HOW TO TRAIN YOUR BABY BOY

Ang istoryang ito ay kathang-isip lamang. Ano mang pagkakahawig sa totoong buhay ay wala akong paki-alam. 

Paki-vote na rin ang mga chapters para maging masaya ang buhay ko.

CHAPTER 1

“Si dyosa ayaw na naman pa-istorbo…”

Hindi ko pinansin si Wendy na nakangisi at titig na titig sa mukha ko. Our Calculus Professor has just finished today’s lecture and left the room early which concludes our early break. Pero imbes na magligpit agad, nanatili ako sa upuan upang sundan ang diniscuss kanina.

“Ay, snobber? Pretty girl nga, pero may attitude?”

Kagat-labi ko siyang binalingan. Ngumisi siya at inangat ang isang kilay kaya tinaas ko rin ang akin.

“Pak, ganda oh. Very natural ang hulma ng kilay today. On fleek lagi kahit walang halong drawing.”

Naibulalas ko na ang tawa. Bumulanghit din siya kaya para kaming mga tangang nagsitakipan ng bibig. Napatingin sa amin ang ilang ka-blockmate na nagsisilabasan na sa room.

“Napaka-studious kasi ng lola mo eh. Tigil mo muna ’yan, teh. Let’s make meryenda muna sa caf dahil may next class pa na gagamit dito later.”

“Let’s not rush, Wends. May thirty minutes pa tayong pwede tumambay rito. Maaga lang natapos si sir.”

Ipinasok niya sa kanyang bag ang notebook at ballpen. Maarte niyang pinaypayan ng kamay ang bangs niya kahit airconditioned naman itong room.

“Naglalaway na ako sa Boba, sis. Lafang na lafang na.”

Napilitan tuloy ako ipasok na sa bag ang aking gamit. Nagc-crave na rin ako ng milk tea.

Habang zini-zip ko ang bag, sinuri naman niya ngayon ang magkabilaan kong white pearl hair clips sa buhok. Nakahati sa gitna ang hairstyle ko na nakapusod sa likod.

“Bago na naman ’yang burloloy mo, sis. Lakas maka-barbie.”

“Very…” I drawled with my bratty accent.

“Saan mo nabili?”

“Glorietta. Yesterday lang. Kasama ko si mommy mag-shopping at nakita ko ’to sa Kultura. Bet mo rin ba?”

“Super. Lakas maka-asian hot chick minimalist inyeme. Marami na namang magtataray sayo niyan.”

Nagngingisian kami hanggang makalabas sa hallway ng Henry Sy building. Kinalabit niya ako para makita ang blockmates namin na nagkukumpulan malapit sa elevator. Sina Simon, Tim at Aurelio. Malicious smirks were plastered on their faces while their talking. Napasulyap sa amin si Simon nang madaanan namin sila.

“Yo, Jamaiah. Kain kayo?”

“Uhm, yes. Kayo ba?”

Tumigil kami saglit ni Wendy. Sina Tim at Aurelio ay nakatingin na rin sa amin, palakaibigang ngumiti at nagsulyapan pa sa isa’t isa.

“May… group activity pa kasi kami rito eh. I-kain niyo nalang kami?”

“The fuck?” Mayroong mapanghusgang tingin sa mga mata ni Wendy habang nakatingin sa tatlo.

Humalakhak si Simon. “Suplada mo naman, Wendy. Si Jamaiah naman ang kinakausap ko, hindi ikaw.”

“Tssk. Tara na, sis. I’m hungry na.”

Hinila ako ni Wendy paalis. She seemed annoyed until we escalated down and turned to another hallway.

“What’s wrong, Wends? Parang nairita ka sa kanila?”

“They are filthy, Jams. Huwag na natin silang lalapitan next time..”

“Spill it now, parang seryoso iyang new chismis mo ha?” pamimilit ko pa at siniko siya sa tagiliran.

“Mamaya. Basta. Bili muna tayo ng milk tea. Kulang na rin yata ako sa sugar kaya medyo off ako today.”

“Dark choco sa akin, sis. Pasabay nalang.”

Inangatan niya ako ng kilay. “Aba, dalawa tayong bibili, mahal na reyna. Kaya ako nagmumukhang julalay mo lagi eh.”

Mahina ko siyang hinampas sa braso at natawa. Nang makarating kami sa food court ay diretso pila kami sa milk tea stall.

Wendy was really serious about keeping her chika until we found a seat after having our milk teas. Abang na abang pa naman ako. Nang magkatapat na kami sa four seater table, ihinanda ko na ang imaginary notes para sa bagong chichi.

“Spill it, sis. Fill me in…” Tinusok ko ang aking milk tea at sumimsim.

Napakatamis. One hundred ba naman ang ipalagay na sugar level nitong si Wendy. Kaloka.

“Heto na nga. I heard from Janick Enriquez that Logan likes you, girl. Chinika lang sa ’kin ’yan ng isa pang friend.”

“And then? Ano naman connection doon ni Logan? Hindi naman siya kasama roon sa tatlo kanina ah?” I chewed the black pearls. Hindi talaga ako nagsasawa sa flavor na ito.

“Para ka namang nakatira sa kweba niyan, sis. Apat silang magtotropa sa block natin, ano ka ba. Palaging magkakasama ’yan sa Xylo. Babae, inom. In short, they are fuckboys.”

“Oh, tapos?”

“I just smell something fishy from them. Dahil nga ikaw ang nachichika na bet ngayon ni Logan. Kahit wala siya roon, alam natin na iisa ang galaw ng bituka ng mga lalaking ’yon. And I just feel unsafe for you. Baka ikaw ang kanilang maging next target.”

Umismid ako at natatawang sumipsip. “That will never happen, Wends. I don’t do boyfriends, alam mo ’yan. Isa pa, huwag ka ngang nagpapaniwala sa mga chismis. Paano ako mali-link kay Logan e hindi naman kami close nun?”

“When there is smoke, there’s a fire, sis! Kaya naiinis ako kanina. Kasi baka mamaya sine-sexualize ka na pala nila. I mean, girl, nakakatakot.”

“I agree. Buti nalang narinig ko ’yang chichi na ’yan. Don’t bother, I will even distance myself from them from now on.”

“You better do it, sis.”

I opened my phone. Mayroon akong unread message mula sa kapatid ko. Two hours ago na ito pero ngayon ko lang nakita.

Sebastian:

Psst…

Ngumiwi ako at pinatay ang phone.

“Annoying…”

“Who?” Bumaling sa akin si Wendy na hawak din ang phone niya at nagbo-browse.

“Ang kapatid ko na makulit.”

“Ah, si Sebastian?”

Binaba niya ang phone at umayos ng upo. Signaling another chika to talk about.

“Anyway, sis. Balik tayo kay Logan.”

Inismiran ko siya. “Akala ko ba hate mo na sila? Why do you still want to talk about them, then?”

“Well, kind of. Pero aminin, he’s a good catch na rin. Brilliant sa acads, good looking, and borta too.”

Nakangisi kong tinampal ang kamay niyang nakahawak sa milk tea niya.

“See? Ikaw pala ang nang-sesexualize, girl. Nilalaro mo na naman ako eh.”

Natatawa siyang umirap. “I’m just describing him, sis. Walang mali roon. Iyon lang din naman kasi ang napansin ko talaga. Lakas ng appeal niya compared doon sa tatlo. Uso kasi ngayon iyong ganoong body type. Iyong malaman na may masel.”

“I will agree on that. Iyong kapatid ko ganyan din ang katawan. Boys nowadays are really joining the trends, ’no? They are weird.”

“At alam mo ba, ganyang katawan ang bet ngayon ng mga college boys. Iyong katamtaman lang, pero malaki ang dede at matambok ang pwet. Tapos maputi, makinis, at mukhang hindi pa nakagawa ng kasalanan ang face.”

Muntik ko na maibuga ang laman ng aking bibig. Bumungisngis si Wendy at tinuro ang mukha ko.

“’Wag kang mag-deny. Ganyan talaga description mo, ’teh. Kaya nga ako nagmumukhang julalay mo dahil dyosahan levels ka. Ako kasi princess type lang eh.”

“We’re both dyosa, Wends. nakukumpara lang talaga ang Asian morena look mo at European look ko kapag magkasama tayo. But you are more gorgeous than me.”

“Kanina ko pa hinihintay ’yan. Thank you so much, queen.” She winked and we both laughed.

Naging maingay pa kami ni Wendy. Buti nalang kaunti ang students sa caf ngayon. Siya ang source at ako lang ang receiver. Mostly about the recent ganaps here at DLSU. Tumutunog ulit ang phone ko pero hindi ko na pinapansin dahil si Sebastian na naman iyan.

Sebastian:

Kumain ka na? Dito ako sa Starbucks with tropa. Dalhan kita donut mamaya gusto mo?

Sebastian:

Pasabi na rin pala kina Mom at Dad gagabihin ako. Diyan naman ako sa bahay uuwi. Katamad umuwi sa condo ko. Inom lang ako kasama mga tropa birthday ni Jules e. 

Hindi ko na siya nireplyan kahit isa. Nang maubos namin ang milk tea ay pumila kami sa bilihan naman ng fruit tea. Dadalhan daw niya ang boyfriend niyang si Arthur mamaya bago kami pumunta sa aming next class. Sinamahan ko na dahil sabay din naman kami.

Habang magkaharap kaming nag-uusap ni Wendy, nginuso niya ang likod ko dahil umandar na ang pila. Ako kasi ang pinauna niya, kaloka.

I did not realize that the guy in front of me was standing close. I felt my small nose bump on the hard muscles of his back when I turned my body. The smell of musk and mint on his black polo shirt reached my nose. Ambango.

“Oh, sorry,” Buong buo at malalim niyang boses.

Mabilis nitong binalik ang tingin sa harap. I only saw his side profile, but I was stunned by his masculine face. He has thick lashes, almond eyes and pointed nose. Pantay ang kayumanggi niyang balat. Hanggang balikat niya lang din ako.

Nagkatinginan kami ni Wendy. Malisyosa niyang pinaningkitan ang mga mata. She smirked and giggled as if she thought of something interesting.

“Isang kiwi tea.” the man said sa staff ng stall.

Wendy tugged the hem of my blouse and whispered.

“Lalim ng boses. He’s hot…”

Itong babaeng ito may boyfriend na pero mas maharot pa sa akin.

“Gwapo pa. Na-sight mo yung face?”

“Uhm, Yes.”

 E gwapo naman talaga. I am not denying that. Mga typical look ng rich kid boys sa DLSU na malinis, mabango at mamahalin ang look. I’m used to it dahil palagi kong nakikita ang kapatid kong si Sebastian na ganoon na ganoon ang pustura.

“That’s Carl Rivatore. The brother of our school team captain.” Bulong pa ni Wendy.

“Oh, really?”

I don’t know him. Even the team captain of our school. Wala akong kilala sa mga varsities dahil hindi ako outgoing. I am never interested in sports. Pero si Wendy, palaging athlethes ang laman ng kanyang stories sa IG dahil sa basketbolista niyang jowa.

Pag-alis ng lalaki ay siniko ako ni Wendy. She eyed me to follow the direction of the guy. And when I did that, I saw the Carl Rivatore looking back at me for a second before he finally walked away. At nang ito’y mawala sa paningin, dinutdot ni Wendy ang braso ko.

“Lakas talaga ng hatak mo sa mga boys, girl! Mabuti nalang may boyfriend na ako dahil kung wala ay masasampal kita sa inggit.”

Pagtapos bumili ni Wendy ng fruit tea, naghanap muna kami ng free bench dahil aabangan niya pa raw ang end ng class ni Arthur bago niya ibigay ang fruit tea. When we spotted one, we sat there and continued with our chika.

“If I were you, I will make patol na kay kay Carl Rivatore if manligaw siya sa’yo.”

Tumawa ako. “How delulu naman, girl? Anlayo ng nararating ng imagination mo, sis. Nagkatinginan lang kanina eh.”

“Titingin ba ’yon kung hindi mo na-caught ang attention niya? Ikaw na talaga, Jamaiah.”

“Drop it, Wends. Such a waste of time to talk about your fantasies.”

“Fantasy or whatever you call it, patulan mo na kasi kapag may nanligaw sa’yo ulit. Naiinis na talaga ako diyan sa Mommy at Daddy mo ha. Dalaga ka na pero against pa rin na makipagrelasyon ka.

“Wends, I know what my parents are thinking. They just want to protect me. And I don’t want them to be disappointed when I bring a guy at home nang walang paalam. I don’t want to break their hearts.”

“Girl, ewan ko ba ’sayo. Mag-iisang taon na kami ni Arthur tapos until now, you still don’t have a boyfriend. Mabuti nalang at masaya ka sa bratty lifestyle mo dahil kung hindi, baka nagtatampo ka na rin ngayon sa parents mo na ayaw kang mag-boyfriend.”

Pinalipas namin ni Wendy ang break until we wen to the Architecture Building. Hinintay ko siya sa hallway nang hatiran niya ng pagkain si Arthur. Wala raw kasi itong break sa schedule nito. Alas kwarto pa ng hapon ang out, at hindi niya maaatim na magutom ang kanyang boyfriend.

Our classes continued with our Rizal later in the afternoon. Our professor paired us by two’s to work on our readings. Naging kagrupo ko si Shaina. She’s one of the girls that is quite famous here in campus because she’s a model with thousands of followers on IG. But I don’t speak often to her because we’re not close. Si Wendy lang ang friend ko rito sa campus.

“Jamaiah, I think there’s something that you need to know.” she said.

“What is it?”

Pinanood ko siyang dinukot ang phone sa bulsa ng kanyang skirt. She opened it and placed it on our table. It’s a Discord group chat.

“Basahin mo saglit, Jamaiah. Kahapon lang ’yan..”

My forehead creased. “Uhm, are you sure that you will let me read your personal chats?”

“Actually, this is not mine. Naiwan ni Aurelio na naka-open and Discord niya sa phone ko. Hiniram niya kasi ito kahapon at nakigamit saglit because he had no data after class. Huwag mo nalang ipagsabi na ipinakita ko sa’yo.”

I read the messages even though I was hesitant. She guided me what to read first.

Aurelio: Why not sa hive, bro? Chill din don. Solid ung drinks, pamatay.

Aurelio: Pero mas solid to, bro. Sarap.

Aurelio: Sent a photo.

It was a screenshot of my IG story yesterday. Nakangiti ako sa camera katabi ang Golden Retriever namin na si Courtney. Naka-wacky ako habang si Courtney ay may ipit na red ball sa kanyang mga ngipin. Tumutulo ang laway nito samantalang ako ay sobrang wacky doon sa picture.

Simon: Oh, shit. Hottt

Aurelio: Baby mo na rin ba, bro? lol

Simon: Sarap niya gago. Kaso lagot ako kay Logan, baby girl niya yan e.

Tim: fuck off, Mon. Sa likod ko nakapila si Logan.

Simon: Ulol

Tim: Pila ka, bro. Kaso di ka pala pwede pumila samin. Pilang ruma-round five lang ’to pre, awit.

Simon: King ina mo. Baka inggit ka lang saken dahil di siya nagrereply sa chats mo? Have you tried to have a video call with her, bro? Saw her cleavage once. ’No palag mo don?

Aurelio: Shit men. She’s a fucking trans just to remind you. I wonder if she got a pussy now. Hmm…

Simon: Not impossible, man. Her boobs, bruh… bilog na bilog lagi. Her tits are sometimes visible on her shirts. Fucking tempting

Aurelio: Hot, right? Tangina nagkakasala ako sa gf ko HAHAHAHA

Napatakip ako ng bibig at napaatras kahit nakaupo lang naman ako. My heart was beating fast because of what I read!

Nagkatinginan kami ni Shaina. She smiled apologetically. I was too stunned to speak.

Pero ini-scroll niya pa ’yon. May karugtong pa pala!

Tim: Oo pre, rich kid kasi. Yan masarap i-fuck

Simon: Just one fondle on those healthy boobs, man. I’ll suck those tits real good

Tim: Damn!

Aurelio: HAHAHAHAH good luck kung pansinin kayo nun. Mala-birhen sa hinhin yan. At inosente rin yan gago maawa kayo.

Simon: That’s my type, bro. Iyong pag fi-ninger fuck mo iiyak agad.

Aurelio: Damn, bros. Enough of this shit. Seryoso na.

Tim: Fuck! Arayt, what were we discussing again?

Nanlalamig ang kamay ko at parang ayaw ko nang makasalamuha pa sila kahit kailan. I have never seen a man talking about me like that. It was the first time and I was… horrified.

Hanggang sa mag-uwian ay ramdam ko ang tensiyon. Itinago ko iyon habang kachikahan si Wendy. Nang magdismiss ang aming last prof for today, nagmamadali akong lumabas ng room upang mawala agad sa paningin ng mga kaklase ko, lalo na ng boys.

“Girl, hala, sandali!”

Wendy called me multiple times because we go to the parking lot together after dismissal. But now that I am bothered, I don’t want anyone to talk to me at the moment.

All this time, ganoon pala ang tingin nila sa akin. How long have they been mocking me and harrassing me?

Totoo pala ang napag-usapan namin kanina ni Wendy? Na fuckboys ang mga iyon at sinesexualize na ako nang palihim. Oh my gosh.

But how come they are formal kapag nakakausap ko sila? They are decent and never sexualized me in front ofmy face. They are so good hiding their sexual desires towards me. Hindi ako makapaniwala.

“Ayos lang po ba kayo, ma’am?”

Napatingin ako sa nagmamanehong si Mang Selmo at ngumiti. Nakaupo ako sa shotgun seat at kanina pa tahimik. Halata ba na mayroon akong iniisip?

“Yes, Manong. Why did you ask?”

“Panay po kasi bukas niyo sa maliit na zipper ng bag niyo kanina pa.”

Doon ko lang napansin ang aking ginagawa kaya ibinaba ko ang kamay. Oh my gosh, I am fidgeting unconsciously!

I smiled at Mang Selmo to hide my dilemma. Pag-uwi ko sa bahay, umakyat agad sa kwarto at nagpalit ng damit.

Nilubog ko ang sarili sa malambot kong kama habang nag-iisip isip. Hindi muna ako nagbukas ng phone. Nagnilay nilay ako at pinakiramdaman ang kabog ng aking dibdib.

Mahina kasi ang loob ko. Lumalakas lang ’yon kapag kasama ko si Wendy. Hindi nga rin ako sociable eh. Ang gusto ko lang ay mapayapa ang buhay ko.

Hanggang sa kinatok nalang ako ni Manang Lidia.

“Ine, baba ka na roon, nandoon na sina Ma’am at Sir, ikaw nalang hinihintay,”

Ngumiti ako kay Manang na kumulubot ang balat nang ngumiti. She’s been our maid since I was young and she’s like our family member through all these years.

Nagpaalam ako na susunod na rin. Bumalik muna ako sa aking vanity mirror upang pagmasdan ang aking hitsura. Is it because I’m pretty that’s why boys always notice me?

I bit my pink cupid lips. It’s naturally pinkish without even wearing a lip gloss. My eyes looks so innocent. And my skin looks so white. I wonder where I got this European looking features since my father is half Chinese and my mother is pure Filipina.

Ako lang ang naiiba sa amin dahil ang aking kuya Urriah ay halos kahawig talaga ni Dad na may pagkasingkit, at ganoon din ang younger brother ko na si Sebastian na chinito. My Dad and kuya Urriah are both serious people and always down on their business, samantalang si Sebastian ay puro lakwatsa kasama ang mga kaibigan na palagi kong naririnig na nagpupunta sa mga clubs.

Bumalik ang panunuri ko sa aking buhok nang tanggalin ko ang suot kong hair clips. Bumagsak ang tuwid at makintab kong mga buhok na hanggang balikat. Nang magshopping kami kahapon ni Mom ay nag-pamper na rin kami pareho. Sa isang Salon ay nagpamani-pedi kami ni Mom, at nagpagupit na rin ako ng buhok. It used to be longer but now, my small face is further emphasized because of the shorter cut.

I am a full grown woman now. After my gender reassignment surgery when I was 19 in Thailand, I never felt that I was born as a biological male anymore. My Mom and Dad who supported me all the way and prepared everything before me changed my life forever. Pagkatapos ng graduation ko noon sa Senior High School ay doon iyon naganap. Dapat ay noong 18th birthday ko palang ay iyon na ang unang planned date. Ngunit dahil kailangan kong dumaan sa psychological preperation such as counceling na umabot ng almost a year ay doon palang ito naisakatuparan.

Pagbaba ko ng hagdan, dumiretso ako sa dining. Malayo palang ay naririnig ko na ang seryosong boses ni Dad na may pinapagalitan. At nang ako’y makarating ay maagap akong lumapit kay Dad na nakaupo sa kabisera. Humalik ako sa kanyang pisngi at ganoon din kay Mommy.

Paglipat ko ng tingin sa kabilang gawi ni Dad, isang upuan ang layo, nakatanaw sa akin ang kapatid kong si Sebstian na pangiti-ngiti. Pulang pula ang kaniyang mga pisngi at halatang lasing. Mapunghay ang kanyang mga mata at mabagal kung kumurap. His clean cut makes him look more masculine and boyish at the same time. And this good boy aura is trying to cover his silly behavior tonight.

Napanguso ako upang pigilan ang tawa nang magpatuloy si Dad sa naantalang pangangaral.

“May lakas ka pa ng loob na umuwi rito sa pamamahay ko na ganyan, ha?”

Dad is passive. He is always calm and collected just like Mom. Pero kapag nagpapasaway nang ganito si Sebastian, hindi niya talaga pinapalampas. Elementary pa lang ’yan, sakit na sa ulo ng ng mga parents namin.

Humila ako ng upuan at tumabi sa kapatid kong ngumiti sa akin. Pa-cute pa ang loko.

Umuwi talaga ngayong lasing, huh? Lakas talaga ng loob ng batang lalaking ito.

He is only wearing his white Lacoste that hugs his buff muscles. Iyong dibdib at biceps niya na bumilog at tumigas dahil sa paggy-gym ay binabanat ang suot niyang tela. Hindi bagay sa laki ng katawan niya ang magpanggap na bait baitan ngayon.

“Sorry, dad. Nagkayayaan lang. Birthday ng tropa ko,” he said in his baritone voice.

Napatakip ako ng bibig upang pigilan ang pagtawa. Pinipilit niyang mag-boses natural. Pero may gaspang na ang boses niya eh. Tampalasan talaga ito.

“Hindi ba’t sinabi ko na huwag kang magpapakita sa akin ng lasing? How old are you again? Seventeen?” diin ni Dad.

Si Mom ay pirmi lang na nakatingin kay Sebastian. She’s unbothered and doesn’t want to waste a time scolding a drunk teenager. But to Dad, he will not let this pass.

“Hindi na mauulit, Dad.”

“Dapat lang. Kapag nabangga ka sa pag-drive mo sa susunod dahil umuwi ka pang lasing, papabayaan kita sa ospital. Makikita mo.”

“Mateo, let’s eat now,” suway ni Mom.

Mariing gumalaw ang panga ni Dad bago matagal na ginalaw ang kanyang pinggan. Nagsandok na rin ako ng akin at tahimik na kumain.

Wala si kuya Urriah ngayon. May trabaho na at may sariling condo nang tinutuluyan. Even Sebastian has his own where he currently resides. Umuuwi lang ito sa bahay kapag gusto niya o kung ano man.

Ako nalang sa aming magkakapatid ang walang sariling unit dahil gusto nina Mom at Dad na kasama muna nila ako hanggang ako’y magtapos. Which I also prefer.

“Why did you go home?” iritable kong bulong kay Sebastian.

Hindi pa niya ginagalaw ang kaniyang pinggan. Pirmi lang siyang nakaupo at tila wala naman talagang balak kumain dahil lasing nga.

“Bakit, bahay ko rin naman ito diba, ate?” He said at may diin sa salitang ‘ate’.

Ngumiwi ako nang maamoy ang hininga niya. It’s the smell of strong alcohol. I don’t know what kind of liquor it is but it’s odorous.

“Yeah, correct. This is still your house. Now, eat before Dad scolds you again. Pasaway na ’to,”

Nagpatuloy ako kumain habang nakikinig lang kina Mom at Dad na mayroon nang ibang pinag-uusapan. Tungkol na iyon sa negosyo.

“You cut your hair?”

Sebastian scanned my hair. Titig na titig.

“Yeah, yesterday. I was with Mom and we spent time together,” I said and licked the white sauce of pasta on my lower lip.

“Ganda mo ah.”

“Of course. Kapag sinabi mong pangit ako, lagot ka sa akin.” Banta ko. Sinamantala kong lasing siya ngayong rumere-bat ako.

“Mas gumanda ka ngayon. You look more human now.”

Ngumisi siya nang nakakaloko. Aba, hindi pa rin nagpakabait matapos mapagalitan ni Dad? Tibay talaga nito.

Nakatingin lang siya sa buhok ko at parang interesado siya roon. Kaya naman nakaisip ulit akong lokohin siya. He is goofy and evil when he’s sober, but when he’s drunk like this, he looks gullible and easy to take advantage with.

“Inggit ka sa hair ko, Seb?” I smirked.

Hindi siya nagsalita. Lasing na lasing yata talaga siya. Ganito pala malasing ang mga teenagers. They look funny.

Bigla siyang bumungisngis. Kitang kita ko ang mapuputi niyang ngipin pati ang pangil niya. Parang tanga siyang ngumuso.

“Yup.” sabi niya lang at tumikom pa ang mga labi sa exaggerated na pagsabi niyon.

“Pahaba ka na rin ng hair, tapos I will let you borrow my hair clips so we will be twinning,” I giggled.

“I like it.”

“Siyempre, sister. Mahilig talaga ang mga lgbt members sa anything that is beautiful. Tanggap kita, Seb.”

“Maganda nga. Niloloko ka lang eh, suplada ka ah.”

Inangatan ko siya ng kilay. “Iyong totoo. Maganda ba?”

Tumango-tango siya at parang estatwa paring nakababa ang mga kamay. He looks like a boy behaving because he did something bad. I am sure that tomorrow when I tell him about this, he will surely get mad. He always teases me so I think it’s about time to give back while he’s drunk.

“Keep it short always, aryt?” He hummed.

“Kumain ka na. Lagot ka kay Dad,” panakot ko sabay silip kina Dad. They are in a serious conversation.

Tapos na akong kumain ng main dish at ngayo’y ang strawberry cake naman ang nasa platito ko.

“Feed me,” nginuso niya ang platito ko.

“Ano ba ’yan, Seb. Wala ka bang kamay?”

I sliced a bigger portion on my spoon since he’s a big guy. Binuka niya ang bibig nang ilapit ko ang tinidor.

“Wider,” sabi ko dahil tila pati sa pagbuka ng bibig ay tamad na tamad siya. Inaantok na yata.

He did what I said like a good boy. Ngumuso siya ulit at tila nag-aabang pa. Sinubuan ko ulit siya hanggang sa maubos niya iyon.

“You drink your water, Seb,”

Ako na rin ang nagsalin ng malamig na tubig sa baso niya dahil wala talaga siyang balak. Ininom naman niya iyon at inisang lagukan lang. Grabe, para lang siyang nag-shot ng alak.

May nag-ring sa bulsa ng kanyang pantalon.

“Someone’s calling, Seb,” sabi ko.

Nilapag niya ang baso at sumandal ulit sa upuan. Narinig niya ang sinabi ko at nararamdaman ang pag-vibrate nito sa kanyang hita pero parang wala siyang balak sagutin iyon.

“Hoy, may tumatawag sa’yo.”

I am concerned because that might be an important call. Maybe from his girlfriend? Oh, I have no idea if he has a girlfriend already. Hindi naman kasi siya pinapakialaman nina Mom at Dad doon. At wala akong ideya sa mga ganap niya sa buhay. Ang alam ko lang, magulo siya.

“Nah. Feed me more, please. Isa pa.”

Nginuso niya ang platito. Tumigil nalang ang nagri-ring nang hindi niya iyon pinansin man lang.

Dahil lasing, pinagbigyan ko. Puro desert lang ang kinain niya at para akong nanay na nagsubo ng anak. Tahimik lang siya at pumipikit-pikit na. At nang kami’y matapos sa pagkain, nagpaalam na ako kina Mom at Dad na mauuna nang papanhik.

“You guide your brother to his room, Jamaiah. Baka humandusay yan sa sahig.” Dad ordered.

Mom sympathetically smiled me as if he wants Sebastian to rest now as well.

Aangal na sana ako dahil mabigat ang katawan niya pero tumayo bigla si Sebastian at naglakad papunta sa tabi ko na parang hindi lasing. Oh my gosh, how can he do that?

“Mom, Dad, I’ll go upstairs na. Sorry po and thanks,” aniya na balik sa tuwid na pananalita.

“This will be the last time, Sebastian. Understood?” Diin ni Dad.

“Yes, master,”

Inakbayan niya ako at sabay kaming umakyat sa hagdan. Tinatampla ko ang braso niya dahil mabigat pero wala siyang pake.

“It’s so heavy, Seb! At ang init ng katawan mo! Kadiri, nagpapawis ka pa yata.”

Binitiwan na niya ako at sumandal siya sa saradong pinto ng kanyang room.

“You smell alcohol too. Naligo ka ba sa alak?”

“Bakit ka nababahuan? Did you intentionally smell me?” Niyuko niya ang damit niya na para bang iyon ang inamoy ko.

“Why would I do that? Amoy na amoy ka lang talaga. You stink. Mabaho,” sabi ko.

Tinaas niya ang isa niyang braso dahilan para sumilip ang mga buhok niya sa kili-kili. I thought it would make me puke but the view was kind of interesting. I saw armpits of men on the internet and it looked good. I did not know that seeing it personally and this close is more looking good.

“I’m not mabaho, ate, amoyin mo ako,” aniya sabay nguso sa kili-kili niya.

I scrunched my nose to act disgusted. Kahit sa loob ko ay nagkaroon ako ng kuryosidad kung ano nga ang amoy niyon. I never smelled one eh.

“Come here, smell your brother,” sabi niya pa at desididong patunayan na hindi talaga siya mabaho.

In my curiousity, lumapit ako at inamoy nga. Lasing naman siya kaya hindi niya ito maaalala kinabukasan. At nang ilang pulgada nalang ang layo ko sa kili-kili niya, naamoy ko ang natural na amoy niyang panlalaki together with his Old Spice deo. It was strong, a little bit sweaty, but it smelled good.

Uminit ang pisngi ko at umatras agad. Tinampal ko ang braso niya upang kunwari’y nabahuan ako. I will not admit that he smell good because he will only add it to his boastfulness the next day when he goes back teasing me. Loko-loko itong batang ito kaya hindi rin ako nagpapatinag.

“You like it?” Nakangising sambit niya at binaba na ang braso.

“Very no, Seb. You go to your bed now. Or else, Dad will scold you again when he sees you still standing strong.”

Tumalikod na ako at iniwan siya roon. Pagpasok ko sa loob ng kwarto ay kinukha ko ang phone ko habang nakalubog na ako sa kama. Parang nakalimutan ko na ang nalaman kanina sa school dahil sa makulit na si Sebastian.

Binuksan ko ang IG ko at nakita ang story ni Wendy. It was a selfie with Arthur who joined their family dinner. They look good together. And I am happy that Wendy is enjoying her relationship with the guy.

And just as I was about to go to sleep, another notification caught my attention. Kanina pa ito at tila hindi ko pa nakita. It was four hours ago. Mag aalas-otso na ng gabi ngayon.

carl_rivatore started following you.

I was curious who it was, but when I went to go and see his profile, I remember the same guy that Wendy and I saw at the Cafeteria earlier.

He has 127k followers and 500 following.

While I was stalking him, Wendy sent me a dm.

wendy_samonte:

Girl, nakita mo story ko, right? Gosh, love talaga ako ng bf ko. Napilit ko pa siyang sumama sa dinner namin instead of hanging out with his circle.

Ngumisi ako. I know that they are in love. But knowing Wendy, she will always tell anything interesting that is worth sharing to me.

Me:

Yes, congrats!

Was all I could say.

wendy_samonte:

He was supposed to be with his friends. I heard your brother was also there kanina sa Virgo.

Me:

What’s Virgo?

wendy_samonte:

The club where Arthur’s circle was in. Oh, girl, wait, nakita ko sa pic na sinend ni Pablo kay Arthur, spotted ang kapatid mo andaming girls! He’s four years younger than you, right? Grabee!

Ngayon alam ko na kung saan nagpunta si Sebastian. He is also studying in La Salle. First year na siya sa kursong Civil Engineering. It is not surprising that Arthur and Seb will bump into each other since they are both aspiring varsity players of the school.

wendy_samonte:

Anyway, bakit ka nagmamadali kanina, girl? You were running!

Me:

Ah, I needed to go home early kasi. Sorry for not telling.

Nagsinungaling ako upang i-sekreto nalang iyon. Muling bumalik sa akin ang nalaman ko mula kay Shaina. I feel that my day starting tomorrow will start to change. I am extremely bothered now by how the boys sexualized and insulted me.

wendy_samonte:

Aww, that’s supposed to be our pamper time. Kinalimutan mo na naman. Tomorrow nalang tayo make gala, okay?

Me:

Sure, tomorrow.

And just as that I fell into sleep thinking about how I will be living as a student in our campus. I will run away from those hungry lions, and I will be more discrete and hidden with all my might.

CHAPTER 2

I woke up feeling fresh because of a complete hour of sleep. I woke up almost forgetting everything that happened from yesterday. Kahit na nagbibigay pangamba ang nalaman ko kahapon tungkol sa patagong pag-uusap tungkol sa akin ng mga kaklaseng lalaki, alam ko na huhupa rin ito kalaunan. Also, I have already released all my fears yesterday and I left zero anxiety in me. Magaan na ulit ang puso ko at punong puno ng kapayapaan.

I took a quick cold shower. Parang kinakalma ng malamig na tubig ang malambot kong balat, at habang nags-scrub ako ng vanilla scent kong shower gel ay nalilibang ako sa maliliit na bula. Para akong bata na nakuha pang gumawa ng bilog sa kamay at pinalobo iyon. I giggled when I saw multiple bubbles that flew in the air as a result.

It is Friday today, the last day of our school for this week. Sa ganitong araw ang aming P.E. subject kaya naman ang extra small size ko na P.E. unifrom ang suot ko ngayon.

I watched myself in front of my giant mirror. The gray pants with our school logo and the small white shirt I am wearing both hug my small form. Tumalon talon ako ng bahagya suot ang pink ko na rubber shoes. The size is tiny too. Halos lahat ng aking mga gamit ay pambata ang sukat dahil I really am small and petite.

Napahagikhik ako nang tumalbog ang magkabilaan kong buhok. I made them a little bouncy by giving them high ponies parted on two equal sides. Naglagay pa ako ng dalawang metallic na hair clips upang hindi magmukhang bata masyado ang aking hitsura, at lumabas na ako ng aking kwarto upang makisalo sa hapag.

Mom and Dad were there, patiently waiting for me before they eat. Nandoon din ang kapatid ko na si Sebastian na ngayon ay bumalik na yata sa pagiging kolokoy dahil kausap na ito ni Dad at nakikipagtawanan pa.

“Morning, Mom, Dad,” bati ko at humalik sa kanilang mga pisngi.

Mom held my arms gently and stared at my face, looking happy and satisfied on how I dressed my self.

“You look so pretty, dear.”

I smiled and giggled. We both know how to make each other feel good. Si Mom ang aking numero unong taga-suporta sa aking bratty lifestyle, at tila namana ko na sa kanya ang pagiging mahinhin at maganda. Even until now that I am in college, she still spoils me with everything that I like. From make ups, bags, heels… name it. I have it all.

“Thanks, Mom, we’re twinning,” tugon ko at nakangiting bumalik sa upuan.

Dad was also glancing at me with his calm yet masculine aura. Hindi siya pala-salita ngunit ramdam ko ang tuwa sa kanyang mga mata. Those strong Chinito eyes can’t hide his care and amusement towards her daughter. I love him so much.

“Psst,”

I turned to my side when I heard Sebastian. Doon ko lang napansin na naka-sandong puti lang siya pambahay at itim na jersey shorts. Lantad na lantad ang mga muscle niya sa dibdib, ang maugat niyang biceps hanggang kamay. Ngingisi-ngisi pa ito habang tinitignan ang buhok ko.

“Ano un?” Kumagat ako sa egg sandwhich habang nakasulyap din sa kanya. Hindi niya pa sinasandukan ang plato niya pero hawak na niya sa namamahingang mga kamay sa ibabaw ng mesa ang tinidor at bread knife.

“Papasok ka?” tanong niya.

“Uhmm…” tunog nalang ng bibig ko ang naging tugon dahil may laman ang bibig ko.

“Ayos ah, ayaw mo dito nalang tayo…?”

Bahagyang nangunot ang noo ko at sumulyap kina Mom at Dad. They are talking again about their business as they are eating. They have their own world and they seemed serious about their topic. Itatanong ko sana kay Mom kung may pasok ba itong si Sebastian dahil dapat nga ay may pasok siya. First year college palang siya eh.

“Dito nalang tayo, samahan mo ko mag swimming sa pool,” sabi niya pa.

Uminom muna ako ng tubig bago sumagot. Nakatingin lang siya sa akin at parang nakaabang.

“Don’t you have a class today? It’s Friday, right?”

“Wala. Lunes hanggang Huwebes ang mga pasok ko.” Mahina niyang tinatapik-tapik ang bread knife sa dining table. Hindi pa rin siya kumakain at nakabaling paharap sa akin ang katawan. Komportableng nakaparte ang kanyang mga hita at tila mas interesado pang panoorin ako kaysa mag-agahan.

“But I thought you have classes during Friday as well? Hindi ka naman kasi umuuwi rito kapag Biyernes.”

Tumango lang siya habang nakatingin sa akin. “Training lang sa varsity kaya nasa campus pa rin ako. Pero ngayon, wala kasi pasok na ko sa official team.”

He said it nonchalantly as if it doesn’t interest him at all. Samantalang ako ay namilog ang mga mata at napangiti.

“Really? Wow, congrats, Seb!” I cheered and then took another bite of my sandwich.

“What is it, dear?” Mom asked.

Nakatingin na rin pala sa amin si Dad dahil nakuha ko ang atensiyon.

“Mom, Dad, Sebastian is now part of our school’s official basketball team!” I announced.

Mom was shocked too but she was able to keep her elegance by nodding and smiling at Sebastian. Dad also smiled a little. He looks so strict even when he’s happy. Kung nandito lang si kuya Urriah ay parehong pareho ang kanilang magiging reaksyion. Father and son who shares the same features and attributes.

“Good job, son. Keep it up,” ani Dad.

And then, the two of them later on went back to what they were discussing. Ako naman ay kinukulit si Sebastian na magkuwento kung paano siya nakapasa. Pero panay lang ang likot ng mga mata niya sa buhok ko na para bang iyon lang ang nakakalibang sa kanya.

Sinundot ko ang biceps niya upang kulitin pa. Itlog at sinangag ang kanyang kinakain at tila hindi na siya interesado pa ipagpatuloy ang kuwento niya. As if it’s expected for him to be recruited, and that his success is not worth mentioning.

“Kaya wag ka na pumasok. Samahan mo ko mag-relax, sakit kasi ng katawan ko,” sabi niya matapos ini-sang lagukan ang baso ng malamig na tubig. Hinawakan niya ang isa niyang siko at bahagyang inikot ang kanyang braso.

Nakita ko na naman ang mga buhok niya sa kili-kili at napahagikhik ako nang tila umamaray siya kunwari habang ginagawa iyon. Hindi ako nakonsensiya nang maalala ang hitsura niya kagabi. If he was able to drown himself in alcohol, then he surely can bear those pain in his muscles. Halatang nagpapaawa lang.

“Sorry, Seb. I don’t do that kasi, it’s not good to skip classes when you have no serious reason to not go to school.”

Kalaunan ay nagpahatid na ako kay Mang Selmo. Sinundan pa talaga ako sa garage ni Sebastian at sumilip pa sa nakabukas na bintana ng passenger seat upang mangulit. Maging si Mang Selmo ay natawa dahil ngumunguso pa si Sebastian at nagpapaawa. Ngunit nang ipasarado ko na kay Mang Selmo ang bintana at tuluyan na kaming tumulak ay wala na itong nagawa.

Wendy and I are both excited when Mr. Ferrer, our P.E teacher, entered the class. Ngayon kasi ang volleyball activity namin. Last Friday, fundamentals of basketball, and now a different sport. Mahilig kami ni Wendy sa mga challenging na activities kahit hindi naman namin kaya. Maybe we’re just both adventurous and fearless to do something that we have never done before.

Hindi man ako athletic but I can run fast. Iyon ang aking advantage because of my small and light body that can run quickly.

“Oh no, baka ma-injury na naman tayo, girl,” nakangising sabi ni Wendy habang nakasalampak kami sa makintab na floor ng basketball gym at nagwawarm-up. Okupado ng section namin ang buong Gym dahil wala pa ang mga varsities na nagte-training sa oras na ito.

We are all lined up at katabi ko si Wendy na natatawa habang pinapanood akong hirap na hirap sa pag-abot ng aking mga paang nakalapat sa sahig.

“Stretch it more, Jamaiah, you can do it,” cheer niya pa sa akin habang pilit inaabot iyon.

“Ugh! I can’t! Wooh…” buntong hininga ko at isinandal sa likod ang magkabilaang kamay dahil hindi ko talaga maabot.

“If I did it, you can do it din naman,” pang-eenggayo niya pa.

“I feel that I already stretched my muscles, Wends. I think that’s pwede na,” sabi ko at tumayo na upang sumunod sa teacher namin na ngayo’y may hawak ng bola ng volleyball at whistle na kanyang necklace.

Isa-isa kaming pinatayo sa dulong linya ng volleyball linemarks. We were told to serve the ball from that position to the other side of the net. Kinabahan ako dahil malayo iyon. And I know the capabilities of my small arms regarding this. But I did not see that as a threat since I saw Shaina making the ball passed on the other side. It was an overhand service and it was an easy success.

“Wow! Galing mo, Shaina!” The boys cheered for her.

They were smiling and talking behind us as if there was something more that they are referring to.Nang kami nalang ni Wendy ang natitira, pareho kaming nangingiti. Nagulat ako nang pumito si sir Ferrer at sinenyasan ako na magseserve. I was a bit nervous.

“Overhand or underhand service?” Mr. Ferrer asked.

“Uhm, I think I’ll do the underhand, sir,” mahinhin kong sabi.

He nodded and bounced the ball towards me. I can hear the boys chearing for me too. The loudest one was from Simon who was continuously cheering.

“I know you can give me a good service, Jamaiah,” he shouted and some of the boys laughed like lions. “Your hand alone can give us good service,”

I have no idea what’s funny about that remark, but Mr. Ferrer pointed his finger to the boys to keep their mouth shut. And when I did the serving, I was schocked because it was successful too!

And then I waited for Wendy’s return. Ngunit habang siya na ang magpeperform ay nagsimulang umingay ang Gym nang sunod sunod na pumasok ang mga lalaking nakasuot ng jersey at complete basketball attires. Mr. Ferrer nodded to the bald old man who also arrived and said something to make the bald coach respond with a friendly nod.

At nagulat ako nang makita ang pamilyar na mukha ng lalaki na nakita ko sa cafeteria kahapon. He was drinking on his bottled water while looking at my direction. Carl Rivatore. Nakatingin pa rin ito sa akin hanggang sa lapitan ito ng isa pang kasamahan. Tinuro ni Carl Rivatore ang aking puwesto at sinundan iyon ng lalaking moreno rin.

Carl Rivatore smiked and the guy punched his arm after what he said. Tumawa ang lalaki na para bang walang katuturan ang sinabi nito. Bumalik nalang ako sa panonood.

“Yes! I told you I can do it!” Tuwang tuwa si Wendy nang nagawa niya rin iyon.

Iyon lang ang naging activity namin at pinaupo na kami ni Mr. Ferrer sa sahig upang makinig ng iba niya pang ididiscuss. Mayroon siyang dalang laptop at nagpepresent ng PPT slides habang dinidiscuss nalang iyong ibang bahagi ng Volleyball na complicated na for us to perform.

Naririnig narin namin ang ingay ng mga nagdidriball sa kabilang dulo ng court. Iyong mga varsity iyon na tila nagwawarm-up na rin bago magsimula ang kanilang magiging laro.

Mabilis din kaming idinissmiss ni Mr. Ferrer matapos ang aming class period. Kahit airconditioned ang buong Gym ay para pa rin akong pinagpapawisan. Maybe I exerted too much force earlier because of adrenaline rush for the sake of earning a good grade. Well, this is what I get for being too ambitious of being physically fit. Hindi naman ako nagsisi.

Paglabas namin ng Gym ay nagtungo muna kami ni Wendy sa comfort room. Naiihi na rin ako dahil marami-rami ang nainom kong tubig kanina matapos kong magperform. The cubicles are all vacant kaya sabay na kaming umihi. I used the women’s comfort room because this is where I am comfortable to pee. Isa pa, there’s no guard here to stop me from entering.

Nauna akong naghugas ng kamay dahil natagalan si Wendy. Nauna na rin akong lumabas upang doon nalang siya hintayin hanggang sa may nabangga akong malaking tao sa aking likuran. Naramdaman ko ang pagtama ng likod ko sa matigas niyang katawan at nang tingalain ko, isang lalaking naka-basketball uniform ang aking nakabangga.

“Oh, sorry, miss,” sabi niya at napatitig pa sa mukha ko.

He looks familiar with his strong pointed nose, Almond eyes and brownish skin color.

May hawak siyang pares ng malaking sapatos sa isang kamay, at nang yukuin ko ang kanyang paa, naka-Nike sandals lang siya ngunit nakaputing medyas na hanggang kalahati ng malaki at maugat niyang binti.

Pinamulahan ako ng pisngi dahil nakatingin pa rin siya sa akin habang sinusuri ko siya. Oh my gosh. What is happening to me…

“You okay?” he asked sincerely.

Matangkad siya. Hanggang dibdib niya lang ang aking line of sight.

I bit my lower lip. “Uhm, yes, I think I’m just fine,”

“Kilala kita.”

Napatingala ako sa kanya. His features are familiar too but I don’t know him. I think may kamukha siya.

“You know me?” I said with curiousity.

Ngumiti siya at tila nagningning ang mga matang tinignan ako mula ulo hanggang paa.

“Of course. You are Jamaiah Federoja, right?”

Nagulat ako dahil kilala niya pala ako. Nahalata niya iyon sa mukha ko kaya muli siyang nagsalita.

“I mean, I know you because you are very famous. I’m Johanes Rivatore. Fourth year, taking Business Management. It’s so nice to know you.”

I responded with a smile. His sharp canines are showing because he’s also smiling as if he is looking at something interesting. Naaamoy ko ang mamahaling pabango niya na panlalaki. The perfume was similar to. Something that I have smelled once from my brother Sebastian.

“It’s nice to meet you too, Johanes.”

“You’re so cute, babe,” aniya.

I bit my lower lip. “T-Thank you.”

“Sorry, I think I sound aggressive, fuck.” Binulong niya sa sarili ang huling salita. “I just can’t resist looking at you. Sobrang ganda mo.”

Pinamulahan ako ng pisngi. “U-Uhm, t-thank you again.”

Sabay kaming napalingon sa gilid nang biglang sumulpot si Wendy. Namilog ang mga mata niya nang makita ang lalaking kasama ko. And then she looked at me, confused, shocked and hesitant to go near us.

“H-Hi,” sabi niya at nahihiyang ngumiti kay Johanes.

“Yo, are you Jamaiah’s friend?”

Mabilis na tumango-tango si Wendy. “We are classmates.”

“Oh, I see.” At binalik nito ang tingin sa akin.

Pumameywang pa ito na tila wala nang balak na umalis sa kung saan man dapat ito patungo. While Wendy, she stayed still on where she was standing from us.

“Saan ka pala patungo? Are you in a hurry?” I asked.

“Ah, diyan lang sa Gym. Biglaang tune up game lang kaya hindi kami kumpleto. Nagkayayaan eh. Uhm, do you want to watch? Or do you have another class to attend pa?”

“I have next class pa eh,” Nilingon ko si Wendy na palipat-lipat lang ang tingin sa amin. May mangha na ngayon sa kanyang mga mata. “Are you inviting me ba?”

Tumango siya at sinuklay ng isang kamay ang kanyang buhok. Nasilayan ko ang mabuhok niyang kili-kili. At dahil doon ay umigting din ang kanyang biceps. I felt my cheeks heated once more.

“Well, maybe some other time, I guess?”

Tumango ako at bahagyang umatras upang bigyan siya ng mas malaking espasyo kung sakaling aalis na siya. Tumabi ako kay Wendy na naramdaman kong kinalabit ang braso ko nang patago.

“Uh, dito na muna ako sa Gym, Jamaiah. Ingat kayo pabalik sa classroom, arayt?”

Tumango lang ulit ako at pinanood siyang lumakad palayo. His long and heavy strides looked like he owns the whole area. At nang nakatalikod siya ay nakita ko ang jersey niya.

J. RIVATORE

7

“Shit, girl! Oh my goodness!”

Hanggang sa matapos ang aming klase ay hindi matigil si Wendy sa pagbanggit ng kanyang gulat. Pagkaalis palang kanina ni Johanes sa aming harapan ay nagtititili na siya dahil ito ang unang beses niyang naka-interact ang team captain ng basketball team ng DLSU. At ilang ulit niya akong tinatanong kung paano nangyari na nagkausap kami. I simply told her that he was walking and we just bumped into each other accidentally but she’s not convinced.

Hanggang matapos ang aming klase ay pinipiga ako ni Wendy sa kung ano pa ang aming napag-usapan. At hindi na ako tumanggi nang pagbintangan niya ako na nagwapuhan at kinilig sa harap ng lalaki.

I admit, he looks so handsome. At kapag naaalala ko ang ngiti niya, tumitibok nang mabilis ang puso ko. Wendy kept on teasing me until I was packing my bag.

“Spill some more, girl! Shit, I think you just found your boyfriend!” Pabulong niyang tili.

Abala na rin ang mga kaklase namin na maingay na dahil palabas na ng room. Magpapatuloy pa sana siya sa panunukso sa akin nang biglang lumapit sa amin si Logan.

“Excuse me.”

His deep and serious baritone voice was enough to get out attention. Hawak ko na ang bag ko at handa na kaming lumabas ng classroom.

“Yes?” Ngumiti ako at naghintay sa kanyang sasabihin.

Tumikom ang kanyang bibig sa isang linya at lumunok. I rememer the chika of Shaina that Logan has a crush on me. Well, sa kaniya ay mananatiling kaswal ang pakikitungo ko dahil hindi ko siya nakita sa group chat ng mga kaklase naming pinag-uusapan ako. He seems decent naman at maginoo compared to Simon, Tim and Aurelio na nabisto ko nang magaspang magsalita.

“I just want you to not forget about our group presentation for next week. Sa Gender and Society subject.”

Seryoso lang siyang nakatingin sa akin. He is very formal. And respectful.

“Oh, yes, thank you for reiterating. I will join our group call naman online. When we do the slides. Thank you,”

He nodded his head once. Nag-aabang pa ako sa sasabihin niya ngunit tumalikod na rin ito at umalis. Pinaningkitan ako ng mata ni Wendy, nagbababala.

“Thank goodness it’s Friday. Let’s make gala na!” Bulalas ni Wendy nang nasa car park kami.

Kanina pa palang umaga siya nakapagpaalam na gagala after class kaya hindi na siya susunduin. Ako naman, I forgot to tell Mang Selmo about it. And it’s too late to call him not to fetch me now because during this hour, he is already on his way to DLSU.

Well, I almost completely forgot about this after class gala because of what happened earlier. Johanes Rivatore. He occupied my mind and I think that my brain is still processing infromation about him.

“Ayan na sundo mo, girl. Pahatid na rin ba tayo sa mall?”

Saktong tumigil sa harap namin ang itim na Land Cruiser. Bumaba ang tinted window at sumilip ako upang magpa-alam kay Mang Selmo. Pero nagulat ako nang si Sebastian ang nagmamaneho niyon.

“Pasok na.”

Nangunot ang noo ko. Matigas na nakahawak ang isa niyang kamay sa steering wheel, at ang isa ay prenteng nakasandal sa bintana. He is wearing a black shirt na mayroong printed design of a skull and calligraphy. The sleeves of his shirt are almost being streched by his huge biceps.

“I’ll be going to the mall, Seb.” sabi ko.

“What? Sino?” si Wendy sa tabi ko, gulat at nagmamadaling nakisilip sa bintana. Tila gulantang nang malaman na ang kapatid ko ang sumundo sa akin. “O-Oh! Hi!” Nahihiyang bati niya sa seryoso lang na Sebastian na nakatingin sa amin at umatras na para ako ulit ang sumilip.

“Mall? Bakit, ano gagawin mo?” tanong niya.

“Pamper lang. Can you hatid us there?” I asked.

Saglit pang nanatili ang tingin niya sa akin bago bagot na binalik sa harap ang tingin.

“May magagawa pa ba ’ko. Pasok na.”

CHAPTER 3

Wendy and I entered at the backseat. I can feel the a little uneasiness of Wendy because I remember him having a crush on my brother when she was still single. But now that she’s already taken, I know that she had already moved on with his crush on my brother but still a bit awkward. And I understand her why she feels that way.

“Bakit ka andiyan? Dito ka sa harap.” Sinisilip niya ako sa rear view mirror na tila nairita.

Katabi ko si Wendy na kinakalikot ang kanyang bag.

“I’m fine here, let’s go na.”

Nagdugtong ang kanyang mga kilay at umigting ang kanyang panga.

“I am not your fucking driver, lil sis. Lumipat ka rito.” Tinapik niya pa ang passenger seat.

“Go na girl, so we will make larga na,” sabi ni Wendy kaya napilitan na akong lumipat.

“Which mall?” He asked when I closed the door.

Pumaharap sa akin si Sebastian at lumapit sa puwesto ko. Humarang sa mukha ko ang malaki niyang bicep nang abutin niya ang seatbelt upang siya na ang maglagay doon. I can smell his expensive perfume on his shirt. At parang bumakat na nga sa buong sasakyan ang panlalaki niyang amoy dahil kanina sa likod ay naaamoy ko rin. As if he owns this car. My nostrils found his smell satisfying.

The heat coming from his body was also good. Malamig ang aircon pero nang lumapit siya ay tila natakpan niya ang binubugang hangin. His hot breath was fanning on my ears and his eyes were serious while doing his job.

The seatbelt clicked and he went back to his seat. Pinanood ko siyang walang hirap na minaneobra ang sasakyan na para bang sanay na sanay na siya roon. Hindi ko na napigilang punahin siya nang kami’y nasa high-way na.

“Where is Mang Selmo pala, Seb? I didn’t know that you will be the one to fetch me.”

“He allowed me to drive you home. Boring sa bahay, wala ka.”

“Did you rest? Akala ko ba masakit ang muscles mo?”

He pressed the stereo to play the music and went back to driving. His back was resting on the soft seat habang ang kamay niyang nakapatong sa bintana ay hinihimas ang kanyang panga at baba.

I remained seated while listening from the strong beats. He has a strong taste of music and I am used to his playlist because I can hear it sometimes playing in his room whenever he’s at home. Panlalaki talaga ang mga kanta niya na puro mga rap.

Unang gabi niya ko nakasama pag ngiti Nasabi niya “madami kang babae” (oy hindi ah) Kasi sa ngayon ikaw ang gusto ko makita Habang merong alak saking basong malamig ah

Nilingon ko si Wendy kung ayos lang ba siya. Her arms are folded on her chest, legs crossed while looking outside. And then I saw a pair of air pods on her both ears. Para akong nahiya nang maisip na baka hindi niya gusto ang tugtugin.

Ibinalik ko na lang ang tingin sa harap at naghintay kami makarating sa Glorietta Mall.

“I like this one, it’s super cute,” sabi ko habang itinataas ang furry hair clips.

Nasa department store kami at nasa women’s section. Pareho kami ni Wendy na tumitingin tingin ng hair clips. Nakapili na siya ng isa at ako’y tila walang mapili dahil lahat ng aking nakikita ay sobrang cute. Gusto ko lahat itong bilhin but I already have many hair clips in my dresser. Wala na akong mapaglagyan.

Nasa likod lang namin nakabuntot si Sebastian. Patingin tingin lang ito sa paligid at tila hindi interesado sa naggagandahan at mamahaling mga gamit pambabae. At hindi bagay sa malaking tao at lalaking lalaki na tulad niya ang mapalibutan ng mga kulay pink, furry items, at girly things. Napapangisi ako sa kainosentehan ni Sebastian sa aking bratty life.

“Maganda ba sa akin ito, Seb?” Inilagay ko sa maliit kong leeg ang golden serpent na nauuso ngayong aesthetic design.

Seryosong bumaba ang mga mata niya sa leeg ko, bahagya pang itinagilid ang ulo habang nanunuri. Dinilaan niya ang pang-ibabang labi bago tumango habang nananatili ang matigas na titig sa leeg ko.

“I think I’ll get this one na rin. Thanks, Seb.”

I bought some NARS and Fendi. These two are my most trusted brands. They are expensive but their high quality is what keeps me from coming back. Gosh, gagastos na naman ako. But that’s all right since I have much pa naman sa aking allowance.

Lumipat kami sa iba pang cosmetic section. Kitang kita ko kung paano mapalingon sa amin ang mga Saleslady, ngunit kalaunan ay napapatitig sila kay Sebastian na walang paki-alam sa mga malalagkit na tinging nakukuha. He’s just cool about it, and he seem used to the attention he is getting from the public. Parang kinikilig pa ang isang Saleslady nang tanungin kami nito kung ano ang aming hanap. I just smiled at her and passed by them.

Mula kanina ay hindi na nawala ang kamay niya na nakapulupot sa beywang ko. Kahit pumipili ako at nagpapalipat lipat ng pwesto, nasa tabi ko lang siya na pinapanood ako habang parang nakabantay sa katawan ko.

Lumipat lipat pa kami ng puwesto, hanggang sa madaanan namin ang make-up section na mas maraming saleslady at salesman na nagpapa-sample ng products. May isang lalaking maputi, probably a salesman based on his uniform, who blocked Sebastian’s way and invited him to try their new concealer.

Kitang kita ko ang pangungunot ng noo ni Sebastian ngunit pormal niya iyong tinanggihan at tiim bagang nang lumakad palayo habang mas lalong humigpit ang hawak niya sa aking beywang.

Kita kong sinundan ng tingin ng salesman si Sebastian at may makahulugang ngiti ito kahit nakalayo na kami. I caught him biting his lower lip before we turned our direction, and I was shocked by what I saw.

Sebastian looks so serious and dangerous right now, at mukhang masarap siyang asarin ngayon. I felt his warm and big hand strengthened its grip on my small my waist. Nasa unahan lang namin si Wendy na abala sa pagdampot ng kung ano-anong make-up sa mga nadadaanan namin.

“The salesman likes you, Seb. Nakatingin sa’yo kanina!” Pabulong kong pang-aasar.

Lalong nagdugtong ang mga kilay niya nang niyuko niya ako. Nakangisi ako dahil naasar nga siya. His chinito eyes are now extremely dead. Halatang iritable at hindi na natutuwa.

“Nagwapuhan yata sa iyong baby boy look. Balikan natin later?” I giggled once more.

Nakatingala ako sa kanya dahil nga mas matangkad siya sa akin. Hindi ko na masyadong ramdam ang lamig ng Mall dahil hawak niya ako sa beywang at halos nakasiksik na ako sa kanyang tagiliran.

“Nah. Just continue to get your coloring materials. Tapos uwi na tayo,” seryosong bulong niya.

Napaawang ang bibig ko sa gulat. He innocently and unknowingly insulted my make-ups. Halatang wala siyang alam sa mga gamit ko kaya hindi ako nagalit. Okay, ligtas ka ngayon, Sebastian.

“Magpapa-nail extension pa kami,” sabi ko.

Tumango lang siya na para bang pumapayag agad kahit wala siyang ideya sa kung ano man ang nail extension.

“Ikaw rin, padagdag ka ng nails mo. Tapos we will ask the manicurist to put a barbie design on it,” sabi ko pa.

“Barbie?”

Natatawa ako dahil tila litong lito siya. Napatingin na sa akin si Wendy dahil sumabog na ako ng tawa.

“Are you done na ba pumili, girl?” Tanong ni Wendy na halos mapuno na ang hand carry black cart na bitbit.

Nakatakip na ako ng bibig at nagpipigil ng tawa, habang si Sebastian naman ay pinapanood lang ako at kanina pa nasa akin ang buong atensiyon. Pati si Wendy ay natawa na dahil sa kalokohan ko. Kinurot ko ang braso ni Sebastian na hindi naman nagreklamo. Gosh, isasama ko nga ulit ito si Seb next time dahil nakakalibang pala.

“Yes, kaunti nalang naman ang binili ko kasi Mom had bought me some items already before we even got here.” I said when I recovered.

Nginuso ko ang hand carry black cart ko na hawak naman ni Sebastian sa kabilang kamay. Naroon ang mga napili ko. Siya ang nagbitbit noon hanggang sa kami’y magbayad sa counter.

Wendy paid 5,689 pesos for all her purchases. Sa akin naman ay 3,789 lang because I already have everything that I need at home. Additional and extras lang naman ang binili ko. At ilang biglaang nagustuhan na items. If I happen to crave for the newest released shades of make ups soon, babalik nalang ulit ako.

“Where are we going next?” Tanong ni Sebastian habang naglalakad-lakad kami, tumitingin tingin sa mga stores at tumitigil lang kapag may nagugustuhan. And of course, we are buying them. What else are we here for if we will not get them, right?

“Magpapa-nail extension ka na ba? Saan?” He asked again, tila hindi pa dinadapuan ng bagot kahit ramdam kong pagod na siya sa pagsunod-sunod sa amin. Siguro ay kahit na matagalan pa kami rito ay hindi siya aangal. He seemed confused by the things that Wendy and I have bought, pero hindi siya nagrereklamo.

“Hindi na, Seb. It’s already late na kasi.”

Saglit kaming tumigil sa tapat ng Forever 21 nang magpaalam si Wendy na may mabilisang titignan. Nagpaiwan nalang ako sa labas dahil sabi niya ay napaka-saglit lang naman daw.

Kinuha ko sa aking bag ang aking panyo nang mapansing may mga butil na ng pawis si Sebastian. Halatang hindi sanay sa pagshoshopping at pagiikot-ikot.

Tumingkayad ako upang punasan ang noo niya na may maliliit na butil ng pawis gamit ang aking handkerchief. Parang bata lang siyang pumikit at bahagya pang inilapit sa akin ang mukha upang mapunasan ko rin ang tungki ng matangos niyang ilong pababa sa kanyang leeg.

Inamoy ko ang panyo at ipinakita sa kanya kunwari’y ngumiwi upang asarin siya. Kahit ang totoo ay mabango siya. Amoy ng bumakat na baby powder ang pawis niya. He smells like a fresh and clean baby and I felt a little bit envious.

“Do I smell bad?” Nangunot ang noo niya at tila problemadong nakadungaw sa akin nang makita ang reaksiyon ko. He’s waiting for my answer.

Ngumuso ako upang pigilan ang tawa. Napakasap niyang asarin. Sinisilip niya pa rin ako kahit nakatingin na ako sa entrance ng store dahil natanaw ko na rin ang paglabas ni Wendy.

“Hey, mabaho na ba ako?” Tanong niya pa.

Natawa na ako at humagikhik. Pinapanood niya lang akong natatawa habang problemado pa rin ang kanyang mukha. Ugh, Sebastian, you are so funny when get played.

“You smell good, Seb. I’m just kidding, okay?” Malambing kong sabi.

Doon lang bumalik sa pagiging kalmado ang mukha niya. Napasulyap na rin siya kay Wendy nang nasa tabi na namin ito.

“Gosh, out of stock na nga ung hinahanap kong skirt,” bulalas ni Wendy at nagpatuloy na kami sa paglalakad.

Sebstian is carrying my paper bag on his other hand, while his right arm is still resting on my waist. Nasa kabilang tabi ko si Wendy na nakangisi habang nagrereply ng message sa kanyang boyfriend.

“Uhm, I think we will go home na,” sinilip ko ang kaliwang braso ni Sebastian kung saan naroroon ang silver niyang Rolex. “What time is it, Seb?”

Inangat niya ang kamay at ipinakita iyon sa akin upang ako ang magbasa. The wristwatch was very fit to Sebastian’s veiny arm. The metallic watch looks very mamahalin to his asian white skin.

“Oh, six-fifteen na, we should go home na siguro, Wends?”

“Yes, yes, uwi na tayo, girl, may susundo sa akin,” aniya na katatapos lang galawin ang kaniyang phone.

We were at the parking lot when Wendy told us that before we even got into the mall, she already had informed her boyfriend and asked to fetch him. Bago pa man kami makarating sa aming sasakyan ay sinabi ni Wendy na nandito na ang kanyang sundo.

Isang gray na expander ang tumigil sa aming harapan. Bumaba ang bintana noon at isang gwapong lalaki ang aming nasilayan. It’s Arthur. A second year Architecture student of our school.

“Babe! Thank you!” Tili ni Wendy at mabilis itong nagpaalam sa amin. Umikot ito pasakay sa passenger seat. Kinikilig pa siya at pareho kaming natawa bago siya tuluyang nakapasok.

Arthur smiled at me and then nodded at Sebastian. May sinenyas si Arthur na kung ano kay Sebastian at pareho silang ngumisi na tila nagkasundo o kung ano man. Arthur signaled something on his hand and Sebastian also did some solid but quick hand gestures. It was weird because there were no voices coming from each end, and yet they understood one another. I really don’t understand men sometimes.

“Nagugutom ka na ba?” Mula sa stop light at lumipat sa akin ang mga mata ni Sebastian.

Pagod akong nakasandal sa malambot na upuan. Parang ngayon ko lang naramdaman ang pagod. I remember playing Volleyball at school earlier. I think my body needs to rest already.

Kalmado lang siyang nakatingin sa nakahintong mga sasakyan sa aming harap. His left arm is resting on the steering wheel while his right arm is resting on my left thigh. He is gently caressing it as if he’s releasing some stress from doing it. I can feel the warmth of his skin penetrating through the soft cotton of my pants. It was calming and warm.

“Anong gusto mo? You want some boba?”

Parang naglaway ako sa craving nang banggitin niya ang paborito ko. “Yes, boba please!”

No matter how conscious I am in my diet, when it comes to my favorite milk tea, my stomach has always a room for it. I really like sweets!

Ngumisi siya at diniretso na nga ang daan. The sound of the familiar music played again on his stereo. At ngayon, sinasabayan niya na rin ang kanta habang kalmadong nagmamaneho.

Pag kasama ko si Hellmerry May kasama siyang isang bestie Madalas tatlo kapag ready Yung iba sabog lahat sexy Yung isa na mas matanda pa sakin pero may dala dala’ng candy Nung ikaw kasama ang safe nasabi ko’ng “sakin ka nalang baby?”

His voice was deep and husky. And he’s not putting any effort on making his voice sound good. Para nga lang siyang nag hu-hum at tila may iniisip habang kumakanta.

I did not know he also has a talent at singing. Sa basketball, noon pa man ay alam ko na iyon dahil iyon ang kanyang hobby. He has an athletic body. Na kahit na pawisan siya ay mukha pa rin siyang mabago dahil napakaputi ng balat, at isa pa, he’s chinito.

Ako naman ang napapakanta sa playlist nang nakapasok na kami sa aming subdivision. Nakalahati ko na agad ang Boba Milk Tea na si Sebastian ang bumili. Hindi siya bumili ng kanya. Akin lang.

Pinalipat ko sa kanya ang music para ako naman ang mag-enjoy. Whip It by queen Nicky is now playing. I was flipping my hair whenever the chorus is playing. Sebastian was just watching me from time to time and he will smirk when I make some sassy facial expressions to fully embody the message of the song.

Hey, stranger over there

I’m really liking that way You whip it, whip it Yeah, I want you everyday You’re so right, you’re so tight

Hindi ko na namalayan na nakarating na kami sa loob ng garage. Natapos ang kanta ko at kahit hindi maganda ang boses ko ay ginalingan ko pa rin. Nakikinig kasi si Sebastian at ayaw kong ipaalam na mas magaling siyang kumanta kaysa sa akin.

Sebastian reached for my seatbelt and unbuckled it for me. Mula sa kinauupuan ay inabot ng mahaba niyang kamay ang paper bag na nasa backseat. Lumabas na rin ako because it’s dinner time na rin. Sebastian was following behind me.

I kissed Mom and Dad on the cheeks when I arrived. Kararating lang din nila at sakto ang uwi namin. Sa dining na ako dumiretso upang makakain na. Si Sebastian ay hindi agad sumunod sa akin. Ikinuwento ko muna kina Mom at Dad ang ginawa ko sa school, at maging ang pag-gala namin ni Wendy.

Kalaunan ay dumating na rin si Sebastian at humila ng upuan sa tabi ko.

“Nasa kwarto mo na,” aniya at nasimula na rin kaming kumain.

It was a fantastic dinner. Masaya ako dahil nasunod na naman ang layaw ko. Whenever I go shopping, I always feel good. Ako lang naman ang spoiled sa shopping because I never saw Sebastian buying something like this. Of course, mga panlalaki ang gusto niya. Those are gaming sets, car parts, and other stuffs that are very boyish.

Kakatapos ko lang maglinis ng katawan, and I was laying comfortably under the warm sheets of my comforter. I am done with my skin care routine and I decided to post some pictures on my IG story.

Ang selfie namin ni Wendy sa loob ng department store ang aking inupload. Sebastian was also spotted but he was not looking at the camera. He looks suplado here but I still uploaded it.

And just before I go to sleep, I saw a notification. Three hours ago lang ito at nakita kong isang account ang nag-follow sa akin.

Johannes_Rivatore started following you.

And there I saw a new message on my DMs.

Johannes_Rivatore:

Hi, pretty. Hmm…

CHAPTER 4

Hindi ko na maalala kung anong oras ako nakatulog kagabi. The last thing I remember was that I was replying to the private message of Johannes. He asked me some personal questions and I gave him my generous answers. Kumakabog pa nga ang dibdib ko dahil sa kaba. Ito ang una na mayroon akong kausap na lalaki sa telepono kahit gabi na.

I took a fresh morning bath when I jumped out of my queen size bed. Sabado ngayon kaya makakapag-rest ako nang mahaba. Studying for a straight whole week is a bit draining so I allot my weekends for my physical exercises.

Suot ko lang ang spaghetti stap na white at pink na high waist yoga short. Strapless ang suot ko na bra dahil iyon na ang nakasanayan ko kapag expose ang malaking parte ng balat ko sa dibdib. Dahil stretchable ang shorts ko, kitang kita ang hulma ng maliit ngunit bilugan kong pwetan. Magme-meditate ako sa poolside bilang morning exercise after my breakfast.

Sa dining ay naabutan ko si Sebastian na mag-isang nakaupo at abala sa pagkalikot sa kanyang phone. Hubad-baro ito at tanging boxer shorts lang ang suot. All parts of his muscled body are now on a full show. Nakatalikod siya at tila seryoso sa kung sino man ang kausap.

Humila ako ng upuan sa kanyang tabi. Naaamoy ko pa ang pinaghalong amoy ng kanyang kama at ang natural na amoy panlalaki. At doon ko lang napansin na pawisan pala siya na tila kakatapos lang mag-work out. Sumisingaw ang init ng kanyang katawan at humahalo sa hangin ang amoy ng kanyang pawis. But it was not awful. Wala siyang amoy kahit pawisan.

Nang makaupo ako ay lumipat ang mga mata niya sa akin. Tumagal saglit sa litaw kong cleavage ang kanyang pamanuring mga mata bago huling dumapo sa aking pwetan.

“Good morning, Seb.” Nagpalaman ako ng strawberry jam sa tinapay. Kumagat ako roon at napapikit sa sarap ng aking almusal. For me, anything that is strawberry-flavored is the best. Mukhang marami akong makakain bago pa ako makapag-yoga mamaya. Ugh!

“Where’s Mom and Dad, Seb?” I asked as I munched my delicious breakfast.

Hawak niya pa rin ang phone niya at ngayo’y pinaharap na niya ang katawan niya sa akin. Inusog niya pa papalapit ang upuan sa akin at komportableng ipinagitna ako sa kanyang nakaparteng mga hita kaya mas naaamoy ko na ang katawan niya.

“Maaga silang umalis. May bibisitahing property sa Bataan.” Nakatitig pa rin siya sa akin. I caught him staring at my exposed neck and collarbone habang namumunghay ang kanyang mga mata.

“Ganda ko ba, Seb?” sabi ko at ngumuso.

Akala ko ay pagtatawanan niya ako pero bigla siyang tumango at naglikot pa ang mga mata sa katawan ko nang ilang ulit. Hindi siya nagsasalita. Kaya sinilip ko ang nakabukas niyang phone dahil hawak niya pa rin iyon sa isang kamay na namamahinga sa mesa. He is on Telegram, exchanging some messages with someone.

“Who’s that, Seb? E…leo… Eleona Gomez?”

Pinaliit ko ang mga mata para mabasa iyong kausap niya. I have no idea if I pronounced the girl’s name correctly. Is that his girlfriend?

Wala akong balak maki-chismis ngunit naisipan kong asarin ulit siya ngayong umaga. I will invade his privacy because that is where men usually get annoyed. When someone tries to get to know their secret conversations with the gang or with their girls. Marahil ay dahil mayroon silang itinatago na ayaw nilang may ibang makaalam.

Nagulat ako nang bigla niyang inilapit pa sa akin ang phone upang hindi ako mahirapan magbasa. Napangisi at natawa ako kaya mahina kong pinalo ang isa niya pang braso na ngayo’y nakapatong at nakasandal na sa sandalan ng aking upuan. He’s almost cornering me.

“I’m just teasing you, Seb. Ano ka ba,” sabi ko pa at muling kumagat sa kinakain.

“It’s okay. You can read it. Check my messages if you want.”

Dahil parang ginanahan ako sa masarap na almusal, kinuha ko nga ang phone niya at nakangising binasa ang kanilang last conversation. Nilingon ko pa saglit si Sebastian upang tanungin sa mga mata kung hindi na ba magbabago ang desisyon niya. Hindi naman siya nag-react violently kaya naki-chismis na ako.

Sa bandang itaas ay puro missed calls ang aking nakita. Napakaraming ulit na tumatawag ang babae ngunit hindi iyon nasagot ni Sebastian.

Eleona Gomez:

How could you do this to me! Why are you breaking up with me after what happened that night, Sebastian? You are my first and you told me that you like me!

Si-neen lang ’yon ni Sebastian. Namilog ang mga mata ko dahil hindi man lang siya nag-reply kahit tuldok lang.

Nang i-slide ko iyon pababa, sunod sunod ang crying emoji ng babae. Napatakip ako sa bibig. It takes no brainer to understand the context of the message. Namimilog ang mga mata kong binalingan si Sebastian na ngayo’y humihigop na ng kapeng barako sa kanyang cup habang nakasulyap lang sa akin.

“Is she your girlfriend?” Kompronta ko na may halong galit.

Parang naipasa sa akin ng Eleona ang kanyang nararamdaman. I feel bad for her. Did my brother just dumped and rejected her that fast? Oh my gosh! Umit ang pisngi ko dahil sa pagkadismaya.

Matunog siyang humigop muli sa kanyang kape bago sumagot.

“Nah. Just a girl I met at some club.”

Parang wala siyang nararamdamang pagsisisi sa kanyang ginawa. And he did not stutter spilling it! He looks calm and confident despite of the seriousness of this thing.

“Really, Seb? She’s crying! Bakit mo siya ni-reject?”

Nararamdaman ko ngayon ang nararamdaman ng babae. Naaawa ako nang sobra. Babae rin ako. Especially now that I learned that my brother was her first.

And yet, Sebastian gives no drama. Walang bigat siyang nararamdaman as if he has already moved on and seemed to forget the girl. How savage is that?

“She knows the rule. When it’s a one-night stand, isang gabing sarap lang iyon. She gave me a good sex, though. At iyon lang naman ang gusto naming dalawa.”

“No! She likes you, Seb. At sinabi mo ring gusto mo siya! Here oh, sabi niya,” at tinuro ko pa ang screen niya na para bang nandoon mismo ang babae.

“Yeah. I think I’ve had said that I like her? But what I mean by that is I like to taste her. Or fuck her. No strings attached.”

His darkened as if he knows what he is saying. Ang dating sa akin ay maging sa pagsagot niya ay wala siyang paki-alam. Like there’s nothing to talk about anymore since it’s all in the past.

Muli kong hinampas ang braso niya. This time, malakas na dahil walang halong biro. Nakuryente ang palad ko at namula ang kanyang biceps dahil nilakasan ko talaga. Pero hindi mang lang siya nagreklamo. Nangunot lang ang noo niya at pinasadahan ng tingin ang buhok ko.

Mas concern pa ako sa sitwasyon niya kumpara sa kanya. At lalo akong nainis nang makitang ngumisi siya at may aliw na naglalaro na ngayon sa maypagka-singkit niyang mga mata habang pingmamasdan ako. He is looking at me like I am an innocent child ranting about something that I have no idea about.

“This is evil, Seb! Masama ka!” Bulalas ko at tila nakalimutan ko na ang natitirang tinapay na hawak ko sa kabilang kamay.

He smirked. “Yeah, masama ako. Pero sa kama lang. I am evil because I dominate in bed. But you know that I am gentle when I take good care of someone.”

Kinuha niya sa kamay ko ang natitira kong tinapay at kinain iyon. Hindi napuputol ang titigan namin. He’s smirking while chewing that small portion.

Umirap nalang ako at ipinatong sa mesa ang kanyang phone. Ang balak ko ay asarin lang siya. Pero mukhang nabaliktad niya iyon at ako pa ang naasar. Napabuga ako ng hangin at napa-iling.

Tingin ko ay para na akong kamatis sa pamumula ng aking pisngi. Kaya upang matanggal ang mabigat na emosyon ay inabot ko nalang ang karton ng fresh milk at nagsalin sa aking baso.

Sebastian was simply watching me while still smirking. As if he’s amused and entertained. Habang umiinom ako sa baso ay muli ko siyang inirapan. Isinandal niya ang isang braso sa mesa at tinukod sa ulo niya na para bang gusto niya pa akong panoorin.

“Isa pa nga. Irap ka pa.”

Dahil sa inis ay inirapan ko ulit siya. Nakakaloko siyang ngumisi at kinagat ang labi para pigilan iyon.

“Ganda mo kapag nagtataray. Palagi mo akong ganyanin.”

“Shut up.”

Inubos ko ang gatas nang hindi na siya pinapansin. Nakatingin lang ako sa malaking salamin ng sliding door namin kung saan diretsong makikita sa labas ang malawak naming swimming pool. It is sunny today and it’s a great day to do some outdoor activitites.

Bigla kong naalala na magyo-yoga pala ako. Tila nagkaroon ako ng mas malalim na rason upang mag-ehersisyo. Kung kanina ay para lang ma-relax, ngayon ay para naman mailabas ang nakakainis na bagay na umookupa sa isip ko. Sebastian is really annoying! Period!

“Psst…”

Hindi ko siya nilingon. I can hear his throaty laugh. Ubos na ang kanyang kape ngunit hindi pa rin siya umaalis.

“Suplada mo na ngayon ah.”

Nang lingunin ko siya ay maangas niya akong tinanguan na parang nanghahamon.

“Talaga. Doon ka na nga! Shoo!” Taboy ko sa kanya at pinilantik ang kamay sa ere. Tumayo na ako upang magligpit ng pinagkainan ko.

Ngayon ay tumatawa na siya habang pinapanood ako. Komportable nang naksandal ang malapad niyang likod sa upuan at parang batang aliw sa akin.

“Sorry na. Selos ka na niyan?”

Tinaasan ko siya ng isa pang kilay at sinigurado kong matatakot siya roon. Pero tila nagustuhan niya pa iyon dahil kinagat niya pa ang pang-ibabang labi bago siya tumingin sa malayo.

“Damn…” mura niya sa hangin.

Bitbit ang ginamit kong baso ay nagtungo ako sa kitchen. Doon ko naabutan si Manang Lidia na naglalagay ng mga sariwang gulay sa loob ng refrigerator.

“Ay, nakapag-almusal ka na pala, Ine? Hahatiran na sana kita ng pagkain sa kwarto mo dahil akala ko’y hindi ka na lalabas.”

Nilapag ko sa lababo ang baso at lumapit para panoorin ang ginagawa niya. Nagrerefill siya ng mga napamalengkeng gulay at karne kanina.

“May gusto ka bang ipaluto para mamayang hapunan, Ine? Sabi sa akin ni Sir Mateo ay tanungin ko raw kayo dahil baka hindi pa sila makauwi mamaya.”

Saglit akong nag-isip ng masarap na ulam.

“Siguro sinigang na baboy, Manang? O kahit ano pong may sabaw.”

Matagal na rin nang huli akong nakatikim ng maasim na sinigang. Magaling magluto si Manang at iyon ang kanyang specialty eh.

“O sige, iyan ang iluluto ko mamaya.”

Marami pang inaasikaso sa kusina si Manang kaya iniwan ko na siya roon. Umakyat muna ako saglit sa kwarto upang kunin ang aking yoga mat. Sa kabilang bahagi ako ng living room lumabas dahil baka naroon pa sa dining si Sebastian na baka madaanan ko. Asar pa rin ako sa kanya.

Nilatag ko ang yoga mat at naupo sa gilid ng pool. The morning heat from the sun is just perfect for this morning exercise. Hindi nakakapaso. Ang sabi sa akin ni Mom at Dad, mas mainam na magpaaraw sa umaga dahil ito raw ang pinagmumulan ng natural na Vitamin D.

I did some Pilates. I can feel the muscles of my abdomen being stretched because of my position. Initally, meditation dapat ang plano ko, but since I felt that I need to release some sweat, I resorted doing the Pilates.

Nasa twenty minutes na akong nagpapalipat-lipat ng posisyon sa aking yoga-mat nang marinig ko ang malakas na pag-splash ng tubig sa pool. Na para bang may malaki at mabigat na katawan ang nag-dive roon.

Hindi ako natalsikan dahil sa kabilang bahagi iyon ng pool ngunit nainis pa rin ako nang makita si Sebastian na umahon sa tubig at sinuklay ang buhok niya.

“Damn, lamig! Wooh!” Bulalas niya at nakangising sumandal patalikod sa bakal na railing ng pool.

“You done with your stretching? Come, join me here. Masarap mag swimming ngayon. Malamig ang tubig.”

Tumalikod ako at nag-side stretch habang naka-indian seat. Balak ko pa sanang magtagal dito pero maaga yata akong babalik sa kwarto. Lakas mambwisit ni Sebastian eh.

Ilang saglit na katahimikan pa, narinig ko ulit ang boses niya.

“Sexy ka na. Hindi mo na kailangan magpaganda ng katawan.” sabi niya.

Naiinis ko siyang hinarap.

“Can you shut your mouth, Seb? Alam mo bang nakaka-distorbo ka ng nag-eehersisyo?”

Hindi man lang siya nahiya nang mahuli ko siyang kanina pa nakatingin sa dede ko. Hindi na nga rin siya umalis sa puwesto niya dahil naroon pa rin siya habang nakasandal sa railing. Nakalapat ang mga braso niya sa magkabilaang gilid ng pool para mas maging relax at komportable ang posisyon.

“Ligo na tayo, please? Tara na. Binibiro lang naman kita kanina eh. Tssk.”

He sounded sincere. Naalala ko na bihira lang umuwi rito si Sebastian dahil sa bukod sa may sarili nang condo na tinutuluyan, abala rin siya sa kanyang pag-aaral. Hindi na kami masyado nakakapag-bonding. Ganoon din kami ni kuya Urriah na hanggang ngayo’y hindi pa umuuwi.

Lumubog siya sa tubig at nang umahon ay sinuklay ulit ang buhok. Parang bata siyang naghihintay sa akin.

“Dito ka naman mag-exercise. Hindi iyong nandiyan ka lang. Hindi mo ba ako na-miss?”

Inangat niya ang kanan niyang braso at ini-flex iyon. Lumabas ang kanyang biceps. Those biceps are really big.

Namula ang pisngi ko nang maalala ang minsang napagkukuwentuhan namin ni Wendy. Ang sabi niya ay lagi raw siyang sumusubsob sa biceps ni Arthur at kinikilig raw siya kapag nagpapahead-lock sa boyfriend. Hindi ko alam kung exciting nga iyon pero kapag kinukwento iyon ni Wendy ay namumula ang mga pisngi niya sa kilig.

Napairap tuloy ako nang ngumisi si Sebastian dahil nahuli niya ang pagtagal ng mga mata ko roon sa biceps niya.

“You’ll have more of this if you’ll remove those fucking nuisance shorts and jump on the water. Samahan mo na ako rito.”

Napabuga ako ng hangin nang maisip na hindi ko dapat inii-stress ang sarili ko. Actually, Sebastian was not giving me a stress at all. Ako lang ang gumawa ng sarili kong stress dahil sa pangingialam ko sa buhay niya. Gosh, kulang na yata ako sa collagen at gluta drip!

Kagat labing nakaabang si Sebastian sa akin nang ako’y tumayo. Dahil may bra at panty naman ako, hinubad ko na ang aking spaghetti strap na pang-itaas at sinunod ko ang aking shorts. Pinapanood lang ako ni Sebastian at nakita ko kung paano siya sumeryoso at napatahimik nang mahubad ko na ang panlabas.

Maingat akong umupo sa gilid ng pool at nilubog ang mga binti.

“Gosh, the water is so cold.”

Lumangoy papalapit sa puwesto ko si Sebastian at umahon nang nasa tapat ko na.

“Tara rito. Hahawakan kita. It’s deep at this part so I’ll guide you.”

Naghihintay ang mga kamay niya sa ere. Parang atat na atat.

The waters were up to his shoulders. Kung ako ang nakatayo roon ay lulubog na ang buong katawan ko. Nagpadala nalang ako nang hawakan niya ang magkabilaan kong beywang at kinarga na nga ako roon sa tubig.

“Ahh! Anlamig!”

Natawa ako nang ilubog ako ni Sebastian hanggang sa aking dibdib. Para talagang kinakarga na niya ako sa ilalim ng tubig at ayos iyon sa akin dahil kung hindi ay lulubog ako nang sobra! Nasa beywang ko ang kanyang mga kamay habang ako’y nakayakap sa mga balikat niya.

“Lamig ba?” Nakangising aniya na parang tuwang tuwa na pinapanood ako.

Yumuko ako para tignan ang naiipit kong mga dede. Makapal naman ang foam ko kaya hindi niya nararamdaman iyon. Pero naiipit sa pagitan namin at lumalabas ngayon ang cleavage ko.

“Don’t put me down, Seb, please. Subukan mo akong bitiwan bigla. Lagot ka talaga sa’kin.” banta ko dahil baka umiral na naman ang kalokohan niya at bitawan na naman ako tulad ng dati.

“Aryt, hindi kita ihuhulog. Basta bati na tayo?”

Naalala ko na naman ang inis ko sa kanya. Mabuti nalang at nakalublob na ako sa tubig dahil nahimasmasan na ako nang kaunti.

“Sige. But only if you’ll promise that you’ll never break a girl’s heart again.”

He stared at me straight in the eye, full of depth and darkness on those pitch black pupils of his.

“I don’t break their hearts. Sila lang ang umaasa.”

Tinaasan ko siya ng kilay. Ngumisi na naman siya. Mabagal kaming umiikot ikot sa pool. My weight doesn’t seem to make him uncomfortable because we are both submerged in the water.

“I mean, don’t ever make them asa again. Can you do that?”

Kahit ako ay napaisip kung posible ba iyon. Nasa dugo na ni Sebastian ang pagiging playboy eh. Can he control those women that likes him, instead? Surely, No. Siya talaga ang dapat magbago.

I admit that he is charismatic because he is an alpha male. At natural para sa mga babae ang magkagusto sa kanya. Pero kasi naaawa ako sa mga babaeng nasasaktan na pala niya unconsciously. Tingin ko ay hindi lang ang Eleona na iyon ang kaniyang napaiyak.

“I can’t promise you that. Gwapo ako at masarap kaya lalapit talaga sila sa akin. Pero gagawan ko ’yan ng paraan kung iyon ang request mo.”

I stared at him. Those words were solid and sincere. Pero iyong salitaan niya, ang off talaga.

Walang paalam niya kaming nilubog pareho sa tubig. Hindi ko iyon napaghandaan kaya muntik na ako malunod. Nang umahon kami, malakas akong humugot ng hangin.

“Gosh! Ano ba, Sebastian!” Sinuntok ko ang kanyang dibdib.

Tatawa-tawa lang siya habang pinagmamasdan ang mukha ko.

“Masyado kang seryoso eh. Pag kasama mo ’ko, ako lang isipin mo. ’Wag ka mamroblema.”

Inirapan ko siya at sinuklay ang buhok ko. Oh my gosh, magkakasakit ako sa puso kapag kasama ko itong si Sebastian.

Mahina kong pingot ang kanyang tenga. Namumula ang mga iyon dahil sa sinag ng araw. Maging ang kanyang dibdib at pisngi ay mamula-mula. Namana niya talaga ang dugo ng hapon sa lahi nila Dad.

“Babaero ka kasi. Wala namang ganyang ugali sina Dad at Kuya Urriah. Ikaw lang ang mayroong ugaling ganyan, Sebastian. Napakapangit ng ugali mo. Marami kang babae.”

“Tssk. Wala akong babae.” agap niya

“Meron. Sa mga inuman, sa mga galaan. Babaero. Kadiri ka, don’t you know that?”

Nangunot ang noo niya at parang nagalit kaya nagpigil akong ngumiti. He looks annoyed and irritated right now.

“Kilala mo ba mga babae ko? Sige nga. Magbigay ka ng pangalan. Pag meron, sige, babaero nga ako.”

“You shut up, Seb. Huwag ka nang magpaliwanag.”

“Tssk. Ano na, bati na ba tayo? Nakaganti ka na eh.” aniya.

Umirap ako ulit. “Oo na. Ano pa nga ba? Dalhin mo nga ako roon sa mababaw, gusto ko umapak sa floor.” Turo ko sa kabilang dulo ng pool.

“Paunahan nalang lumangoy. Marunong ka naman ’di ba?”

“Hinahamon mo ba ako? Because if yes, you’ll never win, Seb.” I smirked.

Mabilis akong lumangoy. Maliban sa pagtakbo, iyan ang aking specialty.

“Aryt, what’s the price for the winner?” aniya.

Ngayon ay lumuwag na ang kaniyang hitsura.

“Hmm, okay. Since I know you’ll lose, the looser will give the winner 5 complements.”

Ngumisi siya. “Got it. You better prepare your words ’cause I won’t make it up to you this time.”

Buong Sabado ay si Sebastian ang naging kasama ko sa bahay. Hindi pa rin nakauwi sina Mom at Dad dahil sa sunod-sunod na conferences na kailangan nilang daluhan sa Bataan.

Nang sumapit ang Lingo, wala si Sebastian sa bahay. Nang mag-breakfast ako at tanungin si Manang Lidia kung saan ito nagtungo ay nagpaalam raw ito na may pupuntahan lang. Pero sure ako na maglalakwatsa lang ulit iyon kasama ang mga trop aniya.

Sinamantala ko ang pahinga dahil walang manggugulo sa akin. At noong umaga ring iyon ay nakatanggap muli ako ng message sa IG mula kay Johanness.

Johannes_Rivatore:

See you tom at school, pretty.

Me:

See you, Johannes!

Johannes_Rivatore:

I’ll make it up to you since I believe you felt shocked during our first meeting. I’ll treat us some lunch tomorrow okay lang ba?

Pinaglalaruan ko ang ibabang labi habang nag-iisip ng irereply. Nararamdaman ko ang pag-init ng pisngi ko. This is first time that a straight guy is treating me my lunch!

Gumulong gulong muna ako saglit sa aking kama at nagdadalawang-isip pa kung pipindutin na ba ang send button. Kalaunan ay tinapangan ko na rin. Hindi naman siguro halata na nagwagwapuhan ako sa kanya, di ba? Gosh…

Me:

Okay! See you! Hihi.

Monday came and I am listening to our major subject lecture. Mahirap pala ang accountancy kapag nagsimula nang dumating ang mga majors. I thought the previous subjects were already the hard ones. Simula palang pala ng sandamakmak na balancing ito! Gosh.

“So, saan daw kayo magkikita?” Nakangising aso si Wendy at patungo na kami sa Cafeteria.

Sinabi ko na sa kanya ang pag-uusap namin ni Johannes, at maging siya ay labis ang kilig at pamumula ng pisngi. Ikinukuwento ko palang sa kanya ang mga napagpasahang messages namin ni Johannes ngunit mayroon nang magandang eksena na tumatakbo sa isip niya.

At nang makarating nga kami sa Cafeteria, humiwalay na siya sa akin at kumindat. She told me that she will not meddle with my time with the school team captain. Sasabay nalang daw siya kay Arthur na pupuntahan niya pa sa Architecture building para sabay silang maglunch.

He mouthed me a ‘Good luck, girl!’ before she turned to the other hallway.

At saktong pagtingin ko sa kabilang bahagi ng Cafeteria ay nakita ko na si Jonaness na nakatayo, suot ang kanyang dark blue polo shirt. May mga nakatingin sa kanya at ilang kaibigang lalaki na nakapalibot. He’s very famous here at school but I was ignorant about that.

When he saw my figure. His eyes widened and I he waved his had as if he wants me to know that he’s right there.

I waved my hand too. Iyong dalawang lalaki na kasama niya ay binulugan niya ng kung ano. The two boys smirked before they nodded their head. Naglakad ang mga ito paalis hanggang sa panoorin ko ang paglapit ni Johannes.

“H-hi,” nahihiya kong sabi.

“Hello. You look so pretty as always,” sabi niya.

Hindi naman iyon malakas para makahatak ng atensiyon, pero ang presensiya niya palang ay pinagtitinginan na kami. I can see some students whispering in shock while passing by us.

Mabuti nalang ay inaya na ako ni Johaness papunta sa isang bakanteng table. Tinanong niya ako kung ano ang gusto ko at siya na raw ang bibili. Pagbalik niya ay may dala na siyang dalawang pares ng fruit tea, siopao at bento box.

“Don’t be shy when you are with me, Jamaiah. I’m harmless,” sabi niya at ngumiti.

Napanatag naman ako dahil mukhang wala siyang tinatago na kung ano. Unlike the boys my class, Tim, Simon, and Aurelio that are good boys when I am facing, but are evil when I am not.

Madaldal si Johaness dahil kinukuwento niya na magdadalawang taon na raw siyang team captain ng basketball team. He have already played at the UAAP and he even invited me to watch him during his plays.

Nagulat din ako nang malaman na kapatid niya pala si Carl Rivatore. I told him that I have seen his brother at the Cafeteria and even followed me on IG. Nakita ko ang paggalaw ng panga niya na para bang may kung anong iniisip.

“Are you two good?” Tanong ko nang tila umiba ang aura niya nang banggitin ko ang kapatid niya.

Uminom muna siya sa kanyang lemon tea bago tumugon.

“Of course. Some personal issues but we are still casual and civil. Magkapatid kami eh.”

I nodded to show my respect. Hindi na rin ako nagtanong pa dahil tila hindi niya gusto pag-usapan ang tungkol roon. Iniba niya na rin ang usapan hanggang sa nakarating kami sa ‘dating’

“Would you mind if I court you, Jamaiah?” Seryosong tanong niya.

Napakagat ako sa labi at namula ang mga pisngi. I don’t know what to respond since he is also the first guy asking to court me.

“U-Uhm, are you sure about that?”

Tinitigan niya ang mukha ko at parang namunghay saglit iyon bago niya iniwas ang tingin.

“I am very sure. The very first time I laid my eyes on you, I know you are different from the other girls here at school.”

“B-But I can’t be in a relationship…” I was hesistant to speak about it. Nakakahiyang malaman na takot ako makipagrelasyon.

“Iyon ang napansin ko sa’yo. You are very innocent. And that’s why I like you, Jamaiah. We can work this out naman. Hindi kita mamadaliin.”

That simple lunch ended so fast. Nang mag-uwian, hindi na ako binibitiwan ni Wendy habang naghihintay sa car park ng aming mga sundo. Panay ang tanong niya kung pumayag ba ako magpaligaw.

“Ano nga kasi naging sagot mo, girl? Gosh! People must know this! Isang famous team captain ang baliw na baliw sa isang Jamaiah!”

Natatawa ko siyang pinapatigil dahil may ibang mga estudyante rin na naglalakad sa car park. Mabuti nalang at maingay ang mga sasakyan na papaalis na kaya hindi kami narinig.

“Please, tell me. Did you say yes? Please say yes…” nag-aabang talaga siya.

Tumango na ako at umamin. “Oo, Wends. Pumayag na ako.”

“Aahh! Tang ina!” She shouted so loud na kinabahan na ako dahil napamura pa siya sa sobrang galak, gulat at saya. Parang mas masaya pa siya sa akin.

At saktong patalon-talon siya nang tumigil na sa harap namin ang itim na Land Cruiser. Bumaba ang bintana at nang silipin ko ang loob ay nagulat ako nang makitang si Sebastian ulit ang sumusundo sa akin.

Kapag ganito ay palagi akong bumabati kay Mang Selmo. Kaya nang mapansin ni Wendy na hindi agad ako nakapagsalita ay sumilip ulit siya sa bintana.

“H-Hi, Sebastian!” Bati niya, mas komportable na ngayon dahil okupado pa rin ang utak niya ng nalaman tungkol sa akin.

Isang maangas na tango lang ang naging tugon ni Seb. I opened the passenger seat at nagpaalam na kay Wendy. Bago ko isara ang pinto ay kinindatan niya ako at kinagat niya ang pang-ibabang labi. Pinanglakihan ko siya ng mata dahil baka totohanin niya ang sinabing ipapaalam niya sa lahat ng tao ang nalaman. Napanatag naman ako nang makuha niya ang ibig kong sabihin at ini-zipper niya kunwari ang kanyang bibig.

“Gusto mo ba ulit ng boba?” tanong ni Seb.

Tumutugtog ulit ang kanyang playlist sa stereo pero mahina lang iyon upang malinaw kong marinig ang kanyang boses.

“W-What?” Parang wala sa sarili kong tanong dahil nakatingin lang ako sa harap at hindi mawala-wala sa isip si Johannes.

Nangunot ang mga noo ni Sebastian. He’s serious eyes seemed to be examining me. Para tuloy akong naconscious sa aking upuan. I am obvious? I don’t think so.

I nodded. “Of course. Uhm, how about you, Seb, do you like boba too?”

Hindi siya sumagot. Pinaandar niya lang ang sasakyan habang paminsan minsa’y nakikita ko siya sa peripheral vision ko na sumusulyap sa akin.

“Hey,” pagtawag niya sa atensiyon ko.

“Oh, what is it, Seb?” ani ko at doon ko lang napansin na nakahawak na ang isang kamay niya sa aking tiyan at marahan iyong hinahaplos.

“I said, do you want to eat before we go home? Mom and Dad are still not at home.”

“Yes, please. If that’s okay with you too,”

Nakita kong kumunod muli ang noo niya. Dumiretso nga kami sa isang Korean Restaurant na unang beses ko palang mapasukan. Hindi kasi ako masyado kumakain sa labas, maliban nalang kapag kasama ko sina Mom at Dad. Pero hindi kami sa ganito kumakain. We usually eat in fine dine restaurants.

I noticed that Sebastian was a little bit quiet. Magkaharap kami sa table na may grill at parang pinapanood niya ang bawat kilos ko. Napapalunok tuloy ako at nacoconscious dahil parang binabasa niya ang isip ko. Gosh, ganito ba talaga ang epekto kapag may manliligaw ka na? Hindi ka mapakali dahil baka may makaalam.

“Eat this one, Seb. It tastes delicious pala,” sabi ko at inipit sa chopstick ang ini-grill ko na pork na pinalibutan ko rin ng green veggie. Seryoso niya lang iyon na tinanggap nang isubo ko sa kanya, at nginuya habang nakasubaybay sa akin.

Ngumiti ako upang pagaanin ang aura. But he did not smile back. Hindi ko siya mabasa dahil seryoso lang siyang nakatingin sa akin na para akong bata na binabantayan niya.

Habang nag-iihaw ako ng meat para sa amin ay napapansin ko ang pagkalikot niya sa kanyang phone. At habang ngumunguya ako ay nakita ko ang biglaang pagkuyom ng mga kamay niya nang tila may makitang kung ano sa kanyang screen. Pulang pula ang kanyang tenga at gigil na gumagalaw ang panga habang pirming nakatikom ang bibig. At para akong natakot para sa kanyang phone dahil tila madudurog na ito sa kanyang paghawak. Naglalabasan ang ugat niya sa kamay.

And when he looked at me, he stared at me blankly. Itinuon ko nalang sa mga gulay ang aking mga mata dahil parang wala siya sa mood ngayong gabi.

Kaunti lang ang nakain ko ngunit pakiramdam ko ay busog ako. Maybe because I feel kinda happy deep inside that’s why I still feel satisfied? I don’t know.

Nang bumiyahe kami pabalik, nagulat ako nang muling tumigil si Sebastian sa tapat ng kaparehong establishment na binilhan niya sa akin ng boba. Nasa drive thru kami at siya ulit ang umorder.

“Seb, I told you that I am full na. Ikaw nalang siguro?” Tanggi ko ngunit hindi niya man lang ako tinapunan ng tingin. Seryoso lang siyang nakikipag-usap doon sa babaeng empleyado na halatang pinapamulahan ng pisngi habang kausap siya.

Ilang sandali lang ay binigay na ang order niya. Tahimik niyang inilagay sa pagitan namin ang isang plastic ng extra-large na boba. Wala siyang ibang binanggit hanggang sa paandarin niya na ulit ang sasakyan.

He is unusually quiet today. Kanina pa pag-alis palang namin mula sa Korean Restaurant, hind na niya binuksan ang kanyang stereo. I feel like he is not in the mood today and I don’t know why. Siguro ay napagod ito sa kanilang class kanina. It could be.

“Seb, busog na ako. I can’t take this na,” malambing kong sabi kahit hindi pa naitutusok ang straw doon.

Inabot ko ang braso niya at marahan iyong hinaplos. I saw his strong arms gripping tightly on the steering wheel. His dead eyes are directed straight on the road. Hindi siya sumasagot.

“Seb, is there something wro—” Naputol ako nang bigla siyang magmura.

“Fuck! King ina mo, Rivatore… Gagong putang ina…”

Ang malutong niya lang na mura ang narinig ko, ngunit ang sumunod ay hindi ko na nainditihan dahil gigil na gigil niya iyong inusal at tila hindi na bumubuka ang bibig niya nang sabihin iyon.

Hanggang sa makapasok kami sa Subdivision at makaparada sa harap ng sasakyan ay hindi umiimik si Seb. Hindi man lang niya ako tinulungan na tanggalin ang aking seatbelt dahil nauna na itong lumabas at para akong nabingi nang sobrang lakas niyang isinarado ang pinto.

Kinabahan ako at hindi ko mapaliwanag ang kakaibang mood ni Sebastian. Paglabas ko ng sasakyan, hinanap ko si Sebastian sa dining. Pero si Manang Lidia lang ang naabutan ko roon.

“Oh, nakauwi na pala kayo, Ine? Hindi pa rin nakakauwi sina Mommy at Daddy mo pero may niluto akong ulam. Hainan na ba kita, Ine?”

Umiling ako kay Manang at umakyat sa aming kwarto. Nang madaanan ko ang kwarto ni Seb, kumatok ako ng isang beses.

“Seb, are you there?” Malumanay kong tawag.

Wala akong narinig na tugon. But I knew he is in there when I heard a loud thug of a something that seemed to be slammed on the floor. I can’t hear him speaking, but I can hear another loud banging from the inside that followed after that.

Hindi ko na siya inabala pang pasukin sa loob dahil tingin ko’y galit siya. I don’t know what’s happening, so I just let him be. Babalik din iyan sa pagiging makulit kinabukasan kahit galit. Kilala ko iyang si Sebastian.

Pumanhik nalang ako sa sariling kwarto at nagbihis ng pantulog. Sa biyahe pa lang ay naririnig ko na ang pagvibrate ng phone ko sa loob ng aking bag. There were so many notifications probably from my IG account pero ngayon ko lang binuksan dahil nga hindi ako komportable kanina na magdutdot ng phone habang ramdam ko ang malamig na pakikitungo ni Sebastian.

Nakasalampak na ako sa aking malaking kama habang nakababad ang sleeping mask sa aking mukha nang buksan ko ang aking IG. And there, I was shocked when I saw thousands of new followers!

Napabangon ako mula sa pagkakahiga at muntik nang malaglag ang mask sa mukha ko. Parang natabunan na rin ang message ni Wendy sa akin dahil napakarami ang hindi ko kilala na biglang nagsend sa akin ng DM.

Kinabahan ako nang makita ang message ni Wendy.

wendy_samonte:

OMG, girl! Kalat na kalat na sa buong campus! Girl, wala akong ginawa I swear! Hindi ako ang nagsabi tulad ng promise ko! I don’t know what happened but I think Johanness uploaded to his story your candid photo kanina!

Halos malula ako sa magkakasunod na message ni Wendy. At nang aking puntahan ang IG ni Johannes na finollow ko kagabi lang din, nagulat ako nang makita sa story niya ang picture ko!

Nakangiti ako na hindi nakangitin sa camera dahil kay Johanness ako noon nakatingin. Nakapatong ang isa niyang kamay sa kamay ko sa ibabaw ng mesa, at ang anggulo ng pagkakuha ay halatang wala akong kaalam-alam.

Pinamulahan ako ng pisngi at para akong lalagnatin.

And right then and there, I received a message from Johaness.

Johanness_Rivatore:

It was a great lunch date, my Jamaiah. My parents have asked me about you and they want to see you in person. See you tomorrow!

At hindi ko alam kung may ilalakas pa ang kabog ng dibdib ko sa mga oras na ito. I don’t know what will happen next because thousands of La Sallians have followed me in just a few hours! At hindi ko na rin alam kung tama ba itong nararamdaman ko.

Napakalakas ng kabog ng dibdib ko.

CHAPTER 5

Everything is turning into something more interesting. Mula kagabi ay naging tuloy tuloy pa ang palitan ng mensahe ni Johanness. He is always quick to reply. Iyong tipong kakasend ko palang ng akin ay makikita niya na agad iyon at walang ilang segundo ay typing na siya. Samantalang ako, natatagalan akong maseen agad ang message niya dahil isa-isa ko pang binasa ang mga DMs na natanggap ko.

Mga babae at lalaki ang nagmessage sa akin. Most girls were very curious about me when they saw the story of Johaness kaya nila ako fi-nollow. Mayroon ding mga lalaki na palakaibigang nagmessage sa akin. Some of them were saying ’Hi,“ at napag-alaman ko na ang ilan sa kanila ay kaibigan pala ni Johannes.

Kinakabahan pa nga ako habang binabasa iyon isa-isa dahil iniisip ko na may mababasa akong bastos na mesahe. Tulad nalang nung mga chats ng mga classmates kong boys. But I am glad that I did not receive such malicious message. Not even one.

Lahat ng nag-message sa akin ay hindi ko na ni-replyan. Maliban kasi sa abala pa ako habang kausap si Johannes, ano naman ang ire-reply ko sa kanila? Baka mapagkamalan pa nila akong feeling close kapag ginawa ko iyon. I am only used chatting with Wendy lang kasi, at bihira lang talaga ang may kausap na iba.

Sa aking paggising ay nakatanggap agad ako ng pagbati mula kay Johannes. Sa tagal ng naging pag-uusap namin kagabi ay mas ginabi na ako matulog. Ngayon ay mataas na ang sikat ng araw at nangangahulugan ito na na-late ako ngayon ng gising.

Parang may mga paru-paru sa aking tiyan dahil kagabi pa ako napapakagat-labi at napapangiti. Simple lang naman ang mga mensahe ni Johannes tulad ng pagpapaalala na magkita raw kami muli sa school, sabay ulit mag-lunch, at panoorin ko siya sa kanyang magiging practice game. But I can’t contain my blushing because this is too surreal!

It’s all because of the school team captain. Na parang noong nakaraan lang ay aksidente ko lang nakausap sa hallway. Pero ngayon ay manliligaw ko na. Uminit na naman ang aking pisngi.

Gosh, how can I face those people who will ask me about my closeness with him later? Dapat pala kagabi ay pinag-isipan ko na upang maging handa ako sakaling dumugin nga ako. But will that happen? Well, I am not sure but it’s better to be prepared still.

I was contemplating if I will reply to him this morning, or if I’ll just ignore his message. I decided to choose the latter when I realized that I must control myself with this tingly romantic feeling. Marami pa akong pagkakataon para kiligin. Matagal-tagal pa naman kaming mag-uusap ng ganito.

Pagbaba ko sa dining, naroon na ang aking mga magulang. They have already started eating ngunit hindi pa rin naman tapos. Nakauwi na pala sila nang hindi ko nalalaman. Dad was on his usual clean office attire ready to go to work, while Mom is wearing her office attire too but more of casual floral top matched with her elegant trousers. I kissed on both their cheeks and sat beside my Dad. Doon ko lang napansin na wala si Sebastian sa hapag.

“Mom, Dad, hindi pa po ba bumababa si Seb?”

Nagsandok ako ng sinangag at bacon sa aking plato. Naparami pa yata ang sandok ko dahil tila ganado ako ngayon. Magiging ganito na ba ako lagi kumain dahil lang nakakaramdam ako ng tuwa sa aking puso?

I think I have to be more careful from now on when I am being this impulsive. Kuntento na kasi ako sa maliit at mapayat kong hulma. I have to be more conscious from wthis kilig effect that Johanness is giving me. Ugh!

“Nauna nang umalis, dear. May maaga raw siyang klase ngayon.” Si Mom.

Ginalaw ko na ang aking plato at nagsimulang kumain. “Nag-breakfast na po ba siya, Mom?”

“Yes. But he had only finished his coffee before he left. Manang mana kay Mateo na umaalis nang hindi nag-aagahan.”

Pinagmasdan ko ang katabing plato na tingin ko ay kay Sebastian. Malinis iyon at halatang hindi ginamit. Hindi man lang siya nag-almusal. But he really likes kapeng barako that much, huh?

“Selmo will be the one to drive you to school, anak.” Si Dad.

“Okay po, Dad.”

“But Sebastian will be the one to fetch you. He agreed. Gagamitin ko kasi ang LC mamaya dahil dinala ni Selmo sa mekaniko ang itim na Honda. Baka matagalan pa ako makabalik kaya ang kapatid mo na ang susundo sa’yo.”

“Ano pong gamit ni Seb? Iyong raptor niya po ba?”

Dad nodded his head. Sebastian hasn’t hardly hit the age of eighteen yet, but still, he already has his own car. My parents are both generous to us. Ngunit kahit na ganoon ay hindi ko iyon sinasamantala. Ganoon din sina Sebastian at Kuya Urriah. Though I spend money on my bratty things, I still limit myself from spending much because Mom and Dad had taught me the importance of saving since I was little.

Si Mang Selmo nga ang naghatid muli sa akin papasok sa school. Pagpasok ko palang ng room, kuminang agad ang mga mata ni Wendy nang umangat ang tingin niya sa akin. Kausap niya si Shaina na napatingin din sa akin nang tumayo si Wendy at pabirong hinila ako paupo sa aking upuan. Si Shaina naman ay ngumiti sa akin bago naglakad at nakipag-usap kay Jessica.

“Good morning, sweet girl. You’re the talk of the town today!”

Inayos ko ang pagkakalagay ng aking bag sa aking upuan bago hinarap ang namamanghang si Wendy.

“Wendy, don’t exaggerate. I’m still not in the mood to talk about that this early. Mamaya na,” sabi ko kahit nakangiti na rin at nagpipigil.

Mapagbiro niyang nilihis ang kanyang bangs sa noo na para bang mayroon siyang iniisip na maganda. Para bang may nakikita siyang kung ano sa kanyang imahinasyon at nagugustuhan niya iyon.

“Lagot ka kay Carl, girl. Parang alam na rin niya,” pumangalumbaba siya sa kanyang desk at nakangising tila tinatakot ako.

“What about him?” Inosente kong tanong.

“Girl, remember the chismis that I told you that there is a possibility that Carl Rivatore is secretly admiring you too? Well, guni-guni ko lang naman ’yon. But girl, ’di ba, that’s still something kung totoo man. At ngayon, baka magselos!”

Tinampal niya sa braos ko ang Faber Castlle niya at para na naman kaming tanga na nagtawanan. Delulu talaga ’tong babae na ito. Pero ansaya rin pagchismisan iyon. Baka nga meron, di ba? Charot.

Hindi pa ganoon kaingay ang room dahil hindi pa kami kumpleto. Kaya naman habang wala pa ang aming teacher ay nakikinig lang ako sa mga sumunod na kuwento ni Wendy. Tungkol naman ngayon sa high school friend niya na kaka-transfer lang daw dito last week. She was originally from Adamson University but decided to transfer to DLSU. Kapareho namin na third year college ngunit sa kursong Pol Sci naman.

Chikadora talaga ang babaeng ito kahit kailan. Dinaig pa ako. Para siyang pakpak ng balita na hindi nauubusan ng nakakalap na impormasyon sa himpapawid. Kaya hindi na rin ako nagtataka kung bakit nahahawa ako sa kanya. Her thills and funs are contagious, and here I am, enjoying her company and engaging with bratty things that we both like.

When lunch time came, nakatanggap ako ng text message mula kay Johanes. Ang sabi niya ay hindi niya raw akong makakasabay mag-lunch ngayon dahil mayroon siyang exam sa isang subject. At pagtapos naman nito ay didiretso raw siya sa Gym for their practice game. And he wants me to go there and watch. Doon nalang daw kami magkita at humingi agad siya sa akin ng paumanhin.

It’s okay, Johannes. You are not losing a point just because you missed your lunch with me. Napakagat ako ng labi. Gosh, I sound so assuming.

Earlier this morning, he asked me for my number para raw doon niya nalang ako maka-usap. I gave it to him since I prefer it more than seeing a lot of unwanted DMs on IG. Nahihilo na rin ako sa pag-swipe up and down para lang mahanap ang bagong message niyang natatabunan na.

Sabay kami ni Wendy nag-lunch. At habang nasa kalagitnaan kami ng pagkain ay dumating ang kanyang boyfriend na si Arthur. Ang maingay kanina na si Wendy ay parang naging mahinhin nang bahagya kaya ako’y napangisi. Bumili rin si Arthur ng kaniyang pagkain at sabay na sa aming nag-lunch.

Nakikinig lang sa amin si Arthur habang nag-uusap kami ni Wendy. Hindi ako naiilang sa kanyang boyfriend dahil matagal ko na rin itong kilala. It was during our first year when we first met at school grounds during the enrollment. At doon niya rin na-meet kalaunan si Wendy na sa unang sulyap palang sa kanya ay gwapong gwapo na agad at hindi nahiyang ibinulalas iyon.

Mabuti nalang at mabait si Arthur at nagkakasundo sila ni Wendy. They look so perfect together.

“Bakit pala maaga ka ngayon? Tapos na agad ang practice game niyo?” Si Wendy.

Nakatingin lang din ako kay Arthur habang nginunguya ko ang pasta. Siya ang pinakaunang natapos kumain na naunahan pa kami ni Wendy. Naalala ko tuloy si Sebastian sa kanya. Na kahit ga-bundok ang laman ng pinggan ay sobrang bilis pa ring maubos. I think men are really quick to do their thing and give zero drama.

Nabanggit ni Wendy ang tungkol sa pagkatanggap din ni Arthur sa official team. Si Sebastian din ay natanggap na ngunit hindi ko na iyon binanggit. For sure Arthur knows about Sebastian but there’s no need for him to spill it nor talk more about it. Hindi naman siya chismosa at madaldal tulad namin ni Wendy.

Yes, I am now including myself because as they say, birds with the same feather, flocks together. I think that this girl and I are chismosas in tandem. We will never click together if there’s no chismis and kaartehan that glue us together. Gosh, I’m a gossiper na rin talaga.

“Those practice games are not official, babe. Mga pustahan lang iyon.”

Napamaang si Wendy. “Oh, talaga? Kaya ba hindi kita nakita noong nasa Gym din kami during our P.E class?”

“Yeah, I had classes to attend during that time. Nagpaalam ako sayo noon, right?”

Arthur gently lifted some hair strands of Wendy behind her ears using his index finger.

Ano pa kaya ang makikita ko kapag mas matagal ko pang kaharap itong dalawa? Arthur is a mix of calm, confident and affectionate man. I find them both fascinating.

“Your teammates we’re there with the bald coach. What’s his name, by the way?” Tanong ni Wendy.

“That was not our coach. P.E. Professor lang iyon, babe. That’s Prof. Valdez you are pertaining to.” He leaned towards Wendy and planted a kiss on her cheeks.

Namula ang mga pisngi ni Wendy at biglang hinanap ang mga mata ko na para bang inaalam kung ano ang magiging reaksiyon ko. Ngumiti lang ako at pinagmasdan silang dalawa. Arthur was just cool about it. Parang si Wendy lang ang kinikilig nang sobra at halatang halata sa kanyang mukha.

I am so happy that they are really bagay para sa isa’t isa. Magdadalawang taon na sila kung hindi ako nagkakamali. It was after the first semester that they became official, so I think they are just counting the days to celebrate their second year as a couple. Nasa kalagitnaan na kasi kami ng first semester.

They really look so cute. Bigla kong binura ang nasa isip nang makita ko si Sebastian kay Arthur. They are both manly and cool. Mas pilyo lang si Sebastian at mas confident compared to Arthur. Ngunit affectionate din kaya si Sebastian sa kanyang mga girlfriend? I don’t know.

Sa labas palang ng Gym ay naririnig na namin ang maiingay na sigawan at tilian ng mga babaeng panigurado’y nanonood ng game. After naming mag-lunch ay nagpahinga muna kami ni Wendy sa libreng bench sa grounds. At matapos makapagpatunaw saglit ng aming kinain, we continued with our mission for the day. Si Arthur naman ay nagpaalam na babalik agad sa kanilang building dahil may susunod pa siyang klase.

Kami naman ni Wendy, wala kaming klase sa mga oras na ito. Supossedly, we have our Gender and Society class na may two-hour-period ngunit wala ang aming Prof. She is supporting me all the way to the Gym even though her boyfriend was not there. Aniya, ipapakilala niya na rin daw ako sa kanyang high school friend dahil naroroon din ito sa Gym at nanonood.

When we entered the Gym, the game is already ongoing. Habang nakasunod ako kay Wendy paakyat sa mga bench upang makaupo ay natanaw ko agad ang pawisan at naka-full basketball attire na si Johannes. Hindi niya pa ako nakikita dahil seryosong seryoso siya sa pagbabantay sa kalaban. Their opponent team were wearing assorted color of jerseys, while Johannes and the team were green and white. Parang maging sila ay magkakaiba ang suot at naalala ko mula sa sinabi ni Arthur na hindi naman official practice plays ang mga ito.

“Girl, ayun, nandoon siya!” Tinuro ni Wendy ang tahimik at nakaupo lang na magandang babae na apat na row ang layo mula sa court.

The Gymnasium was not that crowded. Mangilan-ngilan lang ang nanonood. Kahit hindi naman intense ang laban ay mga babaeng sumisigaw at nagche-cheer. Iyong iba tuloy na tahimik na nanonood ay napapatingin sa mga babaeng eksenadora. I remember the term that I heard from Manang Lidia when a girl is acting like a cat in heat. Lukaret. I always laugh inside whenever I think about that bisaya word.

Those girls were fourth years, I think. Nasa second row sila ng bench na nasa harap lang namin.

“Hi, Skylar! Gosh, ang ganda!” Bulalas ni Wendy at inaya ako maupo katabi ang babae.

She was smiling and giggling when she saw us. Napapagitnaan namin siya ni Wendy. I did not feel awkward beside her because she’s all smiles. Like she’s happy to see me with those welcoming round eyes.

“Girl, this is my high school friend, Skylar!” Pakilala ni Wendy sa kasama at nakangising tinitigan ang babae.

Maingay pa rin ang Gym dahil sa mga nagche-cheer at naglalarong mga players but the three of us seemed to have our own world. Nakangiti rin ako nang makilala ang babae.

“Hi! I have heard about you, already! Naikuwento ka na sa akin ni Wendy noong nakaraan pa,” aniya at manghang tinitigan ang mukha ko.

We are both looking at each other with amusement. Na para bang pareho kaming hindi makapaniwala sa hitsura ng isa’t isa. She’s so pretty even though she’s only wearing a plain white T-shirt that is tucked in her high waisted skinny jeans. At halos magkasingkatawan lang kaming dalawa. She’s petite too!

“Sabi na eh magkakasundo agad kayo, batinellang trans din ’yan,” si Wendy.

Namimilog ang mga mata kong nakabaling sa babae.

“Oh my! Really?” Maarte kong sambit at nagtawanan kami.

“Yes, sis! Grabe, sobrang ganda mo, walang bukayo! Malayo palang kanina nakita ko na kayo. You look so heavenly, parang binabad sa downy!”

Nagngingisian na kaming tatlo. Tila kapareho namin siya ni Wendy na alam na alam kung paano busugin ng complement ang isa’t isa. I think I just found one more friend.

“I’m Jamaiah, by the way, I forgot to introduce myself,” sabi ko at nakipagkamay sa kanya. She took it and I can’t almost feel our hand shake because our palms are both soft and smooth! Para akong nakikipagkamay sa hangin! Gosh!

“Oo, alam ko! Ikaw kasi laging bukang bibig nitong si Wendy kapag nag fe-face time kami. Akala ko dati eme niya lang na mas angelic ang face mo kesa sa ’kin. But now, I accept my defeat na! Kaya talaga lumipat na ako ng school para ma meet ka na in person!” Aniya at pabiro akong hinampas sa braso.

“Echosera, planado mo na talaga na lilipat ka rito. Eme mo, sis.” Si Wendy, natatawa.

Umirap si Skylar kaya nagtawanan kami. Hinampas niya pa ang braso ko. Namilog ang mga mata ni Wendy at tinuro ako.

“Don’t be too physical, Sky! Hindi pa sanay sa’yo iyang frenny ko, baliw!”

“Oh, sorry! Akala ko kasi same same na natin siya. Oh my gosh, forgive me, girl.”

She hugged me and sincerely apologized. Na para bang nakonsensiya sa kanyang ginawa.

Nagdire-diretso pa ang chikahan namin at tila hindi na namin napapanood nang maayos ang mga naglalaro. Napapatingin nalang kami sa harap kapag sumisigaw ang mga babae kapag may player na nakakapuntos. At nang hanapin ko sa nagtatakbuhang mga lalaki si Johannes, I saw him waved his hand, looking at my direction. Parang kanina niya pa yata ako nahanap ngunit ngayon ko lang iyon napansin dahil abala nga ako kay Skylar.

I almost forgot my reason of being here.

“Wendy did not lie when she said that you look like a queen from the empire! Look, sobrang foreign ng lahat ng features.” Skylar said.

“Of course, baka frenny ko iyan!” Pang eeme pa ni Wendy.

Napag-alaman ko na mag-iisang Lingo na palang nagsimulang mag-aral si Skylar dito sa school. Ngayon lang din sila nakapagkita ni Wendy dahil kinailangan niyang habulin ang mga schoolworks dahil halos nasa kalahati na nga rin kami ng first semester.

Hindi pa naman ganoon kabigat ang mga hinabol niya dahil ang ibang professors ay hindi pa nags-start sa mga pa-school works. Sa katunayan, mayroon pa ring mga Prof na hanggang ngayon ay hindi pa rin nagpaparamdamn. Sabi ni Skylar.

Nang matapos ang Game, bumaba kami sa bench upang puntahan si Johannes. Hindi muna sana ako bababa dahil may mangilan ngilan nang naunang lumapit sa kanya at nag-abot ng bottled water. But Wendy and Skylar are encouraging me to go downstairs. Nakarating na agad kay Skylar ang tungkol sa panliligaw sa akin ni Johannes dahil sa kadaldalan ni Wendy.

“Girl, come on. Do your girlfriend duties!” Tukso pa sa akin ni Wendy at tinaasan ako ng kilay.

“Wait, wala akong dalang water.”

Nagpa-panic habang si Skylar ay nakangisi lang at pinapanood ako. Oh my gosh.

Umirap si Wendy na para bang hindi naman iyon problema.

“You go na! Look, may nagbigay sa kanyang isang bottled water pero hindi niya iniinom! And he’s looking at you right now, can’t you see?”

Kumabog nang malakas ang dibdib ko. Nasa malayo si Johanes, tinatanaw ako, Nakangiti habang pawis na pawis. And oh gosh, sobrang gwapo. At hindi ako makapaniwalang ginagawa ko na ito!

Naiilang ako dahil hinihintay na ako ni Johannes sa baba. akatingala sa parteng kinalalagyan namin. Seryoso at mabigat ang paghinga niya habang nakatingin sa akin. Kaya naman napilitan na akong bumaba at lumapit kahit unprepared ako.

Nakita ko ang pagluwag ng ekspresiyon niya nang nasa harapan na niya ako. Parang nakatingala na ako sa kanya dahil nga siya’y matangkad. Anliit liit ko tignan sa harap niya.

I can feel the strong stares of other girls who were watching us. Iyong isang kasamahan ni Johannes na dumaan sa amin at tumapik sa balikat nito upang bumati ay may binulong pa saglit. Kalaunan ay ngumisi ito at si Johannes habang ang lalaki ay pinasadahan ako ng tingin saglit bago nangingiting tumalikod at naglakad palayo.

Makakaramdam na sana ako ng hiya na baka it was an insult. But Johannes just smirked as if it was just a funny remark and not something derogatory. Kung pangungutya man iyon ay alam kong ipapaalam agad sa akin iyon ni Johannes. Or he might stand up for me. He’s a gentleman after all. Based on my knowledge about him.

“Thank you for coming and watching my game, babe.” Hawak niya sa isang kamay ang bottled water na may butil-butil pa ng tubig sa sobrang lamig. I felt giuilty for not being prepared.

“Just as what you have told me.”

Tumango siya at pumameywang. He’s looking at me like I am someone interesting. Those look in his eyes gave me an assurance that he is not just after the lust. Seeing him face to face and this close allows me to see the message of his almond eyes. Welcoming and sincere.

“Uhm, sorry wala akong dalang water,” pag-amin ko.

“No problem. I’m already good since you watched my game.”

He smiled and opened the lid of the cold water. Pinanood ko siyang gawin iyon at nang lingunin ko saglit sina Skylar at Wendy, wala na sila roon sa bench namin.

Binalik ko ang tingin sa mga tumatagaktak na pawis sa noo, leeg, braso, at halos buong katawan ni Johannes. Maging bimpo ay wala akong dala. I was about to use my handkerchief to dry his sweat when I remember that I also left it in my bag.

“May klase ka pa after?” Tanong niya matapos pangalahatian ang tubig. Mabigat pa rin ang paghinga niya. He must have played hard earlier. But too bad I wasn’t able to watch him throghout the game. Hindi ko siya nabigyan ng buong atensiyon.

“I have. Mayroon pa akong isang major subject at five.”

“What time will you be dismissed?”

“I think around 6 pm. Short discussion lang naman iyon for sure.”

He nodded and snaked his arm on my small waist. Iginiya niya ako papunta roon sa kanilang bench. At nagulat ako nang makita ko si Sebastian na nakaupo roon. He’s also on his basketball attire, panting, sweating, his broad back resting comfortably on the bench. Eyes directed at me like a dangerous lion.

At parang kanina pa niya yata ako nakita at pinapanood, samantalang ako ay ngayon palang. I did not know that he is also playing! Hindi ko siya nakita kanina! Maybe nasobrahan kami sa chikahan nina Wendy at Skylar kaya hindi ko talaga siya napansin.

Lalapitan ko na sana siya ngunit hawak pa rin ako sa beywang ni Johannes habang kausap niya ngayon ang isa niya pang kasama sa team. Doon ko lang din napansin na nakatayo na sa harap ni Sebastian sina Wendy at Skylar na tila kinakausap ito. Ngunit si Sebastian ay nananatiling nakatanaw sa akin at tila hindi pinapansin ang palakaibigang paglapit ng dalawa.

Pero ang kapatid ko ay nasa akin lang ang tingin at tila kahit nakaupo lang siya ay binabantayan ako ng kanyang mga mata. Those deep set of black pupils were very strong, na kahit ako’y nakatingin na sa lalaking kausap ni Johannes ay ramdam ko pa ring nakatutok iyon sa akin.

Oh my gosh. Hindi ko alam kung ano ang naglalaro sa isip niya ngunit ang plano ko ay isikreto lang itong pagiging malapit kay Johannes. At alam kong matalino si Sebastian para makuha na agad kung ano ang ginagawa ko rito, at kung bakit ganito ang ayos ko sa tabi ni Johannes.

Kanina pa ba siya naglalaro? Hindi ko talaga siya nakita! Siguro ay dahil hindi naman siya ang hinahanap ng mga mata ko kanina. Si Johanness lang. Na maging siya na aking pakay ay hindi ko rin naman natutukan at napansin.

I hate myself for being this ignorant. Nanalo naman sila sa laban kaya mamaya ay babatiin ko nalang siguro si Sebastian ng Congratulations. But I hope he will not conclude that Johanness is my boyfriend. Manliligaw ko palang ito! But even so, I still must keep it a secret. Hahayaan ko munang isipin niya na nagiging palakaibigan lang ako. Sana nga ay iyon ang tumatakbo sa isip niya.

Gosh, what a lame excuse! Kahit ako sa sarili ko ay hindi ko kayang paniwalain. Lalo na’t may mga nakakaalam na sa campus tungkol sa amin ni Johanness.

Saglit pa akong nanatili sa tabi ni Johanness habang nagpapahinga siya sa bench. Nagsilabasan na ang mga manonood at naiwan nalang ang ilan na nagpapahinga pa rin. Nasa tabi ko ang itim na sports bag ni Johannes at hinayaan niya akong buksan iyon at hanapin ang kanyang pamalit na damit.

It was a fresh Lacoste. A simple white shirt whose soft cotton that will surely hug his muscular body. I stared at his muscular body when he removed his damped jersey. Hindi na niya ako kailangan pang sabihan dahil itinupi ko na iyon nang maayos at ibinalik sa kanyang bag. At nang makita ko na mayroon siyang baon na fresh towel sa loob, kinuha ko iyon at pinunasan ang kanyang dibdib bago pa siya makapagbihis.

Pumaharap siya sa akin, itinaas ang mga braso, at hinayaan akong punasan ang kanyang pawis. Pulang pula ang pisngi ko habang pinapanood niya ako sa ginagawa. Nakadalawang ulit ako ng palit ng towel niya upang masigurong mapupunasan ko lahat ng pawis. I only did it on his upper extrimities. Nasusulyapan ko palang kanina ang kaniyang ibabang bahagi ay para na akong lalagnatin sa init ng mga pisngi ko. Kaya hindi ko na iyon ginawa.

Pagtayo namin upang lumabas na rin ng Gym, wala na sina Wendy at Skylar doon kay Sebastian. Iniwan ako ng dalawa. Where did they go?

Sebastian was still seated there. Dead eyes directed towards me. Punong puno pa rin siya ng pawis sa katawan. Ang iba niyang mga kasamahan ay nakapagpalit na at iyong iba’y nakalabas na nga. Ngunit siya’y tila hindi pa rin umaalis sa puwesto, at walang balak. Wala rin siyang tubig na dala. I can’t even see his sports bag or something. Andami niyang inilabas na pawis ngunit hindi pa rin siya umiinom ng tubig.

I want to go near him and to buy him some water, but Johannes has already guided me to the nearest exit. Balak niya pang ihatid ako sa building namin ngunit dahil ang bawat estudyanteng nakakasalubong namin ay napapatingin sa amin, sa grounds palang ay tumanggi na ako.

We are getting too much attention, and these are all new to me. Kinikilig ako, oo. But I also feel introverted whenever the students around are eyeing me. Scrutinizing me. Like they are judging me if I am fit to be the girl of their school team captain. Naiilang pa rin ako.

He even asked me if I really am okay with it, so I gave him my genuine smile. He was then convinced and then told me that he will fetch me later after all my classes are done.

Sa classroom ko na ulit nakita si Wendy. Kanina niya parin pala ako inaabangan. Agad siyang humingi ng paumanhin dahil walang paalam niya akong iniwan. Magtatampo na sana ako nang maagap siyang nakapagbigay ng rason.

“It was a hectic surprise, girl! Nagulat nalang din ako na pati si pala si Yael ay dito rin nag-transfer sa DLSU!” Aniya.

Ikinuwento niya sa akin na kanina lang din nila na-meet ang isa niya pang kaibigan noong High School na si Israel. From UST naman daw ito. Noong pasukan pa pala ito naririto sa La Salle ngunit ngayon lang daw nagparamdam. Iyon pala ang dahilan kung bakit bigla silang nawala kanina.

“He texted Skylar. Sobrang nawindang ako, girl! Kaya ayun, iniwan ka na muna namin. Wala naman sigurong ginawang masama sa’yo si team captain, ano?” Panunuri niya.

“Wala. Lumabas na rin kami after.”

“Wait, alam mo ba girl na naglaro kanina si Sebastian?” Nanliit ang mga mata niya na para bang dapat ay alam ko iyon.

Umiling ako. She raised her eyebrow. “Girl, pagkapasok na pagkapasok palang natin siya agad una kong nakita. At nakita niya rin tayo agad! Panay ang tingin niya sa atin all throughout the game. Kahit nagtatakbuhan na sila.”

“Really? Hindi ko talaga alam. Nagulat nalang ako nakita ko kayo kasama siya roon.” sabi ko.

“Are you aware that he has a game today?”

Ngumuso ako. “No, Wends. He left the house early, so I had no time to ask him about it. And I didn’t know that he’ll be playing.”

“That’s valid, girl. You are only prioritizing the man of your dreams. Sabi na nga ba at hindi mo napansin eh. Daldalan kasi kayo malala ni Skylar.”

Pagkatapos ng aming klase ay nasa car park na ulit kami upang maghintay ng sundo. Kanina ay todo abang kami ni Wendy kay Johannes dahil sinabi nito na susunduin ako. Hindi naman na niya iyon kailangang gawin ngunit wala naman akong magagawa kung gustuhin niya iyon. Isa pa, siya naman ang nanliligaw. Ngunit makalipas ang sampung minuto ay nag-text ito na hindi raw ako masusundo dahil may kailangang puntahan. It was an emergency according to him and he needed to attend to that. Urgent.

Of course, may sarili siyang mga priorities. And that’s already on my list to expect from him. I am matured enough to know that I am not his only world no matter how strong his infatuation with me is. Ganoon naman talaga ang mga magkarelasyon, ’di ba? Kahit nga mag-asawa ay hindi naman palaging magkasama at nagtatagpo ang oras sa lahat ng pagkakataon.

I replied to him that it’s okay since I already have someone to fetch me. Ipinaalam ko sa kanya na mayroon naman akong driver at kalauna’y napanatag naman siya na makakauwi ako nang maayos. He said it. I did not assume that he cares for me that much. It’s hard to assume because you’ll only get hurt in the end when things go wrong.

Habang naghihintay ay sumulpot si Skylar ngunit may kasama na siyang isa pang matangkad na lalaki. He was a healthy-looking man wearing a pair of glasses that suits his face. He’s wearing a simple black hoodie and black pants. Ngunit kahit na balot ang katawan niya ay mahahalata mong maganda ang hubog ng kanyang katawan base sa kanyang tindig.

“Hello, girls! Buti nalang at naabutan pa namin kayo,” ani Skylar at inilahad sa amin ang lalaking mula pagkarating ay nakatitig na sa mukha ko. He smiled at me at mabilis itong nag-iwas ng tingin nang nagtagal ang aking paninitig sa kanya. He looks calm and peaceful.

“This is Israel Esguerra. Israel, this is our friend, Jamaiah.”

Ngumiti ako at nagpakilala. “It’s nice to meet you, Israel. Yes, my name is Jamaiah,” sabi ko at naglahad ng kamay.

Tinanggap niya iyon at nag-shakehands kami. His hand was warm and firm. And that speaks of his gentle personality.

“Oh, ba’t bigla ka yata tumahimik, Yael? Si Jamaiah lang iyan, uy,” biro ni Skylar at palabirong sinundot ito sa balikat. “Ganda ’no?”

Ngumiti si Israel at saglit na napakamot ng daliri sa kanyang kilay. “Yeah, she’s pretty. I’m Israel pala. Yael nalang ang itawag mo sa ’kin. It’s nice to meet you, Jamaiah.” His voice was deep and gentle. Soft spoken siya in a masculine way.

“Actually, hahatakin ka sana namin sa aming gala tonight. Kung ayos lang sa’yo?” Si Skylar. “Mag-MOA kami. Seaside.”

Wendy was also waiting for my response. “Okay lang ba, girl? Ngayon nalang kasi kami nagkita nitong mga panget na ito. And it will be more fun if you’ll join us.” Pang-eengganyo niya pa.

know that I don’t feel awkward with them even if we have just learned about each other today. Pero there’s something in me that makes me feel a little bit off. I don’t know if it’s because I am not a used being in a circle of more than two people. Or if it’s because of the very small idea that I have been silently thinking about the since Johannes and I left the Gym earlier.

The dangerous and dead eyes of Sebestian watching me after the game was creeping me. It’s distrubing me. Alam na kaya niya? Will he tell Mom and Dad about it? For sure it will be a very bad news if my parents will hear about this.

They believe that if I happen to be in love with a man, the man must be honorable. Is Johannes Rivatore an honorable man? Saglit ko palang siyang nakilala. Saglit pa lang siyang naliligaw sa akin unsure din ako.

“Uhm, I think I’ll just wish you a fun gala tonight.”

Sumimangot si Skylar ngunit tumango-tango rin kalaunan. Si Wendy naman ay tinuro si Skylar na pinapahiwatig na alam na niya ang isasagot ko.

“Strict kasi ang parents ni Jamaiah, Sky.” ani Wendy at kinindatan ako. She knows that they are not.

My parents are very kind and understanding. I don’t even have a curfew after me. Sadyang nakaramdam lang ako ng kung ano sa loob ko na naging dahilan upang umuwi na. Like my brain is telling me to prepare an explanation. Like some serious reasoning and explanation to someone by the next few hours.

At habang kami ay nananatili sa kaparehong lugar na palagi kong hinihintayan ng aking sundo, dumagundong ang dibdib ko nang huminto sa harap namin ang itim na Raptor ni Sebastian. Parang ayaw ko nalang umuwi.

The heavily tinted windows added to my fear about what’s inside the car. Ano ang naghihintay sa akin sa loob ng sasakyan ni Sebastian.

Wendy mouthed me ‘your brother’ because she knows that it’s Sebastian’s car. Hindi pa siya nakakasakay roon ngunit kabisado na niya na ang pamilyar na Raptor sa aming harapan ay pagmamay-ari ni Sebastian.

“Uhm, Skylar, Yael, nandito na ung sundo ko. I think we’ll just see each other again tomorrow.” paalam ko.

“Ingat ka, girl. Bye!” si Wendy na kumaway pa.

Nakangiti akong kinawayan ni Skylar at si Yael naman ay tipid na ngumiti at tumango sa akin.

At pakiramdam ko’y nanginginig ang mga daliri ko habang inaabot palang ang hawakan ng pinto. Ngunit wala na akong choice kundi ang buksan iyon at tahimik na pumasok sa loob.

The warm seat and the familiar manly perfume that’s marking the whole insides were the first to reach my senses. Hindi ako makatingin sa lalaking nasa driver’s seat. Sa peripheral vision ko palang ay nasisilayan ko na ang malaki niyang katawan na tila hari na umookupa at nagsasabing pag-aari niya itong aking sinasakyan at pumasok ako sa kanyang teritoryo.

Parang dumagdag pa sa malakas na kabog ng dibdib ko ang madilim na loob ng sasakyan. It’s dim and a bit smokey. I can smell a cheesecake smoke at parang nauhaw ang lalamunan ko sa aking nalalanghap sa hangin. I don’t know if he’s looking at me right now or something but when I heard the door clicked, para na akong kakapusin na ng hininga.

It’s 6 in the evening now and it’s getting dark outside. Yakap yakap ko ang maliit kong bag na nakapatong sa aking mga hita. Lalo akong nainis nang mapagtanto na skirt ang suot ko ngayon kaya kitang kita ang panginginig ng aking mga hita.

At para akong nanghina nang maramdaman ang mainit at malaking kamay ni Sebastian na humawak sa aking tiyan. Hinaplos niya iyon kaya kabado akong lumingon sa kanya.

Hindi niya pa pinapaandar ang sasakyan. His left hand is resting on the window while holding an electric cigarette on his lips.

“Seatbelt.” He said on his deep and husky voice.

His dark and dangerous eyes are blankly staring in front. Banayad na pinaglalaruan ng mapupula niyang mga labi ang dulo ng kanyang vape. I didn’t know that he smokes. I never caught him taking cigarettes at home. He only drinks, but this side of his is very new to me.

I feel like this is a different Sebastian. I feel vulnerable and afraid at hindi ko na naitago ang panginginig ng aking mga hita.

Nanatili ang kamay niyang humahaplos sa tiyan ko hanggang sa nanginginig kong ikinabit ang aking seatbelt. Nang tumunog iyon ay para akong nakahinga nang maluwag nang mawala ang hawak niya sa aking tiyan.

Mabagal at maingat niyang inilabas ang sasakyan sa vicinity ng school. Hanggang sa kami’y makarating ng Highway. Bawat segundo, pakiramdam ko’y ano mang oras ay maiiyak na ako. I can’t contain the strong heartbeat on my chest that I can almost hear myself.

Kaunting kaba nalang ay paniguradong maluluha na ako sa takot. Sebastain is scaring me and I can’t help but bite my lower lip to restrain it from shaking.

Sebastian never looked at me. Namumunghay lang ang mga mata niya habang nagmamaneho. He looks peaceful and quiet. But it seems to me that he is giving me a strong and threatening calm before the storm. My insides are shaking. My small body is almost giving up from restraining the trembling.

Paminsan minsa’y humihithit siya sa kanyang hawak at ibubuga iyon. Tumatama sa buong mukha ko ang mabangong flavor ng usok. At pakiramdam ko’y maging buong katawan ko ay balot na ng amoy na nanggagaling kay Sebastian.

Pakiramdam ko ay mapuputulan na ako ng hininga nang bigla kong maramdaman ang kanyang kamay na humawak sa nanginginig kong hita. This firm and warm grip on my left thigh restrained it from jerking. The warmth of his calloused palm then caressed my exposed skin when my body seemed to be tamed and became calm.

“Shaking, hmm?” He almost whispered it. Eyes darkening as each second passes.

“I-I’m sorry.” I bit my lower lip. I thought that my body has found their owner because it just obliged and stopped from shaking just by his touch.

“Who was that.”

Napalunok ako nang muli siyang magsalita. It was a firm question. Serious and direct. Nananatili ang kanyang kamay sa aking mga hita na hinahaplos iyon na para bang naroroon ang nakapagpapanatili ng kanyang kalma.

“W-Who?”

He smirked dangerously, nakita ko ang paggalaw ng kanyang panga na para bang naputol na ang pagpapakalma nito sa sarili.

“Maang maangan amputa.”

His dangerous smirked stayed on his lips longer. Ako naman ay naghahanap ng salita dahil tila walang kakayahan ang bibig ko na magpaliwanag.

“U-Uhm, a-are you asking about… U-uhm… Johannes?” Nanginig ang boses ko.

Napapikit ako dahil halatang halata ang kaba ko roon. I am guilty! And for sure he heard how my voice cracked in fear.

“Tang ina,” nakangisi niyang sambit na tila ba isang biro ang aking sinabi. Para siyang natatawa at saglit pang umiling. But those were dangerous laughs like a mand man and a serial killer before they do the crime. And those made me feel more uncomfortable.

He slowly withdrew his hand on my thighs. Bahagya pang umangat ang laylayan nang aking skit hanggang sa kalahati ng aking hita nang umangat iyon at tila sumama sa kanyang pagbawi.

Pinagmasdan ko ang highway na dinadaanan namin. Nalagpasan na namin ang likuran para sa aming subdivision. Nasa panibagong Highway na kami na hindi ako pamilyar.

“U-Uhm Seb, I think U-Uhm… I think we’re on the wrong direction,” pag-agaw ko ng kanyang atensiyon sa maliit na boses dahil kapag nilakasan ko pa ay manginginig na naman iyon.

He did not answer. Na para bang wala siyang narinig. Kalmado lang siyang muling humithit at bumuga sa kanyang hawak at isinandal ang isang braso sa bintana.

“S-Seb, y-you’re scaring me…” pag-amin ko na. Hindi ko na kaya ang kabang pinaparamdam sa akin ni Sebastian. At malapit na akong umiyak.

“Scared, hmm?” Bulong niya na para bang isa akong bata na sinusuyo. Ngunit wala siyang paki-alam kahit ako’y umiyak pa.

Parang nag-uunahan na ang mga luha ko na bumagsak mula sa aking mga mata nang unti-unting bumilis ang pagmamaneho ni Sebastian. Nasa high-way pa rin kami ngunit ang takot ko ay nasa kasukdulan na.

And then I got more scared when I hear him clicked his tongue in a vigorous and manly way.

“May lalaki ka pala ah…hmm… Tingnan natin kung hanggang saan aabutin mo ngayon…”

And then he drove faster at tuluyan nang sumabog ang aking emosyon. Nanginig ako at umiyak hanggang sa nakatakip na ako sa aking mukha ngunit si Sebastian ay tuloy tuloy pa rin sa mabilis na pagmamaneho.

CHAPTER 6

Iyak lang ako nang iyak habang nakasubsob sa sariling mga palad. Hindi na ako tumigil mula nang rumagasa ang mga luha ko kanina. Bumuhos ang matinding emosyon na hindi ko rin akalain.

Sebastian was not even confronting me yet, but here I am, crying like a brat who’s caught red-handed. Guilty kasi ako. Huling huli ako sa akto na kasama ang aking manliligaw.

Sebastian remained silent as he drove me somewhere. Hanggang hindi ko na lang namalayan na huminto na pala ang sasakyan.

I sobbed like a baby. Hindi ko na napigilan ang mga tunog na nililikha ko. Sumisinghot singhot pa ako dahil pati sipon ko ay tumutulo na rin. Kulang na yata ako sa gluta drip kaya ako nagkakaganito. My emotions are too sensitive right now. Highly sensitive. I think I need to go and see my Endo sooner so I will not experience this again. I’m going crazy. Ugh!

We stayed inside for a little longer. Hindi nagsasalita si Sebastian sa tabi ko. I don’t even know what he is thinking about. Kaya umahon ako matapos mag-recover. Nakabukas na ang mga bintana ng sasakyan kaya pala naramdaman kong may presko at malamig na hangin na bumubuga sa amin.

I carefully watched Sebastian. Tamad na nakalabas ang isang braso niya sa bintana habang hawak naman sa kabilang kamay ang electric cigarette na mabagal nyang pinaglalaruan sa nakatikom niyang mga labi.

His looks calmer now compared earlier. As if the two of us are coping up with the intense atmosphere we were sharing. Hindi lang pala ako. But compared to him, mas mukha akong loser. Siya ay cool lang at hindi man lang yata naaawa sa akin.

Gabing gabi na nga dahil bukas na ang mga lamp posts sa hindi kalayuan. Nasa open space kami ng isang parking lot. I think we are in Luneta Park because I can see the glimpse of the dancing water fountain and the iconic obelisk of our national hero Jose Rizal.

My hiccups are still not fading away so I concentrated to end it. I inhaled and exhaled the cold air, determined to get back to normal. Basang basa ang mga kamay ko sa luha. Kaya nang maisip ko na baka ampangit na ng hitsura ko ay hinanap ko agad sa aking bag ang panyo. Someone passing by might make fun of me when they see my moistened eyes and cheeks. Mahirap na.

Tanging ang tunog lang ng pagsinga ko ang maririnig maliban sa kaunting ingay ng mga sasakyan sa malayong highway. Kahit nandidiri ako sa sariling sipon ay inilabas ko iyon lahat. Sebastian was not minding me doing my thing, though. And I was glad that he went out of the car without any word and left me alone.

I was a little bit horrified when I saw my tears and transparent mucus mixing together on my clean handkerchief. I folded it multiple times until all the moist parts are hidden because it looks kadiri to me. Even when I’m crying like this, ang arte ko pa rin. That’s sipon kasi.

I took out my compact mirror. Sinilip ko ang aking mukha at napanatag dahil hindi ako mukhang groggy. I am wearing an eyeliner, and I was glad it did not smudge. This is one of the perks of using authentic and high-quality brands, you all. They might be expensive, but they won’t let you down.

Biglang tumunog ang Raptor ni Sebastian kahit mag-isa lang ako sa loob. I watched the windows rising up until they fully reached the ends. And then I heard the doors clicked. They were locked.

Akala ko ay ilo-lock ako sa loob ni Sebastian bilang parusa, but I was glad that my door opened, and Sebastian towered me there.

His left arm is resting on the hood of his car. His other arm is holding some plastic bag. Nasa pagitan din ng mahahaba niyang daliri ang kanyang car keys at suplado siyang nakadungaw sa akin. He looks really big and buff. Kahit nakasagad ang pagkakabukas niya ng sasakyan at malaki ang espasyo doon ay natatabunan na niya ang buong view ko. I can even smell now his expensive perfume. He smells like a baby. Why is that?

He pulled out a cold bottled water inside. May mga butil butil pa iyon ng tubig sa sobrang lamig. I watched him open the lid before he drinks there. Sa isang lagukan niya lang ay halos kalahati agad ang kanyang naubos. And then he gave it to me, ordering me with those dark pupils to refresh.

Uhaw na uhaw ko iyong ininom. My throat was dry and thirsty because of hard crying. The cold water running down my throat made me feel satisfied. Para bang lumamig ang aking buong katawan at nahimasmasan ako. Woah, masarap ang tubig. I want to drink more but the water is too cold that I can feel my brain freezing for a moment.

Sebastian was silently watching me as if he’s making sure that I will drink adequately. Para siyang si Dad ngayon na kapag pinabayaan ko ang sarili ay magiging istrikto at mapagbantay.

Binalik ko sa kanya iyon nang ako’y makuntento. Hindi ko ito naubos but it was enough to hydrate and rejuvenate me.

After he closed the bottle, he took out another beverage. But now, it’s my favorite Mogu-Mogu. It was Lychee flavor and I felt like my throat ran dry again. Give me that!

I looked up to him, waiting for him to give me the drink. He’s looking at me straight in the eye while opening its lid. Naninimbang at nagmamanman. Ako naman ay hindi na makapaghintay na makiinom doon. Oh, wait, did he buy it for himself? Please, no. Give it to me, Sebastian.

I can’t just act my normal bratty behavior right now. Kung wala kami sa seryosong kalagayan na ito ay hinablot ko na iyon sa kanya. But since I know that he is still mad or something, it’s better to behave this way so I can get what I want.

“Here.”

He gave me the Mogu-Mogu. Finally! This time, hindi niya iyon binawasan. Pinanood niya lang ako na sumimsim doon. I munched the soft Nata inside. At dahil dito ay parang nakalimutan ko na ang bitbit ko kaninang pag-aalala. This thing is kinda distracting me in a positive way. At tingin ko’y maganda iyon dahil gumagaan ang pakiramdam ko.

“Break up with him.”

Napahinto ako sa pagnguya at tiningala si Sebastian. He said it like he’s an authority. Na parang wala akong choice kundi ang obligadong sumunod. What now is he talking about? Akala ko ay inom inom lang muna ako rito at manonood lang siya? Gosh.

“Uhm, are you referring to Johannes now?”

Pinanood ko siyang na hinimas ang leeg at inistretch iyon. Pumikit siya saglit at nang dumilat ay pagod siyang kumurap. And then he gave me his full attention again. He is so serious. Bakit nagagalit, Seb? Akala ko bati na tayo ulit dahil may peace offering ka na. Suhol ba ito? Hala,

The view will surely make anyone think that this boy is really hot or something. Wendy had told me so many times that Sebastian is a full package. Na kung wala lang daw siyang boyfriend ay sisikapin niyang makipag-plastikan pa nang malala sa akin upang mai-reto ko siya sa aking kapatid.

I just smirks at her and stops her whenever she’s going deeper and getting sensual to the topic. Kulang nalang ay hubaran niya mismo sa kanyang isip si Sebastian. Minor pa iyan. Baka nga maliit pa ang ano niyan. Natatawa nalang ako kapag iyon ang gusto niyang pag-usapan namin.

Wendy is really bratty. We both are. But compared to her, I am not that sexual towards some boys that are stored in my imagination. Hanggang crush lang ako. Mahina ang loob ko sa pagtatapat unlike Wendy na unfiltered ang bibig.

His chinito eyes scanned me. Pinapanood akong uminom. I want him to go back to the driver seat because he is blocking my view of the dark scenery outside. And I am starting to feel tensed again. My gosh, I thought it was already over!

“Hiwalayan mo, Avia.”

I am not ignorant that most girls are always attracted to him. His muscled chest that are stretching the soft cottons of whatever he is wearing are his assets. Like his thirst trap. And those meaty biceps are enough to make them fall. But those are from the point of view of her girls. As for me, I find him annoying. Both women ang girls crave for him. But they don’t know that this boy is super annoying.

They don’t know this side of Sebastian that is hard to please when he is mad. Persistent when he wants to get something. Dangerous when he wants to protect something.

Ako lang na kapatid at sina Mom at Dad ang may kabisado kay Sebastian. That’s why I feel scared when he’s angry because I know what he can do when his trigger gets pulled. Hindi mo kayang ispelling-in.

But, I wonder what’s in this situation that keeps him acting this stubborn. Buhay ko naman ito. May pagka-pakialamero na rin pala siya ha.

Dumiin ang kapit ko sa iniinom.

“Seb, manliligaw ko palang siya…” I protested even if my voice sounded so tiny and shaky.

“Reject him.”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at nag-isip ng salitang mas makapagtatanggol kay Johannes. He just can’t say that! Reject? How could you, Seb.

“Nagsisimula pa lang siyang manligaw, Seb.”

“Tapusin mo agad.”

Napalunok ako at napakurap-kurap. Ambilis niyang sumagot. Na parang kahit anong sasabihin ko ay may ire-rebut siya. Naisip ko tuloy si Johannes. Pasensiya ka na, Johaness, hindi kasi ako magaling sa debate but I will be your defender for tonight.

“S-Seb, I can handle this. Huwag ka na lang maki-alam, please?”

Tiningala ko siya at sinubukang pantayan ang pagiging seryoso. Pero mas solido at mapanganib ang mga mata niya. Walang laban doon ang mga mata ko na kakagaling lang sa pag-iyak. I look like a fake bitch trying hard to look strong and indestructable.

Bigla siyang ngumisi. Ngising demonyo. Napalunok ako sa takot but I tried to keep my eyes still looking confident. Sana lang ay hindi niya mabasa ang mga mata ko. Gosh, how can I confidently say that when I know for myself that I am easy to read! Na kahit nga takpan ko pa ang mukha ko ngayon ay alam pa rin ni Sebastian ang nararamdaman ko. Kabisado niya rin ako. Kabisadong kabisado.

“Alright. Makakarating naman ’to kina Mom at Dad.” He nodded his head as if he’s also convincing himself. Mas dumilim ang ngisi niya. Is he blackmailing me? Gosh!

Bigla kong inabot ang laylayan ng kanyang damit. Asking him a favor. I won’t be reacting violently. Dahil bukod sa takot ako, baka mahilot pa naman ng malambing na pagsasalita. Lalambot din yan si Sebastian. Isang lambing lang, lalambot din iyan.

“Seb, can you not spill it yet? Let me know him first. Don’t tell Mom and Dad, please? Hmm?”

His eyes glared like something dark ignited on those black pupils of his. I stared at my small hands that are holding on his shirt. Trying to console him with my small touch. I hope it’s working. Please, charm. Work your way out through this.

Hindi ko talaga siya kaya kapag galit. I can’t reach the same level of his anger. Nor his dominance.

I already knew that. Sinubukan ko lang maging matapang kunwari because I was hoping it will work. Isa pa, I must defend my own decision. Malaki na ako. Samantalang siya ay maliit pa. Kahit na malaki pa ang katawan niya ay maliit pa rin siya para sa akin.

“Why are you asking me that.”

Napakalamig na ng boses niya. As if he doesn’t care to my sensitive emotions. Hindi ako nakasagot.

“Scared, aren’t we?”

Yes. That’s true. Dahil ramdam ko na hindi ako pahihintulutan ng aking mga magulang na ipagpatuloy ito, kapag nalaman nilang ganoon nalang ako kadali nagpaligaw.

My Mom and Dad have told me that the right man will come at the right time. That he will only come when I am fully ready. And what I will experience with him is a life filled with love, loyalty, and security. And that I will know that it’s the right man because my heart will confirm it for me.

And having these basic principles that my parents had instilled in me, I began to evaluate myself.

Is this the right time? Am I ready now? And am I receiving love, loyalty and security from Johannes? Well, I haven’t tested the waters yet. Dahil nga nagsisimula palang namang manligaw sa akin si Johanness. Hindi pa nga rin kami nakakapag-date kahit isang beses kaya wala pa akong basehan.

I don’t want my parents to know this yet because I want to explore it on my own first. They will surely judge Johannes early when they heard about this. At ayaw kong magkaroon agad sila ng pagdududa kay Johanness hanggat hindi pa niya napapatunayan ang kanyang panliligaw sa akin.

“Tapang mo na ah. Kanina iyak iyak ka, ’di ba?”

Parang bata na naman akong napatahimik. Namula ang mga pisngi ko. Anggaling galing niyang mamahiya!

“Ano? Gusto mo ang gagong ’yon ha?”

Umiiling na ako. He judged Johannes too early. Wala naman akong nakikitang mali sa panliligaw niya sa akin. At ngayong nagsisimula palang siya, he has no bad record from me yet.

I heard him smirked. Iyong galing sa lalamunan na para bang naasar at nagpipigil. When I looked up at him, bumubulong bulong ito habang nakatingin sa malayo at pikon ang hitsura.

Nang yumuko siya, nakangiti pa rin siya na puno ng pang-iinsulto. Nararamdaman ko na naman tuloy ang pamumuo ng luha sa mga mata ko pero tinitignan niya lang ako na para bang katawa-tawa ako sa kanyang mga mata.

“Bakit ka umiiyak kung ganoon. Ha? Nginig nginig pa hita mo sa kamay ko. Tang ina…” Napipikon siyang ngumisi at tumingin sa malayo. Parang napainit ko nga nang husto ang ulo niya.

Sinubukan kong kumuha ng hangin dahil naninikip na ang aking dibdib. Kumakabog ang dibdib ko. But I realized that I have to defend myself. Hindi niya ako puwedeng ganituhin nalang basta. At ako ang ate niya kaya hindi dapat ako dehado rito.

“B-Because I was afraid of you,” pag-amin ko.

He already knows that. He knows that when he is hard to read like this, I feel scared. Parang nagiging maamong tupa ako sa isang tingin niya lang. I may be a brat, but I easily gets scared. May malaking pagkakaiba ang maarte sa matapang. Maarte ako ngunit hindi ako matapang. Samantalang kabaliktaran ko naman si Sebastian na walang kaarte-arte sa katawan ngunit ubod naman ng tapang.

“Bakit, tatakot ka? Ha?”

Nilapit niya sa akin ang kanyang mukha na para bang kaaway niya ako at hinahamon niya ako ng suntukan. Napaatras ako at napasandal sa headrest ng upuan, pero ang mukha niya ay gigil na gigil na hinahamon ako. Gosh, he is too aggressive! Naaamoy ko na ang mabango niyang hininga na tumatama sa ilong ko.

“Tatakot ka sa ’ken? Hm?” Gigil niyang bulong at gumalaw ang kanyang panga kahit nakatikom nang mariin ang kanyang bibig. He’s controlling the beast inside him that I triggered so hard.

Para na naman akong maiiyak. Yumuko ako at hindi ko na alam kung saan titingin dahil singnipis nalang ng hangin ang mukha niyang nakalapit sa akin. Our skins we’re not even touching yet I can feel his warmth almost covering my small body.

Tumango ako at kinagat ang ibabang labi nang manginig iyon sa takot. Napakapit ako sa tela ng kanyang damit sa dibdib at unti-unti na namang napaiyak.

I sobbed and cried again. I can’t contain my emotions anymore. This time, I wasn’t able to cover my crying face dahil magkaharap pa rin kami.

Parang bata akong napaiyak. Never akong sinaktan pisikal ni Sebastian, but I reached the peak of controlling my emotions and I suddenly break.

He’s so scary. I felt like I was speaking with a demon because of the way he speaks. Walang akong nakikitang ni-katiting na awa sa mga mata niya. Ayaw ko ng ganito.

“S-Seb, I… I wanna go h-home…” iyak ko sa sobrang liit na boses.

Dumiin ang kapit ko sa kanyang damit. I want to go home because I don’t feel safe with him anymore. When he’s mad like this. It’s frightening.

“Layuan mo ang lalaki mo.”

Tumango nalang ako kahit ampangit na ng hitsura ko sa kanyang harapan. I can’t think straight anymore because this is too intense! Nakapikit na ako at hindi ko na siya nakikita.

“Naiintindihan mo?”

Muli akong tumango tango. I can’t comprehend what he is saying because what I want right now is to go to my room and hide under my warm comforter.

Tuloy tuloy na naman ang iyak ko. Hindi ko na alam kung gaano katagal kaming nasa ganoong posisyon, hanggang sa maramdaman kong mawala ang malaki niyang pigura sa aking harap.

Narinig ko nalang ang pagsara ng aking pinto. And then the driver seat opened. And then it closed.

“Kapag nakita pa kitang kasama mo ’yon, you’ll see me in my beast form, Jamaiah. Binabalaan kita.”

Para akong kawawa at walang kalaban laban na umiiyak. Pero wala akong nakuhang pagpapatahan o paghingi ng paumanhin mula kay Sebastian. Hanggang sa makarating kami sa mansyon ay umiiyak pa rin ako.

Nang tumigil ang sasakyan sa garahe, hulas na yata ako. I was forcing myself to stop because Manang Lidia or Mang Selmo might see me. Baka mag-alala ang mga iyon sa akin. Also, nakakahiya! Isang maarteng anak ng kanilang mga amo ang makikita nilang luhaan. Well, they have seen me crying so many times before but that was when I was still little! Pre ngayong matanda na, pangit na iyon tignan! I can’t take that!

Nauna siyang lumabas at umikot para pagbuksan ako ng pinto. And gosh, I have no clean handkerchief to dry my tears away. Inaabangan na niya akong lumabas. Kaya naman nang ako’y lumabas ay tatakbo na sana ako sa loob upang walang makakita sa hitsura ko. But his strong arms hugged me and gently burried my face on his chest.

“Shh, I’m sorry. Shh…”

He hushed me then and there. Ramdam kong nabasa na ang damit niya dahil sa mga luha ko. Mas isinubsob ko pa ang mukha ko sa dibdib niya nang marinig ko ang boses ni Dad.

“Sebastian, what is that?”

Kalalabas lang yata ni Dad mula sa loob. Hindi ko siya tinignan dahil makikita niya ang hitsura ko. Gusto ko sanang magsumbong.

Dad, iyong bunso niyo po inaway ako.

“Wala ’to, Dad. Tampuhan lang. Ako na ho bahala rito.” Magalang na tugon Sebastian sabay haplos sa buhok ko. “Shh… I’m sorry. Tahan na.”

“Saan kayo galing? Jamaiah, are you okay?”

Tumango ako kahit hindi naman niya ako nakikita at kahit nakasiksik ako sa dibdib ni Sebastian. I’m glad that it’s Dad who saw us. Dahil kung si Mang Selmo ito ay mahihiya talaga ako. Although Mang Selmo is a good and trust-worthy person. He’ll surely understand if ever it was him.

“Dalhin ko muna ’to sa taas, Dad. Pagod na.”

Hindi ko na narining nagsalita si Dad. Nagulat nalang ako nang maingat akong binuhat ni Sebastian. He carried my bridal style so I hugged his nape due to the fear that I might fall.

Walang hirap niya akong kinarga hanggang sa buksan niya ang aking kwarto at maingat akong inilapag sa kama.

“Go away, S-Seb… Leave…” sabi ko at hindi na siya nilingon.

“Kakain ka pa…” 

May halong lambing at pag-aalala na ngayon ang kanyang boses. Ibang iba sa kanina. Marahil ay napagtanto niya ring nasobrahan siya sa pag-away sa akin. O nakonsensiya siya na pinagalitan niya ako nang matindi.

“P-Please, Seb… I want to rest… leave me alone…”

Hindi na ako nagpalit ng damit at diretso na akong sumiksik sa aking comforter. Hanggang sa marinig ko nalang ang pagbukas at pagsara ng pinto. And there, I cried until I did not realize that I already fell into a deep slumber.

Sa mga sumunod na araw, naging mas marami ang palitan namin ng mensahe ni Johannes. After that confrontation night with Sebastian, I was glad that he was not coming home anymore. Paniguradong doon na siya sa Condo umuuwi.

I was a little bit scared when I woke up after that night. I was anticipating some cold teachings from Mom and Dad, but it turned out they still have no idea about it.

I’m glad that Sebastian kept my secret. But one thing I am bothered about is that his expectation of me rejecting Johannes. That was my primary concern, but that thought slipped away when Johannes and I started to date.

But it was not a proper date. Nakikipagkita lang ako sa kanya sa loob ng campus, sinasabay niya akong mag-lunch, at inaabangan niya ako sa labas ng classroom kapag uwian. Lahat ng ito ay itinatago ko kina Mom and Dad. Walang nakakaalam maliban kay Wendy at sa mangilan-ngilang mga estudyante na nakakakita sa amin.

Johanness agreed when I told him that I prefer a private relationship. Or private ‘panliligaw’ rather. Because technically, we’re not boyfriends yet. Baka kasi makarating ito kay Sebastian at tuluyan na akong isumbong. I want us to be hidden from the mainstream. Iyong hindi niya ako ipopost sa kanyang social media. At ako rin sa kanya.

Napakabilis ng panahon dahil lumipas na ang isang buwan na nililigawan ako ni Johannes. Tuwing may game, I am asking him all the names of the players who will be with him. I want to make sure that Sebastian will not be there. And I think that the luck is always on my side because since that incident when Sebastian caught me being close to Johannes for the first time, hindi na ulit siya naglaro. That’s why I am free and all out watching all the games of Johannes.

But I was bothered because those were official practice and trainings. Kapag wala siya roon ay baka hindi na siya makapaglaro. Or worse, he’ll be removed from the team.

Ang sabi ni Johannes, sa susunod na Lingo na rin daw magsisimula ang kanilang puspusang mga trainings. And during those times, all the players are expected to be there. Though the UAAP season is still at the later period of the calendar, they have to be physically, mentally and spiritually fit to secure a spot in the podium.

As a matter of fact, not only the podium is what they are protecting. But the champion title too! DLSU is the champion of last year’s basketball season. And I am the happiest and the proudest girl apart from his Mom and sister because he is really determined to protect the throne. A heart of a true green archer! That’s my baby!

“So heto na nga, hinaharot niya rin ako, gago! Malandi rin and Derreck niyo!” Bungisngis na kuwento ni Skylar habang nasa loob kami ng Starbucks.

Tuwing natatapos ang klase ay sila na ang nagiging kasama ko. We roam around the U-belt finding some good places to make tambay. Kami palaging tatlo ang magkasama dahil si Israel ay abala masyado at tutok sa pag-aaral. Ganoon din naman kami. But not like him who’s declining almost all of Skylar’s pag-aya. He’s a bit nerdy kasi.

But this afternoon, kasama namin siya. Tahimik lang siya ngunit nakikipag-usap din paminsan minsan. Pero si Skylar at Wendy ang palaging may bitbit na fresh chika. Ako naman ay tahimik lang din at minsa’y nagbibigay ng supporting details. Chismis is life. Hihi.

“Malaki ba, Sky? He’s daks daw eh from what I heard from block four,” si Wendy. Akala mo’y walang boyfriend kung umasta.

Nakapabilog ang upuan namin, katabi ko si Israel na tulad ko’y taga-tanggap lang ng mga kababuyan mula sa dalawa.

“It’s not only a chichi, Wends. Na-sight ko!”

“We? Have you touched it?”

Ngumisi si Sky. “Look at my eyes, Wends. Closer. Do you see the reflection of his six-inch veiny cock?”

Tinampal ni Wendy ang kanyang bibig. “Gaga! Ano yan recorded sa mata mo?” At nagtawanan na naman kami.

Maarte pang pumalakpak si Skylar. Akala ko noon she’s pabebe like me. But it turned out, she’s Wendy 2.0. Nagmamasid masid lang pala ang gaga noong first meet namin. Like she was evaluating me on what kind of approach she’ll do. Ngayon ay magkasundo na talaga kami at igina-guide na nila ako sa daan patungo sa pagiging ultimate chismosa. Ey!

“Pero tumanggi ako, girl. Kahit dalawa nalang kami doon sa kotse niya. Car fun na sana eh, kaso naalala ko magseselos tong si Yael!”

Natawa kami ng tatlo at nag-apir pa ni Wendy. Si Israel ay namula ang pisngi at napahigop tuloy sa kanyang kape. Gosh, he’s the only straight guy in this circle of witches. He doesn’t seem offended, though. Parang nagugustuhan niya pa nga eh. Pero still, siya lang lalaki rito! Gosh,

“Why naman may jealousy na involve, Yael?” Ngisi ni Wendy at malisyosang tinitigan si Yael. Tinutukso.

“He is jealous. Super. But not because gusto ko si Derreck. Nagseselos siya dahil gusto niya rin si Derreck!”

Nagtawanan kami ulit dahil kung ano-anong salita ang lumalabas sa bibig niya. Lalo tuloy namula ang pisngi ni Yael. He’s not napipikon naman siguro, ano? Bwisit talaga itong si Skylar.

Napaisip tuloy ako kung may laman ba ang mga biro ni Sky. Kaya hindi ko napigilan magtanong sa kalagitnaan.

“Israel, are you gay?” It was a sincere and a low blow question. Iyong parang curious lang.

Biglang humagalpak ng tawa si Skylar. Nagtinginan sa amin ang mga katabing customer. Si Wendy naman ay nakanguso at halatang nagpipigil.

Ngumiti si Yael. “Nah. I’m straight, Jamaiah. Don’t mind that thirsty bitch.”

Namilog ang mga mata ko nang first time marinig maging harsh si Yael!

“Tanginaa…” Bulalas pa ni Sky at napatingin sa table nang may sumita sa kanyang isang studyanteng lalaki na naka-uniform ng ibang school. Mga senior high yata. They are six boys in their group.

She confidently raised her middle finger at them. Natatawang hinawakan at binaba ni Wendy ang kanyang daliri.

“Hayop ka talaga, Sky. Don’t add too much trauma na to our frenny,” sabay hawak sa kamay ko ni Wendy.

No, hindi ako nata-trauma. Gustong gusto ko ito. Skyler is the ultimate Lukaret and I am enjoying this! Oh my gosh, I want more!

“I intentionally raised my middle finger to them, Wends. Because I want to fuck them. Hashtag sarap ng bagets!”

At para nga kaming di mauubusan ng kalokhan sa table. Of course, si Skylar ang host at source of chichi. Kami nga lang ang pinakamaingay sa loob, but good thing the security guards were nice. Halata namang nagkakasiyahan lang kami. Buti hindi kami pinaalis, jusko!

Kapag umuuwi ako ng bahay ay napakagaan lagi ng puso ko. Kulang nalang ay mapatalon ako sa kilig. Mom and Dad were noticing that my smiles are getting creepier as the days go by dahil kahit nakatitig lang ako sa hotdog at sunny side up egg ay napapahagikhik ako at napapakagat-labi pa.

Nabibili naman nila ang mga pagsisinungaling ko tulad ng nakakakita lang ako kunwari ng memes online or may nababasang something funny. But little did they know, their little girl is now a big girl and is flirting with the big boy of our big school! How cool is that? Gosh, anlandi ko na! Nahawaan na talaga ako ng dalawang bruha.

Hindi na rin umuuwi rito sa bahay si Sebastian. Which in my relief, sobrang laking tulong. Kung nandirito siya ay baka lagi akong kabahan kapag nagkatitigan kami. Not because he’s nakakatakot, but because he might spill it to Mom and Dad any moment.

Even so, nagkaroon ako ng bagong kachikahan sa house. It’s kuya Urriah! Naririto siya para raw magpahinga mula sa work. May sarili kasi siyang kumpaniya na pilit niyang itinataguyod noon pa man, at kahit mayroon namang matatag na kumpaniya si Dad na tulad ng kanya’y Real Estate din ay nagsusumikap pa rin siya. He wants to prove something. Our parents are already proud of him but he’s keeping it up to the next level.

“Kumusta naman pag-aaral mo, Jamaiah? Are you doing good?”

Nagdidinner kaming dalawa. Alas sais palang ng hapon ngunit nagkainan na kami. Mom and Dad are still not here. Nasa work pa.

“Yes, kuya. Na-miss ko rin itong Adobo mo! It’s so delicious kaya!”

“Good, good. How about Sebastian? Are you two good?”

Nag-isip ako saglit. Well, okay naman kami. Pero di na kasi siya nagpaparamdam ulit. Pero alam ko okay kami. So I nodded.

Nagulat ako nang ngumisi si Kuya Urriah. Na parang may naiisip niyang nakakatuwa. I waited for him to spill it while chewing my food.

“Pasaway pa rin ba si Sebastian?”

Ngumisi ako. “Well, I would like to say yes because he’s still the annoying Sebastian that you know. But we were not having much interaction lately, so I think he’s not being pasaway naman siguro outside.”

“You sure?” Ngisi niya. “Nakipagsuntukan daw iyon ah.”

He said it casually. Suntukan? Hindi ko alam iyon ah.

“Where, kuya?”

“Sa isang club. Tinawagan ako ni Marco. Remember his bestfriend who is also studying in your university?”

Kinalkal ko sa isip ung Marco. Marco…. Ah, iyong kaklase niya noong Senior High sila na madalas ay nandito noon sa bahay. Iyong matangkad na mapayat. They were always in his room playing some video games before. Naaalala ko na.

“He called me two days ago. He didn’t know who to call dahil pumutok daw ang kilay ni Sebastian. He thought I was at home.”

Namilog ang mga mata ko. “R-Really? Nasaan na si Seb, kuya? Napuntahan mo ba?” Nakaramdam ako ng kaba. I have no idea that my brother was hurt! Oh gosh,

“No. Hindi naman daw malala. Away binata lang naman daw iyon. Nagkapikunan.”

Kuya seemed so cool about it. Palibhasa’y matured na siya. He’s turning thirty this year. Pero wala pa ring girlfriend.

“You’re worried, Jamaiah.” Nakatingin na pala siya sa mukha ko. Kung ano-ano tuloy ang lumipad sa isip ko. Okay lang naman siguro si Sebastian ngayon no? That was two days ago na eh. Sana nga.

“Of course, kuya.”

“You two are very opposite to each other. Isang matapang at isang matatakutin.” He smirked.

“What? I’m not matatakutin, kuya.”

He released a throaty laugh. Napakakalmado nitong si kuya Urriah. Kahit masama ang binalita niya ay hindi man lang nag-alala. O baka tapos na siyang mag-worry? Noong unang balita palang sa kanya? Gosh,

“I’m your Kuya, Jamaiah. I know you. Even Sebastian. I know him very well that’s why I am not worried.”

And then he stayed there looking at me.

“I know him very well.”

Nang mag-Sabado, nakatanggap na naman ako ng sweet messages from Johanness. His messages always boosts my mood. Na kada tunog ng phone ko ay kinikilig na ako kahit hindi ko pa man iyon nababasa. Siya lang naman ang ka-text ko kaya isang tunog lang noon ay napapakagat-labi na ako sa tuwa.

At ngayon, iniimbitahan niya ako sa kanila. Birthday daw ng kapatid niya. The Carl Rivatore one.

In their fucking house! Meet and greet with the parents na ba ito? Magiging legal na ba kami? Pero wait, hindi ko pa naman siya sinasagot, ah? Diretso na ba agad doon sa family niya? Hala,

Baby Johannes:

I’ll fetch you if you’re okay with it, babe. My Mom and Dad wants to see and know you.

Me:

Sure, but please park your car two blocks away from the address that I’ll send you. My parents can’t see you yet kasi. I’m sorry.

Iyon nalang ang sinabi ko. Wala naman talaga sila Mom at Dad dito sa bahay pero kailangan niya pa rin magtago. Baka makita siya ni Manang Lidia o ni Mang Selmo. O kahit ng guwardiya namin. We need to be cautious so we will not get caught.

Baby Johannes:

Aryt. If that’s what my babe wants. I’ll be there at six. See you, babe.

Para akong tangang gumulong gulong sa aking kama. Gosh, what should I wear? Should I get dressed like attending the Oscars? Or simplehan ko lang? Wait, pwede kaya ang pang met-gala na OOTD? Aack!

Pagbaba ko ng hagdan, para akong prinsesa na pinapanood ni Manang Lidia na bumababa sa aking trono habang siya’y nagva-vacuum. Tinanong niya pa ako kung saan ang aking punta at nagsabing diyaan lang sa park ng aming subdivision. Mag iikot-ikot.

I am this confident because my parents are out of town. Nasa Cebu sila. They will be two weeks gone. And about Kuya Urriah, he only stayed a week at home. Bumalik na rin ito sa kanyang penthouse noong nakaraang Lingo pa. Kaya naman solo ko ang buong pamamahay na ito.

Well, well…

Ngingisi-ngisi pa ako habang nagpapaalam sa aming guwardiya sa gate. Sa Park din ang paalam ko.

May pumupunta ba sa Park na naka white designer crop top, high waisted skirt, at four-inch na heels? Plus the furry coat na nagcocover sa exposed kong balat? Kung wala, edi ako nalang. Pero hindi naman talaga doon ang tungo ko eh. Pupunta ako sa baby ko. Mwah!

Mas nagmukha akong mamahalin because the furry coat I am wearing is not cheap, you all! This is Marc Jacobs. I really made sure that I’ll dress to kill just like what those spectators expect their team captain’s girl to be. Kahit na pamilya lang naman ni Johannes ang pupuntahan ko. Malay mo may aksidenteng makakita, ’di ba. Mabuti nang handa.

Bitbit ang aking metallic stringed pouch, nakita ko na sa hindi kalayuan ang itim na BMW. I waved my hand kahit nasa malayo pa, at kahit hindi ko naman nakikita roon si Johannes. Nasabi ko na rin kasi sa kanya na huwag nang lumabas dahil baka may makakita sa kanya. And just as I told him, he let the doors unlocked so I can easily slip inside.

“Damn, babe,” parang hindi makapaniwala niyang banggit habang titig na titig sa leeg, dibdib, at sa mga parte ng katawan ko na lantad.

“Hi,” I smiled at him. Confident to show off. Manghang mangha siya at hindi na napigilang abutin ang exposed kong hita at saglit iyong hinaplos. Binawi niya rin iyon agad.

“Fuck! Sorry, babe. I can’t control myself. You’re so fucking expensive.”

What a complement to receive! Minsan na nga lang ako mag-ayos dahil school at bahay lang ako tapos ganito pa. Well, expected na iyon. Pero bumibilis pa rin ang tibok ng puso ko sa kanyang pamumuri.

Well, I am getting bolder whenever I dress like this. Kapag nagpapaganda ako ay tumataas lagi ang aking confidence. Maganda naman kasi talaga ako. Nakakagana tuloy magpakita sa mga boys at mag-flaunt. But poor them, I will only do that to Johannes. What a lucky guy.

“Shit, are you my date, babe? Can you be my date for the whole night?” Bumaba ang mga mata niya sa mga labi ko. I unintentionally bit my lower lip.

Yes, Johannes. I am your date for this whole night.

CHAPTER 7

I feel warm and comfortable inside Johannes’ car. This lavish car alone is giving me tingly sensations. They really are rich. Well, kami rin naman. But it still amazes me when a guy puts a lot of effort to mark some good impressions. Halata naman sa suot niyang white button shirt, mamahaling relo, kumikinang na sapatos, at halos lahat na. His perfume even. Sobrang bango!

Iisipin ko sana kung bakit sa dami ng ibang babaeng magugustuhan niya ay ako pa. Meron na siya ng lahat eh. Dahil ba maganda ako? Oops, huwag muna tayong magbuhat ng bangko sa oras na ito.

