililibot namin ang karagatan at mga katabing isla at baka sakaling napadpad ang asawa ko. Ngunit lagi akong bigo, lagi akong umuuwi sa bahay na bagsak ang balikat. 

Hindi ako makatulog dahil sa nangyari at pag-aalala kay Eliza. Hindi ko matanggap nawala na siya sa ’kin. Ayaw kong isipin na wala na talaga siya, na tuluyan na niya akong iniwan. 

Kapag pasuko na ako ay lagi kong pinipikit ang mata ko at iniisip ang magandang alaala namin ni Elizabeth. Kapag naiisip ko yun ay bumabalik ulit ang lakas ko at nabubuhayan ulit ako ng loob na hanapin siya. 

Lumipas pa ang mga araw ay sumuko na ang mga tauhan ko dahil matagal na din namin na hinahanap si Eliza. Sa 15 na taong nawawala no’n ay dalawa lang ang hindi natagpuan at isa do’n ay si Eliza. Ang iba ay nahanap at wala ng mga buhay kaya mas lalo akong nanlumo. Naririnig ko pa sa mga ibang tauhan ko na baka inanod na sa ibang lugar ang katawan ng asawa ko kaya nabwe-bwisit ako. 

Maging ang mga magulang ni Eliza ay tanggap na ang nangyari sa anak nila.

Kung yung mga magulang niya ay tanggap na wala na si Eliza, pwes ako hindi. Siya ang buhay ko eh, sa kanya ako humuhugot ng lakas sa nakakapagod na tungkulin ko bilang mayor. Kaya kahit pagod ako sa paghahanap ay ayos lang basta’t mahanap ko lang siya. 

Siya ang kasiyahan ko at ang babaeng alam kong makakasama ko buong buhay. Makita ko lang siya dati ay agad nawawala ang pagod ko na para bang may mahika siyang ginagawa. Sa ngiti pa lang niya bumabalik na agad ang lakas ko. 

Ngunit ngayon na wala na siya ay hindi ko na alam ang gagawin ko. Mababaliw na ako kakaisip kung buhay pa ba siya. Sa sobrang busy ko sa paghahanap ko kay Eliza ay hindi ko na nagagawa ang tungkulin ko bilang mayor. Ilang araw nalang din ay aalis na ako sa pwesto at wala na akong balak tumakbo pa kahit pinipilit nila ako dahil ayaw nila akong mapalitan bilang mayor. Ngunit hindi na ako pumayag pa dahil iniisip ko na kung hindi lang ako busy nang araw na yun at wala akong mga tungkulin ay nakasama sana ako sa asawa ko at nailigtas siya. 

Nandito ako sa may dalampasigan habang mag isang nakaupo at nakatanaw sa karagatan. Palubog na ang araw, malamig na din ang simoy ng hangin. Habang patagal ng patagal ay palungkot na ng palungkot talaga ang buhay ko. Nawawalan na din ako ng pag-asa na buhay siya, pero yung puso ko sinasabing buhay siya at babalik sa ’kin ang asawa ko. 

Mapait akong ngumiti habang nakatingin sa kalangitan at agad na tumungga sa bote ng alak na hawak ko. Hindi ko mapigilang hindi mapaluha dahil miss ko na talaga ang asawa ko.

 “Ibalik mo na ang asawa ko. Parang awa mo na, siya lang naman ang gusto ko makasama sa buhay kaya hindi ko kakayanin na hindi siya makasama habang nabubuhay ako sa mundong ‘to. Kung sakali man na wala na talaga si Elizabeth.. baka pwedeng kunin mo na rin ako para makasama ko siya muli.” Bulong kong sabi sa hangin habang nakatingin parin sa kalangitan.

Para akong naghihintay ng sagot ng panginoon kung bakit nangyari ang lahat ng ’to samin ni Elizabeth. Ang dami kong tanong sa kanya na alam kung wala akong makukuhang sagot. 

Masyadong mabilis ang pangyayari. Ang ikli lang ng panahon na magkasama kami. Kulang na kulang. Marami pa akong gustong gawin kasama si Elizabeth. Marami pa akong pangarap habang kasama siya, kasama ang magiging anak sana namin na gagawin.  Ang dami kong plano na hindi ko alam kung mangyayari pa ba. Dahil kahit kailan, hindi na ako magmamahal pa at hinding-hindi ako mag aanak hangga’t hindi si Elizabeth ang babaeng kasama kong gumawa. 

Ibinalik ko ang tingin ko sa karagatan at pilit na pinipigilan ang luha ko. “I miss you, love. Balik ka na sa piling ko please.. sobrang nahihirapan na ako. Ang bigat na, Eliza. Sa sobrang bigat ay gusto ko nalang matapos ang buhay ko para mawala na ang sakit at bigat na nararamdaman ko.” Bulong ko ulit sa hangin saka pinahid ang luha sa gilid ng mata ko. 

Natigilan lang ako ng may marinig akong mga yapak na papunta sa pwesto ko. Hindi ako lumingon dahil baka si Audrey yun o si Kaede na laging nakabuntot sa ’kin kahit saan ako magpunta.

Hinintay ko lang na makarating ang taong yun habang nakatitig parin ako sa karagatan. 

“Nag iinom ka na naman.” Saad niya sa baritonong boses.

Bumuga ako ng hangin habang hindi siya nililingon. “Ikaw.. nandito ka na naman.” Sagot ko sa walang buhay na boses.

“Nandito ako at baka maisipan mo na naman lumangoy na tangina ka! Napapagod na ako sakaka salba sa’yo, ex mayor.” Saad ni Kaede na halatang pagod na kakasunod sa ’kin. Ilang beses na kasi akong pabalik-balik dito sa lugar na ’to at sinusubukan lumangoy dahil tumigil na ang mga tauhan ko. 

“Sinabi ko bang isalba mo ko. Gago!” Sagot ko naman sa kanya.

“Hindi. Pero iiyak ang asawa ko at ayaw ko siyang makitang umiyak at malungkot kaya isasalba kita kahit pa nga pinupulikat na mga binti ko.” Sabi niya saka inagaw ang bote ng alak na hawak ko. Ibinuhos niya sa ang laman no’n sa buhangin kaya masama ko siyang tinignan.

“Umuwi ka na sa bahay ng daddy mo. Nag aalala sila na ikaw lang mag-isa sa tree house. Baka may maisip ka pang masama, ex mayor. Kailangan mo ng kasama para bantayan ka.” Seryoso niyang sabi saka ibinalik sa ’kin ang bote na agad ko naman tinanggap. 

“Pwede bang ikaw nalang ang mag sabit sa ’kin? Ayaw ko kasing magpakamatay dahil alam kong kasalanan yun sa Diyos. Kaya ikaw nalang ang magsabit sa ’kin.” Sabi ko saka ako tumayo mula sa pagkakaupo sa buhangin.

“Gago ka ba? Eh ’di nakulong ako sa gusto mong ipagawa sa ’kin. Tarantado ka talaga!” Sabi niya habang nalukot pa ang mukha.

“Pangit mo ka bonding kung ganun,” sagot ko at mapait na tumawa. Lumapit ako kay Kaede saka ko tinapik ang balikat niya. “Ikaw na muna bahala sa kapatid ko pati narin sa ama ko, Kaede.” Seryoso kong sabi habang nag papaalam sakanya.

“Why? Where are you going?” Tanong niya habang titig na titig sa ’kin. 

“Sa malayo. Gusto ko lang muna mapag isa. Kaya ikaw muna ang bahala sa pamilya ko.” Sagot ko saka ko siya tinalikuran. 

Nagsimula na akong maglakad at hindi na hinintay pa ang sasabihin ni Kaede upang pigilan ako. Gusto ko munang mapag isa sa buhay at magpakalayo-layo. Hindi ko kasi alam ang gagawin ko ngayon na wala na ang babaeng mahal ko. Hirap na hirap akong makatulog dahil si Eliza ang pampatulog ko. 

Agad akong lumapit sa kotse ko saka ko binuksan ang pintuan ng driver seat. Tumingin ulit ako sa karagatan kung saan nawala ang asawa ko at tinitigan ’tong mabuti ng isang minuto saka ako sumakay sa kotse.

Nakita ko si Kaede na naglalakad papunta sa sasakyan ko ngunit mabilis kong binuhay ang makina ng sasakyan saka ko ‘to pinausad. 

Hindi ako sa treehouse dederitso dahil masasaktan lang ako kapag naalala ko ang asawa ko. Magwawala lang ako at maglalasing hanggang sa hindi ko na kayang uminom ng alak.

May isa pa akong bahay na pagmamay-ari ngunit masyadong malayo yun sa mga tao at puro kakahuyan ang makikita. Gusto ko muna do’n tumira at ayaw ko munang makisalamuha sa kahit na sino. 

Lagi ko din dinadalaw ang ama at ina ni Elizabeth na ngayon ay tanggap na wala na si Eliza. Naiinis ako dahil ang bilis nilang sumuko at tanggapin na wala na si Eliza. 

Nagpadasal na sila para sa kaluluwa ni Elizabeth at pinapunta nila ako ngunit hindi ako dumalo dahil para sa ’kin ay hindi pa patay ang Elizabeth ko. Ayaw ko silang awayin lalo na’t mga magulang sila ng mahal ko. Sinabi ko din sakanila na kasal kami ni Elizabeth kaya tinanggap nila ako. Tinanggap ako ng ama ni Elizabeth kung kailan wala ang anak niya kaya hindi ko mapigilang malungkot. 

Kinuha ko ang cellphone na nasa upuan ng passenger seat at tinignan ang message ng kapatid ko. Alam kong nag aalala siya sa ’kin dahil hindi na ako umuuwi sa bahay. 

Kaya kahit gusto ko ng mawala sa mundo ay ayaw ko naman malungkot ang kapatid ko na panay ang text sa ’kin at pinapalakas ang loob ko. Lagi niyang sinasabi na mahahanap din si Elizabeth at makakabalik siya sa piling ko. 

Sana pakinggan ng diyos ang bawat dasal ko na sana mahanap ko na si Eliza. Buhay man o patay.

Chapter 27

APAT NA taon na ang nakalipas simula ng mangyari ang aksidenteng nagpabago sa buhay ko. Yung kaligayahan ko ay nawala nalang na parang bula at hindi ko na nakita pang muli. 

Tuluyan na akong nagpakalayo-layo at namuhay ng mag-isa. Kahit apat na taon na ang nakalipas ay hindi parin nagbabago ang pagmamahal ko sa dalaga kahit wala na siya sa piling ko. Lagi kong pinagdadasal na sana masaya siya kung nasaan man siya naroroon. Gusto ko siyang maging masaya kahit pa nga miserable ang buhay ko simula ng mawala siya. Hindi ko na magawang ngumiti. Lagi nalang ako umiinom ng alak upang makatulog ako agad para hindi na ako umiyak kapag naiisip ko na wala na talaga si Elizabeth. Wala na ang babaeng mahal ko.

Pati cellphone ko ay hindi ko na din ginagamit kaya alam kong nag aalala na ngayon ang kapatid ko at ang ama ko. Pinupuntahan ko sila paminsan-minsan ngunit hindi  ako nagpapakita sakanila. Sapat na sa ’kin na malaman ko na nasa maayos ang pamilya ko. Alam ko naman na hindi sila pababayaan ni Kaede.

Nandito ako sa harap ng bahay ko habang nakaupo. Nakatulala na naman ako habang nakatanaw sa mga puno na gumagalaw ang sanga dahil sa lakas ng hangin. May bagyo na naman yatang paparating. Ganito din yun, yung araw na mawala sa ’kin si Elizabeth. Malakas din ang hangin kaya sa t’wing may bagyo ay naaalala ko ang mahal ko.

Tumayo ako mula sa kinauupuan ko at pumasok na ako sa maliit kong bahay ng magsimula ng pumatak muli ang ulan.

Nang makapasok ako ay pabagsak akong umupo sa pang isahang upuan at agad na ipinikit ang mga mata ko. Napabayaan ko na ang sarili ko simula ng mawala si Elizabeth. Mahaba na din ang buhok ko at may balbas na din. Wala na akong pakialam sa sarili ko, ni hindi na ako lumalabas sa bahay na ’to. Wala na ding pagkain dahil puro alak lang naman ang binibili ko. Ayaw ko ng kumain para mas mapabilis ang buhay ko.

Sa apat na taon na nawala si Elizabeth ay patuloy ako sa paghahanap sa kanya. Napadpad pa talaga ako sa isang Isla at baka sakaling do’n dinala ng tubig ang asawa ko. Ngunit lagi naman akong bigo. 

Hindi na din ako tumakbo bilang mayor at kahit anong pilit nila sa ’kin na tumakbo muli. Wala na ang lakas ko kaya sigurado akong hindi ko na kakayanin pa maging mayor dahil si Elizabeth lang ang lakas ko ang nagbibigay liwanag sa buhay ko. 

Hindi ko alam kung anong mangyayari sa ’kin habang nabubuhay ako dito sa mundo. Masyadong mabilis ang pagsasama namin ni Eliza, kulang na kulang. Araw-araw akong nagsisisi sa sinapit niya, ngunit kahit anong gawin kong pagsisisi ay wala na akong magagawa pa. Hindi ko na mababalik ang mahal ko. 

Idinilat ko ang mga mata ko at napagdesisyonan na pumunta sa dalampasigan kung saan nawala ang asawa ko. 

Kinuha ko lang ang hoodie jacket ko saka ako lumabas ng bahay. Hindi ako takot na manakawan ako kung hindi ko ilock ang bahay. Wala naman kasi akong kapitbahay dahil masyado ng malayo sa bayan ang tinitirhan ko. Kaya sobrang tahimik na gustong-gusto ko naman.

Tinungo ko ang kotse ko na naka parada sa labas ng bahay. Isinuot ko pa ang hoodie dahil lumalakas na ang ulan. Nang makalapit ako sa kotse ko ay agaad kong binuksan ang pintuan ng driver seat saka ako pumasok.

Isinara ko ang pinto at binuhay ang makina ng kotse saka ko pinausad. Lumalakas na ang ulan ngunit wala akong pakialam. Ganito ang ginagawa ko sa t’wing umuulan ay pumupunta ako sa dalampasigan at sariwain ang nangyari kay Eliza. 

Isa din sa dahilan ko kung bakit palagi akong pumupunta sa dalampasigan ay hinihintay ko parin ang pagbalik niya. Umaasa parin ako kahit malabong ng mangyari. 

Hindi ko na nadadalaw ang pamilya ni Eliza, huling balita ko kasi ay lumipat na sila ng Manila para siguro maka move on sa pagkawala ni Elizabeth. Hindi ako nakapag paalam sakanila dahil biglaan ang pag alis nila. Nalaman ko nalang nang pumunta ako para sana bisitahin ang mama ni Eliza dahil alam kung nahihirapan  siyang tanggapin ang pagkawala ng anak niya. Sinabi ng kapitbahay nila na umalis na daw at pumunta na ng Manila.

