Wattpad Originals Announcement

Dear Amore’s Engels,

I’m thrilled to announce that MUS: Your Royal Highness’ Devotion, the first installment of the Mafia Underboss Series, has been selected for Wattpad Originals! I don’t know why, but I feel like crying while writing this because I know this wouldn’t have been possible without your support—ever since Lorcxxan’s story.

Being part of this program means the world to me. It’s a huge milestone for MUS, and I couldn’t have done it without you, my dear Engels. You’ve been part of this journey, and I’d be overjoyed if you could continue supporting Laszlo and Ady’s story in this new chapter. Every achievement my stories reach is something I share with all of you. I truly hope that this success for MUS1 brings you happiness as well.

As part of the transition to Wattpad Originals, the story will be temporarily unavailable while we prepare for its official release in the program. Thank you so much for your patience and understanding!

To Wattpad, I’m beyond grateful for this opportunity. Thank you for allowing me to be part of this amazing program.

With love,

AmorevolousEncres

Prologue

“Hoy! Ady, gumising ka na diyan!” pasigaw na gising sa akin ng pinsan kong si Rose. Pwede niya naman akong gisingin nang maayos, e. Hindi niya naman ako kailangang patirin sa kinahihigaan ko.

“Ano na!? Tatayo ka diyan o kakaladkarin kita palabas?!” muli niyang sigaw.

Pagod akong bumangon. Kagabi kasi ay matagal akong natulog dahil ako pa ang pinaglinis nila sa mga kwarto rito sa ancestral house ni Sir Lorcan. Ako, si Rose, at si Auntie Rori lang ang katulong dito. Ayos lang naman dahil wala namang tao rito, kami lang pero araw-araw nililinisan. Si Auntie Rori talaga ang caretaker ng bahay. Si Rose at ako naman ay pumunta lang dito dahil kinakailangan ni Auntie ng katulong sa laki nga naman nitong ancestral house. Well, ako ay mukhang nabudol lang naman nina Auntie rito.

“Babangon din naman pala, nagpapagising pa. Hoy! Katulong tayo rito kaya kumilos ka nang naaayon sa posisyon mo!”

Napabuntong-hininga na lang ako. Siya dapat ang umakto sa naaayon sa posisyon niya. Kung makautos kasi sila rito sa akin ay parang ako lang ang katulong. Gustong-gusto ko na talagang labanan si Rose kung hindi lang siya babae at pinsan ko.

“Oo, gising na ako kaya umalis ka na. Susunod na lang ako,” pagtataboy ko sa kanya.

Inismiran niya ako bago siya tumalikod. Inayos ko ang higaan ko. Ang tinutuluyan ko rito ay sobrang liit na kwarto lang na may kamang maliit at isang aparador na maliit sa paanan ko. Dito ko pinagsisiksikan ang sarili ko sa dalawang taon ko rito. Tapos sina Rose ay nasa isang kwarto na malaki at may maayos na kama. Tapos may aircon pa. Ang akin naman ay sirang electric fan lang na kailangan pang pukpukin minsan para gumana.

“Ady, linisin mo ang pool at pagkatapos ay linisin mo rin ang kwarto ni Sir Lorcan dahil pupunta raw ang kaibigan niya rito,” agad na utos ni Auntie sa akin nang makarating ako sa kainan namin.

Dito ay may sariling kusina ang mga katulong at iba rin ang kusina sa loob ng ancestral house. Kumbaga ang sa amin na katulong ay ang iyong dirty kitchen.

“Opo,” masunurin kong sagot ko kay Auntie.

Pagkatapos kung kumain ay nilinis ko kaagad ang pool na sobrang laki at may jacuzzi pa sa kabilang side. Natapos ako sa pool bandang ala una ng hapon. Nagmamadali akong kumain at nilinis ang master’s bedroom dahil hapon daw ang dating ng kaibigan ni Sir Lorcan.

Nang matapos kong malinis ang kwarto ay humiga ako sa kama dahil sa pagod. Hanggang sa makatulog ako. At nang magising ako ay madilim na!

“Pisti! Bakit dito ko naisipang umidlip!” galit kong ani sa sarili at inayos ang kobre kama.

Dahil sa lagkit na naramdaman ko ay pumunta ako sa kwarto ko kung saan ako tumutuloy rito. Kumuha ako ng tuwalya upang maligo sa labas. Sa labas kasi ay may gripo at doon ako lagi naliligo.

Nakatapis ang tuwalya sa baywang ko nang pumasok ako sa kitchen ng bahay. Dito kasi ang daan palabas at papasok kapag pumupunta roon sa paliguan sa labas.

Nauhaw ako kaya naisipan kong uminom ng malamig na tubig. Kumuha ako ng malamig na tubig sa ref saka kumuha ng baso. Pagkatapos kong uminom ay hinugasan ko ang baso saka ibabalik ko na sana iyon sa glass rack nang biglang nahulog ang tuwalya sa baywang ko. Madali kong binalik ang baso sa glass rack saka tumuwad upang pulutin ang tuwalya sa sahig nang may biglang nagsalita sa likod ko.

“Nice booty!” Mabilis kong inabot ang tuwalya at humarap sa taong nagsalita sa likod ko. Napaawang ang labi ko nang makita ko ang lalaki sa harapan ko. Hindi ako makapagsalita. Nakatanga lang ako sa kanya. Aaminin ko, nakakita na ako ng daan-daang lalaki na may hitsura. Pero itong lalaki sa harap ko ay iba. Nakahalukipkip siya at parang modelo na nakasandal sa ref. Iyong mata niyang parang inaantok. Tapos iyong buhok niya ay kulay abo na medyo magulo. At labi na parang kumikisap sa tuwing natatamaan ng ilaw.

Napalunok ako.

“Nice booty and now,” aniya at tumingin sa gitnang hita ko. “…flaunting your dick, huh?” patuya niya.

“Pisting yawa!” mura ako nang makita kong hindi ko pala naibalik ang tuwalya sa baywang ko. Dali-dali kong binalik ang tuwalya sa baywang ko. Umusok ang tainga ko sa kahihiyan.

Tumingin ako sa kanya at nakita kong nawala ang ngisi sa labi niya at ngayon ay kumunot ang noo niya sa akin. Napaatras ako nang tumayo siya nang maayos. Ang tangkad niya!

“What’s pisting yawa?” seryoso niyang tanong.

“Po?” naguguluhan kong sambit. Lumilipad na sa ibang dimensyon ang utak ko!

“I repeat. What’s pisting yawa?”

“P-pisting yawa?” ani ko at tumango siya. “Ano… ang ibig kong sabihin ay gwapong tao ka.” Lumabas lang iyon sa bibig ko nang hindi ko man lang pinag-iisipan.

“Gwapong tao? You mean I’m handsome?” Ngayon ay bumalik ang ngisi sa labi niya.

Tumango ako. “Oo?” patanong kong sagot. Kumakabog na ang puso ko sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Ano ’to? Hindi ko maipaliwanag ang paraan ng pagtitig niya sa akin.

“Well, you’re pisting yawa, too.” aniya na kinalaglag ng panga ko.

“Po?”

“You said I am pisting yawa. Then, let me compliment you too. You’re very pisting yawa, too.” aniya at kinindatan ako. Nahulog yata ang panga ko sa sahig dahil sa kindat niya.

Chapter 1

Ady’s POV

“Ahh, ah… ahh, s-sige pa. I-isagad mo pa, please,” ungol ko habang patuloy akong inaangkin ng lalaking kulay abo ang buhok mula sa aking likod. Nakagat ko ang kumot upang pigilan ang ungol na pilit kumakawala sa aking bibig. Ang ingay ko na!

Nakadapa ako sa maliit kong kama habang walang habas niya akong binabayo. Pinagpapawisan ako nang todo dahil sa ginagawa niya. Ito ang unang beses na may gumawa sa akin ng ganito at ganito pala ito kasarap.

Hinawakan niya ang isang binti ko at walang kahirap-hirap akong binaliktad. Ngayon ay magkaharap na kaming dalawa. Halos matakpan na ng buhok niyang abo ang mata niyang mapupungay. He ran his fingers through his hair before lowering his face to kiss me hungrily—biting my lips, sucking my tongue, and sipping my breath, leaving me breathless. This man. How could he do this to me? My thoughts were already drifting away.

All I could do was groan and moan in pleasure as he kissed me and moved against me.

“Your lips are the sweetest I’ve ever tasted,” sabi niya at dinilaan ang labi ko. Sinimulan na niya naman ang akong halikan. Iniwan niya ang labi ko and he traced his lips on my jaws down to my neck. Kagat. Sipsip. Iyon ang ginagawa niya sa leeg ko. Shuta! Nanginginig na ang buong katawan ko sa ginagawa niya. Habang wala pa rin siyang tigil sa kakalabas-pasok sa akin. Bumaba ang labi niya sa naninigas kong utong at kinagat niya iyon na para bang gigil na gigil siya at saka niya iyon hinihigit. Hindi ko alam kong saan ko ibabaling ang ulo ko sa ginagawa niya. Naliliyo na ang buong pagkatao ko.

“Uhh… uhh… ohh… ahh… ahh,” I lamented, feeling as if he were sending me back and forth to heaven.

I climaxed, my orgasm spreading across my stomach as I panted for breath.

After I came, he followed soon after. I thought he was finished, but instead, he lifted my legs onto his shoulders, positioning his huge, erect cock between my thighs. Our manhoods pressed against each other, the friction making me flinch at the sensation. I had no idea what he was about to do. Impatiently, I waited for what was coming next—until he began moving his hips, thrusting in and out while our cocks rubbed together, creating an intense friction. My legs trembled. Pisti! Bakit ang galing niya sa ganito?

Yawa! Umarko ang likod ko dahil sa ginawa niya sa akin. His mouth hang open and panting mirrored me. Heto na naman, parang may namumuo na naman sa kaibuturan ko na parang gusto nang sumabog.

“I-I… I’m c-coming,” halinghing ko.

He reached for my cock and covered the small hole on the top. “You can’t…” he panted. “You can’t come yet w-wait. Fuck! Wait for me. I’m not close to coming.”

“Argh….” mahaba kong ungol.

“HOY, ADY! PISTI KA. BAKIT BA LAGI KA NA LANG NAGPAPAGISING!” Sa sigaw na iyon ni Rose ay napabalikwas ako sa aking kinahihigaan at sa kasamaang palad, nahulog ako sa katreng kinahihigaan ko.

Napangiwi ako at napahawak sa baywang ko. Ang sakit pa ng p’wet ko.

“Umayos ka na diyan dahil dumating na iyong kaibigan ni Sir Lorcan dito. Bangon na diyan, pa-importante!” galit na untag ni Rose at iniwan ako. Pabagsak niya pang sinara ang pinto. Akala mo naman talaga siya itong may-ari ng bahay.

Napayuko ako saka napatingin sa sandata ko na buhay na buhay. Ginoo ko! Saka pumasok sa isip ko ang aking nakaraang panaginip. Ano iyon? Wet dreams? Pero, bakit siya? Bakit ang lalaking iyon? Shuta naman! Unang kita ko lang sa kanya kahapon, ah.

Pumunta ako sa CR na nakahiwalay rito sa silid ko at doon naglabas ng sama ng loob. Bakit ganoon ang wet dreams ko? Ginulo ko ang buhok ko dahil sa inis. Naghilamos ako at nag-toothbrush pero halos ’di ako matapos-tapos sa pagtu-toothbrush nang pumasok na naman sa utak ko ang napanaginipan ko. Wala sa sarili akong napahawak sa labi ko.

Bakit parang totoo ang panaginip na iyon? Bakit parang nararamdaman ko ang labi niya sa labi ko? Nababaliw na ba ako? Hindi naman ako ganito, ah. Lalaki ako, oi! Sa mga naging wet dreams ko, ito na yata ang nakaka-trauma sa lahat.

“Argh!” sigaw ko sa loob ng CR at inuntog ang ulo sa dingding. Kailan pa ako naging ganito sa isang lalaki?

—

“Auntie,” tawag ko kay Auntie nang pumasok kami sa loob ng ancestral house. Galing kami sa dirty kitchen at kakatapos lang din naming kumain.

“Auntie, hindi pa po ba ako magsisimulang maglinis sa labas?” tanong ko nang hindi siya umimik sa akin.

“Ipapakilala ko muna kayo roon sa bisita ni Sir Lorcan, Ady,” ani Auntie Rori.

Awtomatiko akong napatigil sa paglakad. “A-auntie, okay lang naman po siguro na hindi n’yo ako ipakilala roon.”

Binalingan ako ni Auntie saka tinaasan ng kilay. “At bakit ko gagawin iyan? Ikaw na bata ka. Bisita iyon ng amo natin at kaibigan pa kaya natural na amo na rin natin iyon saka sabi ni Sir Lorcan ay magtatagal daw iyon dito.”

Kaya wala akong magawa kundi sumunod kina Auntie. Nginisian naman ako ng pinsan ko saka niya finlip ang buhok niya sa akin. Hay! Ano’ng akala niya sa akin? Naiinggit ako sa buhok niya? Tsk!

Nang makarating kami sa salas ay nandoon na ang lalaking kulay abo ang buhok. Nakade-kuatro siya at nagbabasa ng newspaper at may tasa rin sa mesa malapit sa kanya. Hindi ko kayang tumingin sa kanya pagkatapos ng nangyari kahapon at sa panaginip ko kagabi. Puta lang talaga. Hindi niya naman alam ang naging panaginip ko at hindi niya rin nakikita ang iniisip ko pero hindi ko talaga kayang tingnan siya.

“Sir Laszlo, magandang umaga po,” bati ni Auntie, animo’y ang bait-bait.

Sumilip ako sa kanya. Nakita kong tinupi niya ang newspaper saka nilagay iyon sa mesa. Inabot niya ang tasa saka simipsip doon. Sinunod ng mata ko ang ginagawa niya. Nang ibaba niya ang tasa ay dinilaan niya ang labi niya. Parang nag-slow motion iyon sa paningin ko. Napailing ako nang maalala ko na naman ang panaginip ko. Yawa!

Tiningnan ko sa gilid ko si Rose na panay ang pa-cute roon sa lalaki sa harap. Hay!

“Oh, good morning,” balik niyang tugon kay Auntie Rori gamit ang malalim niyang boses na parang galing sa lalamunan niya hinugot.

“Sir, ito pala ang anak kong si Rose,” pagpapakilala ni Auntie kay Rose. Si Rose naman ay maarte niyang nilagay sa likod ng tainga niya ang takas niyang buhok.

Tumayo si Laszlo at inabot ang kamay niya kay Rose. May paglalanding tinanggap naman iyon ng pinsan ko. Ginoo ko!

“Laszlo,” aniya at binigyan ng kaunting ngiti si Rose. Kumarigkig naman ang pinsan ko. Nahiya naman ako nang hindi niya maitago ang kilig niya!

Lihim akong napairap sa ere.

“Rose po, Sir.” Napaikot na naman ang eyeballs ko dahil sa tugon ng pinsan ko.

“Ito naman po ang pamangkin ko si Adriel. Pwede n’yo po siyang tawagin sa palayaw niya na Ady,” ani Auntie.

Humakbang siya papalapit sa akin kaya wala sa sarili akong napaatras saka binaling ang mata ko sa ibang direksyon.

“Laszlo,” aniya at nilahad ang kamay sa akin. Nilunok ko ang kung anong nakabara sa lalamunan ko. Nakikipagtalo pa ako sa sarili ko kung tatanggapin ko ba iyong kamay niya o hindi.

“A-Ady po, Sir.” Sa huli ay tinanggap ko ang kamay niya. Labas siya sa kung ano man ang bumabagabag sa akin.

Nang mahawakan ko ang kamay niya, parang may kuryente na dumaloy sa kamay ko kaya agad kong nabawi ang kamay ko sa kanya. Tinago ko ang kamay ko sa aking likuran. Nagsalubong ang kilay niya sa akin.

Tiningala ko siya dahil mas matangkad siya sa akin. Oo nga’t matangkad ako pero mas matangkad talaga siya kaysa sa akin. Dumapo ang mata ko sa kanyang mata. Iyong mata niyang nakakahalina. Parang nangungusap ang mata niyang parang laging pagod.

“It’s my pleasure to know you, pisting yawa.”

Nalaglag ang panga ko. Wala talaga siyang palyang palaglagin ang panga ko. Kahit na sina Auntie at Rose ay laglag ang panga dahil sa sinabi ni Laszlo sa akin.

Umubo si Auntie Rori para kunin ang atensyon ng bisita.

“Sir, ano pong gusto ninyo sa agahan?” rinig kong tanong ni Auntie kay Laszlo na hindi mawala ang mata sa akin.

“I can eat anything you put on the table,” sagot niya habang nakatingin sa akin.

Chapter 2

Ady’s POV

Sa isang linggong pananatili rito ni Sir Laszlo ay nagmistulang kalbaryo iyon sa akin. Para na kasi akong nababaliw rito. Gabi-gabi na akong nanaginip na inano ako ni Sir Laszlo. Hindi ko na halos makilala ang sarili ko. Bakit ba ako na nanaginip ng gan’on? Ni minsan ay hindi pa ako nagnasa sa ka-uri ko. Pero, ano itong nangyayari sa akin?

“Ady, tumigil ka muna raw diyan! Kakain na!” rinig kong sigaw ni Rose sa akin. Sana talaga hindi magka-goiter itong pinsan ko kakasigaw niya. Kung magkataon man, baka kargo ko pa. Ako lang naman kasi ang sinisigawan nito araw-araw kahit na pwede niya naman akong lapitan at sabihan na kakain o ano pa diyan. Hay! Mabu-ang man pud ko ani akong ig-agaw oi!

“Oo, nandiyan na!”

Tumayo ako mula sa pagkakaupo ko. Nagbubungkal kasi ako ngayon sa lupa rito sa garden. Nalanta na kasi iyong ibang mga bulaklak kaya inutos ni Auntie na bunutin ko na lang daw lahat saka palitan ng bagong pananim.

Naghugas ako ng kamay ko at kumuha ng tuwalyang pamunas sa basa kong braso at kamay. Nagpupunas ako habang papasok ako ng dirty kitchen kung saan kami kakain.

Pagdating ko roon ay todo na ang kain nina Auntie at Rose. Tiningnan ko ang mesa na malapit nang maubos ang ulam na manok. Sanay na naman ako sa ganito pero hanggang ngayon, nasasaktan ako sa ganitong sitwasyon. Siguro no’ng tinawag ako ni Rose ako ay kumakain na talaga sila ni Auntie.

Huminga ako nang malalim upang maibsan ang paninikip sa dibdib ko. Hinila ko ang isang upuan at tahimik na umupo at kumuha ng pinggan at kutsara. Hindi nila ako pinansin at pokus lang sila sa pagkain nila. Nilagay ko sa likod ng silya ang tuwalya saka nagsimula nang kumuha ng kanin. Isa na lang ang ulam na nasa bowl, kukunin ko na sana iyon nang naunahan ako ni Rose.

Ngumisi siya sa akin. “Pwedeng akin na lang ito, Ady? Nagutom talaga kasi ako, e.” Gusto ko siyang sabihin na kahit ako man ay gutom na gutom na rin dahil sa pagbubungkal ko ng lupa doon sa hardin.

“Pwedeng hati na lang—”

“Kunin mo na ’yan, Rose, anak. Hindi na natin kasalanan kung hindi na siya natirhan ng ulam. Hindi naman kasi marunong tumingin sa oras. Nagpapatawag pa,” pagsingit sa akin ni Auntie.

“Yay! Salamat, ’Nay,” sagot ni Rose na wala talagang pakialam sa akin.

Pwede naman siguro akong hindi na lang muna kumain ngayon. Pero naisip ko na marami pa pala akong kailangang gawin kaya kailangan ko ng lakas at dapat may laman ang tiyan ko kahit papaano.

“Yah!” Kaming tatlo nina Auntie at Rose ay sabay na napatingin sa bagong dating na si Sir Laszlo. Sumandal ito sa hamba ng pinto nitong dirty kitchen. “Ady, can you join me for breakfast?” tanong ni sir Laszlo na nagpagulat sa akin.

“Naku, Sir, huwag na po si Ady. Patapos na po iyang kumain. Si Rose na lang po. Anak samahan mo si Sir—”

“I don’t want her,” pagod na putol ni Sir Laszlo sa masigla kong Auntie. Si Rose naman ay akmang tatayo rin pero nabitin dahil sa naging sagot ni Sir Laszlo. Ako naman ay nagulat dahil sa sinabi ni Auntie na patapos na akong kumain. Hindi pa nga ako nakakasubo ng isang kutsarang kanin, e.

Tinapunan ng pagod na tingin ni Sir sina Auntie at Rose na ngayon ay hilaw na ngumingiti. Tiningnan niya ako.

“Come on, pisting yawa. I’m famished.”

Tumango ako, takot na baka masigawan pa ako ni Sir Laszlo na mukhang ’di maganda ang gising.

Tumayo ako at binitbit ko ang plato ko na may lamang kanin. Napatingin ako kina Auntie at Rose na ngayon ay ’di maipinta ang mukha na nakatingin sa akin.

Lumapit ako kay Sir Laszlo na sobrang bango! Tumalikod siya kaya naman sumunod ako sa kanya pero bigla siyang humarap kaya umatras ang paa ko nang dalawang beses. Nawalan ako ng balanse dahil sa biglaang pangyayari. At idagdag pa ang kalutangan ko at walang kain.

Mabilis ang galaw ng kamay ni Sir Laszlo at niyakap ng kamay niya ang baywang ko saka kinabig ako tungo sa kanya.

“Careful.”

Kinilabutan ako sa boses niya. Ang gaspang at ang lalim n’on. Naalala ko kasi iyong panaginip ko na paulit-ulit pa rin akong binabangungot. Agad akong naglagay ng distansiya sa katawan namin. Mabuti at ’di natapon ang kanin sa plato ko.

Hinarap niya sina Auntie. “Yeah, before I forget, I already called my friend who is your employer. In the meantime, I will be the one paying your salary. Alright?”

“S-sige po, Sir,” nauutal na sagot ni Auntie.

Pagkarating namin sa loob ng dining area ay agad na humila ng upuan si Sir Laszlo at umupo. Ang mahabang mesa ay kasya ang sampung tao na kakain. Napakalaki rin naman talaga nitong ancestral house ni Sir Lorcan. Minsan ko nang nakita si Sir Lorcan nang napadalaw siya rito pero hindi naman siya nagpapalipas ng gabi rito.

Hindi ako umupo. Nanatili lang akong nakatayo sa isang tabi hawak ang plato ko na may kanin. Hindi ko naman kasi alam kung saan ako lulugar. Saka ito ang unang pagkakataon na kakain ako kasama ang amo ko. Ang isang katulad ko na isang hamak na house boy lang ay walang karapatang umupo kasama ang amo ko.