Bumaba ang kumikinang na mga mata ni Johannes sa aking mga daliri na namamahinga sa aking hita. Is he looking at my nails? Or at my exposed skin? Whichever it is, I am flattered.

I have no nail-extensions but my natural long nails are still doing wonders, I guess? Para akong masarap na pagkain ngayon sa kanyang paningin. Pinanggigigilan na niya ako sa mga mapaglaro niyang mga matang iyon.

Naiilang ako pero kailangang kong bagayan ang outfit ko tonight. Worry not because I always act and behave like a walking dollar. This momentous event is no different to the big and important occasions that I’ve been to. With Mom and Dad, with Sebastian and kuya Urriah.

Kahit hindi naman na ako mag-effort ay alam kong magigiliwan sa akin si Johaness. Not only him but his family too. And I’m sure of that.

While on our way, I asked him kung sino-sino ang mga bisita. Kinakabahan pa nga ako dahil baka biglaan din pala nilang inimbita ang mga kasama nila sa team. Carl and Johannes are brothers who are both varsity players. Kaya ang tyansa na naroroon din si Sebastian, na siyang iniiwasan ko, ay magiging mataas.

“No, babe. This is an intimate celebration. Tayo-tayo lang.”

Napanatag naman ako nang sagutin niya ang tanong ko. It was a relief. Sebastian will not be there so I think I would be able to enjoy this night with Johannes.

Sa isang sikat ding Subdivision sa Taguig ang kanilang bahay. Akala ko ay malayo iyon but it turned out it was just a twenty-minute-drive away from the main high-way of our subdivision.

“Ready?”

Pagbaba palang namin ng kanyang kotse ay kinakabahan na ako. He’s holding my hand while grinning. He’s so excited. Samantalang ako, sobrang nginig. At ramdam niya iyon ngunit hindi niya pinupuna.

This is my first time to get introduced to a family. At naalala ko na hindi ko pa nga pala sinasagot itong si Johannes. Sa mahigit isang buwan niyang panliligaw, we still have no label.

Hindi naman niya ako minamadali. He never forced me to say yes right then and there. He is patiently waiting for me. Like he doesn’t want me pressured.

Gosh, I think he’s really the man. At matagal ko na ring napag-isipan na ngayong gabi, sasagutin ko na siya.

He better celebrate and feel merry tonight because it’s a special girl she’ll be having. This is my edge, as what my parents have said. Elegance and class that are in every part of me.

Kinakabahan ako pagkapasok palang sa tanggapan ng bahay nila. Their house is big too. Mas malaki lang ng kaunti sa amin but the luxury of the amenities is almost at our same level. Extravagant wide spaces gleaming with chandeliers and marbled tiles.

Pakiramdam ko’y isa akong prinsesa na akay-akay niya hanggang sa marating namin ang kanilang dining.

Una kong nakita ko ang isang lady in red na may hawak na champagne habang kausap ang isang father looking man na tumatawa-tawa. I think they are his parents. They look elegant and formal. Mukhang same age lang with my parents.

Buti nalang pala ginandahan ko ang suot. Gosh, I can’t make myself pahiya if ever. Naghanda rin kasi sila!

At namataan ko pa roon ang kanyang kapatid. The birthday boy, Carl Rivatore, who stood up and smirked when he saw us. Tulad ng kapatid niya, sobrang gwapo niya sa kulay itim niyang button down shirt. Lumapit din siya sa amin. I waved my hands at him na sinuklian niya nang maangas na tango.

Ibang iba ang unang impression ko sa kanya. I thought he was too serious and collected. Mukha naman palang pala-kaibigan at masiyahin.

“Oh, welcome, dear!” The lady was quick enough to get near me.

Ngiting ngiti ako nang nakipag-beso sa kanya. Iyong Dad niya ay pinasadahan ako ng seryosong mga mata. Nanunuri. Kinabahan ako roon. Pero ngumiti rin siya kalaunan at tumango.

Nang makalapit nang husto sa amin si Carl ay nagagalak ko siyang nginitihan.

“Happy Birthday, Carl. And it’s nice to formally meet you!”

“Thank you. Wow, you look more beautiful. Swerte naman ni Johan,” sabay ngisi nito sa kapatid niyang nasa likuran ko.

He smiled confidently. Ngayon ko lang nakita na naka-braces pala siya. His moreno skin is vibrant tonight. Birthday glow ba ito? Hihi.

“Akala ko ay nagbibiro lang itong si Johan nang sabihing may nobya na ganito kaganda,” sabi ng kanyang Dad.

“No, Dad. Uh, hindi niya pa po ako sinasa-”

“Uhm, yes po.” Putol ko kay Johan.

Nakakaloka! Baka akala ng parents niya ay kami na talaga. Officially. Pero di ko pa siya sinasagot!

Kaya bago pa nila maisip na isa akong pabebe at nagga-ganda-gandahan, inilapit ko ang sarili kay Johannes at bumulong.

“Sinasagot na kita, Johanness,”

Hininaan ko iyon. Pagkatapos ay nakita ko ang pag-usbong ng ngiti sa mga labi niya. Like he heard some good news.

No, Johannes. That is not just a good news. That is a great news for you!

“Damn! Yes!” Sambit niya at magiliw akong inakay paupo sa dining table.

Naupo na rin ang kanilang mga magulang at napag-alaman kong ako lang pala ang bisita. At ako nalang pala ang hinihintay! VIP pala ako rito! I can feel my cheeks heating because of this sense of being important to them.

I am not sure if all that are running around my head are true, but that’s what I feel. This is so surreal!

The small feast on the long glass table was tempting. Nakaupo na kaming lahat habang ang kanilang mga magulang ay nagdasal muna bago kami tuluyang kumain. Ansasarap ng pagkain kahit hindi marami ang mga putahe. Turkey, Green Bean Casserole, Creamed Spinach. Aah, para akong tumutulo na ang laway ko.

“You look fantastic, Carl,” bati ko sa kaharap na si Carl. Nakalimutan ko siyang purihin kanina pagpasok palang. Na-conscious kasi ako sa kanilang parents na hindi naman pala tulad ng aking inaasahan. They are welcoming and gleaming with delight with my prescence. They are making me feel at home.

“Thank you so much. Ikaw rin. Kaso di kayo bagay ni Johan eh,” biro niya at tumawa.

I was not offended. Halata naman kasing joker siya. May pagiging mapagbiro din si Johannes pero kumpara ang kapatid niya ay mas matindi lang ng kaunti.

While munching our dinner, I remembered someone that should also be here, so I asked Johannes.

“Where is your sister pala?” Ibinulong ko nalang ito because their parents are talking about something, and I don’t want to them to be disturbed.

It was just last week that I learned that he has a sister as well. Iyon ay noong nag-browse ako sa kanyang IG dahil sikat siya na mayroon lang namang 129k followers. Isa iyong picture kung saan kasama niya si Carl at ang isang maganda ring babae. Mga two weeks ago lang iyon. The three of them were on the beach, smiling widely at the camera with the giant cram that they caught on their fishing bucket.

According to him, it was his older sister. But she’s not here today. Gusto ko pa naman sana siyang makilala at ma-meet. Sobrang ganda rin ng ate niya.

“She’s out of town, babe. Hindi na nakasama,”

“Oh, sayang naman. How old is your ate na ba?”

Nilingon ko si Carl nang makita ko itong nanonood sa amin habang ngumunguya siya ng kanyang pagkain. He smiled again winked at me. Tahimik lang siya at tila ine-enjoy ang dinner niya.

“Twenty four?”

“Oh? Maliit lang pala agwat niyo. You’re twenty three na, right?”

He nodded. Pinunasan ko ang naiwang white sause sa kanyang labi. Ngumisi siya bago uminom sa kanyang red wine.

Akala ko ay maraming ibabatong tanong sa akin ang parents niya. Kung anong work ng parents ko, o kung ano man na tungkol sa akin. Pero hindi sila nag-background check.

I just shrugged that thought. Nag-ooverthink na siguro ako. Maybe because it’s my first time to be introduced as someone’s girlfriend. Siguro ay masasanay din ako rito pag tumagal.

Tungkol lang sa mga magiging bakasyon at outing nila in the future as a family ang aming napag-usapan. I just realized that their family loves going to trips. Local and abroad, they always have it on their plan. Like there are already prepared itineraries that have been waiting for them to make use of. Rich kid things.

They are not chismosas or usisero sa buhay ng iba. Dahil hindi talaga sila naging curious sa akin. Not at all. But as I did some quick self-evaluation, why do I expect that I will be the star of the night? Bisita lang naman ako. It’s Carl Rivatore who is celebrating his eighteenth birthday tonight and not me.

I think my assumptions and expectations are going too far.

Until nagpaalam na kami ni Johannes sa kanyang mga magulang. He said that he wanted to have me for the rest of the night when he politely excused us. Si Carl, hindi naman pala talaga siya suplado tulad ng aking first impression. Para lang siyang si Sebastian na makulit.

Napag-alaman ko na kaedad niya lang pala kasi si Sebastian. They are both first year and taking the same Civil Engineering course. And he knows Sebastian too dahil nga pareho silang nag-training at ngayo’y bahagi na ng official basketball team. Nalaman ko rin kay Carl na gumigimik sila minsan at nakakasama si Sebastian. According to him, they are not close but still they somehow interact as bros.

Mga lalaki nga naman, kahit hindi beshie beshie ay susugod basta may inuman. They don’t give a fuck whoever they are seating with at their table. Liquor and girls are what glue them together. That’s what they enjoy. I have a fair share on that because I have Sebastian as my brother. And I know him very well. Ganoon na ganoon siya.

Masyado na yata akong maraming nalalaman. Hindi naman siguro ako ma-information overload nito? Ugh. The night is still young so I must free myself from stress. Baka may mga activities pa na inihanda para sa aming dalawa si Johaness at hindi na ako makapag-focus. I need to conserve my energy.

Lumabas kami ni Johannes ng kanilang subdivision. He drove me somewhere. Sabi niya ay may pupuntahan daw kami na magugustuhan ko.

At dinala niya nga ako sa isang bar sa BGC. There were so many around the area but he took me inside the Straight Up Bar. Is this where the boys of La Salle usually make tambay? It looks expensive. As what I expect from an expensive looking Johanness.

Nakangiti lang akong nagpapahila sa kanya dahil parang lumulutang ang ako sa mga ulap. I feel like he is taking me into an adventure. And my adreline is telling me that I am loving this. That my body is new to all of this but feels happy for being able to finally experience all of this.

May boyfriend na ako. Boyfriend ko na si Johannes Rivatore. I can’t believe it. I am biting my lower lip because of too much happiness. Naku, baka mamaya ay magdugo na ito sa kakakagat ko. Iyong mga binti ko nga ay parang hindi ko na rin maramdaman. Para lang akong hangin na nagpapadala kay Johannes.

Of course, grabe ang kilig. Kanina pa umiinit ang pisngi ko paglabas palang namin mula sa kanila. Ganito rin siguro ang nararamdaman ni Wendy kay Arthur. Iyong parang may paru-paru sa tiyan mo at hindi ka matahimik. Walang mapaglagyan ang saya. This is the most memorable date so far. This is my first ever date but hey, I’m extremely happy about this.

It was my first time to be in a bar. I don’t know if this place is a club or a bar, but whatever they call it, madilim ang loob nito at mayroong pop music na nagbibigay buhay sa loob.

Kaunti lang ang customers dahil isa pala itong high end establishment. And when Johannes guided me towards the counter, nalula ako nang makita ang mga presyo ng alak. I have never tasted liquor yet and I have no thing about it, but I can’t believe that the prices were at least one thousand.

May inorder na kung ano si Johannes. At sunod ay iginiya niya ako sa isang napakalawak at mamahaling lounge na para lang sa aming dalawa. I think it’s the most expensive lounge that this bar offers. Muli na naman akong pinamulahan ng pisngi.

Komportable ngunit sabik ang mga mata niya nang siya’y umupo sa couch. Maingat akong umupo sa tabi niya at parang may pilyong bagay siyang iniisip nang makita akong parang tuta na tahimik na nakaupo sa gilid niya.

“Sit on my lap, babe. Wala masyadong tao rito kaya walang manonood sa atin.”

He gently pulled me by my waist and guided me to sit on one of his thighs. Nakasarado ang pareho niyang mga hita at doon nga ako umupo. Pumulupot pa ang kamay niya sa beywang ko na para bang iyon ang aking seatbelt.

My face heated. I am uncomfortable but I think this is just normal since were boyfriends now.

Hindi pa man siya umiinom ay parang lasing na siyang nakatingin sa akin. But way he looks at me right now is so… horny. He’s horny.

Hinila niya pa ako sa kanyang katawan. Ganito ba talaga ito? Noon ay sa mga movies ko lang ito napapanood. Iyong mga lalaki na mayayaman at nakapatong sa kanila ang mga magagandang babae habang sila’y umiinom. But now, we are realizing it. Gosh!

The waiter handed to our table a bottle of something. Binasa ko iyon. Johnnie Walker. What’s that? A wine?

I watched how Johannes poured some of it on a glass with freezing ice cubes. Bumalik siya sa pagkakasandal hawak na ang alak at uminom roon. Inilapit niya sa bibig ko ang babasaging baso ngunit umiling ako.

“Uhm, I don’t drink,”

Tumango siya at ngumisi. “Arayt. Can I kiss you then?”

Kahit medyo dim ang lights dito ay kinabahan pa rin ako. Wala pa akong first kiss. Ito na ba ’yon?

Nasa ganoong puwesto ako habang naglalaro na isang kamay ni Johanness sa aking aking exposed na tiyan nang may grupo ng mga kalalakihang umokupa sa katabi naming lounge. At para akong tinakasan ng dugo nang makita si Carl Rivatore na pumasok. At sunod-sunod kong nakita pa ang ibang pamilyar na mukha na nagsidatingan. Mga nagtatawanan at nagkukwentuhan ang iba. At puro pamilyar na ang mga mukha nila. Mga kasama nila ito sa basketball team.

At bigla nga akong nanlamig nang makita ang lalaking pinaka-ayaw kong makita sa oras na ito. Sebastian was there too, seryosong kausap ang isa pa nilang kasama sa team. Are the celebrating Carl Rivatore’s birthday here too? At this fucking place?! At the very same place where Johanne brought me in?! Oh my gosh!

At para bang may magnet sa hangin dahil biglang dumaan ang mga mata ni Sebastian sa aming puwesto. Kitang kita ko ang biglaang pagkatigil ng kanyang mga mata nang ako’y makita at matitigan. Bigla akong nag-iwas ng tingin. Ibinalik ko iyon kay Johanness na ngingisi-ngisi. Nakaakyat na sa bandang dibdib ko ang kanyang kamay nang hindi ko namamalayan. He’s almost touching my boobs.

“Damn. You look so beautiful, alam mo ba ’yon? At hindi ko palalagpasin ang gabing ’to without me tasting these sweet plump lips of yours, babe…” He is pertaining to my lips that are now shaking a little bit.

At kahit sa kanya nakatutok ang mga mata ko, I can feel in my whole body that there is dangerous eyes watching me on top of Johannes. The intense and unexplainable threatening eyes of Sebastian is something that I can’t ignore. As if my body knows that I am being touched and caressed by a wrong man. That I should not be sitting on top of Johannes. 

And right at that moment, Johannes held my jaw and pulled me for a kiss. I tasted the strong liquor from his lips and I became a stone.

“Open your mouth, babe.”

His hot and wet tongue licked my lips. Slowly and sensually making my lips wet. Naramdaman ko nalang na bahagyang piniga ni Johannes ang aking panga dahilan para tuluyang bumuka ang aking bibig. Eksperto niyang nahanap ang dila ko at matunog iyong sinipsip. The wet sound and the sensation all at once shaken my bones.

I can feel the strong and deadly eyes of Sebastian watching me being devoured by their team captain. Doon lang ako nakabawi kaya tinulak ko ang kanyang dibdib. Gulat na gulat ako.

Johannes smirked as if he’s satisfied. Dinilaan niya pa ang kanyang mga labi bago muling uminom sa baso. He winked at me. Namumunghay ang kanyang mga mata.

Bigla kami nakarinig ng malakas na kalabog. Tunog ng may nabasag at malakas na pagbagsak ng mabigat na kung ano sa sahig.

“Bro, tang ina! Awat!” Biglang sigaw ng isa nilang kasamahan habang nagkakagulo sila sa kanilang lounge. Nahaharangan ng nagkakagulo nilang mga katawan kung ano man ang nangyayari doon. Hanggang sa marinig ko ang malakas na mura ni Sebastian.

“Putang ina mo!”

Doon ko lang nakitang kinukwelyuhan na pala ni Sebstian si Carl. At kitang kita ko ang sunod-sunod at mabibigat na suntok na pinakawalan ni Sebastian sa mukha ni Carl nang walang hintuan. Nanlilisik ang mga mata ni Sebastian at nagpapahiwatig ng masidhing galit ang gumagalaw niyang mga panga habang sinutuntok ito sa mukha.

Parang wala na agad malay si Carl sa lakas at bigat ng mga suntok ni Sebastain. Ang mga kasamahan nila ay umaawat at nagmumura na ngunit hindi nila magawang pahintuin ang nagwawalang si Sebastian.

Napatakip pa ako ng bibig nang may makitang masaganang dugo na tumutulo mula sa ilong ni Carl. Nanginginig na ako nang makitang parang laruan lang na pinagbabagsakan ng suntok ni Sebastian ang dibdib, sikmura ng nanghihinging tulong na si Carl. Pinagtutulungan na ng kanilang mga kasama awatin si Sebastian at nagulo na ang buong lounge nila sa nangyayari.

Sobrang lakas ni Sebastian na kahit apat apat na ang humahawak sa braso niya ay nakakawala pa rin siya at aksidente na ring napagsususuntok ang mga umaawat.

“Guards! Guards!” Sigaw ng lalaking empleyado na hindi pa makapunta roon dahil nagwawala si Sebastian.

“Fuck, what’s happening?” Si Johannes nang magulat sa malalakas na sigawan ng mga lalaki. Napatayo siya nang tila makilala na mga kasamahan niya iyon. At nang makita niya rin si Carl na Itinatago na ng mga kasamahan nila at pilit inaabot ng suntok ni Sebastian, mabilis pa sa alas kwatro siyang sumugod nang walang pasabi.

“Gago, bro! I told you kanina pa mainit ulo niyan ni Federoja. Tang ina bakit niyo pa kasi sinama!” Sigaw nung isa sa mga lalaking saglit kumawala sa kaguluhan. Hawak-hawak nito ang panga na nadaplisan din ng suntok ni Sebastian. “Fuck, lakas sumuntok amputa!”

“Hey, you, fucker!“Nagulat ako nang buong lakas na sinuntok ni Johanness sa panga si Sebastian nang tuluyan na itong mahawakan sa magkabilaang kamay ng dalawa pa nilang kasamahan. Dahil hindi makaganti si Sebastian ay sunod-sunod ang naging tama ng suntok ni Johanness at para akong malalagutan nang hininga nang makitang binitiwan ito ng dalawa nilang kasamahan at humandusay si Sebastian sa sahig.

Nanginginig ang mga kamay ko at para akong hihimtayin sa aking nasaksihan. Ang mga bouncer at tauhan ng bar ay nagkakagulo na rin at hindi agad makalapit sa mga nagsusuntukan. Dahil imbes na awatin na ng mga kasamahan nila si Johannes, sinadya na rin nilang harangan ang mga ito upang makaganti.

“’Yan suntukin mo, bro! Durugin mo mukha! Angyabang ng gagong iyan eh pati ako sinuntok amputa!”

“Papatayin kitang putang ina mo ka!” Sigaw ni Sebastian at dinuro si Johannes sa mukha kahit hirap na hirap na itong binubugbog sa sahig. Dumudugo na ang ilong niya sa lakas ng mga suntok ni Johannes at para akong tanga na nagsisisigaw na ng tulong.

“Ulol! You think you can beat me, huh? What’s your problem with my brother, huh? You fucker!” Ganti naman ni Johanness at para akong maiiyak nang makita kung paano niya sunod-sunod suntukin sa mukha si Sebastian!

Hindi na makalaban si Sebastian at laking gulat ko nang hanggang ngayon ay pinipigilan pa rin ng mga kasamahan nila ang tatlong bouncer na makalapit. Dahil malalaki rin ang kanilang mga katawan buhat ng sila’y mga athletic at basketball player ay nagagawa nilang manlakas sa naglalakihang mga bouncer. Galit na galit ang mga ito na para bang gusto nilang tumulong din sa pagbugbog kay Sebastian.

“S-Seb!” Nanghihina kong sigaw at akmang lalapit nang bigla akong hawakan ng babaeng empleyado sa braso.

“M-Maam, labas na po ta’yo, hindi pa po namin sila mapigilan.”

I strongly whisked her hand that I felt were shaking in fear as well.

“Sebastian! No!”

Hindi ko na namalayan na umiiyak na ako. Nakapikit na si Sebastian sa sahig ngunit si Johannes ay galit na galit pa rin at binubugbog ito sa panga, dibdib, hanggang sa makita kong pabaling baling nalang ang ulo ni Seb dahil wala ng laban.

“H-Help! Help m-my brother!” Parang tanga kong hiyaw kahit lahat kami ay nagkakagulo na at walang nakakarinig sa akin kahit isa.

“You pig! Bagay ’to sayong gago ka! Ano malakas ka ha? Ulol!” Sigaw pa ni Johanness at kinuwelyuhan si Sebastian kahit dumudugo na ang ilong, kilay, at bibig nito.

Pero kahit parang sumusuko na ang katawan ni Sebastian ay nagagawa pa rin nitong gumanti ng mga mura.

“P-Putang ina mo… P-Pag ako nakatayo rito papatayin kitang…P-Putang ina ka!” May binubuga ng dugo ang kaniyang bibig habang sinasabi niya iyon. I don’t know if it’s the blood that dripping from his nose, but I was bothered and scared! Binubugbog ni Johannes ang kapatid ko!

Hinang hina ako at humahagulgol na. Higit na matanda si Johannes kay Sebastian. He is physically stronger! First year palang ang kapatid ko samantalang siya ay graduating na! Malaki ang katawan ni Sebastian at sobrang lakas din pero dahil pinagtutulungan siya ay dehadong dehado siya!

Oh my God, all I can do is shout for help and cry.

Parang limang minuto yata ang itinagal ng buong pangyayari hanggang sa maabutan ko nalang ang grupo nina Carl na nauna nang pinalabas ng bouncer. Inaalalayan ito ng mga kasamahan palabas dahil halos hindi na ito makatayo ng maayos sa pinsalang tinamo mula kay Sebastian.

Si Johannes naman ay kumakawala pa sa limang bouncer at nagsisisigaw.

“Hindi pa ’ko tapos sa gagong iyan! Fucking stop blocking me! Damn!” Sigaw nito na tila nakalimutan na nandirito ako.

Of course, galit na galit siya dahil pinagtatanggol niya ang kapatid niya. Si Carl na inatake at inunahan ni Sebastian ng suntok. Pero binugbog niya ang kapatid ko nang sobra-sobra! Higit pa sa nagawa ni Sebastian kay Carl!

Parang biniyak ang puso ko nang makalapit na kay Sebastian na pilit kinakausap ng dalawang lalaking empleyado, ginigising ito at tinatapik-tapik nang marahan sa mukha.

No help is coming! This fucking place has no stretcher or at least some medic to attend to my brother! Hindi ko na alam kung paano ko natawagan si Kuya Urriah habang nasa tabi ako ni Sebastian at humahagulgol. The employees we’re telling me that they already called for an ambulance but it’s been ten minutes now pero wala paring dumarating!

Si Johannes, nakita kong nakatingin sa akin kanina habang hawak pa rin siya ng mga bouncer. Na para bang natauhan siya nang makita akong umiiyak. Why, Johannes. Why did you do this to my brother? I hate you! I hate you, Johannss!

At tama nga ang naging desisyon ko na tawagan si kuya Urriah na nagmamadaling pumunta sa lugar na sinabi ko dahil mas nauna pa itong nakarating kesa sa ambulansyang sinasabi ng employee kanina. Kahit na puro iyak at atungal lang ang lumalabas sa bibig ko kanina habang nanginginig na tinawagan siya sa telepono ay nahanap niya pa rin kami.

He was in raged when he came and saw my unconscious brother on the floor. Pinagmumura niya ang mga empleyado at bouncers at hinanap kung sino ang gumawa nito kay Sebastian.

Pero wala na rito ang mga bumugbog kay Sebstian. Kami nalang at ang mga nag-aalalang empleyado ang naiwan. Nakalabas na si Johannes kanina pa at ang buong kasamahan nila sa team. They were all guarded by the bouncers dahil baka balikan pa ulit si Sebastian.

Johannes was calling my name earlier, asking me to leave this place with him. Habang ako’y nasa tabi ni Sebastian at hinahawakan ang kanyang kamay.

Fuck him! I won’t leave my brother here! Umalis siya mag-isa niya!

Tulala ako habang nasa waiting area ng Saint Luke’s Medical Center kung saan dinala ang kapatid ko. Ito na ang pinakamalapit na ospital dito. At lalong nadagdagan ang galit ko nang wala man lang ni isa sa mga empleyado o bouncer ang nagbuhat o nagdala sa kapatid ko rito. Dahil sobrang lapit lang pala nito. Noone volunteered to bring him to this fucking near hospital!

Kuya Urriah was beside me, hugging me. Kalmado na siya at bumalik na sa palaging pormal na pustura. Like the battle has already ended and he already knew that Sebastian, as the warrior, is now safe and just recharging. Samantalang ako ay tulala at mugto ang mga mata. Hindi ko na nga alam kung ano ang hitsura ko. I don’t care anymore if I look like disoriented.

I don’t have my furry clothes on me anymore. Hindi ko na alam kung saan iyon napunta. Malamig pa dito sa ospital ngunit hindi ko na nararamdaman iyon. Napanood ko lang naman kung paano pinagtulungan at binugbog ng boyfriend ko at ng mga kasamahan nito ang kapatid ko. Parang silang plaka na paulit-ulit itong nag p-play sa utak ko. That moment when Sebastian was helpless and splattered with blood.

May binubulong bulong si kuya Urriah sa akin na pinapatahan ako habang hinahaplos ang aking braso.

“He will be okay, Jamaiah. Please, stop crying.”

Kuya Urriah and I both stayed there. Tinawagan na rin niya sina Mom at Dad upang ikuwento ang nangyari. It was on a loud speaker so I heard how Dad cursed on the other end.

Dinala sa Emergency room at kinailangang operahan si Sebastian upang matahi ang malaking hiwa niya sa kaliwang kilay. Kahit ayaw ko pang umalis sa hospital dahil gusto ko munang hintayin ilabas si Sebastian sa emergency room, pinayuhan ako ni kuya Urriah na umuwi na at magpahinga. Siya nalang daw ang maghihintay na mailipat ito sa isang private room.

He gave me an assurance that Sebastian will be fine and is just unconscious. Na para bang hindi lang ito ang unang beses na napa-away si Sebastian at sigurado siyang babalik din ito sa dating pagiging maangas kalaunan.

Pero ako, hindi ako mapanatag. Pakiramdam ko kapag hindi na nagising si Sebastian ay sisisihin ko ang sarili ko habang buhay. Dahil hindi ko man lang siya natulungan. I looked like a helpless bitch way back there, watching him getting beaten by my own boyfriend.

My poor, Sebastian. I was useless. Oh God, help Sebastian please.

Hinatid ako pauwi ni kuya Urriah. I was forcing myself to stay awake for the rest of the night. But huya Urriah really did his older sibling duties by making sure that I will be safe and sound at home before the clock hits ten.

Sabi niya ay babalik daw siya agad sa ospital matapos akong ihatid dahil Lingo naman bukas at pahinga niya rin sa trabaho. I pleaded him not to leave Sebastian alone while I’m away. Pumayag naman siya at nangakong hindi siya roon aalis hangga’t hindi nakakalabas si Sebastian. Napanatag ako at nakapagdesisyon na papalitan ko siya bukas ng umaga rin.

Hinatid niya ako sa bahay bandang alas nuwebe y mediya na. Gulat na gulat si Manang Lidia nang salubungin niya kami sa tanggapan. Kita ko ang pangamba at pag-aalala sa kulubot niyang mukha nang makita ang hitsura ko.

Do I look like a zombie now? Do I look so haggard? Hulas na ba ako? My mind is going blank.

Kahit pagod ako ay tipid kong nginitian si Manang. Dumiretso ako ng akyat sa aking kwarto ngunit bago pa ako makalayo ay narinig kong sinabihan ni Kuya Urriah si Manang na hayaan muna ako at huwag akong istorbohin.

He really knows me. When I want to stay in my room and contemplate about the things that bother me. Kuya Urriah is a great companion and comforter. He knows how to deal with me and how to look after me.

I am so grateful for having him as our oldest. Siya ang taga-balanse sa magulo at magkaibang mundo namin ni Sebastian. He is the Kuya who understands everything about me and Sebastian. He is our Kuya afterall. The one who holds more wisdom about the things in life.

Wala akong gana magpalit ng damit o mag-ayos man lang bago matulog. I feel so drain and groggy even when I woke up the next day still wearing my outfit last night. My digital alarm clock on my bedside table is telling me that it’s already ten in the morning.

Bumangon ako at nagsipilyo. And when I looked at myself in the mirror, I saw how devastated I look. Still wearing the same make-up that are now makalat. Hindi naman ako nakisali sa suntukan kagabi but my hair and make-up look ransacked. As if someone grabbed me by my hair and ruined it.

Because of that, I took a full bath. Kahit nagfa-flash pa rin sa aking utak ang memories kagabi ay nakapagfocus pa rin ako sa paglilinis ng katawan. The cold water helped my body to relax somehow. Like it’s washing away all the pictures of my poor Sebastian together with the dirt on my skin.

I will go back to the hospital. Lingo naman ngayon at sumakto na walang school. Babantayan ko siya. Until he fully recovers. I want to show him my moral support by being there. Kahit tingin ko’y hindi pa rin humuhupa ang galit niya.

Gising na kaya siya? Siya lang ngayon ang iniisip ko.

Bago ako bumaba ay tinawagan ko si Kuya Urriah sa Facetime. At nang sagutin niya’y ang pamilyar na background ng malawak na living room ng kanyang bahay ang aking nakita. Nangunot ang noo ko.

“Good morning, Jamaiah. How’s your sleep?”

“Morning, Kuya. I slept very late, but I’m refreshed now. Where are you?”

Nakasuot siya ngayon ng reading glassess habang kalmadong nakatingin sa screen. Ulo niya lang ang nakikita ko. Parang si Daddy kung tumanggap ng tawag na hindi marunong mag-adjust.

“I’m at my house. Why are you looking confused, Jamaiah?”

Oo, confused talaga. Paano ba naman eh dapat nandoon siya ngayon sa ospital.

Napangiti siya at tumango na para bang nakuha niya agad ang reaksiyon ko. Ano ba dapat? Matuwa ako dahil iniwan niya ang bunso namin?

“What, kuya? Bakit ka umuwi? Sino na ang nagbabantay kay Seb doon?” Tumaas ang boses ko sa pagkalito.

“Wala.”

“Ano? Dapat ginising mo ako o tinawagan man lang para ako muna ang pumalit, kuya!”

Nagmamadali tuloy akong nagtungo sa aking walk in closet at mabilisang naghanap ng isusuot upang puntahan agad si Sebastian. Hindi pa nga ako nakakapag damit eh. Naka-bra at panty palang ako at may towel sa ulo!

“Stay calm, Jamaiah. Okay na si Sebastian. Pero hindi mo pa pala nakukuwento sa akin kung bakit nandoon ka rin kagabi sa club. Magkasama ba kayong pumasok doong dalawa?”

“Ha?”

Hindi ko muna inintidi ang tanong niya dahil habang nakapatong na sa cabinet ang telepono ko ay nagmamadali na akong nagbihis. I have to be quick. Kawawa naman doon si Sebastian kung magigising siyang mag-isa lang. He was mad at me the last time he was still conscious. Ayaw ko ng dagdagan ang galit niya sa akin sakaling magtampo siya na pinabayaan doon. I’ll never do that to my brother.

“Anong ginagawa mo?”

Napansin niyang inaayos ko ang itaas ng aking blouse. Kahit hindi ko pa nabo-blow dry ang buhok ko ay lumabas na ako ng room habang hawak pa rin ang telepono. Nagdala ako ng cash na ipambibili ko ng prutas o kung ano mang pagkain para sa may sakit bago kami makarating doon. Magpapahatid nalang siguro ako kay Mang Selmo. Nasaan ba siya?

I went to the garage looking for him. Hawak ko pa rin ang phone kahit anggulo gulo na ng camera ko. Nasaan ka na ba, Mang Selmo? Kung kailan nagmamadali ay tsaka naman hindi ko makita. Ugh.

“Did you shower? Wait, saan ka pupunta?”

“Paalis na ako, kuya. Pupuntahan ko si Seb.”

Nangunot ang noo niya at sumeryoso. “Jamaiah, wait. Stop right there. Nakalabas na kaninang umaga si Sebastian. Seven in the morning habang mahimbing pa yata ang tulog mo. Shit, I almost forgot to tell you.”

“What?” Napahinto ako sa paglalakad at titig na titig ngayon sa screen.

“Nandiyan na siya sa bahay. Hinatid ko kanina. I told you that he will be okay. Matibay pa sa kalabaw iyang si Sebastian eh.” Ani kuya na para bang maging siya’y mangha at kumpiyansa sa lakas ni Sebastian.

“What?!”

Nagmamadali akong umakyat sa kuwarto ni Sebastian upang hanapin siya. The door was not locked. Pero nang pumasok ako ay wala si Sebastian. Maging sa bathroom niya ay walang bakas ng Sebastian.

Binalikan ko si kuya sa telepono at habang pababa ulit sa hagdan.

“Kuya, he’s not here!”

The heck I’ll believe that he will easily get released from the hospital. Andaming dugo na nawala sa kanya kagabi at wala na siyang malay! At para sa isang teenager na binugbog ng mas matanda sa kanya, ang pinsala noon at sobrang malubha. In my point of view, it was so severe that I almost imagine him lying in the hospital bed for at least a week.

Bigla akong nakarinig ng boses sa Dining. Tunog ng utensils at mga nag-uusap.

Kaya naman kumalabog ang dibdib ko nang ako’y magtungo roon. And I was shocked when I saw Sebastian, comfortably seated on his usual seat, wearing his clean white sando and pajamas. w

The bridge of his nose is covered with a bondage. May maliit na benda rin siya sa kaliwang kilay. Putok ang kanyang pang-ibabang labi at may mga kalat kalat siyang pasa sa gwapo niyang mukha.

He is eating his rice and bacon breakfast together with his cup of hot kapeng barako. May halong pag-aalala ang mukha nina Manang Lidia at Mang Selmo na nakatayo malapit sa kanya na kanina niya pa yata kausap.

“S-Seb,” I uttered in shocked and fear.

Napahinto siya sa pag-nguya at mula sa dalawang matanda ay dumapo ang mga mata niya sa akin. There was no emotion on those pitch-black eyes. At nang makitang ako ang bagong dating ay nagpatuloy ulit ito sa pagkain na para bang isa lang akong hanging dumaan.

Oh my gosh, Sebastian… How?

CHAPTER 8

“Ine, mabuti naman at bumaba ka na. Maupo ka na’t sumabay dito kay Baste nang maka-agahan ka na.”

Nakatingin lang ako sa malaking katawan ni Seb na nakatalikod sa akin. Parang hangin lang ako na dumaan sa kanyang mga mata nang madapuan niya ako ng tingin kanina. Hindi ko alam kung tatawagin ko ulit siya. Kung uupo na ba ako sa tabi niya, na siya naman talagang upuan ko.

Should I greet him a good morning? Should I… hug him? I don’t know…

He’s not in his mood but the Manang Lidia and Mang Selmo did not seem to notice it. Na parang sa akin lang naman malamig ang pakikitungo niya, at ako lang ang nakakaramdam niyon. His dark demeanor is similar to what I saw last night when we were at the bar. He’s not the same Sebastian today who will usually smirk, become playful and will give me his full attention the moment he sees me.

Pero ngayon, higit siyang galit.

Sigurado ako dahil never ko pang nakita ang lamig na pakikitungo na ito mula sa kanya noon. Because whenever he is simply nagtatampo, he will still glance at me and will wait until I do the first move to say sorry to him or make lambing to him. Right now, he’s so cold like I’m a stranger in his eyes. That he will not give me even the tiny bit of his attention because I am just a stranger in his eyes.

“Ma’am, aalis ho ba kayo?” Tanong ni Mang Selmo nang mapansin ang suot ko.

Umiling ako agad. I almost forgot that the they are also still here.

Hindi na po ako aalis, Mang Selmo. Nandito na po kasi ang sadya ko. Nakauwi na po siya.

I think I’ll be staying at home for the whole day because I have to make bati with Sebastian. I am longing of him. And I am too guilty even just to go near him.

Ito ang kailangan kong trabahuin ngayong araw dahil hindi lang ito basta basta. It involved men fighting. It involved Sebastian fighting with my boyfriend. It’s my little brother who needs my sweet comfort and attention right now. But I can’t just do that easily. Hindi pa ako makalapit sa kanya.

Saglit silang nagkatitigan ni Manang na para bang nag-iisip kung iiwan na ba kaming dalawa ni Sebastian. Did I disturb their conversation with Sebastian? If yes, I am sorry then.

Tuloy lang sa pagkain si Sebastian. Na walang paki-alam sa presensiya ko.

Mabuti naman at umalis na rin agad ang dalawang matanda upang bumalik sa kanilang mga kanya-kanyang ginagawa. Pero bago ako iwan ni Manang ay hinaplos niya ang braso ko at may pag-aalala akong tinignan.

I faked a smile at her before she left because I’m doing good naman. Okay naman talaga ako. Sadyang may bumabagabag lang.

Nakakagulat lang din na makita ang kapatid ko na bumalik na agad sa pagiging malakas. Wala siyang kahit anong gamit pang pasyente na umaalalay sa kanya. Like a wheelchair or something to assist his posture because he is fresh from last night’s suntukan after all. Only bandages are the only evidence na nakipag-suntukan siya at napaaway.

I cleared my throat and composed myself. Kailangan kong makipagbati sa kanya. Dadahan-dahanin ko na lang dahil iba ngayon ang pinaghuhugutan niya ng galit.

Dahil ito sa nakita niya kagabi na hindi ako sumunod sa gustong niyang mangyari. To stay away from Johannes. That I didn’t listen to what he requested that I should reject Johannes and never to see him again. Or get close to him even.

Paano ko kaya sisimulan magsuyo? I think a peaceful and light conversation will give us a good start. I have to make buwelo muna siguro.

“Good morning, Seb,” I forced my voice to sound joyful. Tulad ng aura ko tuwing sabay kaming nag-aalmusal palagi. Siyempre, itinago ko ang kaba.

Umupo ako sa kanyang tabi. Hindi niya man lang niya ako nililingon. Kalmado lang siyang kumakain na para bang hindi ako nag-eexist sa kanyang tabi.

Hindi limitado ang kanyang mga kilos niya sa mesa kumpara sa akin na kapag nagtatampu-tampuhan noon sa kanya ay nagiging maliit ang kilos dahil nacoconscious. Pero siya, wala siyang pake. Na hindi man lang niya iniisip kung nanonood ba ako o ano. He is plainly displaying his cool and confidence. Lalaking lalaki talaga siya.

His broad back is rested on the seat, parehong nakasandal ang mga braso sa mesa, nakaparte ang mga hita at magana pa rin kung kumain.

He did not lose his vigor despite of being physically abused last night. Walang panghihina sa kahit dulo man lang ng kanyang mga daliri. His body seemed accustomed to hard punches. Like a strong robot that is made to resist even the hardest destructive tests.

I cleared my throat and put some bacon on my plate too. Hindi naman talaga dapat ako mag-aalmusal dahil mula pagkagising ay hindi pa ako nakakaramdam ng gutom. Dala ng pag-aalala sa kanya.

But my body is kinda leading me to what I must do. Na kusa itong gumagana at tinutulungan ako para magpanggap na natural. Dahil kung isip ko lang ang papaganahin ko ay uupo lang ako rito sa tabi niya buong umaga at maghihintay na pansinin niya ako.

“I am very grateful that you recovered very fast, Seb.”

I sounded so fake. Tapang tapangan kahit ang aking mga daliri na nakahawak sa kutsara at tinidor ay bahagyang nanginginig. It is a good thing that he’s not looking at me. Dahil baka sa isang sulyap niya lang sa akin at isang suri lang ng mga mata niya sa hitsura ko, alam na niya agad na nagpapanggap akong kalmado kahit ang totoo’y hindi.

“U-Uhm, nag-alala ako ng labis, Seb. I called kuya Urriah kagabi because I don’t know what to do when… U-Uhm… When you were unconscious. Sobrang napanatag ako ngayong malakas ka na ulit, Seb.”

Uminom ako ng tubig habang umaasa na makakatulong ang lamig niyon na makapag-isip pa ako ng maayos na salitang sasabihin.

Paano ko kaya maisisingit ang aking apology. Think, Jamaiah. Help yourself!

“U-Uhm, pupuntahan nga sana kita sa ospital eh. Pero, uhm… nakauwi ka na pala…”

Sinilip ko siya at nakitang ubos na ang pagkain niya. Pero ang kapeng barako niya ay nangangalahati pa lang. Hawak na niya ito sa isang kamay at matunog na humihigop doon habang nakatingin lang siya sa poolside.

Ang mga mata niya ay mapunghay na para bang may iba siyang iniisip at hindi talaga ako naririnig. Like his attention is directed somewhere, and that everything that I’ve said did not reached his ears.

Sinasadya mo ba ito, Seb? Kasi gusto ko nang humingi ng tawad eh. Pero kung oo, naiintindihan ko dahil galit ka pa rin. Hayaan mo, maglalambing ako buong araw para magbati na tayo, Seb. I’ll make sure of that.

“I’m sorry, Seb. M-Makikipag-break na ako kay Johannes,” sabi ko at napayuko.

I played with my soft fingers under the table. Alam kong iyon ang gusto niyang marinig. Ang tuluyan ko nang layuan si Johannes.

“L-Lalayuan ko na siya, Seb. I saw how he hurt you last night, and I just can’t let him hurt my brother ever again. He’s a bad guy and I was late to realize it.”

Bagaman hindi ko alam kung ang pakikipagrelasyon ko ba kay Johannes ang naging pinakadahilan ng panununtok niya kay Carl o baka mayroon pang iba base na rin sa narinig kong sinabi ng kasamahan nila sa team kagabi, I still have finally decided to break up with him.

My aching heart confirmed it last night. Even I was asleep, my heart kept on reminding me that Johannes is not the man I was dreaming of. That Sebastian couldn’t have ended up being beaten by Johannes if I had only rejected the guy very early. That Johannes is the one at fault in here.

Kumpara kay Johannes na saglit ko palang nakilala, mas matimbang pa rin sa akin ang aking kapatid. Mas mahalaga sa puso ko ang kaligtasan ni Sebastian.

Blood is truly thicker than water. No amount of romantic love from a stranger will match the bond that I have with Sebastian. The closest people to my heart, the most important people in my life together with our parents and kuya.

Bagaman naging maayos ang pakikitungo sa akin ni Johannes noon, those acts will never justify his offense. Binugbog niya ang kapatid ko. Walang justification iyon lalo na’t hindi pa siya lasing nang gawin niya iyon. He was fully aware when he did it. He was in his right state of mind.

I should have known, as an ate, that my younger brother has this strong and dangerous behavior especially when triggered. Pinoprotektahan niya lang naman ako mula sa maaaring hindi kanais nais na maaari kong maranasan kay Johannes. Nahihiya ako para sa sarili na hindi ko man lang nakalkula ang magiging reaksyion ng aking kapatid. I should have known that my brother will react that violently because he just caught me sitting on the lap of Johanness and receiving wet kisses like a call girl.

Napigilan ko sanang mangyari iyon. Ako dapat ang mas nakakaisip ng kung ano ang mas makabubuti sa akin. At para kay Sebastian. Kaya ngayong nakita ko na ang naging pisikal na epekto ng aking pakikipagrelasyon sa mukha at katawan ni Sebastian, nakapagdesisyon na ako.

“Seb, I am really sorry… This will never happen again to you because I will stop my relationship with Johannes na. I promise… I promise, Seb.”

Nang lingunin ko siya ay namumuo na pala ang mga luha ko at nag-uunahang kumawala. Not because I am scared right now, but because I feel bad that I was a useless ate last night.

I was able to control my tears not to fall. But when I saw him touching his phone and looking at the screen like it’s more interesting than me, I felt my tears fell down. Mabilis ko iyong pinunasan. Ano ba iyan, sobrang babaw ng luha ko sa nakalipas na mga araw.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi. My sudden turn of my emotions are annoying me. I really need some medications from my Endo na talaga because I know that this has also something to do with my hormonal imbalance. Kulang na yata ako sa turok.

Ginalaw ko ulit ang aking pinggan. This time, pinilit kong kumain nang maayos at tapusin ang aking sinandok.

Sebastian was now chatting with someone on his phone. Noong una’y seryoso at nakakunot pa ang kanyang mga kilay. Until I saw him licking his lower lip later on. And after sometime later, he started to smirk. Like he went back to his usual playful and boyish behavior as he replied to someone over his phone.

“Damn.” I heard him cursed while biting his lower lip. Ngayon ay nakangisi na siya at tila interesado sa kung ano man iyon.

He’s tapping some reply to someone on Telegam because I saw the same user interface on his phone. The same app that I saw last time noong naki-chismis ako sa cellphone niya. Noong mga panahon na masaya pa kami at hindi pa ganito na parang nasa loob ako ng regregirator sa sobrang lamig ng pakikitungo niya.

Biglang nag-ring ang phone niya. It was a call coming from his personal number. Not from the app.

Kagat-labi niya iyong sinagot habang isinandal pa ang isang likod sa upuan, pahiwatig na tila ba interesante at inaabangan niya kanina pa ang tawag na iyon.

I can’t hear the voice coming from the other end when I assumed that the caller was already speaking. I don’t know if he’s talking to his bros in their basketball team, or to his friend. I just stayed there, eating my lunch and being quiet while listening to him.

“Hey,”

Biglang lumambing ang boses niya sa kung sino man ang kausap niya. Earlier noong paparating palang ako rito sa dining habang kausap niya pa sina Manang Lidia at Mang Selmo, I can hear his serious voice even if it was still blurry to my ears. But now, his voice quickly changed into something… sensual. His deep voice was enough to send a message that he’s being intimate to the person he is calling and signaling some soft and tender talking.

“Really? Deym… Sure, shawty… Aryt, same place, huh?… Yeah, a quickie will do, huh?” He clicked his tongue in a sensual way, as if craving for a delicious food other than the food that I prepared for him.

Uminom ako ng tubig at parang naging mahirap kong nalunok ang pagkain na nasa lalamunan ko. Shawty? Is that the name of the girl he is talking to? I don’t know why he’s smiling. Na maging ang kanyang mga mata ay ngumingiti na ngayon.

Those dull eyes earlier are now gleaming with anticipation and excitement. As if he’s been waiting for so long for this to happen.

Akala ko ay magtatagal pa siya sa tabi ko. Na siyang gusto kong mangyari dahil bukod sa gusto kong maglambing pa sa kanya at magpakumbaba, gusto ko rin sabihin ang lahat ng apologies ko. Apologies that are naturally coming from the depths of my soul. I want to tell him all of my regrets being in a secret relationship with Johannes.

Bigla siyang tumayo at inisang higop ang natitirang laman ng kanyang cup habang nakikipag-usap pa rin sa Telepono. Like he’s already good to go.

“Yeah, I’m fine now…. I’m still sore from that small fight last night, shit…” Bahagya siyang pumikit at ini-stretch ang kanyang leeg. Ngumingisi-ngisi siya na para bang maliit na bagay lang iyon. That what happened to him was not something serious.

He cracked his neck and I saw the satisfaction in his eyes from the sound being released.

“Yeah…Nah… Aryt, then… Naligo ka na, huh?… Deym, ’yan ang gusto ko… Aryt, I’m on my way, shawty…”

Kitang kita ko ang pagkagat niya ng labi na halatang nanggigigil. Makikipagkita ba siya sa kanyang kausap? Saan sila pupunta? Ano ang gagawin nila?

At tuluyan na niya akong iniwan sa dining. Madaling madali siya na narinig ko pa ang kanyang pagtakbo sa itaas upang siguro’y magpalit ng damit. Where is he going? And who is the girl named Shawty is he talking about? And did I just heard it right that he described what happened to him last night as a small fight?

A small fight? I was traumatized by what I saw, and yet for him, it was just a small fight. Ibig sabihin ay mas marami pa siyang suntukan na nasalihan na mas matindi? Gaano nalang pala iyon kalala kung ganoon? Iyong hindi na makilala ang mukha niya sa tindi ng pinsala? O baka siya naman ang nambubugbog at ang kalaban niya ang hindi na makilala ang mukha?

Mabigat pa rin ang puso ko. Hindi man lang ako pinakinggan ni Sebastian. I bursted out everything to him will all of my sincerity. With all of my honesty. And with all of my care for him.

But it felt like I was talking to a wall. A thick, strong and giant wall that I will never be able to break down. Not even a small portion of it.

I stayed inside the dining for a little longer. Iniisip ko kung paano ako makakahingi ng paumanhin kay Sebastian para mapakinggan niya ako. Iyong hindi na niya ako itatrato na hangin na niya nakikita at naririnig.

Pag-akyat ko ng kwarto upang doon nalang mag-isip ng panibagong paraan, nakasalubong ko si Manang Lidia. Hawak niya ang laundry basket ko na tingin ko’y lalabhan niya palang.

“Nang, maglalaba po kayo?” I asked even if it was obvious.

Hinarangan ko siya sa daan kaya natigil siya sa harap ko.

“Oo Ine, lalabhan ko itong mga damit niyo. May ipapasabay ka pa ba?”

Napakagat-labi ako at napa-isip. I want to make it up this time with Sebastian. Kailangan kong bumawi sa kanya. Should I wash his clothes? Hmm, not a bad idea.

“Pati po ba ’yung kay Seb ay lalabhan niyo rin po, Nang?”

“Oo, Ine. Pero itong sa’yo palang ang naibababa ko dahil inuna ko munang labhan ang kina sir at ma’am na mga puro puti. Iyon pa ang mga naka-salang.”

Napangiti ako at napatango.

“Nang, can you teach me to do that laundry po? Ako na po sana ang maglalaba ng damit ni Seb.”

Nangunot saglit ang kanyang kulubot na noo at napangiti na para bang isang milagro ngunit kasiya-siyang bagay ang aking nais mangyari.

“Aba’y oo naman, Ine. Halika, tuturuan kita kung paano maglaba.”

Nakangiti akong bumuntot kay Manang. Pero bago iyon ay nagpahintay ako sa kanya upang kunin muna ang laundry basket ni Sebastian. Halos puro sando iyon, mga shorts, boxers at briefs. Hindi naman iyon puno pero dahil napakasipag ni Manang para magawang makapaglaba Lingo-Lingo, sobrang kaunti lang ng naiiwan doon.

“Ganito, Ine. Tapos lalagyan mo lang nitong sinukat nating liquid detergent at ibubuhos mo rito.”

The washing machine she is using is the automatic one. Where you only need to put the fabric conditioners and all that, put all the clothes inside, close the cover of the machine and then press the timer, and Viola! Ito na mismo ang magsasabon, magbabanlaw at magda-dry ng clothes para sa iyo!

“Wow, I thought you use your hands po just like this oh,” sabi ko at kinuha ang isang damit ni Seb at kinuskos iyon kunwari sa aking kamay.

Natawa pa si Manang nang makitang hindi ako marunong kahit idine-demo ko lang iyon. I don’t know how to even hold the clothes in my hands. Napapanood ko lang kasi ito noon sa mga palabas sa telebisyon kung paano maglaba ang mga ina.

“Aba’y hindi na iyan kaya ng aking katawan, Ine. Pasalamat nalang baga ako kina maam at ser dahil may ganito rito sa bahay niyo. Gustohin ko mang magmano-mano ay hindi ko na talaga kaya, Ine.”

I looked at her wrinkled hands. And I felt sad seeing her well-experienced hands. Ang mga kamay na napakagaling magluto at napakasipag. Ang naging tiga-hatid-sundo sa amin ni Sebastian noong kami’y nasa elementarya pa lamang. And now, they are old and wrinkled. It’s the proof of her hardwork and passion.

“Pero halika, Ine. Gusto mo bang matuto magmano-mano?”

Napangiti ako at mabilis na tumango-tango. At doon nga sa laundry area na nasa parteng likuran ng aming bahay ay tuwang tuwa ako na nagkuskos at nag-laundry using my hands. May bangkito na ibinigay sa akin si Manang at doon niya ako pinaupo. Mayroon ding cute na palanggana na doon ko lang nalaman na ang tawag pala ay palangganito.

It was so cute! Lalo na’t andaming bubbles nang halu-haluin ko na ang ibinuhos ko na powder sa malamig na tubig.

“Dapat mararamdaman mong nakukusot mo nang maayos ang damit, Ine. Pero huwag mo masyado ikuskos sa iyong pulso dahil baka ika’y masugatan. Hindi bagay sa maganda mong kamay ang may galos.” She smiled at me and teached me everything that I needed to know.

Katabi ko lang siya at nakaupo rin sa maliit na bangkito habang sinasabi niya kung ano ang mga susunod na steps.

There were so many ways to do the paglalaba pala. Manang also introduced me to a brush, and how to use it. I was a bit nahihilo when Manang handed me a bleach in a small white bottle. Naamoy ko ang matapang na amoy na ikinangiti ni Manang dahil halatang naninibago ako.

I learned that this is used to remove the stains on white shirts pala. Gosh, I am learning many things today! I am so happy!

“Wow, nakakapagod po pala ito!” sabi ko at pinagmasdan ang isang damit, isang short, at isang brief ni Sebastian na ako rin ang nagsampay sa kulay silver na drying rack na gawa sa bakal.

Pawis na pawis ako dahil walang aircon sa laundry area. At dahil nag hand-wash lang ako ay nabasa pati ang aking damit at short.

“Magpalit ka na roon, Ine. Baka ika’y magkasakit. Balikan mo nalang itong naisalang mong itong iba pang damit ni Baste. Tama ang lahat ng ginawa mo, Ine.”

We both smiled. Ako naman ay kinikilig. Marunong na ako maglaba! Maybe next week, ako na ang maglalaba ng mga damit ni Seb. Hand-wash to make it more personal. Sa ngayon, practice palang ang tatatlong piraso ng damit niya dahil beginner pa lang naman ako.

“Napakabilis mong matuto. Wala akong nakitang naiwan na mantsa sa tela oh,” At sinuri pa ni Manang ang nakasampay nang damit.

I am so proud. Sana kapag nilabhan ko sa susunod ang mga damit na Sebastian ay maging bati na kami. I will really find a way para hindi na siya magalit sa akin. Maliban sa pakikipaghiwalay ko kay Johannes ay maghahanap pa ako ng ibang paraan para makabawi sa kanya.

I will really make it up to him because he got bruises because of me. Because of trying to protect me. Pagtatrabahuan ko ang pakikipag-ayos kay Sebastian. Maglalambing ako sa kanya. Pag-iigihan ko pa.

Matapos kong maligo ulit dahil nababad ako sa strong detergent, nanghingi ako kay Manang Lidia ng broom to clean Sebastian’s room. I can use the vacuum naman but I wanted doing it the traditional way. Wala namang kalat ang kanyang kwarto maliban nalang sa kanyang underwear at medyas na nasa malakin niyang kama. Everything in his room were organized in a manly manner. Na lahat ng gamit niyang panlalaki tulad ng kanyang computer gaming set, play station, mga basketball shoes, gitara at naglalakihang mga rulers sa kanyang study table are all in tacked.

Ang naiwan niya lang na mga gamit sa study table niya ang aking pinaki-alaman. Malilinis na bond paper na punong puno ng mga mathematical solutions. His school plates that are super neat and well-written! Sobrang ganda ng malalaking sulat ni Sebsastain. I thougt it was printed because the letters were all aligned and has the same measurements. Hindi ko na pinansin ang mga numero at formula doon dahil para yata akong mahihilo na.

Maingat ko nalang na inayos ang kanyang mga papel. Iyong hindi ko madudumihan ang kanyang mga gamit. Halatang pinaghirapan niya itong kanyang ginagawa. Napakagat ako sa labi dahil napakatalino rin ng kapatid ko. He’s really bright and so manly at the same time. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin ng mga formula at solution niya. Wala akong ideya kung ano iyon.

From pagkukusot, to pagwawalis, I think my next stop is pagluluto. Which I’m glad because according to Manang Lidia earlier, Sebastian requested for a Sinigang na Baboy noong makausap niya ito kanina. At magpapaturo ako mamaya kay Manang na magluto para pag uwi ni Sebastian ay may masarap siyang ulam na ako ang nagluto.

I feel so happy for being useful now. Ngayon lang yata ako nagiging kapakipakinabang para kay Sebastian. Sana ay hindi na siya magalit. Kahit anong ipagawa niya ay buong puso kong susundin kung iyon lang ang paraan para magbati na kami nang tuluyan.

Noong gabi ring iyon, nanood at tumulong ako kay Manang maghiwa ng karne at ng mga sangkap. Hindi rin ako marunong gumamit ng kutsilyo but I was determined to learn how to use it. Nakaalalay sa akin si Manang upang hindi ako masugatan. At kahit natatagalan na ako sa mabagal kong paggalaw sa kusina, pasensiyoso pa rin akong tinuruan ni Manang na tila ba hindi niya alintana na nagiging abala na ako sa kanyang trabaho.

Tuwang tuwa pa nga siya at laging sinasabi na napakasarap ko raw turuan dahil nakikinig daw ng maigi at natututo sa pagkakamali. At sinasabi niya lagi na sobrang ganda raw ng kanyang estudyanteng tinuturuan.

My heart felt like some warm hand caressed it. Pakiramdam ko ay para ko ring ina si Manang na kahit hirap na hirap ako ay pinalalakas niya ang loob ko at sinasabing kaya ko rin ito. A brat like me can still do the cooking and the cleaning, you all.

I was very excited while waiting for Sebastian to arrive. Panay ang silip ko sa living room sakaling dumating na ang kanyang sasakyan. According to Mang Selmo, he did not use his Raptor. He used the Honda one. Alagang alaga ni Sebastian ang kanyang Raptor na napapanatili niyang malinis sa lahat ng pagkakataon.

“Ine,” malamyos na paggising sa akin ni Manang.

Napabangon ako sa pagkakasubsob sa dining table namin.Tapos na akong kumain kanina pa ngunit si Sebastian ay hindi pa rin umuuwi. Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako rito nang hindi ko na namalayan. Sobrang nananakit ang katawan ko sa dami ng aking ginawa buong maghapon.

“Umakyat ka nalang muna sa kwarto mo at magpahinga. Kapag dumating na ang kapatid mo ay tatawagin nalang kita.”

Kumukurap-kurap pa ako. Nahihiya akong ngumiti kay Manang dahil halatang excited ako sa pag-uwi ni Seb. I am patiently waiting for him because I want to see his reaction when he tastes the food that I prepared for him. Kahit ipinaglaba at ipinagwalis ko na siya, pinilit ko pa rin siyang ipagluto kahit pagod na ako because I believe that the only way to get through a man’s heart is through his stomach.

A delicious food is what I see as a way to send a message to Sebastian. That I am determined to make bati with him through the efforts that I did by preparing him a meal.

Hanggang sa nagising nalang ako kinabukasan, hindi na ako kinatok pa o tinawag man lang ni Manang. It’s Monday now at may pasok na. Pagbaba ko sa dining, wala roon si Sebsatian. Wala pa rin sina Mom at Dad dahil hanggang bukas pa raw ang stay nila sa Cebu.

“Manang, hindi po ba umuwi si Seb?” I asked.

“Aba’y tingin ko’y doon na iyon tumuloy sa condo niya, Ine. Naghihintay ako kagabi upang sakaling dumating ay tatawagin nga kita. Pero hindi naman siya umuwi, Ine. Hayaan mo, itinabi ko sa Ref ang ulam sakaling umuwi siya bigla.”

She gave me an assuring smile. Like she’s telling me that everything is okay. Kaya naman noong Lunes din na iyon, ay wala ako masyadong gana nang pumasok. Wendy, with her never deccelerating energy, never failed to fill me up with her new chismis.

“Gosh, he was hospitalized daw eh, pero nakalabas din daw agad.”

She is referring to Carl. She was sharing me the news circulating around the campus about that night. Little did she know, I was there, and I have seen firsthand what really happened. And Carl… was hospitalized? It means that the injury was extremely serious, huh? I feel bad for him. Kaka-birthday niya lang din noong gabi na iyon eh.

“I was sneaking for some info pa nga because I was very curious why your brother attacked him eh. And you know what, according to Pablo, it was because of a girl in the Business Ad! Love triangle raw eh.”

I got curious as well. Why did a girl become the root of the quarrel?

“Selosan yata, girl? Wala ka ba talagang idea sa current girlfriend ni Sebastian, girl? I think iyon talaga ang pinag-awayan. Kalat na kalat sa buong campus ung rumble, girl. Like the boys around are just acting cool about it. But us, girls, this is a strong issue talaga. Nakakatakot!”

Tinanggap ko lang ang mga chika ni Wendy. I have no idea about that. Napaisip tuloy ako kung ang girl ba na tinutukoy ni Wendy ay ang kaparehong girl na narinig kong kausap ni Sebastian?

Shawty? Is that her name? Hmm, I don’t know…

“Sorry, Wends. I have no idea about it.” Pagkukunwari ko na hindi naman niya pinagdudahan.

“Nakainom na raw pala sila. Lumipat lang daw ng bar because Carl arrived and wants to treat them as late night celebration nga ng birthday niya.”

Tinanggap ko lang ang mga chismis ni Wendy. So, they are drunk already even before they entered the bar, huh? Kaya ba mabilis silang nagkagulo dahil gumagapang na ang ispirito ng alak sa naglalakihan nilang mga katawan? Mga lalaki nga naman.

I was walking down the hallway of the Law Building because I’m going to my next minor subject, Pol Gov, when I heard a familiar voice calling my name.

Mag-isa na akong nauna rito kahit thirty minutes pa bago mag-start ang subject dahil nagpaiwan si Wendy sa Caf. She was with Skylar. They told me that I should go ahead because they have something private to talk about. Baka makikikalap pa ang babaeng ito ng more info sa nangyari. Chismosa talaga.

Nang lumingon ako, it was Johannes. Mayroon siyang alanganing ngiti nang makalapit sa akin. Dahil nasa gitna ako ng hallway ay gumilid ako at hinintay siya. Oh, I remember that I have an important word to say with him pala.

“Jamaiah, I would like to apologize about last Saturday. Ah,” napakamot siya sa batok, halatang nahihiya.

May mga students sa paligid na napapatingin din sa amin. But they also have their own schedules and stuffs so their malicious stares are not staying at us. Nadadaanan lang kami ng kanilang mga mata at hindi naman na sila nanghuhusga sa kanilang mga tingin. What’s something to see here naman rin ’di ba? Edi wala. Dalawang tao lang naman na nag-uusap just like everybody else in this big open area.

“Uhm, your brother. I haven’t seen him yet, so I haven’t had a word with him yet.”

I nodded. Okay naman na ako. Naiintindihan ko rin kung bakit niya nagawa iyon. Sebastian started it. He just defended his brother. But since my heart is still dissapointed at him and still aching for the pain of my brother, I stayed guarded.

“Johannes, I think that’s not something you should open to me. Siguro i-diretso mo nalang iyan kay Sebastian. A man to man talk maybe?”

He was looking at me like he’s allowing me to speak. Waiting for me to get mad at him. He surely remembers me crying during that night. Mad at him for punching my brother so bad.

“Also, I apologize on behalf of my brother. Hindi ko pa rin nakikita si Carl but if you happen to bump into him, which is surely possible since you two are brothers, pakisabi nalang na humihingi ako ng paumanhin para kay Sebastian.”

Tumango siya. Still waiting for me to continue. He’s such a gentleman. But not until he punched my brother.

“And lastly, I am breaking up with you, Johannes.”

Kumunot ang noo niya.

“Are you sure?”

May gulat at pagkalito sa kanyang mga mata. Ngunit mas nadismaya ako nang makita sa mga mata niya na tila he’s not mad. Like it turned out that he’s not too serious about me. Gosh… my heart is slightly bruising.

“Yes. I am sure. So let us part our ways starting today, I believe?”

He was still confused. Pero hindi siya nagagalit. There’s no violent reaction. The kind of reaction whenever your true love is asking you to leave, or ending your relationship wasn’t there. He’s only a little confused.

“Oh…Okay,” Mahina at mabagal niyang sabi.

“Thank you for making me feel important, Johannes. All of your efforts were not put into waste. You are a good man. Thank you for your time and attention. Thank you,” sabi ko with all my sincerity.

Ayaw ko na siyang makausap ulit. I’ll confess everything that I feel with no confusing words left. I feel like the incident of my brother being one of the victim was a wake up call for me to be rational. I can’t even remember even one serious reason why I ended up dating with Johannes.

Is it because he was a hottie? Well, that’s one. Kahit sino naman ay magkakagusto sa kaniya. Many are after him, in fact. At napakapalad ko nga na ako ang napili niya. But now that I am lost in my thought as well, I think it is for the best if we part our ways.

Ako lang naman ito. Isang trans na hindi naman totoong babae.

“Bye, Johannes. We can still remain friends, right?”

Napatingin siya sa malayo, parang nag-iisip. Ako rin ay napaisip. I shouldn’t have asked about it. Para tuloy akong nagrerequest pa ngayon. At kitang kita ko ang pagdadalawang isip sa kanyang mga mata. Sobrang babaw ng nakikita kong emosyon sa mga mata niya. Like because they are too shallow, nahihirapan na siyang mag-isip kung ano ung ipapakita niya. Na para bang ano ang ipepeke niya ngayon sa harap ko.

“Uhm, sure. Why not?”

I smiled and nodded. Kahit papaano ay gumaan ang loob ko.

Mapayapa ako sa kanyang nagpaalam. He nodded at me and waved his hand. Pagpasok ko sa walang pakatao-tao na room, napatulala ako sa board.

Ganoon nalang iyon? He won’t force me to go back to him?

Gosh. Hindi niya ako pinigilang makipaghiwalay. I smiled in self-pity. Of course, he doesn’t love me! It was obvious! So obvious!

Kalaunan ay sunod-sunod ding nagpasukan ang mga kaklase ko sa subject na ito. Wendy entered just in time few minutes before our Professor arrived.

Napansin niya ang aking pagiging tahimik during the whole lecture. She was offering me some chewing gum but I declined. Usually whenever we are seating together, even the smallest chika that she wants to share, I fully engage and give my full attention. But right now, I’m just lost in my own thoughts. Like everything was so quick. Ambilis kong naging malapit sa sikat na si Johannes, pero ambilis ko ring nahiwalay.

Natatawa ako habang naglalakad kami ni Wendy sa car park. Kung ordinaryong araw ay tatampalin niya ang braso ko upang usisain kung sino o ano ang pinagtatawanan ko. But my laugh right now is like a crazy laugh. Iyong nakangisi ngunit ang mata ay hindi mo maipinta.

“Girl, what happened ba?” Lumungkot ang mga mata ni Wendy. Mula kanina ay naging limitado na ang kanyang mga salita. Actually, she felt me. She’s my everyday kumare so anything that is unusual to me, she’ll be the first to notice that. And she did.

“I broke up with Johaness na kasi, Wends.”

Namilog ang mga mata niya. “Oh my gosh, what?”

Nakatingin lang ako sa malayo, hinihintay si Mang Selmo kahit wala pa siya sa paligid.

Biglang lumakad sa harap ko si Wendy upang harangan ang aking line of sight.

“Girl, I mean, sinagot mo na si Johannes? Tapos break na kayo agad? Wait, hindi ko gets?”

Ngumiti ako. I want to go home na.

“You already got it. Ampangit ng love story ko no? Sinagot ko ng isang gabi tapos makalipas ang isang araw ay hiwalay na.” Natawa na talaga ako. Pinanood lang ako ni Wendy na may awa sa mga mata niya.

“Girl, I’m so sorry I didn’t know. Uhm, do you want to go somewhere? Tara? Gala tayo?”

Hindi ako nagsasalita. Nakatingin lang ako sa mukha niyang malapit sa akin.

“Or may sundo ka? Si Sebastian?”

Nang marinig ko muli ang pangalan ni Sebastian, parang may kung ano nang pumutol ng tali sa emosyong kanina pa nagtatago sa puso ko. Kitang kita ko kung paano kinabahan si Wendy nang makitang biglang nag-contort ang face ko at bigla akong umiyak.

Ang kirot na naramdaman dahil hanggang ngayon ay hindi ko pa nakikita si Sebastian at hindi pa rin kami nagkakaayos ang pinakanagdala sa akin sa kasukdulan. That’s the pain I was trying to hide. That one is the pain. Not me breaking up with Johannes. It’s Sebastian being unresponsive and cold to me.

Sebastian. I am crying, right now. Can you come and comfort me just like how you used to do when we were still sweet?

“Oh my god! Girl, oh my god, I’m sorry,” Mabilis niya akong niyakap, she was scared and super worried.

Hininaan ko ang pag-iyak at yumuko upang matakpan ang mukha. This is a sudden and unexpected release of emotion. Umiling ako at pinunasan ang mga luha. Bahagyang umatras si Wendy para silipin ako.

“D-Dont mind me, girl. Bukas na bukas ay magpapaturok na ako ng hormones,” biro ko kahit lumuluha pa rin.

Pinupunasan na ni Wendy ng handkerchief niya ang mukha ko. I want to go home. I don’t care anymore. I want to go home.

“Girl, andiyan na ang sundo mo.”

Ilang ulit niya pang pinunasan ang mga mata kong basa. Nakapikit lang ako at nagcoconcentrate na huminto sa pag-iyak. Baka makita pa ako ni Mang Selmo na umiiyak. Baka this time, pagtawanan na talaga niya ako.

Suminghot singhot pa ako habang hinahaplos ni Wendy ang aking balikat. At nang ako’y dumilat, ang Raptor ni Sebastian ang nakita kong nakahinto sa tapat ko. Not the black LC that I was expecting to arrive.

Binigay ko kay Wendy ang panyo niya.

“Girl, no, you can have it.” she said, ang mga mata’y kabado pa ring nakasubaybay sa akin at nakaalalay.

Umiling ako at suminghot. “H-Hindi ako marunong maglaba ng panyo, Wends. I-I don’t have virus naman so I guess thank you for letting me use it…”

I know it’s kadiri because it’s my sipon in her handkerchief. But since I was controlling my cries at the moment, I know she understands. Ako muna ang bida ngayon. I’m the one who’s crying.

I hope she’ll just throw it out if she finds it dirty to be reused again. That’s just a handkerchief. Maybe I’ll just buy another one for her. For now, I want to release this suffocating and super heavy feeling.

Pagpasok ko sa loob ng sasakyan ni Sebastian, mabilis kong inabot ang seatbelt at isinuot iyon sa aking sarili. Walang angat-angat ng tingin sa kanya.

The familiar cold temperature inside together with his good-smelling expensive perfume engulfed me.

I placed my bag in front of me at niyakap ang sarili. My movements were very quick that I can feel him watching me intently. Nasa harap lang ako nakatingin habang sumisinghot singhot at sinisinok-sinok.

He is silently observing me but I don’t care anymore. I’m so emotional right now.

I want to go home now so I’ll be able to get a hold of myself. Kailangan kong mag-ipon ng lakas dahil susuyuin ko pa si Sebastian.

I look vulnerable in front of him. Lalo na ngayong nararamdaman kong nakapaling patungo sa akin ang kanyang katawan, nakatutok sa akin ang buong atensiyon. Na para bang inoobserbahan ang aking lagay, hinahanap kung ano ang dahilan ng aking pag-iyak, at gustong malaman kung ano ang nangyayari. But he never asked. Hindi siya kumikibo.

Those were the thoughts running in my head lalo na nang hindi niya agad paandarin ang sasakyan. Na ilang minuto niya pa yata akong pinapanood bago niya ilabas ang sasakyan sa vicinity ng school.

Ako naman ay pinipigilan na ang mga tunog na lumalabas sa bibig. As far as I remember, he is still mad at me. And that’s the reason why I am crying. There’s no other reason. Only him. Because he’s still mad at me. Just like now.

Tahimik ang buong biyahe dahil walang tutog ang kanyang stereo. Wala rin siyang electric cigarette ngayon.

Nakarating kami sa bahay, ako’y nakarecover na. Mabilis kong inunbuckle ang aking seatbelt at binuksan ang pinto. Ngunit hindi ako agad nakalabas dahil naka-lock iyon.

I can feel Sebastian in my peripheral vision watching me, staring at me.

“Uhm Seb, can you unlock the door, please?” I softly said and bit my lower lip because he’s giving me the cold treatment again.

He did not answer. Kaya naman nilingon ko siya.

And there I saw him scanning my face. His dark and dangerious black pupils never leaving my poor face. Gumagalaw ang kanyang panga habang mariing nakatikom ang kanyang mga labi. Namumula ang kanyang tenga bago siya tumingin sa harap at galit na bumulong-bulong.

Pinanood ko siyang bumuntong hininga bago malutong na nagmura.

“Tang inang yan…” Mura niya sa hangin, galit na galit sa kung sino man.

Kitang kita ko ang mahigpit na kapit niya sa steering wheel kahit nakahinto na kami. Naglalabasan ang mga ugat niya sa kamay habang tila may iniisip na sobrang dilim. Ganyan na ba siya kagalit sa akin? Napalunok ako.

“S-Seb, please, can you unlock it?”

Nag-iwas na ako ng tingin at naghintay. And after few dull seconds, the door clicked signaling me that it’s already unlocked.

Nagmamadali akong bumaba. This time, hindi ako sinuyo ni Sebastian. Nakarating na lang ako sa aking kwarto, I never felt his prescence following behind me.

Siguro nga ay kulang lang ako sa hormones. At hindi pa sapat ang aking mga efforts upang magbati kami ni Sebastian. In fact, wala pa naman akong ginagawa para kami’y makapagbati. This is my first time to see him again after he left the house yesterday.

Right, I need to refresh na siguro with my hormones. Senstive lang ako ngayon dahil parang andami kong dalang emosyon, pero bukas na bukas ay babawi ako kay Seb. Tomorrow, susuyuin ko na siya nang sobra. That’s right. Ipapahinga ko muna ang sarili ngayon para may lakas ako bukas maglambing kay Sebastian.

Yes, Sebastian. Maglalambing pa rin ako sa’yo. And I will start as soon as I get rid of this emotion for now. Papansinin mo rin ako, Seb. Ramdam ko. Papansinin mo rin ako.

CHAPTER 9

It’s just six in the morning, and I am already fully awake. Sitting in front of my vanity mirror and placing some cute hair pins on my freshly blown dry hair, I have already cleared my haggard look from yesterday and changed it into a fresh one like a cute schoolgirl who’s excited for today’s activity.

Nag-alarm ako sa aking phone alas singko y media palang. Dahil ngayong araw, sisimulan ko ang misyon na pagpapasaya at pag-aalaga sa nagtatampo na si Sebastian. Kukunin ko ulit ang loob niya dahil hindi ko na kayang patagalin ang malamig na pagitan sa aming dalawa.

I am now surely convinced that the only way to bring back the old Sebastian is for me to do the things that will make him happy, to be persistent in showing him that I am in so much regret, and to be optimistic that all the actions that I planned in the middle of my restless sleep last night will be effective.

Last night was a painful sleep because my mind kept on reminding me about the cold treatment I received from Sebastian. As a result, I got some dark undereye that I am thankful my concealer was able to hide. It’s not that halata naman dahil alaga ko ang aking mukha na kahit haggard ako ay nagmumukha pa ring hindi, subalit ang maliit at kaunting presensiya ng mga ito ay kailangan paring maitago dahil nagpapahiwatig ito ng kahinaan.

I don’t want Sebastian to see me looking awful and ngarag. I have to look presentable no matter how heavy the feeling I am hiding behind right now.

I have now worn my outfit for school because I will have no more time later for myself, since I have planned to allot this whole day for Sebastian only. Siya ang focus ko. Siya lang ang babantayan at pagtatrabahuan ko.

Gulat si Manang Lidia nang ako’y sumulpot sa kusina. Naglalagay pa lang siya ng apron at halatang kagigising palang. Nasa table counter pa ang mga kalalabas niya lang na mga tocino at hotdog sa freezer. Magiliw kong sinabi sa kanya na tutulong ulit ako sa pagluluto. At ganoon na lamang ang galak ko nang pahintulutan niya akong muling mang-abala sa kaniya. Napangiti pa nga siya at bakas sa mukha ang pagkamangha dahil naririto na naman ako at pursigido matuto sa gawaing bahay.

Hangga’t natutulog pa si Sebastian sa kanyang kuwarto, ipaghahanda ko na ang kanyang almusal. Nang daanan ko kanina ang kwarto niya ay naka-lock pa iyon. Pahiwatig na nasa loob siya at nagpapahinga.

“Hihiwaan mo lang ng kaunti ang hotdog, Ine. Ganito dapat, pahalang ang hiwa at hindi padiretso.”

Nanood muna ako sa demo ni Manang. And then, I copied how she gave the jolly red meat the cuts that they want. Maingat at dahan-dahan ako sa ginagawa. Nakatingin at nakabantay sa akin si Manang dahil sakaling ako’y magkamali ay maaaring masugatan ang balat ko.

I haven’t had any severe skin injury my whole life. Maliban kasi sa alaga ni Mommy ang aking balat, hindi ako nag-eenggage sa physical activities unlike Sebastian whose sports are very heavy, sweaty, and requires a lot of physical endurance. Mga tipikal na hilig ng mga binata na tulad niya.

Good thing, I have already tried using the knife when we cooked the Sinigang last time. Masasanay din ako nito. At sa susunod, baka hindi ko na kailanganin ang pagsubaybay ni Manang sa akin.

“Ouch!… Ahh…”

Maarte kong tili nang matalsikan ako ng kaunting mantika matapos kong ilagay ang tocino gamit ang metallic tongs.

“Naku, sandali ako na muna riyan, Ine. Ganyan talaga ang pagpiprito dahil hindi maiiwasang magputukan ang mantika.”

Umatras ako at ibinigay kay Manang ang tong. Siya na ang walang kaarte-arteng nagbaliktad ng tocino at nagpatuloy doon. Ako naman ay hinihimas-himas ang aking kaliwang braso dahil doon ako natalsikan.

Sobrang sakit! Even it was just a microscopic drop on my skin, I felt the burning sensation throughout my body. Anghirap pala mag-prito! Ginulat ako ng mantika na akala ko’y tahimik at mapayapa lang sa umpita. Iyon pala ay tumatalsik sila! 

Tingin-tingin, silip-silip, at subok-subok lang ako sa mga ginagawa ni Manang. Tutok ang mga mata ko sa bawat galaw niya. Mula sa ang paglalagay ng salt sa pini-pritong itlog, tamang paghawak ng spatula, hanggang sa paghango ng mga ito papunta sa serving plate ay kinabisado ko lahat.

I want to learn everything because I know that knowing how to cook even just the basic foods is beneficial for me not only because I need it today. Dadalhin ko rin kasi ang kaalaman na ito upang kahit wala sa paligid si Manang sa susunod ay makakapagluto pa rin ako at makakakain mag-isa.

I just learned that it’s difficult pala ang maging kasambahay. But I can see that Manang Lidia is already accustomed to all this job, and it doesn’t look like she’s working at all. Para nga lang siyang nagluluto sa sarili niyang bahay dahil naroon ang saya at kapayapaan sa kaniyang mga mata habang pinapanood ko siyang kumilos.

She’s a mother after all. And all mothers are the most loving beings because they cook, clean, care, and look after for their husbands and children.

Dahil naalala ko ang pagiging isang ina ni Manang Lidia, habang hinihintay namin ang piniprito niyang scrambled egg sa center ng aming kitchen ay, naitanong ko kung kumusta na ang kaniyang mga anak. 

At habang nagkukwento si Manang, nagulat ako nang biglang may malaking bulto ng lalaki ang pumasok sa kitchen at seryosong dumaan kaya napatingin din si Manang. Sebastian was on his pambahay boxer shorts with his white Sando. Kumuha siya sa ref ng malamig na tubig at nagsalin sa baso. Doon lang siya napatingin sa puwesto namin. 

Ang akala ko’y magugulat siya sa presensiya ko, ay parang hangin lang akong nilagpasan ng kanyang tingin. He swiftly finished his cup of cold water and craned his neck while his both arms are resting on the center island as if casually stretching his muscles.

“Oh, gising ka na pala, Baste… “ Nakangiting bati ni Manang habang patuloy lang sa paghahalo sa niluluto.

“Morning, ’Nang.” Malalim at magalang niyang tugon, at hindi man lang ako binabalingan ng tingin. 

Para akong tuod na may hawak ng sandok sa tabi ni Manang, habang si Sebastian ay seryoso lamang na nanonood doon. Nailang ako sa saglit na katahimikan, ngunit mabuti nalang at nagsalita ulit si Manang kaya napanatag ako.

“Sa awa ng Diyos, Ine, ’yon nga, ang bunso kong si Carlito, magtatapos na ng kolehiyo ngayong taon.”

My eyes widened. “Ah, oo nga po, naalala ko po si Carlito na older po sa akin ng one year, Nang. I am so happy for him po. Congrats po, Nang!”

“Salamat, Ine. Labis ang pagsusumikap ng batang iyon. Kahit malayo ako sa kanila ay hindi iyon napanghinaan ng loob.”

Kitang kita ko ang saya sa mga mata ni Manang. Na kahit ba sa isip lang namin inaalala ang kaniyang anak, para bang kapiling namin ito ngayon. At habang nakikinig ako kay Manang ay nakita ko ang pagdugtong ng mga kilay ni Sebastian. Ang inaasahan kong aalis na rin siya, ay naglaho nang bigla siyang umupo sa bar stool, hawak ang ginamit niyang baso at pinaglalaruan iyon ng kanyang daliri. 

Napalunok ako dahil hindi ko kaya ang madilim na presensiya niya. Alam kong galit pa rin kasi siya sa akin at wala siyang balak na pansinin ako.

“Magtatapos na ang binatang iyon at balak agad magtrabaho rito sa Maynila. Pag-aaral ang inuna at hindi man lang nagkaroon ng nobya. Ang sabi niya ay may hinihintay raw siya na matagal na niyang nagugustuhan ngunit nasa magkalayong dako pa raw sila ng Pilipinas.” Tuloy pa ni Manang, nangingiti.

Na-miss ko tuloy si Carlito. Noong huling punta niya rito ay during my twelfth birthday pa. Twenty two na ako ngayon. Siya lang at ang mga pinsan ko ang aking bisita noong panahon na iyon dahil may bagyo at hindi naman nakapunta ang mga inimbita kong kaklase. Dito lang din iyon sa bahay ginanap.

Tipid akong ngumiti at inabot kay Manang ang pampalasa na sunod niyang ilalagay.

“Oh, ganoon po ba, Nang? Nasaan po ba ang nagugustuhan niya?” Tanong ko na rin dahil tila napapangiti ko si Manang dahil nasa mood siya ng pagkukwento ngayon.

“Naririto raw sa Maynila, Ine. Hindi niya sinasabi sa akin ang pangalan ngunit ang huli niyang sabi ay kapag nagtapos raw siya at pumunta rito ay sabay na rin siyang aakyat ng ligaw. At ang sabi niya’y kilala ko raw iyon. At proud na proud pa siya dahil maliban sa maganda at matalino, mabait daw ang babaeng gusto niyang pakasala—”

Pareho kaming nagulat ni Manang nang biglang may nabasag na baso. Pagtingin namin kay Sebastian, ay nagtaas ito ng dalawang kamay, at inosenteng ipinaparating na wala siyang ginawa.

“Oops, nalaglag tang ina…” Nakangisi niyang sambit ngunit ang mga mata ay nakatutok sa akin, diretso at madilim. 

“Ako na ang bahalang maglinis niyan mamaya, Baste.” si Manang.

“’Di na, Nang. Ako na ho. Saan ba ang walis?” His jaw clenched. At ang magkabilaan niyang mga tenga at kitang kita ang pamumula. His thick eyebrows too are formed into an angry snare na naitatago niya dahil kaharap niya si Manang.

“Doon sa likod ng washroom, Baste.”

Tumango si Sebastian at nakahinga ako nang mawala siya saglit. Ngunit ilang segundo lang ay nakabalik na agad ito bitbit ang walis at dustpan. Sinimulan niyang walisin ang nagkalat na basag na baso.

Bumalik naman si Manang sa pagkukwento, at ako’y taimtim lang na nakikinig. 

“Hayaan mo, Ine. Bibisita iyon dito malapit na. Ang sabi niya ay luluwas daw siya pagtapos agad ng kaniyang graduation ay dito na siya mananatili sa Maynila.”

Isa-isa ko nang nilalagyan ng kutsara, tinidor, at bread knife ang mga plato. Nasa bente minutos palang ang aming naitatagal ngunit malapit na agad kaming matapos. Mabilis lang pala mag-handa ng almusal. Kumpara noong kami’y nagluto ng Sinigang ay kinailangan pang palambutin ang karne kaya higit iyong matagal. Pero dito, prito-prito lang ay okay na.

“Bakit po, Nang? Hindi po ba kayo uuwi sa Sorsogon para dumalo sa kanyang graduation?”

Hawak na niya ang mga naihandang ulam at inihahain na iyon sa mesa.

“Uuwi ako, Ine. Ngunit gusto niya raw bumisita pa rin dito baga sa Maynila upang magpasalamat na rin sa iyong mga magulang. At dahil dito niya balak maghanap ng trabaho dahil marami ang nakikita niyang oportunidad na naghihintay sa kanya dito.”

Hindi na ako nakatugon pa at napapatango-tango nalang. Pakiramdam ko ay isa akong batang natututo sa nakakaantig na pagsasalaysay ni Manang sa kaniyang buhay. At sa kung gaano kabuti at mapagpursige ang kaniyang anak.

At doon ko lang napansin na kanina pa pala tapos si Sebastian sa pagwawalis. Nakaupo nalang ito sa barstool, panay ang pagalaw ng panga sa hindi ko maintindihang dahilan. Ganoon pa rin ba siya kagalit sa akin? 

“Nalinis mo na ba lahat, Baste?” Tanong ni Manang.

Tipid na tumango si Sebastian. “Tapos na, Nang.” Dumapo muli ang tingin sa akin ni Sebastian. Bahagyang nakakunot ang noo, sinusubaybayan ako na tila inaalam kung ano ang reaction ko sa mga naikuwento ni Manang. Agad akong nag-iwas ng tingin at nakinood nalang sa niluluto ni Manang.

Kalaunan ay umalis din ito nang walang paalam. Hindi na namin siya nakita pa hanggang sa mag-arrange kami ni Manang ng utensils sa dining table, marahil ay bumalik na sa kanyang kwarto. His strong demeanour against me is really rough. At hindi ko kayang pantayan ang tapang at dahas niya.

I didn’t expect that while learning some cooking skills from Manang, I will also hear meaningful words of wisdom and reflect on them. Gusto ko pang makinig nang makinig sa kaniya, ngunit ayaw ko ng patagalin pa ang paggalaw namin dito dahil nagdudulot pa rin ako ng abala kahit hindi niya ito sabihin.

I hugged Manang and thanked her with all my heart for helping me when we finished the work. Honestly, it’s not me who did all of the preparations. Nagtulungan kami ni Manang. Ngunit mas lamang parin ang kaniyang ambag kaysa sa akin.

“Morning, Manang.”

Parang nanumbalik ang aking kaba at panlalamig nang marinig ko ang malalim at buong buo na boses ni Sebastian sa dining. Napalunok ako habang nandito pa sa ref, nakatago, dahil ipinakuha sa akin ni Manang ang desert. Kanina pa ako naghihintay sa kanyang pagbaba at ngayong alas otso na ng umaga palang siya gumising.

Narinig ko na ang paggalaw ng mga utensils at ang saglit na pag-uusap nila ni Manang. Parang ayaw ko nang lumabas patungo roon. Gosh, natikman na ba niya ang niluto ko? Nagsisimula na ba siyang kumain? Gosh, I am panicking!

I am afraid by just imagining him spitting out the food because it tastes bad or poisonous. Kinakabahan ako kung magiging pasado ba sa panlasa niya iyon. Nagkakagulo na agad ang imahinasyon ko dahil sa kaba.

Breathe, Jamaiah. You prepared for this. Manang helped you with the food so her mother’s touch will surely have helped.

Nilinis ko ang lalamunan nang ako’y lakas loob na pumasok sa dining. Sebastian was already seated. He’s wearing his red Valenciaga top and jeans that are borth fitted to his buff body. Nakaligo at nakapagprepare na. Parang puputok na ang manggas ng kaniyang damit dahil sa mabilog niyang biceps, at ang kanyang mabibilog din na dibdib ay binabanat ang tela sa itaas na bahagi.He looks so clean and buff just like the usual. 

Dumako sa akin ang kanyang paningin nang ako’y nagpakita. My fingers were a bit shaking as I placed the strawberry cake on the table. Iyong malapit banda sa kaniya upang madali niyang makita at mapansin.

Wala na si Manang sa dining at hindi ko alam kung saan na siya nagpunta. Marahil ay tapos na ang trabaho niya sa paghahanda ng aming almusal. O baka bumalik na ito sa kaniyang kwarto o sa kung ano man ang kailangan niya pang gawin.

Nakatayo lang ako sa opposite ng table kaya harap-harapan niyang makikita ang reaksyon ko at maging ang kabuohan ko. Lumunok ako dahil sa tutok at diretsong mga paninitig ni Sebastian. Kahit hindi ako nakatingin sa kanya, nakikita ko sa pheripheral vision ko na gumagapang ang seryoso niyang mga mata sa buong katawan ko.

I can feel the direct and strong eyes of Sebastian scanning me. From my blushing face to my hands that are clasped together in front of me, and to the cake that I served, salit-salitan ngunit mabagal ang paglipat-lipat ng tingin doon ni Sebastian. Na para bang inuusisa kung ano ang ibig sabihin ng aking pagsulpot sa kaniyang harapan.

Hindi ako makatingin sa kanya ng diretso until I remember that I must act jolly and excited so that my good energy will radiate and reach him.

“Good morning, Seb! Uhm, Manang Lidia helped me to cook this morning. So…”

I bit my lower lip and gave him my warmest smile. He is staring at me. Nagsalubong ang aming mga mata. There’s no definite emotion on his manly and attractive face that are now healing its cuts and slowly fading its bruises. Kahit na mayroon pang kakaunting galos ang mukha niya, hindi nito nabawasan ang kanyang angking kagwapuhan.

“How was your sleep, Seb? Uhm, I hope you had a good rest…”

I started my introduction with a bright aura. Totoo ang ngiti ng aking mga labi dahil nakuha ko na ang atensyion niya at natatapunan na niya ako ng tingin ngayon. Atensiyon niya palang ang nakuya ko pero ansaya-saya ko na agad. I am now celebrating my small winnings. Pero marami pa ako kailangang panalunin. I will start conquering them all with my baby steps.

Ngiti lang, Jamaiah. Baka mahawaan mo iyan ng ngiti edi mapapadali agad ang pagbabati niyo!

“I… also made your favorite kapeng barako, look,” sabay lahad ko ng kamay sa malaki niyang cup na may umuusok-usok pang kape.

“Enjoy your breakfast, Seb! You may eat now.”

Nakangiti akong umikot at humila ng upuan sa kanyang tabi. Parang naisantabi ko na agad ang kaba at pagka-ilang. Heto na naman ang mabait kong katawan na tinutulungan akong umarte ng naayon sa pagkakataon.

Nakasunod lang ang mga mata niya sa akin nang ako’y umupo sa kanyang tabi. Sinabayan ko siya sa pag-upo. Naamoy ko ang mamahalin niyang pabango. Eros Versache. It smell’s so good that I want to sniff him right now. But I just can’t. Di pa pala kami bati.

Bakit, Seb? Are you confused why I prepared you a breakfast? Well, hindi ko muna ipapaalam sa’yo kung bakit.

I want you to feel it, Seb. Through my actions, I want you to know that I want your attention so bad. That I want to go back to our peaceful and happy relationship before we arrived here. Feel it, Seb. Hindi mo pa man siguro ngayon ramdam, pero sana ay sa buong araw na paglalambing ko sa’yo ay tuluyan mo nang maramdaman.

“Do you want this tocino or this hotdog? Which one?”

Dahil hindi niya pa ginagalaw ang kaniyang pinggan, ako na ang kumuha ng sandok at naglagay ng Sinangag sa kaniyang pinggan. At kahit hindi pa siya sumasagot ay nilagyan ko na ng tocino at hotdog iyon. I will spoil him starting this morning. This cute Sebastian deserves to get spoiled.

Para tuloy akong si Mommy kapag nag-aagahan kami. Siya lagi ang nag-aasikaso kay Dad at ramdam ko lagi ang pagmamahalan nilang dalawa tuwing kami’y nagsasalo sa hapag. At ngayo’y parehong pareho ng stoic reaction silang dalawa ni Seb. They are alpha men afterall. And they get to receive some good submission and service from their partner.

“There. Perfect. Uhm, how about some eggs, do you want some too?”

Ngumuso ako at kinagat ang loob ng aking pisngi habang nakaabang sa kanya. Ngayon ay sa mukha ko na siya nakatingin. At minsa’y lilipat sa suot kong serpent necklace na siyang binili namin noon sa mall. I allowed him to get distracted by my outfit. Para hindi niya mapansin na masyado na akong sumisipsip at umeepal.

Wait, baka masyado na yata akong nangunguna. Baka ayaw niya nito? Teka,

Maluwag ang galaw ng aking mga kamay upang iparating na ako’y ganado na gawin ito sa kanya. His eyes never left my face, down to my neck, and going back up to my hair. As if he is just observing the pag-aasikaso that I am doing to him right now.

“There you go… You can eat it now, Seb. Enjoy your meal!”

I smiled at him. Dahil nakikita ko na siya nang malapitan ay guminhawa na agad ang pakiramdam ko. But until now, he’s not smiling or anything. I can’t read his strong and stoic manly features because I just can’t. HIndi ko kasi talaga maintindihan minsan ang mga lalaki. Even him as my brother, I can’t understand him very well unless we talk about it.

Kapag siya, ambilis bilis niya akong basahin. Pero pag ako, parang kailangan ko pa ng napakahabang panahon para unawain ang kaniyang mga ikinikilos at ipinapakita sa akin. Of course, he’s a man and our worlds are different. Lalaking lalaki siya. Babaeng babae ako.

Para akong nabunutan ng tinik nang galawin niya ang plato at magsimulang kumain. Nasa tabi niya lang ako at nagsandok na rin ng sa akin. Ngunit kahit nagsisimula na akong kumain ay nakatutok pa rin sa kanya ang aking atensyion.

Kung noon, siya palagi ang nakapaharap ang puwesto sa akin kapag kami’y nag-aagahan, ngayon naman ay ako na. But I can’t corner his big figure. Magkadikit ang aking mga hita at binti at nakapaharap lang ng bahagya sa kanya.

Kitang kita ko kung paano siya ganado kumain. Lagi naman siyang malakas lumamon pero ngayon ay mas malakas siyang kumain. Kitang kita ko kung paano niya parang bata na sinibasib ang nasa pinggan niya. Na tipong hindi na niya pinapansin ang kanyang kape. Usually, whenever he is eating, he is alsong sipping on his coffee form time to time. But right now, dire-diretso ito kung kumain at walang hinto ang panga sa pagnguya.

“You want more? Here, this is all for you, Seb…”

Tumayo ako nang bahagya upang magsandok pa ng Sinangag. Malinis na agad ang plato niya. Ang kanyang pisngi ay bahagya pang nakalobo habang mariing ngumunguya.

Napangiti ako at napakagat-labi hanggang sa muli siyang kumain matapos kong malagyan iyon.

“Uhm, puwede ba akong sumabay sa iyo pagpasok sa school, Seb?”

Dumighay siya dahil sa kabusugan ngunit seryoso pa rin hanggang sa pag-inom niya ng kanyang kape.

He did not respond to what I said. Naging tahimik muli ang aming pagitan dahil doon.

Ayaw niya ba? Of course, he’s still mad at me. Why do I think that this breakfast preparation for him is already enough? Hindi pa iyan sapat, Jamaiah. Kilala mo si Sebastian kapag nagtampo. Kailangan pang maglambing na tulad ng isang ina na naglalambing sa kanyang baby.

Nang matapos siyang kumain, tumayo na siya at nagtungo muna sa kusina upang maghugas ng kamay. Ako naman, niligpit ko na agad ang aming pinagkainan upang hindi ko na maabala si Manang. I remember that whenever you prepare something in the kitchen, you should also be the one to clean everything and return them.

Pagpasok ko naman sa kitchen ay siya namang paglabas ni Seb. Dahil dumaan siya sa tabi ko, para akong naakit sa pabango niya na humalo sa hangin. Sobrang bango ni Sebastian. Amoy baby na amoy binata na amoy mature. But he’s still cold, though. Well, nagsisimula palang din naman kasi ang efforts ko.

“Uhm, hi, Seb? Can you give me a ride?”

Nakadungaw lang ako sa nakababang bintana ng passenger seat. Nasa loob na siya ng kanyang Raptor, nakaandar na ang makina, ngunit hindi pa rin umaalis.

I am now holding in front of me my Chanel bag. Makikisabay nalang ako sa kanya sa pag-pasok. Tulad nga ng aking plano, dapat ay dumikit ako sa kanya maghapon. I want him to feel my paglalambing.

He did not answer. Bagot lang nakasandal ang kaliwa niyang braso sa bintana niya, habang ang isa ay nakahawak naman sa steering wheel. Nakatingin lang siya sa harap at sobrang tahimik.

“I’ll take that as a yes, alright? Thank you, Seb!”

Binuksan ko na ang pinto at naupo sa loob. Mabilis kong inabot ang seatbelt at sinuot iyon. After that, doon niya isinara ang mga bintana at ni-lock ang mga pinto.

“Your car smells so clean and so good, Seb,” sabi ko habang papalabas kami ng aming subdivision.

I want to start a casual conversation with him. I miss these days. Iyong kung ano-ano lang ang pinag-uusapan namin at pareho naming kinukulit ang isa’t isa. But this time, I am the only makulit. This hottie Sebastian is still masungit.

“For sure your girlfriends liked the smell too, right?” Nakangiti kong sabi habang iniimagine na isinasakay niya rin dito ang kanyang mga naging girlfriend.

“Wala pang sumasakay rito maliban sa’yo.”

Buong buo at diretso niyang tugon ngunit ang mga mata ay seryoso paring nakatuon sa daan.

“Really, Seb? But how do you fetch them or hatid them to their houses?”

He did not answer. This time, nagkunwari nalang akong patay malisya. Gosh, ilang beses pa kaya akong mapapahiya rito kay Sebastian sa araw na ito?

Well, ayos lang naman sa akin kung makakatulong iyon sa pagbabati namin. Isa pa, titiisin ko nalang. Sanay naman ako mapahiya kay Sebastian eh. Siya lang ang nakakapagpatahimik sa akin palagi lalo na kapag ako’y nagmamaldita noon.

“Thanks for the ride, Seb. I’ll text you later ha. Sasabay ako sa’yo mag-lunch.” Sabi ko habang nakahinto na sa car park ang sasakyan. Nasa loob pa rin kaming dalawa.

Hindi na naman siya sumagot at magkadugtong ang kaniyang mga kilay habang supladong may tinitignan sa kanyang phone. Kaya naman in-unbuckle ko nalang ang aking seatbelt at bumaba na. Dumiretso ako sa aming classroom sa third floor ng Business Ad building. Dito ang room namin para unang major subject.

Panay ang hanap ko kay Wendy hanggang sa matapos ang klase. But it turned out that she did not enter the class. Kaya habang pababa ako sa hagdan, I sent her a dm.

Me:

Girl, ur not in school?

Naghanap muna ako ng free bench na mauupuan habang naghihintay sa aking next class. After this class, lunch time na. Kaya naman upang makasabay ko si Sebastian ay nag-text agad ako sa kanya para ma-remind siya.

I have his number saved on my phone, but I rarely text him. Nakaka-text ko lang siya noon at natatawagan kapag mayroon akong emergency. Like if Mang Selmo can’t fetch me from the mall or something like that.

Hindi rin naman siya mahilig noon magreply. Kapag nabasa na niya ang message ko ay pupuntahan nalang niya ako. Of course, busy siya sa kanyang mga girls together with his schooling and I understand that. Ganoon naman talaga kapag binata na ang isang lalaki, marami ng distractions at umaagaw ng oras at atensiyon.

Me:

Hi, my little brother! My break time will be 11:30 am. Can you text me your location later so I can have my lunch with you?

Habang nakaupo ako ay ilalabas ko sana ang aking libro upang makapag-basa basa muna. But just after I sent the message, I already received a reply from Sebastian.

Sebastian:

Call me little brother one more time. I’ll block your number forever.

Napangiti ako at natawa. He really doesn’t like being called that way. Pero kasi, mas bata siya sa akin ng apat na taon kaya dapat ay little brother naman talaga ang tawag ko sa kanya. Ako nga eh, lil sis ang tawag niya sa akin. How logical is that? I’m the older here. Is it because I am too tiny compared to him? He’s a giant, though.

Me:

Oh, sorry, big boy. How about that, hmm?

Pinigilan kong sumabog sa tawa. Ang sungit! May mga dumadaan dito sa grounds at marami ring estudyante. They might assume that I have a mental issue if they see me laughing alone. That will be weird.

Sebastian:

I’ll be at the Gym from 10. Tune up game.

Me:

Okay, big boy! I’ll be there. Manonood ako kung magaling ba maglaro ang big boy na iyan.

I entered my next class after that. Parang may kung ano sa akin na bigla akong ginagahan makinig sa aming guro. Tutok na tutok ako at sobrang gaan ng pakiramdam ko habang tinatanggap ang lectures. Maybe because Wendy is not around so I am not distracted? I think so.

Nasa cafeteria ako upang bumili ng Gatorade for Sebastian. Habang nakapila ako sa susunod na lalaki, may malambot na kamay na humawak sa braso ko kaya napalingon ako.

“Girl! Sabi na nga ba ikaw iyan eh! Ganda mo kahit nakatalikod, in fair,” si Skylar na ngiting ngiti at hindi man lang nahihiya sa dalawang college boys na nakapila sa likod ko.

Narinig kong nagbulungan ang dalawang lalaki sa likod namin, mga nakangisi. Si Skylar, walang hiya pang nilingon ang mga ito at kinindatan. Nanlaki ang mga mata ko at nahihiya siyang hinila palapit sa akin para suwayin.

“Popogi nila, kaloka. Sasarap pa.” Sabi niya at humarap na kami sa tinderong ngayo’y nakatingin na sa amin dahil kaaalis lang ng naunang bumili.

“Isa pong Gatorade,” sabi ko at hinarap ulit si Skylar.

“Bakla ka, kanina pa kita hinahanap!” Sumeryoso ang tono niya. From maharot to mapanganib real quick.

“Bakit? Sandali lang, doon na tayo mag-usap sa labas.”

Kinuha ko muna ang binili at nagbayad.

Habang papalabas kami, si Skylar ay lumingon ulit sa likod at kagat-labing kinindatan ang dalawang lalaking nakatingin pa ril pala sa amin at parang gustong gusto rin ang panlalandi ni Skylar. Gulat ako nang gumanti ng kindat ang isa sa kanila at walang hiyang sumenyas ng kung ano sa kanyang kamay at inilapit iyon sa kanyang bibig at ginalaw-galaw.

Tawa nang tawa si Skylar hanggang sa makaupo kami sa isang libreng bench.

“Gaga, ba’t mo ko hinila agad! Hayop, booking na iyon gaga! Pachupa rin ang baby boy tang ina!” Aniya at tatawa-tawang pinaypayan ang mukha gamit ang mga kamay.

“Anong booking?” Lito kong tanong.

Umangat ang kilay niya at umiling. “Wala. Anyway, girl, may balita ako sa’yong dapat mong malaman.”

Nawala na ang pagbibiro sa kanyang mukha. Like she’s about so say something that concerns her too.

“What is it?”

“Sa totoo lang, ayaw kong sabihin sa’yo ng direkta dahil baka sampalin mo ’ko. Punta tayo sa Gym nang malaman mo.”

Hindi na ako tumanggi pa dahil doon din naman talaga ang punta ko. Ngayon ko na rin kikitain si Sebastian upang makapag-lunch kami nang sabay.

“Ano ba kasi iyon? Pa-suspense ka naman masyado,” biro ko habang naglalakad na kami papasok.

Naririnig namin ang ingay ng mga nanonood. Baka hindi pa tapos ang tune up game nila Seb. It’s okay dahil mahaba pa naman ang break ko. Hanggang 1 PM pa ang break ko kaya kahit maghintay pa nang matagal kay Sebastian ay ayos lang.

“Sige, bibigyan na kita ng clue. You are being fooled right in front of your eyes, Jams.”

Pagpasok namin doon ay kitang kita namin ang mga lalaking nagtatakbuhan sa malaking court. At dahil si Sebastian ang hinahanap ng mga mata ko, madali ko siyang nakita na may hawak ng bola, seryosong nagd-dribble habang binabantayan ng lalaking player na kalaban.

Humanap agad kami ng upuan ni Skylar at pumuwesto kami sa ikalawang row malapit mismo sa court. Wala naman masyadong nanonood, ngunit sobrang ingay dahil sa mga nagche-cheer na mga babae. Most of them are from the Business Ad based on their ID laces. Mayroon ding mga lalake na nanonood ngunit hindi sila ganoon kaharot. Like they are just watching how good the players of our school are and are evaluating them.

“Ayun! Look at that fucking view!” Dinuro ni Skylar ang puwesto ni Johannes na kasalukuyang naka-upo sa bench at pawisan at nagpapahinga. Pinapanood niya lang ang mga kasamahan na tuloy-tuloy sa paglalaro.

“What about him?”

Parang nanibago nga ako dahil hindi na si Johannes ang hinahanap ng mga mata ko. Pero ngayong nakita ko ulit siya, parang nagbalik ang mabigat kong naramdaman nang hindi niya ako pigilan makipaghiwalay sa kanya. Na para bang ganoon niya nalang ako kadaling kinalimutan at pinakawalan.

“Do you see that girl beside him? The long haired one na naka white crop top?”

Doon ko lang napansin na katabi nito ang matangkad babae. Nakatalikod ito sa amin ngunit kitang kita ko na napakaganda ng hubog ng katawan nito base sa pustura kahit nakaupo lamang. May hawak itong puting bimpo at kinakausap na ngayon si Johannes. Kaya nang makita ko ang side profile nito ay para akong may naalala.

“That’s his girlfriend, girl! Long time girlfriend as what I’ve heard from the marites community in my circle. Hindi ba’t boyfriend mo siya?”

Naaawang tinitigan ni Skylar ang mukha ko. Hinawakan niya pa ang isa kong braso na para bang kung ako man ay iiyak ngayon, naririto siya upang alalayan ako.

Mabagal akong umiling.

“N-Not anymore, Sky. Uhm… nakipag-break na ako sa kanya.”

Namilog ang mga mata niya at nalaglag ang panga.

“O-Oh, I’m sorry, girl,” naroon ang gulat at awa sa kanyang mga mata.

Natahimik ako at pinagmasdan kung paano pinulupot ni Johannes ang kanyang kamay sa beywang ng babae. Titig na titig ako sa buhok at mukha ng babae dahil parang nakita ko na siya somewhere. I can’t remember where exactly I saw her but her face looks so familiar.

“Pero buti nalang break na kayo, agad, girl. Kasi alam mo ba, sabi nina Trisha, three years na raw sila niyan ni Callista Jimenez. Business Ad din iyan. Fourth year tulad ni Johannes.”

Parang may malamig na hangin ang humampas sa akin. Three years na sila? Ibig sabihin, simula nang ligawan niya ako ay girlfriend na niya ang babaeng iyon?

“Are you okay, Jams? Shit, sabi na eh dapat hindi ko muna sinabi. Pero kasi, tang ina, hindi ko kaya lalong magmukha kang tanga, girl. We’re sisters diba?”

Malamyos niyang hinila ang braso ko upang ako’y yakapin. Nagpadala lang ako roon habang hinahaplos-haplos ni Skylar ang aking likod. She’s comforting me genuinely and I can feel it.

Parang nagbalik tuloy ang bigat ng aking dibdib. Siyempre, minahal ko si Johannes. I was inlove with him. I was happy with him. And yet, matagal na pala niya akong niloloko?

I remember his teammates smirking as they watch me beside Johannes before. I also remember the eyes of the students watching me whenever I am with Johannes.

Kaya ba ganoon sila makatingin sa akin? Pinagtatawanan na pala nila ako sa kanilang mga isip dahil alam nilang mayroon nang girlfriend si Johannes at ako’y nakikisiksik pa rin? Kaya ba hindi niya man lang ako pinilit makipag-break sa kanya?

Gosh, I have no idea that he has a girlfriend. Wala namang sumusuway sa kanya o nagrereklamo kapag kasama niya ako. At higit sa lahat, pinakilala niya ako sa kanyang mga magulang. I can’t understand everything right now. Kailangan ko pa yata ng oras para maintindihan ang lahat ng ito.

Nanatili kaming tahimik ni Skylar at nakatingin lang sa mga naglalaro. Pero ang mga mata ko, nandoon pa rin kay Johannes at sa kanyang girlfriend.

“Totoo ang nakalap kong balita, Jams. Kilala na pala sila noon pa rito sa school dahil maliban sa team captain si Johannes, sila lang naman ang ideal couple dito sa school. Pero tang ina, ideal ba iyan? Pinaglaruan ka ng gago tapos ideal pa rin? Ulol sila!”

Galit na galit na usal ni Skylar. Ramdam niya talaga ang sakit na meron ako ngayon. Siguro ay dahil pareho kami ng puso at mas malalim ang simpatiya niya sa akin kumpara sa naturally born women.

Mapait ko nalang na itinawa iyon. Sarkastiko at pilit winawaksi ang sakit. Nagmukha na pala akong tanga nang hindi ko nalalaman.

“May pinuntahan palang special event si ate mo Wendy kaya absent. Tinext ko kanina, girl.” Kinakalikot na ni Skylar ang kanyang phone.

Malapit nang matapos ang game. Kanina ko pa rin nakikita si Sebastian na panay ang puntos sa three points at pinagtitilian ng mga babae dahil sa sobrang galing.

I admit that Sebastian is really a girl magnet. Kahit na first year palang ito ay kayang kaya makipagsabayan sa mga higher years niyang kasamahan sa team. Kung titignan, hindi mo mahahalatang first year palang siya dahil ang kanyang kilos sa court, at ang kanyang malaking pangangatawan, ay mapagkakamalan mong mature na. He’s only Seventeen, if they only knew.

“Dahil dito, kailangan nating gumala tonight, Jams. Tinext ko na rin si Yael at sa wakas pumayag ang pachupa na iyon na sumama.”

Bumuga ako ng hangin. Malalim at pursigidong alisin ang bigat. Si Skylar, nakangiting nakatingin sa akin at tila natutuwa sa aking ipinapakitang determinasyon.

Lilipas din ang sakit na ito, Jamaiah. Lilipas din ito.

Nang matapos ang game, si Skylar pa ang humila sa akin pababa. Nasabi ko na rin sa kanya na kaya ako nandito ay dahil sasadyain ko ang aking kapatid.

“Saan ba dito ang kapatid mo, girl?” Hinahanap niya sa mga nagkalat at nagpapahinga na ngayong mga players ang mga mata.

Oo nga pala, hindi niya pa alam na kapatid ko si Sebastian. Si Wendy lang. Siguro ay hindi pa rin naikwento ni Wendy na kapatid ko si Sebastian kahit nakita ko na silang pinuntahan ito at kinausap noong unang panoorin ko si Johannes at asikasuhin.

May kanya-kanyang mga girl na nag-unahan makapag-abot ng tubig sa mga crush nilang player. Ang iba namang player ay may mga baon na tubig. Si Skylar, hila-hila ang kamay ko dahil hinahanap niya pa rin ang kapatid ko kahit ako’y hindi pa makausap nang matino.

Gosh, grabe ang epekto ng nalaman kong panloloko mo sa akin, Johannes. Hindi ako maka move-on agad! You are evil, Johannes. You only proved that your sudden burst of anger towards Sebastian during that night reflects to your real character. Manloloko.

Napahinto ako nang makita si Sebastian sa kanyang bench. Nakaupo ito, pawis na pawis, nakabuka ang mga hita at nakasandal ang mga siko sa magkabilaang tuhod. Pag-ngat niya ng tingin ay nagkatinginan kami. Na tila kanina niya pa ako nakita at kanina pa ako hinihintay na mapatingin sa kanya. 

He then smirked. Bigla siyang umahon at isinandal ang magkabilaang braso sa bench. At mayroong isang magandang babae na nakaputing dress ang lumapit sa kanya. Umupo ito sa kanyang tabi at binuksan ang dalang Gatorade. 

Doon ay nakita ko ang pagbabago ng ekspresyion ni Sebastian nang dumapo iyon sa babae. Lumambot iyon at lumambing. Mayroon siyang sinasabi sa babae na mahinhin na nag-iwas ng tingin na tila nahihiya. Ngunit nang humarap ang babae, sinalubong iyon ni Sebastian ng isang magaan na halik sa labi. 

The girl so petite and looks mamahalin too. Her long shiny hair is upto her shoulders. Mas mahaba lang ng kaunti keysa sa akin. She looks familiar and I think we’re of the same age.

She’s so pretty that I almost started to compare myself to her. She’s curvy too. And gosh, I can really say that she’s prettier than the rest of the girls who were watching the game earlier. Mas maganda rin siya sa girlfriend ni Johannes na nakita ko kanina. Mahinhin at elegante ito kumilos, na tila isang anghel na siyang may natatanging kakayahan na paamuhin ang isang matapang na Sebastian.

“Girl, tara na. Saan ba kapatid mo?” Iritang sambit ni Skylar.

Nakatitig lang ako sa puwesto nina Sebastian at ng babae. Lalo na nang muling mapatingin sa puwesto ko si Sebastian. At doon ko nakita muli ang pagkunot ng kanyang noo at paggalaw ng kanyang panga nang makita ako. Mayroong sinasabi ang babae sa kanya ngunit nananatili sa akin ang diretso at nakakapasong tingin ni Sebastian. 

At nang muling ibalik ni Sebastian ang atensiyon sa babae, muli iyong lumambot at gumaan. Nakita ko pa ang pag-usbong ng ngit sa labi ni Sebastian nang punasan nito ang kanyang pawisang mukha pababa sa kanyang leeg gamit ang malinis na bimpo. 

Parang may kung anong mainit na palad ang humawak sa puso ko at pumisil nang ubod ng lakas.

Nag-uusap ang kanilang mga mata habang panay ang ngiti at salita ng babae. Titig na titig si Sebastian sa babae at mariin siyang nakikinig sa kung ano man ang sinasabi nito. Na tila ang lahat ng atensiyon niya ay nasa babaeng nasa harap niya, at walang sino man ang makakaagaw niyon. 

Who is that girl, Sebsatian? Why she seems so special?

Sebastian, siya ba ang girlfriend mo?

CHAPTER 10

“Uy, Jams? Hala!”

Naalarmang niyugyog ni Skylar ang balikat ko.

“Girl, umiiyak ka na! Oh my gosh, sorry talaga tang ina kasing bibig kong to di ko kaya tiisin isiwalat lahat eh,” aniya at niyakap ako.

Mabilis kong pinunasan ang aking mga luha at umiiling na umatras.

“Ah, ayos lang ako. Sky. Tara labas na tayo? May next class pa ako eh.”

Puno ng pag-aalala ang mukha niya. “Sandali, girl, pupuntahan pa natin ang kapatid mo diba? Ibibigay mo pa ’yang inumin.”

“Oo, sana. K-Kaso, may nauna nang pumunta sa kanya eh. Tara na?”

Ngumiti ako kahit namumunghay pa rin ang mga mata. Paglabas namin ng Gym, pigil na pigil akong sumabog ang aking emosyon. Siguro ay dahil ito sa panloloko sa akin ni Johannes. Siguro ay dahil ramdam kong niloko ako at pinahiya sa buong La Salle nang hindi ko nalalaman.

Nakita ko ang isang kasamahan ni Sebastian sa hallway. Pawis na pawis ito at may hawak na tumbler.

“Hi, you can have this oh,” sabi ko at inilahad sa kanya ang dala kong Gatorade.

Nasa tabi ko lang si Skylar na pinapanood ako at ang lalaking nangunot ang noo ngunit tinanggap pa rin iyon.

“You’re welcome.” Sabi ko at di na ito nilingon pa.

Sino ang babaeng iyon? She’s so pretty and looks very innocent. Like an angel that will make every man in this school enticed and captivated. Sigurado ako roon dahil napansin ko rin ang iba pang mga kalalakihan na papalabas sa Gym na napapadaan ng tingin sa babaeng kasama ni Sebastian. Pareho sila ni Sebastian. They are both attracting the eyes of men and women around them.

Is that his girlfriend? Sebastian, is she your girlfriend?

Kahit panay ang kuwento ni Skylar habang kumakain kami sa Caf ay hindi ako masyado umiimik. Napagtanto niya rin na nagsisinungaling lang ako sa sinabi kong may next class ako dahil pinilit niya akong mag-lunch kasama siya. And because I did not deline, she knew that I was just faking it.

She knows how heavy I feel right now. Knowing how Johannes fooled me in front of many people.

“Magba-bar tayo mamaya, girl. Sa Xylo ang sinabi ko kay Yael. At gora rin ang lolo mo.”

Parang may mainit na humaplos sa puso ko dahil kasama ko si Skylar na nagpapagaan ng loob ko. Like I am sharing my burden with her and she’s happy to do it because she sees me as her sister. Not by blood, but by heart.

Sa mga sumunod kong klase, naging seryoso ako at tahimik. Parang kanina lang ansaya-saya ko pa. And now, I feel broken hearted. The tables have turned very quickly, huh? I think I deserve this. I chose Johannes as the wrong person, so I deserve this pain.

“Boogsh, lakad matatag!” Bulalas ni Skylar nang makita akong papalapit sa kanila dito sa car park. Kasama na niya si Israel na seryosong nakatayo sa tabi niya habang nakatingin din sa akin.

“Hi, sorry natagalan kasi kami i-dismiss ng last prof namin,” sabi ko at ngumiti kay Israel.

Alas siyete na ng gabi. I already texted Mang Selmo not to fetch me, and that I’ll just take a cab when I go home.

“Okay ka na? Ganda mo pa rin, Jams.”

Ngumiti ako at tiningala si Israel na nakamasid lang sa akin.

“You look good,” aniya habang nakatingin sa aking buhok.

“Thank you. Ikaw din, you are super gwapo.”

Umangat ang kilay ni Skylar. “Aba, umaawra ka agad beh? Magpaparty pa tayo tonight kaya itabi mo muna iyang pasikreto kong itinanim na kalandian diyan sa joga mo.”

Natawa ako at napailing. Si Israel naman ay tikom lang ang bibig. He’s straight after all so this type of conversation with Skylar, which I am already used to, is still awkward for him.

Sumakay kami sa silver na Ford ni Israel. Nagulat ako na angganda rin at angmahal ng brand ng kanyang sasakyan. Well, he is a La Sallian afterall. Mga mayayaman halos lahat ng tiga-rito at walang lugar ang fake brands mong gamit sa loob ng vicinity nito.

“Diyan ka sa passenger seat, Jams. Dito na ’ko sa likod.”

“Okay lang ba, Yael?” Paalam ko sa seryosong si Israel.

“Yeah, I’m tired of having Skylar seated beside me. Annoying as fuck.”

Napatakip ako ng bibig sa gulat. He’s gentleman but he also has this side. Even Sebastian has this side. Iyong mabait sa mabait pero nambubugbog sa dapat bugbugin. Ruthless men. Gosh.

“I’m not that annyoing, Jamaiah. Para sa’yo talaga iyang passenger seat kasi isa kang disney princess. Taray naman niyern!”

Yael drove us to Xylo. This is my first time in here. At first time na kasama ang mga kaibigan. Para tuloy nagbalik sa ala-ala ko ang pagdala sa akin ni Johannes sa isa ring bar dito sa BGC. Pero mabilis ko iyong inalis sa isip dahil ayaw kong sirain ang gabing ito.

Israel and Skylar seem so cool and looking forward to this night hang out. Madilim na dahil magaalas siyete na ng gabi ngunit sa lugar na ito, nagsisimula pa lang ang life of the party.

Nasa isang table kami at sina Skylar at Israel lang ang umiinom. Ako ay orange juice lang dahil maliban sa hindi ako umiinom, ayaw ko ng amoy. I feel nasusuka by the smell alone.

“Ang sarap sarap talaga ni Yael kahit noong high school palang kami, Jamaiah. Noong lagi niya pang binabalandra katawan niya tuwing P.E. Ngayon kasi, lagi na ’yang nakahoodie eh. Tapos wala nang pabakat sa nota.” Reklamo ni Skylar.

Whiskey ang nasa table namin at tingin ko’y ambilis ng epekto nito kay Skylar. Mukhang sanay na siya sa ganito at enjoy na enjoy pa ngunit ramdam kong mas tumaas ang energy niya dahil sa iniinom. Si Yael naman ay pangiti-ngiti lang kapag nagiging nakakatawa ang napagkukuwentuhan namin.

“Tapos pinipilit ko pa iyan chupain, Jams.Kaso ayaw talaga kainis!” Maarte pang sinabunutan ni Skylar ang sariling buhok.

Natawa ako. Andami ko nang nakukuha na salita kay Skylar. Baka pag tumagal, masabi ko na rin ito. Gosh, kahit wala si Wendy ay buhay na buhay kami. It turned out na si Skylar talaga ang source of kagagahan whenever we are together.

“For the last time, Yael. Chupain kita, please? Isa lang.”

Nagpa-cute pa si Skylar na ikinangisi lang ni Israel.

“Putang ina mo.”

Sumabog ako sa tawa at nahiya ako nang mapatingin pa sa amin ang mga lalaki sa katabi naming table. May tugtog namin dito sa loob ngunit mahina lang iyon at OPM pa. Maaga pa kasi kaya ang music ay nasa low beats palang.

“Shuta, ayan ang gusto ko, iyong binababoy ako, shet!”

Tumayo si Skylar at biglang lumuhod sa pagitan ng mga nakabukang hita ni Israel. Nagpapaawa itong tumingala kay Israel, nakahawak ang mga kamay sa magkabilaang hita ni Israel at malapit na sa crotch nito ang mukha niya.

“Murahin mo ako ulit, Yael, please. Libog na libog talaga ako sa’yong gago ka eh! Alam mo ’yan!” Ani Skylar.

Nagulat ako nang biglang hawakan ni Israel ang likurang buhok ni Skylar at nakayukong inilapit ang mukha sa ngayo’y sabik na sabik na si Skylar.

“Putang ina mo.” Malutong nitong mura sa mukha ni Skylar na lalo pang nagpasabik dito.

“Sampalin mo ako, Yael! Please, babuyin mo ako ngayong gabi!” Nakangisi at kagat labi pa si Skylar.

Ako naman ay todo nganga na sa gulat at pagkatawa. At pamamangha na rin dahil game na game din si Israel sa kalokohan ni Skylar.

“Gusto mo i-fuck kita rito, ha?” Sambit ni Yael.

Tumango-tango si Skylar.

“Tapos puputok ko sa loob, hmm? Ganoon ba gusto mo?”

“Ah! Yes, daddy!” Lunod na lunod na ngayon sa pantasya si Skylar. Si Israel naman ay ngumisi pa lalo. Gustong gusto rin ang pagpapaubaya kay Sky.

“Kaya mo ba ’tong burat ko ha? Kakasya ba ’to diyan sa maliit mong bibig at mainit mong butas?”

“Oo! Kasyang kasya! Please, fuck me!” Iyak pa ni Sky hanggang sa bitiwan siya ni Israel at tatawa-tawa itong bumalik sa pagkakasandal sa upuan.

“Shet, nag-wet ako putang ina!” Seryosong saad nito at padabog na bumalik sa upuan.

Ang sumunod na naging kuwento ni Skylar ay patungkol naman sa mga lalaking naka-booking niya. Doon ko lang nalaman ang ibig sabihin niyon at parang tuluyan ko nang nakalimutan ang sakit na aking dala-dala kanina.

Hanggang sa mag alas onse na ng gabi, hindi na namin namalayan ang oras. Si Skylar, pabalik balik na sa table namin at sa dance floor kapag may mga sumasayaw doong mga lalaki. Kami naman ni Yael ay tatawa-tawa lang habang paminsanang nagkukuwentuhan.

Nagpaalam ako upang magbanyo. Kahit hindi ko alam kung saan iyon ay lakas-loob akong umikot. At para bang napakaliit lang nang mundo nang muli ko na namang makita ang pamilyar na pigura ni Carl Rivatore. Na tulad noong unang punta ko sa bar ay ginulat din ako sa kanyang presensiya.

Ngunit ngayon, mag-isa siyang nakatayo sa tabi ng hallway patungong restroom. Bigla itong ngumisi nang makita ako. Tila may tama na rin ito ng alak base sa pamumula ng kaniyang mga pisngi.

“Yo, wow. It’s nice to meet you again, Jamaiah!”

Nakangisi siya ngunit hindi maganda roon ang pakiramdam ko. Kita ko kahit madilim ang mga pasa niya sa mukha. Pawala na iyon ngunit bakas pa rin ang iilan.

“Hi, Carl. Uhm, excuse me.”

“Wait a moment, shawty. Balita ko break na kayo ni Johan, ah?”

Wala akong balak sagutin siya kaya dadaan na sana ako sa gilid niya ng harangan niya ang daan ko.

“Suplada ka ah. Tang ina. Kinakausap ka nang maayos tapos aalis ka?”

Natakot ako sa kanyang pananalita. Tingin ko ay kanina pa siya rito at may tama na rin ng alak. Hindi naman siya ganito noong nakausap ko siya sa bahay nila eh.

Hindi tuloy ako agad nakagalaw sa puwesto kahit ramdam kong malapit na akong maihi. Gosh, baka tuluyan talaga ako ritong umihi kapag hindi pa umalis ang lalaking ito.

“Niloloko ka lang nun ni Johan. May girlfriend na iyon. Uto-uto ka kasi eh.” Sabi niya pa at ngumisi.

“Excuse me, Carl. Magbabanyo kasi ako.”

“No, alam kong nilalayuan mo ako. Hindi ba’t binalaan na kitang hindi kayo bagay ni Johan?”

Ano ba ang pinupunto niya? Kahit hindi na niya sabihin, alam ko nang niloloko ako ni Johan. Parang sinaksak na naman tuloy ang puso ko. Hindi kasi ako lasing kaya nasa tamang pag-iisip ako. At ramdam ko lahat ng nangyayari sa kapaligiran.

“Walang magkakagusto sa’yo, Jamaiah. Totoong babae ang hanap naming mga lalaki. Iyong may totoong puke. Iyong kaya kaming bigyan ng mga anak.”

Mariing nakatutok ang mga mata niya sa akin. Nanibago ako. This is not the Carl that I used to know. Ito ba ang matagal na niyang itinatago sa likod ng palakaibigan niyang mga ngiti?

How manipulative! Wala silang pinagkaiba ng kuya niyang manloloko at sinungaling!

“Maganda ka naman eh. Makinis at mukhang mabango. But you know, men don’t play with girls with no pussy. We want women to whom we can build our own family with.” Ngumising demonyo siya, puno ng panunuya ang tingin na para bang katawa-tawa ako sa kanyang harapan.

Para tuloy akong maiiyak. Ngunit labis kong pinigilan may makalabas na mahinang emosyon sa akin. Baka kapag nakita niya iyon ay higit niya pa akong pagtawanan. Or worse, he’ll spill it to the boys and make fun of me even more. I won’t take that!

“I have no time for this, Carl. Excuse me.”

Nakahinga naman ako nang maluwag nang sa pagdaan ko sa gilid niya ay hindi na niya ako hinarangan. Habang nasa loob ako ng cubicle ng women’s restroom, parang ayaw ko ng lumabas. Gusto ko munang umiyak. My panick attack is making me feel that Carl is waiting for me there. Wanting to talk more about me being a fool.

Kaya naman nang makapaghugas ng kamay, nagmamadali akong lumabas. Pagbalik ko sa table namin, naroon na si Skylar na tatawa-tawa habang kakuwentuhan ang tahimik lang na si Israel. They did not notice the sudden hurt that is extremely visible in my face if the light is just not dimmed.

“Uhm, guys, I think I have to go now.”

“Wait, girl. Akala ko ba wala kang curfew?” si Skylar.

“I need to go home na kasi eh. It’s eleven in the evening now.”

“Ay, ganon? Wait, uy Yael, kaya mo pa bang ihatid si Jamaiah?”

Mabilis na tumayo si Israel at dinampot niya ang aking bag na nasa couch.

“Yeah. Hindi pa ako lasing. I’ll take you home.”

“Gagi, sandali! Paano ako? Iiwan niyo ako rito?” Reklamo ni Skylar pero nakangisi. “Well, okay lang. May awra na akong nakakatitigan kanina pa. Baby boy na masarap. Madidiligan na ako ulit, Jams! Go, una na kayo bilis!”

Naiiling na umalis si Israel at sabay na kaming tumungo sa kanyang sasakyan. Diretsong diretso pa rin ang lakad niya kahit may naaamoy akong kaunting alak mula sa kaniya. He seems to have a very high tolerance.

Habang nasa biyahe, tahimik lang ako. Nag-iisip dahil sa sinabi ni Carl. Gusto ko na ngang umiyak eh. Ngunit dahil nasa loob pa ako ng sasakyan ni Israel ay todo todo ang pagpipigil ko.

“You okay?”

Tumango ako agad. Nasa tapat na kami ng aming bahay. Tinuturo ko lang kanina kay Israel ang dadaanan at hindi talaga magawang makapagkwentuhan o kung ano man. Naramdaman na rin yata ni Israel ang aking pagiging tipid.

“Thanks for the ride, Yael. I’ll make bawi next time, okay?” Sabi ko nang makababa na at nakasilip sa bintana niya.

“No problem, Jamaiah. Take a good rest. Halatang napagod ka rin dahil first time mong gumimik.”

I nodded. “Yeah. Babalik ka pa ba doon? Sino susundo kay Skylar?”

“Nah. Uuwi na ako. She can go home even if she’s drunk. May kalandian din iyon ngayon kaya sibat na ko.”

I smiled and waved at him before he finally drove his car away. Bumusina pa siya ng isang beses nang mag-maneobra at tinahak ang daan pabalik.

Doon ko lang tila nailabas ang aking kinikimkim na sakit. Those words from Carl Rivatore really hurt me to the core. Kahit lasing siya, sobrang sakit ng tama niyon sa akin.

Pumatak ang isang butil ng luha sa aking mata ngunit agad ko iyong pinunasan. Pagpasok ko sa loob ay pinagbuksan ako ng aming guwardiya naming nagkakape.

“Saan ho kayo galing Ma’am? Ginabi na po kayo ngayon, ah.”

“Diyan lang po, sa kaibigan.”

Dumiretso ako sa hagdan at pumanhik na. Nang makarating sa taas ay nadaanan ko ang kuwarto ni Sebastian. Kahit naka-sarado ang kanyang pinto, naririnig ko ang malalakas na tunog ng baril at iba pang ingay na paniguradong nagmumula sa kaniyang playstation.

Naalala ko muli ang nakita ko kanina at tila mas naiyak ako. Maging ang misyon ko ngayong araw na pasayahin si Seb ay bigong bigo na. May ibang nagpasaya sa kanya kanina. Mission failed, Jamaiah. Tapos ngayon, sobrang nasasaktan ka pa mula sa masasakit na salita.

Pinigilan ko pa ring umiyak habang ako’y nagbababad sa aking bath tub. Ayaw kong manalo si Carl Rivatore sa isip ko. Hindi dapat ako umiyak sa lahat ng masasakit na salitang binitiwan niya. I will not be the loser here. I am not a loser.

Titig na titig ako sa sariling repleksyion habang nakaupo sa aking vanity. Kaninang umaga, sobrang sigla at walang paglagyan ng excitement ang mukhang nakikita ko. Ngayon, puno na ng pagpipigil sa pag-iyak at nagtatapang-tapangan ang aking nakikita.

Nag-skin care ako ngunit para akong robot. Wala akong pakiramdam na nakikita sa sarili ko. Pero nararamdaman ko ang bigat niyon. Na kapag may nagtanong kung ayos lang ako ay bibigay na talaga ako.

I am only wearing my red silk spaghetti strap at ang kapartner nitong short. I did not even think of wearing a bra tonight. I want my body to be free and relaxed.

My nipples are visible because the cloth it’s just a silk cloth. And I feel fresh on my private part because I’m just wearing the shorts of this pajama.

I am ready to go to sleep. But when I remembered that Sebastian is still awake since I heard noises from his room, I decided to knock on the door.

Hihingi na ako ng sorry. Hihingi ulit ako ng sorry. Kapag hindi niya ako pinatawad ay ayos lang. Ang mahalaga, malaman niyang nagsisisi na ako nang lubos. Na kahit magalit pa siya, nagsisisi na ako nang sobra sobra.

Naghintay pa ako saglit ngunit hindi niya yata naririnig ang katok ko. Kaya naman pinihit ko ang pintuan at pumasok na ako roon.

Sobrang dilim ng kanyang kwarto. Tanging ang maliit na liwanag mula sa kanyang TV console ang nagbibigay buhay sa napakadilim niyang teritoryo. May neon lights din sa buong kwarto na nag-iiba iba ng kulay dahilan upang magpaalala iyon sa akin na kwarto nga ng isang lalaki ang napasukan ko.

Nakaupo siya sa kanyang gaming chair suot lang ang kanyang puting sando at boxer shorts. Spladong nakatuon ang mga mata niya sa tv habang ginagalaw-galaw nang napakabilis ang kanyang mouse at pumipindot ng kung ano sa keyboard. May naririnig akong boses na nagsasalita rin na tila totoong tao na para bang kasama niya ngayon sa paglalaro kahit mag-isa lang siya. Sobrang lakas ng tunog ng mga baril na nagmumula roon. He’s playing some extreme shooting game on his computer.

Lumapit pa ako saglit upang kanyang mapansin. At nang dumapo ang kanyang mga mata sa akin, kinagat ko ang pang-ibabang labi dahil muntik na agad ako maiyak. Hindi pa rin kasi nagbabago ang seryoso at supladong pagdapo ng mga mata niya sa akin. Bigo talaga ako na lambingin siya.

“Seb, I’m sorry. Galit ka pa rin ba?”

Tumigil siya sa ginagawa at narinig kong may nagsalita sa computer niya na tila ba kasamahan niya habang kasalukuyang naglalaro.

“Bro, sugod sa mid. Support! Support! Gago, ubos na bomba ko!”

Paiyak na talaga ako habang pinagmamasdan niya ako. Bahagya siyang sumandal sa kanyang gaming chair at tinitigan ako.

“S-Seb, si Johannes, niloko lang pala ako…” Reklamo ko na parang bata at tuluyan nang humagulgol.

Hindi naman talaga iyon ang gusto kong sabihin. Gusto ko lang mag-sorry. Pero heto ako, parang bata na nagsusumbong sa kanyang tatay dahil inaway ng kalaro.

Hindi ko magawang takpan ang mukha ko. I don’t mind him watching me as I cry. Ito naman ang gusto niya diba? Ang mapaiyak niya ako dahil galit siya sa akin. Ito na, Seb. Sobrang bigat na ng puso ko.

“M-May girlfriend pala siya, S-Seb… T-Tapos… T-Tapos, inaway din ako ng k-kapatid niya…”

Tuluyang bumuhos ang luha ko. At sobra pa akong napaiyak dahil mariin lang akong pinapanood ni Sebastian. Maingay pa rin ang computer niya ngunit wala na siyang paki-alam doon. Hindi ko na alam kung ano ang hitsura ko ngunit sigurado ako na sobrang pangit ko na.

“S-Seb… s-sobrang sorry talaga, Seb—” humikbi ako.

“I promise ma—makikinig na ako sa—sa iyo, Seb… Sa— Sa susunod, Seb…I Pro—mise”

Panay ako hikbi at hindi na niya yata naiintindihan ang sinasabi ko. Para akong batang nakabusangot at iyak lang ng iyak. Mabuti nalang at maingay ang tunog ng barilan nila dahil baka kung hindi ay narinig na ako ng kalaro niya sa computer.

At nang tumingin ako sa kanya habang mugto at nanlalabo ang aking mga mata, sumandal siya sa kanyang gaming chair at tinapik ang kanyang nakabukang mga hita.

“Come here.”

His command made me obey easily. Kahit umiiyak ako ay lumapit ako sa kanya. Malamyos niyang hinawakan ang aking beywang at pinaupo ako sa ibabaw ng kaniyang mga hita. Paharap akong nakaupo sa kandungan niya habang ang aking mga legs at binti ay nakatiklop.

“S—Seb, sobrang so—rry, Seb… Hin—Hindi ko na uuli—tin, Seb… Promise….”

He gently removed the strands of my hair that are falling on my face using his fingers. Nakayuko lang ako sa kanyang harap habang pinaglalaruan ang magkasalikop kong mga kamay sa aming gitna. Hindi na niya pinapansin ang kaniyang nilalaro kaya ang buong atensiyon niya ay nasa akin na ngayon.

“What else are you sorry for?” His baritone but calm voice gave me some chills.

He’s like a father waiting for her daughter to confess. And so I did.

“S-Sorry because I listened to Johannes more than you…”

Ang isa niyang braso ay nakapulupot na sa beywang ko at nakaalalay upang hindi ako mahulog. Ang isa niya namang kamay ay nililinis ang mga nagkalat na buhok sa mukha ko. Madilim ang mga paningin niya roon at para bang galit na galit siya sa mga hibla ng buhok ko.

“S-Sorry, Seb… S-Sorry…”

“Forgiven.”

And then, he slowly wiped my damped cheeks with his fingers. Pumikit lang ako habang hinahayaan siyang alisin ang mga iyon. Kahit humihikbi pa rin ako at diretso pa rin sa pagluha. Hanggang sa maingat niya akong isinubsob sa kanyang leeg. At nang maamoy ko ang mabango niyang balat, tuluyan na naman akong umiyak. Kailan ba ako titigil? Sobrang bigat na ng pakiramdam ko.

“You are forgiven. Shhh…”

Hinimas niya ang aking likod habang ako’y pinapatahan. Maingat ang pagkakayakap niya sa akin dahil hindi ko nararamdaman ang bigat ng mga baso niya. Ang mainit niya lang na katawan ang aking nararamdaman. Na tingin ko’y kapag naghiwalay kami ay dumikit na sa buong katawan ko ang kanyang panlalaking amoy.

Nabasa ko na yata ang leeg niya dahil doon ako umiyak. On my lower back, he’s drawing some small circles, trying to comfort me with his manly touch. I stayed there for a little longer. Sebastian went to his keyboard again and went back playing while I am trying to cool down.

“Shit, bro. Iniwan mo na kami, par! Lamang na kalaban, gago!” Reklamo ng kalaro niya na ngayon ko nalang ulit narinig.

I felt Sebastian’s chest vibrated. His throat and adam’s apple also moved when he smirked.

“Yo, saan na ang kalaban, bro?” Cool lang na sabi ni Sebastian na walang bahid ng kaba kahit natatalo na yata sila.

“Base, bro! Shit, i-clutch mo na, bro! Damn, ano bang ginagawa mo kanina pa?”

Sebastian kissed the top of my head.

“Bebe time, bro. Bebe time.”

His teammate chuckled. “Shit, bro. Sanaol, gago!”

Sebastian chuckled again. Until I heard him cursed so loud and his teammate also shouted so loud.

“Damn, easy win.” And then, I felt him sniffing my hair. And when he seemed satisfied, he planted a small kiss on the top of my head again.

“Ginanahan ka, bro ah? Gumanda laro amputa!” Namamanghang sabi ng kausap niya. Tumatawa-tawa pa tulad ni Sebastian.

“Ganon talaga. Hanap ka bebe mo nang gumanda laro mo, gago!”

Saglit pa silang nag-usap sa pagkapanalo habang ako’y nananatiling nakasubsob at nakayakap kay Sebastian. Until I felt my eyes becomming dizzy because of too much crying.

Hindi ko na namalayan na pinatay na pala ni Sebastian ang tv console. Hanggang sa kargahin niya ako at dalhin sa kanyang kama.

Maingat niya ako roong inilapag. He tucked me inside his gray and thick comforter. He planted a kiss on my forehead. Namumugto lang ang mga mata kong nakatingin sa kanya.

Pinanood ko siyang ini-lock ang pinto ng kanyang kwarto. May pinindot siya sa kanyang gaming table dahilan upang manatili sa kulay pula ang neonlights na nakapalibot sa kwarto.

Lumapit siya sa kama at sumuong sa ilalim ng comforter. Pagod na pagod ang mga mata ko na nagpaubaya lang kay Sebastian. Pumulupot ang isa niyang braso sa aking beywang at hinigit papalapit ang aking katawan. Sunod ay inayos niya ang isa niyang braso at hinayaan akong gawing unan iyon.

“Shh… stop crying,” malambing niyang sambit at isiniksik niya ang mukha ko sa kanyang leeg at dibdib.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi upang pigilan ang pag-iyak. Ngayon ko nalang ulit narinig ang malambing na boses ni Sebastian. Sobrang nakakaiyak ang pagiging malumanay at maingat ni Sebastian sa akin.

“I—I miss you, Seb… I miss you very much…” sabi ko kahit nakasubsob lang sa dibdib niya.

Amoy na amoy ko ang magkahalong natural na amoy niyang panlalaki at ang kanyang nakakapang-akit na deodorant. Kahit airconditioned ang kanyang kwarto ay sobrang init na ng katawan niya na nagbibigay ng comfort sa aking katawan.

“I know, baby. I know.”

At dahil doon, unti-unti na akong kumalma at dinala ni Sebastian sa mapayapang pagtulog. Naghu-hum siya ng kung anong kanta na napakapamilyar, habang muling gumuguhit ng maliliit na bilog ang kanyang mga daliri sa aking likuran.

“Sleep tight. You’ve been a good girl today. My good girl.”

And then, I fell into a deep sleep. Ang mabigat na puso ay tuluyan nang gumaan. Ang bagabag na dala-dala ay tuluyan nang nakalimutan.

CHAPTER 11

My body felt like it finally found its home when I woke up the next day. Mabagal akong dumilat at napapikit sa sinag ng araw na sumisilip sa black curtain ng kwarto ni Sebastian. Tumatama iyon sa aking pisngi. Nagpapahiwatig ng isang mapayapang umaga.

Mabagal at maingat kong niyuko ang malaking katawan ni Sebastian na paharap na nakayakap sa aking katawan. Mahigpit na nakapulupot ang kanyang braso sa aking katawan. Dikit na dikit ang katawan ko sa kanya dahilan upang maramdaman ko ang tigas ng kanyang mga muscle sa aking bawat parte. Nakasubsob ang kaniyang mukha sa aking dibdib at ramdam ko ang tungki ng matangos niyang ilong na nakabaon sa naiipit kong cleavage.

I can feel his heavy and normal breathing that are vibrating on those exposed skin. Bawat pagkuha niya ng hangin ay paniguradong sumasama ang amoy ng balat ko. At bawat buga ng mainit niyang hininga ay direktang tumatama sa aking balat doon.

“Seb, gising na…” malambing kong tawag ngunit hindi naman siya gumalaw.

Kahit malamig ang kwarto niya, hindi nawala ang init sa aming mga katawan dahil hindi na niya yata ako binitiwan simula nang makatulog ako kagabi. He looks like a baby while sleeping. Like a cute little boy hugging his favorite toy, never wanting it to leave him.

My heart felt so happy and secured. Ngayong kasama ko na ulit si Sebastian na kagabi ay nakipagbati na sa akin, biglang nawala ang lahat bigat na dala ko kahapon. I feel like I am starting a new chapter of my life again. Na ngayong nagkaayos na kami ni Sebastian, babalik na kami sa masaya at mapayapang buhay.

Napangiti ako at hinaplos ang buhok ni Sebastian. Pinakiramdaman ko sa malambot kong palad ang malulusog niyang hair strands, at pinagmasdan ang panlalaki niyang gupit. He looks so clean and hot with this hairstyle. His haircut is just suitable for a teen his age, but for the other girls, this is so attractive and very manly.

At tamang tama lang ang haba ng mga ito upang malamukos ko nang bahagya sa aking mga daliri. Na kapag malambing ko siyang sinabunutan ay makakakapit ako roon. Natuwa ako at paulit-ulit pa iyong pinaglaruan sa aking mga daliri. As if I am getting fond of his hair.

Well, he is also fond of mine. Or addicted, rather. Palaging buhok ko ang puntirya niya noon kapag pinagmamasdan ako. Ngayon, ako naman habang mahimbing pa ang tulog niya.

Lumipas ang ilang minuto at naalala kong may pasok pa pala kami. I also felt excited when I remembered that Mom and Dad are already home. Ngayong araw ang natatandaan kong uwi nila.

Gumalaw ako upang tuluyan na siyang gisingin ngunit ang mabibigat niyang hita na nakatanday sa aking mga binti ay pinipigilana ko. As if he is making sure that I will not run away while he is in deep sleep.

Pinaikot-ikot ko pa ang aking mga daliri sa kanyang buhok, pinaglaruan nalang muli iyon, at sunod na dumako sa kanyang tenga. I massaged it tenderly. Doon ko lang napansin na mayroon pala siyang maliit na bilog na hikaw. A small manly piercing that looks very good in him. Bagay na bagay sa kanya. Bagets na bagets ang hitsura at nagpadagdag sa kanyang angas.

He really is maangas. Compared to Johannes and the other boys, Sebastian is surely ahead of them when compared to vigor and strength. Naalala ko tuloy noong nagsuntukan sila ni Johannes. If only their teammates did not worked together to held Sebastian captive, then this boy would surely have given a good fight. Napakalakas manuntok nitong lalaking ito. Ang kaedaran niyang si Carl ay hindi man lang nakaganti at nabugbog nang malala.

“Hey, Seb. Why are you so strong, hmm?” Malambing kong bulong kahit hindi naman niya ako naririnig.

Bahagya siyang gumalaw dahil sa malikot kong kamay na ngayo’y nasa leeg na niya at iyon naman ang hinahaplos-haplos. I thought he’ll look up to me and ask me why I am being this playful. Pero mas isinubsob niya pa ang mukha sa cleavage ko at humigpit pa ang yakap sa akin. Tulog mantika pa rin.

On my other thigh, nararamdaman ko ang malaki at malambot na laman na nakaumbok at dumidikit sa balat ko roon. I don’t know what it is because we are covered by his thick comforter na nakalihis na pababa mula sa aking balakang. It was so tender, huge, and a little bit hot. Doon ko lang naalala na naka-boxer shorts lang pala siya at ako nama’y napakaikling silk short lang din ang suot.

I accidentally moved my thigh which made a smooth slide on it. My cleavage vibrated again when he murmured something. Parang nagigising ko yata siya. At ngayon ko lang naalala na wala pala akong suot na bra. Kaya naman hinawakan ko ang kanyang pisngi at malambing iyong pinindot.

“Seb, move away. Iyong dede ko.”

Napakagat labi ako at pinigilang tumawa nang marinig ko iyon sa sarili kong bibig. I don’t usually speak like that. Siguro ay dahil nga nagmamadali akong makaalis na si Sebastian dahil wala akong boob cover. Also, nahawa na yata ako kay Skylar. Nagiging bulgar na rin ako magsalita. Gosh,

“Seb, papasok ka pa. Wake up now, big boy…”

Pinindot ko ulit ang kanyang pisngi at ngayo’y dumilat na siya. Mabagal niya akong tiningala habang kukurap-kurap pa ang kanyang mga mata.

Napangiti ako dahil mukha siyang batang maangas na bagong gising. Tinititigan na niya ang mukha ko na para bang sinisigurado lang niya na hindi ako nakaalis sa tabi niya magdamag. Na hanggang ngayon ay tagumpay siyang hindi ako pakawalan.

“Good morning, Seb. Gising ka na ba?”

I unknowingly carresed his cheek. Tinitigan ko ang gwapo niyang mukha na sobrang linis na ulit dahil wala na ang mga pasa roon. He recovers so fast. Kagabi, iyong mukha ni Carl na nakita ko ay mayroon pa ring bruises. But Sebastian is really different. Para siyang sundalo na hindi iniinda ang pisikal na mga pinsala. Sobrang tapang talaga.

“Morning.”

Ang malalim, buong buo at magaspang niyang boses ang bumati sa akin. Seryoso siyang nakatitig sa akin at inaantok pa talaga.

“Mom and Dad are at home now. Baba na tayo?”

Muli niya akong niyakap at umisa pa ng subsob sa aking dibdib bago ako tuluyang lumuwag ang hawak niya sa akin. Doon lang ako nakabagon at nag-stretch habang siya ay nanatiling nakahiga. Nakaunan na ngayon ang kanyang magkabilaang braso sa kanyang ulo habang pinapanood akong mag-unat.

“Sabay na tayo bumaba, Seb. Tumayo ka na riyan, please.”

Nagtungo ako sa kanyang banyo nang walang paalam. I opened the lights and I was amazed by how clean his bathroom was. The marbled tiles were so shiny. At ang lalagyan niya ng mga sabon at shower gel sa metallic rack niya ay organisado. Ang malaki niyang bath tub ay malinis din. Na para bang hindi ginagamit ngunit napapanatili ang kalinisan niyon.

And I was amazed to see multiple men products on his rack. I thought mga babae lang ang mahilig sa mga ganito. Kahit lalaki pala! Siguro ito ang mga pampa-guwapo ni Sebastian. Seeing a man’s secret in for the first time is giving me some butterflies in my stomach. This is a turn on for any girl. A man who takes care of themselves. Just wow.

Kinuha ko ang isang facial wash ni Sebastian at iyon nalang ang ginamit. I feel a little lazy of going back to my room just to wash my face. At pagkatapos kong maghilamos, ginamit ko rin ang malinis na towel ni Sebastian pamunas sa aking mukha.

Pagtingin ko sa salamin, nasa likuran ko na pala si Sebastian. I stared at him in the mirror and giggled. Amoy Sebastian na ako. Ginamit ko kasi ang personal hygiene kit niya. I giggled.

Hindi kaagad ako nakaalis sa puwesto dahil mula sa likuran ko ay isinandal niya ang magkabilaang braso sa marbled sink kasabay ng pag-abot niya sa kanyang toothbrush. Para na naman niya akong kinokorner dahil nakadikit na ang aking likod sa matigas niyang katawan.

Habang pinupunas-punasan ko pa ang ibang parte ng mukha, pinanood ko lang siyang maglagay ng toothpaste hanggang sa magsimula siyang magsipilyo.

“Do you have an unused toothbrush, Seb?”

Para akong batang makulit. Puwede naman akong lumabas sa kwarto ni Sebastian at doon na mag-asikaso sa sarili kong kuwarto pero parang bumalik na rin ako sa dati. Dahil bati na nga kami ni Seb, nagsisimula na naman akong magkulit at mang-asar.

May inabot si Seb sa kaparehong rack at ibinigay sa akin ang kaparehong style ngunit iba lang ang kulay. Pink ito samantalang ang gamit niya ngayon ay ang kulay itim.

“Oh, you have an extra, huh? Why is it color pink?”

I put some generous amount of toothpaste and brushed my teeth as well. Pareho na kaming bumubula ang bibig ni Seb habang sabay na nagsisipilyo ngunit ako’y pangiti-ngiti habang siya’y seryoso lang na pinagmamasdan ako sa salamin.

Kakagising palang kasi. Naku, nagbiro na ako agad. Hindi naman siguro siya magagalit ano? Sarap na sarap naman siya kanina sa tulog habang yakap ako eh.

“That’s what Mom gave to me when he bought some essentials.”

“A pair?” May tumalsik pang bula sa bibig ko at natawa ako roon. Si Sebastian, parang si Daddy lang. Suplado at nakabantay lang ang mga mata.

“Yeah. A matching toothbrush for me and for you. Para raw hindi tayo mag-away.”

Natawa ako. Mom still thinks that Sebastian and I are still childish and gets mad whenever someone receives more favor. Hindi kami ganoon. Maybe noong bata pa siya. Siya lang naman ang magagalitin kapag hindi nakukuha ang gusto. Pero si kuya Urriah ang kalaban niya noon dahil ang mga bagong gamit nito tulad ng baseball bat at skateboards ay kinaiinggitan ni Sebastian kahit na binata na noon si Kuya samantalang siya’y grade school palang.

Also, everything that our parents give to us are super different. Pangbabae ang sa akin. Panlalaki naman ang sa kanya. Kaya hindi talaga kami nag-aaway pagdating sa kahit ano. Only when we are fed up with each other’s kakulitan. Doon lang.

Sabay kaming nagmumog. Pero nauna akong lumabas ng bathroom dahil naghimalos pa si Sebastian. Binalikan ko ang kama niya upang sana’y tupiin iyon. But Sebastian has already tidied them up as if no one slept there earlier.

Malinis sa kwarto si Sebastian at sa kanyang sarili. Sobrang namangha ako dahil hindi halata sa maangas niyang hitsura ang pagiging masipag at organisado.

Naabutan niya pa akong tumitingin-tingin sa kwarto niya. I smiled in amusement but he did not even care. As if there’s nothing to be amazed about inside his giant room. Hinawakan niya lang ang beywang ko at hinila na ako palabas ng kwarto.

“I missed you, Mom. Super,”

Humalik agad ako sa pisngi ni Mom nang siya’y makita roon. She kissed my cheek too na para bang nangulila din sa akin.

“You look delighted, dear. You don’t know how many times I asked your Dad to book a flight to Manila just to see you again.”

We hugged a little longer before I turned to Dad.

“Dad, I missed you po.”

Para akong batang sobrang saya na nakabalik na ang mga magulang mula sa malayong lugar. Malayo naman kasi talaga ang Cebu. Humalik ako sa pingi ni Dad at marahan niyang hinaplos ang aking braso.

“How are you doing for the past two weeks?” Tanong ni Dad.

Hindi ko na namalayan na nasa likod ko lang rin pala si Sebastian. Nanonood lang siya. Palihim kong kinurot ang kanyang braso dahil parang wala itong balak sumalubong. At doon nga lang siya nagtungo kay Mom upang humalik din. Mom was smiling so wide na tila ba kahit pasaway minsan si Sebastian ay paborito niya pa rin ito.

“Miss you, Mom.”

At nang bumaling naman siya kay Dad ay sumaludo lang ito. Dad nodded his head in a manly manner. Na para bang nagkaintindihan agad sila sa ganoong senyas lang. Naalala ko tuloy nang gawin din iyon ni Sebastian at ni Arthur noong pauwi kami galing sa mall. Senyas senyas lang pero nagkakaunawaan na sila.

“Dear, I bought a pasalubong for you. Some dried mangoes and Otap.”

“Wow! Mom, you know that’s my favorite! Dried mangoes! Gosh,” Kinikilig kong sambit.

Naglaway agad ako. Just imagining those delicious delicacies from Cebu is exciting me. Magdadala ako ng marami para mabigyan ko rin sina Wendy. Gosh, natatakam agad ako.

“Now, have your breakfast first, dear. May pasok pa kayong dalawa, correct?”

Tumango ako. “Sasabay na po ako kay Seb, Mom.”

Doon lang ako bumaling kay Seb. Hindi niya pa ginagalaw ang kanyang pinggan at parang bata lang na nag-aabang sa akin kung kailan ko siya aasikasuhin. So I placed some pancakes on his plate and added some strawberry syrup. That’s how I want my pancakes to be. Mayroong strawberry syrup. Kaya huwag siyang magreklamo dahil hinayaan niya naman akong mag-asikaso sa kanya.

“Eat now, Seb.”

Doon lang siya kumain. Ako naman ay binusog din ang sarili. My body feels like I lost so many calories because of too much crying last night. Kailangan kong makabawi.

Sa tabi ko ay ganadong ganado si Seb kumain. Nang maubos niya agad ang isa ay nilagyan ko ulit siya ng isa pang pancake. Dinamihan ko ulit ang syrup because I think he’s loving it too.

“You two, your Mom is planning a trip to Boracay for few days.” Anunsyo ni Dad.

“Your kuya Urriah will also be with us,” si Mom. “Let’s have some mid-year vacation. Kailangan din namin ng Dad niyo iyon to unwind from work.”

Daddy was sipping on his kapeng barako. Hindi agad ako nakasagot dahil may nginunguya pa ako. Si Sebastian naman sa tabi ko, tapos na agad sa pagkain. Nakasandal lang siya sa upuan habang namamahinga ang isang braso sa table. Pinapanood ako habang siya’y humihigop sa kanyang kape.

“Kailan po, Mom? Baka may klase pa po kami niyan.”

Eleganteng pinunasan ni Mom ng napkin ang gilid ng kanyang bibig. “That’s after the end of your semester pa naman. We should have our vacation as a whole family.”

Tumango ako at na-excite. How I miss the cool ocean waves and the white sand of Bora. Huling punta namin doon ay two years ago pa yata? Paiba-iba kasi kami ng pinupuntahan. Minsan local lang, minsan naman out of the country. Just like when we went to Switzerland during Mom and Dad’s 29th anniversary last year. Ngayon, balik Bora na kami. Yay!

“Where’s your phone?”

Nilingon ko si Sebastian na hindi pa pinapaandar ang kanyang Raptor. Nakaabang ang mga mata niya sa akin na hinahanap ang aking phone.

“In my bag. Why, Seb?”

“Give it to me.”

Sinunod ko nalang siya at kinuha iyon sa aking bag. His hand was swift to take it from me and opened it.

“What’s your password?”

“Uhm, 5566”

He smirked and typed it on my phone. At nang bumukas iyon, nakadungaw lang ako habang kung ano-ano ang pinipindot niya sa aking contacts.

“Baby Johannes, huh? Corny amputa.” Sambit niya.

Namilog ang mga mata ko at pinanood ang pag-block niya sa number ni Johannes at sa pag-delete niya ng conversation namin. He then checked my list of contacts at mayroon din siyang ibang mga binura. Sunod sunod iyon at sobrang dami. I wasn’t able to stop him because he was so fast that I almost got dizzy by watching how the screen transitioned from one app to another.

Habang kinakalikot niya ang phone ko, dinukot niya ng isang kamay ang kanya na nasa bulsa at inabot iyon sa akin.

“1722.”

I assumed that’s his password. Kaya naman kahit hindi ko ma-gets kung bakit may sudden exchange of phones kami, binuksan ko pa rin ang phone niya.

“Block all my girls. I want you to do it on your own. Any suspicious message, block it.”

Sunod sunod ang utos niya kaya hindi agad ako nakaimik. Pinuntahan ko nalang ang contacts niya at nag-scan. Andaming new messages sa kanya from unknown numbers. At halos lahat sila, hindi man lang nababasa pa ni Sebastian. Like there are still some more that are coming in but they are just ignored by this boy.

I saw his most recent message. It was an unknown number. Pero ito lang ang may kapalitan ng text ni Sebastian among all the other numbers.

+639586355854:

Yes, sure, my love! I’ll watch your game.

Sebastian:

Be clingy to me the whole time. Be a bitch just like how you usually do. I know you like me.

+639586355854:

Ofc! Yes, yes! I’ll do anything for you, Sebastian hottie!

Umangat ang kilay ko. This message was yesterday morning. Bago pa kami tuluyang makarating ni Sebastian sa school.

Pagtingin ko kay Sebastian, nakabantay na rin pala ang mga mata nito sa akin. Nag-aabang na tila alam niyang may dapat siyang ipaliwanag sa nakikita ko ngayon sa kanyang message.

Ngumisi siya at tumingin sa malayo. Mabagal siyang tumango bago niya kinagat ang pang-ibabang labi.

“Don’t get jealous. I know what you are thinking, bunny. Pampaselos lang iyan kahapon.”

Mas lalong umangat ang kilay ko. I don’t get it.

“Is she the girl that I saw yesterday? Iyong nag-aalaga sa’yo kahapon?”

Nagsalubong ang mga kilay niya at wala sa sariling kinamot ang pisngi bago ako hinarap. May bahid ng inis sa kanyang mukha.

“Walang nag-alaga sa akin kahapon.”

“Really? I saw her taking care of you. Pinunasan ka pa nga sa mukha eh. And you held her waist like you are so in love with her. She took care of you very well, Seb.”

Those words came out naturally from my mouth. I don’t know why I even said those words. Maybe because I can still remember clearly how the two of them were acting clingy after the game.

Gumalaw ang panga niya kahit mariing nakatikom ang kanyang bibig. Ako nama’y pekeng nakangiti sa kanya. As if I am hiding what I felt yesterday. Dahil imbes na ako ang naroon kahapon ay ang babae niya ang nandoon. I exerted an effort for him ngunit iyon lang ang naabutan ko. I was dissapointed.

“Sorry.”

I just stared at him. Sobrang problemado na ngayon ng mukha niya na hinahanap ang mga mata ko. Pero walang emosyon lang akong nakatingin sa kanya. Like I am allowing him to explain his side. To defend himself. To justify what I saw yesterday. Makikinig naman ako sa kanya eh.

“Hindi na iyon mauulit. Ginamit ko lang ang babaeng iyon.”

“Why? For what?”

Bumulong-bulong ito ng mura bago muling hinanap ang mga mata ko. Ngayo’y nakatingin na ako sa harap. Kailan ba kami aandar?

“Bunny, look at me.”

Maingat na inabot ng kanyang daliri ang aking pisngi at mabagal akong pinaharap sa kanya. Punong puno ng pagsisisi ang kaniyang mga mata. Sobrang angas niya kanina noong kaharap pa si Dad, pero ngayon ay parang batang nanghihingi sa akin ng tulong. Na kapag hindi ko siya pinansin ay magagalit siya at magdadabog.

“I was wrong. Hindi ko dapat ginawa iyon. Gusto ko lang sana gumanti dahil nakita kitang hinalikan ng putang inang Johannes na iyon.”

Napakurap ako. Hindi rin nakaimik dahil gusto ko siyang depensahan ang sarili niya. I know that he’s mature enough to think of a good reason. A sensible reason of his most recent actions. And I deserve an explanation too, right? Bahagi rin ako nito lalo na’t nadismaya ako mula roon.

“Pasensiya na. Alam kong bata pa ako kaya ganito ako mag-isip. Pero pangako, I will never let you feel hurt again. Mamatay man ako.”

His dark pupils were full of determination. Like he is doing the most important pledge of his life. He is too serious for me to ignore those sincere words. Too convicted for me to disregard his strong emotion right now.

I nodded and licked my lower lip. Dumako ang mga mata niya roon bago umalon ang kanyang adam’s apple.

“I understand now, Seb. Do you really promise not to disappoint me again?”

Sunod sunod siyang tumango na para bang bata na nangangakong hindi na uulitin ang kasalanan. Pinigilan kong lumabas ang ngiti dahil sobrang cute niyang tignan. Ibang iba sa Sebastian noon na sobra akong sinupladuhan. Ngayon ay nasa akin na ang buo niyang atensyion. Wala akong kaagaw.

“Hindi ka na ba galit sa akin?” Hindi niya pa rin ako nilulubayan ng nagmamakaawa niyang mga mata.

“Nope. Bati na tayo, remember? Basta magpapakabait lang ang big boy na iyan.”

Inabot ko ang kanyang pisngi at hinimas iyon. Kitang kita ko kung paano namula ang kanyang tenga. Tisoy na tisoy talaga itong si Seb. Manang mana kay Dad.

Binalikan ko ang phone niya na hawak ko pa rin. He is still watching me.

“Go to my IG, bunny. Check the Dms.”

“Seb, let’s go to school na, please? I’ll do it while you’re driving us there.”

Sumunod naman siya at tumulak na kami. Seryosong seryoso siyang nagmamaneho habang paminsan minsa’y sumusulyap sa akin. Binuksan ko nga ang IG niya tulad ng gusto niyang mangyari. It was my first time to see his profile.

“Oh, wow. You have 200 thousand plus followers, Seb?! Is this for real?”

Namilog ang mga mata ko at nalaglag ang panga. Gosh, kailan pa siya naging sikat? Hindi ko alam na ganito pala siya ka-famous!

Hindi siya sumagot. Patingin-tingin lang din siya sa akin habant nasa high-way kami.

“Gosh, follower mo rin itong si Tatyana Chu? The famous asian model? Oh my gosh!”

Hindi ko na yata maisara ang aking mga bibig. Nasa sampu lang ang pictures doon ni Seb. Ang unang post niya ay picture niya sa beach na nakab-trunks lang at kita ang kanyang abs at masculine upper extremities. This was posted four years ago pa!

Meanwhile, his most recent post was six months ago. It was a picture of his newly bought basketball shoes. And the number of likes and comments was just overwhelming! Puro babae karamihan ang nag-iiwan doon ng comment at dagsa talaga sila.

“Are you done with the Dms, bunny?”

“Wait, bakit andami mong babaeng followers eh wala ka naman masyadong posts, Seb?”

Ngumisi siya habang titig na titig sa daan. “Maybe because of my thirst traps. I put it on my IG story.”

“What?! O-Oh my gosh?”

Para akong kinilabutan. Si Sebastian naman ay mabilis hinanap ang mga mata ko na tila gusto agad magpaliwanag.

“Minsan lang iyon, bunny. Kapag nasa Gym ako. Bibihira lang naman din iyon.”

Napalunok ako at pinindot ang story niya. Na para bang umaasa na makikita ko rin doon ang sinasabi niyang thirst trap. Pero wala.

Hindi ko alam kung malulungkot ako o magagalak. Malulungkot dahil ang iba lang ang nakakita niyon. O magagalak dahil hindi na nila nakikita iyon ngayon.

Bumuga ako ng hininga at nagtungo sa kanyang Dms. Puro mga lalaki lang ang nakikita kong kausap niya. Puro bro, tol, pare. At wala akong nakitang babae na kausap niya. Kaya naman nagtungo na ako sa susunod na app kahit hindi niya ako sinabihan na mangialam doon.

Telegram. Sobrang dami niyang ka-chat na babae. Pero lahat ng ito ay hindi niya rin nirereplyan. Nasi-seen niya lang ang ibang nag-aaya sa kanyang gumala o lumalandi sa kanya ngunit hindi niya nirereplyan.

Ang isang nireplyan niya lang ay iyong Eleona Gomez. Nakita ko na ito noon. At kung ano ung last conversation nila, iyon pa rin iyon hanggang ngayon. Nothing followed.

Pagkarating namin sa car park, muling kinalikot ni Sebastian ang phone ko na muntik ko nang makalimutang hawak niya. Binuksan niya ang camera niyon at itinapat sa kanyang mukha.

I watched him as he lifted his left biceps and flexed them. Seryoso niyang inilabas ang dila sa camera. Like he is seducing someone while showing his muscles at the same time. And then I heard a clicking sound from the camera.

Pinanood ko lang siyang tinignan ang nakuha niyang litrato at kinalikot mula ang phone ko. At nang ibalik niya sa akin, wallpaper ko na ang napaka-hot niyang picture na iyon.

Napalunok ako at naramdamang uminit ang pisngi ko. Hindi ako makatingin sa kanya ng diretso.

“Your turn, bunny. Take some cute selfie on my phone.”

Nang lingunin ko siya, seryosong seryosong nakaabang sa akin ang mga mata niya. At dahil hindi ako gumagalaw, kinuha na niya sa kamay ko ang kanyang phone.

“Alright, ako na kukuha. Iyong gaganahan ako kapag nakita ko sa screen.”

Binuksan niya ang camera niya at itinapat iyon sa akin. Hinayaan ko lang siya nang hinawakan ng isa niyang kamay ang aking panga at bahagyang pinisil iyon dahilan upang magmukhang isda ang mga labi ko. At nakita ko na lang ang mabilis na pag-flash ng camera at ang tunog ng pag-click.

“Fuck. Sarap.” Gigil niyang sambit habang titig na titig sa phone niya.

And then, I saw the picture that is now his wallpaper. Kitang kita ang maliit kong mukha, ang braso at kamay niya na parang inaabuso ako, habang background ko ang loob ng sasakyan niya.

“Seb, ano ba. Andami mong kalokohan.”

Parang nakalimutan na niya na may pasok pa kami. Mabilis niyang sinuksok sa kanyang bulsa ang kanyang phone, ako naman ay tinago ko agad ang akin sa bag. He unbuckled the seatbelt for me before he went outside.

Sabay kaming naglakad patungo sa building ko. Mayroon na ring mga estudyante sa car park. At ang iba’y napapatingin sa amin. Mostly the girls. Mula sa namamanghang mga mata kay Sebastian ay magiging mapanghusga iyon sa akin. Judge me all you want, girls. Sebastian will never lay his eyes on you. Bleh!

“Saan room mo?”

Nasa tabi ko pa rin siya hanggang sa makarating kami sa second floor ng building namin. Pinagtitinginan na siya ng ibang mga dumadaan. Maliban kasi sa takaw-atensiyon ang tangkad at laki ng katawan niya, sikat na rin siya dahil nga kilala ang mga varsity dito sa school.

“There, on that room, Seb. Iyong may lumabas na lalaki.”

Tumango siya at nakatingin pa rin sa akin.

“Alis ka na. May pasok ka pa diba?” Taboy ko sa kanya.

“Mamaya pa. Thirty minutes pa. I’ll text you later so I’ll accompany you with your lunch. Pasok ka na roon.”

Tumango ako at ngumiti. Kinindatan niya ako bago siya pumamulsa at hinintay ako tumalikod.

Uminit ang pisngi ko nang lumakad ako papasok sa room. Hindi ko na siya nilingon.

Gosh, what is this? May mga paru-parong lumilipad sa tiyan ko. Siguro ay excited lang ako pumasok ngayon. Yeah, definitely because of that.

CHAPTER 12

“Wow, blooming! Porke’t natuto nang magwalwal gumanda na agad?” Bungad ni Wendy nang maupo ako sa tabi niya.

Wala pa ang prof namin kaya nagkuwentuhan muna kami.

“Sayang wala ako kagabi. Pinilit kasi ako nila Mom sumama eh. Birthday party ng business partner nila kaya kailangan niyang sumipsip.”

Kagat-labi siyang humagikhik. Loko-loko talaga.

“Anyway, naka move on ka na ba, girl? The last time we saw each other eh luhaan ka pa.”

Tumawa ako. Wendy noticed that I am not in the same mood anymore. She’s being playful again maybe to lift my mood up. Lakas talaga makiramdam nitong babaeng ito.

“Siguro iniyak mo lahat kagabi, ano? Hindi ka naman siguro nagwala roon, girl?”

“Of course not! I did not drink even a tiny drop of that whiskey, Wends. Sila lang dalawa.”

“Oh? Anggaling naman pala. Naka move on agad ng walang alak? So powerful mo naman, girl!”

“Shut it, Wends. You know that I don’t drink. Nahila lang talaga ako ng makulit na si Sky.”

“Kinaladkad kamo. Kaladkaren ang isang iyon eh. Anyway, sasabay pala sa’tin mamaya sila Skylar at Yael mag lunch, girl. Buti nalang talaga nagtatama mga free time natin. Kaloka!”

We stayed inside the room for one and a half hour. Tutok na tutok ako sa pakikinig at sobrang gaan na ng pakiramdam ko. Like this feeling is so new and unfamiliar, and yet I very excited to just go with the flow and live the moment. Maybe because I have finally moved on from Johannes and Carl Rivatore. The brothers who became my nightmare these past few days.

After that class, may isa pa kaming klase na pinasukan. A minor one. Nagkaroon kami ng surprise quiz. Talagang nasurprise kami. But the good thing is it was just short and easy. Nasagutan ko ang ten items na quiz. Parang motivated talaga ako ngayong araw. I feel so happy, peaceful, and secured. Just like how certain I am that I will secure a perfect score on that quiz.

Past twelve na nang makalabas kami ni Wendy. Nakatanggap ako ng text mula kay Sebastian at binasa iyon. The message was twenty minutes ago.

Sebastian:

Sa caf nalang tayo magkita. Palabas na ako ng room. See you, baby ;)

Me:

Okay, Seb. See you.

Sabay kaming nagtungo sa canteen dahil nandoon na pala sina Sky at Yael kanina pa. Nag-uusap sila nang lumapit kami sa table at naupo sa four seater table. Tumabi si Wendy kay Skylar, ako naman kay Yael. Saglit kong inikot ang mga mata upang hanapin si Sebastian. Pero wala pa rin siya sa paligid.

“Gagi, ngarag na ngarag ako! May pasok pa pala today, nakalimutan ko kagabi, bwiset!” Napapahawak pa si Skylar sa sentido. Halatang may hang-over pa.

“Walwal to the max ba kagabi, sissy? Binantayan niyo naman siguro itong sweet girl naten?” Tukoy sa akin ni Wendy.

“Aba, siyempre po. Pero sweet sweetan talaga atake niyan ni Jamaiah. Siya lang di uminom pero siya pa unang gustong umuwi. Ganda diba?”

Natawa ako. Si Yael ay nakikinig lang sa amin at ngumingiti-ngiti.

“Oh, saan na pagkain natin? Akala ko ba libre mo, Sky?” si Wendy.

“Wait lang, sis. Najijilo pa ako ng slight. Yael, ikaw nalang bumili roon, please.” Inabot nito ang isang libong papel kay Yael na bahagyang ngumisi.

“Your treat?”

“Oo. Papakainin kita ngayon. Pero dapat next time pakainin mo rin ako ha. Pero nota mo gamit.”

Tinampal ni Wendy ang bibig ni Sky. May kalakasan kasi ang boses ni Sky at napapatingin na rin sa amin ang ibang katabi namin sa table. Malayo-layo naman pero takaw-atensiyon talaga kami.

Chikahan lang kami hanggang sa makabalik si Israel. Binaba nito ang tray na may apat na bento box, apat na fruit tea na iba-iba ang flavor, at mayroon pang mga Siomai.

“Wow ah, talagang sinulit mo Yael ah,” bulalas ni Sky.

Tatawa-tawa lang si Yael na malinis na itinabi ang tray at nilagyan kami sa aming harap ng mga pagkain. Pero bago pa kami magsimulang kumain ay may malaking bulto ng lalaki ang humarang sa aking gilid.

“Yo, can I join you?”

Si Sebastian ang dumating. Nakalimutan kong sabay nga pala kami magla-lunch. May dala siyang plastic ng Boba milk tea sa isang kamay at isang box naman ng Krispy Kreme donut sa kabila.

Namilog ang mga mata ni Sky na sobrang natulala. Si Wendy naman ay namula ang pisngi at tipid lang na ngumiti. Samantalang si Yael, normal lang. Parang wala siyang pake. Tinanguan niya pa nga si Sebastian nang kumuha ito ng isang bakanteng upuan sa katabi naming table at umupo sa tabi ko.

“Sorry, natagalan ako. Here, your favorite.”

Kahit halatang napagod pa si Sebastian sa pagbili ay ako ang una niyang inasikaso. Kaya naman habang tinutusok niya ng straw ang Boba ay kinuha ko ang aking panyo sa bulsa. Pinunasan ko ang noo niya at ang pisngi. Pumikit siya nang isunod ko ang kanyang mata at ilong.

“Fuck, ang init sa labas.” bulalas niya na parang mga tropa niya lang ang kasama niya ngayon sa table.

Si Skylar, hindi pa rin nagsasalita habang palipat-lipat ang tingin sa akin at kay Seb. Si Wendy naman ay kumakain na at naging komportable na ulit.

“Sup, bro. You’re friends with this girl?” Cool na tanong ni Sebastian kay Yael. Tungkol sa akin.

“Yup. I’m Yael, bro. Nice to meet you.”

Nilahad ni Yael ang kanyang kamao.

“Sebastian, pare.”

I watched them as they did a fist bomb mid-air. Ambilis nilang magkasundo. Parehong walang arte sa katawan at palakaibigan lang na nakikipag-kapwa. Para bang wala silang paki-alam kahit hindi nila lubos na kilala ang isa’t isa.

“Seb, meet my other friends. Uhm, this is Skylar,” lahad ko kay Skylar na kumaway ng maliit at namula ang mga pisngi.

Tumagal ang titig doon ni Sebastian at saglit pang nangunot ang noo. Mahina kong kinurot ang braso niya dahil baka matakot niya si Sky. Kalaunan ay lumuwag din ang ngiti niya.

“Yo, ’sup!” Sabay tango ni Seb na para bang kasing angas niya lang ang kausap niya.

“And this is Wendy. For sure you know her naman.”

Tumango lang si Seb at bumalik sa pag-aasikaso sa akin.

“And guys, this is Sebastian. My younger brother.”

Tumango lang sila at hindi na nagsalita.Sobrang tahimik namin. Ibang iba kanina noong wala pa si Sebastian.

Sina Yael at Sebastian lang ang nag-uusap. At parehong tumatawa kapag tila nagkakasundo sa bagong labas na sapatos na siyang kanilang topic. The three of us girls have no idea what they are talking about. Next time, iiwasan ko nang nandito si Seb habang kasama ko ang mga kaibigan ko. It really feels different.

“Tikman mo itong isa. Paborito mo itong strawberry, right?”

Sinubo niya sa akin iyon. He wiped the sides of my lips using his thumb, and then he sucked the icing that went on his fingertips. He winked at me. Napayuko ako dahil muntik nang mamula ang pisngi ko. Gosh…

“Tamis pala nito. Uminom ka ng maraming tubig pagtapos nito, okay?” He said.

I nodded and sipped on my Boba.

Nasa thirty minutes mahigit din kaming kumain. Sebastian shared the donuts with them. I am glad that Sebastian is treating my friends in a good way. Ibang iba sa kung paano niya i-trato ang mga kasamahan niya sa basketball na binubugbog niya. Gosh, naalala ko na naman tuloy.

“Uhm, kita nalang tayo ulit tomorrow, girls!” Si Skylar, nagpaalma na dahil may klase pa siya.

“Sige, mamaya sabay tayo, girl. May chika ako sa’yo.” Si Wendy at makahulugang kinindatan si Skylar.

“Sure, sissy. Mag-aaral muna ako para dagdag ganda points!” Kinindatan niya ako at tumayo na sa table.

Si Yael naman ay tinanguan lang ito.

“Uhm, Sebastian, thanks sa donut ha. Nice to meet you again. And Jams, dito na muna ako. Until next walwal, orayt?” “ Ani Skylar at kumaway ng maliit bago tuluyang umalis sa caf.

Pag-alis ni Skylar ay kunot-noo akong tinitigan ni Sebastian.

“Walwal? What’s that?”

“Ah, wala. Ang ibig niyang sabihin, gala.”

I can’t tell Sebastian that I went to the bar again. Kung sa pagboboyfriend nga ay binabantayan ako nina Mom, sa pagpunta pa kaya sa mga night clubs? Nadala lang naman ako ng bugso ng damdamin noon kaya ako sumama. I already promised myself to not go there ever again. Baka makita ko lang din ulit si Carl Rivatore na lagi yatang laman ng mga clubs. Ew.

Matapos ang lunch, nagpaalam na rin si Yael umalis. May klase pa rin daw. Si Wendy naman ay kasabay ko nang papasok sa next subject namin. Sebastian was still with us was we walked towards our building. I’m just glad that Wendy doesn’t find him creepy or annoying. Hindi niya rin naman napapansin dahil sa akin lang dumidikit si Sebastian.

“Kita tayo mamayang uwian. Sa akin ka na lagi sasabay pa-uwi. I already told Mang Selmo.”

Nasa labas pa ako ng room dahil nandito pa si Sebastian. Si Wendy ay pumasok na sa loob.

“What? Paano kapag maaga akong umuwi? Hihintayin pa kita?”

“Hindi mangyayari iyon. I know your schedule.”

Nangunot ang noo ko. “What? Saan mo nakuha schedule ko?”

“On your phone, earlier. Nakita ko ang schedule mo sa student account mo sa website. Palaging mauuna ako sa’yong madidismiss. Minsan ay sabay ang oras ng uwian natin.”

Nalaglag ang panga ko. Ambilis talaga ng kamay niya! Kaya pala kung saan saan siya nakakarating kanina sa cellphone ko. May kinakabisado na pala.