Malayo pa ang biyahe ko pero tinuloy ko parin dahil gusto kong tumambay sa dalampasigan. 

Lumipas ang tatlong oras na biyahe ay agad kong iginilid ang sasakyan sa gilid ng kalsada saka ko pinatay ang makina. Binuksan ko ang pintuan ng driver seat saka ako bumaba habang nakasuot parin sa ulo ko ang hoodie.

Tumingin muna ako sa paligid dahil baka may makakita sa ’kin at bigla akong lapitan. Ayaw ko pa naman na may kausap. Tinatamad akong makipag halubilo sa kapwa ko.

Tumawid ako sa kabilang kalsada at pumasok ako sa port. Wala akong pakialam kung pagbawalan man nila ako. Gagawin ko ang gusto ko at walang makakapigil sa ’kin.

Tinungo ko ang dalampasigan at nakahinga ako ng maluwag dahil walang ka tao-tao. Umuulan din naman kasi kaya alam kong walang pa gala-gala ngayon sa dalampasigan.

Umupo ako sa buhangin at hindi walang pakialam sa ulan. Basang-basa na ako habang nakatanaw sa dagat. Malalaki ang alon kaya naalala ko na naman ang araw na nawala ang asawa ko. 

Malungkot akong nakatitig sa karagatan at hindi na mapigilang hindi mapaluha. “Nandito na naman ulit ako, love. Binibisita ka. Pasensya ka na kung wala akong dalang red rose na ihahagis sa dagat ha! Nagmamadali kasi akong pumunta dito dahil miss na miss na kita. Araw-araw akong nahihirapan lalo na kapag nagigising ako at naalalang wala ka na sa piling ko. Napapasigaw nalang ako habang umiiyak, Eliza. Bakit naman kasi ang ikli ng binigay ng panahon satin, kulang na kulang, Eliza.” Malungkot kong sabi habang umaagos ang mga luha ko na ngayon ay humahalo na sa patak ng ulan.

“Ang dami ko pang pangarap eh, pangarap na kasama ka. Kasama ang magiging anak natin, sana. Pero ako nalang mag-isa, Eliza. Wala na ang pangarap ko. Ikaw lang naman ang pangarap ko eh na alam kong hindi na matutupad. Ang hirap abutin ng pangarap ko lalo na kung kinuha ka na ng panginoon.” Saad ko saka ko pinunasan ang mga luha ko.

Tumingin ako sa madilim na kalangitan saka ko itinaas ang isang kamay ko at kumaway na para bang nakatingin sa ’kin si Eliza. “Sana kung nasaan ka man ngayon ay payapa ka. Wag mo na akong intindihin mahal ko. Alam kong mahihirapan ako pero kakayanin ko hanggang sa magkita na tayo dyan sa itaas. Hintayin mo ko ha!” Nakangiti kong sabi habang kinakaway ang isang kamay ko. 

Kung pwede lang sana may visiting hour ang langit ay ginawa ko na para makita si Eliza. Yayakapin ko talaga siya ng mahigpit at sasabihin na mahal na mahal ko siya.

Nanatili lang ako sa dalampasigan hanggang sa huminto ang ulan. Hinihintay ko lang na dumilim saka ako uuwi sa bahay. Gusto ko munang makasama ang asawa ko kaya ako tumatambay sa dalampasigan.

Lumipas pa ang mga oras ay tuluyan ng dumilim kaya napag pasyahan ko ng umuwi. Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko sa buhangin saka ako tumingin ulit sa karagatan.

“Uuwi na ako, love. Babalik ulit ako pero may dala na akong rose sa pagbalik ko.” Saad ko saka ako tumalikod at nagsimula ng maglakad paalis ng dalampasigan.

Tinungo ko ang kotse ko at mabilis ang ginagawa kong hakbang dahil lumabas ang ibang empleyado ng ferry. Ayaw ko silang makausap dahil galit ako sakanila. Kung sana hindi sila umalis ng araw na yun at alam naman nila na malalaki ang mga alon ay hindi sana nawala  sa ’kin si Eliza.

Agad akong lumapit sa kotse ko at binuksan ang pintuan ng driver seat at pumasok sa loob. Basang-basa ako kaya nabasa din ang upuan ng driver seat. Binuhay ko agad ang makina ng kotse at pinaharurot. Balak ko kasing dumaan sa bahay nila daddy upang masilayan sila kahit papano. Medyo matagal na din kasi ang huling pagdaan ko sa bahay nila.

 Lumipas ang 45 minutes ay narating ko ang harap ng bahay nila daddy. Iginilid ko lang ang kotse ko at pinagmasdan ang bahay. Hindi ako bumaba dahil ayaw kong makita nila ako. Nagtagal lang ako ng 20 minutes saka ko pinausad ulit ang sasakyan para pumunta ng grocery store dahil paubos na ang stock ko sa alak. Puro alak lang naman ang laman ng tiyan ko at hindi ako mabubuhay na walang alak dahil yun nalang ang paraan para makalimutan ko panandalian ang sakit.

Chapter 28

NAKATANAW ako sa karagatan habang hawak ang rosas na dala ko para sa asawa ko. Tahimik lang ako habang nakaupo sa buhangin habang nililipad ng hangin ang buhok ko. Nandito na naman kasi ulit ako para sariwain ang sakit ng pagkawala ng asawa ko. 

Hindi ako nakapunta dito n’ong isang araw dahil nag patattoo ako. Pinata-tattoo ko ang pangalan ni Elizabeth sa aking dibdib at sa ring finger ko naman ay ang date ng kasal namin dalawa. 

Tumayo ako sa kinauupuan ko saka ako naglakad papunta sa dalampasigan at inihagis ang hawak kong rosas. Tumalikod ako at naglakad papunta sa kotse na naka park sa gilid ng kalsada.

Nang marating ko yun ay agad ko binuksan ang pintuan ng driver seat saka ako pumasok. Binuhay ko ang makina ng sasakyan at agad na pinausad. Pupunta ako ng grocery ngayon para bumili ng alak dahil naubos ko na kagabi. Hindi ako pwedeng hindi makabili ngayon dahil hindi ako makakatulog.

Tinungo ko ang grocery store na walang masyadong bumibili sa mga ganitong oras. Ilang sandali pa ay narating ko yun at agad kong ipinark ang kotse sa parking lot.

Pinatay ko muna ang makina ng sasakyan at agad akong bumaba ng kotse. Nakasuot parin ako ng hoodie jacket habang palinga-linga sa paligid at baka may makakita sa ’kin. 

Nagmamadali akong naglakad papasok ng store at kumuha ng basket para ilagay ang mga alak na bibilhin ko. Tinungo ko agad ang pakay ko para makauwi na agad ako. Nang matapos ako ay pumunta ako ng counter para bayaran ang mga pinamili ko. 

Hindi naman ako makilala ng babaeng kahera dahil nakasuot ako ng itim na mask. Mahaba din ang buhok ko kaya kampante ako kahit mata lang ang ipakita ko ay hindi nila ako makilala. Hinahanap kasi ako ng mga tao dahil wala na kasing balita sa ’kin simula ng bumaba ako bilang mayor.

Agad kong binayaran ang mga pinamili ko saka ko binuhat ang mga alak. Ngunit nagulat ako at napahinto sa paghakbang ng makita ko ang babaeng pumasok sa grocery store. Nagkatitigan kaming dalawa at halata sa mukha niya ang gulat at pag-aalala sa ’kin.

“Kuya..” tawag sa ’kin ng bunso kong kapatid. Mukhang kilala talaga niya ako kahit anong kubli ko.

Hindi ako sumagot kaya agad na lumapit sa ’kin si Audrey at hinawakan ang kamay ko. 

“Ano bang nangyari sa’yo, kuya. Pangit ka na nga dati mas lalo ka pang pumangit.” Saad ng kapatid ko na halatang maiiyak na habang nakatitig parin sa ’kin.

“Pangit ka din naman,” sagot ko kaya natawa ang kapatid ko saka ako hinawakan sa braso at hinila palabas ng store.

“Matagal na kitang gustong makita, kuya eh. Nakakainis ka! Lumayo-layo ka pa eh dadamayan nga kita eh. Tignan mo nga itsura mo, mukha kang ermitanyo.” Sabi ng kapatid ko na hinihila parin ako hanggang sa makalabas kami ng store.

“Sama ka sa ’kin, kuya. Kain tayo sa labas.” Saad pa ng kapatid ko.

“Hindi ako nagugutom, Audrey. Kailangan ko ng umuwi.” Sagot ko saka ko hinila ang braso ko.

“Kuya naman eh! Kahit ngayon lang please.. Gusto lang talaga kita makasama. Tignan mo ng itsura mo, ang payat mo na. Hindi ka na kumakain at pinapabayaan mo na ang sarili mo. Kung nandito lang si Eliza, baka kanina ka pa niya binatukan dahil sa ginaga—-”

“Pero wala na siya.” Pagpuputol ko sa sasabihin ng kapatid ko.

Napabuga siya ng hangin saka malungkot na tumingin sa ’kin. “Pero ayaw mo naman siguro na malungkot si Elizabeth sa kabilang buhay diba? Paano siya magiging payapa kung alam niya na may isang tao siyang naiwan na hindi tanggap ang pagkawala niya.” Sabi ng kapatid ko kaya napayuko ako. “Sige nga kuya.. Tingin mo payapa ngayon si Eliza dahil sa ginagawa mo. Sinisira mo sarili mo eh, at alam ko hindi gusto ni Eliza ang ginagawa mo. Kaya sana naman, bumalik ka na sa bahay. Si daddy nag-aalala na sa’yo, maging si mommy ay gusto ka ng makita ulit. Yung dalawa mong pamangkin hinahanap ka. Please naman oh.. Wag naman ganito, kuya. Akala ko ba siga ka?” Mahabang sabi ng kapatid ko.

“Nawala na ang pagka siga ko, Audrey, simula ng mawala si Elizabeth. Siya ang lakas ko kaya wala ng saysay ang buhay ko dito. Gusto ko ng sumunod sa kabilang buhay para makasama ko na siya ulit. Miss na miss ko na talaga siya. Hirap na hirap na ako sa apat na taon na wala siya sa piling ko.” Malungkot kong sabi saka ko pinahid ang luha sa gilid ng mata ko. 

Tumingin ako sa kapatid ko at nakita kong nag papahid siya ng luha niya at halatang malungkot para sa ’kin. Ngumiti sa ’kin ang kapatid ko saka hinawakan ang braso ko. “Kain tayo sa labas, kuya. Na miss na din kita eh. Sana pagbigyan mo ko.” Saad niya sa malungkot na boses kaya napabuga ako ng hangin.

“Fine,” tipid kong sagot kaya napangiti ang bunso kong kapatid. “Where’s Kaede?” Tanong ko.

“Hindi ko siya kasama, kuya. May dinaanan lang kasi talaga ako dito sa store. Dahil sa wala ka ng alam sa buhay ko ay hindi mo na alam na pagmamay-ari ko ang store na yan. Mabuti nalang pala talaga ay pumunta ako dito.” Sagot ng kapatid ko saka ako hinila ulit.

Naglakad kami papunta sa kotse ko at pinagbuksan ko siya ng pintuan ng passenger seat. Pumasok naman ang kapatid ko saka ko isinara ang pinto. Binuksan ko din ang pintuan ng backseat para ilagay ang mga pinamili kong alak. Nang magawa ko yun ay tinungo ko ang driver seat saka ko binuksan ang pintuan at pumasok.

Agad kong binuhay ang makina ng sasakyan at pinausad. “Sa mall tayo, kuya. May bago kasing bukas na restaurant na katabi ng mall.” Pambabasag ng kapatid ko sa katahimikan ngunit hindi ako sumagot.

“Nagpa tattoo ka ba ulit, kuya?” Tanong niya. Nakita niya siguro ang tattoo ko sa ring finger ko. 

“Yes,” tipid kong sagot habang naka focus ang tingin sa daan. Tinanggal ko pa ang pagkakasuot ko sa hoodie jacket kaya narinig ko ang buntong hininga ni Audrey.

“Ang haba na ng buhok mo, kuya. Gusto mo ba paputulan na natin yan?” Tanong niya kaya umiling ako.

“Ang pangit tignan, kuya. Hindi bagay sa’yo ang mahabang buhok. Dinaig mo pa buhok ko eh, sa ’kin lagpas balikat lang, sa’yo naman hanggang likod na talaga. Malapit na umabot sa pang upo mo. Gupitan mo na nga yan, kuya. Hindi bagay sa’yo.” Sabi niya habang hinahawakan ang buhok ko.

Hindi na lang ako sumagot at hinayaan nalang ang kapatid ko na panay ang daldal. Ilang sandali pa ay narating namin ang mall kaya naghanap ako ng mapa-parkingan. Nang makahanap ako ay pinatay ko ang makina ng sasakyan at nagdadalawang isip na bumaba ng kotse.

“Tara na, kuya! Baba na tayo.” Aya sa ’kin ng kapatid ko. 

Tumingin ako sa kanya at nakitang nakangiti ang kapatid ko. “Pwede bang.. dito nalang tayo sa kotse kumain. Umorder ka nalang ng kahit na ano, Audrey.” Utos ko sakanya.

Kumunot naman ang noo niya. “Bakit naman, kuya? Mahirap kumain sa kotse eh. Bakit ayaw mong bumaba?” Tanong niya sa ’kin.

“Ayaw ko lang. Hihintayin kita dito o kung gusto mo umorder ka nalang ng pagkain na para sa’yo, hindi naman ako nagugutom. Sapat na sa ’kin ang alak.” Sagot ko saka ibinalik ang tingin sa harapan ng kotse.

“Wag ka ngang ganyan, kuya. Alak ka ng alak eh. Ipukpok ko kaya yan sa ulo mo ng tumino ka na.” Banta niya sa ’kin. 

“Pwede din. Lakasan mo para mamatay na ako.” Walang buhay kong sagot sakanya.

“Kuya naman eh.. Wag ka nga sa patay-patay na yan. Ayaw kong marinig ang salitang yan kaya please lang, wag mo ng ulit sa sasabihin yan.” Saad ng kapatid ko na halatang naiinis sa ’kin.

Hindi ako sumagot saka tumingin sa kapatid ko na halatang na stress sa ’kin. “Sige na, bumili ka na!” Utos ko sa kanya.

“Baka naman pagbalik ko dito sa parking lot ay wala na ang kotse mo. Tara nalang kasi, kuya. Sa restaurant nalang tayo kumain.” Pamimilit niya sa ’kin sabay hawak sa braso ko.

“Ayaw kong may makakita sa ’kin. Dito nalang ako maghihintay sa’yo habang pinapanood ang mga taong dumadaan papasok ng mall.” Sagot ko sa walang buhay na boses.

“Naku, lumang style na yan, kuya. Baka nga pagpasok ko palang ng restaurant ay pinaharurot mo na ang kotse.” Sabi ng kapatid ko kaya napangiwi ako.

“Hindi nga. Hihintayin kita dito kahit anong mangyari.” Pamimilit ko sa kanya dahil wala naman talaga akong balak na iwanan siya.