Tiningnan ko lang si Sir Laszlo na kumukuha ng pagkain at nilalagay sa pinggan niya. Kaso napatigil siya at tumingin sa akin na nakatayo lang. Nilapag niya ang kubyertos at pinagsiklop ang kamay sa isa’t isa saka itinungkod ang siko sa mesa. Iyong mata niyang parang laging inaantok ay bumaling sa akin. I saw how his Adam’s apple moved.

“Aren’t you going to take a seat? Or do you want me to carry you and make you sit?”

“Po?”

Pumikit siya saka yumuko.

“You know what, hindi kita pinuntahan doon para lang patayuin ka diyan,” ani Sir Laszlo.

“Pero po kasi… amo po namin… kayo,” mahina kong wika sa kanya.

“And here I am, asking my servant to join me.”

“Pero kasi, Sir—”

“Just move your ass and take a seat. I’m really hungry, pisting yawa.”

Hindi man niya ako tiningnan ay tumango ako bago humila ng isang upuan. Nilapag ko ang pinggan ko sa mesa.

Nanliit ako sa sarili ko. Si Sir Laszlo ay nakabihis ng isang gray na t-shirt at sa hitsura ng damit niya, alam kong mahal iyon. Pati na iyong pabango niya na naamoy ko kanina. Hindi lang iyon simpleng pabango na mabibili mo sa isang mall nang basta-basta.

“Yah! You want me to serve you?”

“P-po?”

“Why aren’t you eating? Dig in!”

Dahan-dahan akong tumango sa kanya at tiningnan ang plato ko. Narinig ko ang daing niya pero hindi ko iyon pinansin. Hanggang sa nilagyan niya ng ulam ang plato ko. Inangat ko ang tingin ko sa kanya.

“Just eat already,” tamad niyang ani.

Deep within me, sobrang galak ang naramdaman ko. Saka talagang natatakam din kasi ako sa pagkain. Nahihiya lang ako kasi amo ko si Sir Laszlo. Tahimik lang kaming dalawa habang kumakain pero binasag niya iyon.

“Why aren’t you going to school? It’s already late.”

Puno ang bibig ko nang tingnan siya. Hindi nakatakas sa mata ko ang pag-angat ng gilid ng labi niya. Nginuya at nilunok ko ang pagkain na nasa bibig para makasagot kay Sir Laszlo.

“Sorry po, Sir,” hingi ko ng paumanhin sa kanya. Matagal kasi bago ko pa nalunok iyong pagkain sa dami tapos kumuha ako ng baso ng tubig panulak.

“It’s okay. I just noticed that you’re not just a pisting yawa, but you’re also adorable while eating.”

Sa sinabing iyon ni Sir Laszlo ay hindi ko sinasadyang maibuga ang tubig na iniinom ko. Gi-atay! Nabasa pa ang t-shirt ko.

“Fuck,” rinig kong mura si Sir. “Are you okay?”

Tumango ako kay Sir saka pinunasan ang bibig ko. Nakakahiya iyon.

“Sorry po, S-sir.”

“Don’t worry about it. So about my question…”

Kinagat ko ang ibabang labi ko bago nagsalita. “H-hindi na po ako pumapasok sa paaralan. Tumigil po ako.” Saka kung nag-aaral ako ngayon, baka semestral break na rin siguro.

Tumaas ang kilay niyang na plakadong-plakado. “Why? Did you quit?”

Hindi ko alam kung bakit nagtatanong si Sir ng ganito sa akin. Pero bukas naman akong sinasagot ang mga tanong niya. Siguro dahil wala akong taong mapagsabihan ng mga unspoken thoughts ko na naiipon ko lang sa akin kaya siguro ayos lang sa akin na magtanong siya kasi wala namang kahit na isang tao ang nagtanong sa akin tungkol sa pag-aaral ko. Kagaya nga ng tanong ni Sir Laszlo ngayon. Walang tao ang nagtanong sa akin kung ayos lang ba ako? Bakit hindi na ako nag-aaral? Mga ganoong tanong.

“Wala po kasi akong kaya, Sir. Nakikita niyo naman po, mahirap lang ako at sa pagiging kasambahay pa nga ako bumagsak,” matamlay kong sagot.

“How old are you?” Binalik ni Sir Laszlo ang kamay niya sa mesa at taimtim akong tinitingnan na para bang inaabangan niya ang bawat pagbukas at sara ng bibig ko.

Gumapang ang init sa pisngi ko. Sumagi na naman kasi sa utak ko iyong panaginip ko. Pisti jud!

Umiling ako saka sinagot si Sir Laszlo.

“Twenty na po, Sir.”

“So, dapat college ka na?”

“Oo po sana, pero wala po akong kaya—”

“Your… parents, where are they?”

Natigilan ako sa tanong na iyon ni Sir Laszlo. Lumaki ako sa lola ko. Lumaki ako sa probinsya namin doon sa Cebu. Simula nang magkamalay ako ay hindi ko kailanman nakita ang ina at ama ko. Nakilala ko lang ang ina ko sa isang larawan. Pero magkaiba ang hitsura namin ng ina ko. Ang sabi ni Lola Flor ay banyaga raw ang ama ko kaya magkalayo ang hitsura namin ni Mama. Nagtanong din ako sa ama ko pero wala namang alam sina Lola Flor kahit si Lola Asunta, ang kapatid ni Lola Flor.

“It’s okay if you’re not comfortable—”

“Wala na po akong ina, Sir, at hindi ko naman po nakilala ang ama ko,” pagpuputol ko sa kanya. “Lola ko lang po sa probinsya ang nagpalaki sa akin, iyong ina po ni Auntie Rori. Matanda na po ang lola ko at mahirap lang kami kaya hanggang high school lang ang natapos ko.”

Nakita ko kung paano bumakat ang buto sa panga ni sir Laszlo. Noon man ay ayaw ko nang tinitingnan ako na nakakaawa ako kasi wala akong ina at ama at lumaki lang ako sa puder ng lola ko. Pero ngayon na tinitingnan ako ni Sir Laszlo na may purong awa sa mga mata niya ay parang may kung ano na humaplos sa puso ko.

Chapter 3

Ady’s POV

Habang nagdidilig ako sa mga halaman na tinanim ko kahapon ay maya’t maya naman akong napapatigil dahil sa naging usapan namin ni Sir Laszlo. Mabait si Sir Laszlo, sadyang hindi lang kaaya-aya ang unang pagkikita naming dalawa.

Nakakatawa lang na hanggang ngayon ay hindi ko pa nasasabi sa kanya na iba ang ibig sabihin ng ‘pisting yawa’. Tapos siya naman, panay ang tawag sa akin ng pisting yawa.

Simula nang dumating ako rito, kailanman ay parang alipin lang ako nina Auntie Rori at Rose. Ako kasi ang mas may maraming ginagawa. Mabuti nga ngayon ay nandirito ang amo namin kasi sila ay gumagawa na rin sa mga gawain na dati ay ako lang ang gumagawa. Si Auntie Rori kasi ang caretaker kumbaga rito sa ancestral house ni Sir Lorcan kaya siguro mataas din ang tingin niya sa sarili niya. Hindi rito naglalagi si Sir Lorcan kaya wala talaga siyang kaalam-alam sa mga kilos ng mga kasambahay niya.

“Hala!” nausal ko nang makita kong malulunod na sa dami ng tubig ang halaman na kahapon ko pa lang tinanim.

Hay! Kung saan-saan kasi lumilipad itong utak ko.

“Hoy! Ady!” Nilingon ko ang pinsan ko na malalaki ang hakbang patungo sa akin. Si Rose ay matanda sa akin ng dalawang taon pero kung makaasta ito ay parang bata naman. Saka feeling din itong pinsan kong ito.

“Ano?” usal ko nang makarating siya sa harapan ko. Pinatay ko ang tubig at hinarap siya nang maayos.

Nakapamaywang siyang tumingin sa akin. Mas mataas ako nang kaunti sa kanya kaya inangat niya ang tingin niya sa akin. Ano na naman ito!?

“Ano’ng pinag-uusapan ninyo ni Sir Laszlo kahapon? ’Di ba sabay kayong kumain? Tapos ang tagal pa bago ka makabalik sa trabaho mo,” litanya niya sa akin.

Huminga ako nang malalim. “Nagtanong lang siya sa akin kung ilang taon na ako,” mataman kong sagot.

Napakawalang kwentang tanong naman niyan. Saka ito ba ang isinugod niya sa akin dito?

“Ano? Iyon lang!?”

“Tinanong din niya kung nag-aaral ba ako.”

Bahagya siyang natigilan. Ano? Kinabahan siya? Hindi ko naman ugaling ikuwento kung kani-kanino ang tungkol sa masama nilang pakikitungo sa akin, sa mga masamang trato nila sa akin. Hindi nila kailangang mangamba na isusumbong ko sila sa amo namin dahil kahit papaano ay sila at si Lola na lang ang pamilya ko. Tapos nasa Cebu pa si Lola Flor.

“Huwag kang magkakamaling mabanggit kay Sir Laszlo ang—”

“Huwag kang mag-alala dahil hindi ako magsusumbong,” putol ko rito.

“Mabuti nang magkaliwanagan tayo, Ady. Nagkatrabaho ka rito dahil kay Mama kaya umayos ka,” pambabanta niya sa akin.

“Akala mo naman gusto ko itong trabaho na ito? Rose, alam mong iba ang dahilan kung bakit ako pilit na lumuwas dito. Hindi para maging kasambahay. Pumunta ako rito dahil akala ko makakapag-aral ako pero hindi! Niloko niyo ako ni Auntie.”

Ang totoo kasi niyan, pagkatapos kong maka-graduate ay tumawag si Auntie sa akin kung gusto ko ba raw na makapagkolehiyo ako. Syempre, gustong-gusto ko naman iyon. Kaya noong sinabi niya na lumuwas ako at pumunta rito sa La Union ay agad akong nag-ipon ng pera para pamasahe ko papunta rito. Si Lola Flor nga ay naiwan doon sa bahay ng nakababatang kapatid niya, kay Lola Asunta.

Ang hindi ko inaasahan, pagdating ko rito ay magiging houseboy ako nang di-oras. Ayaw ko n’on. Mas mabuti na lang na manatili ako sa Cebu at alagaan si Lola Flor dahil matanda na siya pero wala naman akong pamasahe pauwi. Kaya nagtagal ako rito. Nagtagal ako rito at nagtrabaho bilang isang kasambahay pero ang iniisip ko no’n ay kapag nakuha ko na ang sweldo ko ay makakauwi na ako ng Cebu pero talagang ganid iyang si Auntie at hindi niya binibigay sa akin ang sweldo ko. Ang sabi niya ay pinapadala raw niya ang sweldo ko kay Lola.

Nagprotesta pa nga ako sa kanya pero sabi niya wala raw akong utang na loob kay Lola dahil si Lola ang nagpalaki sa akin tapos wala man lang daw akong maigaganting mabuti kay Lola.

“Ano? Nagmamatapang ka na ngayon kasi ano? Dahil kaibigan mo na ang amo natin? Hoy, Ady. Mag-isip ka nga. Kaibigan lang ’yan ng tunay nating amo! At bukas o sa isang linggo, aalis din iyan dahil nagbabakasyon lang ’yan dito!”

Napailing ako kay Rose. Hindi ko matukoy kung bakit umabot ang usapan namin sa ganitong punto.

Pero, oo, inaamin kong nagkaroon ako ng lakas ng loob dahil kay Sir Laszlo na nandirito araw-araw kahit na nasa kwarto lang siya na nagkukulong at laging nakaharap sa laptop niya.

“Hindi ko kaibigan si Sir Laszlo, Rose. Alam mo iyan! Amo ko lang din siya.”

Oo, hindi naman talaga kami magkaibigan ni Sir Laszlo pero magaan ang loob ko sa kanya. Siguro dahil nasasabi ko sa kanya ang lahat ng nilalaman ng utak ko. Saka kahit na sa probinsya noon, wala naman akong naging matinong kaibigan. Tapos si Sir Laszlo, na amo namin, magiging kaibigan ko? Malabo naman yata iyan.

“Lalaki ka, Ady, kaya sana huwag kang gagaya sa nanay mo!”

Nang binanggit na ni Rose ang mama ko ay biglang uminit ang ulo ko.

“Huwag mong sinasali ang nanay ko sa usapan natin, Rose. At ano ba’ng pinagpuputok mo diyan? Una, nagtatanong ka lang naman kung ano ang pinag-usapan namin ni Sir, ah. Kung may gusto ka pang malaman tungkol kay Sir Laszlo, huwag ako ang kausapin mo!” galit kong sumbat sa kanya.

Bumilog ang mata niya sa akin.

“Gusto ko si Sir Laszlo.”

Natawa ako. Muntik na akong maiyak sa kakatawa dahil sa sinabi ni Rose. Tanga ba talaga itong pinsan ko?

“Alam mo, Rose, ikaw ang dapat na gumising sa katotohanan na aalis iyang si Sir Laszlo rito. Ikaw pa nga ang nagsabi na aalis iyan dito bukas o sa isang linggo. Tapos ganiyan ka na?”

Nakitang kong nagpipigil na si Rose na sabuyan ako ng masasakit na salita. Nanginginig na ang kamay niya habang nakatingin sa akin.

“You are right there, Ady. Aalis din ako rito.”

Parehong lumaki ang mata namin ni Rose nang biglang sumingit sa usapan namin ni Sir Laszlo. Sinundan ko ang mata ni Rose at nasa likuran ko si Sir Laszlo.

“S-sir,” nauutal kong sambit.

Parang isang prinsipe na naglakad si Sir Laszlo patungo sa kinaroroonan namin ni Rose. Nakalagay ang dalawa niyang kamay sa likod niya at taas ang noo habang humahakbang. Para bang sanay na sanay siya sa ganoon at kinalakihan na niya.

“You like me?” Wala akong mabasa na emosyon sa mukha ni Sir Laszlo. Parang iba siya sa Laszlo na nakausap ko kahapon. Tapos ang tono ng pananalita niya ay para bang ang lamig n’on at idagdag pa ang mata niyang laging inaantok.

Nasa gitna ako nina Rose at Sir Laszlo.

“S-sir Laszlo, ano po… ano…”

Hindi matapos ni Rose ang sasabihin niya. Para bang nangangapa siya ng sasabihin, na parang ewan.

“Well, let me tell you this, Rose. I don’t like you.”

Kahit na hindi ako ang sinabihan n’on ni Sir Laszlo ay parang nasasaktan ako para kay Rose. Dere-deretso lang na sinabi iyon ni Sir Laszlo sa kanya. Walang halong pag-aalinlangan at pagdadalawang isip.

“S-sir—”

“Hindi lang ikaw ang nagkagusto sa akin na sinabihan ko niyan. Lahat sila ganiyan ang sinasabi ko. Also, I don’t do relationships,” putol ni Sir Laszlo kay Rose.

Tumingin ako kay Rose na namumula na ang mukha at mata. Naluluha na rin siya. Kahit na masama siya sa akin, pinsan ko pa rin siya kaya nasasaktan ako para sa kanya. Harap-harapan pa siyang sinabihan n’on ni Sir Laszlo.

Napatingin naman ako kay Sir Laszlo na walang kaemo-emosyon ang mukha na nakatingin kay Rose. Sa paraan ng pagtitig niya ay parang pinaparating niya rito na seryoso siya at wala siyang paki kung masaktan man ito o hindi.

Napaigtad ako nang tumingin sa akin si Sir Laszlo. Napakurap-kurap ako nang ngumiti siya sa akin. Pero ang ngiting iyon ay hindi abot sa mata niya.

“Let’s have dinner together,” saad niya at tumalikod pero tumigil siya bago muling nagsalita. “And lastly, ikaw na ang magluto. I can eat whatever you cook.”

Nang mawala na si Sir Laszlo sa paningin ko ay kinuha ko ang hose at liligpitin na sana iyon. Pero biglang hinablot ni Rose ang hose sa kamay ko at binagsak.

“Ano!? Masaya ka na?! Hindi ka talaga umalis nang dumating si Sir Laszlo!”

Hindi talaga matukoy ng utak ko kung gaano kakitid itong utak ni Rose.

“Rose—”

“Masaya ka na bang nakita mo kung paano ako tinurn down ni Sir, huh!? “

Bumuga ako ng marahas na hininga. Nakakapagod na talaga siya.

“Rose naman, kahit na masama ang ugali mo sa akin, kahit na hindi mo ako tinuring na pinsan mo, nasaktan din ako para sa ’yo. Pero, Rose, baka naman nakakalimutan mo na kasambahay tayo at iyong sinabihan mong gusto ‘mo’ ay amo natin. Just give up on that feeling of yours!”

Napailing si Rose. “Nakikita mo, Ady, magiging akin din iyang si Laszlo.”

Inirapan ko siya. “Good luck sa ’yo.”

Chapter 4

Ady’s POV

“There you are, pisting yawa.”

Muntik ko nang mabitawan ang hawak kong sandok nang biglang may magsalita sa likuran ko. Pisti!

Nilingon ko si Sir Laszlo pero sa paglingon ko ay mukha niya ang nakasalubong ko. Natigil yata ang paghinga ko dahil sa lapit ng mukha naming dalawa. Naaamoy ko ang panlalaki niyang pabango. Tapos ang buhok niyang kulay abo ay natatakpan ng isang towel. Kakatapos niya lang maligo dahil madampi pa iyon!

Sinubukan kong tagpuin ko ang mga mata niya. Nararamdaman ko na ang init ng hininga niya sa isang bahagi ng mukha ko. Gumalaw ang panga niya. Gusto kong igalaw at ilayo ang katawan ko sa kanya—ang mukha ko sa kanya pero hindi ako makagalaw. Parang nilagyan ng kung anong pampadakit ang paa ko sa sahig.

Malayang naglakbay ang mata ko sa perpekto niyang mukha. Napakaputi niya talaga. Parang nakikita ko na nga ang ugat niya dahil sa kaputian niya. Tapos iyong ilong niyang mapakatangos. Oo nga’t matangos ang ilong ko pero iba kasi ang sa kanya. Iyong symmetrical niyang ilong ay talagang nakakaagaw ng pansin. Then his sleepy silver eyes, it hits different the longer you stare at it. Kumabog ang puso ko.

“Aren’t you done with that?” Nginuso niya iyong niluluto ko.

Kung hindi nagsalita si Sir Laszlo ay baka hanggang ngayon, nakatunganga pa rin ako sa kanya. Nakakatulala naman talaga ang mukhang mayroon siya.

Pisti!

Ano na ba itong pinagsasabi ko?

“A-ah… malapit na po, Sir,” ani ko at ibinalik ang mata sa niluluto ko.

“Hmm,” ani Sir Laszlo saka tumabi sa akin.

“You’re good at cooking too?” maya-maya ay tanong niya.

Sinulyapan ko siya saglit. Nagpupunas ulit siya sa basa niyang buhok.

“Hindi naman. Natuto lang ako dahil ako ang nagluluto noon para sa lola ko.” Binagsak ko ang mata ko sa aking niluluto. Nami-miss ko na ang lola ko.

Humigit dalawang taon ko na siyang hindi nakikita. Hindi na kasi ako nakakauwi ng Cebu. Sina Auntie naman ay parang walang balak na dalawin si Lola. Tapos minsan ko lang din natatawagan si Lola Flor. Wala kasi akong cellphone tapos nakikihiram lang ako ng cellphone sa kakilala ko rito. Madamot din kasi iyang pinsan ko sa gamit niya.

“Hmm, does your cousin always treat you like that?”

Napatingin ako kay Sir Laszlo na nakatuon pala ang mga mata sa akin. Parang may kung anong pwersa na humahatak sa akin na tingnan ang mata niya. Ang ganda talaga ng mukha.

“A-ah, hindi naman kapag galit lang siya… M-may kabutihan naman s-siya,” pagsisinungaling ko.

Tinaasan niya ako ng kilay.

“Okay,” maikli niyang turan at parang ’di naniniwala sa akin.

“Maniwala ka sa akin. M-mabait s-siya.”

Tinanggal niya sa ulo ang towel at sinampay iyon sa malaki at malawak niyang balikat. Kailan kaya ako magkakaroon ng ganoong klaseng muscles?

“I know,” payak niyang saad saka tumalikod sa akin at nilisan ang kusina.

Napabuntong-hininga ako. Bakit ko ba sinabi iyon sa kanya? Para tuloy pinagpipilitan ko sa kanya na mabait talaga si Rose.

Simula nang dumating si Sir Laszlo isang linggo ang nakakalipas ay hindi na natahimik ang utak ko. Hindi ko maunawaan dahil palagi ko siyang naiisip. Saka siya lagi ang paksa ng panaginip ko. Nakakapanibago lang dahil data-rati naman ay hindi ako ganito. Kahit na hindi ko siya iniisip sa pagtulog ko, dinadalaw niya talaga ako sa panaginip ko. Talagang humahanga ako kay Sir Laszlo pero hanggang doon lang iyon… ’di ba? Pati ako ay nababaliw na sa kakaisip. Pati sarili ko, parang ’di ko na maunawaan nang maayos.

Mabait sa akin si Sir Laszlo kaya ipinagpapasalamat ko iyon. Kaya lang, lagi akong ganito. Na kapag nandiyan siya ay ninenerbyos ako. Hindi na mabuti ito. Saka kapag lumalapit siya sa akin ay parang may nagwawalang insekto sa tiyan ko.

Nagsimula kasi ito dahil sa panaginip ko, e. Kung sana hindi ako nanaginip ng ganoon ay siguro hindi ako ganito kabalisa kapag nandiyan siya.

Inayos ko ang mesa at tatawagin ko na sana si Sir Laszlo nang bigla siyang dumating sa dining area.

“Ady, sabi ni Mama kakain na raw—”

Napatigil si Rose nang makita niya si Sir Laszlo na handa nang umupo sa palagi niyang pwesto. Ako naman ay nagpalipat-lipat ang tingin sa kanilang dalawa. Walang imik lang na ipinagpatuloy ni Sir Laszlo ang pag-upo niya.

“S-sige, susunod ako pagkatapos ko rito—”

“He’s eating with me. You may go now,” wika ni Sir Laszlo gamit ang mababang tono ng boses niya.

Napatingin ako kay Rose na parang nasaktan dahil sa sinabi ni Sir. Inirapan ako ni Rose bago siya umalis.

“S-sir, siguro po sasabay na lang ako kina—”

“No, when I said you’ll eat with me, I meant it.” He looked at me. “You. Sit.” He emphasized each word.

“Pero po…”

“I understand you. You’re afraid of your cousin and your aunt, right? Don’t worry. You have me. They can’t do anything bad to you.”

Sumuko na ako.

Umupo ako sa isang silya. Hindi ko alam kung bakit niya ito ginagawa sa akin. Hindi ko alam kung anong klaseng trip ang mayroon siya o kung anong laro ang nasa utak niya.

