Disclaimer

This is a work of fiction. Names, characters, business ,places, events and incidents are either the product’s of the author imagination. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

No part of this may be reproduced or transmitted in any form or by any means, electronic or mechanical, including photocopying, recording or by any information storage and retrieval system, without written permission from the Author.

This story contains incorrect typos/ spelling/ grammar. I’m not a professional writer so please bear with me. Thank you!

WARNING ⚠️

THIS STORY CONTAINS STRONG CONTENT , R-18, NOT SUITABLE FOR BELOW 🔞 YEARS OLD.

Read at your own risk!

Advance thank you sa maliligaw dito sa story ko.

Salem Herreros will make you wet in bed.

Facebook Account: Cruz Wp

Facebook Group: Azzinations (Group) ⚔️

Facebook Page: Az

zinatics Stories

Wattpad cover by Hara Dayani.

Copyright ©️ 2023 by XXRIEGOZZXX All rights.

Prologue

Kanina ko pa pinagmamasdan ang babae na panay ang inum ng tequila habang umiiyak mag-isa. Naka suot ’to nang blouse na color white at black skirt.

Napalingon ako sa bartender na nasa harap ko ng iabot niya sa’ kin ang whiskey. Kinuha ko ’yun at mabilis na ininom habang ang mga mata ko ay naka tuon sa babaeng umiiyak.

Ako ang klase nang tao na walang pakialam sa ibang tao pwera nalang sa mga kaibigan ko. But this woman got my attention and I don’t know why.

Umangat ang mukha nito at umorder ulit nang tequila na mabilis naman inabot ng bartender. Napadako ang mga tingin ko sa mukha ng babae at napalunok ng ilang beses. Damn! This woman is beautiful. She had a cute heart shape of face matangos ang ilong niya at mahaba ang pilikmata. Bumaba ang mga mata ko sa labi niya na ikinalunok ko ulit, her lips.. her kissable lips. Ang buhok niyang mahaba, and her skin is morena, which makes it even more beautiful. Balingkinitan din ang katawan niya.

Napatigil ako sa pagtitig sa babae nang magkasalubong ang mga mata namin dalawa. Fuck it! my heart was beating so fast and I felt like I couldn’t breath. Tumikhim ako para mapakalma ang aking sarili.

Mas lalo pala itong maganda, damn it! Bakit kaya siya umiiyak. I clenched my fist when I felt annoyed sa kung sino man ang nagpaiyak sa babae. Mukha tulog ’tong anghel na umiiyak, maamo kasi ang mukha niya na napakasarap titigan.

Hindi na ako nag dalawang isip at pinulot ang baso ko na may lamang whiskey at naglakad papunta sa dyosa na nasa harap ko.

Umangat ang tingin niya sa’ kin at tinaasan ako ng kilay. Wengya! Mas lalo pala siyang gumaganda kapag nagsusuplada. Nice!

Ngumiti ako saka umupo sa katabi niyang upuan saka tinitigan ang mukha niya. Sabi ko na eh! Dyosa talaga ’to pag mas malapitan. “W-What are you doing?” She shuttered when I took her hand and held it.

“I’m Salem.” Pagpapakilala ko.

Hinila naman niya ang kamay niya at umiwas nang tingin sa’ kin. Fuck!

Kinuha ko ulit ang kamay niya at hinawakan dahilan para mapatingin siya ulit sa gawi ko.

I smirked when she raised an eyebrow at me. “Pwede ba bitawan mo nga kamay ko.” Saad niya sabay irap sa’kin. “Shit, oo nga pala, hindi nga pala ’to nakakaintindi ng tagalog.” Bulong ng babae sa sarili niya na naririnig ko naman.

“I can understand what you are saying, Mi amor.” Nakangiti kong sabi. Nanlaki naman ang mata niya na may luha pa.

“Why are you crying, amore?” I wiped her tears from the corner of her eye.

Tumikhim ‘to bago sumagot. “Bakit ko naman sasabihin sayo..” Pagmamaldita niya ulit sa’ kin.

I smirked. “I will kill that fucker! Kung sino man ang nagpa-iyak sa’yo.” Naka ngisi kong sagot sakanya. Nakatulala naman ‘tong nakatingin sa’ kin habang naka awang ng kunti ang labi niya. Napadako tuloy ang mga mata ko sa labi niya. Gusto ko tuloy matikman ’yun.

Umiwas ako ng tingin at baka hindi ko mapigilan ang sarili ko. “Now, tell me, why are you crying?” Tanong ko ulit.

Nag sukatan kaming dalawa nang tingin hanggang sumuko ang babae at pinikit ang mga mata nito. “My boyfriend cheated on me with my bestfriend.” Umiiyak niyang sabi saka kinuha ang baso na nag lalaman ng tequila at tinunga ’to. Napa kurap-kurap ako dahil ininom niya ’yun ng deri-deritso. Nalukot pa ang mukha niya at inilapag ang baso sa lamesa. “How dare him.. pinagpalit lang ako dahil hindi daw ako maputi, hindi ko daw maibigay ’yung ano ko.” Sabi niya saka suminghot at pinahid ang luha. “Pinagpustahan lang pala nila ako kung sasagutin ko ba siya at ako naman na uto-uto, one week palang ay sinagot ko agad dahil akala ko tatanggapin ako ng lalaking ’yun.” Galit niyang sabi saka uminom ulit ng alak. Uminom din ako habang matamang nakikinig sa babae.

“At ang masakit nangunguna pa ang bestfriend ko sa ginawa nilang pustahan. Tinuring ko siyang kaibigan at siya na ang kasama ko simula napadpad ako dito sa Italy. Pero lahat pala ’yun ay ginagamit lang ako dahil ako ang bumibili nang mga pagkain namin sa dorm.” Humahagolhol niyang sabi.

I sighed and tap her shoulder. “Don’t cry. They don’t deserve your tears, amore. So, don’t waste your tears.” Pinahid ko ang mga luha niya sa pisngi.

Humarap siya sa’ kin habang umiiyak. “Pangit ba ako? Gustong-gusto ko magpaputi ng balat pero kahit anong gawin ko, kahit anong gamitin kung sabon hindi talaga ako pumuputi..” Saad niya saka yumuko.

“Lagi nalang ako binubully n’ong bata ako hanggang sa nag college ako na negra daw ako. Ginawa ko naman lahat eh, pero hindi talaga ako pumuputi.” I cupped her both cheeks at pinagmasdan kong mabuti ang mukha niya.

“You’re beautiful, okay? Hindi ka naman maitim, morena ka which makes you even more beautiful. So, stop crying.. sila ’yung may deperensya sa mata at hindi ikaw.” Seryoso kong sabi sakanya.

Nakatitig lang siya sa’ kin habang hawak ko ang mukha niya. “Inuuto mo ba ako?” Naka taas na kilay niyang tanong saka itinulak ang kamay ko.

Umiling nama agad ako. “No! You’re very beautiful. Hindi mo na kailangan mag paputi dahil maganda ka na amore.”

She shrugged her shoulder at mabilis na ininom ang baso nito na may lamang tequila. Napa-iling nalang ako dahil parang wala lang sakanya ang alak, ganun siguro kapag nasaktan. Tsk!

Tahimik lang akong umiinom sa hawak kong baso na may lamang whiskey. Napansin kong lasing na ang babae na hanggang ngayon ay hindi ko alam ang pangalan.

Umalis siya sa tabi ko at pumunta sa dance floor at sumasayaw ’to do’n. Nakatingin lang ako mula dito sa kinauupuan ko habang iniinom ang whiskey at nakabantay sa mga lalaki na nasa loob ng bar.

Kinuha ko ang bag ng babae na iniwan niya kanina  kung saan ‘to nakaupo. Naglakad ako palapit sa babae na gumigiling-giling habang nakatingin sa’ kin. I swallowed when our eyes met and she smiled mischievously at me. Shit. Nabubuhay tuloy ang natutulog kong pagkalalaki. Fuck it!

Lumapit siya sa’ kin at sinasayawan niya ako na parang inaakit. Napamura ako nang tumama ang pang-upo niya sa pagkalalaki ko. Humarap siya sa’ kin at inabot niya ang balikat ko at marahang sumasayaw. Hinawakan ko ang beywang niya at hinahaplos ’to nang mahina.

Pakiramdam ko ay nalalasing ako sa sayaw niya na mas lalong nag papainit sa katawan ko. Inilapit ko ang mukha ko at bumulong sakanya. “Eres hermosa mi amor.” Saad ko habang naka tingin sakanya. Bumaba ang tingin ko sa labi niya, naakit ako na halikan ang babaeng ‘to. Hindi ko na kayang pigilan ang sarili ko. Hinila ko siya palapit sa’ kin at agad sinunggaban ng halik ang mga labi niya. Matagal bago tumugon sa halik ko ang babae hanggang sa sinasabayan na niya ang dila ko.

Nang makapasok kami sa hotel room namin ay agad ko ’tong sinunggaban ng halik na mabilis nitong tinugon, nag eespadahan ang mga dila namin at marahan kong sinisipsip ’to.

Naglakbay ang kamay ko sa isang dibdib niya na may suot pang bra at agad ko ’tong nilamas. Hindi ko parin tinitigilan ang labi ng babae.

Napatigil ako sa paghalik sakanya dahil tinanggal ko ang bra niya at hinagis ‘yun kung saan. Itinaas ko ang blouse niya at agad tumambad sa’ kin ang malulusog niyang dibdib.

Agad ko sinubo ang isang utng niya dahilan para umungol ang babae sa ginagawa ko. I closed my eyes and enjoyed sucking on her niples and bitting her softly. “Uhmmm..” Mahinang ungol niya na napaka sarap pakinggan.

Tinigil ko ang ginagawa ko at mapupungay ang mata na tinignan siya. “What’s your name Mi amor?” Tanong ko saka bumalik sa pag tudyo ng nip-les niya at nilalaro ng dila ko. “Ohhh..” Napahawak pa ’to sa buhok ko habang umaarko ang katawan niya.

“I-I’m C-Courtney Mariss.. ahh!!” putol-putol nitong sagot sa tanong ko. Gumapang ang kamay ko sa suot niyang fitted skirt at tinungo ang pagkababe niya.

Nang mahanap ko ay agad ko hinimas ’to at nilalaro ang kunt*l niya kahit may suot pa siyang panties. “Ohhh.. Salem!!” Fuck! Ang sarap pakinggan ng ungol niya nakaka ulol.

Nakatingin ako sa mukha niya habang nilalaro ng dila ko ang ut*ng niya. Hinawi ko ang panty niya at pinasok ang daliri ko saka ko nilalaro ulit ang hiyas niya. Nakahawak naman siya sa balikat ko na parang kumukuha ng suporta lalo na’t nakatayo lang kami.

“Oh my God.” Ungol niya.

Tinanggal ko ang daliri ko sa pagkababae niya  at mabilis na binuhat si Courtney at pinaupo sa pang isahang couch dito sa hotel room namin.

Lumuhod ako sa harap niya at inilislis ang office skirt niya pa taas saka ko binaba ang suot niyang panties. Napalunok ako ng ilang beses ng tumambad sa’ kin ang pagkababae niya. Mas lalo kung pinaghiwalay ang dalawang binti niya at tinapat ang ulo ko sa maselang bahagi niya. Tinitigan ko muna ang pagkababae niya at nag angat ng tingin kay Courtney na matamang nakatingin din sa’ kin. “You have a beautiful cunt, mi amor.”

Inilapit ko ang ilong ko at inamoy ’to. Fuck! so addicting nakakabaliw ang amoy niya na gustong-gusto kung amoyin ulit.

Inilabas ko ang aking dila at dinilaan ang kunt*l niya na agad napa arko ang babae at mahigpit na naka hawak sa armrest ng upuan.

Hindi na ako nakapagpigil at dinilaan ko na ang lahat ng bahagi nang pagkababae niya. Wala akong pinalampas saka ko tinutudyo ang bukana niya. “Ohhh.. Salem!”

Halos sabunutan ako nito at pinagduduldulan ang mukha ko sa pagkababe niya na gustong-gusto ko naman.

“Ohhh..”

“Salem.. may lalabas ahh!!”

Mas lalo kong hindi tinigilan ang pagkain sa pagkababae niya habang nakatingin ako sa mukha ng babae na gustong-gustong maabot ang kaligayan.

“Ahhh.. oh my god!” tinutulak niya ang ulo ko na parang pinipigilan.

Damn it! Gusto ko matikman ang katas niya. Mabilis ko hinawakan ang dalawang binti niya at mas lalong inilapit sa mukha ko. Hindi ko siya titigilan sa pagkain hanggat hindi dumadating ang umaga.

“Ohhh!! Ayan na!!” pagkasabi niya ay mabilis ko sinalo ang nilabas niyang katas na napaka sarap. Shit. I can’t get enough I want to lick her again, again and again.

Walang humpay ang ginawa ko at hindi ko na mabilang kung ilang beses na siyang nilabasan. Hindi parin ako tumitigil sa pagkain sa pagkababae niya na halos mag makaawa na siya sa’ kin dahil hindi na daw niya kaya.

Tumayo ako at hinubad ang lahat kong saplot. Napangiti ako dahil nakatingin sa bawat galaw ko si Courtney hanggang sa nahubad ko ang huling saplot ko. Nakita ko pa siyang lumunok ng ilang beses. “A-ang laki naman ’yan.” Saad niya sabay turo nito sa alaga ko.

“I think h-hindi k-kasya yan sa ano k-o.” Nauutal niyang sabi.

Mahina akong natawa at binuhat siya na parang bagong kasal at tinungo ang silid. Dahan-dahan ko siyang inilapag sa dulo nang kama habang ako ay nakatayo at tinutudyo ang ulo ng pagkalalaki ko sa bukana niya. “Your pssy was made for my cck, mi amor.” Sabi ko, kinindatan ko siya at dahan-dahan na ipinasok ang kahabaan sa loob niya at isinagad.

“Ouch.. ang sakit.” Sigaw niya. Tumulo pa ang luha niya sa mata.

My eyes widened when I remembered that she was still a virgin. Shit! Bakit ba nawala sa isip ko.

Dinamba ko ’to na hindi hinuhugot ang pagkalalaki sa loob niya at hinalikan sa labi. “I’m sorry, mi amor.” Pinaulanan ko ng halik ang mukha niya at nilalaro ng kamay ko ang ut*ng niya. “Mawawala din ang sakit.” Bulong ko.

Siniil ko siya ng halik sa labi na mabilis naman niyang tinugon. Nang marinig ko ang ungol niya ay dahan-dahan na akong umulos. “Oh, Fuck!” I cursed. Mahina lang ang ginagawa kong galaw para hindi siya masaktan.

“Ahhhh..” daing niya.

Hindi ko na makontrol ang sarili ko at malalakas ang pinapakawalan kung ulos sa pagkababae niya. Nilalamas ko ang isang dibdib niya at kinakagat ang ibabang labi niya.

“Ohh shit.. ang sarap ahhh.” Sigaw nito.

“Ang sarap mo, amore.” Bulong ko sa teynga niya.

Napuno ng ungol ang kwarto at ang nagsasalpukan naming kasarenlan ang tanging maririnig sa kwarto.

Bumaba ang labi ko sa leeg niya at mahinang sinipsip ang balat nito. Hindi pa ako na kuntento at lumipat ako sa kabila at sinipsip ulit ’to hanggang sa dibdib. This is mine, mamarkahan ko ang babaeng ’to.

“Ohh.. malapit na ako Salem ohh ayan na.” Nahihibang niyang sabi.

Naging despirado ang bawat ulos ko sa pagkababae niya hanggang sa maramdaman ko na nilabasan na si Courtney. Naka apat ako na ulos at sumunod din sakanya. Pinutok ko lahat ng katas ko sa loob niya at walang sinayang na kahit isang patak.

Hinihingal na bumagsak ang katawan ko sa tabi niya at pinakatitigan ang maamong mukha ni Courtney. Inabot ko ang isang dibdib niya at nilalaro ulit ’to. Mahina akong natawa dahil inirapan niya ako at tinampal ang kamay ko.

Damn, I can’t get enough of her. I want to taste heaven with her again. I want to hear her moaning my name again.

You’re mine, Amore.

A/N: Start na akong mag edit dito. Pasensyahan niyo na ang kahanginan ni Salem hahaha 😂🤣 kulang sa aruga yan eh.

Chapter 1

I GASPED WHEN Ruwi scolded me dahil hindi ko daw binantayan ang asawa niya. Walangya talaga! Pinagbantay ako sa asawa niya na walang ginawa kundi pagtangkaan ang buhay nito.

I peeked through the binoculars I was holding and I breathed a sigh of relief when I saw Lucian was sleeping peacefully on the bed while hugging Ruwi’s picture frame.

I put the binocular’s on the table saka kinuha ang isang bote ng beer at agad tinunga. Dinadaan ko nalang sa pag inom ang pagbabantay kay Lucian.

Nakatulala ako habang iniisip ang babaeng gumugulo sa isip ko sa loob ng dalawang linggo.

I clenched my fist when I remembered what happened two weeks ago. I woke up that morning and the woman next to me was gone. I thought she was in the bathroom so I knocked on the door but no one answered so I forced to open that damn door, ngunit walang Courtney akong nakita do’n.

I waited for an hour sa hotel room at baka bumalik ’to. Iniisip ko nalang na may binili lang siya saglit, ngunit lumipas nalang ng tatlong oras ay kahit anino ng dalaga ay hindi ko nakita.

Napabuga ako ng hangin ng maalala ko ang pangyayaring ’yun. Hinihintay ko munang dumilim at sisiguraduhin ko muna na mahimbing na ang tulog ni Lucian. Baka mabugbug pa ako ni Ruwi kapag nalaman niya na iniwan ko ang asawa niya.

Nang makasigurado akong tulog na ’to ay lumabas agad ako ng bahay at sumakay sa nakaparada kung kotse. Pinaharurut ko ’yun at tinungo ang bar na pinuntahan ko two weeks ago. Nagbabakasakaling bumalik si Courtney dito kaya gabi-gabi ako nandito at inaabangan na bumalik ang babae.

Aminado akong guwapo ako pero may pagka shunga minsan. Kung hindi ba naman ako kalahating gwapo at kalahating tanga hindi ko man lang inalam ang apelyido ng babae para hindi ako mahirapan sa paghahanap sakanya.

I’m also having a hard time searching the whole city because I can’t leave Lucian at baka paulanan ako ng bala ni Ruwi. Wengya! wala pa namang kaluluwa ang isang ’yun.

Mabilis ko tinungga ang beer na hawak ko at inilibot ang paningin ko sa kabuuan ng bar. Marami nang lasing at nag hihiyawan pa ang mga ’to habang sumasayaw.

Lumagok ulit ako ng beer hanggang sa tuluyan ko ’tong inubos saka ako tumayo at lumabas na ng bar.

Sumalubong agad sa’ kin ang malamig na simoy ng hangin ng makalabas ako. Lumapit ako sa sasakyan ko at tumingala sa kalangitan sabay bumuga ng hangin. Kinuha ko ang isang sigarilyo at lighter na nasa bulsa ng leather jacket ko saka ko ’to sinindihan.

Hanggang ngayon ay hindi ko parin makalimutan ang nangyari sa aming dalawa nang dalaga. Malinaw parin sa isip ko ang mukha niya na punong-puno ng pagnanasa kapag inaangkin ko ng gabing ’yun. Lalo na ang mga ungol niya na napakasarap pakinggan. Halos hindi ko siya tinigilan ng gabing ‘yun at walang sinayang na katas na lumabas sa’ kin at lahat ay pinutok ko sa loob niya.

Na engkanto ata ako ng babaeng ’yun. This is the first time na nabaliw ako sa isang babae. I admit naka ilang babae narin ako, but I don’t do relationship like girlfriends. I only want sex at pagkatapos no’n ay iniiwan ko lang ’to na parang walang nangyari.

I guess Courtney is my karma, pinaranas niya sa’ kin ang ginagawa ko sa mga babae na pagkatapos mag sex ay iniiwan ko ’to agad. I didn’t know na ganito pala ka sakit maiwan, feeling ko tuloy katawan lang ang habol sakin ni Courtney. Damn, that woman.

I really need to find her at baka mabaliw pa ako sa pag iisip at baka bumagsak ako sa Asylum na tumatawa mag-isa, sayang naman ang lahi ko pag nagkataon.

Gusto ko sana magpatulong kay Atticus ngunit nag dadalawang isip ako at baka isumbong pako kay Ruwi at baka kutusan pa ako no’n. Hindi ko tuloy magawang hanapin si Courtney lalo na’t may missiong ibinigay sa’ kin si Ruwi. Kahit ganito ako ay mataas ang respeto ko kay Ruwi, hindi lang halata dahil pala sagot ako.

I threw my ciggarite on the ground and stomped on it saka ako sumakay sa kotse. Bumuga muna ako ng hangin saka binuhay ang makina ng kotse at pina-usad ’to.

When I get home, I immediately sat on the sofa na katapat ng kwarto ni Lucian.

Kinuha ko ang binocular at napamura nang tumungtong sa upuan si Lucian at isinabit nito ang ulo sa lubid saka tumalon sa upuan. “Fucking shit..” mura ko sabay takbo palabas. Halos madapa-dapa ako sa pagtakbo palabas ng bahay at tinungo ang bahay niya na katapat lang sa bahay ko. Agad kong inakyat ang gate nito. Tangina talaga! Nakakawala ng kagwapuhan ang hitsura ko.

I picked the locked of the front door saka tumatakbong paakyat ng hagdan.

Mabilis kong sinipa ang pinto nang kwarto niya na bumukas naman agad. Nakikita ko pa ang pangingisay ni Lucian kaya mabilis ang kilos ko na binuhat pa angat siya at pilit na inaabot ang lubid sa leeg niya. Baliw na baliw na ’to kay Ruwi at maging sa kabilang buhay ay balak niyang sumunod. Hindi ko alam kung anong pinakain ni Ruwi kay Lucian kung bakit nagkaka ganito ang lalaki. Damn! Napaka swerte ni Ruwi kung tutuusin.

Nang matanggal ko ang lubid sa leeg niya ay mabilis ko binuhat si Lucian na parang sako ng bigas. Gumeywang pa ako sa sobrang bigat niya dahil matangkad ‘to at pareho din sa’ kin na batak na batak din ang katawan.

Bumaba ako ng hagdan saka lumabas ng gate nito at binuksan ang kotse na nasa labas lang ng gate saka ko siya inilagay sa backseat. Halos sumakit ang balikat ko sa pagbuhat sakanya. Mabilis ko pinausad ang kotse at tinungo ang malapit na hospital.

Nang makarating ako sa hospital ay sinabi ko lang sa nurse na nag assist sa’ kin ang nangyari. Hindi na ako nagpakilala at mabilis na lumabas ng hospital saka tumambay sa kotse ko na naka park lang sa labas.

Tatlong beses na ’tong ginawa ni Lucian na pinagtatangkaan  ang buhay niya kaya nga nahihirapan akong hanapin si Courtney dahil hindi ko maiiwan-iwan ’to.

Napasabunot ako sa buhok ko at nag-iisip kung tatawagan ko ba si Ruwi at ipapaalam sakanya ang ginagawa ni Lucian sa sarili.

I didn’t leave the hospital until Lucian got out. The next day may kasama ’tong matandang lalaki na mukang pinagsasabihan siya. Wala namang emosyon ang mukha ni Lucian na nakikinig dito habang naglalakad palabas ng hospital.

I just followed their car that was going to Lucian’s house. Nakauwi ako ng bahay at agad sumilip sa binocular at baka may gawin na naman si Lucian sa sarili niya.

Kinuha ko ang cellphone ko at nag tipa nang mensahe para sa magaling kung kaibigan na nag assign sa’ kin dito. Sinabi ko lang sakanya na nagtangka ulit si Lucian magpakamatay.

Hindi ko tuloy magawang hanapin si Courtney, gustong-gusto ko na talagang makita ang babae.

Naghintay ulit ako ng gabi saka lumabas ng bahay at pumunta ng grocery store. Naubusan na kasi ako ng stock sa bahay.

Tinutulak ko lang ang push cart nang may nakita akong babae sa di kalayuan. Hindi ako pumikit ng mata dahil baka mawala ’to sa paningin ko. Naglakad ako papunta sa babaeng nasa may vegetables section na pumipili saka mabilis kung hinawakan ang braso niya at hinarap sa gawi ko.

“qual è il tuo problema, Signore?” What is your problem, Mister?

I blinked when I saw the woman’s face. Fuck! Akala ko talaga si Courtney. Binitiwan ko agad ang braso ng babae at agad humingi ng pasensya sakanya. “Mi dispiace, signorina.” Yumuko ako at naglakad pabalik sa push cart na binitawan ko kanina.

Napailing-iling nalang ako at naglakad patungo sa counter para magbayad ng mga pinamili ko.

One year has passed, nandito parin ako sa bahay na ’to at nakasunod parin kay Lucian. Pagdating ng gabi ay hinahanap ko si Courtney na hanggang ngayon ay hindi ko parin mahanap. Gumamit na ako ng social media at nagbabakasakali na mahanap ko ’to pero wala.

Kumakain ako ng noodless habang nakaharap sa laptop at kausap si Ruwi. “Puro cup noodless nalang kinakain mo Salem.. Akala ko ba doctor ka? Alam mo naman siguro ang bawal at hindi.” Panenermon niya sa’ kin.

“I don’t have money anymore. Pengeng pera, boss. Para naman makatikim na ako ulit ng starbucks.” Sabi ko sakanya.

“Mag timpla ka nalang ng kape.” Masungit niyang sagot sa’ kin.

I continued eating until Ruwi said goodbye dahil may gagawin daw ’tong mission.

Tangina talaga, purgang-purga na ako sa noodless  at de lata. Nagsasawa din naman akong umorder ng pagkain at kahit gusto ko kumain din sa labas ay hindi naman pwede dahil baka may gawin na naman si Lucian.

Saloob ng isang taon ay wala ’tong ginawa kung hindi uminom ng lason, isasabit ang ulo nito sa lubid o hindi kaya’y hihiwain ang palapulsuhan niya. Ako naman ang dakilang super hero na walang ginawa kundi sagipin siya. Wengya! Tinalo ko pa si Captain America kapag binubuhat ko si Lucian papuntang hospital, pati mga nurse ay nasasanay na samin ni Lucian ngunit wala ’tong ka alam-alam na ako ang sumasagip sakanya.

Sinilip ko ulit si Lucian sa binocular at agad kong nakita na umiinom na naman siya ng alak habang hawak-hawak ang litrato ni Ruwi. Mahina akong natawa sa naiisip ko na tuluyan nalang ’to si Ruwi para mag mukang totoo ang pagluluksa ni Lucian.

Napatigil ako ng makita ko na umiiyak na naman si Lucian habang yakap ang damit ni Ruwi at litrato nito. Fuck, mahal na mahal talaga niya si Ruwi. Araw-araw nalang ’tong umiiyak hanggang sa makatulugan nalang niya.

Nagugulat din ako sa lakas ng sigaw nito kapag alas 12 ng hating gabi para ’tong nanaginip. Tanging ang magagawa ko lang ay sumilip sa binocular at panoorin si Lucian na umiiyak ulit dahil nagigising sa bangungot saka niya yayakapin ulit ang litrato ni Ruwi.

I don’t know how long Lucian will be like this. Kapag hindi ’to bumalik sa dati niyang buhay ay mananatili ako sa bahay na ’to at babantayan siya hanggang sa makabalik si Ruwi.

Ruwi need to go back to Russia dahil marami ’tong naiwan na mission na siya lang ang nakaka alam at kailangan niyang linisin ang mga kalaban nito at ang isa pa niyang kalaban na si General. Hindi siya titigilan nito hanggat hindi siya napapatay kaya kinailangan niyang iwanan si Lucian.

I leaned back in the chair and whispered. “Sana walang gawin si Lucian ngayong gabi.” Saad ko. Halos mapilay na ang balikat ko kakabuhat sa lalaking ’to na hindi napapagod sa pag tatangka sa buhay niya. Hindi na nagsawa sa ginagawa niya.

A/N: Thank you for reading my story :)

Chapter 2

INAAYOS KO ANG MGA make up saka pinupunasan ang mga ’ti para matanggal ang alikabok.

Simula ng umuwi ako ng Pilipinas, three years ago ay sinikap ko maghanap ng trabaho rito lalo na may umaasa sa’ kin. Kahit gusto kong magpahinga ay hindi naman pwede dahil baka wala kaming kakainin kapag hindi ako pumasok.

Nagalit ang mga magulang ko sa nangyari sa’ kin. Ang akala ko ay tatanggapin nila ako ng maka uwi ako rito sa Pilipinas ngunit hindi, bagkos ay pinalayas ako at itinapon lahat ang mga damit ko sa kalsada.

Mas masakit pala kapag pati pamilya mo ay tra-traydurin ka. Simula pa lang ng bata ako ay hindi nila ako gusto, ngunit hindi ko parin inexpect na kaya nila ‘tong gawin sa’ kin. Lahat naman ng mga gusto nila ay binibigay ko pero n’ong ako na ’yung nangangailangan ay hindi man lang nila ako magawang tanggapin at tulungan.

Buti nalang tinulungan ako ng matalik kong kaibigan na si Christine, Christine sa gabi Christian sa umaga.

Kinupkop niya ko at tinulongan. Nahihiya na nga ako sakanya dahil sobra na ang pagtulong nito sa’ kin. Ngunit hindi ko naman pwedeng tanggihan lalo na’t kailangan na kailangan ko.

Hanggang sa nalagpasan ko ang binigay sa’ kin ni Lord na pagsubok at nakayanan ko ’to. Nakapasok din akong sales lady sa isang malaking mall sa Ortigas kaya medyo nagiging okay narin ang buhay ko. Kaya lang, sapat lang ang sahod ko sa bayarin ng bahay, tubig, at ilaw.

Napabuga ako ng hangin habang nakatingin sa mga taong dumadaan sa harap ko. Medyo matumal ang bintahan ngayon, mabibilang lang ang mga taong dumadaan dito sa store dahil puro restaurant ang pinupuntahan ng mga ’to.

Dumating na ang oras ng out ko. Bago ako umuwi ay pinalitan ko muna ang suot kong black shoes at inilabas sa bag ko ang tsinelas na lagi kong dala.

Lumabas na ako ng mall at nag mamadaling tinungo ang sakayan ng jeep, dadaan pa kasi ako sa bahay ni Christian.

Wala na akong aasahan sa buhay kundi ang sarili ko. Wala narin akong balita sa mga magulang ko na nasa probinsya, mukang kinalimutan na talaga nila ako. Dalawa kaming magkapatid, ngunit nawala siya ng 14 years old pa lang ’to. Hindi na siya natagpuan hanggang ngayon. Simula no’n nag bago ang ugali ng mga magulang ko. Minsan nga pag nalalasing ang ama ko ay sinisigawan niya ako na sana ako nalang daw ang nawala at hindi ang kapatid ko.

Kahit masakit, tiniis ko ang trato nila sa’ kin. Kaya nga kahit lagi akong binubully sa school, nag pursige parin ako mag-aral. Nagbabakasakali na baka matuwa ang mga magulang ko sa’ kin.

Hanggang sa naka graduate ako ng college at nagbakasakaling mag apply sa Dubai. Sa tulong ng tiyahin ko na nag malasakit sa’ kin ay nakapag trabaho ako do’n hanggang sa may nag alok sa’ kin ulit ng trabaho na agad kong tinanggap kaya ako napadpad sa Italy at naging encoder sa isang maliit na company do’n.

Lagi kong pinapadalhan ang parents ko sa t’wing sahod ko. Nagrereplay lang naman sila kapag nag papadala ako ng pera, pero kapag nakukuha na nila ang padala ko ay hindi na sila nag cha-chat sa’ kin. Hinahayaan ko nalang dahil sanay na ako sa trato nila sa’ kin.

Napabuga ako ng hangin ng maalala ko ang kapatid kong matagal na nawawala. Kung nandito lang sana siya at hindi nawala.. malamang hindi ganito ang trato ng parents ko sa’ kin. Alam kung paborito nilang anak si kuya, pero close naman kami magkapatid. Malinaw parin sa isip ko ang mukha ng kapatid ko. Umaasa parin ako na sana buhay siya at nasa maayos na lugar. Sana.. sana magkita ulit kami.

“Tabi lang po.” Sabi ko kay manong driver sabay katok sa bubong ng jeep at bumaba. Naglakad muna ako dahil papasok ang bahay ng kaibigan ko. Nadaanan ko pa ang mga tambay na nag iinuman na tinatawag ako kaya hindi ko nalang pinansin ang mga ’to at deri-deritso akong naglakad papunta sa apartment ni bakla.

Kumatok muna ako sa pinto ng ilang beses na agad namang bumukas ‘yun at bumungad sa’ kin ang nakangiting mukha ni Amara. “Mama..” Sabi niya habang nagtatalon siya habang may ngiti sa labi.

Binuhat ko ang anak ko saka ko siya hinalikan sa pisngi. “Kamusta naman ang anak ko? Nag behave ka ba dito kasama si ninang mo?” Nakangiti kong tanong sa anak ko na mag tatatlong taon na.

“Opo.” Nakangiti niyang sagot. Pinupog ko ng halik ang pisngi niya saka pumasok sa loob ng bahay. Naabutan ko pa si Christian na nag titimpla ng gatas ni Amara.

“Ayy naku mare.. andyan ka na pala!” Saad ni accla ng makita ako.

Nakangiti akong tumango saka umupo sa mahabang sofa niya. “May date ka?” Takang tanong ko sa kaibigan ko na naka suot ng wig na kulay brown, naka suot din siya ng sexy red dress.

“Yeah.. alam mo naman patay na patay sa’ kin si Marco.” Hagikhik niyang sabi.

“Sira! Baka pineperahan ka lang no’n.” Irap kong sabi sakanya. Paano ba naman kasi gabi-gabi gusto kumain sa labas at kung ano-ano ang pinapabili kay bakla cellphone, shoes, damit at kung ano-ano pa. Ginawa na niyang atm si bakla. Diyos ko! At ito namang kaibigan ko ayaw makinig sa’ kin kesyo kawawa daw dahil walang bagong gamit hayy naku.

“Ikaw bruha ka.. napaka bitter mo. Maghanap ka na nga ng katuwang sa buhay mo para hindi ka na maging bitter.” Irap din niya sa’ kin sabay hawi nito sa buhok niya.

Napabuga ako ng hangin at hinawakan ang sentido ko. Paano ba naman kasi, kahit anong gawin ko ay hindi ko makalimutan ang lalaking ’yun. Tatlong taon na ang nakakalipas ngunit sariwang-sariwa parin sa alaala ko ang nangyari ng gabing ’yun.

Oo, lasing ako ng mga oras na ’yun pero alam ko ang nangyayari sa paligid ko. Sinungitan ko pa ’to n’ong una ‘tong lumapit sa’ kin dahil feeling ko nakakailang ang mga titig ng lalaking ’yun.

Nakaka intimidate din ang dating niya. Matangkad ’tong lalaki at napaka kisig niya na halos bumakat ang mga muscle niya sa suot niyang tshirt, mala adonis talaga ang katawan niya. Maputi din ang kulay ng balat ng lalaki na kinaiingitan ko, ang labi niya na perpekto ang pagka likha ng diyos. Ang ilong niya na matangos at ang mga mata niya ay mapupungay na para kang mawawala sa sarili kapag tinitigan ’to kaya hindi ko magawang tumitig sa mata ng lalaking ’yon.

Nagulat ako ng oras na ‘yun ng lumapit siya sa’ kin. Sino ba namang kasing lalapit sa’ kin na lalaki at magkaka gusto eh, lagi nga ako binubully na maitim or tinatawag nila akong negra pero siya hindi niya ‘yun ginawa. Kaya nagdadalawang isip pa ako n’ong una makipag usap at baka pinagtritripan lang niya ako. Ngunit nakita ko sa mga mata niya ang senseridad na maganda daw ako. Inirapan ko lang siya at umiwas ng tingin dahil pakiramdam ko namumula ang mukha ko. Mas lalo pa akong nagulat ng may nangyari saming dalawa at hindi maka paniwala na pumatol siya sa’ kin. Maliwanag pa sa memorya ko ang nangyari nang gabing ’yun, feeling ko ’yun ang pinakamasaya na nangyari sa buhay ko.

Umalis ako ng umagang ‘yun dahil ayaw ko makatanggap na masasakit na salita at baka marinig ko sakanya ang pangdidiri sa’ kin. Baka hindi siya makapaniwala na may nangyari samin, baka nga hindi niya ako maalala na ako ang kasiping niya ng gabing ’yun at dala ng kalasingan kaya niya ako pinatulan.

Ilang months lang ang nagdaan ng nalaman kong nagdadalang tao ako. Hindi ko alam kung anong gagawin ko sa mga oras na ‘yun halos mabaliw ako dahil sa halo-halo na ang nararamdaman ko. Ngunit kahit minsan ay hindi sumagi sa isip ko na ipalaglag ang anak ko. Ginamit ko ang naipon kong pera para maka uwi ng Pilipinas at agad na umuwi sa probinsya do’n sa pamilya ko. Ngunit mas lalo lang ako na lungkot sa ginawa nila sa’ kin na halos pinagtabuyan na parang hindi kadugo.

Napangiti ako habang pinagmamasdan ko ang anak ko na si Amara Beatrice na naglalaro ng paborito niyang teddy bear. Nakuha niya ang kutis ng lalaki na maputi, ang mukha din niya ay kuhang-kuha ang mukha ng lalaki.. siguro kung makikita ’to ng lalaki ay malalaman ka agad niya na anak niya ’to dahil para ’tong pinagbiyak na bunga.

Nagkwentuhan lang kami ni bakla saglit saka ako nagpaalam na uuwi na kami. Kinarga ko ang anak ko na si Amara dahil inaantok na ’to. Pinigilan ako ni bakla na umalis dahil sabay na daw kami lalabas dahil baka mapagtripan daw kami ng mga lalaking tambay sa kanto dahil lasing pa naman ang mga ’yun.

Sumakay agad ako ng  jeep ng mahatid ako ni accla sa sakayan. Habang ang anak ko ay natutulog na sa mga bisig ko. Hanggang sa naka uwi na kami sa isang maliit na bahay, studio type lang ang tinutuluyan namin ni Amara sakto lang samin mag-ina. Masikip pero mura naman ang renta kaya okay na samin ’to.

Binuksan ko ang pintuan ng apartment namin at agad pumasok sa loob. Sinigurado ko na naka lock ang pinto saka ako naglakad papunta sa kama. Inihiga ko ang natutulog kung anak sa higaan namin at tinanggal ang suot niyang sandals.

Nakatitig ako sa mukha ng anak ko at napabuntong hininga. Hindi ko alam kung malas ba sa’ kin ang anak ko dahil ako ang naging ina niya. Wala man lang kaming maayos na bahay, wala man lang ’tong ama, wala din nakilalang lolo at lola.

Pinagkakasya ko lang din ang sahod ko kaya kahit may gusto siyang bilhin na laruan ay hindi ko maibigay kay Amara na naiintindihan din naman niya at lagi niyang sinasabi na next time po mama? napapangiti nalang ako kapag naririnig ko na sinasabi niya ’yun.

Hinaplos ko ang mukha ng anak ko saka ko hinalikan siya sa nuo. Hindi ko narin inaasahan na magkikita kami ng lalaking ’yun at baka nga may pamilya na ’yun ngayon o di kaya’y hindi na niya ako maalala.

Napatigil ako sa pagtitig sa anak ko ng may narinig ako sa sahig namin na may pumatak na tubig. “Hayy buhay, umuulan na naman.. basa na naman sahig namin nito.” Bulong ko sabay tumayo at kinuha ang maliit na planggana na nasa lababo at itinapat sa may butas na yero.

Hindi na ako aasa pa na giginhawa pa buhay namin, pero pipilitin kong makapagtapos si Amara sa pag-aaral. Kahit kumayod pa ako ng double kakayanin ko basta para sa anak ko.

A/N: Happy New Year Everyone.

Chapter 3

PILIT kong inaabot ang high note ng kantang California king bed habang todo birit. Nakabalik na ako sa Russia dahil pinayagan na ako ni Ruwi. Sinabi ko kasi sakanya na medyo bumabalik na sa dati si Lucian. Pero yun nga lang.. may umaaligid na babae kay Lucian.

Kasama ko si Ruwi na umiinom ng alak habang tahimik na nakaupo siya sa tabi ko. Dinala ko siya sa bar para mawala sa isip niya ang nakita niya kanina na may kasamang iba ang asawa niya.

Kahit hindi niya sabihin alam kung nasasaktan siya. Dadamayan ko nalang siya sa pamamagitan ng pagkanta para naman may background music siya.

Napa-igik ako ng binatukan ako ni Ruwi sa ulo. Mukhang naiirita na yata siya sa boses ko.

Ibinaba ko ang microphone sa table saka ko kinuha ang bote ng alak at tinungga ’to. Mapait akong ngumiti nang sumagi sa isip ko ang mukha na naman ni Courtney. Hanggang ngayon ay hindi ko parin siya nahahanap.

Hindi na ako aasa na makikita ko siya, ngunit kahit anong pilit ko ibaling sa iba ang tingin ko wala talagang epekto. Hindi ko alam kung anong ginawa niya sa ’kin at kung bakit ako nagkakaganito.

I heard Ruwi sigh next to me. Nakatulala pa talaga siya. Natatawa akong pinagmamasdan siya. Mukhang pareho lang kami ng pinagdaanan pero mas masaklap sa ’kin dahil hindi ko alam kung nasaan ang babae.

Kinuha ko ang microphone para kantahan ulit si Ruwi. Gusto ko siyang asarin kaya pinili ko ang kantang That should be me ni Justin Bieber kaya agad niya akong tinignan ng masama na ikinatawa ko lang.

Hindi ko na alam kung ilang oras na kami ni Ruwi nag iinuman. Bastat ang alam ko ay hilong-hilo na ako. Hindi kasi ako pala inum kaya hindi sanay ang katawan ko sa alak. Hindi katulad nila Ruwi na sanay ang mga ’to ngunit kapag nalasing naman ay hindi naalala ang nangyayari sa paligid niya.

Gumegeywang na yata ang lakad ko habang naramdaman kong tinutulungan ako ni Ruwi. “Tangina ka! Itutulak kita ngayon.” Sigaw niya sa ’kin na mukhang naiinis na.

Ngumuso naman ako sakanya. “Ang sama mo!” Sabi ko sabay tawa. “Gusto mow kantahan kita ulitt ng that should be me?” Sabi ko habang sinisinok.

“Manahimik ka! Kundi iiwan kita dito.” Banta niya sa ’kin.

Nahihilo na talaga ako at gustong-gusto ko ng matulog. “Courtney!!” Mahina kong sambit sa pangalan ng babae.

I heard the car door open and Ruwi pushed me inside. Halos masubsob ako sa loob ng kotse dahil sa ginawa niya saka isinara ang pinto ng kotse. Wala talaga siyang kaluluwa. Narinig ko ang pagbukas ng pintuan ng driver seat at ang pag-usad ng sasakyan namin.

The next day, maaga kaming umalis at umuwi sa Russia.

Nagpaalam ako kay Ruwi na pupunta muna ako sa hospital kung saan ako naka assign dito sa Russia. May kakausapin kasi akong kaibigan. Naka on call nalang kasi ako sa hospital kaya hindi na ako masyadong pumupunta. Hindi katulad dati na halos hindi na ako umuuwi sa bahay sa sobrang daming pasyente.

Plano ko na din kasing magpatayo ng sarili kong hospital at gusto ko sana ay sa Philippines. Gusto ko makatulong sa mga mahihirap na hindi kayang magpagamot dahil sa kawalan ng pera. Ruwi supported my decision and even promised that it would help even Raizen supported my decision.

Pumasok lang ako sa office sa isa sa naging kaibigan ko dito sa hospital na isa ding pinoy. “Hey man, napabisita ka yata.” Bati niya sa ’kin ng makapasok ako sa office niya.

Tinapik ko ang balikat niya at umupo sa upuan na nasa harap ng table niya. “Well, gusto ko sana makuha ang sagot mo. Kung papayag ka ba sa offer ko.” Gusto ko kasi siyang maging doctor sa sinisimulan kong hospital sa Pilipinas.

Napangiti naman siya sa ’kin saka umayos ng upo. “Bigyan mo ko ng dahilan kung bakit ko tatangapin ang offer mo, Doctor Herreros.” Saad niya habang nakataas ang isang kilay.

Pinagsiklop ko ang dalawa kong kamay at inilapag yun sa harap ng table niya. “Dahil gwapo ako at hindi mo kayang hindi makita ang kagwapuhan ko sa mundong ’to.” Sagot ko na ikinalukot ng mukha niya.

“Fuck you!” Inis niyang sabi saka pinakita ang gitnang daliri sa ’kin.

I laughed softly. “Come on, man. What’s your decision?” Pangungulit ko sakanya.

He sighed. “Fine. Alam mo naman na para narin kitang kapatid. Kaya kung nasaan ka, andoon din ako.” He said seriously.

Mahina naman akong natawa. “Iiyak na ba ako?” Sabi ko habang nagpupunas kunwari sa gilid ng mga mata ko.

He just showed his middle finger and went back to what he was reading. Tumayo ako dahil mukhang marami pa siyang ginagawa.

Nakapamulsa akong naglakad papunta sa pinto at nagsalita. “Goodbye, Lorenzo Arthuro.” Mahina akong natawa ng marinig ko ang mga mura niya sa ‘kin. Ayaw niya kasing tinatawag na Arthuro dahil pakiramdam niya ay matanda na daw siya kaya ang tawag ng iba sakanya ay Dr. Art pero hindi uubra sa’ kin yun. Gusto ko parin siyang tawagin na Arthuro kaya bwesit na bwesit siya sa ’kin.

Nagmamadali akong lumabas at baka matamaan ako ng sapatos ni Arthuro na nakahanda ng ibato sa ’kin.

Tahimik ako naglalakad sa hall way para umuwi na sana ng may tumawag sa pangalan ko. “Doctor Salem!!”

Lumingon ako sa likod ko at agad nalukot ang mukha ng makita ko ang babaeng pilipinang doctora. Humahangos pa siya palapit sa ’kin at pawis na pawis na akala mo’y sumali sa marathon. Si Scarlett. Damn! nakita na naman niya ako. Hindi naman sa ayaw ko sa doctorang ’to ngunit nakakainis na kasi ang ginagawa niyang pagpapansin sa ’kin.

I’m not stupid enough na hindi makuha ang pinapahiwatig niya. Isa siyang half Pilipina at half Russian. Naging ka-klase ko siya sa college kaya matagal ko na siyang kilala at matagal narin siyang may gusto sa ’kin. Ang hirap talaga maging gwapo. Wengya!

“What is it?” Walang emosyon ang mukha ko habang nakatingin sakanya. Ayaw kong bigyan ng dahilan siya para maghabol ng maghabol sa ’kin.

“I heard from Dr. Art that you are going to build a hospital in the Philippines. Is that true?” Tanong niya sa ’kin.

Ang walangyang Arthuro na yun napaka marites talaga. Napapikit ako at pilit na pinapakalma ang sarili at humarap kay Scarlett. “Yeah. May problema ba sa plano ko?” Kunot noo kong tanong sakanya.

Ngumiti naman siya sa ’kin at agad lumapit. “Pwede ba akong maging isa sa doctor mo do’n? Please.. Salem, gusto ko din kasing umuwi na ng Pilipinas at gusto ko may mapapasukan agad ako na trabaho do’n.” Saad niya habang hinahaplos ang balikat ko. “Promise, gagalingan ko ang serbisyo ko sa ipapatayo mong hospital.” Dagdag niyang sabi habang matamis na naka ngiti sa ’kin.

Mataman ko lang siyang tinignan saka napabuga ng hangin. Hindi din kasi makakaila na magaling talaga si Doctora Scarlett at kakailanganin ko ang tulad niya sa pinapatayo kong hospital.

Tumango nalang ako saka tumalikod at umalis. Tinungo ko ang parking lot at agad akong sumakay sa kotse para umuwi na sa bahay. Wala nga pala si boss Ruwi ngayon at binabantayan ang asawa niya sa Italy.

Pagkapasok ko sa bahay ay naabutan ko si Lucifier na nakaupo sa mahabang sofa at kumakain ng chichirya. Lumapit ako at umupo sa tabi niya sabay kuha ng chichirya niyang hawak. “Kailan ang balik ni Ruwi?” Tanong niya sa ’kin. Kipit balikat lang ang sagot ko dahil hindi ko din naman alam kung kailan yun uuwi.

Dumating din si Eros at Aizen na may dalang beer at inabotan kami ni Lucifier. “Hindi niyo sinabi na drinking season pala ngayon.” Sabat ng bagong dating na si Caiden.

“Umorder ka ng pang pulutan natin.” Utos ni Aizen kay Caiden na agad naman tumalima.

Lumabas din si Atticus na may dalang laptop at umupo sa sahig. “Wag niyong kalimutan ang cerelac ko.” Pahabol na sigaw ni Lucifier kay Caiden na pinakita lang ang gitnang daliri.

30 minutes lang ang lumipas dumating na ang mga inorder ni Caiden. Nag order na din siya ng whiskey na agad binuksan ni Andrei. Inilatag naman ni Caiden ang mga pulutan sa glass table na nasa harap namin.

Ako ang gunner kaya ako ang unang uminom sa baso at inabot ko kay Lucifier ang sunod na shot.

Malakas ko siyang binatukan sa ulo ng makita ko ang laki ng kinuha niyang pulutan.

“Tangina ka! Kumuha ka nalang kaya ng kanin.” Saad ko sakanya. Pinakita lang niya ang gitnang daliri niya saka siya uminom ng alak.

“Buti naman wala tayong mission ngayon.” Nakasimangot na reklamo ni Caleb. Inabot ko naman sakanya ang shot glass.

“Nakakapagod ang sunod-sunod kong mission.” Dagdag niyang sabi sabay inom sa basong inabot ko sakanya.

Umupo naman si Levi sa tabi ko habang nilalantakan ang barbeque.

“Ano ba talaga? Inuman session’to o kukuha na ako ng kanin?” Reklamo ni Eros.

“Teka asan na yung baso? nilunok niyo na ba? Paki luwa mga gago!” Hanap ko sa baso dahil hindi na bumalik sa ’kin. Inabot naman ni Aizen ang baso sa ’kin na agad kong nilagyan ng alak saka inabot kay Andrei. Tumingin ako kay Atticus na kumakain ng barbeque habang naka titig sa laptop niya.

Humugot ako ng malalim na hininga at pinapakalma ang sarili ko. Gusto kong humingi ng tulong sakanya. Bahala na kung kanchawan ako ng mga kaibigan ko ngayon.

I’m really desperate to find that woman.

Naramdaman yata ni Atticus ang titig ko sakanya kaya lumingon siya sa gawi ko. Napaka seryoso pa ng mukha niya. “What?” Tanong niya sa ’kin.

Tangina. Hindi ko alam kung hihingi ako ng tulong o hindi. Isama pa na nandito ang mga kasama ko. Dakilang kanchawero pa naman ’to si Lucifier na walang kaluluwa katulad ni Ruwi.

Naglagay ako ng alak sa baso saka ininom agad at tumingin ulit kay Atticus. “Can you help me?” Naka ngiwi kong tanong.

“What is it?” Walang buhay niyang Tanong sa ’kin at bumalik ang tingin sa laptop niya.

“Can you find something for me..” pumikit muna ako at hinahanda ang sarili ko sa magiging kanchaw na magaganap saka nagsalita ulit. “A woman.”

“Uyy.. nag bibinata na siya.” Pang-aasar sa ’kin ni Lucifier sa tabi ko habang tinutudyo niya ang tagiliran ko gamit ang daliri niya. Masama ko siyang tinignan na mas lalo lang ikinatawa nito.

“Susunod na ’to sa yapak nila Nuroi at Isaac na takot sa asawa.” Tatawa-tawang sabi ni Aizen.

“Ang malas naman ng babae kung sakali.” Sabat ni Caiden kaya agad kong pinakita ang gitnang daliri ko sakanya.

“Oo nga. Kung ako sakanya hindi na ako magpapakita.” Saad naman ni Caleb.

Napakamot naman ako sa ulo ko. “Tigilan niyo nga ako mga gago!!” Sigaw ko sakanila pero tumawa lang ang mga ’to.

“Tinamaan na ni cupido ang gago.” Sigaw naman ni Theo sa ’kin.

“Ano bang pangalan ng babaeng ’yan nang ma warningan ko na magtago ng maigi.” Sabat ni Atticus samin. Kainis talaga! Wala talaga ako makukuhang matinong tulong sa mga ’to.

Tumawa siya bago nag salita. “Seriously, What is her name so I can find her. Moron!” He said.

I scratch my forehead saka nagsalita. “Her name is Courtney Mariss ’yun lang alam ko. Can you find her?”

“I’ll try.” Sabi niya at nagtipa sa laptop. Narinig ko naman ang mga tawanan ng mga kaibigan ko. “Basta ako ang best man niyan ha! Lalaslasan kita sa leeg pag hindi ako ang kinuha mo.” Pananakot sa ’kin ni Lucifier.

Tinungga ko nalang ang natitira ko pang beer at hinayaan ang mga kasamahan ko na inaasar parin ako. Biglang namang nagsalita si Atticus. “Paano kung may asawa na siya?” Tanong niya kaya biglang bumilis ang tibok ng puso ko at parang may nakadagan na mabigat sa dibdib ko.

Pinilit ko ngumiti saka humarap sakanya. “I just want to see her that’s it.” I said. Atticus smiled at me.

“Then brace your self fucker kung sakaling may asawa na siya.” Makahulugang tawa ni Atticus.

Damn it! Pinipilit ko tumawa pero sa loob ko ay nalulungkot ako. May punto din kasi si Atticus na baka nga may asawa na siya ngayon. Three years na din ang nagdaan ng makilala ko ang babae. Pinulot ko ang whiskey na nasa harap ko at tinungga. Madaming scenario ang pumapasok sa isip ko at lahat ng ’yun ay mas lalong kinainit ng ulo ko.

A/N: Good Morning!

Baka gusto niyo ako iadd sa fb ito po fb acc ko

Cruz Wp

Chapter 4

HINDI ko mapigilan matawa habang nakikinig kay Ruwi kung bakit siya na huli ni Lucian kagabi dahilan para hindi ’to makauwi kung saang hotel kami naka stay.

Masaya ako na magkasama na silang dalawa ni Lucian. Matagal din na panahon na magkahiwalay silang dalawa.

Nakangiti akong pinagmamasdan ang dalawa na magkayakap habang natutulog. Wengya! mukhang ang role ko nalang dito sa mundo ay taga sana all ng lovelife ng iba.

Umiwas ako ng tingin sa dalawang lovebirds at baka sumakit pa ang mata ko. Nakatanaw lang ako sa labas ng bintana ng private plane at nag sisinte. Hanggang sa makaramdam ako ng antok hanggang sa nakatulog ako.

Nagising lang ako ng maramdaman ko ang mahinang tapik sa mukha ko kaya agad kong minulat ang mga mata ko at bumungad sa ’kin ang mukha ni Ruwi. “Nandito na tayo.” Saad ni Ruwi.