“Sigurado ka?” Paniniguro ng kapatid ko.

“Oo nga, ang kulit naman eh,” inis kong sabi kaya napabuga siya ng hangin.

“Tumupad ka sa usapan, kuya. Wag mo akong iiwan dito dahil iiwan ko ang bag ko sa kotse mo. May mahalagang document dyan kaya wag na wag ka talagang umalis, kuya. Wallet lang dadalhin ko kaya umayos ka.” Paninigurado niya kaya tumango ako para matapos na.

Binuksan ng kapatid ko ang pintuan ng passenger seat saka siya bumaba. Nakatingin lang ako sa kanya na tinuturo pa talaga ako at iniirapan. Baliw talaga ’tong kapatid ko. Isinara niya ang pinto ng kotse saka siya pumunta sa harap ng kotse ko at parang tanga parin na nakatitig. 

Napansin ng kapatid ko na may dumaan na guard kaya agad niya yung tinawag at kinausap. Alam kong ako ang topic niya sa guard dahil nakatingin parin sa ’kin ang kapatid ko habang tinuturo niya ang sasakyan ko. Nakita ko pa siyang humugot ng pera sa wallet niya at inabot yun sa guard saka lang siya tumalikod at tinungo ang sinasabi niyang restaurant na bagong bukas.

A/N: Good evening  po!❤️✨

Chapter 29

BUMALIK sa kotse si Audrey na may dalang mga pagkain. Binatukan pa ako dahil ang arte ko daw dahil sa kotse ko pa daw gusto kumain.

Ayaw ko sanang kumain pero pinipilit ako ng kapatid ko. Pinagbantaan pa ako ibubuhos daw niya ang mainit na sabaw sa ’kin kapag hindi daw ako kumain. 

Kumain nalang ako dahil ayaw kong mamatay na lapnos-lapnos ang mukha ko, baka hindi na ako makilala ni Elizabeth kapag nagkita na kami sa langit. 

Tahimik lang ako kumakain habang ang kapatid ko ay panay ang daldal. 

“Kuya malapit ba birthday ni Trie. Dapat nando’n ka.” Saad pa ng kapatid ko kaya umiling ako. 

“Hindi ako makakapunta, Audrey. Pasabi nalang kay Trie.” Saad ko sa malungkot na boses. 

“Ano ka ba naman, kuya! Ikaw ang gusto no’n na dumating. Alam mo ba ikaw ang gustong regalo no’n. Miss na miss ka na ng pamangkin mo eh, tapos hindi ka pupunta.” Sabi niya habang pinapadyak ang kanyang paa na halatang naiinis. 

Napabuga ako ng hangin saka ko binitawan ang plastic spoon at tumingin kay Audrey. “Hindi nga ako makakapunta, Audrey. Ayaw kong magsaya! Baka masira ko lang ang birthday ng pamangkin ko.” Seryoso kong sabi.

Napabuga naman siya ng hangin saka umupo ng maayos. “Kasi naman kuya.. naaawa na din kasi ako kay Trie. Panay hanap sa’yo. Lagi ko na nga lang sinasabi sa kanya na busy ka lang kaya hindi ka makadalaw. Yung mga negosyo mo.. anong plano mo do’n? Si daddy hindi na niya kayang pagsabayin lahat. Kailangan mo ng bumalik, kuya. Yung dati mong routine n’ong wala pa si Elizabeth. Bakit hindi mo nalang isipin ng ganun na parang hindi mo pa siya nakausap, yung katulad dati na hindi mo pa siya nakikilala at nakasama.” Mahabang sabi ng kapatid ko. 

“Hindi mo ako naiintindihan, Audrey. Si Elizabeth ay parang dugo ko nananalaytay sa katawan ko. Kaya paano ko gagawin yun kung mamamatay ako kapag nawala siya.” Sagot ko saka tumingin sa harap ng kotse.

“Alam ko naman kuya eh. Pero pwede bang magkunwari ka lang na masaya sa birthday ni Trie. Gusto kasi niya nando’n ka. Sige na please.. pagbigyan mo na ang pamangkin mo.” Pangungulit na naman niya sa ’kin. 

“Fine.” Tipid kong sagot. 

Narinig ko ang pagpalakpak niya na halatang tuwang-tuwa. “Thank you, kuya. Ibabalita ko ‘to mamaya kay Kaede pero kay Trie hindi para surprise ko sa kanya.” Pagpapasalamat niya sa ’kin saka tinapik ang balikat ko kaya napatingin ako sa gawi ng kapatid ko. 

“Ano?” Inis kong tanong.

“Pagupit ka na ng buhok mo, kuya. Sobrang haba ng buhok mo. Kaya pagupitan mo na yan at baka hindi ka makilala ng mga pamangkin mo.” Irap niyang sabi sa ’kin sabay abot ng sabaw na sinasabi niya. 

“Wag ka ng uminom ng alak, kuya. Alam mo naman na hindi healthy yan eh. At tama na yang iniisip mo na magpapakamatay ka. Wag ganun, bad yun.” Sabi niya na parang matanda.

“Dami mong alam.” Sagot ko naman saka humigop ng sabaw. 

Ngayon lang ulit ako kumain kaya yung tiyan ko ay kumukulo na para bang nabigla dahil sa pagkain ko. Parang gusto ko tuloy mag banyo ngunit ayaw kong bumaba ng kotse dahil tinatamad ako. Ayaw ko din makita ng mga tao. 

“Ayos ka lang ba, kuya?” Tanong sa ’kin ng kapatid ko ng mapansin niya akong hinihimas ang tiyan ko. 

“Nabigla yata yung tiyan ko sa pagkain,” pagsasabi ko ng totoo.

“Ikaw naman kasi eh.. kain-kain din kasi pag may time, hindi yung puro ka alak. Ang sarap mong paluin sa ulo  gamit ang mga alak na pinamili mo, kuya.” Inis niyang sabi sa ’kin kaya masama ko siyang tinignan.

“Fuck!” Mura ko dahil humilab lalo yung tiyan ko. “Kasalanan mo ‘to, Pokwang!” Inis kong sabi sa kanya. 

“Bakit ako? Para kang ewan, kuya. Bumaba ka na nga lang at magbanyo ka at baka abutan ka pa niyan sa daan.” Saad niya saka sumubo ng pagkain.

“Ayaw ko! Baka may makakilala sa ’kin.” Sagot ko sa matigas na boses.

“Sino naman makakakilala sa’yo, kuya? Tignan mo nga itsura mo.. hindi ka na makilala ng ibang tao dahil dyan sa porma mo. Kung hindi ko lang natitigan ang mga mata mo kanina ay hindi talaga kita makikilala. Para kang pulubi na hindi ko malaman. Kaya nakapagdesisyon na ako na pagugupitan na kita, kuya.” Saad niya saka hinawakan ang buhok ko.

“Hindi mo ako mapapababa dito, Audrey. Kaya hindi mo ako mapapagupitan.” Sagot ko sa walang buhay na boses.

“Sino bang may sabi na sa barber shop kita pagugupitan?” Sabi niya kaya napalingon ako sa gawi niya. Nagulat nalang ako ng makita ko siyang may hawak na gunting at agad na pinutol ang buhok na nahawakan niya. 

“Pokwang!” Saway ko sa kanya ngunit tumawa lang siya. 

“Dapat ginugupitan na ang buhok mo, kuya. Akala mo siguro hindi ako bumili ng gunting no?” Nakangisi niyang sabi sa ’kin. Hindi pa talaga siya nakuntento at ginunting talaga niya ang mahaba kong buhok. 

Sa inis ko ay inagaw ko ang gunting na hawak niya at hinawakan ang ulo niya. Wala ng nagawa si Audrey ng gupitan ko din ang buhok niyang mahaba. 

“Waa.. kuya! Tarantado ka! Isusumbomg talaga kita kay daddy at sa asawa ko. Ipapasapak kita sa kanya.” Mangiyak-ngiyak niyang sabi ng mahulog ang buhok niya. Hanggang balikat nalang tuloy ang buhok niya.

Binitawan ko ang ulo ni Audrey at agad niyang pinulot ang buhok niya na nasa kandungan. “Kuya naman eh! Ginawa mo naman akong dora sa buhok ko. Sasakalin talaga kita para makuha mo na ang hinihingi mong kapayapaan.”Galit niyang sabi saka ako sinakal sa leeg. Tangina! Nagbabardagulan na naman kami ng kapatid ko.

“S-Sino ba nanguna ha? Diba ikaw? Gumanti lang naman ako.” Depensa ko habang pilit na inaalis ang kamay ng kapatid ko.

“Buti kasi yang sa’yo magugupitan yan ng panglalaki, eh yung akin, ginawa mong dora. Lagyan mo narin kaya ng bangs para dorang-dora na talaga ko.” Galit na sabi ng kapatid ko kaya hindi ko mapigilang hindi matawa sa itsura niya.

“Tapos hindi pa pantay, kuya! Lintik ka talaga. Isusumbong talaga kita kay daddy.” Sabi niya saka niya binitawan ang leeg ko.

Napakamot nalang talaga ako sa ulo  ko habang pinagmamasdan ang mga buhok na nagkalat sa  mga kandungan namin.

“Tara, kuya! Magpagupit nalang tayong dalawa. Samahan mo ko kundi sasaksakin talaga kita ng gunting. Naasar talaga ako sa’yo, kuya. Kaya umayos ka!” Saad ng kapatid ko kaya napabuntong hininga ako. 

Matapos ang bardagulan namin magkapatid ay lumabas kami ng kotse para pumunta ng parlor. Naiinis talaga akong isipin na magpapakita ako sa ibang tao dahil sa kalokohan ni Audrey kanina. Nasa unahan ang kapatid ko at hindi kami sabay naglalakad dahil ayon sa kanya mukha daw akong taong grasa na malinis.

Hindi ko mapigilang hindi matawa sa buhok niya na ginunting ko dahil naging zigzag. Ang likot naman kasi niya kaya ayon hindi tuloy nag pantay.

Narinig niya yata ang tawa ko dahil lumingon siya sa ’kin at inirapan ako. Siya pa yung galit eh siya nga yung nag umpisa eh. Asar talo talaga siya. Sigurado ako isusumbong niya ako kay daddy. 

Pumasok kami ni Audrey sa isang mamahalin na salon na pwede din panlalaki. Natawa pa ako dahil tinanong siya ng babae kung bakit ganun daw ang pagkakagupit ng buhok niya kaya tinuro niya ako.

Nagpagupit narin ako at ibinalik ang dati kong gupit na tapper fade haircut. Tinanggal ko na din ang balbas ko kaya nagulat ang naggugupit sa ’kin na ako pala daw si ex-mayor. Hindi ko nalang pinansin at nakatitig lang sa salamin na nasa harapan ko. Ang linis na tignan ng itsura ko, ibinalik ko ang dati kong ayos ngunit hindi ko na mababalik ang babaeng mahal ko.

Nang matapos ako ay hinintay ko pa ang pangit kong kapatid na pati kuko ay nagpalinis. Sabi niya gupit lang pero pati kuko niya isinali niya.

 Natapos na si Audrey kaya binayaran na niya lahat. Hinihintay ko lang siya sa labas ng salon hanggang sa nakita ko siyang lumabas. Masama parin siyang nakatingin sa ’kin at hindi parin maka move on sa buhok niyang dora.

Lumapit sa ’kin si Audrey saka ako pinalo ng bag niya sa balikat. “Hindi kita bati, kuya. Ang pangit-pangit mo.” Inis niyang sabi saka siya tumalikod sa gawi ko at nagsimulang maglakad.

Sumunod ako sa kapatid ko at tinungo namin ang parking lot. Nang makarating kami sa kotse ko ay agad na binuksan ng kapatid ko ang pintuan ng passenger seat saka siya pumasok.  Tinungo ko nalang ang driver seat at akmang bubuksan ko na sana ang pinto ng kotse ng humilab ulit ang tiyan ko. 

Napangiwi ako kaya umikot ako papunta sa passenger seat para magpaalam muna sa kapatid ko para mag banyo. Tumango naman siya at sinabing may banyo daw dito sa labas ng mall. Ayaw kong pumasok ng mall at makita ng mga tao. 

Tinungo ko ang banyo na sinabi ni Audrey at agad akong pumasok. Ginawa ko ang dapat gawin saka ako lumabas ng cubicle at naghugas ng kamay. Kasalanan talaga ‘to ni Audrey eh, pinakain-kain pa kasi niya ako eh pwede naman alak sana.

Lumabas ako ng banyo at inayos ang buhok ko. Mabuti nalang at walang tao dito. Tahimik ang lugar lalo na’t nasa likod ng mall. Tanging mga guard lang ang nakikita ko na nag ro-roving.

Naglakad ako para makabalik ako sa parking lot. Gusto ko ng umuwi dahil na stress na ako sa kapatid ko. Dapat talaga hindi kami nagkita ngayong araw.

Habang naglalakad ako ay may nakita akong dalawang batang lalaki na tumatakbo. Hindi ko alam kong trip lang ba nilang tumakbo ngunit bakas sa mukha nila ang takot. Magkawak kamay pa talaga silang tumatakbo at panay ang tingin nila sa kanilang likuran. 

Kumunot ang noo ko dahil wala naman yatang humahabol sakanila pero nakikita ko na natatakot ang dalawang bata. Maliliit pa ang mga ’to kaya nagtataka ako kung nasa’n ang mga magulang ng mga bata. Puro putek din ang mga paa nila at wala silang suot na tsinelas.

Ayaw ko sanang makialam ngunit may humihila sa ’kin na lapitan ang dalawang bata. Hindi na ako nag atubili pa na lapitan ang dalawa kaya napahinto ang dalawang bata ng makita nila ako.

Kambal yata ang dalawang bata dahil magkahawig na magkahawig sila. Nakita ko pa ang isang bata na may sugat sa pisngi na umiyak habang nakatitig sa ’kin. Hindi ko alam kung bakit siya umiiyak.

“Papa! Papa.. ikaw nga po.” Saad ng isang bata kaya kumunot ang noo ko dahil tinawag niya akong papa. Nakatitig lang ako sakanilang dalawa at nagulat ng tumakbo papunta sa ’kin at yumakap sa mga binti ko. Panay parin ang iyak ng dalawa habang tinatawag akong papa.

Chapter 30

NAKATITIG lang ako sa mukha ng dalawang bata na tinatawag akong papa. Gulong-gulo ang isip ko kung bakit nila ako tinatawag na papa.  Ngunit ang lakas ng tibok ng puso ko at iba ang pakiramdam ko sa dalawang batang nasa harapan ko.

“Papa.. kailangan po namin ang tulong mo. Si mama po..” saad pa ng bata habang umiiyak.

“Mama?” Kunot noo kong tanong at talagang napakamot nalang ako sa likod ng ulo ko.

“Opo. Pilit po siyang kinakaladkad, papa.” Sagot ng bata kaya mas lalo akong naguluhan.