“Pasok ka na. Mauuna akong madismiss ngayon. Hintayin kita.”

Tumango ako at napatingin sa tabi namin dahil may dalawang babaeng nakatingin sa amin. Nagbubulunga. For sure, they are talking about Sebastian right now. Anlilikot ng mga mata pagdating sa mga buff college boys. Kaloka.

“Walang kiss?”

Tumaas ang kilay ko nang akmang tatalikod nang magsalita siya.

“Seb, are you sure? That’s too much,” reklamo ko.

Sumimangot siya. Pero halatang sinasadya niya iyon.

“Isa lang. Dito.” Sabay turo niya sa kaliwang pisngi.

Bumuga ako ng hininga at lumapit. Tumingin-tingin muna ako sa paligid dahil baka makakita. Ang awkward naman kung makita nila na hinahalikan ko ang bunso kong kapatid na malaki na. Baka sabihin ang oa namin. But most of them don’t know that he’s my brother afterall. Hindi rin naman kasi kami magkamukha.

Yumuko siya ng bahagya at binigyan ko siya ng isang halik sa pisngi. It was a moist and tender kiss.

“Yown. Sarap ah…” Aniya at umayos ng tayo.

Kinindatan niya ako at bigla akong napatingin sa paligid kung may nakakita ba niyon. Naramdaman kong namula ang mga pisngi ko kaya bago pa may makapansin sa amin ay pumasok na ako agad sa room.

“Girl, sabi ko, kung nalaman na ba ng Mom and Dad mo na nakipagrelasyon ka kay Johannes?”

Naglalakad na kami patungong carpark ni Wendy. Sabi niya ay naroroon na raw sina Skylar at Yael. At may pupuntahan daw kaming bagong bukas na restaurant sa Ayala. But I already declined dahil sabay kami ni Sebastian uuwi. At paniguradong kanina pa iyon naghihintay dito.

“Hindi nila alam, Wends. I kept it as a secret. Tsaka tapos na ’yon kaya kakalimutan ko na.”

“Yun oh, round two ng walwalan!” Bulalas ni Skylar nang makita silang nakatayo na sa gilid ng Ford ni Yael.

“Baliw, di sasama ang lola mo. May date yata.” Natatawang biro ni Wendy.

Natahimik naman ako roon. The three of them seemed to laugh at Wendy’s joke.

“Paano ka namin mapipilit, girl? Help us, please.” si Sky.

“Uhm, uuwi na kasi ako. Bawal kasi ako sa galaan eh.”

“What? E diba kagabi deadma ka lang naman? Wala ka pa ngang curfew eh. Kaloka ka talaga.”

Nagkatinginan kami ni Wendy. Maging siya ay tila naghihintay ng aking paliwanag.

“It’s because Sebastian was not around yesterday. Hindi niya alam na nag-bar tayo. Tumakas lang ako, Sky.”

Ngumuso si Sky at tumango-tango. “Got it, sissy. Pero kasi this time, hindi naman tayo magwawalwal for real eh. Kain lang. Resto ito, girl. Walang alak doon.”

Tumango si Wendy. At para akong nakumbinsi. Oo nga naman, kakain lang naman kami. Isa pa, I want to enjoy my college life with these new friends that I found. Third year na ako pero halos wala pa akong experience sa night light. Until the last time we went to Xylo.

“Payag ka na, please?” Pangungulit ni Wendy at hinawakan pa ang kamay ko.

Nag-isip ako saglit at nakangiting tumango.

“Okay. I’ll just text Sebastian not to wait for me any longer.”

“Yes! Joke lang ung walang alak, girl. Magwawalwal talaga tayo!” si Sky.

“Gaga! Hindi, Jammy. Baliw talaga itong si Sky. Chikahan lang talaga tayo roon.”

Si Yael ay kanina pa nakikinig sa amin. Na para bang hinahayaan lang kaming magdesisyon. I caught him staring at me when I turned to him. I smiled at him and started typing on my phone.

Me:

Seb, you can go home now. Gagala muna ako with friends. Ingat sa pag-uwi!

Nang mai-type ko iyon ay sumakay na sina Wendy at Sky sa Ford. Ako naman ay nilapitan ni Yael.

“Hey, you can go home if your brother wants you home already,” sabi ni Yael.

Umiling ako. “I want to have fun tonight, Yael. Thank you for your concern.”

“I know, Jamaiah. Pero hindi ba magagalit ang kapatid mo? Hindi pa yata nagrereply sa paalam mo.”

Biglang tumunog ang phone ko at bumukas iyon. Nakita ko tuloy ang wallpaper ko. At nang tingalain ko si Yael ay nakatingin din siya roon. Oh my gosh, nakita niya si Sebastian.

Nagreply na si Sebastian. Pero bago ko pa iyon mabasa ay may mabilis at maingay na pagliko ng gulong ang tumigil sa aming tabi. Ang raptor ni Sebastian. Pinanood namin ang pagbaba niya roon habang magkadugtong ang mga kilay na lumapit sa puwesto namin ni Yael.

“Why are you not answering my calls, bunny? Pasok na.”

Nahihiya kong tiningala si Yael. Tumango siya sa akin. But I just can’t go home just that! Nakapagsabi na ako kina Wendy at Sky na sasama ako!

“Sup, bro. I’m gonna take my girl home.” ani Seb.

Maangas lang na tumango si Yael. “No problem, bro. Take her home safely.”

Magrereklamo pa sana ako ngunit nakapameywang na sa akin si Sebastian habang ang mga mata’y direktang inuutusan ako. Those commanding eyes were so strong that I just can’t ignore them. Parang kapag hindi ako sumunod ngayon ay hindi niya rin hahayaan si Yael na makasakay sa kotse nito para hindi kami maipagmaneho.

“Uhm Yael, I’m sorry,” nahihiya kong paumanhin. Wala na akong laban nito kay Seb eh. Galit na naman kasi siya.

“I understand. The girls will also understand. Good night, Jamaiah.”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi bago tuluyang pumasok sa passenger seat. Akala ko ay susunod agad si Sebastian pero nanatili pa siya sa labas na kausap si Yael.

Parehong matapang ang kanilang mga mata. Mayroong sinasabi si Sebastian. Si Yael ay tumatango at nagsasalita rin. They are both dominant men having a man to man talk. Like they are talking about something that even if I am eavesdropping, I’ll never be able to understand the context of what they are discussing.

Kalaunan ay umikot na si Seb at pumasok. Sa labas ay nakita kong pumasok na rin si Yael sa kanyang sasakyan. Bumusina ang sasakyan ni Yael bago ito naunang umalis. Doon lang pinaandar ni Sebastian ang sasakyan at sobrang higpit ngayon ng kapit niya sa steering wheel.

Nang nasa high-way na kami, doon lang ako umimik. Hindi na naman kasi siya nagsasalita.

“Seb, are mad? Hindi naman na ako sumama sa kanila, diba?”

Hindi siya sumagot. Mariin lang na nakatikom ang kanyang bibig habang gumagalaw ang panga.

“Seb, please talk to me. Let’s talk about this.”

“’Wag ka na ulit lalapit sa lalaking iyon, bunny.”

“Who? Kay Yael ba?”

Hindi ulit siya sumagot. Unti-unti na ring lumuluwag ang kaniyang hawak sa steering wheel. Bumubulong-bulong na siya ng kung ano habang tutok sa pagmamaneho.

“Seb, please talk to me. Huwag mong idaan sa init ng ulo.”

“May gusto sa’yo ’yon. Nagmamanman lang. Tang ina, buti nalang nabantayan ko na un kanina simula nung lunch eh. Galing din ng gago.”

“What? May gusto sa akin si Yael? Sebastian, you are being rude now. Mabait lang si Yael.”

“Oo mabait. Para makuha loob mo. Nanghahamon amputa…”

Pilit kong hinahanap ang mga salitang kauganay sa mga sinasabi niya. Hindi niya kasi sinasabi ng buo. Para tuloy akong tanga na nagpa-puzzle nito sa isip ko.

“Asa pa siya. Ulol.“bulong bulong niya pa sa hangin na nakakarating pa sa akin.

Malambing kong inabot ang braso niya at hinimas iyon. Hindi ako tumigil sa paghaplos sa braso niya hanggang sa makarating kami sa bahay. Naramdaman ko namang kumakalma na siya.

Habang nakahinto ang kanyang sasakyan, inabot niya ang kanyang itim na bag sa backseat. Mayroong nagkalat na mga papel doon na tila nalimutan niyang nakapatong kanina pa sa kanyang backpack.

“Shit. Damn…” inis niyang mura.

Tinulungan ko siyang damputin ang mga iyon. Puro puting papel na mga resulta yata ng medical tests. Mabilis na kinuha ni Sebastian iyon sa kamay ko kaya hindi ko na nagawang basahin.

“What are those, Seb?”

Kinuha niya sa kamay ko ang papel at mabilis iyong tinago sa bag.

“It’s nothing. Baka nasama lang to sa mga papel na binigay sa akin ni Dad sa library.”

I slowly nodded.

Muling gumalaw ang panga niya. Ngunit kung kanina’y may bahid iyon ng galit at inis kay Israel, ngayon ay tila naging kalmado siya at maingat. Nakaabang lang ako sa kanya.

“This is nothing. Just old papers. Tara, ipapasok na kita.”

He unbuckled my seatbelt at lumabas na nga kami.

“Let’s go?”

Tumango ako at hinawakan niya ang kamay ko. Sabay kaming pumasok at nag-dinner kasama sina Mom at Dad. Ngunit kahit puno ng pag-uusap tungkol sa magiging bakasyon pa rin namin Sa Boracay ang laman ng hapunan, umiikot sa isip ko ang nabasang papel. At parang naglilihim si Sebastian.

“Okay ka lang ba? Nagtatampo?” Malambing na tanong ni Sebastian habang nakaupo sa dulo ng aking kama.

Nakasandal ang magkabilaan niyang kamay sa kanyang likuran, magkaparte ang mga hita, habang pinapanood akong naglalagay ng kung ano-ano sa aking mukha.

Pinapagulong ko nalang ang jade roller sa aking mga pisngi at pagtapos nito ay matutulog na ako. I am now on my pajamas while Sebastian is wearing his new clean sando and boxer shorts. Dahil nakabukaka siya ay kitang kita ko ang malaking umbok sa pagitan niyon. Mabilis akong nag-iwas ng tingin at napalunok.

Oh my goodness. Bakit ba nagiging sensitive at conscious na ako kay Seb? Kanina pa noong hinalikan ko siya sa pisngi sa tapat ng classroom. Hindi tuloy ako mapalagay.

“You done? Tara, tulog na tayo?”

Napabuga ako ng hangin. Kanina palang sa dining, bumubulong bulong na ito na makikitulog sa kwarto ko. At dahil nga parang lumilipad ang isip ko kanina, aba, napapayag niya ako.

“Come here. Cuddle tayo…?” malambing niyang pang sabi at tinapik ang malambot kong kama.

Tumayo ako at lumapit kay Sebastian. Kitang kita ko ang pamumunghay ng mga mata niya habang salit-salitang tinitignan ang aking leeg, ang aking mukha, pababa sa aking mga hita. Saglit na tumatagal ang kanyang paninitig sa aking dibdib. I am not wearing a bra again. Masarap kasi ang tulog ko kapag nakakahinga ang aking mga dibdib.

Hinawakan niya ang magkabilaang beywang ko at parang batang yumakap doon. Sobrang higpit. Sinubsob niya ang mukha sa aking tiyan. May binubulong-bulong siya doon ngunit hindi ko maintindihan. Nararamdaman ko lang ang pagvibrate ng kanyang bibig na nakadikit sa aking tiyan.

“May problema ka ba, hmm?” Tanong niya at tiningala ako.

Nakayuko lang akong nakatingin sa kanya. Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko habang pinagmamasdan ang gwapo at namumunghay na mukha ni Sebastian. Bakit ganito? I can’t understant the sudden emotion that is starting to draw in me.

“Galit ka ba? Sorry na agad. Sa school ba iyan?”

Inosente lang siyang nagtatanong. Nakatingala. Naglalambing. Kusang kumilos ang mga kamay ko at sinuklay ang kanyang buhok. Napapikit siya at tila nagustuhan ang malambing kong paglamukos ng kanyang buhok.

“Ano ang iniisip mo?”

Naroon pa rin ang malumanay niyang boses. Na sa akin niya lang ipinapakita. Dahil sa ibang tao, maangas siya at nakakaintimidate. Kahit nga kila Mom at Dad, pasaway siya at makulit na binata. Pero sa akin, para siyang isang batang napakalambing. Naghahanap ng kalinga at pagmamahal.

Pumikit ako dahil naguguluhan. Why am I feeling this to my own brother. Why… do I find him so good for me.

Bigla siyang tumayo at muli na naman akong kinarga. Bridal Style. Maingat niya akong inilapag sa kama at pinanood ko siyang ni-lock ang pinto at pinatay ang switch ng lights. Bumalik siya sa tapat ko at binuksan ang aking bedside lamp. Tumabi siya sa akin at walang hirap akong niyakap. Ang mukha ko ay siniksik niya sa kanyang dibdib. Ang mga binti niya ay nakatanday sa akin.

“Seb, I can’t understand…” bulong ko, punong puno ng kalituhan.

“What is it?” He hummed. “Hmm? Tell me what is it, bunny.”

Nakapulupot sa katawan ko ang isa niyang braso, habang ang isa ay pinaglalaruan naman ngayon ang aking buhok. Pinapakiramdaman ang dulas at lambot nito sa kanyang mahahabang daliri.

“You… Seb, why…”

“Why, what? Sabihin mo ang bumabagabag sa’yo. Sasagutin ko.”

Umiling ako. He can’t answer this. Baka kahit siya ay malito kapag sinabi ko kung ano ngayon ang nararamdaman ko. This is too sudden and very unexpected. Parang may nadagdag na emosyon akong nararamdaman para kay Sebastian. Oh gosh, ano ito? Please, ayaw ko nito. I hope this emotion will go away the moment that I wake up tomorrow. Please, go away.

“Seb, why are you being so touchy nowadays?”

I heard him chuckled. Na para bang hindi man lang siya naaapektuhan sa pagiging masyadong malapit niya sa akin sa mga nakalipas na araw. This is not how you treat your siblings, Seb. You are going too far and I am late to realize it! And right now, I am getting conscious about this too.

“Bakit, ayaw mo ba?”

Parang bata lang siya kung mamilosopo. Paano ko ba ito ipaparating sa kanya? Kahit ako ay nalilit kung ano ba ang sasabihin ko.

“You… acting like a man always looking after his girlfriend…”

Pinatakan niya ng halik ang aking noo.

“Nararamdaman mo na rin ba?”

Bigla niyang tanong na mas nagpakabog ng dibdib ko. Naramdaman ko na mas humigpit ang yakap niya. At sa bandang tiyan ko, nararamdaman ko na rin ang matigas at malaking bagay na nagmumula sa kanyang shorts. At lalo akong naguluhan nang imbes na mailang at mandiri, uminit ang mga pisngi ko at hinayaan iyon na nakadikit sa akin.

“Bumuwelo lang ako. Kapag handa na ang lahat, di na ’ko magtitimpi tulad nito.”

Umiling iling ako. Hindi ko siya maintindihan. Wala akong ideya sa kung ano ang sinasabi niya.

“Sa ngayon, ipaparamdam ko muna sa’yo.”

“Seb, please, I don’t understand this…”

“Shh…”

Pinatingala niya ako sa kanya at masikap na inalis ang mga hibla ng buhok na tumatakip sa mukha ko. Pinagmasdan niya ang bawat parte ng maliit kong mukha habang hinahaplos niya ang aking buhok.

“Sobrang ganda mo.”

Kumabog nang napakalakas ang puso ko. Pumintig nang sobrang bilis na ngayon ko lang naranasan sa buong buhay ko.

“At alam mo ba kung bakit baliw na baliw ako sa’yo, hmm?” Tuloy niya pa. Seryosong seryoso an mga mata. Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Gigil na gigil. Punong puno ng pagpipigl.

“Hmm. Nakakagigil ka. Hindi mo lang alam.”

Pumikit ako nang patakan niya ng halik ang aking kaliwang mata. At nasundan iyon ng paghalik niya sa kanan. At ang pinakahuli niyang hinalikan ay ang maliit na tungki ng ilong ko.

“Tulog ka na. Ako bahala sa ’yo. Ako bahala sa ’tin.”

Pumukit ako at sinamyo ang mabangong amoy ni Seb. Naghu-hum na naman siya ng kanta at tila hinehele ako. At habang tumatagal ay naalala ko ba kung ano ang kantang iyon nang kantahin na niya mismo nang mabagal at puno ng lambing ang lyrics. Ang kaparehong kanta na pinapatugtog niya sa kanyang sasakyan.

’“Yung larawan mo tumatakbo hanggang sa panaginip…Alaala na naglalaro sa malikot na isip. May ibang nasa harap na… ba’t ikaw ang madalas naaalala ’pag wasak na ’ko puwede ba’ng sa ’kin ka na lang, ma?”

CHAPTER 13

Masarap ang buong tulog ko nang ako’y magising kinabukasan. My body felt secured and comfortable with Sebastian’s warm and buff body hugging me the whole night until I felt asleep. Even until now that my eyes are still half-closed, I can feel his body heat wrapping my whole petite body. 

Hindi ko na namalayan na nakayakap pala ako sa kanyang dibdib. At ang isa ko namang binti ay nakapulupot din sa kanyang malalaking hita. Nakasubsob ang mukha ko sa mabuhok niyang kili-kili at komportableng doon humuhugot ng hangin.

“Morning, bunny.” Maaligasgas na sambit ni Sebastian.

Mabagal ko siyang tiningala at nakitang gising na gising na siya. Nakaunan ang kabila niyang braso sa kanyang ulo at ang isa naman ay aking ginawang unan.

Kumurap-kurap ako. Anong oras na ba? Pero dahil nakakaramdam pa rin ng antok ay bumalik ako sa pagkakasubsob. Mas inilubog ko pa ang mukha sa kili-kili ni Sebastian. Sobrang bango kasi. Amoy ng natural niyang singaw panlalaki at ang kaniyang nakakaakit na deo.

“Bango ba?”

Tumango-tango ako at napahagikhik. Gosh, ambango naman kasi talaga. At siya ang unang lalaki na naamoy ko ang kili-kili. Before, I was hesistant to even get near to Sebastian whenever he is fresh from playing basketball. Sumisingaw kasi ang amoy pawis. But during the night when he came home drunk and forced me to smell his armpit, doon ko lang napatunayan na mabango talaga siya. Inunahan ko lang masyado ng panghuhusga dahil akala ko’y lahat ng lalaking pawisan ay mababaho.

“Sige lang, bunny. Amuyin mo pa. Wala kang kaagaw. Sa ’yo lang iyan…” I heard him chuckled.

Umisang singhot pa ako. The manly smell is just so addicting. Marami na kayang nakaamoy nito? His girls? Pinapaamoy din kaya ni Seb ito sa kanila?

Nagkaroon tuloy ako ng dahilan para tingalain siya ulit. Nakatitig lang siya sa kisame habang gumagalaw-galaw ang kaniyang mga labi. Parang may sinasabi sa hangin.

“Seb, are you also like this to them?”

Mula sa kisame, bumaba ang tingin niya sa akin. Kinuha niya muli ang hibla ng buhok na tumatakip sa mata ko at nilagay iyon sa likod ng aking tenga. Nakakunot ang noo niya dahil wala siyang ideya sa sinasabi ko.

“Anong like this, hmm?”

“Kayakap mo ba matulog mga babae mo? And do they sniff on your armpit too just like this?”

Ipinakita ko sa kanya ang paglapit ng aking ilong sa kanyang kili-kili. Nangunot ang noo niya at kalauna’y ngumisi.

“Why did you ask, hmm?”

Umikot ang mga mata ko. It was my body who did it on its own. Parang kusang naging response iyon ng aking katawan. Gosh, why am I reacting like this?

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at ngumisi.

“Tell me you’re jealous first. And then I’ll answer it.”

Umarko ang isang kilay ko at kitang kita ko ang pag-angat ng gilid ng kanyang labi. But he was too fast to control it. Ambilis niyang magpalit ng facial expression. Sumeryoso siya ulit at ngayo’y titig na titig sa mukha ko na para bang hinahanapan iyon ng kung anong emosyon. Tila inuusisa ang bagong gising kong mukha.

“Just answer it, Seb.”

Bumaba ang kabilang braso niya upang gawin iyong panyakap sa aking katawan. His fingers are now drawing some small circles on my lower back. I felt like this is how he releases his affection. Parang batang nagpapa-cute at naglalambing.

“No, bunny.” Pabulong niyang sambit at tumama pa ang mainit niyang hinga sa mukha ko.

And gosh, walang amoy ang hininga niya. Hindi pa kami bumabangon at nagsisipilyo pero parang hindi na niya kailangan iyon. He can go straight out of his bed right away. Wala bang parte ng katawan nito ni Sebastian ang mabaho? I felt insecure by his cleanliness. Mas malinis pa yata siya sa akin!

“Do you think I will believe on that, Seb? Sa dami mong naging babae?”

Namunghay ang mga mata niya. Dumaan doon ang sakit at pagsisisi. Hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin niyon. Wala naman din kasi akong paki-alam kung marami na nga siyang tinrato nang ganito. I don’t care. And never I will care. Duh!

“I know that you won’t believe me that much. Pero nagsasabi ako ng totoo. Mamatay man ako ngayon.”

Umikot ang mga mata ko at niluwagan ko ang yakap ko sa kanyang dibdib. At nagulat ako nang nagmamadali niyang kinuha ang braso kong iyon at ibinalik sa pagkakayakap sa kanya.

“Tang ina. Sorry! Sorry na agad. Pwede bang iba nalang pag-usapan natin, hmm? Nagtatampo ka eh.”

“Hindi ako nagtatampo, Seb. I’m just asking you a basic question.”

Umiling-iling siya at mas isiniksik ako sa katawan niya. Sobrang higpit ng yakap niya na para bang hindi niya ako papakawalan ngayon. Nararamdaman ko na naman ngayon sa aking hita ang malaking umbok sa boxer shorts ni Seb. Medyo matigas iyon dahil bagong gising pa lang siya ngunit hindi iyon ang naging concern ko.

“Sabi na eh. Iba nalang, please? Huwag na tungkol sa babae dahil wala naman ako ibang babae.”

“Shut up, Seb.”

“Tskk. Tang ina.” Mariing mura niya sa sarili at alam kong hindi para sa akin iyon. Para bang galit na galit siya sa sarili at naiinis.

“I won’t lie to you. Never I will ever answer you with a lie, bunny. Hindi talaga. Kumakantot lang ako pero hindi ako nagtatagal sa kwar—”

“Shut up!” Tumaas ang boses ko sa galit.

Bigla kong naimagine ang hubad niyang katawan, nasa iisang kwarto kasama ang kaniyang mga naging babae. Parang uminit ang magkabilaan kong pisngi sa galit. Gumalaw-galaw ang mga bagang ko at pumikit ako upang alisin ang aking naiisip.

Gosh, why am I even getting mad? Maybe because he’s my brother and I find his sexual experience disturbing? I don’t know!

“Sorry na ulit. Shh… ’Di ba sabi ko hindi ako magsisinungaling sa’yo? Iyon naman ang totoong nangyari, bunny. I never loved them. At hindi na iyon mauulit kasi andito ka na.”

Punong puno ng pagsisisi ang kanyang boses. Pero hindi iyon sapat para abutin ang init ng ulo ko at pahupain iyon. Nanatili akong nakapikit at hindi gumagalaw sa kanyang bisig. Kaya lalo niya pang hinigpitan ang yakap sa akin upang mas maramdaman ako.

“Baby, sorry na.”

“Move away, Seb. babangon na ako.”

Para siyang batang sinubsob ang mukha sa tuktok ng ulo ko at umiling-iling doon.

“No. Mag-usap muna tayo. Ayaw ko ng ganito. Tang ina.”

“Papasok pa ako, Seb. Bitiwan mo na ako dahil ayaw kong ma-late.”

Naririnig ko pa ang malulutong niyang mura sa hangin. Bumubulong-bulong siya ng kung ano at hindi pa talaga ako pinakawalan. Hanggang sa unti-unti kong naramdaman ang pagluwag ng yakap niya sa akin.

Walang tingin-tingin kong itinulak ang mabigat niyang braso at tuluyang bumangon sa kama. Dire-diretso akong nagtungo sa aking banyo upang makaligo na. Hindi ko alam kung anong oras na. I’m not even sure if we are already getting late for school. Dire-diretso lang ang kilos ng katawan ko na para bang iyon ang nagdedesisyon at hindi ang blangko kong isip.

Habang nagbababad ako sa aking bathtub, pinaglalaruan ko ang malalaking bula at nagpapalobo ako sa aking kamay. Before, I am very childish whenever I am playing with my soap bubbles. But right now, I don’t feel giddy or excited. I felt like something is bothering me and I know what exactly it is. Hindi ko lang kayang tanggapin dahil hindi ko rin alam kung bakit nakakaramdam ako ng selos sa mga naging babae ni Sebastian.

Ano ba itong nararamdaman ko? The moment that this added emotion that I have for Sebastian started to resonate with my thoughts since last night, it never left and continued to disturb me even until this morning. Akala ko ay mawawala agad iyon kapag naitulog ko. Pero ngayong nakapagpahinga nang maayos, lumala pa ito!

I am wearing an above the knee white skirt and a pink hoodie top. Suot ko ang knee-high na medyas na mas nagdepina sa aking maliit ngunit napakaputing legs. Paglabas ko kanina sa banyo, wala na si Sebastian. At ang kama ko ay nasa maayos na rin na pagkakatupi. Sebastian tidied them up but still, I’m a bit mad at him. Kahit na maging ang mga nagulo kong beauty products sa aking vanity mirror na nakita kong nakasalansan na rin ng maayos, my mind is telling me to discredit his small act of kindness this time.

Bad mood ako ngayon. And I am too late to realize that I should have been gone to my Endo since last weekend pa. Huwebes na ngayon at sobra na yata akong naabutan ng due date sa pag-intake ko ng aking collagen dose! Kaloka!

Habang pababa ng hagdan bitbit ang aking backpack, I began to convince myself that all of these unprecedented feelings that I have for Sebastian is not because of him per say. Not because he is annoying, nor because of his girls. It’s because I haven’t had a detox yet. Iyon lang iyon.

Pagpasok sa dining, wala sina Mom at Dad. Si Sebastian lang ang nakita ko roon na nakapaharap banda sa entrada ng dining at tila inaabangan ako. Nakabihis na rin siya ng kanyang Valentino polo-shirt na kulay pink at hapit na naman sa kanyang mga dibdib at biceps. He’s also wearing his black jeans partnered with his expensive white rubber shoes.

Gosh, matching outfit pa kami. Should I go back and change? Mamaya nalang pagtapos kumain.

Umangat ang kilay ko nang nagkatitigan kami. Umaakyat at bumababa ang mapanuri niyang mga mata sa suot ko. Suplada akong umupo sa kanyang tabi at nagulat ako nang makitang mayroon nang laman na pagkain ang aking plato. A portion of fried rice and some chicken nuggets.

Sinulyapan ko siya at nakitang titig na titig sa legs ko. Nakakunot ang mga noo niya at tila hindi nagustuhan ang suot ko. Umikot ang mga mata ko at nakita niya iyon. Pero nanatiling seryoso ang mga mata niyang nakabantay sa akin. Parang si Daddy noong bata pa ako na kapag mahina akong kumain ay binabantayan ako upang mamonitor kung sapat ba ang aking nakakain.

“Gusto mo ba ng hotdog?” Tanong niya pa.

Tahimik kong ginalaw ang nasa pinggan. Hindi ko siya pinapansin at nagkunwaring walang naririnig. Hindi niya pa ginagalaw ang nasa pinggan niya. He’s only very careful watching me and observing me like a bodyguard.

Tinapos ko ang almusal nang hindi kumikibo. Hindi na rin naman na siya nagsalita pa ulit.

Ano, Seb? Tingin mo ikaw lang ang may kakayahan na mamahiya? Pwes, ako rin. Hindi kita papansinin ano buong maghapon. Isa pa, alam kong makakatulong itong pagmamaldita ko para mawala ang kung ano mang emosyon na nagsisimula kong maramdaman sa’yo.

I should have distanced myself for the past few days so this feeling that is haunting me had been avoided.

“Mang, Selmo? Papahatid po ako sa inyo.”

Ang nagkakape na si Mang Selmo sa bangkito sa aming garahe ay nagtatakang umangat ang tingin sa akin. Nasa harap niya ako habang yakap-yakap ko ang aking bag.

“Ay, Ma’am, akala ko po ay si Sir Sebastian na ang maghahatid at sundo ho sa inyo?”

Ngumiti ako at umiling. “Kayo po sana ang gusto kong maghatid sa akin. Busy po kasi si Seb.”

Nakita kong sinilip niya ang Raptor ni Seb na nasa likuran ko. Hindi niya parin binibitawan ang umuusok niyang kape.

“Ganoon po ba? Sige maam, sandali lang ho magsuot lang ako ng damit. Nakasando lang ho kasi ako.”

“Ako po ang maghahatid sa kanya, Mang Selmo.”

Naantala ang pagtayo ni Mang Selmo sa presensiya ni Sebastian sa likuran ko. Umikot ang mga mata ko. Si Mang Selmo ay pinapanood lang kami.

“Pasok na sa loob, bunny. Doon tayo mag-uusap.” Seryosong saad niya pa na hindi ko pa rin nililingon.

“Uhm, Mang Selmo, I will wait po sa pag-change niyo ng clothes. Take your time po. I don’t mind po, promise!”

Nakangiti ko pang pang-eengganyo sa aming driver. Hindi pa rin kasi siya gumagalaw. Palipat-lipat lang ang tingin niya sa amin ni Sebastian habang humihigop ng kape.

Aba! Galaw galaw naman, Mang Selmo! Parang enjoy na enjoy ka pang panoorin ang nagsisimulang debate namin dito ah?

“Papasok ka o kakargahin kita.”

“Mang Selmo, go on po. Take your time to dress. I will wait po patiently—Aah!”

Napatili ako nang umangat ako sa ere at maramdaman ang braso ni Sebastian na pumulupot sa maliit kong tiyan. Parang magaan na unan niya lang akong binuhat at sinakay sa passenger seat ng kanyang raptor.

“No! Ayaw ko rito!” Sigaw ko sa mukha niya habang sinusuotan niya ako ng seatbelt.

Magkadugtong lang ang kilay niya habang nagpupumiglas ako kaya nahirapan siya nang bahagya ikabit iyon. At nang tumunog iyon ay bigla niya akong dinuro. Tutok na tutok sa mukha ko ang mahaba at maugat niyang hintuturo.

“Ikaw ang kulit mo ha. ’Wag mo ’kong subukan, Jamaiah Avia.”

Galing niyang sambit at pumameywang pa na parang tatay na pinapagalitan ang anak.

“Ayaw ko sabi rito eh! Doon ako kay Mang Selmo sasakay!”

Gumalaw ang kaniyang panga at naglalabasan na ngayon ang ugat sa kanyang leeg. Problemado niyang tinitigan ang legs ko na mas exposed ngayon dahil umangat ang palda ko dahil sa pagkakaupo ko.

“Tang ina. Ang ikli amputa.” Sambit niya habang titig na titig sa legs ko.

Namumula na yata ang pisngi ko sa galit pero tumahimik nalang ako dahil naramdaman kong mas galit siya ngayon. Ako dapat ang nagagalit dahil pinilit niya akong sumakay! Mang Selmo have seen how he abused my small body by snatching it like his favorite toy. Nakakahiya!

Mas nagulat ako nang iangat niya ang laylayan ng aking palda gamit ang kanyang daliri. Mas lalong namroblema ang kanyang mga mata nang makitang sobrang ikli rin ng suot kong safety shorts. Na para bang ikalawang panty ko na rin iyon.

Saglit pang tumagal ang tingin niyang iyon bago niya iyon binitiwan at malakas na isinarado ang pinto ko. Pag-ikot niya sa driver seat, binato niya ang kanyang backpack sa backseat at mabilis ding pinaandar ang sasakyan.

“Alam kong nagseselos ka, bunny. Pero maniwala ka. Ikaw lang ang umaamoy sa akin ng ganoon. Ngayon, ikaw naman magpaliwanag.” Gumalaw muli ang kanyang panga.

Sobrang lakas ng pwersa ng maugat niyang kamay nang galawin niya ang clutch. Para siyang nakikipagkarerahan dahil may butil na ng pawis ang kanyang noo. Nakakunot pa rin iyon at parang hindi mawala-wala ang inis niya.

“Hindi ako nagseselos, Seb. I don’t care kahit marami pang babae ang naamoy ang bawat parte ng katawan mo. Kahit magdamag ka pa roon sa kanila at magpa-amoy, I don’t care! Siguro enjoy na enjoy ka rin ano? Oh, for sure you do! That’s how you like it right? Women chasing after you?”

Tahimik lang siyang nagagalit. Pulang pula ang kanyang tenga at ang kanyang leeg. Kahit sobrang lamig ng sasakyan niya ay parehong nag-iinit ang aming mga ulo. I don’t care!

“Pagdating natin sa campus palitan mo ’yang suot mo.”

Umangat ang kilay ko. “How dare you tell me what to wear? This is how I like to dress and you have no say about it! Ano bang pake mo?”

Ngumisi siya ngunit punong puno ng pagtitimpi.

“That’s how you like to dress, huh? What’s that you are wearing? A belt?”

Parang umakyat yata ang mga dugo sa ulo ko.

“How dare you insult me like that! You know nothing about fashion so shut up!”

“I can’t just shut my mouth kung kitang kita ng lahat mamaya ang panty mo sa isang yukuan lang. Tang ina mapapaaway talaga ako nito mamaya. Fuck!”

Humalukipkip ako at malalim na huminga. Sobrang ingay namin ngayon. At hindi ko alam kung bakit punong puno ako ng galit. Nagsabay pa kami. Naipon na yata ang toxicity sa katawan ko dahil kulang na ako sa turok.

Good thing, morning classes lang ang mayroon ako. Pagdating ng twelve onwards ay pwede na akong umuwi. At didiretso na ako sa Endo ko na naka-base sa Ayala Mall upang makabalik na ako sa normal. Hindi na yata ito maganda. Para akong nagme-menopause na sobrang init ng ulo.

Wala kaming imikan hanggang sa iparada niya sa car park ang sasakyan. Binuksan ko ang pinto upang lumabas na pero naka-lock iyon. Pag tingin ko kay Seb ay magkadugtong ang kilay nito habang may kausap sa telepono.

“Open the door. Bababa na ako.” Sambit ko, hindi pa rin nagpapatinag ang boses.

Hindi niya ako sinagot. Kinakalikot niya ang phone niya hanggang sa marinig kong may tumatawag. Sinagot niya iyon at ibinaba ang bintana ng kanyang sasakyan.

“Yeah, naka-hazard ako. Make it fast, please. Thank you.”

Galit na galit ako habang naghihintay. Gusto ko nang makalanghap ng sariwang hangin baka sakaling lumamig na ulo ko. Pero antagal niya pa ring buksan ang pinto. Tinatapik tapik na niya ang kanyang phone sa steering wheel habang mariing nakatitig sa harap.

Ilang sandali lang, nakita ko ang tumatakbong si Wendy papunta sa sasakyan namin. May hawak itong paper bag at inabot niya iyon kay Sebastian mula sa bintana.

“Thank you, Wendy.”

Hinihingal pa si Wendy na sinilip ako. “Gosh, are you okay, Jammy? Napunit daw ang pants mo on the way at need mo ng extra? Buti nalang nauna akong dumating girl at may dala rin akong extra pants.”

Nangunot ang noo kong binalingan si Sebastian na namumula ang tenga. Aba! Nagsinungaling pa! Kaya pala panay kalikot sa phone ay kausap na si Wendy. Anggaling nitong lalaking ito!

“Girl, balik muna ako sa Gym ha. May one hour pa naman tayo para sa first subject. Nandoon kasi si Arthur eh. May practice sila.”

Tumango ako at pilit na ngumiti. I was glad she did not notice the heavy atmosphere inside our car. Nasa labas naman siya at nakasilip lang. Hindi niya rin nakikita na palda ang suot ko at hindi ang pants.

Pag-alis ni Wendy, isinara muli ni Sebastian ang kanyang bintana.

“You change your skirt to this pants. Sasamahan kita sa banyo.”

Tumunog ang lock ng pinto at tuluyan na akong nakalabas. Wala na akong nagawa dahil sobrang diin ng utos niya. At naalala ko rin kasi na kakagaling ko lang sa panunuyo sa kaniya. Baka kapag naputol ko na naman ang lubid niya, baka bumalik na naman ako sa panunuyo.

Kaya kahit galit-galitan ako kunwari, sumunod nalang ako. Pagbaba palang namin sa sasakyan, pumulupot agad ang braso niya sa beywang ko habang hawak niya sa kabilang kamay ang paperpag.

Pinagtitinginan na naman kami ng mga dumadaan at ibang kadarating lang din sa car park. Iyong mga babae ay titig na titig sa seryosong si Sebastian, at kapag lumilipat sa akin ang tingin ay parang maaasiwa at mag-aangat ng kilay.

Aba, ikinaganda niyo iyan?

Napabuga tuloy ako ng hininga. Na-acquire ko na talaga mga salitaan nina Skylar at Wendy. Kaloka. Hindi na ito tama. Desidido na akong magpapaturok na mamaya kay Doc. Ugh!

Pagdating sa tapat ng women’s rest room dito sa car park, inabot ni Sebastian sa akin ang paper bag. Padabog akong pumasok sa isang cubicle at nagpalit.

Sobrang sama ng loob ko. Wala namang mali sa suot ko. In fact, sobrang ganda ko nga eh. I feel so light and free when wearing a skirt because the soft breeze of the air is flowing on my exposed skin. Ampangit talaga ng taste ni Sebastian at mas gusto pa ang magpantalon ako. Ew.

Habang naghuhugas ako ng kamay, may pumasok na dalawang babae. Nagngingisihan ang mga ito at parehong kinikilig.

“Girl, oh my gosh, I told you he’s so hot in person!” sabi ng babaeng naka-antirad glasses.

She’s pretty with her white crop top partnered with her skinny jeans. Ang katabi niya namang babae na blondina na naka jeans lang din ngunit naka-merch shirt ng green archers ay maligalig din.

“Very true! Have you seen those biceps? Grabe, ang hot talaga ng varsities dito oh my!”

Akala siguro nila ay hindi ko naririnig ang mahihina nilang pag-uusap. Nakabukas kasi ang faucet kaya may ingay iyong humahalo sa ere. Parang ayaw ko muna umalis. Kaya naman nagkunwari akong kakasimula palang maghugas ng kamay. I want to hear more from them. Sila naman ay nagreretouch ng kanilang lip gloss at eye-liner sa salamin.

“But he’s a minor pa yata, girl? Grabe talaga, mars. I can’t believe that he’s the hottest among the boys. May tatalo na kay Johannes, oh gracious!”

“I couldn’t agree more. Nakita ko dati sa IG niya iyong picture niyang naka-boxer shorts lang eh. I still have it on my private album. It’s so fucking big, Martina!”

“Really? Aah! Grabe, sino kaya inaantay niya sa labas? Or baka inaabangan niya tayo?”

Natatawang umirap ang blondina. “So delulu naman, girl. Pero Ihope so!”

At sabay silang humagikhik. Ako naman ay nagpatuyo muna sa buga ng machine bago lumabas bitbit ang paper bag. Napatingin sa aking ang dalawa sa salamin ngunit hindi naman ako nakarinig ng kung ano. Like I was just a stranger passing by. Dapat lang no! Wag nila akong awayin ngayon. Mainit ulo ko.

“Okay ka na?”

Biglang umayos ng tayo si Sebastian nang makita ako. May grupo pa ng mga babae ang pumasok sa women’s restroom at napahinto sila sa kanilang pinagkukwentuhan nang makita si Sebastian sa tabi ko. Based on their ID laces, they are seniors in the College of Nursing.

Kitang kita ko ang pagpipigil ng ngiti ng mga ito.

At parang nagpantig ang paningin ko nang marinig ko ang isang girl na hindi na yata nakapagpigil.

“Pogi. He’s so hot, shit.”

Ay ate ano ’yan? Minor ho itong kasama ko. Baka ipa-suplong kita sa police? Maikli lang po ang 911 para i-type ko sa aking phone sige ka.

Nagkatinginan kami nung babae. I gave her a resting bitch face as Sebastian went beside me and gently took the paper bag on my hand. Pare-pareho silang napahinto at tila dinapuan nang hiya nang makitang may kasama ang lalaking pinagpapantasyahan nila. At ako ’yon.

“Oh…” The girl said.

I raised her a brow and angled my neck in a bitchy stance. Yumukod si Sebastian at bumulong dahil wala sa kanya ang atensiyon ko. Teka lang, Seb. Tuturuan ko lang lumugar ang mga lukaret na ito. 

“Baby, sorry na…hmm?” Sebastian hummed in my ear. 

Parang tigagal pa ring nakatingin ang grupo ng mga ate na ito na tila naintriga dahil harap harapang nanlalambing sa akin ang instant crush nila. 

I rolled my eyes in the most maarte way, and the ates saw that. Walang paalam akong naglakad paalis at doon lang yata lumamig ang ulo ko nang makalakad ako sa malawak na space ng parking lot. I need more air to breathe and refresh.

Lumakad pabalik sa sasakyan nang maalala kong naroon pa sa kotse niya ang mga bag namin. Naghintay nalang ako sa tapat dahil siya na ang kumuha niyon sa loob. Nasa likod ko lang pala kasi siya nakabuntot habang naglalakad ako, at bantay sarado ang bawat galaw ko. Habol kung habol ’yan? Bakit hindi mo habulin iyong mga ate doon sa cr tutal gustong gusto ka ng mga iyon? 

“Here’s your bag, baby. Ako na ang magbibitbit.” Sinuot niya muna ang kanyang itim na backpack at hinawakan nalang ang aking sling bag. Litaw na litaw ang pambabaeng kulay ng bag ko na hindi bagay sa lalaking lalaki niyang ayos.

“Hindi ko kailangan ng body guard. Give me my bag…” Nilahad ko ang kamay ko. 

Pero imbes na ibigay, umiling siya at matigas akong tinitigan. 

“Ako na po, baby, please?” Suyo niya pa. His lips pouted like a child unconsciously. Gusto kong mainis doon pero he looks… ugh! I don’t want to say anything that will complement him.

“Edi ikaw na. You’re so annoying, don’t you know that?” I rolled my eyes and he caught that. Gumalaw ang kanyang panga ngunit wala naman na siyang sinabi pa. 

Naglakad ako paalis dahil inis na inis ako sa hindi malamang dahilan. Pero napakabilis ng loko dahil nasa tabi ko na agad at nakahawak na naman ang isang braso sa aking beywang.

“Dalawa lang ang subject ko ngayon, bunny. Ako mauunang ma-dismiss sa atin. Tatawagan kita.”

“Huwag ako ang tawagan mo. Call your girls. Or those ates kanina. Kasi ako, ’di kita sasagutin. Sila, for sure they will answer you.” 

“Tang ina… Sabi na e. Baby, usap muna tayo, please?” Bigla niya akong hinarangan at hinahanap ng mga mata niya ang akin. 

“For what?” I crossed my arms. 

Nasa hallway kami papasok ng building at may mangilan ngilang nakatingin. Dahil naiinis ako ay wala akong paki-alam kahit panoorin pa nila ang pagtatalo namin dito ng school varsity nila. 

“I don’t like those girls, okay? Tang ina. Hindi ko nga sila pinapansin e. My eyes are only looking after you. Ikaw lang.”

“Okay. Sabi mo eh.” I rolled my eyes again and walked passed by him. 

Nagmamadali lang siyang nakasunod at humahabol sa akin hanggang sa makarating kami sa tapat ng room ko. 

Dahil mas kakaunti nalang ang tao rito, tila nahimasmasan ako sa pag-ga-galit galitan ko laban kay Seb. 

“Hey, I’m sorry,” masuyo niya akong pinaharap sa kanya nang nasa tapat na kami ng room.

“Masyado ka kasing paki-alamero! Feeling ko hindi bagay ang hoodie dito sa pants ko. Balot na balot ako masyado!” Biglang bungad ko nang humarap ako sa kanya. 

“Huwag mong ibahin ang usapan. Nagseselos ka lang e. Mula kanina sa kwarto, tapos ngayon lang sa parking. Tang ina, kausapin mo naman ako, baby. Kasi hindi ko alam kung pano ka papatahanin e…” Hindi na bumubuka ang bibig niya habang masuyo niya iyong sinasabi. Problemadong problemado siya kung paano ako ihahandle.

Actually, wala pa akong klase right now. One hour pa ang klase namin pero gusto ko na munang lumayo rito kay Seb. Pinainit niya talaga nang sobra ang ulo ko eh. May karapatan din naman akong magalit. Ano, siya lang? Kapag maganda bawal na magalit? Aba! Very no.

Wala pang masyadong tao sa corridor. Siguro ay wala pang klase ang iba. O baka nagsisimula na sila kaya kaunti nalang ang estudyante rito.

“Nagtatampo ka pa rin ba? Sorry na po… Ikaw lang naman kasi talaga ang umaamoy sa akin. At wala akong ibang papansinin maliban sa’yo. Ikaw lang naman baby ko e…” Punong puno ng lambing niyang sambit. And my heartbeat jumped because of that. Nakakainis!

Muntik na akong mapangisi. Hanggang ngayon ay hindi niya nalilimutan ang dahilan kung bakit ako nagsimulang magtaray sa kanya. I was amazed because he is very aware. O baka nga kanina niya pa ito iniisip noong naghiwalay pa lang kami sa kama. Gosh, kanina ko pa yata siya pinapahirapan. Masyado na yata akong maarte.

“Stop it, Seb. Nagsasabi ka na ng totoo. Oo na.” I said dismissively.

Napakamot siya ng kilay at palinga-linga sa paligid, hindi pa rin kumbinsido. At nang makita niya ang pinto ng room namin na wala pang katao-tao, bigla niya akong hinila roon at isinara niya ang pinto. Dinala niya ako sa center table na pinaglalagyan ng gamit ng aming Professor at binuhat ako paupo roon. Siya naman ay tumayo lang sa harap ko, hawak ako sa magkabilaang siko.

“Bati na tayo, please? Baby naman eh, ’wag ka na magalit, please…?”

Kitang kita ko ang hirap na hirap niyang mukha. Na para bang malaking problema ang ngayo’y sinusubukan niyang i-resolba. Bumuntong hinga ako. Wala ka naman talagang kasalanan eh. Ako lang itong nag-iinarte.

Kinuha ko ang aking panyo sa aking bag at pinunasan ang kanyang noo. Kawawa naman. Pinagod ko siya sa panunuyo.

Pumikit siya at hinayaan akong punasan ang kanyang pisngi, leeg at tenga. Parang bata lang siyang nagpaubaya at inilapit pa sa akin ang kanyang mukha.

“There you go, pogi na ulit.” Sabi ko, nakangiti na.

Napatingala siya at napabuga ng hininga. Na para bang nabunutan na siya ng tinik.

“Goodness. Thank you, baby. Kanina mo pa ako tinatakot eh.”

Umikot ang mga mata ko. Nakita niya iyon kaya namroblema na naman siya. Natawa na ako.

Ano ba iyan, nababaliw na ako. Magtataray tapos biglang tatawa. Gosh, kalimutan pa more ang vitamins sa katawan!

“Bati na tayo, Seb. Sorry sa pagtataray. Naaangsha lang ako.”

Kumibot ang kanyang labi at napakamot sa kilay. “Angsha?”

Tumango ako. “Yes, Seb. Anggaling mo magpronounce.” Kinurot ko ang pisngi niya. Titig na titig pa rin siya sa akin at nakaabang.

“Samahan mo ako mamaya sa mall, Seb. Pamper lang.”

Mabilis siyang tumango-tango. Nakipagtitigan lang ako sa kanya. Sobrang gwapo talaga nitong lalaking ito. At sure ako na siya ang pinag-uusapan kanina ng dalawang babae sa restroom. Kung ibang tao ako, baka mapapansin ko rin ang hotness nitong si Seb. Pero dahil hindi, edi hindi. Duh.

“Sorry kung pinagpalit kita ha. Your skirt was really short. Agaw-pansin eh.”

Tumango ako. “I understand. Ang overprotective naman pala ng kapatid ko.”

Nagdugtong na naman ang mga kilay niya. “I’m not your kapatid.”

Napangisi ako. “Ay, ayaw mo na ba sa akin bilang ate mo, Seb? Maganda naman ako ah.”

Ito na naman po tayo, balik sa asaran. At kapag may isang napikon, away na naman. Haist. I have to be in control over this. Ako ang mas matanda kaya dapat nahahandle ko ng maayos itong si Sebastian. I just realized that I am becoming patola na rin. Hindi nakaka-mature.

“Oo. Sobrang ganda mo.”

Ngumuso ako at namula. Alam kong hindi nagsisinungaling si Seb. Lalo tuloy tumaas ang confidence ko. Kasi naman, he has always been straightforward. Unfiltered din ang bibig nito. At mas nakakaoffend kapag sa lalaki nanggaling ang masamang remark dahil talaga namang nagsasabi sila ng gusto nila at hindi nila gusto. But this time, good remark ang natatanggap ko kay Seb. Ganda ko diba?

“Alis ka na, Seb. Baka may makakita pa sa atin at mapagkamalan pa tayong ano.”

“Mapagkamalang ano?”

Umikot ang mga mata ko. “I-text nalang kita mamaya. Samahan mo ako sa mall ha!”

Tumango siya at ngumuso na parang bata.

“What’s that?”

Pinahaba niya pa ang nguso. Napatitig ako sa pink niyang mga labi. Mamasa-masa iyon at sobrang healthy rin. Healthy boy naman kasi siya overall kaya hindi na iyon nakakapagtaka.

“Pa-kiss. Ako naman ngayon.” aniya.

Lumingon ako sa pinto dahil baka may biglang pumasok. Pero mukhang wala naman. Kaya inilapit ko ang aking kaliwang pisngi. Siguro nama’y magbabati na kami nang tuluyan kapag pinagbigyan ko siya, ano?

“Sa pisngi lang?”

Napaatras ako at umangat ang kilay. Nakangisi na siya ngayon at mas inilapit pa ang mukha sa akin.

“Kung ayaw mo edi huwag. Alis na.”

“Joke lang, master! Siyempre sa pisngi lang muna. Gimme your cheeks, ma’am.”

Todo abang siya habang hinaharap ko ang kaliwang pisngi sa kanya. At doon, pinatakan niya ako ng malapot na halik. Like he is sealing our reconciliation with that kiss.

Paglayo ng mukha niya ay ngingisi-ngisi ulit siya. Wow ah, parang kanina lang galit galitan ka rin eh. Tapos nakahalik lang okay na ulit? Very good, Sebastian. Isa ka ngang malambing na binata.

“Sarap ba?” Tanong niya pa na para bang ineexpect ako na ngumiti rin at tumango.

“Not really. Sige na, babush na!” Taboy ko pa sa kanya at doon nga lang siya lumabas ng classroom.

May pahabol pa siyang kindat ng nasa pintuan na. Inikutan ko lang siya ng mata habang yakap ang aking bag at hinintay siyang makaalis. Angkulit talaga ni Sebastian. Sobrang kulit.

CHAPTER 14

“Girl, ano ba kasing nangyari kanina? Napunit daw pants mo?”

Kalalabas lang namin ni Wendy ng room. Kakatapos lang ng subject namin at may susunod pa kaming subject. Papunta na kami sa next building dahil twenty minutes lang ang pagitan ng subject namin doon.

“No. Pinagpalit lang ako ni Sebastian ng suot. Sobrang ikli raw kasi ng skirt ko.”

Namilog ang mga mata ni Wendy ngunit tumango-tango rin. “Kaloka. Nagulat ako nag-chat sa IG ko, girl! Kinabahan nga ako eh. Pero nung nalaman kong ikaw pala ang concern, hindi na ako nagdalawang isip pa. Buti may extra akong dala. Meron kasi ako eh three days na.”

I nodded. “Thank you, Wends. Maaasahan ka talaga.”

“Of course, girl. Buti nalang kamo meron ako ngayon. Kasi kung wala, girl, sorry talaga.”

Nag-usap pa kami hanggang sa makarating sa next subject namin. Todo kinig si Wendy dahil malapit na ang mid-terms namin. Ako rin naman. Kaya pagtapos ng klase namin, doon lang kami nakapagtuloy sa naantala naming chikahan.

“Maaga akong uuwi ngayon, Jammy. Gusto ko muna magpahinga sa pamatay na mga lectures!”

Nasa car park na kami, naghihintay ako kay Sebastian. Si Wendy naman ay naghihintay kay Arthur na maaga rin ang labas. Ito raw ang maghahatid sa kanya pauwi.

I already texted Sebastian at sinabing nasa car park na ako. Hindi na naman siya nagreply. But I know that he has already seen my message.

Nakarating na si Arthur sa amin ngunit wala pa rin si Seb. Magiliw na nagpaalam sa akin si Wendy at nasilip ko rin si Arthur na nakangiting tumango sa akin. Hindi nagtagal, dumating na rin sa wakas si Sebastian.

Paghinto ng Raptor sa tapat ko ay may dumaan na grupo ng mga lalaki na kakadating lang din sa carpark at papaalis na rin yata. They are five of them and all of them was looking at me. Nag-uusap ang kanilang mga mata habang salitan ang tingin sa akin at sa raptor ni Seb.

Nakilala ko ang isa sa kanila. It was Pablo. Kasamahan din nila Sebastian at Arthur sa Varsity. I don’t know him personally pero he is very familiar kaya natatandaan ko.

Nagulat ako nang palakaibigan itong ngumiti at tumango. I smiled as well and waved my hand at them. The four boys were just watching me as if they saw something interesting. Ano iyon? Ang weird talaga ng mga lalaki.

“Hey there, pretty. Kilala mo sila?” Magaang tanong ni Seb nang maisuot niya sa akin ang seatbelt.

For sure he saw me waving at Pablo from his car.

“Not really. But that’s Pablo, right? Your friend?”

Pinaandar na ni Sebastian ang sasakyan. Pero sa labas ay nakita ko pang nakasunod ang mga mata ni Pablo at ng apat na lalaki sa Raptor ni Sebastian. At bago kami lumiko ay nakita kong nagbulungan ang mga ito.

“Oo. Tropa ko iyon si Pablo. Iyong apat, kaklase niya yata iyon.”

Nasa high-way na kami at pinagmamasdan ko ang mga kuko ko. I think I’ll go to the salon as well later. Magpapamani-pedi na ako. nakakaawa na ang kuko ko na kulang sa nutrisyon at proper treatment.

“They were looking at me. Masyado ba akong maganda, Seb?” Biro ko.

Hindi naman umimik si Sebastian.

“They are harmless, bunny. Si Pablo lang tropa ko sa team.”

“What about Arthur? Hindi ba kayo close?”

Pinanood ko siyang kalmadong nagmamaneho. Napakagwapo niya kapag hindi galit. Kapag galit kasi siya, nakakatakot. Ganito lang ang mas bagay sa kanya. Kalmado at mahinahon. Para lagi ko rin siyang bati.

“Not really. Kaedaran ko kasi si Pablo. And about Arthur, he’s cool too. But we don’t usually get along because he has his own circle too.”

“Oh? Pwede pala ’yon?”

Akala ko kasi kapag mga lalaki, tropa tropa na lahat. May mga sari-sarili rin pala silang taong pinagkakatiwalaan. At isa sa mga tropa ni Sebastian ay si Pablo. Nakakatuwa naman.

“Just don’t go near them again, bunny. Kapag kinausap ka, huwag mo nalang pansinin.”

“I thought they are harmless?”

“Yeah. But you have to run away from them if needed. Baka lang naman hindi mo sila matipuhan.”

“What? Gwapo naman si Pablo ah? Strong facial features tapos moreno.”

Nangunot ang noo niya. “That’s not what I mean. Fuck, ’wag mo akong pagselosin ngayon, bunny. Baka itigil ko itong sasakyan ngayon at atakihin ka ngayon ng halik nang matahimik ka.”

“I dare you to do it, Seb. Kung kaya mong tigilan iyang traffic inforcer sa center island.” Sabay turo ko doon sa unipormadong manong na may hawak na pan-ticket.

Malutong na mura lang ang natanggap ko kay Sebastian at tinahak na nga namin ang daan patungong Ayala Mall.

Nakakapit ang braso ni Sebastian sa beywang ko habang naglalakad kami sa fourth floor. Narito ang Endo ko na na-miss na rin yata ako. Doc Cielo has always been my personal Endo since I started transitioning. At hiyang na hiyang ako sa kanya.

“It’s nice to see you again, Jamaiah!” Nakangiting sambit ni Doc nang ako’y makaupo sa loob ng kanyang clinic.

Nasa tanggapan palang kami, sa harap ng table ni Doc. Sa tabi ko ay si Sebastian na tumitingin-tingin lang sa mga couch at interior.

“Akala ko nakalimutan mo na ang monthly dose mo, Jamaiah. Halika, pasok tayo rito sa room.”

“Doc Cielo, would it be okay if Sebastian will go with me?”

“Sure, sure. Tara, dito tayo.”

Sa loob ng eleganteng clinic ni Doc ay pinaupo niya ako sa pang-isahang couch. Tatlo ang mga iyon na para sa iba pa niyang patient kung sakaling magsasabay ang mga ito.

Pinaupo ko muna roon si Sebastian dahil wala namang ibang patient maliban sa akin. Parang bata lang siyang nanonood hanggang sa turukan ako sa magkabilaang braso ng aking doses of hormones

Kinindatan ko si Sebastian na seryosong seryosong nakabantay. Na para bang ano mang pagkakamali sa pagturok ni Doc ay susugurin niya ito at pananagutin. Over protective talaga.

“Pampaganda lang ’to, Seb. Para mabaliw pa ang mga lalaki sa akin.” Biro ko na ikinadugtong ng kanyang mga kilay

Tumawa si Doc Cielo.

“Kaya maraming bumabalik sa akin dahil ikaw na ang ginawa kong endorser doon sa brochure ko eh.” Sabi ni Doc.

“Really, Doc? Or are you just bluffing me?” Natatawa kong sabi. Nararamdaman ko na ngayon ang pagbigat ng magkabilaan kong braso na mayroon nang maliit na bandages.

Umiling iling siya. “This is all true. Akala nga nila ay artista ka. Sabi ko naman, I am very flattered for this patient dahil among all the dermatologists out there, sa akin ito nagpapa-alaga.”

Saglit pa kaming nagchikahan ni Doc until I felt that I can walk na. Si Sebastian ang may hawak ng aking pouch at siya ang nagbayad doon sa reception area kung saan naroroon ang cashier ni Doc.

I thanked Doc Cielo for the shots and then we left her clinic para magpamani-pedi naman ako.

“Masakit ba? Bakit dalawa ang turok sa iyo? Tama ba ang ginawa nung doktor?” Seryoso niyang tanong habang nakasakay kami sa escalator.

Natatawa ko siyang nilingon. “Seb, she’s a licensed Endo. Sikat din siya dito sa Manila. May mga artista rin siyang client kaya she’s credible.”

Tumango siya at naunawan naman iyon. Sa labas palang ng Salon, pinagtitinginan na kami ng staff dahil salamin ang buong reception area nila. Pagpasok namin ay nakangiti akong sinalubong ng pamilyar na receptionist. Dito rin kasi kami ni Mommy minsan nagpapamani-pedi. The last time was one month ago na. Sobrang tagal na rin.

“Good afternoon, Ma’am. Looking gorgeous as ever,” namamanghang sambit ni Floyd. Lalaking lalaki sa suot na polo at pants na unifrom ng mga staff, ngunit babaeng babae naman ang puso.

“Salamat. Ikaw rin, you are looking good.”

Nahihiya itong ngumiti lalo na nang dumapo ang tingin kay Sebastian na nasa likod ko. Higit lang na matanda sa akin si Floyd ng ilang taon at matagal na siya ritong nagtatrabaho. Namula ang mga pisngi niya at nag-iwas ng tingin. Aba, huwag niyang sabihing kinikilig siya.

Magalang niya akong pinapasok sa loob. Si Sebastian naman ay hindi na pumasok kahit sinabi kong puwede siyang manood. Sa reception area nalang daw siya dahil may mga couch naman doon.

Ibang staff ang gumawa ng kuko ko sa paa at kamay. Maganda naman ang gawa at magaan ang kamay. May kasabay akong dalawa pang babae na nagpapamani-pedi rin. They were looking at me from time to time at nang matapos ang gawa sa akin ng staff ay hindi na yata sila nakapagpigil.

“Excuse me, miss. Nakita na ba kita sa tv or something?” The girl with a black shiny hair asked. Maganda siya, in fairness. At maputi rin.

Nakangiti akong umiling. “No. Hindi po,” sabi ko.

Pinapatuyo ko nalang muna ang cutics ko. Nagpa-nail extension kasi ako kaya hindi ko muna masyadong ginagalaw ang mga daliri.

“Ah, parang pamilyar ka kasi. Siguro kahawig mo lang?”

Iyong pangalawang babae ay may pinipindot sa kanyang phone. Parang magkasama yata sila ritong nagpapamani-pedi. Biglang may ipinakita sa phone ang babae at tila pinapakita iyon sa akin kahit medyo malayo ako.

“Ito miss oh, medyo kahawig mo kasi siya. Sa women’s magazine naman ito. Si Jackie Alcaraz,”

I stared at the photo. Aba, medyo kahawig ko nga. Napangiti ako, pwede na rin pala akong mag-artista, huh?

“Sorry pero I don’t know her eh. Is she famous?”

Nakipagchikahan nalang ako. Para hindi boring ang waiting time. Mukha naman silang chikadora rin eh. At manghang mangha sa akin. Girls, ako lang ito.

“Yes, miss. Sikat siya at laging lumalabas sa men’s magazine. She’s from Cebu. Akala ko talaga ikaw siya noong unang pagpasok mo.”

Napangiti ako. “Thank you, miss. I’ll take that as a complement.”

The girl nodded and smiled. “Kanina ko pa ito gustong sabihin eh. Kaso nahihiya ako. Mukha ka kasing mataray eh, I mean, no offense, miss.”

Muntik nang umangat ang kilay ko. Well, that’s their opinion. Sabi naman nina Skylar ay mukha akong angelic. Is she the one telling the truth or Skylar? Whoever among them, still, I take those as complements. Hindi naman na iyon masama lalo’t napagkamalan pa akong sikat.

Paglabas ko papunta sa reception area, nakasalubong ko si Floyd. Makahulugan itong ngumiti sa akin at nahihiyang inabot ang kamay ko na parang may gustong sabihin.

“Grabe, miss Jamaiah, sobrang gwapo ng boyfriend niyo, miss! Busog na busog ang mga mata ko kanina pa.” Hagikhik niya.

Hindi naman ako na-offend at hinayaan siyang kiligin. Ayaw ko naman siyang pigilan maging masaya. Sige lang, girl. Take your time.

“Did you enjoy the view?” Dagdag ko pa.

“Of course! Gosh, andaming pumapasok kaninang client mula nung umupo siya roon sa waiting area. Sobrang buff at hot niya, pasensiya na miss di ko lang talaga mapigilan. Alam mo naman, pusong babae ako.”

I nodded at smiled. “No worries. That’s normal, Floyd.”

“Balik ka ulit after one month, miss ha.”

“Of course! I might bring him with me again.”

Kuminang ang mga mata niya sa tuwa. Aba, gustong gusto rin! Napangiti nalang ako sa isip.

Sabay kaming lumabas dahil bumalik na rin si Floyd sa reception. Nakita ko si Sebastian na tahimik lang na nakaupo sa couch na kulay pink habang tumitingin-tigin sa labas. Hawak niya ang kumikinang kong pouch at hindi siya nahihiya kahit may pangbabae siyang gamit na hawak sa kabila ng lalaking lalaki niyang pustura.

Nang lumingon siya sa banda ko, tumayo agad siya at lumapit sa akin.

“Tapos ka na?” Malambing niyang tanong.

Hindi siya nagmamadali. As if he is patiently waiting for me to do my thing at my own pace.

“Yeah, can you pay for me at the counter? My nails are still sensitive kasi.”

Tumango siya at hinapit ang beywang ko papalapit sa counter. Naroroon si Floyd at ang isang magandang babaeng empleyado na napatigil sa pinagkukwentuhan nang nasa harap na kami ng marbled reception counter nila.

“How much is the…” Seryosong sambit ni Seb at halatang hindi alam ang sasabihin kaya napahagikhik ako at binulong ito sa kanya.

“Yeah, how much is her nail extension and pedicure?”

“U-Uhm, 2400 sir,” sagot ng babae.

Kumuha si Sebastian ng apat na libo sa aking wallet at kitang kita ko kung paano panoorin ni Floyd ang gwapong si Sebastian. Napangiti ako. Gosh, anlakas talaga ng hatak ni Seb sa kahit na sino. Ansarap niyang ibalandra sa lahat para makita siyang mainis kapag dinumog ng mga matang naaakit niya.

Alas singko na ng hapon nang matapos ako sa aking agenda. Paglabas namin ng mall, todo alalay sa akin si Sebastian. Hindi niya talaga tinatamaan ang magkabilaan kong braso habang nakahawak pa rin siya sa beywang ko. He is the one carrying my pouch and he is not complaining. There are thirsty eyes everywhere that are captivated by the serious man beside me. Mostly girls.

“Kain muna tayo, Seb?”

Tumango siya at sumusunod-sunod lang sa akin.

“Where do you want to eat? Fine dine or fast food?” tanong niya.

“Let’s go to fine dine nalang. Para wala masyadong tao.”

Doon kami sa isang mamahaling resto pumasok. Wala nga masyadong tao. Sobrang sarap ng pakiramdam ko dahil ang fresh ko na naman. Habang kausap ni Sebastian ang waiter habang kami’y nakaupo sa aming seat, tinatapik tapik ko ang aking mga kuko sa wine glass na may tubig. The sound is just satisfying.

Hindi ko napansin na napapatingin na pala ang waiter sa akin. Si Sebastian naman ay nakakunot lang ang noo habang sinasabi ang mga order namin.

“Stop doing that, bunny.” sita niya sa akin.

“What?” I mouthed.

“Stop playing your nails.”

Umikot ang mga mata ko. “Bakit nga? I find them hot that’s why I play with them.”

Umigting ang mga mata niya at saglit pa kaming naghintay. Inilabas ko muna ang phone ko at kinuhaan siya ng litrato. Nilagay ko iyon sa aking IG story at naglagay ng cute na caption

Pamper time with this big boy.

Pagdating ng waiter, magalang nitong inilagay sa table ang aming pagkain. Nagtama ang paningin namin at napangiti ito. Pag lingon ko kay Sebastian, magkadugtong na ang kilay nito habang gumagalaw-galaw ang panga.

Ano na naman, Seb? Problema mo diyan?

Tahimik kaming kumain nang makaalis ang waiter. Panay ang titig sa akin ni Sebastian habang kami’y kumakain. Ako nama’y pangiti-ngiti habang tinitignan ang sunod-sunod na notification sa aking phone. Probably from my IG dahil doon lang naman ako nag-update.

Pagtapos namin kumain, nagyaya na agad umuwi si Seb. Gusto ko pa sana mag-ikot ikot dahil baka may magustuhan ako, ngunit hindi na nawala ang pagiging suplado ni Seb mula nung dinner. Noong magbayad nga siya sa waiter ay nag-iwan siya ng dalawang libo sa table. Wala pang1,500 ang aming kinain pero nang lumapit ang kaparehong waiter ay maangas niya itong sinabihan ng ‘Keep the Change’. Hindi man lang din siya nagpasalamat!

Habang nasa biyahe na kami pauwi, napansin ko na ang pag-iba na naman ng kanyang aura. Kaya naman hinawakan ko ang kanyang malaking hita at hinimas-himas iyon. Pinaglalaruan ng mahahaba kong kuko ang hapit niyang pantalon doon. Naghu-hum ako at sinasabayan ang mahinang tugtog na nagp-play sa stereo ni Seb.

“Giliw, ’di mapigil ang bugso ng damdamin ko… Mukhang mapapaamin mo, amin mo… Giliw, nagpapahiwatig na sa ’yo… Ang damdamin kong napagtanto na gusto kita…”

Nilambingan ko ang boses ko at kinantahan si Sebastian. Kahit ako ay napagod na sa away-bati namin ngayon araw. Enough of that. I feel like it’s better to have more peaceful and comfortable moment with Sebastian. Iyong pareho kaming magiginhawaan at mapapayapa.

Hanggang sa makarating kami sa bahay ay napanatili ko ang malamyos na pagsabay sa kanta. Kumakalma na rin si Sebastian at mapunghay na ang mga matang nakatingin sa daan.

Huminto na rin ang kanta at pinatay niya na ang stereo. Tinulungan niya ako ulit na alisin ang seatbelt ko. Nauna akong bumaba at narinig kong sumunod na rin siya.

Pero hindi pa man ako nakakalayo sa sasakyan ay naramdaman ko ang malaking braso ni Seb na malambing na pumulupot sa tiyan ko. Naalala ko kaninang umaga ang pagpulupot niya ng braso ngunit marahas iyon upang mapilit akong pumasok sa sasakyan niya. Ngayon, puno na iyon ng lambing at pagsusumamo.

Isinubsob niya ang mukha sa aking leeg. At hindi ko alam kung bakit naging komportable ako sa yakap niyang iyon. Mabagal niya kaming isinayaw-sayaw na para bang may tugtog kaming sinasabayan kahit wala naman.

“Hindi na ako makapaghitay, Avia,” bulong niya.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at napapikit. Kumakabog na naman nang napakalakas ang dibdib ko.

“Kapag naangkin na kita, hinding hindi na ako magseselos ng ganito. Tang ina, naiinis ako alam mo ba ’yon?”

Hindi ako nakasagot. Punong puno ng emosyon niya habang malambing akong niyayakap.

“Ambilis kong magselos, tang ina. Sorry na agad. Malapit naman na eh. Malapit na, Avia.”

Para akong nawalan ng boses. Ano ba ang itutugon ko? Hindi ako makakilos at hindi ako makapag-isip nang matino.

“Sobrang lapit na. Tinatrabaho ko na, Avia.”

“S-Seb, what do you mean?”

Mabagal siyang bumitiw sa yakap at pinaharap ako sa kanya. Yumuko siya upang magkalapit nang todo ang aming mga mukha. Hinawakan niya ang isa kong panga, habang ang isa ay nakapulupot sa beywang ko.

“Pwede na ba kitang halikan sa labi?”

Namilog ang mga mata ko. Sandali, bakit? Napalunok ako at hindi nakagalaw.

“Mahal kasi kita, Avia.”

“A-as your sister, right?”

Puno ng lungkot ang mga mata niya, na para bang sa salitang binanggit ko ay namomroblema siya roon.

“Mahal kita. Hindi bilang kapatid. Gustong gusto kita.”

Nalaglag ang panga ko. Oh my gosh, ano ba ang nangyayari? At bakit ganito ang kabog ng dibdib ko.

“N-No, Seb… W-Were siblings—”

Namilog ang mga mata ko. Tulala, hindi makapagsalita. Para bang may kung anong emosyon ang tuluyan nang nakawala sa akin. Na para bang nakalimutan ko ang totoong relasyon ko kay Sebastian na ako’y kanyang ate dahil sa kanyang sinabi. Na para bang naging ibang tao ako bigla. The sudden conviction was so weird that I wasn’t able to comprehend it right now.

At ganoon nalang ang gulat ko nang ilapit ni Sebastian ang kaniyang bibig sa akin, at tuluyang nagdikit ang pareho naming namamasang mga labi. Nakapikit si Sebastian nang igalaw niya ang kanyang labi. Mabagal iyon at puno ng pangungulila.

At sa hindi ko inaasahang kilos ng katawan ko, gumalaw din ang labi ko at nagpatianod sa kanyang halik. May malapot na tunog akong narinig at hindi ko na namalayang nakapikit na rin ako, nakakapit sa damit ni Sebastian, habang malalim na ang aming halikan.

Hanggang sa mabagal niyang inilayo ang kanya. Kitang kita ko ang malapot na sapot ng laway na nagdudugtong sa aming mga labi. Pulang pula ang mga pisngi ni Sebastian at ito ang unang pagkakataon na nakita kong namumula ang kanyang mga mata. Tila nagpipigil ng masidhing emosyon.

“Mahal kita, Jamaiah Avia. Akin ka na lang, please?”

“Sebastian! Jamaiah!”

Sabay kaming napalingon sa napakalakas at buong buo na boses ni Dad. Naroon siya sa bulwagan, nakatayo, ang mga mata’y diretsong nakatingin sa amin ni Sebastian.

Para akong binuhusan ng malamig na tubig at napaatras. Ngunit ang malaking braso ni Sebastian ang yumakap sa akin, kalmado lang siyang nakatingin kay Dad na para bang hindi man lang ako hinalikan.

At labis ang kalabog ng puso ko dahil hinalikan ako ng sarili kong kapatid. Hinalikan ako ni Sebastian. At ngayo’y nakatingin sa amin si Dad. Oh my gosh.

CHAPTER 15

Tinatambol ang dibdib ko sa sobrang lakas ng tibok ng aking puso. I can’t look straight at Dad’s serious eyes watching us, who is now standing with full authority and power few meters away from us. Nakasuot lang siya ng pambahay na T-shirt at maong na shorts ngunit napakalakas ng rehistro nito sa akin. A sudden fear and regret entered my system.

“Bakit nandito pa kayo sa labas? Madilim na.”

From holding my breath for who knows how long, agad ko iyong naibuga kasabay ng paglunok at pagkapit sa damit ni Sebastian. Napasandal nang tuluyan ang aking nanghihinang katawan sa kanyang tagiliran. I was extremely nervous because I thought that Dad saw us kissing!

Gosh! Hindi niya nakita ang paghalik sa akin ni Sebastian! Ang paghalik sa akin ng bunso niya! What a relief. Gosh,

I felt like all of the strength supporting my small figure vanished. Hinang hina ako at nanginginig. Tiningala ko si Sebastian na kalmado pa ring nakasulyap kay Dad. His other arm is still snaked around my waist. Hindi ako makapagsalita at pakiramdam ko’y namumutla na ang aking balat.

“Papasok na rin po kami Dad,” Sagot ni Sebastian.

“Let’s go inside now, you two. Your Kuya Urriah is here waiting for you.”

Tumango si Seb at pinanood namin si Dad na pumanhik sa loob.

I closed my eyes so tight. I can still feel the warm and wet lips of Sebastian on mine. Malagkit at mamasa-masa pa rin ang labi ko.

Hindi ako makapaniwalang hinalikan ako ng binatang ito. And I can’t even believe that I responded to that tender kiss!

“Seb, what was that…” I breathed.

Maingat niyang hinawakan ang panga ko at muli akong pinatingala. His still reddened eyes are watching me so close. Like a warrior staring at his most important possession for one last time before heading into the great battle.

“Nagulo ko ba bigla ang isip mo?”

Nanginig ang ibabang labi ko kaya kinagat ko iyon. I want to cry. I don’t know what’s happening but I just want to cry. The added emotion that was sneaking in my head since this morning has now finally reached my heart and mind. Sa lakas ng kabog ng dibdib ko ay nagpapahiwatig iyon na nakapasok na roon ang emosyon na para kay Sebastian. And I don’t know if this emotion will find its way out.

“Ramdam mo na rin, bunny. Buti naman.”

“S-Seb, my heart is beating so fast right now. I can even hear my own heartbeat.” Inabot ko ang aking dibdib at pinakiramdaman ang mabilis na kabog doon. It’s beating so loud.

Ngumisi siya at tumango-tango na para bang mayroon nang napagtanto.

“That’s right. Just let it overwhelm you, bunny. Huwag mong pigilan.”

Umiling ako. “S-Seb, you are my brother…”

Pinatakan niya ako ng halik sa tungki ng aking ilong. At dumagdag iyon sa nagpapagulo ng isip ko dahil nagustuhan ko ang banayad, maingat at mainit niyang labi roon. Na tila ba hinahanap na agad ng katawan ko ang kapamilyaran ng halik na iyon. At hindi na rin ako naninibago. Oh my gosh, ano ba ito?

“Litong lito ka pa sa ngayon. But let me bring you inside first. Muntik na tayong mahuli ni Dad, tang ina.”

Parang gustong gusto niya pa ang thrill na iyon dahil ngumisi siya at malalim na tumawa.

“Pasok muna tayo. Mamaya na natin ituloy ang halikan. Promise, ’di kita bibitinin.”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi. Maingat niyang hinaplos-haplos ang pisngi ko. Tumango-tango ako at nagpadala lang sa maingat niyang paghila sa akin papasok.

Hawak kamay kami nang pumasok sa dining at otomatikong humigpit ang kapit ko sa mainit at magaspang na kamay ni Seb. Tila doon ko kinukuha ang tapang para umaktong tulad lang ito ng ordinaryong araw.

Mommy and Daddy are talking about business when we entered the dining. Ang malaking pigura ni Kuya Urriah na katabi ni Mom ay napatingin agad sa presensiya namin ni Sebastian. Seeing my older brother again brought me to my rational thoughts. Natauhan ako.

This is my family. And we will be having our dinner tonight as a complete and happy family. We are family and I should feel happy because I am here with them tonight.

Napalunok ako dahil may hindi sila nalalaman. Bago kami pumasok, naghahalikan kaming dalawa ni Sebastian! Oh my Gosh!

Hindi agad ako nakagalaw. Nakatingin lang ako kay Kuya Urriah na nakangiti at bumaba ang tingin sa magkahawak naming kamay ni Sebastian. Kinabahan ako roon kaya bigla kong binitiwan ang kamay ni Sebastian.

“Hey,”

Napatingala muli ako kay Sebastian nang seryoso niyang kunin ang atensiyon ko. Nagdugtong ang kanyang mga kilay dahil hindi nagustuhan ang pag-alis ko ng aking kamay. Hinawakan niya ulit iyon at hinila ako sa aming mga upuan. Ipinaghila niya pa ako ng upuan at unang pinaupo bago siya tuluyang umupo sa tabi ko.

Kuya Urriah was just smiling with his usual light and relaxing aura. Umiinom na siya ng tsaa at kalmado akong pinagmamasdan.

“Good evening po, Mom, Dad,” bati ko nang bumaling na sila sa amin ni Seb.

Mommy smiled gently. Si Dad naman ay malamyos lang na bumaling sa akin.

Kinakabahan pa rin ako habang nagdadasal si Dad. Sa ilalim ng mesa, hawak pa rin ni Sebastian ang isang kamay ko at marahan iyong pinipisil-pisil sa kandungan ko upang pakalmahin ako.

Halata ba kami? Siguro naman hindi. At natural lang naman sa amin ni Sebastian minsan ang magkahawak ng kamay.

Napabuga ako ng malalim na hininga nang makumbinsi ang sarili na maging si Kuya Urriah ay hindi ko naman nakitaan ng pagdududa sa mga mata. Kaswal lang siya at halatang masaya ang mga mata dahil kasalo niya kami ngayon sa hapag.

“Malapit na ba matapos ang semestre niyo, Sebastian?” Dad asked as we ate.

“Tatlong Lingo nalang, Dad. We will be having our final exams very soon.”

Tumango si Dad at humigop sa kanyang tsaa. Si Mom ay kausap ngayon si Kuya Urriah at tungkol yata sa negosyo ni Kuya ang pinag-uusapan.

“How about you, Jamaiah.”

Matigas kong nilunok ang karne na nginunguya sa aking bibig. Sanay na ako sa seryoso at ma-otoridad na boses ni Dad. Ngunit dahil nga may tago-tago ako, sobrang kabado ako at hindi makatingin sa mga mata niya ng diretso. I’m just glad he’s not able to notice it. Nagkunwari lang akong tutok sa kinakain. Sobra-sobra ang pagpipigil ko na lingunin si Sebastian kahit na ramdam kong kanina niya pa hinihintay na harapin ko siya at pansinin.

Gosh, para kaming mga kriminal na nagpapanggap.

“Uhm, same with Seb, Dad. I think we will end the sem at the same time since we follow the same school calendar po.”

Tumango si Dad, mukhang satispado naman sa aking tugon. At nang si Kuya Urriah na ang kausap ni Dad, doon ko lang natapunan ng tingin si Seb.

“Kumain ka pa.” Seryosong sambit niya nang makitang kakaunti nga lang ang nasa plato ko at kaunti pa lang din doon ang nakain ko.

“I’m good, Seb. I’m not hungry,” pagsisinungaling ko.

Wala akong gutom na nararamdaman. Kaba lang ang kanina pang nangunguna sa akin.

Oh my gosh, I want to end this dinner already and go straight to my room. Sobrang guilty ako ngayong kaharap ang mga magulang namin na walang alam sa ginawa namin ni Sebastian kanina.

Pinanood ko si Seb na binitiwan ang kanyang kutsara. Kinuha niya ang plato ko, nagsandok doon, at itinapat sa bibig ko ang pagkain.

Nanlaki ang mga mata kong napatingin sa paligid. Kuya Urriah and our parents are talking about something. Hindi nila kami napapansin. Parang may sarili na talaga kaming mundo ni Sebastian dahil hindi ko na nasusundan kung saan umiikot ang pinag-uusapan ngayon sa hapag.

“Buka mo bibig mo.”

Wala kong nagawa nang isubo niya sa akin iyon. Para akong bata na tahimik na ngumunguya habang si Sebastian ay nakabantay at hinihintay akong matapos upang maisubo sa akin ang isa niya pang sinandok.

I raised him a brow to tell him that he’s getting obvious. Pero seryoso lang na nagdugtong ang makapal niyang mga kilay na tila hindi naman dapat problemahin iyon.

Aba! Wala siyang takot! Paano kung mahuli kami rito? Paano kung mapansin ni kuya Urriah?

“Huling subo na ’to. Kung hindi pa kita susubuan, hindi ka makakakain nang maayos.”

Para siyang tatay na seryosong nakabantay sa anak. Hindi naman ako makareklamo kahit gusto ko dahil baka maagaw ko ang pansin nila.

“Eh hindi naman kasi ako nagugutom…” Sambit ko kahit punong puno ang bibig.

Paglingon ko kay Kuya Urriah, nakatingin ito sa amin at nakangisi. Tinakpan ko ang bibig ko na ngumunguya at lumolobo dahil sa pagkain.

“Now I know why Jamaiah looks so healthy. Alagang alaga pala ni Sebastian.”

Napatingin si Dad at Mom sa amin. Namula ang mga pisngi ko samantalang si Sebastian ay walang pake na nakaabang pa sa akin para subuan ako ulit. Nakakainis siya! Mamaya sa kwarto ay pagsasabihan ko talaga ito.

“Hindi ko pa nga ’to naaalagaan, eh. Kapag inalagaan ko ’to mananaba ’to sa ’kin.”

Pinanlakihan ko ng mga mata si Sebastian dahil dire-diretso siyang sumagot. He’s not even thinking about the things that he is about to say. Binatilyong binatilyo talaga kung sumagot. Tampalasan ang lalaking ito!

Kuya Urriah is now sipping on his red wine. Mom and Dad are also looking at us as they eat. Hindi ako nagpahalatang kinakabahan. Kung si Sebastian nga ay dedma lang, ako rin dapat. Baka ako pa ang maging dahilan para mahalata kaming dalawa.

“Sabay ba kayong pumapasok sa school?” Tanong pa ni Kuya Urriah.

At dahil nalunok ko na ang kinakain ay ako na ang sumagot.

“Yes, kuya. Almost same rin po kasi kami ng schedule.”

Tumango-tango ito at bumaling kay Dad.

“Dad, hindi na ba pasaway itong si Sebastian? Nasundan pa ba ang huli niyang pakikipagsuntukan sa club?”

May multo ng ngisi si kuya Urriah na para bang gusto niyang asarin si Sebastian. He winked at me as if he is really trying to get into Sebastian’s nerves tonight. Noon pa man, sila lagi ang madalas magparinigan at magpalakasan dahil parehong lalaki. At si Sebastian, kahit sobrang bata pa, palaban sa kuya namin at ito pa ang laging nanghahamon ng suntukan.

But good thing that our Kuya is really mature enough to handle us both. Kapag napipikon na si Sebastian ay alam niya kung papaano na ang susunod na gagawin. Alam ni Kuya kung hanggang saan lang siya dahil sobrang tapang ni Sebastian noon pa man talaga.

Sumeryoso ang mga mata ni Dad nang humigop siya sa kanyang tsaa.

“You ask him, Urriah. I have no idea about his brawling activities these past few days.”

Umismid si Sebastian at muli akong sinubuan. Sinamaan ko siya ng tingin dahil may laman pa kaunti ang bibig ko pero nakaabang na naman agad ang kutsarang hawak niya.

“Sebastian, spill some news. I don’t see any new bruises on your face, though. Mabait ka na ba?”

Kinalabit ko ang braso ni Seb dahil wala lang siyang pake sumali sa usapan at parang ayaw pansinin ang nakangiting si kuya Urriah. Aba, suplado talaga kahit kailan.

“Good boy na ’ko, tol.”

“Wow, that’s new, huh. Totoo ba iyon, Jamaiah?”

Halatang nang-aasar si kuya Urriah. Kinindatan niya kasi ako habang sumisimsim siya sa wine. Ako naman ay nagugustuhan din iyon dahil nawawala sa akin ang atensiyon nila. Baka kapag sa akin natutok ang mga mata nila ay kabahan pa ako ng sobra.

“Yup, its true po, kuya.”

“That’s good to know. Palagi mo pa namang kasama si Jamaiah. Don’t add any more trauma on her.”

“Tssk.”

Ismid lang ni Sebastian na nasa akin lang ang buong atensyion at wala yatang balak humarap sa table.

“If you only knew how much worried Jamaiah was during that night. First time ka na nga lang niyang makitang nakipagsuntukan. Tapos talo ka pa.”

Sumabog ang malakas na halakhak si kuya Urriah. Si Mom ay nakita kong nangunot ang noo samantalang si Dad ay hindi man lang sinuway si Kuya.

Kitang kita ko ang pamumula ng tenga at leeg ni kuya Urriah. Pare-pareho sila nina Dad at Sebastian na kapag galit, natutuwa, o may matinding emosyon na ipinapakita ay namumula ang ang tenga, leeg at pisngi. Napakalakas talaga ng dugong Chinese na nananalaytay sa kanila.

Maging ako tuloy ay nahawa ng tawa niya. Pagtingin ko kay Sebastian ay magkadugtong na ang kilay nito habang titig na titig sa akin.

“Just kidding, bro. Masyado ka kasing seryoso.”

Kuya Urriah wiggled his brows at me and sipped on his tea. Si Sebastian naman ay hindi na umimik.

Maging sa pag-inom ko ng tubig ay bantay-sarado niya ako. He forced me to finish even until the very last drop of the remaining water in my glass. Wala akong nagawa kundi ang sumunod sa gusto niya dahil para siyang tatay na tutok na tutok sa anak.

Eh minor pa lang naman siya. Sa aming dalawa ay ako ang higit na matanda. Parang baliktad yata kami kung umasta pagdating sa pag-aalaga sa katawan. Maybe because he’s an athlete that’s why he takes good and healthy lifestyle very seriously. At talagang dinadamay pa ako ha.

“Ma’am, Dad, una na po kami sa taas.” Paalam ni Sebastian nang matapos kami.

Si Kuya Urriah ay naroroon pa rin nakaupo at matagal pa yatang makikipag-usap sa aming mga magulang. Bago kami umalis ay lumapit ako kay Kuya at yumakap. Na-miss ko rin kasi talaga siya.

“If Sebastian bothers you again, sumbong mo sa akin ha.” Bulong niya sa akin.

“Sure, kuya. Pero mabait naman po si Seb ngayon. Behave siya,” biro ko at malalim siyang tumawa.

Pagbitiw ko sa kanya at paglingon ko kay Sebastian, nakakunot ang noo nito at masamang nakatingin kay kuya Urriah. Aba, ano bang iniisip niya? Na siya ang pinag-uusapan namin? Well, totoo naman.

“Chill, bro. I’m just hugging my sister.” Ngisi pa ni kuya Urriah bago ako lumakad papunta kay Sebastian.

Hinawakan niya ang kamay ko at nagmamadali niya akong hinila palabas ng dining. Para na akong tumatakbo dahil ambilis at anlaki ng kanyang mga hakbang. Muntik na nga akong madapa sa kalagitnaan ng hagdan kung hindi lang ako nakahawak nang mahigpit sa kanyang kamay. He is in a hurry and my heartbeat started to beat so loud again.

Imbes na dalhin ako sa aking kwarto ay doon niya ako hinila sa kwarto niya. Mabilis niyang ni-lock ang pinto. At nang humarap sa akin ay nagulat ako nang umangat ang mga paa ko sa ere.

“Aah! Ano ba, Seb!”

Napatili ako dahil walang hirap niya akong binuhat paharap. Pinulupot niya ang mga legs ko sa kanyang beywang, habang buhat ng dalawa niyang braso ang aking pang-upo. Because I was afraid that I might fall, I wrapped my arms around his nape.

Nakatingala na siya sa akin at titig na titig sa mukha ko. Naaamoy ko ang hininga niya sa sobrang lapit namin. Iyong ulam namin na beef steak. Gosh,

“Tuloy na natin ang halikan. Nabitin ako kanina.”

Namilog ang mga mata ko at tinakpan ang bibig niya ng isa kong palad kahit hindi pa niya iyon inilalapit.

“Seb! What do you think you are doing? Put me down!”

Dinala niya ako sa kanyang gaming area at pinaupo ako doon sa kanyang table. Naramdaman ko sa aking likuran ang malamig na flat screen monitor niya. Bahagya ko iyong nagulo dahil inayos niya ang pagkakaupo ko roon. I then let go of my palm on his mouth. Bahagya iyong nabasa dahil sa kanyang labi. Ngumiwi ako at ramdam kong tumatawa siya sa ilalim ng palad ko kaya binitiwan ko na ang bibig niya.

“Nabitin ako kanina. ’Di ba sabi ko itutuloy natin?”

Sobrang hindi na maipinta ang mukha ko. Siya naman ay nakakunot ang noo na para bang nakalimot ako sa sinabi niy akanina. Akala ko ay tapos na ang nangyari kanina at kakalimutan na rin namin. But now, Sebastian here standing in between my legs is very eager to do it with me again. What the?

“Seb, I think you are going too far. Bawal ito! I am your sister!”

Tumingin ito sa kanyang bintana niyang salamin mula sahig hanggang ceiling. His black curtains are still open. Gumalaw ang kanyang mga panga at bumulong-bulong. Ayan na naman siya sa sobrang hirap i-spelling-in. Gulong gulo na ang isip ko!

“Sebastian, please. Hindi na kita maintindihan. Sobrang ginulo mo ako ngayong gabi. I want to go to my room now.”

Hinarap niya ako at para siyang batang nag-iisip ng magiging palusot para mapagbigyan.

“Sasaglitan ko lang. Promise. Sa susunod naman ay hindi ka na maguguluhan. Ngayon lang ’to.”

Pabulong at maaligasgas na ang boses niya. Is this his bedroom voice? It’s so husky and tempting. Napalunok ako.

Pumulupot ang kanyang mga braso sa aking beywang. Sobrang sensitibo ng katawan ko dahil ramdam kong tumatagos ang init katawan niya kahit makapal na hoodie naman ang suot ko.

“Seb, you listen to me. I am your ate. Now, umatras ka ng kaunti dahil lalabas na ako.”

Malutong siyang nagmura at yumuko. Para siyang batang lalaki na inaagawan ngayon ng laruan at nagtitimping hindi magdabog. Aba! Aalis ako rito! Kasalanan itong ginagawa namin!

“Seb, please. You’re not helping me. Nahihirapan ako, Seb,”

Hinawakan ko ang panga niya upang paharapin siya sa akin. Nakatingin lang kasi siya sa sahig at sobrang lalim ng iniisip.

At nang umangat ang tingin niya sa akin, pinatunog niya ang kanyang dila bago tumango.

“Aryt. Papayagan na kitang lumabas.”

Tumango ako at napabuntong hininga. Buti naman. Gusto ko nang matulog dahil baka mamaya ay panaginip lang pala itong nangyayari sa akin. At kung panaginip nga iton, hindi ito masayang panaginip. Bangungot ito kung aking ituturing.

“Pero isang halik lang. Tapos papayagan na kitang lumabas.”

Parang wala akong magagawa dahil sobrang dilim ng mga mata niya. At sobrang kulit nitong si Sebastian kaya alam kong kahit magmakaawa pa ako rito ay hindi iyon uubra hangga’t mayroon siyang kundisyon na nais masunod.

“Sige na, sige na. Halik na. Bilisan mo.”

Pulang pula ang pisngi ko at naramdaman kong uminit na naman ang aking katawan. Nakakainis! My body is not supposed to respond like this! It’s betraying my rational thoughts!

“Ikaw ang hahalik. Lapit ka sa ’kin.”

Namilog ang mga mata ko. Diretsong diretso ang paninitig niya sa mga mata ko. At wala akong mabasang kalokohan sa itim niyang mga matang iyon. Talagang desidido siya. Did he plan this? Because if he did, I will surely never trust him again. Hindi na ako safe dito kay Sebastian!

“Halik na. Para makalabas ka na.”

Kalmado lang ang kanyang mga labing nakatikom. Tinitigan ko iyon at para bang maging ako ay iniimbita nito na idampi muli ang akin. I can still recall how soft and sweet his lips were. Kumurap-kurap ako bago tuluyang inilapit ang sarili at lakas loob siyang dinampian ng halik.

Nang maramdaman ko ang labi niya ay ilalayo ko na dapat ang aking mukha nang hawakan ng isa niyang kamay ang aking batok at pinanatili iyon sa kanyang bibig. I was shocked when he opened his mouth and sucked my lower lip. Sumipsip siya roon at narinig ko ang malagkit na tunog niyon.

My mouth gaped open because I was about to speak and resist. But he took that as an opportunity to slip his wet and warm tongue in. Oh my gosh!

Napapikit ako nang pigain niya ang aking panga dahil hawak niya ako roon. Dahil sa gulat ay aksidente ko ring nailabas ang aking dila at halos manghina ang buo kong katawan nang nilapat niya rin ang dila sa akin at lapat na lapat na dinilaan iyon pataas na para bang dumidila siya ng sorbetes.

Tinulak ko ang kanyang dibdib at gulat na napaatras sa aking likuran. Narinig ko nalang ang malakas na tunog ng pagkatumba sa table ng tv console niya sa aking likuran.

Naiwan pang nakabukas nang bahagya ang kanyang bibig. Ngayon ay nilalasahan niya ang sariling dila na para bang tinatandaan kung ano ang lasa ng sa akin.

“Sebastian!” Sigaw ko.

Tinakpan ko ang aking bibig. Namumunghay lang ang mga mata niya habang nakatitig sa akin.

Bumaba ako sa table at hindi niya ako pinigilan. Patakbo akong nagtungo sa kanyang pinto, pinihit ang seradura, at parang hinahabol ng multo na pumasok sa sarili kong kwarto.

“Aaah!”

Tumili ako at sumubsob sa aking kama. I just can’t comprehend everything that happened tonight. Hinalikan ako ni Sebastian! Hindi lang isa. Kundi dalawa!

Nagtalukbong ako sa aking comforter at hindi mapakali. Para akong mababaliw dahil hanggang ngayon ay sobrang lakas ng tibok ng puso ko.

Hinalikan ako ng sarili kong kapatid! Hinalikan ako ni Sebastian na isang minor palang!

Parang hindi ako makatulog matapos kong mabilisang maglinis ng katawan at maglagay ng aking skin care products. Hawak ang phone habang nagsa-slide-slide sa IG, binasa ko ang mga comments sa aking IG story. Iyong stolen picture ni Sebastian na seryosong nakatitig sa akin at hindi sa camera.

wendy_samonte:

Shit, girl, the two of you looks like a dating couple. Haha!

Kinilabutana ko nang mabasa ang comment ni Wendy. Gosh, hindi ko alam tuloy kung nagbibiro siya! Kase sobrang guilty ako ngayon sa mga nangyayari at iba na ang dating sa akin ng biro niyang iyon! Oh my goodness!

Wala sa sarili kong pinuntahan ang profile ni Sebastian sa IG. Pinaglalaruan ng mga daliri ko ang aking mga labi dahil parang na-trauma ako sa halik na iyon ni Sebastian.

Wala pa ring post si Sebastian. Sobrang tamad niya magpost ngunit ang mga followers niya ay sandamakmak. Nakita kong fi-nollow na niya pala ako. Mayroon na siyang 17 total followings. nag-browse ako roon at nakitang puro NBA stars lang ang fino-follow niya. At ako lang ang nag-iisang babae doon sa followings niya.

Biglang tumunog ang phone ko. A new message on my DM.

hot_skylar_tan:

Girl, are you sure he’s ur brother?

Comment niya rin ito sa aking story. Ngayon ko lang siya nakita sa IG. Kahapon pa pala siya sa akin naka-follow ngunit hindi ko man lang napansin.

Me:

hi, sky! yes yes. he is.

Ilang minuto lang ay nag-reply siya agad.

hot_skylar_tan:

Girl, i hate you. I thought u were only bluffing us when u introduced him at the caf. anlayo kasi ng hitsura niyo.

Napalunok ako at napapikit. All my life I never doubted my siblinghood with Sebastian. But because of all these sudden strange remarks from the people who know me, talagang sunod-sunod nilang pinasabog ang utak ko.

Hindi na ako nagreply kay Skylar dahil hindi ko naman alam ang sasabihin. Hirap na hirap na nga akong intindihin ang sarli kong emosyon, iisipin ko pang magpaliwanag sa kanila? Aba, wait lang naman!

Papatayin ko na sana ang phone ngunit andami pang bagong message ni Wendy. Binasa ko muna iyon baka sakaling ma-divert ang isip ko sa ibang bagay.

wendy_samonte:

girl di mo pa sini-seen group chat sa messenger. Wala raw muna meeting bukas sa dalawa nating major. May assembly ang ilang profs sa Pasay tom.

Me:

super glad you told me about that! baka pumasok ako bukas if you didn’t share it! thanks, mwah!

wendy_samonte:

why r u so busy ba, girl? Wala ka namang bf para pagtuonan. no offense, girl ha! hihihi

Me:

crazy. i’m just unattentive that’s it.

wendy_samonte:

siguro meron na no? super jolly mo magchat tonight eh. hindi ka ganito, girl.

Umikot ang mga mata ko. Oh my gosh, itong babaeng ito talaga masyadong observant! Minsan nakakainis na dahil nabibisto niya ang mga itinatago ko pero I just can’t control her. Her social and emotional intelligence are truly superb.

wendy_samonte:

anyway, my boyfriend and I will go to Palawan. we’ll be leaving by 2am this morning. i wanted to make aya you pero i know your parents won’t allow. isa pa, biglaan din girl eh si art ang nagplan hihi.

Me:

no prob, girl. enjoy your vacay!

Hindi ko namalayan na nasa IG profile ulit ako ni Seb. Tinitignan tignan ko ang mga post niya na puro tungkol sa basketball. Isa lang talaga ung post niya na kita ung buong katawan niya. Iyong unang una niyang post na tingin ko’y katorse anyos palang siya pero meron nang abs at biceps. Grabe.

Hindi ko na namalayan na nakatulugan ko na ang aking pagseseselpon. Nang magising ako kinabukasan ay sobrang gaan ulit ng isip ko. I feel like I woke up from a strange dream. It feels so good to start a new day knowing that you are doing fine, and nothing is worth concerning about. Kahit klaro pa rin sa isip ko ang halikan namin ni Sebastian, hindi na iyon masyado ang inisip ko.

Unexpected things happen sometimes. At tulad ng kagabi, unexpected din iyon na bahagi na ng buhay ng isang tao. But the thought that my own brother kissed me, bahagi pa iyon ng buhay ng lahat? Ako lang yata ang taong hinalikan ng sariling kapatid.

And it’s just so shocking because it did not gross me out that much! Oh my goodness! Hinahanapan ko ng pandidiri ang katawan ko pero maging iyon ay tila hindi naman nagrereklamo! Is this normal? Kaloka.

Biyernes ngayon at walang klase si Seb. Sa pagkakatanda ko ay mayroon siyang practice game tuwing ganitong araw. Kaya pagbaba ko ng hagdan, para akong nabunutan ng tinik dahil mag-isa ako ngayon sa bahay. I still have no planned activities for the day, but I feel relieved knowing that Sebastian will not be around.

Pero pagdating ko sa dining, nagulat ako nang maabutan pa roon si Sebastian. Hindi pa siya nakakaalis?

“Good morning, bunny. How’s your sleep?” Bungad niya habang nagkakape.

He is wearing his usual white Sando and his boxer shorts. Kung dati ay nilalagpasan ko lang iyon ng tingin, ngayon ay naconscious ang mga mata ko na hindi tumagal sa nakabalandra niyang mga biceps at sa malaki at malusog na umbok na nakikita ko sa yumayakap na tela ng boxershorts.

Kalmado akong humila ng upuan sa kanyang tabi. Naroon din kasi si Manang Lidia na nanonood sa amin habang nilalagay niya ang paborito kong strawberry cake sa table. Ngumiti ako sa kanya at naglagay ng pancake at syrup sa aking plato.

“Nakatulog ka ba nang maayos kagabi?” Tanong niya sa akin.

“Hm, yeah.”

“Ako kasi hindi. Sarap mong laplapin.”

Malakas kong tinampal ang kanyang braso dahil kakatalikod lang ni Manang Lidia pabalik sa kusina. Mabuti nalang at hindi iyon narinig ni Manang. Pinanlakihan ko ng mata si Sebastian na nakangisi at ngayo’y may kagat na slice bread. Wala talagang preno ang bibig nitong lalaking ito!

“Totoo nga. ’Di ako nakatulog agad. Nakatatlong putok yata ’ko eh.”

“Anong tatlong putok?”

“Wala. Kain ka na. Hmmp. Sarap mo, tang ina.”

Umangat ang kilay ko at nag-slice sa aking pancake. Pinapanood niya lang akong kumagat at ngumuya habang matunog siyang humihigop sa umuusok-usok niya pang kape. Ngumisi lang siya at umiling iling.

“Pagtapos mo diyan, maligo ka at magpaganda.”

Tinarayan ko siya. “How dare you tell me what to do? Ayan ka na naman sa pangunguna mo, Seb ha. Don’t start my day with your boyish stunts.”

“Sasamahan mo ako. May tune up game kami ngayon.”

“Where?”

“Sa Gym lang. You haven’t watched me played yet, right? Sa iba ka kasi nakatingin eh.”

Wala sa sarili niyang inangat ang laylayan ng kanyang sando at itinaas iyon sa gitnang dibdib. kinamot niya ang kanyang tagiliran habang ang mga mata ko’y dumapo na sa anim na matitigas na umbok sa kaniyang maskuladong tiyan.

“May pasok ako.” palusot ko.

Nilapit na naman niya ang katawan sa akin. Ipinagitna niya ako sa nakabuka niyang mga hita. Nailang ako dahil mas kitang kita ko na ang umbok sa kanyang gitna. It’s so big that I can’t just ignore its presence. Mayroon pang itim at pinong buhok na naglalakbay mula yata roon sa ilalim ng garter ng boxer shorts niya paakyat sa kanyang pusod. And from my position, I can see the veins coming from that region and spreading up to his pelvic muscle. Oh my gosh.

“Wala kang pasok ngayon. Hindi ka makakapagsinungaling sa akin.”

Sobrang lapit ng bibig niya sa mukha ko kaya naaamoy ko ang hininga niya na amoy kapeng barako. Napapikit ako dahil parang sobrang sarap ng amoy. Nakakagutom.

“M-Meron, Seb.”

“Walang pasok ang lahat ng third year ngayon, bunny. May conference ang mga Prof. sa Pasay. Ngayon, mag-isip ka pa ng mas magandang palusot. Kapag napaniwala mo ako, siyempre may libre kang kiss sa akin.”

Nakipagtitigan ako sa kanya at kinindatan niya ako. Bigla akong napa-iwas ng tingin dahil muntik nang mamula ang mga pisngi ko kung hindi ko lang naagapan. Why is he so charming? Oh my gosh, what are you doing to yourself, Jamaiah?

“Kaya magpaganda ka pag-akyat mo sa kwarto mo, bunny.”

Hindi na ako nakasagot at hindi na makatingin sa kanya. Kinuha niya ang hibla ng buhok ko at inipit iyon sa likod ng aking tenga.

“Kahit hindi ka naman mag-ayos, maganda ka na eh. Pero gusto ko mas maganda ka pa diyan. Iinggitin ko ang dapat mainggit. Mamaya, maiinggit silang lahat sa akin.”

CHAPTER 16

Tahimik ko nalang na inubos ang nasa pinggan. Si Sebastian naman ay parang bata lang akong pinapanood matapos habang humihigop-higop ng kape. I am thinking for a possible palusot kasi. I don’t want to go with him especially now that his mouth is becoming more vulgar and outrageous. He might say something to other people about us without him knowing. Ako ang natatakot sa sobrang angas ni Sebastian eh.

Napagdesisyonan kong sumama na nga lang kay Sebsatian sa huli. Wala rin naman akong gagawin dito sa bahay. I thought of bringing our golden retriever Courtney outside and make some gala with her. But after that, I can see myself being idle inside my room for the rest of the day.

Hinayaan ko na nakabagsak ang makitab at malusog kong buhok na hanggang balikat, at naglagay ng dalawang hair pins sa magkabilaang side na perlas ang disenyo. Naglagay din ako ng kaunting make-up. Iyong sapat lang upang magkakulay ang mukha ko.

The no make-up make-up look is the most suitable for an innocent and pretty face like me. I like it this way because people might compare me to the rest of the girls there who are surely will be competing with their glossy, shiny, and aesthetic asian chick make-up.

I look European after all. Like a highness from the oldest royal ancestry. Dyosahan levels ako. Not the princess type.

Well, hayaan niyo muna akong magbuhat ng bangko natin today. Ehem.

Paglabas ko ng aking kwarto, dinaanan ko si Sebastian. His door is closed but when I twisted the doorknob, I was able to slip in.

“Seb?”

Malinis na kwarto niya ulit ang aking nakita. On his bed, there was a black Nike sports bag. Nakabukas na iyon ngunit wala pang laman. Rinig na rinig ko ang lagaslas ng tubig na nagmumula sa kanyang bathroom. Naliligo pa yata.

Pumunta ako sa walk-in closet niya at nangi-alam. Pagbukas ko ng isang cabinet, maayos na nakatupi ang kanyang mga damit. Organisadong nakahiwalay ang mga puti sa mga may kulay, ang mga pantalon sa mga shorts, ang mga pang-alis at mga pambahay.

Isa-isa kong binuksan ang mga iyon, naghahanap ng pwede kong ilagay sa bag ni Sebastian. I have no idea about the things that he brings with him whenever he is having a game. When I opened his last cabinet, puro mga Amerikana at formal wear na iyon. At namangha ako nang makitang naka-hanger ang mga iyon at nakabalot pa ng transparent na cover ang bawat isa.

I remember him wearing the maroon one during my 18th birthday. He was my second to the last dance during that night. Si Dad kasi ang pinakahuling nagsayaw sa akin. Yeah, my grandest birthday was celebrated as if I am a princess. Nagkaroon ako ng debut at ginanap iyon saisang private resort sa Bulacan.

I almost forgot my reason of barging in to Sebastian’s closet kaya naman binalikan ko nalang ang cabinet na naglalaman ng kanyang mga T-shirt. Paghila ko sa isang maliit ngunit malapad na drawer, nakita ko ang kanyang mga belt. Kumikinang ang mga metal doon at lahat ng ito ay organizadong nakapabilog at may kanya-kanyang lalagyan. Iyong itim na parang foam na magaspang kapag hinawakan.

At nang paki-alaman ko pa ang kaparehong pahabang drawer, napalunok ako nang makita ang mga briefs niya. Sinasabi ng isip ko na isarado na agad iyon at huwag nang tignan ngunit ang mga mata ko ay isa-isa iyong tinignan.

In my curiosity, kinuha ko ang isang white na Calvin Klein at inangat sa ere. It looks so clean. At nang amuyin ko, amoy fabric conditioner naman. Kumuha ako ng isa dahil alam kong kakailanganin niya ring magpalit nito mamaya. Not only his shirt and pants has to get changed. His underwear din dapat.

Naghanap ako ng mga bimpo at madali ko iyong nakita sa mga sumunod na cabinet. Kumuha rin ako ng medyas at masikap na inalala kung mayroon ba akong nakalimutan. Mukhang wala naman.

Habang nakaupo ako sa kanyang kama at naglalagay ng kanyang mga kailangan, hindi ko na namalayan na nakatayo na pala siya sa gilid habang pinapanood ako. Nakatapis lang ng puting tuwalya ang kanyang beywang habang nakapameywang at tumutulo pa ang butil ng tubig sa basang basa niyang buhok.

Hindi na ako tumingin sa kanya dahil nakita ko na naman ang umbok doon. Nagkunwari nalang ako na patay-malisya.

“Seb, I am not sure if I already got everything that you need. Siguro water nalang ang kulang? Where’s your tumbler ba?”

Hindi siya sumagot at naglakad lang patungo sa kanyang walk in closet. Kitang kita ko ang malapad niyang likuran na natutuluan pa ng tubig. I kept my eyes to remain on Sebastian’s sports bag. Baka kapag lumingon pa ako ay may iba pa akong makitang hindi kanais-nais.

The sports bag was big and can fit more than what I have put inside. Tingin ko ay dito niya rin nilalagay ang sapatos niya dahil mayroon itong compartment at malaking zipper para roon. Kaya naman kahit wala akong ideya kung ano ang susuotin niya, tumingin tingin ako sa kanyang shoe rack na sobrang daming pagpipilian.

Pinili ko ang kulay pink na pares na sobrang laki at sobrang bigat. Maliban kasi sa ito ang pinakamaaabot ng maliit kong biyas, gusto kong makita ang reaksiyon niya kung magagawa niyang suotin ito. Hindi kasi ito tipikal na kulay na sinusuot ng mga lalaki. Ewan ko lang kay Sebastian.

“Kumpleto na ba ’yan, bunny?”

Pagharap ko bitbit ang sapatos ay muntik ko na iyong mabitawan nang makita ko ang katawan ni Sebastian na tanging itim na jockstrap lang ang suot.

“Oh my gosh, Seb!”

Napatalikod ako at napayakap sa hawak. It was so big! The bulge was so big that I felt I shouldn’t have been here!

“Ay, sorry. Teka, magsho-short muna ko. Tang ina.” Naririnig ko ang ngisi sa boses niya. Parang tuwang tuwa pa sa nakita ko.

“Lalabas na muna ako, Seb. I’ll prepare your water, alright?”

Nagmamadali kong iniwan ang sapatos sa kanyang kama at hindi na iyon nilagay sa compartment. He might show up again with the same look. I saw it. I saw how heavy his jockstrap was. Parang busog na busog iyon sa kung anong itinatago nito sa loob. Gosh!

Sa tapat na ako ng Raptor ni Seb naghintay habang yakap ang aking pink na tumbler. Hindi ko makita ang kanya kaya itong akin nalang ang nilagyan ko ng tubig. Malaki rin naman ito at pang outdoor. Mukha pa ring bago dahil hindi ko naman madalas gamitin gawa ng malaki nga.

“You ready?”

Pinasadahan ni Sebastian ang kabuohan ko nang siya’y dumating bitbit ang sportsbag niya sa isang kamay habang sa kabila naman ay hawak ang kanyang car keys.

Kagat labi niya akong tinignan at tumagal ang paninitig niya sa exposed kong legs dahil naka white skirt lang ako at white Nike shoes. Ang pang-itaas ko ay pink na oversized crop top. Very simple but looking cute.

“Yan ang gusto ko. Sexy mo ah.” Maangas niya akong tinanguan na para bang nanggigigil.

“Sexy raw pero noong nakaraan ayaw mo nito diba? Pinagpalit mo ako ng pants?” Umangat ang kilay ko. Taas baba ang mga mata niya sa aking legs.

“Noon iyon. Kasi hindi kita mababantayan. Ngayon kahit magpasexy ka, walang makakalapit sa’yo dahil bantay-sarado ka sa ’kin ngayon.”

Umirap lang ako at sumakay na rin kalaunan nang pagbuksan niya ako ng pinto. Mabilis kaming tumulak dahil alas diyes pala ng umaga ang laro nila. Alas nuwebe y media na kaya kailangan na naming makaalis agad. Good thing it’s not traffic today.

“Yo, bro. Sup!”

Maangas na nakipagtanguan si Sebastian sa ka-team mate niya nang makarating kami sa Gym. Siya ang may bitbit ng mabigat na sportsbag habang ako nama’y bitbit ang tubigan niya. Bago siya salubungin ng iba pang kasamahan ay dinala niya ako sa unang row na inuupuan ng mga players.

“Coach is already here, bunny. We will start after doing the warm ups. Komportable ka ba rito?”

Tumango-tango ako at nilapag sa sahig ang tumbler. Katabi ko ang sportsbag ni Seb at medyo malayo ako sa iba pa nilang mga ka-team na mayroon ding mga kasamang girlfriends nila at mga kakilala. Marami-rami na rin ang nasa Gym na kanina pa naghihintay para manood.

“Will you be okay here?” Tanong niya pa.

“Oo, Seb. Doon ka na oh! Nakatingin na sina Pablo sa’yo.”

Nilingon niya si Pablo at ang dalawa pa nilang kasamahan na nakatingin sa puwesto namin. Mayroong sinasabi ang isa kay Pablo ngunit si Pablo ay ngumiti lang sa akin at kumaway.

“Don’t go near them, bunny. Dito ka lang. Huwag kang aalis.”

Naka-skwat pa rin siya sa harap ko at seryosong seryoso akong iniiwanan ng mga panuto. Ako naman ay panay tango lang para umalis na siya dahil pumipito-pito na rin ang kanilang coach na puro puti na ang buhok ngunit parang wala pa rin siyang pake.

“Seb, magsisimula na yata kayo.”

He looks so vigorous and healthy with his DLSU jersey. I think this is the first time he wore their official basketball uniform. His jersey is number 22 and I have no Idea if its his personal pick or if it was given to them by their coach.

“Listen.”

Dinilaan niya ang pang-ibabang labi at saglit na kinamot ang kaliwang kilay.

“Huwag mo silang papansinin. Kapag nagtanong, huwag mong sasagutin.”

“What? That will be rude, Seb. Hindi naman sila masama tulad ng sinabi mo ah?”

Pinatunog niya ang dila bago tumango.

“Alright. I trust you, bunny. Alam kong alam mo ang tamang gagawin kapag lumapit iyon sa’yo. Kaya pahalik muna ’ko pampalakas lang.”

Pinanlakihan ko siya ng mata. “Seb, andaming tao sa paligid!” Pabulong ngunit mariing kong sambit.

“Ano naman? Ako naman hahalikan mo. Hindi sila.”

Umikot ang mga mata ko. Pinagmasdan ko ang iba pa nilang kasamahan na nagwawarm-up pa rin naman. At pagsulyap ko sa puwesto nila Pablo, nakatalikod na ang mga ito at may kanya-kanya na ring ginagawa.

“Sige na, bunny. Mabilis lang.”

Ngumuso siya ka lalo akong napalingon sa paligid. Wala namang nakakapansin sa amin dahil maingay ang Gym at distracted ang lahat. Kaya naman para mawala na ang makulit na si Seb sa harap ko ay mabilisan ko siyang hinalikan sa labi.

“Damn. Sarap.”

Kinindatan niya ako at tinitigan pa. Namula ang mga pisngi ko kaya tinulak ko na siya sa kanyang dibdib kaya umatras na siya. I watched him as he jogged backwards, still grinning while looking at me.

Doon lang ako nakahinga nang maluwag dahil naghiwalay na rin kami sa wakas.

Habang nagwawarm-up sila Sebastian ay binuksan ko ang aking phone. I sent a DM to Sky and asked her if she’s in school. It was so fast for her to send me her reply.

hot_skylar_tan:

girl, i’m with my tranene sisters here at Tomas Morato. Waley tayo classes, girl! r u not informed?

Me:

just asking. nandito kasi ako sa school. watching a tune up game.

hot_skylar_tan:

oh nice! kapag maagang nasenglot itong mga seswang ay sugod ako diyan. sis. r u with ur hot brother ba?

Me:

yep. he’s playing.

hot_skylar_tan:

i’ll update later, Jams. aga kasi kami nagsimula magwalwal. don’t mind me, though.

Hindi na ako nag-reply nang marinig kong magsisimula na ang game. Sila-sila lang din pala ang magkakalaban. Ang team nila ay hinati sa dalawa at sila ngayon ang maglalaban laban.

Doon ko lang ulit napansin si Johannes. Nasa magkaibang team sila ni Sebastian. Nagsimula na silang gumalaw sa court at doon ko lang napansin na patingin tingin sa akin si Johannes.

Nacurious tuloy ako kung nasaan ang girlfriend niya. There are so many girls cheering everywhere and I can’t see the girl lalo na’t nakaupo ako sa unahan. May katabi akong ibang players na ilang upuan ang layo sa akin. Iyong mga hindi pa pinapapasok.

Parang nakalimutan ko na ang lahat ng tungkol kay Johannes at wala na akong naaalala tungkol sa kanya. Na kay Sebastian lang ngayon ang focus ko at pinapanood ko siya kung paano siya mag-dribble at maangas na mag-shoot mula sa malayo.

It was a three point shoot and the girls went wild. Habang tumatakbo si Sebatian ay hinanap niya ang mga mata ko. I smiled at him and uttered ‘nice one’. Kinindatan niya ako at bumalik sa seryosong pakikipag-agawan ng bola.

“Oh my goodness, sissy! He’s so hot!” Sigaw ng babaeng nasa bandang likuran ko.

“Who? The Federoja one ba?”

“Yass! Look at the way he moves, isa siya sa mga bago di ba? Girl, angsarap!”

“Shit, I agree! Damn, is he single?”

“Sana! Wait, lagot tayo kay Wade kapag lumandi ka pa, girl!”

“Unless you spill it!”

Ang ingay ng buong Gym kaya hindi sila masyado rinig. Pero ako, rinig na rinig ko dahil malapit lang ako sa kanila. Aba, minor pa po iyan ano? Matagal-tagal pa iyan magbibirthday. At hindi kayo invited. Hmm… Hindi rin naman kayo papansinin niyan dahil sa akin lang ’yan nakatingin. Bleh!

“I-shoot mo, baby!”

“Oh yes! Another three points!”

Halos marindi na ako sa maiingay na babae. Ngayon lang ba sila nakapanood ng basketball? At partida hindi pa nila kilala ang naglalaro pero kung makasuporta akala mo’y proud girlfriend. Ew.

Tuloy tuloy ang laro ni Seb at paminsan-minsa’y lumalapit sa akin upang uminom ng tubig. At dahil nga nandito sa puwesto ko, ang mga babaeng nasa likuran ay panay ang tawag sa pangalan niya at papansin.

At si Sebastian naman, malandi rin! Nginingitian niya ito at kinikindatan! Kaya tuwang tuwa ang mga babaita at nangingisay na yata sa kanilang kinauupuan ngayon. Hindi ko lang nililingon dahil ayaw kong makita ang mga mukha nila. They are so annoying.

Pansin ko na puro si Sebastian lagi ang pinapasahan ng bola ng kanyang mga ka-team. Maliban sa sobrang bilis kumilos ni Seb sa court, halos lahat ng tira niya ay laging pumapasok. Dapat nga ay magugulat ako at mamamangha dahil first time ko ng mapanood nang ganito si Sebastian. Eh kaso ang mga babae sa likod ko inuunahan na akong pumalakpak. Sige, girls, kayo nalang. Ganyan ako ka generous.

It was during the break after the second quarter when Pablo appeared in front of me.

“Hi, pwedeng maki-upo?”

Pawis na pawis siya at nagpupunas ng puting bimpo sa kanyang batok.

“Sure, dito ka oh may space pa.”

Umupo siya sa tabi ko, isang upuan ang layo. Mabigat siyang naghahabol ng hininga sa pagod. Nag-sub sa kanya ang isa nilang kasama sa team. Si Sebastian naman ay hindi pa napapalitan at tuloy-tuloy pa rin sa paglalaro.

“Uhm, my name is Pablo Esguerra. I’m a friend of Sebastian,” aniya at naglahad ng kamay.

Tinanggap ko iyon at nakipag-shake hands. His hand was hard and firm. Lalaking lalaki rin.

“I’m Jamaiah. Yeah, I know you. I’ve heard about you from Sebastian.”

Nakangiti siyang tumitingin-tingin sa mukha ko.

“You’re his girlfriend, right?”

Natigilan ako at hindi agad ako nakasagot. Nakatingin sa akin ang mga mata niyang naghihintay ng sagot. He is watching me like he’s expecting me to say yes. Tutugon na sana ako nang biglang humarang si Sebastian sa tabi ko.

“Bunny. Water.”

Inabot ko sa kanya ang pink kong tumbler at hinihingal niya iyong ininom. Nanonood lang sa amin si Pablo. Si Sebastian naman ay madilim na binalingan ang kasamahan.

“Wala ka bang shawty, bro?” Sambit ni Sebastian.

I gulped when I felt like he’s giving some shade with that simple question. Gosh, pati pala mga lalaki ay may ganito ring ganap! At sobrang mas mabigat iyon kumpara sa shade namin minsa’y binabato namin ni Wendy. Angtapang talaga nitong si Sebastian!

Ngumisi si Pablo. Like he is used to Sebastian’s offensive and harsh mouth.

“Damn. Meron, bro. Nakikipag-usap lang ako rito kay Jamaiah.”

Umangat ang isang kilay ni Seb. “Jamaiah, huh? First name basis?”

Kinagat ni Pablo ang pang-ibabang labi at tumango-tango.

“Bro, we’re cool here. You know that I can’t compete with a beast, bro.” Tatawa-tawang sambit ni Pablo at bumaling sa akin na nakangiti.

“Good. Now go back to your fucking seat and leave us alone.”

“Shit, bro. Territorial as hell. Damn. Arayt. I’ll follow your lead, master.”

Natatawang tumayo si Pablo at mayroong mabilisang ibinulong kay Sebastian. I have no idea what is it all about but Sebastian just smirked, and Pablo cursed under his breath. Sumaludo pa sa akin si Pablo bago ito pailing-iling na umalis.

“Anong sinabi niya sa ’yo?”

Umupo siya sa tabi ko habang mabigat pa rin ang kanyang paghinga. Pawis na pawis siya habang umiinom pa rin sa tumbler. Kaya naman kinuha ko ang bimpo at pinunsan ang noo niya. Kahit nakaabang pa rin ang mga mata niya sa akin upang sagutin siya ay inuna kong punasan ang mukha niya.

“Bunny. Binastos ka ba niya? May sinabi bang hindi maganda?”

Pinaikutan ko siya ng mga mata dahil masyado siyang judgemental. Sinunod ko ang leeg at batok niya na namumula-mula pa. Sobrang nangingintab na ang balat niya dahil sa kanyang pawis.

“Di ka sasagot?”

Natawa ako nang tila manggigil siya.

“Wala, Seb. Nagpakilala lang siya. Friend mo raw.”

He watched me still and waited for me to say more. Pero nang makita niyang nasagot ko na siya at abala ako sa pagpupunas sa mga biceps niya, hindi na siya sumagot.

“Angat mo pa ng kaunti, Seb. Show me your armpit.” Parang hindi ko makilala ang sarili kong boses. Nainis ako dahil parang nang-aakit din ang boses ko. Kaloka!

Itinaas niya pa iyon nang bahagya. Habang pinupunasan ko iyon ay nahagip ng mga mata ko ang dalawang babae sa upper bench na nakatingin sa amin. Nakaangat ang kilay ng isa at ang isa naman ay may binubulong na kung ano.

Inggit kayo? Bleh.

“You can talk to Pablo. Other than him, trust no one, bunny.”

“Yes po, big boy.”

Nangunot ang kilay niya. Nakaawang ang mga bibig niyang namamasa dahil sa tubig habang hinihingal pa rin. Kawawa naman itong binatang ito. Mabuti nalang at nandito ako dahil kung hindi ay mukha siyang basang sisiw.

“Mabaho na ba ako?”

Bahagya kong pinaangat sa kanya ang pawisan niyang kili-kili dahil iyon na ang pinupunasan ko. Inilapit ko sa ilong ang bimpo at kunwari’y ngumiwi kahit walang amoy ang pawis niya roon. Nagsalubong ang kilay niya at kinakabahang hinanap ang mga mata ko.

“Bunny. Mabaho ba?”

“Nope, Seb. Ansarap mo lang asarin. Bango mo pa.” Sabay ngisi ko at itinabi na ang bimpo. Binaba niya na rin ang kanyang braso.

“Stay here, alright? Panoorin mo akong lampasuhin ang kalaban.”

“I doubt, Seb. Magaling ang grupo nila Johannes. Iba pa rin ang team captain niyo.”

Nagsalubong ang kanyang mga kilay. “Iyang gagong Johannes na iyan, makikita mo susupalpalin ko iyan mamaya.”

Tinampal ko ang malaki niyang hita na nakaparte. “Huwag kang makikipag-away Seb ha, sinasabi ko sa’yo. Iiwan kita rito. Wala nang magdadala sa’yo sa ospital.”

“Tssk. Iyang gagong pinagmamalaki mo lang ang dudurugin ko. At hindi sa ospital ’yan dadalhin. Sa Morgue.”

Pinanlakihan ko siya ng mata at tinampal naman ngayon ang biceps niya. “Seb, I don’t want you to speak like that. Nagseselos ka lang ano?”

Kumpiyansa lang siyang suminghal at uminom sa tumbler. Tinakpan niya iyon at nilapag sa sahig.

“Bakit ako magseselos, dun? Mas magaling ako dun.”

Napangisi ako. Hindi talaga nagpapatalo ang lalaking ito.

“At mas malaki ang burat ko dun.”

“Seb!”

Malakas kong sinuntok ang kanyang tagiliran ngunit hindi man lang siya umaray. Ngayon ay ngingisi-ngisi na ito na akala mo’y hindi nainis kani-kanina lang.

“Bakit? Totoo naman ah? Nakasabay ko un maligo sa shower room. Tang ina pambata yung titi amputa.”

“Sebastian!”

Humahalakhak na siya ngayon at ako nama’y pulang pula ang pisngi. How dare him insult another man like that? Like he is spitting just the pure facts and he’s making fun of it. Napabuga ako ng malalim na hininga dahil sa katabilan ng bibig nitong si Sebastian.

Muling pumito ang kanilang coach at nagsibalikan na sila sa laro. Nanonood lang ako sa bawat kilos ni Sebastian at kapag nakakapuntos siya ay lilingon siya sa puwesto ko at kikindat.

Iyong mga babae sa likuran ko, tili nang tili. Akala siguro nila ay para sa kanila iyon dahil long range ang mga kindat ni Sebastian. Natatawa nalang ako dahil sobrang lalakas ng boses nila at maging ang ibang player na nakaka-shoot ay sinisigaw nila ang pangalan.

Alas onse y media na nang matapos ang game. It almost lasted one and a half hour which made most of the players drained and exhausted. Paglabas namin ng Gym ay kasabay namin ang ilang mga kasamahan ni Sebastian. Hindi nila ako nilalapitan ngunit panay ang tingin nila sa akin at tila nag-oobserba.

Tahimik lang ako sa tabi ni Sebastian habang nakapulupot ang isa niyang braso sa beywang ko. Bitbit niya sa kabilang balikat ang sportsbag habang siya na rin ang may hawak ng tumbler ko na wala ng laman.

The boys seemed to enjoy the game. Nakikipag-apiran sila kay Sebastian at panay ang puri rito na masyado raw ginalingan. At ngayon ko lang nalaman na mahalaga pala ang game kanina dahil mamimili na ng first five sa team bago pa man mag UAAP season.

Dito na sa loob ng Raptor ko pinagpalit si Sebastian ng damit. Pinasuot ko sa kanya ang fresh white T na Lacoste. I watched how he quickly removed his sweaty shirt and gave it to me.

“Amuyin mo, bunny. Bumakat ang nakakalibog kong amoy diyan.”

Tinampal ko ang braso niya na ikinangisi niya. Bunganga talaga nito! Sinamaan ko lang siya ng tingin at tinupi muna ang jersey niya bago iyon nilagay sa bag. Dapat malabhan ito agad mamaya pag-uwi upang hindi mamaho ang kanyang bag.

“Where’s my shorts, bunny.”

Nang masuot na niya ang damit ay nagyayabang na naman ang kanyang dibdib. Parang mas malaki pa nga yata ang dede niya sa akin. Panlalaking dede naman kasi ang kanya. Iyong malulusog tapos umbok talaga at agaw-pansin.

“Here.”

Inabot ko sa kanya ang kanyang short. Para lang akong tanga na nanonood sa kanya dito sa passenger seat. At nakalimutan kong short na pala ang hinuhubad niya kaya nanlaki nalang ang mga mata ko nang iangat niya ang kanyang sarili sa upuan at binaba ang garter ng mamasa-masa niya ring jersey shorts.

“Fuck, sarap ba?” Nakangising tanong niya na pinapanood na pala ang reaksiyon ko habang pinagmamasdan ko ang malusog na bukol sa kanyang jockstrap.

Mabilis akong nag-iwas ng tingin. Oh my gosh. It’s so huge? Pero umbok palang iyon ah?

“Bayag ko palang iyon, bunny. Malaki ba?”

Umakyat ang lahat ng dugo ko sa mukha at napatingin nalang ako sa harap. Mabilisan niyang sinuot ang pamalit niyang short at ako nama’y hindi na makahinga. Narinig ko siyang ngumisi at magaspang na humalakhak.

“Sa una lang naman ’yan, bunny. Pag nasanay ka na, paglalaruan mo na rin iyan.”

Sa sobrang sunod-sunod na bastos na salitang lumalabas sa bibig ni Seb ay ibinato ko sa kanya ang sports bag na nasa kandungan ko. Kahit sobrang bigat niyon ay nagawa ko iyong maitapon sa gitna namin. Ang bastos!

Tatawa-tawa lang siya at nilagay sa backseat ang sportsbag.

“Biro lang, bunny. Wag ka na magalit.”

Bumuga nalang ako ng malalim na hininga. Inabot niya ang hita ko at masuyo iyong hinaplos.

“Joke lang naman eh.”

“It’s not a joke, Seb. And stop being like that!” Daing ko.

Pulang pula pa rin ang mukha ko at hindi na siya pinansin. Masuyo niyang kinuha ang kaliwang kamay ko at pinagsalikop iyon sa kanya. Dinala niya iyon sa kanyang labi at masuyong hinalikan.

“Sorry na. Hindi na mauulit.”

Hindi nalang ako umimik. Matagal niya pang hinalik-halikan ang likod ng kamay ko bago ko iyon marahang kinuha.

Kahit naiinis pa rin ako ay kinuha ko pa rin sa bag ang dala kong Johnson’s baby powder. Pinapanood lang ako ni Sebastian habang hinahanap niya ang mga mata ko.

“Lapit.” sabi ko at ginawa naman niya.

Inangat ko ang kanyang damit at nilagyan iyon ng pulbo. Tahimik lang siya at parang batang yumuyuko at tumitingala sa bawat utos ko.

“Ayan. Amoy baby ka na ulit.”

Ngumisi siya, parang may naiisip namang kalokohan. Kaya inangatan ko siya ng kilay na ikinakagat niya ng labi.

“Thank you po, mommy,” sambit niya.

Muntik na akong matawa nang magboses baby siya at ngumuso na parang nagpapacute na bata.

“Tatawa na iyan… Magbabati na kami niyan ulit ni mommy…”

Sobrang kulit ni Sebastian! At naiinis ako dahil ambilis niya akong madala sa mga kalokohan niya. Hindi ko na namalayang nagpipigil na ulit ako ng ngiti. Maaga yatang kukulubot ang balat ko rito kay Sebastian eh.

Kalaunan ay tumulak na kami pauwi. Alas onse y media palang. Gusto niyang umuwi na rin kami agad dahil may importante pa siyang dadaanan. Napakaimportante raw na halos nagmamadali siyang ipagmaneho ako pauwi.

Pagdating sa bahay, alas dose palang ng tanghali. Umalis din agad ulit si Sebastian na hindi ko alam kung saan ang tungo. Hindi niya na rin naibaba ang kanyang mga gamit at talagang hinatid lang ako pauwi.

I ate my lunch alone at tumambay nalang sa sala pagkatapos. Nagseselphone lang ako dahil wala akong magawa. Gusto ko sanang ilabas ulit si Courtney kaso inabutan na kami ng tanghali.

May new notification ako at nakita kong finollow ako ni Pablo. He’s famous too. Nasa 78k ang kanyang followers.

Wala akong magawa maghapon maliban sa mag-browse sa shopping app. Nag add to cart ako ng kung ano ano na para bang doon ko naibubuhos ang aking boredom.

Hanggang sa mag alas sais nalang ng gabi, hindi pa umuuwi si Seb. Kaya naman tumambay ako sa kwarto niya at kung ano-ano ang pinakialaman. Kanina ko pa gustong mag-ikot ikot dito sa kwarto niya pero dahil nga naliligo pa siya noon ay naging limitado ang kilos ko.

Wala talagang kahit anong kalat. Umupo ako roon sa study table niya at nagbukas-bukas ng cabinet. Nakita ko roon ang napakaraming papel na maayos na naka-stack. These are all the history of all my medical assessments. Kinuha ko ang isa at binasa.

HEMATOLOGY TEST

Mateo Leon Mercado Federoja: AB

Genieva Mercado Federoja: AB

Urriah Mercado Federoja: A

Sebastian Octavius Mercado Federoja: AB

Jamaiah Avia Mercado Federoja: O

Nangunot ang noo ko. Hindi ko magets agad ang result. Pero may naramdaman akong kakaiba sa hawak na papel dahil bakit ito nandito sa desk ni Sebastian.

Why does Sebastian have this? Anong meron dito?

CHAPTER 17

“Manang, anong oras po umalis sina Mom at Dad?”

“Alas otso, Ine. Hindi naman sila umalis nang maaga. Sadyang tinanghali lang ang gising mo ngayon.”

Puno ng sigla kong inaalmusal ang left over ko na strawberry cake. I woke up from my peaceful sleep feeling fresh and detoxicated despite of the weird thoughts that I had last night. Isinawalang bahala ko nalang ang mga papel na nakita kong nasa kwarto pa rin ni Sebastian dahil tingin ko’y hindi naman iyon interesante.

Even myself, I don’t find those medical records interesting at all. Dapat nga sa mga dokumento na iyon ay itinatapon na. Ewan ko ba kay Sebastian kung bakit tinatambak niya pa iyon sa kanyang study table.

“Si Seb po, umuwi po ba?”

Nililigpit na ni Manang ang mga pinagkaininan.

“Hindi siya umuwi, Ine. Baka doon na ulit siya tumuloy sa kanyang condo.”

I nodded and finished my food immediately. Sabado ngayon kaya wala akong pasok. And today, I still have no plan on how I will use my free time.

Should I bring Courtney outside and take her for a walk? Oh, I remember, it’s been a month since Courtney had her last physical exercises. How I miss playing with that furry baby! Hmp!

Kaya naman paglabas ko sa dining, pinuntahan ko agad si Courtney sa aming likod-bahay. Malapit sa aming swimming pool. She’s always free to run and play around to our Bermuda, but whenever she’s being naughty, Manang puts her inside her big cage.

“Hey, there, cute girl! I missed you so much!”

Nakalabas ang dila at wumawagayway ang kanyang buntot nang ako’y makita. She’s playing with her favorite stuff toy that is stucked in between her teeth. Napakakulit niya at napakaligalig at siya na yata ang nag-mamay-ari ng malawak naming bermuda dahil dito ang kanyang playground.

“Not wearing a leash, aren’t we? Siguro good girl ka ngayon ano?”

Lumuhod ako at niyakap siya. Tumutulo ang laway niya habang pumipikit pikit pa ang mga mata nang haplos-haplosin ko ang ulo at ang mabalahibo niyang katawan.

“Tara, gala tayo. Let’s go to the park again? Yehey!”

Kinuha ko ang leash ni Courtney na nakasabit malapit sa kanyang cage. I chose the pink one to match my outfit. Pink na blouse din kasi ang suot ko. It’s a spaghetti strap blouse matched with my white short shorts. Nakaflip-flops lang din ako na kulay white. Matchie matchie kami ng baby ko today.

Manong Gary smiled at me when he was the two of us walking towards him. Tumatahol sa kanya si Courtney at panay ang likot ng buntot.

“Kuya Gary, diyan lang po kami sa park ng subdivision. Gagala lang po kami saglit.”

Tumahol ulit si Courtney na parang ginagaya ako na nagpapaalam rin. Parang tao talaga siya minsan. At tulad ko’y madalas ding maarte! She’s acting like a drama queen as if she already adapted that trait of mine.

“Sige ho. Anong oras ho ang balik niyo?”

“Hmm… I think before 12 noon na po? Baka lumabas din po kasi kami eh.”

Bago pa mabuksan ni Kuya Gary ang gate, naririnig na namin ang ugong ng sasakyan sa labas na tila kadarating lang. At nang mabuksan na ang maliit na pinto ng gate, lumabas kami ni Courtney at nakita kong ang Raptor na ito ni Sebastian.

Ang aga niya naman yata umuwi.

Habang binubuksan ni Mang Gary ang buong gate, nakatingin lang kami ni Courtney sa tinted na bintana ni Sebastian. Agad iyong bumaba nang makita kami at salubong ang kilay ni Sebastian nang pagmasdan kaming dalawa.

“Bunny, where are you going?”

Courtney barked when she saw him, and she wagged her tail even more. I giggled when I saw Courtney salivating, as if she also missed Sebastian.

“Good morning, Seb. Saan ka galing?”

Bumaba ang kanyang mapanuring mga mata sa lantad kong hita. Pinindot niya ang makina ng kanyang sasakyan kaya nawala ang ingay at ugong niyon.

“You answer my question first. At bakit ganyan ang suot mo? Tang ina.”

Nakabukas na ang gate at nakatabi na sa gilid si Mang Gary. Pero si Sebastian ay ayaw pa ring ipasok ang sasakyan niya.

“Maglalaro lang kami diyan sa playground ni Courtney. Na-miss na niya gumala eh.”

“Maglalaro? Bakit ganyan suot mo? Tang inang yan hindi naman yan panglaro, bunny. Pangkwarto ’yang suot mo.”

Namumula na ang kanyang tenga. Halatang galit ngunit nagpipigil. At iyong mga kilay niya ay magkadugtong pa rin. Bat nagagalit, Seb?

“Stay there. Wait for me.”

I watched him as he drove his Raptor inside. Saglit lang kaming nanatili ni Courtney hanggang sa lumabas na si Sebastian. He’s wearing his white dry-fit Nike shirt, black gym shorts at white rubber shoes. Bakat na bakat ang malulusog niyang dibdib, biceps, at ang kanyang mga abs. At dahil itim ang kanyang suot na gym shorts, kitang kita ang maputi at malaki niyang mga hita at binti. Mabuhok sa bandang binti niya at sobrang manly niya tignan.

“Let’s go. Give me her leash, bunny.”

Binigay ko sa kanya ang leash ni Courtney at tinahak na namin ang daan papunta sa playground. Nasa tabi niya lang ako at nakadikit sa kanya. Habang hawak niya ang tali ni Courtney sa kabilang kamay, nakapulupot naman ang isa niyang braso sa beywang ko na para bang binabantayan din ako.

“Galing ka ba sa gym, Seb?”

“Yup.”

“Nag-work out ka agad? Kakalaro mo lang kahapon, right? Don’t you feel tired, Seb?”

“Nope.”

Seryoso lang siyang nakatingin sa aming patutunguhan na para bang nakabantay siya sa aming mga madadaanan. Ako naman, patingin tingin lang sa mga nadadaanan din naming mga bahay. Magaganda ang bahay rito dahil sikat itong subdivision namin. As far as I remember, we have many famous neighbors in this neighborhood. Mga artista at negosyante ngunit hindi naman ako interesado.

“Saan ka pala pumunta kahapon, Seb? Hindi ka kasi nagsabi sa akin eh.”

“To an important business, bunny.”

“School related ba iyan?” Ngumisi ako. Parang masarap siyang asarin ngayon. Sobrang seryoso eh!

“No, bunny.”

“Basketball?”

“Nah.”

“Babae?”

“Probably.”

Namilog ang mga mata ko at kinurot ko ang kanyang tagiliran.

“Aray tang ina, ansakit, bunny. Joke lang eh.”

“Joke ba iyon? You are so serious kaya!”

“Wala nga akong ibang babae. Ikaw lang.”

Umangat ang kilay ko. “Really, huh? For all I know, you have always been the naughty Sebastian as ever. Maraming girls ang nagkakagusto sa ’yo. Edi congrats. But your girls are not on my level, Seb. Poor you.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at ngumisi.

“Alam ko. Malayong malayo sila sa ganda ng baby ko. Pero bakit ka nagagalit? Selos ka?”

I glared at him. “Bakit ako magseselos. Magaganda ba sila? Duh.”

“Damn. Arayt, my girl is jealous. Mamaya ka sa ’kin sa kwarto…” He growled and planted a quick kiss on my shoulder.

Nagpatuloy kami sa paglalakad. Dahan-dahan kong inilalayo ang sarili sa pagkakahawak ni Sebastian ngunit mas lalo niyang hinihigpitan ang kapit. Kainis.

Higit na humipit iyon nang may madaanan kaming dalawang binatang lalaki na nasa kabilang dako ng daan. Nakaupo sa gutter ng sidewalk na tila nagpapahinga. Mga naka-basketball attire habang pawisan. Parang kakagaling lang din yata sa playground. May hawak na bola ang isa at bumulong ito sa kasamahan niyang tulad niya’y nakatanaw sa amin nang makita ako. The chinito boy smirked and licked his lower lip while staring at me.

Saktong tumigil kami sandali nang pumuwesto si Courtney sa isang open area na puro damo lang para umihi. Sebastian is still holder her leash as she started peeing there.

“Bunny,”

Inosente kong tiningala si Sebastian.

“What, Seb?”

“Give me a kiss.”

Nangunot ang noo ko.

“Seb, may mga nakatingin sa atin.”

Nasa amin pa rin kasi ang mga mata ng dalawang binata. Tingin ko’y mga senior high students ang mga ito dahil hindi pa ganoon kalaki ang kanilang mga katawan. Ngunit mayroon nang papatubong mga masel na bumabakat sa namamasa nilang mga jerseys dahil sa kanilang pawis.

“Alam ko.”

He smirked and pulled me closer in front of him. Naiipit na ang dalawa kong malulusog na suso sa kanyang abs.

“Seb, iyong dede ko naaano na…” mahina kong reklamo, bahagyang natatawa dahil parang nakikiliti ako roon. My boobs are one of my most sensitive areas.

“Naiipit ba? Edi pahalik muna.”

Bigla niyang nilamas ang isang pisngi ng puwet ko dahil nakapulupot pa rin sa likod ko ang isa niyang braso. At dahil nakatalikod ako sa dalawang binata, paniguradong kitang kita nila iyon.

“Pili ka. Halik o lamas puwet?” Nakangisi na siya at saglit na niyuko ang cleavage ko na mas humulma at lumobo dahil naiipit nga.

“Choose wisely, bunny. Para makawala na ang dede mo.”

Para akong tangang napakagat-labi dahil sa pagpipigil ng tawa. Dapat ay maiinis ako rito kay Sebastian dahil sobra akong ginugulat. Pero may naramdaman din akong thrill na parang ineengganyo ako na sumakay na lang sa trip niya dahil kapag hindi ay hindi niya talaga ako titigilan. Sobrang kulit kasi talaga nito ni Sebastian at hindi madaling mapagsabihan.

“Isa lang ha.” banta ko.

Tumango siya at saglit na binitiwan ang tali ni Courtney kaya kumawala ito. Hinawakan na ng isa niya pang kamay ang panga ko.

“Make it fast, Seb. Baka tumakbo si Courtney.”

“Nope. Tatagalan ko ’to.”

Napangisi nalang ako sa sobrang tigas ng ulo ni Sebastian. Todo abang ako sa halik niya para matapos na pero laking gulat ko nang yumuko ito, hinawakan ng magkabilaang kamay ang magkabilaan kong dede, at humalik sa exposed na itaas na bahagi ng aking kaliwang dede.

“Seb!”

Naramdaman kong sumipsip siya roon. Malakas ng tunog na nililika niyon. Gigil at puno ng sabik.

Napahawak ako sa ulo niya para i-angat na siya pero para siyang linta kung sumipsip doon. Nararamdaman ko ang mga labi niya na parang vacuum na hinihigop ang balat ko. Matunog niya iyong niluwa at nakita kong namula ang bahagi na kanyang sinipsipan. May bahid pa ng kanyang laway.

“Damn, sarap.”

Kinindatan niya ako at inalog pa ng magkabilaang kamay ang mga dede ko bago iyon binitiwan.

Paglingon ko sa dalawang binata na nasa kabilang dako, parehong natigilan ang mga ito, halatang nagulat at hindi makapaniwala.

“Inggit ang mga gago. Wala silang ganito kagandang shawty.”

Tinampal ko ang braso ni Sebastian. Nakangisi lang siya sa akin at tatawa-tawa. Ngiting tagumpay. Aba, pinainggit niya lang ba ang dalawang binata? Oh my gosh.

“Masakit ba?”

“N-Not really. But that was weird, Sebastian. Why did you kiss me on my…”

Pinanood ko lang siya na naglakad patungo kay Courtney na inaamoy-amoy ang mga damo sa gilid ng gutter. Kinuha niya ulit ang dulo ng leash nito. Sobrang natural niya kumilos na para bang hindi niya sinipsip ang dede ko!

“Come here now, bunny.”

Wala na akong nagawa kundi ang lumapit sa kanila ni Courtney. Dumiretso rin kami ng lakad pa-playground at doon namin nakita ang iilan ding mga fur babies na iginagala ng kanilang mga amo.

Inagaw ko na kay Sebastian ang leash ni Courtney at ako ang kasama nitong paikot-ikot sa padulasan. Pang-pet babies ang area na ito na katabi lang ang pangbata na playground. They are all dogs, at si Courtney lang ang nag-iisang golden.

Nasa apat lang ang nakita kong mga fur parents na naririto maliban sa amin. Mga mag-asawang matatanda ang mga amo. Kami lang ni Sebastian ang mga bata.

Pinagod talaga namin si Courtney na panay ang pakikipaglaro sa mga aso. Iyong isang bulldog ay tinatahulan ni Courtney na akala mo’y minamalditahan niya. Natatawa nalang ako dahil iyong bulldog lang talaga ang pinagdidiskitahan niyang tahulan at hindi pinapansin iyong ibang dogs.

“It’s so tiring! Why are you so kulit today, Courtney, huh?”

I rubbed her tummy while she’s laying on his back on the bermuda grass. Nakalabas ang dila niya habang sarap na sarap sa paglamukos ko sa kaniyang tiyan. Pauwi na kami matapos ang mahigit isang oras na pagpapapawis nitong baby ko. Hinihintay nalang namin si Sebastian dahil bumalik ito upang kunin ang Raptor niya. Sabi niya ay pupunta raw kami sa Starbucks para doon na magpacool-down.

Pagdating ni Seb, sumakay agad kami. Sa passenger seat ako samantalang si Courtney ay sa backseat. Binaba ni Sebastian ang lahat ng bintana upang makita ni Courtney ang labas. At habang umaandar kami, hinahangin-hangi ang mga balahibo niya. At ang dila niya ay nakalabas, gumagalaw-galaw habang siya’y papikit-pikit dahil sa humahampas na sariwang hangin. Sobrang cute!

“Seb, where’s your phone?”

I want to take a picture of her. Sobrang adorable talaga nitong baby ko!

“Nandiyan sa compartment, bunny.”

Hinanap ko ang phone ni Sebastian. Sa loob ng compartment niya ay mayroong isang envelope. A black envelope na parang may importanteng dokumento.

“What’s this, Seb?”

Mula sa kalsada ay sumulyap siya sa akin bago sa compartment niya. Seryosong pinaglalaruan niya ng kabilang kamay ang kanyang mga labi. Nasa stop light kami ngayon.

“Don’t touch it, bunny.”

“Bakit? Ano ba ang laman niyan, Seb?”

“Uh… Pictures?”

“Pictures of what?”

“Of… women? Mga nakahubad at walang panty—aray! Tang ina!” Napangiwi siya nang kurutin ko nang malakas ang tagiliran niya. “Just kidding. Huwag mo na paki-alaman. It’s not that important, bunny.”

Hindi ko na siya pinagdudahan. Binuksan ko nalang ang phone niya. At namula ang mga pisngi ko nang makita ang wallpaper niya. Iyong picture ko na inaabuso niya sa loob ng kanyang sasakyan. Hindi niya pa rin pala pinapalitan. Well, ung sa akin din naman ay siya pa rin ang wallpaper.

“Seb, may nakakita na ba nitong wallpaper mo?”

“Yup.”

I typed his password. Iyong huli niyang sinabi sa akin. Natandaan ko iyon at parang kabisado ko na nga agad eh. Bumukas ang phone niya kaya nagtungo agad ako sa camera.

Nilabas ko ang phone sa bintana dahil naka-stop pa rin naman kami. Safe ang phone kahit mahulog ko ito. Mabilis kong kinuhaan ng picture si Courtney na nakalabas ang ulo sa bintana. Nakangisi ako dahil sobrang cute niya. Paglingon ko sa katabi naming sasakyan na nakahinto rin, nakatingin sa amin ang lalaking driver. Nakangiti ito. Sobrang agaw pansin naman kasi talaga ang baby ko eh.

“Sino-sino na ang mga nakakita, Seb?”

Inii-slide ko na sa gallery ang mga pictures. Sobrang cute lahat!

“Si Pablo.”

“Paano niya nakita?”

“Noong hiniram niya phone ko. Nagpapa-pasa ng bold.”

“W-What? N-Nakakahiya ampangit ko roon!” Napalunok ako at umangat ang kilay.

Ngumisi lang siya at inabot ang exposed kong hita. May thirty seconds pa bago mag-go ang lights. Mabagal niyang hinaplos-haplos ang aking inner thigh habang nakatingin siya sa harap at namumunghay ang mga mata.

“’Di yon maiiwasan, bunny. Nainggit nga si gago eh.”

“Shut it, Seb. Don’t let others see it ha. I look ugly there.”

“Nah. That’s the hottest pic I have on my phone, bunny. Nakakalibog. Hindi mo lang alam kung ilang bese ko na ’yang pinagsalsa—“Huminto siya bigla. Nakataas lang ang kilay ko at nakaabang. Tinikom niya ang bibig at sinilip ako. Nang makitang nakatingin ako sa kanya ay patay malisya niyang binalik ang tingin sa daan.

Biglang nag-go at nagsiandaran ang lahat. Bumalik nalang ako sa pagba-brows sa gallery niya. At sinamantala ko iyon upang tignan ang laman ng kanyang mga albums.

Wala siya masyadong selfie. Puro downloaded pictures lang ng mga sapatos, basketball court, mga cars, at kung ano ano pang panlalaking bagay ang naroroon. Naghahanap nga ako ng magandang babae na baka si-nave niya ang picture pero wala kahit isa. Maging sa private albums niya, wala akong nakita na picture ng kahit sinong babae maliban sa picture ko. O baka naman itinatago niya sa iba? Hmm… I don’t know.

I don’t know what came into me but I opened his camera again. Itinapat ko iyon sa mukha ko at nag cute pose. Sunod-sunod at iba ibang facial expressions ang ginawa ko. Sumusulyap-sulyap si Sebastian sa akin habang ginagawa ko iyon. Minsa’y nilalabas ko ang dila, kikindat, at nagha-heart sign. Kung ano-anong kalokohan ang aking ginawa.

“Fuck…” Malutong na mura sa hangin ni Sebastian habang pana’y silip sa akin.

Nagpapark na siya ngayon sa gilid ng Starbucks. Gumagalaw-galaw ang kanyang panga na parang nagpipigil nang matindi.

“Courtney, come here! Let’s take a selfie, baby!”

Parang mabait na bata si Courtney dahil mula sa pagsilip-silip sa bintana ay pumunta ito sa gitnang bahagi ng sasakyan at pumagitna sa amin ni Sebastian.

“Seb, smile ka bilis!”

Nilagay ko sa gitna namin ang camera at nagcute-pose ako. Si Sebastian, imbes na sa camera nakatingin ay sa mukha ko ito nakatitig. Pinindot ko iyon at sinuri ang kuha.

“Wow, we look so cute here!”

“Bunny, open my IG.”

Dahil nakahinto na ang sasakyan namin at tapos na rin ako sa pangingialam sa phone ni Sebastian ay sinunod ko nalang ang gusto niya.

“Upload that picture on my account, please.” utos niya pa.

“Alright.”

He was watching me intently as I did a quick uploading. Kahit wala siyang sinasabi ay naglagay ako roon ng caption:

Bonding time with our baby Courtney

“Done, Seb. Tara, coffee na!”

In-off ko ang phone niya. Ngayon ay nakatingin lang ako sa kanya at nagulat ako nang bigla siyang dumukot sa garter ng kanyang gym shorts. I watched his veiny hand as he adjusted something inside. Gumagalaw ang kanyang panga habang ginagawa niya iyon, hanggang sa umayos ulit siya ng upo.

“Let’s go, bunny.”

Hawak-hawak ni Sebastian si Courtney habang kami’y papasok ng starbucks. Akala ko ay hindi kami papapasukin sa loob pero ang guwardiya ay nakangiti lang na pinagmasdan si Courtney. Naupo kami sa nahanap na table at si Sebastian na ang kumuha ng aming orders.

Pagbalik ni Sebastian ay sinunggaban ko agad ang Frappe ko. It was so delectable! Si Sebastian naman ay nag Coffee Americano. Si Courtney, audience lang.

Saglit lang kami nagtagal sa Starbucks dahil iniisip ko na baka umihi itong si Courtney sa loob. Hindi naman nagrereklamo si Sebastian. Napansin ko na mula pagbaba namin sa sasakyan ay hindi na nawala ang seryoso niyang hitsura. Na parang nagpipigil at grabe ang kontrol sa sarili.

“Bunny, mauna na kayo sa sasakyan. Magbabanyo lang ako saglit.” 

Nasa parking lot na kami. Tinanggap ko ang susi na inabot sa akin ni Sebastian. Hawak niya ang phone niya at sobrang higpit ng hawak niya sa kanyang phone.

Kaya naman nagtungo nalang kami ni Courtney sa sasakyan at pumasok na. Kinuha ko sa compartment ni Sebastian ang folder dahil nacurious talaga ako kung ano ang laman niyon. But I realized that this could be a personal document. Masyado ko na yatang naiinvade ang privacy ng kapatid ko kung lahat nalang ay papakialaman ko.

Gosh, ngayon ko nalang ulit iyon narealize.

Pagbalik ni Seb, magaan at maluwag na ulit ang kanyang mukha. Na para bang nakaraos sa kanina pa pinipigilan. Kinindatan niya ako at inabot ulit sa akin ang phone niya.

“You can take more selfies as you wish, bunny. Kung puwede, iyong kita naman iyong cleavage mo.”

“Why? Maganda ba ako sa mga kuha ko kanina, Seb?”

Kagat-labi lang siyang tumango. “Solid. Sasarap.”

Ngingisi-ngisi na siya nang kami’y tumulak.

CHAPTER 18

Alas dose na ng tanghali nang kami’y makabalik. Saktong nakapaghanda na rin si Manang ng mga pagkain kaya nanaghalian na muna kami ni Sebastian. At pagtapos niyon ay hinila ako ni Sebastian papasok sa kanyang kwarto. Ini-lock niya ang pinto bago ako hinarap.

“May gagawin ka ba ngayong araw, bunny?”

“Uhm, actually, wala, Seb.”

“Good good. Dito ka lang?”

“Siguro?”

“Dito ka lang. Pampalakas lang.”

Walang paalam akong nagtungo sa malaki niyang kama at padapang humiga roon. Napaungol ako nang maamoy ang pamilyar na amoy ni Sebastian. Lalaking lalaki ang amoy at sobrang nakakahalina. Siguro ay naaamoy rin ito ng mga babae niya kaya ganon na lang ang labis na paghahabol sa kanya? Sobrang manly kasi ng amoy. Ito ung gustong gusto kong amuyin dahil parang kinikiliti ang aking puson.

“I want to sleep here…” nakapikit kong sambit.

Naririnig ko lang ang mga kaluskos at yabag ni Sebastian. Ang katawan ko, pinapakiramdaman ang malambot niyang kama. Na para bang hinahanap-hanap na ng senses ko ang mga sensasyon na nagmumula kay Sebastian. Mula sa pang-amoy hanggang sa pandama. Lahat lahat na. Sobrang nagugustuhan ko na.

Saglit pa akong nanatiling nakataob. And when I rolled on his bed and looked at him, naroroon na siya nakaupo sa kanyang gaming chair, sa tapat ng kanyang study table. Nakapaharap ang rehistro niya sa akin kaya kita ko ang gwapo niyang mukha na nasisilayan ng kanyang table lamp. Mula sa puwesto niya ay nakikita niya nang buo ang aking kinalalagyan, ngunit hindi ko naman makita kung ano ang ginagawa niya.

“What are you doing, Seb?”

Nakasando na siya ngayon na puti at boxer shorts. Napatitig ako sa kanya nang makitang mayroon siyang suot na reading glasses. Marami na ngayong papel na nagkalat sa mesa niya, mga libro, ballpen, at ang scientific calculator niya.

He adjusted his glasses. Para akong nakakita ng napaka-gwapong binata dahil sobrang iba ang hitsura niya ngayon. Is he going to study? He looks so hot with those reading glasses! Oh my gosh.

“You can sleep there, bunny. Sabihin mo lang kapag may kailangan ka.”

Hindi ko alam kung dahil ba sa antok kaya namumunghay ang mga mata ko habang nakatingin kay Sebastian. He’s so serious right now. Like he is on his study mode and gosh, that’s one of my biggest turn on.

He knows how to balance his lifestyle. After working out early this morning, nakipag-bonding naman sa amin ni Courtney. And after that, mag-aaral naman siya ngayon. How disciplined!

Ganito ba siya kapag naroroon siya sa unit niya?

Hindi ko na namalayan na nakatulog na pala ako. Nang maalimpungatan ako, may naririnig na akong mga mahihinang boses na kausap ni Sebastian. Nang bumangon ako, naroroon pa rin siya sa kanyang upuan. Sumulyap siya sa akin nang mapansing gumalaw na ako.

Naka-loud speak ang laptop niya ngunit sapat lang ang volume niyon upang marinig niya ang mga kausap.

Pupungas pungas pa ang mga mata ko. Paglingon ko sa kanyang digital clock, alas singko na ng hapon. Gosh, antagal ko palang nakatulog! Siguro ay dala na rin ng pagod kanina sa pakikipaglaro kay Courtney.

“Seb, did you eat na ba?”

Tumayo siya sa kanyang kinauupuan at pinuntahan ako. Nagulat ako dahil narinig kong siya ang kinakausap nung babaeng nagsasalita. Is he in a group meeting? Gosh, naabala ko pa yata.

“You hungry, bunny?”

Tumayo ako at pinigilan siyang lumapit sa akin kahit nasa tapat na kami ng kama niya.

“Go back there. Don’t mind me, Seb.”

“Gustom ka na eh. Gusto mo bang kumain muna tayo sa baba?”

“Ako na bahala, Seb. Bumalik ka na muna roon please, mga groupmates mo pala iyan hinahintay ka ano ba!” Mahina kong tinampal ang dibdib niya.

Ngumisi siya. “Alright. Saan ka punta? Dito ka muna, bunny.”

“Bumalik ka muna roon, please. Nakakahiya, Seb!”

Parang hindi man lang siya nahihiya sa mga kagrupo niya. Tumigil iyong narinig kong nagsasalita na para bang hinihintay muna siyang magpakita sa camera. Mabuti nalang at bumalik na siya roon ngunit nakatanaw pa rin sa akin.

Lumabas ako sa kwarto niya at nagtungo sa dining. Wala si Manang kaya ako nalang ang naghanap sa ref ng puwede naming meryenda. Chocolate cake lang ang naroroon. Mayroon ding leche flan kaso naisip ko baka mas malagkitan si Sebastian.

Bitbit ang platito ng cake at ang isang tinidor, pumasok ulit ako sa kwarto ni Seb. Nasa meeting pa rin siya ng kanyang mga kaklase. Humiga siya nang kaunti sa kanyang gaming chair at tinapik ang kanyang mga hita nang makita ako.

“No, makikita ako,” sabi ko na walang boses.

“Dito ka, bunny.”

Hinawakan niya ang beywang ko at hinila ako paupo roon paharap sa kanya. Ipinatong niya ang platito sa mesa upang mahawakan ako nang maayos. Ganito rin ang puwesto ko noong nakipagbati ako sa kanya.

“Woah, shit bro, wala namang ganyanan!” Rinig kong boses nung lalaking nasa meeting.

“Excuse me, this is our group meeting right?” Boses naman ng isang babae.

Dahil nakatalikod ako, hindi ko sila nakikita. Tingin ko’y bukas ang camera ni Sebastian. Yakap lang ako ni Sebastian habang nakasubsob ang kanyang mukha sa cleavage ko.

“Miss, excuse me, can you move for a while so we can talk to Sebastian?”

Mabilis kong inilayo ang mukha ni Sebastian at nagulat ako nang walang hirap akong pinaharap ni Sebastian sa kanyang kandungan. Ngayon ay niyayakap na niya ako mula sa likuran, ang mga braso ay nakapulupot na sa ilalim ng dede ko. At ganoon nalang ang gulat ko nang makitang hindi lang pala dalawa ang kausap ni Sebastian. Nasa twenty plus sila at lahat sila’y naka-open camera.

Oh my gosh!

“Continue, Miss Gomez. I’m listening.” Walang hiyang sambit ni Sebastian habang hinahalik-halikan ang aking leeg.

Wala akong magawa kundi ang manatili sa puwesto at tignan ang gulat na reaksyion mula sa halos lahat ng nasa meeting. Iyong mga lalaki, nakangisi at tumatango-tango. Iyong mga babae naman, lahat ay nakataas ang kilay at parang hindi makapaniwalang galit na galit. Siguro ay dahil dinistorbo ko ang meeting nila? Oh my gosh!

“How can I continue with this, Mister Federoja. Your bitch is in front of you.”

My mouth agaped. Galit na galit si girl!

Sebastian smirked and kissed me on my cheek gently.

“You jealous, Miss Gomez?”

I saw how the face of the girl contorted as she swallowed hard. Walang ibang nagsasalita sa mga nasa meeting na para bang nanonood lang sila ng isang quarrel fight. Gosh, they are all first year college here. Mga bata pa sila lahat dito!

“I told you to continue with your suggestion for this group project. I’m all ears.”

Pinapatakan ni Sebastian nang maliliit at maiingat na halik ang aking leeg at balikat. Hindi na niya talaga tinatapunan ng tingin ang mga kausap sa camera dahil nasa katawan ko lang ang buo niyang atensyion. Hindi ako makaimik dahil baka makadistorbo ako lalo kapag nagsalita ako. Naka on mic kasi si Sebastian.

“W-Why would I get jealous? Sino ba ’yang babae na iyan? Miss, puwede bang huwag mong patungan ang leader namin? Alam mo bang nakakadistorbo ka ngayon ng seryosong meeting? O baka wala kang alam sa ganito because you are only good as his today’s fuck toy?”

Umangat ang kilay ko. Aba! Anong sinasabi nitong babaeng ito?

I heard Sebastian smirked when he saw my reaction. He bit his lower lip and nodded his head. Like he is giving me a signal to defend myself. Gosh! Nagkakaintindihan na talaga kami kahit sa titigan lang. As if we already share some deep connections with each other.

“Can you just please excuse yourself, Miss? Alam naman naming papalit-palit ng girl si Sebastian but is that how desperate you are to get introduced to many people? Just like his past girls, perhaps, Miss?”

How dare this girl speak ill in front of me? Hindi ko nga ito kilala eh. So it means that Sebastian really has a long list of girls, huh? At akala nitong babaeng ito ay isa ako sa flavor of the week ni Sebastian? Excuse me?

Wala pa ring umiimik sa iba nilang mga kagrupo. Like all of them are now watching an interesting meeting. At dahil uminit ang ulo ko, might as well gantihan ko siya. I am not doing anything against her and yet she insulted me like she knows me? How dare you.

A sudden great idea popped in my head. Hindi kasi ikaw ang nakapatong ngayon kay Sebastian kaya inggit ka. Watch me, jealous girl. Mainggit ka sa gagawin ko.

Dinilaan ko ang pang-ibabang labi at lumingon kay Sebastian. Pinapatakan niya ng halik ang aking collar bones. I caressed his jaw tenderly. Iyong makikita talaga ng lahat ang malambing kong paghaplos sa gwapong mukha ni Sebastian.

“H-Hey! Stop that, miss! This meeting is recorded, slut!”

Inilapit ko pa ang mukha kay Sebastian na ikinangisi nito. Tuwang tuwa rin ang loko sa ginagawa ko eh no.

“Kiss me, Seb.” bulong ko.

Malalim siyang umungol at inilapit ang labi sa akin. Tinagalan ko ang panunukso sa mga labi namin. Iyong hindi ko pinapadampi ang labi niya. Pareho tuloy kami na nakangisi at halatang nag-eenjoy. Gosh! Bakit nagugustuhan ko itong ginagawa ko! Si Sebastian naman, gigil na gigil at natural pa rin ang mga kilos. Iyong mga braso niya ay kanina pa sumasansad sa ilalim ng suso ko. Kaya medyo naitutulak na niya iyon paitaas dahilan para humulma lalo ang cleavage ko.

I can see the boys on the screen staring at their screens. As if they are interested at what they are seeing. Gosh, first year palang ba talaga itong mga lalaking ito? It looks like they are enjoying the view, huh?

“Uhm, I think you should just continue to what you are saying, Eleona.” The other girl said, like she’s now convinced that Sebastian and I will continue being this sensual until the meeting ends.

“No! I will report this meeting to our professors. Isang malanding babae ang pumasok sa meeting natin na hindi naman kasali.” sabi ni jealous girl.

“Shut it, Eleona. Magsalita ka nalang. Nakikinig naman kaming lahat.” Sabi ng lalaking unang nagsalita kanina. Pero bumabalatay sa mga mata niya na titig na titig din siya sa screen ng laptop niya. At dahil iyon sa cleavage ko. Maganda ba ang view, baby boy?

I was shocked when Sebastian caressed my left boob. Minasahe niya iyon habang nakikipagtitigan sa akin. Aba! Sinasamantala niya ang pagganti ko sa babae!

Pero dahil gumapang na ang inis ko sa babae, ngumiti ako at kinagat ang labi. Hinawakan ko ang kamay ni Sebastian na lumalabas sa kaliwa kong suso upang kunwari’y pinipigilan ko siya. Mas effective kapag nakita ni jealous girl na si Sebastian ang may gusto nito at hindi ako. Na ako ang nilalamas ni Sebastian at hindi siya.

Oh my gosh, sobra sobra na yata itong ginagawa ko!

Pagbalik ko ng tingin sa screen, biglang nag-leave iyong Eleona. And that’s when I remember na familiar ang name na iyon. Siya iyong ka-chat ni Sebastian noon na nagmamakaawa na maging girlfriend ni Sebastian. Oh, how tragic, miss. Hindi kasi ikaw ang gusto nitong lalaking ito eh. Sorry, miss.

Narinig kong nagsalita ung babaeng umawat kanina. Tinatanong na niya ngayon si Sebastian, na siya palang leader nila sa group project na ito, kung ano ang gagawin.

Bumalik sa pagiging seryoso si Sebastian ngunit ang kanyang kamay ay hindi pa rin tumitigil sa paglamas sa kaliwa kong dede.

“I think that’s it. We have already planned the design of our presentation and already done with the dissemination of everyone’s part. That concludes our meeting.” ani Sebastian.

All of them nodded. As if they are really waiting for Sebastian to speak so they can follow. Gosh, leader pala itong lalaking ito? Hindi halata!

“Alright, pwede na bang mag-leave, pare?” Tanong nung lalaki.

“Oo, pre. Bebe time pa eh.” ani Seb at ngumisi.

“Tang ina sanaol! Ay, Miss Loren, pa cut nalang tong dulo ha kapag pinasa mo ung recorded meeting kay sir. Shit, ganda ng shawty ni Sebastian tang ina.”

Biglang nagsi-out ang mga babae na para bang hindi na nila kinakaya ang conversations. Iyong mga lalaki nalang ang natira sa huli. Lahat ay tingin pa rin ng tignin sa screen. Kung kanina’y pormal pa sila dahil may mga babae pa sa meeting, ngayon ay nakangisi na at harap-harapan nang dinidilaan ang mga labi. They look so tempted.

“Parang namumukhaan namin yang girlfriend mo, bro ah. Accountancy ba iyan?” Tanong nung may chinito na may hiwa sa kaliwang kilay. Gwapo siya at hot din. Pero mas gwapo si Sebastian, mas hot at mas malakas ang dating. Wala lang, nakumpara ko lang.

“Yup. The prettiest and hottest in campus.” sagot ni Sebastian na para bang hindi nila ako kasama ngayon sa meeting nila. Anlalakas ng loob nilang pag-usapan ako! Kaloka!

“Sabi na eh. Nakita namin iyan, bro, sa Gym. Ganda nga sa personal tang ina. Pati ung kasama niya pang isa. Skylar ba name nun? Shit, bro. Sasarap. Solid trans, bro.”

Gigil na gigil sila at walang filter ang bibig! Nagulat ako dahil alam pala nilang trans ako. Well, kilala naman kasi talaga ako sa school dahil nga roon. Pero hindi ko alam na pati ang mga first year Civil Engineering students na ito ay kilala rin ako!

Walang paalam na binaba ni Sebastian ang kanyang laptop. Pagkatapos ay mabilis niya akong binuhat papunta sa kama, bridal style.

Maingat niya ako roong ibinaba at inibabawan ako. Naka-planking ang mga braso niya sa gilid ng ulo ko habang ang magkabilaang tuhod niya’y pinapagitnaan ang aking mga hita.

“Lambot ng suso mo ah.”

Maangas niya akong tinanguan. Umirap ako at ngumisi. Gosh, talagang natandaan niya ung feeling huh?

“Don’t worry about them, bunny. It’s time for people to know. Para wala ng lalapit.”

Umangat ang kilay ko.

“Seb, I am not your possession. And gosh, nakakahiya ung kanina! Nagalit ung girl!”

Ngumisi siya at walang paalam na sinubsob ang mukha sa cleavage ko. Umiling-iling siya roon kaya naramdaman kong naalog ang mga dede ko.

“Damn, tang ina…”

“Seb, nakikiliti ako. Stop it.”

Bumangon siya at humiga sa tabi ko. Otomatikong pumulupot ang isa niyang braso sa maliit kong tiyan at nagsimula na naman siyang gumihit ng maliliit na bilog bilog doon. Malambing at puno ng ingat.

Lumapit siya sa akin at bumulong sa aking tenga.

“I feel horny right now, bunny. Because of you.”

Nanlaki ang mga mata ko nang nakangisi niya iyong sinambit.

“Sebastian!”

Tinampal ko ang bibig niya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi. Nasa loko-loko mode na naman siya ngayon. Parang kanina lang eh study mode siya. Aba, dinaig pa ang switch sa bilis magpalit ng mode.

“Totoo nga. Kaya libangin mo ako para mawala iyon sa isip ko, bunny.”

Bumangon ako at nag-indian sit sa kanyang tabi.

“Seb, I remember that Eleona Gomez. Siya iyong isang beses mong naka one night stand, right?”

Huminga ako ng malalim. Ngayong nakita ko na ang hitsura nung girl, mas malinaw na ngayon sa imahinasyon ko ang larawan ni Sebastian na hubad habang yakap sa kama ang babaeng iyon. At sa hindi ko inaasahan, parang mayroong karayom na tumusok sa aking dibdib. Gosh, what is this feeling, Jamaiah?

Mabilis na pumulupot ang braso ni Sebastian sa aking beywang. Parang magaan na unan niya lang ako na binuhat paupo sa kanyang ibabaw. Napahawak pa ako sa kanyang dibdib nang iposisyon niya ang magkabilaan kong binti sa magkabilaan niyang gilid.

And gosh, his abs are so hard on my soft butt! And the feeling of his warm and hard body in between my legs almost made my eyes roll. Like its one of my biggest dreams when the time comes that I’ll be making out with my dream husband.

Sebastian was smirking as he looked at me. Nakahawak lang ako sa dibdib niya dahil baka ako’y mahulog.

“There. Comfortable, hmm?”

I nodded my head.

“Bunny, let’s not talk about other people right now.”

Nakahawak siya sa magkabilaan kong beywang. Ako naman ay pinagmamasdan lang si Sebastian mula sa aking pagkakapatong sa kanya. He looks so hot at this position. And I felt some warm butterflies on my stomach when I realized that I am sitting on top of my younger brother. And it’s a good feeling.

“But, Seb, she was so mad.”

“Bunny, she’s a stranger now. Everything is now in the past. Now, let me hug you.”

Malambing niyang hinila ang mga braso ko dahilan para mapadapa ako sa kanyang dibdib. Para akong palaka na nakapulupot sa ibabaw niya. He is so gentle in bed. Sobrang rahan na para bang isa akong napaka-fragile na bagay na iniingatan niya.

“Pwede ba kitang i-dry hump, bunny?

Nangunot ang noo ko.

“What, Seb? As in the dry humping in bed?”

He nodded. “Yep. Can I do that?”

Napalunok ako. I don’t know what he means by that.

“Mabilisan lang naman, bunny.”

I bit my lower lip as I tried to think about it. Mukha namang gusto lang maglambing nitong si Sebastian.

“Okay, Seb. I’m giving you a consent.”

“Thank you, bunny. Can I start now?”

I slowly nodded. “Do as you please, sweet boy.”

And then I felt a huge, warm, and hard meat in between my soft folds. He is still wearing his boxer shorts but it felt like he is positioning something in between the cheeks of my womanhood.

“Seb, what is that?” I asked. It felt so big and monstrous.

“Hmm?”

Maingat niyang in-adjust nang pagkakahiga ko sa kanyang dibdib. Hinila niya ako paakyat dahilan upang magtapat ang aming mga mukha. Naaamoy ko na ang hininga niya. Sobrang bango at sobrang linis. Sobrang nipis nalang ng hangin na namamagitan sa mga mukha namin.

Hanggang sa naramdaman kong pumulupot ang kanyang mga braso sa aking maliit na katawan. Sunod ay itinaas niya ang magkabilaan niyang tuhod. It feels so gentle. He is so sweet and gentle.

“Don’t move, bunny. Bibilisan ko lang.”

Niyakap niya nang mahigpit ang aking katawan. Hanggang sa naramdaman kong bumayo siya mula sa aking ilalim. Sobrang lakas na parang naalog ang aking buong katawan. Namilog ang mga mata ko nang maramdamang sumakto iyon sa gitna at natamaan ang sensitibo kong clit. And I was shocked when it felt so good! Oh my gosh!

“Sorry for this, bunny. Ganito muna ang gagawin ko hangga’t hindi pa puwede.”

Wala na akong oras para makapag-react, lalo na nang bigla niya akong sabunutan sa likuran. Marahas niyang hinatak paangat ang aking ulo dahilan upang mapatingala ako sa kisame at ma-choke ako. Ang mga kamay niyang nakasabunot sa buhok ko ay sobrang higpit at sobrang sakit! Banat na banat ang leeg ko at hindi ako makapagsalita o makahinga man lang.

At biglang malalakas at mabibigat na bayo ang natanggap ko mula kay Sebastian habang nasa ganoong puwesto. Gosh! Piniga niya ang panga ko dahilan upang mailabas ko ang aking dila at tumulo ang aking laway. Marahas niyang sinubsob ang mukha niya sa aking tenga kaya rinig na rinig ko ang malulutong niyang mura at mabibigat na paghinga.

“Fuck… ang sarap… ang sarap sarap mo…”

He was dry fucking me as if I am his sex toy! Hindi siya naaawa na halos mamuti na ang mata ko dahil hindi na ako makahinga. Tuloy tuloy lang ang pagbayo niya at tingin ko’y malalagutan na ako ng hininga. Hanggang sa mabagsik siyang umungol at bumayo makalipas ang ilang minuto.

Hanggang sa maramdaman ko ang magkakasunod na malagkit at malapot na likidong tumatagos sa kanyang boxer shorts, at tumatagos na rin sa bandang puwetan ng aking shorts.

“Oooh damn… tang ina…”

Naramdaman ko ang panginginig ng kanyang kalamnan sa aking ilalim, at para na akong manikang laruan dahil nakasabunot pa rin siya sa buhok ko at dire-diretso lang ang tulo ng aking laway. Hanggang sa naramdaman kong tumigil na ang pagdaloy ng malapot na likido.

“Fuck! Puta… sorry, baby. Tang ina…” Galit niyang bulyaw sa sarili at mabilis na binitiwan ang buhok ko. Tila natauhan siya nang makita ang aking kaawa-awang hitsura.

Diretso akong napasubsob sa kanyang leeg at hindi ko namalayan na umiiyak na pala ako. Doon lang ako nakahikbi at nakaiyak nang may tunog dahil nabigla ako at labis na nasaktan sa ginawa ni Sebastian. Buong akala ko ay marahan siya. Para siyang halimaw na walang awa akong ginanoon!

“S-Seb… I-Its so p-painful…” umiiyak kong sumbok at hindi makagalaw.

Nagmamadaling inayos ni Sebastian ang posisyon ko at pinahiga ako sa kanyang tabi. Kinumutan niya ako ng comforter at niyakap.

“Shh, sorry, baby. Sorry, hindi ko napigilan. Shh… I’m so fucking sorry, baby. Damn!”

Galit na galit siya sa kanyang sarili at ngayo’y marahan na hinahaplos ang buhok ko. Kanina, sobrang higpit ng pagsabunot niya roon. Pero ngayon, sobrang ingat niya sa akin habang pinapatahan ako.

“I’m sorry, bunny. Hindi ko namalayan. Tang ina…”

Maingat niyang pinunasan ang mga pisngi ko na punong puno ng luha. He is hushing me so much. At nang dumilat ako, kitang kita ko ang pagsisisi sa mga mata niya.

He’s a beast. I thought he was only about to hug me and stay with him like that. Iyon pala ay babayuhin niya ako ng pagkalakas-lakas at parang manikang walang awa na panggigigilan.

Sobrang sakit ng leeg ko. Maging ang panga ko dahil piniga niya iyon nang sobrang lakas. At iyong puwetan ko, nanlalagkit sa kung ano mang ang tumagos roon. It was so thick and viscous. It felt like some heavy condensed milk was spilled on my butt cheeks.

I cried so hard dahilan upang tuloy tuloy siyang humingi ng sorry at pinapatahan ako. He is doing everything to comfort me. Niyayakap niya ako, masuyong hinahalikan sa noo, sa labi at sa kamay, at hinahanap ng mga mata niya ang mga mata ko upang ipakita na labis ang kanyang pagsisisi.

“Please forgive me, bunny. I should have known that you can’t handle such hard… Damn. I know, baby. I’m really sorry. I’m so sorry.”

Hindi ko na namalayan na tuluyan na akong nakatulog. Huli ko nalang naramdaman ang mahinang pag-hum ni Sebastian ng kung anong kanta, hinahaplos-haplos ang buhok ko habang masuyo akong pinapatahan at pinapakalma. At bukas na bukas din, tingin ko’y labis na mananakit ang katawan ko.

That was my first time to receive such strong and harsh treatment. Never in my life I felt being destroyed. And never in my life I imagine that I will experience the intense treatment from an affectionate man. At kay Sebastian pa. Na ang trato sa akin ngayon ay higit pa sa isang prinsesa.

CHAPTER 19

Masakit ang leeg ko nang magising kinabukasan. My eyes are still half-closed as I stretched my arms and legs under the warm and heavy comforter of Sebastian. His black curtains are still closed but the sunlight peaking between its slits are telling me that it’s already morning.

Wala na si Sebastian sa tabi ko. There is no sign of him in his room. Tinanghali na ba ako ng gising? Ang huli kong natatandaan kagabi, yakap niya ako magdamag habang pinapatahan at pinapatulog. Naalimpungatan pa nga ako na nakaunan na ako sa kanyang biceps habang bumubulog-bulong siya at masuyong dinadampian ng mumunting halik ang aking noo. At ngayong magising ako, wala nang Sebastian sa tabi ko.

