Disclaimer

This is a work of fiction. Names, Characters, business, places, events and incidents, are either the products of the Author’s imagination or used in fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead or actual events is purely coincidental.

No parts of this story may be reproduced or transmitted in any form or by means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the Author.

This story contains incorrect typos/spelling/ grammar. I’m not professional writer so please bear with me. Thank you!

WARNING ⚠️

THIS STORY CONTAINS STRONG CONTENT , R-18, NOT SUITABLE FOR BELOW 🔞 YEARS OLD.

Read at your own risk!

FB page: Azzinatics Stories Facebook acc: Cruz Wp Tiktok acc: xxriegozzxx gmail: pamdelsob@gmail.com

Copyright ©️ 2023 by XXRIEGOZZXX

All rights reserved.

Prologue

NANDITO AKO sa Pilipinas para takasan si Ruwi. Dito muna ako magtatago habang mainit ang ulo niya sa ’kin. I know gustong-gusto na niya akong tuluyan pero dahil guwapo ako.. hindi niya magawa.

I was lying on the bed while looking at the glass wall of my room. It’s already 9AM pero tinatamad akong bumangon.

Plano ko sanang pumunta ng grocery store mamaya. But I was lazy to get up.

I sighed. I got out of bed and scratched my head. I went to the bathroom to take a shower. Amoy alak na din kasi ako.

Agad akong pumailalim sa shower at hinahayaan ang tubig na umagos sa aking katawan. Nang matapos ako ay agad ko pinatay ang shower at kinuha ang t’walya saka itinapis sa ibabang katawan ko.

Lumabas ako ng banyo at lumapit sa maletang dala ko n’ong tumakas ako kay Ruwi. Kumuha ako ng tshirt at ripped pants at isinuot ’to. Nang matapos akong magbihis ay inayos ko lang ang buhok ko na magulo at pinulot ang sunglass ko.

Hindi ako umaalis ng walang suot na sunglass lalo na kapag sa maraming tao ako pupunta. Ayaw ko kasing makita nila ang kakaibang kulay ng mga mata ko. Ayaw kong husgahan nila ako.

I immediately left my unit at sumakay ng elevator. Nang makalabas ako ay nakasalubong ko pa ang dalawang babe na nakatingin sa ’kin. Nginitian ko lang sila saka ko sila nilagpasan. Tinungo ko lang ang parking lot ng building na ’to.

Sumakay ako sa kotse at agad na binuhay ang makina saka pinausa ’to at tinungo ang malapit na grocery store.

Napahilot ako sa sentido ko nang bumungad sa ’kin ang traffic. Putangina! Kaya ayaw kung lumabas eh. Nakakasawa talaga ang traffic sa Pilipinas.

Kinuha ko ang cellphone ko na nasa dashboard nang umilaw ’to. Agad kong binasa ang pumasok na text sabay napa ngiti. Hinahanap lang naman ako ni Ruwi at tinatanong kung saang impyerno daw ako napadpad. Gago talaga!

Nagtipa ako ng mensahe habang traffic pa at sinend ko ’yun kay Ruwi. Nang makita kong umuusad ang sa harap ko ay agad kong pina-usad ang sasakyan.

Hanggang sa makarating ako sa grocery store. Tangina! halos inabot ako ng 30 minutes do’n sa sobrang traffic.

Agad akong pumasok sa store at kumuha ng push cart. Kinuha ko agad ang mga can goods. Tinungo ko din ang section meat at kumuha na din. Dadamihan ko na ang pag gro-grocery ko ngayon dahil nakakatamad lumabas.

I was just walking until I saw a girl trying to reach for a small cardboard box. Tumitingkayad pa talaga ’to at pilit niyang inaabot ’yon. Hindi pa ’to na kuntento ay tumalon-talon ’to para makuha ang karton na hindi niya makuha-kuha. Pandak kasi.

Hindi ko alam kung bata ba ’to o hindi. Nakatalikod kasi siya sa gawi ko. Nasa 5’0 lang yata ang height nito kaya sigurado ako na bata talaga ’to. Nasaan kaya mga magulang ng batang paslit na ’to.

Natatawa akong pinagmamasdan siya habang pilit niyang inaabot ang karton na ’yun. Nagpakalumbaba siyang tumigil sa pagtalon at nag kamot sa maikli niyang buhok na hanggang sa balikat niya lang.

Dahan-dahan siyang lumingon sa gawi ko habang nakanguso. Muntik na akong matawa ng hindi pala siya bata. Bata lang yung height. Tanginang yan!

Hinayaan ko nalang ang babaeng dwende at tinungo ang drinks section. Kumuha nalang ako ng mga drinks at mag iinom ako mag-isa sa unit ko. Hindi ako pwedeng pumunta ng bar at baka ma-trace lang ako ni Atticus at isumbong ako kay Ruwi. Sumbungero pa naman yun.

Naglakad ako pabalik sa dinaanan ko ng may naalala akong bilhin. Napadaan ako do’n sa area kung saan nagtatalon ang babaeng duwende. Napahinto ako at tinignan ang maliit na karton na pilit na inaabot niya kanina.

Kumuha ako ng isang karton at binasa ’yon. Cerelac banana flavor . Agad ko binasa ang likod no’n habang tumango-tango. Hindi ko alam kung anong pumasok sa isip ko at inilagay ko siya sa cart ko.

I immediately went to the cashier to pay. When I finished, I left the grocery store and immediately got out. Sumakay ako sa kotse ko at agad binuhay ang makina at pinausad ’to. Pinagdarasal ko nalang na sana hindi traffic pag-uwi ko.

Mabuti nalang at hindi traffic kaya deri-deritso ang byahe ko pauwi ng condo building.

Pinark ko lang ang kotse sa parking lot at agad na lumabas at binuhat ang mga plastic na mga pinamili ko.

Pumasok ako sa building at tinungo ang elevator. Sakto naman na ako lang mag-isa ang sasakay kaya agad akong pumasok sa loob ng elevator at pipindutin ko na sana ang 15 nang may pumasok na babae.

Pinindot ko agad ang floor kung saan ako papunta at hinayaan ang babae na pumindot kung saan man siya pupunta. Wala naman akong pakialam sa kanya.

Hindi parin niya pinipindot dahil mukhang nahihirapan siya sa mga dala niya. Hindi din kasi niya maabot ang pipindutin niya kung saang floor.

I rolled my eyes nang mapindot ng babae ang apat na floor sa condo building na ’to. Ngunit hindi parin siya tumitigil na parang may inaabot siyang number.

Hindi ko malaman kung inaatake ba ako ng mga duwende ngayong araw. Kanina sa grocery may nakita akong maliit, ngayon naman may maliit na naman ako naka sabay dito sa elevator. Na nuno sa punso na yata ako.

Hindi ko nakayanan ang inis ko kaya nagsalita na ako. “Let me. Saang floor ka ba?” I asked her in an annoyed voice.

Napatigil naman siya sa pag abot saka nagsalita. “19th floor.” Sagot ng babae sa maliit na boses.

Agad akong lumapit at pinindot ang 19. Tangina, lahat ng floor na daanan namin dahil sa kagagawan ng babaeng ’to. Panay bukas ang pintuan ng elevator, pero walang lumalabas saming dalawa.

Nang huminto na sa 15th floor ay agad akong lumabas ng elevator.

“Thank you!” Mahinang sabi sa ’kin ng babae na ikinatigil ng hakbang ko.

Hindi ko siya nilingon, bumuga ako ng hangin at tuluyan na akong naglakad.

Tinungo ko ang unit ko at binuksan ang pintuan at agad na pumasok. Inilapag ko ang mga pinamili ko sa lamesa at tinungo ang sink para maghugas ng kamay.

Kinuha ko ang maliit na karton kanina at binasa ang instruction nito sa likod. Agad ko naman sinunod ’yun at kumuha ng bowl at ibinuhos ’yun bago nagpakulo ng mainit na tubig.

Nang matapos ay hinalo-halo ko lang at umupo ako sa upuan at inamoy ’to. Ang bango kaya nagulat ako habang inaamoy ulit.

Agad kong tinikman at nanlaki ang mata ko dahil sobrang sarap nito. Kumuha pa ako at kumain pa ng cerelac. Hanggang sa naubos ko ’yun. Tangina! Dapat pala sampu ang binili ko.

Tumayo ako at kinuha ulit ang susi ng kotse para bumalik sa grocery para bumili ng maraming cerelac dahil nagustuhan ko talaga ang lasa. Salamat kay sa babaeng pandak, na discover ko ang cerelac na banana flavor.

A/N: So ayon nga.. uumpisahan ko na si Lucifier bahala na talaga si batman. Sana supportuhan niyo ang kalokohan ni Lucifier hahaha 😂😂

Shout out sa ka pareho ko ng height dyan 5’0. Masyadong bad to si Lucifier tinawag tayong dwende hahaha 😂😂😂

Enjoy Reading guys :) ❤️

Chapter 1

NAGLULUTO ako ng pumasok si Theo sa kusina. Masama ko siyang tinignan ng kumuha siya ng lumpiang shanghai na niluluto ko. Hindi pa kasi ako tapos magluto. Ayaw ko pa naman ng ganyang tao.

Nakabalik na sa’min si Ruwi. Nagulantang kaming lahat ng malaman naming kasal na siya sa isang makapangyarihang mafia lord sa buong mundo.

Hinayaan na namin si Ruwi dahil nakikita naman naming masaya siya kay Lucian.

Nagluluto ako ng shanghai dahil request ’to ni Ruwi. Nagdadalang tao na kasi siya sa unang anak nila ni boss Lucian.

Nandito narin kami sa Pilipinas. Ang huli ko lang natandaan ay na kidnap ako dahil bumili ako ng cerelac sa isang grocery store do’n sa Russia. Umuwi kami lahat dito sa Pilipinas at dito na ako nagpagaling.

I smiled nang maalala ko ang pandak na babae na nag alaga sa ’kin.

Hindi ko inaasahan na makikita ko ulit ang babae dati sa grocery store five years ago. Hindi parin nagbago ang height niya, ganun parin. Hindi na yata siya tatangkad pa.

Hanggang sa nakalakad na ako ulit matapos ang nangyari sa ’kin sa Russia. Kinuha naman ni Salem ang babaeng nag aalaga sa ’kin kaya medyo nainis ako. Inalok siya ni Salem bilang secretary niya ng matapos niya akong alagaan.

Ang bwisit na Salem na yun. Hindi man lang niya ako tinanong kung papayag ba ako. Basta-basta lang niya kinuha si Heart sa ’kin.

Gusto ko pa naman makita ang minion na babeng yun.

Napabuga nalang ako ng hangin ng maalala ko ang pandak na yun.

“Tulungan mo ko ayusin ang lamesa.” Utos ko kay Theo.

Mabilis naman siyang sumunod at inayos ang lamesa. Naglagay siya ng mga plato, kutsara, tinidor at baso.

Narinig ko ang pagbukas ng gate kaya natigilan ako. I think dumating na si Ruwi.

Hinihintay ko lang siyang pumasok sa bahay. Inilapag ko naman sa mesa ang menudo na niluto ko din.

“I’m hungry!” Bungad ni Ruwi ng makapasok siya sa kusina.

Medyo halata na ang tyan niya dahil five months na siyang buntis.

Tumingin ako sa likod niya at nagulat ako ng hindi ko makita ang buntot niyang asawa. Hindi kasi siya pinapayagan ni Lucian lumabas ng bahay na hindi siya kasama.

“Nasaan, asawa mo?” Tanong ko kay Ruwi.

Umupo muna siya sa upuan. Halatang nahihirapan pa siya dahil sa laki ng tyan niya kaya lumapit ako para tulungan siya.

“Nasa office si Lucian. Kaya dito na muna ako mang gugulo sa’yo.” Sagot niya sa ’kin. Tumango nalang ako at kinuha ang tinimpla kong juice saka ko nilagyan ang baso ni Ruwi.

Umupo narin si Theo sa tabi ni Ruwi para kumain.

Nagsimula kaming kumain tatlo habang nagkwe-kwentuhan. Ganado namang kumakain si Ruwi kaya natutuwa ako.

“Sakto dating namin..” Biglang sigaw ni Aizen ng makapasok sila sa kusina kaya napalingon kami sa gawi nila. Kasama niya si Atticus at Levi.

Binati nila si Ruwi at akmang hahaplusin na sana ni Aizen ang tyan ni Ruwi ng pigilan siya ni Atticus.

“Wag mo ng subukan. Baka magkabali-bali lang yang mga daliri mo.” Sabi ni Atticus sa seryosong boses.

Mahina akong natawa sa sinabi niya. Paano ba naman kasi napaka seloso ni Lucian. Ayaw na ayaw niyang hinawakan ang asawa niya. Hindi tuloy namin mahaplos ang tyan ni Ruwi dahil siya lang daw ang pwedeng humaplos sa tyan ng asawa niya. Napaka possessive talaga.

Umupo na ang tatlo at nagsimula narin kumain. Nang matapos kaming kumain ay nagpaalam ako sakanila na aalis muna ako. Sila na muna ang pinabantay ko kay Ruwi.

Gusto ko kasing puntahan si Heart. Hindi kumpleto ang araw ko kapag hindi ko nasisira ang araw niya.

Dumaan muna ako sa isang shoes store at may binili do’n. Napangiti ako ng pumasok sa isipan ko ang mgiging reaction ni Heart kapag binigay ko ito sa kanya.

Nakita ko kasi sa resume na ngayon ang birthday niya. March 25. Kaya naisipan ko siyang regaluhan.

Lumabas ako ng store at agad na sumakay ng kotse at pinaharurot ’to papuntang Herreros hospital.

Nang makarating ako ay agad kong pinark ang kotse. Lumabas ako habang dala-dala ang regalo ko para kay Heart.

Dumeritso agad ako sa office ni Salem dahil nando’n naka duty si bansot.

Nakasalubong ko pa si Salem sa hallway na nalukot ang mukha ng makita ako.

“Ano na namang ginagawa mo ditong tukmol ka?” Bungad sa ’kin ni Salem.

“Check up,” tipid kong sagot.

“Hayop ka! Wala ka namang sakit. Gusto mong saksakin kita?” Sabi niya sa inis na boses. Mahina naman akong natawa sa itsura niya.

“Gago. Bakit? Bawal ba mag pacheck up kahit walang nararamdaman?” Tanong ko sa inosenteng boses.

Nag isip naman si Salem bago siya sumagot. “Pwede naman. Pero, tama bang sa opisina ko ang punta mo na imbis do’n.” Sabi niya sabay turo sa mga nagkukumpulang nurse na nag iinterview ng mga pasyente.

“Ang sabihin mo, dinadalaw mo secretary ko. Hindi yung nagdadahilan ka pang animal ka.” Salem snorted.

I rolled my eyes at nilagpasan nalang si Salem. Napaka tsismoso pa naman no’n.

Tinungo ko agad ang office ni Salem hanggang sa marating ko yun. Agad kong nakita ang table ni Heart na nasa labas ng office ni Salem. Nakaupo ang babae at parang may binabasa.

Nag-angat siya ng tingin sa ’kin saka kumunot ang noo ng makita niya ako.

Naglakad ako papunta sa table niya saka ko inilapag ang paper bag kong dala.

Nagtataka naman siyang tumingin sa ’kin. “P-Para saan ’to?” Tanong niya.

“Tanggapin mo nalang.” Sagot ko sa bored na boses.

Naguguluhan naman siyang sumilip sa paper bag. Hindi tuloy ako makapaghintay na kunin niya yung laman.

Kinuha niya ang box na nasa loob ng paper bag. Tumingin muna sa ’kin si Heart saka niya binuksan ang box.

Agad nalukot ang mukha niya ng makita ang binigay ko. Isang sapatos na sobrang taas ng takong.

“Gamitin mo yan para tumangkad ka naman.” Sabi ko sabay tawa.

Agad niya akong binato ng ballpen na naiwasan ko naman. “Piste kang lalaki ka. Umalis ka na nga!” Inis niyang sabi sa ’kin.

Mahina akong natawa sa itsura ni Heart. Matalim siyang nakatingin sa ’kin at parang gusto na niya akong tirisin.

“Alright. Are you done?” Pag-iiba ko sa usapan.

Hindi ko siya masyadong aasarin dahil birthday pa naman niya ngayon.

“Malapit na. Atsaka, ano na naman ba ginagawa mo dito?” Tanong niya sa ’kin.

“Nagpa check up ako. Bakit bawal ba?” Siga kong tanong sa kanya. Tumingin naman sa ’kin si Heart mula ulo hanggang paa.

“Check up? Bakit ano na naman ang nangyari sa’yo? Mukha ka namang walang sakit.” Sabi niya. “Araw-araw ka nalang pumupunta dito para magpa check up.” Dagdag pa niyang sabi.

“Ayaw mo no’n, sinusuportahan ko ang hospital ng boss mo?” Sabi ko sabay upo sa lamesa niya.

“Anyway, Gusto sana kitang ilibre. It’s your birthday, right?” Tanong ko kay Heart.

Ngumiti naman siya sa ’kin Hindi ko tuloy maalis ang tingin ko sa labi niya.

“Thank you, pero may date ako ngayon. Kakain kami ni Jett sa labas.” Sagot niya sa ’kin. Agad nawala ang ngiti ko ng marinig ko yun.

Fuck! Bakit ko nga ba nakalimutan na may boyfriend si Heart. Three years na sila ng boyfriend niyang si Jett. Nalaman ko yun ng pinagkwento ko siya sa buhay niya nang siya yung naging personal nurse ko noong nagpapagaling ako.

“Oh, I see.” I said sabay iwas ng tingin kay Heart.

Pinalo niya ang balikat ko kaya lumingon ako sa kanya. “Umalis ka nga dyan! Nag aayos ako ng mga gamit ko eh.” Pagpapa-alis niya sa ’kin.

Tumayo naman ako at tinulungan siya sa mga papers na nagkalat sa table niya.

“Wala ka bang ginagawa ngayon sa restaurant mo?” Tanong sa ’kin ni Heart.

“Nah!” Maikli kong sagot.

Nakasunod lang ang tingin ko kay Heart na nag aayos ng mukha niya. Naglagay pa siya ng lipstick sa labi niya. Inayos din niya ang bangs niya at sinuklay ang buhok niya na hanggang sa balikat niya.

“Ihahatid nalang kita kung saan kayo magkikita ni Jett.” Pag ooffer ko sa dalaga.

Ngumiti naman siya sa ’kin. Kinuha niya ang sapatos na ni regalo ko at mahina niya akong binatukan gamit no’n.

“Thank you sa gift mo kahit pang-aasar lang naman ang ginagawa mo sa ’kin.” Pasasalamat niya.

Tumango nalang ako at hinintay siyang tumayo.

“Nakatayo ka na ba?” Kunot noo kong tanong sa kanya.

Inirapan niya ako sa tanong ko. Nakatayo na kasi siya pero para paring nakaupo.

“Aray!!” Daing ko dahil kinurot niya ang braso ko ng makalapit siya sa ’kin.

“Nakakainis ka!” Sabi niya sa ’kin at naunang maglakad.

Mahina akong natawa ng makita ko siyang nahihirapan sa takong niya.

Tahimik kaming naglalakad ni Heart sa hall way nang makasalubong namin si Salem na may mapanuring tingin sa ’kin.

“Dumeritso ka ng uwi, Heart. Wag kang sumasama dito kay Lucifier.” Sabi niya. Bwisit talaga. Kaya bad shot ako lagi kay Heart.

Mahina namang tumawa si Heart at yumukod para magpaalam kay Salem.

Inilabas ko lang ang gitnang daliri ko kay Salem na tumawa naman at naglakad na.

Gagong yun. Drawingan ko kaya ng p*nis ang gate ng bahay niya.

Tahimik lang akong nakasunod kay Heart hanggang sa makalabas kami ng hospital. Tinungo namin ang parking lot dahil nando’n ang kotse ko.

“Heart..” sabay kaming napalingon ni Heart nang marinig namin ang boses ng lalaki.

Nakita ko sa mukha ni Heart ang tuwa ng makita niya si Jett.

“Bye, Luc. Thank you sa regalo mo.” Sabi sa ’kin ni Heart at nagmamadaling umalis sa tabi ko at tinungo ang pwesto ni Jett.

Nakasunod lang ang mga mata ko sa nakatalikod na si Heart at Jett. Hanggang sa makaalis sila ay hindi ako gumalaw sa kinakatayuan ko.

Kung liligaya ka sa piling ng iba at kung

a

ng langit mo ay ang pag-ibig niya.. tututo

l

ba ako kung kagustuhan mo..

Agad ako napalingon ng marinig ko ang boses ni Salem na kinakantahan ako. Pumiyok pa talaga ’to sa dulo.

Tinanggal ko ang sunglass kong suot at ibinato kay Salem. Tumawa naman siya ng malakas at iniwasan ang ibinato ko.

“Ano, inom tayo?” Tanong niya sa ’kin sabay akbay sa balikat ko.

Hindi ako nagsalita. Fuck! Naiinis talaga ako do’n kay Jett. Kailan ba sila maghihiwalay ni Heart. Putangina!!

Gabi-gabi nalang pinagdarasal ko na maghiwalay sila ni Heart.

Hinila hila ako ni Salem papunta sa sasakyan. Nagpupumiglas ako pero makulit talaga ang hayop na Salem na ’to.

Sumakay si Salem sa driver seat ng kotse ko. Wala na akong nagawa kundi sumakay na din.

Pina-andar niya ang kotse at tinungo ang bagong tayo na bar ni Kier sa Makati.

Pagdating namin do’n ay sumalubong kaagad samin ang malakas na music. May nagsisigawan din na mga grupo ng kalalakihan na nagsasaya.

Agad naming tinungo ang vip room na para sa’min lang. Pinasadya yun ni Kier para saming magkakaibigan.

“Ohh.. anong ginagawa niyo dito?” Tanong sa’min ni Kier ng makita niya kami ni Salem.

Tinapik naman ni Salem ang balikat ko. “Dadamayan ko lang to si Mr. bokya mag inum.” Tatawa-tawang sabi ni Salem kaya binatukan ko siya sa ulo.

Kung maka bokya siya sa ’kin, eh.. bokya din naman siya sa babaeng mahal niya.

Natawa naman si Kier at kumuha siya ng whiskey at inilapag yun sa table namin.

Agad ako nag salin ng alak sa baso ko at ininom yun. Habang si Salem naman ay binabanatan ang pulutan namin.

Masama ko siyang tinignan. “Kumuha ka nalang kaya ng kanin.” Inis kong sabi.

Tumayo naman siya at lumabas sa private room kaya mag-isa nalang ako sa loob. Sumandal ako sa likod ng upuan habang iniisip si Heart.

Naiinis ako sa sarili ko kung bakit ako nagkagusto sa pandak na yun. Simula kasi ng alagaan niya ako n’ong na kidnap ako ay nag iba ang pakiramdam ko.

Lagi na akong excited gumising sa umaga dahil makikita ko si Heart. Pinilit ko pa si Salem no’n na mag stay-in si Heart sa bahay ko para lagi ko siyang makita.

Hindi ako maka amin sa kanya dahil alam kong mahal niya ang boyfriend niya. Naiinis ako kapag topic niya si Jett lagi sa ’kin.

Kaya dinadaan ko nalang sa biro at pang-aasar ang nararamdaman ko. Kahit pa nasasaktan ako kapag magkasama kami at ang bukang bibig niya ay ang boyfriend niyang si Jett.

Napatigil ako sa pag-iisip ng bumukas ang pintuan at pumasok do’n si Salem na may dalang rice cooker. Sinaksak pa ng loko ang saksakan saka binaba ang pindutan ng rice cooker. Gago talaga.

Hindi ko masabi-sabi kay Salem na may gusto ako sa secretary niya. Pero alam ko na alam yun ni Salem. Siya pa ang lakas ng pang-amoy ng hayop na yan.

Hindi ko alam kung anong trip ng tadhana sa ’kin at sa isang pandak na babae pa ako nagkagusto. Kainis talaga.

Tinawanan ako ni Salem ng makita niya ang naka simangot kong mukha.

Dumating din sila Atticus at Raizen na agad umupo sa katapat kong upuan. Sinamahan nila ako mag inum. Buti nalang talaga nandito sila at baka sinundan ko pa sila Heart at Jett kung saan sila pupunta. Baka makagawa pa ako ng eskandalo.

A/N: Heart and Lucifier ❤️

Start na akong mag e-edit ng story ni Lucifier. Kaya kong may mabasa kayo dito na mga error ko pag pasensyahan niyo na. Aayusin ko pa kasi. (Date: July 12, 2023)

Chapter 2

PAPAUWI na ako galing sa Herreros hospital. Mabuti nalang pinauwi ako ng maaga ni doctor Salem na siyang boss ko.

Naisipan kong dumaan sa grocery store dahil paubos narin ang stocks ko sa bahay. Plano ko dalawin ang kapatid ko bukas kaya dadagdagan ko ang bibilhin ko sa grocery para sa mga pamangkin ko.

Pumasok agad ako sa grocery at kumuha ako ng basket. Inuna ko muna ang pagkain ng mga pamangkin ko. Kumuha narin ako ng isang carton ng cerelac para sa pamangkin kong 8 months old.

Kumuha pa ako ng ibang mga kailangan ko at kulang ko sa apartment.

Ako lang din naman kasi mag-isa. Nasa probinsya kasi ang mga magulang ko. Ang kapatid ko naman ay nasa Quezon City at do’n na nakapag asawa.

Nang napuno ko na ang basket ko ay agad akong naglakad papunta sa counter. Nakayuko ako naglalakad ng may biglang umagaw ng basket ko. Agad ako nag angat ng tingin para tignan kung sino yun.

Pinaningkitan ko ng mata ang lalaking nasa harapan ko. “Ano na naman kailangan mong lalaki ka?” Kunot noo kong tanong kay Lucifier.

Nandito na naman kasi siya. Lagi nalang ako nagtataka sa lalaking ’to. Paano ba naman kasi.. kung nasaan ako ay nadoon din siya. Tapos sasabihin pa niya sa ’kin na kesyo daw stalker daw niya ako, sinusundan ko daw siya. Ang sarap niyang sakalin.

He chuckled. “Ako na magbubuhat nito. Baka lalo kang lumiit kapag ikaw pa nagbitbit nito.” Pang-aasar niya sa ’kin. Wala na yata siyang ginawa kundi asarin ang height ko.

Kinuha ko ang basket na hawak niya at tinalikuran siya. “Wait, Heart..” Tawag niya sa ’kin ngunit hindi ko siya nilingon.

Nahabol parin naman niya ako. Ang iikli naman kasi ng mga bias ko. Samantala sa kanya ay mahahaba. Malaki din ang katawan niya, malapad at halang batak na batak sa gym.

Naalala ko pa ng inalagaan ko siya. Ako kasi ang napili ni doctor Salem para maging personal nurse ni Lucifier.

Halos manginig ang mga kamay ko no’n nang punasan ko ang katawan niya ng towel. First time ko kasing makakita ng eight sexy abs. Isama mo narin ang vline niya. Hindi ko talaga makakalimutan ang araw na yun dahil sobra ang pagkailang ko.

Tulog naman si Lucifier sa mga oras na yun. Akala ko tulog siya, ngunit hindi pala. Kaya ang ending inaasar niya ako ng inaasar. May pagnanasa daw ako sa kanya kaya panay daw ang punas ko sa matipuno niyang dibdib.

Hindi ko alam pero nasasanay na ako sa pang-aasar niya sa ’kin. Wala kasi akong kapatid na lalaki na gustong-gusto ko magkaroon. Kaya siguro naging malapit ako kay Lucifier.

Napatigil ako sa paglalakad ng humarang si Lucifier sa dinadaanan ko. Kailangan ko pang iangat ang mukha ko para makita ko ang mukha niya. Hanggang dibdib lang kasi niya ako. Kaya lagi niya akong inaasar na minions. Kainis talaga!

Nakasuot siya ng sunglass, black polo tshirt na bumabakat ang muscle niya at ragged jeans. Mas lalo tuloy siyang gumagwapo sa paningin ko.

Sumimangot ako sa harap niya. “Bakit ba?” Mataray kong tanong.

Mahina naman siyang tumawa saka kinuha ulit sa ’kin ang basket. Hinawakan niya ang kamay ko saka niya ako hinila papuntang counter.

Hindi ko talaga maintindihan ang nararamdaman ko kapag hinahawakan ni Lucifier ang kamay ko. May kakaiba talaga na hindi ko maintindihan. Hindi ko naman kasi ito nararamdaman kay Jett kahit ilang beses na kaming magkahawak kamay. Parang wala lang sa ’kin, hindi katulad kay Lucifier na parang may lumilipad na paru-paru sa tyan ko.

Minsan nga pinag-aawayan namin ni Jett si Lucifier. Nagseselos kasi siya. Lalo na’t nakikita niya kami minsan na magkasama ni Lucifier. Lagi ko naman sinasabi sa kanya na nagkataon lang ang pagkikita namin ni Lucifier. Kaya minsan talaga umiiwas ako kay Luc para hindi na kami mag away ni Jett.

Nakapila kami ni Lucifier sa counter. Nang kami na ang next ay agad inilagay ni Lucifier ang mga pinamili ko sa harap ng cashier. Nakatulala naman ang babae habang nakatitig kay Lucifier.

Alam ko sa likod ng shade niya ay naiinis na ito. Ayaw pa naman niyang may nakatanga sa kanya. “Can you make it fast, miss?” Saad ni Lucifier sa babae na parang nag da-daydream sa kanya.

Siniko ko naman si Lucifier dahil nakikita ko ang pagkataranta ng babaeng cashier.

Tumingin sa ’kin si Lucifier saka umismid. Hindi ko nga alam kung bakit na naman siya nakasunod sa ’kin dito. Alam ko kasi na may negosyo siya, pero heto siya pakalat-kalat lang.

Nang matapos ang babaeng cashier ay inabot niya sa’min ang plastic. Agad naman yun kinuha ni Lucifier saka na unang naglakad sa ’kin.

Agad naman akong sumunod sa kanya. “I’m hungry. Libre mo ko.” Sabi niya.

Inirapan ko siya. “Wala akong pera. Ikaw dapat manlibre sa ’kin dahil mayaman ka.” Sagot ko sa kanya.

“Bakit? Maliit ba pinapasahod sa’yo ni Salem? Gusto mo sakalin ko siya?” Tanong niya sa ’kin kaya nanlaki ang mga mata ko sa sinabi niya. Abnoy talaga.

“Hindi naman maliit, sakto lang.” Sagot ko saka naglakad ulit.

“Yun naman pala eh.. libre mo na ako.” Pangungulit na naman niya sa ’kin.

Napabuga ako ng hangin saka ko siya hinarap. “Sige. Pero fishball at kikiam lang ang kaya kung ilibre sa’yo. Wala pa akong sahod eh,” sagot ko sa kanya habang nakangiwi.

“Ano ba yan! Ang poor mo naman.” Pang aasar na naman niya sa ’kin kaya kinurot ko siya sa braso na ikina-igik niya.

Lagi nalang talaga niya akong inaasar. Kaya minsan.. ang sarap na talaga niyang tirisin.

“Ako na nga lang manlilibre sa’yo. Kawawa ka namang bata ka. Kaya ka hindi lumalaki eh, puro delata kinakain mo.” Sabi niya sa ’kin sabay tawa at naglakad ng muli.

Hampasin ko kaya siya.

Sumunod ako sa kanya ng pumasok siya sa isang mamahaling restaurant.

Napangisi ako nang iabot sa’min ang menu. Agad ako pumili nang kung ano-anong pagkain. Syempre, libre ni Lucifier kaya susulitin ko na.

Minsan lang ako makakain sa mamahaling restaurant. Hindi din naman kaya ni Jett na kumain kami dito. Hanggang fast food lang kami pero ayos lang naman dahil favorite ko din naman ang mga pagkain do’n.

Hinihintay lang namin ang mga order namin habang si Lucifier naman ay may ka text. Hindi parin niya inaalis ang suot niyang shade. Ayaw kasi niyang pinagmamasdan ang magka-ibang kulay na mga mata niya.

Nang una kong makita ang mga mata niya ay natulala ako. Nagagandahan ako sa magkaibang kulay ng mata niya. Kakaiba, kaya talagang nakaka agaw ng pansin.

Nahihiya pa nga siya sa ’kin no’n dahil akala niya matatakot daw ako sa kanya. Hindi naman siya nakakatakot, yung mukha niya lang ang nakaka-asar.

“So, saan ka pupunta bukas?” Tanong sa ’kin ni Lucifier sabay lapag ng cellphone niya sa mesa.

“Ahm.. dadalawin ko ang kapatid ko sa Quezon City.” Sagot ko agad.

“Sama ako,” sabi naman niya.

Inabot ko ang teynga niya saka piningot ito. Lagi nalang kasi siyang sumasama kapag pumupunta ako do’n sa kapatid ko. Akala tuloy ng ate ko siya ang boyfriend ko.

“Wag ka ng sumama, tsaka.. saglit lang naman ako do’n.” Pagtanggi ko sa gusto niya.

Hindi na nakasagot si Lucifier nang dumating na ang mga inorder namin.

Pinagulong-gulong ko ang chop sticks sa palad ko habang may ngiti sa labi. “Salamat sa libre.” Nakangiti kong sabi kay Lucifier.

Hindi naman siya sumagot kaya nagsimula narin ako kumain.

“Dahan-dahan lang baka mabilaukan ka.” Sabi sa ’kin ni Lucifier. Inabot pa niya ang ice tea na agad kong ininom.

Grabe ang sarap ng mga pagkain, mas lalo pang masarap dahil libre.

Napatigil ako sa pag subo nang pinahid ni Lucifier ang gilid ng labi ko gamit ang hinlalaki niya. Bigla tuloy bumilis ang tibok ng puso ko na parang tinatambol. Hindi ko tuloy malunok ang pagkain na nasa bibig ko.

Agad akong nag iwas ng tingin saka kinuha ang baso na may lamang ice tea at ininom yun.

Nagkukunwari akong yumuko saka kumuha ng sushi na nasa harap ko. Tumikhim ako at nag-iisip ng topic para mawala ang nararamdaman ko.

“Kumusta na yung isa mong binti? Hindi na ba kumikirot?” Pag-iiba ko sa usapan.

“Actually, kumikirot siya. Alagaan mo kaya ulit ako.” Pilyo niyang sabi. Muntik pa ako mabilaukan sa sinabi niya kaya pinaningkitan ko siya ng mga mata ko na ikinatawa niya ng malakas.

“Nakakainis ka talaga..” sabi ko sabay irap.

“I’m serious. Sumasakit talaga siya. Siguro na miss na niya ang mga haplos mo.” Nakangisi niyang sabi. Inabot ko ang tissue na nasa harap ko sabay bato sa kanya.

Lagi ko kasing hinahaplos yun dati noong may benda pa ang binti niya.

“Ito naman, hindi ka na mabiro. Sama ako sa’yo bukas ha!” Pag-iiba niya sa usapan.

Umismid lang ako sa kanya saka nagpatuloy sa pagkain. Makulit si Lucifier kaya hindi na ako makikipag talo sa kanya. Hindi rin naman ako mananalo eh.

Natapos kaming kumain ni Lucifier. Agad kong hinimas-himas ang tyan ko dahil sa sobrang kabusugan.

Nagbayad si Lucifier at naglagay pa siya ng tip para sa waiter na nag assist sa’min. Tumayo ito saka inabot ang pinamili ko kaya tumayo narin ako.

Sabay kaming naglakad ni Lucifier palabas ng mall.

“Ihahatid na kita sa apartment mo.” Sabi sa ’kin ni Lucifier. Pumayag na ako agad para tipid narin sa pamasahe.

Pinagbuksan pa ako ni Lucifier ng pintuan ng kotse niya kaya agad akong pumasok at ikinabit ang seatbelt. Umikot naman si Lucifier papunta sa driver seat saka pumasok sa loob ng kotse. Binuhay niya ang makina saka pinausad ang sasakyan.

“Isama mo kasi ako bukas.” Pangungulit na naman niya.

“Hindi na nga.. tsaka, wala ka bang gagawin bukas?” Tanong ko sa kanya. Umiling naman siya habang ang mga mata niya ay nakatuon sa kalsada.

“I’m bored. Kaya sasama ako sayo bukas.”

Nag stop kami ni Lucifier dahil nag red ang traffic light. Nakatingin naman ang mga mata ko sa mga taong tumatawid sa harap namin.

“Kumusta naman ang trabaho mo sa hospital?” Tanong niya sa ’kin.

“Ayos lang naman. Nakakapagod pero masaya naman ako.” sagot ko habang ang mga mata ko ay nakatingin sa mga taong tumatawid.

Nawala ang ngiti ko sa labi nang makita ko si Jett na naglalakad at may kasamang babae. Magkahawak kamay pa ang mga ito habang naglalakad at nag uusap.

Bigla akong nakaramdam na parang may nakadagan sa lalamunan ko. Hindi ko inalis ang paningin ko sakanila. Nakasunod lang ang mga mata ko hanggang sa malagpasan na nila ang kotse ni Lucifier.

Napalingon ako kay Lucifier ng marinig ko siyang tumawa na parang tuwang-tuwa na makita si Jett na may kasamang babae.

Dahan-dahan nawala ang ngiti ni Lucifier nang makita niya ang mukha ko. “Ang gagong yun.” saad niya na agad nagbago ang expression ng mukha niya. Tumikhim pa siya saka pina-usad ang kotse dahil nag go na ang lights.

Nakatingin parin ako sa papalayong nobyo ko at sa kasama niyang babae.

Bwisit siya! Manloloko. Anak ni Satanas!! Napasandal nalang ako sa likod ng upuan habang iniisip ang nakita ko. Nawala tuloy ang maganda kong mood kanina. Napaka hayop niya. Sasampalin ko talaga siya kapag nakita ko siya.

Naiinis talaga ako. Nanggigil ako na parang gusto ko silang sugurin kanina. Sana kunin na sila ni Lord.

Napa pitlag ako ng haplusin ni Lucifier ang isa kong pisngi. “Don’t cry. That motherfucker don’t deserve your tears.” sabi niya sa ’kin habang ang mga mata niya ay nakatuon sa kalsada. Doon ko lang napagtanto na tumulo na pala ang luha ko.

Kainis siya. Three years ko siyang naging boyfriend, tapos ganito lang ang gagawin niya sa ’kin. Malapit na pa naman sana ang Anniversary namin.

Napapikit nalang ako at pilit pinapakalma ang aking sarili. Humanda talaga sa ’kin ang Jett na yun. Lintik lang ang walang ganti.

A/N: Hi! 🧡

Chapter 3

HINDI KO alam kung nakailang bote na ako ng alak. Basta ang alam ko ay umiikot na ang paningin ko.

Pagkagaling ko sa duty sa hospital ay agad akong dumeritso sa bar na sobrang sikat ngayon. Ang astig kasi ng interior nito halatang mayaman ang may-ari.

Pagpasok ko pa lang kaninang 6PM ay agad ako umorder ng inumin. Magpapakalasing ako para ipagdiwang ang pagiging single ko.

Napaka bwisit talaga ni Jett. Ayaw ko nang makita ang mukha niya sa sobrang inis ko sa kanya. Magsama sila ng ipinalit niya sa ’kin.

Kaya heto ako ngayon, nagpapakalasing para makalimutan si Jett. Hindi din biro ang relasyon namin. Halos nasanay na ako na nandyan siya sa ’kin tapos sa isang iglap lang ay hiwalay na kami dahil lang sa isang rason niya.

Ang walangyang yun. Hindi ko makakalimutan ang sinabi niya sa ’kin ng confrontahin ko siya kahapon. Dalawang araw na ang nagdaan simula nang makita ko siya na may ka holding hands na babae.

“Nasaan ka kahapon?” tanong ko ng

makalapit

siya sa

harap ko.

“Nasa work lang ako kahapon, babe.”

Sagot

niya s a

’kin na halatang nagsisinungaling. Ang sarap niyang tanggalan ng ngipin.

Nakakatawa pala kapag alam mong nag

sisinungaling

ang isang tao tapos alam mo ang totoo. Walanjo!

“Ahh.. ganun ba. Ibig sabihin lang ba nito ay hindi ikaw

’

to?“ Tanong ko sa kanya sabay pakita sa screen ng cell

phone ko. Buti nalang talaga ay na picturan ko pa siya n

’ong

isang araw. Nakuha ko parin mag picture kahit ang sama ng loob ko

habang si Lucifier ay nagpipigil ng tawa.

Hanggang nga sa makauwi ako ng araw na yun ay nakatitig lang ako sa phone ko. Halos maiyak ako habang pinagmamasdan ang kuha ko sakanila ng babae na nakangiti.

Para bang kasali sila sa isang music video sa sobrang sweet nilang dalawa. Kung marunong lang talaga akong magmaneho ng sasakyan ay baka sinagasaan ko na sila.

Nanlaki ang

mga

mata niya habang nakati

tig

sa

screen ng

cellphone ko.

“L-Let me explain, Heart.”

Sabi

niya

sa

’kin

sabay abot ng kamay ko. Mabilis ko namang inilayo ang kamay ko saka ko siya sinampal ng napaka lakas. Maliit akong babae pero kaya kong sumampal ng tao. Sisiguraduhin kong mamamaga ang mukha niya pag natamaan.

“Explain your face! Gusto mong isampal ko

’

to sayong cellphone ko ha!“

Galit

ko

ng sigaw sa kanya.

Halos napalingon sa’min ang mga dumadaan sa sobrang lakas ng boses ko. Wala akong pakialam kung tumingin sila sa’min.

Hindi naman siya sumagot, bagkos ay yumuko

lang ’to

na parang tanga. Ang sarap ihampas ang ulo

niya

sa lamesa.

“Sumagot ka! Hindi yung yuyuko ka dyan! Tadyakan kita eh!!”

Sigaw

ko ulit sa kanya.

Nag-angat

siya

ng tingin sa

’kin

.

“It’s your fault. Kung sana pinagbigyan mo ko sa gusto ko. Eh ’di sana hindi ako naghanap ng iba. Heart, naman ang tagal na natin. Hindi mo parin mabigay-bigay ang gusto ko—”

Mabilis ko siyang sinampal sa kabilang mukha kaya napatigil naman siya sa pagsasalita. Ang bwisit na

’to,

dahil lang sa hindi ko siya mapagbigyan kapag niyayaya niya akong makipag sex. Three years ko na siya mahigit nakarelasyon tapos yun lang pala ang habol niya sa

’kin.

“Tama lang na hindi ko binigay sa

’yo

ang pagkababae ko dahil wala ka namang kwentang tao. At tsaka, bakit ko ibibigay ang saril ko s

a’yo

, eh hindi naman yan malaki.“

Sabi

ko sabay nguso sa pantalon niya kung saan ang birdy niya.

“Kung ibibigay ko man ang sarili ko d

o’n

na ako sa mahaba at mataba.“

Dagdag

ko

ng sabi

sa

ka

t

umayo

sa kinauupuan ko.

Hindi naman siya makapaniwalang naka tingin

sa

’kin. “

Ano nga ulit sukat niyan? Siling labuyo ba?“ Pang-aasar ko sa kanya.

Nakikita ko sa mukha niya na parang naiinsulto siya sa mga sinasabi ko. Idagdag pa na tumawa ang nasa kabilang table namin. Mukhang narinig yata ang sinabi ko.

“Hiwalay na tayong hayop ka! Sana mag enjoy ang babaeng ipinalit mo

sa

’kin

dyan sa maliit mong alaga.“

Sabi

ko sabay walk out

sa harap niya.

Natatawa akong naalala ang mga sinabi ko kay Jett kahapon. Mas lalo pa akong natawa nang hindi man lang siya nakapagsalita.

Para na tuloy akong tangang tumatawa mag-isa dito habang umiinom nang vodka. Nag diriwang ako dahil nakaya kong sabihin yun kay Jett. Akala niya siguro iiyakan ko siya. Ano siya gold? Wala naman siyang kwentang tao.

Iinom pa sana ako sa baso ko ng may umagaw sa basong hawak ko. “Stop it, Heart. Ang dami mo ng nainom.” Aniya sa baritonong boses.

Agad naman akong nag angat ng tingin at nakita si Lucifier na seryoso ang mukha. Ngumisi ako sa kanya dahil inaasahan ko talagang susunod siya sa ’kin dito. Naamoy na naman yata niya ako kaya nahanap niya ako.

“B-Bakit ka nandito?” Tanong ko saka tumayo. Muntik pa akong matumba nang mawala ako sa balanse. Ngunit agad naman akong nasalo ni Lucifier. “Fuck!” Mura niya at mabilis akong inalalayan.

“Hindi tayo talo.” Sabi ko sabay kurot sa matigas niyang braso dahil sa muscle.

“What?” Nakakunot ang noo niya sa ’kin. Ang cute tuloy tignan ng noo niya parang ang sarap haplusin saka halikan. Ayy mali pala.

“Sabi mo fuck. Kaya sabi ko hindi tayo talo dahil ang turing ko lang sa’yo ay parang kuya.” Sabi ko sabay tawa. Para akong tangang tumatawa habang si Lucifier naman ay madilim ang mukha na nakatingin sa ’kin.

“Halika, kuya Lucifier, sayaw tayo sa dance floor.” Nakangisi kong sabi sa kanya habang hinihila siya.

Hinila ko ang kamay niya kaya nagpatianod naman siya sa ’kin. Nang makarating kami sa dance floor ay sobrang maraming tao na nagsasayaw. Mga lasing na din sila kaya ang iingay.

Nakatayo si Lucifier sa gilid habang ako ay sumasayaw. Hindi ko alam pero feel ko talagang sumayaw ngayon. Dala na siguro ng kalasingan kaya nagagawa ko ang hindi ko naman talaga ginagawa kapag wala akong tama ng alak.

Napangiti ako nang may yumakap sa ’kin na lalaki kaya agad ko siyang tinignan. Mas lalo lang akong napangiti ng makita ko ang gwapong lalaki na sinasabayan akong sumayaw.

Sumayaw ako ng sexy dance sa harap niya kaya mas lalo niya akong niyapos ng yakap.

“Don’t touch her!”  Malakas na sigaw ni Lucifier ang narinig ko kaya nagulat ako. Napasinghap ako ng makita kong bumulagta ang lalaki na kasayaw ko sa sahig.

Agad ko itong dinaluhan ng makita kong nawalan ito ng malay sa sobrang lakas ng suntok ni Lucifier.

Ngunit napatayo din ako agad ng mabilis akong hinila ni Lucifier. “Ano ba?! Bakit mo siya sinuntok?” Tanong ko kay Lucifier na hawak-hawak ang braso ko.

Huminto si Lucifier nang makasalubong niya ang may-ari ng bar na si Kier.

“Ako na bahala sa kalat mo, kuya Lucifier.” Sabi ni Kier sabay tapik sa balikat niya.

Tumango lang si Lucifier sa kanya at hinila na naman ako ulit. Nahihilo na nga ako pero panay pa siya hila sa ’kin.

“Ano ba, Lucifier! Nahihilo ako eh.” Reklamo ko sa kanya.

Huminto naman siya sa paglalakad saka humarap sa ’kin. Napahawak naman ako sa noo ko dahil umiikot talaga ang paningin ko.

Nagulat ako ng bigla akong binuhat ni Lucifier na parang bagong kasal. Naglakad naman siya agad kaya hindi na ako nagreklamo. Hinayaan ko na lang siya na buhatin ako dahil nahihilo na talaga ako.

Sumiksik ako sa leeg niya saka ko siya inamoy. Nanuot sa ilong ko ang mamahalin niyang pabango na hindi matapang sa ilong. Sininghot ko yun dahil sobrang bango ng leeg niya.

“Stop it! Heart.” Saway niya sa ’kin kaya humagikhik ako. Bumalik nalang ulit ako sa pag singhot sa leeg niya. Bakit sobrang bango niya. Nakaka adik tuloy siyang amoyin.

“Bakit ang bango mo, kuya Lucifier?” Tanong ko sabay siksik ulit sa leeg niya.

“Stop calling me kuya. Hindi tayo magkadugo.” Masungit niyang sabi na halatang naiinis sa ’kin.

“Bakit? H-Hindi ba pwedeng t-tawagin kang kuya? Mas matanda ka kaya sa ’kin ng anim na taon.” Sabi ko sabay tingin sa kanya. Sinisinok pa talaga ako.

Huminto naman si Lucifier sa paglalakad saka niya ako tinitigan ng masama. Magkasalubong pa ang kilay niya habang nakatingin sa ’kin. Ang ganda talaga pagmasdan ng mga mata niya. Kung sa iba ay natatakot sila kapag nakita ang mga mata niya lalo na ang sa itim niyang mata. Wala na kasing makitang puti dito kundi itim lang, sa kabila naman ay pula. Sobrang kakaiba talaga ang mga mata ni Lucifier.

“What? Bakit ka nakatitig sa ’kin?” Tanong ko dahil hindi talaga siya gumalaw habang nakatitig.

Bumuga siya ng marahas na hininga na tumama sa mukha ko. Naamoy ko tuloy ang fresh mint niyang hininga. “Sa susunod na tawagin mo pa akong kuya, I swear, Heart.. dudugo yang labi mo.” Pananakot niya sa ’kin. Napairap naman ako sa kanya.

Naglakad naman siya ulit habang buhat-buhat parin ako.

“Bakit.. susuntukin mo labi ko ha?” Sabi ko sabay lapit sa mukha ko sa mukha niya.

Hindi naman siya umimik hanggang sa makarating kami sa kotse niya. Binuksan niya ang pintuan ng passenger seat gamit ang isa niyang kamay saka niya ako inilagay sa loob.

Halos na papikit pa ako dahil bigla akong nahilo sa pagkalapag niya. May galit talaga yata siya sa ’kin eh. Alam naman niyang lasing ako.

Isinara niya agad ang pinto kaya idinilat ko ang mata ko at sinundan ng tingin ang lalaki na umikot papunta sa driver seat. Ipinikit ko nalang ulit ang mata ko dahil sa hilo na nararamdaman ko.

Narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng driver seat at gumalaw ng konti ang kotse takda na nakapasok na si Lucifier sa loob ng sasakyan.

“Nakakainis ka,  kuya Lucifier! Hindi mo man lang ako dinahan-dahan.” reklamo ko sa kanya. Sinadya ko pang tawagin siyang kuya para asarin siya at makaganti ako. Nakakainis kasi siya.

“I told you don’t call me kuya! Hinahamon mo ba talaga ako Heart?” Galit niyang sabi kaya idinilat ko ang mata ko.

Tumingin ako sa kanya at kitang kita  ko ang pag igting ng panga niya na halatang nagpipigil ng galit sa ’kin.

“Ano bang masama kung tawagin kitang kuya? Eh yun talaga ang gusto ko—”

Hindi ko natapos ang sasabihin ko nang maramdaman kong hinalikan ako ni Lucifier. Nanlaki ang mata ko nang maproseso ng utak ko ang nangyayari. Kaya hindi talaga ako gumalaw.

Napasinghap ako ng biglang kagatin ni Lucifier ang ibabang labi ko dahilan para maipasok niya sa loob ng bibig ko ang dila niya.

Hindi ako marunong humalik dahil smack lang ang ginagawa ko kay Jett. Hindi katulad sa ginagawa ni Lucifier ngayon na parang may hinahanap sa loob ng bibig ko.

“Uhmmm…”

Hindi ko na mapigilang hindi umungol sa loob ng bibig ni Lucifier. Ipinikit ko ang mga mata ko sabay hawak sa balikat niya. Hinawakan naman niya ang batok ko para diinan ang paghalik sa labi ko.

Hanggang sa nasasabayan ko na ang galaw ng dila niya. “Uhm…” may kumawala ulit na ungol sa bibig ko. Nadadarang na ako dahil sa halik ni Lucifier. Mas lalo lang yata akong nalasing sa ginagawa niya.

Kapos ang hiningang tumigil si Lucifier sa paghalik habang hinahabol ko din ang hininga ko habang nakatitig sa kanya.

“We’re not blood related, Heart. So, don’t call me kuya. Kapag narinig ko pang tinawag mo kong kuya. I swear, uungol ka sa ’kin habang naglalabas masok ako sa loob mo.” Sabi niya kaya uminit ang magkabilaang pisngi ko.

“Bastos!” Sigaw ko sa kanya sabay tulak sa mukha niya palayo sa ’kin.

Narinig ko naman na tumawa siya saka binuhay ang makina ng kotse. Tumingin nalang ako sa labas ng bintana at kagat labing inalala ang nangyari kanina.

Nawala yata kalasingan ko sa ginawa ni Lucifier.

A/N: bad ka Lucifier hmmp..

Chapter 4

HINDI ko makalimutan ang halik ni Lucifier sa ’kin two weeks na ang nakakalipas.

Naiinis tuloy ako dahil pati sa panaginip ko ay nakikita ko yun. Iniiwasan ko din siya lalo na kapag pumupunta siya sa office ni Doc. Salem.

Minsan nga, nagpapatulong pa ako kay Doc. Salem para lang maiiwasan ko si Lucifier. Nakakainis naman kasi.

Buti nalang talaga hindi pa kami nagkikita. Hindi ko pa kasi makalimutan ang malambot niyang labi. Tumigil narin naman siya sa pagpunta ng hospital na ikinapagtataka ko. Siguro napansin niya na iniiwasan ko siya.

Napasabunot nalang ako sa buhok ko habang nakadapang nakahiga sa kama. Mabuti nalang pinag day off ako ni Doc. Salem. Wala kasi siya ngayon dahil may binabantayan daw siya. Kaya pinayagan niya akong hindi pumasok dahil wala naman daw akong gagawin sa office niya.

Mas mabuti nga yun para hindi ako puntahan ni Lucifier.

Nang makauwi ako sa bahay ng gabing yun ay para akong tangang naka tunganga. Para akong wala sa sarili.

Napabuntong hininga na lang ako ng maalala ko ang gabing yun. Ngunit napabalikwas ako ng bangon ng tumunog ang cellphone ko. Agad ko yun inabot sa gilid ng kama saka ko tinignan ang caller.

Bigla akong kinabahan ng makita ko ang pangalan ni Lucifier. Ilang ulit na kasi itong tumatawag sa ’kin ngunit hindi ko sinasagot pati mga text niya ay hindi ko nire-replayan.

Napabuga ako ng malalim na hininga ng hindi talaga tinigilan ni Lucifier ang cellphone ko. Minsan pa nga ay na lowbat ang phone ko dahil lang sa kakatawag niya.

Walang choice kong pinindot ang answer call saka ko ito ni loudspeaker.

“Thank God you answered my call.” Bungad niya agad sa ’kin.

Hindi ako nagsalita at hinihintay ko lang ang sasabihin niya.

“Heart..” tawag niya sa ’kin.

“What?” Galit kong sagot sa kanya.

He chuckled on the other line kaya napa-irap nalang ako sa hangin.

“Pwede kabang pumunta—”

“No! Ayaw kitang makita.” Pagpuputol ko sa sasabihin niya.

“Please.. I need you right now.” Sabi niya sa nagmamakaawang boses.

“Bakit? Ano ba nangyari sa’yo?” Tanong ko sa bored na boses.

“Basta. Pumunta ka rito sa bahay ni Salem.” Sabi niya.

Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. “Fine,”  sagot ko saka ko pinatay ang tawag.

Bumangon ako sa kama saka ko tinungo ang banyo at agad naligo. Mabilis lang ang ginawa kong pagligo dahil naligo na naman na ako kanina. Gusto ko lang talaga maligo ulit dahil sorbran init ng panahon. Nang matapos akong maligo ay agad ako lumabas ng banyo at naglakad patungo sa orocan ko at naghanap ng damit.

Simpleng tshirt at fitted pants lang suot ko. Naglagay narin ako ng liptint sa labi pati sa pisngi ko.

Nang matapos ako ay agad ako lumabas ng apartment. Balak ko sanang sumakay ng jeep ng biglang pumasok sa isip ko na baka mag amoy pawis naman ako. Nakakahiya naman kay Lucifier.

Natampal ko nalang ang noo ko sa iniisip ko. Paki ko ba kung mabaho ako paglumapit si Lucifier sakin. Hindi ko naman siya type. Wala akong pakialam kung mag amoy usok o pawis ako.

Agad ako pumara ng taxi saka ako napahatid sa subdivison kung saan nakatira si Doc. Salem. Baliw na nga yata ako dahil taxi ang sinakyan ko na dapat sanay ay jeep.