Hinawakan ko ang dalawang batang kambal at hinila ko sila papunta sa kotse ko.Hindi naman umangal ang dalawang bata at nagpatianod sa ’kin.  

Nang makarating kami sa harap ng kotse ko ay nakita kong bumukas ang pintuan ng passenger seat at lumabas ang naka kunot noo kong kapatid.

“Kuya.. sino sila?” Tanong ng kapatid ko na halatang nagtataka din. Kahit ako man ang naguguluhan.

“Hindi ko din kilala. Pero tinatawag nila akong papa.” Sagot ko sa kapatid ko saka ibinalik ang tingin sa dalawang bata. Madumi ang kanilang damit at punit-punit din ’to. Wala silang suot na sapin sa paa kaya sobrang dumi ng mga paa nila na aakalain mong mga batang lansangan. 

“Papa?” Tanong ng kapatid ko saka lumapit samin.

Tinitigan ni Audrey ang dalawang batang lalaki at unti-unting nanlaki ang mga mata niya. “Oo nga, magka mukha nga kayong tatlo, kuya. Shuta ka, kuya!” Saad ng kapatid kong si dora the explorer.

“Papa niyo ba ang lalaking ’to?” Tanong ng kapatid ko sa dalawang bata sabay turo sa ’kin.. Tumango naman ang dalawa habang nakatingin sa ’kin. Yung puso ko ay sobrang lakas ng kabog, hindi ko alam kung bakit. Naramdaman ko lang ’to dati nang may mangyaring masama kay Elizabeth.

“Paano niyo naman nasabi na siya ang papa niyo? Wala naman kayong katunayan na papa niyo ang kuya ko.” Pagkakausap ni Audrey sa dalawang bata. Hindi na ako makapagsalita dahil sa kabang nararamdaman ko.

Napasunod ang tingin ko sa isang bata ng makita kong may kinukuha siya sa bulsa ng kanyang short. May inilabas siyang gusot-gusot na flyer na halatang luma na dahil sa sobrang gusot.

Inabot ng bata ang hawak niyang flyer sa kapatid ko kaya tinanggap naman yun ni Audrey at tinignan ang flyer. Nanlaki ang mata ng kapatid ko saka niya ipinakita sa ’kin ang gusot-gusot na flyer. 

Ako yun n’ong panahon na kandidato ako bilang mayor kaya may pa flyers ako. Inagaw ko yun sa kapatid ko at tinitigan ang mukha ko sa flyer. Pareho din ang ayos ng buhok ko at ayos ng buhok sa picture na nasa flyer.

“Ang pangalan po ng papa namin sabi ni mama ay Aivann Kym Valdemar. Sabi pa ni mama ang nickname daw ng papa namin ay love kahit hindi naman daw totoo.” Saad ng batang lalaki dahilan para bumilis ang tibok ng puso ko. “Ang pangalan po ng mama namin ay Elizabeth. Kaya tulungan mo po kami, papa. Kailangan po ni mama ang tulong mo.” Dagdag na sabi ng bata dahilan para mabitawan ko ang flyer na hawak ko at napaluhod sa lupa.

“Papa, ito lang po ang araw na nagtagumpay po kami na makatakas sa lalaking baliw na yun. Nasabi po sa’min ni mama na naka ilang beses na po siyang sumubok na tumakas n’ong pinagbubuntis niya po kami ngunit lagi po siyang nahuhuli. Hanggang sa na ipanganak nalang po kami ni mama at lumaki ay hindi parin po kami nagtagumpay na makatakas. Kaya sana po, maniwala po kayo samin. Ikaw nalang po ang pag-asa ni mama na magliligtas sa kanya kaya niya kami pinatakas. Nangako po kami kay mama na hahanapin ka namin para humingi po ng tulong po sa’yo.” Mahabang sabi ng batang nagpakilala na mga anak ko.

Naka awang ang labi ko habang hindi parin makapaniwala na anak ko ang dalawang batang nasa harapan ko. Hindi ko lang anak dahil anak namin ng babaeng mahal ko. Buhay ang asawa ko, buhay si Elizabeth.

Nanginginig ang mga kamay ko na inabot ang pisngi ng dalawa kong anak at hindi na mapigilan ang luha ko. Tuluyang bumuhos ang luha ko at mabilis kong ikinulong ang dalawang anak ko sa  mga bisig ko. Mahigpit ko silang niyakap at wala ng pakialam kung puro putek ang kanilang damit. Ang mahalaga ay mayakap ko silang dalawa. Buntis na pala ang mahal ko nang mawala siya sa ’kin. Damn it!

Nang mayakap ko sila ay pinagmasdan ko ang mga mukha ng mga anak ko. Napansin ko din na puro pasa ang mga braso ng mga anak ko. 

“Nasa’n si mama Elizabeth, mga anak?” Tanong ko sa dalawang anak ko.

“Do’n po, papa.” Sagot ng anak ko sabay turo ng direksyon. 

“Pinatakas po kami ni mama para makahingi po kami ng tulong. Papa. May baliw po na lalaki ang nagkulong po samin sa isang bahay po. Ayaw po kaming palabasin ng bahay at kapag may ginawa po kaming hindi niya nagustuhan ay binubogbog po kaming tatlo ni mama.” Saad ng anak ko kaya nandilim ang mukha ko sa nalaman ko. Hindi ko nga pinapadapuan ng lamok si Eliza, tapos bubugbugin lang niya ng ganun ang asawa ko. Papatayin ko talaga ang lalaking nagtago sa asawa at anak ko. Papatayin ko siya sa bugbog.

Naikuyom ko ang kamao ko ng sabihin yun ng anak ko. Tumingin ako sa kapatid ko na bakas parin sa mukha ang gulat. “Tumawag ka ng pulis, Audrey.” Utos ko sa kapatid ko na agad naman tumalima.

Tumayo ako mula sa pagkakaluhod at agad na hinawakan ang kamay ng dalawa kong anak. Dinampian ko pa ng halik ang likod ng palad nila saka ako ngumiti sakanila at ginulo ang madumi nilang buhok. 

Naglalakad ako kasama ang dalawa kong anak upang ituro nila ang sinasabi nila kung saan sila naghiwalay ng mama nila. Malalaki ang hakbang ko habang ang dalawa kong anak ay tumatakbo at tinungo namin ang lugar kung nasaan si Elizabeth. 

Pinagdarasal ko nalamang na sana maabutan ko si Eliza, dahil ayon sa dalawa kong anak ay hinahabol daw sila ng lalaking nag kulong daw sakanila sa loob ng bahay at inaangkin daw silang pamilya nito. Kaya ayaw daw silang palabasin dahil pinipilit daw ng lalaking yun na maging isa daw silang pamilya. 

Sinabi ng anak ko na may nakuha daw na flyer si Eliza sa basurahan n’ong nakalabas daw siya para sana tumakas. Buntis pa daw siya no’n kaya pilit niyang tumatakas. Ngunit naabutan daw ito ng lalaki kaya itinago daw ni Elizabeth ang napulot na flyer. Sinabi yun ng anak ko dahil na ikwenento ng mama nila ang pagtatangka niyang pagtakas. Naka ilang subok na daw tumakas si Elizabeth habang pinagbubuntis daw sila ng ina nila ngunit lagi daw nahuhuli hanggang sa naipanganak na lamang daw sila ng mama nila. Sinubukan parin daw nilang tumakas tatlo ngunit lagi silang nahuhuli at naabutan. Kaya binubogbog daw silang mag-ina at hindi pinapakain ng apat na araw. 

Matagal na daw ibinigay ng mama nila ang flyer at kine-kwento daw ng mama nila kung anong klase daw ang ama nila. Lagi daw kwene-kwento ni Eliza sakanila kung paano daw kami ngakakilala at sinasabi daw na mayor ako. Ibinigay daw ng mama nila ang flyer at ibinilin na itagong mabuti para kung sakaling makahanap sila ng tyempo para tumakas ay alam daw nila ang itsura ko. Kaya naman pala nakilala ako ng dalawang anak ko. Mabuti nalang pala talaga at ginupitan ng kapatid ko ang buhok ko. Kung hindi pala nangyari yun ay hindi ako makikilala ng mga anak ko. 

Kumunot ang noo ko ng marating namin ang seaside na nasa likod lang ng mall. Medyo malayo ng konti kaya hiningal ang dalawa kong anak sa kakatakbo. May nakita akong bangka na sobrang liit na sa paningin ko dahil sa  malayo na ’to.

“Mama!!” Sigaw ng anak ko habang nakatanaw sa bangka na sobrang layo na samin.

“Papa, nakuha po si mama. Nakuha po siya ulit ng lalaking baliw, papa. Tulungan mo po si, mama. Baka po may gawin sa kanya ang baliw na yun, papa. Naka ilang ulit na po niyang pinagtangkaan si mama gahasain pero pinagtatanggol namin si mama kaya hindi po natutuloy ang masama niyang binabalak at binubugbog nalang po kami ng kakambal ko sa galit niya po samin.” Naiiyak na sabi ng anak ko. “Hindi na kami kasama ni mama kaya wala na pong magtatanggol kay mama.” Dagdag na sabi ng anak ko.

Napamura ako ng malakas at nakalimutan na nasa harapan ang mga anak ko. Mas lalo pa akong napamura ng wala akong makitang bangka para gamitin. Pero wala na akong pakialam, lalanguyin ko nalang, mailigtas ko lang ang asawa ko sa baliw ng lalaking yun.

Akmang tatalon na sana ako sa dagat ng biglang may humawak sa balikat ko. Agad akong lumingon at nakita na naman ang nakaka iritang mukha ni Kaede.

“Wag kang tanga! Hindi ka sereno.” Saad niya sa ’kin sa seryosong boses.

“Basagin ko na talaga mukha mo, Kaede.” Banta ko sa kanya kaya napangiwi siya. Lagi nalang kasi niya akong pinipigilan.

“Gago! Nandito na ang mga pulis at may dala silang speed boat kaya wag kang tanga dyan!” Saad niya sa ’kin kaya sinipa ko ang mukha niya. Dapat talaga hiwalayan siya ng kapatid ko eh.

Nakita ko na nag si datingan ang mga pulis. Yumukod pa talaga ang mga ’to sa ’kin na parang ginagalang nila ako kahit hindi na ako mayor.

Tumingin ulit ako sa karagatan at hindi na natanaw pa ang bangka. Humanda sa ’kin ang lalaking yun. Pamamagain ko talaga mukha niya sa suntok ko kapag nakarating ako sa isla na sinasabi ng anak ko. Magbabayad siya sa ginawa niya sa mag-ina ko. Wait for me, Elizabeth.

Chapter 31

HINILA ng lalaking baliw ang buhok ko ng makarating kami sa isla. Pilit akong nagpupumiglas dahil sobrang sakit ng anit ko na parang matatanggal na ang buhok ko.

Ngunit mas malakas siya sa ’kin kaya hindi ko kayang pumalag.

“Bitiwan mo ko! Ano ba! Nasasaktan ako!” Daing ko sa lalaking baliw. Matagal na niya akong tinatago sa islang ’to at lagi niyang sinasabi na ako daw ang babaeng kasama niyang bubuo ng pamilya. 

Nang mangyari ang aksidente ay nagising nalang ako sa bahay na ’to. N’ong una ay nagpasalamat pa ako sa kanya dahil siya ang nagligtas sa ’kin ng tumagilid ang sinasakyan naming ferry ni mama. Ngunit nagsimula na akong matakot sa lalaking ’to ng sabihin niya  sa ’kin na ang ganda ko daw at gusto daw niya akong maging asawa. 

Akala ko ay nagbibiro lang siya n’ong una, ngunit napapansin ko na iba ang tingin niya sa ’kin. Mabait naman siya n’ong una dahil ginamot pa niya ang sugat na natamo ko. Pinapakain din niya ako ng masarap na pagkain kaya naglaho ang masamang kutob ko sa kanya at inisip na baka ganun lang talaga siya tumingin. Minsan pa nga ay nahuhuli ko siyang nakatitig sa dibdib ko na agad naman niyang iniiwas ang tingin.

Two weeks akong nagpapagaling no’n hanggang sa bumuti na ang kalagayan ko. Napag pasyahan ko na ng araw na yun na magpaalam kay Jomar at magpasalamat sa kabutihan niyang ginawa. Isa din kasi siya sa pasahero nang ferry n’ong araw na yun kaya niya ako nailigtas at dinala sa bahay niya. 

Ang akala ko na pamamaalam ko kay Jomar ay magiging maayos ngunit bigla nalang nagalit ang lalaki. Nagwala na siya at nanlilisik ang mata niya habang nakatitig sa ’kin. Wala siyang sinasabi kundi hindi daw ako pwedeng umalis dahil asawa na daw niya ako. 

Natakot ako sa kanya at halos mataranta ng makita ko siyang kumuha pa talaga ng kutsilyo at itinutok yun sa ’kin. Hindi ko alam ang gagawin ko ng mga oras na yun lalo na nang ikulong niya ako sa kwarto.

Ginawa ko ang lahat para makatakas sa bahay ni Jomar ngunit lagi naman niya akong nahuhuli. Ayaw niya akong palabasin ng bahay at kapag lalabas siya ng bahay ay sinisirado niya at tinatali niya ang mga paa ko upang hindi ko daw siya iwan. 

Hindi ko pa alam na buntis ako no’n. Napansin ko lang na lumalaki ang tiyan ko kahit pa nga hindi ako kumakain ng marami kapag pinipilit akong pakainin ng lalaki. Natatakot ako kapag nakikita ko siya dahil hinahaplos niya ang katawan ko kaya ginagawa ko ang lahat para umiwas. Kapag hindi ako sumunod at magpahawak ng katawan ay sinasampal niya ako ng malakas. Mas lalo pa nga yata naging agresibo ang lalaki sa pananakit sa ’kin ng mapagtanto niya na lumalaki ang tiyan ko. Alam ko ng buntis ako dahil hindi naman lulubo ang tiyan ko ng ganun kaya mas lalo kong ginusto na makawala sa kanya. Gusto ko ng bumalik sa asawa ko pero hindi ko alam kung paano.

Binugbog niya ako habang pinagbubuntis ko ang kambal namin ni Aivann. Baliw na talaga ang lalaki  dahil galit na galit siya sa ’kin at tinatawag akong manloloko eh hindi ko naman siya kilala. Galit na galit siya sa pinagbubuntis ko at pinapangatawanan talaga niya na asawa daw niya ako. Hindi niya matanggap na ibang lalaki ang nakabuntis sa ’kin. Kaya napapa isip nalang ako na baliw talaga si Jomar. Wala naman kasing matinong lalaki ang gagawin ’to at ikukulong ang babae sa bahay niya kahit hindi naman talaga niya ako asawa.

Araw-araw lagi kong pinagdarasal na sana mahanap ako ni Aivann, sana hindi siya sumuko sa paghahanap sa ’kin. Hindi ko din maiwasang hindi mag alala kay Aivann dahil alam kong hindi yun makakatulog hangga’t hindi niya ako katabi sa pagtulog.

