NOTE:

BCover by: Iamjaelopez WP

ITO AY BASE SA KOREAN BL MOVIE NA “NIGHT FLIGHT” Sobrang fanatic ako ng pelikulang ito kaya heto gumawa ako ng sarili kong version. Ini-announce ko naman ito sa aking social media bago ko ito publish. Maraming salamat.

---

Ang ordinaryong kwento ng BXB ay karaniwang tungkol sa dalawang lalaki na mag kakagustuhan , dadaan sa mga pag subok hanggang sa maabot nila ang ending. Pero alam niyo ba ang totoong buhay ng isang taong umiibig sa kapwa niya lalaki? Alam niyo ba ang reyalidad? Madali ang mag sulat, gumawa at mag imbento ng kwento tungkol sa kanila, madaling mag karoon ng happy ending. Pero mulat ka ba sa katotoohanan? Sa totoong buhay na mayroon sila?

Ginawa ko ang kwentong ito para imulat ang inyong mata sa kung anong klaseng mundo ang mayroon tayo ngayon, kung anong uri ng pag mamahal ang kaya mong ibigay sa iyong kapwa at kung hanggang kailan ka mag tatagal sa pag mamahal na iyon. Dito ay matutunan mong ang BXB ay hindi tungkol sa Prince Charming na makikilala mo sa pag lalakad mo, mamahalin mo at mamahalin ka rin.

Minsan ay kinakailangan mong lumakad sa bawat sulok sa buhay upang masabing ganap kang tao. Kinakailangan mong matalo upang manalo, maging mahina upang maging malakas, malungkot upang maging masaya. Ang konsepto ng “Both Sides” ay sumasalamin sa bawat sulok ng ating buhay, tungkol sa reyalidad at kung anong uri ng pag mamahal ang naka himlay sa bawat bahagi na ating ginagalawan. Ang bawat tauhan sa kwentong ito ay kumakatawan sa kung anong uri ng tao ang mayroon sa ating paligid, mga taong nag babaka sakaling mahalin at makahanap ng pag mamahal. Mga taong nag pupumilit lumaban kahit natatalo paminsan minsan. Mga taong matapang, takot, mahina at malakas.

Samahan natin si Juno sa kanyang pag lakad sa mag kabilang sulok ng buhay. Tiyak na mag bibigay siya ng aral at inspirasyon sa ating lahat. Sa huli ng kwentong ito ay inaasahan na mas lalawak ang papanaw ninyo tungkol sa ating mga sarili at ganoon rin sa ibang tao.

---

Author’s Note:

Ang genre nito ay drama at romance. Ginawa ko ito upang maging balance yung mga story ko dito sa page. Kasi napapansin ko na masyado nang dumaradami ang ating Fantasy at Romcom. Marami rin ang nag sasabi sa akin na “nag bago ako ng genre at naging fantasy nalang” hinahanap hanap nila ang drama at seryosong kwento.

Yaka naman natin lahat ng genre, nag katalo lang sa idea at sa kung anong uri ng plot ang ating gagawin. Usually kapag gumagawa akong ng mga seryosong kwento ay hindi siya mahaba kasi nga kahit ako ay naboboring rin. Ayoko rin namang palungkutin ang sarili ko kaya hangga’t maaari ay iikot lang ito sa 20 chapters pataas. Hindi katulad ng romcom at fantasy na umaabot ng 50 chapters pataas.

Yun lang.. Thank You LOL

Thank You AiTenshi for sharing your stories!

BS Part 1

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

Feb 28, 2018

Malakas ang pag buhos ng ulan noong hapon iyon. Kakagaling ko lamang sa aking klase kaya hindi maiwasang mabasa ang suot kong uniporme. Pilit kong itinakip ang aking bag sa aking ulo upang hindi malamigan ng husto. Ngunit hindi naman nakaligtas ang aking likuran dahil nababasa pa rin ito.

Agad akong sumilong sa isang maliit na waiting shed at dito ay naabutan kong naka upo si Conor. Malayo ang tingin at abala sa pag buga ng sigarilyo ang kanyang bibig.

“Hindi kana naman ba pumasok? Ayaw mo na ba talagang mag aral?” ang tanong ko sa kanya.

Tumingin ito sa akin ng masama at itinapon ang sigarilyo sa kanyang bibig. Ilang sandali rin siya sa ganoong pag bitiw ng matalim na titig sa akin saka niya ito binawi. Agad siyang tumayo at sinuong ang malakas na buhos ng ulan. Samantalang nag kibit balikat lamang ako habang pinag mamasdan siya sa pag lalakad.

Tahimik..

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang pinag mamasdan ang mala kristal na patak ng ulan. Dito ay unti unting nag balik sa aking ala-ala ang lahat, masaya ngunit may kasamang lungkot..

Sadyang mahirap lamang ipaliwanag.

Part 1

Ako si Juno, 21 taong gulang. May taas na 5’7 at maayos na pangangatawan. Sa ngayon ay nag aaral ako sa isang pribadong paaralang pang kolehiyo para sa mga kalalakihan. Kumukuha ako ng kursong Mechanical Engineering at ngayon ay nasa ikatlong taon na ako.

Mag isa akong pinalaki ng aking ina, simula noong iwan kami ng aking ama ay siya na ang nag taguyod sa akin. Cool si mama, para lang kaming mag kabarkada bagamat madalas kaming hindi nag kakasundo dahil paiba iba siya ng lalaking kinakasama. Marahil ay paraan niya ito upang maibisan ang labis na lungkot na nadarama.

“Nakilala mo na ba si Johnny? Mabait ang taong iyon at hindi siya katulad ng iba.” ang wika ni mama habang kumakain kami ng almusal.

“Iyan rin yung sabi mo sa akin noong kayo pa ni Romy. Wala akong gusto sa kanila at pwede ba ma, ipahinga mo muna ang ambisyon mong mag karoon ng ikalawang asawa.” pag kontra ko naman.

“Juno, halatang bitter ka lang dahil pinag babawalan kitang mag karoon ng girlfriend. Saka isa pa ay malaki na ako at alam ko ang ginagawa ko.” ang tugon niya sabay subo ng pag kain.

“GF?” ang tanong ko sa aking sarili.

Lalaki akong kumilos, lalaki rin akong manamit at hindi naman sa pag mamayabang ngunit may itsura naman ako ng kaunti, ang ibig kong sabihin ay hindi naman sobra. Sa kabila ng lahat ng ito ay tila yata wala akong interes sa mga babae. Simula noong mapag tanto ko ito ay pilit ko nang kinikilala ang sarili ko. Ayoko lamang bigyan ng “label” ang aking pag katao basta bahala na kung saan ako sasaya ay doon ako mag tutungo.

“Oh ano na Juno, Kung ayaw mo kay Johnny ay huwag mo naman akong ganyanin. Susubukan ko siyang iwasan, pero hindi maipapangako iyan ha.” dagdag pa ni mama

“Basta bahala ka ma, huwag mong ubusin ang pera mo sa mga lalaki.” ang sagot ko naman dahilan para matawa siya.

Alas 10 ng umaga noong ako ay pumasok, katulad ng dati ay punong puno ng aklat at notebook ang aking bag. Hindi naman ako star student pero nakakasabay naman ako sa klase. Hindi rin ako popular sa paaralang ito dahil all boys ang school at maraming mga gwapong lalaki sa buong paligid.

Hindi naman sa nagiging baliw ako, pero ang pinaka mahirap na parte sa all boys school na ito ay ang pag ccr, yung tipong lahat sila ay mag kakatabi sa urinals pero ako ay papasok sa loob ng cubicle dahil nahihiya akong sumabay sa kanila sa pag ihi. Minsan ay natatawa nalang ako sa aking sarili kapag sumasagi ito sa aking isipan.

“Conorio Francisco Delos Santos? Absent nanaman? Wala na talagang pag asa ang taong ito.” ang wika ng aming guro noong mag check ito ng attendance.

Walang kumibo sa buong klase o sadyang wala lang silang paki alam. Ako naman ay napatingin sa bakanteng sila ni Conor at dito ay labis akong nag taka kung bakit hindi na siya pumapasok sa eskwela.

Si Conor ay kaibigan ko simula pa noong 12 years old kami. Halos kababata ko na siya noon pa. Naalala ko pa noon unang beses na mag kita kaming dalawa, sa parke kung saan kumakain ako ng turon, naka tingin siya sa akin kaya’t inalok ko siya nito. Batid kong gusto rin niya bagamat ramdam kong nahihiya lamang siya. Madalas siyang mag isa noon, parang lutang, malayo ang iniisip at hindi ngumingiti.

Simula noong araw na iyon ay madalas ko na siyang nakikitang nakatambay sa parke at doon nag simula ang aming pag kakaibigan.

“Paki sabi nyo dyan kay Conorio na kapag hindi siya pumasok bukas ay ibabagsak ko na siya at wala siyang magagawa.” ang wika ng teacher sabay batok sa isa kong kaklase na naka dukdok sa desk “Sige! Matulog ka pa! Kapag kayo ay hindi naka pasa sa aking subject ay tiyak na babalik kayo at sayang lang ang matrikulang ibinabayad ninyo.” ang sermon pa nito pero di naman siyang pinakikinggan dahil mga barakong walang paki alam ang aking mga kaklase.

Alas 5 ng hapon noong maka uwi ako galing sa school. Dito ay napadaan ako sa eskinita kung saan nanirahan si Conor. May pagka squatters area ang lugar na ito dahil dikit dikit at patung-patong ang mga bahay. Magulo at wala sa ayos. Kilala rin itong pugad ng mga adik kabilang na nga rito yung mga kabarkada ni Conor na mga sabog at mahilig mag inom.

Hindi ko alam kung bakit naakit akong lumakad sa loob ng eskinita bagamat hindi naman lingid sa aking kaalaman na delikado ang lugar na ito lalo na kapag nag aagaw ang liwanag ang dilim.

Tahimik akong nag lalakad kasabay ng ilang estudyante umuuwi at sa di kalayuan ay nakita ko si Conor. Kahit nakatalikod ito ay kilala ko ang kanyang katawan, ang taas niyang halos nasa 5’9 at ang kanyang tamang komplesyon.

Abala si Conor sa pag bubuhat ng mga bote ng walang lamang softdrinks at alak kaya naman agad ko siyang nilapitan upang sabihin na kailangan niyang pumasok bukas.

Tumingin siya sa akin at agad rin niya itong binawi. Binuhat niya ang isang case ng softdrinks at inilipat sa kabilang parte ng kalsada.

“Con, kailangan mo nang pumasok bukas dahil masyado kana nang maraming nalalagtawang lessons.” ang bungad ko ngunit hindi niya ako pinansin.

Dinaanan lang niya ako habang hawak ang case sa kanyang mga kamay kaya naman inulit ko ang aking sinabi “Pumasok kana bukas dahil nag dedelikado na ang marka mo.”

Tuloy pa rin siya sa pag bubuhat. Hindi ako pinapansin at hindi rin ako pinakikinggan. Parang hindi ako nabubuhay sa kanyang paningin.

“Ang sabi ng ating guro ay baka hindi kana makapasa kapag nag patuloy ka sa pag absent.” ang wika ko pa.

Napahinto siya sa pag lalakad at napatingin sa akin..

“Hay salamat pinansin rin ako ng gago.” ang bulong ko sa aking sarili sabay ngiti sa kanyang harapan.

Wala pa rin siyang imik..

Nasa ganoong posisyon ako noong gumalaw ang kanyang kamay at mabilis siyang kumuha ng boteng walang laman saka ito binasag sa aking harapan dahilan para mapa iwas ako at mapa atras.

Kumuha pa siya ng isang bote pa at ibinalibag iyon sa akin. Umiwas ako at doon palang ay alam ko nang nais niya akong paalisin, ayaw niya akong makita o makausap. Nagawa pa niya akong habulin kaya naman nag tatakbo ako palabas ng eskinita.

“Tingnan mo itong taong to, ako na nga ang nag malasakit, siya pa itong galit. Nagawa pa akong tugisin at balibagin ng bote. Sira ulo talaga ang gago.” ang bulong ko sa aking sarili habang sumasakay sa Taxi pauwi sa aming sitio.

Pag dating sa bahay naabutan ko si mama at ang kanyang boyfriend na si Johnny habang masayang nag kakaladyaan sa sofa. Feeling mga teenager kaya naman napakunot ang aking noo habang pumapasok sa sala. “Bakit naman ginagabi ka yata ng uwi ha? Baka naman nababarkada sa mga tambay diyan sa labas?” ang pang uusisa ni mama

“Hindi ko na iinisip ang mga ganyang bagay ma. Ngayon, ako ay nag aalala rin dahil parang malala na yata ang tama mo diyan kay Johnny, mala unan ay tiyak na peperahan ka lamang niyan at iiwan sa ere na parang natuyong sinampay. Saka para lang kayong mag ina ma, kaedad ko lang iyan eh!” ang pag sesermon ko.

“Juno, bakit naman ganyan kang mag salita sa harap ng bisita ko? Hay nako malapit na kitang itumba dyan.” ang sermon ni mama sabay tayo sa akin harapan.

“Love wag mo na siyang pansinin. Halika na dito.” ang malanding wika ni Johnny sabay hatak sa aking ina at doon ay nag landian nanaman sila sa sofa kaya naman napa ngiwi nalang ako.

“Hoy, Juno kumain kana doon. At kapag ayaw mo ng niluto ko ay bumili ka nalang ng sardinas dyan sa tapat. Malaki kana, iadjust mo ang sarili mo.” wika pa ni mama pero hindi ko na siya pinansin. Agad akong dumiretso sa aking silid at ibinagsak ang aking katawan sa kama.

Tahimik..

Napatitig ako sa kisame habang sumasagi sa aking isipan ang pangyayari kanina kung saan hinahabol ako ni Conor palabas sa eskinita. Tila nga malaki na ang kanyang pinag bago, malayong malayo na siya sa Conorio na nakilala ko noon sa parke.

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan, dito ay bumalikwas ako ng bangon at tinungo ko ang aking cabinet. Dito ay kinuha ko ang isang kahon ng sapatos at binuksan ko ito.

Nasa loob ng kahon ang isang sirang relo at lumang kabiyak tsinelas. Ito ang mga bagay na nag papa alala sa akin na ng nakalipas. Mga panahong nais kong balikan at nais kong baguhin.

Itutuloy..

BS Part 2

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 3, 2018

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan, dito ay bumalikwas ako ng bangon at tinungo ko ang aking cabinet. Dito ay kinuha ko ang isang kahon ng sapatos at binuksan ko ito.

Nasa loob ng kahon ang isang sirang relo at lumang kabiyak tsinelas. Ito ang mga bagay na nag papa alala sa akin na ng nakalipas. Mga panahong nais kong balikan at nais kong baguhin.

Part 2

Isang text message ang gumising sa akin. Kung bakit kasi nakalimutan kong isilent ang aking cellphone bago matulog, hindi pa naman maganda ang aking kondisyon kapag naiistorbo sa pag kakatulog.

“Lunch?” ang text message ay galing ay Neil.

Siya ay aking pinaka malapit na kaibigan. Alam niya ang lahat ng tungkol sa akin. Mula sa istorya ng aking buhay hanggang sa aking buong pag katao. Nakilala ko siya sa isang group chat sa social media at dito ay naging malapit kami sa isa’t isa. Hindi kami, hindi ko siya kapareha pero nag tatalik kaming dalawa o dala lamang ba ang tawag ng laman hanggang sa kapwa kami makaraos.

Halos isang taon na kami sa ganitong set up, hindi namin nagugustuhan ang isa’t isa. Basta parausan lang, gamitan at kapag tapos na ang lahat ay balik na ulit sa normal. Well, much better iyon kaysa sa “kantot kalimot” set up na usong uso ngayong sa social media. Makikipag meet, makikipag sex at kinabukasan ay hindi na kayo mag kakilala. Iba ang sa amin ni Neil. Bagamat batid kong hanggang doon lamang iyon.

Sinubukan naming mahalin ang isa’t isa pero wala talaga. Hanggang ganoong set up lamang kami at sa tingin ko ay hindi na iyon hihigit pa.

“Late ka.” ang wika ni Neil noong makita ko itong kaupo sa isang kainan.

“Katatapos lang ng klase ko.” ang sagot ko naman.

“At kakatapos mo lang rin sundan yung old friend mong straight” ang wika niya

“Kaibigan ko si Conor, mabuti nga at pumasok na ang gago.” ang sagot ko sabay kuha sa menu.

“Alam mo, hindi ka naman mahahalatang liko e. Lalaking lalaki ang dating mo, kilos at pananalita. Walang makaka amoy sa isa kang malansang isda. Sige lang tuloy mo lang iyang ginagawa mo. Alam ko naman na kaya ka nag enrol doon sa all boys school ay hindi dahil mura ang tuition fee kundi nandoon yung taong sinusundan mo.” ang dagdag pa niya

“Doon lang available ang kursong nais kong kunin.” pag tatanggol ko.

“C’mon mas pinili mo doon dahil nandoon ang interes mo. Kahit na ang kapalit nito ay pag kakasakit mo sa bato sa pigil sa sarili mong ihi dahil nahihiya kang gumamit ng cr doon lalo na kapag maraming kasamang lalaki dahil baka tumayo ang manoy mo at mabuking kang silahista.” ang pang aasar niya habang natatawa.

Natawa rin ako “Walang kinalaman ang pag ihi ko sa pag aaral ko. May mga cubicle naman, doon ako pumapasok para mas maging komportable ang pag ihi ko.” ang sagot ko naman

“Anyway pag katapos natin kumain ay punta tayo sa flat ko. Wala yung pinsan ko ngayon, pwede tayo doon” ang yaya niya sabay kagat sa kanyang labi.

“Pass muna ako. May klase pa ako hanggang alas 5 ng hapon. Kaya babalik pa ako sa school pag katapos nitong lunch.”

“Pati ba naman sa sex ay li-low ka na rin? Ano bang epekto sa iyo ng straight mong friend? Hindi ka naman napapaligaya noon katulad ng ginagawa ko sa iyo. Baka naman iyang pag titig mo sa kanya ay may kalakip nang adiksyon. Mahihirapan kang maka get over sa ganyang sitwasyon.”

“Wala ka bang nagugustuhan? O nililigawang iba? Wala ka bang lovelife na seryoso?” ang tanong ko naman

“Ayoko ng love life. Sa panahon ngayon ang mga katulad nating baliko ay hindi sineseryoso. Iyan ang realidad ng buhay Juno. May iba nga diyan mag meet, mag s-sex at magiging sila. Pero pag gising bukas ng maga ay wala silang matandaan. May iba naman ay hindi nakokontento sa isang karelasyon, hanggang kayang isiksik sa bayag niya ang isang tao ay gagawin niya para may reserba siya. Parang raffle lang, the more entries you send the more chances of winning. At eto ang pinaka malupit, yung taong sweet sa harap mo at sweet rin sa iba. Sige nga, paano mo pag kakatiwalaan ang isang tao kung lahat ng ginagawa niya sa iyo ay ginagawa rin niya sa iba? Kaya ayoko ng ganyang set up. Ikaw kung mag lolove life ka ay humanap ka ng lalaking lalaki rin ang gusto. Huwag doon sa straight dahil para kang bumibili ng karneng baboy sa hardware store!” ang wika niya

“Alam ko naman ang mga ganyang bagay. Pero ang sa akin lang ay matagal na tayo sa ganitong set up. Hindi ka ba naguguilty o napapa isip na lumagay sa seryosong relasyon?” ang tanong ko naman

“Alam mo Juno, yung mga sex nating dalawa ay kapwa natin ginusto. Tumuwad ka, tumuwad rin ako. Kinabayo kita, kinabayo mo rin ako. Patas lang! Give and take lang tayong dalawa. Para sagutin ko ang tanong mo, sa tingin ko ay mag hahanap nalang ako ng magandang trabaho kaysa mag hanap ng lovelife. Kalokohan lang iyan eh. Huwag mong sabihin sa akin na ngayon ka pa nandiri sa ginagawa natin? Yung pag sesex ng walang relasyon para makaraos? Sus, natural nalang iyan. 2018 na, kahit saan ka mag punta ay maraming ganyan.” ang sagot naman niya sabay tungga sa bote ng softdrinks.

“Wala naman akong sinasabing nandidiri ako. Pero siyempre ay naniniwala pa rin ako na balang araw ay mag kakaroon ako ng seryosong relasyon.”

“Walang masama sa paniniwala, ang masama ay mabulag ka sa pinaniniwalaan mo kahit alam mong imposible itong mangyari. Oh, ikaw ang taya ngayon dahil late ka.” ang tugon niya naman.

“Nang utak ka pa e.” natatawa kong sagot. Napakamot ako ng ulo at agad na binayaran ang aming pag kain.

Alas 2 ng hapon noong makabalik ako sa campus. May isa pa akong subject na natitira kaya naman agad akong nag lakad sa second floor. Noong mapadaan ako cr ay napansin kong naka tayo si Conor at ang kanyang kabarkada sa bungad nito. Para siyang hari na nilalagyan ng sigarilyo sa bibig at may tiga sindi pa ito.

“Pare huwag mo nang pansinin si Sir Madrid, matapang lang naman iyon pag nasa classroom. Gusto mo ba kuyugin natin mamaya pag uwi niya?” ang tanong ni Dino isa kong kaklase na kadikit ni Conor.

“Huwag na, hayaan nyo siya.” ang sagot ni Conor habang bumubuga ng sigarilyo.

“Oo nga, huwag na. Pero alam mo pare nakasabay kong umihi si Sir Madrid, puta kaliit ng titi! Supot pa yata!” ang wika ng isa tapos ay nag tawanan sila.

Samantalang napatingin naman sa akin si Conor at pinag masdan ako nito. Agad ko namang binawi ang aking tingin at ipinag patuloy ko ang pag lalakad. Baka kasi maya maya ay saniban nanaman siya ng masamang espiritu at habulin nanaman ako.

Sa loob ng classroom ay napapalingon ako sa kanya samantalang siya naman nag bibitiw ng masamang tingin sa akin kaya naman agad ko rin itong binabawi. Hindi ko alam kung anong iniisip niya bagamat ramdam kong malapit na akong mamuro katitingin.

Binawi niya ang kanyang tingin at muling dumukdok sa kanyang desk.

“Siguro naman ay walang homosexual sa inyo. Sayang ang pag kalalaki ninyo kung hindi ninyo gagamitin sa tama. Alam ninyo noong sinaunang panahon ay hindi uso ang ganyang kasarian, kaya ang mga tao noon ay madaling dumami o mag reproduce dahil babae at lalaki lang ang nag sasama. Ngayon ay kung ano anong kasarian na ang nauuso.” ang wika ng guro habang abala ito sa pag didiscuss.

“Syempre walang bakla sa amin sir! Lahat kami ay barako! Diba mga pare?!” ang sabad ni Gary

Tawanan ang lahat..

Maya maya ay lumapit ang guro sa kinalalagyan ni Conor na noon ay halatang wala sa loob ang pag aaral dahil naka dukdok lang ito sa kanyang lamesa.

Maya maya ay bigla na lamang niyang hinampas ng libro ang ulo ni Conor dahilan para matayo ito. “Tamad! Ang katulad mo ay walang asenso!” ang bulyaw ng guro.

Hindi naman sumagot si Conor, tumayo ito at kinuha ang kanyang bag saka mabilis na lumabas na classroom.

Tila sumakit ang ulo ng aming guro at napahawak nalang ito sa kanyang ulo. “Grabe talaga ang mga kabataan ngayon, kundi tanga at bobo ay mga sira ulo at tamad mag aral. Kayo ha, malapit na ang finals! Kapag hindi kayo umayos ay babagsak kayong lahat sa akin!” ang sermon nito.

Halos hindi na namin natapos ang aming lesson noong araw na iyon dahil halos isang oras na nag sesermon si Sir Madrid na tila dinaig pa ang araw ng linggo kung saan nag sesermon ang pari sa misa.

Alas 5 ng hapon, habang pauwi ako ay napansin kong nag kakagulo sa bungad ng eskinita nila Conor, huminto ang taxi na aking sinasakyan. “Sandali lang boss, nag kakagulo doon sa gilid.” wika ng taxi driver

Agad naman akong luminga linga upang makita kung anong kaganapan doon ng biglang makita ko si Conor na tumatakbo na tila may humahabol sa kanya.

Aalis na sana ang taxi na aking sinasakyan ngunit nakita kong palapit si Conor at hinahabol siya ng grupo ng mga kalalakihan.

Hindi na ako nag dalawang isip..

Binuksan ko ang pinto ng taxi “sakay!” ang sigaw ko.

Mabilis pa sa kidlat ay sumampa si Conor sa loob ng sasakyan at dito ay agad na pumaspas ang taxi palayo sa eskinita.

Lilinga linga si Conor, pawis na pawis at may tama sa gawing sintido. “Ano bang nangyari? Bakit hinahabol ka nila?” ang tanong ko pero tila wala siyang naririnig. Tuloy tuloy lang siya sa pag linga at pag silip sa bintana na parang napapraning na baka may humabol pa sa kanya.

“Huy, ano bang nangyari?” ang pang uusisa ko.

Pero wala talaga..

“Dito nalang ako.” ang wika ni Conor dahilan para huminto ang taxi. Bumaba siya sa ilalim ng isang tulay at nag tatakbo patungo sa loob nito. Hindi na ako nag dalawang isip, agad kong binayaran ang taxi at sinundan siya kung saan man siya mag pupunta.

Kubli ang ilalim na tulay na ito, may mga sirang dram at kung ano anong tambak kaya tiyak hindi siya makikita kaagad kung may humahabol man sa kanya. Hindi ko alam kung anong nangyayari ngunit batid kong kailangan niya ng tulong. “Ano bang nangyayari Con? Bakit hinahabol ka nila?” tanong ko

Lumabas si Conor mula sa kubling dram at tumingin ng masama sa akin. “Anino ba kita? Bakit parati mo akong sinusundan?” tanong niya.

Ngayon lamang ulit niya ako kinausap kaya’t medyo naninibago ako.

“Gusto ko lang malaman kung kailangan mo ng tulong.” ang sagot ko naman.

“Sagutin mo ang tanong ko, bakit parati mo akong sinusundan? Simula pa noong labing dalawang taong gulang tayo ay nakabuntot kana sa akin. Ano bang kailangan mo?” ang tanong niya habang lumalapit sa akin..

Napako ako sa aking kinatatayuan at napatitig lamang ako sa kanyang mukha.

Maya maya kusang gumalaw ang aking kamay at inilagay ko ito sa kanyang sugat sa ulo.

Iniwas niya ang kanyang mukha at tinabig palayo ang aking kamay. “Bakit parati mo akong sinusundan ha?” tanong niya ulit.

Hindi ako kumibo, bagkus ay hinawakan ko ang kanyang kamay at sinabing “gusto kita.”

Sabay halik sa kanyang pisngi..

Nabigla siya sa aking ginawa kaya naman itinulak niya ako at isang malakas na suntok ang tumama sa aking mukha dahilan para mapa saldak ako sa lupa.

Isa pang suntok ang kanyang pinakawalan na tumama naman sa aking ulo at sa iba pang parte ng aking katawan..

Maya maya ay tila nahimasmasan siya sa pag suntok sa akin. Bahagya siyang lumayo. Ako naman ay marahang bumangon at hinimas ang aking mukhang tinamaan ng kanyang kamao.

Humarap ako sa kanya at ngumiti..

“Sana ay ibulsa mo ang aking munting sikreto.” ang wika ko sabay lakad palayo sa kanya..

Itutuloy..

BS Part 3

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 4, 2018

Part 3

“Diba ang sabi ko sa iyo ay huwag mong ipag tatapat sa kanya? Ano reaksyon niya? Nasuka ba siya sa sinabi mo?” ang tanong ni Neil

“Hindi ko ipinag tapat at wala akong balak gawin iyon.” ang sagot ko naman.

“Huwag mo nang subukang sabihin sa kanya dahil mag mumukha ka lang kawawa sa bandang huli. Kapag straight ang minahal mo ay para ka na ring tumalon sa pinaka mataas na gusali dito sa bayan at pag bagsak mo ay buhay ka pa rin. O kaya ay para na ring nag lason, uminom ng muriatic acid, clorox o ng pamatay sa daga. Huwag kana mag ambisyon Juno.” ang tugon niya habang bumubuga ng sigarilyo.

Natahimik ako, dito ay nag balik sa aking isipan yung eksena kahapon kung saan nagawa kong halikan si Conor. Dampi lamang iyon ngunit bumilis ang tibok ng aking puso. Sa dinami rami ng tao sa paligid ko ay kung bakit isang tao lamang ang nakakuha ng aking atensyon at sa ngayon ay wala akong magawa upang labanan ito.

FLASH BACK

Iniwas niya ang kanyang mukha at tinabig palayo ang aking kamay. “Bakit parati mo akong sinusundan ha?” tanong niya ulit.

Hindi ako kumibo, bagkus ay hinawakan ko ang kanyang kamay at sinabing “gusto kita.”

Sabay halik sa kanyang pisngi..

Nabigla siya sa aking ginawa kaya naman itinulak niya ako at isang malakas na suntok ang tumama sa aking mukha dahilan para mapa saldak ako sa lupa.

Isa pang suntok ang kanyang pinakawalan na tumama naman sa aking ulo at sa iba pang parte ng aking katawan..

Maya maya ay tila nahimasmasan siya sa pag suntok sa akin. Bahagya siyang lumayo. Ako naman ay marahang bumangon at hinimas ang aking mukhang tinamaan ng kanyang kamao.

Humarap ako sa kanya at ngumiti..

“Sana ay ibulsa mo ang aking munting sikreto.” ang wika ko sabay lakad palayo sa kanya..

End of flashback

Tahimik..

“Gusto mong yosi?” ang tanong ni Neil sabay abot sa akin ng lighter at isang stick.

“Hindi ako nag yoyosi, nakakabaho ng hininga iyan.” ang sagot ko rin dahilan para matawa siya. “Nag yoyosi ako, pero mabaho ba ang hininga ko? Kung sabihin mong “oo” ay hindi ako maniniwala sa iyo dahil kung kainin mo ang dila ko at sunggaban mo ako ng halik ay daig mo pa ang isang asong ulol na sabik na sabik.“ ang wika niya habang natatawa.

“Ilang labi na ang dumampi sa labi mo?” ang tanong ko

Natawa siya at tumingin sa bintana ng kainan “madami na. hindi ko na mabilang.”

“Sa maraming iyon ay tiyak may naka lasa ng nicotin sa bibig mo.” ang pang aasar ko dahilan para matawa siya.

Maya maya ay kapwa rin kami tumahimik..

Tumayo siya at kinuha ang kanyang bag. “Aalis na ako. Kung gagamit ka ng ibang lalaki bukod sa akin ay siguraduhin mong safe sex.” ang wika niya abot sa akin ng dalawang pirasong condom. “Mahirap na mag kasakit.” ang dagdag pa niya.

Natawa ako at napailing. “Hindi naman ako katulad mo. Kantot kalimot.”

“Softdrinks lang ang inorder ko. Ikaw ang taya.” dagdag pa niya sabay labas sa kainan.

Ilang minuto rin akong nakatanga sa harap ng lamesa bago ako nag pasyang lumakad palabas. Hindi ko naman iniisip na magulo ang takbo ng buhay ko minsan lang talaga ay hindi maiwasang sumagi sa aking ulo na tila kailangan ko rin ng isang seryosong relasyon pero saan? Gusto kong imulat ang aking mata sa paligid kung saan ang mundong ginagawalan ko ay hindi ganoon kadali, ang ibig kong sabihin ay maliit ang tiyansang makahanap ka ng stick to one, o kaya ay seryosong kapareha lalo’t ngayon ay uso ang trip at katuwaan.

May nagugustuhan akong tao noon pa, gusto ko siyang makasama kaso ay mahirap naman dahil masyado itong mailap.

Napahinto ako sa pag lalakad at napatingin sa parke..

Tahimik..

Dito ay nakita ko ang ina ni Conor na naka upo sa kahoy na pahingahan. Abala ito sa pag aayos sa kanyang nasirang tsinelas habang ang tindang kakanin ay nasa kanyang tabi.

Tumawid ako at nag tungo sa kanya. Tumingin siya sa akin kaya nag bitiw ako ng isang ngiti. “Magandang hapon po.” ang bati ko.

“Magandang hapon hijo.” ang bati rin niya.

Umupo ako sa kanyang harap at hinubad ang bag na nakasukbit sa akin likuran. Kinuha ko ang tsinelas na kanyang hawak at ako mismo ang nag ayos nito. Naalis ang dahon mula sa suwelas kaya gumamit pa ako ng pako para maibalik ito.

“Salamat Hijo, Pumasok ba si Conor?” tanong niya

“Hindi po.” ang tugon ko.

“Mukhang wala na talagang balak mag aral iyang batang iyan. Sinasabi ko naman sa kanya na hangga’t kaya ko ay susuportahan ko ang kanyang pag aaral. Ngunit talagang hindi niya ito hilig. Ang sabi niya sa akin ay mahina raw ang ulo niya at wala siyang maintindihan sa mga pinag aaral doon.” ang wika ng ina ni Conor habang kapwa kami lumalakad patungo sa kanilang eskinita.

“Marahil po ay wala lang sa loob ni Conor ang pag aaral dahil nakatuon sa iba ang kanyang atensyon.” sagot ko naman

“Mas gusto niya kasi ang mag trabaho kaysa pumasok sa paaralan. Iyon nga lang ay nababarkada ito at lalong napapasama. Ngunit batid kong ang ginagawa niya ay para sa aming mag ina rin.” ang wika niya “Halika hijo pumasok ka.” ang dagdag pa niya noong makarating kami sa tapat ng kanilang inuupahang tirahan.

Maayos naman ang tirahan nila Conor, may maliit na sala at dalawang silid na maliit. Ang isa ay kay Conor at ang isa naman ay sa kanyang ina. Luma ang mga dingding at haligi nito ngunit batid kong matibay naman ang pundasyon. Sa gawi roon ay may maliit na kusina at maliit rin palikuran.

“Si Conorio ang nag babayad ng upa dito sa bahay. Pati tubig at kuryente ay siya rin ang sumasagot kaya’t nag dodoble kayod ang batang iyan para kumita ng pera.” ang wika ng kanyang ina sabay lagay ng tubig sa baso. “Uminom ka muna, pasensiya kana at hindi man lang kita nabilan ng minandal.”

“W-wala po iyon. Aalis na rin po ako.” ang naka ngiti kong sagot at doon napatingin ako sa isang lumang lamesita kung saan may isang lumang larawan ng isang lalaki.

Napansin ng ina Conor na doon ako nakatingin kaya’t kinuha niya ang larawan. “Ito lang ang natirang larawan ng ama ni Conor. Nag iisa na lamang ito dahil ang lahat ay sinunog na ang aking anak.”

“Sinunog ni Conor? Bakit naman niya gagawin iyon?” pag tataka ko naman

“Galit kasi siya sa kanyang ama. Buhat noong makulong ang kanyang ama at mapatunayan na nag kasala ito ay kaming dalawa na lamang ang namuhay ng mag kasama. Binalot ng galit ang puso ni Conor at naging matigas na ito. Basta ang alam ko ay ayaw niyang pag usapan ang tungkol sa kanyang ama at ni minsan ay hindi niya ito dinalaw.” ang salaysay ng kanyang ina na hindi maitago ang lungkot sa mga mata.

Napatingin ako sa lumang larawan at panandaliang nawalan ng kibo. Ang ama ni Conor ay nabalitang pumatay ng isang tao at simula noon ay naging malaki na ang epekto nito sa kanyang asawa at anak.

Habang nasa ganoong pag uusap kami siya namang pag dating ni Conor, sukbit nito ang kanyang lumang bag pack.

Tiningnan lang niya ako at hindi na pinansin. Agad siyang dumiretso sa kusina at binuksan ang isang lata ng sardinas. Dumakot ng kanin sa kaldero at binuhos ito sa kanyang plato.

Itinaas niya ang kanyang isang paa sa silya at sumubo ng mabilis gamit ang kanyang kamay. Kain barako talaga ang kanyang alam at wala itong paki alam sa akin o sa kanyang ina.

“Conor, siguro ay dapat kang pumasok bukas dahil marami ka nang nakakaligtaan sa aralin.” ang wika ng kanyang ina

Hindi kumibo si Conor, apura lang ang kanyang pag kain..

Tahimik..

“Aalis na po ako, hapon na pala. Tiyak na hinahanap na ako ni mama.” ang pag basag ko sa katahimikan.

“Salamat sa pag dalaw hijo. Pag pasensiyahan mo na itong si Conorio.” ang wika ng kanyang ina habang inihahatid ako sa pinto ng kanilang bahay.

“Wala po iyon, magandang gabi.” ang naka ngiti kong tugon.

Pag labas sa eskinita ay agad akong pumara ng taxi pauwi sa aming bahay. Habang nakatanaw ako sa labas ng bintana ay hindi ko maiwasang malungkot lalo’t sumasagi sa isip ko ang kalungkutan sa bawat haligi ng tahanan nila Conor. Tila ba may kung anong awa akong naramdaman habang pinag mamasdan ko ang kanya ina na naka ngiti ngunit halatang lumuluha ang mga mata. Hindi niya ito maikubli kahit anong gawin niyang pag tatago.