Mabilis naman ang biyahe ko dahil hindi masyadong traffic.

Nang nasa labas na kami ng gate ng subdivision ay hinarang ang sinasakyan kong taxi. Pinakita ko lang ang ID ko at sinabi ko kung saan ako pupunta. Tinawagan pa talaga ng guard ang bahay ni Doc. Salem kung talagang kilala ako ni Doc.

Ganito ka strekto ang subdivion na ito. Pagmamay-ari ito ng isang pinaka mayamang tao na si Mr. Vandeleur.

Lumabas ako sa back seat para ipa-check ang dala kong shoulder bag. Pati si manong driver ay pinababa din. Nang matapos na ay agad din kaming pinapasok.

Huminto ang taxi sa harap ng bahay ni Doc. Salem kaya inabot ko kay manong ang pamasahe saka ako bumaba ng taxi.

Hindi na ako nag abalang mag doorbell dahil nag text sa ’kin si Lucifier kanina na pumasok nalang daw ako agad.

Pumasok ako sa gate saka ko isinara yun. Agad akong napangiti nang madaanan ko ang mini garden ni Doc. Salem. May maliit din itong falls na napapalibutan ng mga maliliit na fairy. May mini table din do’n kaya masarap tambayan.

Agad ako napahinto ng makita ko si Lucifier sa may garden na may karga-karga.

Agad ako lumapit nang marinig ko ang mahinang iyak no’n. Iyak ng baby.

“Heart..” tawag niya sa ’kin ng lumingon siya sa gawi ko.

Mahina akong natawa ng makita ko ang mukha ni Lucifier na may malaking eye bags. Nakita niya ang pagtawa ko kaya pinukol niya ako ng masamang tingin.

Umupo siya sa upuan kaya agad akong lumapit sa kanya.

Napangiti ako ng makita ko ang baby na buhat-buhat ni Lucifier. “Wow.. ang cute mo naman.” nakangiti kong sabi sa baby kahit hindi naman ako naiintindihan.

Agad kong kinuha ang alcohol sa bag ko saka lumayo konti para mag spray ng alcohol sa kamay. Lumapit ako ulit kay Lucifier na naka simangot ang mukha. Kinuha ko ang karga niyang baby dahil umiiyak ito.

“Anak mo ba ’to?” Tanong ko kay Lucifier.

Nalukot naman ang mukha niya sa tanong ko. “Gusto mong anakan kita?” Pilyo niyang sabi sa ’kin kaya sinipa ko ang binti niya. Nakakainis kasi. Akala niya siguro bati kami sa ginawa niyang pag halik sa ’kin.

“Kanino nga?” Ulit kong tanong.

“Kay Ruwi at kay boss Lucian.” Sagot niya sa tanong ko. Sumandal pa siya sa likod ng upuan.

“Oww talaga? Nanganak na si Ma’am Ruwi?” Nakangiti kong tanong habang sinasayaw ang baby.

Napaka cute kasi. Ang taba pa naman ng pisngi niya. Mapupula din ang labi ng baby. May nunal ito sa itaas ng labi at ang kulay ng mata niya ay amber.

“Anong name ng baby?” Tanong ko kay Lucifier habang nanggigil akong nakatingin sa baby na nakatingin din sa ’kin. Hindi ko alam kung nakakakita na ba siya.

“Alexios Ryuu Vandeleur.” Sagot ni Lucifier.

“Ang cute-cute naman niya.” Nakangiti kong sabi.

Tumayo naman si Lucifier saka ito lumapit sa tabi ko. “Gusto mo gawan kita ng ganyan ka cute na baby?” Inosente niyang tanong. Agad ko namang siniko ang tyan niya. Manyak talaga. Hindi man lang natinag sa pag siko ko sa tyan niya.

Nag-angat ako ng tingin nang makita kong hindi umalis si Lucifier sa tabi ko. Tinaasan ko siya ng kilay ng makita ko siyang nakatitig sa ’kin.

“What?” Pagsusuplada kong tanong sa kanya.

Ngumiti siya sa ’kin saka nagsalita. “Bagay pala sa’yo mag karga ng baby, Heart. Gawa na kaya tayo?” Walang kwenta niyang suhestyon.

Inirapan ko siya saka umalis sa tabi niya. Naglakad ako habang kinakausap ang cute na baby na nakangiti sa ’kin.

Pumasok ako sa bahay ni Doc. Salem at bumungad sakin si Doc na gumigiling habang kumakanta ng wheels on the bus. Nakatalikod siya sa gawi ko kaya hindi niya alam na nasa likod niya ako at nakita ko kung paano siya sumayaw. Minsan kinakahiya ko na siya ang boss ko.

Hindi ko tuloy alam kung aalis nalang ba ako at babalik do’n kay Lucifier or babasagin ang trip ni Doc. Salem. Todo bigay pa naman ang pag sayaw niya. Hindi ko alam kung bakit siya sumasayaw.

“Ohh shit.. Don’t cry.. shh.” Natatarantang sabi ni Doc.

Agad nanlaki ang mata ko ng makita ko na may isa pang baby.

“Doc. Salem..” tawag ko sa kanya

Agad naman siyang lumingon sa ’kin habang may kargang baby. Napatitig ako sa buhat niya at do’n ko lang napagtanto na kambal pala.

“Buti nandito ka,” nakangiting sabi ni Doc. Salem sa ’kin. Kitang-kita ko ang eyebag ni doc na parehong-pareho kay Lucifier. Napadako naman ang tingin ko sa mahabang sofa ng makita ko si Sir Raizen na nakahiga. Mahimbing ito na natutulog habang yakap-yakap niya ang isang bote ng milk.

Mabilis naman binato ni Doc. Salem si Sir Raizen ng unan dahilan para mapatayo ito na parang naalimpungatan.

“Mag timpla ka na ng gatas.” Utos ni Doc. Salem.

Napasinghap ako ng may humawak sa bewang ko. Agad ko itong tinignan kahit alam ko namang si Lucifier yun dahil naamoy ko ang cologne niya.

Sinamaan ko siya ng tingin at pilit ginagalaw ang bewang ko para maalis ko ang kamay niya do’n.

“Bagay ahh..” Nakangising sabi ni Doc. Salem sa’min ni Lucifier.

“Kita mo na, Heart.. bagay daw. Sabi ko sa’yo gawa na tayo ng baby eh,”  sabi ni Lucifier sa ’kin.

Tinapakan ko ng malakas ang paa niya dahilan para mapabitaw siya sa ’kin. Agad ako naglakad papunta kay sir Raizen saka ko inabot sa kanya si baby Alexios.

“Bokya ka talaga.”  Dinig kong sabi ni Doc. Salem saka malakas na tumawa.

Inirapan ko naman si Lucifier ng maglakad siya  palapit sa ’kin. Umupo pa talaga siya sa tabi ko at pinagdikit ang magkabilang legs namin dalawa saka siya tumingin sa ’kin.

Hinding-hindi ako magpapauto dito kay Lucifier. Hindi ko pa nakakalimutan ang kwento sa ’kin ni Doc. Salem na babaero daw ito.

Tinulungan ko lang ang tatlong lalaki mag-alaga sa kambal hanggang dumating ang hapon. Nagpaalam lang ako sakanila na uuwi na ako.

“Hatid na kita, Heart.” Biglang sulpot ni Lucifier sa likod ko.

Hinayaan ko nalang dahil hinawakan niya ako sa siko at iginiya niya ako papunta sa kotse niya.

Tahimik kaming dalawa sa loob ng kotse. Nakatingin naman ako sa labas ng bintana at pinagmamasdan ang nadadaanan namin.

“Heart..”

Agad ako napalingon sa gawi niya ng marinig ko yun. Palipat-lipat naman ang tingin niya sa gawi ko at sa daan.

“Gusto mo bang kumain tayo sa labas?” Tanong niya sa ’kin.

Tumango ako sabay haplos sa tyan ko. “Nagugutom narin ako.” Nakanguso kong sabi.

Mahina naman siyang tumawa. “Gusto mo bang mabusog ng 9 months?” Tanong niya sa ’kin.

Kumunot naman ang noo ko habang nakatitig ako kay Lucifier. Meron bang ganun? Mabubusog ng 9 months?

“Pano yun gagawin? May pagkain ba na ganon?” Curious kong tanong kay Lucifier.

Malakas naman siyang tumawa kaya napatitig ako sa mukha niya. Ang gwapo kasi niyang tignan habang tumatawa, umaalon pa ang adams apple niya.

“Meron, syempre.” Sagot niya na pinipigilan ang tawa niya.

Inihinto niya ang kotse sabay tingin sa ’kin. “Gusto mo malaman kung paano?” Pilyo niyang sabi sa ’kin.

Bakit pakiramdam ko kalokohan lang ang sasabihin niya sa ’kin. Inilapit niya ang mukha niya kaya para akong naduduling.

Umuklo siya saka itinapat ang labi niya sa tenga ko. “Gawa tayo ng baby, para mabusog ka ng 9 months.”

Mabilis ko siyang tinulak saka binatukan sa ulo. Sabi ko na nga ba eh, wala talagang kwenta ang sasabihin niya.

Tumatawa naman itong nagtanggal ng seat belt niya. Hindi ko na siya hinintay na pagbuksan niya  ako ng pinto kaya agad akong lumabas ng passenger seat.

Iginiya naman niya ako papunta sa loob ng restaurant. Nakahawak siya sa bewang ko habang sabay kaming naglakad patungo sa table.

Si Lucifier na ang pinag order ko ng pagkain namin. Hindi na ako nag abalang umorder dahil ngayon lang ako nakapasok sa mamahaling restaurant na ito.

“Gusto mo bang mag movie marathon sa bahay ko, Heart?” Tanong niya.

Agad akong tumingin kay Lucifier nang sabihin niya yun. Matagal-tagal narin pala simula ng mag movie marthon kami sa bahay niya. Doon kasi ako dati natutulog sa bahay niya nong naging personal nurse niya ako.

“Sige, gusto ko manood ulit ng horror movie.” Nakangisi kong sabi sa kanya. Nalukot naman ang mukha niya na ikinatawa ko. Ayaw niya kasi sa horror. Kalalaking tao takot sa horror movie.

“Iba nalang panoorin natin.” Sabi pa niya sa ’kin.

“Ayaw ko! Hindi nalang ako sasama sa’yo kung ayaw mong pumayag sa gusto kung panoorin.” Sabi ko kaya mas lalo lang nalukot ang mukha niya.

“Palibhasa kasi, takot ka sa multo.” Pang-aasar ko sa kanya.

“Ako? Takot? No way! Walang kinakatakutan ang isang Lucifier Montenegro.” Mayabang niyang sabi.

“Talaga lang ha!” Sabi ko habang nakataas ang isa kong kilay.

Hanggang sa dumating ang pagkain namin. Tahimik kaming kumain dalawa ni Lucifier nang may lumapit samin na babae.

“Lucifier? Ikaw ba yan?” Nakangiti niyang sabi.

Naguguluhan namang tumingin si Lucifier sa babae na parang inaalala kung sino ang babae. Tumingin pa sa ’kin si Lucifier kaya inirapan ko siya.

“I’m sorry, miss. Pero hindi kita kilala.” Sabi niya sa babae.

“Ano ka ba.. Tiffany. Hindi mo na ba ako maalala?” Nakangiting tanong ng babae.

Napalunok naman ng ilang beses si Lucifier ng magtagpo ang tingin naming dalawa. Tinaasan ko lang siya ng kilay saka sinubo ang steak sa bibig ko. Letche talaga tong Lucifier na ’to. Hindi ko alam pero naiinis ako sa kanya. Ang sarap hiwain ng pisngi niya. Napakababaero!

Chapter 5 🔞

Warning🔞

HINDI KO PINAPANSIN ang lalaking nakasunod sa ’kin, bahala siya sa buhay niya. Actually, kahapon ko pa siya hindi pinapansin nang matapos kami kumain sa restaurant.

Hindi ko nga alam sa sarili ko kung bakit ako na badtrip kahapon dahil sa babaeng lumapit kay Lucifier. At ito namang lalaking ito ay todo deny na hindi daw niya kilala ang babae. Akala naman niya magseselos ako, eh parang kapatid lang naman ang turing ko sa kanya.

Pumasok ako sa office ni Doc. Salem saka malakas na isinara ang pinto para hindi makasunod si Lucifier dito sa loob. Mainit talaga ulo ko. Kahapon pa.

Agad kong chineck ang mga inilagay na folder sa table ko para ibigay kay Doc. Salem. May mga nag re-request kasi ng bagong kagamitan para sa hospital na kailangan ng pirma ni Doc. Salem.

Tumingin ako sa pinto dahil hindi sumunod si Lucifier dito sa loob. Hindi naman kasi siya ganito kapag sinasarhan ko siya ng pinto. Pumapasok pa rin naman siya.

Pinulot ko ang folder at naglakad patungo sa pinto para alamin kung nasa labas ba si Lucifier. Binuksan ko ang pintuan at akmang hahakbang na sana ako ng makita ko ang hindi kanais-nais. Nagulat pa yata silang dalawa dahil mabilis silang humiwalay sa isa’t-isa. Nanlaki naman ang mata ni Lucifier habang nakatingin sa ’kin.

“Heart..”

Pinawalang emosyon ko ang mukha ko saka ako tuluyang lumabas at naglakad papunta sa kanila. Hindi ko tinignan silang dalawa saka ko nilagpasan ang mga ito. Magsama silang dalawa. Ang mga walanghiya dito pa talaga naghahalikan sa hallway.

Bakit nandito ang babaeng ’to. Mas lalo lang niya sinira ang araw ko na kahapon pang sira.

Narinig ko naman ang pagtawag ni Lucifier sa pangalan ko. Ngunit hindi ko siya nilingon. Bahala siya sa buhay niya. Napaka demonyo talaga niya. Bagay talaga sa kanya ang pangalan niya.

Agad akong lumapit sa information desk saka walang sabi-sabing inabot ang folder kay nurse Melissa sabay talikod at bumalik sa opisina ni Doc. Salem. Sana wala na sila do’n para hindi na sumakit ang mata ko.

“Heart!”

Agad akong napalingon ng marinig kong tinawag ang pangalan ko. Tumatakbo papunta sakin si sir Caleb. Kaibigan ito ni Doc. Salem at ni Lucifier kaya naging magkaibigan din kami dahil lagi ’tong dumadalaw sa bahay ni Lucifier.

Ngumiti ako kay Caleb ng makalapit siya sa ’kin. “Oh, anong atin?” Tanong ko sa kanya. Agad naman siyang umakbay sa balikat ko.

“Dinadalaw lang kita. Bakit bawal ba?” nakangisi niyang sabi. Inirapan ko siya dahil alam ko naman na may kailangan siya sa ’kin. Nagpapareto kasi siya sa bagong pasok na nurse dito sa Herreros hospital. Hindi ko bet ang babae dahil parang maarte.

“Tara, libre kita kape.” Pag aaya niya sa ’kin saka ako hinila. Nagpatianod naman ako sa kanya nang biglang may humawak sa kamay ko dahilan para mapahinto kaming dalaw ni Caleb. Lumingon ako sa likod ko at nakita ang madilim na mukha ni Lucifier.

“Take your fucking hands off her, Caleb.” galit niyang sabi kay Caleb. Naguguluhan naman na nakatingin si Caleb kay Lucifier saka sa ’kin. Palipat-lipat ang tingin niya saming dalawa.

Agad kong hinila ang kamay ko na hawak ni Lucifier saka hinawakan si Caleb sa braso saka kami naglakad ulit. Bahala si Lucifier sa buhay niya.

Nang makarating kami sa pantry ay naghanap lang kami ng bakanteng upuan. Bumili din si Caleb ng tag-iisang kape at agad na inabot ’yon sa ’kin. Agad kong ininom yun saka tumingin kay Caleb. Nang makainom ako ng kape ay parang kumalma ang katawan ko.

“Ano ba talaga ginagawa mo dito?” tanong ko kay Caleb. Hindi naman siya sumagot ngunit nakatingin naman siya sa ’kin, hindi pala sa ’kin, kundi sa likod ko siya nakatingin.

“Nag away ba kayo ni Lucifier?” tanong niya sa ’kin.

Kumunot naman ang noo ko sa tanong niya. “Hindi. Bakit mo natanong?”

Ngumuso naman siya na parang may tinuturo sa likod ko. “Galit na galit kasi siya habang nakatingin sa atin ngayon.”

Agad naman akong lumingon sa likuran ko at nakita si Lucifier na nakaupo sa ibang table habang nakatitig ng masama sa’min ni Caleb. Narinig ko naman ang mahinang tawa ng kasama ko kaya napatingin ako ulit  sa kanya.

“Parang gusto niya na akong patayin.” tatawa-tawa niyang sabi. Kinuha ko nalang ang kape ko saka ako humigop ng konti at inilapag muli sa mesa.

“Wag mo na lang pansinin ang unggoy na ’yan.” inis kong sabi kay Caleb.

“Paanong hindi ko siya papansinin eh, masyadong nakakatakot ang tingin niya sa ’kin.” He sighed. “If looks could kill. I’ll be in my graveyard right now with filthy worms all over me.” Sabi pa niya kaya inirapan ko siya.

“Anyway, bakit ka ba talaga nandito?” pag-iiba ko sa usapan. Humigop naman ng kape si Caleb bago tumingin sa ’kin. “Wala lang, napadaan lang talaga ako and naisipan kitang yayain magkape.”

“Sess.. napadaan ha! Kilala kita, Caleb.” Sabi ko at pinaningkitan ng mata. “Gusto mo lang makita ang bagong nurse dito sa hospital eh. Idadahilan mo pa ako.” Tumawa naman siya ng mahina.

Nagkunwetuhan lang kami ni Caleb at napatunayan ko na hindi nga talaga ang nurse ang pakay niya. Napangiti na din ako dahil may kwento siyang dala. Habang kausap ko si Caleb ay nakalimutan kong inis na inis nga pala ako sa demonyong Lucifier na yun.

Lumipas ang 30 minutes na pag uusap namin ni Caleb ay kailangan ko ng bumalik sa work at baka mapagalitan pa ako ni Doc. Salem.

Nagpaalam na ako kay Caleb. Sa sobrang dami niyang kwento ay muntik ko ng makalimutan na may tatapusin pa pala akong trabaho. Wala pa naman akong pasok bukas dahil balak ko mag leave kahit two days lang. Pinayagan naman ako ni Doc. Salem pero kailangan magawa ko muna lahat ng trabaho ko para hindi daw siya panay tawag sa ’kin sa cellphone.

Naglakad ako pabalik ng opisina ni Doc. Salem at agad pumasok.  Ginawa ko ang mga dapat gawin upang matapos ko na. Nagtataka naman ako dahil hindi ko na nakita si Lucifier kanina ng tumayo kami ni Caleb at umalis sa pantry.

Nambabae na naman yata ang alagad ng demonyo. Ang sarap talaga niyang sipain sa mukha.

Dumating ang 6PM at nagawa ko ang mga trabaho ko. Naglinis pa ako ng table ko at nag walis narin ako ng opisina ni Doc. Salem para hindi naman siya magalit sa ’kin. Baka mawala ang pagkapogi niya kung magalit siya.

Agad akong lumabas ng opisina ni Doc. Salem para umuwi na. Tapos na ko kaya pwede na akong umuwi.  Wala kasi ang boss ko dahil may importante daw itong pupuntahan. Ewan ko ba dito sa boss ko, para kasing kabote, susulpot-lilitaw ang peg. Pero ayos na din yun para hindi humangin sa loob ng office niya.

Minsan kasi tinatawag niya ako. Akala ko ay may iuutos lang siya sa ’kin. Yun pala ay tatanungin lang pala niya sa ’kin kung gwapo ba siya. Napapangiwi na lamang ako lalo na kapag pinapasingkit niya ang mata niya para magmukhang gwapo sa harapan ko habang hinahaplos ang baba niya.

Nang makalabas ako ng hospital ay agad akong pumara ng taxi para makauwi na ako sa apartment ko. Gusto ko na kasi talagang humiga sa kama.

Mabuti na lamang at nakahanap agad ako ng masasakyan. Sumakay agad ako ay sinabi lang ang address kung saan ako magpapahatid.

Buong biyahe ay nakatingin lang ako sa labas ng bintana. Mabuti nalang at hindi masyadong traffic kaya nakarating kaagad ako sa apartment.

Inabot ko lang kay manong driver ang pamasahe ko at agad na lumabas ng sasakyan.

Naglakad agad ako sa apartment ko habang hinahaplos ang batok ko. Bigla din akong humikab habang naglalakad.

Nang makarating ako sa apartment ko ay agad kong binuksan ang pintuan at pumasok sa loob saka isinara ang pinto. Sinigurado ko pa na naka lock ang pinto. Mahirap na baka may pumasok na masamang tao.

Naglakad ako papunta sa maliit na sala at agad na umupo bago ko kinuha ang phone ko para mag youtube. Gusto ko kasing magluto mamaya kaya maghahanap ako ng pwedeng gayahin. Hindi kasi ako masarap magluto, hanggang prito lang ang alam ko.

Nang makahanap ako ng gusto kung lutuin ay agad kong cheneck kung may ingredients ako dito sa bahay. Ngunit tatlo sa ingredients ay wala ako. No choice ako kundi pumunta sa malapit na grocery.

Tinungo ko ang kwarto ko saka ko kinuha ang t’walya para maligo muna ako bago pumunta ng grocery store.

Mabilis lang naman akong naligo. Mabilisan lang at agad din na lumabas ng banyo para magbihis.  Nag suot lang ako ng denim shorts saka maluwag na tshirt. Kahit maliit ang height ko ay flawless naman ang skin ko. Maputi naman ako saka kung ganda lang din naman ang pag-uusapan ay umuwi na kayo, uuwi narin ako.

Dali-dali akong lumabas ng apartment ko habang inaayos ang maliit na sling bag ko. Sinigurado ko munang nakalock ang pinto bago ko inilagay ang susi sa sling bag ko at naglakad palabas.

Gabi naman na kaya maglalakad nalang ako. Marami naman akong kasabayan kaya ayos lang. Malapit lang din naman ang grocery store. Kaya ko nga napili ang apartment ko dahil malapit sa bilihan.

Akmang hahakbang na sana ako ng may humawak sa beywang ko.  Napasinghap ako sa sobrang gulat at nanigas ang katawan ko. Lilingon na sana ako ng may naglagay ng panyo sa ilong at bibig ko. Agad nanuot sa ilong ko ang matapang na amoy at unti-unting sumakit ang ulo ko dahil sa naaamoy ko. Kinakabahan ako sa nangyayari. Pinipilit kong magpumiglas sa nakahawak sa ’kin, ngunit masyado itong malakas.  Hanggang sa unti-unti akong nanghina. Sunod ko nalang naramdaman ang pagbagsak ko sa braso niya bago ako nawalan ng malay.

Hindi ko alam kung anong nangyayari. Ngunit hindi ko maibuklat ang mga mata ko. Pinipilit kong ibukas ngunit ayaw talaga. Nakikiliti din ako sa hindi ko malamang dahilan. Gusto kong umungol dahil sa masarap na sensasyon na yun ngunit hindi ko magawa. Para akong tulog ngunit gising ang diwa ko.

Napa arko ako ng may naramdaman ako na parang lalabas sa puson ko. Ano ba talaga nangyayari sa ’kin.

Kinagat ko ang ibabang labi ko para magising ako. Nagtagumpay naman ako sa ginawa ko dahil sobrang baon ng ngipin ko. Ginawa ko yun para maramdaman ko ang sakit at umayos ang kondisyon ng katawan ko.

Dahan-dahan kong binuksan ang mga mata ko at bumungad sa paningin ko ang hindi pamilyar na kisame ng kwarto. Teka nasa’n ako?

Iginalaw ko ang kamay ko para sana sapuhin ang noo ko dahil sa nahihilo ako ngunit, agad nanlaki ang mata ko ng makita kong naka posas ang dalawa kong kamay sa magkabilang gilid ng kama. Hinila ko pa ito para subukan makawala.

Doon ko lang naalala na may nagtakip pala sa ilong ko kanina. Napatingin ako sa harap ko ng makita ko kung sino ang nakatayo do’n.

Mas lalo pang nanlaki ang mata ko ng makita kong nakabukaka ang mga legs ko habang nasa pagitan ng legs ko ang lalaki. “Lucifier..” tawag ko sa walanghiya.

Ngumiti lang siya sa ’kin saka dumura ng laway at pinatulo niya yun sa pagkababae ko. Naramdaman ko ang pagpatak ng laway ni Lucifier sa maselang parte ko. Diosmiyo! wala akong saplot kahit isa.

“Walangya ka! Anong ginawa mo?!” galit kong sigaw kay Lucifier. Napaka hayop talaga niya.

“Kung hindi kita makukuha sa santong dasalan, Heart. Pwes..  kukunin kita sa malupit na paraan.” sabi niya sabay subsob ng mukha niya sa pagkababae ko.

“Ahh…” napaungol nalang ako ng maramdaman ko ang dila ni Lucifier sa pagkababae ko. Paitaas-paibaba ang pagdila niya sa gitna ko. Napaawang na lamang ang labi ko sa sarap na lumulukob sa katawan ko.

Hindi ko maigalaw ang mga legs ko dahil naka posas din ang mga ito. “Oh, Lucifier..” Ungol ko sa pangalan ng binata.

Sinusundot niya ang bukana ko saka niya ipapasok ng konti ang dulo ng dila niya sa bukana ko. Mas lalong tumirik ang mata ko at hindi alam kung saan ako kakapit. Ang hirap lalo na’t nakaposas ang mga kamay ko.

Tumigil siya sa pagkain sa pagkababae ko. “Ang sarap ng perlas mo, Heart. Damn! Hahanap hanapin ko yata ’to.” Saad niya sa husky na boses.

Tumingin siya sa ’kin habang ang isang daliri niya ay naramdsman kong pinapaikot niya sa kunt-l ko. “Alam mo bang ilang ulit ka ng nilabasan habang wala kang malay.” seryoso niyang sabi sa ’kin.

“Susuntukin talaga kita, Lucifier. M-Makikita m- ahhh…” galit kong sigaw sabay ungol. Hindi ko talaga mapigilan umungol kahit naiinis ako sa kawalangyaan niya.

Ngumisi naman ito saka itinaas ang daliri niya saka niya isinubo sa bibig niya. Napapikit pa ito na parang ninanamnam ang katas ko.

Nang matapos niyang isubo ay

dumagan siya sa ibabaw ko pero naka tukod ang dalawang braso niya sa kama. Pinagdikit niya ang noo naming dalawa bago dinampian ng halik ang labi ko. “Pasensya ka na  kung nagawa ko say’o ’to.”  Sabi niya sa mahinang boses saka niya inilayo ang mukha niya upang titigan ako. “Nagalit lang ako ng makita kong magkasama kayo ni Caleb kanina. Ang gagong yun.. hindi na yun makakalapit sa’yo ulit.” madilim ang mukha niyang habang nagsasalita.

Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. “Bakit? A-Anong ginawa mo kay Caleb?” tanong ko. Dapat pala hindi na ako nagtanong dahil mas lalo lang siya nagalit.

“Pinagtatangol mo ba siya? Gusto mo ba siya?” galit niyang sigaw kaya halos mabingi ako.

Hindi naman ako nakasagot dahil bigla niyang hinawakan ang isa kong dibdib at marahas niya yun minasahe.

“Hanggang kailan ba ako manlilimos sa pagtingin mo sa ’kin, Heart. Kailan mo ba ako makikita at mapapansin?” malungkot niyang sabi halatang may hinanakit siya. Pinagdikit niya ang noo naming dalawa. “Hindi ako papayag na hanggang kapatid lang ang turing mo sa ’kin, Heart.” bulong niya sa malungkot na boses.

“Hindi kita inangkin, Heart. Ayaw kong angkinin ka ng walang malay. Pero hindi ko lang mapigilan ang sarili ko kanina na tikman ang pagkababae mo.” Aniya saka inamoy ang leeg ko. Kaya naman pala wala akong maramdamang sakit sa gitna ko. “Balak ko lang sana ay hubaran ka at hayaan na matulog. Pero umandar na naman ang pagkademonyo ko lalo na ng makita ko ang gitnang bahagi mo.” Dagdag pa niyang sabi.

Napakagat ako sa ibabang labi ng mahinang minasahe ni Lucifier ang dibdib ko. “I want you, Heart. I really, really want you.” sabi niya saka niya sinakop ang mga labi ko. Napaungol ako sa loob ng bibig niya ng maipasok niya sa dila niya. Sinipsip niya agad ang dila ko kaya mas lalong uminit ang katawan ko.

Tinugon ko ang halik ni Lucifier. Sinisipsip pa rin niya ang dila ko habang wala paring patid ang pag masahe niya sa dibdib ko. Ikiniskis din niya sa bukana ko ang matigas niyang pagkalalaki dahilan para mapaungol ako ulit.

Hindi ko na maintindihan ang sarili ko. Para akong nalalasing sa mga halik ni Lucifier kaya tinugon ko ng walang pag alinlangan kahit pa nga may ginawa siyang kasalanan sa ’kin. Kahapon pa ako naiinis sa kanya dahil sa may babaeng lumapit sa kanya. Hindi ko din maintindihan ang sarili ko kung bakit ako naiinis. Wala naman sana kaming relasyon ni Lucifier. Pero dahil sa naramdaman ko yun ay alam kong may kakaiba.

A/N:

Sinusubukan kong ayusin ang mga errors ko dito kay Lucifier. Tapos na ako kay Aivann Kym Valdemar kaya nandito na naman ako kay pareng Lucifier. May dinagdag na din ako para ang binebenta ng magna mali-mali dito sa story hahaha😂🤣

Pwede niyo po akong i-follow sa social media.

Facebook: Cruz Wp

Facebook Page: All about XXRIEGOZZXX Stories

Facebook Group: House of XXRIEGOZZXX Readers (Group Page)

Dreame Account: XXRIEGOZZXX

May iba po akong stories doon pero naka pay to read po sa Dreame. May contract po yun doon kaya bawal pong ilipat sa kung saang platform lalo na dito sa Wattpad.

-XXRIEGOZZXX-

Chapter 6

SPG~

NANGA-NGATOG ANG MGA BINTI KO dahil sa ginawa sakin ni Lucifier. Hindi ko na mabilang kung ilang beses na ako nilabasan sa ginagawa niya sakin. Naka posas parin ang mga kamay ko pati na ang binti kaya ang tanging ginagawa ko nalang ay mapa-ungol.

“Ohhh..”

Napa arko ako saka mahigpit na napakapit sa posas na nasa kamay ko sa sobrang sarap na lalasap ko. Ngayon ko lang nalaman na ganito pala kasarap ang bagay na ito.

“Oh, Lucifier..”

Walang tigil parin ito sa pagkain sa pagkababae ko habang ang isang daliri niya ay naglalabas-masok sa loob ko. Napatingin ako kay Lucifier na naka pikit habang pinapatulis ang dila niya na sinusundot ang kunt*l ko.

“L-Lucifier.. tama na. Hindi ko na kaya.” pagsusumamo ko sakanya.

Ngunit para itong bingi dahil pinag patuloy parin niya ang ginagawa niya saka sinipsip ang kunt*l ko. Napa sigaw ako ng malakas habang ang katawan ko ay napa arko habang tumitirik ang mata ko sa ginagawa niya.

“Ang sarap mo, Heart. Kaya kitang kainin kahit tatlong oras pa yan.” sabi niya habang pilyong ngumiti sakin.

Napasunod ang tingin ko sa ginawa niyang pag dila sa labi niya. Tumayo ito saka hinubad ang suot niyang tshirt. Napalunok ako ng ilang beses ng makita ko ang perpektong katawan ni Lucifier. Letche, magka’kasala ako sa ginagawa niya sakin. Ang sarap siguro haplosin ng tyan niya dahil ang daming monay. Pano kaya niya nagagawa yun, ako kasi puro taba ang tyan ko.

Nagulat ako ng ibinaba ni Lucifier ang suot niyang jogger pants kaya agad kumawala ang pagkalalaki nito na parang may buhay dahil tayong-tayo.

Lumuhod si Lucifier sa pagitan ng binti ko saka ikiniskis ang pagkalalaki niya sakin. “L-Lucifier.. baka naman ma’hospital ako dahil dyan.” sabi ko para mapigilan siya sa balak niyang gawin sakin. Malayang-malaya siya dahil naka posas parin ako. Hindi ako makakalaban sakanya.

Mahina naman itong tumawa bago dumagan sakin saka ako hinalikan sa labi. Nalalasahan ko pa ang kakaibang lasa ng bibig niya ngunit tinugon ko parin ang halik niya.

“May alam akong paraan para mawala ang sakit.” bulong niya sakin.

“A-Ano?” nauutal kong sagot.

“Kakainin ko ulit para mawala yung sakit.” pilyo niyang sabi.

Pinandilatan ko nalang siya ng mata ko. Kung hindi lang talaga ako naka posas ay kanina ko pa ito nasakal. Bwesit talaga siya.

Hinalikan niya ulit ako sa labi, mabagal ang paghalik niya na parang may pag-iingat. Napa pikit nalang ako saka sinasabayan ang galaw ng labi ni Lucifier. Narinig ko pa ang mahinang ungol ni Lucifier sa loob ng bibig ko. Napa singhap ako ng pisilin niya ang isa kong dibdib na parang gigil na gigil ito.

Bumaba ang halik ni Lucifier sa panga ko papunta sa leeg ko, mahina pa niyang sinipsip ang leeg ko saka bumaba ulit ang labi niya sa dibdib ko. Hinawakan niya ang mayayaman kong dibdib saka dinilaan ang pagitan nito. Napa-ungol ako ng kumalat ulit ang init sa katawan ko. Isinubo ni Lucifier ang isa kong dibdib saka mahinang sinisip-sip ito.

“Ohh..”

Umakyat ang mga labi ni Lucifier papunta sa labi ko saka ipinagdikit ang nuo naming dalawa. “I want you.” mahinang sabi niya sakin sabay dampi ng halik sa labi ko.

“Papayagan mo ba ako? Mababaliw ako Heart kung hindi kita ma’aangkin.” mapupungay ang magka-ibang kulay na mata niya habang nakatingin sakin.

“Please.. Heart. I promise, I will take care of you for the rest of my life. Ikaw lang ang sasambahin ko wala ng iba.” malambing niyang sabi sabay halik sa pisngi ko.

Napatulala ako sa sinabi ni Lucifier. Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Inangat ko ang mukha ko saka mabilis na sinakop ng halik ang labi niya. Agad naman niyang tinugon ang halik na iginawad ko. Hinawakan niya ang pisngi ko para pailaliman ang halik naming dalawa.

Naramdaman kong kinakapos na ako ng hininga kaya inilayo ko ang labi ko kay Lucifier ngunit hinabol lang nito ang mga labi ko saka ako hinalikan ulit.

Pinagdikit niya ang nuo naming dalawa ulit habang ikinikis-kis niya ulit sa bukana ko ang tigas na tigas niyang pagkalalaki.

“Go on, take me.” I said.

Hindi naman makapaniwalang naka tingin sakin si Lucifier, parang tanga. Matapos niyang kainin ang pagkababae ko ng apat na oras tapos ngayon pa siya magugulat. Mabilis naman ito naka bawi at agad na pumwesto sa gitna ko. Hinawakan pa niya ang dalawa kong binti saka dahan-dahang ipinasok ang kahabaan niya sa loob ko.

“Bwesit ka Lucifier, ang sakit.” humihikbi kong sabi.

Mabilis naman niyang inilapit ang mukha niya sa mukha ko saka ako pinupog ng halik. Hindi yata gumana ang ginagawa niya dahil masakit talaga. Hindi pa nga yata naka pasok ng buo, kalahati palang ngunit ang sakit na.

Inirapan ko si Lucifier saka ako nagsalita. “Hindi ka na talaga makaka ulit sakin.” banta ko sakanya. Nanlaki naman ang mata niya habang nakatingin sakin.

“Wala namang ganyanan, Heart ko. Para mo na akong pinatay kung hindi ako makaka-ulit sayo.” naka nguso niyang sabi. Eh, kung patayin ko kaya siya. Bwesit, parang hinahati ang gitna ko.

“Ipasok mo na lahat para isang sakitan nalang.” inis kong sabi. “Bakit kasi ang laki at mataba yan?!” dagdag ko pa.

Mahina namang tumawa si Lucifier saka ako hinalikan saglit sa labi. “Kung maliit ’to, eh di sana hindi ka sisigaw kapag aangkinin kita.” naka ngisi niyang sabi.

“Ang dami mong alam. Humanda ka talaga sakin kapag nakawala ako dito.” pagbabanta ko sakanya.

“Bakit? Anong gagawin mo sakin? Hahalayin mo din ba ako? Damn, matutuwa ako kapag ni’rape mo ako Heart.” sabi niya. Animal talaga.

“Lalasonin kita, bibili talaga ako ng maraming bitsin para ipakain sayo.” inis kong sabi.

Tumawa naman ng malakas si Lucifier saka mahinang isinagad ang kahabaan niya sa loob ko.

“Oh.. fuck!” ungol ni Lucifier ng maisagad niya sa loob ko.

Napakagat naman ako sa labi ko para hindi ko matuloy ang pag hikbi ko. Inilabas ni Lucifier ang dila niya saka niya dinilaan ang luha ko na nasa pisngi ko. “I’ll take care of you, my Heart.” mahina niyang sabi saka nagsimulang gumalaw sa ibabaw ko.

Dahan-dahan lang ang ginagawa niyang pag-ulos na para bang sinasanay niya ang pagkababae ko sa laki niya.

“Oh, Lucifier..” I moaned. Narinig ko naman ang mura ni Lucifier at walang sabing hinugot kunti ang pagkalalaki niya sabay sagad n’on sa loob ko. Napasigaw nalang ako sa pangalan ng lalaki dahil sa sarap.

“Oh, Heart.. Putangina! you feels so good. Fuck.”

Napa pikit ako habang naka bukas ang bibig ko dahil sa lakas ng pag-ulos ni Lucifier sakin.

“Ahh..”

Inilayo ni Lucifier ang mukha niya saka hinawakan ang beywang ko at mas lalong binilisan ang pag ulos sakin. Pabiling-biling ang ulo ko dahil hindi ko na alam kung saan ako kakapit. Minasahe ni Lucifier ang isa kong dibdib saka walang tigil ang ginagawa niyang pag-ulos sakin.

“Ohh, Lucifier.. malapit na ako..”

Nakatingala ito sa kisame habang kagat labi siyang umuulos sakin. Naririnig ko ang pagsasalpukan ng kasarinlan naming dalawa.

“Ayan nako.. ahh..” napa arko ako ng ma’abot ko ang sukdulan ko. Hinalikan ako ni Lucifier sa labi saka ito nanginig sa ibabaw ko. Naramdaman ko nalang ang mainit na katas niya sa loob ko.

Hinihingal kaming dalawa habang magkatitigan. Nakiliti pa ako ng hinugot ni Lucifier ang pagkalalaki niya sakin saka ito humiga sa tabi ko. Ngunit bumangon din ito agad at naglakad saka pinulot ang suot niyang jogger at may kinuha doon. Bumalik ito sa kama at naka luhod na inabot ang isa kong kamay saka niya binuksan ang posas ko.

Ngayon ko lang naramdaman ang pagka ngawit sa mga kamay ko. Bumaba naman si Lucifier sa mga paa ko at binuksan ang mga posas. Bumalik ito sa tabi ko saka ako niyakap ng mahigpit at ibinaon ang mukha niya sa leeg ko.

Inangat ko ang kamay ko saka ko siya sinampal ng malakas sa pisngi. Nagulat naman ito at tumingin sakin. “Bakit mo ko sinampal?” takang tanong niya habang hawak niya ang pisngi niya na nasampal ko.

“Masakit yung ginawa mo sakin eh.. kahit makaganti man lang ako sayo.” inis kong sabi sakanya. Sasampalin ko talaga siya ulit bukas kapag hindi ako makalakad sa ka’gagawan niya.

Yumakap naman ito ulit sakin saka dinampian ng halik ang balikat ko. “Posasan kita ulit eh.” sabi niya sakin. Kinurot ko naman ang braso niya dahilan para mapa-igik siya sa sakit.

“Nagugutom ako Lucifier, walangya ka kasi.” panisisi ko sakanya. Dapat kasi bibili ako ng mga ingredients para sa lulutuin kong pagkain pero kinidnap naman niya ako.

Mahina naman siyang tumawa saka inilagay ang kamay niya sa tyan ko saka mahinang pinisil ang taba ko sa tyan. “Wag mo ngang pisilin ang taba ko.” naka nguso kong sabi.

“Ang sarap pisilin eh..” sabi niya sabay halik sa pisngi ko. “Wag kang magpapayat ha! Gusto ko magkalaman ka pa kunti.” sabi niya sakin kaya napa-irap ako.

“Ayaw ko! Dapat mag diet ako. Maliit na nga ako tapos gusto mo pa akong pataba-in, baka mag muka na akong gasul n’on.” naka nguso kong sabi.

Tumawa naman siya ng malakas kaya pinalo ko siya sa dibdib. Dakilang kanchawero pa naman ’to sakin. Kaya minsan ang sarap niyang tirisin.

“Anong gusto mong kainin?” Gusto mo ba ng hotdog?“ inosente niyang tanong sakin. Bigla tuloy ako nga crave ng hotdog kaya tumango ako.

“Kumakain kaba ng hilaw na hotdog?” tanong niya pa sakin. Kumunot naman ang nuo ko dahil sa sinabi niya sakin. “Hindi mo lulutuin?” tanong ko pa.

“Hindi na. May sauce na kasali naman yun kaya okay lang.” naka ngiti niyang sabi.

“Footlong?” tanong ko ulit.

Tumawa siya saka ako hinalikan sa labi at inabot ang kamay ko saka niya inilagay yun sa pagkalalaki niya. Nanlaki naman ang mata ko ng mahawakan ko ang pagkalalaki niya. Mabilis ko siyang pinalo dahil na gets ko na ang sinasabi niya. Napaka bastos talaga ng lalaking ’to.

Tinulak ko siya sa higaan dahila para mahulog ito sa sahig. Tumatawa naman itong tumayo sa pagkaka hulog sa sahig kaga agad akong nag-iwas ng tingin ng makita ko ang pagkalalaki niyang tigas na tigas na naman.

“Mag luto ka na nga!” inis kong sabi.

Pinulot naman niya ang jogger pants niya at isinuot yun. “Matulog kana muna. Gigisingin nalang kita kapag naka luto na ako.” sabi niya sabay halik sa pisngi ko bago ito naglakad papunta sa pinto ng kwarto.

Napangiti nalang ako habang naka sunod ang mata ko kay Lucifier na lumabas ng kwarto. Ngayon ko lang naramdaman ang pagod kaya napa-pikit ako hanggang sa nakatulog na ako ng tuluyan.

A/N: Good Evening! ❤️

Chapter 7

SPG~

NAGISING AKO NANG maramdaman ko na may humahalik sa leeg ko. Agad kong minulat ang mga mata ko at nakita agad si Lucifier na hinahalikan ang leeg ko. Pinandilatan ko siya ng mata ko ng mag-angat ito ng mukha kaya natawa siya.

“Good morning, Heart ko.” naka ngiti niyang bati sakin sabay halik sa pisngi ko.

Hindi ako naka uwi kagabi dahil pagkatapos niya akong pakainin ay ako na naman ang kinain niya.

Bumangon ako sa kama para sana pumunta ng banyo ng maramdaman ko ang sakit ng gitna ko. Mabilis ko hinampas si Lucifier sa balikat dahilan para magulat siya. “What was that for?” gulat niyang tanong sakin.

Umirap ako sakanya bago sumagot. “Ang sakit ng gitna ko. Kasalanan mo ’tong animal ka!” sigaw ko sakanya.

Mabilis naman siyang humawak sa legs ko at pilit niyang binubuka ito. “Let me see, Heart.” sabi pa niya. Agad kong itiniklop ang legs ko saka tinakluban ng kamay ko ang nuo ng pagkababae ko. “Tumigil ka nga, Lucifier.” saway ko sakanya.

“Titignan lang eh.” naka nguso niyang sabi kaya inirapan ko nalang siya. Agad naman niya akong binuhat na parang bagong kasal saka ito naglakad papunta sa banyo niya.

Pumasok ito at dahan-dahan akong inilagay sa bath tub na may naka handang tubig. Nang maramdaman ko ang maligamgam na tubig ay para akong na relax at parang nawala ang sakit ng pagkababae ko. Sumandal ako sa gilid ng bath tub habang si Lucifier naman ay nilagyan ng sabon ang bath tub dahilan para magkaroon ito ng bubbles.

Nanlaki ang mata ko ng mag hubad ito ng saplot sa harap ko. Kitang-kita ko ang buhay na buhay niyang paglalaki na maugat. Mabilis ako nag-iwas ng tingin ng marinig ko ang pagtawa ni Lucifier. Naramdaman kong uminit ang magkabilang pisngi ko sa nakita ko. Hindi ako makapaniwala na yun ang pumasok sakin kagabi. Pano kaya nagkasya yun. Mataba at mahaba kasi kaya naman pala sobrang sakit ng gitna ko.

Pumasok ito sa bath tub saka pumwesto sa likod ko at agad niya akong binuhat saka ako kinandong. Naiilang naman akong siniko si Lucifier dahil ramdam na ramdam ko ang pagkalalaki niya sa pang upo ko. Manyak talaga.

Niyakap niya ako mula sa likod saka niya pinapatakan ng halik ang balikat ko. Inabot niya ang isa kong dibdib saka mahina itong minamasahe. Napasandal nalang ako sa matipunong dibdib ni Lucifier habang kagat labi akong nakapikit.

“Lucifier..”

“Yes, Heart ko?” bulong niya sa teynga ko. Para niya akong inaakit gamit ang malalim niyang boses kaya mas lalong uminit ang pakiramdam ko. Agad niya akong binuhat at mabilis na ipinasok ang pagkalalaki niya sa loob ko. Halos mapasigaw ako dahil sa pagka bigla ko. May halong hapdi ito ngunit mas nangingibabaw ang sarap.

Kinagat ni Lucifier ang gilid ng teynga ko saka ito bumulong. “Move your hips, Heart.”

Agad kong sinunod ang utos niya at mahinang iginalaw ang balakang ko. “Ohh, fuck.” mahinang daing ni Lucifier habang ang isang kamay niya ay nilalaro ang kunt*l ko.

Hinawakan niya ako sa beywang saka inikot paharap sakanya. Mabilis niyang sinakop ang labi ko habang nilalamas ang dibdib ko. “Come on, Heart. Move your fluppy hips.” naka ngisi niyang sabi.

Mabilis ko naman siyang pinalo sa dibdib saka ako gumiling sa ibabaw niya. “Play your t*ts, Heart.”

Sinunod ko ang sinabi niya at hinawakan ko ang dalawa kong dibdib sabay nilalamas ito. Nakatitig lang si Lucifier sakin na punong puno ng pagnanasa.

Iginalaw ko ulit ang balakang ko at napaungol dahil sagad na sagad ang pagkalalaki ni Lucifier sa loob ko.

“Ohh..”

“Damn it! Heart. Binabaliw mo ko.” sabi niya saka niya tinanggal ang mga kamay ko sa dibdib at siya na ang naglalamas n’on. Nang gi’gigil itong isinubo ang isa kong ut*ng at mahinang sinisipsip iyon.

Napaliyad ako saka ako mabilis na gumalaw sa ibabaw ni Lucifier. Naka buka ang bibig ko dahil sa sobrang lakas ng ungol ko. Tumatalsik din ang tubig sa bath tub dahil sa sobrang lakas nang panga’ngabayo ko sa pagkalalaki niya.

“Oh, ang sarap..” nahihibang kong ungol.

Agad akong hinalikan ni Lucifier sa labi at mahina niyang kinakagat ang ibabang labi ko. Hindi parin niya tinitigilan ang pag lamas sa dibdib ko.

Napahawak ako sa ulo ni Lucifier habang nag e’espadahan kaming dalawa ng dila. Bumaba ang kamay ni Lucifier sa beywang ko at iginiya niya ako sa gusto niyang bilis na galaw ng balakang ko.

“Uhmmm..” napa ungol ako sa loob ng bibig ni Lucifier sa sobrang sarap na nararamdaman ko.

“Ayan na ako.. malapit na, ahh..”

“Tangina, Heart. Bubuntisin talaga kita. Ahh fuck!”

Halos mapasigaw ako sa sobrang bilis ng panga-ngabayo ko sa pagkalalaki niya hanggang sa sumabog ang katas ko. Hinuli ulit ni Lucifier ang labi ko saka mabilis na sinipsip ang dila ko, napaungol nalang ako sa kapusukang ginagawa namin. Nanginig ang katawan ni Lucifier at ang sumunod n’on ay ang malakas niyang ungol hudyat na nilabasan na ito.

Hinihingal kaming dalawa na nakatingin sa isa’t-isa habang ang isang kamay niya ay pinisil ang ut*ng ko kaya inirapan ko siya. Tumawa lang naman ito sakin saka ako hinalikan sa labi. Kainis, bumigay na naman ako sakanya. Marupok yarn??

Binuhat ako ni Lucifier papunta sa shower at sabay kaming naligo. Nasundan ulit ang kapusukan namin dahil bigla niya akong sinandal sa dingding ng banyo at mabilis akong binuhat saka ipinasok ang pagkalalaki niya sa loob ko. Halos tumama ang likod ko sa simento dahil sa sobrang lakas ng pag ulos niya ngunit wala na akong pakialam. Sa sobrang sarap ng pag-iisa ng katawan namin ay hindi ko na iniinda ang sakit.

“Lucifier.. ayan na ako.”

“Sabay tayo, Heart ko. Oh, Fuck!”

Napasigaw nalang ako ng nilabasan ako halos sabay lang kami ni Lucifier. Nanginig ang dalawa kong binti dahil sa ginawa niya sakin kaya inalalayan ako ni Lucifier. Siya narin ang nagpaligo sakin dahil napagod ako sa ginawa namin.

Nang matapos kaming maligo ay agad niya akong binuhat palabas ng banyo saka inilapag sa kama. Naglakad siya papunta sa closet niya at kumuha ng tshirt at boxer short. Bumalik siya sa harap ko saka umuklo ito para suotan ako ng boxer short.

“Anong gusto mong kainin, Heart ko?” tanong niya sakin habang sinusuot niya sakin ang malaking tshirt.

“Ikaw na bahala.” sagot ko agad sakanya. “Teka, nasaan yung bra ko?” tanong ko sakanya.

Ngumiwi naman siyang nakatingin sakin sabay kamot sa batok niya. “Sorry, Heart. Napunit ko kagabi dahil sa sobrang pang gigil ko sa dibdib mo. Don’t worry, bibilhan kita ng bago.” sabi niya.

Kumunot ang nuo niya saka nagsalita ulit. “Pero wag nalang pala. Mas gusto ko wala kang suot na bra para mabilis ko malamas yan.” pilyo niyang sabi sakin at may pakindat pang nalalaman. Ma kirat sana.

Umirap nalang ako sakanya. “Kailangan ko ng umuwi mamaya.” sabi ko sakanya.

Mabilis naman itong yumakap sa tyan ko habang naka luhod. Sobrang higpit ng yakap niya sakin na parang natatakot na mawala ako sakanya. Sinuklay ko ang buhok niya gamit ang daliri ko at napangiti. Hindi ko alam pero kinikilig ako sa ginagawa niya.

“Can you stay here? Dito ka nalang, Heart.” sabi niya sabay angat ng mukha niya sakin.

“Sige. Pero kapag tapos na ang leave ko babalik na ako sa apartment ko.” sabi ko sakanya. Hindi naman ito sumagot habang nakatitig lang sakin. Hinalikan ko siya sa labi na ikina bigla niya. Nanigas pa ang katawan niya na parang hindi makapaniwala na hinalikan ko siya.

Hindi ko alam kung bakit ko ginawa yun pero nakaka gigil kasi ang lambot ng labi niya.

Tumigil lang kaming dalawa ng tumunog ang tyan ko. Mahinang natawa si Lucifier saka bumaba ang mukha niya sabay halik sa tyan ko kaya agad ko siyang binatokan sa ginawa niya.

Nag kamot lang ito sa ulo niya saka ako binuhat. Naglakad ito papunta sa pinto ng kwarto saka binuksan ang pintuan.

“Ang liit mong babae pero mabigat ka. Ano bang kinakain mo? Bato?” tanong niya habang naglalakad na buhat-buhat ako.

Tinampal ko naman ang bibig niya. “Bakit mo kasi ako binuhat-buhat? Tapos mag re’reklamo ka na mabigat ako.” irap kong sabi.

“Syempre, ayaw kong mapagod ka. Uulit pa ako sayo mamaya eh.” pilyo niyang sabi. Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya. Hindi ba siya nagsawa? Kagabi pa niya ako inangkin na walang sawa tapos kanina na naman ulit. Nahihiya tuloy ako sa bed sheet ng higaan niya dahil may dugo doon tanda na siya ang naka una sakin.

Gusto ko sanang palitan ang bed sheet kanina ngunit ayaw pumayag ni Lucifier dahil proud daw siya na siya ang naka una sakin. Sakanya lang daw ako. Hinayaan ko nalang dahil nong natanggal ko ang bed sheet ay ibinalik niya ulit sa kama. Ang sarap itali sa leeg niya ang bed sheet.

Pina-upo lang ako ni Lucifier sa may island counter ng makababa kami sa hagdan. “Stay here, pagsisilbihan kita.” naka ngiti niyang sabi sabay halik sa labi ko.

Agad naman siyang naglakad papunta sa refregirator at kumuha doon ng luluto’in niya. Naka sunod lang ang mata ko sa galaw ni Lucifier para itong sanay na sanay magluto. Ang bilis din ng kamay niya na nag hihiwa ng sibuyas at bawang. Halatang professional na chief. Natikman ko na ang luto niya dati at sobrang sarap niya mag luto, kasing sarap niya. Kaya nga lumago ang business niya at nag expand ito sa iba’t-ibang bansa dahil sa kaka-ibang ingredients niya sa pagluluto.

Napangiti ako ng kinindatan ako ni Lucifier habang nag hihiwa siya ng gulay. Ang landi talaga.

Nag simula na siyang magluto at talagang chief cook ang datingan niya dahil hinahagis pa niya ang pagkain sa ire na mabilis naman niyang sinasalo gamit ang kawali. Nagpapabilib yata sakin ang loko.

Dati kasi nang maging personal nurse niya ako ay ako ang nagluluto. Malakas pa ang loob kong pag lutuan siya dahil akala ko ay wala siyang alam sa pag luluto. Wala naman kasi sa hitsura niya, bad boy look kasi ito at ang awra niya ang parang laging nasasangkot sa gulo.

Nong gumaling na siya at nag presenta na siya daw ang mag luluto ay napahiya ako. Wala man lang sa kalahati ang sarap ng luto ko sa luto niya. Simula n’on ay hindi ko na siya niluto-an.

Natapos mag luto si Lucifier at inayos niya ang pagkain namin sa mesa. Baba na sana ako sa inupuan ko sa island counter ngunit mabilis ako binuhat ni Lucifier saka ito naglakad papunta sa mesa saka ako pinaupo sa upuan.

Agad niyang nilagyan ng pagkain ang plato ko. Hindi pa ito na’kuntento at talagang sinubuan na ako.

“Kumain ka ng marami, Heart. May laban pa tayo mamaya.” naka ngisi niyang sabi. Mabilis ko naman kinurot ang tagiliran niya sa kapilyohan niya. Nasa harap na nga lang ng pagkain kung ano-ano pa ang pinagsasabi.

Sinubuan niya ulit ako at sunod naman niyang sinusubuan ang sarili niya. Isang kutsara lang ang ginagamit namin hindi na ako nagreklamo. Alangan naman mag reklamo pa ako eh, mas malala pa ang nangyari saming dalawa. Hindi talaga ako makapaniwala na may nangyari samin ni Lucifier. Hanggang kuya lang talaga ang pagtingin ko sakanya dahil pinangako ko sa sarili ko na hindi ako magkaka gusto kay Lucifier dahil sa babaero siya. Nong una ko siyang makita ay agad akong na attract sakanya. Sino ba kasing hindi magkaka gusto sakanya. Sa katawan palang niya na talagang titirik ang mata mo. Ang mukha niya na sobrang perpekto na lagin kong tinatanong kung bakit ganun ang pagkagawa ni papa G sakanya. Mas nakakadagdag ng kagwapuhan niya ang magkaibang kulay na mata na ang sarap pagmasdan. Yun talaga ang naka kuha ng attensyon ko sakanya. Ngunit binalaan ako ni Doc. Salem at panay kwento sakin na sobrang babaero si Lucifier kaya gumawa ako ng pader sa sarili ko at sinabing hanggang kuya lang ang pagtingin ko kay Lucifier. Pero ngayon, unti-unti ng natitibag ang ginawa kong pader para sakanya. Sana lang talaga ay hindi ko pagsisihan ito sa huli.

