Wished One, But Got Five

Published under PSICOM

Publishing

Inc.

Former title:

I only wish one but I got five

---

Wished One, But Got

Five

male leads

Zian Romualdez

Sage Dela Vega

Wenhan Olivares

Ranver ‘Ran’ Cho

Yruma

Montesilva

Trevor Dela

Vega

Essam Williams

---

Sa edad na labinwalong taong gulang ay maagang nabuntis si Rica ng kanyang nobyo na si Sage na mas matanda sa kanya ng apat na taon. Ayos lang naman ito sa kanya dahil alam niyang mahal na mahal siya ng binata at handa siya nitong pakasalan sa lalong madaling panahon at panagutan ang bata sa sinapupunan niya.

Pero sa hindi inaasahang pangyayari ay naulila na si Rica nang dahil sa pagkamatay ng nag-iisa niyang kamag-anak at kasama sa buhay na si Lola Pacita. Namatay ito nang dahil na rin sa katandaan.

Wala nang matirhan ang dalaga dahil nagkataon pa na nasunugan siya pagkatapos mamatay ng kanyang lola.

Todo rescue naman ang nobyong si Sage at kaagad niyang pinatira sa condo unit niya si Rica, ayon nga lang ay nakatira rin sa condo unit nito ang apat na matalik na kaibigan ni Sage na sila Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

Ano kaya ang mangyayari sa buhay nilang anim sa iisang bubong?

May mababago at magbabago kaya sa sitwasyon nila? At malalabanan rin ba nila ang bugso ng damdamin, tukso at agawan na pwedeng mangyari?

---

G

ENRE:

Romance/Obsession/

Reverseharem/

Polyamory

WARNING: The characters of this story and their mindsets were not perfect as you think. You don’t need to say offensive things to the story if you don’t like it. Research this story genre first. Constructive criticism is allowed and I appreciate that.

(UNEDITED VERSION. THE EDITED AND REVISED VERSION IS IN THE BOOK)

Please like my

Facebook

page:

“Ajai_Kim WP Stories”

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Copyright © Dec. 2021 by Ajai_Kim

All rights reserved. This book or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.

Chapter 1

NASUNUGAN, nabuntis at namatayan. Wala na nga yatang mas mamalas pa sa buhay ni Rica Kyla Pillada. Napakabata pa niya para maulila sa kanyang kaisa-isang kamag-anak at tumatayong magulang na si Lola Pacita. Wala na rin siyang matutuluyan pa dahil nasunugan siya.

Ang dahilan ay ang sumabog na LPG tank sa loob ng kusina nila. Masyado kasing kulog ang bahay nila at hindi pa masyadong makadaan doon ang hangin kaya siguro nagkaroon ng aberya at sumabog iyon at lumiyab sa loob ng kusina nila.

Tahimik na lamang na umiiyak si Rica dahil sa sinapit niya ngayon. Napakamalas naman ng kapalaran niya. Hindi muna hinintay ng panahon na makagraduate siya sa kurso niyang Bachelor of Secondary Education Major in English dahil nagpabuntis, nasunugan at namatayan pa siya isang linggo palang ang nakakalipas.

Wala siyang ibang mahihingan ng tulong kundi ang mayaman niyang nobyo na si Sage Dela Vega. May-ari ito ng restaurant na pinagtatrabauhan niya bilang part time waitress. Graduated na ito sa kursong Business Administration at ito ngayon ang nangangasiwa sa kompanya ng mga magulang nito at ng iba pa nilang mga business.

Hindi alam ni Rica kung ano ang nakita ni Sage sa kanya. Isa siyang dalagang nag-aaral pa lang at walang maipagmamalaki sa buhay. Mahirap lang rin siya at wala nang pamilya o kamag-anak. May Lola nga siya pero sumakabilang buhay na ito at iniwan na siyang mag-isa.

Ang sagot lagi ni Rage sa kanya kaya siya nagustuhan nito ay dahil may mabuti siyang puso. Bonus nalang rin daw ang pagiging maganda at sexy niya. Maraming nagsasabi sa kanya na kahawig niya ang sikat na hollywood actress na si Megan Fox. Dahil na rin ito sa kakaibang kulay ng kanyang mata na nakuha niya sa namayapa niyang ina na isang amerikana.

Maraming nagtangkang manligaw sa kanya ngunit kay Sage lang tumibok ang puso niya. Mabait kasi itong lalake at napaka responsable pa sa edad na 22. At ngayon na magkakaanak na sila ni Sage ay panatag ang loob niya rito dahil nangako itong pakakasalan siya sa lalong madaling panahon alang-alang sa kanya at sa magiging anak nila.

“Hey, wifey? Kanina ka pa ba dito?” Pambungad na tanong ni Sage na kakalabas palang mula sa loob ng kotse nito.

Nilapitan ni Sage si Rica at niyakap nang mahigpit. Alam niya ang hirap at sakit na pinagdadaanan ng nobya niya ngayon kaya sa abot ng makakaya niya ay poprotektahan, tutulungan at mas lalo pa niya itong mamahalin at ang batang nasa loob ng sinapupunan nito.

“Hindi naman. Ito nalang pala ’yung natira kong mga damit na naisalba ko sa nasunog naming bahay ni Lola.” malungkot namang saad ni Rica at itinuro nito ang sukbit niyang itim na backpack na naglalaman ng mga kaunting damit niyang naisalba at dokumento.

Humiwalay si Sage sa pagkakayakap niya kay Rica at pinunasan nito ang mga luha ng nobya.

“Don’t worry about your clothes and other necessary things. I can buy you anything. Ang mahalaga lang ay ligtas kayo ni baby.” nakangiting sabi ni Sage at hinaplos nito ang tiyan ni Rica.

“Pasensya na talaga kung naaabala pa kita, Sage. Kung may kakilala lang akong kamag-anak namin ay sa kanila sana ako hihingi ng-”

“Ssshh. Bakit hindi kita tutulungan e, ikaw na ang magiging nanay ng baby ko? Alam na rin nina Mom at Dad na magkakaapo na sila at natutuwa sila dahil magkakapamilya na ako. Alam mo namang gustong-gusto ka nina Mom at Dad para sa akin, hindi ba?” nakangiting sabi ni Sage at tumango naman doon si Rica.

Mabait ang mga magulang ni Sage kay Rica at suportado ito sa relasyon nilang dalawa. Ang hindi lang niya makapalagayan ng loob ay ang nakatatandang kapatid ni Sage na si Trevor na sa tuwing nagkikita sila ay palihim siya nitong iniinsulto at pinagtatawanan na hindi lingid sa kaalaman nina Sage at ng mga magulang nito. Kaya niyang tiisin kung anuman ang masamang ugali nito basta lang ay huwag itong mangingialam sa buhay at relasyon nilang dalawa ni Sage.

“Salamat talaga, hubby.” niyakap ulit ni Rica ang nobyo na hinaplos-haplos ang likuran niya.

Pagkatapos ay pinapasok na ni Sage si Rica sa kanyang kotse at pinaandar na ito. Tuluyan na nilang nilisan ang bahay na nasunog at hindi na rin makakapayag pa si Sage na makawala pa sa kanya ang kanyang nobya.

“By the way, titira ka muna sa condo unit ko. I need to find a lot and place for a while para pagtayuan ng bahay natin.” Banggit ni Sage habang nagmamaneho ito.

“Ganon ba? Pero hiling ko lang sana na malapit lang sa sementeryo ni Lola Pacita ang mahahanap mong lote na pagtatayuan ng bahay natin, hubby.” suhestiyon naman ni Rica.

“Don’t worry, it only takes 30 minutes mula sa sementeryo kung nasaan nakalibing ang lola mo. I’ll drive you anytime kung gusto mong magpunta doon.” sagot ni Sage na ikinapanatag ng loob ni Rica.

Wala na talagang mahihiling pa si Rica sa Diyos dahil binigyan siya nito ng nobyo na responsable, matured mag-isip at iniisip na ang future nilang dalawa. Noon ay humiling siya sa Diyos na sana balang araw ay makatagpo siya ng lalakeng handa siyang mahalin at pahalagahan at hindi titingin sa mababa niyang estado ng buhay at ngayon nga ay nasa harapan na niya ito, sa katauhan ni Sage Dela Vega.

“Salamat, hubby.” pasasalamat ulit ni Rica. Hinalikan lang ni Sage ang kamay ni Rica gamit ang isang kamay niya at nginitian ito ng matamis.

Makalipas nang mahigit isang oras ay nakarating na rin sina Sage at Rica sa condo building kung saan ay nandoon ang unit ni Sage. Matapos nilang mag-elevator at makarating sa unit ng binata ay nasa harapan na sila ng pintuan ng condo unit.

Hindi mawari ni Rica kung bakit kinakabahan siya habang abala si Sage sa pagpindot ng code nito sa pintuan ng condo unit niya. Para bang pag nagbukas na ito ay may madadatnan siyang hindi kaaya-aya.

Napailing nalang si Rica sa kanyang iniisip. Epekto siguro ito ng kapeng iniinom niya na halos gawin na niyang tubig.

Nang bumukas ang pintuan ng condo unit ni Sage ay inalalayan siya nitong makapasok na sila sa loob. Sukbit rin ni Sage ang dala niyang bag na kakaunti lang ang laman.

Pagkapasok nila sa loob ng condo unit ni Sage ay nanlaki ang mga mata ni Rica nang makita ang isang gwapo, matangkad, singkit at maputing lalake na prenteng nakaupo sa mahabang sofa habang kumakain ito ng popcorn at nanonood ng tv. Nailang pa si Rica dahil topless ang lalake at aminin man niya o hindi ay may maganda itong pangangatawan. Hindi naman sobrang laki ang katawan nito at tama lang.

Napansin rin ni Rica ang isa pang gwapo, maputi at matangkad na lalake na nakadekwatro na nakaupo naman sa isang single sofa. Abala ito sa paggamit ng cellphone at kapansin-pansin dito ang may kahabaan nitong buhok.

Nang maagaw na nina Sage at Rica ang pansin ng dalawa ay napalingon ito sa kanila. Nagulat ang singkit na lalake nang makita si Rica samantalang ang lalakeng may kahabaan naman ang buhok ay nakatitig lang ng blangko sa dalaga.

“Hi guys, she’s Rica. Girlfriend ko at magiging nanay ng baby ko.” pagpapakilala ni Sage kay Rica sa dalawang gwapong lalake.

Tumayo naman sa kinauupuan niya ang lalakeng may singkit na mga mata at kaagad itong lumapit kay Rica.

“Hi, Rica. I’m Ran. Kaibigan ako ni Sage. It’s nice to meet you.” nakangiti nitong pagpapakilala at kinamayan si Rica.

Ngumiti lang doon si Rica at kinamayan rin si Ran. “It’s nice to meet you too.” sagot naman ng dalaga at kaagad nitong inalis ang kamay ni Ran dahil napansin niyang humigpit ang pagkakahawak sa kanya ng binata na ikinailang niya.

Hindi naman nagulat si Ran sa ginawa ni Rica at bumaling lang ito kay Sage na nakangiti sa kanilang dalawa. “So, she’s the one that you’re talking about. Nice man! Magaling kang pumili at binuntis mo na kaagad para hindi na makawala pa sa’yo.” sabi nito at natawa ng mahina.

Tumawa rin naman doon si Sage. “I have no doubt of marrying her at nasabi ko naman sa inyo na gusto rin siya nina Mom, Dad at Trevor para sa akin, ’di ba?”

Kailan pa ako nagustuhan ni Trevor para sa kapatid niya?

Napakaimposible

nun! Sa mumunting-isip ni Rica.

“Yeah, nasabi mo nga.” tumango naman do’n si Ran saka ito muling bumaling kay Rica. “Rica, ’yung lalakeng ’yon ay si Yruma. Kaedad mo lang siguro ’yan at matalik rin naming kaibigan ni Sage. Pagpasensyahan mo na at tahimik at hindi friendly ang gagong ’yan. Huwag mo nalang siyang pansinin habang nandito ka sa loob ng condo unit ni Sage.” sabi nito at itinuro ang lalakeng may mahabang buhok na Yruma pala ang pangalan.

Busy na ulit ito sa paggamit ng hawak na cellphone at hindi na ito nakatingin sa dalaga.

“Ah, ganon ba.” sagot nalang ni Rica at ngumiti ito.

“Pasok na kami sa kwarto ko, bro. Nga pala, nasaan na sina Zian at Wenhan?” tanong ni Sage kay Ran.

“Ayon at busy sa trabaho niya si Zian. He’s now pressured dahil siya na ang magiging CEO ng kumpanya nila. Baka sa makalawa pa makauwi ’yon dito. Si Wenhan naman ay pumunta sa bahay ng parents niya to prepare his sister’s debut party. Uuwi pa yata ’yon mamayang madaling araw.” sabi naman ni Ran at sinulyapan saglit si Rica.

“Oh? Then, magpapahinga na kami ng girlfriend ko. Goodnight, bro!” sabi ni Sage at tinapik nito sa balikat si Ran.

“Goodnight, bro at sa’yo rin, Rica.” nakangiting bati ni Ran sa magkasintahan.

“Salamat.” Tanging sagot nalang ni Rica kay Ran hanggang sa hinila na siya ni Sage at pumasok na sila sa isang malaking kwarto.

Malaki at malawak ang kwarto ni Sage. May ref, cabinet, bedside table, lamesa, mahabang sofa, banyo, balcony at malaking kama sa loob nito. Malinis at kakaunti lang rin ang gamit ni Sage. Halatang masinop at malinis sa kapaligiran niya ang nobyo.

Pinaupo ni Sage si Rica sa kama nito habang inilapag naman nito sa lamesa ang sukbit na backpack ng dalaga.

Tumabi ito kay Rica at hinapit ang baywang nito. “I forgot to tell you na dito pansamantalang nakatira ang mga kaibigan ko. Mga kababata ko sila at matagal ko nang pinagkakatiwalaan kaya panatag akong wala silang gagawing masama sa’yo, wifey. Ayos lang ba sa’yong may kasama ka pang ibang lalake dito bukod sa akin?” tanong ni Sage na may halong pag-aalala.

Napaisip naman si Rica. Mukha namang mabait ang kaibigan ni Sage na si Ran at friendly ito. Ganon lang talaga siguro ang personalidad ng binata at nailang lang siya nang nahawakan nito nang mahigpit ang kamay niya. Kay Yruma naman ay parang ayos lang naman ito kahit napansin niyang mukha itong suplado at tahimik.

Sino ba naman siya para magreklamo e, makikitira lang siya sa condo unit ng nobyo niya. May sarili naman silang kwarto kaya hindi na niya kailangan pang lumabas-labas pa sa loob nito.

“Ayos lang ’yon ano ka ba, hubby at saka mabait naman si Ran kaya baka magkasundo rin kami.” nakangiti nang sabi ni Rica.

Tila nakahinga naman ng maluwag doon si Sage. “Mabuti naman at mukhang palagay ang loob mo kay Ran. Don’t worry, he’s harmless at kilala ko na ’yon simula pagkabata namin.” sabi nito at hinalikan sa noo si Rica.

Tumango nalang bilang pagsang-ayon si Rica dahil naniniwala naman siya kay Sage. Hindi naman siya patitirahin sa condo unit nito kung ikakapahamak niya iyon.

Basta’t ayos lang sa kanya na may matirhan siya ngayon ni Sage at ng kanilang magiging anak.

“What can you say about Sage’s girlfriend?” biglang pag-imik ni Ran habang nanonood pa rin ito ng pelikula sa tv mula sa sala ng condo unit ni Sage.

“She looks weak and bland.” sagot naman ni Yruma at sumandal ito sa headrest ng inuupuang sofa.

Ran chuckled. “But she’s pretty, sexy and looks like a model. Hindi ko nga alam kung saan nabingwit ’yon ni Sage.”

“So what? Hindi ko talaga alam kung bakit pinayagan pa ni Sage na may tumirang babae dito sa condo unit niya.” naiiling na sabi ni Yruma na ikinatawa naman ni Ran.

“Bro, nakikitira lang rin tayo kay Sage kaya wala tayong karapatang magreklamo. Magkakaanak na rin sila at magiging tatay na ang kaibigan natin kaya suportahan nalang natin siya.” nakangising sabi ni Ran.

Yruma rolled his eyes. “Whatever! I don’t know what Zian and Wenhan reacts kapag nalaman na nilang may babae tayong kasama dito sa condo unit ni Sage.” he sighed.

“I bet Zian doesn’t care lalo na kung pagdating sa babae. Si Wenhan naman ay okay lang siguro ’yon sa kanya since he had a sisters at siya lang ang lalake sa kanilang magkakapatid. Hey, don’t be so problematic about that girl. Baka magtampo si Sage sa atin kapag hindi natin pinakisamahan ng maayos ang girlfriend niya.” Ran said saka ito lumapit kay Yruma at inakbayan ang lalake.

Yruma clenched his jaw. May masama siyang kutob tungkol sa Rica na iyon.

Hindi niya ito gusto dahil parang ito ang magiging dahilan para magkasira silang limang magkakaibigan.

---

Ano kaya ang magandang unahin kong i-update at tapusin, ito o yung You’re Mine, Princess?

Chapter 2

NAKAILANG balikwas na si Rica mula sa pagkakahiga niya sa kama pero hanggang sa magmadaling-araw na ay hindi pa rin siya makatulog ng maayos. Siguro ay dahil sa namamahay pa siya sa condo unit ni Sage.

Nasa restaurant ngayon ang kanyang nobyo na busy sa pagmamanage ng business nito. 24/7 kasing bukas ang restaurant na pinagtatrabauhan niya na kung saan ay si Sage ang nagmamay-ari nun.

Gustuhin man niyang magtrabaho sa restaurant ay hindi na niya iyon magawa dahil pinatigil na siya ni Sage na magtrabaho doon. Nakakasama raw kasi sa kanyang buntis na mapagod at baka raw magkaroon pa ng komplikasyon ang panganganak niya sa huli.

Dahil first time naman niyang mabuntis at magiging mommy ay natakot rin siya doon kaya sinunod nalang niya ang sinabi ni Sage na magpahinga at kumain raw siya ng marami para sa kalusugan nila ni baby.

Bigla ay nakaramdam siya ng uhaw kaya bumangon siya sa pagkakahiga niya sa kama at tinignan ang loob ng ref ni Sage. May mga lalagyan nga ng tubig doon pero wala namang laman. Kahit ang ref ni Sage ay walang laman ni isa.

Naalala pala niya na hindi na nakapag-grocery pa ang nobyo dahil busy ito palagi sa trabaho at kanina ay kaagad pa siyang pinuntahan sa bahay nilang nasunog ng lola niya. Mamayang umaga raw ay mag-gogrocery sila ni Sage, bibili ng mga kakailanganin niya at ni baby at magpapacheck-up na rin sila sa isang Obstetrician. Wala na talagang mahihiling pa si Rica dahil sapat na si Sage sa kanya. Isa itong mabait na nobyo at responsableng ama sa kanilang magiging anak.

Naisipan nalang ni Rica na lumabas mula sa kwarto ni Sage at magtungo sa kusina ng condo unit nito. Panatag naman ang loob niya na tulog na ang mga kaibigan ni Sage sa ganitong oras at hindi siya makikita ng mga ito.

Pagkaapak palang ni Rica sa may bandang kusina ay muntik na siyang mapatalon sa gulat nang makita ang isang half naked na lalake na umiinom ng tubig sa hawak nitong baso. Katulad ng mga kaibigan ni Sage na sina Ran at Yruma ay gwapo at matangkad rin ang binatang nakikita niya ngayon. Moreno ito at may magandang pangangatawan. Hindi ito gaanong bulky pero masasabing malakas ang karisma at hatak nito sa mga kababaihan.

Nang matapos uminom ng tubig ang lalake ay napatingin ito kay Rica. Tila nagulat rin ito nang makita ang dalaga at napaawang pa ang bibig.

“Who are you?” tanong ng lalake kay Rica.

Nahihiya namang ngumiti si Rica sa lalake. Kaibigan rin siguro ito ni Sage na nakatira sa condo unit niya. Ang sabi kasi ni Sage sa kanya ay apat na kaibigan nito ang pansamantalang naglalagi sa condo unit niya at ang dalawa ay hindi pa niya nakikita. Malamang ay isa ito sa hindi pa niya nakikita na kaibigan ni Sage.

“Ah, ako nga pala si Rica. Girlfriend ako ni Sage at dito muna ako titira sa condo niya.” mahinang sambit ni Rica na ikinatahimik sandali ng lalake habang nakatingin pa rin sa kanya at tila’y sinusuri siya.

Makalipas ng ilang segundo ay ngumiti ang lalake sa kanya at sumandal ito sa handler ng ref.

“I see. Ikaw pala ’yung girlfriend ni Sage na ikinikwento niya sa amin and I heard na buntis ka raw. Am I right?” tanong pa nito.

Tumango naman doon si Rica na ikinangiti lang ng lalake. “I’m Wenhan. Kaibigan at kababata rin ako ni Sage and we’re at the same age. Nice to meet you, Rica.” pagpapakilala nito kay Rica.

Katulad ni Ran ay mukhang mabait naman itong si Wenhan kaya napanatag na doon ang loob ni Rica. “Ikinagagalak ko ring makilala ka, Wenhan.” sagot ni Rica sa binata at nginitian ito.

“Feel at home lang dito, ha? Kung tutuusin, ikaw ang mas may karapatan sa condo unit ni Sage at nakikisabit lang naman kaming mga bestfriend niya dito.” nakangiting sabi ni Wenhan at natawa ito ng mahina.

“Salamat. Ahm, iinom sana ako ng tubig.” saad ni Rica kay Wenhan.

“Oh? I’m sorry,” sabi naman ni Wenhan at gumilid ito ng pwesto para hindi harangan ang ref sa likuran niya.

Lumapit si Rica sa kinaroroonan ni Wenhan saka ito kumuha ng isang pitsel ng tubig sa ref at malinis na baso sa kitchen counter saka nagsalin ng tubig. Kitang-kita ni Rica sa peripheral vision niya na hinahagod siya ng tingin ni Wenhan ngunit hindi nalang niya iyon pinansin. Kahit naiilang rin siya na half naked ang lalake ay pinigilan niya iyon makainom lang siya ng tubig.

Pagkatapos uminom ni Rica ng tubig ay muli siyang bumaling kay Wenhan na nakangiti na sa kanya.

“How old are you, Rica?” tanong ni Wenhan.

“18 years old na ako.” sabi naman ni Rica.

“Have you met Yruma? He’s 19 at halos magkasing edad lang rin pala kayo.” banggit naman ni Wenhan.

Tumango si Rica. “Nakilala ko na si Yruma kanina. Pati na rin si Ran.”

Humawak naman si Wenhan sa braso ni Rica na ikinagitla ng dalaga. Amoy na amoy rin niya ang mabangong natural na amoy nito. “So, nakilala mo na pala sila. Don’t worry, mababait naman ang mga ’yon lalo na si Ran pero medyo mag-ingat ka kay Ran dahil may pagkamaharot ang lalakeng ’yon. Playboy kasi.” nakangiting sabi nito.

Wala namang masabi si Rica kay Wenhan kaya tumango nalang ito. “S-sige, babalik na ako sa kwarto namin ni Sage. Paalam sa’yo, Wenhan.” pagpapaalam niya.

Binitawan naman siya ni Wenhan at ngumiti pa ito nang mas malawak. “Sure. You need to sleep because it’s already 1am. Goodnight, Rica.” sabi nito.

“Goodnight rin,” huling sabi ni Rica bago ito tumalikod at humakbang na papaalis.

Pagkapasok ni Rica sa loob ng kwarto ni Sage ay hindi niya maintindihan kung bakit ang lakas ng kabog ng dibdib niya. Sa totoo lang ay kinakabahan siya kay Wenhan sa hindi niya malamang dahilan.

Siguro ay dahil lang ito sa naiilang siya na may makasamang lalake sa iisang bubong. Bata palang kasi siya ay ang Lola Pacita lang niya ang kanyang kasa-kasama sa bahay nila at ni wala siyang kaibigang lalake noon sa eskwelahan nila. May kaibigan siyang babae na si Emily pero ito lang ang tangi niyang kaibigan dahil hindi naman siya friendly at palakibong tao.

Humiga nalang si Rica sa kama at marahang ipinikit ang kanyang mga mata.

Alam niyang maiiba ang lifestyle niya habang nakatira sa condo unit ni Sage kasama ang mga kaibigan nito kaya kailangan niyang makitungo ng maayos sa mga ito dahil kababata at matalik itong kaibigan ng kanyang nobyo.

Pagkapasok ni Wenhan sa kwarto nila ni Ran ay naabutan niya si Ran na gising na habang naninigarilyo malapit sa bukas na bintana.

“Can’t sleep?” tanong ni Wenhan sa kaibigan.

Ran nodded. “You met Sage’s girlfriend?” he asked.

“Yup. Sa kitchen area ko nakasalubong at uminom siya ng tubig. She’s gorgeous. May lahi yatang amerikana ’yon base on her features. She have a beautiful eyes, too. Magaling pumili at mambuntis ang kaibigan natin.” Wenhan said and he chuckled.

“Nasunugan raw ’yon ng bahay at namatayan pa ng lola kaya no choice si Sage kundi patirahin ’yung bebot niya dito sa condo unit niya.” sabi naman ni Ran.

“It’s okay for me. May karapatan naman ’yung girlfriend ni Sage na tumira dito dahil magkakaanak na rin sila. But I’m just thinking about Zian, I know he might be shocked kapag nalaman niyang may babaeng nakatira dito sa condo unit ni Sage. Baka umalis nga ’yon dito ’pag nagkataon.” Wenhan said worriedly.

Zian is a woman hater. Daig pa nga nun ang babae kung magsungit at mambasted ng mga babaeng nagkakagusto sa kanya. His Mom cheated on his Dad kaya ganon nalang ang pananaw niya sa mga babae na mga manloloko at sinungaling ang mga ito.

Ang nanay lang naman niya ang nagloko pero buong sanlibutan na ng babae ang dinamay ni Zian. Well, Wenhan can’t blame his friend dahil nag-iisa lang itong anak na lalake hindi katulad niya na may tatlong mga kapatid at puro mga babae pa kaya alam na alam na niya kung paano makisama sa babae sa iisang tirahan.

“I guess that, too but he can’t do anything about it. Mabait naman si Rica at baka malay mo, makapalagayan siya ng loob ni Zian?” Ran smirked and he wiggled his eyebrows.

Umupo naman si Wenhan sa gilid ng kama niya at itinukod nito ang mga braso niya sa likod ng kama. “Do you think so? Maganda at sexy si Rica. There’s something in her beauty na hindi ko lang ma-explain. No doubt kung bakit binuntis na kaagad ni Sage ang babaeng ’yon.” naiiling namang sabi nito.

“Why not? Zian is still a guy who had a dick. Kahit woman hater ’yon ay may mga babae nang naikama ’yon katulad natin. And you’re right, Rica’s beauty is very different. Kung hindi lang talaga siya bebot ni Sage malamang ay-”

Hindi na naituloy ni Ran ang sasabihin niya nang kaagad siyang binato ni Wenhan ng unan. Tumawa lang doon si Ran at nabitawan na nito ang sigarilyo na kanina pa niya hinihithit.

“Ayan ka na naman sa pagkamalibog mong tukmol ka! Huwag ka ngang magsalita ng ganyan sa girlfriend ni Sage. Hindi mo pwedeng taluhin ang girlfriend niya dahil para mo na ring kapatid si Sage at kapag ginawa mo ’yon, baka mapatay ka pa niya.” Banta ni Wenhan na lalo pang ikinatawa ni Ran.

“Easy man! I’m just kidding, okay? I know my limits at syempre hinding-hindi ko sisirain ang tiwala ni Sage but I want to be honest with you, Wenhan. That girl is very seductive at kung may pagkakataon lang na akitin niya ako, hinding-hindi ko siya tatanggihan kahit kaibigan pa natin si Sage but that’s impossible because I can see that Rica is so loyal to Sage and she loves him.” Ran said.

“Tama ka kaya tigilan mo na ’yang pagpapantasya mong aakitin ka ni Rica, playboy!” sabi naman ni Wenhan at tumawa na rin ito.

Ngumisi lang doon si Ran.

Then let’s see, Rica.

Kinabukasan ay nagising si Rica na wala pa rin si Sage sa tabi niya. Tinignan niya ang orasan na nakasabit sa pader ng kwarto ni Sage at alas sais palang ng umaga. Nagtext si Sage sa kanya at mamaya pa ito uuwi ng alas otso ng umaga mula sa restaurant dahil marami pa itong inaasikaso doon.

Pagkauwi raw ni Sage ay didiretso na sila na pupunta sa kakilalang Obstetrician ng ina ni Sage at pagkatapos nilang magpacheck-up ay saka na sila bibili ng mga gamit nila ni baby at mag-gogrocery para sa mga kakailanganin nila.

Bumangon na si Rica sa kama saka ito naghilamos, nagsuklay at nagsipilyo. Nang matapos na siya ay muli siyang umupo sa kama at tumingin sa kawalan.

Gusto niyang lumabas ng kwarto ni Sage at uminom man lang ng gatas sana pero nahihiya pa rin siyang makita ang mga kaibigan nito. Nawala lang sa pagkakatulala si Rica nang marinig niyang may kumakatok sa pintuan ng kwarto ni Sage.

Dali-dali naman siyang tumayo mula sa pagkakaupo niya sa kama at binuksan ang pintuan. Ang singkit na si Ran ang bumungad sa kanya. Nakangiti ito at may suot nang puting- t-shirt at itim na shorts, hindi na half naked. Ang gwapo-gwapo pa rin nitong tignan kahit medyo magulo at bagsak pa ang buhok.

“Hey! Good morning, Rica. Mabuti naman at gising ka na. Sumabay ka nang kumain sa amin nila Wenhan at Yruma.” paanyaya ni Ran sa kanya.

“Pero-”

Kaagad nang hinila ni Ran si Rica hanggang sa makarating na sila sa dining area ng condo unit ni Sage. Nadatnan niya doon si Wenhan na nakangiti sa kanya at hindi na rin half naked habang si Yruma naman ay tahimik na umiinom ng kape nito.

May mga pagkain nang nakalatag sa lamesa at mukhang maagang nagising ang mga ito para magluto ng breakfast. Nahiya naman doon si Rica dahil nakikitira na nga lang siya kay Sage ay hindi pa siya tumutulong sa mga gawaing bahay dito kahit man lang sa pagluluto.

Pinaghila ni Ran si Rica ng upuan at nagpasalamat naman doon si Rica. Si Ran naman ay umupo sa katabing upuan ni Rica at ito na ang nagsandok ng kanin at iba’t-ibang klase ng pagkain sa plato niya.

“Ran, ako nalang ang-”

“You need to eat a lot for your baby at ibinilin ka rin sa amin ni Sage kaya hayaan mong pagsilbihan ka namin.” nakangiting sabi ni Ran matapos niyang malagyan ng kanin at ulam sa plato si Rica.

“Ran is right, ’wag kang mahiya sa amin, Rica. Para mo na rin kaming mga nakatatandang kapatid.” sabi naman ni Wenhan at nag-umpisa na itong kumain.

“Pero nakakahiya talaga sa inyo. Wala na nga akong maitulong dito kahit pagluluto man lang.” sabi ni Rica at napayuko ito sa hiya.

“Mas nakakahiya kaya kami. Nakikitira nga lang kami dito dahil mas payapa ang buhay namin kapag kay Sage kami nakatira. Don’t worry about the household duties here, kayang-kaya na namin ’to dahil apat naman kami dito at isipin mo nalang na magpahinga para diyan sa baby niyo ni Sage.” sagot naman ni Ran at pinat pa nito ang ulo ni Rica.

Napabuntong-hininga nalang doon si Rica at tumango ito. “Ganon ba? Salamat pero kung kailangan niyo ng tulong ko sa mga gawain dito ay ’wag kayong mahihiyang magsabi sa akin dahil hindi talaga ako sanay na walang ginagawa. Nabuhay na kasi ako na responsibilidad rin ang responsibilidad ng lola ko.” aniya.

Sandali namang natigilan doon ang tatlong lalake at napatitig ito kay Rica. Si Rica naman ay biglang nailang dahil sa pagtitig ng mga ito sa kanya.

“M-may problema ba?” tanong niya sa mga ito.

Si Yruma ang unang nag-iwas ng tingin kay Rica at walang sabi itong umalis sa dining area.

Sina Wenhan at Ran naman ay ngumiti lang kay Rica at nag-umpisa na ulit kumain ang mga ito na parang wala lang ang naging reaksyon nila kanina.

“Nothing. Kain ka na, Rica. Masarap ’yang luto namin ni Ran.” nakangiting pag-alok ni Wenhan na ikinangiti at ikinatango nalang ni Rica.

---

Ito na muna siguro ang uunahin kong tapusin. Mag uud pa rin ako sa YMP pero baka medyo slow na.

Chapter 3

SAGE couldn’t help but to think his ex-girlfriend who visited him earlier in his restaurant. Masaya na siya kasama ang kanyang nobya na si Rica, magpapakasal na rin sila at magkakaanak na. Everything is perfect until his ex-girlfriend Krissy said that she still loves him at umaasa pa itong magkakabalikan sila.

Krissy was his first girlfriend. Tumagal rin ng tatlong taon ang relasyon nila hanggang sa maghiwalay sila noong mag 4th year high school sila dahil titira na sa London, England ang dating nobya at doon na ipagpapatuloy ang pag-aaral nito.

LDR didn’t work for them dahil makalipas lang ng isang buwan simula nang tumira sa England si Krissy kasama ang pamilya nito ay nakipaghiwalay na ito sa kanya dahil hindi na rin siya nito magawang kontakin palagi at i-update siya sa mga nangyayari sa buhay nito sa England.

Masakit man pero binitawan na ni Sage si Krissy. Krissy was his first love, his first kiss, first experience and he’s already thinking about their future pero nang dahil sa hindi sumang-ayon ang kapalaran sa kanila ay nasayang ang tatlong taon nilang relasyon hanggang sa nakipaghiwalay na si Krissy sa kanya.

He is her first heartbreak kaya nang maghiwalay sila ay hindi na muli pang sumubok sa isang relasyon si Sage hanggang sa makilala niya ang maganda at mabait na empleyado sa restaurant niya na si Rica.

Rica is not an easy-to-get girl. Makailang beses niyang sinuyo ang dalaga para lang maging nobya niya ito. Who wouldn’t like Rica Kyla Pillada? Kahit ang mga lalake niyang empleyado sa restaurant na pagmamay-ari niya ay lantarang nagpapakita ng interes at pagkagusto kay Rica.

Rica is the most beautiful woman he’d ever seen. Maganda naman ang dati niyang nobya na si Krissy ngunit kayang-kaya itong higitan ni Rica. Rica doesn’t look from a poor family at all because of her american features and blue-grayish eyes. He did everything his best to prove how much he likes Rica.

Bago pa man mamatay si Lola Pacita ay nag-usap na rin sila nito at nangako siya na aalagaan at poprotektahan niya si Rica habang nobya niya ito. Rica didn’t like him at first dahil nga sa katayuan ng buhay nila. Mabuti nalang at sa huli ay sinagot na siya ng dalaga at dahil sa hindi rin naman tumitingin sa estado ng buhay ang mga magulang niya ay buong puso nilang tinanggap si Rica na magiging future daughter-in-law na nila.

Sage’s mother comes also from a poor family at nagsikap lang ito sa maliit nitong business noon na restaurants at cafe shops para umangat sa buhay habang ang kanyang ama naman na si Sergio Dela Vega ay nagmula na talaga sa mayamang angkan ng mga Dela Vega.

He loves Rica but he’s still confuse about his feelings for his ex-girlfriend, Krissy. Wala naman kasi silang naging proper closure ni Krissy nang maghiwalay sila. Kumbaga naputol ang relasyon nila na may kaunti pa rin siyang sama ng loob sa babae.

Ngayong nagpakita ito sa kanya ay hindi niya maitatangging namiss niya ito. Mas lalo itong gumanda, sumexy at tumangkad sa mahigit anim na taon nilang hindi pagkikita.

Napailing nalang si Sage at saka nito tinungga ang bote ng beer na kanina pa niya iniinom sa loob ng bar na pinuntahan niya ngayon.

“Woah! What are you doing here, my brother?”

Napalingon si Sage sa biglang nagsalita at ang troublemaker at black sheep ng pamilya nila na si Trevor ang bumungad sa kanya. Umupo ito sa bakanteng upuan na malapit lang sa kanya at nginitian siya nito.

Hindi pinansin ni Sage ang nakatatandang kapatid at nagpatuloy lang ito sa pag-inom niya.

“Don’t tell me, nag-away kayo ng girlfriend mo? Hmm..” banggit ni Trevor nang hindi siya umimik.

Kasundo naman ni Sage ang kapatid ngunit hindi ito makasundo ng mga magulang nila. Nagrerebelde kasi ito at walang ibang ginawa kundi ang gumimik at makipag basag-ulo lang sa kung kani-kanino. Hindi kasi sila nagabayan ng tama ng mga magulang nilang palagi nalang abala sa trabaho at business trips ng mga ito. Sila lang dalawa ni Trevor ang halos magkasama sa buhay kaya malapit talaga silang magkapatid.

“I heard na nandito na raw sa Pilipinas si Krissy at pinuntahan ka pa niya sa restaurant mo?” Trevor said na ikinahinto naman ni Sage.

“Sage sighed and nodded. “Yeah. Gusto niyang makipagbalikan sa akin and I’m so confused right now. Buntis si Rica at magkakaanak na kami pero hindi ko sila pwedeng pabayaan.” ginulo nito ang kanyang buhok sa sobrang pag-iisip at pagkalito sa susunod niyang gagawin.

Bakit ba kasi nagbalik pa si Krissy kung kailan masaya na siya kay Rica?

“Tsk! It seems na mukhang hindi ka pa nakaka move-on kay Krissy, brother. If you still love her then balikan mo siya. Huwag mo nang paasahin pa si Rica at hiwalayan mo na.” Trevor suggested na kaagad namang tinutulan ni Sage.

Maybe he’s still have some feelings for Krissy but he don’t want to lose Rica as well. Sa kaisipan palang na mawawala ito sa buhay niya at maaagaw ito ng ibang lalake sa kanya ay baka makapatay pa siya ng di oras.

“No. Walang ibang pwedeng magmay-ari kay Rica kundi ako lang!” Sage said and he grittted his teeth.

“Pero hindi ka naman pwedeng mamangka sa dalawang Ilog, Sage. You can still support Rica and your baby financially kahit hiwalay na kayo. Krissy still loves you too at sayang naman ang ilang taon niyong relasyon kung hindi kayo ang magkakatuluyan sa huli.” Inakbayan ni Trevor ang kapatid na tila nag-iisip na ng malalim dahil sa sinabi niya.

Hindi siya kailanman papayag na maging masaya ang buhay ng kapatid niyang si Sage. Inagaw nito sa kanya si Krissy na kinabaliwan niya noon kaya hindi siya makakapayag na sumaya ito ngayon kay Rica at sa magiging anak nila.

He needs to suffer dahil kay Sage lahat napupunta ang gusto niya even the attention of their parents. Palagi silang pinagkukumpara ni Sage noon pa kaya mga bata palang sila ay palihim na niyang kinasusuklaman at kinamumuhian ang kapatid niya.

At ngayon, nakuha at nabuntis ni Sage ang pinakamaganda at pinakasexy na babae na nakita niya sa buong buhay niya. Napakaswerte talaga ng gago na ’to! Kaya hindi siya papayag na magkaroon ito ng masayang buhay at pamilya. He needs to suffer like him katulad nalang ng naramdaman at naranasan niya noon palang.

“I still don’t know what I’m going to do, Trevor. I guess, I still love Krissy but I don’t want to lose Rica.” tila nanghihinang saad ni Sage at medyo lasing na rin ito.

“Rica will understand you kung pakakawalan ka niya. She’s understandable and kind lady kaya maiintindihin niyang si Krissy pa rin ang mahal mo. Don’t worry, I will help you para mag-explain nang lahat kay Rica. Tutulungan rin kitang magkabalikan kayo ni Krissy. Is it okay with you?” Pangungumbinse ni Trevor sa kapatid.

Unti-unti namang tumango doon si Sage na ikinangisi ng palihim ni Trevor.

“Then good. Don’t worry about anything, okay? Nandito lang ako to help you, brother.” sabi pa ni Trevor.

You’re so dumb, Sage. Para mo na ring pinakawalan ang malaki at sariwang isda sa isang maliit at bilasang isda.

Who cares about Krissy anyway? Ilang beses ko nang pinagsawaan ang katawan ng babaeng iyon sa England at wala na rin ang kabaliwan na nararamdaman ko noon sa kanya. She’s no trill at all. Madali siyang bumigay at magpaakit sa isang katulad ko.

Sino ba naman ang tatanggi sa isang Trevor Dela Vega? I bed and ate many pussies but I still want to eat your girlfriend’s pussy, brother.

And so what if Rica is pregnant? Si Sage lang naman ang nagpakasawa sa maganda at sexy na katawan nun.

Pero kung hindi ko man makuha si Rica ay sisiguraduhin kong hinding-hindi ka magiging masaya sa kanya, Sage.

Alas diyes na ng gabi ngunit hindi pa rin umuuwi sa condo unit nito si Sage. Makailang beses na niyang tinawagan ang nobyo ngunit hindi nito sinasagot ang mga tawag niya. Kanina pa siyang umaga naghihintay dito ngunit namuti na ang mga mata niya sa kakahintay ay hindi pa rin ito dumarating.

Hindi na natuloy ang lakad nila ni Sage at para siyang tanga na kanina pa naghihintay sa living room para salubungin ito.

Umalis na rin kaninang umaga sa kanyang trabaho si Ran at si Wenhan naman ay aattend raw muna para sa debut party ng kanyang nakababatang kapatid na babae. Nagleave lang ito sa trabaho ng isang araw para dumalo sa debut ng kapatid.

Nagsabi ang mga ito na magluto nalang raw siya sa kusina kung nagugutom siya at i-text o tawagan nalang sila kung may iba pa siyang kailangan. Nagpalitan na rin sila ng mga numero dahil magaan naman ang loob niya sa dalawa at gusto niyang pagkatiwalaan ang mga ito. Nagpasalamat naman siya sa mga ito dahil sa pag-aalala nila para sa kanya.

Hindi na napigilan pa ni Rica ang luhang kumawala sa mga mata niya. Nag-aalala siya ngayon kay Sage sa kung ano na ang nangyari dito and at the same time ay disappointed rin siya.

Kung hindi naman pala matutuloy ang lakad nila at masyado itong busy sa restaurant na pagmamay-ari nito, sana ay tinawagan at sinabihan man lang siya para hindi siya umaasa nang ganito. Magkasama na nga sila at malapit lang sa isa’t-isa pero pakiramdam ni Rica ay unti-unti nang lumalayo ang nobyo sa kanya.

Masyado lang siguro siyang nag-iisip ng masama. Hindi naman siguro siya iiwan ni Sage dahil magkakaanak na sila at nangako na itong pakakasalan siya. May ipapatayo na nga itong bahay para sa kanilang dalawa at naghahanap na ito ng lote para doon.

Hindi niya kakayanin kung hindi si Sage ang makakatuluyan niya. Si Sage nalang ang mayroon sa buhay niya at sobra niya na itong mahal. Abala lang siguro talaga ito ngayon sa restaurant kaya hindi na siya nagawang kontakin pa.

Kaagad nagpunas ng luha si Rica nang makita niyang papasok sa loob ng condo unit si Yruma na halatang kagagaling lang sa university na pinapasukan nito.

Base sa ikwinento sa kanya kanina nina Wenhan at Ran ay 3rd year college student na si Yruma sa St. Claire University na isang sikat na unibersidad sa Maynila. Business Ad rin ang kurso nito katulad ng tinapos na kurso nila Sage, Wenhan at Ran. Pare-pareho na ganoong kurso ang kinuha ng magkakaibigan para pangasiwaan ang kompanya ng mga magulang nila.

Halatang mga nakakaangat sa buhay sila Sage at ang mga kaibigan nito at mas nanlumo doon si Rica. Para bang hindi siya nababagay na makasama ang mga ito dahil mahirap lang siya at ulilang lubos na. Natigil na rin siya sa pag-aaral dahil nabuntis siya sa mura niyang edad at mukhang matatagalan pa bago siya magpatuloy ulit sa pag-aaral.

Napatingin si Yruma kay Rica at walang imik itong umupo sa kabilang side ng inuupuan nitong sofa. Nakasuot pa ang binata ng uniporme at kaagad ipinatong sa lamesa ang sukbit nitong bag.

Humalukipkip si Yruma at sumandal ito sa sofa. Hindi pa rin pinapansin si Rica na nakatingin lang sa kanya.

Gwapo si Yruma. May kahabaan ang itim nitong buhok na hanggang tainga ang sukat. Maputi ito at may matangos na ilong. Matangkad rin ito ng ilang pulgada kina Sage, Wenhan at Ran. Kamukha-kamukha nga nito ’yung paborito ni Rica na chinese actor na si Yibo Wang kaya mas lalo pa siyang nagagwapuhan sa binata.

“Stop staring.” Kaagad namang umiwas ng tingin si Rica kay Yruma sa sinabi nito.

“Ah, may niluto nga pala akong tinolang manok sa kusina. Kung nagugutom ka ay kumain ka lang. Nagsaing na rin ako kaya may kanin na rin do’n.” pag-aalok ni Rica kay Yruma.

Hindi naman sumagot doon si Yruma at nang muli niyang tinignan si Yruma ay nakapikit na ito at mukhang hapong-hapo galing sa pinapasukan nitong unibersidad.

Hindi na nahiyang lumapit si Rica kay Yruma at walang pag-aalinlangan niyang hinawakan ang dalawang kamay ng binata at minasahe ito ng marahan.

Doon naman nagmulat ng mata si Yruma at mukha itong nagulat sa ginawa ni Rica. Hindi ito nagsalita at tinitignan lang si Rica.

“Ginagawa ko na talaga ang pagmamasahe kapag pagod ang lola ko sa pagtitinda niya ng mga gulay sa palengke. Alam kong pagod ka rin mula sa school mo kaya may free massage ka sa akin.” nakangiting sabi ni Rica kay Yruma na nakatitig pa rin sa kanya at hindi umiimik.

Nang matapos nang imasahe ni Rica ang magkabilang kamay ni Yruma ay sunod naman niyang minasahe ang sintido ng binata. Doon ay pumikit ulit si Yruma at mukhang narerelax naman ito sa ginagawa niya.

“You’re waiting for Sage here?” pag-imik ni Yruma saka ito nagmulat ulit na ikinatango naman ng malungkot ni Rica.

“Kaninang umaga ko pa siya hinihintay umuwi pero hanggang ngayon ay hindi pa siya umuuwi. Hindi man lang niya ako magawang kontakin at sabihin kung nasaan na ba siya. Baka busy lang siguro sa restaurant niya.” sabi ni Rica at lumabi ito.

Nang matapos na sa pagmamasahe si Rica ay bumuntong-hininga ito nang maalala na naman niya si Sage.

“Maybe he’s up for something. Kumain ka na ba?” Tanong ni Yruma kay Rica.

“Hindi pa. Hinihintay ko pa kasing umuwi si Sage bago ako kumain.” saad ni Rica at hindi na niya napigilan ang tono ng pagkalungkot.

“You’re still waiting for him at this late night kahit na nagugutom ka na at ang bata diyan sa sinapupunan mo? Forget him for now at sabay na tayong kumain.”

Wala nang nagawa si Rica nang hilahin siya ni Yruma papunta sa kusina. Si Yruma na rin ang naghanda ng makakain niya at ni ayaw siyang pakilusin nito.

Hindi naman pala masungit itong si Yruma. Katulad nina Wenhan at Ran ay mabait at maalalahanin rin ito sa kanya.

“You’re such a good cook. I like this dish.” banggit ni Yruma habang kumakain sila ng niluto niyang tinolang manok.

“Salamat,” Nakangiti namang sagot ni Rica.

“If Sage is cheating right now. It’s his loss.”

Parang may sinabi si Yruma pero hindi na ito gaanong narinig pa ni Rica.

Kahit papaano ay panandaliang nawala ang kaunting bigat na nararamdaman ni Rica ngayon kay Sage dahil pwede rin pala niyang makasundo si Yruma na tahimik at mukhang suplado.

---

Chapter 4

NGAYON ay nakipagkita si Sage kay Krissy sa isang Coffee shop na medyo may kalayuan sa restaurant na pagmamay-ari niya. Dahil sa suhestiyon ni Trevor ay susubukan niya muling makipag-usap sa ex-girlfriend niya. Gusto niyang timbangin ngayon ang nararamdaman niya kay Krissy.

Is he still in love with her? O akala niya lang iyon dahil nagulat lang siya nang muling makita ang babaeng una niyang minahal?

“I’m glad na gusto mo raw makipagbalikan sa akin, Sage sabi ni Trevor.” nakangiting sabi ni Krissy at hinawakan nito ang isang kamay ni Sage.

Krissy changed a lot. Kung noon ay conservative at simple lang itong manamit ngayon ay halos lumuwa na ang dibdib nito sa suot na kulay maroon fitted dress. Nagmemake-up na rin ito at mas lalo pang gumanda at sumexy sa anim na taon na lumipas. Wala na ang bakas ng dating Krissy na una niyang minahal.

Sage can’t feel nothing towards her. Kung noon ay may kung anong nagkakarera sa dibdib niya kapag tinitignan at hinahawakan siya ni Krissy, ngayon naman ay parang wala na ito sa kanya.

Hindi makasagot si Sage dahil hindi niya mawari kung ano ang gusto niyang sabihin. Nasa utak niya na mahal pa rin niya si Krissy ngunit iba naman ang idinidikta ng puso niya at iyon ay walang iba kundi si Rica.

Krissy rolled his eyes sa hindi pag-imik ni Sage at binitawan na nito ang kamay ng binata.

“About your poor and pregnant girl, don’t worry about it dahil tanggap ko naman kahit nagkaanak ka pa sa ibang babae. It’s my fault naman kung bakit tayo naghiwalay. The important is magkakabalikan na tayo!” masayang pahayag ni Krissy at bigla niyang hinalikan sa labi si Sage na ikinagulat naman ng binata.

Sa sobrang bilis nang pangyayaring iyon ay hindi kaagad nakapagreact si Sage.

“Your lips taste the same.” mapang-akit na sabi ni Krissy at kinagat pa nito ang ibabang labi niya habang tinititigan si Sage na nakaawang ang bibig at hindi malaman kung ano ang gagawin.

Nang bigla niyang maisip si Rica at ang ipinagbubuntis nito ay tila doon natauhan si Sage. Mahina itong napamura at nailamukos ang mukha gamit ang kanyang palad nang mapagtanto ang maling ginagawa niya ngayon.

Bakit ba siya nakipagkita pa sa ex-girlfriend niya? Talaga bang ipagpapalit niya si Rica na walang ibang ginawa kundi ang pagkatiwalaan at mahalin siya ng totoo?

Ano bang mga katarantaduhan ang ginagawa niya ngayon? Bakit nakinig siya sa suhestiyon sa kanya ni Trevor na makipagbalikan na kay Krissy at tuluyang iwanan si Rica?

Malinaw na sa kanya ang lahat. Hindi na niya mahal si Krissy dahil si Rica na ang itinitibok ng kanyang puso. Nalito lang siguro siya sa nararamdaman niya nang makitang muli ang ex-girlfriend pero ngayon ay sigurado na siya sa nararamdaman niya.

Patawad kung nagawa ko man sa’yo ’to, Rica. Ngayon, alam ko nang ikaw lang ang mahal ko at hinding-hindi kita iiwanan pa.

Biglang tumayo si Sage mula sa pagkakaupo niya at akmang aalis na sana ito nang hinawakan siya ni Krissy sa braso niya.

“Wait, where are you going, Sage? Ang akala ko ba ay mag-uusap pa tayo ngayon tungkol sa pagbabalikan nating dalawa?” tanong ni Krissy na maluha-luha na.

Bumuntong-hininga naman si Sage at dahan-dahan niyang tinanggal ang pagkakahawak ni Krissy sa braso niya.

“I’m sorry, Krissy but I don’t love you anymore. Nalilito lang siguro ako sa nararamdaman ko ngayon sa’yo nang makita kita at ang akala ko ay mahal pa rin kita pero nagkakamali pala ako. I love my girlfriend now and our child. I’m sorry.” malungkot na saad ni Sage at iniwan nitong umiiyak si Krissy sa loob ng Coffee shop.

Nang makalabas na si Sage at pumasok na ito sa nakaparada niyang kotse sa labas ng Coffee shop ay ilang beses niyang inumpog ang kanyang ulo sa manibela.

Katangahan nga sigurong mahigit dalawang araw siyang hindi nagpakita kay Rica at hindi gawin ang duties niya bilang boyfriend nito at pagiging ama ng magiging anak nila.

Hinayaan niya lang si Rica mag-isa sa condo unit niya kasama ang mga matalik niyang kaibigan. Napakawalang kwenta at gago talaga niyang lalake!

“Shit! I’m sorry if I abandoned you in my condo, wifey. Ikaw ang mahal ko at hindi si Krissy. I will make it up to you now. I’m sorry for being an asshole boyfriend. Arghhh!” sigaw ni Sage dahil sa matinding disappointment at pagkamuhi sa sarili.

Inumpisahan na niyang paandarin ang kotse niya at balikan si Rica sa condo unit niya. This time ay hindi na niya hahayaan pang iwanan at hindi pahalagahan ang girlfriend niya.

Trevor smiled with a triumph on his face pagkatapos niyang makuhanan ng litrato si Sage na biglang hinalikan kanina ni Krissy. Hindi halata sa litrato na nabigla si Sage sa ginawa ng ex-girlfriend at parang normal na magkasintahan lang ang mga ito sa litrato na mahilig mag PDA sa kung saan-saang lugar.

“Tignan nalang natin kung hindi pa kayo maghiwalay ni Rica, my dear brother. Kahit narealized mong mahal mo na si Rica at hindi na si Krissy ay siguradong hindi ka na paniniwalaan pa ni Rica sa kahit ano pang paliwanag mo ngayon after I send this picture to her. Tsk! Poor, Sage.” nakangising sabi ni Trevor at kaagad niyang sinend ang MMS picture sa number ni Rica na palihim niyang nakuha sa cellphone ni Sage nang pinatuloy niya ito sa condo unit niya.

Nang matapos nang gawin iyon ni Trevor ay lumabas na siya sa pinagtataguan niyang pader at nagpamulsa papunta sa nakaparada niyang kotse sa gilid ng daan.

“I need to celebrate today for ruining my younger brother’s happy lovelife with his pregnant girlfriend.” Trevor said while smirking and starts to maneuver his car.

Kanina pa nanginginig ang kalamnan ni Rica at walang tigil sa pagpatak ang mga luha niya nang makareceived ito ng isang MMS picture mula sa isang unknown number sa cellphone niya.

Litatro iyon ni Sage na may kahalikan na ibang babae. Hindi lang pala ibang babae iyon dahil binanggit nila Wenhan at Ran na ang ex-girlfriend ni Sage na Krissy ang pangalan ang babae sa litrato.

Hindi makapaniwala si Rica na kaya siyang pagtaksilan ni Sage. Sa mahigit isang taon nila bilang magkarelasyon, ang akala niya ay tunay at tapat sa kanya ang binata pero nagkakamali pala siya.

Kaya pala mahigit dalawang araw itong hindi umuuwi sa condo unit niya ayon pala ay busy ito sa babae niya na ex-girlfriend pa niya.

Masyadong nagpadala sa bugso ng damdamin si Rica. Hinayaan niya lang na may mangyari sa kanila ni Sage at nagkaroon kaagad ito ng bunga. Nagtiwala siya sa binata na siya lang ang mahal nito ayon pala ay mukhang hindi pa ito nakakapag move-on sa dating nobya at mukhang ginawa lang rin siyang panakip-butas nito.

Ang nabuo niyang pangarap para sa kanilang dalawa ni Sage ay nasira na nang dahil lang sa litatrong iyon.

“Hush, Rica. Makakasama sa baby mo ang sobrang pag-iyak mo. Don’t stress yourself, please…” pagpapatahan sa kanya ni Wenhan habang hinahagod nito ang likuran niya matigil lang siya sa pag-iyak.

Si Ran naman ay kanina pa nakakuyom ang mga kamao at may halong galit sa mga mata nito habang si Yruma naman ay tahimik lang na nakikinig sa kanila at bakas rin ang galit sa mukha nito.

“P-pinagkatiwalaan ko siya. Binigay ko ang sarili ko sa kanya kahit nag-aaral pa ako d-dahil mahal ko siya tapos.. ganito lang pala ang mangyayari sa akin.. ang sakit-sakit…” humahagulgol na sabi ni Rica at wala nang ibang nagawa si Wenhan kundi yakapin ito.

Nasasaktan sila dahil nakikita nilang nasasaktan rin si Rica. Ilang araw palang nila itong nakakasama sa condo unit ni Sage ngunit magaan na ang loob nila sa dalaga.

Mabait, masipag at mabuting tao si Rica. Kahit na buntis pa ito ay ito na ang kumikilos sa loob ng condo unit ni Sage at pinaghahanda at pinagluluto pa sila ng pagkain. Naglilinis at naghuhugas rin ito ng mga pinagkainan nila at pinaglaba pa sila ng mga marurumi nilang damit kahit hindi nila ito iniutos kaya ano pa ang mahihiling ni Sage sa babaeng ito bukod sa may maganda itong mukha at nakakaakit na katawan?

Malaking gago at siraulo si Sage para ipagpalit ito sa ex-girlfriend niyang ilang beses nang sinalisihan ni Trevor.

“Fuck him! Kapag nakita ko lang talaga ngayon ang pagmumukha ng Sage na ’yon ay kaagad kong babangasan ang mukha niya.” Biglang pag-imik ni Ran na halatang nagpipigil lang ng galit na nararamdaman niya.

Sa reaksyon ng mga kaibigan ni Sage ay alam ni Rica na sobra itong mga nag-aalala sa kanya. Mababait ang mga ito at ni hindi siya pinabayaan nang mahigit dalawang araw na hindi umuwi si Sage sa condo unit nito.

“Punch him harder.” sabi naman ni Yruma at umiling ito pagkatapos.

“I will.” sagot naman ni Ran nang nakatiim-bagang.

Nagulat nalang sila nang biglang pumasok si Sage sa loob ng condo unit habang humahangos ito at mukhang tumakbo pa ng mabilis makarating lang dito.

“Wifey, I’m sorry kung-”

Hindi na naituloy pa ni Sage ang sasabihin niya nang kaagad siyang sinuntok ni Ran sa mukha. Napaupo sa sahig si Sage sa ginawa ng kaibigan at kaagad nagdugo ang labi nito sa lakas ng pagkakasuntok sa kanya ni Ran.

Nabigla doon si Rica at akmang lalapitan na sana ang dalawa para awatin nang pinigilan siya ni Wenhan.

“Hayaan mo na si Ran, Rica. Sage deserves that punch for cheating on you.” mahinang sabi ni Wenhan at pinunasan nito ang mga luha ni Rica. Hindi naman sumagot doon si Rica at tumango nalang.

“Hey, moron! Bakit hindi ka na lang bumalik sa saya ni Krissy at magpakasaya kayo do’n, ha?!” sarkastikong sabi ni Ran at tumawa ito ng nakakainsulto.

Nagulat naman si Sage sa sinabi ng kaibigan at hindi nito inaasahan na alam nitong magkasama silang dalawa ni Krissy.

“H-how-”

Biglang dinampot ni Ran ang cellphone ni Rica na nakapatong sa lamesa at ipinikita nito kay Sage ang litrato na kung saan ay magkahalikan sila ni Krissy sa isang Coffee shop.

“See this photo? Buti sana kung edited ’to pero mukha namang hindi, e. Parang kanina lang nangyari ’to base dyan sa suot mong blue polo shirt. Ano, Sage? Itatanggi mo pa ’to? Pinagtataksilan mo ang girlfriend mo na walang ibang ginawa kundi iyakan ka at hintayin kang umuwi dito!” sigaw ni Ran kay Sage at napasabunot na ito sa buhok niya.

Hindi naman kaagad nakapagsalita doon si Sage at tumingin lang ito kay Rica na umiiyak pa rin sa tabi ni Wenhan.

“Wifey, you know how much I love you. I can explain-”

Bigla nalang tumayo si Rica sa tabi ni Wenhan saka ito lumapit kay Sage at sinampal niya ito sa mukha. Napayuko nalang doon si Sage at hindi na nito naitago ang luhang kanina pa niya pinipigilan.

“Ang sakit ng ginawa mo sa akin, Sage. Nagtiwala at minahal kita ng sobra pero ginawa mo sa akin, to.. sa amin ng baby mo…” humihikbing sabi ni Rica.

Napaluhod naman si Sage. “Patawad, Rica. N-nalito lang talaga ako sa nararamdaman ko simula nang bumalik dito sa Pilipinas si Krissy pero ngayon alam kong ikaw lang talaga ang mahal ko. Patawad…” umiiyak nitong sabi.

Umiling lang doon si Rica. “Hindi, Sage. Hindi mo ako mahal at ginawa mo lang siguro akong rebound para makalimutan mo ang ex-girlfriend mo. Mahal mo pa rin siya. Hindi mo sa akin magagawa ang bagay na ’to kung ako ang mahal mo.”

“Rica-”

Hindi na naituloy pa ni Sage ang sasabihin niya nang kaagad tumakbo papalabas sa loob ng condo unit niya si Rica habang umiiyak pa rin ito. Kaagad naman itong sinundan at hinabol nina Wenhan at Ran.

“Rica!” sigaw ni Wenhan habang patuloy pa rin nilang sinusundan si Rica.

Mas binilisan pa ni Rica ang pagtakbo niya hanggang sa lumiko siya para gamitin ang hagdanan ng condo building. Hindi na niya matignan nang maayos ang hagdanang hinahakbangan niya dahil sa panlalabo ng mga mata niya na punong-puno na ng luha.

Sobrang sakit ng nararamdaman niya ngayon. Gusto niyang mapag-isa at magpunta ngayon sa puntod ng Lola Pacita niya para maglabas ng sama ng loob at hinanakit doon. Ang lola nalang niya ang tanging nagmamahal at nakakaintindi sa kanya pero iniwan pa siya.

Nang malapit nang makababa si Rica sa huling baitang ng hagdanan ay hindi niya naihakbang ng maayos ang kanyang paa kaya kaagad siyang natumba at humandusay sa sahig. Nakita pa niya ang maraming dugong lumalabas sa pagitan ng mga hita niya.

Napaiyak pang lalo doon si Rica hanggang sa maramdaman niyang unti-unti na siyang nanghihina.

May isang gwapo, matangkad at nakakunot-noo namang lalake ang nadatnan niyang paakyat na sa hagdanan at tila nabigla ito nang makita ang kalagayan niya ngayon. Nakasuot pa ito ng itim na suit na mas bumagay sa dominante at istrikto nitong awra.

“T-tulong…” mahinang sambit ni Rica sa lalake na kaagad siyang nilapitan at binuhat.

“Rica- oh shit! What happened to her, Zian?”

Narinig pa ni Rica ang gulat at takot na takot na boses ni Wenhan at mahinang pagmumura ni Ran na mukhang naabutan siya sa pagtakbo niya pababa ng hagdanan.

“She’s bleeding. We need to take her to the hospital.” sabi naman ng lalakeng binubuhat siya. Malalim ang boses nun at mahahalata ang kaseryosohan nito.

Nilamon na ng kadiliman ang paningin ni Rica hanggang sa tuluyan na siyang nawalan ng malay.

Zian

Hindi niya makakalimutan ang pangalan ng lalakeng ito na nagligtas sa kanya.

---

di ako makatulog kaya nag ud nalang.

Chapter 5

WENHAN explained everything about what happened to Rica. Tahimik lang naman na nakikinig si Zian sa paliwanag niya. Pagkatapos magpaliwanag ni Wenhan ay walang imik pa rin si Zian doon. Sinulyapan lang nito si Rica na nakaratay sa hospital bed na walang malay at may mga nakakabit na swero sa iba’t-ibang bahagi ng katawan nito.

“Where’s Sage?” Zian finally speak.

“Naiwan sa condo unit niya.” sagot naman ni Wenhan at bumuntong-hininga ito.

Zian hates the fact that Sage let Rica to stay with their bestfriends in one place. Hindi nga naman kasi maganda na may babaeng tumutuloy sa isang lugar na kasama ang mga lalake but he can’t blame Sage for doing that dahil si Sage naman ang may-ari ng condo unit na tinutuluyan nila at base sa ikwinento na rin ni Wenhan ay nasunugan at namatayan pa ng mahal sa buhay ang babaeng ito na kasama nila ngayon.

Zian looks intently to unconscious Rica. He is not hypocrite to tell that this woman is beyond beautiful. Halatang-halata ang pagiging banyaga nito dahil sa maputing balat ng dalaga at brunette na buhok. Plus her blue-grayish eyes na nasilayan niya kanina bago pa man mawalan ng malay ng ito. No wonder that Sage fell in love with this girl. She looks shy and fragile too, iyong tipong modernong Maria Clara.

Tinignan naman ni Zian si Ran na tahimik lang na nakaupo sa tabi ni Wenhan. Hindi ito nagsasalita mula pa kanina. He can see the hatred and madness in Ran’s eyes. Ngayon lang niya nakitang ganito magalit si Ran dahil masayahin at palangiti itong tao.

Rica’s baby is gone. Nalaglag ang anak nila ni Sage nang matumba at humandusay si Rica sa hagdanan na nadatnan niya kanina. Hindi pa alam ni Sage ang tungkol dito at kapag nalaman nito ang nangyari kay Rica ay paniguradong masasaktan ang lalake at sisisihin nito ang sarili kung bakit nawala ang anghel sa buhay nila ng nobya.

“Call Sage to inform that their baby is gone.” seryosong sabi ni Zian kay Ran.

Tumingin naman si Ran kay Zian at masama pa rin ang timpla ng mukha nito. “Hindi ko tatawagan ang gagong ’yon! Nang dahil sa kanya ay nalaglag ang bata sa sinapupunan ni Rica. Baka kapag nagpang-abot lang kami ay mabugbog ko pa siya. Kayo nalang ang tumawag sa kanya. I need to get out of here habang may kontrol pa ako sa sarili ko.” matigas na sabi nito at nagmadali na itong lumabas sa confine room ni Rica.

Napailing nalang doon si Zian habang si Wenhan naman ay nagpakawala ulit ng malalim na buntong-hininga.

“Ako na ang tatawag kay Sage.” pagsuko ni Zian dahil mukhang wala ring balak tawagan ni Wenhan si Sage. Halata rin ang galit nito ngayon sa kaibigan nila nang dahil sa nangyari kay Rica.

Zian called Sage na kaagad sinagot ng binata. He said na nalaglag ang baby sa sinapupunan ni Rica dahil natumba ito sa may hagdanan ng condo building. He heard how Sage sobbed on the other line. Sinabi ni Zian ang pangalan ng ospital at room number kung saan nakaconfine si Rica and he hanged up the phone after.

“Pupunta na ngayon si Sage dito. Do you want to stay here?” Zian concernly asked to Wenhan na nakayuko at makailang ulit na pumikit. He looks exhausted.

Really?

Nang

dahil sa nobya ni Sage ay nagkakaganito ang mga kaibigan niya?

“Lalabas muna ako. Baka kung ano lang rin ang magawa ko kapag nakita ko ang cheater na ’yon. Babalik nalang ako dito mamaya. I need coffee to relax myself.” Wenhan said saka ito tumayo mula sa kinauupuan niya at umalis na rin.

“Tsk!” tanging nasabi nalang ni Zian. He looked once again at Rica.

“How can you do this to my friends, woman? What’s with you?” Zian whispered to himself.

Makalipas lang ng kalahating oras ay dumating na rin si Sage sa ospital. Lumuhod ito sa tabi ng hospital bed kung saan nakaratay pa rin ang walang malay na si Rica at ilang beses nitong hinalikan ang palad ng dalaga.

“I-I’m sorry, wifey… I’m sorry. Nang dahil sa akin kung bakit nawala na ang baby natin. I’m sorry, hindi ko sinasadya…” Sage said while crying and sobbing.

Sa loob ng ilang dekadang naging kaibigan ni Zian si Sage ay ngayon lang rin niya ito nakitang umiiyak at nasasaktan ng sobra. Geez! He’s truly in love with this girl.

Kahit na naging girlfriend ni Sage noon si Krissy ay hindi naman ganito ang lalake nang makipaghiwalay ang nobya sa kanya. Yes, Sage drank to forget his feelings for Krissy but he didn’t cried in front of them.

“Is it true that you cheated?” pag-imik ni Zian dahilan para matigilan si Sage.

“I didn’t cheat. I’m just confused about my feelings but now, alam ko nang si Rica lang talaga ang mahal ko.” Sage said while caressing Rica’s flawless cheeks.

“And what about that photo? ’Yung magkahalikan kayo ni Krissy? Kanina lang ba ’yon?” banggit ni Zian nang makita niya ang ipinakitang picture sa kanya ni Wenhan na nakuha nito mula sa cellphone ni Rica.

“Y-yes. Krissy and I met earlier. Mahigit dalawang araw akong hindi umuwi sa condo unit dahil kinukumbinse ako ni Trevor na makipagbalikan kay Krissy. Nagkita kami ni Krissy kanina sa Coffee shop at nagulat nalang ako nang bigla niya akong hinalikan. I swear, I didn’t kissed her back. I don’t love her anymore. Isa lang talaga akong gago para maguluhan pa para sa nararamdaman ko sa kanila ni Rica. You can hate me, too if you want dahil kasalanan ko naman ang lahat ng ’to…” tila sumusukong paliwanag ni Sage at isinandal nito ang kanyang ulo sa gilid ng bedside table.

Zian knows that Sage is telling the truth. Hindi naman kasi ito nagsisinungaling sa kanilang magkakaibigan. Now that he’d hear his side ay mas nalinawan na siya doon. And about Trevor, hindi siguro napapansin ni Sage na pasimple na siyang sinisiraan ng sariling kapatid.

Kilalang-kilala ni Zian si Trevor dahil magkasing edad-lang sila at naging kaklase na niya ito noong magcollege sila. Trevor is very ambitious and insecured guy. Alam niyang hindi tunay na kapatid ang tingin nito kay Sage dahil inamin mismo iyon ni Trevor sa kanya. May lihim itong inggit at galit kay Sage na hindi naman napapansin ng huli.

Trevor is an asshole to suggest na makipagbalikan si Sage kay Krissy. Doon palang ay alam na ni Zian na ginagawa ni Trevor ang lahat para lang maging miserable ang sarili niyang kapatid.

Napailing nalang si Zian. “I understand but you still cheated. Your woman is waiting for you in your condo unit. She’s very excited to be a Mom pero hindi mo nagawang maging mabuting ama sa magiging anak niyo. Sana noong una palang ay alam mo nang hindi ka na pwedeng makipagkita sa ex-girlfriend mo dahil may girlfriend ka nang buntis.” he sighed. Pati yata siya ay ramdam rin ang bigat ng problema ni Sage at ng nobya nito.

“I know. It’s my fault,” mahinang sabi ni Sage na parang wala na ring lakas na magsalita pa.

“Kapag nagising na siya at nalaman na wala na ang baby niyo, siguradong kamumuhian ka niya. Take your consequences, Sage. Hindi kita maipagtatanggol ngayon dahil kahit saang anggulong tignan ay kasalanan mo ’to. Tsk! I don’t know why people are cheating. It’s the dumbest thing to do.” Zian laughed sarcastically at iniwan na nito ang magkasintahan sa loob ng confine room.

Umupo nalang ito sa bench sa labas ng silid at sumandal doon. Napaaga ang pag-uwi ni Zian sa condo unit ni Sage dahil maaga niyang natapos ang mga trabaho na naiatas sa kanya ng Dad niya sa opisina. Magiging CEO na rin siya ng electronics company nila at his age of 24 that’s why he’s always busy to work on his father’s company. He wants to get some rest and sleep pero ngayon ay mukhang hindi pa siya makapagpapahinga ng maayos nang dahil sa katangahan na ginawa ni Sage.

Zian closed his eyes and suddenly, he remembered Rica’s beautiful face and eyes. What the hell? Kaagad siyang nagmulat ng mata at hinilot ang sintido niya.

Bakit ba bigla nalang sumagi sa isip niya ang nobya ni Sage? Nababaliw na ba siya?

Kinabukasan ay nagising na si Rica sa ospital. Nalaman na rin nito na nawala na ang baby nila ni Sage. Halos magwala si Rica sa confine room nito nang malaman ang balitang iyon. Humahagulgol at halos wala na ring tigil ito sa pag-iyak.

Naaawa si Sage sa kalagayan ng nobya. Nawala na ang first baby nila sa kagagawan niya. Dinagdagan pa niya ang sakit na nararamdaman nito nang makipagkita siya kay Krissy at hinalikan siya ng babae. Hindi siya iniimik ni Rica pero alam niyang matindi ngayon ang galit nito sa kanya.

Nang mahismasan sa pag-iyak si Rica ay akmang yayakapin na sana ito si Sage nang umiwas ang dalaga sa kanya.

“Iwan mo muna ako dito. Gusto kong mapag-isa.” malamig na sabi ni Rica na naiintindihan naman ni Sage.

Pinunasan ni Sage ang mga luha niya sa mata at nginitian nito ng tipid si Rica. “If you need anything, tawagin mo lang ako.” saad ng binata at kaagad na itong lumabas sa confine room ng dalaga.

Nang makaalis na si Sage ay tumalikod ng pagkakahiga si Rica at doon na muling bumuhos ang mga luha niya.

Ang baby niya, wala na.

At ang daddy niya, hindi sila mahal na mag-ina.

Gusto nalang rin mamatay ni Rica tutal ay wala na rin namang nagmamahal sa kanya at nawalan pa siya ng isang anghel na magpapasaya sana sa buhay niya.

Wala na nga siyang pamilya, pati ang mga taong minamahal niya at mamahalin pa niya ay nawala na rin.

Dahil sa matinding pagod sa pag-iyak ay kaagad nakatulog si Rica. Nang magising siya ay madilim na ang paligid. Nilibot niya ng tingin ang kabuuan ng confine room niya at nakita niya ang isang gwapo at matangkad na lalake na nakamasid lang sa kanya.

Bigla ay natatandaan niya ang lalakeng ito, ito ’yung lalakeng hiningan niya ng tulong nang aksidente siyang bumagsak sa baitang ng hagdanan sa condo building.

“S-salamat pala sa pagligtas mo sa akin kanina.” mahinang pasasalamat ni Rica sa lalake. Hindi naman ito sumagot at nanatili lang na nakatitig sa kanya.

Bigla ay unti-unti itong lumapit sa kanya at itinuro ang tray ng pagkain na nakapatong lang sa bedside table.

“You need to eat to gain your strength. Kung ayaw mong mabulok sa ospital ay magpagaling ka.” sabi ng lalake na iniwas na ang tingin kay Rica.

“Isa ka rin ba sa kaibigan nila Wenhan, Ran at Yruma?” tanong ni Rica at ayaw niyang banggitin ang pangalan ni Sage dahil namumuhi lang siya lalo sa kanyang nobyo.

“Yeah. I’m Zian, by the way.” sagot ng binata at umupo ito sa edge ng hospital bed na hinihigaan niya.

Zian. Natatandaan niya na iyon ang sinabing pangalan ni Ran sa lalakeng ito nang iligtas siya nito at bago siya mawalan ng malay.

Tumango naman doon si Rica. Hindi niya alam pero magaan ang loob niya kay Zian. Kahit mukha rin itong suplado at tahimik lang katulad ni Yruma ay ramdam niya na mabuti itong tao.

Nang muling maalala ni Rica na nakunan siya at nawala na ang baby niya ay hindi na niya napigilan pa ang pagtulo ng mga luha niya. Panigurado na namumugto na ang kanyang mga mata sa pag-iyak na nakikita ngayon ni Zian pero wala na siyang pakialam sa itsura niya ang mahalaga ay mailabas lang niya ang bigat at sakit na nararamdaman niya.

Nakatingin lang si Zian sa kanya habang umiiyak siya. Para bang hinahayaan lang nitong ilabas niya ang lahat ng sakit sa dibdib niya. Nang mahinto na siya sa pag-iyak ay biglang nagsalita si Zian.

“You reminds me of my cousin who passed away a year ago.” sabi nito.

“B-bakit?” tanong naman ni Rica habang sumisinghot-singhot pa ito.

Inabutan naman siya ni Zian ng panyo mula sa bulsa ng suot nitong pantalon. Hindi na ito naka suit at simpleng printed black t-shirt at pants nalang ang suot nito ngayon na mas lalo pang nagpabagay sa gwapong itsura ng binata.

Kinuha ni Rica ang panyong iniabot sa kanya ni Zian at pinunasan na ang mga luha niya. Pati ang panyo ni Zian ay mabango rin katulad nito. Langhap na langhap niya ang mabangong amoy ni Zian.

“She got miscarriage also on her first baby. Halos isang linggo rin siyang umiiyak nun at hindi nagsasalita dahil sa sakit ng pagkawala ng anak niya but when I reminded her that her baby is in heaven again with God and other angels. Doon na tinanggap ng pinsan ko ang pagkawala ng anak niya.” Tinignan ni Zian ng mariin si Rica at bigla nitong hinawakan ang isang kamay niya.

“I’m more closer to my cousin than my mother who cheated with my father that’s why I hate women and cheaters.” seryosong sabi ni Zian.

Zian hates women in his entire life well except to his deceased cousin pero pagdating kay Rica ay hindi niya magawang magalit at mainis sa babaeng ito. She’s different and he understands her situation right now. It’s not her fault after all.

Wala namang ibang nagawa si Rica kundi titigan lang ang gwapong binata. Lumalakas rin ang tibok ng puso niya habang tinititigan ito sa hindi niya malamang dahilan.

“Isipin mo nalang rin na hindi pa siguro tamang panahon na mabuhay sa mundo natin ang baby mo, na bumalik ulit siya kasama si God at ang iba pang anghel doon. I’m not a religious person but I still believe in God and heaven.”

Pilit bumangon si Rica sa pagkakahiga niya at bigla nitong niyakap si Zian. Doon na muling bumuhos ang mga luha ni Rica habang si Zian naman ay niyakap siya pabalik at hinagod-hagod lang ang likod niya.

“Everything will be fine, don’t worry…”

Sa simpleng salita ni Zian ay napanatag na ang kalooban ni Rica.

---

hindi pa ako nakapaload kaya baka bukas pa ako magkaroon.

Chapter 6

SINUGOD ni Sage si Trevor sa condo unit na tinutuluyan nito. Walang kahirap-hirap siyang nakapasok sa loob dahil nakasalubong pa niya sa pintuan ng condo unit ni Trevor ang isa yata sa mga fuck buddies ng binata na papalabas na rin sa loob ng unit.

Natulala pa ang maganda at sexy na babae nang makita si Sage pero hindi nalang niya ito pinansin at tumuloy na hanggang sa makarating siya sa kwarto ni Trevor.

Naabutan niya ang kapatid na nagsasara ng zipper ng pantalon nito. Nang mapansin siya nito ay nginitian naman siya na para bang wala itong ginawang masama sa kanila ni Rica.

“What are you doing here, my younger brother?” nakangiting tanong ni Trevor kay Sage na nagtitimpi lang ng inis at galit.

Katulad ni Zian ay mahaba rin ang pasensya ni Sage. Hindi siya katulad ni Ran na bayolente at maikli ang pasensya. Si Wenhan ay maikli rin ang pasensya ngunit hindi naman ito bayolente habang si Yruma naman ay palaging kalmado at tahimik lang ngunit maikli rin ang pasensya ng isang iyon.

Magkakaiba sila ng personalidad pero nagkakasundo sila bilang magkakaibigan. Ngayon ay hindi na niya alam ang gagawin dahil mukhang pati ang mga matalik niyang kaibigan ay nagalit na rin sa kanya nang dahil sa maling nagawa niya sa kanyang nobya na si Rica. Hindi kinukunsinti ng mga ito ang kasalanan niya at hindi nga siya nagkamaling pagkatiwalaan ang mga ito.

“Ikaw ba ang nagsend kay Rica nang picture kung saan ay hinalikan akong bigla ni Krissy. Ikaw ba, Trevor?” madiing tanong ni Sage kay Trevor na kaagad tumango sa sinabi niya.

“Yes. Ako nga. I’m just doing you a favor dahil may balak ka naman talagang makipaghiwalay kay Rica para kay Krissy, hindi ba?” kaswal na sagot ni Trevor saka nito pinulot ang puting sando shirt na nagkalat sa sahig at isinuot iyon pagkatapos.

Kumuyom ang mga kamao ni Sage at sobrang sama na ng titig nito sa kapatid.

“Wala kang karapatang gawin ’yon! Alam mo ba na sa ginawa mo ay nalaglag ang anak namin ni Rica?” galit na saad ni Sage.

Nagkunwari pang nagulat si Trevor sa sinabi niya.

“Oh? Really? I’m so sorry to hear that, Sage pero hindi ko naman kasalanan kung hindi nag-ingat si Rica nang-”

Hindi na napigilan ni Sage na lapitan at kwelyuhan si Trevor. Sobra nang nanlilisik ang mga mata niya sa galit sa nakatatandang kapatid. Kung si Ran siguro siya ay kanina pa niya napatay sa bugbog itong si Trevor.

“Tell me, Trevor! Ginagawa mo ba ’to para sirain ang relasyon namin ni Rica at maging miserable ako? Hindi ako ipinanganak kahapon lang para hindi ko makita na may lihim kang galit sa akin. Ano? Tama ba ang hinala ko, ha?” sigaw ni Sage sa mukha ni Trevor.

Ngumisi naman si Trevor at tumango ito. “Wow! I’m impressed dahil nahalata mo na pala ’yon. Well, it’s not my fault kung nagpadala ka sa sinabi kong balikan mo si Krissy. If you are faithful and loyal to Rica ay hindi ka papayag sa suggestion ko nung una na makapagbalikan ka sa ex-girlfriend mong pinagsawaan ko na.”

Napahinto naman doon si Sage. “What do you mean? Ilang beses nang may nangyari sa inyo ni Krissy?” hindi niya makapaniwalang tanong.

“Yes, brother. Nang maghiwalay kayo ni Krissy ay hindi ko sinayang ang pagkakataong sundan siya sa England para naman pakinabangan ko ang katawan niya. You know na interesado ako noon kay Krissy pero inagaw mo siya sa akin, ’di ba? We had sex too many times in London at hindi ko alam na madali lang pala siyang bibigay sa akin.” mapaglarong sabi ni Trevor.

Hindi malaman ni Sage kung ano ang dapat niyang sabihin at hindi rin niya alam na magagawa iyon ng sariling niyang kapatid mismo. Alam niya noon pa na may gusto si Trevor kay Krissy pero ang akala niya ay okay lang sa kapatid na naging nobya niya ang dalaga dahil playboy naman talaga si Trevor at hindi ito pumipirmi sa isang babae lang.

Muling nagsalita si Trevor sa biglang pananahimik niya. “And for the second time, inagaw mo na naman ang dapat para sa akin. Remember that I said to you na nagagandahan ako sa empleyado mo sa restaurant na si Rica? I was plan to court her pero inunahan mo ako at ngayon ay naging girlfriend mo pa at binuntis mo siya!” Trevor shouted at bahagya niyang itinulak sa dibdib si Sage.

Nawala na ang ngisi ni Trevor at napalitan na ito ng galit at pagkamuhi sa kapatid.

“Ikaw nalang palagi ang nangunguna at nakakakuha ng lahat ng gusto ko! You are people’s choice while I’m the second option or last option. Ano bang meron sa’yo na wala ako? I’m more handsome, masculine and hotter than you while you are less attractive and a weak guy!” Trevor chuckled but in his bitter tone.

Malapit si Sage sa kapatid niyang si Trevor ngunit hindi niya alam na sobrang laki pala talaga ng lihim na galit at inggit nito sa kanya. Hindi niya ito masisisi dahil hindi naman rin siya bulag sa katotohanan na palagi siyang pinapaburan ng mga tao kahit pa ang mga magulang nila.

“I’m sorry,” Tanging nasabi nalang ni Sage dahil alam niyang may pagkakamali rin siya.

He knows that Trevor likes Rica but he’s still pursue her dahil ang akala niya ay ayos lang rin iyon kay Trevor na palagi nalang nagpaparaya pagdating sa kanya.

Trevor shook his head. “Sorry? Do you think it’s enough para makabawi ka sa akin, Sage? Okay, masaya na rin naman ako dahil paniguradong kinasusuklaman ka na ni Rica ngayon at nawalan pa kayo ng anak. I’m happy dahil nasira ko ang maganda mo sanang buhay pamilya kasama siya. It’s satisfying to see that you’re now miserable because of your stupidity. Kung hindi ko man nakuha si Rica ay masaya na rin ako dahil sinira ko ang buhay mo!” he smirked.

Wala nang mas sasakit pa na ang sarili mong kapatid ang tatraydor at sisira ng buhay mo.

Gusto niyang magalit at saktan si Trevor pero hindi niya iyon magawa. Mali man ang ginawa nito sa kanya pero nasa kanya pa rin talaga ang desisyon kung makikipagbalikan pa nga ba siya kay Krissy o hindi na.

Masyado siyang nagpadalos-dalos sa desisyon niya at sa kaisipang mahal pa rin niya si Krissy kahit matagal na palang nawala ang nararamdaman niya para dito. Ni hindi niya naisip si Rica at ang batang ipinagbubuntis nito.

It his entire fault! At nang dahil sa katangahan at maling desisyon niya ay mukhang hindi na siya magagawang tanggapin pa ulit ni Rica at baka umalis na ito sa condo unit niya na ayaw niyang mangyari.

Sage composed himself at tinignan nito ng mariin si Trevor. “Sana maging masaya ka sa ginawa mo, Trevor. I know it’s my fault too pero kahit kailan ay hinding-hindi mo makukuha sa akin si Rica. She’s mad at me right now but I will fix everything for us. She loves me at mamahalin niya ulit ako kahit ano pang paninira ang gawin mo sa akin.” he said seriously.

The irritation comes from Trevor’s face when Sage said that. Tinitigan niya ulit ng masama si Sage pero pagkaraan ay nginisian niya ito.

“Then do your best. Baka sa isang iglap lang, madatnan mo na kami ni Rica sa kama habang magkapatong kaming dalawa at inuungol niya ang pangalan ko.” Trevor teased Sage.

“It will never happen. Never.” huling sabi ni Sage bago siya tumalikod at naglakad na papaalis.

“Damn you, Sage! Makukuha ko rin si Rica at aangkinin ko siya ng paulit-ulit sa harapan mo! Tandaan mo ’yan!” rinig niyang sigaw ni Trevor bago niya binuksan ang pintuan ng condo unit nito at lumabas na doon.

Sage sighed at hindi niya maiwasang makaramdam ng takot nang dahil sa sinabi ni Trevor. He knows his brother very well, kapag may sinabi ito at ginusto ay kaagad nangyayari at natutupad iyon.

He was afraid that Trevor will get Rica at baka gawin nitong advantage na hindi sila ngayon magkaayos ng dalaga.

Pagkatapos ng ilang araw na pagpapagaling ni Rica sa ospital ay umuwi na rin siya sa condo unit ni Sage kasama sila Wenhan, Ran at Yruma. Si Zian raw ay may trabaho pang kailangang tapusin at mula nang iligtas siya nito sa kapahamakan ay hindi na niya ito nakitang muli.

Talaga raw kasing busy na tao si Zian base sa sinabi sa kanya ni Wenhan at minsan lang itong umuwi sa condo unit ni Sage dahil sa opisina na nito iyon natutulog nang madalas. Tine-train na kasi itong maging CEO sa kompanya ng ama nito kaya dala ng binata ang pressure at bigat ng trabahong iyon.

Hindi maitatanggi ni Rica na may lungkot siyang nararamdaman dahil hindi niya nakikita si Zian. Ang mga sinabi kasi nito sa kanya ang naging dahilan para matanggap na niyang nawalan siya ng anak at muling magpatuloy sa buhay niya.

“Kailangan ko na sigurong umalis dito tutal ay w-wala na rin namang dahilan pa para magtagal ako dito. Maghahanap nalang ako ng trabaho para maipagpatuloy ko ulit ang pag-aaral ko at kaya kong buhayin ang sarili ko-”

“No! Hindi ka aalis dito. Pumayag akong magbreak tayo dahil sa hiling mo pero hindi ka aalis dito, Rica.” pagsabat ni Sage na kakapasok lang sa loob ng condo unit nito.

Ilang araw rin itong hindi nagpakita sa kanya dahil sa hiling niya sa mga kaibigan nito. Hindi niya kayang harapin ang lalakeng dahilan kung bakit nawala ang baby niya. Namumuhi pa rin siya dito.

“At bakit? Wala kang karapatang magdesisyon para sa akin, Sage. Pinatay mo ang baby ko kaya wala nang dahilan pa para tumuloy ako dito sa poder mo!” singhal ni Rica kay Sage na tinawanan lang siya.

Tila nakita niya sa katauhan ni Sage si Trevor ngayon. Magkamukha ang dalawang magkapatid ngunit mas matapang ang mukha ni Trevor kumpara kay Sage na may Boy Next Door image at may maamong mukha. Sa pagtawa ni Sage ay naalala niya si Trevor na ganoon rin kung tumawa sa tuwing iniinsulto siya nito nang dahil sa mahirap lang siyang babae.

“And where do you think are you going, Rica? Nasunugan ka, remember? And you have no money to start for your own. Yes, I have a fault kung bakit nawala ang anak natin pero may kasalanan ka rin naman, ah? Kung nag-ingat ka lang malamang-”

“Stop it, Sage. You’re drunk and wasted, fuckass!” galit na sigaw ni Ran saka ito aambang susuntukin si Sage nang napigilan ito ni Yruma.

Doon naman napansin ni Rica na nakainom nga si Sage. Lasing nga ito at hindi na ito halos makatayo ng tuwid habang tumatawa-tawa nang mag-isa at namumungay ang mga mata na malapit nang pumikit.

Kung magsalita ito ay muli niyang naalala si Trevor. Walang duda na magkapatid ang dalawa dahil mahilig silang manumbat at mangmaliit ng isang tao. Ito ang unang beses na narinig niyang magsalita ng ganito si Sage.

Pinigilan ni Rica ang pagtulo ng mga luha niya. Hindi siya pwedeng umiyak ngayon. Kailangan niyang maging matatag para sa sarili niya. Kung hindi dahil sa mga sinabi sa kanya ni Zian ay baka sumuko na siya sa sitwasyon niya ngayon.

Nagulat nalang si Rica nang biglang napaluhod sa sahig si Sage at kulang nalang ay gumapang na ito sa sobrang kalasingan.

“Wifey, I blame myself for hurting you and be confused about my feelings for you but I really really love you. Ikaw lang ba ang nawalan ng anak? Ako rin naman, ah? Hindi na ako makatulog ng maayos habang hindi kita katabi at may galit ka sa akin. Hate me, hurt me but please.. ’wag kang umalis dito dahil ikamamatay ko kapag iniwan mo ako…” nakayukong sabi ni Sage hanggang sa tuluyan nang sumubsob ang mukha nito sa sahig at nakatulog na sa matinding kalasingan.

Napailing nalang doon si Wenhan saka ito tumingin kay Rica.

“You have a rights to be mad at Sage. It’s his fault why you are hurting right now, Rica but please, don’t leave here. Don’t leave us.” mariing sabi ni Wenhan at hindi mabasa ni Rica kung anong ang emosyon na nasa mga mata ng binata.

Lumingon naman si Rica kina Ran at Yruma na nakatingin lang rin sa kanya.

Unti-unti namang tumango si Rica na ikinangiti nina Wenhan at Ran habang si Yruma naman ay biglang iniwas ang tingin sa dalaga.

“Sige, hindi na ako aalis dito pero hindi ko na kaya pang makasama sa iisang kwarto si S-Sage.” mahinang sambit ni Rica at muling sinulyapan si Sage na nakadapa na sa sahig habang nakatulog na.

“Then don’t worry, you can stay in our room.” sabi ni Ran na ikinalaki ng mga mata ni Rica.

“W-wala na bang extra room para sa akin dito?” tanong ni Rica.

“Sadly, there’s no more. Roommates kami ni Wenhan at sa iisang kwarto lang kami natutulog. I can sleep in matresses tapos sa kama ko nalang ikaw matutulog.” nakangiting sagot ni Ran at nginitian pa nito si Rica.

“We are harmless and gentleman. Don’t worry.” sabi pa ni Wenhan at kinindatan siya. Si Yruma naman ay napailing nalang.

Napapikit nalang si Rica sa sobrang pag-iisip. Alam na niya talaga na mag-iiba na ang takbo ng buhay niya kasama ang mga matalik na kaibigan ni Sage.

---

Np: Uniq - Falling in love <3

Chapter 7

LUMIPAT na si Rica sa kwarto nina Wenhan at Ran. Hindi naman niya magawang mailang sa dalawang binata kahit makakasama na niya ito sa iisang kwarto dahil sa maikling panahon na nakilala niya ang mga ito ay sobrang gaan na ng loob niya sa dalawa at pinagkakatiwalaan na rin niya ang mga ito.

Nakita niya ang pagiging concern nina Wenhan at Ran sa kalagayan niya maging pati na rin sina Zian at Yruma at hindi nila pinaburan ang maling ginawa sa kanya ng matalik nilang kaibigan na si Sage.

Nang dahil sa nabanggit ni Sage kanina na kung nag-ingat lang raw siya ay hindi sana mawawala ang baby nila ay lubos siyang naapektuhan doon.

May punto kasi ito at napagtanto niyang hindi lang si Sage ang may kasalanan sa lahat kung bakit siya nawalan ng anak. Masyado siyang nabigla at hindi na naisip na buntis siya nang malaman niyang pinagtataksilan siya ni Sage kaya tumakbo siya papalabas sa condo unit nito at humandusay siya sa sahig dahilan para makunan siya.

Huli na para magsisi si Rica sa ginawa niya. Wala na ang baby niya at kahit masakit ay tatanggapin nalang niya ang mapait niyang kapalaran at magpatuloy ulit sa kanyang buhay.

“Are you comfortable there?” tanong ni Ran nang sinilip nito si Rica na nakahiga na sa kama niya. Pinalitan na rin nito ang bedsheet at throw pillow cases para sa kanya.

“Komportable na ako dito, Ran. Ikaw ba? Hindi ka ba nalalamigan diyan sa lapag?” tanong naman ni Rica kay Ran. Sanay na raw itong half naked kapag natutulog at kailangan niya na ring sanayin ang sarili niyang masilayan ang maganda nitong pangangatawan sa tuwing matutulog sila.

Ngumiti si Ran sa tanong ni Rica. “Yes. I’m comfortable here. May foam naman sa hinihigaan ko kaya hindi sasakit ang likod ko sa paghiga ko. Do you need anything else, Rica?” tanong nito.

Umiling lang doon si Rica. “Wala na. Salamat nga pala sa pagpapatuloy niyo sa akin ni Wenhan dito sa kwarto niyo, ah?” sabi ng dalaga.

Inayos naman ni Ran ang unan sa tabi nito at inilagay sa pagitan ng mga hita niya. “N-no worries. Matulog ka na. I know you were already tired from Sage’s shit. Goodnight, Rica!” nagmamadaling sabi nito at kaagad nang tumalikod sa pagkakahiga.

Tumango nalang doon si Rica kahit hindi na nakita pa iyon ni Ran. Sandali naman niyang sinulyapan si Wenhan na kanina pa nakatulog sa kama nito saka siya pumikit hanggang sa makatulog na rin siya.

Kinabukasan ay tinawagan ni Rica ang kaibigan niyang si Emily kung may alam ba itong pwede niyang pag-applyan na trabaho. Mabuti nalang raw at may bakante pang pwesto bilang cashier sa flower shop na pagmamay-ari ng magulang ng nobyo ni Emily at pwede siyang ilagay sa posisyong iyon.

Alas siyete palang ng umaga ay nakagayak na si Rica para makipagkita ngayon kay Emily kasama ang nobyo nitong si Maru.

Alas sais nang umalis na rin at nagpunta na sa kanya-kanya nilang mga trabaho sina Wenhan at Ran. Si Yruma naman ay mukhang tulog pa sa loob ng kwarto nito at ngayon ay siya nalang ang mag-isa sa loob ng kwarto nina Wenhan at Ran.

Nagpunta si Rica sa kusina para magtimpla ng kape. Hindi na niya pwedeng asahan si Sage sa ikabubuhay niya dahil naghiwalay na sila at kailangan na niyang tumayo sa sarili niyang mga paa. Pag-iipunan na rin niya ang gastos sa pag-aaral niya next year para ipagpatuloy ito.

Mabuti at may matitirhan siya kahit papaano kaya wala siyang poproblemahin sa upa sa bahay pero hindi naman pwedeng habangbuhay siyang tumira sa condo unit ni Sage. Wala na ang tanging daan para magkonekta sa kanilang dalawa kaya wala na ring saysay na makasama pa niya ang binata.

Nang matapos nang magtimpla at uminom ng kape si Rica sa kusina ay nakita niya sa sala si Sage na nakaupo sa sofa at hinihilot ang sintido nito. May hang over pa yata dahil sa matinding kalasingan nito kagabi.

Nagkatinginan silang dalawa nang mapadaan si Rica sa harapan ni Sage. Napahinto naman siyang bigla sa pakhabang nang marinig ang sinabi ni Sage.

“Masarap bang katabi sa kama ang mga kaibigan ko?” sarkastikong sabi ni Sage dahilan para uminit ang ulo doon ni Rica.

Simula pa kagabi ay alam ni Rica na may nagbago na kay Sage. Parang nagiging katulad na rin ito ni Trevor na rude kung kausapin siya.

Huminga muna ng malalim si Rica bago siya nagsalita. “Hindi kami nagtabi sa kama kung ’yan ang iniisip mo. Hindi naman ako isang cheater.” mapait niyang sabi na ikinasama naman ng tingin sa kanya ni Sage.

“Fuck it, Rica! Hindi ako nagcheat sa’yo! Naguluhan lang ako sa nararamdaman ko at mas lalong hindi ko hinalikan pabalik si Krissy.” sigaw nito sa kanya.

Hindi alam ni Rica na may ganito palang side si Sage. Ang akala niya ay lubos na niyang kilala ang dating nobyo pero sa napapansin niya ngayon ay masyado rin palang mainitin ang ulo nito.

“Hinalikan mo man pabalik o hindi, ’yung time na naguluhan ka sa nararamdaman mo at nakipagkita ka sa ex-girlfriend mo ay sapat na dahilan na ’yon para sabihin kong nagcheat ka sa akin.” sagot ni Rica.

Bigla namang tumawa ng sarkastiko si Sage at inikot nito ang mga mata. Hindi talaga makapaniwala si Rica na naibigay niya ang kanyang sarili sa lalakeng ito na minahal niya ng lubos.

“Hindi ba ako pwedeng magkamali at bumawi sa naging kasalanan ko sa’yo? Bakit mo ba ako pinapahirapan pa? Ano pa bang mahihiling mo sa akin? I can provide all your needs kahit hindi ka na magtrabaho.” pagyayabang nito sa kanya at humalukipkip.

“Hindi na ako aasa pa sa’yo, Sage. Pumayag lang akong magstay dito sa condo unit mo dahil wala na akong mapupuntahan pa pero tapos na tayo!” Inis nang sabi ni Rica at nagmadali na itong pumunta sa kwarto nina Wenhan at Ran para kunin doon ang bag niya na naglalaman ng mga application form niya sa pag-aapply ng trabaho.

Nang muli siyang lumabas sa kwarto at mapadaan sa sala ay nandoon pa rin si Sage na prenteng nakaupo na parang hari sa sofa. Nawala na ang bakas ng Sage na una niyang minahal na nasa tamang postura palagi at ni hindi siya magawang sigawan o kagalitan.

Ito talaga siguro ang ugali ng lalake na itinatago lang sa kanya para magmukha itong anghel at mabait sa paningin niya. Wala itong pinagkaiba sa panganay na kapatid na si Trevor.

“Where are you going?” nakakunot-noong tanong ni Sage.

“Mag-aapply ako ng trabaho. Hindi na ako kailanman aasa pa sa’yo except sa pagpapatuloy mo pa rin sa akin dito sa condo unit mo.” pag-amin ni Rica at ayaw naman niyang ilihim na maghahanap na siya ng trabaho.

“You can work in my restaurant if you want to-”

“Hindi na, Sage. Kakasabi ko lang na ayokong umasa sa’yo.” huling sabi ni Rica bago niya tinalikuran si Sage.

“Tangina, Rica!” rinig niyang sigaw ni Sage bago siya lumabas sa condo unit nito.

Napailing nalang sa pagkadismaya si Rica sa asal na nakikita niya ngayon kay Sage. Mukhang mas malala pa ito kumpara kay Trevor. Talaga ngang magkapatid ang dalawang iyon dahil magkaugali lang!

Nakipagkita si Rica kay Emily sa labas ng isang Cafe shop at kasama nito ang 3 years nang nobyo ni Emily na si Maru.

“Friend, si Maru na ang bahala sa application mo. Kailangan ko pa kasing magpunta ngayon sa kasal ng Tita Gladys ko at male-late na ako sa ceremony.” pagpapaalam ni Emily kay Rica.

Tumango nalang doon si Rica at kahit gusto man niyang ikwento sa kaibigan na nahinto na siya sa pag-aaral ng kolehiyo at nasa condo unit na siya ni Sage nakatira nang matapos siyang masunugan ng bahay at kasama ang mga matalik na kaibigan nito ay kukulangin na siya sa oras para sabihin ang mga iyon.

“Ganon ba? Sige, mag-iingat ka, Emily, ha? Salamat ulit sa tulong mo.” nakangiting sabi ni Rica sa kaibigan.

“Nako! Wala ’yon. What are friends for naman, ’di ba?” hagikhik ni Emily saka nito hinalikan sa pisngi si Rica at kinawayan nalang nito ang nobyo saka nagmadaling umalis.

Nang maiwan na si Rica kasama si Maru ay nagyaya na ang binata na sumakay sila ng taxi papunta sa tinutukoy nitong flower shop ng magulang niya.

“Don’t worry, Rica. You’re already hired since alam ko namang kailangan na kailangan mo ng trabaho at ayoko namang biguin si Emily sa pakiusap niya sa akin. Kukunin ko lang ang application form mo at ipapakita ko sa’yo ang flower shop na pagtatrabauhan mo.” nakangiting sabi ni Maru nang nasa loob na sila ng taxi.

“Maraming salamat talaga, Maru.” pasasalamat ni Rica.

Tinitigan naman siya ni Maru nang ilang segundo saka ito nagbawi ng tingin at tumingin nalang sa bintana ng taxi na sinasakyan nila.

“M-malapit lang naman dito ’yung flower shop namin kaya hindi na hassle ang pagbiyahe mo papunta doon kapag weekdays.” sabi ni Maru at muli nang tumingin kay Rica.

Ngumiti at muling nagpasalamat si Rica sa nobyo ng kaibigan. Hindi niya pa rin maiwasan na mailang dito dahil siya ang unang sinuyo at niligawan ni Maru tatlong taon na ang nakakalipas noong high school palang sila ngunit binasted niya ang binata dahil wala talaga siyang nararamdaman na pagkagusto dito. Kaya nga nagulat nalang siya bigla nang malaman na nobya na nito ang kaibigan niyang si Emily na may gusto na noon pa kay Maru. Gwapo at mabait naman kasi si Maru kung tutuusin.

Nakikita naman niyang masaya ngayon ang relasyon ng dalawa at sana nga ay magtagal pa sila.

Pagkarating nina Rica at Maru sa flower shop na pagtatrabauhan niya ay kaagad kinuha at tinignan ni Maru ang application form niya. Katulad nga ng sinabi nito ay hired na siya at pwede nang magsimula sa trabaho sa darating na lunes.