Alas 7 noong maka uwi ako sa bahay, tulad ng dati ay wala nanaman si mama dito, nag iwan lang ito ng text msg na may dinner date sila ng kanyang kasintahang si Johnny. Hinayaan ko nalang siya tutal ay sawa na rin naman akong maging kontrabida sa love story nilang dalawa.

Pag pasok ko sa aking silid ay agad kong napansin ang mga lumang gamit na Conor na aking itinago. Kinuha ko ito at tinitigan. Ang sirang relo at tsinelas na ito ay nag papaalala sa akin ng kahinaan ni Conor, kaibahan ngayon na napaka tigas na niya at tila walang kinatatakutan.

Marahil ay pinatibay na lamang siyang panahon kaya’t naging ganoon ang kanyang ugali. Madalang itong kumibo at napaka tahimik pa. Yung tipong mapapanis ang laway mo dahil wala itong sasabihin sa iyong isang salita pero ang kanyang mata ay punong puno ng sinasabi, nangungusap ang mga ito na wari’y kinakausap ka niya gamit ang iyong isip.

Itutuloy..

BS Part 4

Bcover by: Godwin Dalumbay

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 6, 2018

Part 4

Araw ng Huwebes, umpisa ng midterm examination. Maaga akong pumasok dahil nga bawal ma late, may pag ka halimaw yung prof naming si Sir Madrid lalo na yung pa exam niyang halos overload ang mga tanong na kinakailangan mong kabisaduhin ng word by word ang bawat lecture para makapasa. Hindi naman ako kolelat sa klase, hindi rin ako star na sobrang talino. Kumbaga ay nasa gitna lang ako, sakto lang at madalas napag uukulan ng pansin.

Nag lakad ako sa hallway ng 3rd floor, wala pang masyadong tao maliban kina Gary at mga kabarkada ni Conor na nakatambay sa CR at naninigarilyo.

“Hoy, pahiram ng lecture!” ang wika ni Gary noong makita akong dumaan sa palikuran.

Napahinto ako at napatingin sa kanila. Dito ko nakita ang ginagawa ng ilang mga kabarkada nila, nag susulat na ng sagot ang mga ito sa test booklet. Isang uri ng pandaraya ito na kung saan ay naka kuha sila o nang umit ng test paper sa faculty room at sasagutan na nila ito sa test booklet. Sa oras ng examination ay kunwaring mag sasagot sila ngunit naka handa ang booklet na may sagot sa kanilang bag, kukunin nalang nila ito upang ipasa.

Iyan ang madalas modus ng barkada ni Conor kaya nakaka kuha sila ng mataas ng score sa mga exam kahit hindi pumapasok o nakikinig. Wala e, barkada lamang niya ang may lakas ng loob at may tapang na gawin ang mga ganitong bagay.

“Ano pang tinitingin tingin mo diyan? Pahiram na! Kulang yung lecture ko e, paano ko makapag rereview niyan.” ang wika ni Gary

Hindi naman ako umimik, agad kong kinuha ang aking notebook sa bag at inilahad ito sa kanila. “Kompleto ba ito?” tanong niya

Tumango ako..

“Ayos! Nga pala, kung ano man yung nakita mo ay silent ka lang. Kundi ay malilintikan ka sa amin. Okay?” tanong niya ulit.

Hindi ako umimik. Tumango lang ako at mabilis na umalis sa kanilang harapan. Agad akong dumirets sa classroom upang mag basa pa ng mga natitirang lecture.

Noong araw na iyon ay nag simula ang aming midterm exam. Kahit papaano ay nasagot naman ako at alam kong papasa ito. Iyon nga lang ay talagang itinuloy ng grupo nila Conor ang tangkang pandaraya sa exam kahit alam nilang malaki ang chance na mapahamak sila ay pilit pa rin nila itong ginawa.

Alas 5 ng hapon noong makalabas ako sa campus. Habang nag lalakad ako sa kalsada ay bigla na lamang may nag suklob ng sako sa aking mukha at isang malakas na hampas sa likod ang tumama sa aking katawan dahilan para mapaluhod ako at napanandaliang panawan ng ulirat.

Tahimik..

Naramdaman kong binuhat ako at dinala kung saan na parang isang karneng baboy.

Agad nilang inalis ang sako sa aking mukha at dito ay natagpuan ko ang aking sarili sa ilalim ng tulay na madalas tambayan ni Conor. Sa aking tabi ay ang dalawang kaklase ko na puro pasa ang mukha, halatang dinukot rin sila upang dalhin dito sa lugar na ito. “Anong ginagawa ko dito? Anong kasalanan namin?” ang tanong ko sa kanila.

“Nag mamang maangan pa kayo, sino sa inyong tatlo ang nag suplong na sa amin na nandaraya sa exam?!” ang galit na tanong ni Gary

At dito ay nag balik sa aking isipan ang eksena kanina sa classroom kung saan na huli ang grupo nila sa ginagawang pandaraya. Last subject na noon, ngunit hindi pa rin sila naka ligtas.

Flash back

“Ipass na iyan. Ubos na ang time natin.” ang nag aapurang wika ng aming prof

Agad naming ipinasa ang mga booklet sa kanya at noong mapunta ito sa kanyang kamay ay agad niyang hinahanap ang pangalan ng grupo ni Conor.

Isang nakaka hiyang pang yayari at sa kabilang banda ay nakaka kaba rin ito. Noong makuha niya ang mga booklet ng naturang mga pangalan ay isa isa niya itong pinunit sa aming harapan. “Akala niyo ba ay hindi ko alam na nandaya kayo? Wala talaga kayong kadala dala, lalo na ikaw Gary. May katungkulan ka pa naman bilang class representative, ikaw rin ang nangunguna sa kalokohang ito.” ang wika ng guro

“Lahat pangalang tatawagin ko ay sumama sa akin sa faculty room.” ang dagdag pa niya at doon ay isa isang binasa ang pangalan ng mga kagrupo nila.

Napayuko ang mga kaklase namin dahil sa takot. Samantalang sina Gary naman ay masama ang tingin sa akin siguro ay ako pinag hihinalaan nilang nag timbre sa aming guro tungkol sa kalokohan nilang ginagawa.

End of flashback

“Putang ina, nag mamaang maangan ka pa?! Kayong tatlo lang naman ang naka kita ng ginawa namin sa CR. Sino nag timbre sa inyo?” ang gigil na tanong ni Gary

Maya maya ay hinawakan nila ang dalawa kong kaklase at pinag susuntok ang mga ito hanggang sa bumagsak sa lupa.

Maya maya ay sa akin sila lumapit. “Umamin kana, ikaw ba ang nag sumbong?” ang tanong ni Gary

“Wala akong alam sa mga sinasabi mo!” ang sigaw ko

Isang malakas na suntok ang tumama sa aking mukha. “Putang ina, huwag mo akong sigawan. Babasagin ko mukha mo eh!” ang galit na sigaw ni Gary sabay suntok sa aking sikmura dahilan para mapaluhod ako.

“Wala akong aaminin! Wala akong kasalanan! Bakit kasi kayo mag aral ng mabuti para hindi kayo napapahamak!” ang sigaw ko habang nakatukod ang kamay sa lupa.

“Sasagot ka pa e!” ang sigaw ng kaibigan nila at doon isang malakas na sipa ang aking tinamo.

Maya maya hinilahod nila ako patungo harapan ni Conor na noon ay naka upo sa isang silya habang abala sa panonood ng video sa cellphone. Wala itong paki alam sa mga binubugbog na tao sa kanyang paligid. Naka tawa pa ito at enjoy na enjoy sa kanyang pinanonood.

“Boss upakan mo ang mga tarantadong ito.” ang wika ni Gary habang inilalapit kami sa kanyang harapan.

Napahinto si Conor sa kanyang ginagawang panonood at saka humarap sa amin, partikular sa akin.

Ilang minuto rin siyang nakatingin sa akin kaya naman tumingin rin ako sa kanya..

Tahimik..

Binawi niya ang pag tingin sa akin at muling ibinaling ang tingin sa pinapanood ng video clip. Tumawa ito at muling nag enjoy. “Hayaan nyo na iyan. Ayokong mag aksaya ng lakas sa mga taong bahag ang buntot.” ang wika niya kaya naman binitiwan ako ni Gary at gayon rin ang iba kong kaklase.

“Huwag kayong mag susumbong ha. Malilintikan kayo sa amin, pati nanay at tatay ninyo ay malilintikan rin. Ganito, bibilang ako ng tatlo, kailangan ay wala na kayo sa aming paningin..

Isa..

Dalawa..

Takbo!!!“ sigaw niya at doon ay mabilis kami nag tatakbo palayo sa naturang tulay na iyon. Isang malakas na tawanan pa pinakawalan nila na wari’y nang aasar at nang iinis.

“Sino ba ang nag sumbong?” ang tanong ko sa dalawa kong kklase noong makalayo kami sa tulay

“Hindi namin alam, sa pag kakaalam ko ay matagal nang inoobserbahan ni Sir ang kilos nila at alam rin niya na nandadaya ang mga ito sa exam. Siyempre ay alam rin iyon ng buong faculty.” ang sagot nila na hindi maitago ang takot.

Natahimik lang ako at inayos ang aking sarili. Sumakay ako ng taxi at iniwan ang aking dalawang kaklaseng nag lalakad sa kalsada.

Pilit kong ikinubli ang pasa sa aking mukha bagamat alam kong may kalakihan ito. Paulit ulit rin bumabalik sa aking isipan ang pag tingin ni Conor kanina, tila ba wala akong nakitang pag mamalasakit sa kanya o wala lang talaga siyang paki alam dahil para itong isang batang tuwang tuwa sa kanyang pinanood.

Matapos ang lahat, wala pa rin akong nagawa upang ipag tanggol ang aking sarili..

Itutuloy..

BS Part 5

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 11, 2018

Part 5

“Hoy Juno, alas 9 na ah. Wala ka bang pasok? Bumangon kana nga diyan” ang boses ni mama noong makitang nakahiga pa ako sa aking silid. Binalot ko ng kumot ang aking katawan at gayon rin ang aking mukha.

“Ma, hindi ako papasok.” ang sagot ko naman.

“Aba e bakit hindi? Ngayon ka lang yata tinamad? May sakit ka ba? Saka bakit ba naka kulubong ka pa ng kumot? Alisin mo nga iyan!” ang wika niya sabay hablot ng kumot sa aking mukha dahilan para lumantad sa kanyang paningin ang aking pasa.

“Ay! Ano ba iyan?! Bakit puro pasa ka? Nakipag away ka ba? Sinong may gawa sa iyo nyan?!”

“Napa away lang ako sa labas. Wala ito.”

“Bakit ginagawa mo ito ha? Ganyan ba ang drama mong pag rerebelde sa akin?” ang tanong ni mama sabay kuha ng yosi sa kanyang bulsa at sinindihan ito. “Bakit kailangan mong makipag away sa labas? Ganyan kana ba ka war freak ha? Iyan ang problema sa inyong mga kabataan, lahat ay dinadaan ninyo sa dahas. Basag kung basag, wasak kung wasak! Ikaw Juno ha, kung paraan mo ito para mag rebelde sa akin ay huwag mo na ituloy.”

“Ma, hindi ako nag rerebelde. Wala lang talaga akong gana pumasok ngayon.” ang sagot ko sabay dapa.

Noong mga oras na iyon ay wala akong nagawa kundi ang takpan ang aking tenga at patapusin si mama kanyang mahabang sermon na inabot ng halos 30 minutos. Ang nakakatuwa lang ay paulit ulit ang sinasabi nito at tila walang direksyon ang nais niyang ipunto.

Noong mag hapong iyon ay halos wala akong gana lumabas ng bahay. Nabalitaan ko na nag reklamo ang mga magulang ng dalawa kong kaklaseng binugbog ng grupo nila Gary ngunit wala namang nagawa ang campus ukol dito dahil sa labas daw iyon naganap at wala silang pananagutan sa mga insidente sa labas ng tarangkahan ng paaralan. Ang gawa ng mga mag aaral sa labas ay nanatiling gawa nila at pawang sila lamang ang saklaw. Labas ang institusyon doon. Samantalang ako naman ay hindi na nag reklamo, marahil ay iniisip ko rin na huwag na nag dagdagan ang parusa kay Conor lalo’t kahapon ay hindi naman niya ako sinaktan o kinanti man lang.

“Hanep ka rin maka stalk e. Sa susunod ay durog na ang mukha mo kakasunod dyan sa crush mong straight!” ang wika ni Neil habang tumutungga ng alak. Katulad ng dati ay nakatambay nanaman kami sa rooftop ng abandunadong gusali dito sa sentro ng bayan.

“Hindi ko siya sinusundan, nag kataon lang nadamay ako sa gusot ng may gusot.” ang pag tatanggol ko sa aking sarili.

Natawa ito “Bakit ka napipikon?” tanong niya sabay lingon sa paligid ng gusali kung saan makikita ang kalakihan ng bayan.

Panandalian siyang natahimik..

“Matagal na rin tayong nakatambay dito. Ang sabi nila bubuwagin na ang gusaling ito upang tayuan ng bago.” ang wika niya

“Lahat naman ay nag babago, walang permanente sa ating paligid. Bawat bagay na nakikita ng ating mga mata ay nag iiba. Kahit ang pinaka simpleng bato sa lupa o ang nalalagas na dahon sa puno ay nawawala sa pwesto o direksyon.” tugon ko.

Tumango siya. “Naalala mo ba noong unang beses tayong mag kita? Wala tayong place noon kaya dito tayo nag sex sa sirang silid. Enjoy naman diba?” ang tanong niya sabay tayo.

Lumapit siya sa akin at maya maya ay dinakot niya ang aking ari. Hindi naman ako naka imik at hinayaan ko lang siya sa ganoong pag dadakot hanggang sa maramdaman kong nabubuhay na ang dugo nito. “Sa tingin ko ay wala ngang permanente sa mundo. Maliban sa tigas nito.” ang naka ngisi niya salita at dito ay naramdaman kong gumapang na ang kanyang kamay sa butones ng aking pantalon at mabilis nya itong ibinaba.

Agad niyang inilabas ang aking naninigas na alaga at walang ano ano ay isinubo niya ito. Sagad ang kanyang pag subo dahil umaabot ito sa aking buhok sa pinaka puno. Napansandal ako sa lumang pader habang siya naman ay nakaluhod sa aking harapan, naka hawak ang kanyang kamay sa pisngi ng aking pwet na wari’y sinasamba ang aking pag kalalaki.

Ibayong sarap at kiliti ang aking nararamdaman sa tuwing isinasagad niya ang pag subo nito. Maya maya ay iluluwa niya at saka didilaan ang pinaka ulo na siyang nag pa ulol sa akin ng husto.

Impit na ungol ang aking pinakawalan habang siya naman ay walang patid sa pag taas baba sa aking kahabaan..

Ilang minuto rin siya sa ganoon pag subo hanggang sa kusa siyang tumayo at kinuha sa pitaka ang isang sachet ng condom. Inilagay niya ito sa aking ari at saka siya ng hubo ng pantalon.

Wala nang hubaran ng damit..

“Trip kong mag patira ngayon”. ang wika niya sabay tutok ng aking alaga sa kanyang likuran.

Ilang beses niya ito sinubukang ipasok, ilang ulos rin ang aking ginawa bago ito tuluyang bumaon sa kanyang lagusan.

Kapwa kami napasinghap sa pinag halong init at sarap..

Nag simula akong bayuhin ang kanyang likuran. Makipot, madulas at hinihigop ng husto ang aking ari sa kaloob looban. Sanay na sanay rin siyang mag muscle control kaya mas lalo pa akong naulol.

Maraming beses na namin itong ginawa, hindi ko na mabilang. Halos noong ma bukas ang aking mata sa sex ay siya na aking naging kapareha. Fuck buddy, fubu. Hindi ko na alam kung anong label o termino ang tawag sa aming relasyon.

Maigi kong ibinaon ang aking alaga sa kanyang pinaka loob at siya sinasabayan naman niya ito ng pag tataas baba sa kanyang pag kalalaki..

Ilang mabilis na ulos pa ang aking pinakawalan hanggang sa sabay kaming sumabog.. Tumilamsik ang kanyang katas sa sahig at ang sa akin naman ay sinalo ng condom..

Palubog na ang araw noong sandaling iyon. Walang ibang saksi sa milagrong aming ginawa kundi ang bawat pader ng lumang gusali na ilang taon na ring nakaka tunghay sa aming maka mundong gawain.

“Kung sakaling makahanap ka ng taong mahahalin mo ay huwag kang mag alala dahil hindi niya malalaman itong mga milagro sa pagitan nating dalawa. Ang tanong ay kung makakahanap ka nga ba? Sa tingin ko ay walang seryosong baliko ngayon. Lahat halos ay trip lang ang gusto, sex lang. Mayroon kang makakarelasyon pero makikipag sex pa rin siya sa iba. Ang mga katulad natin ay mas malalandi pa sa mga malanding babae at lalaki sa bar. Bakit ito sinasabi? Gusto ko lang mag ingat ka sa pag pili ng taong mamahalin mo.” ang wika ni Neil

“Bakit ikaw? Kontento ka na ba sa pakikipag sex ng walang commitment? Yung wala kayong pinang hahawakan sa isa’t isa?” tanong ko rin

Nag kibit balikat siya “Hindi ko alam. Hindi naman ako naniniwala sa true love e. Ang lahat ay tawag lang ng naman.” ang tugon niya.

“Kahit papaano ay nakakaguilty rin kasing makipag talik sa isang taong hindi mo naman karelasyon” wika ko

Natawa siya at inabot sa akin ang bote ng alak “Sanayan lang iyan Juno. Maraming beses na tayong nag talik diba? Di ka pa ba sanay?” tanong niya

Hindi ko ininom ang alak na kanyang ibinigay. At hindi rin ako sumagot sa kanyang sinasabi.

Kinuha niya ang alak at siya na rin ang tumungga nito. “Ayaw mong malasahan ang bibig ko na amoy titi mo?” ang tanong niya

Natawa ako “ayaw ni mama na naamoy akong amoy alak. Bad shot na naman ako dahil sa pasa aking mukha. Ayoko nang dagdagan pa iyon.”

Hanggang ngayon ay hindi pa rin nag babago si Neil. Siya pa rin yung bitter na takot mag mahal dahil pakiramdam niya ay parati siyang marereject. Dati ay hopeless romantic siya, ang hindi ko lang alam ay kung bakit nawala ang paniniwala niya sa pag mamahal dahilan para mag laro na lang siya at pasukin ang mga bagay na alam niyang mag papasaya sa kanya.

Hindi ko alam kung hanggang kailan kami ganito, ngunit sana ay matagpuan namin ang mga taong para sa amin na babago sa aming pananaw bilang taong nakatayo mag kasama ngunit nag iisa. Ang ibig kong sabihin ay mag kasama nga kami ngunit pag katapos ng aming mga ginagawa ay nakakaramdam kami ng kakulangan at ibayong kalungkutan na wari’y hindi namin mahanap ng sagot sa aming mga sarili.

Itutuloy..

BS Part 6

BCover by: Bekibels008

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 12, 2018

Part 6

Biyernes ng hapon, habang pauwi ako sa bahay ay muli kong nakita sa parke ang ina ni Conor. Umiinom ito ng palamig na nakalagay sa plastic habang isa isang binibilang kanyang mga paninda.

Napatingin ito sa akin kaya naman ngumiti ako. Hindi naman ako nag dalawang isip na lapitan siya at kamustahin. “Pinag talunan na namin ni Conor ang tungkol sa kanyang pag aaral, ngunit talagang wala na ito sa loob niya. Mas gusto pa niyang mag trabaho kung saan saan para kumita ng pera.” ang wika nito noong itanong ko ang kanyang anak na lumiban nanaman sa klase buong mag hapon.

“Siguro po ay mas mahalaga sa kanya ang makatulong sa iyo.” ang wika ko nalang.

“Siguro nga, ang bilis ng panahon. Parang dati ay parati kayong nakatambay ni Conor sa lugar na ito ng parke. Hanggang ngayon ay naririnig ko pa rin ang tawanan ninyo kapag kayo ay mag kasama.” wika ng kanyang ina.

“Naaalala ko pa rin po iyon. Hanggang ngayon naman ay nag tatawanan pa rin kami. Wala naman nag bago.” ang tugon ko bagamat lahat ay nag bago.

“Mabuti naman kung ganoon.” naka ngiting sagot niya.

Katulad ng dati ay sinamahan ko sa pag lalakad ang ina ni Conor. Halos ilang taon na rin mag buhat noong mag kilala kaming dalawa, natutuwa siya sa akin noon dahil parati kong hinahatian sa pag kain ang kanyang anak. Madalas rin kaming mag kasama nito habang tinutulungan siya sa pag titinda.

Ngunit habang nag kaka edad kami ay nag babago ang lahat. Sa isang iglap ay nawala si Conor at nalihis ito ng dereksyon. Ngunit heto pa rin ako, nanatiling naka sunod at naka masid sa kanya mula sa malayo.

“Hijo, dito kana mag hapunan. Matagal tagal na rin buhat noong makasama ka namin sa hapag kainan. Maganda ang kita ko ngayong araw kaya mag hahanda ako ng masarap ng pag kain.” ang wika ng ginang.

Tumango at ngumiti..

Mula sa pag kakaupo ko sa kanilang sala ay nag lumabas ako sa gawing likuran kung saan mas presko ang hangin. Mabuti na lamang at nasa pinaka dulo ng eskinita ang bahay nila Conor, walang masyadong naka dikit na bahay dito na katulad na iba doon na patung patong talaga. Dito ay may kaunting hangin at medyo presko pa ito.

Tahimik..

Habang nasa ganoong pag mamasid ay nakita ko sa gilid ang maruruming damit ni Conor. Mukhang hindi pa ito nalalabhan, kasama na rito ang kanyang uniporme..

Tila napako ang aking tingin dito ng mga ilang sandali.

Maya maya ay hindi ko alam na kusang gumalaw ang aking kamay at kinuha ang kanyang maruming uniporme. Niyakap ko ito at inamoy amoy..

Matinding pag langhap ang aking ginawa, amoy na amoy ko ang kanyang pawis na lalaking lalaki at barakong barako ang dating. Hindi ko mawari ngunit tila nakaka dagdag ito sa aking nararamdamang init.

Halos ilang minuto ko ring ginalugad ng pag amoy ang damit ni Conor. Mula sa koheliyo, sa braso at maging sa kili kili nito.

Tahimik ulit..

Habang nasa ganoong posisyon ako ay laking gulat ko noong makita nakatayo si Conor sa aking harapan at doon ay kitang kita niya ang ginagawa kong pang gagahasa sa kanyang damit. Masama ang tingin nito at mabilis na hinablot ang bagay na aking inaamoy.

Bumalik ako sa aking normal na ulirat..

Laking hiya ang aking naramdaman, napako ako sa aking kinatatayuan habang nakatingin sa kanya. Samantalang siya naman ay naka tingin ng masama sa akin.

Hindi ko alam ngunit gusto kong lumubog sa lupa noong mga sandaling iyon. Mababanaag mo rin sa mukha ni Conor ang matinding galit habang hawak ng mahigpit ang maruming uniporme sa kanyang kamay.

“Bakla ka, anong ginagawa mo sa uniporme ko? Ginagahasa mo?” ang tanong niya na may halong pag ka gigil

Sobrang hiya ang aking naramdaman. Hindi ako nakasagot na wari’y nabusalan ang aking bibig. Wala akong excuse dahil huli ako sa akto.

“Conor nandyan kana pala. Halika na kayo dito at nakahanda na ang hapunan.” ang biglang pag dungaw ng kanyang ina sa likod ng bahay.

Nabaling ang tingin ni Conor sa kanyang ina at maya maya ay lumakad ito papasok sa bahay. Hindi na sana ako tutuloy ngunit muli akong tinawag ng kanyang ina.

“Hindi na po. Hinihintay ako ni mama sa amin.” ang pag tanggi ko.

“Ano ka ba naman hijo, minsan lamang ako mag yaya, halika na.” ang naka ngiting tugon ng ina ni Conor.

Wala akong nagawa kundi ang umupo sa lamesa. Mag kaharap kami ni Conor kaya’t medyo naiilang ako sa kanyang kilos at tingin sa akin. Ako naman ay nahihiya na tila nais ko nang lumubog sa aking kinauupuan.

Nag simula kaming kumain ng hapunan, naka kamay si Conor at wala itong pakialam sa akin. Basta subo lang siya ng subo habang naka taas ang isang paa. Ako naman ay may halong hiya habang napapa lingon sa kanya. “Anong balak mo kapag nakatagpos ka ng pag aaral hijo?” tanong ng kanyang ina.

“H-hindi ko pa po alam. Paniguradong mag ttrabaho ako para tulungan si mama.” ang sagot ko naman.

“Sana ay nasa utak rin nitong si Conorio ang makapag tapos sa pag aaral. Pero kahit anong nais niya ay susuportahan ko siya.”

“Alam naman po ni Conor kung ano ang maka bubuti sa kanya.” ang tugon ko nalang.

“Naku sana nga.” sagot ng kanyang ina.

Bandang alas 7 y medya ng gabi noong mag pasya akong umuwi. Nagpasalamat ako sa masarap na hapunan, bagamat nahihiya ako kay Conor, mayroon pa ring kaunting saya sa aking dibdib dahil nakasabay ko siya sa pag kain at gayon rin ang kanyang ina.

Lumakad ako palabas sa kanilang eskinita hanggang sa makarating ako sa parke kung saan ako mag aabang ng taxi. Medyo madilim sa paligid kaya’t tumabi ako sa isang posteng may malamlam na ilaw.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay nakita ko si Conor sa aking likuran. “Anong ginagawa mo dito?” tanong ko

“Hanggang kailan mo ba ako susundan? Ano bang kailangan mo sa akin?” tanong niya

“Mag kaibigan tayo, noon pa.” ang sagot ko

Tumingin siya ng masama sa akin “Tigilan mo na ang pag sunod sa akin! Huwag kang lalapit sa akin! Hindi tayo talo!” mariin niya sagot

“Huwag mo akong tingnan ng ganyan dahil nais kong malaman mo na hindi ako natatakot sa iyo. Masisindak mo ang lahat ng tao sa paligid mo ngunit ako ay hindi.” ang tugon ko sabay kuha ng lumang relo sa aking bag.

Ipinakita ko sa kanya ang relo kaya’t napatitig siya rito. “Naalala mo ba ito? Ito ang relo ng iyong ama na nasira noong makipag away ka dito mismo sa parke noong 12 taong gulang tayo. Akala mo ba ay matatakot mo ako dahil masyado kanang matigas ngayon? Mali ka doon dahil hanggang ngayon ay naka ukit pa rin sa aking isipan kung paano ka umiyak habang binubugbog ng apat lalaking kaaway mo. Umiyak ka noon, at natalo.. Huwag kang mag kunwaring malakas ka dahil sa tatag ng iyong kamao.” ang wika ko habang naka lahad ang aking kamay na may hawak na relong sira.

Napatitig siya sa bagay na aking hawak at tila panandaliang nawalang imik.

Kinuha niya ang relo sa aking kamay at maya maya ibinagsak niya ito sa lupa at saka tinadyakan ng tapak ng paulit ulit. “Iyan ang gamit ng iyong ama diba? Bakit mo tinapakan?!” ang tanong ko

Muli siyang tumingin ng masama sa akin at hinablot ang aking buhok. Inilapit niya ang aking ulo sa kanyang mukha. “Ayoko nang maalala pa ang mga bagay na iyan naintidihan mo ba? May gusto ka sa akin ba?

Pwe!

Dinuran niya ako sa mukha..

Pwe!!

Isa pang dura..

Pwe!!

Tatlong beses niya akong dinuraan ng mukha ng sunod sunod. “Huwag kana lalapit sa akin dahil papatayin na kita!” ang galit niya wika.

“Bakit? Natatakot kang maalala ang kahinaan mo? Tinalikuran mo ang nakaraan mo at pati ang mga tao sa paligid mo na nag papahalaga sa iyo ay idinamay mo. Mahina ka pala talaga!” ang sagot ko

Lalo siyang nagalit. Isang malakas na suntok ang iginawa niya sa akin at hinablot niya aking bag.

Hinalukay niya ang laman nito at noong makita niya ang aking pitaka ay agad niya kinuha ang perang inipon ko galing sa aking allowance. Wala siyang itinira ni kusing..

Binulsa niya ito at saka ako sinipa ng malakas..

Nanatili akong nakahandusay sa lupa habang pinag mamasdan siyang lumakad ng mabilis palayo sa akin dala ang aking pera at ilang mahalagang papel.

Ilang sandali rin ako sa ganoon posisyon hanggang sa muli akong bumangon at pumara ng taxi pauwi. Mabuti na lamang at naka ugalian kong mag hulog ng barya sa gilid ng aking bag kasama ng mga kendi. Iyong ang ginamit kong pamasahe upang maka uwi.

Itutuloy..

BS Part 7

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 13, 2018

Nanatili akong nakahandusay sa lupa habang pinag mamasdan siyang lumakad ng mabilis palayo sa akin dala ang aking pera at ilang mahalagang papel.

Ilang sandali rin ako sa ganoon posisyon hanggang sa muli akong bumangon at pumara ng taxi pauwi. Mabuti na lamang at naka ugalian kong mag hulog ng barya sa gilid ng aking bag kasama ng mga kendi. Iyong ang ginamit kong pamasahe upang maka uwi.

Part 7

Pag dating sa bahay ay agad kong hinugasan sa gripo ang aking mukha. Si Conor na yata ang nag iisang taong kilala ko na galit sa mundo. Mistulan siyang isang mabangis na hayop na kapag nilapitan ay nananakmal o manlalapa ng buhay.

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang binubuksan ang bintana sa aking silid. Dito lamang nag mumula ang preskong hangin dahil sa likod ang aking kwarto na malapit sa gawing bukirin kaya’t malamig dito.

Marahan akong dumangaw doon at dito ay muling nag balik sa aking isipan yung mga babala ni Neil na huwag akong mag kakagusto sa isang taong straight.

Flash back.

“Diba ang sabi ko sa iyo ay huwag mong ipag tatapat sa kanya? Ano reaksyon niya? Nasuka ba siya sa sinabi mo?” ang tanong ni Neil

“Hindi ko ipinag tapat at wala akong balak gawin iyon.” ang sagot ko naman.

“Huwag mo nang subukang sabihin sa kanya dahil mag mumukha ka lang kawawa sa bandang huli. Kapag straight ang minahal mo ay para ka na ring tumalon sa pinaka mataas na gusali dito sa bayan at pag bagsak mo ay buhay ka pa rin. O kaya ay para na ring nag lason, uminom ng muriatic acid, clorox o ng pamatay sa daga. Huwag kana mag ambisyon Juno.” ang tugon niya habang bumubuga ng sigarilyo.

End of flashback

“Malalason ba nga ako? O unti unting madudurog?” ang tanong ko sa aking sarili habang naka tanaw sa aming bakuran.

Tahimik..

Naramdaman ko nalang na niyakap ko ang aking sariling tuhod habang nakatanaw sa kawalan. Malayo ang tingin na para bang may hinahanap ngunit wala naman talaga.

Kasabay ng mga katanungan sa aking isipan ay ang isang musikang ng mumula sa kabilang bahay na siyang nag paigting ng aking emosyon.

Sounds of Silence

Hello darkness, my old friend I’ve come to talk with you again Because a vision softly creeping Left its seeds while I was sleeping And the vision that was planted in my brain Still remains Within the sound of silence

In restless dreams I walked alone Narrow streets of cobblestone ’Neath the halo of a street lamp I turned my collar to the cold and damp When my eyes were stabbed by the flash of a neon light That split the night And touched the sound of silence

And in the naked light I saw Ten thousand people, maybe more People talking without speaking People hearing without listening People writing songs that voices never share And no one dared Disturb the sound of silence

Habang nasa ganoong pakikinig ako at sa kalagitnan ng pag bugso ng aking emosyon ay laking gulat ko noong makita ni Conor na umaakyat bakod ng aming bahay.

Kaya naman agad akong tumayo para puntahan ito. Baka naman hindi pa siya nakontento at nais pa kaming nakawan ng gago. Iyon ang mga bagay na pumasok sa aking isipan.

Kumabila sa aming bakod si Conor at maya maya ay naupo ito sa silyang kahoy sa labas kung saan ako madalas tumambay kapag nag aaral. Noong makita ko siya sa ganoong posisyon ay agad akong lumabas upang lapitan siya.

Nanatiling nakatingin sa malayo si Conor habang may kinukuha sa kanyang bulsa. Maya maya ay inilabas niya ang perang kinuha niya sa akin at saka ito inabot bagamat hindi siya naka tingin sa aking mukha.

Hindi ko alam kung anong dapat kong maging reaksyon kaya naman isang batok ang aking binigay sa kanya.

Pak!

Hindi siya umimik ni lumaban ay hindi niya ginawa.

Binatukan ko pa siya ng isa pang beses pero hinahayaan lang niya ako..

Pak!

Hindi pa rin siya kumibo at nanatili lang naka upo kaya naman sinipa ko pa siya..

Pero wala pa rin..

Kinuha ko ang pera at agad itong ibinulsa. Saka ako naupo sa kanyang tabi..

Kapwa kami tahimik at nakatanaw lang kung saan.

Tahimik ulit..

Mahangin sa paligid, tuloy pa rin ang aming pakiramdaman.

“Gago mo!” ang pag basag ko sa katahimikan.

Tumingin siya sa akin “Kelan ka pa naging bakla?” ang tanong niya

“Bata palang ako ay alam ko nang ganito ako. Noong makita noon sa parke ay ninais ko na agad na maging kaibigan ka. Ilang taon na rin ang nakakalipas, at hanggang ngayon ay iyon pa rin ang nais ko. Yung mapa lapit sa iyo.” ang tugon ko naman. “Bakit may masama ba sa pagiging isang bakla?” ang tanong ko naman

“Wala. Pero dapat ay alam mo ang limitasyon mo. Tamang pag kilos at maging responsable ka sa iyong sarili. Alam mo naman ang konotasyon sa mga bakla, minsan ay pinag tatawanan o ibinubukod sa iba.” ang wika niya

“Ibubukod mo rin ba ako? Kaya mo ito sinasabi?” tanong ko ulit.

“Hindi, ngunit kung ako ang nagugustuhan mo ay wala akong mabibigay sa iyo dahil hindi tayo talo. Babae ang hanap ko at babae rin ang nais kong makasama.” ang wika niya na nag bigay kirot sa aking dibdib. Alam ko namang hindi talaga pwede pero masakit rin pala kapag nalaman mong wala talaga. As in isinampal sa iyong mukha na imposible ang nais mo.

Natawa ako kunwari. “Wala naman akong balak na isiksik ang sarili ko sa iyo. Okay na sa akin yun ganito. Kaysa naman malapit ka lang pero napaka layo mo sa akin.” ang tugon ko.

“May maganda maidudulot rin ang pagiging malayo Juno. Kapag nakasanayan mong malayo sa iyo ang isang bagay o tao ay hindi mo na ito hahanapin pa.”

“Gusto mo ba na hindi na kita hanapin pa?” tanong ko rin

Nag kabit balikat siya. “Ewan, basta ganyan ka lang. Lalaking kumilos at mag salita. Huwag kang lalambot dahil tiyak na hindi iyon magugustuhan ng mga kaklase nating makitid ang pang unawa.” ang paalala niya sabay tayo sa kanyang kinauupuan.

“Teka, anong pumasok sa isip mo para pumunta rito at ibalik ang mga bagay na kinuha mo sa akin?” tanong ko sabay pigil sa kanya.

Nakatalikod lang siya at hindi na sumagot..

“Kung puso ko ba ang kinuha mo ay ibabalik mo rin katulad ng pag babalik mo sa perang kinuha mo sa akin?” tanong ko sa kanya.

“Oo.. Pero hindi ko naman binawasan ang perang kinuha ko diba? Buo ko itong ibinalik sa iyo. Siguro ay buo ko ring ibabalik ang puso mo.. Siguro ay sa iba ito nararapat.” ang wika niya sabay lakad palayo.

“Teka.. Conor.” ang pag tawag ko dahilan para mapahinto siya sa pag hakbang.

“Birthday ko sa makalawa. Isang magandang regalo na makasama kita. Kahit sandali lang.” ang pahabol ko

“Susubukan ko.” ang sagot niya sabay lukso sa aming bakuran palabas.

Muli akong napa upo sa bangkuan habang nakatanaw sa bakod kung saan lumundag si Conor. Tumitibok ng mabilis ang aking puso bagamat may kirot akong nararamdaman. Iyon ang katotohanan na isinampal sa aking mukha, maliit ang tiyansang sumaya kung tuwid na lalaki ang magugustuhan mo. Iyon ang nakakalungkot na parte sa lahat.