Palaki ng palaki ang tiyan ko at naisipan kong gumawa ulit ng plano para tumakas kay Jomar. Nong oras na yun ay wala siya sa bahay dahil may bibilhin daw siya sa bayan. Kinuha ko ang pagkakataon na yun at binasag ko ang bintana para lang makalabas ako ng bahay niya. Wala na akong pakialam kong mahulog man ako habang nasa sinapupunan ko ang anak ko. Ang tanging nasa isip ko nalang ay ang makatakas ako sa bahay ni Jomar.

Nagawa ko naman ang binabalak ko at agad akong tumakbo palayo sa bahay ni Jomar. Wala akong ginawa kundi tumakbo ng tumakbo kahit wala akong suot na tsinelas. Ngunit masyado palang malayo ang mga kabahayan at puro puno ang nakapaligid sa bahay ni Jomar. 

Plano ko sanang maghanap ng bahay na malapit sana para makahingi ako ng tulong. Ngunit sa kasamaang palad ay wala akong mahingian ng tulong. Sa pagtakbo ko ay aksidente kong nakita ang isang flyer na natatakpan na ng lupa ngunit nakikita ko parin ang mukha ng asawa ko. Pinulot ko yun at hinaplos habang umiiyak. Napahagulgol nalang ako habang inaalala si mayor Aivann. Miss na miss ko na siya. Hindi ko alam kung bakit ako napunta sa sitwasyong ’to. Nagsisisi ako na bumiyahe pa nang araw na yun, eh ’di sana wala ako sa sitwasyong ’to.

Itinago ko ang flyer sa bulsa ko at akmang tatakbo na sana ng may humawak sa braso ko. Alam kong si Jomar yun kaya naiyak na ako dahil alam ko na ang mangyayari sa ’kin. Hinila niya ako pauwi sa bahay niya at do’n ay binugbog at pinagsisipa-sipa ang tiyan ko. Wala akong ginawa kundi ilagay ang dalawa kong kamay sa tiyan ko upang maprotektahan. Hinayaan ko lang na matamaan ang mukha ko ng sipa niya wag lang ang tiyan ko. Sa lakas nga ng sipa niya no’n ay nawalan ako ng malay. 

Hanggang sa na ipanganak ko nalang ang mga anak ko. Hindi ko inaasahan na kambal pa talaga ang dala-dala ko. Sobrang hirap ng pinagdaanan ko nang magsimula na akong mag labor. Hindi ko alam kung saan nanggaling ang sakit nang araw na yun. Nagmamakaawa pa talaga ako kay Jomar na dalhin niya ako sa hospital dahil manganganak na ako. Hindi niya ako pinakinggan, bagkos ay iniwan niya ako sa kwarto at nilock yun. No choice ako kundi paanakin ang sarili ko mag-isa. Tinatagan ko nalang ang loob ko para sa anak ko dahil wala silang aasahan kundi ako lang sa ngayon. 

Nagawa ko naman kahit sobrang sakit manganak. Naliligo ako sa sarili kong dugo no’n at pawis na pawis mula sa panganganak ko sa dalawa kong kambal. Ipinangalan ko sa mga anak ko ay Elian Kyb at Eliaz Kyn. Sobrang saya ko ng mahawakan ko ang mga anak ko at mayakap. Kaya ipinangako ko na kahit anong mangyari ay gagawa ako ng paraan para makatakas ako kasama ang dalawa kong anak.

Napadaing ako ng malakas na sinuntok ni Jomar ang tiyan ko. Hindi ko na masyadong iniinda yun dahil sanay na ang katawan ko sa bugbog. Sa tagal ko ng sinusuntok at sinisipa niya ay manhid na ang katawan ko. 

“Tatakas ka pa ha!” Saad ni Jomar habang hinihila ako papunta sa loob ng bahay. Halatang nang gigil siya sa ’kin dahil sa ginawa ko kanina.

Nang makapasok kami sa bahay niya ay malakas akong itinulak ni Jomar sa sahig at binaklas ang sinturon niya. Napa atras ako habang takot na takot sa kanya. Inikot niya ang dulo ng sinturon niya sa kanyang kamay at malakas na inihampas sa binti ko. Tanging daing lang ang ginagawa ko habang palakas ng palakas ang paghampas ni Jomar ng sinturon.

“Pinatakas mo pa talaga ang mga anak mo!” Galit niyang sigaw sa ’kin. Naghahalo ang nararamdaman ko ngayon. May halong takot at tuwa dahil sa wakas, nakatakas ang mga anak ko. Nagawa ko silang itakas dito. Dasal ko lang ay sana mahanap nila ang papa nila upang makahingi sila ng tulong. Baka mapatay na ako ni Jomar at ang maabutan nalang nila ay bangkay ko kapag nagtagal pa ako dito.

Pinilit kong itakas ang mga anak ko kanina dahil bugbog sirado na sila sa hayop na lalaking ‘to.. Buong buhay ng mga anak ko ay puro bugbog ang inabot nila. Maging nong mga sanggol pa sila ay binalak ni Jomar na patayin sa pamamagitan ng pagtakip ng unan sa mukha ng mga anak ko. 

“Paalisin mo na ako dito, Jomar. Mahabang panahon mo na akong ikinulong sa bahay mong ’to. Parang awa mo na.. may asawa akong naghihintay sa ’kin. Tanggapin mo ang katotohanan na hindi ako ang babaeng para sa’yo kaya sana.. maawa ka. Gumising ka na sa ilusyon mo!” Pakiusap ko sa lalaki. 

Mas lalo lang nagalit ang itsura ni Jomar at mabilis na naglakad papunta sa ’kin at hinila ang buhok ko. Napangiwi ako habang pilit niyang pinapatayo. “Ako lang dapat ang lalaking mamahalin mo.” Saad niya sa galit na boses. “Tamang-tama.. wala na dito ang mga anak mo kaya masosolo na kita habang buhay.” Dagdag pa niyang sabi saka siya naglakad. Wala na akong nagawa kundi sumunod sakanya dahil hila-hila niya ang buhok ko. 

Tinungo niya ang kusina at huminto siya sa harap ng isang malaking drum. Punong-puno yun ng tubig kaya bigla akong kinabahan. Sana naman mali ang nasa isip ko.

“A-Anong gagawin mo?” Nauutal kong tanong habang pilit na tinatanggal ang kamay niya sa buhok ko.

Ngumisi siya na parang demonyo kaya nagtaasan ang balahibo ko sa katawan. “Kung hindi ka lang naman mapupunta sa ’kin dito sa mundong ’to, pwes.. tatapusin ko nalang ang buhay mo saka ako susunod sa’yo sa kabilang buhay, para magkasama na ulit tayo. Ang galing ko hindi ba?” Nakangisi niyang tanong sa ’kin kaya nanlaki ang mga mata ko. Diyos ko! Lulunurin niya ako.

Napatili ako ng malakas na naman niyang hinila ang buhok ko at nilublob ang mukha ko sa drum na may lamang tubig. Halos mangiyak-ngiyak ako at pilit na itinataas ang ulo ko upang makahinga. Ngunit hinawakan ni Jomar ang batok ko at mas lalong inilublob sa tubig. Mauubusan na talaga ako ng hininga. Hindi ako marunong pagdating sa tubig kaya sigurado ako na ito na ang magiging katapusan ko. 

Kung mamatay man ako ngayon ay magiging masaya na din ako. Natupad ko ang pangako ko sa dalawa kong anak na itatakas ko sila sa impyernong bahay na ’to. Alam kong mahahanap nila ang papa nila dahil binigay ko ang flyer na matagal ko ng tinatago. Lahat din ng tungkol kay Aivann ay sinabi ko sa mga anak ko para paniwalaan sila ni Aivann. Pero kahit walang dalang flyer ang anak ko ay alam kong makikilala ni Aivann ang mga anak namin dahil nag mana sa kanya ang dalawa. 

Inangat ni Jomar ang ulo ko kaya habol-habol ko ang aking hininga. Nakita ko siyang ngumisi at sinuntok niya ako sa tagiliran kaya napadaing ako ulit. Inilublob niya ulit ang mukha ko habang nakasabunot siya sa buhok ko. Hindi ko na yata kaya pa, siguro ay panahon na para magpahinga na ako at hindi na lalaban pa kay Jomar. 

A/N: May nabasa na naman akong demanding ha tapos hindi naman pala naka follow sakin hahaha.. wala na yung comment dahil

dinelete

ng reader pero na ss ng admin ko kaya ko nakita.

Hindi lang po wattpad ang ginagawa ko sa buhay FYI lang. 🙄

Okay lang sana kung hindi naka follow basta manahimik nlng pero yung ganun na mag co-comment tapos hindi naman pala naka follow ay big

ekis

HAHAHA😂🤣

Chapter 32

PILIT kong sinisiko si Jomar upang makawala ako mula sa pagkakahawak niya sa ’kin. Kinakapos na ako ng hangin at maging ang tubig ay nalunok ko na ng tuluyan.

Kanina pa niya ako pilit na nilulunod ngunit hindi niya magawa-gawa dahil sa t’wing inaangat niya ang ulo ko ay humihinga parin ako. Kaya siguro ay inis na inis na siya sa ’kin. Ngayon ko lang nalaman na masamang damo din pala ako.

Kanina ay muntik na akong mawalan ng malay kaya kinagat ko ang ibabang labi ko habang iniisip ko ang dalawa kong anak. Kawawa naman sila, maiiwan ko sa mundong ’to. Maaga ko silang maiiwan dahil sa gagong ‘to na pinipilit akong asawahin. Hindi ko alam kung bakit ganito ang ginawa ni Jomar sa ’kin. Ang nasa isip ko nalang ay baka may babae siyang minahal at iniwan siya at nakikita niya sa ’kin ang babaeng yun. Kaya siguro niya ako inaangkin at ayaw niyang palabasin sa bahay niya. 

Nakita ko kasi dati sa kwarto niya ang isang picture ng babae kasama si Jomar. Iba din ang tawag niya sa ’kin na pangalan. Kahit anong sabi ko  sa kanya na hindi ko pangalan yun ay sinasaktan lang niya ako at lagi niyang sinasabi na hindi na daw siya papayag na iwanan ko daw siya ulit. 

Ubos na ang hangin na inipon ko ng ilublob na naman niya ako sa drum. Hindi ko na talaga kaya pa at sukong-suko na ang katawan ko. Mas gugustuhin ko pang mamatay nalang agad kaysa pahirapan pa niya ako. Ngunit, talagang sinasadya niya na pahirapan ako at panay pa ang tawa niya na halatang aliw na aliw sa ginagawa niya sa ’kin.

Naramdaman kong humigpit na naman ang hawak niya sa buhok ko at inangat na naman niya ang ulo ko kaya habol ko ang hininga habang naiiyak. Panay din ang ubo ko dahil sa tubig na nainom ko. Ang sakit din ng ilong ko dahil napasukan na din ng tubig.

“Patayin mo nalang ako agad, Jomar. Wag mo na ako pahirapan pa. Napaka demonyo mong tao! Kung sino man si Flora ay tama lang ang ginawa niyang iwanan ka dahil ang taong katulad mo ay hindi minamahal.” Galit kong sabi habang na iiyak habang hinahabol ang paghinga.

Hinila niya ang buhok ko at iniharap niya ako. Kitang-kita ko sa mukha niya ang galit niya sa mga sinabi ko. “Anong sinabi mo?! Gusto mo na talagang patayin kita?” Sigaw niya sa ’kin. Sa sobrang lakas ng sigaw niya ay parang nabasag ang eardrum ko. Kitang kita ko ang ugat niya sa leeg.

Tumawa lang siya ng malakas na para bang nababaliw na. “Hindi na mauulit ang pang iiwan mo sa ’kin, Flora. Hindi na ako papayag na ipagpalit mo ko sa ibang lalaki.” Saad niya habang naka ngiti na parang demonyo. Nababaliw na talaga siya. Wala na siya sa tamang katinuan.

“Hindi sana tayo aabot sa ganito kung minahal mo ko. Sabi ko naman sa’yo, ako lang ang lalaking makakasama mo habang buhay. Maging sa kabilang buhay ay ako parin ang makakasama mo. Kung hindi mo din naman ako mamahalin dito sa mundong ’to, pwes sa kabilang buhay tayo magmahalan.” Saad niya sa ’kin saka hinalikan ang pisngi ko. Naiiyak na talaga ako dahil nandidiri ako sa kanya. Ayaw ko ng may humahalik na ibang lalaki sa ’kin kahit sa pisngi pa yan. Si Aivann lang ang lalaking pwedeng humalik sa ’kin at umangkin. 

Pilit kong  itinaas ang kamay ko saka ko pinahid ang hinalikan niyang pisngi ko. Pilit kong nilalayo ang mukha ko dahil hahalikan na naman sana niya ako. Humarap ako sa kanya at inipon ko ang laway ko sa loob ng aking bibig saka ko dinuraan ang mukha niya. Kitang kita ko ang laway ko na dumikit sa tungki ng ilong niya at tumulo yun sa bibig niya. 

“Nakakadiri ka! Kahit kailan ay hinding-hindi kita mamahalin. Isa kang baliw na lalaki!‘’ Galit kong sigaw sa kanya. Mas gugustuhin ko pang saktan ang damdamin niya para magising na siya sa katotohanan. Bahala na kung mamatay man ako, at least nasaktan ko ang damdamin ng pangit na ’to. 

Napaka demonyo talaga ng pangit na ‘to. Itotodo ko na panlalait ko sa kanya. Mamatay na din naman ako kaya bakit hindi ko pa lubos-lubusin.

Sinuntok lang naman niya ako sa tagiliran saka niya inuntog ng malakas ang noo ko sa gilid ng drum. Pakiramdam ko ay umiikot ang paningin ko dahil sa ginawa niya. Mahapdi din ang parte ng noo ko kung saan tumama sa gilid ng drum.

“Papatayin talaga kitang babae ka!” Nanggigil niyang sabi sa ’kin saka niya ako ni lublob ulit sa tubig. Hindi man lang ako naka hugot ng malalim ng hininga dahil binigla akong ng pangit na ‘to.

Habang nasa tubig ang mukha ko ay naramdaman kong humapdi ang tagiliran ko. Tuluyang kumalat ang sakit sa buo kong katawan at nanghihina na talaga ako. Alam kong sinaksak niya ako dahil sobrang sakit ng nararamdaman ko. Naramdaman ko pa ang paghugot ng kutsilyo sa tagiliran ko. 

Habang nilalabanan ko ang sakit ay naisip ko ang mga anak ko.  Hindi na ako magdarasal na sana may magligtas sa ’kin dito. Tanggap ko na mamatay na ako ngayong gabi. Kaya ang pinagdarasal ko nalang ay sana maging masaya ang asawa ko kahit wala na ako. Sana magkita sila ng mga anak namin at alagaan niya ng mabuti ang mga anak namin. Dasal ko lang ay sana makahanap si Aivann ng babaeng mamahalin niya para maging masaya ulit siya kahit hindi na ako ang kasama niya. Ayaw ko siyang malungkot kapag nalaman niyang wala na ako. Kapag nangyari yun ay sana payagan ako ng diyos na dalawin ang mag-ama ko kahit hindi na nila ako makita at para na lang akong hangin.  Kahit masulyapan ko man lang sila bago ako tumawid sa kabilang buhay ay ayos na sa ’kin.