Bigla kong naalala na may pasok pala siya ngayon. Ako rin naman ay mayroon ngunit afternoon classes nga lang. Is he in a hurry that’s why he wasn’t able to wait for me to wake up?

I feel groggy when I slowly lifted myself in a sitting position. My throat felt very sore and dry when I swallowed. The pain is due to last night’s choking I received from Sebastian and to my heavy crying combined. And I can’t believe that my younger brother, a seventeen-year-old teenage boy, is the one who gave me this physical trauma.

Gosh, he almost destroyed me!

I dragged myself inside his bathroom. I stared at my reflection as I took the same toothbrush that Sebastian gave me. At habang nagsisipilyo ako, doon ko lang napansin ang suot ko.

Isang malaking puting T-shirt na hanggang gitnang hita ko na ang suot ko imbes ang blouse ko kagabi. Minimalist ang disenyo nito at may maliit at malinis na statement ang nakasulat sa bandang dibdib.

A M M A G O O D B O Y 

At nang tinaas ko ang laylayan ng suot ko, namilog ang mga mata ko nang makitang naka-panty lang ako. At iba na ito sa suot ko kagabi. At nang itaas ko pa ito upang tignan ang aking bra, nagulat ako nang wala na iyon doon! My boobs bounced a little because they are now free and loosed.

Oh my gosh! Pinalitan niya ako ng damit nang hindi ko man lang namamalayan? Argh!

Nagkulay kamatis bigla ang aking mga pisngi nang mapagtanto na paniguradong nakita niya ang aking private parts! Nakita niya lahat for sure! Kaya naman paglabas ko ng kwarto niya ay pinagpapawisan ang aking noo. Bumaba ako sa dining upang mag-agahan na.

I was silent the whole time until I finished my meal. Si Manang ay pinapanood ako habang nakangiti siya. Nailang tuloy ako dahil parang binabasa niya ang isip ko.

Don’t read my mind, Manang. Baka magulat po kayo kapag nakita niyo ang imahe ni Sebastian sa isip ko na hinuhubaran at binibihisan ako sa loob ng kwarto niya. You won’t like it po.

“Ine, anong oras ang pasok niyo ngayon ni Sebastian.” Manang asked as she poured a glass of milk on my glass.

“Mamayang ala una po ang pasok ko, Manang. Dalawang subjects lang po kasi ako ngayon.”

Nakangiting tumango si Manang. Parang natutuwa siya sa kung ano man. She gave me my milk.

“Aba, sabay pala kayo ulit ni Sebastian papasok sa ikswela, Ine? Ala una rin daw ang kanyang pasok mamaya.”

Napahinto ako sa pag-inom ng gatas.

“Hindi po ba nakaalis na kanina pa si Seb?”

Naglilinis na rin si Manang ng ibang pinagkainan. “Hindi pa siya umaalis, Ine. Naroroon pa siya hanggang ngayon sa laundry area. Naglalaba.”

Namilog ang mga mata ko. Si Manang, mas lumawak ang ngiti na para bang isang napakagandang bagay ang kanyang nasasaksihan sa araw na ito. Mistulang isang ina na pinagmamasdan ang kanyang anak.

“Nagulat nga ako kaninang umaga. Pagkatapos niyang mag-almusal ay nagpatulong agad sa akin maglaba.”

“Ano pong nilabhan niya, Manang?”

“Hindi ko nakita, Ine. Nakalagay kasi sa laundry basket na hawak niya. Kaunti lang naman. Pero nagpaturo siya sa akin kung paano magmano-manong kuskos. Natutuwa ako kay Baste dahil tulad mo’y naging interesado rin bigla sa gawaing bahay. Nakakatuwang binata.”

Tumango nalang ako at inubos ang aking pagkain. Bumabalatay sa kulubot na mukha ni Manang ang tuwa dahil tila nakikita niya ang development ni Sebastian.

Aba, nag-aaral nang maglaba ang kapatid kong pasaway.

Hindi pa man ako natatapos sa aking almusal ay biglang dumating si Sebastian. Nakangiti nitong tinanguan si Manang na tila nagpapasalamat sa itinuro ng matanda.

“Oh, tapos ka nang maglaba, ’nak?” Tanong ni manang.

“Opo, Nang. Dali lang pala nun eh. Nasampay ko na rin po, pinapatuyo nalang.”

Mula kay Manang ay lumipat ang tingin sa akin ni Sebastian. Paharap itong umupo sa tabi ko at kinorner muli ako ng kanyang nakabukang mga hita. Ang isa niyang braso ay nakasandal sa upuan ko, habang ang isa ay namamahinga sa mesa.

Ngingisi-ngisi siya at kinindatan ako.

“Gising ka na pala ha.”

Umangat ang kilay ko at nagkunwaring hindi siya naririnig. Inuubos ko nalang ang gatas sa aking baso. Pagtapos nito ay babalik na ako sa kuwarto. Tahimik lang ako at dinededma ang kanyang presensiya.

“Aga aga tampuhan agad? Pansinin mo naman ako, bunny,” Malambing niyang sambit.

Mabuti nalang dahil umalis na rin agad si Manang at nagtungo sa kusina dahil nalinis na niya ang buong mesa. Kami nalang ang naiwan ni Sebastian.

Sa pool area lang ako nakatingin. I just can’t look at him straight in the eye knowing that he saw my naked body last night. This is the first time that a man has seen all of me while I was asleep. Gosh, sobrang nakakahiya!

“May problema ba, bunny? Pwede mo bang sabihin sa’kin?”

“Wala.” Mabilis at tipid kong sagot.

Titig na titig siya sa mukha ko at hinahanap niya ang aking mga mata. Pero sa malayo lang ako nakatingin. Bahala ka diyan, Sebastian.

“Makikinig ako, bunny. May nagawa ba akong mali? Sabihin mo, bunny. Ayaw ko ng ganito, please.” Inilapit niya pa ang upuan sa akin. Ngayon ay sobrang lapit na ng kanyang mukha sa leeg ko. Nararamdaman ko na ang hininga niya sa tenga ko.

“Wala nga! Angkulit mo ah!”

Ngayon ay hinarap ko na siya at tinaasan ng kilay. Gumalaw ang kanyang labi at parang kinakabahan sa aking naging reaksiyon. Nangunot ang kanyang makakapal na kilay na tila nag-iisip siya kung ano ang nangyayari sa akin. Seryosong hinahanap at inaalam kung bakit ako nagmamaldita.

“Leave me alone, Sebastian. Bumalik ka roon sa laundry area mo!”

“Bunny, pag-usapan natin to—” Hinawakan niya ang kamay ko ngunit mabilis ko iyong inalis.

“Shut up!

“Tang inang yan.” Ngumisi siya at tumingin sa malayo. Gumagalaw ang kanyang panga habang galit niyang kinakagat ang pang-ibaba niyang labi.

Nanatili akong tahimik at taas noo habang inuubos ang gatas. Actually, I can leave this area right now and go straight to my room, but my body has its own decision to remain seated. Nakakainis.

Ilang saglit lang ay binalik nito ang atensiyon sa akin. Mapagmasid niyang inobserbahan ang mukha ko na tila sinusubukang alamin kung ano ba ang problema ko.

“Nagseselos ka ba, bunny?” tanong niya.

Hindi ako umimik.

“Nagagalit dahil iniwan kita sa kwarto?”

Hindi ulit ako umimik. Bahala kang mag-isip diyan. Napapangisi na ako ngayon sa aking isip. Siya ngayon ang parang nababaliw na sa pag-iisip. Ansaya pala ng ganito. Parang nawala na ang inis ko ngayon at napalitan ng enjoyment. Oh my gosh, I am loving it!

“May gusto kang ipabili na make-up?”

Napakamot na siya sa kanyang kilay. Panay ang kibot ng kanyang labi. Hirap na hirap sa pag-decipher.

Go on, Sebastian. I will never answer you. Try harder. Hahaha!

“Ah, dahil ba hindi kita naasikaso ngayon sa breakfast mo?”

I smirked. Napatingin siya sa mga labi ko at lalong nagsalubong ang kanyang kilay. Pulang pula na rin ang kanyang tenga at leeg. He is really doing his best to find it. Gosh, gusto ko nang sumabog sa tawa pero kailangan kong magkunwaring galit-galitan.

“Hindi mo ba nagustuhan na magkatabi tayo natulog kagabi? Nainitan ka ba, bunny? Nasikipan ka ba sa kama ko?”

I bit my lower lip. Ngumuso ako at hindi pa rin siya tinatapunan ng tingin.

“Ah alam ko na. Ubos na ang skin care products mo? Bibili ako ngayon, bunny. Sabihin mo kung ano ang wala ka nang gamit.”

I licked my lower lip. His dark pupils are intently watching me. Ngumuso ako upang pigilan ang pagpaskil ng ngiti sa mga labi ko.

Nagulat ako nang malakas niyang sinuntok ang table. Sa lakas ng ginawa niya ay muntik nang matumba ang baso ng aking gatas.

“Tang inang yan. Nakakapikon amputa…”

Para akong nabuhusan ng malamig na tubig. Galit na galit siya ngayon! Kanina ay nakangiti pa ito at sobrang ganda ng mood. Gosh, ano bang ginawa ko.

“Tinotoyo amputa.” Sambit nito sa sarili saglit na hinilamos ang isang kamay sa mukha bago pagod akong binalingan.

I bit my lower lip. He looks so frustrated. Bigla akong nakonsensiya at tuluyan nang naawa. I think enough na ang pagmamaldita.

Hinawakan ko ang kanyang biceps at malambing iyong hinaplos. Sa mukha ko lang siya nakatitig at hindi pa rin nawawala ang pagkapikon doon. Mariing nakatikom ang mga bibig niya at gumagalaw-galaw ang kanyang panga. Oh my gosh, sumobra ba ako? Hindi naman siguro.

“Calm down, Seb. I’m fine.” Nilambingan ko ang boses. Ganito ang alam kong epektibong pagpapakalma sa kanya.

“Fine? Tang ina. Hindi mo ko pinapansin tapos sasabihin mong okay ka?”

I forced a smile and rubbed his biceps even softer and more affectionate.

“Bakit ka nanghuhubad kasi, Seb? I was mad because you change my clothes without permission.”

Umangat ang kilay niya at galit na ngumisi. “’Yun lang?”

I slowly nodded. “Yes…”

“Tang ina iyon lang?”

Napatingin ito sa malayo at kumurap-kurap. Gumalaw muli ang panga niya at tumango-tango. Nang ibalik sa akin ang tingin ay mas kalmado na ito. Pero halatang pikon pa rin at hindi makapaniwala.

“’Yun lang pala amputa. Para akong mababaliw kakaisip tang inang yan. Yun lang pala.” sambit niya ulit sa sarili na tila kinukumbinsi ito na iyon lang ang ultimong dahilan.

I smiled apologetically. Gosh, napikon ko siya nang malala. Kinuha ko ang isa niyang kamay at inilagay iyon sa kandungan ko. I slowly massaged his veiny, rough, and big hands. His long fingers are veiny too. This is the hand of a healthy teenage boy.

“Ikaw kase Seb, eh. Naiinis lang ako dahil pinalitan mo ako ng damit nang hindi ko nalalaman. You saw everything right?”

Sinabi ko na kung ano ang problema ko. He was only watching me with his dead serious eyes. Hindi na siya ngayon umiimik.

“Sorry, Sebseb. I did not mean to make you mad.”

Nilambingan ko ang aking mga mata. Seryoso lang siyang nakatitig sa akin habang ako’y ngumingiti-ngiti at nagpapacute sa kanya. Pero parang hindi tumatalab ang charm ko ngayon.

Ngumuso ako at inilapit ang labi sa kanya. “Can I kiss you, Seb? Para bati na tayo.”

Parang bata ko siyang kinukumbinsi. Pero hindi pa rin siya umiimik.

“Ayaw mo? Sorry na nga eh.”

I intertwined our fingers. Sobrang laki ng kamay niya. Kitang kita ang pagkakaiba ng maugat niyang balat at makinis kong balat. Ang maliliit kong daliri sa malalaki niyang daliri. My feminine features are very opposite to his manly features. The differences are very obvious and amusing.

Titig na titig ako sa mga mata ni Seb. Sobrang suplado niya!

Kagat-labi akong lumapit sa kanya at ngumuso. Pinatakan ko ng halik ang kanyang nakatikom na labi. It was a tender and soft kiss. Iyong mararamdaman niya ang lambot at mamasa-masa kong labi.

“There you go. Bati na ba tayo, Sebseb?”

Gumalas ang kanyang panga bago muling kumurap. Bumuga siya ng malalim na hininga bago niya ako hinila patayo. Nagpatianod lang ako sa kanya nang buhatin niya ako patungo sa living room. Bridal style. Umupo siya sa aming mahabang couch at ako’y paharap na kinandong sa ibabaw ng kanyang mga hita.

“I’m sorry for changing your clothes, bunny.” Malambing niyang sambit at inilagay sa likod ng aking tenga ang mga hibla ng aking buhok. Nakapulupot ang isa niyang braso sa likod ko upang hindi ako mahulog, habang ang isa ay nakaalalay sa leeg ko.

“Apology accepted, Seb. Huwag ka na rin magalit, please?”

Tumango siya at sumubsob sa aking dibdib. That’s when I remember that I am not wearing a bra. Ang isa niyang kamay ay sumuot sa ilalim ng aking damit at walang hirap na dinakma ang kaliwa kong suso.

“Seb, I’m not wearing a bra!”

My nipple felt so sensitive when his rough, warm and calloused palm caressed it. Like he is releasing his stress by mounding my cute mountain.

Tumingala siya sa akin habang hinihimas pa rin ang dede ko. He is watching my reaction from his affectionate touch.

“I’ve seen them all last night, bunny. Pero ngayon ko lang ito nahawakan nang ganito. Huwag mo na akong pigilan dahil ginalit mo naman ako ngayong umaga.”

I bit my lower lip. I feel so sensitive right there. And the way his hand squeezes and mounds my breast was so pleasurable. Na para bang alam na alam niya kung saang parte ako manghihina at masasarapan.

He’s so experienced with this. Sobrang alam na alam niya ang dapat gawin.

“Hindi ko naman balak bihisan ka ng damit, bunny.”

I slowly snaked my arms around his nape. Kusang kumilos ang mga kamay ko at pinaglaruan ang kanyang buhok. Malambing ko iyong sinabunutan at kitang kita ko ang mahahaba kong kuko na ginagalugad ang bawat hibla ng kanyang buhok.

“Kailangan ko agad malabhan ang damit mo dahil nadumihan ko ito kagabi.”

“How come, Seb? Hindi naman natin nakaing ang chocolate cake kahapon diba? Wala namang mantsa ang damit natin.”

Umiling siya. “Natamuran ko ang short at panty mo.”

Namilog ang mga mata ko. I gulped in shock.

“Tumagos kasi sa boxer ko, bunny. Baka makita iyon ni Manang kaya nilabhan ko agad.”

“R-Really? Iyon ba ang naramdaman kong malagkit sa pang-upo ko kagabi?”

“Yup. Sago-sago tang ina. Libog na libog kasi ako. Ilang araw ko ring ipon iyon, bunny.”

Namula ang mga pisngi ko. Binitiwan niya na ang dibdib ko. Ngayon ay seryoso siyang titig na titig sa mga mata ko. Parang gusto niya pang mag-usap kami ng matagal sa ganitong posisyon.

“Seb, oh my gosh. Papasok pa tayo!”

“Dito muna tayo saglit. Sobrang aga pa.” Muli siyang sumubsob sa dibdib ko. Masuyo niyang hinalik-halikan ang cleavage ko kahit na may T-shirt pa akong suot.

I bit my lower lip and nodded. “Bati na tayo, Seb ha.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at tumango. “Opo, master. Huwag mo na ulit akong galitin. Dahil kapag hindi ako nakapagpigil, makakantot na kita —”

“Sir Sebastian!”

Hindi ko na narinig ang huli niyang sinabi dahil mabilis pa sa alas kwarto kong tinulak palayo si Sebastian nang pumasok sa living room si Mang Selmo. May hawak itong parcel na tingin ko’y galing sa isang delivery rider.

Pero hindi agad ako nakaalis sa ibabaw ni Sebastian dahil sobrang higpit ng hawak niya sa akin. Napatingin sa amin si Mang Selmo na laking ginhawa ko dahil hindi naman nagulantang sa aming posisyon. Ngumiti pa nga ito at lumapit sa amin.

“Dumating na ho ang order niyo, sir.”

“Salamat, Nong. Lagay mo nalang diyan sa mesa.”

Maingat nitong inilagay sa gitnang mesa ang malaking box. Sumaludo ito kay Sebastian bago lumabas ng living room.

Napahawak ako sa aking dibdib. Gosh, buti nalang ay nailayo ko ang mukha ni Sebastian sa dibdib ko kahit papaano.

“Bakit?” Kuryosong tanong ni Sebastian nang mapansin ang aking kaba.

“He almost caught us, Sebastian.”

Ngumisi siya at hinigpitan ang pagpulupot ng kanyang braso sa aking beywang.

“Ano naman.”

Namilog ang mga mata ko dahil dedma lang siya! Na para bang hindi siya natatakot at walang paki-alam.

“Wala namang mali, bunny. Naglalambingan lang naman tayong dalawa. Hmm…” Sinubsob niya ang mukha sa leeg ko at sininghot ang amoy niyon. Nakikiliti ako pero tuloy tuloy lang siya sa kanyang ginagawa.

“Alam mo, ang tapang mo talaga, Sebseb.”

“What did you just call me?” Naningkit ang kanyang mga mata at tumigil sa ginagawa.

“What?”

“You called me Sebseb. Tinawag mo rin ako niyan kanina. Ngayon ko nalang ulit narinig iyan ah.”

Ngumuso ako at may naalala. Noong bata pa siya, Sebseb ang tawag ko sa kanya. Naalala ko kasi noong seven years old palang siya habang naglalaro sila ng mga pinsan namin sa kalsada ng kanilang skateboards, naging kalaro niya noon si kuya Eusebio. Ang pinsan namin. At dahil Seb din ang palayaw ni kuya Eusebio, para hindi siya malito ay Sebseb ang itinatawag ko kay Sebastian. Hanggang sa tumagal ay iyon na ang naging tawag ko sa kanya. Bumalik lang iyon sa dati nang mag-high school na siya dahil naiinis na siya kapag tinatawag ko siyang Sebseb. Nagsimula na kasing magbinata.

“Na-miss ko ’yon, bunny. Sabihin mo ulit.”

Ngumisi ako. “Ikaw talaga, Sebseb. Ang kulit kulit mo!”

“Kulit talaga ko. Gusto mo bayuhin ulit kita rito?”

Gulat kong tinampal ang braso niya. Sumabog ang baritono niyang halakhak. We stayed there for a little longer until we went upstairs to take a bath. May pasok pa kami pareho sa school.

This time, hindi ko na siya pinapasok sa kwarto ko. Ni-lock ko ang pinto dahil baka bigla niya akong pasukin at makita na naman niya ang hubad kong katawan. Tama na ang isang beses siyang nakalibre. Masyado na siyang sinuswerte kung mauulit pa iyon.

Sa Raptor ulit ako ni Sebastian sumakay. At ito yata ang first time naming parehong may ngiti sa mga labi at hindi nag-aaway.

Naka-high waist pants ako ngayon at white crop top na kita ang aking flat na tiyan. Sebastian is wearing his white Gucci shirt matched with his jeans and white Jordan. Bago kami pumasok sa kanya-kanya naming kwarto kanina ay tinanong niya talaga ako kung ano ang kulay ng aking susuotin. At kaya niya pala iyon ginawa ay dahil gusto niya ay mag-terno kami ngayon. Pilyo talaga itong bunso ni Dad.

“Exam namin today, bunny. Tang ina, ginanahan ako. Easy perfect score na naman ako niyan panigurado.”

Sobrang yabang niya habang nagmamaneho. Nasa Buendia na kami banda at medyo traffic. Habang nasa steering wheel ang isa niyang kamay, ang kabila naman ay nakahawak sa kaliwang kamay ko. Magkasalikop ang aming mga daliri at marahan niya iyong pinipisil-pisil paminsan-minsan.

“Seb, hindi ka nga nagreview eh. Magdamag lang tayong natulog kagabi after mo makipagmeeting sa mga classmates mo.”

“Sus. Walang review review sakin. Sisiw na sisiw lang exam namin na iyan.”

“What subject ba ang exam mo ngayon, Seb?”

“FOS 1, bunny. Dali lang ’yon.”

I smirked. Ang yabang talaga nitong lalaking ito. Samantalang ang lagi kong naririnig sa mga kaklase ko, mas mahirap pa raw ang Civil Engineering kesa sa accountancy. At acually, and Civil Engineering daw talaga ang isa sa pinakamahihirap na course together with Law and Med School. Pero itong lalaking ito, super confident.

Nang makarating kami sa parking, mayroon pa kaming thirty minutes para sa aming mga subject. Diretso exam si Sebastian samantalang ako ay lectures lang ang papasukan. Mahina kong tinampal ang dibdib ni Sebastian nang hilain niya ako sa gilid ng kanyang sasakyan matapos naming bumaba. Hawak niya ang beywang ko at dikit na dikit ang katawan ko sa kanya.

“Pahalik muna, bunny. Pampalakas lang.”

“Lagi namang pampalakas ang sinasabi mo eh. Let’s go inside na, Seb.”

“Isang halik lang, bunny. Promise, isa lang.” Tinaas niya pa ang kaliwang kamay na parang nanumumpa. Tumingin-tingin ako sa paligid at dahil wala namang ibang tao ay ngumuso ako at tiningala siya.

He kissed me right then and there. Sinipsip niya ang pang-ibabang labi ko habang ang isang kamay niya ay mabilis na umakyat sa tagiliran ko. His fingers are now touching the sides of my boob. I felt sensitive right there and I didn’t notice that I am already closing my eyes and moaning.

“Tang ina.” Saglit niyang sambit nang ilayo ang mukha sa akin.

I saw the thick web of our saliva in the air that are connecting our lips. Hinawakan niya ang panga ko at pinalalim ang halik. I opened my mouth a little and he took that chance to suck my tongue.

“Uhmm…” I moaned.

I unconsciously snaked my arms on his nape to deepen the kiss. His hand is now cupping my right boob while the other is massaging my butt cheeks tenderly. His movements are so in sync that I almost don’t want to let go anymore.

I breathed on his mouth. Iyong hanging ibinubuga niya ang nagsilbi ko ng supply ng hangin. I bit his lower lip too and sucked on it like a baby. Hindi ko na namalayan na sinasambunutan ko na pala ang kanyang buhok na tila doon ibinubuhos ang aking pagganti sa kanyang magaling na paghalik.

Nang ihiwalay ko ang aking sarili dahil hindi na ako makahinga. Kitang kita ko ang pamumula ng namamasang labi ni Sebastian dahil sa aking laway. Tinikom niya ang bibig at lumunok na para bang nilasahan niya nang maigi ang laway ko.

“Sarap mo. Hmp!” gigil niyang sambit sa mukha ko.

I bit my lower lip and giggled. Gosh, he is so good at kissing! Ako kasi, siya ang una ko. At ginaya ko lang ang mga naging galaw ng kanyang labi kahit hindi ako marunong.

“Seb, I think we should go now. Isang kiss lang sabi mo pero nakadalawa ka.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at pinisil-pisil pa ang pwetan ko.

“Aryt. Baka kapag nilaplap pa kita nang matagal ay manghina ka pa at hindi maka-pokus sa klase niyo.”

Natatawa kong tinampal ang braso niya. “You shut up, Seb. Baka ikaw ang hindi makapag-focus dahil bitin na bitin ka.”

Akala mo ikaw lang ha? Alam ko na rin kung paano gumanti sa mga ganitong remarks mo, Sebastian. Alam na alam ko na.

“Mamayang uwian ka sa ’kin. Gigil mo ko ha.”

Lumakad na kami paalis at mabilis niyang pinulupot ang braso sa beywang ko. Ngunit nakakailang hakbang palang kami mula sa Raptor niya nang makita ko si Skylar na nakatalikod. Naglalakad ito palayo at tila nagmamadali.

“Skylar!” I called her.

Napahinto siya sa paglalakad at tila nag-aalangang lumingon. Patungo rin kami sa direksyion niya kaya naman mabilis kaming nakalapit. She is fidgeting her phone on her hands while avoiding an eye contact. She gave us a smile, but I find it a little bit forced.

Saan siya galing?

CHAPTER 20

“Oh, hi there, Jammy! Uhm, papasok na rin kayo?”

Nananatili lang sa tabi ko si Sebastian. Dumaan ang mga mata ni Skylar sa beywang ni Sebastian at muling ngumiti.

“Yep. How about you? sa Henry Sy building din ba ang punta mo?”

She pouted and slowly nodded. “Uhm, yeah. Right, doon nga.”

Nakatingin lang sa kanya si Sebastian. Kung kanina ay puno pa ng kapilyuhan ang mga mata ni Sebastian, ngayon naman ay parang nanunuri iyon. I don’t know why she’s staring intently at Skylar but I just ignored it.

Nakatingin lang sa amin si Skylar at hindi mapakali. Hindi siya makatingin kay Sebastian at tanging sa akin lang pabalik-balik ang kanyang tingin.

I think she’s in a hurry that’s why she’s uneasy. Baka late na siya sa class niya.

“Uhm, Seb, sasabay na ako kay Skylar.”

“Nope. Ihahatid kita, bunny.” Sebastian did not leave his eyes from Skylar. Like he is observing her or something.

“Huwag na, Seb. Para makapag-review ka pa nang kaunti.”

“Nah. You’ll go with me, bunny.”

I apologetically smiled at Skylar.

“Uhm, I think mauna ka nalang siguro, Sky. Kay Seb na ako sasabay kasi. I’m sorry to interrupt you pala ha.”

She quickly nodded and gulped.

“Are you okay, Sky? Is something the matter?”

“Nothing. None. I mean, I’m fine.”

“Alright. See you later, Sky.”

She smiled and walked away. Sebastian guided me after Sky had left.

“Is she your friend, bunny?” Tanong ni Sebastian nang nasa fourth floor na kami ng Henry Sy building.

“Si Skylar ba?”

“Mm.”

“Yup. I already introduced her to you, right? Noong nasa caf tayo.”

He nodded. “Aryt. Papasok ka na sa room mo?”

“Yes, Seb. Ikaw rin. Pasok ka na.”

He nodded and gave me a quick peck on my temple. “I’ll see you later. Listen to your prof, bunny.”

I smiled. Para siyang tatay ngayon kung umasta. Sobrang seryoso sa pag-aaral.

Kumaway nalang ako sa kanya at nauna nang pumasok sa classroom. Wala pa masyadong tao roon nang dumating ako. Even Wendy was still not there.

Kalaunan ay nagsimula na rin ang klase. I was motivated and I listened carefully as what Sebastian said. Sobrang ginanahan ako ngayon makinig. Iyong tipong hindi naman importante ang ibang sinasabi ng prof but I still jot them down on my notes.

Iniisip ko tuloy ngayon kung kumusta ang exam ni Sebastian. Mahirap kaya? Makakapasa kaya siya? Well, confident naman siya kaya tingin ko’y malalagpasan niya iyo nang walang hirap. Kung ano ang sinasabi niya, iyon talaga ang pinapanindigan niya.

He’s a man of word and integrity. That’s proven and tested. Kapatid ko siya kaya kabisado ko na rin ang kanyang character. Wala talaga siyang sinusukuan at hindi pinapangatawanan.

“Gosh, drain na drain ako, sis!”

Nasa cafeteria kami ngayon ni Wendy na nagrereklamo. We are sipping on our lemon tea. Kakatapos lang ng back-to-back classes namin. Uwian na pero dahil kailangan ko pang hintayin si Sebastian ay dito muna ako tumambay sa caf. Si Wendy naman ay hinihintay din si Arthur na may klase rin sa kabilang building.

“Buti ka pa, ganda gandahan lang ang atake today. Ano sikreto mo, sis?”

I giggled because she’s so intrigued that I don’t feel stressed at all. Bukas ay finals na namin sa ibang minor subjects. Mas mainam sana kung wala kaming pasok ngayong araw para may oras kami makapagreview. But too bad, we have to attend because some subjects like these two that we just have attended require attendance. Wala tuloy kaming magawa.

“Feeling major kasi si Sir Cayungan eh. Hindi man lang nag give way for our finals sa other subjects. Boomer talaga eh.”

“Girl, that’s fine. Kaya mo ang exam natin tomorrow. Remember ikaw ang highest noong mid terms?”

Maarte siyang ngumisi at umirap. “Kahit na, girl. Nakaka-drain kasi. Tsaka hindi naman tayo robot para hindi ma-stress ano. By the way, iniinvite tayo ni Yael sa birthday ng bunso niyang kapatid.”

Namilog ang mga mata ko. “Oh, may younger brother pa pala siya?”

“Yes, girl. Seventh birthday ng kapatid niya gaganapin sa McDonalds. It’s a children’s party.”

“Sure ka ba na invited tayo?”

“Oo naman! Ikaw nga unang unang binanggit ni Yael noong magkausap kaming tatlo nila Sky sa Facetime. Gandang ganda iyon sa’yo girl, alam mo ba yon?”

Namula ang pisngi ko. “Don’t be malicious, Wends. Mabait lang talaga si Yael.”

Umirap ito at umismid. “Maganda ka naman kasi talaga, girl. ’Wag kang pahumble diyan. Mas maganda ka nga sa’kin pero mas matalino naman ako sa’yo. Huwag kang magreklamo sa statement na ito dahil dito lang ako nakakabawi, girl.”

Nagtawanan kami at saglit pang nagchismisan sa caf. Tumunog ang phone ko nang may matanggap na message.

Sebastian:

Baby, I’m here at the car park. Labas ka na po.

Mabilis kong pinatay ang phone ko nang makitang nakatingin si Wendy sa screen ko. Hindi ko na kasi inopen ang phone ko dahil nabasa ko na agad ang message ni Sebastian sa screen palang. Muntik na niyang makita ang wallpaper ko. Gosh.

“Wends, I think I have to go na. Nandiyan na si Seb.”

She nodded and grinned. “Taray, mas boyfriend material pa si Sebastian kesa kay Arthur.”

Tumawa lang ako at sinukbit ang backpack. “Sebastian is just affectionate, Wends. Malambing na binata.”

She bit her lower lip na parang may naisip na namang malokong sasabihin.

“Gaano kalambing ba, girl? Iyong hine-headlock ka na ganern?”

Maarte kong hinampas ang kanyang braso. Sobrang lakas ng tawa niya kaya napatingin sa amin ang ibang kalapit na students. Tinakpan ni Wendy ang bibig. Unfiltered din ang babaeng ito talaga. Kaya bago ako umalis, nakaisip akong gumanti. Hindi puwedeng siya lang ang mang-aasar today.

“Hindi niya pa ako hine-headlock, Wends. Pero mas malala pa roon ang ginagawa niya.”

Namilog ang mga mata niya at muntik pang maibuga ang lemon tea na laman ng kanyang bibig. Mabilis niya iyong nilunok bago namamanghang hinawakan ang kamay ko.

“My gosh, sis! Kung hindi mo lang talaga kapatid si Sebastian ay ship ko talaga kayo. Girl, pa-headlock ka rin minsan. For sure magugustuhan mo.”

Nagtawanan pa kami ngunit hininaan na namin dahil parang pinapanood na kami ng ilan. Iyong tatlong lalaki na katabi naming table, pare-parehong nakatingin sa amin habang seryosong nag-uusap. Agaw pansin talaga kami nito ni Wendy kapag nagchichika in tandem kami.

“Sige na, Wends. I’ll get going na. Good luck nalang sa exam natin tomorrow, alright?”

“Sure. Ikaw rin ha. Dapat malamangan mo ang score ko this time, girl.”

“Sure. Ilan ba ang gusto mong lamang?”

Para kaming mga baliw na nagtatawanan pa hanggang sa ako’y nagpaalam na at tuluyang umalis. Pagdating ko sa car park, hinanap ko ang Raptor ni Sebastian. Pero habang naglalakad ako, nahagip ng mga mata ko ang pamilyar na bulto ni Skylar. Nasa likod ito ng isang Ford na sasakyan, at kausap nito ang pamilyar din na lalaking naka-polo shirt.

It was Carl Rivatore.

I was a little bit intrigued on how Skylar knew Carl. Kailan pa sila magkakilala?

Nagpatuloy na ako sa paglalakad at mabilis na nakita ang naka-hazard na Raptor ni Seb. Pagpasok ko sa loob ay tinulungan ako ni Sebastian ikabit ang seatbelt ko.

Ngingisi-ngisi siya habang nagmamaneho. Ngayon ay nagpapatugtog ulit siya sa kanyang stereo ngunit hindi iyon ganoon kalakasan. Habang inilalabas niya ang sasakyan sa vicinity ng school ay hinahaplos-haplos ng kanyang kamay ang tiyan ko.

It was a bit ticklish but the warmth of his calloused fingers and palms are enough to give me some pleasurable sensation. Parang may mainit na kung ano na gumagapang sa aking puson. He is caressing it tenderly.

“How was your exam, Seb?”

Nasa high-way na kami ngayon at hindi masyado traffic.

“Sobrang dali, bunny. Perfect ang score ko dun sigurado.”

Umangat ang kilay ko. “Really, huh? How sure are you?”

“Kung gaano ako kasigurado na may peke kang kaibigan, ganoon din ako kasigurado sa resulta ng exam ko, bunny.”

“Huh? Anong fake friends? Seb, what are you saying?”

Ngumisi siya. “Don’t make friends with that Skylar anymore, bunny.”

“What? Why are you saying all these, Seb? Grabe ka sa kaibigan ko.”

“Kaibigan? Tang ina.” Humalakhak siya at parang nanunutya.

“What? Sebastian, kung ano ano ang sinasabi mo ngayon. Hindi iyan maganda, Seb ha. At isa pa, hindi mo kilala ung tao kaya huwag kang ganyan magsalita. Ambastos mo ha!”

He nodded and rested his hand on my inner thigh. Doon na siya ngayong humahaplos-haplos.

“Don’t say those words again, Sebastian. I am warning you.”

“Aryt. It’s a waste of time to talk about that whore anyways.”

Namilog ang mga mata ko. “Did you just call her a whore?”

Tumawa ulit siya at pailing iling na nagpatulog sa pagmamaneho.

“Drop it, bunny. Kain nalang muna tayo. Saan mo gusto?”

Hindi nawala ang inis sa mukha ko. She just insulted a friend! How dare this boy!

“Baket?” Inosente niya pang tanong nang pagmasdan ako.

“Ikaw ha, hindi ako natutuwa Sebastian.”

“What? Kakain lang naman tayo ah. Ayaw mo ba?”

Umirap ako. Nagsalubong ang kanyang mga kilay.

“Saan mo nga gusto, bunny? Jollibee nalang ba?”

Bigla akong natakam. Nagutom na rin kasi ako. Kaya kahit medyo masama ang loob ay tumango ako.

Nagdrive-thru si Sebastian. Seryoso lang siya habang nagsasalita sa intercom sa labas. Ako naman ay kinuha ko ang phone dahil tumunog iyon. It was an instagram message. And when I opened it, I saw Carl Rivatore’s message.

carl_rivatore:

what r u doing, step bro?

Nangunot ang noo ko. Ano raw? I don’t get it. Maybe he has mistaken me as someone. Walang context ang message. Tingin ko ay hindi para sa akin iyon.

“Bunny, iyong wallet ko paki-abot diyan sa compartment.”

Binalik ko agad ang phone sa aking bag at kinuha ang wallet ni Sebastian. He watched me as I took a one thousand bill in his wallet. Umangat ang kilay ko nang mapansin ko ang isang pakete ng condom doon.

Samantalang hindi pa napansin ni Sebastiang ang nakita ko kaya nagbayad siya roon sa babaeng cashier at inabot sa kanya kalaunan ang kanyang napakarmaing orders.

“Seb, bakit mayroon ka rito sa wallet mo?”

Of course, para ito sa mga babae niya. Bakit ko pa nga ba itinanong? But I can’t help it eh. Kusang lumabas sa bibig ko na para bang I have to interrogate him regarding this. Wait, this is another form of envasion of his privacy. But still, I want to know why.

Umangat ang kilay ko at matalim siyang tiningnan habang ipinapark niya ang sasakyan sa tapat ng Luneta park. Itinitigil niya roon ang sasakyan sa linya ng mga nakaparada, at nagtataka nang makita ang mukha ko.

“Oh, ano meron?” Kinuha na niya ang isang burger sa loob at binuksan. Iyong coke float ay tinusok niya ang straw at ngayo’y inaabot sa akin. “Here, kain ka muna.”

“I am asking you. Bakit may condom ka rito sa wallet mo? Be honest with me.”

Lumuwag ang kanyang ekspresiyon. “Ah sus yan lang pala. Akala ko tinotoyo ka na naman.”

“Anong yun lang pala? I am asking you why do you have this?!”

Tumaas ang boses ko. Hindi ko rin namalayan. Hawak ko pa rin ang wallet niya at maingat niya iyong kinuha mula sa akin.

“Matagal na tong nandito, bunny. Last month pa ata ito. Tang ina. Di ko na nagamit.”

Namilog ang bibig ko. “What did you just say? You are sad because you weren’t able to use it, is that it?”

Ngumisi si Sebastian, tumingin sa labas ng bintana at tumango-tango. Para bang may napagtatanto siya ngayon na magandang bagay. Ako kasi wala. May inis at kung anong pakiramdam na biglang gumapang sa sistema ko. Sobrang laki ng ngiti niya at lalo akong naasar.

“Answer me, Seb. Para kanino ito ha?”

Nang harapin niya ako ay sumeryoso siya. “Pang proteksiyon ko iyan. Kapag kumakantot ako.”

I gulped so hard. He is answering me right now with all honesty, but he is so vulgar! Hindi ako nakapagsalita sa gulat!

“At tinatanong mo ako kung para kanino ’yan? Hindi ko rin alam, bunny. In case of emergency lang iyan. Kapag nalibugan ako at nakahanap ng pukeng masarap.”

“Shut up!”

“What? Sabi mo be honest? Ayan, sinagot ko ang tanong mo, bunny.”

Nag-echo ang ang aking palad sa kanyang pisngi nang malakas ko siyang sampalin. Sa sobrang lakas niyon ay naramdaman kong nakuryente ang aking palad. Napaatras ako sa aking upuan at mabilis kong itinapon sa kanya ang lahat ng laman ng paper bag.

“Fucking shit!” Malakas niyang mura nang buksan ko pa ang isang coke float at itinapon iyon sa mukha niya. I opened all the boxes of spaghetti and chicken and thrown it right in front of his face.

Pikon na pikon ang mukha niya nang mabasa ang buong damit niya at maghalo-halo ang mga pagkain sa kanyang buong katawan. Pati ang mukha at buhok niya ay napaliguan ko nang wala sa oras. Kitang kita ko pa ang namumuong yelo na nagkalat sa buong sasakyan niya. That will be very difficult to clean, and I don’t think he will be able to clean all of this mess in just a short time. Pati ang mga bintana niya ay natalsikan ng napakaraming cream, chocolate, at coke!

At puti pa naman ang damit niya!

Napalunok ako. He deserves that! He was so vulgar! At maliban doon, hindi ko nagustuhan ang kanyang mga sinabi! At hindi ko maintindihan kung bakit ganito ang naging reaction ko. Like I should have heard a better answer from him. But he said those words with no hesitation!

“I-uwi mo na ako, Sebastian. Right now.” Sambit ko at tumingin lang sa harap.

Dinig na dinig ko ang malalim niyang paghinga. At nadaanan ko pa kanina ang mga mata niyang biglang nanlisik. Nandilim. Galit na galit.

I gulped. Oh gosh, I think sumobra yata ako?

“Ginagalit mo ba ako ha?”

I released the breath that I almost forgot I’ve been holding for few minutes now. Napalunok ako at biglang natauhan. I am now in a full regret. Pero kasi, siya ang may mali rito! May condom siya sa kanyang wallet!

“Ginagalit mo ba ako?” Tanong niya ulit.

Napayuko ako at kinakabahang pinaglaruan ang aking mga daliri.

“Alam mo bang nagsayang ka ng pagkain ha?”

Hindi na ako makatingin sa kanya. “Iuwi mo na ako, Seb. Right now.”

“Hah! Tang ina.” Galit siya at sarkastikong tumawa. “Iuwi? Gusto mong umuwi? Putang ina. Tingin mo iuuwi kita ngayon matapos mo kong buhusan?”

Lakas loob ko siyang nilingon. Tinapatan ko ang galit at nandidilim niyang mga mata.

“Iuwi mo ako ngayon din. I want to go home right now!” Sigaw ko sa mukha niya.

Hindi man lang siya pumikit kahit sobrang lakas ng boses ko sa tapat mismo ng mukha niya. Natalsikan ko pa yata ng laway ang kanyang mukha ngunit hindi man lang siya gumalaw o pumikit man lang.

And right then and there, I felt like something dark ignited on his dark eyes. Parang may naputol akong tali sa kanya na hindi ko dapat ginawa. I gulped when he did not move. Diretso ang matalim niyang paninitig sa aking mga mata.

I slowly and carefully went back to my proper seat. Pinapakiramdaman ang bulto ni Sebastian sa tabi. I gulped so hard. Tuluyan na nga akong natauhan.

Shit, ano ba ang ginawa ng katawan ko?

Pumikit ako at yumuko. Naghihintay ako na muling kokomprontahin ni Sebastian. But I was a little bit shocked when he went back to the steering wheel. Pinaandar niya ang sasakyan at walang salitang minaneho ang sasakyan.

I turned to him and gulped so hard. Para akong na-angsha. Hindi naman ako kulang sa dosage ng hormones ah. Bakit ako biglang nagreact nang ganoon? Gosh.

Tahimik lang siyang nagmamaneho. Kalmado ang kanyang mukha at diretso lang ang kanyang mga mata. Ang isa niyang kamay ay komportableng namamahinga sa bintana ng kanyang sasakyan at pinaglalaruan ng daliri ang kanyang labi. His other hand is on the steering wheel, gently holding and driving it.

“Seb, I’m so sorry. Uhm, it was a sudden reaction. I didn’t mean it.”

Mabilis kong binuksan ang aking bag. Kinuha ko roon ang aking panyo. Lumapit ako sa kanya at maingat na pinunasan ang kanyang pisngi at ilong. Hindi siya umiimik habang ginagawa ko iyon. Until I realized that he drove the car inside the luxurious condo.

Binasa ko ang pangalan ng establishment na embroided glass ang bawat letter sa facade. Discovery Primea. Dito ba ang condo niya?

He parked the car inside. Hindi siya umiimik. Hanggang sa i-off niya ang sasakyan. Bababa na yata kami.

Siya ang nag-unbuckle ng aking seatbelt. Walang salita siyang bumaba ng sasakyan matapos i-unbuckle naman ang kanya. Sumunod ako at niyakap ang aking backpack.

Hindi niya man lang ako nililingon hanggang sa maglakad siya patungo sa elevator. Mabilis ang mga hakbang kong sumunod sa kanya dahil baka iwan niya ako rito. Bakat na bakat na ang katawan niya dahil sa basa niyang damit. May spaghetti sauce at pasta pang nagkalat sa kanyang damit, pants at rubber shoes.

Nang bumukas ang elevator ay may isang babaeng sakay iyon. Gulat na gulat ito nang makita ang hitsura ni Sebastian. Nang makaalis ito ay siyang pagpasok namin ni Sebastian. I was silent the whole time until he pressed the 66th floor.

Gosh, napakataas pala ng building na ito!

“Nasaan ang condom.”

I bit my lower lip as I looked up at him. Diretso lang ang tingin niya sa harap namin. It’s our reflection. Nakatingin pala siya sa akin mula roon.

“Uhm… It’s… It’s in the car, Seb.” I bit my lower lip. Hindi ko siya matignan sa reflection dahil natatakot na ako.

His deadly eyes never left me in the mirror.

“U-Uhm, hindi mo naman sinabing… uhm… dalhin ko…”

“You want it raw, then.”

It was not a question. It was a definite statement. Nangunot ang noo ko. I don’t get it.

His eyes darkened even further. I am now facing the beast Sebastian. I pulled the trigger earlier. Pero I am very sorry naman na right now eh. I already apologized too!

The elevator opened and we walked towards the farthest room. And the sudden fear crept in me when I saw his room number.

666

Oh my gosh. This is just a coincidence, right? Yes, Jamaiah. Just a coincidence.

He typed his password on the wall and the door opened. I looked up to him when he did not move. He is watching me.

Napalunok ako at pumasok sa kanyang room. And I was shocked when I saw that it was the most expensive and lavish unit that I’ve ever seen my whole life. Mas maganda pa ito sa kwarto ko!

The door clicked behind me. And Sebastian was staring at me as he walked towards me.

“Ginalit mo ako.”

His voice sounded so dark and heavy. Na para bang hindi galing sa seventeen year old na lalaki ang boses na iyon. This is the first time I’ve seen him this day. Nagalit ko na siya noong nahuli niya kami ni Johannes ngunit hindi ganito.

He sounds so calm but his demeanor is making my legs shake. Nakakatakot si Sebastian. Gusto ko nalang lumabas at umuwi kina Mom at Dad. Hindi ko na namalayan na naluluha na pala ang mga mata ko dahil sa kaba. Pero hindi ko na iyon nararamdaman dahil nanginginig ang buo kong katawan sa takot.

“Nagseselos ka dahil may kinakantot akong iba, hmm?”

Napapikit ako nang ilagay niya ang hibla ng buhak ko sa likod ng aking tenga.

“Baket, sino lang ba ang gusto mong bayuhin ko, hmm? sino lang ang gusto mong babuyin ko, hmm?”

He planted a very gentle kiss on my forehead.

“S-Seb, I wanna go home…” Nanginig ang pang-ibabang labi ko. Kinagat ko iyon at napatitig nalang sa dibdib niya.

“Wanna go home?” He hummed.

I nodded my head. Holding my tears so bad. Isang tanong niya pa, iiyak na talaga ako.

“Aryt. Let’s go home, beautiful angel…”

He planted a very soft kiss on my nose. His calloused fingers wiped the tears that I did not felt dripping on my cheeks.

“I’ll bring you home, then. I’ll bring you to heaven.”

CHAPTER 21

Kinakagat-kagat ko ang loob ng aking mga pisngi habang nilalabanan ang panginginig ng aking mga tuhod. Hindi ko na kayang tingalain si Sebastian na napakalapit sa akin at madilim akong pinagmamasdan. Tila isa siyang mabagsik na Leon na pinag-aaralan nang mabuti ang kanyang magiging hapunan.

I was holding my breath, trying to be calm and unbothered. Pero ang malaking pigura niya sa aking harap ay sinasabing ngayong naririto na ako sa loob ng kanyang teritoryo ay hindi ako dapat maging kampante. Na habang naririto ako sa loob ng pribado niyang lugar ay siya ang masusunod dahil pag-aari niya lahat ng ito.

“I hardly want to fuck you right now, bunny… Alam mo ba ’yon… hmm?”

I gulped so hard. Tila may malaking nakabara sa aking lalamunan. Tahimik akong suminghot dahil tumutulo na pala ang matubig kong sipon kasabay ng pagtulo ng aking mga luha.

“Want to destroy you right now… manhandle you right now…”

Umiling-iling ako at parang kuting na kumapit sa laylayan ng kanyang damit. It is still damped because of the drinks.

“Nagseselos ka, ’di ba? Nagagalit… Tinapunan mo ako ng pagkain, ’di ba? Dahil nakita mong may condom pa ako na hindi ko pa nagagamit…?”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at tiningala na si Sebastian. His eyes are dark and threatening. It’s because I awakened something powerful in his deep manly desires. And he is controlling them right now. Analyzing me. Observing me. If I can handle him if he will let it all out.

“Kayang kaya ko alisin ang selos mo ngayon… Sabihin mo lang…” Pabulong ngunit puno ng rahan niyang sambit. “Kayang kaya kitang kantotin ngayon….Sabihin mo lang…”

I pleaded with my blurry eyes. Kahit nanginginig ang aking mga kamay ay inabot ko ang kanyang panga at hinaplos iyon nang napakalambing. Maingat at puno ng lambing tulad ng kung paano ko siya lambingin noong bata pa siya. Kapag nag-aaway sila ni kuya Urriah at napipikon siya. Dito siya noon nasusuyo. Napapaamo. Napapakalma.

“S-Seb… Don’t scare me, please…”

This is the only way that I know to calm him down. Ang maging malambing sa kanya dahil napatunayan ko na ito noon pa man. At nang makita kong kumibot ang mga labi niyang nakatikom, at bahagyang umalon ang kanyang prominenteng adam’s apple, napatunayan ko muli sa sarili na ito ay tumatalab pa rin.

“S-Seb… can you calm down for me, please?”

Huminga ako ng malalim at pilit na ngumiti. Nagmamakaawa ang aking mga mata sa kaniya. Naglalambing at nanghihingi ng tulong.

“Calm down, my Sebseb…”

Itinaas ko ang isa pang kamay upang magkabilaan nang panga niya ang aking haplusin. I carressed them gently. Ang kaninang nanginginig at nanlalamig kong mga kamay ay unti-unti ring uminit. His warm and smooth skin contacting my soft palm gave me a soothing sensation. Na parang hindi lang siya ang napapakalma niyon kundi ako rin.

“C-Can we just talk about it later, Sebseb ko?”

Mariin siyang napapikit. Nakita ko ang pagbabago sa kanyang mga mata nang siya’y dumilat. Biglang nabawasan ang intensidad kanina. Tila nahimasmasan na siya sa sariling emosyon ngunit ang katawan niya’y pinoproseso pa rin iyon.

I forced a sweet smile and met his eyes with full of affection. Tumingkayad ako at pinatakan ng malamyos na halik ang nakatikom niyang mga labi. I made sure that he will feel the warmth of my lips. That the short contact of our lips will send warm signals to his enraging body.

I watched how his hard emotion finally loosened. Tila sumuko na ito dahil nahuli ko na rin ang kahinaan. Ngunit hindi pa ako dapat makampante dahil nagsisimula palang siyang kumalma. And I have to make sure he’s calmed the whole time that I am here in his unit.

“Magshower ka muna, Seb… I will wait for you here. Clean yourself first and I will wait for you here…”

Now that my expressions are fully loosened up too, I took that opportunity to convince him with my sincere smiles and slow nods.

“I know that you are a good boy, Seb. You will not make it hard for us. Ligo ka na, please. Mamaya, mag-uusap ulit tayo. Kapag hindi na mainit ang ulo mo, Seb…”

Muling umalon ang kanyang adam’s apple. Maingat niyang inilayo ang sarili sa akin habang pinagmamasdan pa rin ako.

Right now, I was able to tame him. Like he’s the mighty beast in the wild who have finally found his keeper.

He might have ended up not controlling himself earlier. Dahil galit na galit siya at labis ang emosyon ang nararamdaman niya kanina. But because of my intuition that my small touch could do something, he finally went back to his normal state. Iyong hindi na ako natatakot. Dahil alam kong siya ay huminahon na.

Pinanood ko siyang walang paalam na naglakad papalayo. Ang mabibigat niyang mga yabag patungo sa kung saan ay nagbigay sa akin ng pahinga. I watched his broad and masculine back slowly walked away. Hanggang sa tuluyan na itong nawala sa aking paningin.

Napabuga ako ng naipon kong hininga. Lumuwag nang tuluyan ang tensiyon sa katawan. Napakapit pa ako sa sandalan ng leather na sofa dito sa living room ni Sebastian.

Parang hindi pa rin ako makapaniwala na napaamo ko siya. Pero wala na akong oras upang iyon ay isipin pa. Dahil kailangan kong paghandaan ang magiging pag-uusap namin mamaya kapag nakalabas na siya sa banyo at nakapagbihis na.

Tila kusang may buhay ang katawan ko dahil nag-ikot ikot ako sa napakalaking living room ni Sebastian upang mag-obserba. Everything was perfectly in place. From the couches to the glass tables, to the acoustic guitar properly hanged on the wall, and to the minimalist paintings that are also displayed on the wall, malinis lahat. Organisado lahat.

Black, gray, brown and silver are the only colors that I can see. Iyong unang tingin palang ay masasabi mong lalaki ang nakatira rito. At napapanatili ang kaayusan sa bawat sulok ng unit na ito.

Kahit walang paalam kay Sebastian, nag-ikot ikot pa ako at pinasok ang kaparehong hallway na tinungo ni Sebastian. Narating ko ang tapat ng isang pinto na tingin ko’y master’s bedroom. I clicked the metal knob and saw a dark room. I turned on the switch that was beside the door frame and I knew it was Sebastian’s room because I started to hear dripping water from someone who is taking a shower.

Hindi niya man lang binuksan ang ilaw nang pumasok siya rito? Sobrang dilim eh. Kanina ay wala akong makita at walang maaninag dahil walang ni katiting na liwanag ang pumapasok sa bintana niya.

Palibhasa’y kabisado na niya itong kanyang kwarto. Sobrang tapang talaga ni Sebastian at hindi man lang natatakot sa dilim.

Umupo ako sa gilid ng kanyang king size bed. Maayos na nakatupi ang kanyang comforter at ang mga unan. I then stared at his study area. Naroroon ang kanyang gaming chair, ang naglalakihang mga rulers na ginagamit niya sa school, iilang mga papel at nakapatong na mga libro.

Gulat akong napalingon sa bathroom nang biglang bumukas ang malaking pinto. Lumabas doon si Sebastian na nakatapis lang ng puting tuwalya ang pang-ibaba. Basa ang kanyang malulusog na dibdib at mapandesal na tiyan, at kitang kita ko rin ang mabibilog niyang mga braso na tuluyan nang naging perpekto ang hugis dahil sa katagalang pag-gy-gym.

Suplado siyang lumakad patungo sa akin. At nilagpasan niya ako nang pumasok siya sa kanyang walk in closet. Paglabas niya ay nakasuot na siya ng puting Calvin Clein briefs. Nakapatong na sa malapad niyang balikat ang tuwalya sa kanyang balikat at nagtungo muli sa puwesto ko.

Akala ko ay ako ang kanyang sadya dahil tumigil siya sa harap ko, ngunit pinanood ko lang ang mga kilos niya nang hugutin niya ang maliit na cabinet sa kanyang bedside table at kinuha roon ang kanyang deodorant.

Katapat na ng mukha ko ang kanyang umbok na napakalaki. Nang tingalain ko siya ay nakadungaw siya sa akin habang nakataas ang isang kili-kili at naglalagay ng deo. Doon ko lang nasigurado na Old Spice nga ang gamit niya. Is this his favorite deo? Well, bagay na bagay naman sa kanya eh. Kili-kili niya palang ay napakabango na.

“Go inside the bathroom. Clean yourself.” Suplado niyang sambit.

Binalik niya sa maliit na cabinet ang kanyang deodorant at pumameywang sa harap ko. Napapalunok ako dahil kitang kita ko na ngayon ang hulma ng nasa ilalim ng kanyang boxer briefs. Malambot iyon ngunit sobrang haba na at mataba pa! Nakapaling iyon pahalang at ang detalye ng bakat sa katawan at ulo niyon ay napakalinaw dahil hapit iyon sa kanya.

Mabilis akong tumayo at nagtungo sa kanyang banyo. I locked the door behind me and undressed myself. Binubura ko sa isip ang aking nakita habang hinahayaang mahimasmasan ng malamig na tubig. I bit my lower lip when I’m scrubbing my skin with the same shower gel that Sebastian used. Amoy Sebastian na naman ako ngayon. Pero hindi ako magrereklamo dahil gustong gusto ko ang amoy ni Sebastian.

“Uhm, Seb?”

I opened the door a little. Katatapos ko lang magbanlaw at napagtanto kong walang iniwan na towel at pamalit sa akin si Sebastian. Iyong ulo ko lang ang nakasilip sa maliit na siwang habang tinatakpan ko ng isang kamay ang aking mga dibdib kahit hindi naman ito nakikita.

Mula sa pagkakaupo sa dulo ng kanyang kama, nakita kong kinakalikot niya ang kanyang phone. Kalmado lang ang kanyang katawan ngunit ang kanyang mga mata ay may bahid pa rin ng tapang at matinding emosyon. Na tila kahit nasa phone niya ang kanyang tuon ay malalim pa rin ang iniisip niya. Nakasuot na siya ng puting sando ngunit iyong boxer briefs niyang suot ay iyon na yata ang magiging pantulog niya.

Bumangon siya, ibinaba ang phone, at dumiretso patungo sa akin nang marinig ang aking pagtawag. May hawak na pala siyang fresh towel na kanina niya pa yata inihanda. He handed it to me nang nasa tapat ko na.

“Thank you, Seb.”

I smiled at him as I took the towel. May nakatupi sa ibabaw niyon na isang boxer shorts at ang pambahay niyang T-shirt.

“I don’t have any panties here. You can use these boxer shorts instead.”

“Uhm, baka maluwag itong boxer shorts sa akin, Seb?”

“No. This is the smallest size. Some gifts that I don’t use.”

“O-Oh… Alright. Thank you so much, Seb.”

Sinara ko ulit ang pinto. He looks so serious tonight. Ako kahit papaano ay bumalik na ang sigla dahil nahimasmasan na, ngunit siya ay sobrang lalim pa rin ng iniisip.

Ganoon ba talaga ang mga lalaki? Kapag nagkakaroon ng hindi pagkakaunawaan ay nag-iisip nang malalim? Kanina noong lumapit siya bitbit ang towel ay nakita kong mabilis nawala ang dilim sa kanyang mga mata. Na para bang nagkukunwari na hindi na siya namomroblema ngunit ang totoo’y nag-iisip pa.

We really need to talk about it before we go to sleep. Ang balak ko ay magrereview muna ako dahil finals na nga namin bukas. But I am very willing to spend some time talking to Sebastian if that is needed. Because he is still more important than this late-night review.

Handa naman kasi ako sa exam. Pero susulputan ko pa rin ng saglitang review. And I will make sure that before I take my exam tomorrow ay magkakalinawan kami ni Seb at mapag-uusapan namin ang lahat ng bagay na kailangan naming mapagkasunduan.

I feel fresh when I went out of the bathroom. Bitbit ko rin ang aking mga pinaghubaran na maayos kong itinupi.

Basang basa pa ang buhok ko habang pinapatuyo ko iyon ng towel. Wala kasing hair blower sa loob ng bathroom ni Sebastian. O baka hindi ko lang nakita dahil sa pagkakaalam ko, gumagamit din ng ganoon si Sebsatian upang mabilis na mapatuyo ang kanyang buhok. Lalaking balidoso talaga siya dahil sobrang linis sa katawan.

Nagtungo ako sa living room dahil wala na siya kwarto nang ako’y matapos. Naabutan ko siya na nakatayo sa tapat ng kanyang salamin na bintana habang may kinakalikot pa rin sa kanyang phone.

I was amazed to see the view of the city lights outside. Sa sobrang taas ng floor na aming kinalalagyan ay parang buong Makati na yata ang aking nakikita. The buildings and everything that glows in the night were giving the feels that this city is still alive at night. That inside this lavish unit of Sebastian, the night view outside is trying to please this suplado Sebastian.

“Seb, can I use your laptop?”

His broad back is only what I see. But because of the reflection on the mirror, I can see his handsome face that is slightly gleaming from the radiation of his phone screen.

He faced me again. He licked his lower lip when his eyes darted on my exposed thighs. Suot ko kasi ang kanyang damit na hanggang gitna ng hita ko. Iyong boxer niya ay sakto sa akin dahil super extra small ang size niyon.

Umakyat ang mapanuri niyang mga mata sa aking dibdib. My nipples were both bakat because I am not wearing any bra as well. I don’t mind though. Nakita na niya ito. Nahawakan na rin niya. Wala na akong maitatago lalo na ngayong komportable na rin akong ganito ang hitsura sa harap niya.

“Uhm, I’ll be reviewing a little kasi, Seb. So I am asking if I can use your laptop?”

He only nodded his head and continued checking on me. Tumunog ang phone niya na para bang may natanggap na text message ngunit hindi niya iyon pinansin. Tinagilid niya pa ang ulo habang sinusuri ang suot ko.

“Thank you, Seb. Can I use your study table too? Oh, your gaming chair din pala.”

“Sure. Feel free to use anything in here.”

I smiled like a happy child. “Okay, Seb. Pasok na ulit ako sa loob ha? I’ll wait for you there nalang?”

He nodded again. Gumalaw ang kanyang panga at muli kong narinig ang notification ng text sa phone niya. Hindi niya pa rin iyon pinansin agad.

Bumalik ako sa kwarto at dumiretso sa study table ni Sebastian. Sa drawer ng kanyang cabinet ay naroroon ang kanyang Macbook Pro. I opened it and I felt comfortable when I seated on his gaming chair. Sobrang lambot at sobrang sarap sa pakiramdam! Kahit maliit lang ako at hindi okupado ang malaking space, pakiramdam ko ay para sa katawan ko itong upuan. Iyong akin kasi ay hindi naman ganito. Pang office ang style ng chair ko sa aking room ngunit kulay pink iyon at very feminine ang design.

May password na naman ang laptop ni Seb. Imbes na lumabas at magtanong ay sinubukan ko ang password combination niya. The one that he use on his phone.

1722

And as I typed it, the number combination was kind of familiar. At first, I thought it’s a combination of his birthdate and the year he was born. But his birthday is not 17. And his birth year doesn’t end in 22 either.

But there are 17 and 22 that I know. His age today is 17, and my age today is 22.

Bigla ko tuloy naalala ang iba pang numero na related kay Sebastian. I remembered his jersey number next. It was 22 as well. Wow. Siguro nga ay nagkataon lang? Kung ano man iyon, ako ay namamangha.

What a coincidence. Lalo na nang bumukas nga ang laptop niya at bumungad sa akin ang kanyang wallpaper. Napangiti ako nang makita ang picture namin nila ni Courtney. Ito ang kuha kong litrato na nagselfie kami sa loob ng Raptor ni Seb. Courtney was drooling with her tounge sliping on one side. Ako ay naka-wacky rin na nakaduling habang si Seb ay seryoso lang na nakasulyap sa camera.

Nangi-alam pa ako sa mga gamit ni Sebastian sa kanyang study table. I wore his reading glasses na nakita ko rin sa drawer niya. Akala ko ay may grado iyon pero anti-rad lang pala. I think he also uses this whenever he is studying or playing his online games.

I find it really amazing because Sebastian knows how to take care of his health very well. Maingat sa katawan. Alagang alaga ang sarili. Sobrang disiplinado.

I started browsing on the internet as I began my review for tomorrow’s exam. I opened my google drive and e-mails. I scanned the pdf files and the other supplementaries that will make me remember better. Sa sobrang tutok ko sa pagrereview ay hindi ko na namalayan na nakapasok na pala ulit si Sebastian sa kwarto at ni-lock ang pinto.

Bigla nalang namatay ang ilaw at naramdaman ko ang bulto ni Sebastian sa aking tabi. He opened his study lamp that is enough to give us some light. A warm light that is perfect for studying and some sweet talking.

I watched him opening the big paper bag that he placed there. Umorder pala siya ng McDo para sa aming dalawa. Mayroon ding mula sa Starbucks. A hot coffee for the both of us.

Nilabas niya roon ang isang box ng spaghetti at nilagyan iyon ng tinidor. He gently placed is beside me.

“Sorry to interrupt you, baby. Hindi ka pa kumakain…”

My mouth watered because of the snacks. Actually, these were supposed to be our dinner because we haven’t eaten yet. Tinapon ko kasi ang pagkain kanina. Bumalik tuloy ang guilt sa akin ngunit si Sebastian ngayon ay malamlam lang nakatingin sa akin.

Tumayo ako at masuyong yumakap kay Sebastian. Sinubsob ko ang mukha sa kanyang leeg at malambing na sumiksik roon.

“Sebseb, you are really taking care of me very well… Kahit na sobrang arte ko…”

His hard arms snaked on my small waist. He planted a soft kiss on the top of my head.

“Of course, baby. I’ll always take care of you. Come here.”

Binuhat niya ako paharap at umupo siya sa kanyang gaming chair. The light coming from the lamp was enough to light our spot. Na parang sa aming dalawa talaga ang pabilog na direksyion ng linawag na iyon.

Maingat niyang hinawakan ang panga ko at tinitigan. Namumunghay ang mga mata niya at puno ng pag-iingat.

“You are so perfect, baby…” He whisphered.

Namula ang mga pisngi ko. I am shamelesly sitting on his bulge. My soft butt cheeks were perfectly placed in between him. Nakalilis na ang laylayan ng aking damit hanggang balakang, kaya ang aming mga binti ay direkta nang nagdidikit ang mga balat.

“Sorry for being mad again. Nadala na naman ako sa matinding emosyon. Hindi ko dapat ginawa iyon. Nagsisisi ako…”

“Shh… I understand, Seb. Ako ang may mali. Uhm… Maybe n-nagselos talaga ako…”

Pag-aamin ko. Finally. I am able to speak about my feelings right now. Tingin ko ay mas madali naming mareresolba ang aming hindi pagkakaunawaan kung magiging tapat kami sa isa’t isa. This is the best way to really understand one another. Transparency to each other is the key to a peaceful relationship.

“There you go. You have finally admitted, baby. I’m so fucking happy right now. Tang ina.”

Mariin siyang pumikit at sinubsob ang mukha sa aking dibdib. He looks like a child thanking his mother for finally giving him the thing that he has been desiring for for a very long time.

I bit my lower lip in happiness. Marahan kong sinuklay ng mga daliri ang kanyang buhok. I watched how my slender fingers and expensive long nails run through his charcoal black hair. Habang nananatili siyang nakasubsob sa aking dibdib, mabagal at maingat na gumuguhit ng maliliit na bilog ang kanyang daliri sa aking likuran. Tila sabay naming binibigyan ng mumunting sensasyon ang isa’t isa. Alam na alam namin kung paano pakakalmahin ang isa’t isa.

“Seb, I am really a brat. Nagsayang ako ng pagkain. I think I am the bad one here. I deserve your anger earlier, Seb.”

“No, baby. No…” Umiling iling siya sa aking dibdib.

At nang ako’y tingalain, namumula ang kanyang mga mata na para bang may malaking emosyon na pinipigilan. But I saw true happiness on those sincere eyes. Na para bang ito na ang matagal niyang pinakahihintay.

“I’ll never get tired of giving in to your bratty lifestyle, baby. Alam ko na ’yon noon pa. At kahit itapon mo pa sa akin ang lahat ng pagkain sa fast food na iyon ay hindi na ako magagalit. Now that you have finally admitted that you are jealous.”

I caressed his cheek. Napapikit siya roon. Kung kanina noong galit siya ay labis ang pagpipigil niya na maapektuhan, ngayon ay para siyang isang maamong tuta na hinahanap-hanap ang haplos na iyon. Sebastian is so adorable. Napakalambing na bata. Pero hindi sa iba. Sa akin lang. Again, sa akin lang.

“No more scaring, Seb. Alright? Huwag mo na ako ulit tatakutin tulad ng kanina, okay?”

He nodded like a good boy. So I took that chance to tell him everything that I want to be changed starting from now on. Like an agreement that we both need to follow to avoid such misunderstandings again.

“When you want to tell me something, you tell it to me, Seb. Ako rin, of course. Dapat ay transparent tayo sa ating mga conversations. Idadaan lagi sa pag-uusap, alright?”

He blinked his eyes slowly. “Yes, baby.”

“And one more thing, huwag mo na ulit ako pagseselosin, Sebseb. At ako rin dapat, hindi kita pagseselosin sa lahat ng bagay just to be fair.”

He nodded again. Tahimik lang na namumunghay ang mga mata dahil nalalasing sa aking mga haplos. I held his both jaw and planted a kiss on his lips. I planted another one. And another one. Until I was satisfied that those kisses were to seal our tonight’s agreement.

“No more away, alright, Seb?”

He smiled and his both cheeks and ears are now blushing. “Yes, baby. No more away.”

We stayed there for some more minutes. Me carresing his hair, jaw, and nape, while he is burying his face on my neck as he sniffs on my exposed skin and plants some soft butterfly kisses.

“I was supposed to bang you hard tonight, baby. But this cuddling feels better and more right. Feels so good. So so good.” He whispered on my ear and gave me small kisses on my temple and forehead.

We were so indulge giving each other our most intimate touches. I had never experienced being so romantic to a man before. Kay Sebastian lang ngayon. Na para bang kusang kumikilos ang aking buong katawan upang maglambing iyon sa binata na ito. Giving my sweetest touches to Sebastian felt natural. Like I am doing it without any bad feeling. Only happiness and satisfaction. Parang may naglalarong mga paru-paro sa aking puson.

“Let’s go to bed, baby. I want to feel you more—”

Sabay kaming napatingin ni Sebastian nang mag-ring ang kanyang phone. Nasa tabi iyon ng mga pagkain na pinamili niya. Kakain pa nga kami eh. Pero parang nalasing na yata si Sebastian at nakalimutang inihanda niya pa ang mga pagkain na ito para sa akin.

“Tang ina.” Biglang naiinis na sambit ni Sebastian nang abutin ang kanyang phone at makita kung sino ang tumatawag. Na para bang naiinis dahil may umistorbo sa amin.

“Who is it?”

He looked up to me. Halatang may pikon sa mga mata.

“Si Urriah. Istorbo amputa.” Bulong nito sa hangin at akmang papatayin ang call ngunit mabilis ko iyong kinuha.

“No. Answer it, Seb. Akin na.”

Kinuha ko ang phone at tinanggap ang tawag sa Facetime ni kuya Urriah. Maingat akong inayos ng puwesto ni Sebastian sa kanyang kandungan. Pinaharap niya ulit ako sa laptop habang ang kanyang mga braso ay nakapulupot sa aking beywang. Ipinatayo ko ang phone sa tabi ng laptop upang makabalik na rin ang mga mata ko sa nirereview.

“Oh, Jamaiah? Nasaan si Sebastian?” Bungad ni kuya nang ako ang unang makita sa camera.

Nilingon ko si Seb na muling sinubsob ang mukha sa aking collarbone. Humahalik halik siya roon habang walang paki-alam na nakikita na kami ni Kuya sa Camera. Gosh!

“He’s here, kuya. Uhm, nandito po kami sa unit ni Seb.”

Kitang kita ko kung paano inayos ni kuya Urriah ang camera niya. Nasa living room siya ng kanyang Penthouse habang may tinutungga na canned beer. Ulo niya palang din ang nakikita ko at hindi pa rin natututo sa tamang pagpapakita sa camera.

“Oh, sorry. Na-istorbo ko ba kayo?” Kaswal nitong tanong.

“Oo. Bukas ka na tumawag.” Biglang sagot ni Sebastian kaya mahina kong kinurot ang kamay niya sa tiyan ko.

Tumawa si Kuya at muling tumungga. Patingin tingin ito sa harap na para bang may kasama siya sa kanyang living room. May naririnig din kasi akong boses ng mga lalaking nag-uusap. May kainuman siya roon?“

“Why did you call, kuya?” I asked.

Si Sebastian ay inabot ang box ng spaghetti. Sinimulan niya iyong haluin habang nasa ganoon pa rin kaming puwesto.

“Well, not that important, Jamaiah. Aayain ko lang sana si Sebastian dito sa penthouse ko. Kasama ko mga kaibigan ko. Nag-iinuman kasi kami.”

Nangunot ang noo ko. “Kuya, minor pa po si Seb. Bakit niyo po niyayaya?”

Hinaplos ni Sebastian ang aking tiyan upang kunin ang aking atensyion. Sinusubo na niya sa aki ang tinidor na may spaghetti. kinain ko iyon at nagsandok siya ulit.

“Minor? Matagal na ’yang manginginom, Jamaiah. Kilala na ’yan ng mga kaibigan ko. Lasinggero ’yan eh.”

“What?” Gulat kong sambit.

Tumawa ulit si kuya. “I know you are aware naman that Sebastian drinks liquor. Right, Jamaiah?”

Tumango ako. Alam din iyon nina Mom at Dad.

May tinanguan si kuya roon. Parang inabutan yata siya ng kung ano. I watched how he drink the small glass that has something transparent alcohol in it. Ngumiwi si kuya after inumin iyon at sumipsip ng maliit na hiwa ng lemon sa kanyang bibig.

“Fuck. Tapang.” Mura ni kuya.

Lasing na yata siya eh? Namumula na rin kasi ang kanyang pisngi at tenga. Ganyan na ganyan si Seb kapag nalalasing eh. Mga tisoy kasi at kutis ng Intsik.

Akala ko ay beer lang ang iniinom. Mayroon palang main na alcohol. Gosh.

“Did I disturb the two of you? hik”

Ngumisi-ngisi si kuya at sininok pa.

“Oo. Distorbo ka.” Sambit ni Sebastian kaya sinmaan ko siya ng tingin at mabilis na binalik iyon kay kuya sa screen.

“Inom na tayo rito, Baste. Loko ka ah, di ka talaga sumipot ngayon ha.”

“Patayin mo na, baby. Lasing lang yan.” Bulong ni Seb at sinubuan ako ulit.

“Hey, Sebastian, punta ka na rito! Marco and his brother is here you know.” Pangiti-ngiting sambit ni kuya.

“Tssk.” Walang kalatoy-latoy na tugon ni Sebastian.

“Ah, wait. ’Di ka ba pinapayagan ni Jamaiah?”

Nangunot ang noo ko. Si kuya Urriah naman ay parang walang paki-alam kahit nakikita niyang nakapulupot si Sebastian sa katawan ko. Sabagay ay lasing na.

“Jamaiah, payagan mo na si Sebastian. Andito mga tropa niya.”

“Tulog mo na ’yan!” Sambit ni Seb at sinubuan ulit ako.

Tinampal ko nang mahina ang kamay niya. Itong lalaking ito kung kausapin si kuya Urriah akala niya’y kaedad niya lang! Tapang talaga eh no.

Tumawa ulit si Kuya Urriah. Tingin ko ay dapat na ngang matulog na siya. He looks so lasing na rin. Mabuti nalang at nandoon sila nag-iinuman sa Penthouse niya kaya hindi ako masyado mag-aalala kahit makatulugan niya nalang ang pag-iinom.

“Oh, kawawa ka naman di ka pinayagan, Sebastian. Under ka pala eh. Damn, first time mayroong kinatakutan ang batang pasaway.”

Muli itong humalakhak kaya narinig ko ang pag-ungos ni Sebastian.

“Kulit mo, tol. Matulog ka na lang! Papatayin ko na tong tawag.”

Nagulat ako nang bigla ngang pinatay ni Sebastian ang tawag. Nanlaki ang mata ko dahil hindi parang gusto pa kaming makausap ni kuya Urriah. Pero itong si Sebastian ay binaba lang ang phone at muli akong sinubuan.

“Bakit mo pinatay!”

“Distorbo lang iyon. Lasing na. Don’t mind him, though. Just finish this first then I’ll bring you to bed.”

Wala na akong nagawa kundi kainin ang mga sinusubo sa akin ni Sebsatian. Gusto ko sana inumin pa ang starbucks coffee kaso baka hindi na ako makatulog. Tingin ko ay sapat na rin naman ang nareview ko kaya hindi ko na kailangan pang magpuyat ngayong gabi.

Ang pinakamahalaga, nagkaayos na ulit kami ni Sebastian. Ang malaman lang ang bagay na iyon ay sapat na para magkaroon ako ng kapayapaan bago magpahinga at matulog.

Kinabukasan, maaga kaming nagising ni Seb. I woke up with my face burried on his warm chest. Nakapulupot ang kanyang braso sa aking beywang habang natatabunan kami ng mainit niyang comforter.

Pareho pa rin kaming may pasok ngunit mas maaga lang ako ng 1 hour. I told him to stay in bed dahil parang bitin ang kanyang tulog, ngunit pinilit niyang sabay kami dahil ihahatid niya ako sa school. Iyong kape kagabi sa Starbucks ang ininom namin. Sebastian heated it on the microwave together with the chicken of Mcdo from last night. He prepared everything for me, and I was amazed to watch him take care of me like I am his daughter going to school.

Parang naging creative ngayon si Sebastian dahil hindi niya pinasuot sa akin ang damit ko kahapon. Instead, iyong damit niyang pang-alis na ang disenyo ay japanese koi fish na parang tattoo ang pinasuot niya sa akin.

I told him it was too big to me but what he did amazed me. Itinaas niya ang manggas at tinupi iyon upang sumakto sa maliit kong braso. At tinali niya rin ang laylayan nito sa aking likuran upang maging fit sa akin. And my OOTD for today turned out fantastic! Anggaling ni Sebastian dahil naisip niya iyon!

Iyong pants ko pa rin ang suot ko dahil hindi naman iyon ganoon narumihan. At ang extra small boxers niya pa rin ang suot kong panloob dahil ayaw kong mag-ulit ng panty. I find it uncomfortable.

The exam was an easy breezy. Lahat ng natatandaan ko ay lumabas, at tingin ko’y pasado ako roon. Pareho kami ni Wendy na mayroong winning look dahil satisfied kami sa aming mga performance.

Sabay kaming naglunch dahil thirty minutes lang ang aming break. Next subject namin ay exam ulit. Hinintay kami roon ni Sebastian. Pagdating namin sa caf ay mayroon na siyang inihandang mga food para sa amin. Pero iyong pagkain ni Wendy ay wala dahil hindi naman niya alam na kasabay ko ito.

Wendy gave me a malicious and giddy look when she realized that Sebastian has already prepared everything for me. Nagkukwentuhan lang kami ni Wendy habang si Seb ay nakikinig sa amin. May exam din siya pero mamayang hapon pa. Kalmado lang siya at hindi nababahala. Like he is confident for later and is unbothered about anything.

“Kiss muna. Para tumalino ka sa exam…” Si Seb nang nasa tapat na kami ng aming room.

Wala namang tao sa hallway. Lahat kasi ay parang mag-eexam din. Hell week na kasi eh.

Tumingin-tingin ako sa paligid bago tumingkayad at humalik kay Seb. It was a quick kiss pero may tunog. Nalasahan ko rin ang Beef steak na inulam niya kanina sa caf.

He smirked and licked his lips after that. Tinulak ko na rin siya paalis dahil papasok na ako sa room.

I felt motivated the whole duration of our exam. Mula kaninang umaga, sobrang saya ko. Hindi man lang ako nahirapan sa exam. Na para bang the exam did not gave me any pressure. Samantalang si Wendy ay na-pressure. Paglabas palang kasi namin ng room ay nagtatanong-tanong na agad siya kung ano ang naging sagot ko sa last problem.

Pero I know that she will top it again. Siya lagi ang highest sa mga exams eh. Kunwari kinakabahan pero pag binigay na ang results ay ginugulantang ang lahat ng blockmates namin. Ako lang yata ang sanay na kay Wendy. Iyong iba kasi talaga naming classmates ay nagtataas ng kilay sa kanya.

Mag-aral din kasi kayo. Nag-aaral kasi ng maigi si Wendy kaya ganoon ang score. And of course, ako rin no!

Nang mag-uwian, hinihintay ulit ako ni Sebastian sa cark park. Habang nasa elevator ako pababa, nakareceive ako ng text mula kay Yael.

Israel:

Next week, Jamaiah. Sunday. 2PM. McDonalds Glorietta. See you there.

That’s when I remembered that Yael was really inviting me to his younger brother’s birthday. I typed my reply just to let him know that I have acknowledged his message.

Me:

Sure, Yael! I’ll be there! Thank you for the invitation. ;)

Pagbukas ng elevator, nagulat ako nang masilayan ang pamilyar na bulto ng isang lalaki. Bigla itong ngumiti nang ako’y makita. Nakasuot siya ng itim na Lacoste polo shirt na nagcocomplement sa buff niyang katawan.

“Yo, hi there, Jamaiah.”

“H-Hi, Carl.”

Hindi ka agad ako makalabas. Nakaharang kasi siya sa pinto. Tipid ko siyang nginitian at sumilip sa kanyang gilid upang ipahiwatig na bababa na ako.

“Uhm, are you alright?” He asked. His eyes were friendly. Malayong malayo sa Carl na nakausap ko noon sa bar.

“Yes. Uhm, can I go out now?”

“Oh, sorry. Nakaharang na pala ako.”

He stepped back to give way. He watched me as I walked away. Hindi ko na siya nilingon. Wala rin naman kasi kaming dapat pag-usapan.

I was finding Sebastian’s Raptor when I saw Skylar walking towards me. Kagat nito ang pag-ibabang labi suot ang pink na backpack habang patungo sa direksyion ko. Nang makitang makakasalubong ako ay bahagyang nagulat ito.

“H-Hi, Jammy!” She waved her fingers.

“Hello, Sky! Antagal na nating hindi nakakapag-usap ah!” I said casually.

“Oo nga eh. Busy na kasi tayo both sa acads eh. That’s why.”

I nodded. Hinanap ko ang pinanggalinga niya. And there I saw Sebastian’s Raptor. Nakasara ang bintana ngunit sigurado ako na naroroon si Sebastian.

“Sige na, dito na ’ko, sis. May gala pa kasi kami ng other frenny ko eh.”

I smiled widely. “Sure, take care, Sky!”

She nodded and walked away. I watched how she walked like she’s running after something. But I was amazed on his OOTD. Those crop top and above the knee skirt were striking. Sobrang ganda niya ngayong araw. I forgot to complement her because I think she’s in a hurry again. Next time nalang.

Pagpasok ko sa passenger seat ni Sebastian ay nakita kong nagve-vape ito. Iyong cheeseflavor ulit kaya parang nauhaw ang lalamunan ko. Sobrang nakakagutom.

He is playing his stereo. A filipino rap music was playing at mabagal iyon. Sinasabayan niya iyon habang pinaglalaruan ang vape sa kanyang bibig.

“Kumusta last exam, baby?”

He buckled my seatbelt. Mabilis niya ring inilabas ang sasakyan sa vicinity ng school habang namumunghay ang mga matang pasulyap sulyap sa akin.

“The exam was very easy, Seb. For me ha. Kasi nakapagreview ako eh.”

Niliko niya ang sasakyan sa isang milk tea shop. Hindi ito iyong madalas naming binbilhan noon. Parang bagong tayo lang ata ito. May drive thru rin sila.

“Of course, ikaw pa. Siyempre ginanahan ka magsagot kasi may goodluck kiss ka sakin eh.”

Namula ang mga pisngi ko. Si Sebastian ay ngumisi at kinagat ang pang-ibabang labi.

“Pag naperfect mo exam niyo, hindi lang kiss ang makukuha mo sa’kin.”

Saglit siyang tumigil sa pagdaldal nang umorder siya sa babaeng crew. Nang makapagbayad at maibigay sa amin ang order, minaneho niya ulit kami pauwi. Hindi pa rin nawawala ang pilyong ngisi niya.

“Promise. I will give you the best reward if you got them all perfect, baby.”

“Seb, don’t spoil me. Ayan ka na naman eh.”

“Nope. Not spoiling you. I’m just letting you know that I’ll give you the most beautiful reward just in case. Masakit ito sa umpisa. Pero sa huli ay hindi na.”

Bumungisngis ito at tila siya lang ang nakagets nun sa amin. Kinuha niya pa ang isa kong kamay at masuyo iyong hinahalikhalikan habang humihinto-hinto kami sa mga stoplights. At hanggang sa makarating kami sa bahay ay hindi na niya binitiwan ang kamay ko.

Pagbaba namin sa sasakyan, saktong tumunog ang phone ko. It was another IG direct message. Nangunot ang noo ko nang makitang kay Carl Rivatore na naman iyon galing.

Nagkita palang kami kanina sa elevator bago umuwi eh. Oh baka nagkamali na naman siya ulit ng nasendan ng message ngayon?

carl_rivatore:

‘What a hot kissing scene’. Here is the full story of a boy who secretly beds his sister. The terrible truth shocked the whole Kimatori High School in Japan. For full story, visit this link: https://www.msn.com/en-ph/news/other/boy-kissing-his-sister-what-a-hot-incest-kissing-scene.

Nangunot ang noo ko. Link iyon ng isang website. Why would he send me this link? Is there something that he wants me to know?

CHAPTER 22

I am immensely grateful that I studied a lot during the school discussions. Because now that we are in the middle of our hell week, I can say that I was able to bring enough ice bucket with me to not get burned. Sunugan talaga dahil maliban sa magkakasunod ang mga exams, challenging din ang mga ito na parang sinadyang itaas ng mga prof ang level of difficulty. Kaloka.

Puro pagsusulit ang aming hinarap hanggang dumating ang Biyernes. Ngunit imbes na kabahan, naging motivated pa ako dahil ilang araw nalang ay matatapos na itong unang semestre. Magbabakasyon na. Susulitin ko talaga ang two weeks na sem-break na ’yan.

Sure naman ako na maipapasa ko iyon dahil nasagutan ko ang lahat nang hindi ako nahihirapan. I will really hug and kiss Mom when I get home for making me this studious and smart. She’s my councilor since then and my best supporter. She could have been spoiling me with my bratty lifestyle since I was a kid, but she never failed guiding me towards the right path.

“What’s your plan for this sem-break, Jams? Out of the country din ba?”

Tahimik akong umiling habang ngumunguya ng dirty ice cream. Alas kwatro na ng hapon at uwian na namin. Nasa Buendia kami at kumakain sa tabing kalsada. Nakasilong kami sa malaking payong ng Manong na nagtitinda ng sorbetes. Kanina pa ito tingin nang tingin at pangiti-ngiti sa amin ni Wendy. The old man looks amused and doesn’t mind the two of us making silong under his umbrella kahit nahaharangan na yata namin ang kanyang paninda.

Siguro ay nahahalata niyang hindi ako marunong kumain nito? Maliban kasi sa naiilang ako sa ilang mga dumadaan na tumitingin sa akin kapag tumitikim ako, maarteng naka-angat ang mga daliri ko na nakahawak sa appa. I admit it. I don’t really eat street foods often.

“We’ll be going to Bora. Pero I don’t know when exactly pa eh,”

Kumagat si Wendy ng kanya. “Wow, can I make sama, girl? I’m missing Bora too!”

“Really? Kaka-El Nido niyo lang ni Arthur last month ’di ba?”

“Bora hits different, sis. Puro adventure lang kami ni Arthur doon sa mga caves and reefs. Walang white sand maliban sa mga small islands na hi-nop namin.”

I turned to Manong when I noticed him watching us. Hindi nawawala ang ngiti niya. Nailang ako dahil hindi ako sanay na tinititigan ngunit mukha naman siyang friendly at namamangha lang.

“Diyan din ho ba kayo nag-aaral sa La Salle, Ma’am?” He asked.

Nagkatinginan kami ni Wendy. Nagulat yata siya na bigla akong kinausap ni Manong.

“Yes po.” I quickly answered to tell him that I am happy to entertain his question.

“Kaya pala eh. Ang gaganda niyo po, Ma’am…”

It was a simple complement yet I felt my cheeks blushing. Si Wendy naman ay napatakip ng bibig at napatingin sa malayo. She did not expect it too.

“Naku, Manong. Magkano po ba lahat ng paninda niyo? Bilhin ko na po lahat,” biro ni Wendy at ngumisi.

Lumaki pa ang ngiti ng Manong na tila game na game rin makipag-biruan.

“Totoo ho, Ma’am. Akala ko ho ay mga artista kayo na nag-iikot dito sa amin.”

“Ikaw po, Manong ha, masyado niyo po kaming ine-echos. Lalaki na naman po ang ulo namin niyan…” Bumungisngis si Wendy at kinindatan ako.

“Maganda ho kayong dalawa, Ma’am. Pero kayo ho Ma’am ay nakikita ko na sa TV eh…” sa akin siya nakatingin.

“Ako po ba?” Tinuro ko pa ang sarili, nakangiti pa rin.

Nagkatinginan kami ni Wendy. Nangunot ang noo ko.

“Naku, hindi po ako artista, Manong. Student lang po ako,” I said with full of humility.

“Sus, pa-humble…” Ismid ni Wendy at inubos na ang appa niya.

“Kayo ho iyong laging ginagaya ng anak kong babae eh. Mahilig din ho iyon magsuot ng magagandang damit at kinukuha lagi ang inspirasyon sa inyo, Ma’am…”

Bigla akong napaisip. I remember that I was also mistaken as a celebrity. Kailan ba iyon? Ah, few weeks ago. When I went to Glorietta with Sebastian. The two ladies na nakasabay ko sa salon. Siguro ay iyon din ang celebrity na tinutukoy niya na kahawig ko.

Ngumiti nalang ako sa Manong dahil kailangan na rin naming bumalik sa campus. Sebastian will be dismissed by four thirty. Exam niya rin. Ilang minuto nalang ya uwian na niya. Lumabas lang muna kami saglit ni Wendy since we still have ample time to make chika.

“Kamukha ko lang po iyon, Manong. Pareho po ba kaming maganda?”

Umangat ang kilay ni Wendy at nakangising aso sa akin. Kinindatan ko siya dahil nagugustuhan ko rin ito. Minsan na nga lang akong lumabas ng school napagkakamalan pang sikat. Nakakatuwa naman.

“Opo, Ma’am. Pwede po ba ako magpa-picture? Ipapakita ko lang sa anak ko, Ma’am.”

“Sure po!”

Magiliw akong lumapit kay Manong nang dukutin nito ang phone sa bulsa. It was a cheap-looking phone but still looks functioning. Umusog nang kaunti si Wendy upang hindi siya makita sa camera. Nag-selfie kami ni Manong na siya ang may hawak ng phone at nakangiting nagpasalamat.

“Wacky naman daw, girl,” singit ni wendy.

Nag-wacky din ako samantalang si Manong ay nakangiti lang sa camera. Aba, andaya hindi siya nag-wacky!

Ngingisi-ngisi kami ni Wendy nang magpaalam kami kay Manong. Walking distance lang naman ito mula sa campus. Ilang kembot lang kaya hindi nakakapagod. Parang masarap tuloy lumabas-labas kapag break-time na. Napupuri kasi ako sa labas eh. Hihi.

“Sa Sunday girl ha! See you there!”

Pahabol ni Wendy nang madaanan na namin ang naka-park na Raptor ni Sebastian. Sigurado akong naroroon na siya sa loob dahil umuugong na ang makina niyon. She’s pertaining to the invitation that we received from Israel. Doon sa birthday ng kapatid niya na dadaluhan namin sa Lingo.

“Sure, Wends. Pero maghahanap muna ako ng magandang gift.”

“Taray mag gi-gift ka pa? Hindi ka naman ninang nun ah?”

Nilingon niya ang sasakyan ngunit hindi niya makita si Sebastian doon. Heavily tinted kasi ang salamin eh.

“Of course, nahihiya kasi ako kay Israel. Isa pa, it’s a birthday party of a child. I want to give him something din dahil bata iyon.”

Tumango-tango siya. “Pi-nressure mo naman ako, girl. Sige na nga, magreregalo na rin ako. Baka sabihin ni Yael makikikain lang tayo dun eh.”

Nagpaalam na rin akong papasok dahil namataan na rin namin sa kabilang lot ang pigura ni Arthur na hinihintay na rin siya. Kakatapos land din yata ng exam nito. Well, halos sabay-sabay din naman kasi ang mga exams lately eh. Parang ang buong campus ngayon ay nararanasan ang bagsik ng mga exams.

Pagpasok ko sa sasakyan ni Sebastian, I was greeted by his stoic handsome face. Kalmadong namamahinga sa frame ng bintana ang kanyang braso habang nasa steering wheel naman ang isa. He smirked when I sat beside him and closed my door.

“Hey, how was your exam, big boy?”

Parang may sariling buhay ang katawan ko dahil lumapit ako kay Sebastian at hinimas ang kanyang pisngi. I smiled ang giggled when he bit his lower lip. Namunghay rin ang mga mata dahil nagustuhan niya ang aking ginawa.

“It was very good, baby.”

Binitiwan niya ang steering wheel at pinindot ang lock. Bahagya siyang humarap sa akin at nagulat ako nang hawakan niya ako sa beywang at hinila pataas.

“Come here…”

Nagpatianod nalang ako sa nais niyang maging posisyon ko. Kinandong niya ako paharap sa kanyang malalaking hita. Ang mga nakatuping binti ko ay pinosisyon niya sa magkabilaang gilid ng kanya. Namilog ang mga mata ko dahil nararamdaman ko na naman sa aking pwetan ang kanyang bulge. It’s so big down there!

“Seb! Baka may makakita!” Mahina kong sita.

“Walang makakakita. Hindi nila ’to makikita.”

Kagat-labi siyang sumandal at pinagmasdan ang ayos ko sa kanyang ibabaw. Ako naman ay humawak na sa kanyang magkabilaang balikat upang balansehin ang sarili.

“Damn. Look at that…”

Umirap ako at kinagat ang ang mga labi. I don’t feel shy anymore in front of him. Imbes, nagugustuhan ko na rin ang mga biglaang ginagawa nitong si Sebastian sa akin. Ginugulat niya talaga ako sa mga paandar niya sa akin. Lalo na kapag ganito kaming dalawa na magkasama.

“Wanna ride me, bunny?”

“What?”

“Sakyan mo ’ko. Kabayuhin mo ’ko, baby. Giling ka tapos you can rub your pussy on my bulge.”

Namilog ang mga mata ko kaya tinampal ko ang kanyang dibdib. Malalim lang siyang humalakhak habang titig na titig sa akin.

“Seb, this feels uncomfortable you know?”

“I know. Kaya sasanayin na kita para sa susunod, komportable ka na.”

“You’re so naught today, Seb. Ano bang mineryenda mo kanina?”

“Wala pa nga eh. Pwede ba kita kainin ngayon?” He smirked.

“I am not edible, sorry, Seb…”

He sniffed my neck, and then whisphered.

“Edible ka. I can eat your pussy right here right now, you know? Nagpipigil lang ako…”

My eyes widened in shock.

Pumulupot ang kanyang mga braso sa aking beywang at hinapit ako palapit sa kanya. Niyuko niya ang malulusog kong dibdib na ipit na ipit dahil masikip na top ang suot ko ngayon. Nakahulma ang aking bra sa tela niyon.

Walang paalam niyang sinubsob ang mukha sa aking cleavage. He did a one strong sniff on it as if it was his last. My body felt the unexpected pleasure from that. Parang may gumapang na mainit na sensasyon mula sa aking puson paakyat sa aking mga dibdib.

Umahon siya at tinitigan nang mariin ang aking mga dibdib. Salitan sa magkabilaang umbok.

“Anlambot ng suso mo…”

He gritted his teeth. Parang galit na galit. Kaya naman sinuklay ko ang kanyang buhok upang patingalain siya sa akin.

“Malambot talaga iyan, Seb. May foam kasi ang bra ko ngayon eh.”

He made a throaty groan. Iyong tulad ng isang mabangis na hayop na nanggigigil.

“Yari ’yan sa akin mamaya….Gagatasan ko iyan…”

Napaawang ang mga bibig ko at kinurot ang kanyang pisngi. Seryosong seryoso siya at nanlilisik ang mga mata. Bigla akong napatili nang sinampal niya ang kaliwang dede ko. Namilog ang mga mata ko kasabay ng pag-alog niyon.

“Damn. Tang inang dede ’yan…”

Napalunok ako at hinawakan ang panga ni Sebastian upang siya’y pakalmahin. Kalmado ko siyang tinitigan at tila nagawa ko namang palambutin ang kanyang matigas na eskpresyon.

“Uwi na tayo, Seb.”

“Not yet, bunny. I have to get my reward right now. Ginalingan ko kanina sa exam.”

I bit my lower lip.

“What is the reward that you want, then?”

Gumalaw ang kanyang mga panga habang mariing nakatikom ang kanyang bibig.

“You really wanna know, bunny? Baka magulat ka pag nalaman mo ang gusto ko.”

Umiling ako at ngumisi.

“You deserve a reward, Seb. This big boy deserves a reward.”

His adam’s apple moved up and down. I blushed more when I realize that I am the only one who can see this view. Iyong nakapatong ako sa ibabaw niya at siya’y nakatingala sa akin at nag-aabang dahil sa akin lang nakatuon ang kanyang buong atensiyon. The view that is only exclusive for me.

“Tell me, Seb. Ano ang gusto mong gantimpala, hmm? Tell me, then…”

I unconsciously grinded my butt to adjust my sitting position. Hindi kasi talaga ako komportable. Malutong siyang napamura at naramdaman ko ang pagkiskis ng kanyang bukol sa pagitan ng malalambot na pisngi ng aking pwetan.

“Tang ina. Lagot ka talaga sa ’kin pag-uwi…”

Gigil niya akong binuhat pabalik sa aking upuan. He fastened my seatbelt and he drove us home with his jaw clenching so hard. Pangiti-ngiti ako habang nasa biyahe dahil pulang pula ang tenga at leeg ni Sebastian habang siya’y nagmamaneho. Tutok na tutok ang kanyang mga mata sa kalsada at parang nagmamadaling umuwi.

“Seb, relax. Takaw aksidente ang mga fast moving drivers,” sabi ko at inabot ang kanyang braso upang haplusin iyon.

He mouthed another strong curse. Mas humigpit ang kanyang kamay na nakahawak sa manibela.

Pagdating namin sa garage, mabilis niya akong hinila pababa ng sasakyan. Napatili pa ako nang buhatin niya ako na parang sako sa kanyang balikat. At laking gulat ko nang madaanan namin si Mang Selmo na nakaupo sa kanyang bangkito na nakatingin lang sa amin at pinapanood kami habang nakangisi.

Pinamulahan ako ng pisngi sa hiya dahil nakabaliktad ang posisyon ko sa ere.

“Seb, put me down!”

Ipinasok niya ako sa living room na nasa balikat niya pa rin. Nagulat ako nang bigla niyang paluin ang puwet ko. Naramdaman kong tumalbog iyon at umalog-alog.

Napapikit ako dahil humapdi iyon! His rough and big palm just slapped my butt! Oh my gosh! It stings!

“Damn. Tang ina.” Mura niya pa.

Malakas kong sinuntok ang likod niya at narinig kong humalakhak siya. Nakakinis itong lalaking ito!

“I won’t give you a reward if you’ll continue being this naughty, Seb. Put me down na kasi…” I pleaded.

Maingat niya akong ibinaba. Nakaawang pa rin ang bibig ko nang tingalain ko siya.

“Bakit mo ako pinalo!” Mahina kong sambit.

“Tambok ng pwet mo eh.”

Kinindatan niya ako at mabilis na kinuha ang aking kamay. Hinila niya ako papasok sa dining at ganoon nalang ang gulat ko nang makitang naroroon na pala sina Mom, Dad, at maging si kuya Urriah!

Humugot ako ng malalim na hininga dahil kakagaling ko lang sa pang-aabuso ni Sebastian sa puwet ko. Buti nalang hindi nila iyon nakita!

“Join us now, you two. How’s school?” Bungad ni Dad.

Humalik ako sa kanilang mga pisngi. Si kuya Urriah ay ngumiti sa akin. Nang makaupo na kami, labis ang aking pag-aakto na kalmado lang kahit gusto ko pang gumanti kay Sebastian para paluin din ang puwet niya. Ansakit kasi talaga! Kanina ay dede ko lang ang sinampal niya. Tapos pati pwet ko ay sinampal niya rin!

Muli naming pinag-usapan sa hapag ang magiging trip namin sa Boracay. At sa Lunes na agad iyon ayon kay Mom. We will be having our one week stay there. Tila nawala ang inis ko kay Sebastian dahil na-excite ako bigla!

Napag-alaman ko na dito na pala mananatili si Kuya hanggang sa pag-alis namin. Pero mas nagimbal ako sa aking nalaman nang mabanggit ni Mom na isasama ni kuya Urriah ang kanyang girlfriend.

“May nobya ka na ulit kuya?” Namilog ang mga mata ko.

Si Mom at Dad naman ay hindi na nagulat. Si Sebastian sa tabi ko, lampake at nakatingin lang sa akin at pangisi-ngisi pa.

“Yup. Remah just came back from med school. She’s a doctor now.”

Napalunok ako ng malakas. “What? Ate Remah is back? Oh my gosh!”

Remah Buenavista was kuya’s first girlfriend. Since he was in high school, kilala ko na si ate Remah dahil sobrang talino nito tulad ni Kuya. They entered in La Salle as well. At buong akala ko’y hiwalay na talaga sila noong magtapos si Kuya ng kolehiyo. Because ate Remah never visited in our house again after their graduation.

“Iyon ang usapan namin, Jamaiah. I’ll let her focus on her studies first. At kapag ganap na siyang doctor, tsaka ko siya babalikan.”

Kuya was smiling with so much happiness and affection. Na para bang ngayony sinasalaysay niya ang kanilang love story ay maging siya’y naaantig at sobrang saya para sa sarili.

I can’t believe that he waited 10 years for the girl. Mahal na mahal talaga niya si ate Remah! Gosh. That’s unbelievable!

I didn’t realize that I was already smiling from ear to ear! Mom was smiling so wide too. Si Dad, kaswal lang na nakamasid sa amin at ramdam kong siya’y aprobado rin at binigyang basbas na ang pag-ibig ni Kuya.

Gosh! Akala ko noon ay tatanda nang walang nobya itong si Kuya! Iyon pala ay itinatago niya lang dahil mayroong matinding kasunduan sa babaeng pinakamamahal niya!

“Inggit ka ba, bunny?”

Bigla akong napalingon kay Sebastian. Nakaabang ngayon ang kanyang mga mata sa akin na tila seryoso siyang nagtatanong.

“What?”

“Sabi ko, kung naiinggit ka. Gusto mo na rin bang magpakasal?”

Namilog ang mga mata ko at napatingin kina Mom. I was shocked when I saw Mom waiting for my answer. Si Dad, humihigop ng kanyang tsaa at nakaabang din. Si Kuya Urriah naman ay nakangisi.

“O-Of course not! I mean, hindi pa ngayon…”

Napayuko ako. Nakakainis itong si Sebastian!

“Kunwari ka pa. Kumikinang ang mga mata mo, bunny. Pwede naman eh sabihin mo lang…”

“May boyfriend ka na ba ngayon, Jamaiah?” Kuya asked.

I cleared my throat and shifted on my seat a little. Napatitig tuloy ako sa chicken fillet na nasa plato ko habang naghahanap ng isasagot.

“Wala pa po, Kuya.”

Kuya raised his brow as if he was kinda amused. “Really? Akala ko meron na?”

He sipped on his glass of orange juice. Nahuli ko ang pagngisi niya roon na tingin ko’y tinago niya sa pamamagitan ng pag-inom. Gosh.

Umiling ako. I smiled at Mom who was elegantly tapping the sides of her lips with the napkin. Si Dad naman ay tumango sa akin.

“Hija, you are a grown-up lady now,” si Dad. “Since time will come that you’ll finally meet the one, might as well prepare yourself for it.”

Mom nodded. “Yes, sweetie. Your Dad and I will always be here to guide you. But please be honest with me. Mayroon na bang nagpaparamdam ulit sa iyo, sweetie?”

Lumipat ang tingin ko kay Kuya Urriah na hindi pa rin nawawala ang ngisi. Is there something that he wants to say? I thought he is thinking that I am secretly dating someone based on his reactions. Pero wala naman eh. Makulit din talaga minsan itong si Kuya eh.

“Meron na ’yan, Mom.” sambit ni Sebastian.

Pinanlakihan ko ito ng mata. Nakasandal na ito ngayon sa upuan at hinihimas ang tiyan dahil tapos na kumain. Tulad ni Kuya Urriah ay maloko rin itong ngumingisi.

“Mom, wala pa po talaga.” agap ko.

“Alright. I just asked lang naman, sweetie. Your Dad and I love you very much.”

Napalunok ako dahil namumula na ang mga pisngi ko. Ako na naman kasi ang topic eh. Naiilang talaga ako.

“I love you too, Mom, Dad.” I responded.

“I love you, Jamaiah,” si Kuya Urriah. Napalitan na ng sinseridad ang kanyang mga mata.

“Thank you, kuya. I love you too.”

He smiled at me. Namumunghay ang kanyang mga mata. Kuyang kuya talaga siya sa amin dahil sa lahat ng aspeto ay ipinaparamdam niya iyon.

“Jamaiah Avia… Mahal kita.”

Bigla akong napalingon kay Sebastian. Para akong malalagutan na ng hininga dahil malakas niya iyong sinabi at pati sila Mom at Dad ay napatingin din sa amin. Tumaas ang kilay nito na tila naghihintay rin ng sagot ko.

His voice was so deep. So husky. So serious. So sincere. Malakas na kumabog ang aking dibdib at para akong natulala habang pinagmamasdan ang kanyang gwapong mukha.

Paglingon ko kay kuya Urriah, nakatanaw ito sa amin. Nakatingin na rin ito sa akin na tila naghihintay ng sasabihin ko.

Oh my gosh…

“Ma… Mahal din kita, Seb.”

Yumuko ako bigla. Uminit ulit ang pisngi ko. Pero dahil ito sa kung ano mang paru-paru na biglang nagliparan sa tiyan ko. Oh my gosh… It can’t be…

We ended our dinner listening more to Kuya Urriah’s update about his relationship with ate Remah. Naging tahimik ako sa mga sumunod na sandali. Habang si Sebastian sa tabi ko ay inaabot ang aking kamay. Marahang pinipisil iyon at hinahaplos-haplos na para bang pinapakalma ako. And I can’t believe that his warm touch really made me calm. My body was responding positively to his tender touch. Like I need his warmth right now because my body tells me so.

It was a light conversation dahil hindi masyado napag-usapan ang negosyo. Pakatapos naming kumain ay hinawakan agad ni Sebastian ang kamay ko. Hinila niya ako paakyat sa hagdan hanggang sa dalhin niya ako sa loob ng aking kwarto.

He locked the door behind him. Bigla niya akong kinorder sa pinto. Sobrang lapit ng mukha niya sa akin habang sa likod ko ay ang matigas na kahoy ng aking bedroom door.

“Jamaiah…” His voice was so soft. Pumikit siya at pinagdikit ang aming mga noo.

“Sebastian…” I drawled. My ears want to hear his voice once more. His deep and manly voice that calms my inner depth.

He is breathing heavily. I can smell his breath. Iyong ulam namin ngayong gabi. Dinilaan niya ang pang-ibabang labi at hinawakan ng isang kamay ang aking panga.

“I can’t control myself anymore, Jamaiah…”

Nang dumilat siya ay titig na titig siya sa mga mata ko. Ako rin ay ganoon sa kanya. I memorized all the smallest details of his young yet masculine face.

Napakagwapo ni Sebastian. His asian boy look is just captivating. Ngayon ay alam ko na ang dahilan kung bakit maraming nagkakagusto sa binatang ito. From his face to his body, to his bad boy aura, to his intelligence, and to his affection. He has it all. He is a complete package that many girls their age would really die to have for.

“Gusto kong marinig ulit ang sinabi mo kanina, bunny…”

I gulped so hard. “W-What is it that you would like to hear, Seb?”

He bit his lower lip. Napatitig ako sa kulay pink niyang labi na nanggigigil at nasasabik.

“Sabihin mong mahal mo rin ako. Sabihin mo ulit, bunny…”

I took some air. And some of it were from his mouth. Hindi ako nandiri. My body felt like Sebastian and I have already shared deep physical contacts that even his saliva nor any of his bodily fluids are already familiar to me. Naghalikan na kami. Nalasahan na namin ang isa’t isa. Kaya wala nang dahilan upang ako’y mandiri pa.

“Sebastian Octavius, mahal kita.”

I released the air inside my lungs. I was so nervous because what I mean by that is not a brotherly love. It is a different kind of love. Different to the love that I have for my Mom, my Dad, and for my Kuya Urriah.

“This is so wrong, Sebastian… I am your sister…”

Napakapit nalang ako sa kanyang magkabilaang balikat. Madilim siyang nakatitig sa akin ngayon. Parang mabangis na hayop na nakaabang at pinag-aaralan ang kanyang pagkain.

“This should not be happening… I am your sis—”

Hindi na ako nakasagot pa nang sabik akong hinalikan ni Sebastian. His tongue slipped inside my mouth. Matunog at puno ng panggigigil niyang dinilaan ang bawat sulok ng bibig ko. At ako naman ay parang isang manika na hindi man lang makalaban dahil napakagaling ng kanyang paghalik at ako’y napapapikit sa kakaibang sarap na dala niyon.

CHAPTER 23

He cupped both of my cheeks and deepen our kiss. I let out a loud moan when he sucked my tongue. He is expertly giving me the experience of his talent in bed. Because he is so good at kissing, I did not realize that I am already moaning while responding to him. Nakapulupot na pala ang aking mga braso sa kanyang batok habang sinisipsip din ang kanyang dila at ginagaya ang kanyang mga galaw.

“Fuck… damn…”

Saglit niyang hiniwalay ang bibig sa akin. I saw his wet and shiny lips because of our shared saliva. A thick web of saliva was also connecting both of our lips. Napalunok ako at tila nalasing sa kanyang ginawa sa akin. He is so fucking good at kissing. Kanina pa umiinit ang puson ko dahil dinala niya ako sa kakaibang pakiramdam na ngayon ko lang naranasan.

Bigla siyang kumurap kurap at tumalikod. Napailing-iling at problemadong tumingin sa kung saan. Malutong itong nagmura at may binubulong-bulong.

Naghihintay pa ang aking nakaabang na mga labi ngunit siya’y biglang nagtungo sa aking banyo. Narinig ko nalang ang malakas na pagsara ng aking pinto. Hindi ako nakagalaw sa aking kinatatayuan dahil hanggang ngayon ay ramdam ko pa rin ang labi ni Sebastian sa bibig ko.

And I can’t believe that I am still wanting for more! I stared at the door of my bathroom as if I am waiting for him to come out and kiss me again. Like I badly need his attention right now and my body is very willing to receive his talented mouth. To devour me again. To taste me again.

My phone suddenly got a notification. Sa ilalim ng aking pantalon. Para akong nahimasmasan doon at mabilis iyong kinuha. It was a message from Israel. Napakurap-kurap ako at napabalik sa sarili.

“Oh my gosh. What did just happen…”

Sambit ko sa sarili at napahawak sa aking dibdib na malakas ang pagkabog.

I went to my walk-in closet and quickly changed my clothes, still processing Sebastian’s kisses. Nakapagpalit na ako sa aking spaghetti strap na blouse at short shorts ngunit ang banyo ko ay sarado pa rin. I know that Sebastian is still inside because of the dripping sound of the water from the shower. Gosh…

Lumabas ako ng kwarto bitbit ang aking phone. Wala na sina Mom, Dad at kuya Urriah sa dining nang madaanan ko iyon. Malinis na rin ang lahat ngunit namataan ko pa si Manang na nasa refregirator at naglalagay ng kung ano roon.

Wala sa sarili akong umupo sa isa sa mga bar stool at binasa ang mensahe ni Israel.

Israel:

Do you have someone to drive you to the venue, Jamaiah? I can fetch you if you want. No problem with me :)

How I badly want to appreciate Yael’s kindness right now. But my mind is still occupied by Sebastian. Nasa halikan pa namin ang aking isip kaya bumaba muna ako saglit upang magpahangin.

Me:

I have naman. I can ask our driver or Sebastian to bring me there.

Wala pang isang minuto ay nabasa niya agad iyon at nakatanggap agad ako ng reply.

Israel:

Oh, I forgot. Your brother is also invited. Pwede mo siyang isama dahil counted siya sa bilang ng mga guests.

Nagulat ako ngunit hindi na iyon inintindi pa. Israel is very kind and thoughtful. I am so lucky that I became his friend. He is such a gentleman.

Me:

Alright. I’ll tell him that, Yael. Thank you so much and see you on Sunday.

Israel:

My pleasure, Jamaiah. See you there. I’ll be waiting for you…

“Ine, hindi ka pa matutulog?”

Napaahon ako mula sa paninitig sa aking telepono. Nilapitan ako ni Manang na may hawak na isang karton ng fresh milk. I watched her pouring some of it on a transparent glass and placed it inside our microwave. Tahimik lang akong nanonood kay Manang hanggang sa ilabas niya iyon at inilapag sa countertop sa harap ko.

“Uminom ka muna nito, Ine. Para masarap ang tulog mo.”

“Thank you, Nang.”

The old Manang watched me as I sipped on my milk. The warm white liquid felt so good inside me. I can feel my stomach getting warm because of it.

“Dito ka nalang ba muna, Ine? Babalik na ako sa aking kwarto upang magpahinga…”

I nodded. “Mauna na po kayo, Nang. I’ll just finish this then I will go upstairs na rin po. Ako na po ang bahala rito.”

“O sige, pakipatay nalang din ang ilaw ng kusina pag-akyat mo ha…”

“Opo, Nang. I will po.”

Malamyos na ngumiti si Manang bago ako tuluyang iwan. Habang inuubos ko ang gatas ay lumilipad sa isip ko si Sebastian.

Why did he stop kissing me earlier? I was not stopping him naman. Is he still inside my room right now? Is he mad? Is there something wrong in me when we kissed? Do my breath smell bad?

I can’t find an exact reason why he stopped mid-way. I was about to give in even if my mind was still telling me that he is my younger brother. Na dahil kapatid ko siya, hindi dapat kami naghahalikan nang ganoon.

Maybe because I can feel that there is an unexplainable natural instinct and rooted truth that is buried and hidden in the deepest part of my brain. That is trying to reveal something to me. That is trying to speak to me.

I don’t know what that thing is, but it is telling me that there’s something that I am missing here. Like a part of my identity that if I will be able to discover, I will finally be free to let all of these emotions out. But I don’t know what that thing is exactly.

I slowly opened my door when I came back. Pagpasok ko sa loob, namataan ko ang malaking bulto ni Sebastian na nakaupo sa dulo ng kama ko. His side profile was so powerful and strong that I almost took a step back because of the dark aura he is unconsciouly releasing.

Nakapatong ang magkabilaan niyang siko sa nakabuka niyang malalaking hita. Nakatitig siya sa sahig at nakatulala.

He is now wearing his white sando and his boxer shorts. Hindi niya man lang ako pinapansin kahit na lumakad ako patungo sa kanyang harapan.

“Seb…” malambing kong tawag.

Mula sa sahig, mabagal siyang tumingala sa akin. His eyes were red. His facial expression was stoic but giving me a sense of danger.

“Seb, I told you not to scare me again, right? You are scaring me right now…”

Nilambingan ko ang boses dahil alam kong ito lang ang pinakaepektibong paraan. I slowly cupped both of his strong jaws and caressed them tenderly. Inabot ko rin ang magkabilaan niyang tenga na hanggang ngayon ay pulang pula at minasahe iyon.

“Do you want to go to bed now, Seb? Sleep na tayo?”

I gave him my small nods and the softest eye contact that I can give. Hindi bumibitiw ang paninitig niya sa akin. I maintained my calm while making him feel my soft and tender touch. Ganyan nga, Seb. Tanggapin mo ang malalambing kong haplos dahil nauunawaan ko na.

“You restrained yourself, Seb… Such a good boy…” sabi ko pa.

“Sorry.”

His dark and baritone voice was sincere.

“What are you sorry for, Seb? You didn’t do anything bad…”

Malabing kong nilamukos ang kanyang buhok. I played with the healthy strands of his hair. Gosh. I feel like my hands are getting used of this. Na para bang nakakabisado na ng mga daliri ko ang tamang paghawak at pagsabunot sa buhok na iyon. Like these hair strands are meant for me to grip upon.

“You are a good boy tonight, Seb. Thank you for restraining. Nabigla lang naman ako pero hindi naman kita pipigilan. Don’t be guilty, big boy…. Naging mabait ka ngayong gabi…”

Tumayo siya at malambing akong niyakap. Siniksik niya ako sa kanyang dibdib at sinubsob niya ang kanyang mukha sa aking buhok.

“Damn. So lucky to be the only one who can do this to you, bunny…”

I smiled and caressed his broad back.

“You are, Seb. Galit ka ba ngayon, hmm?”

Umiling siya at maingat akong dinala sa aking kama. Binuhat niya ako at pinahiga roon. Pinanood ko siyang ni-lock ang pinto ng aking kwarto at pinatay ang ilaw. Binuksan niya ang bedside lamp ko bago siya tuluyang tumabi sa akin sa ilalim ng aking comforter.

Nakatingala lang siya sa kisame. Namumunghay ang mga mata. Inabot ko ang kamay niya sa ilalim ng comforter at malambing iyon na pinisil pisil.

“Malapit naman na…. malapit na…” bulong nito sa sarili na para bang kinukumbinsi ito.

Kusang kumilos ang mga mata ko at gumapang paibabaw sa kanya. He watched me as I sat on his hard abs again. Hindi ko na kinailangang humawak sa dibdib niya upang balansehin ang sarili. Dahil sa ilang ulit ko nang pagpatong sa kanya ay nasanay na ngayon ang aking katawan na tila hindi na bago itong puwesto ko.

“Bunny… Huwag mo na akong pahirapan, please…” Nagmamakaawa ngunit nagpipigil niyang sambit.

“I know, Seb… I know…”

Saglit akong yumuko at pinatakan ng halik ang kanyang labi. Napapikit siya sa pabulong na nagmura.

“Open your eyes, Seb.”

Mabagal niyang minulat ang mga mata. Gumagalaw ang adam’s apple niya habang nakatingala sa akin.

“You deserve a reward for being a good boy in class, and for being a good boy tonight…”

Mabagal siyang kumurap. Tila nalalasing sa aking ginagawa.

“You asked for a reward earlier, right? And I am very willing to give it to you right now…”

I adjusted my sitting position a little bit. Umayos ako ng upo.

His eyes were so red, still restraining himself to go wild and ballistic. But here I am, sitting on top of him, staring at him with full of affection and tempting him to let his deepest desires come out.

He watched me as I removed my spaghetti strap top. I tossed it somewhere while never leaving our eye contact. Mula sa mukha ko ay bumaba sa aking mga dibdib na naiipit sa aking bra ang mga iyon. Slowly, I reached for the lock of my bra on my back and slowly removed it.

Kumawala ang aking malulusog at namimilog kong mga dibdib. Sebastian’s eyes ignited as if the food that he has been desiring for for a very long time is now finally served in front of him.

Hinawakan ko ang kamay niya at dinala iyon sa aking dibdib. I want him to cup my boobs. Just like what he was asking earlier while we were inside his car. This is the reward that he deserves for being good boy. And I am very willing to give it to him.

Bahagya akong yumuko at inilapit ang aking dibdib sa kanyang mukha. Hinaplos ko ang kanyang magkabilaang pisngi.

“Here, Seb. You said that you want to suck on it, right? Here… you can suck on it… lick it… taste it… do what you want to do with it… own it…”

Bigla siyang kumurap at ang kanyang namumunghay na mga mata kanina ay napunta sa labis na pagkasabik at pangangailangan. Hanggang sa walang ano-ano’y napakapit nalang ako sa headboard ng kama at napatingala nang mabilis siyang dumede na parang sanggol sa aking kaliwa.

“Oh, gosh!”

The pleasure from his mouth sucking on my nipple almost brought me to cloud nine. Umikot ang mga mata ko nang mula sa kabila ay sunod naman siyang sumuso sa kabila. It was the first time that a man sucked my boobs. At ngayong si Sebastian ang unang nakatikim nito ay nanghihina na ako sa sobrang galing ng kanyang dila na umiikot ikot pa sa aking mga utong habang matunog at malapot na sumisipsip doon.

“Putang ina…” Saglit niyang mura nang ilayo ang ang mukha roon.

Bigla niya akong pinahiga sa kama at siya ngayon ang umibabaw sa akin. Napasabunot ako sa kanyang buhok nang sumipsip siyang muli roon. Ngayon ay nakatingala siya sa akin at nakikipagtitigan habang humuhigop at dumidila siya roon sa aking mga suso.

“Oh…Oh my gosh! It feels… good, Seb… Ahh…”

Tila hindi ko makilala ang sarili ko. I was mewling like a cat. Sebastian was caressing my other boob with his rough, warm and calloused hand while he’s sucking at the other. Salitan niya iyong ginagawa at nakikita ko sa ere ang mga sapot ng makapal niyang laway na naiiwan kapag lumilipat siya sa kabila.

Napahiyaw ako nang mahina niyang kinagat ang aking kaliwang utong. Magkahalong sakit at sarap ang naramdaman ko roon.

“Huwag kang maingay. Nasa kabilang kwarto lang si Urriah.”

Tumango ako at tinakpan ang aking mga bibig. Napapatingala ako kapag kakagatin niya at iipitin sa mga ngipin ang aking mga utong. Binibigyan ng katamdamang diin iyon at pagugulungin sa kanyang mga ngipin. Sobrang sarap ng kanyang ginagawa at panay lang ako sabunot sa buhok niya.

I didn’t realize that I am now controlling the sudden coil of heat that is forming in my tummy. May namumuo nang kung ano sa puson ko at mas nagbibigay iyon ng kakaibang sarap sa aking pakiramdam.

Ilang sipsip at pagdila pa ang ginawa ni Sebastian ay umikot ang mga mata ko nang tila maabot ang sukdulan.

“Oooh, Sebastian! O-Ohh!”

Napahawaka ko sa magkabilaan niyang pisngi upang siya’y paahunin ngunit sumisipsip pa rin siya sa aking utong habang pinapanood ang reaksyon ko.

I don’t know what happened, but I felt my private part down there releasing a viscous liquid. I was convulsing under Sebastian’s domineering from as he continued sucking on my boobs like he’s a baby searching for his mother’s milk. Kahit nanginginig ako ay tuloy-tuloy lang siya sa kanyang ginagawa. Until my convulsion ended as I laid there watching Sebastian now sucking the sides of my boobs.

“Nilabasan ka…” he said.

Napakurap ako. Oh my gosh. I just came? Oh my gosh.

Matunog niyang niluwa ang kaliwa kong suso. He cupped my two mountains and stared at those as if he is reviewing all the sucking that he did there.

Ngumisi siya at inalog ang aking mga suso.

“Sobrang sarap dumede sa suso mo. Bakit ganito ka kasarap. Tinakam mo ako ng husto.”

He crawled on top of me and planted a small kiss on my forehead. Humiga siya sa tabi ko at puno ng mangha ang kanyang mga mata. Napapikit na ako dahil sa sobrang panghihina. Ang huli ko nalang na narinig ay ang mga malalambing na salitang binubulong-bulong sa akin ni Sebastian habang yakap niya ako sa ilalim ng comforter.

Tinakasan ako ng lakas dahil sa ipinalasap sa akin ni sebastian. He treated my boobs like his important possession. Like he owned it and he has the power to rule over it.

Nang magising ako kinabukasan, katabi ko pa rin ang mahimbing na natutulog na si Sebastian. Nakasubsob ang kanyang mga mukha sa aking dibdib. Wala akong bra at wala pa rin akong damit. Nakabalot lang kami ng comforter at nasa ilalim nito si Sebastian.

I smiled when I saw this handsome boy sleeping on my boob. Nakasiksik na sa ilong niya ang aking kaliwang utong habang nararamdaman ko ang mainit niyang hininga na ibinubuga roon.

I am almost naked under these sheets. Naka-sando pa rin si Sebastian. Ako lang ang walang pang-itaas sa amin ngunit hindi naman ako roon nailang. Actually, wala akong hiya na nararamdaman dahil si Sebastian ang kasama ko. Siya ang nakakakita ng dibdib ko. At kagabi, siya lang ang kauna-unahang nakatikim doon.

It’s Saturday today. At pagtingin ko sa aking digital clock, alas nuwebe na ng umaga.

I heard a knock on my door. Bigla akong kinabahan kaya itinaas ko ang comforter hanggang sa aking leeg upang matabunan si Sebastian kahit na naka-lock naman ang pinto namin. Gosh. Mahirap na. Baka makita kami rito!

“Ine, gising ka na ba? Oras na ng iyong agahan…”

Kinabahan ako sa boses ni Manang. Hindi na ako sumagot upang isipin niya na tulog pa rin ako. Hanggang sa narinig ko nalang ang yabag ni Manang paalis.

Napabuntong hininga ako.

Nang i-angat ko ang comforter, Sebastian was now blinking his eyes. Nagising yata sa katok ni Manang.

“Good morning, good boy. Time to wake up,” malambing kong sambit at sinuklay ang kanyang buhok.

Tumingala siya sa akin at kumukurap-kurap pa. Para siyang batang bagong gising. Binata na pero ang mukha ay kaya paring pumasa bilang isang mabait na bata.

Ngumisi siya at ngumuso. I already got what he wants so I gave him a quick peck on the lips.

“Sarap ah.” Maaligasgas niyang sambit.

“Bangon na, Seb. Baba na tayo.”

Binitiwan na niya ako nang ako’y bumaba sa kama. Hinanap ko ang aking damit na tinapon kagabi at iyon ulit ang sinuot. Nakatingin lang sa akin si Sebastian habang isinusuot ko iyon. He was staring at my boobs as if this is his first time to see them.

Gosh. Kagabi ay nilantakan niya ito. Hindi man lang siya bumitiw kakadede hanggang sa manghina ako at makatulog.

Sabay kaming bumaba ni Sebastian. Hawak niya ang kamay ko at inaalalayan ako sa hagdan. Mabagal ang lakad ko ngayon dahil nakahawak ako sa aking dibdib. Medyo mahapdi kasi iyon lalo na kapag sumasayad ang utong ko sa aking bra.

Kuya Urriah was already there together with Mom and Dad. Pinaupo ako ni Sebastian sa aking upuan at tuluyan na kaming nakisalo sa kanila.

Kuya Urriah was staring at me. Naningkit ang kanyang mga mata sa akin nang mapansing hindi ako masyado gumagalaw. I gulped when I realize that he doesn’t know that my boobs were kinda swollen.

“You alright, Jamaiah?” He asked.

I nodded and sipped on my milk. Sa tabi ko, nakaabang ang kutsara ni Sebastian na mayroong Sinangag at itlog. Sinusubuan niya ako at kapag ako’y ngumunguya ay siya naman ang nagsusubo sa kanyang sarili. Iisang plato nalang ang gamit namin at hindi ko na nagalaw ang akin dahil nga sinusubuan na niya ako.

“Sebastian.”

Napatingin kami kay Dad. Ang mga mata niya’y puno ng intensidad. Oh my gosh. Did he notice something? Gosh… Oh my gosh…

“Dad.” Kaswal na tugon ni Dad.

Si Mom naman ay nakatanaw lang sa amin habang tahimik siyang kumakain.

“Saan ka natulog kagabi?”

Napatigilan ako at namutla. Hindi ako gumalaw upang hindi ako masyado mapansin. Napayuko ako nang bahagya.

“Kinatok ka ng kuya Urriah mo kagabi dahil manghihiram sana ng damit mo. Wala ka roon.”

Napatingin ako kay Kuya Urriah na nanonood lang sa amin.

“Sa kwarto ako ni bunny natulog, Dad.” Walang takot na tugon ni Sebastian at sinubuan pa ako ng isang sandok.

Nangunot ang noo ni Dad.

“Bakit doon ka natulog? May sarili ka namang kuwarto, hindi ba?”

Nasamid ako. Sobrang tahimik ng dining. Bahagyang napaubo at maagap na hinaplos ni Sebastian ang likod ko habang ako’y umiinom ng tubig.

“La lang. ’Di ba pwede?”

Pag-angat ko ng tingin kay Dad, unti-unti naman itong bumalik sa pagiging pormal. Gosh. Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan.

Sinamaan ko ng tingin si Sebastian dahil sobrang kampante niyang sumagot kay Dad! At hindi man lang siya natatakot!

“Na-miss niya siguro ang may kayakap sa kama, Dad,” si kuya Urriah, nakangiti at nakatingin kay Dad.

“Tssk.” Si Sebastian.

“Oh baka naglalambing lang naman kay Jamaiah, Dad. Matindi pa naman ’yan maglambing si Sebastian, Dad. Nakikita ko dati mga IG stories niyan eh, kayakap mga babae niya tapos minsan nakaupo pa sa ibabaw niya.”

Hindi ako makatingin kay kuya Urriah. Nagkunwari lang akong tutok sa pagkain. Gosh, sobrang pangit ko talaga umarte dahil wala namang laman ang plato ko. Sinusubuan lang ako ni Sebastian eh.

Umismid muli si Sebastian. Si kuya Urriah naman ay ngumingisi pa.

“What? Totoo naman iyon, Dad, eh. Sobrang lambing niyan ni Sebastian lalo na sa babae. Parang linta rin naman kung makadikit iyong mga girls niya eh. Gwapings kasi anak mo, Dad eh.”

“Sebastian, is that true?” Kibo ni Mom.

Ngumisi lang si Sebastian. “Yep. Malambing po talaga ako, Mom.”

Humalakhak si kuya Urriah. “See? Aminado rin iyan, Mom. Binata na talaga bunso niyo, Mom.”

I was silent the whole time. I don’t know what to say. Mabuti naman at hindi iyon napansin nina Kuya at nina Mom at Dad. Matapos ang aming almusal ay nag-lock muna ako ng kwarto. Pinapasok ko na rin muna si Sebastian sa kuwarto niya dahil baka pag natiyempuhan na naman siya na wala sa kanyang kwarto ay mapagdudahan na naman kami.

Buong maghapon ay iniwasan ko ang interaction kay Sebastian. Lumalayo talaga ako sa kanya at nahalata niya iyon noong nasa poolside kami nina Kuya Urriah dahil naisipan nitong mag-swimming. Silang dalawa ni Sebastian lang ang naglublob dahil sinabi ko nalang na bawal ako magpabasa dahil bagong -manicure ako.

Eme ko lang iyon pero binili naman ni Kuya. Pakiramdam ko kasi’y namamaga ang mga dede ko. Kaya pinapanood ko lang silang dalawa ni Sebastian habang ako’y nakaupo sa lounge at ngumunguya ng aking collagen gummies.

Patingin-tingin sa akin ang seryosong si Sebastian kahit nasa dulo siya ng pool at ulo lang ang nakalitaw. Si Kuya Urriah naman ay panay ang kwento kay Sebastian at minsa’y pinapanood ko lang sila habang nagpapaunahan makarating mula sa magkabilaang dulo ng pool.

Dumaan si Manang sa amin bitbit ang tray ng tacos at orange juice. Tinawag ako ni kuya Urriah dahil nanghingi ito ng Taco. Kaya naman lumapit ako sa tabi ng pool bitbit iyon.

“Wow, this tastes delicious!” Si kuya Urriah.

Lumapit si Sebastian. Panay pa rin ang titig sa akin na tila hinihintay niyang magtagpo ang aming mga mata.

“Bunny,” tawag niya nang lumangoy palayo si kuya Urriah.

“What?”

Hininaan ko ang boses na para bang takot na takot magpahuli kay Kuya Urriah na nakikipag-usap sa kanya.

“Kanina mo pa ko nilalayuan ah. Galit ka ba?” Inosente niyang tanong.

Umiling ako at pinagmasdan si Kuya Urriah na nasa kabilang dulo at nakasandal ngayon sa bakal na railing. Nakatanaw ito sa amin at pangiti-ngiti.

“Hindi mo kasi ako pinapansin kanina pa. Masakit pa rin ba ang dede—”

Mabilis kong sinubuan ng Taco ang kanyang bibig upag hindi na niya iyon maituloy. Paniguradong naririnig siya ni Kuya Urriah dahil kami lang naman ang nag-uusap dito.

Ngumisi si Sebastian habang nginunguya iyon.

“Delicious, right?” Sarkastiko kong sambit habang kinakausap siya sa mga mata na huwag nang magsalita tungkol doon.

Ngumisi siya at sumulyap pa sa dede ko.

“Oo. Delicious.”

Umirap ako at bumalik sa lounge. Humiga ako roon at pinanood silang dalawa na nagkukuwentuhan ng kung ano. Binuhos ko ang stress sa pagnguya ng aking collagen gummies. Kinakabahan ako dahil baka mamaya ay kinukwento na ngayon ni Sebastian ang pagsipsip niya kagabi sa dede ko.

Pero mabilis ko iyong binura sa isip dahil alam kong hindi niya kami pareho ilalagay sa alanganin.

Hanggang sa aming dinner kinagabihan, nilalayuan ko pa rin si Seb. Pero kapag tinatanong niya ako at naririnig iyon nina Mom, Dad at Kuya Urriah, tumutugon ako upang hindi naman masyadong halata. At naiinis ako dahil kapag nagsasalita siya ay nilalakasan niya talaga dahil alam niyang doon ko lang siya sinasagot. Mautak talaga itong lalaking ito.

At nang gabi ring iyon, hindi ko na siya hinayaan pang matulog sa kwarto ko. Aba, sumosobra na siya! Baka mamaya ay maging abusado na siya na lagi na akong katabi. Well, wala naman sanang problema roon. But now that Kuya Urriah is here and is just sleeping inside the room next to mine, I better be careful not to look suspicious.

Gosh, hanggang kailan ba rito si Kuya Urriah? Wait, makakasama pala namin siya sa buong bakasyon namin sa Bora. I think I have to give Sebastian some precautions and lectures about the do’s and dont’s. Malakas pa naman makiramdam si Kuya. At sobrang dali niya akong mabasa. Kaya dapat ay higpitan ko pa ngayon si Sebastian. Sa mga ganitong pagkakataon kami dapat lalong maging maingat dahil mas kumpiyansa na ngayon si Sebastian sa akin. At ano mang oras ay pakiramdam ko’y hindi na ligtas ang maglambing sa kanya in public.

Gosh, paano na ito…

CHAPTER 24

Kinabukasan, nagising ako na mas maayos na ang pakiramdam. My boobs don’t feel hurt any more now that I was able to give them some good rest. Hindi na ako nag-bra magdamag para makahinga talaga sila.

Pinagmasdan ko ang hubad na katawan sa tapat ng aking mirror sa bathroom. My pinkish nipples are now back to their original sizes. Hindi na sila namamaga. Ngunit nagulat ako nang ngayon ko lang mapansin ang mga naiwang marka doon ni Sebastian. May mga pulang marka ako sa aking underboob, sideboob, at maging sa gilid ng aking areola.

I slowly traced the mark on my underboob and it felt a little sensitive. Grabe naman sumipsip si Sebastian. Para siyang sanggol na todo ang dede upang kumuha ng gatas. I looked like a mother nursing his baby during that night. Naninibago ako.

Halos lahat ng balat sa aking mga dede ay nadaanan yata ng kanyang dila at bibig. He abused these little boobs of mine and these marks are the evidence.

Mabuti nalang na nasa tagong parte ang mga ito. Matatakpan naman ito ng aking bra kaya walang makakakita.

After I took a warm bath, nagbihis ako ng pambahay at bumaba sa dining. Mamayang alas dos ng hapon pa naman ang birthday party ng kapatid ni Yael. Bigla ko tuloy naalala na bibili pa pala ako ng regalo para sa bata. At ipapaalam ko rin kay Sebastian na imbitado rin siya.

Sa dining ay naabutan ko silang lahat. Ako lang ang kulang sa kanila habang sila’y nagkakainan na. I hugged Mom and Dad, smiled at Kuya Urriah, and sat next to Sebastian who smirked when he saw me.

“Bango mo ah.”

Kinindatan niya ako. Kagat-labi ito at patagong inabot ang aking hita at malambing iyong hinaplos-haplos.

Nag-uusap ngayon sina Dad at Kuya Urriah tungkol sa negosyo. Nagsandok nalang ako ng aking kanin dahil tulad nga ng sinabi ko, kailangan naming maging maingat nito ni Sebastian. Baka kapag nagpatuloy pa ang harap-harapan niyang pagdikit sa akin ay mapansin na kami ni kuya.

“Napakaganda mo…”

Matigas kong nilunok ang kinakain dahil sa maaligasgas niyang boses. Pabulong lang iyon ngunit sobrang lakas ng dating sa akin. Like some butterflies are now flying on my stomach. Uminit bigla ang puson ko.

“Bolero,” sambit ko, labis na itinatago ang ngiti.

“Tssk. Maganda ka nga. Gusto mo halikan kita ngayon para patunayan ko?”

Mabilis kong tinusok ng tinidor ang tocino sa aking plato at itinapal iyon sa kanyang bibig kahit huli na. Hindi rin naman narinig nina Kuya ang sinabi niya dahil malakas ang mga boses ng mga itong nag-uusap. Gosh, napakakulit talaga nito ni Sebastian!

“Don’t be too obvious, Seb, please…” pabulong kong paki-usap.

Ngumuso siya habang nginunguya iyon. Ang kamay niyang nasa hita ko ay banayad na umangat pa at humaplos-haplos doon. Naglalambing.

“Ako ba, bunny… pogi ba ako?”

Humigpit ang hawak ko sa tinidor. Sumusulyap sulyap na kasi sa amin si Kuya Urriah kahit abala a ring nakikipag-usap kay Dad.

“Pasado ba ’ko sa’yo, bunny?”

Dahil alam kong hindi siya titigil, tinanguan ko nalang siya nang hindi tinatapunan ng tingin.

“We? Gaano ako kapogi kung ganoon? Rate me from 1 to 10, bunny… 10 is the highest.”

Umirap ako dahil hindi pa rin talaga siya humihinto! Uminom nalang ako ng orange juice at suplada siyang binalingan.

“Mamaya na, Seb… Kain muna tayo…”

“Sagutin mo na. Titigil na ako promise.”

“10.”

Natigilan siya at kinagat ang pang-ibabang labi. Napanguso ako upag pigilan din ang ngiti. Napatingin siya sa aming pool area habang namumula ang tenga. Sinagot ko na siya para tumigil. Kinakabahan talaga ako rito sa binatang ito eh, sobrang daldal!

“Sabi na eh napopogian ka rin sa akin…. Ako kasi gandang ganda ako sa’yo… 100 ka nga sakin eh.”

Ako naman yata ang pinamulahan nang seryoso niyang iyong sambitin. Nagkatinginan kami ni Kuya Urriah na naningkit sa akin ang mga mata. Lalo tuloy hindi na makita ang singkit niyang mga mata dahil sa kanyang ginawa.

Ngumiti nalang ako at sumubo ng pagkain.

Nakakainis si Sebastian! Para siyang tanga!

Pagtapos ng aming almusal ay lumabas ako sa poolside. Hinanap ko sa malawak naming bermuda ang makulit na si Courtney.Sinadya ko talagang takasan si Sebastian dahil baka kung ano pang kalokohan ang gawin niya kapag magkasama kami.

At swerte naman ako dahil namataan ko ang spoiled dog namin na nakasalampak habang nakatihaya at nakalabas pa ang dila. Wow, nag sa-sun bathing ang lola niyo!

“Cute mo naman, Courtney!”

Sambit ko at ni-rub ang kanyang tummy. Nag-indian sit ako sa tabi niya dahil malinis naman ang aming bermuda grass. Palagi itong alaga ni Manang na Lingohan niya kung diligan at sabuyan ng mga fertilizer.

Her eight nipples are now on a full show. Natatawa kong pinisil ang isa at lalong lumaki ang nganga ni Courtney habang siya’y ni-rurub ko. Nagugustuhan niya rin.

Hanggang sa mapatingala ako nang matabunan kaming dalawa ng malaking anino. Pagtingala ko ay si Sebastian iyon na nakadungaw sa amin habang nakapameywang.

“Nagbo-bonding ba kayo ng anak natin, bunny?”

Ngumisi ito kaya tinampal ko ang kanyang binti. Sobrang lapit ng mukha ko ng bumubukol sa kanyang jersey shorts. Para tuloy akong tanga na nag-iwas ng tingin dahil sa aming posisyon dahil. Kagat-labi na siya nang silipin ako mula sa itaas.

“What?” Pa-inosente niyang tanong.

Umirap ako at tinapik ang space sa aking gilid.

“Dito ka, Seb. Courtney wants to play with us.”

Sumunod naman siya at umupo. Pero hindi sa tabi ko kundi sa likod ko. Inipit niya ako sa pagitan ng nakaparte niyang mga hita at tuhod. Dinikit niya pa ang sarili sa akin kaya naramdaman ko sa aking pwetan ang kanyang bulge. Kahit anlaki-laki naman ng space rito ay sumiksik talaga siya.

Habang nakahiga sa tapat namin si Courtney at naghihintay ma-pet, pumulupot sa tiyan ko ang mga kamay ni Sebastian. Ipinatong niya ang kanyang baba sa aking balikat at pinatakan niya ng magaan na halik ang aking tenga roon.

“You’re the one I want to play with, you know… Tayo muna ang maglaro….”

Kinurot ko ang kanyang tagiliran na hindi man lang niya ikinagalit. Tatawa-tawa pa nga ito habang hinahanap ang mga mata ko.

“Seb, I don’t wanna. Alam mo bang iniwanan mo ng marka ang boobs ko? Andami kong hickeys.” Reklamo ko pero mahina lang para hindi kami marinig.

“Saan banda? Tingin…”

Walang hiya niyang dinungaw ang dibdib ko at bahagyang nililis ang tela sa bandang cleavage ng aking spaghetti strap gamit ang hintuturo at sinilip iyon. Gosh, I am still not wearing a bra pa naman!

“Konti lang naman pala eh.”

Umangat ang kilay ko at pinalo ang kanyang kamay. Tumingin ako sa malayo dahil baka mamaya ay may nakatingin na pala sa amin. Pero kami lang naman ang tao rito sa backyard. Bago ako lumabas kanina ay nasa living room sina Mom, Dad at Kuya Urriah na tuloy tuloy pa rin ang usapan.

“Andami kaya, Seb! And they feel so sensitive until now because they are still sore.”

“Tssk. I was gentle that night, baby. Because I know that you’re a virgin.”

“Gentle ba ang sinipsip ng todo ang balat ko? Two days na akong conscious ngayon sa dibdib ko, Seb.”

Tumikhim siya at masuyong hinalik-halikan ang aking balikat.

“I’m sorry, baby. Iyon naman ang reward ko, hindi ba? You gave it to me. Tinikman ko lang naman.”

I mentally face palmed. Oo nga naman. Ako ang nag-offer niyon sa kanya. Pero kasi naman, hindi niya ako in-inform na ganoon pala ang gagawin niya sa dede ko. Mamarkahan.

“Naaalala ko pa ang lasa ng balat mo, bunny. Magkahalong alat at tamis ng body lotion mo. Iyon ba ang sikreto mo kaya ansarap mo, ha?”

“Seb, I am not edible. Umayos ka nga…”

“Nalasahan ko, bunny. Pinadede mo na ako sa’yo. Marami na akong suso na nalamas at natikman noon pero sa’yo lang ako nasasabik at nalilibugan nang ganito…”

He gritted his teeth. Ako naman ay napalunok nang biglang ma-imagine na mayroon siyang ibang babae noon na kasama. Na mayroong ibang babae ang ginawan niya rin ng ganoon. Bigla akong napatingin sa malayo nang maisip na hindi lang pala ako ang ginanon niya. Marami na. At isa lang ako sa kanila.

“Hey… I know what you are thinking again, bunny. Tang ina…”

Siya naman ang napatingin sa malayo habang naghahanap ng paliwanag ang kanyang mga mata. Nang ibalik niya iyon sa akin, puno na iyon ng paglalambing.

“Nagseselos ka na naman. Naiintindihan ko… Pero pangako, sa’yo lang ako mula ngayon. Ikaw lang ang titikman ko… Ikaw lang…”

Umirap ako at nilingon si Manang Lidia na biglang dumating at nagtungo roon sa pool side habang may hawak na walis tingting at dustpan. Nakita niya kami ngunit dedma lang siya at nagwalis doon malapit sa mga tanim na bulaklak.

“Sabi na eh… Selos na naman eh…”

Binalikan ko si Courtney at nakangiting hinaplos ang tiyan nito. Kanina pa pala ito nakatingin sa amin at nanonood. I booped his wet nose with my inder finger and giggled.

“Sobrang cute naman ng baby girl na iyan!”

“Baby, sorry na…”

“Look at your saliva oh! Tumutulo na!”

“Baby…” Masuyo niyang hinalikan ang aking batok at hinipan iyon.

“Wow, you really look so cute oh! Where’s your red ball pala? Do you want me to get it for you, hmm?

“Baby, let’s talk…”

“Let us play outside later? Doon ba gusto mo ulit sa park tayo, hm?”

“Baby, please…” Ngayon ay humigpit na ang kapit niya sa tiyan ko. Hinahanap na niya ang mga mata ko ngunit kay Courtney lang ako nakatuon.

“I’ll just get your leash, alright? Tapos labas na rin tayo?”

“Isa… ’di mo talaga ko papansinin?”

“I think mas bagay sa’yo ang yellow mong leash this time. Hmm, what do you thi—Aah!”

Nagulat ako nang umangat ang katawan ko sa ere dahil binuhat ako ni Sebastian pa-bridal style. Napakapit ako sa kanyang leeg nang wala sa oras. Magkadugtong ang kanyang mga kilay habang namumula ang kanyang leeg at mga tenga. Dinala niya ako papasok sa bahay at diniretso niya ako sa aming kitchen na walang tao.

Pinaupo niya ako sa ibabaw ng countertop at walang paalam niyang hinubad pababa sa magkabilaan kong braso ang strap ng blouse ko! Nahulog iyon sa aking beywang kaya lumantad ang namimilog kong mga suso.

Madilim ang mga mata niya nang ilabas niya ang kanyang dila at dinilaan ang kaliwa kong utong. Napakapit ako sa kanyang batok habang namimilog ang mga mata dahil sa sensasyon na natanggap ng aking dibdib. Kinakabahan akong napalinga-linga sa paligid dahil ano mang oras ay maaring makita kami nina Manang, Mom, Dad, at Kuya Urriah!

“Magtatampo ka pa rin ba kapag ikaw sa’yo ko lang ginawa ito ha?”

He cupped both of my boobs and caressed my hardened nipples using his thumb. Napaigik ako sa gaspang at init ng kanyang palad. Walang paalam niyang niyuko muli ang kabila at matunog na sumipsip sa utong ko roon.

“S-Seb… A-Aahh…” Mahinang ungol ko. Matunog niya iyong niluwa at kabila naman ang kanyang ipinasok sa bibig.

Nakatingala siya sa akin at pinapanood ang aking reaksyion. Nakaawang na ang bibig ko dahil sa magkahalong sakit at sarap. But the pleasure is the one that’s dominating.

“S-Seb, stop… N-Nandiyan lang sila… O-oohh…”

Napapikit ako nang nilaro-laro ng dila niya ang aking utong. Iniikot ikot iyon at biglang sisipsipin. Kinindatan niya ako at niluwa iyon panandalian.

“Sarap ba?”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at tumango-tango. It feels so good! This time, it feels more pleasurable. Siguro ay dahil noong una ay hindi pa ako sanay. But now, gosh… I want him to suck on it more.

Binalikan niya ang mga iyon at naging marahan bigla ang kanyang ginagawa. Mainit at madulas ang bibig niya na humihigop doon. Patingin-tingin pa ako sa paligid dahil ano mang oras ay baka may dumaan!

“O-Oh my gosh… So good… Oohh…” Malanding ungol ko at malambing na sinabunutan ang kanyang buhok ng isang kamay.

Niyakap ko ang kanyang batok at hinaplos haplos ang kanyang panga. Kinagat ko ang pang-ibabang labi at pinanood pa siyang dumede roon. Nakatingala lang siya sa akin at sinisiguradong masasarapan ako. Wala sa sarili kong sinuklay ang kanyang buhok at mas inilapit pa ang aking sarili.

“Y-Yes… that’s right, Seb… Oohh… Y-Yes… Right there… Ohmm…”

Napatingala ako sa sarap at nanginig ang aking mga hita kahit ako naman ay nakaupo. Bigla niyang niluwa iyon. Pagyuko ko ay basang basa at nanlalagkit sa laway niya ang aking boobs. Mabilis niyang itinaas ang aking blouse. Binuhat niya ako pababa at pinatayo sa kanyang harapan.

“Stand straight.”

Nanginig ang mga hita ko at parang hindi yata ako makatayo. Nangangatog ang aking mga binti at sobrang nanghihina dahil nasa kalagitnaan pa ako ng pleasure nang bigla niya iyong putulin. Napahawak ako sa kanyang mga balikat upang manghingi ng suporta ngunit hinawakan niya ang aking mga pulso at ipinirmi iyon sa aking magkabilaang gilid.

“No shaking. Close your legs.”

I gulped so hard as I tried my best to stand straight. Nanginginig ang mga binti ko. I felt like he sucked all the strength inside my body. Umiiling iling na ako at nagmamakaawang nakatingin sa kanya.

“I-I can’t, Seb…”

“Fucking stand straight. Isang nginig pa ng mga paa mo, lamog sakin ’yang suso mo.”

I bit my lower lip in too much restrain. Gosh! Nanghina ang buong katawan ko dahil lang doon sa ginawa niya! Tapos ngayon ay patatayuin niya ako na parang wala lang nangyari? Oh my gosh!

Para akong kawawa habang nakatayo sa kanyang harap. Gusto kong sumandal sa kanya at magpabuhat ngunit inuutusan niya ako ngayon at dinodomina. Nang yukoin ko ang aking blouse, nabakatan na iyon ng kanyang laway. Bakat na bakat ang hulma ng naninigas kong mga utong.

“Magseselos ka pa, ha?” Nakangisi niyang sambit.

Dinilaan niya ang kanyang mga labi na para bang tinikman ang naiwang lasa doon ng aking dibdib. Namumunghay ang mga mata kong umiling at wala sa sariling napahawak na sa laylayan ng kanyang damit.

“Tapos nginig nginig ka ngayon? ’Di mo kinaya? Hinang hina ka?” ngisi niya pa.

Sumimangot ako at kumapit sa kanyang magkabilaang braso.

“S-Seb, help me… I-I feel weak, Seb… I’m sorry…”

Napalunok ako. Titig na titig siya sa akin at parang sinusuri ako kung ano ang naging epekto sa akin ng kanyang ginawa.

“I-I wanna go inside my room, Seb… c-can you bring me there, please?”

Pinasadahan niya ang mga binti ko na hanggang ngayon ay nangangatog pa rin.

“You can’t even stand properly, huh? Puta…”

Masuyo kong hinawakan ang kanyang mga panga upang palambutin ang kanyang emosyon. Nagagalit na naman kasi siya. Halatang napikon ko dahil ang ayos ayos ng usapan namin kanina tapos bigla ko nalang siyang hindi pinansin.

“S-Seb, let’s continue upstairs, please…”

Hindi ko na halos makilala ang sarili nang sabihin ko iyon. Bitin na bitin ako. What he did was too pleasurable for me to ignore. Angsarap ng ginawa ni Sebastian sa akin.

Ngumisi siya at bigla akong hinapit sa kanyang katawan. Napapikit ako nang tumama ang sensitibo kong mga utong sa kanyang matigas na katawan.

“Nope. Baka mahuli tayo.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi na pinipigilang ngumiti dahil sa aking pagmamakaawa.

Umiling iling ako at sobrang lasing na ang mga mata ko.

“P-Please… just some more, Seb…”

Niyuko niya ang dibdib ko. He cupped my right boob and I almost screamed in shock when pinched my nipple there so firm and hard using his thumb ang index finger.

“Damn. Tang inang utong. Nakakagigil…”

“S-Seb… You can play with it more…”

“Paano kung ayaw ko, hmm?”

Napapikit ako at hindi ko na alam kung anong nagmamakaawang mukha ang ipinapakita ko ngayon. Lunod na lunod ako sa makamundong sensasyon. Nakadungaw lang siya sa akin habang nag-aapoy din ang kanyang mga mata ngunit napipigilan niyang ilabas iyon.

“In my room, please… You can continue there, Seb…”

“Nope.”

He gently cupped my cheeks. Yumuko siya sa akin at pinatakan ako ng halik sa labi. Doon ko nalang ibinuhos ang aking pangangailangan. Sinipsip niya saglit ang pang-ibabang labi ko at ako nama’y gumanti rin.

Sobrang dismayado ako at hinang hina nang ihiwalay niya ang sarili. Gosh, how can he do that to me that easily!

“Balik na tayo sa loob, bunny.”

Napatingin ako sa sliding door sa kabilang bahagi ng kitchen nang bumukas iyon. Pumasok si Manang bitbit ang isang trash bag. Nakita kami nito ngunit ngumiti lang siya at nagtungo na sa kung saan. Napalunok ako at napatingala kay Sebastian na kinindatan lang ako.

Hinawakan ni Sebastian ang aking kamay at hinila ako pabalik sa living room kahit ramdam ko ang mga dede ko na nanghihina pa rin.

Naroon sina Dad at Kuya na nag-uusap sa mahaba naming couch. Wala na si Mom. Umupo si Sebastian sa pang-isahang couch at nagulat ako dahil pakandong niya akong pinaupo sa kanyang harap.

Napatingin sa amin sina Dad at Kuya na nilagpasan lang kami ng mga mata. Tila isang ordinaryong lambingan lang ang ginagawa namin ni Seb sa kanilang paningin.

“Lumalago na talaga maging ang advertising team ng Lexus Land, Dad.” Si Kuya.

“I am very proud, son. You are handling your company very well. Baka kapag lumawak pa ang sakop mo ay malagpasan mo pa ako.” si Dad at malalim na tumawa.

“Bunny, may gagawin ka ba ngayong araw, huh?” Maaligasgas na bulong ni Sebastian sa tenga ko.

Dahil nakaharap ako kina Dad at Kuya ay hindi ko nakikita ngayon ang mukha niya. Walang paalam niyang ipinasok ang isang kamay sa ilalim ng aking blouse. Inabot niya ang kaliwang dede ko at mabilisan iyong minasahe at inalis din ang kanyang kamay.

Nanlaki ang mga mata ko dahil nasa harapan lang namin sina Dad at Kuya! Narinig ko ang maaligasgas na tawa ni Seb sa aking tenga.

“Alam ko na ngayon kung saan ka nanghihina, baby…”

Bumuga ako ng malalim na hininga.

“Kaunting lamas lang sarap na sarap ka na…”

Kinurot ko ang braso niya na nakapulupot sa tiyan ko. Walang takot niya iyong binubulong sa akin habang harap-harapan na kami rito sa living room! Gosh!

“Tapos pag dinilaan at sinipsip ko na, nilalabasan ka na… Paano nalang kaya kapag kinantot na kita?”

Malambing niyang pinatakan ng halik ang likod ng aking tenga. Sinubsob niya ang kanyang mukha sa aking batok at naramdaman kong doon na siya humahalik-halik at naglalambing.

Pulang pula ang mukha ko. Mabuti nalang at hindi nakatingin sa amin sina Dad at Kuya. Kung masisilayan talaga nila ang hitsura ko ay baka tanungin ako kung bakit kulay kamatis ngayon ang aking mukha. Itong si Sebastian ang may kasalanan!

Nanatili kaming nasa ganoong puwesto hanggang sa pinilit kong ikalma ang sarili. Doon ko na rin naalala na may sasabihin pala ako sa kanya.

“Seb, pupunta pala tayo mamaya sa birthday ng kapatid ni Yael. Invited tayong dalawa.”

Ngayon ay mabagal na hinahaplos-haplos ng kanyang mga kamay ang aking tiyan. Para siyang batang sumisiksik sa kanyang nanay. Naiinis nalang ako dahil parang kanina ay ambagsik niya sa dede ko, tapos ngayon ay biglang naging mabait at tahimik.

I felt him nodding on my nape. Inaamoy-amoy niya ang aking batok doon. Gosh, buti nalang ay naligo ako ngayong umaga.

Pagtingin ko kay Kuya Urriah ay nakatingin na ito sa amin.

“You finish with your semester, Jamaiah?” He asked.

Si Dad, nakabaling na rin sa amin. Pero si Sebastian, hindi pa rin umaahon sa aking batok. Hindi man lang siya natatakot sa kanyang ginagawa. Napakatapang talaga ng binatang ito!\

“Yes, Kuya. Last exam na po namin nung Friday.”

“How long is your semestral break?”

“Two weeks po, Kuya.”

Tumango-tango ito at sumulyap kay Sebastian.

“Bro, kayo rin ba?”

Tumango lang si Sebastian nang hindi man lang tumitingin kay Kuya. Kaya naman kinurot ko ang kanyang tagiliran na ikinangiwi niya kaya tuluyan siyang umahon.

“Oh, same school pala kayong dalawa. I almost forgot it again.” Kuya laughed heartily.

I took this opportunity para makapagpaalam na rin kay Dad.

“Dad, aalis po pala kami ni Seb mamaya. May pupuntahan po kaming birthday party. Kid’s party po.”

Dad nodded. “Alright. Will Sebastian drive you there or you still need Selmo?”

“Si Sebastian na po, Dad. Hindi na po namin aabalahin pa si Mang Selmo.”

Sumandal si Sebastian sa couch. Finally, nakahinga na rin ang likod ko sa mainit at matigas niyang katawan.

“I’ll take care of bunny, Dad. Huwag po kayong mag-alala.” He said with calm and confidence.

Si Kuya ay nahuli kong nakatingin sa kamay ni Sebastian na nananatili sa tiyan ko. Nagkunwari nalang akong ordinaryo lang iyon at hindi ako nababahala. Si Kuya, lumipat ang tingin kay Sebastian at bahagyang naningkit ang mga mata. Parang hindi ko na yata malunok ang laway ko sa lalamunan sa sobrang kaba.

“Huwag lang kayong magpapagabi, bro. Make sure that Jamaiah is already home by 7 pm.”

Sebastian smirked. “Yup. Iuuwi ko ’to nang wala ni isang lamok ang dumadapo sa balat niya, tol.”

Ngumisi si Kuya. “You better be sure about that, Sebastian. Baka makipagbugbugan ka na naman doon kapag nalasing ka. At idamay mo pa ang yang si Jamaiah.”

“I won’t. It’s a children’s party, tol. Tulad nga rin ng sinabi ko, good boy na ako. Pero pag may gumalaw dito, makikipagbugbugan talaga ako.”

Napayuko ako at kinagat ang loob ng aking mga pisngi. He’s referring to me right now. At sobrang straightforward ng kanyang bibig dahilan para kabahan ako dahil baka kung ano pa ang masabi niya!

Ngumisi lang si Kuya at tumawa. Si Dad naman ay kalmado lang kaming pinapanood.

Gosh, noon, kapag magkakasama kami at nag-uusap ay hindi naman ako naiilang. Having our family time is my best time of the day because I can feel the love of my family. Especially whenever we are complete. Kapag nandito si Kuya Urriah noon ay mas nagiging masaya dahil hindi sila nauubusan ng kwentuhan nina Dad at Sebastian.

But now, it feels a little different. Naiilang na ako.

“Which do you think is better between the two, Seb? Ito bang toy car o itong baril-barilan?”

Nasa loob kami ng Mall ni Sebastian at sumadya muna sa Toy Kingdom upang bumili ng regalo bago dumiretso sa venue. Naghahanap ako ng magandang regalo na magugustuhan ni Sebastian. It’s a boy kaya naman nagpapatulong ako kay Sebastian kung ano ang maganda.

“Itong toy car nalang, baby. Remote control ito kaya mas maeenjoy niya ’to.”

Kinuha niya mula sa stall ang naka-transparent box pa na sasakyan. It was seven thousand pesos ngunit dahil naka-Sale sila ngayon ay naging six thousand nalang. It was kinda big ang heavy kaya si Sebastian ang nagbitbit niyon sa counter. Pinabalot na rin namin iyon at pinalagyan ng Happy Birthday greetings.

Nakatingin lang ako habang pinapanood ang chinitong cashier na kausap ni Sebastian. Umangat ang kilay ko nang makita ang lalaking cashier na parang na-conconsious nang bahagyang isinandal ni Sebastian ang mga braso sa counter upang mailapit pa ang mukha. May tinatanong yata si Sebastian rito.

Lumapit ang isang lalaki na empleyado rin at nasa loob ng counter. Pasulyap sulyap din ito kay Sebastian at hindi ko alam kung ano ang ibig sabihin niyon. Si Sebastian naman ay kaswal lang na nakikipag-usap at minsa’y sinusuklay pa ang buhok kaya napapatingin ang cashier sa biceps niya at kili-kili.

Wait. Bigla akong naghinala na parang bisexual ang dalawang employee. As a member of the rainbow community, mayroon din akong radar na hindi ko alam kung saan ko minana. Basta kusang lumalabas iyon kapag nakaka-detect ng frequency of green blooded people sa paligid.

Gosh, gwapong gwapo sila kay Sebastian. Napangisi ako at hindi naman nakaramdam ng selos. Kaya naman kinuhaan ko ng picture si Sebastian at ang cashier upang mamaya ay asarin ko ulit si Sebastian.

He hates it kapag ganito. Naaalala ko noong nag-mall kami before kasama si Wendy. Iyong isang salesman ay bet din siya! Sobrang lakas talaga ng hatak niya sa mga bading. Siguro ay dahil mukha talaga siyang asian hottie. Iyong maputi at makinis niyang balat dahil nga siya ay may dugong hapon ay talagang anlakas ng dating. Lalo na’t borta siya at hapit ngayon sa Uniqlo shirt niya ang kanyang malulusog na dibdib.

He could pass as someone who works in a porn industry. I have watched porn before, and I can say that Sebastian’s body is the asian baby boy type that you will really crave so much the moment you see him.

In short, nakakalibog talaga ang katawan at datingan nitong si Sebastian.

Tatawa-tawa ako habang nagmamaneho na siya patungo sa venue. Sa Glorietta lang ito na malapit lang sa Ayala Mall na halos kalapit lang din. Mauuna kasi namin itong madadaanan kaya doon na kami bumili ng gift.

“Bakit ka tumatawa, baby?”

Zi-noom ko ang picture nila sa aking phone.

“May nakita kasi ako, Seb. Mag-jowa sila eh. Iyong isa nagwowork sa mall tapos iyong boyfriend niya ay binisita ito. They look so sweet!”

Kinagat ko ang aking pang-ibabang labi.

“Ano naman ngayon? Bakit mo sila pinagtatawanan?”

“Well, I just find them cute. Pareho silang gwapo at matikas pero grabe, they are in love pala sa isa’t isa.”

Kalmado lang niyang inililiko ang sasakyan sa intersection. Sobrang inosente niya at sobrang gwapo habang supladong nagmamaneho.

“Gay shit. Stop that, baby.”

Dahil nasa highway na kami ay ipinatong niya ang isang kamay sa aking hita. Humaplos-haplos ito roon habang kalmado siyang nakatutok sa kalsada.

“They look cute kaya! Parang bagay nga sila eh. Wanna see?”

“I’m driving, baby. Mamaya na.”

Dahil makulit ako ay inilapit ko sa kanya ang phone ko at ipinakita iyon. Sumulyap siya roon at nakita ko ang pagdugtong ng dalawa niyang makakapal na kilay at binalik sa akin ang tingin.

“The fuck is that, bunny.”

“Sila iyon! Iyong mag-jowa!”

“Tang inang ’yan…”

Umiling iling ito at tila nagulat din. Pagak itong ngumisi na para bang walang kwenta ang aking ipinapakita ngayon.

“You look cute here, Seb. Very romantic and sweet! Gosh, I might upload it later on my socials.”

“King inang ’yan. I’m not gay, bunny. Niloloko mo ba ako ngayon ha?”

Tinakpan ko ang bibig. Natatawa pa rin talaga ako.

“Bagay kasi kayo, Seb. Parehong pogi at masarap.”

Lalong nagdugtong ang kanyang mga kilay. Gumalaw ang kanyang panga.

“Anong sabi mo?”

“Sabi ko, you can make a great couple.”

“Damn. Not that. Did you just say na pogi at masarap ang gagong ’yon?”

Namilog ang mga mata ko. “Don’t speak like that! Mabait iyong lalaki kanina bakit mo siya sinasabihan ng foul word?”

“Tang ina. Huwag mo akong galitin, bunny. Baka imbes na dalhin kita ngayon sa Mcdo ay sa Sogo ang maging bagsak mo.”

Umayos ako ng upo dahil kitang kita ko ang paglalabasan ng ugat niya sa kanyang kamay. Kahit natatawa pa rin ay pinatay ko na ang phone. Pero hindi ko dinelete ang picture nila. Remembrance din iyon. At magagamit ko rin sa future in case na aasarin ko ulit siya. Hihi. 

“Wow, the disney princess has just arrived!” Bulalas ni Wendy nang makapasok ako sa Mcdo.

Nagyakapan kami at sobrang tuwang tuwa dahil may chika time na naman kami ngayon. At pagtingin ko sa kanyang likuran ay nakaabang din ang nakangiting si Skylar.

“Gosh, ngayon nalang ulit tayo nagkita, sis! Ang fresh kainis!” Puri niya at nagyakapan kaming dalawa.

Nasa tabi ko lang si Sebastian na ngayo’y kausap si Yael. Nang dumating kami ay sinalubong kami ni Yael kanina sa labas at kinuha na rin nito ang dala ni Sebastian na mabigat na regalo. Nagulat pa nga ito dahil nag-abala pa raw kami. Pero si Sebastian ay cool lang na nakipag-usap sa kanya na parang tropa lang sila.

Gosh, mga lalaki nga naman. Mga walampake.

Marami ring bisita sa buong store ng Mcdo. May mga mommies at daddies kasama ang kanilang mga anak. Nakita ko sa gitna ang nakikipaghabulan na batang lalaki na nakasuot ng korona ng hari, mayroong golden cape at magic wand. Sobrang pogi ng bata at panay ang tawa at ngiti. Anlikot-likot!

Dinala ako nina Wendy at Sky sa table na may apat na upuan. Nauna na kami roon dahil si Sebastian at Yael ay nag-uusap pa rin. Nagpaalam naman ako kay Sebastian at hinanap ng tingin ang tinuturo kong table bago siya tumango. Iniwan namin sila roon.

“Sem break na. Walwalan na!” Si Sky.

“Nakakainis, baka hindi ako makasama sa mga gala natin. Mag Tha-Thailand kasi kami eh, three days,” Si Wendy.

“Ako rin, girls. mag Bobora kami.” Malungkot kong sabi.

“Okay lang yan, girls. Ako rin naman may mga ganap this early days. Kapag nakauwi na tayo, doon nalang tayo mag-walwal. Bet niyo ba?” Si Sky.

Malisyosang ngumisi si Wendy kay Sky.

“Akala mo hindi ko napapansin ha. Hindi ka na madalas sumasama sa amin ni Jammy.”

Umirap si Sky at ngumisi. “May inaawrahan kasi ako, Wends. Gosh, sobrang gwapo, promise.”

“Sabihin mo na kung sino. Baka kilala namin.” Si Wendy.

Ngumuso si Sky. “Actually kilala niyo… Oh, hindi niyo pala kilala. Dahil kilalang kilala niyo.”

Namilog ang mga mata namin ni Wendy at parehong napangisi.

“Ikaw ha! Sino ba kasi? Gosh, for sure super pogi niyan! Alam ko mga tipo mo, sis. Iyong mga mayayaman at mga baby boy din.” Si Wendy.

Bumungisngis ako at napaayos ng upo nang maramdaman ko ang kamay ni Sebastian na pumulupot sa beywang ko nang ito’y umupo sa aking tabi. Saglit na natahimik ang dalawa ngunit si Sebastian ay parang wala namang pake sa kung ano ang pinag-uusapan namin.

“Daks ba siya, Sky?” Usisa pa ni Wendy.

Napayuko si Sky at pulang pula na ang mukha.

“Hala, bakit pabebe bigla? Ibulong mo sa’kin ung size niya, girl…” Ngisi pa ni Wendy.

Napakagat-labi si Sky at hindi na sa amin makatingin ng maayos. Si Sebastian sa tabi ko ay nanonood lang sa amin.

“Next time.” Ani Sky at tipid kaming nginitian.

Kalaunan ay nagsimula na rin ang Party at sobrang sayang pinalakpakan namin ang grand entrance ni Ishmael. Nakahawak ito sa kamay ng kanyang Mommy, habang sa kabila naman ang kanyang Daddy. Si Israel ay nakita kong nasa paligid lang habang ineentertain ang iba pang mga bisita. Tila close friends and family members lang din yata nila ang mga imbitado dahil tinatawag lang siya ng mga ito sa kaswal na pamamaraan at nakikipagtawanan din siya sa mga tatay at nanay doon.

Nang mag-start ang mga parlor games, tumabi na si Israel sa amin. Kumuha siya ng upuan at nakisalo na sa aming table. Si Sebastian naman sa tabi ko ay hindi na nawala ang kamay na nakahawak sa akin. Paminsan minsa’y bumubulong ito sa akin kaya hindi ko maiwasang mapatingin kina Wendy at Sky dahil baka makita nila kami. Pero dahil nanonood sila sa mga batang sumasayaw sa gitna ay hindi naman nila kami napapansin.

“Alright, anggaling ng ating mga kids! Talagang nag-enjoy po ang inyong mga anak, Mommies and Daddies. Kaya ngayon, titignan naman natin kung mag-eenjoy rin ang ating mga adults.” Sabi ng beki na Emcee.

“Kailangan ko po ng mga mag-asawa at couples. Lapit na po kayo rito sa harap dahil for sure maeenjoy niyo po ang ating magiging game!”

Nagkatinginan kami sa table nila Wendy. Si Sky at nagningning ang mga matang napatingin kay Yael.

“Ano?” Inosenteng tanong nito.

“Tara, sali tayo!” Ngisi ni Sky.

“Ha? Hindi kita girlfriend, Sky.”

Tumawa kami ni Wendy.

“Hindi iyan! Tara na dali! Minsan lang namin eh.”

Tumayo ito at hinatak si Yael na wala na ring nagawa dahil natatawa rin itong nakitayo doon sa harap. May dalawa na doong mga Mommies at Daddies na kasama nila.

“Girl, sali kayo ni Sebastian!” Galak na sambit ni Wendy. Natatawa pa.

Namilog ang mga mata ko at nang paglingon ko kay Seb, nakatingin ito sa akin at nakangisi. Ginalaw galaw niya ang kanyang mga kilay at kinindatan ako.

“Gosh! Bagay talaga! Kainis!” Napapalakpak pa si Wendy at sobrang kinikilig.

Bigla nga akong hinila patayo ni Sebastian. Wala akong nagawa dahil hawak na niya ang aking kamay at dinala niya kami roon sa harap. Sa tabi nina Yael at Sky na hindi makapaniwalang nakatingin din sa amin.

“Wow, mukhang ganadong ganado ang ating mga couples! Dahil diyan, simulan na agad natin ang game!”

May inilabas na flash cards ang Emcee. Kasinlaki iyon ng playing cards ngunit larawan ng mga disney characters ang nakalagay doon. Parang ito rin ang ipamimigay mamaya sa mga bata bilang merch.

“Ang gagawin niyo po, kailangan niyong maipit sa inyong mga labi itong card na ihuhulog ko mula sa itaas. Kung sino ang hindi makakagawa nito ay siyempre, may consequence!”

Kitang kita ko kung paano kagatin ni Sebastian ang pang-ibaba niyang labi at umayos ng tayo. Si Skylar sa tabi ko ay todo ang ngisi habang tinutukso ng tingin si Yael na natatawa nalang din. Gosh!

Unang naglaro ang unang couple. Pinanood namin kung paano dumulas ang card kaya hindi nila iyon nasalo. Pero nagdikit ang kanilang mga labi kaya naghiwayan ang mga tao.

Sumunod ang ikalawa. And gosh, hindi rin nila iyon nasalo!

At noong sina Yael at Sky na ang naglalaro, kitang kita ko ang pamumula ng pisngi ni Sky habang mariing nakahawak sa kanyang magkabilaang pisngi ang mga kamay ni Yael. Sobrang seryoso ni Israel na parang ayaw niya talagang magdikit ang mga labi nila ni Sky. At nang ihulog na ng Emcee ang card, napahiyaw ang lahat dahil nasalo nila ang card!

“Wow! Napakagaling po ng ating ikatlong couple!” Ani ng Emcee at napapalakpak pa.

Kitang kita ko ang pagkadismaya sa mga mata ni Sky. Si Yael naman ay sumabog ang tawa dahil hindi nga niya nahalikan si Sky. Pag tingin ko sa malayo, Si Wendy ay nakakasigaw din habang naka-video siya sa amin.

“Now, tignan naman natin kung mapapantayan ba ng huling couple natin sina Ma’am at Sir. Let’s see kung masasalo nila ang card this time.”

Hindi ko alam kung anong nangyayari sa akin pero nakangiti rin ako at parang tuwang tuwa dahil sa kaba. Si Sebastian, sobrang seryoso ng mukha habang hawak niya na ako ngayon sa aking magkabilaang panga.

Naiinis ako dahil sobrang sensual ng hawak niya sa aking panga. Iyong hawak niya sa akin tulad ng kapag naghahalikan kami. Eh dapat sa pisngi lang eh! Nakakahiya andaming nanonood!

“Alright, ready na po ba?”

Tumango ako at nakipagtitigan kay Sebastian. Todo abang kami sa card na ihuhulog sa aming gitna. At nang ihulog na iyon, napapikit ako nang magdikit na ang mukha namin ni Seb.

Nakarinig kami ng malakas na hiyawan dahil ang card ay nahulog sa sahig! Magkadikit ngayon ang mga labi namin ni Sebastian ngunit hindi nakatikom ang kanyang bibig. Iyong parang inihanda niya talaga ang mga labi niya para halikan ako at hindi para saluhin ang card. Oh my gosh!

“Aaah! Ano ba iyan, nakakakilig naman ang ating mga couples!” Kinikilig na sambit ng Emcee.

Mabagal na inilayo ako ni Seb kaya hinampas ko ang kanyang braso. Tatawa-tawa lang siya hanggang sa pinatayo pa kami sa harapan. Sina Sky At Yael ay binigyan ng Emcee ng isang merch na tingin ko’y premyo nila. Pero kaming mga naiwan ay pinatayo pa rin sa harap.

“Dahil hindi niyo naipanalo ang game, ang consequence niyo po ay kakantahan niyo ng Happy Birthday ang ating Birthday boy na si Ishmael!”

Naginhawaan naman ako dahil madali lang pala. Nasa lower back ko ang kamay ni Sebastian at nakaalalay doon.

“Pero with a twist. Ano po ba ang favorite niyong puwesto pag nag-cu-cuddle kayo Mommy and Daddy?” Unang tanong ng Emcee doon sa unang couple.

“Holding hands kami.” Sagot ng Daddy.

Nagtilian na naman ang mga bisita. At kinantahan nga nila si Ishmael habang magka-holding hands sila.

“Kayo naman po, ano ang inyong paborito niyong puwesto ni Mommy, sir? Bawal na po ang holding hands dahil nagawa na po iyon ng una nating couple.”

“Uhm, siguro itong magkayakap kami?” Iyong mommy ang sumagot.

“Alright, magkayakap po ang kanilang cuddle! Kaya Mommy and Daddy, kantahan niyo na po si Ishmael in 3, 2, 1…”

Kinabahan ako nang kami na. Si Sebastian sa tabi ko at pilyong nakangisi at tila may naiisip na agad. Gosh, sobrang pigil na ako na huwag magmukhang kamatis dito sa harap.

“Sir, kayo po ba, ano po ang gustong gusto niyong puwesto kapag naglalambing po kayo rito kay Ma’am?”

Tinutok ng Emcee ang mic kay Sebastian.

“I like it when she’s sitting on my lap.” ani Sebastian na umani ng tilian sa mga tao sa paligid.

Namilog ang mga mata ko dahil tatawa-tawa pa siya nang sambitin niya iyon.

“Naku, sobrang extreme naman po iyon, sir. Iyong pwede niyo lang pong ipakita rito sa atin.”

“Hugging her from behind.”

“Okay, sige po, kantahan niyo na si Ishmael…”

Hinila ako ni Sebastian at pumuwesto siya sa aking likod. Pumulupot ang kanyang dalawang braso sa ilalim ng aking mga dede at itinapat ng Emcee sa amin ang mic.

Kahit hiyang hiya ako ay inayos ko pa rin ang pagkanta. Marahan pa akong dinuduyan-duyan ni Sebastian habang kumakanta rin siya at tingin ko’y feel na feel niya ang yakap namin ngayon! Dikit na dikit talaga ang katawan niya at hindi man lang siya nahihiya na pinapanood kami ng napakaraming tao rito!

Pagbalik namin sa aming upuan ay nag-serve na rin ang mga crew ng pagkain. Si Yael, nakasubaybay ang tingin sa akin at tahimik lang. Si Sky naman ay nakikipagkwentuhan kay Wendy tungkol doon sa naging halikan nila ni Yael.

“Baby, eat your food.” Malumanay na sambit ni Sebastian at tinuro pa ang aking chicken at rice.

After naming magkainan ay tapos na rin pala ang party. Nagpapicture muna kami sa harap at ibinigay na rin namin ang regalo namin para kay Ishmael. Kamukhang kamukha ni Yael ang kanyang kapatid. Gwapo rin ito at napakaputi ng kutis.

The party ended where the kids are so happy holding their ballons and other stuffs. Iyong napanalunan nina Yael at Sky ay si Sky daw ang mag-uuwi. Tahimik lang si Yael habang nasa parking lot na kami ng mall.

“Thank you for attending, Jamaiah. I really appreciate you. At salamat sa regalo niyo sa kapatid ko.”

Ngumiti ako at mabilis na yumakap kay Yael. I felt his arms stiffened when I hugged him. Kumalas na rin ako dahil maging si Wendy ay yumakap din sa kanya.

“Thank you, Yael. Sobrang nag-enjoy kami sa party ni Ishmael,” sabi ko.

“Super! Ansaya kanina,” si Wendy.

Ngumiti si Yael at maangas na tinanguan si Sebastian sa likod ko.

“Bro, take her home safely.”

Matigas na tumango si Sebastian. “I will.”

Si Skylar sa tabi ay nahuli kong nakatingin sa amin ni Sebastian. Mula sa beywang ko na hawak ni Sebastian ay nagkatinginan kami. Mabilis siyang ngumiti at kumaway.

“Sasabay na ako kay Yael pauwi, girls. Magpapababa pa kasi ako sa Xylo.”

Umismid si Wendy. “Kaloka ka, sis. Ang aga pa. Alas singko palang.”

Ngumisi si Sky. “Ano ka ba, babiyahe pa kami. Tsaka pagdating ko roon, madilim na rin ang langit. Dedma.”

Saglit pa kaming nag-usap usap hanggang sa magpaalam na kaming uuwi na. Pagsakay namin sa Raptor ni Seb, hindi mawala-wala ang multong ngisi sa mga labi niya.

“Mukhang nag-enjoy ka talaga kanina, Seb ah?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at tumulak na rin kami paalis.

“’Di nga masyado eh. Di ako sanay na nagcucuddle tayo tapos hindi kita hinahalikan. Bitin.”

Tumawa nalang ako at kinalikot ang phone. I uploaded some of the pictures that I took earlier sa aking IG. Iyong kasama namin ni Seb sa frame ang nakangiting si Ishmael.

“Bukas na ang biyahe natin pa-Bora, right baby?” Ani Seb.

“Yup. Morning ang flight natin according to what I heard from Dad at Kuya earlier.”

“Bili muna tayo ng ilang essentials mo?”

Bigla kong naalala na kailangan ko nga palang bumili ng sun-block at mga kung ano-ano sa mall. Laking pasalamat ko nang maisip iyon ni Seb. Oh my gosh.

Pwede naman kaming bumalik sa itaas dahil nandito pa rin kami sa Glorietta. Pero si Sebastian ay minaneho na kami papuntang RCBC plaza. Nagreklamo pa nga ako dahil nag-aaksaya lang siya ng gas pero ang sabi niya ay mayroon din daw siyang importanteng kikitain doon.

Pagdating namin sa department store, naglalagay lang ako ng kung ano-ano sa aking cart. May nakita akong Summer shade ng isang brand ng make-up kaya agaran ko iyong kinuha. Si Sebastian ay umalis at nagpaalam na may kakausapin lang sa labas. Babalikan niya na lang daw ako rito dahil sobrang mabilisan lang naman daw iyon.

Habang patingin-tingin ako sa mga display na swimwear, nag-notify ang phone ko. Binuksan ko iyon at nakatanggap ako ng message kay Yael.

Yael:

I’m so happy you came earlier. Thank you so much. You made me happy today.

Napangiti ako. Sobrang sweet ni Yael. Kaya naman nag-tipa ako ng reply.

Me:

Aww. Me too. I’m so happy dahil nakapag-bonding na naman tayo nila Sky and Wends. I am happy that you are happy too.

Ibabalik ko na rin sana sa bulsa ang aking phone nang makita kong may isa pa ring unread message. It was from an unknown number kaya nacurious ako.

+639947171665

Galing humalik ng baby boy mo ah. Expert ang gago. Fuck.

Nangunot ang noo ko. Ha? Hindi ko gets ang context ng message. At hindi ko rin alam kung kanino ito galing. Baka na-wrong sent lang.