A/N: Good Evening, Azazzin_Nation. Heart niyo na tira

ng tress

ni Lucifier. Hahaha 😂😂

Chapter 8

SIMULA NG MAY MANGYARI samin ni Lucifier ay wala na itong ginawa kundi sundan ako. Hindi narin ako naka uwi sa apartment ko dahil ang walanghiya ay pinag hahakot ang mga gamit ko. Nagulat nalang ako pag gising ko nong isang araw ay nandito na lahat mga damit ko.

Na pektusan ko siya ng wala sa oras sa sobrang inis ko dahil ang hudyo.. pinag paalam niya ako kay Doc. Salem na extend daw ang vacation leave ko. Ito pa ang matindi nagkita kami ni Doc. Salem ng pumunta ito sa sa bahay ni Lucifier. Sobrang pagka pahiya ang naramdaman ko sa mga oras na yun dahil panay tukso samin si Doc. Salem.

Nandito kami ngayon sa movie room ni Lucifier habang nanonood ng netflix. Sinusubuan naman niya ako ng pagkain habang ang mga mata ko ay naka focus lang sa pinapanood ko. Panay din siya halik sa pisngi ko na ikina-irap nalang ng mata ko.

Nandito lang yata kami sa bahay nato at walang gustong lumabas. Hindi rin pumupunta si Lucifier sa restaurant niya dahil baka daw takasan ko siya. Pagdating naman ng gabi ay lagi kaming napupunta sa kapusukan. Nahahawa na yata ako kay Lucifier dahil ako na minsan ang pumapatong sakanya.

Ang masarap naman kasi niya.

Naka suot ako ng malaking tshirt at boxer short ni Lucifier kaya ang gago ay ipinasok ang ulo niya sa damit ko at nilalaro na naman ang ut*ng ko. Napakagat nalang ako ng labi nang kumalat ang init sa buong katawan ko.

Kailangan ko pigilan ang init ng katawan ko dahil sobrang hapdi ng pagkababae ko. Hindi naman kasi niya ako tinigilan kagabi hanggang sa umabot ng madaling araw.

“Lucifier..”

Hindi ko ma bosesan ang sarili ko kung sinisita ko ba siya o umu’ungol ako. Napahawak nalang ako sa buhok niya at mas lalong pinag duldulan ang mukha niya sa dibdib ko.

“Ahhh..”

Napaliyad ako ng mahinang sinisipsip ni Lucifier ang ut*ng ko. “L-Lucifier.. tama na.. masakit pa yung ano ko..” sabi ko sa nahihirapang boses.

Nakahinga ako ng maluwag ng tumigil ito at lumabas ito sa damit ko. Ngunit napasigaw ako sa gulat ng mabilis niyang na’ipasok ang kamay niya sa loob ng boxer short ko at sinalat ang pagkababae ko at tinutudyo niya ang kunt*l ko.

“Ahh.. Lucifier naman eh..”

Napahawak ako sa braso niya habang nag lalaro ang daliri niya sa pagkababae ko. “Ohh..”

Mabilis ako hinalikan ni Lucifier sa labi na mabilis ko naman din tinugon. Halos igalaw ko na ang balakang ko dahil sa sarap na nalalasap ko. Nahahawa na talaga ako kay Lucifier.

“Ohh, ang sarap.” ungol ko habang tumitirik ang mata ko sa sobrang sarap. Na inis ako dahil biglang hinugot ni Lucifier ang kamay niya sa loob ko.

“Bakit mo hinugot?” inis kong sigaw sakanya. Ka inis na bitin ako.

Namamangha naman itong nakatingin sakin saka malakas na tumawa. Tumayo ito sa harap ko at pumwesto sa pagitan ng naka buka kong legs. Lumuhod ito at mabilis na ibinaba ang suot kong boxer shorts.

“Ayaw mo ba sa dila ko?” pilyo niyang tanong. Sasagot sana ako ng sumubsub na ito sa pagkababae ko. Napaka kapit nalang ako ng mahigpit sa upuan dahil sa ginagawa ni Lucifier.

Kitang-kita ko kung paano niya pinapatulis ang dila niya saka sinusundot ang kunt*l ko. “Ohh, Lucifier.. ang sarap. Sige pa!!”

Napaliyad ako at inabot ang ulo ni Lucifier na mas lalong pinag duldulan sa pagkababae ko. Naririnig ko pa ang nililikha ng makasalanang dila ni Lucifier. Napasabunot nalang ako sa aking buhok dahil hindi ko na kayang pigilan. Lalabasan na ako.

“Ayan na ako.. ahh..” ungol ko saka ko kinapa ang isa kong dibdib at mahinang nilalamas yun.

Tumigil ulit si Lucifier sa ginagawa niya at mabilis na hinubad ang suot niyang short. Bumungad sa paningin ko ang tigas na tigas niyang pagkalalaki.

Walang sabi sabing ipinasok ni Lucifier sa loob ko ang pagkalalaki niya. Halos ma pugto ang hininga ko nang isinagad niya yun sa loob ko.

“Damn it! Akin ka lang, Heart ko.” bulong niya sa teynga ko. Hindi ako nakasagot dahil naka focus ang isip ko sa nalalabas-masok na pagka lalaki niya.

Inabot ko ang mukha ni Lucifier saka mabilis na hinalikan ito sa labi. Pareho kaming umungol sa loob ng bibig namin. Naglakbay ang kamay ko sa matigas niyang tyan saka mahinang hinahaplos yun.

“Ohh..”

“Tangina, Heart..” mura niya habang gigil na gigil itong nilalamas ang dibdib ko.

Halos mayanig ang upuan kung saan ako inaangkin ni Lucifier sa sobrang lakas ng pag labas masok niya sa loob ko.

“Ayan na ako..”

Napahawak ako sa balikat niya nang maramdaman ko ang pagsabog ng katas ko. Naka ilang ulos pa si Lucifier sakin nang maramdaman ko mainit niyang katas na pumuno sa loob ko.

Hinihingal na pinagdikit ni Lucifier ang mga nuo namin kaya napapikit nalang ako habang magkayakap kami ni Lucifier. Nag padala na naman ako sa init ng katawan.

Walang nagsasalita samin, tanging maririnig lang ang pinapanood namin na movie na ngayon ay hindi ko nasundan dahil sa ginawa namin ni Lucifier.

“C’mon, we have to take a shower. Sa labas na tayo kakain ng dinner and mag gro’grocery narin tayo.” malambing na sabi ni Lucifier saka mabilis akong binuhat at naglakad sa pinto.

Nang maka labas ito ay agad niyang tinungo ang kwarto niya. Doon narin ako natutulog kahit may iba pa naman siyang kwarto dito sa bahay niya.

Nagsimula na kaming maligo si Lucifier narin ang nag sabon sa katawan ko na hinayaan ko nalang. Buti nalang ay hindi niya ako nilandi kundi para na talaga akong palaka maglakad pag nagkataon.

Nang matapos kaming maligo ay nag hanap lang ako ng maisusuot na damit. Kinuha ko ang simpleng dress na kulay purple na hanggang tuhod ko. Inilugay ko lang din ang buhok kong unti-unti ng humahaba. Nag lagay na din ako ng clip sa gilid para hindi malaglag ang kunting bangs ko.

Tumingin naman sakin si Lucifier na parang may iniisip. Naka suot na ito ng polo shirt na black at ragged pants ngunit hinubad niya ang suot niyang polo at naglakad ulit papunta sa closet niya.

Natawa ako ng makitang may dala itong polo na ka kulay ng suot kong dress. “Gusto mo matchy tayo?” natatawang sabi ko.

“Yeah. Sayang nga, dapat may baby tayo para pareho tayong tatlo.” naka ngiti niyang sabi sabay lapit sakin at hinalikan ako ng mabilis sa labi.

Napa-iling nalang ako sa kalokohan niya. Kinuha ko ang lagayan ng make up ko at nag lagay ng kunting blush on sa pisngi ko. Naglagay narin ako ng lipstick sa labi ko saka ko kinuha ang mamahaling pabango ko.

“Are you ready?” tanong sakin ni Lucifier na yumakap pa mula sa likod ko. Inayos ko lang ang bangs ko saka ako tumango kay Lucifier.

Magkahawak kamay kaming lumabas ng kwarto. “Saan mo gusto kumain?” tanong niya sakin habang inaalalayan niyang bumaba ng hagdan.

“Ikaw na bahala.” sagot ko naman dahil pang fast food lang naman kasi ang kaya ko.

Lumabas kami ng bahay saka tinungo ang nakaparadang kotse ni Lucifier. Pinag buksan niya ako ng pinto sa passenger seat kaya agad akong pumasok doon. Isinirado naman niya ang pinto ng kotse saka naglakad ito papunta sa driver seat pero bigla siyang huminto at kinuha ang phone niya sa likod ng bulsa niya. Mukang may tumatawag yata.

Saglit lang naman yun at pumasok narin si Lucifier sa loob ng kotse saka binuhay ang makina ng kotse at pina-usad iyon.

Hindi naman nagtagal ang byahe namin at nakarating kami sa mamahaling restaurant. Ang alam ko ay sa kaibigan ’to ni Lucifier na pinangalan sa asawa niya.

Pinagbuksan ako ni Lucifier ng pintuan ng kotse kaya agad akong bumaba saka kami naglakad papunta sa restaurant na magka hawak kamay. Nakita agad namin ang mag asawang Isaac at Irish, Si Nuroi at Faith at ang mga kaibigan nila na sina Kier at Andrei.

“Aba, na-uto ka ni kuya Lucifier, Heart?” tanong sakin ni Kier nang makalapit kami. Kasing edad ko lang kasi si Kier kaya close kaming dalawa.

Mabilis naman inambangan ng suntok ni Lucifier si Kier na tumatawa sa tabi ni Nuroi.

“Naku, Ms. Heart.. ang alam ko may babae yan doon sa—

“Shut up, fucker!” sigaw ni Lucifier kay Nuroi na ikinatawa lang niya.

Nahahalata ko ang galit ni Lucifier dahil naka kuyom ang kamao niya. Agad akong lumapit kay Lucifier saka hinaplos ang naka kuyom niyang palad dahilan para mapatingin ito sakin.

“Joke lang nila yun.” sabi ko sakanya. “Inaasar ka lang nila. Okay!” Dagdag ko pa.

Nalukot naman ang mukha niya habang nakatingin sakin. “Oo joke lang, pero paano kung maniwala ka sakanila.” seryoso niyang sabi.

Nakita ko naman na binatukan ni Faith ang asawa niyang si Nuroi dahilan para magpalambing ito kay Faith.

“Halika na, nagugutom na ako eh.” mahinang bulong ko kay Lucifier. Tumitig lang ito sakin saka bumuntong hininga.

Iginiya niya ako sa bakanteng upuan at tumabi ito sakin. Agad na lumapit ang waiter at inilapag ang mga pagkain sa harap namin.

Naglalaway akong nakatingin sa pagkain. Grabe puro masasarap ang pagkain. Kaso hindi naman ako pwedeng kumain ng marami dahil tataba ako agad. Wish ko talaga pwede akong kumain ng marami at hindi tataba. Hayst..

Nag simula na kaming kumain, tahimik lang akong kumakain sa tabi ni Lucifier. Napangiti ako ng makita ko si Irish na tinutulongan siya ng asawa niya na padedehen ang baby nila.

“Gusto mo gumawa narin tayo ng baby?” bulong sakin ni Lucifier nang makita niya yata ako na nakatingin sa mag-asawang Garcia.

“Tumigil ka nga!” sabi ko sabay irap sakanya.

“Nag su-suggest lang eh.. anakan kita ng sampu dyan eh,” bulong niya pero dinig na dinig ko naman.

“So, kailan ba ang kasal talaga ni boss Lucian at Ruwi?” tanong ni Nuroi.

Kipit balikat na sumagot si Lucifier. “No exactly date bud. Alam mo naman yun si boss Lucian, ginugulat ang asawa niya.” sagot naman ni Lucifier.

“Ang alam ko bukas kuya Lucifier may inutos si boss Lucian na pasukatan tayo ng damit.” sabat ni Kier.

“Teka, Nasaan si Salem?” tanong naman ni Isaac.

“Ayon, hindi maka move on na may asawa’t anak na ang babaeng iniibig niya.” natatawang sabi ni Lucifier. Siniko ko na nga lang dahil parang tuwang-tuwa pa siya sa nangyayari kay Doc. Salem. Hindi man halata pero alam kung may problema si Doc. Salem. Sana lang ay maayos niya ang buhay niya.

Nagkwentuhan lang kami ng kung ano-ano. Kinarga ko din ang bunsong anak nila Faith, nakakagigil ito dahil sobrang lusog ng katawan.

Nagpaalam lang kami ni Lucifier na aalis na dahil mag gro’grocery pa kami. Mabuti nalang ay malapit lang ang grocery store sa pinagkainan naming restaurant.

Agad kaming kumuha ng push cart ng makapasok kami sa loob. Lumiko ako para hanapin ang mga can goods at iniwan ko muna si Lucifier sa mga junk foods.

Mabilis ko nahanap ang mga can goods at kumuha ng mga kulang sa bahay. Kukuha pa sana ako nang isang de’lata ngunit nasa itaas ito. Pilit ko inaabot yun ngunit hindi ko siya maabot. Tatalon na sana ako nang may kamay akong nakita at kinuha ang de latang yun saka binigay sakin.

Agad akong tumingin sakanya. “Jett..” tawag ko sa pangalan ng ex ko.

Ngumiti siya sakin saka niya ibinigay sakin ang de’lata. “Kamusta ka na?” tanong niya sakin.

Agad akong nag-iwas ng tingin saka palinga-linga sa paligid dahil may hinahanap pa ako.

“Heart.. gusto ko sanang humingi ng sorry sayo. Sana magkabalikan pa tayo ulit, Heart. Alam mo namang mahal na mahal kita diba?!” sabi niya sakin na ikina-lingon ko. Anong pinagsasabi nitong lalaking ’to.

“Bigyan mo ako ng chance, babe. Promise, hindi na kita—

Naputol ang sasabihin ni Jett ng bumulagta ito sa sahig dahil sa lakas ng suntok ni Lucifier.

Galit na galit ito at parang handang pumatay ng tao. “Lucifier..” tawag ko sa pangalan niya. Ngunit hindi niya yata ako narinig dahil mabilis itong lumapit kay Jett saka ito pinag susuntok sa mukha. Halos nag sigawan ang lahat ng tao na nasa paligid namin.

“I will kill you!” sigaw ni Lucifier habang walang tigil kaka’suntok sa mukha ni Jett.

Binitawan ko ang hawak kong de’lata at mabilis na hinawakan si Lucifier saka ko siya hinila. Lumingon naman ito sakin na galit na galit. “What? Makikipag balikan ka sakanya?” halata sa boses niya ang galit. Mapait itong ngumiti habang nakatingin sakin na parang pinipilit niyang tumawa sa sitwasyon.

Akmang susugod na naman siya kay Jett nang mabilis ko ito ulit nahawakan sa braso dahilan para mapalingon ulit ito sakin. Hindi ko na siya pinagsalita at mabilis kong sinakop ng halik ang labi niya. Alam ko na ito lang ang paraan para mawala ang galit niya, at hindi nga ako nagkamali dahil tinutugon niya ang halik ko. Pinailaliman pa niya ang halik na pinagsaluhan namin saka niya ako niyakap sa beywang at hinila palapit sakanya.

Ako na ang pumutol sa halik naming dalawa saka ko siya tinitigan na may ngiti sa labi. “Hindi ako makikipag balikan sa mga taong walang kwenta, Lucifier.” sabi ko sabay mabilis na hinalikan ulit siya sa labi. “Bilisan natin mag grocery, papatong pa ako sayo mamaya.” bulong ko sa teynga niya. Natawa nalang ako nang nanlaki ang magka-ibang kulay na mata ni Lucifier.

“Fuck! Unlimited, Heart ko?” bulong niya sakin. Napa-irap nalang ako saka tumango. Agad niyang pinagsiklop ang mga kamay namin saka ito bumalik sa push cart namin at mabilis na naglakad.

Hindi ko na nilingon si Jett, bahala siya sa buhay niya. Deserve niya ang suntok ni Lucifier pero ayaw ko din naman siyang mamatay, hindi siya ang inaalala ko kundi si Lucifier dahil baka ma kulong siya.

A/N: Hi!

Chapter 9

NAPASAPO AKO SA nuo ko sa sobrang pagod ngayong araw. Ang dami ko kasing trabaho, lalo na ngayon na may nangyari kay Doc. Salem. Halos nagulat ako ng malaman ko ang nangyari sakanya. Na’aksidente kasi siya at nagkaroon ng amnesia dahil sa lakas ng impact sa ulo niya.

Buti nalang talaga ay tulong-tulong ang mga kaibigan niya na alagaan siya.

Nagulat pa kaming lahat ng magising si Doc. Salem at agad na sinuntok si Lucifier dahil muka daw itong demonyo. Natawa nalang kaming lahat na nasa loob ng hospital room dahil maging kami ay nagulat.

Kaya ako ngayon ang nag-aayos ng lahat. Nagpapagaling pa kasi ito at ayaw papasukin ni Ma’am Ruwi.

Gabi na pala.. hindi ko man lang napansin dahil sa sobrang busy ko. Napasandal nalang ako sa likod ng upuan sa sobrang pagod. Napa angat naman agad ang mukha ko ng marinig ko ang mahinang katok sa pinto. Bumukas ’yon at sumilip ang naka suot ng shade na si Lucifier.

“Hey, Heart ko. How’s your day?” naka ngiti niyang sabi sabay pasok sa pintuan. May dala pa itong bouquet of flowers at naglakad papunta sa table ko at agad na umuklo nang makarating sa harap ko sabay tanggal ng suot niyang shades.

Naka nguso naman akong tumingin sakanya. “Nakakapagod ang araw ko.”

Mahina naman siyang natawa at mabilis akong hinalikan sa labi. “Gusto mo tanggalin ko pagod mo sa katawan.” naka ngiti niyang sabi. Inabot naman niya sakin ang hawak niyang bouquet na agad ko namang tinanggap. Napangiti nalang ako sa ginagawa niya, halos mapuno kasi ang bahay niya sa flowers na binibigay niya sakin. Bawat sundo niya sakin sa hapon ay mapa’bouquet siya sakin. At talagang hindi na niya ako pina’uwi sa apartment ko kaya doon na ako nakatira sa bahay niya.

“Paano mo naman ta’tanggalin ang pagod ko sa katawan?” tanong ko sakanya. Pilyo naman itong ngumiti sakin na may kislap ang mga mata.

“Hihilotin kita gamit ang dila ko.” naka ngisi niyang sabi. Binatukan ko siya sa ulo dahil ang daming kalokohan sa katawan. Tinatanong nga ako ni Caleb at Aizen kung bakit ko daw pinatulan si Lucifier. Maging ako ay hindi ko rin alam.

“Puro ka kalokohan. Punta nalang ako doon sa Quezon City, may mga poging nag ma’massage doon may libre pang sayaw.” naka ngiti kong sabi sabay palakpak ng kamay ko. Matalim naman akong tinignan ni Lucifier at pinitik ng mahina ang nuo ko.

“Gusto mo pala ng sayaw, hindi mo sinabi. Sige, sasayawan kita mamaya. Tignan ko lang kung lumabas kapa ng kwarto natin.” masungit niyang sabi.

Napa-iling nalang ako saka ko kinuha ang bag ko na nasa table ko. Hinalikan ko siya sa labi saka ako tumayo sa upuan at hinawakan ang kamay niya. Naka nguso naman siyang yumakap sa beywang ko.

“Heart ko, ipagpapalit mo talaga ako doon sa massage na sumasayaw?” naka kunot nuo niyang sabi. Natawa nalang ako dahil para siyang tanga. Napaka seloso kasi nito kahit kunting joke lang ay nag tatampo agad sakin.

Lahat nga ng tao dito sa hospital na mga ka trabaho ko ay ilag sakin dahil napaka seloso ni Lucifier. Lahat ng lalaki dito sa hospital ay pinag bantaan niya. Kaya lagi niya akong hatid—sundo dito sa hospital at kapag tanghali naman ay pumupunta lang yan dito para lang maghatid ng lunch ko. Nagtanong pa ko sakanya kung bakit hindi niya nalang ipadeliver pero ang sagot ng mokong ay baka daw kindatan ako ng magde’deliver.

“Joke lang yun. Syempre ikaw mag hihilot sakin mamaya. Pero kamay ang gagamitin mo hindi dila.” seryoso kong sabi.

Nakayakap parin ito sakin habang naglalakad kami papunta sa pinto. Hawak ko naman ang flowers na bigay niya habang ang sling bag ko ay kinuha ni Lucifier at isinukbit yun sa balikat niya.

Magkahawak kamay kaming lumabas ng office ni Doc. Salem. Busy ang lahat dahil ang daming pasyente.

“Kamusta na pala si Doc. Salem?” tanong ko.

“Naalala na niya kami. Ngunit hanggang doon palang, kapag umasta nga ay parang bata, hindi namin alam kung dahil ba sa 15 years old na memory niya pa ang na’aalala.” mahabang sagot ni Lucifier.

“15years? Ibig sabihin nong 15 years old palang kayo ay magkakilala na kayong lahat?” takang tanong ko. Grabe pala, ang tagal na pala ng friendship nila. Napahinto naman sa paglalakad si Lucifier kaya napahinto din ako. Seryoso itong nakatingin sakin na hindi ko maintindihan pero hindi naman siya nagsalita. Huminga ito ng malalim saka dinala ang kamay ko sa labi niya at pinupog ng halik ang likod ng palad ko.

Naglakad ulit kami pero hindi na nagsalita si Lucifier na ikina’pagtataka ko. Pati rin nong inalagaan ko siya dati ay nagtataka din ako, ang dami kasi niyang saksak sa katawan noon. Nong tinanong ko si Doc. Salem kung anong nangyari sa pasyente ay hindi din siya sumagot.

“Saan mo gusto kumain?” tanong niya sakin.

Ngumuso naman ako agad. “Gusto ko ikaw mag luto. Sa bahay nalang tayo.”

Humarap naman siya sakin saka niyakap ako sa beywang. “Sure, kaso dadaan pa tayo ng grocery, wala na tayong stock sa ref.” sabi niya sabay halik sa pisngi ko.

Tumango naman ako habang naglalakad kami. Tinungo namin ang parking lot at agad akong pinag buksan ni Lucifier ng pinto ng kotse.

Umikot siya papunta sa driver seat saka ito pumasok sa loob ng kotse at pina-andar ang kotse.

Nang makarating kami sa mall ay agad nag park si Lucifier. Pumasok kami ng mall na magka hawak kamay.

“May bibilhin lang pala akong beauty products.” sabi ko sabay palinga-linga kung saan yun.

“Heart ko, hindi mo na kailangan ng beauty products, maganda kana sa paningin ko.” malambing niyang sabi. Ang lakas pa ng boses niya dahilan para mapatingin samin ang mga babaeng dumadaan at talagang kinikilig pa ang mga ito. Namula naman ang pisngi ko dahil sa sinabi niya. “Ang kailangan mo, Heart ko, ay cherifer para tumangkad ka— aray!aray!” reklamo niya ng kinurot ko siya sa braso. Nakaka inis kasi. Kinikilig na sana ako eh, tapos biglang ibabagsak niya. Panira talaga.

Nag lakad ako agad at iniwan si Lucifier na hinahaplos ang braso niya na kinurot ko. Narinig ko pa ang tawag niya sakin pero hindi ko siya pinansin.

Agad akong pumasok sa paborito kong beauty shop at agad na umaliwalas ang mukha ko. Ito talaga ang nagpapasaya sakin. Kumuha ako ng basket at agad na tinungo ang mga naka lihirang lipstick.

Busy akong namimili ng shade na gusto kong lipstick ng may pumulupot sa beywang ko, sa amoy palang ng pabango niya ay alam ko na agad. Hindi ko naman siya pinansin at pinag patuloy ko lang ang pamimili ko.

“Bakit namimili ka pa ng lipstick kung pwede mo namang bilhin lahat yan.” seryoso niyang sabi.

Inirapan ko naman siya saka kinuha ang napili ko at inilagay yun sa basket. “Dahil sakto lang ang budget ko.” suplada kong sagot sakanya.

“Buy everything you want, I’ll pay. Kahit bilhin ko pa lahat ng laman ng store na’to ayos lang sakin.” seryoso niyang sabi. Hindi naman ako kumilos agad kaya inilagay niya lahat ng pinag pilian kong lipstick sa hawak kong basket. Sunod naman niyang kinuha ang mga moisturizer na naka display. Nanlaki ang mata ko dahil sa ginagawa niya. Seryoso siyang bilhin lahat ng product dito sa store. Kumuha pa siya ng isang basket at inilagay ang iba pang skin care.

Napatampal nalang ako sa nuo ko sa pinag ga’gawa niya. Tinulungan narin siya ng sales lady na ilagay ang mga skin care sa basket.

“Lucifier, tama na nga yan.” pigil ko sakanya.

“What?”

“Anong what.. ang dami ng basket na naka lihira oh..” sabi ko sabay turo sa mga basket na punong-puno ng make up, lotion, perfume, lipstick, body wash at iba pa. Walangya! lotion, lipstick, sabon na kojic lang ang bibilhin ko eh.

Wala na akong nagawa ng dinala ng mga sales lady ang mga basket sa counter. Sumunod naman doon si Lucifier habang hawak ang kamay ko. Napatigil ako sa paglalakad ng may maalala akong bibilhin. Napahinto naman si Lucifier at agad itong tumingin sakin.

“Wait lang, kailangan ko pa pala ng sanitary napkin.” sabi ko. Kumunot naman ang nuo niya habang nakatingin sakin. “Hindi mo na kailangan yun, Heart ko.”

Nagtataka naman akong tumingin sakanya. “Huh? Kailangan ko yun sa susunod kong dalaw. Paubos na stock ko n’on.” pag pupumiglas ko sa kamay ko dahil ayaw niya akong bitawan.

“Hindi mo na kailangan yun, dahil malakas ang pakiramdam ko na may laman na ’to.” sabi niya sabay hawak sa tyan ko at hinaplos yun.

Nagulat pa ako sa ginawa niya, maging ang mga sales lady ay kinikilig dahil rinig nila ang pag-uusap namin ni Lucifier. Agad akong nag-iwas ng tingin dahil pakiramdam ko ay uminit ng husto ang mukha ko.

Wala na akong nagawa ng hilahin ako ni Lucifier sa counter. Halos ang tagal bago natapos si ate cashier dahil ang dami naman kasing binili ni Lucifier.

Nanlaki ang mata ko ng umabot sa 100k ang binayaran ni Lucifier. Kaloka siya!

Binayaran ni Lucifier ang lahat at ibinilin muna na dadaanan namin dahil pupunta pa kami ng grocery.

Magkahawak kamay kaming naglakad papunta sa grocery at agad na kumuha ng push cart. Natawa pa ako nang makita ko si Lucifier na kumukuha ng apat na box ng cerelac.

Hindi ko talaga makalimutan nong kinain niya ang binili kong cerelac na pasalubong ko sana sa pamangkin ko. Doon ko lang nalaman na adik pala siya sa ceralac. At mas nagulat pa ako ng malaman ko na nagkita na pala kami dati, five years ago daw nang makita niya ako sa isang grocery store na bumibili ng ceralac, na curious daw siya kung ano yun kaya bumili daw siya ng isang karton hanggang sa natikman niya daw yun at hinahanap-hanap na daw ng bibig niya.

Natatawa pa ako nong isang araw ng sinabi sakin ng cashier na ang dami ko daw biniling cerelac sa anak ko. Sinagot ko naman siya na hindi po ito sa bata, para sa isip bata po ito.

Naputol ang pag-iisip ko ng kinalabit ako ni Lucifier dahil nakita niya ang isang cerelac na apple flavor. “Ngayon ko lang nalaman na may apple flavor pala.” sabi niya saka inilagay sa cart namin. Napa-iling nalang ako sakanya.

Nang matapos na siya doon sa favorite food niya ay agad na namin tinungo ang mga kulang na stock sa bahay niya. Ako na nag naglagay sa cart dahil ang isa ay busy sa kaka’basa ng karton ng cerelac na apple flavor.

Nang matapos na kami ay agad kaming pumunta sa counter para mag bayad na. Nang matapos kami ay agad namin binalikan ang beauty shop para kunin ang mga pinamili namin. Hinatid kami ng staff dahil sa dami ng pinamili namin.

Kilala naman si Lucifier dito dahil isa din pala siya sa investor ng mall na ’to na pagmamay-ari ni Mr. Vandeleur.

Natawa pa ako ng kwenento ko dati kay Lucifier na crush ko si Mr. Vandeleur, sino ba naman kasi hindi hahanga sakanya. Halos na paka perpekto ng katawan niya idagdag pa ang mukha niya na akala mo ay galing sa langit na bumaba mula sa lupa dahil sa sobrang gwapo. Lahat yata ng babae ay nagkakandarapa sakanya. But, sad to say, hindi ito tumitingin sa mata kapag ka’kausapin ka. Nakakadagdag pa sa sex appeal niya na laging naka simangot ang mukha niya. Pero, noon ko lang siya crush, noong hindi ko pa nakikilala si Lucifier. Mas gwapo na ngayon sa paningin ko si Lucifier.

“Bakit ka naka ngiti Heart ko?” tanong niya sakin ng makita akong naka ngiti.

Kinagat ko naman ang ibabang labi ko bago ako sumagot. “Naisip ko lang na ang gwapo mo pala.” deritso kong sabi.

Tumawa naman siya ng malakas sabay yakap sakin. “Mas gwapo kay Lucian?” seryoso niya ng tanong.

“Bakit napasok si Mr. Vandeleur sa usapan?” natatawa kong sabi.

Inirapan naman niya ako. “Baka akala mo nakalimutan ko yung inamin mo sakin dati na crush mo si Mr. Vandeleur.” naka nguso niyang sabi.

Natawa nalang ako dahil naalala parin pala niya. “Hindi na kaya, ikaw na kaya ang gwapo sa paningin ko.” naka ngiti kong sagot. Ngumiti naman siya sakin sabay halik sa pisngi ko.

Ipinasok ng mga staff sa likod ng kotse ni Lucifier ang mga pinamili namin. Pumasok na ako sa loob ng kotse at hinihintay nalang si Lucifier na pumasok sa driver seat. Nagugutom na talaga ako dahil hindi ako naka kain ng pananghalian. Hindi ko nalang sinabi kay Lucifier dahil pagagalitan na naman niya ako. Ayaw na ayaw niyang nalilipasan ako ng gutom.

Napangiti nalang ako nang maisip ko na ang swerte ko pala kay Lucifier, dati kasi kay Jett ay wala itong pakialam kung kumain ba ako o hindi. Wala din itong effort sakin. Ngayon ko lang na’realize ang lahat simula ng umamin sakin si Lucifier at may nangyari samin. Walang araw na hindi niya pinaparamdam sakin na mahal niya ako. Pero hindi parin niya sinasabi ang salitang gusto kong marinig mula sa labi niya.

A/N: Sana all Heart, binilhan ng skin care. Ako nga kojic na sabon lang eh, hiwa-hiwa’in ko pa para makatipid wahahhahaha 😂😂😂

Chapter 10

SPG~

NAKATULALA AKO HABANG hinihintay na sunduin ako ni Lucifier dito sa office ni Doc. Salem. Sabi kasi niya ay susunduin niya daw ako, ngunit wala parin ito. Sinubukan ko na siyang tawagan ng ilang beses ngunit hindi naman siya sumasagot sa tawag ko.

Napabuntong hininga nalang ako saka tumayo sa kina’uupuan ko. Kinuha ko ang shoulder bag ko na nasa lamesa saka inayos ang upuan ko at nagsimula ng maglakad patungo sa pinto. Akmang pipihitin ko na sana ang siradura ng bumukas ang pintuan dahilan para mapa’atras ako.

Pumasok ang humahangos na si Lucifier. Pawis na pawis din ito na akala moy sumali ng marathon. “Fuck! I’m sorry na late ako, Heart ko.” hingi niya ng pasensya sakin.

Hindi naman ako galit dahil busy naman kasi talaga siya. Nag expand kasi siya ulit ng restaurant sa isang malaking hotel na pagmamay-ari ng kaibigan niya. Kaya two days na siyang busy pero sinisigurado parin niya na mahahatid niya ako sa trabaho at pagdating ng uwian ay sinusundo parin niya ako. Sabi ko pa nga sakanya ay wag na niya akong sunduin at mag ta’taxi nalang ako, ngunit ayaw naman niyang pumayag kaya hinayaan ko nalang siya.

“Okay lang naman, kakatapos ko lang din naman sa work.” sabi ko sakanya. Kinuha ko ang panyo na nasa bag ko sabay tumingkayad para maabot ang pawisang nuo ni Lucifier saka ko ito pinahid gamit ang hawak kong panyo.

Napasigaw pa ako ng buhatin ako ni Lucifier para ma’ayos ko ang pag pupunas ng pawis niya. “I’m so tired right now, Heart ko.” naka nguso niyang sabi.

“Pagod ka pala eh, bakit mo pa ako sinundo?”

Niyakap niya lang ako ng mahigpit bago ito nagsalita. “Nawawala ang pagod ko kapag nakikita kita eh,” saad niya sakin.

Napangiti nalang ako sa sinabi niya at agad kung hinaplos ang buhok niya. “Uwi na tayo, sa bahay nalang tayo kumain.” naka ngiti kong sabi. Mabilis naman niya akong hinalikan sa labi saka niya ako binaba.

Agad naman niyang hinawakan ang kamay ko at pinag siklop ’yon at sabay kaming lumabas ng office.

Tahimik kaming dalawa na naglalakad palabas ng hospital. Nag-iisip naman ako ng pwede kung luto’n kapag nakarating na kami sa bahay. Nakakahiya naman kung pangit ang pagka luto ko. Simula nga na tumira ako sa bahay ni Lucifier ay siya lagi ang naglu’luto. Ayaw ko kasing magpa bida dahil baka mapahiya pa ang luto ko. Ang sarap pa naman niya mag luto.

Habang naglalakad kami ni Lucifier ay mahina kung hinihimas ang batok ko. Mas lalo lang yata ako na pagod sa trabaho ko simula ng bumalik si Doc. Salem sa hospital. Alam ko namang nanga-ngapa pa siya kaya talagang naka agapay ako sakanya. Napabuga nalang ako ng hangin dahil simula kaninang umaga ay hindi ko nagawang umupo sa sobrang dami kung ginawa.

“What’s wrong?” tanong sakin ni Lucifier, napansin yata ang hitsura ko.

“Wala naman. Napagod lang ako kanina.” pilit akong ngumiti sakanya.

“Gusto mo tuluyan ko na ang boss mo para hindi kana mapagod.” suhestyon niya. Agad ko naman siyang kinurot sa braso. Parang tanga kasi.

Hindi ko namalayan na nakarating na pala kami sa parking lot. Agad naming tinungo ang kotse niya. Pinag buksan ako ni Lucifier ng pinto kaya agad akong pumasok doon. Akala ko ay isisirado na niya ang pinto ngunit hindi pala. Nakasandal siya sa naka bukas na pintuan habang nakatingin sakin.

“What? Bakit ka naka tingin sakin?” tanong ko sakanya. Nakaka ilang kasi ang titig niya sakin. Tumawa lang siya ng mahina saka lumapit sakin. Nahigit ko yata ang paghinga ko dahil masyadong malapit ang mukha niya sakin. Narinig ko nalang ang pag click na nang gagaling mula sa seatbelt. Napalunok ako ng ilang beses saka ko itinulak ang mukha ni Lucifier dahil masyadong malapit siya sakin.

“Aray naman.. Heart ko,” reklamo niya sa ginawa ko.

“Bakit mo kasi nilalapit ang mukha mo?” sabi ko sakanya. Ngumuso naman siya sakin at mas lalong inilapit ang mukha niya sa leeg ko. Napapikit nalang ako ng maramdaman ko ang labi niya sa leeg ko.

“Lucifier..”

“Miss ko na ungol mo.” bulong niya sa teynga ko.

Mabilis ko naman siyang pinalo sa balikat. “Magtigil ka nga, baka may maka kita. May mga cctv pa naman sa parking lot.”

Tumawa naman siya ng malakas na ikina’kunot ng nuo ko. “Cctv my ass, c’mon, Heart ko. Pagbigyan mo na ako.” lambing niyang sabi sabay pasok ng kamay niya sa suot kong blouse at pinisil ang isa kong dibdib.

“Lucifier.. tumigil ka nga!” sita ko sakanya at pilit na inaalis ang kamay niya sa loob ng blouse ko. Nakasimangot naman siyang tumingin sakin.

“Ang damot.. hawak lang eh,” sabi pa niya sakin. Inayos ko naman ang suot kung palda dahil baka may maisipan na naman siyang ka pilyuhan. Nag smirked pa ito sakin bago isinara ang pinto ng passenger seat saka nag lakad papunta sa driver seat.

Pumasok ito sa loob ng kotse saka tumingin sakin. “Heart ko, pwede bang pakuha ng bag ko sa back seat.” utos niya sakin. Napalingon naman ako sa back seat at agad nakita ang sinasabi niyang bag. Tinatamad na akong bumaba ng kotse kaya gumapang nalang ako mula sa passenger seat papunta sa back seat dahil hindi ko naman kasi abot.

Naka tuwad akong kinukuha ang bag sa likod na mabilis ko naman nahawakan ang bag, ngunit agad akong napasigaw ng itulak ako ni Lucifier papunta doon sa backseat.

“Anong.. ahh..”

Hindi ko na ituloy ang sasabihin ko dahil mabilis na hinawi ni Lucifier ang suot kung panty at agad na ipinasok ang kahabaan niya. “Fuck!”

Nakaluhod ako sa upuan habang si Lucifier ay umuulos sa likuran ko. Napaka scammer talaga.

Napakagat ako ng labi ng isinagad niya ang pagkalalaki niya sa loob ko. Halos tumirik ang mata ko at pilit pinipigilan ang ungol ko.

“Ahh.. Lucifier, dahan- dahan. B-Baka may maka kita sa kotse mo na gumagala— ohh..”

Napaliyad ako ulit ng hinugot ni Lucifier ang kahabaan niya at malakas na isinagad ito sa loob ko. Nararamdaman ko ang pag galaw ng kotse dahil sa tindi ng pag-bayo ni Lucifier mula sa likuran ko.

“Tangina, Heart.. ahh.” nang gigil niyang ungol sabay lamas sa isa kong dibdib. Agad naman niyang binitawan yun at itinali ang buhok ko at mahina akong hinila papunta sakanya saka marubdob na hinalikan sa labi.

“Ohh, Lucifier, ang sarap..” naiiyak kung sabi sa sobrang pagnanasa kong maabot ang rurok ng kaligayahan.

Hinalikan niya ako ulit sa labi at wala paring humpay ang pag bayo niya sakin. Sana lang talaga ay walang dumaan na mga guard dahil mahahalata talaga nila na may ginagawa kaming milagro sa loob ng kotse.

“Malapit na ako, Lucifier..”

Tumigil naman sa pag bayo sakin si Lucifier at agad niya akong binuhat saka ako pina-upo sa upuan. Nakatingin lang ako sa sakanya at hinihintay ang sunod niyang gagawin. Nanlaki ang mata ko ng hinawakan niya ang dalawa kung binti at ibinuka iyon. Lumuhod siya sa harap ko saka niya ipinatong ang dalawa kung binti sa balikat niya.

“Let me eat my dessert, Heart.”

Agad siyang sumobsub sa pagkababae ko at hayok na hayok akong dinidilaan. “Uhmmmm..” napakapit ako ng mahigpit sa likod ng upuan para kumuha ng lakas.

“Oh, Lucifier..”

Pinapatulis pa niya ang kanyang dila saka sinusundot ang kunt*l ko. Halos hindi ako magka mayaw sa kaka’ungol habang pabiling biling ang ulo ko.

“Ahh..”

Mas lalo kong pinag duldulan ang mukha niya sa basang basa kung pagkababae. Hindi ko na talaga kayang pigilan ang sarili ko. “Lucifier, ayan na ako..” halos tumirik ang mata ko nang ma’abot ko ang sukdulan ko.

Tumigil naman si Lucifier sa ginagawa niya at agad na ipinasok ang kahabaan niya sa loob ko.

“Fuck! Ang sarap..” ungol niya sabay halik sa aking labi.

Wala na akong pakialam kung galing ang bibig niya sa pagkababae ko, mas lalo lang yata uminit ang katawan ko. “Ohh, Lucifier. Isagad mo pa..”

“Gladly, Heart ko.. Damn it!”

Walang tigil ang pag bayo niya hanggang sa nilabasan na naman ako. Naka ilang ulos pa si Lucifier sa loob ko hanggang sa nanginig ito hudyat na nilabasan na ito.

Hinihingal kaming magkatitigan habang pawis na pawis kaming dalawa dahil hindi naman binuksan ni Lucifier ang makina ng kotse. Mahina ko siyang tinampal sa balikat saka inirapan ito. “Hindi kana talaga nakapag antay na maka uwi tayo.” inis kong sabi.

“Iba ngayon, iba din mamaya.” naka ngisi niyang sabi. Hindi na talaga nagsawa.

“Ang init, Lucifier..” sabi ko sakanya sabay tulak sakanya. Tumawa naman ito saka hinugot ang pagkalalaki niya sa loob ko saka ito itinago sa loob ng pantalon niya.

Inayos ko naman ang sarili ko at ang magulo kung buhok. Gumapang naman si Lucifier papunta sa driver seat at mabilis na binuhay ang makina ng kotse. Gumapang naman ako papunta sa passenger seat saka ko inayos ang palda ko. Narinig ko naman ang mahinang tawa ni Lucifier kaya tinignan ko siya ng masama.

Pina-usad naman niya ang kotse hanggang sa naka labas kami sa parking lot. Naka tingin lang ako sa labas hanggang sa may pumasok na idea sa isipan ko.

Agad akong lumingon sa harap at napansin ko na hindi masyadong traffic. Lumingon ako kay Lucifier na seryosong nag mamaneho sa tabi ko. Lumingon naman siya sakin at palipat-lipat ang tingin niya sakin at sa daan.

Agad kung inabot ang zipper ng pantalon niya saka ko binuksan ito. “H-Heart, what the hell are you doing??” palipat-lipat ang tingin niya sakin. Hindi ko naman siya sinagot at agad na inilabas ang tigas na tigas parin niyang pagkalalaki.

Napalunok ako ng ilang beses ng makita ko ng malapitan ito, masyadong mataba ito at mahaba, kaya naman pala laging puno ang pagkababae ko.

“Heart, nag da-drive ako, baka mabangga tayo.” nahihirapan niyang sabi.

Ngumisi lang ako saka ko hinawi ang buhok ko patagilid. Akala niya ha! Siya lang marunong, pwes.. hindi ako magpapatalo sakanya.

Kahit hindi ko alam ang gagawin ay sinunod ko lang ang instinct ko. Isinubo ko ang pagkalalaki niya na halos hindi ko maisagad yun dahil sa haba at laki.

“Oh, Fuck..”

Napangiti ako ng marinig ko ang haling hing ni Lucifier. Panay narin ang mura niya habang nag mamaneho.

“Oh, that’s it, Heart.. oh fuck!”

Mas lalo ko lang pinag-igihan ang pag subo ng pagkalalaki niya. Nagsisimula narin uminit ang katawan ko dahil sa mga ungol ni Lucifier.

“Putangina, Heart, ahh!!”

Hindi ko ito tinigilan sa pagsipsip ang dulo ng kahabaan niya.

“Fuck, lalabasan na ako. Stop it, Heart.” sabi niya at pilit na inaalis ang ulo ko. Hindi naman ako nakinig sakanya at mas lalo ko lang sinipsip ang ulo ng pagkalalaki niya. “Ohhhh..”

Taas—baba ang kamay ko dahil hindi na abot ng bibig ko ang kalahati ng pagkalalaki niya. Hanggang sa maramdaman ko nanginig si Lucifier habang nag mu’mura. Nalasahan ko nalang ang maalat kunti at mainit niyang katas sa loob ng bibig ko.

Inilayo ko ang mukha ko habang ang katas ni Lucifier ay nasa bibig ko parin. Nakita ko naman sa mukha ni Lucifier na mukhang na satisfied ko siya sa ginawa ko. Tumingin siya sakin ng maka bawi siya sa ginawa ko.

Nanlaki ang mata niya ng makita niyang nilunok ko ang nasa loob ng bibig ko sabay buka ng bibig ko at inilabas ang dila ko.

“Fuck. Did you swallow it?” mangha niyang tanong sakin. Kinindatan ko naman siya bago ako sumagot. “Bakit.. ikaw lang ba marunong lumunok??” sabi ko habang naka taas ang isa kong kilay.

“Damn it! Mas lalo mo lang akong binabaliw, Heart. Humanda ka sakin pag-uwi, hindi kita titigilan.” gigil niyang sabi at mabilis na pinatakbo ang kotse.

Mukang lagot yata ako pag-uwi mamaya. Ako pa yata ang ka’kainin niya mamaya. Masama pa namang hinahamon si Lucifier, hindi niya ako titigilan sa pag bayo hanggang hindi sumasapit ang umaga. Mukang kawawa na naman mamaya ang singit ko.

Hinawakan naman ni Lucifier ang kamay ko habang ang isa niyang kamay ay nasa manibela. Hinahalikan pa niya ang likod ng palad ko na ikina’ngiti ko.

A/N: Wag tularan hahaha

Chapter 11

NAGISING AKO NA WALA na sa tabi ko si Lucifier. Kinusot kusot ko pa ang mata ko habang hinahanap ko siya sa paligid, nang hindi ko siya makita ay agad akong tumayo sa kama para sana lumabas ng kwarto.

Ngunit nakita ko si Lucifier sa terrace ng kwarto kaya hindi ako natuloy lumabas. Naglakad ako papunta sa naka bukas na sliding door na naka konekta sa terrace.

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ko ng makalapit ako sa likod niya.

Dahan-dahan naman siyang lumingon sakin saka ako niyakap papunta sakanya. “May problema ba?” takang tanong ko sakanya.

Simula kasi na naging busy si Lucifier ng mga nag daang araw ay para itong balisa, minsan pa nga ay ayaw niya akong payagan pumasok ng work. Gusto niya lang ako niyayakap. Kapag tinatanong ko naman siya kung may problema ba ay hindi naman siya sumasagot. Hindi ko tuloy alam kung may problema ba siya sa negosyo niya o wala. Ayaw niya kasing mag open up sakin.

“May problema kaba, Lucifier? Ilang araw ka ng ganito.” malambing kung sabi sakanya. Tahimik naman siyang umiling saka mas lalong sumubsub sa leeg ko.

“Marami lang akong iniisip,” tipid niyang sagot sakin. Napabuntong hininga nalang ako dahil nararamdaman ko na may mali talaga kay Lucifier, hindi ko maipaliwanag ngunit para siyang may problema na ayaw niyang sabihin sakin. Hindi ganito si Lucifier, masyado itong makulit at gusto niya lagi ko siyang bina’baby, kaya nagtataka talaga ako kung bakit siya nagkaka ganito.

Hindi ko nalang siya pinilit magsalita. “Matulog na tayo ulit,” sabi ko sabay harap sakanya. Namumungay naman ang mata niya habang nakatingin sakin.

“Heart..”

“Hmm?”

Hinihintay ko ang sasabihin niya, mataman lang siyang nakatingin sakin sabay haplos ng isa kung pisngi. Hinawi pa niya ang ibang hibla ng buhok ko na naka harang sa isa kung mata. “Let’s sleep.” Yun lang ang sinabi niya at na’una ng pumasok sa kwarto.

Nakasunod lang ang tingin ko sa papasok na si Lucifier, naguguluhan talaga ako sa kinikilos niya. Alam kung may mali, gustong-gusto kong malaman yun para naman makatulong ako sakanya. Ngunit ayaw naman niyang sabihin sakin.

Napabuga nalang ako ng hangin bago sumunod kay Lucifier sa loob. Pagka pasok ko sa kwarto ay naka higa na siya sa kama habang naka talikod sa gawi ko.

Lumapit ako sa kama at humiga narin ng patagilid. Pinipilit kung makatulog ulit ngunit hindi ko magawa. Iniisip ko parin ang pakiki tungo ni Lucifier sakin. Hindi ko alam kung may nagawa ba akong kasalanang sakanya or may nalaman ba siyang chismis na tungkol sakin na hindi naman totoo. Sumasakit lang ang ulo ko kaka’isip kung anong nagawa ko.

Maayos pa naman kami n’ong isang araw, nag bago lang ito ng umalis siya papunta sa Dubai para sa bago niyang tinayo na restaurant doon, three days siya doon at hindi naman ako umangal dahil trabaho naman ang pinunta niya doon. Hanggang sa cellphone nga lang kami nag-uusap. Masaya pa siya n’on kapag tumatawag sakin. Makulit pa siya habang kausap niya ako sa cellphone, lagi pa niyang sinasabi sakin na susuntokin daw niya kapag may umaaligid sakin na lalake sa hospital.

Nang maka balik siya sa Pilipinas ay agad pa siyang dumeritso sa hospital, sinurprise niya ako n’on dahil akala ko ay four days siya sa Dubai, ngunit na miss daw kasi niya ako kay three days lang ang kaya niya na mawalay sakin.

Umalis din ito agad ng maihatid niya ako sa bahay dahil may kikitain daw siyang cliente, pag balik niya n’on ay nag iba siya. Nag iba ang pakikitungo niya sakin, para nga akong walang kasama sa bahay dahil para akong hindi niya nakikita na nilalagpasan lang kapag dumadaan siya sa harap ko.

Miss ko na ang makulit at laging nagpapa lambing na Lucifier sakin, hindi katulad ngayon.. tahimik, walang gana akong kinakausap at laging malalim ang iniisip.

Pinilit ko nalang makatulog dahil may pasok pa ako bukas. Iniisip ko rin na lutuan siya ng pagkain katulad ng dati naming gawi.

Kinabukasan, nagising ako na wala na si Lucifier sa tabi ko. Napasabunot nalang ako sa buhok ko at mabilis na bumangon sa kama. Sabi ko pa kagabi na lulutuan ko siya ng agahan pero late rin naman pala akong nagising.

Mabilis akong nagtungo sa pinto para lumabas ng kwarto. Hindi na ako nag hilamos para maka luto muna ako ng almusal.

Tumatakbo akong bumaba ng hagdan at tinungo ang kusina. Naglakad ako papunta sa harap ng ref ng may mapansin akong note doon.

I can’t pick you up later. I have something important to do.

Napabuga nalang ako ng hangin saka bumalik nalang sa kwarto. Nawalan ako ng gana para mag luto. Hindi na kami kumakain ng sabay sa agahan maging sa dinner ay lagi siyang late umuuwi.

Gusto ko sanang magtanong kay Doc. Salem, ngunit nahihiya naman akong magtanong.

Agad akong pumasok sa banyo at agad naligo. Mabilis ang kilos ko dahil mag co’commute lang kasi ako. Tatlong araw ko ng ginagawa yun dahil hindi ko naman na aabotan si Lucifier sa umaga. Ang hirap pa namang sumakay sa harap ng subdivision dahil walang masyadong dumadaan na taxi kaya ang ginagawa ko ay booking ngunit marami din kasing nagpapa book lalo na’t rush hour pa.

Agad akong nag bihis at inayos ang buhok ko. Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng kwarto at lumabas ng bahay. Sinigurado ko pang naka lock ang pinto kahit hindi naman kailangan dahil masyadong secure ang subdivision na ito.

Naglakad lang ako papunta sa main gate ng subdivision para doon mag abang ng taxi. Nang makalabas ako ay ma’swerte akong naka kuha ng taxi.

Sumakay ako saka ko sinabi kung saan ako ihahatid. Habang binabaybay namin ang high way ay huminto ang sinasakyan kung taxi kaya napatingin ako sa unahan, signal light na pala na stop. Ibinaling ko nalang ang tingin ko sa bintana habang pinagmamasdan ang humintong kotse katabi ng taxi na sinasakyan ko.

Titig na titig ako sa kotse hanggang sa napag tanto ko na kilala ko ang may-ari ng kotse. Napa ayos ako ng upo habang tinitignan ang kotse ni Lucifier.

Parang may bumara sa lalamonan ko ng makita ko na may kasamang babae si Lucifier sa loob ng sasakyan. Hindi ko makita ang mukha ng babae ngunit mahaba ang buhok nito, nakikita ko pa na tumatawa ang babae habang nakatingin sa gawi ni Lucifier.

Napakurap kurap ako ng mabilis na umandar ang kotse ni Lucifier kaya nawala yung sa paningin ko. Bigla akong nanghina sa nakita ko. Kaya ba hindi niya ako sinasabayan sa almusal dahil may iba na itong kasabay? Siya ba ang tinutukoy ni Lucifier na importante niyang gagawin.

Hindi ko man lang napansin na nakarating na pala kami sa harap ng Herreros hospital sa sobrang bigat na nararamdaman ko. Agad akong nagbayad ng pamasahe kay manong bago lumabas ng taxi niya.

Walang buhay akong naglakad papasok ng hospital na halos hindi ko mabati ang mga nakaka salubong ko sa sama ng pakiramdam ko. Pinipigilan kung hindi umiyak dahil ayaw kung makita na mahina ako. Kaya hangga’t kaya ko ay ayaw kung umiyak.

Nakayuko akong naglalakad kaya hindi ko napansin na may poste pala. Napasalampak pa ako sa sahig dahil sa lakas ng pagka bangga ko. Bwesit na pader ’to sinabayan pa talaga ako ngayong araw.

“Are you okay, Miss?”

Agad akong napa’angat ng tingin ng marinig ko ang baritonong boses ng lalaking yun. Napakurap kurap ako ng makita ko ang mukha ng lalaki. Para kasing familiar ang mukha niya ngunit hindi ko lang maalala kung saan ko siya nakita.

“Miss?!”

“Huh?”

“Ayos ka lang ba?” tanong niya ulit sakin.

“Ha? Ah. Oo, ayos lang ako.” sagot ko at agad na tumayo, tinulungan pa niya akong makatayo. Ang tangkad naman ng lalaking ’to. Pero mas matangkad si Lucifier sakanya.. hays, dapat hindi ko muna iisipin ang lalaking yun.

“Are you sure?” tanong niya ulit sakin. Tumango naman ako sakanya. “May hinahanap po ba kayo dito?” lakas loob kung tanong sa lalaki. Nasa hallway kasi siya kung saan papunta sa office ni Doc. Salem, wala kasing basta-basta nakaka pasok sa office kung walang kailangan kay Doc. Salem.

“Actually, I’m a new doctor here. I’m Apollo De Silva,” naka ngiti niyang pakilala sakin habang naka lahad ang isa niyang kamay.

Ngumiti naman ako ng pilit sabay abot sa kamay niyang nakalahad. “Heart Aguilar.” sagot ko agad.

“Bago ka po pala dito Doc. De Silva. Naliligaw po ba kayo?” tanong ko, malay ko ba kasing naliligaw pala siya.

“Actually, gusto ko sanang maka usap ang may-ari ng hospital na ’to, kaso wala pala siya.” naka ngiti niyang sabi.

“Ako po ang secretary ni Doc. Herreros, wala po siya ngayon Doc. De Silva,” magalang kung sagot.

“Oh, I see.” tumatango niyang sabi.

“I have to go now, see you around, secretary Aguilar.” naka ngiti niyang paalam sakin saka ito nagsimulang maglakad palayo sakin.

Napa-iling nalang ako at nag simula naring maglakad papunta sa office. Wala kasi si Doc. Salem ngayon, dahil sinusuyo niya ang babaeng mahal niya, halos na gulat ang lahat dito sa hospital ng malaman namin na anak ni Doc. Salem ang batang pasyente na natamaan ng isang matalas na salamin.