Bakit niya ako pinapasabay na kumain sa kanya? Saka kung gusto niya ng makakasama sa hapag ay nandito naman si Rose na malaki at bukas ang palad na papayag na samahan siya sa pagkain niya. Nakakalito lang dahil ako lang ang lagi niyang inaayang kumain. Kaya siguro ganoon na lang kung makaakto sa akin si Rose. Siguro naiinggit ang pinsan ko dahil ako ang laging inaayang kasabay ni Sir Laszlo. At saka pupwede naman sigurong sabay kaming kakain dito pero wala rin naman siyang nabanggit na gano’n.

“Sir, pwede ko ba kayong tanungin?”

Naglakas ako ng loob upang tanungin siya.

Gumalaw ang panga niya at bumaling sa akin.

“You are obviously asking me now, so go ahead and fire away.”

Tumikhim ako. “Sir… kung ’di niyo po sana mamasamain bakit… b-bakit po ako ang lagi ninyong gustong kasabay sa pagkain?”

Ayan na naman siya sa pagtaas ng kilay niya. Binaling ko sa ibang direksyon ang mata ko. Ngumuso ako.

“Nah, I would rather eat with you than with your nosy and fake cousin. And your aunt? I don’t like the way she treats you and your cousin either. They’re definitely a mother-and-daughter pair. That’s why I prefer you—you’re soft-spoken, quiet, and, most importantly, honest.”

Hindi ko alam na sa loob ng maikling panahon na pagtira niya rito ay gano’n na pala karami ang napapansin niya sa amin. Patahi-tahimik lang siya pero nagmamasid na pala siya sa paligid niya. Akala ko ay puro lang sa laptop niya ang atensyon niya. Pero gano’n na pala ang nalalaman niya.

Kinabahan naman ako sa mga naiisip ko. Kung ’yan ay napapansin niya… huwag niyang sabihin na may napapansin na rin siya sa mga kinikilos ko rito? Iyong pakikitungo ko sa kanya. ‘Honest’ pa ako sabi niya pero nagsinungaling naman ako sa kanya kanina.

“G-gano’n po ba… Napapansin ko rin po na m-mabait kayo sa akin.”

His lips curved into a grin at my remark.

Narinig ko pa ang munting tawa niya. Tiningnan ko siya.

“Hmm… trust me, Ady.” Nagkatitigan kaming dalawa nang tumingin sa mga mata ko. “Trust me, Ady. I’m not a good person. I’m not ‘mabait’.”

“Pero iba po kasi ang nakikita ko sa inyo,” paliwanag ko at iniwas ang tingin sa kanya. Mas kinakabahan kasi ako sa paraan ng mga titig niya. Nakakahalina talaga. Pisti! “Siguro po hindi maganda ang ugali ninyo… pero mabuti po kayo para sa akin. Kahit po masasakit iyong salita na binitawan ninyo sa… sa pinsan ko, alam ko po na ayaw niyo lang po sigurong paasahin ang pinsan ko kaya nasabi niyo po iyon sa kanya.”

Binalik ko ang tingin ko sa mukha niya at kung hindi ako nagkakamali ay hindi niya inaalis ang tingin niya sa akin. Yawa! Ang puso ko. Kumabog na naman. Anong sakit ang mayroon ako?

“Is that what you think of me? You think I did that just because I don’t want her to have hope? Well…” he trailed off, leaning back in his seat without breaking eye contact with me. “You’re partly right—I don’t want her to hope. But my real intention in saying that to her is that I simply don’t like her, especially her attitude.”

Ngayon, alam ko na. Alam ko na na masakit talagang magbitaw ng salita si Sir Laszlo. Hindi siya nagpapaligoy-ligoy. Kung ano ang gusto niyang sabihin ay sinasabi niya.

“So, Ady, don’t try to cover up your cousin’s bad attitude because I already know about it.”

Napakurap-kurap ako dahil sa sinabi niya.

Yumuko ako. “P-pasensya na p-po.” Pinaglalaruan ko ang kamay ko sa ilalim ng mesa sa kaba. Ang lakas kasi ng pintig ng puso ko.

“Let’s not talk about that. Dig in. You work really hard every day, yet you eat so little. Plus, you only eat the leftovers from your aunt and cousin.”

Naibalik ko ang mata ko sa kay Sir Laszlo pero abala na siya sa plato niya na ipinagpasalamat ko dahil hindi niya ako nakitang manghang nakatingin sa kanya. Paano’t alam niya pati iyan? Papaano niya ito nalaman lahat?

Walang palya niya talaga akong pinapamangha.

“K-kaya po ba ninyo ako… kaya po ba ninyo ako inayang kumain kasama kayo?”

Tumigil siya sa pagsubo pero nakatuon lang sa plato niya ang mata niya kaya hindi ko nakikita ang ekspresyon niya. ““One of the reasons why… but I really want company, that’s why. And you’re here.” He sighed. “Honestly, at the moment, I am trying to find myself, and I need someone. Then, I see you… that’s why.”

Chapter 5

Ady’s POV

Habang nakahiga ako sa matigas at maliit kong higaan ay hindi maalis sa isipan ko iyong sinabi sa akin ni Sir Laszlo. He is finding himself daw. Hindi ko naman alam kung ano ang tinutukoy niyang finding himself. Pero iyong mata niya kanina, parang maraming iniisip at bumabagabag sa kanya.

Hindi naman siguro siya namomoblema sa pera dahil sa hitsura at pananamit niya pa lang ay mayaman na. Tindig pa nga lang niya ay sumisigaw na sa karangyaan. Saka sa paraan din ng postura niya ay para bang nakakataas talaga siya. Iyong pakiramdam na kapag kaharap mo siya ay parang ang baba mo kumpara sa kanya. Ganiyan ang datingan ni Sir Laszlo.

Inunan ko ang braso ko at tumingin sa ceiling.

Bakit ko ba iniisip ang ganitong bagay? Dapat problemahin ko ang sarili ko dahil gusto ko nang umuwi ng Cebu. Gusto kong umuwi roon sa probinsya namin kasi miss na miss ko na ang lola ko pero sa kabila ng rason na iyan… ang totoo ay gusto ko na ring umuwi ng Cebu para makalayo ako kay Sir Laszlo. Ewan ko kung anong klaseng sakit ba ito. Pero kapag nakikita ko si Sir… pisti lang dahil kinakabahan ako at pinagpapawisan ng malamig. Parang iyong pakiramdam ba na nagre-report ka at wala kang alam sa pinagsasabi mo. Hindi na talaga ito maganda, alam ko.

Maganda ang naging gising ko kinaumagahan kahit na nahihirapan akong ipikit ang mata ko kagabi dahil sa mga iniisip ko. Marami na nga akong iniisip, dumagdag pa si Sir Laszlo. Maganda rin ang gising ko kasi walang Rose na nanggambala sa akin. Salamat sa poong may kapal!

Nang matapos akong maligo, agad akong nagbihis sa lagi kong pormahan. Naka-maong shorts ako na hanggang tuhod ang haba tapos may butas-butas na rin itong shorts ko at kumukupas na rin ang kulay dahil gamit na gamit ko na. Tapos pinaresan ko ng isang t-shirt na DIY ko lang. May mahabang slit ito sa gilid. Bukas ito mula sa kili-kili ko hanggang sa hem mismo ng t-shirt. Mas prefer ko kasi ito lalo na ngayon dahil medyo mainit ang panahon at dagdagan pa ng trabaho ko na nagbibilad sa araw. Parang ang natatakpan lang ng damit ko ay ang tiyan at ang likod ko. Sanay na rin na naman ako sa ganitong kasuotan kahit na noong nasa bukid pa ako.

Pagbukas ko ng pintuan ay agad akong napaatras pabalik sa loob ng kwarto ko. Muntik pa akong mapakapa sa puso ko sa gulat!

“Yawa!” gulat kong sambit nang bumungad sa akin ang presko at gwapong mukha ni Sir Laszlo. Putik!

Muntik ko nang makutos ang sarili ko dahil sa pinagsasabi ng utak ko. Dagdagan pa sa bibig ko na walang preno. Hindi na siguro ako magtataka na kung bukas o sa makalawa ay masigawan na ako ng ‘you are fired’ dahil dito sa magaling kong bibig. Nauuna pa kasing bumuka ang bibig ko kaysa mag-isip ng kung ano ang dapat sabihin!

Napalunok ako nang makita ko ang pilak na mata ni Sir Laszlo at parang inaantok na ngayon ay may halong… galit?

Pisti na jud ni! Bulong ko sa sarili ko.

“S-sir, kayo po pala.” Hilaw ko siyang nginitian.

“Cook,” maikling wika niya.

“Po?”

“You heard me. Cook for me. I’m hungry as fuck,” parang naiirita niyang saad sa akin.

“H-hindi pa po ba nagluluto si Auntie Rori, Sir?” tanong ko at humakbang palabas ng silid ko. Sumilip ako sa paligid, nagbaba-kasakali na makita ko sina Auntie Rori at Rose. Muli kong binalik ang aking mata kay Sir Laszlo.

“What are you looking for?” istriktong saad niya.

Napaayos ako ng tindig. “Sina Auntie, S-sir… Nagtataka lang po kasi ako kung bakit hindi pa sila nakapaghanda ng agahan mo—”

“Actually, your aunt already cooked, but your food tastes better than hers,” walang pag-aalinlangan niyang saad. Masarap namang magluto si Auntie… o baka siguro nasanay lang ako kasi si Auntie naman talaga ang nagluluto.

“G-gano’n po ba, Sir?”

“Hmm, that’s why you move faster.”

Ilang beses akong tumango sa kanya saka siya tinalikuran upang pumunta sa kusina at magluto. Hindi ako magluluto roon sa dirty kitchen. Dito ako mismo sa loob magluluto. Syempre, kaibigan ’to ng amo namin.

Pagdating ko sa kusina ay agad akong nag-isip kong ano ang maaari kong lutuin and I ended up cooking vegetables and fried garlic rice. Medyo late na rin kasi at wala pang kain si Sir Laszlo. Tssk!

Sumilip-silip din ako dahil baka sumulpot bigla ang pinsan ko at bugahan na naman ako ng mga salita n’on. Pero wala naman akong nakitang Rose kaya nakahinga ako nang maluwag.

While I’m deeply engrossed in chopping the garlic into small pieces, biglang sumulpot sa tabi ko si Sir Laszlo. Yawa! Sambit ko sa utak ko. Aatakihin na ako nito sa puso, e.

“Ady,” tawag niya sa akin kaya napatingin ako sa kanya. “Why did you act like that earlier?”

Nagtagpo ang kilay ko dahil sa tanong ni Sir Laszlo. Hindi ko alam kung ano ang tinutukoy niya.

“Ano pong ibig ninyong sabihin, Sir?”

“Earlier, when you saw me standing in front of your door, you looked startled. You even said ‘yawa.’” A playful smile crossed his lips. I think I know what Sir Laszlo was thinking. “Is that your first time seeing a handsome man first thing in the morning? Well, I’m pretty confident that I am handsome, but you know, you don’t have to be startled every time you see me.”

Sa ’di malamang kadahilanan ay napaubo ako sa sinabi ni Sir Laszlo. Giatay na ni. Iniisip niya talaga na gwapo ang ibig sabihin ng yawa. Ginoo ko. Kung alam mo lang talaga, Sir, na minumura kita… baka napatalsik mo na ako rito nang wala sa oras.

“S-sir kasi po… ano po.” Kinakabahan ako. Hindi ko masabi kay Sir ang totoo.

Umiling si Sir Laszlo. “It’s actually, okay. You don’t have to explain.”

Napangiwi naman ako sa sinabi niya. Papaano ba ito? Bakit ’di ko masabi ang totoo? Gaitay na jud ni!

Mabuti na lang at pagkatapos n’on ay umalis si Sir Laszlo sa kitchen pero iyong kaba ko at ang pintig ng puso ko, hindi talaga tumigil.

Kumain din kami ni Sir Laszlo nang tahimik kaya nakahinga ako nang maluwag. Sana lang talaga huwag na niyang banggitin iyong gan’on at saka sana pati iyong pisting yawa, sana kalimutan na niya iyon.

Bandang hapon ay nilabas ko ang mga basura at akmang papasok na ako nang may kumalabit sa aking braso. Kaya napalingon ako kung sino iyon.

“Hey!”

“Hala, Cane!?” gulat kong sambit saka wala sa sariling niyakap si Cane. Niyakap niya rin ako pabalik.

“How are you?” tanong niya sa akin pagkatapos ng yakapan namin.

Nagbigay ako ng distansya sa sarili namin.

“Ayos lang, Cane,” sabi ko at ngumiti sa kanya.

“Really? Hindi ka ba inaalila ng auntie mo at ng pinsan mo diyan?” Sumilip pa siya sa loob.

Napabuntong-hininga ako. Si Cane ay kakilala ko rito. Siya iyong tao na hinihiraman ko ng telepono kapag gusto kong makausap si Lola Flor. Nakatira si Cane sa ’di kalayuan dito. Nalalakad nga lang, e. May kaya sa buhay si Cane dahil sa ibang bansa nagtatrabaho ang kanyang mga magulang, mga nurse, at siya naman ay nurse din pero dito lang sa locality ng La Union nagtatrabaho.

Ngayon ko lang ulit siya nakita kasi may seminar daw siyang pinuntahan sa Manila. Isang linggo rin siya roon. Si Cane ang masasabi kong kaibigan ko rin pero ’di ko naman siya nakakausap nang madalas kasi may trabaho siya at ako rin naman. Nakakapag-usap lang kami kapag napapadpad ako sa bahay nila. Kapag gusto kong tumawag kay Lola ay tina-timing ko rin na day off niya.

“Hindi na… Hindi na masyado,” pag-amin ko sa kanya. Talagang hindi na kasi may amo na kaming nasa loob araw-araw.

“Nothing’s new. So, when will you go to my house?” tanong niya sa akin.

Napakamot ako sa batok ko. Hindi ko kasi alam kung makakabisita ba ako sa kanila gayong may amo kaming nandirito sa bahay araw-araw.

“Is there something wrong?” dagdag niya.

“Kasi… kuan, Cane may amo kasi kaming nandirito—”

“Oh, Mr. Lavoisier?”

Umiling ako. “Hindi. Kaibigan niya na nagbabakasyon dito.”

“Oh, okay. Hindi naman siguro ’yan magtatagal diyan. Basta bisita ka sa bahay, huh? Also, wala nang linis ang bahay namin,” aniya at humalakhak.

Pumupunta ako sa bahay nila para makitawag kay Lola Flor na nasa Cebu at bilang kapalit n’on ay nililinisan ko ang bahay nila. Ayaw nga niya noon, e. Kasi kaibigan ang turing niya sa akin—nakakabatang kapatid daw ika niya. Pero masaya ako kapag naglilinis sa kanila kasi tumutulong din siya sa akin. Bale kaming dalawa ang naglilinis sa pamamahay niya.

“Ah, magpapaalam ako sa kanya. Kapag weekend siguro, Cane.”

“Okay, baby,” aniya at ginulo ang buhok ko. Napangisi ako. Noong una, ang awkward na tinatawag niya akong ganoon pero kalaunan ay nasanay na rin ako na tinatawag niya akong ‘baby’. Parang wala na iyon sa akin. “Sige, aalis na ako. H’wag kang papaapi rito, huh?” bilin niya sa akin.

“Hmm,” tugon ko saka tumango sa kanya.

“Mag-iingat ka at dahan-dahan sa pagpapatakbo sa motor mo,” paalala ko. Ang bilis kasing magpatakbo nitong lalaking ito.

“Opo.”

Natawa ako saka pinanood siyang sumampa roon sa motor niyang kulay itim. Kumunot ang noo ko nang hindi siya nag-helmet.

“Ang helmet, oi!” sigaw ko saka tinuro ang helmet na nasa likod niya lang. Nag-peace sign siya sa akin saka kinuha ang helmet at saka iyon sinuot. Kumaway na rin ako sa kanya.

Nakangisi akong tumalikod nang ’di ko na makita ang motor ni Cane. Nakapasok na ako at isinara ko na ang gawa sa metal na gate. Pero pagtalikod ko ay napatalon ako nang makita ko si Sir Laszlo. Bakas ang pagkaseryoso sa mukha nito habang ang dalawang kamay ay nasa likod. Nahigit ko ang aking hininga sa lapit ng mukha naming dalawa.

“S-sir…” nauutal kong sambit.

Umangat ang isang kilay niya sa akin and his languid eyes were fixed on me. “Baby, huh?” anang niya.

Chapter 6

Ady’s POV

Sa sumunod na araw ay nasanay na ako na gumising nang maaga at ipagluto si Sir Laszlo. At nasanay na rin ako na sabay kaming kumain dalawa. Pero ang awkward lang kasi ngayon dahil wala na kaming imikan ni Sir Laszlo. Actually, kapag kumakain kami ay hindi naman kasi kami usually nag-uusap kaso ewan kung ano ang kina-awkward ng atmosphere ngayon. Nagsimula kasi ito noong nakita at narinig niya kaming dalawa ni Cane sa labas. Hanggang sa dumating ang lunch time.

“Sir, gusto niyo po ba ng kape?” tanong ko nang makita ko siyang pumasok sa kitchen bitbit ang laptop niya sa isang kamay niya. Abalang-abala siya roon at hindi matanggal ang mata sa ginagawa niya sa laptop. Malaya kong sinusundan ang bawat kilos ni Sir Laszlo dahil hinihintay ko na lang na maluto ang baka na pinapakuluan ko. Lunch time niya at ngayon lang siya lumabas sa kwarto tapos bitbit pa niya ang laptop niya. Kanina ay hinatiran lang siya ni Rose ng breakfast sa kwarto. Ako sana ang maghahatid n’on pero inagaw ni Rose kaya wala na akong magawa pa.

Ang ganda lang tingnan ng katawan ni Sir sa suot niyang sleeveless na kulay gray tapos naka-jogger pants at tsinelas na pambahay. Napakasimple pero iba ang dating sa kanya. Tapos kitang-kitang ko pa ang muscles niya na nagpe-flex. Nakaka-intimidate talaga ang kaputian ng balat ni Sir. Halos kita ko na ang ugat niya.

“No, thanks,” payak niyang sagot sa akin habang ang mata ay nasa laptop saka nilapag niya iyon sa counter at kumuha ng malamig na tubig sa ref.

Tipid akong ngumiti sa kanya kahit na ’di siya nakatingin sa akin. Wala sa sariling sinundan ng mata ko ang pag-inom ni Sir sa baso niyang may lamang malamig na tubig. Tiningnan ko kung paano lumapat ang mapupulang labi niya sa bibig baso at kung paano tumaas-baba ang Adam’s apple niya. Nang mailapag ni Sir ang baso niya ay nahagip niya ako ng tingin.

Tinaasan niya ako ng kilay niyang plakadong-plakado. “What? You’re thirsty?” tanong ni Sir Laszlo saka in-extend ang kamay niya sa akin. Muntik ko nang kunin ang baso na nasa kamay niya pero bago ko pa iyon magawa ay iniling ko na ang ulo ko at hilaw akong ngumiti kay Sir.

“Ay! H-hindi po, Sir,” garalgal kong sabi.

“Then why are you looking at me like you’re very thirsty?”

Ewan ko ba kung bakit ang dating sa akin ng boses ni Sir ay parang nanunuya at parang nang-aakit. Giatay nani!

Parang sinilaban ng apoy ang tainga ko dahil sa sinabi ni Sir Laszlo. Yawa! Nakita niya pala iyon. Ginoo ko! Ano na lang kaya iisipin sa akin ni Sir Laszlo?

“P-po?”

Bumuntong-hininga siya saka nilapag ang baso sa mesa. “Nothing… But why are your ears and cheeks burning red?” tanong ni Sir Laszlo saka ngumisi sa akin.

Atay jud ka, Sir! Mas lalo ko tuloy naramdaman ang pag-init ng tainga at pisngi ko. Napapikit ako. Nakakahiya! Tumalikod ako kay Sir sa kahiyaan na naramdaman ko. Giatay! Ngano ni? Napahawak ako sa bandang dibdib ko na nagwawala. Bakit ako kinakabahan nang ganito? Bakit ganito ang puso? Hindi naman ako mahilig sa kape, ah?

Naramdaman ko ang presensya ni Sir Laszlo sa likod ko. Napakapit ako sa gilid ng sink at pumikit nang mariin. Halos hindi na ako huminga dahil sa presensya ni Sir sa likod ko. Ilang mga mura na ang sinambit ko sa aking utak.

Mas kinilabutan ako nang maramdaman ko ang hininga ni Sir Laszlo sa likod ng tainga ko. Iyong init ng hininga niya ang nararamdaman ko. Tapos ang lapit pa ng katawan namin sa isa’t isa. Pinagpapawisan na ako nang matindi dahil sa ginagawa ni Sir.

Napayuko ako.

“This time, you’re not a pisting yawa, you know? You look so adorable when your cheeks and ears are flushed,” bulong ni Sir sa tainga ko na may dalang mainit na hangin. Pagkatapos iyong banggitin ni Sir ay saka ko lang naramdaman ang paglayo ng katawan niya sa likod ko. Ilang saglit pa ay nagawa ko nang lumingon at nakita ko si Sir na naglalakad palayo sa kusina bitbit ang laptop niya. Napaupo ako dahil sa panginginig ng tuhod ko. Yawa! Ano at bakit ko ito nararamdaman? Ano na ang nangyayari sa katawan ko? Bakit ganito ako sa tuwing nakikita ko at nasa malapit sa akin si Sir Laszlo?

Hindi lang kasi ito ang unang beses na naramdaman ko ito. Noong una ay hindi ko lang ito pinansin pero ngayon mas lumala yata?

Nang sumapit ang hapon ay natapos ko na ang mga gawain ko. Kaya naman umalis ako ng bahay at pumunta sa bahay ni Cane. Hindi ko na kasi maintindihan itong nararamdaman ko. Gusto ko munang umalis doon kahit saglit lang. Kanina ay sabay kaming kumain si Sir Laszlo pero ’di ko siya magawang tingnan dahil parang may sakit yata ako sa puso ko.

Wala si Cane pagdating ko sa kanila kaya umupo ako sa gilid ng bahay nila habang hinihintay siyang makauwi. Mga bandang alas sais saka lang siya dumating. May nakasabit pang pizza box sa motor niya.

“Hey! Baby, napadalaw ka yata!” ani Cane nang makababa siya sa motor niya. “Halika ka, pasok.”