Ipinakilala rin ni Maru sa kanya ang dalawang staffs ng flower shop na sina Cyrus at Lilian na tatlong taon naman ang tanda sa kanya. Mababait naman ang mga ito at matiyaga siyang tinuruan sa mga kailangan niyang gawin bago siya magsimulang magtrabaho sa lunes.

Nang matapos na sila ay niyaya naman sila ni Maru na kumain muna ng lunch sa binili nitong take out food sa isang restaurant.

Habang kumakain silang tatlo sa iisang lamesa ay ramdam na ramdam ni Rica ang mga titig sa kanya ni Maru habang nakikinig siya sa ikinikwento sa kanila nina Cyrus at Lilian. Pilit niyang pinipigilan ang ilang na kanyang nararamdaman at halos hindi na rin siya makakain ng maayos sa mga matang nakamasid sa kanya.

“Ang ganda na nga ng girlfriend mo pati ’yung kaibigan niya maganda rin, Sir Maru.” biglang banggit ni Cyrus na nginitian si Rica na tila nahiya naman sa sinabi niya.

Sir Maru ang tawag nina Cyrus at Lilian kay Maru kahit na tatlong taon na mas bata si Maru sa kanila at siyempre ay anak ito ng may-ari ng flower shop na pinagtatrabauhan nila kaya kailangan nila itong respetuhin at galangin.

Tumawa naman ng mahina do’n si Maru at mas lalo pang tinitigan si Rica. “You’re right, Cyrus. Rica is beautiful.” sabi nito.

Huminga ng malalim si Rica at nginitian nalang ng pilit ang mga kasama niya. Nang matapos na silang kumain ay bumalik na sa kanya-kanya nilang mga trabaho sina Cyrus at Lilian habang siya naman ay magpapaalam na kay Maru para umuwi.

“Kailangan ko nang umuwi, Maru. Salamat ulit at ginawa mo akong cashier dito sa flower shop ng mama mo.” pasasalamat ni Rica kay Maru na bigla namang ipinatong ang isa nitong kamay sa balikat niya na palihim niyang ikinasinghap.

“Kaibigan ka ni Emily kaya kaibigan na rin kita. If you need anything ay sabihan mo lang ako.” sabi ni Maru at mahinang tinapik ang balikat ni Rica.

Napalunok at ngumiti naman si Rica saka ito muling nagpasalamat kay Maru. Nang akmang lalabas na siya ng flower shop ay namilog ang mga mata niya nang pumasok sa loob rin ng flower shop ang isang lalake na kilalang-kilala niya.

Si Trevor!

Nagulat rin si Trevor nang makita siya pero kaagad ring napalitan ang ekspresyon iyon nang pagngisi. Dahan-dahan itong lumapit kay Rica na umiiwas naman ng tingin sa kanya.

“Rica? Why are you here? Hindi mo ba kasama si Sage?” tanong sa kanya ni Trevor kaya napilitan siyang tignan ito. Nakangisi pa rin ito na tila nasisiyahan sa naiilang at kinakabahan niyang ekspresyon.

“Magkakilala kayo, Kuya Trevor?” tanong naman ni Maru na palipat-lipat ang tingin kina Rica at Trevor.

“Of course, Maru. She’s my brother’s girlfriend-”

“Break na kami ni Sage.” pagputol ni Rica sa sasabihin ni Trevor. Nagulat naman si Maru sa sinabi niya habang si Trevor naman ay mukhang inaasahan na iyon ang sasabihin niya. Mas ngumisi pa ito ng malawak.

“What? So, you mean na kapatid pala talaga ni Kuya Trevor ang boyfriend mong si Sage, Rica?” gulat na tanong ni Maru na ikinatango ng tipid ni Rica.

Nakita na nina Emily at Maru si Sage ng ilang beses kapag hinahatid at sinusundo siya nito sa unibersidad nila at hindi pa alam ng mga ito na nabuntis siya ni Sage at nakunan rin kalaunan. Hindi na niya kailangan pang ipaalam iyon sa magkasintahan dahil wala na ring saysay na magkwento pa siya sa mga nangyari sa kanya nitong mga nakalipas na araw.

“You’re right, Maru. Ang kapatid ko ang boyfriend ngayon ni Rica at hindi ko alam na break na rin pala sila.” malungkot pang sabi ni Trevor at alam ni Rica na sa tonong iyon ay iniinsulto lang siya ng binata.

Mukhang alam na nito na nakunan siya at baka tuwang-tuwa pa nga ito dahil wala na sila ni Sage. Alam kasi niyang ayaw ni Trevor sa kanya para sa kapatid niya.

“Aalis na ako.”

Hindi na hinintay pa ni Rica na magsalita ang dalawang lalake at kaagad na siyang lumabas sa loob ng flower shop. Bigla nalang siyang nakaramdam ng panghihina nang muli niyang makadaupang-palad si Trevor.

Hindi niya alam kung bakit magkakilala sina Maru at Trevor pero naalala bigla ni Rica na may nakatatandang kapatid na lalake si Maru na kaedad lang rin yata ni Trevor at baka magkaibigan o naging magkaklase ang mga ito.

Mabagal ang bawat paghakbang niya sa daan sa panghihinang nararamdaman. Tatawid na sana siya sa kabilang kalsada para doon mag-abang nang taxi nang may humawak sa isang braso niya at tinignan kung sino ito. Si Trevor.

“I’ll take you home.” seryosong sabi ng binata. Wala na ang mapaglarong ngisi nito kay Rica kani-kanina lang.

“Kaya ko ang sarili ko!” naiinis namang sabi ni Rica at pilit nitong tinatanggal ang pagkakahawak ni Trevor sa braso niya na ayaw namang bitawan ng huli.

“Don’t be so stubborn. It’s dangerous for you to commute alone lalo na at hindi mo napapansin na kanina ka pa pinagtitinginan ng mga taong nakakasalubong mo dito sa daan. I brought my car at ako na ang maghahatid sa’yo sa condo unit ng magaling kong kapatid.” mariin nitong sabi at wala nang nagawa si Rica kundi ang magpatangay nalang kay Trevor.

Kung may gawin man sa kanyang masama si Trevor ay may baon naman siyang kutsilyo sa loob ng bag niya in case of self-defense.

Nang makarating na sila sa parking lot ng flower shop nila Maru ay kaagad na siyang ipinasok ni Trevor sa loob ng kotse nito. Mabango at malinis ang loob ng kotse ng binata at katulad ni Sage ay mukhang masinop at malinis rin ito sa paligid.

“Maru said to me that you applied for a work on their flower shop. That’s great.” pag-imik ni Trevor at inumpisahan na nitong paandarin ang kotse niya.

Hindi naman sumagot doon si Rica at isinandal nalang ang ulo niya sa headrest ng inuupuan niya sa front seat ng kotse ni Trevor. Wala nang magagawa kung ihahatid siya nito pauwi.

Nakasuot si Trevor nang itim na jacket na may puting t-shirt na nakapaloob dito. Kulay dark blue na jeans, itim na sapatos at may suot na rolex sa kaliwang kamay nito. Gwapo at malakas ang dating ng binata katulad ni Sage. Malaki ang pagkakahawig ng dalawa at aaminin niya na mas gwapo si Trevor kaysa sa dating nobyo.

Tahimik lang na nagmamaneho si Trevor habang si Rica ay nakatanaw lang sa dinaraanan ng kotse na sinasakyan nila.

Nang mapansin ni Rica na iba ang daan na tinatahak nila at hindi ito ang daan patungo sa condo unit ni Sage ay kaagad siyang kinabahan doon.

“T-teka! Mali ang dinaraanan natin, Trevor. Hindi ’to ang daan sa-”

“I know.” sagot lang ni Trevor na nasa daan pa rin nakatutok ang mga mata nito habang nagmamaneho.

“S-saan mo ako dadalhin?” kinakabahang tanong ng dalaga.

“In my unit.”

---

happy new year to all. masaya man o hindi ang nagdaang taon niyo. thank you sa mga patuloy pa rin na nagbabasa ng stories ko since 2013 🎇

Chapter 8

KAKAUWI lang ni Yruma galing sa klase sa unibersidad na pinapasukan niya at naabutan naman niya si Sage na umiinom ng alak sa sala ng condo unit nito.

“It’s only an afternoon pero binubusog mo na ’yang sarili mo sa alak.” sabi ni Yruma saka ito umupo sa tabi ni Sage at inilapag ang sukbit niyang bag sa gilid ng inuupuan nila.

“I need to drink to ease this pain in my heart. Rica broke-up with me. I’m alone again!” tumatawang sabi ni Sage at iniangat pa nito sa ere ang hawak niyang bote ng beer.

“Because it’s your fault. Magpasalamat ka pa nga dahil mas pinili nalang niyang magstay dito sa condo unit mo dahil wala na siyang mapupuntahan.” Yruma sighed and crossed his arms.

“Yes! I’m happy because she’s still here pero hindi ko na siya mahahalikan at mayayakap pa dahil wala na kami!” Sage looks wasted right now na mas lalo pang ikinailing ni Yruma.

Kagabi pa ito lasing at ngayon ay nagpapakalasing na naman. Yruma can’t blame him tho. Sage truly loves Rica pero nasaktan niya ang damdamin nito at nawalan pa sila ng anak. Hindi na maibabalik pa ang dati sa kanila at na kay Rica lang ang desisyon kung gusto pa ba niyang magkaayos pa sila ni Sage o hindi na.

Yruma feel that something’s aching in his inner system right now nang maisip iyon. He shook his head to erase his thoughts at saka na ito tumayo sa tabi ni Sage at kinuha ang bag niya sa gilid ng sofa.

He was about to leave nang biglang magsalita si Sage.

“I hope na hindi mahulog ang loob niyo kay Rica. Pinagkakatiwalaan ko kayong apat, Yruma and don’t break my trust or else hinding-hindi ko kayo palalampasin.” Sage said with his warning tone.

Sandali namang natigilan doon si Yruma. Hindi rin siya makaisip ng tamang sasabihin sa banta sa kanya ni Sage na para na rin sa tatlo pa nilang mga matalik na kaibigan.

Nagpatuloy nalang siya sa paglalakad hanggang sa makarating siya sa kwartong tinutuluyan niya.

He sighed at naupo ito sa edge ng kama niya.

“I don’t know, Sage. I don’t know.”

Ngayon ay nasa condo unit ni Trevor si Rica. Nilibot ni Rica ng tingin ang kabubuan ng condo unit ng binata at mas maliit ito ng kaunti kumpara sa condo unit ni Sage. Kung sa bagay ay nakatira doon ang iba pa nitong mga kaibigan kaya kailangan nito ng malaking space sa loob samantalang si Trevor naman ay mukhang mag-isa lang na nakatira sa condo unit niya.

“B-bakit mo ba ako dinala dito?” tanong ni Rica kay Trevor. May kaba pa rin siyang nararamdaman dito dahil baka mamaya ay may kung ano itong gawin sa kanya gayong ayaw na ayaw sa kanya nito.

Alam niyang malaki ang galit sa kanya ng binata kaya hindi niya kayang magtiwala dito.

Tumawa naman ng mahina si Trevor saka ito umupo sa isang single couch na kaharap lang sa inuupuang couch ni Rica.

“Alam ba ni Sage na nag-apply ka ng trabaho sa flower shop nila Maru?” tanong nito.

Tumango si Rica. “Alam niya ’yon at wala na rin siyang pakialam pa sa ginagawa ko dahil hiwalay na kami.” sagot niya.

“Then why you’re still living in his condo unit? Hindi ba’t parang ang akward naman na nakikita at nakakasama mo pa rin ’yong taong nagcheat sa’yo at naging dahilan para makunan ka at mawalan ng anak?” sabi ni Trevor at tinaasan nito ng kilay si Rica na biglang natahimik sa sinabi niya.

Trevor hates Rica. Hindi niya matanggap na minahal nito ang kapatid niyang walang ibang ginawa kundi ang kunin at agawin sa kanya ang lahat ng gusto niya. Sage is not a saint at all but he’s acting like a one while Trevor is expressing his true self to everybody.

Wala naman kasi siyang pakialam sa sasabihin sa kanya ng ibang tao dahil sanay na siyang minamaliit at hindi pinapaburan ng mga taong gusto niyang mahalin at pahalagahan like his parents and Dela Vega clan na walang ibang inisip kundi bigyan ng importansya si Sage habang siya naman daw ay mahina ang utak, walang silbi at patapon na ang buhay.

The hell he cares for them! Gagawin niya ang lahat ng gusto niya. He’s already 24 at hindi na siya ang batang Trevor na iyakin, mahina at hindi kayang ipagtanggol ang sarili sa lahat ng mang-aapi at mananakit sa kanya.

Nang hindi pa rin sumasagot si Rica sa sinabi ni Trevor ay humalukipkip nalang ang lalake at sumandal sa couch nito habang nakatingin kay Rica.

He wants to take and endulge Rica’s body right now pero parang may pumipigil sa kanyang gawin iyon. For sake! Magbigay lang ng kaunting motibo ang mga babaeng nakakasama niya sa bar ay on the spot na niya kung minsan angkinin ito pero pagdating kay Rica ay nabibilib talaga siya sa self control niya kapag kaharap ito.

Conservative at simple lang manamit si Rica pero hindi pa rin maitatago sa katawan nito ang magandang hubog at malaking dibdib nito. Kahit hindi ito mag-effort na magpaganda at manamit ng sexy ay kahit sinong lalake ay maaakit sa natural nitong ganda na may halong pagkabanyaga. Napakaswerte talaga ni Sage para maangkin si Rica nang walang kahirap-hirap.

“Don’t worry. Hindi kita gagawan ng masama kung ’yan ang iniisip mo. I brought you here to help me for something.” tila nahiya si Trevor pagkabanggit sa sinabi niya at napakamot ito sa ulo niya pagkatapos.

“Ano naman ’yon?” tanong ni Rica.

Trevor bit his lip for embarrassment. “W-will you help me to wash my clothes? Sarado kasi ngayon ’yung laundry shop na pinagpaglabhan ko ng mga damit ko then I don’t know how to wash my clothes too kaya kung pwede lang sana?”

Hiyang-hiya si Trevor sa kinauupuan niya dahil sa hinihingi niyang pabor ngayon kay Rica. Wala na siyang malinis na damit na masusuot at kailangan na niyang makapaglaba pa pero hindi niya alam ang dapat gawin sa paglalaba ng mga marurumi niyang damit. Bakit ba kasi sarado ang laundry shop ngayon? Nasanay na siyang nagpapalaundry at nilalabhan ng mga katulong nila sa bahay ng parents niya ang mga damit niya kaya nang sa tumanda siya ay hindi pa rin siya marunong maglaba ng sariling mga damit.

Humihingi rin siya ng pabor sa ibang babae at kadalasan ay sa sex lang iyon pero ngayon ay ibang pabor ang hinihingi niya kay Rica.

Nakakahiya pero kakapalan na niya ang mukha niya. May trabaho pa siya bukas sa kompanya nila Marlon na nakatatandang kapatid ni Maru. Mas pinili niyang doon magtrabaho mula nang grumaduate siya ng kolehiyo kaysa magtrabaho sa sariling kompanya ng mga magulang nila ni Sage.

“Ah, ayon lang ba? Sige, tutulungan kitang maglaba pero tuturuan rin kita kung paano para kapag sa susunod ay hindi ka na magpalaundry. Sayang rin ang pera mo sa pagpapalaundry kung kaya mo namang maglaba ng mga damit mo.” umiiling na sabi ni Rica.

Hindi napigilan ni Trevor na mapangiti nang dahil sa pagpayag ni Rica sa hinihingi niyang pabor. Tama nga si Sage nang sinabi nitong hindi mahirap pakisamahan at pakitunguhan ng maayos si Rica. Siya lang talaga ang naiinis at nagagalit sa dalaga dahil nagkagusto ito sa kapatid niya.

“Then shall we start? I have a washing machine here in my condo but I’ve never use it before dahil hindi ko naman alam kung paano gamitin ’yon.” Trevor said with his slight smile.

“Ewan ko ba sa’yo, ang tanda-tanda mo na pero hindi ka pa pala marunong maglaba ng sarili mong mga damit.  Paano nalang kaya kung nagka asawa’t-anak ka? Edi nakakahiya naman sa misis mo na hindi mo malabhan minsan ang mga damit niya at ng magiging anak niyo kapag busy siya sa gawaing bahay.” panenermon pa sa kanya ni Rica na nakalimutan na yatang greatest enemy siya nito.

“Hey, easy!” Mas lalo pang natawa si Trevor doon at pagkatapos nun ay inilabas na nito ang mga maruruming damit niya sa loob ng kanyang kwarto at inumpisahan na nilang maglaba kasama si Rica.

Tinuturuan siya nito na ihiwalay sa mga puti ang de color, paglagay ng tamang tubig sa washing machine at sukat ng powder na ilalagay dito, pagbanlaw sa mga nawashing na damit ng dalawa o tatlong beses at iba pang instructions na hindi na niya maisa-isa pa.

Hindi naman pala ganon kahirap maglaba ng damit lalo na kung may washing machine kang magagamit. Ang sabi ni Rica ay mas mahirap maglaba ng damit kapag walang washing machine dahil kukusutin mo pa ang mga damit mo at kailangang nakaupo ka pa ng ilang oras bago matapos iyon. That’s a hard thing to do pero kay Rica ay mukhang sanay na talaga ito sa mga gawaing bahay. She’s indeed a wife material.

He can’t stop glancing at Rica na busy sa pagsasampay ng mga damit niya sa isang rack sa balcony ng condo unit niya. Napansin naman niyang bigla itong namula nang isampay sa hanger ang mga nalabhang boxer at briefs niya.

“Ako na nga dyan. You’re blushing.” nakangising sabi ni Trevor at siya na ang nagsampay ng mga underwear niya.

Hindi naman sumagot doon si Rica at inabala nalang nito ang sarili sa pagsasampay ng iba pang mga damit ni Trevor sa rack habang namumula pa rin.

Nang matapos na silang maglaba ay nakaramdam sila ng pagkagutom. Ang dalaga na rin ang nagpresintang magluto ng kakainin nila. Si Trevor naman ay nakamasid lang kay Rica sa pagluluto nito sa kusina niya.

Kadalasan ay puro processed food lang ang kinakain niya at mga take out delivery sa restaurant dahil wala na rin siyang oras para makapagluto pa pagkauwi niya galing sa kanyang trabaho. Kung may maipagmamalaking talent man siya iyon ay ang pagluluto lang na natutunan niyang mag-isa simula nang bumukod na siya sa pamilya niyang hindi siya mapakisamahan ng maayos and seeing right now that Rica will cook a food for him, Trevor looks amused again.

Kaya pala baliw na baliw si Sage sa babaeng ito.

Nagluto si Rica ng adobong baboy at sinigang na hipon. Siya na ang nagsaing para may ambag man lang siya sa ginagawa ng dalaga. Nang matikman ni Trevor ang luto ni Rica ay sobra itong nasarapan doon.

This girl is such a good cook at mas masarap pa nga ang luto nito kaysa sa luto niya at sa mga pagkain na inoorder niya.

Ano pa bang mayroon ang babaeng ito para mas lalo pa niyang hangaan?

Tahimik lang ang dalawa habang kumakain. Hindi na gusto ni Trevor itong nararamdaman niya. It will break his principles and beliefs to a woman like Rica.

He doesn’t want a heartbreak anymore na katulad ng ginawa nina Sage at Krissy noon. Sage fucked Krissy na lihim niyang nililigawan before when he was in college. That was his first heartbreak na ayaw na niyang maalala at maranasan pa.

And now that Sage fucked again the girl that he’s been interested with since 1 year ago, kinamumuhian at kinagagalitan na niya ang dalawa.

Binilisan na ni Trevor ang pagkain niya at ilang beses na siyang napainom ng tubig sa baso dahil sa tensyon na nararamdaman niya. Natapos na rin si Rica na kumain at kailangan na niya ito ihatid pauwi hangga’t nakakapagpigil pa siya.

He’s still a guy who’s fantasizing a beautiful girl like Rica pero hanggang imagination at salita lang naman siya at hindi laging maituloy ang binabalak niya. Yes, he’s a sex addict but he can’t touch a girl without her consent. Gusto niya na magugustuhan rin nito ang gagawin niya.

“T-thanks for helping me to wash my clothes and to cook food for us.” nahihiyang pasasalamat ni Trevor na ikinangiti naman ni Rica.

Ito ang unang beses na nakasama niya si Rica nang matagal at nakausap ito ng maayos. It feels good.

“Maliit na bagay lang ’yon, Trevor pero sana ’wag ka nang magalit sa akin. Alam kong mahirap lang ako at ulilang lubos na pero kahit na kailan ay hindi ako naghahangad sa yaman ng pamilya niyo ni Sage. Ngayong hiwalay na kami ay hindi mo na kailangang mamroblema pa kung paano niyo ako maiaalis sa buhay niyo. Kapag nakaipon na ako ng pera sa trabahong nakuha ko kay Maru ay kaagad akong maghahanap ng mauupahan at hinding-hindi niyo na ako makikitang magkapatid.” malungkot na saad ni Rica.

Bigla ay nakaramdam ng konsensya si Trevor sa sinabi ng dalaga. Hindi pa rin pala talaga nito nakakalimutan ang mga masasakit na sinasabi niya nang malaman niyang girlfriend na ito ni Sage.

He was mad at her at wala nang preno ang bibig niya sa pagsasalita ng masasakit na bagay at pang-iinsulto kay Rica sa tuwing nakikita niya ito. He didn’t mean it seriously but he was mad for something.

“Pumasok ka na sa loob.” tanging nasabi ni Trevor at pinasakay na nito sa loob ng kotse niya si Rica na may malungkot pa ring ekspresyon ng mukha. Umaasa itong magkakaayos na silang dalawa.

Hindi ako pwedeng maawa at bumigay. Hindi.

Nang maihatid na ni Trevor si Rica sa tapat ng condo building ni Sage ay walang imik niyang pinaandar paalis ang kotse niya at hindi na nagpaalam kay Rica.

Mahigpit ang pagkakahawak niya sa manibela habang nakatutok ng mariin sa tinitignan niyang daan.

His heart is throbbing in pain like what he felt 1 year ago. It’s digging him in his own graveyard and hurting his system slowly.

Marami naman diyang babaeng magaganda, sexy at willing siyang paligayahin araw-araw but there’s only one particular girl who’s always occupying his mind since he’d met her.

“No. You will never break me into pieces!”

---

Trevor or Sage?

Chapter 9

TRIGGER WARNING! ⚠︎

NAKAPASOK si Rica sa condo unit ni Sage gamit ang passcode na ibinigay sa kanya ni Wenhan. Pagkapasok ni Rica sa condo unit ay naabutan niya na naman si Sage na nakaupo sa sofa ng sala at mukhang hinihintay nito ang pag-uwi niya. Napansin niya rin ang mga paperbags at groceries na nakapatong sa lamesa.

Nang madaanan niya si Sage ay kaagad siyang nginitian ng lalake. Namumula ang mukha nito at namumungay ang mga mata. May ideya na si Rica na lasing na naman si Sage at mukhang hindi na ito pumapasok sa trabaho niya at sa pagpapatakbo ng sarili nitong restaurant.

“Wifey, nagpabili nalang ako sa sa mga maids namin sa bahay ng mga damit para sa’yo saka may groceries na rin diyan para sa lahat ng kakailanganin mo dito.” nakangiting sabi ni Sage saka ito tumayo at akmang yayakapin na sana si Rica nang kaagad itong umiwas sa kanya.

“Hindi mo na kailangang gawin ’to, Sage. Kaya ko nang tumayo sa sarili kong mga paa. Magtatrabaho na rin ako sa lunes kaya hindi na ako magiging pabigat sa’yo.” sabi ni Rica at bumuntong-hininga siya.

Kahit papaano ay naaawa rin naman siya kay Sage. Gusto lang nitong bumawi sa mga pagkukulang niya at sa nawala nilang anak pero sa ngayon ay hindi pa niya ito kayang patawarin. Masyado siyang nasaktan sa mga nangyayari ngayon sa kanila. Darating rin naman ang araw na mapapatawad niya ito pero hindi na siguro niya kayang ibalik ang masaya at perpekto nilang relasyon noon.

Tumiim-bagang naman si Sage at naging seryoso na ang ekspresyon ng mukha. Muli siyang humakbang papalapit kay Rica at hinawakan ang isang braso nito nang mahigpit. Pilit namang tinatanggal ni Rica ang braso niyang hawak ni Sage pero hindi pa rin ito binibitawan ng binata.

Namumula at nanlilisik ngayon ang mga mata ni Sage at base iyon sa galit at nagtitimping emosyon. Biglang kinabahan si Rica dahil hindi siya sanay na nakikitang nagagalit si Sage sa nakalipas na isang taon nila bilang magkarelasyon.

“What do you want me to do, Rica? Patayin ang sarili ko sa alak at umiyak ng umiyak para ipakita sa’yong sobra akong nagsisisi sa lahat ng kasalanang nagawa ko sa’yo? Oo! Nawala ang anak mo pero anak ko rin naman ’yong nawala! Kagagawan nating dalawa kung bakit siya nawala dahil hindi ka rin nag-iingat-”

Sinampal ni Rica si Sage at napaiyak na siya dahil pinaalala na naman nito ang mali rin niyang nagawa.

“Paano mo nasasabi ang mga bagay na ’yan, Sage? Kung hindi ka nakipagkita sa ex-girlfriend mo at nakipaghalikan sa kanya edi sana hindi ko naisipang umalis at tumakbo papaalis dahil sa sakit at bigat na naramdaman ko nung araw na ’yon!” umiiyak na sigaw ni Rica.

Tumawa naman si Sage. “Rica, minahal ko ng tatlong taon si Krissy. Nabigla lang ako nang makita ko siya ulit na kaagad nalang sumulpot sa tapat ng restaurant ko at ang akala ko ay mahal ko pa rin siya but after that, narealized ko na ikaw talaga ang mahal ko. Yes, nagkita kami sa isang Coffee shop to talk about us and she kissed me suddenly na ikinabigla ko rin but I didn’t kissed her back. I left her after that para puntahan ka dito sa condo unit nang hindi ako nagpakita sa’yo ng ilang araw. You can asked Zian about it dahil sinabi ko rin ’yon sa kanya. Ikaw lang ang mahal ko, Rica so please? Let’s fix our relationship.” mahabang paliwanag ni Sage at hinawakan na nito ng marahan ang dalawang palad ni Rica.

Sa mga narinig ni Rica mula kay Sage ay medyo nalinawan na rin siya sa nagawang kasalanan nito sa kanya. Hindi niya alam na tumagal pala ng tatlong taon ang relasyon ni Sage at nang dati nitong nobya na si Krissy. Hindi niya ito masisisi kung nagkaroon man ito ng confusion sa nararamdaman niya para kay Krissy at sa kanya pero mali pa rin talaga ang ginawa ni Sage na pakikipagkita sa babae.

Mabuti sana kung hindi siya nabuntis ay matatanggap niya ang paliwanag nito ngayon pero umasa siya na magiging mabuti itong ama sa bata, aalagaan siya at babantayan sa oras na kailangan niya ito at hindi iyong mahigit dalawang araw na hindi ito nagpakita sa kanya at basta nalang siyang iniwan at pinabayaan sa mga matalik nitong kaibigan. Mabuti nalang at mababait sila Wenhan, Ran at Yruma at hindi siya pinabayaan ng mga ito sa sama ng loob na naramdaman niya noon kay Sage.

Nawalan sila ng anak ni Sage kaya hindi pa ito ang tamang panahon para maayos ang lahat sa kanila. 

“Naiintindihan naman kita, Sage. Maaari kitang patawarin kapag handa na ako pero sa tingin ko ay hindi na natin maibabalik pa ang dati nating pagsasama.” malungkot na sabi ni Rica.

Kitang-kita niya ang sakit sa mga mata ni Sage nang sinabi niya iyon. Binitawan na nito ang dalawang kamay niya at napahawi ito sa buhok ng ilang beses.

Nagulat nalang si Rica nang biglang sipain ni Sage ang lamesa kaya nalaglag sa sahig ang mga pinabili nitong mga damit na naka paperbags at mga groceries.

“Shit! Shit! Shit!” paulit-ulit na mura ni Sage at hindi naman maiwasan ni Rica na matakot at kabahan dito.

Nang muli siyang tinignan ni Sage ay laking gulat niya nang niyakap siya ng binata at pilit hinahalikan pero nagpupumiglas siya.

“Bitawan mo ako, Sage!” sigaw ni Rica pero baliwala lang ang pagpupumiglas niya dahil mas lalo pa siyang niyakap ni Sage at bumababa na ang mga halik nito patungo sa leeg at dibdib niya.

“No, Rica! You can’t do this to me. Hindi pwedeng hindi tayo magkabalikan! You’re mine from the beginning. Kahit alam kong balak kang ligawan ni Trevor noon ay hindi ’yon naging dahilan para hindi kita angkinin dahil alam ko namang magpapaubaya siya para sa akin at okay lang ’yon sa kanya. I can get what I want at hindi ako sanay na nalalamangan nang kahit sino kaya sa akin ka pa rin!” madiing sabi ni Sage na ikinagulat ni Rica.

Ano raw? Liligawan dapat siya ni Trevor noon pero inunahan lang ito ni Sage?

“Ano ba, Sage! Tama na, please!” patuloy pa rin sa pagpupumiglas si Rica sa ginagawa sa kanya ni Sage.

Napangiwi nalang siya nang bigla siyang sinikmuran sa tiyan ni Sage kaya tuluyan na siyang nanghina dahil doon.

“That’s what you got from being an annoying girl.” nakangising sabi pa ni Sage saka siya nito binuhat at inihiga sa sofa. Pumaibabaw sa kanya ang binata at sinimulan na ulit siya nitong halikan sa leeg.

Hindi akalain ni Rica na magagawa siyang saktan ni Sage ng pisikal at pagsamantalahan. Kailanman ay hindi siya nito sinaktan. Ingat na ingat ito sa kanya at kahit pagsigaw ay hindi nito iyon magawa sa kanya sa tuwing may tampuhan sila na normal lang naman sa isang relasyon.

Pero ngayon, nakikita na ni Rica ang totoong kulay ni Sage. At kung nagpakasal na nga sila ay hindi niya maaatim ang ugali nito kapag nagsama na sila ng legal.

May dahilan nga siguro ang itaas sa pagkawala ng anak nila at baka sign iyon para putulin na ang relasyon nila ni Sage.

Napapikit nalang si Rica habang patuloy pa rin ang pagtulo ng mga luha niya. Wala na siyang lakas pang awatin si Sage dahil hindi na ito magpapapigil sa ginagawa nito sa kanya.

Nang unang beses na may mangyari sa kanila ni Sage, hindi alam ni Rica kung ano ba ang dapat niyang maramdaman doon. Nagising nalang siya na nakahubad sa kama ng binata na nakapasok na ang pagkalalaki nito sa kanya habang gumagalaw ito ng mabilis at marahas.

Nakuha ni Sage ang pinaka-iingatan niyang virginity at dahil mahal naman niya ito ay buong puso niyang tinanggap ang ginawa nito sa kanya kahit hindi pa siya handang ibigay ang sarili niya rito noong mga panahon na iyon.

Napamulat ng mata si Rica nang hindi na niya maramdamang nakapatong si Sage sa ibabaw niya at hinahalikan siya sa leeg. Nagulat nalang siya nang makita si Sage na kaagad sinuntok ni Zian sa mukha.

Si Zian. Nagbalik na siya!

Kaagad humandusay sa sahig si Sage dahil sa malakas na pagkakasuntok sa kanya ni Zian. Nagdurugo na rin ang ibabang labi ni Sage pero hindi nawala rito ang masasamang titig niya kay Zian.

Nang makita ni Zian si Rica ay lumapit siya rito at inalalayan itong makatayo sa pagkakahiga ng dalaga sa sofa.

Napadaing bigla si Rica sa sikmura niyang sinuntok ni Sage na kaagad namang napansin ni Zian.

“Did that moron hit your stomach?” galit na tanong ni Zian at lumingon saglit kay Sage na pilit bumabangon sa pagkakahandusay nito sa sahig.

“S-sinikmurahan niya ako. G-gusto niya akong pagsamantalahan…” umiiyak namang sabi ni Rica.

Narinig nalang niya ang mahinang pagmumura ni Zian.

“I can’t believe na kaya mong manakit ng pisikal sa isang babae, Sage. She’s a woman, damnit! Si Trevor nga na kapatid mo ay hindi nananakit ng babae kahit babaero ’yon pero ikaw? Ginawa mong saktan si Rica?” hindi nito makapaniwalang tanong kay Sage na pinunasan ang nagdudugo nitong labi gamit ang kamay nito.

“Why are you concern anyway? As far as I know na woman hater ka, Zian pero bakit mukhang concern na concern ka naman kay Rica?” mariing tanong ni Sage kay Zian nang makatayo na ito sa pagkakahandusay sa sahig.

“Yes, I hate women but it doesn’t mean na hindi ako magiging concern sa kababaihan na inaabuso ng mga lalake physically like what you did to Rica. What’s with you, Sage? Why did you do this to her?” tanong ni Zian.

“She didn’t want me in her life anymore, Zian at hinding-hindi ko matatanggap ’yon. Sa akin si Rica sa una at sa akin lang siya hanggang sa huli!” sigaw ni Sage saka ito naglakad papaalis papunta sa kwarto nito habang pasuroy-suroy pa ang paglalakad dahil sa kalasingan nito.

Napailing nalang si Zian dahil hindi siya makapaniwalang umaakto ng ganoon si Sage na kilala niyang kalmado at hindi umaakto na immature. Sage is a definition of an angel with a demon inside.

He look at Rica na mukhang nanghihina na at inalalayan niya itong makapunta sa kwarto nito na kung saan ay doon na muna ito sa kwarto nina Wenhan at Ran nakikituloy.

Pinaupo ni Zian si Rica sa kama nito na kama ni Ran. He noticed the matresses and folding foam beside Wenhan’s bed na mukhang iyon muna ang ginagamit ni Ran sa pagtulog. Ang gentleman naman pala ni Ran para ipagamit ang kama niya kay Rica. Where is the playboy Ran that he knew?

“Are you comfortable for staying here in my friend’s room?” nag-aalalang tanong ni Zian kay Rica habang abala ito sa paghahanap ng painkiller na gamot sa cabinet ni Wenhan. Alam niyang maraming painkiller si Wenhan na mahilig nitong inumin kadalasan.

“Komportable naman ako dito. Mabait sina Wenhan at Ran sa akin.” sagot ni Rica.

Inabot ni Zian ang nakuha niyang painkiller sa cabinet ni Wenhan at inabot niya iyon kay Rica. Sandali siyang lumabas sa loob ng kwarto para kumuha ng isang baso ng tubig sa may kitchen. Nang makabalik na siya sa kwarto ay inabot niya rin ang isang baso ng tubig kay Rica.

“Take that painkiller para mawala ’yang sakit ng sikmura mo. Don’t worry, safe namang inumin ang gamot ni Wenhan dahil may mild effect lang ’yan na iniinom ko rin minsan.” saad ni Zian.

“S-salamat.” pasasalamat ni Rica saka nito ininom ang painkiller na ibinigay sa kanya ni Zian. Pagkatapos ay uminom na siya ng tubig.

Kinuha naman ni Zian ang wala nang laman na baso ng tubig kay Rica at inilapag ito sa bedside table ni Ran.

“Huwag ka munang lalabas dito sa kwarto nina Wenhan at Ran. I’ll call them para sabihin ang ginawa ni Sage sa’yo na naabutan ko. Mercy that I went here dahil kung hindi ay baka napagsamantalahan ka na niya nang tuluyan.” Zian sighed deeply saka lang nito natignan ang kabuuan ni Rica.

Nothing’s special in Rica’s clothing but this woman’s beauty and good shape is noticeable. May hawig nga itong american hollywood actress na nakalimutan niya lang ang pangalan.

Tumango naman si Rica sa sinabi ni Zian. “Salamat nga pala sa pagligtas mo sa akin sa ginawa ni Sage. H-hindi ko na talaga siya makilala. Hindi na siya ang Sage na una kong minahal. Hindi ko akalain na magagawa niya sa akin ’yon…” tuluyan nang umiyak ulit si Rica dahil sa sinapit niya ngayon.

Umupo naman si Zian sa tabi ng dalaga at hinagod niya ang likuran nito. “Sage is my friend but I won’t tolerate him to do this thing to you. Just stay here for a while at ’wag kang lalabas.” he said.

Tumayo na si Zian sa tabi ni Rica at kaagad itong lumabas ng kwarto. Kaagad siyang dumiretso sa kwarto ni Sage at kinatok ang pintuan nito ng ilang beses. Ilang minuto lang ay pinagbuksan siya ng pintuan ni Sage.

Tumuloy naman sa pagpasok si Zian sa kwarto ng kaibigan na hinayaan lang siya. Lasing pa rin si Sage pero mukhang mahimasmasan na ito ng kaunti.

“If you will hurt Rica again, kahit kaibigan pa kita ay ako ang makakalaban mo sa oras na gawin mo ulit ’yon.” he seriously said.

Sage just smiled mockingly at Zian. “Ako lang ang may karapatang manakit kay Rica, Zian. I will hurt her whenever I want to para lang sundin niya ako sa mga gusto ko. You are nothing in her life to save her. I’m her first in everything and definitely her last. She’s mine, mine alone.” he declared.

Zian shook in disbelief. This is the new version of Sage that he’s seeing right now.

Very greedy and selfish bastard.

Much worse than Trevor.

“She’s yours? But not anymore.” Zian smirked at Sage na napahinto sa sinabi niya.

Iniwan na niya si Sage sa loob ng kwarto nito na narinig pa niyang nagbasag nang kung anong gamit doon.

“Selfish brat. Tsk.”

---

I can’t update YMP at the same time. Mahirap magsulat ng dalawang story for me. Isa lang ang kaya ng utak ko sorry

Chapter 10

GUSTO nang sugurin ni Ran si Sage sa loob ng kwarto nito pero pinipigilan lang siya nina Wenhan at Zian. Hindi siya makapaniwalang magagawa iyon ni Sage sa dating nobya at hindi rin niya inaasahan na nagkakaganoon ang matalik niyang kaibigan.

Nag-uusap silang tatlong magkakaibigan ngayon sa sala at iniwan muna nila sa kwarto si Rica na nakatulog na.

Mukhang obsessed na nga si Sage na magkabalikan pa sila ni Rica pero hindi pa siguro ito handang patawarin ni Rica na hindi naman matanggap ni Sage.

“Kailangan nating ilayo si Rica kay Sage. Paano kung sa susunod ay may gawin na namang masama ang gagong ’yon sa kanya?” mamomroblemang sabi ni Ran at mariin itong napapikit.

Simula nang makilala niya si Rica ay alam niyang may nagbago na sa nararamdaman niya. Pagdating sa ibang babae ay mukhang nawawalan na siya ng ganang mag-entertain pa sa mga iyon na ilang beses na siyang tinatawagan at tinetext na hindi niya sinasagot.

Those girls wants to have a fun with him pero wala na siyang gana pang magpakasarap sa mga babae.

And it’s all because of Rica na ilang araw nang laman ng isip niya!

What’s happening to you,

Ranver

Cho?

“Rica will decide kung gusto niya bang umalis dito at hanapan nalang natin siya ng ibang matitirhan but I don’t want her to leave here dahil delikado para sa kanya ang mamuhay mag-isa. Hindi rin naman pwedeng umalis tayong apat sa condo unit ni Sage at iwanan siya. After all, he’s still our bestfriend.” Wenhan said and sighed.

Napaisip naman do’n ang magkakaibigan. Mali man ang ginagawa ni Sage ngayon kay Rica ay kaibigan pa rin nila ang lalake at hindi nila ito kayang iwanan sa condo unit nito. Naging mabuti namang kaibigan si Sage sa kanila ayon nga lang ay nag-iiba na ito nang dahil sa pakikipaghiwalay ni Rica sa kanya.

They don’t want Rica to leave as well. Hindi safe sa babae na tumira itong mag-isa sa isang apartment o boarding dahil kahit sinong lalake na makakakita dito ay paniguradong magkakainteres sa kanya at baka gawan rin siya ng masama katulad ng ginawa ni Sage.

Bakit ba kasi sobrang ganda at sexy rin ng babaeng ito sa edad lang na 18?

Hindi nakasagot si Ran sa sinabi ni Wenhan dahil may punto ito. Malapit talaga silang limang magkakaibigan at si Sage ang pinakamabait at pinakamatino sa kanila kung tutuusin. Kaya nga hindi maintindihan ni Ran ang inaakto nito ngayon.

Ang akala niya ay si Trevor ang malala sa magkapatid pero sa napapansin niya ngayon ay baka kaya pang gumawa ni Sage ng mga bagay na makasakit pang lalo kay Rica.

“Then we need to guard and protect Rica from Sage. Kapag naulit na naman ’to ay hindi ako magdadalawang-isip na isama ko si Rica sa pag-alis ko dito. I can’t tolerate Sage’s behavior anymore kung magtagal pa ’yang pag-akto niyang parang immature at baliw.” Ran hissed and shook his head.

“Where’s Yruma?” bigla namang pag-imik nang kanina pang tahimik na si Zian.

“Ang alam ko ay nakauwi na ’yon galing sa school nila. Wala naman siya sa loob ng kwarto niya when I checked it. Baka may pinuntahan siguro.” sabi ni Wenhan at nagkibit-balikat ito.

Zian sighed. “Mabuti nalang at naisipan kong umuwi dito sa condo unit kundi baka naituloy na ni Sage ang binabalak niya kay Rica. I don’t understand at all. Why we are acting this way to a one girl?” he asked in disbelief.

Bigla namang napangisi si Ran. “Bakit nga ba, Zian? You are not in your usual self too dahil ayaw na ayaw mo sa mga babae pero bakit pagdating kay Rica ay concern ka sa kanya?” seryoso nitong tanong kay Zian na napatigil sa sinabi niya.

Naghihintay naman si Wenhan sa sasabihin ni Zian kaya wala na itong ibang magawa kundi sabihin ang totoo niyang nararamdaman ngayon.

“I-I don’t know pero dahil siguro sa nakikita ko si Rica sa katauhan ng pinsan kong namatay 1 year ago na nakunan rin. I can’t stand to see her crying and hurting for the loss of her child and s-she’s different from the girls I’ve met. I can’t hate her because she’s kind and down to earth person.” medyo nautal pa si Zian nang sabihin niya iyon sa mga kaibigan niya.

Pareho namang napangiti sina Wenhan at Ran dahil doon. “We’re at the same track, bro. That girl is different. Ang hirap niyang iwasan at iwanan nalang basta-basta. Sage was so lucky to met her.” mahinang banggit ni Wenhan at napabuga ito ng hangin.

“Lucky bastard and he’d still choose to hurt his woman.” Ran said at napahawi ito sa buhok niya.

Zian remained silent na tila malalim ang iniisip. He can’t stand Sage too like what Ran said lalo na sa mga sinabi nito kanina sa kanya.

Sage think that Rica was his property. Napansin niya kung gaano ito makasarili at hindi na iniisip kung masasaktan ba nito si Rica sa ginagawa niya.

Zian would never allowed that. He’s concerned to Rica and he will do everything to protect that girl from his selfish bastard bestfriend.

Dumating ang lunes at maagang nagising si Rica para pumasok sa unang araw niya sa trabaho. Naabutan niyang wala na sina Wenhan at Ran sa hinihigaan ng mga ito at mukhang pumasok na ang mga ito sa kani-kanilang mga trabaho. Si Zian ay umalis na kahapon para ipagpatuloy ang trabaho nito sa opisina niya habang si Yruma naman ay umalis kagabi para magpunta sa bahay ng mga magulang nito sa Cavite.

6am nang magsimula nang maligo at mag-ayos ng sarili si Rica. Nagsuot lang siya ng simpleng gray t-shirt at high waist jeans. Sinuot rin niya ang may kalumaan na niyang sneakers. Hindi niya tinanggap ang mga damit na pinamili sa kanya ni Sage dahil ayaw na niyang magkautang na loob sa binata. Pagkatapos ay nakahanda na siya para pumasok sa kanyang trabaho.

Nang lumabas siya sa kwarto nina Wenhan at Ran ay nakita niya sa sala si Sage na mukhang hindi na naman pumasok sa trabaho nito. Hindi na ito mukhang lasing na ipinagpapasalamat naman niya. Nakatingin lang ito sa kanya at mukhang wala namang balak magsalita pa.

Kahit may kaba at takot siyang nararamdaman kay Sage ay ipinagsawalang bahala niya iyon at dumiretso na siya sa kusina para maghanap ng makakain doon. Ginalaw na niya ang laman ng groceries na nakalagay sa kusina at kumuha ng pwedeng lutuin doon. Hindi niya alam kung sino ang nag-ayos nito nang natapon ito at nagkalat sa sahig nang magwala si Sage.

Kumuha siya ng corn beef na de lata at ginisa iyon sa sibuyas. Mabuti nalang at marami siyang nasaing kagabi kaya may natira pang kanin sa rice cooker.

Pagkatapos niyang magluto ay tahimik siyang kumain sa loob ng kusina. Nang matapos nun ay nagsipilyo na siya at tuluyan nang lumabas sa kusina habang sukbit ang bag niya.

Naabutan niya pa rin si Sage sa sala na nakaupo sa sofa at tahimik lang itong nakatulala sa kawalan. Nang nilingon siya ni Sage ay bigla itong tumayo kaya napaatras si Rica sa takot.

“I will not hurt you, Rica. I just want to offer you a ride sa first day of work mo. I’m sorry pala kung may nagawa man ako sa’yong hindi maganda nung nakaraang araw. I’m drunk at that time at hindi lang naging matino ang pag-iisip ko nun.” malungkot na sabi ni Sage at napayuko pa ito.

Hindi alam ni Rica kung maniniwala pa ba siya sa paghingi ng tawad ni Sage sa kanya. Sa mga masasakit na salitang binitawan nito, sa pagsuntok nito sa sikmura niya at muntik pa siya nitong pagsamantalahan ay hindi na niya kayang pagkatiwalaan pa si Sage ng buo.

Tinanggap na ni Rica na nawala na ang Sage na una niyang minahal.

Hindi sumagot si Rica. Mas lalo namang lumapit si Sage sa kanya kaya umatras ulit siya sa kinatatayuan niya. “Wifey, forgive me, please? Hindi na talaga ’yon mauulit-”

“Rica,”

Sabay na napalingon sina Sage at Rica sa biglang nagsalita. Si Ran ito na naglalakad na papalapit sa kanila.

Kaagad nitong hinila sa braso si Rica at walang salitang iniwanan nila si Sage sa sala na masama na ang tingin kay Ran.

Nang makalabas na sila sa loob ng condo unit hanggang sa labas ng condo building ay kaagad isinakay ni Ran si Rica sa loob ng kotse niya.

“Ran, may pasok ka pa, ’di ba? Bakit maaga ka yatang nakauwi ngayon?” tanong ni Rica kay Ran na inumpisahan nang paandarin ang kotse nito.

“Wala akong masyadong paper works sa office ko so it’s my free time today kaya naisipan kong ihatid ka sa workplace mo. Hindi rin mapanatag ang loob ko dahil kasama mo sa condo unit si Sage kahit kinausap na namin siya ng maayos na wala na siyang gagawing masama sa’yo. Baka sa isang iglap ay bigla na naman siyang atakihin ng kabaliwan niya at pagtangkaan ka niya ng masama.” umiiling na sabi ni Ran habang nakatutok ang mga mata nito sa daan.

Hindi maiwasan ni Rica na pamulahan ng mukha dahil sa sinabi ni Ran. Nag-aalala ito sa kanya at ngayon ay ihahatid pa siya nito sa flower shop nila Maru. Idagdag pang napakagwapo ng porma nito sa suot na longsleeves polo shirt at itim na pants. Naka brush-up rin ang buhok ni Ran hindi katulad nang palagi niyang nakikitang magulo at medyo bagsak na buhok nito.

“Salamat pero baka nakakaabala lang ako sa’yo. Kaya ko namang pumunta mag-isa sa workplace ko.” sambit ni Rica.

“Hindi ka nakakaabala sa akin, Rica. Magkaibigan na rin tayo kaya ayos lang ’to sa akin.” saglit na lumingon si Ran kay Rica at nginitian nito ang dalaga.

Bigla namang bumilis ang tibok ng puso ni Rica at hindi niya alam kung bakit. Mahina siyang napabuntong-hininga at napahawak sa dibdib niya.

Anong meron at nagkakaganito ako?

6:50am na nang marating nina Ran at Rica ang flower shop nila Maru. Inalalayang makababa ni Ran si Rica sa loob ng kotse niya na ipinagpasalamat naman ng dalaga.

Kaagad natanaw ni Rica si Maru sa loob ng flower shop habang nakamasid ito sa kanila ni Ran. Nakatingin lang ito sa glass window at hindi maaninag ng dalaga ang ekspresyon ng mukha nito.

“So, it’s your first day of work here,” sabi ni Ran at nilibot nito ng tingin ang kabuuan ng flower shop.

Ikwinento niya kila Zian, Wenhan, Ran at Yruma na magtatrabaho na siya para kumita ng sariling pera. Tinanong pa siya ng mga ito kung gusto na raw ba niyang umalis sa condo unit ni Sage dahil sa ginawa nito sa kanya pero hindi siya kaagad nakasagot doon dahil wala pa siyang pera para sa apartment o boarding na pwede niyang upahan.

Nag-suggest ang mga ito na kung pwede lang ay huwag na muna siyang umalis sa condo unit ni Sage dahil mag-aalala lang ang mga ito kung titira siya mag-isa sa iisang bahay. Baka raw kasi may masama pang mangyari sa kanya kung hindi siya makikita ng mga ito at mababantayan.

Mas pinili nalang ni Rica na magstay muna pansamantala sa condo unit ni Sage. Sinigurado na rin ng magkakaibigan na hindi na ulit mangyayari pa ang ginawa ni Sage kay Rica dahil pinagsabihan na nila ito tungkol doon na lubos namang naiintindihan raw ni Sage. Ayaw mang maniwala ni Rica sa ipinangako ni Sage ay may tiwala naman siya sa magkakaibigan.

“Ah, oo. Mother ng boyfriend ng kaibigan ko ang nagmamay-ari sa flower shop na ’to.” sagot naman ni Rica.

Tumango-tango naman doon si Ran. “Just call or text me kapag tapos na ang duty mo dito, okay? Susunduin kita mamaya.” nakangiting sabi nito.

Ngumiti rin si Rica kay Ran hanggang sa bigla siyang hinalikan sa pisngi ng binata na ikinagulat naman niya. Kumaway lang si Ran sa dalaga saka na ito pumasok sa loob ng kotse niya at pinaandar na ito.

Naiwan namang namumula si Rica sa kinatatayuan niya hanggang sa naramdaman nalang niyang nasa tabi na pala niya si Maru.

“Ang sabi mo ay hiwalay na kayo ng boyfriend mo kaya sino naman ’yong lalakeng ’yon?” seryosong tanong ni Maru sa kanya.

“Ah, si Ran ’yon. K-kaibigan ni Sage na nag-alok sa akin na ihatid ako dito.” sagot naman ni Rica na medyo kinabahan dahil sa nagdududang tingin sa kanya ni Maru.

Bakit nandito ngayon sa flower shop si Maru? Sa pagkakaalam ni Rica ay may pasok pa ito ng alas siyete ng umaga sa unibersidad nito kasama si Emily.

“Bakit nga pala nandito ka ngayon sa flower shop niyo, Maru? Hindi ba’t may klase pa kayo ni Emily ngayon?” dugtong ni Rica sa sinasabi niya.

Nawala na ang nagdududang tingin sa kanya ni Maru at nginitian na siya nito. “Half day lang ang pasok ko ngayon. Wala naman akong magawa sa school kaya dumiretso na ako dito. Si Emily naman ay may klase pa sa iilang subject niya.” nakangiting sabi nito.

Kumunot naman ang noo do’n ni Rica. Hindi kaya magtampo naman si Emily dahil wala ngayon ang nobyo nito sa unibersidad nila?

“You can start to work now, Rica. I will instruct you to your cashier cubicle.” ani Maru at inakbayan nito si Rica papasok na loob ng flower shop na ngumiti nalang ng pilit sa kanya.

---

Chapter 11

IPINIKIT nalang ni Yruma ang kanyang mga mata nang rinig na rinig niya ang pagtatalo ng mga magulang niya sa ibaba ng living room nila. Sa tuwing umuuwi siya sa Cavite kung saan ay dito na nakatira ang mga ito at hindi na sa Maynila ay wala yatang araw na hindi nag-aaway o nagsusumbatan ang mga magulang niya.

Alam niyang rinding-rindi at sawa na rin ang dalawa niyang mga nakatatandang kapatid sa pagtatalo ng mga ito. Simula mga bata palang sila ay ganito na ang kinalakihan nilang pamilya. Ni wala yatang matandaan si Yruma na naging masaya siya sa sariling pamilya habang lumalaki siya.

Kaya nga naisipan nalang niyang bumukod sa mga ito at tumira sa condo unit ni Sage para maiwasan niya ang ganitong klaseng mga eksena sa araw-araw niyang pamumuhay. He only want a peaceful and happy life but he can’t because of his parents.

Masyado kasing selosa ang Mom niya na lahat nalang ng mga babaeng nakakasalamuha ng Dad niya ay sasabihing kabit nito. Yruma knows that his father is a good, loyal and decent man kaso masyado lang talagang over thinker at paranoid ang Mom niya. His mother is already 45 years old but acting like a childish one.

“Do you want to stay here just for a day?” tanong ng nakatatandang kapatid na babae ni Yruma na si Joyce.

“Uuwi ako mamaya.” sagot naman ni Yruma na nanatili pa ring nakapikit at nakatakip ang isang braso sa mga mata nito.

“I’m sorry kung ganito pa ang maaabutan mo dito sa bahay. You know Mom, she’s always being like that. Gusto nang mag file ng annulment ni Dad kay Mom kaya naghi-hysterical na si Mom at kagabi pa umiiyak at inaaway si Dad.” Joyce sighed while looking at her younger brother.

“I can’t blame Dad for doing that.” sagot ni Yruma.

Well, hindi masisisi ni Yruma kung sumagi na sa isipan ng Dad niya na makipag-annul na sa Mom niyang nagger, selosa at malisyosa. He wants his Dad to be a free man. Ilang dekada ang tiniis nito sa pamilya nila para lang maging buo silang pamilya. He saw how his father suffered from his annoying and jealous mother.

“Me too but Calvin is mad right now to Dad’s decision. Mas lalo lang raw kasing sasaktan ni Dad si Mom kung gagawin nito ang annulment. You know? He’s a mama’s boy since then.” Joyce shrugged.

Joyce is right, si Calvin ang panganay sa kanilang tatlong magkakapatid at mama’s boy nga iyon. Calvin is now a Licensed Engineer at the age of 28. Wala pa itong asawa’t-anak while Joyce already have a fiancé at the age of 27 at magpapakasal na ito sa susunod na taon.

Hindi ganon kaclose sina Joyce at Yruma kay Calvin dahil palagi itong wala sa bahay nila dahil sa pagkaabala nito sa trabaho at kung may libre man itong oras ay mas pipiliin nalang na makipagkwentuhan sa Mom nila nang buong magdamag at hindi sila pansinin o kausapin man lang.

Dahil mas pabor sila sa Dad nila ay mukhang hindi gusto iyon ni Calvin na palagi namang pinapaburan ang Mom nila.

“Si Dad pa rin ang magdedesisyon sa buhay niya. Calvin and Mom can’t interfere to his life anymore.” nagmulat ng mata si Yruma nang marinig ang boses ni Calvin na tinatawag ang pangalan nila ni Joyce.

Tuluyan na itong nakapasok sa loob ng dati niyang kwarto kung nasaan sila ni Joyce. May halong galit ang ekspresyon ng mukha ni Calvin na ikinagulat naman ni Joyce.

“Ano ba kayong dalawa? Pwede bang kumbinsihin niyo si Dad na ’wag nang ituloy ang annulment niya kay Mom?” sigaw nito sa kanila.

Bumangon na si Yruma sa kama at tinignan lang nito ng mariin ang kanyang nakatatandang kapatid na lalake. “We have nothing to do against that-”

Hindi na naituloy ni Yruma ang sasabihin niya nang kaagad lumapit sa kanya si Calvin at kwinelyuhan siya nito.

“Minsan ka na nga lang magpakita dito pero hindi mo pa matulungan si Mom para makipag-ayos kay Dad! Wala ka talagang silbi sa pamilya na ’to kahit kailan!” galit nitong sabi na ikinatahimik ni Yruma.

“Calvin, pwede bang tumigil ka na? Kapatid natin si Yruma at wala siyang kontrol sa lahat ng nangyayari ngayon sa pamilya natin!” sabi naman ni Joyce kaya bumaling sa kanya si Calvin.

“Isa ka pa, Joyce! Imbes na ikaw ang magcomfort at magpalubag sa loob ni Mom dahil babae ka ay sumasang-ayon ka pa sa desisyon ni Dad katulad nitong si Yruma. Mga wala talaga kayong silbi!” Itinulak ni Calvin ng malakas si Yruma sa dibdib na muntik na nitong ikasubsob sa sahig.

Si Joyce naman ay tuluyan nang umiyak at galit nitong tinignan si Calvin. “Calvin, you know that the one who had a fault here is Mom. Ilang taon siyang pinagtiisan ni Dad para lang maging buo pa rin ang pamilya natin. Ngayon na gusto na ni Dad na makipaghiwalay kay Mom, we need to respect his decision at hindi ’yong kinukunsinti mo pa si Mom sa maling ginagawa niya!” she shouted at Calvin na mas lalo lang nagalit sa sinabi niya.

“You’re shouting right now in front of my face, Joyce? Ako ang panganay sa ating magkakapatid kaya dapat na galangin at respetuhin niyo rin ang desisyon kong kampihan si Mom. Dad is hurting her, ano ang gusto niyong gawin ko? Pabayaan nalang si Mom na magdusa at maging malungkot kapag nakipaghiwalay na sa kanya si Dad?” Calvin said at hindi na nito naiwasang sipain ang pader sa gilid niya sa galit na nararamdaman.

“You’re so impossible, Calvin!” tanging nasabi nalang ni Joyce at mahina itong napahagulgol.

Hindi na kinaya pa ni Yruma na marinig ang lahat ng sasabihin pa ni Calvin kaya walang imik siyang lumabas sa loob ng dating kwartong tinutuluyan niya at kaagad nang umalis dito.

Naabutan pa niya sa living room nila ang Mom niya na nakaluhod sa harapan ng Dad niya. Sabay na napatingin sa kanya ang mga ito nang makita siya.

“Y-You’re leaving, son?” tanong ng Mom niya habang ang Dad naman niya ay iniwas lang ang tingin sa kanya.

Hindi sumagot doon si Yruma at nagtuloy-tuloy lang siya sa paglalakad hanggang sa makalabas na siya sa loob ng bahay ng mga magulang niya at dumiretso sa nakaparada niyang motor sa labas.

Sanay na siyang palaging sinusumbatan at sinasabihang walang silbi at walang kwenta ni Calvin. Wala siyang perpekto at maayos na pamilya. He endured it for the past 19 years in his life. Manhid na siya sa lahat.

Kahit kailan ay hindi pa siya umiyak o nagpapakita nang kahit anong emosyon sa harap ng mga magulang at kapatid niya maging pati na rin sa mga kaibigan niya at sa ibang tao. He’s a quiet type of guy na walang pakialam sa lahat basta’t alam niya lang sa sarili niya na kailangan niyang mabuhay para sa sarili niya.

Nagmaneho na si Yruma pabalik sa Maynila. Gusto niya ngayong dalawin sa sementeryo ang kanyang namapayapang lola noong labindalawang taong gulang palang siya.

Nang nasa Maynila na si Yruma ay dumaan muna siya sa isang flower shop para bumili ng bulaklak na ilalagay sa puntod ng lola Herrieta niya. Pagkapasok niya sa loob ng flower shop ay nagulat siya nang makita sa cashier counter si Rica na nagulat rin nang makita siya.

“Yruma?” Rica called his name.

“You’re working here,” sabi naman ni Yruma saka ito nagtingin-tingin ng mga bulaklak sa loob ng flower shop.

May lumapit namang isang babae sa kanya na may bob cut na buhok at tinanong nito kung anong klase ng bulaklak ang hanap niya. Sinabi naman niyang para sa patay iyon kaya binigyan siya nito ng mapagpipilian.

Nang makapili na siya ng bulaklak ay kaagad niyang ibinigay iyon kay Rica na nasa counter at binayaran iyon. Binalutan at inayos pa ni Rica ang bulaklak bago iyon iabot sa kanya.

“Para kanino pala ’tong bulaklak na binili mo, Yruma?” nahihiyang tanong ni Rica kay Yruma.

“It’s from my grandmother who passed away when I was only 12 years old.” sagot naman ni Yruma at tinignan lang nito si Rica na tumango sa sinabi niya.

“Pareho pala tayo, parehong namatayan ng lola.” malungkot nitong sabi.

Suddenly, Yruma remembered what Sage said na namatayan nga ngayong buwan si Rica at ang lola nitong nagtaguyod at nagpalaki sa dalaga ang namatay. Mag-isa nalang rin raw sa buhay si Rica dahil pareho nang namatay ang mga magulang nito.

“Anong oras ka matatapos dito? Hihintayin nalang kitang matapos para sabay na tayong umuwi.” Yruma said at umupo ito sa isang pahabang couch ng flower shop. Malapit lang sa counter ni Rica.

“May isang oras pa bago ako matapos dito. Ayos lang ba ’yon sa’yo? Pwede ka namang magpunta na sa puntod ng lola mo at umuwi na. Ang sabi kasi sa akin ni Ran ay susunduin niya ako dito kapag natapos na ang duty ko.” sabi naman ni Rica.

Ran will fetch Rica later? Nag-isip naman si Yruma doon. Si Ran ang klase ng lalakeng hindi gagawin ang ganoong bagay dahil hindi naman ito nawawalan ng babae sa araw-araw na pwede niyang pagtuunan ng pinsan. Katulad nina Zian at Wenhan ay mukhang concern na concern rin ito kay Rica.

“Then text him at sabihin mong sabay na tayong uuwi.” Yruma said and crossed his arms.

“Pero-”

“Do it.” madiin niyang sabi kaya wala nang ibang nagawa si Rica kundi sundin siya. Nang matapos na nitong i-text si Ran para magpaalam ay pinagmasdan nalang niya si Rica habang abala na ito sa pagsusulat nang kung ano sa hawak nitong notebook.

Napansin naman ni Yruma na dumarami na ang mga taong pumapasok sa loob ng flower shop at nakikita niya na napapasulyap ang karamihan sa mga ito sa pwesto ni Rica.

Psh. This girl is a head turner.

“Friend rin ba kayo ni Rica, sir?” medyo nabigla pa si Yruma nang nasa gilid na pala niya ’yong babaeng inassist siya kanina para makapamili ng bulaklak na ilalagay sa puntod ng lola niya.

Tumango naman doon si Yruma.

“Ah, alam niyo po ba na ngayong nagtrabaho si Rica dito sa flower shop ay ito ang araw na may pinakamarami kaming customer?” sabi ng babae sa kanya.

“Really?” Yruma asked.

Ngumiti ang babae saka ito tumango. “Karamihan sa bumibili ngayon ng mga bulaklak namin ay mga lalake. Siguro ay dahil gusto nilang makita si Rica sa flower shop namin kaya nagpupunta sila dito at bumibili ng bulaklak. ’Yung iba pa nga ay kunwari na may bibilhin pero wala pala.” tumawa ang babae pagkatapos sabihin iyon.

No doubt about it. Rica is a beautiful and attractive woman kaya hindi niya masisisi ang mga lalakeng gustong makita ito at magpapansin sa dalaga.

“Who’s the owner of this flower shop?” tanong ni Yruma sa babae.

“Ang nanay po ni Sir Maru. Si Sir Maru po ay ang boyfriend ng kaibigan ni Rica na si Ma’am Emily.” sagot nung babae.

Maru? Pamilyar sa kanya ang pangalan ng lalakeng iyon.

Tuluyan na siyang iniwan ng babae nang may bago nang padating na customer. Nagtiyaga namang maghintay si Yruma hanggang sa matapos na ang duty ni Rica.

Lumapit ito sa kanya at may hawak nang isang bungkal ng bulaklak na nakalagay sa dyaryo at plastic katulad nang sa kanya.

“Naisipan kong dalawin sa sementeryo ang lola ko kaya bumale muna ako ng bulaklak. Okay lang ba sa’yo kung ihatid mo ako sa sementeryo?” pakiusap ni Rica sa kanya.

“Saan ba ang sementeryo ng lola mo? Sa South Cemetery ba?” Yruma asked.

Kaagad namang tumango si Rica. “Sa South Cemetery nga. Doon rin ba nakalibing ang lola mo?”

Ang pagkakataon nga naman. Pareho pang nakalibing sa magkaparehong sementeryo ang mga lola nila.

“Yeah. Let’s go.”

Bago pa sila umalis sa flower shop ay ipinakilala muna ni Rica si Yruma sa mga kasamahan nito sa trabaho. Lilian pala ang pangalan ng babaeng kumausap sa kanya kanina at ang isa naman ay si Cyrus. Hindi niya nakilala ngayon ang anak ng may-ari ng flower shop na Maru ang pangalan dahil kaninang tanghali ay umalis na ito para pumasok sa klase nito sa isang unibersidad.

“I don’t have a car but I have a motorcycle. Okay lang ba sa’yo na dito ka sumakay?” tanong ni Yruma at inabot nito kay Rica ang isang helmet na kinuha niya sa compartment ng motor niya.

“Ayos lang,” sagot naman ni Rica.

Nauna si Yruma na sumakay sa motor niya bago niya pinasakay si Rica.

“Hold my waist so you can prevent yourself from falling and tripping while I’m driving.” sabi ni Yruma sa ilalim ng suot niyang helmet.

Nahihiya namang ipinulupot ni Rica ang mga braso niya sa baywang ni Yruma. Yruma sighed dahil may kung ano siyang nararamdaman sa dibdib niya na hindi niya maipaliwanag. Inumpisahan na niyang paandarin ang motor niya hanggang sa bumabiyahe na sila.

Rica’s sweet scent lingers on Yruma’s nose. He clenched his jaw at itinutok nalang ang mga mata sa daan habang nagmamaneho.

Nang makarating na sila sa South Cemetery ay ipinarada na ni Yruma ang motor niya sa parking space ng sementeryo at inalis ang suot niyang helmet. Inalis na rin ni Rica ang sa kanya hanggang sa maglakad na sila papasok sa loob ng sementeryo.

6pm na rin ng gabi at medyo papadilim na kaya kailangan na nilang makarating sa puntod ng mga lola nila at mag-alay ng bulaklak doon bago sila gabihin.

Sinabi ni Yruma na puntahan muna nila ang puntod ng lola ni Rica. Nang marating na nila iyon ay nagulat siya dahil magkatabi lang pala ang puntod ng lola niya at ang puntod ng lola ni Rica.

“S-sa lola mo ba ang puntod na ’yan?” gulat na tanong ni Rica at itinuro nito ang puntod ng lola ni Yruma.

In the loving memory of

Herietta

Escalante

Montesilva

Born: August 15, 1945

Died: February 08, 2014

Ayon ang nakalagay sa nitso ng katabi ng puntod ng lola ni Rica na nabasa nito.

“Yes.” sagot ni Yruma saka ito lumuhod sa gilid ng puntod ng namapaya niyang lola at inilagay ang bulaklak na hawak niya sa ibabaw ng nitso.

Ganon rin ang ginawa ni Rica at taimtim itong nagdasal sa puntod ng namapaya rin nitong lola.

The connections filled between them. Para bang tadhana na ang nagdesisyon na pareho nilang makilala ang lola ng bawat isa.

Parehong malapit sina Yruma at Rica sa mga lola nila. Ang mga ito ang nag-aruga, nagmalasakit at nagmahal sa kanila simula nang ipinanganak at hanggang sa lumaki na sila. Ngayong nawala na ang mga ito ay may tila kulang na sa pagkatao nila.

“Iniwan na nila ako, Yruma. Ang nanay ko na namatay sa panganganak sa akin at ang ama ko na namatay sa isang shooting incident sa isang mall. Ang lola ko na namatay lang ngayong buwan tapos pati ang baby ko ay nawala na rin…” Tuluyan nang umiyak si Rica sa sakit at lungkot na nararamdaman niya.

Yruma was hesitant to hug Rica at first because he doesn’t know how to comfort a girl pero sa huli ay pinantayan at niyakap nalang niya ang babae para kahit papaano’y madamayan niya ito sa dinaramdam nitong pag-iisa at kalungkutan.

“Don’t worry, I’m here, Rica. You are not alone anymore…”

---

layag layag

Chapter 12

NANG makauwi na sina Rica at Yruma sa condo unit ni Sage ay naabutan nila sa sala sina Sage, Wenhan at Ran na nakaupo sa sofa at parang may importanteng pinag-uusapan. Lumingon naman sila sa pinanggagalingan nila Rica at Yruma.

Kaagad umiwas ng tingin si Sage sa dalawa at patay malisya nitong ininom ang hawak niyang soda in can. Si Wenhan ay nakangiti sa mga ito habang si Ran naman ay seryoso lang na nakatingin sa kanila.

“Nandito na pala kayo. Kumusta na nga pala ang first day of work mo, Rica?” nakangiting tanong ni Wenhan kay Rica.

“Ayos naman, hindi ako gaanong nahirapan sa trabaho ko.” sagot ni Rica at nginitian rin nito si Wenhan.

“That’s good. If you want another job, I can refer you to our company. Even if you’re not a college graduated ay marami naman akong paraan para makuha ka sa trabaho.” suhestiyon ni Wenhan.

“Salamat, Wenhan pero ayos na rin sa akin ang trabaho ko sa flower shop. Nakakahiya naman na magpapasok ka ng undergraduate sa kompanya niyo. Huwag kang mag-alala sa akin, kaya ko ang sarili ko.” sabi ni Rica at nang mapatingin siya kay Sage ay nahuli niya itong nakatingin sa kanya na kaagad ring umiwas ng tingin.

“Ikaw ang bahala. Nga pala, kumain na ba kayo ni Yruma? I cooked a dinner for us since maaga akong natapos sa trabaho ko. Let’s eat together.” paanyaya ni Wenhan sa kanila.

Dahil hindi pa kumakain ng dinner sina Rica at Yruma ay tinanggap na nila ang paanyaya sa kanila ni Wenhan. Hindi pa nakakakain ang tatlong lalake dahil hinihintay raw sila ng mga ito para sabay-sabay na silang kumain.

Napansin ni Rica na kanina pa tahimik si Ran na hindi naman ganoon ang personalidad sa pagkakakilala niya rito. Palasalita kasi ito at palaging energetic. Tahimik lang itong kumakain sa tabi ni Sage na makailang-ulit niyang nahuhuling nakatingin sa kanya.

Ipinagpapasalamat naman niyang umaakto nang normal ngayon si Sage hindi katulad noong nalalasing ito at nakakapagsalita ng mga masasakit sa kanya. Kailangan nalang niyang tanggapin ang pagkawala ng anak nila at ang hindi magandang sinapit nang relasyon nila.

Pinapatawad na rin niya ito sa kamuntikan na nitong pananamantala sa kanya. Palalampasin niya iyon alang-alang sa dati nilang pinagsamahan at sa mga matalik nitong kaibigan pero kapag naulit pa iyon ay walang pag-aalinlangan na siyang aalis sa condo unit ng binata.

“Palagi nalang talagang wala si Zian dito at hindi natin siya makabonding. Workaholic talaga ang isang ’yon!” umiiling na sabi ni Wenhan. Ito lang ang kanina pa nagsasalita sa kanilang lima dahil hindi naman sila kumikibo.

“He’s going to be a CEO of their company that’s why the pressure brought him,” sabi naman ni Sage na abala sa kinakain nito.

“Ahuh? I can’t handle being a CEO in our company right now. Mas ayos na sa akin ngayong tauhan lang ako nina Mom at Dad but I know that someday ay magiging CEO na rin ako because my sisters doesn’t have any heart for working in our company.” sabi ni Wenhan at bumuntong-hininga ito.

Ang mga kasamang lalake ngayon ni Rica ay mga anak mayaman at may sari-sariling kompanya ang pamilya ng mga ito. Alam niyang hindi siya nababagay na kasama ng mga ito pero sa kabila nang lahat nang iyon ay pinahalagahan at itinuring na rin siyang parang isang nakababatang kapatid nila Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

“You can do it, Wenhan. Ikaw pa?” ngumiti si Sage kay Wenhan at doon ay nakita ulit ni Rica ang lalakeng una niyang minahal.

Nararamdaman naman niyang may pagtingin pa rin siya kay Sage pero tila nabawasan na iyon simula nang makunan siya at mawalan sila ng anak. Alam niyang mahal siya ni Sage pero nakikita niya na may pagka-immature pala ito at mukhang hindi pa handa sa buhay mag-asawa. Nakipaghiwalay siya sa lalake dahil sa tingin niya ay mas makabubuti na muna iyon para sa kanilang dalawa.

“Thanks, bro. How about you? How’s your life with your older brother?”

Sa tinanong ni Wenhan kay Sage ay sandaling napatigil si Rica doon nang bigla niyang maalala si Trevor at sa ginawa nilang paglalaba at pagluluto ng pagkain sa condo unit nito.

Hindi naman pala ito ganoong masama. Ilang beses man siyang nilait nito at pinagsasalitaan ng masasakit na bagay ay bumawi naman ito nung nakasama niya. Wala itong ginawang masama sa kanya at para pa itong bata na nahihiyang humingi ng pabor sa kanya.

Nakita niya ang isa sa mga magandang sides ni Trevor na hindi pa niya nakikita noon. Kumpara kay Sage ay mas totoo at bulgar si Trevor sa sarili nitong katauhan. Hindi ito nahihiyang ipakita ang totoong siya.

“He’s still a womanizer at walang ibang ginawa kundi bigyan ng sakit ng ulo sina Mom at Dad. What do I expect from him? He’s no use in our family at ako pa ang gumagawa ng mga dapat niyang gawain sa kompanya namin. We are brothers but I can’t tolerate his rotten and junky behavior.” sabi naman ni Sage at may tono pa iyon nang pang-iinsulto na hindi nagustuhan ni Rica.

Kung magsalita ito ngayon kay Trevor ay parang hindi niya ito kapatid. Oo, alam niyang may hindi talaga magandang ugali si Trevor pero si Sage rin naman, ah? Sa nakikita niya nga ay mas malala pa ang ugali nito kaysa kay Trevor.

“Huwag kang nagsasalita ng ganyan sa kapatid mo. Maaaring nakakagawa siya ng kasalanan pero kaya naman siguro niyang magbago.” hindi na mapigilang sabi ni Rica dahilan para matuon sa kanya ang atensyon ng magkakaibigan.

Umawang ang bibig ni Sage sa sinabi niya pero kaagad rin nitong itinikom iyon. “Magbago? He’s already 24 pero sa aming dalawa ay parang ako pa ang panganay umakto kahit mas matanda siya sa akin ng dalawang taon. I know Trevor very well, Rica. Lahat ng gulong kinasasangkutan niya ay ako ang nag-aayos nun. He had many girls too na nag-aaway na nang dahil sa kanya. Do you think na magbabago pa ang isang katulad niya?” mariing sabi ni Sage at tinaasan pa nito ng kilay si Rica na hindi na nakaimik pa doon.

Baliwala lang rin kung makikipagtalo pa siya kay Sage dahil magkapatid ito at mas kilala nito si Trevor pero hindi pa rin niya matanggap sa kaloob-looban niya na hindi na kayang magbago pa ni Trevor.

“Why sudden defending for Trevor, Rica?” sa wakas ay nagsalita na rin ang kanina pang walang imik na si Ran at seryoso nitong tinignan si Rica.

Nakagat naman ni Rica ang ibabang labi niya at nag-isip nang kung ano ang pwede niyang sabihin sa tanong ni Ran. Hindi naman niya pwedeng sabihin na sa maikling panahon ay nakasama niya si Trevor at nakita niya ang mabuting sides nito. Magtataka ang magkakaibigan kung bakit niya nakasama ito na bigla nalang siyang dinala sa condo unit para tulungan itong maglaba at magluto.

“Ah, ano kasi.. syempre pwede namang magbago ang isang tao kung gugustuhin niya-”

“Hindi na niya gugustuhing magbago so don’t say na kaya pa niyang magbago dahil wala ka namang alam tungkol kay Trevor.” pagputol ni Sage sa sinasabi niya at inikutan pa siya nito ng mata.

“Stop it, Sage. Will you? Nag-usap na tayo ng maayos, ah?” pagsita naman ni Wenhan kay Sage na tumahimik na at ipinagpatuloy nalang ang pagkain nito.

Tinignan naman ni Yruma si Rica sa nag-aalala nitong tingin. “Are you okay, Rica? Do you want to leave here at sa labas nalang tayo kumain?” mahina nitong tanong kay Rica.

Malungkot namang ngumiti at umiling si Rica. “H-hindi na. Tatapusin ko nalang ’tong kinakain ko para makapagpahinga na ako pagkatapos. Maaga pa ang pasok ko bukas sa trabaho.” sabi ni Rica at kumain na ulit ito.

Hindi na nagsalita pa doon si Yruma hanggang sa matapos na silang kumain. Si Wenhan na ang nagligpit at naghugas ng mga pinagkainan nila habang si Rica naman ay dumiretso na sa kwarto nina Wenhan at Ran para doon magpahinga.

Pupunta na sana siya sa kwarto niya nang hinarangan siya ni Ran.

“Bakit ka nasa flower shop kung saan nagtatrabaho si Rica?” seryosong tanong sa kanya ni Ran.

Yruma combs his hair and sighed. “I bought flowers for my deceased grandmother and I didn’t expect that she’s working as a cashier on that flower shop.” kalmadong sabi nito habang si Ran naman ay sumama ang tingin sa kanya.

“I told to her na ako ang magsusundo sa kanya sa flower shop but you said na sabay na raw kayong umuwi.” madiin nitong sabi.

“And what’s wrong about that?” walang ganang tanong ni Yruma dahil wala namang saysay ang pinag-uusapan nila.

Ran chuckled with irritation on his face. “As you can see? I like her, Yruma at gumagawa ako ng move ko sa kanya.” he confessed.

Yruma already expected that. Hindi na siya nagulat nang sabihin ito ni Ran dahil nahahalata naman niya iyon sa kaibigan niya.

“I know,” sagot ni Yruma at hahakbang na sana siya ulit paalis nang biglang magsalita si Ran.

“Hindi naman siguro masisira ang pagkakaibigan natin sa isang babae, Yruma. Am I right?”

May halong pagbabanta ang tono ng boses ni Ran nang sabihin iyon. Biglang naalala ni Yruma si Sage na pinagbantaan rin siya tungkol kay Rica.

They are stupid to make decision for himself. They can’t control and manipulate him.

“See it for yourself.” sagot ni Yruma at tuluyan na itong umalis sa harapan ni Ran na kumuyom ang mga kamao dahil sa sinabi niya.

Kadarating lang ni Trevor sa condo unit niya pagkatapos ng trabaho niya. He took off his shirt at kumuha ng maiinom sa loob ng ref niya. Pagkatapos ay pagod siyang humiga sa couch niya at binuksan ang tv niya.

Habang nanonood siya ay biglang pumasok sa unit niya si Sage. Hindi niya inaasahan na magpapakita pa ito sa kanya pagkatapos ng nakaraan nilang paghaharap.

“What do you want?” tanong ni Trevor habang nasa pinapanood pa rin nakatuon ang mga mata nito.

“Anong feeling nang sirain mo ang buhay ko at patayin ang anak namin ni Rica?” may diing sabi ni Sage nang makalapit na ito sa kanya.

Tumingin naman si Trevor sa kanyang kapatid at nginisian ito. “It’s very satisfying. And don’t blame me for the loss of your child dahil kasalanan mo rin naman kung bakit nawala ang anak niyo ni Rica. Kung hindi ka nagpauto sa akin malamang ay masaya pa rin kayo ngayon.” sagot niya.

Pigil na pigil ang galit ni Sage at iniiwasan nitong suntukin sa mukha si Trevor. Ayaw na niyang tuluyan na naman siyang kainin ng kademonyohan niya at baka makarating na naman iyon kay Rica at tuluyan na itong maturn-off sa kanya.

“Nakaganti ka na sa akin, Trevor pero ayos lang dahil lahat naman ng gusto mo ay napupunta sa akin. Kung sa bagay, sino ka ba naman kumpara sa isang tulad ko? Ang maipagmamalaki mo lang siguro ay mas gwapo ka kaysa sa akin na wala rin namang silbi.”

Napabuga ng hangin si Trevor at hindi siya makapaniwalang nagsasalita ng ganito si Sage sa harapan niya. Lumabas nalang bigla ang totoong kulay nito at tama nga siya ng hinala na sinasadya nitong kunin at agawin sa kanya ang lahat ng gugustuhin niya dahil hindi ito sanay na nalalamangan o nahihigitan niya.

Si Sage naman ang napangisi. “Tama ka, Trevor. Inagaw ko sa’yo noon si Krissy kahit alam kong pasikreto mo siyang nililigawan noong college ka palang. I’m sorry kung nagustuhan ko rin siya noon, she’s also good in bed naman kasi. I’m fucking her like everyday with pleasure and fun until she lose her sanity. Nung naghiwalay kami, you went to England to fuck her too many times, right? Well, masakit para sa akin ’yon dahil minahal ko talaga si Krissy at siya lang ang naging girlfriend ko that time pero ngayon, wala na akong pakialam kung ilang beses mang may mangyari sa inyo because she’s nothing to me but a trash.” he mocked at Trevor na kumuyom ang panga dahil sa sinabi niya.

He knew it. His younger brother is not a saint at all. Alam nito ang ginagawa niya at ang akala nito ay okay lang iyon sa kanya dahil nagpaparaya siya palagi sa mga gusto nito.

“Rica is always mine, Trevor. Wanna know why I fucked her?” mas lalo pang lumawak ang ngisi ni Sage at pinaikutan nito si Trevor.

“Because I knew from the start that you like her. Ayokong bigyan ka ng chance sa kanya, Trevor. I drugged her kaya may nangyari sa amin.” Sage said.

Sa sinabi nito ay gulat na gulat si Trevor at anytime ay parang gusto na niyang sumabog sa inis at galit sa kapatid.

How can Sage did that to an innocent girl? Nang dahil lang sa ayaw siya nitong mapalapit kay Rica?

“How can you did that to her, Sage?” hindi makapaniwalang tanong ni Trevor sa kapatid.

Marami nang naikamang babae si Trevor pero ni minsan ay hindi ito nanamantala at namilit sa babae para lang sa sex tapos ngayon ay sinasabi ng kapatid niyang nagdidilang anghel na pinagsamantalahan nito ang sariling girlfriend?

“Because I’m in love with her.” sagot ni Sage at ngumiti ito.

Sa isang iglap ay bigla nalang nawala ang lahat ng masasamang iniisip at tingin ni Trevor kay Rica at nakaramdam siya ng awa para dito. Hindi niya dapat ito pinagsasalitaan ng masasama at insultuhin ang pagkatao nito. Dahil sa una palang ay si Sage na ang nagpumilit sa sarili nito, maagaw at makuha lang si Rica.

“You’re obsessed,” napailing si Trevor at inis nitong ginulo ang buhok niya.

“I know, Trevor and I will do everything to get her again. Wala kang tsansa sa kanya. Remember that!” may diin pang banta ni Sage at tuluyan na itong umalis sa condo unit ni Trevor.

Isa lang ang tanging naiisip ngayon ni Trevor, iyon ay hindi deserve ni Sage ang pagmamahal ni Rica.

His younger brother is an asshole and rapist.

---

Chapter 13

IKWINENTO na ni Rica kina Emily at Maru ang lahat ng mga kaganapan na nangyayari ngayon sa buhay niya. Nagulat ang mga ito nang sinabi niyang nakatira na siya ngayon sa condo unit ni Sage at hiwalay na rin silang dalawa.

Inamin niya rin na nalaglag ang anak nila ni Sage sa sinapupunan niya dahil aksidente siyang nalaglag sa baitang ng hagdanan ng condo building nito nang dahil sa nakita niyang litatro ni Sage na kahalikan ang dating nobya.

“Hiwalay naman pala kayo ni Sage edi bumukod ka na at maghanap ng ibang matitirhan, friend. Tutulungan ka namin ni Maru sa paghahanap ng bagong apartment na pwede mong tuluyan. Hindi ako makapaniwalang magagawa kang saktan ni Sage. Nababaliw na yata siya!” umiiling na sabi ni Emily.

“Aalis rin naman ako sa condo unit ni Sage pero nakiusap sa akin ang mga kaibigan niya na pansamantala muna akong makitira doon. Malapit lang rin kasi sa flower shop ang condo building ni Sage.” sabi naman ni Rica.

Napailing si Emily. “So, mali pala talaga ang first impression namin sa lalakeng ’yon? Ang amo-amo ng mukha tapos malalaman nalang namin na sinaktan ka pa niya physically at balak pagsamantalahan? Paano nalang kung may gawin ulit sa’yong masama ang lalakeng ’yon?” nagtitimping singhal nito.

Ramdam ni Rica ang pag-aalala ng matalik niyang kaibigan na si Emily. Apektado rin ito sa mga nangyayari sa kanya at sigurado siyang walang pag-aalinlangan itong tutulong sa kanya.

“Nag-usap na silang magkakaibigan tungkol doon. Hindi na raw ulit gagawin ni Sage sa akin ’yon. Hindi na rin naman niya ako ginugulo pa. Ito na rin naman ang huli dahil kapag ginawa niya ulit sa akin ’yon ay aalis na talaga ako sa condo unit niya.” sabi ni Rica at napapikit ito ng mariin.

“Rica, you’re living with five guys in one space. Kahit sabihin mo pang pinagkakatiwalaan mo ang mga kaibigan ni Sage at hindi siya ay posibleng gawan ka rin nila ng masama. You’re beautiful and attractive woman, paano nalang kung sa isang iglap ay naisipan nilang pagsamantalahan ka?” sabi naman ni Maru na sinang-ayunan ni Emily.

Naisip na rin ni Rica iyon pero lubos talaga siyang nagtitiwala kila Zian, Wenhan, Ran at Yruma. Wala siyang nakikitang dahilan para iwasan na ang mga ito lalong-lalo na si Zian na ilang beses na siyang iniligtas sa kapahamakan nang dahil sa ginagawa ni Sage.

“Kaya ko na ang sarili ko, Emily at Maru. Marunong naman ako ng self-defense kaya kung may gawin man silang masama sa akin ay makakaya kong ipagtanggol ang sarili ko.” sabi ni Rica sa dalawang magkasintahan.

Hinawakan naman ni Emily ang kamay niya habang si Maru ay napaiwas nalang ng tingin.

“Kung ganon, ikaw ang bahala, Rica. Kung kailangan mo ng tulong ay sabihan mo lang kami, ha?” ngumiti si Emily kaya napangiti na rin si Rica.

“Salamat, Emily.”

Nang matapos na silang mag-usap ay nagpresinta ang magkasintahan na ihatid si Rica sa condo building ni Sage. Kakatapos lang rin ng duty nito sa flower shop nila Maru at kanina pang 6pm nakauwi sina Lilian at Cyrus.

Nang maihatid na si Rica nang dalawa sa condo building ay pagod na nag-elevator ang dalaga papunta sa floor ng condo unit ni Sage. Pagkapasok niya sa condo unit ay wala siyang naabutan sa magkakaibigan. Malamang ay nasa eskwela at trabaho ang mga ito.

Nagpalit lang siya ng damit at pagkatapos ay naghanap siya ng makakain sa kusina. Mayroong beef steak doon at baka niluto iyon ni Wenhan dahil ito ang pinakamagaling magluto sa magkakaibigan. Marami pa namang kanin sa rice cooker kaya kaagad siyang nakakain ng dinner.

Pagkatapos niyang kumain at maghugas ng mga pinagkainan niya ay sakto namang tumunog ang visitor alarm ng pintuan ng condo unit. Paulit-ulit sa pagtunog iyon at mukhang galit na galit kung sinumang pumipindot sa visitor button ng pintuan.

Isa kaya iyon sa limang magkakaibigan? Pero bakit naman gagamit pa sila ng visitor button e, alam naman nila ang passcode ng condo unit ni Sage?

Nagmadaling tinungo ni Rica ang pintuan ng condo unit at binuksan iyon.

“Fuck! Why you took so long to-”

Hindi na naituloy pa ng isang matangkad at gwapong lalake ang sasabihin niya nang makita nito si Rica na nasa harapan niya. Napaawang ang bibig nito pagkakita sa dalaga.

Si Rica naman ay hindi malaman ang gagawin dahil hindi pamilyar sa kanya ang lalakeng nasa harapan niya ngayon na may pagkakahawig kay Yruma.

“Who are you?” tanong ng lalake sa kanya at isinara na nito ang nakaawang na bibig. Bumalik na ulit sa galit na ekspresyon ang mukha ng lalake at masama ang tingin kay Rica.

“Ah, a-ako nga po pala si Rica.” sagot naman ni Rica na nautal pa sa nerbiyos na nararamdaman niya.

Tinaasan naman siya ng kilay ng lalake at wala itong pasabing pumasok sa loob ng condo unit ni Sage. Umupo ito sa sofa ng sala at parehong pinagkrus ang mga kamay at binti habang nagdududang nakatingin kay Rica.

“You’re also living here?” seryosong tanong ng lalake.

Nahihiya namang tumango si Rica. “Opo.”

“My brother is also living here at hindi man lang niya sa amin sinabi na may kasama pala silang babae dito ng mga kaibigan niya. Tss.” sabi pa ng lalake at sumandal ito sa sofa.

Hindi alam ni Rica kung paano pakikitunguhan ngayon ang lalake sa harapan niya. Ang sungit kasi nito sa kanya at ni hindi man lang ngumingiti. Hindi niya alam kung sino sa magkakaibigan ang brother daw nito.

“If you are curious, Yruma is my younger brother.” banggit nang lalake na mukhang nabasa ang nasa isip niya.

Tumango naman doon si Rica. Tama nga ang hinala niya na kapatid ni Yruma ang lalakeng ito dahil magkahawig ang dalawa.

“Gusto niyo po ba ng maiinom-”

“Why are you living with them? Hindi maganda na nakikitira ka sa condo unit ng mga lalake. Even if they are harmless, they are still a guy.” pagsabat kaagad ng lalake sa sinasabi ni Rica.

Natahimik naman doon si Rica at napayuko nalang. Hindi malaman ang sasabihin.

Nagulat nalang siya nang tumayo ang lalake mula sa sofa at nilapitan siya nito habang hinahagod ng tingin ang buong katawan niya. Ilang na ilang si Rica sa ginagawa nito at parang gusto na niyang umalis sa kinatatayuan niya.

“I bet that my brother is still in his class,” sabi ng lalake at bumalik na ulit ang tingin nito sa mukha ni Rica.

“S-siguro nga po. Hintayin niyo nalang po si Yruma dito. Pauwi na rin po siguro ’yon.” sabi naman ni Rica. Ninenerbyos talaga siya na hindi niya maintindihan. Siguro dahil intimidating at masungit ang kapatid ni Yruma. Halata rin na mas matanda ito sa kanila ng ilang taon.

Nakahinga lang ng maluwag si Rica nang muling bumalik sa inuupuan nitong sofa ang lalake. “Calvin is my name, if you don’t mind. I want a glass of water.” sabi nito habang seryosong nakatingin sa kanya.

Tumango naman doon si Rica at kaagad na itong nagpunta sa kusina para kumuha ng isang basong tubig. Pagkabalik niya sa sala ay inilapag niya sa lamesa ang isang baso ng tubig kay Calvin.

Si Calvin naman ay nakatingin lang sa kanya pero naputol rin iyon nang makita nilang kakapasok lang ni Yruma sa loob ng condo unit. Napahinto ito nang mapansin si Calvin na nakaupo sa sofa.

“Kuya? What are you doing here?” tanong ni Yruma at sandali nitong tinignan si Rica.

Tumayo naman si Calvin mula sa pagkakaupo nito sa sofa saka ito lumapit kay Yruma at itinulak ang dibdib nito.

“Dad already filed an annulment against Mom! Our mom is crying all day at nagkukulong nalang siya sa loob ng kwarto niya at ayaw na niyang lumabas doon. Ano, Yruma? Masaya na ba kayo ni Joyce dahil nakalaya na si Dad mula kay Mom? Is that what you want, right?” galit na sabi ni Calvin na ikinagulat naman nang nakikinig na si Rica.

Yumuko lang si Yruma doon at wala yata itong balak magsalita. Itinulak pa ulit ni Calvin si Yruma na muntik na nitong ikatumba sa sahig.

“Bakit hindi ka makasagot diyan? Gusto niyo namang maging malungkot at magdusa si Mom sa ginawa ni Dad, hindi ba? At nagtagumpay ka. You’re so selfish, Yruma!” madiing sabi ni Calvin at halata ang pagpipigil nito ng galit kay Yruma.

Ang pananahimik ni Yruma ang ikinakabahala ngayon ni Rica. Alam niyang nasasaktan ang lalake sa sinasabi ng sarili nitong kapatid pero wala yata talaga itong balak depensahan ang sarili.

Nagulat naman si Rica nang bigla siyang tinignan ni Calvin bago ito muling bumaling kay Yruma.

“And you didn’t said to us na may kasama pala kayong babae dito sa condo unit ni Sage. Alam ba ’to ng parents ng mga kaibigan mo?” tanong ni Calvin na ikinakuyom na ng kamao ni Yruma.

Nagtitimpi lang siguro ito ng galit sa sariling kapatid bilang tanda ng pagrespeto niya dito. Tahimik at malihim na tao si Yruma pero ang mga ganoong klaseng tao raw ang pinakadelikado kapag tuluyan nang nagalit ayon sa namayapang lola ni Rica.

“It’s our matter anyway, kuya. Wala na kayong kontrol do’n kung may kasama man kaming babae dito sa condo unit ni Sage. We’re already an adults at hindi na kami mga bata para ipaalam pa sa inyo ’yon.” sagot naman ni Yruma na mas lalo pang nagpasama sa timpla ng mukha ni Calvin.

“Ang lakas na talaga ng loob mong sagot-sagutin ako no, Yruma? Baka nakakalimutan mong mas matanda ako sa’yo ng siyam na taon kaya ’wag mo akong sinasagot ng ganyan!” galit na singhal ni Calvin kay Yruma.

“And it doesn’t mean na ikaw na ang palaging nasa katwiran sa ating magkakapatid. If you keep tolerating Mom’s behavior ay hindi mo siya tinutulungan para makabangon sa pag-”

“Anong sabi mo? Gago ka ah?!”

Nagulat nalang si Rica nang biglang sinuntok ni Calvin sa mukha si Yruma na ikinabagsak kaagad ni Yruma sa sahig. Hindi pa nakuntento si Calvin at sinipa nito sa sikmura si Yruma na napangiwi naman doon. Mukhang wala pa rin itong balak patulan si Calvin.

“Don’t talk to me like that, Yruma! I know what’s the best for our family kaya ’wag mo akong pinagsasalitaan ng ganyan. Mom raised you kaya magpasalamat kang binuhay ka pa niya!” sigaw ni Calvin na ikinaalarma na ni Rica.

Mabilis siyang nagpunta sa pwesto ni Yruma at inalalayan itong makatayo. Hindi na niya napigilan pang samaan ng tingin si Calvin nang makita niyang nagdudugo na ang ibabang labi ni Yruma gawa ng pagkakasuntok dito.

“Paano mo nagagawang saktan ang sarili mong kapatid, ha? Nakita mo namang iginagalang ka niya dahil hindi ka niya pinapatulan. Alam mo, umalis ka na lang dito dahil nag-eeskandalo ka lang sa hindi mo teritoryo.” matapang na saad ni Rica kay Calvin na tumawa ng sarkastiko sa sinabi niya.

“What? Sino ka ba para kausapin ako ng ganyan? Baka hindi mo ako kilala? I’m Calvin Montesilva-”

“Hindi na kita kailangang kilalanin pa dahil mali ang ginagawa mo. Umalis ka na lang bago pa ako magpatawag ng guard at ipakaladkad ka palabas dito.” pagbabanta ni Rica kay Calvin na tila hindi makapaniwalang sinasagot siya nito.

Muli itong bumaling kay Yruma na inaalalayan pa rin ni Rica at sinamaan ito ng tingin. “We’re not done yet, Yruma.” banta ni Calvin at sinamaan rin ng tingin si Rica bago ito lumabas sa loob ng condo unit.

“Gagamutin ko lang ’yang sugat mo sa labi. Hintayin mo ako dito,” sabi ni Rica nang inalalayan niyang makaupo sa sofa si Yruma. Sandali naman niyang kinuha sa loob ng kwarto nina Wenhan at Ran ang first aid kit sa loob ng kanyang bag.

Nang binalikan niya si Yruma sa sala ay inumpisahan na niyang gamutin at linisin ang nagdurugong sugat nito sa ibabang labi. Walang imik si Yruma habang ginagawa niya iyon pero kitang-kita ng peripheral vision niya na nakatingin lang ito sa kanya.

Nilabanan niya ang pagkailang na nararamdaman sa pagtitig ni Yruma sa kanya hanggang sa matapos na siya sa kanyang ginagawa.

“He hates me since then,” biglang nagsalita si Yruma at si Rica naman ay naghihintay pa ng mga susunod nitong sasabihin.

“We had a problematic family. Si Mom ay sobrang selosa at palaging inaakusahan si Dad na nambababae ito. Our Dad endured Mom’s jealousy hanggang sa nagfile na nga siya ng annulment ngayon makalaya lang kay Mom. My sister and I agreed to Dad’s decision while Kuya Calvin didn’t like it dahil mas kumakampi siya kay Mom.” paliwanag pa ni Yruma sa mga katanungang kanina pa bumabagabag sa isipan ni Rica.

Ngayon ay naiintindihan na ni Rica ang sitwasyon ni Yruma. May hindi ito masaya at maayos na pamilya kaya siguro palagi lang tahimik at walang kibo ang lalake.

“Habang lumalaki ako, napapansin ko na mas lalong nadadagdagan ang galit ni Kuya Calvin sa akin. Gusto kong isipin na dahil lang ’yon sa mas kampi ako kay Dad kaysa kay Mom but I think there’s more reason behind that.” sabi ni Yruma.

“Sa tingin mo, ano ’yon?” tanong naman ni Rica.

“I don’t know but I think he’s insecure or jealous to me. I’m not sure but I can feel it. Malapit rin kasi ako kay Lola Herietta at ang akala noon ni Kuya Calvin ay hindi siya mahal ni lola at ako lang ang mahal nito.” umiling si Yruma at inayos nito ang band aid na nilagay ni Rica sa nasugatan niyang labi.

Hinawakan naman ni Rica ang magkabilang kamay ni Yruma at nginitian niya ito. “Kung anuman ang pagsubok na nararanasan mo ngayon, malalampasan mo rin ’yan. Sana balang araw ay magkabati rin kayo ng kuya mo. Ipagdadasal ko kayo ng pamilya mo para matupad ’yan.”

Sa sinabi ni Rica ay napahinto doon si Yruma at tinitigan muli ng seryoso ang dalaga. Si Rica naman ay hindi maiwasang pamulahan ng mukha nang dahil sa pagtitig sa kanya ni Yruma.

“Thank you for coming into my life, Rica…”

Ang mga salitang iyon ang narinig ni Zian nang makapasok na siya sa loob ng condo unit ni Sage.

Nang makita niyang magkatabi sa sofa sina Yruma at Rica habang nakahawak si Rica sa magkabilang kamay ng kaibigan niya ay hindi niya maintindihan kung ano ang dumaang sakit sa dibdib niya sa ganoong eksenang nadatnan niya.

What is wrong with you, Zian?

---

Chapter 14

ZIAN ignored Rica and Yruma nang makita siya ng mga ito. Babatiin sana siya ni Rica nang kaagad niyang binilisan ang kanyang paglalakad makapunta lang sa kwarto niya.

When he entered to his room ay napabuntong-hininga siya at napakuyom ang isang kamao. Hindi na niya nagugustuhan ang kakaibang nararamdaman niya para kay Rica. He hates this feeling dahil alam niya na kapag nagpatuloy pa iyon ay baka hindi na niya kayang maisalba ang sarili niya.

He needs to ignore her and her existence. Hindi naman siya bulag na hindi makitang may interes rin ang mga kaibigan niya kay Rica. They are all concerned and being sweet to her nang dahil sa ginawa ni Sage rito.

He hates women kaya dapat lang ay hindi siya ma-attach sa isang babae. Baka kapag nagmahal siya sa huli ay mararanasan niya ring maloko at masaktan at ayaw niyang mangyari iyon.

Saksi si Zian sa panlolokong ginawa ng Mom niya sa Dad niya kaya kahit na kailan ay hinding-hindi siya magmamahal. Girls are enough to satisfy his needs na paminsan-minsan lang naman dahil abala siya sa trabaho niya. Mahigit dalawang buwan na nga siyang walang naikakamang babae dahil sa sobrang pagka workaholic niya. Wala na siyang oras para kumuha ng babae at paligayahin siya.

Hindi siya katulad ni Wenhan na sobrang sweet sa mga babae at parang anghel kung titignan pero demonyo naman pagdating sa kama at si Ran naman na lantaran ang pagiging babaero kaya hindi nababakante. Zian is still a man, may pangangailangan siya at ang babae para sa kanya ay isang parausan.

Kaya nga hindi niya maintindihan ang sarili niya kung bakit ganon nalang ang pag-aalala niya kay Rica nang makunan ito sa anak nila ni Sage. He reminds her of his late cousin pero dapat hanggang doon lang iyon, na hindi nangyari dahil tila nawaksi ng panandalian ang pinaniniwalaan niya sa mga babae nang dahil kay Rica.

He needs to stop his uncanny and unpredictable feelings before it’s too late.

Sinubsob ni Ran ang sarili niya sa trabaho kahit panaka-nakang naiisip niya si Rica. He’s desperate right now, he wants her pero sa nakikita niya ay para itong nagiging mas close pa sa nakababatang kaibigan niyang si Yruma.

Hiwalay na sina Rica at Sage kaya may tsansa na siya sa dalaga. He’s now making a move to her pero nakaharang naman doon si Yruma. Ano nang gagawin niya ngayon? He wants a steamy sex to forget his thoughts pero naisip niya na kung makikipagtalik pa siya sa ibang babae ay hindi na niya deserve ang pagmamahal ni Rica.

Mababaliw na talaga siya sa kakaisip!

“What’s wrong, Ran?”

Mula sa pagkakayuko sa desk niya ay nag-angat ng tingin si Ran sa lalakeng pumasok sa loob ng opisina niya. It’s none other than his bestfriend, Wenhan na kasosyo nila sa cars and motor dealership sa kompanya nila.

Umayos sa pagkakaupo si Ran and he smiled to his bestfriend.

“Nothing, I’m just tired from our work. Madaling araw na naman tayo makakauwi nito.” natatawa nitong ani na ikinatawa rin ni Wenhan.

“Wanna chill out later? Para man lang makapagrelax tayo,” Wenhan insists.

“Pass muna ako, bro. Pagkauwi ko sa condo unit ay matutulog na kaagad ako.” sabi ni Ran na nginisian lang ni Wenhan.

“Talaga bang ’yon lang ang dahilan or may iba pa?” panghuhuli ni Wenhan. Bigla namang namula doon si Ran at kaagad napaiwas ng tingin dito.

“A-ano pa bang ibang dahilan?” nautal niyang tanong sa kaibigan.

“Babae? Babaeng nakakasama natin ngayon sa iisang kwarto?” patanong na sabi ni Wenhan at tinaasan siya ng kilay. Napakamot naman si Ran sa batok niya.