I rubbed my eyes first and stretched my body. “Where is your husband?” Tanong ko habang naka tingin sa likuran niya.

“Naunang bumaba dala ang gamit ko.” Sagot niya agad.

Tumayo ako at kinuha ang bag ko saka sumunod kay Ruwi na naglalakad na palabas.

Agad naman kaming naghanap ng taxi saka kami sumakay tatlo. Tahimik lang akong nakaupo sa shot gun seat habang ang mag-asawang Vandeleur ay nasa back seat.

Nakarating kami agad sa bahay. Ruwi was immediately interrogated by my commrades. Hindi siya tinantanan ng mga kasamahan namin hangga’t hindi niya sinasabi ang lahat. Pati sa akin ay galit ang mga kasama ko dahil hindi nila matanggap na ako ang pinili ni Ruwi na tawagan at hindi sila.

Pagkatapos ng nakakapagod na bangayan namin sa basement ay agad akong dumeritso sa kwarto ko at naligo. I was planning to go to the Philippines later para tignan ang nabili kung lupain na patatayuan ko ng hospital.

Tinapos ko agad ang aking pagligo at agad nagbihis. Kumuha lang ako ng mga ilang damit saka inilagay yun sa bag na dadalhin ko.

Isinukbit ko ang dala kung bag saka ako lumabas ng kwarto. Nagpaalam lang ako kay Ruwi saka lumabas na ng bahay. Pagkalabas ko ay nakita ko si Lucifier na naka suot ng sunglass habang nakatayo ’to at nakasandal sa kotse niya. Umayos siya ng tayo ng makita niya ako saka umikot papuntang driver seat. “Hop in, fucker.” Saad niya.

I smirked and open the passenger door and get in. “Ano namang kapalit sa paghatid mo sa ’kin?” Tanong ko ng makapasok ako sa loob ng kotse ni Lucifier.

Lucifier smirked. “Just buy me a lot of cerelac banana flavor.” Saad niya. Sabi na eh.

Napabuga ako ng hangin habang nakatingin sakanya. Hindi ko kasi maintindihan ang trip ng gagong ’to.  Hindi ko malaman kung bakit gustong-gusto niyang kumain ng cerelac.

“Fine!” Sagot ko.

Pinausad ni Lucifier ang kotse para ihatid ako sa airport. Kinuha ko ang cellphone na nasa bulsa ko ng maramdaman ko ang pag vibrate ng phone ko. Binuksan ko ang mensahe na agad ko ding binura saka ibinalik sa bulsa ko. Sumasakit talaga ang ulo ko sa papansing babae na yun.

“Babae ba?” Tanong ni Lucifier habang palipat-lipat ng tingin sa daan at sa gawi ko.

Hindi ako umimik dahil hindi naman ako interesado pag usapan si Scarlett masyado kasi ’tong makulit at panay text sa ’kin sa umaga at sa gabi ng mga love qoutes.

“Tsk, who would have thought that Ruwi would get married.” Saad ni Lucifier saka mahinang tumawa. Maging ako ay tumawa narin.

“Yeah.. naalala ko pa ng parusahan niya si Nuroi dahil sa na inlove ’to kay Faith.” Lucifier chuckled again.

“Mukhang tinamaan ni cupido ang boss natin.” Tatawa-tawang sabi ni Lucifier.

“Masyadong napakaseloso ni Lucian at baliw na baliw kay Ruwi. Hindi ko nga alam kung anong pinakain ni Ruwi sa lalaki.” Naka ngiwi kong sabi.

“Well, I think Lucian really loves Ruwi so much. Maswerte si Ruwi dahil natagpuan niya ang lalaki na para sakanya.” Naka ngiting sabi ni Lucifier.

Natahimik ako habang nakikinig kay Lucifier. I suddenly wondered if  I had found the one for me. Siguro, nahanap ko na ngunit hindi kami para sa isa’t-isa kung baga pinagtagpo pero hindi itinadhana. Wengya! Mukhang habang buhay nalang siguro ako magiging ninong sa mga anak ng mga kaibigan ko.

Napansin ko na palipat-lipat ng tingin si Lucifier sa rear view mirror at sa daan, kumunot ang nuo ko ng mapansin ko na parang hindi ’to mapakali. “What?” I asked.

“I think someone is following us.” I quickly turned back and saw the black SUV following us. Lucifier turned the car into an alley at tinitignan kung susunod ba samin ang SUV.

Kinuha ko agad ang baril na nasa ilalim ng kotse ng makompirma namin ni Lucifier ang hinala namin.

Inabot ko kay Lucifier ang isang baril at kumuha ulit ako ng isang baril saka kinasa ’to. Binabaybay ni Lucifier ang daan na walang ka bahay-bahay at konti lang ang dumadaan sa street na ’to.

Mabilis na kinabig ni Lucifier ang manibela ng paulanan ang sinasakyan naming kotse ng bala. Binuksan ko ang pintuan ng passenger seat at nakipagpalitan ng putok ng baril.

Tinatarget ko ang gulong ng sasakyan ng mga ’to habang si Lucifier naman ay mabilis na pinatakbo ang kotse.

Hindi parin kami tinantanan ng mga ’to nang matamaan ko ang gulong ng kotse ng SUV ay agad may sumunod samin na mga naka motor. Binuksan ko ulit ang pintuan ng passenger seat at pinaulanan ng bala ang mga naka motor dahilan para bumagsak ang mga ’to.

“Hindi parin ba tayo titigilan ng mga putanginang mga ’to!!” Inis na sabi ni Lucifier.

Kinuha ko naman ang isang baril sa ilalim ng upuan saka ikinasa ’yon. Binuksan ko ang pintuan ng passenger seat at itinutuk ang baril na hawak ko at kinalabit ang gatilyo at sinigurado kong tatamaan ang kalaban sa dibdib. Natumba ang motor na sinasakyan ng lalaki kaya tumalsik din ’to sa sahig habang naliligo sa kanyang dugo.

Matapos ang nangyari ay maayos naman akong naihatid ni Lucifier sa airport. Sumaludo pa siya sa ’kin bago ako bumaba ng sasakyan niya at naglakad papasok ng airport.

LINGGO NGAYON at wala akong pasok. Napagdesisyonan ko na igala si Amara sa mall at kumain narin sa labas.

Binihisan ko muna si Amara bago ako nagbihis. Sinuklay ko muna ang buhok niya at nilagyan siya ng pabango. Inamoy ko ang anak ko saka kiniliti siya sa tagiliran. “Ang bango naman ng baby ko.” Nakangiti kong sabi.

Humahagikhik naman si Amara at umiiwas sa ginagawa kong pangingiliti sakanya. “No pow mama stop..” cute niyang sabi.

Hinalikan ko lang siya sa pisngi at isinuot kay Amara ang cute niyang bag na regalo ko sakanya last christmas. May design ’to na bunny dahil mahilig ’to sa stuff toy na bunny at bear. Isinuot ko naman ang white sandals niya saka inayos ang aking sarili. Halatang excited ang anak ko na tumatalon-talon pa habang sumasayaw.

Nang matapos na ako ay kinuha ko lang ang sling bag ko sa kama saka ko isinukbit sa balikat ko. Magkahawak kamay kami ni Amara na lumabas ng apartment at sinigurado ko munang naka lock ang pinto bago ko binuhat si Amara dahil baba kami ng hagdan.

“Mama taan tayo unta?” Napangiti ako ng marinig ko ang tanong ni Amara.

Hinaplos ko ang buhok ni Amara at nakangiting sumagot. “Sa mall.. diba nga gagala tayo ngayon.” Sabi ko. Akala siguro niya ay ihahatid ko siya sa ninong niya.

Pumara ako ng jeep na huminto naman agad. Binuhat ko si Amara saka ko siya pinasakay muna sa jeep bago ako pumasok sa loob habang hawak ko parin ang kamay niya.

Nang makarating kami sa mall ay dumiretso agad kami ni Amara sa fast food chain para kumain muna bago ko siya paglaruin sa kid zone.

Sinusubuan ko si Amara ng fries na tinatanggap naman niya. Nakangiti akong pinagmamasdan ang anak ko habang ngumunguya ng pagkain. Naramdaman kong nag vibrate ang phone ko sa aking bulsa kaya kinuha ko yun at tinignan kung sino ang nag text sa ’kin.

Si bakla lang pala at tinatanong kung nasaan kami ni Amara. Nag tipa agad ako ng reply kay bakla at sinend ’yon. Ibinalik ko sa aking bulsa ang phone at tumingin kay Amara. Nawala ang ngiti ko sa labi ng makita ko si Amara na nakatingin sa kabilang table at pinagmamasdan ang isang pamilya na kumakain.

Hinaplos ko ang buhok niya dahilan para mapalingon siya sa’ kin. Malungkot siyang ngumiti saka siya nagsalita. “Mama saan po papa ko?” Mahinang tanong ni Amara sa ’kin.

Tumikhim ako bago sumagot. “Diba nasabi ko na sa’yo dati anak na nasa malayong lugar ang papa mo.” Malumanay kong sagot sa tanong niya.

Kahit hindi niya araw-araw hanapin at tanungin sa ’kin kung nasaan ang papa niya ay alam kung naiingit siya sa ibang mga bata na kompleto ang pamilya. May minsan pa nga nakita daw ’to ni Christian sa ibang bahay at naka dungaw daw do’n sa kapitbahay nila Christian na pinagmamasdan ang paglalaro ng mag-ama do’n sa loob ng bahay. Halata daw sa mukha ni Amara na naiingit ’to sabi sa ’kin ni Christian.

Gustuhin ko man na magkaroon ng ama si Amara, subalit ayaw ko na makipag relasyon. May nanliligaw naman sa ’kin ngunit kapag nalalaman nila na may anak na ako ay biglang naglalaho na parang bula ang mga ’to.

Pinagpatuloy ko nalang sinubuan si Amara na panay lingon sa kabilang table. Kinuha ko ang tissue at pinunasan ang nagkalat sa labi niya na chocolate. Nang matapos na kaming kumain ay agad ko siyang dinala sa kid zone na ikinangiti ni Amara. Mabilis siyang tumakbo at nakipaglaro sa mga kapwa bata niya, nakamasid naman ako sa anak ko at kinukuhaan siya ng picture.

Nagtagal kami ni Amara ng two hours sa paglalaro, sa sobrang pagod niya ay nakatulog ’to habang karga-karga ko hanggang nakauwi kami sa bahay. Sobrang himbing na ng tulog ng anak ko.

Hinalikan ko muna siya sa nuo bago ko tinanggal ang sandals niya at tumayo para kumuha ng damit para bihisan muna ’to.

Nang matapos kong bihisan si Amara ay nagtimpla ako ng kape at umupo sa sahig habang nakatulala. Pumasok agad sa isipan ko ang mukha ng lalaki na apat na taon narin ang nakakalipas simula ng mangyari ’yon. Hanggang ngayon ay malinaw parin ang gwapong mukha ng lalaki sa isipan ko, ayaw kung umasa na magkikita kami ulit ni Salem at baka nga may asawa na siya ngayon kaya ayaw ko ng umasa at ayaw kong paasahin ang anak ko dahil alam kong masasaktan lang si Amara.

Masaya na ako na kami lang ni Amara ang magkasama sa buhay. Sana maintindihan ng anak ko ang desisyon ko.

A/N: sorry for late update:)

Chapter 5

KANINA pa ako naiinis sa suot kong maskara habang nasa meeting kami. Ako lang ang nakasuot ng maskara dahil ayaw ni Ruwi makita ang pagmumukha ko.

Kung bakit ba naman kasi sa dinami-daming pwedeng paglilihian niya ay ang gwapo ko pa talagang mukha.

Nakng! Ako lang talaga ang pinagsuot niya ng maskara. Naiinis daw kasi siya sa pagmumukha ko. Kaya no choice ako kundi suotin ang maskara dahil ayaw niya akong papasukin sa loob ng bahay hangga’t hindi ko sinusunod ang gusto niya.

Napa-iling nalang ako habang naglalakad saka tinatanggal ang suot kong maskara at tumabi kay Raizen na nakaupo sa mahabang sofa. Seryoso pa ’tong humihigop sa straw ng mik-mik. Mahina akong natawa ng mabilaukan pa ang gago.

Agad akong sinamaan ng tingin ni Raizen ng makabawi ’to sa pagkaka ubo niya. Namumula pa ang muka niya at naluluha ang mga mata. Muntanga kasi! Pareho sila ni Lucifier na panay kain ng cerelac. Hindi ko talaga alam kung anong klaseng trip ang mga ginagawa ng mga ’to.

Nasabi narin ni Ruwi kung bakit binaril ni Raizen si Kier dati. Plano pala talaga nila yun para mag mukang makatotohanan na kumakampi si Raizen kay General Edmund.

Buti nalang talaga ay nag rest in peace na siya ngayon. Mas nakakatakot pa si Lucian kaysa kay Ruwi. Nang makita ko ang ginawa niya kay General ay tangina talaga! hindi ko alam kung masusuka ba ako o hindi. Muntik ng bumaliktad ang sikmura ko sa ginawa niyang pag pipiraso sa katawan ni General. Kaya napagpasyahan ko na simula ngayon ang ta-tawagin kung boss ay si Lucian. Hindi ko na tatawaging boss si Ruwi. Ayos na siguro ang mutcha-cha.

Nagulat ako ng mabilaukan si Raizen ulit sa mik-mik na hinihigop niya habang umuubo sa tabi ko. Sa sobrang gulat ko ay agad kong binatukan ang ulo niya imbes na sa likod niya. Wala eh.. lumihis ang kamay ko kaya sa ulo ko siya nabatukan.

Mabilis naman ako nitong sinakal sa leeg ng makabawi siya sa pagkaka ubo sa mik-mik. Pinipigilan ko siya gamit ang dalawa kong kamay ngunit diniinan niya ang mga binti ko gamit ang binti niya. Wengya!

“A-aghh t-teka.. d-i ako makahinga..” Reklamo ko sakanya habang pilit na tinatanggal ang kamay niya sa leeg ko. Mabilis naman ako binitawan ni Raizen.

Napahawak ako sa sinakal na leeg ko ni Raizen at masama ko siyang tinignan. “Ikaw na nga tinulungan, ikaw pa may ganang manakal.” Inis kong sabi habang hinihimas ang leeg ko.

“Tama ba sa ulo ang ginawa mong palo imbis na sa likod ko.” Sumbat naman niya sa ’kin.

“Ano na naman pinag-aawayan niyo?” Napalingon kami ni Raizen ng  marinig namin ang boses ni Ruwi.

Agad ’tong umupo sa bakanteng upuan na nasa harap namin saka naka dekwatrong umupo habang nakatingin samin.

“Ito kasi.. binatukan ako sa ulo.” Sumbong ni Raizen sabay turo sa ’kin. Napaka sumbongero talaga amputa!

Nalukot ang mukha ko saka tumingin kay Ruwi. “Hindi ko naman sinasadya eh,” depensa ko.

Inirapan naman ako ni Ruwi habang si Raizen ay ipinakita lang sa ’kin ang gitnang daliri niya at humigop ulit sa hawak niyang mik-mik. Mabilaukan sana ulit. Yung hindi na talaga siya makahinga. Wengya!

“Wala naman tayong gagawin ngayong araw di’ ba?” Tanong ni Ruwi na agad kong nilingon.

Umiling ako. “Wala naman. Bakit?” Tanong ko.

Titig na titig siya sa ’kin na hindi ko maintindihan. Mag two months narin na kasama namin si boss Lucian dito sa bahay. Masaya ako na magkasama na sila ni Ruwi. Hanggang sana all nalang talaga ako.

“May utos ako sa’yo.” Sabi sa ’kin ni Ruwi na agad ikinalukot ng mukha ko. Ano na naman kaya ang iuutos niya sa ’kin. Pambihirang buntis ’to.

Nakita ko umasim ang mukha ni Ruwi habang nandidiring nakatingin sa ’kin. Tangina talaga! Sa gwapo kong ’to pinandidirian niya. Ang dami ngang humahabol sa ’kin eh.

“Can you wear your mask, Salem. Naiirita talaga ako sa pagmumukha mo.” Inis na sabi ni Ruwi sa ’kin saka umiwas ng tingin.

Oo nga pala, hinubad ko nga pala ang suot kong maskara kanina. Kingina talaga. “Ayaw ko! Ang init eh..” Matigas kong sabi.

Tumagilid pa siya at hinaharangan ang mukha niya gamit ang isa niyang kamay. “Ahh basta nakakairita ’yang pagmumukha mo kaya isuot mo yang maskara mo kundi malilintikan ka sa ’kin.” Galit niyang sabi.

“Wengya! Alam mo Ruwi, ang gwapong mukha na katulad sa ’kin ay hindi dapat tinatago sa likod ng maskara, dapat ipinapakita ’yun.” Sabi ko kay Ruwi. Mabilis naman niya akong binato ng unan na tumama sa pagmumukha ko.

Narinig ko pa ang mahinang tawa ni Raizen sa tabi ko. “Ang pangit mo kasi kaya ka pinag susuot ng maskara ni Ruwi.” Tatawa-tawa niyang sabi.

“What’s going on here?” Biglang sulpot ni lover boy boss Lucian saka lumapit sa asawa niyang si Ruwi.

Agad kami nag iwas ng tingin ni Raizen dahil hinalikan ni Lucian si Ruwi sa labi. Kingina talaga! Mga walang respeto sa single.

“Si Salem.. ayaw mag suot ng maskara niya hubby.” Nanlaki ang mata ko ng marinig ko ang sumbong ni Ruwi kay Lucian. Tumingin pa ako kay Lucian na masamang nakatingin sa ’kin. Wengya!

Agad ko kinuha ang maskara na inilapag ko sa upuan saka isinuot yun. Kainis talaga. Hindi ako ang kasamang gumawa ng bata pero ako ang pinaglilihian. Saan ang hustisya  do’n?

Noong una niya akong pinagsuot ng maskara ay akala ko trip niya lang akong asarin, ’yun naman pala ayaw lang niya makita ang mukha ko.

“Ayan…” Naka ngiting sabi ni Ruwi na agad tumingin sa ’kin ng masuot ko ang maskara.

“Teka.. bakit sa ’kin hindi ka nakikinig pero n’ong dumating si Lucian saka kalang nakinig.” Sabi ni Ruwi na masamang nakatingin sa ’kin.

Narinig ko naman tumawa si Lucian saka hinalikan sa ulo si Ruwi.

I sighed. Mukhang no choice ako kundi mag suot na naman ng maskara habang nasa loob ng bahay.

Tumayo ako at agad tumungo sa kusina dahil kinakawawa lang ni Ruwi ang kagwapuhan ko. Agad kong nakita si Lucifier na nagluluto ng pananghalian namin.

Kumunot ang noo niya nang makita ako. “Hindi parin ba tapos si Ruwi sa paglilihi sa’yo?” Tanong niya sa ’kin.

Napabuga nalang ako ng hangin saka umupo sa stool. “Ano pa nga ba! malamang hindi pa siya tapos sa paglilihi dahil first trimester palang naman niya.” Nakasimangot kong sagot sa likod ng maskara ko.

“Kawawa ka naman. Pero ayos lang yan.. pangit ka naman kasi kaya dapat lang takpan ang pagmumukha mo. Para naman hindi sumakit mata namin.” Tatawa-tawang sabi ni Lucifier.

Pinakita ko lang ang gitnang daliri ko sakanya at pinulot ang dilis na piniprito niya.

Dumating din si Atticus na nagtataka kung bakit may suot akong maskara maging sila Eros ay pinagtatawanan ako.

Wengya! The struggle is real habang kumakain kami at nandyan si Ruwi. Halos hindi ko maisubo ang pagkain ko dahil hindi ko mailusot sa maskara ang kutsara.

Panay naman tawa si Lucifier sa ’kin nang makita ako na nahihirapan. Demonyo talaga!

Kingina talaga! Nagugutom pa naman ako pero talagang hirap na hirap ako.

Naawa yata si boss Lucian sa ’kin kaya inakay niya si Ruwi at dinala ang pagkain nila papuntang kwarto. Agad ko inalis ang maskara ko saka napabuga ng hangin at nagsimula ng kumain.

Nang matapos kaming kumain ay tulong-tulong kami nagliligpit ng mga kinainan namin.

Nakasanayan namin ang ganito dahil mababaril kami ni Ruwi kapag nag sasabi kami ng bat ako? Nagiging paniki kasi kami dati kapag gawaing bahay na.

Kaya ang ginawa ni Ruwi ay pagkatapos namin kumain ay kailangan tulong-tulong kami sa pagliligpit. Walang aalis hangga’t hindi namin natatapos ang paglilinis.

Kaming dalawa ni Raizen ang nag huhugas ng mga pinagkainan. Habang si Levi ang nagpupunas sa lamesa. Si Andrei naman ay may hawak na walis at nagwawalis sa sahig habang si Attius ay may hawak na mop. Si Lucifier na naka upo dahil siya ang taga luto namin kaya hindi na namin pinatulong.

Sinisiko ko pa si Raizen dahil natatamaan ako ng sabon na hawak niya at nababasa ang suot kong damit.

Inaabot ko kay Caiden ang nahugasan na mga baso at plato para punasahan niya ’to ng malinis na punas. Si Aizen naman ang taga lagay sa lagayan ng mga plato at baso.

Nang matapos kami ni Raizen ay tinawanan kami ng mga kasama namin dahil sa basang-basa kaming dalawa ni Raizen.

“Naligo ba kayo o naghuhugas ng plato?” Tanong samin ni Atticus.

Pinakita lang namin ni Raizen mga ang gitnang daliri namin kay Atticus.

Umupo ako sa stool at bored na tinignan ang mga kasama ko.

“Anong gagawin natin ngayong araw?” Tanong ko sakanila. Wala naman kasi kaming mission ngayon. Si Ruwi naman busy sa asawa niya.

“Gusto niyo mag laro tayo?” Tanong pa ni Caleb.

“Ano naman? Chinese garter na naman?” Sabat ni Aizen sa usapan.

“Tinatamad ako sa trip niyo sa buhay bahala kayo maglaro.” Bored na sabi ni Raizen.

“Mang chix nalang kaya tayo.” Suggest ni Lucifier. Gago talaga.

Napatigil kami ng biglang sumulpot si Ruwi sa pintuan.

Agad akong tumalikod at nagmamadaling isinuot ang maskara ko na hinubad ko kanina.

“Salem..” tawag niya sa ’kin.

Agad ako lumingon kay Ruwi habang inaayos ang maskara ko. “Bakit? aawayin mo na naman ako?” Tampo kong sabi.

“Hindi. May uutos lang ako sa’yo.” Nakangiti niyang sabi.

Nalukot agad ang mukha ko ng marinig ko yun. “Ano na naman yun?” Paborito talaga niya ako. Pambihira!

Matamis akong nginitian ni Ruwi bago siya nagsalita. “Ibili mo ako ng mangga. Gusto ko yung galing sa Pilipinas ha! ayaw ko ng sa ibang bansa.” Seryoso niyang sabi sa ’kin kaya agad nanlaki ang mata ko sa trip niya.

Papupuntahin lang ako ng Pilipinas para bumili ng mangga niya. Tangina talaga!

Itinuro ko si Lucifier bago magsalita. “Si Lucifier nalang may gagawin pa kasi ako eh..”

Agad nalukot ang mukha ni Ruwi at masama akong tinignan. “Ayaw ko! Gusto ko ikaw ang bumili ng mangga ko. Ikaw lang wala ng iba.” Galit niyang sabi sa ’kin.

Kingina talaga! Pinapahirapan ako ng anak ni Ruwi kukutusan ko talaga ’to pag lumabas sa tyan ng nanay niya. Pagbuhulin ko talaga sila mag-ina.

Wala akong choice kundi umalis dahil baka masuntok pa ako ni boss Lucian kapag hindi ko sinunod ang reyna ng buhay niya. Pambihira talaga!

Hindi ko alam kung anong trip ni Ruwi at bakit ako ang pinaglilihian. Hindi ko naman siya masisi dahil gwapo naman talaga ako. Kaya aasahan ko na gwapo or maganda ang magiging anak nila ni boss Lucian. Syempre, ako na ’to eh.

Hinatid ako ni Eros sa airport at agad ako nag book ng flight at hinintay nalang na tawagin.

Nakakapagod ang ginagawa sa ’kin ni Ruwi pero gagawin ko nalang ang gusto niya. Sabi kasi nila kapag hindi nabibigay ang gusto ng isang buntis ay umiiyak daw ang mga ’to or nakukunan. Baka pag nangyari ’yun ay baka hindi na ako sisikatan ng araw at baka maburol ako ng wala sa oras ni boss Lucian.

A/N: laban lang papa Salem hahaha 😂😂 magkaka lovelife karin promise itataga ko yan sa abs ni Lucifier.

Chapter 6

HINDI ko alam kung anong espirito ang sumapi kay Lucifier dahilan para makidnap ang gago.

Gumagawa kami ng plano para sagipin ang hayop na yun. Kung hindi ba naman kasi tanga ang gago bumili-bili pa kasi ng cerelac kaya ayon na kidnap. Wengya!

Hindi namin sinabi kay Ruwi na nakuha si Lucifier ng mga kalaban namin. Ayaw namin bigyan siya ng stress lalo na’t buntis pa naman siya. Kay lover boy Lucian nalang kami lumapit.

Mas lalo lang kami nag-alala ng hindi mahanap ni boss Lucian si Ruwi sa kwarto. Nakita siya sa cctv footage na lumabas ng bahay at nagmamadali.

Kaya heto kami.. nasa labas ng building. Susundan namin si Ruwi na mag-isang umatake. Hindi ko alam kung nag-iisip pa ba siya. Alam naman niyang buntis siya. Ang lakas ng loob sumugod dito kaya nataranta si boss Lucian.

Naunang pumasok si boss Lucian kaya sumunod naman ako sakanya. Dahan-dahan ang kilos ko habang nakahanda ang hawak kong baril.

Hindi ko na makita si boss Lucian kung saan siya tumungo kaya hinayaan ko nalang.

Nagtago muna ako sa malaking haligi saka sumilip muna kung may mga kalaban ba sa paligid. Nang makita kung wala ay agad ako lumabas at dahan-dahang naglakad ulit.

Akmang liliko ako nang may nakasalubong akong isang lalaki. Nag eye to eye pa kaming dalawa na parang sa kdrama at mukang nabigla ’to ng makita ako. Nagbigla din naman kaya patas lang kami. Wengya!

Agad kong sinuntok ang mukha niya gamit ang hawak kong baril. Mahirap na masugatan pa ang kamay ko kaya dapat baril ang panuntok.

Nang matumba siya sa sahig ay malakas kong sinipa ang kanyang mukha. Paulit-ulit ko siyang sinipa hanggang sa mawalan ’to ng malay.

Tumigil ako sa pag sipa at naglakad ulit. Nagtago ako sa gilid at sinisilip ang pasilyo sa unahan kung may tao bang naka abang.

Napatago ulit ako ng may nakita akong dalawang lalaki na dumaan at may hawak na mga armalite. Tangina! Mabubutas pa tagiliran ko pag nagkataon.

Napasandal nalang ako sa pader at naghihintay ng timmimg para lumabas.

I sighed.

Lumabas ako ulit sa pinagtataguan at dahan-dahang naglakad saka tinungo ang pasilyo.

Napahinto ako ng may nakita akong lalaki na nakatalikod sa gawi ko. Agad ako lumapit na walang bakas ng yapak ang maririnig mula sa sapatos ko. Inilagay ko ang aking kamay sa bibig niya saka mabilis na binali ang leeg ng lalaki.

Binitawan ko ang katawan ng lalaki  kaya bumagsak ’to sa sahig.

Naglakad ulit ako hanggang sa napadpad ako sa madilim na bahagi. Inihanda ko ang hawak kong baril at naglalakad ng dahan-dahan.

Napabuga ako ng hangin ng makita ko ang mag-asawang Vandeleur na nag lalandian na naman. Wengya! Nasa labanan na nga nagawa pang mag halikan ng dalawa.

Lumapit ako sakanila at agad na tumikhim para makuha ang attensyon ng dalawa. “Excuse me. Pwede ba mamaya na yang landian niyo.” Bigla kong sabi.

Nakita ko pa nalukot ang mukha ni Ruwi ng makita ako. Wengya!

Nauna na ako maglakad at pinabayaan silang dalawa. Nang-iingit lang sila eh.

Mabilis akong naglakad saka tinungo ang mga naka lihirang kwarto.

Naramdaman ko naman na may naka sunod sa ’kin dahilan para mapalingon ako. Nakita ko sila Ruwi at Lucian na magkahawak kamay na naglalakad palapit sa ’kin.

Binuksan ko ang pintuan ng kwarto at bumungad samin ang tahimik na kwarto. Nakatingin din si Ruwi sa loob habang si Lucian ay nasa likuran namin nagbabantay.

Isinira ko ang pinto at agad na tinungo ang papunta sa isa pang kwarto.

Nakasunod lang sa ’kin si Ruwi at si boss Lucian sa likod ko. Binuksan ko ang pintuan at bumungad samin ang pulang ilaw. Tahimik din ang loob at may naka sabit na malaking plastic.

Isisirado ko na sana ang pintuan ng pinigilan ako ni Ruwi. “Sandali.. I think nandito si Lucifier.” Sabi niya sa ’kin. Sinunod ko ang sinabi ni Ruwi dahil naniniwala ako sa instinct ng buntis.

Ako ang unang pumasok habang si Ruwi ay nasa likod ko. Si Lucian naman ay hawak ang kamay ni Ruwi at naka bantay sa likod namin.

Napahiwalay ako ng may umatake samin. Agad na sinalag ni Ruwi ang atake ng lalaki na tinutulungan siya ni Lucian.

May lumapit sa ’kin na lalaki na agad kong inatake. Malakas na suntok at sipa ang pinapakawalan ko. Hindi ko siya tinitigilan hangga’t hindi siya bumabagsak sa sahig.

Mabilis akong umikot saka siniko ang batok ng lalaki at mabilis ko siyang sinakal gamit ang braso ko. Pilit pa niyang kumakawala sa braso ko na hindi ko pinagbigyan at malakas na pinilipit ang leeg niya hanggang sa mawalan siya ng hininga.

Binitawan ko ang katawan ng lalaki at nakahanda na sa iba pang mga kalaban. Sinasalag ko lang ang mga sipa at suntok na pinapakawalan nila sa ’kin.

Nakita ko pa si Ruwi na mabilis na umaatake gamit ang hawak niyang katana.

“Damn it!” Mabilis ko sinuntok ang lalaki na dapat sana susuntukin ang mukha ko na mabilis ko ikina-ilag. Tangina! Sa lahat ba naman na pwedeng suntukin ang gwapo ko pa talagang mukha.

Mabilis ko siya ibinalibag sa sahig saka sinipa ang mukha ng lalaki. I smirked ng makita kong tumalsik ang dugo niya sa labi.

Hanggang sa na ubos ko lahat ang mga kalaban. Hinihingal akong nakatayo at nagpapahid ng pawis sa noo ng marinig ko ang sigaw ni Ruwi na tinatawag si Lucian.

Agad naman lumapit si Lucian maging ako ay lumapit na din.

“Salem.. come on help me. Kailagan natin mailabas si Lucifier within five minutes.” Utos sa ’kin ni boss Lucian kaya agad ako lumapit kung nasaan sila.

Bumungad sa aking paningin ang malaking kulungan at ang nasa loob no’n ay si Lucifier. Duguan ’to at walang malay. Wala ’tong damit pang-itaas at puro sugat ang katawan niya.

Agad ako lumapit sa kulungan at nakita ang kulungan na may finger scanner. The fuck!

Naririnig ko lang na may kausap si boss Lucian at mukhang tracker ng organization niya. Nakaabang lang kami ni boss Lucian na bumukas ang kulungan ni Lucifier.

Napahinga ako ng malalim ng bumukas ang pintuan at agad kami pumasok ni boss Lucian do’n.

Tangina! Hinawakan ko agad si Lucifier sa paa habang si boss Lucian naman ay humawak sa ulo at braso ni Lucifier at mabilis kami naglakad. Habang si Ruwi ay nasa labas nagbabantay.

Nailabas namin si Lucifier ngunit inaatake ng dalawang lalaki si Ruwi. Nakipag palitan pa ng putok ng baril si Ruwi hanggang sa tinamaan siya sa braso.

“Fuck!” Mura ni boss Lucian at agad na inilapag si Lucifier sa sahig ng makalabas kami at lumapit kay Ruwi.  Inagaw niya ang baril na hawak nito at ng gigil na binaril ang mga kalaban.

Biglang natumaba si Ruwi na agad na salo ni Lucian. Ako naman ay chineck si Lucifier kung buhay pa ba ang gago. Pero duda ako buhay pa ’to may katawang pusa ’to eh. Nakita ko pang may bali si Lucifier sa binti. Tangina, mukhang pinahirapan siya ng husto.

Kinabahan ako ng makita kong nawalan ng malay si Ruwi. Nagtataka ako kung bakit ’to nawalan ng malay eh sanay ’to matamaan ng bala.

“Salem..” Tawag sa ’kin ni boss Lucian kaya agad akong lumapit sakanila at tinignan ang tama ni Ruwi sa braso.

Daplis lang ’to pero may mali. “Kailangan natin madala si Ruwi at Lucifier agad sa hospital.” Nag-aalala kong sabi kay boss Lucian.

Agad na binuhat ni Lucian si Ruwi at naglakad palabas ng kwarto.

Tinawagan ko naman si Atticus na sabihan sila Raizen na puntahan ako sa kwartong ’to. Nasa ibang parte kasi sila ng building habang nakikipag laban.

Lumapit ako kay Lucifier saka ko hinubad ang suot kong jacket at itinali ’yun sa isang binti niya na nabali. Hinihintay ko dumating sila Raizen upang mabuhat namin si Lucifier. Kailangan maingat ang pagbuhat namin sakanya dahil baka mas lumala ang bali niya.

Hindi naman ako binigo ng mga gago at dumating ang mga ’to. May bahid pa ng dugo ang mga damit nila.

Lumapit sila sa ’kin at nagulat ng makita ang lagay ni Lucifier. Pinagdikit ko ang mga binti ni Lucifier saka namin binuhat ni Raizen na nasa uluhan. Si Eros naman ay naka suporta sa likod ni Lucifier habang ako ay nasa paa. Si Caleb at Levi naman ay nasa gilid namin upang maging bantay kung sakaling may umatake samin. Habang si Aizen ay nasa likod ko nakabantay din. Wengya! Mukha tuloy naming hinahatid sa huling hantungan si Lucifier.

Ang gago kasi, nang dahil lang sa cerelac na dukot ampota.

Tangina talaga hindi parin maubos-ubos ang mga kalaban. Nakikipag laban sila Caleb at Aizen habang kami ay nag lalakad habang buhat-buhat si Lucifier.

Nakahinga ako ng maluwag ng makalabas kami sa building. Nakaabang naman si Andrei samin sa labas.

Mahina akong natawa sa sasakyan na dinala ni Andrei. Ang gago.. karo ng patay ang dala. Wengya!

Maging si Raizen ay natawa habang pinapasok namin si Lucifier sa loob.

Pilit pa ako pinapasakay ni Andrei sa passenger seat ng karo pero hindi ako pumayag. Mas gugustuhin ko pang maglakad kaysa sumakay do’n.

Hinintay ko lang maka alis ang sasakyan nilang karo. Hindi din sumakay si Raizen kaya sabay kaming naglakad at naghahanap ng mananakaw na sasakyan.

Agad akong nakahanap ng sasakyan na naka park sa gilid ng kalsada. Malakas naman sinuntok ni Raizen ang bintana ng kotse saka binuksan ang pintuan ng driver seat.

Pumasok siya do’n at binuksan ang pintuan ng passenger seat. “Mamang driver, ihatid mo ko sa Moscow Hospital.” Pagbibiro kong sabi kay Raizen.

“Gago. Gusto mo saksakin kita.” Banta niya sa ’kin. Mukha naman talaga siyang taxi driver.

Pagdating namin sa Moscow hospital ay agad akong lumapit sa information desk. Nakita pa ako ng mga nurse na kakilala ko at nagtataka ang mga ’to  kung bakit may dugo ang damit ko.

Hindi ko nalang sila pinansin at pinuntahan kung nasaan si Ruwi.

Agad ako pumunta sa operating room at nadatnan si boss Lucian na nakatayo sa labas habang nakayuko.  Palakad-lakad din ’to na parang hinihintay na lumabas ang mga doctor.

Agad ko siyang nilapitan. “Boss..” pagkuha ko sa attention niya. Nag angat naman siya ng tingin sa ’kin.

“Kamusta na si Ruwi?” Tanong ko.

Nakikita ko sa mukha niya na puno ng pag-aalala. “Ruwi is in danger. Yung bala kanina na tumama sakanya ay may lason.” Saad niya kaya natigilan ako.

Bumuntong hininga si boss Lucian saka hinilot ang sintido niya. “Unti-unti na ’tong kumakalat sa katawan niya,” malungkot niyang sabi.

“Fuck!” Mura ko. Hinilot ko ang sintido ko saka ako naglakad at tinungo ang office ni Arthuro, ang kaibigan kong doctor na nag oopera ngayon kay Ruwi.

Pumasok ako sa banyo ng office niya at naligo muna. Kailangan ko tumulong sa pag oopera kay Ruwi.

Mabilis lang ako naligo at lumabas agad sa banyo at nagbihis. Nang may naalala ako na kailangan din pala ako ni Lucifier ngayon. Putangina talaga! Ang hirap talaga maging gwapo at doctor pa.

Agad ko sinuot ang surgical gown, mask, gloves, cap at tinungo ang operating room kung saan inioperahan din si Lucifier.

Kasama ko si Doctor Ortiz sa loob at ang iba pang mga nurse na nag aabot sa ’kin ng mga kagamitan na kailangan ko.

Seryoso akong inooperahan si Lucifier. Tangina talaga pag nagising ’to ay papagalitan ko talaga ang gagong ’to.

Pinapahid ng isang nurse ang pawis ko sa noo ng sa may dibdib ako ni Lucifier nag oopera. May tama kasi ’to ng bala sa dibdib.

Halos umabot ako ng apat na oras dahil sa daming saksak at tatlong tama ng baril ang nakuha ko sa katawan ni Lucifier pero buhay parin ang gago.

Pilit ko pinapakalma ang sarili ko at mahinang nagdarasal na sana kayanin ni Lucifier. Ginawa ko na ang lahat ng makakaya ko. Ayaw ko mawalan ng kaibigan kaya hindi ako papayag na hindi siya mabuhay.

Iniisip ko rin ang nag-aagaw buhay na si Ruwi dahil sa kumakalat na lason sa katawan niya. Pati buhay na nasa sinapupunan niya ay nasa panganib din.

Lumabas ako ng operating room at napa upo sa hospital bench. Nag aalala ako sakanilang dalawa. Tsk. Nakakabawas pa naman ng ka pogian ang stress.

Damn it!

A/N: Enjoy reading guys!!!

Chapter 7

NAG AAYOS ako ng mga make up sa pwesto ko at pinupunasan ko narin  dahil medyo may alikabok na din. Ayaw pa naman ng mga customer na may nahahawakan silang madumi kaya kailangan malinis.

Ako lang mag-isa sa pwesto dahil ang partner ko sa duty ay pina-una ko ng kumain. Hindi kasi kami pwedeng magsabay kumain at bawal kami kumain sa pwesto namin.

Pumunta ako sa maliit na salamin at pinunasan ko na din ’yon. Nang matapos ako sa ginagawa ko ay agad ko kinuha ang log book saka nag sulat do’n.

Kinuha ko rin ang inventory namin para icheck kung may nawawala bang items. Mahirap na baka ipabayad pa samin. Kaya lagi kaming nag iinventory.

Ganun lang ang ginagawa ko. Binibilang ko muna ang items saka ko sinusulat sa inventory book.

“Hi, Miss. Do you have another color of this?”

Napa angat ang mukha ko ng marinig ko ang boses ng babae. Ngunit agad nanlaki ang mga mata ko ng makita ko ang kakalase ko n’ong high school.

Bakit sa dami-daming bibili dito, siya pa talaga. Hindi ko pa na kakalimutan ang pang bu-bully niya sa ’kin dati. May tatlong alipores pa siya dati sila Irene at Grace.

Nanlaki ang mata niya ng makita ako at ngumiti ng nakakaloko. “Ohh.. Courtney?” Tumatawa niyang sabi.

Napayuko ako dahil kakaiba ang tawa niya. “Dito ka pala nag tratrabaho?” Tanong pa niya.

Tumango naman ako at hindi ko nalang siya pinansin. Kinuha ko ang inabot niya sa ’kin na lipstick. “May available po kami na color nito, Ma’am. May red, pink, maroon, tsaka nude color.” Seryoso kong sagot kay Coleen.

Tumawa naman siya kahit wala namang nakakatawa. “Ano ba yan! Hindi man lang nagbago ang kutis mo. Maitim ka parin.” Pang-aasar niya sa ’kin.

Kinagat ko ang ibabang labi ko at sinusubukan na hindi siya patulan dahil alam kung pwede akong matanggal sa trabaho kapag nakipag away ako dito.

“May napili na po ba kayo?” Pag-iiba ko sa usapan at pilit na pinapakalma ang sarili ko.

Bigla naman siyang tumingin sa mga inilagay ko sa harap niya na mga lipstick. “Ito nalang. Mas bagay kasi sa ’kin ganitong color kasi maputi ako.” Pagdidiin niyang sabi sa word na maputi. Eh.. di siya na maputi.

Kinuha ko yun at isinilid sa plastic. Inabot naman sa ’kin ni Coleen ang bayad niya.

“By the way, pumunta ka sa reunion party natin ha! Lahat ng mga kaklase natin ay nando’n. Kaya pumunta ka girl.” Sabi pa niya sa ’kin sabay abot ng invitation card na agad ko namang tinanggap.

“Don’t worry, hindi mo na kailangan mag ambag. Sagot ko na kasi lahat,” kindat niyang sabi saka umalis sa harap ko.

Napatingin naman ako sa invitation card. Ayaw kong dumalo. Wala naman akong kaibigan do’n eh. Lagi kasi nila akong binu-bully at pinagkakaisahan lahat.

Napabuga ako ng hangin at naglakad papunta sa bag ko saka inilagay ang invitation card do’n.

Nasira na tuloy ang mood ko simula ng makita ko si Coleen. Dati naiingit ako sakanya. Sobrang ganda kasi nito at sexy din ang katawan. Madami din ang nanliligaw sakanya dahil sobrang ganda naman kasi niya. Yun nga lang ang sama ng ugali.

Naalala ko pa dati n’ong nag banyo ako sa isang cubicle. Bigla akong nabasa ng tubig mula sa itaas. Paglabas ko sa cubicle ay nakita ko sila Coleen, Irene at Grace na panay tawa at nag aapir pa silang tatlo habang nakatingin sa ’kin.

Sinabi lang nila na joke lang daw yun.  Akala daw kasi nila madumi yung kutis ko kaya nila ako binuhusan ng tubig. Umuwi ako no’n na basang-basa ang damit ko.

Hindi ko alam kung bakit big deal sakanila ang kutis ko. Nakakababa tuloy ng self esteem. Yung iba naman kinakaibigan ako pero kapag wala ako ay ako ang topic. Kaya mas ginusto ko nalang mag-isa hanggang sa nag college ako wala akong kinaibigan.

May mga boys din na binu-bully ako. Naalala ko pa n’ong JS prom. Kailangan kasi lahat kami sumali kung hindi wala kaming grades. Kaya kahit ayaw ko sumali dumalo parin ako sa ngalan ng grades ko.

Naiinis sa ’kin yung ka partner ko sa sayawan ng ball. Hindi niya kasi matanggap na ako ang partner niya. Halos hindi niya sineseryoso ang practice namin at hinihila ang kamay ko kaya nagalit ako. Sinampal naman niya ako sa pisngi dahil ang arte ko daw hindi naman daw ako maganda. Isa lang naman daw akong negra.

Kaya ayaw ko dumalo sa reunion na ’yan dahil wala namang magandang alaala sa high school life ko.

Hanggang sa nakabalik ang partner ko sa duty ay naka simangot ako.

“Ikaw na ang mag break ngayon, Court.” Sabi sa ’kin ni ate Alice.

Umiling lang ako kay ate Alice. “Hindi pa naman po ako gutom ate.” Sagot ko nalang.

Nagugutom naman talaga ako pero wala lang talaga akong ganang kumain.

Hanggang sumapit na ang gabi ay wala ako sa mood. Ako ang closing ngayon dahil kahapon si ate Alice kaya nauna na siyang umuwi.

Sinusulat ko muna ang benta namin at binibilang ng maayos ang pera saka inilagay sa kaha namin saka ko nilock ang pwesto namin.

Sinigurado ko munang nakasirado ng mabuti para hindi mananakawan ang pwesto. Nang matapos ako ay naglakad na ako palabas ng mall.

Naaalala ko nga pala na nagpapabili si Amara sa ’kin ng fries at chicken kaya naisipan ko dumaan sa isang fast food chain.

Pumasok ako do’n at nakitang ang haba ng pila. Pero pumila parin naman ako para sa anak ko.

Nilibot ko ang aking paningin ng may narinig akong nagtatawanan. Napadako ang mata ko sa isang grupo na kumakain habang nakatingin sa ’kin.

Shit. Wrong move! Bakit nandito sila. Napakamalas ko naman. Kanina pa ako minamalas. Hanggang sa gabi ba naman ay mamalasin parin pala ako.

Nakita ko kasi si Coleen at ang mga alipores niya. Kasama sila Justin at iba pang mga lalaki na classmate ko din dati.

Ngumiti sa ’kin si Coleen saka kinawayan ako. Hindi ko nalang sila pinansin at ibinalik ang mata ko sa harap.

Malapit na ako sa pila. Nang ako na yung nasa harap ay agad akong nag order.

Binigyan lang ako ng number at kailangan ko munang maghintay ng ilang minuto.

Nakayuko akong naka upo mag-isa sa gilid habang hinihintay na tawagin ang number na hawak ko. “Hi, Courtney!” Napa-angat ako ng tingin ng marinig ko ang boses ni Irene.

Hindi ako nakapag salita ng hinila niya ang kamay ko. Kinaladkad niya ako papunta sa grupo nila. Nakagat ko ang ibang labi ko ng makita ko sa mga mukha nila ang ngisi.

“Uyy.. Courtney, long time no see ahh!!” Bati sa ’kin ni Justin ng makarating kami sa table.

Hinila naman ako ni Irene at pina-upo sa bakanteng upuan. “Wala ka paring pinagbago, Courtney ahh!” Pang-aasar na sabi ni Grace sa ’kin sabay subo ng fries.

“Paanong magbabago eh.. kahit anong sabon yata na gluta ay hindi eepek sa kutis niya.” Tatawa-tawang sabi ni Nico, kaya tumawa silang lahat. Napatingin pa samin ang kabilang table sa lakas ng tawa nila.

Nakayuko lang ako at gusto ko ng umalis. Ngunit, mahigpit na nakahawak sa ’kin si Irene.

“Joke lang yun Courtney ha!” Naka ngiting sabi ni Coleen.

“Sige, alis na ako.” Sabi ko at agad tumayo sa kinauupuan ko. Ngunit, mabilis akong napa upo ng hawakan ni Grace ang isa ko pang kamay.

“Ikaw naman.. nagmamadali ka masyado. Hindi mo ba kami na miss?” Tanong niya sa ’kin.

Paano ko kaya sila ma-miss eh puro pang bu-bully ang ginagawa nila sa ’kin dati.

“Oo nga. Tsaka wala pa naman yung order mo.” Sabat ni Coleen.

“Balita ko may anak ka na Courtney.” Biglang sabi ni Austin. “Pero wala yatang ama.” Dagdag pa niyang sabi.

“Naku.. baka naman aksidente lang ang nangyari or lasing ang lalaki kaya gumanda sa paningin niya si Courtney at pinatulan,” sabat naman ni Nico na natatawa pa.

“Uyy.. tama na nga yan.” Sita ni Coleen kila Nico at Austin.

“So, single mom ka pala, Courtney?” Tanong sa ’kin ni Grace.

Tumango nalang ako habang nakayuko. “Uyy.. Courtney dumalo ka sa reunion natin ha! Hindi pwedeng wala ka do’n.” Makahulugang sabi ni Coleen sa ’kin.

“Susubukan ko kung wala akong duty no’n.” Sagot ko nalang.

Nakahinga ako ng maluwag ng tawagin na ang number ko. Agad ako tumayo saka pumunta do’n sa counter at agad kinuha ang order ko. Nag thank you lang ako at nagmamadaling lumabas.

Naglalakad na ako sa kalsada at hindi ko mapigilan hind mapaluha. Wala naman akong ginagawang masama sakanila kaya bakit lagi nalang nila akong binu-bully.

Hindi ko naman kasalanan kung ganito ang kutis ko.

Hindi na ako aasa na may mahahanap pa ako na lalaki na magkaka gusto sa ’kin. Tama si Nico.. n’ong panahon na pinatulan ako ni Salem ay lasing ’to kaya siguro nakuha niya akong patulan.

Sumakay agad ako sa jeep na mabigat ang pakiramdam. Kahit anong iwas ko talaga sakanila ay nakikita parin nila ako. Malamang panay tawa yung mga yun sa ’kin.

Dumeritso ako sa bahay ng kaibigan kong bakla dahil do’n ko iniwan si Amara. Pagdating ko agad sa bahay ni Christian ay tulog na si Amara.

“Bakit ganyan ang mukha mong bakla ka? Para kang pinagsakluban ng langi’t at lupa.” Sabi sa ’kin ni Christian ng mapansin ang mukha ko na naka busangot.

Napabuga naman ako ng hangin. “Nakita ko mga kakalse ko,” bulong kong sabi dahil baka marinig ni Amara ang boses ko at magising.

“Ano binully ka na naman?” Tanong niya.

Tumango ako. “Hayy nakung bakla ka. Ipagtanggol mo ang sarili mo. Hindi ’yung yuyuko ka lang at walang gagawin.” Inis na sabi sa ’kin ni bakla.

“Pano naman ako lalaban eh, totoo naman kasi ang sinasabi nila sa ’kin. Buti sana kung maganda ang kutis ko.” Naka nguso kong sabi.

“Ikaw talagang babae ka! Minsan talaga ang sarap mong batukan.” Irap na sabi sa ’kin ni Christian.

“Maganda ka kaya. Oo maitim ka, pero flawless ka naman. Matangkad ka sexy kaya anong pangit do’n. Pinay na pinay ang kutis mo.” Dagdag na sabi ni Christian.

Hinilot ko nalang ang sintido ko dahil sa inis na nararamdaman ko. Buti nalang talaga day off ko bukas.

“Uyy bakla.. gusto mo mamasyal tayo bukas?” Tanong sa ’kin ni Christian.

“Saan?” Sagot ko agad.

“Kahit saan. Pero kasama ko si bebe boy ko. Ipasyal natin si Amara.” Napangiti ako sa sinabi ni Christian. Siya lang talaga ang tinuturing akong pamilya.

Pumayag agad ako at nagpaalam na kay Christian. Hinatid pa niya ako hanggang sa sakayan ng jeep. Karga-karga ko naman sa aking bisig si Amara na mahimbing na natutulog.

Pagdating namin sa bahay ay agad ko inilapag si Amara sa kama. Kumuha lang ako ng towel at nilagyan ng sabon ni Amara para punasan ang katawan niya saka ko siya bibihisan ng damit pantulog.

Nang matapos ako ay agad ako nag half bath at nag bihis narin ng damit. Itinabi ko nalang ang nabili kong pagkain kay Amara dahil ang himbing na ng tulog niya. Pang almusal na lang niya ’to.

Tumabi na ako ng higa sa anak ko. Hindi ako makatulog at iniisip ko parin ang mga pinagsasabi nila Coleen sa ’kin kanina.

Tumagilid ako at humarap sa anak ko saka hinaplos  ang mukha niya. Buti nalang talaga ay hindi niya namana sa ’kin ang kutis ko. Ayos na sa ’kin na ako yung bully-hin, wag lang yung anak ko.

Niyakap ko ang anak ko at ipinikit ang aking mga mata upang makatulog na. Sobrang pagod ang nararamdaman ko ngayong araw. Tanging kay Amara nalang ako humuhugot ng lakas sa pang araw-araw. Kaya nga hindi pa ako sumusuko sa buhay kahit gusto ko ng mawala sa mundo.

A/N: Enjoy reading guys!!

Chapter 8

KASAMA ko ngayon si Amara sa tindahan. Wala kasi si bakla kaya dinala ko nalang siya sa pwesto. Buti nalang ay pumayag si ate Alice na isama ko si Amara.

Kilala naman na din si Amara dito sa mga kapitbahay naming pwesto sa mall. Minsan kasi ay sinasama ko siya dito kapag wala akong duty at dito ko siya ginagala dahil may malaking palaruan sa 3rd floor.

“Anak, behave ka lang dyan ha! Mag iinventory lang saglit si mama.” Pagkausap ko kay Amara.

Tumango naman siya habang may hawak na lumang teddy bear. Pinaupo ko lang siya sa gilid saka ako nag umpisang mag inventory.

Naka focus ako sa ginagawa ko habang kampante ako na hindi aalis si Amara sa kinauupuan niya.

Umabot yata ako ng 30minutes sa pag iinventory. Nang matapos ako ay agad ko itinabi ang notebook sa mesa saka nilingon ang pwesto ni Amara kanina. Ngunit agad akong kinabahan dahil wala siya do’n.

“Asan kaya ang batang yun..” bulong ko pang sabi habang kinakabahan.

Aalis na sana ako sa pwesto para hanapin si Amara, ngunit nakita ko siyang may kasamang lalaki. Yun yata ’yung sales man do’n sa malaking store na nasa entrance ng mall. Mas lalo akong nagtaka ng makita kong ang daming dalang stuff toys si Amara.

Nang makalapit sila sa ’kin ay agad na tumakbo si Amara papunta sa pwesto ko. “Mama.. look.. many many toys.” Sabi niya na halatang tuwang-tuwa.

Agad ako yumukod sa sales man at nag pasalamat. “Ikaw po ba ang nagbigay ng stuff toys, sir?” Tanong ko. Yumukod ako ulit para magpasalamat.

“Naku, miss.. hindi po ako ang bumili ng mga stuff toys na ’yan.” Sagot ng lalaki sa ’kin. Tumingin ako sakanya na may pagtataka.

“Kung ganun, sino?” Tanong ko saka tinignan si Amara. Baka kasi kumuha siya ng laruan do’n sa store. Pero alam kung hindi yun gagawin ni Amara kaya nagtataka ako kung kanino galing ang mga stuff toys. May kasama din kasing mga damit na tingin ko ay mga mamahalin.

“Asawa po ng may-ari ng mall na ’to ang nagbigay ng mga stuff toys. Si Mrs. Vandeleur.” Sagot niya sa ’kin.

Nanlaki ang mga mata ko habang nakatingin sa lalaki. Hindi ako makapaniwala na ang asawa ng may-ari ng mall na ’to ang nagbigay kay Amara.

“Sige, miss. Alis na ako.” Naka ngiting sabi ng lalaki saka tuluyang umalis sa harap namin ni Amara.