Music Playing

Hiding inside myself

I’ve been so alone all my life I couldn’t give my heart to anyone Hiding in myself was a man Who needed to be held like everyone

The days moved into years I look for warmth between the tears It never ever found me Never ever found me Yes, I did seem to grasp at straws They surely broke all the time

So I hid inside (Till) I almost died Yes I hid inside and I cried A loving heart in a sensitive man Hiding inside myself

Then you came out of nowhere I could not believe my heart I didn’t know how to tell you Didn’t know where to start I know you understand

When I hid inside I almost died Oh, I hid inside and I cried A loving heart in a sensitive man I know you’ll understand

(Instrumental)

I love you…

“Hahaha, anong nangyayari sayo Juno? Bakit pilit mong hinahabol ang isang taong mabilis tumakbo? Wala ka namang tiyansang abutan siya at nag papakapagod ka lang sa wala. Gumising ka nga! Humanap ka ng lalaking titi rin ang hanap at hindi lalaking kumakain ny talaba!” ang wika ni Neil

“May rason ako kung bakit ko siya hinahabol. Hindi ko lang alam kung paano ko ito sisimulang sabihin dahil kahit ang sarili ko mismo ay hindi ito maunawaan.” ang sagot ko.

“Ang rason mo ay ang katangahan mo. Walang ibang rason kundi ang ka eng engan mo. Eto itry mo itong bagong social media para sa mga bakla, paminta at lalaking bumabaliko sa gabi. Sa ganito site tayo nag kakilala diba? Tapos nag meet tayo at nag sex agad. Ang nakakatuwa ay hindi tayo nag kalimutan. Hindi katulad ng iba na kapag nakantot kana at nakaraos sila mamaya ay hindi kana kilala.” ang wika niya

“Aanhin natin ang social media na iyan? Makikipag meet tayo sa ibang tao at makikipag sex. Diba ganoon naman ang kalakaran ngayon, tikiman lang. Kaya nga walang matagal na relasyon sa taong “tikim” lang ang intensyon.“ ang tugon ko

“Atleast pinatulan ka, kesa naman nag hahabol ka sa isang taong di ka naman papatulan. Kahit mag hubot hubad ka sa harap niya o patigasin mo pa iyang ga hintuturo mong titi hindi ka niya papatulan at susukahan ka lang niya hanggang sa ikaw na mismo ang lumakad palayo.” ang wika niya na halong pag aasar

“Ang pag ibig daw ay parang sugal diba? Minsan panalo, minsan talo. Pero alam mo yung pinaka mahirap? Yung panalo ka sana pero hindi ka tumaya!” tugon ko

“Kahit tumaya ka araw araw sa sugal ng pag ibig mo sa kaibigang mo straight ay mamumulubi ka lang! TALO ka pa rin! O eto ang bagong site na kinababaliwan ng bakla! Go kana!” pambabara ni Neil

Hindi ako naka imik dahil totoo naman na ang lahat ng sinasabi niya ay parang patalim na palihim sumasaksak sa akin. Hindi ko naman itinuturing na pag kakamali ang nararamdaman ko at hindi ko rin maaaring sisisihin ang aking sarili dahil naramdaman ko ito. Kung pwede nga lang sana ay nag turok nalang ako ng anethesia sa dibdib upang mamanhid ito at wala na akong maramdaman pa.

“So anong plano mo?” tanong niya

“Wala. Ang mga ganyang bagay ay hindi na pinag pplanuhan. Lilipas rin ang lahat, iyon ang pinang hahawakan ko ngayon.” ang sagot ko naman sabay tanaw sa kalayuan.

Alas 7 ng gabi noong maka uwi ako sa bahay. Heto nanaman ako sa aking nakagawiang pag higa sa aking kama at tumitig sa kisame na wari’y may hinahanap ngunit wala naman talaga. Malalim ang iniisip at sa sobrang lalim nito ay hindi ko na mawari kung ano at paano ko ito bibigyang pansin. Magulo e, katulad ng nararamdaman ko. Alam kong hindi pwede ngunit nag pupumilit ang aking dibdib, sumisigaw ito at nag sasabing habulin ko ang aking kasiyahan.

“Habulin ang kasiyahan..” ang bulong ko sa aking isipan habang naka titig sa malamlam na ilaw ng aking silid..

At bago ko pa mapag tanto, ang kasiyahang iyon at nakatakbo palayo sa akin.

Itutuloy..

BS Part 8

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 18, 2018

Part 8

Dumating ang pinaka espesyal na araw sa aking buhay, ang aking kaarawan. Bagamat para sa iba ay ordinaryong araw lamang ito. Syempre umaga palang ay binati na ako ni mama at kasabay noon ang pag aabot ng pera sa akin panlibre sa aking mga kaibigan at kaklase. “Oy Juno, wag kayong iinom ha! Baka maya maya ay uwi ka na naman ng lasing!” ang pa alala ni mama habang gumagayak ako.

“Hindi ko naman ugaling uminom.” pag tanggi ko naman.

“Pinapaalala ko lamang sa iyo. Alam mo naman yang mga inom inom na iyan ay maraming nag kakabuntisan. Paano kung maka buntis ka? Paano ang pag aaral mo?”

“Ma, talagang nauwi kana sa ganyan lebel? Hindi mang yayari iyang iniisip mo.” ang sagot ko naman

Taon taon naman ay iyan ang bilin sa akin ni mama, kaunti lang naman ang kaibigan ko sa campus at ang ilan sa kanila ay mga nerds pa, puro pag aaral ang inaatupag. Gayon pa man hindi naman ako yung tipong namimili ng makakasama. Kahit sino o kanino ay mabilis ako maka adjust.

Nag simula ang aming klase, katulad ng dati ay bakante nanaman ang silya ni Conor. Mukha wala na yata talaga siyang balak pumasok sa eskwela. Sa tuwing napapalingon ako sa bakanteng pwestong iyon ay ibayong lungkot ang aking nararamdaman. Wala akong magawa kundi ang mapa buntong hininga habang napaka pako ang tingin sa isang sulok na iyon.

Alas 5 ng hapon naman noong matapos ang aming klase. Ilan sa mga kaibigan ko ay sumama sa akin para ipag diwang ang aking kaarawan. Umupa kami ng pwesto sa kainan sa tapat ng campus, umorder ng pulutan at alak na inumin. Syempre ay hindi mawawala ang kantahan at kwentuhan tungkol sa kani-kanilang mga buhay.

Masaya ang buong paligid, masaya rin akong ipinag diriwang ang aking kaarawan ngunit ang aking mata ay para bang may hinahanap na hindi ko mawari. Tingin dito, lingon doon, sulyap ng sulyap kahit saan.

“Hindi ko makita si Conor, marahil ay hindi naman talaga mahalaga ang kaarawan ko sa kanya.” ang bulong ko sa aking isipan.

“Tagay pa Juno. May regalo kami sa iyo mamaya! Babae sexy! Birahin mo mag damag! Siguradong mapapalaban yang junior mo!” ang wika ng isa kong kaibigan habang lumalagok ng alak.

Natawa lang ako..

Wala pa naman akong karanasan sa babae dahil simulat sapol palang ay alam ko na kung ano talaga ang gusto ko. Lalaki ang una kong naka talik at iyon ay nakilala ko lamang sa social media pag katapos noon ay hinanap hanap ko na ito.

“Naalala ko nga noong nakaraang linggo, si Pareng June ang binigyan namin ng babae. Aba puta, umuwi yung babae dahil hindi raw tumayo yung titi ni June sa kanya. Bakla pala itong si Pareng June! Tangina sabay pa naman kami laging umiihi. Minsan ay nawrong sent pa sa akin ng “I love you” iyon. Ewan ko lang kung wrong sent nga!“ ang kwento ng isa kong kaklase na halatang sabog na sa kaiinom.

Tawanan ang lahat, pati ako ay nakitawa na rin..

“Ikaw pareng Juno naka tikim kana ba ng babae?” ang tanong niya

Natawa ako at hindi agad nakaimik “Naku malabo iyan kay Juno. Dahil yung mama niyan e parating nakabantay sa kanya only child kasi e.” ang sabad nung isa atleast ay na save ako.

Halos inabot ng alas 8 ng gabi ang aming inuman bago kami nag desisyong umuwi. Masaya naman silang kasama iyon nga lang ay tila hindi kompleto ang aking kaarawan dahil wala si Conor, wala ang taong hinihintay bumati at pumansin sa akin.

Noong mga sandaling iyon ay paulit ulit kong sinasabi sa aking sarili na “ayos lang” na “huwag ko nalang pansinin” ang aking kalungkutan ngunit talagang hindi ko mapigilan. Nag balik tuloy sa aking ala ala noong nag punta siya rito upang ibalik sa akin ang perang kanyang kinuha at gayon rin ang pag imbita ko sa kanya sa aking espesyal na araw.

FLASHBACK

“May maganda maidudulot rin ang pagiging malayo Juno. Kapag nakasanayan mong malayo sa iyo ang isang bagay o tao ay hindi mo na ito hahanapin pa.”

“Gusto mo ba na hindi na kita hanapin pa?” tanong ko rin

Nag kabit balikat siya. “Ewan, basta ganyan ka lang. Lalaking kumilos at mag salita. Huwag kang lalambot dahil tiyak na hindi iyon magugustuhan ng mga kaklase nating makitid ang pang unawa.” ang paalala niya sabay tayo sa kanyang kinauupuan.

“Teka, anong pumasok sa isip mo para pumunta rito at ibalik ang mga bagay na kinuha mo sa akin?” tanong ko sabay pigil sa kanya.

Nakatalikod lang siya at hindi na sumagot..

“Kung puso ko ba ang kinuha mo ay ibabalik mo rin katulad ng pag babalik mo sa perang kinuha mo sa akin?” tanong ko sa kanya.

“Oo.. Pero hindi ko naman binawasan ang perang kinuha ko diba? Buo ko itong ibinalik sa iyo. Siguro ay buo ko ring ibabalik ang puso mo.. Siguro ay sa iba ito nararapat.” ang wika niya sabay lakad palayo.

“Teka.. Conor.” ang pag tawag ko dahilan para mapahinto siya sa pag hakbang.

“Birthday ko sa makalawa. Isang magandang regalo na makasama kita. Kahit sandali lang.” ang pahabol ko

“Susubukan ko.” ang sagot niya sabay lukso sa aming bakuran palabas.

End of flashback.

Ibayong kirot ang aking naramdaman noong mga sandaling iyon. Mukhang ang makasama ang isang gusto ko ay mananataling suntok sa buwan.

Tahimik..

Pinatay ko ang ilaw sa aking lampshade at ibinagsak ang aking katawan sa kama. Ipipikit ko na sana ang aking mga mata noong biglang may kumatok sa aking bintana. Kaya naman agad akong bumangon upang tingnan kung sino ito.

“Baka si Conor!” ang sigaw ko sa aking sarili

Pag bukas ko ng bintana ay laking gulat ko noong makita si mama na nakatayo dito ang kanyang mukha ay puting puti na parang isinubsob sa isang banyerang ching sang su. “Hoy Juno bakit ba nag sasara ka pa ng bintana? Kay init init ah. Huwag kang nag lolock ng pinto sa kwarto dahil kapag may emergency ay mahirap kang tawagin. Paano kung biglang masunog itong bahay natin? Paano kita isasalba kung naka lock ang pintuan ng kwarto mo? Tayong dalawa lang dito sa bahay kung sana ay buhay pa ang papa mo noh.” ang wika nito sabay batok sa akin

“Arekup, ma hindi mo ba alam na nakakaba ng IQ ang pambabatok? Paano pag naging bobo ako? Saka buhay pa naman si papa bakit ba pinapatay mo siya? Sumama lang siya sa ibang babae!” ang sagot ko naman.

“Naku amoy alak ka pa! Ikaw talaga! Oo nga sumama ang papa mo sa ibang babae at ipinag palit ako! Kaya patay na rin siya para sa akin!”

“Eh hindi ko alam kung sinong masama sa inyong dalawa o kung sinong may kasalanan. Pinag palit ka ni papa sa ibang babae na mas bata at mas sariwa at siya naman ay ipinag palit mo sa lalaking kasing edad ko. Pareho kayong nag kamali kaya tie lang ang labanan. Saka pwede ba ma, huwag kang nag lalagyan ng ching sang su sa mukha sa ganitong oras dahil baka ka mapag kamalang babae balete drive!”

“Aba e bakit hindi? Si Zsa zsa Padilla ang babae sa balate drive, maganda yon!”

“Ma, matutulog na ako. Ang mabuti pa ay hanapin mo nalang si San Chai dahil mag kamukha kayo ng nanay nya.” ang wika ko naman sabay lundag sa kama at nag kulubong ako ng kumot.

“Ikaw Juno ha, nagiging pasaway kana yata ngayon. Huwag kang nakikipag barkada kung kani kanino dahil baka masira ang pag aral mo.. Blah blah blah..

Sermon ni mama ay unlimited..

Maya maya ay huminto ito at umalis sa aking bintana..

Nakaka dissapoint, ang akala ko talaga ay si Conor na ang kumakatok sa bintana. Asa pa ako na may romeo na aakyat sa bintana ko at mag bibigay ng saya sa akin ngayong gabi.

Alas 11 ng gabi noong dalawin ako ng antok. Halos natulog ako na may kalungkutang nadarama ngunit gayon pa man ay bumaha ng pag bati sa aking social media na siyang nag pa ngiti sa akin kahit papaano.

Itutuloy..

BS Part 9

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 19, 2018

Part 9

“Juno, bumangon kana!” ang sigaw ni mama habang kinakatok ang pinto ng aking silid dahilan para bumangon ako ngunit naka balot pa rin ng kumot ang aking katawan at ulo naparang kasapi sa kulto.

“Ma, sabado ngayon, hayaan mo akong matulog dahil wala namang pasok.” ang wika ko naman.

“Aba, alas 9 na ng umaga. Ang sobrang pag tulog ay labis na nakakataba. Lumabas kana dyan dahil may hahanap sa iyo doon sa sala!” ang wika niya kaya naman sumilip ako doon.

Laking gulat ko noong makita si Conor. Naka upo doon, naka suot ng pantalong fitted na kupas na may butas sa tuhod. Naka tshirt at naka suot ng jacket. Naka tingin lang ito sa akin, ni hindi man lang ngumiti.

“Pasensya kana hijo talagang pasaway lang iyang si Juno. Feel at home lang, nag almusal kana ba?” ang narinig kong salita ni mama habang ako ay nag bibihis. Hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman noong mga oras na iyon bagamat tila may kung anong tuwa ang namumuo sa aking dibdib noong masilayan ko ang kanyang mukha.

Pag labas ko ng silid ay agad akong dumiretso sa kinalalagyan ni Conor na noon ay humihigop ng kape. “Tinapay.” ang bungad ko sabay lapag ng isang plastic na pandesal sa kanyang harapan.

Tumingin siya sa akin at binawi rin niya agad ito..

“Masyado kang maaga para sa next year na birthday ko.” ang wika ko na may halong pag tatampo bagamat halatang nag bibiro lamang ako.

“Marami akong delivery kahapon. Kailangan kong kumita ng pambayad ng tubig at kuryente.” ang tugon niya

“Naunawaan ko naman. Pero hinihintay talaga kita kahapon.” ang naka ngiti kong sagot.

“Kaya nga babawi ako, tara libot tayo.” pag yaya niya sabay tayo.

Hindi naman ako nag tanong, sumunod lang ako sa kanya at umangkas sa kanyang motor. “Bagong motor natin ah.” biro ko

“Pag gamit lang ito doon sa delivery shop. Wala akong perang pambili ng bagong motor.” seryoso niya sagot na parang hindi mabiro.

Seryoso rin siya, napaka tigas at para bang hindi marunong ngumiti.

Umangkas ako sa kanyang motor at halip na ikapit ko ang aking kamay sa kanyang balikat o sa bewang ay mas pinili ko na lamang na ilagay ang aking kamay sa aking hita at bumalanse. Ayokong isipin niya na nang hihipo ako o kaya nag cchansing.

Tinahak namin ang daan palabas sa bayan, sa pinaka duluhan kasi nito ay bukirin na at maganda ang tanawin. Dumaan rin kami sa bilihan ng inihaw na manok, kanin at inumin. Syempre ay hindi ko naman binabayaang siya lang ang gumastos.

“Paano mo na laman ang lugar na ito?” ang tanong ko noong huminto kami sa ilalim ng isang malaking puno ng mangga at sa tabi nito ay may umaagos na malinaw na sapa. Bukirin ang paligid, tahimik at malamig ang hangin.

Kinuha niya ang isang kumot sa compartment ng kanyang motor at inilatag ito sa lupa. Inilagay nya doon ang pag kain at saka umuo. “Idea mo ito?” ang tanong ko habang naka ngiti

“Huwag kang mag pa cute, hindi ka naman babae.” ang sagot niya habang inaayos ang pag kain.

BASAG!

“Sungit naman nito.” pag mamaktol ko bagamat ibayong saya ang aking nararamdaman.

Kapwa kami umupo, kumuha ng kanin at manok saka ito inilagay sa paper plate. Nag simula kami kumain, mabilis ang kanyang pag subo gayon rin ang pag nguya, naka kamay ito at punong puno ang bibig. Ako naman ay hindi maka kain ng maayos dahil palihim ko siyang sinusulyapan at pilit itinatatak sa aking isipan ang bawat eksena o aksyon na kanyang ginagawa.

“Kumain ka ng marami, eto ang ulam at kanin sa iyong tabi at wala sa aking mukha.” ang wika niya sabay dakot ng kanin at manok saka ito inilagay sa aking plato.

Kanina pa pala niya napapansin na naka tingin ako sa kanyang mukha kaya naman nakaramdam ako ng pag hiya bagamat nag patay malisya lamang ako.

Tahimik..

Patuloy kami sa pag kain..

“Naka ilang lalaki kana?” ang tanong niya na aking ikinagulat.

Napalingon ako sa kanya “Ha?”

“Naka ilang lalaki kana nang natitikman?” ang tanong ulit niya

Syempre sasagot ako ng “wala” bilang pag tatanggol sa akin sarili “Hindi naman lahat ng ganito ay mahilig sa lalaki. Bakit ba ang tingin mo?” tanong ko rin

Nag kibit balikat siya “Hindi ko alam, ang maipapayo ko lang sa iyo ay huwag kung sino sino lalaki ang pag lalaanan mo ng iyong sarili. Pumili ng matino at mapapaligaya ka.” sagot niya habang naka tanaw sa kalayuan.

“Sa tingin ko ay guni guni lamang ang isang tao o lalaki na mag papaligaya sakin at yung matino. Sa panahon ngayon, tanghali nalang ang tapat at condom nalang ang dapat bigyan ng “trust”. Alam mo Conor, hindi naman ako nag hahanap ng isang taong makakasama ko, ayos na sa akin yung maramdaman kong hindi ako nag iisa. Bakit naiisip mo ang mga bagay na iyan?“ tanong ko naman.

“Gusto ko lamang malaman.” ang sagot niya.

Napatango ako “Ikaw, ilang babae na ang nakasama mo?” ang tanong naman.

“Marami na.” sagot niya

“Lahat ba sila ay minahal mo? O pinag laanan man lang ng oras at panahon Conor?”

“Yung iba lang. Yung iba naman ay parausan lang. Pag gusto ko ng ka sex at gusto rin nila, kapwa namin ginusto edi iyon na, magaganap na ang dapat maganap.” tugon niya na napaka seryoso at walang halong biro.

Tuloy pa rin siya sa pag kain…

“Mas grabe ka pa pala sa akin.” ang wika ko “Ikaw pala dapat ang sabihin ko na humanap ng matinong tao na mag mamahal, at mag bibigay ng pag papalahaga sa iyo.”

“Hindi uso ang ganoon sa mga katulad ko.” ang sagot niya sabay dukot ng sigarilyo at inilagay sa kanyang bibig.

“Bakit naninigarilyo ka? Hindi mo ba alam na nakasisira iyan ng baga?”

Tumingin siya sa akin at maya maya inabot niya ang kaha sa aking kamay. “Manigarilyo ka rin para alam mo ang pakiramdam.” ang wika niya

“Ayoko, okay na sa akin itong kending baon ko.” sagot ko naman.

Tahimik ulit..

Kapwa kami naka tingin sa kalayuan habang binabalot ng nakabibinging katahimikan ang buong paligid. Malakas pa rin ang ihip ng hangin, gumagalaw ang tubig sa sapa at nag kakahulog ang mga tuyong dahon sa puno ng mangga.

“Pumasok kana sa lunes. Tutulungan kita sa mga requirements na hindi mo na ipasa.” ang pag basag ko sa katahimikan.

Tumingin siya sa akin at bumuga ng usok “Pag iisipan ko, minsan ay napag tatanto ko na wala rin namang pag asa kahit mag pursige ako sa pag aaral. Mahina ang utak ko at hindi ako basta basta nakakaunawa ng mga bagay tungkol sa mga aralin. Mas nag eenjoy pa akong mag trabaho sa labas ng paaralan.” tugon niya

“Ang paaralan ay itinayo upang turuan ang bawat tao, kung may mga bagay kang hindi alam ay pupunan iyon ng pag aaral. Bakit hahayaan mong limitahan ang mga bagay na alam mo na at hindi mo alam? Bakit hahayaan mo ang sarili mo na lagyan ng tuldok ang kaalaman mo? Pumasok kana sana, sayang ang oras, tumatanda na tayo.” ang pang kukumbinsi ko.

“Parang kang nanay ko kung mag salita. Kaya minsan ay ayokong nakikinig sa inyong dalawa.” sagot niya sabay hitit sa sigarilyo.

Tahimik ulit..

Tumagal kami ng halos ilang oras sa ilalim ng puno ng mangga. Nahiga pa si Conor matapos kumain. Ako naman ay nag basa lamang ng aklat habang hinahayaan siyang mag pahinga. Gusto ko siyang yakapin o tabihan habang nasa ganoon siyang pag higa, ngunit ayokong iba ang isipin niya.

Kinuha ko ang aking cellphone at nag tugtog ng isang musika upang maibisan ang nakakabinging katahimikan ng buong paligid..

Vanilla Twilight

Owl City

The stars lean down to kiss you And I lie awake and miss you Pour me a heavy dose of atmosphere ’Cause I’ll doze off safe and soundly But I’ll miss your arms around me I’d send a postcard to you, dear ’Cause I wish you were here

I’ll watch the night turn light blue But it’s not the same without you Because it takes two to whisper quietly The silence isn’t so bad ’Til I look at my hands and feel sad ’Cause the spaces between my fingers Are right where yours fit perfectly

I’ll find repose in new ways Though I haven’t slept in two days ’Cause cold nostalgia chills me to the bone But drenched in vanilla twilight I’ll sit on the front porch all night Waist deep in thought because when I think of you I don’t feel so alone

I don’t feel so alone I don’t feel so alone

Bandang alas dos ng hapon noong kami ay nag pasyang umuwi. May trabaho pa daw kasi siya kaya’t nag aapura ito. Napaka bilis dumaloy ng oras, hindi ko na lamayan dahil halos ayokong matapos ang araw na iyon na kasama ko siya. Gayon pa man ay masayang masaya ako dahil kahit papaano ay nag laan siya ng oras para sa akin. Hindi nga katulad sa isang fantasy na aklat na kapwa kami sweet pero okay na rin iyon kaysa wala.

“Salamat Conor” ang naka ngiti kong salita noong makababa sa kanyang motor

“Wala iyon. Pumasok kana sa loob.” tugon niya.

Agad siyang sumakay ng motor pabalik sa kanilang lugar habang ako naman ay pinag mamasdan lang ang kanyang pag layo.

Hindi pa rin nawawala ang ngiti sa aking labi, sadyang napaka babaw ko lamang na tao. Sa simpleng bagay lang na iyon ay abot langit na ang kaligayahan ko.

Itutuloy..

BS Part 10

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 21, 2018

Part 10

Araw ng Lunes, lahat ay nagulat noong makitang pumasok si Conor paaralan. Umupo siya sa kanyang silya at nakinig sa guro. Samantalang ako naman ay palihim na tumitingin sa kanya at kung minsan ay nahuhuli niya ako kaya’t mabilis ko rin itong binabawi. Masaya ako dahil bumalik na sa pag aaral itong si Conor at sana ay mag tuloy tuloy na ang kanyang pag pasok.

Hindi niya ako pinapansin pag nasa loob ng paaralan, iba kasi ang mga kabarkada niya, yung mga nag papaka astig sa classroom at sa campus ang mga dumidikit sa kanya. Para siyang isang santo na nilalagyan ng sigarilyo sa bibig at may nag sisindi pa nito para sa kanya. Gayon pa man ay nakatatak pa rin sa aking isipan ang bawat eksena noong sabado kung saan lumabas kami at namasyal sa kabilang bayan.

“Conorio, mabuti nalang at pumasok ka pa. Muntik na kitang idrop. Anyway para makahabol na rito ang requirements ng mga term papers at projects na kailangan mong ipasa bago matapos ang termino.” ang wika ng guro sabay abot ng isang pirasong band paper kay Conor

Kinuha ito ni Conor at tiningnan, maya maya ay itinupi niya ito at inilagay sa kanyang bulsa. Wala naman siyang imik pag nasa loob ng classroom, basta nakikinig lang siya at kapag tinawag ng guro upang hingian ang reaksyon ay naka tahimik lang siya na wari’y isang pipi.

Alas 5 ng hapon noong matapos ang klase, nawala na si Conor sa aking paningin. Kaya naman naisipan ko siyang bilhan ng pag kain at ibigay sa kanya ang ilang pointers para makopya niya at maipasa sa aming guro bago mag tapos ang term.

Nag tungo ako sa kanilang eskinita ngunit ang sabi ng kanyang ina ay nasa galaan pa ito. Wala rin siya sa pinag ttrabahuhang delivery shop kaya naman ang baka sakali akong mag tungo sa ilalim ng tulay na kanilang hide out.

Bitbit ko ang isang plastic ng tinapay at pansit saka ang mga papel na maaari niyang gamitin upang maka habol sa mga requirements.

Napaka tahimik sa ibaba ng tulay, mailaban nalang sa mga kaluskos na nag mumula sa likod ang dram na ginawang pader kaya naman marahan din akong nag lakad patungo dito.

Habang palapit ako ng palapit ay nakakarinig ako ng impit na ungol ng isang babae na wari’y nag dedeliryo. At noong silipin ko ito ay laking gulat ko noong makita itong si Conor na nakahubot hubad, naka dapa at may titinirang babae. High school lang yata ang bata dahil mahahalata mo sa katawan nito.

Mabilis ang pag bayo ni Conor, walang patawad. Ang kanyang dalawang bola ay humahampas sa ari ng babae at mas lalo pang idinidiin para mas mapa ungol ito.

Habang abala ang kanyang bewang sa pag bayo ay abala pa rin ang kanyang bibig sa pag supsup ng dibdib ng babae na animo batang gutom na gutom. Hanep rin itong si Conor, pag katapos ng klase ay nagawa pang makipag sex kung kani kanino.

Napako ako sa aking kinatatayuan at tila namuo ang kakaiba galit at himutok sa aking dibdib. Kaya naman sinipa ko ang dram sa aking harapan at natumba ito kaya nagulat ang dalawa at mabilis na hinugot ni Conor ang kanyang basang ari sa kanya babaeng katalik. Ako naman ay mabilis na tumakbo palayo sa tulay. Hindi ko alam kung nakita ako ni Conor, ngunit wala na akong paki alam dun.

Noong paakyat ako sa kalsada ay nakita ko pa si Conor na mabilis na nag susuot ng short at ang mga babe naman ay nag bibihis ng kanyang uniporme sa school.

Mabilis rin akong tumakbo sa highway..

Habang nasa ganoong pag takbo ay nakita ko si Conor sa aking likuran na hinahabol ako. Naka suot ito ng short at walang pang itaas na damit. Maganda ang kanyang katawan dahil batak ito sa trabaho ngunit ang kanyang mukha ay halatang galit at nanlilisik ang mga mata.

Yung tipong beast mode ang mokong dahil nabitin siya sa sarap na tinatamasa sa kanyang makamundong gawain.

Mabilis tumakbo si Conor kaya’t naabutan niya ako agad. “Hoy!” ang sigaw niya sabay hablot sa aking balikat.

“Namboboso ka?” ang tanong niya

“Hindi.” ang sagot ko naman habang naka tingin sa kanya ng masama na parang isang babaeng nag seselos.

“Bakit ka nandoon? Bakit ba parati mo akong sinusundan?” ang inis niyang tanong.

“Gusto ko lang ibigay sa iyo itong mga pointers sa term paper at iyan ang pansit mo. Nag magandang loob lang ako, wala naman akong idea na ilalim pala ng tulay na iyon ang motel mo.” ang sagot ko sabay hagis sa kanya ng paper bag kong dala.

Natahimik siya..

Agad akong tumalikod at pumara ng taxi pauwi sa aming bahay. Kakaibang pag kainis ang aking naramdaman noong mga oras na iyon ngunit sa kabilang banda ay tila nag iinit ako dahil hindi maalis sa aking isipan ang eksenang pag bayo ni Conor sa babaeng iyon, ang kanyang dalawang bola na mabuhok at ang kanyang mala bakal sa tigas na ari, namumula ang ulo at may kahabaan pa.

Napahawak nalang ako sa bukol ng aking pantalon habang nasa likod ng taxi. Kahit labi ako kapag naiisip ko ang eksenang iyon. Normal lang sigurong mag nasa ako sa taong aking nagugustuhan ngunit ni minsan ay hindi ko pinangarap na makita ang kanyang kahubaran sa ganoong eksena na may katalik na iba.

Pag dating ko sa bahay ay pilit kong ikinalma ang aking sarili. Ni hindi mawaglit sa aking isipan ang eksena kanina doon sa ilalim ng tulay. Aminadong nakakalibog ngunit nakakasama rin ng loob dahil iyon ang mga bagay na mahirap sikmurain.

Tahimik..

Habang nasa ganoong posisyon ako ay may narinig ako kaluskos sa aking kwarto kaya naman mula sa sala ay agad akong nagtungo.

Pag bukas ng pinto ay bumulaga sa akin si Conor, nag daan ito sa bintana at ngayon ay nakatayo sa aking harapan suot ang pang aaraw araw na damit at pantalong kupas. “Anong ginagawa mo dito?” tanong ko.

“Nakita mo ba yung ginagawa ko sa babae?” ang tanong niya

“Yung kalaswaan mo doon sa ilalim ng tulay? Oo naman. Astig. Iyon lang ba ang ipinunta mo rito?”

“Naiinggit ka ba?” tanong niya sabay lapit sa akin. Hinubad niya ang kanyang pang itaas na damit at mabilis na inalis ang butones ng kanyang pantalon. Ibinaba rin niya ang zipper nito.

Tila napako ako sa aking kinatatayuan at napatitig sa kanyang katawan. Patuloy siya sa pag lapit sa akin at maya maya ay hinawakan niya ang aking kamay at ipinasok sa loob ng kanyang brief kung saan naroroon ang kanyang matigas na pag kalalaki.

Damang dama ko ang init nito at gayon rin ang mga buhok sa paligid na nagbibigay ng kakaibang kiliti sa aking palad.

Noong mga sandaling iyon ay hindi na ako nakapag pigil. Tila ba umakyat ang kakaibang libog sa aking katawan kaya’t nilubukuban ako ng matinding pag nanasa.

Agad ko siyang inihiga sa aking kama at hinalikan ang kanyang leeg na wari’y isang reypist na hayok na hayok habang ang aking kamay ay pinapakawalan ang kanyang aring matigas na animo bakal.

Patuloy ako sa pag halik sa kanyang leeg at ang aking kamay naman ay naka hawak sa kanyang pag kalalaki at marahang binabayo ito. Maya maya ay naisipan ko halikan ang kanyang dibdib at marahan sinupsup ang mag kabila niyang utong.

Muli akong umakyat sa kanyang leeg at noong aktong susugaban ko ng halik ang kanyang labi ay bigla siyang umiwas. Dito ko nakita ang kanyang mukha, naka tingin lang ito sa kisame at hinahayaan akong gamitin ang kanyang katawan.

Napahinto ako sa aking ginagawa at nakaramdam ng pag kahiya sa kanya at maging sa aking sarili. Kasabay nito ang pag baba ng metro ng kalibugan sa aking katawan kaya’t napatitig nalang ako sa kanyang mukha at dito ay natahimik na parang isang tuod.

Tumingin siya sa akin at agad rin niya itong binawi. Agad siyang bumalikwas ng bangon at itinataas ang kanyang pantalon, nag suot siya ng tshirt at mabilis na lumabas sa aking silid. Samantalang ako naman ay napako lang sa aking kinalalagyan. Noong mga sandaling iyon, pakiwari ko ba ay isa akong masamang taong nang aabuso ng aking kapwa. Parang isang mang gagahasa at abusado ng lakas. Wala tuloy magawa kundi ang mahiya sa aking pag katao.

Hindi ko alam kung anong iniisip ni Conor noong mga oras na iyon, bakit ginawa niya iyon? Bakit kasi napakahirap labanan ng temptasyon, parang isang matapang na droga na kapag nasa harap mo na ay hindi mo maaaring iwasan. Na guilty lang tuloy ako.

Gabi na noong mag pasya akong lumabas upang mag pahangin..

“Alam mo may kaibigan akong straight ang natipuhan, ang saklap ng nangyari sa lovelife niya.” ang wika ni Neil noong mag kita kami sa aming tambayan.

“Anong masaklap?” tanong ko

“Naubos ang yaman ng kaibigan kong bakla dahil ang minahal niya ay isang straight. Ayun lahat ay ibinibigay niya para hindi siya iwan, trip to ganito, trip to ganon, bagong gadget, sasakyan, damit at may allowance pa. Kaunting himas sa kanya ay libo na ang kapalit. Ang ending, humirap si bakla at iniwan siya ng lalaki sinusustentuhan niya at nag asawa ito ng babae at ang kawawang bakla ay naluge.

Hindi pa doon nag tatapos ang kwento dahil muling nag mahal ng straight itong si bakla eh drug adik pala ang nagustuhan niya, ayun nung wala nang makuha sa kanya ay ninakawan na siya pati TV at Ref ay nawala at ibinenta. Yang bakla na iyan ay pinapayuhan namin na mag mahal nalang ng lalaki na ang gusto ay lalaki rin. Kaso ay ayaw niya dahil “malalandi” raw ang mga lalaking baliko. Ang wakas ng kwento niya ay nasa ospital siya ngayon dahil binubog ng straight guy na hinipuan niya.“ ang wika ni Neil.

“Masaklap nga. Pero kung iyon ang nag papaligaya sa kanya, siguro ay sinunod lang niya ang nais ng puso niya.” tugon ko

“Iyon na nga ang hirap sa ating mga tao, parating puso at damdamin ang pinapairal natin. Nakakalimutan nating gamitin ang ating mga kukute, ang ating mga utak kaya madalas ay sumasablay tayo. Kaya ang utak ay ginawang mas mataas ang kinalalagyan kesa sa puso, para ito ang ating unang gagamitin. Katangahan ang ginawa ni bakla. Pare pareho lang din naman ng iyan, ang pinag kaiba lang naman ng straight guy sa hindi straight ay ang laki ng kanilang mga ari. Pero kung susumahin ay pare pareho lang iyan, may mag titing tumitigas na nagugustuhan natin.” ang wika ni Neil sabay buga ng sigarilyo.

Natahimik ako at napatingin sa kalayuan..

“Siguro, kapag sinumulan nang gawin ang gusaling ito ay madalang na tayong mag kikita.” ang pag basag niya sa katahimikan.

“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko

“Nag pasya si mama na lumipat na sa probinsya. May magandang oportunidad daw kasi doon para sa amin. Naka kuha ng sakahang lupa si papa kaya’t mas magiging maayos raw ang aming buhay doon.”

“Sanay ka sa buhay ng maingay at magulo dito sa siyudad. Tahimik sa probinsya.” wika ko

“Oo, at walang masyadong makakatrip sa probinsya. Pero masarap daw ang mga probinsyano, para bakal sa tigas ang mga ari.” ang naka ngising wika niya.

“Puro ka kalokohan diyan.”

“Hindi pa naman sigurado, pero ang lahat ay nag babago. Malay mo diba? Pero mas gusto ko pa rin dito, dito mismo sa lugar na ito.” tugon niya na may halong lungkot.

“Lumakad ka na lang kung saan ka dalhin ng iyong mga paa. Maaring mataas ang utak, ngunit sa paa mo pa rin naka salalay ang iyong pag usad. Umalis ka at mag tungo sa iba’t ibang lugar, pero kung ibig mong bumalik ay gamitin mo ang iyong mga paa para bumalik sa lugar na nais mong balikan.” sagot ko naman.

Noong mga oras na iyon ay kapwa kami napalingon sa kalayuan, pinag mamasdan namin ang iba’t ibang ilaw sa siyudad, maingay, magulo at mausok. Parang hindi ito natutulog, buhay na buhay sa bawat oras.

Mabuting tao si Neil, sadyang hindi lamang siya naniniwala sa pag mamahal. Na ang buhay para sa kanya ay isang malaking laro lamang, kung hindi ka magaling ay matatalo ka, kung hindi ka mautak ay matatalo ka pa rin. Takot siyang masaktan kaya’t kaya kontento na siya sa pakikipag kilala sa iba’t ibang tao sa paligid, kung makalimutan siya ng mga ito ay ayos lang, kung makalimutan niya ang mga ito ay ayos lang din. Patuloy lang siyang lumalakad, hindi nag hahanap ng kahit anong kulang sa buhay niya.