“Yeah, I want to see her right now but she’s not mine at all,” Ran sighed.

“That’s why I hear your moans while you’re ejaculating inside the bathroom and saying her name.” Wenhan smirk. Mas dumoble pa ang pamumula ng mukha doon ni Ran dahil nahuli pala siya ni Wenhan na ginagawa iyon kaninang madaling araw.

Kasama nilang dalawa si Rica sa iisang kwarto. Hindi naman siya hipokrito para itangging hindi siya nagnanasa sa dalaga at gusto na itong angkinin sa ibabaw ng kama niya.

Rica had a body na pwedeng ibalandra sa FHM at Playboy magazine. If she decided to be a model, panigurado na mag-uunahan ang mga modeling agency para lang mahire siya sa kompanya ng mga ito. Rica is gorgeous girl, plus her attractive grayish-blue eyes. Sigurado naman siyang hindi purong pilipina ang dalaga dahil sa banyagang features nito.

He wants her but he’s also respecting her. Namatayan ito ng lola at anak, nasunugan ng bahay tapos balak pang gawan ng masama ni Sage. That poor girl doesn’t deserve that kind of situation in her young age. Hanggang salsal nalang muna siya ngayon, saka na ang sex kapag naging kanya na ito.

“Kaya pala nahuli kitang tinitignan ang cleavage ni Rica kagabi habang natutulog siya. Para ngang gusto mo na ring hubarin ang suot niyang damit.” Pambawi naman ni Ran sa sinabi ni Wenhan. Si Wenhan naman ang namula sa sinabi niya saka ito nangingiting napailing nalang.

“Who wouldn’t resist her sexy body that any men will want to?” Wenhan frankly said.

Ran chuckled. “Okay, I can’t blame you, bro because you’re right.”

The silence filled between them until Wenhan speak again.

“My sister Ingrid wants to meet you, Ran. Namimiss ka na raw niya. Si Ate Lucy kasi, nagbakasyon ngayon sa probinsya namin sa Bohol kasama ang anak at asawa niya kaya walang kasama ngayon si Ingrid sa bahay nina Mom at Dad at gusto ka niyang bumisita doon. You know that my sister like you so much.” sabi ni Wenhan na bigla namang ikinatahimik ni Ran.

Ingrid is Wenhan’s youngest sister. 18 years old na rin ang babae katulad ni Rica. Ingrid is a pretty and sexy teenage girl. Mahilig ito sa mga parties at magpunta sa iba’t-ibang gimikan at bar. He’d also met her many times at the bar at lantaran ang pagpapakita nito ng pagkagusto sa kanya.

Hindi naman niya ito magawang iwasan dahil kapatid ito ni Wenhan at matagal na rin niyang kakilala. He likes Ingrid but only as his younger sister kaya kahit ilang beses itong nagpapakita ng motibo sa kanya ay iniiwasan niyang galawin ito.

Hindi niya magagawang galawin ang kapatid ng bestfriend niya.

“I can’t, Wenhan. Pakisabi kay Ingrid na next time nalang.” sabi ni Ran at inabala na ang sarili nito sa pagtingin ng mga paperworks na kanina pa niya binabasa at pinag-aaralan.

“Bro, alam mo namang boto ako sa’yo para sa kapatid ko. I know you wouldn’t hurt her because you treasured our friendship. Walang kaso sa akin kung-”

“I only treat Ingrid as my younger sister, Wenhan. I can’t touch her because she doesn’t deserve me.” pagputol ni Ran sa sinasabi ni Wenhan.

Hindi na nakaimik pa doon si Wenhan at tumango nalang na naiintindihan naman ang sinabi ni Ran but Ran feels that Wenhan is pushing him hard to Ingrid and he didn’t know why. Ngayon lang nito nabanggit sa kanya si Ingrid. He knows that Ingrid like him at wala namang kaso iyon kay Wenhan but now is different.

“I only checked you here para yayain kang magbar mamaya but it seems na gusto mo na kaagad makauwi sa condo unit. See you later, bro! I gotta go.” nakangiting paalam ni Wenhan at tuluyan na itong umalis sa opisina ni Ran.

Itinuloy nalang ulit ni Ran ang naudlot niyang trabaho at iwinaksi muna pansamantala sa isipan niya si Rica.

Wenhan went to a bar alone. Dahil nauna nang umalis si Ran sa kanya at paniguradong uuwi na ito sa condo unit ni Sage ay siya nalang mag-isa ang pumunta sa bar para man lang makapagrelax ang isipan niya panandalian.

His sister Ingrid asked a favor to him kung pwede raw bang dumalaw si Ran sa bahay nila para lang makita ito. Anong magagawa niya kung walang interes si Ran sa bunso niyang kapatid? Alangan namang pilitin niya ito i-date lang si Ingrid.

At nakikita rin niyang mukhang nagkakainteres na si Ran kay Rica. Iyon rin siguro ang dahilan para mas lalo pa nitong tanggihan si Ingrid.

Tahimik na umiinom si Wenhan ng inorder niyang drinks sa bar counter. Simula talaga ng tumira si Rica sa condo unit ni Sage ay nakikita niya ang unti-unting pagbabago sa mga matalik niyang kaibigan. He is also shocked with Zian’s sudden concerned for a girl.

Rica is something and he needs to stay mutual and carefree. Kahit na ilang beses na siyang natutuksong gapangin ito sa kama ni Ran at angkinin ang katawan ng dalaga.

Lust is normal for a guy. Hindi siya santo sa lahat ng pagkakataon. Katulad ng mga kaibigan niya ay marunong siyang magpigil pero ang pagpipigil ay may hangganan rin. Hangga’t kaya niya ay gagawin niya iyon pero kung hindi ay magkapasensyahan nalang sila.

Wenhan frustratedly combs his hair. Never in his life na nagpigil siya. If he wants a girl, he can get it immediately but right now, he knew it’s not that easy and simple lalo na kung ibang babae ang gusto niyang angkinin na mahirap maabot at makuha kaagad.

He sighed for the nth time bago na niya napagdesisyunang umuwi sa condo unit ni Sage. It’s already 2am in the morning nang makarating siya doon. Pagkarating niya sa unit ni Sage ay kaagad siyang dumiretso sa kwarto nila ni Ran.

He saw Rica peacefully sleeping on bed while Ran is looking at her habang nakaupo ito sa matresses nito. Nang mapansin siya ni Ran ay kaagad itong umiwas ng tingin sa natutulog na si Rica.

Napangiti lang si Wenhan habang nagtatanggal ito ng suot na coat. “You said that you want to sleep immediately kaya gusto mo nang makauwi ng maaga dito but it seems like that you’re staring at her for almost an hour or maybe hours?” sabi nito.

Ran massage his nape. “Staring at her is enough to take my pain for my tiring day.” mariin nitong sabi.

Umiling lang si Wenhan saka ito kumuha ng jogging pants sa cabinet niya. Hindi na siya nahiyang maghubad ng pang-ibaba niya dahil tulog naman si Rica at hindi nito makikita ang halos hubad na niyang katawan. Pagkatapos niyang maisuot iyon ay kaagad siyang humiga sa kama niya.

“You sounded like a guy from 80’s, man! So poetic and sweet.” asar ni Wenhan sa kaibigan.

Tumawa lang naman si Ran doon. “What if we need to take a vacation? Kahit mga 1 week lang siguro to chill ourselves. Puro trabaho nalang kasi ang laman ng utak natin. Isama natin si Rica sa vacation plan.” suhestiyon ni Ran kay Wenhan.

“Well, it doesn’t matter naman kina Mom at Dad kung humingi ako ng vacation leave pero hindi ko alam kung sasama ba si Zian sa atin because you know? He’s workaholic at wala na yatang oras ’yon na magpahinga at magsaya pa. Yruma still have a classes then about Sage, kung kasama si Rica ay sasama rin panigurado ’yon.” nagkibit-balikat si Wenhan at inumpisahan na nitong gamitin ang hawak na cellphone.

Nang muling maalala ni Ran ang ginawa ni Sage kay Rica ay ayaw na niyang pagkatiwalaan ang kaibigan sa dati nitong nobya. Maybe Sage loves Rica but he’s still immature when handling a relationship to an innocent and simple woman. Baka nga may dahilan ang tadhana kung bakit nakunan si Rica and it’s because of Sage’s lack of responsibility as a soon-to-be father and husband to Rica.

At sa kaisipan na baka magkabalikan ulit sina Sage at Rica dahil mahal ni Rica ang kaibigan niya at baka magkapatawaran nalang ang dalawa sa huli ay parang ayaw niyang mangyari iyon lalo pa’t sa tingin niya ay mas lalo nang nahuhulog ang loob niya kay Rica.

Hays!

“Then we need to convince them para sumama sila sa atin sa bakasyon. I’m sure this will gonna be fun.”

And I will make my move again to Rica bago pa ako

maunahan

ni Sage or maybe my other friends.

“Okay? Ikaw ang bahala.” sagot ni Wenhan at naging abala na ito sa paggamit ng cellphone.

Ran look again at Rica who’s peacefully sleeping. Kahit sa pagtulog ay maganda pa ring tignan ang babae. Wala yatang pangit na anggulo dito which is very rare sa mga babae na binabagayan ang anggulo nila sa bawat kilos nila.

Rica is a simple girl. Mahinhin ito, mabait, masipag, maaalalahanin at totoong tao. Hindi pa rin niya magets kung bakit naconfused pa si Sage sa nararamdaman nito kay Krissy e, na kay Rica na ang lahat ng gugustuhin sa isang babae.

Kung naging ex-girlfriend man niya si Krissy at matagal na silang naghiwalay at hindi nagkita then he met Rica na minahal niya at magkakapamilya na sila ay hinding-hindi na siya malilito pa sa nararamdaman niya sa ex-girlfriend at sa present girlfriend niya.

Kung sa bagay, magkaibang tao naman sila ni Sage and he’s not a jerk and immature like his friend.

“If you want me in your heart, Rica.. I don’t have any hesitation to make good and precious memories with you. I will change for you…”

---

I’m currently watching Snowdrop while typing this. Sorry kung pangit ako kabonding kasi nabuntis ni Eli si Rebecca. More pregnant female leads to come xD

Chapter 15

HINDI pa rin makapaniwala si Wenhan na naisama nga ni Ran sina Zian at Yruma sa bakasyon nila ngayon sa Coron, Palawan. Nagleave ng tatlong araw ang magkaibigan para lang sundin ang pabor ni Ran sa kanila.

Para makasama rin sa bakasyon si Rica ay sumama na rin sa kanila ang kaibigan nitong si Emily at ang boyfriend nitong si Maru na may-ari ng flower shop na pinagtatrabauhan ni Rica. Nagleave rin ng tatlong araw ang mga ito sa klase nila katulad ni Yruma at hindi na alam ni Ran ang idinahilan ng mga ito makasama lang sa bakasyon nila. Nakapalagayan naman nila ng loob ang dalawang magkasintahan dahil mababait naman ang mga ito pero siya ay hindi niya maintindihan ang inis na nararamdaman niya kay Maru.

Nasa dagat sila ngayon at abala sa pagsi-swimming ang mga kasama nila. Nakatanaw lang naman si Ran habang naninigarilyo sa kinaroroonan nina Rica at Emily na tumatawa-tawa pa at nagkukulitan habang lumalangoy sa dagat.

Hindi niya mapigilang humanga sa ganda ni Rica maging pati na rin sa ganda ng katawan nito sa suot na two piece red bikini. Pinilit lang ito kanina ni Emily na isuot iyon dahil alangan naman raw na magsuot sila ng pajama sa beach. Hindi raw sanay magsuot ng revealing na damit si Rica na napapansin naman ni Ran. Simple lang kasi kung manamit ito at medyo conservative pa.

“She’s gorgeous, right?”

Biglang sumulpot sa tabi ni Ran si Wenhan at umupo ito katabi niya habang tinitignan rin sina Rica at Emily na lumalangoy sa dagat.

“Gorgeous is a right term for her beauty.” nakangiting sabi ni Ran.

Bigla ay inginuso ni Wenhan ang pwesto nina Yruma at iyong si Maru na nahuli pa nilang tinatanaw sina Rica at ang nobya nito. Abala sa pag-iihaw ng isda at karne ang dalawang lalake. Hindi nila alam kung nasaan sina Zian at Sage pero baka nasa resthouse lang ang mga ito o ’di kaya’y naglibot lang sa kabuuan ng beach resort dito sa Coron.

“Kanina ko pa napapansin sa Maru na ’yan na pasimple niyang tinitignan si Rica. Imbes na sa girlfriend niya nakabaling ang atensyon niya, sa nakikita ko ay hindi.” Wenhan shook his head.

“And what does it mean?” tanong naman ni Ran.

Wenhan shrugged. “I don’t know. I don’t want to jump a conclusion. Naobserbahan ko lang naman.” tinapik nito ang balikat ni Ran. “I need to swim now to enjoy our 3 days only vacation. Sumunod ka nalang sa akin kung gusto mo.” he said na ikinatango nalang ni Ran hanggang sa lumusong na rin si Wenhan sa dagat.

Muling lumingon si Ran sa pwesto nina Yruma at Maru. Pinagmasdan niya si Maru at nahuli siya nitong nakatingin sa kanya. Si Maru ang unang nagbawi ng tingin sa kanila na tila napahiya nang mahuli niyang nakamasid ito kay Rica.

Ran clenched his jaw at itinapon na sa buhanginan ang hinihithit niyang sigarilyo. Napagdesisyunan niya na ring maligo sa dagat at samahan si Wenhan kasama sina Rica at Emily doon. Natapos na ring mag-ihaw sina Yruma at Maru at handa na raw ang mga pagkain nila para makakain na sila ng lunch.

Sabay-sabay silang kumain sa kubo na nirentahan pa nila. Habang kumakain sila ay hindi na naman maiwasan ni Ran na sipatin ang buong katawan ni Rica. Maging pati na rin si Wenhan na patay-malisyang umiinom ng hawak nitong soda at si Yruma naman na tahimik na naghihimay ng kinakaing hipon.

“Salamat talaga sa inyo at hindi niyo pinapabayaan ’tong kaibigan ko. Lubos na siguro niya kayong pinagkakatiwalaan kaya hindi na siya nagdududa pa sa inyo.” nakangiting pasasalamat ni Emily sa tatlong magkakaibigan sa kabutihang pagmamalasakit ng mga ito kay Rica.

“No problem. We know how much Rica suffered from our jerk friend kaya babantayan at aalagaan namin siya habang nakatira siya sa condo unit.” Wenhan said while smiling too.

“Mabuti nalang talaga at iba kayo kumpara kay Sage. Hindi ako makapaniwalang magagawa niya ang mga bagay na ’yon kay Rica sa loob ng isang taon namin siyang nakilala ni Maru.” malungkot na sabi ni Emily at malamlam nitong tinignan si Rica na tahimik lang na kumakain sa tabi niya.

“Same likes ours. Hindi rin namin akalain na gagawin ni Sage ’yon sa isang babae. He’s our childhood friend at kilalang-kilala na namin siya. And now, he’s acting very different to the Sage that we’ve know.” sabi naman ni Ran.

“Or maybe that’s his real personality na tinatago lang sa inyo?” pagsabat naman ni Maru.

Pasikretong sumama nalang bigla ang tingin ni Ran kay Maru dahil hindi talaga niya gusto ang presensya ng lalakeng ito simula nang una niya itong makita sa flower shop na pagmamay-ari raw ng ina nito.

Pakiramdam niya ay hindi ito magiging mabuti kung nasa paligid lang ito ni Rica o baka talagang paranoid lang siya dahil ayaw niya sa hilatsa ng pagmumukha ng lalakeng ito. At sa tanang buhay niya ay ngayon lang siya nakaramdam ng insecurities sa isang tao. Mas matagal na kasi itong kilala at pinagkakatiwalaan ni Rica na mas lalo pa niyang ikinainis.

“Mamu-murder na ’yang isda sa diin ng pagkakatusok mo.” natatawang bulong ni Wenhan sa kanya.

Hindi naman namalayan ni Ran na kanina pa pala niya nadidiinan ang pagtusok ng hawak niyang tinidor sa kinakain niyang inihaw na bangus. Dahil sa inis na nararamdaman niya kay Maru ay hindi na niya napansin ang ginagawa niya.

Natauhan naman siya doon at ibinalik sa normal na kilos ang sarili bago ito muling nagpatuloy sa pagkain.

“Woah! Nandito rin pala kayo? What a coincidence!”

Natigilan si Ran at ang mga kasama niya sa loob ng kubo nang pumasok rin dito si Trevor kasama si Calvin na nakatatandang kapatid ni Yruma.

Napatingin si Trevor kay Rica na nanlaki ang mga mata nang makita ito. Si Calvin naman ay blangkong tinignan si Yruma at ang mga kaibigan niya at kaibigan ni Rica sa loob ng kubo. Hindi rin nakatakas sa mga mata niya ang pasimpleng paghagod ng tingin ni Calvin kay Rica.

What the fuck?

“What are you doing here, Kuya Trevor?” tanong ni Maru kay Trevor.

Kilala ni Maru ang kapatid ni Sage?

“Oh, dito namin naisipang magchillax muna pansamantala ng Kuya Marlon mo. Si Calvin naman ay isa rin sa mga circle of friends namin ni Marlon. Your brother is in the other cottage with our colleagues.” Trevor said while smiling.

Dahan-dahan namang tumango si Maru sa sinabi ni Trevor at bumaling ito sa katabing si Emily. “He’s Kuya Trevor. Kaibigan siya ni Kuya Marlon na kapatid rin ni Sage.” sabi nito kay Emily. Umawang lang ang bibig do’n ni Emily at tumango.

“Anyways, kasama niyo ba sina Sage at Zian?” tanong ni Trevor kay Wenhan.

“Yep. They’re with us but we can’t find them now. Hindi namin alam kung saan na nagpunta ang dalawang ’yon.” sagot ni Wenhan at inanyayahan na nitong pumasok sa loob ng kubo sina Trevor at Calvin.

Ran feels the tension inside the cottage hut. Alam niyang hindi magkasundong magkapatid sina Calvin at Yruma and Rica confessed to them na pumunta raw sa condo unit si Calvin para isisi ang nagawang desisyon na annulment ng Dad nito sa Mom nila kay Yruma. Calvin punch Yruma’s face and also kick his stomach nang hindi na nito napigilan ang galit na nararamdaman kay Yruma.

It’s obvious that Calvin was jealous with Yruma but he’s using his defense mechanism to blame his younger brother for everything to the problem of their family.

“Oh, I see.” sagot ni Trevor at muli na naman nitong sinulyapan si Rica na nakasuot ng two piece red bikini. Mabuti nalang at may nakapatong na tuwalya sa bandang dibdib ng dalaga kundi baka nakita na rin ni Trevor ang malaking hinaharap nito.

Ran doesn’t like that idea. Nagseselos siya kapag may lalakeng nakakakita sa halos hubad nang katawan ni Rica. Sa totoo lang ay nagseselos siya at nagpupuyos sa galit ang sistema niya kahit wala naman siyang karapatang maramdaman iyon dahil hindi naman sa kanya si Rica.

“C’mon, join and eat with us. Marami naman kaming pagkain na naihanda ngayon. We’re having a vacation here. Sinama na rin namin ang mga kaibigan ni Rica to enjoy and relax ourselves.” paanyaya ni Wenhan kina Trevor at Calvin.

Wala namang nagawa ang dalawa kundi ang makikain na rin kasama sila. Sina Trevor at Wenhan ay nag-uusap lang habang kumakain at si Calvin naman ay masama ang tingin kay Yruma na hindi nalang pinapansin ang presensya nito.

“You didn’t attend your class para lang sumama ka sa bakasyon nila? Wala ka bang balak na magtapos ng pag-aaral at tulungan sina Mom at Dad sa business natin?” biglang pag-imik ni Calvin dahilan para mapatingin sa kanya si Yruma.

Natigilan naman roon sila Wenhan, Trevor, Rica, Emily at Maru habang si Ran naman ay napailing nalang.

“I filed for my 3 days vacation leave with no scratches. Okay lang naman ’yon sa Prof ko since I’m doing an over time job sa library.” sagot ni Yruma na seryoso lang na nakatingin sa nakatatandang kapatid nito.

“Really?” sarkastikong sabi ni Calvin.

Yruma nodded saka ito tumayo mula sa kinauupuan. “Sa resthouse muna ako.” paalam nito sa kanila.

Tumango lang doon sina Wenhan at Ran hanggang sa tuluyan nang makaalis si Yruma. Bigla ay tumayo rin si Rica mula sa kinauupuan niya.

“A-ano, may kukunin lang pala ako sa resthouse.” nagmamadaling sabi nito at hindi na sila hinintay pang makapagsalita nang kaagad na rin itong nakaalis.

Ran sighed and he look at Calvin.

“Please stop ruining our vacation. Alam namin na hindi kayo magkasundo ni Yruma so please settled your matters in private.” sabi ni Ran kay Calvin na tinaasan lang siya ng kilay.

“I’m not ruining your vacation, guys. Pinaalalahanan ko lang ang nakababata kong kapatid na dapat siyang pumasok sa klase niya dahil sayang naman ang perang pinapang-aral sa kanya ni Mom if he can’t finish his studies.” sagot ni Calvin saka ito uminom ng tubig sa baso.

“I’m sure that Yruma will going to finished his studies. Let your brother chill for a while, Calvs.” sabi naman ni Trevor.

“Whatever!” Calvin rolled his eyes.

Gusto sana ni Ran ng masaya at maayos na bakasyon kaya nga siya lahat ang nagplano ng bakasyon nila. He’s also planning to make his move again to Rica pero paano mangyayari iyon kung nandito rin sa Coron sina Trevor at Calvin?

Out of all beaches in the Philippines ay nagkataong sa Coron rin nagbabakasyon ang mga ito?

Zian was throwing some pebbles in the sea to the secluded part of the beach. Gusto niyang mapag-isa ngayon at hindi niya yata kayang makita muna si Rica.

Sumama lang siya sa bakasyon dahil napilit siya ni Ran. Hindi naman niya matanggihan ang kaibigan dahil minsan lang ito humingi ng pabor sa kanya at gusto rin nitong makapagrelax man lang siya sa sobrang pagkaabala niya sa trabaho sa kompanya ng Dad niya.

He’s wearing a plain blue summer longsleeves shirt na nakabukas ang iilang butones at beach shorts naman habang nakasuot siya ng itim na shades. Medyo mahangin sa bandang pwesto niya kaya nililipad ng hangin ang itim niyang buhok na nakabagsak ngayon.

“Tss. Why am I doing to myself?” bulong ni Zian sa sarili at pagkatapos ay naupo nalang ito sa buhanginan ng dagat.

Pinagmasdan niya ang bawat paghampas ng alon sa karagatan at ang sariwang hangin na nararamdaman niya sa balat niya. Medyo tirik ang araw at nakikita niya ang araw sa kalangitang bughaw na nakatutok sa kanya.

Kaagad niyang iniwas ang tingin sa araw dahil nasisilaw siya sa liwanag nito. Katulad lang rin ito ni Rica na kailangan niyang iwasang tignan dahil masisilaw siya sa angking ganda nito.

Romance is not his thing. He never had a romantic relationship with a woman before except for being a fuck buddy with them. Natatakot siyang subukan iyon at ayaw rin niya.

At ngayon ay may isang babaeng pumupukaw sa atensyon niya ay mas lalo siyang natatakot sa kahihinatnan niya kung patuloy pa rin siyang makikipaglapit kay Rica.

He’s afraid and coward, he’s afraid of being in love and coward of being hurted at baka matulad lang siya sa ama niyang sobrang naobsessed sa ina niyang cheater at manloloko.

Being in love is a magical thing with no unconditional situation and feelings. Marami kang magagawang hindi mo inaasahan lalo na kapag nagmahal ka ng sobra sa isang tao at wala ka nang halos maitirang pagmamahal sa sarili mo. Zian is open-minded to that thing dahil nasaksihan niya mismo iyon sa kanyang ama na isang martyr pagdating sa pagmamahal sa kanyang ina habang lumalaki siya.

“Why are you not joining with them?”

Hindi naman namalayan ni Zian na nakatayo na pala sa gilid niya si Sage.

“I’m not in the mood to swim and have fun with them.” sagot ni Zian na ikinangisi lang ni Sage.

“Are you sure? or maybe you’re avoiding someone because you’re slowly falling for her?”

Natahimik doon si Zian dahil mukhang may alam si Sage sa nararamdaman niya para sa babaeng iyon.

Pinantayan ni Sage si Zian at hindi pa rin nawawala ang ngisi nito sa labi. “Zian, ’wag ka nang umasa sa kanya dahil hindi kayo bagay at hindi ka niya magugustuhan. She’s inlove with me at may kaunti lang kaming tampuhan sa ngayon pero magkakabati rin kami soon dahil hindi niya ako kayang tiisin. Naangkin at nakuha ko na ang lahat sa kanya at hindi ka naman siguro kakain ng tira-tira ko, right?” Sage mocked at Zian na tinignan lang siya ng mariin.

Ngumiti naman si Sage at muli na itong tumayo mula sa pagkakapantay sa nakaupong si Zian.

“Just reminding you the reality. Bye, bro!” Paalam nito at kinawayan pa si Zian hanggang sa naglakad na ito papaalis.

Sa sinabi ni Sage ay doon mas lalong natauhan si Zian sa kahibangan na nararamdaman niya.

Rica is still in love with Sage although he hurted her and he doesn’t have any chance to her heart.

---

Chapter 16

NANG masundan ni Rica si Yruma sa loob ng resthouse ay nagdire-diretso si Yruma hanggang sa makapasok sila sa kwarto na tinutuluyan nito.

Umupo si Yruma sa kama at nailamukos nito ang mukha gamit ang dalawang palad. Hindi naman maiwasan ni Rica na maawa sa bagong kaibigan dahil napahiya ito kanina sa mga pinagsasabi ng nakatatandang kapatid nito na si Calvin.

“Yruma?” pagtawag ni Rica sa binata.

Doon lang napatingin si Yruma kay Rica. Hindi na niya napansin ang dalaga na sinundan pala siya hanggang sa makarating siya sa loob ng kwarto niya.

“W-Why are you here? Bumalik ka na do’n at baka hinahanap ka na nila.” sabi ni Yruma sa mababang boses.

Bumuntong-hininga naman si Rica saka ito umupo sa tabi ni Yruma.

“Alam mo, isa ka sa pinakamabait na taong nakilala ko bukod sa mga magulang ko at kay Lola Pacita.” nakangiti nitong ani.

“Why?” tanong ni Yruma.

“Dahil kahit ilang beses ka nang pinapahiya at sinasabihan ng masasakit na salita ng kuya mo ay hindi mo pa rin siya magawang labanan at saktan. Nirerespeto mo siya dahil nakatatanda mo siyang kapatid.” sa sinabi ni Rica ay malungkot na napangiti doon si Yruma.

“I love my brother and sister and I don’t want to disrespect them. I admitted that I am weak and I have no strength to defend myself from Kuya Calvin. He’s already a successful Licensed Engineer at maraming achievements sa buhay samantalang nag-aaral pa ako at walang maipagmamalaki. I am burden to my parents.” malungkot nitong sabi.

Hindi man expressive ng nararamdaman niya si Yruma at tahimik lang ito madalas ay alam ni Rica na sobra na itong nasasaktan sa mga nangyayari.

Hinawakan naman niya ang balikat ni Yruma at hinaplos ito na ikinagitla pa nito sandali. “You are not weak because you know how to control yourself and respect him but your brother is weak. Why? Because he wants to look down on you and that’s his only way to the jealousy he feels to you. Oh, ano? English ’yon, ah?” tumawa si Rica matapos sabihin iyon na ikinangiti na sa wakas ni Yruma.

Ang gwapo-gwapo ni Yruma lalo na kapag nakangiti pero palagi nalang itong pinapalungkot ng kuya nitong pinaglihi yata sa sama ng loob.

“You make me happy right now, Rica. Thanks for following and joining me here.” seryosong sabi ni Yruma at hinawakan nito ang isang kamay ni Rica.

May sasabihin pa sana si Rica nang kaagad siyang niyakap ni Yruma nang mahigpit na parang ayaw na siyang pakawalan pa sa mga bisig nito.

“Please don’t leave me, Rica. I can’t stand up for myself without you anymore…”

Bumilis ang pagtibok ng puso ni Rica pagkatapos sabihin ni Yruma iyon. Itanggi man niya o hindi ay nararamdaman rin niya ang nararamdaman niya para kay Zian na ngayon ay iniiwasan na siya.

Nang bigla niyang maisip si Zian ay niyakap nalang niya pabalik si Yruma.

“Oo. Hinding-hindi kita iiwan, Yruma.” buong puso niyang pangako.

“Thank you,” mahinang sambit ni Yruma.

Ang hindi alam ng dalawa ay sinundan sila ni Wenhan na nakasilip lang sa nakaawang na pintuan na hindi gaanong naisara ni Yruma.

Bumilis ang paghinga ni Wenhan sa bigat na nararamdaman niya ngayon at mariing ipinikit ang kanyang mga mata nang dahil sa eksenang ayaw niyang nakikita ngayon.

Pagkamulat niya ng mga mata ay sumama ang tingin niya kay Yruma na nanatili pa ring nakayakap kay Rica. Naikuyom nalang niya ang magkabilang kamay niya.

Dahan-dahang naglakad papaalis si Wenhan sa tapat ng pintuan ng tinutuluyang kwarto ni Yruma at nagtungo siya sa balcony ng resthouse para pahupain ang masama niyang pakiramdam.

Kinabukasan ay tuloy pa rin ang pangalawang araw na bakasyon nila Rica, ang mga kaibigan ni Sage at pati na rin sina Emily at Maru.

Mga bandang alas diyes ng umaga nang magkayayaan ulit na magswimming sa dagat at magspeed boat ang grupo. Palagi namang magkasama sina Rica at Emily na labis na namiss ang isa’t-isa.

Si Maru naman ay tila nararamdaman na mukhang hindi gusto ni Ran ang presensya niya dahil nahuhuli niya itong masama ang tingin sa kanya.

Ano bang ginawa ko sa kanyang masama at kung makatingin siya sa akin ay parang gusto na niya akong maglaho dito?

Mabuti at maganda naman ang trato sa kanya ng ibang mga kaibigan nina Rica at Sage kaya hindi nalang niya pinagtutuunan ng pansin si Ran.

Bahala ka sa buhay mong singkit ka! Akala mo naman natatakot ako sa’yo?

Nang mapagod sila sa pagsi-swimming at gumamit ng speedboat ay napagpasyahan nilang kumain sa isang restaurant sa beach resort ng Coron.

Sina Ran at Wenhan na ang nanlibre sa grupo dahil sila naman raw ang nagyaya ng tatlong araw nilang bakasyon.

Habang kumakain si Rica katabi ni Emily ay pasimple niyang sinusulyapan si Zian na hindi man lang siya magawang tignan o pansinin. Hindi niya alam kung bakit para itong umiiwas sa kanya. Maayos naman ang pakikitungo nila sa isa’t-isa noong huli silang mag-usap pero ngayon ay para siyang may virus kung iwasan ng lalake.

Nalulungkot siya doon. Si Zian ang ilang beses na nagligtas sa kanya mula sa kapahamakan at ang mga salita nito ang tumatak sa isip niya kaya patuloy pa rin siyang nagiging matatag at lumalaban sa buhay niya. Kung may problema man ito ay sana’y kausapin o pansinin man lang siya.

Namimiss

na niya ang Zian na una niyang nakilala.

“Really? Trevor is here with Kuya Calvin?” sabi ni Sage kay Wenhan na ikwinento ang pagkikita nila ni Trevor kasama ang kapatid ni Yruma na si Calvin.

“Yes. Hinahanap ka nga ng kapatid mo. Saan ka ba kasi nagpunta kahapon at gabi ka na nakauwi sa resthouse pati na rin si Zian?” tanong naman ni Wenhan habang kumakain ito.

Ngumiti naman si Sage saka nito tinignan si Zian na nanatili pa ring tahimik at animo’y walang pakialam sa paligid. “Magkasama kami ni Zian na magbar kagabi sa kabilang isla dito sa Coron. There’s too many people here kaya nagsolo flight muna kami.” sagot nito.

“Ah,” tanging nasabi nalang ni Wenhan.

Nang sandaling mapatingin si Sage sa dating nobya na si Rica ay kaagad naman itong umiwas ng tingin sa kanya.

Hindi na talaga kumportable si Rica kay Sage matapos nilang maghiwalay lalo na sa mga ginawa nito sa kanya. Wala na ngang pag-asang magkabalikan pa sila at kung magkakabati man sila ayon ay bilang isang magkaibigan nalang.

Napagtanto niyang hindi ganon kalalim ang nararamdaman niyang pagmamahal kay Sage. Totoong minahal niya ang binata ngunit hindi na ito humigit pa. Unti-unti na rin niyang natatanggap ang pagkawala ng anak nila habang lumilipas ang bawat araw.

Mga alas dose ng tanghali nang matapos na silang kumain at bumalik na sila sa tinutuluyan nilang resthouse. Napagod silang lahat sa paglangoy at paggamit ng speed boat kaya kaagad nakatulog sa pagod sa kanya-kanya nilang mga kwarto ang mga lalake matapos makaligo at makapagpalit ng damit ang mga ito habang si Emily naman na kasama ni Rica sa isang kwarto ay nakatulog na rin sa kama nito.

Sandaling lumabas si Rica sa loob ng resthouse para magpahangin muna sa labas. Hindi naman siya gaanong napagod at inaantok kaya maglilibang muna siya. Maganda ang panahon ngayon sa Coron. Maaraw ngunit hindi iyon masakit sa balat.

Tinanaw niya ang asul na karagatan habang pinapanood ang ibang mga turista na lumalangoy sa dagat at ine-enjoy ang magandang ambiance ng Coron.

“Hi,”

Napatingin naman si Rica sa lalakeng bigla nalang lumapit sa kanya. Nanlaki ang mga mata niya dahil iyon ay ang nakatatandang kapatid ni Yruma na si Calvin.

Nakasuot ito ngayon ng puting t-shirt at beach shorts at may suot rin na itim na sumbrero. Gwapo ito at malakas ang dating. May kaunti itong pagkakahawig kay Yruma at parehong nakuha ng magkapatid ang palaging may kaseryosohan na mukha.

Walang balak si Rica na magsalita dahil sa mga pinagsasabi nito kahapon kay Yruma sa harap ng mga kaibigan nila at kay Trevor. Hindi niya gusto na si Calvin ang dahilan kung bakit mahina ang tingin ni Yruma sa kanyang sarili at palagi rin itong malungkot.

Aalis na sana siya sa pwesto niya nang bigla ulit magsalita si Calvin. “I heard from Trevor that you’re Sage’s girlfriend na ex-girlfriend na lang pala dahil hiwalay na kayo. Kayo na ba ng kapatid ko kaya mukhang sobrang malapit kayo sa isa’t-isa?” tanong nito at tinignan siya ng mariin.

Nakaramdam si Rica ng inis dahil sa tinanong ni Calvin sa kanya. Para bang pinapalabas nito na pagkatapos ng paghihiwalay nila ni Sage ay may kapalit na kaagad ito.

Sa madaling salita, pinapalabas nitong playgirl siya!

“Magkaibigan lang kami ni Yruma.” kalmadong sagot ni Rica.

Mukhang hindi pa naniwala si Calvin sa sinabi niya pero tumango nalang ito.

“If you said so. By the way, I just want to apologize for my rude behavior yesterday. Concern lang naman ako sa pag-aaral ni Yruma since he’s my younger brother and I want to secure his good future kaya may mga nasabi akong hindi maganda sa kanya. Tanggap ko na rin na nakipag annul na si Dad sa Mom namin. I also want to apologize sa mga nasabi ko sa’yo noon and I want to apologize to Yruma for what I’ve done to him but he didn’t bother to answered my calls and texts.” nagkibit-balikat lang si Calvin at nagpamulsa ito.

Hindi alam ni Rica kung maniniwala siya sa mga pinagsasabi ni Calvin. Seryoso lang ang mukha ng lalake kaya hindi niya alam ang tunay nitong ekspresyon kung sincere ba talaga ito o hindi sa sinasabi.

“Okay.” sabi nalang ni Rica.

Hindi naman sumagot doon si Calvin at pinagmasdan nalang ang kabuuan niya.

“How old are you?” biglang tanong ni Calvin.

“Ah, 18 years old na ako.” sagot naman ni Rica kahit naiilang siya sa presensya ni Calvin.

“Hmm.. you’re too young. I’m already 28 years old and I’m a Licensed Engineer who had a good background work experiences.” sabi pa ni Calvin kahit hindi naman niya iyon tinatanong.

Tumango nalang doon si Rica dahil wala na siyang balak kausapin ang kapatid ni Yruma. Hindi niya pa rin ito makapalagayan ng loob dahil hindi ito kasundo ni Yruma at nananakit pa ng pisikal.

“I’ve graduated in St. Claire University as a Cum Laude. Marami na rin akong big projects na natapos dito sa buong Pilipinas including the big infrastructures in Pasay, Makati, Cebu and Davao City. I owned a-”

“Hindi ko tinatanong.” hindi na napigilan ni Rica na magtaray dahil mukhang ipinagyayabang pa sa kanya ni Calvin ang mga achievements nito bilang isang Licensed Engineer.

“Ow, I’m sorry,” sagot ni Calvin na tila napahiya sa sinabi niya. Ilang saglit pa ay naglabas ito ng cellphone mula sa bulsa ng suot na beach shorts at iniabot ito sa kanya.

“Put your number there so that I can talk to you about my brother.” seryoso nitong sabi.

Nag-aalangan pa si Rica kung ibibigay niya ba ang number niya kay Calvin pero sa huli ay ibinigay nalang niya ito dahil baka kung may itanong nga ito sa kanya tungkol kay Yruma ay masasagot niya ito. Kapatid pa rin naman kasi ito ng binata.

Pagkatapos niyang mailagay sa cellphone ni Calvin ang number niya ay ngumiti ito ng tipid sa kanya. “Anyway, I need to go dahil baka hinahanap na ako nila Trevor. Bye! See you soon.” sabi nito at pagkatapos ay naglakad na papaalis.

Doon lang nakahinga ng maluwag si Rica nang makaalis na si Calvin.

Bakit bigla nalang yata itong bumait sa kanya?

“Saan ka ba nagpunta, pre? Ang tagal mo naman yatang umihi? Ilang balde ba ng ihi ’yang inilabas mo sa cr at natagalan kang bumalik dito?” kantyaw ng isa sa mga kaibigan nina Calvin at Trevor na si Romnick na ikinatawa lahat ng kasama nila.

Nasa cottage hut si Calvin ngayon at ang mga kapwa nilang Engineer at Architect kabilang na doon si Trevor na nagtatrabaho ngayon sa kompanya nila Marlon.

“Mga gago!” natatawa namang sabi ni Calvin at umupo ito sa tabi ni Trevor na nakatingin ng mariin sa kanya.

“Pero seryoso, ba’t ka nga natagalan? Naubos na namin ’yong isang case ng beer pero ikaw nakaka isang bote ka pa lang! Ang daya mo naman, oh!” reklamo ni Marlon na halata na ring maraming nainom dahil magaslaw na ang kilos nito at namumula na ang buong mukha sa kalasingan.

Ngumiti lang naman si Calvin at kinagat nito ang ibabang labi niya.

“Sa ating magkakaibigan ay kami na lang ni Trevor ang walang girlfriend o asawa but right now, I think of having one kaya si Trevor nalang ang magiging single sa atin.” nakangiting saad ni Calvin dahilan para maghiyawan ang mga kasama nila maliban kay Trevor na tila hindi maganda ang kutob sa sinasabi ng kababata at itinuturing na rin niyang nakatatandang kaibigan.

“Do you mean that you’re now in love, Calvin?” kunwari pang gulat na sabi ni Marlon na mas lalong ikinangiti ni Calvin.

“Not yet in love but i’m interested with that girl. Tumatanda na rin ako so I need to find a wife as soon as possible.”

Walang ibang maririnig sa loob ng cottage hut kundi ang hiyawan at kantyawan dahil sa sinabi ni Calvin. May naging girlfriend noon si Calvin at tumagal ng dalawang taon ang relasyon nila pero naghiwalay rin sila ’di kalaunan dahil parehong nagkasawaan na. Pareho pa silang workaholic ng babaeng iyon kaya wala na silang palaging oras sa isa’t-isa.

Pero ngayon, sisiguraduhin na ni Calvin na kung magkakagusto siya ulit sa isang babae ay iyon na rin ang huli. Kaagad na niya itong itatali at aangkinin bago pa ito makuha ng iba.

Kahit pa ang agawin ito sa sarili niyang kapatid.

“Who is she?” biglang tanong ni Trevor na kanina pa walang imik habang nakikinig sa sinasabi ni Calvin.

Calvin smirked at Trevor.

“You already knew who is she, Trevor…”

---

paano ba maging si Rica Kyla? mamigay ka naman ng isa te

Unedited

Chapter 17

Warning: Some scenes are inappropriate for young readers.

PAGKATAPOS ng tatlong araw na bakasyon nila Rica, Zian, Sage, Wenhan, Ran, Yruma at sina Emily at Maru sa Coron ay umuwi na rin sila sa Maynila. Kahit papaano’y naenjoy rin naman ni Rica ang bakasyon nila doon dahil nakasama nito ang kaibigan niyang si Emily.

Sabado ngayon at nasa condo unit ang limang magkakaibigan. Marahil ay napagod rin sila sa layo ng byinahe nila mula sa Palawan pabalik sa Maynila at gusto munang makapagpahinga ng mga ito ngayong araw.

Nakaupo sa sofa sa sala sila Wenhan, Ran at Yruma habang lumabas muna si Sage para bumili ng take out dinner nila. Wala na rin kasi silang lakas na magluto pa kaya nagpresinta nalang si Sage na ito ang bibili ng pagkain nila.

Nakita naman ni Rica na nagpunta kanina si Zian sa may balcony kaya sinundan niya ito para makausap.

Nang makarating na si Rica sa balcony ay nadatnan niya doon si Zian na nakatanaw lang sa tanawin at tila may malalim na iniisip habang parehong nakakrus ang mga kamay. Napansin kaagad nito ang presensya niya kaya tumingin siya rito.

Katulad nang kahapon ay wala pa ring nagbago doon. Malamig na ang bawat tingin ni Zian sa kanya hindi na katulad noong una niya itong makilala.

“Zian, pwede ba kitang makausap?” tanong ni Rica habang unti-unti itong lumalapit kay Zian.

Hindi sumagot si Zian at tinitigan lang niya si Rica na lumalapit sa kanya. Hindi man niya aminin kay Rica ay may pakiramdam na si Rica na baka may nagawa siyang kasalanan sa binata kaya ngayon ay tinatrato nalang siya nitong parang hindi nag-eexists sa paligid nila.

“M-may problema ba tayo? May nagawa ba akong kasalanan sa’yo kaya ngayon ay iniiwasan mo na ako?” malungkot na tanong ni Rica kay Zian.

“Are we that close para itanong sa’kin ’yan?”

Nagulat si Rica sa sinabi ni Zian na may tunog sarkasmo. Mas lalo siyang nanlumo sa narinig dahil mukhang nag-assume lang siya na magiging isa sa malapit na kaibigan niya si Zian.

“I only saved you from danger because I’m just a concern citizen.” sagot pa ni Zian saka ito umiwas ng tingin kay Rica at tinanaw nalang ang view mula sa itaas ang condo unit.

“H-hindi ba tayo magkaibigan?” nautal pang tanong ni Rica dahil gusto niyang malaman kay Zian kung kahit ba papaano’y itinuring siya nitong kaibigan.

Muling tumingin sa kanya si Zian sa malamig nitong mga mata. “Never.”

Sa sinabi nito ay nakaramdam ng kirot sa dibdib si Rica. Yumuko lang siya kay Zian at pagkatapos ay dahan-dahan na siyang naglakad papaalis.

Hindi niya maintindihan ang sarili niya kung bakit sobra siyang nasasaktan dahil hindi sila magkaayos ni Zian. Umasa siyang magiging malapit sila sa isa’t-isa dahil pareho silang may pinagdadaanan na mabigat sa buhay. Napaka assuming talaga niya para makipagkaibigan kay Zian na mayaman at malayo na ang narating sa buhay.

Sinamahan nalang niya sa sala sila Wenhan, Ran at Yruma para hintayin si Sage sa pagkaing bibilhin nito para sa dinner nila. Nang dumating na si Sage dala ang mga pagkain ay tahimik silang kumain.

Wala ni isa sa kanila ang balak magsalita. Maging pati na rin sina Wenhan at Ran na hindi mauubusan ng sasabihin ay tahimik lang. Baka marahil talagang pagod lang ang mga ito sa biyahe at wala nang lakas pa para magsalita.

Nang matapos na silang kumain na hindi kasama si Zian ay sina Rica at Sage na ang nagpresintang magliligpit at maghuhugas ng mga pinagkainan nila. Wala namang angal doon sina Wenhan at Ran na kaagad nang pumasok sa loob ng kwarto nila habang si Yruma naman ay tinanguan lang si Rica at sinabing magre-review pa ito para sa darating na exam nila bukas.

Nasa kusina ngayon sina Rica at Sage na parehong pinagtutulungang hugasan ang mga pinagkainan nila. Tahimik lang na nagsasabon ng mga plato si Rica habang si Sage naman na nagsasabon ng mga baso, kutsara at tinidor ay alam niyang nakamasid lang sa kanya.

Kung noon sa ganitong pagkakataon ay magkukwentuhan at tatawa nalang si Rica sa mga korning banat o jokes ni Sage ngayon naman ay daig pa nila ang mga estranghero para hindi magkibuan. Sa loob lang ng ilang linggo ay malaki na ang nagbago sa pakikitungo nila sa isa’t-isa at hindi na talaga maibabalik pa sa dati ang relasyon nila.

“I’m sorry, Rica.”

Hindi naman nagsalita si Rica sa paghingi ng tawad sa kanya ni Sage.

“I’m sorry for the pain that I’ve cause to you. Pinagsisisihan ko na lahat ang mga kasalanang nagawa ko sa’yo.” saad ni Sage at ito na ang nagbanlaw ng mga sinabunan niyang mga plato.

“I know na hindi ko na maibabalik pa sa dati ang relasyon natin and I’m not expecting na kaagad mo akong mapapatawad sa mga nagawa ko sa’yo but always remember that I still love you, Rica.”

Hindi na namalayan ni Rica na si Sage na ang nagtapos ng hinuhugasan nila. Wala pa rin siyang maisagot sa sinabi nito. Mahirap na talaga kapag tiwala ang nasira. Lubos niyang pinagkatiwalaan si Sage sa loob ng isang taon nila bilang magkarelasyon, binigay ang sarili niya dito at ito lahat ang nakauna sa kanya.

“Mapapatawad kita, Sage pero hanggang doon nalang ’yon. Sa tingin ko ay hindi na tayo magiging katulad pa ng dati. Hanggang pagkakaibigan nalang ang kaya kong maibigay sa’yo.” sabi naman ni Rica at bumuntong-hininga ito.

Nakita niya na nasaktan si Sage sa mga sinabi niya at para itong nanghihinang umupo sa upuan na katapat lang niya. Ipinikit nito ang mga mata na tila malalim ang iniisip at matapos ang isang minuto ay nagmulat ulit ito at nginitian na siya.

“I understand, Rica at ayos na sa akin na pinatawad mo ako sa naging kasalanan ko sa’yo. It’s okay for me if you can’t love me back again pero Rica, may gusto lang sana akong ipaalala sa’yo.” sumeryoso ang mukha ni Sage habang tinitignan si Rica.

“Ano ’yon?” tanong naman ni Rica.

“Tanggap ko nang ayaw mo na talaga sa akin pero sana ’wag kang umasa sa mga kaibigan ko. Ang tipo nilang mga babae ay mayaman rin katulad nila at pwedeng ipagmalaki sa mga magulang nila. Arrange marriage is possible for us at pwedeng pagdaanan rin nila iyon but I’d still choose you because I love you.” nang matapos iyon sabihin ni Sage ay ngumiti ito kay Rica na mukhang nabigla sa sinabi niya.

Si Rica naman ay biglang bumigat ang pakiramdam nang malaman iyon. Arranged marriage? Nag-eexists nga iyon sa isang tradisyon o kung nasa mayamang angkan ka. Hindi imposible na mangyari iyon sa magkakaibigan.

“Paano mo nasabing aasa ako sa mga kaibigan mo? Kaibigan lang ang turing ko sa kanila.” mariin namang sabi ni Rica at pilit nilalabanan ang bigat sa dibdib niya.

“I know pero baka lang naman mahulog ang loob mo sa isa sa kanila since I notice from you na close friend mo na sina Wenhan at Ran even Yruma na palagi namang tahimik at minsan lang kami kung kausapin.” seryosong sabi ni Sage.

“H-hanggang pagkakaibigan lang talaga ang turing ko sa kanila.” hindi na makatingin ng diretso si Rica sa mga mata ni Sage na may halong pagdududa.

Tumayo naman si Sage mula sa kinauupuan nito saka ito lumapit kay Rica at hinawakan ito sa balikat.

“Okay then. Anytime ay pwede mo naman akong balikan, Rica. Ganon kasi kita kamahal. Kahit mahirap ka pa at mag-isa na sa buhay ay kaya kitang tanggapin at tulungan sa lahat ng makakaya ko. Ang ayoko lang na baka sa isang iglap ay nagpaahas ka na sa isa sa mga kaibigan kong mukha namang walang interes sa’yo? But you are not that type of girl, am I right? Dahil kapag nangyari ’yon ay para mo na ring ginawa ang kasalanang nagawa ko sa’yo at wala na tayong pinagkaiba.” bulong ni Sage sa tenga ni Rica.

Kaagad rin naman itong umayos ng tayo matapos sabihin iyon.

“Gamitin mo ’yong mga damit na pinamili ko para sa’yo. Sayang naman kung itatapon ko lang sa basurahan dahil wala namang gagamit nun. Accept it as my farewell relationship gift for you. Ako na ang magdadala nun sa loob ng kwarto niyo nina Wenhan at Ran.” nakangiting sabi ni Sage hanggang sa umalis na ito sa loob ng kusina.

Animo’y nawalan ng lakas at pag-asa si Rica nang dahil sa mga sinabi ni Sage sa kanya.

Bakit may parte sa puso niya na nasasaktan nang dahil lang doon?

Tama naman kasi si Sage, hindi tipo nina Zian, Wenhan, Ran at Yruma ang mga katulad niyang mas mahirap pa sa daga. Aanhin naman niya ang kagandahan kung wala siyang maipagmamalaki sa buhay? Kaya nga ayaw na ring makipaglapit pa sa kanya ni Zian dahil nag-aassume siyang maging kaibigan rin ito kahit malaki ang agwat ng estado nila sa buhay. Sina Wenhan, Ran at Yruma naman ay sadyang mababait at concern lang sa kanya dahil sa ginawa ni Sage. Concern rin ito sa kaibigan nila at hindi lang sa kanya.

Ayan ang

napapala

mo sa pagiging

assumera

mo, Rica!

Nasasaktan ka ng walang karapatan.

Hindi naman maitago ni Sage ang pagngisi niya dahil sa mga sinabi niya kanina kay Rica. Sana lang ay matandaan nito ang mga iyon dahil kapag nahulog talaga ang loob nito sa mga kaibigan niya ay hindi siya magdadalawang-isip na pagsamantalahan ulit si Rica sa pangalawang pagkakataon mamarkahan lang ulit na kanya ito.

“Fuck yeah.. suck it..” ungol ni Sage habang nasa pagitan ng mga hita niya si Krissy at sinusubo nito ang pagkalalaki niya.

Nagkita sila kanina sa bar ng dalaga at inakit siya nito kaya hindi na niya ito natanggihan pa. Hiwalay na rin naman sila ni Rica kaya walang masama kung tikman niya muna ang unang nobyang kinabaliwan niya.

Wala talaga itong mintis pagdating sa pagpapaligaya sa kanya. Kaya hindi rin niya masisisi si Trevor kung ilang beses nitong ginalaw si Krissy. Magaling si Krissy sa kama at ito halos ang gumagalaw sa kanila.

Nang labasan na si Sage ay sinimot lahat ni Krissy ang puting likidong lumabas sa kanyang pagkalalaki. Walang ingat niyang hinila ang braso ni Krissy mula sa pagkakaluhod nito sa pagitan ng mga hita niya at itinulak ito pahiga sa kama.

Pumaibabaw si Sage kay Krissy at walang sawa nitong pinaghahalikan at pinaglaruan ang malulusog na dibdib ni Krissy.

“Uhm.. yeah baby. Ang sarap niyan…” ungol ni Krissy habang nakakapit ito sa batok ni Sage at tinatanggap ang ginagawa nito sa dibdib niya.

Walang pagsidlan ng sarap at ligaya sa nararamdaman ni Krissy habang nagtatalik sila ng dating nobyo. Mahal na mahal niya pa rin ang binata ngunit nagpadala lang siya sa tukso kaya naakit siya ni Trevor at ilang beses na may nangyari sa kanilang dalawa matapos nilang maghiwalay ni Sage.

Huminto na si Sage sa kanyang ginagawa at hinimas muna nito ang pagkalalaki niya bago ito ipasok sa basang-basa nang pagkababae ni Krissy.

“Ahhh.. ohhh.. b-baby…” ungol ni Krissy nang magsimula nang gumalaw si Sage sa ibabaw niya. Marahan iyon nang umpisa hanggang sa gumalaw na ito ng mabilis.

Napapikit naman si Sage sa sarap na nararamdaman habang bumabayo sa ibabaw ni Krissy.

Iniisip niya ang unang pagkakataong may nangyari sa kanila ni Rica. Iyon ang pinakamasarap at pinakamemorable na nangyari sa kanilang dalawa kahit ang labas nun ay pinagsamantalahan lang niya si Rica.

Alam niya kasi noon na ayaw pa ni Rica na may mangyari sa kanilang dalawa dahil bata pa ito at gusto muna nitong makapagtapos ng pag-aaral bago sila magpakasal at magtalik at isa pa ay nababahala siya kay Trevor na baka kunin nito sa kanya si Rica dahil inagaw niya lang ito sa kapatid kaya noong araw na pumunta siya sa bahay nila Rica ay inilagay niya ang isang pakete ng ecstasy sa isang basong juice at ipinainom iyon kay Rica.

Nawalan pa ito ng malay nang umepekto na ang drogang inilagay niya sa inumin nito kaya hindi nito namalayan na naipasok na niya ang dalaga sa loob mismo ng kwarto nito. Ginawa niya ang lahat ng gusto niya sa katawan ni Rica habang wala pa itong malay at mas malakas ang sexual desire niya rito kumpara kay Krissy.

Nang magkaroon ng malay si Rica ay naipasok na ni Sage ang kanyang pagkalalake sa pagkababae nito at nag-umpisa nang bumayo. May bahid na rin ng dugo ang bedsheet nito. Marka na siya ang nakauna dito.

“S-Sage, anong ginagawa mo? P-paano nangyari ’to?”

“Mahal mo naman ako, hindi ba? Kaya ayos lang ’tong ginagawa natin, wifey.”

“Pero nangako ako kay lola na

magtatapos

muna ako ng pag-aaral ko bago tayo-“

“Sshhh.. Hinding-hindi naman kita

pababayaan

, e.

Pananagutan

kita pagkatapos nito.“

Wala nang nagawa noon si Rica kundi hayaan nalang si Sage sa ginagawa nitong pananamantala sa kanya. Hindi rin niya maintindihan ang sarili kung bakit may kaunti siyang sarap at init na nararamdaman sa ginagawa ni Sage sa kanya. Kahit may alangan pa ay tinanggap nalang niya iyon dahil mahal niya ang binata at may tiwala siya na kaya siya nitong panagutan at hindi pabayaan.

“Ah shit! I’m cumming!” ungol ni Sage at ilang saglit pa ay hinugot niya sa loob ng pagkababae ni Krissy ang kanyang pagkalalake at inilabas lahat ang puting likido niya sa ibabaw ng tiyan nito.

Pagod naman siyang humiga sa tabi ni Krissy na inunan ang braso niya at niyakap siya.

“Are we back together, Sage?” umaasang tanong ni Krissy kay Sage.

Natawa naman sa isipan niya si Sage.

Did Krissy think that I still love her dahil pumayag lang akong magpainit ng katawan namin? Kahit anong gawin niya ay si Rica pa rin ang mahal ko at si Rica lang ang babaeng para sa akin.

Ginamit niya si Krissy para punan ang pangungulila niya kay Rica. Kapag naging sila na ulit ni Rica ay itatapon rin niyang parang basura si Krissy.

Sa ngayon ay gagamitin lang niya ito para paligayahin siya sa kama at habang gumagawa siya ng paraan para mapasakanya ulit si Rica.

Magiging akin ka ulit, Rica at sisiguraduhin ko ’yan.

---

ang hirap pag walang satellite dito sa bundok ng northern luzon province. pahirapan ang signal kaya delay ang pagpost

Chapter 18

HINDI maiwasan ni Rica na mainis dahil kanina pa tunog ng tunog ang cellphone niya habang abala siya sa cashier cubicle kung saan siya nakapwesto.

Muli niyang binasa isa-isa ang mga new text messages ni Calvin na wala namang katuturan.

From Kuya Calvin

Hi, Rica. Good morning :)

Good afternoon. I heard from Trevor na sa flower shop nila Marlon ka pala nagwowork?

Why are you not answering my texts? Gusto sana kitang tawagan kaso baka busy ka

Can I fetch you later? What time ba ang off mo?

Kung magtext ito sa kanya ay umaakto ito na parang nobyo niya. Kaya nga niya binigay ang number niya kay Calvin nang dahil iyon kay Yruma pero wala man lang itong nabanggit sa isa sa mga texts nito kung kumusta na ba si Yruma o kung nasa mabuti ba ang kalagayan nito. Ang dating ay mukhang kinuha lang nito ang number niya para makipagtextmate sa kanya.

Hindi naman niya mareplyan sa text si Calvin dahil wala siyang load kaya laking gulat nalang niya nang may matanggap siyang 500 pesos load sa Globe AutoloadMAX.

Ano

? Sino naman ang taong

nagload

sa akin ng ganito kalaking

halaga

?

Muli siyang nakatanggap ng isa pang text kay Calvin kaya binasa niya ito.

From: Kuya Calvin

Did you received the load that I sent to you?

Ito pala ang nagload sa kanya. Marahil ay naisip nga nito na wala siyang load kaya hindi siya makapagreply sa mga texts nito. Ang galante naman nitong mamigay ng load. Pambili na rin ng isang kalahating sako ng bigas ang 500 pesos load na ito. Nagtipa naman si Rica ng i-rereply niya kay Calvin.

To: Kuya Calvin

Nareceived

ko na po yung load na

pinadala

niyo. Sana di na po kayo nag-abala pang

loadan

ako.

Nakakahiya naman po

Kaagad namang nagreply si Calvin sa tinext ni Rica sa kanya.

From: Kuya Calvin

No worries about that.

Anong oras ang off mo dyan?

Hindi na talaga maintindihan ni Rica ang ikinikilos ngayon ng nakatatandang kapatid ni Yruma. Ibang-iba ito noon sa Calvin na una niyang nakilala. Mas mukhang mabait pa ito sa kanya kaysa sa sariling kapatid.

Nang maalala niyang hindi ito kasundo ni Yruma at sinaktan pa nito ang binata ay hindi na nagawang makapagreply pa ni Rica sa huling text sa kanya ni Calvin. Hindi siya pwedeng makipaglapit dito habang namumuhi pa rin ito kay Yruma. Kung may kakampihan man siya, iyon ay walang iba kundi si Yruma.

Mabuti nalang at walang masyadong customer sa flower shop ngayong araw kaya nagkaroon pa siya nang oras para tignan ang mga texts ni Calvin sa cellphone niya.

Lumipas pa ang ilang mga oras ay natapos na rin ang duty niya sa trabaho. Naglinis muna sila nina Lilian at Cyrus sa flower shop bago ito isara.

“Kita-kits nalang bukas mga friend! Mauna na ako dahil kailangan ko pang humabol sa bertdeyan ng pamangkin ko.” paalam ni Lilian kina Rica at Cyrus nang makalabas na sila sa loob ng flower shop.

“Sige, mag-iingat ka, Lillian.” nakangiti namang sabi ni Rica.

“Thanks, girl. Ge bye na sa inyong dalawa!” nagflying kiss pa si Lilian bago ito tumawid sa kabilang kalsada at sumakay sa isang humintong jeep.

Natatawa na lamang sina Rica at Cyrus sa pagiging masayahin at energetic ni Lian.

“Magtataxi ka ba pauwi?” biglang tanong ni Cyrus kay Rica.

“Magje-jeep nalang ako para makatipid sa pamasahe.” sagot ni Rica.

“Saan ba ’yang sa inyo? Ihahatid nalang kita dahil gabi na rin at baka mapaano ka pa kapag mag-isa ka umuwi.” pagmamalasakit naman ni Cyrus.

Ganito talaga si Cyrus sa kanilang dalawa ni Lilian. Para itong overprotective na kapatid nila dahil ito lang naman ang nag-iisang lalakeng katrabaho nila.

“Okay lang talaga ako, Cyrus. Sanay na rin naman akong magcommute mag-isa.” paninigurado ni Rica.

“Sus, Rica. Ayos lang sa akin na umuwi nang kahit madaling araw dahil lalake naman ako at kaya kong protektahan ang sarili ko. Inaalala lang kita dahil pwede kang mapahamak sa-”

“Rica,”

Napahinto naman si Rica nang biglang may humintong motor sa harapan nila ni Cyrus at ang sakay doon ay si Yruma na mukhang kakauwi lang galing sa unibersidad nila dahil nakauniform pa ito at may suot na itim na backpack.

Hindi nito tinanggal ang suot na helmet pero para itong nakatingin ng masama kay Cyrus. Hindi naman gaanong makita ni Rica ang ekspresyon ng mukha ni Yruma dahil madilim na rin at walang poste ng ilaw sa pwesto nila.

“Get in,” utos ni Yruma at iniabot nito kay Rica ang helmet na kinuha nito mula sa compartment ng motor niya.

Malaki ang motor ni Yruma. Big bike yata ang tawag sa mga ganon na pwede na ring ipangkakera sa mga motorcycle race competition.

Kinuha naman ni Rica ang iniabot sa kanyang helmet ni Yruma saka siya muling humarap kay Cyrus.

“Sige, Cyrus. Mauuna na kami.” sabi niya.

Tumango naman doon si Cyrus at ngumiti kay Rica. “Ingat kayo,”

“Rica,” madiin nang sabi ni Yruma na mukha nang naiinip kaya nagmadali nang sumakay si Rica sa motor ng binata.

Nang pinaandar na ito ni Yruma ay tahimik na nilang binaybay ang daan. Tahimik lang silang dalawa habang nasa biyahe. May pakiramdam si Rica na hindi maganda ang mood ngayon ni Yruma dahil hindi siya nito kinakausap ngayon.

Kalahating oras rin nang marating na nila ang condo building. Ipinark naman ni Yruma ang motor niya sa parking lot. Sa may parking pa lang ay nakita na kaagad ni Rica na bumaba mula sa isang itim na kotse si Calvin at lumapit ito sa kanilang dalawa ni Yruma.

“Kuya? What are you doing here?” nakakunot-noong tanong ni Yruma sa kapatid.

“Susunduin ko lang sana si Rica sa flower shop nila Marlon pero mukhang naunahan mo na ako.” sabi naman ni Calvin na masama ang timpla ng mukha.

Bigla namang sumeryoso ang mukha ni Yruma at hinarap nito si Calvin. Halos magkasing-tangkad lang ang dalawa na sa tantsa ni Rica ay nasa 6 feet pataas ang height ng mga ito.

“You have a work, right? Bakit kailangan mo pang sunduin si Rica sa flower shop? It’s not your matter anymore, brother.”

Nabigla naman si Rica dahil tumalim na ang mga titig ni Yruma kay Calvin. Para itong nagagalit ngunit may kontrol pa rin sa sarili.

Sumama rin ang tingin ni Calvin kay Yruma pero hindi nito magawang makapagsalita. May punto rin naman kasi si Yruma, bakit kailangan pa siyang sunduin ni Calvin sa flower shop?

Hinila nalang ni Yruma si Rica papasok sa loob ng condo building. Mabuti at hindi na sumunod pa si Calvin sa kanila na may masama pa ring mga tingin kay Yruma.

Sa loob ng elevator ay tahimik pa rin sina Rica at Yruma. Kitang-kita naman ni Rica ang pagkuyom ng kamao at panga ni Yruma sa malalalim nitong paghinga.

“Yruma?” pagtawag ni Rica.

Humarap naman si Yruma sa kanya at bigla nalang siya nitong niyakap. “Rica, don’t leave me, please? Please ignore my brother. Ako lang ang dapat mong pagtuunan ng pansin.” parang batang pagsusumbong nito.

Katulad ni Calvin ay hindi na rin maintindihan ni Rica ang ikinikilos ni Yruma. Sa huli ay niyakap nalang niya pabalik si Yruma kahit naguguluhan siya sa inaakto nito hanggang sa marating na nila ang floor ng condo unit ni Sage.

Pagkalabas nila sa loob ng elevator ay sakto namang nakasalubong nila si Zian na nakasuot ng business suit at mukhang papasok na sa trabaho nito kahit gabi na. Natigilan pa ito nang makita sila pero nagpatuloy rin sa paglalakad hanggang sa pumasok na ito sa loob ng elevator.

Wala na talagang pag-asa pa na maging magkaibigan kami ni Zian dahil hindi na niya ako magawang pansinin.

Nang nasa loob na ng condo unit sina Rica at Yruma ay nadatnan nila si Ran na nakaupo sa sofa at tahimik na nanonood ng tv. Mukhang kadarating lang rin nito sa trabaho dahil nakasuot pa ito ng puting longsleeves polo shirt, itim na slacks at nakamedyas rin ng itim.

Nagtuloy-tuloy na sa pagpasok si Yruma sa loob ng kwarto niya na hindi na pinansin pa si Ran habang si Rica naman ay lumapit kay Ran at umupo sa tabi nito.

“Ran? May problema ka ba? Pwede kang magshare sa akin kung may pinagdadaanan ka man.” malumanay na tanong ni Rica.

Tumingin naman si Ran ng seryoso sa kanya at hinawakan ang isang kamay nito.

“Rica, I love you.”

Nagulat si Rica sa sinabi nito at hindi na nagawang makapagsalita pa.

“I know na kakabreak niyo pa lang ni Sage pero talagang gusto na kita. Nung makita palang kita nung una, alam ko nang gusto kita hanggang sa minahal na kita.” pag-amin ni Ran.

Naguluhan naman doon si Rica. Ang sabi sa kanya ni Sage ay tipong mayayaman at pwedeng ipagmalaki sa pamilya nila ang babaeng magugustuhan ng mga kaibigan niya pero bakit ngayon ay sinasabi sa kanya ni Ran na gusto siya nito? Hindi ba ito nag-aalangan sa estado nila sa buhay?

“I’ve been quite these past few days because I’m jealous. Nagseselos ako sa closeness niyo ng mga kaibigan ko tapos ’yong si Maru ay matagal mo nang k-kilala.” yumuko si Ran at naiinis nitong ginulo ang sariling buhok. Muli itong humarap kay Rica.

“Ngayon ko lang naramdaman na magmahal sa isang babae, Rica. In my life, all I knew is to fuck some beautiful women with no feelings attached pero ngayon, iba na ’tong nararamdaman ko para sa’yo. I love you and I want to protect you in any harm and danger. I’m serious, Rica. Sana bigyan mo ako ng chance dyan sa puso mo.” hinaplos ni Ran ang pisngi ni Rica dahilan para bumilis ang tibok ng puso ni Rica doon.

Ano

na ba itong nangyayari sa akin?

Noong

una ay nararamdaman ko ’to kay Zian, tapos

pangalawa

naman kay Yruma tapos ngayon naman kay Ran ay nararamdaman ko rin ito?

Posible

ba talaga na mangyari ito?

“Ran, alam mo naman ang mga nangyari sa akin, hindi ba?” malungkot na sabi ni Rica.

“I know that’s why I don’t want you to be alone. Hindi ako katulad ni Sage na isang gago at siraulo. I’m a playboy but I will change for you. Gagawin ko ang lahat para lang magustuhan mo rin ako. Rica, I will not force you to love me back, but please allow me to court you.” desperado nang sabi ni Ran at wala na rin itong pakialam kung nagmumukha na itong kaawa-awa sa paningin ni Rica.

Nararamdaman ni Rica na totoo si Ran sa mga sinasabi nito sa kanya dahil sa sinseridad ng boses nito. Hindi naman ito magiging ganito kung pinagtitripan lang siya nito.

“B-bakit ako, Ran?” halos pabulong na tanong ni Rica.

Ngumiti naman si Ran. “Because you’re different and I like your strength to fight for your life. You’re a brave woman, Rica and you care for the people around you that’s why I want to take care of you, too.”

Sa mga salitang iyon ni Ran ay nakaramdam ng importansya at pagpapahalaga si Rica sa kanya. Sa ilang linggo niyang nakasama si Ran ay naging mabuti ito sa kanya.

Napaka gentleman rin nito at hindi nito naisipang gawan siya ng masama kahit magkasama lang sila sa iisang kwarto kasama si Wenhan. Bibihira ang mga ganoong klaseng lalake. Nirerespeto siya ni Ran.

Wala naman sigurong masama kung bibigyan niya ito ng tsansa.

Tumango-tango si Rica dahilan para mabigla doon si Ran. Hindi ito makapaniwalang tinignan siya at sinapo ang magkabilang pisngi niya.

“Is that a yes?” tanong nito sa masayang tono.

Tumango ulit si Rica at nginitian si Ran. “Sige, p-pwede mo na akong ligawan.” nahihiya nitong sambit.

“Shit! Yes! I’m so happy right now. Thank you, Rica.”

Niyakap ni Ran si Rica dahil sa kasiyahang nararamdaman niya. Para itong nanalo ng milyon sa isang game show sa sayang nararamdaman.

Ran never felt this kind of happiness to him. He had a rough childhood since then na pilit nalang niyang kinakalimutan dahil gusto na niya iyong ibaon sa limot.

He decided to stay away from his toxic family at naisipang tumira sa condo unit ni Sage. Iyon yata ang pinakamagandang desisyon na ginawa niya dahil kung hindi niya ginawa iyon ay hindi niya makikilala si Rica.

Sage is in love with Rica, he see it and no doubt about it but he’s more capable of loving a girl like her. Sigurado na siya na si Rica ang babaeng para sa kanya. He will never cheat and hurt Rica like what Sage did.

Sa edad niyang 21 ay nagsasawa na rin siya sa lifestyle niyang babae dito tapos babae doon. Yes, sex is good but it can’t make you happy for your life time.

Mas gugustuhin nalang niyang ilaan ang oras niya sa babaeng nakikita niyang matatag sa buhay, may mga pangarap at alam niyang sasamahan siya hanggang sa pagtanda.

He can see his future with Rica. Kung gaano ito kamatured at responsableng mag-isip noong girlfriend pa ito ni Sage. He’s 3 years older than her but Rica acts like a matured and strong lady.

Kung wala na itong pamilya ay handa siyang maging pamilya nito, pwede ngang gawin na niyang misis sa susunod.

Ang hindi alam ni Ran ay kanina pa nakamasid sina Yruma at ang kadarating lang na si Wenhan sa kanilang dalawa ni Rica.

Si Yruma na nasasaktan at si Wenhan naman na may paninibughong nararamdaman.

“No. She’s mine…” Yruma

“Sa akin lang siya…” Wenhan

---

Chapter 19

Slight

SPG’s

ahead

➪

NAGTIPON ngayon ang limang magkakaibigan sa sala ng condo unit ni Sage. Ran confessed to his friends na nililigawan na niya si Rica. Hindi na nabigla doon sina Wenhan at Yruma na habang si Sage naman ay halos magwala na dahil sa inamin nito.

“Ahas kang punyeta ka! Ex-girlfriend ko tapos liligawan mo? Wala ka na ba talagang ni katiting na respeto sa akin bilang kaibigan mo?” nanggagalaiting sigaw ni Sage na pilit namang inaawat ni Wenhan.

Ran doesn’t care if Sage is acting like a faithful ex-boyfriend to Rica. Sinayang nito ang tsansa sa dalaga kaya siya naman ang kukuha ng tsansang iyon na hinding-hindi niya sasayangin.

“Rica allowed me to court her and that is the important. Ayaw na niya sa’yo, Sage kaya-”

Tumawa ng ubod ng lakas si Sage at padabog nitong hinawi ang braso ni Wenhan na nakaharang sa kanya. Anytime kasi ay handa na itong sugurin at saktan si Ran kung hindi nito iyon pipigilan. Ayaw ni Wenhan na magkasakitan ang mga kaibigan niya nang dahil lang sa iisang babae.

“Ayaw na niya sa akin? Are you nuts? We’ve been in a relationship for 1 year. Ako lahat ang nakauna sa kanya. I saw how much she loves me at hindi ako naniniwala na basta nalang nawala ang pagmamahal niya sa akin nang ganon nalang. Are you not afraid if she’s only using you as a rebound to forget me?” Sage said and smirked na ikinahinto ni Ran.

Napaisip naman si Ran doon. May laman ang mga sinabi ni Sage at may posibilidad nga na tama iyon but he loves Rica and he’s really serious to her. Wala na siguro siyang pakialam kung gawin man siyang rebound nito para lang makalimutan si Sage.

If that’s the case then gagawin niya ang lahat para naman siya ang mahalin ni Rica. Wala na rin siyang pakialam kung hindi man siya ang nakauna rito. He will accept Rica like Rica accepted him as her lover.

Hindi naman nasusukat sa virginity ang pagmamahal at tiwala ng isang lalake para sa babae. Who cares if Rica is not a virgin anymore? Nagmahal lang naman ito at sa pagmamahal na iyon ay naibigay na rin nito ang sarili sa gagong si Sage. Doon niya napatunayan na totoong nagmamahal si Rica, nagmahal nga lang ito sa kaibigan niyang lumalabas na ang sariling sungay.

“I don’t care if I’m not her first at everything o kung totoo nga bang ginawa niya lang akong rebound para makalimutan ka. Gagawin ko ang lahat para lang mahalin niya rin ako at hinding-hindi ko na siya ibabalik pa sa’yo.” madiing saad ni Ran na ikinagalit pang lalo ni Sage.

“You motherfucker! Traydor ka!” galit na galit nitong sigaw na hindi naman ikinatinag ni Ran.

“And by the way, Sage, may nakakita pala sa inyo ni Krissy na pumasok kayo sa isang hotel malapit dito sa condo building. You’re fucking her habang hiwalay pa kayo ni Rica?” Ran turns to smirk at nagulat naman si Sage sa sinabi niya.

Maraming mga mata sa paligid si Ran at nalaman niya na nakikipagkita pa rin si Sage sa ex-girlfriend nitong si Krissy. May kinuha siyang family bodyguard nila para manmanan ang mga kilos ni Sage dahil may pakiramdam talaga siya na may mga gagawin pa itong kalokohan at kataksilan na baka ikasakit pang lalo ni Rica at tama nga siya doon.

Sage is in love with Rica but this guy can’t stand to stop his sexual desires kaya ang ginagawa nitong parausan ngayon ay si Krissy.

“Is that true, Sage?” pag-imik naman ng kanina pa nakamasid sa kanila na si Yruma.

Sage gulped to the tension he feels and nodded after. “Y-yes. I’m still fucking her but it doesn’t mean na mahal ko pa rin siya. Kung magiging kami ulit ni Rica ay lalayuan ko na si Krissy. Teka? Kung makapagsalita ka naman ay parang wala kang ibang babaeng ikinakama, Ran. Sina Krissy at Rica lang naman ang nagdaang babae sa buhay ko at ginalaw ko pero ikaw? Nakailan ka na ba? Talaga bang seryoso ’yang panliligaw mo kay Rica o isasama mo lang siya sa koleksyon ng mga babae mo?” panunuya nito kay Ran.

Ran shook his head. “Oo, Sage. Marami na akong babaeng naikama pero ni isa doon ay wala akong seryosong nakarelasyon.  They know our limits at sila kadalasan ang unang lumalapit at nakikiusap sa akin about having a sex with me but now that I see Rica’s worth, it’s my time to stop my old games and be serious to a relationship. Mahal ko si Rica at hinding-hindi ako magchecheat at makikipag-sex sa ibang babae para lang mapunan ang pangangailangan ko bilang lalake. I respect her because she deserves it.” Ran seriously said at wala nang naisagot pa doon si Sage kundi mga masasamang titig lang sa kanya.

Zian sighed deeply habang tinitignan ang mga kaibigan niyang pinag-aawayan si Rica. Simula talaga nang dumating ang babaeng iyon sa condo unit ni Sage ay nagkagulo na ang samahan nila bilang matalik na magkakaibigan.

Pati ang nararamdaman nila ay unti-unti na ring nababago nang dahil kay Rica.

Mabuti nang iniiwasan at hindi niya pinapansin si Rica para bumalik na siya sa dati niyang huwisyo. He needs to act cold and serious always. Dapat ay hindi siya magbigay nang kahit anong simpatya at awa para kay Rica. Mas magiging komplikado sa kanya ang lahat kung ang puso niya ang paiiralin niya.

He was born to be alone and he knew it. Wala na siyang karapatang sumaya at magmahal pa ng babae. He knows the fact that all woman can cheat. Nakahanap nga kaagad ng bagong lalake si Rica nang maghiwalay sila ni Sage at ang ipinalit pa nito ay ang kaibigan niya.

Oo nga, nagloko si Sage at nasaktan nito si Rica pero hindi naman yata tama na may kapalit na kaagad ito. He didn’t know but he’s mad for that fact.

Hindi niya matanggap na nililigawan na ni Ran si Rica.

Umalis nalang si Zian sa kinauupuan niya at iniwan niya sa sala sina Ran at Sage na patuloy pa ring nagtatalo. Kaagad siyang dumiretso sa loob ng kwarto niya at nagulat nalang siya nang makita niya si Rica na nakaupo sa edge ng kama niya habang umiiyak ito.

“What are you doing here?” takang tanong ni Zian at isinara ang pintuan ng kwarto niya.

“P-pwede bang dito muna ako pansamantala at mamaya na ako babalik sa kwarto nina Wenhan at Ran? A-ayoko kasing marinig ang pagtatalo nina Sage at Ran sa sala kaya dito muna ako pumasok sa loob ng kwarto mo.” umiiyak namang sambit ni Rica na may kasama pang paghikbi.

Malapit nga pala ang kwarto nina Wenhan, Ran at Yruma sa may sala at sa kwarto niya ay medyo malayo na ang pwesto ng sala kaya hindi na maririnig dito ang pag-uusap at pagtatalo ng mga kaibigan niya nang dahil lang sa babaeng ito.

Hindi sumagot si Zian sa sinabi ni Rica at naghubad nalang ito ng suot na t-shirt. Wala na siyang pakialam kung makita man ni Rica ang hubad niyang itaas. Kasalanan naman nito na pumasok ito sa loob ng kwarto niya na walang permiso niya.

Umiiyak na naman ito katulad nang una niya itong makita. He has an urge to wipe Rica’s tears pero pinigilan niya ang sarili nang maisip na panggulo lang ito sa buhay niya at sa buhay ng mga kaibigan niya.

Kumuha siya ng isang stick ng sigarilyo sa bedside table niya at sinindihan ito gamit ang lighter na nakapatong rin doon. Hindi na niya alintana kung nalalanghap ni Rica ang usok na nanggagaling sa sigarilyo niya. Just like Ran, Zian loves to smoke too dahil ito ang pampakalma niya sa tuwing may malalim siyang iniisip.

“You’re ruining our friendship,” biglang sabi ni Zian habang bumubuga ito ng usok dahilan para lumingon sa kanya si Rica na patuloy pa ring umiiyak.

“Binigyan ko ng chance na manligaw sa akin si Ran dahil nakikita ko sa kanya na totoong mahal niya ako-”

“Okay, sabihin na nating mahal ka ni Ran pero kakabreak niyo palang ni Sage tapos may bago ka na kaagad?!” tumaas na ang tono ng boses ni Zian na ikinagulat at ikinatakot naman ni Rica.

Napapikit nalang si Zian at muling kinalma ang sarili.

Muli siyang humithit sa hawak niyang sigarilyo bago ulit nagpatuloy sa pagsasalita. “Wala kang pinagkaiba kay Sage, you’re also a cheater, Rica.” madiin nitong sabi hanggang sa binitawan na ang hawak na sigarilyo at inilagay ito sa ashtray na nasa may bintana.

Dahan-dahan siyang lumapit kay Rica na huminto na sa pag-iyak at nakatingin lang ito sa kanya. Muli ay naramdaman na naman ni Zian ang pagbilis ng tibok ng puso niya habang nakikita nang malapitan ang maamo at magandang mukha ni Rica.

Her blue-grayish eyes that was so hypnotizing to look with. Her perfect eyebrows, pointed nose, perfect jaw and kissable lips that looks very tasty and sweet. Hindi na mapigilan ni Zian na haplusin ang makinis na pisngi ni Rica.

Gusto niya itong halikan kaya nang mapatid na ang pisi ng pagpipigil niya ay kinabig niya si Rica sa batok nito at hinalikan ito sa labi na ikinabigla ng dalaga.

Gigil na gigil si Zian habang hinahalikan si Rica. Nagagalit rin siya dahil pumayag itong magpaligaw sa kaibigan niyang si Ran. He wants to punish her by giving a harsh and dominating kiss na hinding-hindi nito makakalimutan.

Umuungol naman sa pagtutol si Rica habang patuloy pa rin itong hinahalikan ni Zian. Nagpupumiglas ito sa kanya pero mas lalo pang niyang inilapit ang katawan niya kay Rica at hinapit ito ng madiin sa baywang.

He can feel Rica’s big breasts on his chest na mas lalo pang nakadagdag sa namumuong init na nararamdaman niya sa katawan. Pati ang pagkalalake niya ay tumitigas na rin.

Nang sandaling humiwalay ang labi niya kay Rica ay bigla itong napayuko at hindi na nagpumiglas pa sa kanya. He kissed her again at nasurpresa siya nang hinahalikan na siya pabalik ni Rica.

Mas lalo pang lumakas ang loob ni Zian sa hindi pagtutol ng dalaga sa ginagawa niya. He pushed Rica on his bed at pinaibabawan ito.

“Do you like that I’m kissing you?” bulong ni Zian hanggang sa muli niyang hinalikan si Rica sa labi at bumaba na ang mga halik nito sa leeg ng dalaga.

“Z-Zian…” hinihingal namang pagtawag ni Rica sa pangalan niya na hindi malaman kung ano ang dapat nitong gawin. Para itong nalango sa ginagawa niyang paghalik dito.

You’re truly a cheater, Rica. Pagkatapos mong

payagan

na manligaw sa’yo si Ran ay

nakikipaghalikan

ka naman sa akin? 

Sandaling tumigil sa paghalik si Zian at itinaas nito ang suot na t-shirt ni Rica na hindi naman siya pinigilan sa ginawa niya. The desire and lust was visible in his eyes right now while looking at Rica’s big breasts underneath her color red brassiere.

He licked his lips at ibinaba na hanggang sa tiyan ni Rica ang suot nitong bra. Nakita naman niya ang pamumula sa pisngi ni Rica nang makita niya ang hubad nitong dibdib.

Isinubsob ni Zian ang mukha niya sa naglalakihang dibdib ng dalaga at inumpisahan na itong halikan at laruin gamit ang dila at labi niya. Hindi niya alam kung bakit pumapayag si Rica na angkinin niya ang katawan nito but he’s happy because of that in unknown reason.

“Do you like what I’m doing to you, Rica?” Zian sexily whisper habang busy pa rin ito sa pagsuso sa kaliwang dibdib ni Rica habang ang isa naman niyang kamay ay ipinasok niya sa loob ng maikling short ni Rica.

Nasalat niya kaagad ang pagkababae nito kaya ipinasok na rin niya ang kanyang kamay sa suot nitong panty at hinagod ng paulit-ulit ang gitna ng pagkababae nito.

“Aaahhh.. oohh.. Zian…” hindi na mapigilang ungol ni Rica nang ipinasok na ni Zian ang isa pa niyang daliri sa pagkababae nito at nilabas-masok na iyon.

Fuck,

Rica! Do you really want this? Then I’ll give you what you want.

Patuloy lang si Zian sa kanyang ginagawa at napapangisi rin dahil hindi umaangal doon si Rica. Whatever the reason kung bakit hindi siya nito sinusuway sa ginagawa niya ay wala na siyang pakialam doon. He wants to taste her body first bago pa ito matikman ni Ran.

“Zian, are you- what the fuck?”

Napilitang huminto si Zian sa ginagawa niya nang makitang nakapasok na pala si Wenhan sa loob ng kwarto niya na hindi niya pala nai-lock.

Nanlalaki ang mga mata nito nang makitang halos hubo’t-hubad na si Rica na nasa ilalim niya. Kaagad namang inayos ni Rica ang suot niyang damit at underwear at nahihiya itong tumungo para hindi tignan si Wenhan.

Nahuli lang naman sila ni Wenhan na nagme-make out.

“Tss. Why are you here?” baliwalang tanong ni Zian sa kaibigan at umupo nalang ito sa gilid ng kama.

“Zian, what are you doing with Rica?” hindi makapaniwalang tanong ni Wenhan na nabibigla pa rin sa nadatnan nito sa kanilang dalawa ni Rica.

“Its obvious that we’re making out. Just go away and leave us alone.” bagot na sabi ni Zian at inayos nito ang nagulong buhok.

Umiling naman doon si Wenhan at muli itong bumaling kay Rica na nakasandal na sa headboard ng kama ni Zian habang nakatungo pa rin at kagat ang ibabang labi.

“Playing Ran’s feelings for you and making out with Zian? Then take my cock soon, bitch if you want a game.” nakangisi pero may halong galit na saad ni Wenhan kay Rica na napaluha nalang bigla.

Tumalikod na si Wenhan sa kanila at malakas nitong isinara ang pintuan ng kwarto ni Zian.

Lumapit naman si Zian kay Rica at bumulong sa tenga nito.

“You ruined us, Rica so we will do what we want from you and you can’t complain about that…”

At sa araw ring iyon ay mag-uumpisa nang malito at maguluhan si Rica sa dapat niyang gawin at maramdaman sa mga kaibigan ni Sage sa loob ng condo unit nito.

---

May mga changes na mangyayari sa mga characters in next chaps so please expect that ☺︎︎

Chapter 20

Kensington, Philadelphia PA, USA

16:00

EST

“ARE you ready for your flight?” tanong ng matandang amerikano na si Mr. Perry Hamilton sa apo ng matalik niyang kaibigan na si Joaquin.

“Yes, Lolo Perry. I’m ready para umuwi ako bukas ng Philippines at makita fiancé ko.” nakangiti namang sagot ni Essam.

May american accent pa rin ito kapag nagtatagalog pero kumpara sa kanya ay mas magaling managalog si Essam na naturuan ng maayos ni Joaquin kaysa sa anak nitong si Winston na hindi ganoon kagaling magtagalog.

Pure american man si Perry Hamilton ay marunong itong magtagalog dahil nanirahan na rin ito noon ng matagal sa Pilipinas kasama ang kanyang asawa na isa ring pure american na si Felicity Johnson Hamilton.

Naadapt na kaagad nila ang lenggwaheng tagalog nang manirahan sila sa Novaliches, Quezon City dahil nagtayo sila ng fine dining restaurant doon bilang expansion nang lumalaki at sumisikat nilang mga restaurants sa Kensington. Suhestiyon rin ni Joaquin na sa Pilipinas sila magtayo ng restaurant para minsan ay makapunta rin ito dito na may iilan palang kamag-anak sa Quezon City.

Para matutukan ang kanilang negosyo ay napagdesisyunan ng mag-asawa na dito muna manirahan sa Pilipinas at ipagkatiwala muna ang mga restaurants nila sa Kengsinton sa itinalagang Manager/CEO ni Perry na si Joaquin.

Si Joaquin Williams ay ang isang half Filipino/American at pinagkakatiwalaang kababata at matalik na kaibigan ni Perry. Marunong itong magtagalog kahit sa amerika na lumaki dahil tinuruan na ito ng ina na managalog noong mga bata palang sila.

Dahil nag-iisa lang siyang anak ng kanyang mga magulang ay para na rin niyang itinuring na kapatid si Joaquin. Nakapalagayan niya ito ng loob at hanggang sa pumuti na ang kanilang mga buhok na magbestfriend ay hindi pa rin nawawala ang tiwala at closeness nila sa isa’t-isa. May sarili na ring restaurants ngayon si Joaquin at katulong nito sa pagpapatakbo nun si Winston na anak nito at si Essam naman na anak ni Winston.

Parehong nakapagtapos sina Perry at Joaquin ng kursong Culinary Arts sa The Culinary Institute of America sa New York at dahil doon ay unang naisipan ni Perry na magtayo ng sarili niyang restaurant. Hindi naman niya inasahan na magiging sikat at dadayuhin ng maraming customer ang restaurant niya hanggang sa naging successful na ito, mas lumawak at nagkaroon pa siya ng iba’t-ibang branches nito sa amerika at sa Pilipinas.

Sa tagumpay niya ay isinama niya doon si Joaquin na naging masaya rin sa pag-unlad niya. Sa una ay naging manager at CEO lang ito ng restaurant niya pero nang makapag-ipon ay nagtayo na rin ito ng sariling restaurant na naging successful rin nang dahil sa pagtutulungan nilang magkaibigan hanggang sa pareho na silang umangat sa buhay.

Mga binata palang sila Perry at Joaquin ay nakahiligan na talaga nilang magluto kaya nga naging mga chef sila at nagtayo ng sariling dining business.

Nang nasa Pilipinas si Perry kasama ang kanyang nobya palang noon na si Felicity na kaklase lang nila ni Joaquin sa pinasukan nilang Culinary School at doon niya ito nakilala ay nabuntis niya ang amerikanang nobya at ang naging bunga nun ay si Marianne na anak nilang babae.

Si Marianne lang rin ang kaisa-isa nilang anak ni Felicity dahil sa hirap ring magbuntis si Felicity. Nawili naman silang mag-asawa sa Pilipinas sa swerte ng kanilang business at piniling manirahan muna dito. Dito na rin nila pinag-aral si Marianne habang hindi pa sila umuuwi ng amerika. Hinayaan nalang rin muna ni Perry si Joaquin na mangasiwa sa mga restaurants niya sa amerika dahil gusto naman nito ang trabaho doon.

Lumipas ang ilang taon ay patuloy pa rin ang paglago ng negosyo ng mag-asawang Hamilton sa Pilipinas. Dalawang beses naman sa isang taon kung pumunta si Perry sa amerika para tignan doon ang negosyo niyang pinangangasiwaan ni Joaquin at sa inaasahan nga ay maayos ito at patuloy pa rin sa paglago.

Sa hindi inaasahang pangyayari, sa edad na labing-pitong taong gulang ay nabuntis si Marianne ng kaklase at nobyo nitong si Ricardo Pillada na isang pilipino. Sobrang nadismaya si Perry dahil maagang nabuntis ang kanyang unica hija at sa isang mahirap na lalake pa ito napunta.

Balak niyang dalhin sa amerika si Marianne at pabantayan muna ito sa anak ni Joaquin na si Winston at doon ito magbuntis sa Kensington. Bilang ama ay gusto niyang mahiwalay ang anak sa isang lalakeng wala namang magandang kinabukasan para sa anak niya.

Gusto niyang magkaroon ng maganda at maginhawang buhay ang anak kaya gagawin niya ang lahat para lang hindi ito maghirap kasama si Ricardo.

Nabalitaan niya kasing nagtitinda lang ng gulay sa palengke ang mga magulang ni Ricardo at ang kita lang doon ang sumusuporta sa pamilya ni Ricardo. Scholar lang rin ito sa unibersidad na pinapasukan ni Marianne kaya ito nakapag-aral doon ng libre.

“Dad, ayokong pumunta sa amerika. Mahal ko si Ricardo at magkakaanak na kami. I don’t like Winston at all! He attempt to rape me nang bumisita siya dito sa atin last month!” umiiyak na saad ni Marianne habang nakaalalay dito ang

kanyang

nobyo na si Ricardo na pilit siyang pinapatahan.

Nagulat naman si Felicity sa sinabi ng kanyang anak habang si Perry naman ay umiling lang at galit na tinignan si Ricardo.

“Stay away from my daughter, Pillada! Wala siyang magandang kinabukasan sa’yo kung magsasama pa kayong dalawa!” sigaw ni Perry na hindi naman ikinatinag ni Ricardo.

“Sir, mahal ko po si Marianne. Alam ko pong mahirap lang ako at hindi pa nakapagtapos ng pag-aaral pero magtatrabaho po ako para sa aming dalawa. Hindi ko po pababayaan ang anak niyo at ang magiging anak namin kaya sana po pagkatiwalaan niyo ako…” lumuhod na si Ricardo sa harapan ni Perry at may luha nang tumulo sa mga mata nito.

Si Felicity naman ay mahinang napahagulgol at napatakip sa bibig na nasa tabi lang ni Perry habang si Marianne naman ay umiiyak rin.

“Hijo, you’re only 17 years old. What job will you get at your minor age? Did you think na mabubuhay mo ang anak ko at ang ipinagbubuntis niya sa kalagayan niyo ngayon? Hindi! Kaya dadalhin ko na sa amerika si Marianne at ipapakasal ko siya kay Winston!” hindi na maawat si Perry sa kanyang desisyon para kay Marianne.

Hindi siya naniniwala sa sinabi ng anak na balak sana itong pagsamantalahan ni Winston nang magpunta itong mag-isa sa bahay nila sa Novaliches para lang bisitahin si Marianne.

Magalang at mabait na lalake si Winston. Nagmana lang rin ito sa kabutihan ng amang si Joaquin. Mas matanda lang ito ng isang taon kay Marianne at wala pa raw itong nagiging amerikanang nobya sa amerika nang dahil sa paghihintay na maligawan ang anak niya.

Baka nagpapalusot lang si Marianne para siraan sa kanya si Winston at kay Ricardo ito sumama.

“I don’t want to, Dad! Sasama pa rin ako kay Ricardo sa ayaw at sa gusto mo!” madiin at determinadong sabi ni Marianne. Tila hindi natatakot sa ama.

“Gusto mo talagang sumama sa lalakeng ’yan? Then fine! Itinatakwil na kita bilang anak ko! Ayoko nang makita ’yang pagmumukha mo dito sa bahay!” hindi rin nagpatinag si Perry at tinakot na ang sariling anak.

Humagulgol na ng malakas si Felicity sa sinabi ng asawa at nagmamakaawa na ang mga mata nitong tinignan siya huwag lang ituloy ang pasya.

“Perry, don’t do this to your own daughter-”

“No one will change my mind. Itinatakwil ko nang anak si Marianne. If she can’t choose her family then I don’t want her to be my daughter anymore!” sigaw ni Perry at tumalikod na ito sa kanyang mag-ina na nag-iiyakan at kay Ricardo na nakaluhod pa rin sa sahig at umiiyak rin.

Kaagad iniutos ni Perry sa mga kasambahay nila na hakutin at alisin na ang lahat ng gamit ni Marianne sa loob ng bahay nila. Alam naman niyang hindi sanay sa buhay mahirap ang kanyang anak kaya sigurado siyang kusa rin itong babalik sa kanila at papayag na itong tumira sa amerika at doon manganak.

[“What? Of course not, Uncle, Perry. Why would I do that to Marianne? I love her and I can’t force her to have sex with me. I don’t know why she’s lying to you. After the good things that I’ve done to her when I was there in the Philippines and now, she’s sabotaging me because of her poor stupid boyfriend?”] Dismayadong sabi ni Winston sa kabilang linya nang tinawagan ito ni Perry para

kumpirmahin

kung totoo nga ba ang sinabi sa kanya kanina ni Marianne.

Sabi na nga ba at nagsisinungaling lang si Marianne para tuluyang makuha ang tiwala niya at payagan silang magsama ni Ricardo.

“I know she’s lying-”

[“Yes! She’s lying to you, uncle. Please bring Marianne here in Kensington. I can take care of her and her stu- b-baby.”] sagot ni Winston na medyo nag-alangan pa sa huling sinabi.

“She’s with Ricardo for now. I know she’ll come back to us. Don’t worry, okay?” sabi naman ni Perry na pinapanatag ang loob ng anak ng kanyang bestfriend.

[“Okay. I trust your plan, uncle. I already said to you that I love Marianne and she’s only mine.”]

Hindi na nakasagot pa si Perry nang kaagad nang ibinaba ni Winston ang international call nila.

Nagdaan ang isang linggo at hanggang ngayon ay hindi pa rin umuuwi si Marianne sa bahay ng mga Hamilton. Alalang-alala na si Felicity sa kalagayan ng anak sa poder nila Ricardo. Hindi na rin ito nakatiis na sampalin at pagpapaluin sa dibdib ang asawang si Perry nang dahil sa pangungulilang nararamdaman kay Marianne.

“How dare you to treat your daughter like that? She’s pregnant and she need us, Perry! Isang linggo na pero hindi pa rin siya umuuwi dito sa bahay natin! Hindi na rin nakatira sila Ricardo sa address na binigay ng university nila sa akin. Where we can find them? My Marianne…” napasapo nalang sa bibig si Felicity habang umiiyak itong napaupo sa sofa.

Napapikit at bumuntong-hininga naman si Perry. Kailangan na niyang hanapin si Marianne pero hindi pa rin siya makakapayag na magsama ito kasama si Ricardo. Natitiyak niyang sinadya ng pamilya ni Ricardo na lumapit ng matitirhan para hindi na nila matunton pa ang anak.

Lumipas ang araw, buwan at mga taon pero hanggang ngayon ay hindi pa rin nakikita ng mag-asawang Perry at Felicity si Marianne. Wala na silang naging balita pa rito at kay Ricardo. Sigurado rin sila na malaki na ngayon ang anak nina Marianne at Ricardo na hindi nila natitiyak kung lalake ba o babae.

Tila nawala na ang amor ni Felicity sa sariling asawa nang dahil sa pagkawala ni Marianne. Wala na rin itong ibang ginawa kundi magmukmok at umiyak sa loob ng kwarto nila nang dahil sa pangungulila sa anak. Hindi na rin siya nito matulungan pa sa negosyo nila kaya nagdesisyon nalang si Perry na umuwi na sila ng amerika at ipangasiwa nalang sa hinire niyang mga manager ang mga fine dining restaurants na naitayo nila ni Felicity dito sa Pilipinas.

Isang araw ay nabalitaan nalang ni Perry mula sa Private Investigator niyang nasa Pilipinas na patuloy pa rin sa paghahanap kina Marianne at Ricardo na namatay na pala pareho ang magkasintahan. Si Marianne na namatay sa komplikasyon sa panganganak sa anak nitong babae at si Ricardo naman na nabaril sa isang shooting incident sa isang mall sa Maynila.

Nasa mall raw noon si Ricardo para bilhan ng gatas at mga damit para sa bata ang anak nila ni Marianne. Isang araw lang ang nakakalipas noong namatay at inilibing si Marianne nang mangyari rin ang pagkamatay ni Ricardo.

Pagsisisi, pagkagalit sa sarili, sakit at lungkot ang naramdaman ng mag-asawang Hamilton nang malaman iyon. Dahil sa naging maling desisyon ni Perry na palayasin si Marianne ay naging magulo at komplikado ang lahat. Namatay pa ang nag-iisa niyang anak at namatay rin ang nobyo nitong si Ricardo.

Namatay na rin ang ama ni Ricardo bago pa ipinanganak ang kanyang apo nang sakay ito sa nalaglag na pick up jeep sa isang malalim na bangin paakyat ng Ilocus Sur para doon magdeliver ng mga gulay na ibebenta nito at ang ina naman ni Ricardo na tanging nag-alaga sa apo niya hanggang sa magkolehiyo ito ay namatay na rin ngayong buwan kaya mag-isa nalang sa buhay ang kaisa-isang Hamilton na pwedeng magmana sa negosyo nila na si Rica Kyla Hamilton Pillada.

Napangiti nalang si Perry habang pinagmamasdan ang Student ID picture ng apo na nakuha ng Private Investigator niya sa unibersidad na pinasukan ni Rica.

Kamukha-kamukha talaga nito ang inang si Marianne na parehong nakuha ang kanyang asul na may pagka-abong mga mata.

Papupuntahin ni Perry si Essam sa Pilipinas para kunin doon ang apo niya at dalhin na sa amerika para makasama nila. He trust Essam like what he trusted Joaquin’s son, Winston.

Nakabuntis pala si Winston sa edad na kinse ng isang amerikana na nakilala lang nito sa paaralan nila. Naglalasing raw kasi ito noon nang dahil sa sakit na nararamdaman dahil sa hindi raw ito mahal ni Marianne. Inakala naman ni Winston na si Marianne ang babaeng ginalaw niya nang dahil sa sobrang kalasingan at pagkawala nito sa huwisyo noong mga panahong iyon.

Tanggap naman iyon ni Perry dahil ang kanyang anak pa rin ang dahilan kung bakit nagawa iyon ni Winston habang ang asawa namang si Felicity ay ayaw pa rin kay Winston hanggang ngayon. Naniniwala kasi ito sa sinabi noon ni Marianne na pinagtangkaang pagsamantalahan ni Winston ang anak nila na wala namang katotohanan.

Hindi kasal si Winston at ang ina ni Essam. Nagbibigay lang ng sustento ang ina ni Essam at kay Winston nakatira ang anak nito. Matanda lang ng dalawang taon si Essam sa apo niyang si Rica at balak niyang ipakasal ang dalawa kapag nakita at nakasama na niya ang apo.

Kaagad natipuhan ni Essam si Rica nang makita nito ang Student ID picture ng dalaga. Gusto rin ni Essam ang ideyang pakasalan si Rica. Bigla niyang naalala si Winston noong nahuhumaling pa ito kay Marianne. Namana rin lahat ni Essam ang kilos, galaw at pananalita ng ama nito. Kaya hindi rin ito malalayo sa pagiging successful sa larangan ng negosyo katulad ni Winston at ng matalik niyang kaibigan na si Joaquin.

“Bring my granddaughter here as soon as possible, Essam.” pakiusap ni Perry sa anak ni Winston.

Ngumisi naman doon si Essam at mayabang na hinagod ng tingin ang buong sarili sa salaming nakalagay malapit sa office table ng matanda.

“I got you, lolo.”

---

Chapter 21

PAGKALABAS ni Trevor sa loob ng kanyang kotse ay napangiti siya habang tinitignan ang condo building kung saan ay nandito ang unit ng kanyang nakababatang kapatid na si Sage. Ngayon lang siya nagkaroon ng bakanteng oras sa trabaho niya para man lang mailibang ang sarili.

Kapag may bakante siyang oras ay awtomatikong magpupunta siya sa bar at maghahanap ng babaeng magpapainit sa katawan niya pero ngayon ay may isang babae siyang gustong makita na walang katumbas sa mga babaeng mahihila lang niya sa bar at ibibigay ang sarili nila sa kanya.

He didn’t stop liking Rica. Simula nang makita palang niya ito na nagtatrabaho sa restaurant ni Sage ay kaagad nang napukaw ang atensyon niya rito. Liligawan sana niya ito pero talaga ngang gago si Sage at ayaw siya nitong malamangan kaya noong nakatunog ito na gusto niya si Rica ay kaagad nitong niligawan ang babae para lang maungusan siya.

Hindi lang niligawan kundi pinagsamantalahan at binuntis pa kaya hindi talaga deserving si Sage para kay Rica. Mabuti at hiwalay na ang dalawa. Ang pagkawala rin siguro ng anak nila Sage at Rica ang isa sa mga dahilan para maputol na ang relasyon na hindi na dapat ipagpatuloy pa.