Nakatingin ako sa anak ko na tuwang-tuwa habang niyayakap ang bago niyang teddy bear. Gusto ko sana mag pasalamat ng personal sa may-ari ng mall kaso nahihiya ako.

Kilala kasi ang apelyedong Vandeleur dahil sa daming negosyo sa iba’t-ibang panig ng bansa. Hindi lang sa Asia. Sinakop pa yata lahat ng ibang bansa at kung ano-ano pa ang mga negosyo ng Vandeleur. May isang beses pa nga nakita ko ng personal ang lalaking Vandeleur. Halos nalula ako sa kagwapuhan niya. Nag susumigaw ang karangyaan nito.

Minsan kasi ay naglilibot ’to sa mall kaya nakikita namin. Lahat kami ay yumuyukod sakanya kapag dumadaan ’to. Hindi rin siya tumitingin sa mata kapag may kausap. Kaya nagtataka ako na may asawa na pala si Sir Nicklaus.

Umuklo ako para mag pantay ang mukha namin ni Amara. “Happy ka ba, anak?” Naka ngiti kong tanong sa anak ko. Tumango naman siya sabay yakap sa teddy bear niya.

Binuhat ko si Amara at naglakad sa pwesto. Pinaupo ko siya sa stool saka ko inayos ang binigay ng may-ari ng mall kay Amara.

Lunch break na namin kaya pina-una ako pinakain ni ate Alice para hindi daw malipasan ng gutom si Amara. Pumunta agad kami ni Amara sa malapit na karenderya para do’n kumain.

Humanap kami ng pwesto saka kami kumain. Inuna ko munang pinakain si Amara at kapag may tira si Amara yun nalang ang kakainin ko. Kailangan ko kasing mag tipid dahil malapit na bayaran ng rent ng bahay.

Hindi talaga mabitawan ni Amara ang stuff toys niya. Napangiti nalang ako habang pinagmamasdan ang anak ko. Masaya na ako sa kaligayan ng anak ko.

Nang matapos kaming kumain ay agad ko niligpit ang kinainan namin ni Amara.

“Halika na anak. Duty na ulit tayo.” Sabi ko kay Amara at ibinaba siya sa upuan.

Nagsimula na kaming maglakad pabalik ng mall.

Napa-igtad ako ng may humawak sa balikat ko kaya agad akong lumingon. “Bakla ka! Ginulat mo ko.” Sabi ko ng makita ko si Christian.

“Ninang..” Tawag ni Amara kay Christian. Ninang talaga tawag niya kay accla. Ayaw kasi niyang mag patawag ng ninong dahil babae daw siya.

“Anong ginagawa mo dito, accla?” Tanong ko.

“Magkikita kami ng boyfriend ko dito tehh!!” sagot niya na may pa pilintik pa sa kanyang kamay. Kaya inirapan ko siya. Malamang, magpapalibre na naman sakanya ang boyfriend niya. Ito naman si bakla pauto ng pauto.

Mamaya niyan may ituturo na naman sakanya ang lalaki tapos ’to namang baklang ’to bibilhin na naman. Hayss.

Lumapit si Amara kay Christian saka hinawakan ang kamay ng ninang niya. Napapagitnaan namin siya ni Christian at magkahawak kamay kaming tatlo na pumasok ng mall.

Hinatid kami ni Christian sa pwesto namin at agad nag paalam samin dahil papunta na daw ang boyfriend niya.

Tignan mo yung boyfriend niya. Late pa dumating.

Hindi ko alam kung kailan matatauhan ’tong kaibigan ko na pineperahan lang siya. Naaawa tuloy ako sa kaibigan ko. Nahuli ko kasi isang beses na may kasamang iba na babae si Marco.

Sinabi ko yun kay Christian pero ang nakakainis, pinsan lang daw yun ni Marco. Haler!! may pinsan bang naghahalikan sa pisngi tapos magka holding hands naglalakad.

Hindi ko nalang pinilit dahil ayaw ko malungkot si accla. Sabi naman niya na mahal daw talaga siya ni Marco dahil pinakilala na daw siya sa pamilya ng lalaki.

Hindi nalang ako nakialam. Basta kapag nasaktan ang kaibigan ko ay susuntukin ko talaga si Marco sa ilong. Kainis siya.

Balik duty na ulit ako habang si ate Alice naman ang nag lunch break. Binibilang ko ang mga lipstick kong tama ba ang counting.

Napalingon ako kay Amara na parang inaantok na, kaya agad kong kinuha ang kumot. Nagdala kasi ako nito incase na antokin ang anak ko. Agad kong inilatag ang kumot sa ilalim ng lamesa kung saan naka display ang mga binebentang make up.

Hindi naman makikita si Amara na matutulog do’n dahil may kurtina naman ang lamesa.

Pinahiga ko si Amara para makatulog muna. Agad siyang naka tulog habang yakap-yakap niya ang kanyang teddy bear.

I CAN’T UNDERSTAND myself right now. Para akong tangang tumatawa mag-isa sa kwarto, I’m trying to get out of my mind what I saw earlier.

So, she really has a family. Tama si Atticus.

I let out a breath and quickly drank the beer I was holding while mumbling in the corner of my room.

Akala ko kapag nahanap ko ulit ang babae ay may pag-asang maging kami. Ngunit hindi na pala mangyayari yun.

Kanina, I was at the mall because I bought something. I was in the parking lot that time when I saw a familiar woman. Naka side view siya sa gawi ko, but I couldn’t take my eyes off her.

Morena ang kulay ng kutis niya kaya alam ko na siya yun. My Courtney. May kasama siyang batang babae na may hawak na malaking stuff toys. Hindi ko nga lang makita ang mukha ng bata dahil nakatalikod ’to sa gawi ko.

Alam kong si Courtney yun, hindi ako pwedeng magkamali. Dahil bukod sa gwapo ako ay matalas din ang mata ko kahit napakalayo pa niyan.

I immediately got out of my car para sana lapitan si Courtney. Ngunit, napatigil ako sa paghakbang nang biglang may humawak sa balikat ni Courtney. Isang lalaki ang lumapit na agad naman niyakap ng babae.

My smile disappeared and my chest tightened when I saw the three of them holding hands as they entered the mall.

They laughed happily as they entered the mall.

I couldn’t stand what I saw kaya agad akong umatras at bumalik sa loob ng kotse. Naka ilang buga pa ako ng hangin para lang pakalmahin ang sarili ko.

Tumawa nalang ako ng malakas habang napapa-iling nalang. Pinipilit kong tumawa kahit ang totoo ay nalulungkot ako. At the same time, gusto kung baliin ang kamay ng lalaking yun. How dare him!

Hinampas ko ng malakas ang manibela gamit ang isa kong kamay saka ko mabilis na pina-usad ang kotse. Dapat ay dederitso ako sa hospital pero tinungo ko ang bahay ko.

Gusto ko nalang mag inom para makalimutan ko ang nakita ko.

Napabuga ako ng hangin at hinihintay ang pagdating ni Ruwi. Tinawagan ko kasi ’to dahil gusto kung damayan niya ako sa problema ko. Hindi ko nga lang siya makaka inuman dahil buntis siya. Bilhan ko nalang siya ng anmum para ’yun nalang ang inumin niya.

Kumunot ang nuo ko ng marinig ko ang ingay sa labas ng gate. Tumayo ako at sumilip sa bintana at nakita ang mga gago kong kaibigan na tumatawa habang may dalang alak.

Hindi na muna ako lumabas ng kwarto, hihintayin ko nalang muna na dumating si Ruwi. Alam ko kasing aasarin lang ako ng mga kaibigan ko.

Ilang minuto lang ay bumukas ulit ang gate. Narinig ko ang boses ni Lucian na pinag-iingat si Ruwi sa paghakbang. Naks talaga!

Lumabas ako ng kwarto na hindi inayos ang magulo kong buhok.

Naririnig ko ang tawanan ng mga kasama ko sa sala kaya agad akong bumaba ng hagdan. Napahinto sila sa pagtawa ng makita nila akong bumababa ng hagdan.

“Ohh, ayan na ang gago. Bumaba na.” sabi ni Atticus.

Nalukot ang mukha ko saka nagpatuloy sa paghakbang. “Ano kaya pa?” Pang-aasar sa ’kin ni Levi.

Tangina, broken hearted na nga ako lahat-lahat nagawa pa nila akong asarin. Tsk!

Umupo ako sa sahig paharap sakanila. Tumingala ako sa kisame habang nakatulala.

“Hayss.. kaya ako hinding-hindi ako maiinlove para hindi ako matulad kay Salem na parang nababaliw na nakatulala.” Saad ni Caleb.

Sinita naman siya ni Ruwi. Hindi ko na narinig ang sinabi ni Ruwi dahil masyadong lumilipad ang isip ko.

Tangina, talaga. Bakit kasi hindi ko naisip na umuwi ’to ng Pilipinas. Putangina ko talaga!!

Napasabunot nalang ako sa buhok ko. Kung hindi siguro ako naging busy sa tatlong taon na yun, malamang naging asawa ko na si Courtney.

Damn it! Hindi ko na siya makukuha. Hindi na siya magiging akin.

Mas lalo lang akong nairita nang may pumasok sa isip ko na idea. Agad ko ipinikit ang aking mga mata para mawala yun. No! Hindi ko pwedeng gawin yun. Ayaw kung patayin ang mahal ni Courtney at ang ama ng anak niya.

Fuck! Ako dapat yun. Ako dapat ang magiging ama ng mga anak niya. Pero puntangina lang, naunahan ako.

Mabilis ko tinungga ang hawak kong bote ng alak habang sinasabunutan ang aking buhok.

Mas masakit pa yata ’to kaysa sa matamaan ng espada o bala. Hindi ko inaasahan na may pamilya na siya.

A/N: ngayon lang naka pag update. Nag e-edit kasi ako sa story ni Ruwi hehe..

Magandang hapon sainyo 🧡

Chapter 9

I HOLD the gun while I hide on the edge of the wall.

Ruwi has given birth here at my hospital. Ngunit ang mga gagong kalaban ng organization ni boss Lucian ay sumugod dito sa hospital.

We need to protect the Vandeleur family.

Nakasunod sa likod ko si Nuroi na nakahanda din ang baril niya.

I raised my gun and exchanged fire with the enemies.

Mas lalo pa akong nainis dahil maraming pasyente sa loob ng hospital. Natatakot ako na baka madamay ang mga inosenteng tao.

So I have to make sure that they can’t enter my hospital.

Nuroi immediately peeked in and shot the leg of the man who was hiding in the palm tree.

Agad ako naglakad habang maingat na nagtatago sa mga poste. Nasa kabila naman si Nuroi.

While Raizen and Lucifier were inside guarding the Vandeleur family.

Akmang lalakad ulit kami ni Nuroi nang may nag tutok ng baril samin. Napahinto kami ni Nuroi sabay taas ng kamay na may hawak pang baril.

Tangina, armalite ba naman ang hawak. Mukang mabubutas yata tagiliran namin ni Nuroi pag nagkataon.

“Drop your guns.” Utos sa ’kin ng lalaki habang nakatutok ang dulo ng armalite sa mukha ko.

I slowly moved to bend down to lower the gun I was holding. Sabay pa talaga kami ni Nuroi yumuko.

Agad kaming umupo nang paulanan ng bala ang mga lalaki na nasa harap namin.

I look ahead and saw two battalions. Fuck! Ang astig ng sasakyan nila. Ganito pala talaga ka yaman at ka lakas ang grupo ni boss Lucian.

Boss Lucian’s elite force arrived just in time.

Agad na bumaba ang mag ’to sa malalaking sasakyan at tumakbo papunta sa mga kalaban.

Putangina, mukang hindi na kami kailangan. Ang lalakas din pala nila at halatang well-trained ang mga ’to.

Walang awa nilang pinagpapatay ang mga kalaban.

May dumating pa na isang battalion at agad pumasok ang mga ’to sa loob ng hospital. Tumulong narin kami ni Nuroi sa elite force.

Nakaka mangha ang suot nilang uniform. Damn! Gusto ko rin ng uniform nila. Pagawa kaya ako.

Agad ko tinungo ang parking lot, kasama ko parin si Nuroi na mabilis na sumakay sa kotse at umupo sa passenger seat.

Lumabas narin ang pamilyang Vandeleur sa hospital na pinapalibutan ng elite force ni boss Lucian.

Ang iba pang elite ay pumasok sa loob ng hospital para siguro magbantay. Tinawagan ko agad si Caleb para siya na muna ang bahala sa loob ng hospital ko.

Mamaya ko na iisipin ang problema ko. Gusto ko maka siguro na maka alis muna sila Ruwi dito sa Pilipinas.

Sinundan ko agad ang sasakyan nila kung saan naka sakay sila Ruwi.

“Ang astig ng force ni boss Lucian.” Sabi ni Nuroi sa ’kin.

“Yeah,” tipid kong sagot. Habang naka focus sa daan. Ang dami kong iniisip na problema. Tangina, nakaka ubos ng ka pogian ang stress.

Sinusundan ko lang ang sasakyan nila hanggang sa makarating kami sa airport.

Tinignan ko lang sila Ruwi na bumaba ng kotse at tumungo papunta sa isa sa mga private plane ni boss Lucian. Kampante naman ako dahil kasama nila si Raizen at Lucifier.

Agad kaming sumakay ulit sa kotse ni Nuroi para bumalik sa hospital.

Problema ko pa ngayon ang mga nasirang gamit ng hospital, dahil natamaan ’to ng mga bala.

Mabilis kami nakarating ni Nuroi sa hospital at agad kong pinark ang kotse saka bumaba. Naabutan pa namin ang mga elite na nag lilinis ng mga bangkay.

I saw Theo smoking his cigarette kaya lumapit ako sakanya. Agad naman siyang nakipag fist bump sa’ kin.

“I fixed your problem.” Aniya.

Ang tinutukoy niya ang mga pasyente na nasa loob ng hospital.

I smiled. Tinapik ko ang balikat ni Theo at naka pamulsang naglakad papunta sa loob ng hospital.

Naabutan ko pa si Isaac, Aizen, Caleb na nag bibigay ng pera sa mga naka linya na mga pamilya ng mga pasyente.

Habang sa kabilang linya naman ay mga food packs na inaabot naman nila Kier at Andrei.

They divert people’s attention so that they forget what happened earlier.

Napangiti ako dahil sa tulong ng mga kaibigan ko.

Pagod akong umuwi ng bahay, halos mag 1AM na akong nakauwi para lang maayos ang hospital ko. Pina-ayos ko kasi agad ang mga nasira.

Pinuntahan ko din ang pamilya ng isa kong guard sa hospital dahil natamaan ’to kanina ng baril. Buti nalang talaga daplis lang. Nag paabot narin ako ng tulong financial sa pamilya niya. Sagot ko na din ang bill niya sa hospital at nag bigay din ako ng grocery sa pamilya niya habang hindi ito makaka pasok muna sa trabaho.

Naka upo ako sa couch habang hinihilot ko ang aking sentido. Iniisip ko sila Ruwi kong ayos lang ang mga ’to.

Nalaman ko mula kay Lucifier na nasa bansang Greece sila ngayon. Sa bahay ng Duke na ama ni boss Lucian.

Hindi na ako nag bihis at nahiga nalang sa mahaba kong sofa sa sala hanggang sa naka tulog ako.

Kinabukasan, maaga na naman ako pumasok. Dumating ako sa hospital na may ngiti sa labi dahil balik normal na ang mga tao.

There was no trace of fear on their faces.

Nakasalubong ko pa ang kaibigan kong si Arthuro sa hallway at may dala ’tong dalawang kape saka inabot sa ’kin. Agad ko naman tinanggap ang kape. “Nakakatakot ang nangyari kahapon.” Biglang sabi niya sa ’kin.

I sighed. Sabay akbay sa balikat niya. “Wag ka ng matakot baby Art. Nandito naman ako para protektahan ka.” Pang-aasar ko sakanya.

Agad naman niya akong tinulak. “Kilabutan ka nga! Hindi tayo talo.” Inis niyang sabi sa ’kin. Natawa ako dahil parang gusto na niya akong tirisin.

“Nga pala, nasa office mo ang bangungot ng buhay mo.” Sabi niya kaya kumunto ang noo ko. Hindi ko alam kung anong bangungot ang sinasabi niya.

“What do you mean?” Tanong ko.

“Doc. Herreros!!” Agad akong napatingin sa unahan ng may tumawag sa ’kin.

Narinig ko pa ang mahinang tawa ni Arthuro sa tabi ko. “Yan ang sinasabi kong bangungot.” He said.

Damn it! Bakit nandito si Scarlett?

The woman walked towards me with a smile while carrying a folder. Hindi ko tuloy malunok ang nahigop kong kape.

Tinapik naman ni Arthuro ang balikat ko sabay alis sa tabi ko.

Tatawagin ko sana siya ng mabilis siyang naglakad palayo sa ’kin. Tanginang, Arthuro ’to. Hindi man lang nag bigay ng warning.

I looked at Scarlett with no emotion on my face. “What are you doing here?” I asked coldly.

The woman smiled sweetly at me. “Nag pass ako ng application form n’ong isang araw. You’re not answering my calls para sana hindi na ako dumaan sa apply dahil kilala mo naman na ako.” Maarte niyang sabi.

“But, that’s okay. Natanggap naman agad ako.” Sabi niya sabay pakita ng folder.

Putangina! Dapat pala nag sabi ako sa mga staff ko na hindi papasukin ang babaeng ’to. Makulit pa naman ang babaeng ’to.

Nag change pa ako ng phone number dahil panay text sa ’kin. Nakakasawa na ang text niyang Good morning, have a nice day ahead!

Hindi ko nalang siya pinansin at nilagpasan ko siya agad. Nakapamulsa akong naglakad at tinungo ang opisina ko. Narinig ko naman ang takong ng sapatos ni Scarlett na naka sunod na naman sa ’kin.

Fuck! Hindi ba ako titigilan ng babaeng ’to? Buti sana kong si Courtney ’to, susungaban ko pa.

Kainis! Pumasok na naman sa isipan ko si Courtney.

Gusto ko na siyang kalimutan, lalo na’t may asawa’t anak na ’to ngayon. Ayaw ko ng guluhin ang buhay niya.

Pumasok ako sa office at mabilis na nilock ang pinto para hindi makapasok ang babae. Kumakatok pa siya sa labas ng pinto pero hindi ko siya pinabuksan.

Tinungo ko ang office table ko at pabagsak akong umupo sa swivel chair sabay hilot ng sintido ko.

My eyes were closed when my cellphone rang. So i immediately took it out of my pocket.

Nakita ko na hindi registered number ang tumatawag kaya pinatay ko. Baka kasi si Scarlett na naman.

Pero.. naalala ko nga pala na nag bago ako ng phone number kaya agad kong tinawagan ang number na tumawag sa ’kin.

Naka ilang ring lang ’to hanggang sa sinagot yun sa kabilang linya.

Halos murahin ako ni Ruwi dahil pinatayan ko daw siya ng tawag. Malay ko bang siya yung tumatawag, iba kasi ang number.

“Please, Salem.. ikaw na muna bahala sa mga anak ko. Kailangan lang namin tapusin ang mga kalaban sa organization.” Sabi sa ’kin ni Ruwi. Kanina pa kasi niya ako kinukulit.

Tangina talaga! n’ong una pinabantay ako ng asawa niya, ngayon naman mga anak niya. Gusto ko na talaga magpalit ng propesyon. Pwede na siguro yung hot and gorgeous men yayo. Wengya!

Wala na akong nagawa, pumayag narin ako dahil love ko ang mga anak ni Ruwi. Syempre, mana sa ’kin ang kagwapuhan ng mga yun.

Pag laki talaga ng mga ’to sasabihin ko sakanila na magpasalamat sa ’kin dahil ako ang napiling paglihian ng mama nila. Kingina, ang gwapo ko pa naman.

Tinapos ko na lahat ng gawin ko dito sa hospital. Binasa ko narin ang mga report at mga kailangan pa dito. Baka kasi hindi ako maka bisita kapag dumating na ang kambal ni Ruwi.

Pauwi na kasi sila Lucifier at Raizen dito sa Pilipinas.

One week later, para na akong zombie nag titimpla ng gatas ng kambal. Kulang ako sa tulog dahil ako ang naka toka sa madaling araw mag bantay.

Nang matapos akong mag timpla ng gatas, agad akong tumungo sa sala. Mahina akong natawa ng makita ko si Lucifier at Raizen na sumasayaw habang karga ang kambal na panay iyak.

Hindi ko mapigilan matawa sa hitsura ni Raizen habang sumasayaw. Ang laki ng katawan niya habang kumekendeng para mapatahan lang si Evre.

Nakita naman ako ni Raizen na tumatawa kaya inambagan niya ako ng kanyang kamao. Wengya!

Habang si Lucifier naman ay inilapag si Alexios sa kuna habang sumasayaw ng the wheels on the bus. Muntanga lang!

Inabot ko sakanila ang tag-isang bote ng dede. Sila ngayon ang naka toka sa pagbabantay sa kambal.

Hinihintay din namin dumating si Kier na pina order namin ng pagkain.

Nang makatulog ang kambal ay agad na umupo ang dalawa sa tabi ko.

Sabay pa ang mga ’to bumuntong hininga sa tabi ko. Pareho na kaming tatlo na parang mga panda dahil sa sobrang puyat.

Iyak kasi ng iyak ang kambal. Mukhang hinahanap ang ina nila, kaya kami ang nahihirapan.

Minsan naman ay tumutulong sila Atticus sa pagbabantay kapag hindi sila busy. Nag sisimula na din kasi sila mag built ng business nila.

Si Lucifier naman ay may biniling space para sa gagawin niyang negosyo na restaurant.

Sana talaga matapos na nila Ruwi ang mga kalaban. Gusto ko na ulit matulog ng payapa.

Dumating na si Kier na may dalang pagkain. Agad ko inayos ’yun para maka kain na kami agad. Baka kasi pag nagigising ang mga kambal ay hindi na naman kami makakain.

“YOLO!!” Sigaw ni Caiden nang maka pasok ’to sa loob ng bahay.

Mabilis na binato ni Lucifier ng baso si Caiden na nasalo naman nito.

“Putangina ka! Pag nagising ang kambal ikaw ang pababantayin namin.” Mahinang sabi ni Lucifier habang nanggigil kay Caiden.

Natawa naman si Caiden sabay upo sa pang isahang couch.

Nagulat kami ng may tumunog na parang na ipit. Ang lakas pa naman ng sigaw, para ’tong laruan. Agad na tumayo si Caiden sa upuan at kinuha ang plastic na laruan na giraffe.

Pinindot pa niya ang tyan ng giraffe kaya tumunog ulit dahilan para umiyak si Evre.

Sabay kaming tatlo na pamura ng nagising si Evre. Tumayo si Raizen at malakas na binatukan sa ulo si Caiden. Gago talaga!

“Sorry.. sino ba kasi nag lagay nito?” Naka ngiwing sabi ni Caiden samin.

Dahan-dahan naman nagtaas ng kamay si Kier. “Ahm.. me. Binilhan ko si Evre ng giraffe tapos kay Alexios ay lion.” Sabi niya sabay pakita sa laruan na lion.

Napasapo nalang ako sa noo ko. Wala akong choice kundi lapitan si Evre para kargahin at baka magising pa niya ang kapatid niya na si Alexios.

Tumahan naman si Evre ng makaraga ko. Bumalik ako sa pwesto at inabot si Evre kay Caiden.

“Ikaw naman ang nag ingay, ikaw mag bantay.” Sabi ko sakanya. Nataranta pa ’to sabay tayo sa kinauupuan ng umiyak si Evre.

Mahina pa siyang sumasayaw para lang mapatahan si Evre. Kinuha naman ni Lucifier ang dede ni Evre saka inabot kay Caiden na naka simangot. Pinakita ko lang sakanya ang gitnang daliri ko saka ako kumain ulit.

A/N: Hello:)

Chapter 10

NAKABALIK na ang mag-asawang Vandeleur sa Pilipinas. Halos bumukas ang langit ng makita ko silang dalawa. Sa wakas, makakatulog na kami ng maayos. Hindi na ako magtitimpla ng gatas sa madaling araw.

Nandito ako ngayon sa kama at sinusulit ang mga nagdaang araw na wala akong pahinga at tulog.

Hindi din ako pumunta sa hospital dahil gusto ko munang magpahinga.

Napabalikwas ako ng bangon ng malakas na tumunog ang cellphone ko. Agad ako tumayo at lumapit sa couch. Tinignan ko muna ang screen ng cellphone ko kung sino ang tumatawag.

When I saw that it was boss Lucian who called, I immediately answered the call.

“Hello, boss Lucian.” Bati ko sakanya.

“I need your help, Salem.” Sabi ni boss Lucian. Wengya! Ayan na naman tayo sa help na yan.

Sinabi niya ang gusto niyang ipagawa sa ’kin. Nalukot agad ang mukha ko habang pinapakinggan siya. Mag pro-propose lang kailangan pang kidnapin ang asawa niya. Wengya!

“Kapag talaga sinaksak ako ng asawa mo, mumultuhin talaga kita, boss Lucian.” Reklamo ko skanya.

Bakit ganito ang dalawang ’to? Porke’t may mga lovelife, tapos ako wala panay nalang utos sa ’kin. Lagi nalang nila ako kinakawawa.

Wala na ako nagawa kundi sundin ang utos ni Mr. lover boy.

Nagbihis agad ako at nagmamadaling lumabas ng bahay. Tinawagan ko na din si Kier at Levi na bantayan ang kambal na sina Alexios at Evreux.

Hanep talaga ’to si Mr. lover boy, nakahanda na ang wedding pero hindi pa nakapag propose. Wengya! Dinamay pa ako. Nang-iingit lang ’to eh.

Nang makarating ako sa restaurant na sinabi sa ’kin ni boss Lucian ay nagmasid muna ako sa paligid. Hindi na muna ako bumaba sa kotse at hinihintay muna ang pagdating ni Ruwi.

Kinuha ko ang panyo na may gamot na pampatulog para ihanda.

Nakita ko naman ang pagdating ng kotse ni Ruwi sa unahan. Hinintay ko muna siyang makababa ng kotse niya saka ko siya lalapitan.

Agad akong bumaba sa kotse at inayos ang suot kong sumbrero habang naglalakad patungo sa deriksyon ni Ruwi.

Nakayuko naman ’to habang hawak ang cellphone niya. Walang ingay akong lumapit sa likod niya at mabilis na inilagay sa ilong at sa bibig niya ang panyo kong dala.

Tangina, nanlaban pa. Ang lakas talaga ni Ruwi, muntik ko pa siyang mabitawan ng malakas niyang siniko ang dibdib ko. Damn it! Kaya nga siya kinakatakutan na assassin dahil sa lakas at sa galing niya.

Pinilit ko labanan ang galaw ni Ruwi hanggang sa tuluyan siyang mawalan ng malay.

Muntik ko pang mabitawan si Ruwi dahil naalala ko ang sinabi ni boss Lucian na wag ko daw yakapin ang asawa niya. Napaka seloso talaga, may kambal na nga sila seloso parin.

Agad kong binuhat si Ruwi, bahala si boss Lucian magalit sa ’kin.

Naglakad ako papunta sa naka parada kong kotse saka binuksan ang back seat at agad na inilagay si Ruwi sa loob. Umikot ako sa driver seat at tinungo ang private resort na pag-aari ni boss Lucian.

Nang makarating ako sa lugar ay agad kong pinark ang kotse ko sa gilid. Bumaba ako saka binuksan ang pintuan ng back seat.

Akmang bubuhatin ko na ang walang malay na si Ruwi ng may nagsalita sa likuran ko.

“Keep your hands away from my wife, or else I will break your bones.” Sabi ni Mr. lover boy.

Agad akong umatras dahil ayaw kong balian ng mga kamay. Nasuntok ako ng isang beses ni boss Lucian kaya alam kong masakit.

Binuhat niya si Ruwi saka naglakad ’to. Nilagpasan lang niya ako na akala mo’y hindi ako nakikita. Hello! nandito kaya ako.

Napa-iling nalang ako saka isinara ang pinto ng back seat. Agad ako sumakay sa driver seat para makapag bihis narin ako.

Syempre, ako ang kinuhang best man ni boss Lucian.

Sa haba-haba ng pinagdaanan nila Ruwi at Lucian, sa wakas makakasal na talaga sila. Ngunit hindi ko lang matanggap na dalawa ang best man. Salawahan ’to si boss Lucian. Sabi niya ako lang.

Nandito kami sa simbahan para masaksihan ang kanilang kasal. Hindi ako makapaniwala na magkakaroon na ng pamilya si Ruwi.

Masaya ako para sakanya. Sawakas, nahanap na niya ang lalaking magmamahal sakanya habang buhay.

Saksi ako sa pagmamahal ni Lucian para kay Ruwi. Naalala ko pa ang ginagawa niyang pagpapakamatay para lang masundan si Ruwi sa kabilang buhay. Doon palang alam kong mahal na mahal niya si Ruwi.

Nang matapos na ang kasal ay agad kaming lumapit sa newly wed. Nag picture taking ang lahat ng mahahalagang bisita. Pinakahuli kami, alam kasi ni Ruwi na makukulit kami.

Nang kami na ang sunod agad kaming pumwesto. Nag bilang naman ang camera man sa harap namin.

“I’m pregnant.” Sabi ni Ruwi na ikinalingon naming lahat. Sakto din ang pag click ng camera.

Wengya! Masusundan na ang kambal nila tapos ako wala paring love life.

“What the!! Dahan-dahan naman kayo sa pag gawa ng anak. Single pa ako ohh!!” Reklamo ko. Mabilis naman ako binatukan ni Atticus.

“Manahimik ka nga. Napaka epal mong gago ka.” Sabi niya sa ’kin.

Nagmura pa siya sa simbahan. Minus ten ’to sa langit.

Naka ilang ulit pa kami ng picture hanggang sumuko na ang camera man samin.

Dumeritso na kami agad sa reception. Nasa isang mahabang table kami magkakaibigan, mabuti nga dumating din si Caiden na galing pa sa Afghanistan. Umalis kasi siya last week dahil may inasekaso do’n.

Sila Nuroi at Isaac ay nasa ibang table dahil kasama nila ang kanilang asawa at anak.

Hindi ko tuloy maiwasan mapatingin sakanila. Paano kaya nahanap nila ang mga asawa nila. Ako kaya, kailan?

Hindi ko nga alam kong mag-aasawa pa ako. Gusto ko kasi kapag nag asawa ako ay si Courtney lang. Ngunit malabo ng mangyari yun dahil masaya na siya sa piling ng mahal niya.

Wala sa vocabulary ko ang mang-agaw ng asawa. Kaya kahit masakit, ako na lang ang lalayo.

Hindi nalang ako mag-aasawa. Ninong nalang ang role ko sa mundong ’to.

Pero gustong-gusto ko talaga si Courtney. Nang una ko palang siya nakita alam ko na siya ang gusto ko makasama sa pagtanda.

Hindi ko din alam sa sarili ko kung bakit nabighani ako sakanya.

Napabuga ako ng hangin at tumuon ang attensyon ko sa nag sasayaw na bagong kasal.

Ang sakit pala sa mata kapag nakaka kita ka ng couple. Wengya!

“So, kamusta naman ang hospital mo?” Tanong sa ’kin ni Caiden.

Bored ko naman siyang tinigan. “Ayos lang naman. Ikaw? Kamusta yung pinaplano niyong negosyo?” Balik tanong ko kay Caiden.

“Inaayos na namin ni Atticus. Nga pala, bukas ng gabi ang opening ng bar ni Kier sa Makati.” Sabi niya sabay turo kay Kier.

“Oo nga, suportuhan niyo ako. Kaya kapag pumunta kayo do’n. Bawal utang.” Sabi niya samin.

“Tangina, walang pa free drinks.” Reklamong sabi ni Lucifier.

“Gusto niyo bang bumagsak agad negosyo ko?” Inis na sabi ni Kier.

Natawa nalang ako, pano.. mahilig pa naman ang mga ’to sa libre. Pero n’ong nag offer ako para pasukatan sila ng kabaong ayaw nila pumayag, kahit sakanila na man sana yun pagkatapos.

Nag kwe-kwentuhan lang kami na may kasamang murahan. Binatukan ko naman si Raizen na nasa tabi ko. Pano ba naman kasi, humihigop na naman ng mik-mik. Hindi na nahiya sa ibang table na panay tingin samin.

Masama niya akong tinignan ng mabilaukan siya sa mik-mik. Abnormal talaga.

Naramdaman kong nag vibrate ang phone na nasa aking bulsa kaya kinuha ko ’to agad saka tinignan ang message.

Nag hire kasi ako ng secretary ko. Nabasa ko ang message ni Heart na kailangan daw ako sa hospital.

Nagtipa lang ako ng mesaage saka sinend ’yun. Nag angat ako ng tingin at tinignan ang mag-asawang Vandeleur.

Agad ako tumayo at tinungo ang pwesto nilang dalawa.

Nakita ko pa si Ruwi na panay ang kain kaya mahina akong natawa. Nag-angat siya ng tingin sa ’kin saka ngumiti.

“I have to go, Ruwi. May emergency sa hospital.” Sabi ko sakanya. Tumango naman siya sa sinabi ko.

Umuklo ako at niyakap si Ruwi, bahala na magalit sa ’kin si boss Lucian. Gusto ko lang mayakap ang tinuturing kong kapatid. Umiyak naman si Ruwi, kaya mahina akong natawa.

“Pregnant hormones? I see.” Sabi ko ng pinakawalan niya ako sa pagkakayakap.

“I’m so happy for you, Ruwi.” Sabi ko sabay punas sa luha niya.

Umiiyak parin si Ruwi.

“Oh.. siya, hindi bagay sa ’kin ang umiyak kaya aalis na ako.” Sabi ko kaya mahinang tumawa si Ruwi.

“Malamang, ang pangit mo pa namang umiyak.” Pangbabara niya sa ’kin.

I chuckled. “Parang awa mo na Ruwi. Wag na wag mo akong paglilihian ulit ngayon sa pangalawa mong pagbubuntis.” Naka nguso kong sabi.

Agad naman siyang tumawa. Tumayo na ako at lumapit kay boss Lucian. Nag fist bump lang kami saka ako tuluyang nag paalam.

Bumalik ako sa table namin at nag paalam sa mga unggoy kong kaibigan.

Agad ako lumabas ng hotel kung saan ginanap ang reception. Naglakad ako papunta sa parking lot at tinungo ang kotse ko.

Binuksan ko ang driver seat saka pumasok sa loob at agad binuhay ang makina. Pina-usad ko agad ang kotse patungo sa hospital.

Mabuti nalang at hindi traffic kaya mabilis akong nakarating sa hospital. Dumeritso ako sa office ko at nadatnan ang secretary kong si Heart na inaayos ang mga papeles na nasa table ko.

“Good afternoon po, Doc. Herreros.” Bati niya sa ’kin.

Tumango lang ako sabay tangal ng suit ko at isinampay ’yon sa likod ng swivel chair. Agad ako umupo at pinulot ang isang papel saka binasa ’yun.

Inaprubahan ko ang ibang mga papeles katulad ng mga bagong machine na kailangan dito sa hospital. It’s good that someone from Russia supplied me with it. I knew him before when I was still studying.

Nang matapos ako ay agad ako lumabas ng opisina. Nag libot-libot lang ako sa mga kwarto at tinitignan kong maayos ba ang mga pasyente.

Sobrang busy ngayon sa loob ng hospital dahil ang daming pasyente.

I need to hired new nurses.

Tinatanggap ko dito sa aking hospital ang mga walang-wala talaga. Kahit piso ay hindi ko pinapabayad ang mga ’to kapag alam kong hirap sa buhay. Pati gamot ay sagot ko narin.

Bumalik ako sa office para magpahinga saglit. Nadaanan ko pa si Heart sa table niya na may inaayos. “You can go home now, Heart.” Sabi ko sakanya.

Yumukod naman ang babae sa ’kin. “Thank you po, Doc.”

Ito ang napili kong maging secretary ko dahil muka namang mapagkakatiwalaan. Panay nga din punta si Lucifier dito sa hospital ko.

Hindi naman siya nagpapa check up. Dumederitso lang ’to sa office ko.

Akala ko n’ong una ay ako ang binibisita niya, hanggang sa napansin ko na panay na ang balik ng gago. Duda ko talaga ang secretary ko ang binibisita niya.

Naalala ko pala dati n’ong nag papagaling si Lucifier ay si Heart ang kinuha ko para mag-alaga sakanya.

Natatawa tuloy ako kapag naiisip ko kung anong hitsura ni Heart at ni Lucifier. Maliit kasi na babae si Heart, I think nasa 5’0 lang ang height niya habang si Lucifier naman ay 6’4. Ang cute siguro nila tignan. Wengya!

It’s getting late when I think about going home. I walked out of the hospital and headed to the parking lot.

Pumasok ako sa kotse at mabilis na pina-andar ang kotse ko.

I rub my neck with one hand while my other hand is on the steering wheel.

Sobrang nakaka pagod ngayong araw. Gusto ko tuloy magbakasyon para bumalik ang kagwapuhan ko.

Binabaybay ko lang ang highway habang naghihikab habang nag mamaneho.

Tumigil ako nang makita kong nag red light ang traffic lights. Kinuha ko muna ang phone ko na kanina pa panay ang vibrate.

Nagbasa na muna ako ng message saka nireplayan ang mga kaibigan ko sa group chat namin.

Nang makita ko na ang green light ay agad ko pina-usad ang sasakyan ko.

Masyadong malakas ang ilaw ng nakasalubong ko na sasakyan dahilan para ipikit ang mga mata ko dahil nasisilaw ako. Putangina!

Nang makabawi ako ng tingin ay agad nanlaki ang mata ko ng may nakasalubong ako.

Pinipilit kong iwasan ang sasakyan na papunta sa ’kin. Puro mura ang lumabas sa bibig ko habang sinusubukan iwasan ang ten wheeler truck. Fuck!

Hanggang sa naramdaman ko nalang ang pagkaladkad ng sasakyan ko at ang sumunod na pangyayari. Unti-unting namigat ang talukap ng mata ko.

A/N: time check, 1:13AM. Wengya! Ang sipag ko mag update ahh!! Hahaha 😂😂

Geh. Tulog na ako. 😴😴

Chapter 11

NAGMAMADALI akong bumangon dahil tinanghali ako ng gising. Mabilis akong naligo at halos tatlong tabong tubig lang ang ginawa ko.

Nang matapos ako ay agad akong lumabas ng banyo habang nakatapis ng t’walya. Nagbihis agad ako saka ko nilapitan si Amara at isinuot ang sapatos niya. Susunduin kasi siya ni accla. Nangako kasi siya kay Amara na pupunta sila sa isang malaking park dito.

Hindi ako makakasama dahil walang magbabantay sa tindahan dahil day off ni ate Alice. Kampante naman ako, dahil si accla naman ang kasama ni Amara. Alam kong hindi niya pababayaan ang anak ko.

Inayos ko ang maliit na bag ni Amara at inilagay do’n ang dalawang bote at milk niya incase manghingi si Amara mamaya ng milk.

Sinuklay ko ang buhok ni Amara para talian ang buhok niya.

“Mag behave ka kay ninang, anak ha!” Sabi ko kay Amara habang tinatali ang buhok niya. Tumango naman ang anak ko habang nakangiti.

“Ma-ma.. hindi ka po sama?” Tanong sa ’kin ng anak ko.

Umiling naman ako. “Pasensya na anak, may pasok kasi si mama. Kaya hindi ako makakasama sainyo ni ninang.” Sagot ko kay Amara.

“Wag kang makulit kay ninang ha!” Pagpapa-alala ko kay Amara.

Napatigil ako sa pag terintas ng buhok ni Amara ng marinig ko na may kumatok sa pinto.

Agad akong tumayo para pagbuksan ’to. Napangiti ako nang makita ko si Accla.

“Aba, ang ganda naman ng inaanak ko.” Puri niya kay Amara ng makita niya ’to.

Excited namang tumakbo si Amara papunta sa ninang niya. Tinapik ko ang balikat ni accla kaya lumingon siya sa ’kin. “Sure ka ba talaga na ayos lang sa jowa mo? Baka magalit siya.” Tanong ko kay accla. Date kasi nila ng jowa niya. Baka magalit si Marco kapag nakita niyang kasama ni accla si Amara.

“Ano ka ba! Ayos lang yun. Ako ng bahala.” Sabi ni bakla sa ’kin.

“Oh siya.. sabay-sabay na tayong umalis. Late narin kasi ako.” Sabi ko sabay pulot ng bag ko na nasa upuan.

Lumabas kami ng bahay saka ko nilock ang pinto. Sabay kaming naglakad sa eskinita para makalabas ng kanto.

“Anak, ang binilin ko sa’yo ha! Behave ka lang.” Sabi ko kay Amara at hinalikan siya sa pisngi sabay haplos ng buhok niya.

“Opo ma-ma.” Sagot niya sa cute na boses.

“Ikaw na munang bahala accla ha!” Sabi ko sa kaibigan ko.

“Oo naman. Sigurado ako mag e-enjoy ang inaanak ko do’n.” Sabi ni accla kaya napangiti ako.

Hinintay kong makasakay sila ng jeep saka ako sumakay ng jeep kung saan ang way ko. Buti nalang talaga ay hindi traffic. Linggo naman kasi ngayon.

Pagdating ko sa mall ay agad ako nag log in. Nang matapos ako ay agad ko tinungo ang pwesto ng tindahan ng amo namin saka ko ’yun binuksan.

Nag walis na muna ako at nagpunas ng mga display naming make up para mawala ang alikabok kahit wala naman talaga. Lagi ko kasing nililinisan ’to kapag pasirado na ako dahil napaka arte ng may-ari ng pinapasukan ko dito. Ayaw na ayaw no’n na may kunting agiw ang mga make up’s kaya lagi ko talagang pinupunasan.

Nag sulat muna ako sa notebook at nagsimulang mag inventory. Nang matapos ako magbilang ay agad ako pumwesto sa labas at nagtatawag ng customer kapag may dumadaan.

Napangiti ako dahil may buena mano na agad ako. Pinagdadasal ko nalang na sana ay maka kota ako para ipang bibili ko ulit ng chicken joy ni Amara mamaya.

Dumating na ang lunch break kaya agad akong kumain ng patago dahil may cctv sa pwesto namin. Mabilisan lang ang kain ko dahil wala naman kasi akong kapalitan.

Sa sobrang pagmamadali sa pagkain ko ay nabilaukan pa ako. Nang matapos ako kumain ay agad kong niligpit ang baonan ko.

Inayos ko na muna ang sarili ko at naglagay ng lipstick. Kailangan maayos ang hitsura ko, lalo na’t make up pa naman ang mga binebenta ko.

Nang matapos ako ay agad ako pumwesto sa labas at nag abang na naman ulit ng mga customer na daan.

Agad kong inassist ang dalawang babae na pumipili ng lipstick. Malaki ang ngiti ko nang bumili ang mga ito.

“Courtney!”

Napa angat ako ng tingin ng marinig ko na may tumatawag sa pangalan ko. Nagtataka naman ako ng makita ko si ate Alice.

“Akala ko po ba day off mo ate?” Takang tanong ko.

Nagpahid siya ng pawis sa nuo at huminga ng malalim. “Pinapasok ako ng boss natin. Need daw natin mag inventory dahil may ihahatid daw siyang mga stocks.” Sagot niya sa ’kin.

Napabuga ako ng hangin. Nakakapagod pa naman pag may mga bagong stocks. Hayss.

Nagsimula na kaming magbilang ni ate Alice habang hindi pa dumadating ang boss namin na magdadala ng bagong stocks.

Nangangalahati na kami ni ate Alice sa pagbibilang. Si ate Alice ang taga sulat sa inventory book ako naman ang taga bilang. Sumasakit na tuloy ang balakang ko kakayuko.

“Teka.. ilang nga &yun ulit, court?” Tanong sa ’kin ni ate Alice.

Napakamot ako sa ulo ng hindi ko na matandaan yung bilang ko. Natawa nalang kami pareho ni ate Alice at nag simula ulit magbilang sa mga foundation.

Nagbibilang parin ako ng lumingon si ate Alice sa likod niya kung nasaan nakalagay ang bag ko.

“Parang kanina pa tumutunog ang cellphone mo, Court.” Sabi sa ’kin ni ate Alice.

“Ahh.. baka si Christian po. Gumala kasi sila ng jowa niya at sinama si Amara.” Naka ngiti kong sagot kay ate Alice.

Nagpatuloy ulit kami sa pagbibilang nang tumingin ulit si ate Alice sa likod niya.

“Sagotin mo muna kaya. Baka kasi importante. Kanina pa tumutunog ang phone mo.” Sabi sa ’kin ni ate.

Agad naman ako humingi ng pasensya kay ate Alice. Bawal kasi kami mag cellphone kapag naka duty kami. Ayaw ng may-ari na hawak namin ang cellphone kaya laging nasa bag ko ang phone ko.

Mabilis ako lumapit sa bag at binuksan ko ’to agad. Mahirap na baka maabutan pa ako ni madam na hawak ang phone ko at baka mapagalitan pa ako.

Maldita pa naman ’yun.

Kumunot ang nuo ko ng makita ko sa phone ko na madaming missed calls si accla. Naka 50 missed calls pa talaga ’to.

Buti nalang ay may load ako kaya agad ko siyang tinawagan para tanungin kong anong kailangan niya. Mamaya kasi nataranta siya dahil gustong mag poops ni Amara.

Naka ilang ring lang ako bago sumagot si bakla. Nakatingin naman ako sa hallway dahil baka maabutan ako ni madam na hawak ang phone ko.

“Courtney!!” Humahangos niyang tawag sa pangalan ko.

“Oh, may problema ba kay Amara? Nag kulit ba siya?” Tanong ko.

Narinig ko pa ang malalim niyang paghinga sa kabilang linya. “Court, si Amara..”

Agad naman akong kinabahan. Halata kasi sa boses ni Christian na parang umiiyak. “Bakit? Anong nangyari kay Amara?” Tanong ko.

Napalakas pa ang boses ko dahilan para mapatingin si ate Alice sa gawi ko.

“Wag ka magugulat, okay?” Sabi pa ni accla sa ’kin.

Bumilis ang tibok ng puso ko at inaantay ang sasabihin ni accla. “Ano ba kasi?” Tanong ko nang hindi ko na maantay ang sasabihin niya.

“Si Amara.. nahulugan kanina ng mahabang glass na nang galing sa inaayos na building.” Umiiyak na sabi ni Christian.

“Kritikal ang lagay ni Amara, Court. Tumarak ang glass na ’yun sa likod niya.” Umiiyak niyang sabi.

Agad nang lambot ang mga tuhod ko sa narinig ko. Nanlalabo ang mata ko dahil sa mga luha ko. Halos hindi ako makahinga sa sobrang pag-iyak ko.

“N-nasan ang anak ko?” Umiiyak kong tanong kay Christian.

“Sinugod namin siya sa hospital. Dito sa Herreros hospital.”

Agad ko pinulot ang bag ko at pinatay ang tawag. Nakita ko pang tumayo si ate Alice at lumapit sa ’kin.

Humagolgol ako ng iyak kaya niyakap ako ni ate Alice. “Si Amara.. Si Amara po ate Alice, may nangyaring masama.” Umiiyak kong sabi.

Agad akong lumabas ng mall ng payagan ako ni ate Alice na umalis. Halos lahat ng makasalubong ko ay nakatingin sa ’kin dahil umiiyak akong naglalakad palabas.

Iniisip ko ang anak ko. Sana walang mangyaring masama sa kanya.

Nanginging ang kamay ko na pumara ng taxi. Kahit nag titipid ako ay pinili kong sumakay ng taxi para makarating sa bagong hospital na ’yun.

Nagdadasal ako habang nakaupo ako sa backseat ng taxi at wala paring tigil sa pag-iyak. Huminto ang taxing sinasakyan ko sa harap ng Herreros hospital kaya agad kong inabot kay manong driver ang bayad ko at nagmamadaling lumabas ng taxi.

Tumatakbo akong pumasok sa hospital at tinungo ang information desk. Magtatanong na sana ako ng makita ko si Christian na palapit sa ’kin.

“Court!” Tawag niya sa ’kin.

Agad ako lumapit kay Christian kaya niyakap niya ako ng mahigpit at hinahaplos ang likod ko.

Iginiya niya ako kung nasaan si Amara. Nasa labas kami ng operating room at inaantay na lumabas ang doctor na nag o-opera kay Amara.

Masyadong malalim ang tama ni Amara sa likod. Halos manginig ako ng makita ko ang anak ko na nakadapa sa hospital bed at nakatarak sa likod niya ang isang mahabang glass na nahulog sa inaayos na building.

Buti nalang inasekaso ka agad nila si Amara kahit wala akong pang down. Nalaman ko kanina na may programa ang hospital na ’to sa mga kapos na katulad ko.

“Umuwi ka na muna, accla.” Sabi ko kay Christian na kasama kong naka abang sa labas ng operating room.

Puro mantsya kasi ang damit niya na galing sa dugo ni Amara.

Pilit akong ngumiti sakanya. “Ako na muna bahala dito. Umuwi ka na muna para makapag palit ka ng damit.” Sabi ko.

Nagpahid naman siya ng luha niya. “Babalik ako agad. Bibili narin ako ng makakain mo, para makakain ka.” Sabi niya saka tumayo sa kinauupuan niya.

Tumango ako bilang sagot ko. Tinapik naman ako ni Christian sa balikat sabay yakap sa ’kin. “Malalagpasan din natin ’to. Kakayanin ’to ni Amara.” Pagpapagaan ni Chrsitian.

Napa-iyak tuloy ako. Kanina pa ako umiiyak sa sobrang pag-aalala sa anak ko. Kung pwede lang ako nalang ’yung nahulugan. Kung pwede lang ako nalang ’yung nasaktan. Bakit si Amara pa. Masyadong bata ang anak ko para maranasan niya ’to.

Bakit binigay sa ’kin ni papa God ang problemang ’to? Bakit samin pa binigay ni Amara na kapos sa pera. Natatakot ako na baka may kailangan pa akong bilhin para kay Amara. Iniisip ko ang kakarampot kong ipon kung magkakasya ba ’to.

Umalis na si Christian kaya ako nalang mag isa ang nasa labas ng operating room.

Napapikit ako at umuusal ng dalangin. Hindi ko na alam kung saan ako lalapit kapag nagkataon.

Ang hirap pala kapag wala ka man lang malapitan na pamilya. Ang hirap mag-isa sa buhay. Ang hirap kapag itinakwil ng magulang.

Wala man lang akong malapitan. Bakit ganito ang buhay ko? Si Amara na nga lang ang meron ako, napahamak pa siya.

Hindi ko kakayanin kapag nawala sa ’kin ang anak ko. Siya ang buhay ko kaya kahit sobrang pinapahiran ako ng mundo, kinakaya ko para kay Amara. Kahit gustong-gusto ko ng sumuko sa buhay, hindi ko magawa dahil alam kong may umaasa sa ’kin. Ayaw kong iwanan ang anak ko.

Ako nalang ang meron siya kaya pinipilit ko na hindi sumuko sa buhay.

Umiiyak ako habang palakad-lakad sa labas ng operating room. Ikinikis-kis ko pa ang dalawang palad ko para mawala ang kaba at pag-aalala ko.

Napatigil ako sa paghakbang ng bumukas ang pintuan ng operating room. Lumabas do’n ang doctor na nag o-opera kay Amara.

Agad naman akong lumapit sa doctor. “Doc.. kamusta na po ang anak ko?” Kinakabahan kong tanong.

Malalim naman siyang huminga at tinignan ako sa mata. “Tatapatin kita, Mrs. Kakailanganin ng anak mo masalinan ng dugo. Maraming nawalang dugo sakanya kaya kailangang masalinan siya agad.” Sagot sa ’kin ng doctor.

“Kailangan niya ang ab- na blood type.” Sabi ng doctor kaya napa-iyak ako lalo dahil hindi kami compatable ni Amara.

“Mahihirapan tayo makahanap ng ab- lalo na ngayon hindi pa dumadating ang supplay dito sa hospital.” Sabi sa ’kin ng doctor.

Nakayuko ako habang umiiyak. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Napasapo ako sa nuo ko at pilit nag iisip ng gagawin.

“What’s the problem here?” Napatigil ako sa pag-iyak ng marinig ko ang baritonong boses ng lalaki.

Dahan-dahan akong nagtaas ng mukha para tignan ang bagong dating na lalaki.

Nanlaki ang mata ko nang makita ko siya.

Salem..

A/N: Enjoy reading guys.. Don’t forget to votes and comment narin para sipagin ako mag update wahahaha.. 😂

Chapter 12

HINDI AKO makapaniwalang nandito siya sa harap ko. Ang lakas ng tibok ng puso ko habang magkatitigan kaming dalawa.

Hindi ko maalis ang paningin ko sakanya. Hanggang ngayon ay malinaw parin ang mukha niya sa alaala ko. Ang mukha ng lalaking iniwan ko sa hotel tatlong taon mahigit na ang nakakalipas. Ang lalaking nagparamdam sa ’kin na totoong babae ako. Ang lalaking sinamba ang katawan ko tatlong taon na ang nakakalipas.

Nakatitig lang ako sa magka salubong niyang kilay habang nakatitig sa ’kin.

Mas lalo lang yata lumapad ang balikat niya, halos pumutok ang suot niyang black polo shirt. His jawline, his messy hair, his face, his lips. Mas lalo lang yata siya naging gwapo sa nag daang tatlong taon.

“Good Evening, Doc. Herreros.” Bati ng doctor na kausap ko kanina.

Nanlaki ang mata ko nang marinig ko ang tinawag sakanya. He’s a doctor?

Hindi parin ako nakakabawi sa pagkabigla. Hindi ko inaasahan na magkikita ulit kami. Kahit kailan ay hindi ko naisip na mangyayari ’to.

Ngunit nagtataka ako kung bakit hindi niya ako kilala. Nakalimutan na ba niya ako? Hindi na ba niya ako naalala?

Kinurot ko ang isang binti ko para mawala ang kabang nararamdaman ko. Ano pa nga bang aasahan ko. Malamang wala lang sakanya ang nangyari samin tatlong taon na ang nakakalipas. Malamang lasing siya nang may mangyari samin. Siguro nga dahil sa kalasingan niya ay pinatulan niya ako. It’s just a one night stand.

Kaya hindi na ako magtataka kung hindi niya na ako kilala o maalala.

Wala namang ka inte-interesado sa ’kin, kaya bakit niya ako aalahanin. Hindi naman ako kagandahan.

Yumuko ako dahil hindi ko kaya ang mapanuring titig ni Salem sa ’kin. Para niyang binabasa ang laman ng isip ko. Hindi ko alam kung inaalala ba niya ako o nagkukunwari siyang hindi niya ako kilala.

Naglakad nalang ako sa may pinto ng operating room para maka alis sa harap niya. Sinilip ko ang maliit na salamin kahit hindi ko naman makikita si Amara.

Narinig ko naman na nag uusap ang doctor na kumausap sa ’kin kanina at si Salem. Sinabi ng doctor kay Salem kung anong nangyayari sa pasyente.

Hindi ko inaasahan na isa siyang doctor. Mukha kasi siyang playboy na parang lahat ng gusto niya ay nakukuha niya.