Hinila na naman ako ni Jomar kaya nakahinga na naman ako. Binitawan niya ako sa sahig kaya akala ko ay tapos na siya. Ngunit may kinuha siyang panali sa gilid ng lababo at agad na lumapit sa ’kin at itinali ang dalawang paa ko. Dahil sa nahihirapan akong huminga at iniinda ko ang tagiliran kong nasaksak ay hindi ko na nagawang manlaban pa sa kanya. 

Inilagay din niya ang dalawang kamay ko sa likuran at itinali din niya yun ng mahigpit.  Pilit kong iginalaw ang katawan ko ngunit hinang-hina na talaga ako. Hindi ko na kayang lumaban pa.

Nang matapos siya ay tumayo siya sa harap ko at may inabot sa mesa. Nanlaki ang mga mata ko ng makita kong kinuha niya ang bote ng alak na na nakapatong sa mesa. Napapikit nalang ako at inihanda ang sarili ko sa gagawin niya. 

Naramdaman ko nalang na hinampas niya ng bote ang ulo ko kaya tuluyang umikot ang paningin ko. 

Naramdaman ko nalang na umangat ang katawan ko. Buhat-buhat ako ng demonyong lalaki ’to dahil nagawa ko pang imulat ang isa kong mata at pilit na nilalabanan ang hilo na nararamdaman ko.

Ngumisi siya sa ’kin saka niya ako binaliktad. Ang ulo ko ang una niyang ipinasok sa drum at inilubog nyang mabuti. Tuluyan akong ipinasok ni Jomar sa drum na may tubig. Yung ulo ko ay nasa pinaka ilalim ng drum kaya hirap na hirap  na akong huminga. Nag kulay pula din ang tubig dahil sa sugat ko sa tagiliran, nakikita ko yun ng imulat ko pa ang mata ko at ngumiti ng ipasok niya ang nakatali kong mga paa sa loob ng drum saka niya nilagyan ng takip ang kaya naging madilim ang loob ng drum.

Napangiti ako dahil sa wakas, matitigil na ang paghihirap ko. Makakapag pahinga na din ako sa pagpapahirap niya sa ’kin. Nakatigilid ang ulo ko at nakaharap papunta sa takip ng drum. Nakikita ko pa na nilalagyan yun ni Jomar ng mabibigat na bagay ang takip ng drum upang hindi ko mabuksan.

Hindi ko maigalaw ang kamay ko dahil sa sobrang higpit ng pagkakatali ni Jomar sa ’kin. Iminulat ko ulit ang mga mata ko habang inaalala ang mukha ng dalawa kong anak. Natatakot kasi ako na baka pag namatay ako ay hindi ko na sila maalala, baka hindi ko na maalala ang mga itsura nila. Pumasok din sa isipan ko ang nakangiting mukha ni Aivann kaya tuluyan akong naiyak at humalo ang luha ko sa tubig. Ayaw kong makalimutan ang mukha nila, ayaw kong mabura yun at mawala sa alaala ko na may asawa at mga anak ako kapag nasa kabilang buhay na ako. 

Unti-unti ay hindi na ako makahinga. Nakadilat parin ang mga mata ko at hindi ko naipipikit pa hanggang sa huli kong hininga. 

Nakatitig lang ako sa takip ng drum at hinang hina na. Ngunit, nakita kong bumukas ang drum at may kamay akong nakita na pumasok sa drum at dahan-dahan yung papunta sa ’kin. Hindi ko alam kung pinaglalaruan ba ako ng mga mata ko dahil sa gusto kong makita si Aivann sa huling pagkakataon.

Chapter 33

NAPANGITI ako ng makita ko ang mukha ni Aivann hindi malinaw yun ngunit nakikita ko parin habang ang isang kamay niya ay ipinasok sa loob ng drum. Akala ko ay guni-guni ko lang ang lahat ngunit tuluyan akong naiyak ng maramdaman ko ng hawakan ako ni Aivann sa kamay at hinila palabas ng drum.

Nanghihina akong nakatitig sa mukha ng lalaking mahal ko habang hinahabol ang aking paghinga. “M-Mayor..” sambit ko sa lagi kong tawag sa kanya. Namiss ko na siyang tawagin ng ganun. Ang mayor ng buhay ko.

Agad niya akong niyakap ng mahigpit kaya humagulgol ako ng iyak. Akala ko ay hindi na siya darating. Akala ko ay hindi ko na makikita ang mahal ko. Nawawalan na ako ng pag-asa kanina at tinanggap nalang ang kapalaran ko. 

Iyak lang ako ng iyak habang yakap ako ni Aivann. Ang mga paa ko ay nasa drum parin kaya binuhat ako ni Aivann para mailabas niya ako. Binuhat niya ako na parang bagong kasal at wala siyang pakialam kung mabasa man ang damit niya. 

Napahigpit ako ng hawak sa damit niya habang nakasubsob ang mukha ko sa matipuno niyang dibdib. Panay ang haplos ni Aivann sa likod ko na para bang pinapatahan ako. 

“I’m sorry, love. Sorry kong matagal ako dumating.‘’ Panghihingi ng sorry ng asawa ko. “Nandito na ako. Wala ng mananakit pa sa’yo, love. Pangako ko yan sa’yo.‘’ Dagdag niyang sabi. Hindi ako sumagot at iyak lang talaga ako ng iyak dahil sa halo-halong emosyon na nararamdaman ko.

Naririnig ko pa ang sigaw ni Jomar at mga kasama ni Aivann na pumunta dito para sagipin ako. 

Nakahinga na ako ng maluwag at hindi na iniinda ang sugat ko na nasa tagiliran. Nawala lahat dahil sa nakita ko si Aivann.

Inilayo ako ng konti ni Aivann at tinitigan ang mukha ko. Napangiti ako habang pinagmamasdan ang mukha ni Aivann. Nakikita ko sa gilid ng mga mata niya ang luha na gustong kumawala sa mata niya. 

Bumaba ang tingin ni Aivann sa tagiliran ko at agad napalitan ang mukha niya ng galit. Nagliliyab ang mga mata niya sa galit at pati ang panga niya ay umigting.

Binitawan niya ako ng dahan-dahan sa sahig saka siya tumalikod sa ’kin. Napasunod ang tingin ko sa kanya ng pulutin niya ang kutsilyo na nasa sahig na may dugo pa. Siguro ay yun ang ginamit ni Jomar sa ’kin kanina para saksakin ako.

Sa sobrang bilis ng kilos ni Aivann ay napasigaw ako ng lapitan niya si Jomar na hawak ng dalawang lalaki. Sinaksak ni Aivann si Jomar sa tagiliran at ilang beses niyang hinugot ang kutsilyo sa tagiliran ng lalaki. 

Napatakip ako sa bibig ko dahil hindi ko inaasahan na makikita ko si Aivann sa ganitong sitwasyon. Wala man lang siyang takot na saksakin si Jomar na walang ginawa kundi sumigaw sa sakit na nararamdaman niya.

Nakikita ko sa mukha ni Mayor ang galit habang sinasaksak niya si Jomar. 

“Papatayin kitang putangina ka!! Magbabayad ka sa ginawa mo sa asawa ko!” Nanggigil na sigaw ni Aivann na agad naman pinigilan ng isang lalaki. Kilala ko yun dahil nakita ko na yun ng ipakilala ako ni Aivann sa pamilya niya. Siya ang asawa ng kapatid ni Aivann.

Hindi nila maawat si Aivann at halos maglupasay na si Jomar sa ginagawa niya. Kumalat na din ang dugo sa sahig ni Jomar at punong puno na ng dugo ang suot niyang tshirt.

Dalawang lalaki na ang humila kay Aivann ngunit hindi nila siya maawat-awat. Ngayon ko lang nakita na ganun si Aivann. Wala siyang pakialam kung may makakita man sa kanya na patayin ang lalaki basta maiganti lang niya ako. 

Kahit masakit ang tagiliran ko at nanghihina ay pinilit kong makatayo at lumapit kay Aivann. Umalis naman ang dalawang lalaki sa dinaraanan ko na para bang binibigyan nila ako ng daan papunta kay Aivann. 

Agad kong niyakap si Aivann mula sa likuran kaya napatigil siya sa pagsaksak sa wala ng malay na si Jomar. “Tama na, love. Please..” sabi ko sa mahinang boses. Do’n lang yata siya kumalma at binitawan ang kutsilyo niyang hawak na punong puno ng dugo mula kay Jomar. Maging ang kamay niya ay nababalot din ng dugo. 

Humarap sa ’kin si Aivann kaya niyakap ko siya para mawala ang galit sa kanyang mukha. Nakakatakot pala siya kapag nagalit. Ni hindi niya pinansin na may mga pulis siyang kasama basta’t maiganti lang niya ako. 

Nakita ko naman ang asawa ni Audrey na umuklo at parang sinasalat ang leeg ni Jomar. “Tangina! Pinatay mo naman ang lalaki agad.” Saad pa niya saka masamang tumingin sa’min ni Aivann. 

Hindi naman sumagot ang asawa ko. Yakap-yakap lang niya ako saka niya pinatakan ng halik ang tuktok ng ulo ko. 

Bigla nalang niya akong binuhat na parang bagong kasal saka siya lumabas ng bahay ni Jomar. Napayakap ako sa leeg niya at isiniksik ang mukha ko sa leeg niya. Namiss ko na ang amoy ng asawa ko. 

Nakalabas kami ng bahay kaya nag angat ako ng tingin at pinagmasdan ang bahay ni Jomar. Ang dami kong sinapit sa bahay niya at maging ang anak ko ay grabe ang sinapit sa lalaki. Sa wakas ay nakalabas ako ng buhay. Akala ko ay lalabas ako ng bahay niya na kaluluwa nalang. 

Nakita ko pa ang ibang mga tauhan ni Aivann at mukhang mga tauhan yun ng ama niya. 

Ipinikit ko ang mga mata ko dahil sa pagod na nararamdaman ko. Masakit din kasi ang leeg ko dahil narin sa posisyon ko kanina sa drum. 

Ngunit napadilat din ako agad ng huminto si Aivann sa paglalakad. Nakita ko na may speed boat at halatang yun ang ginamit nila para nakapunta dito sa Isla. Agad akong isinakay ni Aivaan do’n saka siya sumakay din. Hindi talaga siya nakontento at kinandong ako ng asawa ko kaya napangiti ako. 

“Yung dalawa nating anak.. nasa’n sila?” Tanong ko sa aking asawa. Tumingin ako sa mukha niya at inabot ko ang pisngi niya saka ko ’yon hinaplos. Napapikit naman si Aivann na para bang pinapakiramdaman ang haplos ko. 

“Pasensya ka na kung nawala ako sa tabi mo ng ilang taon, love. Nakatulog ka ba ng maayos?” Tanong ko sa kanya dahil alam kong hirap siyang makatulog.

Agad na tumulo ang luha ni Aivann habang nakapikit parin. Naiyak na din ako habang pinapahid ang luha niya. “H-Hind.. hindi ako nakatulog, love. Hirap na hirap ako makatulog sa nagdaan taon na wala ka. Ang hirap mabuhay na wala ka.” Umiiyak niyang sabi kaya tumango ako saka inayos ang buhok niya. 

“Mahal na mahal kita, Aivann. Nandito na ulit ako. Nakabalik na din ako sa wakas sa piling mo, love.” Umiiyak kong sabi. Agad na sinakop ni Aivann ng halik ang labi ko na agad ko naman tinugon. 

Napapikit ako dahil namiss ko ang labi ng asawa ko. Umiiyak parin kaming dalawa at nalasahan ko pa ang luha namin dalawa ni Aivann. 

Natigil lang kami sa halik na pinagsaluhan namin ng may kumatok sa gilid ng speed boat. 

“Mamaya na yan. Dalhin mo muna sa hospital ang asawa mo.”

Sabay kaming napatingin ni Aivann at nakita ang asawa ni Audrey na masamang nakatingin kay Aivann. 

“Panira ka talagang gago ka eh no!” Galit na sabi ng asawa ko kaya mahina akong natawa sa itsura niya.

“Binigyan mo lang ako ng gagastusin na hayop ka! Babayaran ko ang mga pulis na nakakita sa ginawa mo. Lilinisin ko ang ginawa mong hayop ka! Thank you ha!” Sabi ng asawa ni Audrey sa sarkastimong boses. 

Hindi naman sumagot ang asawa ko at niyakap ulit ako. Sobrang higpit ng yakap niya sa ’kin na para bang takot na takot na mawala ako.

Naramdaman ko nalang na umandar ang speed boat ng kausapin ng asawa ni Audrey ang nagmamaneho do’n.

“Rest, my love. Dadalhin kita sa hospital.” Saad ng asawa ko sa malumanay na boses.

Umiling ako. “Ayaw ko! Baka kasi panaginip lang pala ’to. Baka pag gising ko wala ka na at nasa bahay parin pala ako ni Jomar.” Natatakot kong sabi. “Ayaw ko na mangyari yun, Aivann. Ayaw ko ng makita ang baliw ng lalaking yun.” Dagdag ko pang sabi.

’’Hindi ‘to panaginip, love. Nandito na talaga ako sa harap mo.’’ Sagot niya saka dinampian ng halik ang pisngi ko. Ngunit kahit anong pilit niya na patulugin ako ay hindi ko siya sinunod. Natatakot kasi ako na baka mawala na naman siya. Ilang beses na kasi akong nanaginip na lagi akong nililigtas ni Aivann ngunit nagigising lang din ako na nando’n parin sa bahay ni Jomar.

Hindi naman na ako pinilit ni Aivann at hinayaan ako na nakayakap sa kanya. 

Hanggang sa nakarating kami sa dalampasigan. Nakikita ko din na may naka abang na do’n na ambulansya. 

Pinatayo na muna ako ni Aivann saka siya na unang bumaba sa speed boat. Inalalayan naman niya ako makababa saka niya ako binuhat ulit. 

Naglakad siya papunta sa ambulansya at ipinasok ako sa loob ng sasakyan. Kasama ko parin si Aivann at hawak-hawak niya ang kamay ko at panay ang halik niya sa likod ng palad ko. 

Hindi ko maiwasang hindi mag alala kay Aivann dahil ang laki ng pinayat niya. Dahil siguro sa nawala ako kaya pinabayaan niya ang kanyang sarili. Nakikita ko din sa mga mata niya ang lungkot. 

Mabuti nalang at nakabalik na ako sa kanya. Mabubuo na din kaming dalawa kasama ang dalawa naming anak. Akala ko ay makakabalik ako sa piling ni Aivann na malamig na bangkay. Mabait parin ang diyos sa ’kin dahil hindi niya hinayaan na mamatay ako dahil alam niyang maiiwan kong magiging misserable si Aivann. 