Kaya ayon, laging wala dito si Doc. Salem, laging nagpapa’cute sa babae. Natawa na nga lang ako ng makita ko siyang pumasok sa office na may black eye sa mata. Nag mukha kasi itong panda sa tinamo niyang black eye. Nong tinanong ko kung sinong sumuntok sakanya ay ang sagot niya ay ang kuya ng babae na kaibigan din pala niya.

Nagsimula nalang ako mag ayos ng mga files na kailangan kung isend kay Doc. Salem. Hindi na ako aasang papasok yun dahil nag text na siya sakin kagabi na ako na daw bahala sa office.

Naramdaman ko naman na nag vibrate ang phone ko kaya agad kung kinuha yun sa bulsa ko at nagbabakasakaling si Lucifier ang tumatawag. Ngunit bagsak ang balikat ko ng makita ko ang isang nurse lang pala na may inaabot sakin na files kahapon. Hindi ko nalang siya sinagot dahil gagawin ko palang ang hinihingi niya.

Napatitig ako sa screen ng cellphone ko na parang may hinihintay. Hindi man lang siya nag text kung nakarating ba ako ng maayos sa hospital. Ganon ba siya ka busy sa babae niyang kasama at hindi man lang sumagi sa isip niyang itext ako. Wala naba akong halaga sakanya? May iba naba siyang gusto? Kaya ba malamig ang trato niya sakin. Sana man lang sabihin niya kung ayaw niya na sakin, hindi yung muka akong tanga na naghihintay sakanya.

Halos sinubsub ko lang ang sarili ko sa trabaho mag hapon. Hindi na nga ako kumain ng lunch dahil wala akong ganang kumain. Hanggang sa mag uwian na ay wala man lang akong natanggap na message kay Lucifier. Bwesit na lalaking yun.. binigyan lang ako ng sakit sa ulo. Kainis!

A/N: try ko ulit mag update kay Lucifier bukas hehe..

Chapter 12

NAGISING AKO NA PARANG MAY humahalik sa leeg ko. Agad kung minulat ang aking mga mata at agad nakita si Lucifier na parang inaamoy ang leeg ko. Mukang natulogan ko ang pag hihintay sakanya kanina.

Agad ko siyang tinulak dahilan para matigil ito sa pag halik sa leeg ko. Akala ko ay may sasabihin ito, ngunit hindi man lang siya nagsalita. Mataman lang niya akong tinitigan at agad nag iwas ng tingin.

“Kumain kana ba?” tanong ko para mabasag ang katahimikan naming dalawa. Tumango naman siya agad saka ito tumayo saka nag lakad patungo sa banyo.

Napabuga nalang ako ng hangin dahil sa ginagawa niyang trato sakin. Sana man lang sabihin niya kung may nagawa akong mali.

Bumangon ako sa kama at agad lumabas ng kwarto. Nakaramdam ako ng uhaw kaya naisipan kong pumunta ng kusina.

Kumuha lang ako ng isang basong tubig at agad na ininom yun. Napadako ang mata ko sa wall clock na naka sabit, 1AM narin pala, ngayon pa siya naka uwi.

Naramdaman ko na parang may nakatingin sa likod ko kaya hindi ako lumingon. Alam ko naman kasing si Lucifier yun kahit hindi ako lumingon. Tinapon ko sa lababo ang natirang tubig sa baso ko at agad na hinugasan ang basong ginamit ko at ibinalik ito sa lalagyan saka ako lumingon sa gawi ni Lucifier.

Nakatayo siya habang nakasandal ang likod niya sa island counter. Nakatingin lang siya sakin habang ang dalawang kamay niya ay nasa bulsa ng jogger pants niya.

Walang emosyon ko siyang tinignan at agad nag lakad para sana lagpasan siya. Ngunit napatigil ako sa paglalakad ng hawakan niya ang isa kong kamay. Agad ko siyang nilingon at nagbabakasakali na may sasabihin siyang importante sakin. Binasa ko ang ibabang labi ko gamit ang dila ko saka ako nagsalita. “May kailangan ka?” tanong ko. Ngunit hindi naman siya nagsalita.

Napa iwas ako ng tingin saka hinila ang kamay ko na hawak niya. “Nakakapagod din palang hintayin ka,” sabi ko at agad na umalis sa harap niya.

Agad akong umakyat sa hagdan at tinungo ang kwarto ni Lucifier.

Nang maka pasok ako ay agad kung kinuha ang maleta ko at ang isa ko pang travelling bag.

Kung ayaw niya na sakin dapat lang na umalis na ako dito sa bahay niya.

Hindi ko napigilan umiyak habang nilalagay ang mga damit ko sa maleta. Narinig ko ang pag bukas ng pintuan at ang yapak ni Lucifier kaya pinagpatuloy ko ang pag iimpake ko kahit alam kung naka tingin siya sakin.

Inaasahan ko na pipigilan niya ako, ngunit wala man lang akong narinig mula sakanya. Pinahid ko ang luha na nasa pisngi ko at agad na isinara ang maleta.

Kinuha ko ang isang travelling bag at agad naglakad sa lagayan ng mga sapatos at sandals ko. Inilagay ko yun sa bag at kinuha ang isa kung pares na tsinelas.

Nakatayo naman si Lucifier sa gilid habang naka yuko ito. Na bwe’bwesit na ako sakanya, gustong-gusto ko ng sumabog sa sobrang inis na nararamdaman ko.

“Dapat hindi mo na ako nilapitan pa Lucifier kung ganito lang din pala ang gagawin mo sakin.” umiiyak kung sabi. Hindi ko na mapigilan ang inis ko, gusto kong sabihin sakanya ang nararamdaman ko. Hindi ko nga alam kung may nagawa ba ako sakanya, mas malala ito dahil hindi niya ako pinapansin.

“Dapat talaga hindi na ako naniwala sayo eh,” sabi ko sabay tawa ng pilit. “Dapat nakinig nalang ako sa mga sinabi nila na layuan ka. Ano!! Kaya ba ganyan ang pakiki tungo mo sakin.. dahil nakuha mo na ang gusto mo mula sakin??” Sigaw ko sakanya, mapait akong tumawa dahil wala man lang akong nakuhang sagot mula sakanya.

“Sana talaga hindi nalang kita nakilala, Lucifier.” seryoso kung sabi na ikina angat ng mukha niya. Nakita ko naman sa mga mata niya ang pagdaan ng lungkot ngunit hindi ako nagpa apekto. “Alam kung may kasama kang babae, Lucifier. Nakita kita. Sana kung ayaw mo na sakin.. sana sabihin mo ng maayos dahil hindi naman ako mang huhula para hulaan ang nararamdaman mo. Kung tapos ka na sa katawan ko, sabihin mo lang, hindi yung para akong tanga na nag iisip na kung may nagawa ba akong kasalanan sayo. Pinaka ayaw ko sa lahat ay tina’trato akong tanga. Ayaw mo akong kausapin, lagi mo akong iniiwasan. Hindi mo ba alam na nakakasakit kana? Mas masahol kapa kay Jett, atleast siya ay kinakausap ako kahit niloko na niya ako. Eh, ikaw.. silent treatment ang ginagawa mo sakin na hindi ko malaman kung may nagawa ba akong pagkakamali. Kung may iba kana dapat sabihin mo, hindi yung pinapaasa mo ako.. dahil ang sakit umasa lalo na’t unti-unti na kitang minamahal. Kung alam ko lang na magkaka ganito   dapat napigilan ko ang sarili ko na mahalin ka. Dapat sinabi mo sakin na sex lang ang habol mo para mapigilan ko ang sarili ko. Hindi katulad ngayon, para akong namatay sa sakit.” Umiiyak kung sabi sakanya habang hawak ko kung saan ang puso ko.

Pinahid ko ang mga luha ko at parang baliw na tumawa. “Oo nga pala, wala nga palang tayo. Kaya dapat hindi ako umarte ng ganito.” natatawa kong sabi sabay pahid ng luha ko.

Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko habang nakatingin kay Lucifier na naka yuko. Huminga ako ng malalim saka sinukbit ang travelling bag sa balikat ko. Naglakad ako palapit sa maleta ko at agad na hinila ’yon.

“Alis na ako.” sabi ko at agad na nilagpasan siya. Binuhat ko ang maleta ko pababa ng hagdan hanggang sa makarating ako sa sala.

Nang makababa ako ay agad kung kinuha ang phone ko para mag book ng masasakyan, sana lang ay may makuha ako lalo na’t madaling araw na.

Naglalakad ako palabas ng subdivision habang hila-hila ko ang maleta ko. Sobrang tahimik ng lugar dahil tulog na ang mga tao. Napahinto ako sa paghakbang ng mapansin ko na naka sando lang pala ako. Sa galit ko kanina ay hindi man lang ako nakapag bihis ng damit.

Bwesit na lalaking yun, hindi parin nagsalita. Pinatunayan lang niya na wala lang ako sakanya. Manloloko talaga siya. Hindi ko makakalimutan ang nakita ko ng maka uwi ako kahapon galing sa hospital.

Dumaan ako sa mall para bumili ng cerelac ni Lucifier dahil ubos na ang stocks niya sa bahay. Naka ngiti pa ako habang binabayaran ang binili kong cerelac

sa cashier.

Agad akong lumabas sa grocery store para maka uwi na sa bahay. Ngunit hindi ko inaasahan ang nakita ko sa unahan. Napatigil ako sa paglalakad habang nakatingin sa magkayakap na dalawang tao. Si Lucifier at ang babae na kasama niya sa kotse niya n’ong umagang yun. Napadako ang tingin ko sa tyan ng babae

at unti-unting nanlaki ang mata ko.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig ng makita ko ang umbok na tyan ng babae. Dali-dali akong umalis doon

na

halos hindi ko alam kung saan ako lalabas sa mall dahil para akong wala sa sarili. Kahit nakita kong may kasama si Lucifier ay sa bahay parin niya ako umuwi. Gusto ko siyang maka usap at humingi ng paliwanag, baka kasi mali lang ako ng pagkaka intindi eh.

Napabuntong hininga nalang ako hanggang sa maka labas ako ng tuluyan sa gate ng subdivision. Binati pa ako ng mga naka duty na guard nang makalabas ako.

Nasa gilid lang ako ng kalsada habang nag a’abang ng masasakyan. Mas lalo pa akong na’bwesit ng wala talagang tumatanggap ng booking ko. Napasabunot nalang ako sa buhok ko habang inuulit ang pag book.

Agad napa angat ang tingin ko ng may huminto sa harap ko na taxi. Bumaba pa ang driver para tulungan ako sa pag buhat ng bagahe ko kahit hindi ko naman siya tinawag. Napa titig naman ako kay kuya driver nang mapansin ko na siya yung nasakyan ko kahapon ng umaga. Ang galing naman ni manong.

Agad akong pumasok sa backseat at hinintay na maka pasok ang driver.

“Saan po punta mo Ma’am?” tanong sakin ni kuya.

“Sa Deavon hotel po manong.” sagot ko agad. Tumango naman siya at pina-usad agad ang sasakyan. Napasandal nalang ako sa likod ng upuan habang iniisip si Lucifier. Tinatanong ko ang aking sarili kung iniisip ba niya ako ngayon. Kung nag aalala ba siya sakin. Malamang hindi Heart, hindi ka nga hinabol eh.

Napatampal nalang ako sa aking nuo ng marinig ko ang munting boses sa isip ko. Tama nga rin naman, bakit naman niya ako iisipin. Alam kong nagbago siya dahil sa babae niya, lalo na’t magkaka anak pa sila ng babae. Tama lang din ang desisyon niya na piliin ang babaeng yun. Hiling ko lang para kay Lucifier ay sumaya siya kasama ang napili niyang babae, kahit hindi na ako basta’t maging masaya lang siya, ayos na ako n’on.

Pipilitin ko din maging masaya para samin ng magiging anak ko kahit wala si Lucifier sa tabi namin. Kakayanin ko naman siguro yun at pipiliting tanggapin ang katotohanan na hindi kami para sa isa’t-isa.

A/N: mapanakit muna tayo for today’s update. 🙄

Chapter 13

NAKATULALA LANG ako habang nakatingin sa labas ng bintana. Hindi parin natigil ang pag iyak ko simula nang makarating ako sa hotel kung saan muna ako nag stay. Wala akong ginawa kundi umiyak ng umiyak. Hindi rin ako pumasok muna sa hospital at nag text lang ako kay Doc. Salem na masama ang pakiramdam ko.

Napasabunot nalang ako sa buhok ko dahil gusto kong makita si Lucifier. Gusto ko siyang mayakap o maamoy man lang. Hindi ko alam kung dahil ba ito sa pagbubuntis ko kaya ako nagkaka ganito pero talagang gusto ko siyang makita.

Kinuha ko ang cellphone ko na nasa bedside table at tinignan kung may text ba sa ’kin si Lucifier. Ngunit, kahit isa ay wala.

Napabuga nalang ako ng hangin bago tumayo saka naglakad papunta sa banyo. Wala akong gana kumain pero may baby sa tyan ko kaya kailangan kung kumain. Naghilamos agad ako para lumabas ng hotel para maghanap ng gusto kong kainin.

Nang makababa ako ay agad akong naghanap ng makakain. Kaso hindi ko gusto ang mga pagkain na binebenta nila. Nakanguso akong lumabas ng restaurant na nasa hotel lang din. Agad akong lumabas para maghanap ng taxi para pupunta nalang ako sa mall. Pakiramdam ko kasi ay natatakam ako sa cheese. Hahanap nalang ako ng pagkain do’n na may overload na cheese.

Nakatayo lang ako sa entrance ng hotel at nag aantay ng taxi. Mga ilang saglit lang ay may humintong taxi sa harap ng hotel. Tinignan ko muna ang taxi dahil parang familiar sa ’kin. Napangiti ako ng mapagtanto ko na si kuya taxi driver na naman pala. Grabe na talaga ’to si kuya, lagi siya ang nasasakyan ko.

Agad akong pumasok sa backseat ng taxi. Nakangiti pa akong nakatingin kay kuya driver na nakatingin din sa ’kin. “Ikaw na naman pala kuya driver,” nakangiti kong sabi.

“Oo, nga po Ma’am.” Sagot niya habang nagkakamot sa likod ng ulo niya.

“Ang galing mong tumaymeng kuya,” dagdag ko pa.

“Saan po ba kayo, Ma’am?” Tanong niya sa ’kin.

“Sa mall kuya. Sa pinaka malapit na mall.” Tugon ko.

“Copy, Ma’am.” Nakangiti niyang sabi at agad na pinausad ang sasakyan.

Nakatingin lang ako kay kuya taxi driver. Hindi pa naman siya matanda siguro ay nasa 29 lang ang edad niya. May hitsura din si kuya taxi driver kaya hindi halata sakanya na isa siyang taxi driver. Nong una ko nga siyang nakita akala ko matanda dahil sa suot niyang pang matanda habang nakasuot pa siya ng sombrero na akala mo’y nang galing sa palayan. Sa pangalawang sakay ko ay do’n ko napagtanto na hindi siya matanda. Ngayon ay nakasuot siya ng polo at hindi niya suot ang kanyang sombrero. Kaya kitang kita ko ang mukha niya. May tattoo din siya sa kanan niyang braso. Hindi ko alam kung hanggang balikat ang tattoo niya dahil natatakluban na ng suot niyang polo.

Napatingin ako sa labas ng mapansin ko na nasa harap na pala kami ng mall. Agad akong kumuha ng pamasahe sa dala kong wallet at agad na inabot kay manong driver.

“Magtatagal ka po ba sa loob ng mall, Ma’am?” Tanong niya habang nakatingin sa ’kin sa rear view mirror. Doon ko lang napansin na ang ganda pala ng kulay ng mata niya, kulay luntian.

“Ma’am?”

“Ha?” Tanong ko dahil hindi ko yata narinig ang simabi niya. Nawala kasi ako sa kulay ng mata niya, grabe kasi ang ganda.

“Ahm, hindi naman po manong. Bakit po?” Takang tanong ko.

“Gusto mo po ba hintayin nalang kita dito sa parking lot? Para hindi kana mahirapan maghanap ng taxi.” Nakangiti niyang sabi.

Napa-iling naman ako agad dahil nakakahiya naman kung hihintayin niya ako. “Naku, manong.. wag nalang po. Nakakahiya naman po sa’yo. Baka wala po kayong kikitain kung hihintayin niyo pa po ako.” Tangi ko sa offer niya.

“No, It’s okay. Hihintayin nalang kita. Tsaka, wag mo akong tatawaging manong. Hindi pa naman ako matanda eh,” nakangiwi niyang saad.

“Eh? Ano po ba pangalan mo para yun nalang po itawag ko sayo kuya.” Tanong ko sakanya.

Ngumiti muna siya bago sumagot sa ’kin. “Caiden.. Caiden Dela Vega.” Pagpapakilala niya sa ’kin habang nakalahad ang kamay niya sa harap ko.

Agad ko naman yun tinanggap. “Heart Aguilar po. Ahm, sigurado ka po ba na hihintayin mo ko? Baka kasi matagalan ako.” Nahihiya kong sabi.

“Yeah. Kahit isang oras ka pa sa loob ng mall. Hihintayin kita dito sa parking lot.” Nakangiti niyang sabi saka kinuha ang cellphone niya dahil umilaw yun.

Tumango nalang ako at hindi na nagsalita. Binuksan ko ang pintuan ng backseat at agad na lumabas ng taxi. Nagsimula na akong maglakad papasok sa mall.

Habang naglalakad ako ay iniisip ko kung anong gusto kung kainin. Palinga linga ako sa paligid hanggang sa mapadako ang tingin ko sa overload na cheese.

Agad nag ningnig ang mga mata ko ng makita ko yun kaya agad akong naglakad papunta sa store. Pumila muna ako dahil medyo mahaba na ang pila.

Nang matapos ako ay naglibot libot muna ako para maghanap ng drinks. Nang makapili ako ay agad akong bumili saka lumabas ng store. Nagmamadali akong naglalakad palabas ng mall at baka kasi naiinip na si kuya taxi driver sa paghihintay sa ’kin. Bumili narin ako ng milk tea niya para habang nasa byahe siya ay may iniinom siya.

Nang makarating ako sa parking lot ay nakita ko si kuya driver sa labas ng taxi niya. Nakasandal siya sa sasakyan niya habang may kausap siya sa cellphone. Hindi ko naman marinig ang sinasabi niya dahil medyo malayo pa ako sakanya.

Mabilis akong naglakad patungo sakanya kaya napalingon siya sa ’kin. Mukhang napansin yata ni kuya driver na malapit na ako kaya agad niyang binaba ang cellphone niya tsaka niya inilagay yun sa bulsa ng pantalon niya.

“Tapos ka na ba Ma’am?” Nakangiti niyang tanong ng makalapit ako.

“Opo, pasensya na kung pinaghintay kita ng matagal.” Panghihingi ko ng pasensya. “Ito oh, para sa’yo..” sabi ko sabay abot ng milk tea.

“Naku, nag abala ka pa Ma’am.” Nahihiya niyang sabi sabay abot sa milk tea. “Salamat po, Ma’am.” Nakangiti niyang sabi sabay bukas ng pintuan ng backseat. “Ihatid na po kita Ma’am,” magalang niyang sabi sa ’kin.

“Salamat,” nakangiti kong sabi at agad na pumasok sa taxi. Isinara naman niya ang pinto at agad naglakad papunta sa driver seat.

Agad naman niyang pinausad ang kotse kaya napatingin ako sa labas ng bintana. Napabuga ako ng hangin ng maalala ko si Lucifier. Gusto ko talaga siyang makita. Cravings ko talaga ay si Lucifier, napabuga nalang tuloy ako ulit ng hangin.

Hindi ko napansin na nasa harap na pala kami ng hotel na tinutuluyan ko. Agad akong kumuha ng pera para magbayad kay kuya saka inabot sakanya ngunit ayaw naman niyang tanggapin.

“Okay na sa ’kin ang milk tea, Ma’am.” Sabi niya sabay pakita ng milk tea.

Kumunot naman ang nuo ko habang nakatingin sakanya. “Kunin mo na kasi ’to kuya.. baka kasi may binubuhay kang pamilya. Sayand din ang kita mo kuya.” Pamimilit ko sakanya. Tumawa naman siya ng mahina. “I’m single and ready to mingle,” nakangisi niyang sabi at talagang kinindatan pa niya ako. Napa-iling nalang ako saka ibinalik ang pera sa wallet ko. “Sigurado ka kuya ha! Baka naman ipost mo ko sa social media tapos caption mo do’n hindi ako nagbayad ng pamasahe. Sasakalin talaga kita.” Tumawa naman siya ng malakas kaya napa-irap nalang ako. Nag paalam lang ako kay kuya green eyes saka bumaba ng taxi niya. Agad naman niya itong pinatakbo kaya kumaway ako sa papalayong taxi niya.

Pumasok nalang ako ng hotel room at agad kinain ang binili ko. Habang kumakain ako ay naghahanap ako ng malilipatang apartment. Hanggang bukas nalang kasi ako dito sa hotel. Hindi ko afford na dito tumira masyadong mahal ang isang gabi dito. Wala lang talaga akong choice kaninang madaling araw kasi wala pa naman akong nahahanap na apartment.

Pumunta ako sa last conversation namin ni Lucifier. Habang kumakain ako ay binabasa ko ulit ang conversation naming dalawa. Hindi ko mapigilang hindi maiyak habang binabasa ko ang mga chat niya. Bakit ba nangyari to samin? Maayos pa kami bago siya umalis papunta sa Dubai eh, kaya hindi ko inaasahan na magbabago ng ganon ka bilis ang lahat. Hindi man lang ako nakapag ready sa nangyari.

Napahagolhol nalang ako ng iyak sa sobrang sakit na nararamdaman ko. Isama pa ang sobrang pagkamiss ko kay Lucifier. Gusto ko talaga siyang makita. Gusto ko siyang mayakap. Pero, pag naiisip ko ang babaeng kasama niya ay napapaatras ako.

Mabilis ko pinahid ang luha ko sa pisngi at agad inubos ang pagkain ko. Nakapagdesisyon na ako na puntahan si Lucifier sa bahay niya. Kahit hindi niya ako pansinin ayos lang. Basta’t makita ko lang siya masaya na ko do’n. Siguro.. gusto siyang makita ng anak namin, ang baby yata na nasa tyan ko ang gustong makita si Lucifier. Kaya dapat pagbigyan ko ang anak ko.

Nagmamadali akong inayos ang sarili ko at naglagay ng kunting make up para naman hindi halata ang namumugtong kong mga mata. Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng hotel room. Nakapag book na ako ng masasakyan kaya pagkalabas ko ng hotel ay nasa entance na siya.

Agad akong sumakay at sinabi ko lang ang pangalan ng subdivision. Mabilis lang ang byahe kaya agad akong nakarating. Hanggang gate lang ako dahil ayaw ko ng ma-hassle si kuya driver lalo na’t masyadong mahigpit ang security ng subdivision dito.

Nakilala naman ako ng guard kaya pinapasok niya agad ako. Naglakad lang ako papunta sa bahay ni Lucifier na medyo malayo mula dito sa gate. Medyo tirik na ang araw kaya masakit narin sa balat.

Nang makarating ako sa bahay ni Lucifier ay agad kong tinulak ang gate. Alam ko kasi na hindi nag sisirado ng gate si Lucifier.

Pumasok ako at agad na lumapit sa pinto. Pinihit ko ang siradura saka ko ’to binuksan at agad na pumasok sa loob ng bahay ni Lucifier.

“Lucifier..” tawag ko sa pangalan niya. Naglakad ako para sana tumungo sa hagdan ng may marinig akong boses sa kusina.

Bumilis ang tibok ng puso ko ng marinig ko ulit ang boses na yun. Kahit kinakabahan ay pinilit kong maglakad papunta sa kusina. Pinipigilan ko na hindi maiyak habang naglalakad hanggang sa makita ko na ng tuluyan. Isang babae na nakaupo sa lamesa habang si Lucifier naman ay nakayakap sa babae.

Hindi ko na nakayanan ang luha ko na kumawala sa mga mata ko. Hindi ako napansin ni Lucifier agad dahil naka subsob ang mukha niya sa leeg ng babae kaya ang nakakita sa ’kin ay ang babae.

“Oh, who are you?” Tanong ng babae sa maarteng boses. Agad namang kumawala sa yakap si Lucifier sa babae saka tumingin sa gawi ko. Nanlaki pa ang mga mata niya na parang hindi makapaniwala na nandito ako sa harap niya.

“I’m asking you. Who are you?” Tanong ulit sa ’kin ng babae.

Wala akong maisagot sakanya kaya agad akong tumalikod sakanila habang ipinikit ang mga mata ko. Agad akong umalis sa kusina kahit sumisigaw ang babae na bumalik ako. Derideritso lang ang lakad ko hanggang sa makalabas ako ng gate.

“Heart!”

Napahinto ako sa paghakbang ng marinig ko ang boses ni Lucifier. Mas lalo lang ako naiiyak ng marinig ko ang boses niya. Miss na miss ko na kasi talaga siya. Bakit hindi nalang ako. Bakit hindi nalang ako ang piliin niya. Bakit nagtapat pa siya sa ’kin dati kung ganito lang din pala ang ending.

Hindi ako lumingon kay Lucifier. Ngunit, agad kong naramdaman ang palad niya na hinawakan ang kamay ko kaya napalingon ako sakanya.

“P-Pasensya na kung pumunta ako dito.” Umiiyak kong sabi habang nakayuko. Inunahan ko na siya dahil baka sigawan niya ako.

“Pasensya na kung naistorbo ko kayo.” Dagdag kong sabi.

“Anong ginagawa mo dito?” Walang emosyon niyang tanong. Napatitig ako sa mukha niya dahil parang hindi siya ang Lucifier na nakilala ko.

“Wala. May kukunin lang sana ako. Mukhang may naiwan yata akong gamit sa kwarto mo pero ayos lang yun.” Sagot ko habang pinapahid ang mga luha ko sa pisngi.

Hindi naman siya sumagot sa sinabi ko. Napatingin naman ako sa gate ng lumabas ang babaeng halatang mayaman dahil sa suot niya. Tinignan pa niya ako mula ulo hanggang paa bago siya lumapit kay Lucifier at hinila ’to palayo sa ’kin.

“Do you know her?” Tanong niya kay Lucifier. Umiling naman si Lucifier kaya nagulat ko. Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko para pigilan ang iyak ko habang nakatingin sa mukha ni Lucifier. Hindi ako makapaniwala na yun ang isasagot niya. Wala lang ba talaga sakanya ang pinagsamahan namin.

“Listen, bitch. Sasusunod na pumasok ka sa bahay ng fiancé ko ay ipapakulong na kita. Understand?” Nakangiting sabi sa ’kin ng babae habang nakataas ang isang kilay.

Wala na akong lakas para magsalita pa kaya agad akong tumango at agad na umalis sa harapan nila. Umiiyak akong naglalakad hanggang sa makalabas ako ng gate sa subdivision.

Bigla nalang ako nanghina. Nahihilo ako kaya agad kong sinapo ang nuo ko. Habang naglalakad ay may nakasalubong akong ale. Nakatingin siya sa binti ko saka tumingin ulit sa ’kin. “Ne, dinudugo ka.” Sabi niya sabay lapit sa ’kin. Hindi ko na alam ang sumunod na nagyari dahil nandilim na ang paningin ko hanggang sa tuluyan na ako nawalan ng malay.

A/N: Tara, shot puno Heart. Joke lang hahha

Chapter 14

NAGISING AKO DAHIL sa nariring kung may nag uusap sa tabi ko. Unti-unti kung minulat ang mga mata ko at agad na pinalibot ang tingin sa kwarto.

“Are you okay, Miss Aguilar?”

Naka ilang kurap ako hanggang sa luminaw ang paningin ko at nakita ang mukha ni Doc. De Silva. Doon ko lang napagtanto na nasa hospital ako.

“Doc. De Silva?” mahinang sambit ko sa pangalan niya.

“Yeah, It’s me. Are you okay?” tanong niya ulit sakin. Dahan dahan akong tumango habang nakatingin kay Doc.

Tinignan lang ako ni Doc. De Silva hanggang sa masiguro niya na maayos na ang lagay ko. Kwenento sakin ni Doc. De Silva na sinugod daw ako sa hospital dahil nawalan daw ako ng malay.

Agad akong humingi ng tulong kay Doc na ilabas ako sa hospital, ayaw kung malaman ni Doc. Salem na nangyari ito sakin, at mas lalo ng ayaw kung malaman ni Lucifier ang nangyari sakin.

Hindi naman nagtanong si Doc. De Silva sa rason ko pero ginawa parin niya ang hiling ko. Halos maiyak ako sa nangyari kanina, nakita ako ni Doc. De Silva na umiiyak kaya agad niya akong pinatahan. Pinagbawal niya muna akong ma’stress lalo na’t muntik na malaglag ang baby ko. Dahil sa sobrang stress ko ay dinugo ako ng husto.

Pinapaiwas ako ni Doc. De Silva sa stress, hindi ko naman mapipigilan yun dahil sa sakit na nararamdaman ko.

Mahina kung hinaplos ang tyan ko habang humihingi ng tawad sa anak ko. Muntik ko na siyang mapahamak, kung hindi don sa ale ay baka nawala na ng tuluyan ang anak ko.

Tahimik akong naka upo sa passenger seat habang si Doc. De Silva naman ay palipat lipat ang tingin sa daan at sa gawi ko.

“Saan ka umuuwi para maihatid kita,” pambabasag ni Doc. De Silva sa katahimikan.

Sinabi ko lang sakanya kung saang hotel ako naka stay. “Are you sure na okay ka lang mag-isa?” tanong niya ulit sakin, naka sampong tanong na yata siya sakin.

“Thank yo po Doc. De Silva.” saad ko habang pilit na ngumingiti.

“Ano kaba! Apollo nalang, wag na Doc. De Silva, wala naman tayo sa hospital kaya Apollo itawag mo sakin.” seryoso niyang sabi. Tumango naman ako sakanya sabay tingin sa labas.

“Make sure na inumin ang vitamins okay? Kailangan yun ng baby mo kaya wag kang pasaway.” sabi niya sakin.

“Apollo..”

“Hmm?”

“Pwede bang wag mo ng ikwento sa iba na buntis ako? Pwede bang tayo nalang dalawa ang makaka alam nito? Balak ko na kasing mag resign sa hospital kaya sana wala ng maka alam pa nito.” malungkot kong saad.

Tumango naman siya at may kinuha ito saka inabot sakin. “Wag kang mag alinlangan na tumawag sakin, Heart lalo na kung kailangan mo ng tulong sa panganganak mo.” sabi niya sakin, agad ko namang inabot ang calling card niya saka ito tinitigan. Ngumiti ako kay Apollo at nag paalam sakanya.

Bumaba ako ng kotse at dahan dahan ako naglakad hanggang sa makapasok ako sa hotel. Kinausap ko lang ang staff at humingi ng pasensya. Mabuti nalang ay nadaan sila sa pakiusap kaya pinayagan nila akong kunin ang mga gamit ko. Tinulungan pa ako ng isang staff para mailabas ang mga gamit ko.

Kinuha ko ang phone ko at akmang tatawagan ang kapatid ko ngunit biglang nag bago ang isip ko. Alam ko kasing maraming problema ang kapatid ko tapos dadagdag pa ako, ayaw ko naman din umuwi sa probinsya dahil baka ako lang ang maging agahan, tanghalian at hapunan sa tsismis doon.

Napabuntong hininga nalang ako ng hindi ko malaman kung saan ako pupunta. Umupo nalang muna ako sa waiting area ng hotel habang naghahanap ng ma’uupahan.

Napatigil ako sa pag scroll dahil may tumatawag sa cellphone ko. Nang makita ko ang pangalan ni Caleb ay agad ko itong sinagot.

“Heart.. where are you? are you okay?” sunod sunod niyang tanong sakin.

Tumikhim ako bago nagsalita. “I’m okay, bakit mo natanong?”

“Wala ka kasi dito sa hospital, tatlong araw na kitang hinahanap kaya nag aalala ako sayo.”

Bumuntong hininga naman ako habang nag iisip kung sasabihin ko ba kay Caleb, alam kung magkaibigan sila ni Lucifier kaya hindi ko magawang magsabi sakanya.

“Heart,” tawag niya ulit sakin sa kabilang linya ng hindi ako nagsalita.

“May problema kaba? Wag kang mahihiyang mag sabi sakin. Handa kitang tulungan kapag nangailangan ka.” saad niya.

“Caleb.. pwede mo ba akong sunduin?” tanong ko sakanya. Napabuntong hininga naman siya sa kabilang linya.

Nang matapos ang pag uusap namin ni Caleb ay hinintay ko lang na dumating siya. Hindi naman masyado nagtagal ay nakita ko siyang tumatakbo sa entrance ng hotel.

“Heart!” tawag niya sakin kaya agad akong ngumiti.

Lumapit naman siya sakin at agad kinuha ang mga gamit ko. Hindi siya nagsalita ngunit makikita sa mga mata niya ang pag aalala.

Nauna siyang naglakad palabas kaya agad akong sumunod sakanya hanggang sa makarating kami sa kotse niya. Ipinasok niya ang mga gamit ko sa kotse habang hindi nagsasalita. Binuksan niya ang pinto ng passenger seat saka inalalayan niya akong makapasok.

Umikot naman siya papunta sa driver seat at agad na pumasok sa kotse. Binuksan niya ang makina ng sasakyan ngunit hindi niya pina usad ito.

“What happened, Heart?” paninimula niya.

Napayuko ako habang kagat ang ibabang labi ko, nagdadalawang isip talaga ako na sabihin sakanya.

“Trust me, kung ano man ang sasabihin mo ay hindi ko ikwe’kwento kahit kanino man lalo na kay Lucifier,” Seryoso niyang sabi.

“I’m pregnant,” mahinang sambit ko.

“Alam ba ni Lucifier?” tanong niya.

Agad akong umiling sa tanong niya at agad nag angat ng tingin sakanya. Napabuga naman siya ng hangin sabay hilot ng sintido niya. “Ang gagong yun. Matapos gawin yan sayo.. hindi ka naman pala niya paninindigan.” galit niyang sabi.

Napayuko nalang ako habang nilalaro ang dalawa kung daliri sa kamay. “Saan mo balak pumunta? Ano plano mo?” sunod sunod niyang tanong.

Umiling naman ako habang naka yuko. Maging ako ay hindi ko rin alam ang gagawin. “Gusto ko sanang magpaka layo, Caleb. Ngunit hindi ko alam kung saan ako pupunta.” naiiyak kung sabi.

“Kung magpapakalayo ka ay mahahanap ka parin naman ni Lucifier, nasa isa naming kaibigan ang satellite ngunit hindi yun masyadong malaki,” saad niya na ikina tingin ko kay Caleb.

“Satellite?” kunot nuo kong tanong sakanya.

“Yeah. May satellite kami, ang humahawak n’on ay si Atticus. Isang utos lang ni Lucifier ay mahahanap ka n’on agad. But, hindi yun sakop ang lugar ng Pilipinas. Mas matakot ka sa hawak na satellite ni Ruwi.. kahit saan ka magtago ay mahahanap at mahanap ka n’on.”

Hindi ko maintindihan ang sinasabi ni Caleb, anong satellite ang sinasabi niya kaya tinaasan ko siya ng isang kilay. “Ang ibig kung sabihin ay hindi ka makakapag tago kay Lucifier.” seryoso niyang sabi.

“Pero, pwede nating subukang kausapin si Ruwi,” suhestyon niya.

Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya, agad akong umiling sa gagawin niya lalo na’t mag bestfriend si Ruwi at si Lucifier baka ibuking lang ako kay Lucifier pag nagkataon.

“Trust me, pwede nating subukan si Ruwi. Siya nalang ang nakikita kung pwede mong lapitan, Heart. Tiyak ako na hindi ka pababayaan n’on.” seryoso niyang sabi at agad na pina-usad ang kotse.

Iniisip ko ang sinasabi ni Caleb, paano kung hindi ako tulungan ni Ma’am Ruwi. Napatingin naman ako kay Caleb na tahimik na nagmamaneho.

Hanggang sa makarating kami sa subdivision na pagmamay-ari ng pamilyang Vandeleur. Pinapasok naman kami agad ng guard ng makita niyang si Caleb ang nag mamaneho.

Inihinto niya ang kotse sa labas ng bahay ng pamilyang Vandeleur. Kinuha ni Caleb ang sombrero niya at inilagay yun sa ulo ko. Hinawi pa niya ang maliit kong bangs sa nuo bago siya ngumiti sakin. “Magiging maayos din ang lahat kaya wag na wag kang ma’stress, okay?” sabi niya na pilit pinapalakas ang loob ko.

Bumaba si Caleb sa kotse at agad na umikot sa passenger seat. Bago ako bumaba ay may kinuha si Caleb na malaking jacket at ipinatong yun sa balikat ko saka niya ako inalalayan bumaba ng kotse.

Sabay kaming pumasok sa malaking gate ng pamilyang Vandeleur. Bawat hakbang ko ay parang nanginginig ang mga tuhod ko sa takot. Natatakot ako na baka hindi niya ako tulungan at mas kampihan niya si Lucifier.

“Relax, hindi naman nanga’ngain ng tao si Ruwi,” natatawang sabi ni Caleb ng mapansin yata ang hitsura ng mukha ko.

Nagulat ako ng itinapat ni Caleb ang hintuturo niya sa parang monitor agad naman itong umilaw at agad na bumukas ang pinto. Namamangha akong nakatingin dahil may ganitong ka high tech na bahay pala.

Inalalayan naman ako ni Caleb hanggang sa maka pasok kami sa loob. Hinila ako ni Caleb papunta sa malaking garden at agad kong nakita ang nakatalikod na babae habang naka upo.

Mukang naramdaman niya ang presensya namin ni Caleb dahil napalingon ito sa gawi namin. Mas lalo lang yata ako kinabahan ng makita ko ang walang emosyong mukha ni Ma’am Ruwi.

“Caleb,” tawag niya.

Huminga muna ng malalim si Caleb saka naglakad habang hawak ang kamay ko papunta kay Ruwi. Bumaba naman ang tingin ni Ruwi sa kamay namin ni Caleb at agad nag iwas ng tingin.

“Ruwi, Heart needs your help,” seryosong sabi ni Caleb sakanya.

“What help?” walang emosyon niyang tanong sabay tingin sakin.

Akmang magsasalita sana si Caleb ng sumenyas si Ruwi na patahimikin siya at agad na tumingin sakin. “Speak, Heart. Anong tulong ang kailangan mo sakin.” seryoso niyang sabi.

Inipon ko lahat ng hangin sa dibdib ko at lakas loob akong nagsalita. “Tulongan mo kung lumayo kay Lucifier, Ma’am Ruwi.” deritso kung sabi sakanya, sinalubong ko ang nakakatakot at walang emosyon niyang mata. “Gusto kung lumayo, gusto kung ilayo ang magiging anak namin ni Lucifier, Ma’am Ruwi. Lalo na’t may iba na siyang pamilya. Lalo na’t ikakasal na siya, ayaw kung.. ayaww kong hadlangan ang kaligayahan niya” umiiyak kong sabi na hindi ko matuloy-tuloy dahil sa pag hikbi ko.

Napalunok ako ng ilang beses bago ulit nagsalita. “Ngunit.. habang nandito ako ay gustong gusto ko siyang makita.” umiiyak kung sabi. “Siguro.. kung nasa malayo ako ay hindi ko na siguro siya maiisip na makita siya ulit. Ito nalang ang naiisip kung paraan para pigilan ang sarili ko.”

Bumaba ang tingin ni Ma’am Ruwi sa tyan ko saka tumingin ulit sakin. “Please.. sinabi sakin ni Caleb na may satellite na hindi ko maintindihan o ma’gets pero sabi sakin ni Caleb ay ikaw nalang ang pwede kung lapitan at pwedeng magtago sakin. Please Ma’am Ruwi, isalba mo ang puso ko. Hindi ko na kaya ang sakit, kunting-kunti nalang ay bibigay na ’to at baka madamay pa ang anak ko.” umiiyak kong sabi.

Hindi siya nagsalita bagkos ay tumingin siya kay Caleb saka tumingin ulit sakin. Huminga naman ito ng malalim saka nagsalita. “Tutulongan kita, basta ipangako mo sakin na aalagaan mo ang anak niyo ni Lucifier.” seryoso niyang sabi. Dahan dahan akong tumango kay Ma’am Ruwi.

“Caleb, ikaw na muna ang tatayong ama sa dinadala ni Heart,” utos niya kay Caleb.

Nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Ma’am Ruwi maging si Caleb ay nagulat din sa sinabi niya.

“Pero.. Ruwi.”

“Gawin mo nalang Caleb.” pag puputol ni Ma’am Ruwi sa sasabihin ni Caleb. “Kundi mapapahamak si Heart.” seryoso niyang sabi na hindi ko maintindihan.

“Ipapahanda ko na ang helicopter na magdadala sa inyo sa isang probinsya.” sabi ni Ma’am Ruwi at agad na tumayo sa kina’uupuan.

Lumapit siya sakin sabay haplos sa tyan ko. “Don’t worry, hindi ko sasabihin kay Lucifier.” tumawa naman siya ng mahina. “Hayaan mo siyang mabaliw sa kaka’hanap sayo. Para madala ko siya sa mental hospital.” sabi niya sabay alis sa harap ko.

Tinapik naman ni Caleb ang balikat ko kaya napatingin ako sakanya. “Pano ba yan, ako na muna ang substitute ni Lucifier.” natatawa niyang sabi kaya natawa narin ako.

“Ano yun basketball?!” naka ngiti kung sabi.

“Yeah. Parang ganon. Out Lucifier, In Caleb.” seryoso niyang sabi.

Napa-iling nalang ako saka nagsimulang maglakad para sundan si Ma’am Ruwi.

A/N: Sinipag otor niyo mag update.

Chapter 15

NAKATULALA AKO habang pinagmamasdan ang magandang tanawin sa bintana kung saan kami nakatira ni Caleb.

Nakarating kami kahapon dito sa probinsya ng Leyte, dito kami hinatid ni Ma’am Ruwi kahapon. Hindi muna ako lumabas ng bahay dahil hindi ko maintindihan ang lenggwahe ng mga tao dito. Si Caleb naman ay umalis kanina lang para bumili ng grocery sa bahay. Hindi niya na ako pinasama dahil baka mapagod lang daw ako.

Bago siya umalis ay pinag timpla muna niya ako ng gatas.

Mapait akong ngumiti ng maalala ko si Lucifier, siguro kung kasama ko lang siya ay malamang ito ang mag titimpla ng gatas ko. Pareho sila ni Caleb na maalaga kaya naalala ko si Lucifier.

Hinaplos ko ang tyan ko habang nakatanaw sa napakagandang tanawin. “Alam mo ba anak, ang ama mo adik na adik yun sa cerelac. Baka nga agawan ka pa niya ng pagkain kung kasama siya natin kapag lumabas ka.” napa iyak nalang ako habang kinakausap ang anak ko sa sinapupunan ko.

Nang mapagod na ako sa pwesto ko ay agad akong tumayo saka tinungo ang bagahe ko. Napag desisyonan ko nalang mag ayos ng gamit ko habang hinihintay si Caleb.

Nahihiya nga ako kay Caleb, alam ko namang napipilitan siya sa ginagawa niya pero ginagawa niya parin. Bago kami umalis kahapon ay kinausap ni Ma’am Ruwi si Caleb na sila lang dalawa kaya hindi ko alam ang napag usapan nila.

Napatigil ako sa pagtiklop ng bumukas ang pintuan at pumasok doon si Caleb habang buhat buhat ang mga pinamili niya.

“Nag almusal kana ba?” tanong niya agad sakin na ikina-iling ko naman. “Uminom lang ako ng gatas, hindi pa naman kasi ako nagugutom.” naka ngiwi kung sagot.

Agad naman siyang sumimangot at naglakad papunta sa kusina kaya agad ko siyang sinundan.

“Ayaw mo lang yata sa luto ko. Pasensya kana, hindi kasi ako ganon ka kagaling katulad ni Lucifier pagdating sa pagluluto.” sabi niya.

Agad naman akong umupo sa upuan saka kinuha ang tinidor at agad na tinusok ang medyo nasunog na hotdog. Inirapan ko si Caleb habang ngumunguya sa niluto niyang hotdog, naiinis tuloy ako sakanya, sinabi ko na ngang wag na niyang babang’gitin ang pangalan ni Lucifier eh. Ang tigas talaga ng ulo niya.

“By the way, may binili akong mga kahoy, try kung gumawa ng crib ng baby mo.” naka ngiti niyang sabi. Hindi na ako naka sagot dahil agad ito naglakad palabas ng bahay.

Kumuha muna ako ng hotdog saka sinundan si Caleb sa labas ng bahay. Mahina akong natawa na totoo ngang may dala siyang kahoy. Sinisipat-sipat pa niya ito na hindi ko malaman kung marunong ba siya gumawa.

Umupo ako sa upuan habang nakatingin kay Caleb na nag lalagari ng kahoy. Kinuha pa niya ang martilyo habang nakatingin sa cellphone niya.

“Caleb..”

“Hmm..” hindi man lang siya tumingin sakin, naka focus kasi ang mata niya sa screen ng cellphone niya.

“Marunong kaba gumawa?” tanong ko.

“Oo naman, may youtube naman eh,” seryoso niyang sabi sabay pokpok ng martilyo sa pako habang ang mata niya ang nakatuon parin sa pinapanood niyang tutorial.

“Fuck!” mura niya sabay wasiwas ng daliri niya, mukang napok’pok yata ng martilyo. Mahina akong natawa sa hitsura niya habang hinihipan niya ang kanyang daliri. “Stop laughing, Heart.” saway niya sakin.

Napatigil naman ako ng may pumasok sa isipan ko, hindi nga pala ako nakapag paalam kay Doc. Salem.

“Bakit ganyan hitsura mo? May masakit ba sayo?” tanong ni Caleb na agad lumapit sakin.

“Caleb, hindi ako nakapag pass ng resignation letter kay Doc. Salem.” nag aalala kung sabi.

“Ah, yun ba?  Si Ruwi na ang gumawa n’on.” sagot ni Caleb at agad na bumalik sa pag pokpok. Siguro nga ay ginawan na ako ng resignation letter ni Ma’am Ruwi, nagdu’duda parin ako sakanya at baka sabihin niya kay Lucifier kung nasaan ako. Sana lang talaga ay wag akong isuplong ni Ma’am Ruwi, hindi ko pa kayang makita si Lucifier sa ngayon.

Napatigil ako ng marinig kong tumunog ang cellphone ko kaya agad akong pumasok sa bahay. Tahimik naman kasi ang bahay kaya maririnig ko kung may tumutunog, sakto lang din ang bahay namin rito. May dalawang kwarto, kusina, banyo at sala.

Agad kung pinulot ang phone ko at tinignan ang tumatawag. Kumunot ang nuo ko ng makita kong unregistered number iyon, sinagot ko parin ito dahil baka ate ko pala ito at baka nag bago lang ng phone number.

“Hello,” bati ko sa kabilang linya. Nagsalubong naman ang dalawa kung kilay ng wala man lang sumagot sa kabilang linya, tahimik lang na parang pinapakinggan ang boses ko.

“Hello, sino po sila?” tanong ko, ngunit hindi parin ito sumagot. Inilayo ko ang phone sa teynga ko at tinignan kung naputol ba ang tawag ngunit naka connect parin naman ito.

Ibinalik ko yun sa teynga ko at hinihintay na magsalita ang nasa kabilang linya ngunit wala talaga akong narinig. Mabilis ko pinatay ang tawag saka inilapag ang phone sa mesa, akmang aalis na sana ako ng tumunog ulit ang phone ko. Tinignan ko muna ito at napansin na yun parin yung number na tumatawag.

Napabuntong hininga nalang ako saka ko pinatay ang tawag, hindi pa ako na kuntento at talagang pinatay ko ang phone ko para hindi na makatawag ulit kung sino man yun. Hindi pumasok sa isipan ko na si Lucifier yun dahil alam ko namang wala na siyang pakialam sakin, mas bibigyan pa niya ng pansin ang fiancé niya at magiging anak nila.

“Sino yung tumawag?” biglang sulpot ni Caleb sa likod ko dahilan para magulat ako. Hindi ko kasi narinig ang yapak niya na papunta pala siya sakin.

“Sorry, nagulat kaba?” tanong niya sabay himas sa likod ko.

“Ayos lang,” naka ngiwi kung sabi.

“Wag mong kalimutan, Heart ang vitamins niyo ni baby. May binili akong prutas para sa inyong dalawa para pareho kayong healthy ni baby.” naka ngiting sabi ni Caleb sabay haplos sa tyan ko.

Naiilang naman akong nag iwas ng tingin kay Caleb, hindi kasi ito ang nasa isip ko na mangyayari samin ng anak ko. Akala ko ay si Lucifier ang hahaplos sa tyan ko kapag na buntis ako, ngunit hindi naman pala.

“Hey, wag ka ng malungkot dyan. Alam kung si Lucifier na naman ang iniisip mo,” seryosong sabi ni Caleb sakin.

“Masaya na siguro siya ngayon, Caleb.” mahinang sabi ko. “Masaya ako na may pamilya na siya.” dagdag kong sabi, mapait akong ngumiti habang inaalala ang mukha ni Lucifier, hanggang sa alaala nalang lahat, hanggang sa imahinasyon ko nalang si Lucifier, hanggang pangarap ko nalang na kaming tatlo ng anak ko ang magkasama habang buhay.

Kahit masakit ay pipilitin ko ang sarili ko na tanggapin ang kapalaran namin ni Lucifier, kapalaran na hindi kami para sa isa’t-isa. Pinagtagpo lang kami dalawa pero hindi para sa isa’t isa. Hindi naman ako nagsisi na si Lucifier ang naka una sakin at siya din ang naka buntis sakin. Wala akong pinagsisihan sa mga nangyari dahil alam ko sa sarili ko na mahal ko talaga si Lucifier kahit pa sabihin kung kuya lang una kong trato sakanya.

Pipilitin kung alagaan ang anak namin dahil ito nalang ang magiging alaala namin ni Lucifier, na kahit sa sandaling panahon ay nakasama ko siya, na naging masaya ako sa piling niya.

Alam kung hindi ko siya makakalimutan agad, hihintayin ko na kusang maghilom ang puso ko hanggang sa makalimutan ko na talaga siya ng tuluyan.

Napabuntong hininga nalang ako habang nakatingin sa labas.

“Here, ubusin mo lahat ’to ha.” sabi sakin ni Caleb sabay abot sakin ng prutas, naka balat narin ang mga ito. “Thank you, Caleb.” naka ngiti kung sabi.

“No worries, Heart. Aalagaan ko muna kayo habang hindi pa nau’untog ang ulo ni Lucifier.”

Hindi nalang ako sumagot sa sinabi niya, kumagat nalang ako ng prutas habang si Caleb naman ay bumalik sa ginagawa niya kanina. Seryoso talaga siyang gumawa ng crib para sa anak ko.

Nang maubos ko ang kinakain ko ay agad akong pumunta sa kusina para hugasan ang lagayan nang matapos ako ay agad ako naglakad papunta sa kwarto ko.

Gusto kung mahiga sa kama, feeling ko ay inaantok na ako kahit umaga palang. Tamad na tamad rin akong kumilos o kahit maligo man lang, siguro ay dahil ito sa pag bubuntis ko kaya ganito ang pakiramdam ko.

Agad akong humiga sa kama at naka tulala habang nakatitig sa kisame. Pumasok na naman sa isip ko si Lucifier, binabalikan ko sa isipan ko ang mga sinabi niya sakin pati narin ang pagtatapat niya.

Napabuga nalang ako ng hangin hanggang sa tuluyan na akong inantok.

Naalimpungatan lang ako sa mahinang katok ni Caleb sa labas pinto ko. Agad akong bumangon saka tumingin sa wall clock.

“Heart.. kumain ka muna bago matulog ulit,” sigaw ni Caleb mula sa labas ng kwarto ko.

Tumayo ako sa kama saka naglakad papunta sa pinto at agad binuksan yun. Nakita ko naman na parang naka hinga ng maluwag si Caleb ng makita ako.

“C’mon, let’s eat, Heart.”

Tumango ako kay Caleb saka na’unang naglakad sakanya, agad akong umupo sa upuan at agad kumuha ng pagkain. Napapansin ko sa sarili ko na lagi akong walang gana kumain, pinipilit ko lang dahil nahihiya ako kay Caleb sa effort niya mag luto.

“Shit, banyo lang ako, Heart, mauna kana kumain,” sabi ni Caleb at agad na pumunta ng banyo. Nag simula na akong kumain hanggang sa umilaw ang cellphone ni Caleb katabi sa plato niya.

Sunod- sunod ang pag beep ng phone niya kaya sinilip ko yun baka kasi importante iyon, alam kong busy din na tao si Caleb lalo na may negosyo din ito na iniwan sa Manila pero nandito parin siya sa tabi ko.

Mabilis na kumabog ang tibok ng puso ko ng makita ko ang chat ni Doc. Salem, hindi ko mapigilan buksan yun kahit alam ko namang mali ang makialam sa cellphone ng iba, hindi ko mapigilan lalo na nabasa ko ang pangalan ni Lucifier.

Agad tumulo ang luha ko ng makita ko ang sinend na picture ni Doc. Salem habang may naka lagay na congrats sa bagong engaged, nasa picture ay si Lucifier kasama ang babae na may ngiti sa labi.

Titig na titig ako sa mukha ni Lucifier na hindi man lang naka ngiti sa picture. Tumulo ang luha ko sa screen ng cellphone ni Caleb kaya agad kung pinatay ang phone niya saka pinunasan ang screen at ibinalik yun kung saan ipinatong ni Caleb.

Nakatulala ako habang nakamasid sa bintana, hindi ko magawang kumain sa sakit na nararamdaman ko. Pano ako magiging masaya kung ang taong mahal ko ay nasa piling na ng iba. Hindi ko siya magawang ipaglaban dahil alam kung mas pipiliin ni Lucifier siya kaysa sakin.

Napahawak ako sa parte ng dibdib ko ng hindi ko na mapigilan ang mapa iyak ng husto. Ang daming tanong sa isip ko kung bakit nangyayari ito sakin, gusto kung itanong kay Lucifier kung minahal ba niya ako o talagang pinag tripan lang niya ako.

Mabilis ako tumayo sa kina’uupuan ko at agad pumasok ng kwarto. Humiga nalang ako sa kama habang dumadaloy ang luha sa mata ko. Pano ba maka move on agad, napapagod na kasi ako sa pag iyak, maisip ko lang si Lucifier ay agad tumutulo ang luha ko.

Alam kung napapansin ni Caleb ang pamu’mugtong ng mata ko ngunit ayaw niya lang ako pakialaman, nagpapasalamat ako kay Caleb dahil hindi niya ako iniwan sa panahong lugmok ako.

“Heart,” tawag sakin ni Caleb habang kumakatok sa pinto ko.

Alam ko na ang sasabihin niya, alam kung nakita niya na hindi ko ginalaw ang pagkain. Ayaw ko talagang kumain, ang hirap kumain kapag may dinaramdam lalo na kung puso ang masakit.

“Hindi ka kumain. Please naman Heart, kailangan ng baby mo ang sustansya. Alam kung nabasa mo ang group chat namin pero sana wag kang mag pa’apekto,” sabi ni Caleb.

Nagpunas muna ako ng luha sa mata saka bumangon sa kama para pag buksan si Caleb. Bumungad sakin ang nag aalalang mukha ni Caleb, agad niya akong niyakap kaya tuluyan na akong umiyak.

“It’s okay, ilabas mo lang lahat yan pero mangako ka sakin last mo ng iyak yan, Heart, maawa ka sa anak mo. Ang sabi nila kapag malungkot ang ina, nararamdaman din daw ng baby na nasa sinapupunan, kaya sana wag ka ng umiyak, palayain mo na si Lucifier. Alam kung hindi mo siya makakalimutan agad but, subukan mo parin hanggang sa masanay kana na wala na siya sa tabi mo,” mahabang saad ni Caleb.

Hindi ako sumagot kay Caleb, umiiyak lang ako habang yakap niya ako at tinatapik niya ng mahina ang likod ko. “Gusto mo ba ng ice cream?” tanong niya sakin.