Habang tinititigan ko ang hot pink na two-piece swimsuit ay naramdaman ko ang mainit na brasong pumulupot sa aking beywang. Pag-angat ko ng tingin, nakatingin na rin ito sa aking pinagmamasdan.

“This looks hot, baby. Bagay sa’yo ito.” Aniya.

“You think so?”

“Yup. Your boobs will surely be delectable with this. Maraming maiinggit sa akin niyan. Tang ina.”

Umirap ako at kinuha nga iyon. May nakita pa akong ibang design at isinama ko na rin iyon dahil sobrang gaganda.

Nagbayad na rin kami agad cashier at lumabas ng dep. store. Si Sebastian ang nagbitbit ng aking mga pinamili habang nakahawak siya sa aking kamay.

Habang nasa elevator pababa ay tinatanong ko siya kung sino ang kinausap niya kanina. Pero sinasabi niya lang na isa lang iyong kakilala. May sadya siya rito at nakipagkita nga siya rito sa mall.

Pagsakay namin sa Raptor ni Seb, ngingisi ngisi na naman siya. Mula sa mga pinamili ko na na nakalagay sa backseat, inabot niya roon ang isang swimwear. Iyong kulay pula iyon na two piece. I watched him ripped the expensive packaging of it and pulled out the red two piece.

“Damn. Sukatin mo, baby. Kanina ko pa naiimagine hitsura mo rito. Tang ina tigas burat ko ngayon.”

Namilog ang mga mata ko kaya tinampal ko ang kanyang braso na ikinangisi niya lang. Binigay niya sa akin iyon.

“Wear it right now, baby. Tignan ko kung bagay ba talaga.”

Abang na abang siya at sabik na sabik ang boses. At dahil alam kong sobrang kulit niya at hindi siya titigil kahit pagsabihan ko pa, wala na akong nagawa kundi pagmasdan iyon. Curious din ako kung sakto nga ba ito sa akin.

“Hubad na. Tanggalin mo bra mo. Iyan ang ipalit mo.”

Kagat-labi siya habang nakapaharap sa akin. Kaya naman hinubad ko na rin ang aking blouse. Naiwan ang bra ko. Nakita naman na ni Sebastian itong mga boobs ko kaya hindi na ako nahihiya.

Binaba ko sa mga braso ang strap ng aking bra at inabot ang hook sa aking likod. Muling kumawala ang aking mga dibdib.

“Gimme your bra, baby…”

Kinuha niya ang hinubad kong bra at nagulat ako nang walang hiya niya iyong dinala sa kanyang ilong at sininghot.

“Uhmm… damn, tang ina. Sarap mo.”

Umirap nalang ako at sinuot ang bra. In-adjust ko pa ang dalawang triangle na disenyo nito na tanging ang dalawang boobs ko lang talaga ang natatakpan at walang takip sa cleavage. Hinigpitan ko ang manipisn itong strap at kitang kita ko kung paano titigan ni Sebastian ang naipit kong cleavage dahil mas namilog kong mga suso.

Malutong itong nagmura at nakita ko ang pagsandal nito sa kanyang upuan. Dinukot niya sa ilalim ng kanyang belt ang kung ano at nakita ko ang mabagal na pagtaas baba ng kanyang kamay roon bago inalis din.

“Sobrang nakakalibog ka, bunny. Kaunti nalang talaga. Kaunti nalang…” Gigil niyang sambit sabay napapikit na sininghot muli ang aking bra.

Mabilisan kong binalik ang pagkakasuot ng aking blouse at inutusan na si Sebastian na magmaneho. Hindi ko na makausap nang maayos si Sebastian habang nasa biyahe dahil panay ang dukot nito sa ilalim ng kanyang belt at malutong na nagmumura kapag nararating namin ang stop lights.

At nang makarating nga kami ng bahay ay bumaba na kami. Si Sebastian ay nagbitbit ng aking mga pinamili at nakita ko kung paano niya isinuksok sa bulsa ng kanyang pantalon ang aking pinaghubaran na bra kanina.

Dumiretso ako sa dining dahil inakyat pa ni Sebastian ang aking mga ipinamili. Saktong dinner na rin at naroroon na sina Mom, Dad at Kuya Urriah kaya nakisalo na ako sa kanila.

Nalaman ko na susunduin pala bukas ni Kuya ang girlfriend niyang si ate Remah at doon nalang magkikita sa airport. Naka-book na kami at kumpleto na ang aming mga kailangan. May itineraries na rin na naghihintay sa amin doon at ang mga hotel na aming tutuluyan.

Patapos na kami sa pagkain nang tsaka lang bumaba si Sebastian. Kinindatan ako nito at ngingisi-ngisi nang sumandok siya ng kanya. Si Kuya Urriah ay napansin kong palipat-lipat ang tingin sa amin ni Sebastian. Naiilang ako dahil kaninang umaga ay napansin kong ganoon din siya noong nasa living room kami.

Pagtapos ng aming dinner ay nagpaalam na kami kina Mom at Dad. Hinila ulit ako ni Sebastian paakyat at dinala niya ako sa loob ng kanyang kwarto. Pagtingin ko sa gilid ng kanyang kama ay mayroon na roong dalawang maleta. Iyong Itim niyang Rimowa at ang Pink kong ganoon.

Hinila niya ako sa dulo ng kanyang kama at kinandong patagilid. Masuyo niyang hinalik-halikan ang aking balikat habang nakapulupot ang kanyang kamay sa katawan ko.

“Did you pack our things already, Seb?”

“Yes, maam. Kumpleto na iyan. Lahat ng gamit mo at pati ang akin.”

He kissed my jaw. Nakiliti ako kaya inusog ko saglit ang mukha niya. Kagat-labi siya at sobrang pilyo ngayong gabi. Nakakainis.

“Are you sure, Seb? Baka naiwan pa ang mga make-ups ko at skin care products.”

“They are already there, baby.”

“How about my panties?”

“Nandoon na rin. Limang bikini, apat na lacy panty, tatlong G-string at isang thong.”

Napaawang ang mga bibig ko nang sabihin niya iyon. Alam na alam niya kung ano ang mga panty na iyon! Gosh! Siguro ay nakabisado niya na iyon sa dami ng babaeng nai-kama niya noon?

“H-How about my… booty balm?”

I bit my lower lip. Hindi niya dapat iyon malaman pero mabuti na ang sigurado. At tingin ko’y hindi niya alam iyon kaya kailangan ko iyong madala sakaling nakalimutan niya.

“Yep. J Lo Booty Balm, isn’t it? Pampasarap sa balat mo iyon, diba? Para kapag dinilaan ko ang singit at puwet mo ay masasarapan ako, right bunny?”

“O-Of course not!” Tinampal ko ang kanyang balikat.

Malalim siyang humalakhak at ako nama’y patingin-tingin lang sa aming mga maleta. Talagang dinala niya lahat! At sobrang bilis niyang kumilos!

“How about your things. Okay na rin?”

“Yes, maam. They are all complete. Pati ang aking lubricant ko ay naroroon na rin.”

“Why you have lubricant there, Seb?”

Siniksik niya ang mukha sa aking leeg at suminghot doon.

“Pampadulas, bunny. Kapag nagjajakol ako, mas sumasarap dahil iyon ang gamit ko pampadulas.”

Namula ang aking mga pisngi at hindi niya iyon nakikita. Kinurot ko ang kanyang tagiliran na ikinatawa lang niya. Sobrang nakakainis na si Sebastian! Hindi na siya nahihiya na kalalaki niyang tao ay kung ano ano ang pribadong sinasabi niya para sa isang babae!

“Don’t be mad, bunny. Sabi mo hindi ako magsisinungaling, diba? Edi sinasabi ko lang ang totoo.”

He planted a soft kiss on my collar bone. He gave me butterfly kisses there.

“Kailangan ko iyon, bunny. Pwede rin naman akong magsalsal nang walang pampadulas. Pero sa darating na mga araw, ikaw na ang mangangailangan non.”

Umahon siya at walang hirap na hinubad muli ang aking blouse. Tinapon niya iyon sa kung saan at kunot-noong tinitigan ang aking dibdib suot ang bagong bili naming bra.

“Bakat ang utong mo, bunny. Naninigas. Alam kong nalilibugan ka rin sa mga sinabi ko.”

Napakurap ako at napalunok. Gosh, he is so focused on the details! Maliit na bagay lang iyon pero napapansin niya pa!

“Your boobs are aching right now. Waiting for someone to taste them again.”

Walang hirap niya akong binuhat patayo at kinarga. Napakapit ako sa kanyang batok habang nakapulupot ang aking mga binti sa beywang niya.

“I’m gonna eat these fucking tits tonight, baby. Ilang beses akong nalibugan dito sa suso mo sa araw na ito. At putang ina. Ngayong gabi, sisiguraduhin kong malalamog ang suso mo.”

Napatingala nalang ako nang walang paalam siyang sumuso sa aking kanan. Napasabunot ako sa kanyang buhok at umikot ang mga mata ko habang hinahayaan siyang gawin iyon.

Oh my gosh. It feels so fucking good. His hot and wet tongue is treating my tits so so good. This young boy. My younger brother. Sebastian. Is so expert with this.

Hindi ko na alam kung hanggang kailan pa niya akong itatrato ng ganito. Dahil tingin ko’y bukas na bukas din ay mahihimatay na ako dahil paniguradong hindi titigilan ni Sebastian ang dibdib ko hanggang hindi ito napupuno ng marka ng kanyang bibig.

Oh gosh, someone help me. I want him to eat me more. And I can’t believe that I am being this naughty to one other than my younger brother. My own brother. Sebastian.

CHAPTER 25

Bandang alas dose na kagabi kami nakatulog ni Sebastian. Mula nang dumating kami sa kwarto niya ay hindi na niya tinigilan ang pagyakap at paghalik-halik sa akin. Nang dalhin niya ako sa kanyang kama upang doon ipagpatuloy ang kanyang ginagawa, nagpadala nalang ako sa dahil sobrang kulit niya. Naiinis nga ako sa aking sarili dahil napapahagikhik ako dahil nakakakiliti ang ginagawa niya.

Now that it’s six in the morning, I can feel my both my nipples being swollen. Sumipsip na naman kasi siya roon bago kami matulog at dinagdagan na naman niya yata ng mga marka ang aking sideboobs at underboobs. Kung hindi ko lang siya pinilit na matulog na ay baka hindi niya talaga ako tinigilan.

Sumimangot pa nga siya nang ibalik ko sa ayos ang aking damit at tinakpan ang katawan ng kanyang comforter. Kaya para hindi sumama ang loob niya, niyakap ko siya at sinubsob nalang sa aking dibdib. Hanggang sa makatulugan niya nalang ang malambing kong pagkamot ng kuko sa kanyang batok. My nails seemed to give his fine hairs on his neck the soothing sensation that they need.

At ayun, bagsak si Sebastian dahil nahuli ko ang kanyang kahinaan. Palibhasa’y lumaking malambing na bata noon pa man kaya hanggang paglaki ay madaling paamuhin.

“Seb, wake up na.”

I massaged his ear tenderly. Humihilik pa siya nang mahina habang ang mga braso ay nakayakap magdamag sa aking katawan. Gumalaw siya at sinubsob pa ang mukha sa aking dibdib. Nadistorbo ko yata.

“Sebseb, let’s get up na, please..”

Hinipan ko ang tenga niya para magising. Napangiti ako nang kinamot niya ang tenga ngunit nakapikit pa rin. Mahina siyang umungol na parang nagrereklamo.

“Maaga ang flight natin, Seb. For sure Mom and Dad are already awake now. Maliligo pa tayo at maghahanda, Seb.”

“Five minutes, baby…” He drawled.

His voice was so deep and husky. Inaantok pa kasi.

“Okay, Sebseb. After that you have to wake up na, okay?”

“Hmm…”

Habang nakayakap pa siya sa akin ay inabot ko ang kanyang Iphone na nasa bedside table. Wala kasi ang sa akin at naalala ko na nasa bag ko iyon. Hindi ko rin alam kung saan na ito napadpad.

I bit my lower lip when I saw my picture on his wallpaper. Parang habang tumatagal ay doon ko lang naaappreciate ang cuteness kong taglay. I really look cute on the picture! Lalo na’t kitang kita ang maugat na braso ni Sebastian sa camera at ang kanyang kamay na nakapisil sa aking panga. The difference of my soft and feminine features to his rough and manly features are evident. Sobrang hinhin at lambot ko tignan, samantalang si Sebastian ay sobrang rahas at sobrang tigas.

I typed his password and went to his gallery. Para lang patayin ang oras. Wala siyang bagong pictures. Iyong huling nakita ko rito ay iyon pa rin hanggang ngayon. I have no idea if he’s just tinatamad to take some pictures, but I think he really has no pake at all. Walang kaarte-arte ang lalaking ito at walang kahit anong bahid ng kalamyaan sa katawan.

Binuksan ko ang camera niya at tinutok iyon sa amin. Inilagay ko iyon sa bandang tiyan ko upang makita ang mukha ni Seb na nakapikit pa at nakasubsob sa leeg ko. I did some cute facial expressions as I took some photos. Natatawa ako dahil walang kaalam-alam si Seb na nakikita rin siya sa camera. Bahagya pang nakabuka ang kanyang bibig dahil sarap na sarap sa tulog.

He looks like a sleeping baby. His innocent face can surely be seen when he’s asleep.

“Mabait ka tignan kapag natutulog, Sebseb. Pero pag gising ka na, sobrang kulit mo na.” Natatawa kong sambit habang inii-swipe ang mga pictures.

Kalaunan ay ginising ko na ulit siya. Kahit umaangal pa siya ay umahon na ako sa kama at nagtungo sa kanyang bathroom.

Pakiramdam ko ay sariling kwarto ko na rin itong kay Sebastian. Komportable na akong gumalaw-galaw at naglilikot.

Naghubad ako agad ng gamit at nagtungo sa shower. I used Sebastian’s shower gel again and scrubbed my body as the warm water springs over me. At habang nakatuwad ako dahil nagii-scrub ng aking binti, nagulat ako nang biglang pumasok sa shower area si Sebastian. Hubad-baro na siya at tanging ang boxer shorts nalang ang kanyang suot.

“Fucking hot…” Bulong niya at humawak sa salamin na frame ng shower area.

“Sebastian! Get out!”

Huli na upang takpan ko ang aking ari at mga dibdib dahil kanina pa naglalakbay ang mga mata niya roon. Kumurap-kurap siya bago lumapit sa akin hanggang sa mabasa na rin siya ng tubig.

“Why are you here, Seb? Lumabas ka!”

Nakahawak ang dalawang kamay ko sa aking gitna. I don’t mind him seeing my boobs anymore because he has seen them and even tasted them for so many times already. Ang aking pribadong ibaba na lamang ang aking concern ngayon.

“Nakita ko na ’yan. Lahat ’yan. Bakit ka pa nahihiya?”

Tinulak ko ang dibdib niya pero ngumisi lang siya at inagaw sa kamay ko ang pang-scrub.

“Privacy! I am supposed to take my shower alone and you are not permitted to go inside and watch me!”

Napaiwas ako ng tingin dahil nakaramdam ng hiya. Nakita ko kasi siyang nakatitig kanina sa hiwa ko.

“Huwag mo nang itago, bunny. Kakainin ko rin naman ’yan.”

Pulang pula ang mukha ko. Pinatakan niya ako ng halik sa labi. Kahit basang basa na kami ay naramdaman ko ang init ng kanyang labi roon. Hindi ko talaga makalkula ang mga galawan niya. Nakakainis siya!

“Seb…”

“Shh. Let me take care of you.”

I can feel both of my boobs being squished on his hard chest because of our position. Ang aking pang-ibaba ay hindi ko na inabala pang takpan dahil naramdaman kong malaya ako kapag kasama ko si Sebastian. Ngayong sa kanya na nanggaling ang mga salitang iyon, napagtanto ko na si Sebastian lamang ang tanging magpagkakatiwalaan ko.

Kalaunan, naramdaman kong kinukuskos ni Sebastian ang aking likod ng scrub. Mula sa aking batok at likod, bumaba iyon hanggang sa dalawang matatambok na pisngi ng aking pwetan.

The scrub feels warm and milky on my skin. White bubbles are now covering almost my entire body because Sebastian turned off the shower for a moment.

He gently massaged my butt cheeks while scrubbing them. Ako naman ay nanatiling nakayakap upang hayaan siya na gawin iyon. Hindi ko pa kasi nakukuskos ang aking katawan.

Humiwalay ako kay Sebastian nang tingin ko’y tapos na siya roon. Bumaba ang mga mata niya sa aking namimilog na mga dibdib patungo sa aking hiwa. Hawak pa rin ang mabulang scrubber ay lumuhod siya sa aking harapan.

“Open your legs, baby. Let me clean your pussy…”

I was still hesitant to open my legs when he looked up to me. He nodded his head to give me an assurance that it will be okay so I carefully obliged. Humawak ako sa kanyang mga balikat upang hindi ako matumba.

And starting from my inner thigh, he scrubbed my skin there, all the way up to the cheeks of my vagina. Kalmado at seryoso lang ang kanyang mukha habang ginagawa iyon. Like he’s used of seeing this at ako lang ang naiilang sa aming dalawa.

Ako nama’y nanonood sa kanya at kumakabog pa rin ang dibdib. I look like a child assisted while taking a bath.

Once done on my legs, he stood up again. Walang paalam niyang hinubad ang kanyang boxer shorts kaya namilog ang mga mata kong pinanood ang mabagal na pagbaba ng garter niyon. Mula sa kanyang maugat na V-line ay unti-unting sumulyap ang pinong balahibo ng kanyang pubic hair. Hanggang sa mabagal na lumantad ang malaki niyang ari.

Sinampay niya sa towel rock ang pinaghubaran at nag-scrub ng katawan habang nakatingin sa akin. Parang napaso ang mga mata ko nang makita ang kanyang malaking ari na nakaturo paibaba. Hindi pa ito matigas ngunit kasinlaki na ito ng mga ari na minsan ko nang napanood sa porn.

It was long, thick and the body resembles a circular pipe. The pinkish head was like the shape of a mushroom. There are so many veins on his long member, and his heavy balls were hanging and slightly swinging because of his tiny movements. His balls were so… big and heavy. As if there are so many fertile semen that are stored in there.

His fine pubic hair were starting to grow now. As if it’s been a week since he last shaved down there, but it still looks good even with those some amount. Napalunok ako nang bigla iyong kumislot.

Nang tingalain ko si Sebastian ay nakatingin lang ito sa akin habang kinukuskos niya ngayon ang kanyang dibdib. Inangat niya ang kanyang biceps upang kuskusin ang kili-kili.

Ngumisi siya nang mahuli ang aking pamumula ng aking mga pisngi, ngunit hindi siya nagsalita. Tuloy lang siya sa pagsabon sa katawan habang tila hindi nahihiyang nakikita ko ngayon harap-harapan ang kanyang buong kahubaran.

“S-Sebastian…”

“What?” Inosente niyang tanong.

I gulped so hard. “Y-Your private part…. Nakikita ko na.”

Binalik niya sa shower rack ang scrubber at lumapit sa akin. Naramdaman ko nalang ang pagbagsak ng warm water sa aming mga katawan.

“Malaki ba?”

Namilog ang mga mata ko nang seryoso niya iyong sambitin.

“W-What is it?”

“Ang burat ko. Malaki ba?”

I thought I ran out of words to say. He is being vulgar again. And this is his side that I am not comfortable yet.

“Say it, bunny. I’m waiting.”

I tried my best not to look down there. Sa sobrang lapit niya, ramdam ko na sumasayad iyon nang bahagya sa aking puson.

“U-Uhm… Yes.”

Mariin akong pumikit at kinagat ang pang-ibabang labi. Hindi ako sanay magsalita tungkol sa ganoon. I am really not vulgar, so I find it difficult to keep up with Sebastian being sensual, hot and tempting.

“Thank you, bunny. I know it’s big. But I want to hear it from you. Ayoko ang nahihiya ka sa harap ko. I want you comfortable with me.”

“But Seb, you know that I am not… like that…”

“I know. But now that you see me naked, I expect you to be more open to me now. Doon din ang tungo natin, bunny.”

Maingat na nilinis ni Sebastian ang aking balat sa ilalim ng shower. Mula sa aking leeg, balikat, pababa sa aking mga dede, kinuskos iyon ni Sebastian upang banlawan ako. At wala man lang akong nakikitang pagkailang sa mga mata ni Sebastian dahil komportable niyang hinahawakan ang aking dede nang hindi na siya ngayon nanggigigil. Na para bang sanay na siya sa aking katawan, samantalang ako ay hindi pa sanay sa kanya.

Matapos naming magbanlaw, pinauna akong binalot ni Sebastian ng kanyang towel. Nauna rin akong lumabas ng bathroom at nagtungo sa kanyang walk in closet. Hinayaan kong nakapulupot ang isang towel sa aking ulo habang ang isa naman ay nasa katawan ko.

This is it. I am slowly getting comfortable with Sebastian. Tinutulungan niya ako na maging confident kasama siya. And my body feels like this is what’s supposed to be what I’ve been doing since before. Noon pa lang ay dapat naging komportable na ako nang ganito kay Sebastian.

Pagbaba ko sa living room, naroon na sina Mom at Dad at inilalagay na ni Mang Selmo sa trunk ng sasakyan ang kanilang mga maleta. They are already dressed too at kami na nga lang ni Sebastian ang hinihintay.

Nauna nang sumakay sina Mom at Dad samantalang ako’y hinintay ko muna si Sebastian. I am just wearing my skirt that is above the knee because the weather today will be hot and humid. Naka-hoodie naman ako para maging comfortable sa buong biyahe.

Kalaunan ay dumating na si Sebastian bitbit ang aming mga maleta sa magkabilaan niyang kamay. Wala man lang kahirap-hirap niya iyong nilagay sa trunk ng sasakyan at hindi na nagpatulong pa kay Mang Selmo.

Naka-sweatpants lang siya ngayon, white Lacoste top, at Jordan shoes. His hot pecs were very visible, and his huge bulge were also visible.

“You ready?” Aniya nang makalapit sa akin at hinapit ako sa kanya.

Dinampian niya ako ng halik sa noo at napapikit ako sa init niyon. I smiled at him and carressed his both cheeks. Ganito dapat. Iyong hindi ko na pinipigilan ang aking sarili sa mga gusto kong gawin dito kay Sebastian. Ito rin naman ang gusto niya hindi ba? I guess now is the time.

Si Mang Selmo ang nagmamaneho sa amin.

Sa unang row naman ng seat ay sina Mom at Dad. At kaming dalawa ni Sebastian ang nasa likod habang yakap niya ako patagilid at nakasandal ang aking katawan sa kanyang dibdib.

Mom and Dad were chit chatting while were on the road. Kami naman ni Sebastian ay tahimik lamang habang komportableng nagcucuddle. Niyuyuko niya ako palagi at binubulungan sa tenga ng kung ano. Napapangiti nalang ako dahil mayroon siyang mga jokes na sinasabi at kahit corny iyon ay natatawa ako.

“Bunny, last na.”

Tiningala ko siya at kinagat ko ang pang-ibabang labi. Ngingisi-ngisi naman siya at kinindatan pa ako.

“Make sure that one is not corny anymore.”

“Yep. Hindi na ’to corny.”

Hinapit niya pa ang kanyang braso na nakapulupot sa aking beywang upang ilapit pa sa kanya. Ako nama’y bumalik sa pagkakasandal sa kanyang katawan at tumingin sa harap.

“What is it, then?”

“Bunny, ano ang tawag sa maliit na manok.”

“Hmm… Chicks.”

“That’s right. My baby is good with the animals, hmm?”

He planted a soft kiss on my forehead. Ngumuso ako dahil akala ko ay babanat na agad siya.

“Now, ano naman ang tawag sa maliit na maliit na maliit na maliit na manok?”

Naningkit ang mga mata ko at nag-isip. Wala akong idea.

“Ano?” Sabi ko.

“Edi chicken cubes.”

Sumabog ang tawa ko at sa sobrang lakas ay napahinto ko sina Mom at Dad sa kanilang pinag-usapan. Si Sebastian ay ngingisi-ngisi ngayon habang pinapanood akong humalakhak nang sobrang lakas.

“Oh my gosh, that’s funny, Seb!” Napatakip ako ng bibig upang pahintuin ang sarili.

Si Sebastian ay pinapanood lang ako.

“That’s the best joke so far, Seb. Gosh…”

Umiling iling ako at sinubsob ang mukha sa dibdib ni Sebastian upang pigilan ang malakas kong ingay. Sebastian is chuckling deeply because I can hear some vibrations on his chest. Nang makarecover ako at kinurot ko ang tungki ng ilong ni Sebastian.

“You, silly boy…”

He bit his lower lip. Hinalikan niya ulit ako sa noo. Nilapit niya ang bibig sa aking tenga at bumulong.

“Open your legs, baby…” 

“Hm?” I mumbled ni curiosity. 

He gently positioned himself at the farthest side of the whole backseat and gently lifted my petite body so I can lay straight comfortably, and he rested my head on his thighs. Dahil dito ay hindi na ako nakikita nina Mom sa harap, kahit na lumingon pa sila sa puwesto namin dito sa likod. All I can see is the view of Sebastian’s handsome face from beneath.

Muling yumuko si Sebastian upang bumulong sa tenga ko. 

“I’ll remove your panty. Don’t make any noise.” 

I was about to protest when his veiny arm parted my thighs a little. He caressed my inner thigh before I felt his index finger slowly pulled down the garter of my panty!

Mariing nakatitig sa mga mata ko si Sebastian hanggang sa matagumpay niya iyong naibaba sa aking tuhod. I felt the cold air on my private part dahil wala na ako ngayong pang-cover sa aking private part na natatakpan pa naman ng aking skirt!

Bigla niyang inangat ang mga binti ko sa ere at tuluyang tinanggal ang panty ko! He crumpled my pink stringed panty on his big hand. At nagulat ako nang bigla niya iyong inilapit sa ilong niya at mabilisang inamoy.

“Damn… nice and clean pussy…” Bulong niya ulit sa tenga ko. Bigla niyang ibinulsa ang panty ko bago walang paalam na ipinasok ang kamay sa ilalim ng skirt ko. 

“O-oh…” I almost moaned when I felt his warm and calloused hand that cupped my soft mound. 

Sebastian bit his lower lip as he caressed the slit of my vagina slowly. The roughness and warmth of his palm were sending electricity throughout my body. He covered my mouth with his other hand para patahimikin ako.

“Huwag kang maingay… I’m not eating this pussy yet… Kinakapa ko palang…” He bit his lower lip. Sarap na sarap siya habang hinihimas ang aking hiwa! While all I can do is silently squirm in pleasure. 

“You can squirm. But don’t make any noise… lemme feel this pussy, please… I’ve been craving to feel your pussy on my palm, baby… Akin ’tong pepe mo…” Bulong niya pa sa tenga ko.

Sebastian’s hand is so expert in caressing my private part. Bawat kagat ko sa kamay niya na nangangahulugang pinipigilan kong mapaungol nang malakas ay lalong humuhusay. My eyes finally rolled in pleasure when he massaged my clit with using his thumb, while his other expert fingers where playing on the slit.

“What a soft and tight pussy you have… tang ina, ayaw pumasok ng daliri ko sa hiwa mo…sikip… damn…”

Panay lang ang kagat ko sa kamay ni Sebastian dahil sa kakaibang sarap! This is my first time to feel a man’s hand touching me down there! And I never imagine that it would be this good. 

“Ipasok ko na ba… hm? You wanna feel my long finger inside your pussy, hmm?” Mapang-akit niyang bulong. “Fingerin na ba kita? Hmm..?”

I nodded and moved my hips to tell him that I badly need it. 

“Basang basa na ang daliri ko, bunny. Your pussy juice are so sticky, tang ina…” Bigla niyang inalis ang kamay niya at nakita kong may makitab at tila nabasa na bahagi nga sa kanyang hintuturo at hinlalaki. 

Bigla niya iyong tinikman at pagkatapos ay kinindatan ako. 

“Sweet…” 

Muli niyang binalik ang kamay sa hiwa ko, at ngayon ay mas madulas na iyon dahil sinadya niya rin iyong lagyan ng kanyang laway. At sa isang likot ng kanyang hintuturo, my eyes rolled in pleasure when his long index finger successfully entered me. Akala ko ay hihinto siya upang dahan-dahanin iyon, ngunit dire-diretso niya iyong ipinasok until I felt his knuckle on the lips of my womanhood.

“Fuck, your legs are shaking… tang ina…” He smirked devilishly. Mabagal niya iyong hinugot at nang itaas niya iyon ay nakita kong nanlalagkit ang daliri na iyon ni Sebastian. It was fully covered with my natural juice.

Muli niya iyong dinilaan at sinipsip. At mabilis ding ibinalik sa aking hiwa at muli iyong binigyan ng sagad na pag-pasok. 

“Cum.” Mariin niyang bulong sa akin. He bit his lower lip in anticipation.

My eyes rolled continuously. My legs were shaking to hard, and Sebastian started to thrust his finger inside and out while his thumb is rubbing my clit. Sebastian was seriosly watching me shake and cry in pleasure silently under him, while his hand moved faster and faster. 

“Lemme stretch this pussy even more… Dalawang daliri na ipapasok ko… I want you to cum, baby…” 

I nodded like a maniquin who cant’ help but to obey to how my body was supposed to work. Sebastian finger fucked my pussy so hard, while keeping down the noise because our parents are just in the front seats!

“Cum, baby… Cum.”

Pabilis nang pabilis at palakas nang palakas ang paggalaw ng mga daliri ni Sebastian sa loob ko. Singkronado ang kanyang mga daliri at alam na alam kung paano patitirikin ang mga mata ko. Hanggang sa tuluyan na akong napatili nang tila marating ko ang sukdulan. Sebastian secured the cover of my mouth using his other hand, while another kept on fingering my pussy so hard and rough. 

“Keep cumming… ’yan tang ina… hmm… sarap…”

My body then shook when I felt my release. Sebastian kept on thrusting me until my body stopped shaking. Sebastian smirked in satisfaction and planted a soft kiss on my forehead.

“Damn… that’s right… sarap panginigin ng pepe mo tang ina… hmm… sarap non, baby…”

Mabagal na inilabas ni Sebastian ang kanyang kamay at sinilip sa ilalim ng aking skirt ang ginawa niya sa akin.

“Damn… pinkish pussy soaked in sweet juice. Fuck…” Pabulong niya paring sambit. 

Dinukot niya sa kabila niyang bulsa ang kanyang itim na panyo. Mabilisan niyang sinipsip ang katas ko na bumalot sa kanyang daliri, at pinunasan naman ang nanlalagkit kong pagkababae gamit ang panyo. He only used one side of his folded handkerchief in cleaning everything. From my slit down to my inner thighs. 

Nang matapos ay bigla niyang inilapit sa ilong ang kanyang panyo at matunog na sininghot iyon.

“Hmm… hindi ko lalabhan ’to, bunny… Kapag wala ka ay may pagjajakolan ako palagi.” He whispered playfully. 

Ibinalik niya sa bulsa ang panyo niya at maingat akong pinaayos ng higa. 

“My panty, Seb…” I drawled in a tired voice. Hindi pa rin ako nakakarecover sa ginawa ni Sebastian sa pagkababae ko.

“You don’t need it, anymore. We still have four hours before we arrive at our destination. Nagsisimula palang tayo, bunny.” 

And just as that, I realized that I won’t be able to handle the vigor and strength of this boy! Gosh, I hope I can still walk after this.

CHAPTER 26

Pagdating namin sa airport, naroon na sina Kuya Urriah at ate Reemah. Tuwang tuwa akong yumakap kay ate Reemah at siya’y hindi makapaniwala nang makita ako.

“Wow, baby girl! Anlaki laki mo na at sobrang ganda na!”

Kinilig ako kay ate. Siya rin ay sobrang ganda. His morena skin looks so radiant and glowing now that she’s only wearing a beach dress.

Didiretso na kami sa cabin dahil oras na rin ng aming flight. Naudlot ang chikahan namin ni ate Reemah dahil pagdating sa loob ay maghihiwalay kami. First class kasi ang aming seats kaya may kanya-kanya na kaming upuan.

Katabi ko ang malaking area ni Sebastian. Gustong gusto niyang mag-isang upuan na lang kami ngunit hindi iyon maaari dahil ipinagbabawal iyon sa eroplano. I even saw him talking to one of the male FA trying to convince the employee to share a seat with me. Pero nakita ko nalang ang paggalaw ng panga ni Sebastian nang hindi iyon pinahintulutan ng crew.

“It’s alright, Seb. Almost one hour lang naman ang ating flight eh.” Sabi ko sa kanya at hinaplos ang kanyang panga.

“That’s one hour of no touching, bunny. I want you seated on my lap the whole time. Putang inang airline ’to.”

Tinakpan ko ang bibig niya, mabuti nalang ay halos walang katao-tao rito sa first class. Kami-kami lang at iilang mga foreigners na patungo rin sa Bora. Sina Mom at Dad ay nakaupo na roon at pinagsisilbihan na agad ng mga cabin crews. Sina Kuya Urriah at ate Reemah ay naroroon na rin sa kanilang mga seats.

Kaya naman hinila ko na si Sebastian sa kanyang upuan kahit masama ang loob niya. Hinaplos haplos ko nalang ang braso niya at hinalikan siya sa labi upang pakalmahin bago ako umupo. No one was looking naman kaya I was confident to kiss him.

And when the plane took off, pasulyap-sulyap sa akin si Sebastian na para bang gusto niya talagang lumipat sa puwesto ko. Pinanlakihan ko siya ng mata dahil sobrang kulit niya. Nang lapitan nga siya ng lalaking crew upang bigyan ng makakain na siya ring kausap niya kanina ay mayabang niya iyong hindi inentertain. Inaangasan niya iyong crew. Mabuti nalang at mabait ang crew. Gosh.

Halos hindi ko nga namalayan na nasa Aklan na kami sa sobrang bilis ng biyahe. Nilapitan agad ako ni Sebastian nang kami’y bumaba at hinalikan pa ako sa tuktok ng ulo na para bang ngayon niya na lang ulit ako nahawakan.

Nang makababa na kami nang tuluyan, palihim kong sinasaway si Sebastian dahil panay ang halik niya sa pisngi ko habang nakabuntot lang kami kina Mom, Dad, Kuya Urriah at ate Reemah.

“What?” He mouthed as if he’s not doing anything bad.

Well, wala naman talaga. Pero baka makita kasi kami. Walang takot talaga siya sa kanyang ginagawa. Kaya naman kinukurot ko nalang ang kanyang tagiliran at biceps kapag nasasaktuhan na nililingon kami nina Kuya dahil nagtatanong sa gusto naming kainin.

At laking pasalamat ko nang sumakay kami sa Van na maghahatid sa aming hotel dahil hinila ako ni ate Reemah at magkatabi kaming umupo. Todo ang chikahan namin ni ate Reemah at sobrang gandang ganda siya sa akin. I asked her about her current whereabouts, and I was stunned by how successful she became!

Isa na pala siyang Obstetrician. Mag-lilimang buwan pa lang siyang licensed at nagpapractice na siya nito ngayon sa St. Luke’s Medical Center sa BGC. Sa kaparehong ospital na pinagdalhan namin kay Sebastian noong napaaway siya kay Johannes.

Nang makarating kami sa aming hotel, naghiwalay na kami ni ate Reemah dahil sa ibang room na sila ni kuya Urriah. Mom and Dad booked us three rooms. One for them, one for Kuya and Ate, and one for Sebastian and me.

It was the presidential suits. At pagkapasok palang namin ni Sebastian ay nagulat ako nang mabilis niyang hatakin ang aking braso at binigyan ng malamyos na halik sa labi.

“Hmm…” Ungol ko at pumikit.

Otomatiko kong ipinulupot ang mga braso sa batok ni Sebastian. Habang gumaganti ako sa kanyang malapot na halik ay dinadala niya kami patungo sa kama. Walang bumibitiw sa aming dalawa at maririnig sa buong suite ang malagkit na tunog ng kanyang dila at labi na sumisipsip sa akin.

“Fuck… Sorry, hindi ako makapagpigil, bunny.”

Saglit siyang humiwalay sa akin. Napayuko ako sa kanyang sweatpants at napalunok nang makitang mayroon na roong malaking bukol. Parang tent nga iyon doon sa tela.

“I have to restrain myself, bunny. Tatlong araw tayo rito kaya dadahan-dahanin ko lang, aryt?”

Kahit hindi ko naiintindihan ang ibig sabihin ni Sebastian ay tumango lang ako at nakangiting inilapit ang mukha sa kanya. Bumaba ang tingin niya roon kaya kapag inilalapit niya ang kanyang bibig ay umaatras ako ng kaunti upang tuksuhin siya.

“Damn, baby. Marunong ka na rin magpasabik ngayon, huh? Let’s continue before Mom and Dad call for us outside. Open your mouth, baby girl.”

I welcomed his sloppy kiss again with all my heart. Napapasabunot na nga ako sa kanyang buhok dahil sa sobrang galing ni Sebastian humalik. Napapaungol na ako at napapaliyad kapag sinisipsip ni Sebastian ang aking dila. He’s moaning too. Or more like grunting like a beast.

His other hand cupped my neck, while the other found its way under my skirt and cupped my pussy without a warning. The combination of his kisses and touch were enough to send me to cloud nine. Magkahalo ng pagkasabik at gigil ang kanyang halik at haplos. 

Bigla kaming nakarinig ng katok. Napahinto kami ni Sebastian at napatingin ako sa pinto.

“I think it’s Kuya, Seb.”

“Don’t mind him. Halikan muna tayo.”

He licked my lower lip and sucked on it. Ngunit hinawakan ko ang kanyang dibdib. Lumayo siya saglit at salubong ang kilay na halatang napipikon sa kung sino man ang kumakatok.

“Mamaya nalang ulit, Seb. Baka kailangan na tayo sa labas.”

“Tang ina…” Inis na sambit niya nang magtungo ako sa pinto at binuksan iyon.

It was kuya Urriah. Smiling at me.

“Jamaiah, doon na muna tayo sa beach. Our food is already there. Let’s eat first.”

“Sure, kuya. Susunod po kami agad ni Sebastian.”

He nodded at me and placed both his hands inside the pocket of his khaki pants. He is on his bohemian polo top too partnered with his Bragais sandals. Beach na beach na ang outfit ni kuya.

“Sunod kayo agad. Hindi pa raw kayo nagb-breakfast sabi nina Mom.”

“Opo, kuya.”

He smiled at me once more before he left. When I closed the door, nakaabang na pala sa akin si Sebastian habang nakapameywang. Nagmura siya nang tila mapagtantong si kuya nga ang kumatok.

“Breakfast muna tayo doon, Seb. Let’s go.”

“Tang inang Urriah ’yan. Istorbo talaga amputa.”

Wala nang nagawa si Seb nang hilain ko siya palabas ng unit. Naiinis pa nga siya dahil mayroon paring bukol sa kanyang jogger pants, ngunit dahil kakaunti lang naman ang mga tourist dito dahil isa nga itong high end hotel and beach resort, walang nakapansin niyon maliban sa akin.

We had our breakfast served by the beach. The weather was very Summer and the picturesque view of the clear blue ocean and white sand of Bora were so fascinating. Nanatili kami roon dahil napahaba ang kwentuhan nina Mom, Dad, Kuya Urriah at ate Reemah. Puro tungkol lang sa update kay ate Reemah ang kanilang naging usapan dahil ngayon na nga lang din nila ito nakita makalipas ang ilang taon.

It turned out that Kuya and ate were still in a relationship despite of being in a LDR for the past few years. Nagkikita pa rin pala sila regularly ngunit hindi na tulad noong dati na halos gabi-gabi ay magkasama sila. Hindi lang namin alam ang parte na iyon dahil si Kuya ay hindi naman madaldal.

“Smile at the camera, Jamaiah!” Si Kuya Urriah habang hawak ang DSLR na dala niya at nakapuwesto sa malayo habang ako’y nakasmile at sa likod ko ay ang napakagandang dagat.

Nasa malilim na shades sina Mom at Dad na relax na relax at umiinom ng kanilang mga fruit juice, habang si ate Reemah naman ay nagbibihis pa ng kanyang panligo. Ako nama’y nakatwo-piece na ngunit may kimono na suot. Si Sebastian naman ay naroon din sa mga umbrella, nakatanaw sa amin habang naka-board shorts lang.

“Talikod ka tapos tingin ka sa akin, Jamaiah.”

Ginawa ko ang sinasabi ni kuya. He’s a great photographer too. Mayroong iilang mga turista na nakatingin sa amin. Iyong dalawang morenong pinoy na lifeguard na nakatayo sa lilim ng matayong na coconut tree ay nakatingin din sa akin habang sila’y nag-uusap.

“Can you remove your kimono, Jamaiah? Show me some curves.” Pang-eengganyo pa ni kuya.

Napakagat-labi ako dahil nahihiya. Pero kalaunan ay hinubad din iyon dahil bakit nga ba hindi. We are on a beach and we are about to swim din naman later.

“Woah, you look like a model, Jamaiah. Now, point your left leg in front and put your hands behind your head. Tapos tingin ka roon sa malayo.”

I did what kuya told me. Lumipad muli ang tingin ko sa dalawang lifeguard na ngayo’y nagbubulungan at titig na titig sa akin kahit nasa malayo ako.

At nang mapatingin ako sa pwesto ni Sebastian. Magkadugtong ang mga kilay niya habang matigas na naglalakad padiretso sa akin. Nakakuyom ang kanyang mga kamao at mabilis akong nilapitan.

“What are you doing, huh?” Sambit niya.

“Bro, move away, kinukuhaan ko pa ng shots si Jamaiah.”

Matigas na bumaling si Sebastian kay Kuya at dinuro ito.

“You stop this stupidity. Alam mo bang binabalandra mo katawan nito sa mga putang inang nanonood?”

Mariing tinuro ni Sebastian ang paligid. Napatingin din si Kuya roon na doon lang napansin na mayroon na ngang mga nanonood sa amin. Karamihan ay mga lalaki. Maging ang ilang empleyado ng resto na nasa malayo ay nakatanaw sa amin habang hawak pa ang mga tray.

“Itigil mo ang kagaguhan na ’to, Urriah. Tang ina. Baka gusto mong magsuntukan ulit tayo ngayon? Tagal mo na ring hindi nakatikim ng kamao ko, diba?”

Ngumisi si Kuya Urriah at tumawa.

“Damn! Bakit ba galit na galit ka, bro? Maganda si Jamaiah kaya talagang agaw-pansin iyan. And what’s wrong with taking some pictures? It’s normal, bro. We’re on a beach.”

Namumula na ang tenga ni Sebastian nang bumaling siya sa akin.

“Oh, I see. I think it’s better kung dalawa kayong picturan ko. Nagcocomplement ang pink two piece ni Jamaiah sa blue board shorts mo, bro. I’ll give you hd pictures. I promise.”

Dadamputin ko na sana sa buhangin ang hinubad kong Kemono ngunit mabilis na pumuwesto sa likuran ko si Sebastian. Pumulupot ang kanyang mga braso sa aking tiyan at idinikit ako sa kanyang dibdib.

“What are you doing, Seb?” Mahina kong sambit.

“Let’s take some pictures, then. I want those fuckers who are watching us to be envious. Dikit mo pa pwet mo sa’kin, bunny.”

I gulped so hard. Pagtingin ko kay Kuya Urriah ay nakapuwesto na ito at nakalagay na ang camera sa mga mata.

“Okay na ba? Sebastian, ipulupot mo ang braso mo sa tiyan ni Jamaiah. And Jamaiah, smile ka lang sa camera, arayt?”

Pagtingin ko kina Mom at Dad, nag-uusap pa rin sila at hindi kami pinapansin. Samantalang ang mga lalaking nanonood sa amin ay hindi pa rin inaalis ang tingin.

Ramdam ko ang mainit na balat ni Sebastian sa tiyan ko. At sa bandang puwetan ko ay sumasakto ang bukol niya roon. It felt so big but soft.

Tumingin ako sa camera at kinuhaan na nga kami ni kuya.

“One more. Bro, huwag ka masyado seryoso. Ngiti ka naman sa camera.”

Tiningala ko si Seb at nginitian. Sobrang tensyonado ang mga kilay niya. Nang yukuin niya ako ay sobrang tigas pa rin ng mukha niya.

“Seb, don’t mind the men looking at us. Alam kong nagseselos ka. Now, I want you to smile and I’ll make them all jealous. Sige na.”

Gumalaw ang kanyang adam’s apple at kumurap. I smiled at him more para mahawa siya. At tingin ko’y tumalab iyon dahil lumuwag na ng tuluyan ang kanyang mukha. Ako naman, inayos ko ang posisyon ng mga kamay ni Sebastian at itinaas pa iyon sa aking underboobs. Dinikit ko pa lalo ang aking pwetan kay Sebastian at naramdaman kong unti-unting tumitigas ang kanya.

“That’s what I’m talking about. Mas maganda kapag parehong nakangiti. Perfect.” ani kuya at panay lang ang kuha sa amin.

Nagulat ako nang hinalikan ako ni Sebastian sa pisngi. Pero imbes na mabahala ay napangiti nalang ako dahil matunog niya akong hinalikan doon at nanatili ang kanyang labi. Kuya Urriah’s camera clicked again at nakangiti niyang tinignan ang kanyang kuha.

“Damn. You look like a couple don’t you know that? Instagramable itong kuha niyo.”

“Kuhaan mo pa kami.”

Napangisi ako nang maangas pang nagrequest si Sebastian. Nakangiti namang pumuwesto ulit si Kuya na tuwang tuwa rin kay Sebastian.

Bigla akong pinaharap ni Sebastian at kinarga. Pinulupot niya ang mga binti ko sa kanyang beywang habang ako nama’y yumakap sa kanyang batok.

“Bro, baka mabitiwan mo si Jamaiah!” ani kuya.

Hindi ito pinansin ni Sebastian. Kinarga niya lang ako habang ang mga kamay niya’y hawak ang magkabilaang pisngi ng aking puwetan.

Nagtitigan kami ni Sebastian. Natatawa nalang ako dahil ang kaninang galit na Sebastian ay kalmado na ngayon. Ganito lang pala ang gusto niyang mangyari eh. Kulit talaga nitong binatang ito. Hmp!

“Ilapit mo ilong mo sa akin, bunny. Nose to nose tayo.”

Ginawa ko ang gusto niya at kinukuhaan lang kami ni Kuya Urriah ng pics. Madilim na ngumisi si Sebastian.

“Inggit ang mga tarantado. Wala silang ganito kasarap na shawty. Tang ina pag ako nanggigil hahalikan kita ngayon dito.”

Tinampal ko ang kanyang braso. “Kuya is in front of us!”

“Sus. Ano naman? Hinahalikan din niyan gf niya. Bat niya tayo papakelaman.”

“Pag tayo nahuli, Seb! Tumigil ka.”

“Tssk. Huwag ka matakot. Ako bahala.”

Bigla niyang sinubsob ang mukha sa aking leeg. Suminghot siya roon habang si Kuya Urriah ay kinuhaan ulit kami ng pics doon. Natawa ako dahil sobrang nakikiliti ako sa ginagawa niya. Ginagalaw-galaw niya pa ang tungki ng ilong niya at sinasadyang kilitiin ako. Gosh!

Nang ibaba niya ako ay lumapit sa amin si Kuya. Masaya niyang pinakita ang aming mga pics habang naglalakad kami pabalik doon sa aming hut. Nagulat ako nang sobrang ganda lahat ng mga kuha.

“Pwede itong gawing cover ng magazine. Sobrang ganda ni Jamaiah rito. Angelic features, manang mana kay Mom.” Si kuya Urriah.

Nasa tabi lang namin sina Mom at Dad na nakatingin. Pinakita ni Kuya ang mga pictures namin ni Sebastian at nakita ko ang pagngiti ni Mom. Natuwa rin ito at pinuri si Kuya dahil sa kanyang photography skills. Si Dad naman ay tumatango-tango lang at natutuwa rin.

Dumating si ate Reemah na naka one piece swimsuit. He looks so sexy kahit na petite din siya like me. Kalaunan ay hinila na siya ni Kuya patungo roon sa beach. Sinamantala nila ang mainit na beach upang magpa-tan. Kanina pa nga namumula ang mga pisngi ni kuya dahil nga tisoy siya tulad ni Dad at Seb, ngunit paniguradong paglipas ng tatlong araw naming stay rito ay magiging tan na iyang balat niya.

Nagmeryenda lang muna kami ni Seb sa aming hut. Magkatabi kami sa mahabang lounge habang sinusubuan ko siya ng watermelon slices. Hawak niya ang kanyang phone at inupload sa kanyang IG.

I watched how his notification gets banged by thousands of reacts. Andami agad comments sa apat na pictures namin doon. Sebastian even tagged me on it. Binasa ko ang ilan.

pablo_loki: flexing your girl now, man. this is first, bro. shit

uy_timoteo: siya na ba, bro? Man, she’s so beautiful and hot! Galing talaga pumili ni lodi king inang yan

silvestrothe2nd: you broke the internet just now. inuman malala pagbalik mo brad

Harris_española: hanep di ka na makakagimik niyan, pare. sheesh

So many comments followed. Hindi ko na binasa ang iba dahil sunod sunod na gumagalaw ang comment section. Sinubuan ko si Sebastian ng papaya slice na parang masunuring bata niya lang na kinain.

“Seb, kilala na ba nila ako?”

Sumimsim ako sa aking mango shake. Nilapit ko iyon sa bibig ni Sebastian at sumipsip din siya doon habang nakatingin sa akin.

“Yep. Alam na ng lahat, bunny.”

“Na ano?”

“Na girlfriend kita.”

Namilog ang mga mata ko. Hindi man lang kumurap si Sebastian nang sabihin niya iyon. Na para bang hindi na iyon kailangang pagtalunan pa.

“S-Seb? Why!”

“Tssk. Gusto mo pa bang ligawan kita?”

Tinampal ko ang kanyang dibdib.

“S-Seb, they know that I’m your sister!”

“They don’t.”

“B-But, Wendy, Skylar, Israel… they know that you are my brother!”

“Pake nila? Sino pa nakakaalam kung ganoon?”

Mabilis akong nag-isip. “Uhm… Johannes and Carl.”

“Wala ’yon. Hayaan mo sila. Inggit lang sa akin ang dalawang gagong iyon.”

Namroblema ang mukha ko. Nakita naman iyon agad ni Sebastian kaya naging mapag-alala ang kanyang mga mata.

“We are on a vacation, baby. Huwag ka muna mag-isip ng kahit ano. Kasama mo ako kaya walang mangyayaring masama. Hangga’t nandito ako sa tabi mo.”

He planted a soft kiss on my temple. And I think it was enough to calm me down.

Kalaunan ay hinila na rin ako ni Sebastian para maligo sa dagat. Sina Mom at Dad ay hindi na naligo dahil sabi nila ay doon nalang daw sila sa jacuzzi.

Nag-enjoy kami ni Sebastian sa paglangoy kasama sina Kuya Urriah at ate Reemah. Sobrang pilyo nina Sebastian at kuya dahil naisipan pa nilang maglaro kami sa tubig. Binuhat ako ni Sebastian paupo sa kanyang mga balikat, at ganoon din ang ginawa ni Kuya kay ate Reemah.

Nagsasabuyan kami ng tubig at kalauna’y tinutulak namin ni ate ang isa’t isa. At dahil mas malakas si ate Reemah sa akin ay natumba ako at nalublob sa tubig. Sebastian was quick enough to pull me out from the water. Ngingisi-ngisi pa ito habang tinutulungan akong mag-recover.

First day palang namin dito sa Bora at naging memorable agad iyon. Pagkagat ng dilim ay nagdinner ulit kami roon sa kaparehong resto. It was a fancy dinner at napuno ang aming usapan ng tungkol sa magiging kasal nina Kuya at ate Reemah.

Mom and Dad are happy about it. Kami naman ni Sebastian ay nakikinig lang. Sa ilalim ng mesa ay hawak pa ni Sebastian ang kamay ko. Malamyos iyong pinipisil habang naka-entertwined ang aming mga daliri.

Nang maghiwa-hiwalay kami patungo sa aming mga suits, dinala muna ako ni Sebastian doon sa maraming tao dahil mayroon doong nagfifire-dancing. Sobrang buhay na buhay ang gabi rito sa Bora. I took my phone out to take some videos, habang si Sebastian ay nasa likod ko lang at nakayakap sa akin.

“Wow, it’s so pretty!”

Maingat akong pinaharap ni Sebastian sa kanya. He stared at my face while the reflection of the fire is very visible on his dark pupils.

“Sobrang ganda.” aniya at pinatakan ako ng halik sa labi.

Pumikit ako at parang nakalimutan nang may hawak akong phone. I responded to his kiss at kalauna’y humiwalay din.

“Mahal na mahal kita, Jamaiah. Akin ka lang. Narinig mo? Akin ka lang.”

I cupped both his cheeks and carressed them tenderly. May ibang mga turistang nanonood na sa amin ngunit hindi namin iyon alintana dahil hindi naman nila kami kilala. Isa pa, normal lang ang may mga ganitong tagpo lalo na sa ganito kagandang lugar.

“Mahal din kita, Seb.”

“Damn. Kaunti nalang, Jamaiah. Promise, pag nakuha ko na. Hindi na ako magpipigil. Pag nakuha ko na.”

Mapunghay ang mga mata niya. Puno iyon ng pagpipigil at pagkasabik. I don’t know what he is talking about but I gave him some slow nods to give him some assurance that it will be okay. Maingat niya akong niyakap at sinubsob sa kanyang dibdib.

His heart was beating so fast. I can hear it. And the vibration of it is so loud.

This handsome boy loves me so much. And I hate to admit that just like him, my heart is beating so fast too right now. I love this handsome boy too. My Sebastian. The man that I never thought I would be able to find. He’s the man that I’ve been waiting for.

Even though he is my younger brother.

Nang umahon ako ay pareho kaming nakangiti ni Sebastian. Magkadikit ang mga mukha habang napapaligiran kami ng mga taong nagsasaya dahil sa nagaganap na mga pa-apoy rito sa Bora.

Ngunit parang biglang may malamig na hangin ang umihip at nagpatigil sa akin. Nang sa hindi kalayuan ay nakita ko ang isang bulto ng lalaki na nakatingin sa amin. Naka-board shorts at white T-shirt ito, nakapamulsa habang nakatingin sa amin. Ngumisi ito nang magtama ang aming mga mata.

It was Carl Rivatore. And I think he’s been watching us for a very long time now based on his posture. Why is he here? What is he doing in this place?

CHAPTER 27

Nang dalhin ako pabalik ni Sebastian sa aming suite, nagpadala na lamang ako. Ang presensiya ni Carl Rivatore rito sa kaparehong Hotel and Resort na aming tinutuluyan ay hindi pa rin nawawala sa isip ko.

DLSU has just announced its official semestral break for the next two weeks before the start of our second sem. Naririto rin ba siya upang magbakasyon? What a coincidence if that’s his reason of being here too.

“Ambango ng buhok mo, bunny. Ito ang palagi kong pinanggigigilan sa’yo alam mo ba iyon?”

Malambing na sinamyo ni Sebastian ang tuktok ng ulo ko. Nakahiga na kami ngayon sa kama habang nakayakap ako sa kanyang katawan. The cold AC fanning around this unit feels so good to my skin. Kanina ay nababad kami sa init ng araw kaya ngayon ay parang binabalanse nito ang aking pakiramdam.

“Do you really like the smell, Seb? Anong amoy?”

I burried my face on his chest. Naka-sandong puti lang siya ngayon at naaamoy ko ang tela niyon. It smells like a fresh and clean fabric conditioner. Kahit ang kanyang damit ay parang amoy baby. Akala niya ay siya lang ang may nagugustuhang amoy sa aming dalawa. Ako rin kaya!

“Amoy flower? Nah. Parang… amoy vanilla na matamis at creamy, bunny. Am I correct?”

“That’s right. Candy vanilla ang scent ng shampoo and conditioner ko ngayon, Seb.”

Hinaplos-haplos niya ang likod ko. Nakayakap ang isa niyang braso sa akin kaya magkaharap na magkadikit ang aming mga katawan. His body heat feels so good. Parang ayaw ko nang umalis dito sa kanya.

“Pwede bang ito na lang ang gamitin mo lagi, bunny? Ito ang pinakagusto ko eh.”

He sniffed on my hair again. He grunted deeply like a beast. Iyong parang nanggigigil ngunit hanggang sa tunog ng lalamunan niya lang inilalabas dahil nagpipigil.

“Ako ba, bunny. Nababangohan ka rin ba sa akin?”

Tiningala ko siya at sininghot ang leeg niya. Bumabakat pa rin sa kanyang balat ang amoy ng kanyang sabon.

“Why do you smell like a baby, Seb? Like some baby powder. Hindi naman ganito ang amoy ng shower gel mo, right?”

Ngumisi siya’t kinagat ang pang-ibabang labi. And gosh. I find it hot. Ngunit parang wala naman siyang pake roon. Na para bang ang mga simpleng galaw niya na lalaking lalaki ay natural na humahatak ng atensyon.

He’s oozing with sex appeal. I admit. Kahit na naghahalo ang kainosentehan at kaangasan sa kanyang gwapong mukha.

“That’s my natural smell, baby. Bango ba?”

Umismid ako ngunit nangingiti rin. Nanloloko na naman kasi siya.

“Sabihin mo na, Seb. Alam kong dahil ito sa ginagamit mo. Tell me your secret, big boy.”

Naglalaro na rin ang aking mga kamay sa kanyang dibdib at mabagal iyong dinadama sa malambot kong palad. Umalon ang prominenteng adam’s apple niya bago niya dinilaan ang pang-ibabang labi.

“It’s a combination of my soap and perfume, bunny. Parehong ganoon ang amoy.”

“Really? Is it your shower gel? Parang hindi naman eh.”

“Nope. Hindi mo lang napansin doon sa shower rack ko. Pero naroon iyon.”

“Okay. Can I do some request, Seb?”

Sinubsob ko ulit ang mukha sa kanyang dibdib. I sniffed on his scent. Gosh. I think I’m getting addicted by his manly aroma. Kahit pagpawisan pa siguro itong binatang ito ay ambango bango pa rin.

“Of course, baby. Anything for you.”

Napangisi ako dahil sa naisip na kapilyohan. Kanina ko pa ito gustong gawin habang nasa beach kami.

“Can I sniff on your armpit, Seb?”

“Fuck.” He cursed under his breath.

“Can I, Seb?”

“Yes, baby. Fucking yes. Come ’ere.”

Binaba niya sa aming beywang ang comforter na bumabalot sa aming katawan. I watched him as he raised his right arm and placed it at the back of his head. His biceps flexed because of his position. And now, his hairy armpit is on a full show.

“Sniff on it, baby. My armpit is all yours.”

Wala na akong sinayang na oras kaya mabilis kong inilapit ang ilong roon. Sebastian was watching me while biting his lips. Nakatingala ako sa kanya at nakikipagtitigan habang sinimulan kong singhotin iyon.

“Damn. Sige. Amoyin mo lang.”

Inalis ko ang aking mukha dahilan upang sundan niya ako ng tingin na may bahid ng pagtataka. Maagap niyang hinanap sa mga mata ko ang dahilan ng aking biglaang pag-atras.

“Mabaho ba? Baby, did you not like it?”

Walang paalam akong umahon sa kama at inibabawan siya. Umupo ako sa kanyang matigas na sikmura at hinawakan ang kabila niyang kamay.

“Itaas mo rin ito, Seb. I’m not contented with one. Gusto ko, dalawa.”

Kinindatan ko siya. I saw how his eyes widened because of my sudden flirty moves. But he was quick to control himself kaya naman walang pag-aalinlangan niyang inilagay rin sa likod ng kanyang ulo ang isa pa. Kumukurap-kurap pa ngayon ang kanyang mga mata na para bang gustong gusto niyang mas makita at panoorin pa ako sa kanyang ibabaw.

Now, both his hairy armpits are laid in front of my eyes. Sa metallic bed side table ay nakita ko ang aking phone. Mabilisan ko iyong inabot nang hindi umaalis sa kanyang ibabaw at binuksan ang aking camera.

“Baby…” Namumunghay niyang tawag sa akin dahil hindi na ako sa kanya nakatingin kundi sa aking phone.

“Let me take some pictures of you, Seb. Remembrance lang.”

Napapikit siya nang kumislap ang flash. It’s on a point five upang makita rin ang aking mga legs na nakapatong sa kanyang abs. I bit my lower lip when I checked our pic. Bahagya pang nakapikit ang isa niyang mata dahil sa flash habang nakaunan ang kanyang magkabilaang braso at naka-flex ang kanyang mga biceps.

“You are so hot, Seb…”

Hindi ko na namalayan na lumabas iyon sa bibig ko. Nang ibalik ko ang tingin kay Sebastian ay pulang pula na ang tenga niya at parang batang namumunghay ang kanyang mga mata.

“You don’t want to sniff me anymore, baby?” Malambing niyang saad.

Binalik ko ang phone sa table at hinawakan ko ang magkabilaan niyang biceps. I stared at the bulging muscles there. Mayroon ding mga ugat na nakalantad dahil sa naiipit niyang biceps.

Walang paalam kong sinubsob ang mukha sa kaliwa niyang kili-kili at napapikit nalang ako sa panlalaking amoy niya.

“Baby… Fuck…” Ungol niya sa napakagaspang na boses.

Habang inaamoy ko iyon ay pinaglalaruan ng kamay ko ang kabila. I am gently scratching it, and I can feel the soft and healthy hairs on my fingertips.

“Tang ina… Baby, tama na… Hindi ako makakapagpigil nito, fuck!”

Umahon ako at kinindatan siya. Malutong siyang nagmura sa aking ginawa at sobrang hirap na hirap sa pagpipigil ng kung ano. Ngunit imbes na maawa sa kanya ay sinunod ko namang amuyin ang kabila.

Parehong pareho ng amoy. I felt like it’s tempting me to taste it even. At dahil kanina pa mayroong mga paru-parong nagliliparan sa aking puson, hinayaan ko ang sarili na gawin kung ano ang ninanais ng aking katawan.

Tiningala ko muna si Sebastian na nakapikit na at gumagalaw-galaw ang panga habang mariing nakatikom ang mga labi. Nang siya’y dumilat at yumuko sa akin, I then sticked out my tounge and licked his armpit.

“Holy shit… putang inang yan… Gago…” Ungol niya habang nakatingala sa kisame. Na para bang iyon ang minumura niya at hindi ako.

Sa aking ginawa ay naramdaman kong nanginig ang kanyang kalamnan na aking inuupuan. Kita ko rin ang paggalaw ng kanyang biceps kasabay ng gigil niyang pagkagat sa kanyang labi.

Dinampian ko ng halik ang kanyang biceps. Isa, dalawa, hanggang sa sunod-sunod na mumunting halik ang iginawad ko roon.

“You work out that much, huh? These arms are so big and veiny for a boy like you, Seb. Para kanino ba ito?”

Ang kabilang biceps naman niya ang aking hinalik-halikan. Sobrang namumunghay na ang kanyang mga mata habang nakayuko sa akin.

“T-That’s for you, baby… I made them big for you… just for you…” parang lasing niyang sambit.

“Really, hmm?”

Umayos ako ng upo at pinagmasdan ang kabuong hitsura ni Sebastian. Kanina ay magiliw pa kaming nag-uusap. Pero ngayon ay parang nagmamakaawa siya na ihinto ko na ang aking ginagawa. Para siyang batang lalaki na nanghihingi ng tulong ngunit hindi ko siya pinahihintulutan sa kung ano man ang kanyang pinoproblema.

“Are your biceps mine, Seb?” Nakangisi ko pang sambit.

I adjusted my seating position. Mabagal na kumiskis ang matambok kong pwetan sa matigas niyang sikmura. Naramdaman kong nanginig na naman ang kanyang abs sa ilalim ko.

“Y-Yes, baby… Sa ’yo yan… Para sa’yo yan…”

Yumuko ako at pinatakan ng magaan na halik ang kanyang labi. Hinabol niya pa ang aking bibig nang mabilisan ko iyong inilayo ngunit napahiga ulit siya dahil itinulak ko ang kanyang balikat.

“Baby, you are torturing me…” Nanghihina niyang usal.

Ngumisi ako. “I’m just making some ganti to you, Seb. Remember what you did to me on our kitchen? You sucked my boobs and you made my legs shake. Patas na tayo ngayon. I can feel your hard muscles shaking too.”

Mariin siyang lumunok at umiling iling.

“Not this way, baby. Please… Sobrang pinahihirapan mo naman ako, bunny. Huwag ganito, please…”

“Will your promise to be a good boy during our whole stay here in Bora, Seb? If you say yes, ititigil ko na ito.”

Nagkiskisan ang kanyang panga. Inalis na niya ang magkabilaang kamay sa kanyang ulo at masuyong inabot ang magkabilaan kong beywang.

“Baby, I can’t promise you that…”

“So you want me to torture you more, then?”

Kinuha ko ang kanyang dalawang kamay at dinala iyon sa itaas ng kanyang ulo. Mahigpit kong hinawakan sa aking dalawang kamay ang kanyang maugat na mga palapulsuhan. At dahil nanghihina pa rin siya sa aking ginawa kahit naman mas malaki ang katawan niya sa akin, hindi siya makapagpumiglas.

Niyuko ko siya at tinitigan. Kaharap na ng namimilog kong mga dede ang kanyang mukha. Sunod-sunod siyang napalunok nang makita ang aking cleavage. My nipples are also visible on the thin fabric of my spaghetti strap. Hindi na kasi ako nagsuot ng bra mula nang ako’y magbihis ng pantulog.

“I’ll ask you one more time, Sebastian. Will you behave until we get home?”

“Fuck! Baby, please… Hindi ko maipapangako ’yan…”

“I see. Parang gusto mo rin talaga ang maparusahan.”

Titig na titig siya ngayon sa aking magkabilaang dede. Dinidilaan na niya ang kanyang labi ngunit halatang nagpipigil pa rin kahit lantad na ang pagkasabik roon. Hirap na hirap si Sebastian ngayon. Ngayon ko lang siya nakitang ganito.

“ I thought you’ll be a good boy this time, Seb. But you are not. And you know that good boys receives punishments when they are bad, correct?“

He gulped so hard but slowly nodded his head. Nakatingala na siya sa akin ngayon na punong puno ng magmamakaawa.

“Here’s your punishment, Seb. I’ll burry your face on my healthy boobs until I feel like you deserve to breathe tonight.”

Saglit kong binitiwan ng isang kamay ang kanyang mga pulso at walang paalam na inangat ang laylayan ng akin pang-itaas hanggang sa lumitaw ang aking dalawang bilog. Napaawang ang bibig ni Sebastian nang mapanood ang pagtalbog ng aking mga suso. Ngunit hindi ko na siya binigyan ng pagkakataong makapagsalita nang isubsob ko ang aking mga iyon sa kanyang mukha.

Mariin kong hinawakan muli ang kanyang mga braso na napakalakas manuntok at kayang kaya makipagbakbakan kahit anong pakikipag basag-ulo, ngunit ngayo’y naubusan ng lakas dahil lamang sa isang malambot at mahinhin na tulad ko.

“You can’t breathe, Seb? Hmm?”

Nakangisi kong sambit habang mabagal siyang umiiling roon. Ramdam na ramdam ko ang matangos na tungki ng kanyang ilong na tumutusok sa malambot kong dede. Nagva-vibrate din ang magkabilaan kong suso dahil sa kanyang pinapakawalang mura. Ngunit dahil natatakpan ang kanyang mukha ay ugong lamang ang nililika niyon.

“For a handsome boy your age, you are acting like a baby. Are you a baby, Seb?”

He’s cursing continuously. Napatingala ako at napakagat-labi nang maramdamang nagawa niyang hulihin ng kanyang bibig ang kaliwa kong utong at sumisipsip na roon.

“Ooh!” Napaungol ako nang maingat niyang inipit sa kanyang mga ngipin ang naninigas kong utong at binigyan iyon ng kalkuladong pag-nguya.

“Oh my gosh! That feels so good… Ooh, Seb!”

Hindi ko inaasahan na makakalimutan ko ang aking pagpaparusa sa kanya. Naramdaman ko nalang na nakawala na pala ang kanyang mga braso sa aking pagkakahawak at ngayo’y nilalamas na nito nang salitan ang aking mga suso habang sumisipsip siya sa aking utong.

“N-No.”

Mabilis akongnagrecover dahil wala ito sa aking plano. Umahon ako at tinitigan si Sebastian. Nakaawang pa ang kanyang bibig at nakalabas ang dila nang ako’y humiwalay. Dinilaan niya ang mga labi na namamasa dahil sa sarili niyang laway.

“More, baby. Gimme your tits.”

Binaba ko ang aking damit at kahit ramdam ko pa na nanlalagkit ang aking kaliwang utong dahil sa kanyang pagsipsip ay hindi ko na iyon inalintana.

“Enough, Seb. That’s your punishment.”

Muli siyang nagmura at nandilim ang kanyang mga mata.

Bumaba ako sa kanya at muling humiga sa kantang tabi. Tiningala ko siya at niyakap muli ang kanyang matigas na dibdib na para bang wala man lang nangyari.

“You better behave, Seb. I’ll satisfy you if you do. Magpakabait ka muna para makuha mo ang reward mo, alright?”

Nagkiskisan ang kanyang mga bagang bago dinukot ng isang kamay ang loob ng kanyang boxer shorts.

“Bitiw, bunny. Magbabanyo lang ako.”

“Nope. Matulog na tayo.”

“Fuck! Baby, let me use the bathroom first. Bibilisan ko lang.”

Hinawakan niya ang kamay ko upang alisin iyon sa pagkakayakap ngunit lalo ko iyong hinigpitan.

“You learn to accept your punishment, Seb. Close your eyes now. Matulog na tayo.”

Dumaing pa siya at malutong na pinagmumura ang kisame. Nang idantay ko ang aking hita sa kanya, naramdamaan ko roon ang isang napakalaki at napakatigas na laman sa ilalim ng kanyang boxer shorts.

Napalunok pa ako nang maramdamang gumalaw iyon na para bang may sariling buhay. Ngunit hindi ko inalis ang aking hita. Kahit ramdam ko ang init at hulma nito sa aking balat, hinayaan ko iyon doon at hindi ko iginalaw ang aking katawan.

“Baby, hindi ako makakatulog pag hindi ako nagjako—”

“I’m sleeping, Seb. Huwag kang istorbo.”

I closed my eyes at talagang kumapit pa sa kanya na para bang isang panda. Ilang minuto pa siyang bumubulong bulong at nagmumura ngunit hindi ko na siya pinansin.

Hindi ko nalang namalayan na pagdilat ng mga mata ko ay umaga na. At sa buong magdamag, nanatili akong nakayakap sa katawan ni Sebastian. Naririnig ko na ang mahina niyang hilik habang ang isang kamay niya’y nakapulupot naman ngayon sa aking beywang.

Hindi siya umalis magdamag. At ngayong mahimbing ang tulog niya ay magkahalong tuwa at awa ang aking nararamdaman. Natutuwa ako dahil naging masunurin siya. Ngunit naaawa ako dahil mula kagabi ay ramdam kong hirap na hirap siya dahil hindi kinontrol ko siya.

I never thought that I will have this power over this boy. Mabilis ko siyang napapaamo. Sa isang pitik lang ng daliri ko ay napapasunod ko siya. He is never like this to other people. He’s not this affectionate and submissive. Sa suntukan pa nga lang ay hindi na siya nagpapatalo. Pero rito sa aming kama, wala na agad siyang kalaban laban sa akin kahit hindi ko naman siya ginagamitan ng lakas.

How ironic? Isang big boy na nagiging maamong binata dahil sa akin.

That early morning, sabay kaming nagtooth brush at naghilamos ni Sebastian. And I purposely had my morning routine with him because I know that he wants to treat his member down there. Gusto ko kasi siyang bantayan at pahirapan pa.

Naging pilyo na talaga ako. It feels so fun kasi ang makita siyang ganoon ang estado. It was satisfying and amusing. I wonder if I’ll ever stop being like this to him.

Habang nasa likod ko nga siya at suplado siyang nagsisipilyo, ramdam ko sa aking pwetan ang malaking umbok niya. Kaninang pagbangon namin, nagpaalam pa siya sa akin kung maaari niyang hubarin ang kanyang boxer shorts upang pakawalan pansamantalaga ang nangangailangan niyang pang-ibaba. Ngunit hindi ko siya pinahintulutan. And he did not even resist! Nagmura lang siya at naiinis sa hangin ngunit sinunod niya ang aking nais.

We had our breakfast by the beach again. Masaya kaming lahat na nag-uusap at nagkukwentuhan maliban kay Sebastian na bumubulong sa akin at nagpapaalam mag-banyo kada minuto.

I am simply saying no. Sabi niya ay iihi lang daw siya. Tinaasan ko siya ng kilay habang ngumunguya ako ng vanilla cake.

“Can I, bunny? Ilalabas ko lang ’tong ihi ko.”

“How can I be sure that you will only pee?” Pang-aasar ko pa ngunit sineryoso ko ang mukha para magmukhang convicing.

Gosh, I am loving this game.

“I’ll take a video of my cock—”

“Alright. You must start the video the moment you stand up. At kapag nakabalik ka na, doon mo lang papatayin ang camera.”

Problemado itong napapikit at inilapit pa ang mukha sa tenga ko upang maki-usap. Kuya Urriah at ate Reemah are in a serious conversation with Mom and Dad kaya hindi nila kami napapansin.

“Do I need to show my cock? Pati ba ang bayag ko ay isasama?”

Pinamulahan ako at napatingin kina Kuya. Uminom ako sa aking orange juice bago siya binalikan.

“Whatever you like, Seb. As long as you don’t touch it. That’s fine.”

“Paano ako makakaihi kung hindi ko hahawakan?”

Pinaglalaruan ko ang aking mga labi habang si Sebastian ay nakamasid lang sa akin at nakaabang. Sobrang masunurin niya! At natutuwa ako rito!

“I mean, yous must not… satisfy it.”

“Paano pag ’di ko na napigilan, bunny? Sobrang tigas na ng burat ko kagabi pa.” Maaligasgas niyang bulong.

“If that’s the case, I think you’ll never be able to touch my body again.”

Malalim siyang nag-grunt. Nagiging ugali na niya talaga ito na parang isang mabangis na hayop na lumilikha ng napakalalim na tunog.

“Alright. I expect that I’ll have my reward on this, right? Kung may parusa, dapat meron ding pabuya.”

Sinubuan ko siya ng cake sa aking tinidor. Napatingin sa amin si Kuya. Pinunasan ko pa ng aking daliri ang gilid ng labi ni Sebastian nang sumayad doon ang icing. I licked my fingers to clean the icing and smiled at Kuya. Binalik niya rin ang tingin kay Dad na kasalukuyang nagsasalita.

“What’s the reward that you want, then?” I asked. Pabulong pa rin at hindi nagpapahalata.

“Dahil sa gusto mong ipagawa sa’kin, para mo na ring inaangkin ang katawan ko. Am I right, bunny?”

Muli akong tumikim ng cake at ngumuya. Matamis ito at masarap.

“Yep. That’s right, I guess?”

“Then, if I’ll follow your orders nang hindi ako nabibigo, you will let me own your body too.”

Napaisip ako at napaangat ng kilay. Ngunit naningkit ang mga mata nang balingan ko siya.

“Iyon ay kung kaya mo, Sebastian.”

“Kaya ko.” Diretso niyang sambit at titig na titig sa mata ko. May paninindigan at paninigurado.

“Alright. Hanggang bukas lang naman ito, Seb. Until mag check out tayo rito sa Hotel.”

“Sure. Pwede na ba ko tumayo? O gusto mo dito nalang ako umihi?”

Pinanlakihan ko siya ng mata at hinampas sa braso. Napatingin sa amin ulit si Kuya. Nginitian ko lang ito bago muling binulungan si Sebastian.

“Go. Umihi ka na. Everything has to be recorded. Kung hindi, you know what will happen.”

“Okay, baby girl. Ikaw ang masusunod.”

Pinanood ko siyang tumayo at nagtungo sa kung saan. He is holding his phone and I think that the video is already starting. Nailang ako nang makita si Kuya Urriah na nakatingin sa akin.

“What’s that?” Naningkit ang kanyang mga mata.

“Iihi lang po si Seb, kuya. Nagpaalam.”

Tumango naman siya at binalik din ang tingin kina Mom.

This Hotel and Resort seems to give the most expensive and luxurious deluxe for their guests. Kakaunti lang ang mga kumakain at ang mga nakikita ko ay puro foreigners at mga matatandang negosyante. Mga bakasyonista rin tulad namin.

Napatingin ako sa kabilang gawi nang mapansin ang nakatingin sa akin na lalaki. It was Carl Rivatore. At nagulat ako nang makitang hindi siya nag-iisa roon sa kanilang table. Naroon din ang kanyang Mommy, Daddy, si Johannes, at ang girlfriend nito.

They were having fun as well while munching their breakfast. Ngunit si Carl ay sa puwesto ko nakatanaw. He smiled at me. At hindi na ako nagtaka kung para ba iyon sa akin dahil ako lang naman ang nakakakilala sa kanya rito. Nasa bathroom si Sebastian eh.

I saw him typing on his phone. Kalaunan ay biglang tumunog ang akin na nasa table. I opened it and I was an IG message from Carl.

carl_rivatore:

I’m happy that you are also here with your fam. Same place pala tayo ngayong vacation? That’s amazing, right?

Pagtingin ko kay Carl ay tahimik lang itong nakatanaw sa akin. Hindi siya napapansin ng kanyang pamilya na nakatingin sa akin. Nag-alangan ako kung magrereply ba. I can still remember our conversation sa bar kasi. Naging cautious na ako sa kanya mula noon.

Nakatanggap ulit ako ng message sa kanya.

carl_rivatore:

I’m sorry if I am scaring you. I can feel it from afar. But that’s not my intention. Nagkataon lang talaga na dito rin kami ngayon. You can ask Johannes.

Me:

No worries. I hope you enjoy your stay here as well.

carl_rivatore:

Of course! Thank you, Jamaiah. I’m sorry for everything that I said before. Gusto kita puntahan diyan ngayon at personal na humingi ng sorry pati sa kapatid mong si Sebastian pero dinadaga ako 😢

Me:

You are forgiven, Carl. I am not holding any grudge against you either. I will be able to forgive, but I can’t forget.

Mula sa malayo ay nakita kong malungkot na napatango si Carl habang binabasa niya ang aking message. And then he typed something again.

carl_rivatore:

I deserve this, Jamaiah. I’m a fucking bad boy. I don’t deserve to be forgiven. Nagsisi na ako nang matagal sa nagawa ko pero kahit sarili ko ay hindi ko mapatawad. It’s alright if you still feel unsafe with me. I will accept your hatred, Jamaiah. I am very sorry 😔

Nakaramdam ako ng awa nang mabasa ang kanyang message. Ang isang maangas na si Carl ay marunong din palang magpakumbaba at humingi ng tawad. I don’t expect this from me. I thought he was arrogant and playboy. At hindi karaniwan sa mga tulad niya ang may ganitong ugali.

Magtitipa sana akong muli ng mensahe ngunit biglang dumating si Sebastian at muling umupo sa aking tabi. Hinalikan niya ako sa pisngi at maangas na sumandal sa upuan.

Napatingin ako kina Kuya na nahagip din ng paningin ang paghalik sa akin ni Sebastian ngunit hindi niya iyon pinansin. Naalala ko nga kahapon na hinalikan din ako ni Sebastian ngunit wala namang malisya roon si Kuya.

Pero kasi sa amin ni Sebastian, meron eh.

“Done. Ihi lang ginawa ko.” Bulong ni Sebastian.

Doon niya lang pinatay ang phone. Akmang ipaplay niya ang video upang ipakita sa akin nang kurutin ko ang kanyang tagiliran. Pinanlakihan ko siya ng mata at nangunot lang ang noo niya.

Wala talagang hiya ang lalaking ito! Kinakabahan talaga ako sa pagiging kalmado niya eh.

“Paano mo makikita? Ito oh, panoorin mo. I did not pause the video. Tuloy tuloy gaya ng sabi mo.”

“Keep it to yourself, Seb.”

“What? Akala ko ba dapat makita mo ang bura—”

Tinapalan ko ng cake ang kanyang bibig kahit na pabulong niya lang naman iyong sinasambit. Baka marinig na kami rito nina Kuya dahil sa kulit niya!

“I’ll check it soon. Itago mo muna.”

“Sige. Wala bang initial reward kahit halik lang?”

“Hinalikan mo na ako eh.”

“Halik ba ’yon? Sa cheeks lang iyon, bunny.”

“Shh. Eat your breakfast na. Huwag kang makulit kung ayaw mo maparusahan ngayon.”

Buong umaga ay nanatili kami roon sa Resto. Panay ang tingin sa akin ni Carl mula roon sa table nila. Siguradong nakikita niya na rin ngayon si Sebastian ngunit hindi ko lang sigurado kung alam na ba nitong si Sebastian na naririto rin sila.

Wala kasing paki-alam sa paligid itong binatang ito eh. Kung ano lang ang gusto niya ay iyon lang ang pinagtutuonan niya ng pansin.

Nang maghapon, nag-parasailing kami. Mom and Dad were up to the thrill! Sila pa nga ang naunang sumubok sa amin.

Dalawahan ang parasailing. Hinihila ito ng speed boat at ililibot ang mga nakasakay sa kahabaan ng Bora.

Sina Kuya Urriah at ate Reemah ang magkasama sa sumunod na boat. Kami naman ni Sebastian ang magpartner.

Naka-swimming trunks lang si Sebastian at walang pang itaas. Bakat na bakat ang kanyang malaking bulge at nasisigurado kong takaw-atensyion iyon dahil naglalakad palang kami kanina sa white sand ay napapatingin na sa kanya ang mga bakasyonista. Pero si Sebastian ay nakangisi lang sa akin habang hawak ang kamay ko at inaalalayan ako sa paglalakad.

“Baby, selfie tayo.” ani Seb nang unti-unti kaming umangat sa ere.

“Hala, bakit mo dinala ’yan, Seb! Baka mahulog!”

Napakapit ako sa aking safety vest nang tuluyan na kaming nililipad sa taas. Itinutok ni Sebastian ang camera sa gitna namin at nag-selfie kami.

“Oh my gosh! This is so fun!”

Tili ko at natatawa na dahil pinipigilan ko rin ang takot na baka mahulog kami sa dagat. Naka-vest naman kami kaya ligtas kahit may mangyaring sakuna. Ngunit tiniyak naman ng mga staffs kanina na hundred percent safe kami ni Sebastian hanggang matapos ito.

“Aaah!” Tili ko nang biglang bumilis ang aming lipad.

“I love you, Jamaiah!” Sigaw ni Seb habang naka-video siya at pinapakita kaming dalawa roon.

Napapikit ako at napayakap kay Sebastian dahil sobrang bilis na namin sa ere. Nililipad na ang buhok ko at anlamig na rin ng hangin.

“Say I love you too, baby!” Ani Seb.

“I love you, Seb!” Tili ko at nakisabay nalang sa kanyang kalokohan.

“Damn! Heard that? Mahal ako ng baby ko!”

Napapayakap na ako nang mahigpit kay Sebastian at napapatili nang sobrang lakas dahil sa kakaibang experience. Kuha lang siya ng kuha ng video sa amin samantalang ako’y nagpapanic na. Hanggang sa ilang minuto pa ang tinagal namin sa ere at tuluyan na kaming lumapag sa kaparehong speed boat.

“Woah! Tang ina sarap lumipad!” Si Sebastian at maangas na nakipag-fist bomb doon sa isang lalaking kasama namin ngayon sa boat.

Siya ang nag-aassist at nagbabantay sa amin kanina sa ere. Game na game naman si kuya na nakipagtanguan pa kay Seb. Para nga lang silang magtropa. At nagugulat ako rito kay Seb dahil kayang kaya niya pakibagayan ang kahit na sino. Na para bang sa sobrang ligalig niya ay nagagawa niyang kunin ang loob ng mga tao kahit hind niya naman kilala. Nakakaloka itong si Sebastian.

Nang maghapon, nanood ulit kami ni Sebastian sa nagfafire dancing. Parang gabi-gabi yata ay mayroong ganito rito sa Bora. Mayroon pa ngang mga light sabers na nilalaro ng mga naka-costume ng star wards. Meron ding mga nagmamagic at mga belly dancers. Napakaraming atraksyon rito liban pa sa napakaraming mga bars and shops.

Dumaan kami ni Sebastian sa isang Tattoo shop at nagpaalam siya sa akin magpa-tattoo. Kinabahan ako dahil bawal siya rito! Mom and Dad will surely kill him if they find any tattoo on his skin.

“Henna tattoo lang po ito, Ma’am. Natatanggal po ito.” Sabi ng lalaking tattoo artists.

“See, baby? It’s removable. At maliit lang ang ipapalagay ko rito.”

Tinapik niya ang biceps niya. Tumingin tingin ako sa mga nakapaskil na disenyo. Lahat magaganda. May mga calligraphy, mga hayop, mga symbols at kung ano ano pa.

“Ano bang gusto mong disenyo, sir? Gusto niyo po ba makita ang iba pang disenyo sa brochure, sir? Dito po.”

“Di na. Initials lang papalagay ko.” Ani seb.

“Sige po, sir. Dito nalang po kayo maupo para masimulan na natin.”

“Baby, okay lang ba? ’Di naman ako masasaktan dito eh. If that’s what you are worried about.”

Tumango nalang ako. Kung nabubura naman ay ayos lang. As long as its not permanent.

Sinabi ni Seb ang gusto niyang ipalagay. Ako naman ay patingin tingin sa paligid ng tatto shop. May nakita akong mga wooden necklace na very Filipino ang disenyo kaya kinuha ko iyon. Kumuha ako ng lima upang souveneir ko na rin.

Bibigyan ko sina Wendy, Sky at Yael. Tapos ang dalawa ay sa amin na ni Sebastian.

Naisipan ko pa ngang idamay na rin sina Kuya ate Reemah, Mom and Dad pero alam kong hindi sila mahilig sa mga ganito. Isa pa, tingin ko’y bibili na rin sila rito ng mga personal nilang magugustuhan.

Binalikan ko si Sebastian na kanina pa naka-flex ang kaliwang braso. Nakaangat hanggang sa kanyang kili-kili ang manggas ng kanyang Gucci na damit kaya kitang kita rin ang mabuhok niyang kili-kili.

Tumayo na rin ito nang tila’y tapos na agad ang kanyang tattoo. Sebastian smirked at me as he stood in front of me. Inangat niya ulit ang braso at ini-flex iyon sa akin.

“Bagay ba, baby? Maganda ba?”

Napangiwi ako nang makita ang numbers roon. Hindi ko kasi maintindihan.

1 7 2 2

“What’s the meaning of that?” I asked.

“That’s our ages. Seventeen ang akin. Twenty-two ang iyo.”

I was amazed. Naalala ko rin ang combination ng number na iyon na lagi niyang ginagamit. At ngayon ay nakumpirma ko na nga kung ano ang ibig sabihin niyon.

“It’s… beautiful,” hindi makapaniwala kong sambit at hinawakan ang mga numero sa kanyang balat.

“I know you will like it.”

“This is amazing, Seb…” sambit ko pa habang sinusundan ng aking kuko ang nakatattoo.

“Puwede mong hawakan. Pero mamaya mo na dilaan.”

Ngumisi siya kaya hinampas ko ang kanyang braso. Hawak kamay kami nang lumabas doon sa shop at naglibot-libot pa. Kung ano ano ang kinain namin ni Sebastian. Napapatingin pa nga sa amin ang nagtitinda ng cotton candy nang bumili kami. Nakayakap kasi sa likod ko si Sebastian at bumubulong bulong sa tenga ko habang ako’y kumakain ng akin na nakatusok sa stick. Iyong kay Sebastian kasi ay ginagawa pa ng Manong. Hugis Bulaklak ang akin samantalang ang kay Seb ay parang Bola ng Basketball ang nirequest niya sa manong.

“Baby, cotton candy ka ba?” Bulong niya pa ulit. Kanina pa siya nagpipick up line.

“Bakit, Seb?”

“Kasi fluffy ka na, matamis ka pa. Ayiee.”

Umirap ako at ngumisi. Sebastian niyo ang corny.

Si Manong ay inabot na ang kay Sebastian. Binayaran ito ni Sebastian ng five hundred pesos kahit 100 pesos lang naman ang isang cotton candy. Nakangiti namang tumango si Manong at nagpasalamat kay Sebastian na hinila na ako patungo roon sa kumakantang lalaki na may gitara. Street performer ito at marami rin ang nakapalibot, nanonood at kumukha ng video.

Napatingin ako sa kabilang gawi nang mahagip ng mga mata ko si Carl. Siya lang mag-isa habang nanonood din sa kumakanta. He waved his hand at me at ngumiti. Ako nama’y napatingin kay Sebastian na walampake at nakatanaw lang din sa nanonood habang nakapulupot ang isang kamay sa beywang ko.

Hindi ko na pinansin noon si Carl. Tahimik na lang akong nagmasid at nag-enjoy sa acoustic music. Sobrang ganda rito sa Bora dahil andami talagang ganap. Hindi nauubusan ng ganap.

Kalaunan ay hinila na rin ako pabalik ni Sebastian sa aming Hotel. Oras na rin kasi ng dinner. Pero this time, ihahatid nalang sa aming mga suites ang aming pagkain. Panay ang halik ni Sebastian sa leeg ko habang papasok pa lang kami ng aming suite. Kaya naman itinulak ko siya at binantaan dahil kailangan niyang magbehave.

Dumating na rin ang aming orders at nilantakan namin iyon ni Sebastian.

Nang matutulog na kami, binuksan ni Sebastian ang flat screen tv sa tapat ng aming kama. Patay na ang lahat ng ilaw at tanging ang liwanag na lamang roon ang nagraradiate sa amin. May hawak si Sebastian na Pop corn na ni-request niya kanina sa staff. Ang puwesto namin ngayon ay nakasandal siya sa headboard ng kama habang ako’y nakahiga sa nakabuka niyang mga hita. Ginawa kong unan ang kanyang dibdib habang ang isa niyang kamay ay nakapulupot sa aking underboobs.

“Anong gusto mong movie, Seb?”

Hawak ko ang remote at nililipat lipat ito. Napakaraming magagandang palabas sa Netflix at wala akong mapili.

“Anything, baby. Pero pwede bang Viva Max nalang?”

“Viva Max? What’s that, Seb? Is that an action movie?”

Narinig kong ngumisi siya at malalim na tumawa. Sinubuan niya ako ng popcorn na nginuya ko agad habang siya’y ngumunguya rin.

“Kind of. Puro kantutan at kalibugan iyon, bunny. Gusto mo ba?”

Namilog ang mga mata ko kaya mahina kong hinampas ng remote ang kanyang tiyan na nasa aking dibdib.

“Hmm… Tang ina, kung di mo lang talaga ako paparusahan kanina pa ko nagjakol dito. Damn.”

“You shut your dirty mouth, Seb.”

Pinili ko ang isang romantic movie. King The Land. I don’t know what the movie is all about but the trailer was interesting so I chose it.

“Dirty mouth, huh? Sino kaya ang dumila sa kili-kili ko at sarap na sarap.”

Kinurot ko ulit ang kanyang braso. Sobrang tabil ng dila nitong lalaking ito. Sinubuan niya ulit ako ng popcorn at pinatakan pa ng halik ang tuktok ng aking ulo.

“Shut up, Seb. Hindi naman masarap ang kili-kili mo. Maalat nga eh.”

“Maalat talaga iyon, bunny. Bakit hindi mo naman sunod na tikman ang bayag ko para malaman mo kung saan ang mas maalat.”

“Sebastian!”

Malakas siyang humalakhak. Inagaw ko sa kamay niya ang popcorn nang magsimula na ang palabas. Tutok na tutok ang mga mata ko sa buong palabas habang si Sebastian ay parang hindi naman nanonood. Panay lang kasi ang siksik niya ng mukha sa batok at leeg ko. Sisinghot singhot doon at papatakan ng halik. Walang katapusan. Sobrang kulit nitong lalaking ito at hinayaan ko nalang siya.

Nasa ganoong puwesto kami at buong magdamag na naging malambing si Sebastian. Ang tanging nagagawa niya lang ay ang paglamas sa aking mga dede dahil hindi ko na siya hinayaan pang lumagpas doon. Nakatutok ako sa palabas habang siya’y sa katawan ko.

I can even feel his member poking on my back. It was so hard but I just ignored them. Paminsan minsa’y ginagalaw na niya ang kanyang beywang at ikinikiskis sa aking likod ngunit sinasaway ko siya.

Malulutong na mura lang ang kanyang bininigkas at makukuntento nalang sa pagpisil sa dede ko. Sinusubuan ko siya ng popcorn paminsan minsan at natatawa nalang ako kapag ngumunguso siya sa akin at nagpapaawa.

“Bawal ba talaga kahit dry hump lang, baby?”

“Nope. You watch the movie, Seb. Ayan oh nag-aaway na iyong mga bida.”

“Bawal ba talaga, bunny? Hindi ko naman tatamuran ang damit mo.”

“Shh. I’m watching.”

“Kapag puputok na, ilalayo ko naman eh. Promise, hindi kita tatamuran—”

“Isa pang salita mo aalisin ko kamay mo sa dede ko.”

“Tanginang yan.” Bigo niyang mura sabay bulong ng kung ano ano sa hangin.

Pinilit ko siyang manood nalang at nilamas-lamas niya na lamang ang aking dibdib. Gusto niya pa ngang ipasok sa damit ko ang kanyang kamay ngunit tinampal ko iyon at hindi pinahintulutan.

Hinalik-halikan niya nalang ang aking batok, tenga, at balikat. Umaamoy amoy nalang sa aking buhok, at binubulungan ako ng malalambing niyang pagmamakaawa ngunit hindi ko siya pinapansin.

It’s so fun to play with this boy. Para akong may kapangyarihan dahil hawak ko siya ngayon sa leeg. So cocky when you are with you are outside, huh? But acting like a tamed puppy when you are with me.

Ganyan nga, Seb. Dahil ngayon, ako ang amo mo. Susunod ka sa akin ano man ang sabihin ko.

CHAPTER 28

Kinabukasan, habang nag-aalmusal ulit kami sa beach, panay ang kalabit sa akin ni Sebastian. Ngayon ay tinuturo niya ang labas ng resort at sinabi niyang mayroon daw siyang kakausapin. Nangunot naman ang noo ko dahil sa pagkakaalam ko, wala kaming kakilala rito. O baka empleyado ang kakausapin niya? Pero suplado siya kaya imposibleng may close na agad siya rito.

Hindi ko siya pinayagan. Napabuga nalang siya ng malalim na hininga dahil bigo. Tinanggap niya lang ang desisyon ko at hindi na nanlaban o nagpumilit man lang. Ibig sabihin, hindi naman importante iyon. Baka nga palusot niya lang iyon upang magtungo sa banyo. I’m still not done controlling him kasi. Last day naman na ngayon kaya susulitin ko na.

Buong maghapon, magkakasama na kami nina Mom, Dad, Kuya Urriah at ate Reemah. Dahil nakapag outdoor activities naman na kami kahapon, ngayon ay mga chill activities nalang ang ineenjoy namin.

Sina Mom at Dad ay nagpa-massage para tanggalin ang mga stress sa kanilang katawan. Sina Kuya Urriah at ate Reemah naman ay inaaya kami ni Sebastian na magswimming ulit ngunit si Sebastian ay tumanggi. Nakasubaybay tuloy ang tingin ni Kuya sa kanya habang nasa lounge lang kami nakaupo. Naka-board shorts lang si kuya at ngayo’y totally tanned na ang balat niya dahil sa pagbababad sa init. Si Ate Reemah ay naroroon na at tinatawag siya.

“Kayo nalang muna, tol. May pag-uusapan kami nito eh.” Ani Seb.

Wala nang nagawa si Kuya kundi ang umalis nalang. Hinarap ako ulit ni Seb habang ako’y nakahiga sa lounge, suot ang aking sunglasses habang umiinom ng fresh buko juice. Iyong buko mismo ang hawak ko ngayon at mayroon pang cute umbrella na nakatusok sa straw.

“Baby, promise, bibilisan ko lang. Hindi naman ako magjajakol e. May kakausapin lang.”

“Shh. I want a quiet moment, Seb. I’m resting can’t you see?”

“Tssk. Vivideo-han ko naman, baby e. Promise. Babalik ako agad.” Pamimilit niya pa at nakikiusap ang mga mata.

Pinitik ko ang mga daliri sa ere.

“Go na. Alis! Hinaharangan mo ang view ko eh.”

Ngumuso siya at sumimangot. “Baby naman eh. Hindi ako aalis niyan kung galit ka.”

Inangat ko ang sunglasses at tinaasan siya ng kilay.

“Mukha ba akong galit?”

“Oh diba, nagagalit nga. Tssk.” Tumingin ito sa malayo at bumulong-bulong na parang bata.

Napangiti ako nang makitang tinangay ang buhok ni Sebastian ng sariwang hangin. He looks so innocent when he’s being this malambing. Pero kapag galit naman ay nakakatakot.

“Alright. I’m allowing you na, Seb. You can go.”

Nang ibalik niya ang tingin sa akin ay hinanap niya muna ang mga mata ko. I nodded at him and smiled.

“Di ka magagalet?”

“Nope.”

Lumapit siya sa akin at pinatakan ako ng halik sa labi.

“Thank you, baby. I’ll be back. May kikitain lang. At vivideohan ko ulit lahat para hindi magtampo ang baby ko.”

“No need. I trust you. Alis na, shoo!” Pinilantik ko sa ere ang kamay at tumingin sa malayo. Pinamulahan kasi ako ng pisngi. Nanghahalik kasi.

Malapad ang ngiti niya nang tumulak na siya. Nang ako nalang ang maiwan sa hut, I took that opportunity to soothe my self. Relax relax muna.

Natatanaw ko sa malayo ang magjowa na sina Kuya at ate Reemah na sobrang enjoy rin. Ate Reemah looks so good with her morena skin touched with the white sand of Bora.

Magpa-tan din kaya ako? Ay, sayang ang gluta drip. Tsaka baka di sa ’kin bumagay. Nevermind nalang.

Napangiti nalang ako sa ganda ng tanawin. This is Bora. This is paradise. This white sand beach is pristine enough to make me clear my mind. Ito ang bakasyon na hinahanap ko. Local travel man pero masasabi kong enjoyable at sulit.

Nang magdinner kami, hindi pa rin dumarating si Seb. Tinatanong ako ni Kuya kung saan ito pumunta ngunit wala rin akong maisagot dahil hindi ko naman talaga alam. Kaya naman habang nakikinig ako sa usapan nila sa mesa ay nag-open nalang ako ng aking IG.

May message na naman si Carl.

carl_rivatore:

I want to talk to you, Jamaiah. But I’m afraid that your brother will not allow you to go near me. He’s your brother, right?

Hinanap ko sa paligid si Carl. Wala siya at ang kanyang family. Baka naglilibot pa sila ngayon sa kung saang lupalop man ng isla.

Hindi na ako nag-reply pa. Maliban sa wala akong interes, nakatanggap din kasi ako ng message mula kay Wendy.

wendy_samonte:

girl, sali ka agad sa group call pag nabasa mo ito.

Kakasend niya lang nito five minutes ago. At alam kong kapag chismisan ay matagal ’yan sila. Kaya aabot pa ako. Mabilis kong pinindot ang join at nakita ko na nga sila roon.

“Jammy! Shutaa! Bakasyonista ang atake naten diyan ah!” Si Skylar. Nasa loob siya ng kanyang room at may yakap na unan.

Si Wendy naman ay background ngayon ang malaking statue ng Budha habang naghahanap ng magandang puwesto. I remember. She’s in Thailand pala ngayon.

“Daming effect dito, Sky! Mga Thailander ang ya-yummy!” Tili ni Wendy at umupo sa isang concrete lounge. “Ikaw, Jamaiah, ano update natin diyan, sissy?”

“I’m having lunch with my fam at the moment. Masaya rin dito sa Bora!” Magiliw kong sambit.

Napatingin sa akin si ate Reemah. I mouthed her ‘friends’ and she quickly nodded before she turned to Kuya again..

“Taray mga tourist ang mga bilat. Well, ako naman, hindi man lumipad ngunit dinala naman ako sa langit ng isang baby boy! Nadiligan ako kanina lang!”

“Lukaret!” Bulalas ni Wendy.

Ako nama’y napatakip ng bibig dahil baka bumunghalit din ako ng tawa at madistorbo sila Mom. Nag-excuse na muna ako kay Kuya Urriah nang magkatinginan kami. Tinuro ko ang beach at tumango lang siya. Ang ingay kasi ng mga pangit.

Naglakad ako sa buhanginan, naghanap ng free lounge at doon umupo. Kahit naman gabi na rito ay nagkalat ang mga pailaw sa Bora. Mas maganda pa nga rito sa gabi dahil buhay na buhay at mas nahahighlight ang mga eksena ng mga pailaw.

“Gaga, iyong kalandian ko noon sa cafeteria, Jamaiah. Iyong baby boy na matangkad, naaalala mo?”

“Hmm. Iyon bang bumili tayo ng Gatorade?”

“Oo! Nabooking ko, sis! Anlaki ng tite tapos ang galing pa bumayo!”

Mabuti nalang at nakalayo ako dahil sa bunganga nitong si Sky. Kami ni Wendy ay todo ngisi lang dahil sa balita niya.

“Buti nalang naiprepare ko ang perlas bago siya dumating. Gagi, akala ko joke joke lang ung sabi niyang pupunta siya sa place ko pag sinend ko iyong address. Dumating nga ang gago! At kinantot ako!”

“Gosh, Sky,” Naiiling kong sambit.

“Wala na, hindi na holy ang baby Jamaiah natin, sis! Kaloka ka!” Ngisi ni Wendy.

“Tse! Makakantot din iyang baby girl natin. Kaya ikaw, Jamaiah, dapat prepared ka anytime. Linis ka ng kipay mo dahil di mo sure kung kailan may blessing na darating.”

“Teach her, Sky. Dali, tulad nung tinuro mo sa’kin.” Si Wendy at game na game ring makipagbardagulan.

“Ganito. Basta siyempre kailangan mong mag-pee. Tapos sa bathroom, dapat may bidet. Ilagay mo ’yon sa virgin hole mo tapos lakasan mo ung flow ng water. And then hintayin mong maramdaman na nalinis ang loob ng kepyas mo at tada, ready na ang kipay mo!”

Namilog ang mga mata ko at nagtawanan kaming tatlo. Tuloy tuloy pa ang aming naging chikahan hanggang sa mag-goodbye na kami pareho ni Wendy dahil kakain pa raw sila ng kanilang fam. Ako naman ay babalik na rin dahil nasa mahigit kalahating oras din kaming naghaharutan online. Kahit magkakalayo kami ay hindi nito napigilan ang katabilan ng dila ng dalawa. Nakarating pa ng Bora at Thailand ang kababuyan ni Sky.

Kalaunan ay bumalik na rin kami sa kanya-kanya naming unit. Wala pa rin si Sebastian. Alas nuwebe na ng gabi.

Nagtungo na lang muna ako sa banyo at nagbawas. Andami kong nakain. At habang nakaupo ako sa trono ay nakita ko ang bidet. Napapikit ako nang maalala ang sinabi kanina lang ni Sky. At parang may nagtulak sa akin na subukan iyon.

Gosh…

Kaunti lang naman ang nai-poop ko. It was dry and tiny. At nang matapos kong maglinis ng likod, iyong hiwa ko naman ang aking pinokusan.

Napatili ako nang malakas iyong sumirit. Na-shoot talaga ang ilang tubig sa loob ko at parang nalilinis nga!

“Wow, anggaling naman nito.” Natatawa kong sambit.

Inulit ko iyon ng ilang beses hanggang sa feeling ko ay fresh na talaga. I also used my feminine wash. Nilinis ko ang aking hiwa ng tatlong beses dahil sobrang bango ng new brand na nabili ko. Naligo na rin ako dahil pakiramdam ko’y nababad ako sa bowl sa matagal na pag-eexperiment.

Nilinis ko ang buong katawan at nagshampoo. Nag-scrub din ako. Habang nakabalot pa ng tuwalya ay nag skin care na rin ako. Sobrang fresh ng pakiramdam ko at nakita ko pa sa salamin ang pamumula ng aking mga pisngi dahil nga ilang araw na rin kami rito sa Bora. Lumalabas na ang pagka-tisay.

Sa loob na rin ako ng banyo nag-lotion at nagpatuyo ng buhok. Nagulat pa nga ako nang makitang mayroong hair blower itong suite. Well, this is the most expensive unit ng hotel kaya naman halos kumpleto na sila sa gamit. Mayroon pa nga silang mga bathrobes, high quality na sabon ngunit hindi iyon ang ginagamit ko dahil baka magka-allergy ako. Isa pa, may dala rin naman ako. Hair blower lang ang hindi dahil baka nakalimutan ito ni Sebastian noong inimpake niya ang mga gamit ko.

I feel fresh and ready to go to sleep when I went out of the bathroom. Naka-silk na pantulog lang ako. Ang pink na pair ng aking spaghetti strap na top at ang short shorts nito. Ngunit napahinto ako sa aking steps nang makitang madilim na ang buong kwarto.

Pagpunta ko sa aming kama ay nakita ko ang madilim na pigura ni Sebastian na nakaupo sa dulo, nakasandal ang mga siko sa nakabukang mga hita habang nakayuko. Iyong ilaw na lang ng bedside table ang nagsisilbing liwanag. At ang rehistro niya ngayon ay nagbigay ng pangamba sa akin. Nakaramdam ako ng takot nang wala sa oras.

“Seb?” Malambing kong tawag at lumapit sa kanya.

Hindi niya ako tiningala nang ako’y nasa harap na niya. Doon ko lang napansin ang brown envelope na nakapatong sa kama. Naka-longsleeve white polo rin siya. Iyong itim niyang slacks at makintab na itim na sapatos ay nagpadagdag pa sa kanyang mapanganib na hitsura.

Bumaba ang tingin ko sa kanyang maugat na mga kamay nang kumislap ang silver niyang Rolex dahil natamaan ng lamp.

“Seb, are you alright? Saan ka galing, hmm? At nagpalit ka pa pala ng damit?”

Hinawakan ko ang magkabilaan niyang panga. Napahinto ako at nag-alangan kung itutuloy ko ba ang paglalambing sa kanya dahil umigting iyon sa aking palad.

“Is there… something wrong, hmm?”

Pinatingala ko siya sa akin. Pulang pula ang mga mata niya nang titigan niya ako. Tuloy tuloy ang daloy ng mga luha sa kanyang mga mata ngunit hindi siya kumukurap. Para bang kanina pa siya umiiyak nang ganito base sa namamasa niyang pisngi.

“Oh my goodness, Sebastian. Why are you crying?”

Mabilis akong yumuko at pinunasan ang kanyang mga luha gamit ang aking mga daliri. He was not moving. Titig na titig lang siya sa mukha ko habang ako’y nagpapanic kung bakit siya nagkakaganito.

Biglang kumabog nang napakalakas ang dibdib ko nang hindi ko alam kung bakit. Malambing kong sinuklay ang kanyang buhok at hinaplos-haplos ang kanyang panga para pakalmahin.

“Shh… It’s alright, Seb. Tell me what’s wrong. Please, tell me, Sebastian.”

Lumambot ang kanyang mga mata at mariin siyang pumikit. Napahinto ako nang biglang nagbago ang kanyang mga mata nang siya’y dumilat. Parang may apoy na sumiklab sa itim niyang mga mata. Bigla siyang tumayo at parang tore ko siyang tiningala.

Habang nakatitig siya sa akin ay tinatanggal niya ang butones ng kanyang polo. Itinapon niya iyon sa kung saan nang hindi man lang inaalis ang tingin sa akin. Lumakad siya padikit pa lalo sa akin kaya napaatras ako. Pero pader na partition na nitong suite ang aking nasasandalan.

Napalunok ako at nakaramdam ng takot dahil sa kanyang ipinapakita. This is first time. Nagalit naman na siya sa akin noon pero hindi ganito katindi. Nagsusuplado siya sa akin ngunit hindi ganito katahimik. Kinokompronta niya ako noon pero hindi ganito kadilim.

“S-Seb… let’s talk, please?”

Sobrang hina at takot na takot ang boses ko. Kita ko ang kanyang maalsa at solidong upper extremities. His biceps. His buff chest. His hairy armpit. And his abs.

Napatitig nalang ako doon sa tattoo niya sa biceps na para bang iyon nalang ang pinaka-interesante sa akin ngayon. Hindi na kasi ako makatingala sa kanya ngayon.

Sunod niyang sinipa ang kanyang magkabilaang sapatos. Hindi pa rin ako nilulubayan ng kanyang titig.

My hands were getting cold. Especially when he slowly unbuckled his belt. I watched how his veiny hands reached for the metal there and pulled it slowly.

Kahit natanggal na iyon ay hindi pa rin nahuhulog ang kanyang pantalon. Nakita ko kung paano niya pinulupot sa kanyang kaliwa niyang kamay ang belt.

“S-Seb… let’s talk about this, please?”

Ginawa ko ang lahat upang palambingin ang boses ko ngunit nanginig iyon at halatang sobrang takot.

He watched me like a hungry lion. He angled his head and his neck cracked. The sound made me even more scared. It was so rough and dangerous.

Lumapit ako sa kanya kahit nangangatog ang mga binti. Tumingkayad ako at inabot ang kanyang panga. I carressed his sharp jaws again. His skin was so hot.

Bigla niyang hinuli ang mga kamay ko. Nilagay niya iyon sa aking likuran at parang nabali yata ang aking buto sa lakas ng pagkahawak niya roon. Isang kamay lang ang gamit niya ngunit namanhid bigla ang aking kamay sa sobrang higpit niyon.

“O-ooh, it’s painful, Seb….” pagmamakaawa ko.

Nakatitig lang siya sa mukha ko hanggang sa maramdaman ko nalang ang leather niyang belt na pumupulupot sa palapulsuhan ko. At nang mahigpit na maitali iyon sa aking likod ay bigla niya akong hinawakan sa leeg. I was scared that his rough hand alone can break my neck because of its big size compared to my thin neck.

Pinisil niya ang panga ko nang ubod nang lakas. Nilapit niya ang kanyang mukha at pinagmasdan ang bibig ko na parang isda na ngayon ang porma.

“Fucking mine.” Mariin niyang sambit.

Napatili ako nang bigla niya akong binuhat at parang manikang ibinato sa ibabaw ng kama. Napasubsub ako roon at bahagya pang tumalbog sa malabot na kama. Dahil nakatali ang aking mga kamay sa likod ay pinilit kong pumaharap. At napagapang ako paatras sa headboard nang makitang nakatayo siya sa dulo ng kama, nakatagilid ang ulo at inaaral ang aking katawan mula talampakan hanggang sa dulo ng aking buhok.

“Seb… you’re scaring me again. H-Hindi ba sabi ko dapat g-good boy ka…”

Hindi niya ako naririnig. Paikot ikot lang ang kanyang tingin sa aking buong katawan. Hanggang sa bigla siyang lumapit at inibabawan ako.

He scanned my body carefully. I can hear him grunting like a beast in heat.

“Am I your good boy, hmm?” Sambit niya na parang hangin na lang at dinikdik ang mukha ko sa kanya. “Answer me. Am I your good boy, hmm?”

Kinagat ko ang nanginginig na pang-ibabang labi at mabagal na tumango. Ngumisi siya at muling piniga ng mahigpit ang panga ko. Sobrang rahas niyon at parang naabuso ang aking mga labi.

“Don’t make me repeat myself. Speak. Use your mouth.”

This is the beast Sebastian that I’ve never seen before. And my heart is beating so loud because I am so vulnerable in front of him. Isang galaw niya lang ay paniguradong madudurog ako. Kaya kahit natatakot ay sumagot ako.

“Y-Yhesh…”

“I can’t hear you. Say it clearly.”

Napapikit ako. Hindi ako makapagsalita ng maayos dahil pinipiga niya ang panga ko.

“Y-Yhesh…”

“Good girl.”

Bigla niyang binitiwan ang panga ko at walang paalam na pinunit ang suot kong spaghetti strap. Namilog ang mga mata ko nang isunod niya ang silk shorts ko at itinapon iyon sa kung saan. Naiwan na lang ang panty ko. Hindi na kasi ako nagsuot ng bra.

He cupped my both boobs using his both hands. My nipples hardened quickly because of his rough and warm palm.

“Are these real?”

Aniya na para bang ito ang unang beses niyang nahawakan iyon. Na para bang ito ang matagal nang tanong na nasa subconcious mind niya na ngayon niya lang ibinubulalas. Na para bang ito ang matagal nang pantasya niya na itinago niya sa mahabang panahon.

“Ah!”

Napatili ako nang bigla niyang sampalin nang malakas ang kaliwa kong dede. Nakagat ko ang pang-ibabang labi dahil nag-echo pa sa buong suite and tunog. It stung! Namanhid iyon ngunit mabilis niya ring hinimas na para bang matapos niyang abusin ay inaamo naman ngayon.

“Answer me when I’m asking. Don’t make me repeat myself, baby girl.”

“Y-Yes… t-they are real, Seb…”

He’s looking at my reaction as he slowly and tenderly massaged them. His rough thumb caressed my hardened nipples which made me moan.

“How long have you been growing them.”

“U-Uhm… s-since I was in grade seve—Ah!”

Malakas niyang sinampal ang kanang dede ko. Sobrang sakit ngunit mabilis niya rin iyong nilamas nang puno ng lambing.

“I said how long.”

Napalunok ako at napabilang ng wala sa oras.

“F-For fourteen years n-now…”

“I can make them bigger.”

Napaigik ako nang ibinuka niya ang mga hita ko at biglang isinampay sa magkabilaan niyang mga balikat. I saw how my own legs perfectly coiled on his broad shoulders. Yumukod siya at pinatakan ng magaan na halik ang aking labi My position is now very uncomfortable. My knees are almost touching my own shoulders.

“Lemme get you pregnant.”

“B-But I can’t bear a… c-child….”

“Yes, you can’t. But I’ll get you pregnant tonight.”

Walang paalam niyang pinabuka ang aking bibig gamit ang kanyang hintuturo at gitnang daliri.

“Stick out your tongue. Suck these digits.”

I did as what he told me. I welcomed his veiny ang long fingers on my mouth and sucked on them. His rough fingers felt hot in my mouth. He pushed his fingers even deeper until his knuckles is already touching my nose.

“Gwark…”

Naluha ang mga mata ko at naduwal ako nang isagad niya sa kaing lalamunan iyon. Ngunit imbes na alisin niya ay pinanatili niya ang mga iyon doon na parang sinasanay, dahilan upang tumulo na lamang ang laway ko at tumulo ang aking luha.

“Suck them.”

Kahit na mangiyak ngiyak na ako ay ginawa ko pa rin ang nais niya. I sucked on them even if I have no idea if I am doing it correctly.

“No teeth. Ibabaon ko pa ’to sa lalamunan mo kapag may naramdaman akong ngipin.”

Sa takot ko na baka tuluyan akong malagutan nang hininga ay ginawa ko iyon. He’s watching me darkly as my eyes roll back every time I feel that his finger tips were brushing on my tonsils. Kanina pa ito lagpas sa aking mga tonsils at nasa lalamunan ko na. But I can’t complain because that will only give me more trouble.

“Tighten your lips. Reach for my knuckles.”

I reached for his knuckles and my eyes rolled back again. Kanina pa tumutulo ang luha ko ngunit hindi ko nakikita ang awa sa mga mata niya. Imbes, lalo lang iyong dumidilim kapag nakikita akong nanghihina at parami nang parami ang laway na tumutulo.

Nakahinga lang ako nang walang paalam niyang hinugot ang kanyang mga daliri.

“Good girl.”

I gasped for air as if its my last. His fingers were now coated with my thick saliva. Hindi man lang siya nandidiri roon. Imbes, dinilaan niya iyon at sinipsip habang nakatitig sa mga mata ko.

At akala ko’y tapos na ang pang-aabuso niya sa aking bibig nang muli niya akong yukuin. Piniga niyang muli ang mga panga ko. Ngayon ay mas ibinuka niya ang aking bibig.

“Stick out your tongue.”

Nilabas ko ang dila ko. I watched him as he slowly spit his thick saliva. Tumulo iyon sa aking dila at dumiretso sa aking lalamunan.

“Lunok.”

I was hesistant but when I saw his dark eyes ignited again, I quickly obliged.

“Fucking good girl. Now, show me your tongue.”

Matapos kong lunukin ay inilabas ko ulit ang dila. As if he’s making sure that I really swallowed it and left nothing inside my mouth.

“Fuck….” Mariin niyang mura at tinitigan ang aking bibig. “Liit ng bibig mo. Tingin mo magkakasya rito ang burat ko?”

Tinikom ko ang aking bibig. Ngunit napaigik ako nang muli niya iyong pigain at parang napikon siya sa aking ginawa.

“Tang ina. Nandidiri ka?”

Umiling ako. Nagkiskisan ang kanyang mga bagang.

“Pipi ka ba? Use these lips, baby girl.”

“N-No, Seb…” sabi ko.

Ngumisi siya. “Sa laway ko. Nandidiri ka, hmm?”

“N-No, Seb…” pag-amin ko.

Umahon siya sa kama at para akong nabunutan ng tinik. Ngunit nakatayo na siya roon sa tabi ng glass wall. He is unzipping his pants while looking at me. Binaba niya ang kanyang pants hanggang sa kalahati ng kanyang hita. At nang ibaba niya rin ang itim niyang boxer shorts, nagulat ako nang makita ang napakalaki niyang ari na parang spring na kumawala roon. It was so big, veiny, and fully erected.

“Luhod.”

Kahit nahihirapan ako mula sa aking pagkakahiga dahil nakatali ang mga kamay ko sa likod ay umahon ako at gumapang. I kneeled in front of his massive cock. A cock of a teenager that could surpass those of the adults.

“Dilaan mo. Ang magkabilaang bayag ko.”

Kahit nanginginig, my lips reached for his balls. I kissed it as I looked up to him. Itinagilid niya ang ulo na para bang sinusuri kung tama ang ginagawa ko. I then sticked out my tongue to taste his heavy balls.

“Shit…” Ungol niya’t kinagat ang kamao.

Parang may sariling ritmo ang mga bibig ko dahil matapos kong dilaan ang magkabilaan, Ipinasok ko sa aking bibig ang kaliwa niyang bayag at hinigop iyon.

“Damn. Good girl… Now suck my balls…”

Kabila naman ang sinunod ko. Kung paano ko hinigop ang isa ay ganoon din ang ginawa ko. And all I can say was his balls tasted a little salty. Those were pingpong size balls that surely stores a volume of a fertile semen. This vigorous boy surely is on his most active sex life that’s why his balls are making so much of it.

“Ang init ng bibig mo. Higop na higop. You’re a fast learner, hmm…?” He moaned again.

Nang umahon ako, I stared at the mushroom head of his cock. It was pinkish and well-defined. Mayroong malapot ngunit mala-tubig na likidong namumuo roon at malapit nang tumulo.

“Suck the head. Sipsipin mo.”

He’s dominating me. And I am powerless to do anything. And my body is betraying me because it has its own decision to oblige to Sebastian. Like its completely following the orders of Sebastian.

I opened my mouth and took the head inside. I tasted the salty liquid on my tongue. It was the taste of the dripping liquid from the slit of his head. I sucked on it like how I sucked his fingers earlier. Tiningala ko siya habang ako’y sumisipsip doon.

Pinapanood niya ako ngayon, kagat ang labi habang gumagalaw ang kanyang panga. I sucked on it like a baby. I made sure that my teeth will not touch his skin.

Hinawakan niya ang likod ng buhok ko. He gripped on my hair very hard. He pulled me away from sucking his head. Narinig ko pa ang malapot na tunog ng pagtanggal ng aking bibig roon. The head is now coated with my saliva.

“Hmm… Time for your bigger meal, baby.”

Yumuko siya at dumura ng laway. Tumulo iyon sa puno ng kanyang ari. Nagkalat iyon sa kanyang pubic hair at malagkit pang tumulo ang ilan sa kanyang bayag at singit.

“Suck my cock. Reach for my balls. Suck all my spit. Walang maiiwan.”

Namilog ang mga mata ko. His cock is so big and long and I am sure I will never be able so reach for his balls! Kung akong tatantiyahin, singhaba ito ng ng pineapple can na palagi niyang iniinom. And the diameter of it barely fits on my lips.

“Ah!”

Napaigik ako nang pinatingala niya ako dahil hawak niya ang buhok ko sa likod.

“Subo.”

I gulped and took some air before I sucked his head again. Mabagal kong nilaliman ang aking pagsubo hanggang sa maabot nito ang aking lalamunan. Pero wala pa sa kalahati ang aking nasusubo.

I almost puked but Sebastian’s strong grip on my hair made me still. Nanirik lang ang mga mata ko at tumulo ang masaganang laway sa sahig ngunit nagpatuloy ako.

“Shit…baby… ang lalim… fuck that tongue… hmm…” Malakas niyang ungol nang tuloy tuloy kong ginawa iyon kahit hindi na ako makahinga.

At nang walang paalam niyang binayo ang aking mukha, naramdaman ko nalang na nakasadsad na sa ilong ko ang malabo niyang buhok. Ang amoy ng kanyang bayag at ari na nanuot roon ay siyang pumasok sa aking pang-amoy.

“Woah… Putang ina sagad…Holy shit…”

Naduwal ako at tumulo na naman ang masaganang laway at tumirik na ang aking mga mata. Akala ko ay malalagutan na ako ng hininga ngunit hinila niya ang ulo ko palayo at doon lang ako napaubo at nag-agaw hininga.

“That’s a fucking deep throat… damn…” Madilim niyang sambit kahit puno ng gulat at mangha ang kanyang mukha.

Dinilaan niya ang kanyang labi at nilapit na naman ang mukha ko sa kanyang ari.

“Suck my spit this time while licking my balls. You can do it. Come on, baby.”

His dark motivation made me nod. Na para bang na-engganyo rin ako na gawin ang gusto niyang mangyari. I sucked it again and closed my eyes. Hindi na niya kailangan pang kontrolin ang ulo ko dahil lakas loob kong inabot ang dulo ng kanyang ari. At nang sumadsad muli ang ilong ko sa dulo, inilabas ko ang aking dila at inabot ang kanyang bayag.

“Fuck! Putang ina…Ooh shit…”

Dinilaan ko ang kanyang mga bayag kahit na dumidilim na ang paningin ko.Sinabayan ko iyon ng pagsipsip sa kanyang laway doon. I made sure that I will suck them all even those at his pubic hairs so that I won’t be repeating it again.

He is moaning and cursing so loud for almost one minute straight because I stayed there that long. At nang alisin ko ang aking bibig, muli akong napaubo at nakita ko sa sahig ang napakaraming laway na kanina pa tumulo mula sa akin.

“Shit…So fucking amazing. Tang ina…”

Tiningala ko si Sebastian. Lumuluha na ang mga mata ko dahil sa ginawa kong malalim na pagsubo. Doon ko lang nakita ang kanyang buong ari na balot na balot ng tumutulo kong laway. Sa kanyang bayag at singit at may mga tumutulo na rin.

Todo habol ako sa aking hinga. My throat feels swollen now that I just had his whole length on my virgin throat. Bigla niya akong hinawakan sa isang braso, pinatayo at hinila pabalik sa kama.

Tinulak niya ako roon at napataob ako sa ibabaw. Hindi na ako ngayon makabangon kahit gusto ko mang humarap dahil nawalan na ako ng lakas mula sa aking ginawa. Naramdaman ko nalang ang malaking bulto ni Sebastian na inibabawana ko at hinala paangat ang beywang ko.

He placed one pillow under my tummy and pulled my hair so harshly that I almost choke to death. Pumulupot ang malaking niyang braso sa leeg ko at binitiwan niya ang aking buhok at iyon na ang pumalit na sumasakal sa akin ngayon.

“Look at you, baby girl. Drooling like a fucking sex doll. Wanna fuck now?”

Hindi ako makasagot. He is locking my head right now. His biceps are now locking my neck like I’m his fuck toy.

“Hindi ka makapagsalita? You want this right? I’ll give you the best headlock of your life.”

Malakas niyang sinampal ang aking pwetan at napaaray ako ngunit walang lumabas na tunog sa bibig dahil hindi ako makahinga.

“Answer me. You like it rough, right? Sinagad mo burat ko sa lalamunan mo. Putang ina nangatog tuhod ko ron alam mo ba ’yon, hmm?”

Nang hindi ako nakasagot ay sinampal niya ang aking kaliwa kong suso. Napaigik akong muli ngunit nanirik lang ang mga mata ko sa sakit. My boobs bounced because of it. Sinampal niya ang kabila at lalo akong nanghina. The burning sensation on my skin added to the pleasure. I did not expect that it will be more pleasurable this way. Nandidilim na ang paningin ko ngunit ang katawan ko’y tinatanggap lang ang sarap.

“You answer me. You a fucking sex doll now? Di marunong magsalita, hmm?”

I nodded my head kahit na hirap na hirap ako.

“Say it. Say that you like it rough. I’ll give it to you rough.”

“I-I… L-Like it r-rough… I-I like it so… much.”

“Damn. Tang inang yan.” He kissed my cheeks and let go of my head.

Napasubsob muli ako sa kama.

“On all fours, baby girl. Raise your pussy for me.”

I sticked out my butt. My hands and knees that are supporting my trembling body were shaking. Naramdaman ko nalang na bumaba si Sebastian at inalog ang aking mga pwetan.

“Fucking great set of ass and pussy… damn…” Bigla siyang yumuko. The tip of his nose touched the lips of my vagina. Napapikit ako nang malakas siyang suminghot doon at inamoy ang aking hiwa.

“Hmm… What a good smelling pussy… bango tang ina,,.” His hot breath fanning on my pussy.

 “Fucking mine…” He growled.

I felt his long, warm and viscous tongue licked my sensitive pussy! Nagulat ako sa kakaibang sensasyon nang malikot na kumiwal-kiwal sa aking hiwa ang kanyang dila roon. I moaned when he licked my clit and suck on it only once and then he stopped. My whole body shook in pleasure.

“Hmm… Virgin pussy… Para kanino ’to…” Madilim at puno ng banta niyang sambit.

He planted a moist kiss on my left but cheek. Lumipat siya sa kabila ngunit kumagat naman siya roon. Napapikit ako nang ang hatid sa akin niyon ay kakaibang pleasure.

“F-For you… O-Ohh!” I don’t know what to answer. Kusa iyong lumabas sa bibig ko.

Malakas niyang sinampal ang kanang pisngi ng aking butt.

“Louder. Para kanino?”

“F-For you, Seb… T-That’s for you…”

I bit my lower lip. He grunted like a beast and then sucked my pussy again like a vacuum.

“O-Ohh my god…”

Para na akong bibigay nang mabilis na umikot-ikot ang mainit at madulas niyang dila sa aking clit at sinipsip iyon.

My eyes rolled back when his tongue tried to enter my hole. Para akong maiihi dahil pinapadaan niya sa aking hiwa ang kanyang dila at parang gustong pumasok.

“Holy shit… Fucking sweet pussy… Ang sikip puta. Hinihigop ang dila ko.”

He sucked on it again. Nararamdaman ko na ang pagtulo ng kanyang laway sa aking singit at mga hita. My eyes are now fully closed because I am feeling his expert tongue now inside my hole. Umiikot ikot ito roon at alam na alam niya kung saan ang tatamaan.

“Sloppy pussy. Lemme stretch this hole now.”

Narinig ko ang malakas niyang pagdura. Naramdaman ko nalang na mayroon siyang itinututok sa aking butas. At nang maipasok niya ang ulo, napahiyaw ako sa sobrang sakit at gulat.

“S-Stop! M-Masakit…” ungol ko.

“Damn. Putang inang yan langit… Holy shit…”

I thought titigil na siya. Ngunit mariin niyang hinawakan ang beywang ko at walang paalam na ibinaon ang buong kahabaan niya sa akin. Bumigay na ang mga kamay ko sa kama at napaubsob ako sa bedsheet.

“Holy fuck. Sagad hanggang bulbol tangina… oooh shit, baby…”

Bigla niyang hinablot ang aking buhok at muli akong pinaahon padikit sa kanyang katawan. He locked my head again with his biceps and all I can do was to cry, drool, and roll my eyes because of the mix tingly feelings all over my body.

Sebastian kissed my cheek and started to whisphered on my ear while thrusting me slowly.

“Fuck, I love you, baby. Putang ina ikaw ang pinakamasarap sa lahat. Akin lang ’to. Akin lang.”

His slow thrusts became rough and hard. Tumatalbog na ang dede ko habang sunod sunod na mabibigat na bayo ang ginawa niya sa akin. Nakasubsob ang mukha niya sa tenga ko habang bumubulong bulong ng mga salitang magpapatahan sa akin.

“It’s all right, baby.. good girl… your pussy is sucking my cock so good… so damn good… yeah…gucking good girl…”

Tumutulo na ang laway ko sa kanyang biceps at pinapanatili niya kami sa ganoong posisyon. He is continously cursing so loud on my ear and giving me some calming words that are not enough to ease the sting on my burning pussy.

“Lapit na ’ko… Oooh tang ina… Lapit na ’ko baby…”

He sniffed on my hair as he burried his face on my neck. Nananatili ang isa niyang braso na naka-lock sa leeg ko, habang ang isa ay salitang sinasalo ang umaalog kong mga suso at binibigyan iyon ng mabilisang masahe bago magpalipat-lipat sa kabila.

“Heto na… I’m gonna cum… Ipuputok ko na… hooof… ang sarap mo…”

He kissed my shoulders. His thrusts became more rapid and harsh, until he roared so loud.

“Fucking cumming… gonna cum so hard, baby… tang ina… Oohh heto na shit… Holy shit!”

He burried his face on my neck as he gave me one powerful thrust. And then I felt his huge cock and its full length inside me pumping and splurting all of his hot, thick and healthy semen deep inside my womanhood.

“Arrggg… Fuuckknngghh…” Tuloy niyang ungol habang magkakasunod na pinupuno ng kanyang semilya ang aking kaloob looban.

All I can do was to roll my eyes because I felt something inside too that felt so good. His cock inside me earlier lead me to my climax and I did not realize that I also came because of that powerful move of his member.

“Shit… Tangina… Oohh….” He moaned as he slowly let go of my body.

Bumagsak ang katawan ko sa kama at naramdaman kong nahugot sa aking butas ang mahaba niyang ari. I heard the popping sound, signaling that his huge cock filled my small tight hole.

I felt groggy. Hindi ko na alam kung ano ang hitsura ko ngunit ramdam ko ang mabagal na pagtulo ng malapot na semilya ni Sebastian sa bukana ng aking hiwa.

“Creampie… Damn look at that pussy… Tang inang yan… Sa loob lahat pumutok. Walang tapon tang ina…” Sambit niya na puno ng satispaksyon sa boses. 

I can feel his strong stares scanning my used pussy. Looking at how my insides responded to his cock. Ramdam ko ang lagkit ng kanyang naiwang laway sa aking singit at hita. Hindi pa rin nakakarecover ang aking loob sa malaking laman na pumasok roon kanina.

My eyes were closing like they already surrendered from the most harsh but satisfying treatment that my body has ever experienced. Naramdaman ko nalang ang malambing na boses ni Sebastian sa aking tenga at ang maingat niyang paghawi sa sumabog kong hairstrands.

“Baby, I love you so much. Tang ina… Fuck! I’m sorry, baby… Tang ina… Hindi ko sinasadyang saktan ka… Damn…”

Napahikbi ako nang doon ko lang marinig ang malambing na si Sebastian. Na para bang ngayon lang bumalik ang kanyang lambing.

Sunod ko naramdaman na tinanggal niya ang belt na nakapulupot sa aking palapulsuhan. Kinarga niya ako at maayos na pinahiga sa kama.

“Baby… I’m sorry… Shh… It’s alright…”

Punong puno ng pagkabigo ang kanyang boses. Naramdaman ko pang kinuha niya ang kamay ko at hinalikan ang likod ng aking palad.

“I just… I’m just happy that finally… finally, my long time prayer is already answered.”

And then hot tears fell down at the back of my palm. He kissed my hand unendlessly. I can feel him sobbing like a sweet young boy. I want to open my eyes and hug him but my body is fully knocked out.

“Mahal na mahal kita, Jamaiah. You’re not my sister. Baby, you will never be my sister again. Ikaw ang pakakasalan ko. Ikaw iyon, mahal. Ikaw lang…”

He weeped then and there. Hanggang sa tuluyan na akong hinila ng dilim.

CHAPTER 29

My eyelids felt heavy when I tried to open them. My vision was blurry and distorted when I looked up at the ceiling. Naririto pa rin kami sa aming suite dahil sa pamilyar na kisame na aking nakikita. How can I forget the details of every corner of this ceiling when I can still remember how Sebastian made me look up at them by pulling my hair from behind and locking my neck the whole night.

Pumikit ako nang hindi maigalaw ang mabigat kong katawan. Nahihilo ako at nilalamig ngunit natatakpan naman ang buo kong katawan ng makapal na comforter. Mayroon din akong nararamdaman na malamig na nakapatong sa aking noo.

I tried to speak but my throat felt so dry. My eyes are swollen on the other hand together with my small nose because of my crying last night.

Sobrang hapdi ng aking butas. The burning pain started to crawl on my body now that I am conscious. Pero bago pa ako mapangiwi sa sakit ay naramdaman ko ang nagmamadaling pagkilos ni Sebastian na nakaupo sa aking gilid at punong puno ng pag-aalala nang mapansing gising na ako.

“B-Bunny, gising ka na pala… Ano ang masakit sa’yo…”

His voice is so soft and full of tenderness compared last night. Parang hangin na nga lang iyong boses niya dahil puno ng ingat ang pagsasalita. Maagap niyang pinatakan ng halik ang aking labi, hinaplos ang aking pisngi at sinuri ang aking mukha.

Nakapambahay na siya ngayon. Naka-itim na damit na may disenyong Japanese Dragon at khaki pants. Samantalang ako, naramdaman kong may suot na rin akong fresh shirt ngunit kay Sebastian ito dahil maluwag sa akin.

“Nilalagnat ka pa rin, bunny…”

Bigo ang boses niya kaya hinanap ko ang kanyang mukha dahil aligaga siya. At kahit hinahatak ako ng katawan ko na magpahinga pa ay gusto ko siyang yakapin ngayon. Napatingin sa malayo si Sebastian, gumagalaw ang panga habang malalim ang iniisip. Nang ibalik niya ito sa akin ay masuyo niya akong pinatakan ng halik sa noo at walang hirap akong pinasandal sa magkakapatong na unan upang makaupo.

“O-Ouch…” Halos wala kong boses na usal.

“Shh, sorry, baby. Kailangan mo munang kumain. You can close your eyes if you feel dizzy. It’s alright… I am here.”

Mayroon siyang kinuha sa aming bedside table na isang mangkok at dinala iyon sa akin. Hinalo niya sa harap ko ang mainit na sopas. Mapunghay lang akong nanonood sa kanya habang tinitikman niya ang sinandok sa kutsara. Umihip-ihip siya sa kutsara upang masiguro na hindi ako mapapaso.

“Open your mouth, baby. Kahit kaunti lang. Kain ka, please…”

Inalalayan niya ang aking chin nang ibuka ko ang aking labi. I sipped on the salty soup when he guided it to my mouth. I closed my eyes as I tasted it on my tongue. Kahit simpleng galaw ko lang pakiramdam ko ay napakasakit na. Nang idilat ko ang mga mata ay pinagmasdan ko nalang ang maamong mukha ni Sebastian.

Nagsandok siyang muli habang maingat na nakasulyap sa akin. Para siyang isang batang lalaki na walang kaalam alam sa pag-aasikaso ngunit heto at pursigido at ginagawa ang lahat ng paraan upang masiguradong maaalagaan at maaasikaso ako nang maayos.

His full attention is on me, and it made me feel safe that there will be a handsome boy who will assist me until I recovers. Sebastian will be here for me and that thought gave me an assurance that I will be alright.

“One more, bunny. Kain ka pa. Pagtapos nito ay pababalikin na ulit kita sa pagtulog. Kailangan mo lang kumain upang hindi ka manghina.”

Sinubuan niya ulit ako at tinanggap ko lang iyon. Unti-unti ay dinadamihan na niya ang subo sa bawat kutsara. The soup was so good and I want to eat more. Pero dahil parang baldado ako ay hindi ko iyon magawa.

Nang mangalahati ako, kinuha ni Sebastian ang nakapatong din na mainit na baso ng gatas. Dinala niya iyon sa aking labi habang nakaalalay sa aking chin.

“Inumin mo itong gatas, bunny. Kahit kaunti lang. Hindi na ito sobrang init kaya sakto lang ito para madagdagan ang laman ng sikmura mo.”

Pinainom ako noon ni Sebastian. At pagkatapos ay nagbukas siya ng isang paracetamol sa isang banig ng gamot at ibinigay iyon sa akin.

“Huli na ito. Sorry, bunny. Your meds, take it please.”

Tinanggap ko iyon at ininom. Una ay ang paracetamol, at ang isa naman ay pain reliever. Bumalik ako sa pagkakasandal at pagkakapikit pagkatapos niyon. Hindi ko na namalayan na dahil sa aking karamdaman ay nakatulog akong muli.

Nagising na lamang ako na naririnig ang dalawang baritonong boses na nag-uusap sa tabi ng aking kama. At nang ako’y dumilat ay nakita ko si Daddy na kausap si Sebastian. Parehong nakatindig ang kanilang mga pustura habang si Sebastian ay may sinasabing kung ano. Si Kuya Urriah naman ay nasa tabi lang ni Dad at nakakunot ang noo habang nakikinig kay Sebastian.

“Napainom mo na ba ng gamot ang ate mo? Your Mom is worried sick right now, don’t you know that, young man?”

Dad’s voice was authoritative. Hindi nila napapansin na nakadilat na ang mga mata ko at nanonood sa kanila.

“She’s okay now, Dad. Napainom ko na ng gamot at binabantayan ko. Mauna nalang kayo nina Mom na bumalik pa-Manila dahil hindi ko siya ibabiyahe hangga’t may sakit pa siya.”

“Bro, it’s alright. Hindi na rin muna tayo babalik agad sa Manila dahil iyon ang gusto ni Mom to make sure that Jamaiah rests first. We will stay here until she fully recovers.” Si Kuya Urriah.

“Thanks, bro. And please tell Mom that I will take care of her. She will soon get well and I’ll make sure of that. I take responsibility on this, Dad. I am sorry po.”

“Dapat lang. Kung hindi mo kinaladkad iyang ate mo sa mga gala mo rito sa kung saan-saan, hindi maninibago at manghihina ang katawan niyan. Look at what happened because of your stunts, young man. Hindi mo inisip ang ate mo na hindi sanay sa mga gimik mo. You know how sensitive your sister is from stress, right?”

“Yes, Dad. I know and I am guilty about that.”

“Dad, hayaan mo na. Inaako naman ni Sebastian ang responsibilidad. The most important thing here is that Jamaiah is now recovering.”

Napapikit ako at muling hinatak ng antok. Anong oras na kaya? Kumusta na kaya si Mom? Ngayong narinig ko mula kay Kuya na nag-aalala ito sa akin ay gusto ko siyang puntahan at yakapin. Ngunit hindi ko pa iyon magagawa hangga’t hindi pa ako magaling.

“Mahal,”

Malambing na hinaplos ni Sebastian ang pisngi ko nang ako’y maalipungatan. May hawak na siya ngayong isang porridge.

“I’m sorry for waking you up. Kain ka muna ng dinner mo, please?”

Muli niya akong pinasandal sa unan. I feel better now compared earlier. Pero ang sakit sa aking balakang ay hindi pa rin nawawala.

Sinubuan ako ni Seb at mas naparami na ang kain ko. Pinainom niya ako muli ng mga gamot. Sebastian is making my heart feel so happy right now. Inaasikaso niya kasi ako at hindi ako makapaniwalang ganito siya sa akin.

My mind recalled everything about Sebastian since we were young. Noon pa man, malambing na siya sa akin. Kapag inaaway ako ng mga pinsan namin ay pinagtatanggol niya ako lagi kahit na sobrang liit pa lang niya at limang taon ang tanda sa kanya ng mga lalaki naming pinsan.

He always protects me. Napakatapang na bata niya noon pa man. Hanggang sa paglaki namin, dala niya ang pagiging maingat sa akin. Naging bihira na lang iyon nang magsimula siyang makakilala ng mga kaibigan at tropa niya dahil limitado na lamang ang pagkikita namin sa bahay. Lalo na nang magkaroon siya ng sariling condo unit. Hindi na kami naging ganoon kadikit. Ngunit kapag may pagkakataong nagkikita kami sa bahay, siya pa rin ang malambing na si Sebastian na kapatid ko.

Kinabukasan, wala na akong lagnat nang magising. I am not even dizzy anymore. Wala na rin ang kahit anong sakit sa katawan ko maliban na lang sa hiwa ko na hanggang ngayo’y ramdam kong namamaga.

Maingat akong bumangon sa kama at sumandal sa headboard. Nasa tabi ko si Sebastian na mahimbing na natutulog at nakapatagilid paharap sa akin. Parang may mainit na kamay ang humaplos sa aking puso nang makita ko ang isang kamay niya na may hawak pang pakete ng Kool Fever na nakabukas na ngunit nakatulugan niya nalang. Ang kabila niya namang kamay ay hawak ang nakabukas niyang phone na mayroong alarm.

Pinagmasdan ko ang listahan ng kanyang alarm dahil naiwan iyong nakabukas.

01:00 AM : Time to change my baby’s cooling gel

01:30 AM : Check her temp. Dapat ay mas mababa sa 38deg (according to Dad)

01:45 AM: Punasan ang tummy, leeg, kili-kili at singit

02:00 AM: Time to massage her feet to keep her relaxed

02:45 AM: Put some ointment on my baby’s butt and clean it carefully

03:00 AM: Change my baby’s panty and clothes

03:30 AM: Temperature check again

04:00 AM: Wake her up to drink her meds

04:15 AM: Kiss her and say some sweet words while she’s asleep. It will help (Dad)

05:00 AM: Change my baby’s cooling gel again

Kinuha ko ang phone ni Sebastian at pinatay. Ang hawak niyang pakete ng cooling gel ay kinuha ko rin at inilagay sa aming bedside table.

Nakakagalaw na ako. Namamaga nalang ang aking balakang. Maingat kong kinumutan si Sebastian at hinaplos ang kanyang pisngi.

“Thank you for taking care of me, Sebseb. I love you,” malambing kong sambit at pinatakan ng halik ang kanyang noo.

Gumalaw siya at naalimpungatan nang maramdaman ang haplos ko. Bigla siyang dumilat at nagmamadaling umupo.

“B-Baby, anong masakit sa iyo, hmm? Bakit ka bumangon agad. Damn…”

Sobrang gaspang ng boses niya dahil kakagising pa lang. Mabilisan niyang kinusot ng daliri ang mga mata bago ako inalalayang makasandal nang maayos sa unan.

“Seb, magaling na ako. Please, matulog ka muna. Ikaw naman ang magpahinga.”

“No. You rest, baby. Nagising ka ba dahil sa akin? Sorry, fuck…”

Hinawakan ko ang panga niya. Tensyonado pa rin siya at aligaga.

“Sebastian, you listen to me. Wala na akong lagnat. I feel very normal now. Huwag ka na mag-alala sa akin, Seb.”

Kinapa niya muna ang aking noo at leeg gamit ang likod ng palad. Kumukurap kurap pa si Sebastian dahil sobrang kulang siya sa tulog. Pero inuuna niya parin ako ngayon at hindi iniisip ang sarili niya.

“Nagugutom ka na ba, baby? W-Wait, I forgot your breakfast. Shit… Lemme call the attendant again.”

“Sebastian.”

“Do you want some deserts, baby? Uh… How about the food that you like to eat right now.”

“Sebastian. Magaling na ako. Please, baby. I want you to sleep right now dahil ikaw ang iniisip ko ngayon, Seb.”

Biglang namunghay ang mga mata ni Sebastian. Napalunok siya at napayuko.

“W-What did you just call me?” Pumiyok ang boses niya.

“Sabi ko, I want you to sleep right now. Magdamag mo akong binantayan, Seb.”

“No, no. Not that. You just called me baby? Tama ba ang narinig ko, bunnyy? Fuck… sorry, I am something on my brain now, baby. Tangina nababaliw na yata ako…”

“Baby, please. Sleep ka na muna,” Niyakap ko ang leeg niya at maingat na isinubsob ang mukha niya sa leeg ko.

His huge body stiffened.

“Inalagaan ako ng baby ko. Matulog ka muna dahil maayos na ako eh. Thank you and I love you so much, Sebseb ko.”

Mabilis akong niyakap ni Sebastian. Naramdaman ko nalang na may mainit na tubig na tumutulo sa leeg ko. Ang malaking katawan ni Sebastian ay nanginginig sa aking yakap. Pero walang tunog siyang nililikha.

“Are you crying, Seb? No, please… Shh… It’s alright. Magaling na ako. Huwag ka na matakot. Everything’s all right now, big boy. My baby…”

Calling him my baby felt so peaceful and satisfying. Na para bang dapat noon ko pa binabanggit sa kanya iyon ngunit ngayon ko lang naisatitik dahil sa pag-aalaga niya sa akin. Hinayaan ko siyang yumakap nang mahigpit sa akin at umiyak pa hanggang sa umahon siya at pinunasan ang namumula niyang mga mata.

“D-Damn, baby. I’m so happy right now, don’t you know that? Fuck, I love you so much. Thank you for calling me that, baby. Please, ganoon nalang ang itawag mo sa akin. Please, baby?”

I nodded and smiled so wide. Pinunasan ko ang mga pisngi niya gamit ang aking kamay at hinalikan siya sa labi.

“Why are you so crybaby, Seb? Hindi ba good boy na ikaw? Dapat strong ka, right?”

Kinagat niya ang nanginginig na pang-ibabang labi.

“Y-Yes, amma good boy, baby. Am your good boy… fuck, yes.”

“You are my baby, Seb. Now, let’s lay on the bed again. Ako naman ang mag-aalaga sa baby ko ngayon.”

Inayos niya ang aming comforter nang humiga kami ulit. Tinakpan niya ang aming mga katawan ng comforter at paharap na yumakap sa akin si Sebastian. Hinalikan niya ang aking pisngi bago siya sumubsob sa aking dibdib at komportableng pumikit.

Inaantok pa talaga siya. Base sa aking nakitang alarms niya, parang wala pa nga siyang tulog magdamag.

I stayed there caressing his nape and his hair. Hanggang sa nakatulugan na lang niya ang malalambing kong haplos.

Seeing Sebastian this vulnerable beside me is one of the most heartfelt thing in my life. Ako palang ang nakakakita nang ganitong side niya. Ako lang ang pinagkakatiwalaan niya. Sa akin ay napapanatag siya at nagiging payapa.

“You will always be my good boy, Seb. I love you, my big boy.”

It felt so peaceful the whole morning we stayed in bed. Nagising na lamang ako na hinahalik-halikan na ngayon ni Sebastian ang aking noo. May binubulong bulong siya kaya naman nagkunwari nalang akong nakapikit para mapakinggan pa ang malambing niyang boses.

“You are the best part of my life, baby. Salamat dahil ako ang nakauna sa’yo. At salamat dahil mahal mo rin ako. Good Lord… thank you for giving her to me… Thank you, God…”

Napangiti ako sa aking narinig. Tiningala ko si Sebastian na nagulat nang makitang gising na ako. He smirked and kissed my nose.

“Good morning, baby. Did I wake you up, hmm?”

“You love me that much, Seb, huh?” Usal ko.

“Yup. Very very much. And I know that you love me too. Am I right, baby?”

“Yeah, you are right, Seb. Mahal din kita.”

His cheeks blushed. Kinurot ko ang pisngi niya at hinaplos ang kanyang leeg. I touched his adam’s apple and felt it moving up and down everytime he swallos.

We stayed there cuddling again until Sebastian helped me to stand up. Masakit nalang kaunti pero bearable naman. Nagbanyo muna ako upang umihi habang si Sebastian ay narinig kong kausap sa telepono ang reception nitong hotel.

I checked my hole when I seated on the bowl. Mayroon pa roong makintab at malagkit na ointment na nilagay ni Sebastian noong ako’y natutulog. I touched my hole and it felt sensitive. Umihi na lamang ako, nagtoothbrush, hilamos, saka lumabas ng banyo.

Pagbalik ko roon ay mayroon nang mga pagkain sa aming dining table. Naihanda na ni Sebastian ang mga plato at kasalukuyan niyang kausap sa telepono ang tingin ko’y si Dad. Nakatingin siya sa labas mula sa glass wall ng aming suite at nakapameywang.

Lumapit ako sa kanya at yumakap mula sa kanyang likuran. Sinubsob ko ang mukha sa kanyang likod at inamoy siya.

“Yes, Dad… Opo… I will, Dad.”

Hinawakan ni Sebastian ang kamay ko at pinisil-pisil iyon. Ambango nitong lalaking ito. Ansarap amuy-amuyin. Dahil okupado siya kay Dad ay inalis ko ang kamay ko at ipinasok sa ilalim ng kanyang damit. Kinapa ko ang kanyang mga abs. They felt so warm and hard. Gosh, he is so manly.

“Papakainin ko lang muna, Dad. We will go outside after she eats… Yes, Dad… Copy, Dad.”

Pinatay ni Sebastian ang tawag at hinarap ako. Tiningala ko siya at hindi pa rin inaalis ang kamay ko sa loob ng damit niya.

“Baby, kain ka na muna. Tapos susunod tayo roon sa labas. Mom wants to see you.”

“Okay, Seb. I love you…”

“I love you too, baby. You can touch my abs and muscles later. Kain muna tayo para may lakas ka.”

We ate our breakfast at nabusog ako. Ngayon nalang kasi ako nakakain nang sobrang dami.

Inaalalayan pa ako ni Sebastian nang magtungo kami sa Restaurant sa tabing beach. Mom hugged me and kissed my cheeks to check me. I told them that I feel good and normal now and then we ate our lunch afterwards.

Nagkuwento sina Mom sa mga ginawa nila kahapon habang ako’y may sakit. Mayroon daw fireworks display rito nang maggabi. Akala ko nga ay tatanungin nila ako kung bakit ako nagkasakit pero laking gulat ko nang wala ni isang tanong patungkol doon. Na para bang makausap na sila ni Sebastian tungkol sa nangyari sa akin.

Kuya Urriah and ate Reemah seemed so casual about me being away from them for the whole day. Hindi sila nag-usisa. Si Mom at Dad naman ay ganoon din. I wonder what Sebastian have told them about the real reason of me being sick.

They will surely die in shock if they will know that I got sicked because Sebastian fucked me hard. That this good boy beside me is a bad boy in bed who used me like his fuck toy. Napayuko ako nang maalala ang nangyari sa amin ni Sebastian. Dapat ay may pandidiri akong nararamdaman ngayon dahil sarili kong kapatid ang aking nakasiping. Ngunit kahit anong hanap ko sa himaymay ng katawan ko ay wala akong makita.

Isinantabi ko nalang muna ang mga iniisip. Bakasyon pa rin kami rito sa Bora kaya aalisin ko lahat ng negatibong tumatakbo sa aking isip.

Nanatili pa kami sa Bora sa buong araw na iyon. We stayed there and relaxed by the prestine beauty of the beach, and its night life after the sun sets. Kinabukasan na kami umalis at tanghali na rin iyon.

Habang nasa eroplano kami, idinaan ko sa tulog ang natitirang sakit ng aking balakang. Gusto ko ay mawala na ito nang tuluyan pag-uwi namin upang maging komportable na ako ng tuluyan. At nang makauwi nga kami, hindi ko na iyon iniinda. Nakadumi na rin ako nang hindi nananakit ang aking butas. Sebastian even gave me the ointment and told me that I must keep on using it until I feel fully healed.

Ngayong may isang Lingo pang natitira para sa aming Semestral break, nasa bahay lang kami ni Sebastian. Hindi na siya umuwi roon sa unit niya simula nang makabalik kami sa Manila. Pero imbes na sa kwarto niya tumuloy, sa kuwarto ko siya nakikisiksik.

Hindi ako nagrereklamo dahil sa katunayan, gustong gusto ko rin iyon. Palagi kaming magkayakap sa kama at nagkukulong lang kami roon dahil bawal kaming makita nina Manang at ng kahit sino sa bahay. It was Sebastian’s idea to keep ourselves away from them. Dito na lang daw kami magtatago para hindi kami mahuli.

“Bunny, can I open my eyes now?”

Nakangisi ako habang nilalagyan nalang ng liquid eyeliner si Sebastian. Ngayong hapon ay naisipan kong make-upan siya dahil bored ako. Nakaindian sit kami sa kama at sumusunod lang siya kapag sinasabi kong pumikit at dumilat.

“Malapit na ito, Seb. For sure you will look pretty here.”

Natatawa ako dahil hindi bagay sa kanya ang make-up. Magaling naman ako gumawa pero sobrang manly kasi ng face niya kaya imbes na gorgeous siya ay nagiging cute siya.

“Really? How about my hair clips, bunny? Maganda ba sa akin?” Tanong niya pa at kinapa ang kanyang mga buhok na hinati ko sa dalawa at nilagyan ko ng clips na may disenyong bibe. Iyong gumagalaw-galaw at sobrang cute.

“Kakabogin mo na ako nito, Seb. Ayan, tapos na! Open your eyes now, Seb.”

Dumilat siya at tinitigan ako sa mata. Kumurap-kurap siya at nag-pose na parang babae.

“Perfect! Angganda ganda mo naman. Dahil diyan, ikaw na ngayon si Sebastiana!”

Malakas akong humalakhak at napatingala sa kisame. Si Sebastian naman ay naningkit ang mga mata at tanggap niyang pinagtitripan ko siya ngayon. Ginusto niya rin eh! Sabi ko kasi ay make-upan ko siya at pumayag din siya.

Ayan tuloy, Sebastiana ka na ngayon.

“Do I look like a princess now, baby?”

Nagbeautiful eyes siya at ngumuso kaya lalo akong bumulanghit ng tawa. Kinuhaan ko siya ng picture sa aking phone. Nagselfie na rin kami at pinost ko iyon sa aking IG. Nanonood lang siya habang naglalagay ako ng caption.

“Look, may nag-heart react agad! Oh my gosh!” Natataw akong saad sabay pakita kay Seb ng sunod-sunod na reactions.

“Damn, baby. Kahit may make-up ako ay mas maganda ka pa rin sa picture.”

“Sus, nambola pa. Eh ikaw kaya ang maganda. Ayan oh, may nagcomment. Sabi ng unang nag-comment ay bakla pala ang bagong recruit sa DLSU basketball team.”

“The fuck? Baby, I’m not gay. Tangina sino ’yang nag-comment.”

Gumalaw ang kanyang panga at pinatay ko ang phone.

“Charot lang, Seb. Wala pa nagco-comment. Gosh, antaray naman ni Sebastiana gusto manuntok.”

Umiling iling si Sebastian at pinagmasdan akong tumawa. Tahimik lang siya at game na game talaga.

“As long as you are happy, baby. I will do anything to make you happy. Damn, you’re so fucking beautiful when smiling. Akin ka lang.”

He pulled me and made me sit on his lap. Naglambingan pa kami at naghalikan. Nalasahan ko pa tuloy ang lipstick na nilagay ko sa labi niya. Natawa pa ako nang mag-smudge iyon. At nalagyan na rin tuloy ako.

At sa buong maghapon na iyon, ang ginawa lang namin ni Sebastian ay maglambingan at maghalikan. And how can I not smile and laugh so freely when Sebastian is the one I am cuddling with. And I think, it’s time for me to fully love this boy.

He’s a good boy. He is my good boy.

CHAPTER 30

Sa mga sumunod na araw, nilabas naman ako ni Sebastian. Sakay ng kanyang Raptor ay nagtungo kami sa Enchanted Kingdom at nag-date. Sumakay kami sa Ferris wheel, pumasok sa horror booth, at halos lahat ng rides doon ay sinakyan namin kahit pa ang Roller coaster dahil hindi pa ako nakapunta rito ever!

“Seb, doon naman tayo sa Pirates!” Turo ko sa malayo habang kumakagat ako sa aking cotton candy.

Mainit ngayon ang panahon kaya pareho kaming naka-shades ni Sebastian. Hawak niya pa ngayon sa isang kamay ang malaking teddy bear na napanalunan niya kanina doon sa shooting range. Para sa akin iyon pero siya ang pinagbitbit ko dahil malaki. Nakadikit lang ako kay Sebastian at ineenjoy namin ang mga ganap dito.

“Gosh, ang cute nung mascot, Seb oh! Star wars! Hala, si baby Yoda!”

Nasa loob na kami ngayon ng indoor area dito sa EK. Nagtanggal na kami ng shades at si Sebastian ay kanina pa nagsasabing kumain muna kami dahil baka raw nagugutom na ako pero hinihila-hila ko lang siya. Ansaya pala rito sa EK, hindi nauubusan ng mga ganap!

“Papicture tayo kay baby Yoda, Seb!”

“Bunny, kumain ka muna, please? Kahit itong sandwhich lang na binili ko. Mamaya na ang pictures.”

“Tara na kasi, Seb. Baka umalis na iyan! Ayan oh parang umiikot sila sa buong EK eh. Nandoon na ung may light saber sa dulo. Mamaya di na tayo makakapagpapicture niyan…”

Sumimangot ako sa kanya. Pinagmasdan niya ang mukha ko bago siya sumagot.

“Aryt. After this, promise me that we will have our lunch na. Is that okay, baby?”

“Yes, Seb. Hehe.”

Alam ko na kasi ang kahinaan niya. Kung ano ang gusto ko ay talagang sinusunod niya. Magpapacute lang ako ng kaunti at sisimangot, napapasunod ko na siya. I am not taking advantage of it. Sadyang mabait lang talaga si Sebastian at ayaw niya akong nalulungkot. Hindi rin naman kasi matindi ang mga gusto ko kaya tingin ko’y napapapayag ko na rin siya.

Habang katabi namin si Baby Yoda ni Sebastian, nagulat ako nang sunod-sunod na dumami ang mga taong nakatingin sa amin. Nagpapapicture lang naman kami sa isang guardiya na inistorbo pa ni Sebastian sa pag-iikot nito kanina. Pero nagulat kami nang napapalibutan na kami ng mga tao at may mangha sa mga mata nila habang nakatutok ang phone nila sa akin.

Nagtataka man ay nag-iba pa kami ng pose ni Seb kasama si Baby Yoda. Nakayakap ako sa braso ni Seb, naka-kiss siya sa pisngi ko habang nasa gitna namin si Baby Yoda at kung ano-ano pa. Hindi ko na pinapansin ang mga taong may binabanggit na pangalan na pamilyar. Sebastian is not naiilang either. Like he doesn’t give a fuck to those who are watching us right now.

Akala ko noon ay kaya sila nanonood dahil gusto rin nila magpapicture kay Baby Yoda. Pero nang umalis kami ni Seb ay nagulat ako nang sundan kami ng mga tao at tinatawag ako. Pero hindi naman pangalan ko ang binabanggit nila.

“Miss Jackie! Pa-picture po kami! Oh my Gosh, sabi na eh hindi pa siya nakakaalis!”

Napatingin ako sa grupo ng mga babaeng humarang sa amin. Parang mga senior high school students sila dahil may mga ID laces pa. Nagulat ako nang makita ang isang poster na hawak ng babaeng may bangs. Grabe ang mangha sa mukha niya habang kumakaway-kaway sa akin at nakatutok sa akin ang phone niya.

Humigpit tuloy ang kapit ko sa braso ni Sebastian.

“Last na po, Miss Jackie. Birthday ko po ngayon baka sakali po puwede po ako makapagpapicture?”

Napatingala ako kay Sebastian. Nakakunot din ang noo niya habang nakamasid sa akin. Nang harapin ko ang mga estudyante ay sobrang kilig nila sa amin ni Sebastian.

“Grabe, totoo nga po pala ang balita na may non-showbiz boyfriend po kayo, Miss Jackie. Kakasabi niyo lang po kanina roon sa Media kanina roon sa Annex ng mall tungkol doon. At kasama niyo po pala. Grabe, bagay na bagay po kayo, Miss Jackie!”

“Pa-picture po, ate!”

“Miss, sige na po!”

Umiling ako at ngumiti sa kanila.

“Uhm, excuse me, I think you are mistaking me as someone? Hindi kasi Jackie ang name ko eh.”

“Miss Ma’am, sige na po—” sabay lapit sa akin ng isang binatang nakangisi at isinesenyas ang kanyang Iphone sa akin. Student din ito.

“Did you hear my girlfriend? Ayaw niya. Please, excuse us.” Buong buo ni Sebastian na nagpahinto roon sa lalaki.

Walang paalam niya akong dinala palayo at napansin kong nakasunod pa rin sa amin iyong iba at nagtatakbuhan pa. Gosh, napagkamalan na naman yata akong artista.

Nag-shades nalang tuloy ako nang dalhin ako ni Sebastian sa isang fine dine. Habang kumakain nga kami ay napansin ko pa ang babaeng waitress na patingin tingin sa akin at may gulat sa mga mata. Na para bang nakikilala niya ako kahit mayroon akong pang-disguise.

Pagtapos naming kumain ay si Sebastian na ang nag-desisyon na umuwi na kami. Alas singko na rin ng hapon at sobrang napagod din ako at nag-enjoy sa dami naming sinakyan ni Sebastian. Iyong Teddy bear namin ni Sebastian ay pinangalanan kong Jackie. Iyon kasi ang narinig ko kanina sa mga gustong magpapicture sa akin at natatawa ako dahil for sure, magiging memorable ang Teddy bear namin ni Sebastian.

Iyong Jackie na tinutukoy ng mga parang fans niya ay Teddy bear lang namin ni Sebastian. Gosh, sobrang nag-enjoy talaga ako sa araw na ito.

After naming magdinner kasama sina Mom and Dad, sa kwarto ko ulit natulog si Sebastian. Halos inangkin na niya ang kwarto ko dahil bumakat na rito ang kanyang panlalaking amoy. Dito na rin kasi siya naliligo at nakikigamit siya ng mga sabon ko. Dedma lang ako roon dahil nakikigamit din naman ako ng sabon niya eh. Share kaming dalawa at gusto ko iyon dahil mas nagiging open na kami nitong binatang ito sa isa’t isa.

While we we’re cuddling in bed, nagbobrowse ako sa aking IG. Kinakantahan ako ni Sebastian ng rap niyang kanta at hinahalik-halikan ang pisngi ko habang ako’y kanyang yakap.

“Gosh, ako ba ito?”

Nakita ko sa trending posts ngayon sa IG ang pamilyar na picture namin ni Sebastian. Mayroon ding mga videos na short clips at nagulat ako dahil umabot sa 2.7M views and hearts iyon. Panay na ang gulat ko pero si Sebastian ay nakatingin lang sa akin at dedma lang. Wala siyang pake.

“Hala, bakit trending tayo, Seb! Gosh! I know you are famous but how come we will get this number of people reacting about us!”

Pinindot ko ang post ng isang account na original source ng trending video. Iyon iyong saktong kuha na paalis na kausap namin iyong mga estudyante at nagsalita si Sebastian sa video bago kami umalis. I read the original post.

YourTitoMikeCalderon:

Fans of the famous Jackie Alcaraz have seen her with her non-showbiz boyfriend right after people thought that she already left the venue. Peepz, she’s not single pala! At bagay na bagay sila nung guy!

Sunod sunod ang mga comments at hindi ako makapaniwala. Akala nila ay ako ang Jackie Alcaraz na tinutukoy nila!

At kaya pala nag-trending ang post na iyon ay nag-comment ang isa ring verified account ng isang babae roon.

ItsJackieAlcaraz:

Woah! That’s not me, you all! Gosh, who is that beautiful woman? I already left after the conference. @shantal_ventura, @direkJonas, and @brentumali77 were with me!

Sumabog ang comment section dahil doon. Pinakita ko kay Sebastian ang post.

“Seb, look. Akala nila ay ako iyong Jackie Alcaraz. Look!”

Naningkit ang mga mata ni Sebastian. Pero hindi naman siya gaano naiintriga. Ako lang yata.

“Really, huh? My baby looks like a fucking hollywood model that’s why they think of that. Don’t mind them, bunny.”

He kissed my forehead. Ako nama’y hindi mapakali. Kaya pinuntahan ko ang IG account ng totoong Jackie Alcaraz at napahinto ako nang makita ang kanyang Vogue covers, Fobes, Bazaar Magazine at iba pa! She’s a worldwide known Celebrity and She’s a Filipina!

“S-Seb, we look very similar! Oh my God!”

Pinakita ko kay Seb ang IG pictures ng model. At para akong nananalamin! Nagduda nga tuloy ako sa aking sarili dahil baka nga ako talaga iyong Jackie Alcaraz at nagkaamnisya lang ako kaya hindi ko matandaan na ako itong mga nasa magazine covers.

Naningkit ang mga mata ni Sebastian at tumango. Mariing tumikom ang bibig niya.

“You almost look similar, bunny. Pero mas maganda ka sa kanya. Mas angelic ang features mo. You are prettier than that model, bunny.”

Hindi ko pinansin si Sebastian dahil hindi niya ma-gets ang point ko. Bakit sobrang kamukha ko iyong babae? We look like identical twins! Nagkakaiba lang ang mukha namin sa iba’t ibang look ng make-up niya. Pero pag bare face siya, lalo na roon sa mga island pics niya na nakabikini, it looks very me!

“Sleep na tayo, bunny. Come here, let me remove your anxiety.”

Palagi kaming ganito ni Sebastian. Nagpapalitan ng malalambing na salita hanggang sa makatulugan na lang namin. Pero madalas, ako ang laging nakakatulog. Hindi niya kasi tinitigilana ng pagkwento sa akin ng kung ano ano at hindi ko na mamamalayan na umaga na pala at siya pa rin ang aking katabi.

Mabilis na lumipas ang mga araw at pasukan na naman. Sabay kaming pumasok ni Sebastian at hinatid niya pa ako sa aking room. I kissed him on the lips before we parted ways. Pero sinigurado ko na walang nakatingin bago ko iyon ginawa.

Naroon na si Wendy at nanlalaki ang mga mata at parang may gustong ichika sa akin ngunit dahil dumating agad ang Prof namin ay natahimik na kami sa aming mga upuan. It was a three hour lecture kaya nabored ang lahat.

Nang matapos iyon ay hinila agad ako ni Wendy patungo sa open space ng campus at naupo kami sa bench.

“Girl! Shit, I saw that picture on IG! Ikaw iyon at si Sebastian ang nasa video, right? Girl, people think that you are that famous model named Jackie Alcaraz!”

Nanlalaki ang mga mata at panay ang titig sa mukha ko.

“Alam ko na, Wends. And yes, kami iyon ni Sebastian. Gosh, hindi ba’t napagkamalan na rin ako doon dati sa labas? Iyong nagmeryenda tayo ng tusok-tusok?”

“Girl, ngayon ko lang din ito nalaman! Para kayong kambal nung model! Pero based sa aking research these days, she’s five years older than you. 22 ka samantalang siya ay 27. But still looking youthful!”

“Siguro nagparetoke iyon, Wends? At nagkataon lang na naging magka-look kami.”

Umiling iling si Wendy. “Baliw! Nalaman ko kagabi lang na kaya siya sumikat dahil nakuhaan siya ng isang photographer habang nagtatanim ng palay sa Cebu five years ako. Iyong face niya noon ay ganoon pa rin ngayon! Pero ngayong taon lang umingay ang name niya lalo na rito sa Manila dahil tiga-Cebu siya, girl! Bilis niya naging famous dahil worldknown na siya ngayon!”

We continued our chika right then and there. May two hours pa naman kaming break para sa next subject. Hanggang sa kalaunan ay bumalik kami sa klase. At alas singko na nang kami’y mag-out dahil magkakasunod ang aming mga subjects. Kakasimula palang ng klase pero ang mga prof namin ay laban na laban. Parang hindi nga orientation ang ginawa sa amin dahil diretso lectures. Kaloka.

Sa Car park ay bigla kong nakasalubong si Carl. Napahinto siya sa paglalakad nang makasalubong ako. May suot na siyang backpack at hawak ang carkeys ng kanyang sasakyan at parang pauwi na rin.

“O-Oh, shit. Sorry, nagulat ba kita, Jamaiah?” Paghingi niya nang paumanhin.

Hindi ako nagulat. Mas nagulat pa nga siya dahil pasipol-sipol pa siya bago ako makita.

“No, Carl. It’s nice to see you again.” I smiled at him. Gumanti siya ng ngiti.

Napakamot siya sa batok at napatingin sa paligid.

“Uhm, nabasa mo na ang dms ko sa’yo? Gusto ko sana malaman kung kumusta ka noong nasa Bora pa kasi hindi na kita nakita lumabas. Iyong parents mo nalang ang nakasabay namin sa Resto before kami bumalik pa-Manila eh. Did something happen, kung hindi naman nagmamalabis?”

“Oh, yes. Nagkasakit lang ako saglit. Pero okay na ako ngayon.”

“That’s good to hear. Uhm, I hope you will see my dms again. I mean, gusto lang kita kumustahin. And… na-miss din kasi kita, Jamaiah.”

His stares were heavy and serious. Napalunok pa siya na tila nahihiyang banggitin iyon.

“Uhm, siguro I’ll check nalang later? May iba ka pa bang sasabihin?”

Napatingin ako sa paligid. Wala pa kasi si Sebastian eh.

“A-Ah, wala naman na. Pauwi na rin ako, kakatapos lang ng last lectures namin. Uhm, gusto ko rin sana humingi ng tawad ngayon. Alam kong hindi maganda ang naging simula nung pagkakakilala natin. But, here, I want you to slap me or do anything that you want. Tatanggapin ko. Naging gago kasi ako. I’m so sorry, Jamaiah from the bottom of my heart. Please, feel free to punch me now.”

Nangunot ang noo ko at simpatikong umiling.

“Carl, I told you that we’re good now, correct? Isa pa, hindi naman ikaw ang nanakit sa akin nang matindi. It was Johannes, your brother. Kaya please, don’t be so sorry. Pero kung iyon man ang nararamdaman mo ngayon, okay. Pinapatawad na kita.”

Bumuga siya ng malalim na hininga bago yumuko.

“Damn, how I wish I treated you better the moment I first saw you. Gusto ko rin kasi sana magtapat, Jamaiah.”

“Ano iyon, Carl?”

“I want to tell you that… shit, tangina,” Napahilamos ito at napatalikod. Na para bang hiyang hiya. Pero nang humarap ito ay namunghay ang kanyang mga mata.

“I like you, Jamaiah. I… have a very strong crush on you.”

I was stunned. Natigagal ako nang makita ang sinsero niyang mga tingin. Napatingin ito sa malayo at gumalaw ang panga.

“I… I mean, I just want to inform you about it. Uhm… well… pwede ba kitang li—”

Napahinto siya sa sasabihin nang may isang bulto ng lalaki ang humarang sa tapat niya at malakas na itinulak siya sa kanyang dibdib. Malakas na napaatras si Carl at nawalan ng balanse ngunit hindi siya natumba.

I watched how Sebastians’ broad and threatening back cleanched together with his veiny arms as he towered over Carl.

“Tang ina mo. Don’t every lay your fucking hands on my girl.”

I can’t see their faces dahil natatakpan na ni Sebastian si Carl. Pero alam kong nagtatagisan sila ngayon ng tapang. Men who are fighting for their egos.

“Huh, bilis mo, bro ah? I mean, nakikipag-usap lang ako kay Jamaiah. Is there something wrong about it?”

“That’s a wrong move, Rivatore. You don’t fucking go near to my girl again o gusto mong sa Morge na ang tuloy mo.”

I heard the manly and strong smirks of Carl.

“Fuck. Tang ina, inaano ba kita, bro? I’m being gentleman to Jamaiah by asking her for a date. She’s single, right? Your sister is single, right?”

May diin siya nang sabihin niya ang salitang ‘sister’. Na para bang may ibig sabihin iyon.

“Bro, there’s nothing wrong kung ligawan ko man ang ‘sister’ mo. Walang mali roon dahil gusto ko siya. You are an overprotective motherfucking brother, huh? Tang ina—”

“Ulol, papatayin muna kita bago ka sumubok, king ina mo!”

Malakas na inangat ni Sebastian ang isa niyang kamao ngunit mabilis akong sumigaw at hinila ang kanyang damit.

“Sebastian! Stop it! No!”

I watched how his veiny fist stopped mid air. Ngumisi si Carl dahil doon.

“Don’t mess with me again, Rivatore. Hindi mo ’ko kaya, you piece of shit.”

“Sebastian, please, stop. Let’s go home.”

Saglit pa silang naglalaban ng matatapang na tingin ni Carl bago ko siya tuluyang napasunod. Mabilis na pumulupot ang kanyang braso sa aking beywang at hinila ako patungo sa kanyang Raptor na nakapark na pala sa aming tapat.

He opened the door for me at nauna akong pinasakay bago siya tuluyang nagtungo sa driver’s seat. Mahigpit ang kapit niya sa steering wheel nang kami’y bumiyahe. Panay ang kanyang mura nang malalim habang gumagalaw galaw ang kanyang panga.

Kaya naman sa buong biyahe pauwi ay hinahaplos haplos ko ang braso niya.

He’s jealous. At alam ko na iyon ngayon. And I understand why. He’s a man afterall. At dahil siya si Sebastian. Kung noong mga bata pa nga lang kami ay hindi niya hinahayaang may makahawak sa kanyang mga laruan na baril-barilan at iba pang gamit niyang panlalaki, ano pa ngayon na malaki na siya at ako na ang gustong agawin sa kanya.

Kung nasuntok, nabukulan at napaiyak noon ni Sebstian ang mga pinsan naming lalaki dahil sumubok makipagtagisan sa kanya, alam kong kapag nangyari iyon ngayong binata na siya ay higit pa roon ang kayang gawin ni Sebastian.

Kaya naman inalo ko siya at pinakalma hanggang sa kami’y makarating ng bahay. I hugged him so tight the moment we went out of his car. Kahit nakatingin pa sa amin si Mang Selmo na may pinupusanang tools habang nakaupo sa kanyang silya ay hindi ko na iyon alintana.

What more important to me now is Sebastian’s mental state. He’s in rage and in so much jealousy. Hindi na nga kami kumain dahil dumiretso siya ng akyat sa kwarto ko. Naging tahimik siya hanggang sa makapagbihis. Dumiretso siyang higa sa kama at nagkalikot ng phone.

At bilang kanyang tagapagpakalma, sumiksik ako sa kanyang tabi at yumakap sa kanya. Kahit sa selpon siya nakatingin ay hihalikhalikan ko ang pisngi niya habang hinahaplos ang kanyang braso. Nakatingin lang din ako sa screen niya ngayon. He’s chatting with Pablo. At nakikita ko ang buong conversations nila.

Pablo: Did he try, bro? Tangina talaga.

Sebastian: That shit will not stand any chance, bro. Durog muna mukha non sa’kin.

Pablo: I am keeping an eye as to our deal, bro. He’s serious this time. Halata sa karakas ng gago.

Sebastian: He’ll never get near to mine again, bro. Tangina papabulagtain ko na sana eh.

Pablo: Damn, baka mapasama ka pa sa subject to removal, bro. Lamonaman na dapat gawin to those shits.

Sebastian: Yep. Tnx, bruh. Galaw lang ng mata.

Pablo: Roger roger.

I have no idea bout the context of what they are talking about. Ang weird mag-usap ng mga lalaki.

Nang ibaba ni Sebastian ang phone niya at pinatong sa bedside table, mas malaya na akong nakasiksik sa kanyang katwan dahil wala na siyang hawak. I kissed his adam’s apple too. Nakatingala ako ngayon sa kanya habang siya’y pinagmamasdan ako.

“Don’t be jealous, Seb. It was an accident that we bumped into each other. I promise na lalayuan ko na at all times si Carl. Alam kong nagseselos ang baby ko.”

I kissed his chest at hinaplos-haplos iyon. Para akong nagpapakalma ng isang dragon. Hindi siya tumugon. Imbes ay pinagmasdan lang ako at hinayaan sa aking paglalambing.

Kalaunan, kinuha ko ang phone ko para mag-check na rin ng chat namin ni Wendy. Hindi pa kasi kami enrolled sa aming mga subjects pero pinasukan na namin. Sabay na kaming magpapaenroll bukas dahil wala kaming classes tomorrow.

Pero imbes na ang dm ni Wendy ang aking unang puntahan, naagaw ng pansin ko ang isang dm mula sa isang verified account. It was from Jackie Alcaraz. The famous model!

Mabilis ko iyong pinindot at labis na nagtaka dahil baka mamaya ay troll account lang ito. Pero nang buksan ko ang message, nagulat ako sa kanyang mensahe.

ItsJackieAlcaraz:

Hi! Are you the girl that the people mistaken as me? Oh my gosh! You look so pretty, dear! I will be staying here in Manila until tomorrow and I would like to meet you if given a chance? We look very similar! Gosh, I know this message is very long but I had already reserved an afternoon lunch at Okada by 3pm the moment I saw your videos and pictures. I’m not expecting you to come because you don’t know me personally, but here, I’ll be trying my luck to see you! I’ll be there tomorrow. I think that meeting you will be one of the best moments of my life kay hapit na ta kambal! Magkita ta didto, mahal! Gihigugma tika!

Gosh. It was from Jackie Alcaraz. And she wants me to meet her! Malakas na kumabog ang dibdib ko.

CHAPTER 31

“Are you sure about this, girl? Hindi ka sanay ma-expose sa media, I am worried about the things that could happen afterwards.”

Nasa carpark na kami ni Wendy. I told her that I will be meeting Jackie Alcaraz later in the afternoon. Alas diyes palang ngayon ng umaga at katatapos lang namin magpa-enroll sa aming subjects. Si Sebastian ang naghatid sa akin dito, at hinihintay ko siya dahil napaalam siyang pupunta lang saglit sa Gym dahil may kakausapin.

“I want to meet her too, Wends. Wala naman tayong pasok kaya bakit hindi, right? Isa pa, she’s decent and approachable.”

“Ramdam ko nga rin. Sobrang humble ng beginnings niya eh, as per my internet searches. Bumabalik-balik pa rin daw ito sa Cebu kahit na kabilaan na ang mga international affiliations niya sa modeling. She really deserves the success right now. Galing, ano?”

“She’s super galing. By the way, saan na ang diretso mo nito ngayon?”

“Well, wala naman akong lakad this time. Wala rin si Arthur ngayon dahil tumutulong na nga siya sa Dad niya ngayon sa mga architectural plans ng firm nila. Busy na ang boyfie ko. Pahinga nalang din muna ako siguro sa house.”

“Good for you. Samantalahin mo na ang free day natin ngayon. Dahil for sure, our Professors will make us ngarag again when the official classes starts.”

“Totoo! Tang ina, I remember Prof Lopez who told us that he won’t give any removal to those who will fail the final exam. Kaloka, diba? Nakakatakot!”

“Really, Wends? Sa’yo pa talaga nanggaling iyan? Eh napakalusog niyang mga brain cells mo at running for Magna ka pa nga rin e.”

Tumawa siya at kinindatan ako. “Well, we have to be humble like that of Jackie Alcaraz, girl. At huwag mo akong ine-eme, running ka pa rin naman for Magna too! Echosera ka talaga.”

“How about Sky and Yael pala?”

“Ay girl, buti nabanggit mo iyan.”

“Oh, why?”

“Gaga, si Sky at Yael, alam mo bang super talino ng dalawang iyon kahit ganoon ang tambalan nila?”

“Talaga? Well, hindi ko naman ji-nudge silang dalawa eh. Pero, really? I mean, hindi ba’t puro inom at lakwatsa lagi si Sky?”

“Sabagay. Kay Yael ka lang naman hindi magugulat kapag nalaman mong puro flat one ang grades non. May isa lang siyang 1.25 sa subject noong second year siya.”

“Hala, talaga? Gosh, he’s super talino pala!”

“Well, mas matalino si Skylar, girl. Siya ang totoong flat one sa aming tatlo. Palibhasa’y Attorney ang both parents niya eh. Tapos susunod din siya maging attorney dahil Pol Sci ang course niya eh. Kahit pumunta ka sa Dean’s office, malinis na uno ang makikita mo roon sa records niya. Gaga, mas matalino pa sa akin ang dalawang iyon!”