A/N: Merry Christmas po sa lahat!🎄✨

Lahat na ba may ubo? Kung wala pa, meron ako dito Hahaha.. joke lang😂🤣

Chapter 34

NAGISING ako na may pumipisil sa palad ko. Agad kong iminulat ang mga mata ko at nakita si mayor Aivann na nakaupo sa tabi ng kama habang hawak ang kamay ko. Nakatulog pala ako kanina habang siya ay binabantayan parin ako.

Nasa hospital room parin ako dahil sa natamo kong sugat mula kay Jomar. Nagamot naman na ako at medyo okay na din ang pakiramdam ko. Naka inom na din ako ng gamot kaya hindi na masyadong kumikirot ang sugat ko pati ang nabugbog kong katawan.

Ngumiti sa ’kin si Aivann ng makita niya ako. “Kamusta pakiramdam mo, love?” Tanong niya sa nag aalalang boses. Hinahaplos din niya ang likod ng palad ko saka niya dinampian ng halik.

“Medyo maayos na ako, mayor.” Sagot ko. Mahina naman siyang natawa saka pinatakan ulit ng halik ang palad ko.

“Hindi na ako mayor, love. Matagal na akong umalis sa pwesto at hindi na tumakbo pa.” Sabi niya kaya nanlaki ang mga mata ko.

“H-Hindi ka na, mayor?  Bakit? Kung ganun.. ex-mayor nalang pala dapat ang itawag ko sa’yo.” Sabi ko naman kaya mahina siyang natawa.  Hindi ko kasi inaasahan na hindi na siya mayor dahil sa pagkakaalala ko ay mahal niya ang mga nasasakupan niya kaya nga din siya gusto ng mga tao.

“I miss you, love. Miss na miss na kita.” Sabi niya sa malungkot na boses. Nakikita ko sa mga mata niya ang halo-halong emosyon at ang mas nangingibaw no’n ay ang pangungulila niya sa ’kin. Sobrang tagal naman kasi na nawalay kaming dalawa. Ang akala ko pa nga ay hindi na talaga kami magkikita kaya panay ang iyak ko. Araw at gabi ako umiiyak habang iniisip ang mukha ni mayor at laging pinagdarasal na sana dumating ang araw na magkikita kaming muli.

“Miss na din kita.. sobra. Akala ko hindi na kita makikita pa. Natatakot ako na baka mamatay ako sa bahay ni Jomar na hindi kita makikita ulit.” Sabi ko sa malungkot na boses. Inabot ko ang buhok niya saka ko hinaplos ’yon.

“Ang laki ng pinayat mo, ex mayor. Masyado mong pinabayaan ang sarili mo habang wala ako.” Sabi ko dahil ang laki ng pinayat niya. Pareho kaming dalawa pumayat dahil sa nalayo kami sa isa’t isa. Dapat talaga hindi kami nalalayo eh. Tumataba kasi ang isang tao kapag nasa tamang lalaki o babae.

“Patabain mo ko ulit, love. Pagmamahal mo pa lang tataba na ako agad.” Sagot naman niya saka niya isibubsob ang mukha niya sa dibdib ko. Napangiti ako dahil namiss ko siya kapag nagpapalambing siya sa ’kin. Sobrang tagal ng panahon na nawalay kami sa isa’t isa. Sana hindi na maulit yun. Ayaw ko ng maranasan pa yun na wala si Aivann sa piling ko.

Hinayaan ko lang siya na nakasubsob sa dibdib ko habang sinusuklay ng mahina ang buhok niya. Bago ako natulog kanina ay sinabi ko sa kanya kung paano ako napunta kay Jomar. Galit na galit siya dahil sa mga sinabi ko at mukhang gusto pa niya yatang sunugin ang katawan ni Jomar dahil hindi daw sapat ang pagkamatay niya.

“Nasa’n nga pala mga anak natin?‘’ Tanong ko sa asawa ko. Nag angat naman siya ng mukha saka ngumuso sa harap ko na para bang nanghihingi ng halik sa ’kin. 

Inilapit ko ang mukha ko sa kanya at dinampian ng halik ang nakanguso niyang labi. Mabilis lang naman ang ginawa ko at agad na inilayo ang labi ko.

“Nasa bahay sila ng kapatid ko, love.” Sagot niya saka dinampian ng halik ang isa kong dibdib. “Sobrang magkahawig kami ng mga anak natin. Hindi halata na ako ang ama nila.‘’ Dagdag niyang sabi kaya napangiti ako. Magkahawig na magkahawig kasi silang tatlo. Ako yung naghirap habang dala-dala ko sila sa sinapupunan ko. Dumaan din sa labor at mas lalo pang naghirap lalo na’t ako lang din mismo ang nagpa anak sa sarili ko. Tapos paglabas, kamukha lang pala ni Aivann ang dalawa. Nasa’n kaya hustisya no’n. 

Pero ayos lang, masaya nga ako eh dahil ang dami nilang nakuha kay Aivann, sa ’kin naman ay wala. Kawawa na talaga ko. Sana lang kapag nabuntis ulit ako ay babae naman para naman may kakampi ako.

Natigil lang kaming dalawa ni Aivann ng biglang pumasok ang doctor para icheck niya ang kalagayan ko. Sa awa ng diyos ay hindi naman masyadong malalim ang saksak na ginawa ni Jomar sa ’kin. Pero kailangan ko parin uminom ng gamot at magpahinga sa bahay. Nabugbog kasi talaga ng husto ang katawan ko sa hayop na yun. Mabuti nalang din at nawala na siya sa mundong ’to para naman mabawasan ang salot.

Pinayagan ako ng doctor na umuwi kaya binibihisan ako ng asawa ko dahil iuuwi na daw niya ako sa bahay nila. Do’n daw kami dederitso sa bahay ng kapatid niya dahil nando’n sila Elian at Eliaz. 

Gusto ko na din makita at mayakap ang mga anak ko. Sigurado ako ay nag aalala na sila sa ’kin lalo na’t alam nila kung gaano ka sama si Jomar. 

Kaya ko naman maglakad pero ‘tong asawa ko ay ayaw daw niya akong mapagod kaya binuhat niya ako. Ayaw ko sana dahil nakakahiya sa mga taong makakasalubong namin. At isa pa, may wheelchair naman na pwedeng gamitin sana kung ayaw niya akong mapagod. 

Nanalo parin naman siya kaya binuhat niya ako. Hindi naman ako mananalo sa kanya dahil malamang hindi kami lalabas ng hospital room kapag hindi ko siya pinayagan sa gusto niya. 

Nang makalabas kami sa hospital ay tinungo niya ang kanyang kotse na nakaparada talaga sa entrance ng hospital. May isang guard do’n na nakatayo at agad na binuksan ang pintuan ng passenger seat. 

Dahan-dahan akong pinaupo ni Aivann at siya pa talaga mismo ang nagkabit ng seatbelt  sa ’kin. “May masakit ba sa’yo, love?” Tanong niya habang hinawi ang buhok na nakaharang sa mukha ko.

Umiling ako habang may ngiti sa labi. “Wala naman, love.” Tugon ko. Inilapit naman niya ang mukha niya sa ’kin at mabilis na sinakop ng halik ang labi ko. Hindi pa talaga siya nakontento at sinipsip pa talaga niya ang dila ko. Naalala ko na may guard na nakatayo sa gilid ng pintuan ng kotse kaya bigla akong nahiya. 

Tumigil sa paghalik sa ’kin si Aivann at pinatakan ng halik ang tungki ng ilong ko. “I love you, love.” Sabi niya sa punong-puno ng emosyon.

“I love you too, mayor ko.” Nakangiti kong sabi saka pinisil ng mahina ang pisngi niya. Kahit hindi na siya mayor pero mayor parin siya ng buhay ko. 

Mahinang natawa ang asawa ko saka niya pinatakan ng halik ang labi ko. Mabilis lang yun at umatras siya konti saka niya isinara ang pinto ng kotse. 

Umikot siya sa papunta sa driver seat saka niya binuksan ang pintuan at pumasok ng kotse. Natatawa nalang ako dahil pinagmamasdan na naman niya ang mukha ko na punong puno ng pagmamahal. 

Inabot ko ang buhok niya at ginulo yun. “Ang gwapo mo, mayor.” Saad ko kaya natawa na naman siya. 

“Hindi pa ako pumapatong sa’yo, love. Wag mong sabihin naglilihi ka na.‘’ Pang aasar niya sa ’kin kaya kunwari ko siyang inirapan.

“Anakan mo ko ng marami, mayor. Ikaw lang ang lalaki na pwedeng pumatong sa ibabaw ko.” Sabi ko naman kaya napakagat siya sa ibabang labi niya. 

“Wag mo akong hamunin, love. Alam mong ikaw lang ang babaeng babayuhin ko kaya asahan mong tigang na tigang ako.” Aniya kaya napairap na talaga ako. Oo nga pala, tigang nga pala siya.

“Tumigil ka nga! Baka bumuka yung tahi ko sa tagiliran. Ang lakas mo pa naman bumayo.” Sabi ko saka umayos ng upo.  

Tumingin ulit ako kay mayor dahil hindi parin niya binubuhay ang makina ng sasakyan. Mahina akong natawa dahil punong puno ng pagnanasa siyang nakatitig sa ‘kin. 

“Halika na! Gusto ko ng makita mga anak natin,” utos ko sa kanya at iniba nalang ang usapan at baka kung saan na naman mapunta.

“Pakiss muna, love.” Sabi niya saka ngumuso sa harap ko. 

Inilapit ko naman ang mukha ko sa kanya at pinatakan agad ng halik ang kanyang labi. Inilayo ko agad ang labi ko at pinagdikit ang noo namin dalawa. Hinaplos ko pa ang pisngi ni mayor habang nakapikit ang mga mata ko. 

“Akala ko hindi na kita mahahalikan, mayor ko.” Saad ko saka inilayo ang aking mukha. Pinatakan ko ng halik ang noo niya saka ko sinunod ang magkabilaang pisngi niya at sinunod ang tungki ng ilong niya. “Mahal na mahal kita, Aivann. Thank you at hinintay mo ko at hinanap. Hindi mo ko sinukuan, love. Kahit matagal na ang taon na nawala ako ay hinintay mo parin ako at minahal.” Saad ko saka ngumiti sa kanya. 

“Wala na akong ibang mamahalin, Elizabeth, kundi ikaw lang. Maraming babae sa paligid ngunit nag iisa lang ang Elizabeth ko.” Sagot niya kaya napangiti ako at mabilis na sinakop ng halik ang labi niya. 

Siya ang unang pumutol sa halik na pinagsaluha namin dalawa at binuhay ang makina ng kotse. “Oras na para mabuo na ang pamilya natin, love. Damn. Ihanda mo na matres mo dahil pupunlaan ko yan ng maraming katas kapag gumaling ka ng tuluyan.” Pilyo niyang sabi kaya natawa ako saka ako umayos ng upo. Inaasahan ko naman talaga yun at hindi ko naman siya pipigilan kapag nagkataon na gumaling ako. Babawiin namin ang ilang taon na malayo kami sa isa’t isa.

Masaya na ako at wala na ang mabigat na nakadagan sa dibdib ko. Dati nong bihag pa ako ni Jomar ay halos araw-araw akong natatakot para sa buhay namin ng mga anak ko. Ngayon ay masaya na ako ulit dahil kasama ko na ang lalaking mahal ko. 

Pinausad ng asawa ko ang sasakyan para puntahan ang bahay ng kapatid niya. Hindi na ako makapaghintay na makita ang mga anak namin ni Aivann. Sigurado ako matutuwa silang dalawa kapag nakita nila ako. Sa wakas, malaya na din ako sa impyernong kinalalagyan ko. 

A/N: Good evening, Azzinatics!❤️✨

Chapter 35 (SPG)

NAKARATING kami ni Aivann sa tapat ng bahay ng daddy niya. Iginilid niya ang kotse saka niya pinatay ang makina ng kotse. Tumingin siya sa ’kin saka hinawakan ang sugat sa tagiliran ko. 

Siguro ay nag aalala siya kung kumikirot pa ba ang sugat ko. Kaya ngumiti ako sa kanya para ipaalam na ayos lang ako.

Ngumiti sa ’kin si Aivann bago niya binuksan ang pintuan ng driver seat. Agad siyang bumaba at isinara ang pinto saka siya naglakad papunta sa passenger seat. Pinagbuksan niya ako ng pintuan ng passenger seat sabay hawak sa kamay ko at inalalayan na makalabas ng sasakyan. 

Namiss ko talaga ang ganito, kung paano ka caring si Aivann sa ’kin. Pati isang kamay niya ay inilagay pa sa ulo ko para hindi ako mauntog. Nang makababa ako ay isinara ni Aivann ang pinto at pinagsiklop ang kamay namin dalawa. Sabay kaming naglakad para pumasok sa bahay ng daddy niya.

Pinihit ni Aivann ang siradura ng pinto saka niya ’to binuksan. Pumasok kaming dalawa at agad kong nakita ang dalawa kong kambal na nakabihis na ng maayos at hindi katulad dati na laging butas ang mga damit.

“Mama..” sabay na tawag sa ’kin ni Elian at Eliaz. Tumakbo sila papunta sa’min ni Aivann kaya agad akong umuklo para mayakap ko ang dalawa kong anak.

“Mabuti naman po at nakaligtas ka mama..” umiiyak na sabi ni Elian.

“Akala ko po hindi na kita makikita, mama. Mabuti naman po at nailigtas ka ni papa.” Saad ng anak ko na si Eliaz.

Niyakap ko lang ang dalawa kong anak habang umiiyak at iniisip ang pinagdaanan naming tatlo kay Jomar. Sobrang bangungot ang nangyari sa’min ng mga anak ko at sa wakas ay nakawala na kami sa kanya. Natatakot ako na baka maulit yun, pero alam ko na hindi kami pababayaan ni Aivann. 

Pinapangako ko sa aking sarili na hindi na talaga ako sasakay ng ferry boat at aalis na hindi kasama si Aivann. Grabe talaga trauma ko sa nangyari na kahit pumikit ako ay nagugulat ako dahil naalala ko si Jomar.

Lumapit sa’min si Aivann at agad na binuhat ang dalawa naming anak. Kayang-kaya niyang buhatin ang dalawa kaya tuwang-tuwa ang dalawang bata.

Niyakap ko naman si Aivann saka siya ngumuso palapit sa ’kin na parang nanghihingi ng halik. Dinampian ko ng halik ang labi niya kaya humagikgik ang kambal namin. 

Natigil lang kaming apat ng marinig namin ang yapak na nanggaling sa kusina. Agad ko nakita si Audrey na may ngiti sa labi. Kumunot pa ang noo ko dahil sa buhok niya. Ang ikli kasi at may bangs pa siya. Pero bumagay naman sa kanya at mas lalo siyang gumanda.