Hindi ko maiwasang lumingon ulit kay Salem, na ngayon ay kausap parin ang doctor. Magka salubong ang kilay niya habang nakikinig sa sinasabi ng doctor.

Bigla siyang tumingin sa gawi ko dahilan para magka salubong ang paningin namin. Bigla tuloy tumibok ng mabilis ang puso ko.

Walang emosyon ang mukha niya habang nakatingin sa ’kin. Hindi ganito ang hitsura niya nang una ko siyang makita sa bar. Kung dati ay lagi siyang nakangiti at may pagkapilyo ang mukha niya, ngayon ay wala man lang emosyon ang mukha niya at parang hindi na siya marunong ngumiti.

Ito ba talaga si Salem?

Nag-iwas ako ng tingin at tumingin ulit sa pinto ng operating room.

Nakatulala akong umiiyak habang nag-iisip kung saan ako kukuha ng blood ab- para kay Amara. Kailangan ng masalinan ng dugo ang anak ko kundi mauubusan siya ng dugo at baka mawala sa ’kin ang anak ko.

Napapikit nalang ako habang nag iisip. Mababaliw ako sa kinakaharap kong problema. “Mrs. Bukas pa darating ang mga donation dito sa hospital. Hindi ko din masasabi kung merong blood ab- na darating dito sa hospital.” Saad ng doctor na nakausap ko kanina.

Dahan-dahan akong lumingon para harapin ang doctor. Napansin kong wala na si Salem.

Hinanap ng paningin ko si Salem na ngayon ay naglalakad na palayo samin.

“Hindi na tayo pwedeng maghintay pa ng bukas at baka mas lalo mapahamak ang anak mo Mrs.” Sabi sa ’kin ulit ng doctor.

“Tumawag na kami sa ibang hospital kung meron silang ab- na dugo ngunit naubusan din sila at bukas din ang dating.” Dagdag pa ng doctor.

Pinahid ko ang luha ko at napasabunot ako sa buhok ko.

Tumingin ako kay Salem na naka pamulsang naglalakad sa hallway papalayo samin. Tumulo ang luha ko habang nakatingin sakanya. Napakagat ako sa ibabang labi ko dahil sa naisip ko. Wala na akong ibang lalapitan pa.

Agad ako naglakad para mahabol siya. Wala na akong pakialam. Ang tanging nasa-isip ko nalang ay maisalba ko ang buhay ni Amara. Kung kailangan ko mag makaawa sakanya gagawin ko.

Agad kong nahabol si Salem sabay hawak sa kamay niya.

Napahinto siya nang mahawakan ko ang kamay niya dahilan para lumingon siya sa ’kin. Nakita ko ang naka kunot niyang nuo habang naka titig sa ’kin.

Agad ako lumuhod sa harap niya at yumakap sa isa niyang binti.

“What are you doing?” Tanong niya sa baritonong boses.

Inangat ko ang mukha ko habang naka luhod sa harap niya. Umiiyak akong nakatitig sakanya.

“Tulungan mo ang anak ko.. Tulungan mo siya.” Umiiyak kong sabi.

“Nag mamakaawa ako sa’yo.” Pag papatuloy kong sabi habang naka yuko at humahagulgol ng iyak.

“Mrs..” tawag sa ’kin ng doctor na nag opera kay Amara. Pilit akong pinapatayo nang doctor at inilalayo kay Salem.

Hindi naman nagsalita si Salem, tumingin ulit ako sakanya, ngunit wala man lang emosyon ang mukha niya habang nakatitig sa ’kin.

Wala na akong pakialam kahit makita ako ng mga tao na naka luhod at nag mamakaawa. Ang mahalaga na lang sa ’kin ay mailigtas ko si Amara.

Nag angat ulit ako ng tingin habang yakap ang isang binti ni Salem. Halata sa mukha niya na naguguluhan siya sa nangyayari.

“Pasensya ka na pero wala pang available na dugo dito sa hospital, misis.” Walang emosyong sabi niya sa ’kin.

Mas lalo akong yumakap sa binti niya. “Tulungan mo si Amara. Tulungan mo siya.” Sabi ko sakanya habang umiiyak.

“Tulungan mo siya please…” mahina kong bulong. Alam kong maririnig parin ni Salem ang sinasabi ko.

Narinig ko siyang huminga ng malalim. “Wala akong magagawa ngayon dahil wala pang—

“Anak mo siya.. tulungan mo ang anak mo. Kailangan niya ang dugo mo.” Pag puputol ko sa sasabihin niya. Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Kahit ayaw kong sabihin sakanya pero wala akong magagawa. Kailangan siya ni Amara ngayon. Kailangan niya ang ama niya ngayon.

“Anak mo siya.. kailangan ka niya ngayon. Please iligtas mo siya. Iligtas mo ang anak ko.” Umiiyak kong sabi.

Nag-angat ako ng tingin kay Salem na bakas sa mukha niya ang gulat at pagtataka. Halatang hindi siya makapaniwala sa narinig niya.

“Kailangan ka ng anak mo..” nakatitig ako sakanya habang umiiyak.

Magkatitigan lang kaming dalawa at hindi siya nagsasalita. “Nagmamakaawa ako sa’yo, Salem.” Dagdag kong sabi.

Hindi siya nagsalita, hindi siya gumalaw.

Napatayo ako ng hinawakan ako ng doctor at tinulungang tumayo.

Umiiyak akong nag baba ng tingin. Pumapatak ang mga luha ko sa damit ko.

“Wala akong maalala na may anak ako.” Napa-angat ang mukha ko ng marinig ko ang sinabi niya. Wala paring emosyon ang mukha ni Salem habang nakatingin sa ’kin.

Tumingin naman siya sa likod ko na doctor. “Anong blood type ng pasyente?” Tanong niya sa doctor.

“Ab- po Doc. Herreros.” Sagot ng doctor.

Malalim na huminga ang lalaki saka tumingin sa ’kin si Salem. Tila binabasa niya ang isip ko kaya sinalubong ko ang tingin niya.

“I’ll donate my blood.” Sabi niya lang saka umalis sa harap ko.

Sumunod naman sakanya ang doctor. Nang hihina akong napa-upo sa sahig habang umiiyak at pinagmamasdan ang papalayong si Salem.

Nandito ako sa private room habang hawak ang kamay ni Amara. Matagumpay na nasalinan ng dugo ang anak ko dahil kay Salem.

Umaga na pero hindi parin ako nakakabihis ng damit. Gulo-gulo din ang buhok ko at hindi ko na alam kung maayos pa ba ang hitsura ko.

Wala paring malay ang anak ko.

Hindi ko na nakita pa ulit si Salem simula kaninang madaling araw. Inilipat kami sa private room na hindi ko sana tatanggapin dahil wala naman akong pangbayad. Ngunit sabi sa ’kin ng nurse kanina, utos daw ng may-ari ng hospital na sa private room ilagay si Amara.

Nahihiya din ako sa mga nurse na kanina pa bili ng bili ng pagkain. Halos lagi niya akong tinatanong kung ano pa mga kailangan ko para maibigay daw niya. Utos daw yun ng may-ari ng hospital. Nagtataka ako kung bakit naman gagawin yun ng may-ari ng hospital. Dahil ba kay Salem? Dahil ba nalaman nila na anak ni Salem ang bata kaya binibigyan ito ng special treatment.

Wala narin naman ako nagawa kundi sumunod dito sa private room. Natatakot ako baka kasi pag inilabas ko na si Amara ay malaki pala ang bill na babayaran ko. Hindi ko alam kung saan ako maghahanap ng pera kung sakali.

Napatingin ako sa pintuan ng bumukas ’yon. Pumasok ang nurse na may dalang pagkain. Inabot niya sa ’kin yun na mabilis ko namang tinanggap.

“Thank you, po.” Naka ngiti kong sabi sa nurse. Ngumiti lang siya at nag paalam ng umalis.

Walang gana kong iniligay ang plastic sa bed side table at tumingin ulit kay Amara.

Napatingin ulit ako sa pinto nang may kumatok. Kunot nuo akong tumayo at lumapit sa pinto para buksan ’to.

Bumungad sa ’kin ang isang magandang babae. Mahaba ang kanyang buhok, maputi, at may pagka fierce ang mukha niya pero sobrang ganda. Halata din ang umbok niyang tyan.

Napatingin ako sa likod niya kaya agad nanlaki ang mata ko nang makilala ko ’yon. Mr. Vandeleur.

Naguguluhan akong tumingin sakanila. Nagtataka ako kung bakit nandito ang isang mayamang tao sa harap ko.

Lumapit si Mr. Vandeleur sa babaeng nasa harap ko saka yumakap sa beywang nito. Ito yata ang asawa niya. Totoo pala talaga na nag asawa na si Mr. Vandeleur.

Ngumiti sa ’kin ang babae kaya nginitian ko din si Mrs. Vandeleur. Naalala ko pa na binigyan niya ang anak ko ng stuff toy’s. Siya ang sinasabi ng sales man na nag bigay kay Amara.

“Hi, I’m Ruwi Vandeleur.” Pag papakilala sa ’kin ng babae.

“Ahm.. Courtney Mariss po, Ma’am.” Sagot ko sa nahihiyang boses.

Ngumiti siya at may inabot sa ’kin. “Para sa anak mo.” Sabi niya sabay abot sa ’kin ng white teddy bear.

Tinanggap ko yun at niluwagan ang pagkakabukas ng pintuan. “Pasok po kayo Ma’am, Sir.” Aya ko sakanila.

Pumasok naman sila agad. Inalalayan pa ni Mr. Vandeleur ang asawa niyang buntis para makaupo.

“Kamusta na ang lagay ni Amara?” Tanong sa ’kin ni ma’am Ruwi.

“Nasalinan na po siya ng dugo, Ma’am. Ngunit hindi parin po siya nagigising.” Magalang kong sagot.

“Wag ka mag-alala, magiging maayos din ang lahat.” Naka ngiti niyang sabi sa ’kin.

Wala namang imik si Mr. Vandeleur na nasa tabi ng asawa niya habang naka titig sa Mrs. niya at hinahaplos ang tyan nito.

Napangiti ako dahil ang sweet nilang tignan. Halos nakatitig lang si Mr. Vandeleur sa asawa niya habang nag-uusap kami ng asawa niya.

Napatigil kami sa pag-uusap ni ma’am Ruwi nang biglang bumukas ang pintuan.

Pumasok mula do’n ang humahangos na si Salem. Nagka salubong pa ang tingin namin kaya agad ako umiwas ng tingin at inilipat ko yun kay ma’am Ruwi. May ngiti naman sa labi si ma’am Ruwi nang makita niya si Salem.

Magkakilala kaya sila?

“There you are. How are you?” Tanong ni ma’am Ruwi kay Salem.

Pumasok si Salem at isinara ang pinto. “I’m good.” Sagot niya sa baritonong boses.

“Hubby, pwede bang lumabas muna kayo ni Salem.” Sabi ni Mrs. Vandeleur sa asawa niya. Nalukot naman ang mukha ni Mr. Vandeleur sabay yakap sa asawa niya at parang may binubulong sa teynga.

Natatawa namang pinitik ni Mrs. Vandeleur ang ilong ng asawa niya.

Tumayo si Mr. Vadeleur at hinalikan ang asawa niya sa labi na ikina-iwas ko ng tingin. Agad namang naglakad si Mr. Vandeleur papunta kay Salem at inakbayan ito at hinila palabas ng kwarto.

Kami nalang dalawa ni Mrs. Vandeleur ang naiwan sa loob.

“Kamusta ka, Courtney?” Tanong niya sa ’kin.

“Ayos naman po, Ma’am Ru—”

“Just, Ruwi. Wag na Ma’am.” Pagpuputol niya sa sasabihin ko habang naka ngiti. Nahihiya naman akong nag kamot ng ulo.

Nakakahiya namang tawagin siya sa pangalan niya, lalo na siya ang asawa ni Mr. Vandeleur isa sa pinaka mayamang tao sa buong Asia at sa iba pang bansa.

Halos takot ang lahat kumalaban sakanya pagdating sa business. Nagkukumahog pa ang iba maging business partner niya dahil ayaw nilang maka laban ang isang Vandeleur.

“Pag pasensyahan mo na si Salem.” Sabi niya na ikina tingin ko.

Tumingin si Mrs. Vandeleur kay Amara. “Wala kasi siyang maalala.” Sabi niya at tumingin sa ’kin.

“Last month, na sangkot sa aksidente si Salem. Kaya hindi ka niya maalala. Nagkaroon ng komplekasyon ang utak niya.” Sabi ni ma’am Ruwi. Nanlaki naman ang mata ko.

Kaya ba hindi niya ako maalala?

“But, don’t worry. Babalik at babalik ang memorya niya sa tamang panahon. Maaalala ka din niya. Unti-unti bumalik ang alala niya pero kunti palang.” Naka ngiti niyang sabi.

“Saan ba kayo nakatira?” Tanong niya sa ’kin.

Nahihiya akong nagkamot ng pisngi ko. “Sa may squatter area lang po kami nakatira. Yun lang po kasi ang kinaya ng sahod ko pang bayad ng upa.” Sagot ko.

Tumatango naman si ma’am Ruwi habang nakatingin sa ’kin. Napatigil kami sa pag-uusap nang bumukas ulit ang pintuan.

Napatingin ako ng may pumasok na lalaki. Hindi ko inalis ang tingin ko sa lalaki at kinakabisado ko ang mukha niya. Hindi ako pwedeng magkamali. Memoryado ko pa ang mukha niya hanggang ngayon kahit matagal ’tong nawala.

Nagkatitigan lang kaming dalawa. “M-Mariss..” tawag niya sa ’kin.

Nanlaki ang mata ko habang hindi makapaniwalang nakatingin sakanya. “K-Kuya..”

A/N: may nagbabasa ba sa story ni Salem?? Huhu feel ko kasi ayaw ko ng ituloy yung story pero sinasapian ako ng kasipagan mag update. Sino kaya kapatid ni Courtney. Hulaan niyo..

Chapter 13

HINDI KO inalis ang aking tingin sa lalaking nag bukas ng pintuan. Hindi ko makakalimutan ang kanyang mukha. Kahit pa ang tagal na nitong nawala.

Magkatitigan lang kaming dalawa na parang hindi makapaniwala na nagka harap kaming dalawa. May pelat ito sa kanang mata niya hanggang sa kanyang kilay. Hindi ko tuloy mapigilang umiyak. Sawakas, nakita ko siya ulit. Nakita ko ulit ang nawawala kung kapatid.

“Kuya, Raizen..” mahinang sambit ko sa kanyang pangalan.

Nanlaki ang mata niya habang nakatingin sa ’kin na parang hindi parin niya na pro-proseso na nasa harap niya ako.

Mabilis siyang naglakad sa ’kin habang nakatitig parin ito sa mukha ko. Inangat niya ang kanyang kanang kamay saka niya hinaplos ang aking pisngi. “Courtney Mariss..” mahinang sambit niya sa aking pangalan.

Umiiyak akong tumatango sakanya. Agad niya akong niyakap na sobrang higpit.

Niyakap ko pabalik ang kuya ko. Ang kuya kong matagal ko ng hinahanap. Ang akala ko ay patay na ito, ngunit nandito siya. Hindi na ako mag-iisa.

Kumawala ako sa yakap ng kapatid ko. “Kuya—”

Napatigil ako sa pag sasalita nang biglang bumukas ang pintuan ng room namin. Pumasok si Salem na magkasalubong ang dalawang kilay nito habang masama ang tingin niya kay kuya Raizen.

“Why are you hugging her?” Sigaw pa nito.

Teka! Magkakilala ba sila?

Mas lalo akong nagulat nang maglakad si kuya Raizen papunta kay Salem saka malakas na sinuntok si Salem.

“Kuya!!”

“Raizen!!”

Sabay naming sigaw ni Ma’am Ruwi. Agad akong lumapit kay kuya Raizen habang si Ma’am Ruwi naman kay Salem. Pilit naming pinaghihiwalay ang dalawa. Binubogbog ni kuya Raizen si Salem hindi niya tinigilan ang pag suntok niya sa mukha ni Salem.

“Raizen, stop it!” Saway ni Ma’am Ruwi.

Agad pumasok si Mr. Vandeleur at pinaghiwalay sila kuya Raizen at Salem. Naka hinga ako ng maluwag ng wala man lang kahihirap pinaghiwalay sila ni Mr. Vandeleur. Agad pa ito lumapit sa asawa niya at hinaplos ang umbok na tyan ng asawa niya.

Akmang susugod si kuya Raizen kay Salem ng mapiligan ko siya. “Kuya, tama na!”

Lumingon sa ’kin si kuya saka ibinalik ang tingin kay Salem na parang naguguluhan sa nangyayari. “Walangya ka! Binuntis mo kapatid ko!! Papatayin talaga kita Salem.” Sigaw ni kuya. Ibig sabihin magkakilala sila.

Agad namang lumapit si Mr. Vandeleur saka hinawakan ang balikat ni Kuya Raizen.

“Bitawan mo ko, boss Lucian. Papatayin ko ang gagong yan!!” Sigaw ulit ni kuya.

Sumasakit ang ulo ko sa nangyayari. Hindi ko na alam kung ano ang sasabihin ko.

“Sisiguraduhin kong hindi ka makakalapit kay Courtney at sa anak niyo!!” Sigaw ulit ni kuya.

Walang emosyong nakatingin si Salem kay kuya Raizen.

“Ano!! Wala kang sasabihin!! Putangina ka! Binuntis-buntis mo kapatid ko. Tapos iniwan mo sa ere!”

Akmang susugod na naman si kuya Raizen nang humarang na si Ma’am Ruwi. Sinalo niya ang suntok ni kuya Raizen gamit ang isang kamay niya na dapat kay Salem tatama.

“Umalis ka dyan, Ruwi. Wag mong ipagtatangol ang hayop na yan!” Galit na sigaw ni kuya Raizen.

“Stop it! Raizen. Ako mag papaliwanag sayo, lalo na ngayon, walang maaalala si Salem.” Sabi ni Ma’am Ruwi sa mahinahong boses.

Hindi siya umalis na parang pinoprotektahan si Salem.

“Please.. Raizen, Let’s talk outside.” Sabi ulit ni Ma’am Ruwi.

Ngumiti muna si Ma’am Ruwi sa ’kin saka naunang lumabas. Tinapik pa niya ang balikat ni Salem bago lumabas. Sumunod naman si Mr. Vandeleur habang hawak si kuya Raizen sa balikat.

Masamang tinignan ni kuya Raizen si Salem ng madaanan niya ang lalaki.

Kami nalang dalawa ang naiwan sa kwarto. Hindi ko tuloy alam kung anong sasabihin ko.

Napabuga ako ng hangin sabay tingin kay Amara na wala paring malay.

Sobrang dami nangyari ngayong araw. Una nasabi ko kay Salem na siya ang ama ni Amara. Pangalawa, nakita ko ang nawawalang kapatid ko na kakilala lang din pala ni Salem.

Halos mapasabunot ako sa buhok ko dahil sa daming pumapasok sa isip ko.

“I’m sorry..” mahinang sabi ni Salem.

Agad akong napalingon sa gawi niya. Nakatayo ito sa sa may pinto.

“I’m sorry, kung wala ako sa tabi ninyo ni Amara.” Sabi niya ulit sa ’kin.

Hindi ko magawang magsalita. Hindi ko alam ang sasabihin ko sakanya.

Nag-angat ito ng tingin at naglakad siya papunta sa ’kin. Napa angat ako ng tingin dahil matangkad siya na lalaki.

Inabot niya ang isa kong pisngi sabay haplos sa luha ko dahil sa pag-iyak ko kanina.

“Babawi ako sa inyo ni Amara, kahit wala man akong maaalala sa’yo. Hindi ka man maaalala ng isip ko, naaalala ka naman ng puso ko.” Saad niya habang tinuturo kung saang parte ang puso niya.

“When I saw you outside the operating room earlier, my heart beat faster. I think my heart knows you.” Dagdag niyang sabi.

Hindi ko alam ang sasabihin ko sakanya. Sobrang tagal narin pala simula ng makilala ko si Salem sa Italy. Akala ko hindi na kami ulit magkikita pero ngayon ay nandito na siya sa harap ko.

“Can I hug you?” Tanong niya sa mahinang boses.

Hindi ko tuloy alam kung tatango ako o hindi. Ngunit nakikita ko sa mga mata niya ang lungkot na parang may pinagsisisihan siya.

Lumapit ako ng konti sakanya saka ko siya niyakap. Nagulat pa yata siya sa ginawa ko dahil nanigas ang katawan niya. Naramdaman ko nalang na niyakap niya ako pabalik.

Hindi kami nagsasalita, magkayakap lang kami na parang pinapakiramdaman namin ang isa’t-isa.

Agad ako humiwalay kay Salem ng biglang bumukas ang pintuan ng kwarto namin.

“Gusto mo talagang mabugbog, Salem?” Sabi ni kuya Raizen ng maka pasok siya sa kwarto.

“Kuya..” tawag ko sa kuya ko na parang aatake na naman kay Salem. Wala pa naman ang mag-asawang Vandeleur.

Hindi ko alam kung pano sila patitigilin kung sakaling mag susuntukan na naman sila. Pambihira!

“Kuya.. pwede ba, tumigil ka na.” Saway ko sa kapatid ko.

Tumingin sa ’kin si kuya Raizen saka ito marahang bumuntong hininga.

“Lumabas ka muna. Mag-uusap kami ng kapatid ko.” Sabi ni kuya Raizen kay Salem.

Tumingin muna sa ’kin si Salem saka ito lumapit sa pinto. Tumingin pa ito kay Amara bago tuluyang lumabas ng kwarto.

“Mariss..” tawag sa ’kin ni kuya Raizen.

Agad akong napangiti sa tawag niya sa ’kin. Simula kasi na nawala siya ay wala ng tumatawag sa ’kin ng Mariss. Court or Courtney lang ang tawag ng iba sa ’kin.

“Kuya, akala ko wala ka na. Ang tagal mong nawala.” Malungkot kong sabi.

Bumuga siya ng hangin bago lumapit sakin. “I’m sorry lil’sis kung nawala man ako. Nasaan sila mama at papa? Bakit ikaw lang ang nandito?” Tanong niya sa ’kin.

Tumikhim ako saka tumingin kay Amara. “Simula ng malaman nilang buntis ako ay pinalayas nila ako kuya. Kinalimutan na nila ako kaya wala na akong balita sakanila.” Malungkot kong sabi.

“Simula ng nawala ka ay lagi akong pinag-iinitan ni papa. Lagi din niyang sinasabi na sana ako yung nawala.” Pagpapatuloy ko. Hindi ko na mapigilang umiyak ng maalala ko ang mga masasakit na salita ni papa sa ’kin.

“Ako nalang mag-isa kuya.. ngunit dumating sa ’kin si Amara. Ang pinakamamahal kong anak. Kaya ayon, hindi na ako nag-iisa.” Sabi ko sabay pahid ng luha ko sa aking pisngi at ngumiti kay kuya Raizen.

“Pasensya ka na, kung naranasan mo yun. Wag kang mag-alala, hindi na ako aalis sa tabi mo. Pro-protektahan kita laban kay Salem.” Umiigting ang panga nito takda na galit siya at parang papatay.

Kumunot naman ang noo ko dahil sa sinabi niya. “Bakit mo naman ako pro-protektahan laban kay Salem, kuya?”

“Ang hayop na yun.. iniwan ka lang niya sa ere, samantalang ikaw ay naghihirap buhayin ang anak niyo.” Nanggigil niyang sabi.

Nagtataka naman ako kung paano nalaman ni kuya na naghihirap ako. Nakita niya yata ang mukha ko na naguguluhan kaya bumuga siya ng hangin.

“Wag mo ng tanungin kung pano ko nalaman.” sabi niya kahit wala naman akong tinatanong. Nababasa ba niya isip ko?

“Sa bahay ko na kayo tumira.” Sabi niya ulit sa ’kin.

Tatango na sana ako ng biglang bumukas ang pintuan at pumasok do’n si Salem.

“No! Sa bahay ko sila titira.” Seryoso niyang sabi habang magkatitigan silang dalawa ni kuya Raizen.

Tila nag susukatan ng tingin ang dalawa. Kulang nalang ay may lumabas na kuryente sa mga mata nila.

“Gusto mong durogin ko buto mo?” Galit na sabi ni kuya Raizen.

Napakamot nalang ako sa noo ko, ayan na naman kasi sila. Nag-aaway na naman.

“Sakin sila titira, kapatid ko si Mariss kaya sa ’kin siya titira.” Nakapamulsang sabi ni kuya Raizen.

“Anak namin ng kapatid mo si Amara. Kaya sa ’kin sila titira.” Walang emosyong sabi ni Salem.

Akmang susugod si kuya Raizen kay Salem ng biglang pumasok si Ma’am Ruwi kaya napatigil si kuya Raizen.

“Sakin titira si Courtney at si Amara. Para hindi na kayo mag-away dalawa. Gusto niyo ba akong manganak ng wala sa oras!!” Inis na sabi ni Ma’am Ruwi.

Napayuko naman ang dalawa sa gilid kaya mahinang tumawa naman si Mr. Vandeleur sa nangyari.

Agad naman lumapit sa ’kin si Ma’am Ruwi. “Kapag nagising na si Amara sa bahay ko na muna kayo. Hayaan mo muna yang dalawang yan.” Sabi ni Ma’am Ruwi sabay turo kay Salem at kuya Raizen na nag susukatan na naman ng tingin.

Mukhang mas gusto ko nalang din na kay Ma’am Ruwi muna ako titira. Baka kasi mag patayan ang dalawa kung isa sakanila ang pipiliin ko.

Pinalabas ni Ma’am Ruwi sila kuya Raizen at Salem. Pinagbawal niya na pumunta ang dalawa dito sa kwarto ni Amara dahil wala namang ginawa ang dalawa kundi mag suntokan.

Wala paring malay si Amara kay nag-aalala ako.

Umuwi na ang mag-asawang Vandeleur pero may iniwan silang dalawang bantay samin sa labas. Utos yun ni Ma’am Ruwi para daw hindi maka pasok sila kuya Raizen at Salem dito sa loob.

“Anak.. gumising ka na. Nandito na ang ama mo. Hindi ba, gusto mo siyang makilala.” pagkakausap ko kay Amara habang hawak ko ang kamay niya.

Napatigil ako nang may kumatok sa pinto. Agad ako tumayo para tignan kung sino yun.

Nang mabuksan ko ang pinto ay nakita ko agad ang naka ngiting nurse. May dala itong isang basket ng prutas at mamahaling bouquet.

Pinapasok ko siya sa pag-aakala na baka iche’check niya si Amara.

“Para po saiyo, Ma’am.” Nakangiti niyang sabi sabay abot sa ’kin ng bouquet.

“Para sa ’kin?” Nagtataka kong tanong.

Tumango naman siya habang inilapag niya ang hawak niyang basket na may lamang prutas.

“Kanino galing?” Tanong ko. Kung kay Amara pa ay hindi ako magtatanong. Pero bakit sa ’kin.

“Sa may-ari po ng hospital na ito, Ma’am.” Sagot niya ulit sa ’kin.

Naguguluhan naman akong tumingin sa babaeng nurse. “Sa may-ari? Hindi ko naman kilala ang may-ari ng hospital. Kaya bakit niya ako bibigyan ng bulaklak.” Nagtataka kong tanong.

“Kay Doctor Salem Herreros po galing yan, Ma’am. Inutusan po niya ako na iabot sa’yo yan.” Naka ngiting sagot ng nurse.

Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. “Si S-Salem??”

“Yes po, siya din po ang may-ari ng hospital na ’to.” Sabi niya kaya nanlaki ang mata ko.

Hindi ako makapaniwala na kay Salem ang hospital na ’to.

Nagpaalam naman sa ’kin ang nurse saka siya lumabas ng kwarto.

Tinitigan ko ang magagandang bulaklak na hawak ko hanggang sa may napansin akong note. Kinuha ko yun at agad binuklat.

Susuyuin ko ang pangit mong kuya, para hindi niya tayo hadlangan. Pangako, babawi ako sainyong dalawa ni Amara.

Love,

future husband.

Agad uminit ang magkabilang pisngi ko dahil sa nabasa ko. Baliw talaga ang lalaking yun.

A/N: muntik ko ng makalimutan na kailangan ko palang mag update kay Salem hahahha 😂😂

Chapter 14

SPG~

NAG-AABANG  lang ako ng masasakyan sa kanto para pumasok sa mall na pinag tra-trabahuan ko. Ayaw ko kasi maging pabigat lalo na nakatira ako sa bahay ng pamilyang Vandeleur. Nakakahiya naman masyado kung hindi ako papasok ng trabaho samantalang libre ang pag papatuloy nila sa ’kin. Ayaw pa sana ako payagan ni Ma’am Ruwi na mag trabaho ngunit nag pumilit ako.

Hindi ko makakalimutan ang unang pagkikita ni Salem at ni Amara. Halos umiyak si Salem ng mayakap niya ang anak niya. Napaiyak nalang ako sa mga oras na yun sa sobrang saya. Maging si kuya Raizen ay ipinakilala ko din sa anak ko.

Sobrang saya ni Amara ng makita niya ang ama niya. Halos ayaw na ngang humiwalay kay Salem, para itong takot mawala ang ama niya.

Napatingin ako sa dumaan na jeep sa harap ko ng makita ko itong punong-puno. Napabuga nalang ako ng hangin. Mukhang mala-late pa yata ako. Ang hirap palang sumakay dito sa village na’to.

Tumingin ako sa relo ko na nasa pulsuhan saka ulit tumingin sa mga dumadaang jeep. Halos punuan ang mga ito dahil rush hour naman din kasi.

Napa-igtad ako nang narinig ko ang bosena sa likod ko. Mabilis ako lumingon sa likod ko at nakita ang itim na sasakyan na rolls-royce. Bumukas ang pintuan ng driver seat at mula do’n ay lumabas si Salem.

Naka suot siya ng ragged jeans at statement na tshirt. Mahina akong natawa ng mabasa ko ang nakasulat. Daddy ako ni Amara. Napa iling nalang ako habang nakatingin sakanya.

“Come on, ihahatid kita kung saan ka pupunta.” Sabi niya sa ’kin. Tinanggal pa niya ang suot niyang sunglass bago lumapit sa ’kin.

Hinawakan niya ako sa pulsuhan saka niya ako hinila papunta sa passenger seat. Hindi nalang ako tumutol dahil baka malate ako.

Agad niyang binuksan ang pintuan ng passenger seat saka niya ako inalalayan papasok ng kotse at isinara ang pinto. Umikot siya sa driver seat saka pumasok ng kotse.

“Where to?” Tanong niya sa ’kin. Sinabi ko lang sakanya kung saang mall ako pumapasok. Tahimik naman ako na nakaupo sa passenger seat.

Nalaman ko mula kay Ma’am Ruwi na sumailalim daw si Salem sa therapist. Simula din no’n ay parang naalala na daw niya ang iba sabi ni Ma’am Ruwi.

Ngunit para sa ’kin, para itong hindi nawalan ng memorya. Ganun parin kasi siya, pilyo parin. Lagi pa niyang inaasar si kuya Raizen at panay tawag ng bayaw sa kuya ko, kaya yung kuya ko na mainitin ang ulo ay lagi siyang binubogbog. Kaya nga sa bahay kami ng pamilyang Vandeleur nakatira.

Napabuga ako ng hangin ng madaanan namin ang traffic na kalsada. Lagot na talaga ako. Napakamot nalang ako sa ulo ko dahil sa inis ko.

Napalingon naman ako kay Salem dahil nakatingin siya sa ’kin. Kahit may suot siyang sunglass ay damang-dama ko ang mga titig niya.

Biglang lumapit sa ’kin si Salem saka itinapat ang mukha niya sa leeg ko at   inamoy. Napakagat ako sa ibabang labi ko ng maramdaman kong dumampi ang labi niya sa leeg ko.

“A-anong ginagawa mo?” Nauutal kong tanong saka inabot ang ulo niya para itulak siya. Nanlaki ang mata ko ng maramdaman ko ang pag dampi ng dila niya sa leeg ko. “S-Salem..” nahihirapan kong sabi.

Mas lalo pang nanlaki ang mata ko ng sinapo niya ang isa kong dibdib. “Ahh..”

Napapikit ako habang naka hawak sa buhok ni Salem na dinidilaan ang leeg ko habang ang isa niyang kamay ay minamasahe ang isa kong dibdib. Hindi pa siya nakuntento ng ipasok niya ang kanyang kamay sa loob ng blouse ko at mabilis na ipinasok ang kamay niya sa suot kong bra.

“Ohh!!”

Sinakop ni Salem ang labi ko habang wala paring patid ang paglalaro niya sa ut*ng ko gamit ang daliri niya. Napasigaw ako ng pinunit ni Salem ang suot kong blouse. Nag sitalsikan pa ang batones ng blouse ko sa ginawa niya.

“Bakit mo pinunit??” Gulat kong tanong sakanya saka malakas na tinulak ang mukha niya.

Titig na titig siya sa ’kin hanggang sa bumaba ang tingin niya sa dibdib ko. Lantad na lantad ang mayayaman kong dibdib sa paningin ni Salem.

“Fuck!”

Mabilis niyang pinunit ang suot kong bra saka niya ito hinagis sa back seat. “Ano ka ba papasok ako sa trabaho!” Sigaw ko sakanya sabay takip ng dibdib ko. Bakit ba kami umabot sa ganito.

Sabay kaming na gulat ng marinig namin ang mga bosena sa likod namin. Umusad na pala ang nasa harap namin na sasakyan. Agad namang nagmaneho si Salem saka siya niya iniliko ang sasakyan. Nanlaki ang mata ko ng makita ko na hindi na ito yung way na papunta sa mall kung saan ako nag tra-trabaho.

Mabilis ang pagmamaneho ni Salem na parang may hinahabol. Hanggang sa pinark niya  ang sasakyan sa isang tagong lugar. Walang ka tao-tao dito at maganda ang tanawin. Nakikita kasi ang kabundukan mula dito kung saan pinark ni Salem ang kotse.

Agad na sinubo ni Salem ang isa kong ut*ng. Hinawakan pa niya ang dalawa kong kamay saka itinaas yun para hindi ko siya matulak. “Salem!”

Nakatingin siya  sa ’kin habang pinapakita niya kung paano niya nilalaro ang ut*ng ko gamit ang dila niya.

“Ahhh..”

Sisip-sipin niya tapos pinapatulis niya ang dila niya habang nilalaro ang ut*ng ko.

Napaliyad nalang ako ng sapuhin ni Salem ang pagkababae ko. Naka suot lang ako ng skirt kaya mabilis niyang naipasok ang kamay niya do’n.

“Ahh!!! Salem.” Napa hawak ako sa braso niya habang ang kamay niya ay  nilalaro ang kuntl ko. Pinapa-ikot niya pa ito habang wala paring tigil sa pag sipsip ng utng ko.

“S-Salem.. kailangan ko pumasok s-a traba—”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko ng mabilis niya sinakop ng halik ang mga labi ko. Kinagat-kagat pa niya ang ibabang labi ko na parang nanggigil.

“I really want to do this to you, amore.” Bulong niya sa ’kin bago sakupin ulit ng halik ang labi ko.

Hindi ko napigilan ang sarili ko na tugunin ang mga halik niya. Umungol ako sa loob ng bibig ni Salem sa sobrang sarap na nararamdaman ko.

“Ohhh.. Salem.. ayan na ako!”

Mas lalo lang niya binilisan ang paglabas masok ng daliri niya sa loob ko habang naka titig sa ’kin.

Napa-arko ako ng maabot ko ang sukdulan ko. Hinugot naman ni Salem ang kamay niya sa loob ko saka niya sinubo ang daliri niya.

Nakatitig siya sa ’kin habang sinusubo ang daliri niya. Napalunok ako ng ilang beses ng makita ko si Salem na hinubad ang suot niyang tshirt.

Bumungad sa paningin ko ang matipuno niyang katawan na akala mo ay naka tambay sa gym. Napasigaw ako ng binuhat ako ni Salem ng walang kahirap-hirap saka kinandong.

“Ride on me, amore.. please.” Mapupungay ang mata niya habang nakatingin sa ’kin. Napakagat akosa ibabang labi ko ng maramdaman ko ang pagkalalaki niya na tumatama sa bukana ko. May suot pa siyang pantalon ngunit nararamdaman ko na ang matigas niyang pagkalalaki.

Kinalas ni Salem ang belt niya saka binuksan ang pantalon niya. Inilabas niya ang kahabaan niya sa suot niyang boxer. Nanlaki ang mata ko ng tumabad sa ’kin ang galit na galit niyang alaga na handa ng lumaban.

Inangat naman ako ni Salem saka pinasandal ang likod ko sa manibela. Saka niya ipinasok ng mabilis ang pagkalalaki niya sa loob ko.

“Fuck!!” He cursed.

Napakagat ako sa aking labi ng pumasok ang kahabaan niya sa loob ko. Mahina siyang umuulos sa loob ko. “S-Salem..”

Napatingin ako sa mukha ni Salem na punong-puno ng pagnanasa sa ’kin. Inabot niya pa ang isa kong dibdib saka niya minamasahe ito.

Simula ng magising si Amara ay wala na siyang ginawa sa ’kin kundi suyu-in ako. Hindi namin pinapahalata kay kuya Raizen ang panliligaw sa ’kin ni Salem dahil alam kung magagalit si kuya. Minsan ay patago kami nagkikita ni Salem.

“Ohh, Fuck!” Ungol ni Salem habang walang habas na umuulos sa pagkababae ko.

“Ohh.. Salem.. ang sarap.” Nagdedeleryo kong ungol.

Dinilaan naman ni Salem ang tiyan ko saka mahinang sinisipsip ang balat no’n. Ang lakas ng ulos niya sa loob ko. Halos maubusan ako ng hangin dahil sa tindi ng sarap na nararamdaman ko.

Tumirik ang mata ko at halos magulat ng gumalaw ang kotse sa lakas ng ginagawa ni Salem sa ’kin.   Ungol lang ako ng ungol habang tagaktak ang pawis ko. Ilang sandali lang ay nakaramdam ako na parang may namumuo sa puson ko.

“Oh.. malapit na ako Salem.” Sigaw ko. Tanging ungol lang ang narinig ko kay Salem at mas lalo pang binilisan ang pag ulo sa loob ko.

Konti nalang, malapit ko ng maabot. “Ohh!!” Napaliyad ako ng hindi ko na talaga mapigilan pa ang gustong lumbas sa loob ko. Sumabog ng tuluyan ang katas ko ngunit hindi parin tumitigil si Salem sa pag-ulos sa loob ko at gigil na gigil ang ginagawa nitong pag-ulos.

“Tangina!” Mura niya.

Nanginig ang katawan ni Salem at ang sumunod no’n ang pagsabog ng katas niya sa loob ko. Hinihingal kaming dalawa habang magkatitigan. Naka bukas naman ang aircon ng kotse ngunit sobrang pawis na pawis kaming dalawa.

Akamang baba ako sa kandungan niya ng hawakan ni Salem ang bewang ko saka ako inangat at pinasandal ulit sa manibela. Ibinuka niya ang dalawa kong binti na ikina init ng pisngi ko.

“A-ano ba..” sita ko sakanya. Titig na titig kasi siya sa pagkababae ko. “Ibaba mo nga ako baka masira pa itong manibela ng kotse mo.” Sabi ko sabay irap kong sabi kay Salem.

Mahina naman siyang tumawa saka may inabot na tissue sa gilid. Kumuha siya yun saka pinunasan ang pagkababae ko. “It’s okay. Kaya ko namang bumili ng bagong sasakyan. Kaya wala akong pakialam kung masira man ’to. Ang mahalaga ay maangkin lang kita ulit.” Nakangisi niyang sabi sa ’kin.

Hindi nalang ako sumagot sakanya. Mahigpit ang hawak ko sa gilid ng pinto para hindi ako mahulog. Pinupunasan naman ni Salem ang pagkababae ko gamit ang tissue. Lantad na lantad sakanya ang pagkababae ko dahil nakabukaka ako sa harap niya habang nakaupo sa manibela.

Nang matapos niyang punasan ang pagkababae ko ay kumindat siya sa ’kin. Magsasalita pa sana ako ng mabilis siyang sumubsob sa pagkakababe ko.

“Ahhh..”

Napahawak nalang ako sa buhok niya para kumuha ng lakas sa ginagawa niya sa ’kin. Ilang ulit na namin ito ginagawa ni Salem ng patago. Hindi kasi siya makalapit sa ’kin dahil nandyan ang kuya Raizen ko mahigpit na naka bantay sa ’kin.

Minsan pa nga ay inaabangan niya ako sa labas ng mall at nagsusuot pa talaga siya ng pang pulubing damit para lang makalapit sa ’kin. May mga bantay kasi na ikinalat si kuya Raizen kung saan ako nag tra-trabaho. Kaya patago kaming nagkikita ni Salem. Nagawa nadin niyang mag disguise ng lolo para lang talaga maka lapit sa ’kin.

Napakagat ako sa ibabang labi ko ng mahinang sinisip-sip ni Salem ang kunt*l ko. Tumitirik na ang mga mata ko dahil sa sobrang sarap na nalalasap ko.

Kung ako lang ang tatanungin ay gusto kung makasama si Salem. Naawa din kasi ako kay Amara na laging hinahanap si Salem sa pag gising niya na wala ang ama niya. Ngunit nangako sa ’kin si Salem na susuyu-in niya si kuya Raizen para payagan niya kami magsama. Hindi daw siya titigil hangga’t hindi niya na papayag si kuya Raizen.

Naririnig ko pa ang ginagawa ng makasalanang dila ni Salem sa ginagawa niya sa pagkababae ko. Mukhang hindi na naman ako makakapasok sa trabaho nito. Mag-iisip na naman ako kung anong idadahilan ko kay ate Alice kung bakit ako hindi nakapasok. Ayaw na sanang pumayag ni Salem na magtrabaho ako ngunit hindi ako pumayag. Kaya wala narin naman siyang nagawa.

A/N: sorry na talaga sa makakabasa nito. Susunod pa si Lucifier mamaya sa update ko. Kaya sorry na talaga wahahha 😂😂

Chapter 15

MAGKASAMA kami ni kuya Raizen ngayon sa mall. Balak kasi daw niya akong bilhan ng mga gusto ko. Ayaw ko na sanang pumayag kaso nag pumilit si kuya kanina.

Naglalakad kami sa mall nang mapansin ko na may nakasunod samin. Hindi ko alam kung nahahalata ba ni kuya ang taong sumusunod samin, seryoso kasi ang mukha ni kuya habang naglalakad. Mahina akong natawa ng matisod pa ang lalaking naka sunod samin kaya napalingon si kuya Raizen sa ’kin.

Naka kunot noo siya habang nakatitig sa ’kin. “What is it?” Seryoso niyang tanong. Umiling ako habang hinila si kuya Raizen papunta do’n sa department store. Baka kasi mahalata niya si Salem na nakasunod samin.

Ewan ko ba dito kay Salem, panay sunod sa ’kin. Nag susuot pa talaga siya ng kung ano-ano, makalapit lang sa ’kin.

“Gusto ko nito, kuya.” Sabi ko kay kuya Raizen sabay kuha sa naka display na damit. Palinga-linga naman si kuya Raizen na parang may hinahanap. Nagtataka naman ako kaya kinalabit ko siya. “May hinahanap ka ba kuya?”

Hindi siya sumagot agad at parang may hinahanap. Tumikhim siya bago tumingin sa ’kin. “Anong pwedeng ibigay na damit sa isang.. 19 years old?” Tanong niya sa mahinang boses.

Naguguluhan naman akong tumingin sakanya at pinaningkitan ko siya ng mga mata ko. “Wag mong sabihin para sa babae ’yan?”

Nag-iwas naman siya ng tingin sa ’kin. “Eh, ’di hindi ko sa sabihin.” Walang buhay niyang sagot.

Kinurot ko si kuya Raizen dahilan para mapatingin siya sa ’kin. “Kuya, masyadong matanda ka para sa 19 years old,” saad ko.

“Age doesn’t matter.” Seryoso niyang sagot.

“And jail is just a room, kuya. Ayaw kitang dalawin sa kulungan pagnagkataon,” nakanguso kong sabi.

Hinawakan naman niya ako sa balikat saka pinatalikod sa gawi niya at  tinulak ako. “Tulungan mo na akong maghanap ng pwede kung ibigay sakanya.” Sabi pa niya sa ’kin habang tinutulak ako. Sabi ko na nga ba eh! Hindi niya ako yayain mamili kung wala siyang kailangan sa ’kin.

Naghanap ako ng pasok sa taste ng isang 19 years old. Sinabi sa ’kin ni kuya Raizen kung anong klaseng babae ang pagbibigyan niya.  Sabi naman niya sa ’kin ay simpleng babae lang daw kaya mga simpleng damit ang pinili ko. Naloka ako ng binilhan ng kuya ko ng mamahaling relo ang babae samantalang ako apat na damit lang binili sa ’kin. Ang sarap batukan ng kuya ko promise.

Naghanap lang kami ng restaurant dahil nagutom ako sa mga presyong pinagbibili ng kapatid ko. Kumain kami sa mamahaling restaurant na ngayon palang ako nakapasok.

Nag simula na kaming kumain ng maramdaman ko na parang naiihi ako. Tumayo ako para pumunta sa banyo ng restaurant na ’to, ngunit merong mga naka pila kaya no choice ako kaya naglakad nalang ako pabalik sa table namin ni kuya Raizen.

“Kuya, hanap ako ibang restroom. Ang daming naka pila eh,”  sabi ko sakanya. Tumango naman siya habang may ka text sa phone niya.

Agad akong lumabas ng restaurant at nagtanong sa nakasalubong kong guard. Tinuro naman niya sa ’kin ang deriksyon kaya agad kong tinungo ’yon.

Pag pasok ko sa banyo ay walang masyadong tao. Tatlo lang kami at nag-aayos lang sila ng make up nila. Lumapit ako sa sink saka nag hugas muna ng kamay.

Agad akong pumasok sa isang cubicle para umihi. Nang matapos ako ay agad kong isinuot ang pantalon kong nakababa. Binuksan ko ang pintuan ng biglang may pumasok na naka sombrero at naka suot ng sunglass. Tinulak pa niya ako papasok ulit sa cubicle.

“Anong..” hindi ko natuloy ang sasabihin ko ng mabilis niyang takpan ang bibig ko gamit ang kamay niya.

Inabot ko ang kamay niya saka hinila ’to. “Anong ginagawa mo dito, Salem?” Inis kong tanong sakanya.

Baliw talaga! baka may pumasok sa restroom at makitang nandito siya sa banyo ng pangbabae.

Tinanggal niya ang suot niyang sunglass saka ako hinalikan sa labi. Napapikit nalang ako habang naka hawak sa kamay niya na nasa baba ko. Napasinghap ako ng kagatin niya ang ibabang labi ko saka niya mabilis ipinasok ang dila niya sa loob ng bibig ko.

Naghiwalay lang ang mga labi namin nang kapusin na kami ng hininga. “Lumabas ka na nga! baka may makaka-kita satin dito,” sabi ko sakanya. Pero ang loko ngumiti lang siya sa ’kin saka ako pinatalikod. Ikinis-kis pa niya ang pagkalalaki niya sa pang-upo ko. “Salem!!”

“Shh.. wag ka maingay, amore. Baka may makarinig sa’yo at akalaing ni ra-rape ka sa loob.” Bulong niya sa tenga ko.

“Bakit? Hindi ba yan ang ginagawa mo sa ’kin ngayon?” Tanong ko saka ko siya siniko sa dibdib.

“Hindi, gusto mo naman din eh,” pilyo niyang sagot saka mabilis na binuksan ang zipper ng pantalon ko. “Salem, ano ka ba!!” Pigil ko sa kamay niya ngunit dinilaan niya lang ang leeg ko dahilan para mapaungol ako.

“Saglit lang ’to, amore. Please.. pagbigyan mo na ako.” Bulong niya ulit sa tenga ko. Naibaba niya ang pantalon ko at mabilis na sinalat ang pagkababae ko. Nakagat ko ang ibabang labi ko ng may narinig akong boses sa labas ng cubicle. Pinipigilan kong hindi gumawa ng ingay ng mabilis na ipinasok ni Salem ang kahabaan niya sa loob ko.

“Fuck!” Bulong niya habang umuulos sa likod ko.

“Tinigang mo ko ng two weeks, amore. Kaya magbabayad ka sa ’kin.” Bulong niya sa tenga ko saka niya kinagat-kagat ’to ng mahina. Ang isa naman niyang kamay ay menamasahe ang dibdib ko.

“Ahh..” I moaned.

Mahina namang tumawa si Salem at mabilis na tinakpan ang bibig ko para hindi ako umungol ulit dahil may gumagamit ng cubicle sa katabi kong cubicle. Ka inis talaga ’to si Salem, walang pinipiling lugar.

“Uhmm..”

Hindi ko kayang hindi umungol lalo na kapag sinasagad niya sa loob ko. Napaka sarap ng hatid no’n sa ’kin. Ang lakas pa ng ulos niya at wala na akong nagawa kundi tanggapin ang masarap niyang ulos sa loob ko. Ilang sandali lang ay nakaramdam ako na parang may namumuo sa puson ko.

“Malapit na ako Salem.. ahh.”

“Putangina!” nang gigil niyang sabi sa ’kin saka mabilis na sinakop ang labi ko at sinipsip ang dila ko. Nakagat ko ang ibabang labi ni Salem ng maabot ko ang sukdulan. Sumunod naman si Salem sa ’kin at ipinutok ang katas niya sa loob ko.

Hinihingal kaming dalawa habang magkatitigan sa isa’t-isa. Hindi parin niya hinuhugot ang pagkalalaki niya sa loob ko. Mahina ko namang tinampal ang kamay niya dahil nilalaro na naman niya ang kunt*l ko. “Tumigil ka nga! Baka hinahanap na ako ni kuya Raizen.” Seryosong sabi ko. Ako na ang humiwalay kay Salem dahilan para mahugot ang kahabaan niya sa loob ko.

Itinaas naman ni Salem ang underwear ko at pantalon. “Bakit ka ba nandito?” Tanong ko sakanya.

Yumakap naman siya sa bewang ko sabay halik sa labi ko. “Binabantayan lang kita. Baka kasi may ipakilala sa’yo yung kuya mo na ibang lalaki,” naka nguso niyang sabi sa ’kin.

“Huh? Bakit mo naman nasabi yun?” Nagtatakang tanong ko.

“Ang gago mo kasing kuya.. sinabihan ako na may ipapakilala daw siyang ibang lalaki sa’yo. Ayaw daw niya ako para sa’yo.” Pagsusumbong niya sa ’kin.

Niyakap ko si Salem saka kinurot ang tagiliran niya. “Nagpapatulong lang si kuya Raizen sa ’kin. May pagbibigyan yatang babae.” Sabi ko sakanya. Mahina namang tumawa si Salem na parang aliw na aliw sa sinabi ko.

“Ahh.. kaya ka pala niya sinama.” Natatawa niyang sabi.

“Bakit ka natatawa?” Takang tanong ko.

“Wengya! Paanong hindi ako matatawa eh, naging sugar daddy ang kuya mo. Patay na patay do’n sa isang 19 years old na estudyante.” Sabi sa ’kin ni Salem.

Hindi naman ako makapaniwala sa sinabi ni Salem. Kailangan ko talagang makausap si kuya Raizen sa ginagawa niya. Mukhang nabasa yata ni Salem ang nasa isip ko dahil niyakap niya ako saka dinampian ng halik ang noo ko. “Wag mo ng intindihin ang kuya Raizen mo. Hayaan mo nalang siya sa gusto niya. Ang intindihin mo ang galit na galit kong pagkalalaki. I’m craving for you again.” Malandi niyang sabi.

Mabilis ko namang tinampal ang bibig niya. Inayos ko muna ang buhok ko bago binuksan ang pintuan. Sumilip muna ako para makita kung may tao ba sa labas. Tumawa naman si Salem sa likod ko saka hinawakan ang dibdib ko. Siniko ko naman siya dahil nakikiliti ako.

Nang masiguro kong wala ng tao ay agad kong hinila si Salem palabas ng cubicle at dali-daling lumabas. Nakahinga ako ng maluwag ng makalabas kaming dalawa.

“Sige na! Umuwi ka na. Babalik na ako kay kuya Raizen.” Pagpapaalam ko sakanya. Isinuot niya ang sunglass niya bago siya nagsalita. “Buksan mo lang ang bintana ng kwarto mo mamaya. Aakyat ulit ako.” Binatukan ko naman siya sa sinabi niya. Dalawang beses kasi niyang ginagawa yun. Buti nga hindi siya nahuhuli ni Ma’am Ruwi. Ang alam ko kasi ay mahigpit ang security ng bahay ng pamilyang Vandeleur. Walang ibang makakapasok kung hindi naka register ang mukha sa scanner na nasa harap ng gate nila. May scanner kasi do’n kaya malalaman nila Ma’am Ruwi kung may tao sa labas ng bahay nila.

Tumalikod na ako kay Salem at nagsimula ng maglakad. Hindi ko siya nilingon at pinagpatuloy ko lang ang paglalakad ko.

Napahinto ako sa paglalakad ng may nakita akong cute na stuff toys. Gusto kong bilhin yun para kay Amara. Akmang papasok na sana ako ng may tumawa sa likod ko.

“Oh.. look who’s here. Si Courtney negra.” Sabi ng lalaki na nasa likod ko. Agad akong lumingon at nakita ko sila Coleen, Grace at Justine. Tumatawa sila habang nakatingin sa ’kin.

Umiwas nalang ako ng tingin saka nagsimulang maglakad ulit. Next time ko nalang bibilhin ang stuff toys na nakita ko. “Aba! Tinatalikuran na kami ng negra ahh!!” Pang-aasar ni Justine sa ’kin sabay hawak sa balikat ko dahilan para mapahinto ako.

Nilingon ko siya saka ko sinampal ng malakas si Justine. “Alam mo ikaw.. ka lalaki mong tao pero pumapatol ka sa babae. Bakit ikinagwapo mo ba ang pang bu-bully mo sa ’kin?” Hindi na ako naka tiis sa sobrang inis ko sa lalaking ’to.

“Aba! Matapang ka ng negra ka ha!” Inis na sabi ni Justine sa ’kin.

“Sampalin mo rin para mamula naman ang kutis niyang maitim.” Tumatawang sabi ni Grace sa likod ni Justine.

Napapikit ako ng makita kong itinaas ni Justine ang isa niyang kamay para sampalin ako. Hinihintay ko nalang na dumapo ang palad niya sa pisngi ko. Ngunit wala akong naramdaman, bagkos ay narinig ko ang malakas na sigaw ni Justine. Minulat ko ang mga mata ko at nakita ang walang emosyong mukha ni Salem habang pinipilipit ang kamay ni Justine.

“T-Tama na.. masakit.” Pagmamakaawa ni Justine kay Salem ngunit hindi man lang pinakinggan ni Salem yun at mas lalong pinilipit pa niya ang braso ni Justine. Sa tindi ng pagkakapilipit ay narinig ko ang pagkabali ng buto ni Justine.

Umalingaw-ngaw ang sigaw ni Justine maging sila Coleen at Grace ay sumigaw ng malakas kaya lahat ng mga dumadaan ay napatingin samin.