Kumawala ako sa yakap ni Caleb at agad nag punas ng luha saka suminghot. “Oo, gusto ko,”

Natawa naman siya at agad akong inalalayan papunta sa kusina at pina’upo sa upuan. “Eat your lunch first, Heart bago ka kumain ng ice cream,” utos niya sakin.

Wala naman akong nagawa kundi kumain dahil naka bantay si Caleb sakin. “Tama na yang iyak mo, tignan mo yang mata mo parang kinagat ng bubuyog,” natatawa niyang sabi. Inirapan ko nalang siya sabay subo ng pagkain.

A/N: Good Evening ❤️

Chapter 16

MAKALIPAS ANG TATLONG buwan nandito parin kami sa Leyte ni Caleb. Three months narin ang tyan ko. Masyadong maselan ang pag bubuntis ko kaya hirap na hirap akong kumilos o di kaya’y kumain, lagi ko kasing sinusuka ang kinakain ko.

Mabuti na nga lang ay nandito si Caleb para tulongan ako. Halos hindi na ako kumakain, amoy palang ng pagkain ay umiikot na sikmura ko. Hanggang sa may pumasok na idea sa isipan ni Caleb. Bumili siya ng isang carton ng cerelac at sinubokan namin kung gagana ba ang nasa isip niya.

Mukang tama nga ang hinala ni Caleb dahil nagustuhan ko ang cerelac at hindi ko sinusuka. Nasa sinapupunan pa nga lang ang anak ko, nag mana na agad sa ama niyang si Lucifier.

Kaya heto ako ngayon nag a’almusal ng cerelac kasama si Caleb. “So kailan ulit ang check up mo?” tanong niya saka ito humigop sa kape niya.

“Ahm.. sa monday na.” sagot ko agad saka sumubo ng isang kutsarang cerelac.

“By the way, kailangan ko palang pumunta ng Manila sa susunod na araw, pero uuwi din naman ako agad.” pag papaalam niya sakin.

“Okay lang yun, alam ko namang may naiwan ka sa Manila pero heto ka.. kasama ako at inaalalayan.” saad ko.

“Ayan kana naman. Sinabi ko na sayo, ayos lang sakin yun. Ang mahalaga ay masigurado kung nasa maayos kayong dalawa ng baby mo.” naka ngiti niyang sabi.

Natutuwa nga ako kay Caleb dahil nag improve na siya magluto. Kung dati ay laging nasusunog ang mga niluluto niya, ngayon kasi ay hindi na. Kaya niya na din mag luto ng sinigang at adobo. Proud na proud pa siya sa sarili niya at nag iisip na siya kung mag tatayo ba daw siya ng restaurant para kalabanin ang negosyo ni Lucifier at Isaac.

Nahihiya din ako kay Caleb dahil siya din ang naglalaba ng mga damit ko. Kahit anong pilit ko sakanya na ako nalang maglalaba ng mga damit ko ngunit ayaw niya talagang makinig sakin. Ayaw daw niyang mapagod ako, kaya ang ginagawa ko nalang ay matulog, kumain at maglakad-lakad sa labas ng bahay every hapon at umaga.

Daily routine ko yun, pagkatapos kumain ay naglalakad lakad ako sa labas. May mga kaibigan narin ako dito sa barangay na ’to. Kaso, mga bata nga lang, kaya ayon.. sinasamahan nila ako maglakad araw-araw.

Nang matapos ako kumain ay agad ako lumabas ng bahay, hindi pa naman masakit ang sikat ng araw kaya ayos lang. Naka ngiti akong kumaway kay Dodong na kasama ko maglakad sa kalsada, kasama niya rin ang kapatid niyang si Mika.

“Ate Heart, ni kaon naka?” tanong niya sakin na ibig sabihin ay kumain naba daw ako. Agad akong tumango saka sumagot. “Oo, humana.” naka ngiwi kung sabi dahil tinawanan nila ako dahil siguro sa maling pag bigkas ko.

“Tara ate Heart, kuyogan kana mo.” sabi ni Mika na ibig sabihin ay sasamahan daw nila ako. Mabuti nalang ay unti unti kung natutunan ang lenggwahe nila, sa tulong ng dalawang bata ’to kaya ako natuto. Maging si Caleb nga ay tinuturuan nila kapag pinapa punta ko sila sa bahay.

Nagsimula na kaming maglakad sa kalsada, may dala din akong maliit na mineral water incase na mauhaw ako. Gusto nga ni Caleb pag aralin sila Dodong at Mika, wala na kasi itong mga magulang at tanging si lola Dolores nalang ang nag aalaga sakanila pero dahil sa katandaan ay hindi na kayang mag trabaho pa. Kaya minsan.. marami ang ni luluto ni Caleb na kanin at ulam at binibigay niya yun kina Dodong at Mika.

“Ate Heart asan po ang asawa mo?” tanong ni Mika sakin. Ang akala kasi ng taga dito ay kami ni Caleb. Lagi nga akong inaasar nila Dodong kapag nakikita nila na pinupunasan ako ng pawis ni Caleb.

Nasanay narin ako sa pang aasar nila kaya natatawa nalang ako, maging si Caleb ay natatawa nalang din.

“Nasa bahay siya nag luluto doon kayo kumain mamaya ha!” naka ngiti kong sabi sa dalawa kaya agad silang ngumiti sakin. “Daghang Salamat ate Heart,” magiliw na sabi ni Dodong.

“Walang sayapan,” seryoso kong sabi, nagtawanan naman ang dalawa kaya agad nalukot ang mukha ko, malamang.. mali na naman bigkas ko.

“Walay sapayan yun ate Heart,” pag co’correct sakin ni Mika.

“Magka tunog naman ah,” depensa ko sa sarili ko.

Nang makarating kami sa park ay paikot-ikot lang akong naglakad-lakad, ang ganda kasi dito dahil presko ang hangin kaya lagi kaming pumupunta dito nila Dodong at Mika.

Umupo ako sa isang bench saka nag pahid ng pawis sa nuo. Nakatingin naman ako kina Dodong at Mika na nag lalaro lang malapit sakin ng habol habolan.

Napa-igtad ako ng may nag punas ng towel sa nuo ko mula sa likod.

“Caleb..” tawag ko sa pangalan niya, alam kung siya ang nasa likod ko dahil sa amoy ng pabango niya.

“Kamusta naman ang pag e’exercise ng wifey ko?” naka ngiti niyang tanong sabay upo sa tabi ko.

Natawa naman ako sa tanong niya. “Heto, napagod kaka’lakad.” sagot ko. Pinunasan niya ulit ang nuo ko gamit ang dala niyang towel.

“Uyy.. basin amigason mong duha ate Heart og kuya Caleb,”

Agad kaming napalingon kay Dodong ng marinig namin yun, inaasar na naman kasi kami. Buti nalang talaga ay naiintindihan ko na ng kunti ang sinabi niya, hindi katulad dati na kailangan ko pang mag search para malaman ang sinasabi nila, hindi kasi marunong mag tagalog si Dodong si Mika naman ay marunong kunti kaya si Mika ang human translator ko.

“Syempre, baka mag kasakit ang ate Heart niyo kung hindi ko siya aalagaan, diba wifey?” naka ngiting sabi ni Caleb kaya agad ko siyang siniko.

“Kuya Caleb, ate Heart,” tawag samin ni Mika. “Ano yun?” tanong ko naman.

“Kiss nga kayong dalawa..” kinikilig niyang sabi. Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya. Sasagot sana ako ng mabilis akong hinalikan ni Caleb sa pisngi. Napalingon ako kay Caleb at nakita kong nakatingin kina Dodong at Mika.

“Ano ba yan kuya Caleb bakit sa pisngi lang,” maktol na sabi ni Mika, seryoso ba ’tong batang ’to.

“Hindi ko pwedeng halikan si Heart sa maraming tao mga bata, dapat sa private na lugar lang yun ginagawa.” naka ngiti niyang sabi sabay haplos sa naka umbok kung tyan.

Napangiti nalang ako sa sinabi niya, talagang sinasakyan niya ang ka kulitan ng dalawang bata kaya lagi tuloy kaming napagka kamalan na mag-asawa. Nasasanay narin ako na laging hinahaplos ni Caleb ang tyan ko hindi katulad dati na naiilang ako tuwing hinahaplos niya.

Minsan nalang din pumapasok sa isipan ko si Lucifier, ang huling balita ko na sinabi ni Caleb ay wala daw ito sa Pilipinas, nasa Dubai daw ito kasama ang fiancé niya.

Sinabihan ko narin si Caleb na kung maari ay wag na niyang banggitin ang pangalan ni Lucifier, ayaw ko na kasi siyang maisip or kahit marinig man lang ang pangalan niya. Sinunod naman yun ni Caleb kaya ang laki ng pasasalamat ko sakanya.

Napukaw ang pag iisip ko ng akbayan ako ni Caleb sa balikat. “Paubos na stock mo ng cerelac, bili na tayo.” seryoso niyang sabi. Tumango naman ako agad saka tumayo. Inalalayan naman ako ni Caleb tsaka may inilabas ito na payong.

“Masakit na ang sikat ng araw kaya mag payong kana,” saad niya saka inayos ang buhok ko na naka harang kunti sa nuo ko saka niya inipit yun sa teynga ko.

“Thank you, Caleb.” Pasasalamat ko sakanya.

“Tara, sama kayo samin.” tawag niya sa magkapatid. “Bibilhin ko rin ang gusto niyong pagkain.” dagdag pa ni Caleb kaya ang laki ng ngiti ng dalawang bata.

Hinawakan naman ni Caleb ang siko ko saka kami nagsimulang maglakad. Malapit lang din naman ang grocery store mula dito sa park kaya ayos lang lakarin.

“Careful, Heart, baka matapilok ka.” seryosong sabi ni Caleb sakin habang inaalalayan ako maglakad.

“Caleb, hindi ako matatapilok, flat ang kalsada oh, tsaka wala namang bato.” naka nguso kong sabi sakanya, nag kamot lang ito ng ulo niya at hindi na nagsalita pang muli.

Nang makarating kami sa grocery ay agad inuna ni Caleb ang cerelac ko, sila Dodong at Mika naman ay nilalagay sa basket ang gusto nilang pagkain. Ibinilin din ni Caleb na bilhan din ang lola Dolores nila ng pagkain.

Nang matapos kami ay agad kaming pumunta sa counter para mag bayad. Binuhat ni Caleb ang mga pinamili namin saka kami lumabas ng grocery store.

Sumakay nalang din kami ng trycle ng maramdaman ko na para akong nahihilo, ganito kasi ako kapag masyadong napagod o di kaya’y sa sobrang init ng panahon.

Kasama namin sila Dodong at Mika na sumakay ng trycle. Nasa loob kami ni Caleb habang sila Mika ay nasa labas naka upo sa likod ng driver.

“Ayos kalang ba?” nag aalalang tanong ni Caleb sakin habang ginagamit niya ang kamay niya pamaypay sakin.

“Sa init siguro ’to.” sagot ko sakanya habang naka pikit ang mata. Hindi ko talaga inaasahan na ganito ako kaselan mag buntis, sa ate ko kasi ay hindi naman ganito. Tumawag narin ako sa kapatid ko at sinabi ko na nag babakasyon lang ako, hindi ko na sinabi muna sakanila na buntis ako.

Naalala ko pa ng tinanong ko ang ate ko kung maselan ba siya nong una niyang pag bubuntis. Kaya ayon, panay tanong sakin kung bakit ko daw tinatanong. Ang sabi ko nalang ay pinapatanong ng kaibigan ko.

Binago ko narin ang phone number ko, ang social media ko naman ay hindi ko na binubuksan. Panay tulog at kain lang din naman ang ginagawa ko sa bahay kaya wala na akong panahon para mag phone. Wala din naman akong ka text dahil ate ko lang at si Caleb ang nakaka alam ng phone number ko.

Nang makarating kami sa labas ng bahay ay agad bumaba si Caleb sa trycle, maging sila Dodong at Mika na buhat buhat ang pinamili namin.

“Let me carry you, Heart.” sabi sakin ni Caleb at akmang bubuhatin ako.

“Okay lang ako Caleb,” mahinang sabi ko kaya hindi niya naituloy ang pag buhat sakin. Inalalayan nalang niya akong bumaba ng trycle. Nang makalabas ako ay agad inabot ni Caleb ang pamasahe namin.

Napaka simple ng buhay namin dito sa probinsya, maging si Caleb ay hindi na bumili ng kotse niya dito dahil mas gusto daw niya ang sumakay ng trycle.

“Ate Heart, Kuya Caleb, ihatod lang sa namu ni, balik lang kami.” sabi ni dodong sa sobrang bilis kaya hindi ko tuloy naintindihan.

“Ano daw?” naka ngiwi kong tanong kay Mika.

“Ihahatid lang po muna daw namin ito ate Heart saka kami babalik.” nakangiting sabi ni Mika. Sabay naman kaming tumango ni Caleb. Agad naman silang umalis sa harap namin saka umuwi sa bahay nila, medyo malapit lang naman ang bahay nila kaya mabilis lang ang mga yun.

Pumasok narin kami ni Caleb sa bahay, agad akong umupo sa mahabang sofa saka isinandal ang likod ko. Dumeritso naman si Caleb sa kusina dala ang mga pinamili namin at bumalik ito sakin na may dalang isang basong tubig saka inabot niya yun sakin.

“Thank you!” sabi ko sabay abot ng baso at ininom agad yun.

“Nagugutom kana ba?” tanong niya sakin na ikina iling ko. “Hindi pa. Gusto ko ng mangga, Caleb.” naka nguso kong sabi.

Pinisil naman niya ng mahina ang ilong ko bago ito nagsalita. “Dito ka lang, ipagbabalat kita ng mangga.” sabi niya saka ito naglakad. Huminto pa ito ng madaanan niya ang electricfan at isinaksak yun tsaka niya itinapat sakin ang fan bago ito tuluyang pumasok sa kusina.

Ipinikit ko nalang ang mata ko habang ang isa kung kamay ay hinihilot ang nuo ko. Nahihilo talaga ako, buti nalang talaga ay hindi ako nag susuka sa umaga na, hindi katulad dati na kapag kakain ako ay sinusuka ko agad kaya mas lalo akong nang hihina.

Narinig ko naman ang boses ng magkapatid na malapit na sa bakuran namin kaya agad akong napangiti. Sanay kasi ako na nandito sila sa bahay, mas gusto din yun ni Caleb para may kasama daw ako kapag pumupunta siya sa palengke or mag grocery.

A/N: Sorry, for late update

hehe 😊

Chapter 17

PILIT KUNG KINAKALIMUTAN ang sagotan namin ni Caleb kanina. Nandilim ang paningin ko ng makita ko sa satellite na hawak ni Atticus na magkasama sila ni Heart two months ago.

Alam kung wala na akong karapatan para magalit ngunit hindi ko lang matanggap na magkasama silang dalawa, kumukulo talaga ang dugo ko kay Caleb. Matagal tagal ko narin siyang hinahanap dahil gusto ko siyang maka usap kung anong relasyon nila ni Heart.

Ngunit hindi ko siya mahanap, kahapon lang ay dumating ito sa meeting ng grupo namin kaya agad nandilim ang paningin ko at hindi ko na pigilan ang sarili ko na masuntok siya.

Mas lalo lang akong nainis tuwing pumapasok sa isipan ko ang imahe na magkayakap sila ni Heart sa entrance ng hotel. Hanggang sa sumama si Heart kay Caleb at pumasok ito sa loob ng kotse ni Caleb. Inutusan ko si Atticus na ipakita sakin ang scene kung saan sila nag punta pagkatapos n’on, ngunit walang nakitang scene.

Kaya agad akong pumunta sa bahay ni Ruwi ng araw na yun para makita ko yun. Alam kung siya lang ang pwedeng gumawa n’on lalo na hawak ni boss Lucian ang pinaka malaking satellite. Ngunit walang sinabi sakin si Ruwi, bagkos ay kinampihan niya si Caleb na mas lalo ko lang kina inisan.

Muntik ko ng mapatay si Caleb kanina sa sobrang inis ko, kung hindi lang ako napigilan ni Salem at Ruwi ay malamang pinag lalamayan na nila ang bangkay ni Caleb. Hindi mawala-wala sa isipan ko ang nakita ko two months ago.

Napabuntong hininga ako bago ininom ng deritso ang alak. Hindi ko mapigilang hindi magalit kay Ruwi, dapat ako ang kinakampihan niya ngunit kay Caleb siya pumanig.

“Kuya Lucifier, masyado ka ng lasing. Tama na yan!”

Napa angat ako ng tingin ng marinig ko ang boses ni Kier. Nasa bar kasi niya ako. Agad akong tumungo rito matapos ang suntokan namin ni Caleb kanina.

Hanggang ngayon ay hindi ko alam kung nasaan si Heart. Para na akong baliw kakahanap sakanya.

Mapait akong tumawa ng maalala ko na wala na nga pala akong karapatan kay Heart. Pero, heto ako, nagseselos ng makita ko silang magkasama ni Caleb ng araw na yun.

Agad akong tumayo at nag lapag ng pera sa harap ni Kier. “Teka, kuya Lucifier..” tawag sakin ni Kier na hindi ko pinansin saka naglakad ng deri deritso palabas ng bar. Sumalubong sakin ang malamig na simoy ng hangin. Napapikit nalang ako habang iniisip ang naka ngiting mukha ni Heart. I want to see her. Mababaliw na yata ako kung hindi ko siya mahahanap. Gusto ko lang naman maka sigurado na nasa maayos siyang lugar.

NAPABALIKWAS AKO NG bangon ng marinig ko ang pagdating ni Caleb. Napatingin pa ako sa wall clock para tignan ang oras. Agad akong lumabas ng kwarto habang hinahaplos ng isang kamay ko ang naka umbok kong tyan.

Saktong nasa sala na ako ng bumukas ang pintuan ng main door at pumasok doon si Caleb.

“Anong nangyari sayo?” nag aalala kong tanong ng makita ko ang dumudugo niyang labi, agad akong lumapit kay Caleb. Kahit matangkad siya ay pilit kong inabot ang mukha niya.

“Saan mo nakuha ’to?” tanong ko sakanya, hinawakan ko ang kamay niya at hinila ito paupo sa sofa.

Hindi naman ito nagsalita kaya agad ako kumuha ng first aid kit na naka lagay sa kusina. Agad akong bumalik sa sala saka umupo sa tabi ni Caleb. Naka yuko lang siya habang naka tingin sa kamao niya, doon ko lang napansin na may sugat din ang kamao niya.

“Anong nangyari sayo, Caleb? Saan mo ’to nakuha?” tanong ko ulit sakanya. Hinawakan ko ang baba niya saka inangat ito para magamot ang pumutok niyang labi sa gilid.

“Napa away lang ako,” sagot niya.

“Bakit ka naman nakipag away?” tanong ko habang hinihipan ng mahina ang sugat niya ng mapansin ko siyang ngumiwi.

“Napag tripan lang ako.” sagot niya at agad nag iwas ng tingin sakin.

“Dapat pala hindi kana pumunta ng Manila kung ganito lang pala mangyayari sayo.” seryoso kong sabi at agad na hinawakan ang isa niyang kamay na may sugat.

“Heart..” tawag niya sakin kaya agad akong napatingin sa mukha niya. “Ano yun?” tanong ko kay Caleb. Ngunit hindi ito nagsalita, nakatitig lang talaga siya sakin na para bang may gustong sabihin.

“May sasabihin kaba?” tanong ko ng hindi ito nagsalita ulit.

“Papayag kaba.. kung sasabihin ko sayo na handa ako maging ama ng dinadala mo. Papayag kaba kung sasabihin ko sayo na handa kitang pakasalan at maging asawa mo?” seryoso niyang sabi sakin. Hindi ako naka sagot sa sinabi niya, hindi ko inaasahan na sasabihin yun ni Caleb sakin.

“Gusto ko lang na   pag labas ng baby mo ay may tumayong ama.” dugtong pa niya.

Nakatitig lang ako sa kamay ni Caleb habang iniisip ang sinasabi niya. Tila na blanko ang isip ko kaya wala akong maisagot sa sinabi niya.

“Wag mo nalang pansinin ang sinabi ko Heart. Alam ko namang hindi ka papayag. Hindi ko mapapalitan si Lucifier sa puso mo kaya wag mo ng sagotin.” saad niya at agad tumayo sa sofa. Naglakad ito patungo sa kwarto niya. Nakasunod lang ang tingin ko kay Caleb hanggang sa tuluyan na itong naka pasok sa kwarto niya.

Napabuntong hininga ako saka inayos ang first aid kit na ginamit ko. Hindi ko malaman kung bakit pumasok yun sa isip ni Caleb. Tumayo nalang ako at agad na pumasok sa kwarto ko.

Agad akong humiga sa kama habang iniisip ang sinabi sakin ni Caleb. Sumakit tuloy ulo ko sa sinabi niya kaya agad kung ipinikit ang mga mata ko para sana makatulog ngunit sa kasamaang palad ay hindi ko magawa.

Bumangon nalang ulit ako at agad kinuha ang cellphone na nasa bed side table ko. Sa unang pagkakataon ay nag bukas ako ng social media ko para sana pampa-antok.

Hindi ko alam kung ilang oras na akong scroll ng scroll sa phone ko hanggang sa marinig ko ang tilaok ng manok ng kapitabahay namin. Napatampal nalang ako sa nuo ko ng makita kung mag a’alas singko na pala. Imbis na makatulog ako ay nawala ang antok sa kaka’scroll ko.

Lumabas nalang ako ng kwarto ko dahil nakakaramdam narin ako ng gutom. Ngunit, napatigil ako sa paghakbang ng madatnan ko si Caleb sa kusina. Hindi ko tuloy alam kung tutuloy ba ako o hindi, ngunit mas nanaig ang gutom ko kaya dumeretso ako.

Lumingon naman si Caleb sa gawi ko at agad naglakad papunta sakin. “Nagugutom kana ba?” tanong niya kaya agad akong tumango.

“Here,” sabi niya sabay abot sakin ng isang mangkok na may lamang cerelac.

“Thank you,” naka ngiti kung sabi at agad na umupo sa upuan. Inalalayan pa ako ni Caleb maka’upo. Malaki narin kasi ang tyan ko, sa susunod na week ay saktong four months narin kami ni baby.

Nagsimula na akong kumain para makapag lakad-lakad na ako sa labas. Inilapag naman ni Caleb ang isang basong gatas sa harap ko kaya agad akong nagpasalamat ulit.

Tahimik akong kumakain habang si Caleb naman ay busy sa phone niya habang humihigop ng kape.

“Sasamahan kita ulit sa check up mo next week, four months na kayo ni baby n’on diba?” pambabasag niya ng katahimikan. Tango lang ang sagot ko saka sumubo ulit ng kutsara na may lamang cerelac.

“Heart..” tawag niya sakin kaya agad akong tumingin kay Caleb.

“Alam kung hindi mo nagustuhan ang sinabi ko sayo kaninang madaling araw. Kaya I’m sorry, nadala lang ako sa bugso ng damdamin kaya kalimutan mo nalang sana yun.” mahaba niyang sabi.

“B-Bakit mo ba sinabi yun, Caleb?” tanong ko sakanya. Gusto ko kasing malaman kung ano bang nasa isip niya ng tanongin niya ako. Alam naman niya siguro kung gaano ako umiyak kay Lucifier at pilit na kinakalimutan siya pero hindi ibig sabihin n’on ay sa iba ko na ipapaako ang anak namin ni Lucifier. Kahit nga minsan ay hindi sumagi sa isip ko na hindi si Lucifier ang makakasama ko habang nagdadalang tao ako.

Hinihintay ko lang ang sagot ni Caleb sa tanong ko nakatitig na naman kasi ito sakin.

“Ang totoo niyan.. unti-unti na kitang nagugustuhan, Heart.” seryoso niyang sabi. Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya.

“No worries, Heart. I know, hindi ko mapapalitan si Lucifier sa puso mo. Alam ko naman na siya ang mahal mo. Pasensya kana kung nag kagusto ako sayo. Pinilit ko namang labanan eh, pero sa tatlong buwang mahigit kitang nakasama, doon ko nalaman kung bakit ka minahal ni Lucifier. Kung pwede nga lang palitan ko si Lucifier sa buhay mo pero alam kung hindi ko magagawa yun.” mahaba niyang sabi.

Hindi ako makapaniwalang nakatitig kay Caleb, wala akong maisagot sa sinabi niya. Nabitawan ko ang hawak kong kutsara saka pinahid ang luhang tumulo sa pisngi ko. Hindi ko alam kung bakit ako naiiyak, siguro dahil sa buntis ako kaya nagiging emosyonal ako.

“Don’t cry, nakakasama yan sa baby mo,” sabi niya sabay pahid ng luha sa pisngi ko. “Wag kang mag alala, Heart, pipilitin kong mawala ang nararamdaman ko sayo. Kaya sana, wag kang ma’ilang sakin.” naka ngiti niyang sabi, nakikita ko sa mata ni Caleb na napipilitan lang siyang ngumiti.

“I’m sorry, Caleb.. pasensya na kung hindi ko masuklian ang nararamdaman mo.” Malungkot kong sabi.

“I know, Heart. I know. Pero sana, payagan mo kong alagaan ang baby mo, kahit pansamantala lang habang wala pa si Lucifier. Pangako, ibabalik ko kayo kay Lucifier dahil yun naman talaga ang tama.” saad niya at agad na hinaplos ang pisngi ko. Kaya napangiti ako kay Caleb.

“Kumain ka na, baka nakakalimutan mong iinom ka pa ng vitamins mo,” pag-iiba niya sa usapan kaya mas lalo akong napangiti kay Caleb. Pinipilit niya ibahin ang usapan para hindi ako mailang sakanya.

Balang araw ay mahahanap din ni Caleb ang para sakanya. Napaka swerte ng babaeng magpapa-ibig kay Caleb.

A/N: looking for name and surename para sa magiging pakner ni Caleb wahaha kawawa naman. 😂😂

Chapter 18

NAKIKINIG LANG AKO SA SINASABI NG obgyne ko habang pinagsasabihan niya ako na mga bawal kung gawin muna. Sinugod kasi ako ni Caleb sa hospital ng makaramdam ako ng sobrang sakit sa balakang ko. Kaya hindi nag dalawang isip si Caleb na isugod na ako sa hospital.

Mabuti nalang ay naagapan ng obgyne ko, pinagbabawal niya akong magkikilos ngayong eight months na ang tyan ko, mababa na daw kasi masyado ang baby. Siguro dahil ito sa paglalakad ko sa umaga at sa hapon kaya pinayohan ako ni doc na wag na muna akong mag lalakad-lakad at baka daw lumabas ang baby ko ng wala sa oras.

Binigyan niya din ako ng gamot pampakapit. Nang matapos ang check up namin ay agad akong inalalayan ni Caleb palabas ng hospital.

“Kailangan naka higa ka lang, Heart. Wag kana sanang maging makulit,” pangangaral sakin ni Caleb.

Kanina pa ako sinesermonan ni Caleb, hindi ko na nga mabilang kung ilang ulit niya ng tinawag ang pangalan ko sa sobrang inis niya sakin.

Naglalakad kasi kami kanina nila Dodong at Mika ng biglang sumakit ang tyan ko kaya dali-daling tumakbo si Dodong papunta sa bahay namin saka tinawag si Caleb.

“Are you even listening, Heart?” tanong sakin ni Caleb na halatang na iinis sakin sa ka’kulitan ko

Naka nguso akong tumingin sakanya saka tumango. Napabuntong hininga naman si Caleb at agad na hinawakan ang balakang ko na para akong inaalalayan.

Bumalik kami sa dati ni Caleb na parang walang nangyaring tapatan ng damdamin. Mabuti nalang at ganon ang nangyari, napag usapan namin na hanggang magkaibigan lang talaga ang turingan naming dalawa.

Dahan-dahan ako bumaba ng hagdan habang ang kamay kong isa ay hawak ni Caleb at ang isang kamay niya ay nasa balakang ko parin.

Napatigil kaming dalawa ni Caleb sa pag hakbang ng may lumapit samin na babae. Tumingin sakin ang babae mula ulo hanggang paa at parang maiiyak ng makita ang tyan ko. Hindi ko naman siya kilala kaya nagtataka ako kung bakit ganon ang expression ng mukha niya.

Naka suot ang babae ng school uniform, maganda ang babae na may maliit na mukha, kulay brown din ang kanyang mga mata, mahaba ang kanyang buhok at sakto lang ang kutis niya, I mean.. hindi maputi, hindi maitim.

Tumingin ako kay Caleb at napansin agad ang magkasalubong niyang kilay. Kilala kaya niya ang babae?

“Do you know her?” tanong ko kay Caleb, nakatitig parin kasi ito sa batang estudyante na nasa hula ko kasi ay nasa 17 lang ang edad niya.

Agad na umiling si Caleb saka hinawakan lalo ang kamay ko, napatingin naman ang babae sa kamay namin ni Caleb na magka hawak saka ulit tumingin sa mukha ni Caleb.

Sa hindi ko malaman ay agad na tumulo ang luha ng babae saka ito umalis sa harap namin ni Caleb. “Hala.. anong nangyari don?” tanong ko kay Caleb habang naka sunod ang tingin ko sa babae.

“Don’t mind her,” saad ni Caleb sa baritonong boses.

“Pero, parang kilala ka niya,” saad ko.

“Hayaan mo na yun, masyadong makulit ang batang yun,” inis na sabi ni Caleb saka humakbang ulit pababa ng hagdan kaya agad akong humakbang.

“Makulit? Ibig sabihin kilala mo?” takang tanong ko.

“Sort of,” tipid niyang sagot. Mukang may tinatagong lihim sakin si Caleb.

Nang makababa kami ng hagdan ay sabay kaming nagulat ni Caleb ng may humarorot na kotse sa harapan namin na akala mo ay may-ari ng kalsada. Hindi namin nakita ang tao sa loob n’on dahil tainted ang sasakyan.

“Gago yun ah,” bulong ko.

“Hayaan mo na, ganon din naman ako mag maneho minsan,” natatawang saad ni Caleb kaya inirapan ko siya.

“Gusto ko ng ice cream, Caleb.” Pagpapa’cute ko sakanya sabay hawak sa braso ni Caleb.

Agad nalukot ang mukha niya kaya napangiti ako, alam ko kasing babawalan niya ako. “Sige na, please..” naka nguso kung sabi. “Gustong kumain ni baby ng ice cream eh,” dugtong ko pa.

“Tigilan mo ko, Heart. Hindi na uubra sakin yang pagpapa cute mo. Tsaka, labas si baby mo sa cravings mong yan,” magkasalubong na kilay niyang sabi.

“Sige na kasi, last na ’to, promise.” naka ngiti kong sabi habang naka taas ang isang kamay ko na parang nanunumpa.

“Ginawa mo na yan sakin nong isang araw.” Seryoso niyang sabi kaya agad akong napasimangot.

Hinawakan ko ang tyan ko saka ko kinausap ang anak ko na nasa sinapupunan ko. “Kawawa naman tayo anak, ayaw tayong pag bigyan ni ninong Caleb mo,” naka nguso kong sabi saka na’unang maglakad.

Naka sunod naman sakin si Caleb at agad akong inalalayan. “Sorry, inaanak, pera nalang ang ibibigay ko sayo kapag lumabas ka, kaysa naman mahirapan kayong dalawa pagdating ng kabuwan niyo dahil pareho kayo ng mommy mong matakaw sa matatamis.” mahabang sabi ni Caleb.

Hanggang sa maka uwi kami ng bahay ay hindi talaga pinagbigyan ni Caleb ang cravings ko. Binigyan nalang niya ako ng apple saka asin kaya napangiti ako, gustong gusto ko kasi ang apple with asin. Ang sarap!

NANG MAKARATING AKO SA MANILA ay agad akong tumungo sa bahay ni Salem. Nalaman ko na nasa bahay ni Salem si Ruwi kaya agad akong tumungo doon.

Walang sabi sabing pumasok ako sa bahay ni Salem kaya agad nagulat silang dalawa na nasa sala nag uusap.

“Lucifier..” tawag sakin ni Ruwi. Tumayo ito sa pagkaka upo saka ito lumapit sakin.

“Alam mo ba? Alam mo ba ’to???” sigaw ko sa sobrang galit ko.

Kumunot ang nuo niya na mas lalo lang ikina init ng ulo ko. “What are you talking about, bud?” singit ni Salem na ngayon ay nasa likod na ni Ruwi. Hindi naman umimik si Ruwi habang seryosong nakatitig sakin. Tumawa ako ng mahina habang nakatingin sakanya. “Alam mo, tama?” mahinang sabi ko. Ngunit hindi parin siya nagsalita kaya pinag patuloy ko ang sasabihin ko.

“Alam mong buntis si Heart at si Caleb ang ama!” galit kong sabi kay Ruwi.

“What??” gulat na tanong ni Salem kaya pati ito ay nakatingin kay Ruwi.

“Bakit Ruwi.. bakit si Caleb ang pinili mo kay Heart..” mahinang sambit ko sa sobrang sama ng loob ko.

“I’m sorry, Lucifier..” mahinang sambit niya, yun lang ang sinabi niya, wala ng iba. Gusto kung marinig ang explanation niya pero hindi na ito nagsalita pang muli.

“What the hell! Si Heart at si Caleb? Seryoso? Tangina, ang bagal na yata ng data ko pagdating sa tsismis ahh,” rinig kong sabi ni Salem ngunit hindi ko na siya pinansin. Naka tuon lang ang attensyon ko kay Ruwi na nag iwas ng tingin sakin.

“I knew it,” mapait akong ngumiti sakanya saka tumalikod at agad lumabas ng bahay ni Salem. Masama ang loob ko sa nakita ko kahapon. Kaya naman pala ayaw niyang sabihin sakin kung nasaan si Heart.

Nang tinanggap ko ang mission ko ay nangako siya sakin na siya ang bahala kay Heart, pero hindi niya sinabi sakin na si Caleb ang mag aalaga kay Heart. Putangina!

Sinundan ko si Caleb dahil malakas ang pakiramdam ko na may alam siya kung nasaan si Heart. Sinundan ko siya sa Leyte hanggang sa airport ng tacloban, ngunit nawala ito sa paningin ko kaya hindi ko siya nakita agad.

Kahapon ay saktong napadaan ako sa isang hospital at doon gumuho ang mundo ko. Hindi ko makalimutan ang magka hawak kamay na si Caleb at Heart habang hawak ni Caleb ang beywang ni Heart na parang inaalalayan mag lakad. Napadako ang tingin ko sa naka umbok na tyan ni Heart. Fuck!

Gustong gusto kong sagasaan si Caleb kahapon ngunit naisip ko na baka madamay si Heart kaya mabilis ko nalang pinaharurot ang kotse.

Napatigil ako sa paghakbang ng may humawak sa balikat ko. Agad kong nilingon yun at nakita si Ruwi na seryosong nakatingin sakin.

“Mag usap tayo, Lucifier.” saad niya.

“Para saan? Para pagtakpan mo si Caleb sakin?” walang emosyon kong sabi sakanya.

“Hindi ganon yun,” mahinang sambit niya.

Napasabunot ako sa buhok ko sa sobrang inis ko saka mapait na tumawa. “Alam mo bang sobrang sakit ng makita ko sila kahapon, Ruwi. Halos hindi ako makapag maneho ng tama sa sobrang sakit dito.” Sigaw ko habang dinuduro ang puso ko. Nasasaktan ako. Nasasaktan akong isipin na ang pinakamamahal kung babae ay mapupunta na lang sa iba. “Pero putangina, Ruwi, mas pinili ko ang mission ko kaysa sa mahal ko. Mas pinili kung saktan siya para tuluyan siyang lumayo sakin para hindi siya madamay sa gulo.” mahabang saad ko.

“Kung pwede lang maulit ang panahon na pumayag ako sa mission na ibinigay niyo ay gagawin ko!” sigaw ko sa sobrang inis ko.

“Pwede naman ahh!!” agad akong napatingin sa likod ni Ruwi ng marinig ko ang boses ni Salem.

Naka kunot ang nuo ko habang nakatingin kay Salem. “Paano?” maangas kong tanong sakanya.

“Panahon. Panahon. Panahon. Panahon. Oh diba, paulit-ulit.” naka ngisi niyang sabi kaya pinukol ko ito ng masamanag tingin.

“Lucifier, magtiwala ka lang sakin, please.” nabalik ang tingin ko kay Ruwi ng sabihin niya yun.

“Magtiwala? Paano ako magtitiwala kung buntis na si Heart sa gagong Caleb na yun.” nang gagalaiti kung sigaw sakanya.

“Why are you shouting my wife?” biglang sulpot ni boss Lucian na madilim ang mukha na nakatingin sakin.

“Lucian, hayaan mo na.” saad ni Ruwi at agad na lumapit kay Lucian saka ito niyakap.

Hindi nalang ako nagsalita at agad na sumakay sa nakaparadang kotse ko. Tinawag pa ni Ruwi ang pangalan ko na hindi ko pinakinggan at agad na pina-usad ang sasakyan.

Malakas kung hinampas ang manibela sa sobrang inis na nararamdaman ko. Gusto kong pumatay ng tao. At ang taong yun ay si Caleb. How dare him! Damn it! Ako lang dapat ang pwedeng bumuntis kay Heart. Akin lang siya! Papatayin talaga kita, Caleb.

A/N: Maagang update to hehe..

Chapter 19

GRABE ANG SAYA KO NG mahawakan ko ang anak ko. Kaninang umaga ay sinugod ako ni Caleb dito sa hospital dahil pumutok ang panubigan ko.

Sobrang hirap ng pinagdaanan ko, hindi kasi agad lumabas ang anak ko at talagang pinahirapan pa niya ako, pero sa awa ng Dios ay nailabas ko ng maayos ang baby ko.

Hinawakan ko ang cute niyang mga daliri habang karga karga ko siya sa bisig ko. Nandito rin si Caleb na inaasekaso ako. Kausap niya ang nurse na parang may inaabot sakanya.

Nang matapos ito makipag usap ay agad siyang naglakad papunta sakin habang may dalang folder at ballpen.

“Anong ipapangalan mo sa napaka cute na baby na ’to?” naka ngiting tanong ni Caleb sabay hawak sa paa ng baby ko habang mahinang hinahaplos.

“Fill up mo muna ang birth certificate, Heart at ang hospital na ang bahala dito,” saad ni Caleb at inilapag ang hawak niya sa kama. Kinuha pa niya ang alcohol saka nag buhos sa kamay niya bago niya kinuha sakin ang anak ko.

Umupo naman si Caleb sa tabi ko habang karga-karga niya ang anak ko. “Naku, bakit nag mana ka sa tatay mo?” naka ngiti niyang kausap sa anak ko habang inaayos ang franella na naka balot sa anak ko.

Napangiti nalang ako sa sinabi ni Caleb, pano ba naman kasi.. kulay pa lang ng mata ng anak ko ay malalaman talaga na si Lucifier ang ama. Nakuha niya ang magkabilang kulay na mata ni Lucifier. Kaya malamang, kahit siguro itago ko siya kay Lucifier ay malalaman at malalaman parin niya.

Kinuha ko ang folder at ballpen saka ko binuksan ang folder, binasa ko muna ito bago nag simulang mag sulat ng details ng kapanganakan ng anak ko.

“Anong naisip mong ipangalan sa baby boy na ’to?” tanong ulit sakin ni Caleb na hindi naka tingin sakin.

“Ahm, Lhufier Hearold,” naka ngiti kong sabi kay Caleb. Natawa naman ito sabay hawak sa cute na mga daliri ng anak ko at mahinang ginagalaw yun.

Sinulat ko na ang mga detalye ng anak ko, hindi ko talaga malilimutan ang araw na ’to, July 23_ grabe ang hirap ng pinagdaanan ko habang nagla’labor. Totoo pala talaga ang sinasabi nila na kapag nanganak ka ay ang isang paa mo ay nasa hukay. Ayaw ko na talagang manganak, nakakatakot.

Nang matapos na ako mag sulat ay agad kung inilapag ang folder at ballpen sa kama. Inabot naman sakin ulit ni Caleb si Lhufier. Napangiti nalang ako habang naka tingin sa anak ko, dinampian ko ng halik ang pisngi ng anak ko kaya agad itong umiyak.

“Ibibigay ko lang ’to sa nurse, Heart. Padedehen mo nalang muna si Lhufier habang wala ako.” saad ni Caleb at agad naglakad papunta sa pinto pero agad naman itong napahinto. “Anong gusto mong pagkain? Sabi kasi ng obgyne mo dapat yung may sabaw daw.” sabi niya sakin habang nag iisip.

“Tinola? Gusto mo ba?” tanong niya sakin ulit ng hindi ako sumagot agad.

“Sige, yun nalang para magkaroon ako ng gatas.” naka ngiti kong sabi, tumango naman siya at agad na lumabas ng room ko.

Pinadede ko naman si Lhufier dahil umiiyak na naman ito. Medyo hindi komportable sakin pero para sa anak ko ay pipilitin kung masanay. Lagi din naman akong humihigop ng sabaw ng mga nakaraang weeks dahil nga malapit na akong manganak. Ang sabi kasi ng doctor ko ay kailangan daw akong mag ulam ng may mga sabaw para daw may gatas ako pag labas ng anak ko. Hindi ko lang sure kung may nasisip-sip ba ang anak ko.

Napangiwi pa ako habang sinisip-sip ni Lhufier ang dede ko, sana nga lang ay may makuha siyang gatas ko. Balak ko kasing i’breastfeed si Lhufier.

MATAGAL NARIN NA hindi ako nagpapakita kay Ruwi, hindi naman ako galit sakanya, nagtatampo lang.

Kapag natapos ko ang mission na ’to ay binabalak kong wakasan ang buhay ko. Wala narin naman akong babalikan, wala na ang babaeng mahal ko.. masaya na siya sa piling ng kaibigan ko. Kaya ano pang saysay ng buhay ko dito sa mundo.

Tatapusin ko lang ang mission ko saka ko gagawin ang binabalak ko. Hindi ko kayang makita si Caleb at Heart habang kasama nila ang baby nila, iniisip ko palang para na akong namamatay sa lungkot.

Ako dapat yun eh, kami dapat ni Heart ang bubuo ng pamilya.

Nakasubsob ang mukha ko sa mesa habang hawak ang bote ng alak. Tanging sa bar ni Kier ang bagsak ko kapag gusto kung makalimot. Araw araw yata akong nandito na hindi naman umangal si Kier.

“Kuya Lucifier, lasing kana naman.”

Agad akong umayos ng upo ng marinig ko ang boses ni Kier, pagagalitan na naman yata niya ako.

“Ihahatid na kita,” saad niya at agad inagaw ang hawak kong bote.

“No, It’s okay. Kaya ko pa naman umuwi. Kaya ko namang mag-isa,” naka ngiti kong sabi at agad na tumayo at humawak sa balikat ni Kier.

“Ihahatid kita kuya Luc.. baka mapano kapa sa daan.” saad niya sakin.

Agad akong umiling kay Kier. “Asekasohin mo nalang ang bar mo, wag mo na akong alalahanin. Yun nga ang hinhintay ko eh, ang may mangyaring masama sakin para naman mawala na ako sa mundong ’to, para hindi ko na maramamdaman ang sakit dito.” saad ko habang nakahawak sa dibdib ko kung nasaan ang puso ko.

Mapait ako ngumiti bago tinapik ang balikat ni Kier saka nilagpasan ito. Tinawag pa niya ang pangalan ko ngunit hindi ko nalang siya pinansin. Umiikot ang paningin ko habang naglalakad palabas ng bar, mabuti nalang ay nakita ko agad ang kotse ko dahil naka parking ito sa vip.

Pasurang-surang akong naglakad papunta sa kotse ko saka ko ito binuksan. Nakapikit ako habang pilit na pinapasok ang susi ng kotse.

“Putangina naman!” sigaw ko ng hindi ko mapasok-pasok ang susi, hinampas ko ng malakas ang manibela gamit ang dalawa kong kamay saka ako napasandal sa likod ng upuan.

“Heart.. mahal ko.” Umiiyak kong sabi. “Ako dapat ang kasama mo.. tayo dapat ang bumubuo ng pamilya eh, pero bakit nagka ganito.”

Napahilot ako sa ulo ko sabay punas ng luha ko sa gilid ng mata. Nasasaktan talaga ako, ayaw ko ng mabuhay.

Nagulat ako ng biglang bumukas ang pintuan ng driver seat at agad nakita ang nag aalalang mukha ni Ruwi na nakatingin sakin.

“Ruwi..” mahinang tawag ko sa pangalan niya.

“Move, I’ll drive you home,” seryoso niyang sabi sakin.

Hindi ako gumalaw kaya pinalo ako ng mahina ni Ruwi sa nuo saka ako pilit na tinutulak papunta sa passenger seat. Kahit nahihilo ay nagawa ko paring lumipat ng upuan, pumasok naman si Ruwi sa driver seat saka niya isinara ang pinto ng kotse at agad binuhay ang makina ng sasakyan.

“Pano mo nalaman nandito ako?” lasing kong tanong sakanya habang naka harap ako sa gawi niya. “Dapat hindi mo ako pinuntahan dito,” inis kong sabi.

“Sa tingin mo pababayaan kita?” seryoso niyang sabi saka pina-usad ang sasakyan.

“Pabayaan mo na ako, Ruwi. Gusto kong mapag-isa kaya sana ay wag mo na akong puntahan.” saad ko sabay tingin sa labas ng bintana.

“Ayaw mo na akong makita?” malungkot niyang tanong sakin.

Hindi ako sumagot sa tanong niya, ayaw kung masaktan ang damdamin ni Ruwi lalo na’t lasing ako at baka may masabi akong masama.

“Bahala ka kung ayaw mo akong makita, basta ako.. gusto kitang makita. Ikaw mag adjust, hindi ako.” Saad niya kaya agad ko siyang nilingon.

“Hindi ako nagbibiro, Ruwi.” Galit kong sabi.

“Fine. Hayaan mo muna akong ihatid ka sa bahay mo. At please.. dumalo ka sa kasal ni Salem. Gusto niya completo tayo sa araw ng kasal niya.” mahabang sabi ni Ruwi. Mabuti pa si Salem ikakasal na samtalang ako, misserable pa sa buhay. Tangina!

“Kahit wag mo nalang akong pansinin kapag nagka salubong tayo, ang mahalaga ay nandoon ka.” dagdag pa ni Ruwi.

“Wala akong planong pumunta kaya kayo nalang.” saad ko sabay pikit ng mga mata ko.

“Umiiwas ka lang yata sa budol ni Salem eh,” sabi niya.

“Pwede ba, Ruwi, hindi ako nakikipag biruan sayo.” inis kong sabi.

“Ang init ng ulo mo.” sabi niya saka tumawa, mas lalo lang tuloy akong nainis.

“Bisitahin mo naman ang mga inaanak mo, tsaka mag practice kana simula ngayon mag karga ng baby.” maka hulugang sabi niya.

“Bakit ko naman gagawin yun?” kunot nuo kong sabi na ikinatawa lang niya.

“In case lang naman. Malay mo may kakargahin kang baby, kaya dapat expert kana sa pag karga.” naka ngiti niyang sabi sakin habang ang mata niya ay nakatuon sa daan.

Hindi ko nalang pinansin ang sinasabi niya, hindi ko naman maintindihan.

“Pumunta ka bukas sa kasal ni Salem.” sabi niya at agad na pinarada ang sasakyan. Naka pasok na pala kami sa subdivision.

“Ayaw ko!” tipid kong sagot at agad na tinanggal ang seat belt.

“May sasabihin ako sayo bukas kaya dapat pumunta ka.” naka ngiting sabi ni Ruwi sabay pisil sa pisngi ko.

“Bakit hindi mo pa sabihin ngayon,” inis kong sabi sabay bukas ng pintuan ng passenger seat.

“At ano.. susugod ka sa Leyte na ganyan? Kita mo nga yang hitsura mo, parang hindi ikaw si Lucifier. Ang haba na ng buhok mo, tsaka mag ahit ka nga ng balbas mo.” sabi niya na parang nanay ko. Agad ko namang hinawakan ang balbas ko na medyo mahaba narin pala.

“Ibalik mo ang dati mong hitsura, Lucifier. Magkita tayo bukas sa kasal ni Salem.” sabi niya at agad na binuksan ang pintuan ng driver seat saka lumabas. Umikot pa ito papunta sa passenger seat saka ako pinag buksan ng pintuan.

Inalalayan niya akong bumaba ng kotse saka niya isinara ang pinto.

“Wife..”

“Hi, hubby. Pwede mo ba akong tulungan sa unggoy na ’to?” tanong ni Ruwi sa bagong dating na si boss Lucian.

“Bakit sakin wifey hindi mo pa ako inalalayan ng ganyan.” tampong sabi ni boss Lucian kay Ruwi habang inaalalayan ako.

“Bakit.. nag iinom kaba? Wala ka ng ginawa kundi sumunod sakin, niyaya ka ni Red mag inom nong isang araw pero ang palusot mo pinagbabantay kita kay Rehliza kahit hindi naman.” mahabang saad ni Ruwi.

“Eh sa ayaw kong umalis sa tabi mo eh, masama ba yun?” tanong ni boss Lucian. Hindi nalang ako nagsasalita, nakikinig lang ako sa kanilang dalawa.

“Medyo. Hindi kana lumalabas ng bahay eh, lagi kang naka bantay sakin. Hindi naman kita iiwan.” sabi naman ni Ruwi.

“Pano kung pag uwi ko ng bahay hindi kita maabotan pati mga anak natin, eh di nabaliw ako.” sagot naman ni boss Lucian.

“Hayy ewan ko sayo, ipapasok kita sa tyan ko.. makita mo.” saad naman ni Ruwi habang naglalakad kami papasok ng bahay ko.

Inilapag nila ako sa mahabang sofa na nasa sala ko. Agad kong ipinikit ang mata ko habang pinapakiramdaman ang mag asawang nag babangayan.

Naramdaman ko nalang na may bimpo na pinapahid sa mukha ko.

“Nagseselos na talaga ako, mahal ko. Tutuluyan ko na talaga yan si Lucifier.” galit na boses ni boss Lucian ang narinig ko.

“Tumigil ka nga! Mamaya sa bahay pupunasan din kita gamit ang dila ko.” sagot naman ng malanding si Ruwi. Sila na, sila na may lovelife, ako na ang wala.

“Sabi mo yan wifey ha!” rinig ko namang sabi ni boss Lucian na nagpapalambing na naman kay Ruwi.

Hindi ko na siguro mararanasan ang maging masaya katulad ni Ruwi at ang mga kaibigan kong may mga asawa na. Ayaw kung maghanap ng iba dahil tanging si Heart lang ang nasa puso ko, wala ng ibang papalit dito kahit sino pa man.

A/N: Ito talaga si Ruwi at Lucian iniinggit si Lucifier. 😂

Big thanks kay

ilyfiction_

  sa name ng anak ni Lucifier at Heart hahaha pinag-isipan niya yan Hahahaha 😂😂

Chapter 20

PUPUNTA AKO SA KASAL ni Salem mamaya. Kahit ayaw kong pumunta, tutuloy parin ako dahil pinuntahan niya ako sa bahay at pinag bantaan ng kung ano-ano.

Kinuha akong bestman ng gago kaya wala na akong nagawa kundi pumunta. Naalala ko pa ang sinabi sakin kagabi ni Ruwi bago niya ako ihatid sa bahay, may sasabihin daw siya sakin kaya kailangan ko daw pumunta.

Kahit masakit ang ulo ay pinilit kong bumangon para maligo. Mahaba na nga talaga ang buhok ko tulad ng sabi ni Ruwi, napabayaan ko ang sarili ko simula ng wala na sakin si Heart.

Kaya napag desisyonan kong pumunta ng barber shop.

Nang makarating ako ay agad akong inasekaso ng staff doon at sinabi ko ang gusto kung gupit. Natapos naman ako agad kaya lumabas ako agad sa shop. Pasakay na sana ako ng kotse ng mag vibrate ang phone sa bulsa ko, kinuha ko yun at sinagot na hindi man lang tinitignan ang caller.

“Bud?” tawag sakin sa kabilang linya, boses yun ni Eros.

“What do you want?” walang buhay kong tanong saka sumakay sa kotse.

“Wag mong kalimutan ang regalo natin kay Salem.” saad niya.

“Kailangan pa ba yun?” tanong ko habang binubuhay ang makina ng kotse.

“Gago, syempre kailangan.” natatawa niyang sabi. “Napag usapan namin nong isang araw na ang ire’regalo namin sa mahangin na yun ay mga walang kwentang bagay. Kaya mag isip ka ng ireregalo mo na hindi nila gagamitin.” dugtong pa niya habang tumatawa. Naririnig ko sa kabilang linya na may mga nag kwe’kwentohan, boses yata yun ni Aizen at Caiden na parang nag babangayan na naman.

“Noted.” Sagot ko saka ko pinatay ang tawag. Nakatitig lang ako sa kalsada habang nag iisip ng pwedeng iregalo sa tukmol na yun. Nang may pumasok sa isipan ko kaya agad akong nag tungo sa pharmacy. Bumili ako ng isang box ng condom at ipinabalot ko pa talaga sa gift wrap, nagtaka pa sakin ang babae kung bakit ko daw pinapabalot. Nang may naisip pa akong iregalo kay Salem kaya agad akong pumunta ng mall at bumili ng boxer short na may print na spongebob saka pinabalot yun.

Agad akong umuwi sa bahay at agad nag bihis. Ang gagong Theo ay nagpapasundo sakin dahil hindi pa daw siya nakakabili ng kotse niya, kararating lang kasi niya ng Pilipinas.

Pinuntahan ko siya sa hotel kung saan siya naka stay, at ang gago akala mo vip na hinintay ko ng halos 30 minutes. Saksakin ko ’to eh.

“Akala ko ba naka bihis ka ng hayop ka!” Inis kong sabi ng makapasok ito sa loob ng kotse.

“Sorry, bud. Tumatae pa talaga ako nong chinat kita na naka ready na ako. Hindi pa talaga ako nakakaligo n’on. Late ako na gising eh,” naka ngisi niyang sabi sabay ayos sa buhok niyang naka crew cut.

Pinukol ko nalang siya ng masamang tingin saka pina-andar ang kotse.

“Nasaan nga pala si Caleb?” tanong sakin ni Theo. Hindi ko nalang siya sinagot dahil uminit agad ang ulo ko ng marinig ko ang pangalan ng gagong yun.

“Sabi kasi sakin ni Aizen ay hindi daw ito makaka punta sa kasal ni Salem, dahil nanganak daw ang misis niya.”

Agad akong napa preno sa sinabi ni Theo saka tumingin sa gawi niya. “Aray naman bud! Balak mo ba akong i’untog?” tanong niya ng masubsob ito sa harap ng kotse sa sobrang lakas ng pag preno ko.

“Nanganak na ang.. asawa niya??” naka kunot nuo kong sabi. Hindi ko alam na asawa na pala ni Caleb si Heart. Putangina talaga!!

Humigpit ang hawak ko sa manibela habang hinihintay ang sagot ni Theo, hindi narin ako humihinga sa sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Wala na pala talaga. Fuck!

“Yeah. Bakit hindi mo alam? Ikaw ang nandito sa Pilipinas tapos hindi mo alam? Nakng! Saan kaba nag susuot-suot?” tanong niya habang hinihimas ang nuo niya na na’untog kanina.

Nanghihina akong tumingin sa harap habang paulit-ulit ang salitang asawa. “Bumaba kana, Theo. Hindi na ako dadalo sa kasal ni Salem,” walang emosyon kong sabi.

“May problema ba? Wag ka ngang ganyan. Kailangan nating pumunta sa mahalagang araw ng buhay ni Salem, kahit may pag ka shunga yun.” mahaba niyang sabi.

“C’mon, bud. Punta na tayo, bestman kapa naman niya kaya hindi ka pwedeng malate.” sabi niya sabay tapik sa balikat ko.

Bumuga muna ako ng hangin saka ko pina andar ang kotse, hindi na ako nagsalita pa. Tahimik lang ako habang nagmamaneho, lutang na nga yata ako dahil sa ibang way ako dumaan kung hindi lang ako pinahinto ni Theo hindi ko pa mapapansin.