Hindi ko mawari kung matapang ba siya o isang duwag. Ngunit gayon pa man, isa siya sa taong nakaka kilala sa akin ng lubos. Hindi nawawalan ng payo at patnubay sa akin.

Itutuloy..

BS Part 11

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 22, 2018

Part 11

“Himala at nakapag pasa ka ng term paper Mr. Conorio Delos Santos. Ayos lang naman sa akin na bobo ka at hindi nakakasabay sa klase. Basta pumapasok ka lang ay papasa ka.” ang wika ng aming guro habang kinokolekta ang aming mga ginawang written report.

Noong mga sandaling iyon ay hindi ko magawang lumingon kay Conor, tila ba nahihiya ako na hindi ko mawari.

“Balita ko ay dumarami na ng homosexual dito sa paaralan natin. Yung iba dyan ay magagaling mag tago at talagang hindi mo mahahalata sa kilos nila. Hindi naman maiiwasan iyon dahil all boys school hindi malayong mag kabaklaan kayo pag parating mag kakasama. Kung tuwid kang lalaki ay tuwid talaga at hindi ito maaaring mabago. Walang straight na lalaking pumapatol sa bakla ng may pag mamahal. Pera pera lang iyan at kanya kanyang diskarte. Iyan ang social behavior ng millennials ngayon o kahit noon pang 70’s.

Nag babago rin ang pananaw ng tao tungkol sa mga bagay bagay. Dati, ang mga bakla ay nag mamaganda, babae ang itsura, may mangilan ngilan na panget ngunit naka pustura pa rin ang mukha at pinipilit maging babae upang maka kuha ng lalaki. Ngayon, ang mga bakla ay mas lalaki pa sa tunay na lalaki, malalaki ang katawan, parating naka babad sa gym at walang ginawa kundi mag ayos ng kanilang mga physical looks.

Ang mga bakla noon ay tunay na lalaki ang hanap, ayaw nila sa mga lalaking paminta o mga balikong adan. Kaibahan sa mga malalaking katawang bakla ngayon na ang hinahanap ay malalaking katawang bakla rin o yung mga hindi halata. Ang mga malalaking katawang baklang ito ay kadalasang ayaw sa mga crossdresser o sa mga malalambot na adan. Gusto nila ay buddy buddy lang at tropa tropa sa labas at sa loob ng kwarto.“ wika ng guro habang pinapakita ang power point ng ibat ibang uri ng tao sa lipunan.

Tawanan ang lahat..

Samantalang ako naman ay nakatahimik at tila sinusunog ng buhay na hindi ko malaman.

“Iyan ang tinawag na social changes in human aspect. Ang lahat ay nag babago ayon sa panahon at sa kagustuhan ng ating mga pag iisip.” ang dagdag pa nito.

Habang nasa ganoong pakikinig ako ay napansin kong nakatingin sa akin si Conor na para bang sinasabing “tinatamaan ka hano?” Lalo lang tuloy akong napapraning habang nag bubutas ng silya at desk.

Pag katapos ng last period na iyon ay agad akong lumabas ng silid hindi ko alam kung bakit kusang lumalakad ang aking paa palayo silid na iyon tila ba may mali, tila ba nakakaramdam ako ng takot na hindi ko mawari.

“Nag aapura ka yata?” tanong ni Conor noong maabutan ako nito sa abangan.

“Marami kasi akong gagawin sa bahay.” sagot ko naman.

“Ang akala ko ay kaya nag aapura ay natatakot kang maamoy nila ang totoong Juno na paminta at nag tatago sa kanyang lalaking anyo.” ang pang aasar niya.

Hindi ako kumibo, agad akong pumara ng taxi.

“Biro lang, eto salamat pag papahiram sa akin ng pointers.” ang dagdag niya sabay abot sa aking mga papel na naka rolyo.

Pag kakuha ko nito ay agad rin siyang umalis, samantalang ako naman ay sumakay sa taxi pauwi sa bahay.

Alas 6 ng hapon, pag pasok ko sa sala ay muli kong naabutan si mama at ang lover niyang si Johnny na nag lalandian sa sofa habang nanonood ng pelikula. Napakunot noo nalang ako noong makita silang sweet na sweet na parang dalawang ahas na mag kalingkis. “Nandyan kana pala Juno, bakit ginagabi ka naman?” ang tanong niya sa akin noong makapasok ako sa sala.

“Maraming requirements na isinumitte kanina.” ang sagot sabay mano sa kanya.

Agad akong dumiretso sa aking silid at nag alis ng aking uniporme nang biglang kumatok si mama.

Binuksan ko ang pinto. “Bakit ma?” ang tanong ko

“Bakit hindi ka nag bless kay John? Para mo na rin siyang ama.” ang bungad nito

“Seryoso ma? Parang ama? Eh dalawang taon lang ang tanda sa akin ng lover mo ah. Awra ka ng awra sa mas bata pa sayo tapos ay gagawin mo pang pan substitute sa tatay ko.” ang sagot ko naman sabay sara ng pinto pero agad rin niya itong itinulak pabalik.

“Huwag mo nga isinasara ang pinto, nandito pa ako saka huwag mo itulak dahil baka malaglag ang baby.” ang wika ni mama habang nakikipag tulakan sa akin.

“Ha?! Malaglag ang ano?” ang gulat kong tanong

“Tama ang rinig mo Juno, ang baby! Magiging kuya kana! Ang saya saya diba?” ang tanong niya

“Ikaw lang ang masaya ma, naka drugs ba kayo?” ang asar kong tanong

“Ano ka ba? Ayaw mo bang maging ama si Johnny? Kailangan natin ng padre de familia dito.”

“Padre de familia? Eh ano namang alam niyan? Ang mabuti pa ay doon nalang ako kay papa tumira dahil mababaliw ako sa bahay na ito.”

“Doon ka tumira kung gusto mong makita yung menor de edad na jowa niya. Aba ay patas patas ang labanan dito Juno.”

“Okay lang.” ang wika ko sabay kuha sa aking gamit dahilan para pigilan niya ako.

“Fine, huwag kana nga mag inarte hindi naman talaga ako buntis.” ang wika niya habang hinihila ako pabalik sa kwarto.

“Alam ko namang di buntis dahil malapit kana mag menopause. At malapit na rin tayong mag hirap ng todo dahil sa pag buhay mo dyan sa lalaki mo.”

“Kaya nga apurahin mo ang pag aaral para matulungan mo ako.”

“Ano? Matulungan sa pag buhay kay Johnny?!”

“Gago hindi, para matulungan mo ako dito sa bahay. Ikaw talaga kung ano anong pinag iisip mo. Halika kumain kana, nag handa ako ng paborito ni Johnny, nilagang baboy.”

“Eh yung paborito ko?” tanong ko

“Eh walang mabiling manok para sa tinola. Mag baboy ka nalang.” ang sagot niya dahilan para mapailing nalang ako.

Alas 10 ng gabi noong mag pasya akong mag pahinga, habang naka higa ako sa kama ay may narinig akong ingay sa labas ng bintana ng aking silid na malapit sa bakuran kaya naman agad akong bumangon para isara ang aking bintana, mahirap na dahil baka may drug adik na dumaan e bariliin pa ako.

Habang nasa ganoong posisyon ako ay laking gulat ko noong biglang lumukso si Conor sa bakod. Pawis na pawis ito at mukhang may pinag tataguan. Nakasuot ng sando lawlaw kaya naman kitang kita ang kanyang magandang katawan at mga bilugang braso.

Nag tago ito sa likod ng bakod at simisilip kung naka alis na ang mga humahabol sa kanya.

“Anong ginagawa mo dito?” ang bulong ko habang patahimik na lumalapit sa kanya

“Shhh wag ka maingay, hinahabol ako nung kaaway ko sa kabilang eskinita” ang bulong niya

“Eh bakit dito ka pa nag tago, idadamay mo pa ako. Bakit ka ba hinahabol?” tanong ko

“Dito ako napadaan kaya dito ako nag tago. Alangan namang tumakbo pa ako sa eskinita namin para doon mag tago e ang layo noon.”

“Ano bang ginagawa mo dito, alas 10:30 na ah.”

“Nag bar kami nila Gary, nag abot kami doon kaya nag gulo. Bakit ba ang dami mong tanong?” ang tugon niya

“Wala, halika pumasok ka.”

“Hindi na.” sagot na may halong panininghal. “Wala ako sa mood mag pa chupa ngayon.”

“Gago! Dyan kana nga!” ang galit kong sigaw sabay pasok sa aking silid.

“Gago ka rin!” ang sagot rin niya sabay sampa sa bintana ng aking silid.

“Bakit?” tanong ko

“Pwede bang makahiram ng pamasahe? Pan taxi?” tanong wika niya

Tumingin ako sa kanya at umirap. Nag tungo ako sa aking cabinet at kumuha ng 100 piso saka inabot sa kanya. “Umuwi kana at samahan ng nanay mo.”

Kinuha niya ang pera at agad na umalis sa aking harapan. Nag over the bakod pa ang gago saka nag tatakbo palayo.

May pag ka abnormal rin iyang si Conor, hindi ko malaman kung ano ang kanyang ugali. Kung grupo sila ay bakit siya lamang mag isa ang tumatakbo? Hindi kaya naisahan niya ako? O baka naman nag sisimula na siyang perahan ako dahil alam niya na may gusto ako sa kanya at hindi ako maaaring tumanggi?

Ngunit sa kabila ng lahat ay may kung anong saya pa rin ang namumuo sa aking dibdib dahil ngayon ay nag sisimula na siyang kausapin ako, hindi katulad dati na talagang inalis niya ako sa kanyang buhay. Bagamat batid ko na wala namang improvement sa aming samahan, nanatili pa rin akong isang taga hanga niya dahil nga katulad ng sinabi ng aming guro. “Ang lalaking tuwid at mananatiling tuwid kahit anong mangyari. Kahit malasing pa siya, mag adik adik o pumatol sa isang katulad ko. Kung lalaki ka ay lalaki ka at hindi mababago iyon.

Itutuloy..

BS Part 12

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 24, 2018

Part 12

Isang boring na hapon, alas 2 noong matapos ang aming klase, dahil maaga pa ay nag lakad lakad muna ako sa sentro ng bayan upang bumili ng makakain. Naka gawian ko na kasi ang mag uwi ng mga tinapay at kakanin sa bahay at lantakan ito habang nanonood ng telebisyon.

Magulo ang sentro, maraming tao at masyadong maingay, hitik sa polusyon at marami rin ang masasamang loob kaya naman doble ingat ako sa aking mga gamit kapag nag lalakad.

Habang nasa ganoong pag lalakad ako ay nakita ko si Neil na nakatayo sa labas ng motel. May kasama itong lalaki na halos kasing taas rin niya, maputi at maganda ang katawan, borta inshort. “Uy Juno, kamusta?” ang masayang bati ni Neil.

“Okay lang, eto bibili lang ako dyan sa sikat na bakery sa kanto. Ikaw?” ang tanong ko rin

“Heto kakatapos lang, namiss ko mag top e. Nga pala si Benj, nakilala ko sa social media kagabi.” ang wika niya

Ngumiti ako kay Benj at kinamayan ko ito “Hi” ang bati niya.

Napatingin ako sa katawan ni Benj, sobrang alaga ang kanyang muscles, ang tambok ng dibdib at bato bato ang braso. “Pero bottom siya? As in siya ang tinira ni Neil sa likuran? Iba na talaga ang panahon ngayon.” ang wika ko sa aking sarili.

“Kaibigan ko si Juno, alam mo may naisip ako. Bakit hindi tayo mag set? Tatlo tayo, threesome! Maraming pwedeng gawing posisyon doon diba? Gusto ko nga itry yung tatlo tayo tapos nasa gitna ako, habang binibira ko si Benj, binira naman ako ni Juno sa likod. Sarap siguro!” ang excited na wika ni Neil

“Sarap nga yun!” ang wika rin ni Benj

“Natry mo na ba pare?” tanong ni Neil

“Oo naman, limahan nga ay natry ko!” ang pag mamalaki niya.

Tawanan silang dalawa..

Ako naman ay napangiwi ng palihim..

“Ano Juno game ka ba? Wag mo sabihing aatras ka? Try mo naman mag explore!” ang pang eengganyo ni Neil

“Oo nga naman pare, mas marami mas masaya. Isasama ko yung boyfriend ko para apat tayo.” ang wika niya

“Wow, ayos lang sa boyfriend mo iyon?” tanong ko

“Open relationship kasi kami. Makipag sex siya kung kanina niya gusto at makikipag sex din ako sa kung kanino ko gusto. Basta walang commitments ay ayos lang. Bigayan lang, cool na cool diba?” ang paliwanag niya

“Eh gaano naman kayo katagal?” tanong ko

“5 months palang kami. At yung pakikipag sex sa iba’t ibang tao ang nag papatibay sa amin.”

“Aba ibang klase. Talaga palang nag eexist ang open relationship?” tanong ko naman.

“Oo naman, usong uso iyan sa social media. Mag jojowa pero nag hahanap ng ibang ikakama. Yung iba nga ay nag sasali pa ng ibang tao sa sex nila. Iyan ang reyalidad ng buhay ngayon, iba na ang utak ng tao. Kaya ang mga ganito gawain ay karaniwan nalang at hindi na pinapansin. Kaya nga di ako naniniwala sa love e, nasa utak lang lahat iyan!” ang hirit ni Neil.

“So pano? Next time sasama ko yung boyfriend ko para makapag group tayo. Baka isama rin niya yung barkada niya para mas masaya.” hirit din ni Benj

“Eh isama mo na yung buong barangay nyo para the more the merrier diba?” sarcastic kong sagot

Tawanan sila..

Makalipas ang ilang minuto ay sumakay na ng taxi itong si Benj at naiwan kami ni Neil sa gilid ng kalsada. “Ibang klase rin yung tao na iyon alam mo ba iyon?”

“Alam ko, mag ingat ka at baka maka jackpot ka pa ng sakit.” pananakot ko

“Safe sex ako dude, alam mo yan. May extrang condom pa ako dito, tara check in tayo.” ang pag yaya niya

“Malibog.” ang sagot ko.

Natawa siya “Ang sabihin mo ay wala na sa akin ang pag nanasa mo kundi nandoon na sa straight mong crush!”

“Gago.” sagot ko naman.

Tawanan..

Nag tungo ako sa bakery para bumili ng tinapay, pag pasok ko doon ay nakita ko ang grupo nila Conor na nag mimiryenda, noong makita nila ako ay sumipol na pang sexy yung mga kabarkada niya, samantalang si Conor naman ay walang paki alam, hindi rin niya ako tiningnan. Basta diretso lang siya sa pag kagat sa tinapay, pag lagok ng softdrinks at pag hitit ng sigarilyo.

“Pareng Juno, halika yosi tayo.” ang wika ni Gary

“Pare, baka ibang yosi ang gusto niyan. Baka yung yosi sa gitna ng hita mo.” ang wika ng isa tapos ay nag tawanan sila.

“Ano na? Masarap to, makatas pero baka mabilaukan ka.” pang aasar pa ni Gary

Hindi ko naman sila pinansin, naki tawa rin ako at hinayaan silang pag tampulan ako ng asar.

Pag labas ko sa bakery ay nakita kong lumabas rin si Conor kaya napahinto ako noong masulyapang papunta siya sa aking direksyon. “Bakit?” tanong ko

“Bakit hinahayaan mong bastusin ka nila? Hindi ka ba marunong lumaban?” tanong ko

“Mag hahanap lang ako ng sakit ng katawan. Bakit ako lalaban kung alam kong talo lang din ako? Hindi naman sa lahat ng pag kakataon sagot ang pakikipag basag ulo sa problema.”

Natahimik siya napaisip “Kung parati mong hahayaan na ganunin ka nila ay iisipin nila na ayos lang iyo. At magiging gawain na nila ito.”

“Ikaw ang boss nila diba? Kakampihan mo ba ako?” tanong ko

“Hindi. Pero gigitna ako.” ang sagot niya

Natawa ako at tumalikod sa kanya. “Walang kwenta ang pag labas mo sa bakery, bumalik kana doon.” ang sagot ko naman sabay lakad sa kanya palayo. Talagang nilabas pa ako ng mokong para lang engganyuhin na makipag basag ulo sa mga kabarkada niya.

“Sandali.” ang pag habol niya dahil para mapahinto ako.

“Bakit?” tanong ko

“Bukas yung bag mo.” ang wika niya sabay talikod at muling tumakbo pabalik sa loob ng kainan. Ako naman ay agad sumakay pauwi dahil nakaramdam na rin ako ng pag kainis. Kung sa bagay sino ba naman ako para ipag tanggol niya.

Naalala ko tuloy noong nakipag away siya sa parke, sinagupa niya ang 5 kaedad namin kahit alam niyang wala siyang laban sa mga ito. Siyempre ay wala akong nagawa kundi ang tulungan siya bagamat pareho kaming talo noon. Iyon ang unang beses na nakita kong umiyak si Conor habang dumudugo ang mukha at naka salampak sa lumang parke.

Batid kong ayaw na niyang maalala ang kahinaang iyon dahil ngayon si Conor ay matigas, matapang at halos walang kinatatakutan. Marahil nga ay hinubog siya ng karanasang iyon kaya’t lumakas ito ng husto at tumapang sa paraang hindi na siya maaaring apihin ng kahit na sino sa kanyang paligid.

Sa tuwing napapadaan ako sa parke ay parating nag babalik sa aking isipan ang eksenang iyon, ang mukhang ni Conor noong medyo bata pa ito, ang kanyang maamo at malungkot na mata ang parati kong hinahanap hanap. Subalit ngayon ay nag bago na ang lahat..

Habang naka sakay sa taxi ay tahimik akong nakatanaw sa labas ng bintana, walang eksaktong direksyon ang aking tingin, paiba iba ito. Habang nasa ganoong posisyon ako ay nakita ko si Benj na kaibigan ni Neil, may kasama itong ibang lalaki at papasok nanaman sila sa isang maliit na Inn.

Talagang kinarir na niya ang pakikipag kaibigan sa iba’t ibang tao. Kung sa bagay ay pinapasaya sila nito, parang mga ligaw na kaluluwang nag pupumilit makahanap ng taong tatanggap sa kanila. At siguro ay isa na ako sa mga kaluluwang iyon. Hindi literal ang ibig kong sabihin.

Minsan sumasagi sa aking isipan kung tama bang gawin mo ang lahat ng gusto mo sa buhay, yung tipong hindi mo lilimitahan ang iyong sarili sa mga bagay na nais mong gawin kahit alam mong mali ito o hindi makabubuti sa iyo. Ngunit minsan nakakalito rin na ang maling bagay ang nag papasaya iyo at ang tama ang siyang nag papalungkot. Iyan marahil ang isa sa pinaka malaking panunuya ng buhay. Kung minsan ay hindi mo alam kung saan ka lulugar. Para kang nag biro ngunit walang natawa at kung kailan ka umiiyak ay saka naman sila tatawa.

Itutuloy..

BS Part 13

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 25, 2018

“Bakit hinahayaan mong bastusin ka nila? Hindi ka ba marunong lumaban?” tanong ko

“Mag hahanap lang ako ng sakit ng katawan. Bakit ako lalaban kung alam kong talo lang din ako? Hindi naman sa lahat ng pag kakataon sagot ang pakikipag basag ulo sa problema.”

Natahimik siya napaisip “Kung parati mong hahayaan na ganunin ka nila ay iisipin nila na ayos lang iyo. At magiging gawain na nila ito.”

“Ikaw ang boss nila diba? Kakampihan mo ba ako?” tanong ko

“Hindi. Pero gigitna ako.” ang sagot niya

Natawa ako at tumalikod sa kanya. “Walang kwenta ang pag labas mo sa bakery, bumalik kana doon.” ang sagot ko naman sabay lakad sa kanya palayo. Talagang nilabas pa ako ng mokong para lang engganyuhin na makipag basag ulo sa mga kabarkada niya.

“Sandali.” ang pag habol niya dahil para mapahinto ako.

“Bakit?” tanong ko

“Bukas yung bag mo.” ang wika niya sabay talikod at muling tumakbo pabalik sa loob ng kainan. Ako naman ay agad sumakay pauwi dahil nakaramdam na rin ako ng pag kainis. Kung sa bagay sino ba naman ako para ipag tanggol niya.

Part 13

“Dito mo nalang dalhin iyang cake sa bar. Nandito ang mga kawork ko at para naman makilala ka rin nila. Yung ninang mo ay nandito rin, ang tagal kana niyang hindi nakikita.” ang text ni mama.

Kaarawan niya ngayon, at gusto niya ay doon ko dalhin ang kanyang cake sa bar. Syempre nandoon yung mga friends niyang late bloomer katulad niya na kung kailan tumanda saka umawra ang husto. Ewan ko ba naman, parang tumatanda sila ng paurong, kung kailan sumosobra ng hinog ay doon pa sila nag mumurang parang isang kamatis.

Bandang alas 8 ng gabi noong sadyain ko ang bar kung saan nag cecelebrate si mama ng birthday kasama ng kanyang mga katrabaho.

Pag dating ko doon ay agad akong nag tungo sa kanilang table at iniabot kay mama ang kanyang cake. “Iyan na ba ang anak mo? Ang laki na pala at ang gwapo pa.” ang bati ng mga kaibigan niya

“Oo naman. Sa akin mana iyan.” ang naka ngiting wika ni mama.

“Teka hijo, may girlfriend kana ba?” ang tanong ng aking ninang noong mag mano ako sa kanya.

“Naku, bawal siyang mag girlfriend, kailagan muna niyang makatapos ng pag aaral. Alam mo naman ang kabataan ngayon masyadong mapupusok, pag naging mag ON ay sa kama agad ang bagsak!” hirit ni mama.

“Naku mare, naalala ko nga pala. Yung anak ng kaibigan ko, ganyang edad rin naku kaya pala walang girl friend ay dahil bakla. Ayun nahuli ng tatay na may lalaking chinuchupa sa cr nila. Bugbog sarado ang pobre.” ang hirit ng kaibigan niyang isa.

Tawanan sila..

“Naku, lalaking lalaki ang inaanak ko. Yung anak ng kaibigan mo ay talagang bakla iyon dahil bata palang ay nag aahit na siya ng kilay noh” pag tatanggol ng aking ninang.

Habang nasa ganoong pag kkwentuhan sila ay bigla akong kinalabit ni mama at binulungan. “Hindi ba iyon ang kaibigan mo? Yung nag punta sa bahay?” tanong ni mama sabay turo sa kinalalagyan ng isang lalaking umiinom ka table ang mga babaeng pokpok ng taon sa bar.

“Si Conor!” ang sigaw ko sa aking isip.

“Eh oo ma. Mukhang busy naman e.” ang tugon ko.

“Naku e mukhang lasing na sya. Ayain mo na siya dito para mas mag enjoy siya!” ang wika ni mama sabay tayo at nilapitan si Conor sa kanyang table.

Ewan ko kung anong agenda ni mama..

Kinausap niya ito, marahil ay namukhaan naman siya ni Conor dahil matagal na rin niya itong kilala. Katulad ng pag kaka kilala ko sa kanyang ina.

Nag mano si Conor at ngumiti ito. Maya maya ay lumakad siya at nag tungo sa aming pwesto. “Birthday ko ngayon. Halika dito kayo sa kabilang table ng anak ko. Maraming alak at pulutan diyan. Huwag mahiya ha” ang wika pa ni mama na halatang groggy na.

“Ayos ang mama mo ah. Cool.” ang wika ni Conor habang tumutungga ng alak.

“Galante si mama dahil pinag handaan niya itong birthday niya.” ang tugon ko

“Sino yung lalaki sa tabi ng nanay mo? Kuya mo ba iyon?” ang tanong niya noong makitang naka akbay si Johnny sa aking ina.

“Hindi. Boyfriend iyon ni mama.”

“Asteg iyang mama mo.” ang wika niya sabay lagok ulit sa alak.

Tuloy ang maingay na tugtog ng banda sa entablado.

Music Playing

My Sacrifice

Creed

Tumagal ng hanggang alas 12 ang aming selebrasyon, lahat ay tinamaan ng espiritu ng kalasingan kaya naman nag pasya na kaming umuwi. “Sumabay na kayo dito sa sasakyan, ikaw hijo lasing na lasing kana. Doon ka na lang muna matulog dahil delikado sa eskinitang inuuwian mo. Baka kung mapano ka pa doon.” ang wika ni mama sabay hatak kay Conor sa loob ng sasakyan.

Wala namang nagawa ng binata kundi ang sumakay. “Bakit ba kasi mag isa ka dito sa bar kanina?” tanong ko

“Nag ka emergency yung mga kasama ko kaya naiwan ako. Sabi ko ay uubusin ko lang yung dalawang boteng natira.” tugon niya

“Ayos lang naman na doon ka matulog hijo. Pwede ka doon sa silid, o sa sala. Huwag lang sa kwarto ko dahil doon kami ni Johnny my loves ngayong gabi.” ang wika nito

“Maaa, lasing kana.” pag bawal ko naman.

Pag dating sa bahay, pinahiram ko ng short at sando si Conor. Doon ko na siya pinahiga sa kama at ako naman ay nag latag lang ng banig sa sahig. Ayokong isipin niya na may pag nanasa ako sa kanya kaya naman pag kahiga ay agad akong nag suklob ng kumot sa ulo at tumagilid patalikod sa kanya.

Walang imikan..

Dahil sa kapwa kami lasing ay unti unting bumigat ang talukap ng aming mata at kami ay mabilis na nakatulog.

Alas 2 ng umaga noong ako ay maalimpungatan. Punong puno ang aking pantog kaya bumalikwas ako ng bangon para umihi.

Pag balik ko sa silid ay nakita ko si Conor, nakatihaya ito at nag hihilik pa. Ang kanyang kamay ay naka patong sa noo, kitang kita ko ang kanyang magandang katawan at ang kili kiling may makapal na buhok.

Bumaba ang aking tingin at dito ay napadako ang aking mata sa ibabang bahagi ng short ni Conor. Laking gulat ko ng mapansing bukol na bukol ang ari nito at ang mala kabuteng ulo ay naka labas sa short. Mukhang nag kumawala na ito dahil sa matinding katigasan at dahil sa kalakihan ay hindi kinayang itago ng kanyang short.

Napalunok ako ng walang laway. At marahan akong lumapit upang aninagin ito. Malaki ang ulo ng ari ni Conor, mapula ito at sobrang tigas.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa aking isipan para marahang ibaba ang kanyang short at dito ay sumaludo ng ubod yabang ang kanyang pag kalalaki.

Parang kahoy sa tigas..

Muli akong napalunok habang pinag papawisan ng malamig..

Nanginginig ang aking kamay, marahan kong idinampi rito ang aking palad at ikinulog ang katawan ng kanyang kahabaan.

Napaunggol si Conor..

Tila nasasarapan ito sa aking ginagawang pag himas sa kanyang pag kalalaki.

Maya maya ay laking gulat ko noong makitang naka mulat ang kanyang mata. Kaya naman binitiwan ko ang aking kamay.

Hindi siya gumalaw, nakatingin lang siya sa akin at maya maya ay mas ibinaba pa ang kanyang short dahilan para mas lumabas pa ang kanyang kahabaan pati ang kanyang bolang naka lawit dito

Lumapit ako sa kanya at muli kong hinawakan ang kanyang kabuuan. Hinimas himas ko ito hanggang sa hawakan niya ang aking ulo..

Matigas na matigas ang ari ni Conor, kahit lasing ito ay nagawa pa rin niyang ibaba ang aking ulo sa kanyang pag kalalaki. Mukhang nilukuban na siya ng pag nanasa kaya’t pilit niyang inilalapit sa aking labi ang mala makopang ulo ng kanyang sandata.

Ang gandang pag masdan ng kanyang posisyon, napikit lang ito at umuunggol ng impit. Lalo lamang akong nilukuban ng matinding libog kaya naman ibinukas ko ang aking bibig at isinubo ang kanyang pag kalalaki.

Parang isang lolipop na hindi nauubos ang aking ginawang pag subo dito. Minsan ay pinupuntirya ko ang kanyang ulo at dinidilaan ko ang pinaka butas nito dahilan para mas lalo siyang mag deliryo.

Paminsan minsa ay bumababa ako sa kanyang dalawang bola at saka kinakagat kagat ito o dinidilaan. Talagang pinag buti ko ang performance upang mas lalo siyang mabaliw sa kakaibang sarap.

Unat na unat ang kanyang paa, ang kanyang ari ay mas lalo pang tumitirik sa katigasan kaya naman mas lalo rin akong ginaganahan sa aking ginagawang pag subo sa kanya. Paminsan minsan ay sinasalubong niya ako ng ulos dahilan para mas lalo pang tumarak ang kanyang ari sa aking lalamunan.

Nakakaduwal at nakaka ubo lalo pa pag bumabaon ito ng husto sa aking bibig..

Ilang minuto ko rin siyang isinusubo hanggang sa bumalikwas siya ng bangon at niyakap ako ng mahigpit. Pinatalikod niya ako at hinubo ang aking short. “Naramdaman kong ikinikis niya ang ari sa hiwa ng aking likuran at maya maya dumura sya at pinahid dito.

Niyakap niya ako ng mahigpit at pilit na itinatarak ang kanyang matigas na laman sa aking likuran. Masakit at ayaw nitong pumasok kaya naman mas lalo pa niya akg pinatuwad at saka dinuraan ang kanyang pag kalalaki.

Unti unti niya itong ipinasok sa aking lagusan kaya naman halos mapasigaw ako sa sakit noong pumasok ang ulo nito. Isang pag dura ang kanyang ginawa hanggang sa unti unting bumaon ang kanyang sandata sa aking likuran.

Masakit at halos mawala ako sa ulirat gayon pa man ay tiniis ko ito dahil ang gusto ko ay masarapan ng husto si Conor.

Huminto siya at panandalian ibinabad sa aking likuran ang kanyang ari hanggang sa bumaon na ito ng husto. Kinapa ko pa ito at doon nakaramdaman ko naka dakit na ang kanyang dalawang bola sa aking pwetan indikasyon na baon baon sa aking kaloob looban ang kanyang pag kalalaking saksakan ng tigas.

Nag simulang umulos si Conor, sa una ay marahan hanggang sa mawala na ang sakit at kusa na akong marelax. Ang pag ungol dulot ng sakit at napalitan ang pag ungo dulot ng ibayong sarap.

Mabilis ang pag bayo ni Conor, hindi pa siya nakontente sa pag luhod, sumampa pa ito sa aking likuran at kinabayo ako husto hanggang sa maramdaman ko namumuo ang kakaibang sarap sa aking kaloob looban.

Sa bawat malalim na pag baon ni Conor ay para bang sasabog ako..

“Ughh!”

Sagad na sagad, madiin at napakarahas ng kanyang ginawang pag bayo. Tila wala na siyang paki alam sa akin.

Ilang mariin at malakas na pag bayo pa ay biglang pumulandit ang katas sa aking ari at sumabog ito sa aking kobre kama. Naramdaman ko rin na pumipintig ang ari ni Conor sa aking kaloob looban hudyat na nilalabasan na rin siya.

Hinugot niya ang kanyang pag kalalaki sa aking likuran at agad niya isinuot ang kanyang short saka muling nahiga. Ako naman ay tumayo upang malinis ng aking sarili.

Hilo pa rin ako, kaya’t matapos kong matungo sa banyo ay muli akong nahiga at natulog. Hindi pa rin ako makapaniwala na natikman ko ang ligayang dulot ni Conor, ibang iba ito sa lahat, nakaka baliw at hindi ko mawari ngunit para siyang isang drogang nakaka adik.

Kinabukasan..

Alas 8 ng umaga noong ako ay magising. Pag bangon ko ay wala na si Conor sa kanyang higaan. Ang akala ko pa naman, pag gising ko ay mukha niya agad ang aking masisilayan ngunit ang metro ng aking excitement ay bumagsak at pumalo sa mababang porciento.

Gayon pa naman halos napapatulala ako dahil pilit kong inaalala ang naganap na pag asawa sa akin ni Conor. Ang taong aking pinapangarap ay nakuha ko at naka niig, wari’y isang panaginip ngunit sa tuwing kumikirot ang butas ng aking likuran ay tumitigas ang aking pag lalaki, nanabik na muling maulit ang sandaling kaligayahang iyon.

Itutuloy..

BS Part 14

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 26, 2018

Alas 8 ng umaga noong ako ay magising. Pag bangon ko ay wala na si Conor sa kanyang higaan. Ang akala ko pa naman, pag gising ko ay mukha niya agad ang aking masisilayan ngunit ang metro ng aking excitement ay bumagsak at pumalo sa mababang porciento.

Gayon pa naman halos napapatulala ako dahil pilit kong inaalala ang naganap na pag asawa sa akin ni Conor. Ang taong aking pinapangarap ay nakuha ko at naka niig, wari’y isang panaginip ngunit sa tuwing kumikirot ang butas ng aking likuran ay tumitigas ang aking pag lalaki, nanabik na muling maulit ang sandaling kaligayahang iyon.

Part 14

Ilang araw ang lumipas matapos ang pangyayari sa pagitan namin ni Conor, halos nasa isip ko pa rin ang lahat. Gabi gabi kong inaalala ang aming pag niniig at sa sulok na iyon ng aking silid kung saan kami naka posisyon ay nag dadala sa akin ng ibayong init at pag nanasa.

Ngunit sa kabila nito ay wala akong kamalay malay na iyon pala ang simula ng pag babago sa aming samahan. Hindi ko lamang mapag tanto kung positibo ba ito o negatibo.

Katulad ng dati ay lulubog lilitaw itong si Conor sa paaralan. Papasok siya kung kailan niya nais kaya’t nag aagaw buhay na rin ang kanyang mga grado. “Kumain kana?” tanong ko kay Conor noong makita itong naka upo sa hallway.

Parang wala siyang narinig, tumayo siya at isinukbit ang bag sa balikat saka lumakad palayo sa akin.

Noong una ay ipinag kibit balikat ko lamang ang pang yayari iyon, naisip ko na baka moody lang yung tao, o mayroong problema. Ngunit sa pag daan ng mga araw ay mas lalo pa siyang naging iwas sa akin.

Nandiyan yung kapag nakakasalubong ko siya sa hallway ay lumiliko siya ng direksyon o kaya ay walang nakikita. Hindi rin niya ako tinitingnan o sinusulyapan man lang. Kapag nasa loob ng klase ay napapatingin ako sa kanya ngunit wala pa rin. Ramdam na ramdam ko ang kanyang pag iwas sa akin, hindi ko alam kung bakit at hindi ko maitanong dahil natatakot ako sa maaari niyang sabihin. Siguro ay may kinalaman ang eksenang pag niniig namin dalawa sa kanyang pag tatayo ng sariling harang sa pagitan naming dalawa.

Nag patuloy ang normal na buhay ni Conor, parati pa rin siyang nag yoyosi kasama ng kanyang mga kabarkada. Madalas silang tambay sa CR o kaya ay likod ng campus. Madalas ay puro babae ang kanilang pinag uusapan, madalas rin ay puro mura at kalibugan ang lumalabas sa kanilang mga bibig.

Okay lang naman sa akin na iniiwasan ako ni Conor, ang nag papa sakit lamang sa akin ng lubos ay ang nakikita siyang parating may angkas na babae sa kanyang motor. Minsan ay kasing edad niya, minsan ay mas bata pa sa kanya o kaya menor de edad pa. May isang pag kakataon rin na palihim kong sinundan si Conor at dito ay nakita kong nakikipag niig siya sa babae kanyang nakilala kung saan. Alam kong alam niya na nanonood ako sa kanila ngunit wala siyang paki alam sa akin. Mas lalo pa niyang idinidiin ang pag bayo at ang pag halik sa babaeng katalik. Tila ba pinag kakalandakan niya sa aking harapan na “siya ay isang lalaki!” at ang nangyari sa amin ay aksidente lamang at hindi na iyon mahalaga.

“Ano game na? Isang round lang. Tawagan ko si Benj? Para tatlo tayo? Trip lang.” ang wika ni Neil habang kumakain kami.

“Wala ako sa mood para makipag sex ngayon.” ang tugon ko

“Sa tono ng pag sasalita mo ay parang may pinag dadaanan ka ah. Ano hulog na hulog kana ba sa kanya?” tanong nito

“Oo, straight ba talaga siya? Bakit may nangyari sa amin? Bakit pinatulan niya ako noong nalasing siya?” tanong ko

“Eh gago ka pala. Hindi naman porket umiyot ka ng bakla ay bakla kana rin. Sige nga, paano mo ipapaliwanag yung mga kabataang nag papa gamit sa mga bakla sa parlor para makalibre ng gupit at pang laro sa internet? Yung pinsan ko nga e, may asawa at anak na pero umiiyot pa rin ng bakla pag kailangan ng pera. Titi lang naman ang sandata ng mga iyan, at lalaki sila kung lalaki talaga sila, hindi mababaligtad iyon. Feeling mo naman porket kinabayo ka e may chance nang maging kayo. Sige sumama ka sa lupon ng mga bakla na umaasang magiging bakla rin ang isang straight guy dahil nasarapan siya sa pag iyot ng puwet!” ang mapanuyang wika ni Neil

Natahimik ako..