“How dare you insult my future wife. I will kill you, bastard.” Galit na sabi ni Salem habang madilim ang mukha niya na nakatingin kay Justine. Halos umiyak na si Justine sa sobrang sakit na nararamdaman niya.

Agad akong lumapit kay Salem saka hinawakan ang kamay niya. “Tama na yan, Salem..”

Tumingin naman sa ’kin si Salem. “Bakit hindi mo sinabing may ng bu-bully sa’yo?” Seryoso niyang tanong sa ’kin. Halata talaga sa mukha niya na galit na galit siya.

Hindi naman ako nakasagot kay Salem. Tumingin si Salem kina Coleen at Grace na takot na takot na ngayon. “Magkita tayo sa korte. Hindi ko mapapalagpas ang pang bu-bully niyo sa babaeng mahal ko.” Sabi niya saka mabilis na itinulak ng malakas si Justine dahilan para mapasalampak ’to sa sahig.

Nandidiri akong nakatingin sa braso ni Justine na naging korteng letter S dahil sa pagkabali ng braso niya. Hinawakan naman ni Salem ang kamay ko kaya tumingin ako sakanya.

“Gagawin ko ang lahat makulong lang ang mga ’yan. Ituro mo pa sa ’kin ang ibang nang bu-bully sa’yo,” seryoso niyang sabi.

“Hindi mo papatayin?”

Agad kaming napalingon ni Salem sa likod namin ng marinig namin yun. Si kuya Raizen habang bitbit ang mga paper bag na pinamili namin kanina.

Lumapit siya kay Salem saka malakas na binatukan sa ulo. “Bantay salakay ka talagang gago ka.” Sabi ni kuya Raizen kay Salem.

Nagkamot naman ng ulo si Salem saka naka ngusong tumingin kay kuya Raizen. “Aray naman, bayaw.” Reklamo niyang sabi.

Napa-iling nalang ako sakanilang dalawa na nagbabangayan na naman. Dumating ang staff ng mall at tinulungan si Justine tumayo saka isinakay sa stretch bed. Inutusan pa ni Salem ang bumuhat kay Justine na wag dadalhin sa Herreros hospital dahil tutuloyan niya lang daw do’n si Justine.

A/N: Salem niyo, bantay salakay wahahha 😂😂😂

Chapter 16

NAKANGITI AKO habang binibihisan si Amara. Gusto kasi ni Salem na ipasyal ang anak namin. Maaga nga ’to pumunta sa bahay ni Ma’am Ruwi para sunduin kami dito.

Nasa kwarto kami ni Amara habang binibihisan ko siya. Bumukas naman ang pintuan ng kwarto at pumasok do’n si Salem.

“Daddy!!” Naka ngiting tawag ni Amara sa ama niya.

Agad ’tong tumakbo papunta kay Salem saka nagpabuhat. Naka ngiti namang binuhat ni Salem si Amara saka hinalikan sa pisngi. “Excited ka na ba anak?” Tanong niya kay Amara. Tumango naman si Amara saka inabot kay Salem ang pang tali niya sa buhok.

“Daddy.. tali mo hair ko.” Sabi nito sa ama niya.

Naglakad si Salem papunta sa tabi ko saka ’to umupo sa kama at kinandong si Amara. Sinuklay niya ang buhok ni Amara, pinipilit niyang itali ang buhok ni Amara pero hindi niya magawa.

Mahina naman akong natawa dahil paulit-ulit lang ang ginagawa niya. “Wag mo nga akong tawanan, amore. Paano ba kasi magtali?” Naka nguso niyang tanong sa’kin. Akmang hahawakan ko sana ang buhok ni Amara ngunit inilayo niya ang ulo niya saka ’to nagsalita. “No, Mama. Gusto ko Daddy lang,” nakanguso niyang sabi.

Napa-iling nalang ako habang nakatingin kay Salem na paulit-ulit na sinusuklay ang buhok ni Amara.

Pumayag si kuya Raizen na ilabas kami ni Salem basta ba daw wag kami itatakas ni Salem. Pinagtulungan nila Salem at kuya Raizen ang lahat na nang bully sa ’kin. Hinarap nila ’to sa korte saka kinasuhan. Halos maiyak si Coleen na nang hihingi ng tawad sa ’kin dahil natanggal siya sa agency niya sa pag mo-model. Lahat ng may mga trabaho na ng bully sa ’kin ay nawalan ng trabho at kahit kailan ay hindi tatanggapin sa trabaho. Hindi ko alam kung paano nagawa nila Salem yun pero balak talaga nilang pahirapan ang mga nang bully sa ’kin.

Sinabi kong hayaan nalang ngunit ayaw niyang makinig. Pati si kuya Raizen ay suportado si Salem sa pinaggagawa niya.

Tumayo ako para magbihis narin dahil inuna ko kasi si Amara bihisan. Tapos naman na ako naligo kaya mabilis lang naman ako. Nag suot lang ako ng simpleng blouse saka fitted pants.

Nagsusuklay ako ng buhok ko sa harap ng salamin ng makita ko si Salem na naglalakad papunta sa likod ko. Nagkatinginan kaming dalawa mula sa salamin kaya napalunok ako ng ilang beses. Hinawi niya ang buhok ko bago ’to tumingin ulit sa salamin.

Napangiti ako ng hinalikan niya ang ulo ko bago ako niyakap mula sa likuran. Ilang minuto lang ay humiwalay siya sa pagyakap sa’ kin at may kinuha sa bulsa niya. Nakasunod lang ang mga mata ko ng makita ko ang hawak niyang kwentas.

Inilagay niya ’to sa leeg ko saka niya ikinabit sa batok ko. “Beautiful.” bulong niya sa teynga ko. Kinapa ko naman ang pendant habang may ngiti sa labi.

“Daddy.. alis na po tayo?” Inosenteng tanong ni Amara. Mahina namang tumawa si Salem saka binuhat ang anak niya at hinawakan ang kamay ko.

“Are you done, mommy?” Tanong niya sa ’kin. Uminit naman ang pisngi ko sa tinawag niya sa ’kin kaya pinalo ko siya ng mahina sa balikat.

Kinuha ko lang ang shoulder bag ko saka kami sabay naglakad patungo sa pintuan. Ako na ang nagsara ng pinto ng kwarto dahil buhat ni Salem si Amara habang ang isang kamay niya ay hawak ang kamay ko.

Bumaba kami ng hagdan at nakita namin ang mag asawang Vandeleur na nag lalambingan. Tumikhim si Salem dahilan para mapalingon sila sa gawi namin. Nakangiting nakatingin si Ma’am Ruwi habang ang asawa niyang si Mr. Vandeleur ay walang emosyon ang mukha na nakayakap sa likod ng asawa niya.

“Buti naman pinayagan ka ni Raizen na ilabas sila Courtney at Amara.” Naka ngiting sabi ni Ma’am Ruwi.

“Syempre, takot lang no’n sa ’kin.” Mayabang na sabi ni Salem sa tabi ko.

“Balita ko sinakal ka daw ni Raizen.” Seryosong sabi ni Mr. Vandeleur. Hindi ko akalain na magsasalita siya. Hindi kasi siya palasalita pero pagdating sa asawa niya ay laging nakayakap na parang mawawala si Ma’am Ruwi. May isang beses pa nga na sinama ako ni Ma’am Ruwi mag mall n’ong umalis ang asawa niya dahil pumunta ng company. Nagulat nalang kami ni Ma’am Ruwi na nasa likod na siya habang hinihingal na yumakap kay Ma’am Ruwi. Natawa nalang kami pareho dahil sa itsura ni Mr. Vandeleur.

“Wengya! Paano mo nalaman yun boss Lucian?” Tanong ni Salem. Hindi naman sumagot si Mr. Vandeleur saka sumubsob sa leeg ni Ma’am Ruwi habang naka yakap mula sa likod niya.

“Sige na, gumala na kayo. Nagpapababy sa ’kin ang damulag ko kaya umalis na kayo. Enjoy!” Naka ngiting sabi ni Ma’am Ruwi samin.

Tumango lang ako saka ako hinila ni Salem palabas ng bahay habang si Amara naman ay kumakanta ng Baa Baa black sheep na sinasabayan naman ni Salem sa pagkanta.

Inilagay ni Salem sa backseat si Amara saka sinuotan niya ’to ng seatbelt. Pumasok narin ako sa passenger seat saka hinintay si Salem na pumasok sa sasakyan.

“Daddy ..bili tayo maraming stuff toys.” Naka ngusong sabi ni Amara sa daddy niya.

“Sure, baby. We will buy everything you want.” Ngiting sagot ni Salem saka binuhay ang makina ng sasakyan.

Tahimik naman akong nakaupo sa passenger seat habang nakalingon ako kay Amara. Panay tawa kasi ’to sa tablet na pinapanood niya.

Napalingon ako kay Salem nang maramdaman kong hinawakan niya ang kamay ko habang ang isa niyang kamay ay nasa manibela.

“May gusto ka bang bilhin, mommy?” Tanong niya sa ’kin sabay halik sa likod ng palad ko. Agad uminit ang mukha ko dahil sa tawag niya sa ’kin. Hindi ako sanay na tinatawag niya akong mommy. Narinig ko naman siyang tumawa ng mahina kaya mas lalong uminit ang pisngi ko.

Isang oras lang mahigit ay nakarating kami agad sa isang malaking mall. Ang alam ko kasi ay nandito ang pinaka malaking palaruan ng mga bata. Gusto ko nga sana dati dalhin dito si Amara ngunit hindi ko afford ang entrance fee.

“Come on, maglalaro tayo sa loob.” Naka ngiting sabi ni Salem.

Bumaba siya sa sasakyan saka umikot papuntang passenger seat saka ako pinagbuksan ng pintuan. Agad naman akong lumabas at inalalayan  ako ni Salem bumaba ng kotse. Nagulat ako ng bigla niya akong hinalikan sa labi kaya na tulos ako sa kinatatayuan ko at na pakurap-kurap nalang. Mahina namang tumawa si Salem saka mahinang pinitik ang noo ko dahilan para bumalik ang diwa ko.

Binuksan niya ang pintuan ng back seat saka binuhat si Amara saka niya ibinaba at isinara ang pinto ng kotse. Magkahawak kamay kaming naglakad papunta sa malaking gate ng mall.

“Good Morning po, Doc. Salem.” Bati ng guard kay Salem ng makalapit kami. Tumango lang si Salem saka hinila ako papasok.

Nagtataka naman akong nakatingin sa paligid dahil walang tao, kami lang.

Agad namang sumakay sila Salem at Amara sa mga rides, habang ako ay nasa gilid lang at kinukuhaan sila ng picture at video. Panay naman ang tawa ni Amara na halatang nag e-enjoy. Pati ako ay tumatawa narin dahil sa nakikita ko.

Kung anong sinasakyan nilang dalawa na hinayaan ko lang. Nalaman ko kanina na inarkela pala ni Salem ang buong lugar para samin lang.

Nang matapos silang sumakay sa rides ay lumapit sakin ang dalawa. Agad kong kinuha ang dala kong panyo saka pinunasan si Amara dahil pawisan na kahit aircon naman ang lugar.

“Ako, mommy, hindi mo ba ako pupunasan ng pawis?” Naka ngusong tanong sa ’kin ni Salem.

Natawa nalang ako saka ako tumayo at pinunasan ang nuo niya na may pawis. Ngumuso siya sa ’kin habang nagpapa-cute. Kalalaking tao pero panay pa cute. “Kiss mo ako, mommy.” Sabi niya. Inirapan ko siya dahil sa kalandian niya.

“Mama.. kiss mo si daddy.” Inosenteng sabi ni Amara sa ’kin.

Nakangisi naman si Salem habang tinuturo si Amara. “Kiss mo daw ako sabi ng anak natin.” Sabi niya saka ngumuso. Napa-iling nalang ako saka ko siya mabilis na hinalikan sa labi.

“Yehey!!” Sigaw ni Amara na tuwang-tuwa sa nakita.

Inilapit naman ni Salem ang mukha niya sa teynga ko saka may ibinulong sa ’kin. “Sundan na natin si Amara, amore.” Naka ngiti niyang sabi. Pinitik ko nalang ang ilong niya dahil sa kapilyuhan niya.

Sumakay na naman ulit sila ng rides habang ako ay kumakain ng ice cream sa gilid. Nang matapos silang sumakay ay nag hahabolan na naman silang dalawa ni Amara sa malaking play ground.

Masaya ako dahil sawakas, nakasama narin ni Amara ang ama niya. Alam kong matagal na niya hinihiling na makasama ang ama niya. Lagi din itong napapatingin sa ibang pamilya na kompleto kapag kumakain kami sa fast food. Pero ngayon, kasama na niya talaga. Pinahid ko ang luha ko sa gilid ng mata ko habang pinagmamasdan ang dalawa na tumatawa. Wala na yata akong mahihiling pa.

Pagkatapos magsawa ng dalawa ka kalaro ay agad kaming niyaya ni Salem sa isang restaurant. Lumabas kami sa malaking mall at sumakay kami ulit sa kotse niya. Bumyahe lang kami ng 45minutes hanggang sa makarating kami sa halatang mamahaling restaurant.

Magkahawak kamay kaming pumasok ni Salem habang karga niya si Amara. Bumungad kaagad samin ang maraming tao sa loob, halatang masarap ang pagkain dito dahil madaming customer.

Napanga-nga ako ng may lumapit samin na lalaki na kasing tangkad lang din ni Salem naka suot ’to ng sunglass at naka suot ng ragged pants at polo tshirt.

“Mabuti naman at dito niyo naisipan kumain.” Nakangiti niyang sabi.

“Syempre, hindi kami magbabayad eh,” sagot naman ni Salem kaya kinurot ko siya sa tagiliran. Nakakahiya!

“Lasonin kaya kita, gusto mo?” Banta naman ng lakaki.

Ngumiti sa ’kin ang lalaki saka naglahad ng kamay sa harap ko. “Hi, I’m Lucifier Montenegro, nice too meet you soon to be Mrs. Herreros.” Sabi niya. Nahihiya naman ako sa tinawag niya. Akmang hahawakan ko na sana ang kamay ni Lucifier nang magsalita bigla si Salem.

“Minsan talaga, gusto kong mambali ng daliri. Lalo na kung hinahawakan ang pagmamay-ari ko.” Madilim ang mukha ni Salem habang nakatingin kay Lucifier.

Agad namang binawi ni Lucifier ang kamay niya saka nagkamot ng likod ng ulo niya. “Ikaw nga, hinahawakan mo si Heart ko, hindi naman ako nag reklamo ahh..” naka ngusong sabi ni Lucifier.

Pinandilatan lang siya ni Salem. Iginiya naman kami ni Lucifier sa bakanteng table at agad inasekaso ng waiter at kinuha ang order namin. Nagpaalam na samin si Lucifier dahil lalandiin pa daw niya si Heart niya.

Agad naman dumating ang mga inorder namin kaya natatakam naman akong pinagmasdan ang mga pagkain dahil mukang masasarap lahat. Nalaman ko din na si Lucifier pala ang may-ari ng magarang restaurant na ’to.

Nagkukulitan na naman si Salem at si Amara habang kumakain. Si Salem narin ang nagpapakain kay Amara kaya matiwasay akong kumakain sa tabi nila. Kung ano-ano pa ang kwene-kwento ni Amara na hindi masyadong maintindihan ni Salem. Kaya panay tanong ’to sa ’kin kung ano daw ang sinasabi ni Amara dahil hindi niya maintindihan.

A/N: Not feeling well lola niyo, pag pasensyahan niyo na.

Chapter 17

NASA HOSPITAL ako habang inaayos ang picture frame na nilagyan ko ng picture namin tatlo ni Amara at ni Courtney. Nakangiti ako habang pinagmamasdan ang mag-iina ko.

Ako na yata ang pinaka swerteng lalaki sa mundo dahil kasama ko na ang mag-iina ko. Bumalik na rin ang alaala ko na walang kahirap-hirap. Sa tulong ni Courtney ay nanunumbalik ang mga nakalimutan kong alaala. Tinulungan din ako ni Ruwi, hindi niya ako iniwan sa panahon na parang nawawala ako noong pag gising ko sa hospital. Kahit siya ay hindi ko din maalala.

Kinupkop niya ako sa bahay nilang mag-asawa at hindi pinabayaan. Napangiti nalang ako nang maalala ko ang pag aalaga sa ’kin ni Ruwi kahit buntis ito. Ang asawa naman niya ay puro selos. Naalala ko na sinabi sa ’kin ni boss Lucian na tutuluyan na daw niya ako. Wengya talaga.

Napa-angat ako ng tingin ng may kumatok sa pinto ko. “Come in,”

Bumukas iyon at pumasok ang assistant kong si Heart. Nakangiti siya sakin habang naka dungaw lang ang kanyang ulo sa pinto. “Doc, gusto ka po maka usap ni Ma’am Ruwi.” sabi sa ’kin ni Heart.

Sumilip din ang ulo ni Ruwi sa naka awang na pintuan saka kumaway sa ’kin. Ano kaya kailangan niya. Kumunot ang noo ko habang  nakatingin sakanya.

“Sige, Heart. Thank you.”

Pumasok si Ruwi sa opisina ko, medyo malaki na ang tyan niya dahil malapit narin siya manganak. Tumayo ako para alalayan siyang makaupo sa upuan na nasa harap ng table ko. Nilagyan ko pa ng unan ang balakang niya para ma-relax siya.

“What are you doing here? Hindi ba’t dapat nasa bahay ka lang lalo na malapit ka ng manganak.” Naka kunot noo kong tanong sakanya.

Hindi naman siya nagsalita bagkos ay walang emosyon ang mukha niya habang nakatingin sa ’kin. Ito ang mukha ni Ruwi kapag seryoso ang pag-uusapan. Nakakakilabot talaga ang tinginan niya kapag ganito siya.

“I need your help.” Seryoso niyang sabi.

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. “What is it?”

Kinuha naman niya ang phone niya at may ipinakita sa ’kin. Nakatitig lang ang mga mata ko sa screen ng phone niya. Nanlaki ang mga mata ko ng mapagtanto ko kung ano yun.

“Nandoon na sila Eros at Aizen sa lugar. Si Atticus naman ay naka antabay lang sa cctv footages.” Seryosong sabi ni Ruwi.

Fuck! Akala ko ay tahimik na ang buhay namin dito sa Pilipinas ngunit hindi pa pala.

“Kailangan natin makuha ang loob ng anak ng kalaban natin, Salem.” Seryosong sabi ni Ruwi.

Nababasa ko ang emosyon ni Ruwi na may ipapagawa siya sa ’kin na labag sa kalooban ko. Agad akong umiling dahil alam ko na ang utos niya sa ’kin. “No way, Ruwi. Ayaw kong masira ang pamilya ko na ngayon ko lang binubuo.” Seryoso kong sabi.

Napabuga naman siya ng hangin. “Alam kong yan ang isasagot mo. Pero hindi ikaw ang uutusan ko sa plano ko.”

Napakamot ako sa ulo ko habang nakatingin kay Ruwi, wengya! mali pala ang pagkabasa ko sa expression ng mukha niya.

“Nandito lang ako para sabihing mag-iingat ka. Lahat tayong myembro ay hinahanap ng mga kalaban natin. Nalaman namin ni Lucian na ang leader ng grupong ito ay kapatid ni General Edmund. Mukhang gusto niyang ipaghiganti ang pagkamatay ng kapatid niya.” Walang emosyon na sabi ni Ruwi.

“Kaya pinag-iingat ko kayo, muntik na makuha si Andrei nong isang araw pero nakatakas siya kaya nasabi niya samin ang nangyari. Doon namin nalaman ni Lucian na may parating tayong kalaban.”

Napasabunot ako sa aking buhok sa sinabi ni Ruwi. Hindi ako natatakot sa mga kalaban namin ngunit natatakot ako para sa mag-iina ko. Paano kung malaman nila na ang iba samin ay may mga pamilya na.

“Nakakainis. Hindi ako makakalaban kong sakaling sumalakay sila sa bahay namin.” Inis na sabi ni Ruwi.

“Anong sabi ni boss Lucian?” tanong ko.

“Pinatawag niya ang mga elite force niya sa iba’t-ibang bahagi ng bansa. Kaya asahan mong may nakapalibot sa bahay mo para magbantay sa pamilya mo. Maging sa bahay ng mga kaibigan natin ay pinalagyan ko narin.” Mahabang sabi ni Ruwi.

“Pwede bang sa ’kin nalang tumira ang mag-iina ko, Ruwi. Mas magiging panatag ako kung nasa bahay ko sila.” Seryoso kong sabi kay Ruwi.

“Walang problema sa ’kin yun, Salem, ang problema mo si Raizen. Baka mapatay ka no’n.”

Agad nalukot ang mukha ko sa sinabi ni Ruwi. “Hindi na niya yun malalaman, busy siya sa skwelahan niya. Ang gago binili ang malaking skwelahan para lang mabantayan ang babae.”

Natawa si Ruwi sa sinabi ko. Pano ba naman kasi si Raizen ang topic namin nong isang araw. Tumawag kasi ito sa ’kin at may inutos ang gago. Nagulat nalang ako ng malaman kong binili niya ang University na yun. Kaya mabilis kong chinismis kay Ruwi kaya panay tawa din siya.

Sumeryoso ang mukha ni Ruwi saka ito nagsalita. “Aalis kami papuntang Greece para ihatid sila Alexios at Evreux sa lolo nila. Babalik din kami agad kaya talagang mag-ingat muna kayo dito.” Seryosong sabi sa ’kin ni Ruwi. Tumango naman ako sakanya. “By the way, sino ang napili mong magpanggap sa plano mo?” Curious kong tanong. Ngumiti lang siya sa ’kin at hindi na nagsalita. Ayaw ko ng alamin ang gagawin. Sapat na sa ’kin na hindi ako ang inutusan ni Ruwi. Baka mag away lang kami ni Courtney kapag nagkataon.

Napatigil kami ni Ruwi nang biglang bumukas ang pintuan ng opisina ko at mula do’n ay pumasok si boss Lucian. Lumapit ito kay Ruwi saka hinalikan niya agad ito sa labi. Tumawa nalang ako dahil kahit kailan talaga ’to si boss Lucian ay walang pinipiling lugar halikan ang asawa niya.

Buti pa ako, sa sasakyan lang.

Nagpaalam na sila sa ’kin na uuwi na. Hindi narin ako nagtagal sa office dahil pupuntahan ko ang bayaw kong baliw para makipag usap.

Hindi na ako tumuloy sa companya niya dahil alam kong nasa Ravenwood University siya ngayon. Binigyan niya ako nong isang araw ng pass ng may inutos siya sa ’kin kaya malaya akong makakapasok sa school.

Dumeritso agad ako sa office niya dito sa school. Naka ilang katok na ako sa pinto ngunit hindi ako pinagbubuksan. Itinapat ko ang tenga ko sa pinto at pinapakinggan kung may tao ba sa loob.

Ngunit mahina akong natawa ng may narinig akong mga ungol. Potek tong si bayaw, nag meryenda pala dito sa school. Wengya!

Umatras na muna ako saka napasandal sa pader habang hinihintay matapos ang ginagawa nila sa loob. Kinuha ko muna ang cellphone ko saka nag tipa ng text kay Courtney. Tinatanong ko kasi siya kung anong gustong pasalubong ng anak namin.

Napapangiti nalang ako kapag sinasabi ko ang word na anak namin. Ang sarap pala magkaroon ng pamilya. Gusto ko na talaga sila makasama sa iisang bahay. Kahit pangit luto ko, pagsisilbihan ko parin sila. Gusto kong makabawi sa tatlong taong mahigit na wala ako sa tabi nila.

Nakilala ko rin ang nag-iisang ninong ni Amara, hindi ko nga alam kung ninong o ninang ba siya. Mahina pa nga akong natawa ng maalala ko dati nong nakita ko sila sa mall na pumasok. Akala ko talaga yun ang asawa ni Courtney. Punyemas!

Naiinip akong nakatayo sa labas at hindi parin bumubukas ang pinto ng opisina ni Raizen. Tangina, hinigop na yata ang bata. Wengya talaga. Hindi ba niya alam na mapapahamak ang batang ito kapag nalaman ang relasyon nila.

Sumakit lang ang ulo ko kay Raizen, kahit anong sabi namin nila Atticus sakanya ay ayaw pa pigil. Ang inaalala ko baka kasi ginagamit lang niya ang babae dahil kamukha ng minamahal niya. Wag naman sana.

Makalipas ang isang oras ay bumukas ang pintuan at mula do’n ay lumabas si Wynter. Natigilan pa nga ito ng makita akong nakatayo. Agad siyang nag-iwas ng tingin saka yumuko  at mabilis na umalis sa harap ko.

Pumasok ako sa office ni Raizen at naabotan ko pa itong inaayos ang suit niya.

“What are you doing here?” Masungit niyang tanong sa ’kin.

Wengya! Mainit pa ulo niya eh, naka score na naman siya. Sana all.

Nakapamulsa akong naglakad sa mahabang couch niya at pabagsak na umupo do’n. Sumunod naman siya sa ’kin at umupo sa kaharap kong upuan.

“Alam mo naman siguro na sinundan tayo ng mga kalaban natin.” Walang buhay kong sabi.

“And?” Walang emosyon niyang sabi.

“Payagan mo na akong dalhin si Courtney at Amara sa bahay ko. Mas kampante ako kung nasa bahay ko sila. Aalis ang pamilyang Vandeleur next week papunta sa Greece kaya kailangan ko makuha sila Courtney at Amara. Payagan mo na ako.” Seryoso kong sabi.

Bumuga lang siya ng hangin saka sumandal sa likod ng upuan. “Fine, gawin mo ang lahat maprotektahan mo lang ang kapatid ko at pamangkin ko, kung hindi.. bubutasin ko tagiliran mo ng saksak.” Pananakot niya sa ’kin.

Tumayo ako at lumapit sakanya. “Thank you, bayaw.” Sabi ko sabay yakap sakanya. Mabilis naman niya akong tinulak at pilit na kumakawala mula sa yakap ko. “Lumayo ka nga sakin.” Sigaw pa niya.

Buti nalang pala pumunta ako dito. Good mood si bayaw eh.

“Sige, alis na ako. Susunduin ko muna ang mag-ina ko.” Pagpapaalam ko sakanya. Tumango lang siya sabay senyas sa ’kin na umalis na. Pumikit pa ito habang naka sandal sa likod ng upuan. Mukhang napagod yata sa ginawa niya kay Wynter. Wengya! Gusto ko din tuloy pagurin si Courtney mamaya.

NAPANGITI ako ng makita ko si Amara na naglalaro ng barbie doll niya na binili ng daddy niya. Ang daming binili ni Salem na halos punuin ang kwarto namin dito sa bahay ni Ma’am Ruwi.

Nahihiya nga ako kapag nag o-offer maglinis ang katulong nila Ma’am Ruwi. Lagi ko nalang sinasabi na ako nalang ang bahala maglinis. Minsan nga ay tumutulong din ako sa gawaing bahay ngunit lagi akong pinapagalitan ni Ma’am Ruwi dahil hindi ko naman daw kailangan gawin yun.

Nahihiya kasi ako na nakikitira kami ni Amara tapos wala man lang akong gagawin dito sa bahay. Hindi narin ako pumapasok sa trabaho ko. Ayaw na pumayag ni Salem.

Napalingon ako sa pinto ng may kumatok no’n. “Mama si Daddy yun..” sabi ng anak ko sa ’kin saka siya tumayo sa kama at tumakbo papunta sa pinto.

Agad pumasok ang naka ngiting mukha ni Salem. Nagtataka naman ako kung paano nalaman ni Amara na ang daddy niya ang nasa pinto.

“Paano mo nalaman anak na si daddy mo ang kumakatok?” Takang tanong ko.

“Naririnig ko po ang yapak ni daddy.” inosenteng sagot ni Amara.

Tumawa naman si Salem sabay halik sa pisngi ni Amara na karga-karga niya. “Mana ka talaga kay Daddy. Malakas ang pakiramdam.” proud niyang sabi. Ako naman ay hindi maintindihan silang dalawa.

Napabuga nalang ako ng hangin at hinayaan sila na nag haharotan na naman. Tumingin si Salem sakin at naglakad ito palapit sakin. “Maghanda ka na, amore. Lilipat na kayo sa bahay ko ngayon.”

Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya. “Gusto mo bang masuntok ka ni kuya Raizen?” Sabi ko.

“Relax, alam ’to ng kuya mo. Galing ako do’n sa University, pinagpaalam ko na.” Mahinahon niyang sabi.

“Talaga? Pumayag siya?” Gulat na tanong ko.

“Syempre, takot lang niya sa ’kin.” Sabi nito sabay flex ng muscle sa arms niya. Parang tanga!

Wala na akong nagawa ng mag simula ng mag tiklop ng damit si Salem saka inilagay yun sa malaking bag. Tumulong narin ako para mabilis matapos. Actually, malapit lang naman ang bahay ni Salem mula dito kay Ma’am Ruwi. Siguro apat na bahay ang pagitan.

Mag bestfriend talaga sila dahil ayaw nila mahiwalay ang mga bahay nila kahit may pamilya na si Ma’am Ruwi.

Hinila ko ang hawak ni Salem na panty ko dahil pina-ikot niya yun sa daliri niya bago inamoy. Napaka bastos talaga. Buti nalang hindi nakita ni Amara dahil busy ito nanonood sa tablet niya. Pinandilatan ko si Salem saka bumalik ulit sa pag-aayos ng mga gamit.

Binuhat ni Salem ang bag dahil ihahatid daw niya muna yun sa bahay. Ako naman ay inilagay ang mga stuff toys ni Amara sa isa pang bag. Muntik ng hindi magkasya dahil sa daming stuff toys niya. Pinalibot ko ang tingin ko sa kabuuan ng kwarto saka napangiti. Ang laki ng utang na loob ko kala Mr. and Mrs. Vandeleur, sobrang bait nilang dalawa kahit napaka seryoso ng mukha ni Mr. Vandeleur. Gusto ko silang pasalamatan sa pagkupkop nila samin habang wala pang masyadong naalala si Salem sa nakaraang buwan.

A/N: Good Morning!

Chapter 18

NAGISING AKO NA may humahalik sa leeg ko. Agad kong minulat ang aking mata at nakita ko ang nakangiting mukha ni Salem.

“Good morning, my future wife.” Nakangiti niyang bati sa ’kin.

Hinaplos ko ang isang pisngi niya saka ko kinurot ang ilong niya. “Aray! Aray! amore naman.” Reklamo niyang sabi.

Ang walangya, hindi na naman ako tinigilan kagabi. Nang matapos kami maglipat kahapon ay agad naka tulog si Amara, kaya ang ending ni landi na naman ako ni Salem. May pasabi-sabi pa siyang kailangan daw binyagan ang kama para iwas malas. Ako naman si uto-uto pumayag din.

Inirapan ko siya saka ko tinulak ng mahina ang mukha niya. Napadako ang tingin ko sa wall clock at nakitang 10AM na pala.

“Breakfast is ready, amore. Tapos na kumain si Amara, pinakain ko na.” naka nguso niyang sabi saka ako hinalikan sa labi.

“Very good,” papuri ko sakanya sabay haplos sa buhok niya.

“Syempre, uulit pa ako sa’yo eh,” naka ngisi niyang sabi. Umirap ako sakanya saka bumangon sa kama. Naramdaman ko ang hapdi ng gitna ko kaya agad kong pinalo sa balikat si Salem.

“Hindi ka na makaka-isa.” Inis kong sabi.

“Wag naman, amore. Kahinaan ko yan eh,” nakanguso niyang sabi at tumayo sa kama.

Napangiti ako ng may maisip akong kalokohan. “Makaka-isa kalang sa ’kin kapag naglaba ka ng marurumi nating damit, maglinis karin ng ban—”

“Ses, yun lang? Aba, kayang-kaya ko yan.” Pagmamalaki niya sabay pakita ng muscle niya sa braso. “Kung gusto mo paliguan pa kita eh..” dagdag pa niya sabay kindat sa ’kin.

“Akin na ang mga labahan, amore. Pati yang suot mong damit hubarin mo narin. Lalabhan ko na yan.” Sabi niya sabay angat sa damit ko. Hinawakan ko naman ang kamay niya. “Mamaya ibibigay ko sa’yo.” Nakangiti kong sabi.

Nagmamadali naman siyang lumabas ng kwarto dala-dala ang basket na lagayan ng maruruming damit.

Agad naman akong pumunta ng banyo para maghilamos. Inayos ko lang ang hitsura ko saka ako lumabas ng kwarto. Kumukulo na tyan ko sa gutom.

Nakita ko agad si Amara na naka upo sa sala habang naglalaro ng mga barbie niya. “Mama.. Good morning.” naka ngiting bati sa ’kin ng anak ko.

Lumapit ako sakanya saka ito kinandong. “Good morning din sa baby girl ko. Kumain ka na ba anak?” Tanong ko sabay haplos sa buhok niya.

“Opo, mama. Pina eat na ako ni daddy, kaso mama sunog yung pancake.” Nakanguso niyang sumbong sa ’kin.

Natawa nalang ako dahil nag fe-feeling chief cook na naman kasi ’to si Salem. Kagabi din ay nag mayabang ito na magaling daw siya magluto. Muntik na kaming hindi makakain sa kagagawan niya. Ang ending, umorder nalang siya sa labas ng pagkain.

“Hayaan mo na, anak. Ang mahalaga ay nakakain parin.” Nakangiti kong sabi.

Natigilan ako ng makita ko si Salem na may bitbit na dalawang bag. “Anong ginagawa mo?” Takang tanong ko.

“Lalabhan ko ’to.” Seryoso niyang sabi.

“Bakit mo lalabhan yan? Eh, hindi naman marumi ang mga ’yan.” Sabi ko sakanya.

Seryoso naman siyang nakatingin sa ’kin hanggang sa naglakad siya papunta sa laundry area. Hindi ko na siya napigilan ng makita kong nilubog niya na sa planggana.

Napasapo nalang ako sa noo ko. Dapat pala hindi ko na siya inutusan maglaba. Umalis nalang ako sa laundry area at tumungo ako sa kusina. Nakahanda naman ang mga pagkain sa mesa. Napa-iling nalang ako ng makita ang kawawang pancake na nasunog, pati ang hotdog na hindi ko malaman kung inihaw ba ito o pinrito.

Kahit sunog ay kinain ko parin. Ayaw kong mag sayang ng pagkain. Alam ko kasi ang pakiramdam ng walang makain. Kahit nandito na kami sa bahay ni Salem ay hindi ko aalisin ang ugali kong ganun. Maging si Amara ay tinuruan ko din na kung ano ang nakahanda sa mesa ay yun ang kakainin. Kaya hindi namimili ng pagkain si Amara.

Nagtimpla na muna ako ng kape saka nagsimulang kumain. Tahimik lang akong kumakain nang may humalik sa pisngi ko. Nakita ko si Salem na basang-basa ang suot niyang tshirt at short. Basa din ang buhok niya na akala moy naligo.

“Naglalaba ka ba o naligo?” Takang tanong ko sakanya. May washing naman kasi kaya bakit siya basang-basa.

Uminom muna ito ng tubig saka sumagot sakin. “Hand wash ginagawa ko amore.”

“Bakit mo hinand wash, eh pwede namang ilagay yun sa washing.” Sabi ko.

“Ganon talaga kapag mahal mo ang pinagsisilbihan mo.” Nakangisi niyang sabi. Inirapan ko nalang siya dahil sa sinabi niya.

Lumapit siya sa ’kin saka ako hinalikan sa noo. “Eat well, amore.” Nakangiti niyang sabi. “Pasensya ka na kung sunog yung niluto ko. Ang tanga kasi n’ong kawali.” Nakangiwi niyang sabi. Ayaw pang umamin na hindi talaga siya marunong magluto.

“Sige na, tapusin mo na yung labahan mo.” Nakangisi kong sabi sakanya.

Ngumisi naman siyang inilapit ang mukha niya sa tenga ko. “Akin na panty mo, lalabhan ko na.”

Mabilis ko naman tinulak ng mahina ang mukha niya saka pinitik ang ilong niya. Tumatawa siyang umalis sa kusina. Napa-iling nalang ako sa kapilyohan niya.

Agad kong tinapos ang pagkain ko saka hinugasan ko narin ang ginamit kong plato  at nag punas na din ako ng mesa. Ang sarap ayusin ng kusina dahil ang ganda. Gaganahan talaga akong maglinis araw-araw kung ganito ka ganda.

Pagkatapos kong maglinis ng kusina ay lumapit ako sa ref para magluto ng pananghalian namin. Mukhang kailangan narin pala mag grocery ni Salem dahil wala ng laman ang ref niya. Mas marami pa ang beer kaysa sa pagkain.

Inayos ko lang ang lulutuin ko saka nag simulang maghiwa ng mga gulay. Gusto kong lutuan ng sinigang ang mag-ama ko.

Napatigil ako sa pag hiwa ng marinig kong tumatakbo ang anak kong si Amara palapit sa ’kin. “Mama, ninang po nasa labas daw po ng gate.” Sabi niya sa cute na boses. Hawak niya ang cellphone ko na mukhang may kausap.

Inabot sa ’kin ni Amara ang phone kaya agad ko itong kinuha saka inilagay ko sa aking teynga. “Hello,” bati ko kay accla.

“Kaloka ka accla, ang yaman pala ng ama ni Amara. Gate palang dito sa subdivision hinarang na ako para icheck kung may dala ba akong weapon, sa ganda kong ’to pinagkamalan akong terorista.” Natataranta niyang sabi.

Mahina naman akong natawa at agad na lumapit sa telephone na naka connect sa guard house. Tinawagan ko ang guard na papasukin si accla. Naka register na kami ni Amara sa scanner doon sa guard house kaya pwede akong tumawag kung may gusto akong papasukin sa subdivision.

“Kaloka accla! Grabe ang higpit ng security pala dito sa inyo.” Sigaw niya sa kabilang linya. Halos mabasag ang eardrum ko sa lakas ng boses niya. Pinatay ko nalang ang tawag saka lumabas ng bahay. Hinihintay ko si bakla sa labas ng gate.

Agad ko naman nakita si accla na naglalakad habang palingon-lingon sa paligid na parang namamangha sa nakikita niyang kabahayan.

Nang makita ako ni accla ay nagsisigaw ito habang kumakaway sa ’kin. Ngumiti naman ako at ikinaway ang isa kong kamay.

“Sinong kinakawayan mo dyan, Amore nang mabalian ko na ng leeg.” Napa-igtad ako ng sumulpot si Salem sa likod ko.

Agad naman akong lumingon sakanya. Nanlaki ang mata ko ng makita ko na halos basa na talaga siya. Bakat na bakat pa ang alaga niya kaya uminit ng husto ang pisngi ko at agad na umiwas ng tingin.

Palapit na ng palapit si accla kaya agad kong itinulak si Salem papasok ng gate. Mahirap na baka pagnasaan ni accla si Salem.

“Teka.. amore, bakit mo ba ako pinapapasok? May lalaki ka ba? Susuntokin ko talaga siya. Iharap mo siya sa ’ki—”

“Wag ka na nga mag reklamo. Mag bihis ka! Parating ang ninang ni Amara at baka makita pa yang bakat mong alaga.” Inis kong sabi habang tinutulak siya papasok ng gate. Natigilan naman siya  at nanlaki ang mata niya habang nakatingin sa ’kin.

“Ano ba, Salem.. pumasok ka na nga! Ako lang dapat ang pwedeng makakita niyan. Kaya magbihis ka do’n sa loob.” Nakasimangot kong sabi.

Unti-unti naman siyang ngumiti. “Oh, possessive ang future misis ko ahh.. Wag kang mag-alala misis ko, makikita mo ’to mamaya.” Sabi niya sabay halik sa labi ko at tumatakbong pumasok sa bahay. Napa-iling nalang ako nang makita ko muntik siyang matisod sa kakamadali niya.

“Hoy, ano na!”

Agad akong napalingon kay accla ng makarating siya sa harap ng bahay ni Salem. Manghang-mangha itong ipinalibot ang tingin sa gate ng bahay.

“Grabe ka accla, ang swerte mo! Ang yaman pala talaga ng papa mo.” Nakangiti niyang sabi saka tinutudyo ang tagiliran ko.

“Magtigil ka nga!” Umiiwas kong sabi.

“Pero may mas malaki pa dito na bahay, accla. Yung malapit sa gate, grabe.. palasyo na yata yun. Siguro ang yaman ng pamilyang yun.”

Ang tinutukoy niyang bahay ay sa pamilyang Vandeleur. Grabe naman kasi ang laki ng bahay. Nang maka pasok nga rin ako sa subdivision ay napatulala ako sa ganda at laki ng bahay nila. Mahihiya talagang itapak ang sapatos sa loob sa sobrang ganda.

“Halika na nga sa loob.” Aya ko sabay akbay kay accla. “Buti naman pinasyalan mo kami ni Amara dito.” Nakangiti kong sabi habang naglalakad kami papasok.

“Ayy naku accla ka. Ito na ang last visit ko dito. Halos pahubarin ako doon sa gate. Nakakaloka! Buti nalang nag suot ako ng bra.” Maarte niyang sabi. Natawa nalang ako habang iginigiya ko siya papasok sa bahay.

Nakita ko naman si Salem na pababa ng hagdan. Naka suot na siya ng pantalon at tshirt. Kinindatan pa ako nito ng magkasalubong ang paningin namin.

“Good afternoon po Doc. Herreros.” Bati ni accla kay Salem na may kasamang hawi sa buhok sa gilid ng tenga niya kahit wala na mang buhok.

Ngumiti lang si Salem saka tumango siya kay accla.

“Ninang!!!”

Tumatakbong sigaw ni Amara papunta kay accla. Agad naman itong kinarga ni accla at niyakap. “Hayy namiss ko tong baby girl na ’to.” Naka ngiti niyang sabi kay Amara saka kiniliti ang tagiliran ni Amara.

“Anong gusto mo? Juice? or softdrinks?” Tanong ko kay accla.

“Juice nalang, accla.” Sagot niya agad.

“Sige, upo ka muna dyan. Ikukuha lang kita ng juice.” Sabi ko kay accla. Agad kong tinungo ang kusina at tumungo sa harap ng ref. Kinuha ko ang juice doon saka isinalin ito sa baso.

Napasinghap ako ng mag yumakap sa likod ko at inamoy ang leeg ko. “Salem..” saway ko sakanya.

Hindi naman ito nagsalita. Nakayakap lang siya sa likod ko. Naglakad ako papunta sa stove para tignan ang niluluto ko. “Gusto mo amore ako na mag tinpla niyan?” Tanong niya sa ’kin.

“Wala kang future sa pagluluto, Doctor Herreros. Kaya wag na!” 

Iniharap naman niya ako sakanya saka naka ngusong naka tingin sa ’kin. “Aray naman, amore. Hindi nga ako magaling magluto pero magaling naman akong gumawa ng bata. Kung gusto mo.. sundan na natin si Amara ehh..” nakanguso niyang sabi. Kinurot ko ang nguso niya dahil sa kakulitan niya.

“Sige na, ibibigay ko lang ang juice ni accla.” Sabi ko sabay alis sa harap niya.

“Wengya! Wala man lang react sa suggestion ko.” Dinig kong sabi ni Salem habang naglalakad ako palabas ng kusina. Natawa nalang ako sakanya.

Pagdating ko sa sala, naabutan ko sila accla at Amara na naglalaro ng barbie. Inabot ko agad kay accla ang juice nang makalapit ako sakanila.

Umupo ako sa tapat nilang couch saka pinagmasdan ang anak ko na tumatawa habang ipina pakita ang mga barbie niya. Tumatawa naman si accla na nakikipag laro kay Amara.

Deserve ni Amara ang maging masaya, kaya masaya ako na kasama na namin si Salem. Bonus pa dahil nandyan din amg kuya Raizen ko na handa akong tulungan at supportahan sa buhay. Wala na akong hihilingin pa sa buhay kundi ang magkakasama lang kaming tatlo ni Salem at Amara.

Chapter 19

MAAGANG UMALIS si Salem sa bahay. Nagmamadali ito dahil may importanteng pupuntahan. Hindi ko naman tinanong dahil baka sa hospital siya tutungo. Hindi nanga siya naka pag almusal sa pagmamadali niya.

Naisipan kong pumunta kina accla dahil birthday niya. Isasama ko rin si Amara, kaya binibihisan ko na ang anak ko. Nagpaalam naman ako kay Salem kanina. Pilit pa nga niyang pinapasama sakin ang dalawang lalaki na naka suot ng black suit. Hindi ako pumayag dahil nakaka-ilang naman kasi.

Wala din sila Ma’am Ruwi, ang alam ko ay nasa Greece sila, two weeks na yata sila nandoon. Sinabi din sakin ni Salem na nanganak na daw si Ma’am Ruwi doon.

“Mama, wala po si Daddy?” tanong sakin ni Amara habang sinu-suklayan ko ang buhok niya.

“May emergency yata sa hospital, anak.” Sagot ko sakanya. Tumango naman siya sa ’kin saka inabot ang teddy bear niya.

Naisipan kong bilhan ng regalo si bakla kaya dadaan muna kami ni Amara sa mall.

“Dito ka muna anak ha! maliligo lang si mama.” sabi ko sa anak ko. “Okay po, mama.” Nakangiti naman niyang sagot.

Agad akong pumasok ng banyo namin at hinubad lahat ng saplot ko at pumailalim sa shower. Nag sabon ako sa katawan ko ng bigla naman akong tumigil sa pag sabon ng may maalala ako. Napangiti nalang ako dahil sa bangayan namin ni Salem nong isang araw.

Nandito

kami sa mall ni Salem para sana bilhin ang gusto ni Amara na doll house. Ngunit napahinto ako sa harap ng isang beauty product. Hindi ako nag dalawang isip pumasok dahil gustong-gusto ko talagang bilhin yung sabon na sabi daw ay nakaka light ng skin. Hindi kasi ako makabili dati dahil nga sakto lang ang pera ko sa pang araw araw namin ni Amara. Kaya pilit kong pinag iiponan hanggang sa naka ipon nga ako pero hindi naman ako naka balik agad dahil ang daming nangyari ng mga nakaraang araw.

Agad k

ong

tinungo kung saan naka display ang sabon. Napangiti ako ng makita ko ito, kinuha ko ang isang sabon dahil yun lang naman ang kaya sa budget ko. Ayaw ko naman kasing humingi kay Salem, nahihiya ako syempre.

“Amore..”

Napa-igtad ako sa gulat ng marinig ko ang boses ni Salem. Nasa likod ko pala siya, akala ko kasi dumeritso siya doon sa store ng mga laruan, magka

tapat

lang naman kasi ang store.

Naka kunot ang nuo niya habang tinitignan ang sabon na hawak ko. “Bibili ka n’yan?” Seryoso niyang tanong sa ’kin.

Dahan-dahan akong tumango kay Salem. Bumuntong hininga naman ito at inagaw ang hawak kung sabon na pam’paputi. “You don’t need that.” Inis niyang sabi.

Inirapan ko naman siya sabay kuha ng sabon na ibinalik niya sa shelf. “Ano ka ba! Susubukan ko lang naman eh.”

Pinag-krus niya ang dalawang braso niya sa harap ng dibdib niya at mataman akong tinignan ni Salem. Nagkamot nalang ako sa ulo ko dahil sa kakaibang titig niya sakin.

“Hindi mo na kailangan mag paputi, Amore.” Seryoso na naman niyang sabi.

“Eh? Bakit ba? Gusto ko lang naman, kahit mag light man lang yung skin ko.”

Mahinahon

kong sagot sakanya.

Naglakad naman siya palapit sakin

saka

hinawakan ang magkabilang beywang ko saka ako hinila papunta sakanya. Naduduling tuloy ako sa sobrang lapit ng mukha niya sa mukha ko.

“Ilang ulit ko ba kailangan sabihin sayo na hindi mo kailangan pumuti. Maganda kana, Amore. Mula sa pang labas na anyo hanggang sa loob.” sabay turo niya sa parte ng puso ko. “Kaya hindi mo kailangan

magpaputi

o gayahin ang iba dahil may kanya-kanyang kagandahan ang isang tao. At isa pa wala narin namang mas gaganda sa paningin ko kundi ikaw. Kaya kung patunayan sa’yo yun. Kaya kitang sambahin mula ulo hanggang paa, amore. Para malaman mo na maganda ka. Walang

makakapantay

sa’yo para sa ’kin, kaya tama na ang pagbili mo ng mga gluta. Mahal ko ang lahat sa’yo, Courtney at mas lalo lang kitang minamahal araw-araw.“

Napangiti nalang ako ng maalala ko ang sinabi niya. Kaya ang ending ang binili ko nalang ay yung sabon na moisturizer. Bumili din si Salem ng skin care ko pero walang kinalaman sa gluta. Ayaw talaga niya akong pagamitin no’n.

Kinuha ko lang ang bath robe ko saka ako lumabas ng banyo. Naabotan ko si Amara na nanood sa tablet niya. Naglakad ako papunta sa walk in closet at kumuha ng damit. Pinuno ni Salem ang damitan ko. Lahat yata ay bago, mula sa sapatos, sandals, mga damit, bags ay pinuno niya. Maging ang kwarto ni Amara ay pinuno niya. Meron pang isang kwarto na para sa mga laruan ni Amara, doon kasi nilagay ang malaking doll house.

Nang matapos ako mag bihis ay agad naglakad papunta sa full length mirror na nasa kwarto namin. Agad akong nag ayos ng buhok at mukha ko. Completo ako sa mga skin care at make up, dati. Pangarap ko lang na magkaroon ng make up kit. Ngayon punong-puno ang drawer namin dito sa kwarto dahil binilhan ako ni Salem.

Bumalik ako sa walk in closet para mamili ng bag na gagamitin ko. Kinuha ko nalang ang dati kung bag dahil baka ma holdap pa ako nang dahil lang sa bag. Binilhan kasi ako ni Salem ng mga designer bag, ilang beses ko na siyang sinabihan na hindi ko kailangan ang mga yun pero ayaw talaga niyang paawat. Nagagalit pa nga siya kapag hindi ko ginagamit.

Nag lagay lang ako sa bag ng damit ni Amara at baka takbo na naman siya ng takbo doon sa bahay ng ninang niya.

“Halika na anak, alis na tayo.” Tawag ko kay Amara. Agad naman bumaba si Amara sa kama at naglakad palapit sakin. Hinawakan ko ang kamay ni Amara saka kami lumabas ng kwarto at bumaba ng hagdan.

Pag labas namin sa labas ng bahay ay agad na may naka bantay na parang mga body guard ng mayor, hindi ko nga alam kung bakit, tinanong ko na si Salem patungkol dito pero ang sagot lang niya ay for safety lang daw.

“Aalis na po ba kayo Ma’am?” Tanong sakin ng isa sa naka men in black. Tumango ako sakanya saka isinirado ang pinto ng main door.

“Binilin po samin ni boss Salem na ihahatid daw po kayo sa pupuntahan niyo Ma’am.” Nakayuko niyang sabi sa ’kin.

Pumayag nalang ako dahil baka mahirapan kami maghanap ng taxi.

Agad binuksan ng lalaki ang pintuan ng back seat, pinapasok ko si Amara saka ako pumasok sa loob ng kotse. Tahimik lang ang buong byahe namin. Sinabi ko lang kay kuya men in black na dumaan sa mall dahil bibili pa ako ng regalo kay accla.

Nang matapos akong bumili ay agad akong bumalik sa kotse at sumakay ulit. Tahimik na naman kami sa loob ng kotse, tanging ang tablet lang ni Amara ang maririnig dahil nanood siya.

Kinuha ko naman ang cellphone ko dahil baka nag text sakin si Salem ngunit ng makita ko ang phone ko ay walang kahit isang message. Busy kaya siya?

Napa buntong hininga nalang ako saka tumingin sa labas. Hanggang sa makarating na kami sa kanto nila accla. Pinahinto ko na ang sasakyan dahil hindi naman kasya ang kotse doon.

“Dito nalang po kami, kuya. Salamat po sa paghatid.” Nakangiti kong sabi.

“Anong oras ko po kayo susunduin, Ma’am?” Tanong niya sa ’kin.

“Ahm.. kahit wag na kuya.” Sabi ko sakanya. Napakamot naman siya sa likod ng ulo niya. “Baka po mapagalitan ako ni boss Salem, ma’am.” Seryoso niyang sabi.

Napabuga nalang ako ng hangin bago nag salita. “Sige kuya, kahit mga 6PM nalang po.” Sabi ko sakanya. Tumango naman siya kaya binuksan ko na ang pintuan ng kotse saka kami lumabas ni Amara.

NAPABUGA NALANG ako ng hangin habang nagtatago sa gilid ng pader. Sinalakay kasi namin ang mga kalaban namin dati sa Russia na ngayon ay nandito na sa Pilipinas.

Nalaman ni Atticus ang lungga ng mga putangina kaya agad naming binisita. Maaga akong umalis kanina ng tumawag sa ’kin si Andrei na may a-atakehin kami.

Kaya kasama ko ang mga itlog na bugok dito habang nagtatago sa gilid ng poste. Mahina pa akong natawa ng makita kong tinulak ni Atticus si Levi sa pinag tataguan kaya agad nag pa putok ng bala ang mga kalaban namin.

“Putangina mo, Atticus.” Galit na mura ni Levi kay Atticus dahil muntik na siyang matamaan ng bala.

Napalingon naman ako sa isa kong kasama na busy nagtitipa sa cellphone niya. Nasa bakbakan na nga kami nakuha pa niyang mag text sa baby girl niya. Wengya talaga ’to si sugar daddy.

Wala si Lucifier dito dahil may ibinigay na mission si Ruwi sakanya. Habang sila Ruwi naman ay pauwi din sa Pilipinas para tumulong linisin ang mga kalaban.

Binatukan ko si Raizen ng makita kung ngumingiti habang ka text ang baby girl niya. Parang tanga lang!

“Aray! Gusto mong saksakin kita?!” Galit niyang sabi sa ’kin. Hindi ako naka sagot ng magpaputok ulit ang mga kalaban namin. Kundi ba naman kasi kalahating tanga si Atticus dinala-dala kami dito hindi naman niya sinabi na ang dami palang kalaban.

“Fuck! Masakit na tuhod ko sa pagkakaupo.” Reklamong sabi ni Aizen.

“Uminom ka na kasi ng calcium. Matanda ka na eh,” seryoso kong sabi sakanya ngunit ang walanghiya binato lang ako ng kutsilyo.

“Any plan?” Biglang sabat ni Caiden na nasa unahan ko.

“Tangina niyo, kanina pa ako nata-tae. Mag isip na kayo paano tayo makakatakas dito,” galit na sabi ni Eros na namimilipit sa sakit ng tyan.

“Eh, kung lumabas ka kaya sa pinagtataguan mo.” Seryosong sagot ni Atticus. Minsan talaga ang sarap hampasin ng mukha niya dahil laging naka simangot. Pag ito bumungad sa umaga mo sira na agad.

“Fuck! We have no choice, ipain nalang natin yan si Eros, total natatae naman yan.” Suhestsyon ni Andrei.

Mahina naman akong natawa sa sinabi niya. “Mga gago! sabay-sabay tayong lumbas.” Galit na sabi ni Eros.