Sabay kaming pumasok dalawa sa bahay nila. Ang bahay ni Cane ay down floor lang, hindi kalakihan kumpara sa ancestral house ni Sir Lorcan. Tapos may halaman din sila pero walang nag-aalaga. Iyong bakuran nga nila ay mga masasamang damo na ang tumubo. Pero mabuti na lang at pagpasok ko sa bahay nila ay malinis naman ang loob. Malinis talaga si Cane pero sa loob lang ng bahay nila. Wala siyang hilig maglinis sa labas.

“Kanina ka pa ba doon sa labas?” tanong niya habang hinuhubad iyong uniform niyang kulay puti. Wala na sa akin kapag nakikita ko siyang naghuhubad sa harap ko dahil siguro pareho kaming lalaki at siguro ay nasanay na rin ako.

Umupo ako sa sofa nilang kulay brown. “Hindi naman,” sagot ko sa kanya.

“Mabuti naman. Tamang-tama, may dala akong pizza. Kainin natin ito,” sabi niya at inilapag ang pizza sa maliit na center table.

“Wow naman. Sana pala araw-araw akong pumunta rito, ’no?” biro ko.

“Yeah, mas gusto ko iyan,” anito at umupo sa tabi ko na topless at boxer shorts lang ang suot.

“Biro lang.”

“Tsk! Wait, nandito ka ba para makatawag ka sa lola mo? Damn it! Lowbat ako ngayon,” aniya at binuksan iyong pizza. Binigyan niya ako ng isang slice n’on.

“Hindi… hindi ’yan ang sadya ko,” sagot ko at tumingin sa kanya.

Kumagat ako roon sa pizza.

Kumunot ang noo niya. “It is not you, baby, na pumunta dito at hindi iyan ang sadya mo. Tell me, ano ang sadya mo?” tanong niya sa akin.

“Pwedeng kumuha muna tayo ng maiinom?” request ko naman sa kanya.

Mahina siyang dumaing. “Ako na ang kukuha.”

Agad siyang tumayo at pumunta sa kusina nila. Pagbalik niya ay may dala na siyang isang pitsel ng pineapple juice.

“Now, tell me.”

Humugot ako ng malalim na hininga. “Ano kasi… p-para kasing may sakit ako, Cane.”

“Fuck? What? You should have told me earlier! Let’s go and see a doctor. Ano’ng nararamdaman mo?” tanong niya at kinapa ang leeg at noo ko. Kinumpara pa niya ang init naming dalawa. “Wala ka namang lagnat,” takang usal niya.

“Kasi, Cane, itong puso ko…”

“What?”

Kinagat ko ang pizza saka nagsalita muli. “Bumibilis kasi ang tibok. Alam mo ba iyong pakiramdam na kapag may nakita kang isang tao tapos bigla na lang bumibilis ang tibok ng puso mo? Iyong parang kinakabahan ka. Tapos pinagpapawisan ka. Ewan ko kung anong sakit ito, Cane. Tapos ngayon, nararamdaman kong lumalala na ito.”

Inisang subo ko ang pizza na natira sa kamay ko at tumingin kay Cane na nakapikit ang mga mata. Kinalabit ko siya.

“Oi, ayos ka lang?” tanong ko.

Dumilat siya saka mahinang tumawa. “Pinag-alala mo akong bata ka.”

“Huh?”

“Sino iyang taong tinutukoy mong may kakayahang pabilisin ang tibok ng puso mo?” tanong niya, seryoso at ’di magawang isubo ang pizza sa kamay niya.

“Kailangan pa ba iyan?” suna kong tanong.

“Oo,” simpleng sagot niya.

Ngumuso ako.

“Ano… iyong… i-iyong kaibigan ng amo ko. Si Sir Laszlo.”

Muli siyang pumikit ng mariin. “So it’s guy after all.”

“Oo, lalaki siya.”

“So, you like this guy?”

“Oo,” mahinang sagot ko pero alam kong narinig niya iyon. Ngumisi siya sa akin at saka ko lang na-realize kung ano ang sinagot ko sa kanya. “Naku… naku, Cane, hindi… ano… ano…” Nataranta ako.

“It’s okay. Base sa mga sinabi mo sa akin, lahat ng nararamdaman mo ay dahil iyan sa lalaking iyon at ang lalaking iyon ay gusto mo.”

Napatanga ako dahil sa sinabi niya. Binagsak ko ang tingin ko sa aking hita. Hindi ito maaari. Ako? Gusto si Sir Laszlo? Paano? Bakit? Inaamin kung nagkaroon ako ng relasyon noon sa isang babae pero hindi naman ako nagkaroon ng ganitong pakiramdam sa kanya. Siguro nga dahil laro-laro lang iyon noon? At pagkatapos n’on ay wala na… wala na akong nakarelasyon pang iba hanggang ngayon. Tapos lahat ng nararamdaman ko ngayon, bago ito lahat sa akin. Kaya nga nalilito ako. Gulong-gulo ako.

Gabi na nang ihatid ako ng Cane sa ancestral house ni Sir Lorcan. Masyadong marami ang aming napag-usapan at nakalimutan ko ang oras.

“Wag mo nang masyadong iniisip iyon. Kung iisipin mo iyan nang iisipin, mas maguguluhan ka. Just go with the flow. Siguro crush mo pa lang iyan… but just inches away to like. Basta, nandito lang ako kapag gusto mo ng kausap. Tandaan mo, Ady, baby kita kaya pwede mong sabihin sa akin lahat, okay?”

Tumango at ngumiti ako kay Cane. “Sige, Cane, salamat. At salamat din kasi hindi mo ako hinusgahan at naintindihan mo ako.”

Ginulo niya ang buhok ko. “Sige na, pumasok ka na. Malamig na rin.”

Pumasok na ako sa loob. Tahimik na kaya akala ko tulog na ang mga tao pero nakita ko si Sir Laszlo na nasa sala, nakayuko at katabi ang ilang bote ng alak. Ewan ko ba kung bakit pero agad akong lumapit sa kanya.

“S-sir…” tawag ko sa kanya.

Dahan-dahan ay inangat niya ang ulo niya sa akin. Namumula ang mata niyang singkit. Magulo rin ang buhok niyang kulay abo.

“Finally, you came,” anang ni Sir Laszlo saka ako hinila.

Chapter 7

Ady’s POV

“Finally, you came,” anang Sir Laszlo saka ako hinila.

Ako na walang lakas dahil sa pagkabigla ay agad niyang nakabig patungo sa kanya. Nag-landing ako sa gilid niya. Nakabuka ang malalaki at mahahaba niyang hita sa carpeted na sahig. At parang wala rin siya sa sarili niya. Amoy alak pa siya.

Ano kaya ang problema ni Sir? Bakit kaya naglasing itong si Sir Laszlo ngayon?

“S-sir, lasing na po yata kayo,” sabi ko saka sinusubukan kong tanggalin ang mapag-angking kamay niya na nakahawak sa bisig ko.

Iyong mapupungay niyang mata ay nakatutok lang sa akin. Parang wala siyang narinig at nakatitig lang talaga siyang.

“Dammit!” mahinang mura niya.

“Sir… Sir Laszlo ihahatid ko ba po kayo roon sa silid ninyo?” tanong ko sa kanya at hinayaan ko na lang ang kamay niya na nasa bisig ko. Mabuti nga at hindi na iyon gaanong kahigpit.

“No…” sagot niya sa akin.

Anong oras na ba at bakit nandito pa ito rito? Tapos naglalasing pa! Madadamay pa ako dahil ayaw akong pakawalan. Inalis ni Sir Laszlo ang mata niya sa akin. Alam ko namang inaantok na siya pero nagmamatigas lang siya.

Pinagmasdan ko ang halos perpekto niyang mukha. Iyong mukha niyang sobrang puti na ultimo iyong maliliit niyang ugat doon ay nakikita ko. Iyong matangos niyang ilong at ang labi niyang mapupula. Napalunok ako. Giatay! Bakit gusto kong halikan iyong labi niya? Bakit gusto kong malaman kung ano ang feeling na mahalikan ng labing iyon? Iniling ko ang ulo ko. Walang bakas ng balahibo ang mukha ni Sir Laszlo.

“Sir, matutulog na po ako,” anang ko at muling kinuha ang kamay ko sa kanya pero muling humigpit ang pagkakapit niya roon. Sir Laszlo naman… hindi porket may nararamdaman na ako sa iyo ay ganito na!

Para akong mamamatay sa ganitong sitwasyon namin ni Sir Laszlo—iyong sobrang lapit lang namin. Iyong puso ko, kanina pa nagwawala sa loob ng ribcage ko. Bumuntong-hininga ako at umupo na rin sa carpeted na sahig dahil nangangalay na ang binti ko!

Yumuko ako dahil inaantok na kasi ako.

“Saan ka galing?” tanong ni sir Laszlo sa akin.

Inangat ko ang ulo ko at tiningnan siya na malayo ang tingin.

“Po? Sir?”

“I said saan ka galing?”

Actually, rinig na rinig ko naman talaga iyong sinabi sa akin ni Sir Laszlo kanina. Pero iba kasi ang lumabas sa bibig ko. Binaling ni Sir Laszlo ang mata niya sa akin. His drowsy silver eyes were really damn captivating and enticing.

Kaya nga gusto mo. Parang may kung anong bumulong sa akin.

Ako naman ngayon ang nag-iwas ng tingin at tinuon ang mata sa mabalahibong carpet sa sahig. “Sa… Sa… Kina Cane po,Sir.” Hindi ko naman talaga obligasyon na sagutin siya. At wala rin naman siyang karapatan na magtanong sa akin ng ganito. Nakakapagtaka lang.

“In your baby’s house?” sunod niyang tanong.

Inangat ko muli ang ulo ko sa kanya. Nagtagpo ang mata naming dalawa. Bumilog ang mata ko dahil sa lakas ng kabog sa puso ko. Kailan pa ba ako masasanay rito?

Hinila ko ang bisig ko na nasa kamay niya pero sana hindi ko na lang iyon ginawa dahil ngayon, ang dalawang kamay na niya ang nakahawak sa dalawang bisig ko. Napatingin ako roon. Tatayo sana ako dahil hindi ko na maintindihan ang pinaggagawa ni Sir Laszlo at mga pinagtatanong niya pero muli niya akong hinila sa kanya at sa pagkakataong ito, sumubsob ang mukha ko sa matipuno niyang katawan. Para akong nakuryente nang lumapat ang mukha ko roon sa dibdib niya.

Ang lakas ko ay walang-wala sa lakas ni Sir Laszlo. Siguro dahil na rin mas malaki siya sa akin at mas matanda rin siya sa akin.

“S-sir…” Sinubukan kong ilayo ang buong katawan ko sa kanya pero walang silbi ang lakas ko kumpara sa kanya.

Sa isang iglap ay walang kaalam-alam akong nakapatong na sa mga hita niyang nakahilata. Giatay! Iyong kahabaan sa ibaba ni Sir ay ramdam na ramdam ng ng pwet ko. Para iyong tumutusok sa pwet ko. Nanginig ako dahil doon.

“Answer me,” pabulong niyang saad sa tainga ko.

Ang kamay ko ay nasa gilid niya kaya napakapit ako sa t-shirt niya. Nagsitaasan ang balahibo ko.

“S-sir… wala… wala n-naman po akong baby,” sagot ko sa kanya.

“That guy named Cane? Isn’t he your baby?”

Pinakawalan niya ang kamay ko kaya naitungkod ko iyon sa dibdib niya at nilayo ang mukha ko roon. Akala ko ay makakawala na ako pero iyong mga kamay niya ay parang sawang gumapos sa baywang ko.

“Sir… Sir, hindi…” ’Di ko matapos ang nais kong sabihin dahil nakita ko na parang nagtitimpi na siya. Iyong bagang niya ay maya’t maya ang paggalaw n’on. Hindi ko talaga maintindihan kung bakit siya ganito. Bakit niya ito ginagawa sa akin? Yawa jud kay ka, Sir! “Hindi… hindi ko siya baby… Magkaibigan lang po kami.” Sa kabila ng mga pag-aalinlangan, kaba, at pagkalito ko, sinagot ko pa rin siya.

“Then, why is he calling you his baby?”

Binaba ko ang kamay ko na nasa dibdib niya. Tutal naman ay may distansya na kami kahit na nakapatong pa rin ako sa kanya.

“Nakaugalian na niya po,” sagot ko.

“And you allow him to call you that way?”

“Opo,” nakayukong sagot ko. Hindi ko alam kung paano ko nakakayanan ang ganitong sitwasyon at posisyon namin ni Sir. Ang kabog ng dibdib ko ay ’di ko na maintindihan. Para akong bata rito sa harap niya na ini-interrogate ng magulang.

“I don’t like it,” mahinang wika niya.

Binalik ko ang mata ko sa kanya. “Po?”

“Nevermind.”

Tinanggal niya ang isang kamay niya sa baywang ko kaya akala ko ay makakatayo na ako. Pero kahit na ang isang kamay niya lang doon ay napakalakas niya. Anong klaseng workout ba ang ginagawa nito? Bakit ang lakas niya?

Napapikit ako nang umangat ang kamay niya. Akala ko susuntukin niya ako gamit ang malaki niyang kamay pero naramdaman ko ang lamig ng kamay niya na humahaplos sa pisngi ko.

“I want to kiss you.”

“Po?”

“I want to kiss you, Ady,” saad niya at unti-unting nilapit ang mukha sa akin. Ang loob ng utak ko ay nagpoprotesta na ’wag akong papahalik pero ang katawan ko naman ay walang ginagawa. Na-estatwa ako. Hindi ko magalaw ang katawan ko. ’Di ko magawang ilayo ang katawan ko kay Sir Laszlo. Para pa ngang hinihintay ko ang paglapat ng mapupula niyang labi sa labi ko.

Unang lapat ng labi niya sa akin ay hindi niya iyon ginalaw at ako naman ay wala ring ginagawa. Kusa akong pumikit gaya ni Sir Laszlo. Sa paggalaw ng labi at dila niya ay naibuka ko ang mata ko at ’di ko inaasahan na magtatagpo ang mata namin ni Sir Laszlo. Nakabuka rin ang mata niya.

“Open your mouth, Ady,” saad niya sa kalagitnaan ng halik niya. Wala na ako sa utak ko. Iyong utak ko ay nasa malambot na labi at sa dilang malikot ni Sir Laszlo lang. Ibinuka ko ang labi ko at kasabay n’on ang pagpikit ng dalawang mata ko.

Hindi naman ako nakainom ng alak na kagaya ni Sir Laszlo pero bakit pakiramdam ko ay nalalasing ko? Nalalasing ako sa mga halik ni Sir Laszlo. Gumapang ang kamay ko pataas hanggang sa balikat ni sir Laszlo. May nakahalikan na ako noon pero hindi ganito. Iyong halik ko noon ay dampi lang iyon. Hindi kagaya nito na salinan na ng laway, kagatan na ng labi, at sipsipan na ng dila.

Gustong-gusto ko kapag sinisipsip ni Sir Laszlo ang dila ko. Kahit na nakakawala ng hangin ay gusto ko iyon. Ito ang kauna-unahang halik ko sa isang lalaki pero ni kusing, wala akong naramdamang pandidiri o ano.

“Uhmm…ahhmm… S-sir…”

“Your lips and tongue are so sweet, Ady. So sweet that I could do this till dawn.”

Ang posisyon namin ni Sir Laszlo kanina ay nabaliktad na ngayon. Ngayon ay ako na ang nakasandal sa sofa at si Sir Laszlo naman ang nasa ibabaw ko. Pinning his massive body on my so-so body. Iyong kamay ni Sir Laszlo ay nasa labas lang ng t-shirt ko. Kung kanina ay malamig ang kamay niya, ngayon ay mainit na iyon at tumatagos ang init n’on sa balat ko.

Ang kamay ko ay isinampay ni Sir Laszlo sa balikat niya. Ginapos ko ang kamay ko roon sa leeg niya at wala sa loob kong pinagkakalmot ang balat niya sa likod pati na ang buhok niya.

Ewan ko ba kung nagkakataon lang o hindi pero kapag binubuksan ko ang mata ko ay nakikita ko ring bumubukas ang mata ni Sir Laszlo. Nagtatagpo ang mga mata namin tapos muli na naman kaming maghahalikan.

Alam kong kinabukasan nito, pagsisihan ko ito. At baka rin ay mag-iba ang tingin sa akin ni Sir Laszlo pero patuloy pa rin ako sa pagtanggap sa magaling niyang labi.

“Don’t let that Cane of yours kiss like this, hmm?” tila lasing na wika ni Sir Laszlo habang ang ulo ay nasa kanal ng leeg ko. Kapwa kaming hinihingal mula sa napakahabang halikan. At nanatili siya sa ibabaw ko. Ramdam ko rin ang kabog ng dibdib ni Sir Laszlo.

“Answer me, Ady.”

“Sir…”

“Answer,” demand niya.

“O… oo.”

Hindi ko alam kung ilang minuto kaming nasa gano’ng posisyon. Hanggang sa naramdaman ko na lang na matatalim na ang hininga na pinapakawalan niya. Iyon pala ay nakatulog na siya sa ibabaw ko. Dahan-dahan ko siyang hiniga roon sa mahabang sofa na kinasasandalan ko kanina. Kumuha ako ng unan at kumot sa kwarto niya saka hinayaan ko na siyang matulog doon sa sofa. At sa gabing iyon, hindi ulit ako makatulog magdamag dahil sa bawat pikit ng mata ko, ang paglapat at paggalaw ng labi ni Sir Laszlo ang naaalala ko. Mas vivid pa iyon kaysa sa panaginip ko noon.

Chapter 8

Ady’s POV

“Oh! Napapadalas yata ang pagkain mo rito, Ady? Bakit? Ayaw ka na bang makasabay ni Sir Laszlo sa isang hapag?” tanong ni Auntie Rori na may kasamang pang-aasar.

Hindi ko siya sinagot at humila na lang ako ng upuan at kumain. Si Rose naman sa kabila ko ay nakatingin lang din sa akin. Ang talim ng tingin sa akin ni Rose. Halos bilangin na niya kasi kung ilang subo na ang nagagawa ko. ’Di ko na nakayanan iyon at binaba ko ang kutsarang hawak ko bago isinandal ang katawan sa aking upuan.

“Rose, may dumi ba sa mukha ko? May kung anong mali ba sa mukha ko?” tanong ko sa kanya at tinuro pa ang mukha ko.

Siningkitan niya ako sa mata niya. “Oo, may mali talaga,” aniya at tinitigan pa ako lalo.

Umirap ako sa kanya.

“Ano naman?” usal ko saka kinuha ang kutsara na binaba ko kanina at sumubo. Naligo na ako at tumitingin naman ako sa salamin kapag lalabas ako. Wala namang masama sa mukha ko o dumi.

“May kumagat ba diyan sa labi mo?”

Napaubo ako sa biglaang tanong ni Rose sa akin. Mabilis kong inabot ang baso at pitsel ng tubig.

“Rose, anong… anong klaseng tanong ’yan?” anang ko matapos nakainom ng tubig.

“Ay, oo nga, Ady. Bakit namamaga iyang labi mo? No’ng nakaraang araw pa ’yan, ah,” puna naman ni Auntie.

Napalunok ako. Oo nga’t may pamamaga talaga sa labi ko at may sugat din doon pero hindi ko alam na pati ito ay mapapansin nila.

“N-nakagat ng bubuyog d-diyan sa labas habang naggugupit ako sa mga halaman,” pagdadahilan ko.

“Hay, naku. May pagkatanga ka rin talaga, Ady,” nakangiwing saad ni Auntie. Si Rose naman ay parang ’di naniniwala sa sinabi ko. Nagdududa siya sa bubuyog na kumagat sa labi ko.

“Grabe naman ang bubuyog na iyon, Ady. Sa labi pa talaga” dagdag ni Rose.

Bumalik ako sa pagkain at tinanguan ko na lang si Rose. Kahit na anong mangyari, hindi ko sasabihin sa kanila ang dahilan kung bakit namaga ang labi ko. Medyo okay na nga ito ngayon kaysa kahapon, e. Nagsuot lang ako ng face mask para ’di masyadong halata pero ang init naman ng panahon kaya hinubad ko. Doon siguro nakita ni Auntie ang pamamaga ng labi ko kahapon.

Ang totoo nga niyan ay hindi ako napapakali dahil sa gabing iyon. At dahil doon ay iniiwasan ko na si Sir Laszlo. Hindi na rin niya ako pinapatawag o pinagluluto. Magtatatlong araw na nga na hindi ko iyon ginagawa para sa kanya. Sa ginawang iyon ni Sir Laszlo ay nakakahinga ako nang maluwag. Kapag hindi ko siya nakikita ay nakakahinga ako nang mabuti. Pero minsan naman ay nakikita ko siyang pinagmamasdan ako habang naglilinis, nagmo-mower ng mga masamang damo sa bakuran, at nagbubungkal ng lupa. Mabuti at hindi naman siya lumalapit sa akin.

Hindi ko rin alam kung may naaalala ba si Sir Laszlo sa mga nangyari no’ng gabing iyon. Lasing siya no’n kaya sana wala siyang maalala.

Pagkatapos kong kumain ay pumunta ako sa likod nitong ancestral house. May ginawa kasi akong maliit na kubo rito at may duyan din doon sa kubo. Humiga ako roon sa duyan saka pumikit. Hindi ko mapigilang alalahanin ang mga nangyari. Sa loob ng maliit na panahon na pamamalagi ni Sir Laszlo rito ay nagustuhan ko siya. Oo nga’t noon ay hindi ko naisip na magkakagusto ako sa isang lalaki pero ngayon inaamin ko na… na gusto ko na nga si Sir Laszlo.

Sino ba naman kasi ang hindi siya magugustuhan kung napakabait niya sa akin? Tapos siya rin iyong lagi akong kinukumusta. Lagi akong kinakausap. Mahirap sa akin na tanggapin ang katotohanang gusto ko si Sir Laszlo dahil maliban sa mayaman siya at mahirap ako, pareho pa kaming lalaki.

Minsan, may oras na naiisip ko na baka nababaguhan lang ako kay Sir Laszlo kasi siya lang iyong taong parang may concern sa akin. Pero si Cane naman gano’n sa akin, ba’t wala akong maramdaman sa kanya na ganito? Bakit hindi ako nakakaramdam ng paglakas ng tibok ng puso ko kapag kasama ko si Cane? Hindi rin ako nakakaramdam ng excitement kapag kasama ko siya. Tapos kapag kasama ko si Cane, natural lang… Kaibigan lang ang tingin ko sa kanya.

Tapos kapag si Sir Laszlo ang kasama ko, hindi ako mapakali. Lagi kong iniisip kung ano ang tamang gagawin at tamang isasagot sa tanong niya. Ewan ko, siguro dahil ayaw ko siyang ma-disappoint? At kapag kausap ko si Sir Laszlo, parang kami lang dalawa at gustong-gusto ko siyang titigan kapag nag-uusap kami.