“Pero bakit masakit?” tanong ko naman

“Alin? Malaki ba? Masakit talaga iyan lalo na pag sobrang tigas.”

“Gago, hindi iyon ang sinasabi ko.” sagot ko

“Gago ka rin! Hindi iyon ang ibig kong sabihin. Masakit iyang dibdib mo dahil ang nagustuhan mo ay matigas ang puso at malaki ang pag ka ayaw sa iyo. Ibaling mo na lang sa iba ang pag tingin mo. Ipapakilala ko sa iyo yung kaibigan kong taga ibang campus. Iyon ay lalaking lalaki talaga, basket ball player, sigang siga at napaka tinik sa chix pero paminta iyon. Lagi sa gym at mas lalaki pa sa tunay na lalaki. Baka nga mas maton pa siya dyan sa iniiyakan mong guy noh.” wika niya

“Pero paminta?” ang tanong

“Eh yun lang. Pero hindi na mahalaga iyon. Kung gusto mo ng lalaking matigas edi mag hanap tayo ng straight acting guy na susubo rin at tutuwad sa kama.” natatawa niya sagot.

Habang nasa ganoong pag uusap kami ni Neil ay may isang lalaking lumapit sa aming lamesa. May tattoo ang katawan nito at maton na maton ang dating. “Hi Pareng Neil. Musta?” ang tanong nito

“Woa, ikaw pala Pareng Zaldy, eto ayos lang kakatapos lang ng klase. Barkada ko nga pala si Juno.” ang pakilala niya sa akin

“Kamusta pare?” ang wika ni Zaldy sabay kamay sa akin. Isang ngiti naman ang aking isinukli sa kanya.

“Take out lang ako ng dinner, kakagaling ko lang kasi sa gym. Bibili rin ako ng mamahaling dessert nila para mapicturan ko at maipost sa twitter. Kailangan makita ng mga followers ko ang kinakain ko at ang level ng pamumuhay ko.” ang wika nito dahilan para matawa si Neil.

“Sige pare galingan mo.” ang wika ni Neil

Tawanan..

“Sino yun? Lalaking lalaki ah. Maton na maton.” ang wika ko.

“Siya yung frend kong straight acting na paminta. Nag papalalaki siya outside. Naka trip ko nga iyan e.” ang sagot ni Neil

“Anyare?” tanong ko

“Boring, disaster! So pag pasok namin sa motel pinatay ko ang ilaw at dumapa na ako. Siyempre feel kong mag patira sa kanya dahil maton na maton ang gago. Ilang minuto akong nakadapa pero bakit walang pumapatong sa akin. Kaya binuksan ko ang ilaw, doon ko nakita na nakatuwad pala ito at hinihintay na may pumasok sa kanya. Pure bottom pala ang puta, ayun walang nangyari sa amin. Jakol lang at pag katapos nun ay hindi na kami nag usap.” ang natatawang wika ni Neil.

Natawa rin ako..

“Kaya nga hindi lahat ng nakikita ng ating mata ay totoo. Minsan ay kinakailangan mong imulat ito ng mabuti para mas makita mo ang hindi mo nakikita sa simpleng pag tingin lamang. Kaya ikaw Juno, imulagat mo ang mata mo baka sakaling magising ka na ang minahal mo ay straight at walang chance na maging kayo. Kinabayo ka lang ng maka isa feeling mo naman bet ka rin niya. Dala lang iyon ng libog na kailangan niyang ilabas dahil kung betsiley ka rin niya ay siya ang kasama mo ngayon at hindi ako.” dagdag pa ni Neil

BASAG nanaman!

Hindi nanaman ako naka kibo, ang akala ko kasi ay level up ang samahan namin dahil nag karoon kami ng kakaibang koneksyon sa isa’t isa.

Pero mali pala ako..

Sana ay pinigil ko na lang ang sarili ko, ilang minutong ligaya lamang iyon ngunit ang kapalit ay pag kaguilty at pag iwas sa akin ng taong labis kong pinahahalagahan.

Dapat bang umiwas na rin ako? O dapat ay kumapit pa rin ako sa isang bagay na alam kong mag bibigay sa akin ng parehong sakit at kasiyahan.

Itutuloy..

BS Part 15

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

P.S Hayaan nyo munang makatapos bago kayo mag react. Mayroon akong author’s note sa huli ng kwentong ito.

---

Both Sides

AiTenshi

March 27, 2018

Sana ay pinigil ko na lang ang sarili ko, ilang minutong ligaya lamang iyon ngunit ang kapalit ay pag kaguilty at pag iwas sa akin ng taong labis kong pinahahalagahan.

Dapat bang umiwas na rin ako? O dapat ay kumapit pa rin ako sa isang bagay na alam kong mag bibigay sa akin ng parehong sakit at kasiyahan.

Part 15

“Sa susunod na makita kong pinag ttripan ninyo ang mga bata ko, humanda kayo sa akin.” ang wika ni Conor habang naka harap sa dalawang fresh man na bubog sarado ang mukha.

Bandang hapon noong mapadaan ako sa kanilang eskinita at iyon agad ang bumulaga sa akin.

Maya maya ay kumuha ng sigarilyo si Conor at inilagay sa bibig ng dalawang kaaway sabay ito sinindihan. “Ngiti, huwag kayong bumusangot dahil lalo kayo papangit.” ang wika pa nito.

Naubo ang dalawang freshman mukhang hindi sila sanay manigarilyo. “Masasanay rin kayong dalawa.” ang dagdag pa ni Conor sabay batok sa dalawang bata.

Plak!

Plak!!

Tig dadalawang kutos ang inabot ng dalawang pobreng biktima. “Pag nag sumbong kayo ay sasaksakin ko ang mga nanay ninyo. Diba kapatid mo yung nag aaral sa kabilang paaralan? Lalaslasin ko ang leeg nila na parang ginilitang manok.” ang pag babanta nito kaya lalo natakot ang dalawang freshman.

“Sige na! Alis na!” ang salita ni Conor

Mabilis nag tatakbo ang dalawa palayo sa grupong kaaway at hindi naman ito hinabol ni Conor, kumuha lang ito ng yosi at inilagay sa kanyang bibig.

Dito na niya nakita ang aking prisensyang nakatayo sa di kalayuan..

Napatingin siya sa akin..

Napatingin rin ako sa kanya..

Tahimik..

Maya maya ay binawi niya ito at lumakad palayo kasama ng kanyang mga katropa.

Sa pag daan ng mga araw ay mas lalo ko pang naramdaman ang pag layo sa akin ni Conor. Noon akala ko ay maayos na ang lahat sa amin, ngayon ay naging malabo pa sa maduming ilog ang aming samahan. Mga bagay na nag papalungkot sa akin ng lubos.

Patuloy ang pag bagsak ng tuyong dahon sa parke kung saan ako naka upo. Halos malaki na ang pinag bago ng lugar na ito, parang kailan lang noong una kong makita si Conor, dito mismo sa lugar kung saan ako naka pwesto. Maraming taon na iyon pero hanggang ay naalala ko pa.

FLASH BACK

Binatilyo ako noon, halos 12 taong gulang ako noong madalas akong mag libot sa parke. Ito ay parang plaza, may mga palaruan, mga rides, maraming tinda. Selebrasyon noon ng kapistahan kaya’t ang buong paligid ay punong puno ng makukulay na banderitas.

Habang abala ako sa pag lalakad hawak ang aking mga pinamiling pag kain ay naka pukaw ng aking pansin ang isang lalaking naka upo sa ilalim ng puno, patpatin ito at mugto ang mata, mahahalata mo sa kanya na galing siya sa matinding pag tangis.

Hindi ko maunawaan ngunit tila nakaramdam ako ng kakaibang awa sa kanya kaya naman agad ko siyang nilapitan at inalok ng dala kong fishball at coton candy.

Hindi siya tumanggi..

Kinuha niya ito at mabilis na kinain. Gutom na gutom at tila sa pag kain lahat binuhos ang kanyang sama ng loob. “Bakit ka nag iisa? Saka bakit parang namumula ang mata mo?”

“Wala, napuwing lang.” ang wika niya habang patuloy sa pag nguya.

Tumabi ako sa kanya at kapwa kami naupo sa ilalim ng puno. Tahimik lang ako bagamat nais kong itanong ang kanyang pangalan. Unang beses kong mag karoon ng kaibigang lalaki kung tutuusin at tila siya ang aking nais maging kasama. “A-anong pangalan mo?” tanong ko

Tumayo siya at pinagpag ang kanyang suot na short. Ni hindi niya sinagot ang aking tanong. “Teka, anong pangalan mo?” pag habol ko ulit.

Humarap siya at ngumiti “Conorio”..

Ang kanyang mukha noon ay nakaukit sa aking isipan, ang kanyang mapulang labi, inosenteng mukha at mga matang nangungusap. Iyon ang kanyang imahe na hindi mabura bura sa aking isipan, tila ba kay sarap niyang ipinta habang nasa ganoong pag ngiti.

Madalas kong makitang nakatambay si Conor sa parkeng iyon, parati siyang mag isa. Ang sabi nila ay naging malulungkutin siya noong dakipin ng mga pulis ang kanyang ama para ikulong. Nag kasala raw kasi ito, napag bintangang nag nakaw ng maraming halaga at alahas sa lugar na pinag ttrabahuhan, bagamat ang alam ng iba ay frame up lamang ito.

Sa araw araw na dumaraan sa parke ay parang siya ang aking nakikita, nakatanaw sa lamayo, tuliro at tila walang eksaktong direksyon ang iniisip kaya naman nabuo ang aking desisyon na makipag kaibigan sa kanya.

Simula noong araw na ay inumpisahan kong ayain siyang sumakay sa mga rides, tumaya sa mga nakakatwang sugal at pustahan sa bawat kubol at syempre ay kumain ng mga fishball kung ano ano pa.

Nag simulang sa ganoong bagay ang aming samahan hanggang sa pag lipas ng mga araw ay naging malapit kami sa isa’t isa. Dito na rin nakilala ang kanyang ina na isang tindera sa plaza at dito ko rin nakita ang uri ng kanilang pamumuhay mag buhat noong makulong ang kanyang ama.

Naging malapit kami ni Conor sa isa’t isa. Nariyan yung madalas kami sumasakay sa bisekleta upang mamasyal. Nariyan rin yung pag lilibot namin sa mall kahit wala kaming pera. Sa mga simpleng bagay at simpleng pag kakataon ay nag simulang gumuhit ang ngiti sa labi ni Conor, at kasabay nito ang pag guhit rin ng kakaibang pakiramdam sa aking dibdib na tila ba tumitibok na ng mabilis ang aking puso, may kilig na akong nararamdaman at para bang ayoko nang matapos ang mga sandaling kasama ko siya.

Kapag natatapos ang mag hapon ay hindi na ako makapag hintay ng kinabukasan para makita ulit siya o makasama.

Naging “close” kami ni Conor, bagamat napaka tahimik niya talaga. Gayon pa man ay isang ngiti lamang sa kanyang labi ang aking makita ay masaya na ako.

Isang araw habang nag lalakad ako pauwi ay nakita ko ang grupo ng mga kabataan sa plaza. Lahat sila ay naka palibot kay Conor.

4 lima at tila may ginagawang di kanais nais. Madusing ang unipormeng suot ni Conor na tila hinilahod siya sa lupa o sa buhangin. Ngunit naka tayo pa rin ito at hindi natitinag. “Kriminal ang ama mo! Mag nanakaw ang lahi ninyo! Pati nanay mo ay mag nanakaw rin! Siguro iyang relos na suot mo ay ninakaw mo rin!” ang pang haharot ng isa.

“Ang relong ito ay bigay ng aking ama, gamit niya ito” sagot ni Conor

“Eh nakaw iyan! Gumagamit ka pala ng nakaw! Hala ka! Baka mabili ang kamay mo niyan!”

“Hindi ito nakaw! Hindi mag nanakaw ang ama ko!” ang sigaw ni Conor at sumugod naman ito.

Ngunit kinuyog lang siya ng mga kaaway. Sinuntok siya sa mukha, braso at noong mapaluhod ito ay pinag sisipa pa siya at tinadyakan sa katawan.

Tila may kung anong galit ang lumukob sa aking pag katao noong mga sandaling iyon. Hindi ko matiis na pinag tutulungan nila si Conor na walang kalaban laban sa kanila. Kaya naman agad kong kinuha ang isang kahoy sa aking tabi at mabilis akong nag tatakbo patungo sa kanila.

Agad kong hinampas ang kaaway ni Conor at itinulak ang mga ito para matigil ang pag tadyak sa kanya. Pero mas lalo pa kaming kinuyog. Nag pumilit akong tumayo para lumalaban ngunit sadyang madami sila kaya parati akong natutumba at nasusubsob sa lupa.

Habang nasa ganoong pag kakabubog kami ay siyang pag responde ng mga barangay tanod kaya nag takbuhan ang mga kaaway at naiwan kaming naka salampak ni Conor sa lupa.

Dugo ang ilong ni Conor, puro bakat ng tadyak ang katawan at may pasa sa gawing labi.

Umiyak si Conor..

Humagulgol na parang isang batang inapi..

Maya maya ay hinubad niya ang relo na suot niya at itinapon ito. Hindi na rin niya nagawang isuot ang pares ng kanyang sapatos dahil agad siyang tumayo at lumayo habang iika ikang umiiyak.

“Conor!” ang pag tawag ko

Ngunit tuloy tuloy lang siya..

“Conor!!” ang sigaw ko pa

Pero walang sagot..

Wala rin akong nagawa kundi ang pulutin ang relo at ang pares ng kanyang sapatos saka ito itago sa aking cabinet. Iyon ang unang pag kakataon na nakita ko siyang umiyak ng labis. Natatakot ito, nagagalit at walang magawa para sa kanyang sarili.

Ang iika ikang pag lakad ni Conor ay hindi ko makalimutan, sana ay malakas ako upang ipag tanggol siya. Sana ay kaya kong pawiin ang lungkot sa kanyang mata.. Sana ay nag karoon ako ng pag kakataon upang gawin iyon.

End of Flashback

Noon ay patpatin pa si Conorio, ngayon ay malaki na ang pinag bago niya. Lumaki ang kanyang katawan, mas naging matigas at matapang. Malayong malayo sa mga imahe niya noon na iniukit ko sa aking puso at isipan.

Itutuloy..

BS Part 16

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 27, 2018

Part 16

Matao ang kalsada kung saan ako madalas nag lalakad pauwi. Ordinaryong araw lamang iyon ngunit kakaiba pa rin, o sa pakiramdam ko lamang ito? Ang ibig kong sabihin ay ang paninibago sa aking paligid at maging sa aking sarili. Dati ay masaya ako ngunit ngayon ay kakaibang lungkot ang bumabalot sa aking pag katao, wari’y may kulang. Tila ba may sakit ako ngunit wala naman talaga.

Naging gawi ko na ang mapatingin sa eskinita kung saan madalas nakatambay si Conor habang humihitit ng kanyang sigarilyo. Madalas ay may kasama itong babae o kaya ay may binubugbog silang kaaway sa gilid noon, saksi ang mga pader at bawat lumang bloke ng gusali sa paligid.

Tahimik ako dumaan sa eskinitang iyon, hindi naman ako takot dahil mga kaklase ko ang kadalasang siga kaya’t absuwelto ako o hindi napapagtripan. Sa muli kong pag daan sa lugar na iyon ay muli ko ring nakita si Conor ngunit sa pag kakataong ito ay hindi babae o kaaway ang kanyang kasama kundi ang isang lalaking may edad at patpat ang katawan.

“Bakit ba kasi nandito ka?!” ang narinig kong sigaw ni Conor habang iniiwas ang tingin sa kausap.

Lumapit sa kanya ang lalaki at may iaabot sa supot.

Tinabig iyon ni Conor dahilan para mabitiwan niya ang hawak ng lalaki. Ang laman ng supot ay ilang pirasong tshirt.

Pinulot ng matanda ang tshirt at muling ini abot kay Conor. “Tama na! Bakit ba kasi lumabas ka pa! Bumalik kana doon sa kulungan!” ang sigaw niya

Dito ko napag tanto na ang patpating lalaking kanyang kausap ay walang iba kundi ang kanyang ama. “Anak, matagal na akong nakalabas sa kulungan, ilang buwan na rin. Nahiya lamang akong mag pakita sa inyo dahil baka itakwil niyo ako.” ang wika nito.

“Hindi lang naman kami ang nag takwil sa iyo, kundi ang buong mundo. Ayokong mag karoon ng ama na isang.. na isang..”

“Mag nanakaw?” sagot ng kanyang ama

“Oo, mag nanakaw.” ang tugon rin ni Conor

Tumango ang kanyang ama. “Tama ka doon hijo, itatakwil ako ng buong mundo dahil ikaw nga na sarili kong laman at dugo ay nagagawa akong itakwil, paano pa ba sila? Paanong maniniwala sa akin ang mga tao sa paligid ko kung ang sarili kong anak ay walang paniniwala sa akin? Pinalaya ako mula sa pag kaka kulong dahil napatunayan na wala akong kasalanan, nalinis ang aking pangalan at ngayon ay payapa na akong nabubuhay.” ang wika niya sabay abot ng damit sa anak. “Para sa iyo ito, kunin mo na. Magiging masaya ako kung tatanggapin mo anak.”

“Ayoko. Huwag mo na kaming guluhin ni inay.” pag mamatigas niya sabay talikod.

“Anak, patawarin mo na ako. Hindi ko sinasadya na iwanan kayo. Mahal ko kayo at wala akong ibang inisip kundi ang makasama kayong muli.” maluha luhang wika ng kanyang ama. Kahit iika ika ay humabol pa ito sa kinalalagyan ni Conor at hinawakan ito sa braso.

Napahinto si Conor at muling natahimik. Sa tingin ko ay hindi ganoon kadaling burahin ang nararamdamang pag kamuhi sa kanyang ama. Pumiglas ang braso ni Conor at muling nasaldak sa lupa ang kanyang ama.

Ibayong awa ang aking naramdaman habang isa isang pinupulot ang mga damit sa lupa at pinagpag ito upang maisalba sa duming kumapit sa tela.

Hindi ko alam kung bakit tila nahabag ako sa eksenang iyon, may kung anong kumirot sa aking dibdib kaya naman hindi na ako nag pag pigil, lumabas ako sa lugar kung saan ako kumubli at mabilis na tumakbo sa kinalalagyan ng kanyang ama para tulungan ito sa pag tayo. “Alam kong hindi dapat ako maki alam pero tama na. Please.” ang wika ko naman.

Napatingin sa akin ng masama si Conor “Anong ginagawa mo dito? Kanina ka pa nanonood? Talaga bang hindi mo ako titigilan?” ang tanong niya

“Napadaan lang ako at ang akala ko ay mayroon ka na namang napag ttripang tao.”

“Mali ka doon. Umalis kana dito.” wika ni Conor

“Bakit hindi mo buksan ang puso mo para sa ama mo? Maswerte ka nga dahil nandyan pa siya, may pag asa pang mabuo ang pamilya mo. Bakit ang tigas mo?!” ang sagot ko rin

“Huwag na kayo mag away hijo. Aalis na lamang ako.” ang wika ng kanyang ama. Tumingin pa ito kay Conor at saka ngumiti.

Lumakad siya palayo sa amin hawak ang ilang pirasong damit na bigong naibigay sa kanyang anak. Sa tindig ng ama ni Conor ay batid kong maraming hirap itong pinag daanan kaya’t halos hindi na ito makalakad at sunog pa sa araw ang kulay ng kanyang balat.

“Sana ay namatay nalang siya. Mas matatanggap ko pa iyon.” ang wika ni Conor

“Naririnig mo ba ang sinasabi mo? Sarili mong ama iyon! Bakit ganyan kang katigas? Hindi na ikaw yung dati!” ang sigaw ko

“Ang lahat ay nag babago! Pati ako ay nag bago na rin!” galit niyang sagot

“Alam kong nag bago ka, mahirap makita na ang isang taong mahalaga sa iyo ay unti unting nag babago sa harap mo. At ang pinaka masaklap na parte ay hindi mo na naaalala kung sino ka dati.” tugon ko

“Anong ibig mong sabihin?”

“Naalala mo noong nakipag away ka sa parke? Ipinag tanggol mo ang iyong ama dahil kinukutya siya ng iyong mga kaibigan. Nakipag basag ulo ka, sinagupa mo ang lima kahit alam mong hindi ka mananalo, ganoon mo kanais ipag tanggol ang iyong ama dahil mo siya. Pero bakit ngayon ay isa ka sa nag tataboy sa kanya?”

“Dahil para sa akin ay matagal na siyang wala. Sana na ako sa buhay na walang ama. At kaya kong mabuhay kahit wala siya.”

Tumango ako “Iba ka na talaga. Pero sana tanggapin mo ang iyong ama dahil magulang mo pa rin siya.” ang wika ko sabay hawak sa kanyang balikat

Pinaalis niya ang aking kamay. “Huwag mo akong hawakan! Gago!”

Tila napahiya ako..

Napatingin ako sa kanyang mukha. “Talaga bang ayaw mo sa akin?” seryoso kong tanong

“Hindi ako bakla!”

“Hindi literal ang ibig kong sabihin. Ayaw mo bang nandito ako sa tabi mo?” ang tanong ko na may halong kirot na nadarama.

Hindi siya kumibo. Sumandal siya sa pader at muling nag sindi ng yosi. Hindi na niya ako pinansin pa. Wala sa akin ang kanyang tingin.

Para akong tanga noong mga sandaling iyon ngunit tila may kung anong bagay sa aking dibdib ang nag babadyang sumambulat kaya namah hindi ko na napigil ang aking emosyon. “Suko na ako. Matagal na rin ako sunod ng sunod sa iyo. Alam mo kung bakit? Dahil alam kong malungkot ka. Simula noong una kitang makitang naka upo doon sa parke ay ganoon pa rin, punong puno ka ng kalungkutan at hanggang ngayon na ganap na tayong mga binata ay ganoon pa rin ang kalungkutang nasa mata mo.

Walang pag babago kaya nangarap ako na mapasaya ka, na maging parte ako ng ngiti mo ngunit wala pa rin. Ilang taon na akong nag hihintay sa wala.

Ganoon ba kahirap ngumiti? Kasalanan ba sa iyo ang pagiging masaya? Miserable ang buhay mo Conor! Simula ngayon ay hindi na ako aaligid sa iyo, hindi na kita susundan, hindi ko natatawagin ang iyong pangalan!

Simula ngayon ay hindi mo na ako makikita, at hindi na ako makikipag kaibigan sa iyo.“ ang umiiyak kong salita bagamat agad kong pinunasan ang aking luha.

Natawa ako “Huwag mong pansinin ang luha ko, sanay naman akong umiiyak dahil ilang beses na akong lumuha para sa iyo. Sana na rin ako nasasaktan dahil ilang beses na rin ako nasaktan dahil sa iyo. Ang hindi ko lang nakasanayan ay ang mag mahal dahil hindi mo naman ako minahal.” ang wika ko sabay lakad sa kanya palayo.

“Ayoko nang isipin ang kahit na anong bagay na tungkol sa iyo. Tama nga sila, para akong uminom ng lasong pamatay sa daga noong makilala kita.” ang dagdag ko pa sabay takbo palayo sa kanya.

Wala akong narinig na kahit anong sagot kay Conor, para akong nag monoloque sa isang entablado na walang manonood. Para akong nag tinda NG isda sa gitna ng disyerto, walang bumili at nasayang lang ang laway ko sa pag sasalita sa wala. Gayon pa man ay seryoso ako sa aking sinabi, masakit ngunit wala na rin naman akong magagawa kundi ang bumitiw sa isang sanga kung saan matagal na akong naka kapit.

Ganoon lang din naman, masakit noong naka kapit ako at masakit rin noong bumitiw ako.

Tuloy tuloy ako sa pag lalakad hanggang sa matagpuan ko ang aking sarili sa tabi ng sea wall kung saan palubog ang araw sa kalangitan. Ang lahat ng tao sa paligid ay mag kakapareha, mga naka ngiti at punong puno ng romantikong eksena. Anong nangyari sa akin? Nag iisa ako at ang yakap ko ay ang aking sariling tuhod.

Music Playing

Even If

All those sleepless nights All the tears I cried All the pain I kept inside I kept asking myself why You had to say goodbye

Was it just a dream When you said to me That there was someone new in your life You could have at least lied The truth just scared me

[Chorus:]

Even if You mean the whole damn world to me I can forget you Wait and see I can be strong even without you I can’t waste my life forever hoping you’d Come back to me But deep inside I know I’ll be waiting here for you

[Repeat Chorus]

Kakalimutan ko siya, hindi ko na siya iisipin. Magiging malakas ako kahit wala siya. Pero dito.. Dito sa kaibuturan ng aking dibdib ay nag hihintay pa rin akong mabago ang lahat. Nag hihintay pa rin ako sa kanya.

Hindi kami, crush lang o pag hanga ito, nag mahal ako at wala akong nakuhang kapalit. Pero bakit ganoon? Broken hearted ako kahit wala naman akong kapareha. Tila ba kinakailangan ko pang mag move on o buuin ang aking sarili dahil nasugatan ito ng isang taong naging parte ng aking pag katao ngunit hindi naging parte ng aking puso.

Mali..

Parte siya ng aking puso.. Ngunit hindi ako naging parte ng kanya..

Iyon ang nakaka lungkot sa lahat..

Itutuloy..

BS Part 17

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

March 31, 2018

Part 17

Isang mahirap na desisyon ang aking ginagawang pag iwas kay Conor. Nakasanayan ko na kasi na halos araw araw siyang sinusulyapan o pinag tutuunan ng pansin. Ngayon ay pilit ko nang nilalagyan ng tuldok ang kabaliwang iyon. Siguro ay panahon na rin upang palayain ang aking sarili sa anumang sakit na maaaring idulot ng maling pag mamahal. Mali nga ba? O hindi lang ako nasuklian kaya ko ito nasasabi?

Maraming nag bago sa pagitan namin ni Conor, sa loob ng classroom ay hindi ko na siya sinusulyapan, ni nakaw ng tingin ay hinding hindi ko ginagawa. Pag nag kakasalubong kami ay umaasta ako na hindi ko siya kilala o kaya ay iiwas nalang ako ng direksyon upang siya makadaupang landas. Hindi na rin ako dumadaan sa parke o sa eskinita nila. Basta pag labas ng gate ay sasakay na agad ako ng taxi pauwi sa bahay.

Natutunan ko na ring huwag tawagin ang kanyang pangalan, o huwag mag pakita ng kahit na anong importansya sa kanya. Paunti unti ko siyang iniaalis sa aking buhay.

Minsan ay kinakailangan mong mawala para ikaw naman ang hanapin. Minsan ay kinakailangan mong mag tago para ikaw naman ang matagpuan. Ang totoo noon ay hindi naman ako napagod kay Conor, kinailangan ko lang itigil ang aking ginagawa baka sakaling hanapin niya ang mga bagay na iyon kung dumating sa puntong maramdaman niyang wala na talagang nag mamahal sa kanya.

Sa pag lipas ng mga linggo ay pilit kong ibinaling sa ibang bagay ang aking atensyon. Nag babad ako sa mga social media o gay sites upang maka hanap ng taong pag babalingan ko ng aking atensyon. Nariyan yung nakikipag meet ako o nakikipag kilala sa labas para lang mapunan ang pag kukulang at kalungkutan sa aking dibdib.

Una kong nakilala ay si Rey, isa siyang “tagong bakla” ang ibig kong sabihin ay nag papaka lalaki siya. Pare, tol, bro ang tawag niya sa kanyang kapwa. Pinipilit maging matigas kahit na madalas ay pumipilantik ang kanyang daliri at bewang kapag nag lalakad. Noong makita ko siya sa mall ay tinawag agad akong “parekoy”. Lalaking lalaki ang kilos ngunit ang kilay naman ay ahit at maganda ang pag kakaayos. Puno rin ng foundation ang kanyang mukha na parang isang donut na pinagulong sa gatas at harina. Bilang date nanood kami ng movie. Insidious na horror. Noong magulat siya ay tumili siya, matining na parang babaeng naka kita ng daga.

Ikalawang naka meet ko naman ay si Billy, mabait naman siya at mahilig makipag kapwa. Gwapo siya, makinis, matangkad at mukhang artista. Iyon nga lang ay hindi niya ako bet dahil ang tipo niya sa isang lalaki ay may magandang trabaho, may kotse at masusustentuhan ang kanyang luho. Kaya naman noong mag kita kami ay itinanong niya agad sa akin kung anong estado ko sa buhay. Noong sinabi kong isa akong estudyante ay umasim ang kanyang mukha at biglang tinabagan sa akin. Ang ending, hindi na niya ako tinext o tinawagan makatapos ang mga sandaling nag kaharap kami.

Ang ikatlong tao na aking nakameet ay isang poser, hindi siya yung nasa picture inshort ay niloko lang ako.

“Hi Im Bruce 18, Philippines!” ang intro ng isang naka meet ko galit sa isang gay social media site. Ito ang ika apat beses na nakipag kita ako sa isang tao. Nag babaka sakali lang din na makatagpo ng maayos ng kapareha.

Twink na twink ang datingan ni Bruce, matangkad at wala pang experience sa same sex relationship. Inshort ay virgin pa siya, mang mang ay walang kaalam alam sa mundo ng m2m.

“Palabiro ka pala. Anong hanap mo doon sa social media?” tanong ko naman.

“Syempre partner. Yung honest, loyal at caring. Kasi hindi pa ako nakakaroon ng karelasyon. Gusto ko sana perfect ang first time ko at last time ko.” ang naka ngiti niyang wika. “Ikaw?” tanong niya

“Ganoon rin, nag hahanap rin ako ng kapareha.” ang sagot ko naman

“Ayos, pwede natin itry pero manligaw ka muna ha. Ayoko kasi ng “usap -deal” portion.“ ang malanding wika niya

Edi ayun nga ang set up, tuwing hapon matapos ang klase ay nag kikita kami nitong si Bruce. At dahil nga virgin siya sa relasyon ay nag dahan dahan ako at sinasanay siya sa samahang lalaki sa lalaki.

Kilig na kilig naman ang mokong habang nilalambing lambing ko ito. At ang ngiti sa kanyang labi ay hindi nawawala.

Tumagal ng halos dalawang linggo ang aming pag dadate hanggang sa naging kami na nga. Mabait naman siya at napaka baby ng dating. Yung tipong walang kaalam alam sa mundo, ni hindi niya alam ang top, bottom, versa yung mga ganyang tawagan. Wala rin siyang alam sa mga sex at first time niyang mahalikan sa labi. Ako pa rin ang nakavirgin sa kanyang bibig.

Isang linggo matapos maging kami ni Bruce ay nag desisyon na siyang ibigay sa akin ang kanyang katawan. Syempre ay nag demand siya ng isang magandang place para maging memorable sa kanya ang first time kaya naman halos maubos ang ipon ko sa pag kuha ng silid upang mag karoon kami ng privacy.

Mahinhin at dampi dampi ang aking pag halik sa kanyang labi habang patuloy naming hinuhubaran ang isa’t isa. Tumambad sa akin ang kanyang payat na katawan, ang ari ay hindi naman ganoon kalakihan ngunit makinis ang kanyang balat. Batang bata at hatalang wala pang nakakagalaw. Nanlaki naman ang mata niya noong makita ang aking pag lalaki na animo saging na sumaludo sa kanyang harapan.

Pareho kaming hubot hubad..

Tuloy ang aming laplapan habang nakapatong ako sa kanya. May halong kaba ang kanyang dibdib. At labis siyang napapa unggol habang dinidilaan ko ang kanyang leeg, tainga at dibdib.

Maya maya ay siya naman ang nasa aking ibabaw. Katulad ng aking ginagawa sa kanya ay pinatikim rin niya sa akin ang dilaan sa buong katawan at noong mapadako siya sa aking ari ay parang nag aalangan siyang hawakan nito.

“Bakit?” tanong ko

“First time kong maka hawak ng ari ng lalaki. Ang init.” ang wika niya habang naka titig sa ulo ng aking pag kalalaki.

“Subo mo.” ang utos ko

Nag aalangan siya. Ibinukas niya ang kanyang bibig at unti unting isinubo ang aking ari. Napa igtad ako sa init ng kanyang bunganga iyon nga lang ay halatang first time niya dahil sumasabit ang kanyang ngiti dito kaya madalas ay nasasaktan ako. “Sorry hindi kasi marunong. First time kong gawin ito.” ang wika niya

“Okay lang.” ang tugon ko. Siyempre wala naman akong magagawa dahil virgin pa siya, inosente at kinakailangan pa ng labis na pag aadjust.

Makalipas ang ilang sandali at nag desisyon na akong lagyan ng condom ang aking ari. Tumutol siya dahil virgin siya at wala pang nakakapasok sa kanya. Ang sa akin naman ay proteksyon ito upang hindi siya mag kasakit. Kailangan ay ipractice namin ang safe sex habang maaga pa upang makasanayan ito.

Iniumang ko ang aking ari sa kanyang butas ngunit saradong sarado ito. Virgin na virgin. “Relax ka lang. Huwag mong ipitin” ang bulong ko.

“Masakit eh. First time ko ito.” sagot rin niya

Itinarak ko ang aking ari ngunit sarado ang kanyang butas. Para bang natatakot siya at hindi mapakali.

Muli kong sinubukan ipasok ang aking ari at dahil sa dulas ng lube ay umulos ito. Napasigaw siya at napa kapit sa kama kasabay nito ang pag tulo ng kanyang luha. Hinayaan ko lang na nakatarak ang aking ari habang siya naman ay maluha luhang tinatanggap ito. “Ang saaakit, ang sakit! Ang sakit!” ang paulit ulit niyang daing.

Muli ko pang ibinaon ang aking ari hanggang sa tumama na ang aking buhok sa kanyang butas kaya lalo siyang napa unggol at napaiyak. “Ang sakit!”

“Shit ang laki!”

“Ang sakit!”

“Aray! Pero masarap! Ahhh”

“Aray!”

“Hugutin ko na?” tanong ko

“Huwag, gusto kong mag enjoy ka.” ang wika niya habang pumapatak ang luha sa mata.

Umulos pa ako ng ilang pulgada.

Napasigaw siya noong mas lalo pa itong bumaon..

“Hindi kana virgin. Ako ang naka una sayo.” ang bulong ko sa kanya sabay halik sa kanyang labi.

Halikan..

Maya maya nag simula na akong gumalaw ng marahan hanggang sa tuluyang maka adjust ang kanyang butas. Syempre ay kontrol ang aking pag bayo dahil first time niyang mapasok at ayokong biglain ang lahat.

Masyado niyang iniipit ang aking ari, muscle control ang kanya ginagawa kaya naman halos mabaliw ako sa kanyang kasikipan.

Mula sa paharap ng posisyon ay pinatuwad ko siya at dito ay marahang pag bayo pa rin ang aking ginawa. Sa kada ulos ko ay napapasigaw siya ng malakas na parang nababaliw sa matinding sarap hanggang sa masanay na ang kanyang butas at malaya ko na itong bayuhin

Maya maya ay tuluyan na siyang nawala sa sarili. Gumiling na ito at paminsan minsan ay siya pag ang gumagalaw. May pag kakataon rin na hinahawakan niya ang aking pwetan para mas lalo pang maibaon ng husto ang aking ari sa kanyang kaloob looban.

Puro unggol ang maririnig sa kwarto..

Halos panawan siya ng ulirat dahil sa sarap na nararamdaman. Hindi niya malaman kung sisigaw pa siya o uunggol ng malakas sa tuwing itinotodo ko ang pag baon ng aking matigas na pag kalalaki.

Tumagal ng ilang sandali ang aking pag bayo hanggang sa sumabog ang aking katas. Halos sabay kami sumabog kaya naman ramdam na ramdam ko ang pag sikip ng kanyang butas habang tumitilamsik ang kanyang takas sa kama.

Noong gabing iyon ay tatlo beses pa kami nag sex ni Bruce. Halos puro “aray, sakit.” ang narinig ko sa kanya. Natural lang naman iyon dahil virgin nga siya at ako mismo ang naka una sa kanya.

Matapos ang mainit na tagpong iyon ay kapwa kami nakatulog. Mag kayakap kami at halos pagod na pagod ang aming katawan. Ito ang unang pag kakataon na nakalimutan ko na ang lahat, ganito pala talaga kapag natutunan mong ibaling sa iba ang iyong atensyon. May chance na makatakas ka sa anumang bagay na nais mong takasan.

Itutuloy..

BS Part 18

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 2, 2018

Noong gabing iyon ay tatlo beses pa kami nag sex ni Bruce. Halos puro “aray, sakit.” ang narinig ko sa kanya. Natural lang naman iyon dahil virgin nga siya at ako mismo ang naka una sa kanya.

Matapos ang mainit na tagpong iyon ay kapwa kami nakatulog. Mag kayakap kami at halos pagod na pagod ang aming katawan. Ito ang unang pag kakataon na nakalimutan ko na ang lahat, ganito pala talaga kapag natutunan mong ibaling sa iba ang iyong atensyon. May chance na makatakas ka sa anumang bagay na nais mong takasan.