Sage is a selfish brat. Kaya noon palang ay namumuhi na siya sa sarili niyang kapatid ay dahil alam naman nito ang mga hakbang na ginagawa para lang maging panghuli siya at hindi niya makuha at magawa ang mga nais niyang gawin.

Nagrerebelde si Trevor sa pamilya niya dahil kung itatro siya ng mga ito ay parang hindi siya nanggaling sa dugo ng mga Dela Vega. Ang tingin sa kanya ng pamilya at mga kamag-anak nila ay isa siyang troublemaker at walang magandang maidudulot sa angkan nila.

Pinanindigan nalang ni Trevor iyon kaya kung kani-kanino nalang rin siya nakikipagbasag-ulo at lumilikha ng gulo para ipakita ang gusto nilang makita sa kanya. Wala na siyang pakialam sa iisipin ng mga ito sa kanya dahil bata pa lang siya ay alam niyang hindi na siya itinuturing na Dela Vega ng sariling pamilya at mga kamag-anak.

He choose to live alone and work to his college friend, Marlon’s company. He’s earning enough para buhayin ang kanyang sarili. Hindi na niya kailangan ang tulong ng pamilya niya. He wants to be free kaya nagdesisyon siyang tumayo sa sariling mga paa after he graduated Civil Engineering in college.

Papasok na sana si Trevor sa loob ng condo building nang may mahigip ang mga mata niya. Nakita niya ang paparating na kotse ni Calvin at ipinark ito sa parking na kung saan ay ipinarada niya rin doon ang kotse niya. Pagkalabas ni Calvin sa loob ng kotse nito ay nagulat pa ito nang makita siya.

“Trevor? What are you doing here?” tanong ni Calvin.

I want to see Rica. Iyon ang gustong sabihin ni Trevor pero hindi niya magawa dahil alam niyang may interes si Calvin sa ex-girlfriend ni Sage. Inamin na mismo ni Calvin sa kanya na si Rica ang babaeng tinutukoy nito sa Coron noong binanggit nitong gusto na nitong magkaroon ng girlfriend dahil may natitipuhan na itong babae.

Of all the girls out there, bakit si Rica pa?

“Ah, d-dalawin ko lang sana si Sage para tignan dito ang kalagayan niya.” nautal pang sabi ni Trevor at lumunok ito sa nerbyos na nararamdaman.

Kapag nalaman ni Calvin na may gusto siya kay Rica ay paniguradong magagalit ito sa kanya at baka nang dahil do’n ay masira pa ang pagkakaibigan nila kaya sa ngayon ay ililihim muna niya ang pagkagusto rin niya kay Rica.

Ngumiti naman si Calvin kay Trevor at inakbayan ito. “Is that so? Then sabay na tayong pumunta sa unit ni Sage. I want to see Rica that’s why I went here. This day is our day off and I want to spend my time by looking at her beautiful face.”

Calvin is in love. Ayon ang nakikita ni Trevor sa mga mata ng para na rin niyang nakatatandang kapatid. Ngayon lang rin niya nakitang ngumiti ng totoo si Calvin.

Haist

! Why is this so complicated? I don’t want to ruin Calvin’s happiness but how about me? Magpaparaya na naman ba ako sa babaeng mahal ko?

Mahal? Ah oo nga pala, hindi ko man

direktang

masabi kay Rica pero mahal ko na siya. Mas malalim na ito kumpara sa dati at mas mahihirapan na akong bumangon sa

hukay

na ginawa ko nang dahil sa nararamdaman kong ito.

“Ah really? Let’s go.” walang kangiti-ngiting sambit ni Trevor at nauna na siyang maglakad papasok sa loob ng condo building. Sinundan naman siya ni Calvin na nakangiti pa rin at hindi maramdaman na nagseselos siya.

Hindi alam ni Rica kung ano ang sasabihin niya habang kumakain silang anim sa dining area. Tahimik lang na kumakain ang limang lalakeng nasa harapan niya at wala yatang balak magsalita ang mga ito.

Nahihiya pa siya kay Wenhan dahil nahuli nito ang ginagawa nila ni Zian. Nadarang na siya nang mga sandaling iyon at hindi rin niya maintindihan ang sarili kung bakit rumesponde siya sa mga halik sa kanya ni Zian. Alam niyang mali ang ginawa nila dahil nililigawan na siya ni Ran pero may kakaiba rin talaga siyang nararamdaman kay Zian kaya para bang ayos lang sa kanya ang ginawa nilang dalawa.

Hindi na niya talaga alam ang kanyang iisipin at gagawin!

Mukha namang hindi sinabi ni Wenhan kay Ran at maging pati na rin kina Sage at Yruma ang nadatnan nitong ginagawa nila ni Zian. Nakahinga ng maluwag si Rica doon. Hindi niya alam ang mangyayari kung malalaman iyon ng tatlong magkakaibigan.

“Nakakabingi naman ang katahimikan natin. Oo na, nanliligaw na si Ran sa ex-girlfriend kong nagpaligaw naman. What will I do after that? Nothing.” sarkastikong pag-imik ni Sage sa gitna ng pananahimik nilang lahat.

“Natural na wala kang gagawin dahil may reserba ka namang si Krissy, hindi ba?” sarkastikong sagot naman ni Ran na ikinaikot nalang ng mga mata ni Sage at hindi na ito muling nagsalita pa.

Nang sandaling tumingin si Rica kay Zian ay nakita niyang nakatingin ito sa kanya. Nahuli pa niya ang pagngisi nito bago ito nagpatuloy sa pagkain. Ang nasa tabi naman ni Zian na si Wenhan ay inirapan lang siya na ikinabuntong-hininga niya.

Hindi siya sanay sa ganitong pagtrato sa kanya ni Wenhan. Mabait ito sa kanya at katulad ni Ran ay nirerespeto rin siya nito pero simula noong makita nito ang ginagawa nila ni Zian ay nag-iba na ang tingin ni Wenhan sa kanya. Kasalanan naman niya kung bakit ito nagkakaganito. Nasisira na ang pagkakaibigan ng lima nang dahil sa kanya.

“Kailangan ko na sigurong umalis dito sa condo unit mo, Sage. Magpapatulong nalang ako kina Emily at Maru na maghanap ng bagong malilipatan ko. Mag aadvanced nalang ako ng sweldo para magkapera ako.” sabi ni Rica sa desisyon na dapat ay noon palang niya ginawa.

“What? Rica, it’s dangerous for you to live alone. Kung lilipat ka ng matitirhan then sasama ako para-”

“Iiwanan mo talaga kaming magkaibigan para lang sa babaeng ’yan, Ran? How grateful friend you are!” nakangisi pang sabi ni Wenhan pero may tono iyon ng pagkainis.

Mas lalo pang nasaktan si Rica sa narinig niya mula kay Wenhan. Mas gusto na nga siguro nitong umalis siya sa condo unit ni Sage para hindi na siya pagmulan pa ng away ng mga kaibigan niya.

“So what? I’m courting Rica and all I want is her safety kaya hindi ako magdadalawang-isip na samahan siya kung saan man siya magpunta so shut up, Wenhan.” may diing sabi ni Ran sa kaibigan. Umiling nalang doon si Wenhan at tinignan pa nito si Rica ng masama bago ito nanahimik.

“My dear ex, you can stay here as long as you want. Hindi naman kita pinapaalis dito. Mas maganda na matutukan ka rin ng manliligaw mo.” nakangiting sabi ni Sage bago ito tumingin sandali kay Ran na napatiim-bagang nalang sa sinabi nito.

“I’m done eating,” Bigla ay tumayo na si Yruma at umalis na ito nang hindi man lang sila tinitignan.

Maging pati si Yruma ay nadismaya na rin sa kanya. Hindi niya ito masisisi.

“Don’t leave here, Rica.” biglang pag-imik ni Zian at tila may ipinapahiwatig ito sa sinabi kapag umalis siya.

Bumuntong-hininga ulit si Rica bago ito tumango na ikinahinga naman ng maluwag ni Ran. Si Wenhan naman ay umirap nalang habang si Sage ay nagkibit-balikat.

Nang matapos na silang kumain ay sina Sage at Wenhan na ang naghugas ng mga pinagkainan nila. Si Rica ay nagdesisyon nalang na magwalis sa sala habang ramdam niyang nakamasid lang sa ginagawa niya sina Zian at Ran na nakaupo sa sofa. Pagkatapos niyang magwalis ay kaagad siyang hinila ni Ran at pinaupo rin sa sofa katabi nito.

Niyakap siya sa likuran ng binata at hinalikan ang balikat niya. Nakasuot lang kasi ng kulay pink na white strap sando si Rica dahil sa init ng panahon kaya malayang nakalantad ang balikat at dibdib niyang sumisilip sa loob ng kanyang damit.

Hindi na inintindi pa ni Ran na nakikita sila ni Zian sa ginagawa niya kay Rica. Gusto niyang inggitin ang kaibigan dahil nakikita naman niyang mukha itong nagseselos sa kanila na nasa indenial stage pa.

“You smell so good, babe.” bulong ni Ran sa tenga ni Rica habang inaamoy nito ang mabangong leeg ng dalaga.

“R-Ran, nakakahiya kay Zian. Nakikita niya tayo!” suway naman ni Rica na pilit lumalayo kay Ran pero hindi siya binibitawan nito.

“Don’t mind him. Fuck it! I want to take you right now but this is not the right time,” dismayadong sabi ni Ran hanggang sa bigla nalang nitong pinaghahalikan ang leeg ni Rica na ikinasinghap nito.

Pati si Rica ay hindi na rin maiwasang mapaungol sa ginagawa sa kanya ni Ran. Nag-uumpisa na ring mag-init ang katawan niya at nagugustuhan na rin niya ang ginagawa ni Ran. Nasa tabi lang nila si Zian na abala sa panonood ng tv pero nakikita pa rin nito ang ginagawa nila.

Noong isang araw ay si Zian ang kahalikan niya at muntik pang may mangyari sa kanila tapos ngayon naman ay nadadarang rin siya sa ginagawa ngayon ni Ran sa kanya.

Natigil lang si Ran sa paghalik sa leeg ni Rica nang makita nilang papunta na sina Sage at Wenhan sa sala na kakatapos lang maghugas ng mga pinagkainan nila.

Naupo ang dalawa sa katapat nilang sofa. Prenteng umupo naman si Sage at parang ipinapalandakan pa nito kay Rica ang pagkalalaki nito sa ayos ng pagkakaupo.

“I’m so glad that we’re all here. Let’s have a drink?” paanyaya ni Sage sa mga kaibigan niya at kay Rica.

“Good. I want to drink, too. Kukunin ko lang ’yong mga binili kong drinks sa ref.” sabi naman ni Wenhan at umalis muna ito papuntang kusina.

Hinapit nalang ni Ran ang baywang ni Rica at nakangiti pa ito nang mapang-asar kay Sage na nakangiti rin sa kanila pero mababakas ang inis sa mukha nito.

“My ex-girlfriend is a good kisser and I’m the only one who kissed her lips kaya magiging pangalawa ka na, Ran.” biglang banggit ni Sage at pinagkrus pa ang mga kamay nito habang nakangiti.

Kumuyom naman ang panga ni Ran nang sabihin iyon ni Sage pero hindi rin ito nagpatalo sa kaibigang may gusto yatang ipamukha sa kanya. “Oh, I’m glad about that. Ako ang pangalawa at ako lang ang hahalik sa labi ni Rica dahil ako na ang endgame niya.” bawi naman ni Ran kay Sage na nanahimik nalang at sumama bigla ang timpla ng mukha.

Napabaling naman si Rica kay Zian na mahinang tumawa. Nang tinignan siya ni Zian ay nagtaas lang ito ng kilay at tila sinasabi sa mga tingin nito na ‘remember that we’re almost making out and I’m the 2nd guy who kissed you?’

Doon lang naalala ni Rica na si Zian nga ang 2nd kiss niya bukod kay Sage. Paano kapag nalaman ni Ran na hindi siya ang magiging 2nd kiss niya? Malamang ay magagalit rin ito sa kanya katulad ni Wenhan.

Makalipas ang ilang minuto ay bumalik na si Wenhan sa sala dala ang isang bucket ng mga beer na may nakalagay na dinurog na yelo sa loob ng bucket. May San Mig Light, Red Horse at Soju na iba’t-ibang klase ng inumin. Halatang mahilig uminom ang mga lalakeng ito kaya palaging may alak sa loob ng ref.

Inilapag naman ni Wenhan ang bucket ng inumin sa ibabaw ng lamesa. “I’ll call Yruma in his room para samahan tayo dito. Magpapasama na rin ako sa kanya na bumili ng snacks natin sa labas.” sabi nito na ikinatango lang ng magkakaibigan.

Muling umalis si Wenhan para puntahan si Yruma sa loob ng kwarto nito. Lumabas rin ang dalawa sa kwarto pagkalipas ng isang minuto. Halatang kakagising lang ni Yruma base sa gusot nitong red t-shirt na may mahabang manggas. Mukhang ginising pa ito ni Wenhan sa pagkakatulog. Papungas-pungas pa ng mata si Yruma nang hatakin ito ni Wenhan papalabas sa loob ng condo unit.

“Tsk! Nang-istorbo pa ng tulog ’tong si Wenhan, e.” natatawang sabi ni Ran na ikinangiti nalang rin ni Rica.

Hindi alam ni Rica kung bakit maagang umuwi ang limang magkakaibigan mula sa mga trabaho at pasok nito kaya ngayon nga ay kasama niya ito at sabay-sabay pa silang nagdinner kanina.

Dapat ay umalis na siya sa condo unit ni Sage nang dahil sa gulo at problema na dulot na ginagawa niya sa magkakaibigan pero hindi niya alam kung bakit kaagad siyang bumibigay sa pakiusap sa kanya nila Zian, Sage at Ran na huwag muna siyang umalis dito.

Hindi niya maintindihan ang sariling nararamdaman dahil pareho lang ang tingin niya sa mga ito bukod kay Sage na sinira na ang tiwala niya. Walang humigit doon magmula kay Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

Ang pagmamahal ay dapat lang ilaan sa isang tao pero para kay Rica ay hindi ganon ang nararamdaman niya. Doon lang niya napagtanto na pagmamahal pala ang nararamdaman niya para sa mga lalakeng ito.

Nang

ganon

kabilis

?

“How’s everyone?”

Nabaling lang ang atensyon ni Rica sa dalawang lalakeng dumating at pumasok sa loob ng unit ni Sage.

Nagulat siya nang makita sina Trevor at Calvin na naglalakad papalapit sa kanila.

Ano

? Anong ginagawa nila dito?

Bakit

sila nandito?

---

This story is way too different from Steffano Brothers’ Obsession.

Chapter 22

TILA parang pinagsakluban ng langit at lupa sina Trevor at Calvin nang malaman nilang nililigawan na ni Ran si Rica. Maganang sinabi iyon ni Ran sa kanila habang si Rica naman ay nahihiyang kinumpirma na totoo nga ang sinabi ni Ran.

Walang masabi doon ang dalawang lalake kundi tumango at tahimik nalang na uminom. Hindi nila pwedeng mahalata ang lihim na pagkagusto nila kay Rica lalo pa’t may iba na palang lalakeng nanliligaw rito.

Nakatira pa rin hanggang ngayon si Rica sa condo unit ni Sage. Gusto na ring aminin ni Trevor sa dalaga ang ginawa ng sarili nitong kapatid. May karapatan si Rica na malaman na drinoga lang siya ni Sage at pinagsamantalahan kaya’t may nangyari sa kanila pero hindi niya ito masabi sa ngayon dahil paniguradong aalis na si Rica sa condo unit ni Sage at baka magpakalayo-layo na ito at hindi na niya muling makikita pa.

Sasabihin niya rin ang mga nalalaman niya kay Rica pero hindi pa ito ang tamang panahon para doon.

Si Rica naman ay hindi talaga maiwasang mailang dahil may kasama siyang pitong lalake at napapagitnaan pa siya nina Ran at Yruma. Hindi rin nakaligtas sa kanya ang panaka-nakang pagsulyap ni Calvin na animo’y maigi siyang sinusuri nito sa bawat kilos at galaw niya. Wala itong pakialam kung nakikita man ito ni Yruma sa ginagawa.

Bakit ba siya napasok sa ganitong sitwasyon? Simula nga pala ng dinala siya ni Sage condo unit na ito ay nakilala na niya ang mga lalakeng ito.

Pagdating sa itsura at tindig ay walang tapon sa pitong lalake. Matangkad at matitipuno rin ang pangangatawan nila at kahit sino sigurong babae na nasa sitwasyon niya ngayon ay matutuwa dahil pinapaligiran siya ng mga gwapong lalake pero para sa kanya ay sobrang awkward iyon.

Kung mainit lang ang pagtitig, malamang ay kanina pa siya natunaw nang dahil sa pagtitig at pagsulyap sa kanya ng mariin ng mga lalakeng kasama niya ngayon.

“This is very unusual to us. Magkakasama tayong lahat na hindi pa nangyayari noon.” nakangiting sabi ni Wenhan at nakipag-kampay pa ito sa hawak na bote ng San Mig kay Trevor na nginitian lang siya ng tipid.

“Oo nga e, maybe because there’s a one person who made this possible.” seryoso namang sabi ni Calvin habang nakatingin kay Rica.

Hindi sumagot doon si Wenhan at iniba nalang nito ang sasabihin niya.

Hindi pinayagan ni Ran na uminom ng alak si Rica kaya juice lang ang iniinom nito. Mukha namang moderate lang rin uminom si Ran kaya kampante naman si Rica na hindi kaagad ito malalasing.

“Do you want to go in our room? Mauna na tayong matulog. Iwanan na natin sila dito,” mahinang bulong ni Ran sa tenga ni Rica.

Kaagad namang tumango si Rica dahil kanina pa niya gustong umalis sa pwesto niya pero nahihiya lang siyang magpaalam sa mga lalakeng kasama niya.

“Sige.” maikling sagot ni Rica na ikinangiti ni Ran.

Humarap naman si Ran sa mga kaibigan niya maging pati kina Trevor at Calvin saka niya hinila patayo si Rica sa kinauupuan nila.

“Rica is tired already. Gusto na niyang matulog at gusto ko na ring matulog kaya mauuna na kami sa inyo.” pagpapaalam ni Ran.

Tumaas naman ang kilay doon ni Wenhan at humalukipkip ito. “Ganyan ba talaga kapag may nililigawan na? Mas pipiliing makasama ang nililigawan kaysa sa sarili niyang mga kaibigan?” sarkastiko nitong sabi na ikinayuko nalang ni Rica sa pagkapahiyang naramdaman.

“Wenhan,” pagtawag naman ni Zian kay Wenhan na may tonong madiin.

Umikot lang ang mga mata doon ni Wenhan at hindi na ito nagsalita pa. Napansin naman nina Trevor at Calvin na mukhang hindi magkaayos ang magkakaibigan dahil sa reaksyon na ipinapakita ngayon ni Wenhan kina Ran at Rica.

Tumawa lang ng sarkastiko si Ran sa sinabi ni Wenhan. “Ano bang problema mo, Wenhan? Alam mo, kanina ka pa, e. Kung bitter ka dahil nililigawan ko si Rica then hindi ko na kasalanan kung-”

Napasinghap nalang si Rica nang biglang tumayo si Wenhan sa kinauupuan nito at kwinelyuhan si Ran na nakatitig na dito ng masama.

“What did you say? I’m bitter because you’re courting that girl?” sigaw ni Wenhan sa galit saka nito itinuro si Rica na tuluyan nang umiyak.

“Wenhan, calm down.” pag-awat naman ni Yruma sa kaibigan pero hindi ito pinansin ni Wenhan.

“Why? It’s true, right? Hindi ka magkakaganyan kung hindi ka naiinggit sa akin dahil nililigawan ko si Rica. Hindi naman ako bulag para hindi makita na may interes ka rin sa kanya pero naunahan lang kita!” sigaw rin ni Ran at nanginginig na ang mga kamao nitong nakakuyom sa pagtitimpi ng galit kay Wenhan.

Bakas ang gulat sa mukha ni Rica maging pati na rin sila Sage, Trevor, Calvin at Yruma nang dahil sa sinabi ni Ran. Si Zian naman ay patuloy lang sa pag-inom na animo’y nag-eenjoy pa sa pinapanood niyang eksena ngayon.

Tumawa lang ng malakas si Wenhan na para bang biro ang sinabi ni Ran saka niya ito binitawan ng malakas na ikinaatras naman ni Ran. “Hindi mo kilala ’yang nililigawan mo, Ran. Hinding-hindi ako magkakagusto sa babaeng two-timer!” nakatiim-bagang nitong ani at sinulyapan ng masama si Rica na napapikit nalang sa sakit na nararamdaman.

Kumunot naman ang noo ni Ran dahil sa sinabi ng kaibigan. “Two timer?” naguguluhan nitong tanong.

“Yes. Rica is a two-timer. You’re courting her while I saw her the other day kissing Zian and they’re about going to make out in Zian’s room.” pag-amin ni Wenhan na ikinagulat ni Ran maging pati na rin ng mga kasama nila bukod kay Zian na umiling nalang.

“What?” hindi makapaniwalang sambit ni Ran at tinawanan lang nito si Wenhan. “Huwag mo ngang siraan sa akin si Rica-”

“Ask your girl if it’s true or not.” hamon ni Wenhan saka ito ngumisi kay Rica na hindi na makatingin pa sa kanila.

Kaagad namang bumaling si Ran kay Rica at hinawakan ang magkabilang balikat ng dalaga. “Rica, he is lying, right? Hindi mo ’yon magagawa sa akin?” tanong nito at tinignan nang may pag-aalala si Rica na humikbi lang ng mahina habang patuloy pa ring umiiyak.

Biglang kinabahan si Ran dahil sa hindi pagsagot ni Rica sa tanong niya. Inulit niya ang kanyang sinabi ngunit umiling lang si Rica at nagsalita na ito.

“P-patawad, Ran…” umiiyak na sabi ni Rica.

Napaawang naman ang bibig ni Ran sa pagkabigla dahil sa isinagot ni Rica at dahan-dahan niyang binitawan ang balikat ng dalaga.

Napahawak ito sa noo niya at tumingin sa ibang direksyon. Nagtitimpi sa pagsabog na baka hindi na niya mapigilan pa. Tumingin naman ito kay Zian na kalmado pa ring umiinom ng hawak nitong beer in can habang nanonood sa kanila.

“Is that true, Zian?” madiing tanong ni Ran na walang pag-aalinlangang tumango si Zian.

“Yes, Ran. Rica and I already kissed. Ayos lang naman siguro ’yon sa’yo, ’di ba? since you’re a playboy-”

Tuluyan nang sumabog si Ran at kaagad niyang nilapitan si Zian sa pwesto nito at sinuntok sa mukha. Napaupo naman si Zian sa sahig dahil sa lakas ng pagkakasuntok sa kanya ni Ran. Hindi ito nagsalita at pinunasan lang ang ibabang parte ng labi na nagdudugo na dahil sa suntok ni Ran.

“Walanghiya ka, Zian! I trust you but you’re trying to steal m-my-” hindi na maituloy ni Ran ang sasabihin niya nang mapagtantong hinayaan pala ni Rica na halikan siya ni Zian.

Muling bumaling si Ran kay Rica na umiiyak at tinignan siya nang may pagmamakaawa. Hindi na napigilan pa ni Ran ang luhang kumawala sa mga mata niya at nasasaktan niyang tinignan si Rica.

“Y-You kissed back my friend, R-Rica?” halos pabulong nang sambit ni Ran.

Ang nanonood naman sa kanilang sina Trevor at Calvin ay natahimik lang samantalang sina Sage at Yruma naman ay nakatitig na ng masama kay Rica.

“P-patawad, Ran. H-hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko ngayon. A-alam kong hindi mo na ako mapapatawad pa sa ginawa ko. Patawad…” umiiyak namang sabi ni Rica.

Sumigaw bigla si Ran at galit nitong sinipa ang lamesa nila dahilan para matapon at malaglag sa sahig ang mga inumin at kinakain nila.

Tinignan niya nang may halong pait si Rica saka ito ngumisi habang patuloy pa rin sa pagdaloy ng luha ang mga mata niya. “I thought you’re different from the girls that I’ve met before but I’m totally wrong. I pursued you because I love you, Rica but now? I hate you! Balak mo ba kaming ahasing magkakaibigan, ha? Wala ka rin palang pinagkaiba sa ibang babae. Manloloko ka! Pinaasa mo ako!” sigaw ni Ran saka ito tumalikod kay Rica at nagmadaling umalis sa loob ng unit.

Nang makaalis na si Ran ay napaupo nalang si Rica sa sahig nang dahil sa sakit na nadarama niya. Tinignan naman siya ni Sage nang may pang-uuyam at nginisian ito.

“Ang akala ko ay ako lang ang cheater sa ating dalawa, ikaw rin pala, Rica. Ang galing mo talaga! Pagkatapos mong isisi sa’kin ang lahat pati ang pagkamatay ng anak natin ay malalaman nalang namin na nakikipaglandian ka kay Zian habang nagpapaligaw ka kay Ran? Ang landi-landi mo.” pang-uuyam ni Sage na mas lalo pang nagpadurog sa puso ni Rica.

Tama naman si Sage. Isa siyang manloloko at malandi dahil nagkakagusto siya ngayon sa magkakaibigan at hindi na niya mapigilang rumesponde sa affection na pinapakita at ibinibigay sa kanya ng mga ito.

“Stop it, Sage! Don’t talk to a woman like that.” suway ni Trevor kay Sage na umimik na rin mula sa pananahimik nito.

“Why, Trevor? I’m just saying the truth. May nagawa nga akong kasalanan sa kanya pero tignan mo naman ang ex-girlfriend ko, siya rin pala ay meron at nagmamalinis pa.” nakangisi pang sabi ni Sage habang tinitignan ng mapang-asar si Rica.

Hindi akalain ni Rica na sa isang taon niyang nakarelasyon si Sage ay mapagsasalitaan siya ng ganito ng binata. Ramdam rin niya ang pagkamuhi nito sa kanya at alam niya na kung bakit.

“How can you talk to her like that? Oo, maaaring nagkamali siya nang hinalikan niya si Zian but we should know her side first.” pagdedepensa naman ni Trevor saka nito nilapitan si Rica at inalalayang makatayo.

Sa sinabi ni Trevor ay tila gumaan ng kaunti ang pakiramdam ni Rica. Ni hindi niya naisip na balang araw ay si Trevor ang magdedepensa sa kanya at hindi na si Sage. Tila nabaliktad ang lahat sa magkapatid at ito na ang nagtatanggol sa kanya sa mga natatanggap niyang masasakit na salita tungkol sa pagkatao niya.

Ngumisi lang doon si Sage saka nito nilapitan si Zian at inalalayang makaupo ulit sa sofa. “You’re bleeding, bro.”

“Nah. It’s okay.” sagot naman ni Zian habang nakasapo pa rin sa labi nitong nagdudugo.

Bumuntong-hininga nalang si Trevor saka nito hinawakan ang kamay ni Rica. “Let’s get out of here. You can stay in my condo just for a night. Bukas nalang kita iuuwi dito.” sabi ni Trevor kay Rica na dahan-dahan lang na tumango sa sinabi niya.

Sinenyasan naman ni Trevor si Calvin na sumunod sa kanila na ikinatango lang ni Calvin hanggang sa umalis na rin sila sa condo unit ni Sage.

Nang nasa condo unit na ni Trevor si Rica ay tahimik lang nilang pinakinggan ni Calvin ang side ng dalaga kung bakit nito hinalikan pabalik si Zian. Nang matapos nang magsalita si Rica ay tumango-tango lang doon si Trevor at mapait itong ngumiti.

“You like them,” malungkot nitong ani.

“P-posible ba talaga ang ganon?” tanong naman ni Rica.

“Hindi imposible ang nararamdaman mo, Rica. May Polyamory relationship na tinatawag na kung saan ay pwede kang magkaroon ng multiple partners kung pare-pareho mo silang mahal. It’s possible in a tradition or in other countries who’s practicing that kind of relationship.” sagot naman ni Trevor.

May ganon pa lang klaseng relasyon. Ngayon lang nalaman ni Rica ang Polyamory relationship na tinutukoy ni Trevor.

“H-hindi ba kayo nandidiri sa akin? Dahil nagkakagusto ako sa mga kaibigan ni Sage?” mahina at malungkot na tanong ni Rica kina Trevor at Calvin.

“Who are we to judge you? You’re just a human who have a feelings.” nakangiti nang sagot ni Trevor at hinagod nalang nito ang likuran ni Rica na ngumiti sa kanya.

“Salamat at naiintindihan mo ako, Trevor. Hindi ko masisisi ang mga kaibigan ni Sage kung bakit sila nagagalit sa akin. Nang dahil sa akin ay nasisira na ang pagkakaibigan nila…” bumuntong-hininga nalang si Rica at pinigilan ang pagbadya ulit ng mga luha niya sa mga mata.

“It’s their decision and will. Wala kang kasalanan kung umaakto sila nang ganon dahil sa’yo. Don’t blame yourself for their immaturity.” sabi ni Trevor.

Tumango nalang doon si Rica. “Salamat pala kanina sa pagtatanggol mo sa akin laban sa kapatid mo. Alam kong galit ka rin sa akin dahil-”

“No. Ako dapat ang humingi ng tawad sa’yo, Rica. I’d talked so many bad things about you before at ’yon ang pagkakamali ko. I judged you kahit hindi ka naman pala ganong klaseng babae. I’m really really sorry about that.” paghingi ng tawad ni Trevor at nakikita naman ni Rica na sincere at totoo ito sa mga sinasabi.

Ngumiti naman si Rica. “Pinapatawad na kita, Trevor.” sabi nito.

Lumawak naman ang ngiti doon ni Trevor. “So, are we now friends, too?” tumango si Rica na mas lalo pang ikinatuwa ng binata.

Hindi na napansin ng dalawa si Calvin na kanina pa sila pinapanood habang nakaupo sa sofa na katapat lang nila.

Hindi rin nito mapigilan ang selos at inggit na namumuo sa dibdib niya dahil magkasundo na si Trevor at ang babaeng nagugustuhan niya pero mas pinili niyang manahimik nalang habang nasasaktan sa isang tabi.

“Magiging akin ka rin, Rica. Akin lang…” sambit ni Calvin sa kanyang isipan.

---

Chapter 23

MADALING araw na pero hanggang ngayon ay hindi pa rin makatulog si Rica ng maayos sa loob ng kwarto ni Trevor. Sandali niyang sinulyapan ang lalake sa ibaba ng kama na nakahiga sa nilatag nitong matresses sa sahig.

Mahimbing ang tulog nito habang nakatakip ang isang braso sa mga mata. Nakasuot ng pulang t-shirt at itim na jogging pants si Trevor. Malamang ay iyon ang isinuot nitong damit para hindi siya mailang sa maganda nitong pangangatawan kung sakaling magsando lang ito o half naked dahil magkasama lang sila sa iisang kwarto.

Nakaramdam ng pagkauhaw si Rica kaya dahan-dahan siyang bumangon at naglakad papalabas sa loob ng kwarto ni Trevor para uminom ng tubig sa kusina.

Nang makalabas na siya sa loob ng kwarto ay nadaanan pa niya sa sala si Calvin na nakaupo sa sofa habang nakayuko ito. Gising pa ito at hindi rin siguro makatulog ng maayos. Dumiretso nalang si Rica sa kusina para uminom ng tubig at pagkatapos nun ay naglakad na siya papaalis at muling nadaanan si Calvin sa sala.

Akmang maglalakad na sana siya ulit papaalis nang bigla itong magsalita.

“Rica, can we talk?”

Tumingin naman si Rica kay Calvin at lumapit sa kinaroroonan nito. “Ah, sige po.” sagot niya.

Imwinestra naman ni Calvin na maupo si Rica sa tabi niya na sinunod naman ng dalaga.

“I know there’s a lot of going on to you. I don’t want to judge you too dahil kahit ako ay may pagkakamali rin especially on how I treated my younger brother.” bumuntong-hininga si Calvin.

“Sana magkaayos na kayo ni Yruma. Wala siyang sama ng loob sa’yo kahit ilang beses mo na siyang sinasaktan nang dahil sa mga sinasabi mo sa kanya. Nirerespeto ka pa rin niya bilang nakatatanda niyang kapatid kaya ayaw ka na niyang patulan. Sana maisip mo rin na mahal ka niya bilang kapatid niya.” malungkot na saad ni Rica nang maalala na hindi magkaayos sina Yruma at Calvin.

“You still care for him kahit kanina ay hindi ka niya ipinagtanggol nang pinagsalitaan ka ni Sage ng masama?” hindi naman makapaniwalang sabi ni Calvin.

“May kasalanan naman kasi ako kung bakit pati si Yruma ay nagalit rin sa akin. Sa tingin niya ay pinapaasa ko si Ran tapos h-hinalikan ko pa pabalik si Zian dahil katulad niya at ng iba pang mga kaibigan ni Sage ay may nararamdaman rin ako para kay Zian.” pag-amin nito.

Sinabi na ni Rica ang totoo niyang nararamdaman kina Trevor at Calvin. Mukha namang naiintindihan siya ng mga ito at hindi siya hinuhusgahan sa mga nalaman nila patungkol sa nararamdaman niya.

“Tsk! They are lucky bastards.” mahinang bulong ni Calvin na narinig naman ni Rica.

Bumalot ang katahimikan sa dalawa hanggang sa magsalita ulit si Calvin. “Do you still want to stay in Sage’s condo unit? I know they are all mad at you at kung mananatili ka pa rin sa kanila ay hindi mo alam na baka may gawin pa silang masama sa’yo.” nag-aalala nitong tanong.

Desidido na si Rica sa desisyon niya, kailangan na niyang umalis sa condo unit ni Sage at maghanap ng bagong malilipatan. Hindi na maganda para sa kanila na magsama pang anim sa iisang bubong dahil sa mga nangyari kanina. Hindi na maaatim ng konsensya niya na mag-away pa ulit ang matalik na magkakaibigan nang dahil sa kanya. Panggulo lang siya sa buhay ng mga ito at ginulo rin nila ang puso’t-isipan niya.

“Aalis na ako bukas. Magpapatulong nalang ako sa mga kaibigan ko na maghanap nang bagong apartment o boarding house na pwede kong malipatan.” sabi ni Rica na ikinatango naman ni Calvin.

“Ahm.. sige na, matulog ka na at alam kong pagod ka dahil sa mga nangyari kanina. You need to rest.” sabi naman ni Calvin na napahawak nalang sa batok niya.

Ngumiti naman si Rica sa kanya at tumayo na ito mula sa pagkakaupo. “Goodnight sa’yo, Kuya Calvin.” paalam nito hanggang sa nakaalis na ito.

“Psh! Kuya Calvin? I’m only 28 years old!” naiinis namang bulong ni Calvin sa sarili niya at ginulo nito ang kanyang buhok.

Kinaumagahan ay sinabi na rin ni Rica kay Trevor ang balak niyang pag-alis sa condo unit ni Sage na sinang-ayunan naman ni Trevor. Mas makabubuti na raw iyon para sa kanya lalo na’t hindi sila magkaayos ng limang magkakaibigan.

Tinawagan na rin niya sina Emily at Maru at nagtanong kung may alam ba silang pwede niyang mapaglipatang apartment o boarding. Mabuti at may alam naman si Emily na malapit lang raw sa flower shop na pinagtatrabauhan niya kaya doon na muna siya lilipat. Tinawagan rin ni Emily ang may ari ng apartment na iyon at ngayong araw rin mismo ay pwede na siya doong lumipat.

“Rica, you can stay here in my condo unit if you want. Mag-isa ka lang doon sa apartment na ’yon at baka pwede ka pang-”

“Huwag mo na akong alalahanin pa, Trevor. Kaya ko na ang sarili ko. 18 years old na kaya ako at hindi naman pwedeng umasa lang ako sa’yo. Gusto ko na ring maging independent dahil mag-isa nalang ako sa buhay.” sagot ni Rica at ngumiti ito ng bahagya.

Tinitigan lang naman siya ni Trevor at umiling ito pagkatapos. “If that’s your decision then okay but I want to monitor your condition always para hindi ako mag-alala sa’yo.” sinsero nitong sabi.

Sa sinabi ni Trevor ay bigla nalang tumibok ang puso ni Rica at nag-init ang mga pisngi niya. Hindi siya sanay na nag-aalala sa kanya si Trevor dahil noong una niya itong makilala ay wala naman itong ibang ginawa kundi insultuhin at maliitin siya at sa pagbabago ng pakikitungo nito sa kanya ngayon ay nakikita niya ang mga magandang katangian ng lalakeng ito.

Nang sandali naman siyang mapasulyap kay Calvin ay tahimik lang itong kumakain at halos hindi makatingin sa kanila ni Trevor. Hindi rin niya akalain na mabuti naman pala itong Kuya Calvin niya bukod nga lang sa hindi nito magandang pagtrato kay Yruma. Nang makausap niya ito kagabi ay ramdam rin niya ang pag-aalala nito sa kanya.

Sa huli ay ang mga taong hindi pa inaasahan ni Rica ang siyang magmamalasakit sa kanya.

Pagkatapos nilang kumain ng agahan ay kaagad na silang dumiretso sa condo unit ni Sage para kunin doon ang kakaunti niyang mga gamit at bag na naglalaman lang ng mga naisalba niyang damit mula sa nangyaring sunog sa bahay nila ng kanyang Lola Pacita. Wala rin siyang balak dalhin ang mga damit na binili sa kanya ni Sage kaya iiwanan nalang niya iyon doon.

Maghahalf-day raw muna sa trabaho sina Trevor at Calvin para ihatid siya sa bago niyang lilipatang apartment. Pagkakuha nila ng mga gamit niya sa condo unit ni Sage ay kaagad na silang didiretso sa flower shop para makipagkita doon kina Emily at Maru. Mabuti nalang at sabado ngayon kaya wala pa siyang pasok sa trabaho at pwede siyang bumali muna ng sweldo kay Maru makapagbayad lang ngayon sa apartment na uupahan niya.

Si Rica na ang mag-isang pumunta sa condo unit ni Sage at hindi na niya pinasunod sa kanya sina Trevor at Calvin na naiwan lang sa loob ng kotseng dala ni Trevor. Ang kotse namang dala ni Calvin ay nasa parking ngayon ng condo building kung saan ay nandoon ang unit ni Trevor at nakisakay lang ito sa kotse ni Trevor.

Pagkapasok ni Rica sa loob ng condo unit ni Sage ay nakita niyang magulo pa rin ang sala dahil sa mga nabasag na bote at natapon na pagkain sa sahig gawa ng pagwawala ni Ran kagabi. Hindi pa ito nalilinis.

Naabutan niya ang limang lalake na tahimik na kumakain sa dining area at nang makita siya ng mga ito ay hindi na siya pinansin pa. Masakit man na iba na ang trato sa kanya ng mga ito ay dumiretso nalang siya sa loob ng kwarto nina Wenhan at Ran para kunin doon ang mga gamit niya.

Nilagay niya sa dalawang malaking eco bag ang mga gamit niya at isinukbit nalang niya sa balikat ang bag niyang naglalaman rin ng mga kakaunting damit niya.

Nang matapos na niyang ayusin at iimpake ang mga gamit niya ay kaagad na siyang lumabas sa loob ng kwarto at naabutan niya na sa sala ang limang magkakaibigan na kakatapos lang sigurong kumain at mukhang hinihintay siyang lumabas sa loob ng kwarto.

Nakatingin lang sa kanya ang mga ito at mukhang naghihintay ng kanyang sasabihin. Nang magtama naman ang mga mata nila ni Ran ay seryoso lang ang tingin nito sa kanya.

“Aalis na pala ako dito. Lilipat na ako sa isang apartment na alam ni Emily. Sorry nga pala sa mga nagawa ko lalo na kung nasisira na ang pagkakaibigan niyo nang dahil sa akin. Mas makabubuti nang lumayo ako sa inyo para wala na akong problemang maidudulot pa.” nanghihinang sabi ni Rica at pilit pinipigilan na huwag lang mapaiyak.

“Mabuti at alam mo. Hindi naman pwedeng iisa-isahin mo kaming magkakaibigan nang dahil diyan sa kakatihan mo. Hindi ibig sabihin na maganda at sexy ka ay kailangan mo ring paasahin at akitin ang mga kaibigan ko.” madiin namang sabi ni Sage at doon ay hindi na napigilan ni Rica ang pagtulo ng mga luha niya.

Hindi man lang siya magawang ipagtanggol nila Zian, Wenhan, Ran at Yruma sa mga masasakit na salitang sinabi sa kanya ni Sage. Nakatingin lang ang mga ito sa kanya habang umiiyak siya.

Ganon na ba talaga ang galit nila sa akin?

Lumunok nalang si Rica at pinunasan kaagad ang mga luha niya. “H-huwag kayong mag-alala, ito na ang huling araw na makikita niyo pa ako. Tuluyan na akong aalis sa buhay niyo kaya hindi na kayo magkakagulo pang magkakaibigan.”

Huling sabi niya at tuluyan na nga siyang umalis sa condo unit ni Sage bitbit ang mga inimpake niyang gamit.

Sobrang bigat sa dibdib niyang umalis sa condo unit at iwanan doon sila Zian, Wenhan, Ran at Yruma pero wala na siyang magagawa pa doon dahil ayaw na ng mga ito sa kanya.

Pagkalabas ni Rica sa loob ng condo unit ni Sage ay hindi na napigilan pa ni Ran na magwala ulit. Sinipa niya ng paulit-ulit ang pader na malapit lang sa bintana at nagmura ito ng malakas.

“What the fuck? Ano bang problema mo, Ran?” inis na turan ni Wenhan kay Ran.

“She already left! Hindi na natin siya makikita at makakasama pa!” galit namang sabi ni Ran.

“So what? She’s the reason kung bakit nagkakagulo tayong magkakaibigan kaya tama lang na umalis na siya dito!” hindi na rin mapigilan ni Wenhan na magtaas ng boses niya.

Napasabunot naman si Ran sa sariling buhok saka ito lumingon kay Zian na prenteng nakaupo lang sa sofa habang nakahalukipkip.

“Tell me Zian, ikaw ba ang unang humalik kay Rica nang makita kayo ni Wenhan sa loob ng kwarto mo?” dudang tanong ni Ran.

“Yes and she kissed me back so it means that she’s attracted with me.” sagot naman ni Zian.

Nanlumo naman si Ran sa isinagot sa kanya ni Zian. Nakikita na niyang hindi naman talaga si Rica ang dahilan kung bakit sila nagkakagulo dahil sila mismong magkakaibigan ang gumagawa nun.

“It’s also her fault. Hinalikan niya pabalik si Zian kaya may plano talaga siyang ahasin kayo isa-isa. Nagpaligaw siya kay Ran tapos hahalikan niya pabalik si Zian?” sarkastikong sabi naman ni Sage.

“Maybe she’s attracted with Zian, too. Ikaw rin naman, Sage. You don’t love Krissy but you’re attracted on her body because of your satisfaction for your needs.” pag-imik naman ni Yruma.

“Don’t use Krissy in this situation! Pumayag siyang magpagamit sa akin kaya wala na akong kasalanan do’n. I’m also a man who have needs. Hiwalay na rin naman kami ni Rica kaya ayos lang na gamitin ko muna si Krissy-”

“Shut up!” sigaw ni Ran na ikinatahimik bigla ni Sage.

Nagpunta nalang si Ran sa loob ng kwarto nila ni Wenhan at wala na nga doon ang mga gamit ni Rica dahil dinala na nito lahat ang mga iyon paalis.

Now that Rica is gone, kakayanin niya ba talaga na wala ito sa piling niya? He loves her at nasaktan lang naman siya dahil hinalikan nito pabalik si Zian but Zian also betrayed him pero pinatawad niya ito at hindi si Rica.

Paano kung may ibang lalakeng magustuhan si Rica sa paglayo nito? Sa kaisipang iyon ay hindi na mapigilan ni Ran na malungkot doon.

Oo, siya na siguro ang tanga sa pag-ibig sa magiging desisyon niya. Ano naman kung hinalikan ni Rica ang kaibigan niya? May nagagawa rin naman siyang kasalanan at wala namang taong perpekto.

He needs her kaya kahit masakit ang ginawa nito sa kanya ay hindi niya magagawang bitawan ang dalaga.

He’ll still pursue her. Kakalimutan niya muna ang ginawang paghalik ni Rica kay Zian alang-alang sa nararamdaman niya.

“No Rica, I still want you and I will pursue you again.”

“Sabihin niyo nga sa akin, may gusto rin ba kayo kay Rica? Zian at Yruma?” seryosong tanong ni Wenhan sa mga kaibigan niya.

Pareho namang hindi nakaimik ang dalawa kaya alam na ni Wenhan ang sagot do’n. Katulad niya ay mukhang nagustuhan na rin nina Zian at Yruma si Rica.

Hindi na niya napigilan ang selos na namuo sa kanya kagabi nang dahil kay Ran at Rica. Pinagsalitaan niya ng masama si Rica at hindi na rin niya napigilang aminin na nahuli niyang naghahalikan sa loob ng kwarto ni Zian si Rica at si Zian mismo.

He’s mad at Rica because she kissed his friend and he’s also mad at Ran dahil ito ang may pag-asang makuha si Rica. He thinks that Rica is the main reason kung bakit nagkakagulo silang magkakaibigan.

He’s frustrated and mad at ngayong umalis na si Rica at pinutol na nito ang koneksyon sa kanila ay doon lang napagtanto ni Wenhan na silang magkakaibigan ang may kasalanan sa lahat ng ito.

“I hope na hindi kayo magsisi nang dahil dito. Kasi ako? Nasasaktan na ako ngayon dahil wala na si Rica dito at hindi na natin siya makakasama pa.” seryosong sabi ni Yruma at lumabas na ito sa loob ng condo unit ni Sage.

Hindi naman mapigilan ni Sage ang pagngisi nang makitang malungkot at nanlulumo na ang mga kaibigan niya nang dahil sa pag-alis ni Rica.

“Kung hindi ko na makuha ulit si Rica ay sisiguraduhin kong hindi niyo rin siya makukuha…”

---

Chapter 24

ISANG linggo na ang nakakalipas simula nang lumipat si Rica sa apartment na tinutuluyan niya ngayon. Tamang-tama lang ang sukat at laki nito dahil mag-isa lang naman siyang nakatira dito at madalas ay nasa trabaho siya kaya hindi naman siya palaging maglalagi dito.

Sa loob ng dalawang buwang upa niya ay sina Trevor at Calvin na ang nagbayad nun. Bale 8k lahat ang ibinayad ng mga ito sa land lady dahil 4k sa isang buwan ang renta sa apartment niya. Kahit anong pilit noon ni Rica na siya na ang magbabayad ng upa sa apartment na tinutuluyan niya ay talagang mapilit sina Trevor at Calvin kaya sa huli ay nagtagumpay ang mga ito sa pagmamatigas niya at sila na ang nagbayad ng upa sa apartment.

Babayaran rin iyon ni Rica pero kailangan niya munang magtrabaho ng maayos. Minimum wage naman ang sinahod niyang bale sa flower shop nila Maru kaya makakapag-ipon pa siya ng tuition fee para sa pag-aaral niya next year. Sapat rin ang kinita niya para sa pang araw-araw na kakailanganin niya sa sarili katulad ng pagkain, kuryente, tubig at iilang mga damit na sa ukay-ukay nalang niya siguro bibilhin para man lang makatipid siya.

Paminsan-minsan ay dinadalaw siya ni Trevor para tignan ang kalagayan niya sa apartment niya. Kahit alam niyang busy ito sa trabaho ay naglalaan pa rin ito ng oras para lang puntahan siya sa apartment. Palagi rin itong may dalang take out food kapag nagpupunta ito sa kanya kaya nga nakakatipid siya ng kaunti sa pagkain dahil binabaon nalang niya minsan ang mga natirang pagkain na dala ni Trevor para sa kanya.

Malaki ang ipinagbago ni Trevor simula nang maging kaibigan niya ito. Palagi na itong nakangiti na para bang masaya ito palagi kapag nakikita siya hindi katulad noon na puro ngisi at pang-iinsultong tingin lang ang binibigay nito sa kanya. Mabuting tao si Trevor, ni hindi siya nito hinusgahan kung nagkakagusto man siya sa mga kaibigan ni Sage. Wala naman itong nababanggit tungkol doon.

Sa bawat araw na lumilipas ay napapansin ni Rica na may kakaiba na siyang nararamdaman para kay Trevor. Sino ba naman ang babaeng hindi magkakagusto sa lalakeng iyon? Bukod sa gwapo na nga, may magandang pangangatawan ay mabait pa ito at maaalalahanin sa kanya.

Natatakot siyang umamin ng totoo niyang nararamdaman para sa binata. Paano kung hindi siya nito gusto at talagang magmamalasakit lang ito sa kanya dahil ulilang lubos na siya at walang kasama sa buhay? Ayaw na muna niyang mag-assume basta’t masaya siya na kaibigan na niya ito at palagi itong nasa tabi niya.

Tungkol naman kila Sage, Zian, Wenhan, Ran at Yruma ay hindi na rin niya nakikita pa ang mga ito. Kung sa bagay ay magkalayo na sila ng tinitirhan at sino ba naman siya para alalahanin pa ng mga ito? Ang sabi nga nila Sage, Zian at Wenhan ay siya ang dahilan kung bakit nagkakasira na silang magkakaibigan kaya tama lang na lumayo siya sa mga ito.

Habang abala si Rica sa cashier counter niya sa flower shop ay nakita niyang pumasok sa loob si Yruma. Hindi niya ipinahalatang nagulat siya nang makita ulit ang binata at ipinagpatuloy nalang ang ginagawa niyang paglilista sa mga presyo ng bulaklak na naideliver sa flower shop nila kaninang umaga.

Hindi niya naman maiwasang mapansing sumusulyap si Yruma sa kanya habang tumitingin ng mga bulaklak na para siguro sa lola nitong namapaya pa. Halatang kakauwi lang rin nito galing sa unibersidad na pinapasukan nito dahil nakasuot pa ito ng uniform at may sukbit na bag.

Si Lillian muli ang nag-assist kay Yruma at mukhang namukhaan nito si Yruma dahil napapatingin sa gawi niya si Lillian at nakangisi pa ito.

Lumapit na si Yruma sa cashier counter ni Rica at inabot nito sa dalaga ang napili niyang bulaklak. Kinuha naman iyon ni Rica at binalot sa diyaryo saka inilagay sa plastic.

Nang mabayaran na ni Yruma ang bulaklak na binili niya ay wala pa yata itong balak umalis sa harapan ni Rica. Nakatingin lang ito sa kanya na parang may gustong sabihin.

“May kailangan ka pa ba?” tanong ni Rica kay Yruma. Pilit pinipigilan ang emosyon niyang nangungulila rin siya dito.

“P-pwede ba tayong mag-usap pagkatapos ng duty mo?” mahinang tanong ni Yruma sa kanya.

“Busy ako ngayon. Sa ibang araw nalang tayo, mag-usap-”

“I missed you.”

Napahinto naman si Rica sa biglang sinabi sa kanya ni Yruma. Nagsisimula na muling bumilis ang tibok ng puso niya nang dahil lang sa lalakeng ito. Namimiss na rin niya ito ngunit hindi pa niya nakakalimutan na wala itong ginawa nang pinagsalitaan lang siya ng masama ni Sage at tinignan lang siya nito habang umiiyak siya sa harapan niya at ng mga kaibigan nito.

“I missed you so much, Rica. I know it’s our fault kung bakit umalis ka na sa condo unit. Kami ang dahilan kung bakit nasisira ang pagkakaibigan namin at hindi ’yon dahil sa’yo. Rica, please come back to us…” pagmamakaawa ni Yruma at bakas sa mukha nito ang lungkot at panghihinayang.

May nararamdaman man si Rica para kay Yruma at sa mga kaibigan nito ay hindi iyon dahilan para bumalik siya sa mga ito. Wala na siyang pamilya at hindi ang mga kaibigan ni Sage ang pamilya niya. Kailangan niyang buhayin ang sarili niya at mamuhay nalang ng tahimik at walang ibang iisipin katulad nalang sa buhay pag-ibig niya.

Simula nang makunan siya sa anak nila ni Sage at pinayagan pa niyang manligaw sa kanya si Ran ay doon na natapos ang lahat. Hindi na siya naghahangad pang makahanap ng lalakeng magmamahal sa kanya. Marami pa siyang kailangang intindihin at gawin. Isa na doon ay kung paano siya makakabayad sa mga utang niya kina Trevor at Calvin.

“Masaya na ako ngayon na mag-isa nalang ako, Yruma. Hindi na rin ako babalik pa sa condo unit dahil wala nang rason para manatili pa ako doon.” malamig na saad ni Rica.

“But I love you, Rica. I love you so much.” pag-amin ni Yruma na ikinagulat ni Rica. Maging pati si Lillian na abala sa pagwawalis sa tapat ng main door ng flower shop ay nagulat nang marinig nito ang sinabi ni Yruma.

“Yruma,” tanging nasabi nalang ni Rica dahil hindi na niya alam kung ano pa ang idudugtong sa sasabihin niya. Idagdag pang sobrang lakas ng kabog ng dibdib niya.

“Rica, you heard it right, katulad ni Ran ay may nararamdaman rin ako para sa’yo. Sobra na akong nalulungkot kasi wala ka na sa tabi ko. Balikan mo na ako, please? hindi ko kaya nang wala ka sa tabi ko…” hibang nang sabi ni Yruma saka siya nito nilapitan sa pwesto niya at niyakap siya nang mahigpit.

“Yruma, ano ba?” inis namang sabi ni Rica habang pilit siyang kumakawala sa pagkakayakap sa kanya ni Yruma.

Ayaw naman siyang pakawalan ni Yruma at mas lalo lang humigpit ang pagkakayakap nito sa kanya. “Sa akin ka na lang, Rica. Tumira nalang tayong dalawa sa apartment na tinutuluyan mo at ako nalang ang magbabayad nang-”

“Bitawan mo siya,”

Napatingin naman si Rica sa lalakeng biglang nagsalita na nasa harapan na pala nila ni Yruma.

Si Trevor.

Dahan-dahan namang kumalas si Yruma sa pagkakayakap sa kanya nang mahigpit saka nito inayos ang may kahabaang buhok at tinignan lang si Trevor sa seryoso nitong ekspresyon.

“It’s you again. Bakit palagi ka nalang ba nakabuntot kay Rica, ha?” inis na tanong ni Yruma kay Trevor.

“Because I’m her new friend.” sagot naman ni Trevor na ikinatiim-bagang ni Yruma.

“Friend? Do you think it will buy me? You’re a playboy at baka idagdag mo lang si Rica sa mga fuck buddies mo. Katulad ka rin naman ni Sage, both of you are jerks and morons.” madiing sabi ni Yruma na ikinailing nalang ni Trevor.

“Don’t compare me to my brother because we’re different in many ways. Umalis ka na dito dahil ayaw ka na ring makita pa ni Rica.” maotoridad na utos ni Trevor kay Yruma.

Nagbigay lang si Yruma ng sarkastikong ngiti kay Trevor saka ito padabog na lumabas sa loob ng flower shop.

“Are you okay? Is he harassing you?” nag-aalalang tanong ni Trevor kay Rica nang bumaling siya rito.

“Hindi naman. Ayos lang ako.” nahihiya namang sagot ni Rica. Alam niyang narinig rin ni Trevor ang mga sinabi sa kanya ni Yruma.

“Maaga kaming natapos sa renovation ng team namin sa Taguig. Dito na ako dumiretso para ako na ang maghahatid sa’yo pauwi sa apartment mo. Hihintayin nalang kitang matapos sa duty mo.” nakangiti nang sabi ni Trevor at umupo ito sa isang pahabang couch na malapit lang sa pwesto niya.

“Pwede ka namang umuwi na sa inyo, Trevor. Medyo matagal pa ako matatapos dito at baka mainip ka lang.” nag-aalala namang sabi ni Rica. Mas lalo pang lumawak ang ngiti ni Trevor sa sinabi niya.

“Ayos lang. Wala naman akong gagawin sa loob ng condo unit ko at maiinip lang ako doon. Sasamahan nalang kita dito.” sabi nito.

Wala nang nagawa si Rica kundi ang hayaan si Trevor sa gusto nitong hintayin siyang matapos sa trabaho niya. Sa totoo lang ay kinikilig siya sa ginagawa nito para sa kanya. Parang nobyo niya lang ito kung ituring siya nito pero syempre ay ayaw naman niyang bigyan ng malisya ang pagiging mabait at maalalahanin nito sa kanya.

“Good afternoon, Sir Trevor!” bati ni Cyrus nang lumabas ito sa Storage Room at nakita si Trevor.

Ngumiti naman si Trevor sa kanya. “Good afternoon din, Cy.”

“Parang ikaw na ang anak ng may-ari ng flower shop na ’to at hindi na si Sir Marlon dahil madalas na ang pagpunta mo dito, Sir.” pagbibiro ni Cyrus na ikinatawa naman ni Trevor.

“Marlon is very busy on his project tapos busy rin ’yon sa girlfriend niya.” sagot ni Trevor.

“Eh kayo ba, Sir? Wala pa ba kayong balak mag-girlfriend o may hinihintay lang?” nakangising sabi ni Cyrus saka ito lumingon kay Rica na namula naman sa sinabi niya. Si Lillian ay nakangisi rin na para bang inaasar pa siya ng mga ito kay Trevor.

“Ikaw talaga, Cy.” nangingiti nalang na sabi ni Trevor hanggang sa nagpatuloy na ulit si Cyrus sa pagtatrabaho.

Makalipas ang ilang oras ay natapos na rin ang duty ni Rica. Tinulungan pa sila ni Trevor na maglinis ng flower shop bago ito isara.

Nauna nang umalis sa kanila sina Lillian at Cyrus dahil may importante pa raw na lakad ang mga ito kaya sila nalang ni Trevor ang naiwan sa labas ng flower shop.

“Let’s eat? I haven’t eat my dinner yet.” pag-aalok ni Trevor kay Rica nang pinapasok na niya ito sa loob ng kanyang kotse.

Tumango naman doon si Rica dahil maging pati siya ay nagugutom na rin. Maraming customer kanina sa flower shop at hindi na rin siya nakakain pa ng meryenda kaninang hapon sa sobrang pagkaabala.

Napagdesisyunan nila ni Trevor na kumain nalang sa isang fast food restaurant. Habang kumakain sila ay kanina pa napapansin ni Rica na nakatitig lang sa kanya si Trevor.

Naiilang siya dahil sa klase ng mga titig nito sa kanya. Isa na rin sa dahilan ay ang gwapo nito at nakakaintimidate rin.

“H-huwag mo nga akong titigan ng ganyan, nahihiya na tuloy ako sa’yo.” hindi na mapigilang pag-imik ni Rica na mahina namang ikinatawa ni Trevor.

“I’m sorry. Ang ganda mo lang kasi habang kumakain ka.” nakangiti namang sagot ni Trevor at nagpahalumbaba pa ito sa lamesa habang nakatitig pa rin sa kanya.

Kanina pa nagpipigil ng kilig si Rica. Ramdam rin niyang sobrang pula na ng buong mukha niya at nag-iinit na ang mga pisngi niya. Kailangan niya muna sigurong pumunta sa comfort room para ayusin ang sarili niya.

“P-pupunta muna ako sa cr,” paalam niya kay Trevor na tumango at ngumiti lang sa kanya.

Kumakabog man ang dibdib at halos himatayin na sa sobrang pagpipigil ng kilig ay maayos namang nakarating si Rica sa Female’s Comfort Room ng fast food restaurant na kinakainan nila ngayon ni Trevor.

Naghilamos lang siya at pinunasan ang basang mukha niya gamit ang dalang puting bimpo. Naglagay rin siya ng liptint na regalo pa sa kanya ni Emily noong birthday niya bukod sa niregalo rin nitong sapatos na Converse shoes ang tatak.

Hindi siya nagmemake-up. Liptint at pulbo lang ang tanging abubot niya sa mukha dahil wala rin naman siyang pambili ng mga make-up. Mas uunahin nalang niya ang pambili ng pagkain kaysa ang pambili ng mga kolorete na pampaganda sa mukha.

Nang nasa gitnang pasilyo na si Rica ng Male and Female’s Comfort Room papalabas ay hindi niya sinasadyang mabangga ang isang lalake na lumabas naman sa direksyon ng Male’s Comfort Room.

“Ay nako! Sorry po,” paumanhin ni Rica nang tumama ang braso niya sa isang matangkad at blonde na lalakeng nakatingin lang sa kanya.

Doon lang napansin ni Rica na amerikano pala ang lalakeng nakabungguan niya. Mukha lang ring nasa mid-20’s ang edad nito. Para itong iyong lalakeng amerikano na napapanood niya sa Tiktok na palaging nakasakay sa elevator tapos makikipagtitigan bigla sa video na may kasama pang creepy na ngiti. Parang tanga lang iyon na nagpapacute sa camera na aksidente niyang napanood sa for you page ng Tiktok account niya. Kamukha ng lalakeng ito ang American Tiktoker na iyon.

“It’s okay. I’m sorry at hindi rin ako tingin sa daanan ko,” nagsalita ang amerikanong lalake at hindi inaasahan ni Rica na marunong pala itong magtagalog na may pagkaslang magsalita dahil sa american accent nito.

“Sorry talaga, ha? Sige, aalis na ako.” paghingi ulit ng paumanhin ni Rica at naglakad na siya papaalis. Hindi na niya nilingon pa iyong amerikanong lalake.

Hindi niya alam kung bakit pero kinakabahan siya sa lalakeng iyon pati na rin sa klase ng mga tingin nito sa kanya na para bang kilala siya nito pero imposible naman iyon dahil ngayon lang naman niya ito nakita.

---

Chapter 25

TRIGGER

WARNING

! ⚠︎

“I’M breaking-up with you. Nagsasawa na ako sa’yo.”

Isang malakas na sampal ang natamo ni Sage mula kay Krissy. Umiiyak na ang babae habang may galit ang mga mata nitong nakatingin kay Sage.

“Pagkatapos kong ibigay lahat sa’yo, Sage? Makikipaghiwalay ka na kaagad sa’kin? Ginawa ko naman ang lahat para mapaligaya kita sa kama tapos aayawan mo na ako?” sigaw ni Krissy habang umiiyak ito.

Ngumisi lang naman si Sage at marahang hinimas ang pisngi niyang sinampal ni Krissy. “Krissy, in the first place ay hindi na kita mahal. I only used you to satisfy my needs as a man. Simula nang nakipaghiwalay ka sa akin ay ’yon na ang katapusan ng relasyon nating dalawa kaya ’wag ka ngang mangarap ngayon na mahal pa rin kita-”

Muling sinampal ni Krissy si Sage at sa kanang pisngi naman ng binata tumama ang sampal nito. Doon na sumama ang tingin ni Sage sa kanya.

“You’re such a jerk! Sinamantala mo ang nararamdaman ko sa’yo para gamitin ako. Bakit? Dahil ’yong Rica na ’yon ang mahal mo at hindi na ako?” sigaw ni Krissy.

“Nagtatanong ka pa, e alam mo naman pala ang sagot. Oo, si Rica lang ang mahal ko at tanging sa kanya lang ako. Napapaligaya mo lang ako sa kama pero hindi ibig sabihin nun na mamahalin ulit kita. Kumpara kay Rica ay marumi ka na, Krissy. Ilang beses ka bang ginamit ng kapatid ko? Maraming beses na, ’di ba? Kaya hindi na ako mag-aaksaya ng panahon sa basurang katulad mo.” panunuya pa ni Sage na kung pagsalitaan ang dating nobya ay para bang hindi niya ito minahal at kinabaliwan.

“I hate you, Sage. I hate you so much!” umiiyak na sabi ni Krissy bago ito tumakbo papalabas sa loob ng opisina niya.

Itinuloy nalang ni Sage ang pag-inom niya hanggang sa maisip na naman niya si Rica. Kahit pala gumamit pa siya ng ibang babae para punan ang pangangailangan niya bilang isang lalake ay si Rica pa rin ang tanging hinahangad niya.

Ginawa niya noon ang lahat para lang angkinin ito kahit pa ang traydurin si Trevor dahil talaga namang nagustuhan niya si Rica. Gumamit na rin siya ng maruming paraan para makuha ito. Nagbunga nga ang ginawa niya pero nawala rin ang anak nila ni Rica nang dahil kay Krissy.

Si Krissy talaga ang may kasalanan kung bakit nawala ang anak nila ni Rica at wala siyang kasalanan doon. Kung hindi nagpakita ang babae sa kanya ay hindi sana siya malilito sa nararamdaman niya kaya tama lang na saktan niya ito at makipaghiwalay na sa relasyon nilang tawag lang naman ng laman ang tanging nagkokonekta sa kanila.

Nang maubos na ni Sage ang isang bote ng beer na kanina pa niya iniinom ay kaagad na siyang lumabas sa loob ng opisina ng restaurant niya at tinignan ang lagay ng mga empleyado niya.

Maayos naman ang pagtatrabaho ng mga ito at medyo marami rin ang customer nila ngayong araw kaya nagbilin nalang siya sa itinalaga niyang manager na si Nate na kung may kailangan ang mga ito sa kanya ay tawagan nalang siya.

Ngumiti ng mapait si Sage at tinignan muna ang restaurant niya bago siya nagmaneho papaalis. Sa restaurant rin kasi niya mismo unang nakilala si Rica.

“Bro, who’s that chick? Is she an american?” nakangiting tanong ni Trevor kay Sage at itinuro nito ang isa sa mga empleyado ni Sage nang bumisita ito sa restaurant niya.

Ang bago niyang

hinire

na waitress na si Rica ang tinutukoy ni Trevor.

Amerikana

raw ang ina ni Rica base sa ikwinento nito sa kanya kaya mahahalata sa dalaga ang may halong pagkabanyaga nitong itsura dahil sa kulay asul na

abuhing

mga mata, brunette na buhok at maputing balat.

“She’s Rica. My employee. Half american siya. Her mother is an

american. Sinabi

niya ’yon nang ininterview ko siya sa job opening ko dito kahapon.“ sagot naman ni Sage sa kanyang kapatid.

“She’s beautiful, Sage..

and

I want to court her.“ sabi ni Trevor habang nakatingin pa rin ito sa direksyon ni Rica na abala sa

pagpupunas

sa isang two seater table.

Sage clenched his jaw secretly. Ang akala yata ni Trevor ay hindi niya narinig ang huling sinabi nito.

Did he think na makukuha nito ang maganda niyang empleyado? Uunahan na niya ito bago pa mangyari iyon.

Ayaw niyang malalamangan siya nang kahit na sino. He was born to get what he wants. Ilang beses na siyang pinagbigyan ni Trevor kaya wala rin naman siguro itong

angal

kung aagawin niya ang babaeng pinagkakainteresan nito ngayon katulad rin ng dati niyang ginawa nang palihim nitong nililigawan si Krissy. He seduced Krissy hanggang sa minahal at kinabaliwan niya rin ito pero sa huli ay sinaktan at iniwan pa rin siya.

Niligawan ni Sage si Rica ng ilang buwan. Kahit alam niyang nag-aalangan si Rica dahil sa estado ng buhay nilang dalawa ay ramdam niyang unti-unti na rin itong nagkakagusto sa kanya kaya sa huli ay sinagot na rin siya nito.

Kaagad

rin namang nahulog ang loob niya sa dalaga dahil mabait ito, maaalalahanin at ramdam niyang mahal naman siya ni Rica.

“Girlfriend ko na si Rica, bro.” masayang

pagpapahayag

ni Sage kay Trevor na tila natigilan sa sinabi niya.

“R-really?” mahinang sambit ni Trevor na ikinatango naman ni Sage.

“She said that she likes me from the start. I courted her then ito na nga, kami na.” sabi pa ni

Sage

habang nakangiti.

Natutuwa siya sa nakikita niyang

pagkabigo

at sakit sa mukha ni Trevor nang sabihin niyang girlfriend na niya si Rica. He likes what he is seeing right now. Alam rin naman niyang ayos lang iyon kay Trevor dahil sanay naman itong magpaubaya sa kanya.

“C-Congrats to the two of you.”

sinikap

pa rin ni Trevor na nginitian at

kamayan

si Sage kahit na nasasaktan ito sa balitang nalaman niya.

“Thank you, Kuya Trevor.” pagbibiro pa ni Sage na ikinangiti lang ni Trevor at tahimik nalang itong uminom pagkatapos.

“Wifey,

pagbigyan

mo na ako, please?“ pangungulit ni Sage habang hinahalikan niya sa leeg si Rica na pilit namang lumalayo sa kanya.

“Sage, ayoko pa nga. Hindi pa nga ako tapos sa pag-aaral ko ng kolehiyo tapos gagawin na natin kaagad ’yon?

Magagalit

rin sa akin si Lola.“ sabi naman ni Rica kaya wala nang ibang nagawa si Sage kundi ang sumimangot at tumayo na mula sa pagkakaupo niya sa tabi ni Rica.

“Okay. I gotta go. May kailangan pa pala akong asikasuhin sa restaurant ko.”

“Sage-”

Hindi na naituloy pa ni Rica ang sasabihin niya nang kaagad nang lumabas si Sage sa loob ng bahay nila

at

pabalang

itong pumasok sa loob ng sariling kotse.

Sage is really afraid, nakikita niya na madalas nag-uusap sina Rica at Trevor kapag naglalagi si Trevor sa restaurant niya.

Paano

nalang kung magkagusto rin si Rica kay Trevor kahit girlfriend na niya ito?

Hindi

malabong

mangyari iyon. He admitted that Trevor is more attractive and handsome than him kaya uunahan na niya ito kay Rica bago pa mahuli ang lahat. He is afraid and paranoid at kadalasan na palaging tumatama ang mga hinala niya.

After Rica’s first semester in college ay doon na ginawa ni Sage ang plano niya. He ordered ecstasy on a black market online para

ipainom

iyon kay Rica. He went to Rica’s house at night para

bisitahin

ito at

ituloy na ang balak niya

.

Nang

magpaalam si Rica na magsusuot lang ng damit

pambahay

sa loob ng kwarto nito dahil naka uniform pa ito nang pinuntahan niya ito ay inilagay niya ang pakete ng ecstasy sa iniinom nitong juice. They are eating a late dinner at tulog na rin si lola Pacita sa kwarto nito.

Nang bumalik si Rica ay patay

malisyang

itinuloy na ulit ni Sage ang kinakain niya. He smirked suddenly when Rica starts to drink her juice. Makalipas lang ng ilang mga minuto ay kaagad nahilo at nawalan ng malay si Rica.

Sage took the opportunity to bring Rica in her room at doon ay pagsamantalahan ito habang wala pa itong malay.

He did everything to

sealed and

endulge

Rica’s beautiful body.

Tuwang-tuwa siya sa kababuyang ginagawa niya kahit walang malay si Rica habang ginagawa niya iyon.

“S-Sage, anong ginagawa mo? P-paano nangyari ’to?” bigla nalang nagising si Rica sa kawalan nito ng malay habang gumagalaw na si Sage sa ibabaw niya.

Pareho

na silang walang

saplot

at ang liwanag nalang ng buwan na nanggagaling sa bintana ng kwarto ni Rica ang tanging naging ilaw sa loob ng madilim na kwarto.

“Mahal mo naman ako, hindi ba? Kaya ayos lang ’tong ginagawa natin, wifey.” bulong ni Sage sa tenga ni Rica habang salitang

nilalamas

ang

naglalakihang

dibdib nito.

“Pero nangako ako kay lola na magtatapos muna ako ng pag-aaral ko bago tayo-”

“Sshhh.. Hinding-hindi naman kita pababayaan, e. Pananagutan kita pagkatapos nito.”

Pangako

iyon ni Sage dahil totoo naman iyon. Mahal na mahal niya si Rica at handa niya itong panagutan kung sakali mang magbunga ang ginagawa niya ngayon.

Rica is his property. Simula nang sinagot siya nito ay pag-aari na niya ito. Hindi pwedeng makuha pa ito ni Trevor kahit alam niyang hindi naman siya magagawang

ahasin

ng sarili niyang kapatid. Mabuti na iyong

n

akasisigurado

siya.

Sa huli ay

tinanggap

nalang ni Rica ang

pagtatalik

nilang dalawa ni Sage kahit may pag-aalinlangan man sa loob nito at

drinoga

lang siya ng kanyang nobyo.

Maaaring obsession na ang nararamdaman ni Sage pero anong magagawa niya kung lumaki siyang nakukuha ang lahat ng gusto niya at ayaw malamangan ng ibang tao kahit pa si Trevor na kapatid niya?

Ipinilig nalang ni Sage ang ulo niya nang maalala ang mga ginawa niya noon. Wala siyang pagsisisi doon dahil mahal naman talaga niya si Rica at naging desperado lang siyang maangkin ito.

Kaagad siyang dumiretso sa apartment na tinutuluyan ni Rica. Alam niya kung nasaan iyon dahil palihim niya itong sinusundan kapag umuuwi ito galing sa pinagtatrabauhan nitong flower shop.

Mas lalo pa siyang nababahala ngayon dahil mukhang nangyayari na ang kinatatakutan niya. Nagiging mas malapit na sa isa’t-isa ngayon sina Rica at Trevor at sa nakikita niya ay mukhang nagkakagusto na si Rica sa kapatid niya.

Noong naging sila ni Rica ay hindi niya nakita ang ganoong klaseng kasiyahan kapag kasama niya ito kumpara sa tuwing kasama nito si Trevor. Mas totoo ang mga ngiti at pagtawa ni Rica sa tuwing nakakasama niya si Trevor.

Minahal ba talaga siya ni Rica? o minahal naman talaga siya nito pero hindi iyon sapat para habangbuhay na makasama siya?

Bakit kapag si Trevor ang kasama nito ay nakikita niya sa mga mata ni Rica ang labis na kasiyahan?

Kumuyom ang mga kamao ni Sage sa kanyang naiisip.

Kaagad niyang ipinarada ang kotse niya sa gilid ng eskinita kung nasaan ang apartment ni Rica. Ilang minuto pa ay may paparating rin na isang kotse at alam na kaagad niyang si Trevor ang nagmamay-ari ng kotseng iyon.

Nang nasa tapat na ng apartment ni Rica ang kotse ni Trevor ay nauna nang lumabas sa loob ng kotse si Trevor saka nito inalalayang lumabas rin sa loob si Rica.

Wala nang sinayang pang panahon si Sage at kaagad na siyang lumabas sa kotse niya at nilapitan ang dalawa.

Halata ang pagkagulat sa mukha ni Rica nang makita siya samantalang si Trevor naman ay tinignan lang siya ng mariin.

“Ayos ka rin, no? Umalis lang si Rica sa condo unit ko ay sumasalisi ka na kaagad. Ang kapal talaga ng bungo mong hayup ka!” gigil na singhal ni Sage kay Trevor.

“What are you doing here? May Krissy ka na, ’di ba? at wala na rin kayo ni Rica kaya ano pa ang ikinakagalit mo diyan?” tanong naman ni Trevor.

“Kami ni Krissy?” tumawa ng mapakla si Sage bago ulit ito bumaling kay Trevor. “Walang kami ni Krissy dahil si Rica ang mahal ko. Nandito ako kasi babawiin ko na si Rica!” sigaw ni Sage.

“Wala ka nang babawiin dahil matagal na kayong tapos ni Rica at baka nakakalimutan mo ang mga kagaguhang ginawa mo noon na alam ko na?” panghuhuli pa ni Trevor na ikinatahimik bigla ni Sage.

Inamin na pala niya noon kay Trevor na alam niyang balak nitong ligawan si Rica pero inunahan lang niya ito at alam na rin ni Trevor na drinoga niya lang si Rica para may mangyari sa kanila.

Hindi niya maintindihan kung bakit hindi pa rin sinasabi ni Trevor ang pananamantalang ginawa niya kay Rica. Marahil ay ayaw nitong mabigla at masaktan ang dalaga sa oras na malaman iyon.

“Stay away from her.” pagbabantang sabi ni Sage na hindi naman ikinatinag ni Trevor.

“Why would I? Alam ko nang ginagawa mo ang lahat maagaw lang sa akin ang lahat ng gusto ko, Sage. Kahit malaki ang insecurities at inggit ko sa’yo noong mga bata palang tayo ay nagpapaubaya ako palagi sa’yo dahil kapatid pa rin naman kita pero ngayong nalaman ko na ang mga katarantaduhan mo, sorry nalang pero hinding-hindi mo na maaagaw sa akin ang matagal ko nang hinahangad noon palang.” seryosong sabi ni Trevor na mas lalo pang ikinagalit ni Sage.

Si Rica naman na kanina pa nakikinig sa kanila ay mukhang nalilito at naguguluhan na sa pinag-uusapan nila.

“Gago ka talaga!” galit na sigaw ni Sage na hindi na pinansin pa ni Trevor at hinila nalang sa braso si Rica papasok sa loob ng apartment nito.

Nang maiwan si Sage na nakatayo pa rin sa labas ng apartment ni Rica ay hindi na niya napigilan ang pagtulo ng mga luha niya sa magkahalong sakit, selos at galit na nararamdaman niya.

“Papatayin kita, Trevor. Papatayin kitang mang-aagaw ka!”

Gagawin niya iyon. Kaya niyang patayin ang sarili niyang kapatid mabawi lang muli si Rica.

Ganon na siya kahibang sa dalaga kaya ayaw rin niyang mahulog ang loob nito sa mga kaibigan niyang may interes rin kay Rica.

---

Chapter 26

SINABI na ni Trevor kay Rica ang lahat ng mga nalalaman niya. Ayaw na niyang magtago pa ng lihim sa dalaga dahil may karapatan naman itong malaman ang katotohanan sa kung anong ginawa ng kapatid niya rito.

Inamin na rin niya ang kasalanang ginawa niya noon, ang pangungumbinse kay Sage para hiwalayan si Rica dahil sa mga maling akala niya patungkol dito maging pati na rin na siya ang nagpadala ng larawan na kung saan ay hinalikan ni Krissy si Sage sa cafe shop.

Tahimik lang na umiiyak si Rica nang sabihin niya ang lahat ng iyon. Hindi niya rin ito masisisi kung tuluyan na itong magagalit sa kanya at hindi na siya muling papansinin pa.

“Are you mad at me, Rica?” Trevor asked softly to Rica.

“H-hindi naman ako galit sa’yo, Trevor. Kung hindi mo nga ginawa ’yon, malamang ay nakakulong pa rin ako kay Sage. ’Y-yung baby namin, bunga lang pala ’yon ng pananamantala ni Sage sa akin.” mahina namang sabi ni Rica at napahikbi ito.

Trevor feel sympathy for Rica. Marami na itong hirap at sakit na pinagdadaanan ngayon. Nalaman pa nito ang mga ginawa ni Sage kaya kailangan nito ng karamay at siya iyon kahit na may nagawa rin siyang kasalanan sa dalaga.

“Maybe God has a purpose kung bakit hindi pa niya binuhay sa ngayon ang baby mo.” ngumiti si Trevor at hinawakan nito ang isang kamay ni Rica.

“Naalala ko tuloy bigla ang sinabi ni Zian sa akin noon dahil sa sinabi mo,” si Rica naman ay ngumiti ng mapait nang maalala nito si Zian.

Nawala naman ang ngiti ni Trevor nang mabanggit ni Rica ang isa sa mga kaibigan ni Sage.

“Why?” Trevor asked.

“Isipin mo nalang rin na hindi pa siguro tamang panahon na mabuhay sa mundo natin ang baby mo, na bumalik ulit siya kasama si God at ang iba pang anghel doon. I’m not a religious person but I still believe in God and heaven.”

Tanda-tanda pa ni Rica ang mga sinabi sa kanya ni Zian na tumatak sa isipan niya. Isa si Zian sa dahilan kung bakit kaagad niyang natanggap ang pagkawala ng anak niya at ngayong hindi sila magkaayos ni Zian ay labis siyang nalulungkot doon.

“He said that? Zian was never like that. Hindi ko pa nga ’yon nakakausap ng seryoso at masinsinan ever since we’re a kids. He’s a quite type of guy like Yruma.” sabi naman ni Trevor nang sinabi sa kanya ni Rica ang sinabi raw noon ni Zian.

Nakumpirma na niyang may nararamdaman rin sina Zian at Yruma para kay Rica. Lalo na si Yruma na umakto ng kakaiba kanina sa flower shop nang marinig at makita niya ang sinabi at ikinilos nito sa harapan ni Rica.

Mukhang marami siyang magiging karibal sa puso ni Rica pero hindi siya magpapatalo sa mga ito lalo pa’t malapit na sila ni Rica at kaunti nalang ay baka pwede pang mag level-up ang pagkakaibigan nila.

“Ganon ba? Mabait si Zian at nagustuhan ko rin siya dahil doon kaya nga hindi ko na napigilan na halikan rin siya pabalik. Pero ngayon, alam kong galit pa rin siya sa akin dahil iniisip niyang ako ang dahilan kaya nasisira ang samahan ng pagkakaibigan nila-”

“No. It’s not your fault, Rica. Pwede bang itigil mo na ’yang paninisi mo sa sarili mo? Isa pang ganyan at hahalikan na talaga kita.” pananakot ni Trevor na ikinalaki naman ng mga mata ni Rica.

“A-ano?”

Ngumiti lang naman ng nakakaloko si Trevor. “Hahalikan kita kapag hindi mo pa itinigil ang paninisi mo sa sarili mo kako.” pag-uulit nito.

Bigla namang namula doon si Rica at umiwas nalang ito ng tingin kay Trevor dahil sa hiyang naramdaman sa sinabi nito. Sumeryoso na ulit ang mukha ni Trevor at tumikhim ito.

“So, do you want my brother to put in jail? Hindi ibig sabihin na nakababata ko siyang kapatid ay tama lang na kunsintihin ko siya sa maling ginawa niya sa’yo. Kailangan niyang magbayad sa ginawa niya at handa kitang tulungan na ipakulong siya.” sabi niya na kaagad namang ikinailing ni Rica.

“Huwag mo nang gawin ’yon, Trevor. Kahit may mali siyang nagawa sa akin ay hindi maaatim ng konsensya ko na makulong siya at hindi magawa ang mga gusto niyang gawin sa buhay niya. Minahal ko naman siya kahit papaano. Iiwasan ko nalang siguro siya para hindi na kami magpang-abot pa ulit.” malungkot na saad ni Rica.

“Nakita mo naman na nandito siya kanina ’di ba? He already knew where do you live at hindi ko ’yon sinabi sa kanya. Mag-isa ka lang rin nakatira dito kaya paano nalang kung puntahan ka niya ulit dito at may gawin siyang masama sa’yo habang wala ako? My brother is already obsessed with you, Rica. Hindi na rin ako magtataka kung patayin niya ako para lang mawala ako sa landas niyo.” Trevor sighed and he’s worried about Rica’s safety.

Sa mga ikinikilos ngayon ni Sage ay para na rin itong nawawala sa sarili. Kanina nga ay galit na galit ito sa kanya dahil kasama niya si Rica at talagang nalaman pa nito kung saang apartment nakatira ang dalaga. Malamang ay minamanmanan ni Sage ang bawat kilos at galaw ni Rica.

“Kakausapin ko nalang siya ng maayos kapag nagkita ulit kami. Nagsama rin naman kami ng isang taon at baka makinig siya sa akin.” sabi ni Rica at pilit nalang rin kinukumbinse ang sarili na pwede niyang mapakiusapan ng maayos si Sage na itigil na nito ang kakaasa na magkakabalikan pa silang dalawa.

Sa huli ay si Trevor na ang sumuko at tumango nalang ito. “Kung may mangyari mang masama sa’yo dito habang wala ako, don’t hesitate to call me.” paalala niya kay Rica.

Ngumiti naman si Rica at tumango. “Salamat, Trevor.”

Nagtagal pa ng ilang oras si Trevor sa apartment ni Rica bago ito umalis. Naghabilin rin ito na i-lock lahat ng bintana at pintuan ng apartment niya para walang ibang taong makapasok sa loob. Huwag rin daw siyang magpapasok kaagad ng tao kung may kumatok man sa pintuan o gate ng apartment niya.

Pagkatapos maglinis ng katawan at magbihis ng pantulog si Rica ay kaagad siyang humiga sa kama niyang tamang-tama lang ang sukat at laki para sa kanya. Mabuti na lang at may foldable bed at unan na sa apartment na nirerentahan niya kaya ang ginawa na lang niya ay nilabhan niya ito at nilagyan ng sapin at punda.

Noong bata pa lamang siya ay naghahangad na siya ng marangyang buhay. Iyong para bang prinsesa ka na nakatira sa mansyon at may sarili kang kotse, maids at mga bodyguards. Kahit sino namang batang paslit ay maghahangad ng mala Disney Princess na buhay at isa na siya doon.

Pero alam naman niyang ipinanganak lang siyang mahirap at nakuntento nalang sa buhay na ibinigay sa kanya ng kanyang Lola Pacita. Ipinagpapasalamat rin niya na isinilang siya ng kanyang Nanay Marianne at naging ama niya si Tatay Ricardo niya kahit hindi man lang niya nasilayan ang mga ito bago sila namatay at tanging sa mga pictures niya lang ito nakikita.

Sa probinsya ng Pola, Oriental Mindoro ngayon nakalibing pareho ang mga magulang niya na kinalakihang probinsya ng kanyang Tatay Ricardo. Kapag nagkaroon siya ng maraming pera ay kaagad siyang uuwi sa Oriental Mindoro para dalawin doon ang puntod ng yumao niyang mga magulang.

“Kakayanin ko po ang lahat ng ito, Lola Pacita, Nanay Marianne at Tatay Ricardo. Magsisikap po ako sa trabaho ko para makapag-aral ulit ako at mabigyan ko kayo ng mas magandang libingan. ’Yong may bubong at fence pa,” tumawa ng mahina si Rica at kaagad pinunasan ang mga luhang pumatak sa mata niya.

“Kahit iniwan niyo na po ako, hinding-hindi ko po sasayangin ang buhay na ibinigay niyo sa akin para lang masilang at mabuhay ako sa mundong ’to.”

Ngumiti nalang ng malungkot si Rica hanggang sa tuluyan na siyang makatulog.

1 week had been passed pero hanggang ngayon ay hindi pa rin makapagfocus ng maayos si Zian sa trabaho niya. Napagbubuntunan na niya tuloy ng galit at inis ang mga empleyado niya kahit sa maliit lang na bagay.

The main reason of his behavior is Rica.

Simula nang umalis ito sa condo unit ni Sage ay tila parang namatayan ang mga kaibigan niya. Ang maingay at palasalitang si Ran ay palagi na lang na umuuwing lasing at binabanggit ng paulit-ulit ang pangalan ni Rica. Sina Wenhan at Yruma naman ay hindi na rin halos nagsasalita kapag nakakasama niya habang si Sage naman ay hindi na madalas umuwi sa sariling condo unit nito.

Hindi siya natutuwa sa mga nangyayari ngayon pero hindi rin naman niya masisi si Rica dahil umalis na nga ito sa poder nila at ayaw na silang abalahin pa.

He’s been so harsh to her na ngayon lang niya napagtanto. Wala naman talaga itong kasalanan sa gulong nangyayari sa kanilang magkakaibigan dahil siya naman ang unang humalik kay Rica. She kissed him back na kamuntikan pang may mangyari sa kanila at isa iyon sa mga nagpapagulo pa rin sa isipan ni Zian.

Is she like me too that’s why she kissed me back? or she’s only attracted

to

me?

Mababaliw na siya sa kakaisip kung may nararamdaman ba si Rica para sa kanya. If yes, may magbabago ba? Tatanggapin niya ba ito bilang first girlfriend niya?

First girlfriend? Naiisip ko ba talaga ’yon? Ako na woman hater?

Pero bakit hindi? Rica is different from the girls he’d met. Hindi ito nag-eeffort sa sariling itsura para lang mapansin at akitin ang mga lalake. Her natural beauty and charm is her asset to make guys fall for her at inaamin na ni Zian na isa siya sa mga lalakeng iyon.

Yes. He admitted that he likes Rica and he will pursue her too like what Ran’s doing.

May the best man wins nalang talaga sa kanilang dalawa dahil hindi na niya kaya pang pagtakpan at pigilan ang sarili niyang emosyon para kay Rica.

Nagdesisyon si Zian na puntahan si Rica sa pinagtatrabauhan nitong flower shop. He saw her many times working to that flower shop dahil malapit lang naman iyon sa building ng kompanya nila.

Ngayon lang siya maglalakas ng loob na kausapin at lapitan ito hindi iyong tinatanaw niya lang ito sa glass window ng flower shop dahil sa sobrang pagkamiss niya rito.

His woman hating was nonsense. Hindi naman lahat ng babae ay katulad ng Mom niyang isang cheater. Bakit niya pa pipigilan ang emosyon at nararamdaman niya kung malaki naman ang pinagkaiba ng Mom niya at si Rica?

Nang marating na ni Zian ang flower shop kung saan nagtatrabaho si Rica ay kaagad siyang pumasok sa loob nito. Gulat na gulat naman si Rica nang makita siya.

“Z-Zian?” nautal pang sambit ni Rica sa pangalan niya.

“Let’s talk.” seryosong sabi ni Zian at kaagad nitong hinila sa kamay si Rica papalabas sa loob ng flower shop.

Ipinasok niya sa loob ng kotse niya ang dalaga na hindi na nakaangal pa sa ginawa niya.

“A-ano bang pag-uusapan natin?” naguguluhang tanong ni Rica.

“I like you,” Zian confessed na ikinabigla naman ni Rica.

Zian massage his nape dahil sa kaba at tensyon na nararamdaman niya. Ngayon lang siya umamin at nagkagusto sa isang babae. Hindi rin siya marunong manligaw kaya magiging challenging talaga para sa kanya ang ligawan si Rica.

“I’m sorry rin dahil hindi kita naipagtanggol sa mga sinabi sa’yo ni Sage. I’m just jealous dahil pinayagan mong ligawan ka ni Ran. Nasabihan kita ng cheater and all dahil nagseselos lang talaga ako sa inyo at naiinis rin ako.” pag-amin pa ulit ni Zian habang namumula na siya na parang kamatis.

“K-kailan mo pa ako nagustuhan?” tanong naman ni Rica na mukhang nahihiya pa.

“Ahm.. the first time I’ve met you. Nagustuhan na kita non.” Zian sighed because of the tension he feels right now.

Si Rica naman ay hindi na nakapagsalita pa dahil sa pag-amin niya. He doesn’t know kung nagalit ba ito sa sinabi niya o hindi.

Zian sighed again. “It’s okay if you’re still mad at me or not. Malaki rin ang nagawa kong kasalanan sa’yo dahil sinisi ka namin sa gulo naming magkakaibigan. I will wait, Rica. If you don’t want me then I’ll still pursue you. Hindi ako titigil hangga’t hindi ko napapatunayan ang sarili ko sa’yo.” he seriously said.

“Zian…” tanging nasambit nalang ni Rica habang nakatitig sa gwapong mukha ng lalakeng kaharap niya.

“Please? I promise na babawi ako sa’yo sa lahat ng naging kasalanan ko. You kissed me back so you like me too, right? or maybe you’re attracted to me…” Zian desperately said at hinawakan na ang magkabilang pisngi ni Rica.

Akmang magsasalita na sana si Rica nang may kumatok ng malakas sa bintana ng kotse niya. Nabigla silang dalawa ni Rica nang makita na si Ran ang kumakatok sa labas ng bintana ng kotse niya.

Kaagad siyang lumabas sa loob ng kotse niya at lumabas rin doon si Rica. Tinignan naman niya si Ran na nakatitig sa kanya ng masama.

“What are you doing here, Zian? You’re now making a move to Rica?” madiing sabi ni Ran.

“So what if yes?” sagot naman ni Zian.

Hindi na napigilan pa ni Ran na sugurin si Zian at akmang susuntukin na sana niya ito sa mukha nang kaagad nahuli ni Zian ang kamao niya.

“You’re going to punch me?” Zian asked seriously.

“Traitor!” sigaw naman sa kanya ni Ran habang nanlilisik ang mga mata nito sa galit.

Pabalya namang binitawan ni Zian ang kamao ni Ran na kamuntikan pa nitong ikatumba.

“I like Rica so I’m going to court her, too. Hindi lang ikaw ang pwedeng manligaw sa kanya.” Zian said with finality in his voice.

“I can’t believe you’re doing this to me, Zian. Liligawan mo ang babaeng mahal ko?” hindi naman makapaniwalang tanong ni Ran at umiling-iling ito.

Zian didn’t answered him at muli nitong hinila si Rica at isinakay sa loob ng kotse niya saka ito inumpisahang paandarin.

“Teka? Saan tayo pupunta, Zian? May trabaho pa ako at-” kaagad pinutol ni Zian ang sasabihin pa sana ni Rica.

“Babayaran ko nalang ’yang oras mo sa trabaho basta’t sumama ka lang sa akin ngayon.”

---

Chapter 27

DINALA ni Zian si Rica sa bahay ng ama nito. Hindi niya alam kung bakit dito siya dinala ng binata at hanggang ngayon ay hindi pa rin maiproseso ng utak niya ang pag-amin nito ng sariling nararamdaman para sa kanya.

“Dad,”

Pagtawag ni Zian sa isang matanda at matangkad na lalakeng nagbabasa ng diyaryo habang nakaupo ito sa sofa ng living room. Lumingon naman ang lalake sa kanila at natigilan pa ito dahil may kasamang babae ang anak niyang si Zian.

“Zian, you’re here.“tawag nung lalake saka ito muling tumingin kay Rica at nginitian ang dalaga.

Base sa itsura ay mga nasa mid 40’s na siguro ang lalake. Matangkad ito at makisig pa rin sa kanyang edad. Kamukha nito si Zian at sigurado na nung kabataan nito ay habulin rin ito ng mga babae.

“By the way, she’s Rica, Dad.” pagpapakilala ni Zian kay Rica sa Dad nito.

“Kagandang bata naman nitong kasama mo, Zian. How old are you, hija?” tanong ng lalake kay Rica nang bumaling ito sa kanya.

“Ah, 18 years old na po ako.” nahihiya namang sagot ni Rica.

“You’re 6 years younger than my son, huh? Let’s have an afternoon dinner. Come and join us at nagugutom na ako.” nakangiti nitong sabi at naglakad na papunta sa dining area ng bahay nila Zian.

Nang maiwan nang dalawa sina Rica at Zian ay kaagad nang nagsalita si Rica.

“Bakit mo ba ako dinala dito, Zian? Ano nalang ang iisipin ng Dad mo sa atin? Hindi mo ako-”

“I already said that I will pursue you, panliligaw na rin ’yon. Bakit ba hindi mo ako mapagbigyan, ha? Pinayagan mong manligaw sa’yo si Ran tapos ako hindi?” singhal naman ni Zian at nagulat si Rica sa sinabi nito.

Para kasi itong nagtatampo na nagagalit rin sa kanya.

“Zian, wala akong sinabing papayag akong magpaligaw sa’yo. Hindi ko na muna iintindihin ang buhay pag-ibig ko dahil sa mga nangyari sa akin. May kailangan pa akong mas pagtuunan ng pansin kaysa ang magpaligaw. ’Yong tungkol naman kay Ran, hindi na rin ako magpapaligaw sa kanya.” pag-eeksplina ni Rica na sana naman ay makuha ni Zian.

Tinignan lang naman siya ng binata at kaagad nang hinila ang braso niya papunta sa dining area na kung saan ay nandoon na rin ang Dad nito.

Zeus ang pangalan ng Dad ni Zian at sinabi nito kay Rica na tawagin na lang siyang Tito Zeus. Mabait naman ang lalake kay Rica at ang akala nga yata nito ay nobya na siya ni Zian.

Gusto man niyang aminin ang totoo ay hindi niya masabi dahil nakikita niya sa ama ni Zian na masayang-masaya ito at nagkaroon na ng nobya ang anak niyang si Zian.

“Please take care of my son, Rica. Masungit at moody lang ’yan pero mabait namang bata ’yang si Zian.” nakangiting sabi ni Zeus habang sabay-sabay silang kumakain sa dining area.

Ngumiti nalang si Rica dahil wala siyang masabi pa. Si Zian naman na nasa tabi niya ay nakangiti lang at mukhang tuwang-tuwa pa ito sa maling inaakala sa kanila ng Dad niya.

Nang matapos na silang kumain ay nagpaalam na sa kanila si Zeus na may dadaluhan pa itong emergency meeting sa kompanya nang tumawag ang secretary nito kanina sa kalagitnaan ng afternoon dinner nila.

Bago pa ito umalis ay nagsabi itong sana sa mga susunod pang mga araw ay muli nitong makita si Rica. Sumang-ayon nalang doon si Rica kahit wala na siyang balak pang sumama kay Zian sa susunod lalo na kung hihilahin siya ulit papunta sa bahay ng ama nito.

“Are you mad?” tanong ni Zian sa kanya nang nasa garden area na sila ng bahay at nagpapatunaw ng kinain nila.

“Zian, pinatawad na kita kung ano man ang nagawa mong kasalanan sa akin dahil may kasalanan rin ako do’n pero sa ngayon talaga ay hindi ko iniisip na magka nobyo ulit. Sana naman maintindihan mo ako.” malungkot namang saad ni Rica at napayuko pa ito.

Bumuntong-hininga naman si Zian at tinignan nito ng seryoso si Rica sa mga mata. “This is not the usual me, Rica. Ni minsan, hindi ko inaasahan na mahuhulog ang loob ko sa isang babae. My motto is, I would rather die being single than to stick with a girl but the tables have turned, kinain ko rin ang lahat ng mga sinabi ko noon dahil nagkagusto na ako sa’yo.”

Napakagat-labi si Rica dahil sa mga sinabi sa kanya ni Zian. Mas lalo lang rin bumibilis ang tibok ng puso niya na kanina pa niya nararamdaman nang makaharap niya ang binata.

Talaga ngang may nararamdaman na siya para kay Zian pero ayaw naman niyang maging marupok at kaagad magtiwala rito. Hindi na niya kayang maulit pa ang mga nangyari sa kanila ni Sage na ibinigay niya ng buo ang pagtitiwala niya dito na sa huli ay sasaktan at pagsasamantalahan lang pala siya.

“I’m sorry, Zian.” tanging nasabi nalang ni Rica.

Hindi na nagsalita pa doon si Zian pero ramdam niyang nanlumo ito sa pinal na sagot niya.

Sa huli ay hinatid nalang siya ni Zian sa apartment na tinutuluyan niya. Hindi na rin niya natanggihan ang 5k na inabot nito sa kanya bilang bayad raw sa oras na inilaan nito sa kanya imbes na sa trabaho niya inilaan iyon. Ibabalik na sana niya ang perang inabot nito nang kaagad nang pinaandar ni Zian ang kotse nito papaalis.

Hindi inaasahan ni Rica na magkakaganito ang sitwasyon niya simula nang tumira siya sa condo unit ni Sage. Sila Zian, Ran at Yruma ay inamin nang may gusto sa kanya at siya naman ay may gusto na rin sa mga ito.

Posible nga pala talaga ito. Idagdag pang may gusto rin siya kay Trevor.

Pumasok na lang siya sa loob ng kanyang apartment. Mabuti nalang at ang payong at maliit lang niyang bag na naglalaman ng bottled water ang naiwan niya kanina sa flower shop nila Maru. Dala naman niya sa bulsa ng suot niyang high waist jeans ang wallet at cellphone niya kaya bukas nalang siya papasok sa trabaho niya at hihingi ng paumanhin kina Lillian at Cyrus sa pag half day duty niya sa trabaho.

Si Zian naman kasi, e!

Alas diyes na ng gabi nang makarating si Zian sa condo unit ni Sage dahil nagliwaliw pa siya sa bar na pinuntahan niya at uminom doon. Naabutan niya naman sa sala sila Wenhan at Ran na umiinom at hindi rin niya inaasahan na sasama si Yruma sa dalawang ito. Wala namang ibang hobby noon pa man si Yruma kundi ang matulog imbes na makipag bonding sa kanilang magkakaibigan.

“The traitor is back,” nakangising sabi ni Ran nang makita siya nito.

Zian rolled his eyes dahil sa iritasyong nararamdaman niya kay Ran lalo na sa pagsulpot nito kanina sa flower shop kung saan nagtatrabaho si Rica.

“Just say what you want and I don’t care.” he crossed his arms at sinadya niya talagang lumapit sa pwesto ng mga kaibigan niyang nag-iinuman sa sala.

Tumawa naman bigla si Wenhan. “Woman hater raw pero may liligawan rin pala? Walang isang salita!” sabi nito at dinuro siya.

“Edi manligaw ka rin kung gusto mo.” sagot naman ni Zian nang pabalang kaya biglang sumama ang tingin ni Wenhan sa kanya.

“We like her, Zian.” nagsalita naman si Yruma habang nakatitig ito ng mariin.

“And I like her, too. I have a rights to court her because she’s already single at hindi ko naman kayo pipigilan kung liligawan niyo rin siya. May the best man wins nalang.” huling sabi niya bago iwanan ang tatlong kaibigan niya na hindi na sumagot pa.

Nang makarating na si Zian sa loob ng kwarto niya ay humiga nalang siya sa kama niya na kung saan ay ito rin ang kama na hinigaan noon ni Rica nang hinalikan niya ito at tumugon ito sa mga halik niya.

He can’t get enough of her. Nang mangyari sa kanilang dalawa iyon ay hindi na niya naialis pa sa isipan niya si Rica. In his system too. Para itong droga na nakakalango at kakaadikan niya rin pala sa huli.

Wala pang isang buwan na nakilala nilang magkakaibigan si Rica ay malaki na ang pinagbago ng samahan at pinaniniwalaan nila nang dahil lang sa babaeng ito. She’s slowly changing them.

Magmula kay Sage, sa kanya, kay Wenhan, Ran at hanggang sa pinakabata sa kanila na si Yruma. They are all in love with Rica.

Hindi naman sila inakit o nilandi ni Rica dahil sila mismo ang unang lumalapit at naghahangad sa dalaga. Wala itong kasalanan kung bakit nasisira na ang samahan nilang magkakaibigan nang dahil lang rito.

They are all jerks and immature to blame Rica for every chaos they made. Kinain lang sila ng matinding selos at disappointment sa bawat isa sa kanila.

Kahit sinabi na sa kanya ni Rica na ayaw na nitong magpaligaw pa ulit ay hindi pa rin titigil si Zian doon. Nararamdaman niyang may pag-asa pa rin siya dahil sa hinalikan siya pabalik ni Rica.

Kahit mabokya man ay susugal pa rin siya para lang makuha ang babaeng nagugustuhan niya ngayon. Kung susugal siya ay lulubos-lubusin na niya.

Essam informed to his Lolo Perry that he’d already met his granddaughter. Hindi naman maitago kay Perry na nasa kabilang linya lang ang tuwa nito nang mabanggit ni Essam si Rica.

He’s longing for his granddaughter at alam niyang marami siyang pagkukulang sa dalaga kaya kailangan niyang bumawi rito katulad nalang ng bigyan niya ito ng maginhawa at marangyang buhay.

Pagkatapos kausapin ni Essam si Perry ay muling tinanaw ni Essam ang kanyang magiging future fiance sa glass window ng pinagtatrabauhan nitong flower shop.

Hindi siya makapaniwala na magiging asawa na niya ito gaya nga ng ipinangako sa kanya ni Perry. Hindi na siya lugi sa babae dahil sa ganda ng mukha nito at hubog ng katawan.

Damn! Any men will want this girl. I’m such a lucky bastard

to have her.

Mahigit dalawang linggo nang minamanmanan ni Essam si Rica. Nang sinadya niyang mabangga ang dalaga sa pasilyo ng comfort room sa fast food restaurant na kinainan nito kasama ang kaibigan nitong lalake ay doon niya nakuha ang atensyon ni Rica.

And now, this is the right time para magpapansin ulit dito. He will also take the advice that his father, Winston said to him.

If you have no option then do the dirtiest thing to get what you want.