Namilog ang mga mata ko at napangiti. Hindi halata kay Skylar na matalino pala siya. I mean, kapag nagsasalita kasi siya ay very ordinary, normal, at jolly lang. She’s super humble lang pala talaga sa mga achievements niya. Gosh, nainggit tuloy ako. Or more of inspired to also excel in my acads.

“Pag may time, iyon ang pag-usapan natin pag nagwalwal ulit tayo.”

“Nasaan pala sila, Wends? Siguro kaya hindi natin sila nakakasama ay dahil puro acads talaga sila?”

“Hmm, hindi rin, girl. Sadyang nababalanse lang nila ang school at personal life nila. Tignan mo si Sky, nakakaharvat pa ng mga boys. Pampatalino niya yata iyon eh. Gosh!” Natatawa niyang sambit.

“Huy, stop it, Wends!” Natatawa kong hinampas ang kanyang braso. Baliw talaga itong si Wendy.

Nagchikahan pa kami habang naghihintay kay Sebastian. At nang huminto na nga ang Raptor niya sa tapat namin, nagflying kiss na ako kay Wendy na naghihintay din sa kanilang driver.

Good mood si Sebastian nang kami’y tumulak. Napansin ko ang pagsipol-sipol niya at mga pigil na ngiti habang nagmamaneho. Kaya naman tingin ko ay masarap siyang asarin ngayon.

“Angsaya naman ng Sebastian na iyan…” tukso ko.

Ngumisi siya at inabot ng isang braso ang aking inner thigh at hinaplos-haplos iyon.

“Baby, isa ako sa first five na napiling maglalaro sa UAAP. Damn.”

Namilog ang mga mata ko at sobrang nagulat.

“Wow! Hala, Seb! Congratulations! Yes!” Maingay kong tili at parang ako pa ang tuwang tuwa sa aming dalawa.

“Thank you, baby. Matagal pa naman ang simula ng next season pero baka maging tutok na ako sa trainings, baby.”

“That’s good to hear, Seb! Alam kong dream mo iyan since high school ka palang. Maglalaro na sa UAAP ang Sebastian namin!”

“Baby, nagdadalawang isip pa ako kung tatanggapin ko iyon ng tuluyan.”

“Huh? Bakit naman, Seb?”

Umiling iling siya at sumeryoso na ang mga mata habang papaliko kami sa intersection.

“Hindi na kasi kita mababantayan. Magiging puspusan na ang trainings namin at baka maging limitado na pag-uwi ko sa bahay. That will last for two months or even more, tang ina lang.”

“That’s better ano ka ba, Seb! Matututukan talaga kayo at magiging prepared ka na sa darating na season.”

“Nope, baby. Mas mahihirapan lang ako. That’s a very long time of not seeing you. It will be a torture for me. Tang ina, hindi ko kaya ’yon.”

“But you have no other choice, Seb. Isa pa, this is your dream, right? Susuportahan ka namin nina Mom, Dad, at Kuya. And I will be your number one supporter, Seb.”

“Damn. I will get home sick to that, baby. Fucking home sick because I won’t be seeing you more often. Fuck.”

Naging mahaba pa ang usapan namin ni Seb tungkol doon. Pero ako na ang nagsabi sa kanya na he must take this opportunity because not every players were given this privilege. Magkikita pa rin naman kami paminsan-minsan at siyempre, magtatawagan kami kapag hindi talaga kaya ng oras niya. At iyon ang pinal kong desisyon para sa kanya dahil siya’y nagdadalawang isip talaga.

Kapag nakatuntong na talaga itong si Sebastian sa UAAP ay magiging supportive ako all through out. Kung kailangan kong magprint ng napakalaking tarpaulin niya ay talagang gagawin ko. And I am sure that it will be the best moment of our lives. Lalo na para sa Sebseb ko.

This boy deserves all the best in life. Sa sobrang sipag, tiyaga, at dedikasyon niya sa lahat ng kanyang ginagawa, dapat lang na mabigyan siya ng kalakip na pabuya para sa lahat ng iyon. At ang pabuya niya ay ito. Ang maging opisyal na bahagi sa first five ng kanilang team.

Nag-lunch muna kami ni Sebastian sa isang fine dine. Around twelve noon na nang kami’y makapaglunch at nanatili kami roon for almost thirty minutes before we went to Okada.

I told Sebastian na alas tres pa ang meeting namin ni Jackie Alcaraz ngunit diniretso niya kami roon. At sabi niya ay mayroon din daw siya roong kikitain. At ngayon ay nagtataka na ako dahil kapag tinatanong ko siya ay sinasabi niyang kakilala niya lang ang kanyang kakausapin at hindi ko na kailangan malaman.

This is not the first time that he went out to talk to someone without telling me about the person he is talking too. Naalala ko noong kakagaling lang naming tatlo nila Courtney na gumala, sinabi niyang may kakausapin lang din at hindi na nga nagbihis ng damit eh. Also, noong birthday ng kapatid ni Yael. Nang mag-mall kami upang mamili ng mga swimsuit ko ay may kinausap din siya noon. At ngayon, may kakausapin na naman.

Nag-ikot ikot muna kami ni Seb sa Okada at nagwindow shopping. Kinukuha niya ang mga nagugustuhan kong damit sa isang high end clothing store rito ngunit sinasabi kong tumitingin tingin lang talaga ako para patayin ang oras. Magaganda naman sila at pasok sa taste ko pero marami na akong mga dresses na better pa roon. At designer dresses pa ang mga iyon na mas extravagant ang details kumpara sa mga ito.

Sebastian was holding my hand and being to clingy to me the whole time. Kahit naglalakad lang kami at patingin-tingin sa mga jewelry stores, hindi niya inaalis ang brasong nakapulupot sa beywang ko. At ang tanging magawa ko lang ay tingalain siya at bigyan ng halik sa labi paminsan minsan.

He is my younger brother. Pero ang katawan ko ay sinasabing higit pa roon ang aming relasyon.

I feel like he is my boyfriend. It is very wrong but that’s what I feel. Sebastian is my ideal boyfriend. And right now, I know that he is my boyfriend.

Ilang beses na niya akong tinawag na girlfriend at ipinakilala bilang ganoon sa mga kaibigan at sa napakaraming tao. Hindi ko lang talaga tinatanggap na boyfriend ko siya dahil napakabilis ng mga pangyayari at hindi rin ako makapaniwala. Because he is my own brother.

Pero ngayon, inaamin ko na. Mahal ko si Sebastian. At gusto ko ito… na ako ang maging girlfriend niya. At siya ang maging boyfriend ko.

“Baby, what’s wrong?”

Sebastian cupped my cheeks tenderly nang huminto kami sa extravagant hallway dito pa rin sa Okada. Walang tao sa paligid at tanging ang open and glittering space from floor to ceiling nitong Okada ang witness sa aming dalawa.

Tiningala ko si Sebastian at tinitigan ko siya sa mata.

“Sebastian, you called me your girlfriend for many times already, am I right?”

“Yes, baby. Is there something wrong? Gusto mo na bang umuwi tayo, hmm? Tell me, baby…”

Umiling ako at ngumiti. “Sebastian, I love you.”

“I know, baby. I love you too. I love you so much. Damn…”

He kissed my lips. Kada naghahalikan kami ay parang laging bago. Laging may hatid na saya at kiliti ang mga halik niya. Hindi ako nagsasawa. At alam kong ganoon din siya base sa aking nakikita sa gwapo niyang mukha.

“Sebastian, I want to clear things out. Are we in a relationship now? Hindi ko kasi alam, Seb.”

“Baby, we are. You are my girlfriend.”

“And… you are my boyfriend?”

Tumikom ang kanyang mga labi at gumalaw ang kanyang panga.

“Tang ina, that’s the first time I heard it from you, baby. Fuck, can you say it again, please?”

“Sebastian, you are my boyfriend.”

Tumingala siya at tumango-tango nang ibalik niya ang tingin sa akin ay punong puno na iyon ng pangungulila.

“Baby, thank you. Finally, you already realized it. Mahal na mahal kita, Jamaiah.”

“Kahit na magkapatid tayo, Seb? Can I still be your girlfriend?”

Gumalaw muli ang kanyang panga at umalon ang kanyang lalamunan. Mahigpit niya akong niyakap at hinigit sa kanyang dibdib. I can hear the loud beatings of his heart. At parang sabay na tumitibok ang aming mga puso dahil ganoon din kabilis ang akin. Our hearts are beating so fast for each other.

“You are my only girl, baby. I won’t promise that this will be easy, but I will die first before the world takes you away from me. Hindi kita pakakawalan, bunny. Tang ina… finally, baby… Finally… Thank you, baby… I love you… Thank you…”

It felt so surreal. Ramdam na ramdam namin pareho ang saya sa aming mga puso. At ito na yata ang pinakamasayang pangyayari sa buhay ko.

Hindi ko na nga namalayan na nasa loob na kami ng isang private room dito sa Okada na mabilisang kinuha ni Sebastian. Ngayon ay masidhi kaming naghahalikan at sabik na sabik sa isa’t isa habang hinuhubaran ako ni Sebastian ng damit.

Binuhat niya ako pahiga sa malaking kama at inibabawan. Hinubad niya ang aking bra, ang aking pants, at maging ang aking panty. I am now fully naked under him while he is still wearing his clothes.

He scanned my body. And all I can do is to bite my lips because Sebastian looks like a beast ready to devour his meal.

“Hindi ka naman na lalagnatin kapag ginalaw ulit kita, mahal. At sasarapan ko ngayon. Dadahan-dahanin ko at ibibigay ko ang pinakamagaling kong pagbayo.”

I swallowed hard. “A-anything for you, Seb. You can have my body… P-Please, don’t hesitate, Seb.”

Mabilis niya akong hinalikan. And while we were sucking each other’s tongue, hinubad ko ang kanyang damit. Kinapa ko ang kanyang metallic belt sa ilalim at kinalas iyon. And I thought my hands were already accustomed to doing it because I easily unbuckled it even without looking.

Hindi kami tumigil sa mainit at mapusok naming halikan hanggang sa maibaba ko ang zipper ng kanyang pantalon. Ipinasok ko ang aking kamay sa loob ng kanyang boxer shorts. At umungol si Sebastian sa bibig ko nang balutin ko sa aking malambot na palad ang matigas, mainit at maugat niyang ari.

His cock was hard and massive. Kahit nakapikit ako ay naiimahe ko ang hitsura ng bawat ugat doon na nakakapa ko. I stroked it gently kaya lalong umungol si Sebastian at ngayo’y napasubsob sa aking leeg.

“Puta. Sige, bunny. Jakolin mo… fuck…”

I did it on my own rhythm. Bibilisan ko at babagalan. Umuungol lang si Sebastian at napapakagat pa sa aking balikat dahil sa ibayong sarap. At ilang strokes pa ang ginawa ko roon nang alisin niya ang kamay ko at nagmamadali siyang tumayo at hinubad ang kanyang pantalon at boxer shorts.

Napalunok ako at namunghay ang mga mata nang makita siyang hubo’t hubad. His thick and giant cock is standing straight like a solid weapon. Pumuwesto siya sa paanan ko at isinabit niya ang aking mga binti sa kanyang balikat.

He leaned on me and kissed me again as he stroked his cock slowly. Napapahalinghing ako nang dilaan ni Sebastian ang labi ko paakyat sa aking ilong.

“I’ll be gentle, bunny.”

Aniya nang saglit umahon mula sa aming halikan. Dumura siya sa palad at inilagay iyon sa kanyang ari at nagtaas baba pa roon ang palad. Nasa ganoong posisyon pa rin ako hanggang sa itutok niya sa aking hiwa ang ulo ng kanyang ari.

Walang paalam niya iyong ipinasok at ako’y napaawang ang labi ngunit mabilis niya akong hinalikan upang patahimikin ako at lituhin sa sarap.

Dahil sa kanyang ginagawang paghalik ay hindi ko na namalayan na naipasok na niya nang tuluyan ang buo niyang ari hanggang sa maramdaman ko ang kanyang V-line sa aking bukana.

“Fuck… sikip mo, bunny…” He kissed me again as he started to thrust slowly.

Punong puno ng ingat habang nilulunod niya ako sa kanyang masarap na halik.

“Oh, yes, Seb… Right there… Ooh!” Ungol ko nang may matamaan siyang kung ano na masarap sa loob ko.

He smirked and he thrust again to hit the same spot.

“Right there?Hmm…?”

“T-That’s right, Seb… That feels so good…”

Umikot ang mga mata ko nang iyon ang mabagal niyang pinuntirya. He was watching me darkly as my eyes roll at the back of my head. Napasabunot pa ako sa kanyang buhok at doon ibinuhos ang sarap na nadarama.

“Masarap ba? Dito ba…?Hmm?”

He game me one strong thrust there at ako’y napaungol nang sa kakaibang sarap. Hanggang sa bigla siyang huminto sa pagbayo. I opened my eyes and cupped his prominent jaws. Kagat niya ang pang-ibabang labi at pinapanood ako.

“F-Fuck me more, Seb… please…”

Parang hindi ko na makilala ang sarili ko. I never thought that I will be begging for him to fuck me. Sobrang sarap kasi niyon at ngayon ay huminto siya.

“Move your body, baby. Igalaw mo ang sarili mo. Do it.”

I bit my lower lip and did it. Ako ang gumalaw sa amin at naiinis ako dahil madilim niya lamang akong pinapanood habang ako’y napapapikit at napapaungol sa bawat galaw ko. Napapahalinghing ako at bitin na bitin dahil nahihirapan akong gumalaw.

“S-Seb, please… Fuck me more… please, baby…”

Pagmamakaawa ko na. Bigla niyang hinawakan ang beywang ko at pinanatili ako sa kama.

“That’s it, bunny. You are now ready for a hard fuck. Hold onto my nape…”

Napalunok ako at iniyakap ang aking mga braso sa kanyang batok. Inilapit niya ang mukha sa akin ngunit hindi nagdidikit ang aming mga labi. Sapat lang upang malapitan niyang matitigan ang mukha ko.

“I want you to moan my name for the whole duration of my fucking, baby. Sumigaw ka lang sa sarap. I will make love to you… Gonna make you scream in pleasure… Gonna make sure you’ll cum while I’m fucking you nonstop…”

Bigla siyang bumayo nang napakalakas at naramdaman ko ang kanyang pelvic part na sumagad sa labi ng aking bukana. It was one strong thrust that I felt his base rubbed onto my clit. Napanganga ako sa sarap at pinanood lang ako ni Sebastian.

“Balls deep. Fuck, you almost lost your senses there. Holy shit…”

He thrust me again. Mabigat at sagad na bayo. At nagulat ako nang naging sunod-sunod iyon hanggang sa umaalog na ang buo kong katawan sa napakabilis niyang pagbayo. Like a fucking machine that is design to fuck a woman this wild.

“Oohh, yes Seb! R-Right there… hmm…”

He continued fucking me with the rhythm as I moan like a slut. Gigil siyang bumabayo sa ibabaw ko at walang patid ang kanyang bayo na naririnig ko na ang sampalan ng aming mga balat.

I feel like crying because of his amazing thrusts. Nariyan ang bigla siyang titigil matapos ang sagad na pagbayo, at biglang bibilis ulit at walang hintong papaulanan ako ng mabibigat at nakakapanghinang mga bayo.

“Sarap ba, hmm? Tang ina… ang sikip mo… fucking amazing pussy, damn…”

“S-Seb, I’m cumming… Oh…”

“Cumming, hm? You gonna cum now, hmm?”

I bit my lower lip and moaned so loud as a response.

“Just fucking cum, baby… Come on… Cum!”

“Y-Yes, Seb, please let me cum!”

He smirked and kissed my lips wetly. Pero bigla rin niya iyong hiniwalay at madilim siyang ngumisi. I was about to cum when he pulled out his cock. Naiwan akong nakanganga at nanginginig ang mga binting nakapatong sa mga balikat niya habang siya’y pinanood akong manghina sa pagkabitin! 

“Don’t cum yet. I’ll be fucking you in all positions for the next few hours. Nagsisimula pa lang tayo…”

Muli siyang bumalik sa ibabaw ko, inalis niya ang puwesto ng mga binti ko sa kanyang balikat at pinulupot ang mga iyon sa kanyang beywang. Ipinasok niya muli ang matigas niyang ari sa aking butas. Sagad at madulas.

I moaned his name in pleasure at hinintay siyang bumayo. Ngunit mabilis niyang pinagpalit ang puwesto namin at siya ang humiga ngayon sa kama. Sinubsob niya ang mukha ko sa kanyang leeg, niyakap nang mahigpit ang aking katawan, Itinaas nang bahagya ang kanyang nakabukang mga tuhod at walang paalam na binayo ako nang sunod-sunod.

“A-Aaah! G-Goshh…” Malakas kong ungol nang para niya akong manikang binabayo paitaas.

“Ang sarap mo… shit…”

He did not fail to fuck me vigorously on that position. Para na akong tumatalsik paitaas ngunit dahil mahigpit niya akong yakap ay napapanatili ako roon at sumasagad ang bawat bayo niya sa akin. Panay lang ang halinghing ko sa kakaibang sarap habang si Sebastian ay at bumubulong bulong sa tenga ko habang patuloy niya akong binabayo.

“Gonna fuck you dumb… make you mine… hoof… tang ina…”

“I’m gonna cum again, Seb, please, let me cum…” I moaned when I felt that there is something coiling again on my tummy.

Namilog muli ang bibig ko nang mabitin ako sa biglaan niyang paghugot. Pinaupo niya ako sa kanyang abs at hinila niya ang ulohan pasandal doon sa headboard ng kama. Pawis na pawis ang gwapong mukha ni Sebastian dahil sa mabagsik niyang pagbayo sa akin.

“Sakyan mo ’ko. Hawakan mo burat ko at ikaw ang magpasok.”

Lasing na lasing ako sa kamunduhan. Kahit nanginginig na ang aking mga kamay ay pumuesto ako roon at kinuha ang kanyang ga-bakal sa tigas na pagkalalaki. Itinutok ko iyon sa aking hiwa at napatingala ako sa kisame nang dire-diretso iyong pumasok.

“G-Gosh… S-so big…” ungol ko at napahawak sa kanyang mga abs.

“Ooh putang inang sikip…hmmff… Giling ka… Grind your pussy lips on the base of my cock. Tang ina, nakasagad hanggang bulbol…”

I closed my eyes as I grind on it. Nanghina ang aking buong katawan sa solido at buong-buo na ari ni Sebastian na gumagalaw ngayon sa aking kaloob-looban. I watched Sebastian as he placed his both hands behind his head, kagat-labi siya habang pinapanood akong gumiling at manginig sa kanyang ibabaw.

“Shit, baby… ang galing mo umibabaw… com ’ere…”

Umahon siya at hinila ang mukha ko upang kami’y maghalikan habang gumigiling pa rin ako sa kanyang ibabaw. I feel like my body was following the primitive movements. Sebastian was cursing on my mouth with so much pleasure as I grind on it even harder.

Hindi ko nalang namalayan na nakatayo na pala si Sebastian at buhat na niya ako. Pinulupot na pala niya ang mga binti ko sa kanyang beywang habang ginagalaw ko parin ang aking pangupo,

“Fuck, baby. Stop moving… Yakap ka sa ’kin….”

I curled my arms again on his nape and burried my face there. Hawak niya lang ang magkabilaang pisngi ng puwetan ko at sinimulan niya akong bayuhin patayo. Sabay kaming napaungol sa sarap at ako’y parang bibigay na dahil ramdam ng bawat himaymay ng katawan ko ang malaking laman ni Sebastian na binubusog at binabanat ang aking butas.

He continued fucking me in a standing position until he felt that my small form is shaking because I was about to cum again! But he stopped right there and brought me into the small dining table of this unit’s kitchen. Without even pulling out his hard cock inside me, parang manika niya lang ako na inikot at at pinatuwad sa ibabaw ng marbled table.

“Doggy style, baby. Support your self with your hands and knees. This will feel good, I promise.”

Ginawa ko ang posisyon na sinasabi ni Sebastian hanggang sa narinig kong dumura siya sa kanyang ari. I felt his thick saliva drippin’ on my vagina and down on my inner thighs. Mahigpit niyang pinirmi sa isang kamay ang aking balakang, at sinabunutan naman niya sa kabila ang aking buhok upang patingalain ako.

He started to fuck me with fast and balls deep thrusts. And all I can do was to moan in pleasure while I can feel my butt cheeks vibrating like a some soft bubbles every time he moves.

“Tang ina… ang sarap…shit!”

“G-Gosh… Sebastian… O-Ohh, yes… Mmm…”

“You feelin’ good, baby, hmm? Say it… Nasasarapan ka?”

“Y-Yes, Seb… O-ooh yes, harder!”

Hindi ko akalain na manggagaling iyon mismo sa akin. Sebastian grunted like a strong beast and then I shrieked when he slapped my butt so hard.

“I can’t hear you, baby… fucking louder!”

“O-Oooh… S-Seb… h-harder, please… F-Fuck me harder…”

“What my baby wants, my baby fucking gets… Harder it is, hmm? Aryt, then… I’ll fuck you harder…”

Nagulat na lamang ako nang bigla niya akong buhatin at niyakap mula sa likuran habang hindi pa rin hinuhugot ang kanyang ari. Kinarga niya ako patayo habang dinala ako patungo sa loob ng malaking bathroom.

Yakap ng isang braso niya ang nakatupi kong mga hita, habang ang isa ay nakapulupot naman sa ilalim ng aking mga suso upang hindi ako mahulog. Nasa tapat kami ng napakalaking salamin at kitang kita ko ngayon ang aming position.

“Look at your pussy… Still sucking my cock like a vacuum, hmm? Busog na busog sa burat ko tang ina… what a fucking view…”

I moaned when he thrusted again. Umikot ang mga mata ko sa sarap at napasandal sa kanyang balikat.

“You loosing your senses now, baby? I’m not even fucking you very hard yet.”

He looked at our reflection again. Lalong dumilim ang kanyang mga mata at hinalikan niya ang aking pisngi.

“Sumigaw ka lang sa sarap tulad ng sinabi ko, bunny. You will forget your name the moment I creame that pussy again. Gonna fill this hole with my babies. Hold tight, bunny.”

“N-No… Don’t cum inside, Seb…”

He fucked me on that position like he is fucking some light sex doll. All I can do was to moan his name, lean back for him to fuck me deeper, and roll my eyes in so much pleasure. Hindi ko na nga namalayan na nilabasan na pala ako at nakailang ulit na orgasmo kung hindi lang ako binubulung-bulungan ni Sebastian na nilabasana na ako sa sarap.

“Fuck, baby. Malapit na rin ako…”

While my eyes is rolling in pleasure, he is watching our position in the mirror while cursing in extreme pleasure. He did not stop fucking me on that standing position. I was convulsing when he pulled out again. He smirked as he held his cock and slapped it on my mound.

“Your pussy is aching now, huh?” Ngumisi siya at satispado na makita akong nanghihina at wala sa wisyo dahil sa kakaibang sarap na ipinaranas niya sa akin. 

“Damn, ang sarap mong kantotin… Tang ina, aaraw arawin ko na ’tong pepe mo… Akin ’to…” He kissed my cheek as he slipped his huge cock again. 

My mouth watered again due to the sensation of his huge cock filling and stretching again my insides. Napatingala nalang ako sa kisame nang sunod-sunod at walang hinto niya akong paulanan ng malalakas na bayo. Sa bilis nito ay putol-putol na ang mga tili at hiyaw ko, at rinig na rinig ang pag-echo ng sampalan ng aming mga balat. 

“Putang ina… heto na ’ko, baby… I’m gonna fucking cum…” He whispered on my ear.

Sunod ko nalang na narinig ang napakalakas niyang ungol na parang galit na galit. And then I felt his hard muscles on my back tensed.

He splurted his hot and fertile seeds in my deepest part as he burried his face on my neck. Sinagad niya ang pagkakabaon ng kanyang ari upang maiputok ang lahat sa aking kaloob-looban. Kahit umiikot ang mga mata ko sa sarap ay kitang kita ko ang pag-kislot ng puno malulusog na bayag ni Sebastian at ang mahabang linya ng tubo na daluyan ng kanyang ihi na nagpapakawala ng semilya.

Nakasubsob lang sa leeg ko si Sebastian, nagmumura at naglalabasan ang ugat sa leeg, braso at buong katawan habang sunod-sunod na ipinutok ang kanyang katas.

“F-Fuck, baby… fuck nnghhh…” He came so hard and so long.

It took him almost a minute until he released the last drop of his cum inside me.

We were both panting as he finished. He watched at our reflection as he slowly pulled out his now sticky cock. Hindi ako makapaniwala habang pinapanood ang mabagal niyang paghugot. It was very long and thick that I almost lost count of how many inch his cock is.

“Fuck, look at your pussy, baby…” He made me watch how my abused slit slowly released a thick milky white semen. It was so thick and viscous that the drop was so slow.

“Tang ina, punong puno ng tamod ko ang loob mo…” He huffed.

“S-Seb, it’s so hot and sticky…” I said breathlessly.

He bit his lower lip in satisfaction. 

“Mainit-init ’yan, baby. I want to make you feel warm from the inside. I’ll impregnate you more often. Tang inang kantot ’yon, ang sarap puta…” He planted a soft and gentle kiss on my cheeks before brining me to the bath tub. 

Maingat niya akong binuhat at pinaupo roon. He filled the tub with warm water, and poured some scented soap in it. Doon ay maingat niya akong nilinisan. He gently rubbed my skin from my the tip of my toes up to the end strands of my hair to make sure that I’ll get cleaned thoroughly. 

Nagbabad kami habang parehong pagod, pawisan, at nagrerecover sa napakasarap na pagtatalik. Nakapikit lang ako at nakasandal ang likood sa matipunong katawan ni Sebastian habang maingat niyang sinasabunan ang aking katawan.

“That was the best fuck that I had in my whole life, bunny. Sa iyo lang itong buong katawan ko. Ikaw lang ang makakatanggap ng ganoong kantot mula sa akin, bunny. Ikaw lang. At ako rin, ako lang ang kakantot sa’yo. You hear me, bunny?”

“Uhm, yes, Seb.”

“Good girl.” He then planted a kiss on top of my head.

Nagbabad pa kami roon ni Sebastian hanggang sa paliguan niya ako at dalhin pabalik sa aming kama. Siya rin ang nagbihis sa akin dala ng aking panghihina, at sinuot namin ulit ang aming mga damit dahil wala naman kaming ibang pamalit.

We kissed after we dressed. I want to kiss him more but I realize that I still have some important meeting to attend.

Hindi ko na alam kung ilang oras kaming nagtagal sa unit ngunit lumabas din kami kalaunan. Compared to my first time having sex with Sebastian, hindi na masakit itong ngayon. Hindi lang ako komportableng maglakad dahil ramdam ko pa sa aking butas ang naiwang katas doon ni Sebastian na hindi niya talaga tinanggal at nilinis habang naliligo kami.

He told me that he wants me to feel warm and comfy by having his cum inside me. Nakaalalay ang kamay ni Sebastian sa beywang ko at ako’y nakasiksik sa kanyang tagiliran nang kami’y magtungo roon sa lugar na dapat kong puntahan.

And I was shocked to see the model named Jackie Alcaraz in person here in Cove Manila. Malayo palang ay sinalubong na kami nito habang kasama niya ang dalawang lalaki na pamilyar. Mga artista ang mga ito!

“Hello, dear! Wow, you arrived!”

I felt like I was talking to my reflection. Iyong dalawang lalaki ay gulat na gulat din at hindi makapaniwala. Nagyakapan kami ni Jackie habang si Sebastian ay unang nakipagbro-fist doon sa dalawang lalaki.

“Gosh, you are so pretty! By the way, this blonde man here is Mike Perez, model din tulad ko. At ito namang moreno hunk na ito ay si Julius Calderon, kaibigan ko.

“Hi!” Bakit ko sa kanila na kumaway din at ngumiti.

“Upo tayo roon, dear. I want to know you!”

Masigla akong nagpahila sa kanya sa isang luxurious table na nakahanda. Mayroon iyong apat na upuan ngunit nasa opposite sides kami naupo. There were foods served there. Iyong pagkain dito na sineserve sa mga guests.

“Ako si Jackie Alcaraz, dear. Iyan ang aking screen name. Pero ang totoo kong pangalan ay Sophia Jackie Salvacion. Tubong Cebu ako, dai. At nagtatrabaho ako ngayon bilang model.”

“It’s nice to meet you po, ate Jackie. My name is Jamaiah Avia Federoja. College student naman po ako at dito po ako sa Manila lumaki.”

Titig na titig siya sa mukha ko. Ang kaninang saya sa kanyang mga mata ay punong puno ngayon ng pangungulila.

“How old are you, dear?”

“Uhm, I’m twenty-two po, ate. I heard that you are older than me po eh.”

She smiled. “Y-Yes, grabe. You have something in you that makes me want to know you more. Maliban sa magkamukha talaga tayo, kasing age mo ang bunso namin.”

“Oh, you have siblings po?”

“Yes, I have three of them. Ako ang panganay at nag-iisang babae, iyong dalawang sumunod naman sa akin na sina Felideo at Heraldo na nasa twenty six at twenty five na ngayon.”

“Uhmm… how bout your youngest po? You said you have three brothers, right?”

Mapait siyang ngumiti na para bang hindi ko na dapat iyon tinananong dahil mayroon akong naipaalala sa kanya.

“Well, he died when he was still an infant. Ang nanay at tatay ko ay umuwi nalang sa bahay at sinabing patay na ang kapatid namin ilang oras matapos itong isilang sa ospital sa Cebu.”

“O-Oh, I’m so sorry, ate Jackie.”

“Shh, it’s alright. Naalala ko lang. Kasi naman, kaedad mo na rin sana ngayon ang kapatid ko kung buhay siya ngayon.”

I smiled sympathetically. I made her feel sad and it was so obvious because her bright energy and aura earlier faded a little.

“Oh, by the way, dear. Siya pala iyong boyfriend mo?”

Tinuro niya sa malayo si Sebastian na nakatayo pa rin doon sa gilid ng pool habang kausap ang dalawang lalaki. Tingin ko’y nagkakasundo agad sila dahil pare-pareho silang nakangiti at magaang nag-uusap. Social butterfly talaga itong si Sebastian eh. Pero sa mga pinipiling tao niya lang.

“Yes po. He’s my boyfriend.”

“Wow, he looks so good, hmm? Magaling kang pumili, Jamaiah.”

“He does. Kayo po ba, mayroon na kayong boyfriend?”

“Yep. Meron na rin. Pero non-showbiz siya eh. Nasa Cebu ngayon. But, how can I forget that people had mistaken you as me! Pareho kasi tayong may boyfriend at magkamukha pa. Itinatago ko kasi ang boyfriend ko dahil gusto ko ang pribadong buhay.”

“I agree po, ate Jackie. It’s better to keep everything private. Para peaceful lang, di ba po ate?”

“Oo naman. Gosh, naiiyak ako right now, dear. Feeling ko ay buhay ang bunso namin at kausap ko ngayon. Can we meet some other time? I mean, sasadyain ko ang makipagmeet again sa’yo. Or kung kaya, dadalhin kita sa Cebu para makilala mo ang family ko. Gusto ka rin nilang makita dahil nalaman din nila na may kamukha ako eh.”

Tumayo kami ni ate Jackie at nagyakapan. She hugged me tenderly and I felt something on my heart. Like there’s something in her that makes me want to hug her for a little longer.

Inimbita na rin niya akong kumain at tinawag niya iyong dalawang lalaking kasama niya kanina. The men also invited Sebastian at kaming lima ay sabay-sabay na kumain doon.

Sobrang humble ni Miss Jackie dahil kahit international model siya ay nakikipagtawanan at biruan siya sa amin ngayon sa mesa. Hindi rin siya maarte. At gustong gusto niya kapag pinag-uusapan ang relasyon namin ni Sebastian.

“So, gaano na pala kayo katagal, Jamaiah?” She asked.

The two men were simple watching us as they eat. They were welcoming din. Palibhasa’y mga artista kaya well-mannered at malayong malayo sa mga boys sa school na kilala ko.

“Uhm…” Hindi ako makasagot dahil hindi ko rin alam. Kailan nga ba kami nagsimula?

Si Sebastian nalang tuloy ang sumagot nang hindi ko inaasahan.

“If we will count the first time that one of us fell in love, we will be two years now.”

Namilog ang mga mata ko at napatingala kay Sebastian na katabi ko lang. He smiled at me as he carresed my inner thigh under the table.

“Oh, grabe. So sino ang unang nahulog sa inyo?” Kinikilig pang dagdag ni Miss Jackie.

“It’s me. I fell in love first.” sagot ni Sebastian.

Napangiti ang dalawang lalaki at nakangising tinanguan si Sebastian. Like they are nagkakasundo sa mga maaangas lang nilang tanguan at titigan.

“Of course ikaw, Sebastian. Sobrang ganda niyang girlfriend mo oh, halatang maraming nagkakagusto. Edi may kaagaw ka niyan?”

“Maraming sumusubok. Pero hindi sila magtatagumpay.”

“Yown! Angas nun, brad ah.” Sabi ni Mike at tinapik sa braso si Sebastian.

“Kahit ako rin naman ay baka ma-inlove ako, pare. Your girlfriend is really one of a kind,” sabi nung Julius.

“Thanks, bro. I’ll take that as a complement and not a threat.”

Tumawa ito at napailing. “Oo naman, bro. Shit, kaya pala walang nagtatagumpay umagaw eh, so protective. That’s such a gentleman move, bro. I commend you.”

Napahaba pa ang kwentuhan namin. Napag-alaman naming itong si Miss Jackie, Mike at Julius ay walang ibang sadya rito sa Okada kundi para kitain ako. The two gentlemen were like her bodyguards dahil talagang marami ang humaharang sa kanya kapag nakikita siya at naka-disguise even.

Pabalik na pala sila sa Cebu tomorrow. They are all Cebuanos and the two men were also having their contract signings on the same management that handles Miss Jackie.

It’s already six in the evening when we parted ways. Siyempre, hindi nawala ang selfie namin ni Miss Jackie kung saan magkatabi ang aming mukha na malilito ka kung sino ba talaga sa amin si Jamaiah at si Jackie.

She wanted to get my personal number which I generously gave. Pakiramdam ko ay matagal ko na siyang kakilala kahit na first time naming nag-meet.

Sa aming biyahe pauwi, sobrang saya ko dahil sa wakas ay na-meet ko na ang model na kamukha ko. Sebastian was being malambing just like the usual until we got home.

“Oh, sakto. Kadarating lang ng Mommy at Daddy niyo. Hali na roon at sumalo na kayo sa hapunan,” si Manang Lidia nang makasalubong kami sa living room.

I smiled at her and kissed her cheeks before Sebastian brought me in the dining. I was smiling the whole dinner time because I feel so happy and fulfilled. Na para bang mayroong accomplishment ang katawan ko ngayon ngunit hindi ko matukoy kung ano iyon.

Like some puzzle pieces in my heart were starting to move on their own. Magulo pa ang mga iyon ngunit kusang kumikilos upang mabuo.

Hindi ko ipinaalam kina Mom at Dad na na-meet namin ni Sebastian ang babaeng kamukha ko. Maliban kasi sa seryosong nag-uusap sila sa bagong pagtatayuan ng branch ng aming firm sa Bataan ay masyado ring mababaw ang aking sasabihin kaya minabuti ko nalang tumahimik.

Pero pinauna ako ni Sebastian sa aking kwarto after that. Ang sabi niya ay mayroon daw siyang importanteng sasabihin kay Dad at kakausapin sa study nito. Pero ang sabi naman niya ay dito siya matutulog sa aking kwarto kaya hindi ko na iyon ni-lock.

Katatapos ko lang mag-skin care at nakalubog na ako ngayon sa aking kama. I opened my IG and I was shocked to see thousands of new followers of my account! At laking gulat ko nang makita ang most recent post ni Miss Jackie Alcaraz. Iyon ang selfie namin kanina. At mayroon na agad iyon 1.2M reacts kahit 1 hour ago lang iyong inupload.

ItsJackieAlcaraz:

Found my twin! World, she was the girl that you’ve mistaken as me. This girl is so gorg!

CHAPTER 32

“Kumusta ka sa mga nakalipas na araw, hija.”

I bit my lower lip as I shifted on my seat. Ngumiti ako kay Dad na nakaupo sa kanyang swivel chair at pormal na naghihintay ng sagot ko. Ipinatawag niya ako rito sa kanyang study matapos ang aming dinner. I don’t know the reason of the sudden talk with Dad.

Mag-iisang Lingo na ang lumipas mula nang ma-meet ko sa personal si Jackie Alcaraz. Talagang naging conscious na ako sa pagbibilang ng araw na nagdaan dahil iyon din ang araw na inamin ko ang nararamdaman para kay Sebastian.

Iyon ang araw na naging ospiyal na boyfriend ko na si Sebastian. At ngayon, isang lingo na kami ng boyfriend ko. Hindi ako makapaniwala.

“I am perfectly fine po, Dad. Hindi pa po stress sa school dahil nagsisimula palang po ang aming ikalawang semestre.”

“Great. Would you mind if I ask you about something, hija? Tungkol ito sa iyo.”

“Not at all, dad. Ano po ’yon?”

“Well, I just want to know if there’s something unusual that you noticed these past few days.”

Napakagat ako sa ibabang labi. Unang dumapo sa isip ko ang naging mas madalas na lambingan namin ni Sebastian. That’s unusual dahil nakababata ko siyang kapatid. Pero para sa akin, usual na lang iyon. Araw-araw na nga kaming magkayakap at naghahalikan kapag wala sila Mom at Dad.

“Wala naman po akong napapansin, Dad.”

“Are you sure, hija? Anything na naririnig sa paligid o kung ano man?”

“Is it about me, Dad? O tungkol sa mga naninira po sa negosyo niyo?”

Wala kasi akong ideya.

Umiling si Dad. He seemed satisfied with my answers. “Nothing, hija. I’m just checking on something.”

Tumango nalang ako at inipit sa likod ng tenga ang hibla ng aking buhok na dumulas. Napatingin ako sa nakasarado na malaking kahoy na pinto. Sebastian is waiting for me outside. Hindi siya pinapasok ni Dad kanina dahil ako lang ang gusto na makausap ni Dad.

Sumandal si Dad sa kanyang upuan at ipinagsalikop sa ibabaw ng tiyan ang mga kamay. He’s still wearing his office attire. Now that he’s talking to me this serious, nakikita ko sa gwapo at mala-intsik na mukha ni Dad ang mga bahagi na minana ng aking mga kapatid.

Si Kuya Urriah ay halos kahawig talaga ni Dad na pinabatang bersyon lang. Si Sebastian naman ay mas depina ang panga at mas malaman ang katawan dahil nga athletic at bagets. And comparing the three alpha men, si Sebastian lang ang naiiba ang ugali sa kanila. Maloko kasi ito at makulit.

“One more thing that I would like to say, hija. As you can see, nagiging abala kami ng Mom mo sa aming mga trabaho sa mga nakalipas na araw. Our business demands more attention now that we are venturing all across the provinces. I noticed that we are almost forgetting our responsibility of taking care of you. Ngayon nga na kababalik lang di namin mula Bohol after three days of meeting with the clients, hindi na namin talaga kayo naaalagaan. I am deeply sorry, my child.”

Dad sighed in disbelief to himself. He’s apologetic for lacking their time to us, their kids. Walang problema iyon sa akin ngunit dahil mahal kami ng aming mga magulang ay nauunawaan ko ang pangungulila nila at paghingi ng paumanhin.

“It’s okay, Dad. Malalaki naman na po kami. Nariyan din naman po si Manang na nag-aassist po sa amin whenever you are not around po.”

Tumango si Dad at humalukipkip.

“By tomorrow evening, may panibagong flight kami ng Mommy mo patungo sa Singapore. We will be dealing with the Zinhuas and the Solidads to visit our projects there. Baka magtagal kami roon ng isang buwan. Will that be okay with you, hija?”

“No worries, Dad. Pero ma mi-miss po namin kayo ulit.”

Dad smiled at me. Lumiit lalo ang singkit niyang mga mata.

“I will miss you too, hija. Nakausap ko na ang Mommy mo na hangga’t kaya namin, ito na ang huli naming travel abroad dahil masyado na ring napipiga ang katawan ng Mommy mo kakatrabaho. But I can see that my daughter is becoming a young lady now, huh? You are now becoming confident and decisive, hija. Dalaga ka na nga talaga at ngayon ko lang napagtanto. Damn it.”

Pinamulahan ako ng pisngi at napangiti. Daddy is right. Isa na nga akong ganap na young lady. Paano ba naman, eh mayroon na akong boyfriend. Hindi lang nila alam.

“Bueno, hija. You will also start to become busy by the following weeks because you are finishing your third year in college. Am I correct?”

“Yes, Dad. Pero huwag niyo na po ako idagdag sa iniisip niyo. I am good naman po in my academics.”

“Very well. But can I ask you something about your brother? Huli na ito. Tungkol sa kapatid mong si Sebastian. “

Tumambol ang dibdib ko pero maagap akong sumagot upang hindi ako mahalata.

“Ano po ’yon, Dad?”

“I noticed that your brother hasn’t had any trouble created for the past weeks now. That’s something unusual from that goofy young man. May idea ka ba kung bakit nagiging mabait na si Sebastian, hija?”

Napalunok ako. How can I answer your question, Dad? Hindi ko rin po alam. Hindi ko naman nakokontrol ang ugali ni Sebastian.

“Mmm, not sure po, Dad. Siguro po ay dahil busy na siya sa kanyang pag-aaral?”

Palusot ko nalang kahit mayroong ideya ang pumasok sa isip ko. Maaaring nakaapekto ang patagong relasyon namin kaya hindi na niya nagagawang maging mapangahas sa labas. Having him near me for a very long time now seemed to distract him from his stunts.

Dahil oo nga, napansin ko rin na hindi na napapaaway ang bunso nito ni Daddy. Hindi na siya nakikipagsuntukan. At hindi na rin siya umiinom. The last time na may nag-aya sa kanyang uminom ay si Kuya Urriah pa noong naroon kami sa condo niya. At tinanggihan niya pa.

Had Daddy not asked me about it, I will never notice it. Mayroon ngang mga pagbabago ngayon kay Sebastian. Those developments are positive, though. Mainam nga na ganito upang maituwid pa ang landas ng binata na iyon.

Akala ko ay hahaba pa ang usapan namin ni Dad ngunit pinakawalan niya na rin ako upang makapagpahinga na. Paglabas ko sa pinto ng study ni Dad, isang malaking braso ang mabilis na pumulupot sa aking beywang at hinigit ako padikit sa kanyang mainit na katawan.

Nanlaki ang mga mata ko dahil saktong kasasara ko lang sa pinto nang higitin ako ni Sebastian. He smirked when he saw my nervous reaction. He guided my arms to snake them on his nape.

“Ano ang pinag-usapan niyo ni Dad, hmm?”

He planted a soft kiss on the tip of my nose. Napangiti ako dahil sa kiliti ngunit pinalibot din agad ang tingin sa paligid. Baka biglang umakyat sa hagdan si Manang at makita kami. Gosh, itong si Sebastian talaga ay sobrang kulit.

“He asked me about my well-being. Kinumusta lang at humingi ng paumanhin dahil hindi na raw nila tayo nababantayan.”

Tinitigan ni Sebastian ang aking buhok na para bang nagagandahan at naaakit siya roon. Gumalaw ang kanyang mga panga at umalon ang kanyang adam’s apple dahil sa paglunok. Naramdaman ko nalang na bumaba ang magkabilaan niyang kamay sa aking pwetan. He cupped my bubbly cheeks down there and gave them some hard squish.

“Tama lang iyon, mahal. Hindi nila tayo bantayan para magaganito kita. I’ll thank Dad for being hard working once we talk again. Tara sa kwarto. Marami pa tayong pag-uusapan.”

Nagagaya na rin ako kay Sebastian na panay ang ngisi sa mga nakalipas na araw. Maliban kasi sa nagugustuhan ko na ang aming ginagawa, napakasaya ng aking puso dahil si Sebastian ang kasama ko. Ang boyfriend ko ang kasama ko at siya lang ang nakakapagpabilis sa puso ko nang ganito.

“Ooh… right there, Seb… “

Napatingala ako at napasandal ang likuran sa matigas at mainit na hubad na katawan ni Sebastian. He is sucking the area between my neck and ears as he cup both of my boob while he is behind me. He is massaging them with his warm and calloused palm, at napapaungol ako kapag iipitin niya sa kanyang hinlalaki at hintuturo ang aking naninigas na mga utong. He will pinch them in sync and twist them.

“O-ooh god…”

Ang tanging nagagawa ko nalang ay mapapikit at mapaungol. He is expertly pleasuring my body by just fondling my boobs. I heard him chuckle deeply on my ear because of that moan.

“You are so sensitive, baby. Hindi pa tayo nagsisimula.”

He kissed my ear and went back on sucking my neck. Para na akong bibigay sa pagkakatayo ngunit dahil nasusuportahan ng malaking katawan ni Sebastian ang buong katawan ko.

“Your nipples are so fucking hard, baby. Let me play with these titties some more before I eat them.”

We stayed on that standing position for some more minutes. Bumubulong-bulong na si Sebastian sa tenga ko ng mga nakakapanghina na salita habang nilalaro ang aking mga dibdib. He is making sure that my whole body will tremble in pleasure.

“Since you were in your first year in college, palagi na akong tinutukso nitong utong mo, alam mo ba iyon, hmm?” Bulong niya sa aking tenga at napaawang ang bibig ko nang doon bumubuga ang mainit niyang hininga.

“Palagi itong bumabakat sa uniporme mo kapag nag-aagahan tayo. Kahit may suot ka pang bra, humuhulma pa rin itong mga utong mo. Iniimbita ako palagi na lumapit at sumuso. Tangina…”

He said those words as if he is reminiscing the days during those times. Napakagat-labi ako nang bigyan niya ng isang mahabang pagpilipit ang aking mga utong. Muntik na akong matumba nang mangatog ang aking mga tuhod ngunit ang matitigas niyang braso na nakapayakap sa akin ay pinapanatili ako.

“Sarap ba, hmm? Grade 10 palang ako noon, mahal. Palagi akong napapapunta sa banyo habang nasa kalagitnaan tayo ng pagkain dahil dito sa suso mo. Palagi mo akong tinatanong kung may sakit ba ako dahil hinihintay mo ako na makabalik sa hapag. Hindi mo lang alam na pinagjajakolan na kita. Ilang beses ko na itong inimahe na nilalamas ko at nilalaro habang nagjajakol ako. Maraming tamod ko ang nasayang dahil sa sahig ko lang pinuputok, mahal. Dito ko iniimaheng iputok ang katas ko. Dito sa mga suso mo.”

He planted a soft kiss on my shoulder as he squeezed my boobs so hard. Napa-igik ako ngunit maagap niya akong dinala sa dulo ng aking kama. Wala na siyang pang-itaas ngunit suot niya pa rin ang jersey shorts na pambahay. Ako naman ay naka-panty na lang dahil mabilis na nahubad ni Sebastian ang aking dress.

Umupo siya roon at mala-haring itinukod ang magkabilaang kamay sa kama upang suportahan ang malaki niyang katawan. Ang mga paa niya ay komportableng nakalapat sahig.

“Come here, baby. Sit on my lap.”

Napalunok ako sa kanyang nag-iimbitang hitsura. He is tempting me with those prominent muscles on his body and his overall boyish look. Dahil ang lamp shade lang sa aking bedside table ang nagbibigay liwanag sa amin, the shadows of the cuts of his buff muscles are now more defined. Sumisilip din ang mga buhok niya sa kili-kili dahil sa pagkakapwesto ng kanyang mga nakatukod na veiny arms.

Itinagilid niya pa ang mga ulo at pinasadahan ng tingin ang aking buong katawan habang hinihintay akong lumapit. And I can’t contain the view. He is so fucking hot with that position. He knows how to position himself in bed. Lahat ng galaw niya ay kalkuladdo, lalaking lalaki at napaka-angas. Kahit na sinong babae ay manghihina at mahihilo sa pambihirang kaalaman sa kama nitong si Sebastian kahit na siya ay dise siyete anyos pa lamang.

Parang may sariling desisyon ang mga paa ko nang lumapit ako sa kanya at gumapang paupo sa kanyang ibabaw. Hindi niya inaalalayan ang katawan ko dahil pinapanood niya lang ako na pumatong sa kanya. Itinupi ko ang aking nakabukang mga tuhod sa magkabilaan niyang gilid at komportableng inupuan ang kanyang mga malalaking hita.

“Kiss me, baby. Iparanas mo sa dila ko ang sarap na dala ng bibig mo.”

His eyes are full of control and lust. Pero sa mga oras na ito ay ako ang pinakanahuhumaling at nag-iinit. I cupped both of his jaws and kissed him wetly on the lips. Tumugon siya sa aking mga halik kaya higit kong ginalingan. I sucked on his lower lip and angled my face. Minamasahe ko na rin nang bahagya ang kanyang panga at pinapaamo iyon habang ipinaparanas ko ang pinakamahusay kong halik kay Sebastian.

Iniyakap ko na ang aking mga kamay sa kanyang batok nang hindi na mapigilan ang sarili. Nilaliman ko ang aming halikan hanggang sa sinisipsip ko na ang dila ni Sebastian. I can taste the remaining savor of the beefstake that we just ate earlier during dinner. Umuungol na ako sa kanyang bibig samantalang si Sebastian ay nagmumura na paminsan-minsan ngunit hindi ko hinahayaang makalayo ang kanyang bibig.

“Fuck. Puta.”

Gigil niyang sambit nang ihiwala ko ang ang mukha sa kanya. I gently stroked his nape using my index fingers as we both watched the thick web of saliva that are connecting my lips and his tounge. It was so thick that it did not broke mid-air. Tumulo na lamang iyon sa aming gitna.

Sebastian gritted his teeth and stared at my now shiny lips because of our saliva.

“Baby, putang ina, anggaling mo nang humalik.” Namumunghay niyang sambit.

I winked at him. “Ikaw ang nagturo sa akin, Seb. Ang boyfriend ko ang nagturo sa akin.”

Napatitig ako sa kanyang prominenteng adam’s apple nang sunod-sunod iyong nagtaas baba. He is turned on. So fucking turned on just like I do. Pero kalaunan ay naging madilim din muli ang kanyang mga mata na tila ayaw mapaamo. Gusto niya ay siya ang kokontrol ngayon sa akin. At hindi nga ako nagkamali nang yukuin niya ang aking mga suso.

“Play with your titties. Show me how you treat your boobs, baby.”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at hinawakan ang magkabilaan kong bilog. I cupped them both at isiniksik ko sila sa isa’t isa dahilan upang mas mamilog ang mga iyon at lumitaw ang aking cleavage. I massaged my boobs while Sebastian is watching me. He grunted again like a beast while staring at my boobs.

“You like this, Seb? You want me to play with them?”

Inipit ko sa aking mga daliri ang aking mga utong at binigyan iyon ng masarap na pagpilit. Sebastian cursed so deep and angled his head to have a closer look on my tempting nipples.

“Ooh, goosh… It feels so good…” I moaned intentionally as I continued playing with them.

“Holy shit. Tanginang yan…” Malalim niyang bulong sa sarili. “Stop right there, baby girl. Ibalik mo ang mga kamay mo sa batok ko.”

I nodded and followed his demand like a good girl. Tinitigan niya ako sa mga mata. Lasing na lasing na siya sa libog.

“Spit on your nipples, baby. I want you to spit on those fucking titties.”

Nag-ipon ako saglit ng kaunting laway at yumuko upang patuluan ang aking mga dibdib. Sebastian sa watching me like a mad man as my saliva went down on my left nipple. Nilagyan ko rin ang kabila at nakita ko ang pagtulo niyon mula sa aking mga utong pabagsak sa matigas na sikmura ni Sebastian.

“Tang inang ’yan. Napakasarap putang ina.”

“Oooh!”

Napakapit ako nang mahigpit sa batok ni Sebastian nang bigla siyang umahon at niyuko ang aking mga dibdib. Sinipsip niya ang aking mga utong na mayroong laway na tila nilalasahan doon ang akin. He sucked like a baby searching for his milk. Ramdam ko ang mainit niyang bibig, ang mahaba at eksperto niyang dila na umiikot ikot sa aking areola at biglang hihigop nang napakalakas at uubusin ang natirang laway ko roon.

“Putang inang dede ’to… damn…”

Ginawa niya rin iyon sa kabila at ang tanging nagagawa ko lang ay umungol at mapapikit sa sarap. Sebastian treated my needy breasts so perfectly. He can satisfy any woman of any age with that mouth of his. And I am so privilege to be the woman who is moaning on top of him and experiencing his greatness in bed.

“Yes, Seb… right there… oohmm… suck them, baby. My boobs are all yours… all yours, Seb.”

I started to grind my butt as he suck on them alternately. Narinig ko nalang ang matunog na paglayo ng bibig ni Sebastian sa aking kaliwang suso kaya ako’y napadilat.

“Tulog na tayo, baby. Gabi na.” He said.

I know that he is only teasing me because of how horny I look now. Para akong malanding pusa na nanghihingi ng tulong na matugunan ang kailangan ng aking katawan. But I still don’t want to end it with just that. And the hell I will buy that tease. Lalo na ngayong nakikita ko sa mga mata niya ang matinding libog. We are both horny for each other.

“Nope, Seb. I want more.” I confidently said.

“Maririnig tayo ni Urriah kapag kinantot kita ngayon, baby. Nasa kabilang kwarto lang siya.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi sa gigil. He wants it too. But he is controlling himself.

“I won’t make any noise, Seb. I promise…” Pangungumbinsi ko at hinaplos ang kanyang maalsang dibdib.

“You can’t do that, baby. Nilalaro ko pa nga lang ang dede mo ay nag-iingay ka na. Paano kapag pinaulanan pa kita ng bayo. Sumisigaw ka lagi sa sarap kapag sumasagad ang burat ko, baby. Maririnig tayo ni Urriah.”

Talagang nilalabanan niya ang sarili. Ako kasi, hindi. Kusang kumilos ang katawan ko ang bumaba sa kama. Lumuhod ako sa pagitan ng kanyang mga binti at mas ibinuka pa iyon. Pinanood niya lang ako sa aking ginagawa na puno ng libog. Alam na niya yata ang aking binabalak.

“Let me suck your dick, then. Huwag ka lang mag-iingay, Seb.”

He gulped so hard and nodded his head. Hinila ko ang garter ng kanyang shorts kasabay ang kanyang boser shorts. Inangat naman niya ang kanyang pwetan upang maihubad ko iyon sa kaniya. His hard and monstrous cock springed in the air as I removed his remaining clothes and tossed is somewhere.

“So huge…” Hindi ko mapigilang sambit at mabilis na hinawakan ang maugat na katawan niyon.

“Shit, ang init ng palad mo, mahal. Putang ina…”

Tinakip niya sa kanyang bibig ang kanyang kamao habang nakatingin sa akin. Mahigpit kong sinakal ang katawan ng kanyang mainit at napakatigas na ari at tinaas baba iyon. Ang kabila ko namang kamay ay sinasalo ang kanyang mga bayag at binibigyan iyon ng masahe.

“Putanginang ’yan… baby… o-oohh…”

Napatingala si Sebastian at kinakagat na niya ang mga labi upang pigilan ang masasarap niyang ungol. Nakatukod pa rin ang kanyang mga kamay habang nakatingala na siya sa kisame at naglalabasan ang ugat sa leeg.

He is still making some low grunts and his moans were very baritone. Kaya naman mabilisan akong tumayo at hinubad na rin ang aking panty. Binalik ni Sebastian ang tingin sa akin ngunit hinawakan ko ang kanyang panga. Tahimik niya akong pinanood na isiniksik sa kanyang bibig ang nilamukos kong panty. He cursed again when he smelled and tasted it but now that his mouth is covered, hindi na iyon masyadong narinig.

I smirked as I went back on my kneeling position. I stroked his cock again with my strong grip. Napanood ko ang pagtulo sa hiwa ng ulo ng kanyang ari ang isang malapot ngunit malinaw na puting likido. It’s his pre-cum.

Nang tingalain ko siya ay nakatingin pa rin siya sa akin at nagmumura habang nakaipit ang aking panty sa kanyang bibig. Walang paalam kong sinubo ang ulo ng kanyang ari at sumipsip doon.

“Grnngh… fnnghhh…”

Hindi ko maintindihan ang kanyang ungol habang hinihigop ko ang bukana ng kanyang tubo na naglalabas ng malagkit na katas. It tasted a little salty but I continue sucking it until I was satisfied.

Sebastian was moaning so loud. I winked at him as I let go of his now more raging cock. Hinawakan ko ang magkabilaan niyang hita at inilapit ang aking mukha sa kanyang singit. Inamoy ko ang kanyang bayag at napapikit ako dahil sumisingaw roon ang natural na amoy ng ari ng isang binata na bahagyang namamawis. Sunod kong inamoy ang kanyang makapal na pubic hair. Nanuot doon ang amoy ng tila natuyong ihi at semilya. Binata na nga talaga siya dahil ang amoy ng kanyang ari ay kayang kaya nang dalhin sa langit ang kahit na sinong makakalanghap niyon.

“I love your smell, Seb. Akin lang ito, okay?”

Pulang pula na ang kanyang tenga habang nakayuko sa akin. He is saying something but my panty is acting like an acoustic clothe that absorbs the sound. I scanned his whole body and his position. He looks like an abused baby boy waiting for someone to claim his body. Nagpapaubaya siya at hindi na makapaghintay na gamitin ang kanyang katawan.

Wala na akong inaksayang oras at isinubo ko muli ang kanyang ari habang hinihila ko pababa ang kanyang mga bayag. I started sucking the first three inches, and then deepen them until I reached almost half of it.

“Grrrhhh… rrrggghhh…. Nnnggghh…” His moans were so deep and loud but my panty is effective enough to keep his sounds.

Tiningala ko siya habang subo ko ang kanyang kalahati at lalo siyang nanggigil. Gumagalaw na rin ang kanyang pwetan at kitang kita ko ang pag-igting ng kanyang abs sa sikmura. Pulang pula na ang kanyang tenga, leeg at dibdib habang naglalabasan ang kanyang mga ugat sa braso at buong katawan.

That was my signal that he is feeling good with my mouth. Pumikit muna ako at humugot ng malalim na hininga, at sa isang pagsagad ko sa kanyang ari ay namuti ang mga mata ko ngunit narinig ko ang napakahaba at napakalakas na ungol ni Sebastian.

My nose reached his smelly pubic hair. His skin is already touching the tip of my nose. The head of his cock has now reached my esophagus and I made sure to swallow and gargle on it to give his cock the best blow job experience.

“Fcckkknggg…. Hngg… Nngghh…”

Nandilim na ang mga mata ko ngunit pinanatili ko ang aking sarili. Upang dalhin siya sa rurok ng sarap ay inilabas ko pa ang aking dila at inabot ang kanyang mga bayag. I let go of my hands and placed on his thighs. I tried to reach the very ends of his balls and I never thought that I have this hidden talent to take all of him in one deep sucking.

“Huuhh…” Malakas kong hugot ng hangin nang umahon ako.

Nanubig ang mga mata ko habang pinagmamasdan ang buong malaking ari ni Sebastian na balot ng malagkit at makapal kong laway. Even the base of his cock is now covered with my saliva. His balls are also wet because I tried to lick them.

Tumatango-tango ang ari ni Sebstian sa ere dahilan upang tumulo sa sahig ang aking mga laway roon. I gulped so hard and felt my throat being abused because of that unexpected deep throating.

Sebastian was still grunting. Staring at me with those lustful eyes.

“I want you to cum in my throat, Seb. Let me have your milk down to my tummy. Can you do that?” I said.

He nodded so fast. Alam kong nagmumura na siya ngayon at hindi makapaghintay. Saglit ko munang inihanda ang sarili bago ako muling pumosisyon. I sucked on his head first for few seconds to give him the feels of my tight mouth while stroking the base of his cock. Nang makapaghanda, pumikit ako at muling sinagad sa aking lalamunan ang kanyang kabuohan.

Namuti ang mga mata ko nang gumalaw rin ang balakang ni Sebastian upang salubungin iyon at isagad talaga nang tuluyan. Umahon din siya sa kama at hinawakan ng dalawang kamay ang aking batok at pwersahang pinanatili ang aking ulo na nakasagad. My tongee tried to reach his balls again as he moaned ang grunted so loud.

I then felt his balls clenching themselves at they release Sebastian’s healthy and fertile semen. His body convulsed as I felt his cock pumping its loads of cum and spurting them directly inside the deepest part of my throat.

He never stopped grunting and convulsing and he kept my head in place. Nandidilim na ang paningin ko dahil naubos na ang aking inipon na hininga kaya pinalo ko na ang kanyang mga hita upang ako’y bitiwan. But he is still not done yet cumming. I can’t count how many times his cock pump its load. Akala ko ay mawawalan na ako nang malay ngunit bigla na lang akong binitiwan ni Sebastian kaya naiahon ko ang aking sarili.

Napaupo ako sa sahig at tila naubusan ng lakas. Hinanap ko muna ang hangin at napahawak sa dibdib. Sebastian has now stopped making noise but his breathing is still fast and his body is still recovering from his strong orgasm.

I felt some of his cum on the depest part of my tounge. Na dahil sa lalim ng kanyang pagkakabaon sa aking lalamunan ay hindi ko na nalasahan ang kanyang semilya sa aking dila. Umahon na rin ako at binalikan si Sebastian. Sobrang namumunghay ang kanyang mga mata at sobrang napagod. May mga butil na ng pawis sa kanyang noo, leeg, dibdib at ibang parte ng braso dahil sa aming ginawa.

Maingat kong tinanggal ang aking panty sa kanyang bibig. Basang basa na ito ng kanyang laway ng aking alisin. I tossed it somewhere. Doon lang siya nakahinga nang mas malaya. Bumalik ako sa pagkakapatong sa ibabaw niya at naghalikan kami. Nauupuan ko pa ang kanyang matigas na ari na balot pa rin sa laway.

“Fuck, baby. Putang ina. Nilabasan ako sa lalamuna mo. Holy shit.” Hindi niya makapaniwalang sambit.

I carresed his jaw. “Yes, Seb. You came so deep inside me. I like it. I can feel your hot cum inside my tummy, Seb.”

“Damn. Putang ina, ngayon ko lang naranasan ’yon, baby. Napakagaling mo. Shit, inubos mo ang ipon kong tamod tangina. Thank you, baby.”

Umahon na rin siya at niyakap ako. We kissed again for almost some more minutes until we went back to bed. He covered our naked body with the thick comforter and he tenderly gave me some butterfly kissed on every part of my face as we cuddle.

“Baby, tang ina. Thank you for that wonderful blow job. I can’t believe it. You made me cum so wild. Thank you, baby…” Bulong niya pa sa tenga ko.

All I can do is hug him and feel his naked body. Para kaming mag-asawa na katatapos lamang magtalik at ngayo’y malayang nagmumuni-muni. Binubulong-bulungan niya ako ng malalambing na salita at hinahaplos haplos ang aking likod, hanggang sa hindi ko nalang namalayan na nakatulog na lang ako dahil sa kombinasyon ng pagod at satisfaction.

The next morning, pumasok kami ni Sebastian sa iskwelahan. I feel like this is the best moment of my life. Ang makasama ko si Sebastian sa halos lahat ng pagkakataon tulad ngayon na hinahatid niya ako ulit sa school. Noon, walang malisya kapag magkasama kami sa sasakyan. Ngayon, meron na kasi boyfriend ko na siya at girlfriend na niya ako.

I was munching on my Boba tea while looking outside. Nasa Ayala na kami banda papuntang U-belt. Binilhan muna ako ni Sebastian kanina ng milk tea dahil kaunti lang ang nakain ko kanina sa agahan. How can I eat properly when I can feel my throat swollen and abused.

Ngayon ay may kausap siya sa telepono at tingin ko’y kaibigan niya iyon dahil tumatawa-tawa siya at nakikipagbiruan. Nakaloud speaker naman ang phone niya at rinig na rinig ko kung ano ang pinag-uusapan nila. Parang naka-connect yata sa stereo niya ang kanyang phone kaya malakas at malinaw ang boses.

“You better join us later, bro. Maraming shawty roon. I’m telling you, bro. The girls will be there. Isasama raw ni Fabiana.” The man said.

Nakatingin lang ako kay Sebastian habang sumisipsip ako ng Milk tea. Ang sarap. Milk tea is really my favorite.

“Bruh, fucking stop saying that. I’m with my girl, bro. Tang ina mo talagang gago ka.” Ngumisi lang si Sebastian. He is not worried that I heard what his friend said. Hindi man lang siya nababahala. He is telling me that he is loyal to me without even telling it to me.

“Really, bro? Damn, marunong na palang tumanggi ngayon ang isang Sebastian? Shit, bro… Unbelievable…”

“Yeah. I don’t need bitches, bruh. I don’t touch garbages shit. My girlfriend will kill me if she finds me entertaining one. Tang ina, babalikan ko talaga kayong mga ulol kayo kapag napaghinalaan ako.”

“Shit, bruh. Aryt. I’ll tell the gang. No prob, bro. Pakilala mo kami sa girlfriend mo.”

“Back off, Sy. Try it. Dadalhin ulit kita sa ospital. Not only bone fractures this time, bro. Might give you some few months in coma.”

Nanlaki ang mga mata ko dahil sa sinasabi ni Sebastian. What is that? I mean, I know what he is talking about right now. Tungkol sa akin! Gosh…

Tinampal ko ang braso niya upang kunin ang kanyang pansin at tinaasan ko siya ng kilay. Saglit na nangunot ang noo niya sa akin ngunit binalik din agad sa daan ang seryosong tingin. The man on the phone laughed so hard. His tone was a bit terrified and respectful.

“I see it, bruh. Tang ina, nakatali na nga. But we’ll still invite you, though. Some other time, bruh. If you want. You’re always welcome to join us.”

“Thanks, Sy.” Sebastian replied in a very manly and bored manner.

Nang makarating kami sa school, hinatid ulit ako ni Sebastian sa aming room. This time, puro majors na ang ite-take ko dahil second sem na ng aming third year. I am also enrolled in all subjects with Wendy. We are both regular students that’s why we follow all the required subjects in our course.

“See you later, baby. Sunduin kita ulit pag lunch mo na. Wait for my text later.”

“Sure, Seb. Pero pareho ba tayo ng free time?”

“Yes, master. Mas mahaba lang sa akin ng thirty minutes. Pero magsasabay pa rin tayo.”

He carresed my right cheeks. Napapatingin sa amin ang ibang dumadaan pero pareho kaming walang paki-alam ni Sebastian. Dinukot niya ang phone sa kabilang bulsa at pinindot ang isang app. Color yellow ang icon niyon at may parang ghost sa gitna.

“What’s your snapchat, baby?”

“Ano? Wala ako niyan, Seb.”

He licked his lips in a manly manner

“Gimme your phone, baby.”

I gave him my phone at binuksan niya iyon. I watched him do something in it and after some moments, binigay na niya sa akin ang phone ko. Nasa kaparehong app na ako ngayon na dinownload niya yata para sa akin. Mayroon na akong account agad na napakabilis lang niyang ginawa.

“There. I already added you, baby. Diyaan tayo mag-uusap mamaya, aryt?”

“Uhm, okay. Sige na, Seb. Pumasok ka na rin.”

“Aryt, baby girl. Papasok na rin ako. I love you.”

Pinamulahan ako ng pisngi dahil sumeryoso ang huli niyang salita habang mariing nakatingin sa akin. His eyes are waiting for me to answer. Ako naman ay napalunok nang may mga paru-parong nagliparan sa aking tiyan.

“I love you too, Sebastian ko.”

“Damn.” Kinagat niya ang pang-ibabang labi at nakangiting napatingin sa paligid.

Nang ibalik niya sa akin iyon ay pinatunog niya ang dila bago pilyong ngumisi.

“Sarap naman nun. Tang ina kinikilig ako, baby. Fuck.”

Kitang kita ko ang pamumula ng tenga niya. Gosh, pareho kaming kinikilig sa isa’t isa. Pero nakakainis lang dahil hindi ko masabi ang akin. Pero siya, talagang ipinapaalam niya.

“Pasok ka na sa loob, mahal. Baka pag nagtagal pa tayo rito ay sa comfort room ang bagsak mo sa’kin. Aral ka mabuti, baby.”

He planted a kiss on my temple. At bilang ganti, tumingkayad ako at hinalikan siya sa labi. Kahit na naririto pa kami sa hallway at marami ang estudyante.

Iyong ibang mga dumadaan ay napatingin sa amin. Pero hindi ko sila inintindi dahil mas mahalaga sa akin ang boyfriend ko. He deserves a kiss from me. Pinakilig niya ako eh. Kaya dapat kiligin din siya nang malala para ganti-ganti lang.

“See you later, baby. Sunduin kita ulit pag lunch mo na.”

He watched me as I entered the room. Wala pa masyadong tao sa loob. Wala pa rin si Wendy.

I was smiling while absentmindedly scrolling on my phone. Nagii-swipe i-swipe lang naman ako sa aking mga apps pero todo ang ngiti ko at hindi na mabura. Sebastian is making me feel so special. Ang gwapo ng boyfriend ko. Nakakainis.

Ilang minuto pa lang ang lumipas, nakatanggap ako ng notifications. Doon sa app na nilagay sa akin ni Sebastian. Snapchat pala iyon. I am familiar with this but I never used this app before. Hindi kasi ako sociable eh.

Daddy Sebastian sent a snap.

I opened my inbox and pressed it. Napakagat ako ng labi at namula ang aking mga pisngi nang makita ko ang picture na sinend ni Sebastian ngayon lang. Nasa loob na rin siya ng classroom base sa kanyang background. Nakatutok sa katawan niya ang phone, nakalabas ang kanyang dila, nakakindat siya habang naka-flex ang kaliwang biceps niya dahilan upang umigting ang kanyang masel doon.

Daddy Sebastian:

Baby, wala kami prof absent daw. Send me a snap too, please? Make it hot, please. Pagjajakolan ko lang, baby 🥺

Namula ang mga pisngi ko. Pati sa chat ay napakabulgar niya!

Napatingin tuloy ako sa paligid at kinakabahang nagmasid. Nasa pinakalikod naman ako na bahagi. Wala pa rin kami sa sampu rito sa classroom. They are all busy with their own thing at tahimik din kami. Baka pwede ngang magsend ako.

Kinakabahan man, ini-ready ko ang camera sa kaparehong app at itinapat ko sa aking sarili. Hinawakan ko ang aking mga dibdib gamit ang isang braso upang ipakita ang hulma nito sa camera. I don’t know what face should I make to make it hot just like how Sebastian wants it. Kaya naman nagpa-cute nalang ako at bahagyang inipit sa aking lips ang aking dila, habang mas naka-focus ang camera sa siksik kong mga dede.

I then sent the snap to Sebastian. At doon ko lang napansin ang username ko na siya rin ang may gawa kanina.

Hot Bunny.

That’s the name of my account.

After some seconds, nag-notif ulit ang phone ko.

Daddy Sebastian sent a video.

Pinindot ko ang six second video na sinend ni Sebastian. It was a video of his bulge under his desk. Sa unang segundo ay nakita ko ang malaking bukol doon. Bigla niya iyong hinawakan na parang sinusukat at hinimas. Biglang nag-switch ang camera at mukha niya ang bumungad. Kinindatan niya ako at malutong siyang nagmura.

Daddy Sebastian:

Baby, last na. Video of your cleavage, please. Or your tits. Kahit bakat lang nun, solve na po ako baby 🥺👉👈

Napalunok ako at grabe na ang kabang nararamdaman. Gosh, ano ba itong ginagawa namin, nasa classroom kami pareho eh! Pero ang excitement na nararamdaman ko ay sobrang nagugustuhan ko rin. Sebastian is really bringing me to his world. Iyong puro kapilyuhan at kalokohan.

Kaya naman umayos ulit ako ng upo. Wala pa ring mga nagsisidating na bago. At kahit yata maghubad ako rito sa puwesto ko ay walang makakapansin. Pero siyempre, hindi ko iyon gagawin. Gosh, I’m not like Sebastian, ano!

The thrill was so great. Kaya upang pagbigyan si Sebastian, binuksan ko rin ang phone ko at nakaisip ako ng ideya kung paano ipapakita ang mga dede ko. Request niya ay cleavage lang, pero tingin ko ay mas magugustuhan niya kung mas malala pa roon.

I started the video and placed the camera inside my shirt. Pero mula sa ilalim ko iyon ipinasok para ang view niya ay mula roon. Habang nagp-play ang video ay inangat ko ang aking bra dahilan upang masilip niya mula sa labas dahilan upang makita mula sa loob ang aking dalawang dede. After some seconds, binalik ko ang pagkaka-posisyon ng aking bra mula pa rin sa labas at inalis na ang phone.

Nai-send agad iyon kay Sebastian.

I waited for him to reply. Pero wala na akong natanggap. Nagsidatingan na rin ang iba naming kaklase. And Gosh, I almost felt embarrassed because these people have no idea about me being sensual.

Wala silang alam na nakikipagpalitan ako ng sensitibong larawan sa boyfriend ko habang nasa loob ng classroom. Gosh…

Hindi pumasok si Wendy. Nasa kalagitnaan na kami ng discussion with our prof pero wala talagang Wendy na nagpakita. Kaya naman nakinig nalang ako nang malala at motivated akong naabsorb ang lesson. Sobrang nadalian ako sa dinidiscuss ng prof namin kahit ang iba’y hirap na hirap.

Ganito pala kapag may boyfriend ka na. Inspired at motivated. Gosh, anlandi ko. Hihi.

Bago matapos ang aming klase, binuksan ko ang phone ulit upang i-check ang oras. And there I saw multiple notifications from Sebastian na ten minutes ago na niyang sinend. Ngayon ko lang iyon nakita.

I opened it and I almost threw my phone when he sent me multiple snaps. It’s the picture of his hard, veiny, fully erected dick with dripping cum. Nasa loob siya ng banyo, nakabukas ang kanyang pantalon at belt habang nakaupo siya bowl. Iba’t ibang anggulo ang kanyang kinuha at ang iba ay close up pictures. I can see some of his thick, white, viscous cum on his pubic hair. Ang iba ay nasa maugat niyang daliri. natalsikan din ang kanyang metallic belt.

I gulped so hard as I closed my phone immediately. Oh my gosh! I’ve never been this vulgar my entire life! Nanginginig ang mga kamay ko sa kaba! Gosh, Sebastian Octavius!

CHAPTER 33

I gulped so hard as I closed my phone immediately. Wala naman akong katabi kaya walang nakakita. At baka sa bahay ko nalang ulit buksan ang phone ko mamaya dahil sa aking nakita.

When lunch time came, nagulat ako nang nasa labas ng classroom namin si Skylar at nag-aabang. Kuminang ang mga mata niya nang makita ako.

“Jammy, oh my gosh, kanina ka pa namin hinihintay!”

Mabilis niyang kinabig ang kamay ko. At nang hilahin niya ako paliko sa hallway, nakita ko roon si Yael na kasama niya yata maghintay sa akin. Napangiti ako at lumapit kay Yael. He smiled as well when I got near him.

“Gosh, ang ganda oh! Girl, nagmemessage si Yael sa iyo sa IG. Hindi mo pa raw nare-replyan.”

Habang naglalakad kami patungo sa caf ay nagkukwento si Sky. Namilog naman ang mga mata ko dahil hindi ko napapansin ang message ni Yael. Nakangiti lang namang tumango si Yael at ipinagsawalang bahala iyon. Na para bang naiintindihan niya kung bakit nagiging unresponsive ako.

“I’m really sorry, Yael. ’Di ko napansin eh. But here, ito oh nababasa ko na.”

Nakakahiya man ay binuksan ko talaga ang IG. Mayroon nga siyang messages. At hindi ako makapaniwala na tatlong araw na pala ang nakalipas doon.

“It’s alright, Jamaiah. Invitation lang naman iyon para sa birthday ni Pablo. My cousin.”

Naghanap si Sky ng aming mauupuan. Maraming students sa caf ngunit mayroon siyang nai-spot-an na bakanteng six seater table kaya doon kami naupo. Sa tabi ko naupo si Sky samantalang katapat namin si Yael. Dala din nila ang kanilang mga backpack dahil katatapos lang din pala nila sa kanilang classes.

“Jammy, iyong pinsan na tinutukoy niya ay si Pablo Esguerra. Part din ng varsity team, girl!” ani Sky.

Namilog ang mga mata ko. “Wait, the Pablo Esguerra that I once encountered at Sebastian’s practice game?”

Yael nodded.

“Malamang, girl. Siya lang naman ang Pablo Esguerra ang pangalan doon. At oo, sis. Pinsan iyon nitong si Yael kaya nga lumipat dito sa DLSU si Yael dahil namotivate ni Pablo.”

“Oh, wow. Ngayon ko lang nalaman iyan. That’s amazing, Yael. And I’m so sorry talaga ha. Hindi na kasi ako madalas mag phone these past few days eh.”

Dinuro ni Sky ang mukha ko at malisyosang nginisihan. “Sus, siguro may boyfriend ka na, ano?”

Pareho silang nakaabang sa akin. Should I tell them? Well, I don’t think that today is the perfect time. I must not disclose anything yet from them. Parang iyon ang sinasabi ng intuition ko eh.

“Charot lang, Jammy. Gosh, kinabahan ka. Virgin ka talaga eh no, ang sweet sweet ng atake akala mo laging babad sa hormones.”

Napangiti ako at pinamulahan ng pisngi. If you only knew, Sky. I’m not a virgin anymore. I may just look and talk like a virgin until now pero hindi na. My boyfriend already owned my body for several times now.

“Anyway, nakita kita kanina bago pumasok, girl. Tinatawag kita habang nasa malayo ako. Kasama mo pa nga si Sebastian doon sa car park, correct? Hindi mo ako pinansin, maldita ka.”

“Hala, sorry hindi ko alam, Sky. Siguro dahil maraming tao kanina?”

“I don’t buy that, girl. Nagtataray ka na talaga eh. Tignan mo si Wendy ngayon umabsent dahil daw tinalakan mo at tinarayan sa chat.”

“What?” Namilog ang mga mata ko.

Biglang sumabog ng tawa si Sky. Si Yael naman ay nakangisi lang sa amin.

“Gosh, sarap mo talaga laging i-playtime, Jammy. Eme lang ano ka ba. Wala si Wendy ngayon dahil masakit daw puson ni accla. Pero chinika niya sa akin ang room niyo kaya nga pinuntahan ka namin nito ni Yael eh.”

I nodded and looked around. Bago ako lumabas ng classroom ay sabi ni Sebastian ay susunduin niya raw ako sa tapat ng classroom. Pero dahil nga hinila agad ako nito ni Sky, wala na. Nagpadala na lang ako.

“Girl, legit iyong invitation sa atin ni Yael. Birthday ni Pablo. Iyong masarap din na borta. Pumunta tayo.”

“Ah, baka hindi ako makapunta, Sky? Kasi hindi ako nakikisali sa mga ganoon eh. I mean, for sure they will drink liquor there.”

“Tssk, si ate mo ang oa. Teh, minsan na tayong nag-Xylo. Naka-join ka na sa mga senglot at mahaharot doon sa bar. May experience ka naman na kaya tingin ko laban na ’yon.”

Umiling ako at nahihiyang ngumiti kay Yael.

“Yael, I think hindi ako makakasama diyan. Kasi hindi ako papayagan eh. And that time na nag-bar tayo, wala namang naghahanap sa akin. Pero kasi ngayon, alam kong hindi na talaga ako papayagan.”

“It’s okay, Jamaiah. I just invited you. Don’t be sorry, please. Skylar is just exaggerating things. Don’t mind her.”

“Tssk, don’t mind her amp. Ikaw na nga tinutulungan eh,” bulong bulong ni Sky na hindi ko na narinig.

Tinaliman siya ni Yael ng tingin ngunit hindi ko na iyon pinansin.

“Thank you, Yael. I promise to make bawi nalang sa ibang bagay some other time. Okay lang ba?”

He smiled politely. “Sure, no worries. But you don’t have to, Jamaiah. Declining something doesn’t mean you are rejecting a person forever. May next time pa naman.”

I smiled widely.

Tumunog ang phone ko. Tumatawag si Sebastian. I excused myself to them at saktong tumayo na rin si Yael upang bumili ng makakain. I told them not to buy for me anymore dahil mayroon akong kasabay. Doon sa table ay nagpaiwan na si Sky na nagseselphone habang kami ni Yael ay sabay na naglakad.

“Hindi ka na ba sasabay sa amin mag-lunch, Jamaiah?” Tanong ni Yael bago ako makaliko sa hallway palabas ng caf.

“Uhm, I think kayo nalang muna ni Sky? May kasabay kasi ako eh.”

Hindi ko pa sinasagot ang phone. Ayaw ko kasi munang sagutin dahil baka marinig ni Yael ang boses ni Sebastian. Baka malaman niya agad na may boyfriend na ako.

“Oh, ayos lang. Uhm, may susundo ba sa’yo mamaya? I mean, will your driver be there to fetch you?”

“Yes, Yael. Mayroon.”

Napakamot siya sa batok at nahihiyang ngumiti. “I see. Maybe some other time. Thank you sa time mo ha. And I’m sorry kung nakaabala kami ni Sky?”

“No, no. It’s alright. Actually, na miss ko na rin kayo eh. I hope next time Wendy will be with us again. Antagal na rin nating hindi nabuo eh.”

“Yep. Oo nga, matagal na rin. Sige na, you can go na to your agenda. Nakaabala na ako nang matagal. Ingat ka, Jamaiah.”

“You too, Yael. Bye.”

Nang makalayo-layo ako at makarating sa free bench, doon ko lang sinagot ang tawag.

“Baby, where are you? Antagal mong sagutin ang tawag ko. Are you alright?”

Puno ng pag-aalala ang boses niya.

“I’m okay, Seb. Nakipag-usap lang saglit sa friends ko.”

“Nasaan ka? Wala nang tao rito sa classroom niyo.”

“Nandito ako sa open space, Seb. I’m so sorry talaga, biglaan din ang chikahan namin nina Sky eh.”

“Alright. I’ll find you there. Love you, baby.”

Napangiti ako rito sa sweetness ni Sebastian. Nagugulat nalang talaga ako sa kanya. At nagugustuhan ko ang mga gulat na iyon. Just like how he said this ‘Love you’ to me. Gosh.

Ilang saglit lang ay nakita ko na si Sebastian na papunta sa akin. Mayroon siyang dalang Starbucks Iced coffee, pizza from SNR and fruit tea.

“There you are, Hot Bunny.” He smirked.

Inilapag niya sa kanyang tabi ang pagkaing dala nang maupo siya. Kinuha ko ang backpack niya at itinabi sa kabilang gilid ko kasama ng akin. Hinalikan niya ako sa aking sintido bago niya tinusok ang straw ng aking iced coffee at binigay ’yon sa akin.

“Here’s your drink, ma’am. Palamig ka muna. Hot ka masyado e.” Nakangiti niyang inilapit ang mukha sa akin at pinatakan ng halik ang balikat ko bago siya bumalik sa pagkakasandal.

Dahil mainit ngayon ay sobrang refreshing ng inumin. Binuksan ni Sebastian ang pizza at maangas siyang kumagat doon.

“Inom ka, Seb. Isa nalang ang pagsaluhan natin para hindi makalat.”

Pinasipsip ko siya sa iced coffee. Halatang pagod siya dahil lumabas pa yata siya para bumili nito. Sinusubuan niya ako ng pizza pagkatapos kong uminom. Siya ang may hawak ng pizza, ako naman sa inumin para isahan nalang.

Sobrang sweet namin at napansin ko rin iyon nang may mga napapatingin sa aming estudyante kapag sila’y dumadaan. We look like a couple right now lalo na ngayong ang isang braso ni Sebastian ay nakatanday sa sandalan ng upuan ko sa likod. Parang hari siyang nakaupo habang ngumunguya.

Matapos ko siyang pasipsipin ulit sa inumin ay inilapit niya ang tenga sa akin para bumulong.

“Sarap pagjakolan ng sinend mong video kanina, baby. Dami kong pinutok kanina sa banyo.”

Hinampas ko ang kanyang hita. Ngumisi lang siya at pinakagat ulit ako sa Pizza. May mga butil na siya ng pawis sa noo kaya habang ngumunguya naman siya ay ko kinuha sa bag ang aking panyo at pinunasan ang kanyang noo. Pumikit lang siya na parang bata at hinayaan akong punasan siya at asikasuhin.

“Kalalaki mong tao, hindi ka nagdadala ng pamunas mo, Seb. Pawisin ka pa naman. Don’t you know that ba?”

“I have one in my locker, baby.”

“You have one pero hindi mo naman ginagamit? Ano pang silbi niyon ha?”

Ngumisi siya matapos kong mapunasan pati ang leeg niya. Binalik ko iyon sa aking bag.

“I’m sorry then. Gusto ko kasi na ang girlfriend ko ang nagpupunas sa akin eh. Mas masarap sa pakiramdam. Para akong baby na inaalagaan.”

Maloko na naman siyang ngumisi kaya inirapan ko siya. Napakagaling talaga maging pilyo nitong si Sebastian. Natatawa nalang ako pero kailangan kong pigilan para ipaalam na seryoso ako at concern lang talaga sa kanya.

“Sa susunod ay dadalhin ko na palagi ang panyo ko, bunny. Para kapag nagjakol ako ay doon ko na ipuputok ang tamod ko. Para pwede mong i-uwi.”

Nanlaki ang mga mata ko at sinamaan siya ng tingin. Tumawa lang siya at kinurot ang aking pisngi.

“Your mouth, Seb! Ambastos mo!”

“Damn, my baby is so cute. Binibiro lang naman kita, mahal. ’Wag ka na po magalit?”

He kissed my cheeks. Bigla akong napalunok nang masaktuhang mapatingin doon sa grupo ng mga magkakaklase sa malayo na nakatingin sa amin. Nakaupo rin sila sa benches. There were two girls and three boys na kanina pa yata sa amin nakatingin. At paniguradong nakita nila ang paghalik ni Sebastian.

One of the girls smiled na para bang kinikilig. Gosh, pulang pula na ngayon ang mukha ko dahil dito kay Sebastian.

“Lagot ka talaga sa akin, pag-uwi. Seb.”

Saglit pa kaming nagtagal doon ni Sebastian hanggang sa maubos namin ang mga pagkain. Hinayaan ko lang siya na magkwento tungkol sa kanyang mga ginawa kanina, at nabanggit niya rin ang magkakasunod na practice games niya sa mga darating na araw. Pero pinipilit niya ako na makakauwi pa rin naman siya gabi-gabi sa bahay para uwian ako.

But I insisted na kung kailangan niyang doon nalang umuwi sa condo niya ay doon na siya tumuloy kapag sobrang pagod. Mas inuuna niya pa kasi ako keysa sa sarili niya.

After lunch, nagsibalikan ulit kami ni Sebastian sa kanya-kanya naming klase. At binantaan ko siya na huwag na muna magpadala ng pictures sa Snapchat dahil baka may makakita. Ang next subject pa naman namin ay sa maliit na classroom kaya talagang magkakalapit kami. Baka kapag inopen ko ang app na iyon ay baka mawindang ang mga makakakita sa tabi ko.

Nasa elevator na ako pababa sa basement nang may sumunod sa akin na pumasok. It was Carl Rivatore na bitbit ang kanyang backpack. Pauwi na rin yata mula sa kanyang class.

“Hi there, Jamaiah.” bati niya nang magsara ang doors.

“Hello, Carl. It’s nice to meet you again.”

I stared at my reflection. I can feel him staring at me from our reflection too.

“I like you, Jamaiah.”

Nabigla ako nang sabihin niya iyon out of nowhere. Dahil dalawa lang kami sa elevator ay parang naririnig ko na ang malakas na kabog ng puso ko. Ngunit hindi iyon dahil nagustuhan ko ang sinabi niya. It’s more of nervous by the way he said those words.

Seryoso at malalim niya iyong sinambit. Na hindi siya nagbibiro.

Kaya naman nang bumukas ang elevator ay mabilis akong lumabas. I don’t want to say goodbye to him anymore because he is radiating some dark aura. That my intuition is telling me that its better if I ignore him.

Hindi pa man ako nakakalayo ay napaharap ako nang may malaking braso ang humila sa akin at dinala ako sa tagong bahagi ng car park. Namilog ang mga mata ko nang patayuin ako ni Carl at kornerin niya ako sa pader. Sobrang dilim ng mga mata niya. Naririnig ko pa ang malalim niyang paghinga na halatang nagpipigil.

“Tang ina. Hindi mo ba ako narinig? Sabi ko, gusto kita.”

I don’t know what to say. Nakatingin lang ako sa mukha niyang nagpapahiwatig ng panganib.

He smirked at mas isinandal ang isang kamay sa gilid ng aking mukha. Inilapit niya ang kanya sa akin. Gumagalaw ang kanyang panga na parang nagpipigil.

“Bakit hindi ka makasagot? Dahil ba may gusto ka nang iba, hmm?”

“U-Uhm, Carl, pwede bang umusog ka ng kaunti? M-Medyo nasisikipan na kasi ako—”

“Masikip ba? Hindi pa kita iniibabawan, Jamaiah. Kinakausap pa lang kita. Tinatanong pa lang kita.”

Napalunok ako at napatingin nalang sa kwintas niyang silver. May cross ang pendant noon. Nakasuot lang siya ngayon ng itim na T-shirt na hapit sa katawan niya. Pero ang dating niyon sa akin ay banta at delikado.

“Answer me, Jamaiah. Simpleng tanong lang iyon. May gusto ka na bang iba ha?”

Hindi pa rin ako sumagot. Naririnig ko sa malayo ang mga tunog ng gulong na kumakaskas sa pavement ng car park ngunit walang tao sa paligid namin. I want to shout for help but no one will surely come. Kami lang dalawa rito sa liblib na bahagi ng car park.

“You can’t answer. Ako kasi, alam ko ang sagot. Kaya ka umiiwas dahil may lalaki ka na. At putang ina, hindi ka ba nandidiri? Kapatid mo pa. Tang ina…” pagak siyang ngumisi at umiling iling.

Namilog ang mga mata ko at malakas na kumabog ang aking dibdib. H-How did he know?

“Matagal na kitang minamanmanan, Jamaiah. Tang ina, akala mo maitatago mo sa akin ang putang inang boyfriend mo na kadugo mo rin? Puta, incest iyon, Jamaiah. Wala ka na ba sa katinuan, hmm?”

I can’t speak. Sobrang lito ako kung paano niya nalaman. Walang nakakaalam na boyfriend ko si Sebastian.

“Wala ka na sa katinuan, I get it. At tingin ko ako ang dapat na umayos sa isip mo. Tutulungan kita, Jamaiah. Makipagrelasyon ka sa akin.”

Malakas kong tinulak ang kanyang dibdib. Ngunit sa bigat ng katawan niya ay hindi man lang siya napa-usog kahit sobrang nilakasan ko ’yon.

“C-Carl, you are saying nonsense. P-Please let me go—”

“I won’t fucking let you go, Jamaiah. Totoo ang nalalaman ko. Mayroon bang magkapatid na naglalaplapan ha?”

Nanlalamig na ang mga kamay ko. Pero si Carl, mariin pa ring nakatitig sa akin at hindi ako pinakakawalan sa kanyang harap.

“Hinahatid ka lagi sa room mo. Hinahalikan ka bago pumasok sa room. At putang ina, si gago minamanyak ka pa. Akala mo ba hindi ko nakita lahat noong nasa Bora tayo, hmm? Akala ni gago asawa ka niya para hawakan nang ganoon habang kinukuhaan kayo ng kuya niyo ng picture. Tang ina, naghinala na nga rin ako na kinantot ka na ni gago noong araw na hindi ka nagpakita eh. Ano, totoo ba ha? Kasi malakas pakiramdam ko, Jamaiah. Lalaki ako. Malibog din ako. Alam ko galaw ng bituka ng kapwa ko lalaki. Sabihin mong hindi totoo. Sabihin mo.”

Maangas niya akong tinanguan. Kitang kita ko ang pamumula ng mukha niya sa galit. Ang ugat niya sa leeg ay naglalabasan na rin. Para na akong maiiyak pero pinipigilan ko. He can’t make my cry. Never.

“Y-You’re making stories, Carl. You are sick in the head. E-Excuse me, please.”

Sinubukan kong umalis sa kanyang gilid ngunit mabilis niyang hinawakan ang braso ko at pinanatili. Napaaray ako sa lakas niyon ngunit mabilis niya ring binitiwan iyon nang dukutin niya ang phone sa kanyang bulsa.

He quickly did something on it at pinakita sa akin ang laman ng kanyang gallery.

“Lahat ng landian niyo, meron akong ebidensiya. Halikan niyo roon sa birthday party, mga halikan niyo kapag hinahatid ka ng gago sa classroom niyo. Mga pictures niyo na nakapulupot ang kamay ng gago sa beywang mo.”

Nalula ako nang ini-slide niya ang kanyang gallery at makita ko ang napakarami at halo-halong stolen pictures at videos namin ni Sebastian. At para akong tinakasan ng dugo nang makitang sa lahat ng pictures ay mahahalata mo talagang para kaming magkasintahan. Oh my gosh… Nasaktuhan niya ang lahat ng tagpong iyon. At matagal na pala siyang nakamasid sa amin?

Kinilabutan ako.

“Meron ako rito, pinaka-malala. Let me play it for you to know. In denial ka pa rin eh. Baka ito umamin ka na.”

Pinindot niya ang isang video at ini-play. Iyon ay video na patagong kuha noong nasa car park kami ni Sebastian at naghahalikan. The video was so clear that the person who took the video even zoomed in our faces, especially to our lips that are pressed together.

“Look at that. Tang ina, laplapan iyan, Jamaiah. Tang inang dila ni gago higop na higop. Todo sipsip sa labi mo. Tagal niyan, tang ina. That was more that two minutes of foreplay. May magkapatid bang naglalaplapan nang ganyan, Jamaiah? Tang ina nakapikit pa kayo pareho oh. Sarap na sarap sa laway ng isa’t isa. Tang ina.” Pagak siyang ngumisi.

I released a very scared huff. Mabilisan niyang binalik ang kanyang phone. Ngayon ay madilim at punong puno ng pandidiri siyang nakatingin sa akin. Mayabang at mapagbanta.

“D-Did you take that video?” I asked.

I was very sure na walang tao noon sa car park noong gawin namin iyon ni Sebastian. Kami lang dalawa iyon. But then I remembered someone. She was there. I saw her trying to run away when I called her.

Skylar.

“Sino ang kumuha? Sabihin nalang nating utusan ko. Pero hindi ’yan ang punto rito, Jamaiah. Sarili mong kapatid, nilalaplap mo? At karelasyon mo? Tang ina kadiri iyon!” Gigil niyang sambit na parang hindi na nga bumubuka ang bibig niya.

Para akong mauubusan na ng hininga.

“Ngayon, gusto mo bang ilabas ko itong videos niyo sa socmed? Sisikat kayo sa buong mundo, pangako. Kayo pa lang ang magkapatid sa panahon ngayon na nagtutukaan na parang mga ulol. Kayang kaya kong sirain ang buhay niyong dalawa. Pag nalaman ’to ng Dean, matik tanggal sa varsity ang lalaki mo. At malaking kahihiyan ang ibibigay niyo sa pamilya niyo kapag nalaman nila na ang dalawa nilang anak ay nagkakantu—”

Malakas ko siyang sinampal. Nangatog ang aking mga labi sa sobrang takot at pati ang kamay ko ay hindi ko na maramdaman. Malakas na tunog ang nag-echo sa car park. Napabaling sa kabilang gawi ang mukha ni Carl ngunit ibinalik niya rin na parang walang nangyari.

“I will tell everyone about this, Jamaiah.”

Dinuro ko ang mukha niya. “You don’t blackmail me with that, Carl. You won’t do that.”

“Really? Eh paano pag gusto ko? Tang ina, sarap siguro makitang malugmok ng gago mong kapatid, ano? Tang ina, hindi pa ako nakakaganti sa huling suntukan namin sa BGC eh. Baka ito na ’yon. Tang ina, mas malaking ganti ’to. Sira buhay niyo.”

“Please, Carl. Let’s talk about this. Pag-usapan na’tin ito.”

“Tangina…”

Pagak siyang ngumisi at napatingin sa malayo. Nang ibalik niya iyon sa akin ay mayroon na iyong aliw.

“Gusto mo pag-usapan natin ’to, ha?” He hummed.

Kahit kinakabahan ay tumango ako. He watched me carefully. Puno ng panganig ang mga mata niya.

“Madali naman akong kausap, Jamaiah. Isa lang ang kailangan mong gawin. Itigil mo ang relasyon mo sa gagong iyon at sa akin ka makipagrelasyon. It’s a win-win situation, Jamaiah. Matutulungan na kitang maayos ’yang pag-iisip mo, hindi pa kakalat itong nakakadiri mong relasyon sa kapatid mo.”

Napalunok ako at napayuko. I don’t know what to do. Para ako ngayong nawala sa sarili at hindi makapag-isip ng maayos. Paano ba ako dumating sa sitwasyon na ganito. Bakit nalaman nitong si Carl ang tungkol sa akin. Oh goodness…

“Huwag kang mag-alala sa kumuha ng video niyo. That person will not spill it too. I will kill that person too kapag hindi siya sumunod sa magiging usapan namin. Iyan ay kung papayag ka sa gusto kong mangyari, Jamaiah.”

Ang kaninang matigas niyang kamay ay maingat na hinawakan ang aking panga. He made me look up to him. His face is now soft and sincere. As if he already calmed himself down.

“I’ll give you time to think about it. Mahaba ang pasensiya ko, Jamaiah. Lalo na sa’yo. But the moment that I ask you again to know your answer, make sure to give me one. Hindi ko ipagkakalat itong usapan natin. At walang makakaalam ng lahat. Iyon ay kung susunod ka sa usapan. Dahil ako, hindi mo ako kalaban. At susunod ako sa usapan.”

He carressed my cheeks gently. My whole body was already trembling until he walked away. Naiwan akong mag-isa roon, kumakabog ang dibdib at hindi makapaniwala.

This is not happening… this is not happening…

CHAPTER 34

Nanlalamig ang mga palad ko. Nanginginig din ang aking cellphone sa kamay habang nakatingin ako sa malayong bahagi ng car park. Napako ang mga paa ko sa malamig na semento ng car park kaya ang tanging nagagawa ko lang ay sundan ng tingin ang mga sasakyang nagsisilabasan.

Napatalon ako nang isang malaki at mainit na kamay ang humawak sa braso ko. Tila napaso ako sa pag-aakalang si Carl muli ang humapit sa akin, ngunit ang malaking bulto iyon ni Sebastian na magkadugtong ang makapal na kilay at may bahid ng pag-aalala.

“Bunny, where did you go? Are you alright?”

Bitbit niya ang backpack sa isang balikat habang hinahanap ang mga mata ko. Mabilis akong tumango at iwinaksi sa isip si Carl.

“Yes, Seb. Uhm, let us go home na ba?”

He pursed his lips and cautiously scanned my face. Naningkit ang mga mata niya at tumingin-tingin sa paligid kalaunan. Nang ibalik niya iyon sa akin ay itinago niya ang paghihinala.

Sana lang ay hindi niya nahahalata ang aking pagkabalisa.

“Is something bothering you, bunny? Tell me, anong problema?”

Umiling ako at kumapit sa braso niya. I shouldn’t have done that because he can now feel the coldness of my palm. Lumunok ako at huminga ng malalim.

“Uwi na tayo, Seb, please? Marami pa kasi akong gagawin na school works. At nilalamig na rin ako dahil mag-gagabi na.”

Sandali niya pang tinitigan ang mga mata ko. Naninimbang. Kalaunan ay dinala na niya ako sa kanyang Raptor habang nakayakap ang braso niya sa aking beywang. Nagbabantay.

He opened the door for me, buckled my seatbelt and closed my door. Nang makaikot siya at makaupo sa driver’s seat, pinatay niya ang AC at ibinaba ang mga bintana.

Nakonsensiya tuloy ako dahil hindi naman talaga ako nilalamig. Pero hindi ako aamin dahil kapag nalaman niya’y higit siyang mag-uusisa.

Pinanood ko siyang naghubad ng kanyang sweatshirt. Kinuha niya ang bag ko sa aking hita at mabilisan iyong nilagay sa backseat.

“Wear this, baby.”

He is now half naked. Ang maalsa niyang katawan ay lantad na ngayon sa akin. Nasisilip ko na rin sa kanyang pelvic area ang garter ng kanyang black underwear na may nakaimprentang Dior sa garter. His metallic belt looks very good on his black pants too.

Dahil sa aking katahimikan ay hindi ko na namalayan na si Sebastian na ang nagsuot sa akin ng kanyang sweatshirt. Para akong manika na dinamitan niya. The smell of the insides of his clothe almost absorbed the natural manly smell of Sebastian. Inipit niya pa sa likod ng mga tenga ko ang hibla ng aking buhok na humarang matapos niya iyong maisuot sa akin.

“Hinintay mo nalang dapat ako sa classroom mo, mahal. Sa susunod, hindi mo na ako hihintayin dito sa parking. Palagi na kitang susunduin, you hear me, bunny?”

I bit my lips and nodded. I can feel my cheeks heating because of this treatment from Sebastian. I am falling in love with him deeper and deeper. Walang sandali na hindi ko nararamdaman sa kanya ang pag-aalaga sa akin. If I were to marry someone in the future, that will be him.

I want him to be my husband. At aalagaan ko rin siya sa abot ng aking makakaya. Pero sa ngayon, wala pa akong kakayanan. At marami pa akong kailangang gawin para protektahan ang aming relasyon. At higit sa lahat, ang well-being ni Sebastian.

Hindi na siya nagsalita hanggang sa kami ay tumulak. Palingon-lingon siya sa akin kada-limang minuto upang siguraduhin na hindi na ako nilalamig. Yakap ko ngayon ang aking sarili at dama ang init ng sweatshirt ni Sebastian. Sa laki nito ay maging ang mga kamay ko ay natatakpan na.

It feels so warm. And I feel at home.

Nanood nalang ako sa mga nalalagpasan naming gusali. Iniiwasan ko bumaling kay Sebastian dahil baka makita niya sa mga mata ko ang pagkabalisa.

Paano kaya napagtagpi-tagpi ni Carl ang lahat? At bakit niya kami sinusundan ni Sebastian? Is it because he likes me? Pero nagdududa ako roon dahil nabanggit na niya sa akin noon na malabo niya akong magustuhan. At hindi ko rin siya gusto in the first place.

Naging tahimik ang biyahe namin ni Sebastian pauwi. Nang pagbuksan niya ako ng pinto, maagap niyang kinuha ang mga kamay ko at dinala ako sa loob ng bahay. Nakasalubong pa namin si Manang Lidia sa living room. Babati na sana ako ngunit dire-diretso lang akong hinila paakyat ni Sebastian.

Dinala niya ako sa kanyang kwarto at mabilis na isinara ang aristokratong wooden door. Hawak pa rin ang kamay ko nang umupo siya sa dulo ng kanyang kama at maingat akong pinaupo patagilid sa kanyang mga hita.

“Baby, something is wrong. I can feel it. Sabihin mo sa akin, please? Nararamdaman ko na may mabigat kang iniisip.”

Maingat na nakapulupot ang kanyang mga braso sa aking beywang. Pinipirmi ako roon. Ako naman ay nakayuko lang at pinaglalaruan ang aking mga daliri na para bang napaka-interesante ng mga iyon.

“Sabihin mo sa akin ang iniisip mo, mahal. Please… I don’t want you anxious. Never I will want to see you like that. Kaya magtapat ka sa ’kin ngayon. Wala kang maitatago sa akin, Jamaiah Avia.”

Malambing pa rin ang boses niya. Hinihikayat ako na umamin. He then kissed my shoulder. And then he rested his cheek on it. Tila isang maamong pusa niya iyong ikiniskis sa aking balikat.

“Baby, I want to know you more and everything that is in your mind. Tell me everything. Makikinig ako. Just tell me, baby. I’m begging…”

“A friend of mine stabbed me in my back, Seb.”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at hinarap si Sebastian. Namumunghay ang mga mata niya habang naghihintay. I caressed his both cheeks and kissed him on the tip of his pointed nose.

Bumaba ang halik ko sa kanyang mga labi. Pumikit ako at tinagalan iyon. Hindi kami gumagalaw pareho. Pinapakiramdaman ko lang ang init at lambot ng labi ni Sebastian sa akin. Nawala ang lahat ng aking iniisip dahil doon.

Until Sebastian finally moved his. Our dry kissing became wet when he sucked my lower lip. Pero bago pa iyon tuluyang lumalim ay humiwalay na ako. Naiwang nakaawang ang mapula niyang mga labi at namamasa na nang kaunti ang mga iyon. Umalon ang kanyang adam’s apple bago mariing tinikom ang bibig.

“I will not tell you everything yet, Seb. I need some time to think about it all by myself. Pero gusto ko lang malaman mo na tama ang sinabi mo sa akin noon. Skylar is a traitor. At nasaktan ako sa ginawa ng taong akala ko’y kaibigan.

Kumurap-kurap siya at bamagal na tumango. Namumula ang kanyang mga pisngi. Halatang nabitin sa aming halikan.

“Pwede bang iyon lang muna ang sabihin ko, Seb? Gusto ko pang i-proseso ang lahat…”

Malambing kong hinaplos ang kanyang mga panga. My soft palm caressed his warm and prominent jaw. I feel like a kitten trying to calm a wild beast. And it makes my heart happy that I am the only one who can tame Sebastian like this.

“I understand, baby. Alam kong alam mo kung ano ang tamang gagawin diyan, mahal. I trust you very much at naniniwala ako sa kakayanan mo. Pero, baby, kung may mananakit sa’yo ng pisikal, tang ina, sabihin mo sa’kin. Sabihin mo sa akin dahil putang ina, hindi ako papayag na may kung sinong putang ina lang ang mananakit sa ’yo.”

Hinaplos ko ang kanyang mga panga nang umigting iyon. Naglalabasan din ang ugat sa kanyang leeg kaya bumaba ang mga kamay ko roon at doon naman naglambing. Pinapaamo. Pinapakalma.

Malambing kong kinamot ang kanyang batok. My long nails scratched his sensitive skin there, at pinaglaruan ko ang mga maninipis niyang buhok roon. This big boy deserves soft touches to calm him down. Ang kahinaan niya ay nasa dulo lamang ng aking mga daliri.

“I’ll break the bones of anyone who will dare to touch you, bunny. Wala akong sasantuhin pag ikaw na ang pinag-uusapan.”

Namumunghay na ang mga mata niya. Nadadala sa aking ginagawa sa kanya.

He is really protective and aggressive. Hindi papayag na mayroong ibang susubok sa kanyang tibay at pagkalalaki. Because he will surely make them all kiss the dust in the ground as he breaks them. He will leave them destroyed and immobilize. Just like how he wants his enemies to end up.

“Thank you for protecting me, Seb. Pero hindi mo na kailangang ipakita sa lahat ang tapang mo. Hangga’t alam ko na kaya akong ipaglaban ng baby ko ay sapat na iyon, Seb. You are already the champion in my heart. And no one will claim that title apart from you, Sebseb ko.”

Pumikit ako at muli siyang hinalikan. Ibinuhos ko ang aking mabigat na nararamdaman sa halikan namin na mabilis na naging malampot. We both shared a steamy moment and ended up both rolling in bed.

This time, Sebastian is very passionate and calm. Maingat ang mga kamay niya nang hubarin niya ang aking damit at pants. He then quickly removed my bra and panty. Leaving me fully naked under him once again.

The view is so familiar and feels so good. Seryoso akong iniibabawan ni Sebastian na mabigat na humihinga. His thick brows are slightly moving as he watch me whim like a cat in heat under him.

He angled his head and scanned me a little more. And then he went down giving butterfly kisses on my shoulders, down to my collar bones, in between my healthy boobs, down to my tummy. He stopped when he reached my navel. His hot breath was fanning on my sensitive spot right there.

He looked up to me. Mainit na ang mga pisngi ko at nakipagtitigan kay Sebastian. Inabot ko ang kanyang buhok at hinila siya pabalik sa akin. Ikinalso niya ang kanyang mga kamay sa magkabilaang gilid ng aking ulo. He looks so hot and ready to pleasure me.

Inabot ko ang kanyang buhok at hinila siya palapit sa akin. Napakanipis na hangin na lang ang pagitan ng aming mga mukha. His hot breath is fanning on my nose. He is grunting again. Like a lion who is now seconds away from eating me raw and wild.

“I will always protect you, bunny. No one dares to trespass in my property. Hell will break loose, and I’ll bury them all alive.”

He stood up with his knees and removed unbuckled his belt. Hinila niya iyon at humagupit sa ere. Itinapon niya iyon sa kung saan at inun-zip ang pantalon. Muli niya akong inibabawan.

I encircled my arms around his nape.

“Napakagwapo mo, Sebseb ko. I don’t want you to get hurt in anyway as well. I will also protect you, my baby boy. I will try to protect the two of us in the best way I can.”

Umahon ako at inabot ang kanyang labi upang humalik. At sunod ko nalang na natagpuan ang aking sarili na umuungol sa bibig ni Sebastian habang sinisipsip niya ang akin.

He is treating me like a cis-woman. He is passionately licking me, as he went down on my neck, shoulders, and to my boobs. Ang tanging nagagawa ko na lang ay umungol at pumikit sa sarap.

Hindi ko na namalayan na ipinulupot na niya ang aking mga binti sa kanyang beywang at nailabas na niya ang kanyang malaki at matigas niyang ari nang hindi hinuhubad ang kanyang pantalon. Dumura siya sa kanyang palad at ipinahid iyon sa aking butas.

And then I felt his finger inside me.

“Fuck. Still tight.” Bulong niya sa sarili.

He inserted one more finger until my hole became relaxed. Bumalik siya sa ibabaw ko at tinukod ang isang braso sa gilid ng aking ulo, habang ang isa niyang kamay ay itinututok ang kanyang ari. My mouth went O when his mushroom head stretched my hole. At napapikit nalang ako nang ibinaon niya ang kanyang kahabaan hanggang sa maramdaman ko ang kanyang pubic hair na kumikiskis na sa aking butas.

“Goddamn… my full eight inches is inside you, baby. Tangina…”

Napapikit ako at napatingala na lamang sa kisame habang mabagal niya akong binabayo. Malalim ang kanyang paghinga sa bawat bayo, pinapanood ang aking reaksyon. Kapag natatamaan niya ang pinakamasarap na parte sa aking loob ay napapaungol ako. At sasadyain niya iyong tamaan dahilan upang manginig ako sa kanyang ilalim.

He is fucking me in a missionary. He is pounding me and watching me as I receive his deep and heavy thrusts.

“You look so fucking beautiful when crying in pleasure, baby. Ako lang ang pwedeng makapag-paiyak sa’yo nang ganito, bunny. Ako lang.”

Muli siyang bumayo at nilakasan iyon. Napayakap ako sa kanyang likod at napakalmot doon. Dinadala ako ni Sebastian sa langit at alam na alam niya kung paano ko iyon mararating kasama siya.

“I’m cumming, Seb… uhmm…” ungol ko at napatitig sa kanyang nandidilim na mga mata.

My fingers continued scratching his back. Sobrang lakas ng aking mga kalmot dahil bumabaon ang aking mga matutulis na kuko roon. Ngunit hindi nagrereklamo roon si Sebastian. Seryoso niya lang akong binabayo at sarap na sarap din sa panonood sa bawat tirik ng aking mga mata at pag-awang ng aking mga labi.

Nakaawang din ng bahagya ang kanyang bibig at mabigat ang paghinga. Nagmumura siya habang bumibilis ang pagbayo. May mga butil nang pawis sa kanyang noo, leeg at dibdib. His hair is now damped with his sweat. Pulang pula ang kanyang tenga at mga pisngi. Both of our sweats are making our love making more steamy and hot.

Bigla niyang niyakap ang aking ulo gamit ang kanyang dalawang braso dahilan upang tila maging unan ko ang mga iyon. Inipit niya ang aking ulo sa kanyang mga biceps at sinubsob niya ang mukha sa unan sa tabi ng ulo ko.

“Lalabasan na ako, mahal… tanggapin mo… heto na, holy shit…”

Ang kanyang bayo ay parang naging makina at umaalog na ang aking buong katawan sa sobrang bilis. Lumalangitngit na rin ang kama dahil tumatama na ito sa pader. Ang aking mga ungol ay nanginginig na rin habang si Sebastian ay patuloy na umiindayog.

Sabay naming narating ang rurok at naramdaman ko sa aking kaloob-looban ang magkakasunod na pagsumpit ng mainit niyang semilya. Tahimik siyang nilabasan at pinigilan niya ang umungol ng malakas. Pero ramdam ko ang higpit ng kanyang mga biceps na inipit ang buo kong mukha. Naglabasan ang ugat doon, ebidensiya na isang mabagsik na orgasmo ang kanyang nararanasan.

Malalim ang paghinga ni Sebastian nang umahon at pinagmasdan ako sa kanyang ilalim. Umiikot ang aking mga paningin dahil sa napaka-perpektong pag-iisa namin ni Sebastian. We are now both covered by each other’s sweat. Sinuklay niya ang kanyang namamasang buhok gamit ang isang kamay at bumuga siya ng hangin.

“Only I can make you look groggy and weak just like this. Ako lang…”

Nililis niya sa aking mukha ang mga namamasa kong buhok at pinatakan ako ng halik sa aking pawisang noo. I can still feel his huge member inside me. Hindi pa rin hinuhugot. At nananatili ang tigas nito roon.

Inabot ko ang kanyang namumulang tenga at nanghihinga ko iyong minasahe. My body feel weak. I look so vulnerable under him right now. He is loving it and so do I.

“T-Thank you for being so good in bed, Seb… my body is yours alon, Sebseb ko… I’m all yours, baby…”

Lumunok siya at mabagal na kumurap. Ang makapal niyang mga kilay ay bahagyang gumagalaw, tila pinoproseso pa rin ang sarap na dala ng aming pagtatalik.

“Dapat lang. Ako lang. At ikaw lang ang bubusugin ko sa romansa ko nang ganito, mahal. Akin ka lang. Sa’yo lang ako. Tandaan mo ’yan.”

Muli kaming naghalikan at nagpaubaya sa isa’t isa. Sa gabi ring iyon, hindi ko na mabilang kung ilang ulit akong inangkin ni Sebastian. Wala siyang kapaguran na ibinuhos sa akin ang kanyang pagmamahal. We did it in almost so many positions, at si Sebastian ang bumubuhat sa akin, nagpapaposisyon sa akin, at ang mismong gumagalaw sa buong durasyon.

Kinaumagahan ay nagising na lamang ako na mayroon nang nakahandang breakfast and bed sa aking tabi. Nakaupo sa gilid ng kama si Sebastian na nakasuot na ng malinis na puting damit at pajama. He greeted me with his kisses as he assisted me eating my breakfast.

Mayroon na siyang nakahandang mainit na gatas at lugaw sa tray. Siya ang nagsubo sa akin at nag-asikaso na parang tatay na inaalagaan ang kanyang anak. Tinatanggap ko lang iyon dahil gutom din ako dahil naalala ko na hindi pala kami naghapunan kagabi. Diretso kami sa kama at nag-ano.

“Masakit ba ang pepe mo, mahal?” tanong niya habang sumisimsim ako sa gatas.

The warm milk felt good in my tummy. Umiling ako at pinagmasdan ang sarili na nakabalot pa rin ng comforter. I am now wearing his big shirt. At mayroon narin akong fresh panty sa ilalim.

“Nilagyan ko ng ointment ang butas mo kagabi. Nilinisan ko na rin ang katawan mo.”

“Salamat, Seb.”

“Papasok ka pa ba ngayong araw, bunny? Naabuso ko nang malala ang butas mo kagabi. Baka mabinat ka.”

Napangiti ako dahil iyon ang pinoproblema niya. If he only knew that my hole is already accustomed to his size and length. Masakit lang ito pero hindi na ako ganoon naninibago.

“I can walk, Seb.”

“You sure? Pwede namang kausapin ko nalang ang Prof mo para i-excuse ka.”

“And what will you put as an excuse, then?” Naiiling kong sambit.

“Sasabihin ko na may sakit ka.”

Bumangon ako sa kama at yumakap sa kanya. Kumandong ako paharap sa kanya at niyakap ang mga kamay sa kanyang balikat.

“You’re so silly, Sebseb. Napaka-cute mo kahit kailan, hmp!”

Kinurot ko ang kanyang mga pisngi. Pilyo lang siyang ngumisi at hinayaan ako.

“Let’s go now and shower together, bunny. Baka hindi na naman ako makapagpigil at mauwi na naman itong lambingan sa kantutan.”

Tinakpan ko ang bibig niya ngunit huli na ako roon. Napangisi ako at natawa nalang din kalaunan. Napaka-pilyo talaga nito ni Sebastian. At ito ang dahilan kung bakit araw-araw ay napapamahal ako sa kanya.

We went to school together. Suot ko muli ang kanyang damit na tinali ko sa aking likuran at inangat ang mga manggas sa aking braso upang magmukhang bagay sa akin. Hindi na talaga niya ako pinabalik sa kwarto ko. Sabay kaming naligo at nagbihis. Pagbaba nga namin sa living room ay naabutan pa namin si Manang na iniimbita kaming mag-agahan.

Nakaalis na ngayon sina Mom at Dad. At tulad ng sinabi ni Dad, isang buwan silang mawawala ni Mom. At hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa roon. Mas magiging malaya kami ni Sebastian sa aming relasyon, ngunit hindi naman namin makakasama ang mga magulang namin.

But I guess I’ll just make the most out of their absence. Baka nga para talaga ito sa amin ni Sebastian. At iyon din ang gusto ko.

Hinatid ako ni Sebastian sa aming room. My day started like the usual. Happy and filled with love because I know that my boyfriend is with me.

Ngayong araw ay pumasok na si Wendy. Ichinika na naman niya sa akin ang nangyari sa kanya kahapon kaya siya lumiban sa klase. At balik na naman kami sa dating atmosphere na puro chika at daldalan dahil kasisimula pa lang ng aming semestre kaya hindi pa abala sa mga exams.

Sabay kaming nag-lunch ni Wendy. Si Sebastian ay hindi ko makakasabay ngayon dahil mayroon siyang practice kasama ang buong team sa Gym. I told him earlier that I want to watch him. Pero sabi niya ay mauna na raw akong mag-lunch dahil limitado lang ang aking oras at baka hindi ako makakain kapag nanood pa ako roon. One-hour lang kasi ang breaktime ko eh.

“Gusto ka talaga niya, girl. Kitang kita sa mga mata niya kanina noong katabi ka niya during discussion.”

Nakaupo kami ngayon sa four seater table dito sa cafeteria. We are eating our Takoyaki, Pasta and fruit tea.

“Hindi ko napansin, Wends, eh. Baka nag-iimbento ka lang ha.”

“Girl, never ako nag-imbento! Sabi na eh, until now may gusto ’yon sa’yo si Logan. Sobrang seryoso siya habang nakatanaw sa gilid mo kanina. Sobrang manhid mo talaga, girl.”

Inalala ko ang nangyari kanina sa classroom. Oo, katabi ko si Logan at sa kabila ko naman si Wendy. Pero hindi ko naman siya napansin all through out. At walang dahilan para mag-usap kami dahil tahimik ang lahat na nakikinig.

“Tingin ko, girl, anytime ay magme-make move na iyon si Logan. Nahalata ko talaga kahit noong last sem pa natin na sa’yo siya nakatingin. At hindi na rin siya sumasama kina Tim, Simon at Aurelio. Like he is distancing himself from those evil-looking guys to look more decent.”

Umiling ako at tinawanan nalang si Wendy.

“Nag-aassume ka lang, Wendy eh. You are being malicious again. He is just kind and quiet. Binibigyan mo lang ng meaning.”

Tinusok niya ang takotaki at mataray iyong sinubo. “Matatanda na tayo, girl. Alam natin kapag love ang pinag-uusapan. Pero siyempre, hindi kita pipilitin na i-entertain si Logan ’no. Isa pa, hindi pa naman talaga siya nanliligaw. Pero in case man, at least, na-orient na kita.”

Natawa ako at napatingin sa malayo. Parang may magnet ang hangin dahil saktong nagtagpo ang mga mata namin ni Carl na nakaupo sa malayong table at ngumunguya ng kanyang pagkain. Siya lang mag-isa. At base sa kanyang pagtanaw sa akin ay parang kanina pa yata niya kami pinapanood mula roon sa puwesto niya.

Kumabog ang dibdib ko at napayuko sa aking pagkain. Sumubo ako ng pagkain at parang hindi ko na naririnig ang boses ni Wendy na panay ang chika.

Gosh, his stares was creepy. I mean, he still looks decent and cool, but knowing that we talked about something yesterday at the car park made him look suspicious to me.

Naging tahimik ako hanggang sa sumunos na klase namin ni Wendy. Habang naglelecture ang aming prof ay nakatanggap ako ng message sa phone. Nag-vibrate kasi iyon sa aking bulsa.

I thought it was a message from Sebastian but when I looked at my inbox, galing iyon sa unknown number. Nangunot ang noo ko dahil it was the same number na nag-text sa akin noon na hindi ko kilala kung sino.

+639947171665:

Meet me at the Gym. 4PM. I know your schedule. Wala kang klase sa oras na iyan.

Nangunot ang noo ko habang kumakabog nang malakas ang aking dibdib. This is not Sebastian. Naka-save sa phone ko ang number ng boyfriend ko.

Bigla kong naisip si Carl. Until I received another message that served as a confirmation.

+639947171665:

I won’t hurt you. Mag-uusap lang tayo. This is Carl. Don’t bring anyone with you.

Mabilis kong ibinalik sa bulsa ang phone. Parang ayaw ko na tuloy matapos ang aming klase. Kinakabahan ako kung pupunta ba ako roon. Hindi siya mapagkakatiwalaan. The last time that we talked, he roughly held me on my arms. Kahit saglit lang iyon ay naramdaman kong delikado siyang tao.

“Oh, anyare bes? Sweet girl ’yan?” Pang-aasar ni Wendy nang makalabas kami ng room.

Ngumiti ako nalang ako at nagkunwaring patay malisya.

“Doon ka na ba agad sa carpark maghihintay sa kapatid mo, girl? Kikitain ko pa kasi si Sky doon sa kabilang building eh. May chika raw si accla eh.”

Parang nawala ang ngiti ko nang marinig si Sky. Hindi ko pa rin siya nakakausap. At parang ayaw ko na siyang makausap pa dahil sa ginawa niyang pagtatrahidor sa akin.

“Go, ingat ka, Wends. Sa carpark na ako maghihintay.”

“Okie, babush na, girl. Huwag mo kalimutan na ipasa sa akin ’yong notes mo kanina ha. Tinamad kasi talaga ako kanina magsulat eh.”

“Sure, I’ll send it later. Take care.”

Nag-beso pa kami ni Wendy bago siya umalis. Ako naman ay nagdadalawang isip kung makikipagkita na ba kay Carl.

Habang nasa hallway, tumambol ang dibdib ko nang makatanggap ng panibagong message. Parang ayaw ko na ’yong buksan.

Sebastian:

Baby, huwag ka na lumabas ng room mo. Papunta na ako. I’ll fetch you there. I love you.

Napabuga ako ng hininga nang si Sebastian iyon. Nakalimutan ko ang sinabi niya kanina na susunduin na niya ako palagi sa classroom dahil sabay ang aming out. Nabahala kasi ako sa biglaang mensahe ni Carl kaya parang nakalimutan ko lahat ng napag-usapan namin ng boyfriend ko.

Bumalik ako sa classroom at naghintay kay Sebastian. Ako nalang mag-isa roon nang dumating siya at nakangiti akong sinalubong.

“Did you wait that long, baby? Pasensiya na, tinakbo ko naman eh. Pero sabay kasi tayo ng out kaya napaghintay pa kita.”

He kissed me on my forehead. Kinuha niya pa ang bag ko at siya na ang nagbitbit non hanggang sa sumakay kami sa elevator at nagtungo sa car park.

I decided not to meet Carl anymore. Kung mayroon siyang sasabihin, maaaring sa text niya nalang iyon gawin. Hindi ako puwedeng makipagkita sa kanya lalo na’t kasama ko ngayon si Sebastian.

Pagkauwi namin sa bahay, nakisalo kami kina Mom at Dad. Kuya Urriah was not there. Balik normal ang aming hapunan at nagkunwari akong walang iniisip. Patingin tingin sa akin si Sebastian habang kami’y kumakain. At ang tingin na ipinapakita niya sa akin ay tila alam niya na mayroon nga akong iniisip.

Of course, napag-usapan na namin ito kagabi. At hinahayaan niya ako ngayon na sarilihin muna ang problema. Dahil tulad nga ng sinabi niya, pinagkakatiwalaan niya ako na alam ko ang gagawin dito.

Pero ang totoo, hindi.

Nabanggit ni Mom at Dad na bukas na pala ng umaga ang biyahe nila pa-Singapore. Sinabihan ni Dad si Sebastian na magsilbing taga-bantay ko habang wala sila. And Sebastian obliged. Nakabantay naman talaga kasi iyan sa akin kahit na hindi pa sabihin ni Dad.

Magkayakap kami ni Sebastian sa aking kwarto nang kami’y matulog. Humihilik na siya habang nakasubsob ang mukha sa aking dibdib. Hindi kasi ako makatulog. Iniisip ko kung ano ang maaaring gawin ni Carl dahil hindi ko siya sinipot.

Binuksan ko ang phone habang tulog pa si Sebastian. Doon ko lang nabasa ang text message two hours ago na galing pa rin kay Carl.

+639947171665:

You made me wait for you for two hours. But you didn’t come.

+639947171665:

I’m patient, Jamaiah. But don’t pull my trigger. Gusto ko lang makipag-usap sa’yo pero hindi ka sumipot. This will be the last time na tumanggi ka sa’kin. Isa pang tanggi mo, you know what will happen.

Kumabog ang dibdib ko. He is really serious about it. At ano ba ang dapat kong gawin? Natatakot kasi ako kay Carl pero kailangan ko siyang harapin dahil baka bigla na lang niyang ikalat sa lahat ang nalalaman niya nang hindi ko nalalaman.

Sa mga sumunod na araw, naging conscious ako sa paligid. Kahit kasama ko si Wendy sa buong durasyon ng aming mga pinapasukan na klase, kinakabahan na ako. Paano ba naman, tuwing break time namin ay nakikita ko palagi si Carl na mag-isa sa malayong gawi, tahimik na kumakain habang nakatanaw sa amin. Wala kasi si Sebastian dahil palaging busy sa practice.

Nagtaka ako dahil bahagi din naman si Carl ng team. Pero naalala ko na si Sebastian pala ay isa na sa napiling first five ng team kaya higit silang pinagtutuonan ng pansin ng kanilang coach. Naiinis ako dahil parang sumakto pa talaga na hindi ko nakakasama mag-lunch si Sebastian pero si Carl ay nakakasabay ko.

Akala ko ay nagkataon lang iyon na magkasunod na araw siyang tumatanaw sa akin mula sa malayo. Pero ilang araw pa ang lumipas, palagi siyang nasa malayo at nakatingin sa akin.

He is giving me the creeps. Pero hindi iyon alam ni Wendy. Ginagalingan ko nalang sa pag-arte na nakikinig ako sa kanyang mga chika, pero hindi niya alam na ang presensiya ni Carl sa paligid ang umookupa sa isip ko.

Wala naman na akong natatanggap na mensahe mula kay Carl. Kaya kahit papaano ay hindi ako nababalisa. Pero itong patingin tingin niya sa akin na parang isa siyang stalker ay nagpapataas ng balahibo ko. Hanggang kailan ba siya titigil?

Noong hapon din na iyon, si Mang Selmo ang sumundo sa akin. Nag-text kasi sa akin si Sebastian na may training sila after class hanggang alas otso ng gabi kaya tumawag siya sa akin upang ipaalam na nakausap na niya ang driver namin upang sunduin ako.

Palabas ako kanina sa aming room nang tumawag siya sa akin. Ramdam ko sa boses niya ang pagod dahil nagsisimula na pala sila sa training. Pero tinatawagan niya pa rin ako upang masiguradong may susundo sa akin.

I told him not to think about me anymore. At pinayuhan na rin siyang doon nalang sa condo niya umuwi kapag hindi na kinaya ng katawan niya ang pagod. Ten minute drive lang kasi ang layo ng kanyang condo mula sa DLSU samantalang ang almost thirty minutes naman ang layo kapag sa bahay namin.

Pero pinipilit niya na uuwian niya raw ako. But I am more persistent this time in prioritizing his health. Kaya ipinaintindi ko sa kanya na kung hanggang alas otso ang araw-araw nilang magiging training, dapat ay sa condo na siya umuwi. Hindi pwedeng uunahin niya ako lagi tapos siya ay pagod lagi mula sa training. Kahit malaki ang katawan ni Sebastian ay hindi maaaring abusuhin ang kanyang katawan. Baka mapano pa ang katawan niya at hindi ko gusto ang magkasakit siya.

Habang pauwi kami ni Mang Selmo, kinakalikot ko ang aking phone. Nakatanggap ulit ako ng mensahe mula kay Carl na siyang nagpadagundong ulit ng aking dibdib.

+639947171665:

Get dressed for tomorrow. I’ll fetch you at your house. 8pm sharp.

My fingers were shaking as I typed my reply.

Me:

Where will you bring me?

Ilang segundo lang ay nagreply agad siya.

+639947171665:

Don’t be scared. I will never hurt you.

+639947171665:

Let’s just say that it’s a date. I want you at your most beautiful look on that night, baby girl. Like how you made me captivated when you visited our house with my brother.

Hindi na ako nag-reply. Ang tanging nagawa ko nalang ay isipin kung ano ang mga mangyayari bukas.

Should I tell Sebastian about this? He will surely kill Carl when he heard about this. At mas natatakot ako ngayong hindi ako pwedeng tumanggi. Ang huling banta niya sa akin ay isisiwalat na niya ang lahat kapag tumanggi pa ako.

Kinabukasan, sa buong durasyon ng aming klase, hindi na ako makausap ni Wendy. Panay ang tanong niya kung may sakit ba ako dahil hindi ako masyadong umiimik. Hindi na rin ako makapagfocus sa mga discussions. Ang tanging nakakapagpakalma na lang sa akin ay ang palitan namin ng mensahe ng boyfriend ko.

Sebastian:

I miss you so much, baby. Dalawang araw nalang ay makakauwi na ako sa’yo dahil weekends na, baby. We have no practice kapag ganon. I fucking miss my wife so damn much. I love you, baby ko.

Para akong maiiyak dahil walang alam si Sebastian sa gagawin ko ngayong gabi. Nakapagdesisyon na ako. Susunod ako sa gusto ni Carl. Because if not, ang pinakamalaking maaapektuhan ay si Sebastian. Si Carl na ang nagsabi na kapag nalaman ng lahat ang aming relasyon, my boyfriend will be removed from the team.

Pangarap ni Sebastian ang makapaglaro sa UAAP. Bata palang kami ay basketball na ang hilig niya. Kaya nga kahit first year pa lang siya ay nag-apply agad siya bilang isa sa mga aspirants ng Green Archers. Natupad na niya iyon at ngayo’y malapit na siyang makapaglaro na siyang isa sa pinakamalaki niyang pangarap.

Tahimik kong pinunasan ang aking luha habang naglalagay ako ng ipit sa aking buhok. Nasa tapat ako ng aking vanity mirror habang panay ang re-touch ng aking concealer dahil pumapatak ang aking mga luha.

I am crying because I feel like I am cheating on Sebastian. Naroroon siya sa sa malayo at nagtetraining, samantalang ako ay makikipag-date sa ibang lalaki.

I look so expensive with my over-all outfit. I am wearing a spaghetti strap white lace dress together with my silver stiletto. Napakaganda ng aking hitsura ngunit ang mukha ko ay napakalungkot.

I tried to smile but my lips quivers. Lumunok ako at huminga ng malalim bago sumulyap sa phone ko na tumunog.

+639947171665:

I’m here now. Take your time, baby girl. I’ll be waiting for you.

Parang ayaw ko nang bumaba. Ngunit wala akong choice kundi ang gawin ito.

Forgive me, Sebastian. Mahal na mahal kita.

CHAPTER 35

Kahit parang hindi ko na nararamdaman ang mga palad ko dahil sa pagiging malamig ng mga iyon, lakas loob akong bumaba. Sa hagdan palang ay sinuri ni Manang Lidia ang aking suot. Napangiti siya nang makita ang aking hitsura. I smiled back.

“Aalis ba kayo ni Sebastian, hija?” Namamangha siya dahil sa aking ganda.

Napalunok ako roon. Ang alam niya kasi, si Sebastian palagi ang kasama ko.

“Hindi po, manang. May pupuntahan lang po ako. Huwag niyo lang po sabihin kay Sebastian na umalis po ako, Nang.”

“Makakaasa ka, Ine. Sandali lang, tatawagin ko si Selmo nang maihatid ka.”

Maagap kong hinawakan ang kamay ni Manang upang pigilan.

“Hindi na po, Nang. May susundo po sa akin.”

Naningkit ang kanyang kulubot na mga mata at kalauna’y napangiti.

“Mabuti naman kung ganoon. Iyong sundo mo na rin ba ang maghahatid sa iyo pauwi, Ine?”

“Opo, Nang. Huwag na po kayo mag-abala.”

I hugged her and made beso with her before I went outside. Napayakap ako sa aking katawan nang umihip ang malamig na hangin. Natanaw ko sa malayo ang isang itim na Lamborghini.

Sa gilid nito ay nakatayo ang isang bulto ng lalaki na nakapamulsa suot ang itim na turtle neck long sleeves at gray pants. Ang bakat niyang mga masel sa katawan ay nagbigay pa sa akin nang panganib. He was standing straight, waiting for me to arrive.

Yakap ang aking braso at ang aking metallic pouch, lumakad ako patungo sa kanya.

He greeted me with a cool smile. His arm quickly snaked around my waist. Naamoy ko ang mamahalin niyang pabango. Kumpara noong nakasuot siya nang pang-alis dati na nakikita ko siya, ngayon ay masasabi kong mas pinaghandaan niya ang gabing ito.

His mid length black hair is perfectly arranged with some pomade. He’s also wearing a silver male earings. At sa kanyang leeg ay naroroon ang kanyang necklace na kumikinang ang cross na pendant.

“You arrived. Akala ko ay hindi mo ulit ako sisiputin.”

Ngumiti siya at nakita ko ang kanyang makintab na braces. His moreno skin looks shiny kahit na gabi na. Pero hindi ko naaappreciate ang kanyang overall look. Labis akong kinikilabutan dahil ibang lalaki ang kasama ko ngayon at hindi ang boyfriend ko.

“You look so beautiful, baby girl.”

Nagulat ako nang hapitin niya ako papalapit sa kanya. Inamoy niya ang aking leeg bago niya ibinalik ang tingin sa akin.

“Smells so fucking expensive. Ikaw ang pinakamabango sa lahat ng babaeng naka-date ko. I’m so fucking lucky, you know?”

He carresed my right cheek. Kinakabahan ako kahit walang nakakakita sa amin. At nagsisitayuan ang lahat ng balahibo ko sa katawan.

“Looking so soft and delicate. Let’s get going, babe. Kanina pa nagsisimula ang party.”

He kissed me on the cheeks and guided me to the passenger seat. He opened the door for me and I slipped inside.

Umikot siya at sumakay na rin. Nanginginig ang mga hita ko lalo na nang isuot niya sa akin ang seatbelt.

“Relax, Jamaiah. Hindi kita sasaktan. I like you so fucking much that hurting you will be the least thing that I will do. You are safe with me.”

I was simply looking outside when we hit the road. Naririnig ko ang kabog ng aking dibdib. Wala akong idea kung saan kami pupunta. Natatakot pa rin ako pero hindi na ganoon tulad ng kanina. Dahil ngayong nakita ko ang magaang aura ni Carl, ramdam ko na hindi niya naman talaga ako sasaktan physically.

Makalipas ang ilang minutong biyahe, huminto kami sa tapat ng isang malaking bahay. Pinagbuksan ako ni Carl ng pinto at hinawakan niya ang kamay ko.

“Just act naturally, Jamaiah. Dumikit ka lang sa’kin. Ipapakilala kita sa mga kaibigan ko.”

Namilog ang mga mata ko. Naririnig ko mula sa loob ang malakas na tugtog na parang may mga nagpaparty.

“C-Carl, please no. Akala ko ay tayong dalawa lang ang magde-date?”

He smirked.

“Did I tell you that? Parang wala akong naaalalang sinabi ko ’yon, Jamaiah.”

Nanlamig ang mga palad ko na hawak niya. Napalunok nalang ako nang dalhin niya ako papasok sa loob. Mayroong guard doon na nagbabantay at nakangiting tinanguan nito si Carl at pinagbuksan ng pinto.

“Magandang gabi, sir. Kanina pa po kayo hinihintay ni sir Pablo.”

Nagpantig ang tenga ko nang marinig ang pangalan ni Pablo. Bahay ba nila ito? At ano bang meron dito?

“Salamat. Sinundo ko lang ang girlfriend ko. We will join them right away.”

Sumaludo ang guardiya bago ako dinala sa bungad ng malaki at mansion din na bahay. There were men and women at the facade holding their beers while talking. At lahat sila ay napatingin sa pagdating namin ni Carl.

“Bro,” bati ng isang matabang lalaki kay Carl na sumalubong sa amin.

“Sup, Eren.”

They did their manly gestures sa kamay at maanas itong tinanguan ni Carl. Lumipat sa akin ang tingin ng lalaki. He smiled politely.

“Are you Carl’s girlfriend? You look so beautiful, Miss.”

I don’t know if I should smile or correct him. Pero mabilis na pumulupot ang kamay ni Carl sa beywang ko.

“Mahiyain ang girlfriend ko, bro. Hindi pa siya sanay sa mga ganito.”

“I can see that. Andoon na pala sila Teddie sa loob, bro. Ikaw nalang kulang sa team niyo. Coach Miko is there too, lakas uminom, gago!”

They both laughed on their baritone voice.

“We’ll join them later. I’ll just bring my girl to somewhere more quiet, bro.”

“Tara, samahan ko na kayo. Kukuha rin ako ng Jack Daniels sa pantry. Nautusan pa nga.”

Bitbit ako ni Carl at paliko-liko kami sa mga hallway. At nagulat ako dahil andaming tao sa loob. May mga nakakasalubong kami na pamilyar sa akin. These are all students of DLSU. Oh gosh.

Nakarating kami sa isang malawak na kitchen. May dalawang lalaki roon na nakaupo sa bar stool at nag-uusap habang umiinom ng canned beers. Umingay ang kitchen nang magbatian sila nina Carl at ng matabang lalaki.

“Damn, bro. Akala ko di ka na darating.” The familiar guy said.

Dumapo ang tingin nito sa akin. Namilog ang mga mata nito at napangisi.

“Shit, si Miss gatorade. Gago, girlfriend mo pala ’yan, pare?”

“Yep. At anong gatorade sinasabi mo? Tang ina mo ’wag mong subukan, Juno.”

Humalakhak ang Juno at nakita ko ang kanyang mga pangil. Kinindatan ako nito.

“Bro, how can I forget that shawty. Inabotan ako niyan ng drinks noong after ng practice game natin. Damn, naunahan na naman tayo ni Carl tanginang ’yan.”

I feel uncomfortable. Apat silang lalaki rito at ako lang ang babae. Iyong isa namang lalaking nakatingin din sa akin ay kausap iyong matabang lalaki na Eren pala ang pangalan. Tatawa-tawa lang ito at parang lasing na dahil pulang pula na rin ang mukha.

“Sexy, damn. Naalala ko tuloy baby ko…” sambit pa ni Juno nang sulyapan ang legs ko. May isa pang lalaki ang biglang pumasok at kumuha ng beer. Blonde ito at nakangising nakipag-fist bomb kay Juno. 

“Dito na pala si Doc Callisto,” ani Juno.

The guy with a chinito eyes smirked and turned to me. Naningkit pa lalo ang singkit niyang mga mata bago kinabig sa siko si Juno. He said something to Juno and the latter smirked and whisphered something to him.

The guy sipped on his beer and nodded. Ang mga mata niya’y nakasunod sa akin at hindi na rin siya umalis. 

“Kay Carl na ’yan, Doc. Daming chicks don sa loob, hanap ka nalang ng iyo, gagi.” Biro ni Juno.

The guy smirked. 

“Tignan natin…” He replied. 

The guy looked sober and very formal. Pero hindi nalalayo ang ere nila nina Juno at Carl. Si Carl naman ay hindi na ito pinatulan.

“Arat na sa couch, bro. Pakilala mo rin sa kanila shawty mo.” Sabi ni Eren at sumunod kami ni Carl sa kanila.

“You alright, babe? Naiilang ka ba?” Tanong ni Carl habang naglalakad kami sa pasikot-sikot.

“Y-Yes. This is very uncomfortable.”

“I understand. First time mo eh. Mamaya, hindi na ’yan.”

Ang maingay na music ay higit pang naging malinaw sa aking pandinig nang marating na nga namin ang malaking area na tila living room ng mansion na ito. Men and women are everywhere. At sa pinakamalaking couch na paikot, naroroon ang bulto ng mga lalaking nagkakasiyahan habang sandamakmak na red cups sa paligid ang nagkalat.

I was shocked to see Yael there na tumutungga ng red cups. The men cheered when he did it bottoms up, and the man next to him did the same. Nagsalubong ang aming mga mata at naningkit ang kanya. Kumurap-kurap pa siya na tila inaalam kung ako nga ba talaga ang nakikita niya ngayon.

“Jamaiah?” sambit niya sa sarili.

Naputol ang aming titigan nang higitin ako ni Carl patungo sa kanilang gitna. Ang mga kalalakihan ay napahinto saglit sa pag-iingay at sa amin naibuhos ang atensiyon.

Nagulat ako nang makita nang malapitan ang mga mukha nila. Mga teammates nila lahat sa team ang naririto. Pablo was waving his hand at me while smiling. Iyong ibang mga lalaki naman ay nginitian lang ako at tinanguan. Nag-iinuman sila at kanina pa yata nagkakasiyahan.

Pero nanlalamig na ngayon ang mga kamay ko dahil hinahanap ng mga mata ko si Sebastian. Naririto rin siya panigurado! At sigurado ako na magkakagulo kapag nakita niya kaming magkasama ni Carl. At kapag nalaman niyang ipinapakilala na ako nito bilang girlfriend niya.

Oh my gosh. Gusto ko nang tumakbo palabas pero hindi ko magawa. My body is feeling the trauma right now that I can’t even move freely.

Tumayo si Pablo at lumapit sa amin. He is the host of this party and he seems very accommodating.

“Thanks for coming, Jamaiah. Hindi ko akalain na darating ka. Kumain ka na ba?”

Bumaling siya kay Carl at nakipagtanguan.

Hindi pa rin binibitiwan ni Carl ang beywang ko. Bumaba roon ang tingin ni Pablo. Umangat ang kanyang kilay at sumilay ang confusion doon. Carl seemed to notice it kaya nginitian niya si Pablo.

“Yeah. Tulad ng nakikita mo, bro. She’s my date tonight.”

“Woah,”

Namilog ang mga mata ni Pablo at napakurap. Namumula na ang kanyang pisngi at namumunghay na rin ang kanyang mga mata.

“Shit, bro, are you sure about that? May boyfriend na ’tong si Jamaiah, eh. Tangina lagot ka niyan, bro.”

Carl smirked. “Paano ako malalagot, bro? Ako ang boyfriend niya. Bawal na ba kami rito? I thought everyone is invited to your party?”

Pablo smirked and licked his lips.

“No problem, bro. I mean, you are invited, of course. If that’s the case, then pakainin mo muna si Jamaiah doon oh. Maraming foods.”

Tinuro niya ang mahabang mesa sa malayo na maraming drinks at parang catering na self-service lang.

Hindi pa man kami nakakalayo, nanlamig bigla ang aking buong katawan nang makita ko ang pamilyar na bulto ng isang tao na lumabas mula sa isang hallway. Lumabas kasi roon si Skylar na nakangisi habang may kahawak kamay na isang player din sa team.

Parang may magnet sa hangin dahil nagtagpo ang aming mga paningin. Napahinto siya sa paglalakad at namilog ang kanyang mga mata. Napatakip siya ng bibig at kalauna’y ngumiti at kumaway.

I did not smile back. Kahit nakatingin na rin sa akin ang lalaking kasama niya, kalmado ko lang siyang pinagmasdan. Kausap na niya ngayon ang lalaki at tinuturo ang direksyion ko. Tila nagpapaalam na lumapit sa akin at makipag-usap.

I can’t forget that she’s the accomplice of Carl. Ngayong nagkita kaming muli ay nadismaya ako. Siya ang kumuha ng video namin ni Sebastian. And she has no idea that I already learned about that.

Trahidor ka, Skylar.

Gusto kong makita ngayon kung gaano nga ba talaga kahusay magpanggap ang babaeng ito. Kung magagawa niyang itago sa peke niyang ngiti ang kanyang pagiging trahidor. But I don’t think I still need to do that. I already confirmed it. She is a fake friend.

“Let’s go this way, babe. Just stick with me.”

Maingat akong dinala ni Carl sa mga libreng black leather couch. Pinaupo niya ako sa isa at pinanood ko siyang nagtungo sa table upang kumuha ng pagkain.

Patingin-tingin lang ako sa paligid at nakatanaw sa mga bisitang nag-uusap at nagtatawanan. I can see familiar faces. At parang ayaw ko nang umalis mula rito. Dahil baka paglingon ko ay makita ko na agad si Sebastian sa paligid.

Sa malayong banda ay nagkatinginan kami ng isang babae. She waved her hand at me and smiled. Mayroon siyang kasamang isang lalaki na nakatingin din sa akin. They are both holding their red cups. The man nodded his head at me too, smilind. Like they are giving me some signals that I can join them.

But I will never join any group tonight. Gusto ko nang umuwi.

Nang bumalik si Carl, may dala na itong pagkain. Umupo siya sa tabi ko at sinubuan ako.

“Babe, eat first.”

Umiling ako at yumuko. I am betraying Sebastian. I shouldn’t be here in the first place. Pero hindi ko naman kasi alam na dito niya pala ako dadalhin.

“Don’t be stubborn, will you? Huwag mong hintaying ibuka ko pa ’yang bibig mo bago mo ito kainin.”

I gulped so hard. Carl is making me nervous. Nang muli niyang ilapit sa bibig ko ang kutsara, tinanggap ko nalang iyon. Bigla kasing dumaan ang dilim sa mga mata niya. Naglalabasan din ang ugat sa kanyang kamay na nakahawak sa kutsara.

“Better, right? Ganyan dapat. Hindi tayo mag-aaway kung makikinig ka lang sa akin. Now, another one.”

He made me eat almost half of what’s on the plate. Bantay sarado niya akong pinakain habang napapatingin sa amin ang ibang dumaraan. Inihahanda ko na ang sarili ko na kapag biglang sumulpot si Sebastian ay magkakagulo na. At sa mga oras na ito, alam kong makakarating din agad kay Sebastian na kasama ko si Carl dahil naririto lang din siya sa paligid.

“Drink this juice, please. Huwag kang mabahala dahil hindi na tayo babalik doon sa kanila kanina. Alam kong naiilang ka sa kanila dahil nandoon ang kaibigan mong si Skylar correct? We will join Eren and Juno instead.”

Napapikit ako sa inis. Hearing the name of Skylar from Carl makes me more feel sick. Sila ang demonyong nagtutulungan para sirain kami ni Sebastian. Carl smirked. Pinatakan niya ng haling ang aking buhok.

“Why are you upset all of a sudden, huh? Hindi ba’t gusto mo ang mas pribado? Kaya nga ilalayo kita roon sa maraming tao. And please, don’t be anxious. I will protect you. Walang mangyayaring masama hangga’t kasama mo ako.”

Saglit pa kaming nanatili roon hanggang sa kalikutin ni Carl ang kanyang phone. Nakapulupot sa beywang ko ang kanyang isang braso habang gumuguhit ng maliliit na bilog ang kanyang daliri sa aking puson.

Bigla akong natiglan nang dumaan sa aming harap si Skylar. This time, kasama niya si Yael. Pareho silang nakatingin sa akin, puno ng kalituhan ang mga mata. Marahil ay dahil kasama ko si Carl na very unlikely na mangyari.

Skylar swallowed hard. Si Yael naman ay parang gustong lumapit ngunit hindi niya magawa. Nakatanaw lang siya sa akin hanggang sa hilain siya ni Skylar patungo roon sa pool area. Pinanood ko silang nakipag-usap doon sa babae at lalaking ngumingiti sa akin kanina.

Oh my gosh.

“Yep, pinapasok ako, bro. Hinihintay pa nga eh. Damn…” Nakangising ani Carl sa kausap sa telepono.

“Sheesh, bro. I’m with Jamaiah. I can’t just do that here. Nga pala, thank you for giving me her address, bro. I owe you one.”

Hinintay ko siyang matapos ang tawag. Nang ipasok niya sa bulsa ang phone, nagsalita na ako.

“Who is that?”

He smiled at me. “Curious now, huh? Well, that’s my brother. Tinatanong lang kung ano na ang balita.”

Nangunot ang noo ko. Lalong kumirot ang aking dibdib nang maisip na baka kasabwat niya rin si Johannes sa ginagawa niyang ito. My goodness, my heart is slowly crumbling into pieces.

“I can read you, Jamaiah.” He kissed my temple again. “I want to be honest with you as much as I can. So, Yes. Johannes gave me your address. And your phone number too. You were once lovers, right? Nanghingi lang ako ng tulong.”

Bumuga ako ng malalim na hininga. Tumayo si Carl at masuyong hinawakan ang braso ko upang patayuin din.

“Let’s go back to the boys. Hindi kita paiinumin. Tulad ng sinabi ko, babantayan kita.” He said like he is reassuring me.

But my intuition is just telling me that I must never trust him. Sa mga ginagawa niyang ito, hindi ko dapat siya pagkatiwalaan.

Dinala ako ni Carl sa isang pasilyo. At sa aming pag-ikot ay narating nga namin ang kaparehong kitchen. Naroroon parin sina Juno at iyong Brix. Iyong matabang si Eren naman ay wala sa paligid.

Seryosong nag-uusap ang dalawa habang magkaharap sa bar stool. Kumukurap-kurap na ang mga mata ni Juno habang ngumingisi. Marami nang canned beers ang nagkalat sa table.

“Yow, bro,” bati ni Juno kay Carl nang makalapit kami.

Pinaupo ako ni Carl sa bar stool. Katabi ko iyong Brix na tulog na yata dahil nakasubsob na ang mukha sa table.

Tinapik ito ni Juno sa balikat. “Ayos ka ng upo, bro. May shawty,” ani Juno at tumawa.

Si Carl naman ay umupo sa kabila ko. May hawak na rin siyang malamig na canned beer at tumungga roon.

“Lakas talaga ng loob neto ni Carl eh no. Iba rin,” Si Juno ulit. Tawa siya nang tawa. At lalo akong naging hindi komportable.

“I wish I have that power, man. Gago, pati si coach Miko suko na. Tangina, you are unbeatable.”

“Keep the cool, Juno. Tang ina, may kasama ako rito, gago.”

Sa likod ko ay pumulupot ang isang braso ni Carl. Like he is making sure that I will feel comfortable and safe. Pero kapag ginagawa niya iyon ay higit pa akong natatakot.

“Damn, si Johannes nga ’di na umubra eh, pero ikaw, tang ina… Wala kang katulad, man.”

“Isa pa, Juno. Papatulugin kita ngayon diyan sa kinauupuan mo.” Banta ni Carl.

Kinagat ni Juno ang pang-ibabang labi. “Damn, like that bro. Shit. Ano bang pampagising natin ngayon. The green one or the white one?” Makahulugan nitong sambit.

“The arm one, bro. Itong kamao ko, gago.”

Malakas na tumawa si Juno.

“C-Can I go to the comfort room, Carl?”

Nangunot ang noo ni Carl. Pero tumayo rin at walang salitang sinamahan ako sa isang pasilyo na napakalapit lang din sa kitchen. He opened the door for me.

“Make it quick, babe. At huwag mo akong tatakasan.”

I nodded as I entered the bathroom. Pang-isahan lang ito. There is one bathtub, shower area, toilet, but a very big mirror on the sink.

Nagmamadali kong inilabas sa aking pouch ang cellphone. Nanginginig ang mga daliri ko nang buksan ko ang aking screen. And I was shocked to see multiple missed calls from Sebastian.

“O-Oh my gosh…”

Ini-slide ko pataas ang aming call history at nagulat ako dahil more than hundreds ang kanyang missed calls sa akin! At hindi ko iyon napansin dahil naka-silent ang phone ko mula kanina pa.

Sa aking pag-browse pa, nahintakutan ako nang makita ang sunod sunod na mensahe kanina ng boyfriend ko.

Sebastian:

Baby, where are you? Bakit wala ka rito sa bahay?

Sebastian:

Kakauwi ko lang galing practice, baby, hindi na ako pumunta sa inuman dahil gusto kitang uwian, mahal. Nasaan ka na ba, baby? Bakit wala ka rito sa kwarto mo?

Sebastian:

Please answer the phone, baby. I’m fucking worried!

Sebastian:

Sabi ni Manang umalis ka raw. Sino ang kasama mo? Bakit hindi mo sinabi sa akin na aalis ka?

Sebastian:

Fuck, baby, answer your goddamn phone! Tang ina hindi ako mapakali!

Sebastian:

Baby, please….

Sebastian:

Sumagot ka, Jamaiah Avia. Baby, nababaliw na ako rito! Tang ina nasaan ka??

Napatakip ako ng bibig. Oh my gosh. Nasa bahay siya! At wala siya rito ngayon sa party dahil umuwi siya! Naroroon siya sa bahay dahil uuwian niya ako.

Parang pinunit ang puso ko sa aking nabasa. He is so worried about me. But here I am, cheating on him by joining the party with the man whom he hates the most. Oh my God.

Namutla ako at parang tinakasan ng dugo. Nanginig ang mga labi ko at napahawak nalang ako sa marbled sink upang suportahan ang sarili.

“Breathe, Jamaiah. He will never know about this. Uuwi ka na… uuwi ka na…” Pang-uuto ko sa sarili kahit walang kasiguraduhan kung uuwi na nga ba kami agad mamaya ni Carl.

I tried to compose myself once again. Antagal kong tulala sa salamin. I still look pretty, but deep inside me, sobrang gulo at hirap na hirap ang isip ko. Hanggang sa marinig ko ang katok sa pinto.

“You alright, babe? You need some help in there?”

Mabilis kong inayos ang sarili at bumuga ng napakalalim na hinga.

“N-No, lalabas na rin ako.”

“Why are you taking so long? You’re making me worried.”

Parang gusto kong masuka sa naririnig ko kay Carl. Everything that comes from him makes me sick to the core. Kalaunan, lumabas na rin ako. Naabutan ko roon si Carl na nakaabang na sinuri bigla ang kabuohan ko.

“You alright, babe?”

Tumango ako at nag-iwas sa kanya ng tingin. Muli niyang inalalayan ang aking beywang at dinala ako pabalik doon. Pero bagsak na iyong Brix sa upuan nito nang makabalik kami. At wala na rin doon si Juno. Ang pumalit sa puwesto nito ay iyong Doc Callisto na tumutungga ng panibagong beer. Mayroon na ring baso roon ng orange juice sa ibabaw ng countertop.

Nang paupuin ulit ako ni Carl sa kaparehong upuan, he gave me the juice.

“Drink, babe. Walang alcohol iyan. Join us with our drinks so you won’t feel out of place.”

“C-Carl, can we go home na?”

Gumalaw ang kanyang panga. Dumaan ang dilim sa kanyang mga mata pero kalaunan ay tumango rin.

“Aryt. After this. Uuwi na tayo.”

He gave me the glass of orange juice again. He made me sip on it.

Si Callisto ay panay ang ngisi habang nakatingin sa akin. Si Carl naman ay tiim bagang lang na nagbabantay.

“Bro, lemme use it too, alright? ’Wag kang madamot.” Callisto said with some meaning that I didn’t get.

Carl did not answer. Ako naman ay uminom nalang sa juice upang punan ang tuyot ko nang lalamunan. Pagkatapos nito ay uuwi na kami. Kaya todo abang ako na mangalahati na ang canned beer ni Carl.

“Meron ka ba diyan, bro?” Callisto asked, still smirking.

“Shut the fuck up, doc. I have some at home but I did not bring any with me tonight.”

Juno smiled. Nang sumulyap ito sa akin ay kumurap-kurap ang mga mata nito na sobrang punghay.

“You are so beautiful, miss. Can’t wait.” Aniya.

Ilang sandali lang, bumibigat na rin ang mga talukap ko. Inaantok na yata ako dahil gabi na.

Humawak ako sa braso ni Carl na napatingin sa akin.

“C-Carl, let’s go home na?”

“I’m not done yet with my drinks, babe. Mamaya na.”

“P-Please? Medyo nahihilo na kasi ako eh…”

Napapikit ako nang umalon ang aking paningin. Carl seemed to ignore it. Sa tapat namin ay seryoso nang nakatingin sa akin si Callisto. Tila nawala na ang pamumunghay ng kanyang mga mata. Na para bang bumalik bigla ang kontrol niya sa kanyang sarili.

Wasn’t he not drunk this whole time? Parang normal na ulit siya at nahimasmasan.

“Carl, i-uwi mo na.” Callisto said.

Napapikit ako. Parang nandidilim na ang paningin ko. At nang dumilat ako upang labanan ang hilo, I saw Juno smirking.

Naramdaman ko nalang na inaalalayan na ni Carl ang aking katawan. He carried me bridal style as I felt my body becoming weaker and weaker as each second passes.

Sa bawat dilat at kurap ko, nakikita ko nalang ang paglagpas namin sa mga pasilyo. Until I heard a wooden door creaked open. It was so dark inside and all I can feel was Carl’s arms and body carrying me.

Maliban sa mabibigat na yabag ni Carl ay mayroon ding nakasunod sa kanya. It was Callisto.

Naramdaman ko nalang na inilapag ako ni Carl sa isang malambot na kama. Nawalan ako bigla ng lakas para igalaw man lang ang kahit na dulo ng aking mga daliri.

“Shit, lock the door, bro.” Carl said.

“Holy fuck… Look at that body, man. Tang ina, ako mauuna…”

I then heard sounds of belt being unbuckled. At bago pa man ako muling makadilat, isang malaking katawan ang umibabaw sa akin. Sunod ay may dumila sa aking collarbone paakyat sa aking kaliwang tenga. The unfamiliar perfume reached my senses. It’s Callisto who is harassing me.

“Damn it, man. ’Di ka nga nagkakamali. Malinis nga, shit… Masarap.”

I want to cry and run because they are harassing me, but I can’t even utter any word. Callisto continued kissing me on my cheeks. He was even sniffing my hair like some addict.

“You can kiss her, but I’ll be the one to fuck her first.” Carl ordered.

“Sure. Holy shit, she smells so fucking nice.”

I felt Callisto’s lips nibbling mine. He licked my lips and sucked on it. He is moaning so deep and all I can feel were the hot tears that are falling on the sides of my eyes. I was praying that Pablo or anyone in the house will see what’s happening in here. But the room is totally dark and quiet.

Tunog lang ng kahalayan na ginagawa sa akin ni Callisto ang aking naririnig.

“Damn, her tongue tastes sweet, bro. Shit, sarap sipsipin.”

Nagsusumigaw na ako ng tulong. Pero ang tanging lumalabas lang sa lalamunan ko ay ang mahihina at garalgal na tunog. I can even hear my own sounds like those of the hopeless victim. Mula sa aking bibig, bumaba ang paghalik ni Callisto sa aking mga dibdib. Nililis niya ang strap ng aking dress at walang hirap na dinilaan ang aking kaliwa.

Biglang lumiwanag ang paligid nang bumukas ang pinto. A figure of a man was there, and a sudden hope came in me that finally, I am now safe.

“Tang ina, bakit hindi niyo ako hinintay?” The familiar voice of the man was so deep and dark.

“Isarado mo pinto, Brix. Tang ina, kakasimula palang.”

The room became dark again.

“Shit, lock the fucking door! Gago kayo!” Bulyaw ni Carl.

Callisto smirked as he continued nibbling my boobs. I want to push him and stab his face because of what he’s doing but I have no power to do it.

Another mouth then covered my neck. He sucked my soft spot there and then he held me on my arms and place them above my head. The scent was not Carl’s. It’s from the Brix guy.

“This is new, bro. Goddamn… lemme taste her more.”

I felt his tongue licked my armpit up to my arms. He and Callisto are both cursing as their tongue gets the tastes of my skin.

“Make it quick. Ako naman.” Boses ni Carl.

The two men stopped on what they are doing. Naramdaman ko nalang na pwesahan akong pinataob ni Carl at hinila ang aking paanan sa dulo ng kama. He quickly raised the hem of my dress up to my stomach. My legs and butt are now open to them.

I was crying so loud. My eyes were groggy and my throat was making the dry sounds.

“Bilisan mo, Carl. Susunod pa kami ni Brix.”

I felt a strong arm that held my waist firmly. The sound of my panty being teared apart almost made my heart loose its beats.

“Open your torch, bro. Lemme see her pussy. Dilim tang ina…” Callisto’s voice.

“I’m gonna open the lights—”

“Fuck off, Brix! Tang ina, maghintay ka nalang. Makikita tayo sa labas!” Bulyaw ni Carl.

Narinig ko ang pag-unzip ng pantalon ng kung sino man. And then, a hard and big meat was placed above my right butt cheeks.

“Tang ina, lambot. Gonna fuck this pussy raw—shit!”

Napahinto si Carl nang malakas na kumalabog ang pinto. Magkakasunod iyon at parang masisira na ang buong pinto.

“Carl! Bilis! Open the door!”

“Fuck, si Eren ’yon sa labas ah.” Callisto’s voice said.

“Buksan niyo ang pinto!” It was the voice of the guy earlier. Iyong matabang lalaki na natatandaan ko. Eren nga ang pangalan niya.

“Holy shit, gago don’t open it—” si Callisto.

Narinig ko ang nagmamadaling pag-ayos ni Carl sa kanyang belt.

“Buksan niyo ang pinto, Carl! Callisto! Mga gago kayo, lumabas na kayo diyan may baril si Federoja sa baba!”

My now darkening world seemed to find its light. The man outside stopped Carl and the two guys with their dark intention. Narinig ko ang malalakas na mura at pagkaalarma nina Callisto at Brix.

“Tang ina, sabing ’wag niyo buksan! Ako ang makakalaban niyo, mga gago!” Bulyaw ni Carl.

“Bro, gago! Andiyan nga si Federoja! Tang ina, akala ko ba walang sabit! Shit!” si Callisto.

“Open this fucking door, you idiots! Tang ina niyo magsikatakas na kayo pinipigilan na ng buong team si Federoja sa baba. Tang ina, magpapaputok na ’yon ano mang oras!” The man shouted.

Mabilis na bumukas ang pinto at sumalubong ang matabang lalaki na puno rin ng kaba ang mukha.

“Is that true? Shit, damn. Tang ina ka, Carl! Dinamay mo pa ’ko!” Callisto said.

“Fucking shut up! Ikaw ang naka-isip nitong king ina ka. Sinunod lang kita, gago!”

“Bro, I’m out of here…” Ani Brix na palabas na nang kwelyuhan ito ni Carl.

“Baket duwag ka ha? You son of a bitch, hindi pa natin natitikman ’to tapos tatakbo ka na? Gago, di ba gusto mo rin ’to? Gago, fucking coward motherfucker!” Bulyaw nito sa mukha ni Brix.

“You shut up, all! Dumaan na kayo roon sa likod. Gago, what did you do to the girl, huh? Ang boyfriend niya ay nagkakasa na ng baril doon sa baba! You fucking liar, Carl! King ina mo dinadamay mo pa ako sa kagaguhan mo!”

I heard their heavy foot steps running away. Punong puno ng pagmamadali ang kanilang mga boses. Huli kong narinig ang malutong na mura ni Carl bago sila nagtakbuhan patungo sa kung saan.

Then man named Eren went inside and covered my body with the comforter. And then he opened the lights which enabled me to see a little more.

“Shit, I’m so sorry, Jamaiah. Fuck, I should have known. Tang ina, delikado na sina Carl. Damn, I’m so sorry.”

Ilang segundo palang ang nakararaan,nakarinig na ako ng malalakas na yabag papasok sa kwarto. Nagsisigawan ang mga lalaki at sobrang nagkakagulo na sila lalo na nang pumasok sa kwarto ang bulto ng lalaking hindi ko akalaing mahahanap ako.

“Sebastian! Bitiwan mo ’yan! Huwag mong ipuputok!” The voice of the coach Miko said when Sebastian went inside and directly pointed the gun at Eren’s forehead.

Nasa likod ni Sebastian ang takot na takot na mga player na walang magawa kundi ang magmakaawa kay Sebastian ngayon na ibaba ang dala nitong armas.

“B-Bro, w-wala akong kasalanan, hindi ko alam ang kanilang ginawa kay Jamaiah… P-Please, don’t… P-Please, bro… We’re good friends… P-Please…”

“Nasaan si Rivatore.” Mariing sambit ni Sebastian.

Their coach was standing behind him, trying to calm him down.

“Sebastian, hindi sagot ang baril. Ibaba mo na ’yan. Nakikiusap ako. Ibaba mo na ang baril, Sebastian—”

“NASAAN ANG PUTANG INANG SI RIVATORE! SAGOT!”

The loud and scary voice of Sebastian filled the whole room.

Para na akong tinatakasan ng ulirat. Sa aking takot ay tuluyan na akong nilamon ng dilim. Ang huli ko nalang na naaalala ay ang nanginginig na boses ni Eren dahil nagmamakaawa kay Sebastian na huwag nitong iputok ang baril. Hanggang sa ako’y tuluyan nang nilamon ng dilim.

CHAPTER 36

Umaalon ang aking paningin nang magising ako. Ang kisame ng kwarto ko ang una kong nakita.

“Ouch…”

Maingat akong umahon habang hawak ang sintido. Wala akong maalala. Tila nalinis ang memorya ko sa kung ano man ang mga naganap.

Bumukas ang pinto ng kwarto at pumasok ang malaking bulto ng lalaki.

“Gising ka na pala.”

The baritone voice of Kuya Urriah made my head more dizzy. Lumapit siya sa akin at kinapa ng palad ang noo ko.

“Mabuti naman at hindi ka nilalagnat. Nahihilo ka pa rin ba?”

Naningkit ang mga mata kong tiningala si Kuya.

“I feel dizzy, Kuya. What time is it?”

Inabot sa akin ni Kuya ang baso ng tubig na nasa bedside table. Mayroon din dong mangkok ng lugaw na nanlamig na.

“It’s passed ten in the morning now. Kanina pa kita hinihintay magising para pakainin.”

Napapikit ako nang mag-flashback ang mga nangyari kagabi. The pictures of three men inside the dark room trying to rape me. Nanlamig ako at hinanap ang mga mata ni Kuya.

“Hindi pa maayos ang lagay mo, Jamaiah. Here, susubuan kita nitong lugaw.”

Parang bata lang ako na tumanggap ng pagkain. Kuya Urriah fed me with care.

“There are still some drugs in your body.”

“W-What?” Namilog ang mga mata ko.

“You were drugged last night. Sinadya kang patulugin. Nasa baba si Reemah at chineck-up ka kanina. Sebastian called us earlier this morning to look after you while he’s not around.”

Pumintig ang aking sintido kaya napapikit ako.

“Kuya, nasaan po si Sebastian?”

He was there last night. He saved me. He was holding a gun and there was a great chaos at the party. I don’t know what happened after that, but I am sure that he saved me.

“Nasa police station siya.”

Napaawang ang labi ko at napahawak ako sa braso ni Kuya. Kumabog nang malakas ang aking dibdib bunsod ng pag-aalala.

“Why is he there, Kuya? Dalhin mo po ako kay Sebastian, please. Ouch…” Napahawak ulit ako sa sintido nang sumakit ito.

Kuya Urriah sighed.

“Don’t worry about that man. Naroroon siya upang magsampa ng kaso sa mga nagtangkang manggahasa sa’yo kagabi. Alam ko na ang lahat ng nangyari. At ngayon, desidido siyang ipakulong ang mga nagtulong-tulong sa’yo kagabi. They deserve that, Jamaiah. Kung ako ang naroroon kagabi ay baka hindi rin ako nakapagpigil.”

Nanlabo ang mga mata ko. I felt my hot tears falling but I was quick to wipe them with my shaking fingers.

“P-Pero, he was holding the gun po, Kuya. H-Hindi naman po siya makukulong, right? Hindi po makukulong si Seb?”

“Not unless someone will file a case against him. Pero malabong mangyari iyon. Nothing was harmed that night at tumakas ang mga suspect. Wala rin sa mga kasamahan niyo sa team ang nagtangka dahil alam na rin nila kung ano ang dahilan ni Sebastian.”

“N-Nagpaputok po ba si Seb, kuya?”

“Fortunately, he didn’t. Their coach told me what happened the moment Sebastian came into that house. Pinigilan niya ito sa abot ng makakaya. Hinahanap ka raw ni Sebastian kaya siya naroroon. At nang malaman niyang itinago ka ng lalaki at pinaghihinalaang ginagawan na ng kahalayan, inagaw niya ang baril ng guwardiya at doon na nagkagulo.”

Maraming tumatakbo sa isip ko. Kung paano ako nahanap ni Sebastian, kung paano niya nalamang ginagawan na ako ng masama nina Carl, hanggang sa kung ano ang mga sumunod na nangyari noong nawalan ako ng malay.

“Reemah is downstairs, kausap pa rin sa phone sina Mom at Dad. Ngayon lang namin ipinaalam. But we informed them that you will be alright. Kailangan mo lang ng sapat na pahinga hanggang sa mawala na ang epekto ng gamot sa’yo.”

Kuya Urriah fed me with all the necessary information that I missed. Tinawagan daw siya ni Sebastian kaninang umaga bago ito umalis pagputok palang ng araw.

Kalaunan, naligo ako at naglinis ng katawan dahil kaya ko nang tumayo. I can walk and balance myself while still feeling some tightness on my temple.

While sitting on my tub, all I can think of was that orange juice that Carl gave me last night. Naaalala ko na paglabas ko ng comfort room doon kina Pablo ay hindi pa ako nahihilo. Pero matapos kong inumin iyon ay doon na nagsimula.

My suspicion of Juno’s smile while watching me sipping from it was true. Hindi lang siya. Pati iyong Brix na akala ko’y nahihimbing na sa alak ngunit ang totoo ay kasabwat din pala.

They are wicked. They took advantage of me. Pero ang mas iniisip ko ngayon ay si Sebastian. He was in rage when he pointed the gun at Eren. He was about to kill him.

Ate Reemah was there when I went downstairs. She scanned me asked if I still feel weak. Nagrerecover naman na ako dahil humuhupa na ang aking hilo.

Sumadya pasila rito upang i-assist ako. Magkasama sila sa penthouse ni Kuya at patungo na sana sa kanilang mga trabaho nang tumawag si Sebastian. And they responded quickly for ate Reemah to check my vitals.

I asked her to call Mom and Dad again. Wala kasi ang phone ko at hindi ko alam kung saan na iyon napadpad.

They were only watching me in the living room as I called our parents. Nang marinig ko ang nag-aalalang boses ni Mom sa kabilang linya ay doon ako umiyak. I cried like a baby as I hold my phone to my face. Nanginginig ang aking kamay at para akong batang nagsusumbong.

Nagbabagsakan ang luha ko habang si Dad sa kabilang linya ay nakikiusap na tumahan ako upang hindi lumala ang aking lagay. Dahil nakausap na sila nina Kuya, naidetalye na sa kanila ang mga nangyari.

“Huwag ka munang lalabas ng bahay, dear. Please, don’t go out again without your brother.” Si Mom.

“Y-Yes, Mom… Hindi ko na po uulitin.”

I am so guilty. Mom was hushing me with her tender words. Dad, on the other hand, is ordering me to go back to my room and stay safe there until Sebastian gets home. Alam din nilang nagpa-pulis ang kanilang bunso para sa kaligtasan ko.

“Sabi na nga ba at hindi magandang ideya ang lumipad tayo ngayon, Geneva. Dios mio,” bigong sambit ni Dad.

“Mateo, maayos na ang lagay ni Jamaiah. Reemah and Urriah are there.. She’s in good form now.”

“But the trauma, Geneva. Na-trauma ang anak mo! She was harassed and almost got raped, damn it. Nagsisisi ako dahil ipinilit ko pa itong lakad natin. Sana ay hindi napunta roon ang anak mo at hindi napagsamantalahan!”

“D-Dad, I’m sorry po… Wala po kayong kasalanan. Ako po, Dad… Ako po ang nagkamali…” I mumbled in tears.

Walang ibang dapat sisihin dito. Ginusto ko ang makipagkita kay Carl. Ako ang may kasalanan. It was me who unknowingly dig my own grave.

After that phone call, niyakap ako ni Kuya at pinatahan. Ate Reemah was also comforting me and informing me about the things that I must do and not do while I’m still recovering from the drugs. Inunawa ko iyon lahat at tinandaan upang maging mabilis ang pag-galing ko.

Nanatili sila sa bahay hanggang mag-tanghali. Hindi pa rin umuuwi si Sebastian.

“Tell us, Jamaiah. Bakit ka pumunta sa party na iyon? Hindi mo naman kasama si Sebastian pero napadpad ka roon. Paano?”

Matamang nakatingin si Kuya habang kumakain kami. There’s no point of hiding everything now. Dapat din nilang malaman ang katotohanan dahil nag-aalala sila sa akin nang sobra.

Si Manang na naglalagay ng juice sa aking baso ay nakaabang din. Puno ng pag-aalala ang kanyang mga mata. May mainit na kamay ang humaplos sa puso ko at lakas loob na umamin.

“Carl Rivatore tricked me, Kuya. Ang sabi niya ay magde-date lang daw kami. Pero doon niya pala ako dadalhin sa party ng kaibigan niya.”

“Magde-date? Bakit, boyfriend mo ba iyon?”

Naningkit ang mga mata niya. He is curious and concerned.

“Hindi po, Kuya.”

“Oh? Why did you go with him, then? Ang sabi pa ni Sebastian sa akin ay hindi ka raw nagpaalam sa kanya na aalis. Does it mean na hindi niya rin alam na date pala ang pinuntahan mo?”

Matigas kong nilunok ang manok. Ate Reemah was just listening intently.

“Y-Yes… B-But, I don’t think of it as a real date, Kuya. Siya lang po ang nagsabi na date iyon pero para sa akin ay hindi.”

“Kung ganoon, bakit ka nga sumama? Pinilit ka ba niya?”

Napapikit ako at napatango. Gumalaw ang panga ni Kuya.

“Jamaiah, do you know what you have done? Muntik mo nang maipahamak ang sarili mo kung hindi lang dumating si Sebastian. Ang sabi niya ay masamang tao raw ang sinamahan mo kagabi. Hindi mo ba naisip ang posibleng mangyari bago ka pumayag sa gusto ng taong ’yon?”

“K-Kuya, I had to. Dahil mayroon po kaming usapan.”

“Anong usapan naman iyan? Hindi mo nga raw lubos na kilala ang lalaki tapos may usapan pa pala kayo? Spill it, Jamaiah. Be honest with me.”

“Urriah, lower your tone. Don’t add trauma to your sister.”

Hinaplos niya ate Reemah ang braso ni Kuya. She smiled apologetically at me and nodded.

“It’s okay, honey. Go on.”

“T-That’s… That’s something that I can’t tell just yet, Kuya…” I bit my lower lip.

Kuya Urriah pinched the bridge of his nose. Umiling siya at bumuntong hininga.

Sana ay hindi na siya magtanong pa. Ayaw ko muna balikan ang usapin na ’yon. Carl and his blackmailing thing. Napilitan ako dahil sa banta niyang pagsiwalat sa maselang video namin ni Sebastian.

Mariing nginuya ni Kuya ang kinakain. Of course, I made everyone worried. Kaya magagalit silang lahat. Kahit palaging kalmado itong si Kuya ay marunong din iyan magalit. Lalo na kapag ako ang pinag-uusapan. He cares a lot.

But I know someone who cares the most. Si Sebastian. Ang boyfriend ko.

At naroroon siya ngayon, nagsasampa ng kaso, dahil hindi niya iiwang hindi nananagot ang mga taong gumawa sa akin ng masama.

Kuya Urriah made sure that I am already back to my normal body before they left the house. Mayroon pang trabaho si Ate Reemah sa St. Luke’s. Si kuya ay ganoon din.

Alas tres na ng hapon nang sila’y tumulak. Ako naman ay nagkulong na sa kwarto ko. I don’t have my phone with me kaya wala akong mapaglibangan.

Tulala ako habang nagmumuni-muni. I am tracing back all the decisions that I made.

Naiinis ako sa sarili ko. Nagpadala ako sa mga kasinungalingan ni Carl. Sumunod ako sa lahat ng nais niya dahil ayaw kong malaman ng lahat na kapatid ko si Sebastian. Pero dahil sa nangyari, tiyak na malalaman na rin ng lahat ang totoong relasyon naming dalawa.

Nag-aalala ako para sa kaligtasan ng boyfriend ko. Sino ang kasama niya roon sa pulis? Minor pa siya kaya baka hindi niya pa alam ang mga sistema roon.

Napabuga ako ng hininga nang maalala na matalino nga pala ang boyfriend ko. He is already matured and can handle any situation. He is street smart as well. Mas maalam pa siya sa akin pagdating sa labas.

Buong maghapon ay paikot ikot ako sa aking kwarto. Nagawa ko pang i-ayos ang mga gamit dahil sa kawalan ng ginagawa. But while my body is working, my mind is thinking about my boyfriend.

Nag-iisip na ako ng paliwanag. Sasabihin ko ang lahat ng katotohanan kaya ineensayo ko na. Aaminin ko ang lahat ng naging usapan namin ni Carl. Gusto ko rin sana ipakita ang aming palitan ng message kaso wala ang phone ko.

Bahala na.

Alas sais na ng gabi sa grand-father clock namin nang bumaba ako para mag-hapunan. Naabutan ko ang paglapag ni Manang ng mga plato sa mesa.

“Oh, Ine, nakausap mo na ba si Baste?”

Umupo ako at ginalaw ang pinggan. “Hindi pa po, Nang. Hindi pa po siya umuuwi.”

“Ha? Kanina pa siya dumating, Ine. Naroroon sa loob ng kwarto niya.”

Naiwan ko ang sinasandok na kanin sa ere. “Po? Anong oras po dumating?”

“Alas singko. Binati lang ako nang makasalubong ako sa hagdan pero hindi na bumaba. Tatawagin ko na nga sana para maghapunan.”

Uminom ako ng tubig at nagsimulang kumain. My fingers were shaking. Tuloy tuloy lang ang subo ko at hindi ako mapakali.

“Ine, natakot ako sa nangyari sa iyo kagabi.”

Umupo siya sa bakanteng silya at gusto yatang makipag-kwentuhan. Nakinig lang ako dahil hindi na yata ako makapagsalita. Sebastian is already here. Parang may malamig na hangin ang umiikot ngayon sa aking katawan.

“Nagulat ako kagabi nang umuwi si Baste dahil umalis para hanapin ka. Wala kang malay habang karga ka niya, Ine. Hindi ko na nagawang lumapit pa dahil mabilis ang kanyang mga kilos at halatang galit.”

“T-Talaga po?” ani ko nalang.

“Oo, Ine. Narinig kong minura niya si Selmo nang mag-magandang loob na ito na lang ang magkakarga sa’yo paakyat. Unang beses kong makita ang kapatid mo na nagkaganoon, Ine. Labis tuloy ang pag-aalala ko sa inyong dalawang magkapatid.”

Hindi ako nakasagot. Hindi ko na maimahe kung gaano kalala ang intensidad ng galit ni Sebastian. Kung nagawa niya ngang manutok ng baril, ano pa ang pagsalitaan ng masama ang driver namin.

Inihanda ko pa ang tenga para makinig kay Manang nang isang malaking bulto ang umokupa sa kabisera. Nanlamig ang aking buong katawan nang masulyapan ang kalmadong mukha ni Sebastian na hindi ako tinapunan ng tingin. Solido ang kanyang galaw at para bang nakita ko sa kanya si Dad na nag-ootoridad sa presensiya pa lamang.