Nag sinyasan naman kaming lahat at nag-uusap gamit ang mga mata namin pwera kay Eros na seryosong naka hawak sa tyan niya.

“Sige, magbibilang ako saka tayo sabay-sabay lumabas.” Seryosong sabi ni Atticus.

“3, 2 —

Nakahanda naman kami sa bilang niya. “1”

Agad lumabas si Eros at nakikipag palitan ng putok habang kami ay tumatawa na nagtatago sa pader. Nang makabawi ako sa tawa ko ay agad akong lumabas maging si Caiden ay lumabas narin. Nakikipagpalitan kami ng bala sa mga kalaban. Nang maubos ang bala ko ay agad akong bumalik sa pagtatago.

“Putangina niyong lahat!” Galit na sigaw ni Eros samin. Mahina naman natawa si Raizen dahil sa lutong ng mura ni Eros.

Naramdaman kong nag vibrate ang phone ko na nasa bulsa kaya agad ko itong kinuha. Nasiko ko pa ang mukha ni Raizen dahil masyadong nakadikit sa ’kin. Masama naman niya akong tinignan ng makabawi siya sa pagkaka siko ko. Maging sila Levi ay natawa narin.

“Hindi ko kasi makuha yung phone ko.” Depensa ko dahil susuntokin na niya ako.

Agad kong tinignan ang tumatawag. Nakita ko ang pangalan ni Ruwi kaya sinagot ko ito agad.

“Hello!” Bungad ko sakanya.

“Puro kayo kalokohan.” Galit niyang sabi. Wengya, may cctv ba dito at nakikita na naman ba kami ni Ruwi. Grabe talaga mata ni Ruwi pang marites ang datingan.

“Sa gilid kayo dumaan. Habang ang dalawa ay maiiwan sa pwesto niyo. Doon kayo sabay-sabay mag paputok.” Instruction niya samin. Narinig naman ng mga kasama ko dahil naka loud speaker ang cellphone ko.

Agad namin sinunod ang sinabi ni Ruwi. Ako at si Raizen ang naiwan at ang iba ay agad na tumakbo sa gilid. Nang magsimula ng bumaril ang mga kalaban ay agad kaming lumabas ni Raizen at nakipag palitan ng putok ng baril sa mga kalaban. Naririnig ko sa kabilang linya ang pag tipa ni Ruwi sa keyboard, mukang tinitignan niya kung saan kami makaka’exit.

“Sumunod kayo kala Atticus, habang sila Atticus naman ang mag pro-protekta sa inyo ni Raizen.” Sabi ni Ruwi sa kabilang linya.

Agad naman kaming tumalima. Mukhang nakausap na ni Ruwi si Atticus dahil nag simula na itong makipag barilan. Tumatakbo kami ni Raizen na makatawid sa kabilang pader.

“May exit malapit dyan. Kailangan niyo lang masira ang pinto para maka labas kayo.” Utos ulit ni Ruwi.

Sinusunod lang namin ang sinasabi ni Ruwi. Kanina pa kasi kami dito at hindi makalabas labas dahil napapalibotan nila kami. Naubusan narin kami ng bala dahil hindi namin inakala na marami palang kalaban. Mukhang na linlang kami ng mga kalaban namin kanina.

Pilit naming sinisira ang pinto na sinasabi ni Ruwi. Pero putangina lang, naka kadena ang door knob. Agad akong nag hanap na pwedeng maka sira no’n hanggang sa nakakita ako sa gilid ng palakol. Agad kong pinulot yun at pinatabi ang mga kasamahan ko.

Nakikipagpalitan ng putok ng baril sila Eros at ang mga kasama ko habang ako ay hindi parin tumitigil na buksan ang naka kadenang pinto. Hanggang sa nagtagumpay akong buksan.

Agad kong sinipa ang pinto kaya bumukas yun.  Akmang tatakbo na sana ako  ng biglang tumigil ang tibok ng puso ko ng makita ko ang lugar. Buti nalang talaga ay nakahawak ako sa gilid ng pintuan kundi mahuhulog sana ako. Nasa 15th floor pa naman kami, eh di na byuda ng maaga si Courtney kung nagkataon. Humanda talaga ’to sa ’kin si Ruwi.

Napamura naman ang mga kasama ko ng makita nila na wala na kaming mapupuntahan. Ngunit agad kaming tumigil sa pag mumura ng may narinig kami. Tunog ng helicopter.

Nanlaki ang mata ko ng makita ko ang malaking helicopter at ang naka lagay sa gilid no’n ay elite force. Bumukas ang pintuan no’n at palapit ng palapit samin.

Agad kung nakita si Ruwi na may hawak na malaking baril. “C’mon, fuckers!” Sabi niya at inaabot ang kamay ko. Mahina nalang akong natawa sa sinabi niya. Kaya naman pala sinabi niya na dito ang exit dahil naka abang siya.

Una akong naka tawid papunta sa helicopter habang sila Eros at Levi ay nakikipag palitan parin ng putok ng baril. Inabot ko ang kamay ni Raizen para maka tawid narin ito, isa-isa kong inabot ang kamay ko sa mga kasama ko. Habang si Ruwi na ang nakikipag palitan ng putok ng baril, pinoprotektahan niya sila Levi at Eros hanggang sa maka pasok sila sa loob ng helicopter.

Naka hinga kami ng maluwag nang maka pasok kaming lahat. Inilagay naman ni Ruwi ang armalite na hawak niya sa balikat niya saka ito tumingin samin. Ngayon ko lang din napansin na ang piloto pala namin ay si boss Lucian. Lumapit agad si Ruwi kay Lucian at hinalikan ito sa labi saka ito umupo sa tabi niya.

Napa sapo nalang ako sa nuo ko dahil sa nangyari samin kanina. Muntik na kaming matodas.

A/N

: Epilogue and SC po nito ay mapupunta sa VIP Group.

Chapter 20

HALOS PALIGUAN ko nang halik ang mukha ni Salem pag gising ko. Hindi ko malaman kung bakit, ngunit gustong-gusto ko siyang halikan at panggigilan.

“Gusto mo ba hindi na muna ako pumasok sa hospital?” naka yakap niyang tanong sakin. Niyakap ko siya sabay suklay ng buhok niya gamit ang daliri ko. “Pumasok ka na, sabi mo pa nga ’di ba ang dami mong gagawin ngayong araw.”

Nakasimangot naman siyang tumingin sa akin at kumawala siya sa yakap ko sabay halik ng mabilis sa labi ko. “Tawagan mo ko kapag na enroll mo ang anak natin, okay?”

Tumango naman ako sakanya. “Sige na, maligo kana, ang baho mo eh.” naka ngiwi kong sabi.

Inamoy naman niya ang sarili niya saka tumingin sakin. “Hindi naman ah. Kanina lang inaamoy mo ko, pati kili kili ko pa nga eh,” naka simangot niyang sabi.

Itinulak ko naman ng mahina ang nuo niya. “Maligo ka na kasi.” Utos ko sa kanya.

Wala naman itong nagawa at agad itong naglakad papunta sa banyo. Tumayo narin ako sa kama at agad na lumabas ng kwarto para mag handa ng agahan namin.

Agad akong tumungo sa kusina at kinuha ang mga gusto kung lutuin. Kinuha ko din ang kanin na natira kagabi at ginawa kung fried rice. Nagluto na rin ako ng tocino, omelet, hotdog at corn beef.

Inayos ko lang ang mga niluto ko sa mesa habang hinihintay ang dalawa.

Napangiti nalang ako ng makita ko si Salem na buhat-buhat si Amara habang kinikiliti ang anak namin, panay naman tawa si Amara at pilit na iniiwas ang tagiliran niya.

“Good morning, mama.” Nakangiting bati sakin ng anak ko.

Agad akong lumapit sa kanilang dalawa saka hinalikan sa pisngi si Amara. “Good morning din sa baby namin,”

“Ako amore.. baby mo din ako ’di ba?” Naka ngusong sabi ni Salem.

“Daddy, hindi ka na baby kaya. Big ka na po eh,” nagtatakang sabi ni Amara sa ama niya.

“Oo nga, damulag ka na eh,” sabi ko naman.  Napangiwi nalang si Salem habang nakatingin sakin. “Sana man lang, bigyan ako ng lalaki. Para naman hindi niyo ako laging pinagtutulungan.” Maramdaming sabi ni Salem.

“Kumain na nga tayo.” Pagyaya ko sakanila. Agad naman naglakad si Salem papunta sa mesa at inilapag si Amara sa upuan. Nilagyan ko muna ng kanin ang plato ni Amara saka hotdog at tocino. Sinunod ko naman nilagyan ng pagkain ang plato ni Salem. Niyakap naman niya ang beywang ko saka ako hinalikan sa pisngi. “I love you, Amore.”

Halos naputol ang pag hinga ko nang marinig ko ang sinabi ni Salem. Halos hindi ako maka paniwala na sinabi niya yun.

“A-Ano?” Nauutal kong sabi nang makabawi ako sa pagka gulat.

Ngumiti naman siya sakin at tumayo sa kina’uupuan niya. “I said, I love you, Amore. Mahal na mahal kita sa tagalog, ya tebya IyubIyu sa Russia, ti amo sa Italian, amore. Mawala man ang alaala ko, hindi ka naman mawawala sa puso ko amore. Ikaw at ikaw parin ang mamahalin ko habang buhay. Simula ng makita kita sa bar ay alam kung ikaw ang babaeng gusto kung makasama. Ang gusto kung makasama sa pagtanda,” sabi niya saka hinalikan ako sa labi ng hindi ako nakapag salita agad.

“Amore.. papayagan mo ba akong makasama ka habang buhay?” Tanong niya sabay luhod ng isa niyang tuhod habang may hawak na singsing na may diamond ring.

“S-Salem..”

“Alam kung hindi tayo dumaan sa ligawan, amore. Pwede ko naman gawin yun kahit kasal na tayo. Liligawan kita araw-araw hanggang sa mabwesit kana sa ’kin.” Nakangiti niyang sabi.

“Amore, ayaw ko ng mataguan ng anak ulit. Naka ilang beses na tayo kaya malakas ang loob ko na masusundan natin si Amara. Kaya please.. pakasalan mo ko. Pakasalan mo ang baliw na baliw sa’yo na doctor. Pangako hindi ko kayo pababayaan ni Amara.” Saad ni Salem.

Hindi ako nakapag react sa sinabi ni Salem, punong puno ng emosyon ang mata niya habang naka tingin sa ’kin. Naramdaman ko nalang na may tumulong luha sa gilid ng mata ko kaya agad ko itong pinahid gamit ang kamay ko. “Nakaka bigla ka, Salem.” Naiiyak kong sabi. Huminga muna ako ng malalim saka inilahad ang isa kung kamay. “Yes, pakakasalan kita, Salem.” Nakangiti kong sabi. Nanlaki naman ang mata niya na parang hindi makapaniwala sa sagot ko.

“Really? Pakakasalan mo talaga ako?” Tanong niya sa akin. Mahina ko namang pinitik ang ilong niya saka mabilis na hinalikan ito sa labi. Sinagot naman niya agad ang halik na iginawad ko at mas lalo lang niya yun pinailaliman. Naghiwalay lang kaming dalawa ng marinig namin na may pumalakpak.

Napatingin kami kung saan nang gagaling yun at nakita namin ang mga kaibigan ni Salem.

“Congrats..” sabay-sabay nilang sabi at nag pasabog pa ng confetti.

Tumayo naman si Salem sa pagkaka luhod at agad na hinalikan ang likod ng palad ko saka inilagay ang sing-sing sa ring finger ko. “Yes!!!” Sigaw niya sabay yakap ng mahigpit sa akin.

“Ihanda mo na ang sarili mo dahil lulutuin ka ng buhay ni Raizen.” Sabi ni Aizen sabay kuha ng hotdog.

Nalukot naman ang mukha ni Salem ng marinig niya ang sinabi ni Aizen. “Fuck! Bakit ko ba nakalimutan ang pangit mong kuya.” Bulong niyang sabi sa akin.

“Kaya ka laging inaaway ni kuya eh,” natatawa kong sabi. Ang hilig hilig niya kasing asarin si kuya Raizen kaya lagi siyang bad shot kay kuya.

“Congrats… Salem at Courtney!” Naka ngiting bati ni Ma’am Ruwi ng maka pasok siya  sa kusina. Hindi man lang namin nalaman na naka pasok na pala siya sa bahay. Nakasunod naman sakanya ang asawa niyang si sir Lucian habang karga ang bagong silang nilang anak na si Rehliza. Habang ang kambal naman na anak nila ay nasa stroller na tulak-tulak ni Ma’am Ruwi.

“Thank you po, Ma’am Ruwi.” Nakangiti kong sabi.

Nalukot naman ang mukha niya sabay tulak ng stroller papunta sa lamesa. “Bakit mo ko tinatawag na ma’am Ruwi, eh hindi naman ako teacher.” nakangiwi niyang sabi. Hindi ko tuloy alam kung seryoso ba siya sa tanong niya. Paanong hindi ko siya tatawaging ma’am eh siya lang naman ang asawa sa isa pinakamayamang tao sa buong mundo.

Ngumiti naman si sir Lucian samin ni Salem. “Congrats sa inyo, hindi ka na taga sana all gago!” Sabi niya kay Salem na ikinatawa naman ni Salem.

“Sponsor niyo kasal namin ni Courtney ha!” Walang prenong sabi ni Salem sa mag asawang Vandeleur. Agad namang nalukot ang mukha ni ma’am Ruwi.

“Ikaw naman Aizen ang sponsor sa mga souvenier,” dugtong na sabi ni Salem.

“Hayop na yan!” Reaction ni Aizen sa sinabi ni Salem.

“Ako naman ang mag s-sponsor sa kabaong mo.”

Agad kaming napalingon ng marinig namin ang boses ni kuya Raizen. “Wengya!” Bulong ni Salem. Napahawak naman ito ng mahigpit sa kamay ko habang nakatingin siya kay kuya Raizen.

“Payagan mo na nga ang dalawang yan! Wag ka ng kumontra.” Saway ni ma’am Ruwi kay Raizen.

“Oo nga, napaka epal mo.” Sabat na sabi ni Salem na agad nilingon ni kuya Raizen at pinukol ng masamang tingin. “Gusto mong gilitan kita sa leeg?”

“Kuya! May bata oh, baka marinig ka.” Saway ko kay kuya Raizen.

Agad naman siyang natahimik at napalingon kay Amara na nakikipag laro sa anak na kambal ni ma’am Ruwi.

“Maging masaya ka nga lang dahil kilala mo ang mapapangasawa ng kapatid mo,” seryosong sabi ni Ruwi.

“Yun na nga ang problema eh, alam ko ang kalokohan ng gagong yan!” Inis na sabi ni kuya Raizen sabay duro kay Salem. Napansin ko namang sumeryoso ang mukha ni Salem, tumingin pa ito sa ’kin kaya nginitian ko siya.

“Paano kung lokohin niya ang kapatid ko?” Tanong ni Raizen kay ma’am Ruwi.

“Eh di patayin mo,” walang buhay na sagot ni ma’am Ruwi. “Bigyan mo ng chance na patunayan ni Salem ang pagmamahal niya sa kapatid mo. Hindi mo naman kasi malalaman yun kung hahadlangan mo ang pagmamahalan nila.” Seryosong sabi ni Ma’am Ruwi.

Kinakabahan naman akong tumingin kay kuya Raizen at taimtim na nagdadasal na sana ay pumayag siya at hindi niya na maisipang hadlangan kami ni Salem.

Bumuga naman ng marahas na hangin si kuya Raizen saka tumingin kay Salem. “Kapag talaga niloko mo ang kapatid ko, tatadtarin talaga kita, Salem Herreros! Pumapayag na ako!”

“Fuck!” Mahinang mura ni Salem na parang nakahinga ng maayos.

“Tara inom!” Sigaw na sabi ni Atticus na nilalantakan ang omelet na niluto ko. Napa-iling nalang si Salem habang nakatingin kay Atticus.

Nag usap-usap lang kami at sabay sabay kumain. Pumayag naman ang mag asawang Vandeleur na sila daw ang mag s-sponsor sa kasal namin ni Salem kahit wala pa naman kaming naiisip kung anong date. At kahit wala si Lucifier na kaibigan ni Salem ay talagang sinabi ni Salem na sponsor ni Lucifier ang pagkain.

Lahat naman ng mga kaibigan ni Salem na nandito ay nalukot ang mga mukha ng bigyan sila ng mga dapat i-sponsor sa kasal namin ni Salem. Wala naman silang nagawa dahil ayaw silang pauwiin ni Salem hanggat hindi sila pumapayag.

Nang makaalis naman sila ay agad akong niyakap ni Salem. “Hindi na ako makapaghintay na tawagin kang Mrs. Herreros. I love you amore.” Buong pagmamahal niyang sabi sa akin.

Nakangiti akong sumagot kay Salem. “Mahal din kita, Salem.” Tugon ko at napangiti ako lalo ng mabilis akong hinalikan ni Salem sa labi.

“Mama, daddy.”

Napahiwalay kami ni Salem ng marinig namin ang boses ni Amara. Agad naman itong binuhat ni Salem at hinalikan sa pisngi. “Mahal na mahal ko din ang isa ko pang baby,” naka ngiting sabi ni Salem.

“Nga pala, ’di ba kailangan ka ngayon sa hospital?” Tanong ko kay Salem.

“Oo nga pala,” ibinaba naman niya si Amara at agad na hinalikan sa nuo si Amara saka humarap sakin. “Uwi ako agad, misis ko.” Naka giti niyang sabi sa akin. Kinikilig naman akong tumango kay Salem.

Umalis na si Salem kaya kami nalang dalawa ni Amara ang naiwan sa bahay. May dalawa namang nakabantay sa labas ng bahay namin. Aalis din kasi kami ni Amara ngayon, naisipan ko kasing e-enroll si Amara sa advance learning, pumayag naman agad si Salem. Dapat nga ay sasamahan kami ni Salem ngunit tumawag ang secretary niya na may mahalaga daw siyang meeting kaya walang nagawa si Salem.

Napangiti ako habang nakatingin sa engagement ring na nasa daliri ko. Hanggang ngayon ay hindi parin ako makapaniwala na nag propose si Salem sa akin.

Chapter 21

NAGLALAKAD AKO palabas ng hospital habang ka text ang pinakamamahal kong fiancé. Naka ngiti akong naglalakad habang binabasa ang text ni Courtney. Wengya! kinikilig ako sa text niya kaya hindi mapuknat ang ngiti ko sa labi.

“Mukha kang tanga!”

Agad akong nag angat ng tingin ng marinig ko ang boses na yun. Pinakita ko lang ang gitnang daliri ko sa taong walang lovelife dahil inayawan ng babae.

“Oo nga. Mukhang tangang nakangiti.”

Nalukot ang mukha ko ng sumulpot si Caiden sa likod ni Atticus. Tinignan ko mula ulo hanggang paa si Caiden dahil mukha siyang tangang naka suot ng jacket na may nakasulat na tanod sa harap ng damit niya. Idagdag pa ang suot niyang pantalon na akala mo’y papasok sa skwelahan habang ang batok niya ay may maliit na towel.

“Ikaw nga, mukhang tanga sa get up mo,” sabi ko sabay reply sa text ni Courtney. Hindi na ako makapaghintay na ikasal kaming dalawa.

“Tama na nga yang ngiti mo. Nakaka irita tignan.” Inis na sabi ni Atticus sa akin. Napatingin pa samin ang ibang dumadaan ng marinig nila ang sinabi ni Atticus.

“Palibhasa, inayawan ka ng babaeng gusto mo.”  Pang aasar ko kay Atticus. Inambahan naman niya ako ng suntok kaya natawa ako. “Ano bang ginagawa niyo dito?” Tanong ko sa kanilang dalawa sabay tingin sa paligid. “Tinatakot niyo mga pasyente ko. Mukha niyo palang kriminal na.” Sabi ko sakanila.

“Ulol!”

“Gago.” Sabay nilang sabi.

Napa-iling nalang ako habang nakatingin sa mga itsura nila. “Ano ba talaga ginagawa niyo dito?” Seryoso kong tanong sa dalawa.

“Wala. Tumatambay lang,” bored na sagot ni Atticus. Hayop na yan! ginawang tambayan ang hospital ko. “Wala yata kayo magawa sa buhay niyo. Gusto niyo bang mag extra? Sigurado akong hindi kayo mabo-bored do’n.” Nakangisi kong sabi.

Agad namang lumapit sa akin si Caiden na halatang bored sa buhay. “Ano yun? Bilis, tinatamad ako mamasada eh,” sabi pa niya.

Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. “Namasada?”

“Yeah. Hindi mo ba alam na binigyan ako ni Lucifier ng sasakyan. Regalo daw sa akin ng gago.” Nakangising sabi ni Caiden.

“Aba, galante ang gago! Mahingian nga ng house and lot sa kasal namin ni Courtney,” nakangisi kong sabi.

“Gusto mo bang makita ang sasakyan na binigay niya sa akin?” Taas kilay na tanong sa akin ni Caiden. Tumango naman ako. Hindi kasi ako makapaniwala na ang isang Lucifier Montenegro ay mag re-regalo ng sasakyan. Kami nga ni Ruwi na close sa kanya ay wala siyang binigay. Naalala ko pa ang ni regalo niya sa kasal nila Ruwi at boss Lucian. Halos sakalin siya ni Ruwi ng makitang arenola ang binigay niya.

Naunang naglakad si Caiden samin ni Atticus. Nang makalabas kami ng hospital ay halos malaglag ang panga ko sa gulat ng makita ko ang sasakyan na binigay ni Lucifier. “What the fuck! Kaya ba ganyan ang get up mong gago ka?!” Natatawa kong tanong ng makabawi ako sa pagkabigla.

“Yeah. Ang putanginang yun, regalo daw niya sa birthday ko kaya tuwang tuwa ako ng malaman kong kotse ang regalo niya. Nang makita ko ang binigay niya sa akin ay halos paulanan ko ng bala ang gago.” Pagkwekwento ni Caiden. Natawa naman si Atticus habang nakikinig.

“Ano pa bang aasahan mo sa gagong yun.” Sabi ni Atticus.

“Ito pa ang malupit, ginawa niya akong taxi driver para mag hatid—sundo sa bebe niya.” Naka ngiwing sabi ni Caiden.

Natawa naman ako sa sinabi ni Caiden. Tinapik niya ang balikat ko kaya agad ko siyang nilingon. “Interested ako sa sinasabi mong sideline, buddy. Wala naman akong ginagawa sa buhay kaya pwede ako do’n.” Seryoso niyang sabi.

“Count me in,” bored na sabi ni Atticus. Halatang wala nag mamahal sa dalawang ’to dahil pakalat-kalat lang.

Sumandal ako sa taxi ni Caiden habang nakatingin sa dalawa na talagang seryoso sa sinasabi ko. “Well, may naging kasosyo ako sa hospital.” Paninimula kong sabi.

“And?” Naiinip na sabi ni Atticus.

“Tumawag siya sa akin kung may patay ba na galing dito sa hospital para masukatan ng kabaong. Pero dahil magagaling ang mga doctor ko ay wala kaming maibigay na patay sakanila. So, need nila ng tao na pwedeng sukatan ng kabaong. Kung interesado kayo pwede ko kayong i-refer.” Nakangiti kong sabi.

“Atticus, nadala mo ba ang kutsilyo ko?” Tanong ni Caiden.

“Yeah, may baril din akong dala. Gusto mo tuluyan na natin ’tong gagong ’to para siya na lang ang masukatan ng kabaong.” Seryosong sabi ni Atticus.

Lumapit pa sa akin ang dalawa na handa ng umatake. Ngunit napahinto sila nang marinig namin na may tumatawag sa pangalan naming tatlo. Agad kaming napalingon ng makita namin sila Andrei at Eros.

Nakahinga ako ng maluwag ng makita kong lumapit sila Andrei samin. “Ano na namang pinag gagawa niyong tatlo?” Tanong ni Eros ng makalapit sila samin.

“Gusto niyo bang umextra?” Tanong ni Caiden sa dalawa. Agad pang tumango ang dalawa na hindi man lang tinatanong kung anong gagawin. Mga gago talaga.

“Basta ba may pera. Ano tara! Saan ba?” Naka ngising sabi ni Eros.

Hindi naman kami sumagot sa tanong ni Eros, bagkos ay binuksan ni Atticus ang pintuan ng taxi na pagmamay-ari ni Caiden. Agad namang pumasok ang excited na si Eros at maging si Andrei. Hinila naman ako ni Atticus saka tinulak papasok sa kotse. Wengya talaga.

Pumasok narin si Atticus sa shot gun seat habang si Caiden ang nasa driver seat. “Wala ng atrasan ’to mga gago!” Nakangising sabi ni Caiden saka binuhay ang makina ng sasakyan.

Pigil ang tawa ko habang nakatingin sa labas ng bintana. Iniisip ko ang magiging reaction ng dalawa mamaya. Sinabi ko narin kay Caiden kung anong address ang pupuntahan namin.

Nang makarating kami ay halata sa mukha ng dalawa ang pagtataka kaya mahina akong natawa. “Teka, anong ginagawa natin dito?” Takang tanong ni Eros ng makababa ito ng taxi.

Hinawakan naman ni Atticus at Caiden sa balikat sila Eros at Andrei at itinulak ito papasok ng purenarya.

“Tangina niyo talaga!” Sigaw ni Eros hanggang sa makapasok kami sa loob. Agad kong nakita ang may-ari na may hawak na kutsilyo. Lumingon pa ’to samin at halata sa mukha niya ang gulat ng makita kami. Ngunit agad naman itong ngumiti saka lumapit siya sa akin na parang tuwang-tuwa na makita ako.

“Buti napadaan po kayo Doc. Herreros,” magalang niyang sabi sa akin.

“Naghahanap ka po ba ng masusukatan, sir?” Biglang sabi ni Caiden habang hawak si Eros sa balikat.

“Ayy, opo sir, para sana maka gawa kami ng bagong kabaong.” Sagot naman ng may-ari. Ang alam ko kasi ay bago lang ’tong negosyo niya na purenarya.

Mahina akong natawa ng hilain ni Atticus si Andrei saka pinahiga sa makapal na parang plywood. Maging si Eros ay pinahiga din na hindi na nakapalag sa dalawa dahil mahigpit nila itong hinawakan.

“Tangina niyo! Pagkatapos kong sukatan dito ilalagay ko kayo sa kabaong!” Galit na sigaw ni Eros na naka stright na nakahiga. Hindi ko alam kung nagpipigil ba huminga. Samantalang si Andrei ay nakapatong ang dalawang kamay sa tyan niya, feel na feel pa ng gago.

Binigyan naman kami ng upuan ni Mr. Tosero kaya agad kaming umupo. Kinuha ko muna ang cellphone ko sa bulsa saka nagtipa ng message at sinend sa future misis ko.

Kinuhaan naman ng picture ni Caiden sila Eros at Andrei. Hindi pa ito na kuntento sa mga kuha niya kaya lumapit ito kay Andrie saka pinicturan ang mukha.

Biglang nag vibrate ang phone ko sa bulsa kaya agad kung kinuha yun sa pag aakala na si Courtney ang nag text, ngunit agad akong natawa ng makita ko ang litrato ni Andrei na nakapikit habang kinukuhaan ni Caiden. Sunod sunod nag reply ang mga kaibigan namin sa group chat, maging si Ruwi ay nag reply din. Ilibing niyo na agad yan, inaamag na eh. Natawa nalang ako habang nag re-reply sa chat ni Ruwi, maging sila Isaac at Nuroi ay nag reply din.

Nang matapos sukatan ang dalawa ay agad kaming pinagsusuntok sa mukha. Wengya! may pasa tuloy akong uuwi sa bahay. Kasalan ’to ni Caiden eh.

Pagod akong naglakad papasok sa bahay namin. Hindi ko na binalikan ang kotse ko na nasa hospital dahil nagpahatid nalang kami kay Caiden gamit ang taxi niya. Ang putangina! Akala namin free ang paghatid. Siningil kami ng tig 500 na pamasahe bawat isa.

Nang makapasok ako sa bahay ay agad kong nakita si Courtney na nagluluto ng hapunan namin. Agad nawala ang pagod ko ng makita ko siya.

Napansin yata ng amore ko na may nakatingin sakanya kaya napalingon siya sa gawi ko. “Hi, kanina ka pa?” Naka ngiti niyang tanong sa ’kin.

Naglakad ako papunta sa kanya at agad siyang niyakap. “Kararating ko lang, amore. Pasensya ka na kung ngayon lang ako nakauwi.” Paghihingi ko ng sorry. Baka kasi magalit pa siya sa akin kung bakit ako natagalan umuwi tapos biglang ibalik sa akin ang engagement ring. Wengya!

Naramdaman ko naman ang mainit niyang palad sa mukha ko. “Anong nangyari dyan? Bakit may pasa ka?” Naka kunot niyang tanong.

Napangiti ako ng makita ko sa mukha niya ang pag-aalala. Dapat pala araw araw ako magpasuntok kay Eros para lagi kong makita ang ganitong mukha ni Courtney.

Agad akong ngumuso sa kanya habang nagku-kunwaring masakit ang pasa ko. “Ang sakit nito, Amore. Meron pa dito amore ko,” sabi ko sabay pakita ng pasa ko sa braso.

“Alagaan mo ko Amore tapos halikan mo ko palagi para mawala yung sakit, Amo—

“Magtigil ka nga! Dagdagan ko yan eh,”

Agad akong napalingon ng marinig ko ang boses ni Raizen, putangina talaga!

“Amore oh, inaaway na naman ako ng pangit mong kuya.” Sumbong ko kay Courtney sabay yakap sa bewang niya. Hinaplos naman ni Courtney ang pasa ko sa labi saka hinalikan ito.

“Gamutin natin yan mamaya. Ano na naman bang ginawa mo?” Naka kunot nuo na tanong ni Courtney sa ’kin.

“Ahm, kasi.. sinuntok ako ni Eros,” naka ngiwi kong sabi.

“Bakit naman?” Tanong niya.

“Eh, kasi dinala namin sila ni Andrei do’n sa purenarya.” Nak nguso kong sabi. Napa-iling naman si Courtney sabay patay ng kalan. Niyakap naman niya ako saka pinupog ng halik ang labi ko.

Nakangiti akong nakayakap kay Courtney saka bumulong. “I love you, amore.”

“Mahal din kita,” sabi niya sabay halik sa labi ko ulit.

“Bakit nandito ang pangit mong kuya?” Nakangiwi kong tanong.

“May dinala siyang laruan para kay Amara, kanina pa nga yan dito eh,”  sagot agad ni Courtney.

“Nasaan anak natin?” Tanong ko ng hindi ko makita si Amara.

“Ayon nakatulog na, napagod yata sa paglalaro kanina. Mabuti nga napakain ko na kanina bago pa nakatulog.”

Ngumisi naman ako kay Courtney dahilan para kumunot ang noo niya. “Bakit ka naka ngisi dyan?” Tanong niya sa akin.

“Syempre, didilaan ko ang katawan mo mamaya eh,” naka ngisi kong sabi kaya agad niyang tinampal ang bibig ko. Namula pa ang mukha niya na agad umiwas ng tingin sa ’kin.

“Tigilan mo na nga yang kalandian mo Salem at baka saksakin pa kita.” Biglang sulpot ulit ni Raizen. Kainis talaga ’to, hindi pa umuwi para masolo ko na si Courtney.

Nabasa niya yata ang nasa isip ko kaya ngumisi siya na parang demonyo. “Mamaya pa ako uuwi.”

Napabuga nalang ako ng hangin saka bumitaw ng yakap kay Courtney. Agad akong naglakad patungo sa lagayan ng plato para kumuha at para sandukan ng pagkain si Raizen. Lalagyan ko na rin ng bitsin para matahimik na ang gago. Istorbo sa lovelife ko eh.

A/N: Good Evening.

Chapter 22

NASA SCHOOL ako habang hinihintay matapos ang klase ni Amara, dapat sana kasama ko si Salem mag sundo sa anak namin, ngunit nagka emergency sa hospital kaya agad siyang pumunta doon.

Ayos lang naman sakin dahil agad naman dumating ang driver slash body guard namin ni Amara. Panay din text sakin si Salem kung nasaan na daw ako, lahat nalang ng ginagawa ko ay tinatanong niya kulang nalang ay tanongin niya ang pag hinga ko.

Narinig ko ang tunog ng bell hudyat na tapos na ang klase. Nag simula naring lumabas ang mga bata na nag tatakbuhan papunta sa mga sundo nila.

Natanaw ko agad ang anak ko na naka ngiti sa ’kin habang kumakaway. “Mama..” sigaw niya sabay takbo papunta sa ’kin.

“Where is Daddy?” Tanong niya ng mabuhat ko siya.

“May emergency si daddy sa hospital anak, kaya si mama na muna ang sumundo sayo,” nakangiti kong sabi. Tumango naman siya sabay pakita ng kamay niya. “Mama, binigyan ako ni teacher ng three stars.”

“Wow, ang galing naman ng baby ko.” puri ko kay Amara saka pinupog ng halik ang pisngi niya. Kinuha ko ang bag niya saka naglakad palabas ng gate.

Lumabas agad ang body guard namin sa sasakyan at agad na lumapit sakin. Kinuha niya ang bag ni Amara at inilagay yun sa back seat. Agad ko namang pinapasok si Amara sa kotse saka ako pumasok.

“Mama, pwede ba natin puntahan si daddy sa hospital?” Lambing niyang sabi.

“Sige,” nakangiti kong sagot kay Amara, tumingin ako kay kuya body guard. “Kuya, sa Herreros hospital mo po kami ihatid.” Utos ko. Agad naman siyang tumango saka binuhay ang makina ng kotse at pinausad iyon. Habang nasa byahe ay nag kwe-kwentuhan lang kami ni Amara. Pinakita niya din sa ’kin ang activity nila kanina.

Mabuti nga at nagpapa iwan na si Amara sa classroom, nong una talaga ay ayaw niya akong palabasin, umiiyak ito habang pinipigilan ako na lumabas, naiintindihan ko din naman siya dahil first time lang din naman niya. Kaya three days akong kasama niya sa loob ng classroom hanggang sa nagakaroon na siya ng friends kaya hindi na niya ako pinapasok sa loob dahil big girl na daw siya.

Nang makarating kami sa labas ng hospital ay agad kaming lumabas ni Amara. Magka hawak kaming pumasok. Binati pa kami ng tatlong guards na bantay sa labas at agad na pinapasok.

“Good Afternoon po Mrs. Herreros,” bati sa ’kin ng isang nurse. Namula naman ang mukha ko ng tawagin niya akong Mrs.

Lahat ng nakakasalubong namin ni Amara ay binabati kami at laging tawag sakin ay Mrs. Herreros.

Nang makarating ako sa office ni Salem ay nagtaka ako na wala ang secretary ni Salem. Bago kasi ang secretary niya dahil nag resign si Ms. Heart dalawang linggo na ang nakakalipas. Kaya nag hire ng bagong secretary si Salem.

Nilagpasan namin ang table ng secretary ni Salem bago kami nakarating sa pinto ng office niya, hindi na ako kumatok at agad na pinihit ang siradura. Ngunit agad nawala ang ngiti sa labi sa nakita ko. Agad kung tinakpan ang mata ni Amara para hindi niya makita iyon.

“Courtney,” tawag sa ’kin ni Salem at mabilis na tinulak ang babae na naka yakap sakanya.

Lalabas na sana ako ng mabilis na yumakap sa beywang ko si Salem. “Don’t leave me amore, I swear to God hindi ko siya niyakap, siya yumakap sakin, itutulak ko na sana siya kaso bumukas ang pinto at pumasok kayo ni Amara.” Paliwanag niya kahit hindi ko naman siya tinatanong.

Agad kung tinignan ang babae, nakatingin din siya sakin mula ulo hanggang paa. Hindi ko maikaka’ila na maganda talaga ang babae, maputi ang kutis nito, may balingkinitan ang katawan, bumagay din sa maliit niyang mukha ang mahabang buhok niya. Naka suot din ito ng doctor’s lab coat kaya alam ko na isa siyang doctor.

“Get out, Scarlett,” sigaw ni Salem sa babae maski ako ay nagulat sa lakas ng sigaw niya. Halos maluha ang babae habang nakatingin kay Salem saka ito tumingin sa ’kin at agad na lumabas.

Binuhat naman ni Salem si Amara at agad nag lakad papunta sa swivel chair niya saka niya pina’upo si Amara. Hindi ko marinig ang sinasabi ni Salem sa anak namin, bumubulong kasi ito kay Amara kaya hindi ko alam kung anong sinasabi niya, tumango tango naman si Amara habang naka ngiti sa ama niya.

May pinindot si Salem at ilang minuto lang ay pumasok ang secretary ni Salem at agad kinuha si Amara. Nag wave pa ang kamay ng anak ko sakin hanggang sa tuluyang makalabas. Kaya kami nalang dalawa ni Salem ang naiwan.

Hindi naman ako nagsalita, nakayuko lang ako habang nakatayo. Naramdaman ko nalang na hinawakan ni Salem ang kamay ko saka ako hinila, nagpatianod lang ako sakanya hanggang sa umupo siya sa swivel chair at agad niya akong kinandong,

“Are you mad?” Tanong niya sa ’kin habang yakap niya ako mula sa likod.  Ang isa naman niyang kamay ay hinahawi ang buhok ko.

Umiling lang ako sakanya at hindi parin ako nagsasalita. “If you’re not mad at me can you please look at me,” malambing niyang sabi. Mas lalo lang siya yumakap sakin saka ibinaon ang mukha niya sa leeg ko.

“I’m sorry, amore, but please wag mong isipin na may babae ako, hinding hindi ko gagawin sayo yun.” Madamdamin niyang sabi.

“I’m scared, Amore.. baka maisipan mong ibalik sakin ang engagement ring tapos ayawan mo ko. Para mo narin akong pinatay pag nagkataon.” Nakanguso niyang sabi sabay pa cute ng tingin sa ’kin. Gusto ko na tuloy tumawa sa hitsura niya.

“Amore.. kausapin mo naman ako oh, wala naman akong ginawang kasalanan takot ko lang say—

“Wala naman akong sinasabi ahh,” pag puputol ko sa sinasabi niya.

“Hindi ka galit? Hindi ka nag seselos?” tanong niya habang nakakunot ang noo.

“Bakit naman ako mag seselos sa babaeng yun, eh halos diring diri ka kanina habang niyayakap ka niya,” saad ko.

Mahina naman siyang tumawa. “Yeah, ang gusto kung yumakap sakin ay ikaw lang amore, sayo lang ako kakalampag,” nakangisi niyang sabi kaya inirapan ko nalang siya.

“Bakit hindi mo sinabi na pupunta kayo ni Amara?” Tanong niya sa ’kin habang nilalaro ang dulo ng buhok ko.

“Bakit ayaw mo kaming pumunta dito?” Tanong ko at pinaningkitan siya ng mata kaya agad nanlaki ang mata niya. “Hindi ahh, gustong gusto ko nga eh, tamang tama ang pag punta mo,” sabi niya sabay hila sa drawer niya. “Use this, amore.”

Nakatitig lang ako sa binibigay niya, alam ko naman kung para saan yun pero nagtataka lang ako kung bakit niya ako binibigyan. “Bakit?” Tanong ko sakanya.

“Para malaman ko kung mabibigay ko ang hinihiling ni Amara,” seryoso niyang sabi.

“Anong hiling?”

“Ang magkaroon siya ng kapatid. Gamitin mo na yang pregnancy test ng malaman ko kung may laman na ang tyan mo, mahirap na.. baka itakas mo naman sakin ang anak ko, Amore. Hindi na ako makakapayag na wala ako sa tabi mo kapag na buntis ka ulit. Gusto kitang alagaan habang nagdadalang tao ka at ang anak natin na si Amara.” Mahaba niyang sabi.

Napa iling nalang ako kay Salem saka ako tumayo at agad akong pumunta sa banyo. Isisirado ko na sana ng pumasok din si Salem sa loob. “Let me help you, amore.” Nakangiti niyang sabi saka ako tinulongan ibaba ang suot kong pantalon. Natatawa nalang ako na siya pa talaga ang nag sahod ng ihi ko sa maliit na cup.

Nang matapos akong umihi ay siya pa ang naglagay ng drops don sa pt. Pinagsiklop niya ang dalawa niyang kamay habang hinihintay na lumabas ang unang guhit.

“Please be positive..” bulong niya habang nakatitig sa pregnancy test.

Lumabas ang unang guhit at ilang segundo lang ay lumabas ang pangalawang guhit. “Yes!!!!” Sigaw ni Salem habang tumatalon pa. Nagulat pa ako sa sigaw niya na akala mo nanalo sa lotto.

Napatitig naman ako sa pregnancy test habang hindi makapaniwala na positive talaga.

“Hey, are you okay? May masakit ba sayo?” Tanong niya sa nag-aalalang boses ni Salem sabay yakap mula sa likod ko.

Pinakita ko sakanya ang pregnancy test saka ako nagsalita. “Pwede pala yun, kahit six days palang akong hindi dinadatnan?”

“Yeah, lalo na kapag mataas ang hcg mo. Wait, six days ka ng hindi dinadatnan tapos hindi mo man lang sinasabi sa ’kin? may balak ka yatang iwan ako, amore.” Na pra-pranning niyang sabi.

Pinitik ko naman ang matangos niyang ilong saka nagsalita. “Hindi ko sinabi dahil hindi pa naman ako sigurado. Baka kasi na late lang.”

Tumango naman siya sabay haplos sa tyan ko. “Aalagaan ko kayong mabuti amore, mahal na mahal ko kayong tatlo.”  Sabi niya at lumuhod sa harap ko sabay halik sa aking tiyan. “Excited na ako sa paglabas mo anak Mahal na mahal ka ni daddy.” Naka ngiti niyang sabi habang kinakusap ang tiyan ko.

“C’mon amore, prenatal check up ka na para mabigyan kana agad ng vitamins,” naka ngiti niyang sabi at agad akong inalalayan palabas ng banyo.

Hindi na ako nag reklamo sa maagang check up ko dahil hindi ko naman siya mapipigilan sa gusto niya. Nagpatianod nalang ako kay Salem na lumabas ng office niya hanggang sa makarating kami sa labas ng office na may nakalagay na obgyne.

Agad naman nila akong inasekaso habang si Salem naman ay hawak hawak lang ang kamay ko. Pinakinggan din kung may heart beat naba ang baby ngunit wala pang makita dahil masyado pang maaga, niresitahan nila ako ng vitamins, ang sabi naman ni doc ay kapag bumalik kami sa susunod na check up ay magkakaroon na ng heart beat.

Masyado naman kasing maaga ang ginawang check up namin pero ayos narin yun para maka inom narin ako ng mga vitamins. Naalala ko kasi dati nong pinag bubuntis ko si Amara ay hindi ako naka inom ng vitamins, hanggang bear brand lang din ako ng gatas n’on at minsan lang ako nakakain ng prutas dahil sa sobrang pagtitipid ko.

Lumabas kami ni Salem sa office ng obgyne at agad naming binalikan si Amara na nakikipag laro sa secretary ni Salem.

Tuwang tuwa din si Amara ng sabihin ni Salem na magkakaroon na siya ng kapatid, sa sobrang excited ni Salem ay nagyaya siya na bumili na ng mga gamit ng baby buti nalang ay napigilan ko.

Mamaya ko nalang din ibabalita kay kuya Raizen na buntis ako, habang si Salem naman ay walang ginawa kundi tawagan ang mga kaibigan niya at ibinalita na magkaka anak siya ulit.

“Ako pa sharp shooter yata ’to,” naka ngising sabi ni Salem habang ka video call ang mga kaibigan niya.

“Sess, itakas ko kaya yan si Courtney tapos itago ko,” dinig kong sabi ni ma’am Ruwi na inaasar na naman si Salem.

“Subukan mo lang,” sagot naman ni Salem habang pinapakita ang gitnang daliri niya. Walang ginawa kasi ang mga kaibigan niya kundi asarin siya.

“Gago ka, hindi ko pa nakakalimutan ang suntok mo.” Inis na sabi ni Salem. Mukang si Eros na naman yata ang kaaway niya dahil naalala ko ang sinabi ni Salem na sinuntok siya ni Eros. Kung ano-ano kasing pinag gagawa nila kaya ayon napikon ang isa.

Nagpaalam na si Salem sa mga kaibigan niya kaya agad kaming naglakad palabas ng hospital. Karga karga ni Salem si Amara na nakatulog na, napagod yata sa paglalaro kanina, ang isa naman niyang kamay ay nasa beywang ko na parang inaalalayan akong maglakad.

Bawat madaanan namin ay binabati si Salem at maging ako ay binabati nila kaya naka ngiti ako habang naglalakad.

“Anong gustong kainin ng misis ko?” Biglang tanong ni Salem.

“Ahm.. ikaw!” Sabi ko sabay turo sakanya.

Nanlaki naman ang mata niya, napalunok pa ito ng ilang beses habang nakatitig sakin. “Fuck! Don’t tease me, amore. Baka totohanin ko yang sinasabi mo.” Nahihirapan niyang sabi.

Ngumisi naman ako sakanya saka hinawakan ang kamay niya. “Eh, sa gusto kong ikaw ang kainin eh,” naka nguso kong sabi.

“Damn it! Let’s go home, ako ang kakain sayo,” bulong niya at agad akong hinila hanggang sa makarating kami sa parking lot. Binuksan na muna niya ang pintuan ng passenger seat at inalalayan niya akong makapasok sa loob. Inilagay niya pa ang kamay niya sa ulo ko para hindi ako mauntog saka niya isinara ang pinto.

Inilagay niya din si Amara sa back seat dahil mahimbing na talaga ang tulog nito. Agad namang umikot si Salem papunta sa driver seat saka ito pumasok. Mabilis niyang hinalikan ang labi ko bago niya pina’andar ang makina ng kotse.

“I love you, amore.” Nakangiti niyang sabi.

Napangiti nalang ako sabay hawak sa kamay ni Salem na nasa tyan ko saka ako nagsalita. “Mahal na mahal din kita, Salem.”

Chapter 23

HINDI KO NA mabilang kung ilang ulit akong inangkin ni Salem. Maingat siyang umuulos sa loob ko habang hinahalikan ang leeg ko, napa ungol nalang ako ng masahiin niya ang isa kong dibdib.

“Oh, Salem ayan na ako..”

Halos tumirik ang mata ko ng sumabog ang katas ko, sumunod din agad sakin si Salem na halos pinutok ang katas niya sa loob ko. Hinihingal na tumabi sa ’kin si Salem at agad niyang ipinatong ang kumot sa aming katawan saka niya ako niyakap.

“I love you, amore.” Bulong niya sa teynga ko.

“Mahal din kita,” nakangiti kong sabi sabay yakap kay Salem. Mas lalo ko pang siniksik ang ulo ko sa matigas na dibdib ni Salem, ang sarap sarap talaga niyang amoyin.

Gustong gusto ko talaga siyang inaamoy kaya hindi siya umaalis sa tabi ko. Hindi na muna din siya pumupunta sa hospital dahil sabi niya family first muna daw siya gusto niya daw maalagaan at matutokan kami ni baby. Natuwa kami ni Salem ng makabalik kami sa obgyne ko at na confirm na may heart beat na ang baby namin. Kaya todo ang pag-iingat ni Salem sa ’kin. Minsan nga ay na pra-pranningan na ako sakanya. Sobra kasi ang pag iingat na ginagawa niya na halos ay ayaw niya akong palakarin.

Buti nalang ay kinausap siya ng obgyne ko na need ko maglakad lakad para iwas maga sa paa, kaya ang ginawa niya ay binilhan ako ng pwedeng gamitin pang exercise sa isang buntis.

Si Salem narin ang naghahatid—sundo kay Amara sa school para hindi daw ako mapagod ng husto.

Napatigil ako sa pag-iisip ng maramdaman kong hinahaplos ni Salem ang tyan ko. Napanguso ako dahil unti unti na akong tumataba.

“Why? Gusto mo ba ng kiss kaya ka naka nguso,” nakangiti niyang sabi ng mapansin ang itsura ko.

Umiling ako saka napa buntong hininga. “Tumataba na ako.” Nakanguso kong sabi.

Mahina naman siyang tumawa saka ako hinalikan sa pisngi. “Hindi ka mataba, buntis ka lang amore Natural lang yun. Tsaka ano naman ngayon kung tumaba ka? Mamahalin parin naman kita kahit lumaki pa katawan mo.”

Napanguso ako lalo, one month pa lang tyan ko tapos yung pantalon ko na size 27 ay hindi na kasya pano nalang kung mag three months na ang tyan ko.

“Masikip na yung mga damit ko.” Sumbong ko kay Salem.

“Amore, I can buy you a new clothes. Wala namang problema don, gusto mo ba mag shopping tayo? Bilhan narin natin si baby ng gamit.”

Sumimangot ako lalo sa sinabi niya kaya ayaw ko magpunta sa mall dahil doon siya pumupunta sa baby’s world, kung ano ano pa ang mga kinukuha niya kahit ang layo pa naman. Naniniwala kasi ako sa pamahiin na bawal bumili ng gamit ng baby kung malayo pa ang due date at baka daw ma’usog. Pero dakilang makulit si Salem kaya ayon.. halos pinuno ang pinagawa niyang kwarto sa pangalawa naming baby.

Hinalikan ni Salem ang balikat ko at agad na pinisil ang isa kong dibdib dahilan para mapaungol ako Mabilis din kasing uminit ang katawan ko, isang haplos lang ni Salem ay agad na umiinit ang pakiramdam ko.

Akmang papatong sana si Salem sakin ng tumunog ang tyan ko. Mahinang natawa si Salem at agad na pinantay ang mukha niya sa tyan ko. “Are you hungry, buddy?” kausap niya sa tyan ko. Hinaplos ko naman ang buhok ni Salem kaya napatingin siya sakin.

“Gusto ko ng avocado na walang buto.” Sabi ko kay Salem. Nalukot naman ang mukha niya sabay upo sa kama. “Avocado na walang buto? Meron ba no’n amore?” Takang tanong niya.

“Hindi ko alam pero gusto ko yun kaya hanapan mo ko kundi tigang ka sa ’kin ng two weeks.”

Agad nanlaki ang mata niya sabay tayo sa kama. “Wala namang ganyanan amore, alam mo namang kahinaan ko yan eh.” Sabi niya habang nagmamadaling isinuot ang tshirt niya. “Alis lang ako saglit, hahanapin ko lang yang avocado na yan.” Pagpapaalam niya sabay halik sa labi ko.

Nakasunod naman ang tingin ko sakanya hanggang tuluyan na itong naka labas ng kwarto, sa sobrang pagod ko kanina ay parang inaantok ako. Ipinikit ko ang aking mga mata hanggang sa tuluyan akong nakatulog.

NAGMAMADALI AKONG lumabas ng bahay habang nakatingin sa phone ko, hinihintay ko ang reply ni Ruwi kung meron ba talagang avocado na walang buto.

Nag reply naman ito agad kaya binuksan ko ang text niya ngunit agad nalukot ang mukha ko ng mabasa ko ang reply niya. Tatay mo green.

Wengya! Parang ewan ’to si Ruwi. Wala na akong magawa kaya agad akong sumakay sa kotse at agad nagmaneho, lumabas ako ng gate namin at agad nakita si Atticus na dumaan sa harap ng gate namin. Gusto ko sanang sagasaan pero agad siyang lumingon sakin sa gawi ko. Naglakad ito papunta sa passenger seat kay binuksan ko iyon. Walang pasabi itong pumasok sa loob ng kotse ko.

“Bakit paharang-harang ka sa labas ng bahay ko?” Tanong ko sakanya habang pinausad ang sasakyan.

“I’m bored,” tipid niyang sagot saka sumandal sa likod ng upuan.

“Samahan mo nalang ako,” nakangisi kong sabi.

“Where?” Bored niyang tanong. Bagong gising lang yata ang hinayupak. Magulo kasi ang kulay brown niyang buhok at naka suot siya ng white plain tshirt at naka jogger pants.

“Kagigising mo lang ba?” Tanong ko habang nakatuon ang mata ko sa kalsada.

“Nah, galing ako kala Ruwi.” Sagot niya agad.

“Anong ginawa mo do’n?”

“Wala, nang gugulo lang.” Sagot niya sabay suklay sa buhok niya gamit ang daliri niya.

“Buti hindi ka binaril ni boss Lucian. Bebe time nila ngayon,” natatawa kong sabi.

Hindi naman siya nagsalita ngunit narinig ko lang ang pagbuntong hininga niya. Kaya as dakilang tsismoso kailangan ko siyang tanongin kung may problema ba siya.

“What’s wrong?”

Lumingon naman siya sa ’kin kaya kumunot ang noo ko. Mukha kasi itong tanga na nakatitig lang sa ’kin. “Paano mo niligawan ang babaeng mahal mo?” Seryoso niyang tanong. Tangina na pahinto ako sa pagmamaneho sa tanong niya.

Agad naman ako nag isip kung paano ko ba ginawa. Putangina hindi ko makalimutan ang ginawa kung pagpapanggap makalapit lang ako kay Courtney. Nag disguise ako na parang pulubi, nag suot nadin ako ng damit na pang lolo ang effort ko pa no’n dahil talagang bumibili ako ng wig makalapit lang ako kay Courtney. Ang bwesit na Raizen na yun napaka strikto sana lang talaga ay bawian siya ng pamilya ni Wynter ng maka ganti naman ako.

“Well, mahal na mahal ko si Courtney kaya gagawin ko ang lahat makuha ko lang siya. Kahit pigilan pa ako ni Raizen. Dahil kapag mahal mo hindi mo su-sukuan.”

Napabuga naman siya ng hangin saka sumandal sa likod ng upuan. “Eh, paano kung ayaw niya sa ’kin. Tangina, tatlong beses na niya akong binasted.” Seryoso niyang sabi.

“What the fuck?! Baka naman kasi dahil dyan sa itsura mo. Ngumiti ka kaya hindi yung lagi kang naka simangot. Tignan mo si boss Lucian mas malala pa yun sayo pero n’ong nakilala na si Ruwi halos magka boang-boang kakahabol kay Ruwi at simula rin na naging sila ay natuto narin itong ngumiti,” mahaba kong sabi. Pinausad ko ulit ang sasakyan.

“Paano ba dapat? Hindi ako marunong ngumiti.” Seryoso niyang sabi.

Napatampal nalang ako sa noo ko sa pinagsasabi niya. Bakit ako pa ang nakausap nito. Wengya!

“Tulungan mo ko, ganito ba?” Tanong niya sabay pakita ng ngiti niya na talagang pinapalabas pa ang dimples niya sa magkabilang pisngi. Hindi ko mapigilang matawa kaya agad niya kong binatukan sa ulo.

“Seryoso akong gago ka.” Inis niyang sabi.

“Bakit tinatanong mo ko kung pano ngumiti, gawin mo yung natural hindi yung ganyan. Baka imbes matuwa sa’yo yung babae ay mas lalo lumayo sa’yo.” Natatawa kong sabi. “Tsaka, pwede bang wag lagi magkasalubong yang kilay mo para kang laging galit, angry birds kaba? Sabihin mo lang bibilhan kita ng custome no’n.”