Matiyagang hinintay ni Essam si Rica na matapos sa duty nito sa flower shop. Nang lumabas na ito sa loob ng flower shop kasama ang iba pang mga katrabaho nito ay mas lalo pang nagtago si Essam sa pader na kanina pa niya pinagtataguan. Umalis na rin sa wakas ang isang babae at isang lalake na katrabaho nito kaya si Rica nalang ang mag-isa sa labas ng flower shop.

Wala nang sinayang pang panahon si Essam at nagpakita na siya kay Rica na halata ang pagkagulat nang makita at makilala siya kaagad nito.

“I-Ikaw?” gulat na tanong ni Rica nang makita si Essam.

“Wow! You’re here, too.” nakangiti pang sabi ni Essam at nagkunwari itong ngayon lang niya ulit nakita si Rica.

“Ah, oo. Nagtatrabaho ako dito sa flower shop na ’to.” sabi naman ni Rica at itinuro nito ang flower shop sa harapan nila. “Ano nga palang ginagawa mo rito?” tanong pa nito.

“I’m staying at the nearest hotel here. I got bored in my hotel room kaya lumabas ako.” sagot naman ni Essam na may american accent pa rin kahit nagtatagalog na.

“Nagbabakasyon ka ba dito sa Pilipinas?” tanong naman ni Rica.

“No. May kailangan akong isundo dito sa Philippines then I’ll take her with me in america.” sagot ni Essam habang nakatitig ito kay Rica na nailang naman sa pagtitig niya.

“G-ganon ba? Sige, kailangan ko na palang umuwi dahil maggagabi na.” paalam ni Rica at akmang aalis na sana nang humarang sa harapan niya si Essam.

“Ihatid kita. I want to keep you safe hanggang makauwi ka.” nakangiti nitong alok.

“Ha? Hindi na. Kaya ko namang mag-isang umuwi.” pagtanggi ni Rica sa alok ni Essam.

Hindi naman siya pinakinggan ni Essam dahil kaagad itong nagpara sa dumaang taxi sa daan at kaagad siya nitong pinapasok sa loob nang huminto ang taxi at sumunod rin ito sa kanya.

Wala na siyang nagawa kundi sabihin nalang sa taxi driver ang daan pauwi sa apartment niya. Habang nasa biyahe sila ay panay lang ang tingin ni Essam sa kanya at kapag lumilingon siya dito ay ngingitian lang siya nito.

Hays! Kamukha-kamukha talaga niya ’yong si elevator guy sa Tiktok. Kung hindi lang blonde ang lalakeng ito, malamang ay

papasa

na silang

magkambal

ng lalakeng Tiktoker na iyon.

Nang marating na nila ang apartment niya ay si Essam na ang nagbayad ng pamasahe nila. Nag-abot pa ng bayad si Rica pero tinanggihan iyon ni Essam kaya wala na siyang nagawa doon.

Nang nasa tapat na sila ng apartment ay nagpasalamat na si Rica sa paghatid ni Essam sa kanya.

“Salamat nga pala sa paghatid mo sa akin dito sa apartment ko. Ano nga palang pangalan mo?” tanong ni Rica.

“I’m Essam Williams.” sagot ng amerikanong si Essam at mas ngumiti pa ito ng malawak.

Mukhang model ang lalakeng ito. Ang gwapo-gwapo pa!

Naalala

ko tuloy sa mga ngiti niya ang favorite singer ko sa 90’s

boyband

na Backstreet Boys na si Nick Carter.

Kapag

ngumingiti iyon ay parang nagkakaroon ng mga anghel sa paligid.

“Nice to meet you, Essam. Ako nga pala si Rica.” pagpapakilala naman ni Rica kay Essam na tumango lang sa sinabi niya.

“Ahm, sige. Papasok na ako sa loob ng apartment ko. Umuwi ka na rin at gabi na-”

“Can I sleep with you tonight? Its already 9pm and the roads are too dangerous at this night para umuwi pa ako sa hotel room ko.” nakangiti pa ring sabi ni Essam na ikinabigla naman ni Rica.

“A-ano kasi,” napakamot nalang siya sa ulo dahil hindi niya alam kung ano ba ang dapat niyang isagot sa sinabi ng binata.

Kabilin-bilinan sa kanya ni Trevor na huwag siyang magpapasok nang kahit sinong lalake sa apartment niya bukod rito pero ngayon ay humihiling si Essam sa kanya na makitulog ito ngayong gabi sa apartment niya.

Huminga ng malalim si Rica. “Essam, gustuhin ko mang patuluyin ka sa apartment ko pero-”

Nanlaki nalang ang mga mata ni Rica nang kunin ni Essam ang hawak niyang susi sa gate ng apartment niya at ito na ang nagbukas sa padlock ng gate. Pagkabukas nito ng gate ay hinila na siya nito papasok sa loob ng apartment at sinusian naman nito ang pintuan ng apartment niya.

Nang mabuksan ay nagtuloy-tuloy lang ito sa pagpasok sa loob ng apartment na para bang ito pa ang may-ari ng apartment na tinutuluyan niya.

“Where’s your room? Let’s sleep now?” tanong ni Essam kay Rica na aatakihin na yata sa mga pinagsasabi niya.

---

Trevor x Rica x Essam na ba this?

Chapter 28

MARAMING inasikaso si Trevor sa trabaho niya kaya hindi na niya nasundo kanina si Rica sa flower shop na pinagtatrabauhan nito. Namimiss na niya ang dalaga kaya balak niya itong puntahan ngayon sa apartment nito kahit alas nuebe na ng gabi.

Dumaan muna siya sa Domino’s Pizza para mag take-out ng dinner snacks na pasalubong niya para kay Rica. Pagkatapos nun ay kaagad na siyang nagmaneho papunta sa apartment nito.

Makalipas ang kalahating oras ay narating na rin niya ang apartment ni Rica. Kaagad niyang tinext ito para sabihin na nasa tapat na siya ng gate ng apartment. Pagkaraan ay lumabas na ng apartment si Rica na sinusian ang gate at sinalubong siya nito.

“Hi. I’m sorry kung naistorbo pa kita ngayong gabi. Let’s have a late snack?” nakangiting sabi ni Trevor at itinaas pa nito ang binili niyang tatlong boxes ng Domino’s Pizza.

“A-ah ano kasi, Trevor,” nag-aalangan namang sabi ni Rica at napakamot pa ito sa ulo.

“What’s wrong?” nagtatakang tanong naman ni Trevor.

Bigla naman siyang hinila ni Rica papasok sa loob ng apartment nito saka siya pinaupo sa isang monoblock chair. Kagat-kagat pa ni Rica ang mga kuko niya at parang may gusto itong sabihin sa kanya na hindi maituloy.

“Rica? What’s going on? Kung may gusto kang sabihin sa’kin ay sabihin mo na.” sabi naman ni Trevor at inilapag sa maliit na lamesang gawa sa kahoy ang binili niyang tatlong boxes ng pizza.

Nagpakawala naman ng malalim na buntong-hininga si Rica saka nito hinarap si Trevor.

“May lalake sa loob ng kwarto ko.” pag-amin ni Rica na ikinagulat ni Trevor.

“W-What?”

Rica sighed again. “Kilala niya ang amerikano kong lolo na ama ng Nanay Marianne ko. Sinabi niya sa akin na hinahanap ako ng lolo ko. Trevor, hindi ako makapaniwala sa sinabi sa akin ng lalakeng nasa kwarto ko ngayon.” hindi na naitago pa ni Rica ang mapaluha sa harapan ni Trevor.

Napatiim-bagang naman si Trevor sa sinabi nito at walang imik itong nagtungo sa loob ng kwarto ni Rica. Doon niya naabutan ang isang blonde ang buhok, matangkad at maputing lalake na natutulog sa kama mismo ni Rica. Wala pang suot na pang-itaas ang lalake na ikinagalit niya.

Kaagad niyang hinila papatayo ang lalake na napansin niyang amerikano pala. Nagising ito sa ginawa niya at tinignan siya ng mariin.

“What are you doing here? Tsaka anong kalokohan ang pinagsasabi mo kay Rica?” galit na saad ni Trevor at tinitigan nito ng masama ang lalake.

Nagulat naman si Rica nang makita si Trevor na kaharap si Essam nang sundan niya ito papunta sa loob ng kwarto niya.

“Huh? What’s kalokohan are you talking about?” maang pang tanong ni Essam at akmang susuntukin na sana ito ni Trevor sa mukha nang napigilan siya ni Rica.

“Please, Trevor.. ’wag mo siyang saktan. Talagang kilala niya ang lolo ko. May ipinakita siya sa aking mga pictures kanina ng Nanay Marianne ko at ni lolo na nagpapatunay na hinahanap ako ng lolo ko. Nandito si Essam sa Pilipinas para sabihin sa akin na may kamag-anak pa pala akong natitira na naghihintay lang sa akin sa amerika.” pakiusap na sabi ni Rica habang nakahawak ito sa kamao ni Trevor.

“But you shouldn’t trust him that easily! At dito mo pa talaga siya pinatulog sa kwarto mo? Paano kung may gawing masama sa’yo ’tong amerikano na ’to?” hindi na napigilan ni Trevor na magtaas ng boses dahil sa kaisipang may pinatuloy si Rica na ibang lalake sa apartment nito bukod sa kanya.

Masyadong nagtitiwala ang dalaga sa mga taong kakakilala palang nito. Mabuti nalang pala at naisipan niyang dalawin si Rica sa apartment nito kahit gabi na.

Hindi niya kakayanin kung malagay na naman ito sa peligro sa oras na kasama niya ang amerikanong lalakeng ito na nagpakilalang kakilala raw ng lolo ni Rica.

“I’m Essam Williams. I knew Rica’s grandfather, Lolo Perry. Her grandfather told me na dalhin ko na si Rica sa amerika since wala na siyang family dito.” biglang pagsabat ng amerikanong lalake at nagpamulsa pa ito sa suot na pantalon.

Ngumisi naman ng mapakla si Trevor at muling binalingan ang amerikanong lalake. Hindi niya akalain na marunong pala itong magtagalog.

“At sa tingin mo kaagad akong magtitiwala sa’yo? Let’s say na kakilala mo nga ang lolo ni Rica but you’re also saying na kaya ka nandito sa Pilipinas ay para dalhin na si Rica sa amerika?” seryosong tanong nito.

The blonde guy nodded. “That’s our plan. Rica had relatives in Kensington and we’re the only family she had right now. Rica’s grandfather was my grandfather’s bestfriend, too. We finally found Rica by the help of her grandfather’s Private Investigator.” nakangiti nitong sagot.

Doon ay hindi na nakapagsalita pa si Trevor dahil mukhang totoo nga ang sinasabi ng amerikanong lalakeng kaharap niya.

Bigla ring ipinakita sa kanya ng lalake sa cellphone nito ang mga litrato ng ina at ng lolo at lola ni Rica na tinutukoy nito. Hindi maitatanggi ni Trevor na kamukhang-kamukha ni Rica ang ina nito at ang lolo nitong kapareho ng kulay ng mga mata ng dalaga.

Tinignan naman niya si Rica na may malungkot na ekspresyon at nakayuko ito. Wala na itong kamag-anak sa Pilipinas kaya sigurado siyang interesado rin itong makilala ang lolo at lola nito sa amerika.

Kung mangyayari man iyon ay panigurado na baka sa amerika na tumira si Rica at hindi na ito bumalik sa Pilipinas kapag nagkataon. Ano pa nga ba ang silbi ng pagtira nito sa Pilipinas kung nasa ibang bansa naman ang mga kamag-anak nito?

Hindi mapigilan ni Trevor na malungkot doon. Kung kailan may tsansa na siya kay Rica ay mukhang malalayo pa ito sa kanya at baka hindi na niya ito makakasama pa.

“Lost of words? I’m just telling the truth. Rica’s grandparents wants to meet her as soon as possible.” saad pa ni Essam at humalukipkip ito.

Trevor didn’t answer him at hinila nalang niya papalabas sa loob ng kwarto si Rica. Nang nasa maliit na sala na sila ng apartment ay iniharap niya ang dalaga sa kanya at pinunasan ang mga luhang kumakawala sa mga mata nito.

“Do you want to go with him?” mahinang tanong ni Trevor.

“Trevor, gusto kong makilala ang lolo’t lola ko. Wala na akong ibang kamag-anak dito sa Pilipinas at wala na ring dahilan pa para manatili ako dito. Gusto raw ng lolo’t lola ko na sa amerika na ako tumira. Pag-aaralin rin nila ako doon.” umiiyak na sabi ni Rica.

Pilit namang pinipigilan ni Trevor ang emosyon niya. Sanay na siyang nasasaktan at nalulungkot simula pagkabata niya pero hindi niya akalain na may mas sasakit pa pala doon.

Mas ayos pa sa kanya na minamaliit siya ng ibang tao kahit ang sarili pa niyang mga kamag-anak. Ayos lang rin sa kanya kung nalalamangan siya ni Sage pero ngayong tuluyan nang malalayo sa kanya si Rica, pakiramdam niya ay mamamatay na siya sa sobrang sakit kapag nangyari iyon.

Hindi niya kayang malayo at mawala sa kanya ang dalaga. Ito nalang ang tanging tao na nagpapasaya at nagpapakulay sa madilim niyang mundo.

“I understand but.. how about me?” paos nang sabi ni Trevor at hindi na nga nito napigilan ang pagbuhos ng emosyon niya.

Natigilan naman si Rica nang makita niyang umiiyak na si Trevor sa harapan niya. Hindi niya inaasahang iiyakan siya nito.

“Trevor..” pagtawag ni Rica kay Trevor at mas lalo lang rin siyang napaluha sa sakit na nakikita niya mula sa mga mata nito.

“Rica, mahal kita. Matagal na akong may nararamdaman para sa’yo. Simula nang makita kita sa restaurant ni Sage, doon na tuluyang nahulog ang loob ko sa’yo.” pag-amin ni Trevor na ikinagulat ni Rica.

May gusto na sa akin noon pa man si Trevor?

Inilagay naman ni Trevor ang isang kamay ni Rica sa dibdib niya. “Did you feel my heartbeat? Palaging bumibilis ang tibok niyan kapag kaharap kita. Before, I was about to court you pero naunahan lang ako ni Sage. He knew that I like you at first at dahil ayaw niyang malamangan ko siya ay niligawan ka niya kaagad. I’ve got mad dahil nagkagusto ka sa kanya kaya parati nalang kitang iniinsulto at minamaliit noon dahil hindi ko matanggap na minahal mo siya. Galit ako parehas sa inyo kaya gumawa ako ng paraan para magkahiwalay kayo but things got complicated because of my stupid plan.” mahabang litanya niya.

Hindi makapaniwala si Rica nang sabihin ni Trevor na may nararamdaman rin ito para sa kanya. Matagal na pala itong may gusto sa kanya at nakaramdam siya ng saya dahil parehas lang pala sila ng nararamdaman.

“Kung aalis ka dito sa Pilipinas at baka hindi ka na bumalik, talagang malulungkot ako do’n, Rica. If you still want to stay here, I’ll help you for everything especially in your studies pero kung desidido ka na talagang umalis ng Pilipinas then wala na akong magagawa pa.” Trevor sighed at binitawan na ang kamay ni Rica na nakalapat sa dibdib niya.

Natahimik naman si Rica dahil napaisip siya sa mga sinabi sa kanya ni Trevor. Maging pati rin siya ay labis na malulungkot kung maiiwan niya si Trevor sa Pilipinas.

Mahal niya ito at ayaw niyang mawalay dito pero paano naman ang lolo’t lola niya sa amerika na gusto siyang makita at makasama?

Sa huli ay nakapagdesisyon na siya. Kailangan niyang piliin ang bagay na makakasagot kung saan nga ba nagmula ang ina niyang namayapa na.

Kung sila talaga ni Trevor ang nakatadhana para sa isa’t-isa ay magtatagpo pa rin ang mga landas nila balang araw. Maging pati na rin kila Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

Isang linggo na rin ang nakakalipas simula nang makausap ni Rica si Trevor. Nang dahil sa naging desisyon niya ay isang linggo na ring hindi nagpapakita sa kanya ang binata. Gusto na rin niya bayaran ang utang niya rito maging pati na kay Calvin pero hindi na talaga ito nagpakita pa. Alam niyang nasaktan ito sa pasya niya pero wala na siyang magagawa pa doon. Kailangan niya munang hanapin ang nawawalang kasagutan mula sa pinagmulan ng ina niya.

Tinulungan siya ni Essam na maiproseso lahat ang mga kakailanganin niya para makapunta siya sa amerika. Mas napabilis naman ang proseso nito dahil maraming koneksyon ang Lolo Perry niya mula sa US embassy dito sa Pilipinas.

Mabait naman si Essam sa kanya. Isang linggo rin itong tumira muna sa apartment niya at wala naman itong ginagawang hindi maganda. Hindi lang talaga naialis sa binata ang pagiging arogante at matapobre nito kung minsan pero pilit nalang iyong iniintindi ni Rica dahil lumaki nga naman itong mayaman at maselan sa kapaligiran.

Ngayon na ang alis nina Rica at Essam papuntang amerika. Kasama niya ngayon na naghatid sa kanya sa airport sila Emily, Maru, Cyrus at Lillian. Walang bakas ni Trevor maging pati na rin ng isa sa mga kaibigan ni Sage.

“Mamimiss kita, friend. Basta ’wag mong kakalimutan na magchat o mag-vc sa akin palagi kapag nasa amerika ka na, ha?” maluha-luhang sabi ni Emily habang nakayakap ito kay Rica.

“Oo naman, Emily. Hindi ko ’yon makakalimutan.” umiiyak ring sabi ni Rica. Mamimiss rin talaga nito ng sobra ang kaibigan niya.

Pagkatapos nilang magbilinan ni Emily ay niyakap na rin niya si Lillian na umiiyak rin at si Cyrus na halos pigil ang pag-iyak. Si Maru naman ay nakatingin lang ng seryoso kay Essam na tinaasan lang naman siya ng kilay.

Niyakap na rin ni Rica si Maru at nagpaalam na dito. “Mag-iingat kayo ni Emily dito. Alagaan mo siya palagi.” nakangiting bilin ni Rica na ikinatango lang ni Maru.

Nang oras na nila Rica at Essam para sumakay sa eroplano ay nilibot pa ni Rica ng tingin ang buong airport sa huling pagkakataon, naghihintay kung magpapaalam rin ba sa kanya sa huling pagkakataon si Trevor o isa kila Zian, Wenhan Ran at Yruma pero nabigo lang siya na ikinalungkot niya.

Gusto niya sana na sa huling pagkakataon ay makita niya ang mga ito. Alam naman ni Trevor na aalis na siya papuntang amerika at siguro ay nasabi na rin nito iyon sa mga kaibigan ni Sage. Wala na rin siyang contact pa sa mga ito dahil nagpalit na siya ng numero na ibinilin sa kanya ni Essam.

Naramdaman nalang ni Rica na inakbayan siya ni Essam habang may hinihila itong maleta. “Let’s go?” nakangiti nitong sabi.

Ngumiti nalang ng tipid si Rica sa binata at tumango ito.

Siguro

ay tuluyan na talaga nila akong kinalimutan.

Ang kanina pang nakamasid kila Rica sa airport na si Sage ay napangisi nalang habang inaayos ang suot nitong face mask at itim na shades.

Natutuwa siya dahil mawawala na si Rica sa landas ni Trevor at ng mga kaibigan niya. Wala na silang tsansa sa dalaga. Hindi na sila magiging masaya pa sa buhay nila.

Balak sanang sundan ni Trevor at maging pati na rin nila Zian, Wenhan Ran at Yruma si Rica sa flight nito ngayon papuntang amerika para pigilan ito sa pag-alis.

Doon na gumawa si Sage ng paraan para hindi matuloy ang binabalak ng mga ito. Nagyaya siyang mag-inuman muna sila kagabi kasama si Trevor at ng mga kaibigan niya. Nilagyan niya ng sleeping pills ang alak ng mga ito para mas matagal ang pagkakagising ng mga ito kinabukasan.

6am ang flight ni Rica base sa sinabi raw ni Emily kay Trevor kaya hindi pwedeng magising ng maaga si Trevor at ang mga kaibigan niya para lang pigilan si Rica sa pag-alis nito papuntang amerika.

“Hindi naman ako papayag na makuha ka sa akin ng ibang lalake kahit pa ng kapatid ko o mga kaibigan ko. We will meet again, my lovely wifey…”

---

Chapter 29

After 4 years

Kensington, Philadelphia PA, USA

22:15 EST

HINDI na mabilang ni Rica kung ilang cocktail drinks ang nainom niya. She’s enjoying the ambiance of The International Bar in N Front St. Philadelphia na limang minuto lang ang layo mula sa bahay nila sa Kensington.

Sunday is gimmick time for her. Kasama niya ngayon sa bar ang mga college alumni friends niya na sila Hudson, Nolan at Laurie. Parehas silang apat na magkakaibigan na nakapagtapos nang kursong Bachelor of Science in Secondary Education sa Temple University isang taon na ang nakakalipas.

Hindi rin nagamit ni Rica ang kursong natapos niya dahil tinulungan nalang niya ang kanyang lolo Perry na magmanage ng dine in restaurant business nila sa Kensington at sa iba’t-ibang branches nito sa amerika.

Eh di sana related sa business nalang ang kinuha niyang kurso nang magtransfer siya ng bachelor’s degree sa Temple University para naman nagamit niya ang matututunan niya sa pagpapatakbo ng business nila. But she loves to study education by the way, baka balang araw ay magamit rin naman niya ang tinapos niyang kurso sa oras na magkaroon ng emergency in the future.

“You’re drinking too much, Rics. Just stop it already,” suway sa kanya ni Hudson habang ang kasama naman nilang sina Nolan at Laurie ay naghahalikan na parang wala nang bukas sa kabilang table.

Sanay na sanay na sila sa PDA ng dalawang college friends nila. Hindi na rin bago ang PDA sa amerika dahil liberated halos ang mga tao rito kaya nga sa apat na taong nakatira si Rica sa amerika ay nabago na ang klase ng kilos, pananamit at pananalita niya. Medyo revealing na ang suot niyang mga damit at inglishera na rin siya.

“Let me drink for a while, Hudson. Ayoko pang umuwi sa bahay dahil makikita ko lang doon ang pagmumukha ni Essam!” tumatawa namang sabi ni Rica habang patuloy lang ito sa pag-inom. Beer naman ang tinarget nitong inumin.

Hudson Finley is a half Filipino/ half American like her. Nakakaintindi ito ng tagalog at marunong rin itong magtagalog katulad ni Essam. Mas buo at malinaw pa nga ang pronunciation ng pagtatalog nito kaysa sa self-proclaimed boyfriend/fiancé niya.

Tinaasan naman siya ng kilay ni Hudson habang nakangisi ito. “He’s crazy over you, Rics. I can’t blame him tho, you’re gorgeous and hot.” he said at pinasadahan pa nito ng tingin mula ulo hanggang paa si Rica na nginitian lang siya ng matamis.

Hindi naman nababastusan si Rica sa ginagawa ni Hudson. Sa katunayan nga ay ilang beses na rin silang naghahalikan at nagme-make out sa tuwing nalalasing sila pareho pero hindi naman umaabot sa punto na nakikipag-sex siya rito. Ayaw niya nang makipagsex sa ibang lalake matapos nang ginawa ni Sage sa kanya noon.

She and Hudson are good friends. Sa gandang lalake ni Hudson ay marami na itong babaeng amerikanang nakarelasyon. Parang magkapatid na rin ang turingan nila sa isa’t-isa.

“I know, Hudson!” confident pang sabi ni Rica na mahina namang ikinatawa ni Hudson.

Nang maramdaman niyang medyo nahihilo na siya ay itinigil na rin niya ang pag-inom. Napayapos nalang siya sa binata na hinawakan naman ang bewang niya at magaang hinahalikan ang tuktok ng ulo niya.

“Let’s heat ourselves? Of course, no sex involved. Just a little make out.” bulong ni Hudson sa tenga ni Rica. Alam na nito ang ayaw na mangyari ng dalaga.

Kaagad namang tumango doon si Rica at nagpatangay nalang kay Hudson hanggang sa nakarating na sila sa parking area ng bar at isinandal siya nito sa kotse mismo ng binata.

Inumpisahan na siyang halikan sa labi ni Hudson na ginantihan rin niya ng halik. Nalalasahan pa niya ang margarita at beer na ininom nilang dalawa habang naghahalikan sila.

Isinuot naman ni Hudson ang dalawa nitong kamay sa loob ng suot na crop top sando ni Rica at parehong nilamas ang naglalakihang dibdib ng dalaga. Rica didn’t wear any bra dahil may foam naman ang suot niyang crop top sando.

Napaungol at napapikit nalang si Rica sa sarap ng ginagawa ni Hudson na paghalik sa labi niya at sa paglamas ng dibdib niya.

She’s very different now from the innocent Rica who lived in the Philippines 4 years ago. Pilit niyang binago ang sarili niya at kinalimutan na ang lahat ng mga nangyari noon sa kanya.

She once fell in love with five guys at umasa siyang makikita niya ito sa huling pagkakataon bago siya umalis papuntang amerika pero no show ang mga ito at alam na niyang iyon na ang katapusan ng ugnayan nila.

She’s now a stronger lady, liberated, flirty and fearless. The environment in america helps her to mold herself into a better version of her unlike before.

Naging mahina siya noon, uto-uto at madaling mapaniwala na magkakaroon siya ng happy ending. People can’t blame her for acting like this, kahit ang Lolo Perry at Lola Felicity niya ay hinahayaan lang siya sa lahat ng gimik at lakad na pupuntahan niya kapag may free time siya mula sa pagpapatakbo ng business nila.

Hindi nga lang gusto ng Lolo Perry niya ang pag-iwas niya palagi kay Essam na walang ibang ginawa kundi bakuran siya at sundan na parang stalker niya.

Speaking of Essam, pagkamulat ni Rica ng mga mata niya ay nakita niya ang lalake na nagpalinga-linga sa labas ng bar kung nasaan sila ngayon. Kakalabas lang nito sa loob ng kotse at hindi niya alam kung bakit alam nito na nasa The International Bar siya ngayon.

Itinulak naman niya sa dibdib si Hudson na halatang bitin na bitin pa sa paghahalikan nila.

“What’s wrong?” iritableng tanong ni Hudson sa kanya.

Inayos naman ni Rica ang sarili niya at ang crop top sando na suot niya. “Essam is here. Look at your back!” bulong niya kay Hudson at itinuro nito ang direksyon kung nasaan si Essam. Sinundan naman iyon ng tingin ni Hudson.

“Shit! Istorbo talaga.” inis nang sabi ni Hudson habang nakamasid kay Essam.

Hinila naman ni Rica si Hudson hanggang sa makarating na sila sa kinaroroonan ni Essam na hindi na nagulat na magkasama silang dalawa.

“Are you done flirting with this fucker?” nakangising saad ni Essam na may masasamang titig sa kanila ni Hudson.

“Don’t hurt him again. Sasama na ako sa’yo pauwi.” pagsuko nalang ni Rica dahil alam niya na kapag hindi siya sumama ngayon kay Essam ay baka masaktan na naman ulit nito si Hudson katulad nalang nang nangyari noong isang linggo nang kasama niya ito na gumimik din.

“Oh, thanks for being polite today, my girlfriend. Ayaw mo talagang saktan ko ang mistress mo.” sarkastiko namang sabi ni Essam na ikinaikot nalang ng mga mata ni Rica.

Si Hudson naman ay tumango lang kay Rica at nginisian pa nito si Essam bago ito umalis at pumasok na ulit sa loob ng bar.

Walang ingat namang hinatak ni Essam ang braso ni Rica at kaagad itong ipinasok sa loob ng kotse niya.

“Damn it, Rica! You’re with that guy again? You’re my fiancé and you don’t have any rights to be with other guys!” umalingawngaw na sa loob ng kotse ang lakas ng boses ni Essam.

Sanay na si Rica sa boyfriend o fiance niya. Oo at boyfriend niya ito kahit self-proclaimed lang iyon ni Essam. Ipinagkalat na ni Essam sa lahat ang balitang iyon at kahit itanggi pa niya sa ibang tao bukod sa mga kaibigan niya na hindi niya boyfriend si Essam ay wala nang naniniwala sa kanya.

Kung umakto nga naman ang lalake ay daig pa nito na mag-asawa na sila. Halos tumira na nga ito sa bahay nila para lang bantayan at bakuran siya palagi laban sa mga lalakeng amerikanong nagtatangkang manligaw sa kanya.

Rica sighed in annoyance. “Paulit-ulit na naman ba tayo, Essam? Hudson is only my friend. Wala kaming relasyong dalawa! Nolan and Laurie also joined us at-”

“C’mon, Rica! Ilang beses ko na kayong nakitang maghalikan ni Hudson. Is that only a friend? I’m not a martyr!” sigaw naman ni Essam na ikinatahimik ni Rica.

Napasabunot si Essam sa sariling buhok at unti-unti na rin itong huminahon. “You’re using him to forget someone you left, right? And you don’t want to use me because I know you better than Hudson for the past 4 years. Fuck it! Why can’t you love me back, Rica?” humina na ang boses nito at tumingin nalang sa ibang direksyon habang nakatiim-bagang.

Hindi naman malaman ni Rica ang sasabihin niya. Hindi siya sanay na nakikitang mukhang nasasaktan ngayon si Essam. Ilang beses na niyang sinabi rito na hindi niya ito mahal at ayaw niyang matuloy ang engagement nila pero nagpupumilit pa rin ito sa kanya.

“Why did you changed all of the sudden, Rica? Is it because of Tr-”

“Shut up! Don’t you ever mentioned his name to me!” galit nang sigaw ni Rica at pilit nitong pinipigilan ang pag-iyak niya.

Essam chuckled bitterly at hindi na nito nakontrol na hampasin ng malakas ang manibela ng kotse niya sa matinding galit at selos na nararamdaman. Napahawak nalang si Rica sa kanyang dibdib sa pagkagulat sa ginawa nito.

“I don’t care. I don’t care if you don’t love me. You’re mine. Akin ka lang in tagalog.” bigla nalang nagbago ang mood ni Essam at ngumiti na ito sa kanya saka pinaandar ang kotse nito.

Umiling nalang si Rica saka ito sumandal sa headrest ng kotse at humalukipkip. Wala na talagang pag-asang magbago pa si Essam. He’s still a selfish and territorial bastard. Masyado pa itong possessive pagdating sa kanya. Nakakasakal na rin ang pag-uugali nito.

Marami namang magaganda at sexyng amerikana sa Kensington pero sa kanya lang talaga ito nakafocus na ikinaiinis niya lalo dahil nawawalan na siya ng kalayaan simula nang tumira siya sa amerika.

His Lolo Perry likes Essam so much for her. Sobrang pinagkakatiwalaan nito ang lalake at kung hindi lang naman raw si Essam ang mapapangasawa niya ay hindi raw siya nito hahayaan pang magkaboyfriend ulit.

Tsk! As if gusto ko namang magkaboyfriend. No freaking way!

Nang maihatid na siya ni Essam sa bahay nila ay kaagad nilang nadatnan sa living room sina Perry at Felicity na nakaupo sa sofa at mukhang hinihintay silang dalawa ni Essam.

“You’re here. May gusto nga pala akong sabihin sa’yo, apo.” seryosong sabi ni Perry kay Rica.

“Okay? What is it, lolo?” tanong naman ni Rica.

Nagkatinginan pa ang mag-asawa bago muling nagsalita si Perry. “You need to go back in the Philippines to manage some of our restaurants there. Tumatanda na kami ng lola mo, apo and we need your help dahil ikaw rin naman ang lahat na magmamana ng business namin.”

Nagulat naman si Rica sa sinabi ng Lolo Perry niya. Hindi na niya naisip pang bumalik sa Pilipinas dahil sa masasamang karanasan niya doon. Tuluyan na niyang ibinaon sa limot ang mga masalimuot na pangyayari noong labinwalong taong gulang palang siya.

Si Emily nalang ang tanging hindi niya kinalimutan sa Pilipinas at hanggang ngayon ay kaibigan pa rin niya ito kahit sa chat at video call nalang sila nag-uusap.

“Is it immediate, lolo?” nag-aalangan namang tanong ni Rica na ikinatango ng lolo Perry niya.

“It’s immediate, apo. May kaunting aberya ang branch ng restaurants natin sa Quezon City so I want you to inspect that. I’ve already taught you on how to handle that kind of problems so kaya mo na ’yong masolusyunan.” nakangiting sabi nito na malaki talaga ang tiwala kay Rica.

Ayaw namang maging makasarili ni Rica dahil siya nalang ang maaasahan ng lolo’t lola niya pagdating sa business nila. Matanda na nga ang mga ito at hindi na rin kaya pa ang magpatakbo ng marami nilang business kung sila lang ang gagawa nun. They need her help at ayaw niyang biguin ang mga ito.

“K-kailan po ako aalis papuntang Pilipinas?” tanong ni Rica.

“Tomorrow. Pinaprocess ko na ang lahat ng requirements at documents mo papuntang Pilipinas. Susunod rin si Essam sa’yo after 1 week but for now, he will going to help your Tito Winston to work in some of their restaurant branches in Seattle.” sabi ni Perry at tinignan nito si Essam na ngumiti lang ng tipid sa kanya.

Kahit hindi na siya sumunod sa akin, mas mabuti pa ’yon.

Rica nodded dahil alam niyang wala na siyang magagawa pa. She just need to be careful kapag nasa Pilipinas na siya. Business lang nila ang pakay niya doon. Syempre at magpapakita rin siya kina Emily at Maru dahil kaibigan naman niya ang mga ito, ayon lang talaga at wala nang iba pa.

Pagkatapos siyang makausap ng lolo at lola niya ay kaagad na siyang dumiretso sa loob ng kwarto niya. Hindi na niya pinansin pa si Essam na nakipagkwentuhan muna sa grandparents niya sa living room nila.

She took all of her clothes at humiga na siya sa kama niya. She closed her eyes and tears suddenly escape from her eyes.

Ano ka ba, Rica! Bakit ka ba umiiyak? Ang akala ko ba nagbago ka na at mas matatag ka na ngayon?

Remember that you’re not the old Rica who’s very

innocent

, weak and soft hearted? Yo

u are now the better version of yourself.

Pero kahit matatag at wala na ang dating Rica na una niyang naging katauhan ay hindi pa rin nakalimot ang puso niya sa mga lalakeng minahal niya at nagbigay ng saya sa kanya noon.

Chapter 30

RICA finally came back to the Philippines after 4 years. Pagkalabas pa lang niya ng NAIA airport ay kaagad na siyang nanibago sa mainit na klima ng Pilipinas kumpara sa malamig na klima sa amerika. Hindi niya mapigilang magmura dahil namamawis na ang kanyang leeg sa init ng panahon.

Nasa labas siya ng NAIA airport habang hinihintay ang magsusundo sa kanyang isa sa Manager ng lolo Perry niya sa branch ng restaurant nito sa Novaliches, Quezon City. Babaeng nasa 40’s na ang edad na nagngangalang Thalia ang susundo sa kanya ngayon na nameet niya na rin noon nang magpunta ito sa Kensington 2 years ago para personal na makausap ang lolo niya tungkol sa dine-in restaurant business nila sa Pilipinas.

Ihahatid siya nito sa hotel na pansamantala muna niyang tutuluyan na malapit lang sa branch ng restaurant nila sa Novaliches. Habang naghihintay pa rin si Rica sa sundo niyang si Thalia ay napansin niya na napapalingon sa kanya ang mga taong nasa labas lang ng NAIA airport.

Of course, she’s the center of attention dahil bukod sa may maganda siyang mukha at sexy na katawan ay marunong rin siyang magdala sa sarili niya. She wants to be fashionable and trendy always at minsan nga ay nagpapart-time model rin siya sa amerika as one of her hobbies aside from going to the gym.

She’s wearing a peach crop top sando, faded high waist jeans and designer ankle boots from Dior. Nakasuot rin siya ng shades at color navy blue cap habang nakahawak sa kulay pula niyang maleta.

Mas lalong pumuti ang dalaga at nagpakulay rin ito ng buhok na kulay dark red na. She’s beautiful before but she’s more beautiful and gorgeous now at bulag nalang siguro ang hindi makaka-appreciate ng mala Megan Fox-a-like beauty niya.

Rica waited for 15 minutes outside the airport hanggang sa dumating na rin si Thalia na sundo niya. Kaagad naman siya nitong pinasakay sa dalang kotse nito at ihahatid na siya sa 5-star hotel na tutuluyan niya ngayon ng isa o mga dalawang linggo siguro.

“You need to rest for a while, Ma’am. Bukas ng umaga na lang kita susunduin sa hotel room mo para ipakita ko sa’yo ang kailangan mong ayusin sa restaurant niyo sa Novaliches. We only need your opinion bago kami gumawa ng hakbang to settle the problems.” nakangiting sabi ni Thalia habang nagmamaneho ito sa driver’s seat.

“No problem, Ms. Thalia. Thank you po pala sa pagsundo niyo sa akin sa airport.” pasasalamat naman ni Rica sa ginang.

Nagbago man si Rica ay hindi pa rin mawawala sa kanya ang likas na pagiging appreciative at magalang sa mas nakatatanda sa kanya. Bilin sa kanya ng kanyang Lola Pacita niya noon na kailangan niyang maging marespeto at magalang sa kahit sinong tao na nakatatanda sa kanya ng doble sa edad niya.

“You’re always welcome, Ma’am Rica. Napakabait nila Ma’am Marianne, Sir Perry at Ma’am Felicity sa aming mga empleyado niya kaya kailangan naming alagaan at ingatan ngayon ang prinsesa nila.” sabi ni Thalia.

“You know my Mom?” tanong ni Rica habang nanlalaki ang mga mata sa gulat nang binanggit ni Thalia ang namayapa niyang ina.

“Oo naman. Nasa college palang si Ma’am Marianne ay nagtatrabaho na ako bilang waitress sa restaurant ng lolo mo bago niya ako i-hire na Manager. Pati ang kasintahan niya noon na ama mong si Ricardo ay nakilala ko na rin noon. Napakabait nila sa amin lalo na ang mga magulang mo, Ma’am Rica. Kitang-kita kung saan ka nagmana ng kabutihang loob.” nginitian siya muli ni Thalia at dahil sa sinabi nito ay hindi na nakapagsalita pa doon si Rica at ngumiti nalang rin ito.

Natuwa siya nang malaman na likas na mabait pala talaga ang mga magulang niya. Kahit hindi na niya nakasama ang mga ito habang lumalaki siya ay sapat nang marinig niya sa ibang tao na mabuting tao pala talaga ang mga ito.

Mahigit isang oras rin bago sila nakarating sa 5-star hotel na tutuluyan muna niya pansamantala. May Cafeteria at restaurants naman raw sa lobby ng hotel kaya hindi na siya mamomroblema kung saan kakain ng breakfast, dinner and lunch. Kung gusto niya raw ay pwede siyang lumabas ng hotel at maglibot muna sa kabuuan ng Quezon City.

Nagbilin lang si Thalia na maaga siya nitong susunduin bukas sa hotel room niya. Tumango nalang doon si Rica hanggang sa tuluyan na siyang iniwan ng babae upang makapagpahinga.

Naglinis at nag-ayos lang ng katawan si Rica bago siya humiga sa kama ng tinutuluyan niyang kwarto. VIP Room ang kinuha sa kanya ng kanyang lolo Perry kaya komportable at mas may privacy siya na maglagi sa hotel na ito.

Dahil sa pagod sa biyahe mula sa eroplano nang mahigit kalahating araw ay limang oras rin siyang nakatulog. Nagising si Rica nang bandang alas dose ng tanghali at kumakalam na ang sikmura niya sa gutom.

Bumangon siya sa kama at muling nag-ayos ng sarili para magpunta sa lobby area at doon kumain ng lunch niya. Nagsuot lang siya ng isang itim na fitted sando shirt at maikling maong shorts bago siya nag-elevator papuntang lobby area ng hotel.

She wants to have pizza as a lunch. Sana nga ay may Domino’s Pizza sa lobby area para iyon nalang ang kainin niya.

Nang nasa lobby area na si Rica ay hindi na naman nakaligtas sa kanya ang mga matang tila sinusuri at sinisipat siya. Halos lahat ng tao sa lobby ng hotel ay napapatingin at napapalingon sa kanya. Katulad lang rin ang eksenang ito nang mag-aral siya during her college days na tinagurian pa siyang Most Prettiest and Popular Student ng Temple University.

Rica didn’t mind them at nagtungo nalang ito sa isang pizza restaurant sa lobby area. Shakey’s Pizza lang ang restaurant na meron at walang Domino’s Pizza pero ayos na rin iyon sa kanya.

Nang maka-order siya ng isang box ng Garden Veggie Pizza at pineapple juice ay inumpisahan na niyang kainin iyon.

There’s a group of three men naman na nasa kabilang table lang ang kanina pa siya tinitignan habang kumakain siya.

She smiled to them at mukhang nagulat pa ang mga ito sa ginawa niyang pagngiti sa kanila. The three men are good looking at halatang kakagaling lang ng mga ito sa gym dahil sa dalang gym bags ng mga ito na nakalagay sa ilalim ng table nila.

Hindi na nahiya ang tatlong lalake na lapitan siya at tabihan sa bakanteng upuan nang table niya.

“Hi, miss. Can we join you here?” nakangiting tanong ng morenong lalake na may kulay brown na mga mata.

“Sure,” sagot naman ni Rica na mas lalo pang ikinangiti ng mga ito.

“Kakatapos lang naming kumain at nakita ka namin na mag-isa lang dito kaya gusto ka naming samahan para man lang may makilala kaming maganda at sexy na babae na mukhang amerikana.” sabi naman ng chinitong lalake na panaka-nakang sumisilip sa cleavage niya.

Rica chuckled. “Oh really? I’m half american that’s why I look like american.” sagot niya na ikinamangha ng tatlong lalake.

“Kaya pala ang ganda ng kulay ng mga mata mo, e. Ahmm.. if you don’t mind, do you want to hang out with us in my condo unit later? Today is my birthday so I want to invite you. Kaming tatlo lang ang magce-celebrate ng birthday ko at pang apat ka na kung papayag ka.” sabi naman ng pinakagwapo sa kanilang tatlong magkakaibigan. He’s biting his lips while looking at Rica.

Hindi na bago kay Rica ang ganitong klase ng mga lalake. Kapag nagpupunta siya sa mga bar sa amerika ay hindi rin nawawala ang mga lalakeng aalukin siya na sumama sa kanila and maybe later, they will end up in a hotel or in their condo unit.

Mabuti nalang at to the rescue sa kanya si Hudson na palagi niyang kasamang gumimik o magparty kaya walang masyadong lalake ang nagtatakang lumapit pa sa kanya well except for Essam’s possessiveness to her.

Rica was about to speak nang biglang may nagsalita.

“Hindi siya sasama sa inyo dahil sa akin siya sasama.”

Doon natigilan si Rica dahil apat na taon na rin niyang hindi narinig ang boses ng lalakeng iyon. Bumilis nalang bigla ang tibok ng puso niya nang makita si Wenhan na nasa harapan na nila.

Mas gumwapo ito at lumaki ang pangangatawan. Moreno pa rin ang kulay ng balat nito at mas lalo pa iyong nakadagdag sa attractiveness ng lalake.

“Who are you?” kunot-noong tanong ng chinitong lalake kay Wenhan na nginisian lang siya.

“I’m her boyfriend kaya umalis na kayo dito bago pa ako magpatawag ng guards at sabihin na hinaharass niyo ang girlfriend ko.” madiing pagbabanta ni Wenhan sa tatlong lalake na mukhang natakot naman sa sinabi niya.

Ano

raw? Boyfriend ko siya?

Kaagad umalis ang tatlong lalake sa table ni Rica at kinuha ang mga gym bags nito na nakalapag sa sahig ng table nila sa kabila at agarang umalis sa loob ng Shakeys.

Umupo naman si Wenhan sa upuang katapat niya at tinitigan siya nito habang tulala at hindi pa rin makapaniwala na nasa harapan niya na ngayon ang binata.

“You’re back,” seryosong sambit ni Wenhan dahilan para matauhan doon si Rica at inayos na ang postura niya.

“Yes. I’m back.” sagot ng dalaga na ikinangiti naman ni Wenhan.

“Ibang-iba ka na ngayon, Rica. I can’t believe that after so many years, I see you again-”

“I don’t want to talk about the past. Bumalik lang ako dito sa Pilipinas para asikasuhin ang business ng lolo ko dito sa Novaliches. After 1 or 2 weeks ay babalik rin ako sa amerika.” pagsabat ni Rica sa sasabihin pa sana ni Wenhan.

“Trevor was hospitalized for three months dahil sa nangyaring car accident sa kanya 4 years ago.” malungkot na sabi ni Wenhan na hindi pinansin ang una niyang sinabi.

Nagulat man siya sa sinabi nito ay hindi niya iyon gaanong ipinahalata.

Naaksidente

si Trevor noon? pero bakit?

“T-that was 4 years ago. I’m sure that he’s fine now.” Rica answered na ikinailing lang ni Wenhan.

“Simula nang umalis ka sa Pilipinas ay hindi na kami naging maayos, Rica. You left us but we understand you. Kailangan mong piliin ang pamilya mo kaysa sa amin.” Wenhan is controlling his emotions. Punong-puno ng sakit at paghihirap ang boses nito.

Hindi maiwasan ni Rica na maawa pero nadala na siya noon, baka pinapaikot lang siya nito katulad ng ginawa noon ni Sage sa kanya. Iyong magkukunwaring nahihirapan at nasasaktan maawa lang siya rito at patawarin niya kaagad.

Naaalala niya pa rin ang mga litrato na ipinadala sa kanya sa amerika ng isang unknown sender apat na taon na ang nakakalipas.

May kuha doon si Trevor habang nakayakap sa babae na nasa litrato rin nang hinalikan si Sage na mismong si Trevor pa ang nagpadala nun sa kanya. Alam niyang ang ex-girlfriend ni Sage na si Krissy ang babaeng nasa litrato.

Bakit sila magkayakap ni Trevor sa litrato? Pinagpalit na ba siya nito kaagad dahil walang kasiguraduhan na babalik pa siya sa Pilipinas?

Ang sabi niya ay mahal niya ako pero bakit nakayakap siya sa babaeng ex-girlfriend pa ni Sage at sa pagkakaalam ko ay minahal rin niya noon?

Nang makita ni Rica ang litratong iyon ay ilang linggo rin siyang umiyak sa sakit at bigat na naramdaman niya. Dumagdag pa ang pag-amin ng kanyang Lolo Perry sa kasalanang nagawa nito sa ama’t ina niya kaya mas dumoble pa ang sakit na naramdaman niya noong mga panahon na iyon.

Halos anim na buwan niyang hindi napakitunguhan ng maayos ang lolo Perry niya hanggang sa nakiusap na sa kanya ang lola Felicity niya na patawarin na ang lolo niya sa nagawang kasalanan nito sa ama’t ina niya. Sa huli ay pinatawad nalang rin niya ito dahil nagsisisi na rin naman ang kanyang lolo Perry sa nagawa nito sa mga magulang niya.

Pero sa ginawa ni Trevor sa kanya, hindi niya alam kung mapapatawad ba niya ito.

Mahal daw niya ako pero may

kayakap

na

siyang ibang babae

pagkaalis

ko ng Pilipinas? What a nice joke!

“Past is past. I already moved on. Why are you here by the way?” pag-iiba nalang ni Rica nang usapan dahil ayaw na niyang ituloy pa ni Wenhan ang mga susunod nitong sasabihin.

“I met my auntie here for our business deals with Dad. Nag check-in ako sa hotel na ’to ng isang araw at hindi ko inaasahan na nandito ka na pala sa Pilipinas at makikita kita dito. I’m so happy to see you again, Rica.” malungkot na saad ni Wenhan at hindi na nito napigilan na hawakan ang isang kamay niya na kaagad naman niyang iniwas.

Kaagad binilisan ni Rica ang pagkain niya para makaalis na siya sa harapan ni Wenhan. Kanina pa siya hindi kumportable simula nang makita at makausap niya ito. Idagdag pang sobrang bilis ng tibok ng puso niya ngayon.

Nang matapos na siyang kumain ay kaagad na siyang umalis sa harapan ng binata na sinundan naman siya.

“Rica, please let’s talk? I missed you so much at mababaliw talaga ako kung hindi kita makakausap ngayon,” Pagpigil ni Wenhan sa kanya at hinawakan nito ang isang braso niya.

She glared at him. “Wala na tayong dapat pag-usapan pa, Wenhan. I forgot all the- w-wait? Saan mo ako dadalhin, ha?” nag-umpisa nang mataranta si Rica nang bigla nalang siyang hinila ni Wenhan papalabas sa loob ng hotel hanggang sa makarating na sila sa parking area.

“Dadalhin kita sa mga kaibigan ko except for your moron ex-boyfriend at wala ka nang kawala pa sa amin ngayon!” sigaw ni Wenhan sa kanya.

Nagulat at natakot naman si Rica sa biglang pagsigaw ni Wenhan kaya hindi na niya namalayang naipasok na pala siya ng binata sa loob ng kotse nito.

“Hinding-hindi ka uuwi sa hotel na ’yon hangga’t hindi mo kami hahayaang makapagpaliwanag sa’yo.” mahinahon nang sabi ni Wenhan at inumpisahan na nitong paandarin ang kotse nito.

“Fuck you crazy stupid bastard!” Rica shouted at Wenhan’s face because of her anger and frustration.

Wenhan just smirked at her. “Tumira ka lang sa amerika ay naging matabil na ’yang dila mo, Rica. You’re now also wearing a sexy revealing clothes kaya kanina ay iniisahan ka na ng tatlong manyakis na ’yon. Well babe, let’s see what we can do to you later…”

Rica closed her eyes in annoyance and sighed. Hindi talaga magandang ideya na bumalik pa siya sa Pilipinas dahil ngayon palang ay nagugulo na naman ang tahimik na niyang mundo.

---

Rainy morning to all here in northern luzon.

Chapter 31

NAGTATAKA si Rica kung bakit siya dinala ni Wenhan sa condo unit ni Trevor. Naaalala pa rin naman niya ang unit ni Trevor nang minsan na siyang dinala dito ng binata nang magpatulong itong magpalaba ng mga damit nito at nagtulungan pa silang magluto ng pagkain.

“Why did you bring me here-”

Hindi na niya naituloy ang sasabihin niya kay Wenhan nang tuluyan na siyang makapasok sa loob ng condo unit ni Trevor. Nagulat naman siya nang makita na nakaupo sa sofa ng sala sila Zian, Ran at Yruma na seryosong nag-uusap. Hindi pa siya napapansin ng mga ito.

Nang tumikhim si Wenhan ay saka lang lumingon ang mga ito sa kanila. Katulad niya ay bakas rin ang gulat sa tatlong lalake nang makita siya.

“R-Rica?” gulat at hindi makapaniwalang sambit ni Ran habang nanlalaki ang mga mata nitong nakatingin sa kanya.

Katulad noon ay gwapo pa rin si Ran. Lumaki rin ang pangangatawan nito at napansin niyang humaba ng kaunti ng buhok nito na parang hairstyle lang noon ni Yruma.

Si Yruma naman ang umikli ang buhok at mas lalo pa yata itong tumangkad nang huli niya itong nakita. Nakatitig lang ito sa kanya at animo’y sinusuri siya ganoon rin si Zian na mas naging prominente at istrikto lalo ang itsura.

Anong ginagawa nila dito sa condo unit ni Trevor?

Nag-uumpisa na namang bumilis ang tibok ng puso ni Rica pagkakita sa tatlong lalake. Katulad noon ay wala pa ring pinagbago sa nararamdaman niya para sa mga ito pero alam rin niya na kailangan na niyang pigilan ang nararamdaman niya lalo pa’t may boyfriend slash fiance na siya sa amerika kahit self-proclaimed lang iyon ni Essam.

“She’s back so we don’t need to follow her on america.” nakangiting sabi ni Wenhan at hinila siya nito paupo sa katapat na mahabang sofa ng tatlong magkakaibigan.

Kung pwede nga lang ay gusto nalang lumubog ni Rica sa kinauupuan niya dahil sa mariin at seryosong titig sa kanya nila Zian, Ran at Yruma. Sinusuri siya ng mga ito at dahil na rin siguro iyon sa kakaibang itsura niya ngayon kumpara noon na para na siyang si Maria Clara sa pagiging mahinhin at conservative.

At ano raw? Balak siyang sundan ng mga ito sa amerika?

Napagitla naman si Rica nang bigla siyang nilapitan ni Ran at tinabihan sa sofang inuupuan niya. Kaagad siya nitong niyakap nang mahigpit sa tuwang nararamdaman nito.

“Shit! I can’t believe that you’re here, Rica. I missed you so badly,” sambit ng binata.

Sa sinabi nito ay pilit niyang pinipigilan ang sobrang pagkamiss niya rin dito pero matagal nang natapos ang ugnayan niya sa mga kaibigan ni Sage. May bago na siyang buhay at higit sa lahat ay may nobyo na rin siya.

Mahinang itinulak ni Rica si Ran mula sa pagkakayakap nito sa kanya. “I only went here to the Philippines para sa business ng lolo ko. Babalik rin ako sa amerika after I settled that.” sabi niya at nag-cross arms pagkatapos.

Napanganga naman si Ran dahil nagulat yata ito sa pagsasalita niya ng Taglish hindi katulad noon na pwede na yata siyang sumali sa Tagalog spoken poetry sa lalim ng pagtatalog niya kapag nagsasalita siya.

“Really? You’ve changed a lot, Rica. Even your wardrobe and the way you speak, just wow!” manghang sabi ni Ran at akmang aakbayan sana siya nang tinabig niya ang kamay nito.

“Hindi na ako katulad ng dati, Ran. I’m more matured, smarter and stronger than before. Kung sa tingin niyo ay makikipag close ulit ako sa inyong magkakaibigan then it’s a no.” mataray niyang sabi pero ang damuhong si Ran ay mas lalo lang napangiti sa sinabi niya.

“Mas lalo ka ngang nakaka-attract sa pagbabago mo ngayon. Ganon pa rin naman, Rica. We still love you.” pag-amin ni Ran dahilan para pamulahan ng mukha si Rica.

So, alam na pala ng magkakaibigan na kapwa silang nagkagusto kay Rica. Hindi alam ni Rica kung may gusto rin ba sa kanya si Wenhan dahil wala naman itong confession na sinabi sa kanya apat na taon na ang nakakalipas pero mukhang pati ito ay may gusto rin sa kanya base sa mga ikinikilos nito ngayon. She don’t want to assume but she can feel it and see it.

“Whatever!” sagot nalang ni Rica and she rolled her eyes. Ganon pa rin ang ekspresyon ni Ran, nakangiti ito sa kanya na mukhang tuwang-tuwa pa sa pagbabago ng attitude niya.

“Bakit nga pala kayo nandito sa condo unit ni T-Trevor?” Rica changed the topic at nautal pa siya nang banggitin ang pangalan ni Trevor.

Yruma knotted his eyebrows. “How did you know na condo unit ’to ni Trevor?” nagdududa nitong tanong sa kanya. Maging pati sila Zian, Wenhan at Ran ay may pagtataka ang mga mukha nang nasabi niyang condo unit ito ni Trevor.

Rica sighed. “I went here before at tinulungan ko lang naman ang lalakeng ’yon na maglaba ng mga damit niya then nagluto na rin kami dito ng kakainin namin. He dragged me here so I don’t have any choice but to do his favor.” she confessed dahil wala namang dahilan para magsinungaling pa siya sa mga ito.

“Really? He did that?” natatawa namang tanong ni Wenhan na ikinatango niya.

“Tarantadong ’yon! In love nga talaga sa’yo noon pa.” nakangising sabi ni Wenhan at umiling pa ito.

“To answer your question, kaibigan na namin si Trevor after what his brother, Sage did to him. Sinagasaan ni Sage ng kotse niya si Trevor 4 years ago. Ni hindi man lang nagsisi ang gagong ’yon sa ginawa niya sa sarili niyang kapatid kaya kami nalang ang nag-alaga at tumulong kay Trevor para magpagaling siya ng tatlong buwan sa ospital. After three months ay nagdesisyon kaming magkakaibigan na umalis na sa condo unit ni Sage at tumira na sa condo unit ni Trevor. Hindi na namin kaibigan si Sage after what he did to his brother, Rica.” seryoso namang sabi ni Ran.

Natigilan doon si Rica at napahawak nalang ito sa bibig niya dahil sa pagkabigla sa mga nalaman niya.

“B-bakit niya sinagasaan si Trevor?” mahina niyang tanong.

“Because of you. Hindi matanggap ni Sage na nagkagusto sa’yo si Trevor. Until now, he’s still mad, jealous and insecure to Trevor.” bigla namang pag-imik ni Zian at humalukipkip ito habang nakatitig pa rin sa kanya.

Parang nawalan ng lakas si Rica sa mga nalaman niya. Nang dahil sa kanya ay muntik pang mapatay ni Sage ang sarili nitong kapatid. Hanggang ngayon ay hindi pa rin nito matanggap ang paghihiwalay nilang dalawa at dinadamay pa nito si Trevor dahil nagkagusto ito sa kanya.

Rica chuckled nang muli niyang maalala ang litrato nina Trevor at Krissy habang magkayakap. “Trevor is not in love with me anymore. May Krissy na siya, ’di ba?” she said. Sana lang ay hindi mahalata ng magkakaibigan ang bitterness sa tono ng boses niya.

“What do you mean? Si Krissy?” naguguluhan namang tanong sa kanya ni Wenhan.

Magsasalita pa sana siya nang makita niyang pumasok na sa condo unit si Trevor at kasama pa nga nito ang babaeng dahilan kung bakit siya nagagalit dito.

Bakas sa mukha ni Trevor ang gulat at pagkabigla nang makita siya. Si Krissy naman ay ganon rin. Napansin naman ni Rica na malaki na ang tiyan ng babae sa suot nitong pulang daster at nakumpirma niyang buntis ito.

May kumirot sa puso ni Rica dahil sa mga naiisip niya. Buntis si Krissy at posibleng si Trevor ang ama nito dahil magkasama pa nga ang dalawa. Gusto niyang maiyak pero pinigilan niya ang sarili niyang gawin iyon.

Dahan-dahan namang lumapit sa kanya si Trevor at hinawakan nito ang magkabilang balikat niya. Para rin itong hindi makapaniwala na nasa harapan na siya nito ngayon. Nakikita niya sa mga mata ni Trevor ang labis na pangungulila at lungkot sa hindi niya malamang dahilan.

“God damnit! You’re now in front of me, Rica. Hindi nga ako nananaginip,” nakangiting sabi ni Trevor at hinaplos nito ang pisngi niya.

Gustong-gusto nang sapakin ni Rica ang lalake dahil kung umakto ito ngayon sa harapan niya ay parang wala dito ang buntis nitong asawa at hindi ito nakagawa ng kasalanan sa kanya.

Ngumiti nalang ng peke si Rica at hindi na nagsalita pa.

“Ikaw pala si Rica. I’m Krissy,” pagpapakilala naman ni Krissy sa kanya nang lumapit rin ito sa kanya at akmang makikipag-kamay pa.

Dahil ayaw naman niyang maging plastik ay hindi niya tinanggap ang pakikipag-kamay nang babae sa halip ay lumapit nalang siya kay Wenhan at niyakap ang bewang nito na ikinagulat pa ng lalake.

Natulala naman si Trevor sa ginawa niya samantalang sila Zian, Ran at Yruma ay iniwas nalang ng tingin sa kanila ni Wenhan.

“Wenhan, let’s go outside? Namiss kita ng sobra so I want to spend more time with you.” mapang-akit niyang sabi kay Wenhan na mukhang gulat pa rin sa ginagawa niya.

“A-ah.. sure, Rica.” sagot ni Wenhan nang bumalik na ito sa katinuan.

Hinila na ni Rica si Wenhan papalabas sa condo unit habang ramdam niyang nakasunod lang ng tingin sa kanila sila Trevor, Krissy, Zian, Ran at Yruma.

Nang makasakay na sila sa elevator ay hindi na napigilan pa ni Wenhan na isandal si Rica sa elevator wall at hinalikan ang labi nito.

Rica kissed him back dahil sa galit at inis na nararamdaman niya kina Trevor at Krissy. Isinukbit niya ang dalawa niyang braso sa leeg ng binata habang ito naman ay patuloy pa rin siyang hinahalikan hanggang sa bumaba na ang mga halik nito sa leeg niya.

“Fuck! Nagawa ko rin sa’yo ’to sa wakas.” bulong ni Wenhan sa tenga niya habang patuloy pa rin ito sa ginagawa sa kanya.

Natigil lang ang little make-out nila nang tumunog ang elevator at nakarating na sila sa ground floor ng condo building. Lumabas na sila sa condo building hanggang sa makarating sila sa parking area at isinakay siya ni Wenhan sa loob ng kotse nito.

Umupo naman paharap si Rica sa kandungan ng binata sa driver’s seat at siya na ang unang humalik sa labi nito. Kaagad bumigay si Wenhan sa kanya at hindi na rin ito nahiyang isuot ang dalawang kamay sa suot niyang fitted black sando at nilamas ang naglalakihan niyang dibdib.

“Aaahhh..” Rica moaned nang maramdaman niyang lalong tumigas ang pagkalalaki ni Wenhan sa gitna ng mga hita niya.

“Tangina talaga, Rica. You’re so wild right now and I like it.” sambit ni Wenhan at inumpisahan nang pagapangin ang isa nitong kamay sa suot niyang maong shorts.

“W-Wenhan, ohhh..” ungol ni Rica nang nag-umpisa nang hagurin at laruin ni Wenhan ang pagkababae niya sa loob ng suot niyang panty at maong shorts.

Dahil sa init na nararamdaman ay siya na mismo ang naghubad ng suot niyang damit at bra at inihagis ito sa backseat ng kotse. Awtomatiko namang sumubsob si Wenhan sa hubad niyang dibdib saka ito hinalikan at pinaglaruan gamit ang bibig at dila nito.

Ginagawa rin sa kanya ito ni Hudson pero pagdating kay Wenhan ay sobra niyang nagugustuhan ang ginagawa nito sa kanya. Sa bawat halik at paghawak ni Wenhan sa katawan niya, pakiramdam niya ay sinasamba siya nito. Banayad at may pag-iingat rin ang mga galaw nito na mas lalo pang nagustuhan ni Rica.

“I love you, Rica. I really do.” banggit ni Wenhan at muli nitong hinalikan ang labi niya.

Doon na natigilan si Rica. Sobrang lakas na rin ng tibok ng puso niya nang dahil sa pag-amin ni Wenhan nang nararamdaman nito para sa kanya.

He loves me too just like them.

Nang hindi siya rumesponde sa mga halik ni Wenhan ay tumigil na rin ang binata sa paghalik sa kanya at tinignan siya nito. Inalis na rin nito ang kamay nito sa basa na niyang pagkababae.

“Nabigla ba kita sa sinabi ko? Sorry kung ngayon lang ako umamin ng nararamdaman ko para sa’yo. We are not that close before tapos pinagsalitaan pa kita ng masama noon kaya nahihiya rin ako sa’yong magpakita dati.” bumuntong-hininga si Wenhan habang hinahaplos nito ang pisngi niya.

“Pero hindi niyo ako pinuntahan sa airport nung umalis ako sa Pilipinas. Should I believe that you love me?” bitter na tanong ng dalaga na ikinangiti naman ni Wenhan.

“Believe me, balak ka sana naming pigilan sa pag-alis mo nun kaso nga lang ang magaling na si Sage ay nilasing kami nang mag-inuman kami sa condo unit niya then he put a sleeping pills on our drinks kaya tumagal ang pagkakagising namin kinabukasan at hindi ka na namin naabutan ng maaga sa flight mo. You’re ex-boyfriend is the crazy stupid bastard and not me.” Wenhan chuckled.

Nabigla naman si Rica sa sinabi nito. Nagalit pa tuloy siya ng walang basehan sa magkakaibigan at inisip na kinalimutan na siya ng mga ito dahil hindi siya pinuntahan ng mga ito sa airport. Ayon pala ay kagagawan iyon ni Sage!

“I’m sorry, I didn’t know that.” she apologized to him.

“It’s okay. Mas mabuti na rin siguro na hindi natuloy na napigilan ka namin sa pag-alis mo dito sa Pilipinas. Naiintindihan ka namin sa naging desisyon mo, Rica at kung hindi ka umalis malamang ay hindi ka magiging successful ngayon. You’re so gorgeous right now kahit mataray ka na at conya.” Wenhan teased her and pinched her cheek.

Pabiro naman siyang inirapan ni Rica at umalis na sa kandungan nito. Kinuha ni Rica ang hinagis niyang damit at bra sa backseat ng kotse at inumpisahan nang suotin ito habang nakamasid lang sa kanya si Wenhan.

“I’m not conya. Duh!” Rica said suddenly na ikinatawa lang ni Wenhan.

“Ihahatid na kita sa hotel natin. I want to continue our make love if you want to.” Wenhan teased her again at si Rica naman ay umirap lang habang namumula na ang mukha.

Si Trevor ay kanina pa nakatingin sa labas ng bintana ng kwarto niya at ilang beses na siyang bumuntong-hininga.

He didn’t expect na muli niyang makikita si Rica after 4 years. Kanina pa nakaalis ang dalaga pero hanggang ngayon ay hindi pa rin niya makalimutan ang mabango nitong amoy, magandang mukha, hubog ng katawan at ang pagbabago ng kilos at pananalita nito.

Ang laki na ng pinagbago ng mahal ko.

“Trevor?” lumingon bigla si Trevor kay Krissy na nakaupo sa single sofa ng kwarto niya.

“Do you need anything, Krissy?” tanong niya at lumapit ito sa babae.

“Nothing. Salamat nga pala sa pagpapatuloy mo sa akin dito ng dalawang araw. Susunduin na rin ako dito ni Rommel bukas at babalik na ulit kami sa Australia dahil namimiss ko na si Caleb.” Pasasalamat ni Krissy sa kanya habang nakangiti ito.

Si Krissy ay matalik na niyang kaibigan ngayon. Simula nang mabigo ito sa pagmamahal kay Sage ay siya na ang naging sandalan ng babae sa lahat ng problema nito. Wala na nga ang dati niyang pagmamahal dito dahil nabaling na iyon lahat kay Rica.

Asawa na ngayon ni Krissy ang pinsan niyang si Rommel na sa Australia nakabase ang trabaho. Nagkakilala ang mga ito tatlong taon na ang nakakalipas nang pinuntahan siya ni Krissy sa site ng new project niya sa Muntinlupa kung saan ay binisita rin siya doon ni Rommel para lang imbitahan sa birthday celebration nito.

May anak nang lalake ang dalawa na Caleb ang pangalan at isang taong gulang na ito at ngayon nga ay buntis si Krissy sa pangalawang anak nila ni Rommel. Bumalik lang si Krissy sa Pilipinas para dalawin ang puntod ng lolo’t lola nito na namayapa na at dahil nasa England na nakatira ang mga magulang nito ay wala nang bahay sila Krissy sa Pilipinas kaya pinatuloy niya muna ang babae sa condo unit niya. Kaibigan na rin ni Krissy ang mga kaibigan na niya ngayon na sila Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

“It’s nothing, Krissy. If you need my help again, just call me.” sagot naman ni Trevor at ngumiti ito.

“Trevor, I can see that you’re still in love with her. Gusto ko rin na maging masaya ka someday sa babaeng mahal mo.” Krissy said seriously.

He nodded. “Yes. I’m still madly deeply in love with Rica. Walang nagbago sa nararamdaman ko para sa kanya. And about Sage, I don’t know what will going to happen kapag nalaman niyang nasa Pilipinas na si Rica.”

Nababahala si Trevor dahil hanggang ngayon ay hindi pa rin nakakamove-on si Sage kay Rica. Ilang beses na silang nagpapang-abot ni Sage at palagi nitong pinapaalala sa kanya na balak ulit siya nitong patayin kung hindi niya pa rin lulubayan at kakalimutan si Rica.

Tama ang hinala niya noon na kayang-kaya siyang patayin ng sarili niyang kapatid nang dahil sa obsession nito kay Rica at sa galit na rin na nararamdaman nito sa kanya.

Apat na taon na ang nakakalipas nang sagasaan siya ni Sage ng kotse nito na naging dahilan para maging kritikal ang buhay niya noon. Pasalamat nalang talaga siya at nakaligtas siya sa aksidenteng iyon pero hindi na mabubura pa ang malaking peklat na nakamarka sa likuran niya tanda ng masalimuot niyang aksidente noon.

Hindi alam ng mga magulang nila ang ginawa ni Sage sa kanya at wala na rin siyang balak pang ipaalam iyon dahil alam niyang si Sage pa rin ang kakampihan ng mga ito kahit na mali na ang ginagawa nito.

“Just protect your girl from any harm like what you did before for her.” Krissy tapped his shoulder na ikinatango at ikinangiti naman ni Trevor.

“I will, because that’s my duty to be her lover and savior…”

---

Baka maging busy na ako these days. It depends pa rin. Ay lagi pla akong busy 😆

Chapter 32

“SHE’S back.” sambit ni Ran habang kaharap niya ngayon sila Trevor, Zian at Yruma.

“Muntik ko na siyang hindi makilala kanina. Ang laki na ng ipinagbago niya. Her appearance, her attitude and the way she speaks.” sabi naman ni Yruma at napayuko ito sa kaisipang hindi na ang dating Rica na minahal nila ang babaeng nakita nila kanina lang.

“I’ve already expected that since she’s living in United States.” sabi ni Zian habang iniinom ang hawak nitong beer in can.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin sila makapaniwala na sa nakalipas na apat na taon ay muli nilang makikita si Rica. Hindi na nila kailangan pang sundan ang dalaga sa amerika dahil ito na mismo ang umuwi sa Pilipinas. Mga isa o dalawang linggo lang raw ang ilalagi nito sa bansa kaya ngayon ay nag-iisip na sila ng paraan kung paano ito magtatagal pa sa Pilipinas.

They want to reconciliate with Rica. Alam nilang malaki ang naging kasalanan nila sa dalaga dahil sa paninisi nila dito kung bakit nasisira ang pagkakaibigan nilang apat kabilang na doon si Sage. Wala itong kasalanan sa kung anuman ang ginagawa nila. Nadala lang talaga sila ng selos, galit at inggit sa isa’t-isa kung mayroon mang lumalamang para mas mapalapit lalo kay Rica.

Lahat sila ay may gusto sa dalaga. Kaya nga nagkasundo sila na pare-pareho nilang susuyuin at muling ibabalik ang tiwala ni Rica sa kanila na sila mismo ang sumira noon. Iyon ang isa sa dahilan kung bakit may balak silang puntahan ito sa amerika.

Ngayon ay magkakasama pa rin ang apat na magkakaibigan sa iisang bubong at isama na rin doon ang pumalit sa pwesto ni Sage na kapatid nitong si Trevor. Dahil na rin siguro sa nasanay na silang magkasamang magkakaibigan sa iisang espasyo lang ay nagdesisyon nalang silang samahan si Trevor sa condo unit nito kahit marami naman silang pambili ng condo unit sa bawat isa sa kanila.

Gusto rin nilang mabantayan ng maigi si Trevor na ilang beses nang nakakatanggap ng death threats mula sa sarili nitong kapatid na si Sage. Sila ang nagbantay at nag-alaga kay Trevor sa ospital ng tatlong buwan at nakita nila ang sakit at paghihirap ng lalake na muntik pang bawian ng buhay sa ospital.

Hindi nila maatim na makikipagkaibigan pa sila kay Sage pagkatapos ng ginawa nito kay Trevor. Ni wala nga itong bahid ng pagsisisi sa ginawa nitong tangkang pagpatay sa kapatid. Tuluyan nang nilamon ng galit, inggit at pagkamuhi si Sage kaya maging pati sa kanila ay nagagalit rin ito dahil naging kaibigan na nila si Trevor.

“Kahit maging mataray pa siya, masungit o inglishera, walang nagbago sa nararamdaman ko para sa kanya. Siya pa rin ’yong Rica na una kong minahal at mamahalin ko hanggang sa huli.” seryoso namang sabi ni Ran.

Totoo iyon. He never expecting anything from Rica bukod sa sana ay mahalin rin siya nito. Sapat na sa kanyang makita itong maayos, nakakaangat na sa buhay at successful. She deserves that because of her kindness and great attitude since then.

“Tell me, nagselos kayo kanina nung si Wenhan lang ang inapproach ni Rica at hindi ang isa sa atin.” nakangising sabi ni Yruma at humalukipkip ito.

“Sino ba namang hindi?” sagot naman ni Ran at napailing ito.

“And earlier, nakita niyo ba ang ginawa ni Rica kay Krissy? She didn’t took Krissy’s hand at lumapit lang siya kay Wenhan.” Out of curiosity na dugtong ni Yruma.

Doon ay napaisip si Trevor. Napansin niya rin kanina ang ginawa ni Rica kay Krissy. Hindi nito pinansin ang babae. Marahil ay iniisip siguro nito na asawa niya si Krissy at siya ang ama ng ipinagbubuntis nito base sa ekspresyon nito nang makita silang dalawa ni Krissy.

Pero bakit? May gusto rin ba sa’kin si Rica kaya parang nagseselos siya sa aming dalawa ni Krissy?

Hindi maiwasan ni Trevor na magkaroon ng pag-asa para sa kanilang dalawa ni Rica kung may gusto rin ito sa kanya. Kung totoo man iyon ay hinding-hindi na niya palalampasin pa ang tsansa sa dalaga.

“Maybe she thinks that I’m Krissy’s husband with a child on Krissy’s womb.” sagot ni Trevor sa sinabi ni Yruma.

“And maybe she’d got jealous?” tanong ni Ran at tinaasan siya ng kilay.

Trevor sighed. “Sana nga. Sana nga nagseselos nalang siya sa aming dalawa ni Krissy. If it’s true then I’m now the luckiest man on earth.” sabi niya at ngumiti ito.

“Sana all. Baka nakakalimutan mong mahal rin namin si Rica?” sabi naman sa kanya ni Ran at ngumiti rin ito.

He chuckled. “I know and I will never forget the polyamous thing na gusto nating mangyari if she’ll agree with that.”

Walang kaso sa kanya kung magkakaroon man sila ng polyamous relationship kay Rica. Nakikita naman niyang mahal na mahal rin ng apat pang magkakaibigan ang dalaga at alam niyang mahal rin ni Rica ang mga ito. Hindi niya kayang makipagkompitensya sa mga kaibigan niya dahil malaki ang naitulong ng mga ito sa kanya at hindi siya kailanman pinabayaan noong lugmok na lugmok siya sa pag-iwan sa kanila ni Rica.

Ang babaerong sina Ran at Wenhan ay tumigil na rin sa pambababae apat na taon na ang nakakalipas simula nang umalis si Rica sa Pilipinas. Mas nagfocus nalang ang mga ito sa pagtatrabaho sa sari-sariling kompanya ng pamilya nila.

Pagdating naman sa pangangailangan nila bilang mga lalake ay nagpaparaos nalang silang mag-isa at hindi na gumagamit pa ng ibang babae para punan lang ang pangangailangan nila. Naisip lang nila na kapag nakipagtalik pa sila sa ibang babae ay pinagtataksilan na rin nila si Rica.

Well, wala man silang label sa dalaga ay gusto pa rin nilang maging tapat dito kahit nasa ibang karatig na bansa ito nakatira.

Pero sa amerika nga pala ito nakatira at normal lang doon ang makipag-sex kahit sa menor de edad pa lang. Paano kung nakipagtalik na rin ito sa ibang lalake doon? At ang masaklap pa ay baka nakatalik na rin ni Rica ang amerikanong Essam na iyon?

Hindi maiwasan ni Trevor ang biglang pagsikip ng dibdib niya dahil doon. Sa kaisipan pa lang na may ibang lalake nang humahalik at humahawak kay Rica ay labis na siyang nasasaktan doon.

Rica, hindi ka pa naman siguro nakikipag-sex sa ibang lalake, ’di ba?

“Mabuti naman.” Ran smiled at inakbayan nalang nito si Trevor.

Ngayong nandito na sa Pilipinas si Rica ay hindi na nila sasayangin ang tsansang muling kunin ang tiwala at puso ng dalaga.

You will learn to love me soon, Rica like what you feel for them.

7am pa lang ay sinundo na ni Thalia si Rica sa hotel room nito. Mga 8am naman nang makarating sila sa branch ng restaurant ng lolo Perry niya sa Quirino Highway, Novaliches.

Malapit lang sa SM City Novaliches ang restaurant ng lolo niya at kahit na may mga fast food chains at restaurants rin sa loob ng mall na iyon ay hindi pa rin magkamayaw sa dami ng customers ang restaurant nila.

Dahil na rin ito sa sineserve ng restaurant nila na filipino and american dishes na kayang-kaya naman ng budget ng isang ordinaryong tao. Mabenta sa restaurant nila ang mga american dishes na obviously namang hindi pamilyar doon ang mga filipino customers nila.

Nagkaroon lang ng kaunting problema pagdating sa sineserve nilang drinks at desserts. Hiningi ni Thalia ang opinyon niya kung ano ang pwedeng idagdag sa mga pagkain para mas lalo pa itong sumarap.

Rica suggested na dagdagan ito ng tamis dahil napansin niyang bland ang lasa ng drinks at dessert na sineserve nila Thalia. Kinuha naman ni Thalia ang opinyon niya. Nagbigay na rin siya ng pondo sa babae para sa ipapatayong 2nd floor na expansion ng restaurant nila.

Mababait at magigiliw ang mga empleyado sa restaurant ng lolo Perry niya. Nagpapapicture pa nga sa kanya ang mga ito dahil sobrang ganda raw niya at mukha pa siyang artista. Sanay na siya sa ganoong klaseng papuri simula noong bata pa lamang siya pero iba pa rin talaga kapag pinupuri ka ng mga taong hindi mo gaanong kilala.

Nakaupo si Rica sa isang table at nilalantakan niya ang chocolate mousse cake at milktea na menu sa restaurant nila. She’s not afraid na tumaba dahil nag-eexercise siya at may self yoga session siya araw-araw. Kayang-kaya niya ngang ubusin ang isang box ng Domino’s Pizza na pinaka favorite niyang pagkain sa amerika. Mabilis lang ang metabolism niya kaya hindi na talaga siya tumataba at stay fit and sexy pa rin siya.

Bigla ay naalala niya ang nangyari sa kanila kahapon ni Wenhan. After nitong ihatid siya sa hotel room niya ay umalis na rin ito at sinabing babalik na sa condo unit ni Trevor. Hindi pa rin niya makalimutan ang mga halik at paghawak nito sa katawan niya. It’s very wrong kaya tinanggihan niya ito sa make love na gusto nitong mangyari sa kanila but she can’t help to think him again.

Hays! What are you doing to me, Wenhan?

And about Trevor and the other three guys, ayaw na muna niyang isipin pa ang mga ito.

While she’s eating ay may isang pamilyar na lalakeng pumasok sa loob ng restaurant. Nagulat siya nang muling makita si Calvin after four years at kasama nito ang isang lalake na may pagkakahawig rin kay Maru.

Umupo ang dalawang lalake sa bakanteng table na nasa harapan niya. Kahit ang mga babaeng nasa loob ng restaurant na kumakain ay hindi mapigilang lingunin si Calvin at ang kasama nito.

They are indeed a handsome and tall guys lalong-lalo na si Calvin na mukhang mas nagmatured pa ang itsura nang huli niya itong makita.

Nakasuot ito ng gray t-shirt, dark jeans at itim na jacket. May suot rin itong silver wristwatch sa kaliwang kamay nito. Nakabagsak naman ang itim na buhok nito na ngayon lang niya nakitang ayos nito. Noon kasi ay palaging naka brush-up ang buhok ni Calvin na nakagel.

Habang patuloy na nag-uusap ang dalawang lalake at nagtatawanan pa ay aksidenteng napatingin si Calvin kay Rica. Natigilan ito sa pakikipag-usap sa kasama niya at bakas ang gulat sa mukha nito nang makita siya.

Lumingon rin ang lalakeng kasama ni Calvin sa kanya at napaawang pa ang bibig nito nang tinignan siya.

Rica waved at them at siya na mismo ang lumapit sa table ni Calvin at sa lalakeng kasama nito.

“Hi, Kuya Calvin! I’m back. How are you?” Rica teased Calvin na walang pagkurap habang nakatitig sa kanya.

“Dude, kinakausap ka ni Miss Ganda.” natauhan lang si Calvin nang bigla siyang siniko ng lalakeng kasama nito.

“I-I’m fine. Kailan ka pa nakauwi dito sa Pilipinas?” tanong ni Calvin kay Rica.

“Yesterday. Ang swerte ko naman at nakita kita dito.” Rica smiled na ikinatitig muli ni Calvin sa kanya.

Para rin itong nabibigla sa pagsasalita niya ng Taglish at sa pagiging flirty niya. Nasanay na siya sa ganoon simula nang tumira siya sa amerika.

“Me too. I’m glad that I saw you here, Rica. Si Marlon nga pala, kaibigan ko.” pagpapakilala ni Calvin sa kasama nitong lalake.

Marlon? Ito yata ang kapatid ni Maru dahil magkahawig ang dalawa.

“Hi! Nice to meet you, Marlon.” bati ni Rica sa lalake at nakipagkamay ito na kaagad namang tinanggap ni Marlon.

“Nice to meet you rin,” nakangiting sabi ni Marlon at mas lalo pang humigpit ang pagkakahawak nito sa kamay niya na ikinailang naman niya.

Kaagad nang binawi ni Rica ang kamay niya kay Marlon at muling bumaling kay Calvin na mukhang hindi naman napansin ang ginawa ng kaibigan nito.

“Ahm, ako na ang magte-take ng order niyo. This restaurant was owned by my grandfather by the way at umuwi lang ako dito sa Pilipinas to check this branch.” sabi ni Rica kay Calvin.

“That’s good. Palagi kaming tumatambay dito ni Marlon after our shift. Mas gusto pa niyang tumambay kami dito instead na umuwi kaagad sa asawa niya.” pang-aasar ni Calvin kay Marlon na mahina namang sinuntok ang braso ni Calvin.

“Gago! Bungangera kasi si Heidi kaya mas gusto ko nalang na tumambay muna dito kaysa marinig ang mala armalite niyang bibig.” tumatawa namang sabi ni Marlon.

Tsk. May asawa na pala pero nilalandi pa ako.

Kinuha nalang ni Rica ang order nina Calvin at Marlon at pagkatapos nun ay muli na siyang bumalik sa table niya para ubusin ang kinakain niya. Ramdam niya na sa ilang segundo lang ay tumitingin sa gawi niya si Calvin.

Nagagandahan siguro sa akin.

Nang dumating na ang inorder na pagkain nina Calvin at Marlon na mismong si Thalia pa ang nagserve nun ay nag-umpisa na ring kumain ang mga ito. Nilapitan naman siya ni Thalia at umupo ito sa bakanteng upuan sa tabi niya.

“Ang gwapo ng dalawang ’yan, Ma’am Rica, no? Pero mas gwapo pa rin talaga si Sir Calvin.” kinikilig na sabi ni Thalia habang nakatingin ito sa pwesto nina Calvin at Marlon.

“Wow. You know them, huh?” nakangiti namang sabi ni Rica habang umiinom ito ng milktea.

“Araw-araw ba namang dito sila kumakain kaya kilala ko na sila. Ang sabi sa akin ni Sir Calvin nung tinanong ko siya kung may girlfriend na ba siya ay single pa raw siya kahit 32 na ang edad niya.” sabi pa ni Thalia.

32 years old na pala si Calvin? He doesn’t look 32 at all pero halata pa rin naman na mas matanda siya sa akin that’s why I’m calling him ‘Kuya Calvin’ before.

Parang kaedad nga lang niya ang nakababata niyang kapatid na si Yruma. Speaking of them, nagkaayos na kaya silang magkapatid?

“Really? Baka maraming flings kaya walang girlfriend.” sagot naman ni Rica and she shrugged her shoulders.

Imposibleng walang girlfriend si Calvin dahil ang gwapo nito at imposible ring walang ibang babaeng nagkakagusto rito.

“Wala rin daw siya nun, Ma’am. May hinihintay raw kasi siyang babae na nasa malayong lugar na mahal na mahal niya. Napakaswerte naman ng babaeng iyon dahil bibihira nalang ang mga katulad ni Sir Calvin na kayang maghintay para sa babaeng iniibig nila.” umiling si Thalia matapos sabihin iyon at iniwan na siya nito sa table niya dahil may aasikasuhin pa raw ito sa kitchen.

May babaeng hinihintay si Calvin na nasa malayong lugar? Thalia is right, napakaswerte nga ng babaeng iyon dahil napaka-rare talaga na may lalake pang loyal at willing to wait para sa babaeng mahal niya.

Pagkatapos kumain ni Rica ay nagpaalam na siya kay Thalia na uuwi na sa hotel room niya at tawagan nalang siya kung may kailangan ito sa kanya patungkol sa restaurant. Maganda naman ang takbo ng restaurant kaya panatag na siya doon. Ihahatid pa sana siya ng babae sa hotel na tinutuluyan niya ngunit tumanggi siya at sinabi na magtataxi nalang siya pauwi.

Pagkalabas niya sa loob ng restaurant ay hindi niya namalayang sumunod pala sa kanya sina Calvin at Marlon.

“Uuwi ka na ba? I can offer you a ride.” pag-aalok sa kanya ni Calvin.

“Okay.” Walang pag-aalinlangang sagot ni Rica at sumakay na siya sa loob ng kotse ni Calvin na nakaparada lang sa labas ng restaurant. Sa front seat siya sumakay habang nasa driver’s seat naman si Calvin at nasa passenger’s seat si Marlon.

Itinuro nalang ni Rica kay Calvin ang 5-star hotel na tinutuluyan niya at dahil hindi naman gaanong malayo iyon sa restaurant ng lolo niya ay nakarating rin sila kaagad doon.

Dahil kakilala pala ni Calvin ang receptionist ng hotel na tinutuluyan niya ay nakapasok rin ito sa loob ng hotel kasama si Marlon. Sumakay naman sila sa elevator papunta sa floor ng hotel room niya at habang nasa loob sila nun ay nakatitig lang sa kanya ang dalawang lalake.

Natigil lang ang pagtitig ng mga ito sa kanya nang huminto na ang elevator sa floor ng hotel room niya at nilakad na nila iyon hanggang sa makarating na sila sa tapat ng hotel room niya.

“Do you want to come inside guys?” tanong ni Rica sa dalawang lalake.

“Sure.” Si Marlon kaagad ang sumagot sa tanong niya habang si Calvin naman ay sinita pa ang kaibigan sa sinabi nito.

Nang sinusian na niya ang doorknob ng hotel room niya at akmang papasok na sana sila sa loob ay may nahagip ang mga mata niya na limang lalake na naglalakad papalapit sa direksyon nila.

It’s Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Yruma na sobrang sama ng titig kina Calvin at Marlon.

What the heck is this? Anong ginagawa nila dito?

---

Chapter 33

WALANG makapang sabihin si Rica sa pitong lalakeng kasama niya ngayon sa loob ng hotel room na tinutuluyan niya. Nakatitig lang ng masama ang mga ito sa isa’t-isa.

Maaga na yata siyang tatanda sa kunsomisyon dahil sa mga ito. Hindi rin niya alam kung bakit nandito ngayon sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

“Wala ba kayong balak umalis dito? I just want to be alone and I’m tired too kaya gusto ko nang matulog at magpahinga.” pag-imik niya sa mahaba nilang katahimikan.

“Bakit mo ba pinapatuloy sa loob ng hotel room mo ang dalawang lalakeng ’to?” may bahid pang inis na tanong ni Ran at itinuro nito sina Calvin at Marlon na tahimik lang sa isang tabi.

Rica rolled her eyes. “I’d met them at my grandfather’s restaurant at nagmagandang loob silang ihatid ako dito sa hotel room ko kaya papapasukin ko muna sila dito para alukin man lang ng coffee or juice.” naaasar na niyang sagot.

Ano ba naman sa kanila kung may iba siyang kasamang lalake? Hindi na rin naman naiiba sa kanya si Calvin dahil ito pa nga ang nagbayad ng upa niya bukod kay Trevor apat na taon na ang nakakalipas sa apartment na tinuluyan niya. Mabait ang lalake sa kanya at wala naman itong ikinikilos na weirdo o masama.

“But still, hindi mo pa rin dapat ginawa ’yon. Paano nalang kung may gawin silang masama sa’yo? Babae ka pa man din!” segunda naman ni Wenhan na parang batang sinesermunan lang siya.

“What do you think of us? An assholes to do something bad to Rica?” pagsabat naman ni Calvin saka nito sinamaan ng tingin si Wenhan at prenteng humalukipkip.

“And why not?” sagot pa ni Yruma at sa kanya naman sumama ang tingin ni Calvin.

“Don’t interfere here, Yruma. Kahit kapatid pa kita ay kayang-kaya kitang patulan ngayon.” madiing sabi ni Calvin.

Oh no! Mukhang hindi pa nga nagkakaayos ang magkapatid. For pete sake! Four years na ang nakakalipas pero wala pa rin silang balak na magkaayos man lang alang-alang sa pamilya nila?

“And do you think I’m threatened to you? As you wish!” sagot ni Yruma kay Calvin at umikot ang mga mata nito.

Kaunti nalang talaga at susuko na si Rica sa mga lalakeng ito. Ang tatanda na at ang lalaki ng katawan pero kung kumilos at makitungo sa isa’t-isa ay parang mga teenager brats. Hindi talaga nasusukat sa pisikal na kaanyuan ng isang tao ang ugali kaya nga may kasabihan na looks can be deceiving.

“Ayaw niyo pa talagang umuwing lahat? Then fine! Ipagluto niyo nga ako dahil nagugutom ulit ako para man lang may pakinabang ka-”

Hindi na niya natapos ang sasabihin niya nang kaagad nagtaas ng kamay sina Wenhan at Ran para magpresintang magluto ng kakainin niya.

“Kami na ang bahala sa pagkain mo, babe. Ano ba ang gusto mong kainin?” nakangiting tanong sa kanya ni Ran.

Nag-isip naman si Rica kung ano nga ba ang gusto niyang kainin. Namimiss na niyang kumain ng tinolang manok kaya iyon na lang ang isa-suggest niya.

“Hmm.. I want tinolang manok.” sagot niya na kaagad ikinatango ni Ran.

“Right away! Bibili muna kami sa palengke ni Wenhan ng mga ingredients para sa tinolang manok mo. Let’s go, bro!” ani Ran at hinatak na nito papalabas sa hotel room niya si Wenhan na nagthumbs-up lang sa kanya hanggang sa makaalis na sila.

Malaki na nga ang improvement ng ugali ng mga ito kaysa noon. Sana lang ay hindi na maulit iyong dati dahil kapag nangyari iyon ay hindi na alam ni Rica ang gagawin niya.

Mahal niya pa rin ang limang lalake at walang nagbago doon. Pilit man niyang ibaling ang kanyang atensyon kay Hudson sa amerika ay alam ng puso niya na ang limang lalake pa rin ang kailangan niya.

She wants them but that’s not right.

Nang sandaling mapasulyap si Rica kay Trevor ay nahuli niyang nakatitig ito sa kanya. Kaagad naman niyang iniwas ang tingin rito dahil nag-uumpisa na namang bumilis ang tibok ng puso niya kapag nakikita ang gwapo at matapang na features ng mukha ng lalake.

Napakaswerte naman ni Krissy sa lalakeng ’to.

Paniguradong

magiging gwapo o maganda ang

ipapanganak

niyang

sanggol

.

Hindi na naman niya maiwasang masaktan sa mga naiisip siya. Siya lang talaga ang gumagawa ng sariling ikakasakit ng damdamin niya. Kailangan na talaga niyang mag move-on kay Trevor dahil kung hindi ay baka agawin pa niya ito kay Krissy.

Habang wala pa sina Wenhan at Ran ay umupo nalang siya sa isang bakanteng upuan. Hindi lang pala si Trevor ang nakamasid at nakatitig sa kanya kundi maging sila Calvin, Marlon, Zian at Yruma din.

Para bang pinag-aaralan ng mga ito ang bawat kilos at galaw niya. Hindi rin siguro makapaniwala na pagkatapos ng apat na taon ay muli siyang makikita ng mga ito except kay Marlon na ngayon lang niya nakilala at malaki na talaga ang improvement ng physical appearance niya kumpara noon. Wala na ang bakas ng dating conservative, mahinhin at tahimik na Rica.

“Ano? Tititigan niyo nalang ba ako buong magdamag?” bigla niyang pag-imik dahilan para matauhan ang mga ito sa pagkakatitig sa kanya.

Tumayo na sa inuupuan niya si Calvin saka ito lumapit sa kanya. “Sorry for the inconvenience, Rica. Uuwi na kami ni Marlon pero bago ’yon, I want to get your phone number first.” pakiusap nito sa kanya.

Ngumiti naman si Rica at kaagad nang tinipa sa iPhone ni Calvin ang bagong cellphone number niya. Nagpabili pa siya ng sim card at cellphone kay Thalia at may prepaid load na rin ito para magamit niya bilang contact habang nasa Pilipinas pa siya.

Pagkatapos niyang ilagay ang number ni Calvin sa cellphone nito ay sinenyasan na ni Calvin si Marlon na tumayo sa kinauupuan nito para makaalis na sila. Mukha ngang labag pa sa loob ni Marlon ang pag-alis nila ni Calvin na pasimpleng ikinaismid ni Rica.

She admitted that Marlon is a handsome and hunky guy but she doesn’t want to flirt with a married man. Kawawa naman ang asawa at anak nito kapag nagkataon dahil alam naman niyang madaling bibigay ang mga ganitong klaseng lalake sa kanya kahit pamilyado na.

When Calvin and Marlon already left ay muling bumalot ang katahimikan sa loob ng hotel room niya. Naiwan pa siya sa mga lalakeng palaging seryoso at tahimik including Zian.

She remembered kung paano sabihin sa kanya ni Zian na mahal siya nito at liligawan pa raw siya and take note, dinala pa siya ng lalake sa bahay ng magulang nito para ipakilala sa Dad nitong si Tito Zeus.

Speaking of Zian’s Dad, kumusta na kaya ito ngayon? Isa ito sa pinakamabait na taong nakilala ni Rica at kung may pagkakataon lang ay gusto niya itong makita at kamustahin man lang.

Zian was more matured looking and prominent now. The guy who saved her life many times before.

“How are you in United States, Rica?”

Nabigla siya sa pag-imik ni Trevor habang seryoso itong nakatingin sa kanya.

“I-I’m fine. I love living with my grandparents there.” sagot ni Rica na nautal pa sa unang word na sinabi niya.

She’s nervous because of them. Ilang taon ba naman niyang hindi nakita si Trevor at malalaman nalang niya na nabuntis nito si Krissy at asawa na ang babae.

He loved me before but it fades away that fast. His love for me was not that strong. Maybe we are really not meant to be.

Trevor suddenly smiled. It’s a genuine smile na kaagad tumunaw sa puso ni Rica. “That’s good to know. All we want is your happiness and success. Masaya kami kung nasaan ka na ngayon.” sabi nito.

She’s controlling her emotion. Kapag nagsasalita talaga ang isa sa limang lalake ay ramdam niyang tunay at sinsero ang sinasabi ng mga ito sa kanya. May nararamdaman siya para sa mga ito na mas lalo lang nakakadagdag sa paggising sa natutulog na niyang puso noon pa man.

Making out with Hudson is fun but being with the guys she loves the most and they’ll giving her an encouraging words, wala pa rin itong kapantay at katulad.

Words are magical too and not just only an action.

Hindi nalang siya sumagot sa sinabi ni Trevor pero muli itong nagsalita.

“Krissy is not my wife at hindi rin ako ang ama ng ipinagbubuntis niya kundi ang pinsan kong si Rommel.”

Nagulat naman si Rica sa inamin sa kanya ni Trevor at hindi nito napigilan ang pag-awang ng bibig niya na ikinangiti ni Trevor.

“I saw your reaction nang makita mong kasama ko si Krissy pauwi sa condo unit ko. Sinamahan ko lang siya nun na magpacheck-up sa Obstetrician at pinag-drive ko lang siya papuntang ospital. I can’t blame you kung inisip mong naging asawa ko si Krissy at nabuntis ko siya.” Trevor chuckled.

Sa sinabi nito ay nakahinga doon ng maluwag si Rica pero wait.. ano naman kung hindi nga nito asawa si Krissy at hindi rin ito nabuntis ni Trevor?

Dapat ay wala na siyang pakialam doon. Remember again, Rica. May fiance ka nang kamukha ng American Tiktokerist na si Jacob Rott in a blonde version nga lang kaya wala ka nang karapatan pang magmahal ulit kay Trevor!

“So what? Why are you saying this to me?” Rica crossed her arms and knotted her eyebrows at Trevor.

“Wala lang. Gusto ko lang sabihin kasi mahal kita at ayokong magduda ka sa nararamdaman ko para sa’yo.” sabi naman ni Trevor at muli siyang nginitian nito.

Shocks! Hindi maiwasan ni Rica na magblush dahil sa sinabi ng lalakeng ito.

He still loves me? But why? Wala na bang ibang maganda at sexy na babae sa Pilipinas na

kalevel

ko lang para hanggang ngayon ay ako pa rin ang mahalin niya?

“You’re becoming makata na. Whatever!” kunwaring nagtataray-tarayang sagot ni Rica na mas lalo lang ikinangiti ni Trevor.

Katulad nina Wenhan at Ran ay parang wala lang rin kay Trevor ang pagiging mataray at conya niya. Mas lalo nga lang yatang nagugustuhan ng mga ito ang pagbabago ng attitude niya salungat sa inaasahan niya.

Ganon ba talaga kapag may gusto sa iyo ang isang tao? Na kahit ano pang pagbabago ang gawin mo ay hindi pa rin nababago ang tingin nila sa iyo?

Makalipas lang ng kalahating oras ay dumating na rin sina Wenhan at Ran. Bitbit ni Ran ang mga ingredients para sa iluluto nilang tinolang manok. May isang kilong bigas naman na bitbit si Wenhan at may bitbit rin itong mga bote ng alak na nakalagay sa isang plastic.

Ano

’to? Mag-iinuman pa sila sa loob ng hotel room ko?

“Why did you bought liquors, huh?” masungit na tanong ni Rica kay Wenhan.

“Pampatanggal stress lang ’to. Hindi naman gaanong nakakalasing ’tong San Mig Light.” sagot ni Wenhan at inilapag nito sa lamesa ang mga dala nitong alak.

Hindi na sumagot si Rica doon at inabala nalang niya ang kanyang sarili sa paggamit ng cellphone niya. Nagbukas siya ng messenger at tadtad lang naman siya ng mga messenges ni Essam.

He’s asking kung maayos ba ang lagay niya sa Pilipinas. Namimiss na raw siya nito at susundan na siya sa Pilipinas after 1 week. Hindi naman ito nireplayan ni Rica at sineen lang ang mga messages ng lalake.

She is worrying about Essam’s arrival here in the Philippines. Paano kung makita nito ulit si Trevor na walanghiyang inamin sa kanya na mahal pa rin siya? at paano kung makita rin nito ang iba pa niyang minamahal na sila Zian, Wenhan, Ran at Yruma? Pero habang wala pa ito ay ayaw na muna niyang isipin pa iyon.

Dumiretso na sa kusina ng hotel room niya sina Wenhan at Ran para simulang magluto. Kumpleto naman sa kagamitan ang VIP room na kinuha ng Lolo Perry niya para matuluyan niya dito sa Pilipinas. Wala na rin kasi silang bahay sa Novaliches. Mayroon sila noon pero matagal na iyon naibenta ng lolo niya simula nang nagdesisyon ito na bumalik na ulit sa amerika kasama ang lola Felicity niya nang hindi pa rin nahahanap ang mga magulang niya at doon ay manirahan na ng permanente.

Habang busy pa rin siya sa paggamit ng cellphone ay napagitla pa siya nang bigla siyang tinabihan ni Yruma.

“Sobrang ganda mo ngayon.” Yruma compliment her at nakatitig ito sa bawat parte ng mukha niya.

Kahit may ilang at mabilis na pagtibok ng puso na nararamdaman ay sinabayan nalang ni Rica ang pagpuri sa kanya ni Yruma. “Matagal ko nang alam ’yan and thank you.” sabi niya at ngumiti pa siya ng million dollar smile.

Ngumiti ng tipid sa kanya si Yruma at natigilan naman siya nang bigla nitong hinawakan ang isang kamay niya.

“We’re here because we are very determined to get your heart and trust, Rica.” mariing sabi nito sa kanya.

“W-What?” Rica said with confusement on her face.

“Mahal na mahal ka naming lima at ngayong nandito ka na sa Pilipinas ay hindi na namin palalampasin pa ang pagkakataon na ’to para patunayan namin ang sarili namin sa’yo. In the past four years, ikaw pa rin ang mahal namin, Rica at sa ayaw at sa gusto mo ay kami lang ang dapat magmahal at umangkin sa’yo…” Yruma said like he’s being territorial and dominant.

Nanlaki naman ang mga mata ni Rica sa pagkabigla dahil sa sinabi ni Yruma at nang tinignan niya sina Trevor at Zian ay parehong nginitian siya ng dalawang lalake.

“You need to be in a polyamorous relationship with us, Rica. Take it or accept it. That’s your only option.” Trevor said.

My gosh! Hindi ko na

kinakaya

ang lahat ng

nangyayaring

ito!

---

Chapter 34

PAGKATAPOS kumain ni Rica ng tinolang manok na niluto para sa kanya nina Wenhan at Ran, sa huli ay kasama niya ang limang lalake na mag-inuman sa loob pa rin ng hotel room niya.

Tama nga si Wenhan, hindi naman ganoong nakakalasing ang iniinom nila ngayong San Mig Light. It has a mild flavor at kaunting alcohol mixture lang siguro ang inilagay dito ng manufacturer. It taste good actually kaya matapos nilang maubos ang sampung bote ng alak na ito ay muling bumili sina Wenhan at Ran ng panibago.

Tahimik lang silang umiinom. Hindi na naman maiwasan ng mga lalakeng kasama niya na titigan at pagmasdan siya. Awkward man iyon para sa kanya ay unti-unti na rin siyang nasasanay sa mga ito.

She’s gorgeous and sexy kaya sino ba namang lalake ang hindi siya titignan at pagmamasdan?

About what happened earlier, naaalala na naman niya ang sinabi sa kanya nina Yruma at Trevor. Ayaw niyang maging marupok but what she can do about that?

Polyamous relationship was not a bad thing naman, ’di ba? As long as you love them and they also love you. Wala naman kaming

matatapakang

ibang tao kahit weirdo man sa paningin ng iba ang klase ng relasyon na iyon.

She loves these guys, at sa mga nagawa nitong kasalanan noon sa kanya, they’re already forgiven dahil matagal na rin naman iyon at hindi pa sila gaanong nagmatured that time. Nabawasan na rin ang galit niya nang nalaman pa niya kay Wenhan na balak sana siyang pigilan ng mga ito sa pag-alis niya papuntang amerika pero hinarang lang iyon ni Sage.

Speaking of his ex-boyfriend, ano na kaya ang nangyari do’n? She can’t believe na magagawa nitong balak patayin ang sariling kapatid nang dahil lang sa kanya.

“How’s your real score between that american blonde guy?”

Rica look at Trevor na biglang nagtanong sa kanya. He’s obviously pertaining to Essam na nakilala na nito 4 years ago dito sa Pilipinas.

Rica bit her lip and sigh. “He’s now my fiance.” sagot niya.

Kailangan niya iyong aminin sa mga ito. Naging mabait sa kanya si Essam sa nakalipas na apat na taon. Malaki na rin ang ipinagbago ng ugali nito kumpara noong una niya itong nakilala. Hindi na ito arogante, maselan at mataas ang bilib sa sarili. Malaking epekto siguro sa lalake na minahal siya nito.