Sa mga araw na iniiwasan ko si Sir Laszlo ay iyon ang mga pumasok sa isip ko. Naliwanagan ako sa lahat ng mga kakaibang nararamdaman ko. Akala ko pa ay may sakit na ako. Iyon pala ay may nararamdaman ako sa kaibigan ng amo namin. Siguro nga totoong tanga rin ako. Kasi alam ko naman na anytime ay pwedeng umalis dito si Sir Laszlo kaso matigas itong puso ko. Ngunit sa kabilang dako naman, mas mabuti iyong aalis siya kasi baka kung aalis siya rito, mawawala rin itong nararamdaman ko sa kanya.

Habang nakapikit ako rito sa duyan ay may nararamdaman akong nakatitig sa akin. Oo nga’t matanda na itong bahay ni Sir Lorcan pero kahit na isang beses ay ’di pa naman ako minumulto. Dahan-dahan kong minulat ang mata ko. At hindi naman pala multo ang nakatingin sa akin kundi si Sir Laszlo pala. Nakaupo siya sa sahig ng kubo na ginawa ko at nakatingin siya sa akin habang nakahiga ako rito sa duyan. Sa gulat ko ay napaahon ako muntik pang sumubsob ang mukha ko sa kawayang sahig. Mabuti na lang at mabilis akong nasagip ni Sir Laszlo.

Tila may kuryenteng dumaloy sa katawan ko sa simpleng dikit ng balat namin si Sir Laszlo. Ito na naman siya. Nang makabawi ako ay agad akong lumayo sa kanya. Inayos ko ang damit ko saka siya tiningnan.

“S-sir, ano pong ginagawa niyo rito?” kunwari ay hindi kinakabahan kong tanong sa kanya.

Pinukol niya sa akin iyong pagod niyang mata. Huminga rin siya nang malalim saka itinungkod ang dalawang kamay sa likuran niya.

“Are you done collecting your thoughts?”

Anong collecting your thoughts? Ano’ng pinagsasabi nitong si Sir Laszlo? May amats pa ba ito?

“Po? Sir?”

“As I’ve noticed, iniiwasan mo ako. Napansin mo rin siguro na hinahayaan lang din kita. I didn’t bother you because I thought you were collecting your thoughts after our hot kiss—”

Dahil sa bibig niyang walang preno ay agad ko siya nilapitan saka tinakpan ang bibig niya. Naalarma akong tumingin sa paligid. Baka kasi nandiyan lang sa tabi-tabi sina Auntie at si Rose. Hindi ko pa sana tatanggalin ang kamay ko na nakatakip sa bibig ni sir Laszlo nang naramdaman ko ang dila niya na dinidilaan ang palad ako.

Agad kong nilayo ang kamay ko sa bibig niya sabay atras ko. Giatay! Pinahid ko ang palad ko sa likod ng aking t-shirt. Iyong tainga ko ay umuusok na. Yawa jud ni si Sir Laszlo!

“Maybe you’re neither shocked nor frightened by what happened the night before last.”

“N-naalala niyo po, Sir? ’Di ba lasing po kayo no’n?” takang tanong ko sa kanya.

Gumapang siya papalapit sa akin kaya ako naman ay todo rin ang atras hanggang sa wala na akong maatrasan pa. Ang likod ko ay lumapat na sa kahoy na dingding. Ngumisi siya sa akin saka tumigil sa paggapang. Nasa isang ruler lang ang layo namin sa isa’t isa at nag-indian sit siya. Umayos ako ng upo at ginaya siya. Natataranta talaga ako kapag nandito si Sir Laszlo.

“Hmm.” Tumango siya. “I clearly remember everything. I remember how my lips licked yours, how my mouth claimed yours that night. And to tell you the truth, I wasn’t drunk that night.” Itinaas niya ang isang kamay at hahawakan sana ang labi ko pero iniwas ko ang mukha ko.

“Huwag po, Sir.”

Gumalaw ang panga niya. “Why don’t you want my touch when you let that baby of yours touch you?” Medyo tumaas na ang boses niya.

“Sir naman… Wala po akong baby,” inis kong saad sa kanya. No’ng nakaraan pa siya diyan sa baby-baby niyang iyan. Nakakainis na.

“Okay! Why did you let Cane touch you, but you won’t let me?”

Napalunok ako nang kumabog ang puso ko. Ano? Nagseselos ba siya?

Yumuko ako. “S-sir, iba po kasi kayo… Kaibigan ko po si Cane tapos…”

“Tapos, what?”

“Amo kita, Sir Laszlo.” Oo, parang amo namin siya kasi siya ang magpapasahod sa amin ngayon kagaya ng sabi niya.

“Damn it! We’re friends as well,” may banas niyang sabi.

“Pero, Sir… kahit probinsyano ako… alam ko naman po na hindi naghahalikan ang magkaibigan.”

Ang ulo ko ay nanatiling nakayuko. Ayaw ko siyang tingnan.

“What’s so wrong with that? You don’t have a girl, and I don’t have one either. Besides, we’re both guys—nothing to fret about.”

Inangat ko ang tingin ko kay Sir Laszlo. Hindi ako makapaniwala sa lumabas do’n sa bibig niya. Porket ba pareho kami lalaki ay ayos lang na maghalikan kami? Lalaki kami kaya ayos lang? Walang mawawala kasi lalaki kami? Sa ganitong klase ay alam kong dehadong-dehado ako. Ako may feelings para sa kanya tapos siya wala. Kaya ayos lang sa kanya. Sa akin ay hindi. Kailanman ay hindi magiging ayos sa akin ito. Alam ko naman na masakit talaga siyang magsalita at wala siyang paki kung may masaktan ba siya sa mga pinagsasabi niya pero grabe naman siya roon.

“P-pasensya na, Sir… pero kung iniisip niyo po na gano’n… porket lalaki tayo ay ayos na. Sa… sa akin, Sir, ay hindi po iyon maayos.” Deretso ang tingin ko sa kanya para malaman niyang seryoso ako.

“But you did like the kiss, Ady. I know because I felt it in the way you responded to my kisses.”

“N-nadala lang po ako siguro no’n,” ani ko.

Chapter 9

Laszlo’s POV

I ran a frustrated hand through my hair. For the sake of myself! I couldn’t fucking sleep. I reached for my phone on the bedside table and groaned when I saw the time. It’s already midnight, and yet, I haven’t gotten a wink of sleep.

I had exhausted myself enough with work. I had already handled everything through phone calls and video meetings since I was hiding here. I even tampered with my location as Lorcan instructed. I checked all my businesses, but damn it! I still couldn’t sleep.

With a frustrated sigh, I yanked off my shirt and tossed it aside before heading toward the shower. In an attempt to tire myself out even more, I did some exercises, but it was useless. Now, I needed to cool myself down.

After showering, I stormed out of my room to grab a glass of water. I was damn thirsty! But the moment I reached the formal kitchen’s threshold, my steps froze.

There he was.

The cause of my frustration. The reason for my uneasiness.

Ady.

The ‘pisting yawa’ I had seen on my first day here in Lorcan’s ancestral house.

A smirk tugged at my lips as I remembered it. It had been late when Raphael and I arrived. He didn’t bother stepping inside the old but elegant house—he had to leave immediately. That man was just as much of a hellraiser as Lorcan.

That night, I was thirsty too, so I scurried to the kitchen. But just like now, I halted when I saw someone washing dishes at the sink. What happened next was hilarious.

The towel wrapped around his waist slipped to the floor.

I had wanted to burst into laughter, but thankfully, I held it in.

His tanned, round butt was fully exposed. It was already firm, but when he bent down to pick up the towel, my foot moved on its own. A voice inside my head told me to reach out and squeeze it. Maybe even slap it.

But I held myself back because ‘damn’, that would make me look like a pervert.

Leaning against the refrigerator, I smirked.

“Nice booty,” I commented as he reached for the towel.

He snatched it up and turned to face me—without bothering to cover himself.

Well, I could say ‘his thing’ was kinda… small? Not to brag, but I was… kinda big.

I saw him gulp.

“Nice booty,” I repeated, this time glancing down. “And now… flaunting your dick, huh?”

I grinned.

“Pisting yawa!” he exclaimed, quickly covering himself, but it was too late—I had already seen everything.

He looked at me, and my forehead creased when I heard what he said. It was an unfamiliar phrase. I had never heard of it before. He took a step back, still staring at me.

“What’s ‘pisting yawa’?” I asked him seriously.

“Po?” he replied, looking startled.

“I said what’s ‘pisting yawa’?” I repeated.

“P-pisting yawa?” he stammered, and I nodded.

“Uh… it means you’re a handsome man,” he blurted out, though he sounded unsure.

Despite that, I believed him. “Handsome man? You mean, I’m handsome?” I grinned. He just said I was handsome.

He nodded. “Oo?” he answered hesitantly.

“Well, you’re ‘pisting yawa,’ too,” I said, imitating him. I couldn’t deny that he was a handsome, tanned man.

I blinked when I noticed Ady shift slightly. Yes, Ady was a good-looking man. I admired his tan skin—perhaps because my own was fair. He was quite tall, though I was still taller. With his thick, long eyelashes, sharp nose, and jet-black eyes and hair, he looked like he had foreign blood. He had a nice physique, though not particularly toned.

Ady was a gardener, a houseboy here in Lorcan’s ancestral house. But from my first day here, I noticed that he mostly did all the cleaning—except in the kitchen. Even though they shared the workload, he seemed to handle more than the others.

As the day went on, I noticed that his aunt and cousin were not treating him well. That’s why I pitied him, and since I also wanted company, I always invited him to join me during meals. Plus, I liked his cooking.

But as the days passed, I couldn’t deny to myself that I wanted him. And then one day, I saw him talking to a guy. Irritation surged through me. That’s when I turned to Colt for advice—though I had to endure tons of teasing from him. Still, I obediently followed what he said. Damn that friend of mine!

“Hey,” I said, resuming my pace in the kitchen.

This pisting yawa just bowed his head. I knew it. He was offended by what I had said earlier. Maybe I really did go overboard.

“I offended you, didn’t I?” I asked.

Ady glanced at me before bowing his head again.

“Naku, ayos lang, Sir Laszlo. Masyado ko lang pong dinibdib iyong sinabi niyo,” he responded.

I looked at him, my eyes falling to his lips. Dammit! I wanted to kiss those lips again! He licked them, and it nearly made me groan. I still couldn’t forget the heated kisses we had shared in the living area the other day. Yes, I had been drinking, but I wasn’t drunk. My mind had been clear when I said I wanted to kiss him.

I still wanted his lips on mine. I wanted to tease them with my teeth, bite them, suck on them until he was breathless. The proof? His lips had been swollen for days.

His hands fidgeted with the glass he was holding, but after a while, he set it down and started to leave the kitchen. Before he could walk any further, I opened my mouth and uttered words I had never said before.

“I’m sorry. I’m sorry, Ady.”

I saw how he paused from sauntering outside the kitchen. He turned to me and looked at me, his eyes wide in surprise. He looked so stunned. Was I too handsome?

“P-po?” he stammered, saying his favorite line whenever he was dazed—stupefied.

I bowed my head to him as a sign of deep apology. “I’m sorry… if I offended you, Ady. You know what? I’ve never bowed my head to anyone before, aside from my parents, because I was taught and raised with the principle that I shouldn’t lower my head to anyone beneath me. But here I am, bending my head and sincerely apologizing to you,” I said.

I was still looking down when I saw a pair of feet stop in front of me. Then, I felt Ady’s hands on my shoulders.

“Wag kang mag-sorry, Sir. Amo po kita at—”

“No,” I immediately interrupted, lifting my head to meet his gaze. “I’m just your boss for the time being, and maybe I really did hurt your ego.”

“Naku, Sir. ’Wag niyo na po iyong isipin,” he said with a small smile.

“Am I forgiven?” I asked hesitantly.

“Opo, saka sorry din. Umakto akong gano’n, e. Houseboy lang naman po ako dito.”

“No, Ady. Don’t think like that… we—we’re friends now.”

His eyes lit up. “Talaga po, Sir?”

“Yes, why not?”

Ady smiled. If only he hadn’t asked me what I was doing in the kitchen in the middle of the night, I would have completely forgotten that I went there because I was thirsty. After our little chit-chat, we returned to our room and went to sleep.

Damn it! It’s already 2 in the morning.

Earlier, on my way to the kitchen, I never thought I would find myself asking for someone’s forgiveness. It’s true—I’ve never apologized before, nor have I ever bowed my head to anyone. Back in Greece, my mother drilled into me every single day that I should never lower my head to anyone beneath me. Even our house disciplinarian would bow to me because I am royalty. I am a prince.

And because of those suffocating rules, I ran away from the royal house—the palace.

The first time I escaped, they found me within a week. But the queen, my mother, had a soft spot for me, so she forgave me, as did my father, the king. My younger brother, who was two years younger than me, was proud of me for having the guts to defy the house.

The second time, I managed to slip past our royal guards. They found me again, but I pleaded with the king and queen to let me explore the world before tying myself to the palace. At first, they hesitated, knowing I was cunning. But eventually, they relented, especially since the media had never seen my face. The citizens of Greece only knew my baby picture—the one taken when I was born—nothing more.

That anonymity gave me the freedom to roam without being recognized as a prince. Only those within the palace knew who I truly was.

But while wandering around, I met Lorcan and his group, who became my friends through thick and thin. I was amazed at how Lorcan could handle transactions, make deals, and so forth at such a young age. They also recognized my abilities, which was why they invited me to join the organization when I was 18. I gladly accepted.

From that moment on, I neither called nor communicated with my family—not even my parents or my little brother—unless they reached out to me first. I haven’t been to Greece in almost 12 years. But recently, they’ve been urging me to come home, to take my rightful position. But I didn’t want it. I didn’t deserve the title of prince, let alone king. I knew my brother was more suited for it than I am.

Besides, in Greece, I am not Laszlo or Lazerous McGregor. That name was merely a pseudonym I adopted when I joined the organization.

Chapter 10

Ady’s POV

Pagkatapos naming mag-usap ni Sir Laszlo ay hindi mawala ang ngiti sa labi ko. Iisipin ko lang na magkaibigan na kami ni Sir Laszlo ay ayos na ayos iyon sa akin. Tingin niya pala sa akin ay hindi lang isang katulong kundi isang kaibigan. Tapos sinabi niya sa akin noon hindi siya mabait. Saan ang hindi mabait do’n? Siguro ay sanay lang si Sir na sinasabi kung ano ang nakikita niya nang ’di nag-iisip kung makakasakit ba iyon sa isang tao kaya gano’n siya. Pero nag-sorry na siya sa akin. Hindi ko talaga iyon inaasahan. Saka siya rin naman ay parang hindi niya rin inaasahan iyon. Dagdagan pa na hindi pala siya sanay na mag-sorry. Nakakapagtaka lang.

Sinabi niya na hindi siya sanay na humingi ng tawad sa taong mas mababa sa kanya. Siguro ibig niyang sabihin doon ay hindi kagaya niyang mayaman. Tapos ako na katulong lang ay humingi siya ng sorry. Saka ako naman talaga ang may balak na humingi ng sorry sa kanya dahil doon sa inakto ko. Masyado akong naging ma-drama. Natabunan ng emosyon ko ang aking logic. Pero si Sir Laszlo pa ang naunang humingi ng tawad sa akin.

Pagkagising ko ay alas sais na ng umaga kaya nagmadali akong maligo at magbihis. At paglabas ko ay dederetso sana ako sa dirty kitchen nang may tumawag sa akin. Si Sir Laszlo iyon na nakabihis sa damit na puro kulay itim. Mas lalong nadepina ang kaputian niya na gustong-gusto ko. Hayst!

“Po, Sir?” sambit ko habang naglalakad patungo sa kanya.

“It’s your pay day,” anang niya.

“Po?”

Ngumiti siya at nakita ko ang ngipin niyang parang ginamitan ng panukat dahil sa pagiging pantay nito tapos ang puti pa. “Here, this is your salary,” sabi niya sabay bigay sa akin ng isang sobreng nakalagay sa isang brown na envelop.

Bubuksan ko na sana iyon upang bilangin nang hinawakan niya ang kamay ko. Tumingin ako kay Sir Laszlo na bilog ang mata sa gulat dahil parang nakuryente ako sa hawak niya. Yawa! Sa kabila ng naramdaman ko ay hindi ko nabawi ang kamay ko mula kay Sir Laszlo.

“Bibilangin ko lang, Sir,” wika ko sa kanya.

Ngumisi siya. “Later, you can count that, but let’s head out first,” saad niya sa akin.

Nalukot ang mukha ko dahil sa sinabi ni Sir Laszlo. “Lalabas po, Sir? Wala pong inutos sa akin si Auntie, e,” sagot ko sa kanya.

“Ah, that,” anang niya na parang may naisip. “Here. Your aunt listed the things you need to buy, and I will join you,” pahayag niya sa akin sabay pakita sa listahan ng kailangang bilhin gamit ang isang kamay niya.

Tumingin-tingin ako sa paligid saka nakita ko si Rose sa labas ng bahay na nakatingin sa amin ni Sir Laszlo. Hindi pala. Nakatingin siya sa kamay ni Sir Laszlo na nakahawak sa kamay ko. Nang makita ko iyon ay kinuha ko ang kamay ko mula kay Sir Laszlo.

“Akin na ’yan, Sir. Ako na lang po ang mamalengke,” sabi ko kay Sir Laszlo at aabutin ko sana ang listahan sa kamay kaso mabilis niya itong itinaas.

“Na-ah!” nakangising usal ni Sir Laszlo.

“Sir.”

“We’re going to the market together since I’m bored and I need another diversion.”

Wala akong magawa dahil kahit na ayaw ko ay siya pa rin ang masusunod kasi siya ang amo. Pinagbihis pa niya ako pero sinabi ko sa kanya na hindi na kailangan. Sa palengke lang naman. Hindi na rin kami kumain ng agahan dahil sabi niya sa labas na lang daw. Ang sweldo ko ay iyon lang ang nilagay ko sa kwarto. Kumuha lang ako ng limang daan doon. Hindi ko pa iyon nabibilang tapos kailangan ko pang ibigay iyon kay Auntie kasi siya iyong magpapadala kay Lola Flor ng pera sa Cebu.

Paglabas namin si Sir Laszlo ay namangha ako sa sasakyang naka-park. Kulay gray iyon na kumikinang. Walang gasgas at napakakintab talaga. Bagong-bago.

“Sa iyo ito, Sir?” tanong ko kay sir Laszlo.

“Yeah,” tamad niyang sagot saka umikot doon at saka sumakay sa driver’s seat.

“Wow!” manghang sambit ko nang umardar iyon. Sa TV ko lang nakikita ang ganitong sasakyan, e. Grabe, parang gusto kong yakapin ang sasakyan.

“Come on, Ady. We still need to grab our breakfast.”

“Ah, opo.”

Nagdadalawang isip pa ako kung hahawakan ko ba iyon o hindi pero kusa nang bumukas ang pintuan n’on. “Ang ganda ng sasakyan ninyo, Sir,” saad ko kay Sir Laszlo nang makapasok ako. May thrill pa iyon dahil first time kong makasakay sa isang mamahaling sasakyan.

“You like it?” tanong niya habang dahan-dahang umuusad ang sasakyan.

“Oo naman po,” walang pag-aalinlangan kong sagot sa kanya habang nililibot ko ang mata sa loob ng sasakyan. Grabe, dalawang tao lang ang kasya rito.

“I can give one if you like,” wika ni sir Laszlo habang nasa daan ang mata. Parang piso lang kung makabigay, ah.

“Po?”

“You said you like it. I can give you one.”

“Ano, Sir… Gusto ko lang naman po pero wala po sa isip ko na magkaganito. Hindi rin po kasi ako marunong magmaneho.”

“Hmmp,” ani sir Laszlo at tumango-tango. Saglit niya akong sinilip sa aking kinauupuan na sobrang likot dahil naiignorante pa talaga ako. “Put your seatbelt on, Ady,” ani Sir Laszlo at saka ko pa naalala na hindi pa pala ako nakapag-seatbelt.

“So, where do you wanna eat?” tanong ni sir Laszlo maya-maya.

Nag-isip ako kung saan kami kakain doon sa palengke. Tumingin ako kay Sir Laszlo na grabe ang pormahan. Napailing ako nang naisipan kong sa mga karinderya lang kami kakain. Baka kasi hindi ito kumakain sa karinderya. Baka magka-impatso pa ito.

“Sir, kumakain po ba kayo sa mga karinderya?” tanong ko sa kanya para maka-sure na rin. Baka kargo ko pa ito.

Kumunot ang noo niya habang abala ang mata sa daan. “Karinderya? What is that? Is that a Philippine food? A Filipino delicacy, perhaps?” naguguluhan niyang sagot.

Hindi niya pala alam kung ano ang karinderya. “Ay, hindi, Sir, kainan po iyon. Parang restaurant ba, Sir.”

“Ohh,” tanging sambit niya.

“Hindi pa kasi talaga ako nakagala dito sa La Union, Sir. Maliban diyan sa palengke ay wala na akong lugar na napuntahan. Kaya wala akong masyadong alam dito,” pagkukuwento ko.

“Not even once?”

“Opo. Minsan po inaaya po ako ni Cane na lumabas pero hindi naman po ako pinapayagan ni Auntie. Kahit na hindi ako nanghihingi ng pera sa kanya, ayaw pa rin akong payagan. Baka daw po kasi maging bulakbol na ako rito.”

Narinig ko ang pag-ungol ni Sir Laszlo pero hindi ko na iyon pinansin. “Tskk, Cane again,” mahinang bulong niya.

“Po?”

“Nothing. We’ll explore La Union then.”

Humarap ako kay sir Laszlo dahil sa sinabi niya. “Hala, Sir, mamalengke lang po tayo tapos hindi po—”

“Your auntie doesn’t know,” he said lazily and rolled his eyes at me for a moment. “You’re with your boss, so your auntie can’t say anything. We’ll just make time for groceries next time. You deserve a break, Ady.”

Dahil sa sinabing iyong ni Sir Laszlo ay naenganyo rin ako saka totoo naman. Hindi naman siguro magagalit si Auntie nito.

Tumungo kami ni Sir Laszlo sa Olas Banditos. Sabi ni Sir Laszlo ay mga Mexican food daw ang mga hinahanda roon kaya doon kami kumain. Pagkatapos naming kumain doon ay nag-take out siya sa Mad Monkeys ng burgers at drink. Naisipan ni Sir Laszlo na mag-road trip kami around La Union at syempre, gusto ko naman iyon kaya tango lang ako nang tango sa mga suhestiyon ni Sir.

“We didn’t bring any clothes with us. We can go to the beach sana,” ani Sir Laszlo nang tumigil kami sa isang tabing dagat. Nag-road trip kami ni Sir Laszlo gamit sa sports car niya. Ang astig! At ngayon lang kami tumigil nang mahaba-haba galing sa biyahe. Papauwi na kami pero tumigil kami saglit dito. Nangangalay raw kasi ang paa niya. “Do you know Lorcan has a rest house here in La Union?”