Part 18

Mag iisang buwan na kaming mag karelasyon ni Bruce. Hindi naman kami nag kakaroon ng problema maliban sa pagiging busy niya sa pag aaral dahilan para dumalang ang aming pag kikita. Pero nag kakausap naman kami sa text o kaya ay facebook.

Ganoon naman talaga ang reyalidad ng buhay, mag hahanap at mag hahanap ka ng taong mag mamahal sa iyo. Yung kayang suklian ang pag ibig mo upang hindi masayang ito.

Atleast kahit papaano ay nakakaramdam ako ng pag mamahal kay Bruce. Ibinabalik niya ang aking pag aalaga sa kanya at sinusuklian rin ng ibayong pag mamahal. Hindi katulad noong kay Conor na walang wala talaga. Para akong nag mahal sa isang tuod, wala akong nakuhang sukli at hindi niya ako pinansin.

“Ilang beses ko namang sinasabi sa iyo na huwag kang mahuhulog sa straight dahil susuka lang siya o ikaw ang isuka niya. Halos ilang linggo rin pala tayong di na kita naging abala kasi kami ni mama sa pag aayos ng bahay na lilipatan doon sa probinsya. Teka, balita ko ay may boyfriend kana? Sino naman iyan?” ang tanong niya

Natawa ako. “May itatago pa ba ako sa iyo?” tugon ko sabay pakita ng lalarawan ni Bruce na dinownload ko lang sa social media niya.

Kinuha ni Neil ang cellphone at pinag masdang mabuti ang larawan. Maya maya ay natawa ito. “Ito ang bf mo? Si Bruce?!” ang gulat niyang tanong

“Bakit? Bakit kakilala mo siya?” tanong ko rin.

Natawa ulit si Neil. “Natural, sino ang hindi makaka kilala sa pinaka malanding bakla ng facebook. Si Bruce ang “forever virgin!”

“Anong ibig mong sabihin?” naguguluhan kong tanong.

““Forever pavirgin” ang bansag namin dyan kay Bruce. 16 years old noong mag simula iyang makipag meet at makipag sex sa ibat ibang tao. Ang modus niyan ay mag papa bebe siya, pa inosente effect at sasabihin na wala siyang alam sa sex. Naka sex ko ito noon, at naka sex rin ng mga kaibigan ko, at ng mga kaibigan nila. Iisa lang ang parating sinasabi niya. “Wala akong alam dyan, virgin pa ako. Aray, masakit!”. Kahit ilang burat na ang pumasok sa kanya ay virgin pa rin siya. Naalala ko nga noong mag sex kami sinasadya niyang ihagod ang kanyang ngipin sa aking ari para sabihin na hindi siya sanay at pilit niya itinitikom ang butas ng pwet niya para sabihin na sobrang virgin niya.“ natatawang salaysay ni Neil

Dito nga nag balik sa aking ala-ala ang mga kaganapan sa aming sex. Halos lahat ng sinasabi ni Neil ay narinig ko kay Bruce.

FLASH BACK

Muli kong sinubukan ipasok ang aking ari at dahil sa dulas ng lube ay umulos ito. Napasigaw siya at napa kapit sa kama kasabay nito ang pag tulo ng kanyang luha. Hinayaan ko lang na nakatarak ang aking ari habang siya naman ay maluha luhang tinatanggap ito. “Ang saaakit, ang sakit! Ang sakit!” ang paulit ulit niyang daing.

Muli ko pang ibinaon ang aking ari hanggang sa tumama na ang aking buhok sa kanyang butas kaya lalo siyang napa unggol at napaiyak. “Ang sakit!”

“Shit ang laki!”

“Ang sakit!”

“Aray! Pero masarap! Ahhh”

“Aray!”

“Hugutin ko na?” tanong ko

“Huwag, gusto kong mag enjoy ka.” ang wika niya habang pumapatak ang luha sa mata.

Umulos pa ako ng ilang pulgada.

Napasigaw siya noong mas lalo pa itong bumaon..

“Hindi kana virgin. Ako ang naka una sayo.” ang bulong ko sa kanya sabay halik sa kanyang labi.

Halikan..

Maya maya nag simula na akong gumalaw ng marahan hanggang sa tuluyang maka adjust ang kanyang butas. Syempre ay kontrol ang aking pag bayo dahil first time niyang mapasok at ayokong biglain ang lahat.

End of flashback

Natahimik ako at halos hindi makapaniwala sa aking narinig. “Iyan ang hirap ng walang kaalam alam sa mga nangyayari sa paligid. Dapat ay kung hahanap ka ng jowa ipakita mo muna sa akin para hindi ka nabibiktima.”

“Bakit ikaw lagi ang magaling sa ganyan?” tanong ko

“Dahil ako ang parating laman ng social media. 24/7 akong nanonood ng mga sex video sa twitter at 24/7 rin akong nakatutok sa 10 gay social media site na naka install sa aking cellphone. Lahat ay alam ko, pati nga ang balita sa paminta naming kapit bahay at sa tatay niyang silahis ay alam ko na rin. Pero hindi ko naman sinasabi layuan mo si Bruce forever pavirgin, kung talagang nag mamahalan kayo ay go lang ng go! Pero sa tuwing mag papa bira iyang gagong iyan ay parating tumutulo ang luha para kunwari ay virgin talaga siya.” ang sagot ni Neil.

“Hindi ko alam, naguguluhan ako.” ang tangi kong naitugon sabay kuha sa aking cp para tawagan si Bruce ngunit naka off ito. “Hala, hindi sasagot si Bruce ngayon dahil kakagising lang nila, active siya dito sa close group namin. May kasama siyang kano at nag check sila kagabi.” ang wika ni Neil sabay pakita sa larawan.

Bruce Virgin ang pangalan niya at sa ilalim nito ay may kasama itong kano, pareho naka hubad at halatang katatapos lang sa pag tatalik..

Lalo akong natahimik..

“Welcome sa magulong buhay. Ito ang kakaibang sulok na hindi mo pa nakikita. Iba’t ibang uri ng tao sa mundo ng m2m. Kaya ako? Hindi ako naniwala sa love, walang ganoon. At isa pa, malaking pag kakamali ang humanap ka ng jowa online lalo na sa mga gay sites dahil karaniwan sa kanila ay makati pa sa gabi.” ang wika ni Neil sabay sindi ng sigarilyo at inilagay ito sa kanyang bibig

“Inosente ang mukha ni Bruce kaya naniwala ako kaagad. Hindi ko alam na ganoon pala siya.” ang malungkot kong tugon.

“Now you know! Iwasan mong mag hanap ng partner sa mga ganyang sites dahil para kang nag hahanap laruang barbie sa tindahan ng double dead na karne. Maraming nabibiktima ang bottomesa ng taon na si Bruce,hindi lang ikaw.”

“So anong dapat kong gawin?” tanong ko

“Wala, kalimutan mo ang lahat at mag lakad ka pasulong. Ang pinaka malaking consolation prize mo dito ay ang matuto ka sa iyong kabiguan o pag kakamali.” sagot niya habang naka tingin sa kalayuan.

Tahimik..

Habang nasa ganoong posisyon kami ay tumugtog ang isang awitin sa karatig gusali. Pansamantala kaming naupo roon at nakinig, ang aming mga tanaw ay naka pako sa malayo na animo may inaaninag kung saan.

Music Playing

Sometimes Love Just Aint Enough

I don’t wanna lose you, I don’t wanna use you Just to have somebody by my side And I don’t wanna hate you I don’t wanna take you But I don’t wanna be the one to cry That don’t really matter to anyone, anymore But like a fool I keep losing my place And I keep seeing you walk through that door

But there’s a danger in loving somebody too much And it’s sad when you know it’s your heart you can’t trust There’s a reason why people don’t stay where they are Baby sometimes love just ain’t enough

Now I could never change you I don’t wanna blame you Baby you don’t have to take the fall Yes I may have hurt you But I did not desert you Maybe I just wanna have it all It makes a sound like thunder It makes me feel like rain And like a fool who will never see the truth I keep thinking something’s gonna change

But there’s a danger in loving somebody too much And it’s sad when you know it’s your heart you can’t trust There’s a reason why people don’t stay where they are Baby sometimes love just ain’t enough

And there’s no way home When it’s late at night and you’re all alone Are there things that you wanted to say Do you feel me beside you in your bed There beside you where I used to lay

“Kailan ka lilipat sa probinsya?” tanong ko

“Sa susunod na araw.” ang sagot niya

“Hindi pa naman goodbye ito diba?” tanong ko ulit

Tumingin siya sa akin at nag kibit balikat. “Hindi ko alam. Dapat ay libutan mo ako sa bakasyon. Maayos naman ang titirhan namin doon, mas malaki ito, mas mura kaysa sa inuupahan namin dito sa siyudad. At doon sa tabi ng bahay ay may ginagawang gusali marami mga tigasing lalaki sa paligid siguro ay kokota pa rin ako doon.” ang wika niya

Natawa ako. “Puro ka kalokohan dyan e.”

“Mag ingat ka doon.” dagdag ko pa

“Oo naman. Kapag may oras ay bumisita ka, ipapasyal kita doon.” naka ngiti niyang sagot sabay lakad palayo sa akin.

Pinag masdan ko siya sa pag lalakad..

Tahimik ulit..

Maya maya ay kusang gumalaw ang aking paa at hinabol siya. “Neil!!” pag tawag ko at dito ay humarap siya, nang gigilid ang luha sa kanyang mga mata..

Agad akong yumakap sa kanya “Salamat sa lahat. Parati mo akong babalitaan.” ang bulong ko.

Tumango siya at hinalikan ako sa labi. “Mag ingat ka, huwag tatanga tanga sa pag mamahal.”

Noong mga sandaling iyon ay gumuhit ang kakaibang lungkot sa aking dibdib habang pinag mamasdan kong lumayo ang isang taong nakaka kilala sa akin ng lubos. Si Neil ang aking taga payo, siya ang aking tala arawan at siya rin ang taong nakaka unawa sa akin. Paki wari ko ay para akong nabalian ng isang pakpak sa kanyang pag alis.

Parati kong itinanong sa aking sarili kung saan sulok ng buhay maaaring mag tungo ang mga taong iniiwan at nasasaktan. Kapag ba nag tungo sila sa sulok na iyon ay magiging masaya sila o baka mas lalo pa sila maramdam ng matinding lungkot?

Nakakatuwang isipin na hanggang sa kanyang (Neil) pag alis ay nag bibigay pa rin siya ng payo sa akin. Kung tutuusin ay mas marami siyang experience sa akin pag dating sa mga bagay bagay, siya kasi ang adventurous at mahilig sumubok ng mga bagay na kanyang maisipan. Bagamat paminsan minsan ay nang hihinayan ako dahil punong puno siya ng pag mamahal na maaaring ibahagi sa iba, iyon nga lang ay hindi na siya naniniwala rito dahil na rin sa epekto ng mga negatibong bagay sa kanyang paligid.

Natuto siyang sumakay sa mag kabilang sulok ng buhay, natuto siyang mag laro at makipag laro sa iba’t ibang tao. Sana ay magandang bukas na nakalaan para sa kanya, iyon ang tanging hangad ko habang pinag mamasdan siyang mawala sa aking paningin.

Itutuloy..

BS Part 19

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 2, 2018

Part 19

Araw ng Biyernes, maaga akong pumasok para kumuha ng exam. Sa hallway palang ay nakasalubong ko na si Conor pero hindi ko na siya pinansin. Kunwari ay wala akong nakita. Halos mag iisang buwan na rin mula noong iwasan ko siya. Pilit kong ibinaling sa iba ang aking atensyon ngunit sadyang mapag laro ang tadhana para sa akin. Nabiktima ako ni Bruce the Virgin at noong nalaman ko ang kanyang tunay na pag katao ay huli na ang lahat. Hindi ko na siya na kontak pa, block na rin ako sa kanyang social media. Parang bulang nawala at ang pag mamahal kuno ay nauwi sa gamitan, hanggang doon lang iyon.

“Congratulations Mr. Juno Pascual, ikaw ay naka kuha ng perfect score sa examination. 50 over 50! Very good job! Actually ay wala na akong ganang icheck ang mga natirang papel kaya kung maaari ikaw na lamang ang mag check.” wika ng aming prof

“Bakit naman sir? May sakit po ba kayo?” tanong ko naman

“Wala akong sakit, nag kataon lang na ayokong checkan ang papel ng mga gago mong kaklase. Tiyak na babaha nanaman ng Zero at pulang grado sa finals!” ang wika niya sabay abot sa akin ng mga test papers. Narito ang pangalan ng mga kabarkada ni Conor, hindi na rin naman ako nag taka dahil liga sila ng mga tamad mag aral at panay kaangasan lamang ang alam.

Hindi naman tamad ang aming guro, nag taon lang na matanda na ito at idinadaing na rin ang kanyang mata kapag matagal na nakatitig sa libro o sa papel. Agad ko namang tinanggap ang trabahong pag ccheck upang matulungan na rin siya.

Alas 5 ng hapon noong matapos ang aming klase. Pag labas ko palang ng gate ay hinarang na ako ng grupo ni Conor sa pangunguna ni Gary.

Wala si Conor sa paligid..

“Anong kailangan ninyo?” tanong ko sa kanila

“Alam mo na ang kailangan namin. Akin na yun mga test paper namin at itatama namin ang mga sagot.” ang wika ni Gary

“Hindi pwede, unfair iyon sa lahat. Masisira naman ang kredibilidad ko sa ating guro kung susundin ko ang inyong nais.”

“Ganito nalang, ayusin mo ang pag bibigay ng score sa amin, kapag bumagsak kami sa major exam na iyan ay tiyak na malilintikan sa amin.” ang banta niya habang naka akbay sa akin.

Hindi naman ako kumibo, agad akong pumara ng taxi at umalis sa kanilang tabi. Ganito naman talaga ang lagi nilang gawain, susundan nila ang may hawak ng test paper at ipapa edit ang kanilang papel para maka pasa at maka kuha ng mataas ng score. Hindi naman yata patas iyon para sa aming mga hindi natutulog sa gabi para lang makapag aral.

Sinundan nila ako ng tingin habang sumasakay at ang nakaka pag taka ay naka ngisi sila na para bang may binabalak na hindi maganda.

Pag dating sa bahay ay isang text message na aking narecieve mula kay mama. Pinapupunta niya ako sa pinaka malapit na bar doon sa parke. Hindi ko lang alam kung anong drama niya ngayong gabi. Pero hindi naman ako nag dalawang isip, kahit naka uniporme ay agad ako nag tungo sa lugar kung saan siya naroon.

Pag pasok ko sa loob ng naturang bar ay nakita ko nga si mama na naka upo sa pinaka sulok. Nag iisa ito at halatang wala sa kondisyon. Parang nalugi sa pansitan at niyurakan ng maraming beses.

“Anyare ma?” tanong ko sa kanya

Tumingin siya sa akin at tumungga ng alak. “Nag hiwalay na kami ni Johnny, siguro ay masaya kana ngayon.”

Nag kibit balikat ako. “Bakit naman? Ang sabi mo sa akin ay going strong kayo at walang makakatibag ng pag mamahalan ninyo?”

“Yun ang akala ko e, pero meron pala.”

“Ma, talagang umasa ka na tatagal ang May-December love affair ninyo? Ano bang nangyari? Mag flash back kana!” ang tugon ko

“Wala ako sa mood para isipin pa iyon. Short cut nalang ang ikkwento ko. Edi ayun nga, ngayon ang anniversary namin ni Johnny. Niregaluhan ko siya ng bagong cellphone at ipinakilala niya ako sa kanyang mga magulang.

Pag dating namin sa kanilang bahay ay agad nag salita ang kanyang ama. “Anak, bakit kasama mo ang teacher mo? Naku good evening maam. May ginawa po bang kalokohan ang anak namin sa classroom?” ang bungad ng mga ito

“Teka tay, hindi ko siya teacher.” ang wika ni Johnny

“Ah siya yung landlady sa tinitirhan mong apartment?” ang tanong ng kanyang ina.

“Sya ba ang college dean nyo?”

Edi ayun nga, sinabi ni Johnny ang tungkol sa aming relasyon na ikinabigla naman ng kanyang mga magulang. Syempre ano pa nga ba ang ineexpect ko? Tumutol sila dahil para ko na daw anak si Johnny at halos kasing edad ko lang yung mga magulang niya. Hindi raw kami bagay at mag hanap nalang ako ng kasing edad ko. Dito ko rin nalaman na may anak na pala itong si Johnny sa ibang babae, ang ibig kong sabihin ay may naanakan siyang babae noon pa.

Wala akong nagawa kundi ang umexit habang kumikirot ang aking dibdib. Ang hirap hirap mag mahal. Napapagod na akong masaktan!“ ang pag atunggal ni mama.

“Tama na ang pag inom ma, umuwi na tayo.”

“Siguro masaya kana ngayon dahil hiwalay na kami ni Johnny. Nanalo ka.” ang parang batang pag iyak nito

“Ma, huwag mo naman akong gawing kontrabida sa mala telenovela mong lovestory. Kumokontra lang ako dahil ayaw kitang masaktan at hindi ko nais na makita kang nag kakaganito. Ang dami dami naman kasing lalaki sa paligid bakit bata pa ang nagustuhan mo? Alam mo naman na madumi ang utak ng tao ngayon, kapag batang babae ka at nakitang ang kasintahan mo ay matandang mayaman ang iisipin nila ay ginagamit mo ang pekpek mo para umangat. Kapag naman lalaki ka at ang kasintahan mo ay matandang babae ang iniisip nila ay pera pera lang ang lahat. Ayoko lamang na ganoon ang isipin nila sa iyo, sa inyo ni Johnny.”

“Eh anong kasalanan ko? Nag mahal lang naman ako.”

“Wala ka namang kasalanan ma, minsan ang pag mamahal ay nasa tamang panahon, tamang tao at tamang estado. Kung hindi para sa iyo ay bumitaw ka at huwag nang mag habol.” ang wika ko naman. Nakakatawa lamang isipin na ang mga payong sinasabi ko ay parang mas epektibo mismo sa aking sarili.

Lalong umiyak si mama. “Paano na yung pangarap kong sumaya? Buti pa yung tatay mong abnormal, ayun ibang babae nanaman ang kasama sa mall, mas bata kaysa sa dati. Hindi katulad ko, mag isa nalang at parating malungkot!” ang iyak nito

“Ma, hindi ka naman mag isa dahil nandito ako. Sa lahat ng lalaki sa buhay mo ay ako lang ang hindi aalis sa tabi mo. Ako lang ang tiyak na mananatili sa iyo, mag aalaga at mag mamahal ng totoo. Tungkol naman kay papa, huwag mo na siyang pansinin dahil naka shabu iyon. Dati ay college student ang kasintahan niya, tapos ngayon ay parang high school nalang. Baka sa susunod ay elementary na ang isunod niya.” tugon ko naman.

“Abnormal talaga iyang ama mo. Pero masaya siya, samantalang ako eto umiiyak, malungkot at durog na durog! Gumuho ang pangarap kong mag karoon ng padre de familia sa bahay natin.”

“Padre de familia? Kung hindi kayo nag hiwalay ni Johnny ay handa ba siyang tawagin kong “tatay?” pwede ba ma, tigilan mo na nga ang ambisyon mong iyan. Hindi na kailangan ng padre de familia sa tirahan natin dahil ikaw lang ay sapat na. Nakaya naman natin diba?“

“Gusto ko na mawala.” ang bulong niya

“Hala, ang OA mo naman. Halika na nga umuwi na tayo. Mag pa parlor ka, mag ayos ng sarili at mag paganda para maka kuha ka ng bagong boys! Suportahan taka.” ang wika ko naman sabay hatak sa kanyang palabas ng bar.

“Pag nandyan na e hindi mo naman ako sinusuportahan.” pag mamaktol nito

“Huwag naman kasi yung ka edad ko. Huwag kana mag makipag kompetisyon kay papa na dapat kapag bata at sariwa ang babae niya ay bata at sariwa rin ang lalaki mo. Huwag na kayong mag laban, mabuhay nalang kayo ng masaya at mag kapatawaran.”

Ako yata ang pinaka magaling mag bigay ng payo sa ibang tao. Pero minsan ang mga payong iyon ay kinakailangan ko rin sa aking sarili. Bakit ba magaling tayo mag salita pero kapag tayo na mismo ang nasa ganoong sitwasyon ay hindi rin natin alam ang gagawin?

Alam ko ang pakiramdam ng nasasaktan kaya’t hindi ko maaaring sisisihin si mama sa kanyang reaksyon at pagiging OA doon sa loob ng bar. Sabi nga nila kapag nasasaktan kay maaari mong gawin ang lahat ng bagay na naisin mo, mag pakalasing ka, mambabae, manlalaki, tumakbo, lumundag, tumalon sa ilog o matulog mag hapon. May kanya kanya tayong paraan upang pag hilumin ang ating mga sarili. Minsan ay kinakailangan rin natin ng payo, ngunit kahit ilang payo pa ang ibigay sa atin ng ating kapwa, sa huli, ay tayo pa rin ang masusunod. Tayo pa rin ang gagawa ng unang hakbang upang mapabuti ang ating saril.

Katulad ko, ilang payo ang ibinigay sa akin ni Neil tungkol sa pag ibig ko kay Conorio, ngunit hindi ko pinapakinggan dahil sige pa rin ako sa pag mamahal at pag habol sa kanya. Iyon ay kagustuhan ng aking puso at isipan dahil alam kong doon ako sasaya at sa kabilang banda ay hindi ko rin alam na dito rin ako malulungkot at mawawasak ng husto.

“Ma, huwag kana umiyak. Bukas mo nalang ipag patuloy iyan. Para ka namang si Katryn Bernardo na iniwan sa pelikulang Barcelona.” ang pang aasar ko noong makita itong umaatungal sa sala.

“Namimiss ko si Johnny at ang kanyang amoy.” ang wika nito

“Aso lang ma? Huwag kana mag maktol dyan. Kaya hindi nag work ang relationship mo kay Johnny ay dahil mayroong naka tadhanang mas maganda para sa iyo.”

“Mas maganda? Babae?” tanong niya na parang lutang

“Hala. Ok fine! Mas GWAPO para sa iyo. Ang ibig kong sabihin doon sa maganda ay “magandang bukas, magandang kapalaran. Huwag mo na ngang paguluhin ang sitwasyon. Eto ang kape, inumin mo para mahimasmasan ka.”

Noong mga sandaling iyon ay hindi ako umalis sa tabi ng aking ina, alam kong kailangan niya ako at syempre ay ayoko rin iwan siya ng nang iisa dahil medyo may pag kaloka loka nga itong nanay ko, baka mag lason pa ito o mag patiwakal dahil daig pa niya ang high school student na iniwan ng jejemong jowa.

Itutuloy..

BS Part 20

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 3, 2018

Part 20

Sa pag daan ng mga araw ay unti unting bumalik sa normal ang buhay ni mama, naka focus na ulit siya sa kanyang trabaho at hindi na niya masyadong napapag tutuunan ng pansin ang masakit na pangyayaring pag hihiwalay nila ng lover na si Johnny. Ako naman ay ganoon rin, ang aking buhay ngayon ay napaka ordinaryo na lamang. Papasok sa eskuwela, kakain, uuwi, mag aaral at matutulog. Paulit ulit lang kaya medyo nakakaboring kung minsan pero hindi naman ako nasasaktan o nalulungkot. Marahil ay nakasanayan ko na lamang na mag isa at huwag na maging anino ng iba.

Maaga akong pumasok sa campus upang ibigay sa aking guro ang resulta ng examination. Halos kalahati sa mga ito ay bumagsak kabilang na ang mga kaibigan ni Conor na walang naipuntos ni isa. Malinis na malinis ang kanilang papel at ni hindi nag aksaya ng tinta ng ballpen para sulatan ito.

Pag pasok ko sa silid aralan ay kataka takang naka tingin sa akin ang grupo nila Gary. Maya maya mag tatawanan sila at uubo sabay sabi ng salitang “Bakla!” Babahing sila isa isa at mag tatawanan..

Umarte akong walang alam, inosente at hindi ko sila pinag aksayahan ng pansin hanggang sa maya maya ay muli nanaman sila bumahing. “Acchuuu! Amoy paminta!” ang wika nila dahilan para matahimik ako.

“Uy Juno, alam mo ba mayroon daw bakla sa classroom na ito. May nakuha raw silang picture ng isang estudyante dito sa all boys school na mayroong kayakapang lalaki.” ang wika ng katabi ko sa silya. Napako ako sa aking kinalalagyan at dito ay nag simula akong pag pawisan ng malamig. Nakakapraning na baka ako ang kanilang tinutukoy o pinariringgan.

“Ayos ka lang ba?” tanong ng seat mate ko

“Ah e oo naman.” naka ngiti kong tugon bagamat kumakabog ang aking dibdib

Habang nasa ganoong posisyon ako ay hindi ko sinasadyang napalingon kay Conor na noon ay nakatingin rin sa akin. Agad ko naman itong binawi at ibaling sa iba ang aking mata. Batid ko naman na alam ni Conor ang aking tunay na pag katao ngunit hindi naman niya magagawang siraan ako o ipag kalat yung nangyari sa pagitan naming dalawa.

Noong araw ring iyon ay ipost ng aming guro ang resulta ng examination. Dito ay nakita nila Gary na ang kanilang marka ay bagsak. Zero ang exam at wala silang kahit na anong record. Lalo silang namula sa galit na napatingin sa akin ng matalim. Hindi ko ginawa ang kanilang nais na dayain ang examination katulad ng madalas nilang gawain nitong mga nakakaraang term kung saan tinatakot nila o pinag babantaan ang mga nag ccheck ng exam. Ngunit iba na ngayon dahil ayokong maging accessories of the crime o nang pandaraya nila. Sana ay nag aral silang mabuti, sana ay hindi sila bumagsak o may nasagot sila kahit kaunti. Pilit kong iniiwas ang aking sarili sa grupo ni Conor, mukhang most wanted ako sa kanilang paningin. Hindi naman ako nag kasala at ginawa ko lamang ang tama.

Bandang alas 4 ng hapon noong matapos ang aming klase. Habang nag aabang ako ng sasakyan sa waiting shed malapit sa campus ay isang malakas na hampas sa likod ang tumama sa aking katawan at kasabay nito ang pag suklob ng sako sa aking ulo. Pinilit kong lumaban ngunit suntok at sipa lamang ang aking tinamo. Sa tingin ko ay umabot sa sukdulan ang galit ng mga kaibigan ni Conor kaya nagawa nanaman nila akong dakipin sa ikalawang pag kakataon.

Katulad ng dati ay dinala nila ako sa ilalim ng tulay kung saan naroroon ang kanilang hideout. Pag alis nila ng sako sa aking ulo ay tumambad sa aking paningin ang mukha ni Gary, galit na galit ito habang hawak ang kanyang pang hampas. “Anong sabi ko sa iyo, ayusin mo ang resulta diba? Bakit mo kami nilaglag?” ang tanong niya

“Sana ay nag aral kayong mabuti para mayroon kayong nasasagot. Huwag ninyong sanayin ang iyong mga sarili sa pandaraya dahil para niyo na ring niloloko ang inyong sarili!” sagot ko

“Aba yabang mo ah. Kayabang mong bakla ka!” ang sigaw ni Gary

“Achuuu! Bakla!” ang wika ng iba pa at nag tawanan sila

“Alam namin ang kabaklaan mo Juno.” Dagdag pa nila sabay kuha sa kanilang cellphone. Dito ay ipinakita niya sa akin ang isang larawan, kuha ito sa harap ng lumang gusali kung saan kami madalas tumambay ni Neil. Makikita sa larawan ay ang aming pag yayakapan. Ito yung eksena kung saan nag paalam ni Neil sa akin, niyakap ko siya ng mahigpit at nag pasalamat.

“Paano?” tanong ko

“Hindi mo ba alam na malapit lang ang bahay namin sa gusaling iyon? Aksidenteng napadaan ako doon noong makita kitang may kayakapan. Nag halikan pa nga kayo hindi ko lamang nakuhanan dahil mabilis e. Grabe baklang bakla ang eksena!” pag mamalaki ni Gary

“Achuu! Isa kang pamintang durog! Napeke mo kami! Niloko mo kami! At bilang ganti ay ikakalat namin sa buong campus ang kabaklaan mo para malaman nila na isa kang pamintang durog!” ang pang iinsulto pa nila sabay tawanan.

Natahimik lang ako at napako ang aking tingin sa lupa. “Anong masama sa pagiging ganito? Mabuti akong tao hindi katulad ninyo na walang ginawa kundi ang mamerwisyo ng kapwa!” tugon ko

Isang malakas na sipa ang tumama sa aking mukha. “Putang ina baklang ito! Sasagot ka pa? Baka gusto mong pasakan ko burat iyang bibig mo!” galit na wika ni Gary

Ilang malalakas na suntok pa ang tumama sa aking katawan hanggang sa mapadapa nalang ako sa lupa. Habang nasa ganoong posisyon ako ay may narinig akong humitong motor sa di kalayuan. Noong imulat ko ang aking mata ay nakita ko si Conor na lumalakad patungo sa amin. “Hayaan ninyong si boss ang bumugbog sa baklang iyan!” utos ni Gary at dito ay muli nila akong ibinangon at itinayo.

Nilagyan nila ng sigarilyo ang aking bibig at sinindihan ito dahilan para pumasok ang usok sa aking ilong kaya napa ubo ako. “Puta hindi marunong mag yosi si Bakla. Siguro puro burat ang niyoyosi mo kaya hindi ka sanay sa totoong sigarilyo.” Pang iinsulto pa nila

Tawanan..

Maya maya lumapit sa aming harapan si Conor at napatingin ito sa akin. Bugbog sarado ang aking mukha at ang aking uniporme ay napaka dumi pa dahil sa ilang beses kong pag sadsad sa lupa. “Boss binagsak tayo ng baklang ito! Ano wawasakin na ba natin ang mukha nito?” wika ni Gary.

Napatingin sa akin ng seryoso ang kanilang lider..

Kumilos si Conor at hinawakan ang aking labi na may dugo saka niya ito inalis gamit ang kanyang hinlalaki.

“Upakan mo na boss. Dyan sa gawing ilong para hindi na siya makalaban ng Miss Gay!” pang gagatong ng ibang kasamahan niya

Napatingin sa kanila si Conor..

Tahimik..

“Pauwiin nyo na iyan.” ang pag basag ni Conor sa katahimikan na ikinagulat ng kanyang mga kasamahan.

“Pauwiin? Iyan ang dahilan ng ating pag bagsak! Ang akala ko ba ay ikaw ang leader namin? Ang kalaban namin ay kalaban mo rin? Ang kinaiinisan namin ay kakainisan mo rin? Bakit iaabsuwelto ang baklang ito?” tanong ni Gary

Tumingin sa kanya si Conor “Hindi siya ang dahilan ng pag bagsak ninyo. Hindi kayo nag aral kaya kayo bumagsak. Pauwiin nyo na iyan.” ang sagot nito

“Pauwiin? Gago ka ba? Hindi ako papayag na papaalisin iyan nang hindi nababasag ang mukha. Galit na galit ako at nangangati ang kamao ko ngayon!” ang pag tutol ni Gary at maya maya ay bigla nalang lumanding ng malakas ang kanyang kamao sa aking mukha

Isang malakas na sapak na hindi ko napansin. Dahilan para matumba ako at mapa higa sa lupa.

Hindi pa natapos ang pag aamok ni Gary lumundag pa ito sa akin at noong aktong susuntukin ako ay siya namang pag hila ni Conor sa kanyang likuran.

“Putang ina! Bakit ba pinag tatanggol mo ang isang ito?” ang tanong Gary

Hindi sumagot si Conor..

“Ah oo alam ko na, naalala ko noon sa parke ay may binugbog na dalawang batang lalaki. Binugbog ng mga kaedad nila. Muntik ko nang makalimutan na kayong dalawa iyon! Ikaw iyon Conor! Bugbog sarado ang mukha at walang nagawa kundi ang umiyak nalang habang umuuwi sa kanilang bahay!” ang natatawang wika ni Gary na hindi maitago ang galit.

Tumingin sa kanya ng masama si Conor. Iyon ang ayaw na ayaw niyang maalala..

“Bakit ganyan ka makatingin? Nag tataka ng ako kung bakit ikaw ang leader e lampa ka at iyakin pa. Siguro ay bakla ka na rin kaya ayaw mong saktan ang kapwa mo! Achuu!” ang pang aasar pa nito sabay pakita ng aking larawan may ka akap na lalaki.

“Tingnan mo, siguro ay ikaw ang kayakap ng baklang ito kaya pinag tatanggol mo siya!” ang pang aasar pa ni Gary.

Maya maya ay nag lakad ito at umupo sa upuan ni Conor. Mayabang ang kanyang dating at talagang siya na umastang lider ng grupo. “Simula ngayon ay sa akin na ang silyang ito. At nga pala Conor, mag deliver ka ng dalawang case ng alak at softdrinks sa bahay namin mamaya. Diba trabaho mo iyan? Delivery boy?” ang pang iinsulto nito habang pinipindot ang kanyang cellphone at pinag mamalaking isene-sent ang aking larawan sa mga estudyante ng campus.

Habang nasa ganoong posisyon siya ay bigla nalang hinablot ni Conor ang kanyang cellphone. Hinila rin siya nito patayo at pinaulanan ng mag kakasunod na suntok.

Nahiga si Gary at dito patuloy pa rin ang mala hayop na pag atake ni Conor. Galit na galit ito at talagang nanginginig. Unang pag kakataon na makita ko siyang nawawala sa sarili. Hinawakan niya ang cellphone ni Gary at binasag ito ng binasag hanggang sa mag ka kalas kalas. “Mag kaibigan tayo diba? Bakit tayo nag lalaban?!” ang bugbog saradong wika ni Gary

Hinawakan siya ni Conor sa leeg at mariin itong sumagot “Hindi kita kaibigan!” ang sagot niya sabay bitiw sa kanyang pag kakahawak.

Tumama pa ang ulo ni Gary sa lupa..

Agad na lumapit sa akin si Conor, hinawakan niya ako sa braso at hinila paalis sa kanilang hideout. Inakay niya ako sa motor at dito ay pinasakay..

Madilim ang daan at ang tanging tanglaw namin ay ang malamlam na ilaw sa mga poste ng kalsada. Nakadukdok ako sa balikat ni Conor at dito ay hindi ko na napigil ang aking pag iyak dahilan para ihinto niya ang sasakyan at inalalayan niya ako para maupo sa parke kung saan kami madalas nakatambay noon.

Tumabi siya sa akin at inilagay ang aking ulo sa kanyang balikat. “Bakit iniligtas mo pa ko? Akala ko ba ay ayaw mo akong makita?” tanong ko

“Gusto ko lang. Hindi na mahalaga kung bakit.” sagot niya.

“Salamat.” ang bulong ko at bilang sukli ay ginusot niya ang aking buhok at hinayaan akong naka hilig sa kanyang balikat.

Tahimik ulit..

“Maayos na kami ni Itay, nag uusap na kami ngayon.” ang wika niya.

“Mabuti naman kung ganoon. Bakit nag bago ang loob mo para sa kanya?” tanong ko

“Dahil ayoko nang mabuhay sa galit at hinanakit. Napag tanto ko na hindi dapat kamuhian ang lahat ng bulaklak nang dahil lang sa natinik ka ng isang rosas. Na hindi dapat bumitiw sa mga bagay na mayroon ka nang dahil lang sa nawalan ka dati. Gusto kong ibalita sa iyo iyon, na maayos na kami ng aking ama ngunit batid kong galit ka sa akin.” wika ni Conor

“Hindi maganda ang mabuhay sa poot at galit. Minsan ito ang dahilan kung bakit nakakalimutan mo ang iyong sarili. Ang tanging paraan para maging masaya ay ang matutunan mong iwaglit ang mga bagay na nag papalungkot sa iyo.” sagot ko

Tumango si Conor at maya maya ay dumukot siya panyo sa bulsa. Pinahiran niya ang aking labi at pisngi na may pasa. “Ayos lang ako. Hindi mo na kailangan gawin iyan.”

“Ihahatid na kita sa inyo.” ang wika niya at sumang ayon naman ako.

Umangkas ako sa kanyang likuran at habang pilit na tinitiis ang mga tama sa aking mukha. “Noong nakipag away ako sa parke ay hindi ka nag dalawang isip na tulungan ako kahit alam mong masasaktan ka. Natatandaan ko pa rin iyon.” ang wika niya

“Dahil kaibigan ang turing ko sa iyo noon.” ang tugon ko naman.

“Ngayon ba?” tanong niya

Hindi ako sumagot, idinukdok ko lang ang aking ulo sa kanyang balikat..

Pag dating sa bahay ay agad akong pumasok sa tarangkahan. Hindi ko na siya nagawang anyayahan sa loob dahil ayoko nang isipin niyang aabusuhin ko ulit ang kanyang katawan. Ayoko na ring nag dagdagan pa ang sakit ng aking ulo.

Gayon pa man ay maigi ko pa ring pinag masdan ang kanyang motor palayo at dito ay bumalik sa aking isipan yung usapan namin kanina tungkol sa nakaraan.