Yes, he’s still possessive and selfish when it comes to her pero hindi siya nito kailanman sinaktan o pinilit sa isang bagay na ayaw niya which is kiss and sex.

Halos nahalikan at nahawakan na ni Hudson ang buong katawan niya pero si Essam ay hindi, tila manhid na rin ito kapag nakikitang kahalikan niya si Hudson sa bar at halos magtalik na rin sila ng binata.

Rica knows na nasasaktan niya si Essam. Nagmamahal lang rin ito sa kanya but she doesn’t deserve him in the first place. Sinabi niyang tigilan na siya nito at wala siyang balak magpakasal dito pero masyado na talagang bulag si Essam sa pagmamahal sa kanya. Wala siyang magawa doon, hindi niya ito kayang mahalin katulad ng inaasahan nito sa kanya.

Because her

heart only belongs to five.

Narinig niya naman ang mahinang pagmumura ni Trevor nang dahil sa sinabi niya.

Tinaasan naman niya ng kilay ang binata. “But wait, sigurado ka bang hindi ikaw ang ama ng ipinagbubuntis ni Krissy? Ano ’yong nakita kong picture ninyong dalawa na magkayakap?” tanong niya at muling tumungga ng hawak niyang San Mig Light.

Kumunot naman ang noo ni Trevor sa tanong niya at mukhang naguluhan ito doon. “Picture? May nakita kang picture namin ni Krissy na magkayakap?”

She nodded at nang maalala niya ang picture na iyon ay biglang dumaan ang sakit sa dibdib niya.

“4 years ago, someone sent me an envelope with a picture na kayakap mo nga si K-Krissy.” mahina niyang sabi.

Rica is living in Kensington, ang lugar sa Philadelphia, Pennsylvania na talamak ang robbery, drug dealing, crime rate at gang fights.

Pangit ang impression ng ibang americans sa lugar na kinalakihan ng Nanay Marianne niya at grandparents niya but she can say that people who are living in Kensington are kind-hearted and helpful folks. Kabilang na doon ang mababait at maaasahan nilang mga kapitbahay.

Walang nagtangkang nakawin ang physical email niya na mostly sa ibang area ng Kensington ay nangyayari iyon na for fun nga lang raw at ang mga walang magawa sa buhay ang gumagawa nun. She’s glad that she’s living in the southwest part of Kensington na kung saan ay ito ang pinakasafe na area sa Kensington, Philadelphia.

“What? Really?” gulat na sambit naman ni Ran.

“Yeah. That’s why ang akala ko ay asawa na ni Trevor si Krissy nang makita ko silang dalawa na magkasama. The girl is pregnant too kaya ano pa bang ibang iisipin ko nung una?” Rica laughed bitterly. Hindi nga nakakalasing ang iniinom niyang San Mig Light pero nakakalakas pala ito ng loob para sabihin ang kinikimkim niya kahapon pa.

“Tsk! I’m sure that Sage was the one who sent that picture.” Yruma shook his head in disbelief.

“Sino pa nga ba ang ibang gagawa nun kundi siya lang. He will do everything para lang masira si Trevor kay Rica. I can’t believe na tuluyan na siyang nagbago nang dahil lang sa pag-ibig.” disappointed na sabi ni Wenhan.

“Hindi siya nagbago, Wenhan. That’s his personality even before.” sabi naman ni Trevor at bumuntong-hininga ito.

Sage raped her. Pinainom siya ng droga ng binata at sinamantala nito ang kahinaan niya para lang may mangyari sa kanila. Hindi na niya napansin ang mga bad sides nito noon katulad nalang nang palagi itong nagpupumilit na makipagtalik sa kanya kahit wala pa sa isip niya iyon nang dahil sa Lola Pacita niya.

Ang akala niya ay maiintindihin siya ni Sage pero hindi pala, pinilit pa rin nito ang bagay na ayaw niyang mangyari muna malamangan lang si Trevor na may gusto na pala noon sa kanya at balak dapat siyang ligawan.

Sage is a selfish, jerk, brat and immature guy. Hindi iyon mahahalata sa maamo at gwapo nitong mukha. Kaya nitong gawin ang lahat masunod lang ang gusto kahit may natatapakan at nasasaktan pa itong ibang tao.

Hindi niya alam kung bakit minahal niya si Sage pero siguro ay dahil iyon sa nagtiyaga itong ligawan siya ng ilang buwan at likas na rin sa binata ang pagiging sweet at maalalahanin nito sa kanya.

May purpose talaga si God kung bakit nakunan siya at nawalan ng anak. Para na rin siguro ilayo siya sa maling tao na akala niya noong una ay para talaga sa kanya.

I hope you’re doing fine in heaven, my baby Riky.

“Tapos hanggang ngayon ay kinukunsinti pa rin siya nina Tito Desmond at Tita Ursula? He needs to thank his ass dahil mabait na kapatid si Trevor at hindi na sinumbong pa ni Trevor sa mga magulang nila ang mga katarantaduhan at kagaguhan niya.” Ran said while shaking his head.

Rica suddenly look at Trevor. Trevor just smiled at her. Mas lalo pang nadagdagan ang pagmamahal niya para sa binata dahil sa pagiging mabait at understanding nitong kapatid kay Sage. Noon ay ito rin ang tumulong at nagmalasakit sa kanya sa panahong nag-iisa lang siya at walang halos matakbuhan.

She felt guilty dahil nagalit pa siya rito at inisip na kinalimutan na siya nito at mas pinili si Krissy kaysa sa kanya.

Hanggang ngayon nga ay siya pa rin ang mahal ni Trevor at wala itong takot na sinabi iyon sa kanya. She loves the four guys too but her love for Trevor were different. It’s more intense, magical, and romantic.

“He’s still my younger brother. Kahit anong gawin ko ay kadugo ko pa rin si Sage at ayoko siyang makulong nang dahil sa ginawa niyang tangkang pagpatay sa akin. I’m just hoping na tigilan niya na kung ano pa ang binabalak niya sa’kin at magkaroon na siya ng realization sa lahat ng pagkakamali niya. I’m not perfect also dahil nagtanim rin ako ng sama ng loob sa kanya at binalak na sirain ang relasyon nila ni Rica noon. We are not that perfect and well mannered brothers dahil lumaki kami sa hindi isang perpektong pamilya.” Trevor said at napayuko ito.

“Pare-pareho naman tayong magkakaibigan na may hindi perpektong pamilya. Kaya nga tumitira tayo ngayon sa iisang condo unit dahil mas kumportable pa tayong magkakasama kaysa ang makasama ang sariling pamilya natin, am I right? Naging habit na natin ’yon at ayaw nang maghiwa-hiwalay.” nakangiti namang sabi ni Wenhan.

Oh, so that’s why they are still living in one space.

Siguro

ay dahil na rin para mabantayan ng mga ito si Trevor mula kay Sage.

“Thank you for accepting me as a new friend, guys. Alam ko namang si Sage ang una niyong naging kaibigan at pumalit lang ako sa pwesto niya.” Pasasalamat ni Trevor sa apat na lalake.

“No worries, bro. Nang nalaman namin ang lahat ng ginawa sa’yo ni Sage at muntik ka pang namatay nang dahil sa kanya ay hindi na namin siya kayang ituring na kaibigan pa. If he will apologize to you at magsisi sa lahat ng kasalanang nagawa niya sa’yo at kay Rica then pag-iisapan pa rin namin kung mapapatawad pa ba namin siya.” sabi naman ni Ran at tinapik nito ang balikat ni Trevor.

Hindi mapigilan ni Rica na mapangiti nang dahil sa matured mindset ng mga lalakeng nagustuhan niya.

Who wouldn’t fall for these guys?

Ang akala niya na sa pag-uwi niya ng Pilipinas ay mananatili pa rin siyang may sakit na dinaramdam sa mga ito but they’re already told to her that they’d still love her. Nanatiling tapat ang pagmamahal sa kanya ng mga ito pero siya ay hindi dahil gumamit pa siya ng ibang lalake sa amerika para lang tuluyang makalimutan ang mga ito at nasasaktan pa niya si Essam.

Sorry guys,

babawi

ako sa inyo ngayon.

Nagtagal pa ng 10pm sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Yruma sa hotel room niya bago tuluyang umalis ang mga ito. Sila na rin ang nagtapon ng mga boteng pinag-inuman nila sa basurahan at hindi na siya pinalabas pa sa loob ng hotel room niya para siya na ang magtapon nun dahil gabi na.

Alam ni Rica na gusto pa siyang makasama nang matagal ng mga ito pero dahil babae siya ay iniwan na siyang mag-isa ng mga ito. They respect her and they are worried na baka may gawin silang hindi niya magugustuhan because of course, they’re still a guy who have sexual needs pero kung siya ang tatanungin ay gusto niyang may mangyari sa kanilang anim dahil mahal naman niya ang limang lalake at alam niyang hindi siya iiwanan at sasaktan pa ulit ng mga ito.

Nakuha

nga ng jerk na si Sage ang virginity ko, hinahalikan at hinahawakan ako ni Hudson tapos hindi ko man lang kayang ibigay ang sarili ko sa mga lalakeng mahal ko at mahal ako? That’s unfair for them!

Hindi nga siya nagkamaling mahalin ang mga ito. They have also imperfections pero tanggap niya kung ano pa man iyon. It’s time to forget about the past and move-on dahil nalaman na rin naman niyang never siyang pinagtaksilan ni Trevor sa nakalipas na apat na taon same with other four guys. She hurted them too nang umalis siya ng Pilipinas kaya pare-parehas lang silang may mga pagkakamali.

Rica woke up comfortably in her hotel room at napangiti siya nang makatanggap ng mga texts mula kila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

Hiningi ng mga ito ang cellphone number niya kahapon bago sila umalis na kaagad naman niyang ibinigay. Kinamusta siya ng mga ito at binati rin siya ng Good Morning. Nasa trabaho raw sila ngayon at balak siyang dalawin ulit ng mga ito kapag hindi na sila kapwa abala sa mga trabaho nila.

Rica replied on their text messages at pagkatapos ay naligo at nag-ayos na siya ng sarili para kumain ng breakfast sa lobby area dahil nagugutom na siya. Naubos na rin kasi niya ang nilutong tinolang manok at kanin nina Wenhan at Ran sa sarap ng luto ng mga ito.

She wear a longsleeves color indigo polo crop top shirt and black high waist shorts from Adidas. Nagsuot lang rin siya ng Dior flip-flops at isinuot ang Cartier brown sling bag niya. She sprayed a Dior perfume all over her body and get her hotel room key at nakahanda na siya para lumabas sa unit niya.

Pero nang makalabas na siya sa loob ng hotel room niya ay kaagad bumungad sa harapan niya ang lalakeng ilang taon na niyang hindi nakikita.

This guy in front of her is now more masculine, taller and handsome than she saw him before. Kapantay na rin nito ngayon si Trevor pagdating sa physical appearance.

Nakangiti ito habang titig na titig sa kanya. She saw some mix emotion on his eyes. It’s love, longing, happiness and lust.

“W-What are you doing here, Sage?” tanong ni Rica na animo’y kinakabahan sa dating nobyo.

Mas lalo pang ngumiti si Sage sa sinabi niya at dahan-dahan itong lumapit sa kanya. He cupped her face at dahil sa gulat at kaba ay hindi niya kaagad naawat ang ginawa nito.

“I came here to see you,” sabi naman ni Sage at kaagad siya nitong niyakap.

Doon na naalarma si Rica at pilit itong kumakawala sa pagkakayakap ni Sage pero mas lalo lang hinigpitan ng binata ang pagkakayakap nito sa kanya na halos hindi na siya gaanong makahinga nang dahil doon.

“Ano ba, Sage?! Let me go you jerk!” galit niyang sigaw sa lalake na mahina lang nitong ikinatawa at tila natutuwa pa sa pagpupumiglas niya sa mga bisig nito.

“You’ve become fearless and bold now, huh? Welcome back here to the Philippines, wifey…”

Chapter 35

BUONG lakas na itinulak ni Rica si Sage. Mabuti na lang at nabitawan na siya ng binata pero hindi pa rin nawawala ang mga ngiti at titig nito sa kanya.

Sa totoo lang ay mukhang nakakatakot na ngayon si Sage. Bukod sa mas naging masculine ang katawan nito ay napansin niya rin na nagkaroon na ito ng mga tattoo na pumapalibot sa mga braso nito. Parang si Kendrick lang sa story ni Miss Jai na You’re Mine, Little Girl. Sage looks more badass now. Sobrang layo na ng itsura nito noon sa pagiging Good boy image.

“Why are you still calling me wifey? Matagal na tayong hiwalay, Sage kaya wala ka nang karapatang tawagin ako nang ganyan! And paano mo rin nalaman kung saang hotel ako nag-iistay, huh?” dalawang magkasunod na tanong ni Rica kay Sage.

Nagpameywang naman si Sage at nilibot muna nito ng tingin ang buong hallway ng 5-star hotel bago sagutin ang mga tanong niya.

“I have my ways to know where are you. Alam ko rin ang address mo sa Kensington at may kalandian kang ibang lalake do’n pero hinayaan muna kitang gawin ang mga bagay na gusto mo basta’t hindi ka pa umuuwi dito sa Pilipinas, and what’s wrong about calling you wifey? I’m still in love with you Rica and nothing’s changed about my feelings for you.”

Kahit seryoso ang tono ng boses ni Sage nang sabihin iyon ay hindi na naman maiwasan ni Rica na matakot at kabahan sa binata.

Alam nito kung saan siya nakatira sa amerika at alam rin nito ang ginagawa nila ni Hudson. Hindi pa rin ito nakaka move-on sa kanya at nakikita naman niya iyon sa paraan pa lang ng pagtitig nito sa kanya.

Gosh! He’s stalking me and it’s really creepy.

Rica shook her head. “You’re insane. Tigilan mo na kung anuman ang ginagawa mo, Sage. Wala kang mapapala sa’kin. I don’t love you anymore-”

“You don’t love me anymore dahil nagkagusto ka na sa mga kaibigan ko at kay Trevor, am I right?”

Natigilan naman siya sa sinabi ni Sage na nakangiti lang sa kanya. Papaano nito nalaman ang bagay na iyon na kinikimkim lang niya sa kanyang sarili?

“How did I knew that? Nasa Pilipinas ka pa lang ay minamanmanan ko na ang bawat kilos at galaw mo after our break-up. Nilandi mo si Zian kaya nga nahuli kayo ni Wenhan na naghahalikan at nagme-make out sa loob ng kwarto ni Zian, right? Then the way you look and stare with my ex-bestfriends, tanga nalang siguro ako kung hindi ko pa mahahalata na gusto mo sila. About Trevor? Alam ko na sa kanilang lima ay si Trevor ang pinakagusto mo.” Sage smirks at her.

Hindi na nakapagsalita si Rica doon. Sage knew everything about her. Kahit ang nararamdaman niya para sa limang lalake ay alam rin nito. He’s good at stalking her. Baka nga pati brand ng napkin at pantyliner niya ay alam na rin nito.

Nababaliw na talaga si Sage.

She composed herself at wala na siyang kailangang itago pa tutal alam na nito ang nararamdaman niya para sa limang lalake.

“Yes, you’re right. I love the five of them at si Trevor ang pinakamahal ko. What is it to you anyway, Sage? As I said earlier, matagal na tayong tapos at wala na ring saysay ’yang pang-iistalk mo sa akin dahil kahit kailan ay hinding-hindi na kita babalikan pa.” may diin niyang sabi sa inis at gigil na nararamdaman niya sa dating nobyo.

Nawala na ang ngisi ni Sage sa sinabi niya at bigla nalang sumama ang mga titig nito sa kanya. “Nagkakagusto ka sa limang lalake? Ganyan ka na ba kaflirt ngayon, Rica? Ano nalang ang sasabihin sa’yo ng ibang tao kapag nalaman nila ’yon?” panunuya nito na mahina namang ikinatawa ni Rica.

“I don’t care about them and it doesn’t matter to you if I fell in love with five guys, Sage. Kahit sabihan mo pa akong malandi nang dahil do’n, wala na rin akong pakialam kaya pwede bang umalis ka na dito? I’d also hate you for attempting to kill Trevor and for sending me that picture in america. Hindi mo tuluyang nasira sa akin si Trevor.” Rica crossed her arms.

“What? What picture are you talking about?” tanong naman ni Sage na para bang hindi nito alam ang ginawa noon.

She rolled her eyes dahil tinatanggi pa nito ang ginawa kahit nahuli na. “Aalis ka dito o ipapakaladkad pa kita sa mga guards?” she warned him.

Sage chuckled at pinasadahan siya nito ng tingin. “Babalikan kita ulit, wifey at kukunin kita sa kanila. Akin ka lang at tandaan mo yan!” madiing sabi nito hanggang sa naglakad na ito papaalis.

Napasandal na lang si Rica sa pintuan ng hotel room niya dahil tila nawalan siya ng lakas sa pakikipag-usap sa may sarado nang pag-iisip na si Sage.

Hibang at obsessed na nga sa kanya ang binata at hindi na siya magtataka na sa paggising niya ay bigla nalang itong nasa tabi niya at murderin pa siya dahil hindi niya na matanggap ang obsessed na pagmamahal nito sa kanya.

Dinaig pa ni Sage ang mga taong baliw sa mental hospital. May mental disorder kaya ang lalakeng iyon kaya ganon nalang ito kung kumilos? But she thinks that Sage doesn’t have any mental disorder at all at talagang makasarili lang ito at ayaw na nalalamangan ng ibang tao.

Muling inayos ni Rica ang kanyang sarili. She needs tapsilog and coffee for breakfast to refresh her mind.

“Bro, kaibigan mo ’yong Rica, hindi ba?”

Napahinto naman si Maru sa pagta-type sa laptop niya dahil sa tinanong sa kanya ng kanyang nakatatandang kapatid na si Marlon.

“Yes. Nagtrabaho na rin siya noon sa flower shop ni Mom. Why did you ask?” tanong niya kay Marlon.

“Nasa hotel room niya ako kahapon kasama si Calvin. We saw her in a restaurant na tinatambayan namin palagi ni Calvin sa Novaliches after our shift and her grandfather was the owner of that restaurant. May limang lalake rin siyang mga kaibigan do’n at isa doon ay kapatid ni Calvin. Damn, bro! That girl is hot as hell.” umiiling pang sabi ni Marlon.

Nasa Pilipinas na pala si Rica at hindi man lang nito iyon ipinaalam sa kanila ni Emily. Paniguradong magtatampo si Emily dahil hindi ito sinabihan ni Rica na nasa Pilipinas na pala siya.

Sa sinabi naman ni Marlon, mukhang na-attract rin ito unang pagkakita pa lang kay Rica. Maganda naman talaga ang dalaga noon pa man pero siguro ay mas lalo pa itong gumanda ngayon dahil sa hiyang at malamig na klima na tinirhan nito sa amerika. Mayaman rin ang totoong pamilya nito kaya malamang ay palaayos na ang dalaga.

“Lower your voice, kuya. Baka bigla nalang dumating si Ate Heidi dito at marinig ’yang mga pinagsasabi mo.” pagsita ni Maru sa kapatid niya.

“And so what? Nang dahil sa lintik na arranged marriage na ’yan ay hindi ako makaporma ngayon sa mga babaeng natitipuhan ko!” nakatiim-bagang na sabi ni Marlon at sinipa pa nito ang pader na malapit lang sa bintana ng office niya.

Napailing nalang si Maru. His brother is a certified womanizer. Hindi ito makapirmi lang sa iisang babae dahil marami naman raw isda sa paligid na gustong magpasungkit rito pero na-arranged marriage ito sa anak ng kumpare ng Dad nila na isang nagger at selosang babae na patay na patay noon pa man sa kuya niya.

Walang magawa si Marlon kundi pakasalan si Heidi dahil nagbanta ang Dad nila na kapag hindi nito pinakasalan ang babae ay tuluyan nang mawawalan ng mana si Marlon.

Marlon was born with a luxurious things in his hands at hindi ito sanay na maghirap kaya pumayag nalang ito sa kasal na ayaw naman talaga nitong mangyari.

Kung may ikatutuwa lang ito, ayon ay magaling sa kama si Heidi at napupunan nito ang pangangailangan ni Marlon bilang isang lalake.

“But you’re fucking some random girls secretly.” sabi ni Maru at pinagpatuloy na nito ang pagta-type sa laptop niya.

“Kung may pagkakataon lang talaga, gusto ko ring maikama si Rica like

what I’m doing to her. I’m sure na mag-eenjoy ako sa kanya. She’s a type of girl na hindi nakakasawang pasukin at gamitin. Shit!“ Marlon already confessed his desire for Rica na ikinailing nalang ni Maru.

“You don’t have any chance, kuya. Maraming lalakeng umaaligid doon including those five guys na tinutukoy mo.” he said.

“Malay mo naman na makasalisi ako.” pagngisi pa ni Marlon at pagkatapos ay umalis na rin ito sa loob ng office niya.

Pinagpatuloy nalang ni Maru ang ginagawa niya hanggang sa matapos siya ng 5pm ng hapon. Kaagad niyang tinawagan si Emily at sinabi rito na nasa Pilipinas na si Rica.

Katulad nga ng inaasahan niya ay nagtampo si Emily sa kaibigan kaya balak nila itong puntahan bukas. Itatanong nalang siguro niya mamaya kay Marlon kung saang hotel ngayon tumutuloy si Rica.

Gagabihin raw ng uwi si Emily mula sa trabaho nito kaya hindi na niya ito masusundo pa at pagkatapos ay didiretso na ito sa bahay ng mga magulang para doon raw makitulog. Napansin naman ni Maru na minsan nalang silang magkita at magkasama ni Emily. Palagi nalang itong abala sa trabaho at wala nang oras para sa kanya. Dalawang linggo na ring walang nangyayari sa kanila kaya grabe ang pagpipigil niya ngayon.

Sa loob ng limang taong magkarelasyon sila ni Emily ay naging loyal at tapat siya sa babae. Hindi niya kailanman pinatulan ang mga babaeng nagpapakita ng pagkagusto sa kanya at nagtangkang akitin siya. He’s not a playboy type katulad ng kapatid niyang si Marlon. He’s a serious relationship type of guy.

He fell in love with Rica at first, nagtangka siyang ligawan ito noon pero binasted lang siya ng dalaga. Hindi niya matanggap ang pambabasted na ginawa nito sa kanya dahil halos lahat ng estudyanteng babae sa university nila ay nagkakagusto sa kanya at si Rica lang ang hindi that’s why he did a revenge na kung saan ay niligawan niya ang malapit na kaibigan nito na si Emily at ipakita kay Rica kung ano ang sinayang nito sa kanya.

Emily told to him na matagal na raw siya nitong gusto kaya nga laking tuwa nito nang manligaw siya. Hindi nagtagal ang panliligaw niya sa babae dahil kaagad siya nitong sinagot. Wala ring epekto kay Rica na girlfriend na niya si Emily at natutuwa pa nga ito dahil may lovelife na ang kaibigan. Doon niya napatunayan na wala talagang interes sa kanya si Rica.

Napamahal na siya kay Emily. Bukod sa maganda ito ay sobrang sweet at maalalahanin rin nito sa kanya. Hindi ito nawawalan ng oras sa kanya maging pati na rin sa sex life nila pero ngayon ay iba na. Halos isang buwan na itong abala palagi sa trabaho at kung hindi pa niya ito tatawagan ay hindi pa niya ito makakausap.

Pilit niyang iniintindi ang kanyang nobya pero hindi siya manhid at bulag.

Something is wrong and I need to find out what is it.

Umalis na si Maru sa kompanya nila at kaagad nagtungo sa condo unit na tinutuluyan ni Emily. Pakiramdam niya ay nandoon lang ang babae at dinadahilan lang nito ang trabaho para makaiwas sa kanya. His guts was controlling him.

Pagkarating niya sa condo unit ni Emily ay nagtaka siya dahil hindi nakalock ang pintuan ng unit nito. Pumasok naman siya sa loob at hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit kinakabahan at natatakot siya.

Bigla ay nakarinig siya ng mga tinig sa loob ng kwarto ni Emily at doon ay nag-umpisa nang kumuyom ang mga kamao niya.

Mga ungol iyon nang isang lalake at babae.

“Ahhh.. shit!.. bilisan mo pa..”

“Baby, fuck!.. ohhh.. ang sarap mo talaga..”

“Malapit na ako, baby. Ahhh.. sabay na tayo..”

“Ako din.. ahhhh.. eto na ’ko!”

May halong galit at sakit na binuksan ni Maru ang kwarto ni Emily at nahuli niyang nakapatong ang sarili niyang kapatid sa kanyang nobya habang bumabayo ito ng mabilis. Kapwa hubo’t-hubad ang mga ito.

“Mga walanghiya kayo! Ang bababoy niyo!” sigaw ni Maru sa galit na nararamdaman niya.

Nagulat naman ang dalawang taksil nang makita siya. Si Emily ay nagsimula nang umiyak habang si Marlon naman ay kaagad niyang hinatak sa ibabaw ni Emily at inambahan agad ng suntok.

Hindi na ito nakapalag sa ginawa niya at inumpisahan na niya itong bugbugin dahil sa sakit at galit na nararamdaman niya para dito. Pilit siyang inaawat ni Emily sa ginagawa niya habang abala ito sa pagsusuot ng damit pero malakas lang niyang itinulak ang babae na ikinabagsak nito sa sahig.

“Gago ka! Pati girlfriend ko gagalawin mo?” sigaw ni Maru kay Marlon na halos duguan at hindi na makatayo habang binubugbog niya ito.

“It’s not my fault.. kung.. mas magaling ako.. sa kama.. kaysa.. sa’yo…” nagawa pang makapagsalita ni Marlon kahit halos mapatay na niya ito.

Nang huminto na si Maru sa pambubugbog sa kapatid nito na nakahandusay na sa sahig at naliligo sa sariling dugo ay saka niya binalingan si Emily na umiiyak habang nakatingin sa kanya.

“Maru, I’m sorry…”

Pagak na tumawa si Maru at inis na pinunasan ang mga luha niya. Ang mga kamao niya ay tila namanhid na habang may bahid pa ito ng dugo na nanggaling sa pambubugbog niya kay Marlon.

“Y-You cheated on me with my own brother. W-Wala na akong masabi. Let’s break-up.”

Huling sinabi niya bago siya tuluyang umalis sa loob ng condo unit ni Emily.

Limang taon. Limang taon ang sinayang ni Emily sa kanila at naging kabit pa ito ng kapatid niyang may asawa na.

Ano ba ang pagkukulang niya rito at naghanap pa ito ng iba?

Pilit niyang pinipigilan noon ang kaunting paghangang nararamdaman niya kay Rica kahit nobya niya na noon si Emily. Gusto niyang manatiling tapat sa babae dahil hindi tama na magkagusto siya kay Rica pero si Emily rin pala ang sisira ng tiwala niya.

Magsama sila ng kapatid niyang gago!

Kung ganon ay wala pa lang masama sa ginawa niya noon apat na taon na ang nakakalipas.

His plan will be continued hanggang sa makuha at makamit niya iyon.

“Thanks for cheating on me, Emily. Wala ka ngang kwenta.”

---

Chapter 36

NAKANGITI lang kay Sage ang lalakeng kilalang

-kilala niya habang kaharap niya ito. This guy suggested to him na balakin niyang patayin si Trevor apat na taon na ang nakakalipas at hanggang ngayon ay inuudyok pa rin siya nito para ulitin ang ginawa niya noon na muntik na ngang ikapahamak ng kapatid niya.

Walang kaso sa kanya kung mapapatay niya si Trevor dahil sa ginagawa nitong pang-aagaw sa babaeng mahal niya. Maging pati na sa mga dati niyang kaibigan ay nagagalit rin siya dahil minahal na ng mga ito si Rica at nahulog na din ang loob ng dalaga sa kanila.

Hindi siya makapaniwala na magkakagusto si Rica kay Trevor at sa mga kaibigan niya. Kung hindi lang sana niya dinala ang dati niyang nobya sa condo unit niya at doon ay patirahin malamang ay hindi nito makikilala ang mga kaibigan niya.

Kasalanan niya ito at masyado siyang nagtiwala sa mga taong ang akala niya ay hindi siya magagawang traydurin at ahasin.

“How’s your meet-up with her?” nakangising tanong ng lalake kay Sage.

“As I expected, pinagtabuyan niya ako. She doesn’t love me anymore but I don’t care.” sagot naman ni Sage.

The guy crossed his arms and legs. “Ganyan ka na ba talaga kabaliw kay Rica? Na maging pati ang sarili mong kapatid ay kaya mong patayin para lang sa kanya?”

Tinignan lang naman ng seryoso ni Sage ang lalake. Sa totoo lang ay may pag-aalinlangan naman talaga siyang patayin si Trevor dahil kahit ano pa man ang mangyari ay kapatid at kadugo niya ito pero mas lalo lang dumadagdag sa pag-uudyok sa isipan niya na tuluyan na itong mawala sa landas nila ni Rica nang dahil sa lalakeng kaharap niya ngayon.

Hindi siya makapaniwala na gusto rin nitong mamatay na si Trevor. Naiinggit rin pala ito ng palihim sa lalake dahil maging pati ito ay may gusto rin kay Rica.

This guy was his rival for Rica’s heart pero kailangan niya nang kakampi ngayon dahil ang mga kaibigan niya ay trinaydor lang siya at hindi na siya itinuring pang kaibigan nang dahil sa walanghiya niyang kapatid.

Sage smirked. “Yes. I’m crazy and obsessed with Rica at ikaw rin nanan kaya ano ba ang pinagkaiba natin?”

The guy just laugh on what he said. “Sage boy, love is very intoxicating and perilous. Pareho nating nararamdaman ang pagmamahal na ’yon kay Rica kaya ginagawa natin ang bagay na ’to para lang tuluyang mawala isa-isa ang mga lalakeng gusto siyang angkinin at kunin. What we’ve feel about her is love and obsession. Fine, aaminin ko na ring obsessed ako sa kanya but I’m not like you na padalos-dalos sa mga hakbang na ginagawa para lang makuha siya. I’m using my brain than yours at sana ’wag ka namang kumilos na parang bata!” he insulted Sage na sinamaan naman siya ng tingin.

“Then what can I do? I’m so desperate to have her right now. She’s way more gorgeous and sexier than I saw her before at mas lalo lang talaga kaming naging bagay dahil parehong nag-improve ang mga itsura namin.” Sage hissed in annoyance.

Sa tuwing naaalala niya ang maganda at sexy na mukha ni Rica nang makita niya ito isang linggo na ang nakakalipas ay gustong-gusto na niya itong sunggaban sa hotel na tinutuluyan nito at angkinin ulit sa pangalawang pagkakataon pero pinigilan niya ang sariling gawin iyon.

Katulad nga ng sinabi ng lalakeng kaharap niya ay hindi siya dapat magpadalos-dalos sa mga plano at hakbang nila. May tamang timing para dito.

“Yeah, whatever. Nag-improve ka nga sa itsura mo pero hindi ka naman niya mahal at ayaw na niyang bumalik pa sa’yo so paano na ’yan?” The guy said teasely and drink his cappuccino coffee.

“It doesn’t matter if she loves me or not, ang mahalaga ay makuha ko siya ulit at sa akin lang siya.” madiing sabi ni Sage.

Matagal na niyang alam na hindi na siya kailanman na mamahalin pa ulit ni Rica dahil sa laki ng mga kasalanang nagawa niya rito. May naging kalandian pa itong ibang lalake sa amerika at hindi hamak na mas gwapo at

maskulado pa siya kaysa sa kanong iyon.

Gusto niyang magpadala noon pa man kay Trevor at sa mga kaibigan niya ng pictures na kung saan ay kahalikan ni Rica ang Hudson na iyon para lang masira ang tiwala ng mga ito sa babae pero hindi niya iyon ginawa.

That’s a dirty and immature move to get her. Hindi niya gagayahin ang ginawa noon ni Trevor para lang masira siya nito kay Rica.

He has a better plans together with this guy in front of him.

The guy chuckled again. “She only wish you before but she got five now. Wow!”

Ngumisi naman si Sage sa lalake at umiling ito pagkatapos.

One week had passed again at ngayong araw na darating si Essam sa Pilipinas. Tapos na ang inaasikaso nitong trabaho sa Seattle kasama ang amang si Winston kaya may oras na naman ito para sundan siya sa lahat ng pupuntahan niya.

The five guys are still pursuing her, hindi nakakalimot ang mga itong tawagan at i-text siya palagi para kamustahin. Mga tatlong beses ring nagpunta sa hotel room niya ang mga ito na may mga dalang flowers, chocolates, teddy bears, snacks at light drinks.

They’re already courting her at pumayag na rin doon si Rica. Muli siyang susugal sa buhay pag-ibig niya at tuluyan nang pinatawad ang mga ito sa naging mga kasalanan nito sa kanya.

May kasalanan rin naman siya like she’s cheating with Hudson in america kaya ngayon ay babawi siya sa limang lalake at magiging tapat na sa pagmamahal sa mga ito.

For the past four years ay ngayon lang siya naging ganito ulit kasaya. She’s still ended up with them again at wala siyang magawa doon dahil mahal niya ang mga ito.

Pinakiusapan ni Rica ang limang magkakaibigan na huwag muna siyang puntahan sa hotel room niya dahil darating na ngayong araw si Essam at makikituloy ito sa unit niya. Kaya pala dalawang kwarto ang mayroon sa VIP room na nireserve ng Lolo Perry niya para sa kanya ay dahil sa isang kwarto tutuloy si Essam.

Essam will arrive later at hindi na niya kailangan pa itong sunduin sa airport dahil ito na mismo ang pupunta sa kanya. He’s good at traveling in different countries dahil explorer nga raw ito at mahilig magbakasyon sa iba’t-ibang bansa noong hindi pa niya ito nakilala.

But when he met her ay wala na talaga itong ibang ginawa kundi ang bantayan at buntutan siya sa kahit saang lakad niya. Para lang itong personal bodyguard niya na sunod ng sunod sa kanya.

Essam was very blinded in love. Kahit ilang beses na niyang nasaktan ang damdamin nito ay hindi pa rin ito sumusuko sa kanya. He’s a martyr at ayaw lang nitong aminin iyon sa sarili.

Naligo na lang si Rica at nagsuot ng black fitted dress na hanggang sa hita niya ang haba. Nakalabas rin sa neckline ng dress niya ang mga nagmamalaki niyang dibdib at dahil sanay naman si Essam na ganoon ang klase ng mga isinusuot niyang damit ay hindi na siya nahihiya pa rito pati na rin sa limang binata na hindi naman sanay na nakikita siyang sexy at revealing na manamit.

May mga nagbago talaga sa kanya at marami iyon unlike before kaya sana ay tuluyan na siyang tanggap ng mga ito sa new characteristics niya.

Saktong nakaayos na si Rica nang may kumatok sa hotel room niya. Pinagbuksan niya naman ng pintuan ang taong iyon and there he is, Essam Williams with his new dyed black hair while holding a black luggage on his left hand.

The heck? Kamukha na talaga ni Essam si Elevator guy. Magtiktok kaya sila mamaya with a caption sa video na ‘doing Tiktok trend with @.jacob_rtt 2.0’

Panigurado na dadami ang followers at likers niya sa Tiktok kapag isinama niya si Essam sa Tiktok videos niya. Sa gwapong lalake nito at may kalook-a-like pang famous Tiktoker ay paniguradong pagkakaguluhan ito sa social media.

“Good morning,” nakangiting bati ni Essam at kaagad siyang hinalikan nito sa pisngi.

Namumula naman niyang pinapasok ang binata sa loob ng hotel room niya hila-hila ang dala nitong itim na maleta.

Pinaupo niya sa sofa si Essam na nilibot ng tingin ang kabuuan ng hotel room niya. Itinabi na muna niya ang dala nitong maleta sa gilid ng living area.

“Are you hungry? We can go to the lobby area kung nagugutom ka.” Rica asked him.

“Maybe later. Kumain na ’ko earlier in my flight.” nakangiting sabi ni Essam at tinapik nito ang inuupuang sofa para doon ay tumabi siya dito.

Tinabihan naman niya si Essam at nabigla pa siya nang ipinatong nito ang ulo sa kanyang balikat.

“My flight was tiring but it’s been paid off because I saw you, Rica.” sabi ng binata sa kanya at hinawakan nito ang isang kamay niya at hinalikan iyon.

Natahimik nalang si Rica. Ramdam niyang mahal na mahal talaga siya ni Essam at siguradong masasaktan ito kapag nalaman na nililigawan na siya nila Trevor, Zian, Wenhan, Ran, at Yruma.

Nakokonsensya rin siya dahil hanggang ngayon ay boyfriend slash fiancé niya pa rin ito, pero may iba nang nanliligaw sa kanya hindi lang isa kundi limang lalake.

Magugulat ito kapag sinabi niya iyon lalo na ang Lolo Perry niya na botong-boto kay Essam para sa kanya.

She cleared her throat and compose herself. “T-Trevor is now courting me and also his friends.” she said nervously.

Hindi naman umimik si Essam doon at parang hindi na rin ito nagulat pa sa sinabi niya.

Wait? did he knew that-

“Please, Rica..? Only think of me just this day and not them. Huwag mo na akong saktan pa ng sobra.” mahinang sabi ni Essam at ipinikit nito ang mga mata.

Napaawang nalang ang bibig ni Rica sa pagkabigla at hindi inaasahan na alam ni Essam na nililigawan na siya ngayon ng limang magkakaibigan.

Papaano niya nalaman ang bagay na iyon?

Hinayaan nalang niya na nakadantay ang ulo ng binata sa balikat niya at halata nga na napagod ito sa biyahe na kalahating araw ang ginugol sa flight mula sa amerika para lang makarating dito sa pilipinas.

Makalipas ang kalahating oras ay nagsabi na si Essam na magpapahinga na ito sa kwartong nakalaan para dito. Hinila na nito ang dalang itim na maleta at sinamahan niya ito sa kwartong tutuluyan nito.

“We need to extend our stay here in the Philippines. Puntahan rin natin ang grandmother mo sa cemetery so that we can buy her a flowers.” sabi ni Essam habang abala ito sa paghahanap ng masusuot na komportableng damit sa dala nitong maleta.

Tumango naman si Rica. “H-how about the cemetery in Oriental Mindoro that my parents are-”

“It’s already renovated like what design you want. Pinalagyan ko na rin ng mas mataas na fences ang museleum nila.” walang emosyong sabi ni Essam nang hinubad nito ang suot na longsleeves sweatshirt at isinuot naman ang kinuha nitong puting printed t-shirt sa dala nitong maleta.

Rica sighed deeply. Ang laki na talaga ng naitulong sa kanya ni Essam. Ito ang nag-aasikaso sa paggawa ng mas magandang libingan ng mga yumao niyang magulang sa sementeryo ng Pola, Oriental Mindoro at ito rin ang nag-aasikaso sa libangan ng Lola Pacita niya dito sa Maynila.

May mga tao ang Lolo Perry niya sa Pilipinas na mga tao rin na nagbuild ng restaurant structures nila. Muling inupahan ni Perry ang mga taong iyon para gawan ng museleyo ang lolo’t-lola niya sa father’s side niya maging pati na rin sa mga magulang niya na nakahimlay ang mga labi sa probinsya ng Pola, Oriental Mindoro.

Essam took the responsibility to handle the construction dahil nakiusap ang Lolo Perry niya dito. Walang angal naman na tinanggap iyon ni Essam basta’t para naman raw sa kanya.

“Thank you, Essam,” pasasalamat ni Rica sa binata na tipid lang siyang nginitian.

“No matter how you’re going to hurt me, I’m still here to help you with everything, Rica. It stabbed me to death when I found out that Trevor and those four guys are now courting you. Okay lang, sanay naman akong palagi mong sasaktan. What’s new about that?” malamig nitong sabi at humiga na ito sa kama saka muling ipinikit ang mga mata.

“I’m sorry…” Rica said at napayuko na lang ito sa hiyang nararamdaman pero umangat rin kaagad ang tingin niya kay Essam nang bigla itong bumangon sa kama at malakas na sinipa ang bedside table nito.

“You’re really a sadist! Wala kang ibang gawin but to hurt me. That Hudson Finley, I can’t handle his annoying guts anymore! He’s thinking that you like him because you’re allowing him to flirt you and he’s also provoking me then now? Trevor and his friends are now courting you? Motherfucker son of a bitch, Rica!” Essam shouted in anger and messed his hair.

Bago pa man tuluyang tumulo ang mga luha ni Rica ay kaagad na siyang lumabas sa kwarto ni Essam.

She’s now affected and hurting for Essam na dahilan nang biglaang pagsikip ng dibdib niya sa sakit na nararamdaman. Hindi niya maintindihan itong panibagong umuusbong na nararamdaman niya.

What’s happening to

me

?

Bakit

nararamdaman ko ’to ngayon kay Essam?

Is this even possible?

---

Chapter 37

SINAMAHAN ni Essam si Rica sa restaurant ng Lolo Perry niya. Maagang nagising ang binata sa pagkakatulog nito. May mga binili na itong breakfast meals pagkagising pa lang niya na sa tingin niya ay binili lang nito sa lobby area ng 5-star hotel na tinutuluyan nila ngayon.

Essam is taking care of her. Ginagawa talaga nito ang duty bilang fiance niya at hindi inintindi ang sinabi niya kahapon na nililigawan na siya ng limang magkakaibigan.

Hindi na muna niya sinasagot ang texts at tawag ng mga ito dahil panigurado na uulanin lang siya ng mga tanong at pag-aalala ng mga ito sa kanya lalo na’t kasama niya ngayon si Essam.

Maybe she will talk to them tomorrow at maglalaan muna siya ng oras para kay Essam at dahil na rin sa pinapagawa nitong pagpapaganda sa libingan ng mga yumao niyang grandparents at mga magulang na kailangan niyang tignan. They will going to visit her grandmother’s tomb later at sa loob ng apat na taon ay ngayon lang ulit makakadalaw si Rica sa puntod ng Lola Pacita niya. She missed her so much.

Sila Thalia at ang mga empleyado sa restaurant ay malugod silang binati ni Essam pagkapasok nila sa loob ng restaurant. Ang mga babaeng empleyado naman ay tila napako ang mga mata kay Essam habang nakangiti ang binata sa kanila.

She can’t blame these girls, Essam is a handsome and hottie guy.

Rica monitor the restaurant at maayos naman ang lagay nito. Wala nang aberya ang nangyayari at nang sinunod ni Thalia ang opinyon niya na dagdagan ng tamis ang mga desserts na sineserve sa restaurant nila ay nagustuhan raw ng mga customer ang pagbabago ng lasa ng mga pagkain kaya mas lalo pang nadagdagan ang mga taong kumakain sa restaurant nila.

Inumpisahan na rin pala ang expansion sa second floor ng restaurant at ngayon lang niya ito nakita makalipas ng isang linggo dahil naging busy siya sa panliligaw stage sa kanya nila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Yruma.

Pagkatapos niyang bumaba galing sa second floor ng restaurant ay nakita niya si Essam na nakaupo sa isang table habang abala ito sa paggamit ng cellphone. Hindi naman napapansin ng binata na kanina pa siya tinitignan at pinag-uusapan ng mga estudyanteng babae na nasa kabilang table lang nito.

Napailing si Rica nang lumapit kay Essam at umupo sa bakanteng upuan sa tapat nito. Awtomatiko namang itinigil ni Essam ang paggamit ng sariling cellphone saka ito itinabi sa gilid ng lamesa at nginitian siya.

“This restaurant is doing well. I like the environment and ambiance here. Thalia and the employees are nice, too.” nakangiting sabi ni Essam sa kanya.

Narinig pa ni Rica ang mahinang pagtili ng mga estudyanteng babae nang makita nilang ngumiti si Essam.

Ang lakas talaga ng karisma ng lalakeng ito lalo na pagdating sa mga babae. Sa amerika pa lang ay napansin na niya iyon. May mga dati pa nga itong amerikanang girlfriends na hanggang ngayon ay naghahabol pa rin sa binata pero hindi na ito pinapansin pa ni Essam dahil tuluyan na talaga itong nagbago simula nang makilala siya.

Kahit si Rica ay nanibago rin kay Essam. Nang isang linggo niya itong nakasama sa Pilipinas bago sila magtungo sa amerika ay mayabang ito kung magsalita, maarte at masyadong mataas ang bilib sa sarili. He reminds her of Sage simula nang lumabas ang tunay na kulay ng lalakeng iyon.

But now is different, after a months in america four years ago ay napansin niyang minsan nalang kung magsalita si Essam. Palagi na itong tahimik at nahuhuli niyang nakatitig lang sa kanya. Then later he admitted that he fell in love with her.

Essam knew her answer. He agreed sa fiance thingy na gustong mangyari ng Lolo Perry niya sa kanilang dalawa. Essam was so desperate to have her. Naging ultimo’y stalker niya ito at umaaktong boyfriend niya na ipinagkakalat sa lahat ng mga kakilala nila sa amerika ang balitang iyon.

Wala siyang magawa, Essam Williams is more powerful than her. He can control and manipulate everything. Malaki rin ang tiwala ng lolo niya sa mga Williams kaya nga gusto nitong maging asawa niya balang-araw si Essam but no way!

“You’re right,” sagot nalang ni Rica dahil wala naman siyang ibang masabi. She suddenly glanced at her Christian Dior’s wristwatch and it’s already 10 in the morning.

Nang muli siyang tumingin kay Essam ay nahuli niya ang kalungkutan sa mga mata nito pero nang tumingin ulit ito sa kanya ay ngumiti na ito.

“You’re beautiful today, Rica. I like your outfit.” sabi nito habang nakangiti sa kanya.

Rica check herself. Kumpara sa mga damit na isinusuot niya araw-araw kahit nasa bahay lang rin siya ay hindi hamak na mas matino at conservative ang outfit niya ngayon. She likes to be simple for this day para maiba naman.

She’s wearing a black t-shirt and high waist jeans. Naka Nike rubber shoes lang rin siyang puti at naka ponytail ang dyed red hair niyang buhok. Her outfit now reminds of her old self.

“Thank you.” mahinang pasasalamat ni Rica na mas lalo pang ikinangiti ni Essam.

Her heart starts to beat faster nang ngumiti ulit sa kanya si Essam. Para talagang nagliliwanag ang buong paligid lalo na kapag ngumingiti ito.

His perfect set of white teeth, his thick eyebrows and long eyelashes, attractive brown eyes, pointed nose, strong jawline, set of few freckles, etc. Just wow!

Rica is now appreciating Essam’s physical appearance na palagi naman niyang binabaliwala. Mas nagfocus pa kasi siya sa pakikipaglandian kay Hudson kaysa dito.

Nang bigla niyang maalala ang sinabi sa kanya ni Essam tungkol kay Hudson ay nagtanong siya kaagad rito.

“You said yesterday na iniisip ni Hudson na may gusto ako sa kanya because I’m allowing him to flirt me. Is that true?” she asked. Doon na tuluyang nawala ang ngiti ni Essam at tumiim-bagang ito saka tumango.

“I encountered him at Walmart. I confronted him and said that he needs to stay away from you. He just laugh at me and said that he can’t do that because he’s enjoying your company and he also said that you like him very much that’s why you’re allowing him to flirt you.” biglang umiwas ng tingin sa kanya si Essam at tumingin nalang ito sa labas ng glass window ng restaurant.

Nagulat naman si Rica sa sinabi nito.

Did Hudson really said that? But why?

Alam naman nito na sa una palang ay wala nang kahulugan ang ginagawa nilang little make out ng lalake. Hudson knows that she doesn’t like him and he doesn’t like her, too. They’re only kissing and touching for fun.

Inaasar lang siguro nito si Essam dahil nga sa nakaraang ginawa nito sa kanya.

“He’s provoking me and I’m jealous.” madiing sabi ni Essam na nanatili pa ring nasa labas ng glass window ang tingin.

“He can kiss you, he can touch you. You’re happy when you’re with him. I knew that you don’t like him but he has more advantage than I when it comes to you.” Essam finally face her at sobrang sakit at lungkot na ang nakikita niya mula sa mga mata nito.

Wala na talaga akong ibang ginawa kundi saktan siya.

“Sorry,” walang ibang masabi si Rica kundi ang magsorry na lang. Wala siyang magawa.

“I dyed my hair in black. Wanna know why? Because Hudson had a black hair and I’m insecure to his good appearance. Kahit sa way lang na magdyed ako ng hair ay baka bigyan mo rin ako ng attention katulad ni Hudson.” Essam chuckled and shook his head after.

Now she knows why Essam dyed his blonde hair into a black one, dahil nai-insecure ito kay Hudson. Essam is already a perfect guy when it comes to physical appearance pero may insecurities pa rin pala ito at kay Hudson pa iyon.

“You don’t need to get insecure to him. You’re already perfect, Essam.” Rica said and she smiled na ikinatitig naman sa kanya ni Essam. Para bang hindi ito makapaniwala sa mga salitang binitawan niya.

Well, Rica was not used to praise Essam. Kadalasan ay palagi lang siyang naiirita at naiinis sa binata sa tuwing nakikita at nakakasama niya ito. Kung pagsalitaan man niya ito ay puro singhal lang iyon sa kabaliwan nito sa kanya pero ngayon ay mukhang nadaanan siya ng magandang ihip ng hangin at pinuri nalang ang gwapong lalakeng nasa harapan niya para tumaas naman ang self-confidence nito at huwag nang mainsecure kay Hudson.

Wala naman kasi itong dapat ikainggit kay Hudson dahil pareho lang namang gwapo at matitipuno ang mga ito.

“T-that’s the most sweetest thing that I’ve heard from you. Thank you, Rica. You made me so happy today…” sabi naman ni Essam nang makabawi ito sa pagkakatitig sa kanya at hinawakan bigla ang isang kamay niya.

Ngumiti nalang rin si Rica at tinanggal kaagad ang pagkakahawak ni Essam sa kamay niya nang maramdaman ang kuryenteng tila dumaloy dito. Essam smiled at her again. Ngingiti ulit sana siya nang makitang pumasok si Calvin sa loob ng restaurant nila.

Nang makita siya nito ay ngumiti ito at lumapit sa kanya. Hindi pa nito napapansin si Essam na nasa harapan lang niya.

“Hi, Rica! I’m glad that you’re here. Ngayon lang ako nagkaroon ng free time from my work kaya ngayon lang rin ako nakapunta dito. How are you? Who’s with y-” nahinto lang sa pagsasalita si Calvin nang mapansin na nitong kasama niya si Essam na nakatingin naman ng mariin rito.

“Who is he?” Calvin asked Rica pero kay Essam ito nakatingin.

“Ah, he’s-”

“I’m Essam Williams. Rica’s fiance. It’s nice to meet you.” pagputol ni Essam sa sasabihin ni Rica.

Mukhang nagulat naman si Calvin sa sinabi ni Essam at hindi kaagad ito nakapagsalita.

“Are you one of my fiance’s friend?” Essam smiled while asking Calvin but it’s visible to his eyes that he’s already jealous and mad.

Rica sighed. What is new to Essam? Halos lahat ng mga lalakeng nakikilala niya sa amerika ay pinagseselosan at kinagagalitan nito including her black guy americans acquaintances in their university na nice lang naman at walang ibang hidden agenda sa kanya. Black americans are nice and very friendly that’s why she likes to befriend with them.

Tumango lang si Calvin sa sinabi ni Essam at hindi na ito muling nagsalita pa.

“I-I think I should go. May kailangan pa pala akong puntahan. I forgot.”

Magsasalita pa sana si Rica nang kaagad nang umalis si Calvin sa harapan nila at lumabas na ito sa loob ng restaurant.

She heard Essam chuckled kaya tinignan niya ito ng masama.

“What?” maang pa nitong tanong pero hindi pa rin nawawala ang nakakaloko nitong ngiti.

Rica didn’t mind him at umorder nalang siya ng lunch na kakainin nila ni Essam. Kahit naman na si Lolo Perry niya ang may-ari ng restaurant na ito ay kailangan pa rin nilang magbayad ng tama sa mga kinakain nila dito.

Nagpapakahirap ang mga chefs na magluto ng mga kakainin sa restaurants kaya kailangan lang na magbayad sila para sa hardwork ng mga ito maging pati na rin sa mga empleyado ng restaurant. Wala na kayang libre sa mundo.

After they ate ay nagbilin lang si Rica kay Thalia patungkol sa restaurant at sinabi na rin niyang ma-eextend ang pag-stay nila ni Essam sa Pilipinas na ikinatuwa naman ng babae.

Nagtaxi lang sina Rica at Essam papunta sa South Cemetery kung saan ay nandoon nakalibing ang Lola Pacita niya pero bago pa man sila makarating doon ay dumaan muna sila sa isang flower shop para bumili ng bulaklak. Sobrang pamilyar sa kanya ang flower shop na ito dahil nagtrabaho na rin siya dito noon.

Those memories.

When she entered in this flower shop habang nakasunod pa rin sa kanya si Essam ay kaagad niyang natanaw si Lillian sa counter at nang mapatingin ito sa kanya ay biglang nanlaki ang mga mata nito sa gulat at kaagad siyang nilapitan.

“Rica?” gulat na sambit ng babae.

Ngumiti naman si Rica at doon ay bigla siyang niyakap ni Lillian pero pinakawalan rin naman siya nito kaagad.

“Oh my! Ang laki na ng ipinagbago mo after 4 long years, ha. Maganda at sexy ka naman noon pa pero mas naging ngayon. Hiyang ka pala sa amerika!” natutuwang sabi ni Lillian habang pinagmamasdan siya.

“Thanks, Lillian. Nasaan pala si Cyrus?” tanong ni Rica.

“2 years na siyang hindi nagtatrabaho dito, Rica. Umuwi na sa probinsya nila sa Dumaguete dahil nagkasakit ang Nanay niya at wala nang ibang magbabantay doon kundi siya lang.” malungkot naman na saad ni Lillian nang muling maalala ang mabait na kaibigan.

“Ganon ba?” malungkot ring sabi ni Rica pero nang biglang tumikhim si Essam sa tabi niya ay doon lang niya naalala na kasama pala niya ito.

“Ah, Lillian, do you remember him? He’s Essam. ’Yung kasama kong guy bago kami umalis dito sa pilipinas papuntang amerika.” Rica said.

“S-siya ’yon? B-bakit itim na ang buhok niya-” Essam cut Lillian off.

“I dyed my hair in black.” nakangiting sabi ni Essam dahilan para matulala si Lillian sa lalake dahil sa gwapo nitong mukha at ganda ng ngiti nito.

“Lillian! Why are you not in your cubicle? You need to work hardly dahil hindi ka namin pinapasweldo dito para lang-”

Hindi na naituloy ng lalakeng kakalabas lang mula sa mini office nito ang susunod pa nitong sasabihin nang makita niya si Rica kasama si Essam.

Napahinto at nagulat ito nang makita si Rica maging pati na rin si Rica.

It’s Maru and he looks so wasted right now. Magulo ang buhok nito, namumula ang mga mata, gusot ang suot na puting polo shirt at mukhang nakainom rin dahil hindi na maayos ang pagkakatayo nito at parang matutumba na sa kalasingan.

What happened to the well postured, decent and nice Maru that she knew?

Mula sa pagkagulat na ekspresyon ay biglang ngumisi si Maru kay Rica at naglakad ito papalapit sa dalaga.

“There she is, ang paasa at manlolokong babae katulad rin ng kaibigan niya!” May diing sabi ni Maru na ikinagulat ni Rica habang si Essam naman ay parang gusto nang gulpihin si Maru sa sinabi nito.

What is happening to

Maru

?

---

Chapter 38

HINDI makapaniwala si Rica sa mga sinasabi sa kanya ni Maru. Mukha rin itong may pinagdadaanan dahil bukod sa nakikita niya ang galit sa mga mata nito ay nandoon rin iyong sakit.

“Watch your words before I ended up beating you.” may diin namang saad ni Essam habang nakatitig na ito ng masama kay Maru.

Umalingawngaw ang malakas na tawa ni Maru sa buong flower shop na para bang may nakakatawa sa sinabi sa kanya ni Essam.

“You want to beat me up? No worries, just do it now! Pero hindi mo ba alam na niligawan ko noon si Rica but in the end ay binasted niya lang ako at pinaasa? Are you still hoping na mamahalin ka niya? Alam mo sa sarili mo na hindi ka niya gusto dahil paasa siya!” sigaw ni Maru saka ito bumaling kay Rica na nagulat naman sa sinabi niya.

Why is he bringing up this right now?

Ang tagal na nang mangyari iyon at wala naman talagang nararamdaman na kung ano si Rica kay Maru noon pa lang. Alam niyang gusto na rin ito ni Emily simula pa nung una kaya mas lalo lang na hindi niya ito pwedeng payagang manligaw sa kanya. Ayaw niyang masaktan si Emily.

“Shut your mouth! Hindi ka pa titigil?” hindi na rin napigilan ni Essam na sumigaw at akmang susugurin na sana nito si Maru nang napigilan siya ni Rica.

“He’s drunk. You don’t need to do that, Essam.” pakiusap niya kay Essam.

“But he’s talking nonsense-”

“Kakausapin ko siya nang kaming dalawa lang. I think he has a problem.” sabi naman ni Rica na ikinailing kaagad ni Essam.

“No. Hindi ko hahayaan na mag-usap kayong dalawa. Paano kung saktan ka niya? Look at his state, he’s drunk and wasted!” nag-aalalang sabi ni Essam na napahawi na sa buhok niya.

Rica sighed and he face Maru again.

“Let’s talk inside to your mini office, Maru.” seryoso niyang sabi kay Maru.

“Sure.” sagot naman ni Maru at ngumiti ito.

Tinanguan lang ni Rica si Lillian na mukhang natatakot sa kung anong mangyayari kung silang dalawa lang ni Maru ang mag-uusap. Si Essam naman ay akmang sasamahan siya nang pinigilan niya ito at pinandilatan ng mata.

Napailing nalang si Essam at tinignan nito ng masama si Maru. “If anything bad happens to her, you’ll taste your own medicine, later.” banta nito.

Ngumisi lang si Maru saka nito sinenyasan si Rica na sumunod sa kanya papasok sa loob ng mini office ng flower shop nila.

Nang makapasok na sila sa loob ay prenteng umupo si Maru sa pahabang couch na kulay itim. Nakita naman ni Rica ang mga basyo ng alak sa table ng binata at mga nagkalat na basura sa tiles na sahig ng office. Para bang ilang araw o linggo nang umiinom si Maru at tila napapabayaan na rin ang sarili.

Magulo ang buhok nito at may tumutubo nang kaunting bigote at balbas. Kilala si Maru sa pagiging clean decent guy sa unibersidad nila noon at ngayon lang niya nakita ang rough and edgy look nito kapag napapabayaan ang sarili. Ganon pa man ay hindi iyon kabawasan sa angking kakisigan nito.

“What is happening to you, Maru? Alam kong may problema ka kaya ka nagkakaganyan. Nag-away ba kayo ni Emily?” hindi na nagpaligoy-ligoy pa si Rica at kaagad na siyang nagtanong kay Maru.

“Hey! Easy lang, tumabi ka muna sa akin at sasagutin ko ’yang mga tanong mo.” nakangiti namang sabi ni Maru and he motioned to seat Rica beside him.

Tumabi naman si Rica sa binata na nakangiti pa rin sa kanya. Nag-iba na ang mood nito at nawala na ang kaninang galit at sakit na nakikita niya mula sa mga mata nito.

“Emily and I already broke-up.” kaswal na saad ni Maru na ikinabigla naman ni Rica.

“B-bakit?” gulat na tanong ng dalaga.

“She cheated on me with my brother.” sagot ni Maru.

Natutop naman si Rica do’n. She can’t believe na magagawang magcheat ni Emily kay Maru na alam niyang gustong-gusto na nito noon pa man.

She cheated with Maru’s brother kaya posible na ang tinutukoy ni Maru ay si Marlon na nakilala na niya kasama si Calvin.

Sabi na nga ba! Sa paraan pa lang ng pagtitig ng lalakeng iyon sa kanya ay halatang wala iyong gagawing maganda kahit napag-alaman pa niyang may asawa na ito. Si Emily naman ang pinuntirya nito at hindi siya makapaniwala na magagawa rin nitong patulan si Marlon.

“Alam mo, pareho lang kayo ni Emily. Pareho niyo akong sinaktan! Nagmamahal lang naman ako pero bakit ang galing niyong manakit ng damdamin, ha?” sigaw ni Maru kaya napapikit bigla sa pagkagulat si Rica.

“Niligawan kita noon pero kaagad mo akong nireject. Gaganti sana ako sa’yo dahil sinaktan mo ako kaya niligawan ko si Emily maipakita lang kung ano ang sinayang mo sa isang Maru Gonzales. Hindi mahirap mahalin si Emily that’s why I fell for her that easily at nakalimutan ko nang may revenge motif pala ako sa’yo. Kinalimutan ko na lang ang plano kong ’yon dahil kitang-kita ko naman na wala ka talagang interes sa akin. After five years of our relationship ay makikita ko na lang siyang nagpapakasarap sa kama kasama ang gago kong kapatid? Magkaibigan nga kayong dalawa. Gustong-gusto niyo akong sinasaktan!” may diin na sabi ni Maru na nag-uumpisa nang mangilid ang mga luha sa mata.

Hindi magawang makapagsalita ni Rica dahil ngayon ay naiintindihan na niya kung bakit ganito kung umakto ngayon si Maru.

Hindi niya rin ito masisisi kung bakit pati siya ay involve rin sa pinagdadaanan nito. He likes her at first that’s why he courted her but she rejected him. He did I revenge plan to hurt her but he ended up falling in love with Emily.

“I’m sorry, Maru.” Ayon lang ang tanging pwedeng masabi ni Rica. She felt guilty somehow.

Maru chuckled. “Mabait kasi ako, e. I’ve been a good son in our family at si Kuya Marlon ang rebelde at bulakbol. Hindi ko na pinansin ’yong mga malalagkit niyang tingin noon pa lang kay Emily dahil likas naman talaga sa kanya ang pagiging manyak at playboy but I’m wrong for trusting him dahil sa huli ay nagawa niya akong ahasin. Wala pa siyang bahid ng pagsisisi sa ginawa niya.”

Hindi na kinaya ni Maru ang bigat at sakit na nararamdaman kaya tuluyan na itong umiyak sa harapan ni Rica.

Maru is a real guy because he’s crying, he’s crying for a girl who betrayed him.

“B-bago ko pa sila mahuli na nagse-sex sa loob ng kwarto ni Emily.. Emily.. s-she’s already pregnant at that time with Kuya Marlon’s c-child…”

Parang bombang sumabog kay Rica ang inamin sa kanya ni Maru. Maging pati siya ay sobra ring nasaktan sa mga nalaman niya. Hindi niya maiwasang makaramdam ng galit kay Emily na matalik niyang kaibigan.

Bakit

niya pinagtaksilan si Maru?

Is she crazy?

“Kuya Marlon’s wife starts to file an annulment now. Ipapakasal nina Mom at Dad si Kuya Marlon kay Emily d-dahil sa b-bata. Emily’s parents agreed to that also. S-si Kuya, trinaydor niya ako, silang dalawa ni Emily.“Maru sighed while wiping his tears.

Nauutal pa ito habang nagsasalita at ramdam niya ang sakit ng kalooban nito.

Para mabawasan man lang ang sakit na nararamdaman ni Maru ay niyakap nalang ito ni Rica upang pakalmahin. Maru was stunned at first on what Rica did but after a few seconds, he hugged her tighter.

“K-kung ikaw na lang sana ang pinagtuunan ko ng pansin kahit i-reject mo pa ako ng paulit-ulit at hindi ko na ginawa ’yong revenge thing ko, sana ay hindi na mahuhulog ang loob ko kay Emily. I’m slowly killing, Rica. I’m slowly falling into pieces, too…” sabi ni Maru at mahina itong humihikbi.

Hinagod naman ni Rica ang likod ng binata. “Everything’s gonna be alright, Maru. Don’t worry. Nangyari na e, at ang tangi mo nalang na magagawa ay tanggapin ’yon at magpakatatag para sa sarili mo. You’ve been through a lot at baka siguro hindi lang talaga siya ang babaeng para sa’yo.” Tangi niyang nasabi para man lang kahit papaano’y maibsan ang dinaramdam nito.

If there’s any chance na makita niya ulit si Emily ay gusto niyang kalbuhin at sampalin sa mukha ang babaeng iyon. Kahit ano pa man ang rason nito sa ginawang pagtataksil kay Maru ay maling-mali pa rin ito.

Maru just hugged Rica at hindi na ito nagsalita pa. After a minutes ay si Maru na ang unang kumalas sa pagkakayakap nila ni Rica at ngumiti na ito.

“I’m sorry nga pala sa mga nasabi ko sa’yo kanina. Lasing lang talaga ako at nagulat lang rin ako nang makita ulit kita pagkatapos ng apat na taon.” nakatitig na nitong sabi kay Rica.

Rica smiled. “I understand at may karapatan ka namang masaktan. I don’t think I should consider Emily as my friend anymore dahil sa ginawa niya sa’yo with your jerk brother.” she crossed her arms and rolled her eyes that makes Maru smile.

“You’ve changed a lot, Rica and it made you look stronger and better.” he said na tipid lang na ikinangiti ni Rica.

I’m not at all.

“Ayos ka na ba?” Rica asked na ikinatango naman ni Maru.

“Magiging maayos rin ako. Hindi pa sa ngayon but I will try my best to move-on.” sagot ni Maru.

“That’s great.”

Rica gave her number to Maru para sa susunod ay muli niya itong makausap o makabonding man lang. She’s his friend naman. Pagkatapos ay tumayo na siya sa tabi ng binata at tinapik ang balikat nito.

“We need to go. Essam is furiously mad right now nang dahil sa sinabi mo kanina.” she joked to enlighten Maru’s mood.

“I’m sorry,” nagsisisi namang paumanhin ni Maru at napayuko pa ito.

Wala pa rin palang pinagbago sa lalakeng ito. He’s still the soft-hearted and nice Maru that she knew. Lasing lang talaga ito at brokenhearted kaya iba kung umakto kanina nang hindi pa nahihimasmasan.

“Sus, ano ka ba! Wala lang ’yon. If you need a friend, I’m always here kaya don’t hesitate to call or text me, okay?” nakangiting sabi ni Rica kay Maru na nginitian rin siya.

“Thank you again, Rica.” Maru thanked her.

Rica just wink at him hanggang sa tuluyan na itong lumabas sa mini office niya. Natulala nalang si Maru sa pintuan na pinaglabasan ng dalaga.

Hindi talaga siya nagkamali na magustuhan ito noon. Nagbago man ang pananamit ni Rica, style ng pagsasalita at kung paano na ito kumilos na hindi na ganon kahinhin hindi tulad ng dati ay alam niyang ito pa rin ang Rica na una niyang minahal at niligawan.

Bukod sa may maganda itong mukha at sexy na katawan ay napakabusilak rin ng puso nito. Hindi niya masisisi ang mga lalakeng nagkakagusto dito dahil maging pati siya ay nabighani rin dito.

Napakaraming karibal, maraming gustong umangkin pero hindi ganon kadali ang laban kung si Rica ang gustong angkinin.

A smile suddenly form from his lips.

Matapos makabili ng bulaklak sa flower shop na pagmamay-ari nila Maru ay kaagad nang nagtungo sina Rica at Essam sa South Cemetery para bisitahin doon ang puntod ng kanyang Lola Pacita.

She smiled nang makita na maayos at maganda na ang libingan ng lola niya. She thanked Essam many times na nahihiya namang tumango at nagkamot nalang ng batok dahil sa hindi ito sanay na pinupuri at pinapasalamatan siya ni Rica.

Sinabi na rin ni Rica sa binata ang mga nalaman niya kay Maru na inamin ng huli. Doon ay naiintindihan na ni Essam kung bakit ganon ang inakto sa kanila ni Maru kanina lang.

“Bukas ay kay Lolo Celestino sa North Cemetery naman tayo dadalaw, ha?” nakangiting sabi ni Rica kay Essam habang pinupunasan ng dala niyang tissue paper ang nitso ng kanyang Lola Pacita.

Nakalibing pa sa North Cemetery ang Lolo Celestino na ama ng Tatay Ricardo niya. Medyo malayo ito sa South Cemetery kung nasaan sila ngayon ni Essam.

May libre kasing palibing ang Mayor ng Maynila noong mga panahon na namatay ang Lolo Celestino niya at dahil mahirap lang naman ang pamilya niya sa father’s side niya at wala nang perang pampalibing pa ay kinuha na ni Lola Pacita ang libreng palibing na iyon sa North Cemetery.

“No problem.” nakangiti ring sabi ni Essam sa dalaga.

Makita lang niyang masaya at nakangiti si Rica kasama niya ay ayos na iyon sa kanya.

Shit! I’m so in love with her.

Nang matapos nang punasan ni Rica ang nitso ng lola niya gamit ang tissue na hawak ay kaagad na itong tumayo mula sa pagkakaupo sa gilid ng puntod at nilapitan si Essam.

Bigla ay hinapit siya sa baywang niya ng binata na ikinagitla pa niya. Ngumiti ng malawak sa kanya si Essam dahilan para bumilis na naman ang pagtibok ng puso niya habang nakatingin dito.

Natigil lang ang pagtititigan nila nang makitang may ibang taong paparating at iyon ay si Yruma na may hawak na isang bungkos ng bulaklak. Nakatingin lang ito ng seryoso sa kanila ni Essam habang papalapit ito ng papalapit sa direksyon nila.

Nagulat naman si Rica nang makita si Yruma at bigla ay naalala niya na katabi lang pala ng puntod ng Lola Pacita niya ang puntod ng yumao rin nitong lola.

Nang nasa tapat na ng puntod si Yruma ng Lola nito ay inilagay niya ang dalang bungkos ng bulaklak sa ibabaw ng nitso nito.

“They are waiting for you in your hotel room pero nandito ka lang pala.” walang emosyong sabi nito at alam ni Rica na siya ang kinakausap ni Yruma kahit hindi ito nakatingin sa kanya.

“Who are you?” tanong naman ni Essam kay Yruma kaya lumingon na si Yruma sa kanila.

Malamig ang bawat titig nito kina Rica at Essam. Rica can’t see his true emotions.

“I’m Yruma Montesilva. One of Rica’s suitor. Finally that I see you in person, Essam Williams.”

Napanganga nalang sa pagkabigla si Rica sa sinabi ni Yruma kay Essam.

---

Chapter 39

TAHIMIK lamang sa loob ng kotse sila Rica, Essam at Yruma. Nakasakay sila sa kotse ni Yruma at nagmamaneho ito ngayon papunta sa 5-star hotel na tinutuluyan nina Rica at Essam.

Abot-langit ang kaba ni Rica dahil sinabi ni Yruma na nag-aabang lang raw sa labas ng hotel room niya ang mga manliligaw niya at mukhang hindi pa pumasok ang mga ito sa kanya-kanya nilang mga trabaho para lang puntahan siya doon at makasama.

Alam naman nila na kasama niya ngayon si Essam!

Hindi ba pwede na bigyan muna nila ako ng oras para ayusin ang mga bagay-bagay?

Makalipas ang kalahating oras ay nakarating na rin sila sa 5-star hotel. Wala pa ring imikin sina Rica at ang kasama niyang dalawang lalake lalo na si Yruma na hindi man lang magawang tumingin sa kanila ni Essam.

Nang nasa tapat na sila ng hotel room niya ay doon nga niya naabutan sina Wenhan at Ran na nakaupo na sa sahig malapit sa pintuan samantalang sina Trevor at Zian naman ay nakasandal sa pader.

Tumayo mula sa pagkakaupo sina Wenhan at Ran nang makita si Rica kasama sina Essam at Yruma habang sina Trevor at Zian naman ay seryoso lang na nakatingin kay Essam na tila nahihiya sa kanila.

“Why you didn’t answer our texts and calls?” mariing tanong ni Ran nang lumapit ito kay Rica.

“I’m just busy. May mga inaasikaso lang kami ni Essam.” sagot naman ni Rica na may kaunting kaba sa dibdib niya.

Ramdam niyang may tampo at galit sa kanya ang limang magkakaibigan pero nanatili lang na kalmado ang mga ito na mas lalo lang niyang ikinakabahala. Alam na niya kung paano magalit ang mga ito noon pa man at iyon ang iniiwasan niyang mangyari.

“Kahit isang text o tawag man lang para lang malaman namin kung nasa maayos kang lagay ay ipinagdadamot mo pa sa amin? Hindi ka na nga namin inabala kahapon nang dahil sa.. lalakeng ’yan.” sabi naman ni Wenhan at pasimple pa nitong sinamaan ng tingin si Essam na umiwas lang ng tingin dito.

“Calm down, Wenhan.” suway ni Trevor kay Wenhan pero alam rin ni Rica na masama ang loob sa kanya ni Trevor.

“Sa loob nalang tayo mag-usap. Open your unit now, Rica.” Zian said seriously to Rica.

Bumuntong-hininga naman si Rica at binuksan nalang ang pintuan ng hotel room niya at pagkatapos ay pinapasok na sa loob ang anim na lalakeng kasama niya.

Umupo silang lahat sa sofa at doon ay nag-umpisa nang ilabas ni Ran ang lahat ng saloobin niya.

“Rica, we’re now courting you. May karapatan naman siguro kaming malaman ang kalagayan mo araw-araw. Dumating lang sa Pilipinas ’yang fiance kuno mo e, kinalimutan mo na kami. Hindi na nga muna kami pumasok sa mga trabaho namin para lang makita ka tapos- ah shit!” hindi na itinuloy ni Ran ang susunod pa niyang sasabihin at hinawi nalang nito ang sariling buhok sa inis na nararamdaman.

“Kakausapin ko naman kayo bukas. I just need a time with Essam dahil may mga importante kaming inaasikaso ngayon including my Lolo Perry’s restaurant and the renovation of my parents and grandparents’ graveyards.” nagtitimping saad ni Rica.

She understand naman kung galit at nagtatampo man sa kanya ang limang magkakaibigan pero parang masyado naman yatang overreacting ang mga ito dahil halos dalawang araw lang naman silang hindi nagkita-kita at nagsabi na siya sa mga ito noong una palang na dumating na sa Pilipinas si Essam.

Hindi na nagsalita si Ran pero nakita niyang kumuyom ang mga kamao nito at nagtiim-bagang. May ibinulong naman si Wenhan dito at ilang saglit pa ay tumango nalang doon si Ran.

“It’s not Rica’s fault. I’m sorry if I’m taking her time na dapat ay para sa inyo.” Essam were saying sorry to the five guys na ikinagulat naman ni Rica.

Never in her life na nakita niyang nagpakumbaba at nagsorry si Essam sa ibang tao. Masyadong mataas ang tingin nito sa sarili at kahit nga sa Lolo Joaquin nito at sa Dad nitong si Winston ay hindi ito humihingi ng tawad kung nagkakaroon man ito ng kasalanan sa kanila.

What is happening to Essam? Bakit habang tumatagal na nagkakagusto ito sa kanya ay mas bumubuti lalo ito?

“Tsk! Buti alam mo. Wala naman talagang gusto sa’yo si Rica pero pinipilit mo lang ang sarili mo sa kanya, right? Her grandfather wants you to be Rica’s husband pero hinding-hindi mangyayari ’yon hangga’t nandito kaming lima para kay Rica.” sabi ni Wenhan at nginisian nito ng mapang-asar si Essam na napayuko nalang.

“Wenhan,” madiing banggit ni Trevor at doon ay nanahimik na si Wenhan pero hindi pa rin nawawala ang naglalarong ngisi sa labi nito.

Hindi na napigilan ni Rica ang pagtitimpi sa inis kaya nagsalita na siya at sininghalan si Wenhan.

“Ano ba, Wenhan? Stop saying that! If you want to ruin my day then umalis na kayo dito. Manliligaw ko palang kayo pero kung umakto kayo ngayon ay parang girlfriend niyo na ako, ah? Hindi niyo ba ako kayang intindihin man lang?” she’s already annoyed.

Bigla namang tumawa ng mahina si Zian dahilan para mabaling ang atensyon nilang lahat dito.

“What are you laughing at?” masungit na tanong ni Rica kay Zian na huminto naman sa pagtawa.

“You’re treating us like a trash now, Rica. Ano bang gusto mong i-expect sa amin? Na hahayaan ka lang namin sa amerikanong ’yan? We missed you for the past four years kaya sana ’wag mo kaming pinagdadamutan ng oras. Hinayaan ka na nga namin sa amerika kasama ang amerikanong ’yan tapos pati ba naman dito sa Pilipinas ay kasama mo pa rin ’yan? Paano naman kami, ha?” Zian shouted.

Hindi na rin napigilan ng tahimik at minsan lang kung magsalita na si Zian ang pagtatampo, selos at galit na nararamdaman niya ngayon kaya nasigawan na niya si Rica.

Hindi niya talaga gustong makita ang pagmumukha ng Essam na ito na nakita na niya noon sa picture nang inalam nilang magkakaibigan ang background ng lalakeng ito.

Sa totoo lang ay kumukulo ang dugo niya rito kahit wala naman itong ginagawang masama sa kanila. Naiinis rin siya sa pagpapaawa

at lungkot-lungkutan mode nito para lang maawa at kampihan ito ni Rica.

“Don’t shout at her!” hindi na rin napigilan ni Essam ang inis at galit dahil sa pagsigaw ni Zian kay Rica.

Kaagad namang lumapit si Zian kay Essam at kwinelyuhan ito na ikinabigla ni Rica kaya napatayo siya mula sa pagkakaupo. Si Trevor naman ay lumapit na sa mga ito at pilit nitong inaawat si Zian.

“Rica is ours! Wala kang karapatan sa kanya kaya umuwi ka na sa lungga mo. You don’t deserve her!” gigil na sabi ni Zian saka nito itinulak ang dibdib ni Essam na muntik pang ikatumba ng binata sa sahig.

Rica can’t help but to slap Zian’s face na ikinabigla ng lahat. Kaagad hinila ni Rica si Essam at itinago ito sa likuran niya while she’s still glaring at Zian na masama na rin ang tingin sa kanya.

“Umalis na kayo dito, Zian. Leave us alone.” may pagbabanta niyang sabi kay Zian saka rin ito tumingin kila Trevor, Wenhan, Ran at Yruma na nagulat naman sa sinabi niya.

“What? Paaalisin mo na kami dito?” hindi makapaniwalang tanong ni Ran.

“At bakit hindi? Walang ginagawang masama sa inyo si Essam but you’re all treating him like a bad person.” sagot naman ni Rica with her glare.

“No. Hindi kami aalis dito. Dito lang kami.” matigas na saad ni Wenhan at prente itong umupo sa sofa at mukhang wala talagang balak umalis sa hotel room niya.

“I’m okay, Rica. I’ll just go to my room na lang. Magpapahinga na ako.” Essam faced Rica at binigyan niya ito ng tipid na ngiti bago umalis sa pwesto nila at naglakad na papunta sa kwarto nito.

“Essam, wait!” susundan pa sana ito ni Rica nang kaagad siyang ikinulong ni Trevor sa mga braso nito at hinalikan ang pisngi niya.

“Wala na siya so pwede bang sa amin na ang atensyon mo ngayon?” nakangiting sabi ng binata kay Rica.

Rica just rolled her eyes at nagmartsa nalang siyang at umupo ulit sa sofa. Tinabihan naman siya kaagad ni Trevor.

“Sorry, nagseselos lang naman kami sa Essam na ’yon.” nagsalita na muli si Ran para humingi ng tawad kay Rica.

“Oo nga e, sa sobrang pagkaseloso niyo ay sobrang ang OA niyo na.” sarkastiko namang sagot ni Rica at inirapan nito si Zian na tumiim-bagang nalang saka umupo at sumandal sa inupuan nitong sofa.

He really deserves my slapped for acting a jerk earlier.

“How’s your day with him? Nakita siguro kayo ni Yruma sa South Cemetery, no?” tanong ni Trevor at hinalikan nito ang balikat niya na ikinamula naman niya.

“It’s pretty okay and yes, we saw Yruma in South Cemetery at siya ang naghatid sa aming dalawa ni Essam dito sa hotel.” Rica answered at tumingin siya kay Yruma na nakapikit na habang nakasandal rin sa sofa.

“Mabuti naman. We’re just worried about you kaya nagdesisyon kaming puntahan ka dito. It seems na mukhang nagbago na rin naman ang Essam na ’yon the last time I’d met him.” Trevor said.

“He loves me that’s why he changed.” Rica confessed na ikinatahimik naman bigla ng limang lalake.

“Halata naman. Psh.” Ran said and shook his head.

“He doesn’t have any chance to you, Rica. Hangga’t nandito kaming lima ay sa amin ka lang. Hindi namin sasayangin ang chance na ibinigay mo sa amin. We love you at gusto namin na sana ay nasa amin lang rin ’yang atensyon mo, not on Essam or any other guys out there.” Yruma finally speak nang magmulat ito ng mga mata at tinignan ng seryoso si Rica.

Rica just bit her lips and nodded. She feels something special about Essam at alam niya na kailangan niya iyong pigilan. It’s unfair for these five guys na magkagusto rin siya sa isa pang lalake dahil kailangan niyang panindigan ang title ng story at huwag guluhin ang naplano nang plot line ni author.

“I know,” she answered and sighed after.

Hinapit nalang siya sa bewang nang katabi niyang si Trevor at inumpisahan nang ilaan ang isang araw na magkakasama silang lima.

Sage was taking his cigarette outside of his partners in crime company building. Nang lumabas na sa loob ng building nito ang lalakeng kanina pa niya hinihintay ay kaagad na niyang itinapon sa sahig ang upos ng sigarilyong hinihithit niya at tinapakan ito.

“Ang akala ko nilamon ka na ng building niyo kaya ang tagal mong lumabas.” Inis na saad ni Sage habang binubuksan ang dalang itim na bag na naglalaman ng mga baril na inorder pa niya galing sa black market.

Ipinakita niya sa lalake ang dala niyang mga baril. Hinawakan naman ng lalake ang isang Caliber-46 pistol na baril at hinimas-himas pa ito habang nakangiti.

“This is a good quality of gun. Sigurong mamamatay kaagad ang tatamaan ng bala ng baril na ’to including Trevor and my other three friends na ex-bestfriend mo na lang pala.” nakangiting sabi ng lalake na ikinangisi naman ni Sage.

“Si Trevor lang ang plano nating patayin pero gusto mo nang isama pati ang mga kaibigan mo? That’s what friends are for?” Sage mocks at the guy while still smirking.

“Well, I’m also selfish like you but I don’t mind sharing my girl with you sa oras na makuha na natin si Rica.. but Trevor and the other three? That’s too much that’s why we need to eliminate them. I don’t consider them as my friend too.” The guy chuckled.

He’s tired of acting na okay lang sa kanya ang lahat. Na silang magkakaibigan ay magkakasundo para lang kay Rica. He wants Rica by himself at syempre kapag namatay si Trevor at ang tatlo pa niyang mga kaibigan ay isusunod rin niya si Sage.

Hindi siya tanga para ipaubaya kay Sage ang babaeng mahal at kinababaliwan niya. He needs to use Sage for his plan dahil hindi niya kakayanin kung siya lang mag-isa ang gagawa ng krimen.

“Oh? You’re a satan pretending to be an angel, huh? Mas ayos rin naman sa akin na mamatay na silang lahat para sa akin na ng buong-buong si Rica erm– I mean sa ating dalawa pala.” Muntik nang masabi ni Sage ang hindi niya dapat masabi.

He needs to be extra careful next time lalo na’t tuso at demonyo rin pala sa loob ang mapagpanggap niyang kababata at matalik na kaibigan.

Muling inilagay ng lalake ang hawak nitong baril sa dalang itim na bag ni Sage at isinara na ito.

“I’ll call you later. I still have two meetings this day.” sabi ng lalake kay Sage.

“Got you!” Sage smiled hanggang sa makaalis na ang lalake at bumalik na ito sa loob ng building ng kompanya nito.

“Do you think na ibibigay ko rin sa’yo si Rica? Never! Papatayin ko kayong lahat, mga mang-aagaw!” Sage angrily shouted at the guy’s direction na tuluyan nang nakapasok sa loob ng kompanya nito.

“Poor Sage, I will kill you also. Just wait.” The guy smirk while entering to his office.

Both of them are selfish. Wala na sila sa tamang mga katinuan para malaman pa ang tama sa mali.

Killing the guys who likes Rica is the best option to make her as their possession and obsession.

Pareho lang si Sage at ang lalakeng ito nang iniisip kaya paniguradong dadanak ang dugo sa oras na magkamatayan na ang lahat makuha lang ang babaeng hinahangad.

---

♥︎

Chapter 40

[“ESSAM? Why did you call? Is there any problem with you and Rica in the Philippines?”] tanong kaagad ni Perry nang sinagot nito ang tawag ni Essam sa telepono.

“Nothing, Lolo Perry. We are fine here. Don’t worry.” sagot naman ni Essam.

[“That’s good to know so why did you call?”] Perry asked again. Alam niyang may gustong sabihin sa kanya si Essam na importante kaya ito tumawag sa kanya.

Essam take a deep breath bago sagutin ang tanong ni Perry.

“Lolo Perry, we both know na hindi ako magugustuhan at mamahalin ni Rica. I was too blinded for my love on her. I’d changed and it’s because of her. I can see that she’s now happy to the guys na nanliligaw sa kanya. I’m sorry po but all I want is her happiness kaya papakawalan ko na si Rica.” hindi na niya napigilan ang pagtulo ng mga luha niya na kaagad naman niyang pinunasan.

Yes, papakawalan na niya si Rica. He loves her but he’s already suffered too much heartaches from her kahit nung nasa amerika pa lang sila. Hindi siya katulad ng ama niyang si Winston na matatag at makasarili pagdating sa pag-ibig.

Hindi naman talaga siya ganito noong una. Wala nga siyang pakialam sa mga babae dahil nakukuha naman niya ang mga ito nang walang kahirap-hirap not until he met Rica and he instantly fell for her.

Unti-unti siya nitong binago nang dahil sa pagmamahal niya rito.

Natuto siyang maging manhid, bulag at palaging nasasaktan sa tuwing nakikita si Rica na kasama si Hudson while they’re making out. Idagdag pang alam niyang mahal pa rin ni Rica si Trevor at ang apat na lalakeng naiwan nito sa Pilipinas.

He knew everything about Rica pero gaya nga ng sabi nila ay love is blind.

He loves Rica very much pero tao lang rin naman siya at napapagod. Ang tanging hangad lang niya sa ngayon ay ang kasiyahan ng dalaga sa piling ng mga lalakeng mahal nito.

[“What? Are you sure about that, hijo? Alam kong mahal na mahal mo ang apo ko at boto ako sa’yo para sa kanya-”]

Essam speak again. “Don’t force her po to marry me. Hayaan niyo na po si Rica kung saan siya masaya.” he sighed.

Sobrang sakit na pakawalan nalang niya ang babaeng mahal niya para ipaubaya sa mga lalakeng alam mong mahal rin niya.

Ano nga ba ang laban niya sa apat lalong-lalo na kay Trevor?

Tiniis ni Essam ang apat na taon. Naghihintay siya na kahit katiting man lang ay ma-appreciate at mahalin siya ni Rica pero naghihintay at umaasa lang talaga siya sa wala.

And now, he realized something. His love for Rica was not that selfish and immature.

He loves her truthfully and genuinely at kasama na doon ay ang palayain na ito at ipaubaya sa mga lalakeng magpapasaya rito at mamahalin rin siya.

Natahimik naman ng ilang segundo si Perry sa kabilang linya bago ito muling nagsalita. [“Are you sure about that, Essam?”] he asked.

“Yes po.” Essam answered.

[“You’re too good for my granddaughter, Essam. I don’t know why she can’t love you back but okay, hindi ko na siya pipilitin na pakasalan ka because you’re now letting her go,”] malungkot na saad ni Perry sa kabilang linya.

Botong-boto kasi talaga ito kay Essam para sa apo niyang si Rica pero si Essam na mismo ang nakiusap sa kanya na huwag nang pilitin pa ang kasal na pinagpaplanuhan noon pa lang kaya wala na siyang magagawa pa doon.

“She deserves all the happiness and love, Lolo Perry. She suffered too much pain and agony before. Her happiness was my happiness, too…”

Kaagad nang ibinaba ni Essam ang international call niya kay Perry at nanlalata siyang umupo sa gilid ng kama niya.

Napasapo siya sa kanyang mukha gamit ang mga palad niya at hindi na niya napigilan na umiyak at mahinang humagulgol.

His heart was throbbing in pain. Hindi niya akalaing masakit pala ang magmahal. He’s a player before and never been in love. Kung may nakakarelasyon man siyang amerikanang babaeng kakilala o kaklase niya ay flings lang iyon but now were different.

He fell for Rica at mas masakit na hindi siya nito minahal at wala itong pakialam sa kanya.

Alam niyang magtatagal pa si Rica dito sa Pilipinas at hindi kaagad ito uuwi ng amerika o baka nga hindi na rin ito umuwi doon.

Sa huling pagkakataon ay gusto niya munang makasama ang dalaga bago siya umuwi ng amerika kaya mananatili rin muna siya sa Pilipinas.

He will also check kung safe na ba niyang iiwanan si Rica sa limang manliligaw nito na ubod ng pagkaseloso at mainitin ang mga ulo. Nararamdaman niyang may mali sa isa mga ito at mas mabuti nang makasigurado siya sa kaligtasan ni Rica.

Nang mahimasmasan na si Essam ay kaagad siyang uminom ng gamot na nireseta sa kanya ng doktor niya sa amerika. Mahina na ang puso niya noong bata palang siya at namana niya ito sa ina niyang nakatira ngayon sa West Virginia at may bago nang pamilya.

Pinapadalhan lang siya nito ng sustento kada buwan na hindi na rin naman niya kailangan dahil nagtatrabaho siya kasama ang ama niyang si Winston at Lolo Joaquin niya sa restaurants na pagmamay-ari ng mga ito.

Humiga siya sa kama niya at ipinikit ang kanyang mga mata.

“If you’re going to love me, Rica. I will be the happiest man in entire universe but I know that you can’t because you’ll never love a guy like me…”

Lumipas ang dalawang linggo at patuloy pa rin ang panliligaw ng limang lalake kay Rica. Na-extend pa ng isang linggo ang pagbabakasyon niya sa Pilipinas na hinayaan lang naman ni Essam. Chinecheck rin niya ang restaurant ng Lolo Perry niya sa Novaliches at maayos pa rin naman ang takbo nito.

Walang tutol si Essam sa kahit na ano pa mang gugustuhin niya. Kapag may date o lakad siya kasama sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Yruma ay nagpapaiwan nalang ito sa hotel room niya at natutulog buong magdamag sa loob ng kwarto nito.

She knows that Essam was giving her a time na makasama ang limang lalake dahil nanliligaw ang mga ito sa kanya at mahal rin niya ang mga ito.

The old Essam she knew was already gone. Hindi na rin ito ganon kapossessive at selfish pagdating sa kanya. Hindi niya alam pero nasasaktan siya doon pero bakit naman kaya?

Heler, Rica! Hinihiling mo nga noon na sana ay mawala na sa landas mo si Essam o hindi kaya ay huwag siyang

nangingialam

sa mga ginagawa mo sa buhay mo pero bakit kung kailan na parang

nilelet

-go ka na niya ay bigla ka nalang nasasaktan diyan? Ang gulo mo rin, no?

Pati ang konsensya de amor sa utak ni Rica ay sinesermunan na rin siya na may punto naman.

Ayaw man niyang aminin sa sarili niya ay alam niyang nahuhulog na rin ang loob niya kay Essam na hindi dapat mangyari dahil may lima nang lalakeng nanliligaw sa kanya at naghihintay nalang na sagutin niya.

Hays!

Ano

ba talaga?

After she spent her days to Trevor’s condo unit kasama si Trevor at ang apat pang manliligaw niya ay inuwi na siya ng mga ito sa hotel na tinutuluyan niya. Hindi na siya nagpahatid sa hotel room niya at sinabi nalang na umuwi na sila kaagad. She cares for Essam’s feelings at ayaw na niyang makita pa ni Essam ang mga ito.

Nang makarating na si Rica sa floor ng hotel room niya ay tahimik siyang naglalakad sa may pasilyo hanggang sa makasalubong niya si Sage na nakapamulsa habang nakangiti sa kanya.

Bumalik na naman ang kaba at takot na nararamdaman niya sa dating nobyo ngayon na nakita niya ulit ito. Hindi pa rin niya nakakalimutan ang mga sinabi nito sa kanya nang huli silang nag-usap.

“I was waiting for you here for almost 2 hours. Masyado mo naman yatang ine-enjoy ang panliligaw na ginagawa ng dati kong mga kaibigan sa’yo, Rica.” Sage said while smiling nang makalapit na ito kay Rica.

“What are you doing here, huh? Sinabi ko rin ba sa’yong hintayin mo ako dito?” inis na sabi ni Rica at dinaan nalang sa pagtataray ang kaba at takot na nararamdaman niya kay Sage.

Sage just chuckled. “Ang sungit naman pero mabuti at nandito ka na dahil kanina pa talaga kita gustong makita.”

Umiling naman si Rica and she gritted her teeth. “You’re unbelievable! Saan mo ba nakukuha ’yang kakapalan ng mukha mo, ha? After what you’ve done to me and to Trevor ay wala ka pa ring kahihiyan diyan sa sarili mo, Sage? Four years had been passed pero wala ka pa ring character development-”

Hindi na naituloy ni Rica ang sasabihin niya nang biglang itinakip ni Sage ang panyong hawak nito sa ilong niya. May nalanghap siyang matapang na amoy sa panyong iyon dahilan para mahilo siya at tuluyan nang mawalan ng malay.

Napangisi naman si Sage at kaagad binuhat ang walang malay na si Rica papaalis sa loob ng hotel. Sa may exit room siya dumaan buhat pa rin si Rica para walang ibang tao ang makakita sa kanila.

Pagkalabas nila sa hotel ay nag-aabang lang sa parking lot ang lalake na kanina’y kasama lang ni Rica sa condo unit ni Trevor. Ang isa sa mga manliligaw niya.

Pinasok ni Sage si Rica sa loob ng kotse ng lalake at kinandong niya ito paupo sa front seat. Pumasok rin ang lalake at sa driver’s seat naman ito pumwesto dahil siya ang magmamaneho ng kotse.

“The chemical is effective, dude. Nawalan siya kaagad ng malay nang pinalanghap ko ’yon sa kanya.” tumatawa pang saad ni Sage habang pasimple nitong hinihimas ang maputi at makinis na hita ni Rica sa suot nitong mini skirt.

He can’t wait to taste and touch Rica’s body again. Matagal na rin bago na may nangyari sa kanila at gusto niya uling maulit iyon.

“See? Hindi ako sasablay sa mga ginagamit kong drugs para makatulog kaagad.” sabi naman ng lalakeng kasabwat ni Sage at inumpisahan na nitong paandarin ang kotse niya.

Nangisi na lang si Sage. Wala talaga sa itsura ng lalakeng ito ang gagawa ng mga katarantaduhang bagay na ito. Matagal na niya itong kakilala pero hindi pa rin pala niya ito lubusang kilala.

Mas demonyo at tuso pa pala ito kaysa sa kanya. Ito ang nagplano na dukutin nila ngayon si Rica bago patayin ang kapatid niyang si Trevor at ang mga kaibigan nila.

“Saan ba natin itatago si Rica?” tanong ni Sage sa lalake.

“Relax, Sage. Just chill, okay? Makakarating rin tayo sa paroroonan.” tila nang-aasar pang sabi ng lalake.

Naikot nalang ni Sage ang kanyang mga mata at dinampian ng halik ang mabangong leeg ni Rica.

I’m so hard right now. Shit ka, Rica! You’re turning me on.

Ilang oras pa ay nakarating na rin sila sa lugar na pagtataguan ni Sage at ng lalake kay Rica. Isa itong malaking bahay na may mga lumang kagamitan sa loob. Matataas rin ang pader na nakapaligid sa bahay.

Nang makapasok sila sa isang kwarto ay kaagad namang inihiga ni Sage si Rica sa kama at hinubad ang suot niyang t-shirt. Akmang huhubarin na sana niya ang pang-itaas ni Rica nang pinigilan siya ng lalake.

“What are you doing, Sage? Alam mo bang papalpak kaagad ang plano natin diyan sa ginagawa mo? Can you calm down your dick right now? We’re going to fuck Rica but not now!” sermon ng lalake kay Sage na pumikit nalang dahil sa pagkabitin.

“Then kailan natin siya gagalawin, ha? Baka maunahan pa tayo nung apat kung hindi natin susunggaban kaagad si Rica!” Inis namang sagot naman ni Sage at nagpalakad-lakad nalang ito sa harapan ng lalake.

The guy crossed his arms at tila naaaliw pa habang nakatingin kay Sage. “You’re saying that na parang hindi mo naging girlfriend si Rica? Ganyan ka na ba talaga katuso, Sage? You can’t even respect her.” he said while smirking.

“Hindi ako tuso, gusto ko lang makasigurado na hindi nila tayo mauunahan kay Rica. Alam ko na demonyo ako at papanindigan ko na ’yon maging akin lang ulit si Rica.” madiin namang sabi ni Sage na mahinang ikinatawa ng lalake.

“I still don’t know why Rica fell for you at first pero siguro ay dahil magaling ka talagang manalisi at mang-agaw na dapat ay para kay Trevor. Poor Trevor to have an evil brother like you.” The guy said while plastering his fake sad expression.

Sage just rolled his eyes and glared at him. Naglabas naman ito ng sigarilyo at lighter sa bulsa ng suot nitong pantalon saka nito sinindihan ang sigarilyo at pinagmasdan si Rica na wala pa ring malay sa ibabaw ng kama.

“Ang laki na talaga ng ipinagbago ng conservative at mahinhin kong ex-girlfriend. She’s more sexier, boldy and seductive now. Siguradong nagpakasarap ng todo sa kanya ’yong pesteng Hudson na ’yon.” Kumuyom ang panga ni Sage sa galit nang maalala ang amerikanong Hudson na iyon na kalandian ni Rica sa amerika.

“Kasalanan mo dahil hinayaan mo namang lumandi siya sa ibang lalake.” nakangiting sabi ng lalake.

“Tch,” wala nang ibang nasabi si Sage at itinuloy nalang nito ang paninigarilyo niya.

The guy look intensely to unconscious Rica. Kanina pa matigas ang pagkalalake niya habang nakikita ang maganda at sexy na katawan ng dalaga pero pigil na pigil ang init at libog na nararamdaman niya ngayon. Masisira ang plano niya kung paiiralin lang niya ang libog niya sa katawan.

At syempre, gusto niyang siya lang ang aangkin sa buong katawan ni Rica. Asa namang ibibigay niya rin ito kay Sage.

“Malapit na, Rica. Malapit na kitang makuha at maangkin. Makikilala mo na rin ako sa susunod and you’ll never expect that I’m the one who’s crazy and selfish about you…” The guy said mentally.

---

Chapter 41

NAGISING si Rica sa hindi pamilyar sa kaniyang kwarto. Napasapo na lamang siya sa kanyang noo dahil sa kaunting hilong nararamdaman niya.

Nang maalala niyang si Sage ang huling nakasama niya bago siya tuluyang mawalan ng malay ay kaagad na siyang kinutuban ng masama. Nilibot niya ng tingin ang kwartong kinaroroonan niya. Nakahiga siya sa isang puting kama na mukhang bago pa lang at hindi pa nagagamit.

Bigla namang bumukas ang pintuan ng kwarto kung nasaan siya at si Sage kaagad ang bumungad sa kanya.

Nakangiti ito habang inilalapag ang hawak nitong tray ng pagkain sa bedside table na nakalagay sa gilid ng kamang hinihigaan niya.

“You’re awake,” nakangiting sabi ni Sage.

Dahil sa labis na galit at pagkasuklam na nararamdaman ni Rica ay sinamaan niya ng tingin si Sage.

Kung nakakamatay lang ang tingin malamang ay kanina pa namatay sa kanya ang binata.

“Saan mo ’ko dinala, ha? Hindi mo ba talaga ako titigilan, Sage? You kidnapped me for your own good?” galit na saad ni Rica na mas lalo lang ikinangiti ni Sage.

“Sabi ko naman kasi sa’yo, Rica.. hindi ako titigil hangga’t hindi ulit kita nakukuha. Hindi rin ako papayag na ipaubaya ka sa mga ex-bestfriends ko. Tayo ang unang nagkatuluyan at tayo lang rin dapat sa huli.” kaswal na sagot ni Sage at mas lalo pa itong lumapit sa kanya.

Umiling-iling si Rica. Sagad na ang galit at pagkasuklam niya kay Sage. Hindi talaga siya makapaniwala na minahal niya ito noon. Nadala siya sa pagiging malambing nito sa kanya idagdag pa ang maamo at inosente nitong mukha.

Hindi talaga sukatan ang physical appearance ng isang tao para matukoy kung masama ba talaga ito o hindi.

“Ano bang hindi mo maintindihan sa sinabi ko, Sage? I don’t love you anymore! Simula nang makunan ako at mawalan ng anak ay katapusan na ’yon ng relasyon natin. Why can’t you just move-on? Wala ka nang mapapala sa akin!” singhal ni Rica na tila hindi nagustuhan ni Sage.

Bigla siyang sinampal sa mukha ni Sage at hinawakan nito nang mahigpit ang panga niya. Nag-aalab na ngayon ang mga mata nito sa galit nang dahil sa sinabi niya.

“Kung ikaw naka move-on na pwes ako hindi! Sobrang mahal na mahal kita, Rica. Hindi na ako tumingin pa sa ibang babae dahil sa’yo pero ikaw? Nagawa mo pang makipaglandian sa amerikanong Hudson Finley na ’yon! Sa ating dalawa ay ikaw ang taksil at manloloko. Yes, I had a fault too kung bakit nasira ang relasyon nating dalawa pero mas marami kang nagawang kasalanan sa atin!” panunumbat ni Sage at muli nitong sinampal si Rica dahilan para mamula na ang mukha ng dalaga sa sakit ng pagkakasampal nito.

Hindi na rin napigilan ni Rica ang pagtulo ng mga luha niya nang dahil sa sakit at bigat ng kalooban niya ngayon.

Wala na sa katinuan si Sage. Kayang-kaya siya nitong saktan nang dahil sa matindi nitong obsession sa kanya. Hindi pa rin nito matanggap na wala na sila at hindi na nila maibabalik pa ang dati nilang masayang relasyon.

“Hindi ka sana masasaktan sa akin kung ako ang pinipili mo, e. Look at my appearance right now, pinaghirapan ko ’to para sa’yo, Rica para naman maungusan ko si Trevor kahit sa ganitong paraan lang at kapag nakita mo ako ay mahalin mo ako ulit pero useless lang rin pala ang pag-eeffort kong ’to dahil ang tigas ng puso mo at hindi ka na naawa sa akin!” galit na sigaw ni Sage.

Sa takot ni Rica ay nagsumiksik na siya sa gilid ng headboard ng kama at iniyuko ang kanyang ulo.

Natatakot siya kay Sage. Pwede siya uli nitong saktan.

“You’re scared at me, Rica? Aba dapat lang dahil ako ang masusunod sa ating dalawa. I’m the one who found you at first kaya hindi ka pwedeng mapunta sa ibang lalake.” madiing sabi ni Sage at kumalma na rin ito.

“Ang aga-aga pero ang iingay na.”

Napalingon naman si Rica sa lalakeng pumasok sa loob ng kwarto. Nagulat siya nang makita ang lalakeng ito na hindi niya inaasahang kasundo pala ni Sage.

Nakangisi ito sa kanya at inakbayan si Sage na nananatili pa ring masama ang titig sa kanya.

“P-paano na magkasundo kayo ni Sage? A-ang akala ko ay galit ka rin sa kanya?” hindi makapaniwalang tanong ni Rica sa lalake.

Tumawa naman ang lalake sa sinabi niya. “Rica, did you think na okay lang sa akin na may kahati ako sa pagmamahal at atensyon mo? Hindi! Hindi ako papayag dahil katulad ni Sage ay gusto kong masolo ka.” nakangisi nitong sabi.