“Talaga po?”

“Hmm, we can go there next time.”

Napangiti ako. Ngayon lang kasi ako nakalabas nang ganito. Nakakain naman na ako sa labas pero sa karinderya sa palengke nga lang. Humarap ako kay Sir Laszlo upang magpasalamat na sana sa kanya nang biglang nag-ring ang cellphone sa bulsa niya. Ngayon ko lang nalaman na may dala-dala pala siyang cellphone.

“Hey, bud,” sagot niya roon. Narinig ko kasi sinagot niya iyong tawag sa tabi ko. Nasa hood kasi kami ng sasakyan niya at nakaharap sa dagat. Malamig na dahil gumagabi na rin kasi.

“What?” Nakita kong kumunot ang noo ni sir Laszlo. “Clayton is gone? Kidnapped?” sunod-sunod niyang anang.

“Okay, I’ll be there,” saad ni Sir Laszlo saka binaba ang telepono.

“May emergency po ba, Sir?” tanong ko sa kanya na bakas sa mukha ang kaseryosohan at pag-aalala.

“Yes, so get in the car. We are going to Manila,” walang preno niyang saad.

Agad akong umiling sa kanya. “Naku, Sir. Kayo na po ang pumunta roon. Uuwi na lang po ako doon sa ancestral house mag-isa.”

“Psh! You think I will let you do that? Get in,” utos niya sa akin. Gusto kong magprotesta pero ’di ko na magawa dahil halatang-halata kay Sir ang pag-aalala. Kaya kahit na ayaw ko sanang sumama sa kanya ay sumakay pa rin ako sa sasakyan niya.

Ang simpleng road trip at food trip namin ni Sir Laszlo ay nauwi sa ganito. Makakarating pa ako sa Manila nang ’di inaasahan. Kung kanina ay mahina lang ang pagpapatakbo ni Sir sa sasakyan, ngayon ay sobrang bilis naman. Panay ang silip niya sa cellphone at panay ang galaw ng panga ni Sir. Hindi na lang ako umimik pa at tumingin ako sa daan, nagdarasal na sana makarating kami ng Maynila nang maayos.

Chapter 11

Ady’s POV

Pagkatapos ng ilang oras na biyahe namin ni Sir ay nagising na lang ako na nasa harap na kami sa isang napakalaki at magarbong bahay. Nakatulog ako sa tagal ng biyahe namin ni Sir Laszlo.

“Oh, thanks you’re awake! Come on, let’s get inside,” wika ni Sir habang tinatanggal ang seatbelt niya.

“Ah, Sir, kayo na lang po ang pumasok. Dito na lang po ako maghihintay sa iyo. Nakakahiya naman po kapag—”

“No, it’s my pal’s house—Lorcan’s house. You don’t need to be shy,” saad ni sir Laszlo at siya pa mismo ang nagtanggal sa seatbelt ko.

Parang tumigil naman ang paghinga ko nang malanghap ko ang mamahaling pabango ni Sir Laszlo. Sobrang lapit niya sa akin. Ikakamatay ko yata ang ganong lapit ni Sir Laszlo.

Pagkapasok namin ay dumeretso kami sa living area at doon ko nakita ang tatlong lalaki. Abala silang lahat para mapansin kaming dalawa ni Sir Laszlo na paparating. Bigla akong nanliit nang makita ko silang lahat na umaangat ang sarili sa kani-kanilang paraan. Sumisigaw rin sa karangyaan ang kani-kanilang awra tapos itong bahay—hindi, itong mansyon ni Sir Lorcan—ay nakapaganda rin. Parang tahanan na ito ng ginto. Sobrang yaman talaga ni Sir Lorcan.

“Oh, Las!” May lalaking nagsalita. “Wait. Who are you with?” tanong niya nang makita niya ako.

“He is my friend from La Union. He is Lorcan’s houseboy in his ancestral house. Ady,” tawag ni Sir Laszlo sa akin at pinalapit niya ako sa kanya. “Ady, this is my friend, Colt,” pagpapakilala niya sa akin doon sa lalaking nagtanong sa kanya. Tapos humarap naman kami roon sa dalawang lalaki na ngayon ay tumigil sa kani-kanilang ginagawa roon sa kanilang laptop. “That is Raphael.” Turo niya sa isang lalaki na walang bakas ng emosyon ang mukha. Parang laging pasan ang problema ng mundo. Saka mukhang masungit din hindi kagaya ni Colt na ngumiti sa akin. “And that is Desmond,” aniya sa sa akin. Ngumiti ako kay Desmond dahil parang mabait siyang tao at parang kalmado lagi. Gumanti naman siya ng ngiti sa akin. “Guys, this is my new friend, Ady.”

Nakita ko kung paano tumaas ang kilay ni Raphael sa akin. Pinaupo ako Sir Laszlo at akmang uupo na siya sa tabi ko nang hilahin siya ni Colt. Lumayo sila nang kaunti at nagbubulungan sa isa’t isa.

Nang matapos silang dalawa ay bumalik si Sir Laszlo sa akin at umupo sa tabi ko. Hindi naman nagtagal ay dumating si Sir Lorcan na bakas ang galit at pag-aalala sa mukha nito. Napatingin siya sa akin pero wala naman siyang imik. Mukhang ’di niya ako nakikilala.

“Clayton is fucking lost!” saad agad ni Sir Lorcan.

“Did you reach out to Alfonso, Lorcan?” tanong ni Raphael.

“Yes, but the bastard didn’t answer my call,” nagtatagis ang bagang na sagot ni Sir Lorcan.

“He’s not going to answer it of course,” tamad na sagot ni Sir Laszlo sa tabi ko. Dumapo ang kamay ni Sir Laszlo sa hita ko pero gulat ko ay natampal ko iyon pero kinindatan lang ako ni Sir Laszlo. Parang nahulog naman ang puso ko dahil sa kindat ni Sir Laszlo. Napayuko ako dahil uminit ang buong mukha ko. Giatay jud ka, Sir!

“What do you mean?” dinig kong tanong ni Colt kay Sir Laszlo.

“During my stay in La Union, I secretly monitored Alfonso whenever he was out of sight of Lorcan. I do not know. I felt like doing it. Or it’s just me wanting to ensure that everything was all right. At first, my men and Rap’s did the job. Unfortunately, Alfonso somehow felt our men were spying on him, so we decided to lie low. But nothing could escape from my eyes. I discovered Alfonso hired Niel Santos and Norman, Niel’s cousin, to accomplish his motives. Damn, man! I know it’s useless and too late already, but I still want to tell this to you. Si Alfonso nga ang nag-utos kay Niel na maglabas ng pera sa hotel mo, Lorcan. Right there, I ordered my men to keep track of Norman and Alfonso. What shocked me the most was that Alfonso was forming his own mafia organization. He was the one who ambushed you in La Union,” Sir Laszlo stated. Mangha akong napatingin kay Sir Laszlo. Kahit na wala akong maintindihan sa mga pinagsasabi niya ay manghang-mangha ako. Pakiramdam ko ay gamay na gamay na si Sir Laszlo ang ganitong bagay.

Pero ang pagkamangha ko ay naputol nang makita kong bumaliktad na ang babasaging center table. Nabasag iyon at nakita ko si Sir Lorcan na namumula na sa galit. Nanlilisik na ang mga mata nito.

“Damn it! That bastard! I gave him a chance to change and confess his dirty secrets behind my back, but he still continued! And now, what?! Don’t fucking tell me he kidnapped Clayton?!” sigaw ni Sir Lorcan.

“I’m not sure, but there’s a high chance that he did,” sagot naman ni Sir Laszlo.

Ang mga sumunod na mga nangyari ay hindi ko na masundan. Wala rin akong maintindihan kaya lumayo ako roon sa kanila. Napapaigtad na kasi ako dahil sa galit ni Sir Lorcan. Basta ang alam ko ay na-kidnap ang nagngangalang Clayton. Pumunta ako sa kitchen pero nabagot ako roon kaya pumunta na lang ako sa labas at doon ako tumambay sa sasakyan ni Sir Laszlo. Umupo ako sa hood n’on. Inaantok na ako.

Mga ilang oras din sa loob si Sir Laszlo bago ko siya makitang malalaki ang hakbang patungo sa akin.

“I’m sorry about earlier. Ganiyan lang talaga si Lorcan kapag nagagalit,” saad ni Sir Laszlo.

“Ayos lang, Sir,” sagot ko saka humikab. Wala akong panahon para magtanong kung bakit siya natagalan dahil inaantok na ako. Isa pa, wala naman ako sa posisyon upang manghimasok sa buhay niya—nila.

“Let’s go.”

“Uuwi po tayo ng La Union, Sir?”

“No. We are going to my house.”

Sumakay na ako sa sasakyan ni Sir Laszlo at ilang saglit lang ay tumigil na kami sa isang bahay na may dalawang palapag.

“Ito na ang bahay mo, Sir?” tanong ko sa kanya.

“Hmm,” ani Sir Laszlo at sabay na kaming naglakad papasok.

Wala na akong panahon pa na tingnan ang paligid dahil sa antok ko. Dinala ako ni Sir sa ikalawang palapag nitong bahay saka pumunta kami sa isang silid.

“You can sleep here.” Muwestra ni Sir nang mabuksan ang pinto ng isang silid.

Sumilip ako roon.

Ang laki. Komento ng utak ko.

“Kayo po, saan kayo matutulog?”

Si Sir Laszlo ay parang nagulat sa tanong ko pero mabilis namang nawala ang gulat sa mukha niya. Naiyuko ko na lang ang aking ulo sa hiya. Bakit ko ba tinanong iyon?

Minsan, naiisipan ko na lang na i-tape itong bibig ko.

“That’s my room.” Nginuso ni Sir Laszlo ang kwarto na nasa harap mismo ng tutulugan kong silid ngayon.

Hilaw akong ngumiti kay Sir Laszlo. “Sige, Sir, matutulog na ako.”

“Hindi ka ba maliligo? I can lend you some clothes, Ady.”

Dahil sa sinabi ni Sir Laszlo ay parang gusto ko na ring maligo. Ang lagkit din kasi ng pakiramdam ko.

Tumango ako sa kanya at tinanguan niya rin ako bago tumalikod sa akin. Pumasok siya sa kanyang silid. Ako naman ay pumasok din sa kwartong pinahiram niya sa akin. Walang masyadong laman ang kwarto maliban sa kama, dalawang sofa, mga artificial na halaman. at mga naka-hang na frame. May closet din sa isang banda. Hindi ko na pinag-aralan pa ang ibang detalye ng kwarto saka pumasok na ako sa bathroom at doon ko hinubad ang lahat ng saplot ko. Nawala ang antok ko dahil sa malamig na tubig

’Di ko inaasahan na magtatagal ako sa bathroom at paglabas ko ay nandoon na si Sir Laszlo, nakaupo sa gilid kama. Hindi niya ako napansin na lumabas ng CR dahil nakatagilid siya. Nakatapis lang sa baywang ko ang isang towel. At walang malisya iyon dahil puro naman kami lalaki kaso bakit ganito ang pakiramdam ko? Parang may kung anong nabubuhay sa sistema ko na hindi ko maipaliwanag.

“Sir,” tawag ko kay Sir Laszlo.

Lumingon sa akin si Sir Laszlo. Dahil sa malinaw na ilaw ng kwarto, kitang-kita ko ang paggalaw ng panga ni Sir Laszlo at kung paano tumaas-baba ang bukol sa leeg ni Sir Laszlo.

“O-oh, here are the clothes,” sabi ni Sir Laszlo at saka tinapik ang damit na nasa kama. Tumayo siya. Ako naman ay tumungo sa kanya para kunin ang damit na nasa tabi niya. Nakatayo si Sir Laszlo sa gilid ko habang inaabot ko iyong damit sa kama. Nalanghap ko na naman ang amoy niyang mamahalin. Mukhang katatapos niya ding maligo dahil sa amoy pa lang ng aftershave niya at ang pamilyar na amoy niya tuwing umaga. Kumabog ang puso ko at pinagpawisan ako nang wala sa oras. Kagagaling ko lang sa shower pero bakit ang init yata?

“I… gotta go.”

Nasa kamay ko na ang damit na pinahiram ni Sir Laszlo sa akin kaya tumayo ako nang maayos. Tumango ako sa kanya. Tiningnan ko siya habang naglalakad siya patungo roon sa pinto. Nakahawak na siya sa busol ng pinto nang lumingon siya sa akin. Parang nag-aapoy ang mga mata ni Sir Laszlo. Alam ko kung ano iyon. Alam ko pero bakit nanabik ako imbes na iwasan iyon?

“I’m sorry, Ady.”

Kumunot ang noo ko dahil sa sinabi ni Sir Laszlo. Bakit siya nagso-sorry?

“Po?” usal ko.

Nagulat ako nang binitawan ni Sir Laszlo ang busol ng pinto bago humakbang ng malalaki patungo sa akin. Walang pag-aalinglangan niyang hinawakan ang likod ng ulo ko gamit ang dalawang kamay niya at saka inangkin ang aking labi. Parang gutom na gutom siya nang angkinin niya ako.

Sa gulat ko ay nabitawan ko ang damit na nasa kamay ko. Parang sinimento ako sa kinatatayuan ko at hindi ako makagalaw dahil sa biglaang ginagawa ni Sir Laszlo. Inaasahan ko ito pero hindi ganito ka-agresibo!

Ang kamay ni Sir Laszlo na nasa likod ng ulo ko ay bumaba iyon sa leeg ko. Parang kinikiliti niya ako roon kaya napapikit ako. Humiwalay ang labi ni Sir Laszlo sa akin bago pa man ako makasagot sa halik niya.

Napadilat ako.

“Push me,” hinihingal na wika ni Sir Laszlo. “Push me kung ayaw mo, Ady. Hindi ako magagalit kung itutulak mo ako,” hapong wika ni Sir Laszlo. Mababa at namamaos ang boses niya. Kaunti lang ang distansya ng labi namin habang magkadikit pa rin ang noo namin. Nakakaduling ang lapit namin sa isa’t isa. Nakita ko ang pagbaba ng mata ni Sir Laszlo sa labi ko at ang mata ko naman ay nag-aabang din sa muling paglapat ng matamis niyang labi sa akin. Ewan ko, pero parang ang tamis ng labi ni Sir o baka guni-guni ko lang iyon?

Saglit na nagtagpo ang mata namin Sir Laszlo saka muli niyang inangkin ang labi ko. At kasabay n’on ang pagpikit ng mga mata niya. Ako naman ay napapikit din dahil sa mga halik ni Sir Laszlo.

“Always remember, Ady… you can push me,” paos na saad ni Sir Laszlo bago pinasok ang dila sa bibig ko at sumisid iyon sa loob ng bibig ko.

“Uhmm, mmm…” Gusto kong itulak si Sir Laszlo pero gusto ko ang ginagawa niya. Hindi ko itatanggi na nanabik din ako sa halik niya. Na nanabik din akong hawakan ni Sir Laszlo. I don’t want to play innocent when I like this. I don’t want to play hard to get.

Ang kamay ko ay nasa balikat na ni Sir Laszlo at pwede ko na siyang itulak pero imbes na itulak siya ay niyakap ko ang braso ko sa leeg ni Sir Laszlo. Buong puso kong sinasagot ang mga mapupusok niyang halik at ang mapag-angkin niyang labi.

“S-sir,” anang ko nang gigil niyang kinagat ang labi ko.

Chapter 12

Ady’s POV

Naliliyo ako. Ang bawat haplos ng mainit at magaspang na kamay ni Sir Laszlo sa kahubaran ko ay nagpapaliyo sa akin. Para akong nilalasing ng kamay niya at idagdag pa ang mainit at basa niyang bibig ay patuloy sa pag-angkin sa labi ko.

Sinipsip ni Sir Laszlo ang dila ko bago nilayo ang bibig niya sa akin. Ilang saglit lang ay lumipat ang bibig niya sa panga ko. Ang dila ni Sir Laszlo ay pinadaan niya sa panga ko at nag-iiwan ng basa ang dila niya roon.

Isang kalabit lang ng kamay ni Sir Laszlo sa towel na nasa baywang ko ay nahulog na iyon sa sahig. Ang kamay ni Sir Laszlo na nasa likuran ko ay dahan-dahan na bumaba sa pwet ko at ang isa naman ay hinahanap ang sandata ko. Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang utak ko dahil sa mga naghahalong sensasyong nararamdaman ko. Ewan ko kung sa mainit ba na labi ni Sir Laszlo na nasa leeg ko o sa kamay niya na hinihimas ang pwet ko o sa isang kamay niya na nahanap na ang kahabaan ko.

“Ahh,” daing ko nang maramdaman ko ang daliri ni Sir Laszlo sa maliit na butas ng pagkalalaki ko.

“So wet, huh,” bulong ni Sir Laszlo saka hinimas-himas iyon dahilan kung bakit mas nagalit ang aking kargada.

Pinaupo ako ni Sir Laszlo sa kama. Namula ako nang makita ko na nakadamit pa siya at ako ay nakahubad sa harapan niya, walang saplot kahit na isa.

Nanlaki ang mata ko nang lumuhod sa harapan ko si Sir Laszlo. Pinaghiwalay niya ang hita ko sa isa’t isa. Wala pang nakakita sa akin na tayong-tayo ako. Tapos ngayon ay si Sir Laszlo pa talaga ang nasa harapan ko. Nakaluhod siya habang hawak ang dalawang hita ko na pinaghiwalay niya. Parang sinasamba niya ang kahabaan ko na galit at basa na sa pre-cum ko.

“I want to taste you, Ady,” tila lasing na wika ni Sir Laszlo. Namamaos ang boses niya at parang hinugot mula sa kailaliman ng kanyang lalamunan. Parang inaakit niya ako sa boses niyang iyon.

Nalukot ng kamay ko ang kumot. “S-sir…” mahinang usal ko saka kinagat ang ibabang labi. Kamay lang ni Sir Laszlo ang nasa tuhod ko pero nanginig na ako. Siguro dahil na rin galing kami sa isang mainit na halikan kaya ganito ang pakiramdam ko. Tapos hubo’t hubad pa ako at nakaluhod siya sa harapan ko.

“Can I?”

Mataman akong tinitingnan ni Sir Laszlo. Parang pinagmamasdan niya ang reaksyon ko at naghihintay sa sagot ko. Kinakabahan ako. Kinakabahan ako dahil si Sir Laszlo lang ang taong nakahawak sa akin. Wala na siguro ako sa tamang pag-iisip nang tinango ko ang aking ulo bilang sagot ko sa tanong ni Sir Laszlo, tanda na hinahayaan ko siya sa kanyang nais na gawin

Isang ngiti ang ginawad niya sa akin. “Higa,” utos niya sa akin.

“P-po?”

“Lie on the bed,” saad niya kaya kahit na hindi ko na mahinuha ang tahip ng dibdib ko sa kaba at pananabik. Kinakabahan ako sa kung ano ang gagawin ni Sir Laszlo. At nanabik din ang katawan ko.

Dahan-dahan ay hiniga ko ang katawan ko sa kama. Malalalim ang lunok na ginagawa ko habang nakatingin ako sa ceiling ng kwarto at namamasa na ang kamay ko. Napalunok ako habang hinihintay ko ang susunod na gagawin ni Sir Laszlo.

“You can always stop me, Ady. Just say the word stop and I will,” saad ni Sir Laszlo. Bahagya akong bumangon at tinungkod ko ang siko ko sa kama.

Nakita kong bumaba ang ulo ni Sir Laszlo roon. Kinuha niya ang isang binti ko saka iyon sinampay sa balikat niya. Bumagsak ang katawan ko sa kama nang dumapo ang mainit na dila ni Sir Laszlo sa hita ko. Pinapalandas niya ang dila sa hita ko at nag-iiwan din siya ng simpleng kagat doon. Ang bibig ni Sir ay naglakbay na pataas, patungo sa nakatayo kong kahabaan na kumikislot at nananabik.

“Nghh, ahh…” ungol ko nang sinubo ni Sir Laszlo ang ulo ng pagkalalaki ko. “S-sir…” ungot ko. Hindi na kailangan pang haplusin ni Sir ang kaibigan ko sa baba dahil handa na iyon, tayong-tayo na.

Ang isang binti ko ay isinampay din ni Sir sa balikat niya. Kaya ang dalawang binti ko ngayon na walang lakas at nanginginig ay nasa malalaking balikat ni Sir Laszlo. Ang binti ko ay naiyakap ko sa leeg ni Sir Laszlo nang buo niya akong isubo. Gamay na gamay niyang ginalaw ang ulo pataas at pababa. Gusto kong saluduhan ang magaling na bibig ni Sir Laszlo.

Ako naman ay wala rin sa sarili na sinasalubong ang bawat galaw ni Sir. Nababaliw na ako sa sensasyong pinapadama sa akin ni Sir. Alam kong hindi talaga tama itong ginagawa namin ni Sir Laszlo pero hindi ko siya kayang pigilin. Dahil kahit na ang katawan at isipin ko ay sinakop na ni Sir. Hindi ko na mabilang kung ilang ulit akong nilabasan dahil sa ginagawa ni Sir Laszlo hanggang sa nakatulugan ko na ang ginagawa niyang pagkain sa akin. Wala na yatang hihigit sa blowjob na iyon si Sir Laszlo.

Pagkagising ko kinaumagahan ay may damit na ako. Kung hindi ako nagkakamali, ang damit na suot ko ngayon ay ang damit na binigay sa akin ni Sir Laszlo kagabi. Nakaayos na rin ang posisyon ko sa kama.

Nang makaahon ako sa kama ay saka bumalik sa akin ang lahat ng nangyari kagabi rito. Dito sa kwartong ito. Dito sa kamang ito. Hindi na panaginip ang nangyari kagabi. Hindi ko na iyon panaginip. Totoo na iyon.

Pumasok sa isipan ko ang mukha at ang matang nag-aapoy sa pagnanasa ni Sir Laszlo. Iyong paghingi niya sa akin ng permiso saka kung paano ako pumayag sa gusto niya. Tapos iyong pagkain niya sa akin. Hindi ko maiwasang hindi pamulahan dahil sa nangyari kagabi. Hindi pa rin ako makapaniwala na pumayag ako at kung paano ko nagustuhan ang lahat ng iyon. Walang magkaibigan na lalaki ang gagawin iyon pero nagawa na namin ni Sir Laszlo.

Bumangon ako saka inalis ang kumot sa katawan ko at nang makita ko ang binti ko, mas uminit ang buong mukha ko nang makita ko ang marka ng ngipin ni Sir Laszlo sa hita ko. Nasa apat yata iyon parang gigil na gigil si Sir upang mag-iwan siya ng marka ng ngipin niya sa hita ko.