Pinakita naman niya ang gitnang daliri niya sa ’kin at parang timang na nag pra’practice ngumiti. Hindi ko nalang pinansin ang trip niya. Saming lahat kasi ay si Atticus ang masungit ang mukha yung nakakatawa mong joke pero para sakanya waley, ngumingiti nga siya pero pilit naman. Sumunod naman ay si Raizen na akala mo mananakmal ng tao idagdag pa ang scars niya sa mata kaya medyo nakakatakot.

Tahimik kaming dalawa ni Atticus hanggang sa maka hanap ako ng nag bebenta ng mga prutas. Agad kong pinark ang kotse saka bumaba, sumunod din sakin si Atticus at agad lumapit sa mga naka display na prutas.

“Kuya, may avocado po ba kayong tinitinda?” Tanong ko sa tindero.

“Opo sir, ilang kilo po ba?” Tanong niya sabay pakita ng avocado.

Nagkamot naman ako sa ulo ko at nagdadalawang isip kung itatanong ko ba kay kuya. “Ahm, ano kasi.. kailangan ko ng avocado na walang buto.” Nakangiti kong sabi.

“Sir, may buto po talaga ang avocado.” Naguguluhan naman niyang sagot sa ’kin.

“Oo nga, ang lakas ng trip mong gago ka,” sabat ni Atticus na kinakain ang ubas na paninda ni kuya.

“Hoy, gago bakit mo kinakain yan!” Saway ko sakanya.

“Bayaran mo, wala akong pera eh,”  sabi niya sabay kuha din ng lansones. Bwesit talaga!

“Kung gusto niyo po sir tanggalan ko na po ’to ng buto bago niyo po bilhin.” Suhestyon ni manong.

“Naku wag, kuya!  Hindi mo kasi naintindihan, naglilihi ang asawa ko kaya gusto niya ng avocado na walang buto.” Seryoso kong sabi.

Napatampal naman sa noo si kuya habang titig na titig sa avocado. Napaupo ako sa malapad na upuan na nasa labas habang iniisip kung paano ko maipapakita kay Courtney na walang buto ang nabili kong avocado.

Maging si kuya tindero ay umupo rin sa tabi ko, sakabila naman ay si Atticus na panay kain ng grapes.

“Bakit hindi mo nalang tanggalan ng buto yang letcheng avocadong yan.  Tapos bili ka scotch tape palibutan mo ang katawan ng avocado.” Suhestyon ni Atticus.

“Gago ka ba!” Inis kong sabi.

Bahala na nga, ang mahalag ay may nabili akong avocado. “Sige kuya, yan nalang. Tatanggapin ko nalang ang sapak ng asawa ko kapag nagkataon.”

Natawa naman si kuya sa sinabi ko at sabay kaming tumayo ni manong sa upuan na mahaba kaya ang ending na tumba si Atticus habang nakaupo. Nakasalampak ito sa sahig at masamang nakatingin sa ’kin kaya mahina akong natawa.

Wengya! Hindi ko naman sinasadya.  Nakalimutan ko palang hindi na balanse ang upuan kapag tumayo kami ni kuya lalo na’t nasa dulo umupo si Atticus.

Mabilis naman ito tumayo at agad kumuha ng plastic saka kumuha ng mga prutas saka ito pinakita kay manong at tinuro ako na magbabayad. Tangina niya talaga.

“Maraming salamat po, sir.” Nakangiting sabi ni kuya saka inabot sa ’kin ang pinamili ko.

“Salamat din po,” sabi ko at agad naglakad papunta sa kotse.

Nang makapasok ako sa kotse ay naabotan ko si Atticus na kinakain ang prutas. Hindi ko nalang siya pinasin at agad pinaandar ang sasakyan para makauwi na ako sa future misis ko.

Hanggang sa makapasok kami sa subdivison ay inuna ko muna hinatid si Atticus sa bahay niya. Ang walanghiya nag kalat pa dito sa loob ng sasakyan ko ang sarap tadyakan ng mukha niya. Inikot ko ang sasakyan hanggang sa makarating ako sa gate. Nasa labas naman ang dalawang bantay na ibinigay sakin ni Ruwi para maging guard sa labas ng bahay ko.

Binuksan nila ang gate kaya agad kong ipinasok ang kotse. Bumaba din ako agad dala-dala ang binili ko na avocado, nagdadasal ako na sana ay hindi magalit sa ’kin si Courtney. Naalala ko pa ng magpabili siya sa ’kin n’ong isang araw. Wala kasi yung prutas na yun kaya umuwi ako sa bahay, pagdating ko ay agad akong binato ni Courtney ng tsinelas niya. Hindi ko naiwasan yun kaya agad na tumama sa mukha ko, wengya talaga. Magaling naman ako umiwas sa mga kalaban ko, kay Courtney lang pala ako matatamaan.

A/N: laban lang papa Salem haha 😂

Chapter 24

HINAHANDA KO ang gamit ni Amara sa school habang kumakain siya ng breakfast. Hindi kasi siya mahahatid ni Salem dahil kinailangan siya sa hospital ngayon. Ayaw ko naman na ang maghatid kay Amara ay ang body guard namin kaya nag presenta ako kay Salem na ako na ang maghahatid at mag susundo.

“Mama, I’m done na po.” Sabi ng anak ko kaya agad akong lumapit sakanya at inayos ang buhok niya.

“Okay, wala kana bang nakalimutan anak?” Tanong ko sakanya. Umiling naman siya sa ’kin kaya ipinasuot ko na sakanya ang bag niya. Kinuha ko naman ang lagayan ng meryenda niya na nasa lamesa saka kami naglakad palabas ng bahay.

Agad binuksan ng body guard namin ang backseat ng makita kaming lumabas ng bahay. Nginitian ko muna siya bago ko pinapasok si Amara sa loob ng kotse saka ako pumasok, isinara naman ng body guard ang pinto saka ito naglakad papunta sa driver seat.

Kinuha ko muna ang cellphone ko at agad nag text kay Salem na papunta na kami sa school. Umilaw naman ang phone ko kaya agad ko yun binuksan.

Okay, amore. Ingat kayo ng anak natin and please be careful, wala pa naman ako sa tabi mo para alagaan ka. I love you ❤️

Napangiti nalang ako sa reply ni Salem, agad ko naman akong nag reply at agad ibinalik ang phone ko sa sling bag ko.

Nakatingin naman ako kay Amara na nagbabasa ng favorite story niya, mahilig kasi magbasa si Amara, minsan nga ay hindi na kami pinapansin ni Salem sa sobrang tutok niya sa pagbabasa ng mga story or libro na pinapabili niya sa daddy niya.

Hanggang sa makarating kami sa school ay nagbabasa parin si Amara. “Anak, tama na yan, nasa harap na tayo ng school.” sita ko sakanya.

“Okay po mama,” sagot naman niya saka inilagay ang binabasa niya sa bag niya.

Bumaba naman ang body guard namin at agad kaming pinagbuksan ng pintuan, lumabas ako sa kotse saka ko inalalayan si Amara na maka labas. Hinatid ko lang si Amara hanggang sa classroom niya.

Napag desisyonan ko nalang na hintayin si Amara dahil three hours lang naman ang klase nila. Umupo nalang ako sa waiting area, binuksan ko ang phone ko at pumunta sa social media ko para pampalipas ng oras habang hinihintay si Amara.

Napangiti naman ako ng tumawag si Salem, agad ko naman sinagot ang tawag niya. “Hi, amore. I miss you.” bungad niya sakin ng masagot ko ang tawag.

“Mr. Herreros wala pa yatang three hours simula ng umalis ka ng bahay.. miss mo na ako agad.” naka ngiti kung sabi.

“Syempre, ayaw kung malayo sayo eh,” bumuntong hininga naman siya sa kabilang linya saka nagsalita ulit. “Gusto na kitang makasam ulit pero hindi pa pwede,” malungkot niyang sabi, siguro ay naka nguso na naman siya habang kausap ako sa phone.

“Ito naman, para namang hindi tayo magkikita mamaya,” naka ngiti kung sabi. “Nga pala, hindi na ako umuwi sa bahay, hinintay ko nalang si Amara,” pag papaalam ko sakanya.

“Baka mapagod ka naman dyan.” concern niyang sabi, napaka oa talaga niya minsan, naka upo na nga lang ako palagi sa bahay o di kaya ay naka higa dahil ayaw niya akong pakilosin.

“Hindi naman ako mapapagod, ano ka ba!” Irap kung sabi kahit hindi naman niya nakikita yun.

“Okay, basta mag-iingat kayo ni Amara pag uwi, tawagan mo ko kapag pauwi na kayo, okay?”

“Okay, Doc. Herreros.” naka ngisi kong sabi.

“What the! I told you amore.. hubby ang itawag mo sakin, ano ka pasyente ko.” halata ang inis sa boses niya kaya natawa nalang ako, ang sarap kasi niyang asarin.

“Okay, hubby ko. I love you,” malambing kung sabi. Hindi naman ito nakasagot, sobrang tahimik ng kabilang linya kaya agad kung inilayo ang phone sa teynga ko para tignan kung pinatay ba niya ang tawag ngunit naka connect parin naman.

“Salem..”

“Fuck! Yes, Amore?” nahihirapan niyang sabi na hindi ko maintindihan, agad naman akong nag alala at baka kung ano na ang nangyare sakanya.

“Ayos ka lang ba, hubby?” tanong ko.

“Y-Yeah,”

“Eh, bakit hindi mo sinagot yung sinabi ko?” nagtatampong boses na sabi ko.

“Damn it! I think my heart skip a beat, amore kaya hindi ako nakapag salita. I love you so much, Amore. Kayo ang mundo ko, kayo ang lakas ko, kaya mahal na mahal kita pati ang mga anak natin.”

Napangiti nalang ako sa sinabi niya. “I know, mahal na mahal ka din namin ng mga anak mo. Sige na baka kailangan kana, sa bahay nalang tayo mag usap.” sabi ko.

“Okay, amore, see you later. I love you,”

“I love you too.” sagot ko at agad pinatay ang tawag.

Bumalik ulit ako sa pag scroll sa social media, nakita ko ang mga post ng mga classmate ko, ngayon ko lang nalaman na friends pala kami sa facebook. Ang tagal ko narin kasing hindi nag bubukas ng social media dahil wala naman akong panahon n’on.

Pinalipas ko lang ang oras ko sa facebook at sa youtube, pinapanood ko kung anong magandang kainin for brain development ni baby. Nag datingan narin ang mga nanay or yaya ng mga bata kaya may kasama na akong nag hihintay sa waiting area.

Hanggang sa tumunog na ang bell hudyat na tapos na ang klase. Tumayo ako sa pagka’kaupo at agad nakita si Amara na tumatakbo papunta sakin.

“Hi, mama.” bati niya sa malambing na boses.

“Hello anak, kamusta ka naman?” tanong ko ng mapansin ko na malungkot siya.

“Mama, sad ako kasi may isa akong wrong sa assignment ko,” sumbong niya sakin.

“Ayos lang yun anak, isang wrong lang naman eh, bawi ka nalang next time sa assignment mo, okay?” tumango naman siya kaya agad kung hinawakan ang kamay niya. “Wag ka ng malungkot, smile ka na anak,”

Agad naman siyang ngumiti kaya napangiti narin ako. “Gusto mo ba ng ice cream?” tanong ko kay Amara. “Yes po mama,” sagot niya, agad kaming naglakad palabas ng school.

Naka abang naman ang body guard namin sa gilid ng sasakyan at agad binuksan ang pinto ng back seat.

Pinapasok ko si Amara sa loob at agad naman akong pumasok, hinintay ko lang maka pasok ang body guard namin sa kotse saka ako nagsalita.

“Kuya, may alam ka bang ice cream parlor na malapit dito?” tanong ko.

“Meron po Ma’am, doon po ba punta natin?” tanong niya kaya agad akong tumango. “Opo kuya,”

“Okay po Ma’am,” sagot niya at agad na pina’usad ang kotse.

Pinakita naman sakin ni Amara ang assignment niya na may wrong daw na isa. Mahina akong natawa ng makita ko na si Salem pala ang nag turo sa sagot n’on, lagot talaga siya kay Amara mamaya. Ayaw na ayaw pa naman ni Amara na may isa siyang wrong.

Agad naman kaming nakarating sa sinasabi ni kuya body guard sa ice cream parlor. Akmang baba sana si kuya ng mabilis ko siyang pigilan. “Ayos lang kuya, kami nalang ni Amara.” sabi ko sabay bukas ng pintuan ng kotse.

Lumabas ako at agad sumunod sakin si Amara. Nakita ko naman ang sign board na bawal mag parking kung saan naka hinto ang sasakyan namin kaya lumapit ako sa bintana ng passenger seat saka kumatok, ibinaba naman ni kuya ang bintana. “Kuya, hanap ka ng ibang mapa’parkingan, bawal dito eh baka masita tayo,” sabi ko sakanya sabay turo sa sign board.

“Sige po, Ma’am. Balikan ko po kayo agad pagkatapos ko mag parking,” sagot niya kaya tumango nalang ako.

Hinintay ko muna maka alis si kuya na agad naman niyang tinungo ang kabilang kalsada ata agad nag hanap ng ma’parkingan.

Humarap ako kay Amara at agad na hinawakan ang kamay niya. “Tara anak, ice cream na tayo.” naka ngiti kung sabi. Tumatalon talon naman si Amara sa sobrang tuwa habang naglalakad kami papasok ng store.

Nang maka pasok kami ay marami din palang customer na naka pila. Agad kaming pumila ni Amara para maka bili kami agad. Palingon lingon ako sa paligid para mag hanap ng bakanteng upuan ngunit puro puno. Marami di kasing mga estudyante na tumatambay habang kumakain.

Nang malapit na kami at agad kung kinausap si Amara. “Anong gusto mong flavor anak?” tanong ko habang nakatingin sa naka display na menu nila.

“Strawberry po mama,” sagot agad ng anak ko.

Nang kami na ang next ay agad kung sinabi ang order namin. Unang inabot ni ate ang strawberry sumunod ang chocolate na order ko.

Tuwang tuwa naman si Amara na dinidilaan ang ice cream niya. Nagbayad lang ako kay ate bago kami naglakad ni Amara, tumingin pa ako sa upuan at nagbabakasakaling may tumayo ngunit makalipas ang five minutes ay wala talaga.

“Tara anak, sa kotse nalang natin kainin,” pagyaya ko kay Amara.

Hinawakan ko lang ang kamay ng anak ko saka lumabas ng ice cream parlor. Huminto muna ako saglit para hanapin kung saan nag park si kuya body guard.

Nang makita ko yun ay agad akong naglakad habang si Amara naman ay busy sa pagkain ng ice cream niya.

Tatawid na sana kami sa kalsada ng may huminto na itim na van sa harap namin. Ang akala ko ay customer lang kaya hindi ko nalang pinansin at naglakad ulit, ngunit hindi pa kami nakaka’layo ni Amara ng bumukas ang pinto n’on at may lumabas na apat na lalaki na naka suot ng maskara.

Lumapit ito samin ni Amara kaya agad akong kinabahan. “T-Teka.. sino kayo!!” sigaw ko ng hawakan ng isang lalaki si Amara saka hinila sakin. Hinawakan naman ako ng dalawang lalaki sa magkabilang braso ko at pilit na kinakaladkad papasok sa van.

“Mama!!!” umiiyak na sigaw ni Amara.

“Sino ba kayo! Ano ba!!!” sigaw ko habang nag pupumiglas sa pagkakahawak sakin. Ngunit agad akong napa’ubo ng sinuntok ng isang lalaki ang tyan ko, nang hihina akong nakatingin kay Amara na tuluyang ipinasok sa van. Wala na akong lakas para lumaban kaya agad nila akong ipinasok sa loob din ng van.

Sapo sapo ko ang tyan ko na sinuntok kanina ng lalaki hanggang sa lumalabo na ang paningin ko. Tanging sigaw ni Amara at tawanan ng mga lalaki na nasa loob ng van ang naririnig ko. Tinatawag pa ako ni Amara hanggang sa tuluyan akong nawalan ng malay.

Salem

A/N: hindi sa pinag o’overthink ko kayo ha pero may papatayin ako na character, hindi ko alam kung isa sa group or ang partner nila hehe 😂😂

Chapter 25

PABAGSAK AKONG napaupo sa swivel chair ko dahil sa sobrang pagod. Hindi na nga ako naka hawak ng cellphone ko sa sobrang daming inasekaso dito sa hospital. Gustong gusto ko ng umuwi ngunit hindi ko magawa lalo na’t madaming pasyenteng sunod sunod na dumating.

Isinandal ko ang likod ko sa upuan saka kinuha ang cellphone ko na nasa table, iniwan ko kasi ito kanina sa sobrang pagmamadali ko.

Agad kung binuksan yun at baka kanina pa ako hinahanap ni Courtney. Kumunot ang nuo ko ng makita ko ang 59 missed calls ng body guard na naka bantay kala Amara at Courtney.

Hindi ko nalang pinansin yun at agad na tinawagan si Courtney, nakakawala kasi ng pagod ang boses niya. Mas lalo lang kumunot ang nuo ko ng hindi ko ma’kontak ang cellphone ni Courtney. Tinawagan ko ulit ito ngunit ganon parin.

Agad ko namang hinanap ang number ng anak kung si Amara dahil may cellphone namang na hawak ang anak ko, ngunit pati din ito ay hindi ma’kontak.

Bigla akong kinabahan dahil hindi naman ganito si Courtney at Amara dahil alam nila na tatawag talaga ako para i’check sila.

Hinubad ko ang lab coat ko at agad na pinulot ang susi ng kotse sa mesa, agad akong lumabas ng office ko habang tinatawagan ko parin ang number ni Courtney.

“I have to go home now, ikaw na muna bahala dito,” utos ko sa secretary ko na hindi ko na hinintay ang sagot niya. Nagamamadali akong lumabas ng hospital, mas lalo lang akong kinakabahan, halos hindi na ako maka ngiti sa mga bumabati sakin na mga doctor at nurse.

Agad kung tinungo ang parking lot at agad naglakad papunta sa naka paradang kotse ko, akmang bubuksan ko na sana ang pinto ng kotse ng may humawak sa balikat ko.

Agad akong lumingon sa likod ko at nakita si Raizen na seryosong nakatingin sakin. “What?” inis kung tanong sakanya, nagmamadali na nga ako.

“Damn it! Salem, nawawala sila Courtney at Amara,” sigaw niya na ikina’tigil ng mundo ko.

“W-What?”

Binitawan niya ang balikat ko saka nag palakad lakad sa harap ko habang hinihilot ang sintido niya. Wala na akong sinayang na oras at agad akong sumakay sa kotse, kailangan ko maka hingi ng tulong kay Ruwi.

Agad naman sumakay si Raizen sa passenger seat, agad kung pinatakbo ang sasakyan ng mabilis. “Halos mapatay ko ang body guard nila Courtney at Amara,” nang gigil na sabi ni Raizen, habang ako ay pinag papawisan ng malapot sa sobrang pag aalala sa mag-iina ko. Fuck!

Wala na akong pakialam kahit may mabangga akong sasakyan, mas lalo ko lang binilisan ang pag mamaneho hanggang sa maka pasok ako sa subdivison. Naabot namin ni Raizen ang mag elite force na naghahanda na para sumugod.

Tumakbo ako papasok sa bahay ni Ruwi at naabotan ang body guard nila Amara at Courtney na naka luhod sa sahig habang may dugo sa mukha.

“S-Sir Herreros, patawarin mo ko, hindi ko na protektahan ang mag-iina mo,” humihingi niya ng tawad at agad na gumapang papunta sakin saka yumakap sa isa kung binti.

Nanginginig ang kamay ko habang nakatitig sakanya, gusto ko siyang patayin dahil sa kapabayaan niya. Akmang susuntokin ko na sana siya ng pigilan ako ni boss Lucian, nahawakan niya ang kamay ko kaya agad akong napalingon sakanya.

“Hindi makakatulong ang init ng ulo, Salem.” walang emosyong sabi sakin ni boss Lucian.

“Calm down, hahanapin natin sila Courtney at Amara.” biglang sulpot ni Ruwi na may kasamang elite force.

Hindi ko mapigilang hindi mapa-iyak lalo na’t buntis si Courtney baka may gawin silang masama sakanya, napayuko ako habang pinupunasan ang mga luha ko sa mata. Sila ang lakas ko ngunit sila din ang kahinaan ko.

Naramdaman ko ang haplos sakin ni Ruwi kaya agad akong napa angat ng tingin sakanya. Naalala ko pa kapag napaparusahan ako ni Rodjan ay lagi akong dinadamayan ni Ruwi, hindi siya umaalis sa tabi ko at lagi niyang sinisigaw kay Rodjan na kung pwedeng salohin niya ang ibang parusa na dapat sakin.

“Hindi kita pababayaan, mahahanap din natin sila, kaya wag ka ng malungkot.” pag papakalma niya sakin.

“Ruwi, na trace na namin ang sasakyan na dumukot kina Courtney at Amara,”

Agad akong napalingon kay Atticus ng marinig ko yun, nandito din ang mga kasama ko maliban kay Caleb at Lucifier.

“Don’t worry, bud. Ililigtas natin sila.” pag a’alo sakin ni Caiden.

“Nakahandang tumulong sila Nuroi at Isaac, papunta narin ang mga ito.” sabi ni Levi sabay tapik sa balikat ko.

“Hindi kita susuntokin sa mukha dahil wala ka namang kasalanan, brother in-law,” seryosong sabi ni Raizen sakin na naka pamulsa.

Agad akong nakipag fist bump sakanya saka kumuha ng baril na naka lihira sa mesa, maging ang mga kasama ko ay kumuha narin ng baril. Lumapit naman si Atticus sa tracker ng elite force para makipag tulongan sa pag hahanap.

Palakad lakad ako habang hinihintay ang update nila, hindi ko inaasahan na mangyayari ito. Alam ko namang sinabihan ako ni Ruwi na mag handa pero hindi pumasok sa isipan ko na sila Courtney at Amara ang dudukutin.

Fuck it! Pilit nag hihiganti ang kapatid ni General Edmund samin, kami lang ni Ruwi at Lucifier ang nakaka alam kung sino ang mga kalaban, hindi na namin sinabi sa mga kasamahan namin nag usap na kami ni Ruwi at boss Lucian na tataposin na namin.

Ang akala namin na madali lang mapapatumba ang grupo nila ngunit hindi, mas lalong lumakas ang mga ito dahil nagsama-sama ang mga kalaban ni boss Lucian at sa grupo namin.

Ayos lang sana sakin kung ako ang gantihan wag lang ang mga mahal ko. Pero, putangina! Dinamay nila ang mag-iina ko.

Tumingin si Ruwi sa tracker ng elite force na naka tuon ang mata sa screen ng laptop maging si Atticus ay naka tutok din ang mata nito sa screen. “Any update?” tanong ni Ruwi.

“Fuck! Mukang gumagaling ang mga kalaban natin, Ruwi,” saad ni Atticus.

“Hindi ako pwedeng nandito lang habang nasa panganib ang mag-iina ko, hahanapin ko na sila,” saad ko.

“Go ahead. Eros, Raizen samahan niyo si Salem, tatawag ako kapag may update.” utos ni Ruwi.

Agad akong lumabas ng bahay na hindi hinihintay ang mga kasama ko. Sumakay ako sa kotse, habang sila Raizen ay tumatakbo papunta sa kotse ko, hinintay ko lang na maka pasok sila saka ko pinatakbo ng mabilis ang kotse.

“Sa west kayo tumungo, may isang building sila doon na hindi pa natin nasasalakay.” utos ni Atticus sa earpiece ko.

Agad kong pinatakbo ang kotse, wala akong pakialam kung habolin pa ako ng mga pulis sa violation ko.

“Tangina, pareho lang kayo ni Nuroi mag patakbo, ayaw ko pang mamatay. Tangina, wala pa akong napupunlaan,” sigaw ni Eros habang nakahawak ng mabuti sa hawakan.

Hindi ko nalang siya pinansin at mas lalo ko lang pinatakbo ng mabilis ang kotse. Wait for me, amore.

Agad kaming nakarating sa sinasabi ni Atticus na building, lumabas kaming tatlo at agad naging alerto sa paligid.

Napahinto kami sa gate at agad napa angat ang mukha namin dahil sa taas nito. “Putangina, inaamag na yata ang akyat bahay skills ko,” saad ni Eros na nag hahanda sa pag akyat.

“Mauna ka ng tangina ka,” sigaw ni Raizen kay Eros. Ngiting aso lang ang sagot ni Eros saka umakyat sa mataas na gate. Nangangalahati na siya sa pag akyat ng mapansin ko na parang naka bukas ng kunti ang gate. Agad akong lumapit at siniguradong tama ang hinala ko.

Mabilis ko tinulak ang gate kaya mukang unggoy si Eros na naka sabit habang mahigpit ang hawak niya para hindi mahulog.

“Fuck! Bakit hindi niyo sinabing bukas yung gate,” mahinang sigaw niya.

“Bumaba ka na gago, sino ba may sabi sayong umakyat ka,” sigaw ko at agad na pumasok ng gate.

Nakasunod naman sakin si Raizen habang si Eros ay walang ginawa kundi mag mura habang bumaba ng gate.

Pumasok kami sa entrance at dahan dahan ang bawat hakbang namin na hindi maka gawa ng ingay. Nagtago ako sa isang pader habang si Raizen naman ang nasa kabila. Sumulpot naman sa likod ko si Eros habang nakahanda rin ang kanyang baril.

“Atticus, may mga kalaban ba?” pagkaka’usap ko kay Atticus sa earpiece.

“Sandali, parang may mali.” sabi niya habang naririnig ko ang pag tipa niya sa keyboard.

“What do you mean?” balik tanong ko.

“Fuck! It’s a trap. Lumabas na kayo ngayon din,” Sigaw ni Atticus kaya agad kaming lumabas patungo sa pinto, ngunit bigla itong sumara. Putangina!

“Atticus..” sigaw ko sakanya.

“Sandali, hahanap ako ng daan na pwede niyong  malulusotan.” nag pa’panic na sabi ni Atticus.

“Ruwi and boss Lucian is on your way,” dagdag na sabi ni Atticus.

Nagulat kaming tatlo ng makarinig kami ng pag sabog mula sa taas.

“Fuck!” sigaw ni Atticus sa kabilang linya.

“What’s going on?” tanong ko sakanya.

“Tumakbo kayo sa kaliwa may makikita kayo na parang cabinet na bakal, pumasok kayo doon.” utos niya samin kaya agad kaming tumakbo.

Narinig ulit namin ang pagsabog at unti unting kunakalat ang apoy sa building, mabilis akong tumakbo sa sinasabi ni Atticus at hindi nga siya nagkakamali, may malaking table doon na bakal na pwede naming pag taguan.

Lumapit kami ni doon, naunang pumasok si Atticus at sumunod si Raizen saka ako ako pumasok. Halos hindi namin maisara ang pinto ng bakal dahil masikip ito para sa aming tatlo.

“Hold on, pa punta na ang apoy sa inyo,” sigaw ni Atticus.

Agad naming isinara ang pinto ng bakal, pawis na pawis kami sa loob sa sobrang init ng apoy.

Nakikinig lang kami sa intruction ni Atticus at sinabing nasa labas sila Ruwi at may kasamang mga bombero. Halos hindi na ako makahinga sa sobrang sikip sa loob at sobrang init. Damn it!

Napa-igik naman si Raizen ng pumasok ng kunti ang apoy sa maliit na butas ng bakal. Buti at nag kasya kaming tatlo sa loob kahit muka itong baol na medyo malaki kunti.

Hinintay lang namin na ma apola ang apoy at may lumapit samin dito. Hindi narin nagsasalita si Atticus sa kabilang linya. Hindi naman ako nag aalala na baka hindi kami mahanap ni Ruwi dahil alam kung sinabi na ni Atticus kung nasaan kami.

Ilang sandali lang ay may nag bukas ng pinto ng bakal, nakahinga kaming tatlo habang nakatingin kay boss Lucian kasama ang mga bombero.

Tumingin sakin si Raizen na para bang tinitignan kung may sugat ba ako. Agad naman akong nag thumbs up para sabihin na ayos lang ako.

Hindi ko na ininda ang kunting pagtama ng apoy sa balat ko kanina, mas masakit pa ang nararamdaman ko ngayon lalo na’t hindi ko parin alam kung saan dinala si Courtney at Amara.

Nanghihina akong napa’upo sa sahig habang nakatulala, iniisip ko palang na baka may ginawa sila sa asawa ko at anak ko ay para na akong pinapatay.

A/N: sinisipagan ko talagang mag update kay Salem.

Chapter 26

NAGISING ako na  may huamhaplos sa mukha ko. Agad kung iminulat yun at agad nanlaki ang mata ko ng makita ang mukha ng lalaki, naka ngisi ito habang pulang pula ang mata.

“S-Sino ka? Nasaan ang anak ko?!” Tarantang tanong ko nang hindi ko makita si Amara.

Medyo madilim ang paligid, tanging nakikita ko lang na liwanag ay yung nasa may lamesa sa unahan at may mga lalaking nag iinuman habang naglalaro ng baraha.

Napalingon ako sa dalawa kung kamay na naka gapos sa mga bakal. “Anong kailangan niyo samin!!” sigaw ko, pilit kung pinapatapang ang mukha ko kahit ang totoo ay takot na takot ako. Palinga linga ako sa paligid para hanapin ang anak kung si Amara.

“Nasaan ang anak ko!!” sigaw ko sakanila. Nagtawanan lang ang mga nasa lamesa habang umiinom ng alak habang ang lalaki na nasa harap ko ay nilalaro ang kutsilyo sa isa niyang kamay.

Halos magkabuhol buhol ang pag hinga ko ng ilapit niya ang kutsilyo sa leeg ko sabay malakas na tumawa.

“I can’t wait to cut off your head,” naka ngisi niyang sabi. Napalunok ako ng ilang beses ng inilapit niya ulit ang maliit na kutsilyo sa leeg ko. Napapikit ako ng maramdaman ko ang pag hapdi n’on, unti unti niyang sinusugatan ang leeg ko.

“Enough, Rexter. Wala pang signal sa boss natin kaya wag mo siyang papatayin.” sabi ng isang lalaki kaya agad na tumigil ang lalaking nasa harap ko at agad na inilayo ng kunti ang kutsilyo sa leeg ko.

“Hindi ko siya pwedeng patayin, pero baka pwede ko naman siyang paglaruan,” naka ngising sabi ng lalaki.

“Sige lang, pagkatapos ay kami naman ang maglalaro sakanya.” sagot ng lalaki bago uminom ng beer.

“A-ano bang kasalanan ko sa inyo?! Hindi ko naman kayo kilala,” takot na takot kung sigaw.

“Hindi mo nga kami kilala.. pero ang mapapangasawa mo ay may atraso sa boss namin. Ano kaya ang magiging reaction ni Salem kapag pinadala namin ang ulo niyong mag ina sakanya.” tumatawa niyang sabi na parang nag i’imagine sa pwedeng mangyari.

“Wala akong atraso sainyo! Pakawalan niyo na kami ng anak ko, parang awa niyo na,” umiiyak kong sabi.

“Gustong gusto ko talaga sa babae ang umiiyak,” naka ngisi niyang sabi.

Mas lalo lang akong kinabahan ng may dumating pa na mga lalaki, nakatingin sila lahat sakin at sabay sabay tumawa. Nakatayo ako habang nakatali ang dalawa kung kamay sa pagitan ng mga bakal. Hindi ko alam kung ilang oras na ako sa ganitong posisyon, masakit na ang mga binti ko na parang nanga’ngawit na sa pagtayo, maging ang dalawa kung braso ay masakit narin.

“Maglaro tayo, gusto mo ba yun?” Tanong sa ’kin ng lalaki sabay pisil sa isa kong pisngi. Umiling iling ako habang umiiyak na nakatingin sakanya. “Please po, pakawalan niyo na kami. Buntis po ako kaya maawa na po kayo sa ’kin,”

“Aba ayos, tatlo pa pala ang nakuha natin,” tumatawang sabi ng lalaki na nasa table kaya nag halakhakan ang mga kasama niya.

Bumaba ang tingin ng lalaki sa tyan ko at agad akong sinuntok sa tyan. Napa igik nalang ako sa sakit dahil sa lakas ng suntok niya. Napa ubo pa ako habang umiiyak, inaalala ko ang anak ko na nasa sinapupunan ko at baka may mangyaring masama sakanya. Nag aalala din ako kay Amara na hanggang ngayon ay hindi ko parin nakikita.

“Gusto mo ba ng sarap?” Tanong niya sa ’kin. Agad akong umiling habang umiiyak. “Parang awa niyo na, itigil niyo na ’to,” umiiyak kong sabi.

“Ang kj mo naman, hindi pa nga tayo nag sisimula eh,” sabi niya sabay hila ng buhok ko sa likod dahilan para mapa angat ang mukha ko.

“Papatayin karin naman ni boss mamaya kaya habang buhay ka pa ay titikman ka na muna namin,” naka ngisi niyang sabi. Tumayo pa ang mga kasama niya na naka upo kanina at kinakalas ang mga suot nilang sinturon.

Dios ko! Tulongan niyo po kami.

Mahinang dasal ko, sana lang ay mahanap kami ni Salem at kuya Raizen. Baka hindi nila ako maabutan ng buhay.

“Ayaw ko! Patayin niyo nalang ako!!” Sigaw ko sakanila.

“Matapang, siya nga ang asawa ni Salem,” nakangiting sabi ng lalaki.

“Ahh, ayaw mo pala ha!” sabi ng isang lalaki. “Kunin niyo ang batang babae, siya nalang ang paglalaruan natin dahil ayaw naman ng ina.” utos ng isang lalaki sa kasama niya. Agad nanlaki ang mata ko sa sinabi niya, agad namang lumabas ang isang lalaki, saglit lang yun at bumalik siya agad.

Napaiyak ako ng tuluyan ng makita kung buhat buhat niya ang anak kong si Amara.

“Anak..” sigaw ko habang pilit nagpupumiglas sa pagkakatali.

Ipinatong nila ang walang malay na si Amara sa lamesa at agad silang lumapit doon.

“Wag please.. wag ang anak ko,” umiiyak kung sigaw. “Pakiusap..”

Mas lalo akong umiiyak ng mag simulang maghubad ang dalawang lalaki. “W-Wag.. ako.. nalang. Ako nalang wag ang anak ko,” sumusuko kong sabi sakanila, nanlalabo na ang mata ko dahil sa mga luha ko. Narinig ko naman ang tawanan ng mga lalaki na parang tuwang tuwa sa ginawa nila.

Pinagmasdan ko ang walang malay na anak ko, may pasa ito sa pisngi at may mga pasa din sa kanyang braso. Napahagolhol ako ng iyak sa sinapit ng anak ko. Salem, tulungan mo kami.

“Bibigay ka din naman pala eh,” naka ngising sabi ng lalaki habang nilalaro ang kutsilyo niyang hawaka. Agad naman nagsi lapitan ang iba pang mga kasama niya. Pinalibutan nila ako kaya hindi ko na matanaw si Amara.

“Mga brad, saan niyo gustong unahin kong hubaran?” nakangising tanong ng lalaki na may hawak ng kutsilyo.

“Sa taas,” agad na sagot ng kasama niya. Napapikit nalang ako habang nagdarasal na sana ay may dumating na tulong. Alam kung ililigtas kami ni Salem at kuya Raizen.

Napasigaw ako ng mabilis na pinunit ng lalaki ang suot kung blouse gamit ang kutsilyo niyang hawak.

“Sa may tyan tayo magsisimula hanggang pataas para exciting,” nagtatalon niyang sabi habang nag papalakpak.

Napakagat nalang ako sa ibabang labi ko habang umiiyak, kailangan ko tong gawin upang hindi si Amara ang marape. Hindi ko kaya yun, mas gugustohin ko pa na ako nalang.. wag lang ang anak ko.

Napasigaw ulit ako ng punitin ulit ng lalaki ang damit ko banda sa aking balikat, nalaglag ang damit ko kaya kitang-kita na ang suot kong bra.

Hindi pa ito na kuntento at pinunit pa ang sa kabilang braso ko dahilan para tuluyan ng malaglag ang damit ko, tanging bra nalang ang suot ko at ang suot kong leggings.

“Malulusog ahh,” naka ngising sabi sakin ng lalaki.

Pumwesto siya sa ibaba saka mabilis na pinunit ang sa isa leggings ko sa kaliwa kong legs sa sobrang lakas at bilis niya ay natamaan ang legs ko, tiniis ko ang hapdi ng sugat ko.

“Punitin mo na lahat, gusto ko ng matikman eh,” utos ng isang lalaki na hinubad na ang suot niyang pantalon.

Umiiyak ako habang umiiling sa lalaki na may hawak na kutsilyo. “T-Tama na po,” pagmamakaawa ko sakanya.

Ngumisi lang siya sakin saka mabilis na pinunit ang sa kanan kong legs hanggang sa may private part ko. Napasigaw nalang ako ng haplosin ng lalaki ang isa kung legs.

“Wag po!! Tama na!! Tama na please!!” Umiiyak kung sigaw habang nag pupumiglas sa lalaking humahalik sa pisngi ko. Mas lalo akong napasigaw ng masahiin niya ang isa kung dibdib.

“No!!! Maaawa kayo!!!” Sigaw ko ulit ngunit tanging tawa lang ang naririnig ko sakanila. Napatitig ako sa anak kung si Amara na wala paring malay hanggang ngayon. Kung mamatay man ako ngayong araw na ’to sana, makaligtas ang anak kung si Amara, kahit siya nalang.. para may makasama si Salem kapag nawala ako.

Tumutulo ang luha ko at wala na akong lakas para mag pumiglas sa mga lalaking hinahalikan ang katawan ko. Pagod na pagod na nag katawan ko sa pag pupumiglas sakanila. Tatanggapin ko nalang ang kapalaran ko na hanggang dito nalang talaga ako, alam kung pagkatapos nila sakin ay papatayin din naman nila ako. Pinagdarasal ko nalang na sana dumating si Salem para mailigtas niya si Amara.

A/N: sorry na talaga 🥺

Chapter 27

NOTE: Masyadong marahas ang chapter nato kaya pwede niyong i’skip kung ayaw niyo sa ganitong scene.

KAHIT MASAKIT at mahapdi ang sugat ko ay hindi ako pumayag na hindi matuloy ang pag hahanap kay Courtney at Amara.

Mas lalo lang ako nag aalala at ang bilis ng tibok ng puso ko, hindi ako mapakali lalo na’t ang mga kumuha sakanila ay mga halang ang bituka. Naiiyak ako na gusto kung patayin ang sarili ko, kasalanan ko lahat ’to kung sana ay nasa tabi nila ako ng mga araw na yun ay hindi sana mangyayari ito.

“Wala parin bang lead?” tanong ko kay Atticus na naka harap sa laptop niya.

“I’m trying, bud.” Sagot niya habang ang mata niya ang naka tuon sa screen ng laptop.

Napasabunot ako sa buhok ko sa sobrang frustration na nararamdaman ko. Nasa malaking sasakyan kami habang paiikot ikot sa mga area kung saan pwedeng dinala si Courtney at Amara, ngunit hindi ito ma’trace, may pumipigil sa satellite kaya nahihirapan silang hanapin ang mag-iina ko.

“Got it,” sigaw ni Atticus kaya agad ako nabuhayan ng loob, tumingin ako agad sa screen ng laptop ni Atticus, nag pupuyos ako sa galit ng makitang ko pinag lalaruan nila ang asawa ko.

“I will kill them all!!!” Sigaw ko sa sobrang galit na nararamdaman ko. Halos madurog ang puso ko ng makita kung hinuhuburan nila si Courtney hanggang sa underwear nalang ang natira. Mas lalo akong nagalit ng simulan nilang halikan ang leeg ni Courtney.

Mas lalong bumilis ang pag mamaneho ni Nuroi ng kotse. “Mother fucker!” Mura ni Raizen na nasa likod ko naka upo.

“Wag kayong makikialam,” anas ko dahilan para mapalingon sila sakin. “Ako ang papatay sakanila, gusto ko sa kamay ko mismo sila mamatay kaya wag kayong makikialam,” galit kong sabi. Tinapik lang ni Raizen ang balikat ko, si Levi naman ay may inabot saking katana.

Nag a’apoy ang mata ko sa galit at nag iisip kung anong klaseng pag patay ang gawin ko sakanila, hindi sapat ang kamatayan para sakanila dahil masyadong madali yun.

Nang makarating kami sa harap ng lumang bodega ay agad akong lumabas ng kotse, alam kong naka sunod lang ang kotse ni Ruwi samin. Bumaba din ang mga kasama ko na ayaw mag papigil mag paiwan, tutulong daw sila kapag nakita nilang nasa delikado na akong sitwasyon.

Pagpasok ko palang sa loob ng bodega ay naririnig ko na ang sigaw ni Courtney. Bawat sigaw ng mahal ko ay para akong tinotorture sa sakit, hindi dapat ’to nangyari.

Tumatakbo akong tumungo sa pinto kung saan palakas ng palakas ang iyak at sigaw ni Courtney, mabilis kung sinipa ang naka sarang pinto dahilan para bumukas ito.

Agad akong pumasok sa loob, nakita ko ang anak kung si Amara na walang malay na naka higa sa lamesa naka angat din ang palda niya hanggang sa tyan niya. Putangina!

“Magbabayad kayo!!!” sigaw ko saka ko sinugod ang lalaking malapit sakin, hindi ito naka palag ng mabilis kung hawakan ang braso niya saka ko tinadtad ng saksak ang dibdib niya, halos tumalsik ang dugo niya sa mukha ko sa walang habas ko pag saksak sa katawan niya.

Fuck! Sisiguraduhin kong magsisisi kayo na binangga niyo ako. Nang makontento ako ay hinawakan ko ang walang buhay na lalaki saka ko pinutol ang ulo niya bago ko binitawan sa sahig.

Nagmamadali naman mag suot ang mga lalaking naka palibot kay Courtney para umatake sakin.

“Dadalhin ko na sa hospital si Amara,” biglang sulpot ni Raizen sa likod ko at agad na lumapit sa walang malay na anak ko, nakatitig ako sa anak ko na puro pasa ang katawan. Magbabayad sila. Magbabayad silang lahat.

Agad akong umatake sa isang lalaki, winasiwas ko ang hawak kong katana at agad na pinutol ang dalawang paa niya. Umalingaw’ngaw ang sigaw niya sa loob habang yakap yakap niya ang naputol kung mga paa niya.

“Salem..” nang hihinang tawag sakin ni Courtney.

Mabilis kung inatake ang mga kalaban at puro sa paa ko pinag puputol ang paa nila. Hindi ko sila papatayin dahil hindi ako papayag na hindi sila maghihirap bago mamatay.

Napatigil ako sa pag atake ng makita ko ang lalaki na hinawakan ang buhok ni Courtney habang may naka tutok na kutsilyo sa leeg. Ito ang lalaking nag hubad kay Courtney gamit ang hawak niyang kutsilyo.

“Sige, lumapit ka sakin, lalagyan ko ng tagas ng dugo ang tagiliran ng mahal mo, pati anak niyo na nasa sinapuponan ay mamatay,” naka ngisi niyang sabi.

Ngunit napasigaw ito at agad nabitawan ang hawak na kutsilyo.

“Idiot, may sniper kaming kasama,” biglang sulpot ni Levi habang naka ngisi na parang tuwang tuwa sa mga nakikita niyang umiiyak na nasa sahig.

“Turn around,” utos ko kay Levi dahil walang saplot si Courtney tanging bra at panties nalang ang suot niya.

Nakita ko ang pag pasok ni Ruwi at agad na lumapit kay Courtney, hinubad niya ang suot niyang leather jacket at itinaklob yun sa katawan ni Courtney, bago pumasok si boss Lucian.

Naglakad ako papunta sa lalaking may hawak na kutsilyo na ngayon ay naka salampak sa sahig. Pilit itong umaatras sakin gamit ang isa niyang kamay, kaya agad kung hinawakan ang buhok niya saka ko malakas na hinila, sa sobrang lakas n’on ay tumunog pa ang leeg niya.

“U-utos lang samin.. p-patawarin mo kami,” anas niya ng hawakan ko ang buhok niya at inangat ito.

“Sisiguradohin kung pagsisisihan mong pinanganak ka dito sa mundo,” walang emosyon kung sabi.

Nilingon ko si Ruwi na inalalayan si Courtney at pina’upo sa isang upuan, kaya agad kong kiladkad ang lalaking hawak ko saka ko itinaas ang kaliwa niyang kamay para itali kung saan nila itinali si Courtney.

Nanlalaban pa ito sakin kaya tinulungan ako ni Eros na itali sa isang bakal ang kanan niyang kamay.

“Wag kana nga manlaban,” inis na sabi ni Eros saka binatukan ng malakas ang lalaki.

“Gusto mo ba ng chainsaw?” tanong sakin ni Eros. Tumango ako sakanya kaya agad itong umalis sa tabi ko.

“P-Pakiusap.. maawa ka sakin,” saad ng lalaki ng makita niya ang chainsaw na dala ni Eros.

“Maawa? Kanina ba.. nong sumisigaw ang asawa ko naawa ba kayo??!” sigaw ko sa lalaki at agad na sinuntok ang sikmura niya dahilan para mapa’ubo ito.

Lumingon muna ako kay Courtney na umiiyak habang inaalo ni Ruwi at binibihisan ng damit.

Itinaas ko ang hawak kung chainsaw habang naka ngising nakatingin sa lalaki. “Saan kaya ako magsisimula,” naka ngisi kong sabi. Agad naman itong umiling sakin, nababanaag ko sa mukha niya ang takot, dapat lang na matakot siya dahil hindi ko siya titigilan hanggang sa mag makaawa siya na patayin nalang siya.

Inilapit ko ang chainsaw sa isa niyang daliri at agad na pinutol ito. Umalingaw’ngaw ang sigaw nito kasabay sa mga kasama niyang umiiyak na naka higa sa sahig.

Ang lalaking ito ang mag hubad kay Courtney kaya siya muna ang u’unahin ko, hindi ako makakapayag na hindi ako makapag higanti sa ginawa nila sa asawa at anak ko.

“T-Tama na!!!” sigaw niya, sa sobrang inis ko ay pinutol ko ang isa niyang binti, halos mag talsikan ang dugo nito sa damit ko.

“Letche naman oh, nadumihan ang damit ko.” reklamo sakin ni Aizen nang matalsikan ng dugo ang damit niya nasa likod kasi ito ng lalaki.

“Pakiusap.. a-ayaw ko pang mamatay.” nag mamaka’awa niyang sabi. Mas lalo lang uminit ang ulo ko tuwing naalala ko ang mga sigaw ni Courtney kanina na nag mamaka’awa.

Kinuha ko ang katana na hawak ni Eros at agad na sinaksak ang lalaki sa tyan. Nag pupuyos ang kalooban ko habang nakatingin sa gagong ’to. “Wala kang karapatan humingi ng awa!” sigaw ko.

Hinugot ko ang katana at agad na pinutol ang braso niya.

“Aghhhh..” sigaw niya na halos lumabas ang ugat niya sa leeg. “P-Patayin mo nalang ako. Patayin mo nalang ako,” sigaw niya habang tumutulo ang dugo niya sa sahig. Naging madulas ang sahig dahil sa dugo na nang gagaling sakanya.

“Ayaw ko nga! Gusto ko pang maglaro,” naka ngisi kong sabi.

Itinapat ko ang dulo ng espada ko sa dibdib niya at agad na idiniin yun. Tumalsik pa ang dugo niya sa mukha ko. “Aghhhh…” umiiyak niyang sigaw.

Tumingin muna ako kay Courtney na naka upo sa gilid habang naka tulala. Patawarin mo ko, Amore.

Hinati ko ang katawan ng lalaki hanggang sa malugatan siya ng hininga, hindi pa ako nakuntento at talagang tinadtad ko ang katawan niya. Hinihingal akong tumingin sa mga kasama ko na diring diri sa nakita nila.

“Hubby, pwede bang hindi karne ang ulam natin mamaya, shuta ’to si Salem eh,” naka ngusong sabi ni Ruwi kay boss Lucian.

Tinungo ko ang mga lalaking naliligo din sa dugo nila na naka higa sa sahig, mabilis kong pinag puputol ang mga katawan nila hanggang sa bawian sila ng buhay.

Isa nalang ang natitirang buhay, akmang sasaksakin ko na sana ito ng pigilan ako ni Ruwi. “What??” agad kong tanong.

Hindi siya nagsalita bagkos ay lumapit siya sa lalaking takot na takot samin. “Patatakasin ka namin ngayon, sabihin mo sa boss mo.. magtago siya ng mabuti,” naka ngiting sabi ni Ruwi sa lalaki sabay haplos sa buhok ng lalaki.

May kinuhang device si Ruwi at inilagay yun sa leeg ng lalaki. “Ipakita mo yan sa boss mo, okay? Sabihin mo siya na ang susunod naming hihiwain kaya magtago siya ng mabuti,” naka ngising sabi ni Ruwi saka ito tumayo at agad naglakad sa asawa niya.

“Aizen, itapon niyo ang lalaking yan sa ilog, igapos niyo muna para naman mas exciting,” naka ngising utos ni Ruwi. Agad namang tumalima si Aizen at agad na hinawakan sa likod ang lalaking buhay pa, kumuha naman ng tali si Eros saka itinali ang mga kamay nito sa likod.

Tinapik ni Ruwi ang balikat ko dahilan para mapa’lingon ako sakanya. “Courtney needs you, naka tulala lang siya sa nangyari, dalhin mo na siya sa hospital,” seryosong sabi ni Ruwi sakin, agad akong napatingin kay Courtney na naka tulala parin at hindi man lang gumalaw sa kina’uupuan.

Dahan dahan akong naglakad papunta kay Courtney, lumuhod ako sa harap niya, hinawakan ko ang kamay niya at agad na hinalikan ito. Pinahid ko ang mga luha niya sa pisngi at agad siyang niyakap.

“S-Salem..” umiiyak niyang sabi.

“I’m here, Amore. I’m here.” saad ko habang yakap siya ng mahigpit. Tumayo ako at agad na binuhat si Courtney, hindi ko na hinintay ang mga kasama ko.

Tahimik lang si Courtney habang umiiyak, isiniksik niya lalo ang mukha niya sa leeg ko. Nang makalabas ako ay agad kong nakita si Andrei nakatayo sa dala niyang sasakyan. Naka hinga ako ng maluwag ng ambulance ang dala niya at hindi karo, hindi ko pa naman makalimutan ang ginawa niya kay Lucifier nong nadukot ito.

“Akala mo karo no?” naka ngisi niyang tanong sakin ng maka lapit ako, mukang nabasa niya ang nasa isip ko.

“Sasaksakin kita kapag karo ang dala mo,” banta ko sakanya na ikinatawa lang niya.

Dahan dahan ko ipinasok si Courtney sa ambulansya habang si Andrei naman ang nag maneho ng sasakyan. Mahigpit ang hawak ni Courtney sa kamay ko na parang takot na takot iwanan. “Dito lang ako, hindi kita iiwan, amore,” saad ko sabay halik sa kamay niya.

“Salem, ang anak natin,” nanghihina niyang sambit.

“Nasa hospital na ang anak nating si Amara, dinala na siya ni Raizen kaya wag ka ng mag-alala.” sagot ko sabay haplos sa mukha niya.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko, nakatulala lang ito habang may luha na dumadaloy sa mata niya. “I’m sorry, amore. Kasalanan ko ’to, kung hindi lang sana ako umalis.. hindi sana ’to mangyayari,” umiiyak kong sabi. Hinawakan ko ang tyan niya saka ito dinampian ng halik. “Patawarin mo si daddy, kung ang tagal ko dumating,” pagkaka’usap ko sa baby namin ni Courtney na nasa sinapu’punan niya.

Tahimik lang si Courtney sa buong byahe hanggang sa makarating kami sa hospital. Mas lalo akong nag aalala sakanya dahil kitang kita ko sa mukha niya ang trauma.

A/N: malapit ng matapos ang story ni Salem hehe kunting kembot ko nalang ’to.

Chapter 28

NAKABANTAY lang ako kay Courtney habang natutulog ’to sa kama. Two days na ang nagdaan ngunit hindi ko siya maka-usap ng maayos. Lagi lang ’tong tulala. Sumisigaw din ’to tuwing gabi kaya lagi ko siyang binabantayan. Maging si Amara ay hindi narin palasalita, hindi din ’to ngumingiti sa ’kin.

Nang madala ko si Courtney sa hospital ay dinugo siya kaya sobra akong nag panic. Hindi ko nakayanan ang sumunod na nangyari. Halos saksakin ko ang aking sarili ng malaman kung nalaglag ang anak namin ni Courtney.

Hindi ko na alam kung anong gagawin ko. Naghalo halo na ang problema ko, namatayan pa ako ng anak. Umiiyak ako n’ong araw na ’yun habang hawak ang kamay ni Courtney at walang tigil sa paghingi ng tawad.

Hanggang sa magising siya at hindi na ’to nagsasalita kaya mas lalo akong nanlumo. Pinangako ko sa sarili ko na hinding-hindi ko na iiwan sila Courtney at Amara. Ayaw ko ng maulit ang sinapit nila. Nakahinga lang ako ng maluwag ng malaman ko na hindi nila ginalaw si Amara. Nagunit, pinahirapan ng mga gagong ’yun ang anak ko. Puro pasa ang katawan ng anak ko dahil sa suntok ng mga putanginang ’yun.

Nadudurog ang puso ko ng makita ko ang video na pinakita ni Atticus sa ’kin kung saan binugbog ang anak ko. Kulang ang kamatayang ginawa ko sa mga putanginang ’yun. Nagpapasalamat ako sa panginoon dahil hindi narape si  Courtney. Ngunit, sinuntok nila ng sinuntok ang tyan niya dahilan para tuluyang malaglag ang anak namin. Sinisisi ko ang sarili ko dahil hindi ako dumating agad para iligtas ang mag-ina ko.

Nilinis naman nila Raizen at Aizen ang ginawa kung pagpatay sa mga kumidnap kina Courtney. Habang sila Ruwi at boss Lucian ay nahuli ang kanang kamay ng kalaban namin. Tinorture nila ’yon at pilit pinapaamin kung saan nagtatago ang boss nila.

Napatigil ako sa pag-iisip ng makita kong gumalaw si Courtney. Dahan-dahan niyang minulat ang mga mata niya saka ’to ngumiti sa ’kin. Ngayon ko lang ulit nasilayan ang ngiti niya, lagi lang kasi siyang tulala at sumisigaw na parang takot na takot.

“Are you hungry, amore?” Tanong ko saka ko siya tinulungang umupo sa kama. Mahimbing naman na natutulog ang anak naming si Amara sa tabi niya.

“Wala akong gana,” sagot niya sa ’kin saka bumuntong hininga. “Pasensya kana, Salem. Hindi ko na protektahan ang anak natin,” nakayuko niyang sabi.

Agad kong inangat ang mukha niya saka hinalikan siya sa nuo. “Hindi mo kailangan humingi ng pasensya, amore. Ako dapat ang humingi ng tawad sa’yo. Hindi ko kayo na protektahan kaya patawarin mo ko.” Malungkot kong sabi.