Flash back

Umangkas ako sa kanyang likuran at habang pilit na tinitiis ang mga tama sa aking mukha. “Noong nakipag away ako sa parke ay hindi ka nag dalawang isip na tulungan ako kahit alam mong masasaktan ka. Natatandaan ko pa rin iyon.” ang wika niya

“Dahil kaibigan ang turing ko sa iyo noon.” ang tugon ko naman.

“Ngayon ba?” tanong niya

Hindi ako sumagot, idinukdok ko lang ang aking ulo sa kanyang balikat.

Bagamat gusto kong sabihin na “higit pa sa kaibigan ang nais ko sa kanya. Mahal ko siya at hinding hindi mawawala iyon.”

Itutuloy…

BS Part 21

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 4, 2018

Part 21

“Juno ano bang nangyari dyan sa mukha mo? Sinong gumawa sa iyo niyan?” ang gulat na tanong ni mama noong makita ang aking mukha na tadtad ng band aid at pasa.

“Napaaway lang ako ma. Wala ito.” ang sagot ko naman.

“Napa away? Mukhang mali yata ako ng desisyon na ipasok ka dyan sa all boys school na iyan! Baka naman puro haragan at walang modong lalaki ang barkada mo kaya ka nadadamay sa mga gusot at awayan na iyan? Mabuti pa ay pupunta ako sa campus ninyo upang makausap ang inyong head!”

“Ma, wag na. Ayos lang ako. Matanda na ako, kayang kaya ko na ang aking sarili.”

“Basta Juno ha, alam mo na ang tama sa mali, huwag kang nakikipag barkada sa mga sanggano at mahilig sa gusot. Kunin mo yung ointment at panlinis doon sa cabinet. Hindi gagaling iyan kung tatakpan mo lang ng band aid.”

Si mama mismo ang nag linis ng mga sugat ko sa mukha. Kitang kita ko ang pinag halong pag aalala at pag inis sa kanyang mata noong mga sandaling dumadampi ang bulak sa aking pisngi. Naasar lamang daw siya dahil parati akong nakikipag away hindi ko lang masabi sa kanya ang totoo dahil baka pati siya ay madamay pa. Kilala ko ang grupo ni Gary at habang tumatagal ay mas lalo silang nagiging atat na guluhin ang nais nila guluhin. Ilang beses na rin silang naireport sa pulisya ngunit dahil nga nakaka angat sila sa buhay ay napapawalang bisa lang ito.

Alas 9:30 ng umaga noong mag pasya akong pumasok sa campus. Bagamat late ako ng 15 minutos ay nag lakas loob pa rin akong pumasok sa classroom. Pag bukas ko ng pinto ay natingin lahat sa akin, ang iba ay nagulat dahil puro pasa ang aking mukha.

Katulad ng dati ay binahing nanaman ang mga kasamahan ni Gary at saka sila nag tawanan..

“Quite! Late ka Juno. Anong nangyari sa mukha mo?” ang tanong ni Sir Madrid

“Aksidente lang sir.” tugon ko

“Take your seat.” utos niya

“Achuuu! Amoy pamintang durog!” ang pag basag nila

Tawanan ulit..

Pati ang guro ay natawa rin. “Balita ko ay mag homo dito sa classroom. Parati ko kayong pina aalalahanan na huwag kayong magiging mga bakla dahil sayang ang mga titi ninyo kung pwet lang na may tae ang makikinabang. Hindi tanggap ng lipunan ng mga bakla at mababa ang tingin sa kanila. Gusto nyo bang maging katulad nila? Tama ba Juno? Ikaw ang homosexual dito diba? Kalat na kalat ang larawan mo sa all boys school na ito.” ang diretsong wika ng guro.

Natahimik ako at nakaramdam ng panginginig sa aking katawan. “Ngayon ay pinag tatawanan ka. Alam mo naman na bawal ang bakla sa paaralang ito. Lahat dito sa paligid mo ay tunay na lalaki mukhang insulto sa kanila ang mahaluan ng itlog na bugok.” ang wika pa ng guro na may halong discrimination.

“Achu!” bahing ni Gary

Tawanan nanaman sila..

“Tama na sir. Hindi naman yata tama na ikaw pa ang manguna sa pang iinsulto sa katulad ko. Isa kang guro at ang tungkulin mo ay turuan kami ng mabuting aral at hindi manguna sa pangungutya ng iba.” ang sagot ko

“So sinasabi mo na ako ay masamang impluwensya ganoon ba?” ang tanong niya habang lumalapit sa akin.

“Hindi sa ganoon, ngunit ang iyong mga salita ay dapat isinasaayos at pinipili dahil isa kang propesyonal. Sir, kahit kailan ay hindi naging masama sa mata ng lipunan ang mga bakla, hindi sila mababang uri at lalong hindi sila itlog na bugok katulad ng iyong sinasabi. Alam mo kung ano ang mababa? Ang mga utak ninyo! Ang inyong mga mata ay makasalanan dahil kayo mapanghusga.” ang sagot ko

“Huwag kang umasta na parang napaka talino mo, ako pa rin ang guro mo kaya’t sa akin ka pa rin makikinig.”

“Tatakpan ko nalang ang tenga ko kaysa makinig sa iyo. Ang mga guro ay ang pangalawang magulang namin, kayo dapat ang nag tatanggol at umuunawa sa aming kalagayan, pero mali. Ikaw pa mismo ang nang hihila sa amin pababa. Guro ka ba talaga o nag papanggap lang?”

Bumakas ang galit sa mukha niya at tila nakaramdam ito ng malaking pang iinsulto. “Drop kana sa klase ko at humanda ka dahil ipapa kick out kita dito! Shit ka! Putang ina mo!” ang galit na galit na salita nito sabay batok sa akin ng kanyang libro.

“Hindi mo na ko kailangan ipa kick out dahil ako na mismo ang aalis sa paaralang ito. Hindi ako nababagay sa mga makikitid ang utak at mapang husgang mag aaral dito!” ang sigaw ko. Isang discrimination ang pinaiiral ng aking guro. “Huwag mong turuan ang mga mag aaral dito kung paano maging makitid ang utak. Hindi ka guro sa aking paningin.”

Binatukan nya ulit ako ng libro ang ulo. Tatlong beses na malalakas.

“Putang ina sasagot ka pa!!”

Hindi na ako nakapag pigil “Putang ina mo rin sir! Hindi ka dapat igalang!” ang sigaw ko at kasabay noon ay ang mabilis na pag tayo ni Conor sa aking likuran.

Lumapit siya sa aming guro..

“Plak!”

Isang malakas na suntok sa mukha ang iginawad niya dito. “Bakla ka rin kaya huwag kang mag malinis. Baka gusto mong saksakin ko ang live in partner mong batang highschool sa apartment mo.” ang wika ni Conor at isa pang malakas na suntok ang pinakawalan niya sa mukha nito.

Maya maya ay lumapit siya kay Gary.

“Plak!!”

“Plak!”

Inupakan niya ng dalawang beses ang mukha nito at saka iniuntog sa desk.

Mabilis na lumakad patungo sa akin si Conor at hinawakan ako sa braso. Hinila niya ako palabas ng classroom kung saan humahabol ang guro na galit na galit at tumutulo ang dugo sa basag na ilong.

Nag tatakbo kaming dalawa palabas ng gate. Hila hila niya ako habang nakahawak sa aking kamay.

Mahigpit ang kanyang pag hawak na para bang sinasabi niyang tumakas kami sa tunay na mundo.

Hindi ko na alam kung ilang minuto na kami tumatakbo basta natagpuan namin ang aming mga sarili na naka upo sa roof ng lumang gusali kung saan kami madalas tumambay ni Neil. “Nasaktan ka ba?” tanong ko kay Conor

“Tsk, sila ang nasaktan. Matagal nang namumuro sa akin ang gagong teacher na iyon. Parati rin akong pinag iinitan noon.” ang wika ni Conor sabay upo at nag sindi ito ang sigarilyo.

“Salamat ulit sa pag tatanggol sa akin.” ang wika ko naman.

“Ayos lang. Dapat ay matuto kang ipag tanggol ang sarili mo. Sa marahas na pamamaraan. Minsan ang mga salita natin ay nakakahiwa ngunit hindi ito sapat upang matuto ang pinag sasabihan mo dahil kadalasan ay papasok lang ang mga sinasabi mo sa kanang tainga niya at lalabas sa kaliwa. Ang kinakailangan ay samahan mo ito ng mag asawang sapak para may markang maiiwan.” ang wika niya habang bumubuga ng usok.

“Hindi ako marunong non.” ang sagot ko na may halong hiya habang tumatabi sa kanya.

“Lahat ng galit mo ay ilagay mo sa iyong kamao pag katapos ay BOOM ihataw mo sa kalaban. Tingnan ko lang kung hindi sila matuto ng leksyon.”

Natawa ako..

Maya maya ay tumahimik ang paligid..

Napako ang aking paningin sa kalayuan at kasabay nito ang pang gigilid ng luha sa aking mga mata. “Wala naman akong ginagawang masama. Bakit kailangan akong saktan ng ganito?” ang tanong ko naman.

“Isipin mo nalang na mas superyor ka sa mga ordinaryong tao sa paligid mo. Mas malawak ang pang unawa mo sa mga bagay bagay higit sa kanila.” sagot ni Conor sabay sabot ng panyo sa akin.

“Teka, bakit parati mo akong sinasamahan? Lalo kang mapapahamak sa ginagawang pag tatanggol sa akin.”

“Mapahamak? Patawa ka ba? Matagal na akong napapahamak. Hindi na ako takot. Masaktan ka, maging masaya, o kahit ano pang gawin mo. Lahat ng iyan ay kasama sa kahulugan ng buhay.” wika ni Conor habang naka lingon rin sa kalayuan.

Maya maya ay napa buntong hininga siya at nag salita ulit.

“Kahulugan ng buhay. Marami iyan dahil halos lahat ng bagay sa ating paligid at nag bibigay ng kahulugan dito.

Sabi ng pako “Tanggapin mo ang lahat ng sakit kahit paulit ulit ka nilang pinupukpok at sinasaktan.”

“Dapat ay cool ka lang” iyan naman ang sabi ng freezer

“Maging marahas ka at saktan mo ang nais mong saktan.” ang sabi ng Martilyo.

Ang sabi naman ng kutsilyo ay “dapat maging matalim ka at matalas sa lahat ng pag kakataon.”

“Mag bigay ka ng liwanag at maging tanglaw sa buhay ng iba.” iyan naman ang wika ng Apoy

“Dapat ay parati kang nasa oras at parating updated.” iyan naman ang hirit ng orasan at kalendaryo.

“Mag tipid ka at matutong mag laan para sa iyong sarili.” ang sabi ng iyong pitaka.

“Matuto ka at maging aral ang lahat ng pang yayaring pinag daanan mo para sa susunod ay hindi kana madadapa ulit.” iyan naman ang sabi ng ating pag kakamali.

Halos lahat ng iyan ay napag tanto noong mag isa akong kumakayod para sa amin ni nanay. Halos lahat yata ng aral ay napag daan ko kaya heto naging matigas ako at hinubog ng pag kakataon. Ang mundo, sa totoong buhay ay hindi yung makukulay na paintings o larawan na nakasabit sa dingding. Hindi ito yung may rainbow, may araw, may puno at makukulay na bulaklak.“ ang wika ni Conor habang nakatanaw sa kawalan.

Ang mga salitang binigkas niya ay puno puno ng aral na labas nag pahanga sa akin. Marahil nga ay talagang hinubog na siya ng hirap kaya’t mas lumawak ang kanyang pang unawa at mas maging mahusay sa diskarte. Tunay ngang hindi lahat ng aral ay matutunan sa apat na sulok ng classroom, dahil hindi ka tuturuan ng math, english at science na maging matatag at matapang sa lahat ng pag kakataon.

Tahimik ulit..

“Salamat.” ang bulong ko kay Conor

Tumingin siya sa akin at inabutan ako ng yosi “Gusto mo?” tanong niya

Kinuha ko ang yosi..

At inilagay ito sa aking bibig..

“Hindi ako nag yoyosi. Gusto ko lang na parehong may nakalagay sa ating bibig.” ang wika ko naman.

“Natatakot ka pa ba?” tanong niya

Umiling ako. “Hindi.. Dahil alam kong nandyan ka.”

Walang reaksyon si Conor sa aking sinabi. Bumuga lang siya ng usok sa bibig at inakbayan ako.

Kapwa kami naka upo sa rooftop at naka tanaw sa paligid. Mukhang dito lang kami hanggang sa lumubog ang araw sa kalangitan.

Itutuloy..

BS Part 22

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 5, 2018

Part 22

“Juno, umaga na. Late kana!” ang pang bubulabog ni mama.

“Hindi ako papasok ma. Ayoko na pumasok!” ang sagot ko habang naka kulubong ng kumot.

“Aba e bakit hindi? May sakit kaba?”

“Wala po. Basta ayoko lang.”

“Alisin mo nga iyang suklob sa mukha mo para kang kriminal na natimbog sa kalye ah.” ang sermon ni mama sabay batok sa akin.

“Ma, nakakababa ng IQ ang pambabatok.” reklamo ko naman.

“Teka tumawag sa akin ang campus nyo. Pinapupunta ako doon dahil mayroon daw ikaw behavior problem. Bakit mo naman inaway at minura ang guro mo? Alisin mo nga iyang suklob mo.” ang gigil na utos ni mama sabay hatak ng kumot sa aking mukha.

“Ayoko nang pumasok doon.” ang sagot ko

“Aba, bakit? Hindi naman kita tinuruang mambastos ng kapwa. Bakit kailangan mong pakitaan ng kasamaang ugali ng teacher mo?”

“Dahil masama rin ang ugali niya. Dapat lang sa kanya iyon! Hindi na ako papasok sa paaralang makikitid ang utak.”

“Napapano ka ba Juno? Bakit kailangan mong gawin ito? Nag rerebelde ka na naman ba sa akin dahil mayroon akong dinedate na bagong lalaki ngayon? Hindi na siya bata at kasing edad ko na ito kaya wala kang masasabi sa akin ngayon.”

“Hindi nga ma, wala itong kinalaman sa lalaki mo. Hindi rin ako nag rerebelde.”

“Eh bakit nga ginagawa mo ito? Naguguluhan na ko. Mag salita kana kasi! Ano bang problema?!”

“Gaano mo ba ako kakilala mama? Alam mo ba ang lahat tungkol sa akin?” ang seryoso kong tanong sa kanya dahilan para siya matahimik.

“Ano bang dapat kong malaman tungkol sayo? May pinatay ka ba? O ninakawan? O nirape? Ano?” tanong niya

“Na iba ako sa ordinaryong tao. Na hindi ako katulad nila.” seryoso kong sagot

Natawa si mama “10 taong gulang ka palang noong iwan tayong dalawa ng iyong ama, simula noon ay ako na ang nag palaki at nag alaga sa iyo. Itinaguyod kita nang mag isa at hindi ko pinakinggan kung ano man ang sasabihin sa akin ng ibang tao. Sinasabi nila na may kalandian daw akong taglay kaya iniwan ako ng aking asawa, ang sabi naman nung iba ay inanakan lang ako ng kung sinong lalaki at iniwan mag isa. Nabuhay ako sa pang huhusga at sa masasakit sa salita ng aking kapwa pero ni minsan ay hindi ako sumuko sa pag mamahal at pag aaruga sa iyo. Kung iisipin mo ang sinasabi sa iyo ng ibang tao ay hindi ka mabubuhay ng payapa. Kilala kita anak.. alam ko kung ano ka at tanggap ko iyon.”

“Edi alam mong hindi ako tuwid na lalaki. Na isa akong..”

“Bakla?” tanong niya

“Oo.” sagot ko

“Ako ang nanay mo, pinalaki kita kahit may sungay kana ngayon dyan sa ulo mo. Matagal ko nang alam iyan, noong nag lilinis ako ng iyong silid ay may nakita akong larawan ng hubad na lalaki sa ilalim ng iyong kama. May mga dvd at vcd rin ng dalawang lalaking nag tatalik. Hindi ko ito pinansin at simula noong mga oras na iyon ay mas lalo pa kita minahal dahil espesyal ka.” ang naka ngiting wika ni mama

Napatingin ako sa kanya at dito ay unti unting pumatak ang luha sa aking mga mata..

“I love you ma..” ang tangi kong nasabi

Natawa si mama at niyakap niya ako “mahal na mahal rin kita anak.” bulong niya habang niyayapos ang aking likuran.

Tila ba unti unting gumaan ang aking pakiramdam, iba pa rin talaga ang yakap ng isang magulang dahil pilit nito tinutunaw ang anumang negatibong bagay sa aking dibdib. Para kong isang ibon na nakawala sa hawla na aking kinukulungan. Ibayong sigla at lakas ng loob ang lumulukob sa aking pag katao dahil sa kanyang pag mamahal. At noong mga sandali ring iyon ay ikinuwento ko sa aking ina ang pangyayari sa loob ng silid aralan kung saan ipinag tanggol ko lamang ang aking sarili laban sa mapang husgang mata ng lahat.

Sinabi ni mama sa akin na kung hindi ako komportable sa kalagayan ko sa paaralan ay maaari akong lumipat. Mga bagay na pinag iisipan kong mabuti lalo’t sa tingin ko hindi na rin makakabuti na manatili pa ako doon. Ang lahat ay nakadepende pa rin sa sitwasyon.

“Pre, kamusta?” ang bati ng isang pamilyar na mukha na nakasalubong ko sa isang convenient store

“Benj ito, yung kaibigan ni Neil. Remember? Nagkita tayo noon sa sentro.” ang naka ngiti niyang wika.

Nangiti ako “oo naman, naalala kita. Kamusta?”

“Ayos lang, nabalitaan ko na nasa probinsya na pala si Neil. Sayang yung plan natin mag sex no?” ang casual niya salita na walang kahiya hiya. Para bang usapang kendi lang sa kanya ang sex.

“Oo, doon na sila nag sstay ngayon. Pero nangako naman siya na bibisita rito sa bakasyon.”

“Sayang naman. Nga pala, anyare sa mukha mo? Nakipag away ka ba?” tanong niya

“Napa away lang ako. Mawawala rin ito.” ang wika ko naman.

Natawa siya “naku dapat ay inaalagaan natin ang ating mukha. Alam mo naman sa panahon ngayon kapag panget ka ay hindi ka bebenta sa merkado. Tingnan mo ako, iniingatan ko ang aking mukha dapat ay laging fresh at maayos ang dating.” ang hirit niya habang naka ngiti. Halata namang may foundation at liquid concealer ang mukha niya.

Naupo kami sa silya malapit sa pinto. “Matagal na ba kayong mag kakilala ni Neil?” tanong ko

“Hindi naman, mga ilang weeks palang kami mag kakilala pero 5 times na kaming nag sesex. May mga video pa nga ako na inupload doon sa twitter, mga clips sa sex namin. Napanood mo na ba? Ifollow mo naman ako. Need ko kasi maka 7k followers eh.” ang tugon niya

“E titingnan ko kung okay pa yung twitter ko. Bakit kailangan ilagay mo pa sa social media ang sex nyo? Edi mapapanood iyon ng lahat? Paano pag kumalat?” ang tanong ko ulit.

Natawa siya “Iyon nga aim namin. Ikalat ang aming mga video para mas dumami ang aming followers. Ang pag kakaroon ng ganoong account ang easiest way to stardom! Mas marami kang video mas maraming magiging followers. Hindi naman kita ang mukha, kini keep naman namin ang identity ng aming nakaka sex. Katulad ng isang clip na ito.” ang wika niya sabay pakita ng video sa cellphone.

Ipinakita sa video ang isang lalaking nakatuwad habang mayroong naka kabayo sa kanyang likuran. Naki blurd ang kanilang mga mukha at may takip pa ng emoticon para makasiguradong hindi siya makikilala. “See, ako yung bottom na naka tuwad at si Neil naman yung bumibira sa akin. Diba di mo kami makikilala basta basta. Teka, gusto mo ba?” ang tanong niya

“Gusto ang ano?” ang tanong

“Iyutin mo ko ngayon. Gawa tayo ng video. May place ako malapit dito. Ano tara?” ang pag yaya niya.

Natawa ako “pass muna ako.”

Natawa rin siya “basta itext mo ako kapag trip mo ha.” ang wika niya at habang nasa ganoong posisyon kami ay may lumapit na isang lalaking borta sa amin.

“Uy, kanina ka pa ba dyan?” tanong ni Benj.

“Kadarating ko lang. Bibili lang ako ng condom.” ang wika ng bagong dating. “Kasali ba siya?” tanong pa nito

Natawa si Benj. “Pass muna sya. Tayo nalang muna.”

Nawalan ako ng kibo, parang ordinaryong usapan nalang sa kanila ang sex. “Alam mo ba na yung bortang iyon ay si MasterKantot sikat siya sa social media mayroon siyang 40k followers at lahat ng sex video niya ay umaabot sa 100k hits. Im sure sisikat na rin ako. Ifollow mo ako ha.” ang wika pa niya sabay tayo sa kanyang kinauupuan ang mabilis lumapit sa bagong dating na kasamahan.

Natawa lang ako at agad na tumayo para kunin ang aking pinamili. Tila ba nawalan ako ng interes sa pakikipag trip sa iba noong matutong tumibok ang puso ko para sa isang tao. Seryosong tibok at seryosong pag mamahal ang nararamdam ko, yung tipong kahit alam kong walang pag asa o malabong mangyari ang nais ko, makita ko lang siya o makausap ay labis na ang kaligayahan ko. Hindi naman ako madamot pag dating sa pag mamahal, masaya na ako nararamdaman ko ito. Patunay na ako ay isang buhay at hindi isang manhid na walang pakiramdam.

Pag dating ko sa bahay ay naabutan ko si mama na dala dalang isang bote ng softdrinks at tinapay na galing sa bakery. “May bisita ba ma?” tanong ko

“Meron, lalaki.” ang wika niya

“Lalaki mo?” tanong ko

“Hindi.. Lalaki mo.” ang sagot niya at noong pumasok kami sa sala ay nakita kong naka upo si Conor doon at nanood ng sponge bob.

Natatawa pa ito habang pinanood ang naturang cartoons parang batang naka ngisi na hindi mo malaman.

“Ano ginagawa mo dito?” tanong ko

“Juno, hindi ganyan ang pag tanggap sa bisita. Bakit ganyan agad ang tanong mo?” puna ni mama

“Nagulat lang ma. Eh bakit nandito ka?” tanong ko ulit.

“Galing ako sa campus. Hindi ako pinapasok doon dahil na kick out ako. Ikaw naman ay pinadalhan nila ng sulat. Kaya ako nandito ay para iabot ito sa iyo.” ang wika niya

Alam ko na kung ano ito “warning at pinag rereport ako doon tungkol sa isang mabigat na violation na pag sagot at mag mura sa guro.” ang wika ko

“So mag rereport ka ba?” tanong niya

“Hindi ko alam.” ang wika ko naman.

Natawa siya at maya maya dumukot ng sigarilyo. “Bawal ang yosi dito. Doon ka nalang sa labas mag yosi.” pag bawal ko

Tumayo siya at lumabas kaya sumunod rin ako. Dinala ko ang miryenda at kapwa kami naupo sa bangkong pahingahan sa gilid ng bahay. “Hindi ko alam kung pupunta ako. Natatakot ako na husgahan nila muli.”

“Kung gawin nila yon ay dapat matuto kang ipag tanggol ang sarili mo. Hindi sa lahat ng oras ay maaari ka nilang hamakin. Kapag nasanay sila ay habang buhay kana nilang hahamakin.”

“Sana ay kasing tapang mo ako.” ang tugon ko.

Tahimik..

Maya maya ay biglang humangin ng malakas at mula sa langit ay bumuhos ang ulan. Hindi naman ito malakas ngunit nag bibigay pa rin ng ibayong lamig.

“Sana ay kasing tapang rin ako ng ulan.” ang wika ko habang naka tingala.

“Bakit?” tanong niya

“Dahil hindi sila natatakot bumagsak. Hindi nila iniinda ang sakit ng pag tama sa lupa. Saan ay ganoon rin ako.” ang tugon ko dahilan para matawa siya.

“Naalala ko noon, kapag umiiyak ako ay madalas akong lumalabas sa ulan. Hindi halata ang luha kapag naulanan ang ating mukha.” natatawang wika ni Conor

“Umiiyak ka rin pala.”

“Dati noong hinahanap hanap ko ang kompletong pamilya. Kapag umiiyak ako sa ilalim ng ulan ay walang nakaka kitang umiiyak nga ako.” tugon niya

“Hindi naman totoong walang nakaka kita sa iyo na umiiyak ka sa ilalim ng patak ng ulan. Nag kataon lang na walang paki alam ng mga tao sa paligid mo dahil mas pinili mo ang ulan kaysa sa balikat na maiiyakan.” naka ngiti kong tugon.

Natawa rin siya..

“Pero hindi na ako marunong umiyak ngayon. Matigas na ko tol!” ang pag yayabang niya

“So paano ka iiyak?” tanong ko naman

“Kapag umalis ang taong mahal ko ay iiyak ako ng todo. Yung hagulgol!” ang wika niya

“Kaya pala noong umalis ako dati ay tumawa ka ng malakas dahil hindi mo ako mahal.” pag mamaktol ko

“Tado, sa babae lang ako. Mag kaibigan tayo.”

“At hanggang doon lang iyon?”

“Oo naman. Kung naging babae ka ay baka inanakan pa kita.” biro niya

“Sira ka rin e. Itigil mo na ang pag yoyosi. Kumain ka muna.” naka ngiti kong tugon sabay salin ng inumin sa kanyang baso.

Kinuha niya ito at kapwa namin pinanood ang pag bagsak ng ulan mula sa kalangitan.

“Okay na sa akin ito.. Masaya na rin ako na kasama ko siya ngayon. Kahit alam kong hanggang dito lang ang kaya niyang ipag kaloob sa akin.” bulong ko sa aking sarili.

Itutuloy..

BS Part 23

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 6, 2018

“Sira ka rin e. Itigil mo na ang pag yoyosi. Kumain ka muna.” naka ngiti kong tugon sabay salin ng inumin sa kanyang baso.

Kinuha niya ito at kapwa namin pinanood ang pag bagsak ng ulan mula sa kalangitan.

“Okay na sa akin ito.. Masaya na rin ako na kasama ko siya ngayon. Kahit alam kong hanggang dito lang ang kaya niyang ipag kaloob sa akin.” bulong ko sa aking sarili.

Part 23

“Mr. Pascual mali ang ginawa mong pag sagot sa iyong guro at minura mo pa siya. Alam mo ba na maaari kang maexpel sa iyong actions?” ang wika ng head noong mag report ako sa campus.

“Bastos ang batang iyan. Wala pang nararating ay mayabang na kung umasta.” ang galit na wika ng aking prof na naka away ko.

“Hindi ko na po ipag tatanggol ang sarili ko. Narito ang video ng pang hahamak ng aking guro sa aking pag katao. Kuha ito ng isang taong nag magandang loob na tulungan ko.” ang wika ko sabay abot ng aking cellphone.

Nag punta si Conor kahapon sa bahay para ibigay ang letter sa akin. At bago siya umuwi ay ibinigay niya sa akin ang video na palihim niyang kinuha noong kasagsagan ng aming sagutan ng guro. Naroon rin ang ilang beses na pambabatok niya sa akin gamit ang aklat.

FLASH BACK

“Tumila na ang ulan, aalis na ako. Salamat sa miryenda.” ang wika ni Conor sabay tayo.

“Salamat rin sa pag dalaw.” naka ngiti kong sagot

“Ah nga pala, muntik ko nang makalimutan. Heto ang aking cellphone. Nandyan ang video ng kawalangyaan ng ating guro. Ipakita mo ito sa head kapag nag report ka bukas. Malilinis niyan ang iyong pangalan.” ang wika ni Conor.

Kinuha ko ang kanyang cellphone “Salamat dito. Isasauli ko nalang agad bukas.” ang tugon ko.

“Ay mali. Ishare it ko nalang pala sayo.” ang pag habol niya dahilan para matawa ako.

End of flash back

Pinanood nila ang video at pati ang ibang faculty member ay na shock sa kasamaan ng ugali ng prof. Walang sawang mura at pambabatok ang pinag kaloob niya sa akin.

Natahimik ang head at namutla sa kahihiyan ng guro.

“Hindi ko intensyon na murahin siya. Nag kataon lang na kailangan kong ipag tanggol ang aking sarili. Ako ang nag kamali, nag kamali ako na pumasok at mag aral sa paaralang ito. Nakakatiyak ba kayo na sa libo libong lalaking mag aaral dito ay ako lang ang bakla? Baka naman pati ang ibang guro ko ay ganito rin sa akin? Kung ang matutunan ko lang sa paaralang ito ay ang mang hiya ng kapwa ay mas mabuti pang maging mang mang nalang ako na walang pinag aralan kay maging propesyonal na walang sarado at makitid ang isip.

Bakla, tomboy o kahit ano ka pa. Tao pa rin kami. Walang pinag kaiba sa inyong lahat. Nakaka lungkot lang isipin na mas pinili niyong tumawa at itaboy kami kaysa lawakan ang inyong pang unawa. Makasalanan? Hindi kami iyon kundi ang iyong mga mata at isipan. Magandang araw sa inyo..“ ang wika ko sabay tayo at taas noo ako lumabas sa office.

Ang lahat ay naka tingin sa akin ngunit hindi ako yumuyuko. Wala akong paki alam kahit paringgan nila ako o pag tawanan pa. Sa tingin ko ay malakas na ako. Tama nga si Conor, kung hahayaan ko silang pag tawanan ako at kutyain ay habang buhay na nila itong gagawin. Ang sumpang iyon ay dapat wakasan ko na. Oras na para maging malakas at matibay.

Bago mag pasyang umuwi sa bahay ay dumaan muna ako sa bakery upang bumili ng tinapay at inumin. Ngayon ay nasa trabaho si Conor at nais kong ibigay sa kanya ang miryenda bilang pasasalamat sa ginagawa niyang pag ligtas sa akin ng maraming beses.

Hawak ko ang isang supot ng cheese bread at isang kahong brownies na ibibigay ko sa kanya. Masaya akong pumunta sa kanilang eskinita upang ibalita ang eksena kanina sa office kung saan nag karoon ako ng lakas ng loob upang ipag tanggol ang aking sarili laban sa mga matang mapang husga.

Naka ngiti ako habang palapit sa lugar kung saan siya nag ttrabaho. At pag dati kong doon ay nakita ko itong si Conor may kaakbay na isang babaeng naka suot pa ng uniporme. Hinalik halikan pa niya ito habang nag lalakad patungo sa mga naka paradang motor.

Tila may kung anong kirot ang namayani sa aking dibdib dahilan para mapako ako sa aking kinatatayuan..

Napalingon sa akin si Conor at agad itong lumapit. “Bakit? Anong balita?” tanong niya

“Wala. Idadaan ko lang itong tinapay sa iyo.” sagot ko sabay abot sa kanyang plastic.

Agad akong tumalikod at lumakad palayo sa kanya. “Sino yun?” narinig ko tanong babae habang lumilingkis kay Conor

“Katropa ko. Tayo na!” ang wika ni Conor at sumakay siya sa motor saka umangkas ang babae sa kanyang likuran.

Lalo akong nakaramdam ng pag kainis at sakit. Bakit ba kasi sa isang straight pa ako nahulog? Para akong isang baklang nag hahabol sa isang taong malabong maging akin.

Noong mga sandaling iyon ay hindi ko alam kung saan akong direksyon mag tutungo basta ang alam ko lang ay nasasaktan ako. Bakit ba kasi ang hirap pigilin ng damdamin. Wala tuloy akong nagawa kundi ang maupo sa parke kung saan ako madalas nakatambay.

Tahimik ulit..

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang naka pako ang tingin sa kung saan.

Minsan ay naiisip ko kung hindi ko kaya nakilala si Conor ay ganito pa rin kaya ang takbo ng buhay ko ngayon? Sabi nila ay masarap raw mag mahal pero parang hindi naman yata dahil kadalasan ay puro sakit lang maidudulot nito.

Iyan ang mga katagang paulit ulit na tumatakbo sa aking isipan kaya naman wala akong nagawa kundi ang yakapin ang aking sariling tuhod at dito dumukdok.

Pansamantala akong pumikit..

Habang nasa ganoong posisyon ako ay naramdaman kong may bumato sa aking kinalalagyan. Tumama ito sa aking paa kaya naman agad kong iniangat ang aking ulo at lumingon sa direksyon kung saan nag mumula ang bato.

Dito ay nakita ko si Gary na may kasamang tatlong lalaki sa kanyang likuran. Kumaway pa ito sa akin habang naka ngising demonyo.

Hindi ko maunawaan ngunit nakaramdam ako ng matinding takot kaya mabilis akong tumayo at tumakbo palayo sa kanila.

“Saan ka pupunta bakla? Akala mo ba ay nakaligtas kana?!” sigaw ni Gary at doon ay tinugis nila ako.

Hindi ko alam kung saan ako pupunta..

Takbong walang mulat..

Takbong walang direksyon..

Basta ang mahalaga ay makalayo ako sa kanila, ni hindi ko alintana ang pagod at pag kahingal.

Tumitikbo ng mabilis ang aking puso tila ba mapapatid ang aking pag hinga..

Mas binilisan ko pa ang takbo at nagawa ko pang sumuot sa maliit na eskinita upang hindi nila ako maabutan ngunit talagang desidido sila na habulin ako kaya kahit saan ako lumiko at mag tungo ay naka sunod sila.

Tumagal ng ilang sandali ang aking pag takbo hanggang sa makarating ako sa dulo ng eskinita kung saan may pader..

Wala akong nagawa kundi ang umakyat sa pader upang makatungo sa kabila ngunit naabutan nila ako at pilit na hinila pabalik.

Nag pumiglas ako!

Kumuha ako ng kahoy at hinawakan ko ito upang gamiting pantanggol sa aking sarili. “Kawawang bakla wala ang lover mo para tulungan ka ngayon. Pag katapos namin sa iyo ay isusunod namin siya!” wika ni Gary

“Gary! Saan mo ba hinihugot ang galit mo? Bakit galit na galit ka sa akin? Sa amin?”

“Alam mo na bumagsak kami dahil hindi ka nakisama sa amin? Simple lang naman ang hinihiling namin sayo tulungan mo kaming pumasa pero nag marunong ka at mas pinili mo ang impyernong buhay na ito. At tungkol kay Conor, matagal nang namumuro sa akin ang gagong iyan at ngayon ay hindi ako titigil hanggang hindi ko naibabalik sa kanyang mukha ang lahat ng pasang ito!” ang galit na wika niya sabay pakita ng kanyang mukha na puro tama.

“Kung nag aaral kayong mabuti ay hindi kayo babagsak. Parati ninyong iniaasa ang sarili ninyo sa pandaraya!”

“Sagot pa more! Bakla!” ang sigaw niya sabay suntok sa aking sikmura

Nanlaban ako, inihampas ko sa kanila ang hawak ko kahoy hanggang sa mabali ito ngunit ang apat na lalaki ay hindi ko kaya. Sa huli ay bumagsak lang ako sa lupa at sinukluban ng sako sa mukha.

“Huwag kang mag alala bakla, dadalhin ka namin sa langit. Magugustuhan mo ang aming gagawin sa iyo!” ang bulong ni Gary

Nag tawanan sila.

Binuhat nila ako sa isang sirang gusali at dito ay nilagyan ng tali ang aking bibig at ang aking dalawang kamay.

tawanan pa rin sila ng tawanan…

Hinahayaan nila akong nakagapos habang binubuksan nila ang tig iisang bote ng alak. “Happy happy tayo ngayon mga pare.” ang wika ni Gary

“Sayang tol, wala puke. Walang babae!” ang reklamo ng isa

“Walang puke pero may pwet!” ang naka ngising wika ni Gary sabay hawak sa aking pantalon.

Nag pumiglas ako at nag sisigaw ngunit may takip ang aking bibig..

Pwersahan nilang hinubo ang aking pang ibabang saplot hanggang sa tumambad sa kanila ang aking kahubaran. “Kinis ng pwet.” ang wika ng isa

Tawanan ulit sila.

“Ngayon bakla, sasambahin mo kami sa sarap!” ang wika ni Gary sabay hubo sa kanyang suot na short.

Itutuloy..

---

Chapter 24 Preview

Maya maya ay lumapit sa akin si Gary at inalis ang aking tali sa bibig. “Umiiyak na sa sarap oh! Ano bakla masarap ba? Ihanda mo pa yang pwet mo dahil aararuhin ka pa ng dalawa kong kasama! Sisiguraduhin namin na hindi kana makakalakad ng maayos!” pag yayabang ni Gary sabay kuha sa kanyang cellphone.

Dalawang cellphone ang hawak niya, ang touch screen ay ibinigay sa lalaking bumabayo sa aking likuran. “Ivideo mo pare! Pasikatin natin ang baklang pakantot na iyan!” utos nito

Both Sides 2018

BS Part 24

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Both Sides

AiTenshi

April 6, 2018

Pwersahan nilang hinubo ang aking pang ibabang saplot hanggang sa tumambad sa kanila ang aking kahubaran. “Kinis ng pwet.” ang wika ng isa

Tawanan ulit sila.