Binaba ko ang shorts na suot ko upang matakpan iyong ebidensya na may nangyaring kainan talaga kagabi. Hindi, si Sir Laszlo lang pala.

Bumuntong-hininga ako saka pinihit ang busol ng pinto. Hindi ko tuloy alam kung papaano ko pakikitunguhan si Sir Laszlo pagkatapos ng nangyari.

Nang makababa ako ay hinanap ko sa buong bahay si Sir Laszlo at nakita ko siya sa kitchen, sa formal kitchen. Kinagat ko ang labi ko bago lumunok nang malalim at saka binuka ang bibig upang magsalita pero nauna na si Sir Laszlo.

“Oh, you’re awake…” ani Sir Laszlo.

“Sir, magandang umaga po,” bati ko sa kanya.

“Hmm,” pag-ugong niya. “Ady, I have a work to do today so you’ll be alone here. Also, don’t bother to cook for me dahil baka gabihin na ako. Also, bukas na siguro tayo babalik sa La Union. I gotta go and don’t hesitate to use my kitchen. Cook for your breakfast, okay?”

Hindi pa ako makasagot kay Sir Laszlo dahil nagmamadali na siyang umalis. Ayaw kong magsinungaling sa sarili ko dahil talagang na-disappoint ako. Hindi ko alam na pagkatapos ng nangyari kagabi ay saka pa ako pakikitunguhan nang ganoon ni Sir Laszlo.

Nasasaktan ako.

Siguro ganito talaga kasi ako… ako may gusto sa kanya tapos siya wala. Parang wala lang kay Sir Laszlo ang nangyari dahil wala naman siyang feelings. Siguro ay nag-assume ako? Nag-assume ako na pagkatapos ng blowjob na iyon kagabi na nakatulugan ko ay ano? Na magiging sweet siya sa akin? Tanga mo, Ady!

Inalis ko sa isipan ko ang mga bagay na iyan. Siguro ay busy lang siya at may gagawin lang siyang importante kaya siya gano’n. Oo, tama. Pag-aalo ko sa sarili ko.

Napatawa na lang ako sa sarili ko dahil parang mas pinapaasa ko ang sarili ko. E, alam ko naman na malabong magustuhan ako pabalik ni Sir Laszlo. Na malabong magkagusto siya sa akin. Ako pa ang may ganang hindi kausapin si Sir Laszlo noong nagkausap kami tungkol doon pinagsaluhan naming halik noon pero heto ako. Parang ako na ang nababaliw.

Laszlo’s Pov

“What the fucking fuck is wrong with you, Las? For Christ’s sake, hindi ko na mabilang ang buntong-hininga mo diyan!” galit na saad sa akin ni Colt habang nasa sasakyan kami. Magkatabi pa talaga kaming dalawa.

We were on our way to rescue Clayton from Christiano’s hands. But here I was, thinking about Ady. Thinking about what happened last night. Thinking about how I went down on him.

Earlier, I rushed out and left him because if I hadn’t, maybe I would’ve asked him to let me fuck the hell out of him in broad fucking daylight!

Actually, it’s not my first time going down on someone—though it was a woman before. He was the first man I’ve ever done it to. But loving Mary, it was so damn good that I couldn’t stop thinking about it! The way Ady moaned and begged me to suck him. The way he pleaded for more. The way he screamed. The way he wrapped his trembling legs around my neck. Goddammit! It was mind-blowing, and now, I wanted to do it again. And fucking again. I wanted to suck his dick until there’s nothing left for him to release.

“Your advice, Colt,” I said.

He turned his head to me. It’s a good thing Lorcan wasn’t listening because his mind was in haywire thinking about Clayton. Raphael was busy, and Desmond wasn’t nosy at all. That’s why Colt and I could talk about my damn fucking business with Ady.

“What about it?” he asked.

“It’s not fucking helpful at all.”

“Why? Is it getting worse?”

This damn friend of mine, I wanna slam his head against the car window.

“Yeah. Now, I wanna screw him.”

“That’s… that’s the problem now.”

The last time we talked, he told me to just let things be and do whatever I wanted. He said that. He said I just needed to do what I wanted, and eventually, my fantasies about Ady would fade.

But dammit.

I kissed Ady because I wanted to taste his luscious lips. I wanted to blow him—and now that I have, fucking hell, I wanna screw him. I want to bury my dick in the space between his perfectly round, tanned ass. I know this isn’t healthy anymore.

“Why don’t you just let that damn feeling out, Las? If you wanna screw him, then fuck him. End of discussion. You’re just stressing yourself out too much. Besides, if you fuck him, don’t worry—Ady won’t get pregnant anyway. Always remember, he is he. He can’t get pregnant even if you release inside him.”

Colt was driving me nuts! His fucking advice was only making things worse. Maybe it was a mistake to ask him in the first place. He’s a damn asshole, too.

But the thought of Ady beneath me, writhing in pleasure while I fucked him from behind—damn it, it’s making me hard. Fuck!

We have a fight ahead, but here I am fantasizing about my damn friend, Ady.

I’m an asshole as well.

What the fuck is this?

Chapter 13

Ady’s POV

Sa araw na iyon ay wala akong ibang ginawa kundi ang tumunganga sa malaking bahay ni Sir Laszlo. Tumingin-tingin ako sa paligid ng bahay niya saka naghanap din ako kung mayroon ba siya photo album man lang para maaliw ako pero wala akong makita. Hindi ko rin alam kung anong oras nakabalik si Sir Laszlo nang gumabi dahil nakatulog na ako kakahintay sa kanya.

Kinaumagahan naman ay maaga siyang umalis ng bahay dahil may gagawin siya at babalikan na lang daw niya ako. Nang mag-alas nueve ay bumalik nga siya pero hindi naman siya pumasok sa bahay niya dahil may pupuntahan daw kami. Sa buong biyahe namin ay tahimik lang kami. Wala kaming imikan. Nakakapanibago.

Siguro nga ay isang pagkakamali iyong nangyari ginawa namin ni sir Laszlo. Dahil sa… blowjob na iyon, pati yata pagkakaibigan namin ay na-blow na rin. Pero wala rin namang mangyayaring ganoon kung hindi ko hinayaan si Sir Laszlo. Kung sana pinigilan ko siya, kung sana ay pinatid ko siya no’n, hindi siguro magkakalamat ang pagkakaibigan namin.

Masakit sa akin dahil gustong-gusto ko si Sir Laszlo at sa pagkakaibigan na nga lang namin ako kumakapit para lang makalapit sa kanya tapos ito pang nangyari. Pisting yawa jud. Sa sitwasyon namin ni Sir Laszlo ay ako ang nahihirapan kasi may feelings ako sa kanya. Dehadong-dehado ako sa laban na ito.

Habang nasa sasakyan kami ni Sir Laszlo ay wala na naman kaming imikan sa isa’t isa kaya sa daan ko na lang ibinaling ang mata ko. Nakakasakal ang katahimikan at ang pagbabago ng ugali ni Sir Laszlo sa akin.

Nakarating kami sa hospital ni Sir Laszlo, sa LCL hospital. Tapos nakasabay namin ang mga kaibigan niya na puro rin walang imik. Siguro ay ugali na nila ito. Sabay-sabay silang naglalakad sa hallway at ako naman ay nasa likuran nila. Para silang rumarampa sa isang fashion show. Hindi lang dahil sa tindig at matataas nilang tayog. Nakadagdag pa ang damit nilang nakakaagaw rin talaga ng pansin. Hindi ko masisi na ang mga pasyente na nasa labas, mga nurse, at iba pang tao na nakakakita sa kanila ay napapalingon. Para kasi silang kinuha sa mga magazine at pinaglakad dito.

Pumasok kami sa isang ward at nang makapasok kami ay nagulat ako. Hindi… Hindi lang ako ang nagulat kundi pati na rin sina Sir Laszlo nang makita naming nakaluhod si Sir Lorcan sa sahig. Hindi ko alam kung ano ang nangyari at kung bakit humihingi ng tawad si Sir Lorcan kay Clayton pero… napapatulala na lang ako sa kanilang dalawa. Ang sweet kasi nila… Nakakainggit ang meron sila na malabong mangyari sa akin.

Nang magkaayos sila at nagkausap-usap din sila ay hindi ko mapigilang hindi magtago sa likod ni sir Laszlo panay kasi ang sulyap sa akin ni Clayton.

Napansin yata ni Sir Lorcan ang pasulyap-sulyap ni Clayton sa akin kaya nagsalita na siya. “What the fuck, babe! Why do you keep on stealing glances at that guy?” galit na saad ni Sir Lorcan.

‘Babe’ pala ang tawagan nila. Gusto kong sabihin silang dalawa ng ‘sana all’.

“Eh, nagtataka lang ako. Kaibigan n’yo ba ’yan?” Nginuso ako ni Clayton.

“Ah, yeah. I almost forgot. Clayton, this is Ady. He’s a houseboy doon sa ancestral house ni Lorcan sa La Union,” tugon ni Sir Laszlo kay Clayton. Kung hindi siguro nagtanong si Clayton, siguro ay hindi ako matitingnan ni Sir Laszlo.

Sa kabila ng iniisip ko ay nginitian ko si Clayton. Gwapo si Clayton, maputi ’di kagaya sa akin na brown-skin. Ilang sandali pa ay nagpaalam na si Sir Laszlo na aalis na kami, na babalik na kami ng La Union.

“I’m going back to La Union,” pag-aanunsyo ni Sir Laszlo sa kanila.

“Really? Kailan mo haharapin ang mga magulang mo, Las?” tunog na parang naiinis na wika ni Raphael. Sa kanilang lahat, mas nakakatakot si Raphael, iyon lang ang masasabi ko. Para kasing hindi niya alam ang salitang mahinahon at ngiti.

“I’d find time. I’m not yet ready,” ani Sir Laszlo sa pagod na paraan.

Wala akong kaide-ideya kung ano ang ibig sabihin ni Raphael na kailan haharapin ni Sir Laszlo ang mga magulang niya pero hula ko ay naglayas si Sir Laszlo? Pero wala naman ang mga magulang niya sa bahay niya. Tapos wala rin akong makita na family picture nila. Siguro ay hindi talaga bakasyon ang ipinunta ni Sir Laszlo sa La Union. Siguro ay pinagtataguan niya ang pamilya niya.

“Sige, umalis na kayo,” pabirong taboy sa amin ni Sir Lorcan at binara naman siya ni Sir Colt.

Hapon na nang makarating kami ni Sir Laszlo sa ancestral house ni Sir Lorcan. Mabuti nga ay nakatulog ako sa biyahe dahil wala rin naman kaming imikan ni Sir Laszlo.

“Ano, Ady? Naakit mo rin si Sir Laszlo sa wakas!” patuyang anang sa akin ni Rose habang nagti-trim ako sa halaman dito sa bakuran.

Ako ay nasa itaas ng isang ladder. Hindi naman ito ganoong kataasan dahil pinapantay ko ang mga halaman gamit ang hedge shears. Wala ako sa mood ngayon kaya kung pati itong pinsan ko ay gagalawin pa ako… Ginoo ko! Basin ma-intra na nakog gunting si Rose! Yawa na!

Pagod ko siyang tiningnan na nakatingala sa akin. Nakakrus ang mga braso niya sa harap ng dibdib niya.

“Ano ba ang pinagsasabi mo, Rose? Kung gusto mo ng gawain, hala, sige tulungan mo ako dito!”

Ang taas pa ng araw tapos pinapainit niya pa ang ulo ko. Hindi ko alam kung bakit ganito ako. Siguro dahil hindi pa rin ako pinapansin ni Sir Laszlo. Oo nga’t sabay na ulit kaming kumain pero parang ayaw ko na rin siyang kasabay kasi pakiramdam ko, ginagawa niya lang ang lahat ng iyon dahil sa awa. Oo, noon ay gusto ko ng ganoong atensyon ni Sir Laszlo pero ngayon, iba na. Iba na ang gusto ko.

“Hmmp, may gana ka nang sumagot sa akin ng ganiyan, Ady, dahil ano? Dahil ba may kapit ka na sa amo natin? O baka naman gumaya ka na sa nanay mong makati!”

Bumuga ako ng isang marahas na hininga saka binagsak ang hedge shears. Tumusok iyon sa lupa malapit sa paa ni Rose. Giatay! Mura ko sa kaloob-looban ko. Kinabahan naman ako nang di-oras. Akala ko matatamaan na siya roon. Tiyak mabubugbog ako ni Auntie kapag nasugatan ang anak niya. Pero winaksi ko ang pag-aalala ko.

Bumaba ako sa hagdanan.

“Bawiin mo iyong sinabi mo, Rose. Alam mo na hindi ganoon ang nanay ko,” seryoso at mariin kong saad kay Rose pero tinawanan niya lang ako.

Mas lalong nag-alab ang galit ko.

“Bakit ’di mo matanggap? Ady, aminin mo man o hindi, alam ng buong baryo natin sa Cebu na isang bayaran ang nanay mo!”

“Rose!”

“Ano? Nagagalit ka kasi totoo?”

“Alam nating hindi ganoon ang nanay ko, Rose!”

Oo, noon, naririnig ko galing sa mga kapitbahay namin na bayaran daw ang nanay ko. Pati nga mga kaklase ko noon ay tinutukso ako na anak daw ako ng isang bayarang babae pero hindi ako naniniwala roon. Hindi ganoon ang nanay ko. Masakit para sa akin na kahit wala na ang nanay ko, pinagsasalitaan pa rin nila si Nanay ng masama. Tapos itong si Rose pa na kapamilya ko… kapamilya namin ni Nanay ay iyon din ang tingin sa nanay ko.

“Hindi na siguro ako magtataka, Ady, kung pati ikaw ay magiging kagaya ng nanay mo. Siguro ay nasa dugo mo iyan, Ady.”

“Wala kang alam, Rose! Kaya ’wag kang magsalita ng ganiyan!” sabi ko saka siya tinalikuran. Baka kasi kung ano pa ang magawa ko kapag tuluyan nang magdilim ang paningin ko. Naiiyak ako. Naaawa ako sa sarili ko. Hindi ko na naman kayang ipagtanggol ang sarili ko. Mahina na naman ako. Nakakapagod na! Kaya iniyak ko na lang sa silid ko ang naghalo-halong emosyon sa dibdib ko.

Kinagabihan ay hindi ako lumabas ng silid ko. Hindi dahil nag-iinarte ako. Sumakit kasi ang ulo ko nang magising ako. Nakatulugan ko kasi ang pag-iyak ko kanina. Ayon tuloy, parang minamartilyo ang ulo ko sa sakit. Ngayon ay mas pinili ko na lang na humiga at magpahinga. May kumatok sa pinto kaya kahit na ayaw kong bumangon ay tumayo ako at binuksan iyon.

Lumaki ang mata ko nang makita ko si Sir Laszlo na nasa labas ng maliit kong silid. Nakahalukipkip siya.

“Sir,” sambit ko.

“Bakit hindi ka kumain? Come on, kumain ka. Gabi na.”

Naibaba ko ang ulo ko saka mapait na ngumiti. Kailangan pa palang sumakit ang ulo ko upang kausapin ako ni Sir Laszlo. Hindi naman sa nagde-demand ako. Pero nasanay na kasi ako na lagi niya akong kinakausap. Na siya lagi ang unang nagsasalita sa aming dalawa. Pero simula noong may nangyari sa bahay niya, nag-iba na ang tungo niya sa akin. Ramdam ko ang pag-iwas niya sa akin. Iniiwasan niya ako. Siguro ay naisip niya na mali talaga iyong ginawa namin.

“Kumain nalang po kayo, Sir. Hindi po ako gutom. Wala po akong ganang kumain…” saad ko kay Sir Laszlo na siyang nagpakunot sa kanyang noo.

“Why? Is there something wrong? Are you not feeling well?”

Minsan nami-misunderstand ko na ang concern questions niya sa akin. Pero baka ganito talaga kapag may gusto ka sa isang tao. Lahat na lang ng bagay na normal lang ay nilalagyan ng malisya tapos nag-a-assume na kaagad.

“Wala, Sir. Ayos lang po ako,” pagsisinungaling ko sa kanya.

“You know I won’t fall for your lies, right?”

Umiling ako sa kanya. “Wala, Sir. Ayos lang po talaga ako. S-siguro ay pagod lang po ako. Sige, Sir, matutulog na po ako,” sabi ko at isasara ko na sana ang pintuan pero hinarang ni Sir Laszlo ang kamay niya. Tinulak niya ako papasok sa silid saka siya pumasok sa loob. Sinara niya ang pinto sa likod niya.

Nilibot niya ang mata niya sa loob ng maliit kong silid. “Why are you staying in this kind of place? It’s too small.”

“Sir, hindi po ako bisita o ano rito. Houseboy po ako,” mataman kong sagot sa kanya.

Bumuntong-hininga siya. “Ady, why are you being sarcastic? Is there something wrong?”

“Wala po, Sir—”

“Fuck that ‘wala po sir’! I won’t believe you!” sigaw niya sa akin.

Natampal ko ang noo ko. Masakit pa ang ulo ko tapos dadagdagan pa ni Sir Laszlo. Pumunta lang naman siya rito para sabay na naman kaming kumain pero bakit kami umabot sa ganito?

“Sir, ako dapat ang magtanong niyan.” Mas lalong nagtagpo ang kilay ni Sir Laszlo. “Sir, ikaw po ang unang hindi pumapansin sa ating dalawa. Ikaw po ang unang hindi kumausap sa akin matapos ng… matapos ng… nangyari sa bahay ninyo. Kaya bakit po ako ang tinatanong ninyo niyan?” saad ko. Sa una, malakas ang boses ko pero ngayon ay humina na ito.

Napahilamos si Sir Laszlo sa kanyang mukha gamit ang kamay niya. Tumingala siya at umalon ang kanyang Adam’s apple. Kitang-kita ko ang pagtaas-baba ng Adam’s apple niya.

“I’m sorry, Ady… I’m sorry. Yeah, it’s my fault.”

“Bakit ninyo ako iniiwasan, Sir? Dahil ba nagsisi kayo sa nangyari?”

Umiling siya at umiwas ng tingin sa akin. “No, it’s not like that, Ady.”

“Po? Eh, ano po? Wala po akong maisip na dahilan para iwasan at layuan niyo ako. Dahil po ba ginawa ninyo iyon sa isang katulad ko na mababang tao lang—”

“Hindi, Ady!”

“Ano nga po—”

Naputol ako nang sumabad si Sir Laszlo. “It’s because of me! It’s because I want to fuck the hell out of you, Ady. Dammit! Now, I’m fucking sure that you’re going to avoid me.”

Chapter 14

Ady’s POV

Hindi ko makapa ang panga ko nang malaglag iyon dahil sa sinabi ni Sir Laszlo. Nakatitig lang ako sa kanya at hindi alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya. Ang puso ko ay humataw ng kabog. Oo… oo nga’t gusto ko si Sir Laszlo pero iyong sinabi niya kanina-kanina lang ay hindi pumapasok sa utak ko. Oo nga’t nanaginip na ako ng ganoong bagay pero binaon ko na iyon dahil alam kung hindi pwede. Oo nga’t binigyan na ako ni Sir Laszlo ng blowjob pero iba iyong sinabi niya. Hindi iyon maaari. Hindi maaari pero bakit di man lang ako nakaramdam ng pandidiri sa kaisipang gusto akong anuhin ni Sir.

Imbes na mandiri ako, bakit nasasabik ako? Bakit ganito? Dahil ba gusto ko si Sir Laszlo kaya na nanabik din ako?

Iniling ko ang ulo ko.

Alam ko na sa bagay na ito ay dehado ako. Baka naiisip lang ni Sir Laszlo ang bagay na iyon dahil… gusto niya ng may mapaglalaruan? Gusto niya ng may mapaglalaanan siya ng pansin? Lalaki si Sir Laszlo at lalaki ako pero alam ko rin ang katotohanang pwede iyong gawin. Ngunit, hindi ba straight si Sir? Ako… aminado na na gusto ko siya pero siya, ano? Wala siyang sinabi na gusto niya ako. Ang sinabi lang niya ay gusto niya akong anuhin.

“S-sir…”

“Ady, I don’t want you to avoid me, but now that you know, I guess there’s nothing I can do if you choose to stay away from me. I’m confused too, Ady. I’ve never thought about it nor wanted to sleep with men before—until you. I don’t know what it is about you, but…” Sir Laszlo took a deep breath. “Yeah, I want you.”

“Magkaibigan po tayo, Sir,” mahinang saad ko sa kanya.

“Yeah, we’re friends, but I did kiss you. I blew you, yet that wasn’t enough—I want more.”

Sir Laszlo suddenly laughed, but it was the kind of laugh that wasn’t satisfying.

“Am I creepy, Ady? Do I sound like a fucking pervert to you?”

“Sir…” Wala na yatang ibang salitang laman ang utak ko at iyon na lang ang lumalabas sa bibig ko. Ang utak ko ay ’di na gumagana nang maayos dahil sa mga pinagsasabi ni Sir Laszlo. Ang mga pinagsasabi niya ay nakakaliyo, nagkakabuhol-buhol na ang utak ko. Hindi ko na alam kung papaano ko siya sasagutin.

Kinagat ko ang ibabang labi ko at umiwas ng tingin kay Sir Laszlo. Hindi ko kayang salubungin ang mga titig ni Sir Laszlo dahil parang binabasa niya ako sa pamamagitan ng mga titig niya.

Pisti na, pero… aaminin ko. Gusto ko rin… Gusto ko rin kung ano iyong sinabi ni Sir Laszlo kaso kung papayag ako, kung gagawin namin iyon, parang pinapatunayan ko lang na totoo ang sinasabi ni Rose. Parang totoo lang ang sinabi niya na ibubuka ko rin ang hita ko kung kani-kanino na kagaya ng paratang nila sa nanay ko.

“I’m sorry, Ady. I’m really sorry… By the way, eat your dinner,” tanging wika ni Sir Laszlo saka lumabas sa silid ko. Nang lumabas si Sir Laszlo ay gusto ko siyang sundan. Gusto ko ring sabihin sa kanya na gusto ko rin iyong sinabi niya pero hindi pwede. Hindi maaari!

Laszlo’s Pov

“I fucked up, Colt,” I hurriedly said when Colt answered my call. I didn’t know how many times I had called him, but finally, after a couple of missed calls, he answered. Damn this guy—why did it take him so long to pick up?

“Fuck you, Las. Really! It’s fucking 2 a.m., and you’re calling me nonstop! Mayroon ka bang orasan diyan? Do you even know what time it is?” he shouted from the other end.

I sighed. “Yeah, I know what time it is, Colt. You just said it yourself—it’s already 2 a.m. So what?”

“Fuck you, Your Highness!”