He is wearing a clean white shirt and his black pajama.

I gulped as I saw his veiny hands took the bowl of Rice. Naglagay siya ng Caldereta sa ibabaw ng kanin at nagsimulang kumain.

“Baste, may sabaw rito oh, hindi ba paborito mo itog Sinigang na Hipon?” Tumayo si Manang at inilahad ang ulam.

“Ito lang ang akin, Nang. Salamat.”

His voice was normal but for me, it appeared stern and dark. Parang namumutla na yata ako rito. Uminom ako sa tubig upang isabay ang paglunok ng laway. He is radiating a very dangerous look to me.

“Sige, maiwan ko na kayong dalawa rito. Babalik na muna ako sa likod.”

“Manang.” Maagap at buong buo na sambit ni Sebastian.

“Ano iyon, Baste?”

“Ipagpabukas mo na ang kung ano mang gagawin mo sa likod. Magpahinga na ho kayo.”

Napatingin ako kay Manang na simpatikong tumango.

“Ililipat ko na lang naman ang trash bag na nasa likod. Madali na lang iyon.”

“Magpahinga na ho kayo.”

Napalunok ako. Hindi ako makatingin kay Sebastian. Nang mapabaling ulit ako kay Manang, hinihintay niya pa ang sasabihin ni Sebastian. Naninimbang din siya sa kung ano ang ipinapahiwatig nito.

“Mamaya ay huwag na ho kayong lumabas ng kwarto. May didisiplinahin lang ako.”

His jaw clenched as he chewed the meat. His eyes landed on me as he munched dangerously. Napayuko ako at tinakasan ng dugo sa katawan.

“O siya, kung iyon ang request mo. Sige na, maiwan ko muna kayong dalawa rito.”

Hindi ko na magalaw ang aking pinggan. Samantalang tuloy-tuloy lang si Sebastian sa pagkain. Naging bato ako habang naririnig ang kanyang kubyertos.

“Tapos ka na bang kumain?”

Lakas loob akong bumaling sa kanya. Ubos na ang kanyang pagkain. His arms are comfortably resting on the sides of the table. He is watching me.

I stared at the remaining food on my plate. Natatameme ako.

“Eat as much as you can. Your body will need some strength tonight.”

Para akong robot na napasunod. Gumalaw ang mga kamay ko at kinain ko ang natitira sa aking pinggan. Tahimik ko itong inubos habang malamig akong pinapanood ni Sebastian. Matapos kong mapangalahatian ang baso ng tubig, tumayo na siya.

“Doon ka sa kwarto ko matutulog. Hihintayin kitang sumunod. Marami tayong pag-uusapan.”

Ang amoy ng kanyang pabango ay humalo sa malamig na hangin pag-lagpas niya sa akin. Hindi ko na namalayang nanlalamig na pala ang aking mga palad.

CHAPTER 37

It took my a while before I finally left the dining. Bawat hakbang ko paakyat sa aming hagdan ay dumodoble ang kabog ng aking dibdib.

The close door of Sebastian’s room intimidated me. Binuksan ko ang seradura at napapikit ako nang marinig ko ang langitngit niyon sa mabagal kong pagtulak.

The room was dark. I can’t see anything inside. All I can hear is the sound of my own heartbeat.

“Close the door.”

The baritone voice of Sebastian shook my legs. Isinarado ko ang pinto sa aking likod tulad ng kanyang sinabi. I don’t know where he is.

Until a light flickered from a lighter helped me to see. Binuksan ni Sebastian ang puting kandila sa bedside table. Nakita ko na ngayon ang malaki niyang bulto na nakatindig at humarap sa akin.

“Come here. Let’s talk.”

Nag-ipon ako ng hangin bago mabagal na lumakad sa kanya. Sa dibdib niya lang ako nakatingin dahil takot tumingala.

“S-Seb, I’m so sorry for everything. Don’t be mad, please?” Maliit kong tinig.

He grunted. When I looked up to him, the sharp shadows of his jaw and strong nose signaled some threat. His eyes was fixed on me. Nakatikom nang mariin ang kanyang bibig.

“I… I did something wrong, Seb. I’m sorry—”

Napaigik ako nang sa malakas na paghatak niya sa aking braso. Dinala ako ni Sebastian paupo sa kanyang mga hita nang umupo siya sa dulo ng kama. His left arm was holding my waist, while the other was on gripping on my left leg. Pinirmi niya ang pagkakabuka at pagkakatupi ng aking mga tuhod paharap sa kanya.

“Bakit umalis ka nang hindi nagpapalam?” Halos hangin niyang sambit.

Tumama sa mukha ako ang kanyang mainit na hininga. Hatid nito ay takot sa aking kaibuturan.

“Lumayas ka nang walang paalam sa akin para kitain ang gago.”

I don’t know what to say. I have no reasons at all apart from being afraid.

“You better speak, bunny. Or you want me to punish this tiny body of yours.”

Lumunok ako bago sumagot. Nasa pagitan lang namin ang mga daliri ko na naglalaro dahil naghahanap ng sasabihin.

“S-Seb, I went out with Carl because he blackmailed me—”

“What did that fucker tell you.”

“U-Uh, he said that he will leak our kissing video and tell everyone… a-about our relationship if I won’t date hi—”

“What else.”

Hindi pa ako tapos magsalita pero pinuputol niya ako. Para bang alam na niya ang magiging lintanya ko.

“U-Uhm… h-he also told me that he will keep quiet if I will date hi—”

“Anong oras kayo umalis.”

“A-Around eigh—”

“Who touched you that night. Name them.”

Napayuko ako sa takot. Nanginginig na ako sa ibabaw niya. Ang kamay niyang nakahawak sa binti ko ay humigpit.

“T-They were Carl… C-Callisto… and Bri—”

“Where did they touch you.”

“T-They kisse—”

“I fucking said where!” Sigaw niya sa mukha ko dahilan para mapapikit ako at magtalsikan pa ang ilang hibla ng buhok na humaharang sa mukha ko.

I can see his jaw clenching as the veins on his neck shows up. Pulang pula ang kanyang tenga at leeg kahit maliit na ilaw lang ang liwanag namin.

“O-On my lips…”

Narinig ko ang pagkiskisan ng kanyang mga bagang. I don’t know if I should continue but that’s what he said. Susunod ako dahil nakakatakot siya.

“O-on my neck… m-my boobs… a-and C-Carl teared my… p-panty.”

“Putang ina.” Napakalalim niyang bigkas at puno ng lamig ang boses.

Kinakapos na ako ng hininga. Pinagpapawisan na rin ang aking noo sa sobrang init kahit nakabukas naman ang AC sa kwarto niya.

“What else did they do.”

Bigla niyang hinawakan ang panga ko at mahigpit akong idinuldol sa mukha niya.

“You speak when I tell you, hmm?”

Nanuyo ang lalamunan ko at nanubig ang aking mga mata nang titigan niya ako nang puno ng panunuya at pagpipigil. Pulang pula ang kanyang mga mata at mabigat ang mga hininga na pinapakawalan niya.

“Now. What. Else. Did. They. Fucking. Do.”

“S-Seb, t-they tried to rape—”

“Fuck!”

Marahas niyang binitiwan ang panga ko dahilan para mapabaling ang mukha ko sa kaliwa. Tumulo ang luha ko at napatakip ng bibig habang si Sebastian ay naririnig ko ang paghinga niya sa lalamunan.

His big hand held my nape and forcefully made me look up to him again. I am biting my shaking lips while he stared at me with full of disgust.

“Did they enter your hole?” Punong puno ng pandidiri niyang sambit.

Umiling ako kahit sobrang higpit ng kamay niya sa leeg ko.

“Ilan ang gumalaw sa’yo.”

“S-Seb, t-they were not s-successful…” agap ko kahit panay na ang agos ng luha ko.

“Right. They we’re not. Dahil putang ina, dumating ako bago pa nila ’yon magawa.”

He watched me cry and sobbed. Pinipigilan ko ang mag-ingay dahil baka lalo ko siyang magalit.

“Did you fucking see how helpless you were that night, hmm?”

Inilapit niya pa ang mukha ko sa kanya. Like I’m just a puppet he is holding in just one hand. He is too strong that I can’t even move my head even a little.

“THEY FUCKING DRUGGED YOU! BALAK KA NILANG GALAWIN! PUTANG INA!”

Sinigawan niya ako sa mukha. It echoed throughout the room. Nabingi ako.

Dinuro niya ang mukha ko habang hawak pa rin ako sa leeg.

“You did not wait for me to get home. You cheated on me. You fucking cheated on me! I am your fucking boyfriend! And goddamn you fucking cheated on me!”

Pumiyok ang boses niya sa sobrang galit. Ang mga kamay ko ay yumakap sa kanyang leeg upang manghingi ng tulong ngunit malakas niya iyong tinampal kaya bumagsak muli iyon sa aming gitna.

“S-Seb… I’m so sorry… Baby, I’m so sorry—”

“Fuck!”

Marahas niyang binitiwan ang ulo ko. Napaatras pa ako dahil sumunod ang aking ulo sa pag-alis ng kanyang kamay. Mabilis akong yumakap sa kanyang katawan at sumubsob. I cried so loud. Magalit man siya sa akin ay wala na akong paki-alam.

“S-Seb… I-It was my fault… Y-Yes, I cheated on you, Seb… I…. “

Hindi ko na maituloy ang sasabihin. No words can say how much regretful and sorry I am.

“M-Mula sa puso ko, Seb… n-nagsisisi ako sa ginawa ko…”

“Nagsisisi? Multiple pictures of you being touchy with that fucker all through the night were sent to me. Tang ina, hindi ka bumibitiw sa yakap ng putang ina, huh? At pinakilala ka pa palang girlfriend? Hah! Gago…” Dismayada niyang sambit sa hangin at pagak na tumawa.

Umiling ako sa dibdib niya. Sobrang bilis ng kabog ng dibdib niya at mabilis na nagtataas baba iyon.

“T-That’s not true, Seb… I… I wanted to run away b-but I was scared of what Carl can do… I was scared, Seb… Ayaw ko sa kanya… Ayaw ko sa mga hawak niya—”

“Kita ng lahat ang landian niyo. I have videos. I have fucking evidences, Jamaiah!”

“N-No, Seb…”

Umahon ako at hinawakan ang kanyang umiigting na mga panga kahit nanginginig ang aking mga kamay. Hinanap ko ang pulang pula niyang mga mata.

“T-That was the least thing that I had to do, Seb… H-He wanted me to act that way… D-Dahil nga sasabihin niya sa lahat ang… tungkol sa akin kapag hindi ko siya sinuno—”

Umiling iling siya habang malamig akong tinitignan. My face contorted as I cried even harder.

“Y-You said that we will be t-transparent to one another, r-right? K-Kaya nagsasabi ako ng totoo, Seb… I-I am telling you the truth, S-Sebseb ko—”

Pagak siyang ngumisi.

“Transparent? You call that transparent? Nakikipagpalitan ka ng text sa gagong iyon nang hindi ko alam tapos sasabihin mong transparent? Ginagago mo ba ako?”

“S-Seb, iyon lang ang itinago ko… A-Ang messages namin. P-ero wala ng iba, Sebseb ko… I-Iyon lang tapos ang p-pag-alis namin kagabi.”

He stared at me blankly. Walang awa niyang pinagmamasan ang mukha kong basang basa na ng luha. Sumisinghot na rin ako ng sipon at sunod-sunod ang hikbi. I look so bad right now but I want him to see that I am willing to look this dirty just for him to forgive me.

“S-Sebseb ko… H-Hindi ko naman gusto si Carl, eh… H-Hindi ko siya gusto… I-Ikaw lang ang gusto ko, Sebseb ko… I-Ikaw ang boyfriend ko eh… I-Ikaw lang, Sebseb… Sorry…” Nilambingan ko ang boses kahit humahagulgol pa rin.

I caressed his cheeks. I am trying my best to tame him again. To make him believe me.

Suminghot ako at humugot ulit ng hangin.

“I-I think I know who s-sent you the pictures, S-Seb… I-It was S-Skyler, right? S-She’s a traitor, Seb… D-Don’t believe her… Y-You told me before to stay away from her, right? I-I was mad at you but when I knew that she’s a traitor, t-that’s when I learned to stop believing in her… S-So please, don’t believe on her too, Sebseb ko… P-Please don’t, baby…”

Pagod niya akong pinagmamasdan. It was full of darkness and pity but he is controlling himself not to show it to me. I know he don’t want me to see this pitiful. I can feel it.

“I’m so sorry for not telling everything to you, Seb… B-But I promise to be transparent to you from now on… I-Iyong wala nang kahit na maliit na itatago sa’yo, Sebseb ko… Iyong sasabihin ko lahat ng naiisip ko… lahat ng problema ko… lahat lahat na, Sebseb ko… I’m so sorry… I’m so sorry…”

Napayuko na ako at nabitiwan ang kanyang mukha dahil sa kawalan ng lakas. Humagulgol ako sa kanyang kandungan habang hindi siya gumagalaw. I feel bad. Really bad.

Nanatili siyang tahimik. Ang ingay lang ng pagsinghot at pag-iyak ko ang naririnig. Basang basa na ang aking leeg at damit dahil sa nagsiagos na luha. At maging ang damit ni Sebastian ay nabasa ko na rin dahil kanina pa ako umiiyak sa dibdib niya.

We stayed there for some more moments. I feel drained because of almost endless crying. I want to stop already but my body just kept on pouring its cries. Na para bang lahat ng takot at pangamba na naranasan ko mula kay Carl ay ibinuhos ko na.

Ngunit sa gitna ng papahina kong hikbi, ang malaki at mainit na mga braso ni Sebastian ay maingat na bumalot sa akin. Idinikit niya ako sa kanyang dibdib at iginiya ang aking ulo pahiga sa kanyang balikat.

“Shh… Baby… Stop crying… It’s alright…” He kissed my hair. His voice was full of regret.

I muffled my cries on his neck. Inaalo na niya ako habang hinahaplos ang aking likod at buhok.

“Shh… It’s alright… It’s alright…”

Naramdaman ko nalang na umahon kami sa kama. Lumakad siya habang karga ako paharap. My legs are snaked on his waist at he carry me outside the room.

Umiiyak ako habang pababa kami ng hagdan. Parang bata niya akong karga hanggang sa marating namin ang kitchen. Maingat niya akong pinaupo sa ibabaw ng countertop.

“I’m so sorry, baby… Please, stop crying.” He kissed my forehead. Tumagal ang halik niya roon bago niya hinawakan ang magkabilaan kong pisngi.

“You are forgiven… I’m so sorry for going ballistic… Stop crying, baby… Tahan na…”

I nodded like a child as he wiped my cheeks with his rough thumb. He kissed my nose, my lips, my eyes, and my cheeks.

“Naintindihan ko ang lahat ng sinabi mo. Tahan na. Naintindihan ko.”

Yumakap akong muli sakanyang katawan. This time, humihikbi nalang ako at wala nang luha ang lumalabas. Finally, napatawad na niya ako. Akala ko ay buong gabi akong iiyak dahil magmamakaawa sa kanya. Pero pinatawad na niya ako. Pinatawad na ako ng boyfriend ko.

He hugged me and he burried his nose on my hair. We stayed there for several minutes before he pulled me away.

I watched him walked towards the refrigerator and took out a box of fresh milk. Nagsalin siya noon sa baso at inilagay sa microwave. It did not took long until the microwave beeped. Bumalik sa harapan ko si Sebastian at inilapit sa bibig ko ang hawak niyang baso.

“Drink, baby… Please…”

Ininom ko iyon at naginhawaan ang aking pakiramdam. The warmth of the milk in my tummy helped me to relax. Sebastian was carresing my back until I finished half of it.

“There. How are you feeling now?”

“I… feel better now, Sebseb ko.”

He kissed me on my lips. Nalagyan siya ng gatas sa kanyang labi kaya dinilaan niya iyon at tinikman.

“Will you forgive me for being bad earlier, baby?” He said, full of sincerity.

“Yes, of course… Y-You did nothing bad, Sebseb. Ako ang may kasalanan kaya dapat ka lang magalit sa aki—”

“Don’t say that. I was harsh. Fuck, I’m so sorry. Ngayon ko lang napagninilayan ang ginawa ko. I fucking made you cry, baby.”

I cupped his cheeks again. “It’s fine. I cried because I am afraid of you and I am regretful.”

Umiling siya. “Baby, I deserve to know your reasons but I shouldn’t have went that far. Nasigawan kita. Natakot kita, mahal. Kaya humihingi ako ng tawad.”

I nodded and smiled. Napahikbi pa ako. “You are forgiven, Seb. You forgave me too, right?”

“Thank you, baby. Thank you. And yes, pinatawad na kita. Bago pa mangyari ang kahapon, pinatawad na kita. Hindi ka pa man nagkakasala sa akin, laging nakahanda ang kapatawaran ko. Pero hindi ko lang maiwasan na magalit dahil nasaktan ako. Knowing that my girlfriend is almost raped by the lowest of the lows, that made me see red, baby.”

“Thank you for protecting me, Seb. Niligtas mo ako.”

Umalon ang kanyang adam’s apple nang siya’y lumunok. Hinanap niya ang mga mata ko. Namumugto rin ang mga mata niya. At parang may mainit na kamay ang humawak sa aking puso dahil ang boyfriend ko ay ipinapakita sa akin ngayon ang kanyang mahinang bahagi.

“Baby, I would have killed them. Kung naabutan ko sila sa kwarto, baby, nasa kulungan na ako ngayon. At hindi na kita makakasama kung nagawa ko ’yon. Baby, I’m so sorry too.”

Pumatak ang butil ng luha sa kaliwa niyang mata ngunit diretso pa rin siyang nakatingin sa akin. Na para bang hindi niya alam na bumubuhos na ang kanyang emosyon.

“Thank goodness dahil hindi nangyari ’yon, Seb. Nakatakas agad sila. I think it’s a blessing in disguise because I know what you are capable of. But please, promise me not to do that again, Seb. Don’t aim to kill anyone who will try to harass me again, Seb. Mas hindi ko kakayanin ang magkasala ka sa batas at makulong. Please, Seb. Huwag mo nang uulitin.”

He nodded like a good boy and pursed his lips. Pinunasan ko ng aking mga daliri ang kanyang pinsgi na nabasa na ng luha. Nanginig ang kanyang mga balikat dahil nagpigil ng hikbi.

“Fuck, I can’t imagine being separated from you, baby. Mahal na mahal kasi kita, at sobrang nakakainis dahil pinaglalayo tayo ng tadhana.”

“No, Seb. Hindi tayo maglalayo. Magpapakasal pa tayo. I will marry you, Sebseb ko. You will be my husband.”

Pumukit siya at tinikom ang bibig nang muling humikbi. Niyakap ko siya at sinubsob ang kanyang mukha sa aking dibdib. Siya naman ngayon ang inaalo ko.

“May pagkakamali ako, Seb. At mayroon ring dapat i-tama sa’yo. I am so grateful that we are sharing each other’s weaknesses because I can help you with it. And you can help me with mine. We will help each other, Sebseb ko. Hindi tayo maghihiwalay.”

I am carressing his back. Mabigat ang kanyang paghinga.

“I-I was fucking scared too, baby. If you only knew… damn…” he said before he faced me again and swiftly wiped his face with the back of his hand. “I was scared of what will happen if I killed one of them. I don’t want to be jailed, baby. Ayaw ko… Ayaw ko…”

“Shh… that will never happen, Sebseb. Along the way, we will fix your sudden fits of anger. You will overcome it, Sebseb. We will work this out.”

He hugged me again. Ngayon ay puno na ng kumpiyansa. Muli niya akong kinarga at dinala patungo sa kanyang kwarto. The dark room engulfed us both again. Maingat niya akong ibinaba sa kanyang kama at humiga siya sa aking tabi. Tinakpan niya ang aming mga katawan ng mainit na comforter at paharap niya akong niyakap.

“Mahal na mahal kita, Jamaiah. Everything will be fine. I will protect you. I will protect us.”

He kissed my forehead. Ang puso ko ay punong puno ngayon ng kapayapaan at kumpiyansa. Kung kanina’y magkahalong takot at pangamba ang aking nararamdaman, dahil sa aming pag-uusap ni Sebastian ay nailabas namin ang parehong emosyon na aming dala.

We shared them. We acknowledge them. At ngayon ay naramdaman ko ang pagtagpo ng pinakamalalim na bahagi ng aming mga kaluluwa. Na tuluyang naging isa ang aming mga katawan.

“I promise not to hurt you again, baby. Pakakasalan kita. You will be my wife as soon as I graduate.”

“I promise not to hurt you too, Sebseb ko. Magpapakasal ako sa’yo.”

“Damn… good Lord, thank you for giving me Jamaiah Avia… thank you…”

He hugged me tight as I buried my face on his warm body. He was humming as he made me fall asleep by his touch.

This is just the beginning of our more intimate relationship. Mas matapang. Mas matatag. Mas mapayapa. Mas tapat.

I will set aside my fears and let the whole world knows that Sebastian is mine. And I am his. And that no weapon formed against us will overcome. Because we will fight for our love. Even until after our wedding comes.

CHAPTER 38

“Wake up now, sleepy head.”

Mabagal akong dumilat sa malambing na boses ni Sebastian. He is smiling while staring at my morning face.

“Masarap ba ang tulog mo?”

Dinampian niya ng halik ang aking labi. It felt warm and sweet. Nakayakap ako sa kanyang katawan at nakaunan sa kanyang braso. Kanina pa yata siya gising at hinihintay ako.

“Today is Sunday, baby. I want you to sleep more but you need to have your breakfast. Kaunti lang ang kinain mo kagabi.”

“Can we stay for some more minutes, baby?”

Naningkit ang mga mata niya ngunit bumawi rin ng ngiti.

“That sounds so wonderful. Tinatawag mo na akong baby?”

I giggled and burried my face on his armpit. Inamoy ko iyon at uminit ang aking puson. Ang buhok niya sa kili-kili ay kumikiliti sa ilong ko. He smells so manly.

“You are my baby, Sebseb. Ayaw mo ba?”

“Gusto ko. Gustong gusto. Pero mas gusto ko kapag daddy na ang itatawag mo sa akin.”

Maaligasgas siyang ngumisi. Uminit ang aking pisngi kaya itinago ko pa ang mukha sa kanyang kili-kili. Mabango naman siya eh. Sobrang bango.

“Call me daddy. Subukan mo lang?”

Umiling ako at sumiksik pa sa kanya.

“Nahihiya ka ba? Wala naman sina Mom at Dad. Pwede tayo magtawagan ng ganoon. Tayo muna ang Mommy at Daddy sa bahay na ito.”

Tumawa siya at niyakap ako. His warm hug felt home.

This is my boyfriend. Only him can touch me like this. Only his embrace can make me feel like this.

Nanatili pa kami sa ganoong pwesto bago ako umahon at umupo. Sinuklay ko ang nagulo na buhok habang si Sebastian ay nakahiga pa rin at nakatanaw sa akin. Nakaunan ang mga kamay niya at may ngiti sa mga labi.

“Bati na ba tayo ulit, Seb?”

Naalala ko ang lahat ng kasalanan kong nagawa. Nag-usap na kami kagabi. Pero gusto ko pa rin siguraduhin.

Tumango siya.

“I’m so sor—”

“Baby.” He cut me off.

“Kalimutan mo na ’yon. Tapos na ’yon.”

Bumuntong hininga siya at umupo sa tapat ko. Hinaplos niya ang buhok ko.

“We’re done with that issue, baby. Hindi na natin gagawing komplikado ang lahat. Walang mangyayari kung iisipin mo pa ’yon.”

“But you are still mad, right?”

“Yep. I am mad. Ganoon naman sa lahat, hindi ba? Kapag may gumawa sa’yo ng hindi maganda, madadala mo pa rin ang galit. Pero magtiwala sa ka sakin, baby. Lilipas din ito. Pero hindi pa sa ngayon.”

“That’s why I feel sorry.”

“Of course you do. Pero hindi maganda ang isipin mo pa ’yon, bunny. Nakapagpa-blotter na ako sa mga pulis laban sa kanila. Just free your mind. I want you to be well-rested.”

I nodded and sighed. Maingat akong hinalikan ni Sebastian sa noo.

“Just promise me that you will never get near to any of them again.”

Maagap akong tumango. “Hindi na, Seb. With all my heart, hindi na ako lalapit sa kahit na sinong lalaki maliban sa’yo.”

“Very good.”

“At sa’yo lang ako makikinig. Sa boyfriend ko lang.”

“That’s right. Mabilis ka palang matuto.”

“I love you, Seb.” Yumakap ako sa kanyang leeg at sumubsob doon.

Hinaplos niya ang likod ko at pinatakan ak ng halik sa aking buhok.

“This time, I will be bolder, Seb. Ipapakilala na kita bilang boyfriend ko sa lahat. Hindi na ako matatakot.”

“Thank you, baby. Dapat lang.”

“Whatever my friends say about us, hindi ko iyon iisipin, Seb.”

“Damn, my baby is now courageous.”

Nanatili pa kaming nasa ganonog posisyon hanggang sa kinarga ako ni Sebastian patungo sa bathrooom. Pinaupo niya ako sa sink habang nasa pagitan siya ng aking nakabukang mga hita. Inabot niya sa akin ang toothbrush ko na mayroon nang toothpaste. We brushed out teeth together.

“You’re so cute…” sabi ko dahil maraming bula sa kanyang bibig.

The way he brushes his teeth speaks manliness as well. Mabilis ang kilos niya at walang kaarte-arte.

He pinched my nose.

“I’m not cute. You are,” aniya na nagpapula ng aking pisngi.

Paglabas namin ng banyo ay karga niya pa rin ako. Para lang akong baby na paharap na nakayakap sa kanyang balikat habang walang hirap niya akong karga. Lumabas kami sa kwarto at bumaba sa dining.

Namula ang aking pisngi nang makita roon si Manang na naghahain ng mga pagkain.

“Oh, gising na pala kayo. Akala ko ay hindi na kayo bababa. Ibabalik ko na sana itong mga pagkain.”

Hindi pa rin ako binababa ni Sebastian. Napatingin sa akin si Manang kaya sinubsob ko ang mukha sa balikat ni Sebastian.

Oh my gosh, nakakahiya.

“Salamat, Nang. Ako na bahala magpakain dito.” Ani Seb.

“O siya, babalik muna ako doon kay Courtney. Papaliguan ko na rin.”

Umupo si Sebastian sa kabisera at patagilid akong kinandong sa kanyang mga hita. Nakayakap pa rin ako sa balikat niya para hindi ako mahulog. Sumulyap pa ako kay Manang na nakangiting nakatingin sa akin bago ito tumalikod at naglakad palayo.

Si Sebastian ay nagsasandok na sa plato at hindi alintana na napanood ni Manang ang lahat.

Parang bata niya lang ako na sinubuan ng fried rice at bacon. Kapag ngumunguya ako ay siya naman ang susubo. Humihigop din siya sa kape paminsan-minsan.

“Seb, nakita tayo ni Manang.”

Kalmado lang kasi siya. Parang walang pake.

“I know.”

“Seb, baka malaman niya na tayo na.”

Ngumisi siya. “Akala ko ba ay matapang ka na? Natatakot ka ba kay Manang?”

Kinagat ko ang pang-ibabang labi. Oo nga pala, kakasabi ko lang na hindi na ako matatakot ipangalandakan ang relasyon namin. Pero heto, nag-aalinlangan pa rin ako.

“I’m just… being cautious, Seb.”

Muli niya akong sinubuan kaya natahimik na ako. Sunod sunod na ang naging subo ko ng pagkain. Gusto niya talaga akong makakain ng marami.

“I’m full na, Seb.”

“Kain ka pa. Maliliit lang ang sinusubo ko sa’yo.”

“Marami kaya! Sunod-sunod pa.”

“Aryt. Inumin mo nalang itong gatas mo. After this, ligo na tayo.”

Sinunod ko lang siya hanggang sa matapos kami. Karga niya parin ako pero doon kami sa poolside dumiretso. Nakasalubong pa namin si Manang na may itim na gloves sa kamay at papasok sa loob. Nilagpasan lang namin siya hanggang sa dalhin ako ni Sebastia sa isa sa aming lounge.

“You have a panty and bra, right?”

Tumango ako habang nakatanaw sa kulay asul naming pool. Nakapatong pa rin ako sa mga hita niya habang nakaupo kami. Kailan ba ako ibababa nito ni Sebastian?

“Let’s swim. Then I’ll fuck you underwater.”

Namilog ang mga mata ko. Ngumisi siya kaya hinampas ko ang kanyang dibdib.

“Just kidding. Maliligo lang tayo. Promise, ligo lang.”

“Pwede na ba akong bumaba, Seb? Hindi naman ako baldado eh.”

“Aryt. Strip in front of me, then.”

Tumayo ako sa napatingin pa sa paligid upang hanapin ang posibleng presensiya ni Manang o ni Mang Selmo. Pagala-gala pa naman ang mga iyon dito.

Naghubad ako ng damit at ng pang-ibaba. Sebastian stared at my stringed red bikinis while leaning back on his arms.

“You strip too, Seb. Gusto ko na ring lumangoy.”

Pinanood ko siyang naghubad ng pang-itaas. Namangha ako sa ganda ng katawan niya. His big man chest are the first that caught my eyes. His pink nipples were looking delectable. And his abs… oh my gosh.

Tumayo siya sa harap ko at naghubad ng kanyang pajama. His black Calvin Klein jockstrap almost made me cover my eyes. Kita ko kasi ang maputing singit niya at busog na busog ang tela na sumasalo sa kanyang kaselanan.

“Sarap ba?” He smirked.

Kinagat ko ang pang-ibabang labi at napatingin sa pool.

“Huwag ka nang mahiya sumagot, baby. Gusto kong malaman kung masarap ba ako sa paningin mo.”

Hinila niya ang beywang ko at dinikit ako sa kanya. Iyong bukol niya ay nasa puson ko na ngayon. Malaki at malambot.

“Girlfriend naman kita, right? At nakita mo na ang lahat ng akin. Kaya kapag tinanong kita kung masarap ba ako, sagutin mo naman ako, baby. Gusto ko sa’yo manggaling eh.”

“Yep, masarap ka, Seb.”

“Damn. Gaano ako kasarap kung ganoon?” Pabulong na niyang sambit.

“What do you mean by gaano?”

“Kung nakakalibog ba ako. Nalilibugan ka ba ngayon?”

Napalunok ako. Aaminin ko ba?

“Bilisan mo na sumagot, baby. Baka biglang dumaan si Manang o si Mang Selmo. Gusto mo bang makita nila tayong ganito ang ayos? Siguro naman hindi, diba? Mukha pa naman tayong mag-asawa na malapit nang magkantutan.”

Tinampal ko ang braso niya na ikinatawa niya lang.

“Oo na, sobrang sarap mo. Ikaw na ang pinakamasarap. Kasi boyfriend kita eh.”

“Dahil lang doon? Hindi mo ba pupurihin itong katawan ko? Itong dibdib at abs ko? How about my biceps too? They can give you the best headlock, baby.”

“You really want me to detail everything?”

“Yep. Kahit magtagal pa tayo rito. Hindi pa kasi kita narinig na banggitin ang katawan ko. I want to hear it from my girlfriend.”

Umirap ako at bumuga ng hininga.

“All right, Seb. Ang dibdib mo, sobrang malaman at malusog na parang lagi akong inaakit na sumubsob diyaan. I want to suck your pink nipples too because they look so delectable. And your abs, I always want to sit on them. Your biceps, I want them to lock my head again. Pati ang kili-kili mo, gustong gusto kong amuyin.”

Kumurap siya at kumagat sa pang-ibabang labi.

“What else, baby? Tell me all your fetish right now.”

“Wala na! Tara na, mag-swimming na tayo.”

“Tssk… Gusto ko lang naman malaman.”

Hinila ko siya sa braso at nagpatianod naman siya. Mabagal akong bumaba sa railing ng pool. Sa mababaw na bahagi ako at hanggang dibdib ko iyon.

Sumunod si Sebastian at niyakap ako paharap nang nakalublob na kami. Naipit na naman ang aking mga dede sa gitna namin. Niyuko niya iyon at namunghay ang mga mata niya sa cleavage ko.

“Matagal tayong magkakasama nang ganito, baby. Sina Mom at Dad ay matagal pang makakabalik.”

Dinala niya ako sa bandang malalim. Bigla niyang hinubad ang panty ko kaya napayakap ako sa kanya nang mahigpit.

Kinidatan niya ako nang tagumpay niya iyong matanggal. Inang i-angat niya iyon at ipakita sa akin ay namilog ang mga mata ko.

“Kanina pa ako ginigigil nitong panty mo. Panira ng view.”

Sinamaan ko siya ng tingin. “Hindi iyan panira, Seb. That is to cover my private part….” Hininaan ko ang boses sa dulo.

“Who needs cover when I’m always ready to tear your panty off? Hmm?”

Tinapon niya sa gilid ng pool ang panty ko. Binalik niya sa ilalim ang kamay at may ginawa roon. Nang i-angat niya iyon, nakita ko ang jockstrap niya.

“Tinanggal ko na rin. Mahihirapan akong gumalaw kapag suot ko pa ’to.”

Tinapon niya rin iyon malapit sa panty ko. Kumabog ang dibdib ko nang biglang matanaw si Mang Selmo na nakatayo sa malayo at nagve-vape. May telepono ito sa tenga at parang may kausap.

“Gosh, may tao, Seb!” Suway ko sa kanya pero hindi niya ako pinansin. Naramdaman ko nalang na inayos niya ang pagkakapulupot ng mga binti ko sa kanyang beywang. Sunod ay ang daliri niya na kinakapa ang hiwa ko.

“Keep quiet,” aniya at ipinasok niya ang isang daliri.

Nanlaki ang mga mata ko dahil kakaiba ang pakiramdam. Sa ilalim ng tubig niya ito ginagawa! His finger felt hard and bigger underwater.

“Gonna insert another one, baby. Sasanayin ko muna.”

Napasubsob ako sa balikat niya nang dalawa na ang pumasok. It felt weird at first but when he stayed his fingers inside, naging pamilyar na ang aking kasikipan. He slowly inserted all of its length. Until I felt his knuckles reached my mound. Ganoon kalalim.

“Ooh..” ungol ko nang igalaw niya ang mga daliri na para bang minamasahe ang aking loob. Kumikiwal sa loob ko ang kanyang mga daliri, at ang hinlalaki niya ay minamasahe ang aking clit.

Nang tanggalin niya ang kanyang mga daliri, itinutok na niya ang kanyang ari.

“Just keep quiet. Sasarapan ko.”

I nodded as I waited for him to enter. My insides were stretched when his mushroom head entered. Umungol si Sebastian nang mahina bago dahan-dahang ibinaon ang kanyang kahabaan.

“Damn, it feels tighter underwater, tangina…”

Sumulyap ako kay Mang Selmo at kinabahan ako dahil nakatanaw ito sa amin habang nagsasalita siya sa telepono. Pero wala namang pagdududa sa kanyang mga mata.

Pinakiramdam ko ang bawat pulgada na ipinapasok ni Sebastian.

“Damn… full eight inches inside you again, baby. You feel my pubic hair underneath?”

I silently noded.

“Sagad tangina… gonna fuck you balls deep…”

Hindi muna siya gumalaw. Sinanay niya ang aking kailaliman sa kanyang laki.

“S-Seb, you are bigger underwater…”

“Ganoon talaga pag sa ilalim ng tubig, baby. Damn, ang init sa loob mo, puta. Mas ramdam ko ang init dahil malamig ang tubig… shit…”

Abala sa pakikipag-usap si Mang Selmo. Pero sa amin pa rin nakatutok ang mga mata niya.

“You can move now, Seb. He’s busy.”

“Aryt. Can we kiss while we fuck?”

“No. Makikita tayo. Just… move…”

Bumayo si Sebastian kaya napapikit ako at itinago ang mukha sa kanyang leeg. Baka makita ni Mang Selmo na nagbabago na ang mukha ko at mapaghinalaan pa. Kinagat ko ang balikat ni Sebastian nang mabagal na siyang bumabayo.

“Tangina, lalabasan yata agad ako rito, baby… bakit sobrang sikip mo… hmm ang sikip shit…”

I stayed still and kept receiving his thrusts. Hindi siya nahihirapan bumayo kahit nasa ilalim kami ng tubig. Dinadaan ko sa pagkagat kay Sebastian ang bawat ungol ko. At napakagaling ni Sebastian dahil tahimik lang din siyang bumabayo. Hindi siya umuungol ngunit naririnig ko ang pag-garalgal ng kanyang lalamunan at mabigat niyang paghinga.

Sa malayo ay biglang tumalikod si Mang Selmo. Nakita rin iyon ni Sebastian. Bigla niyang hinila ang mukha ko at malagkit akong hinalikan.

“Fuck… sarap… huh…” ungol niya sa bibig ko nang ibuka ko nang malaki ang bibig at marubdob na nakipaghalikan sa kanya.

He sucked my tongue and then I sucked his as well. He angled his head to deepen our hungry kisses. Napasabunot ako sa kanyang buhok at hinayaan siya nang ipasok niya ang dila sa bibig ko.

Biglang humarap ulit si Mang Selmo kaya sumubsob ulit ako sa leeg ni Sebastian. Nagmura siya at halatang nabitin sa biglaan kong paglayo.

Bumayo siya ulit hanggang sa magkiskisan ang kanyang mga panga at naglabasan ang ugat niya sa leeg.

“Gonna cum, baby… Hoof…”

“Cum inside me, Seb. Don’t spill it in the water,” bulong ko.

“Cumming… cumming… holy shit…” Sinubsob niya ang mukha sa ulo ko at naramdaman ko ang pagtibok ng kanyang malaking ari sa loob ko.

He silently released his cum inside me as I watch Mang Selmo from afar who is now watching us. Wala na siyang kausap sa telepono. Nakapameywang siya at parang tinatanaw lang kami.

Sebastian is convulsing as he kept on spilling his seeds inside me. All I can do is to receive his fertile semen inside me while keeping a normal face because our driver is looking at us.

Bumayo-bayo pa si Sebastian sa ilalim habang pinipiga ang kanyang mga huling pinapakawalang semilya. Pulang pula ang tenga at leeg ni Sebastian dahil sa matinding pagpipigil. Ako naman ay pinanatiling kalmado ang mukha kahit naramdaman kong narating ko na rin ang glorya.

Mang Selmo smiled and nodded at me because he saw me staring at him. I smiled back while Sebastian is still on his way of finishing his strong orgasm. At nang siya ay tumalikod at naglakad palayo, hindi ko na napigilan ang pagtirik ng mata ko.

Mabilis kong hinawakan ang magkabilaang panga ni Sebastian at muling nakipaghalikan sa kanya. He’s still moaning on my moth because he just finished cumming and is still high from climaxing. Hindi niya pa rin hinuhugot ang kanyang ari. We continued kissing until we were both satisfied.

Pinagdikit niya ang aming mga noo habang pareho kaming naghahabol ng hininga. Nakaawang ang namamasa niyang mga labi at nagpapakawala ng mabibigat na hininga.

“Holy shit, baby… nanghina ang tuhod ko tangina… that felt so good, baby…”

He can’t believe it. Kinagat ko ang pang-ibabang labi at ngumisi

“You came a lot, Seb. I can feel it inside me. Sobrang dami at ang init.”

“Yep. I came so fucking much. Ramdam ko kanina sa bayag ko, nasaid.” He smirked and kissed me on my cheeks.

Mabagal niyang hinugot ang ari sa loob ko. My mouth went O when I felt his size carresed again my sensitive spot inside.

“Isa pa, bunny?” Hinihingal niyang sambit.

“No. Baka mahuli na tayo.”

Ngumisi siya at dinala ako roon sa mababaw. Inabot niya ang mga underwear namin na nasa gilid ng pool. He helped me to wear it again while underwater. Pulang pula ang mga pisngi ko habang siya at pulang pula ang tenga, leeg at dibdib.

I have no idea if his cum is already spilling out from my pussy. Umahon na rin kami sa pool. Tumutulo pa ang tubig sa aming mga katawan.

Sebastian is smiling like a good boy. He is so satisfied with that underwater sex. Kinindatan niya ako at hinapit palapit sa kanya.

“Wait for me here. Kukuha lang ako ng towel mo.”

Dinampot niya ang kanyang mga damit at sinuot iyon kahit basa pa siya. Umupo muna ako sa lounge at pinanood siyang pumasok sa bahay.

Inayos ko ang aking bra. Bilog na bilog ang aking mga dede dahil sa lamig ng tubig. And my pussy downthere, it feels sensitive. It’s throbbing. Sebastian is really huge and the walls of my vagina just feel so stretched every time we do it.

Pagbalik ni Sebastian ay ang puting bathrobe ko ang dala niya. Binalot niya iyon sa katawan ko at dinampot niya ang damit ko kanina.

“Doon ka na sa kwarto ko magbihis, bunny. Tapos kung pwede, isa pa ulit.”

Kinurot ko ang braso niya na ikinangisi niya lang. Habang naglalakad kami papasok, muli naming nakasalubong si Mang Selmo dahil papalabas ito sa malaking glass door ng aming dining na siyang daraanan namin. May hawak naman siya ngayong tasa ng kape na umuusok pa.

Huminto sa tapat namin at nakangiting sumaludo kay Sebastian. Ako naman ay nag-iwas lang ng tingin dahil pinamulahan ako ng pisngi.

“Swimming kayo?” Aniya, tulad ng mga matatandang bumabati ng kung ano at gustong makipag-usap.

Tinanguan ito ni Sebastian. “Oo, mainit eh. Nilublob ko lang ’to.”

“Ah, ganon ba. Tapos na agad kayo? Kakarating niyo lang hindi ba?”

Wala naman akong nakikitang pagdududa kay Mang Selmo. Halatang hindi niya alam ang kalokohang ginawa namin ni Sebastian kanina.

“Tapos na. Sarap nga eh. Ang init sa loob.”

Yumuko ako dahil sa kapilyuhan ni Sebastian. Tumawa pa siya. Oh my gosh.

“Ay, hindi ba gaano malamig ang tubig? Ang alam ko pinalitan na ’yan kahapon eh.”

“Malamig. Ang ibig kong sabihin, mainit ang panahon. Sige na, Nong. Aakyat na kami.”

“Sige, dito lang ako sa garahe. Maglilinis din ako ng Honda.”

Iginiya na rin ako ni Sebastian papasok. Panay ang kurot ko sa tagiliran niya habang paakyat kami ng hagdan dahil kung ano-ano ang sinasabi niya. Tumatawa-tawa lang siya at parang walang paki-alam.

Buong maghapon ay kami lang ni Sebastian ang magkasama. Nagkulong kami sa kwarto at ang tanging ginagawa lang ni Sebastian ay yumakap sa katawan ko, manghalik, at maki-usap na umisa. Pero pinipigilan ko siya dahil nananakit din ang hiwa ko. Hindi porke’t sanay na ako sa kanya ay papayag nalang ako palagi. Kailangan ko ring magpahinga ano.

Nang mag-gabi, doon niya pa rin ako pinatulog sa kwarto niya. Nanonood kami ng romance movie sa malaking tv niya. Ang liwanag lang sa malaking screen ng kanyang tv ang ilaw namin.

Nakasandal ang likod ko sa matigas niyang dibdib habang kumakain ako ng popcorn. Tutok ako sa palabas habang si Sebastian ay nakayakap ang mga braso sa aking tiyan at humahalik-halik sa aking pisngi.

“Last na, baby. Nakaipon na ako dahil maraming buko juice kanina…”

“Shh, malapit na magkita iyong dalawang bida, Seb. Manood ka nga!”

“Patayin mo na kasi ’yan… panira lang iyan, bunny.”

“Huwag kang maingay. Pagtapos nitong episode ay baka mapagbigyan kita. Huwag ka munang makulit.”

I felt so warm and cozy under the sheets of Sebastian. At sa gabi nga rin na iyon, pinagbigyan ko na siya. He really has strong libido. Dahil nga nagbibinata ay sa ganitong edad pinaka-aktibo ang mga lalaki.

We made love the whole night. Sebastian is really the one who dominates in bed. I tried dominating him but his vigor and natural manly instincts kept my in place in bed. Sobrang galing niya sa kama. At wala akong maireklamo dahil patunay ang aking mga ungol at halinghing sa kanyang pagpaparanas sa akin ng kanyang romansa.

“Seb, kinakabahan ako.”

Nasa biyahe na kami patungong school. Sebastian is driving while holding my other hand. Marahan niya iyong pinipisil.

“Don’t be. I’m here.”

He kissed the back of my hands tenderly. I felt reassured that I will be safe. As long as my boyfriend is here, I will always be safe.

“I want to break that fucker’s face. Pero mabuti nalang at hindi ko na siya makikita sa training para hindi ako makulong, baby.”

Nangunot ang noo ko. “Why? Hindi na ba pumupunta sa mga training si Carl?”

“Nope. He’s already removed from the team. Nakitaan ang gago ng weeds at cocaine sa trunk ng sasakyan niya mag-iisang Lingo na ang nakakaraan. He’s an addict. Pero idine-deny pa rin ng pamilya niya. While Juno and Brix, they are also suspected of taking drugs. At si Carl ang nakikitang source ng dalawa. They are also being investigated so they are also suspended for several weeks.”

Namilog ang mga mata ko at malakas na kumabog ang aking dibdib. Gumalaw ang mga panga ni Sebastian dahil dumaan ang galit sa mga mata niya.

“Pati ang kapatid niyang si Johanes, pinaghihinalaan na rin. The school admins are now investigating about him too. He will not join us in our extensive training on the following days until his temporary suspension is lifted.”

“T-They are… addicts?”

“Si Carl pa lang ang napapatunayang gumagamit. Diretso tanggal siya sa team. At kapag napatunayan din na gumagamit si Johanes, our coach will surely remove him too despite of him being the team captain.”

Kumabog ang dibdib ko. I never knew that Carl is an addict. Lalo tuloy akong kinabahan dahil wala akong kaalam-alam na sumasama na pala ako sa isang drug addict.

“Hindi pa ’to alam ng lahat sa school, bunny. The issue is not yet disclosed because it’s too sensitive. And it involves the whole basketball team of DLSU. At lahat kami ay kabilang din sa mga iimbestigahan kung gumagamit din ba.”

I felt worried and sad about Carl and Johanes being removed. Sikat sila at magagaling. But when I remembered how the two of them treated me, I realized that destiny has its own way to get even to the evil people like them.

“Seb, binantaan niya akong ikakalat ang videos natin…”

Sinabi ko na ang bumabagabag sa akin. Iyan lang naman ang ultimong ikinakatakot ko.

“Wala tayong magagawa kung ikakalat nga niya iyon, bunny. At tingin ko, nagawa na ’yon ng gago dahil nagkagulo na at bistado na ang kagaguhan niya. But who cares? You are my gilfriend and I am your boyfriend.”

“S-Seb, it’s about our siblinghood. Ipapaalam niya sa lahat na magkapatid tayo.”

“Ang tanong. Maniniwala ba sila? At higit sa lahat, sino ba ang nakakasigurado na magkapatid nga tayo?”

My forehead creased. Hindi ko nakuha agad ang sinabi niya dahil nasa isip ko pa rin si Carl.

“Sino-sino ba ang mga kilala mong nakakaalam na magkapatid tayo, bunny?”

Mabilis kong inisip iyon. Well, wala akong ibang kaibigan sa school maliban kina Wendy, Skylar at Yael. Pero si Skylar, hindi ko na siya maituturing na kaibigan mula ngayon. She broke my trust, and I don’t think she would be able to redeem herself to me again.

“Si Wendy, Skylar, Yael… at sina Carl at Johanes.”

“Sino pa?”

Wala na akong ibang maisip. Sila lang naman ang nakakaalam na magkapatid kami. Samantalang sa mga kaibigan ni Seb, ang alam nila ay girlfriend niya ako. Kahit si Pablo.

Napakagat-labi ako nang mapagtantong introvert pala talaga ako. Dahil halos walang nakakakilala sa akin maliban sa piling mga tao.

“Wala na, Seb. Sila lang.”

“Good. Kahit ipagsabi pa ng kahit isa sa kanila na magkaptid tayo, I am certain that it will be difficult for them to believe it.”

“You say so?”

“Yep. And we don’t need to prove it to them. Paki-alam ba nila sa relasyon natin, bunny?”

Sebastian is really strong and confident. I remember that I also promised to myself that I will try to become bold and courageous. Hindi na ako matatakot na ipaalam sa lahat na boyfriend ko na si Sebastian.

When we arrived at the carpark, humawak ako sa braso ni Sebastian sa aming pagbaba. Pinagtinginan kami ng ilang mga estudyante na nasa paligid din. Tumingkayad ako at humalik sa labi ni Sebastian.

“Sarap naman nun. Let’s go to your room, baby?”

“Yes. Hatid mo ako?”

“Sure, baby. Kahit sa motel pa kita ihatid, walang problema.”

Kinurot ko ang kanyang pisngi nang ngumisi siya. Lumakad na rin kami papasok habang nakapulupot ang kamay niya sa beywang ko.

I feel confident now. Ang bawat estudyanteng nalalagpasan namin ay hindi ko pinapansin. Some of then were murmuring about me and Sebastian. Sikat na kasi itong boyfriend ko rito sa school dahil varsity nga, kaya naman ang mga babaeng nagkakagusto sa kanya ay nagtataas na ng kilay sa akin ngayon.

Pagsakay namin ng elevator na mayroon ding mga estudyante, sumiksik pa lalo ako sa tagiliran ni Sebastian. Nang mag-sara ito, yumuko si Sebastian at hinalikan ang aking ulo.

“You alright, baby? Nasisikipan ka ba?”

Rinig na rinig ang boses niya dahil siya lang ang nagsasalita. Sa reflection ng nakasarang pinto ay kitang kita ko ang panonood ng mga nasa paligid namin. May isa pa ngang tila professor na nasa kabilang gilid ni Sebastian na naningkit ang mga mata.

“I’m alright, Seb.”

“Good. Magsabi ka lang, baby.” Hinalikan niya ulit ang tuktok ng ulo ko.

Uminit ang pisngi ko dahil PDA kami ngayon. Pero kumpara noon, hindi na ako kinakabahan ngayon. Naiilang lang ako dahil first time na ginaganito ako ni Sebastian sa publiko. He really wants everyone to see that he is already taken. And that I am his girlfriend.

Nang bumukas ang elevator, hinatid ako ni Sebastian sa tapat ng aking room.

“Susunduin kita mamaya, bunny. Tapos babalik ako sa training namin. Mag-tetext ako sa’yo mamaya, alright? Abangan mo.”

Yumukod siya at hinalikan ako sa labi. He angled his face to deepen that kiss even if it was just a peck. He smiled at me. May mga paru-parong naglaro sa aking sikmura.

Pagtingin ko sa paligid, nakatingin talaga ang mga students at hindi nahihiyang naki-chismis. For sure, gulantang din sila na itong DLSU varsity na nasa harap ko ay hinahalikan ako. Iyog isang babae na nakasalim, nakita kong ngumisi at nagtaas ng kilay bago nito binalik ang atensiyon sa kausap na babae.

Inggit ka ba? Hanap ka ng baby boy mo. Che!

“Aral ka ng mabuti, bunny. Huwag kang madistract sa akin. Galingan mo para sa future natin.”

“Ikaw rin, Seb. Huwag puro basketball ang atupagin, ha?”

“Opo, master. Malapit na mag-end ang school year. Ipapakita ko sa’yo ang flat one kong grades, bunny. Huwag kang magugulat.”

Pabiro akong umirap. “Yabang ah?”

Kinindatan niya ako at hinalikan nang mabilisan sa pisngi.

“Pasok ka na sa loob. Baka hindi na naman ako makapagpigil. Go inside now, baby. I love you.”

Ngumuso ako at napangiti. He smirked when he saw that.

“Kinilig ka ba? Hinahatid pa lang kita, bunny.”

“I’m not. Doon ka na nga!” Pinilantik ko ang kamay sa ere bago tumalikod.

Pulang pula ang pisngi ko nang makahanap ng upuan. Pero nawala rin iyon nang makita ko si Wendy sa malayong gawi na nag-iwas ng tingin nang makita ako.

It felt weird because she’s sitting far away from me. Palagi kasi kaming magkatabi. Kung hindi naman, magkalapit at hindi ganito kalayo.

Habang nagdidiscuss ang Prof namin, naalala ko na kalat na nga siguro ang balita na girlfriend ako ngayon ni Sebastian. The people who were there at Pablo’s Party heard about Sebastian having a girlfriend. But none of them knows that I am his sister.

Pero si Carl, alam niya. And as far as I remember, wala siyang nabanggit na magkapatid kami ni Sebastian noong gabing kausap namin sina Juno at Brix. Pero ngayon, baka pinagkalat na niya? Eh ano naman? Ang sabi ni Sebastian ay wala akong dapat ikabahala. At mas magtitiwala ako sa boyfriend ko.

Pagtapos ng klase ay nagsilabasan na ang lahat sa room. Nakita ko ang mabilis na paglabas ni Wendy sa pinto.

I was hesitant to run after her. For sure, he already knows about my relationship with my own brother.

Gusto ko siyang makausap.

Sa Cafeteria ako nagtungo upang bumili rin ng aking makakain. Nakareceive ako kanina ng text kay Sebastian na mauna na raw akong kumain kung nagugutom na. Pero kaya ako naririto ay dahil gusto kong makausap si Wendy.

Bumili ako ng Fruit tea. Naninibago ako dahil noon, palagi akong may kasama bumili nito. Pero ngayon, mag-isa ako.

Hinanap ko rin sa paligid ang posibleng presensiya ni Carl. He is already removed from the team, but I have no idea if he’s suspended too in his subjects. Pero naalala ko na hindi pa pala nadidisclose ang paggamit niya ng drugs sa lahat. Kaya malaki ang posibilidad na naririto pa rin siya sa premises ng school at malayang nakakapag-aral.

Noong break time din na iyon ay hindi ko nahanap sa paligid si Wendy. Hindi ko alam kung sinasadya niya akong iwasan o nagkataon lang. Pero mas malakas ang kutob ko na nilalayuan niya ako.

Napatunayan ko iyon sa sumunod naming subjects. Hindi niya talaga ako nilapitan at sa harap na siya banda umupo. Until out very last subject, magkalayo kaming dalawa. Kaya nang maglabasan na ang lahat sa room dahil uwian na, binilisan ko ang kilos upang sundan siya.

Naabutan ko siya sa hallway, pababa na siya sa hagdan.

“Wendy!”

My voice caught the attention of the other students around. Napalingon siya sa akin ngunit ibinalik din ang tingin sa harap at bumaba na sa hagdan.

Sinundan ko siya hanggang sa mapahinto siya sa paglalakad dahil humarang sa tapat niya ang malaking bulto ni Yael. Naririto na kami sa carpark.

Mula kay Wendy ay napatingin sa akin si Yael. Nakasampay sa isang balikat niya ang kanyang backpack at parang uuwi na rin.

Lumapit ako sa kanila.

“Wendy, pwede ba tayong mag-usap?”

Hindi ko pinansin ang presensiya ni Yael na kalmado lang na nakatingin sa akin. Alam na rin niya na boyfriend ko si Sebastian dahil naroroon din siya noong gabing iyon. At baka nga si Yael pa ang nagsabi sa kanya ng tungkol doon. But knowing Yael, he is not chismoso. There is only one person who has a mouth of a traitor. Si Skylar iyon.

“Yael, tara na. Sasabay na ako sa’yo. May training pa si Arthur eh.”

“Wendy, don’t ignore me.”

Hinarap ako ni Wendy. Hindi siya makatingin sa akin. Tila pinoproseso niya rin ang kanyang sarili.

Sino ba naman ang hindi magugulat at mababahala kapag nakarating sa iyo na ang kaibigan mo ay boyfriend ang sarili nitong kapatid?

“U-Uhm, Jamaiah, sorry, hindi kita napansin. Nandiyan ka pala…”

I smiled. “Alam kong nilalayuan mo ako, Wendy. And I understand it. That’s why I want to talk to you to clear things out.”

She bit her lower lip and inhaled sharply. Nagkatinginan sila ni Yael na tila nag-uusap sa mga mata. Yael nodded.

“Wendy, totoo kung ano man ang nalaman mo. Yael, I’m so sorry too. Itinago ko sa inyo ang tungkol sa boyfriend ko. Ang tungkol kay Sebastian.”

Napakurap si Wendy. Napatingin siya sa malayo. Si Yael, bigo akong pinagmasdan. Umalon ang kanyang lalamunan bago siya tumango.

“I understand, Jamaiah. May… boyfriend ka na pala,” ani Yael.

Umiling iling si Wendy. “I just… I just can’t understand it, Jamaiah. I’m so sorry for behaving this way but I’m just so shocked.”

Hinawakan niya ang mga kamay ko at puno ng pangungusap ang kanyang mga mata.

“You deserve to have a boyfriend, Jamaiah. You deserve the best of this world. Pero… ang kapatid mo? I mean… nalilito lang ako, girl…”

Hinawakan ko ang kanyang kamay. “Wends, I understand. At first, ako rin ay nalilito. Pero… I love him. Mahal ko ang boyfriend ko, Wends. And I am very willing to confess everything to you because I don’t want to keep our relationship hidden any longer. I want to live freely with my boyfriend, Wends. Iyong hindi na kami nahihirapan magtago.”

Napapikit siya at mabagal na tumango. Si Yael, gumalaw ang panga at kitang kita ko ang pagkuyom ng kanyang kamao.

“Girl, t-that’s… that’s incest, you know?” Halos pabulong ng sambit ni Wendy.

Humugot ako ng malalim na hininga. “I… know.”

Nag-aalala niyang pinagmasdan ang mukha ko.

“But, I love him, Wendy. At hindi ko rin alam kung bakit pero hindi ako nandidiri sa relasyon namin. And on that part, I have no answer to that as well. I just… can’t explain everything yet.”

Wendy carefully hugged me. I felt relieved that Wendy is still here, understanding me. Kahit nahihirapan siya, pinipilit niya akong intindihin.

Hinaplos niya ang likod ko. “I’m… sorry for trying to distance myself from you, girl… Kasi, hindi ko lang talaga maisip. I mean, na-shock lang ako.”

“It’s alright. Si Yael ba ang nagsabi sa’yo?”

Lumayo siya sa akin at bumuntong hininga siya.

“No. It was Skylar. Kagabi.”

Napatingin ako kay Yael. Lumapit ako sa kanya at yumakap. Nanigas ang katawan niya sa aking ginawa, hindi iyon inaasahan.

“I’m so sorry too, Yael. You deserve my apology as well. You were very honest with me. And you never betrayed me.”

Ilang sandali pa bago ko naramdaman ang kamay niya sa likod ko na mabagal na humaplos.

“It’s alright. I’m just sad right now, Jamaiah. But you don’t have to apologize to me. Wala ka sa aking kasalanan.”

Umatras ako at ngumiti sa kanya. “Thank you so much, Yael.”

“U-Uhmm, excuse me.”

Napahinto ako nang may magsalita na bagong dating. Napatingin kami kay Skylar na mayroong tipid na ngiti habang suot din ang kanyang pink bag. Nag-iwas siya sa akin ng tingin nang magkatinginan kami. Ngunit nang ibalik niya iyon, nalagyan na ng masayang ngiti.

“Hi, Jammy! Oh my gosh, I miss you!” Bati niya.

Napakagaling niyang mameke. Pero ang hindi na niya alam, bistado ko na siya.

Lumapit siya sa akin at umamba ng yakap. Pero naiwan ang nakabukas niyang mga kamay sa ere dahil patay ko lang siyang tinignan.

“Skylar, drop the act.”

Nangunot ang noo niya. Napatingin siya kina Wendy at Yael.

“W-What do you mean, Jams? I mean, ngayon nalang ulit tayo nagsama-sama, correct? So… a group hug will do I guess?”

“Ikaw ang kumuha ng video namin ni Sebastian, hindi ba?” Kompronta ko sa kanya.

Natigilan siya at doon lang naibaba ang kamay.

“U-Uh…”

“You betrayed me, Skylar. Kasabwat ka ni Carl sa planong paninira sa amin ni Sebastian.”

“S-Sorry, medyo hindi ko alam ang sinasabi mo, Jams?”

“Alam mo, Skylar. Alam na alam mo. You were the one who sent pictures of me and Carl last night to Sebastian. Wala akong alam na ikaw pala ang kasabwat ni Carl para paghiwalayin kami ng boyfriend ko. Huwag ka nang magsinungaling, Skylar. We are adults now. Wala ng panahon para magpaka-childish at maging in-denial.”

Matigas siyang napalunok bago siya napatingin sa malayo. Nang ibalik niya ang tingin ay lumabas doon ang kakaibang galit at inis.

“So alam mo na pala? Kailan? Nito lang? Siyempre, stupid ka eh. Mabilis kang utuin.”

“Skylar!” Maagap na sita ni Wendy na nagulat din sa kanyang sinabi. “Why are you talking like that?”

Umangat ang kilay ni Skylar. “Don’t tell me kakampihan mo ’yang babae na ’yan, Wendy? Hindi ka ba nandidiri? Sariling kapatid niya, boyfriend niya. The fuck, right?” Pagak siyang tumawa.

Si Yael sa tabi ko ay gumalaw ang panga na tila hindi rin nagugustuhan ang lumalabas sa bibig ni Skylar ngunit hinahayaan niya itong magsalita dahil nirerespeto niya kaming mga nag-uusap ngayon.

“Akala ko noon, clingly lang talaga ang kapatid mo. But it turned out, you two are lovers? At hinayaan mo lang na mangyari iyon, Jamaiah? Ikaw ang ‘ate’ sa inyo, hindi ba? Hindi ka ba nandidiri?”

“Lumabas din pala ang tunay na kulay mo, Sky. Thank you for finally showing it to us. We don’t deserve to engage with your fake facade. Kailan ka pa nagsimulang maging peke sa akin, Sky? Pwede ko bang malaman?”

He stared at me like I’m some dirty whore. Kumirot ang aking puso dahil ang turing ko sa kanya ay isang matalik na kaibigan tulad ni Wendy. Parang dinudurog ang puso ko dahil nagkaroon ngayon ng lamat ang aming pagkakaibigan.

“The moment I suspected you being too close to Sebastian. Doon ako nagsimula. Galit na galit ako sa’yo, Jamaiah. Alam mo ba ’yon, girl? I even want to slap you right now. Lalo na’t ipinagkakalat niyo na sa buong La Salle na kayo na. Tang ina.”

“Bakit? What’s your intention? I’ve been honest to you, Sky. Pero ikaw, hindi?”

“Inagaw mo eh!” Tumaas ang boses niya at nag-echo iyon sa buong car park.

Wendy became cautious. Gulat na gulat din ito dahil sa paglabas ngayon ng itinatagong budhi ng kaibigan niya.

“Tang ina, inagaw mo, Jamaiah!” Her face contorted. Bigla niyang tinakpan ang mukha at siya’y humagulgol.

Her cries were so hard that I almost had myself walking my feet towards her and hug her. But I want to know more.

“Sky…” Wendy called but she did not even dare to go near her. Maging siya ay nabigla.

Nang umahon si Sky, kitang kita ko ang lumuluha niyang mga mata. Humihikbi siya ngunit galit akong dinuro.

“Inagaw mo. Inagaw mo siya sa akin, Jamaiah…”

“W-What?” Nalilito kong sambit.

“You ask that man.” Turo niya kay Yael na ngayo’y gumagalaw ang panga. “You ask him! May relasyon kami ni Sebastian at magdadalawang buwan na kami dapat. Lumipat ako rito sa DLSU dahil sabi niya ay ayaw niya ng long distance relationship! Kaya ako lumipat dito ay hindi dahil sa kahit na sino sa inyo, kundi dahil sa boyfriend ko!”

Namilog ang mga mata ko at napaawang ang aking bibig. Kumabog ng malakas ang aking dibdib at parang may punyal na tumusok sa aking puso.

“Yes, Jamaiah. You heard it right. Masakit ba? Huwag kang masaktan dahil ako ang dapat na nasasaktan dito!”

“O-oh my gosh, Sky…” Napatakip ng bibig si Wendy. Hindi siya makapaniwala sa narinig mula kay Skylar.

“Alam ni Yael. Itanong mo sa kanya. Itanong mo! Alam niya ang tungkol sa amin ni Sebastian!”

Natulala si Wendy at litong lito. “I… I don’t get it… Oh my gosh…”

Mabagal kong tiningala si Yael. Nanlalamig ang mga kamay ko.

“Y-Yael, is that true?”

His jaw clenched hard. Seryoso ang mga mata niya at puno ng pag-iingat nang bumaling sa akin.

“I’m… I’m sorry, Jamaiah…”

“W-What do you mean, Yael?”

Kahit alam ko na ang ibig niyang sabihin ay nagkakagulo ang utak ko. This is too much. These revelations are too much.

“Your brother and Skylar were in a relationship even before she transferred here. But your brother has no idea that I already knew what’s happening between them.”

Ngumisi ang luhaan na si Skylar. Puno ng panunuya at pagmamayabang akong pinagmasdan.

“Do you think lilipat ako ng iskwelahan para lang sa wala? Puro flat one ang grades ko sa Adamson, Jamaiah! Ginagalingan ko sa pag-aaral dahil gusto kong grumaduate bilang Summa Cum Laude! Nawala ang pagkakataon kong maging Latin Honor dahil lumipat ako rito! Tang ina, third year na ako! Third year!”

Humagulgol siya. Hindi ako makapagsalita dahil dinudurog na rin ang puso ko sa aking nalaman.

“Lumipat ako sa putang inang school na ’to para sundan ang boyfriend ko na nangako sa akin. Pero putang ina, ito lang pala ang mangyayari? I intentionally disregarded and ignored the dream of my parents for me. Dahil hinabol ko rito ang boyfriend ko! Tapos ito lang pala ang madadatnan ko? Ikaw lang na kapatid niya ang aagaw sa kanya mula sa’kin? Fucking shit!”

“Stop it, Sky—” si Yael.

“No! Tang ina, Yael, naririnig mo ba ang sinasabi mo? Boyfriend ko ang pinag-uusapan dito!”

“Skylar! You don’t say that!” Si Wendy na dinuro ang mukha ni Skylar.

“You shut up, Wendy. Hindi ka kasali rito!” Mabilis niyang pinunasan ang luha sa kanyang pisngi.

“I don’t believe you. Nagsisinungaling ka, Skylar.” I said with full of conviction.

“Natatandaan ko noong first time mong makilala si Sebastian noong nasa cafeteria tayo. Hindi kayo magkakilala. At kapag nakikita mo si Sebastian sa Gym, hindi mo siya nilalapitan. So don’t tell me that you are his girlfriend when I have never seen him treating you like one. Huwag kang mag-ilusyon.”

Hinugot ko ang pinaka-rasyonal kong pagdadahilan upang hindi maniwala sa kanya. Nakita ko lahat. Ang mga pagkakataon na nakakasama niya si Sebastian ngunit ako ang pinagtutuonan nito at hindi siya.

Pikon siyang ngumisi na para bang nahihibang ako.

“Ganyan ka na pala kabobo ngayon, Jamaiah?”

Bawat salitang lumalabas sa kanya ay parang pana na tumatagos sa dibdib ko. I never knew that the adorable Skylar will hurt me. Hindi ko na namalayan na mayroon na palang butil ng luha na pumatak sa aking pisngi. Pero tuwid lang ang tingin ko kay Skylar.

“I am his first serious girlfriend, Jamaiah. He was still adjusting. Ang usapan namin ay hindi namin isasa-publiko muna ang relasyon namin. Dahil maghahanap siya ng tiyempo bago ako tuluyang ipakilala sa mga kaibigan niya. Magdadalawang buwan na kami, Jamaiah! Patago kaming nagpapalitan ng texts dahil mahal ako ni Sebastian. At alam mo naman siguro kung gaano siya kagaling magtago ng relasyon, right? Tinatago niya rin kasi ang inyo hindi ba? “

“Shut up! I will never believe your delusions!”

“Bakit? Dahil nasasaktan ka? Na wala kang kaalam-alam na may girlfriend pala ang kapatid mo?”

Humagulgol ako. Pinapaniwala ko nang matindi ang sarili na nag-iilusyon lang si Skylar. Na lahat ng sinasabi niya ay walang katotohanan.

“Hindi mo alam? Malamang kasi tanga ka.”

Umiling ako habang humahagulgol.

“Y-You’re lying, Skylar. P-Puro kasinungalingan ang sinasabi mo para makaganti sa akin. You are making up stories!”

“Itanong mo mamaya sa boyfriend mo para malaman mo! Nagpadala ka sa mga kasinungalingan niya. Alam mo kung bakit? Kasi nga ako ang mahal niya—”

Nag-echo ang napakalakas kong sampal sa kanyang mukha. Pumaling ang ulo niya sa kaliwa at nagliparan ang kanyang buhok. Naramdaman ko ang kuryente sa aking palad dahil sa lakas niyon.

“Liar!” Sigaw ko sa kanya.

“Puta.” Bigla akong nakarinig ng malakas na mura mula sa malaking bulto ng lalaking dumating.

Suot ang kanyang jersey uniform at basketball shoes, galit na galit at nagmamadali akong niyakap ni Sebastian. Umiyak ako nang napakalakas at wala nang nagawa nang yakapin niya ako ng mahigpit.

“Anong nangyayari rito? Sino nag-paiyak sa girlfriend ko. Putang ina, sino sa inyo!” Bulyaw niya at masamang tinignan sila isa-isa.

Umahon ako saglit upang tignan si Skylar. Ngayon ay puno ng pagkabigo ang kanyang mukha habang nakatingala kay Sebastian.

“Ikaw?” Gumagalaw ang panga niya nang balingan si Sky. “Anong ginawa mo sa girlfriend ko ha? Shit, baby, you alright?”

Humagulgol si Skylar at lumapit kay Sebastian.

“S-Sebastian… p-please don’t do this to me. Ako ang mahal mo, r-right? M-Mag mo-monthsary na tayo, Sebastian eh… B-Bakit mo ako ginaganito…”

Akmang hahawakan niya ang damit ni Sebastian nang malakas siya nitong tinulak. Napaatras siya at muntik pang matumba.

“Tang ina, lumayo ka nga. Sino ka ba? At anong ginawa mo para pa-iyakin nang ganito girlfriend ko ha! King ina…” Pikon na mura ni Sebastian na nagpipigil ng galit dahil babae ang kaharap niya.

Parang tinusok ng napakaraming karayom ang aking puso.

“I… I’m your girlfriend! S-Sebastian… huwag naman g-ganito, please?”

“The fuck are you talking about? Tang ina. Baliw ka ba, miss?”

“T-Tell Jamaiah that I am your girlfriend… T-Tell her, Sebastian… S-she doesn’t believe me, baby—”

“Gago,” Sebastian scoffed. “Get out of my sight, bitch. I fucking don’t know you! Tang ina, alis!”

Umiling iling si Skylar. “R-Remember that night in the club? S-Sabi mo you like me, right? Your friend even gave me your number. J-Juno was his name, right? He gave it to me… T-That was Summer. S-Sa Hive… D-Doon tayo nag-simula mag-text hindi ba? H-Here, I can show you…”

Nagmamadali niyang hinanap ang phone sa kanyang backpack. Sina Wendy at Yael at naging bato lang habang nakatingin. Wendy was covering her mouth while her eyes are also teary. Si Yael, tahimik lang at kinakalkula ang mga nangyayari.

“H-Here oh… Our last text message was earlier. N-Nung lunch time… H-Here, baby—”

Malakas na tinampal ni Sebastian ang kamay ni Skylar kaya tumalsik ang phone nito sa sahig.

“The fuck is that? Tangina, are you taking drugs? Huwag mo akong galitin, miss. Umalis ka na lang.”

“B-But, baby—”

“Skylar. Stop it.” Nilapitan siya ni Wendy at mabilis na hinarangan at niyakap. “L-Let’s go home, girl.”

“ N-No! Tumabi ka, Wendy… P-Please, I want to talk to my b-boyfriend!“

Nagpumiglas ito nang hawakan siya ni Wendy. Sebastian said something to Yael na hindi ko na nasundan dahil humahagulgol pa rin ako sa bisig ni Sebastian.

Naramdaman ko nalang na kinarga ako ni Sebastian at lumakad kami palayo. He opened the passenger seat of his Raptor. Pinaupo niya ako roon at pinunasan niya ang mukha ko.

“Shh, baby, tahan na. Mamaya mo na sa akin sabihin kung ano ang nangyari. You are safe now. Shh…” He kissed my forehead.

I cried more.

“I-Is it true, Seb? M-May relasyon kayo ni… S-Skylar?” Napahikbi ako.

Patuloy na pinupunasan ni Sebastian ang mga luha ko habang nakayuko siya sa akin at pinapatahan ako.

He sighed as he scanned my awful face in the most caring way. The seconds of silence broke my heart. I don’t want to hear anything from him anymore. I want to walk away. I don’t want to see him anymore. Now and forever.

CHAPTER 39

“Stop crying, baby. Hush now, please? I don’t know her. Believe me. Magpapaliwanag ako pag-uwi natin sa bahay. Papatahanin muna kita. Your body is shaking right now, fuck…”

Sebastian was kissing my head while caressing my back. All I can do is to release all the heavy emotions that I am experiencing right now. Sobrang sakit ng puso ko. Maliban sa nasirang pagkakaibigan namin ni Skylar, itong nalaman ko na relasyon nila.

“I-It hurts, Seb… M-My heart is hurting…” Hagulgol ko.

He released a deep sigh. He never stopped calming me down until I felt my body slowly relaxing. Sumisinok pa rin ako at humihikbi.

“Uuwi na tayo. Iuuwi na kita.”

He kissed my shaking lips before he fastened my seatbelt. Isinara niya ang pinto ko at umikot siya sa driver’s seat. Umiiyak pa rin ako hanggang sa mag-drive si Sebastian palabas sa campus. Hawak ng isa niyang kamay ang akin at hinahalik-halikan ang likod niyon habang nagmamaneho siya. He is giving them butterfly kisses and continuosly saying sorry.

“I’m sorry, baby. I’m sorry. Kung nasundo sana agad kita. I’m sorry…”

I was still sobbing when we got home. Kinarga ako ni Sebastian papasok sa bahay.

“Jusko, anong nangyari, Sebastian?” Manang asked when she saw me still crying.

“Wala ’to, Nang. Nagtatampo lang. Papatahin ko muna.”

I burried my face on Sebastian’s chest but it’s too late because Manang already saw my poor face. Dinala niya ako sa aming kitchen at maingat niya akong pinaupo sa countertop. Nagsalin siya ng tubig sa baso at maingat iyong inilapit sa bibig ko.

“Drink first, baby. Sinisinok ka.”

Napangalahatian ko ang baso. Sunod naman ay inangat ni Sebastian ang laylayan ng kanyang Jersey at maingat na pinunasan ang gilid ng mga mata ko.

“Kaya mo na bang mag-kwento ng nangyari kanina? Kung hindi pa, hihintayin kitang tumahan. Inom ka pa ng water, please?”

Umiling ako. Ayaw ko na itong patagalin.

“S-Skylar said, may relasyon daw kayo. M-Matagal na. I-Is it true?”

Nangunot ang makapal niyang mga kilay at gumalaw ang kanyang panga.

“No. That’s not true, baby. Hindi ko kilala ’yon. Iyon ang isa sa mga kaibigan mo, di ba? Hindi ko alam kung bakit niya iyon sinabi. O kung ano pa ang sinabi niya.”

“P-Pero, nagte-text daw kayo… M-Mayroong ebidensiya, Seb…”

Nagmura siya at pumikit bago muling hinanap ang mga mata ko.

“I think someone from the team is making a fool out of her. Hindi ako ’yong ka-text niya, baby. I don’t reply to anyone unless kaibigan ko. Wala rin akong ka-text na ibang babae maliban sa’yo. Tangina… sabi na nga ba eh. Tang inang Juno ’yon… Bakit ba hindi ko pa nabaril noong gabi ring ’yon.”

I played with my fingers between us. My heart is relaxing now. Tila ba nabigyang linaw ang lahat ng aking iniisip dahil sa sinabi ni Sebastian. At sinasabi ng katawan ko na dapat akong maniwala at makinig sa sinasabi ng boyfriend ko.

“Mayroon na akong ideya kung bakit nagkaganoon. Her face was familiar. Sa club ko na nga yata nakita. At sure ako na si Juno nga ang gagong nanloloko roon sa babae. Sariling number niya ang binigay at pinagmumukhang ako ang ka-text niya.”

I nodded. Sebastian is telling the truth. Pero hindi ako makapaniwala. Si Skylar ay niloloko lang? But she told me earlier na lumipat pa siya ng school para sundan si Sebastian. And yet, she has no idea that it’s not Sebastian whom she is talking to all along.

Hinawakan ni Sebastian ang aking braso.

“Iyon lang ang nalalaman ko, baby. Naniniwala ka ba sa akin? Hindi ba’t nag-promise tayo sa isa’t isa na magiging tapat at totoo? I am being truthful to my wife right now. I am not hiding anything.”

I nodded and hugged him. He sniffed on my neck and hugged my back very tight.

“I believe in you, Seb… I’m sorry for concluding right away.”

“Shh… you don’t have to say sorry. Natural lang ang makapag-isip ng ganoon. Kung mayroong magsasabi sa akin na karelasyon ka niya ay baka makapatay agad ako, bunny. Titigil lang ako kung maririnig ko mismo sa’yo na hindi ’yon totoo. So let your body calm down, baby. It’s alright… Everything will be alright…”

We stayed there for some more. Sinigurado ni Sebastian na hindi na nganginginig ang katawan ko at hindi na ako humihikbi bago niya ako dalhin sa itaas. Tinabihan niya ako sa kama nang makapagbihis siya ng pambahay. Hindi na raw siya muna tutuloy sa training at natawagan na niya ang kanilang coach.

Sebastian hugged me and comforted me while we were on his bed. He never stopped telling me some sweet words until I became fully relaxed on his embrace.

I can’t believe on what happened. I thought Sebastian is cheating on me. But it turned out that he is faithful and loyal.

My heart feels so full. My body feels at home.

Tulad ng pagtitiwala ni Sebastian sa akin, ang puso ko ay patuloy din na magtitiwala sa kanya. Dahil sa relasyon na ito, ang tiwala ay dapat parehong nanggagaling sa isa’t isa. At ang tiwala namin ni Sebastian ay may kasama ring wagas na pagiging tapat. At pinatunayan iyon ni Sebastian na mananatili siya sa akin na tapat.

At sa aking sarili, pananatilihin at pupursigihin ko na maging tapat nang buong buo sa lalaking pinakamamahal ko. At hindi lang ako basta maniniwala sa mga kasinungalingan na pilit nagnanais na paghiwalayin kaming dalawa.

Nagising nalang ako kinabukasan sa mga halik ni Sebastian sa aking pisngi. He is hugging me tight under the warmth of his thick comforter. I smiled while my eyes are still close.

“Good morning…”

He did not stop giving me butterfly kisses on my face. He cupped my cheek to have more access to them. Nakikiliti ako sa mainit niyang hininga at malambot na labi.

“You awake now, baby?”

Tumango ako at siniksik ang mukha sa kanyang leeg. Hinahaplos niya ang buhok ko at likod. Umani iyon ng munting ungol sa akin dahil napaka-init at komportable ng aking pakiramdam.

“You’re so fluffy. Pati ang dede mo, nararamdaman ko. Malambot.”

Mas idinikit ko ang sarili ko sa kanya. He likes it this way, huh? Well I guess, I have to give it to him.

“Dito muna tayo, hmm?” malambing niya pang sambit. “O pwedeng huwag na tayo pumasok. Mag-ganito nalang tayo buong araw.”

He is rubbing my lower back as if he’s giving my skin the soothing sensation. And I think that his calloused and warm palm is enough to give them the cozy sensation that they need. Para siyang malaking bear na nagbibigay init sa buo kong katawan.

“Hmm… so warm, Seb…” I drawled with my husky morning voice.

“Warm? Hmm. How about morning sex? Tara?”

Dumilat ako at nakita siyang nakanguso at nagpapa-cute. Dinutdot ko ang kanyang pisngi.

“Why are you so naughty?”

“I am not. I’m just asking. Gusto mo ba?”

“That’s naughty. Umagang umaga, iyan agad nasa isip mo?”

Maaligasgas siyang ngumisi at kinuha ang isang kamay ko. Dinala niya iyon sa ilalim at pinakapa sa akin ang naninigas niyang ari. My palm covered half of his thick and long member.

“You feel that?”

I nodded. Inayos ko ang pagkakahawak doon at pinakiramdaman. Mainit iyon sa aking kamay.

“Ganyan ang laging nangyayari sa akin kapag katabi kita. Tapos ganito pa ayos natin. Malilibugan talaga ako niyan.”

Umirap ako. “How about me? Have you asked me what I feel whenever we are this close, Sebastian?”

“Gusto ko nga malaman. Ano ang nararamdaman mo kapag ganito tayo?”

“I feel comfortable and safe.”

Gumalaw ang kanyang kilay. “Iyon lang? Hindi ka… nalilibugan sa akin?”

I bit my lower lip. “Minsan lang. Depende sa sitwasyon, Seb.”

“But I’m your boyfriend, right? And you are my girlfriend.”

“So what?”

“Hindi ba dapat palagi mong pagnasaan ang katawan ko? Ako kasi lagi kitang pinagnanasaan, baby. Maganda ka kasi at nakakaakit. Natatanga ako kapag ikaw na kasama ko.”

Inalis ko ang kamay niya para ako na lang ang hahawak doon sa bakat niya. Walang paalam kong pinasok sa ilalim ng kanyang boxer shorts ang aking palad at dinakma ang kanya. My palm felt the slight roughness of his skin right there. I can feel the veins on his cock too.

“Bakit matigas ito, Seb? Just morning wood?”

Kinagat niya ang labi at umiling. “Sabing ikaw ang dahilan niyan eh. Hindi ka nakikinig.”

“Does it mean that I am responsible for this as well?”

Mabagal kong itinaas baba ang aking kamay. Napapikit siya at napatingala sa kisame. Kagat-kagat niya ang kanyang labi.

“Answer me, big boy. Am I responsible for taking care of this?”

“Yep… ahh…”

Tinanggal ko ang comforter na bumabalot sa amin at ibinaba ko hanggang sa tuhod ni Seb ang garter ng kanyang boxer shorts. Pinanood niya ako nang itaas ko naman ang kanyang sando hanggang sa kanyang dibdib.

“Put your arms behind your nape, Seb.”

Masunurin niyang itinaas ang mga kamay at inunan. Lumitaw ang kanyang mabuhok na kili-kili at umigting ang kanyang biceps. Ang kanyang mga abs ay nakalabas na rin. And his thick pecs and pinkish nipples are also waving at me.

I bit my lower lip because of the view.

“You look delectable, Sebseb. No wonder why many girls are after you. Trying hard to experience your great fucking.”

I watched his handsome face as I stroked his member again. Umawang kanyang mga labi nang higpitan ko ang paghawak at sinarapan ang aking ginagawa. Hinaplos-haplos ko ang kanyang abs habang pinapaligaya ang kanyang alaga.

“Shit… masarap… ahh… ang sarap…” ungol niya at hindi alam kung saan ipapaling ang kanyang ulo.

“You like it, hmm?”

“Ooh… yes… I… I like it, baby… shit, ang higpit ng kamay mo… oohmm…”

Walang paalam kong inilapit ang bibig sa kanyang dibdib habang walang hinto ang kamay ko. Mabagal ang ginagawa ko para maramdaman niya ang bawat taas baba. Dinilaan ko ang kaliwa niyang utong at sumipsip doon.

“Fuck, baby… what are you doing… ooohh… ang sarap shit…”

Dinilaan ko naman ang kabila at nilaro ko ng daliri ang iniwan kong utong. I saw how his mouth went O as his eyes roll back. Umigting ang kanyang abs na tila nanghina sa aking ginagawa. Hindi siya nakaungol man lang dahil sa kumbinasyon na aking ginagawa sa kanya.

Uminit ang aking puson nang makita ko ang literal na pagtirik ng mga mata ni Sebastian. Nanatiling nakaawang ang kanyang mga labi at tila nakarating sa langit. Hindi ko akalain na ang isang matapang at palaban na binatang ito sa kama ay kaya kong panginigin at tanggalan ng lakas.

Bigla akong tumigil sa ginagawa at binitiwan siya.

I angled my face as I watch him convulse in the sudden interruption of my pleasuring. Pulang pula ang kanyang mga tenga at pisngi. Hinanap ng namumunghay niyang mata ang mukha ko at umalon ang kanyang lalamunan.

“F-Fuck…” Nanghihina niyang ungol habang nagrerecover.

“You almost came just because of that, Seb.” I smirked.

Lumunok siya.

“P-Please, continue baby… I’m almost there…” Pagmamakaawa niya.

Tumayo ako at naglakad patungo sa kanyang gaming chair. Pinaharap ko iyon sa kama at tinapik.

“Come here, Sebseb. Sit here at your throne.”

Mabigat ang paghinga niya nang bumangon siya sa kama. Hinubad niya ang kanyang boxer shorts at sando. Napakagat labi ako nang hubo’t hubad siyang naglakad patungo sa akin. His big cock and heavy balls swinging as he walks, and his eyes are drowned in pleasure.

Para siyang isang masunuring binata na ngayo’y naghihintay ng kung ano ang aking ipag-uutos.

“Sit here, baby boy.” Tinapik ko ang gaming chair niya.

Tumango siya at sumunod sa aking utos. His handsome face was anticipating everything that I’ll say. Nakatingala lang siya sa akin nang sumandal siya roon at pinagparte ang kanyang mga paa na nakalapat sa sahig.

“B-Baby… Ano pa ang gagawin ko…”

Hinaplos ko ang kanyang pisngi at pinatakan siya ng halik sa labi. Malagkit ang naging tunog nang ihiwalay ko ang akin. Nakita ko pa siyang nakanguso at hinahabol ang akin ngunit ako ang masusunod sa oras na ito.

Lumuhod ako sa kanyang harap. Napalunok siya habang masunuring naghihintay ng aking sasabihin. Hinawakan ko ang kanyang matigas na ari at itinaas baba muli iyon. Ang isa kong kamay ay sinalo ang kanyang mga bayag at binigyan iyon ng sinkronadong masahe.

Gumalaw ang panga ni Sebastian at siya’y napatingala. Mayroong butil ng pawis sa kanyang leeg at dibdib na nagsisimulang magpakintab sa kanyang pambihirang katawan.

I sucked his mushroom head as my hands continued giving them the most delicious hand-job that he will ever receive. Sinipsip ko ang kanyang ulo at nangatog ang kanyang mga tuhod.

“Fuck… ang sarap… baby… hoof…”

Lasing na lasing sa sarap ang mga mata niya nang yukuin niya ako. Tiningala ko siya at nakipagtitigan sa kanyang mga mata. Kitang kita ko kung paano tila nawalan ng lakas ang ulo niya dahil pumaling ito sa kaliwa kasabay ng mabagal na pagbukas-sara ng kanyang talukap.

Niluwa ko iyon saglit.

“Nagsisimula pa lang ako, Sebseb. Your abs are shaking, baby.”

Kitang kita ko ang panginginig ng kanyang sikmura at ang mabigat niyang paghinga. He is so sensitive and vulnerable. I think this is his first time to experience being submissive. Iyong siya ang sumusunod at walang magawa kundi magpaabuso ng kanyang katawan.

I smirked at that thought. Siya palagi ang dominante sa kama. Siya ang nagmamando at nag-uutos sa kanyang kapareha. Pero ngayon, ako ang magdodomina. Ako ang magmamando at mag-uutos sa kanya.

Nagmamakaawa ang mga mata niya nang hanapin niya ang akin.

“S-Suck the head, baby… gawin mo ulit… please…”

“Nope. I am your boss right now, baby boy. Keep your mouth shut or you’ll never experience this again.”

Bigo niyang kinagat ang kanyang labi bago mabilisang tumango. I smirked. Damn, he looks so fucking submissive. And this is my chance to play with his masculinity.

“Flex your biceps, Sebseb. Show me how strong you are.”

I watched him as he raised his both arms. Kahit nanghihina ang kanyang mukha sa sarap ay nagawa niya pa ring ipakita ang kanyang pinaghirapang mga biceps. His hairy armpits showed up and his muscles flexed. I almost felt my tummy heating inside because of the fucking view.

“L-Like this, baby? Am I… doing it correctly?”

“Yes, baby. Keep on flexing them. Huwag mong ibababa hangga’t hindi ko sinasabi.”

Walang paalam kong binitiwan ang kanyang ari at sinubo iyon. Humakaw ako sa kanyang mga hita bilang suporta. He grunt like a beast when I sucked the half.

“O-Oooh… b-baby… it feels so good…”

I looked up to him as I move my head up and down. Pumipikit-pikit na siya habang nakaawang ang mga labi ngunit ang magkabilaang braso niya ay naka-flex pa rin. His hands are balled into fist while he is showing his muscles. I almost had an orgasm by just seeing how erotic his position is. This feels like a bdsm scene where Sebastian is the person being bandaged and I am the one dominating him.

Humugot ako ng malalim na hininga bago pinilit isagad ang ang kanyang ari. Pero wala pa ako sa dulo nang maduwal ako. Umahon ako at napaubo. I saw my thick saliva slowly dripping from Sebastian’s cock.

Napahawak ako sa aking dibdib at muling tiningala si Sebastian. He was looking at me with those intoxicated eyes. Biglang may nag-ring na phone sa aming kama. Someone’s calling on Sebastian’s phone.

“I-Isubo mo pa, baby… p-please… suck me, please…”

Tumayo ako at inilapat ang hintuturo sa kanyang bibig. I felt his soft and moist lips there. Mabigat ang hininga na binubuga niya roon.

“Keep quiet. I’m gonna answer the call. Keep your arms flexing like that. Naiintindihan mo?”

Kumurap-kurap siya at tumango. I kissed his right cheek and carressed his biceps before I walked away.

Kinuha ko ang phone na nasa bedside table at nakitang si Dad ang tumatawag. I pressed the accept button and put it in a loud speaker.

“Son. How are you doing.”

Dad’s baritone and business-tone voice echoed in the room. Bitbit ang phone ay binalikan ko si Sebastian na masunurin pa ring nasa ganoong posisyon habang nakasunod ang mga mata sa akin. For sure he already knows that Dad is the one on the other line.

Hindi agad nagsalita si Sebastian. Lumuhod ulit ako sa kanyang harap at nilapag sa sahig ang phone.

“Sebastian? Are you there?”

“You can speak, Sebseb. Kausapin mo si Dad.” I mouthed without any sound.

He nodded and licked his lips. Hinaplos ko ang kanyang abs at walang paalam na muling sinubo ang kanyang ari.

“F-Fuck… Y-Yes, Dad?” Tugon ni Sebastian.

Tiningala ko siya habang nananatili sa kalahati niya ang aking sinusubo. Binantaan ko siya sa mata na huwag magpapabisto.

“Are you alright? Nandiyan ka ba ngayon sa bahay?”

Humugot ako ng malalim na hininga at sinagad ang ari niya sa aking lalamunan. My eyes turned to white when my nose reached his pubic hair. Naamoy ko roon ang pinaghalong amoy ng natuyong ihi, pawis at semilya. Nanginig ang abs ni Sebastian na hinahaplos ko at mabilis ko ring hinugot iyon upang makahinga.

“Yes, Dad… N-Nasa bahay po ako…”

“I see. I just wanna ask if your ate is doing okay there?”

Ang nanlalagkit na ari ni Sebastian ay sinampal ko. Parang spring iyon na kumiwal-kiwal sa ere habang si Sebastian ay hirap na hirap na huwag magpigil ng ungol. Hindi pa nakatulong na pinapanatili niya ang lakas niya sa kanyang mga brasong naka-angat.

’S-She’s… doing great dad… She’s great…“

I smirked because of his response and pulled down his heavy balls. Nilabas ko ang aking dila at kinain ko ang kaliwa. I sucked on it and I almost had an orgasm by thinking that his stored healthy semen that can conceive healthy babies is now inside my mouth, receiving the most delicious balls-sucking that they need. Sinabayan ko iyon ng paghawak sa kanyang ari at pagtaas baba muli roon.

“That’s great to hear. May pasok kayo ngayon ng ate mo, correct? Today is Tuesday.”

I gave Sebastian’s balls the most extreme sucking. Tumutunog ang bibig ko kapag niluluwa ko iyon.

“W-We have, dad… I… I will bring her to school… later…”

He kept his voice normal while his eyes are rolling at the back of his head. I sucked his other balls and did the same thing.

“Alright. I’m just making sure that you will take care of your sister. Okay? Bantayan mo nang maigi, Sebastian. Ayaw ko na mauulit ang nangyari noon na muntik nang mapahamak ang ate mo. Nagkakaintindihan tayo?”

Niluwa ko ang bayag ni Sebastian at nagpokus ako sa paglalaro ng kanyang nanlalagkit na ari. Maririnig na ang matunog na pagtaas baba ng kamay ko. Hinahaplos-haplos ko ang abs niya gamit ang kabilang kamay habang pinahihirapan ko ang kanyang galit na galit na ari.

“Shit…” Ungol ni Sebastian at napatingala nalang sa kisame dahil sa sarap na nararanasan.

“Are you okay, Sebastian? Anong nangyayari sa’yo?”

“Y-Yes, Dad… Just muscle cramps… fuck!”

Ngumisi ako at nakaisip ng ibang pagpapahirap sa kanya. Nang magtagpo ang aming mga mata, muli ko siyang sinabihan ng kung anong gagawin niya nang walang boses. Parang masunuring bata naman siyang tumango-tango bago niya inilagay sa likod ng kanyang ulo ang kanyang mga kamay. Mas kita ko na ngayon ang mga buhok niya sa kili-kili.

“You better skip your gym sessions, young man. Alam mong walang mag-aalaga sa’yo kapag nagkasakit ka. Maybe Jamaiah will take care of you pero abala rin ang ate mo. So don’t forget to rest from time to time.”

Hinawakan ko ang puno ng ari ni Sebastian at pinirmi. Ang kabilang kamay ko ay nilapat ko sa ulo ng kanyang ari. Dinikit ko ang palad ko roon at kiniskis ko iyon sa bukana ng tubo ni Sebastian.

“F-Fuck! H-Holy shit…” Napaahon siya dahil sa aking ginawa ngunit pinanatili niya ang mga kamay sa batok.

I smirked as I watched him receive the pain and pleasure. Nilakasan at binilisan ko ang pagkiskis ngaking palad doon habang tuloy-tuloy siyang mangatog ang tuhod at manginig ang masel niya sa sikmura at dibdib.

“Sige na. I’ll end this call. Mukhang malala ’yang muscle cramps mo. Take care, young man.” ani Dad hanggang sa narinig ko nalang ang pag-end ng call.

Umawang ang bibig ni Sebastian biglang nagmamakaawang ngumuso na tila hirap na hirap na.

“Please… s-stop baby… m-masakit na m-masarap… s-stop…aarrgg…”

Hindi ko siya pinakinggan. I continued torturing his cock.

“O-ohhh shit… hoof… aargg…”

Dinilaan niya ang kanyang labi at tumulo ang kanyang laway. He can’t wipe them right now because his hands are fixed. Tumulo iyon pababa sa kanyang leeg at humalo sa kanyang pawis doon.

“Look at you, Sebseb. Pleading like a good boy… Drooling like a horny boy…” I said.

I can clearly remember the words that he said to me the first time that he fucked me. He made me look like a slut by fucking me with no mercy. And now, I feel like I deserve to say those words too. That I have to get even to this boy.

He bit his lower lip and watched me torture his member. Labis na ang panghihina niya at hindi niya iyon maiusal dahil sumusunod talaga siya sa utos ko. He deserves a reward for being this obedient.

“Dad has no idea that his youngest son is receiving a milking right now.”

I smirked and pulled his cock before I let it go. Napapikit siya nang sumampal sa kanyang abs ang kanyang ari.

“I enjoy watching you like this, Sebastian. Hindi ko alam na ang boyfriend ko ay marunong palang sumunod, huh.”

Tumayo ako at hinalikan siya sa pisngi.

“L-Let me cum, baby… please…”

I cupped his cheeks.

“How much do you want to cum, Seb? Tell me.”

“I-I badly wanna cum right now, baby… please… palabasin mo na ako…”

Kumurap nang mabagal ang kanyang talukap. Ang katawan niya ngayon ay nangingintab na dahil sa kanyang pawis. My torturing has been really that extreme, huh? Well, first time ko kasi itong ginawa kaya hindi ko rin nakalkula. But seeing Sebastian looking hot in this theme, I think I will do it again in the future.

“Alright. What my baby wants, my baby gets.” I whispered on his ear before I went back on kneeling.

“You can do whatever you want now, baby Sebseb. Pwede mo nang ibaba ang mga kamay mo.”

I sucked his head and went back moving my hands on his length. He moaned so loud when he felt my hot mouth sucking his head.

“Tang ina, ganyan baby… shit… lalabas na… ayan na…”

Hinawakan niya ang ulo ko at idiniin niya sa kanyang ari. Kalahati lang ang aking naisubo dahil hawak ng kamay ko ang kalahati niya.

“I’m cumming, baby… Lalabasan na ako… s-shit… ayan na…”

Bigla kong tinulak ang braso niya at niluwa ang kanyang ari. Itinapat ko iyon sa aking mukha habang mahigpit na nagtataas baba ang aking mga kamay. Napatingala siya at naglabasan ang ugat niya sa kanyang leeg nang sumumpit sa ere ang kanyang semilya.

“Ooohh… cumming… cumming…”

Napapikit ako nang sunod-sunod na tumalsik sa mukha ko ang kanyang katas. Some went on my hair, forehead, and eyes. Pero ang pinakamarami ay sa ilong ko at sa aking labi. I continued milking his cock until he stopped spurting.

Labing isang talsik iyon lahat. I was able to count them all because I am looking at it intently. Sobrang dami niyang inilabas at ngayo’y tumulo na sa aking leeg ang iba.

“Shit… feels so fucking good… damn…”

Binitiwan ko ang kanyang ari na naramdaman kong unti-unti na ring lumalambot. Pagod na sumandal si Sebastian sa kanyang gaming chair at naghahabol ng hininga habang pinapanood ako.

“Andami, Seb.” I pointed out as I scoop some on my eyes using my index finger. Hindi kasi ako makadilat nang maayos.

He released a heavy sigh as he watched me lick his cum. Dinilaan ko rin ang nasa gilid ng aking labi. And it tasted wonderful. His cum tastes tangy but I am sure that it’s a healthy cum. This athletic boy is surely healthy in terms of sperm count or whatsoever. Marami kasi kung siya’y labasan at sakto lang ang lapot niyon.

“That was so wonderful, baby… tang ina… ang sarap ng ginawa mo sa akin… hoof…”

I have no idea that he will like it. I did this out of impulse. Na para bang may kusang desisyo ang katawan ko kaya inutusan ko siya at ginanito.

“Tangina… I can’t even stand right now, baby. Pati tuhod ko nanghina. Fuck.”

Tumayo ako at hinalikan siya sa labi. He kissed me back. Pati ang paghalik niya ay parang nanghina rin.

“Thank you for that blow job, baby. At habang katawagan pa talaga natin si Dad sa telepono, huh? Shit…” Ngumisi siya at umahon.

Kahit na sinasabi niyang nanghihina siya ay hindi naman halata ngayon. He recovers so fast. Na para bang ang katawan niya ay talagang handa sa kahit na anong laban.

“Let’s go to school now, bunny. Kalat na kalat ang tamod ko sa mukha mo. Damn.”

Sabay na kaming nagtungo sa kanyang banyo at naligo. I never thought that I’ll be able to do this thing with my boyfriend. Dahil ang buong pagkakakilala ko sa sarili ko, wala akong alam sa kamunduhan sa sex. Pero simula nang iparanas sa akin ni Sebastian iyon, tila ba mayroong nabuhay na kung ano sa aking katawan at iyon na ang nagpapakilos sa akin. Tila tinutulungan ako nito na tapatan ang husay at intensidad ng aking boyfriend pagdating sa aming pagniniig.

“Kumusta na ang pakiramdam mo, Ine?”

Sumimsim ako sa aking gatas bago bumaling kay Manang. Sumulyap sa akin si Sebastian na humihigop ng kape. Pagkatapos namin kaninang maligo at magbihis ay bumaba na kami dahil may pasok pa.

“I am very good po, Nang. Huwag po kayong mag-alala.”

Her wrinkled eyes brightened when she smiled.

“Mabuti naman kung ganoon. Nag-alala ako baga kagabi. Akala ko ay kung napaano ka na. Ninerbyos ako, Ine.”

“Nakapag-usap na kami niyan, Nang.” sabat ni Sebastian.

Pinisil niya ang palad ko na hawak niya sa kanyang kandungan. Nasa kabisera siya at ako nama’y nasa tabi niya. Tinotoo niya talaga ang sinabi na kami muna ang magiging Mommy at Daddy sa bahay na ito.

“May mis-understanding lang kami, Nang. At ako rin naman ang may kasalanan.” ani Sebastian.

“Ano ba ang ginawa mo, Baste? Labis ang iyak ng kapatid mo kagabi.”

“Hindi ko kasi nasundo agad, Nang. Kaya kailangan ko bumawi.”

“Kung iyon pala ang problema, si Selmo dapat ang sumundo nalang. Pagsasabihan ko talaga ’yang si Selmo. Naku.”

Tipid kong nginitian si Manang. “Nang, nagkaayos na po kami ni Sebastian. At huwag niyo na po pagalitan si Mang Selmo dahil si Sebastian po talaga ang dapat na sumusundo sa akin. Ginusto niya po iyon eh.”

“Ganoon ba? O siya, ikaw Baste, huwag mo na ulit kakalimutang susunduin ang ate mo.”

“Siyempre po, Nang. Pero baka hindi ko muna ’to iuwi rito sa bahay si Jamaiah.”

Nangunot ang noo ni Manang. “Bakit, saan mo siya dadalhin, Baste?”

Muling humigop ng kape si Sebastian.

“Doon muna kami sa unit ko, Nang. Mga isang buwan din. Babalik nalang kami kapag nakabalik na rin sina Mom at Dad.”

“O sige, ipapaalam ko iyan kina Sir Mateo at Ma’am Genieva. Iyon lang ba?”

Tumango si Sebastian at nagpatuloy kami sa pagkain.

Habang nasa biyahe kami ni Sebastian patungong school, panay ang hawak niya sa kamay ko. Naging habit na niya ang paghalik-halik sa likod ng aking palad habang nagmamaneho siya.

“These beautiful hands deserves kisses from me…” Sambit niya sa hangin.

Nakangiti ko siyang inangatan ng kilay.

“Alam mo ba kung bakit, bunny?”

“Bakit, Seb?”

“Magaling itong gumatas ng burat.”

Pinalo ko ang kanyang braso at inagaw ang kamay ko. Ngumisi siya at tatawa-tawa ngayong nagmaneho. Ako nama’y natatawa rin.

“I have no idea that I can do that to you, Seb. It was just a natural instinct, I guess?”

Sebastian bit his lower lip and shook his head.

“Damn. Ang galing nun, bunny. Hanggang ngayon nanghihina ang burat ko. Ramdam ko pa rin ’yong pagkiskis. Shit.”

“Is that your first time?”

“Nope.” Tinikom niya ang bibig at ngumuso siya.

Napahinto ako at nagsalubong ang kilay. Uminit ang dugo ko at dinuro ang kanyang mukha.

“You! Stop the car!”

Bigla siyang ngumisi, nagpipigil ng tawa.

“I won’t. May mga traffic inforcer, baby—”

“Stop the car! Bababa ako, Sebastian! Ihinto mo ito!”

“May nagbabantay nga, baby! Mahuhuli ako!”

“Wala akong paki-alam! Dapat talagang mahuli ka! Ibaba o ako rito o magwawala ako? Sige!”

Tinakpan niya ng kamao ang kanyang bibig.

“Anong tinatawa-tawa mo diyan? Sabi ko, ibaba mo ako! Ibaba!” Malakas kong hinampas ang kanyang braso. Hinanap ko ang aking bag at hinampas din iyo sa mukha niya.

“Fuck! Mababangga tayo, baby. Aray, tangina.” Kinurot ko ang tagiliran niya nang sobrang lakas. Dahil mahaba ang aking kuko ay talagang naipit iyon.

“Ibaba mo ako! You don’t deserve to sit here with me!”

Kumalabog ang kanyang stereo nang malakas ko iyong hampasin ng bag ko. Biglang sumabog ang baritono niyang tawa habang diresto lang sa pagmamaneho.

“Damn. Bilis talaga magselos ng asawa ko tangina…” Sambit niya sa hangin na para bang iyon ang kausap niya ngayon.

“Are you deaf, Sebastian! Ang sabi ko, ihinto mo ito ngayon din!”

“Baby, chill. I’m just kidding. Ikaw palang ang gumawa nun sa’kin, aryt? And never will I ever try to do it with anyone else. Sa iyo lang. Sa asawa ko lang.”

Nawala ang kalokohan sa kanyang mukha at napalitan iyon ng magaan na ngiti. Magkarugtong pa rin ang kilay ko at malakas ang pagtaas-baba ng dibdib.

Bigla niyang kinuha muli ang kamay ko. Inilapat niya ang aking palad sa kanyang pisngi.

“These soft hands are mine alone. Akin lang ito. Akin lang.”

Kahit nagpupuyos pa ako, mabilis niya akong napaniwala sa kanya. Na para bang naunawaan agad ng katawan ko na nagsasabi nga siya ng totoo.

Umirap ako at sumimangot.

“Seb, don’t do that again, please. Huwag mo akong lolokohin!” Naiinis kong sambit dahil ambilis niyang binago ang atmosphere namin.

Ayaw ko ng ganito. Iyong nagmumukhang mababaw at walang halata ang aking emosyon dahil mabilis niyang binabago. Iyong parang naiinvalidate ang aking previous feelings at wala akong magawa kundi kalimutan nalang kahit masakit pa rin sa damdamin.

“I’m sorry for being naughty, baby. Sige lang, continue pinching me. I don’t mind, baby. Pero ang sinasabi ko ay totoo. Ikaw palang talaga, baby. At siyempre, ikaw lang.”

He carressed my hand. He kissed my fingertips from my thumb to my pinky finger before intertwining them with his.

“I won’t make fun of your emotions again, baby. Tang ina, sorry talaga. Mali ang biro ko. I am guilty, baby.”

Hanggang sa makarating kami sa DLSU ay panay ang hingi ng paumanhin ni Sebastian. Hanggang sa pagbaba namin sa sasakyan, naglalambing siya habang yakap niya ako.

“Smile for me now, please? Palagi akong magiging honest sa’yo. Noong unang araw palang na nangako ako na magsasabi lagi ng totoo, kailanman hindi na ako nagsinungaling sa’yo. That’s our promise to each other, right?”

Sinubsob ko pa ang mukha ko sa kanyang dibdib. His warmth and expensive perfume made me realize that this is Sebastian whom I am talking to. He is my brother so I know him very well.

He never lied to me. The moment we became in a relationship, he never cheated on me. Kahit ngayong sariwa pa ang issue ni Sklar kay Sebastian, naniniwala akong hindi niya ako pinagsinungalingan. Sa katunayan, ako nga ang nagsinungaling sa kanya noong sinabi kong walang maglilihim sa amin pero ako ay lihim na nakipagkita kay Carl.

“I love you, Jamaiah Avia.” Sebastian kissed the top of my head.

My heart fluttered because I felt it. It was not just a skin deep words. It reached my heart. It was a proof that our souls are deeply connected. Na ang bawat salita ay totoo at puro.

“I love you too, Sebseb ko. I’m sorry for being bratty again.”

“No, baby. Ako ang dapat na mag-sorry dito. Biniro kita nang wala sa lugar. Pero gusto ko bago kita ihatid sa room mo, magbabati tayo. Aryt?”

I nodded and looked up to him. He kissed me on the lips. I responded to his kiss right then and there. I can here some voices from the student who are watching us right now. Paniguradong kami ang pinag-uusapan pero wala kaming paki-alam.

Matunog na naghiwalay ang aming mga labi. Sebastian gave me a reassuring smile before we left the carpark. Nakasalubong pa namin ang pamilyar na dalawang babae na minsan ko na ring nakita sa restroom noong pinagpalit ako ni Sebastian. Gulat na gulat sila at hindi makapaniwalang may girlfriend na ang baby boy na ina-admire nila, at ako ’yon.

“See you later, baby. I can’t have my lunch with you because I’ll be having an exam in Physics. Pero magte-text ako sa’yo. I’ll also fetch you here inside your room so wait for me, okay?”

“Okay, Seb.” He kissed my cheeks before he watched me walked inside our classroom.

Magaan ang puso ko dahil naghiwalay kami ni Sebastian na magkaayos. Iyon naman talaga ang gusto ko eh. Ang palagi kaming bati dahil mas magiging matatag ang relasyon kung dinadaan sa usapan ang lahat. And I’m so lucky that my boyfriend is the type of guy who will apoligize when he’s guilty and makes sure that we are in good terms all the time.

Wala akong mahihiling pa kay Sebastian. Siya na ang pinaka-perfect boyfriend para sa akin.

My heart felt more happy when Wendy smiled at me and pulled me to sit beside her. This time, nakangiti na siya at hindi lumalayo. Na para bang naintindihan na niya ang lahat, at masaya na siya para sa akin.

“You look beautiful as ever, Jamaiah. Care to tell me your secret?” Nakangisi niyang ani.

Wala pa ang prof namin pero puno na ang classroom.

“Oops, alam ko na pala ang secret. Dahil may boyfriend ka na. Bagay na bagay, in fairness.”

Ngumuso ako upang pigilan ang ngiti. Wendy went back to her usual giddy and annoying aura.

“I can still remember, Jams. Dati shini-ship ko kayo ni Sebastian. Ngayon, oh my gosh. Boyfriend mo na talaga!”

Pinaypayan niya ang kanyang bangs.

“Thank you for accepting me and my boyfriend, Wends. You don’t know how much your support means to me.” Hinawakan ko ang kanyang kamay.

Napatingin siya roon at simpatikong tumango.

“I know, Jamaiah. Ganoon na pala kahirap ang sitwasyon niyo. Matagal nang itinatago at nahihirapan dahil walang sumusuporta. I feel guilty for not being a supportive friend to you, Jams. Ikaw kasi todo support ka sa amin ni Arthur tapos ako, walang pake. Nakakahiya.”

“It’s okay, Wends. It’s all in the past. Ang mahalaga ay bati na ulit tayo. Kasi masaya na rin naman kami ni Sebastian eh.”

She smiled and hugged me tenderly.

“Aww. You’re the best talaga, Jams. Maganda ka na sa panlabas tapos maganda pa ang puso mo.”

“Ikaw rin, Wends. We share the same beauty from within. Hindi sa lahat ng bagay pero we are loving beings, correct? Remember that we are soft-hearted maartes here.”

Ngumuso siya at natawa. “Yes, I’m just so happy. Shit, andiyan na si Prof.”

I was so motivated during my classess. Balik kami sa dating chikahan ni Wendy. Madaldal na ulit kami pareho at nagtatawanan. Pero may napansin lang ako. Iniiwasan niyang mabanggit ang pangalan ni Sky. Naibulalas na niya sa mga kwento niya nang ilang ulit si Yael pero si Sky na palagi naming pinag-chichismisan noon ay hindi niya mabanggit-banggit.

“Callisto, Brix and Carl are still studying pala. Hindi sila nasuspend, girl.” Chika ni Wendy habang nasa cafeteria kami at kumakain.

Alam na rin niya ang buong pangyayari. Ikinuwento ko na sa kanya upang malaman niya ang mga nangyari sa akin. She was worried as I detailed everything to her but she’s just so understanding that she took all the information with cautiousness and concern.

“Actually, nakita ko na sila kanina bago ako pumasok. Si Juno, I mean. May pasa sa mukha pero pumasok pa rin. Even the guy named Eren, may mga galos din sa mukha. I don’t know what’s happening to those boys. Maybe just a coincidence?” 

“Really? What happened to him ba?”

She shrugged her shoulders. “Dunno, sis. But I think it has something to do with his delinquence? Hindi naman ’yon palaaway eh. Nakikita ko kasi ’yon minsan tuwing pratice nina Arthur.”

Tumango nalang ako at hindi na iyon inisip pa. I have already forgiven them for what they did to me, but I will never forget it. They were bad boys, and they deserve to get punished. But even until today, especially now that Wendy has shared to me their recent whereabouts, they are still left unpunished. Natanggal lang sila sa team pero malaya pa rin sila ngayong nakakapag-aral.

Habang nasa kalagitnaan kami ng pagkain, kinalabit ni Wendy ang braso ko nang may makita siya sa malayong likuran ko. I turned to see whom she is pertaining to, and I felt my heart beat fast when I saw Juno finding a seat while holding his tray of food. I can’t ignore him now that I found out that he tolerated his friends who were planning to take advantage of me.

Binalikan ko si Wendy. “Hayaan mo na, Wends. I told you. Kakalimutan ko na ang lahat.”

Nanatili pa roon ang tingin ni Wendy at namilog ang kanyang mga mata sa kung ano pa ang kanyang nakita.

“Girl, look. Shit!” Pabulong niyang sambit kaya napasulyap ako ulit doon.

Nagulat ako nang makita ko si Juno na nakatayo sa tapat ng isang two-seater table. May nakaupo na roon na pigura ng babaeng mag-isang kumakain. And it was Skylar!

“Si Skylar, girl! Gosh, ngayon ko lang din siya napansin!” Si Wendy.

Para kaming mga chismosa na nagmamasid. Juno’s face was different from the last time that I met him at the party. He was goofy and playful back then. But now, his face is so serious that even his sharp jawline could kill someone.

Nakita namin ang biglang pagtayo ni Skylar. Mabilisan nitong kinuha ang mga gamit at patakbong umalis. Juno stayed there standing holding his tray. Bigo niyang sinundan ng tingin si Skylar na mabilis na nawala sa cafeteria.

Bigla itong napatingin sa direksyon namin kaya nagsibalikan kami ni Wendy sa isa’t isa. Nanlalaki ang mga mata ni Wendy at parang maraming gustong sabihin. Ako naman ay sinenyasan siya na huwag na munang magsalita dahil baka mahalata kami ni Juno kahit naman hindi ko rin sure kung nakita nga ba talaga kami nito.

“Girl, iyon ang totoong nangyayari. Sobrang unbelievable, ano?”

Tapos na ang aming klase sa araw na ito pero hindi pa kami lumalabas ng room. Dahil tulad ng sinabi ni Sebastian na susunduin niya ako, nagstay na muna kami ni Wendy. Wala rin namang susunod na gagamit nitong room kaya ayos lang.

“Grabe. Naiinis din ako kay Yael. Kasi kung hindi pa nagkaalaman noong nakaraan na hindi si Sebastian ang ka-text niya, hindi niya rin aalamin kung sino ba. Pero good thing nakausap niya si Pablo. And his cousin gave him possible clues kung sino ang totoong kapalitan niya ng texts.”

Napahawak si Wendy sa kanyang dibdib. Puno ng pag-aalala.

“Actually, I can validate that information, Wendy. Si Sebastian na rin ang nagsabi sa akin na he was not the one who was texting Skylar. It was Juno.”

“That makes the situation clear, Jams. At least we are now certain that Sebastian has no connection after all. But my heart feels bad for Skylar. Juno is really savage.”

“We have to talk to her, Wends. Iyon talaga ang balak ko sa araw na ito. Ang makausap si Skylar para makahingi ako ng tawad.”

Napahinto kami sa pag-uusap nang dumating si Sebastian. Naka-jersey uniform na siya at basketball shoes.

“Sup, baby…”

Hinapit niya ang beywang ko at hinalikan ako sa labi. Namula pa ang pisngi ko dahil first time ito ni Wendy na makita kami ni Sebastian.

She smiled shily. Umiwas siya ng tingin at kunwari’y dinampot na rin ang bag para kami’y makaalis na.

Sa elevator, tatlo kaming nakasakay. Nagchichikahan pa rin kami ni Wendy at nagtatanungan kung kailan namin makakausap si Skylar. Si Sebastian, walang pake sa pinag-uusapan namin. Na para bang wala naman siyang concern kay Skylar dahil una sa lahat ay hindi naman niya talaga ito kilala. At kung ano man ang naging kasalanan ni Juno kay Skylar at labas na siya.

“Wait, si Sky!”

Papaliko na kami sa left wing ng car park nang ituro ni Wendy ang direksyon ni Sky. Nakatayo ito sa likod ng isang itim na sasakyan habang tila may kausap. Ang side profile lang niya ang nakikita namin at hindi ang kausap niya.

“Let’s go and talk to her.” Sabi ko.

“Baby,” pigil sa akin ni Sebastian.

Umiling ako sa kanya. “You are out of this, Seb. And this is about my friend. She’s not in a good situation right now and she needs us.”

“Damn. Hindi ba’t niloko ka na ng sinasabi mong kaibigan mo? At inaway ka pa. That person don’t deserve your concern, baby.”

Nagkatinginan kami ni Wendy. Sebastian has a point. But my heart is with the good side of rational thoughts right now.

“Sebastian, pupuntahan muna namin siya. I am her friend. We are her friend. We know better than you this time. Alam namin ang dahilan kung bakit nagawa niya ’yon.”

“Baby, don’t trust someone like that. Tara na, iuuwi na kita.”

“Stop. Just let me, Seb. Walang mangyayaring masama. Magkasama kami ni Wendy.”

Tumango si Wendy at humugot ng hininga. She’s also conviced that it is our duty as her friends to make up with her and hear her out. Ito na ang tamang pagkakataon. Habang maaga pa.

“Alright. I’ll wait you here, baby. Mag-iingat ka.”

He kissed my forehead before Wendy and I walked towards Sky. Magkahawak kamay kami ni Wendy hanggang sa unti-unti kaming makalapit.

“You ruined my life.”

Skylar’s voice cracked as she said it with no life. Hindi niya pa kami nakikita dahil sobrang bigat ng atmosphere roon ng kung sino man ang kausap niya. Nagtitinginan kami ni Wendy kung kikilos na ba at magpapakita.

“You don’t know how much you ruined my fucking life.”

Kahit hindi ako ang sinasabihan ni Sky niyon, naramdaman ko ang bigat. It reached my heart as if she is sharing her burden to me right now. And to Wendy as well.

“T-that’s why I am so sorry… Pwede mo akong saktan ngayon din, Eyone.” The familiar baritone voice echoed.

Napatingin ako kay Wendy. I mouthed ‘Who is Eyone’. And I was shocked when she replied that it’s the real name of Skylar.

“Tingin mo ganoon nalang ’yon?” Halong pabulong ngunit puno ng diin na sambit ni Skylar. “YOU FUCKING DESTROYED ME, JUNO! PUTANG INA MO, SINIRA MO ANG BUHAY KO!”

Skylar broke into tears as her shaking voice echoed. Muntik na akong mapalakad patungo sa kanya upang yakapin siya dahil napatakip siya sa kanyang mukha at nanginginig. But Wendy was holding my arm tightly.

“E-Eyone… I said you can slap me right now. You can do whatever you want until you get even. You can… ask your Dad’s men again to beat me. Kahit ilan… Kahit paulit-ulit…”

Umiling-iling si Skylar nang siya’y umahon. Biglang lumapit si Juno kay Skylar at inabot ang braso nito kaya doon lang namin nakita ang bulto nito. Malakas na nagpumiglas si Sky at pinagsasampla sa mukha si Juno.

Napatakip ako ng bibig habang pinapanood na sunod-sunod na malalakas na sampal ang nag-echo sa buong wing nitong car park. Humahagulgol si Skylar habang binubuhos ang lakas sa bawat atake. Nakapikit lang si Juno at pabaling-baling ang mukha dahil hinahayaan niyang tanggapin ang galit ni Skylar.

Huminto lang si Skylar nang mapagod at manghina. She continued crying. Pulang pula ang mga mata ni Juno at nakakuyom ang kamao habang pinapanood ito. It felt like Juno wants to comfort Skylar right now but the rage that surrounds them stops him from trying.

“You promised… You promised, Juno.”

Skylar’s voice was shaking. Napaluhod siya sa pavement at napahawak roon upang suportahan ang sarili.

“You promised that we will never cross paths again. For you to never distract me again…”

Bigong gumalaw ang panga ni Juno. “Eyone, please listen to me. I did what you told me. Naghiwalay tayo ng school dahil ’yon ang gusto mo, hindi ba? Kapag nagtapos tayo sa college ay doon lang kita pwedeng ligawan dahil gusto mong walang distraction sa pag-aaral, hindi ba? Ginawa ko ’yon, Eyone. Kahit ayaw ko. Putang ina, ginawa ko!”

Tila naging gasolina ang mga salitang binitiwan ni Juno upang mag-apoy si Skylar. Muli itong tumayo at hinarap si Juno.

“Huwag mong sasabihin ’yan sa akin! Huwag mo akong susumbatan dahil sinira mo ang buhay ko!”

“Hindi ako ang sumira sa buhay mo. And never will I try to ruin you! Ikaw ang nagdesisyon na lumipat dito at ikaw ang sumira sa pangako natin! Tapos makikita nalang kita sa kaparehong bar at kung tignan mo ko ay parang hindi mo ako kilala? At putang ina, ibang lalaki na ang hanap mo? Nasaan na ang pangako mo! Sumusunod ako sa usapan natin kahit hirap na hirap ako pero putang ina, ikaw ang hindi sumunod!”

“Did I say that I love you back then, Juno? Did I say anything about my feelings for you?” Bulyaw ni Skylar.

Mariing pumikit si Juno at naglabasan ang ugat niya sa leeg.

“I did not! I fucking never said anything that I love you! Nothing!”

Pagak na ngumisi si Juno. “So what now? Wala ka ngang sinabi. Pero five years tayong nagkamabutihan, Eyone! Tang ina, five years! Tapos ngayon mo lang sa akin sasabihin na hindi mo talaga ako gusto? Tang ina, tingin mo maniniwala ako sa’yo? Fuck!”

Malakas na sinipa ni Juno ang likod ng sasakyan. Napa-atras kami ni Wendy dahil malakas iyong kumalabog na para bang may nasira pang bahagi roon. Skylar sobbed. Juno was watching her with his dangerous eyes. Pikon na pikon ang mukha niya ngunit puno ng pagpipigil.

“Huwag mo akong iyakan na parang ikaw ang nasasaktan, Eyone. Tang ina, sa sinabi mong ’yon mas masakit pa ’yon sa ginawa ko sa’yo eh!”

Napatakip ako ng bibig nang makita ang sunod-sunod na butil ng luha ni Juno na pumatak sa sahig. Pero nanatili ang kanyang matapang na paninitig kay Skylar na tila hindi man lang napansin na umiiyak na pala siya.

“Mas masakit itong sinabi mo, Eyone. Mahal na mahal kita! Nagsumpaan na tayo eh! Eyone naman…” Diin ni Juno na tila hindi na bumubuka ang bibig dahil sa kanyang pagpapaintindi kay Skylar.

“Sakit dito, Eyone, eh. Dito oh!” Malakas na dinuro-duro ni Juno ang kanyang dibdib. “Ilang taon nalang ang hinihintay ko para makabalik ka sa’kin tapos putang ina ibang lalaki na hinahanap mo? Tang ina, sinaktan mo ako ng malala eh.”

Skylar sobbed. She can’t speak anymore. Na para bang mga bala ang nilalabas ngayon ni Juno at direktang tumatama iyon sa puso niya.

“The fuck… Tang ina, ngayon nalang ulit ako umiyak ng ganito.” Marahas na pinunasan ni Juno ang mga luha gamit ang likod ng palad. Pagod na pagod niyang nilapitan si Skylar at hinawakan ang braso nito. “Tara, makikinig ako… Mag-usap pa tayo, plase… Doon sa tahimik… Tara, mahal…”

Nagpamumiglas si Skylar at aksidente itong napalingon sa aming gawi. Lumakas ang kabog ng aking dibdib nang bigla itong patakbo itong sumugod sa amin. Natakot ako at napahawak sa braso ni Wendy dahil akala ko’y gaganti na siya sa akin ng sampal ngunit humahagulgol itong yumakap sa akin at nanghinig ng suporta.

“S-Sky! Oh my gosh,” Si Wendy na mabilis din itong niyakap.

“J-Jamaiah… I… I’m so sorry…”

“Shh, it’s alright, Sky. It’s alright.”

Napalunok ako nang makita si Juno na nanonood lang sa amin. Mas nakita ko na sa malapitan ang mukha niya na punong puno ng pasa. Sa gilid ng mata, sa panga, sa leeg, at maging ang mga kamao niyang nakakuyom ay may mga sariwa pang sugat na may umaagos na dugo. Hindi niya naman sinaktan si Skylar ngunit tingin ko’y may matigas na bagay itong sinuntok bago pa kami makarating.

“J-Jamaiah… I… I wanna go home… H-Help me, sis…”

Mabilis ang naging mga kilis namin ni Wendy at inalalayan namin siya patungo sa sasakyan. Wendy instructed me to bring her car since their driver is also there waiting for her. Nasa training ngayon si Arthur kaya hindi siya masusundo.

Kinakabahan kami ni Wendy dahil baka sundan kami ni Juno habang nilalayo namin si Skylar. But not even his shadow followed us. We safely placed Skylar at the backseat of Wendy’s car.

“Mang Caloy, ihahatid po muna natin itong kaibigan namin.”

“Yes po, Ma’am. Saan po ba?”

“I’ll tell you the address along the way. Jams, tingin ko you should go back na muna kay Sebastian. We can’t talk to Skylar right now.”

I nodded as I hugged Skylar one last time. She’s shaking and sobbing like a lost girl. I want to go with her until she’s safe inside her unit but I can’t do that since Sebastian is already waiting for me. Si Wendy ang nagdesisyon na siya na muna ang bahala kay Skylar. Kaya naman bago umalis ay pinaramdam ko sa aking yakap kay Skylar na wala na siyang dapat pang ikahingi ng tawad sa akin. Na ang kaligtasan niya ang dapat unahin sa mga oras na ito.

Kalaunan ay pinanood ko na lamang sila na tumulak. Malakas pa rina ng kabog ng dibdib ko nang balikan ko si Sebastian na nag-aalala.

“I saw everything, bunny. But I did not hear what was going on there.” Aniya at maingat akong dinala sa kanyang raptor.

“My friend was in trouble, Seb. She needs comfort right now.”

Sebastian buckled my seatbelt. Nababasa ko ang pagkalito sa kanyang mukha ngunit hindi na rin naman siya nagsalita.

Sebastian was holding my cold hands tightly as he drove us home. Kinakabahan pa rin ako. At hindi makapaniwala sa nalaman tungkol kay Sky at Juno.

Everything that I heard were enough to make me realize that there are more about Skylar that I still have to learn. Her desperate hug earlier helped me to see her vulnerability. She needs assistance. She needs her friends to be with her right now.

Habang nasa-elevator kami ni Sebastian paakyat sa kanyang unit, nakatanggap ako ng IG message.

wendy_samonte:

we are now in her unit, sis. I’ll wait for her to calm down tapos uuwi na rin ako. Tomorrow, mag-uusap usap tayong tatlo.

Her tone was so strict and serious. As if she really wants to clear all the blocks of misunderstandings between our friendship. My heart felt secured that at least Skylar is now safe from Juno. Despite her heart being sorrowful right now, she is now physically safe from the person who harmed her and tricked her. And I think she deserves time to heal. And as her friends, we will be by her side as she copes up as well.

She might have been appeared as a backstabber, but I can feel that all the time that we shared together were true. Her smiles and laughter were results of our friendship, and the only thing that she tried to hide from us were her jealousy.

My rational thoughts helped me to understand that this is not the time to point my fingers to anyone. It is more important to help those who are in need right now. Because there will be a time to settle the feuds. There will be a time for that. And I am willing to wait for that as long as the people around me are in good condition as well.

CHAPTER 40

I was anxious not because of me being in danger, but because of Skylar’s safety. Mag-isa lang siya sa unit niya at nag-update sa akin si Wendy na iniwan na niya ito bandang alas diyes ng gabi. Nakakusap naman na raw. Kalmado na rin. Pero siya pa rin ang iniisip ko dahil nasa hindi magandang sitwasyon siya.

Biglang inagaw ni Sebastian ang phone ko at nilagay iyon sa bedside table.

“Matulog na tayo, baby. Kanina mo pa ako hindi pinapansin.”

Niyakap niya nang mahigpit ang katawan ko. Madilim na ang kwarto at ang ugong nalang ng AC ang naririnig.

“Pumikit ka na, mahal. Huwag kang mag-isip ng kung ano ano. Ipagpabukas na natin ’yan.”

Hinalikan niya ang noo ko.

“I’m sorry, Seb. Nakakainis lang kasi I get anxious easily.”

“Hindi ka ba makatulog?”

Umiling ako. “Hinintay ko muna ang update from Wendy. Ngayon lang nag-message.”

“So ibig sabihin pwede ka nang matulog niyan?”

“Yes, Seb. Panatag na ako.”

“Kapag hindi ka pa rin makatulog, kalabitin mo lang ako. Kantotin kita para mapagod ka at sumarap ang tulog mo.”

Tinampal ko ang dibdib niya. “Panatag na nga ako eh. Ambastos talaga ng bibig mo, Seb.”

“Baket? Baka sakali lang naman. At para ’yun sa’yo. Para makatulog ka.”

“Shut up. Nakapikit na ako. Huwag kang maingay.”

Nakatulog ako sa mainit na bisig ni Sebastian. It felt so good to sleep him while he is cuddling me. Mapalad ako dahil isang malambing na binata ang naging boyfriend ko. He is so clingy and touchy. At ganito ang gusto ko dahil nararamdaman ko sa bawat kilos niya na mahal niya ako.

Mahala ko rin siya. Sobrang mahal ko si Sebastian. Kahit na… kapatid ko siya at hindi tama ang relasyon namin.

Kinabukasan, nag-breakfast kami ni Seb ng inorder niyang Chow Fan at Starbucks Coffee and Frappe. Nagpa-deliver siya. Pag-gising ko ay nandoon na ’yon sa mesa at nakahanda na rin ang mga plato. We showered together at nag-obserba ako sa kanyang unit.

Sobrang linis talaga. Parang walang nakatirang tao rito dahil maayos ang lahat. Iyong laundry niya nga ay dadalawang T-shirt lang laman.

“Do you clean your unit, Seb?”

Naglalagay ako ng eye liner habang siya’y nagsusuot ng belt. Nasa likod ko siya na nakikisilip sa salamin ng kanyang walk in closet. Humalik siya sa pisngi ko at tinitigan ang ginagawa ko habang nilo-lock niya ang belt.

“May naglilinis dito, baby. Weekly. Kasama sa binabayaran ko rito.”

“How about your food kapag nandito ka? Lagi ka nalang bang nagpapadeliver?”

Yumakap siya sa katawan ko at pinatong ang baba sa balikat ko. He watched me as I placed some highlights on my cheekbones .

“Nope. Kapag nagmamadali lang.”

“Marunong ka palang magluto?” Tinaasan ko siya ng kilay, hindi makapaniwala.

“Yep. I can cook everything, baby. And hindi lang ako marunong ay maglaba. Nagpapa-laundry lang ako.”

“E bakit lagi ka nalang nagpapadeliver kung marunong ka pala? Puro mamantika na ang kinakain natin kapag nandito tayo. I remember the McDo last time, ha!”

“Kapag nagmamadali lang naman, baby. Wala rin akong time mag-grocery. Hindi naman kasi ako madalas umuwi rito. ’Di ba nga ikaw ang inuuwian ko? Doon sa bahay natin. Sa ’yo ako umuuwi.”

Pumula ang pisngi ko at nakita niya iyon. Ngumisi siya at humalik sa balikat ko.

“Edi mag-grocery tayo mamaya pag-uwi. Tapos turuan mo ako magluto. May washing machine ka ba rito para turuan naman kitang mag-laundry?”

Tumango siya at inamoy ang aking leeg. Ang clingy talaga.

Ang yabang kong magsalita samantalang isang beses palang ako naturuan ni Manang Lidia na mag-laba. Pero fast learner naman ako kaya keri na.

“Dito ka lang, ha? Dito muna tayo tumira.” Malambing niyang bulong sa akin.

“Para naman tayong nag li-live in na niyan, Seb.”

“Ganoon nga dapat, baby eh. Mag-live in tayo. Huwag ka na lang umuwi roon sa bahay? Ito nalang gawin nating bahay, hmm?”

Hinaplos-haplos niya ang tiyan ko. Pinayagan niya akong mag-crop top ngayon kaya laban na laban ang outfit ko ngayon na partnered with high waist skirt na above the knee. May safety shorts naman ako. Seductive ang atake ko ngayon.

“Mom and Dad will notice our closeness, Seb. Mapaghihinalaan na tayo niyan.”

“Paghinalaan na ano? Na inaasawa na kita? Doon din naman ang bagsak mo sa ’kin, mahal. Aasawahin naman talaga kita.”

Sebastian drove us to school afterwards. Parang mauubos na ang amoy ng kamay ko dahil sinisinghot at hinahalik-halikan na naman niya habang nagmamaneho. He is so obsessed with me. And it reassured me that this boy really loves me so much.

Dahil naging mabait siya ngayong umaga, binigyan ko siya ng reward. Bago kami lumabas ng sasakyan at walang paalam ko siyang pinatungan sa driver’s seat. Nagulat pa siya nang hilain ko ang manipis niyang silver necklace at siniil siya ng halik.

He pressed something on his stereo as I sucked his lower lip without even looking. Tumunog ang rap na kanta na mabagal at malaswa ang lyrics. I dominated him again and made sure that he will feel high and intoxicated.

“Baby, quickie tayo?” Bulong niya nang simulan kong tanggalin ang butones ng kanyang red button-down polo.

“What do think I’m doing, Seb? Hinuhubaran na nga kita eh.”

Ngumisi siya at inincline ang upuan. Tinulungan na niya akong hubaran siya. Nagmamadali kong kinalas ang kanyang belt habang pinapanood niya lang ako.

“Damn, you’re getting wild, baby.” Puri niya sa akin nang maibaba ko hanggang sa tuhod niya ang kanyang pants.

Sobrang tigas na ng kanyang ari nang ilabas ko iyon sa kanyang boxer briefs. Namumula ang mala-mushroom na ulo nito at naglalabasan ang ugat sa katawan.

Tinaas ko ang aking skirt at ibinaba ang aking safety shorts. Sebastian watched me as I held his member and pointed it on my hole. Kagat-labi siya at namumula ang tenga at pisngi. Inalalayan niya ang beywang ko.

“Lawayan mo muna, bunny. Baka masaktan ka kapag pinasok mo agad.”

“Noted, Sebseb. Pero gusto kong ikaw ang lumaway.” Binitiwan ko saglit ang kanyang at nilagay ko sa bibig niya ang dalawa kong daliri. “Suck my fingers and spit on it, Seb. Damihan mo.”

He did it like a good boy and he expertly sucked my fingers. Pinaikot niya pa ang dila niya sa pagitan ng mga iyon bago niya iyon dinuraan. Nilagay ko iyon sa ulo at katawan ng kanyang ari at muling itinutok sa aking hiwa. Tumirik ang mga mata ko nang ma-shoot iyon at nagdire-diretso. Until I felt his balls on the lips of my fresh vagina.

“Puta pumasok, bunny… shit…” Kinagat niya ang pang-ibabang labi.

Yumukod ako sa kanya at hinalikan siya sa balikat.

“I’ll give you the best ride of your life, Sebastian. Make sure to cum faster. Fifteen minutes nalang bago ang klase ko.”

Humawak ako sa magkabilaan niyang dibdib at sinimulang gumiling. Nagmumura siya sa sarap habang hinahanap ang mga mata ko. Ginagalingan ko ang paggiling at sinasabayan ng indayog ang music. I was staring at his handsome face. Lunod na lunod siya sa libog.

“Oohh… ang galing tang ina…”

I held on to his neck and ride his cock even better. He’s panting and cursing as I ride him. Naglalabasan na ang ugat niya sa leeg at ramdam ko ’yon sa malambot kong palad. Itinakip niya sa kanyang mukha ang dalawang kamay at humiga nang sobra. Tinatanggap lang ang aking ginagawa.

“Ten minutes, Seb. Make sure to cum very soon.”

Binilisan ko ang taas baba. I-aangat ko ang aking balakang at biglang ibabagsak nang sagad. Nasa mas malakas na beat na rin ngayon ang kanta na tila nagbibigay ng hudyat sa amin na dapat naming sabayan iyon matapos.

“Damn! Hoof putang ina…”

Biglang hinila ni Sebastian ang aking katawan at malakas akong niyakap sa kanyang ibabaw. Hindi ako nakagalaw sa naglalakihan niyang braso na nakapulupot ngayon sa likod ko.

“Gonna fuck you now… You want this, huh?” Mapanghamon niyang sambit at pinosisyon ang kanyang beywang.

Namuti ang mga mata ko nang sunod-sunod niya akong binayo paitaas. Napatili ako nang sunod-sunod niyang natatamaan ang sensitibong bahagi ko roon. He fucked me so hard and continuously so I moaned his name so loud.

“Yes, Sebastian! Fuck me, baby! Right there! Ahh!”

Halos hindi ko na makilala ang sariling boses. Nanginginig ang aking mga ungol dahil sa bilis at bagsik ng pagpapaulan niya ng bayo. Tumirik ang mga mata ko nang maabot ko ang glorya. Sebastian on the other hand, cursed so loud and burried his face on my ears.

“I’m gonna shoot, baby… Gonna shoot… Ayan na… Aarrgg!”

Kasabay nang sagaran niyang pagbayo ay ang pagsumpit ng kanyang semilya sa loob ko. Bumabayo-bayo pa siya habang sunod-sunod na ipinutok ang kanyang katas. I was convulsing on top of him as I feel my pussy being stretched by his every release. Hearing his baritone and manly grunts right on my ears felt so sensual and wonderful.

Pareho kaming hingal na hingal habang patapos na ang music. Binitiwan na rin ako ni Seb kaya nakaahon ako agad at napahawak sa kanyang abs upang suporta.

“Gosh, that is so amazing, baby.” Satispadong sabi ko bago mabagal na inangat ang pwetan upang hugutin ang ari ni Seb.

A popping sound was heard when it pulled out. Hindi ko na hinintay na may makalabas na semilya sa aking hiwa. Mabilis kong inangat ang aking panty at safety shorts. Bumalik ako sa passenger seat at hinanap sa aking bag ang pouch upang mag-retouch sakaling may nagulo sa mukha ko.

Pawis na pawis na umahon si Sebastan at inangat ang kanyang boxer shorts at pants. He was smirking while buckling his belt again.

“Damn, that’s the best quickie I had in my whole life, baby. You are fucking amazing!” Puri niya at hinalikan ang pisngi ko habang nagta-tap ako ng foundation sa aking pisngi.

Mabilisan niya ring sinuot ang kanyang damit bago binalik sa pagkaka-ayos ang kanyang upuan.

“Five minutes nalang, Seb. Ihahatid mo pa ako.”

“Yes, ma’am. Let’s go.”

Hawak niya ako sa beywang habang hinihintay namin bumukas ang elevator. He cupped my left butt cheeks and squeezed it quickly.

“This cute bubble butt squeezed the very last drop of my cum, baby. Can you keep my cum inside you for the whole day, please? Huwag mong linisin?”

“You like it when I have it inside?”

The elevator opened. Galing iyon sa basement at paakyat. Nasa ground floor kami. Walang lumabas kaya nakisiksik kami sa mga students na titig na titig sa amin ni Sebastian. Pagpasok namin sa loob ay sa unahan na kami dahil hindi na kasya. The door closed and Sebastian squeezed my other butt cheeks.

Dahil siksikan ay walang nakakita nun sa ilalim. Pero nainis ako kay Sebastian dahil nasa public na kami ngayon!

“I like it when my babies are there. Swimming inside and making their momma feel good.” He whisphered.

Kinurot ko ang kanyang tagiliran dahil narinig siya panigurado ng mga katabi namin. Kahit bulong lang ’yon ay audible pa rin dahil nga siksikan kami at maliit lang dito.

Naghalikan pa kami nang nasa tapat na ng classroom ko. We were both smiling and giggling like a newly-wed couple.

“I’ll watch your trainings starting this evening, Seb. Doon naman na ako titira sa unit mo ’di ba?”

“Yep. Or should I say, bahay natin?”

“Whatever. Basta. Didiretso nalang ako roon para manood. Huwag mo na ako susunduin.”

“You sure, baby? Rivatore and his fucking minions are here. Baka lapitan ka na naman.”

“Alas singko naman ako pupunta roon, Seb. Marami pang students at sobrang aga pa. Isa pa, I don’t think they will try to run after me again. Natatakot na rin ’yon for sure.”

“Aryt. Sige, hihintayin nalang kita roon palagi.”

“Sure, baby.” Tumingkayad ako at hinalikan siya sa pisngi. Kumapit ako sa damit niya para mapanatili ang lapit ng mukha ko sa tenga niya. “You’re so good at quickie, Seb. You made me cum too.”

Maaligasgas siyang ngumisi bago nanggigigil akong hinalikan sa pisngi.

“Pasok na. My babies, bunny. Carry them with love. Palalakihin pa natin sila.” Tumawa siya at ngumisi. Pumasok na rin ako sa classroom dahil magsisimula na ang klase ko.

Nang mag-break time, si Wendy na naman ang kasama ko. Tungkol agad sa lagay ni Skylar ang aking tinanong sa kanya.

“Hindi raw muna siya papasok, sis. Magpapahinga raw muna siya. She was really hurt by Juno. Malala talaga.”

“Pero, totoo ba ’yong mga narinig natin sa heated conversation nila, Wends? May relationship sila before?”

Tumango si Wendy at mabilisang nilunok ang pagkain na para bang maraming ichichika. At iyon nga ang naging topic namin hanggang sa matapos ang breaktime.

Ipinagtapat na raw ni Skylar sa kanya ang tungkol kay Juno. Akala ko noon ay classmates din sila pero sabi ni Wendy ay ka-schoolmate lang daw nila si Juno noong Junior at Senior High. At wala rin palang idea si Wendy na mayroon nang umaaligid kay Sky dahil puro kalokohan lang naman daw si Skylar at mahilig mangharot ng mga boys sa kanilang school.

Gusto ko pa sanang mag-usisa kung hanggang ngayon ba ay may relasyon si Juno at Skylar. Pero base sa context ng mga kwento ni Wendy, hindi talaga mahal ni Skylar si Juno. Si Juno lang talaga ang mayroong gusto kay Skylar at naging sunod-sunuran pa sa request nitong hindi i-distract si Skylar sa pag-aaral.

But too bad, Skylar is distracted now. Her dream of attaining the highest honor in college has disappeared in an instant. Hindi ko siya masisisi kung bakit siya lumipat ng school dahil wala akong lugar doon. Ang magagawa ko lang ay magparamdam sa kanya ng care at sympathy bilang isang tapat na kaibigan.

After the class, nanood nga ako ng training ni Sebastian. Akala ko ay ako lang ang magiging audience roon pero meron din palang iba. Nakita ko pa ang girlfriend doon ni Johannes at nagulat ako nang mamataan si Johannes na may hawak ng bola at nag-eensayo mag-dribble.

Sebastian was smiling as he saw beside me. Dito na niya ako pinaupo sa bench nila. Iyong coach nila ay ngumiti sa akin nang masulyapan ako at binalik din sa mga boys. Na para bang nakilala na niya ako at walang problema kahit dito ako makisiksik sa mga players.

“Do you still have it inside you, bunny?”

Binuksan niya ang dala kong purple na gatorade at uminom doon. Kakatapos niya lang mag-warm up suot ang basketball uniform niya kaya medyo pawisan.

“What is it, Seb?” Wala sa sarili kong sambit habang pinupunasan ang batok niya gamit ang baon niyang bimpo.

Tinakpan niya ang gatorade at ngumisi sa akin. Napatitig ako sa labi niyang nakaawang na nangingintab dahil basa pa ng inumin. Dinilaan niya iyon at ngumiti. Ang gwapo niya. Shit.

“Anong ‘what is it?’. I told you to keep it, right? Ang tamod ko. Nandiyan pa rin?”

Pinalo ko ang kanyang braso dahil sobrang maloko siya ngayon. Malayo ang mga players sa amin kaya hindi nila kami naririnig. Kulit nito ni Sebastian.

“It’s still here, Seb. Pero iyong iba ay pinunasan ko na sa comfort room dahil nagle-leak.”

“Damn. Sana mabuntis ka na. Alagaan mo mga anak natin, bunny. Magtatrabaho ako at bubuhayin ko kayong mag-iina.”

“Shut up, Seb!”

Napangisi ako at siya nama’y humalakhak. Napakalakas talaga ng tama niya. Ganito ba ang epekto kapag pinagbigyan mag-quickie? Baka hindi ko na iyon ulitin dahil nagiging ganito pala siya.

Inubos ko ang oras sa panonood sa boyfriend ko na pakitang gilas. Oo, pakitang gilas talaga dahil anlikot likot sa court at kapag nakaka-shoot ay nagjo-jog pa talikod at kikindatan ako. Napakayabang!

Kahit two hours mahigit ang game nila ay hindi ako na-bored. Maliban kasi sa sobrang gwapo ng boyfriend ko, kinikilig ako dahil alam niya kung paano ako kukuhain. At nahihiya na ako dahil kapag nasa pwesto ko siya banda at nakaka-shoot siya, lalapit talaga siya sa akin at hahalikan ako sa labi. Kaya ang mga nanonood ay magtitilian at mapapatingin lahat sa akin.

It was passed eight in the evening nang dumiretso kami ni Sebsatian sa S&R. Siya ang pinagtulak ko ng cart habang ako ang patingin-tingin ng mga kakailanganin. Literal na patingin-tingin lang ako dahil hindi alam kung ano mga kailangan. Si Sebastian ang kumukuha ng mga gulay, pangsahog, at kung ano-ano pa dahil siya naman ang marunong magluto sa amin.

Nagulat ako nang batiin si Sebastian ng babaeng cashier nang magbabayad na kami. Todo ngiti si Sebastian at kaswal pang nakipag-kwentuhan na para bang close na close sila. The girl looks so pretty. She could pass as a model without his staff uniform. Parang nakalimutan na nga ako ni Sebastian habang inaabot niya ang card niya roon para-i-swipe.

“Close na close kayo ah?” Ismid ko nang makasakay kami sa sasakyan. Nasa backseat ang mga pinamili namin na si Sebastian ang nagbuhat lahat.

“That’s Selena, baby.”

Mas umangat ang kilay ko. Cool lang siya na nagmamaneho pabalik sa condo niya.

“Wow, talagang inin-troduce mo pa sa’kin, huh? First name basis? Wow, ang close.”

Oo, nagseselos ako. Paano ba naman, Sebastian was very charming earlier. Charming naman talaga siya sa lahat ng oras pero kanina ay kitang kita ko kung paano pamulahan ng pisngi ang babae. Hindi lang ’yon. Tumutugon din ito sa mga biro ni Sebastian na para bang girlfriend siya. Echosera.

“Baby, huwag kang mag-selos. Kaibigan ko lang ’yon. Pinsan ’yon ni Ariana.”

“Wow? May isa pa? Aba, napaka-friendly mo naman, Seb. Sino na naman ’yang Ariana na ’yan? Baka pinsan din ’yan ni Marites at ni Marisol?”

Sebastian smiled. Humalukipkip ako at sa labas tumingin.

“Si Ariana, iyon ang girlfriend ni Eusebio.”

“Sebastian naman! Andami mo namang binabanggit na pangalan! Itahimik mo nalang ’yang bibig mo. ’Di na kita bibigyan sa kahit anong quickie magpakailanman. Tandaan mo ’yan.”

Natatawa siyang umiling.

“Si Eusebio, kilala mo na ’yon, mahal. Pinsan natin ’yon.”

“Aba! Pang ilang pinsan na ba ’yan?” Inis kong usal.

Pero kilala ko naman na si Eusebio. Pinsan talaga namin siya.

“Ewan ko sa’yo. Andami mong dinaanang pangalan. Nagpapalusot ka lang siguro, ’no? Baka babae mo ’yong Selena na ’yon?”

Inabot niya ang kamay ko at parang hahalik-halikan na naman yata kaya tinampal ko ang kamay niya.

“Selosa naman talaga ng mahal ko oh.”

“Mukha ba akong nagseselos, Seb? Do I look like a jealous girlfriend to you?”

“Eh ano pala ’yan? Nagseselos ka, bunny. Nakita ko kanina kung paano ka iwasan ng tingin ni Selena dahil parang kakatayin mo na siya sa tingin mo.” Tumawa siya at umiling iling.

“Aba magaling, talagang focus ka sa reaction ng babae kanina at hindi sa akin? Sige. Isa pang banggit sa pangalan ng babae na ’yan, makikipagbreak ako sa’yo.”

Biglang nawala ang aliw sa kanyang mga labi at mabilis na inihinto sa gilid ng kalsada ang sasakyan. Umahon siya at inabot ang katawan ko.

“Baby, what did you just say?” Nagmamadali at takot na takot niyang sambit.

Hindi ko siya pinansin. Nakatingin lang ako sa babaeng lumabas sa 7-Eleven.

“Humarap ka sa akin, Jamaiah Avia. Ulitin mo ang sinabi mo.”

Mataray ko siyang hinarap at inangatan siya ng kilay. Gumalaw ang kanyang panga sa inis. Aba, bakit ikaw ang naiinis ngayon? Ako ang may karapatan sa gabing ito.

“Bakit hindi mo nalang kasi aminin na babae mo ’yon? Antagal mo eh!”

Umiling iling siya at nagkamot ng kilay. Kinuha niya ang kamay ko at hinaplos iyon sa kanyang kandungan. This time, nakalimutan ko ’yong tampalin dahil focus ako sa pagtataray.

“Listen, baby. Si Eusebio, may girlfriend. Ang pangalan ay Ariana. Nakilala ko sila noong inimbita tayo ni Eusebio sa birthday party niya last year. Sa bahay nila. Remember? Nandoon ka, bunny. Nakita mong naging behave ako doon at wala akong nilandi.”

I blankly stared at him. Hinahayaan siyang magsalita.

“Tapos iyong Ariana na ’yon, hindi ko ’yon gusto dahil ikaw lang ang gusto ko. Maganda siya pero hindi ko siya nagustuhan at hinding hindi ko magugustuhan dahil ikaw lang naman ang gusto ko, bunny eh.”

Umirap ako para ipakitang naiinis pa rin. Pero ang totoo, ramdam kong totoo ang sinasabi niya. He never lied to me. Tapat si Sebastian sa akin bilang boyfriend ko.

“Last year lang natin nakilala ’yong si Ariana. Ako lang ang nakakatanda sa pangalan dahil naging interesado ako nang malaman kong isa palang Doctor at Attorney sa US ang Daddy niya.”

“What’s the point of telling me all this? Bakit mo ipinapakilala ang mga irrelevant na tao sa sitwasyon na ’to? Tayo lang ang nag-uusap, Sebastian. Huwag mong painitin ang ulo ko—”

“That’s why I’m explaining it to you, baby!” Pulang pula na ang tenga niya at ipinapaintindi sa akin ang lahat. “Nagseselos ka diba? Kaya ito, ipapaliwanag ko sa’yo lahat. Wala akong ititira na detalye. Kaya makinig ka.”

Sumulyap ako sa harap. “Umuwi na tayo. Gabi na.”

Mariin siyang lumunok bago sumunod sa utos ko. Tumulak na ulit kami ngunit nagsalita na rin siya agad.

“You listen, bunny. Iyong tatay ni Ariana, ang pangalan niya ay Dr. Alfoso Mercado Salvacion. Siya iyong palagi kong kinikita sa labas dahil may kailangan ako sa kanya.”

Hindi ako umimik. I want him to continue.

“Nagpupunta ako minsa sa bahay nina Dr. Salvacion dahil may importante akong ipinapaasikaso sa kanya. Sa Pasay. And he was very willing to help me with my concern, baby. At dahil bumibisita ako sa kanila, doon ko nakilala si Selena dahil doon din siya kasalukuyang tumitira.”

“Doon pa rin ba siya nakatira?” Gusto ko siyang hulihin. Gusto kong alamin kung updated pa rin ba siya roon sa babae.

“I don’t know, baby. Dalawang beses lang naman kaming nagkita. Doon sa bahay nina Dr. Salvacion at noong nasa Bora tayo.”

“Bakit, sinundan ka ba ng girl doon sa Bora? Akala ko ba sa Pasay ang bahay ng doktor na sinasabi mo? Bakit nagkita pa kayo sa Bora? Nag-date kayo?”

“Hindi kami nag-date, bunny. Tang ina, bakit ako magde-date ng kung sino lang eh ikaw ang gusto ko! Maganda rin iyong si Selena pero hindi ko iyon gusto. Ikaw ang pinakamaganda para sa akin, baby. Ikaw nga lang ang gusto ko eh.”

“Oh tapos? Tuloy mo kwento mo!” Mainit pa rin ang ulo ko.

“All right. Naroon siya sa Bora dahil hinatid niya sa akin ang results. Sinama siya noon ni Dr. Salvacion sa USA pero si Selena lang ang umuwi para sa resutls. So si Dr. Salvacion ang tumulong sa kaso ko. Pero hindi niya ako tinulungan ng libre. I paid almost a million for those DNA tests. Almost a million, baby.”

Namilog ang mga mata ko ngunit hindi ko masundan ang sinasabi niya. Nakarating kami sa unit niya nang hindi na ulit ako nagsasalita. Dumiretso ako sa kwarto at nagbihis. Sinundan niya agad ako at yumakap sa akin habang nagtatanggal ako ng make-up gamit ang oil pads.

“Baby, hindi ko pa naman sana sasabihin ’to eh. Humahanap ako ng tiyempo para ipaaalam sa’yo ang mga lihim kong ginawa. But those are for us, baby. I love you so much.”

Parang bata niya akong hinalik-halikan sa likod. Mahigpit na nakayakap ang mga braso niya sa aking tiyan, naglalambing. Nabura ko na lahat ng make-up ko pero hindi pa rin niya nilulubayan ang katawan ko.

“Ipapakilala ko sa’yo si Dr. Salvacion soon, baby. Pero sa ngayon, magbati muna tayo, please? Hindi ko gusto iyong mga babae na ’yun. Ikaw lang ang gusto ko. Si Jamaiah Avia Federoja lang ang gusto ko.”

Pumikit ako para pigilan ang napakasarap na emosyon na pinaramdam na naman sa akin ni Sebastian. He never failed to amaze me with his panunuyo. He is so good with his paglalambing and all I can do is to give in to this good boy.

Nagsasabi siya ng totoo. I can feel it. And my trust for him is beyond the sky.

Hinarap ko siya at blankong tinignan. Pero nang patakan niya ng pinakamasuyong halik ang aking labi, at ipinakita ang mapunghay niyang mga mata na nag-mamakaawang pansinin ko, tuluyan na akong bumigay.

“I’m… sorry, Seb.” I bit my lower lip.

Sebastian kissed my forehead.

“It’s alright, baby. Kahit magselos ka pa ng ilang ulit, hindi ako magsasawang suyuin ka. Mahal kita eh. Mahal na mahal.”

Dinala niya ako sa aming kama. Pinaupo sa kanyang kandungan.

“Magiging mas malinaw ang lahat kapag dumating na ang tamang panahon, bunny. Sa ngayon, may panibago pa akong tinatrabaho. Aayusin ko muna ang lahat bago ko ituloy ang mga kwento kong ito sa’yo.”

“I don’t know what you are talking about, Seb.” Sumandal ako sa kanyang balikat. Hinahaplos-haplos niya ang aking likuran.

“I understand. It’s okay, baby. Sa ngayon, gusto kong magtiwala ka rin sa akin. Malaki ang tiwala ko sa’yo, mahal. Sobra akong nagtitiwala sa’yo. So please, trust me too? I told you that I will never hurt you. Ikaw na ang mundo ko eh. Ikaw na ang buhay ko, Jamaiah Avia.”

Sebastian is reassuring me all the time that he is faithful to me. He is honest and caring. Hindi ko lang naman mapigilan magselos dahil mayroon pa ring akong natitirang gender-dysphoria. I feel that all the cis women who interact with Sebastian could easily take him away from me. Because I’m not a real woman. I am just a woman by heart, but I don’t have a womb to prove my womanhood.

But Sebastian never made me feel anxious about my gender identity. He sees me as a woman. Through all these years, he has acknowledged me and accepted me as a woman. In the eyes of the public, I may not pass as a woman. But in the eyes of Sebastian, I am his woman.

That night, we shared a steamy moment again. Sebastian made me realize that I am truly his woman by his every thrust and every move in bed. He treated me like a real woman. No. He treated me because I am a woman.

His woman.

Lumipas ang mga araw at ganoon ang naging sistema namin ni Sebastian. Hatid sundo sa iskwelahan, manonood ng kanyang practice games, uuwi kami sa unit niya na masasabi ko na ring bahay namin at maglalambingan.

Hinakot niya talaga ang lahat ng gamit ko mula sa bahay namin at dito na nilagay lahat sa unit niya. Ang dating palaging malinis niyang kwarto na akala mo’y walang nakatira ay ngayo’y iba na. Ang mga nagkakalat kong panty at bra sa gilid ng kama ay ebidensiya na may residente na sa unit na ito. Pati ang mga brief at boxers ni Sebsatian ay nahahalo na rin sa mga kalat sa paligid.

Paano ba naman, kahit saan nalang niya ako dinadala at inaano. Minsan sa sofa, minsan sa dining. Pero madalas ay sa kwarto pa rin dahil mas gusto niya ang komportable akong nakakahiga habang hubo’t hubad kami parehong nagniniig.

He cooks for me. Hindi ko na siya pinayagan pang mag-oder ng kahit ano. Tuwing walang pasok ay nagtu-tu-torial kami sa gawaing bahay. Tinuturuan niya ako magluto ng iba’t ibang putahe, habang ako nama’y hindi na siya tinuturuan maglaba dahil automatic washing machine rin naman ang nandito sa bahay namin.

Oo. Bahay na namin. Dahil iyon ang lagi niyang binabanggit.

Kapag gumagawa siya ng plates niya ay sobrang seryoso niya. Kaya tinatabihan ko siya at gumagawa rin ng assignments ko dahil nakaka-motivate mag-aral dahil sobrang gwapo niya.Kumpara noon na tinatamad ako minsan gawin ang mga school works, ngayon ay ginaganahan na ako. Paano ba naman, e lagi akong nakapatong sa kandungan ni Sebastian habang nagsusulat o di kaya’y nagrereview. Kahit nga habang naglalaro lang siya ng Valorant sa computer niya at nakaupo sa gaming chair ay nakakandong pa rin ako sa kanya habang nag-aaral.

Gusto niya rin naman eh. Actually, siya lang talaga ang may gusto.

Naging mas open kami ni Sebastian sa isa’t isa, at wala na akong mahihiling pa sa kaligayahan na ipinaparanas sa akin ng boyfriend ko.

“Hi girls,”

Mula sa chikahan namin ni Wendy habang kumakain sa cafeteria ay napatingala kami sa nakangiting bulto ni Sky.

“Oh my gosh!” Napatayo ako at nakangiting yumakap sa kanya.

“Gosh, I missed you…” Emosyonal niyang sambit at mahigpit akong niyakap. Sinunod niya si Wendy na sobrang gulat na gulat at maluha-luha pa.

“Gosh, Skylar, it’s been two weeks!” Ani Wendy.

Hinila namin siya sa upuan at kami’y nagkwentuhan. Ang unang binungad niya sa amin ay ang kasalukuyan niyang lagay. Mabuti na siya at nakabalik na sa dating mood. Pero nang mabanggit ni Wendy si Juno,

“Well… I don’t want to talk to him yet. Tsaka na pag graduate ko na.” She smiled but her eyes didn’t.

“Uhm, narinig ko na ang tungkol sa inyo dati ni Juno, Sky. And I really think that Juno is somehow asking for real forgiveness?” I said in a small voice.

Wendy nodded. “Sky, alam naming wala kaming power to influence your decisions. Pero nakikita ko kasi kay Juno na desidido siyang makausap ka at humingi ng tawad. Ilang beses ko na siyang nakasalubong sa hallway at tingin ko’y sinasadya niya. Ikaw lagi ang tinatanong sa akin kung mayroon ba tayong ugnayan or updates sa isa’t isa.”

Skylar sighed. She squinted her eyes as if she’s reminiscing everything that happened during their last encounter.

“That’s not my priority for now, girls. I decided to study harder na this time. Kahit wala nang chance magka-latin honor ako. Siguro gagalingan ko nalang sa board exam in the future at i-e-aim ko ang Top Notcher. Doon nalang siguro ako babawi?”

Wendy and I both smiled and cheered for her. Para kaming mga emosyonal habang nagyayakapan at naghahawakan ng kamay.

“Dahil diyan, walwal na ulit tayo mga lukaret. Iyan talaga ang sadya ko dahil sobrang pabebe na ngayon si Jamaiah.” ani Skylar na bumalik na talaga sa pagiging jolly.

“Yes! Go ako tonight!” Si Wendy.

Sabay silang tumingin sa akin, nakataas ang mga kilay.

“Eh, girls, magpapaalam muna ako sa boyfriend ko.”

“Aba, ang arte!” Si Wendy.

“Huwag mo kaming pa-inggitin, Jamaiah. Baka gusto mong i-text ko ulit ngayon si Sebastian?” Ngumisi si Skylar at malakas na humalakhak.

“Baliw ka, Sky. Baka ang ibig mong sabihin, si Juno?” Umangat ang kilay ni Wendy at tinusok sa tagiliran si Skylar. “Echosera ka.”

Namula ang pisngi ni Skylar at natatawang umiling. “Mga lukaret talaga kayo. Go tayo tonight ha? Hindi na ako maghahabol ng kahit anong boys. Walwal nalang talaga. Focus na sa studies. Wala ng momol.”

“Sure ka ba talaga, sis?” Si Wendy.

“Oo nga, sure ka ba talaga, sis?” Sabi ko.

Noong hapon din na ’yon, sinamahan ako ng dalawa sa Gym para magpaalam sa boyfriend ko. Si Wendy ay nagpaalam din kay Arthur. Si Sky, sinadyang puntahan din si Sebastian para makahingi ng tawad.

“I’m really sorry, Sebastian. Akal ko kasi talaga, ikaw ’yon eh. I mean, I had a crush on you before. But because of what happened, nagising na ako sa katotohanan.” Ani Skylar.

Ngumiti lang si Sebastian at tinanguan ito. Hawak ako ni Sebastian sa beywang at hinihingal pa siya mula sa warm-up.

“Ayos lang. Dito ka nalang sa girlfriend ko manghingi ng tawad. Absuwelto ka na sa’kin, miss.” Ani Sebastian.

I smiled as I saw how Skylar felt happy for receiving forgiveness. Bigla niyang hinawakan ang kamay ko at hinanap ang mga mata ko.

“Jamaiah, I am really sorry. I can’t justify my wrong doings. And I stabbed you in the back.”

I smiled at her and hugged her. Nanonood lang sa amin si Sebastian.

“Skylar naman, okay na tayo hindi ba? Nakapag-sorry ka na nang ilang beses kanina sa cafeteria. Tapos na ’yon, okay? We’re good now. Very good.”

Umiling siya.

“You still deserve my strong apology, Jamaiah.” A tear fell down from her eyes. She was swift to wipe them with her handkerchief.

“Sky…”

“My name is Eyone, Jamaiah. I want to introduce my true self to you. I am Eyone Romualdez Tan. But I will always be your Skylar.”

We hugged again. Parang hindi na matapos tapos ang emosyonal naming mga tagpo. Hanggang sa biyahe namin patungo sa isang club, panay ang yakapan naming tatlo nina Wendy. Pinayagan ako ni Sebastian na makipag-bonding sa dalawang lukaret. Pero ang sabi niya ay pagkatapos ng kanilang training ay didiretso siya sa club upang siya na ang susundo sa akin.

Nag-grab kaming tatlo. Susunduin din daw mamaya si Wendy ni Arthur.

“Kaloka, ako lang ang walang prince charming, later. Edi kayo na!” Maarteng irap ni Sky nang makasakay habang nasa sasakyan kami. Maingay kami at napapatingin sa amin ung driver.

And Sky was the first to notice the cute driver. Parang ka-edad lang yata namin. He’s probably a college student guy who is part timing as a grab driver. Nakumpirma namin iyon nang chikahin ito ni Sky.

“Saang school ka po kuya nag-stu-study?” Malandi niyang sambit.

The cute guy smiled. “USTe.”

Napaawang ang mga bibig namin ni Wendy. Si Sky ay tumirik ang mga mata. Nakatingin sa amin iyong driver sa rearview mirror at tumatawa rin ito dahil sa kalokohan ni Sky.

“Wow, so is this your car? Sumasideline ka ganern?”

“Yes, miss. Sayang kita eh. Pandagdag allowance na rin.”

“Oh, wow. alam mo bang ganyan ang mga ideal guy ko?”

Naiiling na tumawa ung driver. Si Skylar, humahalakhak na parang aswang.

“Bale Growling Tigers ka pala, kuya? Kami kasi green archers eh,” tuloy pa ni Sky.

“Yep. That’s our tagline.”

“Wow, bale wild ka pala, kuya? Sample naman diyan ng growl mo. Mag-rawr ka. Raawr!”

Sumabog ang tawa namin ni Wendy sa kalokohan ni Skylar. Hindi naman napipikon ung driver. Nakikitawa pa nga at nakikisakay eh. Hanggang sa magpaalam kami rito nang makarating na nga kami sa bar.

Pagkaupo palang namin sa couch, chineck ko na agad ang phone ko. May text message ako mula sa boyfriend ko.

My Baby Sebastian:

Huwag kang iinom. Juice lang tulad ng usapan natin, baby. Pag may nalasahan akong alak sa bibig mo, yari ka sa’kin.

Napangisi ako sa nabasa. Naglapag si Skylar ng mga alak na hindi ko naman kilala. Si Wendy, may kausap sa telepono at hinahawakan ang tenga dahil maingay ang bar.

“Girl, nganga!” Si Skylar at tinapat sa mukha ko iyong bottle ng kung ano.

“What’s that? Alak ba ’yan?”

“Ano pa nga ba? Nganga dali! Just some shots, sis!”

Tinulak ko ang kamay niya. “Bawal ako! Magagalit boyfriend ko!”

Umirap siya at umiling. “Sis, bente dos ka na! Subok lang naman. Hindi ka malalasing dito!”

Lumapit si Wendy na kabababa lang ng phone.

“Give me, Sky! Ayaw yata ni Jams!”

Nilapit ni Skylar ang bote sa nakangangang si Wendy at doon niya iyon ibinuhos. Napapikit si wendy at pilyong ngumisi nang malasahan iyon.

“Tapang! Shit, girl!” Natatawa pa nitong sambit.

“O, ikaw naman, sis! May-demo na kong ginawa.” Si Sky ulit.

“Bawal nga! Magagalit!”

“Edi magalit siya! Try mo lang, baliw. Kaya nga tayo nag-bar eh! Sayang ito!”

Tumango-tango si Wendy at chineer pa ako. Para akong na-demonyo ng dalawa at napilitan na rin. Curious din talaga ako sa kung ano ang lasa. I never drink any liquor my whole life. Siguro naman hindi mapapansin ito ni Sebastian. Kaunti lang naman eh.

“Aah! Why does it taste like that?”

Halos isumpa ko si Skylar nang mapaitan ako. The taste stayed on my toungue nakakainis.

“Ano? ’Di ba keri lang?” Si Sky.

“I don’t like it!”

“Sa una lang ’yan!”

Binigyan pa ni Sky ng shot si Wendy at namilog ang mga mata ko nang may dalawang bulto ng pamilyar na lalaki ang dumating. Lumawak ang ngiti ni Wendy samantalang si Skylar ay parang napahinto sa pagsasaya.

“Ba’t ngayon ka lang dumating, Yael? Baliw ka talaga eh!” Ani Wendy at hinila ito pa-upo.

Juno was still standing with his hands in his pocket. Nagkatinginan sila ni Sky at parang may bagyong namuo sa aming kalagitnaan.

“H-Hi, Juno!” Naiilang na bati ni Wendy. Nakakunog ang noo niya nang balingan si Yael na nakatingin sa akin. May binulong si Wendy at kaluna’y tumugon si Yael.

Hindi ko sila marinig dahil maingay ang bar.

Umupo sa tabi ko si Skylar at nagkalikot ng kung ano sa kanyang bag. Si Juno, hindi pa rin umuupo. Marahil nahihiya dahil hindi naman siya niyaya. Bakit siya nandito?

“Can I join you?”

Juno’s voice was calm but deep. He is so serious. Na para bang siya ang pinakaseryosong tao ngayon rito sa club.

Napatingin sa akin si Juno. Yumuko siya at lumunok. Lumapit siya sa puwesto ko at umupo sa kabilang gawi ko. Napapagitnaan nila ako ni Skylar.

“Jamaiah, sorry if you feel unsafe right now. Pero kakapalan ko na ang mukha ko. I am sorry for what I did to you. Nadala lang ako ng droga.”

Namilog ang mga mata ko. Seryoso akong tinitigan ni Juno.

“I intentionally came here to say sorry to you. Alam ko kasing hindi ako makakahanap ng pagkakataon para makausap ka. It was all because of the cocaine, Jamaiah. I am so sorry. I am not really a bad guy. But I know you won’t believe me because my deeds were proof of my wickedness—”

“Leave, Juno.”

Skylar’s firm voice interrupted him. Mula sa seryosong paninitig sa akin ay lumamlam iyon nang bumaling siya kay Sky.

“Sino ang nag-imbita sa’yo rito?” Diin pa ni Sky.

“Sky, don’t be too harsh. Ako ang nag-imbita kay Juno.” Ani Yael after mag-take ng shots.

“Bakit mo sinama! Gago ka ba, Yael?” Dinuro ni Sky si Yael.

Yael just simply shrugged and smirk. He smiled at me when he caught me looking at him.

“Gusto mo?” He mouthed without a voice and pointed the bottle of shot he is holding.

“I’m done.” Tugon ko.

Tumango siya at tumingin-tingin sa paligid. Si Wendy, sinusuntok ang braso niya at pinipiga rin yata ito na sabihi kung bakit niya kasama si Juno.

“Aalis na rin naman ako.” Imik ni Juno. “Hindi ikaw ang pinunta ko rito. Si Jamaiah.”

I bit my lower lip. Nakita ko ang pagdaan ng kung anong emosyon sa mga mata ni Sky. Para akong nanonood ng drama. At nasa gitna pa talaga nila ako. Kaloka.

“I’m leaving. I’m sorry again, Jamaiah. This will be the last time that you will see me so you don’t have to worry about your safety. And about Brix, lumipat na siya ng school. Nag-transfer na sa Ateneo.”

“Duwag pala ang kaibigan mo ’no? Hindi man lang nanghingi ng tawad kay Jamaiah?” Puno ng bigat na sambit ni Skylar. “Ganyan kasi mga kaibigan mo hindi ba, Juno? Mga adik, perwisyo, at mapansamantala. Hindi na ako magtataka. Dahil kung ano ang ugali ng mga kaibigan mo, ganoon din ang ugali mo.”

Juno smirked. He stared at Skylar.

“Uhm, excuse me, magbabanyo lang ako.”

Tumayo ako at sumenyas kay Wendy at Yael na tatakas. I want to leave the two. Baka magsampalan na naman at matamaan pa ako ni Skylar. Nakainom na pa naman ’yan. Ako nga nahihilo na kahit ilan lang ang na-shot ko. Kaloka talaga itong dalawang babae na ito, mga bad influence.

Tumayo si Wendy at hinila ako patabi kay Yael.

“Dito ka muna. Ganda ng palabas, sis. Ang pamagat ay ‘A second Chance’. Ayan na si Popoy, sinusuyo si Basha.” Ngumisi si Wendy kaya napatakip ako ng bibig.

“Kainggit amputa.” Imik ni Yael na nakatingin din sa dalawa at nakangisi.

“Wends, don’t conclude nga! Magkaaway sila!” Mariin kong bulong kay Wendy.

Mariing nag-uusap ngayon sina Juno at Sky. Kumpara kanina, mas galit at mas mahina na ngayon ang kanilang mga boses. Hindi namin naririnig ang mga sinasabi nila pero kitang kita namin ang galit na galit namukha ni Skylar. Galit din si Juno ngunit mas nakakatakot ang mukha ni Skylar.

“Sorry, na-late ako ha. Hinintay ko pa kasi mag-out ’yang si Juno eh.” Ani Yael.

“Are you two friends?” tanong ko kay Yael.

“Yep.”

“Oh?” Namilog ang mga mata ko. Si Wendy ay hindi na nagulat. “Alam mo rin, Wendy?”

Ngumuso si Wendy at nagtaas ng kilay. “Konti? Kasi maraming friends itong si Yael nung high school kami eh. Mister congeniality ito. Ngayong college nalang talaga nag-lie low ang lolo mo.”

Napatingin kami sa biglaang pagtayo nina Skylar at Juno. Napatakip ako ng bibig nang sampalin ni Skylar nang malakas si Juno. Akala ko ay hindi ulit gaganti si Juno pero natakot ako nang hawakan niya sa palapulsuhan si Skylar at hinila sa kung saan.

“J-Juno!” Tumayo ako para pigilan ito dahil baka saktan niya si Skylar. Pero si Yael, nakangisi lang.

“Don’t worry, Jamaiah. Juno will not hurt that girl. Kilala ko ’yon.”

“Are you sure, Yael? Hindi ka ba aware na si Juno ang nanloko na ka-text ni Skylar?”

“I know. But he will not hurt Sky.”

“Dahil diyan, isa pang Cuervo! Nganga, sis!” Hawak na ni Wendy ang pang-shot.

Ngumisi ako at ngumanga ulit. Habang tumatagal ay nagugustuhan ko na ang lasa. Lumalakas na nga rin ang pakikipagkwentuhan ko kina Wendy at Yael.

Nakatingin ako sa mga sumasayaw sa dance floor nang akbayan ako ni Yael. Si Wendy, pinipicturan ang paligid pang IG Story.

“Jamaiah, alam mo bang gustong gusto kita?” He smiled. Hindi pa siya lasing. I remember him the last time na nag-bar kami. Naihatid niya pa nga sa bahay kahit andami nilang ininom ni Skylar.

“Really? What’s with this, Yael?” I asnwered in a nonchalant way to lighten the mood.

“Wala lang. Gusto lang talaga kita. Ganda mo kasi eh. Tapos ang hinhin. Tangina, kaso naunahan na ako eh.” Tumawa siya at tumingin sa malayo.

Ngumiti ako at tinapik ang braso niya.

“Sorry, Yael. Taken na ako eh. Hanap ka nalang ng iba?”

Sinaniban na talaga ako ng ispirito ng alak. Nakaka-rebat na ako nang hindi nahihiya eh. Tsaka totoo naman. May boyfriend na ako. Taken na ako ni Sebastian.

“Damn. Lugi ako dun eh. Araw-araw ka ba namang kasama, tanginang yan.” Tumawa siya at umiling iling. Na para bang hindi naman na mabigat para sa kanya ang sinasabi.

“It’s okay, Yael. Makakahanap ka rin ng girlfriend mo. Try mo doon sa mga sumasayaw oh, andaming magagandang girls.” Turo ko roon sa mga nagtatalunan at nag-iingay na mga tao.

“Ewan ko ba. Unang kita ko sa’yo sa carpark tinamaan na ako eh. Alam mo bang habang nagrereview ako para sa exams, ikaw pa rin ang iniisip ko? Shit, ang corny pero totoo ’yun. Tinamaan mo ’ko eh.”

Tinuro niya ang kanyang dibdib. Naalala ko tuloy si Juno sa kanya. Ganito ba kapag nagsasabi ng totoo? Kailangan dinuduro talaga ang dibdib? Ewan ko rin.

“Alam mo, Yael, gwapo ka. Matalino. At boyfriend material. Pero malabo kasi na magustuhan kita eh. May mahal na ako, Yael. And I believe that the perfect girl will find its way to you. Hindi mo na kailangan maghanap. Kusa nalang siyang darating sa’yo in perfect time.”

He smiled and nodded his head. “Yep. Baka nga. Pero somehow, the feelings that I have for you is now free. Aamin na sana ako noong nakaraan eh. Kaso, may boyfriend ka na pala.”

“Sorry, Yael…”

Ano bang sasabihin ko? Eh may boyfriend na ako eh.

“You don’t have to be sorry. Ako nga dapat ang mag-sorry dahil nagmumukhang nagpapaawa ako sa’yo. Nope. I’m just letting all these feelings out. Gusto ko na rin kasing matapos na lalo’t tinapos na nga ni Sebastian ang laban.”

Ngumisi siya at napailing iling.

“Can I ask you one last question, Jamaiah?”

Kinalabit ako ni Wendy. Dinuro niya ang dancefloor. Sumulyap siya kay Yael at ngumiwi.

“Sunod ka nalang!” Senyas niya at nagtungo siya roon sa mga nagsasayaw.

Binalikan ko si Yael. “What is it? Huwag mo itanong kung mahal ko ba talaga si Sebastian ha? Hindi na kasi magbabago isip ko, Yael eh.”

“No, not that. Silly…” Tumawa siya at naglagay ng shot sa baso. Inisang lagukan niya iyon bago sumandal ulit sa tabi ko. “I just wanna know kung magkapatid ba talaga kayo ni Sebastian?”

I squinted my eyes. I was hesitant to answer. Siyempre, sa usapang incest na naman ito babagsak. At iyon ang gusto kong iwasan.

“You don’t look alike, Jamaiah. Kahit saang parte, wala akong makitang pagkakapareho. At nagtataka rin ako kung bakit may namuong relasyon sa inyong dalawa samantalang magkapatid kayo. Are you two just bluffing us all these time that the two of you are siblings when you are actually not?”

Mabilis akong umiling. “Well, I don’t want to talk about this, but yes. He is my younger brother, Yael.”

“Really?” He asked again.

Hindi ko na siya sinagot. Hinanap ko nalang si Wendy sa malayo pero natatabunan siya. Luminga ako para hanapin sina Skylar at Juno pero wala sila sa paligid at hindi pa rin bumabalik.

“You better ask your parents again about your siblinghood, Jamaiah.” Ani Yael.

He looked at me straight in the eye.

“I dare you, Jamaiah. Tanungin mo mga magulang mo. Kapag hindi kayo magkapatid ni Sebastian, I will never try my hopes ever again. Pero kapag magkapatid kayo, lalaban ulit ako.”

Sinamaan ko siya ng tingin. Dahil sa alak ay mabilis na uminit ang ulo ko.

“Don’t say that, Yael. Magkapatid kami ni Sebastian. At bakit ka pa lalaban sa akin? Hindi ba’t kakasabi mo lang na sumuko ka na?”

Ngumiti siya sa akin. “I’m just provoking you, Jamaiah. Alam mo bang pinagkalat na ni Carl sa buong basketball team at sa mga circle of friends niya na magkapatid kayo ni Sebastian at girlfriend ka rin niya at the same time? But you know what, none of them believe, Jamaiah. At ako rin. Hindi ako naniniwala.”

Dinuro ko ang mukha niya. “Yael, stop. Don’t provoke me. Ano bang pinaglalaban mo?”

“Wala namang mawawala kung magtatanong ka sa mga magulang mo, Jamaiah. Malay mo, hindi nga pala talaga kayo magkapatid. Edi lalayuan na kita. Pero kung magkapatid talaga kayo—”

Nanguryente ang palad ko nang malakas ko siyang sinampal. Kahit ako ay nagulat sa ginawa. Yael smirked and bit his lower lip.

“Magkapatid kami ni Sebastian. At iyon ang totoo. Now. Lalaban ka pa rin? Hindi ba’t sabi mo kapag magkapatid kami ay lalaban ka pa rin?”

“Damn…” He cursed. “You still don’t get it, huh?”

“I don’t get it. Linawin mo, Yael.”

“Well, I don’t see you as brother and sister that’s why I already loosed my hope of taking you away from your boyfriend. Malakas ang kutob ko na hindi talaga kayo magkapatid unang araw palang sa cafeteria. The way he looked at you backthen was so deep, Jamaiah. He treated you like his gilfriend and anyone who have seen you there could also assume the same thing.”

Hindi ko na namalayan na bumibigat na ang paghinga ko habang nakatingin ako sa kanya.

“Kaya hinahamon kita. Dahil kapag lumabas na totoo mo palang kapatid si Sebastian, siyempre aagawin kita dahil sa mata ng kahit na sino, bawal mong asawahin ang sarili mong kapatid.”