Nagpalit kami ni Theo, siya na ang nag mamaneho habang ako naman ang nasa passenger seat, naka tulala ako habang iniisip si Heart at Caleb kasama ang anak nila.

Mabilis ko pinahid ang luha sa gilid ng mata ko para hindi makita ni Theo na umiiyak ako. Sobrang bigat ng pakiramdam ko. Araw araw nalang talaga ako pinapatay.

Nang makarating kami sa hotel na pagmamay-ari ni boss Lucian ay agad kaming bumaba ni Theo. Malapit lang kasi ang simbahan sa hotel na ’to.

“Mauna ka ng pumasok sa hotel, magyoyosi lang ako.” saad ko kay Theo at agad naglakad palayo sakanya.

Nang makahanap ako ng lugar na pwedeng magyosi ay agad kong sinindihan ang hawak kung sigarilyo. Habang bumubuga ng usok ay nag-iisip ako kung anong paraan para wakasan ang buhay ko. Hindi ko na kaya ang lungkot. Si Heart ang kaligayahan at buhay ko kaya kung wala na siya sakin ay para narin akong namatay. Mas gugustuhin ko pang mawala kaysa makita ko silang dalawa ni Caleb. Tatanggapin ko nalang na hindi kami para sa isa’t-isa ni Heart.

Napatigil ako sa paghithit ng sigarilyo ng mag vibrate ang phone ko. Kinuha ko sa bulsa ko ang phone saka binuksan ito. Binasa ko ang text ni Sapphire kaya napa buga ako ng hangin. Putangina! Babalik na naman siya ng Pilipinas, kailangan ko na naman mag panggap na mahal ko siya.

“Can you please throw your ciggarette, Lucifier.”

Napalingon ako ng makita ko si Ruwi habang karga karga ang bunso nilang anak ni boss Lucian na si Rehliza.

Agad kong tinapon ang sigarilyo ko sa lupa saka ko ito tinapakan. May inabot naman sakin si Ruwi na alcohol kaya agad kong tinanggap yun.

“Aanhin ko ’to?” naka kunot nuo kong tanong sakanya.

“Inumin mo kaya,” irap niyang sabi kaya pinukol ko siya ng masamang tingin.

“Maglagay ka ng alcohol sa kamay mo, ipapahawak ko sayo si Rehliza.” saad niya sabay upo sa mahabang bench sa gilid. Sinunod ko naman ang utos niya at agad na binuhos ang alcohol sa kamay ko. Halos mangalahati pa nga ito dahil ayaw kung may dumi ang kamay ko kapag hahawak ako kay Rehliza.

“Masyado mong pinataba si Reh, kaya ka nahihirapan mag karga.” Saad ko sabay upo sa tabi nilang mag-ina.

Kinuha ko si Rehliza na agad namang ngumiti sakin. “Miss mo na si uncle pogi mo?” tanong ko habang naka ngiti. Nakakawala ng problema ang hagikhik na tawa ni Rehliza habang inaabot ng dalawang kamay niya ang mukha ko.

“Ano nga pala ang sasabihin mo sakin? Dapat hindi ako pupunta ngayon pero dahil sa sinabi mo ay napilitan ako.” saad ko.

“May tanong ako,” sabi niya.

“Shoot.” sagot ko habang pinipiga ng mahina ang matabang pisngi ni Reh.

“Nong unang kinarga mo ang kambal ko na sina Alexios at Evreux, anong pakiramdam mo?” tanong niya na ikina’pagtataka ko.

“Masaya, kahit hindi yun anak ko. Alam mo namang mahilig ako sa bata kaya natutuwa ako kapag nakaka hawak ng baby.” mahaba kong sabi.

“Hmm..”

Yun lang ang sagot niya habang may inabot sakin na bote ng milk. Agad kung pinahiga si Rehliza sa braso ko sabay pinadede sa bote.

“Wag ka sana magalit kay Caleb..” mahinang saad ni Ruwi.

“Hindi ko yata kayang gawin yun Ruwi, inagaw niya sakin ang babaeng mahal ko kaya hindi ko siya mapapatawad.” seryosong sabi ko at agad napabuntong hininga.

“Alam mo ba na kasal na sina Caleb at Heart?” tanong ko saka mapait na ngumiti.

Kumunot naman ang nuo niya saka nagsalita. “Saan mo naman nakuha ang tsismis na yan?” naka ngiwi niyang sabi.

“Kay Theo, sinabi daw sakanya ni Aizen na hindi makaka dalo si Caleb dahil nanganak na ang asawa niya.” malungkot kong sabi.

“Hindi ko alam kung saan nakuha yan ni Aizen na chismis, masyado siyang advance sa buhay.” sabi ni Ruwi sabay kuha ng panyo saka pinunasan ang gilid ng labi ni Rehliza dahil tumulo ang milk don.

“Gusto ko nalang mamatay, Ruwi. Pwede bang barilin mo nalang ako o di kaya ay saksakin mo nalang ako ng paulit-ulit.” seryoso kong sabi.

“Bakit ko naman gagawin yun? Nahihibang kana ba!” inis na sabi sakin ni Ruwi saka pinitik ng mahina ang teynga ko.

“Gusto ko ng magpahinga. Yung pahinga na walang gisingan na talaga. Pwede mo bang ibigay sakin yun?” tanong ko.

“Tumigil ka nga! Hindi kapa pwedeng mamatay lalo na ngayon—

“Lalo na ngayon na hindi ko pa natatapos ang mission ko, ganon ba? Kung matatapos ko ba ang mission ko.. ibibigay mo ba ang gusto ko?” saad ko. Nakatitig lang ito sakin saka umiling.

“Hindi yun ang sasabihin ko.” sabi ni Ruwi. “Ang sasabihin ko sayo ay hindi ka pwedeng mamatay lalo na’t nanganak na si Heart.” naka ngising sabi ni Ruwi.

“Eh di mas lalo ko lang gustong mamatay dahil may ibang pamilya na si Heart.” walang buhay kong sabi.

“Gago. Anak mo ang pinag bubuntis ni Heart, hindi kay Caleb. Para kang tanga!”

“Ahh okay.. what???” Napasigaw ako sa sobrang gulat, ang tagal kong na proseso sa isip ko ang sinabi ni Ruwi.

“A-anak ko?? Totoo ba?” Nauutal kong sabi.

“Yeah. Bakit.. akala mo ba papatol si Heart kay Caleb?” naka kunot nuong sabi ni Ruwi.

“Wait.. pinagloloko mo ba ako, Ruwi?” inis kung sabi sabay tayo sa harap niya.

“Anak niyo ni Heart yun. At tsaka, hindi totoong kasal sila ni Caleb. Kaya kung ako sayo, bilisan mo ang mission mo, dahil susuyuin mo pa si Heart.” mahabang saad ni Ruwi.

Nakatulala lang ako habang nakatingin kay Ruwi at hindi makapaniwala na anak ko ang pinag bubuntis ni Heart. What the!! May anak na kami..

Unti-unti akong napangiti habang iniisip kung anong hitsura ng anak namin. “Kailangan kong makita ang anak namin, Ruwi.” saad ko sabay abot sakanya si Rehliza.

“Ayan na nga ba ang sinasabi ko eh, kaya ayaw kong sabihin muna sayo. Makinig ka Lucifier, nasa paligid lang ang kalaban natin, hindi natin alam at baka nakatingin lang sila satin ngayon. Gusto mo bang mangyari kay Heart at sa anak mo ang sinapit nila Courtney at Amara?” mahabang sabi ni Ruwi na ikinatigil ko.

“Kaya ko siya pinadala sa Leyte para malayo muna siya sa gulong pinasok mo. Pauwi na dito ang anak ng kalaban natin, mag papanggap ka ulit na mahal mo siya.” dugtong ni Ruwi.

“Pero.. gusto kung masilayan ang anak ko,” mahinang sambit ko.

“Hindi ka basta-basta makakalapit sa anak mo lalo na galit sayo si Heart. Kailangan mo siyang suyuin kapag tapos na ang mission mo, sa ngayon ay mag focus ka muna sa mission mo.” sabi sakin ni Ruwi at agad na tumayo sa pagkaka’upo.

“Wag kang mag alala, hindi sila pababayaan ni Caleb.” naka ngiting sabi ni Ruwi.

“Yun na nga eh, siya nahahawakan ang anak ko. Ako, ni hindi ko man lang makita kahit saglit.” reklamo ko.

“Tiisin mo muna, pangako, last na mission mo na yan.” saad ni Ruwi sakin.

Napatigil kaming dalawa ng sumulpot si boss Lucian at agad na lumapit kay Ruwi.

“Congrats, motherfucker! Daddy kana rin katulad ko,” bati sakin ni boss Lucian, unti-unti ay napangiti ako ng maisip ko ang salitang daddy. May anak na ako. Gusto ko na ulit mabuhay dahil may anak na ako at sa pinakamamahal ko pang babae ako nagka anak.

Nagsimula na ang seremonya ng kasal ni Salem, ang gago nag mura pa sabay pasalamat kay Lord dahil buntis na naman ang asawa niyang si Courtney. Hindi ako nakikinig sa sinasabi ng pari, ang isip ko ay nasa mag-ina ko. Iniisip ko kung ano kaya hitsura ng anak ko, hindi sinabi sakin ni Ruwi ang gender ng anak ko kaya panay isip ko kung ano. Mababaliw yata ako kung hindi ko masilayan ang anak ko. Balak kung pumunta sa Leyte para makita si Heart, kahit sa malayuan lang ay ayos lang sakin.

Ngunit sa kasamang palad, tumawag sakin si Sapphire, nagpapasundo na sakin sa airport. Bwesit na babaeng ’to, kating-kati na ang kamay ko para patayin siya.

A/N: Maagang update to ha! Batiin niyo ako ng good morning wahahha 😂😂

Chapter 21

NATUTUWA AKO HABANG pinagmamasdan si Lufhier na hinaharot ni Caleb. Six months old na ang anak ko kaya marunong na makipag harutan sa ninong niya. Mas naghahabol pa nga siya kay Caleb kaysa sa ’kin.

Kapag si Caleb ang nag-aalaga kay Lufhier ay agad naman ako nag aasekaso sa sarili ko. Nagpapahinga din ako saglit dahil laging nagigising ang anak ko sa madaling araw. Mabuti nalang ay tinutulungan ako ni Caleb.

Nagtutupi lang ako ng damit ng anak ko ng pumasok sa bahay sina Dodong at Mika. Naka school uniform pa ang mga ito dahil kagagaling lang yata nila sa skwelahan. Pinag-aral kasi sila ni Caleb, siya ang nag bibigay ng baon ng dalawa maging sa mga kailangan nila sa skwelahan.

Laging dumederitso ang dalawa dito sa bahay at nakikipag laro kay Lufhier. Unti-unting lumalaki anak ko ay mas lalo lang nagiging kamukha ng tatay niya. Hindi ko na iniisip ngayon si Lucifier, simula ng dumating ang anak ko ay nasa kanya na lahat ng attensyon ko. Sinabi ko pa nga kay Caleb na hindi na ako mag-aasawa, ayos na sakin na kami lang ng anak ko, masaya na ako do’n.

Binigyan pa niya ako ng advice na dapat ay sabihin ko daw kay Lucifier ang tungkol sa anak namin, umayaw ako dahil ayaw ko ng makagulo pa sa buhay ni Lucifier. Alam kong nanganak narin ang asawa niya, at alam ko masaya narin sila.

“Ate Heart, kailan po kayo magpapakasal ni kuya Caleb?” Inosenteng tanong ni Mika.

Nagkamot naman ako sa ulo ko habang nag iisip ng isasagot sa tanong ni Dodong.

“Not now, pero ikakasal din si ate Heart niyo.” Biglang sabat ni Caleb sa usapan habang karga karga si Luhfier na nakangiti.

“Ang cute naman ng baby ko na yan,” naka ngiti kong sabi sa anak ko sabay angat nga dalawa kong kamay para kunin siya kay Caleb, pero ayaw niyang mag pakuha sakin. Tumawa naman ng malakas si Caleb saka iniwas si Lufhier sa kamay ko saka naglakad ng mabilis papunta sa sala.

“Naku ate Heart mas gusto ni baby Lhufe ang tatay niya.” Naka ngiting sabi ni Mika.

Hindi ko nalang sinaway si Mika na laging sinasabi na si Caleb ang ama ni Lufhier hindi naman kasi alam ng mga taga rito na hindi kami mag-asawa ni Caleb.

Nagdaan ang buwan nag sisimula ng matutong maglakad ang anak ko, walang kapaguran si Caleb na tinuturuan ang anak ko maglakad. Minsan pa nga ay nakakatulog si Caleb na naka upo sa sofa habang naka dapa ang anak ko sa dibdib niya. May picture nga ako sakanilang dalawa na ganon ang position nila, nakita yun ni Caleb at agad hiningi sakin ang copy. Nakita ko nalang sa cellphone niya na wallpaper niya yun.

Natutuwa ako kay Caleb at talagang inaalagaan niya ang anak ko. Ang tawag nga ng anak ko sakanya ay dada Cabeb, first word niya ang dada cabeb dahil laging tinuturuan ni Caleb.

Spoiled din kay Caleb ang anak ko kaya laging tumatakbo kay Caleb kapag nagagalit na ako sa ka’kulitan niya. Nagmana talaga kay Lucifier.

NAKAUPO AKO habang pinagmamasdan si Sapphire habang sinasayaw ang anak niyang babae na si Peridot.

“Say Hi to Daddy,” naka ngiting saad ni Sapphire sa anak niya habang naka ngiti sa akin. Hindi ako ngumiti sa sinabi niya walang buhay akong tumayo saka tumalikod sa gawi nilang mag-ina.

“I have to go,” malamig kong sabi. Akmang hahakbang na sana ako ng hawakan ni Sapphire ang isa kong kamay.

“Don’t leave. I told you, gusto ko ng makasal sayo. Matagal na tayong engaged pero wala man lang akong marinig sayo na plano!!” Sigaw niya sa akin.

“What?? Pinapaasa mo lang ba ako? Ang sabi mo sa akin dati kaya mo akong panagutan. Bakit hindi mo pa ko pakasalan??” Sigaw niya ulit sa akin, sa lakas ng sigaw niya ay pumalahaw ng iyak si Peridot.

“May I remind you, bitch, hindi ko anak ang anak mo. Kung gusto mong pakasalan kita, maghintay ka!” Galit kong sabi saka ko hinila ang kamay ko na hawak niya at agad na umalis sa pamamahay niya.

Putangina! Hindi ko makukuha ang information kung saan nagtatago ang ama niya. Gustong-gusto ko ng patayin si Sapphire pero ayaw pang ipag utos ni Ruwi.

Napatigil ako sa paglalakad ng humabol sakin si Sapphire sabay hawak sa kamay ko. “Pakasalan mo na ako bukas kung ayaw mong makita si Peridot na ibigti ko.” Pananakot niya sa akin.

“Magpapakasal lang ako sayo kapag nakaharap ko na ang daddy mo. Gusto kong nandito siya sa araw ng kasal natin.” Seryoso kong sabi. Pagkakataon ko na kung sakaling maihaharap niya sa akin ang daddy niya.

“Kapag ba nandito ang daddy ko, pakakasalan mo na ako?” Tanong niya. Nakataas pa ang kilay niya.

“Yeah,” tipid kong sagot.

“Then, I’ll call my dad as soon as possible.”

Lumapit siya sa akin saka ako niyakap. “I love you, Lucifier. Gagawin ko ang lahat ng gusto mo, wag mo lang akong iwan.” Malambing niyang sabi habang hinahaplos ang likod ko.

Mabilis akong lumayo sa pagkakayakap niya at agad na umatras sa kanya.

“Sabihin mo sa daddy mo, bukas tayo ikakasal.” Nakangisi kong sabi.

“Talaga?” Namamangha niyang sabi.

“Yeah, surprise wedding.” Saad ko.

“Oh, thank you, Lucifier. I’m so excited for our wedding.” Wika niya at mahahalata sa kanyang boses na excited siya. Sige lang ma-excite lang siya dahil excited na din akong patayin sila.

“How about my wedding dress?” Naka ngiti niyang tanong sabay hawak sa kamay ko ulit.

“Ipapahatid ko sayo dito mamaya. Ako ng bahala sa wedding natin. Basta ang gawin mo lang ay dalhin ang ama mo bukas.” Sagot ko.

“Okay. I love you,” malambing niyang sabi.

“I have to go now. I will take care of our wedding tomorrow,” sabi ko at agad naglakad patungo sa kotse ko.

“Can’t wait to see my wedding dress. Take care, hubby.” Sabi niya at may pa flying kiss pa sa akin. Binuksan ko agad ang pintuan ng driver seat at pumasok agad sa kotse at binuhay ang makina ng sasakyan.

Kinuha ko ang relo na gamit namin dati nong nasa Russia pa kami at agad na tinawagan si Ruwi mula do’n.

“Hey!” Bungad agad niya sa kabilang linya ng sagutin niya ang tawag ko.

“Alam kung narinig mo ang pag-uusap namin ni Sapphire. Anong plano?” Tanong ko habang nagmamaneho.

“Sigurado ka bang mapapapunta niya ang daddy niya sa kasal niyo kuno?” Balik niyang tanong.

“I think. Kapag hindi siya pumunta, papatayin ko na si Sapphire bukas. Pagod na ako kakahintay sa pisteng kapatid ni Edmund na yan. Mga salot sa buhay!” Galit kong sabi kay Ruwi.

“Well, Let’s see tomorrow. Kapag hindi pa siya nagpakita. Papatayin na natin si Sapphire saka natin ipapadala sa kanya ang video kung paano natin pinatay ang anak niya.” Mahabang sabi ni Ruwi.

“It’s a plan then. Sana hindi nalang siya magpakita para mapatay ko na ang anak niya.” Saad ko kay Ruwi.

Gusto ko na talagang matapos ang mission na ’to. Ayaw ko ng paabutin ng isang taon ’to. Kailangan ko ng makita si Heart at ang anak namin. Nag-iisip narin ako ng plano kung pano ko susuyuin si Heart.

Kinabukasan, agad akong napabalikwas ng bangon at kinuha ang phone ko sa bed side table saka sinagot ang tumatawag sa akin.

“Hi, hubby. Dad is here. Kararating lang niya mula sa Russia.” Bungad sa akin ni Sapphire. Agad akong tumayo saka kinuha ang relo at agad na pinindot yun. Nakita ko ang mga line sa relo ko na naka on ibig sabihin ay nakikinig si Ruwi sa usapan. Tsismosa talaga.

“Okay, I’ll be there in a minute.”

Hindi ko na hinintay ang sagot niya at agad pinatay ang tawag. Nilagay ko ang earpiece sa teynga ko habang naglalakad papunta sa closet at kumuha ng damit.

Napakunot ang noo ko ng marinig ko ang munting halinghing ni Ruwi sa kabilang linya. Tangina talaga, umagang-umaga ng iingit na naman sa akin.

“Pwede ba, Ruwi, itigil mo muna yang harutan niyo ng asawa mo.” Inis kong sabi sa kanya.

“Ang bitter amputa,” sagot niya sa kabilang linya.

“Nakahanda na ako.” pag-iiba ko sa usapan saka kumuha ng baril sa isang kwarto.

“Okay, nandyan si Salem sa labas ng bahay mo. Kasama mo siya papunta do’n.  Daanan mo narin si Eros sa unit niya para may back up ka.” Mahabang sabi ni Ruwi.

“Bakit? Hindi ka ba pupunta?” Tanong ko habang pababa ng hagdan.

“Tapusin lang namin ’to ni Lucian saka kami susun—

Hindi ko na pinatapos ang sasabihin ni Ruwi. Ang walangya talagang ini-inggit ako.

Binuksan ko ang gate at nakita ko ang naka ngiting si Salem na nakayuko habang nag ti-tipa sa cellphone niya.

“Alam ba yan ni Courtney na may kachat kang iba?” Tanong ko kaya agad nag angat ng mukha ang kaibigan ko.

“Alam kung gwapo ako at habulin ng babae pero hindi ko magagawang lokohin ang misis ko.” Seryoso niyang sabi.

“Habulin ng babae? Baka habulin ng aso.” Nakangiwi kong sabi saka isinara ang gate.

“Fuck you!” Bulalas niya saka nagtipa na naman sa phone niya.

“Nga pala, bago tayo pumunta do’n sa bahay ng fiancè mo, may sinabi si Ruwi na kailangan nating daanan.” Sabi niya sabay tago ng phone niya sa leather jacket niya.

Tango lang ang sagot ko at agad na sumakay ng kotse. Pumasok naman si Salem sa passenger seat kaya agad kong binuhay ang makina ng kotse at pinausad.

“Saan ba daw?” Tanong ko kay Salem.

“Sa isang warehouse na malapit sa hotel nila boss Lucian,” sagot niya agad.

Hanggang sa makarating kaming dalawa ni Salem sa sinasabing warehouse. Pinarada ko lang ang kotse sa gilid ng kalsada saka bumaba ng kotse. Sabay kaming naglakad ni Salem papasok ng eskinita hanggang sa makarating kami sa harap ng warehouse. Napansin namin ni Salem na bukas ito kaya agad naming tinulak ang gate saka kami pumasok sa loob.

Hinanda ko ang baril na nasa likod ko saka dahan dahang naglakad papasok. Nasa likod ko naman si Salem na kalmadong naglalakad din.

Nasa kalagitnaan na kami ni Salem ng may marinig kaming tumahol. Napalingon kami ni Salem sa madilim na kwarto ngunit naka bukas ito at unti unting nanlaki ang mata ko ng makita ko ang malaking aso. Sabay kaming napamura ni Salem at parang mga mannequin na hindi gumagalaw sa pwesto.

Tumutulo pa ang laway ng malaking aso habang galit na galit ito na nakatingin samin ni Salem. Tumahol ito ng napakalakas dahilan para mapasigaw si Salem ng mama. Putangina! Halos murahin ko si Salem ng tumakbo ito kaya wala akong nagawa kundi tumakbo narin.

“Putangina ka! Bakit ka tumakbo?” Sigaw ko sabay takbo ng mabilis.

“Shuta ka, Lucifier! hintayin mo ko!” Sigaw niya sabay hawak sa likod ng leather jacket ko.

“Ano ba! Bitawan mo nga akong gago ka!” Sigaw ko habang pilit naghahanap ng maaakyatan.

“Tangina! kapag nakagat ako ng asong yan sinasabi ko sa’yo, gwapo parin ako kahit magka rabies ako.” Mahangin na sabi ni Salem kahit hinahabol na kami ng aso.

Nakahanap ako ng maaakyatan ko at ang gago ay inunahan ako. Napaka hayop talaga.

Natawa ako ng mahulog ang kaibigan ko dahil sa katangahan niya. Bumigay kasi ang inakyatan niya kaya nahulog ang gago. Na-corner tuloy kami ng aso. Nakalabas ang dila nito at unti-unting lumapit samin. “Shooo.. wag mo kaming kagatin. Hindi ako masarap.” Saad ni Salem habang tinutulak ako papunta sa aso. Siniko ko naman siya at agad na binatukan sa ulo.

Napapikit nalang ako ng tuluyang lumapit ang aso samin. Hinihintay ko nalang na lapain kami ni Salem. Nginit idinilat ko ang mata ko nang may marinig kaming tumawa.

Idinilat ko ang mga mata ko at nakita si Raizen na pinagtatawanan kaming dalawa ni Salem.

“Aso lang pala magpapabagsak sa inyo.” Natatawa niyang sabi.

“Ulol!” Sabay naming sigaw ni Salem.

Lumapit pa si Raizen samin habang nakangiti, feeling close pa siya sa aso habang kinakausap ito. Akmang hahaplusin sana niya ang ulo ng aso ng mabilis siyang hinabol. Mabilis kaming nagtakbuhan habang sumisigaw. Tangina, akala ko pa naman mapapaamo niya ang aso.

Nakahinga lang kami ng maluwag nang bumukas ang pintuan at pumasok si Ruwi. Sabay naming minura si Ruwi sa sobrang pagod namin kakatakbo.

“Bakit kasi kayo tumakbo? Mabait naman si fudge ahh,” sabi niya sabay haplos sa malaking aso.

“Mabait? Kita mo nga itsura namin. Wengya! Baka makita ako ng asawa ko na ganito at baka biglang akong i-divorce. Kasalanan mo ’to Ruwi.” Paninisi ni Salem kay Ruwi.

Napasalampak nalang ako ng upo sa sahig saka hinubad ang leather jacket kong suot. Basang basa na kasi ako ng pawis.

A/N: arf! arf!

Chapter 22

NASA LABAS NA AKO NG bahay ni Sapphire habang ang mga kasama ko ay nasa paligid lang. Naglakad ako papasok ng bahay at naka salubong ko pa ang mga men in black na may dalang malalaking baril.

Pinihit ko ang siradura ng pinto saka pumasok sa loob. Nakita ko agad ang nakangiting mukha ni Sapphire habang suot ang pinadala kong wedding dress.

“Hi, hubby.” bati niya at agad naglakad papunta sakin.

“Where’s your dad? I really want to meet him.” walang emosyon kong sabi.

“He’s here.” sabi niya at naglakad ito papunta sa likod ko.

“I really can’t wait to be your wife, Lucifier.” bulong niya sa teynga ko. “Let’s get married now,” dugtong pa niyang sabi.

Akmang sasagot sana ako sa sinabi niya ng marinig ko ang yapak na nang gagaling sa hagdan. Nag angat ako ng tingin at nakita ang isang lalaki na may pagka hawig kay General Edmund. Finally, lumabas narin siya, hindi yung puro tauhan lang niya ang inuutusan niya.

Napatigil ito sa paghakbang ng hagdan ng makita niya ako, karga-karga pa niya si Peridot na natutulog sa bisig niya.

“You!!” sigaw niya sabay bunot ng baril sa likod niya. Agad akong umikot sa likod ni Sapphire saka ito sinakal gamit ang braso ko at tinutukan ng kutsilyo sa ulo.

“Go ahead, shoot me. Bubutasan ko ang leeg ng unica hija mo,” naka ngisi kong sabi.

“What the hell! Lucifier.. what’s happening?” tarantang tanong ni Sapphire habang pumipiglas sa pagkaka sakal ko.

“I will kill you, you son of a bitch!” sigaw niya at agad na inabot ang hawak niyang si Peridot sa isa niyang tauhan.

Mabilis ako naglakad sa gitna ng pumasok ang iba pang tauhan niya. Pinalibutan nila ako at naka handa ang mga baril nila para paulanan ako ng bala.

“How dare you use my daughter!! Magbabayad ka!Ang lakas ng loob mong pumunta dito mag-isa.” galit niyang sabi saka bumaba ng hagdan na akala moy hari.

“Dad, help me,” umiiyak na sabi ni Sapphire mas lalo ko lang hinigpitan ang pagkakasakal sakanya.

“Kill that motherfucker!” utos niya sa mga tauhan niya.

Akmang susugod ang mga ito ng bumukas ang pinto at pumasok si bagyong Salem. Naka ngisi ito habang may hawak na armalite saka pina-ulanan ng bala ang mga naka palibot sakin.

Agad akong tumakbo habang hila-hila si Sapphire. Napa-igik ako ng kagatin ni Sapphire ang braso ko dahilan para mabitawan ko siya.

Sinugod ako ni Sapphire na mabilis ko namang sinasalag ang mga atake niya. Mukang magaling din ito sa pakikipag laban.

Suntok, sipa ang pinapakawalan ko laban kay Sapphire. Magaling din siya umilag sa mga atake ko. “Magbabayad ka sakin, Lucifier.” nang gigil niyang sabi sabay malakas na sipa ang pinakawalan niya na tumama sa dibdib ko.

Mabilis akong naka bawi at agad na umikot at malakas na sinipa ang mukha niya, wala akong pakialam kung babae man ito. Ang kalaban ay kalaban.

Siya lang naman ang nag pakidnap kay Andrei na hindi nag tagumpay. Siya din ang umatake kila Eros at Aizen nong panahon na papunta sila sa airport. Ngunit hindi ito nag tatagumpay kaya ang ginawa nila ay dinukot nila ang asawa at anak ni Salem.

“Alam kong may minamahal ka Lucifier, nanganak na siya, tama ba ako?” naka ngisi niyang tanong sakin. Fuck! Pano niya nalaman nag tungkol kay Heart.

“Surprise?” naka ngisi niyang tanong.

“I know everything. Alam ko rin kung nasaan ang mag-ina mo. My men is ready to attack your beloved and your child, you like that?” she smirked. “Alam kong mangyayari ito, kaya hinanda ko na ang lahat.” dugtong pa niya.

“Fuck you!” sigaw ko sabay malakas na sinipa ulit ang babae.

“I will kill your child, Lucifier.” saad niya na nag painit ng ulo ko. Hinuli ko ang kamay niya saka ako umikot sa likod niya at agad siyang sinakal ulit sa leeg.

“Kahit patayin mo pa ako, mamatay parin ang mag-ina mo.” nahihirapan niyang sabi. “I promise—

“Agghhh!!” sigaw niya hanggang sa tuluyan itong nawalan ng hininga. Sinaksak ko kasi ito sa ulo ng ilang beses. Binitawan ko ang katawan niya sa sahig saka sinipa ang katawan nito.

Kailangan kong matawagan si Caleb, mapapatay ko siya kapag hindi niya na protektahan ang mag-ina ko.

Naglakad ako at agad na hinanap ang mga kasama ko, puro putukan ng baril ang naririnig ko sa labas maging sa second floor. Nagkalat narin ang mga bangkay ng mga kalaban namin sa sahig.

Naglakad ako sa sala at nadatnan si Salem na nakatingin sa malaking salamin. Kunot nuo ko siyang nilapitan saka binatukan sa ulo. Kinakausap kasi niya ang sarili sa salamin.

“Ano na namang nainom mong animal ka?” saad ko matapos ko siyang batokan.

“Gatas ng asawa ko. Wala ka n’on kaya wag ka ng magtanong.” sagot niya sabay himas sa ulo niyang binatukan ko.

“Bakit kaba nakatitig sa salamin?” naguguluhan kong tanong sakanya dahil nakatitig parin ito. May nakikita yata ito na hindi ko nakikita.

“Hindi mo ba nakikita..” saad niya. “Ang ano?” tanong ko naman.

“Ang angking kagwapuhan ko. Wengya, ang swerte ni Courtney talaga sakin.” naka ngiti niyang sabi sabay ayos sa magulo niyang buhok. Parang tanga!

“Wala kang kwentang kausap.” inis kong sabi at agad na umalis sa tabi niya, bahala siya tumitig sa mukha niyang pangit. Barilin sana siya ng mga kalaban namin.

Lumabas ako sa bahay at agad na itinutok ang baril na hawak ko saka kinalabit ang gatilyo ng makita kong tumatakas ang ama ni Sapphire. Tumama ito sa braso niya ngunit tumatakbo parin ito.

Akmang hahabolin ko na sana ng may humarang sakin na tatlong lalaki at mabilis akong sinugod. Umiilag lang ako sa mga atake nila at agad na pinag babaril ang mga gago. Wala akong oras para makipag suntukan sakanila. Kailangan kong mapatay ang ama ni Sapphire para matigil na ang problema namin.

Ngunit sa kasamaang palad ay nakatakas ang matanda kasama ang dalawa niyang tauhan habang naka sakay sa SUV.

Dali-dali akong sumakay sa kotse ko para habolin ang sasakyan nila. Hindi ko pwedeng pakawalan ang hayop na ’to.

Mabilis kong pinaharurot ang kotse para habulin sila. Inilabas ko pa ang kamay ko sa bintana at pinapa’putukan ang gulong nila kaya pagewang-gewang ang sasakyan nila.

Mas lalo kung binilisan ang pag mamaneho hanggang sa pumasok ang sasakyan nila sa eskinita. Sumunod ako don hanggang sa nag ring ang cellphone ko sa bulsa ng pantalon ko. Napamura ako saka ko kinuha ang phone ko na hindi matigil sa pag ring.

Sinagot ko ang tawag na hindi tinitignan ang caller. “Nasaan ka?” bungad sakin ni Ruwi ng masagot ko ang tawag.

“Sinusundan ko ang kotse ni Alejandro,” sabi ko habang ang mata ko ay naka tuon sa kotse ng kalaban.

“Abort mission Lucifier!” saad ni Ruwi.

“Why? Malapit na Ruwi kunti nalang. Mapapatay ko na siya.” sagot ko agad.

“It’s a trap. Umatras kana habang hindi kapa nakaka labas ng eskinita. May naka abang sa unahan na mga tauhan niya. Kaya iatras mo ang kotse.”

Agad akong napa preno ng marinig ko yun. Fucking shit. Mabilis ko pina’atras ang kotse habang hindi ko pinapatay ang tawag ni Ruwi.

“Good,” rinig kong sabi niya na parang binabantayan ako.

“Bumalik ka dito,” utos niya sakin na agad pinatay ang tawag. Sinunod ko ang utos niya at bumalik sa bahay ni Sapphire.

Pagdating ko sa bahay ay naabotan ko ang elite force na nag hahakot ng mga bangkay saka hinahagis ang katawan sa malaking truck.

Nakatayo naman si Ruwi at boss Lucian sa labas kaya agad akong lumapit sakanilang dalawa.

“May sugat ka Ruwi,” nag aalalang tanong ko ng makita kong dumudugo ang braso niya. Hawak pa ito ni boss Lucian na parang pinipigilan ang dugo.

“I’m fine, daplis lang ’to.” sabi niya sakin saka ngumiti.

“Maghanda kana.” dugtong niya.

“Para saan?” tanong ko naman habang nakatingin sa ginagawa ni boss Lucian sa braso ni Ruwi.

“Puntahan mo na ang mag-ina mo sa Leyte. Suyuin mo na si Heart,” saad ni Ruwi.

“You mean.. pwede na akong lumapit sa mag-ina ko?” paninigurado ko kay Ruwi, unti-unti ay napangiti ako ng marinig ko ang sinabi niya. Tumango siya sakin habang naka ngiwi sa tama niya ng baril.

“Yeah. Basta ba wag mong susuntokin si Caleb.” saad ni Ruwi na ikina lukot ng mukha ko.

Damn it! Gustong-gusto ko pa naman bugbugin si Caleb kapag nagkita kami. Hindi ko maipapangko na hindi ko siya masusuntok pag nagkita kami.

Kailangan ko ng bawiin ang mag-ina ko kay Caleb. Akin lang si Heart. Akin lang ang anak ko.

A/N: uyy, shuta.. sinisipag ako ahh..

Chapter 23

MALAPIT NA MAG ONE year old ang anak kong si Lufhier Ang bilis ng panahon talaga, may makulit na akong anak.

Nasa kuna si Lufhier habang naglalaro sa laruan na kotse-kotse. Nagtataka nga ako dahil pag bukas ko ng pinto ng umagang yun ay may nag-iwan ng laruan na kotse sa pinto namin. Akala ko nga naiwan lang ni Dodong dito nong naglaro siya pero sabi niya ay hindi daw sakanya.

Kinuha ko nalang ito at ibinigay kay Lufhier na nagustuhan naman niya agad. Naging favorite toy na nga ng anak ko, palagi niyang dala-dala ito, maging sa pagtulog ay hawak-hawak niya ito.

Sa sumunod na araw ay may nag-iwan ulit ng stuff toys sa labas parin ng bahay. Isang teddy bear ito na kulay brown, ibinigay ko ulit sa anak ko na nagustuhan na naman niya ulit.

Nagtataka tuloy ako kung sino ang nag-iiwan ng laruan sa labas ng bahay namin. Maging si Caleb ay wala din idea kung sino.

Lumabas ako ng bahay habang karga-karga si Lufhier daily routine namin ’to every morning ay pinapasikatan ko siya ng araw at hinahayaan maglaro kahit saglit.

Habang nasa labas kami ay hawak na naman niya ang kotse-kotse, ayaw talagang bitawan.

Inilibot ko ang mata ko para tignan kong may sasakyan ba para sana ibaba ang anak ko para maglakad-lakad.

Napansin ko sa may unahan na may naka paradang itim na sasakyan. Hindi ko kilala ang kotse, ngayon ko lang nakita ito dahil laging trycle lang naman ang nandito sa barriong ’to.

Hindi ko nalang pinansin saka ibinaba si Lufhier sa kalsada. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay saka nagsimulang maglakad. Natatawa ako habang nakikinig sa hagikhik ng anak ko.

“Pag talaga gala anak ha!” saad ko. Gustong-gusto kasi nito na nasa labas palagi. At kapag uuwi na kami sa bahay ay dyan na siya iiyak.

Pabalik-balik lang kami naglalakad hanggang sa sumulpot si Caleb. Agad natuwa ang anak ko at gustong lumapit kay Caleb. Kinuha naman sakin ni Caleb si Lufhier saka ito itinaas kaya tuwang-tuwa ang anak ko. Magkasundo talaga sila ng ninong Caleb niya.

Pumasok narin kami sa bahay dahil masakit na ang sikat ng araw. Napatingin pa ako sa kotse na naka parada sa may unahan bago ako tuluyang pumasok sa loob.

Naghahagik-hikan pa ang dalawa sa loob ng bahay kaya agad kong hinanda ang panligo ni Lufhier. Si Caleb kasi ang magpapa ligo sakanya kapag ako kasi ay iiyak lang sakin at maghahabol sa ninong niya.

“Naka ready na ang panligo ni Lufhier,” sigaw ko kay Caleb.

Narinig ko naman ang yapak ni Caleb habang buhat-buhat si Lufhier na wala ng saplot, kitang-kita tuloy ang taba niya sa katawan.

“Dada duck..“cute na sabi ni Lufhier na pinapakuha ang laruan niyang duck, lagi kasi niya itong pinapalanggoy sa planggana.

“Wait baby, dada will put you first, okay!” saad ni Caleb na inilapag si Lufhier sa maliit na bath tub kaya agad hinampas ng anak ko ang tubig pagka lapag ni Caleb sakanya kaya nabasa tuloy si Caleb, tumawa naman ang anak ko ng makitang nag ku’kunwaring umiiyak si Caleb.

Umalis nalang ako doon at hinayaan silang mag ninong. Hinanda ko muna sa sala ang damit ni Lufhier at ang pabango niya at kung ano-ano pa. Mamaya pa yun matatapos dahil mag lalaro pa sila ng ninong niya.

Nang ma’ayos ko ang gamit niya ay agad akong lumabas ng bahay para sana mag walis sa bakuran. Ngunit nagulat ako ng pag bukas ko ng pinto ay may nakita ako.

Halos hindi ako gumalaw sa kinatatayuan ko habang hawak ko ang pintuan, nakatitig lang ako sakanya at nagtataka kung bakit siya nandito.

“Lucifier..” mahinang sambit ko sa pangalan niya.

Hindi ito sumagot, nakatitig lang ito sakin na para bang binabasa ang isip ko.

“Anong ginagawa mo dito?” walang emosyon kong tanong saka lumabas ng bahay at agad isinara ang pinto para harapin siya. Ayaw kong makita niya si Lufhier.

Hindi siya sumagot sa tanong ko, nakikita ko sa mata niya ang kalungkutan na ikinapag tataka ko. Bakit naman siya malukungkot kung may pamilya na ’to.

“Inuulit ko. Anong ginagawa mo dito?” tanong ko sa pangalawang pagkakataon.

“I’m here for you.” mahinang sabi niya.

Mapait akong natawa at pinagkrus ang dalawang braso ko sa harap ng aking dibdib. “Anong kailangan mo sakin?” tanong ko.

“I want to talk to you.” seryoso niyang sabi.

“Ayaw kong makipag usap sayo. Wala namang dahilan para makipag usap sayo. Umalis kana!” malamig kong sabi.

“G-Gusto kong makita ang.. ang anak natin,” nauutal niyang sabi.

Halos manlaki ang mata ko ng marinig ko yun. Sinabi ba ni Ma’am Ruwi kay Lucifier? Pero nangako siya sakin na hindi niya sasabihin.

Tumukhim ako para mawala ang kaba ko sa dibdib. “Anong pinagsasabi mong anak?” sigaw ko sakanya.

“Alam kung may anak tayo, Heart.” seryoso niyang sabi. Ang lakas ng loob niyang pumunta dito sa harap ko para sabihing alam niya na may anak siya sakin.

“Sa pagkaka’alala ko ay mas pinili mo ang babaeng yun kaysa sakin. Diba kasal na kayo? So, ano pang ginagawa mo dito? Bumalik kana sa pamilya mo.” sigaw ko sakanya, pinipilit kong hindi maluha ng makita ko sa mga mata ni Lucifier na puno lungkot.

“Oo, may anak tayong dalawa. Pero hindi mo na kailangan panagutan yun, Lucifier. Hindi naman kita kailangan kaya wag mo ng intindihin yun. Kalimutan mo nalang na may nakilala kang Heart Aguilar mas matutuwa pa ako n’on.” mahaba kong sabi.

“Anak ko parin siya, kaya may karapatan akong makita ang anak ko.” saad niya sakin.

Hanggang sa may pumasok sa isip kong idea. Ngumiti ako ng nakakaloko saka ako nagsalita. “Ikaw nga ang naka buntis sakin, pero hindi ko nasabi sayo na sinalo ni Caleb ang anak mo. By the way, apelydo ni Caleb ang ginamit ng anak ko, kaya hindi mo na siya anak. Wala ka ng anak sakin!!” sigaw ko sakanya.

Nanlaki naman ang mata niya ng marinig yun mula sakin. Ito nalang ang naiisip kong paraan para umalis siya sa harap ko.

Itinaas ko ang kaliwa kong kamay saka ipinakita kay Lucifier ang suot kong sing-sing. “Magpapakasal na kami ni Caleb next month.” walang emosyon kong sabi. Bumaba ang tingin ni Lucifier sa kamay ko ng ibinaba ko yun.

“No.. hindi totoo yan,” mahina niyang sabi. Namumula ang mata nito na ano mang oras ay iiyak na.

“It’s true, ikakasal na kami ni Caleb. Natutunan kung mahalin si Caleb sa mga nagdaang buwan. Kaya please lang.. wag mo ng guluhin ang buhay ko. Umalis kana!” sigaw ko sabay tulak kay Lucifier.

“No! Heart.. Let me explain, please.. Wag kang magpakasal please..” nagmamakaawa niyang sabi.

Nagulat ako ng lumuhod ito sa harap ko sabay yakap ng mahigpit sa beywang ko. Pinipilit kong tinanggal ang mga braso niya pero hindi ko magawa.

“Ano ba, Lucifier, bitawan mo nga ako!!” sigaw ko habang pilit na tinutulak siya.

“No! Akin ka lang, Heart. Sakin ka magpapakasal. Anak ko yun kaya dapat sakin naka apelydo ang anak natin.” umiiyak niyang sabi. Natulos ako sa kinatatayuan ko ng marinig ko ang paghagolhol ng iyak ni Lucifier. Hindi ako makapaniwalang umiiyak siya, nakilala ko siya dati sa ugaling mapang-asar, pilyo at akala moy siga sa kanto pero ngayon.. naka luhod siya habang nakayakap sa beywang ko at humahagolhol ng iyak.

“Please.. Heart, bigyan mo ko ng pagkakataon para mapaliwanag ang lahat, nagmamakaawa ako sayo..” umiiyak niyang sabi.

“Gagawin ko ang lahat ng gusto mo basta’t pakinggan mo lang ako.” dugtong niya.

“Gusto kong makita ang anak natin, Heart. Gusto ko kayong makasama.” umiiyak niyang sabi at mas lalong humigpit ang pagkaka yakap niya sa beywang ko.

Pinipigilan kung maiyak at mas lalong pinatigas ang loob ko. Inisip ko ulit ang nangyari sakin ng makita ko siyang kasama ang babaeng yun hanggang sa pag pili niya sa babaeng yun at pag tanggi niya na kilala niya ako nong tinanong siya ng babae.

Malakas kung binaklas ang dalawa niyang kamay saka ako umatras kay Lucifier. “Umalis kana! Umalis kana sa buhay ko! Hindi kita kailangan. Kung dati ay mahal na mahal kita, ngayon ay kinasusuklaman kita. Sana mawala kana sa buhay ko!” galit kong sigaw saka ako mabilis na pumasok ng bahay at agad isinirado ang pinto.

Napasandal ako sa likod ng pinto habang pinapaklma ang puso ko sa sobrang lakas ng tibok nito. Naririnig ko parin ang iyak ni Lucifier sa labas kaya hindi ko tuloy mapigilang hindi maiyak.

Kailangan ko tong gawin upang hindi na ulit ako masaktan. Ayaw ko ng maramdaman ang sinapit ko noon, takot na ako. Kaya kung pwede lang sana ay ayaw ko na siyang makita pa ulit. Masakit parin pala kapag iniisip ko ang mga nakita ko dati. Nakatatak yun sa isip ko kaya hanggang ngayon ay hindi ko parin makalimutan.

A/N:

Cheer niyo ko para mag update pa ako ng isa pang chapter wahahhaha 😂😂😂

Chapter 24

PILIT KUNG KINAKALIMUTAN ang mga sinabi sakin ni Heart kahapon. Halos hindi ako makapag maneho sa sobrang sakit ng mga sinabi niya sakin.

Hindi ko nga alam kung paano ako naka uwi ng Manila dahil lutang na lutang ako. Para akong nawawala dito sa mundong ibabaw. Pakiramdam ko ay para akong naliligaw sa madilim na lugar na hindi ko mahanap-hanap ang liwanag.

“Kuya Lucifier naman, kanina kapang umaga umiinom.” sabi sakin ni Kier na binabantayan ako.

“Iwanan mo na kasi ako dito, promise dito lang ako sa bar mo.” sagot ko sabay inom ulit ng alak.

Nagkamot naman ito sa ulo niya saka bumuga ng hangin. “Lagot ako kay ate Ruwi kapag pinabayaan kita,” saad nito.

“Si Ruwi..” natatawa kong sabi. Kung sana ay hindi si Caleb ang pinabatay niya kay Heart, eh di sana, hindi magkakagusto si Heart kay Caleb. Sana isang babaeng elite force nalang ang pinabantay niya kay Heart.

“Kuya Lucifier, lagi kana lang umiinom, may problema kaba? Pwede kang mag kwento sakin.” sabi sakin ni Kier.

“Ayos lang ako, Kier. Gusto ko lang talaga magpakalasing, kaya hayaan mo muna ako.” saad ko saka ininom ang basong may lamang alak.

Bumuga naman ito ng hangin saka napasandal sa likod ng upuan. Ngunit agad din itong umayos ng upo ng may makita siya. Itinaas niya ang kamay niya na parang may kinakawayan.

“Kuya Caleb, nandito ka pala.” naka ngiting bati ni Kier.

Agad akong napalingon ng marinig ko yun. Nandilim ang paningin ko ng makita ko si Caleb na nakatayo sa pinto, nagulat pa yata na nandito ako.

Agad akong tumayo sa pagkaka upo saka hinampas ang hawak kung bote sa mesa saka mabilis na naglakad papunta kay Caleb. Walang sabi-sabing inatake ko siya.

“Shit! Kuya Lucifier!!” sigaw ni Kier na pinipigilan ako.

“Umalis ka dyan Kier, papatayin ko ang lalaking yan.” sigaw ko habang pilit na pumipiglas kay Kier.

Malakas kong itinulak si Kier saka sinipa ito para hindi maka bangon agad saka inatake si Caleb.

“Hayop ka!!” sigaw ko habang pilit siyang sinasaksak sa hawak kong bote.

“Kuya Lucifier, calm down.” pag pipigil ulit sakin ni Kier kaya agad ko siyang sinugatan sa braso gamit ang basag na bote na hawak ko.

Tumutulo ang dugo sa tagiliran ni Caleb ng matamaan ko siya kanina. “Papatayin kita, Caleb. Papatayin kita!!” sigaw ko sabay atake ulit sakanya.

“Fuck!” mura niyang ng matamaan ko ang isa niyang binti.

Hindi ko siya tinigilan hanggang sa ibinaon ko ang hawak kong bote sa balikat niya at agad na hinugot yun.

Binitawan ko ang hawak kong bote saka mabilis na sinuntok sa mukha si Caleb dahilan para matumba ito sa sahig habang sapo-sapo ang nasaksak niyang tagiliran. Agad kong dinambahan siya saka pinag susuntok ang mukha niya.

“Inagaw mo na nga sakin si Heart, pati ba naman ang anak ko!!” nang gagalaiti kong sabi habang pinag susuntok ang mukha niya. Wala akong pakialam kung mapatay ko siya. Gusto ko siyang mawala sa landas ni Heart.

“Iniwan mo siya tapos magagalit ka sakin.” sigaw niya saka ako malakas na inuntog gamit ang nuo niya kaya napatigil ako sa pag suntok.

Tatayo sana siya ng mabilis kong sinuntok ang sikmura niya.

“Bloody hell!”

Napatigil ako sa pag suntok ng marinig ko ang boses ni Salem. “Stop it, Lucifier you almost killing him.” sigaw niya sakin sabay hila sakin patayo mula kay Caleb.

Nagsidatingan ang mga kaibigan ko at agad akong hinawakan ni Eros at Caiden sa magkabilang kamay habang si Salem ay chine’check si Caleb na naka handusay sa sahig.

“Ano bang nasa isip mo ha!” sigaw sakin ni Caiden na mas lalo lang ikina’init ng ulo ko. Malakas kong binaklas ang kamay ko na hawak ni Eros saka sinuntok si Caiden sa mukha.

“Fuck!” mura niya sabay sapo sa labi niya na tinamaan ko.

Tumingin ako kay Caleb na nakasalampak pa sa sahig habang punong-puno ng dugo ang mukha at tagiliran niya. “ Sa susunod na magkita tayo ulit, tataposin na kita.“ malamig kong sabi saka ako umalis sa harap nila.

Lumabas ako agad sa bar ni Kier habang hawak ang ulo ko dahil bigla itong sumakit.

Nang makalabas ako ay agad akong naglakad papunta sa gitna ng kalsada para wakasan ang buhay ko. Ito nalang ang naisip kung paraan para mawala na ng tuluyan ang sakit na nararamdaman ko.

Nakapikit akong tumayo sa gitna ng kalsada habang itinaas ang dalawa kong kamay sa gilid ko at naghihintay na may dumaang mga sasakyan. Napangiti ako ng may marinig akong bosena na halatang ten wheeler truck. Iminulat ko ang mata ko at hindi nga ako nagkamali, isang ten wheeler truck ang papalapit sakin.

Ipinikit ko ang mata ko ulit at hinihintay ang kamatayan ko. Mahal na mahal kita, Heart. Hinanda ko na ang sarili ko habang hinihintay na sagasaan ako ng sasakyan.

Ngunit, may biglang humawak sa kamay ko at hinila ako ng mabilis. “Damn it! Lucifier,” galit na boses ni Ruwi.

Iminulat ko ang mata ko at nakita ang mukha ni Ruwi na habol ang hininga na nakatingin sakin. “Why are you saving me again? Can I just rest, Ruwi, for good.” inis kong sabi sakanya.

Hindi ito sumagot sakin bagkos ay niyakap niya ako ng mahigpit. Doon na tuluyang tumulo ang luha ko. Kailangan ko pala ng karamay at alam ko si Ruwi yun.

“Ang sakit na Ruwi. Sobrang sakit na. Pano ko sasabihin sakanya ang totoo kung ayaw niya akong pakinggan. Paano ko sasabihin sakanya na mahal na mahal ko siya kung tinutulak niya na ako papalayo. Pano ko siya makakasama kung si Caleb na ang gusto niyang makasama..” umiiyak kong sabi. Hinahaplos lang ni Ruwi ang likod ko na para akong inaalo. “Gusto kong mawala ang sakit na nararamdaman ko Ruwi, sa tuwing naiisip ko ang mga sinabi niya sakin, nasasaktan ako. Sobrang masakit.” saad ko na nilalabas ang saloobin ko.

“It’s okay, hindi kita pababayaan okay?” saad ni Ruwi saka ako inilayo sa pagkaka’yakap niya.

“Gagawa tayo ng paraan, wag mo lang tong gawin.” dugtong niya sabay punas ng luha ko.

“Hindi na siguro ’to magiging maayos pa Ruwi. Kung nakita mo lang ang mukha ni Heart kahapon, makikita mo ang pagkamuhi niya sakin. Para bang nagsisisi siya na nakilala ako.” malungkot kong sabi kay Ruwi.

Hindi siya nagsalita sakin bagkos ay hinila niya ako papunta sa parking lot ng bar ni Kier. Napansin ko na naka sandal sa kotse si boss Lucian na parang hinihintay kami ni Ruwi.

“Love, pwede bang ikaw muna ang bahala kay Lucifier, kailangan ko munang makita ang kalagayan ni Caleb.” sabi ni Ruwi kay boss Lucian.

Umalis si Ruwi sa harap namin kaya inakbayan ako ni boss Lucian.

Nakayuko lang ako habang nakatingin sa dulo ng sapatos ko habang iniisip ang mukha ni Heart. Tangina, siya lang talaga ang nagpa-iyak sakin ng ganito.

“Ganyan din ang pakiramdam ko dati.” basag sa katahimikan ni boss Lucian kaya napa angat ako ng mukha.

“Alam mo yung gusto mo nalang mawala sa mundo, makasama mo lang babaeng mahal mo sa kabilang buhay, kaya naka ilang attempt ako dahil hindi ko na kaya ang sakit.” mahabang sabi ni boss Lucian habang naka ngiti na parang inaalala ang nakaraan.

“Pero lagi akong nakakaligtas sa kamatayan may dahilan kaya lagi akong naliligtas dahil buhay naman pala ang pinakamamahal ko. Kaya kapag may nagligtas sayo, ibig sabihin n’on ay may pag-asa kapa. Kaya wag kang susuko, papasaan ba’t magiging maayos din ang lahat. Wag mo lang susukuan si Heart dahil nasaktan din naman siya sa ginawa mo. Hindi mo din siya masisisi na magalit sayo. Kaya wag mo siyang tigilang suyuin dahil kapag hindi mo pinilit at sumuko ka ka’agad ikaw ang matatalo. Ipakita mo sakanya na mahal na mahal mo siya at hindi mo siya susukuan.” mahaba niyang sabi.

“Magkaiba tayo ng pinagdaanan, but.. pareho tayong nagmahal ng lubusan sa isang babaeng nagpabaliw sa’tin. Alam mo bang si Ruwi lang ang babaeng iniyakan ko?” tuloy-tuloy niyang sabi. Hindi ako sumagot sa sinabi ni boss Lucian, nakayuko lang ako habang nakikinig sakanya.

“Kaya kong mag makaawa sakanya at umiyak wag lang niya akong iwan ulit dahil hindi ko kakayanin kapag nawala siya sakin.” He chuckled. “Kaya nga lagi akong nakasunod sakanya, sobrang baliw na baliw ako kay Ruwi na kulang nalang ay yakapin ko siya araw-araw, takot na takot akong mawala siya ulit sakin.” naka ngiting sabi ni boss Lucian.

“Kaya wag mong susukuan si Heart, kung kailangan mong daanin sa dahas gawin mo makuha mo lang siya ulit.” sabi niya sabay tapik sa balikat ko.

“Tigil mo narin ang pag inom mo, gusto mo bang magkasakit at tuluyang mamatay na hindi nakakasama ang anak mo.” dugtong pa ni boss Lucian sakin.

“Sa tingin mo ba boss Lucian, may pag-asa paba ako? Talo na ako kay Caleb.” mahinang sabi ko.

“Hindi mo kalaban si Caleb. Dapat nga ay magpasalamat ka sakanya sa pag-aalaga sa mag-iina mo habang wala ka sa tabi nila.” sagot sakin ni boss Lucian.

“Pero.. nagka gusto naman si Heart sakanya,” sagot ko agad.

“I don’t think so, hindi ako naniniwala na magkaka’gusto si Heart lalo na’t may anak na kayo.” makahulogan niyang sabi. Pareho lang talaga sila ni Ruwi hindi sinasabi ng deritso sakin.

“Think about it,” naka ngiti niyang sabi. Yumuko naman ako at tumingin ulit sa dulo ng sapatos ko. “Humingi ka ng sorry kay Caleb kapag nahimas-masan ka.” saad ni boss Lucian saka ito pumasok sa kotse.

“C’mon, get inside.” habol niyang sabi kaya napabuga ako ng hangin saka sumunod sakanya.

Tahimik akong naka upo sa back seat habang hinihintay ang pagbalik ni Ruwi. Si boss Lucian naman ay naka upos sa driver seat.