He’s really pissed.

“Did you hear what I said earlier?” Hindi ko na siya kinontra pa dahil baka puro mura lang kami sa isa’t isa hanggang magdamag. Kaya iniba ko na ang usapan.

“Ano na naman ba kasi ang problema mo?” he asked annoyingly, but I didn’t care anymore.

“I said I fucked up. Right now. I fucking said it to him. I fucking told him that I want to fuck him. What should I do?”

“Hey, you motherfucker. Hindi ako adviser, ’no?!” he remarked sarcastically.

“I don’t need an adviser. I need a friend to talk to.”

“Gago! Inuuto mo ako. Bakit ba kasi hindi si Desmond ang tawagan mo o ’di kaya’y si Rap. O, si Lorcan. Gago, may marami iyong karanasan! “ he exclaimed.

Tumawa ako. “Tskk! Nah-ah! I’d rather have you.”

“Bwisit! Ano naman ngayon kung nasabi mo? Hindi ba niya gusto?”

There’s a long pause between us. I tried to remember Ady’s face earlier. He looked shocked. He looked scared? Fucking shit!

“I think he didn’t like what he heard. He looked shocked and scared earlier.”

“Gago, siyempre, sinong hindi magugulat kung sasabihan ka ng isang lalaki bigla-bigla na gusto mo siyang kantutin? Nasaan na ba ang utak mo, Las? Bakit iyong ulo mo sa baba ang ginagamit mo!”

Napahiga ako sa kama dahil sa sinabi ni Colt sa akin. Dammit. Nadala lang naman ako kanina. Napakarami na niya kasing tinanong sa akin na hindi ko alam kung ano ang isasagot ko. Marami na siyang sinasabi na hindi naman totoo. He provoked me first. I reasoned with myself.

“So, what should I do now, Colt?”

“Bakit mo ba ito pinoproblema, Las? Sabihin mo nga sa akin. Do you…” he trailed off.

“What, Colt?”

It took him a while before he could speak.

“Do you like Ady?”

I sat up on the bed and shouted, “Fuck. What kind of question is that, Colt?!”

“Heh! Alam na alam mo kung anong tanong iyon, Las, kaya sagutin mo ako. Gusto mo ba si Ady?”

“Fuck off… Of course… I don’t like him,” I muttered.

“Then don’t make it a big deal, my friend. Hindi mo naman pala siya gusto. Tapos kung makaasta ka diyan, parang natatakot kang layuan ni Ady… ng taong gusto mo.”

Fuck it! Do I like him? Do I like Ady? B’layd! Definitely not. I don’t like him. Yeah, that’s it.

Ady’s POV

Sa mga sumunod na araw ay nakakagalaw naman ako nang maayos dito sa loob ng bahay dahil hindi ko na naman masyadong nakakasalamuha si Sir Laszlo. Minsan, kapag naglilinis ako rito sa loob ay wala si Sir Laszlo. Kapag nasa labas ako, nasa loob naman siya ng kwarto niya.

Sa mga nagdaang araw, alam na alam ko at ramdam na ramdam ko na iniiwasan ako ni Sir Laszlo. Ako naman ay ginagawa ko lang kung ano ang dapat kong gawin. Saka hindi ko na rin siya sinasabayan sa pagkain at wala naman iyon kay Sir. Mabuti na rin iyon. Mabuti pero nalulungkot ako. Naisip ko rin na baka nakapag-isip-isip na si Sir Laszlo sa mga pinagsasabi niya sa akin. Baka dala lang iyon sa libog niya sa katawan. At wala siyang magawa rito at mapaglilibangan kaya naiisip niya iyon.

“Cane!” tawag ko kay Cane. Nandirito kasi ako sa labas ng bahay niya. Linggo naman ngayon at pinag-break kami ni Sir Laszlo kaya naisipan kung puntahan si Cane.

Lumabas si Cane na walang pang-itaas at tumatagaktak ang pawis sa katawan niya. Mabilis siyang ngumiti nang makita niya ako sa bakuran niya.

“Hey,” saad niya nang makalapit siya saka yayakapin niya na sana ako nang iniharang ko ang kamay ko sa kanya.

Pisti! Kahit kailan talaga itong si Cane.

Tumawa siya sa akin. “Bakit ’di ka na pwedeng yakapin? Dahil ba may Laszlo ka na?” asar niya. Nasuntok ko tuloy ang tiyan niya pero tumawa lang ulit siya.

“Pasok na, Ady.”

“Ano pala ang ginagawa mo at pawis na pawis ka?” tanong ko sa kanya nang makapasok kami bahay niya.

“Pinalinis ni Mommy ang bakanteng lupa sa likod ng bahay. Pinagalitan niya kasi ako nang makita niyang malapit nang mamatay ang mga halaman niya diyan.”

“Tapos na?” pagtutukoy ko sa paglilinis niya.

Tumango siya. “Hmm, kakatapos lang. Kaya nga hindi pa ako nakapagbihis at nakapaglinis ng katawan ko,” sagot niya naman sa akin.

Umupo ako sa couch nila nang pumunta siya sa silid niya. Pagbalik ni Cane ay niyaya niya ako sa kitchen dahil wala pa raw siyang tanghalian tapos pagod daw siya. Ako ang inutusan niyang magluto. Hindi naman ako umangal doon.

“Mabuti talaga at dumating ka, Ady, dahil kung hindi, baka nagpa-deliver na naman ako ng pagkain,” anang niya pa.

Tipid ko lang siyang nginitian at ibinalik ang pansin sa pagluluto. Habang nakatitig ako roon sa boiler ay nakita ko sa peripheral vision ko na tumabi sa akin si Cane.

“May problema ka ba?”

Nilingon ako siya at umiling.

“Hay! Baby, sabihin mo na sa akin iyan. Kaibigan mo ako.”

Bumuntong-hininga ako at ginaya siya. Humilig din ako sa sink at nakatingin sa malayo.

“Kasi… Cane, si Sir Laszlo kasi sinabi niya sa akin na gusto niya akong…” pagbibitin ko.

“Gusto ka niyang?”

Tumikhim ako saka ipinagpatuloy ang pagkukuwento ko. Si Cane ay taimtim lang na nakikinig sa tabi ko.

“Hindi ka niya pinilit?” aniya at para pang mangha niyang tanong sa akin pagkatapos kong ikuwento sa kanya ang mga nangyari.

“Oo, hindi naman. Nag-sorry pa nga siya sa akin.”

Nakita kong ngumisi si Cane sa akin. “Hmm, Laszlo really respects you, Ady. And he’s gentle with you. Maybe he also values your relationship. He is fighting his own urge to fuck you, huh?” wika niya at natahimik siya. Bumuntong-hininga si Cane at tiningnan ako. “Iyan lang ang masasabi ko.”

Nagtagal ako sa bahay ni Cane at nag-movie marathon kami. Kapag kasama ko si Cane ay nawawala talaga iyong mga iniisip kong suliranin. Masaya rin kasi siyang kasama kaya nga nawawala sa isip ko ang oras kagaya ngayon. Ginabi na naman ako sa pag-uwi. Hindi na rin ako nagpahatid kay Cane at naglakad lang ako pauwi.

Pagkarating ko sa ancestral house ay dederetso na sana ako sa dirty kitchen nang makita ko si Sir Laszlo sa formal kitchen na nakaupo sa silya na nasa harap ng island counter at may hawak na baso. Nakita niya ako at nagkatinginan kaming dalawa. Ako na ang nag-iwas ng tingin sa amin.

Gusto ko siyang lapitan pero iniling ko ang ulo ko at dumeretso sa paroroonan ko. Pagdating ko roon ay nagsalin ako tubig sa baso at nilagok ko iyon. Umalis ako roon saka pupunta na sana ako sa kwarto pero nakita ko si Sir Laszlo na nakayuko na. Hindi ko na napigilan ang sarili ko at nilapitan si Sir Laszlo.

“Sir.” Tinapik ko ang balikat niya. Isang tapik ko lang at inangat niya ang ulo niya sa akin.

Namumula ang mukha ni Sir Laszlo at amoy alak din siya. Ngumiti siya sa akin saka binalik niya sa pagkakayuko sa ulo niya. Maya-maya ay tumayo siya at naglakad pero paghakbang niya ay muntik na siyang matumba. Kaya inagap ko siya.

“N-no, Ady. I c-can handle myself,” lasing niyang saad. Kumunot ang noo ko. Kanina pa siya umiinom?

“Hindi, Sir, tutulungan ko na po kayo,” ani ko saka sinampay ko ang isang kamay niya sa balikat ko. Inakay ko si Sir patungo sa kwarto niya. Pagkatapos ng ilang araw na walang pansinan at pag-iiwasan, ngayon lang ulit kami nagkalapit ni Sir Laszlo.

Pagkarating namin ni Sir Laszlo sa kwarto ay ihihiga ko na sana siya sa kama nang kumapit siya sa leeg ko kaya bumagsak din ako pero sa ibabaw niya ako nag-landing. Nahigit ko ang aking hininga. Yawa na.

Sinubukan kong umalis sa ibabaw ni Sir Laszlo pero sa paggalaw ko ay mas idiniin ako ni Sir Laszlo sa katawan niya. Naririnig ko ang tibok ni Sir Laszlo at kung nasa tamang malay lang siya, baka at malamang ay naririnig rin niya ang tibok ng puso ko.

Sinubukan ko ulit na umalis sa ibabaw niya pero gulat ako nang sa isang galaw ni Sir Laszlo ay bumaliktad na ang posisyon naming dalawa. Ngayon ay nasa ibabaw ko na siya at ako naman sa ilalim niya. Pisti.

Bumilog ang mata ko nang itinungkod ni Sir Laszlo ang dalawang kamay niya sa kama. Tinitigan niya ako. Hindi ako makagalaw sa ilalim niya. Giatay . Inalis niya sa pagkakatungkod ang isang kamay niya sa kama at hinaplos ang pisngi ko. Gusto ko siyang itulak. Gusto kong itulak si Sir Laszlo sa ibabaw ko pero ’di ko magawa. Hindi ko na yata magalaw ang katawan ko.

“I want to kiss you, Ady. I want your lips, your mouth…” saad ni Sir Laszlo saka walang pag-aatubiling sinakop ng bibig niya ang bibig ko.

Chapter 15

Ady’s POV

Pagkatapos niyang pagsawaan ang labi ko, ngayon ay ang leeg ko na naman.

“Si-sir…” Parang napuputol na ang pinapakawalan kong hininga nang ang labi ni Sir Laszlo ay lumapat sa leeg ko. Paulit-ulit ang paglunok ko nang malalim. Ang basa, mainit, at nakakakiliting dila ni Sir Laszlo ay nasa leeg ko na. Para iyong ice cream na paulit-ulit niyang dinilaan.

“Ohh, a-ahh…” daing ko nang kinagat niya ang leeg ko saka pinalandas na naman ang dila niya sa parte ng leeg ko kung saan niya ako kinagat.

“Dammit. I’m addicted to this…” paos na saad ni Sir saka nilipat niya ang ulo sa kabilang parte ng leeg ko. Naiangat ko ang katawan ko nang maramdaman ko ang kamay ni Sir Laszlo na gumapang sa aking likuran. Pinisil-pisil niya ako roon at iyong isa niya namang kamay ay walang tigil kakataas-baba. Parang hinahasa niya ang kamay niya gamit ang katawan ko. Pero sa ginagawang iyon ni Sir Laszlo ay umiinit ako lalo. Si Sir Laszlo naman ay maiinit na rin ang katawan. ’Di ko lang matukoy kung dahil ba iyon sa alak na nainom niya kanina o hindi.

Ngunit isa lang ang sigurado ako. Nag-iinit ang katawan ko dahil sa ginagawa ngayon ni Sir sa akin. Napahawak ang kamay ko sa buhok ni Sir Laszlo nang ang bibig niya ay dumapo sa Adam’s apple ko. Sa bawat-taas at baba n’on ay sinusundan ng bibig ni Sir Laszlo.

“Sir, L-Las…” Naputol ako nang dahan-dahang bumaba ang labi ni Sir Laszlo. Ang kamay niya naman sa ibaba ay eksperto ring itinaas ang kamiseta ko. Nakadagan ngayon sa akin si Sir. Para akong maamong tupa na nasa ilalim ng isang leon. Hindi makagalaw. Hindi makalaban sa hayop na nasa ibabaw ko.

Tumigil sa kakahalik sa akin si Sir Laszlo. Akala ko tapos na. Akala ko titigil na siya pero isang malaking pagkakamali iyon ng utak ko. Dahil lumuhod lang si Sir Laszlo nang hindi man lang umaalis sa ibabaw ko at hinubad niya ang shirt niya at tinapon niya lang iyon sa kama. Akmang babangon ako nang itulak niya ako. Tumalbog ulit ang katawan ko sa kama.

’Di ko na mabilang pa kung ilang beses na akong napalunok habang nakatingin sa hulmado niyang pangangatawan. Eight-pack abs. Bumaba ang mata ko. Napalunok ulit ako nang nakita kong sumingit ang plakado niyang v-line doon sa ibaba. Ganitong katawan ang gusto kong makuha pero ’di ko makaya.

Napatingin ako sa mukha ni Sir. Nag-aalab sa pagnanasa ang nakaguhit sa mukha ni Sir Laszlo. Wala na. Ang utak ko ay umalis na sa akin. Hindi na ako makapag-isip pa nang mabuti dahil sa nasa harapan ko ngayon.

Seksing ngumiti sa akin si Sir Laszlo saka kinuha niya ang isang kamay ko at dinala iyon sa mabato niyang katawan. Pagdapo ng kamay ko roon sa abs ni Sir ay napaigtad ako nang may parang kuryente na namang dumaloy sa buong katawan ko.

“Do you like it?” nang-aakit na tanong niya sa akin. Ako naman ay wala sa sariling napatango.

Ngumisi na naman si Sir Laszlo at hawak ang palapulsuhan ko ay pinapalandas niya ang kamay ko sa buong katawan niya. Nanginginig at namamawis na ang kamay ko. Pati ang noo ko ay pinagpapawisan na ng malamig.

Pumikit si Sir Laszlo saka tumingala. “Ahhh, fuck it. It’s just your hands… Ady, but, ohh, I’m fucking turned on,” nakatingalang wika ni Sir Laszlo at umaangat-baba rin ang bukol doon sa leeg niya.

Nang ibaba ni Sir Laszlo ang ulo ay agad niyang sinikop ang labi ko. Kung sa paghalik niya kanina sa akin ay hindi ako gumaganti, ngayon ay buong puso ko nang tinatanggap at sinasagot ang bawat hagud at kagat ni Sir sa aking labi at dila. I responded to his sweet and watery kisses with the same intensity he was giving me. While my hand looked like a magnet exploring his rocky belly.

Lips crushing, tongue sipping, and giving each other air. With every second, our kisses became more and more intense. Moans, groans, and the sound of our mouths kissing filled the room and I didn’t care anymore. My mind was already clouded by firing lust and desires.

Tumulo ang laway ko sa biglang pag-iwan ng labi ni Sir sa akin.

“Shit,” mahinang mura ni Sir Laszlo. “Bite this.” Pinakagat sa akin ni Sir Laslzo ang nilukot niyang shirt ko.

Giatay . Bakit hindi na lang hinubad?

“Argh, uhm,” mahabang ungol ko nang kagatin ni Sir Laszlo ang utong ko. Tinakpan ko ang bibig ko sa takot na baka magising ang natutulog ngayon at impit akong napaungol.

Ang pang-ibabang parte naman ni Sir Laszlo ay maya’t maya niya ring kinikiskis sa akin. Ang tigas na niya… kagaya ng sa akin. Itinungkod ko ang siko ko habang kagat-kagat ko pa rin ang kamiseta ko. Bumilog ang mata ko nang hinawakan ni Sir Lasszlo ang dibdib ko saka iyon pinisil at bumalik ang bibig niya sa utong ko.

“Ahhh, ahmm, uhhm…”

Bumagsak muli ang katawan ko at napaliyad ako sa sensasyong dala n’on. Pakiramdam ko, kahit na anong init ang nararamdaman ko ngayon mas mainit pa rin ang bibig ni Sir Laszlo na ngayon ay nilalaro na ang utong ko. Mahihina niya iyong kinakagat at hinihila niya rin nang bahagya. Medyo mahapdi pero gusto ko naman. Habang ang isa kong utong ay pinaglalaruan din ng isa niyang kamay. Pinipisil niya iyon at sinusundot. Ang nagagawa ko lang ay ang pagliyad at pag-ungol. Nang pagsawaan na niya ang isang utong ko, nilipat na niya naman ang labi sa kabila at kung ano ang ginawa niya sa kabila ay iyon din ang ginawa niya sa isa.

Ilang minuto ang nakalipas ay bumaba na ang labi ni Sir Laszlo. Umangat ang pwet ko nang hubarin niya ang shorts at underwear ko. Uminit ang tainga at pisngi ko. Hindi naman ito ang unang beses na nakita akong hubo’t hubad ni Sir pero nahihiya pa rin ako.

Sa kahihiyan ko ay itinakip ako ang isang braso sa mata ko habang ang isa ko namang kamay ay nakakapit sa kobre kama.

“Don’t cover your eyes, Ady,” sabi ni Sir Laszlo na ngayon ay nakaluhod na sa gitna ng nakabuka kong mga hita. I was very exposed but at least to man I like. And only to the man I admire.

“N-nahihiya ako, Sir,” sagot ko habang nakatakip pa rin ang braso sa mata ko.

“No, Ady. I want you to look at me,” wika niya pero walang boses akong umiling. “I’m naked, too. So, look at me. Look how hard and turned on I am because of you. Don’t be shy,” ani Sir Laszlo saka siya na ang kumuha sa braso ko na nakatakip sa mata ko.

Napasinghap ako nang makita ko ang kahubaran ni Sir Laszlo. Ngayon ay nakaluhod siya sa gitna ng nakabuka kong hita kaya kitang-kita ko ang buong katawan niya at… iyong… yawa ! Ba’t ang laki? Ba’t ang… haba?

Napalunok ako at binalik ko ang mata ko sa mukha ni Sir Laszlo na nakatingin lang din sa akin nang may pagnanasa. Kaming dalawa na ngayon ay walang saplot sa isa’t isa. Hindi ko man lang namalayan ang paghubad niya.

“S-sir… ipapasok niyo po ba iyan sa… akin?” kinakabahan kong tanong kay Sir Laszlo.

“Only if you let me…” sagot sa akin ni Sir Laszlo.

“Ka-kakasya ba iyan?” muli kong tanong at bumaba na naman ang mata ko sa kahabaan ni Sir Laszlo.

“It will fit. I assure you, Ady. It will fit,” parang nanghahalinang wika ni Sir.

Dinilaan niya ang dalawang daliri saka iyon ipinasok sa butas ko. Tumulo ang luha ko dahil sa sakit n’on pero nawala rin nang unti-unti. Mukhang nasanay ako roon. Kalaunan ay nasanay na rin ang butos ko roon sa daliri ni Sir Laszlo hanggang sa magkasya na ang tatlong daliri niya roon. When my asshole was used to it, Sir Laszlo told me to kneel. He positioned himself and did me. Kahit na uminat na ako roon, napaiyak pa rin ako sa sakit nang ang buo niyang kahabaan ay pumasok na sa akin. Malaki kasi talaga at mahaba.

Pagbukas ko sa mata ko ay isang malapad at namumulang dibdib ang sumalubong sa akin. Naiatras ko katawan ko at napatingin sa nagmamay-ari n’on at nakita kong si Sir Laszlo iyon. Tumakas yata ang lahat ng dugo ko sa katawan nang mapagtanto kong katabi ko ngayon si Sir Laszlo. Nakatulog ako sa tabi niya. Tapos nakayakap pa ang braso niya sa akin. Nakadamit na rin ako.

Dahan-dahan kong kinuha ang braso niya sa akin saka ako umupo sa kama at pinagmasdan siya na tulog pa. Hindi ko alam kung anong oras na pero hindi muna ako bumaba sa kama. Pinagmasdan ko muna ang buong mukha ni Sir Laszlo. May nangyari sa amin kagabi. Ang sakit ng buong katawan ko, partikular na ang likod ko, palatandaan sa nangyari kagabi.

“Ahh, ehhh…” Napakislot ako nang ang tela ng suot kong damit ay lumapat sa dibdib ko. Napakahapdi ng dibdib ko. Ano’ng nangyari?

Lumabas ako sa kwarto ni Sir Laszlo saka marahan na naglakad patungo sa kwarto ko. Masakit ang likuran ko tapos ang hapdi pa ng dibdib ko kapag lumalapat ang suot kong damit doon. Para na akong kuba na naglalakad sa pasilyo.

“Ady?” Napaayos ako tayo nang marinig ko ang pagtawag ni Rose sa akin. Napangiwi pa ako sa biglaang paggalaw.

“R-rose, maayung b-buntag.” Kumunot ang noo ni Rose sa akin.

“Saan ka galing at bakit parang…” Sinuyod ng mata ni Rose ang buo kong katawan.

“A-ano… doon lang sa labas naglinis ako a-at n-naghulog ako sa hagdanan,” rason ko.

Mas lalong kumunot ang noo ni Rose pero hindi ko na siya hinayaan pang makapagsalita at naglakad na ako sa silid ko na parang walang iniindang sakit. Pagkasara ko ng pintuan ay agad akong napaupo roon sa higaan ko dahil sa sakit ng likod ko. Naiiyak ako sa sakit n’on. Hindi ko alam kung bakit napakasakit nitong dibdib ko kaya hinubad ko ang suot kong damit at kahit na nahihirapan ako sa dahil pananakit ng katawan ko, tumayo ako saka nagtungo roon sa salamin. Doon maayos kong nakita ang dibdib ko. Nang makita ko kung ano ang nangayri doon, nanlaki ang mga mata ko. Namamaga at namumula ang dibdib ko!

“Pisting yawa!” mura ko nang hinawakan ko ang namamaga kong dibdib. Kaya pala ang sakit. Ito pala ang naging resulta ng ginawa kagabi ni Sir Laszlo sa dibdib ko. Yawa nani! Paano ako nito magsusuot ng damit kung ang sakit nito?

Chapter 16

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 17

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 18

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 19

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 20

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 21

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 22

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 23

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 24

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 25

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 26

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 27

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 28

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 29

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 30

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 31

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 32

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 33

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 34

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 35

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 36

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 37

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 38

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Chapter 39

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Epilogue

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter 1

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter 2

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.

Special Chapter 3: Wedding

This story is part of the Paid Stories program, a selection of exclusive stories that help support Wattpad writers. Click here to continue reading on the Wattpad app.

Esta historia pertenece al programa de Historias Pagadas, una selección exclusiva de historias con las que apoyas a escritores de Wattpad. Da click aquí para seguir leyendo en la aplicación.