Wala nang mas sasakit pa sa nararamdaman ngayon ni Rica. Masakit na trinaydor at pinapaikot lang ng lalakeng ito ang mga kaibigan niya para lang tuluyan siyang makuha at maangkin.

At masakit rin dahil mahal niya ang lalakeng ito.

“Y-Yruma.. b-bakit?” muling tumulo ang mga luha niya sa labis na sakit, lungkot at pagkadismaya.

Si Yruma. Hindi niya inaasahan na magiging kasabwat ito ni Sage para lang tuluyan na siyang maangkin at makuha.

Unti-unti namang lumapit si Yruma sa kanya sa kama at pilit nitong inaabot ang pisngi niya na iniiwasan niya.

Sa inis ni Yruma sa pag-iwas niya ay hinawakan nito nang mahigpit ang buhok niya kaya wala na siyang ibang nagawa kundi ang matignan ito.

Hindi niya makilala si Yruma ngayon. Para itong hindi ang Yruma na una niyang nakilala na tahimik, kalmado at kadalasan ay walang emosyon at ekspresyon ang mukha.

Ang nakikita niyang Yruma ngayon ay hindi nalalayo kay Sage. May naglalarong ngisi sa mga labi nito, may matapang na awra at nangingibabaw rin sa mga mata nito ang labis na pagkasabik at obsesyon sa kanya.

“That’s a better view. Look at me, Rica. Hindi mo ba inaasahan na magiging frenny kami ngayon ni Sage para lang kidnappin at solohin ka?” sabi ni Yruma nang nakangisi at mukhang inaasar pa nito si Rica.

“Napakasama niyo!” umiiyak namang sigaw ni Rica kina Yruma at Sage.

“Woah? Ang tapang mo, huh? Isa pang sigawan mo ako at makakatikim ka sa akin.” banta ni Yruma pero hindi natinag doon si Rica.

Sinamaan niya ng tingin si Yruma. “Demonyo ka, Yruma! Nagsisisi akong nakilala at pinagkatiwalaan pa kita. You betrayed your bestfriends para lang solohin mo ako? And do you think na kapag nagsabwatan kayo ni Sage ay tuluyan na mapapasainyo ako? Never!” sigaw niya rito.

Napasubsob nalang si Rica sa kama nang bigla siyang sinampal ng malakas ni Yruma sa kaliwang pisngi niya. Nagdugo na rin ang ibabang labi niya sa lakas ng pagkakasampal nito.

Sa tingin niya ay mamamaga na ang buong mukha niya dahil tatlong beses na siyang nasasampal ng mga demonyong lalakeng kasama niya ngayon.

“Tsk! Rica naman? Stop being so stubborn lady para hindi ka na masasaktan. Pareho pa namang maikli ang pasensya namin ni Yruma. Just obey us at ituturing ka pa naming prinsesa.” kunwaring malungkot na sabi ni Sage at humalukipkip ito habang nakangisi sa kanya.

It hurts. I love Yruma but he fooled me, us. I can’t love him anymore.

“I can betray my bestfriends, Rica lalo na pagdating sa’yo. They can definitely get whatever girls they want but not you. Minsan lang ako magmahal at hindi ako papayag na may kahati pa ako.” sabi naman ni Yruma at unti-unti na itong huminahon.

“I love them, Yruma. I love you, too but you did this. H-hindi na kita magagawang mahalin ngayon…”

Nanghihinang pag-amin ni Rica dahilan para matigilan doon si Yruma at hindi kaagad ito nakapagsalita.

Ginatungan naman ito ni Sage na biglang nabahala sa sinabi ni Rica at kaagad itong lumapit kay Yruma.

“Tama lang ’tong ginagawa natin, Yruma. Did you hear that? Rica loves you kaya hindi na tayo mahihirapan pa sa plano natin. She will soon forget our friends at sa’yo nalang mababaling ang atensyon niya at hindi na sa kanila.” bulong ni Sage kay Yruma.

Nakuha naman ni Yruma ang punto ni Sage kaya tumango ito at muling binalingan si Rica na patuloy pa ring umiiyak at nagdudugo na ang ibabang labi. Lumapit siya sa dalaga at iniangat ito para halikan sa noo.

“Mahal mo naman pala ako edi mas mabuti ’yon. Makakalimutan mo rin sila, Rica at tayo lang ang magsasama nang pang habang-buhay. Mahal kita at ako lang ang lalakeng dapat na para sa’yo.” nakangiting sabi ni Yruma at hinaplos pa ang balikat ni Rica na nanginginig na sa takot nang dahil sa kanya.

Kumuyom naman ang mga kamao ni Sage at bago pa siya tuluyang sumabog sa galit kay Yruma ay kaagad na siyang tumalikod at lumabas sa loob ng kwarto.

“Magpakasaya ka ngayon kay Rica, Yruma. That’s only temporary dahil sa susunod, isa ka nang malamig na bangkay kasama ang mga kaibigan mo.”

Dalawang araw nang nawawala si Rica at dalawang araw na rin na patuloy sa paghahanap sa kanya sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam.

Naka blotter na rin sa mga pulis si Sage na huling nakitang kasama ni Rica sa CCTV ng 5-star hotel na tinutuluyan nina Rica at Essam. They knew it! Sage abducted Rica at mas naghihinala pa sila sa biglaan ring pagkawala ni Yruma.

Posibleng nagsabwatan ang dalawang lalakeng iyon para lang dukutin si Rica at ilayo sa kanila.

“Trevor, we need to be fully armed pagpunta natin sa lugar na sinasabi mong pwedeng dinala ni Sage si Rica doon. I can order some guns legally with the help of my Dad.” Zian suggested na ikinatango naman ni Trevor.

“Go for it, Zian. That’s a good idea.” Trevor answered.

Dalawang araw na silang walang tulog at nagpaplano para kunin si Rica sa baliw niyang kapatid. Sino pa ba ang ibang magkakainteres kay Rica kundi si Sage lang na wala sa bokabularyo ang salitang magparaya at mag move-on nalang.

“Kapag kasabwat talaga ’yang si Yruma sa pagdukot kay Rica, ’wag niyo akong pipigilang patayin ang gagong ’yon!” nakatiim-bagang namang saad ni Ran. Galit na galit ito.

“I’m sure he is. Nawala rin siya nung araw na nawala si Rica. Alam niyo naman na noon pa lang ay may mali na sa pag-iisip ni Yruma ’di ba? Pero binaliwala niyo lang ang sinabi ko kaya ayan,” sabi naman ni Wenhan at napahilot na lang ito sa sintido niya sa sobrang stress.

Ang tinutukoy niyang may mali kay Yruma ay nang minsan na niya itong nakitang walang awang pinagsasaksak ng kutsilyo ang isang pusa sa kalye noong mga bata pa lang sila. Nahuli niya rin ito na nagsasalitang mag-isa at parang may hinahamon sa ere na kaaway raw nito kahit wala namang tao itong kaharap.

Sinabi niya iyon sa mga kaibigan nila pero binaliwala lang ng mga ito iyon at sinabing baka may mabigat lang na pinagdaraanan si Yruma sa pamilya nito kaya nito nagawang makapatay ng pusa at kumausap sa ere ng taong hindi naman nag-eexists.

Yruma is an isolated, quite-type and mysterious guy. Sila lang ang tanging naging kaibigan nito at kahit matagal na nila itong kakilala ay hindi pa rin talaga nila alam kung ano ang tunay nitong pagkatao. Kumpara sa panganay nitong kapatid na si Calvin ay si Yruma ang mas mahirap basahin.

“Yruma’s mother has an obsessive disorder. Joyce admitted it.” saad ni Trevor nang mabasa nito ang text messages ni Joyce na isa sa nakatatandang kapatid ni Yruma.

“I see. Kaya pala ayaw makipag-annul ni Tita Lorna kay Tito Yulo dahil sa obsession niya kay Tito Yulo. Their family already fucked up because of Tita Lorna’s paranoid and jealousy attitude. I’m now seeing the reason. It’s possible that Yruma inherited his mom’s mental behavior.” umiiling namang sabi ni Wenhan.

Ang kanina pang nakikinig na usapan nila na si Essam ay hindi rin mapigilan na mag-aalala para kay Rica.

Tama talaga ang desisyon niyang mag-stay pa muna sa Pilipinas para makasama si Rica dahil napapansin na niya noon pa na may hindi tama sa mga ikinikilos ni Yruma na nakikita niyang iba ang klase ng mga tingin kay Rica.

He sense a danger to that guy kaya kahit pinalaya na niya si Rica ay hindi pa rin mawawala ang duty niyang protektahan at bantayan ang babaeng minamahal niya.

“Are you alright? You need to eat para man lang magkalakas ka. Susugod tayo sa giyera bukas at kailangan nating paghandaan ’yon.” sabi ni Ran at inabot nito ang isang styro na naglalaman ng pagkain kay Essam na ngumiti naman sa kanya at tinanggap ang inabot nito.

“Thank you, Ran.” pasasalamat ni Essam kay Ran.

Tumabi naman sa kanya si Ran at inakbayan siya. Nasa condo unit sila ngayon ni Trevor at nagpaplano nga kung paano nila mahahanap si Rica.

“I can see that you really love, Rica. Pagpasensyahan mo na kami sa mga nasabi namin sa’yo nung nakaraan. We’re just jealous with you dahil fiance ka nga ni Rica at mas matagal mo siyang nakasama kaysa sa amin.” Ran said and sighed.

“I understand. Pinalaya ko na rin si Rica. I already told to her grandfather na ayoko nang matuloy ang kasal namin. Rica doesn’t love me too so it’s my time to let her go.” ngumiti ng mapait si Essam kay Ran na nakatitig lang sa kanya at wala itong sinabi.

“Why?” nakangiting tanong ni Essam dahil nakatingin pa rin sa kanya si Ran.

Ngumiti naman si Ran kalaunan at tinapik nito ang balikat ni Essam. “Ang bait mo naman pala, e. Mukha ka kasing matapang at palaban sa itsura mo kumpara sa gago naming dating kaibigan na si Sage. Keep it up, Essam! Malay mo naman na magustuhan ka na rin ni Rica dahil mabait ka na pala.” mapagbiro nitong sabi na ikinatawa naman ng mahina ni Essam.

I hope so, too but that’s impossible.

---

Chapter 42

SIMULA pagkabata ay namulat na si Yruma sa magulo at hindi perpektong pamilya. Walang araw na hindi nag-aaway ang mga magulang niya sa kanilang tahanan.

Dahil ito sa selosa at mahilig na manghinala niyang ina na si Lorna. Nakikita niya ang sobrang pagkahumaling nito sa kanyang amang si Yulo na umaabot na sa puntong ini-istalk na ito ni Lorna at pinaghihinalaan ng masama.

Isang araw ay nakita na lamang ni Yruma na may laslas na sa palapulsuhan ang kanyang ina sa loob ng kwarto nito at nag-aagaw buhay na kaya kaagad niyang tinawag ang kanyang ama at mga kapatid niya para madala sa ospital ang ina niya.

Sa kabutihang palad ay mabilis namang naagapan ng mga doktor ang suicide attempt ng kanyang ina. Ang dahilan kung bakit nagtangka itong magpakamatay? Dahil iyon sa ama niyang hindi lang umuwi ng isang araw sa tahanan nila dahil sa pagiging abala nito sa pagpapatakbo ng kompanya nila na nasa bingit na ng pagkalugi. Nagalit ang ina niya sa hindi nito pag-uwi sa kanilang bahay at inakalang nambababae na ang ama niya.

Hindi pa doon natatapos ang lahat, nakita niya rin isang araw na walang awang tinatapakan ng kanyang ina ang dagang nahuli nito sa loob ng bahay nila at pinagsasaksak rin ito gamit ang ice pick.

Labis ang takot sa dibdib ni Yruma noong mga panahon na iyon at napagtanto niyang may mali sa kanyang ina. Hindi ito basta normal lang kung kumilos dahil nakakagawa rin ito ng mga brutal na bagay katulad nalang ng pagpatay ng walang awa sa isang hayop.

Naiintindihan niya na rin kung bakit hindi maiwan ng ama niyang si Yulo ang ina niyang si Lorna.

“She has an obsessive disorder. Namana niya rin ang sakit na iyon sa lolo niyo.” malungkot na saad ni Yulo isang gabi na naghahapunan sila at maagang nakatulog si Lorna pagkatapos nitong uminom ng gamot sa sakit nito.

“That’s why hindi mo pwedeng iwanan si Mom dahil kapag ginawa mo ’yon ay baka maulit pa ang tangka niyang pagpapakamatay nang dahil sa’yo.” madiin namang saad ni Calvin.

Napayuko nalang si Yulo sa sinabi ng kanyang panganay na anak. Tahimik lang naman na kumakain sina Yruma at Joyce dahil nabigla sila sa pag-amin ng kanilang ama tungkol sa totoong kondisyon ng kanilang ina.

May obsessive disorder ito at tama nga si Yruma sa kanyang hinala noon.

Mula pagkabata hanggang sa paglaki ay nasanay na ang magkakapatid na Montesilva sa gulo at problemang nangyayari sa pamilya nila.

Para maiwasan ito ay naging abala nalang sina Joyce at Calvin sa pagtatrabaho habang si Yruma naman ay naisipan nang bumukod sa pamilya nila at manirahan na lang sa condo unit ng matalik niyang kaibigan na si Sage.

“You’re always welcome here in my condo, bro. Kaibigan ko naman kayo at sino pa ba ang magtutulungan kundi tayo lang.” nakangiting sabi ni Sage at inakbayan siya nito.

Nakangiti lang rin sa kanya sina Wenhan at Ran na nauna nang tumira sa condo unit ni Sage. Si Zian naman ay abala sa trabaho nito at hindi pa nakakauwi.

“Salamat talaga, Sage. Living here is my escape from the reality.” pasasalamat ni Yruma kay Sage at ngumiti ito ng tipid.

Sa kanilang magkakaibigan ay si Sage ang pinakamabait at understanding na tao para sa kanya. Sa mga problemang pinagdadaanan niya ay hindi siya nito nakakalimutan. Palagi nitong pinapaalala sa kanya na magiging maayos rin ang lahat.

“Ayos lang ’yon , bro. Alam ko naman ang nangyayari sa inyo ng pamilya mo. If you need anything, ’wag kang mahihiyang humingi ng tulong ko.” sabi ni Sage sa sinsero nitong boses.

Laking pasasalamat ni Yruma dahil nagkaroon siya ng kaibigan na katulad ni Sage. Mabuti rin naman sa kanya sila Zian, Wenhan at Ran ngunit si Sage talaga ang pinakamatalik niyang kaibigan.

Habang tumatagal ay napapansin na ni Yruma na nahihilig na siyang manood ng mga gore at seriel killer films. Nasisiyahan siya sa tuwing nakakapanood siya ng ganon. Gustong-gusto niyang nakikitang may patayang nagaganap sa isang palabas at ang dugo na nakikita niya ay parang nakakapagpasaya pa lalo sa sistema niya.

Napapansin rin niyang kapag may isa siyang bagay na nagugustuhan ay parang ayaw niya itong mawala sa paningin niya katulad nalang ng nabili niyang mga gitara at sapatos. Iyon ang mga obsesyon niya at kung hindi niya makikita at malilinis iyon ay parang mawawala siya sa katinuan nun.

Posibleng nakuha niya ang ganoong klaseng behavior sa ina niyang si Lorna at hindi rin niya alam na iyon rin ang magiging dahilan para tuluyan nang angkinin ang babaeng hindi niya aakalaing mamahalin pala niya.

“I’m going to be a Dad now! Buntis ang girlfriend ko.” masayang pagbabalita ni Sage sa kanilang magkakaibigan.

“Really? May girlfriend ka pala? Bakit hindi man lang namin alam ’yan, bro? At binuntis mo pa talaga, huh?” nakangisi namang sabi ni Ran habang abala ito sa paglalaro ng online games sa cellphone nito.

“She’s always busy kasi so I don’t have a time na ipakilala ko pa siya sa inyo. Isang taon na rin ang relasyon namin and it’s still stable and happy.” sagot naman ni Sage.

Nakikita ni Yruma sa mga mata ng kaibigan na talagang in love ito sa babaeng tinutukoy na girlfriend nito. Masaya siya para kay Sage dahil alam niyang nabigo na ito noon pa sa unang babaeng minahal na si Krissy.

“So how is she? Kailan ba namin siya makikilala?” tanong naman ni Wenhan habang kumakain ito ng potato chips.

“She’s not okay right now but makikilala niyo rin siya sooner. Namatayan siya ng lola at nasunugan pa sila ng bahay. Kailangan niya ako kaya hinding-hindi ko siya pababayaan.” seryosong sabi ni Sage dahilan para mapangiti si Yruma doon.

“You really love her.” saad ni Yruma na ikinangiti naman ni Sage.

“Yes. I love her so much and I don’t want to lose her.”

Nakilala na rin ni Yruma ang tinutukoy ni Sage na girlfriend nito. Rica ang pangalan ng babae at noong una palang niya itong makita ay kaagad nang bumilis ang tibok ng puso niya at parang nag-iinit rin siya nang makita ang magandang hubog ng katawan nito.

Pero hindi, mali ang kanyang nararamdaman na paghanga rito. Girlfriend ito ni Sage at pakiramdam niya ay parang magugulo lang nito ang samahan nilang magkakaibigan.

“What can you say about Sage’s girlfriend?” biglang pag-imik ni Ran habang nanonood pa rin ito ng pelikula sa tv mula sa sala ng condo unit ni Sage.

“She looks weak and bland.” sagot naman ni Yruma at sumandal ito sa headrest ng inuupuang sofa.

Ran chuckled. “But she’s pretty, sexy and looks like a model. Hindi ko nga alam kung saan nabingwit ’yon ni Sage.”

“So what? Hindi ko talaga alam kung bakit pinayagan pa ni Sage na may tumirang babae dito sa condo unit niya.” naiiling na sabi ni Yruma na ikinatawa naman ni Ran.

Hindi niya gusto ang ideyang may kasama na silang babae sa condo unit ni Sage.

“Bro, nakikitira lang rin tayo kay Sage kaya wala tayong karapatang magreklamo. Magkakaanak na rin sila at magiging tatay na ang kaibigan natin kaya suportahan nalang natin siya.” nakangising sabi ni Ran.

Naikot nalang ni Yruma ang kanyang mga mata. “Whatever! I don’t know what Zian and Wenhan reacts kapag nalaman na nilang may babae tayong kasama dito sa condo unit ni Sage.” napabuntong-hininga nalang siya.

“I bet Zian doesn’t care lalo na kung pagdating sa babae. Si Wenhan naman ay okay lang siguro ’yon sa kanya since he had a sisters at siya lang ang lalake sa kanilang magkakapatid. Hey, don’t be so problematic about that girl. Baka magtampo si Sage sa atin kapag hindi natin pinakisamahan ng maayos ang girlfriend niya.” Ran said saka ito lumapit sa kanya at inakbayan siya.

Tumiim bagang nalang si Yruma dahil hindi talaga maganda ang pakiramdam niya sa Rica na iyon. Ayaw rin niya ang bigla niyang naramdaman nang makita ang babaeng iyon.

Hindi niya ito gusto dahil parang ito ang magiging dahilan para magkasira silang limang magkakaibigan.

Lumipas ang mga araw at may nagawang katangahan si Sage. Nakipagkita ito sa dating girlfriend nitong si Krissy at iniwan lang nito ang girlfriend na si Rica sa condo unit na pagmamay-ari nito.

Hindi niya maiwasang maawa sa kalagayan ni Rica dahil hanggang ngayon ay naghihintay pa rin ito kay Sage na makailang ulit na nilang tinatawagan sa cellphone ngunit hindi pa rin magawang sagutin ang mga tawag nila. Buntis rin si Rica at labis na makakasama rito ang sobrang pagka-stress at pag-iisip nang hindi maganda.

Nang umuwi si Yruma sa condo unit ni Sage pagkatapos ng klase niya ay nakita niyang nakaupo si Rica sa sofa at mukhang naghihintay pa rin ito na umuwi si Sage.

Walang imik siyang umupo sa kabilang side ng inuupuan nitong sofa. Nakasuot pa rin siya ng uniporme at kaagad ipinatong sa lamesa ang sukbit niyang bag.

Humalukipkip si Yruma at sumandal ito sa sofa. Gusto niyang mapangiti dahil ramdam niyang nakatitig si Rica sa kanya pero pinigilan niya lang iyon.

“Stop staring.” Kaagad namang umiwas ng tingin si Rica sa kanya sa sinabi niya. Napangiti naman ng palihim si Yruma doon.

“Ah, may niluto nga pala akong tinolang manok sa kusina. Kung nagugutom ka ay kumain ka lang. Nagsaing na rin ako kaya may kanin na rin do’n.” pag-aalok ni Rica kay Yruma.

Hindi siya sumagot doon at ipinikit nalang ang kanyang mga mata dahil sa napagod rin siya sa klase sa pinapasukan niyang unibersidad.

Hindi na nahiyang lumapit si Rica sa kanya at walang pag-aalinlangan nitong hinawakan ang dalawang kamay niya at minasahe ito ng marahan.

Doon nagmulat ng mata si Yruma at mukha itong nagulat sa ginawa ni Rica. Hindi naman siya nagsalita at tinitignan lang si Rica.

“Ginagawa ko na talaga ang pagmamasahe kapag pagod ang lola ko sa pagtitinda niya ng mga gulay sa palengke. Alam kong pagod ka rin mula sa school mo kaya may free massage ka sa akin.” nakangiting sabi ni Rica na nanatili pa rin ang mga titig niya rito.

Mas lalong bumibilis ang tibok ng puso ni Yruma sa pagtitig niya kay Rica na nag-aalala para sa kanya. Sa buong buhay niya ay wala pang babae ang naging concern sa kanya. Ang kanyang mga kapatid namang sina Calvin at Joyce ay may sari-sariling nang mga buhay na tila wala namang pakialam sa kanya.

Nang matapos nang imasahe ni Rica ang magkabilang kamay niya ay sunod naman nitong minasahe ang sintido niya. Doon ay pumikit ulit si Yruma dahil narerelax siya sa pagmamasahe ni Rica sa kanya.

“You’re waiting for Sage here?” pag-imik ni Yruma saka ito nagmulat ulit na ikinatango naman ng malungkot ni Rica.

“Kaninang umaga ko pa siya hinihintay umuwi pero hanggang ngayon ay hindi pa siya umuuwi. Hindi man lang niya ako magawang kontakin at sabihin kung nasaan na ba siya. Baka busy lang siguro sa restaurant niya.” sabi ni Rica at lumabi ito.

“Maybe he’s up for something. Kumain ka na ba?” Tanong nalang niya kay Rica.

May naiisip siyang dahilan kung bakit hindi pa rin umuuwi si Sage pero ayaw na niya iyong banggitin pa sa dalaga.

“Hindi pa. Hinihintay ko pa kasing umuwi si Sage bago ako kumain.” saad ni Rica at hindi na nito napigilan ang tono ng pagkalungkot.

“You’re still waiting for him at this late night kahit na nagugutom ka na at ang bata diyan sa sinapupunan mo? Forget him for now at sabay na tayong kumain.”

Wala nang nagawa si Rica nang hilahin ito ni Yruma papunta sa kusina. Si Yruma na rin ang naghanda ng makakain niya at ni ayaw siyang pakilusin nito.

“You’re such a good cook. I like this dish.” sabi ni Yruma habang kumakain sila ng niluto ni Rica na tinolang manok.

Hindi siya nagsisinungaling doon, masarap magluto si Rica bukod sa masipag rin ito sa mga gawaing bahay na tumutulong pa sa pagkilos sa condo unit ni Sage kahit buntis pa ito.

“Salamat,” Nakangiti namang sagot ni Rica.

“If Sage is cheating right now. It’s his loss.”

Banggit ni Yruma sa kanyang isipan dahil posible na ngayon ay may ginagawang kalokohan si Sage nang mabalitaan niyang umuwi si Krissy sa Pilipinas.

Habang patagal ng patagal ay mas lalo lang lumalalim ang nararamdaman niya para kay Rica. Nang makunan ito sa anak nila ni Sage at naghiwalay na rin sila ng binata ay mas lalo pang nagkaroon ng pag-asa si Yruma na siya naman ang papalit sa pwesto ni Sage mula sa puso ni Rica.

Hindi niya namamalayan na sobra na ang pagkahumaling niya sa dalaga. Walang araw na hindi niya tititigan ang mga pictures ni Rica sa facebook na kahit kakaunti lang ang mga iyon ay sobrang kinahuhumalingan niya na. Hindi niya rin maiwasan na palagi itong pagmasdan habang nasa loob lang sila ng condo unit.

I want her so badly.

Marami mang nangyaring hindi inaasahan ay kasama niya na ngayon ang dalaga. Hindi na niya palalampasin pa ang pagkakataong ito para tuluyan nang makuha at maangkin si Rica.

Hindi siya papayag na may ibang kahati sa pagmamahal at atensyon nito. Kahit pa ang baliktarin si Sage ay gagawin niya huwag lang mawala sa kanya si Rica.

Matagal nang nasira ang pagkakaibigan nila nang dahil kay Rica at wala na siyang pakialam pa kung traydurin niya man ito para lang sa isang babae.

Si Rica ang kaligayahan niya at alam niyang ito lang rin ang babaeng tanging magpapasaya sa kanya.

“I love you, Rica and you’re only mine…”

---

unedited

Chapter 43

“HUBBY?” pagtawag ni Rica kay Sage at tinapik nito ng mahina ang pisngi ng nobyong nakatulog na sa inuupuang monoblock chair.

Unti-unti namang nagising si Sage sa pagtawag ni Rica sa kanya at nang magmulat ay ngumiti siya rito ng matamis habang namumungay pa rin ang mga mata dahil sa biglaang pagkagising.

“What’s up, wifey?” nakangiting sabi niya nang tumabi si Rica sa bakanteng silya na nasa tabi niya at inakbayan niya ito.

“Mahigit apat na araw mo na akong sinasamahan at tinutulungan para mag-asikaso dito sa lamay ni Lola Pacita. Hindi mo na rin namamanage ang restaurant mo. Pwede ka namang umuwi muna para-”

Hindi na pinatapos ni Sage ang sasabihin pa ni Rica nang kaagad niyang hinalikan sa labi ang babaeng tangi niyang minamahal.

Kaagad namang namula si Rica sa ginawa niya at tumingin pa ito sa paligid kung may nakakita ba sa ginawa niya. Napatawa nalang siya ng mahina doon.

“Wifey, I don’t want to leave you here. Ikaw lang ang mag-isa dito at hindi ko kakayanin na mawala ka saglit sa paningin ko. I’ll help you to Lola Pacita’s burial on Sunday at ’wag ka ring mag-alala sa restaurant, my manager can handle that.” sabi naman ni Sage at hinaplos nito ng marahan ang malambot na buhok ni Rica.

Dahil sa labis na tuwa at parang maiiyak na sa pagiging concern ni Sage si Rica ay niyakap niya nang mahigpit ang binata.

“Maraming salamat, hubby. Kung wala ang tulong mo, hindi ko kakayanin ang lahat ng ’to.” hindi na napigilan ni Rica ang pagtulo ng mga luha niya. Tears of joy kumbaga ang luhang iyon.

Niyakap rin siya pabalik ni Sage. “I’m your boyfriend, wifey. Ako na lang ang meron sa buhay mo at isa pa ay magkakaanak na tayo. I’m so excited about that kaya sana ay alagaan mo ang sarili mo para kay baby, okay?” pinunasan ni Sage ang mga luha ni Rica na nakangiti namang tumango sa kanya.

“Makakaasa ka, hubby. Excited na rin akong lumabas mula sa sinapupunan ko ang magiging baby natin.” sagot ni Rica.

“Hmm.. kapag lumabas si baby, gusto ko na ang ipangalan mo sa kanya ay Riky, ah?” saad ni Sage na ikinakunot naman ng noo ni Rica.

“Riky? Bakit naman ’yon ang gusto mong ipangalan sa baby natin?” tanong ni Rica kay Sage.

“It derives from your name which is Rica Kyla. I got Ri and Ky from your name. It’s a unisex name actually pero pakiramdam ko talaga ay babae ang magiging baby natin.” sabi ni Sage at kinindatan pa nito si Rica.

Hindi naman mapigilan ni Rica na mapangiti sa sinabi ng kanyang nobyo. Maging pati ito ay excited na rin sa magiging baby nila. May naisip na kaagad itong pangalan para dito.

Hindi talaga siya nagkamaling si Sage ang lalakeng minahal niya. Nagising man siyang ginagalaw na siya nito ay hindi niya maitatanggi na masaya na rin siya at magkakaanak na sila kahit nasa labinwalong taong gulang palang siya at napakabata pa para magkaroon ng pamilya. Hindi naman siguro siya pababayaan ni Sage.

“Sige. Baby Riky ang ipapangalan natin sa magiging anak natin.” masayang pahayag ni Rica kay Sage.

Hinimas naman ni Sage ang tiyan ni Rica at pilit lang niyang pinipigilan ang tears of joy rin na gustong kumawala sa mga mata niya.

Alam niyang mali siya, pinagsamantalahan niya si Rica kaya nabuntis ito at inagaw lang rin niya ito kay Trevor para hindi umangat sa kanya ang sariling kapatid pero sa unang beses pa lang niyang makita si Rica na nag-apply sa restaurant niya bilang waitress ay kaagad nang nahulog ang loob niya dito.

Ginawa niya ang lahat para lang mapalapit sa dalaga at nagbunga naman ang ilang buwan niyang panunuyo dito. Isang taon na ang relasyon nila at habang tumatagal ay mas lalo lang niyang minamahal nang sobra si Rica.

Hindi na niya ito kayang mawala sa kanya.

Si Sage ang gumastos sa lahat mula sa burol ng Lola Pacita ni Rica hanggang sa mailibing ito sa South Cemetery. Barya lang para kay Sage ang ginastos niya dahil wala pa naman ito sa yaman ng pamilya Dela Vega. Bukod sa restaurant niya ay marami pang iba’t-ibang klase ng business mayroon ang pamilya nila.

Gusto ni Rica na mabayaran siya sa lahat ng ginastos niya ngunit tumanggi doon si Sage. Sinabi niya na tulong nalang rin ito para sa Lola Pacita ng magiging anak nila na si baby Riky. Wala namang nagawa doon si Rica dahil mapilit siya na huwag na siyang bayaran pa.

Iba talaga si Rica kumpara sa dati niyang nobyang si Krissy na puro luho at gastos lang ang alam. Walang pakialam si Krissy noon kung maubos man ang pera niya maibili lang ang mga bagay na gusto nito pero masyado talaga siyang nahumaling sa dalaga noon kaya kahit magmukha na siyang tanga sa pag-ibig noon ay hindi niya pa rin ito sinukuan.

Si Rica ay marunong tumanaw ng utang na loob sa kanya. Kahit nga sa pagdi-date nila ay hindi ito papayag na walang ambag sa gagastusin nila. Para mapanatag ang loob ni Rica kahit ayaw na niya itong paggastusin ay pinag-aambag nalang niya ang dalaga nang kahit mga 100 o 200 pesos lang. Ayaw man niya itong paggastusin pa ay hindi siya mananalo sa pagpupumilit nito.

Isang gabi ay nasa parke sina Rica at Sage. Nakahiga lang sila sa bermuda grass ng parke habang pinagmamasdan nila ang buwan at mga bituin sa kalangitan. Malamig rin ang simoy ng hangin at malapit nang maghating-gabi.

Pagkatapos nilang magdate ay sa parke kaagad sila dumiretso at wala pa silang balak na umuwi.

Pilit inaabot ni Rica ang buwan at mga bituin gamit ang isang kamay nito mula sa kalangitan. Nakangiti lang naman si Sage sa kanya habang pinagmamasdan siya nito.

She’s the most beautiful and genuine girl that I’ve ever seen. I love my wifey so much.

Kinuha ni Sage ang kanyang cellphone mula sa bulsa ng suot niyang jacket at palihim nitong kinuhanan ng litrato si Rica na abala pa rin sa pag-abot ng buwan at mga bituin sa langit habang nakangiti ito.

I hope Rica and I will last forever.

• tanging hiling ni Sage sa kanyang isipan.

Nang matapos niyang kunan ng litrato si Rica ay sakto namang humarap sa kanya ang dalaga kaya kaagad niyang ibinalik ang cellphone niya sa bulsa ng suot niyang jacket.

“Hubby, subukan mo ring abutin ang buwan at mga bituin sa kalangitan. Nakaka-enjoy siyang gawin.” nakangiting saad ni Rica at ito na mismo ang nagtaas ng kaliwang kamay niya sa itaas ng madilim at maliwanag na kalangitan.

Sinunod nalang ni Sage ang sinabi ni Rica sa kanya. Kunwari ay inaabot niya rin ang buwan at mga bituin sa langit. Narinig naman niya ang mahinang pagtawa ni Rica na nakahiga lang sa tabi niya.

Her laugh makes my heart more fluttered. Damn.

Nang matapos niyang gawin iyon ay muli siyang humarap sa dalaga na nakangiti sa kanya.

“Mahal na mahal kita, wifey. Sana sa huli ay ako pa rin ang mahalin mo kahit na anong mangyari.” nangangambang sabi ni Sage.

Hindi mahirap na magustuhan at mahalin si Rica. Nasa nobya na niya ang lahat. Maganda ito, sexy, mabait, magalang, responsable, marunong tumanaw ng utang na loob, makadiyos at marunong rin umintindi sa lahat ng bagay.

Natatakot siya na baka sa huli ay mawala na ang pagmamahal nito sa kanya at magkagusto ito sa ibang lalake. Paniguradong mababaliw siya nang todo kapag nangyari iyon.

Hinawakan naman ni Rica ang isang kamay niya. “Mahal na mahal rin kita, hubby at ipinapangako ko sa’yo na ikaw pa rin ang mamahalin ko hanggang sa huli…” saad naman ni Rica dahilan para mapanatag ang kalooban ni Sage.

Sa maliwanag na kalangitan ay saksi doon ang buwan at mga bituin nang ginawaran ni Sage si Rica nang isang marahang halik na puno ng pagmamahal na ginantihan naman pabalik ni Rica.

NAIINIS na pinunasan ni Sage ang kanyang mga luha nang maalala ang masayang nakaraan nila ni Rica.

Hindi niya maintindihan kung bakit sila umabot na sa ganitong punto. Nagkamali siya ng isang bases at iyon ang naging dahilan para mawala sa kanya si Rica at magkagulo na ang lahat sa kanila.

May mga bagay talagang hindi inaasahan na mangyayari at hindi na nun maibabalik pa ang nakaraan. Sa kanilang dalawa ni Rica ay siya nalang ang hindi pa nakakalimot sa nakaraan nila at ang tanging nagmamahal sa kanila.

Napagtanto niyang minahal naman siya ni Rica ngunit hindi ito kasing lalim ng pagmamahal niya para dito. Kung mahal siya nito ay mananatili pa rin ito sa tabi niya at kakalimutan nalang ang naging kasalanan niya dito. Pinatawad na siya noon pa ni Rica ngunit hindi iyon sapat para muli itong bumalik sa kanya.

Lahat ay kasalanan niya. Kahit ano pa mang gawin niyang paninisi at pangongonsensiya sa dalaga para lang masaktan ito katulad ng nararamdaman niya ngayon ay sa kanya pa rin nagmula ang lahat kung bakit tuluyan nang nasayang at nasira ang isang taon nila bilang magkarelasyon.

Hindi na mabilang ni Sage kung ilang bote na ng beer ang kanina pa niya nauubos. Kahit demonyo siya sa paningin ng iba ay hindi maiiwasan na tao lang rin siya at nasasaktan.

Si Rica lang ang babaeng lubos siyang sinasaktan nang ganito. Hindi naman siya nasaktan ng sobra noon nang maghiwalay sila ni Krissy ngunit kay Rica ay kakaiba.

Para siyang mamamatay sa sakit nang dahil sa kaisipang hindi na siya nito mahal.

“I’m sorry, wifey. I’m sorry if I ruined our relationship…” umiiyak na bulong ni Sage sa kanyang sarili habang nakasubsob ito sa lamesa nang dahil sa kalasingan.

Nang bigla niyang maalala ang mga dati niyang kaibigan na sila Zian, Wenhan, Ran at idagdag pa ang kapatid niyang si Trevor ay muling umusbong ang galit, selos at inggit sa puso niya.

Mahal na ni Rica ang mga ito! Binaliwala siya ng dalaga nang dahil sa mga ito!

“Papatayin ko kayong lahat! You steal my girl away from me!” sigaw ni Sage at hindi na nito napigilang ihagis ang mga bote ng beer na pinag-inuman niya na wala nang laman.

Nabasag ang lahat ng mga iyon at tila parang dinaanan na ng bagyo ang kwarto kung nasaan siya ngayon.

Hindi siya makapaniwala na sa isang iglap lang ay magugustuhan ni Rica si Trevor at ang mga kaibigan niya idagdag pa ngayon doon ang kasabwat niyang si Yruma. Dehado na ang mga ito laban sa kanya at ang tanging paraan nalang para mawala ito sa landas nila ni Rica ay patayin niya ang mga ito.

Wala na siya sa tamang katinuan. Hindi na siya nakakapag-isip pa ng tama nang dahil sa sobrang obsesyon niya kay Rica.

Ang pagkakaibigan na nabuo sa kanilang magkakaibigan, ang kapatid niyang si Trevor, ang matalik niyang kaibigan na si Yruma, lahat nang iyon ay mababaliwala lang nang dahil kay Rica.

Si Rica lang ang gusto niya sa buhay niya. Ito lang ang tanging tao na kaya siyang pasiyahin at bigyan ng sinserong importansya. Para na rin niyang pinatay ang sarili niya kung ibibigay niya ito sa ibang lalake.

Hindi niya ito kayang palayain. Gusto niya na sa kanya lang ito.

Nagising lang ang diwa ni Sage nang makarinig siya ng putok ng baril sa labas ng bahay na pinagtataguan nila ngayon ni Yruma kay Rica.

Napangisi nalang siya saka nito kinuha ang baril sa lamesa at ikinasa ito.

“Ang aga naman yata nilang mahanap kung nasaan kami ngayon.” nagkibit-balikat na sabi ni Sage nang tumayo ito mula sa kinauupuan niya at dumiretso na sa kwarto kung nasaan ngayon sina Yruma at Rica.

Nang pumasok siya sa loob ng kwarto ng mga ito ay doon niya naabutan si Rica na pilit na nagsusumiksik sa dulo ng kama nang dahil sa takot habang si Yruma naman ay abala sa paghahanda ng baril na gagamitin nito ngayon.

“They’re already here.” sambit ni Sage at inakbayan niya si Yruma na nanatiling walang ekspresyon ang mukha.

“Ako ang mauunang lalabas. Lock this room pagkatapos mong lumabas. Hindi nila pwedeng makuha si Rica ngayon.” seryosong saad ni Yruma na ikinangisi naman ni Sage.

“Alright! Goodluck to you, bro.” sabi naman ni Sage at pagkatapos nun ay lumabas na si Yruma sa loob ng kwarto.

Muli ay nakarinig sila ng putok ng baril sa labas ng bahay. Nang tumingin naman siya kay Rica ay nakatakip na ang mga kamay nito sa magkabilang tenga at halata na ang panginginig nito sa takot at kaba.

Lumapit si Sage sa dalaga at hinalikan niya ang pisngi nito. “Relax, wifey. You’re safe. Just stay here-”

“Sage, nagmamakaawa ako sa’yo, palayain niyo na ako dito. Mapapatawad kita kung gagawin mo ’yon…” pagmamakaawa naman ni Rica sa kanya habang umiiyak ito at bigla nitong hinawakan ang magkabilang kamay niya.

Doon natigilan si Sage at pinagmasdan lang si Rica. Naaawa siya rito ngunit mas nangingibabaw sa kanya ang kagustuhang masolo ito at mas makasama pa ng matagal.

Kung palalayain niya ito ay tiyak na magiging masaya ito sa kapatid niya at mga kaibigan niya na ayaw niyang mangyari.

Tumawa nalang siya ng mahina sa sinabi ni Rica at inis na inalis ang mga kamay nito mula sa pagkakahawak sa kanya.

“Do you think I’m dumb to do that? Hindi ko gagawin ’yon, Rica. Hindi kita hahayaang maging masaya kay Trevor at sa mga dati kong kaibigan. We are meant for each other at sa akin ka lang hanggang sa huli!” sigaw niya kay Rica na nanlumo sa sinabi niya at mahina itong napahagulgol.

Bago pa siya tuluyang maawa sa dalaga ay lumayo na siya rito at kaagad nang lumabas sa loob ng kwarto. Nilock niya ang pintuan ng kwarto hanggang sa marinig nalang niya ang pagmamakaawa ni Rica sa loob ng kwarto at hinahampas na nito ang pintuan.

“Sage, pakawalan mo na ako! Maawa ka sa akin, please. I’m begging you…”

Napasandal naman si Sage sa pintuang kinaroroonan ni Rica sa likuran niya at hindi na naman niya napigilan ang pagtulo ng mga luha niya.

“I’m sorry, Rica but I can’t set you free. I don’t want to lose you…” bulong niya sa sarili hanggang sa nagsimula na siyang maglakad papaalis.

---

Chapter 44

PAGKALABAS ni Sage mula sa loob ng bahay ay inaasahan na niyang makikita niya sila Trevor, Zian, Wenhan at Ran at hindi rin niya inaasahan na makikita ang amerikanong fiancé ni Rica na si Essam Williams.

Kapwa sila nagtutukan ng mga baril. Maging pati si Yruma na mariing nakatitig sa mga dati niyang kaibigan ay ganoon rin. Mababakas naman sa mukha nina Wenhan at Ran ang pagkabigla nang makita nilang kasabwat niya si Yruma sa pagdukot kay Rica.

“Tsk! Yruma, tatahi-tahimik ka lang pero nasa loob rin pala ang kulo mo? At nagsabwatan pa talaga kayo ni Sage para lang gawin niyo ’tong pagkidnap niyo kay Rica?” gigil na sigaw ni Ran at mas lalo pa nitong itinutok ang hawak na baril kina Sage at Yruma.

“I’m sorry to say but I want Rica by myself. Hindi ako papayag na kahati ko kayo sa pagmamahal at atensyon niya para sa akin. She loves me too so I have a rights on her.” seryoso namang sagot ni Yruma na biglang ikinatahimik ni Ran.

“At sa tingin mo ba pagkatapos nitong ginawa niyo kay Rica ay mamahalin ka pa niya ulit? I don’t think so. You broke her trust and even if she loves you, it will fade away sooner.” sabi naman ni Zian habang nakatingin lang rin ito ng seryoso kay Yruma.

Umiling-iling naman si Yruma. “No! Mamahalin niya pa rin ako kahit na anong mangyari. She will understand me kung bakit ko ’to nagawa. I know her and she’ll forgive me easily.” madiing sabi niya kay Zian.

Napahinto naman si Sage nang bigla nang nanginig ang kamay ni Yruma habang nakahawak ito sa baril na nakatutok sa direksyon nila Zian.

Bigla ay natawa ng mahina si Wenhan sa sinabi ni Yruma. “Nakita mo naman ang nangyari kay Sage, Yruma. Maaaring patawarin ka ni Rica pero hindi na ’yon magiging dahilan para gustuhin niyang makasama ka. Magiging katulad ka rin ni Sage kaya sinayang mo lang talaga ang pagmamahal sa’yo ni Rica.” napailing ito at doon ay hindi na napigilan ni Yruma na barilin si Wenhan.

Tumama ang bala nito sa kaliwang braso ni Wenhan dahilan para mapatumba sa sahig ang binata at mapahiyaw ito sa sakit. Kaagad ring nagdugo ang braso nito na dinaluhan kaagad nang katabi lang nitong si Ran.

“Fuck you, Yruma! Binaril mo ang kaibigan natin? Gago ka!” galit na sigaw ni Ran kay Yruma habang natataranta nitong hinubad ang suot na puting t-shirt at pinantapal ito sa may tamang kaliwang braso ni Wenhan.

“Aalis kayo kung ayaw niyo pang isa-isahin namin kayong patayin.” banta ni Yruma sa magkakaibigan at kay Essam.

Sa nakita ni Sage na pagbaril ni Yruma sa braso ni Wenhan ay nakaramdam siya ng takot doon.

Napagtanto niya na kahit gaano pala siya kasama ay hindi niya pa rin magagawang pumatay ng tao.

Nang minsan na niyang banggain ng kanyang kotse si Trevor noon sa pangungumbinse sa kanya ni Yruma na patayin na ito ay hindi niya gaanong pinaandar ng mabilis ang kotse niya nang sinagasaan niya ang sariling kapatid.

Kung ginawa niyang lakasan ang pagkakasagasa kay Trevor malamang ay dead on arrival na ito sa ospital pa lang. Pero kahit na ganoon ay naging kritikal pa rin ang buhay ni Trevor at na-admit ito ng tatlong buwan sa ospital.

Hindi man nahahalata pero may konsensyang naramdaman si Sage noong ginawa niya iyon pero nang dahil sa mga sinasabi sa kanya ni Yruma ay natatatak sa isipan niya na tama lang ang ginawa niya kay Trevor dahil sa pag-agaw nito kay Rica mula sa kanya.

“We can’t leave here hangga’t hindi namin nakukuha si Rica sa inyo.” mariin namang sabi ni Trevor kina Sage at Yruma.

“Hindi namin siya ibibigay. Hindi kami papayag na maging masaya siya nang dahil sa inyo!” nahihibang nang sabi ni Yruma at bigla na naman itong nagpaputok ng baril sa direksyon ni Trevor na kaagad namang nailagan ng binata.

Lumulukob na ang takot sa dibdib ni Sage at bigla ay natauhan na siya sa ginagawa nila ni Yruma.

Nahuli naman niyang nakatingin si Essam sa kanya. Lumunok siya sa tensyon na kanyang nararamdaman.

“Ang tanga mo talaga, Yruma! Dudungisan mo ’yang mga kamay mo para lang makuha mo si Rica? Eh engot ka din pala, e! Pwede siyang mapasa’yo nang hindi mo ginagawa ’to pero bobo ka nang sagad! Hindi siya magpapatali nang mag-isa sa’yo kaya nga pumayag siyang magpaligaw sa ating lima, ’di ba?” sigaw naman ni Ran na nakaalalay pa rin kay Wenhan na namimilipit na sa sakit ng nagdurugo nitong braso na may tama ng baril. Doon ay natahimik si Yruma.

“Please, Yruma… Itigil niyo na ’to at palayain niyo na si Rica. Kaibigan namin kayo at mapapatawad namin kayo kung titigilan niyo na ’tong kahibangan niyo ni Sage,” pakiusap naman ni Zian sa kanila at bigla ay lumuhod na ito sa harapan nila.

Napakagat-labi si Sage at umiwas ito ng tingin sa dating kaibigan. Pinipigilan rin niya ang emosyon na gusto nang kumawala sa kanya.

Kahit anumang gawin niya, kahit gago pa siya, cheater, mang-aagaw, sinaktan ang babaeng mahal niya at ubod ng pagka immature ay hindi niya pa rin kayang makita ang mga kaibigan niya sa ganitong kalagayan.

Muli niyang naalala ang masasaya nilang pinagsamahan nang hindi pa nila nakikilala si Rica. Halos hindi na sila mapaghiwalay na limang magkakaibigan at kahit sa iisang bubong ay nagsama-sama sila sa tatag at tibay ng pagkakaibigan nila.

Mga bata pa lang ay matalik na silang magkakaibigan. Sa hirap, lungkot at saya ay palagi silang nagdadamayan sa lahat ng problema nila. Silang magkakaibigan ay may kanya-kanyang issue sa pamilya nila kaya nga nagkakasundo sila nang dahil doon.

Laking pasasalamat ni Sage nang naging kapitbahay niya ang mga ito. Hindi man maayos ang pagsasamahan nila ng kanyang kapatid na si Trevor ay may mga kaibigan naman siyang nandiyan para sa kanya.

Si Yruma ay tila natigilan nang makitang lumuhod si Zian sa harapan nila. Maging pati sina Trevor at ang amerikanong fiancé ni Rica na si Essam ay lumuhod na rin sa harapan nila.

Malalaking tao ang mga ito pero ngayon ay nagpapakita na ng kahinaan ang mga ito para lang itigil na nila ang lahat ng ’to. Nabitawan na rin nila ang mga baril na hawak nila.

“I-I have a Congenital Heart Disease. I’ve got this illness from my Mom. I don’t know if I’ll live longer with this kind of illness kaya sana Yruma.. pakawalan mo na si Rica para mas makasama ko pa siya ng matagal…” nanghihinang sambit ni Essam at tuluyan na itong umiyak sa harapan nila.

Gulat at pagkabigla ang naging ekspresyon ng limang lalake nang dahil sa sinabi ni Essam. Si Yruma ay napayuko naman ngunit nakatutok pa rin ang baril nito sa mga kaibigan.

Hindi na kinaya pa ni Sage ang konsensyang nararamdaman niya kaya bigla niyang itinulak si Yruma sa sahig at kaagad inagaw ang hawak nitong baril. Wala namang naging reaksyon si Yruma doon at nanatili lang itong nakayuko na tila may malalim na iniisip.

“Sage!” hindi makapaniwalang pagtawag ni Trevor dahil sa ginawa ng kapatid niya.

Ngumisi naman ng mapakla si Sage at unti-unti nang bumuhos ang mga luha niya habang tinututukan ng baril at tinititigan ng masama sina Trevor at ang mga dati niyang kaibigan.

“Tangina niyong lahat! Inagaw niyo sa akin ang babaeng mahal ko. Mga ahas kayo lalo ka na, Trevor!” sigaw ni Sage nang binalingan nito si Trevor.

“Kung hindi mo ako kinumbinse noon na makipagbalikan kay Krissy malamang ay mabubuhay pa ang anak namin ni Rica at asawa ko na siya ngayon. Alam mo namang immature at tanga ako ’di ba? kaya bakit mo ginawa sa akin ’yon?” umiiyak niyang sigaw kay Trevor na nangilid na ang mga luha.

“I-I’m sorry, Sage.. I hate you since we were young at naiinggit na ako sa’yo noon pa lang dahil-”

“Dahil ano? Dahil mas pinapaburan ako nina Mom at Dad? Dahil mas gusto ako ng mga kamag-anak natin kaysa sa’yo na walang ibang ginawa kundi ang magbigay ng sakit ng ulo sa pamilya natin at mambabae? Hah! Immature at masama na nga ako pero mas lalo ka naman!” ngumisi ulit si Sage at bumuntong-hininga ito.

“I know and I’m very sorry. Hindi rin ako nagpaka-kuya sa’yo dahil tuluyan na akong nilamon ng inggit at selos ko sa’yo simula pagkabata natin.” pag-amin naman ni Trevor sa malungkot nitong tono.

“Magkapatid nga talaga tayo. We both have insecurities and jealousy to each other. Pareho tayong mag-isip, Trevor kaya hindi tayo nagkakasundo.” Tumawa si Sage habang pinupunasan nito ang mga luha niya.

“I had a fault, too Sage. Hindi lang ikaw ang nagkamali sa atin kundi ako rin pero simula nung naghiwalay kayo ni Rica, doon na ako natauhan sa lahat ng ginawa kong kasalanan. She’s my greatest salvation. Mahal ko na siya noon pa lang, Sage but you took her away from me. Hindi ko na pinalagpas ang tsansa na ’to para mahalin niya rin ako. Kahit ngayon lang.. pwede bang bigyan mo naman ako ng tsansang mahalin si Rica?” pagmamakaawa ni Trevor kay Sage.

Napalunok ulit si Sage at napasabunot ito sa kanyang buhok.

Gusto niya na sa kanya lang si Rica. Plinano nila ni Yruma ang pagdukot sa dalaga dahil gusto nila itong masolo at maangkin pero ngayon ay gulong-gulo na siya sa dapat niyang isipin at gawin.

Nakapagitna sa kanya si Trevor, ang mga kaibigan niya, si Essam at ang mahal niyang si Rica.

Ayon na nga, e. Kung mamamatay siya ay alam niyang diretso na kaagad siya sa impyerno nang dahil sa mga ginawa niyang kasamaan pero may expiration date rin pala ang pagiging demonyo niya sa konsensya, lungkot at pagkadismaya sa sarili na nararamdaman niya ngayon.

Hindi niya na kayang maging masama. Suko na siya. Masyado niyang mahal si Rica at kung ang kalayaan lang nito ang tanging paraan para maging masaya ang ito at makabawi siya sa lahat ng naging kasalanan niya dito ay pikit-mata na lang niyang tatanggapin iyon.

Nanlalabo ang mga mata na ibinaba ni Sage ang hawak niyang baril at itinago na ito sa bulsa ng suot niyang pantalon. “I love her, Trevor… Please take care of Rica. N-nasa pangalawang kwarto siya. Get her now.” malungkot na sabi ni Sage dahilan para lumapit sa kanya si Trevor at niyakap siya nito.

“Thank you, bunso. I’m sorry sa lahat.” sabi ni Trevor. Niyakap naman ni Sage pabalik ang kanyang kapatid pero kaagad rin niyang itinulak ito at binalingan si Ran na nakaalalay pa rin kay Wenhan na namumutla na.

“Ran, isugod mo na sa ospital si Wenhan. Ako nang bahala kay Yruma.” sabi ni Sage na kaagad namang tinanguan ni Ran at inalalayan na nito patayo si Wenhan na napangiwi at iniinda pa rin ang tama nito sa brasong nagdurugo.

“Thank you, Sage. You’re still the Sage that we’ve knew.” nakangiting sabi ni Ran sa kanya bago ito tuluyang lumabas ng bahay kasama si Wenhan na nginitian lang siya ng tipid kahit namimilipit pa rin ito sa sakit.

“Puntahan niyo na si Rica.” saad ni Sage kila Trevor, Zian at Essam.

Lumapit na rin sa kanya si Zian at tinapik nito ang balikat niya habang si Essam naman ay ginawaran siya ng sinserong ngiti.

Nang tuluyan nang pumasok sa loob ng bahay ang tatlong lalake ay kaagad nilapitan ni Sage si Yruma na hindi na gumagalaw sa pwesto nito.

“Yruma, we need to end this shit. I realized na kahit makuha pa natin si Rica nang buong-buo ay hindi siya magiging masaya sa atin. We’re so selfish and territorial to get her freedom. H-hindi na niya ako mahal samantalang mahal ka niya. You’d still have a chance to her so don’t waste it.” pagkausap ni Sage kay Yruma na napaangat naman ng tingin sa kanya.

“I have a Mental Obsessive Disorder, Sage. Please bring me to the nearest mental institution. I did this stupid thing because I triggered my illness so much. Hindi ko magagawa ’to kung hindi dahil sa sakit kong ’to!” Tuluyan nang umiyak si Yruma at sinapo nito ang kanyang ulo gamit ang magkabila nitong mga kamay.

Hinaplos naman ni Sage ang ulo ng kanyang pinakamatalik na kaibigan. “I’ll help you just like the old times.” ngiti niya kay Yruma na napangiti na rin dahil sa sinabi niya.

“Thank you, Sage.”

Nang binuksan ni Trevor ang pangalawang kwartong tinutukoy ni Sage sa loob ng bahay na kung saan ay pagmamay-ari rin iyon ng pamilya nila ay kaagad nilang nakita si Rica na nakahiga sa kama habang wala itong malay.

Nanlamig bigla sila Trevor, Zian at Essam nang makita ang walang malay na dalaga at wala nang sinayang pang oras para lapitan ito.

(TRIGGER WARNING! ☟︎︎︎)

Doon lang nila napansin na may hiwa ang palapulsuhan ni Rica na nagdudugo na at nakita rin nila ang bubog ng flower vase na ginamit nito panglaslas. Mayroon rin itong sugat sa ibabang labi at medyo namamaga rin ang pisngi nito.

“Oh god! Rica, why did you do this?” takot na takot na bulalas ni Trevor at kaagad nitong binuhat si Rica mula sa hinihigaan nitong kama.

“Kailangan na natin siyang madala sa ospital. If anything bad happens to her, mababaliw ako. Shit!” kinakabahan namang sabi ni Zian at napasabunot na ito sa buhok niya.

Sa tanang buhay niya ay ngayon lang siya natakot nang ganito at nang dahil iyon sa babaeng mahal niya na nagtangkang magpakamatay.

Si Essam naman ay napapikit na lang at nanalangin sa Diyos na maging maayos lang ang kalagayan ngayon ni Rica.

Hindi man siya relihiyosong tao ay umaasa siya na kahit ngayon lang ay mailigtas ng nasa itaas ang babaeng kanyang minamahal.

Wala nang sinayang pang panahon ang tatlong lalake at kaagad na nilang inilabas si Rica sa loob ng kwarto at isinugod na ito sa ospital.

---

God bless to everyone. Forgiveness is ❤️

Chapter 45

MALIWANAG na kapaligiran ang kaagad bumungad kay Rica. Hindi niya alam kung bakit siya ay tila naglalakad sa walang hanggan at puro puti lang ang nakikita niya. Hindi niya mawari kung nasaan siya ngayon.

Sobrang nakakasilaw ang liwanag sa kinaroroonan niya. May isang tuwid na daan na nagliliwanag rin siyang nakita nang mapako ang kaniyang paningin sa harapan nito.

Napatakip siya ng bibig nang mapagtanto kung nasaan siya.

Nasa langit na ba ako?

Nakikita niya ang mga anghel at kerubin sa paligid. Nakapalibot lang pala ang mga ito sa kanya nang hindi niya namamalayan pero ang mas ikinagulat niya ay nang makita niyang may mga taong naglalakad papalapit sa pwesto niya.

Tuluyan nang bumuhos ang mga luha niya nang makita ang kanyang Nanay Marianne, Tatay Ricardo, Lola Pacita, Lolo Celestino at isang batang babae na sa tingin niya ay nasa tatlong taong gulang na.

Nakangiti ang mga ito sa kanya. Kapwa nakasuot ng puting mga damit at napakagaan ng mga awra.

Nang makalapit na ang mga ito kay Rica ay una niyang niyakap ang kanyang Nanay Marianne na hindi man lang niya nasilayan at nakasama noong nabubuhay pa lamang ito. Kahit sa litrato niya lang ito nakikita ay nakabisado na niya ang bawat parte at anggulo ng mukha ng kaniyang ina. Kamukha-kamukha niya ito at ang kanyang Lolo Perry.

“Nanay Marianne…” umiiyak na sambit ni Rica habang nakayakap siya sa kanyang ina.

“Rica, anak ko.. sa wakas ay nakita na rin ulit kita.” sabi naman ng kanyang Nanay Marianne nang nakangiti.

Kumalas si Rica sa pagkakayakap ng kanyang ina. Sinapo naman nito ang magkabilang pisngi niya at pinunasan ang mga luha niya.

“Lumaki kang napakaganda at mabuting bata. Sinusubaybayan ka namin sa kalupaan, anak. Maging matatag ka lang para sa sarili mo at sa mga taong nagmamahal sa’yo. Hindi pa ito ang tamang panahon para makasama ka namin.” madamdaming sabi ni Marianne kay Rica.

Mas lalo lang lumuha si Rica sa sinabi ng kanyang ina at nang bumaling siya sa ama niyang si Ricardo ay niyakap niya rin ito.

“Tatay Ricardo…” umiiyak ring sambit ni Rica. Hinalikan naman ni Ricardo ang kanyang noo at iniharap siya nito sa kanya.

“Masaya ako, anak dahil may iniibig ka na pala ngayon at hindi ka rin pinapabayaan ng Lolo Perry at Lola Felicity mo. Magbalik ka para sa kanila dahil kailangan ka nila. Magkikita ulit tayo dito sa itaas pero gaya nga ng sabi ng iyong ina ay hindi pa tamang panahon para maglagi ka dito.” sabi ni Ricardo kay Rica.

Naaalala na ni Rica ang ginawa niya, nagtangka siyang magpakamatay dahil hindi na niya kinaya pa ang depresiyon at pagkamuhi sa sarili nang dahil sa nangyayari ngayon sa kanya at maging pati na rin sa limang magkakaibigan at kay Essam.

Sa tingin niya ay hindi na tama pang mabuhay siya sa mundo nang dahil sa mapait at masaklap niyang kapalaran.

Pagod na pagod na siya sa lahat. Pilit siyang nagpapakatatag para sa sarili niya ngunit hindi na niya kinaya pa ang sakit at bigat na nararamdaman niya sa buong buhay niya.

Puro kaguluhan na lang ang naidudulot niya sa mga taong nakapaligid sa kanya. Hindi niya rin kayang sisihin sina Sage at Yruma kung bakit nagawa siyang dukutin at saktan ng mga ito.

Kahit nagbago pa man siya sa pananamit, kilos at pananalita ay siya pa rin ang Rica na pinalaking mag-isa ng kanyang Lola Pacita na maunawain at may malambot na puso.

“P-patawad po kung nagtangka akong magpakamatay. Hindi ko lang po talaga kinakaya ang mga problema at gulo na naidudulot ko sa kanila…” napahagulgol na si Rica habang sinasabi niya iyon.

Pareho namang lumapit sa kanya ang kanyang Lola Pacita at Lolo Celestino. Hinagod ng mga ito ang likuran niya upang matigil lang siya sa pag-iyak.

“Tahan na, apo. Naiintindihan ka namin kung bakit mo nagawa iyon ngunit sa susunod ay huwag mo na ulit babalaking kitilin ang sarili mong buhay nang dahil sa hirap at sakit na nararamdaman mo ngayon. Nandito kami palagi at ang Panginoon para gabayan ka sa tamang landas na iyong tatahakin. Magdasal ka lang palagi sa Poong Maykapal at didinggin niya ang iyong mga kahilingan.” sabi naman ng kanyang Lola Pacita at nginitian siya nito.

Tumango doon si Rica dahil may punto ang lola niya. Naging makasarili siya para hindi isipin ang mga mahal niyang maiiwan sa kalupaan kung tuluyan siyang mamamatay.

“Tatandaan ko po ’yan, lola. Patawad po ulit-”

“Mama!”

Bigla namang napatingin si Rica sa batang babaeng kasama ng kanyang pamilya na lumapit na rin sa kanya habang nakangiti ito.

Mas lalo pang bumuhos ang mga luha ni Rica habang tinititigan niya ang batang babaeng nakayakap na ngayon sa binti niya.

Pinantayan niya ang batang babaeng malaki ang pagkakahawig sa kanya. Nakuha nito ang buong features ng mukha niya. Lumalakas rin ang tibok ng puso niya habang nakangiti naman ang batang babae sa kanya.

“S-sino po ang batang ito?” nautal pang tanong ni Rica sa kanyang Lola Pacita. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib niya.

“Siya ang anak mong si Riky, Rica.” sagot naman ni Lola Pacita.

Tuluyan nang humagulgol ulit si Rica at niyakap nang mahigpit ang batang babaeng nasa harapan niya.

Hindi siya makapaniwala na ang batang nalaglag sa sinapupunan niya ay nabubuhay ngayon sa kalangitan kasama ang kanyang pamilya.

“Riky, anak ko…” humahagulgol niyang sabi at ilang beses niyang hinalikan sa iba’t-ibang parte ng mukha ang kanyang maganda at malusog na anak.

“Mama, mahal ko kayo ni Papa… Patawad mo na si Papa, please? Ang sabi niya sa prayers niya kanina ay magbabago na siya para sa’yo at gawa daw ulit kayo ng kapatid ko. Mama, wawa si Papa kasi nagsisisi na siya sa ginawa niya sa’yo.” sabi naman ng kanyang anak at para na rin itong maluluha habang nakatingin sa kanya.

Napasinghap si Rica nang mapagtanto niyang si Sage ang tinutukoy ni Riky.

“T-talaga bang magbabago na ang Papa mo kapag pinatawad ko na siya?” nakangiti niyang sabi habang pinupunasan ang mga luha niya.

“Opo, Mama! Last na daw po na sasaktan niya ikaw. Sobra pong nasasaktan si Papa ngayon at handa po siyang magbago para sa’yo, Mama. Hindi na po siya uulit sa gawa niya sa’yo dati.” nakalabi namang sabi ni Riky dahilan para matawa ng mahina si Rica sa kacute-tan ng anak niya.

“Sige, para sa’yo ay patatawarin ko na ang Papa mo-”

“Balikan mo rin po siya. Promise magbabago na daw siya, Mama! Kita ko sa heart niya na totoo ang sinasabi niya.” pagsabat kaagad ni Riky sa sinasabi ni Rica.

Unti-unti namang tumango at napabuntong-hininga si Rica sa sinabi ni Riky. Muli siyang niyakap ng kanyang anak hanggang sa binuhat na ito ni Lola Pacita.

“Oras na para magbalik ka sa kalupaan, apo. Pahalagahan at mahalin mo ang mga taong nasa paligid mo na pinapahalagahan ka at mahal ka rin. Naghihintay lang sila sa iyong pagbabalik.” sabi ni Lola Pacita at itinuro na nito ang diretsong daan na nagliliwanag sa harapan nila.

Mabigat man sa kalooban ni Rica na iwanan sa kalangitan ang mga napamayapa niyang mahal sa buhay ay tumango siya sa mga ito at niyakap sila sa huling pagkakataon.

“Ingat po kayo, Mama! Paalam po!” sigaw ni Riky sa malayo nang unti-unti na siyang pumapasok sa diretsong liwanag.

“Mahal na mahal ko po kayo, Nanay Marianne, Tatay Ricardo, Lola Pacita, Lolo Celestino at baby Riky ko! Magkikita po tayong muli.” umiiyak na sigaw ni Rica sa mga ito na nginitian lamang siya.

Muling napatakip sa bibig si Rica upang pigilan ang paghikbi niya hanggang sa tuluyan na siyang nakapasok sa dulo ng diretsong liwanag at doon ay biglang nagdilim ang buo niyang paligid.

Nang magmulat siya ng mata ay kaagad bumungad sa kanya ang mukha nila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam na nagulat nang makitang gising na siya.

“You’re now awake, Rica! Thanks God!” masayang bulalas ni Ran at hinawakan nito ang kamay niyang may nakakabit pang swero at dextrose.

“T-tubig!” hiling ni Rica dahil nakaramdam siya ng matinding pagkauhaw na kaagad namang sinunod ni Wenhan at inabutan siya nito ng isang basong tubig na nakapatong lang sa bedside table ng hinihigaan niyang hospital bed.

Tahimik niya itong ininom at nang matapos na siyang uminom ng tubig ay inabot niya pabalik kay Wenhan ang baso ng tubig na wala nang laman.

“May masakit ba sa’yo, Rica? Do you want me to call the doctor to check you-”

“Ayos lang ako, Trevor.” sagot naman ni Rica kay Trevor at nginitian niya ito ng tipid.

Doon ay tila nakahinga nang maluwag si Trevor at hinaplos nito ang buhok niya. “Dalawang araw ka nang walang malay, Rica. It’s a relief na nagising ka na ngayon.” ani nito sa malungkot na tono.

Hindi naman matagalan ni Rica na tignan ang limang lalakeng nasa harapan niya dahil alam niyang may kasalanan siya sa mga ito nang dahil sa tangka niyang pagpapakamatay. Nailigtas rin pala siya ng mga ito mula kina Sage at Yruma.

“You attempt to suicide and we understand why you did that. We’re so devastated for the past two days because of your condition at pinakulong na namin sina Sage at Yruma nang dahil sa ginawa nila sa’yo.” seryosong sabi ni Zian na ikinabigla naman ni Rica.

“N-nakakulong sila?” gulat niyang tanong.

Malungkot namang tumango si Zian. “Yruma shoot Wenhan’s arm. As you can see?” Itinuro ni Zian sa kaliwang braso ni Wenhan na nakacast at may benda na hindi niya na napansin kanina.

“And they hurted you kaya may sugat ang ibabang labi mo at namamaga ’yang pisngi mo. They volunteered to imprisoned themselves in jail kaso hindi rin magtatagal si Yruma sa kulungan dahil kailangan niyang ma-admit sa ospital nang dahil sa sakit niyang obsessive disorder.” sabi ni Zian na mas lalo pang ikinagulat ni Rica.

Binaril ni Yruma si Wenhan sa kaliwang braso nito. Sinasaktan rin siya nito ng pisikal katulad ng ginawa ni Sage sa kanya at ngayon ay napag-alaman niyang may Obsessive Disorder rin ito. Kaya pala ganoon na lang ito kung kumilos dahil napansin niyang may mali na kay Yruma simula nang dinukot siya nito na kasabwat ni Sage.

At para kay Sage naman, naalala niya ang sinabi ng kanilang anak na si Riky na patawarin na ang Papa nito at makipagbalikan na dito. Naguguluhan pa rin siya sa dapat niyang isipin at gawin. Nasaktan siya ni Sage at hindi ganoon kadaling patawarin ito.

“Rica, I’d already forgave Sage and Yruma for what they’ve done to me pero sa ginawa nila sa’yo ay hinding-hindi namin sila mapapatawad doon. Nagsisisi na sila ngayon sa lahat ng kasalanang nagawa nila kaya mas pinili na lang nilang magpakulong ngayon sa kulungan.” sabi ni Wenhan at bumuntong-hininga ito.

May tumulong luha mula sa mga mata ni Rica dahil nasasaktan siya ngayon sa mga nangyayari sa kanila.

“Palayain niyo na sila,” mahina niyang sambit na narinig naman ng limang lalake.

“What? Rica, kailangan nilang magbayad sa lahat ng ginawa nila sa’yo-” kaagad nang pinutol ni Rica ang sasabihin pa ni Ran.

“Nagawa lang nila ’yon nang dahil sa matinding pagmamahal nila sa akin. K-kinausap ako ng anak ko sa langit at sinabi niyang patawarin ko na ang Papa niya dahil magbabago naman daw ito. Si Yruma naman, kailangan niyang magpagamot sa ospital para gumaling na siya sa sakit niya…” hindi na kinaya pa ni Rica nang umiyak na siya at tuluyang humagulgol. Kaagad naman siyang dinaluhan ni Trevor at pilit siyang pinapatahan nito.

Matagal namayani ang katahimikan sa loob ng confine room habang umiiyak si Rica hanggang sa biglang magsalita ulit si Zian.

“Are you sure about this, Rica?” mariing tanong ni Zian kay Rica.

Tumango naman si Rica. “Oo, Zian. Palayain niyo na sina Sage at Yruma sa kulungan.”

Nagpakawala pa ng malalim na paghinga si Zian bago ito tumango. “Alright, palalayain namin silang dalawa pero titira ka na ngayon sa condo unit ni Trevor kasama namin para mabantayan ka doon.” sabi nito at humalukipkip pagkatapos.

Napaawang naman ang bibig ni Rica sa sinabi ni Zian hanggang sa mapatingin siya kay Essam na ngumiti lang sa kanya.

“Just live with them for a while, Rica. I know na hindi ka na uuwi sa amerika and it’s a good idea na tumira kana ng permanent dito sa Philippines para ma-manage ang business ng family mo dito. Don’t worry, sinabi ko na kay Lolo Perry na itigil na ang kasal natin and he agreed to that. Uuwi na rin ako sa america to help my Dad in our business.” sabi ni Essam na ikinatahimik naman ni Rica.

Hindi niya maintindihan ang kanyang sarili pero nasaktan siya nang malamang itinigil na ni Essam ang kasal na mangyayari sana sa kanila at uuwi na ito ng amerika. Bumigat ang pakiramdam niya doon at may gusto siyang sabihin dito pero hindi na niya magawang makapagsalita pa.

“K-kayo na muna ang bahala kay Rica. I’ll go in our hotel to pack my things for tomorrow.” saad ni Essam at hindi na nito hinintay pang makapagsalita sila nang kaagad na itong lumabas sa confine room ni Rica.

Lumabas na si Essam sa ospital at nagpara ng taxi pabalik sa 5-star hotel na tinutuluyan nila ni Rica.

Pagkarating niya sa hotel room nila ay inimpake na nito ang mga gamit niya bilang pamamaalam at inilagay naman sa bedside table ang sulat na ginawa niya kagabi para kay Rica. Pagkatapos niyang mag-impake ay hindi na niya napigilang mapaluha.

I’m defeated and I need to accept everything.

She’s only belongs to five and I’m not one of them.

We will see each other soon, Rica but not here anymore…

Lumuluhang sambit ni Essam sa kaniyang sarili hanggang sa kinuha nito ang gamot niya sa bedside table at ininom lahat ang laman nun.

Bumagsak ang katawan niya sa kamang inuupuan niya ilang minuto matapos inumin ang mga gamot at nag-umpisa na ring bumula ang bibig niya. Kaunti na lang rin at tila’y kakapusin na siya ng hininga. Nagdidilim na rin ang buong paningin niya.

Ngumiti siya sa huling pagkakataon habang lumuluha.

Goodbye, Rica. I love you so much.

Please be happy with those six guys…

---

Sa facebook account ko nasabi ko na so ayun :)

Chapter 46

After 1 year…

“K-KUMUSTA ka na?” nahihiyang tanong ni Rica kay Sage.

“Ah, ayos lang naman ako dito, Rica.” sagot naman ni Sage at kaagad itong napayuko nang dahil sa hiya ring nararamdaman sa dati niyang nobya.

“Mabuti naman kung ganon.” ngumiti si Rica at kahit papaano’y napanatag ang loob nito na nasa maayos lang na kalagayan si Sage sa loob ng kulungan.

Isang taon na ang nakakalipas simula nang mangyari ang pagdukot sa kanya nina Sage at Yruma. Ayaw niyang makulong ang mga ito ngunit si Sage na mismo ang nagpresintang magpakulong sa sarili nang dahil sa konsensyang nararamdaman sa mga ginawa nito noon sa kanya habang si Yruma naman ay nananatili pa rin sa Mental Institution para magpagaling sa sakit nitong Obsessive Disorder.

Ikwinento na noon ni Rica kay Sage ang tungkol sa panaginip niya na kung saan ay nakita niya sa langit ang pamilya niya kabilang na doon ang nalaglag sa sinapupunan niya na anak nilang si Riky.

Matapos ikwento ni Rica ang sinabi ni Riky sa kanya na makipagbalikan na sa ama nito at patawarin na ito sa lahat ng mga naging kasalanan sa kanya ay hindi na noon napigilan pa ni Sage ang mapahagulgol ng iyak at magsisi ng lubos sa mga pananakit nito sa kanya.

Gustuhin man nitong makipagbalikan sa kanya at natutuwa ito sa sinabi ni Riky na makipagbalikan sa kanya ay hindi iyon sinang-ayunan ni Sage. Kailangan raw niyang magbayad sa mga kasalanang ginawa nito sa kanya at iyon ay ang makulong siya sa bilangguan.

Pinatawad na ni Rica si Sage at handa naman siyang palayain ito sa kulungan ngunit si Sage pa rin ang nagpupumilit na dapat lang ay makulong ito sa mga mali nitong nagawa sa kanya.

“How are you living with those five guys?” biglang sumilay ang ngiti sa labi ni Sage sa tanong nito na ikinapula naman ng mukha ni Rica.

“We are fine. Madalas lang na wala sa condo unit si Zian dahil sa trabaho niya. You know? The CEO duty.” sabi ni Rica ng pabiro.

“Hindi pa rin talaga siya nagbabago. He’s still a workaholic guy.” naiiling namang sabi ni Sage na ikinatawa ni Rica.

Sage and Rica are doing good. Ngayon ay magkaibigan na sila. Rica already forgave Sage for what he had done to her. Kahit papaano’y naging malaking parte ang binata sa buhay niya at minahal niya rin ito hindi nga lang kasing lakas at tibay ng pagmamahal niya doon sa limang lalake.

Ang pagpapatawad ay nakakalubag ng kalooban. Bakit hindi niya patatawarin si Sage kung sobra na itong nagsisisi sa lahat ng mga ginawa nito sa kanya? He took the consequences on his mistakes at sapat na iyon para patawarin niya ito.

Alam rin niyang hindi matutuwa sa itaas si Baby Riky kung hindi niya patatawarin ang Papa nito.

Sorry, baby kung hindi kami magkabalikan ng papa mo. Hindi lang siguro talaga kami pwede na magsama pang muli.

“Same with your brother.” Rica said and chuckled na mahinang ikinatawa ni Sage.

Nag-usap pa silang dalawa nang mahigit kalahating minuto at pagkatapos nun ay nagpaalam na si Rica kay Sage na aalis na dahil naghihintay lang sa labas ng city jail ang isa sa nobyo niya sa limang lalake na naghatid sa kanya dito.

Pagkalabas ni Rica sa city jail ay kaagad siyang sinalubong nang kanina pang naghihintay sa kanya sa labas na si Essam. Niyakap nito ang baywang niya at hinalikan ng mabilis ang labi niya.

“How’s your heart-to-heart talk with Sage?” tila nagseselos pang tanong ni Essam.

Rica rolled her eyes jokingly. “Gosh, Essam! It’s been one year pero hanggang ngayon ay pinagseselosan mo pa rin si Sage.”

“And why not? He’s your first love and first boyfriend so it’s natural if I’ve got jealous.” umiwas si Essam ng tingin sa kanya at pinagbuksan nalang siya nito ng pintuan sa kotse.

Pumasok naman siya sa loob kotse at sumunod na rin si Essam hanggang sa pinaandar na nito ang kotse.

“Kinamusta ko lang siya, okay? So don’t be jealous, Jacob.” Rica tease Essam na ikinasimangot naman ng lalake.

“Tsk! Don’t call me Jacob dahil mas gwapo at hot pa ako kaysa sa american citizen german Tiktoker na ’yon!” Iritableng sabi ni Essam na ikinahalakhak lang ni Rica.

Himala at nabuhay si Essam matapos nitong tangkaing magpakamatay one year ago. Mabuti na lang raw at may hotel staff na nagcheck sa hotel room nila at nakita nito si Essam na wala nang malay sa kama na uminom pala ng maraming painkiller tablet dahilan para ma-overdosage ito kaya kaagad itong dinala sa ospital. Hindi na raw nito kinaya ang pagkabigo nang dahil sa kanya kaya nagawa iyon ng binata.

Rica already confessed that she loves Essam na ikinagulat naman nito. She cried that day na nagkamalay si Essam sa ospital at lubos niyang sinisisi ang kanyang sarili sa tangka nitong pagpapakamatay.

Essam said sorry to her many times at sinabing hindi na nito uulitin pa ang tangkang pagsu-suicide.

Nang inamin niya sa binata na mahal niya ito ay kaagad siyang niligawan ni Essam. Ilang araw lang ay sinagot niya ito same day with Trevor, Zian, Wenhan at Ran na nanliligaw rin sa kanya.

She was stuck in a polyamorous relationship with them. Ano bang masama kung magmahal siya ng limang lalake na iniligtas siya sa kapahamakan at nagbago nang dahil sa pagmamahal nito sa kanya?

She doesn’t care if other people will judge their relationship set-up. Hangga’t masaya siya sa mga ito at walang ibang tinatapakang tao ay patuloy pa rin siyang magmamahal sa mga ito.

“Sige, pero tigilan mo na ’yang pagseselos mo kay Sage, okay? Mahal na mahal kita at hindi kita ipagpapalit.” sabi ni Rica na ikinangiti naman ng malawak ni Essam. Mukhang kinikilig pa ito sa sinabi niya.

Hindi niya inaasahan na magkakagusto rin siya kay Essam. Sa una ay naiirita pa siya sa pagiging possessive at stalker-type nito pero ngayon ay gustong-gusto na niya ang ganoong katangian ng binata.

Yes, Essam is still a possessive and stalker type of guy when it comes to her but it’s now on the right place.

Essam held her one hand habang nagmamaneho pa rin ito. “And I love you too, Rica…” sabi nito at sinulyapan siya nang nakangiti.

Wala nang iba pang mahihiling si Rica sa buhay niya. She’s happy with Essam together with Trevor, Zian, Wenhan and Ran.

I only wish for one before but now, I got five. That’s amazing!

She decided to stay in the Philippines for a while. Ganoon rin si Essam pero madalas itong umalis papuntang amerika to help his father on their restaurant business. Her Lolo Perry, Lola Felicity and even Lolo Joaquin accepted her relationship with other four guys hindi nga lang sa Tito Winston niya na pakiramdam niya ay may galit ito sa kanya dahil sa nagawa ni Essam sa sarili nito nang dahil sa kanya and she understands him.

Hindi siya hinusgahan ng lolo’t lola niya sa naging desisyon niya. Pinayagan rin siya na sa Pilipinas na muna manirahan para mabantayan at ma-manage niya ang restaurant business nila dito.

She’s thankful to Essam dahil nanatili pa rin ito sa tabi niya at hindi siya iniwan. Mahal na mahal talaga siya nito and he deserves everything kaya gagawin niya ang lahat masuklian lang ang pagmamahal nito para sa kanya.

Essam admitted that he has a Congenital Heart Disease na namana raw nito sa ina. Mas lalo lang nalungkot si Rica na sa kabila ng pinagdadaanan ni Essam ay may karamdaman pala ito na hindi ipinapaalam sa kanya.

Essam’s Doctor said na kaya naman nitong mabuhay pa nang matagal sa sakit nito basta lang raw ay hindi nito makakalimutan na palaging kumonsulta sa doktor at inumin ang mga gamot para sa sakit nito sa puso. Rica felt relief after hearing that to Essam’s doctor via Skype.

She will promised to herself na mamahalin pa niya lalo si Essam at hinding-hindi niya ito iiwan at pababayaan.

Habang nagmamaneho si Essam ay panay ang tunog ng messenger ni Rica sa loob ng dala niyang bag. She sighed deeply dahil alam na niya kung sino ang nagcha-chat sa kanya. Umiling naman si Essam habang nakatiim-bagang ito.

“Is he bothering you?” Essam asked her seriously.

“Kinakamusta niya lang naman ako dito sa Pilipinas. He didn’t say anything at wala naman siyang alam sa nangyari sa akin dito sa Pilipinas.” sagot naman ni Rica.

Nag-uusap sila ni Hudson sa chat. Nangangamusta ito sa kanya at sinasabing namimiss na siya nito. She’s not that rude kaya nagrereply siya sa mga chat nito pero ngayon ay nakukulitan na talaga siya sa binata.

Kada oras yata ay nagcha-chat ito sa kanya. Minsan pa nga ay gusto nitong makipagvideo call o messenger call habang nasa trabaho siya.

At ang mas nakakainis pa ay nagsesend ito mga pictures sa kanya na nakasuot lang ng boxers lantad ang maganda nitong pangangatawan.

Ganon naman talaga ang landian nila ni Hudson noon, magsesend rin siya ng daring pictures sa binata but not the naked one pero ngayon ay mali na iyon dahil may mga boyfriends na siya.

Hudson knows na boyfriend na niya si Essam pero mukhang hindi pa rin siya nito titigilan sa flirting habit nila noon kahit sinabi niyang tigilan na nila iyon.

“That moron. If I’ll come back again to america, I will beat his ass off!” nakatiim-bagang na sabi ni Essam at halata na ang inis at galit sa mukha nito.

Rica sighed. Sana ay tigilan na siya ni Hudson para wala nang mangyaring gulo.

Nang makarating na sila sa condo unit ni Trevor ay himalang nandoon si Zian habang nakikipag-inuman ito kila Trevor, Wenhan at Ran sa may sala.

Nakuha kaagad niya ang atensyon ng mga ito kaya napangiti ito nang makita siya. Lumapit naman sila ni Essam sa mga ito at pinaupo siya ni Wenhan sa inuupuan nitong sofa.

Wenhan encircled his arms around her waist at hinalikan nito ng mabilis ang labi niya. Si Essam naman ay tumabi kina Trevor at Ran at nakipag-inuman na rin sa mga ito.

“Nagpunta kayo sa city jail, love?” malambing na tanong ni Wenhan kay Rica.

Rica nodded and smiled. “Yes. Bakit kumpleto kayo ngayon dito?” tanong naman ni Rica kay Wenhan.

“Pare-parehas kaming mga hindi busy so we are here. Isa pa ay gusto naming makasama ka.” sagot ni Wenhan.

Hinalikan naman ni Rica si Wenhan sa labi. “How sweet,” nakangisi niyang sabi na ikinatawa lang ni Wenhan.

Isang taon na siyang nakatira sa condo unit ni Trevor at maayos naman ang lagay niya dito. Mayroon siyang sariling kwarto dahil kahit nobyo na niya ang limang lalake ay nirerespeto at ginagalang pa rin nito ang private space at privacy niya.

Nagdesisyon na rin sila Trevor, Zian Wenhan at Ran na patirahin rin si Essam sa condo unit para magsama-sama na silang anim. Essam like that idea at para na rin raw mabantayan siya ng mga ito sa mga taong magtatangka ulit ng masama sa kanya. They are protecting her and she loves that.

She appreciates their concern for her at gusto naman niya ang ideyang makasama palagi ang limang lalake. She’d already confessed her feelings for them kaya mas lalo lang nagkaroon ng lakas ng loob ang mga ito para angkinin at itali na siya sa tabi nila.

Ayaw na niyang magpabebe pa. Gora na kung gora! Hindi na siya ang dating Rica na nasa mahinhin at pabebe stage palagi char!

They are kissing and touching pero hindi pa siya nakikipagtalik sa mga ito. She see how much they respect and adore her.

Mahal na mahal talaga nila ako.

Nakisali na rin siya sa inuman ng lima niyang boyfriends. Hindi siya gaanong iinom ng marami dahil kailangan pa niyang pumunta ng maaga sa restaurant bukas para i-check ang kondisyon doon.

Isang linggo na rin kasi niyang hindi napupuntahan ang restaurant dahil lumuwas sila ni Essam noong nakaraang linggo papunta sa Pola, Oriental Mindoro para dalawin doon ang puntod ng kanyang Nanay Marianne at Tatay Ricardo.

Nang muli niyang maalala ang panaginip niya na nakausap niya ang mga ito sa langit ay hindi niya napigilan pang mapangiti.

Tumagal ng ilang oras ang pag-inom niya hanggang sa nagpaalam na siya sa mga boyfriends niya na magpapahinga na siya. Hinalikan pa muna niya ang mga ito bago magtungo sa loob ng kwarto niya. Naiwan naman ang limang lalake sa sala na nagkukwentuhan ng boys talk na hindi naman siya makarelate doon.

Kinabukasan ay maaga siyang nagtungo sa restaurant at hinatid pa siya ni Trevor bago ito pumasok sa trabaho.

Naging abala si Rica sa restaurant at tumulong na rin sa mga empleyado at kay Thalia dahil marami silang customers ngayong araw at kulang sila sa tao. Nang medyo kumonti na ang mga customers ay nagpahinga muna siya saglit at umupo sa isang bakanteng upuan.

Nakita naman niyang papasok sa loob ng restaurant si Calvin. Nang makita siya nito ay tahimik itong naglakad papunta sa kanya at umupo sa bakanteng upuan sa table niya.

“Calvin, Si-”

“Kung tatanungin mo na naman ako tungkol kay Yruma, he’s doing well in mental institution.” tila bagot namang sabi ni Calvin saka ito humalukipkip.

Marahil ay naiinis na ito sa kanya na sa tuwing nagkikita sila sa restaurant ay palaging si Yruma ang tinatanong niya rito.

“Mabuti naman kung ganon,” sabi na lang ni Rica at tumango siya.

Tinitigan naman siya ni Calvin bago ito nagsalitang muli. “Are you happy being in a relationship with them, Rica? Alam kong mahal mo sila pero hindi pa rin maganda na lima ang karelasyon-”

“If you’re going to say na tigilan ko na ang pakikipagrelasyon sa kanila then makaalis ka na.” pagsabat kaagad ni Rica sa sinasabi ni Calvin na ikinatigil naman ng binata.

“Tsk! Fine. Nagkita pala kami ng kaibigan mong si Emily sa bahay nila ni Marlon. Sinabi niyang gusto ka niyang makausap.” Calvin said.

Rica sighed. Nang dahil sa ginawa ni Emily na kataksilan kay Maru ay nagalit na rin siya nang tuluyan sa matalik niyang kaibigan. Ayaw na niya itong makita o makausap pa pero sa tingin niya ay kailangan na niyang harapin at kausapin ito.

She and Maru were now a good best of friends. Minsan ay binibisita niya ang binata sa flower shop ng Mom nito at doon na sila nag-uusap at nagba-bonding bilang magkaibigan. Maru is doing fine at mukhang naka move-on na rin naman ito kay Emily.

Kinuha ni Rica kay Calvin ang address ng bahay nina Emily at nang asawa nitong si Marlon. Umaasa siya na sana ay nagmatured na si Marlon dahil noong huli silang nagkita nito ay hindi maganda ang first impression niya sa lalake. Kakapanganak lang rin daw ni Emily sa anak nilang lalake ni Marlon kaya sana ay magpaka-ama at asawa ito kina Emily at sa anak nila.

“Sige, aalis na ako.” malamig na sabi ni Calvin at tumayo na ito mula sa pagkakaupo.

Akmang maglalakad na sana ito papaalis nang biglang magsalita si Rica.

“Why do I feel that you hate me, Calvin?” tanong niya dahilan para matigilan doon si Calvin pero ilang segundo lang ay tumawa ito ng mahina at tinignan siya ng seryoso.

“You’re right, I hate you, Rica at hindi mo na kailangang malaman kung bakit.” huling sabi nito hanggang sa naglakad na ito papaalis at lumabas na sa loob ng restaurant.

Doon ay naiwang naguguluhan si Rica.

Why he hates me?

Ano

bang nagawa kong kasalanan sa kanya?

Buong araw ay inisip niya kung ano nga ba ang dahilan kung bakit ayaw na sa kanya ni Calvin. Nang magsara na ang restaurant nila at sinundo siya ni Ran na kakatapos lang rin ng duty nito sa trabaho ay tahimik lang siya sa biyahe.

“Is there something bothering you, babe?” nag-aalalang tanong ni Ran sa kanya nang nasa kalagitnaan na sila ng biyahe.

She shook her head immediately. “N-no. I’m just tired.” sabi nalang ni Rica at doon ay naniwala naman si Ran.

“You need to rest pero bago ’yon ay ipaghahanda muna kita ng makakain sa condo.” nakangiting sabi ni Ran dahilan para mapangiti si Rica at tumango do’n.

Nang makauwi na sila sa condo building at makarating sa labas ng condo unit ni Trevor ay laking gulat na lang ni Rica nang makita niya na naglalakad papalapit sa kanila ni Ran si Hudson na mukhang kadarating lang dito sa Pilipinas.

“Hey, Rics my baby. I missed you so much.” sabi nito habang nakangiti sa kanya hanggang sa makalapit na ito sa pwesto nila ni Ran.

Magsasalita pa sana siya nang bigla siyang kabigin ni Hudson at hinalikan sa labi.

Nanlaki ang mga mata niya sa ginawa nito hanggang sa mapatalon na lang siya sa gulat nang makitang kaagad itong inambahan ng suntok ni Ran sa mukha.

“How dare you to kissed my girlfriend?!” galit na galit na sigaw ni Ran kay Hudson at muli nitong sinuntok sa mukha si Hudson na napaupo na sa sahig habang nagdurugo ang labi nito.

Oh no!

What should I do?

---

Chapter 47

HALATA ang pagkagulat sa mukha ni Hudson nang dahil sa sinabi ni Ran sa kanya. Nalilito naman itong bumaling kay Rica habang nakakunot-noo at hawak ang nagdurugo niyang labi.

“W-what is he talking about? He’s your boyfriend? Essam is your boyfriend, right?” nagtatakang tanong ni Hudson kay Rica.

Napapikit na lang ng mariin si Rica. Ang alam lang ni Hudson ay si Essam ang boyfriend niya at hindi kasama doon ang apat na lalake. Hindi na niya kailangan pang ipaalam iyon kila Hudson, Nolan, Laurie o sa iba pang mga kakilala niya sa amerika.

Wala naman siyang pakialam kung husgahan siya sa pakikipagrelasyon sa limang lalake pero gusto lang rin niya ng tahimik at payapang buhay kaya hindi na niya iyon binabanggit pa.

“I’m in a polyamory relationship, Hudson. Lima ang boyfriend ko ngayon and it includes Essam.” mariing sabi ni Rica na ikinanganga naman ni Hudson sa pagkabigla.

“And yet you’d still kissed Rica in front of me kahit na alam mong girlfriend rin siya ni Essam? Who are you to do that?” galit pa ring sigaw ni Ran kaya pilit na itong pinapakalma at inaawat ni Rica.

“Ran, calm down-”

“Who is he, Rica? Is he the guy that Essam was talking about? ’Yung kalandian mo raw sa amerika?” madiing tanong ni Ran at alam na ni Rica na nagagalit ito sa kanya.

Akmang magsasalita na sana siya nang bigla namang sumabat si Hudson.

“Yes, I’m Rica’s friend by the way. My name is Hudson Finley.” Dahan-dahang tumayo si Hudson sa pagkakabagsak nito sa sahig at ngumiti ito kay Ran na parang hindi siya nito sinuntok sa mukha.

Napakagat-labi na lang si Rica nang makita na patuloy pa ring nagdudugo ang ibabang labi ni Hudson.

“Wala akong sinabing magpakilala ka sa akin and you’d still have a guts to smile pagkatapos mong halikan ang girlfriend ko?” galit na sabi ni Ran kay Hudson na nananatili pa ring nakangiti.

Ano bang ginagawa ni Hudson dito? Why is he here in the Philippines? At papaano niya nalaman kung saan ako nakatira ngayon dito sa Maynila?

When she remembered na ibinigay pala niya sa kaibigan niyang amerikana na si Laurie ang address niya dito sa Pilipinas ay napatampal na lang siya sa kanyang noo. Maybe Hudson asked Laurie about it!

“Oh, I’m sorry. Sanay na kasi kami ni Rica na mag make-out sa amerika at nakikita naman ’yon palagi ni Essam kaya ang akala ko ay ayos lang na halikan ko siya. I’m sorry if I did that.” Hudson apologize to Ran like if it’s a normal thing na mas lalo pa yatang ikinagalit ni Ran.

Rica wants to slap Hudson’s face right now. Bakit kailangan pa nitong banggitin ang past habit nila kay Ran na wala namang katuturan para sa kanya? She and Hudson were enjoying each other’s company before at baliwala rin naman sa kanya kung lumandi ito sa ibang babae.

Sa gandang lalake ni Hudson ay maraming mga babae mapa amerikana man o hindi ang naghahabol dito kaya hindi niya maintindihan kung bakit ngayon ay para itong umaaktong may seryosong relasyon sila.

“Shut up kung ayaw mong mabangasan pa ulit ’yang pagmumukha mo!” Ran warned him while gritting his teeth.

Hindi na nagsalita si Hudson doon pero hindi nakatakas sa mga mata ni Rica ang naiinis nitong ekspresyon.

Malamig naman siyang tinignan ni Ran at nakita niya sa mga mata nito ang selos at sakit na nararamdaman.

Kung maibabalik lang sana niya ang nakaraan ay sana hindi nalang siya pumayag na makipag fling kay Hudson. Masyado siyang nagpadala sa bugso ng damdamin niya at inakalang may relasyon sina Trevor at Krissy noon dahil sa mga nakita niyang litrato na magkayakap ang dalawa kaya nagawa niyang magrebelde at maghanap ng atensyon sa ibang lalake sa amerika.

Ang akala niya ay pinagtaksilan siya ni Trevor ayon pala ay naging karamay lang ito ni Krissy nang dahil sa pagkabigo ng babae sa pagmamahal kay Sage.

Ngayon ay palaisipan pa rin sa kanya kung sino nga ba ang nagpadala ng litratong iyon sa Kensington pero ipinagsawalang na lang niya iyon dahil nangyari na rin naman at maayos na sila ni Trevor.

Ang hindi niya alam ay nanatiling tapat si Ran at maging pati sila Trevor, Zian at Wenhan sa nararamdaman ng mga ito para sa kanya.

All this time ay nangulila at nasaktan ang mga ito sa pag-alis niya sa Pilipinas at binalak pa siyang pigilan ng mga ito sa pag-alis kung hindi lang dahil sa ginawa ni Sage.

Lahat sila ay nagkasakitan at mas pinili na lang niya ngayong magmahal at magbigay ulit ng pagkakataon sa relasyon nilang hindi pangkaraniwan sa karamihan.

“Do you want to entertain your friend ? Mukhang umuwi pa talaga siya dito sa Pilipinas para lang makita ka.” may bahid ng pait na tonong sabi ni Ran at kaagad itong nag-iwas ng tingin kay Rica habang nakatiim-bagang.

Bumuntong-hininga naman si Rica at sinulyapan muna nito si Hudson na tinaasan lang siya ng kilay.

“Ran, I didn’t know that-”

“Ran!”

Napatingin naman silang tatlo sa babaeng kadarating lang habang naglalakad ito papalapit sa kanila.

Malaki ang mga ngiti nito at nakapako lang ang mga mata kay Ran na tila nagulat nang makita ang babae. Napansin ni Rica na may kaunting pagkakahawig kay Wenhan ang babaeng ito at mukhang magkasing edad lang rin sila nito.

“Ingrid? What are you doing here?” gulat na tanong ni Ran sa babae.

The girl is pretty enough. Petite ito at hindi gaanong matangkad. Morena ito at maganda rin ang pangangatawan. She’s a definition of Filipina beauty.

Bigla ay niyakap ng babaeng si Ingrid ang kanang braso ni Ran at inihilig pa ang ulo nito sa balikat ng binata.

Rica was not a jealous type of girl. Sanay na siya na palaging nakukuha ang atensyon ng mga lalake. Wala siyang naging karibal pagdating sa mga taong mahal niya except doon kay Krissy na hindi rin naman niya gaanong nakilala dahil hiwalay na ito at si Sage nang maging boyfriend niya si Sage.

But now were different, parang may sumasaksak sa puso niya habang nakatingin kay Ran na may ibang babaeng nakahilig sa balikat nito at mukhang matagal na rin silang magkakilala.

So, she is the girl that Wenhan was talking about.

Iyong

kapatid niyang bunso na may gusto na noon pa man kay Ran.

“Namiss lang kita. Ang tagal na kitang hindi nakikita, e. Ilang months na ba? 6 months, right? The last time I saw you ay doon pa sa office ni Kuya Wenhan.” malambing na sabi ni Ingrid kay Ran na may seryosong ekspresyon.

Sandali namang sinulyapan ni Ingrid si Rica at pasimple niya itong inirapan. Kaagad namang bumalot kay Rica ang iritasyon nang dahil sa pag-irap ni Ingrid sa kanya.

Alam siguro nito ang polyamorous relationship niya kay Ran at sa apat pang mga lalake. Kung hindi kasi alam ni Ingrid iyon ay hindi magiging ganito ang inaasal nito pagdating sa kanya.

She’s a bitch and I knew it!

“Hey? Are you okay, Rica?” napabaling lang si Rica kay Hudson na nasa tabi na pala niya at hinawakan nito ang braso niya.

“Don’t touch her!” banta naman ni Ran kay Hudson na kaagad kumawala sa pagkakahilig ni Ingrid sa balikat niya.

Natatawa lang na binitawan ni Hudson si Rica at ngumisi ito.

“Ran, let’s-” Ingrid.

Kaagad nang naunang pumasok si Ran sa condo unit ni Trevor at hindi na sila nito pinansin pa kahit pa si Ingrid.

Nang wala na si Ran ay nagulat na lang si Rica nang sinamaan siya ng tingin ni Ingrid. “You! Alam mo, matagal na kitang gustong ma-meet pero pinipigilan lang ako nina Kuya Wenhan at Ran na magpunta dito. Ano bang meron sa’yo at baliw na baliw sila sa’yo, ha? Pati ang mga kaibigan nila ay naging boyfriend mo na rin? Hindi ka na nakuntento sa isa at ginawa mo pa talagang lima!” sigaw ni Ingrid sa kanya.

Napabuga naman ng hangin si Rica sa inis at pagtitimpi but she’s still remain calm. “It has nothing to do with you, brat. I love them and they love me too that’s why we have a poly relationship.” kalmado niyang sabi.

“No. Malandi ka pa rin! Inagaw mo sa akin si Ran. I love him since we’re still a kids at hanggang ngayon ay mahal ko pa rin siya. I don’t have a problem kung may relasyon man kayo ni Kuya Wenhan at ang mga kaibigan niya but you’ve also got Ran? Sobrang landi mo na talaga!” galit na talaga si Ingrid. Humihingal pa ito habang nakatingin ng masama sa kanya matapos siyang pagsalitaan.

Rica can see how much this girl was so obsessed with Ran. Ganito ang ipinapakita noon ni Sage sa kanya para lang magkabalikan sila kahit malabo na iyon.

“Woah! Watch your words, Miss.” bigla namang nagsalita si Hudson.

Nabaling naman ang tingin ni Ingrid kay Hudson at napaawang pa ang bibig nito nang mapansin na ang binata pero kaagad ring itinikom iyon at tinitigan ito ng masama.

“And who are you? Isa ka rin ba sa nabiktima ng malanding babaeng ’to? Sinasabi ko na sa’yo at-”

“You’re talking nonsense. I am not her victim. I’m already smitten by her,” ngumiti naman si Hudson sa kanya at doon ay naikot na lang ni Rica ang mga mata niya.

She noticed that Ingrid was observing Hudson from head to toe and it looks like she was stunned by Hudson’s good appearance. Hindi na iyon bago dahil katulad ni Essam ay marami ring babae ang humahanga sa gwapong mukha at pangangatawan ni Hudson.

“Tsk!” Iyon lang ang sinabi ni Ingrid bago sila nito tinalikuran at kaagad pumasok sa condo unit ni Trevor na ikinaikot na lang ulit ng mga mata ni Rica.

Gusto man niyang hilahin papalabas sa loob ng condo unit ang babaeng iyon ay hindi niya magawa dahil una sa lahat ay kapatid ito ni Wenhan at alam niyang galit si Ran sa kanya. Baka kapag pinatulan pa niya ang pagiging maldita ng babaeng iyon ay magkagulo lang sila.

Mahaba ang pasensya niya pero simula nang magbago siya ng medyo slight ay umikli na lang iyon nang dahil sa mga hindi niya magagandang karanasan noon.

“Rica,” sambit ni Hudson nang silang dalawa na lang ang naiwan ng binata.

“Ano bang ginagawa mo dito? Are you trying to ruin my life now?” naiinis nang tanong ni Rica na mahinang ikinatawa ni Hudson.

“I missed you that’s why I flew and went here at na-welcome kaagad ako ng suntok ng isa mong boyfriend.” nakangisi namang sabi ni Hudson sa kanya.

Patience, Rica. Patience.

“And it requires you to kissed me, huh? Hudson, wala tayong relasyon. Iyong mga nangyari sa atin noon ay matagal nang tapos ’yon. We can’t kiss and make-out again dahil may mga boyfriends na ako at seryoso ang pakikipagrelasyon ko sa kanila.” saad naman ni Rica.

Bigla ay kinabahan siya nang tinignan siya ni Hudson ng malalim. Para nitong kinakabisado ang bawat parte ng kanyang mukha na hindi man lang kumukurap.

Rica gulped dahil sa tensyong nararamdaman niya. He’d never seen Hudson like this before.

“Really? Seryoso ka sa kanila? I kissed and tasted all of you, Rica at alam kong attracted ka rin sa akin. We can still do our old dirty habits nang hindi nila nalalaman. That girl is right, you’re flirt and I like you for being like tha-”

Hindi na nakapagpigil pa si Rica at sinampal niya sa mukha si Hudson na natahimik naman sa ginawa niya at tumingin na lang sa kabilang side nila at kumuyom ang kamao.

Wala na siyang pakialam kung nasugatan man si Hudson sa labi nito nang dahil sa ginawang pagsuntok ng dalawang beses ni Ran sa kanya. Hudson is acting a brat right now like that bratty Ingrid at nagagalit na talaga siya dito.

“You’re crazy, Hudson! Can you please stop all of this? And also, stop sending me your almost naked photos at ang i-chat ako palagi! Dito na ako nakatira sa Pilipinas at may sarili na akong buhay dito. Hindi na tayo pwedeng maglandian pa!” Rica shouted from the anger that she feels.