Ipinikit ko ang mata ko habang pinapakinggan ang bosena ng mga sasakyan na dumadaan. Hanggang sa may narinig akong malakas na bosena na papunta samin.

Tuluyan akong napa’pikit habang dinadama ang sakit na tumatama sa dibdib ko.

A/N: Hi!

Chapter 25

HININTAY KO MAGDAMAG si Caleb kagabi pero hindi siya dumating. Ang sabi kasi niya ay may aasekasuhin lang daw siya sa Manila at uuwi din daw siya agad.

Pero nagmadaling araw nalang ay hindi siya dumating. Nakatulugan ko nalang ang paghihintay sakanya.

Bumangon ako sa kama at napatingin sa anak ko na mahimbing na natutulog sa tabi ko. Agad akong tumungo sa banyo para maghilamos muna ng mukha. Nang matapos ako ay lumabas ako sa kwarto at agad tinungo ang kusina para magtimpla ng kape.

Nagsimula narin ako mgaluto ng agahan at baka dumating si Caleb. Mabilis ang kilos ko habang nagluluto ako at baka magising ang anak kong si Lufhier.

Simpleng almusal lang naman ang niluto ko habang kay Lufhier naman ay gulay na dinurog ko. Naka ready narin ang orange fruit niya para sipsipin niya mamaya.

Inayos ko lang sa lamesa ang niluto ko saka ako bumalik sa kwarto para silipin ang anak ko kung gising na. Nakita kong mahimbing parin naman ’tong natutulog kaya napagdesisyonan ko nalang na mag walis muna sa sala.

Nilinis ko na muna at pinunasan ang lamesa dahil mahilig pa naman si Lufhier mag laro dito. Saktong natapos ako sa paglilinis ng marinig ko ang iyak ni Lufhier. Dali-dali kong tinungo ang kwarto namin at nakita ko ang anak ko na nakaupo sa kama habang umiiyak at hawak-hawak ang laruan niyang kotse.

“Ayy.. kawawa naman ang baby nayan,” nakangiti kong sabi sa anak ko saka ko siya kinarga at pinunasan ang luha niya sa gilid ng mata.

Tumigil naman siya sa pag-iyak kaya agad akong lumabas ng kwarto. Lumapit ako sa stroller niya at inilagay si Lufhier do’n.

Kinuha ko ang naka handang pagkain niya saka ko siya sinubuan. Pakakainin ko muna ang anak ko bago ako kakain. Wala pa naman din kasi si Caleb. Nag-aalala tuloy ako sakanya, hindi din kasi siya tumawag sa ’kin kaya nagtataka ako. Baka may nangyari na sakanyang masama.

Kapag kasi umaalis siya ay nag se-send yun ng mesaage sa ’kin kung pauwi na ba siya o hindi pa para hindi ako mag-alala.

Nang matapos akong pakainin si Lufhier ay ako naman ang kumain. Naglalaro naman ang anak ko sa laruan niya habang nasa gilid ng upuan ko.

Nasa kalagitnaan na ako ng pag subo ko ng may kumatok sa labas ng pinto namin. Kumunot ang nuo ko at nagtataka kung sino yun. Hindi yun si Caleb dahil may susi si Caleb sa bahay.

Tumayo ako para tignan kung sino ang kumakatok sa labas ng pinto. Nakasunod naman sa ’kin ang anak ko hanggang sa sala kaya binuksan ko ang tv para pa-panoorin siya ng cocomelon.

Agad namang naaliw ang anak ko kaya hindi na siya sumunod sa ’kin. Naglakad ako papunta sa pinto at pinagbuksan ang taong kumakatok sa labas.

Nang mabuksan ko ang pintuan ay hindi ko inaasahan na si Ma’am Ruwi ang makikita ko. Halata sa hitsura niya na wala siyang tulog na parang nag mamadaling pumunta rito. May problema kaya?

“Ikaw po pala, Ma’am Ruwi.” Sabi ko at agad na niluwagan ang pagkakabukas ng pintuan.

“How are you, Heart?” Tanong niya sa ’kin.

“Ayos lang naman po. Pasok ka po Ma’am Ruwi.” Magalang kong sabi sakanya.

Pumasok naman siya at agad na ipinalibot ang tingin sa bahay hanggang sa nakita niya si Lufhier na tumatawa habang na nonood ng cocomelon.

“Kamukhang-kamukha niya si Lucifier.” Sabi ni Ma’am Ruwi sabay upo sa pang isahang sofa.

“Malakas po yata ang dugo niya.” Nakangiwi kong sabi.

“I see.” Tipid na sagot ni Ma’am Ruwi.

“Ano po pala ginagawa mo dito?” Tanong ko. Nagtataka kasi ako kung bakit siya nandito. Masama talaga ang kutob ko. Hindi naman siguro siya pupunta dito ng walang kailangan sa ’kin.

Biglang nag seryoso ng mukha niya habang nakatitig sa ’kin. Mas lalo lang dumoble ang kaba ng dibdib ko. Para tuloy akong na tatae sa sobrang kaba. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan.

“Wag ka sanang mabibigla..” saad niya na para bang sinadyang bitinin ang sasabihin.

“A-ano po yun?” Nautal kong sabi. Pinagpapawisan tuloy ang mga kamay ko sa sobrang kabang nararamdaman ko. Ano ba talaga ang problema. May nangyari ba kay Caleb?

“Si Lucifier..” bitin niya sa sinasabi niya. Mas lalo akong kinabahan ng marinig ko ang pangalan ni Lucifier.

“May masamang nangyari sakanya,” pagtutuloy niya sa sinasabi niya.

Napakurap-kurap ako ng ilang beses habang hinihintay ang sasabihin pa niya. “May nangyari po ba.. sakanya?” Nag-aalala kong tanong.

Huminga muna ng malalim si Ma’am Ruwi na parang may mabigat na dinadala. “He’s dead.” Sabi niya sa mahinang boses.

Parang gumuho ang mundo ko ng marinig ko yun. Hindi ko man lang napansin na may tumulong luha sa gilid ng mata ko. Kung hindi ko pa naramdaman ang pagkabasa ng pisngi ko ay hindi ko yun malalaman.

“Si Lucifier..” mahinang sambit ko.

“Naaksidente siya kagabi dahil sa sobrang kalasingan. Pinilit niyang magmaneho kahit lasing na lasing na siya.” Nahihirapang sabi ni Ma’am Ruwi na may luha sa gilid ng mata niya.

“Naglasing siya nang mang galing siya dito sa Leyte, Heart. Kung alam lang namin na mangyayari ito ay sinamahan sana namin siya kagabi.” Dugtong ni Ma’am Ruwi.

“Hindi po totoo yan diba? B-buhay po si Lucifier po diba??” Umiiyak kong sabi na hindi makapaniwala sa sinabi ni Ma’am Ruwi.

Ngunit nakita ko ang luhang pumatak sa mata niya kaya napaluhod ako sa sahig. Doon na bumuhos ang mga luha ko. Bakit? Bakit nangyari ’to? Kasalanan ko ’tong lahat. Kung hindi lang ako nag matigas sakanya n’ong isang araw sana hindi siya nagpakalasing. Sana buhay pa siya ngayon.

Umiiyak ako habang nakahawak sa dibdib ko. Hindi ko inaasahan na mangyayari ’to. Kasalanan ko ’tong lahat.

Kahit anong gawin kong pagsisisi hindi ko na maibabalik ang buhay ni Lucifier.

Lumalabo ang mga mata ko dahil sa mga luha ko. Mahal na mahal ko si Lucifier, sobrang mahal na mahal ko siya.

“Kaya ako nandito para dalhin ka sa punerarya. Nandoon ang ang katawan ni Lucifier. Gusto naming ikaw mag desisyon kung ipapa-cremate mo ba siya o hindi.” Saad sa ’kin ni Ma’am Ruwi.

Nag-angat ako ng tingin habang patuloy na dumadaloy ang mga luha ko. “Gusto ko pong makita si Lucifier, Ma’am Ruwi. Gusto ko po siyang mayakap..” iyak kong sabi.

“Sige. Dadalhin kita do’n” Sagot niya saka lumapit sa ’kin at tinulungan akong makatayo.

“Ikukuha lang kita ng tubig.” Sabi ni Ma’am Ruwi na agad na umalis sa harap ko at naglakad papunta sa kusina.

Nakatulala lang ako habang iniisip ang mukha ni Lucifier. Simula sa inalagaan ko siya hanggang sa pagiging mapang-asar niya sa ’kin hanggang sa huli naming pagkikita n’ong isang araw. Lahat yun ay bumalik sa isipan ko na parang kahapon lang nangyari. Napapikit ako at mas lalong napa-iyak.

Ang dami kong pinagsisihan. Sobrang nagsisisi ako sa huli naming pagkikita. Tandang-tanda ko pa ang paghagolhol niya ng iyak n’ong isang araw sa mga sinabi ko. Alam kung nasaktan ko ang damdamin niya sa mga kasinungalingan ko. Hindi ko na mababawi ang mag sinabi ko sakanya.

Gusto ko siyang mayakap at makasama kahit wala ng buhay ang katawan niya. Kahit man lang sa huling sandali niya dito sa mundo ay maipakilala ko siya sa anak namin. Deserve niyang ipakilala kay Lufhier na siya ang ama at hindi si Caleb.

Bumalik si Ma’am Ruwi na may dalang isang basong tubig at karga si Lufhier sa isa niyang kamay. Agad kong tinanggap ang basong may lamang tubig at agad na ininom ito.

“Ma’am Ruwi, dalhin niyo na po ako kay Lucifier.. nakikiusap po ako.” Pakiusap ko sakanya.

“Yes. Dadalhin ko kayo ni Lufhier sa Manila. Tapos ng naibalsamo ang katawan ni Lucifier. Kaya ikaw nalang ang hinihintay.” Sabi niya. Tumango ako sabay tayo sa kinauupuan ko.

“Ihahanda ko lang po ang gamit namin ng anak ko,” pagpapaalam ko sakanya.

“Take your time. Ako na muna bahala sa minnie me ni Lucifier.” Sabi niya at nilalaro si Lufhier.

Mapait akong ngumiti ng makita ko ang anak ko. Mabuti nalang pala at nagmana siya sa ama niya. Para lagi ko paring makita si Lucifier kahit wala na siya sa tabi namin.

Umiiyak akong tumungo sa kwarto at napasalampak nalang sa sahig ng makapasok ako sa loob ng kwarto. Umiiyak ako habang hawak ang ang door knob para kumuha ng supporta dahil nanghihina ang mga tuhod ko.

Dios ko.. bakit ang sakit ng pinagdadaanan ko. Kailan ba ako sasaya? Wala ba akong karapatan sumaya sa piling ng mahal ko.

Kung pwede ko lang ibalik ang oras ginagawa ko na sana. Sana sinabi ko sakanya na kamukang-kamukha niya ang anak namin. Sana sinabi ko na apelyido niya ang ginamit ko at hindi kay Caleb. Ang dami kong sana na pinagsisihan ko ng sobra.

Tumayo ako sa pagkakasalampak sa sahig saka naglakad papunta sa closet at kinuha ang maleta. Nagsimula na akong maglagay ng damit hanggang sa nakita ko ang birth certificate ni Lufhier. Mas lalo lang akong napa-iyak ng mabasa ko ang apelyido ng anak ko.

“Kasalanan mo ’to Heart. Kasalanan mo ’to.” Paninisi ko sa sarili ko habang pinapalo ang ulo ko gamit ang dalawang kamay ko.

Kinuha ko ang cellphone ko at binuksan yun saka pumunta sa gallery. Napahagulhol ako ng iyak ng makita ko ang picture namin ni Lucifier na magkayakap habang nakahalik siya sa pisngi ko. Hindi ko ito binura kahit pininilit kong mag move on sakanya dati.

Halos hindi ako makahinga sa sobrang pag-iyak ko. Hindi ko yata kakayanin makita ang walang buhay na si Lucifier. Ngunit kapag naiisip ko ang anak namin, iniisip ko nalang na magpakatatag.

Kapag nakita ko si Lucifier sasabihin ko sakanya na mahal na mahal ko siya kahit hindi na niya ako marinig. Basta ang masabi ko lang sakanya ang nararamdaman ko para wala akong pagsisihan pa sa huli.

A/N: Grabe, ginaganahan ako mag update haahhaha 😂😂

Chapter 26

NAKARATING KAMI ni Ma’am Ruwi sa Manila ng 12PM. Sinabi niya sa ’kin na idaan ko muna daw si Lufhier sa bahay niya at baka may makuha daw sakit ang anak ko kapag isinama ko sa punerarya.

Pumayag na agad ako dahil gusto ko na talagang makita si Lucifier. Namamaga din ang mga mata ko dahil sa walang tigil na pag-iyak ko. Mabuti nalang ay naka helicopter si Ma’am Ruwi kaya hindi na kami sumakay sa pang publikong airplane.

Nang maihatid namin si Lufhier sa bahay ni Ma’am Ruwi ay agad kaming tumungo sa punerarya. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko habang palapit ng palapit kami sa lugar hanggang sa makarating na kami ng tuluyan.

Bumaba si Ma’am Ruwi sa passenger seat, maging ang asawa niyang si Sir Lucian na nasa driver seat ay bumaba din. Hindi ko alam kung kaya ko bang makita ang bangkay ni Lucifier. Nanginginig ang mga kamay ko habang binubuksan ang pinto ng kotse.

Hanggang sa bumukas ang pintuan ng kotse sa tulong ni Ma’am Ruwi. “C’mon, Heart. Asekasuhin na natin ang bangkay ni Lucifier.” Malungkot niyang sabi sa ’kin.

Tumango ako saka bumaba ng kotse. Napatingin ako sa labas ng punerarya at agad bumuhos ang luha ko. Hanggang ngayon kasi, hindi ko parin matanggap ang nangyari. Hindi ko matanggap na wala na siya.

Hinawakan ni Ma’am Ruwi ang kamay ko saka ako hinila ng mahina kaya nagpatianod ako hanggang sa makapasok kami sa entrance.

Nanginginig ang mga tuhod ko habang pilit na hinahakbang ang mga paa ko. Nilakasan ko ang loob ko hanggang sa makarating kami sa isang kwarto. Binuksan yun ni sir Lucian kaya agad akong napatingin sa loob.

Tumulo ang luha ko ng makita ko sa gitna ng kwarto ang higaan habang may naka higa do’n na may naka patong na puting kumot.

Pinilit kong pumasok sa loob ng silid at dahan-dahan ang bawat hakbang na ginagawa ko hanggang sa makalapit ako ng tuluyan. Nakita ko si Doc. Salem kasama ang mga kaibigan niya na nakayuko habang nagpapahid ng luha sa mata nila.

Agad akong tumakbo papunta sa nakahigang bangkay ni Lucifier saka niyakap ito.

“Lucifier.. bakit mo ko iniwan.” Humahagolhol kong sabi. Kahit alam ko namang hindi na siya sasagot sa ’kin.

NAGISING AKO NA parang may nakaharang sa mukha ko na puting kumot. Akmang tatanggalin ko na sana ’to sa mukha ko at babangon na sana ng may dumamba sa ’kin.

“Tangina! Ano ba!!” Sigaw ko dahil pinipigilan akong bumangon kung sino man ’to.

“Susuntokin kita kapag nakabangon ako dito.” Pananakot ko sakanya.

Hindi ko alam kung nasaan ako pero iba ang na aamoy ko. Hindi pamiliar sa ’kin kaya hindi ko masabi kung nasaan ako. Damn it!

Akmang babangon na naman sana ako ng mabilis akong sinuntok sa sikmura dahilan para mapa-igik ako sa sakit.

“Wag kang gagalaw na demonyo ka kundi tutuluyan kitang gago ka.” Boses ni Salem yun na halatang nang gigil sa ’kin. Ano bang nangyayari.

Akmang babangon na naman sana ako ng may marinig akong bumukas na pintuan. Hindi ako gumalaw dahil sinabi sa ’kin ni Salem na wag daw ako gumalaw. Humanda talaga siya sa ’kin mamaya.

“Lucifier.. bakit mo ko iniwan..”

Natulos ako ng marinig ko ang boses na yun. Heart.

Nanlaki ang mga mata ko ng niyakap ako ni Heart habang umiiyak ito. Bakit siya umiiyak?

“Sabi mo gusto mong makita ang anak mo. Pero paano mo siya makikita kung wala ka na.” Umiiyak na sabi ni Heart habang yakap-yakap ang katawan ko. Ako naman ay naguguluhan sa pinagsasabi niya.

“Ang dami kong pinagsisisihan, Lucifier. Sana sinabi ko sa’yo na naka apelyido sayo si Lufhier..” saad niya.

Lufhier? Yun ba ang pangalan ng anak namin ?

Hindi parin ako gumalaw sa hinihigaan ko habang nakikinig lang sa sinasabi ni Heart na humahagolhol parin ng iyak.

“Sana sinabi ko sa’yo na mahal na mahal kita.”

Natulala ako ng marinig ko ang sinabi ni Heart. Ang lakas ng tibok ng puso ko ng marinig ko ang sinabi niya at pakiramdam ko ay kinakapos ako ng hininga. Mahal parin niya ako. Unti-unti ay napangiti ako sa mga narinig ko. Mukhang pinlano na naman yata ’to ng mga sira ulo kong mga kaibigan.

“Paano ko sasabihin sa’yo na mahal kita kung wala ka na. Nakakainis ka! Iniwan mo kami ng anak mo. Sabi mo gusto mo siyang makilala.“Umiiyak niyang sabi.

“Mahal na mahal kita, Lucifier. Wala na akong ibang mamahalin kundi ikaw kahit nakakabwesit ka.” Dagdag pa niyang sabi sabay yakap ulit sa katawan ko. Fuck! Nabubuhay tuloy ang pagkalalaki ko.

Dahan-dahan kong ibinaba ang kumot na nasa mukha ko. Sinilip ko si Heart at nakitang nakayakap sa dibdib ko habang nakapikit ang mga mata at umiiyak.

“Bakit mo ko iniiyakan ng ganyan. Hindi pa naman ako patay.” Biglang salita ko. Napabukas ng mga mata si Heart at natigil ang pag-iyak niya ng marinig niya ang boses ko. Nanlaki ang mga mata niya at halatang hindi makapaniwala ito.

“Teka.. hindi ka patay?” Tanong niya sabay angat ng mukha niya at tinitigan ako ng mabuti.

Umiling ako agad saka ngumiti sakanya. “Mahal mo parin ako?” Tanong ko pabalik sakanya.

Napakurap-kurap pa siya ng ilang beses saka tumingin sa mga kaibigan ko na nagpipigil ng tawa. Maging si Ruwi ay nagpipigil din ng tawa niya habang nakayakap ang asawa niya sa likuran.

“Mahal na mahal kita Lucifier. Wala na akong ibang mamahalin kundi ikaw lang.” Panggagaya ni Salem sa mga sinabi ni Heart kanina. May paiyak-iyak pa ito at ginagaya ang boses ni Heart kanina.

Tumayo naman si Heart at agad nagpunas ng mga luha niya sa pisngi. Napasunod ang tingin ko nang mabilis niyang hinubad ang suot niyang sapatos at mabilis na binato sa mga kaibigan kong nagtatawanan.

“Mga walangya kayo!!” Galit na sigaw ni Heart.

Lumingon siya sa ’kin habang nang gagalaiti itong nakatingin. Napalunok ako ng ilang beses sa takot ko kay Heart. Tangina! hindi ko naman alam na may planong kalokohan ang mga kaibigan ko. Natutulog lang naman ako sa bahay pag gising ko na sa purenarya na pala ako. Mga piste talaga!

Mabilis akong sinakal ni Heart sa leeg dahilan para mahirapan akong huminga. “Tutuluyan na talaga kitang bwesit ka!!” Galit niyang sabi sa ’kin habang sinasakal ako.

“Wait, H-Heart. Akal ko ba love mo ko?” Nahihirapan kong sabi.

“Kanina yun n’ong nagkukunwari kang patay, pero ngayon gusto na talaga kitang tuluyan.” Sigaw niya sa ’kin at mas lalo pa akong sinakal.

“Heart ko naman.. wag sa leeg ang sakalin mo. Sa ibaba nalang mas masarap yun.” Pilyo kong sabi kay Heart

“Walangya ka talaga!” Inis niyang sigaw sa ’kin. Mabilis kong tinanggal ang kamay ni Heart sa leeg ko saka ko siya hinila at mabilis na nilukomos ng halik sa labi. Wala akong pakialam kahit nandyan ang mga kaibigan ko na nanonood samin. Fuck! Namiss ko na ang mga labi niya.

“Alam kong natutuwa ka Lucifier na nandito si Heart. Pero putangina naman! respeto naman sa mga single na walang katukaan.” Sabat ni Eros dahilan para maghiwalay ang labi namin ni Heart.

Pinaningkitan ko ng mata ang mga kaibigan ko na agad nag kanya-kanyang tingin na parang may ginawang kasalanan. Si Ruwi naman ay tumalikod at agad na yumakap kay boss Lucian. Halatang may ginawang mga kalokohan.

“Sino may pasimuno nito?” Seryoso kong tanong sa mga kaibigan ko habang hawak ang kamay ni Heart na nakatulala sa ’kin. Hindi parin nakakabawi sa pagkabigla dahil sa halik na ginawa ko.

Naka linya pa ang mga kaibigan ko sa harap ko si Eros, Caiden, Salem, Raizen, Theo, Ruwi at si boss Lucian.

Agad nagtaas ng kamay si Eros na tinuro si Caiden. “Wala akong alam dito. Baka siya.” Saad niya na tinuturo si Caiden.

Napalingon naman si Heart sa gawi ng mga kaibigan ko at tinitigan ng mabuti si Caiden. Mabilis kong hinawakan ang pisngi ni Heart saka ito pinaharap sa ’kin. “Dito ka lang tumingin sa mukha ko. Lalapain ko yang labi mo pag tumingin ka sa iba,” inis kong sabi kay Heart. Napababa ang tingin ko sa labi niya at agad napalunok ng ilang beses. Damn it!

Inirapan naman niya ako saka tumingin ulit kay Caiden. “Parang kilala ko kasi siya..” saad ni Heart na pilit na may inaalala.

“Ahh.. alam ko na. Ikaw yung taxi driver. Tama ba ako?” Tanong ni Heart kay Caiden.

“Yes, ganda. Paano ba naman kasi yang manok namin, sinaktan ka pero ginawa naman niya akong taga hatid-sundo mo.” Nakangiting sagot ni Caiden.

“Pero bakit ngayon ko lang nalaman na kaibigan mo ’tong bwesit na ’to?” Tanong ni Heart kay Caiden sabay turo sa ’kin. Tangina, na bwesit pa tuloy ako ni Heart. Kasalanan ’to ng mga kaibigan ko eh. Nakapag isip na sana ako ng plano kung paano ko kukulitin si Heart pero may sariling plano pala ang mga unggong kong kaibigan. Ang effort nila ha!

Hindi ko alam kung sino ang pasimuno nito. Hindi man lang nila ako sinali sa plano nila. Mga tarantado talaga.

“Hindi mo lang siya nakita, Heart ko. Nasa Afghanistan kasi siya n’ong panahon na tayo pa ang magkasama.” Ako na ang sumagot sa tanong ni Heart.

“That’s right.” Nakangiting sabi ni Caiden. “Pero hindi ako ang pasimuno nito. Tumulong lang ako sa pagbuhat sa’yo Baka ito..” sabi niya sa ’kin sabay turo kay Salem.

Naalala ko tuloy na sinuntok niya ako kanina sa sikmura. “Lumapit ka nga rito!” Tawag ko kay Salem.

Agad naman siyang umiling. “Ayaw ko! Susuntukin mo ko eh. Tsaka, hindi ako nag plano nito. Ako lang ang nag maneho nang karo papunta dito.” Nakangiwi niyang sabi.

“Ano? Sinakay niyo na naman ako sa karo??” Galit kong sigaw.

“Oo, sinakay ka na naman ni Salem do’n. Nagpatugtog pa nga yan ng tomorrow morning if you wake up.” Saad ni Raizen kaya pinukol ko sila ng masamang tingin. Mga wala talagang kwentang kaibigan. Lagi nalang ako sinasakay sa karo.

“Inosente ako dyan ha! Taga video lang ako,” sabat ni Theo na may hawak pa na video cam.

Tumingin silang lahat kay Ruwi na agad nalukot ang mukha. “Wag niyo nga akong idamay dyan. Inutusan niyo lang ako na sunduin si Heart at paniwalain na patay na yan.” Depensa ni Ruwi sa sarili niya saka tinuro ako.

Mas lalo ko lang pinaningkitan ng mata si Ruwi dahil hindi ako naniniwalang hindi siya ang nag plano. Bumuga naman siya ng hangin saka tinuro si Salem. “Siya talaga ang may plano.” Sabi ni Ruwi na ikinangiwi ni Salem.

Napatigil kaming lahat ng may pumasok na lalaki habang may hawak na mga gamit sa pang imbalsamo yata.

“Ma’am, umpisahan ko na po ba ang pag iimbalsamo sa dinala niyong patay kagabi? Baka kasi bumaho.” Sabi ng matandang lalaki. Tumingin pa sa ’kin ang matandang lalaki at unti-unting nanlaki ang mga mata niya.

“Nabuhay ang patay!!” Gulat na gulat niyang sigaw.

“Sige na kuya. Tuluyan mo na po yang hayop na yan.” Sabat ni Raizen na agad lumabas ng kwarto.

Agad akong bumangon sa pagkakahiga para habulin ang mga kaibigan ko na agad namang nagtakbuhan palabas. Maging si boss Lucian at Ruwi ay nagmamadaling lumabas ng silid habang si Eros naman ay tinutulak ang matandang nakatulala dahil hindi parin makapaniwalang buhay ako hanggang sa tuluyan na silang nakalabas.

Katahimikan ang bumalot samin ni Heart na nakayuko habang nakatingin sa kamay ko na hawak ang kamay niya.

“Heart, mag usap tayo, please..” saad ko. Agad naman siyang tumango kaya hinila ko siya palapit sa ’kin at mabilis siyang binuhat. Inilagay ko ang dalawa niyang binti sa beywang ko saka ko siya hinalikan sa labi. Kumapit sa leeg ko si Heart kaya mas lalo kong pinailaliman ang halik na pinagsaluhan namin.

Damn it! Gustong-gusto ko na siyang angkinin kaso naalala ko na nasa purenarya kami kaya pinigilan ko ang aking sarili.

Ibinaba ko si Heart saka mabilis na niyakap siya. “C’mon, mag-uusap tayo,” bulong ko sa teynga niya saka ako naglakad habang hawak ang kamay niya. Nagpatianod naman siya sa ’kin kaya napangiti ako. Hindi ko na sasayangin ang pagkakataong ito.

Dinala ko sa aking labi ang palad ni Heart saka pinupog ito ng halik. Hindi pa ako nakuntento sa ginagawa ko kaya binuhat ko siya at agad naglakad palabas ng purenarya. Sa susunod na araw ko nalang isasakay sa karo si Salem, wag muna ngayon.

A/N: sumegway na naman ang pinakamamahal niyong si Salem. Hahaha..

Ruwi niyo best actress 😂

last update muna ’to. Balakayojan, labu ❤️

Chapter 27

SPG~

DINALA AKO NI LUCIFIER sa bahay niya dahil dito daw niya gustong mag explain sa ’kin. Nang makapasok kami sa bahay niya ay agad akong umupo sa pang isahang sofa ngunit napatayo ako ng hilain ni Lucifier ang kamay ko.

“Wait, saan mo ko dadalhin?” Tanong ko ng hinila niya ako paakyat ng hagdan.

“Mag-uusap,” tipid niyang sagot.

Tumingin ako sa sala niya sabay nguso sa sofa. “Eh, di dito na tayo mag-usap.” Sabi ko.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko, bagkos ay binuhat niya ako na parang sako ng bigas saka umakyat papunta sa hagdan.

“Ano ka ba Lucifier!!” Sigaw ko dahil pinalo niya ang pang-upo ko. Napaka bastos talaga.

Hanggang sa makarating kami sa harap ng kwarto niya ay hinihimas niya ang pang-upo ko. Binuksan niya ang pintuan saka siya pumasok sa loob ng kwarto.

Agad niya akong ibinaba sa kama saka mabilis na pumatong sa ’kin. “Lucifier..” ungol ko ng simulan niyang halikan ang leeg ko saka mahinang minamasahe ang dibdib ko.

“Saglit nga lang..” sabi ko sabay tulak ng mukha niya.

“Akala ko ba mag-uusap tayo?” Tanong ko habang magkasalubong ang kilay ko sakanya.

“Oo nga. Mag-uusap nga, pero mamaya na.” Sabi niya agad at mabilis na sinakop ng halik ang labi ko. Napakapit ako sa balikat niya na parang kumukuha ng lakas.

“Uhmmm..” napaungol ako ng ipasok ni Lucifier ang isa niyang kamay sa suot kong blouse at agad na nilaro ang isa kong ut*ng.

“Damn it! I miss your moan, Heart ko.” Malambing niyang sabi sabay taas ng damit ko at agad na ipinasok ang ulo niya sa loob saka isinubo ang isa kong ut*ng.

“Ahh..”

Napahawak ako lalo sa balikat ni Lucifier ng marahan niyang sinisip-sip ang ut*ng ko. “Oh, Lucifier.” Daing ko sabay kagat ng ibabang labi ko.

Sobrang tigas ng tigas ng isa kong utng na parang nanghihingi ng attensyon kay Lucifier. Lumipat siya sa kabilang utng ko saka sinipsip ulit ito.

“Fuck! I love milk.” Sabi niya ng sumirit ang gatas sa dibdib ko.

Isinubo niya ulit ang ut*ng ko na parang sanggol kong makadede. “Wag mong.. uubusan ng.. gatas ang anak mo, ohh..” nahihirapan kong sabi.

Nagulat ako ng punitin ni Lucifier ang suot kong blouse saka niya tinanggal ang suot kong bra at hinagis ito sa kama. Dinilaan niya ang pagitan ng dibdib ko na mas lalo lang nakadagdag ng init sa katawan ko.

Bumalik ulit ang dila niya sa utng ko at tinutudyo ’to. Nagkasalubong ang tingin naming dalawa kaya agad akong napahawak sa buhok ni Lucifier. Kitang-kita ko kung paano niya nilalaro ang tigas na tigas kong utng sa makasalanan niyang dila.

Tumigil siya sa pagdila ng ut*ng ko at agad akong hinalikan sa labi. Ipinasok niya sa loob ng bibig ko ang dila niya at mahinang sinisipsip ito.

Nadadarang na ako habang nakikipag sipsipan ng dila kay Lucifier. Akala ko ay hindi ko na ulit ito mararanasan sa piling niya.

“Let’s take a bath, Heart. Amoy alak pa ako kaya kailangan kong maligo para mabango ako sa’yo.” Sabi niya ng maghiwalay ang labi namin.

Pinagdikit niya ang nuo naming dalawa at agad ding pinaghiwalay yun saka niya ako binuhat. Pumasok siya agad sa banyo saka niya ako binaba sa tiles.

Tinanggal niya ang suot niyang tshirt at inihagis yun sa basket ng labahan niya. Nakasunod lang ang mata ko sa ginagawa niya. Binaklas niya ang sinturon niya at agad na binuksan ang pantalon at ibinaba pati ang boxer niya.

Napakurap-kurap ako at agad nag iwas ng tingin ng makita ko ang pagkalalaki ni Lucifier. Bakit parang mas lumaki ngayon.

“C’mon, Heart, take off your pants.” Bulong niya sa teynga ko kaya agad nagtaasan ang balahibo ko. Sabi niya mag-uusap daw. Na scam na naman yata ako.

Napansin niya yata na hindi ako gumalaw kaya siya na mismo ang nagbukas ng pantalon ko. Yumuko pa talaga siya para matanggal sa paa ko ang pantalon.

Tumingin siya sa ’kin habang nakaluhod sa harap ko at agad na inilapit ang mukha niya sa pagkababae ko na may suot paring panty.

Napakagat ako sa ibabang ko labi ng amoyin ni Lucifier ang pagkababae ko saka niya ito dinampian ng halik. Gamit ang ngipin niya ay ibinaba niya ang suot kong panty hanggang sa tuluyan niyang naibaba ito.

“Lucifier..” sigaw ko ng ipasok niya ang isa niyang daliri ng walang pasabi sa pagkababae ko.

“So wet,” ani niya sabay hugot ng daliri niya sa loob ko at agad na isinubo sa bibig niya. Namula ang mukha ko sa ginawa niya kaya agad akong napayuko.

Narinig ko ang mahina niyang tawa saka niya ako hinila papunta sa shower. Nasa harap ako habang nakatalikod kay Lucifier. Binuksan niya ang shower kaya agad kaming nabasa ng tubig.

Dinadampian naman ni Lucifier ang balikat ko ng maliliit na halik saka mahinang minamasahe ang dibdib ko.

“Ohh..”

Napahawak ako sa braso niya ng ipasok ulit ni Lucifier ang isa niyang daliri sa pagkababae ko.

“Ahhh..”

“I miss you, I miss you so much, Heart ko.” Bulong sa ’kin ni Lucifier sa teynga saka mahinang kinakagat ang gilid.

“Faster, Lucifier, ohh..” ungol ko habang nakapikit sa sobrang sarap.

Hinugot naman ni Lucifier ang daliri niya na ikinakunot nuo ko. Aawayin ko na sana siya ng mabilis siyang lumuhod sa harap ko saka inangat ang isa kong binti at ipinatong niya yun sa balikat niya.

Walang sabi-sabing kinain ni Lucifier ang pagkababae ko. Halos napasigaw ako ng pinapatulis niya ang dila niya habang sinusundot ang kunt*l ko.

“Oh, Lucifier!” Ungol ko habang nakahawak sa buhok ni Lucifier para hindi ako matumba.

Puro ungol ko lang ang maririnig sa loob ng banyo. Sobrang sarap ng nalalasap ko. I miss this, namimiss ko na kung pano ako angkinin ni Lucifier.

“Lucifier.. ayan na ako..” sigaw ko ng maramdaman kong lalabasan na ako.

Mas lalo lang niyang binilisan ang pagkain sa ’kin hanggang sa tuluyang sumabog ang katas ko. Sinalo ng dila ni Lucifier ang nilabas ko saka siya tumayo at agad na inilagay ang isa kong binti sa beywnang niya at ipinasok ang kahabaan niya sa loob ko.

Napa-igik pa ako sa ng maramdaman ko ang sakit. Siguro dahil matagal narin ang huli naming pag-iisa ng katawan ni Lucifier.

“Fuck! Ang sikip. Ang sarap sa loob.” Bulong ni Lucifier saka walang sabing isinagad ang kabaan niya sa loob ko.

“Masakit..” reklamo ko sabay palo sa balikat niya.

“Sorry, Heart ko. Tiisin mo muna, please..” pagmamakaawa niyang sabi. Inabot ko ang mukha niya saka hinila ito papunta sa ’kin saka hinalikan.

Mapusok kaming naghahalikan ni Lucifier hanggang sa maubusan kami ng hangin. “Gumalaw ka na,” utos ko sakanya dahil nangangawit na ang isa kong binti.

“Fuck! So tight.” Ungol ni Lucifier habang naglalabas masok sa pagkababae ko. Tanging ungol lang ang sagot ko habang siya naman ay nagmumura.

“Oh God! Ahh..” ungol ko ng maisagad ni Lucifier sa loob ko. Nakakatitik ng mata ang sarap.

“Faster, Lucifier..” utos ko habang sinasalubong ang malakas niyang ulos.

Hinuli niya ang labi ko saka mapusok na hinalikan. Napaungol ako sa loob ng bibig ni Lucifier hanggang sa maramdaman ko malapit na ulit ako.

“Ayan na ako, Lucifier.” Daing ko sabay na paliyad ng tuluyang sumabog ang katas ko. Hindi parin tumigil sa pag-ulos si Lucifier sa loob ko habang dinidilaan ang leeg ko at mahinang sinisipsip ito.

Naka ilang ulos pa siya sa ’kin saka siya tuluyang nilabasan. Halos napuno ang loob ko sa katas ni Lucifier.

“Kita mo yan,” sabi niya sabay turo sa pagkababae ko na napuno ng tam*d niya. “Takda yan ng wala akong babaeng ginalaw kundi ikaw lang. Kaya ganyan ka rami ang katas ko. Sayo ko lang ipuputok yan, Heart. Wala ng iba.” Pilyo niyang sabi kaya mahina ko siyang hinampas sa balikat.

Hinugot niya ang pagkalalaki niya sa loob ko saka niya ibinaba ang isa kong legs. Muntik pa ako matumba dahil namamanhid ang binti ko.

Hinawakan ulit ni Lucifier ang pagkababae ko habang pinapaikot niya nag hintuturo niya sa kunt*l ko kaya agad ko siyang pinalo.

“Tumigil ka nga! Hindi pa tayo nakakapag-usap.” Irap kong sabi saka tinanggal ang kamay niya sa pagkababae ko. Nakanguso naman siyang humarap sa ’kin saka kinuha ang sabon at agad sinabon ang katawan ko.

Napapa-ungol nalang ako kapag sinasadya ni Lucifier na tamaan ng sabon ang pagkababae ko. Napakalandi niya talaga.

Natapos naman kaming dalawa naligo at hubo’t hubad kaming dalawa na lumabas ng banyo.

Tumayo ako sa harap ng salamin na nasa kwarto ni Lucifier saka tinignan ang leeg ko. At tama nga ang hinala ko. Ang daming kagat niya.

“Heart ko, come here.” Tawag niya sa ’kin kaya agad akong napalingon sa nakaupong si Lucifier sa gilid ng kama.

Naglakad ako papunta sakanya at hinintay kong anong paliwanag ang gagawin niya. “Sit on my dick, Heart ko. I’m craving again.” Saad niya sabay pisil sa pagkababae ko. Napa-iling nalang ako ng wala man lang kahirap-hirap akong binuhat ni Lucifier. Ipinasok niya sa pagkababae ko ang tayong-tayo niyang pagkalalaki. Sabay kaming napa-ungol ng maisagad ito sa loob ko.

“Hinding-hindi kita palalakarin, Heart.” Bulong niya sa teynga ko kaya agad akong napangiti. Iginalaw ko ang balakang ko kaya napaungol si Lucifier.

“Tangina ang sarap!” Mura niya habang kagat labing naka tingin sa ’kin. Itinukod pa niya ang dalawa niyang kamay sa kama habang nakatingin sa ’kin na punong-puno ng pagnanasa.

Napaliyad ako habang umuungol sa pangalan ni Lucifier. Mas lalo pang uminit ang katawan ko ng nilalaro ni Lucifier ang kunt*l ko habang nagtataas-baba ako sa pagkalalaki niya.

Hanggang sa maramdaman kong malapit na naman ako. Halos sabay kami ni Lucifier na nilabasan. Habol hininga akong yumakap sa leeg ni Lucifier habang may ngiti sa labi. Pabagsak siyang humiga sa kama habang nasa dibdib niya ako nakahiga.

Ang lakas ng tibok ng puso naming pareho at walang nagsasalita samin. Mahinang hinahaplos ni Lucifier ang buhok ko kaya napapikit ako.

“Hindi ako nagloko, Heart. Hinding-hindi ko magagawa sa’yo yun. Kahit masama akong tao wala sa vocabolaryo ko ang mangaliwa. Dahil sa una’t sapol palang ikaw lang.. ikaw lang ang babaeng mamahalin ko wala ng iba.” Paninimula niya. Inangat ko ang mukha ko na agad namang hinalikan ni Lucifier ang nuo ko.

“Eh, sino yung babae? Tsaka, buntis siya. Nabuntis mo siya, Lucifier..” seryoso kong sabi.

“Satingin mo.. kaya kong gumalaw ng ibang babae na hindi ikaw? Heart naman, halos sambahin ko ang katawan mo kapag nagtatalik tayo. Ikaw lang ang didilaan ko Heart mula ulo hanggang paa.” Nakangiti niyang sabi. Pinalo ko naman ang dibdib niya saka pinaningkitan ng mga mata ko. “Umayos ka nga! Itigil mo muna yang kalibogan mo!” Inis kong sabi.

“Totoo naman eh,” saad pa niya.

“Eh, sino yung babaeng kayakap mo ha? Umayos ka talaga Lucifier, iiwan talaga kita ng tuluyan kapag hindi ko nagustuhan sagot mo.” Pananakot ko sakanya.

Napasigaw ako ng pinagpalit ni Lucifier ang position namin dalawa. Siya na ngayon ang nakapatong sa ibaba ko. Isinubo niya ang isa kong utng habang nakatitig sa ’kin. Sinasadya niya pang patunogin ang pagsipsip sa utng ko.

“Lucifier..” hindi ko tuloy mapigilang hindi mapaungol.

“N-Nag.. uusap tayo eh,” nadadarang kong sabi.

“Iiwan mo ko eh,” saad niya saka dumede ulit.

“Ahhh..” napa arko ang katawan ko na ipasok ni Lucifier ng walang pasabi ang pagkalalaki niya sa loob ko.

“Oh, Lucifier..”

Inangkin na naman niya ako ulit na hindi pa kami tapos mag-usap.

Ipinatong niya ang dalawa kong binti sa balikat niya at malakas na bumayo sa loob ko. Napakapit ako ng mahigpit sa bedsheet habang umuungol sa pangalan ni Lucifier.

“Akin ka lang, Heart.. akin lang.” Nanggigil niyang sabi habang pawis na pawis na umuulos sa loob ko.

“Oh, ayan na ako, Lucifier..” sigaw ko ng maramdaman kong malapit na ako.

Nanginig din ang katawan ni Lucifier hudyat na nilabasan narin ito, halos sabay lang kaming dalawa.

Yumakap sa ’kin si Lucifer habang ang ulo niya ay nasa dibdib ko. Hinahaplos ko ang buhok niya, siya naman ay dinadampian ng halik ang isa kong dibdib.

Hindi ko alam kung makakapag explain ba ’to sa ’kin ngayon dahil umuulos na naman siya sa ibabaw ko. Kinurot ko ang tagiliran niya dahilan para tumigil ito sa ginagawa niya.

A/N: Gulat kayo noh? Hahaha 😂 ako din nagulat.

Chapter 28

NAGISING AKO dahil sa sikat ng araw na tumatama sa mukha ko. Agad kong nilingon ang lalaking humihilik sa tabi ko habang nakapulupot ang braso niya sa beywang ko at ang isa naman niyang binti ay nakapatong sa mga binti ko. Parang takot na takot iwan.

Tanging kumot lang ang nakapatong sa aming katawan. Wala parin kaming saplot dalawa dahil nakatulugan ko na kagabi sa sobrang pagod ko sa pinag-gagawa sa ’kin ni Lucifier.

Napagod talaga ako kagabi. Hindi na nga kami naka kain ng haponan dahil ayaw umalis ni Lucifier sa kwarto.

Alam ko narin ang dahilan niya kung bakit niya yun ginawa. Habang nag e-explain siya sa ’kin umuulos naman siya sa ibabaw ko. Kaya imbis na makapag salita ako ay puro ungol ang lumalabas sa bibig ko.

Napakagat ako sa ibabang labi ko ng maramdaman ko ang hapdi ng pagkababae ko.

Sinabi sa ’kin ni Lucifier ang lahat. Siya ang pinili ni Ma’am Ruwi na mag panggap na may gusto sa babae na anak ng kalaban nila. Nalaman ko din na dinukot pala ang ang asawa at anak ni doc. Salem. Sa sobrang takot ni Lucifier na mangyari yun sa ’kin ginawa niya ang lahat para magalit ako sakanya para kusa akong lumayo sakanya.

Ang hindi lang daw niya alam ay buntis na pala ako n’ong araw na yun. Matagal daw nilang pinlano yun para palabasin ang ama ng babae pero hindi daw talaga ito basta-basta lumalabas sa lungga niya. Kaya ang ginawa ni Lucifier ay inako niya ang dinadala ng babae at pinangakuan na pakakasalan para lang lumabas ang ama nito.

Nalaman ko din na mismo si Lucifier ang pumatay sa babae. Ngunit nakatakas ang ama nito kaya natatakot siya na baka balikan siya at kami ng anak ko ang paghigantihan ng kalaban.

Nalaman ko din ang pinagmulan niya pati narin ang organization ni Sir Lucian na asawa ni Ma’am Ruwi.

Hindi ko namalayan na malalim na pala ang iniisip ko kung hindi pa ako hinalikan ni Lucifier sa labi. Agad kong tinugon ang halik na iginawad niya hanggang sa kapusin kami ng hangin.

“Gusto ko ng makita ang anak natin,” malambing na sabi ni Lucifier.

“Sige. Iniwan ko siya sa bahay ni Ma’am Ruwi.” Sagot ko.

Nalukot naman ang mukha ni Lucifier na ikinapagtaka ko. “Bakit?” Tanong ko sabay haplos sa kilay niyang magkasalubong.

“Stop calling Ruwi, Ma’am Ruwi. Magiging asawa na kita kaya dapat ate Ruwi or Ruwi lang itawag mo kung saan ka komportable. Ayaw pa naman no’n na tinatawag siyang Ma’am.” Magkasalubong na kilay niyang sabi. “Minumura ko nga lang yun eh,” dagdag pa niya na agad kong pinitik ang ilong.

“Wag mo ngang murahin si Ma’am Ruwi.. ay este, ate Ruwi pala.” Nakangiwi kong sabi.

“Halika na nga, maligo na tayo. Gustong-gusto ko ng makita ang anak ko.” Sabi niya sabay buhat sa ’kin. Sinipsip pa niya ang isa kong ut*ng.

“Tumigil ka, Lucifier! Mahapdi na yung ano ko.” Inis kong sabi sakanya. Halata naman na may gagawin na naman siya saking masama.

Nang makapasok kami sa banyo ay agad akong ibinaba ni Lucifier. Akmang magsasalita sana ako ng mabilis niya akong hinawakan sa beywang saka pinatuwad. Kainis talaga. Wala na akong nagawa ng ipinasok niya ang pagkalalaki sa loob ko.

Napalapat nalang ang dalawa kong palad sa tiles habang umuungol. Maging si Lucifier ay umuungol din sa likod ko.

Nang matapos ang kapusukan ni Lucifier ay naligo kami agad.

Sabay kaming lumabas ng banyo nang matapos kami at agad nagbihis. Mabuti nalang ay nandito pa ang iba kung mga damit kaya may nasuot pa ako.

Lumabas kami ni Lucifier na magkahawak kamay saka lumabas ng bahay at naglakad patungo sa bahay ni ate Ruwi.

Napahinto pa si Lucifier ng madaanan ang bahay ni doc Salem. Nagtataka naman akong tumingin sakanya dahil nakatitig lang talaga ito.

“May problema ba?” Takng tanong ko. Lumingon naman sa ’kin si Lucifier saka ngumisi. “Mauna ka muna sa bahay ni Ruwi. Susunod ako sa’yo mamaya.” Nakangisi niyang sabi.

“Bakit?” Tanong ko ulit.

“Naalala ko pa pala na may gagawin pa ako kay Salem. Ang hayop na yun!” Naka simangot niyang sabi. Napa-iling nalang ako ng hinila niya ako papunta sa bahay ni ate Ruwi saka itinapat ang mukha niya sa scanner dahilan para bumukas ang gate. Hinalikan muna niya ako sa labi bago niya ako pinapasok sa gate. Mukhang mayayari si doc. Salem kay Lucifier. Rest in peace nalang talaga sakanya.

MATAPOS KONG TAWAGAN ang mga kailangan ko ay agad nagsidatingan ang mga taong inarkela ko.

Naglakad ako papunta sa gate ng bahay ni Salem at agad pinindot ang doorbell. Ilang sandali lang lumabas ang asawa niyang si Courtney na medyo nakaumbok na ang tyan.

“Lucifier?” Bungad niya sa ’kin.

“Hi! Nasaan asawa mo?” Tanong ko habang nakangisi. Bakas sa mukha ni Courtney ang pagtataka habang nakatitig sa mga kasama ko.

“Ahm.. natutulog pa. Bakit?” Tanong niya sa ’kin.

“Good. Papasok ako ha!” Pagpapaalam ko sakanya. Tumango naman siya kaya agad kong sinenyasan ang mga inarkela ko.

Pumasok ako sa bahay habang nakasunod ang mga kasama ko. Dumeritso ako sa kwarto nilang mag-asawa saka binuksan ang pintuan. Nakita ko agad ang natutulog na si Salem sa kama.

Napangisi ako at agad naglakad papasok ng kwarto. Tulog mantika pa naman ang hayop na ’to kaya alam kung hindi niya mararamdaman ang gagawin ko sakanya.

Sumenyas ako sa mga kasama ko na may dalang panali. Inabot nila sa ’kin yun at agad akong lumapit sa kama saka itinali kay Salem ang hawak kong lubid.

Nang makuntento na ako ay tinawag ko ang mga kasama ko na buhatin nila si Salem. Tulog na tulog parin ito at may pahilik-hilik pa ang kumag. Wala din siyang suot na pang-itaas. Tanging boxer short lang ang suot ng gago.

Lumabas kami agad sa kwarto habang buhat-buhat ang natutulog na si Salem. Nakasalubong ko pa si Courtney sa hagdan na nakakunot ang nuo habang nakatingin sa asawa niya.

“Saan niyo dadalhin ang asawa ko?” Tanong niya sa ’kin.

“Maglalaro lang muna kami saglit. Ibabalik ko din siya mamaya.” Nakangiti kong sabi saka naglakad na palabas ng bahay habang nakasunod parin sa ’kin ang mga kasama ko.

Napangisi ako ng makita ko ang sasakyan na pinahanda ko. Nakalagay ang pinagawa kong tarpulin sa karo. Nakasulat dito ang In loving memory of Salem Herreros, habang nakalagay ang picture niyang naka wacky.

“Sige, ipasok niyo na sa karo yan ng mailibing na natin.” Utos ko sa mga kasama ko na nagdadalawang isip gawin ang sinabi ko.

Nilabas ko ang wallet ko at pinakita ang maraming pera. Mabilis naman tumalima ang mga ito at agad na ipinasok si Salem sa loob ng karo.

Pumasok ako sa driver seat at inutos sa katabi ko na mag pa music. Pinapili niya ako kung anong gusto ko daw na music. Kaya pinili ko ang kantang Quando, Quando, Quando by Engelbert. Nagtaka pa sa ’kin ang  lalaking kasama ko at tinanong ako kung sure ba daw ako.

Wala narin naman siyang nagawa ng abotan ko siyan ng pera. Mabilis kong pinatakbo ang karo hanggang sa makarating kami sa simenteryo.

Bumaba agad ako saka naglakad sa likod ng sasakyan saka binuksan ang pintuan. Natawa ako ng maabotan ko si Salem na nahulog pala sa kabaong na pinaglagyan namin dahil sa bilis ng pagmamaneho ko. Nakadapa siya habang naka patong sakanya ang kabaong.

“Putangina mo, Lucifier!” Sigaw niya sa ’kin. Hindi naman siya makakapalag sa gagawin ko dahil nakatali ang mga kamay niya sa likuran niya.

Tinawag ko ang mga tao ko kaya agad silang lumapit. “Okay naba ang pinagawa ko?” Tanong ko sa isang matanda.

“Opo sir, malalim na po ang nahukay.” Sagot naman niya kaya agad akong napangisi.

“Hoy.. wengya! Anong binabalak mo?!” Tarantang tanong ni Salem habang nakadapang nagpupumiglas na parang uod.

“Tangina mo Lucifier! Humanda ka sa ’kin pagnakawala ako dito. Hindi mo dapat ginaganito ang isang gwapong katulad ko. Wengya!” Sigaw niya sa ’kin.

Mabilis ko namang binatukan siya sa ulo saka sinenyasan ang mga kasama ko na buhatin na ang gago.

“Tangina! Ibaba niyo ko!!” Sigaw niya habang pinahiga siya sa kabaong ulit.

Nauna akong naglakad papunta sa nahukay na lupa saka hinintay na makarating ang mga tao ko na buhat-buhat si Salem na panay sigaw.

Nang makarating na sila ay agad nilang inilagay si Salem sa nahukay nilang lupa.

Kinuha ko ang pala para sana takpan na ng lupa ang gago ng magsalita ito.

“Patawarin mo akong gago ka! Seryoso ka bang ililibing mo ang pinaka gwapo mong kaibigan??” Hirit niya sa ’kin.

“Oo.” Tipid kong sagot saka nagsimulang mag pala ulit ng lupa.

“Wengya! Stop it, Lucifier.” Sigaw pa niya sa ’kin.

Tumigil ako sa pagpala ng lupa at agad na pangisi ng makita ko ang mukha ni Salem. “Hindi kita ililibing na buhay pero sa isang condition,” saad ko.

“A-ano yun? Gagawin ko agad.” Desperado niyang sabi.

“Sabihin mo munang pangit ka habang may hawak akong video.” Nakangisi kong sabi.

“Ilibing mo nalang ako ng buhay. Hindi ko kayang magsinungaling, Lucifier. Kahit saang anggulo tignan gwapo talaga ako kaya hindi ko sasabihin na pangit ako. Never!” Matigas niyang sabi.

“Ahh ayaw mo pala ha!” Sabi ko sabay pala ng lupa at hinulog yun sa mukha ni Salem.

“Tangina mo!” Sigaw niya.

Akmang maglakagay pa sana ako ng lupa ng may pumingot sa teynga ko. “Aray! Aray! Heart ko,” nakangiwi kong sabi ng piningot ni Heart ang teynga ko.

“Puro ka talaga kalokohan!” Galit niyang sabi sa ’kin.

Nakita ko naman ang asawa ni Salem na agad inutusan ang mga tauhan ko kanina na iangat si Salem sa lupa. Agad nila itong tinulungan makatayo si Salem saka tinanggal ang pagkakatali ng mga kamay niya.

Pinagpagan naman ni Courtney si Salem dahil puro lupa ang katawan nito.

“Ano bang pumasok sa isip mo at nililibing mo ng buhay si doc. Salem.” Sigaw sa ’kin ni Heart saka mas lalong piningot ang teynga ko.

Maging si Courtney ay pinagalitan din si Salem kaya pati siya ay nakangiwi.

“Kasalanan mo ’tong hayop ka! Kapag talaga sa labas ako pinatulog ni Courtney mamaya, tatadtarin kita.” Pagbabanta sa ’kin ni Salem. Mabilis naman siyang binatukan ni Courtney kaya agad ko siyang binelatan.

“Hala sige, uwi!!” Sabay na sigaw ni Courtney at Heart samin ni Salem. Nakayuko kaming naglakad ni Salem palabas ng simenteryo habang nakasunod samin sila Heart at Courtney.

Pagkarating sa bahay namin ay nakaupo kami ni Salem sa sofa habang nakayuko. Nakikinig lang kami sa dalawang babae na pinapagalitan kaming dalawa ni Salem.

Pasimple naman akong siniko ni Salem kaya agad kong ipinakita ang gitnang daliri ko.

“Sige mag bangayan pa kayo.” Sigaw ni Courtney. Inangat ko ang mukha ko at agad nagpa’cute kay Heart.

“Hindi uubra sa ’kin yan Lucifier.” Seryoso niyang sabi kaya napanguso ako.

Tangina. Kakabati lang namin ni Heart tapos heto na naman ngayon. Kasalanan talaga ’to ni Salem eh.

Sa kasamaang palad ay pinaluhod kami pareho ni Salem na may asin. Napangiwi ako ng maramdaman kong nasugatan ang tuhod ko dahil sa asin.

Kasalanan talaga ’to ni Salem gumanti lang naman ako sakanya. Hayop na yan!

A/N: ito na ang hinihintay niyong ganti ni Lucifier kay Salem.

Malapit ng matapos ang story ni Lucifier. 😍😊

Chapter 29

SOBRANG SAYA ko ng makita ko ang anak ko. Halos mapaluha ako ng makarga ko si Lufhier na agad ngumiti sa ’kin. Nakuha niya ang magkaibang kulay na mata ko, lahat yata ay sa ’kin nakuha. Sana lang ay hindi niya makuha ang height ni Heart,  medyo nakakalungkot yun.

Nakangiti ang anak kong si Lufhier habang nilalaro ko ang kamay niya.

“Napaka cute mo anak ko,” nakangiti kong sabi.

“Mana kay tito Salem.”