Hindi siya sumagot sa sinabi ko. Ganito lang siya palagi kapag kinakausap ko. Nagsasalita siya pero  saglit lang ’yun tapos biglang tatahimik na ulit.

“Nauuhaw ako, Salem.” Sabi niya sabay hawak sa leeg niya na may gauze.

Agad akong tumayo para tignan ang dala kong pitchel sa kwarto ngunit pagtaas ko ay wala ng laman. “Kukuha lang ako ng tubig sa kusina, amore.” Pagpapaalam ko sabay halik sa nuo niya. Isinadal ko muna siya sa headboard ng kama saka ako lumabas ng kwarto namin.

Nasa hagdan na ako ng marinig kong tumunog ang door bell sa labas. “Sino na naman kaya ’to.” Kausap ko sa sarili ko at agad na bumaba ng hagdan at tinungo ang main door.

Lumabas ako ng bahay at agad binuksan ang gate. Bumungad sa ’kin ang magulong buhok ni Atticus habang may dala ’tong tuta.

Tinaasan ko siya ng kilay saka niluwagan ang pagkakabukas ng gate. “Ano yan?” Seryosong tanong ko sakanya.

Bored naman niya akong tinignan saka itinaas ang hawak niya. “Baka pusa ’to.” Sarkastimong sagot niya.

Pinandilatan ko siya ng mga mata ko sabay angat ng hawak kong pitchel para batukan siya. “Alam kung aso yan, pero bakit mo dala-dala dito sa bahay.” Inis kong sabi.

“Ibibigay ko kay, Amara. Hindi ba sabi mo hindi ngumingiti ang anak mo? Malay mo, magustuhan niya ’to at mapangiti dahil sa cute na tutang ’to.” Seryoso niyang sabi sabay pasok sa gate kahit hindi ko naman pinapasok.

Akmang isisirado ko sana ang gate ng may pumigil dito. Naka ngiting mukha ni Eros ang bumungad sa ’kin na may hawak din na tuta pero kulay brown ang dala niya habang kay Atticus naman ay black. Agad nawala ang ngiti ni Eros ng makita niya si Atticus na may hawak din na tuta.

“Putangina mo naman! gaya- gaya ka.” Mura niya kay Atticus.

“Ako ang naunang dumating dito, kaya ikaw ang gaya-gaya, gago!” Masungit na sigaw ni Atticus.

Napahilot nalang ako sa sentido ko dahil sabay na tumahol ang dalawang tuta.

“Oh, nandito pala kayo.” Biglang sulpot ni Caiden na may dalang pusa.

“Seriously?” Saad ko habang naka taas ang isa kong kilay. Tumawa lang siya sabay abot sa ’kin ng pusa. “Hindi ’yan para sa’yo, kay baby Amara ’yan.” Nakangisi niyang sabi.

Mas lalo pa akong nagulat ng dumating si Ruwi na may dalang baby elephant. “Tangina, Ruwi bakit dala mo yan?!” Sigaw kong tanong sakanya.

“Hindi ’to para sa’yo, para kay Amara ’to. Sagasaan kita d’yan eh,” saad niya habang pinipilit pinapapasok ang baby elephant sa loob ng gate. Mga gago talaga. Ginawa ng zoo ang bahay ko.

Dumating naman si Theo na may dala ding manok. Agad akong napatampal sa nuo ko ng makita ko si Raizen na may dalang baka. Ano bang trip nila ngayon sa buhay.

“Uy, ayos ah, malapit na nating makompleto ang old macdonald had a farm,” natatawang sabi ni Levi sabay abot sa ’kin ng hamster. “Dapat pala hindi hamster ang dala ko, dapat pig.” Dugtong pa niya. “Teka, bakit may elephant dito?” Tanong ni Levi ng makita ang elephante na palakad-lakad sa mini garden namin.

Dumating naman si Nuroi at Isaac na may dalang mga stuff toys. “Thank you mga pre!” Nakangiti kong pasasalamat sa dalawa.

“Aba’t ang gago, nag pasalamat ka kina Nuroi at Isaac. Tapos kami effort na effort maghanap ng totoong hayop hindi mo man lang pinasalamatan,” reklamong sabi ni Eros. Pinakita ko lang ang gitnang daliri ko at agad naglakad sa gate para sana isirado ’to ngunit sa pangalawang pagkakataon ay may pumigil na naman.

Nagulat ako ng makita ko si Andrei na may dalang dalawang piglet. Putangina talaga!

Mas lalo akong nanlumo ng tumae ’to sa harap ng gate namin. “Sorry, bud. Natatae na ang regalo ko kay Amara eh,” naka ngisi niyang sabi sabay pasok sa loob ng gate kahit hindi ko naman pinapapasok.

Napahilot ako sa sentido ko dahil sa ingay ng mga dala nilang hayop. Nagtawanan pa ang mga kaibigan ko ng makita nila ang itsura ko na hindi maipinta. Napa-igtad ako sa gulat ng may sumundot sa pang upo ko dahilan para mapalingon ako sa likod ko. Ang dalang elephante pala ni Ruwi yung sumusundot sa ’kin. Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa mga pinaggagawa nila. Gusto ko nalang silang paulanan ng bala sa sobrang inis na nararamdaman ko.

Napatigil kaming lahat ng pumasok si Aizen habang may nakapatong na malaking ahas sa leeg niya. “YOLO!!” Naka ngisi niyang sigaw. Ang akala ko ay plastic lang ang dala niyang ahas. Ngunit, agad akong umatras ng makita kong gumalaw ang ahas. Wengya! totoong ahas ang dinala.

“B-Bakit mo dala ’yan?” Natataranta kong tanong sa gago.

“Regalo ko kay Amara. Bakit ba?” Balik tanong pa niya sa ’kin.

“Ibalik mo yan sa pinagkuhaan mo, kundi ipupulupot ko yan sa leeg mo hanggang sa hindi ka makahinga.” Galit kong sigaw sakanya. Agad naman nalukot ang mukha niya sabay atras ng biglang gumalaw ang ahas at mas lalong pumulupot sa leeg niya kaya agad akong napasigaw.

“Putangina naman, Aizen!” Natataranta kong sigaw.

“Guys, help! Hindi ako makahinga.” Sabi niya sa nahihirapang boses. Humihingi ’to ng tulong samin nang mas lalong pumulupot sa leeg niya ang ahas.

Agad namang tumulong sila Eros at Raizen sakanya habang si Atticus naman ay nakahanda para hawakan ang bibig ng ahas. Si Isaac naman ay hinanda ang kulungan ng ahas na nabitawan ni Aizen kanina.

Agad kong tinignan ng masama si Ruwi na panay tawa sa gilid habang nakaupo. Enjoy na enjoy ang putek!

Nakahinga kami ng maluwag lalo na si Aizen na hawak-hawak pa ang leeg niya ng matanggal ang ahas do’n. Agad naman siyang binatukan ni Nuroi sa ulo. “Bakit kasi ahas dinala mong gago ka!” Galit na sabi ni Nuroi.

Nagkamot naman ’to sa likod ng ulo niya bago nagsalita. “Ang cute kasi eh. Sabi ng nabilhan ko mabait daw  at pwede alagaan,” naka nguso niyang sabi.

“Eh, kung batukan kaya kita ng pitchel ha!” Galit na sigaw ko.

“Anong kaguluhan ’to?”

Napatingin kaming lahat sa gate ng dumating si Kier na may dalang rabbit. Napabuga nalang ako ng marahas na hininga habang nakatingin sa mga hayop na dala ng mga baliw kong kaibigan. Naghalo-halo na ang ingay sa bahay.

“Daddy..”

Agad kaming napalingon ng marinig namin ang boses ng anak ko. Napangiti ako ng tinawag ako ni Amara. Sa dalawang araw na nagdaan ay hindi ’to nagsasalita kahit kanino, hindi din siya ngumingiti kahit binibigay ko ang gusto niyang mga teddy bear.

“Wow, elephant..” manghang sabi ng anak ko sabay takbo kay Ruwi.

Napaluha ako ng makita ko ang ngiti sa labi ng anak ko. Sawakas, ngumiti narin ang princesa ko.

“Do you like it?” Naka ngiting tanong ni Ruwi kay Amara. Agad akong lumapit kay Amara saka hinaplos ang buhok niya.

“Baby girl, meron akong cute na tuta dito, kasing cute ni tito Eros,” naka ngiting sabi ni Eros sabay pakita ng hawak niyang aso.

Akmang iaabot niya kay Amara ’yun ng pinatid siya ni Atticus dahilan para mabitawan niya ang aso. Agad naman niyang inambahan ng suntok si Atticus. Mga baliw talaga.

Bumukas nag pintuan ng main door at mula do’n  ay lumabas si Courtney. Nakakunot ang nuo niya habang nakatingin sa mga hayop na dala ng mga kaibigan ko.

Agad kong nilapitan si Courtney saka ko siya hinalikan sa pisngi. “Pasensya kana, amore. May mga saltik lang talaga mga kaibigan ko,” naka ngiwi kong sabi. Napangiti naman siya sabay yakap sa ’kin. “Ayos lang ’yun, naka ngiti na ang anak natin oh,” saad ni Courtney sabay turo kay Amara na nakikipag laro kay tito Atticus niya na may dalang tuta.

Kumawala sa yakap ko si Courtney at agad na lumapit sa kuya niya. Nakapameywang si Courtney sa harap ng kuya niya habang nakatingin sa dala ng kapatid niya.

“Kuya sira ulo ka ba? Bakit may dala kang baka dito?” Tanong ni Courtney sa saltik niyang kuya kaya mahina akong natawa ng malukot ang mukha ni Raizen.

“Sabi kasi ng mga gagong ’yan..” sabay turo sa mga kaibigan namin. “Magdala ng hayop na cute,” dagdag na sabi Raizen habang naka ngiwi.

“Eh, bakit baka ang dala mo?” Tanong naman ni Courtney sa abnormal niyang kapatid.

“Ang cute kasi eh,” seryoso niyang sabi.

Nagpaaalam naman si Ruwi na uuwi na at baka mabaliw pa daw ang asawa niya kakahanap sakanya.

Nakanguso namang nakatingin sa ’kin si Aizen. “What?” Tanong ko sakanya dahil para kasi ’tong timang na naka nguso.

“Hindi mo man lang na appreciate ang regalo ko.” Sabi niya sa nagtatampong boses. 

“Ano ba naman kasing pumasok sa isip mong gago ka. Sa dinami daming hayop na pwede mong dalhin.. ahas pa talaga.” Sigaw ko sakanya.

“Ang sama mo!” Tampo niyang sabi kaya agad naman siyang binatukan ni Atticus. “Gusto mo ilagay mo nalang sa kotse yan ni Salem. Pero wag mong sabihin na ilalagay mo, bahala siyang mahimatay sa loob ng kotse niya.” Saad ni Atticus. Parang tanga lang, nagbigay ng suggestion tapos ipaparinig sa ’kin.

“Umuwi na nga kayo!!” Sigaw ko sa mga kaibigan ko na wala pang mga pamilya. Sila Ruwi, Nuroi, Isaac at Raizen ay naunang umuwi dahil baka hanapin na daw sila ng mga asawa nila. Inasar ko pa si Raizen dahil ang kapal ng mukha niyang magpaalam na umuwi eh, wala pa naman siyang asawa. Feelingero ang wengya!

Nang makauwi ang mga baliw kong kaibigan ay napaupo nalang kami ni Courtney habang nakatingin sa mga dala ng mga kaibigan ko. Si Amara naman ay takbo ng takbo habang hinahabol ng dalawang tuta.

Ngumiti nga ang anak ko nagkaroon naman kami ng problem ni Courtney. Putangina! Saad namin ilalagay ang mga hayop na ’to. Binigyan lang ako ng alalahanin ng mga gago. Mga baliw talaga.

A/N: otor niyo masipag mag update hahaha 😂

Chapter 29

NAKALIPAS ANG DALAWANG buwan unti unti na kaming bumabalik sa dati. Nandito parin ang trauma ngunit pilit kung nilalabanan iyon para kay Amara. Natutuwa narin ako dahil bumabalik narin ang sigla ni Amara. Gusto ko ng makalimutan ang bangungot na naranasan naming dalawa at mag move on nalang sa buhay.

Nandito kaming tatlo sa mini garden namin sa bahay habang nag sisindi ng kandila para sa namatay naming anak. Dito narin kasi inilibing ni Salem ang namatay naming anak para lagi lang daw namin siyang kasama. Alam kung makungkot siya sa nangyari pero hindi niya lang pinapahalata samin ni Amara.

Sobrang pag-iingat ang ginawa samin ni Salem hanggang sa maka recover kami ni Amara, hindi siya umalis ng bahay o lumabas man lang. Panay reklamo na nga ang kaibigan niyang si Caiden na inuutusan ni Salem para bumili ng grocery namin sa bahay.

Napangiti ako habang nakatingin kay Salem at Amara na nakikipag laro sa mga aso na binigay ng mga kaibigan ni Salem. Agad nag pagawa si Salem ng mga kulungan para lang mailagay ang mga hayop na binigay nila. Natawa pa ako ng maalala ko na gustong katayin ni Salem ang baka na binigay ni kuya Raizen dahil lagi daw ngawa ng ngawa.

“Mama, I’m hungry na po,” naka ngusong sabi ni Amara habang kandong ito ni Salem.

“Gusto mo anak ipagluto kita ng pancake? magaling si daddy n’on.” naka ngiting sabi ni Salem.

“Ayaw ko daddy! Laging sunog ang luto mo eh,” maktol na sabi ni Amara. Mahina nalang akong natawa at agad na tumayo para lapitan ang dalawa.

“Magluluto lang ako ng agahan, laro na muna kayo ng daddy mo,” saad ko sabay haplos ng buhok ni Amara. “Ako amore.. hindi mo ko tatanongin kung anong gusto kung agahan?” saad niya habang nag pu’puppy eyes.

“Ano ba gusto mong agahan?” pag sasakay ko sa kapilyohan niya. Ngumuso naman ito at itinuro ang nasa ibaba ko kaya agad ko siyang inirapan.

“Bahala ka dyan!” saad ko at agad tumalikod sakanilang dalawa.

“Amore, naman.. gusto ko ng gatas eh,” maktol niya, naka sunod siya sa likod ko habang buhat buhat niya si Amara. Hindi nalang ako sumagot sakanya, deri-deritso lang akong naglakad papasok ng kusina at agad kumuha ng mga ingredients na kailangan ko.

Simula ng makidnap kami ni Amara ay hindi na kumuha ng body guard si Salem, siya nalang daw ang mag babantay samin, mas lalo naging mahigpit ang security ng bahay namin. Naalala ko pa na pinapunta ni Salem dito si Atticus para mag install sa bahay namin at nag lagay ng mga baril sa paligid.

Inamin sakin ni Salem ang nakaraan niya, maging si kuya Raizen ay nag kwento rin sakin. Nalaman ko na sila pala ang magkakasama nong na kidnap sila dati. Hanggang sa bumuo sila ng grupo at ang naging leader n’on ay si Ma’am Ruwi. Lahat ay sinabi sakin ni Salem na agad ko namang naintindihan, kaya naman pala kami ang dinukot dahil target ng mga kalaban nila ang mga mahal nila sa buhay.

Ang sabi sakin ni Salem ay may inatasan na daw si Ma’am Ruwi para kunin ang loob ng anak ng kalaban nila. Ngunit hindi ko alam kung sino ang inutusan buti nalang at hindi si Salem, mas lalo lang ako mag aalala kung siya ang na utusan. Nakakatakot ang mga kalaban nila, nagawa nga nila akong saktan pati na si Amara kaya alam kung delikado ang mga kalaban nila.

Kaya hindi na lumalabas si Salem para lagi kaming may kasama. Maging si kuya Raizen ay nag aalala ako na baka mapahamak ito, sinabihan ko na siya nong isang araw na kung pwede dito nalang muna siya tumira sa bahay ngunit ayaw niyang pumayag.

“Ganito ba, amore.” pukaw sakin ni Salem habang binabatil ang itlog, nag bida bida na naman kasi.

“Ay, putangina!” mura niya ng mahulog ang laman ng itlog sa sahig. Kinurot ko naman ang tagiliran niya ng marinig kung ginaya ni Amara ang sinabi ni Salem.

“Sorry na amore,” naka ngiwing sabi niya at agad na umalis sa tabi ko saka lumapit kay Amara. Napa iling nalang ako habang kinakausap ni Salem ang anak namin na wag gagayahin ang sinabi niya. Napaka tigas kasi ng ulo, mura siya ng mura lalo na kapag nandito si kuya Raizen na halos walang ginawa kundi mag mura parang akala mo nakatira sa impyerno ang dalawa.

Napatigil ako sa ginagawa ko ng tumunog ang cellphone ni Salem na nasa mesa, sinilip ko kung sino ang tumawag sa pag aakala na si kuya Raizen yun ngunit hindi pala.

“Salem, tumatawag si Atticus,” sabi ko kay Salem at agad na bumalik sa ginagawa ko.

Ilang saglit lang ay naramdaman ko ang pag yakap ni Salem mula sa likod ko saka niya sinagot ang tawag. “Bakit na naman?” bungad niyang tanong sa kabilang linya.

Naririnig ko ang boses ni Atticus dahil malapit lang naman ang cellphone sa teynga ko. Mukang may problema yata si Atticus.. problema sa lovelife.

Napabuntong hininga naman si Salem habang nakikinig kay Atticus. “Fine, gago.” saad ni Salem kaya agad ko siyang siniko at baka marinig na naman ni Amara.

Pinatay niya ang tawag saka ipinatong ang baba niya sa balikat ko. “Ayaw kung umalis sa tabi niyo amore.”

“Bakit.. ano bang nangyari kay Atticus?” tanong ko.

“Umiiyak daw ang puso niya. Parang tanga lang.” naka simangot na sabi ni Salem kaya agad akong natawa.

“Bakit ayaw mong damayan ang kaibigan mo?!” naka ngiti kung tanong. “Porket hindi kana broken hearted hindi mo na sasamahan ang kaibigan mo,” dagdag kong sabi.

“Ayaw ko nga kayong iwanan, bahala siya sa love life niya.” Saad ni Salem. Napa-iling nalang ako at agad niluto ang pancake.

“Pumunta kana. Samahan mo siya para naman may dumamay sakanya.” sabi ko sabay harap kay Salem saka ko siya niyakap. “Kung nag aalala ka dahil wala kaming kasama ni Amara.. pwede mo naman kaming dalhin doon kina Ma’am Ruwi para hindi kana mag alala.” naka ngiti kung sabi.

“Are you sure?” nag aalala niyang tanong sakin, inirapan ko nalang siya saka ako tumango. “Oo nga, ayos lang kami doon.”

Napabuga naman siya ng hangin saka ako hinalikan sa pisngi. “Sige. Pero uuwi din ako agad. Siguro mga 30 minutes lang ako doon.” seryoso niyang sabi. Pinitik ko ng mahina ang matangos niyang ilong saka ko yun piniga. “Anong 30 minutes pinagsasabi mo, sobrang bilis naman n’on. Tagalan mo naman kahit kunti.” sabi ko sabay kuha ng sandok para baliktarin ang niluluto ko.

“45 minutes?” tanong niya. “Ayaw kung magtagal doon eh, gusto kitang makasama.” maktol niya. Hindi nalang ako sumagot sakanya dahil ko’kontra lang din naman siya.

Nang matapos akong mag luto ay agad ko ng inayos yun sa mesa. Pinakain naman ni Salem si Amara, minsan ay sinusubuan ako ni Salem ng pancake. Nang matapos kaming kumain ay si Salem na ang nag presenta na mag hugas ng plato pati narin ang mga pinag lutuan ko. Si Amara naman ay nakikipag laro na naman sa mga alaga niyang hayop.

Mahina akong natawa ng matapos si Salem mag hugas ng plato ay basang basa ang suot niyang damit. “Bakit ganon amore.. kapag ikaw ang nag huhugas hindi nababasa ang damit mo, bakit pag ako para akong naliligo.” tanong niya saka lumapit sakin.

Hinawakan ko ang laylayan ng tshirt niya saka ko yun itinaas para tanggalin yun. “Ang lakas mo kasing mag bukas ng gripo kaya tumatalsik ang tubig sayo.” sabi ko sabay tanggal ng damit niya.

Kitang kita ko ang mga peklat sa katawan ni Salem na parang matagal na niyang nakuha yun. Dati, gustong gusto kung tanongin kung saan niya nakuha ang mga peklat na yun, ngayon na alam ko na ay naaawa ako sa sinapit niya maging sa mga kaibigan niya.

Itinaas ko ang kamay ko at agad na hinaplos ang mga peklat sa katawan ni Salem. “Amore.. pinapa-init mo lang katawan ko.” seryoso niyang sabi sakin kaya agad kung inilayo ang kamay ko. Agad naman niya hinuli ang kamay ko at inilagay yun sa pagkalalaki niya, uminit ang pisngi ko ng unti unting nabubuhay ang pagkalalaki niya. Mabilis ko hinila ang kamay ko at agad na pinalo si Salem sa dibdib.

“Mag bihis ka na nga, baka siponin ka.” Utos ko sakanya. Ngumuso naman si Salem sakin, akmang magsasalita sana siya ng tumunog ang cellphone niya. “Istorbo naman oh,” reklamo niya.

“Sige na, sagotin mo ang tawag. Alam kung si Atticus yan kaya sagotin muna. At puntahan mo narin siya.. kailangan niya ng karamay ngayon kaya puntahan mo.” mahaba kung sabi, nalukot naman ang mukha niya na parang hindi nagustuhan ang sinabi ko. “Pumunta kana, promise pag uwi mo pagbibigyan kita sa hinihingi mo.”

Mahina akong natawa ng lumaki ang mata ni Salem na parang hindi makapaniwala sa sinabi ko. Simula kasi ng ma’kidnap kami ni Amara ay hindi ko magawang mag pagalaw kay Salem, isa din sa rason ko ay ang namatay naming anak. Naunawaan naman ako ni Salem at hindi talaga siya nag pumilit na gawin ang bagay na yun.

“For real?” saad niya habang nakangiti sakin. Tumango naman ako sabay ayos sa buhok niya. “Oo nga, kaya sige na samahan mo muna si Atticus. Wag masyadong magpapakalasing, okay?” naka ngiti kung sabi. Tumango naman siya at agad akong hinalikan sa labi, mabilis lang ang halik na yun at agad akong niyakap. “I love you, amore.” bulong niya sa teynga ko.

“Mahal na mahal din kita, Salem.” Saad ko sabay haplos sa likod niya. “Sige na mag bihis kana para mahatid mo kami ni Amara kina Ma’am Ruwi.”

Agad naman itong kumawala sa yakap ko saka ito umalis sa harap ko para pumunta ng kwarto.

INIWAN KO MUNA SI Courtney at Amara sa bahay nila Ruwi, kampante naman ako na hindi sila mapapahamak doon.

Papunta na ako sa pag mamay-aring bar ni Kier na nasa Makati, nandoon kasi ang gagong si Atticus.

Buti nalang at hindi traffic ang dinaanan ko kaya mabilis ako nakarating. Pag pasok ko sa bar ay walang tao, madilim din ang paligid dahil hindi pa naman talaga bukas ang bar ni Kier, mamayang hapon pa naman kasi nag bubukas ’to.

Umakyat ako sa hagdan saka tinungo ang private room na pinalagay ni Kier para samin. Pag bukas ko palang ng pinto ay narinig ko agad ang boses ni Aizen na kumakanta, para itong aso na umiiyak.1

Naglakad ako papasok at agad na umupo sa single couch na kaharap kay Atticus.

“Hey, bud.” naka ngiti niyang sabi sakin sabay abot ng alak. Putangina! Ka’aga-aga ginawa ng kape ang alak.

Walang choice kung tinanggap ang inabot niya saking baso at agad na ininom yun, agad gumuhit sa lalamonan ko ang paet ng alak.

Nandito rin sila Andrei na nilalantakan ang pulutan na akala mo ay nasa picnic ang gago. Habang si Eros naman ay panay batok kay Aizen at pilit na pinapatigil sa pagkanta.

Bumukas ang pintuan at agad na pumasok si Raizen at Levi. Tumabi si Raizen kay Atticus saka niya tinapik sa balikat ang broken hearted naming kaibigan, wengya!

“Nasaan si Caiden?” tanong ni Aizen habang hawak ang microphone saka bumalik sa pagkanta.

Tumayo naman si Eros saka nilapitan si Aizen. “Papatayin mo ba yang kinakanta mo o ikaw ang papatayin ko?” inis na tanong ni Eros kay Aizen.

“Inggit kalang sa boses ko eh,” saad ni Aizen na mabilis na binatukan ni Eros.

Dinamayan lang namin si Atticus na panay kwento sa nangyari, wengya! Naalala ko noong hindi ko pa mahanap si Courtney dati ganito din hitsura ko.

Habang nag iinuman kami ay ka’text ko si Courtney, pinipilit ko na nga na siya na pauwiin ako pero ayaw niya akong pauwiin. Wala tuloy akong palusot sa mga kasama ko, uwing-uwi na ako eh.

Dumating na ang hapon ay nandito parin kami nag iinuman, may mga tama na ang mga kasama ko pero kami ni Raizen ay hindi pa masyado. Naririnig ko narin ang ingay na nagmumula sa labas hudyat na bukas na ang bar ni Kier.

Mahina akong natawa ng makita kong gustong sumuka ni Eros hanggang sa hindi na nakayanan ng gago, tuluyan ng sumuka ito.

Napangiwi kami ni Raizen habang naka tingin kay Eros, habang si Aizen naman ay sumasayaw ng sexy dance, ang broken hearted na si Atticus ay natutulog sa mahabang sofa habang si Levi at Andrei na panay ang tawa dahil sa sobrang kalasingan.

Nagulat ako ng biglang tumayo si Eros at agad na sumigaw. “Susuka pero hindi susuko, tangina.” sigaw nito saka sumuka ulit.

Napasapo nalang ako sa nuo ko ng makita ko ang mga kaibigan ko. Agad akong lumapit kay Eros na naka salampak sa sahig habang katabi nito ang suka niya at nilalaro ito gamit ang kamay sabay talsik ng suka niya sa mukha niya habang panay ang tawa.

“What the fuck!” sigaw ni Kier ng makapasok sa kwarto. “Tangina naman kuya Eros ang baboy mo,” maktol ni Kier at agad na hinila si Eros patayo.

“S-Sinong baboy ha?!” lasing na lasing niyang sabi sabay angat ng damit niya. “Kita mo tong abs na ’to ha!! Matigas yan hindi malambot, kaya bakit mo ko tinawag na baboy!!” sabi niya sabay turo kay Kier.

Napakamot nalang sa ulo si Kier habang inaalalayan si Eros na makatayo. Alas syete palang ng gabi pero heto kami, palabas na ng bar samantalang ang mga customer ni Kier ay papasok palang. Mabuti nalang ay dumating si Caiden kaya tinulungan kaming mag buhat sa mga gagong ’to. Halos sumakit ang balikat ko sa sobrang bigat ni Eros, idagdag pa si Aizen na pasurang surang narin maglakad kaya inalalayan narin namin. Napagalitan kami ni Kier dahil binigyan lang daw namin siya ng lilinisin.

Napabuga nalang ako ng hangin ng maka pasok ako sa kotse at agad na pina’usad para maka uwi na ako sa bahay. Gusto ko ng makita si Courtney at ang anak ko.

A/N: Maagang update to ha! Hahaha 😂 Good Morning everyone! ✨❤️

Chapter 30

NAPAAWANG ang labi ko habang tinatanggap ang bawat ulos ni Salem sa loob ko. Nag madaling araw nalang ay hindi parin niya ako tinantanan, halos namaos na ako kaka’ungol sa pangalan niya.

Hinihingal na tumabi sakin si Salem at ipinatong ang ulo niya sa dibdib ko saka ito yumakap sa beywang ko. Hinahaplos ko naman ng mahina ang buhok niya. “Nanginginig ang binti ko,” naka nguso kong sabi, totoo naman kasi, sa sobrang kaposukan niya ay hindi man lang niya ako pinag pahinga, gusto niya na kasi talagang masundan si Amara.

Mahina siyang tumawa saka ito humalik sa pisngi ko. “Sinabik mo ko eh,” saad niya at agad na hinalikan ang labi ko. Napa ungol nalang ako sa loob ng bibig niya saka yumakap sa leeg niya at mas lalong pina’ilaliman ang halik na pinag saluhan naming dalawa.

Naghiwalay lang ang mga labi namin ng kaposin na kami ng hangin. “Hindi mo ko pinatulog,” saad ko sabay yakap sakanya saka ko isiniksik ang mukha ko sa dibdib ni Salem, inaamoy ko ang dibdib niya dahil nakaka adik talaga ang amoy niya.

“Matulog kana muna, amore. Ako ng bahala mag luto ng agahan,” naka ngiti niyang sabi.

“Bakit.. hindi kapa inaantok? Wala pa tayong tulog.” naka kunot nuo kong tanong.

Umiling naman siya saka ako dinampian ng halik sa labi. “Syempre, naka inum ako ng vitamins ko eh,” naka ngisi niyang sabi sabay kindat sakin, napa singhap ako ng hawakan niya ang pagkababae ko.

“Damn it! I want to eat you again,” mapupungay ang mata niyang sabi. Mabilis ko naman tinampal ang kamay niya at agad na tumalikod sa gawi niya.

“Tumigil ka nga! Halos eight hours mo akong inangkin, ang hapdi na ng pagkababae ko.” Sabi ko at agad ipinikit ang mga mata ko. Yumakap naman siya mula sa likod at pinatakan ng halik ang balikat ko.

“Gusto ko nga sana 24 hours eh,” bulong niya sa teynga ko saka niya pinisil ang isa kung dibdib dahilan para mapa’dilat ang mata ko. Siniko ko naman siya kaya agad siyang natawa.

“Matulog kana, amore. I love you so much,” bulong niya sa teynga ko na agad kong ikina’ngiti. Lagi niya kasing ginagawa yun, kapag nag sasabi siya na mahal daw niya ako lagi niyang ibinubulong yun sa teynga ko dahil ako daw ang mundo niya.

Unti unti akong inaantok dahil sa ginagawang pag haplos ni Salem sa buhok ko, hanggang sa hindi ko na nakayanan ang pamimigat ng talukap ng mga mata ko.

NANG MAKATULOG SI Courtney sa tabi ko ay agad akong tumayo para kumuha ng pamunas. Lilinisin ko lang ang katawan niya saka ko siya susuotan ng damit.

Dahan dahan kong pinunasan ang katawan niya maging ang pagkababae niya. Napalunok ako ng ilang beses ng makita ko iyon, gustong gusto ko sanang kainin ulit ito pero baka mabatukan ako ni Courtney kaya wag nalang.

Nang matapos kung punasan ang katawan niya ay agad ko siyang sinuotan ng damit. Inayos ko ang kumot sa katawan niya saka ko ito hinalikan sa nuo, napangiti ako ng marinig ko ang mahinang hilik ni Courtney, napagod ko talaga ito ng husto.

Naglakad ako papunta sa pinto at agad na lumabas ng kwarto. Agad akong bumaba ng hagdan para mag luto ng agahan, baka kasi magising ang anak ko kaya dapat naka handa na ang breakfast. Unti-unti narin ako natutong mag luto, buti nga hindi pa ako sinusukuan ni Courtney. Mahaba ang pasensya na lalo na kapag maalat ang timpla ko o di kaya ay nahuhulog ko ang itlog.

Tumungo ako agad sa kusina saka ako nag simulang mag luto. Madali lang naman ang lulutu’in ko, hiling ko lang ay hindi ko masunog ang hotdog.

Nasa kalagitnaan ako ng pag pri-prito habang sumisigaw ako dahil sa lintik na mantika. Naging mandirigma ako ng wala sa oras dahil ginawa kung panangga ang taklob ng kawali habang may hawak na mahabang sandok.

“Fuck!” daing ko ng tumalsik ang mantika sa pisngi ko, wengya talaga! Sa dami dami pang pwedeng talsikan, sa makinis ko pang mukha talaga.

“Daddy..”

Agad akong napalingon ng marinig ko ang boses ni Amara. Pinatay ko muna ang kalan saka ako lumapit sa anak ko at agad itong binuhat.

“Good morning, anak,” naka ngiti kong bati sakanya sabay halik sa pisngi niya.

“Good morning din po daddy,” sabi niya sabay yakap sa leeg ko.

“Nasaan po si mama?” inosenteng tanong sakin ng anak ko.

“Tulog pa si mama, napagod kasi siya kagabi,” sagot ko agad na hindi nag iisip.

Kumunot agad ang nuo ni Amara habang nakatitig sakin. “Bakit po si napagod si mama?” Tanong niya sa ’kin.

Nakangiwi akong naghahanap ng maisasagot kay Amara hanggang sa may pumasok sa isip ko. “Nanood kasi kami ng movie kagabi anak,” naka ngiti kung sabi, tumango naman siya sabay turo ng niluluto ko. “Daddy gusto ko po ng juice,” malambing niyang sabi kaya agad akong naglakad papunta sa lamesa saka ko siya pina’upo sa upuan.

“Wag ka malikot anak, baka mahulog ka. Kukuha lang si daddy ng juice mo.” Sabi ko sabay alis sa tabi niya. Kumuha agad ako ng juice sa ref saka ako bumalik sa tabi ni Amara at agad isinalin yun sa babasaging baso.

Pinakain ko lang si Amara habang katext ko si Ruwi at kinukulit ito sa request ko. Hindi na nga niya ako nirereplayan, mukang nakulitan na sakin kaya napag pasyahan ko na puntahan ito sa bahay niya.

Nang matapos kumain si Amara ay agad kaming lumabas ng bahay, kampante naman ako na walang papasok sa bahay namin dahil sa mga ininstall ni Atticus. Subukan lang nilang pumasok sa bahay ko at talagang dadanak ang dugo.

Magkahawak kamay kaming naglalakad ni Amara papunta sa bahay ni Ruwi, nang makarating kami sa gate ay agad kung itinapat sa scanner ang mukha ko, naka register naman ang mukha ko kaya hindi ko na kailangan mag door bell.

Agad kaming pumasok ni Amara sa loob, nagulat pa ako ng may sumalubong samin ng anak ko na baby lion. Nababaliw na yata ’to si Ruwi at kung ano-ano na ang inaalagaan.

Pag bukas ko palang sa pintuan ay agad nalukot ang mukha ni Ruwi ng makita ako. Nakangiti akong pumasok sa bahay niya, nakita ko naman si boss Lucian na karga-karga ang bunso nilang anak na si Rehliza.

Napa-isip tuloy ako kung kailan kaya ako makaka karga ng sanggol. Hindi ko kasi nasaksihan si Amara nong baby siya. Sana talaga ay mabuntis na si Courtney agad, three months na kaming sumusubok ni Courtney gumawa ng baby. Gusto ko na talagang masundan ang anak kung si Amara kaya wala akong ginawa kundi angkinin si Courtney.

“Ano na naman ginagawa mo dito?” Tanong sa ’kin ni Ruwi saka niya inilagay ang isa niyang kambal na anak sa crib.

Bumitaw naman si Amara sa kamay ko at agad na tumakbo papunta sa crib nila Alexios at Evreux at nakikipag laro.

Akmang uupo na sana ako sa tabi ni Ruwi ng tumikhim si boss Lucian kaya agad akong napalingon sa gawi niya. Sinenyasan niya ako agad na gigitilan niya ako sa leeg. Wengya! Napaka seloso talaga kahit tatlo na ang anak nila ni Ruwi.

Umupo nalang ako sa katapat na upuan ni Ruwi dahil baka ma byuda pa si Courtney ng wala sa oras.

“Sige na kasi, Ruwi.” Nakanguso kong sabi.

“Seryoso ka ba? Sa Wolfgang talaga ang gusto mong reception sa kasal niyo ni Courtney?! Shuta ka ang mahal no’n.” Sabi sa ’kin ni Ruwi habang hinihilot ang sintido niya. Mahina akong natawa dahil mukhang na stress ito sa hinihingi kong sponsor.

“Bakit ba!! Barya lang naman sa inyo yun eh,” depensa ko agad.

“Sa basketball court nalang ang reception niyo tapos biscuit at zest-o nalang ang ipakain niyo sa bisita niyo.” Suggest niya sa ’kin na ikinalukot ng mukha ko.

“Hindi na nga lang ikaw ang kakausapin ko, si boss Lucian nalang.. total, love na love ako ni boss Lucian eh.” Saad ko at agad na tumayo sa upuan saka lumapit kay boss Lucian na walang emosyong nakatingin sakin, wengya!

“Boss Lucian sige na—

“Wish granted.” Sagot niya agad sa ’kin na hindi man lang ako pinapatapos magsalita. Nanlaki ang mata ko at agad na ngumiti sa sinabi ni boss Lucian.

“Hubby, nagpauto ka dyan,” saad ni Ruwi sabay lapit kay boss Lucian.

“It’s okay my wife, deserve ni Salem yun. Ilang beses niyang sinagip ang buhay ko dati kaya tama lang na ibigay ko ang wish niya sa kasal niya.” Nakangiting sabi ni boss Lucian kay Ruwi. Tsk, kanina lang ay walang emosyon ang mukha niya tapos kapag si Ruwi ang kaharap niya ay kulang nalang may lumabas na heart shape sa mata niya.

“Yes, wala ng bawian yan boss Lucian ahh,” naka nigisi kong sabi. Hindi naman siya nagsalita at agad na yumakap kay Ruwi.

Nang matapos ang pangungulit ko sakanilang dalawa ay agad kaming lumabas ni Ruwi sa malaking garden niya na nasa labas ng bahay.

“Makaka dalo kaya si Lucifier sa kasal ko?” Tanong ko kay Ruwi habang naka tanaw sa mga magagandang bulaklak na nasa garden.

“Not sure, naka focus siya sa malditang fiancè niya,” naka ngiwing sabi ni Ruwi.

Nalungkot naman ako ng marinig ko yun. Naawa kasi ako kay Heart, ang akala ko pa naman ay sila ang magkakatuluyan pero hindi naman pala.

“Pauwi rin pala si Theo,” saad ni Ruwi. Napangiti naman ako ng malaman ko yun, matagal tagal na din kasing hindi ko nakikita si Theo dahil namalagi ito sa California.

“Mabuti naman kung ganun. Sayang.. hindi makaka punta si Caleb at Lucifier sa kasal ko.” Sabi ko at agad napa buntong hininga.

Hindi ko pa nakakalimutan ang pag susuntokan ni Caleb at Lucifier dahil kay Heart. Muntik ng patayin ni Lucifier si Caleb kung hindi lang namin napigilan ni Ruwi.

Medyo galit din si Lucifier kay Ruwi dahil pinipilit niyang pa’aminin si Ruwi kung nasaan ngayon si Heart, maging ako ay hindi ko rin alam. Uminit lang ang ulo ni Lucifier ng makita niya sa cctv na magkasama si Heart at Caleb doon sa Deavon hotel kaya agad nagwala si Lucifier.

Hindi ko alam ang tumatakbo sa isip ni Ruwi kung bakit niya tinago si Heart, maging ako ay kumukuha ng information sakanya pero wala akong makuha. Galit din sakin si Lucifier dahil akala niya ay may alam ako kung nasaan si Heart. Kaya hindi ito sumasama samin sa nagdaang mga buwan.

Napatingin ako sa gawi ni Ruwi ng tinapik niya ang balikat ko. “Maging maayos din ang lahat,” nakangiti niyang sabi, nakikita ko sa mga mata niya na hindi siya masaya lalo na’t galit sakanya si Lucifier. Kahit hindi man niya sabihin sakin ay alam kung nalulungkot siya sa paglayo ni Lucifier.

“So, nauto mo rin ba ang mga kaibigan natin?” Pag-iiba niya sa usapan kaya napangiti ako ng maalala ko ang mga hitsura ng mga kaibigan ko. Halos malukot ang mga mukha nila ng ibigay ko ang  listahan kung anong ambag nila sa kasal ko. Mabuti nalang din at lumaki na ng kunti ang binigay na piglet sa ’kin ni Andrei may pang letchon na ako.

Sa sobrang galing ko nga ay halos lahat ng mga kailangan namin ni Courtney sa kasal ay ang mga kaibigan ko ang gumastos. Na’uto ko ang mga ’to dahil sinabi ko na tradition yun na dapat ang mga kaibigan ang gumastos sa kasal, eh dakilang uto-uto sila kaya ayon na uto ko pwera nalang kay Ruwi na agad akong binatukan. Buti nalang talaga ay na’uto ko si boss Lucian kanina.

Hindi na ulit nag paramdam ang mga kalaban namin, hindi parin kami nag pakampante at baka sumalakay ang mga gagong yun ng biglaan, mabuti na yung handa. Kaya hindi ako umaalis sa bahay para lagi kung mabantayan ang mag-ina ko, ayaw ko ng maulit ang nangyari dati na sobrang pinagsisihan ko.

Ikakasal narin kami ni Courtney sa susunod na araw, excited na akong tawagin siyang Mrs. Herreros. Sa sobrang dami naming pinagdaanan ay sa simbahan parin ang bagsak naming dalawa. Tanging hiling ko lang ay sana.. maka buo kami ulit ni Courtney.

A/N:

Epilogue and Special Chapter ay nasa VIP Group po. Sa mga hindi pa nababasa ang story ni Salem pwede niyo akong ichat sa facebook  Cruz Wp.

Epilogue

NAKANGITI ako habang nakatingin sa salamin habang naka suot ng wedding gown ko. Ngayong araw kasi ay ikakasal na ako kay Salem. Nandito din si Ma’am Ruwi sa loob ng kwarto na kinakausap ako kung gusto ko pa ba daw umatras sa kasal namin ni Salem, handa daw siyang itakas ako.

Pinagpapawisan ang mga kamay ko sa sobrang lakas ng tibok ng puso ko. Nakaka-kaba din pala ang ganitong sitwasyon.

“Mariss, are you okay?” Tanong sa ’kin ni kuya Raizen saka hinawakan ang pinagpapawisan kong kamay.

“Kinakabahan lang ako kuya,” sagot ko sabay ngiwi sa sobrang kabang nararamdaman ko.

“Pinilit ka lang yata ni Salem eh. Gusto mo itakas kita?” Natatawang sabi ni Ma’am Ruwi.

“Baka mabaliw ’yun.” Sagot naman ni kuya Raizen.

Huminga ako ng malalim at pilit na pinapakalma ang puso ko. “Ready na ako kuya Raizen,” naka ngiti kong sabi. Tumango naman sa ’kin si kuya Raizen saka ako niyakap ng mahigpit. “I’m happy for you, Mariss.” Saad niya kaya napangiti ako. Humiwalay siya sa pagkakayakap sa ’kin at agad na hinaplos ang pisngi ko. “Sumbong mo lang sa ’kin kapag pina-iyak ka ni Salem. Sasakalin ko siya para sa’yo.” Seryoso niyang sabi.

“Ano kaba kuya.. hindi ako paiiyakin ni Salem kaya makaka asa ka na hindi ako iiyak.” Pagtatanggol ko kay Salem.

Ilang sandali lang ay pumunta na kami sa harap ng naka siradong pinto ng simbahan. Yung kaba ko kanina ay mas dumoble pa yata. Mas lalong humigpit ang hawak ko sa braso ni kuya Raizen na maghahatid sa ’kin sa altar.

HINIHINTAY KONG bumukas ang pinto ng simbahan para makita ang babaeng mahal ko. Dumagdag pa sa kasiyahan ko ng dumating si Lucifier kanina, kaya siya ang best man ko.

Nagtatampo naman si Caiden sa ’kin kung bakit daw hindi siya ang pinili kong best man eh, siya daw ang taga bili ng grocery namin.

Nakatitig lang ako sa naka sarang pinto ng simbahan hanggang sa unti-unti ’tong bumukas. Napangiti ako ng makita ko si Courtney suot ang kanyang wedding gown. Finally, ikakasal na talaga kami. Sa sobrang saya ko ay napaluha ako. Mabilis kong pinahid ang luha sa aking mga mata habang naka ngiting naka tingin kay Courtney na nagsimula ng maglakad papunta sa harap ng altar kasama ang kapatid niyang pangit.

Nang makalapit na ’to ng tuluyan sa ’kin ay agad na inabot ni Raizen ang kamay ni Courtney. “Alagaan mo ang kapatid ko, Salem.” Seryoso niyang sabi at itinaas ang kamao niya sa harap ko kaya agad kong pinagdikit ang kamao namin ni Raizen. Tinapik niya ang balikat ko saka ito ngumiti sa ’kin.

Hinalikan ko ang likod ng palad ni Courtney saka ko siya niyayang maglakad palapit sa pari na magkakasal samin. Ngunit agad akong kinabahan ng hindi gumalaw si Courtney habang nakatitig lang sa ’kin.

Hinila ko ulit siya ngunit hindi parin ’to umaalis sa pwesto niya. “Amore, may problema ba?” Nag-aalala kong tanong. Wengya! Kinakabahan ako at baka umatras ’to sa kasal namin. Pati ang mga nasa loob ng simbahan ay nagtataka narin. Nagbulong-bulongan pa ang mga kaibigan ko na sinasadyang pinaparinig ang mga sinasabi nila.

“Duda ko nauntog na yan si Courtney.” Dinig kong sabi ni Caiden na agad kong nilingon at tinignan ng masama.

“Oo nga. Ihanda na ba natin ang alak?” Sabat ni Eros na dinugtongan pa ng tawa.

“Tangina, paiyak na si Salem mga gago.” Naka ngising sabi ni Theo. Hindi ko nalang sila pinansin dahil baka pag buhulin ko pa ang mga gago.

Maluha-luha akong tumingin kay Courtney na hindi talaga gumalaw sa kinatatayuan niya. “Amore, naman, wala namang ganyanan.” Naiiyak kong sabi. “Ituloy na natin ’to, amore. Please.. Sayang naman ang hinanda natin sa reception kung aatras ka sa kasal natin. Tsaka, nahampas na kaya sa ulo ang baboy, amore. Sayang naman ’yun, na letchon na kaya siya.” Maiyak-iyak kong sabi.

“Ilahad mo ang kamay mo,” utos niya sa ’kin na ikinakunot ng nuo ko. Naguguluhan akong sumunod sa utos niya. May inilagay siya sa kamay ko at agad nanlaki ang mata ko ng makita ko ’yun.

“Fuck!” Sigaw ko at agad na tumingin kay Courtney. “For real? Magiging daddy na ulit ako?” Paninigurado ko. Nakangiti naman siyang tumango kaya agad akong napatalon sa sobrang tuwa.

“Putangina!! Thank you po Lord!” Sigaw ko sa sobrang saya habang tumatalon.

“Minus 100 kana sa langit, gago.” Sabat ni Lucifier na nasa tabi ko. Hindi ko nalang siya pinansin dahil sa sobrang saya na nararamdaman ko. Damn it! Ganito pala ang feeling kapag magiging daddy, hindi ko naranasan ’to kay Amara kaya sobrang saya ko.

Agad akong lumapit kay Courtney para sana itaas ang suot niyang veil para halikan sana sa labi ng harangan ni Lucifier ang labi ko gamit ang palad niya.

“Lumapit na kayo sa pari at baka umuwi ’yan ng wala sa oras.” Saad niya sabay turo sa pari na nasa altar at naghihintay samin ni Courtney.

Hinawakan ko agad ang kamay ni Courtney at agad na inalalayan maglakad papunta sa harap ng pari.

Hindi na ako nakikinig sa pari habang kinakasal kami ni Courtney. Lutang parin ako sa sobrang saya na magkakaanak na ulit kami. Sinisigawan narin ako ng mga kaibigan ko kapag hindi ako sumasagot agad sa tanong ng pari.

Hanggang sa sinabi ng pari na pwede ko ng halikan ang bride ay do’n lang ako nakinig. Naka ngiti akong itinaas ang suot na wedding veil ni Courtney at agad na hinalikan siya sa labi. Sumisigaw naman ang mga kaibigan ko ng sana all kaya agad akong napa hiwalay kay Courtney at agad na pinakita ang wedding ring ko sa daliri. Naka ngiti ang mga may asawa kong kaibigan habang ang mga single ay napa ngiwi.

Nang makarating na kami sa reception ay agad akong natuwa, talagang sa wolfgang ginanap ang reception namin. Napansin ko kasi dati si Courtney na mahilig sa steak at nagustuhan niya ang steak sa wolfgang kaya dito ang pinili ko.

Isa-isang lumapit ang mga kaibigan ko na may dalang mga regalo. Kinakabahan ako sa mga trip ng mga ’to dahil mukang may binabalak na namang kalokohan ang mga gago.

Nagsasalita na ang emcee na kinuha ni Ruwi para sa kasal namin ni Courtney.

Nag-aalala akong nakatingin kay Courtney ng mapansin ko ang pamumutla niya. “Are you okay, Amore?” Nag-aalala kong tanong sabay pahid ng pawis sa nuo niya.

Pilit naman siyang ngumiti sa ’kin bago siya sumagot. “Nahihilo lang ako at para akong nasusuka,” mahina niyang sabi sa ’kin.

Agad akong tumayo para alalayan ang asawa ko. Napansin yata ni Ruwi ang nangyari kaya agad itong lumapit samin. Kumuha pa ’to ng pamaypay saka pinaypayan si Courtney, naka aircon ang paligid ngunit pinagpapawisan si Courtney.

“Pagpahingahin mo muna ang asawa mo, Salem.” Saad ni Ruwi sa ’kin.

“Gusto mo bang mag bihis ng damit, amore?” Tanong ko. Tumango naman siya kaya agad ko siyang binuhat. Buti nalang ay may dala akong dress niya kanina.

Tinulungan ko si Courtney mag bihis sa rest room. Todo alalay ako at baka matapilok ang asawa ko. Ayaw ko ng mawalan ng anak.

Nang matapos kami ay agad kaming bumalik sa reception. Pinipilit kung pinapakain si Courtney dahil wala daw ’tong gana kumain. Nakayakap lang din siya sa ’kin habang sinisik-sik ang mukha niya sa leeg ko. Hindi na nga kami nakapag sayaw dahil wala talaga sa mood si Courtney, naintindihan naman ng mga bisita namin lalo na’t buntis ang asawa ko.

Ako na nga ang nag hagis ng bouquet ni Courtney dahil nahihilo daw siya. Pero imbis na babae ang sasalo sa bouquet, ang mga kaibigan komg single ang pinatipon ko. Todo ilag pa sila Eros at Aizen na ayaw maka salo ng bouquet kaya ang naka salo no’n ay si Lucifier.

Hindi naman siya nag react habang nakatitig lang siya sa bouquet na hawak niya. Napabuga ako ng hangin habang nakatingin kay Lucifier, alam kung iniisip niya si Heart sa mga oras na ’to, sana lang ay magkabalikan pa silang dalawa. Alam kong mahal na mahal niya si Heart kaya ipagdarasal ko na magkabalikan silang dalawa.

Nang matapos ang reception ay agad kaming umuwi muna ni Courtney sa bahay. Aalis din kasi kami mamaya papunta sa Maldives. Yun kasi ang regalo samin ni Theo kaya do’n kami mag ho-honeymoon.

Pinagpahinga ko nalang si Courtney sa sofa habang binubuksan ang mga regalo ng mga kaibigan ko. Masama kasi talaga pakiramdam ko at baka puro lang kalokohan ang niregalo ng mga gagong ’yun.

Shutangina, hindi nga ako nagkamali. Dadagukan ko talaga isa-isa ang mga ’yun. Ang walangyang Eros, niregalohan ba naman ako ng tabo. Ayos lang sana kung tabo talaga eh, pero hindi.. lata ng nido habang may alambre sa gilid na ginawang hawakan. Mapapatay ko na talaga ang gagong ’yun.

Natatawa namang nakatingin sa ’kin si Courtney kaya agad akong ngumuso sakanya. “Mga gago talaga kaibigan ko, amore.” Saad ko at napabuga nalang hangin saka ako pumulot ng isa pang regalo. Nakalagay pa ang pangalan ni Aizen. Tangina talaga, makakapatay na talaga ako. Humalagakpak ang tawa ni Courtney ng mailabas ko ang regalo ni Aizen. Isang maliit na picture frame na may picture niya na naka wacky.

Napahilot nalang ako sa sentido ko saka mabilis na hinagis ang picture frame sa sofa. Wala yata akong matinong natanggap mula sa mga kaibigan ko. Buti pa si Nuroi ay cash ang niregalo samin, habang si Isaac naman ay private resort na pwede daw naming maging bakasyonan ng pamilya ko. Si Ruwi at boss Lucian naman ay hindi para samin ang niregalo kundi sa mga anak namin ni Courtney, bahay at lupa ang binigay nila para sa mga anak ko. Habang si Raizen naman ay pera ang binigay.

Mas lalo lang akong naasar ng mabuksan ko ang regalo sa ’kin ni Lucifier na boxer short habang ang print nito ay sponge bob. Mga walang kwenta talaga.

Nawala naman ang inis ko ng maramdaman ko ang yakap ni Courtney mula sa likod ko. “Wag ka ng mainis sa mga kaibigan mo. Pinagtri-tripan ka lang ng mga ’yun.” Sabi ni Courtney sa ’kin. Napabuga nalang ako ng hangin saka ipinakita sa asawa ko ang binigay ni Atticus na isang box ng condom.

“Papayagan mo ba ako amore na paulanan sila ng bala muna bago tayo umalis ng Pilipinas?” Tanong ko.

Natawa naman siya sa sinabi ko at mas lalo akong niyakap. “Mahal na mahal kita, Salem.”

Nawala agad ang inis ko at agad napangiti. Humarap ako kay Courtney at agad siyang niyakap ng mahigpit. “Mas mahal na mahal kita, amore. Mamahalin kita hanggang sa bawiin ng panginoon ang buhay ko dito sa mundong ibabaw. Tsaka, napakaswerte mo kaya, syempre ako na ’to eh, guwapo pa.”

Ngumiti sa ’kin si Courtney at agad niya akong hinalikan sa labi na agad ko din tinugon. Wala na akong hihilingin pa sa buhay kundi ang maging masaya kasama si Courtney at ang anak naming si Amara.. at ang paparating naming anghel.

A/N: Sabi ng mag sho

-shot

puno ako eh. 🤦‍♀️ pero heto ako nag u

-update

hahaha 😂

Author’s Note

Thank you so much po sa mga nagbasa ’nag comment at sa mga votes ninyo sa story ni Salem. 😌🥺❤️ Sobrang natutuwa po ako kaya sobrang Salamat po.❤️ Bagohan lang ako kaya asahan niyo na madami akong errors hehe.. isipin niyo nalang bobo si author wahahahaha😂😂😂

Special Chapter na ang kasunod, kaya kita kits tayo sa story ni Lucifier Montenegro. 😘

Assassin Series 5: Lucifier Montenegro Assassin Series 6: Raizen Valdivieso Assassin Series 7: Atticus Romero (opo, susunod na si Atticus mylove hahaha😂😂 ang laging na re’reject ng babae.)

Facebook acc: Cruz Wp Fb page: Azzinatics Stories

Update ako mamaya para sa Special Chapter sa story ni Salem, maglilipat lang ako ng kaluluwa ko sa kabilang bahay wahahahaha😂😂 charot.

Love lots❤️