“Welcome back, sister in law. Masaya ako na ligtas ka.” Sabi  ni Audrey at agad na lumapit sa ’kin. Niyakap niya ako kaya niyakap ko siya pabalik. 

“Masaya din ako na nakabalik na ako sa kuya mo,” sagot ko naman. Lumayo siya ng konti sa ’kin saka ngumiwi. “Oo nga. Buti at nakabalik ka na, sister in law. Yung kuya ko nag mukhang ermitanyo ng mawala ka.” Saad niya kaya napalingon ako sa asawa ko at nakitang pinandilatan niya si Audrey.

“Shut up, Dora.” Inis na sabi ni Aivann kaya napa iling nalang ako. Hindi parin kasi nagbabago ang dalawa dahil lagi nalang nagbabangayan.

Ngumuso si Audrey sa harap ko at tinuro si Aivann. “Kasalanan niya kung bakit naging dora ang buhok ko, Eliza. Ang sama talaga ng asawa mo. Dapat talaga iniwan mo na yan eh. Gusto mo ba ipakilala kita sa kasosyo ni Kaede na matandang byudo na naghahanap ng asawa. Sabihin mo lang, Eliza.” Saad pa ni Audrey kaya dumilim ang mukha ni Aivann at halatang hindi nagustuhan ang sinabi ng kapatid niya. Natawa nalang ako dahil alam ko naman na pinag tri-tripan lang naman si ni Audrey. Pikon lang talaga siya. 

“Audrey! Gusto mo bang tadyakan ko ulit mukha ng asawa mo?” Tanong pa ni Aivann sa kapatid niya. Naramdaman ko pa ang braso ng asawa ko na pumulupot sa bewang ko saka ako hinila palapit sa kanya.

“Ang sama mo, kuya! Umuwi ang asawa ko nong isang araw na may black eye sa mukha. Gusto mo sipain ko din mukha mo?” Saad naman ni Audrey na ayaw din patalo sa kuya niya.“Nga pala, Eliza. May ipapakita akong picture ni kuya nong nawala ka. Baka magbago pa isip mo sa kuya ko. Ang pangit niya eh,” hirit pa ni Audrey na kinuha ang cellphone sa likod ng bulsa ng maong na short niya.

“Subukan mo lang, Audrey. Wasak yang cellphone mo kapag hinagis ko yan sa pader.” Banta ni Aivann sa kapatid niya. 

Nilingon ko ang asawa ko at mabilis na dinampian ng halik ang pisngi niya. Agad naman nawala ang inis niyang mukha at nakangiti na siya. “Wag ka ng magalit, love. Niloloko ka lang ng kapatid mo. Sige ka.. Mabilis kang tatanda niyan.” Sabi ko kaya kumunot ang noo niya.

“Hindi pa ako matanda, love. Kaya ko pang gumawa ng sampung anak.‘’ Sabi niya sa seryosong boses. Natawa nalang si Audrey sa sinabi ng kuya niya habang ako naman ay uminit ang magkabilaang pisngi. Inirapan ko ang asawa ko sa kalokohan niya na agad naman niyang ikinatawa. 

Sinabi ni Audrey na nakahanda na daw ang pagkain kaya tinungo namin ang kusina. Buhat-buhat parin ni Aivann ang dalawa naming anak hanggang sa makarating kami ng kusina. Pinaupo niya ang dalawa niyang anak saka naman niya ako pinaupo. Todo alalay pa sa ’kin ang asawa ko at pati pagkain namin ng mga anak ko ay inihanda niya sa harapan namin. 

Nagpa kandong pa si Ellian sa papa niya at nagpapasubo ng pagkain. Kumain na din ako at paminsan-minsan ay sinusubuan ko si Eliaz. Nakangiti ako habang pinagmamasdan si Aivann at ang dalawa naming anak na halatang masaya. 

Dumating din ang ama ni Aivann at ang asawa nito na ina ni Audrey. Masaya sila na nakabalik na ako at nakaligtas kay Jomar. Ang topic kasi namin ay ang tungkol sa nangyari sa ’kin. Nandito din ang mga anak ni Audrey at ang asawa niyang tahimik lang na kumakain. Minsan-minsan din ay nagbabangayan sila ni Aivann dahil lang sa toyo. Ewan ko talaga dito sa asawa ko, minsan ang sarap niyang pektusan.

Nang matapos kaming kumain ay biglang tumayo si Audrey at umikot papunta sa ’kin. Hinawakan niya ako sa kamay at hinila patayo. Naguluhan naman ako kung bakit niya ginawa yun kaya kumunot ang noo ko.

“Kami na muna ang bahala sa kambal niyo ni kuya. Layas na muna kayo dito sa bahay.” Nakangiting sabi ni Audrey. Nakita ko naman na tumayo mula sa pagkakaupo si Aivann habang seryosong nakatitig sa ’kin. “Tamang-tama, may lakas na ako hanggang madaling araw.” Saad ng asawa ko kaya bigla akong nahiya. Alam ko naman ang tinutukoy niya eh. Minsan talaga ang sarap sikuhin ng nguso niya. Pasalamat talaga siya mahal na mahal ko siya.

Sasagot pa sana ako ng hinila ako ni Aivann palabas ng kusina. Panay pa ang dampi niya ng halik sa tuktok ng ulo ko at pinagsiklop ang kamay namin dalawa. 

“I love you, love.” Sabi niya habang hinahalikan ang likod ng palad ko. 

Hindi ko mapigilang hindi mapangiti habang ginagawa yun ng asawa ko. “I love you too, mayor ko.” Sagot ko. Punong puno ng pagmamahal na nakatingin sa ’kin ang asawa ko kaya dinampian ko ng halik ang pisngi niya.

Hindi na ako tumutol sa asawa ko kung saan man niya ako dadalhin. Ang sabi niya ay dadalhin daw niya ako sa treehouse. Namiss ko na ang treehouse niya kaya gusto ko din pumunta. Pinatulog pa ako ng asawa ko dahil sabi niya kailangan ko daw ng lakas para mamaya. Ako naman na masunurin ay natulog din. Nagising nalang ako na buhat-buhat ako ng asawa ko papasok ng treehouse.

Deri-deritso na pumasok ang asawa ko sa kwarto kaya agad kong ipinalibot ang tingin sa kabuuan ng kwarto. Naalala ko tuloy kong paano ako nilandi ni mayor kaya nakabuo kami ng kambal. Malamang lalandiin na naman niya ako ngayon at ako naman ay magpapalandi din.

Naglakad ang asawa ko palapit sa kama at dahan-dahan akong inihiga. Agad akong tumingala sa kisame at nakita ang malaking salamin na kapag nagtatalik kami ay pinapanood ko siya kung paano niya ako inaangkin.

Nakatayo sa harap ko ang aking asawa at hinawakan ko ang damit niya at hinila siya palapit  sa ’kin. Sinakop ko ng halik ang labi niya na agad naman niyang tinugon. Hindi naman halatang tigang ako dahil sa sobrang agresibo ko sa aking asawa kahit pa nga bagong tahi pa lang ang sugat ko. Tigang din naman ang asawa ko kaya patas lang kaming dalawa. 

Sa sobrang tigang namin dalawa ay hindi ko man lang namalayan na wala na akong saplot kahit isa. Bigla akong tinubuan ng hiya ng makita ni Aivann ang stretch marks ko sa tiyan dala na din sa pagbubuntis ko sa kambal namin. 

Kinuha ko ang kumot at itinakip yun sa katawan ko. Kumunot naman ang noo ng asawa ko dahil sa ginawa ko. 

“Bakit mo tinatakpan ang katawan mo, love? Wala ka namang itatago sa ’kin.” Sabi niya na hinihila ang kumot.

Hinila ko din naman ang kumot habang nakatitig ako sa asawa ko. “Nahihiya ako eh,‘’ saad ko sa mahinang boses.

“At bakit naman?‘’ Tanong niya sa ’kin.

“Kasi ang dami kong kamot sa tiyan. Maitim pa naman at kitang-kita talaga.” Malungkot kong sabi. Dati kasi makinis ang tiyan ko pero simula ng mabuntis ako ay puro kamot ang tiyan ko. Ang kati kasi talaga. Pero hindi naman ako nalulungkot dahil mga anak ko naman ang dahilan. 

’‘Love, dahil yan sa pagdadala mo sa kambal natin kaya hindi ka dapat mahiya. It’s beautiful, love. Mahal ko lahat ng stretch marks mo. Kaya wala kang dapat ikahiya dahil mas lalo ka lang gumaganda sa paningin ko. Tandaan mo yan.’’ Saad niya sa malambing na boses. 

Wala na akong nagawa ng hilain ni Aivann ang kumot na nakatakip sa katawan ko. Kitang-kita tuloy ang katawan ko. Maging ang mga legs ko ay may kamot din kaya nahihiya talaga ako. 

Nagulat ako ng ilapit ni Aivann ang mukha niya sa isa kong binti at dinampian niya ng halik yun. Napakagat ako sa ibabang labi habang pinapanood siya sa kanyang ginagawa. Lahat ng stretch marks ko sa binti ay dinaanan ng labi niya. Nilagpasan niya ang pagkababae ko at tinungo ang tiyan ko na may bilbil at puro stretch marks. Lahat ng yun ay pinapatakan ng halik ni Aivann. 

Hinaplos ko ang buhok ng asawa ko habang ginagawa niya yun. Nang makontento siya ay nag angat siya ng tingin sa ’kin. Mapupungay ang mga mata niya habang pinipisil ang taba ng tiyan ko. ’’I love you, love. Salamat dahil pinanganak mo ang kambal natin. Sasambahin ko parin ang katawan mo kahit sinasabi mo na nahihiya ka dahil maraming stretch marks. Yan ang patunay na matapang ka na babae dahil nagawa mong isilang ang dalawang kambal natin na mag-isa. Do’n pa lang proud na proud na ako sa’yo. Kaya mahal na mahal kita. Elizabeth Valdemar.“ Saad niya na punong-puno ng pagmamahal.

Napangiti ako ng tuluyan at agad na sinakop ng halik ang labi ng asawa ko. Napapatanong nalang talaga ako sa diyos kung bakit ang swerte ko sa asawa ko. Siya ang dahilan at nagbibigay sa ’kin ng lakas para manalig na makakabalik ako sa piling niya. Lahat ng paghihirap ko ay worth it dahil alam kong magiging masaya na ako kasama si Aivann at ang dalawa naming anak. 

Sabik na sabik kaming dalawa na naghahalikan. Ang kamay ni Aivan ay napadako sa isa kong dibdib at mahina niya itong pinipisil.

Hindi ko mapigilan ang sarili ko na umungol sa loob ng bibig ng asawa ko. Mas lalo pa akong napaungol ng gumapang ang kamay ni Aivann papunta sa perlas ko.

Agad niyang sinalat salat ito kaya napahawak na lamang ako sa balikat niya at ibinuka ng maayos ang mga binti ko.

Namiss ko ang pakiramdam na ’to. Miss na miss ko ang ginagawa ni Aivann sa katawan ko tulad ng dati.

Nilaro ni Aivann ang cl-toris ko kaya napaungol ako sa loob ng bibig niya. Sabik na sabik kaming nahahalikan. Bumaba ang labi ni Aivann sa leeg ko hanggang sa tinungo niya ang dibdib ko. Tayong tayo ang nip-les ko na agad niyang sinubo.

Napapikit na lamang ako habang nilalasap ang sarap ng hatid ni mainit na dila ni Aivann. Ang daliri niya ay pinapaikot niya sa cl-toris ko. Halos manginig ang mga binti ko sa ginagawa niya sa perlas ko.

Ilang sandali pa ay bumaba na ang labi ni Aivann sa gitnang bahagi ko at agad niyang kinain ang paborito niya. Napuno ng ungol ang kwarto. Halos mabaliw ako sa sarap na pinaparamdam ni Aivann sa ’kin. Namiss ko ang pakiramdam na ’to kaya gusto kong kainin niya ang pagkababae ko.

“Ohh.. m-mayor..” ungol ko at nahapawak na lamang sa buhok niya at mas lalong pinagduldulan ang mukha niya sa basang basa kong pagkababae.

Lumilikha ng ingay ang dila niya na mas lalong nakakainit ng katawan. Halos ibuka ko ng maayos ang mga binti ko upang walang harang kay Aivann.

Pakiramdam ko ay may gustong lumabas sa bukana ko. Pero ayaw ko pang labasan kaya pinigilan ko muna ito. Gusto ko pang patagalin ngunit sa galing ni mayor dumila ng pagkababae ay halos manginig ang mga binti ko at pilit kong tinutulak ang ulo niya upang tigilan niya ang pagsisipsip sa kunt-l ko.

“A-Ayan na ako, love..” ungol ko at kasabay no’n ay ang pagsabog ng katas ko. Agad niyang sinalo ang inilabas ko. Halos sinimot niya ito at sinipsip pa talaga ang bukana ko para walang sayang sa inilabas kong katas.

Tumayo ang asawa ko at mabilis na dumagan sa ibabaw ko habang nararamdaman ko ang matigas niyang sandata na bumubundol sa bukana ko.

Hindi na ako makapaghintay na ipasok ni Aivann ang sandata niya sa loob ko kaya ako na mismo ang humawak ng sandata niya at ipwenesto ko ’to sa bukana ko at ipinasok. Hindi naman nagdalawang isip si Aivann at isinagad niya ang mataba at mahaba niyang sandata sa loob ko.

Sabay kaming napaungol ng maisagad yun sa loob ko. Pinagdikit pa ni Aivann ang noo namin dalawa at ngumiti sa ’kin.

Pinagsiklop din niya ang kamay namin dalawa at ipiniid niya sa uluhan ko saka siya bumayo ng malakas sa loob ko.

Napaungol na lamang ako habang tinatanggap ang malalakas niyang bayo sa loob ko.

Masaya ako dahil naranasan kong muli ’to sa asawa ko. Hindi ko kayang ma-imagine na ibang lalaki ang gagawa nito sa ’kin. Tanging kay Aivann lang ako magpapaangkin kahit magdamag pa ang gusto niya. Mahal na mahal ko ang lalaking ’to at hinding hindi ko ipagpapalit kahit kanino man. Napaka swerte ko na may isang lalaking mahal na mahal ako kaya akong hintayin kahit matagal akong nawala sa piling niya. Kaya habang nabubuhay ako ay patuloy kong mamahalin si mayor Aivann Kym Valdemar kasama ang kambal namin.

A/N: Happy new year po sa lahat!🎆🥰✨

Special Chapter

Available ang Epilogue and Special Chapter 1-2 sa VIP Group po.

If want mabasa message me sa facebook Cruz Wp.

Note: Hindi po free ang VIP Group. May fee po monthly. Kasama po sa vip ang ibang special chapter ng Assassin. Nando’n din ang story ni Doc. Kenzo, Saint, Gideon at ang Assassin Series 12: Leviticus Valdez.

Wala pang Assassin Series 13-15 dahil hindi pa naman tapos ang Assassin series 12 kaya wag niyo akong hanapan ng 13-15.

-XXRIEGOZZXX-