Agad akong napalingon ng marinig ko yun. Nandito na naman ang gago sa bahay.

“Ano na naman ginagawa mo dito?” Tanong ko dahil pinagbawal kami nila Heart at Courtney na magkita ni Salem kung mag aaway lang daw kami.

Halos paulanan ako ng kurot ni Heart n’ong isang araw dahil sa ginawa ko kay Salem.

“Binibisita ko lang ang anak mo,” sagot niya sabay upo sa bakanteng upuan na katabi ko. Hinawakan niya ang kamay ng anak ko saka nagsalita.

“Dapat ako pinaglihian ni Heart eh, para sana nakuha ng anak mo ang angking kagwapuhan ko.” Mahangin niyang sabi. Kung hindi ko lang talaga karga si Lufhier baka kanina ko pa ’to sinakal. Kaaga-aga kahanginan na naman ang pinagsasabi niya.

“Sana hiwalayan ka ni Courtney,” sabi ko sabay tanggal ng kamay niya sa kamay ng anak ko.

“Asa ka pa! Hindi ako hihiwalayan no’n dahil hindi kompleto ang araw niya kung hindi niya masisilayan ang napaka gwapo kong mukha.” Mahangin na naman niyang sabi.

Nalukot naman ang mukha ko at agad sinipa ang binti niya. “Ano ba talaga ginagawa mo dito?” Seryoso kong tanong. Tangina! Ang ganda ng umaga ko kanina eh, nasira ng makita ko mukha ni Salem.

“Pahingi naman ng ulam niyo.” Nakangiwi niyang sabi.

“Tangina ka! Pumunta ka lang dito para humingi ng ulam.” Inis kong sabi.

“Sabi ko kasi sa’yo turuan mo ko magluto eh.” Nakanguso niyang sabi.

“Tumigil ka nga! Wala ka namang talent sa pagluluto.” Sabi ko sabay halik sa pisngi ng anak ko.

“Eh.. gusto ko ang pagluluto. Turuan mo kasi ako.” Sabi niya sabay buntong hininga.

“Oo na.” Pagsusuko ko sa kanya.

“Nga pala, kailan mo bibisitahin si Caleb?” Tanong niya na ikina-wala ng ngiti ko.

“Gago ka! Muntik mo ng mapatay si Caleb,” dagdag pa niya. “Napuruhan mo ng husto ang balikat niya. Tangina ka talaga!” Sabi niya sa ’kin.

Napabuga ako ng hangin habang iniisip kung anong gagawin ko. Wala sa vocabolaryo ko ang humingi ng sorry. Tangina! kay Heart nga lang ako humihingi ng sorry.

“Alam kung hindi ka hihingi ng sorry, dahil ka pangalan mo pa naman si Lucifier.” Nakangiwing sabi ni Salem.

Matalim kong tinignan si Salem na tumawa sa tabi ko. “Yayain mo nalang uminom habang nag a-antibiotic para hindi siya gumaling.” Natatawang sabi ni Salem. Parang tanga!

“Lumayas ka na nga rito! Wala kang kwentang kausap.” Inis kong sabi sabay sipa sa binti niya.

Tumayo naman siya at agad pumasok sa bahay namin. “Hoy! Ang sabi ko lumayas ka hindi ko sinabing pumasok ka!”  Sigaw ko saka sinundan si Salem sa loob ng bahay namin.

Nadatnan ko itong kausap si Heart sa kusina. Ang laki pa ng ngiti ng gago ng iabot ni Heart ang isang tupper wear na may lamang ulam.

“Buti pa girlfriend mo, mabait sa ’kin. Hindi katulad mong hudyo ka!!” Sabi niya sabay naglakad paalis. Ang sarap talagang batukan.

“Nagbabangayan na naman  ba kayo ni doc. Salem?” Tanong sa ’kin ni Heart.

“Hindi ko na yun papasukin ng bahay ulit,” saad ko at agad lumapit kay Heart. Kinuha naman niya sa ’kin ang anak namin na umiiyak na.

Agad umupo si Heart sa stool saka inilabas ang isa niyang dibdib saka pinadede ang anak namin. Nakanguso akong lumuhod sa harap niya sabay patong ng baba ko sa binti niya.

“Gusto ko rin ng milk, Heart ko. Padedehin mo rin ako.” Lambing kong sabi.

“Magtigil ka nga!” Irap niyang sabi. Napakamot tuloy ako sa likod ng ulo ko.

“Kanina, sabi ko sa’yo pakainin mo ang anak mo ng cerelac. Pero anong ginawa mo? Ikaw ang kumain.” Sabi sa ’kin ni Heart na ikinayuko ko. Nakalimutan ko kasi kanina na para kay Lufhier pala ang cerelac hindi pala para sa ’kin.

“Sorry na, Heart ko. Nakalimutan ko lang naman eh,” malambing kong sabi.

“Ewan ko sa’yo,” sabi niya sabay kurot ng mahina sa pisngi ko.

“Heart ko..”

“Hmm..” sagot niya sabay haplos sa buhok ni Lufhier.

“Pwede ba akong umalis mamaya?” Tanong ko sa mahinang boses.

“Oo naman,” pagpayag niya.

“Saan ka ba pupunta?” Dagdag niyang sabi habang nakatitig sa ’kin.

“Balak ko sanang puntahan si Caleb sa bahay niya. Balita ko kasi nakalabas na siya sa hospital.” Nakayuko kong sabi.

Huminga naman ng malalim si Heart saka sinuklay ang buhok ko gamit ang mga daliri niya. “Humingi ka ng sorry sa kanya.” Saad ni Heart.

“Oo na,” tipid kong sagot.

“Halos alagaan ako ni Caleb n’ong pinagbubuntis ko ang anak natin hanggang sa lumabas si Lufhier. Hindi niya ako pinabayaan. Kaya malaki ang pasasalamat ko sa kanya.”  sabi ni Heart sa ’kin. Kinakain tuloy ako ng konsensya ko.

“Kahit umamin siya sa ’kin na may gusto s—

Matalim kong tinignan si Heart ng hindi niya itinuloy ang sasabihin niya.

“Nagkagusto sa’yo si Caleb?” Inis kong tanong sa kanya. Yung konsensya ko kanina biglang nawala.

“Huh? Wala naman akong sinabi ahh..” sabi niya na agad nag iwas ng tingin.

Mas lalo ko siyang tinignan ng masama saka tumayo mula sa pagkakaluhod. Akmang aalis na sana ako ng mabilis nahawakan ni Heart ang kamay ko.

“Oo na, nagkagusto sa ’kin si Caleb,” mahina niyang sabi.

“Fuck!” Mura ko habang nakakuyom ang kamao ko.

“Umamin siya sa’yo?” Tanong ko na ikinatango niya.

“Inamin niya.  Pero agad ko namang sinabi na wala siyang pag-asa saka kaibigan lang talaga ang tingin ko sa kanya. Naintindihan naman niya yun at ang sabi niya ay pipilitin niyang tanggalin ang nararamdaman niya sa ’kin.” Mahabang sabi ni Heart. Hindi nalang ako sumagot habang seryoso akong nakatitig kay Heart.

Naiinis ako ng malaman ko yun. Parang gusto kong suntukin  ulit si Caleb.

“Wag ka ng magalit kay Caleb. Kaibigan lang talaga ang turing ko sa kanya. Kaya sana, magbati na kayo.” Seryosong sabi ni Heart sa ’kin.

Matapos ang pag-uusap namin ni Heart ay lumabas ako ng bahay para puntahan si  Caleb. Pero bago ako dumeritso sa bahay niya ay pinuntahan ko muna si Salem para may kasama ako. Baka kasi magwala na naman ako at tuluyang mapatay si Caleb. Mukhang alam ni Salem na pupunta talaga ako dahil nakahanda na talaga siya ng makarating ako sa bahay niya.

“Puntahan narin natin si Atticus,” nakangiting sabi ni Salem nang makalabas ’to ng gate niya habang may dalang alak.

Dinaanan namin si Atticus pati narin si Aizen. Sinabi pa talaga ni Salem kung anong gagawin ko kaya ang laki ng ngisi ni Aizen.

“Magdadala ako ng pulutan. Para naman ma enjoy ko ang panonood habang nag susuntukan si Caleb at si Lucifier.” Nakangising saad ni Aizen.

Napa-iling nalang ako at naunang naglakad sakanila. Para kasing mga tanga ang mga gago. Naglalakad habang inaabot ni Salem ang baso na may lamang alak kay Atticus na agad namang iniinom ng kaibigan ko saka kumukuha ng pulutan na hawak ni Aizen.

Nang makarating kami sa bahay ni Caleb ay tinulak ko si Salem para magbukas ng gate. Sa lakas ng tulak ko sa kanya ay bumukas ang gate at dumeritso si Salem sa lupa. Nagtawanan naman sila Aizen at Atticus ng makita nila si Salem na natumba sa lupa dahil sa pagbukas ng gate.

“Kinakawawa niyo nalang ako palagi. Porke’t lamang ang kagwapuhan ko sa inyo.” Tampo niyang sabi.

Hindi namin siya pinansina at agad siyang nilagpasan. Si Aizen ang unang pumasok sa bahay ni Caleb habang nakasunod naman si Atticus at ako. Si Salem ay naka salampak parin sa lupa habang yakap-yakap ang alak niyang dala.

“Hey bud.” Bati agad ni Aizen kay Caleb nang makapasok kami sa loob ng bahay niya. Naabutan pa namin siya na nakaupo sa pang isahang upuan habang nanunood ng tv.

Nanlaki ang mga mata niya ng makita akong pumasok.

“Wag mong sabihing bubog-bugin mo na naman ako?”  Nakangiwi niyang tanong sa ’kin.

Itinaas ko ang kamay ko na parang sumusuko sa kanya. Naglakad ako palapit sa kanya saka tinapik ang balikat niya na ikina-igik niya.

“Tangina ka! May tama ako dyan!” Sigaw niya sa ’kin na ikinangiwi ko. Malay ko bang nasaksak ko pala siya sa balikat ng gabing yun. Napuruhan ko kasi siya sa tagiliran yun lang ang naalala ko.

Umupo ako sa tabi niya at agad itinaas ang kamao ko. Agad naman siyang nag fist bump sa ’kin na ikinangiti ko. “Tanginang yan! Bati na kayo?” Manghang tanong ni Aizen habang nilalantakan ang pulutan.

“Oo nga, matapos niyong magpatayan last week. Tapos ganyan na kayo ngayon.” Sabat ni Atticus.

“Naku.. baka naman drama lang yan ni Lucifier. Baka pag nakatalikod na tayo ay dyan niya babanatan si Caleb.” Sabi ni Salem nang makapasok siya sa loob ng bahay ni Caleb. Pinukol ko siya ng masamang tingin kaya agad siyang natawa.

“Sige nga.. kung bati na talaga kayong dalawa, kiss nga kayo. Yung lips to lips ha!” Nakangising sabi ni Salem. Minsan talaga nagsisisi ako na naging kaibigan ko ’tong hayop na ’to eh.

Sabay naming itinaas ni Caleb ang kamay namin at pinakita ang gitnang daliri namin kay Salem.

“Tara shot puno na tayo. Ayaw mag kiss ng dalawa eh,” nakangising sabi ni Salem saka umupo sa tabi ko.

“Binabalaan kita Caleb ha! Wag na wag ka ng lumapit kay Heart. Palalampasin ko ang nalaman ko kanina basta wag na wag ka lang lumapit kay Heart ko.” Seryoso kong sabi.

“Noted! At isa pa wala na akong gusto kay Heart.” Sagot niya sa ’kin.

“Wala na talaga.. dahil may humahabol sa’yo na bagets.” Nakangising sabat ni Atticus.

“Stalker ka talagang hayop ka!” Inis na sabi ni Caleb kay Atticus.

“Uy, Uy, ano yan ha! Bakit parang wala akong nabalitaan niyan,” sabat ni Salem na may lahing marites.

“Tigilan niyo ko! Hindi ako magkakagusto sa batang yun. Hindi ako katulad ni Raizen na pumatol sa bata.” Inis na sabi ni Caleb.

“Sige lang, sabihin mo lang yan. Baka kainin mo yang pinagsasabi mo. Tatanungin ka talaga namin kung anong lasa.” Pang-aasar ni Salem kay Caleb.

Mahina akong natawa sa itsura ni Caleb na halatang na aasar na naman kay Salem. Ang lakas pa naman mang asar nito.

“Matindi nga yung sa kanya eh, kay Raizen 19 years old eh. Medyo okay pa yun. Pero sa kanya 17 years old.” Nakangising sabi ni Atticus.

“What the!!” Gulat na gulat na sabi ni Salem.

“Ayos lang yan, ayaw niyo yun may bibisitahin na tayo sa kulungan.” Sabat ni Aizen.

“Magsitigil nga kayo! Tsaka ikaw!!” Turo niya kay Atticus. “Kung saan ka kumukuha ng information.” Inis niyang sabi kay Atticus.

“Pustahan tayo mga gago,” sigaw ni Salem. “Pupusta ako na kapag magaling na yan si Caleb, pupunta yan ng Leyte.” Nakangising sabi ni Salem na agad binato ni Caleb ng remote control na mabilis naman niyang naiwasan. Natawa nalang ako dahil pikon na pikon na si Caleb kay Salem at Atticus.

“Makikipagbati ka na nga lang.. sinama mo pa yang madaldal na yan.” Galit na sabi sa ’kin ni Caleb habang tinuturo si Salem na inosenteng nakaupo sa sahig.

“Dapat nga magpasalamat ka sa ’kin na nandito ako. Baka binugbog ka na naman ni Lucifier ngayon.” Sabi ni Salem.

“Teka.. nasaan na yung baso natin?” Tanong ko ng hindi na umikot ang inuman namin.

“Hoy gago, inumin mo na yan! Nilulumot na oh! kain ka ng kain ng pulutan.” Inis na sabi ni Salem kay Aizen na binatukan pa sa ulo.

“Ang iingay niyo!” Reklamo ni Caleb samin sabay napahilot sa sintido niya. Napangisi nalang ako dahil bati na kaming dalawa.

A/N: last update muna ’to. Hehe

Good evening.

Chapter 30

THREE MONTHS NA ang nakalipas simula ng magkabalikan kami ni Lucifier. Nagkaayos na si Lucifier at si Caleb pero minsan ay nagseselos parin si Lucifier kay Caleb. Paano ba naman kasi.. ang anak naming si Lufhier ay hinahabol si Caleb. Sa t’wing nakikita niya si ninong Caleb niya ay agad nag papakarga sakanya.

Kaya minsan naabutan ko si Lucifier na kinakausap ang anak namin na sakanya daw maghabol wag sa ninong niya. Nasanay naman kasi talaga si Lufhier kay Caleb. Simula kasi n’ong pinanganak siya ay si Caleb na talaga ang nag-alaga sakanya.

Kinakausap ko nalang si Lucifier at niyayakap para hindi siya magselos. Nakakatakot pa naman siya magalit.

Kwenento din sa ’kin ni Caleb kung paano daw siya binugbog at sinaksak ni Lucifier. Hindi ako makapaniwala na nagawa niya yun sa kaibigan niya dahil sa selos. Kaya nga lagi ko siyang nilalambing kapag nag seselos na siya.

Katulad ngayon, nagtatampo sa ’kin dahil ayaw ko daw siyang sabayan maligo. Ayaw ko kasing sumabay dahil masama ang pakiramdam ko. Last week ko pa ’to nararamdaman kaya lagi akong wala sa mood at tamad na tamad kumilos.

Si Lucifier na nga ang nag-aalaga sa anak namin at siya narin ang nagluluto. Inaalagaan niya muna kami bago siya pupunta ng restaurant niya para mag ikot-ikot.

“Wag ka na mag tampo,” lambing ko sakanya sabay halik sa tungki ng ilong niya.

“Samahan mo kasi ako maligo,” nakanguso niyang sabi, gusto na naman binababy siya.

“Masama kasi pakiramdam ko kaya hindi ako makakasabay.” Sabi ko sakanya.

“Lagi nalang masama pakiramdam mo. Gusto mo ba dalhin na kita sa hospital. Baka naman may malala ka ng sakit, Heart ko.” Natataranta niyang sabi na ikinatawa ko.

“Hindi naman siguro.” Sabi ko sabay yakap sa leeg niya.

“Dalhin na kita sa hospital. Ayaw kong may dinaramdam ka,” saad niya sa ’kin.

“I think may idea na ako kung bakit laging masama pakiramdam ko.” Nakangiti kong sabi.

“Ano? Cancer? Sakit sa heart? Diabetes?” Sabi niya na mas lalo kong ikinatawa.

“Bakit.. sakit na ba ngayon ang pagiging buntis?” Tanong ko sakanya na ikinalaki ng mga mata niya.

“What? You’re pregnant again?” Sabi niya habang malalaki ang matang nakatitig sa ’kin, nakabukas pa talaga ang bibig niya na mabilis kong hinalikan.

“Hindi pa naman sigurado. Haka-haka ko lang,” sabi ko sabay higa sa kama.

Agad naman siyang tumayo saka lumapit sa ’kin. Lumuhod na naman siya saka hinalikan ang tyan ko.

Napangiti nalang ako sa ginagawa niya.

“Pano ba malalaman kong buntis ka? Gusto mo ba dalhin ko si Salem dito?” Pranning niya sabi.

“Hindi na. Punta nalang muna tayo ng mall para bumili ng pregnancy test. Hindi pa naman tayo sigurado eh. Tsaka, may gusto akong kainin.” Sabi ko sakanya.

Hinalikan na naman niya ulit ang tyan ko bago nagsalita. “Please.. sana may baby na sa sinapupunan mo,” saad niya sabay haplos sa tyan ko. Gustong-gusto kasi niyang masundan si Lufhier. Kaya wala siyang ginawa kundi angkinin ako. Malulungkot pa yan kapag dinadatnan ako.

“Bibili ako ng pregnancy test.” Sabi niya at agad tumayo. Hinawakan ko naman ang kamay dahilan para mapatigil siya sa paghakbang.

“Sama ako!” Nakanguso kong sabi.

May kinuha kasing maid si Lucifier para tulungan akong mag-alaga kay Lufhier kapag wala siya at nasa restaurant. Pumayag naman na ako sa gusto niya pero ako parin ang nag-aalaga kay Lufhier. Gusto ko kasi masubay-bayan ang paglaki ng anak ko.

Hindi na ako naligo, si Lucifier narin ang nagbihis sa ’kin dahil tamad na tamad akong kumuha ng damit ko.

Magkahawak kamay kaming lumabas ng kwarto at agad hinanap si yaya Ali.

Nakita namin siya sa garden habang karga-karga si Lufhier.

“Ate Ali, alis po muna kami saglit.” Sabi ko kaya napalingon siya sa gawi namin.

“Sige po Ma’am,” nakangiti niyang sagot.

“Ikaw na po muna bahala kay Lufhier. Saglit lang naman po kami.” Dagdag kong sabi at agad na lumapit sa anak ko saka hinalikan sa pisngi.

Lumapit din si Lucifier saka hinalikan ang anak namin.

Lumabas kami ng bahay at agad tinungo ang kotse na naka parking sa garahe. Pinagbuksan ako ni Lucifier ng pintuan at agad na inalalayan papasok ng kotse. Isinara niya ang pinto at agad siyang umikot papunta sa driver seat.

Agad niyang pinausad ang kotse at naghanap ng malapit na mall. May gusto talaga akong kainin kaya mall ang sinabi ko sakanya.

Hinawakan ni Lucifier ang kamay ko habang ang isa niyang kamay ay nasa manibela.

Nakarating naman kami agad sa mall, naghanap lang muna si Lucifier na pwedeng maparkingan ng kotse niya.

Nang makahanap ay agad kaming bumaba at magkahawak kamay na naglakad papasok ng mall.

Inuna ko munang hanapin ang pharmacy dito sa loob ng mall para magamit ko narin dahil masyadong excited si Lucifier.

“Sana talaga meron,” bulong niya saka humawak sa tyan ko.

Nang makakita kami ng pharmacy ay si Lucifier na ang pumila. Hindi naman masyadong mahaba ang pila kaya mabilis na umusad ang linya.

Nang maka bili siya ay agad siyang lumapit sa ’kin at hinawakan ang kamay ko at naglakad para maghanap ng restroom.

“Sama ako,” sabi niya sa ’kin ng nasa labas na kami ng restroom.

“Hindi pwede. Bawal ka do’n. Hintayin mo nalang ako rito.” Sabi ko sabay talikod sakanya.

Pumasok ako agad sa isang cubicle. Akmang isisirado ko na sana ang pintuan ng mabilis na pumasok si Lucifier sa loob. Pinandilatan ko siya ng mga mata ko saka kinurot sa tagiliran. Napaka kulit talaga.

“Lumabas ka nga!” Sabi ko sakanya.

“Ayaw ko!” Matigas niyang sabi at agad inagaw sa ’kin ang hawak kong pregnanacy test.

“C’mon Heart, gusto ko ng malaman ang resulta.” Sabi pa niya sa ’kin na halatang excited.

Pinukol ko siya ng masamang tingin saka itinaas ang suot kong dress. “Wag ka ngang maingay baka may makarinig satin dito at akalain na may ginagawa tayo dito.” Inis kong sabi.

Ngumisi naman siya. “Baka sabihin nira-rape mo ako dito, Heart ko.” Sabi niya sabay kindat sa ’kin. Hindi ko nalang siya pinansin saka umupo sa bowl.

Kinuha naman ni Lucifier ang maliit na cup at talagang siya pa nagsahod ng ihi ko.

Nang matapos ako ay agad akong tumayo at isinuot ang panty at inayos ang dress ko. Kinuha ko ang maliit na dropper saka kumuha ng ihi ko sa cup. Agad kong pinatakan ang dalawang pregnancy test saka hinintay ang resulta.

Narinig ko pa sa labas na may nag kwe-kwentuhan na mga babae. Hindi ko alam kung paano kami lalabas ni Lucifier mamaya dahil mas dumami pa ang boses na naririnig ko sa labas.

Lumabas ang unang guhit at ilan pang sandali ay lumabas ang pangalawang guhit.

Tinakpan ko agad ang bibig ni Lucifier dahil sisigaw sana ito. Ngunit, mabilis niyang tinanggal ang kamay ko sa bibig niya. “Yes!! Daddy na naman ako!!” Malakas niyang sigaw kaya napa sapo ako sa nuo ko.

Narinig ko pa na nagulat ang nasa labas at ang katabi kong cubicle na may gumagamit.

Kinurot ko naman si Lucifier sa tagiliran pero naka ngiti parin siya habang titig na titig sa dalawang pregnancy test. Dahil sa naiinitan na ako sa loob ay wala akong choice kundi lumabas ng cubicle habang hila-hila ko si Lucifier na nakatitig parin sa pregnancy test.

“Pasensya na po..” sabi ko sa mga babaeng nakatingin samin ni Lucifier saka ako mabilis na lumabas at hila-hila ko parin si Lucifier.

Nagulat naman ako ng tumalon si Lucifier at nagsisigaw sa tabi ko. Mukhang tuwang-tuwa siya na masusundan na si Lufhier.

“I love you, Heart ko. Mahal na mahal kita sobra, pati narin ang mga anak natin.” Nakangiti niyang sabi sa ’kin.

“I love you too, Lucifier ko.” Nakangiti kong sagot sabay yakap sakanya.

“Damn it, Heart. Sobrang saya ko.” Bulong niya sa teynga ko saka ako hinalikan sa pisngi. “Aalagaan ko kayo ng mga anak natin, Heart. Gagawin ko ang lahat para maging mabuting ama at asawa mo, Heart ko.” Bulong niyang sabi.

“Alam ko yun dahil araw-araw mo pinaparamdam samin ni Lufhier ang pag-aalaga at pagmamahal mo samin.” Nakangiti kong sabi.

Akmang hahalikan sana ako ni Lucifier ng kumulo ang tyan ko. Napasimangot tuloy ako habang si Lucifier ay natawa at lumuhod sa harap ko sabay halik sa tyan ko.

Tumayo siya saka hinawakan ang kamay ko. “Let’s go, Heart ko. Nagugutom na ang baby natin kaya kailangan mo ng kumain.” Sabi niya sabay halik sa likod ng palad ko. Nagpatianod naman ako at sinabi sakanya ang gusto kong kainin.

Hinanap yun agad ni Lucifier saka bumili ng marami. Nakangiti akong naglalakad palabas ng mall habang kumakain ng turks. Sobrang daming binili ni Lucifier at ang sabi niya ay kailangan ubusin ko daw agad para kay baby.

Gusto niyang pumunta na kami agad sa obgyne para ma-check up na daw si baby. Sobrang excited talaga niya kaya dumeritso na kami sa Herreros hospital.

Nagulat pa ang mga nakakakilala sa ’kin dati ng makita nila ako.

Nag umpisa na akong check-upin at tinanong kung kailan ang huling dalaw ko. Nandito naman si Lucifier sa tabi ko habang hawak-hawak ang kamay ko.

Nang masigurado naming okay si baby ay niresetahan lang ako ng mga vitamins katulad ng folic acid.

Si Lucifier naman ay nakayuko habang may ka text sa cellphone niya. Magseselos na sana ako ng makita ko ang pangalan ni Doc. Salem. Baka kwene-kwento lang niya sa kaibigan niya na buntis ako.

Tahimik si Lucifier habang nag mamaneho na ikinapagtataka ko. Hindi ko nalang siya pinansin dahil busy ako kumakain ng turks.

Napabuntong hininga si Lucifier habang seryosong nagmamaneho. Hindi na ako nakapag pigil kaya nagsalita ako. “Mag problema ba?” Tanong ko sakanya. Umiling naman siya habang ang mga mata ay nakatuon sa daan.

Nang makapasok kami sa subdivision ay agad kaming hinarang ng guard. Nagtaka naman ako kung bakit nila ginawa yun, kilala naman si Lucifier dito.

Pero ilang saglit lang ay umusad din ang kotse. Hanggang sa palapit ng palapit kami sa bahay. Napansin ko na may naka sulat sa gate ng bahay ni Lucifier.

Huminto ang kotse ni Lucifier at agad siyang lumabas sa driver seat at naglakad patungo sa passenger seat. Binasa ko ang naka sulat hanggang sa nanlaki ang mga mata ko.

Hindi ko na hinintay na pagbuksan ako ni Lucifier at agad akong bumaba ng kotse. Hindi ako nakapaniwala sa nabasa ko.

Nakasulat sa gate ang WILL YOU MARRY habang ang anak kong si Lufhier ay naka suot ng white tshirt na may naka print na DADDY?

Napaluha ako ng lumapit sa ’kin si Lucifier at agad na lumuhod sa harap ko habang may hawak na sing-sing.

“Kinakabahan ako, Heart ko. Pero dahil gusto kitang makasama, kakapalan ko ang mukha ko.” Sabi niya kaya napangiti ako.

“Magpapakasal ka sa ’kin, Heart. Wala ng tanong-tanong. Kapag umayaw ka ikukulong kita sa kwarto at paulit-ulit kitang aangkinin hanggang sa sabihin mong oo magpapakasal ako sa’yo Lucifier.” Sabi niya.

“Nag pro-propose ka ba talaga o hindi?” Sabi ko at pinaningkitan siya ng mga mata ko.

Ngumiti siya sa ’kin at inabot ang kamay ko saka hinalikan ito. “Will you be my Mrs. Montenegro, Ms. Aguilar?” Nakangiti niyang tanong sa ’kin.

Pinahid ko ang luha sa gilid ng mata ko saka ngumiti kay Lucifier. “Yes! I will marry you, Mr. Montenegro.”

“Fuck! Yeah.” Nakangiti niyang sigaw at agad isinuot sa ring finger ko ang sing-sing.

Tumayo si Lucifier at agad na binuhat si Lufhier saka ako hinalikan sa labi.

“I love you, Mrs. Montenegro.” Nakangiting sabi ni Lucifier ng mag hiwalay ang labi namin.

“I love you too, Lucifier.” Sgaot ko saka ko siya hinalikan ulit sa labi.

A/N: one last chapter nalang ang kay Lucifier Montenegro. 😊

Chapter 31

NAKANGITI AKO na may halong kaba habang naka harap sa salamin at pinagmamasdan ang hitsura ko. Ngayon kasi ang araw ng kasal namin ni Heart. Putcha! Nakaka kaba din pala kapag kinakasal.

Nandito ang mga kaibigan ko sa hotel room habang ginugulo na naman nila ako. Kanina pa din nila ako inaasar na sasakalin na daw ako ni Heart. Handa naba daw ako na hindi lilingon sa ibang babae pag may dumaan.

Kahit kailan ay hindi naman ako tumitingin sa mga babaeng dumadaan sa harap ko. Kay Heart nga lang ako tinitigasan eh.

“Sino kaya ang susunod na ikakasal satin.” Sabi ni Eros na inaayos ang suot niya.

“Baka si Raizen. Sugar daddy yan eh,” natatawamg sabi ni Salem kaya pinukol ito ng masamang tingin ni Raizen.

“Wag niyong kalilimutan ang isa pa nating lover boy dito sa gilid.” Nakangising sabi ni Salem sabay akbay kay Atticus na tahimik na nakaupo.

“Wengya! Niyaya niya ng kasal ang babae kahit hindi naman sila.” Natatawang sabi ni Salem kaya agad siyang siniko ni Atticus na nalukot ang mukha.

“Hindi magandang trip yan, Atticus.” Natatawang sabi ni Caiden.

“Oo nga, badtrip ang tawag do’n.” Pang-aasar na naman ni Salem kay Atticus.

“Tigilan mo nga akong gago ka!” Inis na sigaw ni Atticus kay Salem.

“Tangina! Ikakasal na talaga si Lucifier mga tol.” Nakangiting sabi ni Levi na may papahid-pahid pa ng luha sa mata kahit wala naman.

“Naku.. wala kang aasahan sa mga ’to pagdating sa wedding gifts.” Sabi ni Salem sabay tingin kay Eros.

“Hayop ka! Hindi ko pa nakakalimutan ang binigay mo saking tabo na nido.” Inis na sabi ni Salem kay Eros na nakangiwing lumipat ng upuan para hindi mabatukan ni Salem.

“Wala akong paki sa wedding gifts na yan. Ang mahalaga sa ’kin ay makasal kami ni Heart.” Nakangiti kong sabi.

“Yun oh! Buti nalang mabait si Lucifier,” nakangising sabi ni Eros at agad na tumayo saka lumapit sa lamesa.

Naglakad siya pabalik papunta sa ’kin saka inabot ang isang buong durian. “Anong gagawin ko dito?” Takang tanong ko.

“Yan ang regalo ko,” inosente niyang sabi.

Tumayo naman si Salem na may kinuha din sa lamesa at inabot sa ’kin ang isang supot na santol. “Ayan ahh.. marami yan.” Proud pa niyang sabi.

“Mga gago ba kayo?? Dapat mga gamit ang iregalo niyo. Bakitganito?!” Galit kong sabi sakanila.

“Akala ko ba wala kang pakialam sa ibibigay namin basta ba’t makasal lang kayo ni Heart.” Sabat ni Theo na kumuha pa ng santol na hawak ko saka ’to binuksan at kinain.

“Mga tarantado!!” Sigaw ko sakanila.

Tumayo naman si Caiden at agad na inabot sa ’kin ang regalo niya. “Dalawang kilo yan, pre. May mantika at itlog narin pang torta mo.” Seryoso niyang sabi.

Ang sarap sakalin ng mga kaibigan ko talaga. Talong, itlog at mantika lang naman ang binigay niya sa ’kin.

“Uyy, sakto yung ire-regalo ko dyan.” Sabat ni Levi na tumayo sa kinauupuan niya saka kinuha ang maliit na paper bag.

Napasapo ako sa nuo ko ng makita ko ang inabot niya sa ’kin. Isang pack lang naman ng magic sarap. Hayop na yan!

“Mga wala kayong kwenta!” Sigaw ko sakanila.

“Mabuti nga yan niregalo namin eh, maluluto kaya yan.” Depensa naman ni Aizen.

Tumayo naman si Caleb at may kinuhang paper bag at agad na lumapit sa ’kin. “Sorry bud, napag usapan lang talaga namin.” Sabi niya sabay abot sa ’kin ng regalo niya. Napakamot nalang ako sa ulo ko ng makita kong asin at bitsin ang nasa loob. Isaboy ko kaya ’to sakanila.

Natigil lang kami ng may kumatok sa pinto namin at tinawag kami na pumunta na ng simbahan kaya agad kaming lumabas.

Dumating din sila Nuroi at Isaac habang karga-karga ang kanilang mga anak. Dumating din ang pamilya ni Heart na masayang tinanggap ako bilang anak nila.

Naalala ko pa n’ong pinakilala ako ni Heart sa pamilya niya sa probinsya. Akala ko ay tatagain ako ng ama ni Heart, ngunit binigyan lang niya ako ng gin at nag one on one kaming nag inom habang tinatanong niya ako ng kung ano-ano.

Agad kaming sumakay sa kotse para pumunta na ng simbahan. Hindi na ako makapaghintay na makita ang bride ko. Tatlong araw ko kasi siyang hindi nakasama dahil sabi ng nanay ni Heart ay pamahiin daw na hindi magakasama muna ang groom at bride.

Pinagbigyan ko naman sila dahil three days lang naman ang titiisin ko.

Nang makarating kami sa simbahan ay agad akong pumunta sa pwesto ko. Nasa likod ko naman si Salem na nag presenta na siya ang best man ko, ngunit kinuha ko din si Caleb kaya silang dalawa ang best man ko.

Hinihintay ko lang ang pagdating ni Heart para makasal na kami. Ang anak ko namang si Lufhier ay hawak ni yaya Ali na nasa harap nakaupo.

“Nandito na ang bride!” Sigaw ng wedding organizer namin kaya agad akong umayos ng tayo.

Ang lakas ng tibok ng dibdib ko habang nakatingin sa naka sarang pinto ng simbahan.

Unti-unting bumukas ang pintuan ng simbahan kaya napangiti ako agad ng makita ko ang napakaganda kong bride. Hindi ko namalayan na tumulo pala ang luha sa gilid ng mata ko kaya agad ko yung pinahid habang nakatitig kay Heart.

Nagsimulang tumugtog ang napili kong kanta sa wedding march ni Heart kaya nagsimula narin siyang maglakad kasama ang nanay at tatay niya.

Hindi ko inalis ang mata ko habang nakangiti sa papalapit na bride ko. Hanggang sa tuluyang makarating siya sa harap ko.

Nagmano ako sa ina ni Heart saka humarap sa tatay ni Heart. Inabot niya sa ’kin ang kamay ni Heart saka siya nagsalita. “Alagaan mo ang anak ko, Lucifier ha!” Sabi niya sabay tapik sa balikat ko. Napangiti naman ako saka ako sumaludo sa tatay ni Heart. “Makakaasa po kayo, itay.” Nakangiti kong sabi.

Humarap ako kay Heart at agad hinalikan ang likod ng palad niya. “Are you ready, future Mrs. Montenegro?” Tanong ko sakanya.

Tumango siya sa ’kin bago nagsalita. “Kanina pa,” nakangiting sagot niya.

Sabay kaming naglakad papunta sa pari para simulan na ang seremonya.

Nakikinig lang ako sa pari at sumasagot kapag tinatanong ako. Hawak ko ang kamay ni Heart at mahinang pinipisil ’to.

Hindi na ako nakikinig sa pari habang iniisip ang mangyayari samin ni Heart sa future. Nasa isip ko rin na magkasama kami hanggang sa pagtanda namin at mag-aalaga nalang ng mga apo namin.

Nang mag anounce na ang pari ng kiss the bride ay agad kong inangat ang wedding veil ni Heart. Nakangiti siyang nakatingin sa ’kin kaya niyapos ko ng yakap ang beywang niya at agad na hinila palapit sa ’kin saka ko siya hinalikan.

Nagpalakpakan naman ang mga bisita namin habang ang mga kaibigan ko ay sumisigaw na naman ng sana all.

“Finally, misis narin kita.” Nakangiti kong sabi sabay pupog ng halik sa labi niya.

Sabay kaming humarap ni Heart sa mga bisita namin habang may ngiti sa labi. Unti-unting nawala ang ngiti ko ng mapansin ko na may red dot sa dibdib ni Heart.

Agad akong napatingin sa katapat na building at nakitang may tao do’n. Nanlaki ang mga mata ko ng magpakawala ito ng bala.

“Heart..” sigaw ko ng mabilis na natumba si Heart sa sahig.

Nasalo ko ang ulo niya ng bumagsak ang katawan niya sa sahig. “Heart..” umiiyak kong sabi sabay hawak sa kamay niya. Nagkakagulo na ang mga tao sa loob ng simbahan ngunit hindi ko maproseso ang nangyari.

Nabaril si Heart. Nabaril ng dalawang beses.

“Heart.. open your eyes. Open your eyes, Heart ko.” Umiiyak kong sabi habang mahinang tinatapik ang pisngi niya.

Unti-unting bumukas ang mga mata ni Heart habang may lumabas na dugo sa bibig niya. “No!! Heart, please lumaban ka. Wag mo kong iiwan please.. don’t close your eyes..” umiiyak kong sabi.

“L-Lucifier.. kapag.. hindi ko n-nakayanan, ikaw na.. bahala kay Lufhier ha! Maghanap karin ng babaeng.. makakasama mo..” nanghihina niyang sabi sa ’kin.

“No! No! No! Don’t say that.” Sabu ko sabay tingin sa paligid at hinahanap si Salem.

“Salem!!!” Tawag ko sakanya.

“Move, bud.” Utos ni Salem sa ’kin ng makalapit siya samin ni Heart. Ibinaba niya ang hawak niyang baril sa sahig saka chineck si Heart.

Sunod-sunod na mura ang narinig ko kay Salem. “Kailangan natin siyang madala sa hospital agad.” Utos sa ’kin ni Salem kaya agad kong binuhat si Heart.

“We will protect your car hanggang sa makarating kayo sa hospital.” Sigaw ni Isaac.

Agad akong pumasok sa kotse habang buhat-buhat si Heart. Si Caleb ang nagmaneho ng kotse habang naunang umalis si Salem.

“Heart.. wag mo naman akong iwan. Ikaw ang buhay ko eh, pano ako pag wala ka.” Umiiyak kong sabi kay Heart.

“Lumaban ka please.. lumaban ka para samin ng mga anak mo.” Bulong ko sabay halik sa nuo niya. Hindi na siya sumasagot sa ’kin habang nakapikit ang mga mata na mas lalo kong ikinatakot.

Nang makarating kami sa hospital ay nakahanda na ang mga doctor at nurses sa labas. Nandoon din si Salem kaya agad akong bumaba ng kotse at pinahiga si Heart sa stretch bed.

Nakasunod lang ako sakanila hanggang sa labas ng operating room. Napaluhod ako sa sahig habang umiiyak at pinagdadasal na sana wag kunin sa ’kin si Heart. Hindi ko kakayanin.

Tinapik ni Caleb ang balikat ko kaya agad akong nag-angat ng tingin sakanya. “Pwede bang.. ikaw muna ang bahala kay Lufhier?” Tanong ko sakanya.

“Don’t worry. Hindi ko pababayaan ang anak mo. Magtiwala ka lang kay Heart, kakayanin niya ’to.” Saad ni Caleb na pinapalakas ang loob ko.

“Aalis na ako. Kukunin ko muna si Lufhier para alagaan muna habang nandito kayo ni Heart,” saad niya. Tumango ako habang umiiyak. “Salamat. Salamat Caleb.” Mahinang sabi ko. Tinapik niya ako ulit bago siya tuluyang umalis sa tabi ko.

Nakatulala ako habang hinihintay na lumabas ang mga doctor at si Salem na nasa loob ng operating room.

May narinig akong mga yapak na papalapit sa ’kin kaya nag-angat ako ng tingin. “Anong balita kay Heart?” Tanong ni Aizen ng makarating ito sa pwesto ko.

“Wala paring balita,” nakatulala kong sagot.

“Lucifier..” tawag sa ’kin ni Ruwi at agad na lumapit sa ’kin. Agad akong tumayo saka niyakap si Ruwi habang umiiyak ako sa balikat ni Ruwi.

“It’s okay. Magiging maayos din ang lahat.” Pagpapakalma niya sa ’kin.

Halos dalawang oras kaming naghintay sa labas ng operating room. Ngunit, hinid parin lumalabas si Salem.

Dapat ako nalang sana eh. Ako nalang sana ang binaril. Bakit ang asawa ko pa? Nadamay din ang anak ko na nasa tyan ni Heart. Sana ako nalang.

Hindi ko inaasahan na mangyayari ito samin ni Heart. Matagal narin kasing hindi nag paparamdam ang mga kalaban namin kaya hindi ko ito inaasahan.

Agad akong napatayo ng bumukas ang pintuan at lumabas ang malungkot na mukha ni Salem.

“Kamusta na si Heart??” Tanong ko habang sumisilip sa loob ng operating room.

“Bud..” tawag sa ’kin ni Salem sa malungkot na boses. Ngunit hindi ako lumingon sakanya. Nakatingin lang ako sa walang malay na si Heart at sa doctor na tinatakluban ng kumot ang mukha ni Heart.

Hinawakan ni Salem ang balikat ko at agad akong pinaharap sakanya. “Bud, wala na si Heart. Wala na siya.”

Tumigil ang mundo ko ng marinig ko yun. Dahan-dahan akong lumingon sa naka taklob na kumot sa katawan ni Heart saka narinig ang sinabi ng doctor. “ Time of death 11:50am“

Napaluhod ako at agad na yumakap sa binti ni Salem. “Bud.. iligtas mo asawa ko! Iligtas mo siya please!!!” Pagmamakaawa ko sakanya habang umiiyak.

“Baka.. kaya pa. Baka kaya mo pang maligtas si Heart, bud. Please.. iligtas mo asawa ko. Nagmamakaawa ako sayo!!” Hagolhol kong iyak kay Salem. Pati siya ay napa-iyak at agad itong umuklo sabay yakap sa ’kin.

“Gustohin ko man buhayin si Heart, buddy. Ngunit wala na talaga akong magagawa.Ginawa ko na ang lahat pero.. si Heart na mismo ang sumuko. I’m sorry, bud. Hindi ko naligtas ang asawa mo.” Malungkot na sabi ni Salem.

Tanging iyak ko lang ang sagot ko kay Salem. Hindi ako nagsalita habang dinadaluhan ako ni Salem. Maging si Ruwi ay napa-iyak habang nakayakap sa ’kin.

Putangina! Pinahiram lang sa ’kinsi Heart saglit tapos binawi na naman siya sa ’kin. Ang mas masakit pa ay habang buhay ko na siyang hindi makikita.

Bakit ang saklap ng buhay namin ni Heart. Bakit nangyari ’to samin. Sana ako nalang yung namatay hindi ang pinakamamahal kong asawa.

A/N: sorry na talaga 🥺

Next na ang Epilogue, hindi ko alam kung kailan ako mag u’update. Malungkot na gabi sa’inyo!! ❤️

Author’s Note

Edited A/N: Nasa VIP Group na po ang Epil and Special Chapter ni Lucifier Montenegro. Sa mga hindi pa nababasa ang story ni Luc, message niyo lang po ako sa facebook Cruz Wp.

📌Note: Hindi po free ang Vip Group dahil may mga kasama pong story do’n.

Maraming salamat po sa mga reads, votes at comments niyo po. Naaliw ako kapag binabasa ko ang mga comment niyo. 😊😊

Epilogue na po ang next hindi ko sure kung meron akong special chapter para kay Lucifier, alam niyo na. HAHA

Kita-kits tayo kay Raizen Valdivieso ha! Suportahan niyo rin siya huhu..

Anyways, hindi ko alam kung kailan ko sisimulan ang kay Atticus Romero. Siguro uunahin ko muna ang wicked series kasi na tingga siya. Balak ko sanang idagdag sa wicked series si Reagan hahaha😂😂

Line up for Assassin Series next po,

Assassin Series 7: Atticus Romero Assassin Series 8: Caiden Dela Vega Assassin Series 9: Caleb Alonzo Assassin Series 10: Eros Mendez Assassin Series 11: Andrei Montero Assassin Series 12: Levitticus Valdez Assassin Series 13: Theo Dela Merced Assassin Series 14: Aizen Kyle Perez Assassin Series 15: Kier Silvestre

(Sana hindi ako tamarin huhu🤦‍♀️)

Follow my facebook account Cruz Wp, kung trip niyo kong maging prenn hahaha😂

Epilogue

INAAYOS KO ANG basket na may lamang bulaklak na pinitas ko kanina sa garden nila Ruwi. Nakabihis narin ako pati ang anak kong si Lufhier. Naghahanda kasi kami sa pag alis namin.

Agad akong naglakad papunta sa sala para kunin ang anak kong si Lufhier na naghihintay sa ’kin.

“Let’s go, anak. Baka kanina pa tayo hinihintay ni mommy,” saad ko sa anak ko saka ko siya binuhat. Ang isa kong kamay ay hawak ang basket na may lamang bulaklak. Mismo ako ang nag-ayos ng flowers para kay Heart ko.

Lumabas ako ng bahay at naglakad patungo sa gate. Nabungaran ko ang mukha ni Salem ng tuluyan kaming makalabas ng gate. Karga-karga niya ang bunso niyang anak na si Hannah na pinapasikatan niya ng araw.

“Aalis kayo?” Tanong niya sa ’kin ng makita niya kami.

“Oo, dadalawin namin si Heart.” Nakangiti kong sagot.

“Sige, ingat kayo.” Saad ni Salem na ikinatango ko.

“Nga pala, punta kayo sa bahay ko mamaya para mag dinner ha!” Pahabol niyang sabi.

“Sige.” Tipid kong sagot kay Salem at agad naglakad papunta sa nakaparada kong kotse sa labas.

Ibinaba ko muna si Lufhier saka binuksan ang passenger seat para ilagay ang basket na dala ko. Nang mailagay ko yun ay agad kong binuksan ang pintuan ng backseat at inilagay ang anak ko do’n. Nang maiayos ko si Lufhier ay agad kong isinara ang pinto saka tinungo ang driver seat.

Agad kong binuhay ang makina ng kotse saka pinausa ’to.

Habang nagmamaneho ako ay palipat-lipat ang tingin ko sa daan at rear view mirror at tinitignan ang anak kong one year old mahigit. Tumataw siya habang nanonood sa tablet niya ng cocomelon. Napangit nalang ako ng marinig ko ang hagikgik ng anak ko.

Nakarating kami sa cemetery kaya agad kong ipinark ang sasakyan at agad bumaba sa kotse. Kinuha ko muna ang basket bago ang anak kong si Lufhier saka kami naglakad kung saan naka libing si Heart.

Araw-araw namin binibisita ang puntod niya. Minsan nga kapag sobrang lungkot ko ay dito na ako tumatambay at iniiwan ko si Lufhier kay Caleb o hindi kaya kay Ruwi.

“Heart ko, nandito na naman kami ng anak mo,” nakangiti kong sabi habang nakaharap sa lapida ni Heart. Inilapag ko ang basket na dala ko saka umupo sa damuhan. Agad ko namang kinandong si Lufhier bago sinindihan ang kandila na dala ko.

“Kamusta ka na dyan, Heart ko? Sana nasa maayos na lugar ka ngayon.” Pagkakausap ko sa lapida niya saka hinaplos ang pangalan niya.

“Miss na miss na kita, mahal ko.” Mahina kong sambit at napa-iyak sa sobrang lungkot na nararamdaman ko. Tuluyan na nga akong iniwan ni Heart at kahit anong gawin ko ay hindi ko na siya makakasama. Hindi ko na masisilayan ang mga ngiti niya. Hanggang sa alaala nalang lahat. Isang magandang alaala.

Napatigil ako sa pagsasalita ng may marinig akong ingay. Napalingon-lingon pa ako at hinahanap kung saan nang gagaling ang ingay na yun. Para kasi itong alarm clock.

Hinihingal akong napabalikwas ng bangon sa kama ng marinig ko ang tunog ng alarm clock. Hinilot ko ang aking sentido at agad ipinalibot ang tingin sa kwarto. Tangina! Napabuga ako ng hangin habang kinakapa ang dibdib ko. Lagi nalang akong nanaginip na dinadalaw ko si Heart sa simenteryo. Kung hindi pa tumunog ang alarm clock ay hindi ako magigising sa masamang panaginip na yun.

Agad kong nilingon ang pinakamamahal kong asawa na mahimbing na natutulog sa tabi ko. Niyakap ko siya agad saka hinila palapit sa ’kin. Hindi pa ako nakuntento at ipinatong ko ang ulo ko sa dibdib niya.

Three years ago, nang mangyari ang trahedyang ayaw ko ng maalala. Takot na takot akong maulit yun kay Heart.

Naalala ko pa ng sinabi sa ’kin ni Salem na patay na si Heart. Maging ang mga kasama niyang doctor ay dineklara na ang oras ng pagkamatay ng asawa ko. Halos mamatay ako ng makita kong tinatakluban ng kumot ang katawan ni Heart.

Hindi ko mapigilang pumasok sa operating room n’ong araw na yun at agad na niyakap ang katawan ng asawa ko na wala ng buhay. Pinipigilan ako ni Salem ngunit hindi ako pumayag dahil gusto kong mayakap si Heart.

Halos magmakaawa ako sa panginoon na sana ibalik niya ang buhay ni Heart. Kahit pa nga Lucifier ang pangalan ko ay ginawa ko ang lahat ng dasal maibalik lang sa ’kin si Heart. Humawak ako sa sinasabi nilang malakas na sandata ang dasal kaya hindi ako sumuko sa pagdarasal para kay Heart. Alam kung wala na siyang pulso ng araw na yun pero umaasa ako na sana.. sana magkaroon ng himala.

Napatigil pa ako sa pag-iyak no’n ng ilang minuto lang.. gumalaw ang isang daliri ni Heart. Hindi lang isang beses kundi tatlong beses.

Maging si Salem ay hindi makapaniwala sa nangyari at mabilis ang kilos na nirevive si Heart. Nasa sulok lang ako sa operating room at mahinang nagdadasal. Kung kinakailangan ay isuko ko ang buhay ko para mabuhay si Heart gagawin ko wag lang siya at ang anak namin na nasa sinapupunan niya.

Naniniwala na ako sa himala ng tuluyang bumalik ang buhay ni Heart. Ngunit hindi din naging madali dahil hindi siya nagising agad. One month din itong hindi nagising kaya patuloy akong nagdarasal. Nag ro-rosary ako palagi sa kwarto ni Heart habang hawak ang kamay niya. Hanggang sa tuluyan siyang nagising. Walang pagsidhan ang saya ko ng makita kong bumukas ang mga mata niya. Sa awa ng Diyos ay himala ding nakaligtas ang anak namin.

Three years na mahigit nang mangyari yun pero hanggang ngayon, sariwa parin sa alaala ko ang lahat.

Naramdaman ko ang kamay ni Heart na hinahaplos ang buhok ko kaya napangiti ako habang nakahiga  ang ulo ko sa kanyang dibdib.

“Nanaginip ka na naman ba?” Tanong niya sa ’kin.

Alam na alam niya talaga kapag nanaginip ako ng masama. Sinabi ko kasi sakanya na lagi kong napapanaginipan na dinadalaw ko daw siya sa simenteryo.

Umalis ako sa pagkakahiga sa kanyang dibdib at tinignan ang asawa ko. “I love you, Heart ko.”

Napangiti naman siya sa ’kin at agad na bumangon sa kama. “Mahal na mahal din kita.” Sagot niya sabay yakap sa ’kin.

“Lagi ka nalang nanaginip ng ganyan, Lucifier ko.” Sabi niya sa ’kin habang hinahaplos ang likod ko.

Napabuntong hininga naman ako sa sinabi niya. Akmang sasagot sana ako ng bumukas ang pintuan ng kwarto namin at pumasok si Lufhier kasama ang kapatid niyang si North Arrow. Ako ang nag pangalan sa anak namin. Pinagbigyab kasi ako ni Heart dahil gusto niyang maranasan ko daw ang mag pangalan ng anak namin. Nakuha niya din ang kulay ng mata ko kaya sabi sa ’kin ni Heart ang lakas daw ng dugo ko.

Gusto ko pang sundan ang anak namin. Kaya sinusubukan ulit namin ni Heart bumuo. Sana lang talaga babae na ang kasunod.

Sinanay ko din ang mga anak ko na tuwing hapon ay sama-sama kaming nag ro-rosary. Tuwing linggo din ay nag sisimba kaming lahat. Nagbago ang pananaw ko simula ng mangyari yun kay Heart kaya lagi kong sinasabi sa mga anak ko na laging magdasal at laging magpasalamat sa Diyos.

Sumampa ang dalawa kong anak sa kama at nag simulang magtatalon sa higaan. “Daddy, we want ice cream..” sigaw ni Lufhier habang ang kapatid niyang si Arrow ay ginagaya ang ginagawa niyang paglundag.

“Too early. Breakfast muna tayo bago kayo kumain ng ice cream.” Saad ko sa mga anak ko at agad na binuhat si Arrow.

“Daddy, karga mo din ako.” Nakangusong sabi ng anak kong si Lufhier kaya napangiti nalang ako at agad na binuhat siya gamit ang isa kong kamay.

Bumangon naman si Heart sa kama at agad na kiniss ang dalawa naming anak. “Mauna na kayo sa kusina. May gagawin lang muna ako sa banyo.” Sabi niya samin.

“Samahan kita, Heart ko.” Nakangisi kong sabi kaya agad niya akong inirapan.

“Hindi na! Lumabas kana rin.” Sabi niya sa ’kin kaya napanguso ako.

Lumabas kami ng kwarto habang karga-karga ko ang dalawa kong anak saka bumaba ng hagdan. Magluluto pa kasi ako ng almusal kaya inilapag ko muna sila sa sala para mag laro muna habang nagluluto ako.

Hinanda ko agad ang mga lulutuin ko ng maramdaman ko ang yakap ni Heart mula sa likod ko. “I love you, Heart ko.” Sabi ko habang nag pri-prito. Araw-araw, bawat oras ay lagi kung sinasabi na mahal na mahal ko siya. Bawat minuto sa ’kin ay mahalaga para, kaya lagi kong inilalaan ang oras ko para sa asawa’t mga anak ko.

“May sasabihin ako sa’yo,” sabi ng mahal kong asawa kaya agad akong lumingon sakanya.

“Ano yun, Heart ko?” Sabi ko ng hindi siya nagsalita agad.

Nakangiti siyang itinaas ang kamay niya at ipinakita sa ’kin ang pregnancy kit. Nanlaki ang mga mata ko at agad napatalon sa tuwa. “Yes!!!” Sigaw ko saka lumuhod sa harap ni Heart saka hinalikan ang tyan niya.

“Thank you! Thank you po Lord sa blessings.” Nakangiti kong pasasalamat.

“Daddy, what’s wrong?” Biglang sulpot ng anak kong si Lufhier ng makalapit ito samin ni Heart nakasunod naman sakanya si Arrow.

“Mommy is pregnant again,” nakangiting sabi ni Heart saka hinaplos ang tyan niya. Nanlaki naman ang mata ng mga anak ko na agad tumalon-talon sa sobrang saya.

“Yehey!! our baby sister is coming!!” Sumisigaw na sabi ni Lufhier. Gustong-gusto kasi niya na magkaroon ng babaeng kapatid. Maging ako ay lagi ko din yun hinihiling para naman may princesa ako.

Masaya na ako sa buhay ko ngayon. Minsan ay tumutulong parin naman ako sa mga mission pero hindi na palagi. Natatakot kasi ako na baka madamay ang pamilya ko. Ayaw ko ng maulit yun. Nainitindihan naman ni Ruwi yun kaya hindi niya ako palaging inuutusan.

Wala na nga yata akong ginawa sa buhay kundi bantayan ang mag-ina ko. Pagdating naman sa mga negosyo ko ay pumupunta lang dito ang secretary ko at nag re-report sa ’kin. Nag expand din ako sa ibang bansa ng restaurant ko. Lahat yun ay pinangalan ko sa asawa ko. Sobrang mahal na mahal ko si Heart, sila ang buhay ko kaya ilalaan ko ang buhay ko para sakanila.

A/N: Gusto niyo paba ng special chapter?? Hahaha 😂

So, ayon na nga, nag-iisip na naman ako ng twist kay Raizen, hihingi na ako ng sorry agad Hahahha 😂😂🤦‍♀️