“Ngayon bakla, sasambahin mo kami sa sarap!” ang wika ni Gary sabay hubo sa kanyang suot na short.

Part 24

Umakyat ang matinding kilabot sa aking katawan noong marinig ko ang nais nilang gawin sa akin.Nag pumilit akong kumawala at pumiglas ngunit suntok lamang ang aking inaabot at kung minsan pinapalo pa nila ang aking likuran gamit ang stick. “Huwag kana lumaban bakla. Mamaya pag pumasok na sa iyo ito maliligayahan ka” ang wika ni Gary sabay dikit ng kanyang naninigas na ari sa aking mukha dahilan para mas lalo akong mag wala.

“Pare nag papakipot pa” ang wika ng isang lalaking naka hawak sa aking kamay

“Kunwari lang iyan, gustong gusto ng mga bakla ang matira sa pwet! Gusto nila parating may naka pasak na matigas na bagay sa butas nila tulad nito!” ang wika ni Gary sabay salpak ng kanyang matigas na ari sa aking likuran. Walang pampadulas kaya hindi ito pumasok agad, bukod pa roon ay nag wawala ako dahil sa pinag halong galit at takot.

“Nanlalaban pare!” ang hirit ng isa

“Mamaya mag mamaka awa na iyan na isagad ko! Ummm!!” wika ni Gary at muli niyang isinalpak ang ari sa aking likuran at sa pag kakataong ito ay madulas na ito. Tumama sa butas ng aking puwet ang ulo ng kanyang ari “Bulls eye! Ump!” hirit pa niya at walang ano ano’y pumasok ang kanyang ari sa aking likuran.

Nabigla ang aking butas at parang napunit ito, nag hihiyaw ako at nag wala ngunit pinigil nila ang aking dalawang kamay at paa. “Masarap ba ha? Masarap ba? Baon ba gusto mo? Ump Ump!! Eto sa iyo!” ang hirit pa niya habang pilit na binabaon ang kanyang pag kalalaki.

“Sarap ba pare?” tanong ng isa tapos ay tawanan sila

“Oo masikip! Parang puke ng dalagang virgin ang puwet nito! Ang lalim! Umpph umppp!” hirit ni Gary

“Sige sagad mo lang!”

Lalo akong namalipit sa sakit, pakiwari ko ay madudumi ako at duduguin ano mang oras dahil sa marahas niyang pag gamit sa aking butas. “Dito ka nababagay bakla, ang maging aso namin! Simula ngayon akin ang butas mo! Aso kita! Parausan naintindihan mo? Putang ina moooooo!!!” ang sigaw niya at mas lalo pang binilisan ang pag bayo sa aking likuran.

“Putang ina ang sarap!! Putaaaaa kaaa baklaaaaa!” ang sigaw ni Gary habang tuloy sa pag araro sa aking butas hanggang sa maya maya ay nilabasan siya sa aking loob. “Puta kaa, saluhin mo lahat ng tamod ko! Baboy ka!”

Tawanan sila..

Agad na hinugot ni Gary ang kanyang ari at maya maya ay naramdaman kong may pumasok na bago sa aking likuran. “Wow init! Swabeng pasok!” ang hirit ng lalaki sa aking likod.

“Sige madulas na iyan! Puno pa iyang ng tamod ko! Araruhin mo!” wika ni Gary

“Oo pare init ng tamod mo!” ang hirit ng lalaking bumabayo sa akin.

Maya maya ay lumapit sa akin si Gary at inalis ang aking tali sa bibig. “Umiiyak na sa sarap oh! Ano bakla masarap ba? Ihanda mo pa yang pwet mo dahil aararuhin ka pa ng dalawa kong kasama! Sisiguraduhin namin na hindi kana makakalakad ng maayos!” pag yayabang ni Gary sabay kuha sa kanyang cellphone.

Dalawang cellphone ang hawak niya, ang touch screen ay ibinigay sa lalaking bumabayo sa aking likuran. “Ivideo mo pare! Pasikatin natin ang baklang pakantot na iyan!” utos nito

Ang ikalawang cellphone naman niya at hawak niya at saka may idinial dito..

Nag ring ang kabilang linya..

“Hello, sino to?” boses ni Conor

“Hello pare Conor! Si Gary ito.”

“Anong kailangan mo?” seryosong boses ni Conor

“Eh kasi pare may niyayari kaming pwet dito sa lumang gusali malapit sa plaza. Halika dali!” ang mala demonyong salita ni Gary sabay tapat sa akin ng cellphone. “Tingnan mo pare sarap na sarap siya! Isagad mo iyot para mapa ungol!”

Ngunit sa halip na umungol ako ay isang malakas na hagulgol ang aking pinakawalan “Tamaaaa naaaa! Tamaaaa naaaaa!!” ang sigaw ko

Natawa si Gary “narinig mo iyon pare? Sarap na sarap diba?”

Pinatay niya ang cellphone..

“Tamaa na!! Papatayin kooo kayooo!” sigaw ko habang nag wawala sa galit ngunit suntok lamang sa mukha ang aking natatamo sa tuwing nahuhugot ang aring naka pasak sa aking likuran.

“Mamaya kana sumigaw, tinawagan ko si Conor para siya na mismo ang mag punta dito. Tapos BANG! Patay siya!”

Tawanan nanaman sila..

“Lalabasan na ko pare!” ang wika ng lalaki sa aking likuran

“Aba e nauuhaw yung aso natin. Painumin mo!” utos ni Gary

Lumapit sa aking ang lalaki hawak ang kanyang ari. “Buka ang bibig!” utos nito

Hindi ako sumunod kaya naman hinawakan nila ang aking panga at pilit na ingi-nanga. Sumumpit ang malapot na tamod sa aking bibig at sa aking mukha. Malansa ito, mabaho at nakaka suka dahilan para agad ko itong iluwa.

“Puta ka wag mong aksayahin!” galit na wika ng lalaki sabay sampal sa akin.

“Akala mo ba ay tapos na?” ang narinig kong boses ng isa pang lalaki sa aking likuran at walang ano ano ay tumarak nanamang matigas na bagay sa aking butas.

Napasigaw na ako sa matinding sakit, nanginginig na ang aking kalamnan at ang aking tuhod ay nag sisimula nang mang hina.

Walang patid na iyak at pag kamuhi ang lumukob sa aking pag katao at kahit ilang beses pa akong sumigaw ay walang makarinig sa akin.

Nasa ganoong posisyon kami ng bigla bumakas ang pinto sa gusali at dito ay mabilis na pumasok si Conor.

Nanlaki ang kanyang mata noong makita ang aking itsurang naka pada sa lamesa habang tinitira sa likuran, ang aking mukha ay basa ng katas at ang aking kamay nakatali na parang isang baboy na kakatayin ano mang oras.

Nag sisigaw ako at nag pumiglas noong makita si Conor. “Tulong! Tulungan mo koooo!” ang sigaw ko

Tila natauhan si Conor at mabilis itong nag punta sa aming kinalalagyan. “Ano lover boy? Paano ba iyan wasak na ang pwet ng baklang ito!” ang wika ni Gary habang sumasalubong kay Conor, hawak niya sa kanyang likuran ang isang maliit na labaha.

“Huwag kang lalapit sa kanya! May patalim siya!” ang sigaw dahilan para upakan ako ng lalaking bumibira sa akin sa likuran “Puta huwag kang magulo naalis ang titi ko e!” reklamo ng lalaki sa aking likuran.

Napahinto si Conor sa pag lalakad at walang ano ano ay hinawakan niya ang isang sirang silya sa kanyang harapan at mabilis na ibinangag kay Gary. Natumba ang katunggali at tumilapon sa kanyang kamay ang labahang hawak.

Mabilis na nakabawi si Gary at dito agad niyang ginapang ang patalim sa lupa. Pinigil siya ni Conor at babag sila sa sahig. Nag agawan sila sa patalim.

At dahil nga nakita nilang dehado sa lakas si Gary ay bumitaw ang dalawang lalaki sa aking braso at tumulong sila sa away ng dalawa.

Noong makalaya ang aking braso ay pilit akong nag pumiglas hanggang sa maalis ang tali sa aking kamay. Wala na akong paki kung mabali ito ang mahalaga ay mabigyang laya ko ang aking katawan mula sa kanilang pambababoy.

Nag patuloy ang pag tutulong nila laban kay Conor, tagumpay si Gary na makuha ang patalim ngunit hawak naman ni Conor ang isang malaking tabla. “Akala mo ba ay natatakot sa iyo? Putang ina mo!” ang sigaw ni Gary

“Kilala mo ako Gary, kaya nga ako ang ginawa mong lider ng grupo diba? Dahil alam mo kung paano ako mag trabaho.” ang wika ni Conor sabay hampas sa ulo ng isang lalaki dahilan para tumumba ito. Ganoon kabilis..

Dugo ang ulo ng lalaking kasamahan nila at nakabulagta nalang ito sa sahig..

“Easy diba?” ang wika ni Conor “Wala akong paki alam kung mamatay kayo dito. Pag katapos nito ay isusunod ko ang mga nanay ninyo.”

“Walang nanatakot sayo gung gong ka! Iyakin!” ang sigaw ni Gary sabay sugod sa kanilalagyan ni Conor

Muli silang nag babag..

Patuloy kong binigyang laya ang aking kamay at noong tuluyang makaluwag ang tali ay agad kong hinawakan sa buhok lalaking baboy sa aking likuran at inumpog ito sa lamesa. Tinadyakan ko rin ang kanyang ari ng maraming beses hanggang sa mamalipit ito sa sakit.

Nasa ganoong posisyon ako noong makitang may tumutulong dugo sa sahig kung saan nag aaway sina Conor at Gary.

“Conor!” sigaw ko noong makitang nasaksak ito sa tagiliran.

Hinatawan naman ng lalaking kasama ni Gary ang kanyang likuran dahilan para mangungod ito sa lupa. “Ano ha! Kaya mo pa? Mayabang ka lang pala!” ang sigaw ni Gary habang tinatadyakan si Conor sa ulo.

Hindi na ako nakapag pigil..

Tila ba dumilim ang aking paningin at sa pag kakataong ito ay hindi na tao ang tingin ko kay Gary at sa kanyang mga kasama kundi mga demonyong umakyat mula sa ilalim ng lupa.

Mabilis humakbang aking paa patungo kay Gary, hawak ko ang isang malaking piraso bato sa aking mga kamay..

Halos wala akong marinig kundi ang aking pag hinga, at wala akong maramdaman kundi ang sakit na dulot ng pambababoy nila sa akin.

Mabilis akong nag tatakbo sa kinalalagyan ni Gary at noong makita niya ako ay huli na ang lahat para umiwas..

Isinapak ko sa kanyang mukha ng bato.

Buong lakas at galit galit na ako..

Natumba siya at nag hihiyaw sa matinding sakit. Tumulo rin ang dugo sa kanyang nguso at ilong. Ang kanyang ngipin ay nalagas.

Kinuha ko ang patalim sa kanyang kamay at isinaksak ito sa kanyang tiyan..

Agad ko rin ito hinugot..

Tumingin ako sa lalaking kanyang kasama. “Patayan ba ang gusto mo?” ang tanong ko sa kanya habang lumalapit hawak ang patalim na may dugo. Noong mga sandaling iyon ay tila baliw akong nawalan ng control sa sarili. Marahil ay dala na ito ng matinding galit kaya’t sumabog at naging dahas.

Tila nakaramdam ng takot ang lalaki at mabilis itong nag tatakbo palabas ng gusali..

Muli kong ibinaling kay Gary ang aking atensyon. Napatingin rin ito sa akin..

Lalong nag dilim ang aking paningin agad akong lumundag sa kanyang kinalalagyan at mabilis na sinakal ang kanyang leeg. Halos mamulagat ang aking mata sa tindi ng aking galit..

Hindi na makagulapay si Gary kaya naman agad rin bumangon si Conor para pigilan ako. “Tama na! Tama naaaa!” ang sigaw niya habang ini aalis ang aking kamay.

Pero hindi ako tumitigil tila ba nadikit ang aking kamay sa kanyang leeg..

Nag sisigaw ako..

“Papatayin kitaaa! Baboy kaaaaa!!!!!!”

“Tama naaa!” ang sigaw ni Conor sabay yakap sa akin upang malayo kay Gary na noon ay wala nang lakas..

Hindi pa rin ako bumitiw kaya buong lakas na niya akong hinila para mawala ang pag kakasakal ko kay Gary. “Juno, tama na..” ang bulong niya.

“Tama na!!! Tapos naaa!!” ang patuloy niyang usal habang tinatapik ang aking mukha at niyayakap ako ng mahigpit.

Tila ba nag balik ang liwanag sa aking paningin..

Panandalian akong natahimik habang hinahabol ang aking pag hinga.

Napatingin ako sa kanyang mukha at dito ay unti unting nag balik ang aking ulirat. Halos nabigla ako ng pangyayari kaya hindi ko na napigilang mapaiyak.

Hagulgol..

Pinag halong takot at awa sa aking sarili..

“Nandito na ako, huwag kana umiyak. Please” ang bulong niya sabay yakap sa akin ng mahigpit.

Patuloy pa rin ako sa iyak..

“Sorry.. Sorry nahuli ako.” ang wika pa niya habang naka kulong ako sa kanyang bisig.

Nanatili akong nakayakap sa kanya. “Nanalo tayo sa pag kakataong ito. Dati ay kapwa tayo natalo at wala tayong nagawa kundi ang lumakad ng umiiyak. Nanalo tayo ngayon.” ang bulong ko

“Salamat sa iyo.” ang wika rin niya.

Dati nga naman ay binugbog kami ng mga kasing edad namin sa parke at wala kaming nagawa kundi ang umiyak at lumakad palayo. Talunan at walang lakas para lumaban. Ngayon ay nag karoon kami ng pag kakataong baguhin ang lahat. Hindi man namin nabago ang nakaraang iyon ay naitama naman namin ito dito sa kasalukuyan.

Bago tuluyang lumisan sa gusaling iyon ay kinuha namin ang cellphone ni Gary kung saan nakasave ang kanilang pang gagahasa sa akin. Malakas na ibedensiya na ito upang malinis ang aming pangalan sa gusot na ito.

Tatapusin..

BS Part 25: END

PAUNAWA:

“Hindi lang ikaw ang manunulat sa mundo. Ang ano mang pagkakahawig ng tauhan, lugar at pangyayari sa totoong buhay ay hindi sinasadya ng manunulat. Ang mga nilalaman ng akdang ito ay pawang kathang- isip lamang. Kung hindi mo gusto ang iyong binabasa maaari mong lisanin ang pahinang ito. Maraming salamat po.”

Author’s Note:

Ang story na ito ay base sa Korean BL na Night Flight (Ina-announce ko naman ito sa fb ko kaya hindi na rin bago LOL) . Kung napanood nyo na siya ay eto ang ipinag mamalaki kong version ko. Matagal ko na itong ginawa kaso ay nauna lang yung mga fantasy.

Sinasabi ko naman kung ang isang story ko ay may pinag basehan diba? Katulad ng Ang Tadhana ni Narding na base kay Darna. At Crossroads na binase ko sa Bangkok Love Story. Ang dalawang ito ay niyakap ninyo at minahal batay sa uri ng aral at insipirasyon na nakuha ninyo.

Kapag ako naman ang gumagawa ng kwento na may pinag basehan o gumawa ako ng sariling version ay itinotodo ko naman para sulit ang pag babasa. So kahit ikumpara ninyo sa original ay malaki pa rin ang kaibahan ng sa akin. Hindi ko pa rin siya ginaya. Kaya wala pa rin silang irereklamo, lalo na yung mga reklamador na mambabasa. LOL

Madalas romcom at fantasy ang aking ginagawa. Ngayon lang ulit ako gumawa ng seryosong drama. Sa kwentong ito, pinag tuunan ko ng pansin ang mga batuhan ng linya ng mga tauhan. Dito lang kasi tayo babawi dahil napaka simple ng ating kwento.

Noong una naboboring ako kasi gusto ko talagang ng may nakakatawang beshie at may powers pero habang tumatagal ay narerealize ko na marami pala akong dapat ituro at chance ko na ito para makapag bigay ng pananaw ko sa mga bagay bagay tungkol sa pag mamahal, sa buhay at sa iba pang aspeto nito.

Maraming salamat muli sa inyong pag mamahal at suporta! Hanggang sa muli!

---

Both Sides

AiTenshi

April 6, 2018

Part 25

Agad kong dinala sa ospital si Conor at doon ay pinuntahan na rin kami ng mga pulis upang kuhanan ng statement. Wala naman akong ibang pamimilian kundi ang isumite sa kanila ang video footage ng ginawang pang gagahasa sa akin ng grupo nila Gary. Kitang kita sa video ang kanilang panununtok at walang habas na pambababoy sa akin, may parte pang dinuduraan ako sa mukha o minumura ng paulit ulit. Sinabi ko rin na si Conor ay biktima lamang at nais lamang ng binata na ipag tanggol ako. Ang aming ginawa ay self defense lamang laban sa kanilang mapanakit na grupo.

Sa kabilang banda naman ay umalma ang pamilya ng mga suspek partikular na ang kay Gary ngunit malakas ang ebidensya laban sa kanilang anak kaya wala silang magawa upang ipag tanggol ito. Dinala nila ito sa ospital at kapag naka recover ay dadalhin na sa presinto. Samantala, labis naman ang galit at iyak ni mama sa nangyari sa akin, mag sasampa siya ng demanda laban sa mga suspek at nangako rin siya natutulungan si Conor habang nasa loob ito ng ospital.

Walang hanggang pang hihingi naman ng tawad ang aking ginawa sa mga magulang ni Conor dahil nadamay ang kanilang anak sa gusot na aking pinasok. Kung tutuusin ay wala namang talagang kasalanan si Conor una palang. Pinag tanggol lamang niya ako ng paulit ulit hanggang sa siya na mismo ang mapahamak. Tumagal ng ilang araw si Conor sa ospital ako naman ay hindi na confine dahil maayos naman ang aking katawan maliban sa mga sugat sa aking mukha at sa aking butas na pinag laruan ng maraming beses.

Makalipas ang ilang araw..

Muli kong pinuntahan si Conor sa kanilang bahay nag papagaling ito at pansin kong maayos na ang kanyang kondisyon. Dala ko ang isang supot prutas at kakanin para sa kanya. “Salamat dito, kamusta ang pakiramdam mo?” tanong niya

“Maayos na, salamat sa pag tatanggol sa akin.” nakangiti kong tugon

“Inabot niya sa akin ang isang dalandan at ngumiti “ipag balat mo ako.”

Natawa ako at kinuha ko ito. Sinumulan kong balatan..

Tahimik..

“Anong plano mo?” tanong ko

“Ganoon pa rin, mag ttrabaho para makatulong kila nanay at tatay. Pag naka ipon ay mag aaral ako sa pampublikong paaralan dyan sa bayan. Mas mura doon at pipilitin kong makapag tapos para mabago ang buhay ko. May isang kaibigan ang nag sabi sa akin na mahalaga ang pag aaral.” wika niya

“Parang ako yata iyong nag sabi sa iyo nun.” ang naka ngiti kong sagot

“Hindi, yung katrabaho ko.”

BASAG!

Natawa ako at napakamot ng ulo.

“Ikaw anong plano mo?” tanong niya

“Inayos ni mama yung mga papel ko sa school. Lilipat na ako sa probinsya. May isang paaralan doon na tinanggap ang aking records para wala na akong balikang subject. Siguro mga isang taon at kalahati ay makaka graduate na rin ako. Maayos naman ang paaralan doon, nasa paanan ito ng bundok at may dormitoryo. Doon nalang ako mag sstay.” ang wika ko naman.

“Kailan ka aalis?” tanong ni Conor

“Sa isang linggo. Mabuti na ito para maging tahimik ang buhay ko. Siguro doon ay makaka hanap rin ako ng taong mag mamahal sa akin.” ang tugon ko habang naka ngiti.

Tumango siya. “Makakahanap ka dahil isa kang mabuting tao. Mag ingat ka doon.” naka ngiti rin niya tugon.

“Salamat.”

Tahimik ulit..

Kapwa kami nawalan ng sasabihin sa isa’t isa..

“Nga pala, noong kinuha mo ang mga gamit ko sa bag, bakit ibinalik mo ito sa akin? Tinanong kita noong pero di ka sumagot. Bakit?” tanong ko at dito nga ay nag balik sa aking isipan ang eksena noon.

FLASH BACK

Mahangin sa paligid, tuloy pa rin ang aming pakiramdaman.

“Gago mo!” ang pag basag ko sa katahimikan.

Tumingin siya sa akin “Kelan ka pa naging bakla?” ang tanong niya

“Bata palang ako ay alam ko nang ganito ako. Noong makita noon sa parke ay ninais ko na agad na maging kaibigan ka. Ilang taon na rin ang nakakalipas, at hanggang ngayon ay iyon pa rin ang nais ko. Yung mapa lapit sa iyo.” ang tugon ko naman. “Bakit may masama ba sa pagiging isang bakla?” ang tanong ko naman

“Wala. Pero dapat ay alam mo ang limitasyon mo. Tamang pag kilos at maging responsable ka sa iyong sarili. Alam mo naman ang konotasyon sa mga bakla, minsan ay pinag tatawanan o ibinubukod sa iba.” ang wika niya

“Ibubukod mo rin ba ako? Kaya mo ito sinasabi?” tanong ko ulit.

“Hindi, ngunit kung ako ang nagugustuhan mo ay wala akong mabibigay sa iyo dahil hindi tayo talo. Babae ang hanap ko at babae rin ang nais kong makasama.” ang wika niya na nag bigay kirot sa aking dibdib. Alam ko namang hindi talaga pwede pero masakit rin pala kapag nalaman mong wala talaga. As in isinampal sa iyong mukha na imposible ang nais mo.

Natawa ako kunwari. “Wala naman akong balak na isiksik ang sarili ko sa iyo. Okay na sa akin yun ganito. Kaysa naman malapit ka lang pero napaka layo mo sa akin.” ang tugon ko.

“May maganda maidudulot rin ang pagiging malayo Juno. Kapag nakasanayan mong malayo sa iyo ang isang bagay o tao ay hindi mo na ito hahanapin pa.”

“Gusto mo ba na hindi na kita hanapin pa?” tanong ko rin

Nag kabit balikat siya. “Ewan, basta ganyan ka lang. Lalaking kumilos at mag salita. Huwag kang lalambot dahil tiyak na hindi iyon magugustuhan ng mga kaklase nating makitid ang pang unawa.” ang paalala niya sabay tayo sa kanyang kinauupuan.

“Teka, anong pumasok sa isip mo para pumunta rito at ibalik ang mga bagay na kinuha mo sa akin?” tanong ko sabay pigil sa kanya.

Nakatalikod lang siya at hindi na sumagot..

End of Flash back. (Scene from Part 7)

“Nakonsensiya lang ako kaya ko ibinalik, parang may bumubulong sa aking isipan na puntahan kita at isauli ang bagay na aking kinuha. Kaya iyon ang ginawa ko.” tugon niya

Tumango ako “Salamat sa konsensiya mo.” biro ko sabay tayo sa aking kinauupuan. “Paano? Aalis na ako. Salamat sa lahat at Pag igihan mo ang mga bagay na gagawin mo. Tiyakin mong maka bubuti sa iyo at sa ibang tao ang gagawin mong plano at pag papasya. Umiwas ka sa pakikipag basag ulo at kung naging perwisyo man ako sa iyo nito nakakaraang taon ay patawarin mo ako. Ginusto ko lang talagang maging malapit sa iyo. Nagawa ko naman iyon kaso ay hanggang doon lang. Pero salamat pa rin. Hindi ko alam kung kailan tayo ulit mag kikita pero nais kong ingatan mo ang iyong sarili.” dagdag ko pa habang naka talikod sa kanya.

Huminga ako ng malalim at pilit na pinigil ang luha sa aking mga mata..

“Mag ingat ka doon.” ang tanging sagot niya

Natawa ako kunwari ngunit hindi ako humaharap sa kanya, ayokong makita niya ang mga luhang pumapatak sa aking mata. “Salamat.” tugon ko rin sabay lakad palayo sa kanya.

Dumaan ang mga araw, hindi na kami nag kita ni Conor. Pinilit ko ang aking sarili na huwag na siyang guluhin. Siguro naman ay sapat na ang ilang taong pag sunod sa kanya. Sapat na rin siguro iyon para kombinsihin ang sarili ko na ginawa ko ang lahat para mapalapit sa kanya. Okay na rin kung natalo ako sa bandang huli.

Tama nga si Neil, mahirap kapag sa isang straight ka nahulog dahil walang garantiya na sasaluhin ka niya. Sana nga ay uminom nalang ako ng lason sa daga katulad ng sinasabi ni Neil. Sadyang matigas lang talaga ang ulo ko at hindi ako nakinig sa kanya (Kay Neil). Nais ko kasing panindigan ang kaligayahan na aking nadarama kahit na alam kong di naman ito tatagal.

“Napangiti ka pa rin naman diba? Naging masaya ka. Kahit na hindi ganoon ang inaasahan mong ending.” ang bulong ko sa aking sarili habang naka tingin sa salamin.

“Kausapin ba ang sarili. Hoy Juno, ayusin mo na itong gamit mo. At please lang kung mag boboyfriend ka sa probinsya ay huwag kang mag bibigay ng pera. Huwag mong gayahin ang katangahan ko.” ang wika ni mama.

“Hindi ako ganoon ma. Wala na sa isip ko iyon. Ikaw lang naman ang may bagong lalaki.”

“Si Benny? Kasing edad ko na siya kaya wala kang masasabi.”

“Yung unang naging kasintahan mo si Sonny, tapos naging si Romy, tapos Johny, ngayon naman ay Benny? Fetish mo ba ang may Y ang dulo ang pangalan?”

“Huwag mo nga akong echusin dyan. Maging masaya ka nalang dahil masaya ako.” ang wika nito habang isinisilid ang damit ko sa maleta. “Pero alam mo kung di ka happy na aalis ka ay susuportahan naman kita. Kahit anong gusto mo ay doon ako. Huwag ka lang magiging babaihan ha. Ayokong makikitang naka makeup ka. Lalaki ka pa din at pilitin mong huwag lumambot. Nalulungkot lang ako dahil mag isa nalang ako dito.”

“Ma, huwag kana malungkot dahil nandito naman si San Chai.” ang wika ko sabay abot ng poster ng meteor garden sa kanya. “Diba ikaw ang nanay niya. Kamukhang kamukha mo oh, pati boses niya”

“Nang asar ka pa eh! Halika nga dito!” ang wika ni mama sabay yakap sa akin ng mahigpit.

Masaya na si mama sa buhay niya, kahit alam niyang malabong makahanap na siya ng tunay na love life. Tanggap ko na rin na hindi na sila mag kakabalikan ng aking ama dahil kapwa na nila pinalaya ang isa’t isa. Sadyang may mga baso lang talaga na maka bubuti kung iiwanang may lamat lupang hindi na ito mag resulta sa tulayang pag kasira o pag kabasag. Pero mahaba pa naman ang buhay, lahat ay posibleng mangyari. Kung ano man ang tinakda ng pag katataon para sa akin ina at sa akin ama ay magaganap kung iyong ang nararapat. Sa huli ay ayoko pa ring mag salita ng tapos.

Kinabukasan ang aking pag alis, naisipan kong puntahan ang lugar kung saan kami madalas tumambay ni Conor. Naalala ko pa noong birthday ko, dito kami sa ilalim ng puno kumain ng tanghalian at pinag mamasdan ko siya habang naka higang natutulog.

Gusto ko siyang yakapin noon..

Pero natakot ako..

Tahimik..

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan habang nakatanaw sa luntian paligid. Malamig pa rin ang hangin ngunit kakaiba ito dahil tila nag babadya ng pag ulan. Halos ilang araw nalang ay patapos na ang tag araw kaya’t nag sisimula na pag ulan.

Minsan naiisip ko kung tama bang nakilala ko si Conor, kung tama bang naramdaman ko ito. Isinisigaw ng aking puso na tama ngunit bakit masakit?

Kapag mga sitwasyon na magulo ang aking isipan ay hinahanap hanap ko si Neil at ang kanyang mga wagas na payo. Sa social media ko na lamang siya nakikita at ngayon ay nag aaral siyang mabuti para sa kanyang full scholarship doon sa paaralan sa probinsya. Dati pa rin ang gago, mahilig pa rin mag trip at makipag sex sa iba’t ibang tao ngunit ang huli sinabi niya sa akin ay mayroon siyang nagugustuhang isang lalaking malapit sa kanilang tinitirhan. Mabuti naman kung ganoon, baka sakaling mabago rin ang kanyang pananaw tungkol sa larangan ng pag ibig.

Masaya ako, kung ano man ginagawa niya ngayon..

Kinabukasan..

Bitbit ko ang lahat ng gamit ko habang nag hihintay sa terminal. Madalang ang bus na umaalis patungo sa malayong probinsya kaya’t kinakailangan ko pang mag hintay ng susunod na byahe.

Habang naka upo ako sa isang silyang pahingahan at naka masid sa paligid ay tumutog ang isang magandang awitin na nag igting ng aking damdamin.

Both Sides Now

Hayley Westenra

BS Themesong

Rows and floes of angel hair And ice cream castles in the air And feather canyons everywhere I’ve looked at clouds that way

But now they only block the sun They rain and snow on everyone So many things I would have done But clouds got in my way

I’ve looked at clouds from both sides now From up and down, and still somehow It’s cloud illusions I recall I really don’t know clouds at all

Moons and Junes and Ferris wheels The dizzy dancing way you feel As every fairy tale comes real I’ve looked at love that way

Habang pinapakinggan ko ang naturang musika ay napag tanto ko na ang buhay nga pala ay mayroong iba’t ibang sulok. Mayroong maganda, may pangit. May maliit, may malaki. May masaya, may malungkot. Tahimik, Magulo. Nanalo, natatalo. Halos lahat ng ito ay pinag daanan ko dahil pabalik balik ako sa bawat sulok ng buhay. At ang nakakatuwa ay balanse ito ang bawat sulok ay nag bibigay sa akin ng ibayong kalungkutan at kasiyahan. Pero ang sabi nga nila, “kahit saan sulok ka pa mapunta ay dapat alam mo kung paano sumakay sa magulong agos nito.” Iyan naman talaga ang tunay na pag lalayag.

Sa aking karanasan, nakita ko rin ang mag kaibang sulok ng pag ibig. Tungkol sa taong nag mamahal at nag lalaan ng pag papahalaga para sa isang taong hindi siya gusto. At tungkol sa taong pinag kakalooban at nakalatanggap ng pag mamahal PERO hindi naman niya ito gusto. Halos mag kabaligtad lamang, nag bibigay at tumatanggap. Pareho ring mapanuya kung iyong iisipin.

Walang iniwan sa sitwasyon namin ni Conor. Sa aking sulok ay minahal ko siya ng lubos. Ngunit sa kanyang sulok ay tila walang pag mamahal. Pero gayon pa man ay naging masaya ako, napangiti ako kahit sa sandaling panahon lang. Okay na ako doon, ayoko nang humiling ng kahit ano.

Lahat naman tayo ay may kakayahang pasayahin ang ating sarili. Pero iba pa rin ang kasiyahan kapag may isang taong nag bibigay sa atin nito. Marahil ay iyon lang ang pinang hawakan ko. At ngayon ay halos patapos na ito. Isang nakakatuwang bagay na isiping marami na akong pinag daanan sa buhay ngunit batid kong hindi naman dito nag tatapos ito. Ano nga bang alam ko sa buhay kung hindi ako masasaktan o mahihirapan.

Isang malalim na buntong hininga ang aking pinakawalan..

Tuloy pa rin ang musika sa paligid ng sakayan.

Tears and fears and feeling proud To say “I love you” right out loud Dreams and schemes and circus crowds I’ve looked at life that way

But now old friends are acting strange They shake their heads, they say I’ve changed Well something’s lost, but something’s gained In living every day

Dito ko napansin na parating na ang bus na aking sasakyan patungo sa probinsya kaya naman agad kong kinuha ang aking gamit.

I’ve looked at life from both sides now From win and lose and still somehow It’s life’s illusions I recall I really don’t know life at all

I’ve looked at life from both sides now From up and down and still somehow It’s life’s illusions I recall I really don’t know life at all

Habang nasa ganoong pag lalakad ako ay mayroong tumawag sa aking pangalan.

“Juno!” ang boses na aking narinig dahil para mapahinto ako.

Pag harap ko ay nakita ko si Conor na nakatayo sa aking likuran. Hingal na hingal ito at pawis pawis. Tila ba may hinahabol na kung ano.

“Ikaw pala. Aalis na ako.” ang naka ngiti kong tugon. “Mag ingat ka dito. At mag aral kang mabuti.” ang wika ko sabay talikod sa kanya. Tila mas lalo pang bumigat ang aking pakiramdam noong makita ko siya kaya naman mas mabuting umalis na bago pa bumugso ang aking emosyon.

Mabilis akong lumakad palayo sa kanya ng bigla niyang hawakan ang aking braso dahilan para mahinto ako sa pag lalakad. “Bakit?” tanong ko

Napayuko siya..

“Huwag kana umalis.” Bulong niya, mahina ito at hindi ko marinig.

“Ano?” tanong ko habang naka kunot noo.

Huwag kana umalis, huwag kana lumayo. Please.“ ang tugon niya na may lungkot sa kanyang mata.

“Bakit sinasabi mo iyan?” ang tanong ko

Natahimik siya habang naka yuko. Dito ay naramdaman ko may pumatak na tubig sa kanyang braso.

Luha ni Conor..

“Bakit?” tanong ko ulit..

“Huwag kana umalis..” ang ulit niya..

Maya maya ay nag simula na itong humikbi sa aking harapan. “Ayoko nang maging mag isa. Huwag kana umalis dahil nalulungkot ako.”

Ang basag niya ng kanyang emosyon at nag simula na itong umiyak.. Ipinikita niya sa akin ang kanyang pag tangis. “Ayoko nang maging malungkot, huwag mong dalhin ang kaisa isang liwanag na tumatanglaw at nag ttyagang samahan ako.”

Humagulgol na siya..

Napangiti ako at dito ay sumagi sa aking ala ala ang isang eksena na aming usapan.

FLASH BACK

“Umiiyak ka rin pala.”

“Dati noong hinahanap hanap ko ang kompletong pamilya. Kapag umiiyak ako sa ilalim ng ulan ay walang nakaka kitang umiiyak nga ako.” tugon niya

“Hindi naman totoong walang nakaka kita sa iyo na umiiyak ka sa ilalim ng patak ng ulan. Nag kataon lang na walang paki alam ng mga tao sa paligid mo dahil mas pinili mo ang ulan kaysa sa balikat na maiiyakan.” naka ngiti kong tugon.

Natawa rin siya..

“Pero hindi na ako marunong umiyak ngayon. Matigas na ko tol!” ang pag yayabang niya

“So paano ka iiyak?” tanong ko naman

“Kapag umalis ang taong mahal ko ay iiyak ako ng todo. Yung hagulgol!” ang wika niya

“Kaya pala noong umalis ako dati ay tumawa ka ng malakas dahil hindi mo ako mahal.” pag mamaktol ko

End of flashback (Scene from Part 22)

“Napaiyak kita ngayon.” ang naka ngiti kong tugon sabay yakap sa kanya ng mahigpit..

Niyakap rin niya ako habang patuloy siya sa pag iyak. “Parating akong nag iisa. Ikaw ang lang bukod tanging tao na nanatili sa tabi ko sa lahat ng oras. Huwag mo akong iiwan.. Please..” ang bulong pa niya.

Lalong humigpit ang aking pag yakap..

Noong mga sandaling iyon ay naukit sa aking puso’t isipan ang bagong imahe ni Conor, ang kanyang mukha na masaya bagamat may luha sa kanyang mga mata. Ito ang unang beses na ang pinaka matigas na taong nakilala ko ay muling umiyak sa aking harapan. Kasabay nito ang pag babago ng aking desisyon na manatili sa tabi ng taong aking minamahal.

Mula noong araw na iyon ay nag bago ang aming samahan ni Conor, ang sabi niya sa akin ay nakakaramdam siya ng pag iisa kapag wala ako sa kanyang tabi bagamat makulit raw ako na parang isang kabute na kusang sumusulpot sa kanyang paligid ay hinahanap hanap raw niya ito. Alam kong natutunan na rin niya akong mahalin at hindi ko alam kung ano ang magiging resulta ng samahan sa mag susunod pang panahon.

Walang mapag sasabi..

Basta ngayon ay mag kasama kaming dalawa at kapwa kami masaya. Hindi ganoon kadali ang buhay, maraming problema at pag subok na tiyak mag bibigay balakid sa aming samahan.

Pero alam kong nandito kami para sa isa’t isa.

Sa ngayon, ay iyon ang mga bagay na aking pinang hahawakan.

Sinasabi nila na mayroong dalawang sulok ang buhay, ngunit kahit saang parte ka pa mapunta ay tiyak na mag tuturo ito ng mahalagang aral na hinding hindi mo makakalimutan.

WAKAS..