Nagulat naman siya nang sinamaan siya ng tingin ni Hudson. “Isn’t obvious, Rica? I like you that’s why I’m acting this way. Oo, alam ko naman ang set-up natin noong una pa lang sa amerika. We’re kissing and touching at walang malisya ’yon sa atin. I don’t have a feelings for you at first but soon I realized that I’ve fell for you and I don’t know how. You can’t blame for acting this way. I like you, Rica…” Hudson confessed.

Rica sighed and massage her nape. Para nang sasabog ang ulo niya sa sakit sa mga nangyayari ngayon.

“I already have a boyfriends, Hudson.” walang kabuhay-buhay na sagot ni Rica sa binata.

So that’s why Essam said to her na palagi itong pinoprovoke ni Hudson sa tuwing nagkikita sila. Sinasabi pa raw ni Hudson na may gusto siya sa kanya. In this guy’s dreams!

“I know but-” Hudson said desperately but she cut him off.

She shook her head at pumasok na lang siya sa condo unit ni Trevor. Sumunod pa si Hudson sa kanya na mas lalo pa niyang ikinainis pero hindi na lang siya nagsalita.

Naabutan nila sa sala sina Ran at Ingrid na magkatabi sa sofa. Hinahaplos-haplos pa ni Ingrid ang balikat nang nakatiim-bagang na si Ran habang nakatutok lang ang paningin nito sa sahig. Rica glared at Ingrid na ganoon rin sa kanya.

Nang mag-angat ng tingin si Ran sa kanya ay biglang nagdilim ang mukha nito nang makita si Hudson sa likuran niya.

Hindi naman ito pinansin ni Hudson at umupo na lang ito nang walang pasabi sa bakanteng sofa sa tapat nina Ran at Ingrid.

Tumayo agad si Ran mula sa tabi ni Ingrid at nagulat naman si Rica nang bigla siyang hinila nito at dinala sa loob ng kwarto niya. Naiwan pa ang dalawang bratty sa sala na parehong nakabusangot na ang mga mukha.

Hindi na napigilan pa ni Ran na isandal si Rica sa pader ng kwarto nito at hinalikan ng mariin ang labi nito.

Rica did the same and the sudden butterfly thingy in her stomach starts to occupy her system. Cheesy man iyon kung pakinggan pero totoo pala talaga ang pakiramdam na iyon lalo na kung in love ka sa isang taong pinagbibigyan mo ng affection, and that is Ran.

The man that she truly loves.

After they kissed ay tinitigan siya ni Ran mula sa mga mata niya. Her heart beats in an instance again. Walang nagbago sa nararamdaman niya sa tuwing kaharap niya ang lalakeng ito na bayolente, mainitin ang ulo at matabil ang dila pero mahal na mahal naman niya.

“I’m sorry if I left you earlier with that guy, babe. I’m just.. jealous.” mahinang sambit ni Ran at napayuko ito sa hiyang nararamdaman.

Rica just smiled. “I’m sorry din. Hudson is my ex-fling. He’s also my college friend at Temple University and-”

“Sshhhh. I know. Essam told me about that. Nagalit lang talaga ako kanina dahil bigla ka na lang hinalikan ng Fil-Am na ’yon. Kahit sino naman sigurong boyfriend ay magagalit kapag bigla na lang hinalikan sa harapan mo ang girlfriend niya.” Ran pouted that made Rica chuckled.

“How about your lover? Mukhang patay na patay pa rin sa’yo ’yon, ah?” Rica raised her one eyebrow at doon ay napakamot sa batok si Ran.

“Parang nakababatang kapatid lang talaga ang tingin ko kay Ingrid but she’s just like that. Ilang beses na rin siyang pinagsasabihan ni Wenhan na ’wag na siyang umasa sa akin pero hindi talaga siya nakikinig. She knew na girlfriend ka namin-”

“Yeah, it’s obvious. She also called me malandi or whatsoever dahil pati raw ikaw ay jinowa ko bukod doon sa tatlo mo pang mga kaibigan.” Rica crossed her arms at doon ay napailing na lang si Wenhan.

“Ganyan na talaga si Ingrid noon pa. I’m sorry, babe. Kakausapin ko siya mamaya para tigilan na niya ako.” Ran held her hand at maging pati ito ay nahihirapan rin sa sitwasyon.

Rica understands Ran kung bakit hindi nito tuluyang maitaboy si Ingrid. Kapatid nito si Wenhan at iniiwasan niyang masaktan nang tuluyan ang brat na babae. He respects Ingrid because of Wenhan at kahit siya ay ganoon rin ang gagawin sa sitwasyon nito para lang sa matalik na kaibigan.

“It’s okay, Ran but I can’t promise na hindi ko papatulan ang kamalditahan ng babaeng ’yon dahil hindi na ako ang dating Rica na nakilala niyo. I’m better than her at isa pa ay ako ang mahal mo.” Rica said confidently na ikinangiti naman ni Ran at hinaplos nito ang pisngi niya.

“It’s up to you, babe and I don’t mind. You’re always better than her in any aspects at sobra kitang mahal. Hindi ko rin maipapangako sa’yo na hindi ko papatulan ang Hudson na ’yon sa oras na halikan ka pa ulit niya. You know me, pagdating sa’yo ay territorial ako.” Ran said seriously to her.

Napangiti naman si Rica. That’s the assurance she wants from Ran.

“Then we’re equal.”

---

Few chapters to go before ending.

Chapter 48

KINABUKASAN ay napagpasyahan ni Rica na puntahan na si Emily sa address na ibinigay sa kanya ni Calvin para makausap ito ng masinsinan.

Limang taon na silang hindi nagkikita at ito na siguro ang tamang panahon para harapin niya ang babae. Kung anuman ang idadahilan ni Emily kung bakit nagawa nitong magtaksil kay Maru ay hindi niya pa rin alam kung mapapatawad pa ba niya ito ng lubos.

Sina Hudson at Ingrid naman ay nakaalis rin kaagad kahapon sa condo unit ni Trevor bago pa sila maabutan ng apat na lalake. Pilit silang pinaalis ni Ran at wala nang nagawa ang dalawa doon.

Kinausap na rin ni Rica si Hudson at sinabing umalis na ito ng Pilipinas dahil wala na itong aasahan sa kanya. Nasasaktan man ay nirespeto na lang ni Hudson ang pasya niya at baka ngayon ay aalis na ito sa Pilipinas at babalik na sa amerika.

“Sasama ako sa’yo papunta do’n,” saad ni Trevor nang sabihin ni Rica na pupunta siya ngayon sa bahay nina Emily at Marlon.

“May pasok ka pa sa work mo ngayon, ah? Ayoko namang istorbohin ka pa dahil sa lakad ko.” sabi naman ni Rica nang matapos na siyang magbihis at mag-ayos ng sarili.

“I can go to work later. Maaga pa naman. Hindi talaga mapapanatag ang loob ko kapag tumapak ka na sa bahay nina Marlon. I know him very well, Rica.” nag-aalala namang sabi ni Trevor sa kanya.

“May asawa’t-anak na siya, Trevor. Siguro naman ay maayos lang ang pagsasama nila ngayon ni Emily at responsable siya sa mag-ina niya.” Rica get her clutch bag inside her cabinet at nakahanda na talaga siya para umalis.

“I’m still doubting Marlon. Ah basta, ihahatid kita papunta doon.” final na sabi ni Trevor at hinila na nito ang kamay niya papalabas sa loob ng kwarto niya.

Wala nang nagawa si Rica kundi ang magpatinuod kay Trevor. Mas maganda na rin siguro na kasama niya ito na magpunta sa bahay nina Emily at Marlon para siguradong ligtas siya doon.

Binigay niya kay Trevor ang address sa bahay ng mag-asawa at isang oras rin mahigit nang makarating sila doon.

Malaki ang bahay ng mga ito na nakatirik sa isang subdivision. Typical modern house ito. Lumabas na sa loob ng kotse sina Rica at Trevor at si Trevor na ang nagdoorbell sa gate ng malaking bahay.

Pagka doorbell ay bumukas na ang gate at may lumabas naman doon na isang katulong at mukhang kilala na nito si Trevor kaya kaagad silang pinapasok sa loob ng bahay.

“Where’s Marlon and his wife?” tanong ni Trevor sa katulong.

“Nandoon po sa living room si Sir Marlon at nanonood ng tv. Si Ma’am Emily naman po ay abala sa pag-aalaga ng anak niya.” sagot ng katulong na ikinatango nalang ni Trevor.

Nang makarating sila sa living room na kung saan ay nandoon raw si Marlon ay naabutan kaagad nila ang lalake na nakasandal sa pahabang sofa habang nanonood ito ng isang basketball game sa tv.

Napakunot ang noo ni Rica nang makita ang mga nagkalat na balat ng junk foods sa lamesa nito at tatlong bote ng beer na wala nang laman.

“Marlon,” pagtawag ni Trevor kay Marlon.

Lumingon naman si Marlon sa kanila at halata ang pagkagulat nito nang makita sila.

“Nandito pala kayo. Oh, shit! I’m sorry at medyo magulo ngayon dito.” natatawang paumanhin ng lalake kina Trevor at Rica at inumpisahan na nitong ligpitin ang mga nagkalat na balat ng iba’t-ibang klase ng junk foods at tatlong bote ng beer na wala ng laman. Pinatay na rin nito ang tv.

Nagpunta muna si Marlon sa kusina para itapon ang mga iyon at nang makabalik na ito sa living room ay saka pa lang sila pinaupo ni Trevor sa isang pahabang sofa na nasa tapat lang rin ng inuupuan nito.

“Where’s Emily?” hindi na napigilang tanungin ni Rica si Marlon kung nasaan na ba ang dati niyang kaibigan.

“Nasa kwarto namin, teka at tatawagin ko lang para sabihing nandito kayo.” nakangiti namang sabi ni Marlon sa kanya at kaagad rin itong umalis para tawagin si Emily.

Rica roamed her eyes around Emily and Marlon’s house. It’s big and decent enough.

“That guy is living here that he’s still single.” disappointed na sabi ni Rica kay Trevor at napailing na lang ito.

“Ganyan talaga si Marlon kahit na nung naging mag-asawa na sila ni Heidi. I hope that he’ll change someday.” sabi nalang ni Trevor at hinapit nito ang baywang niya.

Ilang minuto pa ay kasama na ni Marlon si Emily at karga nito ang isang bata na mukhang nasa dalawa o tatlong buwan pa lang.

Hindi maiwasan ni Rica na maawa sa itsura ni Emily ngayon. Namayat ito hindi katulad noong huling beses niya itong makita. Nangingitim rin ang ilalim ng mga mata nito na para bang wala pa itong maayos na tulog. Malamang ay nahihirapan itong mag-alaga ng anak dahil sa pagkakaalam niya ay napakahirap raw na magpalaki ng isang bata.

Kahit gaano pa man kahirap iyon basta’t laman at dugo mo ang batang iyon ay baliwala lahat ang pagod sa pag-aalaga ng anak mo.

Kung nabuhay lang sana sa mundo ang anak nila ni Sage na si Riky ay nasa tatlo o apat na taong gulang na sana ito ngayon.

Nagulat naman si Emily nang makita nito si Rica. Hindi talaga nito inaasahan na pupunta siya ngayon sa bahay nila ni Marlon.

“Umupo ka na nga dito, Emily at ’wag kang tumunganga diyan!” tila naiinis nang sabi ni Marlon nang nauna na itong umupo sa sofa habang si Emily ay nanatili pa ring nakatayo karga ang anak habang nakatingin kay Rica.

Natauhan naman doon si Emily at kaagad itong umupo sa tabi ni Marlon.

Rica crossed her arms while looking at Emily. May galit at inis man siyang nararamdaman sa dating kaibigan ay hindi talaga niya mapigilan na mamiss ito.

Naging mabuti itong kaibigan sa kanya simula nang hindi pa nila nakikilala si Maru. Ito ang kasangga at kasama niya palagi at ang tanging kaibigan na unang nagmalasakit sa kanya. She erased that thought and compose herself.

“Kumusta ka na, Rica?” mahinang tanong ni Emily sa kanya. Mukha itong nahihiya.

“I’m fine, Emily but you don’t look fine here.” sagot naman ni Rica dahilan para yumuko si Emily doon.

“She’s stressing herself to take care of our son. May mga katulong naman dito sa bahay pero mas ginugusto niyang magkulong sa loob ng kwarto namin para mag-alaga ng bata.” sabi naman ni Marlon at tinignan pa nito ng masama ang asawa.

“Baka naman kasi hindi ka responsableng ama sa mag-ina mo kaya mas pinipili na lang niyang alagaan ang baby niyo kaysa ang samahan ka pa.” Rica spit the fire na ikinahinto naman ni Marlon at tinitigan siya nito.

Sa paraan pa lang ng pagtitig sa kanya ni Marlon ay alam na niyang hindi pa rin ito nagbabago.

“I’m just relaxing myself earlier dahil kakauwi ko lang galing sa trabaho ko, Rica. Masyado kasing matampuhin at demanding ang asawa ko kaya mas pinipili kong ’wag na siyang makasama kaysa sa mag-away pa kami.” sagot naman ni Marlon.

“She also needs you, Marlon. May anak na kayo ni Emily at sana ay magtulungan pa rin kayo bilang mag-asawa lalo na sa pag-aalaga ng bata.” sabi naman ni Trevor kay Marlon.

“Yeah, I know.” sagot na lang ni Marlon at umirap pa ito kay Emily na muling napayuko.

“We want snacks here. Dalian mo. Bilis!” utos ni Marlon sa isang katulong na nakamasid lang sa kanila. Nagmadali namang umalis ang katulong na mukhang takot kay Marlon at kaagad itong nagtungo sa kusina.

“So, how are you, Trevor and Rica? Balita ko kay Calvin ay nasa polyamory relationship kayo, ah? I can’t judge you all for that dahil talagang maganda at sexy si Rica at mahirap nang pakawalan ang klase ng katulad niyang babae.” nakangiting sabi ni Marlon kina Rica at Trevor.

Hinagod pa ni Marlon ng tingin si Rica. Ni hindi naisip na nasa tabi lang nito ang asawa na nakikinig sa kanila.

Naramdaman ni Rica na humigpit ang pagkakahawak ni Trevor sa baywang niya at maging pati ito ay hindi rin nagustuhan ang sinabi ni Marlon.

“You’re right.” mariing sabi ni Trevor na nagtitimpi lang kay Marlon na nanatiling nakangiti.

Dumating na ang katulong dala ang snacks nila saka ito inilapag sa lamesa na gawa sa salamin. Pagkaalis ng katulong ay muling nagsalita si Marlon.

“Sayang at hindi kayo nakadalo sa kasal namin ni Emily noong isang taon. Pati si Maru ay hindi rin-”

“Pagkatapos mong traydurin ang kapatid mo at agawin ang girlfriend niya, sa tingin mo ba ay dadalo pa rin siya sa kasal niyo?” Rica said sarcastically at Marlon.

Marlon chuckled. “Rica, hindi namin sinasadya ni Emily na mahulog ang loob namin sa isa’t-isa. Bata pa naman si Maru at makakahanap pa siya ng walang sabit na babae. Nagkataon lang talaga na nagustuhan ko si Emily at nagkagusto rin siya sa akin kaya wala na akong magagawa doon.” nagkibit-balikat si Marlon saka ito tumingin kay Emily na kaagad umiwas ng tingin sa asawa.

Pigil na pigil ang inis at galit na nararamdaman ni Rica sa dalawang taksil na kaharap niya ngayon. Hindi na naisip pa ng mga ito si Maru na walang ibang ginawa kundi ang maging mabait sa kanila. May ganito pala talagang klaseng mga tao.

“And it means na traydurin mo ang sarili mong kapatid?” Rica said at napatawa ito ng mapait.

“Nangyari na, Rica at wala na rin namang magagawa pa si Maru kung naagaw ko nga si Emily sa kanya. Hindi ko rin naman aagawin sa kanya si Emily kung hindi ako gusto ni Emily, ’di ba?” sagot ni Marlon at humalukipkip ito.

Well, Marlon is half right, may kasalanan ito ngunit may kasalanan rin si Emily doon dahil nagpaahas naman ito kay Marlon.

Nakikita ni Rica na na-attract siguro si Emily kay Marlon idagdag pa na gwapo talaga ito at maganda ang pangangatawan. Gwapo rin naman si Maru at may magandang katawan ngunit mas matured at lalakeng-lalakeng tignan si Marlon kumpara kay Maru na may good boy image naman.

“Just take care of Emily and your son.” Rica sighed after saying that. Wala na siyang magagawa pa at nangyari na.

“I will. Kung pwede nga, dumalaw rin kayo paminsan-minsan ni Trevor dito para naman may bisita kami dito. Nakakasawa na rin kasi na kami lang palagi ni Emily ang nandito sa bahay.” Marlon said at pasimple na naman nitong hinahagod ng tingin ang katawan ni Rica hanggang sa mapadako ang tingin nito sa cleavage ng dalaga na sumisilip sa suot nitong ruffles crop top dress.

Sa tabi naman ni Rica ay grabe ang pagtitimpi ni Trevor huwag lang masuntok sa mukha si Marlon. Wala pa rin pala itong ipinagbago at napaka manyakis pa rin kahit pamilyadong tao na. Iniiwasan lang niyang mag eskandalo sa loob ng bahay ng mag-asawa dahil karga ni Emily ang anak nitong lalake na natutulog sa bisig nito.

Halata ang pagnanasa sa mga mata ni Marlon habang nakatingin kay Rica at sinisipat ang buong katawan nito. Bago pa siya tuluyang maubusan ng pasensya ay nagsalita na siya.

“Mag-uusap pa sina Emily at Rica, Marlon. Iwan na muna natin sila.” sabi ni Trevor kay Marlon at kaagad na itong tumayo mula sa pagkakaupo sa tabi ni Rica.

Tila dismayado namang tumayo si Marlon sa tabi ni Emily na natigil na ang pagtitig kay Rica at sumunod na lang ito kay Trevor paalis sa living room.

Nang sina Emily at Rica na lang ang naiwan ay bigla nalang umiyak si Emily.

“I’m so sorry, Rica… I’m sorry kung nagtaksil man ako kay Maru at pati ikaw ay nasaktan rin sa ginawa ko.” umiiyak na sabi ni Emily na ikinasama naman ng tingin ni Rica sa kanya.

“Ang galing mo naman, Emily. Nagtaksil ka na nga lang ay doon pa sa kapatid ng boyfriend mo? Ano? Na-attract ka kay Marlon dahil mas gwapo at mas matured siyang tignan kaysa kay Maru? Malaki ba ’yong ano niya kaya nagustuhan mo? My gosh!” nangilid na rin ang luha ni Rica sa mga mata niya dahil sa hinanakit niya kay Emily. Maging pati siya ay kinalimutan na rin nito nang dahil kay Marlon.

“Minahal ko na lang bigla si Marlon nang hindi ko namamalayan, Rica. Kami ni Maru, limang taon na kaming magkarelasyon noon at alam ko namang mahal niya ako pero sa tingin ko ay hindi naman talaga niya ako lubos na minahal.” saad ni Emily.

“What? Maru loves you-”

“Alam kong ikaw ang unang niligawan ni Maru bago ako, Rica. He used me before just to take a revenge on you dahil binasted mo siya. Minahal niya ako but I don’t think it’s enough para tuluyan ka niyang makalimutan.” Tumigil na sa pag-iyak si Emily at pinunasan ang mga luha nito sa pisngi. Ang karga naman nitong anak na lalake ay nananatili pa ring tulog.

Rica can’t say a word dahil tama si Emily at alam rin pala nito ang tungkol sa ginawa ni Maru na inamin na noon pa man ni Maru sa kanya.

“Si Marlon, kahit hindi maganda ang trato niya sa akin ngayon ay mahal na mahal ko siya, Rica. Ganon lang talaga siya but he cares for me, he loves me and I can feel it. Pinaglaban niya ako sa pamilya niya at pamilya ko noong nabuntis ako.” nahihirapang sambit ni Emily.

She really loves Marlon.

“I understand but still, nagtaksil ka pa rin kay Maru. Sobra siyang nasaktan sa ginawa mo at ako lang ang naging karamay niya para bumangon siya sa pagkakalugmok niya nang dahil sa’yo. Hindi mo rin naisip ang asawa noon ni Marlon na sinaktan niyong pareho. I want to slap you right now but I can’t dahil naaawa pa rin ako sa’yo kahit papaano at sa anak mo.” masungit na sabi ni Rica na ikinangiti ng tipid ni Emily.

“His name is Kyrie Andrew. Favorite basketball player kasi ni Marlon si Kyrie Irving sa NBA kaya doon ko na lang ipinangalan ang anak namin.” sabi ni Emily at hinaplos nito ang pisngi ng anak na natutulog sa balikat nito.

“N-nabinyagan na ba ’yang anak niyo?” nahihiya namang tanong ni Rica. The baby is good looking. Parehong kamukha nina Emily at Marlon.

“Pabibinyagan na namin siya ni Marlon next month. Gusto niyo bang gawin ko kayo ni Trevor na Ninang at Ninong ni baby Kyrie?” tanong ni Emily.

“Okay.” sagot na lang ni Rica dahil ayaw na niyang humaba pa ang usapan nila ni Emily.

Natahimik rin naman si Emily at pinagmasdan nalang nito ang natutulog na anak.

Rica sighed. “I’d still hate you dahil sa ginawa mo kay Maru pero naaawa talaga ako sa’yo at sa anak mo. Don’t stress yourself in this house at alagaan mo rin ’yang sarili mo. Don’t depend your life to Marlon dahil alam mo sa sarili mo na hindi santo ’yang asawa mo at pwede pa rin siyang gumawa ng kalokohan anytime. Maybe he loves you like what you said but you need to be extra careful para hindi ka masaktan sa huli.” seryosong sabi niya na ikinatango naman ni Emily at muli itong napaluha.

“Salamat, Rica at patawad ulit sa’yo lalong-lalo na kay Maru.” Rica shrugged at iniwan na nito si Emily sa living room.

Hinanap niya kaagad si Trevor at nakita niya ito sa garden area ng bahay habang kausap si Marlon. Lumapit siya sa mga ito at hinapit ang baywang ni Trevor na ngumiti na lang sa ginawa niya. Nakita pa niyang napatingin si Marlon sa baywang ni Trevor na hinapit niya.

“Tapos na kaming mag-usap ni Emily. Uwi na tayo?” nakangiting tanong ni Rica kay Trevor.

“Sure, my love.” sagot naman ni Trevor nang nakangiti rin saka ito muling bumaling kay Marlon. “Uuwi na kami, pre.”

“Hindi niyo pa nagalaw ’yong snacks na pinahanda ko para sa inyo. Dito na muna kayo at mamaya na kayo umuwi-”

“No thanks, Marlon. We’re fine. Alagaan mo na lang ’yong mag-ina mo.” Rica said politely.

Ngumiti at tumango lang naman si Marlon sa kanya at halata pang pilit iyon na lihim namang ikinainis ni Trevor.

Kaagad nang hinila ni Trevor si Rica papalabas ng bahay at pinapasok na ito sa kotseng nakaparada lang sa labas.

Trevor kissed Rica suddenly inside in his car and Rica kissed him back. Hinalikan niya ito ng marahan at punong-puno ng pagmamahal.

Pagkatapos ng ilang minuto nilang paghahalikan ay tumiim-bagang si Trevor at sumandal ito sa headrest ng inuupuan niya.

“You can easily attract any men, even if they’re married or not and I hate it!” Trevor hissed na ikinatawa naman ni Rica.

“But still, sa’yo pa rin ako maa-attract so don’t worry.” malambing na sabi ni Rica sa kanya.

Napangiti naman doon si Trevor at kahit lalake siya ay hindi niya mapigilang kiligin sa sinabi ni Rica.

Damn this girl! I love her so damned damned much.

---

Chapter 49

SA SUMUNOD na dalawang linggo ay nanatiling normal at payapa naman ang takbo ng buhay ni Rica at ng limang boyfriends niya na abala sa kani-kanilang mga trabaho.

Kahit abala ang mga ito ay hindi pa rin nila nakakaligtaan ang mga boyfriend duties nila pagdating kay Rica. Para makabawi ay napagpasyahan ng limang lalake na surpresahin si Rica sa restaurant ng Lolo Perry nito kung nasaan ito ngayon at yayain na makipagdate sa Amusement Park o sa kahit saang lugar na gusto nitong pasyalan.

Sa restaurant naman ay kausap ni Rica si Maru at ikwinento na niya sa lalake ang pagpunta niya kasama si Trevor dalawang linggo na ang nakakalipas sa bahay nina Emily at Marlon.

Sa nakikita ni Rica ay mukhang hindi na rin naman apektado si Maru sa dalawa at tumatango lang ito sa ikinikuwento niya.

“I heard that from our maid. Ganon naman talaga si Kuya Marlon, he can’t treat his girls right matapos niyang galawin.” umiling lang si Maru.

“Hindi ka na ba nasasaktan nang dahil sa kanila?” maingat namang tanong ni Rica.

“No. I’d already move-on. Narealize ko lang rin na tama lang na hindi na kami nagtagal ni Emily. She loves me before but it’s not enough. Sa nakikita ko ngayon ay mahal na mahal niya si kuya so it’s okay.” nakangiti nang sabi ni Maru.

Maru is just a kind-hearted guy at kahit nasaktan na rin niya ito noon nang dahil sa pambabasted niya rito ay naging mabuti pa rin ito sa kanya.

“I’m glad to hear that so how are you these days?” pag-iiba na lang ni Rica ng topic.

“I’m okay. Tinutulungan ko rin sina Mom at Dad sa pagpapatakbo ng kompanya namin. How about you? Kumusta ka na kasama ’yong lima?” biglang humina ang boses ni Maru sa huling sinabi nito.

“I’m fine too and ayon, abala sila sa mga trabaho nila but it’s okay para ma-manage ko rin ng maayos ’tong restaurant ni Lolo Perry. Baka nga uuwi ulit ang grandparents ko dito sa Pilipinas maybe next month to visit me and this resto.” Rica said.

Last year ay umuwi na sa Pilipinas ang kanyang Lolo Perry at Lola Felicity para bisitahin siya. Pumayag ang mga ito na sa Pilipinas na muna siya manirahan at panatag naman ang loob ng mga ito dahil kasama niya si Essam ayon nga lang ay alam niyang hindi aprubado sa pag-istay nila sa Pilipinas ang Dad ni Essam na si Winston.

Wala pang pagkakataon para makausap niya ito pero sana ay makausap niya ito at maging maayos na sila.

Maru nodded. “That’s great. I want to meet them too para naman makilala ko rin sila.” Maru said na ikinangiti nalang ni Rica.

Maru can’t take his eyes off at Rica. Habang patagal ng patagal ay muli na namang umuusbong ang nararamdaman niya noon pa man sa dalaga.

Five years ago, siya ang lalakeng nagpadala ng mga litrato kay Rica sa Kensington na kayakap ni Trevor si Krissy. He saw them outside the cafe at kinuha niya ang pagkakataong iyon para siraan si Trevor.

Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa kokote niya kung bakit niya iyon ginawa. Emily was still his girlfriend at that time at maayos naman ang relasyon nila noon but he can’t stand it.

Hindi siya makapaniwalang nagkagusto si Rica kay Trevor. Ayaw niyang may ibang lalake itong magustuhan.

Deep inside, he wants Rica by himself at siguro nga ay nababaliw na siya para gawin ang bagay na iyon.

Kung magtataksil naman pala si Emily sa kanya, sana ay ginawa na niya noon pa na angkinin at kunin si Rica but now was tough and different dahil may mga boyfriends na ito na sobrang possessive at seloso pagdating kay Rica.

Tinulungan na lang niya si Rica sa pag-aasikaso ng ibang mga customers na dumarating sa loob ng restaurant. Maraming customers ngayon at hindi rin magkamayaw ang mga empleyado at staffs sa pagse-serve sa mga bagong paparating na customers. Dahil day off ni Maru ngayon ay inilaan na lang niya iyon kay Rica makasama lang at tulungan ito.

Nang humupa na ang pagdating ng mga bagong customers ay naupo muna sila sa upuan at nagpahinga saglit.

“It’s tiring. Gosh!” natatawang sabi ni Rica habang pinupunasan ang pawisang leeg nito.

Hindi naman mapigilan ni Maru na punasan ang pawisang mukha ni Rica na ikinabigla nito. Ngumiti lang siya rito at pagkatapos ay patay malisya siyang sumandal sa kinauupuan niya.

Hindi naman umimik si Rica sa ginawa niya at umiwas na lang ito ng tingin sa kanya.

Pagkatapos nilang magpahinga ay muling dumami ang mga customers kaya kumilos na ulit sila.

Wala namang pagsidlan ng saya si Maru dahil nasolo niya si Rica ngayon. Sisiguraduhin rin niya na mamaya ay kasama niya pa rin ito.

Natapos rin ang isang araw nila sa restaurant. Balak niyang yayain si Rica sa condo unit na nabili niya apat na buwan na ang nakakalipas. He can’t wait to tell his true feelings for her at baka siya ang piliin nito at doon ay magbabakasali siya.

Tinulungan niya si Rica at ang mga empleyado ng restaurant sa pagsasara ng restaurant. Nang matapos na sila ay napansin naman niyang panay ang text ni Rica sa hawak nitong cellphone. Nakangiti pa ito at halatang masaya sa kung sinuman ang katext nito.

“Sinong katext mo?” hindi na mapigilang tanong ni Maru kaya napatingin si Rica sa kanya habang nakangiti pa rin.

“Si Wenhan. Nagtext kasi siya at sinabi na may date raw kaming lima ngayon at susunduin nila ako dito sa restaurant.”

Lihim na napakuyom ng kamao si Maru sa sinabi ni Rica. Paano na ang balak niyang dalhin ito sa condo unit niya at aminin na ang nararamdaman niya para dito?

Kailangan niyang mag-isip ng paraan para madala ito doon at nang may maisip siya ay napangisi siya ng palihim.

Nagkunwari siya na parang matutumba habang sapo ang noo niya na ikinaalerto naman ni Rica at inalalayan siya nito.

“Arghhh! Ang s-sakit bigla ng ulo ko, Rica. I can’t take this pain.. Shit!” kunwaring nahihirapan at nasasaktang saad ni Maru na sapo ang kanyang noo dahilan para magpanic si Rica doon.

“Wait, dadalhin kita sa ospital at-”

“No, please. Gusto ko na lang na umuwi sa condo unit ko at magpahinga do’n.” umacting pa si Maru na parang hindi makahinga at hinawakan nito ang dibdib niya.

Kung sa pagiging best actor lang ang labanan malamang ay makukuha na niya ang Best Actor Award ng taon. He’s so desperate right now and it’s his chance.

“Pero hindi ka na makakapag-drive sa condo unit mo ng ganyan ang kalagayan mo.” nag-aalala namang sabi ni Rica habang nakaalalay pa rin ito sa kanya.

“Can you drive me to my condo unit instead?” Maru asked while plastering his hurt expression.

Nag-aalangan namang tumango si Rica sa kanya saka siya nito inalalayan papasok sa kotse niyang nakaparada lang sa labas ng restaurant.

Si Rica na ang nagdrive para sa kanilang dalawa at itinuro na lang niya ang daan papunta sa condo unit niya.

Napansin naman ni Maru na kanina pa umiilaw ang cellphone ni Rica sa loob ng dala nitong bag. Malamang ay kino-contact na ito ngayon ng isa sa mga boyfriends niya para sa date raw nila ngayong araw pero sorry na lang sila dahil nagkataon rin na aaminin na ulit siya ng nararamdaman niya para kay Rica.

I don’t like them to be with Rica. Never.

Nang makarating na sila sa condo unit niya ay inalalayan pa rin siya ni Rica papasok hanggang sa inihiga siya nito sa kama niya.

“May gamot ka ba o kahit anong painkiller, Maru?” Rica asked him.

“M-meron sa loob ng bedside table ko, Rica. Ah, ang sakit talaga!” sabi naman ni Maru habang uma-acting na masakit pa rin ang ulo niya.

Binuksan naman ni Rica ang compartment ng bedside table niya at kinuha doon ang mga gamot niya laban sa minsang pananakit ng ulo o katawan niya nang dahil sa stress at pagod sa trabaho. Lumabas muna saglit sa loob ng kwarto niya si Rica para kumuha ng tubig sa kusina.

Habang wala pa si Rica ay napansin na naman ni Maru ang walang tigil na pag-ilaw ng cellphone ng babae sa loob ng dala nitong bag.

Tumingin muna siya sa pintuan at nang masigurado na wala pa si Rica ay saka siya bumangon sa kama niya at inilabas ang cellphone ng babae sa loob ng bag nito.

Nang tinignan niya ang screen ng cellphone ni Rica ay napatiim-bagang nalang siya sa inis.

Essam calling…

Nireject niya ang tawag ng lalake at walang pag-aatubiling tinurn off ang cellphone ni Rica at muli itong ibinalik sa loob ng bag.

Inayos pa niya ang pagkakalagay ng bag nito sa single sofa niya saka siya muling humiga sa kama na sakto namang pagdating ni Rica dala ang isang baso ng tubig.

“Drink this, Maru. I’m sure na stress ang dahilan kung bakit bigla na lang sumakit ’yang ulo mo.” sabi ni Rica nang inabutan siya nito ng isang tablet ng painkiller at isang basong tubig.

“Siguro nga. Ngayon lang kasi talaga ang pahinga ko kaya siguro biglang sumakit ang ulo ko.” nakangiti namang sabi ni Maru at ininom na nito ang painkiller tablet at isang baso ng tubig na inabot ni Rica sa kanya.

“Baka naman kasi hindi uso ang pahinga sa’yo. Tss! Ang bata pa natin at mahirap na kung kaagad tumanda ang mga itsura natin nang dahil lang sa stress.” sabi ni Rica at pabiro siya nitong inirapan.

He never seen this kind of Rica before. Maraming nagbago sa babae ngunit mas lalo lang iyong nakadagdag sa magandang katangian nito. Maybe that Rica is no longer the conservative and shy Rica that he knew but she’s still the same kind-hearted, concerned, strong and understanding woman.

Maru smiled on what Rica said at umacting nalang ulit siya na parang nahihirapan na sa kalagayan niya. Kitang-kita naman sa mukha ni Rica ang pagpapanic nito nang dahil sa kanya.

“You need to eat, Maru. Hindi pa pala tayo nakakakain ng dinner ngayon. May mga stocks ka ba ng pagkain sa ref mo para makapagluto ako?” tanong ni Rica.

“Y-yeah…” sagot naman ni Maru at tumango ito.

“Okay. Wait for me here, okay? Maghahanda lang ako ng makakain mo. Dito na lang rin siguro ako kakain.” sabi ni Rica at kaagad na itong lumabas sa loob ng kwarto niya para magpunta sa kusina ng condo unit niya.

Habang abala pa rin si Rica sa paghahanda ng pagkain nila ay muling pinakialaman ni Maru ang cellphone nito sa loob ng bag.

Nang i-on niya ulit ang cellphone ni Rica ay kaagad tumambad sa kanya ang mga missed calls at texts ng mga boyfriend nito.

24 missed calls and 10 messages from Zian

30 missed calls and 20 messages from Trevor

15 missed calls and 21 messages from Essam

27 missed calls and 35 messages from Ran

25 missed calls and 32 messages from Wenhan

What the? Binasa naman niya isa-isa ang mga text ng lalake.

Rica, where are you?

• Zian

Are you okay? Nasaan ka na ba? Bakit wala ka dito sa restaurant? - Wenhan

Babe, damn it! Answer your phone! - Ran

We’re worried right now. Tell me kung nasaan ka na.

Nandito na kami sa restaurant ng lolo mo. - Essam

My love, nag-

aalala

na kami sa’yo. Where are you?

• Trevor

Nang dahil sa inis ay binura lahat ni Maru ang mga call logs at text messages ni Rica galing sa mga boyfriends nito. Nang matapos niyang gawin iyon ay muli niyang tinurn off ang cellphone ni Rica at ibinalik na ito sa loob ng bag ng babae.

Isang oras rin ang nakalipas ay bumalik na si Rica sa loob ng kwarto niya dala ang isang tray ng pagkain. May niluto itong sinigang na bangus, fried tilapia at longganisa. May kanin rin na mainit-init pa na halatang kakasaing lang.

“Kain ka na, Maru.” alok ni Rica nang inilapag nito ang tray ng pagkain sa kamang hinihigaan niya.

Bumangon naman si Maru at hindi na napigilang mapangiti sa sayang nararamdaman dahil pinagsisilbihan siya ngayon ni Rica.

Simula nang maghiwalay sila ni Emily ay nabuhay na lang siyang mag-isa at palaging nagkukulong sa loob ng kwarto niya pagkatapos niyang magtrabaho. Mabuti na lang at hindi umalis sa tabi niya si Rica at palagi siyang masaya sa tuwing binibisita siya nito sa flower shop na pagmamay-ari ng Mom niya.

Si Rica na lang ang tanging mayroon siya kaya ngayon ay gagawin niya ang lahat para lang siya ang piliin nito.

“Thanks, Rica. You need to eat, too.” sagot ni Maru nang nakangiti at nag-umpisa na itong kumain.

Sinabayan na rin siya ni Rica sa pagkain dahil parehas silang hindi pa nakakakain ng dinner. Masarap ang mga luto ni Rica kaya kaagad nilang naubos ang mga iniluto nito.

Pagkatapos nilang kumain ay si Rica na ang nagpresintang maghuhugas ng mga pinagkainan nila. Nang muli itong bumalik sa loob ng kwarto ni Maru matapos maghugas ay nag-umpisa na namang umakto ang lalake na masakit ang ulo at buong katawan nito.

“R-Rica, can you please don’t leave me here? A-ang sakit talaga ng ulo ko at hindi ko yata kakayaning tumayo dahil bumibigat na rin ang pakiramdam ko.” tila hirap na hirap na sambit ni Maru habang hinihilot nito ang sintido niya.

Bumuntong-hininga naman si Rica habang nakatingin sa kanya. Malamang ay iniisip nito ang date nila ng boyfriends niya na naudlot nang dahil sa kanya.

“Please, Rica?” mahinang pakiusap ni Maru na unti-unti nalang na ikinatango ni Rica.

“S-sige.” pagsuko ni Rica na ikinangiti naman ni Maru.

Pinunasan ni Rica ang buong katawan niya gamit ang basang bimpo na may sabon. Naiilang man sa half naked niyang katawan ay natapos rin naman nitong gawin iyon.

Binigyan naman siya ni Rica ng isang puting t-shirt at itim na shorts na kinuha nito mula sa loob ng cabinet niya. Tumalikod pa ito para makapagbihis siya.

“Maligo ka na, Rica. Just use my clothes.” sabi ni Maru nang matapos na siyang makapagbihis.

“Sige.” sagot ni Rica nang humarap na ito sa kanya at muli itong kumuha ng isang malinis na t-shirt at boxer shorts sa cabinet niya.

Masyado namang maluwag rito ang mga shorts na ginagamit niya dahil malaking tao talaga siya at tanging mga boxer shorts lang niya ang magkakasya dito.

Pumasok si Rica sa loob ng banyo dala ang mga damit niya at kalahating oras rin nang matapos itong maligo.

Napatitig na lang si Maru sa dalaga nang lumabas ito sa loob ng banyo na basa pa ang buhok suot ang t-shirt at boxer shorts niya.

Fuck! She looks so good in my clothes.

Inilagay ni Rica sa loob ng bag niya ang mga hinubad nitong damit saka ito kumuha ng suklay doon at alanganin siyang nginitian habang nagsusuklay ng buhok. Nagspray rin ito ng perfume at nagpahid naman ng lotion sa buong katawan habang si Maru ay nakatitig pa rin sa kanya.

Nang matapos ay umupo na si Rica gilid ng kama ni Maru at nagulat na lang siya nang biglang bumangon si Maru mula sa pagkakahiga nito at niyakap siya nang mahigpit.

“I love you, Rica…” sambit ni Maru habang nakayakap pa rin sa kanya.

Alam na ni Rica iyon at hindi siya manhid para hindi maramdaman na may gusto pa rin sa kanya si Maru.

Nang hindi siya umimik sa sinabi nito ay iniharap siya ni Maru at tinitigan sa mga mata niya.

“Rica, please choose me.. I love you so much at kayang-kaya kong higitan ang pagmamahal nila sa’yo-”

“Mahal ko silang lima, Maru at kahit na kailan ay hindi ko sila magagawang ipagpalit sa iba.” mariing sabi ni Rica.

Maru sighed at halatang nasaktan ito sa sinabi ni Rica.

“Hindi na ba magbabago ang desisyon mong mahalin sila?” puno ng desperadong tanong ni Maru at hinawakan nito ang magkabilang kamay ni Rica.

“Hinding-hindi na magbabago ’yon, Maru.” pinal na sabi ni Rica.

Wala nang nagawa si Maru kundi ang tumango na lang at sumuko na sa pagbabalak na agawin si Rica sa limang lalake.

Halata na wala siyang laban sa mga ito dahil mahal rin ni Rica ang mga iyon.

Hinila na lang niya si Rica pahiga sa kanyang kama at niyakap ito nang mahigpit. Hindi na rin niya napigilang mapahikbi dahil sa pangalawang rejection na natanggap niya mula kay Rica.

Maging pati si Rica ay nasasaktan rin nang makitang nasasaktan ngayon si Maru dahil sa kanya pero wala siyang magagawa kung hindi niya ito kayang mahalin pabalik.

Hinaplos na lang niya ang buhok ng lalake hanggang sa dinalaw na rin siya ng antok habang nakayakap pa rin si Maru sa kanya.

Kinabukasan ay nagising si Rica mula sa ingay na parang may bagay na nabasag. Tinignan naman niya si Maru na nasa tabi niya na mahimbing na natutulog habang nakayakap pa rin sa kanya.

“So, you’re here, huh?”

Kaagad nanlamig ang buong katawan ni Rica nang marinig ang madiing boses ni Ran sa kung saan.

At laking gulat nalang niya nang makita sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam na nakatayo lang pala sa harapan niya habang malamig at seryoso ang mga titig nito sa kanya.

Geez! They’re thinking wrong!

---

Next, SPG scene.

Chapter 50

Warning: SPG

“AALIS ka sa kama na ’yan o bubugbugin namin ’yang lalakeng katabi mo?” madiing pagbabanta ni Ran na ikinatakot naman ni Rica.

Maingat siyang kumalas mula sa pagkakayakap ni Maru sa kanya na mahimbing pa ring natutulog. May kaba mang nararamdaman dahil alam niyang galit sa kanya ang limang boyfriends niya ay bumangon na siya sa kama saka tumayo at tumabi sa mga ito.

Alam niyang iba ngayon ang iniisip ng mga ito dahil nadatnan lang naman siya na katabi si Maru sa kama at suot pa niya ang mga damit nito. She wants to explain her side pero tila nawalan yata siya ng dila para makapagsalita pa.

“Get your things and we’re leaving here.” saad naman ni Zian at nauna na itong lumabas sa condo unit ni Maru.

Napakagat-labi na lang si Rica saka nito kinuha ang Dior bag niyang nakapatong sa single sofa ni Maru. Tahimik naman silang lumabas sa condo unit at ipinagpapasalamat nalang niya at hindi naisipan ng mga ito na saktan si Maru.

Knowing Ran ay napakaseloso at bayolente nito kaya nabibilib siyang nakapagpigil ito nang galit kay Maru.

“You’re wearing his freaking clothes, e?” sarkastikong sabi ni Wenhan nang makapasok na sila sa loob ng kotse ni Trevor na nakaparada sa parking lot ng condo building.

Nasa backseat siya nakaupo kasama sila Wenhan, Ran at Essam habang nasa front seat naman si Zian at si Trevor na nasa driver’s seat na magmamaneho ng kotse.

Muling nakagat ni Rica ang kanyang ibabang labi dahil sa pagiging sarkastiko ni Wenhan. Kahit noon ay ganon rin ito sa kanya matapos makitang naghahalikan sila ni Zian sa loob ng kwarto ni Zian.

Hindi niya alam kung paano nalaman ng mga ito na nasa condo unit siya ni Maru. Nakaligtaan na rin niyang kontakin ang mga ito kagabi dahil kaagad siyang nakatulog sa tabi ni Maru matapos itong umamin ng nararamdaman nito para sa kanya at yakapin siya habang nakahiga sila sa kama. Gustuhin man niyang magtanong sa limang lalake ay nanatili na lang siyang tahimik.

She can’t blame them kung nag-iisip man ito ngayon nang hindi maganda sa kanya. Nahuli lang naman siyang katabi si Maru sa ibabaw ng kama habang nakayakap ito sa kanya at suot ang damit ng lalake.

Tahimik lang sila sa biyahe hanggang sa makarating na sila sa condo unit ni Trevor. Kaagad naman siyang ipinasok ni Ran sa loob ng kwarto nito at sumunod rin doon ang apat pang mga lalake.

Nakatingin lang ang mga ito sa kanya at mukhang hinihintay lang siyang magsalita. She sighed before to explain her side.

“I’m sorry. Mali ang iniisip niyo sa amin ni Maru. Sinamahan ko lang siya sa condo unit niya dahil biglang sumama ang pakiramdam niya. He’s with me in the restaurant yesterday. Hindi ko siya maiwan-iwan dahil sa hindi niya magandang kalagayan so I decided to stay in his unit.” hindi makatinging sabi ni Rica sa mga ito.

“Then bakit hindi mo sinasagot ang mga texts at tawag namin? Fuck the shit, Rica! We’re waiting for almost 6 hours sa restaurant ng lolo mo para lang hintayin ka. Inabot na kami ng madaling araw do’n. Halos mabaliw na kami nang hindi ka namin mahagilap! Mabuti na lang at may kakilala si Zian na magaling na tracker kaya nalocate namin ang location kung nasaan ka gamit ’yang cellphone number mo! Nakapasok rin kami sa unit ni Maru dahil ang lalakeng iyon ay nakalimutan pang i-lock ang pintuan ng unit niya!” sigaw naman ni Ran at hindi na nito napigilang sipain ang bedside table dahilan para malaglag sa sahig at mabasag ang lampshade nito.

Sa hiyang nararamdaman ay napayuko na lang si Rica. May kasalanan talaga siya dito. At ang tanga lang niya para hindi isipin na may mga lalakeng nag-aalala sa kalagayan niya kagabi at nakalimutan pa niyang kontakin ang mga ito.

“I-I’m sorry…” tanging nasabi nalang ni Rica. Wala siyang ibang magawa kundi ang humingi ng tawad sa mga ito.

“Ang ganda ng eksena na nakita namin kanina. Para lang kayong mag-asawa ni Maru na nakahiga pareho sa kama niya. Hindi ka nga namin natatabihan sa kama pero siya ay naka-score na kaagad sa’yo? Wow!” nakangising sabi ni Wenhan at pumalakpak pa ito.

“Stop it, Wenhan. We’re already heard Rica’s side and we need to understand her reason.” sabi naman ni Essam na kaagad umiwas ng tingin sa kanya.

Malamang ay nagtatampo rin ito sa nagawa niya ngunit iniintindi pa rin siya nito. Hindi talaga siya nagkamaling mahalin at piliin rin si Essam.

Si Trevor naman ay ngumiti nalang sa kanya at umupo ito sa gilid ng kama. “Well, nangyari na rin naman na at sayang lang dahil hindi natuloy ang date nating anim. Ano kayang pwede mong gawin para makabawi sa amin, Rica?” malumanay na sabi nito saka hinawakan ang baba niya at tinitigan siya mula sa mga mata niya.

Sa pagkakataong iyon ay alam na ni Rica ang gustong mangyari ni Trevor. Isang taon na ang nakakalipas nang maging boyfriend niya ang limang lalake ay wala pang nangyayari sa kanila. They gained so much respect for her at siguro ay ito na rin ang tamang pagkakataon para naman ibigay na niya ang kanyang sarili sa mga ito.

Geez again! Good luck to me at sa keps ko. Sure na

malalaki

pa naman ng mga ito!

Siya na ang nag first move. Kaagad niyang kinabig si Trevor at hinalikan ang labi nito. Nabigla pa si Trevor sa ginawa niya pero makalipas lang ng ilang mga segundo ay hinahalikan na rin siya ng lalake pabalik.

They’re kissing like there’s no tomorrow. Hindi na rin nila naisip pa na nanonood lang sa kanila ang apat na lalake.

Pagkatapos nilang maghalikan ay walang hiya-hiya nang hinubad ni Rica ang suot niyang t-shirt at boxer shorts ni Maru.

Wala siyang kahit ano pa mang suot na underwear dahil hindi na niya sinuot pa ang underwear niya kahapon nang matapos siyang maligo at magpalit ng damit sa condo unit ni Maru. Nasanay na rin kasi siya sa amerika na hindi nagsusuot ng underwear kapag natutulog siya.

She’s now fully naked at nakita niya ang pagnanasa at init sa mga titig ni Trevor sa kanya. Itinulak naman siya nito sa kama at pinaibabawan siya.

Trevor kissed her hungrily while massaging her big breasts. Napaungol naman siya sa ginagawa nito. Masarap ang ginagawa ni Trevor sa kanya; a very different feeling nang may unang mangyari sa kanila ni Sage.

“Ahhh.. T-Trevor…” ungol ni Rica nang bumaba naman ang mga halik ni Trevor sa naglalakihan niyang mga dibdib.

Trevor suck and play her nipples na mas lalo pa niyang ikinabaliw sa sarap at kiliti na nararamdaman.

Bigla ay nakita niyang pumwesto sa paanan niya si Ran. Kumindat pa ito sa kanya bago hubarin ang lahat ng suot nito at ngayon nga ay nakikita na niya ang hubad na magandang katawan ng lalake at malaking kargada nito.

Napasinghap siya nang ibinuka ni Ran ang mga hita niya at parang diver lang na sinisid ang perlas ng sinilangan niya. He started to lick and suck her clitoris. Mas lalo pang napaungol si Rica sa ginagawa nito.

Ang dalawa niyang boyfriends ay inaangkin na siya ngayon and she likes it dahil mahal naman niya ang mga ito.

When she glance at Zian, Wenhan and Essam ay nagulat na lang siya nang makitang hubo’t-hubad na rin ang mga ito while jerking their dicks habang nakatingin sa kanilang tatlo nina Trevor at Ran.

Hinubad na rin ni Trevor ang lahat ng suot nitong damit at inihagis na lang iyon sa sahig. Trevor had a best body too. Pinapak naman nito ng mumunting halik at dila ang leeg niya. Pulang-pula na rin ang buong mukha at tenga ng lalake.

“Ohhh.. shit!” Rica gasped nang maramdamang ipinasok ni Ran ang dalawang daliri nito sa pagkababae niya.

“Hey, babe! Are you alright?” tanong pa ni Ran habang nakangisi ito sa kanya at patuloy siyang dinadaliri.

Inirapan lang naman ito ni Rica dahilan para tumawa si Ran doon. Ramdam niyang basang-basa na rin ang pagkababae niya sa ginagawa nito.

Sa una ay masakit pa ang pagpasok ni Ran ng mga daliri nito sa loob niya pero nang tumagal ay nasasarapan na rin siya sa kiliti at kaunting sakit na dulot nun.

She bit her lips harder nang maramdaman ang biglaan niyang pagsabog. She heard how Ran sips all of her juices matapos nun.

“Ako ba ang mauuna, bro?” tanong ni Ran kay Trevor na huminto na sa ginagawang paghalik sa leeg at dibdib ni Rica.

“Ako muna.” Trevor smacked Ran’s shoulder na ikinangisi lang ng huli.

“P-please fuck my anal, too.” biglang saad ni Rica dahilan para magulat doon sina Trevor at Ran.

“Are you sure about that, my love?” gulat namang tanong ni Trevor sa kanya.

Ngumiti lang si Rica at tumayo na ito mula sa pagkakahiga sa kama. She’d already fantasizing before na kung may mangyayari man sa kanilang anim ay gusto niyang parehong nakapasok ang pagkalalaki ng mga ito sa dalawang butas niya.

Yes. She had a wild imagination at dahil ito sa mga napapanood niyang porn videos sa internet. Natutunan niyang manood ng ganon sa amerikanang kaibigan niya na si Laurie.

Parehong napangiti sina Trevor at Ran sa sinabi niya at pagkatapos nun ay pinagitnaan na siya ng mga ito.

Standing ovation pala ang drama nila habang nag-aangkinan sa isa’t-isa and she likes this idea!

“Pakibilisan naman at kanina pa kami TL na TL dito.” sabi ni Wenhan na mukhang kakatapos lang magparaos. Nakaupo ito sa sofa na nakahubad habang nakangisi sa kanila.

“What’s TL?” takang tanong ni Rica kay Wenhan habang inumpisahan nang ipasok ni Trevor ang malaki nitong alaga sa pagkababae niya.

Si Ran naman na nasa likuran niya ay abala rin sa pagpasok ng alaga nito sa butas ng puwitan niya. Dinuraan pa nito ang mga daliri at hinagod iyon sa butas niya.

“Taglibog daw,” natatawang sagot ni Essam.

“What? Ikaw, Wenhan, ha? Bakit pati si Essam ay alam na rin ’yon- ahhhh.. shit!” hindi na naituloy ni Rica ang sasabihin niya nang tuluyan nang naipasok ni Trevor ang alaga nito sa pagkababae niya.

Inumpisahan na ni Trevor na bumayo sa harapan niya. Sa una ay mabagal lang ito at nang tumagal ay pabilis na ito ng pabilis. He’s staring at Rica while fucking her.

Rica is not a virgin anymore pero pakiramdam niya ay napunit pa rin ang hymen niya sa pagpasok ni Trevor. She can’t help but to groan in pain at first pero ininda niya na lang iyon.

Mas lalo pang lumakas ang ungol niya nang tuluyan na ring naipasok ni Ran ang alaga nito sa butas ng puwitan niya. Pakiramdam niya ay punong-puno na siya nang dahil sa mga ito. They are huge at sa tingin niya ay nasa 8 to 10 inches ang laki ng mga ito.

Maswerte talaga para sa mga babae ang dalawang ito when it comes to sex pero sorry na lang sila dahil sa kanya lang sina Trevor at Ran.

Trevor is kissing her while moving inside her. Ganoon rin si Ran na hinahalikan naman ang likuran niya at panaka-nakang nilalamas ang magkabilang dibdib niya. Lumakas pang lalo ang mga ungol nila habang tumatagal ang pagtatalik nila.

“Damnit, babe.. You’re driving us crazy. Ahhhh..!” Ran moaned.

“Shit my love! I love you so much. You’re so good. Oohhh…” Trevor moan while still thrusting.

Rica closed her eyes to the greatest sensation she feels right now. Masarap palang gawin ang pagtatalik lalo na kung mga lalakeng mahal mo ang gumagawa nito sa’yo.

Pawisan na silang tatlo sa kanilang ginagawa. Nasasanay na rin ang dalawang butas ni Rica sa pagpasok ng mga ito sa kanya. Nang maramdaman ang pagsabog niya ay mas lalo pang binilisan nina Trevor at Ran ang paggalaw ng mga ito sa pagitan niya.

“I’m cumming, my love.. ahhhh…”

Ilang segundo pa ay naramdaman na lang ni Rica ang pagsabog ni Trevor sa loob niya. Umungol pa ito ng mahaba bago umalis sa tabi niya at naupo sa gilid ng kama.

Si Ran naman ang pumalit sa pwesto ni Trevor at kaagad na nitong ipinasok ang alaga nito sa pagkababae niya. He kissed her with pure intensity habang gumagalaw ito. Naramdaman naman niyang may nasa likuran niya at si Wenhan ito habang nakangisi sa kanya.

“It’s my turn, honey.” Wenhan said at kaagad ipinasok ang malaking pagkalalaki nito sa pwerta ni Rica.

Walang ibang nagawa si Rica kundi ang umungol na lang sa magkalong sakit at sarap na nararamdaman sa pagpasok ng mga lalakeng ito sa pagitan niya.

Ilang minuto pa ay naramdaman nalang niyang nilabasan na si Ran sa loob niya. Si Wenhan na ang pumasok sa pagkababae niya nang umalis na si Ran sa harapan niya.

Si Zian naman ay tumayo na rin mula sa pagkakaupo nito sa sofa saka lumapit sa pwesto nina Wenhan at Rica. Ipinasok niya kaagad sa butas ng puwitan ni Rica ang kanina pa niyang matigas na pagkalalaki.

“Ahhhh.. fuck!” Wenhan moaned when he reached his climax hanggang sa nagpasabog na rin ito sa loob ni Rica. Nang matapos na si Wenhan ay pagod itong napaupo sa sahig.

Rica bit her lips while Zian was still fucking her behind. She’s tired already pero kailangan niyang patapusin ang limang lalakeng kasama niya ngayon. Pambayad na rin niya ito sa naging kasalanan niya sa mga ito.

Humiwalay sa kanya saglit si Zian at umupo ito sa edge ng kama saka siya pinaupo paharap sa kandungan nito. Inangat naman ni Zian ang baywang niya at unti-unting ipinasok ang alaga nito sa pagkababae niya.

Pareho silang napaungol doon. Nang maka-adjust na si Rica sa laki ni Zian ay gumalaw na sa ilalim niya ang lalake.

“Ahhhh.. Z-Zian…” ungol niya habang bumabayo si Zian. Zian cupped her breast while thrusting.

“Rica, mababaliw talaga ako sa’yo. You’re so sexy. Ahhh.. fuck!” pag-ungol naman ni Zian habang bumabayo ito ng mabilis.

Nang maramdaman ni Zian ang pagsabog niya ay mas lalo pang lumakas ang ungol nila ni Rica hanggang sa sumabog na rin siya sa loob nito. Si Essam na ang pumalit sa pwesto niya at handa na rin ito para kay Rica.

Si Rica naman ay hindi na matandaan kung ilang beses siyang nilabasan dahil apat na ang nakakapasok sa dalawang butas niya. Pagod na siya pero may last contender pa at iyon ay ang amerikano niyang boyfriend na si Essam Williams.

“Are you ready?” nakangiting tanong ni Essam sa kanya.

Nakaupo na siya sa kandungan nito paharap at inangat na ang baywang niya para maipasok ang alaga nito sa loob ng pagod na niyang pagkababae.

“May magagawa pa ba ako e, nandiyan na?” pagod ngunit nakangising sabi ni Rica na mahinang ikinatawa naman ni Essam.

Nang maipasok na ni Essam ang alaga nito sa loob niya ay gumalaw na rin ito na sinabayan na lang niya. Essam kissed her na ginantihan naman niya. She’s tired kaya napasandal na lamang siya sa hubad na dibdib ni Essam habang hinahalikan ito.

Katulad nung apat na nauna ay may malaki ring kargada si Essam ngunit ito yata ang pinakamalaki sa lima.

Hindi siya makapaniwalang may nangyari na sa kanilang anim at nakaya niya ang limang naglalakihang mga alaga nito sa loob ng pagkababae at puwerta niya. Masaya rin siya kahit papaano na naibigay niya ang kanyang sarili sa mga lalakeng mahal niya.

Ilang madiin pang pagbayo ang ginawa ni Essam sa kandungan nito nang tuluyan na rin itong nilabasan sa loob ng pagkababae niya.

Napapikit na lang si Rica sa pagod na nararamdaman hanggang sa binuhat siya ni Essam at inihiga sa kama. Kinumutan pa siya nito at hinalikan ang kanyang noo hanggang sa tuluyan na siyang nakatulog nang dahil sa pagod sa pakikipagtalik sa kanilang lima.

Sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam ay nagsimula nang magbihis nang mga hinubad nilang damit kanina.

Parehong nakangiti ang mga ito habang pinagmamasdan ang natutulog na si Rica sa kama.

Finally, we owned your heart, soul and even your body too, Rica.

---

Kayo ah? nagigising palagi ang diwa niyo kapag may spg scene xD

Chapter 51

PINAGMAMASDAN lang ni Zian si Rica habang natutulog ito sa tabi niya. Kapwa silang nakahubot-hubad dahil kakatapos lang nilang magtalik na dalawa.

Simula nang may unang mangyari sa kanilang anim ay hindi na nila tinantanan si Rica. Minsan ay anim silang nakikipagtalik dito at minsan naman ay sinosolo lang nila ito katulad ngayon na nasolo niya muna ito dahil abala ngayon sa trabaho sila Trevor, Wenhan at Ran habang si Essam naman ay umuwi muna sa amerika para puntahan ang ama nito doon at tulungan sa business nila.

Baka ilang araw lang ay uuwi kaagad si Essam dahil hindi naman nito natatagalan na hindi makita at makasama si Rica. He’s whipped with Rica just like him.

Natigil lang si Zian sa pagtitig kay Rica nang makita niyang nagva-vibrate ang cellphone nito sa bedside table. They are inside in her room at ilang oras rin matapos silang magtalik.

Kinuha niya ang cellphone ni Rica sa bedside table at tinignan kung sino ang tumatawag.

Maru calling…

He gritted his teeth when he read this guy’s name. Naaalala pa rin niya ang eksenang nakita nilang lima habang nakayakap ang gagong ito kay Rica at pareho silang nakahiga sa kama.

Mas nainis at nagalit rin siya nang makitang suot ni Rica ang mga damit ni Maru. Mabuti na lang at nalaman nila ang side ni Rica kung bakit nasa condo unit ito ni Maru dahil kung hindi ay hindi talaga siya mag-aatubiling saktan ang lalakeng ito.

Bumangon si Zian mula sa kama at sinuot ang boxer shorts niyang nakakalat sa sahig. Nagpunta naman siya sa balcony ng condo unit ni Trevor habang hawak pa rin ang cellphone ni Rica na kanina pa nagva-vibrate.

He combs his hair before answered Maru’s phone call nang nasa balcony na siya. “What the fuck do you want from Rica?” madiin niyang tanong kay Maru sa kabilang linya.

[“B-bakit ikaw ang sumagot sa tawag ko? Where is Rica?”] sabi naman ni Maru.

“And why did you asked? You know what Maru, hindi ako tanga para hindi mahalatang may gusto ka kay Rica but I’m sorry to tell na hinding-hindi namin siya magagawang ipa-agaw sa iba. You have no hopes at her so please give up.” Zian warned him.

Alam na nilang si Maru ang nagbura at nag-reject sa mga texts at tawag nila sa cellphone ni Rica. Inoff pa nito ang phone ng babae para lang hindi nila ito tuluyang macontact nang hinahanap nila si Rica.

Baka nga uma-acting lang noong mga araw na iyon si Maru na may sakit ayon pala ay gusto lang talaga nitong makasama ng buong magdamag si Rica and he succeed kaya galit na galit sila kinabukasan nang malaman na nasa condo unit ni Maru si Rica at magkatabi pa talaga itong natulog sa kama.

Natahimik ng ilang segundo si Maru sa kabilang linya bago ito muling nagsalita.

[“I-I know. Nag-usap na kami noong isang linggo at sinabi niya sa akin na wala talaga akong pag-asa sa kanya dahil mahal na mahal niya kayong lima. Yes Zian, I like Rica until now but I know my limitations too. Tumawag lang ako ngayon kay Rica para sabihing aalis na ako papuntang New Zealand at doon na ako titira at magtatrabaho kasama ang mga relatives ko doon.”]

Si Zian naman ay natigilan sa sinabi ni Maru. May balak na pala itong umalis sa Pilipinas at doon na manirahan at magtrabaho sa New Zealand. Maganda nga iyon para naman maka move-on na ito kaagad kay Rica.

Alam rin niyang pinagtaksilan ito ng sariling kapatid at girlfriend so it’s the best way to heal and move-on from his past.

“Kailan ka ba aalis?” he asked.

[“Bukas na bukas din. Sabihin mo na lang kay Rica na aalis na ako papuntang New Zealand. Hindi na rin ako tatawag pa sa kanya if that’s what you want.”] mahinang sagot ni Maru.

“Buti at alam mo ang gusto kong mangyari. I’m sorry, Maru but we’re very possesive and obsessed when it comes to Rica. Apat na taon rin namin siyang hindi nakasama nila Trevor, Wenhan at Ran at ngayon lang kami nagkaroon ng pagkakataon sa kanya so I hope you understand us.” Zian said.

[“I understand, Zian. P-please take care of my friend. I cared for her, too at sa oras lang na saktan niyo ulit siya ay hindi ako magdadalawang-isip na bumalik ulit dito sa Pilipinas para lang agawin siya sa inyo.”] pagbabanta ni Maru na ikinatawa na lang ni Zian.

“It will never happen.”

[“Mabuti nang nagkakaliwanagan tayo. Pakisabi na lang kay Rica na mamimiss ko siya at-”]

“Thank you, Maru.” buong pusong pasasalamat ni Zian kay Maru.

He heard how Maru sobbed on the other line bago nito patayin ang tawag.

Tss. He’s in love.

Nang matapos niyang makausap si Maru ay muling bumalik si Zian sa kwarto ni Rica at inilapag na ang cellphone nito sa bedside table.

Humiga ulit siya sa kama at niyakap patalikod si Rica na mahimbing pa ring natutulog. He kissed Rica’s shoulder while caressing her soft and shiny hair.

“I love you so much, Rica…” Zian whispered to Rica’s ear kahit alam niyang hindi siya maririnig ng babae dahil tulog pa ito.

NANG magising si Rica ay niyaya na niya ito para makakain na sila ng dinner. Habang tulog pa kanina ang babae ay nagluto na si Zian ng dinner nila. He’s off at his work kaya napagsisilbihan nito si Rica.

Hindi naman niya mapigilang mapangiti habang pinagmamasdan si Rica na kumakain sa tabi niya. Ngumingiti lang rin naman ito kahit na mukha itong naiilang sa ginagawa niyang paninitig rito.

Rica looks so good in any angle. Kahit magulo pa ang buhok nito dahil kakabangon lang nito sa kama at pinagod pa niya ito dahil naka 5 rounds sila kanina ay maganda pa ring tignan ang tired and haggard look nito.

“Stop staring, Zian!” Rica hit his broad shoulders na ikinatawa nalang niya.

“We’re going to a bar later. Uuwi na rin ng maaga mamaya sila Trevor, Wenhan at Ran. Ice-celebrate natin ang pagiging official CEO ni Wenhan sa kompanya nila.” sabi ni Zian habang patuloy pa rin silang kumakain.

“Oh, really? Then I need to look presentable and pretty later.” excited namang sabi ni Rica habang nakangiti ito.

“Huwag ka lang masyadong magpaganda dahil maraming lalake doon sa bar.” Inunahan na ni Zian si Rica at tinaasan ito ng kilay.

Rica just pouted. “Mahirap yata ’yan dahil kahit hindi pa ako magpaganda ng todo ay aapaw pa rin ang kagandahan ko doon sa bar.” Rica said while smirking at him.

Napailing na lang doon si Zian at hindi na rin napigilang mapangiti sa pagiging confident ni Rica sa sarili na wala ito noon.

She’s right. Kahit hindi pa ito magpaganda ng todo ay aangat pa rin ang kagandahan nito sa lahat ng babaeng makikita niya.

Pagkatapos nilang kumain at magligpit ng mga pinagkainan ay kaagad na silang naligo at nagbihis para magpunta sa bar.

Nang matapos na silang mag-ayos ni Rica ay sakto naman ang pag-uwi nila Trevor, Wenhan at Ran mula sa kani-kanilang mga trabaho. Sayang nga lang at hindi nila kasama si Essam ngayon dahil nasa amerika pa ito.

Isa-isang hinalikan ng tatlong lalake si Rica at bigla ay napahilot na lang ng sintido si Ran nang makita ang suot ni Rica.

“What the heck are you wearing, babe? You’re too sexy on your clothes. Paniguradong busog na naman ang mga mata ng lalakeng makakakita sa’yo mamaya sa bar. Change your clothes or else-”

“Don’t be too paranoid nga, Ran! Kasama ko naman kayo kaya walang mambabastos sa’kin doon sa bar and besides ay kakabili ko lang ng dress na ’to sa Shein kaya don’t ruin my outfit today.” Rica hissed at pinandilatan nito ng mata si Ran na bumuntong-hininga na lang tanda ng pagsuko.

Rica is wearing a color black dress na may mababang neckline kaya kitang-kita sa suot nito ang cleavage niya. She had a light make-up at nakakulot rin sa dulo ang mahabang pulang buhok nito. She’s smokingly hot at kung hindi lang sila aalis ay kanina pa sana niya naangkin ulit si Rica.

“We will guard her so don’t worry, Ran.” sabi naman ni Trevor at inakbayan nito si Ran na tumango nalang at napairap. “Fine!”

Wenhan suddenly held Rica’s waist hanggang sa umalis na sila sa condo unit ni Trevor.

While Zian is driving ay napapailing na lang ito sa pangmamanyak nina Ran at Wenhan sa pagitan ni Rica na parehong mga nakaupo sa backseat.

Ran is kissing Rica’s neck while Wenhan is massaging her breasts. Sanay na sanay na rin naman si Rica sa dalawang ito at hindi na iyon bago sa kanila.

Siyempre, they’re doing it privately dahil ayaw naman nilang maging tampulan pa ng chismis mula sa ibang tao. Some of them are judgemental so they need to be careful.

Bago pa may kung anong mangyari sa tatlong nasa backseat ng kotse ay nakarating na rin sila sa bar na pagmamay-ari ng pinsan ni Ran na si Eliot.

Lumabas na sila mula sa loob ng kotse at si Zian naman ngayon ang humapit sa baywang ni Rica.

He’s aroused on Rica’s sweet scent at kung hindi talaga siya makakapagpigil pa ngayon ay baka sunggaban na niya kaagad ang girlfriend niya.

Nang makapasok na sila sa loob ng bar ay kaagad bumungad sa kanila ang malakas na tugtog na nanggagaling sa mga DJ’s, mausok na kapaligiran, mga neon lights, mga nagsasayawan sa gitna ng dance floor at ang iba ay nagme-make out na sa kani-kanilang mga table. Normal lang na tanawin na makikita o masasaksihan sa bar.

Zian hates this kind of place. Hindi siya mahilig magparty o magpunta sa isang bar unlike Trevor, Wenhan and Ran.

Kung magpunta man siya sa bar, iyon ay kung niyayaya lang siya nina Wenhan at Ran. Sa bar rin niya nakukuha ang iilang babaeng inaakit siya ng sadya at sa huli ay naikakama niya. Madalang lang naman iyon dahil madalas ay palagi talaga siyang abala sa trabaho niya.

Dahil may special treatment si Ran sa bar na pagmamay-ari ng pinsan nitong si Eliot ay nakakuha sila kaagad ng VIP seat. Maraming tao sa loob ng bar ngayon at dahil biyernes ay inaasahan na iyon.

“Nandito na pala kayo,” lumapit bigla sa table nilang lima ang pinsan ni Ran na si Eliot habang nakangiti ito sa kanila.

Binati rin nila ito hanggang sa mapadako ang tingin ni Eliot kay Rica na nginitian naman siya.

Umawang pa ang bibig ni Eliot nang nginitian ito ni Rica ngunit nang tinapik ito ni Ran sa braso ay kaagad napalingon si Eliot sa pinsan niya.

“Is she Rica?” nakangiting tanong ni Eliot kay Ran.

Ran nodded. “Back off, okay? She’s our girlfriend.” he said seriously na ikinatawa naman ni Eliot.

“Yow! Chill, cous. I know. Nasurpresa lang talaga ako dahil dinala niyo ang girlfriend niyo dito.” Eliot said saka sila nito binalingan.

Eliot is a good acquaintance. Playboy ito at maloko pero maaasahan naman ito sa lahat ng bagay. Hindi rin naman sila hinusgahan nito sa polyamory relationship nila kay Rica.

“Yep! Marami ka namang babae na hindi ko na mabilang.” natatawa namang sabi ni Wenhan na ikinatawa rin ni Eliot.

“Alam mo naman pala ’yan, Wen, e. Anyway Rica, let’s enjoy yourself here in my bar. It’s my pleasure to meet you. I’m Eliot Cho, Ran’s cousin.” Eliot formally said.

“It’s my pleasure to meet you too, Eliot.” nakangiti namang sabi ni Rica kay Eliot.

Akmang kakamayan pa sana ito ni Eliot nang biglang tinabig ni Ran ang kamay ng pinsan at tinitigan ito ng masama. Tumawa lang naman doon si Eliot at umiling.

“Sobrang possessive naman ng former playboy na ’to! Oh sige, aalis na nga ako. Enjoy your night guys!” huling paalam ni Eliot bago ito kumaway at iniwan sila.

“Grabe ka naman, Ran. Nagpapakilala lang ’yong pinsan mo, e!” Rica shook her head and crossed her arms.

“Nah. He can’t touch you even if he’s my cousin.” sagot naman ni Ran na ikinaikot nalang ng mga mata ni Rica.

Si Wenhan na ang nag-order ng mga drinks nila. Napapansin naman ni Zian na kanina pa pinagtitinginan ng mga taong nasa loob ng bar ang table nila. The girls are looking the four of them while the guys are looking at Rica.

Zian clenched his jaw nang mapansin na ang ibang mga kalalakihan ay sinisipat na ang buong katawan ni Rica kaya ang ginawa niya ay mas lalo pa niyang hinapit ang katawan nito sa kanya.

He smirked nang makita ang dismayadong mukha nang mga lalakeng sinisipat si Rica.

Nang dumating na ang drinks nila ay nagsimula na silang uminom at magkwentuhan. Moderate lang ang pag-inom niya dahil siya ang magda-drive sa kanila pauwi at bawal siyang malasing ng sobra.

They’re still talking and drinking hanggang sa maglabas si Ran ng yosi at sinindihan ito. Pampawala raw iyon ng tama nito sa alak.

Medyo lasing na si Rica kaya napapasandal na ito sa dibdib ni Zian. Hinigpitan na lang ni Zian ang pagkakakapit rito dahil baka matumba pa ito.

“Is that Calvin?” biglang may itinuro si Trevor sa kabilang table kaya napalingon silang lahat doon maging pati si Rica na nagising yata ang diwa pagkarinig sa pangalan ni Calvin.

And they saw Calvin, umiinom ito kasama ang mga katrabaho yata nito. Nakatingin rin ito sa direksyon nila ni Rica.

“They saw us.” kibit-balikat na sabi ni Wenhan at itinuloy na ulit nito ang pag-inom.

Hindi na lang nila pinansin pa si Calvin at nagpatuloy nalang sila sa pag-inom. Mas lalo pang dumarami ang tao sa loob ng bar kaya balak na nilang umuwi maya-maya.

After an hour ay nagdesisyon na rin silang umuwi na at binayaran na ni Wenhan ang bills nila. Medyo lasing na sina Ran at Wenhan na heavy drinker talaga samantalang sina Zian at Trevor ay nasa tamang huwisyo pa rin. Si Rica ay lasing na rin ngunit nakakatayo pa naman ito ng maayos.

“You’ve drunk too much. Tsk!” Zian said habang inalalayan nitong tumayo si Rica mula sa pagkakaupo nila sa couch.

“Minsan lang naman ’to, Zian. Ngayon nga lang ulit ako nakapag bar, e!” nakangising sabi naman ni Rica na namumungay na ang mga mata nang dahil sa kalasingan habang nakayakap ito sa baywang niya.

Zian just shook his head at nag-umpisa na silang maglakad papalabas ng bar.

Nang nasa gitnang bahagi na sila ng bar ay bigla na lang umalis si Calvin sa pwesto nito at hinarangan sila. Ang mga kasama naman ni Calvin sa table nila ay nagulat sa ginawa nito.

“What’s your problem?” kunot-noong tanong ni Wenhan kay Calvin.

Bigla ay tumawa ng napakalakas si Calvin at dinuro sila. Nabaling naman ang atensyon ng ibang tao sa kanila dahil sa eksenang ginagawa ni Calvin ngayon.

Calvin was already drunk at hindi na maayos ang pagkakatayo at postura nito. Masama ang tingin nito sa kanila lalo na kay Rica.

“What’s my problem? Kayo! Kayo ang problema ko. How come na naagaw niyo ’yang girlfriend ni Sage at naging girlfriend niyo na siyang lima, ha?” sigaw ni Calvin kaya mas lalo pang dumami ang nakikiusyoso sa kanila.

Pinag-uusapan at pinagbubulungan na sila ng mga tao. Si Rica naman ay napayuko na sa hiyang nararamdaman nito sa sinabi ni Calvin. Zian just hugged her.

“Don’t make a scene here, Calvin.” madiing pagbabanta ni Trevor kay Calvin.

Calvin chuckled and he look at Rica again. “I hate you, Rica! I like you pero malandi ka! Kahit ang kapatid ko ay binaliw mo pa kaya ngayon ay nasa Mental Institution na siya. Ano bang kakatihan ang meron ka at-”

Hindi na nakapagpigil pa si Ran sa galit na nararamdaman at kaagad nitong sinugod si Calvin at sinuntok sa mukha.

“Don’t talk to Rica like that, you asshole!”

Lahat na ng atensyon ng mga tao sa loob ng bar ay nasa kanila na. Hindi naman nagpatalo si Calvin at sinuntok rin nito si Ran sa mukha. Napuruhan rin doon si Ran hanggang sa magsuntukan na sila.

“Anong tinitingin-tingin niyo diyan? Call the security guards now!” Inis na utos ni Trevor sa dalawang lalakeng nanonood lang sa suntukan nina Ran at Calvin.

Mukha namang natakot ang dalawang lalake kay Trevor kaya kaagad silang tumango sa utos nito at nagtawag na ng security guards sa labas ng bar.

Nilapitan pareho nina Trevor at Wenhan si Ran para awatin ito sa pakikipagsuntukan kay Calvin. Dumating rin naman ang mga security guards ng bar at si Eliot. Inaawat na ng mga ito si Calvin na patuloy pa ring nagwawala at sumisigaw sa galit.

“Tangina bitawan niyo ako! Pupuruhan ko pa ’yang pesteng lalakeng ’yan!” sigaw ni Calvin habang nagpupumiglas ito mula sa pagkakakapit ng mga security guards at kay Eliot sa magkabilang braso niya.

Parehong may mga sugat at pasa na sa mukha at katawan sina Ran at Calvin. Zian just sighed at pinapatahan nalang nito si Rica na umiiyak sa tabi niya.

“Gago! Sa oras na magkita pa tayo ulit ay tutuluyan na talaga kita! Pasalamat ka at ’yan lang ang inabot mo sa’kin!” galit na saad naman ni Ran habang nakatitig ito ng masama kay Calvin.

“Mga ahas kayo! Hindi pa ako tapos sa inyo!” galit na galit na sigaw ni Calvin hanggang sa nahila na ito ng mga guards papalabas ng bar. Si Eliot ay napailing nalang at muling bumalik sa bar counter para kausapin ang isang waiter.

Ang mga kasama naman ni Calvin sa table nito ay kaagad sinundan ang lalake sa labas.

Nang humupa na ang kaguluhang nangyari ay lumabas na rin sila sa loob ng bar. Nakita pa nila sa parking lot si Calvin na naninigarilyo habang kinakausap ito ng mga kasama niya.

Nang makita sila ni Calvin ay sinamaan lang sila nito ng tingin. Akmang susugurin na sana ulit ito ni Ran nang kaagad siyang napigilan nina Trevor at Wenhan.

“Stop it, Ran! Calm down.” madiing banta ni Trevor na ikinatiim-bagang na lang ni Ran at nauna na itong pumasok sa loob ng kotseng dala nila.

Sumunod na rin sila dito hanggang sa makapasok na silang lahat sa loob ng kotse. Si Trevor na ang nagmaneho para sa kanila dahil abala pa rin si Zian sa pagpapatahan at pagpapakalma sa umiiyak na si Rica.

“He likes you.”

Walang emosyong sambit ni Ran kay Rica habang pinupunasan nito ang labing nagdudugo gawa ng pagkakasuntok sa kanya ni Calvin.

“I didn’t know that. I’m sorry.” Rica apologize and she sighed after.

Ayon ba ang dahilan kung bakit ayaw sa kanya ni Calvin? Dahil may gusto ito sa kanya at hindi nito matanggap na boyfriend niya ngayon sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam?

“That’s why we need to protect and guard you, Rica. There’s so many men who wants you and we shouldn’t allow them to get you.” seryoso namang sabi ni Wenhan kay Rica.

Ang hirap talaga kapag may Diyosa kayong girlfriend. Marami kayong magiging karibal dito.

Tsk!

• Zian thought.

“We’re going to marry you, my love. We need to tie you as soon as possible.” Trevor said dahilan para magulat doon si Rica.

Zian just smiled.

That’s better.

---

Next, Final chapter.

Final Chapter

AHMED,

AHNWAR

, AHZIK.

Iyan ang pangalan ng triplets nina Rica at ng asawa nitong si Trevor. Pitong taong gulang na ang triplets ngayon at lumaki ang mga ito na napakakisig na mga bata.

Si Trevor ang ama ng triplets mula sa lumabas na DNA Paternity Test result na isinagawa nila siyam na taon na ang nakakalipas.

Si Ahmed ang panganay dahil nauna itong lumabas nang ipinanganak ito ni Rica. Pangalawa namang lumabas si Ahnwar at ang panghuli ay si Ahzik.

Magkakamukha man ang tatlong kambal ngunit iba-iba naman ang personalidad ng bawat isa sa mga ito.

Si Ahmed ay tahimik na bata lamang. Mas ginugusto lang nitong magkulong sa loob ng kwarto at doon ay maglaro o ’di kaya’y magbasa ng libro. Masyado itong introvert na malayo sa personalidad nang sumunod dito na si Ahnwar.

Si Anhwar ay maligalig, madaldal at masayahing bata. Madalas itong nakikipaglaro kay Ahzik sa labas ng bahay nila. Minsan nga ay ginagabi na ang mga ito sa kakalaro kaya todo sermon naman si Rica sa mga anak. Lumalaki kasing spoiled ang mga bata dahil na rin sa amang si Trevor at sa apat pa niyang mga asawa.

At ang bunso naman na si Ahzik ay nasa pagitan nang pagiging tahimik at maligalig na bata. Pareho nitong nakuha ang personalidad ng dalawa niyang kapatid. Madalas ay palagi nitong kasama si Ahnwar at malapit talaga sila sa isa’t-isa. Kumbaga ay partners in crime niya rin ito.

9 years ago ay ikinasal na si Rica sa nobyo niyang sila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam. Nang mabuntis siya sa triplets ay kaagad nagpropose sa kanya ang limang lalake at kaagad siyang niyayang magpakasal. Madali na lang rin para sa mga ito na maikasal silang anim kahit hindi iyon normal na isinasagawa sa Pilipinas. Ginamit ng mga ito ang impluwensya, kapangyarihan at yaman ng pamilya nila maging legal lang ang kasal nila.

Sino ba namang tatanggi doon kung nabuntis na siya ng isa sa mga lalakeng mahal niya? Imposible kasing hindi siya mabuntis ng isa sa mga ito dahil walang hugutan talaga na nangyayari sa tuwing magtatalik silang anim. Para bang nakaplano na talaga ang mga ito na buntisin siya para sureball na at hindi na siya makawala pa sa kanila.

Their wedding was simple but elegant. Ang parents ni Trevor na nameet na rin niya noon nung naging nobyo niya si Sage ang nag-ayos sa set-up ng kasal nila. Tumulong rin doon ang grandparents niya na umuwi pa ng Pilipinas para lang makadalo sa kasal.

She’d also met her four boyfriends families. Hindi naman siya hinusgahan ng mga ito na nakipag polyamorous relationship siya sa apat na lalake bukod kay Trevor at suportado pa nila ang relasyon niya sa mga ito.

Nagkaayos na rin sila ni Ingrid na girlfriend na pala ngayon ni Hudson. She didn’t know how that happened pero masaya na rin siya para sa dalawa. They look good together.

She and Maru were still a friends. Minsan ay nakakausap niya ito sa Skype at kinakamusta sa New Zealand. Nakamove-on na rin ito sa kanya at halatang masaya na ang buhay doon.

Inaaanak naman nila ni Trevor ang anak na lalake nina Emily at Marlon na si Kyrie. Siyam na taong gulang na ito ngayon at bestfriend nito si Ahmed. Si Kyrie lang ang tanging kaibigan ni Ahmed at mabuti na lang ay naging magbestfriend ang dalawa.

Single Mom ngayon si Emily dahil hiwalay na ito kay Marlon. Hindi na nakayanan pa ng babae na pakisamahan ang babaero at maloko nitong asawa. Nagkikita na lang minsan sina Emily at Marlon sa tuwing mag-aabot ng sustento ang lalake para kay Kyrie.

Nakatira ngayon ang mag-ina sa bahay na malapit lang rin sa kanila sa loob ng isang subdivision. Ang parents ni Emily ang bumili ng bahay na iyon. Ngayon na hiwalay na ito kay Marlon ay mas naging masaya at maayos na ang kalagayan ng babae.

Hindi na niya nakita pa si Calvin matapos ang insidente noon sa bar at nakaaway pa nito si Ran. Nabalitaan na lang niya kay Trevor na nagpunta na pala ito ng Singapore at doon na nagtatrabaho. Sana ay naka move-on na rin ito sa kanya dahil siyam na taon na rin naman ang nakakalipas.

On the other hand, Rica was so happy that she’s carrying Trevor’s children. Sa limang asawa niya ay hindi na talaga maiaalis sa kanya na si Trevor ang pinaka-espesyal sa puso niya.

She also loves Zian, Wenhan, Ran and Essam but her love for Trevor were different. Sinasarili na lang niya iyon at hindi sinasabi sa mga ito dahil kapag nalaman pa nilang mas matimbang si Trevor sa puso niya ay baka magtampo o magalit naman sa kanya ang apat niyang asawa.

Ngayon ay ang ika-7 na kaarawan ng triplets. Imbitado sa birthday party ang mga teachers, mga magulang at kaklase ng triplets, sina Kyrie at Emily, Lilian, ang parents ni Trevor at iilan sa mga parents at kamag-anak nila Zian, Wenhan at Ran.

Hindi naman makakadalo ngayon ang grandparents ni Rica dahil hindi na rin kaya pa ng mga ito ang bumiyahe sa Pilipinas nang dahil na rin sa katandaan kaya nagbigay na lang ang mga ito ng regalo sa triplets at ipinadala sa kanila sa Pilipinas. Si Rica at ang lima niyang mga asawa ang nagprepare at naghanda sa birthday party ng mga anak nila.

Unti-unti nang nagsisidatingan ang mga bisita sa loob ng malaking bahay nila. Maraming mga pagkain at inumin, inihandang programs, dalawang clowns na slash emcee din, mga palaro, prizes at iba’t-ibang mga activities ang mayroon sa birthday party ng triplets.

“Rica!”

Lumingon naman si Rica sa dalawang lalakeng naglalakad papalapit sa kanya. It’s Sage and Yruma na parehong may mga dalang paperbags na mukhang regalo yata para sa triplets.

Nang makalapit na ang mga ito sa kanya ay nagbeso siya sa mga ito at ngumiti. The two guys smiled at her too saka ito nakipagkamay kila Trevor, Zian, Wenhan, Ran at Essam.

Despite of their 30 to 40 around age ay mga gwapo pa rin at matitipuno ang pangangatawan ng pitong lalake. Ganon nga talaga siguro kapag maalaga ka sa katawan at regular ang exercises mo; you’ll still look younger and good.

Nakalaya na si Sage sa kulungan one year ago. Hindi na talaga kinaya pa ng konsensya niya na hindi ito palayain sa kulungan. Inatras niya na rin ang kaso laban dito. Ayaw pang sumang-ayon ni Sage sa naging desisyon niya ngunit mapilit talaga siya at sinabing deserve na nitong makalaya.

Sapat na siguro ang walong taon nitong pagkakakulong sa bilangguan para pagbayaran ang lahat ng mga naging kasalanan nito sa kanya. After all, Sage was her first love and he’s the father of baby Riky.

Forgiveness is something that you need to give especially when you can see that this person who did mistakes on you in the past were now facing his consequences and knew all of his mistakes.

Si Yruma naman ay kakalabas lang 2 months ago mula sa pinag-admitan nitong Mental Institution hospital. He’s now doing fine at wala na rin ang bakas ng pagiging obsessed at psycho nito kumpara noon.

Talaga ngang malaking tulong ang Mental Institution para magbago at gumaling ito mula sa sakit. Rica also refused na makulong si Yruma. Ngayong nakikita niyang maayos na si Yruma at nakamove-on na rin ito sa kanya ay ayos na sa kanya iyon.

Inabot sa kanya nina Sage at Yruma ang apat na paperbags na dala ng mga ito. “Thank you sa gift ninyo para kila Ahmed Ahnwar at Ahzik.” Rica thanked them na ikinangiti naman ng dalawa.

“Nasaan nga pala ’yong triplets?” tanong ni Sage kay Rica.

“Nasa may garden sila at kalaro nila si Kyrie at ang mga kaklase nila. Mamaya ay mag-uumpisa na rin ang program.” nakangiting sagot ni Rica.

“Bros, kumusta pala kayo? Isang buwan rin tayong hindi nagkita-kita, ah?” nakangiting tanong naman ni Yruma sa limang asawa niya.

“We’re doing fine. Medyo busy lang kami sa work tapos paalis-alis pa rin si Essam papuntang amerika pero hindi naman kami nawawalan ng time sa mag-ina namin.” saad ni Wenhan at inakbayan nito si Essam na ngumiti at tumango lang.

Nang makita nila Zian, Wenhan, Ran at Essam na maayos at nakamove-on na sa kanya sina Sage at Yruma ay naging kasundo na rin nila ang mga ito.

Si Trevor naman na nakatatandang kapatid ni Sage ay hindi napigilang mapaluha noong makalaya na si Sage sa kulungan at lumuhod ito sa harapan nila para sa kapatawaran nila. Naging mas matibay ang samahan ng magkapatid noong araw na iyon at naging close na rin ang mga ito isang taon na ang nakakalipas.

Rica is now happy because everything seems so good and stable. Basta’t may pananalig ka lang sa itaas ay tutuparin talaga ng Diyos ang mga kahilingan mo.

“I’m glad to hear that.” sagot naman ni Yruma at muli itong ngumiti sa kanila.

Makalipas ang kalahating oras ay nag-umpisa na rin ang birthday party ng triplets. Walang ibang ginawa si Rica kundi kuhanan ng video at litrato ang kaganapang nangyayari sa birthday party ng mga anak niya. Magaling rin na emcee ang dalawang clowns na nirentahan nila sa pagpapaganda pa lalo ng mood ng birthday party ng triplets.

Ang gwapo talaga ng triplets niyang sila Ahmed, Ahnwar at Ahzik. Namana ni Ahmed ang blueish-gray eye niyang mga mata samantalang sina Ahnwar at Ahzik naman ay namana ang hazelnut brown eye color ni Trevor. Mga mestizo rin ang mga bata na ang physical appearance ay nakuha lahat kay Trevor.

Panigurado na sa paglaki ng mga ito ay maraming mga babae ang mahuhumaling sa triplets.

“Who buy that checkered polo shirt they’re wearing, babe?” tanong ni Ran na nanonood ng Trip to Jerusalem game ng mga bata at nakisali rin doon ang triplets. Nakahapit ito sa baywang niya.

Inginuso naman ni Rica si Wenhan sa tabi nila kaya napatingin ito sa kanila.

“Ikaw ang bumili ng damit ng triplets, Wenhan? Do you have any fashion sense? Para lang silang aattend sa binyag dahil sa suot nilang damit.” Ran said while shaking his head.

Wenhan glared at Ran and crossed his arms. “Excuse me? Si Mom ang bumili ng damit na ’yan para sa mga apo niya. Look at her, tuwang-tuwa dahil suot ng triplets ang binili niyang damit para sa kanila.” Wenhan said at itinuro naman nito ang inang abala sa pagkuha ng mga litrato sa triplets na nakikisali sa games.

“Tsk! Kahit kailan talaga ay walang fashion sense si Tita Leonida. Kahit noong mga bata pa kayo nina Ingrid at Sheena ay ang baduy ng mga pinapasuot niya sa inyo.” sabi naman ni Ran nang nakangiwi na tinawanan lang ni Wenhan.

Everyone is enjoying the birthday party. Nakatanggap rin lahat ang mga bata ng prizes at papremyong pera mula sa galanteng Tatay ng birthday celebrants na si Trevor.

Nasa kalagitnaan na ng program nang sinabi ni Rica na kumain muna silang lahat at para na rin magblow na ng candle sa tatlong cakes ang triplets.

May mga handang spaghetti, lumpia, pancit bihon, fried chicken, gulaman, puto, caldereta, chicken curry, adobong manok at too many to mention na mga pagkain na niluto pa kaninang umaga nila Rica, mga katulong nila sa bahay at maging pati na rin sina Ran at Wenhan ay tinulungan rin siya sa pagluluto ng mga handa.

Hindi na sila nagpa-cater pa sa restaurant ng Lolo Perry niya dahil para na rin makapagpahinga ang mga empleyado at staffs sa restaurant sa pagluluto ng mga pagkain.

Habang kumakain ang mga bata at ibang mga bisita ay tinawag na ng clown emcees ang triplets para i-blow na ang candle sa cake nila na may Superman theme design. Nang matapos na magwish at magblow ng candle ang triplets ay nagbigay si Rica ng madamdaming speech para sa mga anak niya.

Hindi niya maiwasang mapaluha habang nagsasalita sa mic. Maging pati na rin sila Emily, ang mga magulang ni Trevor at si Trevor mismo ay hindi napigilang umiyak habang nagsasalita siya.

Nang matapos na siyang magbigay ng speech para sa triplets ay sumunod naman si Trevor sa kanya, ang apat niyang mga asawa at ang iba pang mga kamag-anak at kakilala nila. Pagkatapos nun ay kaagad siyang lumapit sa limang asawa niya.

Niyakap naman siya ni Zian habang pinupunasan nito ang mga luha niya sa hawak nitong panyo. “You did a great job as a Mom to Ahmed, Ahnwar and Ahzik, baby.” Zian said while smiling at her.

Rica just nodded and smiled at Zian. “Thank you, Zian.”

Essan also wiping her tears at nakangiti rin ito sa kanya. “I thought I’m gonna cry too, wife. As Zian said, you did a great job as a mother of triplets. Maybe next time ay masundan na natin sila at ako na ang next na magkakaanak sa’yo.” he said that makes Rica blushed.

Siyam na taon na rin pala ang nakakalipas at hindi pa nila nasusundan ang triplets. She’s using a contraceptives sa tuwing nagtatalik silang anim. Masyado kasi siyang nagfocus sa pag-aalaga kila Ahmed, Ahnwar at Ahzik at ayaw pa muna niyang mabuntis kaagad kaya nagpipills siya.

Her husbands understand her reason and agreed with that dahil mahirap nga namang magpalaki ng bata hindi lang isa kundi tatlong bata pa pero alam rin niyang gusto na siyang anakan isa-isa ng mga ito para naman raw madala na ng magiging mga anak niya ang apelyido ng apat niyang mga asawa.

“Then sundan na natin ang triplets.” nahihiyang sabi naman ni Rica na ikinabigla ni Essam at tinitigan pa siya nito.

“A-are you sure about that, wife?” gulat na tanong ni Essam sa kanya.

Rica nodded dahilan para yakapin siya ni Essam sa tuwang nararamdaman nito sa sinabi niya.

“Later?” Essam whispered to her ears.

“Okay.” she chuckled.

Napangiti na lang sila Trevor, Zian, Wenhan, at Ran habang pinapanood sina Essam at Rica.

There’s no competition when it comes to Rica. Pantay-pantay silang lahat pagdating sa babae. Walang inggitan ang nangyayari sa kanilang lima dahil noong una pa lang ay tanggap na nila ang polyamorous relationship nilang anim.

Wala na silang ibang mahihiling pa sa buhay kundi ang makasama si Rica, ang triplets at sa magiging future babies pa nila.

They can’t live without her, sobra na nilang mahal si Rica sa puntong idinepende na nila ang mga sarili nila dito. It’s already an obsession but in a good way.

Ilang oras rin bago natapos ang birthday party ng triplets. Nagsialisan na ang lahat ng mga bisita including the four guys parents and relatives, Emily, Kyrie, Lilian, Sage and Yruma. Matapos ibigay ng mga ito ang regalo para sa triplets ay pinagbaon pa ni Rica ng mga natirang handa ang mga bisita bago umalis ang mga ito sa bahay nila.

Ang mga katulong na ang nag-ayos at naglinis ng mga kalat at hugasin sa birthday party set-up dahil pagod na rin siya para tumulong pa. Pinaglinis na rin niya ng katawan ang triplets bago buksan ng mga ito ang mga regalo na galing sa mga bisita kanina.

“Wow! It’s Optimus Prime robot! My Tito Sage bought this to me.” masayang sambit ni Ahnwar habang yakap nito ang robot toy na iniregalo ni Sage.

“And Tito Yruma bought me this One Piece action figure. Ace looks so cool in this!” sabi naman ni Ahzik habang hawak nito ang action figure toy na iniregalo ni Yruma.

Bumaling naman si Rica sa anak niyang si Ahmed. “What’s your gift, Ahmed?” she asked while smiling.

Tahimik lang na ipinakita sa kanila ni Ahmed ang regalo nitong laruan na Transformer robot.

“Why? You didn’t like it? Kyrie bought that for you.” tanong naman ni Trevor sa anak.

“I like it, Dad but I’m not a kid anymore to play this kind of toys.” sabi naman ni Ahmed at umiling ito.

“What? You’re only 7 years old, Ahmed so you’re still a kid. Appreciate your gift dahil bestfriend mo pa ang nagregalo niyan sa’yo.” sabi ni Wenhan na mukhang hindi nagustuhan ang inaasal ni Ahmed.

Hindi na sumagot pa si Ahmed sa sinabi ni Wenhan at nauna na itong humiga sa sariling kama.

“Ahmed. Bumangon ka diyan.” madiin namang pagtawag ni Trevor kay Ahmed ngunit hindi iyon pinansin ni Ahmed at pumikit na ito habang nakahiga sa kama.

Napabuntong-hininga na lang si Trevor doon at napahawak ito sa batok sa kunsomisyon habang si Ran naman ay natawa na lang.

“Kakaiba talaga ’yang anak mong panganay, Trevor. Gusto kaagad na magmatured kahit napakabata pa. Malayong-malayo sa ugali mo.” Ran chuckled.

“Shut up, Ran. Namomroblema na nga ako sa batang ’yan dahil mahilig raw magsungit sa school nila at hindi man lang marunong makihalubilo sa mga kaklase niya. Si Kyrie lang talaga ang nakakatagal sa ugali niyan.” Trevor said and shrugged his shoulders.

“We can’t do anything about it, Trevor. Siguro sa paglaki niya ay baka magbago pa ang ugali niya. He’s still a young kid kaya dapat natin siyang intindihin muna.” sabi naman ni Essam nang nakangiti.

Rica smiled too. Magaling na talagang magtagalog si Essam at hindi na rin ito slang sa tagalog accent nito. Nagmatured na rin si Essam sa bawat taon na lumilipas. Balik blonde hair na rin ito dahil sinabi niya na mas bagay pa rin dito ang natural hair color nito. Ginawa pa kasi nitong example si Hudson na nonsense na rin naman dahil mahal na niya si Essam.

Nagkaayos na rin sila ng Tito Winston niya na ama ni Essam. Tinanggap na lang nito ang relasyon nila na tinutulan pa nito noong una. Basta’t masaya raw si Essam ay masaya na rin ito para sa kanila.

Winston admitted to her that he attempted to rape her mother before dahil hindi nito matanggap ang pakikipagrelasyon ng Nanay Marianne niya sa Tatay Ricardo niya. Nagalit siya noong una sa inamin ni Winston sa kanya but soon ay napatawad na rin niya ito dahil kahit anong gawin niya ay ama pa rin ito ng asawa niya. She can forgive Winston but she doesn’t want to trust him anymore.

Nang matapos nang mabuksan nina Ahnwar at Ahzik ang mga regalo nila maliban kay Ahmed na nauna nang matulog at hindi na nabuksan ang lahat ng mga regalo nito ay umalis na silang anim sa kwarto ng triplets at nagtungo na sa sariling kwarto nila.

Their room is big and huge. Malaki rin ang kama nila na kasya silang anim at sadyang pinagawa pa ni Trevor para sa kanila.

The five guys look at Rica with pure love, lust and desire in their eyes. Rica just smirked at hinila na lang nito si Essam.

“Sorry pero solo flight muna kami ngayon ni Essam.” she said playfully na ikinareklamo naman ng apat na lalake.

“What? That’s unfair!” reklamo ni Ran.

“Oo nga!” segunda pa ni Wenhan.

Sina Trevor at Zian naman ay tinitignan lang siya sa nagmamakaawang mga mata. Pinigilan niyang matawa sa mga ito dahil kung umakto ang mga ito ay parang hindi niya pinagbibigyan ang gusto ng mga ito na halos araw-arawin na nga siya.

Their sex drive is insane kaya palaging pagod at masakit ang katawan at keps niya pagkatapos nilang magtalik.

“Gagawa kaming baby kaya umalis muna kayo, shoo!” pagtataboy ni Essam sa apat na lalake hanggang sa naitulak na ang mga ito papalabas sa loob ng kwarto.

Narinig pa niya ang pagtutol ng apat bago na tuluyang makalabas loob ng kwarto at naisarado na ni Essam ang pintuan.

Essam come to her slowly and suddenly he grabbed her nape to kiss her deeply. Rica kissed Essam back.

The tingly sensation and electric feelings starts to spread in Rica’s body while Essam is kissing and touching her.

They made love with pure love and romance.

“SUSUNDAN na yata nila ’yung triplets.” sabi ni Trevor nang natatawa.

“Mukhang maghihintay pa yata ako ng 9 months para sa future baby ko.” sabi ni Wenhan na napangiti na lang.

“Tapos ako mga 1 year o 2 years pa? Fuck!” Namomroblema saad ni Ran.

“How about me? A decade to get a son or daughter?” sarkastiko namang sabi ni Zian.

Well, they can wait to get Rica impregnated. As long na sa kanila lang si Rica at makakasama nila ito nang habangbuhay.

Rica only wish one but she got five and that is Trevor, Zian, Wenhan, Ran and Essam.

THE END

PUBLISHED BOOK

Full version of Wished One, But Got Five is in the book.

Wished One, But Got Five is now published and available under PSICOM

Publishing Inc. for only 195php.

Please support me and the WOBGF casts by purchasing the physical book at PSICOM Shopee,

Lazada and soon in National

Bookstores

, and nearest bookstores nationwide.

Thank you so much, Anjies! ♡

Link to this fb post: https://www.facebook.com/100064496479777/posts/pfbid0AjJCLw6pD9j2ibemXchVSVCkKmzQ7mBkoMkYeFr82Hq8Z6ag8KA7NdYc51PoGmXSl/?app=fbl

-Ajai_Kim

WOBGF 5.5 Sale

Wished One, But Got Five inclusions

March 19 Pre-order freebies (195php):

May 5.5-7 sale freebies (98/166php):

Get yours now for as low as 195php!

Links on how to order:

Shopee: https://psicom.pub/wishedone Lazada: https://s.lazada.com.ph/s.6MJPR

WOBGF NEW COVER

Hello, Anjies! Available na ang new cover ng Wished One, But Got Five for only 117 & 77 pesos this PSICOM 6.6 sale. Grab your copy na hangga’t may 40% and 50% discount pa! 🥰 Link below. 👇

Shopee:

https://ph.shp.ee/Bimk1SD

Tiktok

: https://vt.tiktok.com/ZSFELuonh/

Lazada: https://s.lazada.com.ph/s.P0yq0

Thanks for the cover:

Jhane Requez (ziemeart)

Author’s Note

Thank you so much for reading, voting, and commenting Wished One, But Got Five.

Sa mga nagtatanong, last name pa rin ni Rica na Pillada ang gamit niya kahit nakasal na siya sa lima pero gagamitin ng mga magiging anak niya ang last name ng mga tatay nila sa susunod.

See you again in my next stories. I love you all :)