He said confidently. Hindi nagdadalawang-isip ang mga matang nakatitig sa akin.

“Patunayan mong hindi mo siya kapatid. Ayaw mo nun? Hindi na maituturing na incest ang relationship niyo. At ibig sabihin lang niyon, tama ang nararamdaman mong romantic attraction kay Sebastian kapag lumabas na sa simula’t sapul palang ay hindi naman pala talaga kayo magkadugo.”

Nahintakutan ako sa aking mga narinig. Never have I ever doubted my siblinghood with Sebastian. I am fully aware that we are in an incestual relationship. For my twenty-two years of existence, I have seen him as my brother. My younger brother whom I hoped to be a different person so that I’ll be able to love him freely. Iyong hindi namin maitatago sa aming pamilya.

Whatever this statement Yael has just gave literally awakened that hope inside me. That my relationship with Sebastian will be accepted by everyone the moment it appears that we are not siblings afterall.

“You okay, Jamaiah?” Nag-aalalang sambit ni Yael nang mapapikit ako at mapahawak ako sa aking dibdib. “Hey, shit. I’m sorry. Tang ina, Jamaiah, are you okay?”

Napasandal ako sa couch. Nagmamadali akong inalalayan ni Yael. Parang hindi ako makahinga sa mga tumatakbo sa aking isip.

“Should I take you home, Jamaiah? Open your eyes, please. Tang ina, hindi ko sinasadya. Hindi ko na dapat sinabi. Puta—”

“Fuck off!” Isang malaking bulto ang tumulak papalayo kay Yael.

Ang galit na galit na mukha ni Sebastian ang rumehistro sa umaalon kong paningin.

“Tang ina. Anong ginawa mo sa girlfriend ko ha?” Bulyaw ni Sebastian kay Yael.

Nakita ko pang tinaas ni Yael ang dalawang kamay na tila sumusuko.

“Man, nag-uusap lang kami. Promise, I have no bad intention to my friend. To your girlfriend. You should take her home, bro.”

Gumalaw ang panga ni Sebastian at walang hirap niya akong binuhat. The familiar perfume on his clean white shirt engulfed me. Hindi ko na namalayan kung ano ang sumunod na nangyari. Ang huli kong naaalala ay ang nag-aalala at galit na galit na mukha ni Sebastian. His voice too. His baritone voice that is worried while calling my name multiple times.

But all I can do is to close my eyes. I have no idea of what’s happening to me. But I remember the drinks that I drank. Is this because of the drinks alone? Or because of the sudden mind-blowing speculation of Yael.

I don’t know. I have little to no idea at all.

CHAPTER 41

Parang bata akong naka-upo sa tapat ni Sebastian dito sa dining ng unit niya. Nasa pagitan ako ng nakaparte niyang mga hita. Galit siya at hindi ako kinakausap mula kanina. Nakatitig lang ako sa nakabakat niyang bukol dahil anglaki. Naka-boxer shorts lang kasi siya.

“Ano, magrereklamo ka ngayon na masakit ang ulo mo?” Maangas niya akong tinanguan na para bang kaaway niya ako.

Wala akong maalala kagabi. Masakit din ang ulo ko pag-gising at iyon ang iniinda ko. Nagluto si Sebastian kanina habang tulog pa ako at siya na rin ang nagbuhat sa akin dito dahil nahihilo nga.

“I’m just a little dizzy, Seb… Kaya ko naman.”

“Huh! Huwag mo ako dahilanan ng ganyan, Jamaiah Avia. Sinabihan kita na huwag iinom pero antigas ng ulo mo!”

Ngumuso ako nang itutok niya sa bibig ko ang kutsara ng Arozcaldo na may itlog. Tahimik ko iyong kinain habang nakatingin sa suplado niyang mukha. Gumagalaw ang panga niya na para bang naiinis dahil sa kalagayan ko ngayon.

“Si Yael ba ang nagpainom sa’yo kagabi ha?” Pumula ang tenga niya.

“Nope. It was… Sky.”

“That fucking person again? Tang ina, matagal ko nang sinasabi na masamang impluwensiya ’yon sa’yo, Jamaiah Avia!”

Sinamaan ko siya ng tingin. “Seb, ginusto ko rin naman. I just wanted to try it—”

“Fucking try, huh? Pinagbabawalan kitang uminom! Nagkasundo tayo, hindi ba? Dahil ayaw kong ma-expose ka sa ganoong uri ng lifestyle, Jamaiah Avia!”

“It was just a try, Seb.” Dahilan ko pa.

Parang si Daddy siya magalit. Hindi ka makakapalag dahil matapang at buong buo ang boses.

Gumalaw ang kanyang mga bagang bago ako ulit ako sinubuan. Ang suplado!

“Huwag ka na magalit, Seb. It’s just morning.”

Umiling iling siya habang hinihintay akong matapos sa pagnguya. Nakaabang na naman ang kutsara niya.

“Damn. Tigas kasi ng ulo… Hindi nakikinig.” Sambit niya sa hangin at subo ulit sa akin.

Hindi na nawala ang magkadugtong niyang mga kilay hanggang sa matapos kami mag-almusal. Pero kahit galit siya, pogi pa rin. Imbes na mairita ako sa nagagalit niyang hitsura, napapatitig nalang ako sa mukha niya. Iyong baby boy na galit. For sure kung sino man ang makakakita sa kanya na ganito ay mahahalina pa rin.

Basta. Ampogi talaga ng boyfriend ko. I will give him a blow job later to calm him down. Kahit masakit ang ulo ko ay hindi ako mangingiming lumuhod dahil deserve niya iyon. Para hindi na magalit.

Buong maghapon, sa bahay lang kami ni Sebastian. Nasa sofa lang ako at nakahilata habang nanonood ng Netflix. Si Sebastian, paikot ikot dahil naglilinis.

Gusto ko sana siyang punahin na marunong pala siyang maglinis ng sariling bahay pero hindi niya talaga ako pinapansin. Nakasunod lang ang tingin ko sa kanya habang yakap ko ang unan. Nadadaanan niya lang ako ng tingin at ngingiti ako sa kanya pero suplado lang siyang lalagpas at may iba na namang gagawin.

Hindi tuloy ako makabuwelo. Ibo-blow job ko sana e. Maybe some other time nalang. Kailangan muna namin magbati dahil mas gusto ko rin iyon. A healthy relationship must maintain a healthy communication.

Nag-laundry yata siya noong nangangalahati na ako sa Episode ng The Penthouse. Hawak niya kasi kanina ang laundry basket na may mga damit namin. Nasa kalahating oras din siyang nandoon bago siya lumabas. Pumasok siya sa kwarto namin kaya sinundan ko siya at ni-lock ang pinto sa likod ko.

Naghuhubad siya ng pang-itaas at hawak ang fresh T-shirt niya para magpalit. Pero bago niya pa iyon maisuot ay yumakap na ako sa likod niya at suminghot sa balat niya roon.

“I’m sorry, Seb.”

Humarap siya sa akin at suplado akong niyuko. Nang tingalain ko siya, pumintig ang sentido ko. Ito ba ang tinatawag na Hangover? It feels uncomfortable. Gosh.

“I won’t do it again, Seb.”

“Hindi mo na talaga uulitin ’yon.” Pumulupot ang kamay niya sa beywang ko at siniksik ako sa katawan niya.

“Bati na tayo, baby?” Ngumuso ako para magpa-cute.

Suplado niyang tinitigan ang nguso ko. Hmp, kunwari pa eh. Pwede niya naman akong i-kiss pero nagpipigil pa. Ewan ko sa’yo Sebastian.

Gumalaw ang kanyang panga bago siya umirap at tumingin sa aming glass wall. The natural light coming from the Metro outside is filling us. Ngumisi ako dahil ang manly niya pa rin kahit ganitong galit siya.

“Bati na kami niyan ni daddy Sebseb ko…” Tukso ko at sinundot pa ang pisngi niya.

Umalon ang kanyang adam’s apple bago mariing pumikit.

“Mag ii-smile na ’yan… Papansinin na ulit ako niyan ni daddy Sebseb ko.”

“Don’t call me that.”

Tumawa ako at ti-nrace ng hintuturo ang nakatikom niyang mga labi. They are pink, soft and moist. Ito ang labi na magaling humalik at palagi kong kinaaadik-an. Halikan ko na kaya siya? Patagal pa siya e, halatang gusto rin naman.

“Why are you suplado ba, Sebastian? Hindi ba sabi mo ako ang Mommy at ikaw ang Daddy? Kaya I will call you daddy. From now on, I’ll call you my Daddy Sebseb. Gusto mo ba ’yon.. daddy?”

Napatili nalang ako nang bigla niya akong binuhat at pinahiga sa kama. Inibabawan niya ako at madilim ang kanyang mga mata.

“I fucking said, don’t call me that, hmm?”

Ngumingisi pa ako at napatakip sa bibig. It’s fun to tease a conyo baby boy. Ang sarap lokohin! Ang aga aga, asar talo na.

“Why not? Look at our position kaya. Ayan oh, seems like you are about to make love to me again. Like how a husband is eager to fuck his wife until she passes out because of the great fucking.”

Something ignited in his dark orbs. I bit my lower lip. Hindi na ako nagulat nang nanggigigil niya akong siniil ng halik. Pinulupot ko ang aking mga braso sa kanyang batok at nagpadala na lamang sa kanyang husay.

For that whole morning, Sebastian banged me extremely hard inside our room. I wholeheartedly received his heavy thrusts and dirty moans as a punishment for what I did. Sebastian made my eyes roll back multiple times. He brought me to heaven with him. Hindi ko na nga mabilang kung ilang beses namin iyong ginawa dahil pagod na pagod ako matapos naming gawin iyon.

But I am glad because that is how I make up with him. Katawan ko lang pala ang gusto, nagsusuplado pa. Hmp!

Sa paglipas ng mga araw at Lingo, naging ganoon na ang set-up namin ni Sebastian. Matapos naming magbati ay hindi na ulit siya nagsuplado. Balik na ulit siya sa dating malambing at papansin na Sebastian. Lambingan minsan, na palagi namang nauuwi sa bayuhan.

Sabay kaming gigising, ipagluluto niya ako, papasok kami sa school, manonood ako ng practice niya at uuwi kami. Simply put, live in na talaga kami.

At siyempre, hindi na roon nawawala ang mga request ni Sebastian. Minsan nga ay kahit hindi na niya ako sabihan ay dumidiretso na ako ng tuwad sa kama. And of course, hindi niya sinasayang ang bawat pagkakataon na iyon. He is a teen after all, kaya palaging nanggigigil sa akin dahil ang katawan niya’y nasa peak ng pagbibinata.

Sina Skylar at Wendy, lagi ko na ring kasabay sa break time dahil same ang schedule namin. Pero si Yael ay hindi dahil bukod sa different and schedule ay naramdaman kong iniiwasan talaga ako.

“Gwapo naman si Yael. Bakit hindi mo siya nagustuhan, Jams?” Pang-aasar ni Wendy habang kumakain kami sa caf.

Naikwento ko na kasi sa kanila na umamin sa akin si Yael nung huling bar namin. I thought they would be shocked, but I was the one who became shocked dahil alam na pala nila ’yon matagal na. At hindi lang nila sinasabi sa akin! Kainis!

“Bawal, Wends. Bubugbugin siya ng boyfriend ko. Ayaw kong masaktan si Yael.”

The two of them laughed.

“Sus. Choosy ka pa ba, sis? Malaki titi nun ni Yael, di lang nagsasabi.” Bulalas ni Sky.

Napatingin sa amin ang tatlong Archi student sa katabing table. Anlakas ng boses ni Sky! I saw one of them smirking while looking at her. Gosh, nakakahiya.

“Sky, huwag mo na i-compare ang kay Yael. For sure, mas malaki ang kay Sebastian kaya iyon ang pipiliin ng frenny natin.”

“Let’s change the topic, girls. It’s embarrassing.” Sita ko sa kanila dahil ang jolly nila ngayon.

“So, kumusta naman kayo ni Juno, Sky?” Umangat ang kilay ni Wendy.

“Don’t mention his name here. Walang kami. Hindi ko siya gusto.”

“Oh, tignan mo? Ikaw ang choosy, baklang ’to!” Ani Wendy. “Ilang weeks na ’yong umaaligid sa’yo at nanunuyo pero dinededma mo pa rin. Gumising ka nga, Sky!”

“As if ganoon na lang ’yon kadali, Wendy. Kilala ko pagkatao ng lalaki na ’yon. I mean, behind his goofy aura in school, kilala ko ’yon dahil nga close kami dati. Kaya kahit anong pilit, hindi ko siya magugustuhan.” Seryosong tono niya.

“Okay, sabi mo eh. We understand it, denial queen.”

“I’m not denial!” Pinalo pa ni Sky si Wendy sa braso.

“Bleh. Basta kami ni Jammy, happy with our boyfriends. At laging may dilig.” Humalakhak si Wendy. Namula naman ang pisngi ko dahil iyong katabi naming mga lalaki ay patingin-tingin sa amin.

“Che! Ako kahit walang boyfriend, araw-araw meron ding dilig!” Skylar laughed as well. She’s really loud still at hindi naooffend sa pang-aasar lagi ni Wendy.

“Jammy, may napansin pala ako. I saw him kanina bago ako pumasok.” si Wendy.

I chewed my food. “Who?”

“Carl Rivatore. Pero hindi na niya kasama iyong mga ka-varsity niya. Ibang circle of friends na. Blockmates niya yata?”

“Oh?”

“Naku, gago ’yang lalaki na ’yan, Jams.” Madiin at galit na imik ni Sky. Dumaan ang sakit sa mga mata niya. “Kinontsaba ako niyan noon. Sabi niya ay gagawan niya raw ng paraan para mapalapit ako noon kay Sebastian pero ang kapalit ay magmanman ako sa’yo. Kukuha ng mga pictures at videos tapos isesend sa kanya.”

Natahimik ako pati si Wendy. Tapos na itong issue na ito pero naiilang pa rin akong pag-usapan.

“I am so sorry sa lahat ng katangahan ko, Jammy. Ang pangako kasi niya ay pareho kaming magbebenefit. Ako kay Sebastian, tapos siya sa’yo.”

“Sky, napatawad na kita, remember?” sabi ko nang mahinahon.

“Oo, kasi sobrang bait mo, Jammy. Pero ako, nagsisisi ako sa ginawa ko. Siya rin ang nagpalala ng obsession ko noon sa boyfriend mo eh. Na-brain wash niya ako dahil akala ko tama ang mga sinasabi niya. But it turned out, ginamit lang pala ako.”

“Stop it, Sky. Ilang beses mo nang nasabi iyan eh.” Si Wendy na umiiling.

“Well, naiinis kasi ako kapag naririnig ko ang pangalan ng tarantadong ’yon. Mabuti na nga lang at hindi na lumalapit sa’yo eh. Takot lang niya na makulong ’no. Duwag din pala.”

“It’s alright, Sky. I’m fine. Ikain nalang natin ito.” Ngumiti ako sa kanya. I don’t want her to think about it anymore. Wala naman nang mababago kung iisipin pa rin niya si Carl. Maiistress lang siya.

Bumalik kami sa klase kalaunan. Nasa kalagitnaan na kami ng sem. Ilang weeks nalang, tapos na ako sa third year. At excited na ako dahil another achievement unlocked iyon.

“Bakit doon ka na tumitira, Jamaiah?”

Habang nasa comfort room ako at nagreretouch, tumawag si Kuya Urriah. I can hear the office noise on the other end. Si Wendy ay nasa loob pa ng cubicle. Kakatapos lang ng isang major class namin at may pagitan pa naman sa oras.

“It was Sebastian’s idea, Kuya. Doon daw po muna ako sa kanya.”

“What? Alam ba ito nina Mom at Dad, Jamaiah? Kakausapin ko talaga ’yan si Sebastian mamaya.” May gigil sa tono ni Kuya.

“Nakausap na niya, Kuya. Pumayag naman po sina Mom at Dad e. At ako rin po ay payag naman dahil magaling magluto si Seb.”

“Really, huh?” He’s almost lost of words.

“Si Manang po ba ang nagsabi sa’yo, Kuya?”

Ngumuso ako at naglagay ng chapstick. Hindi ako nagmemake-up pero nang mapansin ko na bagay sa akin ang may kaunting arte sa mukha, nagsimula na ako gumamit.

Lumabas na rin si Wendy sa cubicle at nakangising tinabihan ako habang naghuhugas siya ng kamay.

“Yeah, it was Manang. Tumawag ako dahil kukumustahin ko ang BMW na pinaayos ko kay Mang Selmo. At nabanggit niya na hindi ka na diyan umuuwi.”

“Oh, I see. Don’t mind me, Kuya. Sebastian is taking care of me naman.”

Nagkatinginan kami ni Wendy sa reflection. Maarte siyang umirap kaya napangisi ako.

“Taking care, huh? Makikita talaga niyan ni Sebastian mamaya. Lagot talaga sa akin ’yang lalaking ’yan.”

After that call with Kuya, bumalik kami sa klase ni Wendy. Next week ay puro exams na kami. Magrereview na naman ako nito nang malala at baka magpuyat na. The lessons are heavier compared during the first sem. Pero sa aking pagkakalkula, kakayanin ko naman ito dahil karugtong lang ito ng mga napag-aralan namin noong nakaraan.

Wendy and I are waiting at the carpark again. Ngayong araw, walang training si Sebastian. Pahinga raw nila sa team. Pero dito ko na siya hinintay para hindi na niya ako sunduin sa room.

Bumeso ako kay Wendy nang dumating na ang sundo niya. It was Arthur pero hindi na lumabas ng sasakyan. Habang mag-isa akong naghihintay, tumunog ang phone ko nang may nag-notif.

ItsJackieAlcaraz:

Sweetie! I’m here again in Manila! Kita tayo soon, please? I have something important to say!

Nagulat ako dahil ngayon nalang ulit ako nakatanggap ng message from her. It’s been a month since we last saw each other. Nag-blush tuloy ako dahil sobrang friendly niya sa akin. At kahit binabasa ko lang ang message niya, naririnig ko ang boses niyang matinis.

Me:

Hi, ate Jackie! Yes, I am willing to make kita again with you po. But I’m afraid weekends lang po ako free because I have classes po.

“Busy, hmm?”

Mula sa telepono ay umangat ang tingin ko sa malalim na nagsalita. I smirked and automatically hugged Sebastian’s huge form. He kissed the top of my head and carressed my lower back.

“Sorry for making you wait, baby. May kinausap lang akong mga friends.”

“It’s alright, daddy. I’m patient.” I giggle and sniff on his chest. Hmm. Ambango!

He walked me to his Raptor. Inaamoy amoy ko pa rin ang tagiliran ni Sebastian. Ambango niya kasi at bago na naman yata ang perfume na gamit. It is expensive for sure. Itong binata na ito ay rich baby boy kaya naman papalit palit nalang ng kung anong mga gamit.

“Seb?” Nag-iiscroll ako sa IG habang nagmamaneho siya. Nasa inner thigh ko ang isa niyang kamay at hinihimas himas iyon habang seryoso siyang nagmamaneho.

“Hmm.”

“Kuya Urriah called me earlier. Lagot ka raw sa kanya.”

Ngumuso ako. Pinindot ko sa IG profile ni Sebastian. Ang last upload niya rito ay noong nasa Bora pa kami. Iyon ang video namin na nagpapara-sailing. It has hundred thousand views and hearts! Ngayon ko lang ito nakita at nagulat ako.

“Bakit daw, baby? I have no business with that old man.” sabi niya.

“Nagagalit siya, Seb. Hindi mo na raw ako inuuwi sa bahay.”

Umismid siya at ipinasok na sa basement ang kanyang sasakyan.

“Tssk. Inggit lang ’yon, bunny. Kasi ’di niya pa kasama sa bahay ang fiance niya. Pero ako araw-araw kitang kasama at nakakantot pa.”

Malakas kong tinampal ang kamay niya sa hita ko. Ngumisi lang siya at inihinto na ang sasakyan. Napindot ko tuloy ang comment na tinatype ko roon sa post ni Seb. Hindi ko nalang sana itutuloy pero wala na, napindot ko na.

my comment: sayang hindi nalaglag ang phone.

“Why are you so busy with that, baby? Patingin nga?”

Sinilip niya ang phone ko. Chismoso rin.

“Is it your first time to see that video, baby? Minention kita riyan e.”

“Yep, nabasa ko nga. At nakakainis ang caption ng post mo ha. Nakakahiya, Seb!”

Uminit ang pisngi ko. Ngumisi lang siya’t hinalikan ako sa pisngi.

“Bakit, ayaw mo ba? Pinagmamayabang lang kita, baby. Puro positive comments nga lahat eh.”

Ito lang naman ang caption niya:

Flying with my boo because we’re now both taken. Later am gonna bring this hot shawty to heaven.

“Baka nakita na ’to ni Kuya Urriah, ha!” Banta ko sa kanya.

“Hindi ’yon nag sosocial media, baby. Boomer na ’yong gurang na ’yon e.” Tumawa siya kaya hinampas ko siya sa braso.

“Pag ito nakita nina Mom at Dad, lagot talaga tayo, Seb.”

“Mas lalong ’di yan makikita nina Mom at Dad, baby. They are the real boomers. Bihira lang sila gumamit ng social media at hindi sila naka-follow sa akin.”

“You better be sure, Sebastian. Aatakihin sa puso sina Mom at Dad kapag nalaman nila ito.”

“Aryt, tara baba na tayo, baby. O gusto mong dito na ulit kita bayuhin? Car fun?”

Tinampal ko ang bibig niya. Tatawa-tawa lang siya sa mga kalokohan niya. Naiinis nalang ako dahil natatawa rin ako. Kulit talaga!

“Ooh, right there, baby… aah!”

Ang dapat na pagrereview ko ay nauwi sa pagpaparaya kay Sebastian. Naka-kandong lang ako kanina sa ibabaw niya habang nakaupo siya sa gaming chair niya at naglalaro ng Valorant. Nasa kalagitnaan pa ako ng pagbabasa ng aking notes nang simulan niya akong halik-halikan. At naabutan ko nalang ang sarili na nakayakap sa kanya at nakasubsob ang mukha sa balikat niya habang nakaupo niya akong binabayo paharap.

“Fucking tight, baby. Ang sikip pag nakaupo puta…”

Umahon ako at hinalikan siya habang patuloy ang kanyang pagbayo. I held on to his jaw and felt it clenching on my palm. Nagmumura siya at umuungol sa bibig ko while fucking me on the same position. His great fucking never failed to make my eyes roll back. Pang ilan na namin ito sa Linggo na ito. Parang bawat araw yata ay binabayo ako ni Sebastian, at hinahanap hanap na rin ng aking loob ang malaki niyang miyembro.

It was not that long when he came inside me. Pareho kaming pagod habang naghahalikan at nagrerecover sa aming orgasmo.

“Damn… that’s fucking hot, baby…” ungol niya ngunit hinalikan ko ulit siya kaya hindi na siya nakalaban pa.

That night ended with me hugging Sebastian’s naked body under the sheets. Gabi-gabi ay ang mainit na katawan ni Sebastian ang nagsisilbi kong pampatulog. Hinahaplos haplos niya pa ang aking katawan at buhok kapag hindi pa ako inaantok, at naghuhum siya minsan ng kanyang mga kanta.

Napakalambing na binata ni Sebastian. At bawat araw, higit akong nahuhulog sa kanya.

“Ooh, yes! Right there, Seb!”

Tumirik ang mga mata ko at uungol pa sana pero mabilis na sinunggaban ng mapusok na halik ni Sebastian ang bibig ko. Narinig ko pa ang ungol ko sa bibig ni Sebastian habang walang hinto siyang bumabayo. Kakatapos lang ng practice game niya at hinila niya ako rito sa kanilang private shower and locker room. Mabilis niya akong hinubaran at nanggigigil na hinahalik-halikan, at naabutan ko nalang ang sarili na nakasampay ang isang binti sa braso ni Sebastian habang patayo niya akong tinitira rito sa isang cubicle.

“Fuck… ang sikip mo pa rin… holy shit.” Hinalikan niya ang pisngi ko at ginalingan ang pag-bayo.

Walang ibang tao rito dahil nagsiuwian na ang mga teammates niya pagtapos ng game. Alas otso na rin kasi ng gabi at diretso nang nagsiuwian ang halos lahat.

“Sarap ba, bunny? Parinig ako ng ungol mo, please. Wala namang tao rito… Moan my name, bunny…”

I bit my lower lip as I felt my other leg shaking in extreme pleasure. Nakapulupot naman ang isang braso niya sa katawan ko at nakasandal ako sa malamig na tiles kaya hindi ako mahuhulog. Pero dahil napakagaling niyang bumayo, nangangatog na ang mga binti ko.

“Aah, yes, Seb! Fuck me deeper, baby. Harder…”

“Harder? Like this?”

“Ooh, gosh, yes!” My arms on his nape held onto it tighter when he did it harder. Labis labis ang paghahanap ko ng suporta upang hindi mabuwal.

“Ginigil mo ’ko, baby. Tang ina, suot suot ka pa ng skirt, ha? I can see your panty earlier. Pinapasilip mo kada shoot ko. Damn, sinasadya mo ba ’yon ha? Fuck… yeah, sarap ba?”

Hindi ako makatugon. He had fucked me in different positions before but every time he fucks me again, it feels new and too pleasurable to handle. Halata naman sa aking mga ungol na hindi ko na pinigilan dahil wala namang ibang tao.

Pawis na pawis pa kanina si Sebastian dahil fresh from the training nang hilahin niya ako. Hindi na niya hinubad ang kanyang basketball uniform. Ibinaba niya lang hanggang sa gitnang hita ang kanyang pang-ibaba, inangat ang aking skirt at walang hirap akong sinunggaban.

“Putah. Look at your eyes… Tumitirik tang ina…” He smirked as he watched me receive the pleasure. Para na akong porn actress sa aking facial expressions.

“So good, S-Seb… ooh… ang galing mo…”

“Tell me when you are about to cum, baby. Sabay tayo. Sa loob ko ipuputok.”

He never stopped thrusting. May sarili siyang ritmo na minsa’y bibilisan at lalakasan. At kapag nakita niyang namumuti na ang mga mata ko ay bigla niyang babagalan.

“M-Make it fast, Seb… M-Mom and Dad are waiting… O-ooh… b-bawal tayong mahuli sa dinner… oohh my goosh, so good… uuhmm…”

“They can wait. Pero itong tamod ko, hindi na makapaghintay lumabas. Malapit na ’ko… hooof…”

Our steamy sex lasted for almost half an hour before we reached our orgasms. Sebastian filled my insides with his fertile semen. I am a bit grateful that I am do not have a womn. Because if I have, I will surely get pregnant by Sebastian. 

“How is your ate, Sebastian. Binantayan mo ba nang maayos?”

Nginuya ko ang pasta at napatingin kay Dad. He looks guarded and serious. Kauuwi lang nila mula Singapore kaya ipinatawag kaming lahat para sabay-sabay kaming magdinner dito sa bahay. Mom was smiling the whole time; she missed me a lot. Kanina palang na pagdating namin ay mahigpit na niya akong niyakap at hinalik-halikan sa pisngi.

“Yes, Dad. I am taking care of her very well.” Magalang na tugon ni Sebastian na kumakain din sa plato niya.

Pag-angat ko ng tingin kay kuya Urriah, nakatitig siya sa akin. He smiled after few moments and sipped on his red wine. Wala si ate Reemah dahil abala sa board meetings at kung ano pang gawain sa Hospital. Samantalang si Kuya Urriah ay pinilit na papuntahin ni Dad kahit kakauwi lang galing sa Opisina. Naka-office attire pa nga si Kuya eh.

“Hindi ka naman pinabayaan ng kapatid mo, Jamaiah? Anything bad that he did? You can spill it.” Dagdag pa ni Dad.

“I feel at home naman po Dad doon sa unit ni Seb. Marunong po siyang magluto at hindi niya po ako ginugutom.”

Nakangiting umangat ang kilay ni Mom. “You have finally tasted Sebastian’s cooking, sweetie?”

“Uhm, yes po. Alam niyo po na marunong magluto si Sebastian?” I probed.

“Of course, sweetie! Hindi lang ’yan nagluluto madalas dito dahil nariyan si Lidia. But he can cook.”

Nakangiti akong bumaling kay Sebastian. Sumulyap lang siya sa amin ni Mom habang ngumunguya ng beef steak. Hindi man lang siya nagyayabang na magaling nga siyang magluto.

“Ano pa ang mga ipinatikim sa’yo ni Sebastain, sweetie?” Mom continued.

Dad was just listening while casually looking at us. Si kuya Urriah, nakita kong ngumisi at biglang umiling. Umangat tuloy ang kilay ko dahil ayan na naman si Kuya sa pagiging mapagbiro.

“Mom, for sure marami nang ipinatikim si Sebastian diyan kay Jamaiah.” Kuya said.

Nangunot ang noo ko at mabagal na tumango kay Mom.

“Like what, sweetie? Ang specialty niyan ni Sebastian ay Adobo. Mula nang magpaturo iyan noon kay Lidia ay iyon na ang pinaka-espesyal niyang luto.”

“Uhmm…” I don’t know what to say. Marami na kasing nailuto sa akin si Sebastian. At lahat masarap talaga.

“Maybe, something more special, Mom?” singit ulit ni Kuya habang nakangisi. “Iyong masarap na masarap. Kasi magaling ’yang bunso mo, Mom. Right, Jamaiah?”

Kinindatan ako ni Kuya. Biglang uminit ang pisngi ko nang iba ang pumasok sa isip ko. Lalo na ngayong guilty kami ni Sebastian dahil kakatapos niya lang naman talaga ako bigyan ng masarap na sex. Dahil magaling talaga si Sebastian.

“Yes, Kuya. He’s really good.” Patay malisya ko nalang na sabi kahit ang totoo’y nagp-play na sa isip ko ang mga ungol ko kanina. Gosh, nakakahiya!

“Bro, tahimik mo ah. Ginalingan mo ba?” Tawag ng pansin ni Kuya kay Sebastian.

Sebastian smirked before he drank his cold water. Nangalahati iyon agad sa isang lagukan niya lang.

“Siyempre, tol. Lagi kong ginagalingan. Only Jamaiah gets to taste my most delicious specialty. Iba-iba na nga specialty ko eh. Marami akong alam at lahat iyon, paborito na niya.”

Mula sa ilalim ng mesa ay kinurot ko ang hita ni Sebastian. Sa kabilang dako ay namula ang tenga ni Kuya Urriah at nagpipigil siya ng ngiti habang umiiling iling.

Mom on the other hand, was simply smiling. Si Dad, nakaantabay lang.

“Different specialties with different styles, bro? Like what? Mag-example ka naman.” Tuloy pa ni Kuya at parang hindi makapaniwala ngunit nakangisi.

“Sige. Dogsty—”

Mabilis kong tinapalan ng chocolate cake ang bibig ni Seb. Muntik na ako malagutan nang hininga.

“Fuck! Damn!” Malakas na bumunghalit ng tawa si Kuya. His baritone voice almost echoed around the whole dining. “Tang ina, bro. Mag-uusap tayo mamaya. Fuck!”

“Urriah, watch your mouth.” Sita ni Dad.

“Oh, sorry, Dad. I just got carried away… holy shit…” Pabulong nalang ang mura ni Kuya sa huli at palipat lipat ngayon ang tingin sa amin.

Ako naman ay hindi na makaahon ng tingin dahil sa kakaibang hiya.

Alam na ba ni Kuya? Oh my gosh! Hindi naman siya magtatanong ng ganoon kung hindi, right? Hala! Lagot na kami nito!

Malakas ang kabog ng dibdib ko hanggang matapos ang aming dinner. Gusto sanang umakyat na sa kwarto upang lumayo kay Kuya at kay Seb dahil baka tuluyan na kaming mahalata pero hinila ako ni Mom at dinala sa aming pool area.

Maliwanag ito kahit gabi na dahil bukas ang ilaw sa ilalim ng pool at pati ang buong garden. Habang naglalakad-lakad kami at pinagmamasdan ang mga bituin sa langit ay nakangiti si Mom.

“I am really happy that your brother is now taking care of you, sweetie. Noon, pasaway iyan. But lately, I am not hearing any brawling activity from that boy. Mayroon ka bang idea, sweetie? Like something that is changing his goofy behavior?”

I tried to think of an answer. Pero isa lang ang tumatakbong dahilan sa isip ko. It’s me.

“I think nagmamature na po siya, Mom?”

“That’s what I also think, sweetie. He really changed a lot. He is irresponsible before but now, he is being responsible of taking care of you. Lumalaki na nga talaga kayong lahat.”

Yumakap ako kay Mommy dahil nagiging sentimental siya. It’s true though. Dati, kalaro pa namin ang mga pinsan namin at nag-aaway pa sila nina Seb. Pero ngayon, binata na si Sebastian at matuwid na ang pag-uugali.

“He’s turning eighteen next month, Sweetie. Hindi na talaga kayo bantayin lahat.”

“Yes, Mom. Dahil kami na po ang magbabantay sa inyo. Kayo naman po ang aalagaan namin.”

Mom and I became very sentimental for that long moment. Marami pa kaming napagkwentuhan na patungkol sa akin at kay Sebastian. Na gusto ni Mom na makapagtapos kami ng college ni Sebastian nang walang pinoproblema. And she’s just too happy for what Sebastian and I have becoming.

Pagdaan namin ni Mom sa dining, wala na sina Dad, Kuya at Seb. Pero mula sa living room ay may naririning kaming malalakas na tawanan at baritonong mga boses na nag-uusap. Naabutan nga namin doon ang tatlo, at mayroong bote ng Jack Daniels sa center table.

Nakita kong tumungga ng shot si Sebastian. Pulang pula na ang tenga niya. Si Kuya Urriah nang napatingin sa akin, todo ngiti at pulang pula na rin ang tenga. Si Dad, tahimik lang at namumula ang pisngi.

“Mateo, are you drinking?” Nag-aalalang sambit ni Mom at nilapitan si Dad.

“Just some shot, honey. I’m having fun with your sons.”

Lumapit ako kay Sebastian na inabot pa ang beywang ko nang makarating ako sa kanya. Hinila niya ako paupo sa kanyang tabi.

“Lasing ka na ba?” Sita ko dahil namumunghay ang kanyang mga mata.

“Nah. Kasisimula pa lang namin, baby.”

Napatingin ulit ako kay Kuya dahil malakas iyong naibulalas ni Sebastian. Kuya nodded and smiled at me. Did he hear it? Gosh!

“Huwag mo nang pigilan, Jamaiah. The last time that I invited him for a drink at my penthouse, hindi siya nakapunta dahil pinagbawalan mo raw.”

“I didn’t!”

“You did, Jamaiah. Lakas ng tama niyan sa’yo eh.” He smirked and took his shot in a very manly way.

Tumayo si Dad at nakaalalay sa kanya si Mom.

“Oh, alis ka na, Dad?” Si Kuya Urriah.

“Yup. Your Mom is mad.”

“What? Mom, nakakalimang shot palang ’yan si Dad. ’Di pa yan lasing.”

Umiling si Mom. “You two can continue. But your Dad has to go to his office tomorrow. He can drink some other time, Urriah. You two can enjoy. We’ll go to our room now.”

Wala nang nagawa si Dad nang umakyat sila ni Mom. Naiwan kaming tatlo at may kung anong lakas ng loob akong nahanap sa sarili kaya naibulalas ko na ang kanina ko pa gustong itanong kay Kuya.

Habang tumutungga si Sebastian ng alak, seryoso kong tinitigan si Kuya Urriah. He’s also looking at me casually. Kinakabahan ako pero I have to make sure if what I am feeling is true.

“Alam mo na po ba, Kuya?”

Napalunok ako. Naningkit naman ang mga singkit niyang mga mata.

“Alam na?” He drawled.

Nagsalin siya sa baso at siya naman ang tumungga. Bigla akong napaahon sa aking kinauupuan nang walang paalam akong binuhat ni Sebastian at kinandong sa kanyang mga hita. Pinanlakihan ko siya ng mata ngunit ngumiti lang siya’t mabilis akong hinalikan sa pisngi.

Oh gosh!

“Uhm, nevermind.” Sabi ko nang sumandal si Kuya sa couch.

“Oh, about the two of you? Is that what you are asking, Jamaiah?”

Namilog ang mga mata ko. Napatingin ako kay Seb. Parang wala lang siyang pake.

“Uh…”

“Alam ko, Jamaiah. Na boyfriend mo si Sebastian, at girlfriend ka niya.”

My eyes widened. Naging bato ako sa aking upuan.

“That’s a secret right? Don’t worry, I won’t tell anyone.” He winked at me. “Not even to Mom and Dad. I can keep a secret, Jamaiah.”

I was shocked because he is not shocked! Knowing about my secret relationship with Sebastian will shock anyone. But kuya Urriah is not having any violent reaction at all! How is that possible?

“Sabi ko sa’yo, baby eh. Tapos iiwas iwasan mo pa ko noon nung nasa pool tayo, hmm?” Sebastian sniffed my neck. Nanggigigil.

Pulang pula ang mukha ko habang nakatingin kay Kuya Urriah na napapanood ang ginagawa ngayon ni Sebastian sa akin. He is simply smiling as if he is looking at just some random couple.

“Ang sweet niyo ah. Baka langgamin ako rito ha.”

“K-Kuya…”

He raised a brow.

“W-When did you learn about… it po? A-And why are your not shocked?”

Pinatunog niya ang dila at muling tumungga ng alak.

“I told you, Jamaiah. I know Sebastian very well. At ikaw rin. Kilala kita. Kilala ko kayong dalawa.”

Parang linta kung maka-singhot singhot ng leeg ko si Sebastian. Ngayong ay sinusubsob na niya ang mukha sa gilid ng tenga ko at bumubulong bulong doon ng kung ano ano. Lasing na nga talaga.

“B-But… w-were brothers and sisters po, right? I mean… t-that is suppose to make you mad or something po…”

“Why? Do you want me to get mad?”

Gulong gulo ako. Hindi ko na pinapansin ang ginagawa ni Sebastian dahil wala na rin namang dapat itago. Alam na pala ni Kuya na boyfriend ko na ang bunso namin.

“I’m not mad, Jamaiah.”

“B-But…”

Kuya shrugged his shoulders and smiled. “Hindi ko rin alam kung bakit hindi ako galit. Maybe, bagay lang talaga kayong dalawa. Isang matapang at isang matatakutin.”

His quirky remarks flashed all the things that he said to me before. It’s nostalgic. But my heart is feeling so light and happy at the moment.

“Akyat na tayo sa kwarto, baby? Let’s do reverse cow girl this time…” pilyong bulong ni Sebastian kaya tinampal ko ang kanyang biceps. He smirked and kissed my ear.

“Soon, Jamaiah.” Kuya said. “Soon…”

I don’t know what he means by that. As if there’s something that he knows that I don’t have any idea about. Parang nawalan na nga rin ako ng sasabihin dahil hindi ko mahimigan si Kuya. Sa mga sumunod na sandali, nakinig nalang ako sa kanila ni Sebastian na nagpatuloy pa sa inuman habang nagkukwentuhan ng kung ano ano.

“Inaantok ka na, baby? Dalhin na kita sa taas?”

Napatingin ako kay Kuya Urriah na pumipikit-pikit na ang mga mata. Pulang pula na ang pisngi niya at sobrang lasing na. Samantalang si Sebastian, ganoon din naman pero mas mataas kasi ang tolerance sa alak nitong lalaking ito eh.

“Tol, dalhin ko na ’to sa taas. Iwan ka na namin dito.” Sabi ni Sebastian at kinarga ako paharap sa kanya.

Habang nakatalikod siya ay nakaharap ako kay Kuya. Saglit kong pinahinto si Sebastian sa paglalakad na kanya namang sinunod.

“Thank you, Kuya. I love you po.” I said with all of my heart.

Kuya smiled at me and nodded.

“You are welcome, Jamaiah. Sleep tight. I love you too.”

Those words were enough to melt my heart. As if another part of me was revealed. But I don’t know what that is exactly. Pero ang sinasabi ng puso ko ay mayroon na akong mga bagay na nauunawaan kahit paunti-unti at kahit wala akong ideya kung ano ang ibig sabihin niyon.

Sa mga lumipas na Lingo at buwan, lagpas na kami sa kalahati ng second sem. Ilang Lingo nalang, bagong schoool year na naman. At excited na akong matapos ito dahil magfofourth year na ako next sem! Yey!

“Hala! Ikaw na ba iyan, Carlito?”

Hindi ako makapaniwalang lumapit sa matangkad na binatang katabi ni Manang sa Dining. Napangiti si Manang samantalang ang binata ay namilog ang mga mata at taas baba ang tingin sa akin dahil hindi makapaniwala.

“Gosh, ikaw nga, Carlito! Hala, ang gwapo gwapo mo pa rin!” Bulalas ko nang makalapit ako sa kanya.

Hindi siya makapagsalita. Ako nama’y nakatingala lang sa kanya dahil kasintangkad niya si Sebastian. Moreno ang balat niya ngunit gwapo rin! At ang polo shirt niya at pantalon ay bagay na bagay sa lean niyang katawan. Hapit din.

“Oh, ayan na si Jamaiah, anak. Kanina mo pa ’yan hinahanap hindi ba?” Ani Manang at naglapag sa mesa ng pagkain.

“Kumusta?” Namula ang kanyang pisngi at nag-iwas ng tingin. Nakahawak pa rin kasi ako sa kamay niya.

“Hala, ano ba ’yan. Naging mahiyain ka na ba ngayon, Carlito? Dati nagbabatuhan pa tayo ng graba doon sa garden, right? Anyare?” Biro ko dahil halatang akward ito para sa kanya.

“Uh, hindi naman ako nahihiya. I’m just happy that I finally met you again.” Lumunok siya at tinitigan ang mukha ko. “You look… so beautiful.”

“Uy, talaga? Ikaw naman…” Nahihiyang biro ko at tinapik siya sa braso.

Half day lang ang class ko ngayon. Si Sebastian naman ay full day kaya ako nalang ang tumuloy rito sa mansion. Narinig ko kasi noong nakaraan kay Manang na ngayon ang araw na pagpunta ni Carlito sa mansion. Graduate na pala ito at naghahanap na ng trabaho.

“Napakabilis naman ng academic calendar niyo, Carlito.” Sabi ko habang kumakain kaming tatlo nina Manang.

“Yeah. Maaga kasing nagsimula ang classes namin kaya maaga ring natapos. Kayo ba?”

Sumimsim ako sa juice. Nag-iiwas siya ng tingin kapag nagkakatitigan kami. Mahiyain talaga.

“Three weeks nalang. May mga exams nalang and then end na. Grabe, graduate ka na pala! Wala tuloy akong gift sa’yo ngayon kasi super excited akong umuwi from school eh.”

“Oh, you came here from school? Just to see me?” Hindi niya makapaniwalang sambit.

“Oo! Alam mo ba, matagal na kitang inaabangan eh! You changed a lot, Carlito. You are now prim and proper. Tapos lumaki rin ang katawan mo. Do you work out ba?”

Tumayo si Manang dahil nagpaalam na may kukunin sa kusina. I nodded while waiting for Carlito’s answer.

“Well, I do. Mayroong mga Gym sa Mandaue na malapit lang sa amin kaya nagtutungo rin ako roon.”

“Gosh! Do you have a biceps na rin ba? Can you show it to me, please?”

Gumalaw ang kanyang panga at umalon ang kanyang lalamunan. I can see the sleeves of his polo shirt that is hugging his biceps. It’s really big! But Sebastian’s are bigger than his dahil muscular at buff ang katawan ng boyfriend ko.

“Just kidding, Carlito. Ano ka ba, huwag kang mahiya sa akin. Ako lang ito oh!”

I made sure to make him feel at home. Pagbalik ni Manang, may dala na itong ice cream. Nagkwentuhan pa kami at napag-alaman ko na naghahanap siya ng matutuluyan habang naghahanap ng trabaho rito sa Maynila. He’s an Architecture gradute at may apprenticeship siyang kailangang bunuin. It’s around 2 years pa before he becomes eligible to take the Architecture Board Exam.

Habang nililibot ko siya sa aming pool, dinadaldal ko siya. Tahimik lang siyang nakikinig sa akin at paminsan minsa’y tumatawa kapag nagjojoke ako. Noon kasi, siya ang joker sa amin. I don’t know what happened to him for the past ten years for him to change into someone more manly and gentle.

“Do you remember these small stones, Carlito?” Nakangiting sambi ko at dumampot ng isang makinis na puting bato sa gilid ng aming pool. Sinlaki lang iyon ng kalamansi.

Napatitig siya sa palad ko na may hawak na maliit na bato.

“They are cute stones, Jamaiah.”

“Wala kang naaalala?”

He pursed his lips. Umiling siya at tipid na ngumiti.

“Talaga? Diba nagbabatuhan tayo nito dati? Remember the first bukol that I had on my forehead? Pinagalitan ka noon ni Manang because you hurt me.”

Namilog ang mga mata niya nang maalala ’yon. He was caught of guard.

“Fuck. I’m sorry. Yeah, I can remember now. Hindi ko ’yon sinasadya, Jamaiah. Really, hindi ko intensiyon na matamaan ka.”

“There! Edi nagsalita ka rin nang mahaba.” Natatawa kong sabi at umiling iling. “Just kidding, Carlito. Can you loosen up? Para namang hindi mo ako kilala e.”

Nagkamot siya ng batok. “Sorry… Hindi ko talaga ’yon sinasadya. I fucking regret doing that before, Jamaiah. Nagsorry ako noon ng ilang ulit at pinatawad mo naman ako kahit umiiyak ka pero sinisisi ko pa rin ang sarili ko.”

Lumapit ako sa kanya at inabot ang kanyang biceps. Hinaplos ko iyon.

“It’s alright, ano ka ba. Look, you changed a lot na. Gusto ko lang sa’yo ipaalala ang last time na nagkita tayo dahil naiilang ka sa akin e. Ako pa rin iyong masayahing Jamaiah noon, Carlito. Gumanda lang ako at nagdalaga pero ako pa rin iyon.” I winked at him playfully and smiled.

Pumula ang mga pisngi niya’t gumalaw ang kanyang panga.

“Would you mind if I ask you something, Jamaiah?”

“What would you like to ask, Carlito?” I smiled and waited for him to continue.

“Do you have… someone you are interested in now?”

“You mean a boyfriend?”

Dinilaan niya ang pang-ibabang labi at tumango. “Yes. A boyfriend. Uhm, mayroon ka na bang nobyo?”

“Sa ganda kong ito, tingin mo, Carlito?” Biro ko at pinigilang humalakhak. Mukha kasing masarap siyang lokohin e.

Pinasadahan niya ang mukha ko. Ramdam kong namamangha siya sa laki ng ipinagbago ko. Oo naman, hindi pa humuhubog ang katawan ko noong naririto pa siya. At hindi pa rin ako noon ganito kaganda.

“I think… your beauty could have already caught the attention of numerous men, Jamaiah. I mean, you are so beautiful inside and out.”

“So, tingin mo ano nga? May boyfriend o wala?”

“I think you have a boyfriend already…” Lumungkot ang kanyang mga mata ngunit itinago niya iyon sa kanyang ngiti.

“Ang galing mo naman manghula, Carlito. Yep, I already have a boyfriend.”

“Oh…” He slowly nodded before he bit his lower lip.

“But I can’t introduce him to you yet. Pero makikilala mo rin siya soon. Palagi ko siyang kasama.”

He smiled at me. “I understand. So… where is he?”

“Andito, baket.”

Sabay kaming napalingon nang may boses na nanggaling sa malayo. Naglalakad patungo ngayon sa amin si Sebastian na magkasalubong ang mga kilay at malalaki ang hakbang.

Nilagpasan niya si Carlito at yumukod sa akin upang halikan ako sa labi. Namilog ang mga mata kong tiningala si Sebastian na hawak pa ang car keys niya. Pumulupot agad ang kanyang braso sa aking beywang at seryoso niyang binalingan si Carlito.

“Sebastian?” Ani Carlito dahil ngayon niya nalang ulit ito nakita.

“Sup. Ikaw si Carlito ’di ba?” Matapang na bati ni Sebastian.

“Bro, it’s been a long time.” Lumawak ang ngiti ni Carlito at nakipag-fist bomb kay Sebastian.

Akala ko ay susuntukin agad kanina ni Sebastian si Carlito dahil ganoon ang hitsura niya kapag nathe-threatened at galit. Pero ayun pala’y entrance skit niya lang.

“Nakakadistorbo ba ako sa pinag-uusapan niyong dalawa?” Ani Sebastian.

“Not at all, bro.”

“Good. Bunny, pasok ka muna sa loob. May pag-uusapan lang kami.”

Binalingan ko si Carlito na palipat lipat ang tingin sa amin ni Sebastian. Yumukod si Sebastian at hinalikan ako sa pisngi bago ako tuluyang umalis. And Carlito has surely saw that because his eyes squinted.

Nagpalit muna ako ng damit sa kwarto. Pagbaba ko, wala pa rin sina Sebastian at Carlito. Pupunta na sana ako sa garden para balikan sila pero nakasalubong ko agad ang bulto nilang dalawa bago pa ako makarating sa dining.

“That’s right. Sir Mateo was the one who sent me an invitation to work on his firm. Iyon talaga ang sadya ko rito.” Sabi ni Carlito.

“Are you done talking?” Sabi ko.

Lumapit ako kay Sebastian na pinulupot agad ang braso sa beywang ko. Nakabuntot lang ako sa kanila habang nag-uusap pa sila tungkol sa trabaho hanggang sa makaupo kami sa living room.

“So, what’s your plan if you declined dad’s offer to say in a suite while your here, then? May tutuluyan ka na ba?” Sebastian asked.

“Mayroon na. Hindi ganoon kagrandiyoso pero sapat na ’yon. Iyong kaya ko lang din bayaran kada buwan.”

“Kung may kailangan ka, I can help you.”

Carlito smiled. He seems very talkative now. Ayaw niya yata sa akin makipag-usap eh. Noong dumating lang si Sebastian naging comfortable na siya to speak. But I like it, though. Para hindi na siya mailang sa akin.

“Manang mana ka talaga kay Sir Mateo, Baste. Hindi ka pa rin nagbabago.”

Sebastian smirked. Tamo, ang yabang nitong lalaking ito. Napuri lang ng kaunti eh.

“Sure. That’s just a smile act of being a man, bro. Basta ikaw, malakas ka sa’ken.”

They continued with their boyish chika. Nakinig nalang ako. Hindi ko na tinanong si Sebastian kung ano ang pinag-usapan nila sa labas kanina. Maliban kasi sa makikichismis lang naman ako, ayaw ko istorbohin ang tuloy tuloy nilang palitan ng kwento.

Nang mag-gabi, umuwi sina Mom at Dad at tuwang tuwa sa presensiya ni Carlito. Tulad ni Manang Lidia, our parents seemed to be proud parents of the man. Palibhasa’y kilala nila ang bunso ni Manang at alam nilang masipag ito, mabait, at ngayo’y graduate na nga.

At kalaunan, dumating din si Kuya Urriah dahil tinawagan ulit siya ni Dad na dito na mag-dinner dahil may mahalagang bisita. Mabilis niyang nakapalagayan ng loob si Carlito. Palibhasa’y mga lalaki na ambilis bilis lang magkasundo. Tanguan, tapikan sa braso, at kaunting usap lang, keri na. Sa amin kasing mga girls, hindi iyon ganoon kadali.

“Mateo, Carlito graduated with flying colors, just so you know,” ani Mom habang nagdidinner kami.

“I know, Geneva. It’s Magna Cum Laude, right?” Si Dad.

Nahihiyang umiling si Carlito. Katabi niya sa kabilang gawi si Kuya Urriah na pormal ngayon sa hapag.

“I graduated as Summa Cum Laude, sir.”

“See?” Nakangiting sambit ni Mom.

Napailing si Dad habang nakangiti. “Wow, that’s so commendable, Carlito. Your whole family is really proud of you. I am very proud, don’t you know that?”

“Congratulations, Carlito.” Si Kuya. “That’s a great achievement. Hindi ako grumaduate nang ganyan katindi e. You’re a beast.”

Carlito smiled. Ako rin, sobra ang ngiti. Sobrang talino niya talaga! Kaya pala panay ang suporta nina Mom at Dad sa kanya roon sa Cebu dahil deserve ng husay niya ang lahat ng iyon!

“Tssk. Kaya ko rin ’yon e.”

Napalingon ako sa gilid ko nang may bumoses. Si Sebastian na ngumingisi at sumisimsim ng tubig.

“Seb, don’t be too mayabang. At huwag kang maingay diyan.” Sita ko.

“Baket. Proud ka rin ba ha?”

“Kanino?” I probed.

“Kay Carlito. Ano, proud ka rin dahil Summa siya?”

“Of course! That’s so amazing ano ka ba!”

“Tssk. Lagot ka sa’ken mamaya. Tamo.”

Umiling iling nalang ako at nakinig sa pag-uusap nina Dad, Kuya, Mom at Carlito sa hapag. Si Sebastian, hindi na umiimik. Kaya nang matapos ang dinner, natatawa ako nang hinatak niya ako paalis sa dining at dinala sa kwarto niya.

“Why are you laughing, huh?” Mariing sambit niya nang ibabawan niya ako sa kanyang kama.

“I knew it. You are insecure, Seb.” Tinakpan ko ang bibig dahil natatawa ako.

Lalong nangunot ang noo niya at nandilim ang kanyang mga mata.

“What did you just say?”

“You are insecure, Seb. Dahil Summa Cum Laude si Carlito—”

“Don’t fucking mention someone’s name when you are lying on my bed.”

“Why? Is it because you are insecure?” Biro ka pa. Pero parang nagkamali na yata ako dahil gumalaw ang kanyang panga.

“I am never insecure, baby. I am also happy for other people’s success. What I only feel right now is envy. Because you are admiring that fucking goat in front of my face.”

“Goat? He’s not a goat, Seb! Mabait si Carlito—”

“I fucking told you not to speak a name, right?”

Tinakpan ko ang bibig. Itinagilid niya ang ulo at sinuri ako.

“You already said it, bunny. Lagot ka sa’kin ngayon.”

Naabutan ko nalang ang sarili na muling umuungol habang binabayo ni Sebastian. He is fucking me in a missionary, and he is ordering me to keep my mouth shut.

Sebastian is panting while fucking me continuously. Umuuga na ang kama na ang headboard sa pader dahil sa walang hintuan niyang mababagsik na bayo.

“Don’t make any noise, bunny. Nasa kabilang kwarto lang ang bisita.”

He kissed me and fucked me harder. I dig my nails on his back and poured out all the frustrations there. How I want to moan his name and tell him how good he is making me feel. Nakaawang lang ang bibig ni Sebastian at napapatingala kapag nasasarapan din. He can control his moans, samantalang ako, hirap na hirap.

“O-Oohh… right there, Seb! Deeper!” Hindi ko na napigilang ungol nang malapit na ako sa glorya.

Sebastian kissed my eye and deepen his thrusts! My eyes rolled back and Sebastian watched my reaction.

“Hinaan mo, bunny. Malapit na ako. Ipuputok ko sa mukha mo.”

He kissed me and fucked me like there’s no more tomorrow. Umungol siya nang malakas sa bibig ko habang ako’y tuluyan nang narating ang glorya. Bigla niyang hinugot ang kanyang ari at umahon sa ibabaw ko. I watched him as he jerked his cock very fast while breathing heavily.

Bigla niyang hinawakan ang ulo ko at itinutok sa mukha ko ang kanyang ari. He grunted like a beast as he started to spill his hot cum on my face. Napapikit nalang ako nang magtalsikan iyon sa aking mata, ilong, pisngi at pati sa aking buhok. He came so hard that I can even see his balls moving up and down while releasing his sperm.

Pagod siyang humiga sa aking tabi at hinihingal na pinagmasdan ang aking hitsura.

“Damn, that’s a fucking facial, baby.” He smiled with full of satisfaction.

Ako naman ay sinalat ng daliri ang nasa mata ko upang makadilat. Dinilaan ko iyon. Ang nasa pisngi ko rin ay kinuha ko at kinain.

“Fuck, ang sarap mong panoorin na nilulunok ang tamod ko, bunny.”

I hugged his buff chest. “Your cum never failed to taste so sweet and salty, Seb. Palaging masarap.”

He smirked. “Sarap talaga ’yan. I always drink pineapple juice and buko juice at school, bunny. Para sa’yo ’yang tamod ko.”

Mahina kong kinurot ang kanyang dibdib. That night, I slept with his cum scattered on my face. Hindi na ako naglinis. I wanted to sleep that way too. And I think I’ll never be able to sleep without having his cum again.

Pag kagraduate ni Seb, papakasalan ko siya. Tulad ng pinangako niya. Siya ang magiging tatay ng bubuuhin naming pamilya. Si Sebastian. Ang boyfriend ko. Siya lang. Wala ng iba.

CHAPTER 42

“Anong score mo?” Tinatago ni Wendy sa likod niya ang papel niya. Kalalabas lang ng prof namin matapos mabigay ang results ng Final Exams namin.

“I got ninety.” Tinaas ko ang akin.

“Ah! I got eighty nine!” Napatalon-talon siya’t hinampas hampas ako ng papel niya.

I was also beaming in joy knowing that we both passed!

“Gosh, ang taas ng sa’yo, Jammy! Naungusan mo ako this time!”

Tungkol sa score namin ang naging topic hanggang makapasok kami sa comfort room. Dedma kami sa mga napapatingin sa amin dahil nagngingisian kaming dalawa.

“Iba talaga kapag may dilig, nakakatalino.” She winked at our reflection in the mirror. Nagreretouch siya ng blush on habang ako’y inaad-just ang butones ng aking jeans.

“Nag-review kasi tayo pareho, Wends. It’s the fruit of our labor. Congrats to the both of us.”

“Hoy, ano ’yan, may bilbil ka na?” Malisyosa niyang dinuro ang tiyan ko.

“What? No! Wala!” How dare her accuse me?

Lumapit siya at tinaas ang laylayan ng aking blouse.

“Ayan o! Meron na, sis! Ang sikip na ng jeans mo oh!”

Gulantang kong sinuri ang sarili. Especially when I saw the jeans looking tight. Kanina pa akong umaga nag-aadjust nito pag-alis palang namin ni Sebastian dahil nasisikipan ako. Akala ko ay masikip lang talaga, pero shocks, mayroon na ngang kaunti!

“Wait, parang kahapon lang wala ako nito eh!” Reklamo ko.

“Girl, last week ko pa gustong punahin ang katawan mo. Lumolobo ka.” Imbes na mag-worry siya sa akin ay ngumisi pa siya at bumalik sa pagreretouch.

“Are you happy that I am looking fat now, Wends? How could you!”

Napailing nalang ako nang tumapat ulit sa salamin at naglagay ng chapstick. Mabuti nalang, kami lang ang tao rito ngayon.

“Alagang alaga ba naman ni Sebastian e, grabe, ayan ang patunay, sis!”

Sumama tuloy ang loob ko. Hindi ko na napapansin na panay na nga ang kain ko. Sebastian always cooks for me, and forces me to eat. Kaya nasanay na ako na lumamon at hindi ko na nabantayan ang aking diet!

“Naku, baka ipagpalit ka na niyan ni Sebastian…” She bit her lower lip and giggle while watching my reaction. Mabilis na nagsalubong ang mga kilay ko kaya sumabog ang tawa niya.

“Kidding! Gosh, as if ipagpapalit ka niya dahil lang diyan. Baka nga yan gusto niya eh! Thick and juicy. “

“That’s not a funny joke, Wendy.”

Tumatawa siya habang kumakatok doon sa kahoy na vase ng maliit na cactus. Three times. Gosh.

“You still look gorg, ano ka ba! Mas bagay sa’yo ’yang may laman. Pero parang kahit anong size mo yata ay bagay sa’yo dahil maganda ka e. Nadadala ng face.”

Inisip ko nalang na bagay nga. Isa pa, hindi naman pinupuna ni Sebastian ang pagbabago ko. Kung hindi ito pinuna ni Wendy, hindi ko pa malalaman!

“Baka gusto talaga ni Sebastian ang ganyang katawan.”

Hindi naman ako sobrang tumaba. Sumikip lang ang jeans ko pero I’m not totally mataba!

“Shut up, Wends. He is satisfied with me kahit sumikip nga itong jeans ko.”

“Tumaba!” She corrected kaya umirap ako habang siya’y ngumingisi. Bwisit.

“Aren’t you curious sa tipo ni Sebastian? Thick thighs ka naman na noon pero ngayon, mas naging thick lalo.”

“You’re so exag. Wala pang half inch ang itinaba ko. Don’t be OA.”

“Whatever. I think ganyan ang bet niya. I-ask mo rin kasi minsan, sis.”

“There’s no need for that, Wends. Epal ka.” Tumawa lang siya at naglagay pa ng kung ano-ano sa face.

I am not conscious about my shape. Wendy just ignited some curiosity in me.

“You know what, Jams, men have different preferences kasi when it comes to their girls. Si Arthur noon, ang bet niya ay iyong mga balingkinitan at matatangkad. Ganoon lahat ng naging ex niya. Pero noong naging kami, hindi naman ako pasok sa standards. But dahil mahal niya ako, edi sa akin parin ang bagsak.”

“I get it. Na kahit hindi ka bet ng boyfriend mo sa una, as long as mahal ka ay ikaw pa rin ang pipiliin.”

“Correct! Pero ikaw, however you look before and until now, you still look like a queen. I think sinadya ka niyang patabain, sis. Siguro para maiba lang.”

“I guess so.” Tugon ko nalang kahit hindi ko sigurado.

Maingay kami sa cafeteria nang mag-lunch dahil kasabay na naman si Sky. She has a lot of chika again.

“So ano? Xylo na tayo later? Tapos na ang exams!” Inangat ni Sky ang fruit tea niya at pinagbangga sa akin na para bang alak iyon. Natawa nalang akong sumubo ng aking vegetable salad.

“I won’t come with you, girls.” sabi ko.

“Hoy, end na ng classes, ate ko! We deserve a celebration for this, ’no!” Pamimilit pa ni Sky.

“Girl, magagalit boyfriend niyan! Remember the last time, nag-away daw sila.” Tinuro ako ni Wendy ng tinidor niya, ngumingisi.

“Aba, Pero bakit parang galit ka? Pero bakit kasalanan ko?

“ Hinawakan pa ni Sky ang dibdib at ma-dramang tinuro ang sarili.

“Gaga, tayo talaga may kasalanan. Pinilit natin ’yan uminom!”

“Edi huwag pilitin! Tignan mo mamaya, kusa na niyang aagawin sa akin ang bote ng Cuervo. Nakatikim na e!”

Tumawa ako at umiling. Hindi ako ma-a-addict sa alak ’no! I don’t think I’ll ever try to drink any kind of that again. Nangako na ako kay Sebastian. Iinom lang ako kung pinahintulutan niya ako. But that will never happen for sure. Kaya ngayong inaaya na naman ako, I will surely decline.

“’Di ka talaga sasama?” Inangatan ako ni Skylar ng kilay habang nakapameywang.

Nakasilip si Wendy sa bintana ng backseat ng car ni Yael. Itong si Sky ay hawak pa ang nakabukas na pinto sa harap. Hindi pa rin sumasakay.

“Let’s wait, Sky. Malay mo biglang magbago…” Wendy winked at me and giggled.

“Hindi talaga. Andoon na si Seb oh!” Tinuro ko ang naka-hazard na Raptor ni Sebastian. Kasabay namin siyang bumaba kanina dahil sinundo ako sa room. Pero itong sila, talagang hindi nawawalan ng pag-asa sa akin. Hinila pa ako patungo sa sasakyan para sa huli nilang pagmamakaawa.

“Okay, magwawalwal kami nang malala tonight. Mag-eenjoy kami at magsasaya na parang wala ng bukas. Tapos marami kaming chika na pupulutanin. Ano, hindi ka na pa rin sasama?”

“Girl, hindi na yata uubra ang pang be-brain wash natin. Strict boyfriend niyan, gaga!” Tumawa si Wendy at ngumuso.

“Che! Sige na nga. Suko na ’ko.”

Bumeso sa akin si Sky at ganoon din ako kay Wendy. I waved my hands at Yael who gave me a smile and nod. Bumalik na rin ako kay Sebastian na nasa loob na ng sasakyan niya at kalauna’y tumulak na kami pauwi.

“May ipapakita ako sa’yo, baby.”

Mula sa pagtingin tingin sa labas ay napabaling ako kay Seb nang tapikin niya ang hita ko.

“Pakikuha ang phone ko sa bulsa, bunny. Punta ka sa student account ko.”

“Why? Ano meron?”

Kahit curious ay dinukot ko sa beige niyang pants ang phone niya. I went to his browser and the first thing that I saw was his student account. Naka-bukas na.

“Go to the Grades, bunny.”

“Don’t tell me may grades na kayo agad? Kakatapos lang namin sa mga exams e?”

“Yep. More than half of the subjects na. Check it and see my surprise.”

He sounds so confident. At nang i-check ko nga ang grades niya, I almost became stone at my seat.

“Are these all real, Sebastian? Or did you edit them?”

“What?” Natatawang nangunot ang noo niya. “They are real, baby. Iyan ang grades ko. May tatlo pang kulang pero I want you to see them now. Para may reward ako mamaya.” He bit his lower lip and maliciously grunt.

“These are all uno! Straight uno, Sebastian! Oh my Gosh!”

“Yeah! See? Sabi ko sa’yo I will make you proud, baby. Ano, kanino ka mas hanga ngayon. Sa akin o kay Carlito?”

Hindi ako makapaniwalang napabalik ng tingin sa phone niya. Dahil nang i-scroll ko pababa ang previous grades niya noong first semester, lahat ay uno! Flat one!

“Mom and Dad will surely be happy when they see this, Seb.”

“Tssk. Sagotin mo muna ang tanong ko. Kanino ka na mas hanga ngayon?”

Kinurot ko ang braso niya kaya napa-aray siya at ngumuso.

“Ikaw talaga, nananahimik iyong tao e! At talagang naalala mo pa ’yon ha? It’s been weeks, Seb. Nasa Pasay na nakatira si Carlito lahat lahat dinadamay mo pa.”

“Kanino na nga? Tagal!”

“Of course sa’yo! Look at these, oh. I never had a straight uno in my whole college life, Seb.”

Sobrang yabang siyang tumango-tango habang kagat ang labi.

“Good answer, bunny. Dahil diyan, magdamag kong aabusuhin ang butas mo.”

Tinampal ko ulit ang braso niya.

“As if papayag ako? You have to control your sexual tendencies, Seb. Baka sa ospital na ang bagsak ko nito dahil sa ginagawa mo sa ’kin.”

“Who told you that? Tang ina, iyong kaibigan mo na naman ba ha?”

“No. Ako lang. At kailangan mong sumunod sa akin. Hindi araw-araw ay pasko, Sebastian.”

Huminto na kami sa car park at siya ang nagtanggal ng seatbelt ko. Pero hindi pa kami lumalabas.

“But how about my reward, baby? Hindi ba promise mo?”

“Did I promise that?”

Nagsalubong ang kilay niya’t matigas na lumunok.

“Wala akong pinangako, Seb. Ikaw lang ang nagdedesisyon. Baba na. May last exam pa ako bukas na kailangan kong maipasa.”

“Baby naman…” Ngumuso siya’t nagmakaawa.

Pingilan kong matawa kaya nag-iwas ako ng tingin. Dumako ang mga mata ko suot niyang ID lace. Kinuha ko iyon at tinitigan.

“You look innocent and hot at the same time here, Seb.” Tinitigan ko ang seryoso niyang photo roon. Pang-passport yata ang eksena niya rito dahil sobrang suplado ng mukha niya.

I bit my lower lip when I saw his full name.

FEDEROJA, SEBASTIAN OCTAVIUS M.

College of Civil Engineering

First Year - Section 1

Binalik ko ang tingin sa mukha niya na pinapanood lang ako. Hinalikan ko siya sa labi na ikinapikit niya.

“There. That’s your reward. Congratulations for garnering a GPA of 1, Mr. Federoja. Your excellence is very much acknowledged and appreciated.”

Kahit bitin na bitin siya ay wala na rin siyang nagawa nang bumaba kami. Hanggang sa aming kwarto, panay ang yakap niya sa akin at paglalambing. Hindi ko siya pinapansin habang nagrereview ako sa gaming chair niya. Last exam na bukas sa isa kong major. At huling review na rin ito.

“Coach told me earlier that I’m doing great, bunny. Nakikita niya raw na magiging Rookie of the Year ako kapag naglaro na sa UAAP.”

Bulong niya sa akin habang nakatayo sa likod ko at nakayakap sa akin. He is doing everything para mapansin ko. At siyempre, para mabigyan ng pabuya kuno.

“Kapag grumaduate na ang seniors namin, there is a great chance that I will become the team captain of our team, baby. How cool is that, hmm?”

Hindi ko siya pinansin habang nagbabasa pa rin sa iPad niyang gamit ko. Akala niya madadala ako ng paawa niya? He needs to control it. Hindi naman sa nagsasawa na ako o nasasaktan kapag ginagawa namin iyon, pero kasi araw-araw na.

And there are times that we do it more than once per day. See? He’s really a beast who needs to calm down!

I’ll help him control his sexual tendencies in a gradual manner. Dadahan dahanin ko dahil hindi sanay ang vigorous na katawan niya sa biglaang paghinto ng sexual activity. Alam ko naman kung ano ang nagpoprovoke sa kanya, kaya ang mga iyon ay iiwasan ko na rin minsan upang mabawasan ang eagerness niya to have my body on his bed.

“At last! Natapos na rin!” Napatingala ako habang pinapaypayan ang mukha. Si Wendy, sobrang laki ng ngiti habang papunta kami sa cafeteria.

“Fourth year na tayo next sem, Jammy. Oh my gosh, kaunti nalang, gagraduate na tayo!” She cheered and I giggled too.

Kakatapos lang ng last exam namin sa last major subject. And I can’t help but to celebrate because at last, another school year has just passed!

Nag-ingay na naman kami nang dumating si Sky. Last exam na rin pala niya today.

“Sana naman payagan ka na ng boyfriend mo magwalwal mamaya, girl? Vacation na!” Tili ni Sky.

“I don’t know. Maybe? I’ll try to ask him.”

“Bahala ka. Basta mamaya, kakaladkarin ka na namin.”

“Hoy, gaga. Majojombag tayo niyan ni Sebastian!” Pinalo ni Wendy ang braso ni Sky na ngumingising demonyo.

“Pake ko? As if papatol ’yon sa babae. Gentleman naman siguro jowa mo, right?” Inangatan ako ni Sky ng kilay.

“Maybe?”

“Hala lagot!” Natatawang bulalas ni Wendy sabay sipsip sa kanyang fruit tea.

Habang naghihintay ako sa carpark, nakareceive ako ng notif sa IG. Nakaalis na ang tatlo na pinilit ulit akong sumama pero hindi pa rin sila nagtagumpay. Mag-isa lang ako dahil nagtext sa akin ang boyfriend ko na matatagalan siya saglit, at dito ko nalang siya hihintayin.

ItsJackieAlcaraz:

Sweetie! I would like to invite you for a dinner at Lusso tomorrow. 2PM. I will try my luck again to see you. I have something important to tell you. I miss you very much! Love you!

My heart felt fluffy again because of that message. Miss Jackie is really adorable. Hanggang sa makarating si Seb na nakasukbit ang backpack sa isang balikat, napansin niya ang ngiti ko.

“Sorry for making you wait, baby. What’s with the smile, hmm?” Yumukod siya at hinalikan ako sa labi.

“I received a message from Miss Jackie. Magkita raw kami ulit.”

Pagpasok ko sa Raptor ni Sebastian, hindi mawala-wala ang ngiti ko. Pinaandar na ni Sebastian ang engine pero hindi pa rin kami tumutulak.

“Ganda naman ng girlfriend ko.”

Titig na titig siya sa mukha ko. Namula ang mga pisngi ko dahil sinabi niya iyon na puno ng sincerity.

“Thank you, Seb. Gwapo naman ang boyfriend ko.” I proudly said and kissed him on the lips. Malagkit ang tunog niyon nang maghiwalay dahil sinipsip at hinabol niya pa ang labi ko.

“Sarap. Can I fuck you now, baby? Dito tayo sa likod. Quickie lang.”

My mouth parted a fraction. Ngumisi siya’t kinindatan ako.

“Wala na tayong classes, baby. Kahit hindi ka makalakad bukas, walang problema dahil bakasyon na.”

He kissed my cheeks and unbuckled my seatbelt.

“Seb, baka may makakita,” kinagat ko ang labi dahil walang hirap niya akong kinarga papunta sa likod. Mabilis siyang umahon para pumunta rin sa likod.

“Kaunti nalang ang naka-park rito, baby. Walang makakakita sa atin. Lika rito…”

Sobrang husay mang-akit ni Sebastian, kaya naman naabutan ko nalang ang sarili na nakahawak sa salamin ng backseat, naghahanap ng suporta. Sebastian is fucking me from behind and he is pulling my hair up.

“You look so hot in dogstyle, baby. Damn…”

“G-Gosh! So rough Seb!”

“Hmm? Fuck sikip…”

Sinasabayan niya ang indayog ng music sa stereo. Kahit nakabukas ang AC ay pawis na kami pareho. His thrusts are so deep and hard. Umaalog ang aking mga dede sa kada bayo niya at napapakapit ako sa salamin kahit wala naman doong makakapitan.

“S-Seb, lakasan mo ang music, please. Someone might here us… ooh yes, right there…”

Bigla akong hinila ni Sebastian at binuhat pakandong sa kanya. Nakasandal siya ngayon sa leather couch habang magkaharap kaming naghahalikan.

“Ride me, bunny…” Sinuklay niya ang pawisan niyang buhok at tiim bagang akong pinagmasdan. Bigla siyang sumipsip sa kaliwa kong suso kaya napatingala ako at napayakap sa kanyang batok. Nakatingala siya sa akin habang sumisipsip siya roon at dumidila.

Kinapa ko ang kanyang ari at itinutok iyon sa aking hiwa. Habang salitan siyang sumisipsip sa aking mga dibdib, ibinaon ko iyon sa ang kaniyang malaking ari hanggang sa sumadsad ang aking bukana sa kanyang puno at naabot ng kanya ang dulo ng aking womb.

“Giling ka, baby. Twerk that booty for me. Damn…”

Kagat labi akong gumiling habang magkatitigan kaming dalawa. My eyes keep on rolling because of how good his member feels inside me. Nakaawang ang mga labi ni Sebastian habang pinapanood ako. Sinabayan ko ang ritmo ng rap song at ginalingan.

“Fuck… Solid, shit!”

Napatingala nalang si Sebastian at ginawang unan ang magkabilaang braso dahil sa aking ginagawa. Mas pinag-igi ko ang pag-ibabaw hanggang sa napatili nalang ako nang ibahin ni Sebastian ang posisyon namin.

Kinandong niya parin ako ngunit nakasandal na ako sa kanyang likuran. Tinupi niya pabuka ang aking mga tuhod at itinutok niya uli ang ari niya sa aking hiwa.

“I’ll cum inside you again, baby. Tang ina, marami rami ’to.”

Napatingala at napasandal nalang ako sa balikat niya nang muling pumasok at sumagad iyon sa akin. Walang paalam niya akong binayo sa ganoong posisyon, at rinig na rinig ang pagsampalan ng pawisan naming mga balat kahit sobrang lakas ng music.

“Holy shit… ang sarap mo.”

Sinipsip niya ang leeg ko habang patuloy akong inaararo. His hands are holding my legs to keep them positioned mid-air. I never thought that being manhandled inside a small space could still give me great pleasure. I kept on moaning so hard until Sebastian burried his face on my shoulder.

“Gonna cum… Gonna cum, baby… Fuck, here we go…”

He grunted so loud until I felt his member pumping its load inside me. I already came multiple times and all I can feel is Sebastian’s hot release inside me.

We were covered by our mixed sweats. Maingat akong binihisan ni Sebastian pagkatapos bago siya nagsuot ng kanya.

Nagrerelax ako habang sumisisip sa Boba. Sa daan ay nagdrive thru ulit si Sebastian para sa akin. Umorder pa nga siya ng Burger para kainin ko pero kakain naman kasi kami pagdating kaya hinayaan ko nalang sa gitna namin.

Hawak kamay kami ni Sebastian nang pumasok sa living room. Mom and Dad were there, and we joined them. Habang abala sa pag-uusap sa negosyo sina Mom, panay ang kalabit sa akin ni Sebastian.

“Baby, iniimbitahan ako ni Arthur sa house party niya.”

Tumango lang ako at kumagat sa chicken.

“Papayagan mo ba ako? Does that nod means yes, baby?”

“Hmm.” Puno pa kasi ang bibig ko.

“He will be hosting a party dahil end na ng Sem, baby. Pupunta lang ako kung papayag ka.”

“Oo nga! Okay lang, si Art naman ’yon eh. He’s mabait naman, right?”

“Dunno. Alak lang naman ipupunta ko ron, baby.” Tinampal ko ang braso niya kaya napaigik siya.

“How about Carl and his minions. Pupunta rin ba?”

“Ewan. Why are you asking about those shits?”

“Well, baka magpang-abot kayo roon, Seb. Kapag nakipagsuntukan ka na naman, aba. I’m telling you, Seb.”

“Baby, I won’t. You told me to just ignore them already, right? I am listening to you. You are my best counselor.”

“Counselor my ass.”

Pag-akyat namin sa kwarto niya, panay na naman ang dikit at paghalik-halik. Gusto niya yata pumarty. Matagal na rin nang huli siyang uminom kasama ang barkada niya. The last time that I can remember was during my date with Johannes pa. Iyong nakipagsuntukan siya kay Carl.

Sa huli, pinayagan ko na siya. But I told him that I will not go with him because I don’t do parties. Also, it is his bonding time with his tropa. Hindi ko naman siya paghihigpitan masyado dahil kailangan niya rin makipagsocialize paminsan minsan.

Kinabukasan, sa bahay kami nanatili dahil dito kami nagpalipas ni Seb. I was so jolly nang paliguan ni Manang si Courtney sa likod ng bahay. Hindi na siya kasya sa mini bath-tub niya! Anlaki na talaga ng baby ko at sobrang bilis ng panahon.

“Nagluto ako ng favorite mo, baby. Adobo.”

I smiled when Sebastian placed the plate of Adobo on the dining. He doesn’t have a shirt, but he’s wearing the white apron. Kita ko tuloy ang chest at abs niya. Siya ang nagpresinta na magluto dahil nga pinaliguan namin ni Manang kanina si Courtney.

“What’s this sweet chunk, Seb?” Magana akong kumain dahil masarap ang luto ni Sebastian. Sabay kaming kumain.

“That’s pineapple, baby. Nagugustuhan mo ba?”

“Hm! It tastes so good. Grabe.”

Maghapon ay sa bahay lang kami ni Seb. Nang mag alas sais, bumaba na siya na naka-porma na.

“Gwapo naman ng baby na iyan!” Hinila niya ako at siniksik sa dibdib niya. Napapikit ako sa mamahalin niyang pabango. Armani.

“Silly. Hindi na ako nagpapogi dahil hindi ka naman sasama eh.” Ngumuso siya kaya tumingkayad ako para mahalikan ko siya. I consciously look around to see if Manang or Mang Selmo is around. Pero wala naman.

“Huwag kang mambababae roon, Seb. Hihiwalayan talaga kita.” Seryoso kong banta.

Mabilis na nagsalubong ang kilay niya na kinabahan at nag-alala.

“Baby, don’t say that. Tang ina, hindi na nga lang ako aalis!” Naiinis itong tumingin sa malayo kaya tumawa ako at kinurot siya sa pisngi.

“At kapag nalaman ko na may nilapitan kang kahit na sinong babae, pag uwi mo rito sa bahay ay hindi mo na ako maaabutan.”

Lalong namroblema ang mukha niya at nagpanic.

“Damn. Tara sa kwarto, baby. Hindi na ako aalis.”

Binuhat niya ako at seryoso talaga siya. Pero nasa kalagitnaan palang kami ng hagdan ay sumabog na ulit ako ng tawa.

“What’s funny, baby?”

Dinutdot ko ang pisngi niya. Problemadong problemado siya. Umiling lang ako at nagpigil sumabog ng tawa.

“Ayan ka na naman, baby! Can you please tell me what’s wrong? Nagagalit ka ba?”

Sumabog na ako ng tawa at humalik sa nakatikom niyang labi.

“Ang sarap mo talagang asarin! Joke lang e. Alam kong hindi mo ako lolokohin kaya lumayas ka na. Seb.”

Umirap siya. “I won’t go anywhere. Doon tayo sa kwarto. Matulog nalang tayo.”

“You go na nga kasi! Binibiro ka lang e, natatakot kaagad.”

Kumunot ang noo niya at litong lito. Ako nama’y tawa nang tawa.

“I know naman na marami talaga ang lalapit sa’yo dahil ang gwapo mo kaya! Kung ako ibang babae, ikaw agad ang una kong kakausapin dahil mukhang baby boy oh! Angkinis at angsarap.”

“What the fuck is this, bunny? Alam ko kung saan na naman ang punta nitong usapan natin. Bubuhatin na kita. Doon na tayo sa kwarto matutulog. Wala ng aalis.”

I smiled at him cutely and caressed his jaw.

“I am allowing you to go, Seb. I won’t get jealous. I won’t suspect you of anything. I just want you to enjoy this night with tour friends. My good boy deserves to have fun with his friends.” I gave him my slow nods and kissed him on the lips. Gumalaw ang kanyang labi at tinanggap iyon bago ako humiwalay.

“Baby, alam mong ayaw ko na nagtatampo ka. Okay lang ba talaga sa’yo?”

“Yup. Nagtext si Wendy sa akin kanina na nandoon daw siya. Kaya may mata ako sa’yo, Seb. You better be careful, hmm…” I squinted my eyes and his jaw clenched again. Tumawa ulit ako dahil takot na takot talaga siyang magkamali.

“Wala na akong ibang gusto, Jamaiah. Ikaw lang. Sa’yo lang ako uuwi, aryt? Hindi ka pa sa akin kasal pero ikaw na ang misis ko.”

Muli kaming naghalikan. Pareho kaming walang takot na baka may makakita. All we both want is the taste of each other’s lips together with our warmest touch.

Hinila pa ako ni Sebastian sa labas ng kanyang Raptor. Bago siya sumakay ay naghalikan ulit kami. Wala si Mang Selmo sa paligid kaya ligtas. I made sure that he will not feel guilty of leaving me so I waved my hand until he went out of the gate. Narinig ko pang bumusina siya ng tatlong beses bago siya tuluyang umalis.

Kinabukasan, nagising ako na nasa tabi ko na si Sebastian. Naalimpungatan ako kagabi na may lalaking humahalik-halik sa aking leeg. Siya na pala.

He is sleeping peacefully beside me. Nakanganga pa ng kaunti ang bibig at mahinang humihilik. Wala na siyang pang-itaas at naka-boxer shorts nalang siya habang nakapulupot ang braso sa akin.

I smirked when a sudden thought came into me. Gusto ko lang siguraduhin na hindi sumunod nga siya sa usapan namin. Pinatingala ko siya kahit tulog pa at naghanap ng bite marks or lipstick stain. Sa braso niya at sa abs niya, wala rin. Naghanap din ako ng bakas ng perfume ng babae pero wala.

Umahon ako sa kama at kinuha ang pinaghubaran niyang damit at pants kagabi. I searched the pockets, pero wallet niya lang ang laman. Iyong damit niya, hinanapan ko ng kung anong related sa babae, pero wala talaga.

Habang nakatalikod ako at inaamoy-amoy ang bandang kili-kili ng polo niya, nakarinig ako ng maaligasgas na tawa. Paglingon ko ay gising na pala si Sebastian at nakaunan sa braso niya habang pinapanood ako.

“Did I wake you up?” Nakangiti kong binitiwan ang damit para itago, at bumalik sa kama. Hindi nawawala ang ngisi niya habang niyayakap ko ang katawan niya.

“What are you doing, baby? Are you suspecting me of having a girl last night, hmm?”

Ngumuso ako at humalik sa labi niya. His mouth still tastes like the alak that he drank last night. Pero hindi naman mabaho.

“I’m just making sure, Seb. Kung may nakita sana ako, pagdilat mo wala na ako rito sa tabi mo.”

“I see. My wife is really strict. Damn, I’m so lucky…” He kissed my forehead. Ako nama’y kinilig dahil umagang umaga, lambingan na naman.

“What time did you come home, Seb?” I asked while drawing some shapes on his abs using my index finger.

“Around 2 PM, baby. Sarap na ng tulog mo noong tabihan kita.”

“Did you enjoy the party?”

“Yeah. Pablo and the gang were with their girls, baby. Ako lang ang walang kasama.”

“Oh? Si Wendy, andoon din right?”

“Yep. But I was only with Pablo and the others the whole time. Inuman at kwentuhan lang. Hinahanap ka nila pero sinabi kong pagod at nagpapahinga.”

“They know me?”

“They know you as my future wife, baby. Next time, isasama na kita para naman makapagpainggit din ako. Ikaw ang pinakamaganda e. Lugi lahat ng lalaban sa’yo, baby.”

“Bolero. Hmp!”

Nang mag ala una y medya, ipinagmaneho ako ni Sebastian patungong MOA. Pagpasok namin sa Lusso, naroroon na ang naghihintay na si Miss Jackie.

“Wow, you came! Gosh, I missed you, dear!” Nagbeso kami at inimbitahan na niya akong maupo. Sebastian was with me kaya kasama namin siya ngayon sa table.

“Ikaw, Baste. Marami ka palang kailangang ipaliwanag sa akin.” Pabiro niyang pinaliit ang mata kay Sebastian.

Ako naman ay napatingin sa kanila. They seem so close. Pangalawang kita palang naman namin ito ni Miss Jackie e. And on the last time, hindi naman sila ganito mag-usap.

“Pasensiya na, Jamaiah. Ka-vibes ko kasi itong boyfriend mo kaya nagiging playful na rin ako magsalita.” Nagtawag siya ng waiter na mabilis hiningi ang mga order namin. Habang kausap ni Miss Jackie ang waiter ay pinalapit ko sa akin si Seb.

“Did you meet when I was not around?” Naitanong ko na sa wakas.

Sebastian simple shrugged his shoulders. Pero kahit hindi niya sabihin, pakiramdam ko ay nagkita talaga sila dahil naging madaldal na si Miss Jackie kay Sebastian.

“So, Jamaiah, huwag kang magugulat sa sasabihin ko ha?”

Sumimsim ako sa aking water at tinap ng napkin ang gilid ng aking labi.

“Sure, Miss Jackie. What is it?”

Tumingin siya kay Sebastian bago niya binalik ang tingin sa akin.

“Uhm, actually, nameet ko na ang parents mo. Accidentally lang naman. Kasi nasa Singapore ako three weeks ago at nasa same hotel kami ng tinuluyan.”

“Oh, really?” Mangha kong sambit at naging interesante pa.

“And, aside from that. May nalaman nga ako tungkol sa inyo ni Sebastian.”

Kumabog ang dibdib ko. Napatingin ako kay Sebastian na nakatingin lang din sa akin pero hindi naman kinakabahan. I think I already know what she discovered about us.

“Oh, but it’s alright. I mean, next time nalang natin ’yon pag-usapan. But here, I have a gift for you.”

Nagtawag siya ng waiter. Or rather her bodyguard. The man in formal uniform handed to her a black paper bag of a designer bag. My eyes went wide when I realized that it’s the latest and limited edition bag ng Hermes!

“This is my gift for you, Jamaiah. I know you will like it.” She winked at me and I was awestruck as I placed it on my lap.

“Is this for real, Miss?”

“Call me ate. Ate Jackie.”

Hindi ko ipinahalata ang pagkatulala. I mean, I am spoiled of luxury items. Pero kapag limited edition na ang pinag-uusapan, dito ako nanghihina!

“Thank you for this gift, ate Jackie. Gosh, wala po akong dala for you.”

Tumawa siya at inabot ang kamay ko. “No worries. I heard from your Mom that you love bags and all. Kaya ayan, sinamantala ko ang stay sa Singapore to get that. Nakipag-unahan pa ako sa famous asian celebrities for that. Lahat sila, willing din manampal ng pera para diyan.”

I know that she’s wealthy now. Her poor family background for sure has now finally changed. But knowing that this expensive gift came from a very humble woman, it feels more valuable.

Tungkol sa mga plans namin ni Sebastian ang tinanong ni ate Jackie ngayong bakasyon. She also shared her plans. At iniimbita niya kaming pumunta sa Cebu para bumisita sa pamilya nila. Matagal na raw akong gustong makilala dahil nga para kaming pinagbiyak na bunga. Parehong maganda.

Nag-enjoy ako sa chikahan namin ni Miss Jackie. Sobrang gaan niya kasama. At hindi na ako nailang sa kanya kahit na alam kong ang tungkol sa siblinghood namin ni Sebastian ang nalaman niya.

It didn’t shock her. Is she that openminded to this kind of relationship? Knowing that I am inlove with my own brother?

Sa mga sumunod na araw, balik kami ni Sebastian sa unit niya. Nagpaalam ulit siya sa akin na pupunta sa debut. Younger sister ni Pablo at isa siya sa mga 18 roses. I was also invited by Pablo nang makatanggap kami ng formal invitation. But since I want to relax muna dahil acads break, si Sebastian nalang ang pinapunta ko.

It was Friday when Wendy made aya to me na mag-mall. At dahil paubos na ang aking chapstick, sumugod ako with her. I was schock to see Skylar and Yael na kasama niya nang magkita kami sa food court. Hindi niya sinabi sa akin na full force pala kaming gagala.

Hindi ko kasama si Sebastian dahil nagpaalam itong may pupuntahan at kakausapin. He’s been very busy lately kahit naman non-school related na ang ginagawa niya. Mas busy pa nga siya ngayon kesa noong may pasok pa.

“Sakto sa’yo, Jammy! Andaya, ako pumili niyan e!”

Napangiti ako nang sipatin sa salamin ang butterfly top. Sakto nga. Kay Wendy kasi ay medyo maliit ito sa kanya.

“Look at those boobs, girl. Busog na busog, grabe!” Tinuro pa ni Skylar ang aking cleavage. Hindi ako nahiya dahil wala naman si Yael. Nandoon siya patingin tingin sa mga damit dahil nga all girls kami rito.

Ang ending, binili ko na ang butterfly top. It looks so hot and cute at the same time. Pwede kong maisuot kapag vacation or something like that. Kailan kaya ulit kami magdadagat? I’ll ask Mom pagnakauwi na ulit kami roon.

Andaming bitbit nina Sky at Wendy paglabas namin ng Dept. Store. Si Yael, nakasunod lang sa amin at patingin tingin na para bang guwardiya namin. Tinabihan ko siya dahil sobrang tahimik niya.

“Do you feel out of place ba, Yael?”

Kumapit ako sa braso niya para agawin ang kanyang atensiyon. Nangunot ang noo niya at ngumiti sa akin.

“Nope. May iniisip lang. May nililigawan na kasi ako e kaya nag-iisip ako ng pwedeng gift.”

Namilog ang mga mata ko. Sina Sky at Wendy ay nasa unahan at naghahanap ng pwede naming mapasukang store.

“Talaga? Can you tell us her size or favorite something? Para makapili kami for her! We will help, Yael!”

“Okay… she’s a little taller compared to you. And she has a light skin as well. Pero hindi ganyan kaputi tulad mo. Sakto lang.”

“Oh, let’s see. How about a dress?”

“Actually, iyan ang plano ko. Pero wala akong mahanap kanina sa dept. Generic ang designs. I want it to be more special.”

Pumasok kami sa H&M. I told the two girls that Yael needs help for his girl. Nagulat ako dahil alam na pala nilang may nililigawan si Yael. Laging ako ang huli sa balita kahit naman one call away lang ako. Kaloka.

I was so grateful when Yael bought the simple white dress for the girl. Suportado naman ng dalawa ang napili ko dahil maganda naman talaga. It was a simple cocktail dress that will complement her features. Magdadalawang Lingo na palang nililigawan ni Yael ang girl na hanggang sa makasakay kami sa sasakyan niya ay hindi niya sinasabi kung ano ang name.

“Sus, kilala ko ’yun eh. Her name is Tarina. A trans from Ateneo.”

“Shut up, Sky.” Sita ni Yael habang nagmamaneho.

“Patago-tago pa kasi. Maganda naman iyong jowa mo e! Na meet ko na siya dati sa Nectar. Babaihan talaga. Jamaiah 2.0 ang atake ni siswang.”

“Si Yael kasi naglilihim na e, we want to meet her pa naman.” Si Wendy.

Kahit anong piga ng dalawa kay Yael ay hindi na ito nagsasalita. He’s just silent about it. He was smiling kapag nacocomplement ni Skylar ang Tarina. Pero hindi na talaga siya nag-spill ng other information.

Una naming hinatid si Wendy dahil siya ang pinakamalapit. At sunod ako dahil magkalapit lang ang place nina Yael at Skylar. Bitbit ko ang mga pinamili ko pagbaba. Dahil wala si Sebastian sa bahay ay dito na ako nagpababa. Mabobored na naman kasi ako roon dahil lagi na siyang ginagabi ng uwi.

“See you, Sky! Thanks for the ride ride, Yael!” I gave them a flying kiss while the windows are still open. Gumanti si Sky at nakangiti lang na tumango si Yael.

“Next week, bar ulit tayo. Subukan mong tumanggi, ite-text mate ko ulit jowa mo.”

Umirap ako at tinawanan siya. “Sorry to inform you, he already changed his number after that. Kaya go na. Ingat kayo!”

Pag-alis nila ay pumasok na ako sa bahay. Nadaanan ko ang tatlong sasakyan na naka-park. Iyong dalawa ay sa amin, but the black BMW was not ours. I thought it was Kuya’s but the plate number is different.

I was greeted by Manang sa dining.

“Oh, dito ka pala uuwi ngayon, Ine. Ginabi ka na. Alas otso na.” Nakangiti niyang bati.

“Ah, opo. Napatagal ang gala with friends eh. May bisita po ba?”

I can hear voices of people talking in the dining.

“Ay, oo, meron. Business partner yata ni Sir Mateo.”

Umakyat muna ako sa kwarto upang magpalit at dalhin ang mga pinamili ko. Bumaba na rin ako para sumalo sa kanila dahil hindi naman heavy ang kinain namin kanina sa Mall.

I entered gracefully at the dining. My eyes first landed to my parents as I greeted them and kissed their cheeks. At nang lumipat iyon patungo sa dalawang bulto ng lalaki na nakaupo, para akong naging bato sa aking kinatatayuan.

“Oh, is she your daughter, Mateo?” The very familiar aristocratic man asked. Pormal akong yumukod upang magbigay galang. Ngunit ang katabi niyang bulto ng lalaki ay hindi ko matapunan ng tingin.

I can feel Carl Rivatore looking at me. Umupo ako sa tabi ni Mom at nagsandok. Pero ang tumatakbo sa isip ko, bakit naririto ang lalaking nagplanong manggahasa sa akin noon!

Tumingin ako kay Mom upang kausapin siya sa mga mata. But she’s only smiling as if there’s nothing to worry about.

Si Dad, pormal na nakikipag-usap doon sa tatay ni Carl. I heard him talking about me being introduced as Johannes girlfriend at their home. Napayuko ako nang mapabaling sa akin si Dad dahil doon.

“I thought my she will be the last girlfriend of my eldest, Mateo.” The old Rivatore said, smiling with confidence.

“Really? I thought my daughter never had a boyfriend before.” Napatingin sa akin si Dad. I mentally faced palm dahil ngayon lang nalaman ito nina Dad. Itinago ko ito noon. Akala ko ay sikreto nalang ang ginawa ko noon pero mabubungkal pa pala!

“Don’t make her feel embarrassed, Mateo. It’s all in the past now. And there’s no problem with me because your daughter is respectful and womanly.”

He chuckled heartily. “Oh, that’s already known, Geneva. Noon pa man ay nabanggit na sa akin ni Mateo ang anak niyang babae ay elegante at woman of class.”

Napatingin ako kay Mom. “Mom, can I ask why they are here?”

Hininaan ko ang boses. Sa tapat ko ay nakatingin lang si Carl habang tahimik na kumakain. He seems very formal. I can remember what Sebastian told me about him that he’s a drug addict. Pero hindi halata iyon sa mukha niya. He’s acting like a wolf in a sheep’s clothing.

“Business, sweetie. Mr. Rivatore just bought some lands. And your father invited them for a dinner.”

Tumango nalang ako at hindi na nag-usisa pa. Napakaliit naman ng mundo para magkadaupang palad pa kami ni Carl. At siyempre, kailangan kong tumahimik nalang dahil negosyo ang pinag-uusapan. When it comes to business, personal issues has no room for it. What matters is the benefit that the client could give.

Hindi muna ako umalis nang matapos ang dinner. Nang tumayo sina Dad at ang matandang Rivatore ay tumayo na rin ako. Nakita ko pang lumapit si Carl kay Dad at may sinabi na kung ano sa pormal na pamamaraan. Hanggang sa maglakad ang dalawang padre de pamilya patungong dining. Kasunod din nila si Mom.

Lalagpas na rin sana ako ngunit napahinto nang maingat na hinawakan ni Carl ang aking pulso.

I was shocked so I strongly whisked his hand away kahit na halos hindi dumidikit ang mga kamay niya sa balat ko.

“Jamaiah, I’m so sorry. Can I talk to you for a moment?”

“What do you want to talk about? Iyong tungkol ba sa panggagahasa mo sa akin? O tungkol sa pagpapakalat mo ng video namin ni Sebastian? Alin doon?”

Umalon ang kanyang lalamunan at umatras siya upang bigyan ako ng espasyo. Tinignan ko siya na puno ng pandidiri at galit.

“I… am so sorry. Gusto ko lang humingi ng paumanhin sa lahat ng nagawa ko sa’yo. I am an idiot for running away for what I did. Hindi man lang kita kinausap.”

“So? Ang kapal naman ng mukha mo, Carl. You’re a criminal. A drug addict. Do you think I’ll ever trust you again? Don’t tell me humithit ka muna ng droga bago ka pumunta rito?”

Bumagsak ang kanyang balikat.

Humugot ako ng malalim na hininga nang bigla siyang lumuhod sa tapat ko. Hindi alintana na nakasuot pa siya ng slacks at longsleeve polo.

“I’m so sorry, Jamaiah. Can you listen to my apology, please? Kahit saglit lang. Ikaw talaga ang sinadya ko rito dahil hindi ko na kaya ang ma-torment ng kasalanang ginawa ko sa’yo.”

Napatingin ako sa paligid. Manang might see him like this.

“I am begging. I won’t harm you again, Jamaiah. Naririto ako sa teritoryo niyo at hinding hindi ko na magagawa ang kasalanan ko noon. I’ll never do that again. Fuck, I’m begging…” Tumingala siya habang namumula ang gilid ng kanyang mga mata. “Please, listen to my apology, Jamaiah. For the last time…”

“Pleading, huh? Criminals don’t plead. They go directly to the jail. Don’t you know that?”

Nakita kong umalog ang kanyang mga balikat na para bang nagpipigil ng mabigat na emosyon.

“Stand up. Follow me. Kapag lumapit ka sa akin ng isang metro, I will shout for help, and I’ll make sure that you’ll finally be put into jail for harrassing me.”

Mabilis siyang tumango at umahon. Lumabas ako sa pool area at naglakad. Sumunod siya sa akin at nanatili ang isang metrong pagitan sa amin. Punong puno ng galit ang katawan ko ng harapin ko siya.

“Alam mo bang gustong gusto kitang sampalin ngayon, Carl?” Kinagat ko ang nanginig na pang-ibabang labi. Lumunok lang siya habang nangungusap ang mga matang nakatingin sa akin.

“You can slap me, Jamaiah. Ilabas mo ang galit mo sa akin. I deserve that.”

Biglang kumilos ang mga paa ko at lumapit sa kanya. Malaki ang buwelo ko kaya nang lumipad ang palad ko sa kanyang pisngi ay nanguryente ang aking kamay. The slapping sound almost echoed in the whole open area. Napabaling ang kanyang mukha sa kaliwa ngunit humarap ulit sa akin.

“Slap me more. I deserve it. Please, hanggang sa mabawasan ang galit mo.”

Para bang gasolina ang mga pahintulot niya kaya muling umangat ang kamay ko at inulit iyon. Nang iharap niya ulit ang mukha niya, ang kabilang kamay ko naman ang sumampal sa kanya. At ang kabila ulit. And the other one. And another one. Until my body lost its strength because my tears are already falling.

“You, rapist! Pinagtulungan niyo ako!” Sinuntok ko ang dibdib niya. Sinampal sampal ko ang panga niya at balikat kahit nanghihina ako dahil sa pagbalik ng lahat ng ala-ala.

Maagap niyang inalalayan ang braso ko nang muntik na akong bumigay. Pero tinulak ko siya nang malakas at dinuro ko ang mukha niya.

“Ang kapal ng mukha mo! Pumunta ka pa rito? Sa bahay ng biktima mo? Para ano? You want to plead to fool me again and make me think that you already changed to a good person, huh? Is that it?”

“No. I am here to be honest with you. Because I also fucking regret what I did!” Lumakas ang boses niya at punong puno ng pagsisisi. Dinuro niya ang dibdib niya. “I fucking destroyed my own life! Dahil sa kagaguhan ko, nasira ko ang pangarap ko! And here I am… Fucking here I am… begging for your forgiveness because I can’t take any longer this fucking conscience that’s killing me!”

Napailing ako habang marahas na pinupunasan ang mga luha ko. His eyes are red now. And his breathing is heavy. Yumuko siya at muling lumuhod sa akin. Bigla niyang niyakap ang aking tuhod.

“F-Forgive me, Jamaiah. Please, forgive me. Lahat ng ginawa ko sa’yo ay bumabalik na sa akin. I fucking thought that I will get rid of all these shits once I ignore them. Pero hindi. Kinakarma na ako, Jamaiah. I lost my dream of playing at the UAAP. I lost my image. I lost all those people who love me because they now see me as a villain.”

Naramdaman kong nangatog ang kanyang katawan sa aking tuhod. Tumingala siya sa akin at gulantang ako nang makitang lumuluha siya. The fucking Carl Rivatore who is infamous of being immoral is crying and pleading in front of me!

“Damn. I never imagined that I will ever do this. But please, I beg for your forgiveness. I am afraid of what will happen to me if I continue running away from my mistakes. Nagmamakaawa ako, Jamaiah. I am in so much regret that all I can think of now is you. Your forgiveness…” Pumiyok ang boses niya.

“Stand up. You stand up, Carl.” Mariin kong utos.

Kahit nahihirapan ay umahon siya at mabilis na pinunasan ang mga mata gamit ang likod ng palad. Hindi na niya inisip na punasan man lang ang slacks niyang nadikitan na ng mga bermuda.

“Go back inside. Umalis ka na. At huwag na huwag ka nang magpapakita sa akin kahit kailan. Doon, papatawarin kita.”

He gulped so hard. Nagmamadali niyang kinuha sa bulsa ng slacks niya ang phone niya.

“Wala na akong kahit anong kopya ng mga pictures at videos niyo ni Sebastian. I tried to tell everyone about your incestual relationship but none of those people believe me.”

“Lumayas ka na sa harap ko. Are you deaf?”

Umiling iling siya at maagap na ipinakita sa akin ang screen niya.

“Thank you for forgiving me, Jamaiah. At nangako ako sa sarili ko na magbabago na rin ako. At kaya ako pumunta rito, dahil nga mahal pa rin kita. At dahil ayaw kitang masaktan, kailangan mo ’tong makita para magising ka na sa katotohanan.”

Nasa ere lang ang kamay niya habang inaabot sa akin ang phone niya.

“You are obsessed, Carl. I will never like you back. May boyfriend na ako at tapos na ang usapang ito.”

“No, no. You have to see this, Jamaiah. Your boyfriend is only using you.” May pinindot siya sa cellphone niya at nagplay ang video. Ipinakita niya iyon sa akin ngunit hindi ko hinahawakan.

Madilim ang video pero may naririnig akong mahina na party music. Dahil ang malakas doon ay ang ungol ng kung sinong babae.

“I know this is a sex video but you have to see this, Jamaiah. This is the only help that I can give to you for forgiving me. This was sent to our group chat few days ago.”

Kumabog nang malakas ang dibdib ko habang nakatingin sa screen, lalo na nang biglang may flash ng camera ang nagbigay buhay sa kadiliman ng nangyayari sa video.

“Shit, sarap mo tang ina ka. Ano, gusto mo ’to ha?”

The familar voice of Sebastian and the register of his sweaty face on the iphone camera made me knees tremble. I can only see his naked upper extremities while he is panting and thrusting. The man who is taking the video was smirking.

“Yeah, babuyin mo puke niya, bro. Shit, tumitirik mata, gago!” Malakas na tumawa ang lalaki.

Sebastian smirked while biting his lips. Biglang tinutok ang camera sa kung sino ang binabayo ni Sebastian, at parang binaril ang aking puso nang makita ang isang babae na maikli ang buhok, nakasuot ng pulang cocktail dress at mayroon pang korona sa ulo na nagulo na sa ayos.

“Happy birthday, Fabiana! Damn, sarap ba ng gift mo?” Sabi pa ng lalaki.

“Yes! Fuck, yes! Thank you, Sebastian! Ooh harder! Aah!” Tinutok ang video sa mukha ng babae at nakita ko ang nagulo nitong make-up, at ang pagtirik ng mga mata nito habang patuloy na binabayo ni Sebastian.

“Shit, bro. I’m gonna cum. Tang ina…” Ungol ni Sebastian kaya tinutok ulit sa mukha niya ang video.

“Damn, bro. Yeah, ikaw na naman naka-virgin putang ina. Galing bumayo tang inang ’yan. Sige pa!”

Hindi ko na tinapos ang two-minute video dahil kinuha ko na ang phone ni Carl at ibinato ’yon sa sahig. I heard the loud crack of the screen because I threw it with all the remaining strength in me.

“What is that, Carl. Hmm? Tang ina, ano iyong napanood ko ha?” Galit na galit akong lumapit sa kanya at kinuwelyuhan siya. Kahit nanghihina ang tuhod ko at gusto ko nang bumigay ay nagawa ko siyang panlakasan.

“Jamaiah, I’m so sorry. Noong nakaraan lang ’yan. Sebastian is cheating on you.”

Malakas ko siyang sinampal at dinuro sa mukha habang tumutulo na nang masagana ang mga luha ko.

“Tell me that’s a fake video, Carl. Tell me it’s fake!”

Parang bumigay na talaga ang mundo ko nang tumingin sa malayo si Carl at matigas na lumunok. Na para bang hindi niya kayang sumagot ngayon. At sapat na ’yon upang wasakin ang puso ko sa libo-libong piraso.

“You answer me, Carl! Sabihin mong peke ang video na ’yon! I am fucking waiting!”

“Ano ang nangyayari rito? Ine! Jusko!” Nagmamadaling tumakbo si Manang at hindi makapaniwalang kinukwelyuhan ko ang malaking bulto ng lalaking kaharap ko.

Napahawak sa dibdib si Manang Lidya nang makita ang hitsura ko. Nagpupuyos ako sa galit at hindi inaalisan ng tingin si Carl.

“Sabihin mo! Please, sabihin mo naman, Carl!” Bulyaw ko sa mukha niya.

Bagsak ang balikat niya nang namumunghay ang mga matang hinarap ako.

“It’s not fake, Jamaiah. I know it will make you heart broken, lalo na kapag nalaman mong hindi lang ’yon ang video ni Sebastian na may kasamang iba. They are many. And I am sorry if you have to hear this but you have to know the truth—”

Malakas kong sinuntok at sinampal-sampal ang mukha niya habang nagsisisigaw ako. Mabilis akong nilapitan ni Manang at inawat. At mula sa loob ay may bulto ng lalaki ang nagmamadaling tumakbo at kinarga ako upang mahiwalay kay Carl.

“What is fucking happening here? Tang ina.” Galit na sambit ni Sebastian habang niyayakap ako at sinusubsob ako sa dibdib niya.

“Liar! Liar! Fucking liar, Carl!” Sigaw ko at pinagsusuntok ang dibdib ni Sebastian.

“Bunny, what happened? Shit, Tang ina anong ginagawa mo ritong gago ka!” Tukoy niya kay Carl.

“Bro, I’m here to spill to Jamaiah everything that you are hiding.”

Bigla akong binitiwan ni Sebastian at humahagulgol ako habang nanonood sa malakas na pagbagsak ni Carl sa sahig nang suntukin siya ni Sebastian.

“Son!” Boses ng matandang Rivatore.

Nagmamadaling pumagitna si Kuya Urriah na naka-office attire pa at dinamba si Sebastian upang pigilan ito.

“Tang ina, bitiw! Papatayin ko ang putang inang Rivatore na ’yan! Bitiwan mo ko, Urriah! Gago!”

Nagpupumiglas si Sebastian habang si Carl ay nilapitan ng kanyang ama at tinulungang tumayo. Mommy and Daddy were both shocked to what was happening, si Daddy ay inaalam ngayon kung ano ang puno’t dulo ng nangyayari.

Manang was hugging me so tight, protecting me.

“Hayop kang king ina mo, tinangka mo na nang gahasain ang girlfriend ko tapos pupunta ka pa rito sa bahay ko? Tang ina, bitiw sabi!”

“Sebastian! Kumalma ka!” Sigaw ni Dad at napahawak sa sentido. Pareho silang nalilito ng matandang Rivatore. Si Carl naman ay hawak lang ang pumutok na labi at masamang nakatingin kay Sebastian.

“I’m so sorry, Simon. I don’t know what happened. But I think it’s better kung ilayo mo muna ang anak mo.” Paki-usap ni Dad.

“Why are these two fighting, Mateo? Akala ko ba ay napag-usapan na natin na hindi na kayo magkakaso laban kay Carl? Galit pa rin ba hanggang ngayon ang anak mo?”

“Uh, let’s talk about this some other time, Simon. I’m sorry for the inconvenience. Mag-ingat kayo sa pag-uwi.”

“Gago! Papatayin ko ’yan bago ’yan makauwi! Tang ina naman, Dad. Nakikipag-kontsabahan ka diyan sa mag-amang ’yan? Puta, ’yan ang nagtangka sa anak niyo! Iyan ang putang inang nagbalak manggahasa sa girlfriend ko putang ina!”

Sa sobrang lakas ni Sebastian ay nakawala siya pagkakadamba ni Kuya Urriah at sumugod kay Carl. Muli itong sumuntok pero gumanti si Carl at pareho silang nagsuntukan. Si Dad, ang matandang Rivatore, at si Kuya Urriah ay nagtulong tulong upang umawat, habang si Mommy ay napahawak sa dibdib at hindi makapaniwala sa nangyayari.

“Sebastian! Kumalma ka, hijo!” Riing sambit ni Dad at pinagtulungang hawakan sa leeg si Sebastian kasama si Kuya Urriah.

Si Carl naman ay inalalayan agad ng kanyang ama at walang salitang dinala papasok sa bahay.

“Fuck! Damn, bitiwan niyo ko! Putang ina niyo!” Pagpupumiglas pa ni Sebastian at minumura na si Kuya Urriah.

Tumatakbong dumating si Mang Selmo.

“Sir!”

“Selmo, nakaalis na ba sila?” Si Dad.

“Opo, sir!”

Hagulgol ko nalang ang maririnig sa bisig ni Manang. Malakas na kumawala si Sebastian kina Kuya at Daddy at patakbo akong kinuha kay Manang at niyakap.

“Baby, I’m here. Hinawakan ka ba niya? Saan? Shit, shit, I’m sorry I’m late, baby. Shh…”

Kahit wala na akong lakas ay kumawala ako sa mahigpit na yakap ni Sebastian. Nagulat siya sa aking ginawa kaya dinuro ko ang mukha niya.

“You, cheater!”

Napahawak ako sa aking dibdib at nanginig ang kamay na nakatutok sa kanya.

“Y-You are a fucking cheater! Niloloko mo ako, Sebastian!”

Nasa gitna ako ngayon ng Bermuda at galit na galit. Dire-diretso ang buhos ng luha ko. Nagmamadaling lumapit sa akin si Sebastian upang muli akong yakapin ngunit malakas ko siyang sinampal. Mas malakas iyon sa sampal ko kay Carl kanina.

“You cheated on me! You are fucking another girl behind my back! You fucking cheater!”

“Baby—” Punong puno ng pag-aalala at galit ang mukha ni Sebastian habang lumalapit sa akin.

“Step closer one more time and I will fucking stab you! Huwag na huwag mo akong lalapitan! Manloloko ka!”

Lumapit sa akin si Mom at mabilis akong niyakap. Namumula ang mga mata ni Sebastian habang nakaawang ang bibig at hindi makapaniwala.

“Sweetie, what is happening?” Malumanay at nag-aalalang tanong ni Mom.

Si Dad, pumagitna at bumaling kay Sebastian.

“What is the meaning of this, huh? Sebastian?” Napatingin sa akin si Dad at binalik iyon kay Sebastian. “Tama ba ang narinig ko?”

“Ma, pakibigay sa ’kin girlfriend ko, please. Akin na girlfriend ko, Ma, please..”

Lumapit si Sebastian ngunit hinarangan siya ni Dad.

“Hijo! Ano ito ha?” Nalilito si Dad ngunit pinipigilan niyang makalapit sa akin si Sebastian.

“Ma, ang girlfriend ko, please. Mag-uusap lang kami…”

“De puta! Girlfriend mo na ang kapatid mo?” Bulyaw ni Dad na napahawak sa sentido. “Geneva, ipasok mo si Jamaiah sa loob. Ora mismo!”

Malakas na tinulak ni Sebastian si Dad kaya napaatras ito.

“Subukan niyong ilayo sa’kin ang girlfriend ko.” Dinuro ni Sebastian si Dad. “She’s not my fucking sister! She is my girlfriend! Tang ina, akin na!”

“Geneva! Ipasok mo si Jamaiah!”

“Dad, hayaan mo si Sebastian. Kailangan ho nilang mag-usap.” Lumapit si Kuya kay Dad ngunit lumipat ang galit na galit na mukha ni Dad kay Kuya.

“Alam mo ba ito, Urriah? Do you know what’s happening between these two?”

“Yes, Dad. Matagal na. So let Sebastian talk to Jamaiah. The two of them needs to talk and you are out of this.”

“Alam mo ba ang sinasabi mo ha! Magkakapatid kayo! What the hell is this fucking scene you are making?”

Malakas na binundol ni Sebastian ang pigura ni Dad at patakbo akong nilapitan. Kinuha niya ako mula sa bisig ni Mom na dahil sa sobrang lakas niya ay napaatras nalang si Mom at punong puno ng pag-aalala.

“No! Don’t touch me! I hate you! I fucking hate you!”

“B-Baby, It’s alright. Tara, mag-uusap tayo.” Pinagsusuntok ko ang dibdib, mukha at panga niya habang hinahayaan niya lang ako.

“Cheater! Cheater! Fucking cheater! Don’t touch me! Don’t fucking touch me!”

“I-It’s alright, baby… You can shout and hurt me… It’s alright… Let’s go inside, hmm? Usap tayo, mahal—”

“Let go of me! I don’t want to see you anymore!” Gasgas na ang boses ko at bumigay na ang tuhod ko. Kung hindi lang ako yakap nang mahigpit ni Sebastian ay nasa sahig na ako at tumatangis.

“Shh…. It’s alright, baby. Papasok na muna tayo sa loob, aryt? Tapos we will talk, hmm? Shh… I love you baby. Tahan na, please… I love you, Jamaiah ko. Dadalhin kita sa kwarto mo.” Malambing niyang panunuyo kahit puno ng kaba ang boses niya na takot na takot na makawala ako sa kanyang bisig.

“Sebastian, lubayan mo ang kapatid mo.” Lumapit si Dad at malakas na inaalis ang braso ni Sebastian na nakapulupot sa akin. “Let go of Jamaiah!”

“Huwag mo akong galitin, Dad.”

“She’s your sister! What the hell is this!”

Bigla akong dinala ni Sebastian sa gitna habang dinuduro niya si Dad.

“Hindi kami magkapatid! Hanggang kailan mo kami lolokohin na hindi niyo talaga siya totoong anak ha? Alam na namin ni Urriah!”

“What!” Napahawak si Mom sa dibdib. Si Dad ay natigilan at natulala.

“Inampon niyo siya mula sa Cebu, right? From a very poor family na napilitang magbenta ng sanggol dahil kapos? Hah! Tang ina, sabihin niyong nagsisinungaling ako, itatakas ko ’tong anak niyo at hindi niyo na ulit ’to makikita. Sige! Magkakaalaman tayo.” Mapanghamong sambit ni Sebastian.

“W-What are you talking about! Bastardo!” Sigaw ni Dad.

“I have the fucking DNA results! Sinungaling kayo, Dad. Kayong dalawa ni Mom! Kung hindi ko pa aalamin ay hindi ko malalaman ang katotohanan! The fuck did you hide the identity of Jamaiah, huh? Tapos ngayong kulang nalang ay pakasalan ko ’to, sasabihin niyo pa ring anak niyo? Putang ina lang!”

“Sebastian. Stop it.” Agap ni Kuya.

I don’t know what to feel anymore. Sobrang sakit pa ng puso ko sa panloloko ni Sebastian, tapos ngayon ay malalaman ko ito? Sana panaginip lang ang lahat. Hindi na kaya ng katawan ko.

“Totoo ang sinasabi ko! Isang Salvacion itong si Jamaiah. Alam na rin pati ng totoong pamilya niya na nasa Cebu ngayon. Isang buwan naming trinabaho ni Sophie Jackie Salvacion itong paghihinala namin. At grabe lang dahil walang sikreto ang hindi nabubunyag. Sa resulta ng lahat ng DNA tests, lumalabas na walang kahit anong koneksyon si Jamaiah sa dugong nananalaytay sa mga Federoja. Dahil isa siyang Salvacion! Itinago niyo ang pinagmulan ni Jamaiah! Kayo ang dapat na bumitiw sa kahibanga niyo!”

“S-Son, I… I don’t know what to say…” Si Mom, umiiyak na rin habang niyayakap ni Manang. “B-But, w-we were just preparing ourselves before telling the truth to all of you. S-Sasabihin din naman namin soon. B-But… h-how did you know all of this?”

“Fuck! See? Tang ina. Lumabas din ang totoo!” Diin ni Seb at hinigpitan lalo ang yakap sa akin.

“Sebastian. Pumasok kayo sa loob. Pag-uusapan natin ito.” Si Dad.

“Wala nang dapat pag-usapan, Dad! Lumabas na ang tinatago niyo! So fucking don’t order me to let go of my girlfriend because I won’t fucking allow anyone of you to stop me!”

Saglit na katahimikan ang namayani. Ngunit hindi pa rin ako tumitigil sa paghagulgol habang isang mabigat na atmospera ang pumapalibot sa aming lahat.

“Labasan na ba ng itinatago ha?” Mapanghamong sambit ni Sebastian. “Sige! Heto oh, girlfriend ko ang anak niyo. Subukan niyong umangal. Putang ina, manlalaban ako at itatakas ko ’to.”

“D-Don’t say that, Sebastian!” Si Mom na humihikbi na rin.

It was a moment of silence again. Sebastian is breathing heavily and I can hear his heart beating so fast because of the extreme emotions.

“S-Seb, let go of me…” Walang emosyon kong sambit kahit humihikbi pa rin.

“Shh… Baby, I’m sorry. Hindi ikaw ang sinisigawan ko. Are you feeling sleepy now, hmm? I’ll carry you to your room, baby.” Pinatakan niya ng halik ang aking ulo habang puno ng ingat at lambing akong hinahaplos.

“Let go of me, Seb.”

“B-Baby, sabihin mo ang problema, please? Tara, pag-usapan natin sa kwarto, maha—”

“Let go of me or you’ll never see me again.” Mula sa kaibuturan ko ay may diin ko iyong binigkas. Biglang lumuwag ang kapit ni Sebastian sa akin at takot na takot na tumalima sa aking utos.

“B-Baby… tell me what’s wrong, please… Baby, huwag mo ako takutin nang ganito, mahal… Ayaw ko ng ganito, mahal, please…”

Umatras ako at pinunasan ang aking mga pisngi. Pinasadahan ng mugto kong mga mata sina Mom na umiiyak habang nakatingin sa akin, kay Manang na nag-aalalang nakaalalay kay Mom, kay Dad na nabasag ang solidong kapormalan at aristokratong porma, at kay Kuya na puno ng pag-aalala para sa akin.

“Sinungaling kayong lahat.” Mabagal kong tinuro sila isa’t isa. At huli iyong bumagsak kay Sebastian na tumutulo na ang malalaking butil ng luha mula sa mga mata ngunit hindi niya iyon napapansin. Nananatili ang pagiging maingat niya sa akin.

“Sinungaling. Kayong. Lahat!” Pumiyok na ako dahil wala na akong boses kakaiyak.

“B-Baby, I’m sorry…” Pagmamakaawa ni Sebastian at biglang lumuhod sa aking harapan. “It’s alright, baby… I will listen… Slap me again, baby… Ibuhos mo ang galit mo sa akin—”

“Lalo ka na! Manloloko!” Dinuro ko ang mukha ni Sebastian at malakas ko ulit siyang sinampal.

“You cheated on me! Ipinakita sa akin ni Carl Rivatore ang video mo na sarap na sarap habang binabayo ang isang babae. Sabihin mong hindi ’yon totoo, kahit kailan, hinding hindi mo na makikita kahit ang anino ko!”

“B-Baby..” Umalog ang magkabilaang balikat ni Sebastian habang nakatingala at desperado akong inaabot. “I did not cheat on you… I-I’ll never do that to you, baby. I love you so mu—”

Muli ko siyang sinampal nang malakas. Bumakat ang kamay ko sa pisngi niya at namanhid nang husto ang aking kamay.

“Liar! Liar! All of you! You are all liar!” Paatras akong naglakad habang dinuduro sila isa isa. Tumakbo ako palabas ngunit narinig ko ang pagtakbo ni Sebastian upang habulin ako.

Gumuguho ang mundo ko habang tumatakbo ako palabas ng gate. Ang aking paningin ay umaalon dahil sa dami ng aking luha at sa sakit ng aking ulo.

“Jamaiah!” Boses ng isang nag-aalalang babae ang sumalubong sa akin. Hinila niya ako at niyakap.

Wala na akong panahon para magulat at alamin kung paano siya napunta rito at kung bakit siya naririto ngayon.

“A-Ate Jackie…”

“Shh… What’s happening? Why are you crying? Oh my God!” Mahigpit niya akong niyakap at inalo.

“Jackie, akin na ang girlfriend ko, please.” Buong buo na boses ni Sebastian. “Giver her to me. Akin na.”

“N-No, ate. I-Ilayo mo po ako rito, ate, please… I-I don’t want to be here, please…” Pagmamakaawa ko.

“Yes, ilalayo kita. Shh… Please calm down, Jamaiah.”

Ramdam ko sa aking likuran ang malaking bulto ni Sebastian. Gusto ko nang tumakas mula sa kanyang paningin. Niloko niya ako at labis iyong sumasaksak sa puso ko ngayon.

Maingat akong hinila ni ate Jackie papunta sa kanyang sasakyan at ipinasok sa loob. Nakasunod si Sebastian.

“Fuck! Akin na muna siya, Jackie! Mag-uusap kami ng girlfriend ko! Tang ina naman, ngayon mo pa ba ako pipigilan? Napag-usapan na natin ’to!”

“Maghunus dili ka, Sebastian! My sister is shaking in fear! Ano ba ang nangyari ha? I am supposed to talk to your parents this evening! Why is my sister crying like that, huh?”

“Galit siya sa akin. Kaya please, hayaan mo muna kaming mag-usap because I need to comfort her! Umiiyak ang girlfriend ko, Jackie! Ako ang magpapatahan diyan at wala ng iba!”

“I am her fucking sister, Sebastian! Takot na takot siya sa’yo! Please, kumalma ka at sumunod muna ngayon. Ako ang bahala sa kanya pansamantala. I’ll give you time to talk to her once she’s already okay. For now, please, alam kong alam mo kung ano ang tamang gagawin.”

“Fuck! Huwag ka munang mangialam sa amin ngayon, Jackie!”

“Mangingi-alam ako dahil kapatid ko ang pinag-uusapan dito, Sebastian! Especially now that all of us just knew that she’s my long lost sibling all along! So shut your mouth and let us go. Tatawagan kita.”

Mabilis na pumasok si ate Jackie sa sasakyan at kami’y tumulak. Hindi na ako tumigil pa sa paghagulgol.

“Jamaiah, hold my hand. You can keep crying. Pour all your emotions out, honey.”

My mind is blank at the moment. From the cheating of Sebastian, to the revelation that I am lied as a Federoja, and that the woman who is helping me right now is my biological sister.

Hindi ko pa ma-absorb ang lahat. Parang nakalutang ako sa hangin. Hanggang sa makarating kami sa Condo unit ni ate Jackie ay parang wala na ako sa katinuan.

Kumalma na ako habang nasa tabi ko si ate Jackie. She’s not forcing me to tell what happened in our house. She’s just comforting me and letting me feel that she’s there to support me.

“Everything will be alright, Jamaiah. Everything will be alright.”

“Ate Jackie.” My voice was hoarse. It was so ragged and devastated.

All I think of right now is my missing identity. My real parents, my real siblings.

“Bring me to Cebu, ate. I want to know who my real parents are.”

Humawak ako sa mga kamay ni ate Jackie. Punong puno ng galak at awa ang kanyang mga mata. Umiiyak din siya ngunit tahimik lang.

“And I don’t want to go back unless I already learned everything about my identity that is hidden from me all my life.”

CHAPTER 43

“Keep your sunglasses on. Baka may media na naghihintay sa labas.”

Nakasunod lang ako kay ate Jackie habang pababa kami ng eroplano. Naka-black hoodie, pants at shades ako para hindi raw makilala. My cold hands never turned yet to its normal since we left Ate’s condo. Wala kaming inaksayang oras dahil determinado akong pumunta sa Cebu.

And I am so glad that my ate is supporting me all the way. May trabaho pa yata siya na gagawin kinabukasan pero heto, tinutulungan ako at inuuna.

“Ma’am Jackie!” The masculine man wearing his black polo greeted Ate when we reached the parking. “Sakay na po agad, Ma’am. May ilang media na naghihintay.”

Nakita ko ang ilang nagmamadaling press patungo sa amin na kanina pa yata nag-aabang. Pero mabilis kaming pumasok sa itim na SUV.

“Bakit may media, Alvaro? Wala namang nakaaalam na uuwi ako ah!” Inis na sambit ni Ate.

“Pasensiya na, Ma’am. Hindi rin naman alam na may nag-aabang. Nagkataon lang na natunugan ang pagdating niyo kaya naghintay na rin. Nakilala ho kasi ako.” Sabi nung Alvaro.

The comfortable leather couch made my weak body relax. Pumasok na ang tauhan ni Ate na mabilis isinara ang pinto. Bakas din ang pag-iingat at pagmamadali sa tauhan ni Ate na sinilip pa kami sa salamin bago kami tumulak.

“Alvaro, sinabihan kitang mag-ingat, right?”

Hawak ni Ate ang kamay ko at hinahaplos-haplos. Tinanggal ko muna ang shades at pagod na pumikit. Tatlong oras ang naging biyahe namin. Alas onse ng gabi tumulak at ngayo’y madaling araw na.

“Angbibilis nila, Ma’am. Tinakasan ko na pero nakita pa rin kayo.”

“Nasaan na si Estepan? Akala ko ay dalawa kayong susundo sa amin.”

“Kasama ko siya, Ma’am. Dalawa kami tulad ng utos niyo. Naghiwalay kami doon sa airport para lituhin sana iyong ilang nag-aabang. Pero sumakto na doon sa pinaghihintayan ko kayo lumabas, Ma’am, e.” Tumingin si Alvaro sa rearview mirror. Nang magkatinginan kami ay ngumiti itobago binalik ang tingin sa daan.

“Your driver, ate?” I asked.

“Yes. Bodyguard ko rin. Dalawa sila ni Estepan.”

“Good morning po, Ma’am. Alvaro po at your service. Hehe.” The man cheerfully said.

“Edi naroon pa si Estepan ngayon? Paano ’yon makakauwi, aber?”

“Sorry, Ma’am. Hindi ko pa po natatawagan e.”

“Bakit hindi mo pa tinatawagan? Kawawa naman, walang sasakyan ’yon pauwi.”

“Ma’am, wala na po kasi akong load. Bakay may load ka po diyan, pasuyo nalang po patawagan.” Napakamot ito sa kilay.

“Okay, sige. Sa resthouse na tayo dumiretso. Huwag na muna sa bahay ko.” Nag-dial si ate sa phone niya at ilang sandali lang, kausap na niya iyong Estepan.

Kalaunan ay sinamantala ko ang katahimikan sa biyahe upang umidlip. Ngayon ko lang naramdaman ang pagod dahil ang adrenaline rush ko kanina ay walang hinto. Dahil madilim pa bunsod ng madaling araw, nagising nalang ako na nakarating na kami sa resthouse na sinasabi ni ate.

“Sige pa, idlip ka pa, Jamaiah.” sabi ni ate nang humihikab kong silipin ang labas. Madilim pa.

“Bababa na ba tayo, ate? Let’s go?”

Wala na si Alvaro sa harap. Pero sa labas ay nakita ko ang napakagandang beach rest house na moderno ang disenyo. Hindi mo aakalaing bahay bakasyunan lang dahil maganda.

“Mas kalmado ka na ba kumpara kanina?”

I smiled weakly and nodded. She gently pressed my palm with her warm hands. Ang gigil sa aking katawan na makilala ang totoo kong pamilya ay muling nabuhay. Kahit saglit lang ang idilip ko, na-recharge ang katawan ko at ready to pursue na ulit.

“Ate, hindi mo pa po nasasagot ang tanong ko mula pag-alis natin.”

“Sorry, what was it again? I forgot. I was busy contacting my men.”

“About my real mother and father. Kung buhay pa ba sila ate?”

I am eager to know it beforehand. Dahil ayaw kong madismaya. Ito ang tanong na ilang oras ko nang dinadala. More than the heartache that my boyfriend gave to me, the well-being of my real parents are the ones that are occupying the other half of my mind at the moment.

“Yes, Jamaiah. Buhay na buhay.”

Napayakap ako kay ate. Iyon lang ang hinihintay ko. At parang nabuo na agad ang aking pagkatao na malaman palang na makikilala ko nang harap-harapan ang totoo kong mga magulang. Because they are still alive.

I don’t feel any hatred against them. Kahit na narinig kong ibinenta nila ako kina Mom and Dad noong ako ay baby pa. Ngayong durog na durog ang puso ko, I am needing genuine love that I am sure I can only find from my real parents. Na kahit na may karapatan akong magalit at manumbat kapag kaharap ko na sila, lamang ang pagmamakaawa ng aking puso na makaramdam muna ng pagmamahal upang matakpan ang sariwang sugat.

Pagpasok namin sa resthouse, dinala ako ni ate sa isang malaking kwarto. A luxurious room. Kahit madilim pa sa labas, tanaw mula sa glass wall at balcony ang dagat. Malawak na binuksan ni Ate ang glass door dahilan upang malanghap ko ang malamig na simoy. Maririnig pa ang hampas ng alon mula sa dalampasigan.

“Is this your house, ate?”

Humiga ako sa malaking kama. Umupo si ate sa gilid ko at hinaplos muli ang aking kamay.

“Hindi ito ang totoong bahay ko, Jamaiah. Resthouse lang ito.”

“You really are wealthy now, Ate. You started very poor, hindi po ba?”

“That is true. And now, I am blessed to be able to purchase this kind of luxury. Dito kami minsan nina Mama, Papa, at mga kapatid natin kapag nagdidiwang kami ng mga pribadong selebrasyon.”

A warm hand touched my heart because of the way he addressed her parents. Our parents. And our siblings too.

“You call them Mama and Papa, ate?” May maliit na ngiti sa aking labi ngayon.

“Yes. Mula noon, hanggang ngayon.”

Pumikit ako upang ipahinga ang mata pero nananatiling gising.

“What are their names?”

I am imagining the image of a smiling woman and man standing from afar. Kusa iyong remehistro sa aking utak na kahit malabo ang kanilang mga mukha ay nararamdaman ko na agad ang galak at pagmamahal nila.

“Ang pangalan ng Mama natin ay Seraphina. At ang Papa natin ay Rafaello.” Her voice cracked. Kahit nakapikit ako, naririnig ko ang hikbi niya. She started crying quietly. My heart was tugged by that, but I kept on looking at the image of the two lovely people in my mind. Eyes still closed.

“Mahal na mahal ka nila, Jamaiah. Hinihintay ka na nila.”

She kissed my forehead, and I felt the longing there. Pakiramdam ko ay ang aking totoong ina ang humalik sa akin. I can feel her smiling while staring back at me. Hinahaplos ni Ate ang aking buhok.

“At ang mga kapatid natin, gustong gusto ka na ring makasama.”

Gusto ko pang marinig si ate na mag-kwento. I want to imagine their faces more by hearing how she will describe them. But my body failed me to do so. Nang magising ako, umaga na at mag-isa nalang.

The morning sunrays together with the sounds of the ocean waves greeted me. Umahon ako at hinanap si ate Jackie. May cover na akong comforter. She made sure that I will be able to sleep comfortably. And I think I did. Despite of my heavy heart.

Lumabas ako sa balcony at kumapit sa wooden handrails. Sinasayaw ng sariwang hangin ang buhok ko habang pinagmamasdan maputi at pinong buhangin. And the striking light blue sea, it’s almost similar to Bora’s.

This place is majestic and instagrammable. Kagabi kasi, madilim kaya hindi ko pa nakita agad. Walang tao sa paligid. Of course, this is a private property. Pag-aari lang naman ito ng isang international renowned model.

Nagmuni-muni ako bago bumalik sa loob. The amenities looked expensive as well. Antigong mga kahoy at ilang metallic accessories. May sariling couch at TV itong room. The whole side wall is glass so the view of the shore is always visible wherever you are standing.

May kumatok sa pinto. Nang buksan ko iyon, nagkagulatan kami ng isang lalaki na nakaputing T-shirt na hapit sa maskulado niyang katawan. Kapareho niya ng katawan iyong Alvaro na driver ni ate Jackie pero mukhang mas bata ito. Around Kuya Urriah’s age.

“Gising na po pala kayo, Ma’am.” Napakamot ito sa tenga at nahihiyang ngumiti.

“Uhm, where’s ate Jackie?” Nilakihan ko ang bukas ng pinto.

“Nasa dining na po, Ma’am. Kakatok po sana ako para gisingin kayo. Gising na pala. Mag-aalmusal na daw po. Tara po?”

“Thank you…” I don’t know his name.

“Estepan po, Ma’am. Pwede niyo ako tawaging Tope.” Naglahad ito ng kamay. Palakaibigan siyang nakangiti at tingin ko’y masiyahin siyang tao.

Tinanggap ko iyon at nakipagkamay. “I’m Jamaiah.”

Umayos ito ng tindig at umatras para bigyan ako ng espasyo sa daan. Naglakad siya patungo sa kung saan habang nakasunod lang ako. Pagdating namin sa dining, naroroon na sina Ate Jackie at si Alvaro. Pareho nang nakapambahay, at ako nalang yata ang hinihintay dahil nakalatag na ang mga pagkain.

“Andito na po siya, Ma’am. Gising na po.” Sabi ni Estepan at humila ng upuan para sa akin, sa tabi ni Ate Jackie. “Dito ka upo, Ma’am. Tabi po tayo. Hehe.”

Yumukod ako nang hilahin ako ni ate Jackie upang yakapin. Nakatingin lang sa amin ang dalawa niyang bodyguard na parang kaibigan lang ang turing niya. Is she this too humble to have her breakfast with her men? Sa amin kasi ay hindi namin kasabay ang mga kasama namin sa bahay kapag kumakain ang family.

“How’s your sleep?” Ate asked.

Umupo na ako sa tabi ni Estepan na tsaka lang din umupo. I smiled at him because of his gentleman act. Pagtingin ko roon kay Alvaro, ngumiti ito sa akin na parang bumabati. Sumulyap siya kay Estepan at parang pinapagalitan ito sa tingin.

“Huwag kang matakot sa kanila, Jamaiah. Mababait ang mga ’yan. At sila ang magbabantay sa’yo habang nandito tayo sa Cebu.”

I nodded and smiled at the two. Mukha naman silang mababait.

“Let’s eat na muna. Wala ka pang kain mula kagabi.”

Ginalaw ko ang aking pinggan. Pero hindi pa man ako nakakasandok ay mabilis nang kumilos si Estepan.

“Ako na po magsandok sa’yo, Ma’am. Ano po ba gusto mo rito?” Tinuro ko ang Fried Rice at Eggs. Sinandukan niya ako at nagpasalamat ako ulit.

“Ma’am, pasensiya ka na diyan kay Estepan. Maligalig po talaga ’yan.” Sambit ni Alvaro.

Sumulyap ako kay Estepan at nginitian siya. Pumula ang kanyang pisngi at nahihiyang bumalik sa pagkain matapos akong sandukan.

“Natawagan ko na sina Mama at Papa, Jamaiah. Ang sabi ko, kasama na kita.”

My eyes beamed in anticipation. Kahit puno pa ang bibig ko, gusto ko nang magsalita. Pero dahil nakatingin ang dalawang lalaki ay ikinalma ko muna ang sarili.

“Will we go and see them later, ate? Saan po ba sila banda rito sa Cebu?”

“They are in Cebu City now. Nasa Moalboal tayo ngayon.”

Uminom muna ako ng tubig. “Can you bring me to them, ate? Kahit iwan mo nalang po ako roon sa kanila. You can go back to your work po afterwards. Masyado na po kasi akong nakakaabala.”

“No, no!” Tinaas niya pa ang palad upang pigilan ako. “This is the most important and happiest moment of my life so I will prioritize you. Hindi ka abala. And I already cancelled all of my photoshoots for the following week because you are very important.”

Namilog ang mga mata ko. “You don’t have to do that, ate.”

“I have to, Jamaiah. Kung alam mo lang kung paano nakumpleto ang buhay ko mula nang maibigay sa akin DNA test results. Noong ipinakita sa akin ni Sebastian.”

Mula kay ate ay sumulyap ako sa malaking glass door. Hearing my boyfriend’s name again brought back my heartache. Napahinto si Ate sa paggalaw nang mapansin ang biglaan kong pagkatahimik.

“Uhm, let’s continue eating, hmm? Here oh, have a taste of this Chorizo, honey.” Ate said in a cheerful tone. Probably to redirect the topic.

Nabusog ako sa almusal, at nakatulong iyon para makabalik ako sa pisikal na lakas. Ate brought me at the shore afterwards. Nagpalit na ako ng bohemian dress na damit din ni Ate, at pinalipas namin ang oras sa beach huts doon.

“Pwede mo na bang i-share sa akin kung ano ang nangyari kagabi?” Sumimsim si ate sa kanyang buko juice. “At first, I thought it was only because you already know the truth. Hindi ko alam kung ano ang nangyari roon sa bahay niyo, at kung paano sa’yo sinabi. But because you were crying so hard and running away, tingin ko ay nalaman mo ’yon sa hindi tamang pagkakataon.”

Napapikit ako nang muling tangayin ng hangin ang buhok ko. Napakasarap samyuhin ang amoy ng tubig dagat na humahalo sa hangin. Sa malayong hut ay nakaupo roon at nakabantay si Estepan. While Alvaro is at the house.

“Inuutusan mo ba sila ate na bantayan ka kahit pribado itong kinalalagyan natin?” I curiously asked.

“That’s their job, Jamaiah. And they love protecting people so there’s no need to worry about them.”

Umupo ako at pinakiramdaman ang mga paa na nakatapak sa puting buhangin. Ate was carefully watching me, waiting for me to confess.

“Sebastian cheated on me, Ate.” Matigas akong napalunok. Inipit ko sa tenga ang hibla ng buhok na tinangay ng hangin.

Ate’s mouth gaped in shock. Pero hindi niya iyon pinahalata.

“Daddy’s client was there in our house last night. They were invited for the dinner. And that client’s son showed me something, ate. It was a sex video of Sebastian with another woman.”

Napaahon si ate sa pagkakasandal at mabilis na umupo sa aking tabi. Niyakap niya ako at siniksik ako sa kanyang tagiliran habang hinahaplos-haplos ang aking likod.

“I’m so sorry, Jamaiah.” She is lost for words. “I… didn’t know that Sebastian can do that.”

“He did, ate.”

Tumingala ako sa kanya at mapait na ngumiti. My heart is aching again. But I want to tell her everything that happened way back home without crying.

“He promised me that he will never hurt me. But he did. And I feel devastated because not only my boyfriend lied to me, ate. My parents as well. Mom, Dad, and everyone in our household.”

“I love you, honey.” Ate just stayed there hugging me. She comforted me with the physical touch that I need.

“Magkapatid pala tayo, ate. Kaya pala tayo magkamukha.” I smiled again. Pero mas maluwag na ngayon.

“Yes, yes. You are our long lost youngest. When Sebastian and I met many times to talk about his strong intuition about you being my biological sibling, alam ko na rin noon. Dahil Federoja ang pangalan na binabanggit lagi noon nina Mama at Papa kapag naaalala ka. Pero hindi nila alam kung saan ka na mahahanap dahil napakalaki ng mundo. At wala silang kakayanan noon para hanapin ka. Para makita man lang.”

Napabuga ako ng malalim na hininga. “I see, ate. Kaya pala ganoon nalang kayo mag-usap ni Sebastian dahil nagkikita pala kayo ng palihim.”

“I’m sorry for hiding everything from you, Jamaiah.” She smiled apologetically. “Ang plano namin ni Sebastian ay maghihintay kami ng tamang panahon. Ihahanda at ilalatag muna namin ang lahat. And even to your Mom and Dad whom I met at Singapore…”

I was just listening intently. I want to hear more of what happened.

“Your parents, Ma’am Geneva and Sir Mateo Federoja. Nagpakilala ako sa kanila. At ipinakita ko ang results ng DNA test nating dalawa. Na ikaw ang kapatid ko na ipinaampon noon sa kanila. They were both shocked to know me. Dahil ang alam nila ay mula sa mahirap na pamilya ang pinanggalingan ko.”

“So, Mom and Dad already knew you?”

“Yes. Noong araw na nagkita kami sa Singapore at nakapag-usap. Grabe ang tadhana, ano? Kusang gumawa ng paraan para magkita tayo. At makilala mo kami. Ang totoo mong pamilya.”

Ako naman ngayon ang walang maisalita. Nakilala na pala nina Mom at Dad ang totoo kong kapatid pero wala silang sinabi tungkol doon. Kahit iyon ba ay gusto nilang itago?

“Ate, ang dahilan kung bakit ako pinaampon ng Mama at Papa natin ay dahil sa kahirapan, tama?”

“Tama.” Malungkot na ngumiti si ate. “Ang dalawang nakababata kong kapatid ay parehong may malubhang sakit noong araw na ipinanganak ka. May isip na ako nooon kaya naaalala ko pa ang lahat. Wala kaming makain noon dahil sinalanta ng bagyo ang palayan na pinagtatrabahuan ng Papa. Tubig at asin lang mayroon kami, Jamaiah. At iyon ang naging dahilan ng Mama at Papa para ipa-ampon ka. Walang kapalit iyon, Jamaiah. Hindi ka ibinenta. Ipinaampon ka dahil hindi ka na kayang buhayin ng mga magulang natin na isang kahig isang tuka.”

I can’t imagine how my life had been if my real parents did not send me away. Naging maganda at perpekto ang buhay ko sa loob ng dalawampu’t dalawang taon. Dahil iyon sa magandang buhay na ipinaranas sa akin nina Mommy at Daddy.

Ano na kaya ang buhay ko ngayon kung hindi ako ipinamigay? Should I be grateful because I grew up comfortably?

“Mahal na mahal ka ng mga magulang natin, Jamaiah. Umuwi sila ng bahay isang araw matapos kang ipanganak, at sinabi nilang patay ka na nang isilang. But I knew they were lying. Dahil wala kaming sanggol na inilibing. Wala akong nakitang death certificate na nagpapatunay na patay na ang sanggol. At sa paglipas ng mga taon, walang araw na hindi nababanggit ng Mama at Papa ang pangalan mo. At mayroong pag-asa sa malungkot nilang mga ngiti. Palagi iyon, Jamaiah. Palagi ka nilang iniisip.”

Napayuko ako nang pumatak ang malalaking butil ng aking luha. I sobbed quietly. Sumabog ang magkahalong lungkot at pangungulila. Hindi ko maisip kung ano ang hirap na pinagdaanan ng totoo kong mga magulang. Kung paano sila nabubuhay araw-araw sa kabila ng matinding kahirapan.

“I just graduated High School when a man named Thadeus Kung introduced himself to me. Isang araw na kasama ko ang mga kapatid ko na nag-haharvest ng Kamote sa lupain ng mga Alcantara. And from there, nakita niya ang potential ko na maging model. Sa una, hindi ako naniwala dahil wala akong alam sa ganoon. Bukid at iskwelahan lang ang alam ko. I know nothing about fashion. But that man, Thadeus, changed my life.”

“Kailan po iyon, ate?”

“That was eight years ago. Nagsimula ako nang dalhin niya ako sa US para gumawa ng pangalan. Nahirapan siya sa simula dahil wala akong magandang background. But years have passed, and agencies started to recognize me with my photos. Until people started to know me even more. Hanggang sa makilala na ako ng buong mundo.”

I wiped my moistened eyes swiftly. Ate was smiling while remembering her humble past.

“Alam mo, Jamaiah, hindi ako nagsisisi na naglakas loob akong umalis ng bansa. Dahil pinanghawakan ko ang pag-asa na nakita ko noon na balang araw ay maiaahon ko sa hirap ang pamilya ko. At ngayon, nagawa ko na, Jamaiah. Pero kulang pa rin iyon dahil hindi ka namin kasama. But right now, makukumpleto na.”

I hugged her tightly. Ramdam ko ang totoong pagmamahal sa mahigpit naming yakap. The comfort felt so peaceful. Hanggang sa maramdaman ko nalang na ang sakit ng aking puso ay natakpan pansamantala ng katotohanan na nahanap ko na ang totoo kong pamilya.

“Wala na po ba kayong nakalimutan Ma’am?”

Komportable lang akong nakasandal sa leather couch habang nakatingin sa labas ng bintana. Katabi ko sa backseat si Ate na may kinakalikot sa phone habang nasa harap ang dalawa niyang tauhan. Si Alvaro ulit ang nagmaneho.

“Wala na. Let’s go, naghihintay na sila roon.”

Alas siyete na ng gabi nang kami’y tumulak patungo sa Cebu City. Apat na oras ang biyahe roon according to Ate. Wala na talaga kaming inaksayang sandali dahil gusto ko nang makilala ang aking Mama, Papa, at mga kapatid.

“Are you nervous?”

Ngumiti ako kay ate at tumango.

“A little.”

“Why? Dapat masaya ka. Kasi kami, we are extremely happy.”

Right. I should be happy. Pero mayroong maliit na bumabagabag sa akin.

“Will they accept me ate? I am… a spoiled kid.”

Maagap na ngumiti si ate. “Alam na nila na lumaki ka sa magandang pamilya, Jamaiah. Nakita na nila ang mga pictures mo nito lang.”

“Really, ate? What was their reaction?”

“They are happy, Jamaiah. Excited to see you and very happy.”

Pinanghawakan ko ang mga sinabi ni ate. Magkakahalong pakiramdam ang lumulukob sa akin. Excitement, nervousness, and happiness. Hanggang sa makarating na kami sa City, kumakabog na ng malakas ang aking dibdib.

“Malapit na tayo. Everyone is waiting.”

Kalaunan ay pumasok kami sa isang malawak na lupain. May mga nadadaanan kaming mga palayan at lahat ng ito ay parang paraiso sa aking paningin.

Naunang bumaba si ate nang huminto kami sa tapat ng isang mala-palasyong bahay. May cupid fountain sa gitna na nagbubuga ng masaganang tubig. Bumaba na rin sina Estepan at Alvaro. Ako nalang ang naiwan.

Oh my gosh. Mula sa loob ng sasakyan, nakikita ko ang limang tao na nakaabang sa bulwagan. They are all formally dressed. Pero ang nasa unahan ay ang mag-asawang nakatayo at nag-aabang sa aking pagbaba.

The old aristocratic looking man is hugging the waist of a beautiful woman. At sa likod nila ay ang dalawang lalaking halos kasintangkad na ng ginoo.

Biglang bumukas ang pinto ko at nakangiting yumukod si Estepan.

“Maligayang pagbabalik po, Ma’am.”

Lumunok ako at maingat na bumaba. Sa pagtapak ng aking sandals sa sahig at sa paglipad ng aking buhok bunsod ng simoy ng hangin sa gabi, tila bumagal ang oras. Napatingin ako sa aking tabi nang hawakan ni Ate Jackie ang aking kamay.

“Welcome home, Jamaiah. Look, hinihintay ka na ng lahat.” She smiled while her eyes are getting teary.

Mula sa malayo, nakita ko kung paano yakapin ng ginoo ang ginang nang ito’y lumuha. Mabagal kaming lumapit ni ate Jackie habang palipat-lipat ang tingin ko sa mag-asawa, at sa dalawang binata na hindi kumukurap hanggang sa kami’y huminto sa kanilang tapat.

Ang ilan pang kasama nilang naghihintay, natulala at labis ang pagkamangha.

“Athalioh…” The teary woman said and gently took my right hand. Her tears continued falling as she unbelievable scanned my fingers, my skin, and my face. “A-anak ko…. Anak ko!”

Bigla niya akong niyakap at nanginig ang kanyang katawan. Her warm touch and hug sent a very warm feeling that I never felt in my whole life. Hindi ko na namalayan na umiiyak na rin ako. Dahil yakap na ako ng aking totoong ina.

“Athalioh… anak ko…”

I hugged her tight. I am a total stranger, and I don’t know anyone of these people, and yet my body felt like I am already home. That my identity is now complete because these people are the missing pieces of my heart.

“M-Mama?” Hiniwalay niya ako sa kanya at hinawakan ang aking magkabilaang pisngi. Tinitigan niya ako sa lahat ng aking parte habang nakangiti at lumuluha sa galak. Tumango-tango siya at lumingon sa ginoo.

“R-Rafaello, ang anak natin… Ang anak mo…”

My mother went to my side. Mabilis na lumapit ang ginoo at hinila ako para sa isang mahigpit na yakap.

“Anak. Anak ko…” His baritone voice and warm hug that almost covered my entire body made me realize that he is my father. “Athalioh… anak ko. Anak ko.”

I burried my face on my father’s vibrating chest. Umahon ako at tiningala ang kanyang mukha. Sobrang laki ng ngiti niya ngunit ang mga mata niya’y pulang pula at lumuluha.

“P-Papa…”

“Anak, patawarin mo kami ng Mama mo. Patawarin mo kami, anak…”

Umiling ako at muling sumubsob sa kanyang dibdib.

“I understand, P-Papa… I already know… I forgive you.”

At that moment, I never felt any hatred in me. Walang kahit anong panunumbat, galit o ano mang matinding emosyon ang nasa akin. Everything that I have for these people are my love, longing and happiness.

“Mahal na mahal ka namin, anak. Mahal na mahal.” Hinalikan niya ang aking noo at inilahad ako sa dalawang binatang namumula ang mga mata at nakatitig lang sa akin. “Anak, sila ang mga kapatid mo. Felideo, Heraldo, ang kapatid niyo, nandito na siya…”

The man with a clean cut hair and wearing a silver dog tag with his white polo and black suit stepped forward and looked at me straight in the eye. Matapang ang kanyang dating at patunay roon ang hiwa sa kanyang kaliwang kilay. Ngunit bumagsak ang isang butil ng luha sa kanyang kaliwang mata.

“Athalioh?” His baritone voice made me nod. At sa aking pagtango ay hinila niya ako mula sa aking ama at mahigpit na niyakap.

“Damn… bunso…” Mahigpit niyang isinubsob ang mukha sa aking balikat at naramdaman ko ring nangatog ang kanyang katawan.

Hindi pa man nagtatagal ang kanyang yakap nang mapaahon ako sa kanya dahil isang malaking braso pa ang humila sa akin at mahigpit din akong niyakap.

“Kapatid ko…” The older guy said and caressed my back.

Puro mahihinang iyak ang aking naririnig sa paligid. Nang umahon ako at tingalain ang aking kuya, ngumiti siya at umalon ang kanyang adam’s apple dahil nagpipigil ng iyak.

“Ako si Heraldo. At siya naman si Felideo. At si ate Jackie,” Nilahad niya si ate Jackie na kayakap ngayon ang aming ina na parehong umiiyak. “Kami ang mga kapatid mo, Athalioh…Ikaw ang bunso namin… Ikaw, Athalioh…”

I nodded and went back to my weeping mother. I hugger her again so tight.

“Mama, I love you po. Wala po akong galit, pinatawad ko na po kayo. Kayo pong lahat…”

I cried so hard again as she carressed my back. Ang sakit ng aking puso na iniwan sa akin ng aking Mommy at Daddy na nasa Maynila ay tila dito ko isinusumbong. Higit sa lahat, ang sakit na ginawa sa akin ng lalaking pinakamamahal ko. Dito ko na ibinubuhos.

“Halina sa loob, anak. Doon na tayo, mag-iyakan. Marami pa tayong pag-uusapan. Napakatagal ka naming hinintay, anak.”

They never let go of my hands until we got inside. The big spaces, gigantic chandelier and luxurious amenities made me doubt that this is the house that a humble family. Payak ang pamilyang ipinakilala sa akin ni ate Jackie. They really started from rags to riches.

“Here, kain ka, anak.” Umupo ako sa tabi ng aking ama na nasa kabisera. Sa kabilang bahagi niya ay si Mama, at katabi naman nito ang dalawa kong kuya. Si Ate Jackie ay nasa aking tabi.

“Hindi ko alam kung paano ko sisimulan. Sobrang saya ko ngayong araw. Salamat sa Diyos!” Sambit ng aking Papa.

Ang puso ko ay punong puno ng saya at kapayapaan. Ipinagsandok ako ni Papa at inasikaso.

“Anak, ang pangalan ko ay Rafaello Salvacion. At ang mama mo naman, Seraphina Salvacion.” sabi ni Papa habang pinapanood lang akong kumain at hindi pa ginagalaw ang kanya.

“Marami akong kailangang sabihin sa’yo, anak.” Si Mama at eleganteng pinunasan ng puting panyo ang gilid ng mata. She looks European. While Papa, he looks very Filipino. “Gusto kitang marinig magkwento ng lahat ng nangyari sa buhay mo pero kailangan mo munang kumain at magpahinga.”

I nodded.

“Jamaiah ang pangalan mo, tama?” Kuya Heraldo asked. Kanina pa sila sa akin naka-focus ni Kuya Felideo. They are my Kuyas, as to what ate Jackie told me that I am the youngest among the four.

“Yes, Kuya. My name is Jamaiah Avia Federoja. That’s what’s written in my birth certificate.”

Ate Jackie carressed my hand.

“Hindi ko alam na ganiyan na pala kaganda ang kapatid namin. Akala ko noon ay isang maliit na batang lalaki ang makikita namin kapag ipinagkaloob ng panahon na magkita tayong muli.”

“Heraldo.” The stern voice of my father said. Pero si Kuya Heraldo ay ngumiti lang.

“Nagpapakatotoo lang po ako, Pa. Dahil akala ko ay nasa lahi naman natin ang pagiging gwapo at maganda. Pero tanggap ko po si Athalioh. Tanggap na tanggap.”

My heart felt secured because of what he said. Sa tabi niya ay matigas na ngumunguya si Kuya Felideo.

“Ako naman, matagal ko nang alam na babae ka na, bunso. At matagal na kitang hinihintay dahil gustong gusto ko nang maging kuya. Poprotektahan kita.”

“Anak…” Hinaplos ni Papa ang aking braso.

“Mahal na mahal ka namin, at tanggap na tanggap. Hanggang ngayon ay hindi ko pa rin napapatawad ang sarili dahil sa pagpapaampon namin sa’yo. Gusto ko lang malaman kung… tanggap mo rin ba kaming pamilya mo?”

Lahat sila ay nakaabang. Ngumiti ako at tumango.

“You are my biological family. This is the very first time that we meet but I already felt complete and at home. Hindi na po ako bata para magalit at manumbat. Kung hindi niyo po ako pinaampon, hindi po ako magiging si Jamaiah ngayon. Naging masagana po ang buhay ko sa naging pamilya ko. Wala po akong sinisisi sa kahit sino sa inyo.”

Yumuko si Papa at mabilis na pinunasan ang luha. Si Mama, napahawak sa dibdib habang tahimik na umiiyak.

“Kaya po ako pumunta rito ay dahil gusto ko na po kayong makilala. Kagabi ko lang din po nalaman na hindi po ako totoong Federoja. Parang panaginip pa rin po ang lahat dahil sobrang bilis ng pangyayari. Kahapon, Federoja pa ako. Pero ngayon… isa pala akong Salvacion.”

“Jamaiah…” Hinaplos ni Ate Jackie ang aking kamay.

“You can call me…” Inalala ko ang pangalan ko.

“Athalioh. Iyon ang ipinangalan sa iyo noong ipinanganak ka.” She said.

“Yes, ate. You can call me Athalioh. All my life, I’ve been living as Jamaiah Avia. Athalioh is my name, right? I’ll be Athalioh from now on.”

“Anak…” May pag-aalala sa boses ni Papa. “Biglaan ang lahat ng nangyari. At huwag mong isipin na pipilitin ka naming tumira rito at aangkinin ka na namin. Ang makilala ka lang namin ay kumpleto na at sapat na para sa akin at sa Mama mo. Pero dalaga ka na, at hindi namin alam kung ano ang mga magiging desisyon mo ngayong nakilala mo na kami.”

“Papa, I am so happy. But can I stay here with you for now? Gusto ko po kayong… makasama.”

Nag-aalala akong tinignan ni Ate Jackie. “Are you sure, Athalioh? Paano ang… Mommy at Daddy mo?”

Nakatingin sa akin ang lahat. Pilit akong ngumiti.

“I… still want to live with them. They are my family. For me, they are my real family. Ang Mommy at Daddy ko ay minahal ako nang sobra. And the only thing that they did that made my heart break is hiding my true identity. But I still love them. Hindi po iyon magbabago at mawawala.”

“You are a grown up lady now, hija.” Sabi ni Mama. “Hindi ko akalaing mangyayari pa ang tagpo na ito. Salamat sa Diyos dahil lumaki kang may magandang buhay.” Hinaplos ni Papa ang kanyang braso upang pakalmahin.

“May kapatid ka, hindi ba?” Kuya Heraldo asked.

Napalunok ako at napatingin kay ate Jackie. She slowly nodded at me.

“Uhm, h-he’s not my brother, right?” Sambit ko pabalik.

Tumango si Kuya at naghintay ng aking pagtutuloy.

“I have something to tell you po. I hope this will not make you angry or… disgusted.”

Humugot ako ng malalim na hininga. Mahigpit na piniga ni Ate Jackie ang aking kamay sa ilalim ng mesa.

“Ano iyon, anak. Hindi kami magagalit.” Paninigurado ni Papa at hinaplos ang aking braso.

“Baket, sinaktan ka ba ng kapatid mo?” Gumalaw ang panga ni Kuya Felideo. Kita ko kung paano maglabasan ang ugat niya sa kamao na mahigpit na nakahawak sa baso. “Sabihin mo. Hindi ko ’to palalampasin.”

“Felideo.” Mariing sita ni Papa.

“No, kuya.” Lumunok ako at nilakasan na ang loob. “The brother whom I grew up with is not just my brother. He is my boyfriend po.”

Pumikit ako at yumuko. Naghintay ako ng violent reaction. No one spoke until I looked up again. Ngumiti sa akin si Papa.

“May nobyo ka na pala, anak?”

I bit my lower lip and nodded.

“Walang problema roon.” Kuya Heraldo said. “At alam na namin. Nabanggit na ni ate yan.” He smirked.

“Hindi ka naman sinaktan?” Si Kuya Felideo, gumagalaw ang panga.

Gusto kong sabihin na sinaktan ako ni Sebastian. It’s not physical, but emotional. It’s more painful than a physical wound. No amount of bandage can take the pain away. But now that I am with my biological family, pansamantala iyong natakpan.

“Huwag na muna nating tanungin ng kung ano-ano si Jamaiah,” sabi ni ate. “Pagod pa iyan at kailangang magpahinga. Mama, Papa, pagkatapos po nito ay dadalhin ko na si Jamaiah sa kwarto niya.”

Papa and Mama agreed and we then continued our dinner. Nang matapos kami ay yumakap ako muli kina Mama at Papa. Their hugs were so tight as if they never want me to leave.

“Maligaya kaming lahat na nakabalik ka na, anak. Mahal na mahal ka namin ng Mama mo.” Si Papa.

Sunod akong hinila ni Kuya Heraldo. Hinalikan niya ako sa noo bago hinaplos ang buhok ko.

“Mahal kita, bunso. Napakaganda mo na. Sobrang ganda.”

I smiled widely. “You look very gwapo, Kuya. Just like Papa.”

“E paano ako, sobrang gwapo ko na pala kung gwapo si Heraldo?” Ngumisi si Kuya Felideo at inagaw ako kay Kuya. Tinitigan niya ang aking mukha. “Wala akong makitang pruweba na ikaw nga ang bunso namin dahil halatang anak mayaman ka. Pero dahil kamukha mo sina Mama at Ate Jackie, sapat na iyon na patunay.”

“Thank you, Kuya.”

“Yep. Tawagin mo akong kuya. Buong buhay ko, bunso ang tawag sa akin rito. Hindi mo alam kung gaano mo binago ang buhay ko. Dito ka na lang sa amin? Huwag ka nang bumalik doon?”

“Felideo.” Sita ni ate Jackie.

Hinalikan ako ni Kuya sa pisngi bago ako kinuha ni Ate Jackie. Kumpara sa dalawa kong kuya, mas pormal si Kuya Heraldo. Bigla kong naalala si Kuya Urriah sa pagiging kalmado at maginoo niya. Si Kuya Felideo naman, mukhang maangas at pilyo. At naalala ko sa kanya ang isa pang lalaki na hanggang ngayon ay gusto ko munang kalimutan.

I bid my goodbyes to Mama and Papa before ate Jackie guided me to a room. Nang makapasok kami ay naalala ko ang aking kwarto dahil sa halos kaparehong orientation ng aking kama at ng glasswall sa balcony.

“This is your room, honey. Pero hindi ko pa naitatanong sa’yo kung ano ang magiging desisyon mo ngayong nakilala mo na ang pamilya natin. Kung dito ka na ba, kung babalik ka ba roon, o kung bibisitahin mo nalang kami paminsan-minsan dito. Hindi ko rin kasi alam ang magiging sistema, Athalioh.”

Ngumiti ako nang mabanggit na naman ang pangalan ko. Umupo ako sa dulo ng kama.

“I love my name, ate. It sounds cute.”

“Sobrang cute.” Biglang pumasok si Kuya Felideo na nakangisi at umupo sa tabi ko.

“I told you that your sister needs to rest now, Felideo.” Si Ate.

“Baket, na miss ko eh. Bagay na bagay sa’yo ang pangalan mo. Parang anghel ka sa ganda e.”

“Thank you, Kuya.” I smiled.

“You changed your mood that fast, Felideo?” Umupo si ate sa couch at sumandal. “Dumating lang si Jamaiah bumait ka bigla ah?”

Sinandal ni Kuya ang mga kamay sa likod upang lumiyad nang kaunti.

“Tssk. Ayan ka na naman, ate. Noong nakaraang buwan pa iyong huli kong pakikipagsuntukan.”

“Mahiya ka kay Athalioh. Magte-take ka nalang lahat lahat ng bored exam, hindi mo pa rin nakokontrol ang pagiging bastardo mo.”

“Hindi ako bastado, ate. Sadyang lumalaban lang ako kapag may nanghahamon. Isa pa, malaking tulong na nandito ako para mabantayan ko ’tong si Athalioh. Kahit lamok handa kong patayin para di makalapit sa kanya.”

Napangiti ako. Pero naalala ko na naman kay Kuya ang lalaking gusto ko munang kalimutan. Pero bigla bigla nalang talagang sumasagi sa isip ko.

“Huwag kang matakot sa’kin, bunso. Sadyang matapang lang ako. Lumaki kasi akong nakikipagsuntukan sa mga kaedaran ko noon kapag minamata kami.”

“Huwag mo munang sirain ang gabi ng kapatid mo, Felideo. Don’t speak negative for now, please.”

Pinatunog niya ang dila bago maangas tumango. “Sige. Pero nagpaalam na ako kina Mama at Papa na dito muna ako. Dito na rin ako magrereview.”

“Review for what, Kuya?” Imik ko.

“Board exam, bunso. Civil Engineering. Four months nalang ang natitira.”

Muli akong napakurap nang maalala ang kurso ni… Gosh. Erase his name.

Second year college na siya sa pasukan. Ngayong bakasyon, wala akong ideya kung paano niya gugugulin iyon. Ako kasi, plano kong dito nalang muna.

Bigla ko ring naalala na nasa intensive trainings na siya ngayon. Dahil sa susunod na buwan ay magbubukas na ang bagong season ng UAAP. Simula na ng games niya.

Kinabukasan, nagising ako sa mahinang katok sa aking pinto. I slept very well. Malamig ang kwarto at komportable ang kama. I was greeted by my smiling Mama and Papa when I widened the door.

“Good morning, anak. Kumusta ang tulog mo?” Ani Mama at niyakap ako.

“Good morning, Ma. Very good po…” Lumipat ako kay Dad at yumakap. Hugging them never felt strange. Parang si Mommy at Daddy lang ang kayakap ko ngayon. At nang maalala sila ay bigla ko silang na-miss.

Sabay-sabay kaming bumaba sa dining. Sinundo pa talaga nila ako para sabay-sabay kaming mag-agahan.

“Jamaiah…” Ate Hugged me.

There was a concern on her face as we seated. Nakapambahay na kaming lahat. Si Kuya Heraldo ay tahimik na sumisimsim ng kanyang kape. Si Kuya Felideo ay kinindatan ako at ngumiti.

“Nandito sa Cebu ngayon si Sebastian.”

Natigilan ako.

“Hindi ko pinapansin ang text messages at calls niya mula noong umalis tayo. Pero nang malaman niyang wala na ako roon sa Condo, pumunta agad dito sa Cebu. Si Mommy mo ang tumawag kanina sa akin habang tulog ka pa. Kinuwento niya kung ano ang nangyari.”

“R-Really?”

“Yes. At alam niya rin ang address dito sa bahay. Noon kasing nagkausap kami ay binigay ko sa kanya lahat ng details namin para maasikaso ang pagpapa-DNA tests. And surely, he is on his way here by now. I’m… so sorry.”

Mariin akong umiling. “It’s okay, ate. Just… let him be.”

“Gusto mo bang doon muna tayo sa bahay ko? Mas malapit lang iyon dito kumpara sa resthouse. Alam kong iniiwasan mo siya kaya tutulungan kita.”

“It’s… okay, ate. I’m fine.”

Nag-aalala niya akong tinignan bago ako ngumiti. Tahimik akong kumain at nang matapos ay sa living room kaming lahat. Si Kuya Felideo ay lumabas saglit nang may tumawag sa phone niya.

“Sa De La Salle University naman po ako nag-aaral ngayon. Graduating na po ako sa darating na pasukan sa kursong Accountancy.” Kwento ko pa.

“Napakagandang iskwelahan pala ang pinapasukan ng anak natin, Seraphina.”

“Sa Ateneo naman nag-aral itong si Heraldo. May dormitoryo siyang tinutuluyan kasama si Felideo na doon din nag-aral. Nakapag-kolehiyo ang dalawa dahil sa tulong ng ate niyo.”

Nakangiti lang si ate Jackie. She’s the bread winner of the family. Hindi ko maimagine kung walang ate Jackie sa pamilyang ito.

“Isinabay ng ate mo ang pagmomodelo at pag-aaral. Grumaduate rin siya sa kursong Business Management, samantalang sina Heraldo ay Architecture, at si Felideo ay Civil Engineering.” Sabi ni Papa.

“I am so happy na naging maganda rin po ang buhay niyo. Sobra po ang lungkot ko nang malaman kung ano ang buhay na nasimulan ninyo. Kaya gustong gusto ko po kayong makasama dahil doon. Para malaman ko po kung saan ako nagmula.”

I told them more about me. They were listening intently, at paminsan misa’y nagpupunas ng luha sina Mama at Papa dahil sa mga milestones ko sa buhay na hindi man lang nila nasubaybayan o nakita man lang.

“Ma’am, excuse me po, may tao po sa labas.” Sabi ni Estepan na biglang pumasok. Kasabay niyang pumasok si Kuya Felideo.

Kumabog nang malakas ang dibdib ko at napatigil sa pagkukwento.

“Sino ’yon, ate? Hinahanap si Jamaiah. Kilala niyo?” Sabi ni Kuya Felideo.

Tumayo si ate Jackie.

“Ako na ang lalabas.”

Pinanood ko ang pag-alis ni ate Jackie. Umupo sa tabi ko si Kuya Felideo.

“Kilala mo ba ’yon, bunso? Hinahanap ka.”

Should I tell them about Sebastian? I don’t know what to do.

“Mama, Papa, I think that’s my brother po.” I said. Nanlalamig na ang kamay ko.

“Siya ba iyong sinasabi mong nobyo mo?” Mabagal kong tinanguan si Papa.

Bigla kaming napatinggin kay ate nang bumalik siya. Ngunit sa likod niya ay nakasunod ang bulto ng isang lalaki na naging dahilan kung bakit kumabog nang napakalakas ang aking dibdib. Suot ang isang puting Polo shirt na hapit sa malusog niyang biceps, black pants at oxford shoes, he is standing with his strong demeanor. Hawak niya ang isang malaking boquet ng flowers.

I can see his reddened eyes searching for me. At mayroon akong nakikitang itim sa ilalim ng kanyang mga mata.

“Uhm, Sebastian, this is my family.” Nilahad kami ni ate.

Tumayo sina Mama at Papa. Ang dalawa kong kuya ay sumunod din. Ako rin ay tumayo ngunit hindi nagtatago.

“Magandang umaga po, Ma’am, Sir.”

Nanindig ang aking balahibo nang marinig ang magalang na pagbati ni Sebastian. His voice sounded raspy but still dominating. Halatang pagod.

Nasa likuran lang ako ni Kuya Heraldo at itinatago ang sarili.

“Magandang umaga, hijo.” Si Papa.

“Ma, Pa, siya po si Sebastian Federoja. Ang tumulong sa akin para mahanap ang kapatid ko. Galing pa po siya sa Manila.”

“Oh? Ano ang pakay mo, hijo? Maupo ka muna rito.” Presinta ni Mama.

“Gusto ko lang pong bisitahin ang anak niyo, Ma’am.”

Nanatili akong nakatago sa likod ni Kuya. Sa aking gilid ay sinulyapan ako ni Kuya Felideo.

“Sino, hijo?” Si Papa.

“Ang bunso niyo po, Sir. Nagbabakasakali lang po na makita siya at makausap. Mahal ko po ang anak niyo, sir.”

Walang paalam akong tumakbo paakyat sa kwarto. Mabilis kong isinarado ang pinto at nagtalukbong sa aking kama.

Napakabilis niya namang sundan ako! At bakit may dala siyang bulaklak? Akala ba niya ay mapapatawad ko siya nang ganoon nalang?

Nanatili ako sa loob hanggang maghapon. Kahit wala akong mapaglibangan ay hindi na ako lumabas. Kinatok ako ni ate Jackie kanina upang mamanghalian ngunit sinabi kong hindi na ako lalabas. Kaya dinalhan nalang niya ako ng pagkain dito sa kwarto.

Nang maghapon, may kumatok ulit sa aking kwarto.

“Bunso? Pwede ba akong pumasok?” Si Kuya Felideo.

Mabagal kong binuksan ang pinto. May pagaalala sa mukha niya nang pumasok siya sa loob. Bumalik ako sa aking kama. Umupo siya sa tabi ko.

“Siya pala ang boyfriend mo.”

It was not a question. As if he’s telling me that he already knew who is Sebastian.

“Nandoon pa rin siya sa baba, bunso. Nakausap na namin. Magalang at mabait. Tinatakot ko kanina sa mga paninitig ko dahil alam kong tinataguan mo siya. Pero hindi ako binabarumbado.”

I stayed still. “Bakit daw po siya nandito, Kuya?”

“Sinusundo niya raw girlfriend niya. May mis-understanding daw kayo. Pwede mo ba ikwento?”

“I don’t want to talk about it for now, Kuya. Pwede niyo na po ba siyang paalisin? I don’t want to see him po.”

Ngumisi si Kuya. “Gaano na kayo katagal?”

Wala sa oras ko tuloy inalala kung kailan naging kami. Naging kami bago matapos ang first sem ng klase.

“Six months mahigit na rin po, Kuya.”

“Mahal mo ba?”

Napalunok ako. I hate to admit it. Because I am still mad at him.

“Mahal ka niya e. Umiyak kanina, bunso. Nanghingi ng tawad kina Mama, Papa, at sa amin.”

Natigilan ako at napatingin kay Kuya.

“H-He doesn’t cry that easily, Kuya. Matapang po iyon kaya alam kong binibiro mo lang ako.”

“Hindi ako nagbibiro, bunso. Lumuhod pa kanina at nakikiusap na tawagin ka para makausap. Pero kahit anong pagmamakaawa niya, hindi ako pumapayag na ipakita ka. Poprotektahan kita, bunso.”

Should I thank kuya for being this harsh?

“May sulat siyang ginawa. Pinapaabot.” Dinukot niya sa bulsa ang nakatuping maliit na papel. Inabot niya iyon sa akin at nag-aalinlangan ko pang kinuha. “Basahin mo. Sayang naman. Malay mo nakakakilig.”

He wiggled his brows playfully and smiled. Probably to help me loosed up a bit.

Binuklat ko iyon at binasa.

Bunny ko,

Mahal, sorry. Baba ka na, please? Kahit kausapin mo lang ako ng isang minuto, aalis na ako agad kung iyon ang gusto mo. Ipapaliwanag ko lang lahat, mahal. Lahat lahat, ikukwento ko. Hindi ako babalik sa Manila nang hindi ka nakakausap man lang at napapatahan. I love you, bunny ko. I miss you so much, baby. I’m sorry and I love you.

Mabilis ko iyong tinupi.

“Thank you for giving this to me, Kuya. Pwede mo na po ba muna akong iwan dito, mag-isa?”

“Naman. Kung iyon ang request ng bunso namin.” Hinaplos niya ang buhok ko bago siya lumabas.

Nang mag-gabi muli akong kinatok ni ate Jackie. Hinatiran niya ako ng pagkain.

“Wala siyang balak umuwi, Jamaiah.” Ani ate Jacki bago ko isara ang pinto.

“What? He’ll stay here, ate?”

Ate smiled apologetically. “Nakilala na siya nina Mama at Papa. At nakiusap na dito muna tumuloy hangga’t hindi ka nakakausap. Doon siya sa guestroom matutulog mamaya.”

Gusto kong magreklamo ngunit hindi ko kayang baguhin agad ang desisyon nina Mama at Papa. Masyadong mabait ang pamilya ko para basta nalang siyang palayasin.

Bago ako matulog, kinatok ako nina Mama at Papa. Pareho silang nag-aalala ngunit ipinaliwanag kong hindi pa ako handang makausap si Sebastian. And I was glad that they respected my decision to stay in my room.

Kinabukasan, may kumatok sa aking pinto. Kakatapos ko lang magsepilyo at maghilamos. Nakapagpalit na rin ako ng blouse at short shorts na siyang mga pahiram na damit ni ate Jackie para sa akin.

“Tara, almusal na tayo, bunso.” Si Kuya Felideo na naka-sandong puti lang at boxer shorts.

“Kuya, ayaw ko po bumaba…”

Pumameywang siya. “Wala na siya sa baba.”

“Umuwi na po ba siya?” Ngumuso siya at umiling.

“Nasa palayan. Kasama ni Heraldo. Tara, sabay na tayo.”

Kahit nag-aalangan, nagtiwala ako kay Kuya na wala na nga roon si Sebastian. Pagbaba namin sa dining, wala ngang tao roon.

“Where’s Mama, Papa and Ate Jackie?”

Sinandukan ako ni Kuya. “Nandoon din.”

Nangunot ang noo ko. “Sa palayan? Anong ginagawa nila roon, Kuya?”

“Nililibot yata iyong boyfriend mo.”

Tumaas ang isang kilay ko. Bakit siya bibigyan dito ng tour? He is not special. Ako ngang anak ay hindi pa naigagala roon sa palayan!

“Pinapasunod tayo roon nina Mama at Papa.”

Namilog ang mga mata ko. “Kuya, ayaw ko nga po siyang makita!”

“Bakit? Hindi ka naman kakagatin nun, bunso. Tsaka subukan ka lang niyang saktan. Sisipain ko ’yon pabalik ng Maynila.”

Pagkatapos naming kumain, dinala nga ako ni Kuya sa labas. Sa malawak na palayan na pag-aari pa rin ng mga Salvacion, isinakay ako ni Kuya sa isang itim na kabayo.

“You ride horses around here, kuya?” Hinaplos ko ang makintab na buhok ng kabayo. It’s my first time to see one.

“Yep. Mas mabilis. Pero sina Mama at Papa kanina, kotse na ang sinakyan.”

Hinawakan ni kuya ang kamay ko.

“Apak ka tapos aalalayan kita.” Binuhat niya ako sa beywang at tinulungang makasakay. Sumampa siya sa likod ko at napatili ako nang umandar na ang kabayo. “’Wag ka matakot, ’di ka malalaglag diyan.”

Kalaunan ay narating namin ang kumpol ng mga magsasaka na saglit huminto sa pagtatanim nang madaanan namin. Ngumiti sila at magalang na bumati kay Kuya. Nasa silong ng malaking puno ng Mangga sina Mama, Papa, ate Jackie at Kuya Heraldo. Hinanap ko ang lalaki na dapat ay kasama nila ngunit hindi ko agad nakita.

“Magandang umaga ho, sir Felideo.” Bati ng isang matanda.

“Gandang umaga, Nong.” Naunang bumaba si Kuya Felideo at inalalayan niya ulit ako makababa.

“Oh, anak, akala ko ay hindi ka na muna lalabas?” Nag-aalalang sabi ni Mama at hinawakan ang kamay ko.

“Si Kuya po, pinilit ako.” Nakangiting sabi ko at tumingin kay Kuya Felideo na nilapitan ng isang maliit na lalaki. May hawak itong bilao at may lamang mga kamoteng kahoy. Kumuha si Kuya ng isa at hindi pinansin ang nakangiting lalaki. Nagduda ako kung lalaki ba iyon o babae dahil mukha siyang babae pero maikli ang buhok. May salakot din siya sa ulo at naka-bota rin. I think he is around my age.

“Jamaiah,” tawag sa akin ni ate. “Tingin ka sa banda roon.” Tinuro niya ang pwesto ng dalawang magsasaka na nasa malayo. Hubad-baro ang isang pamilyar na bulto at nakatupi hanggang sa tuhod ang pantalon habang nakalubog sa putik ang mga paa. Kasama niya ang isang matandang may hawak na mga punla.

“Is that Sebastian, ate?” Hindi makapaniwala kong sambit.

“Yes. Gusto niya raw masubukan ang buhay probinsiya.”

Nag-aalala akong napahawak sa braso ni ate.

“Ate, hindi po iyan marunong! Bakit niyo po pinayagan?”

Napatingin ako kina Mama at Papa na nag-alala sa akin. Si Kuya Heraldo, nakatingin lang sa pwesto nina Sebastian na tila nagbabantay kung tama ba ang ginagawa nito.

“Sabi niya ay susubukan niya raw. Para malaman niya ang hirap ng ginagawa namin dati. Kusa siyang lumublob sa putik. Hindi ko pinilit. Itanong mo pa kay Mama.”

Tumango si Mama at ngumiti.

“Mukhang masipag na binata. Kahit anak mayaman ay walang arte sa paglusong.” Sabi ni Papa. “Tignan mo, mahal. Nakaubos na sila ni Gregorio ng isang sakong punla.”

“What?” Hindi ko makapaniwalang sambit.

“Nagpapakitang gilas lang ’yan!” Sambit ni Kuya Felideo. Nakasandal siya sa puno habang kumakain ng Kamote. Ang maliit na lalaki sa tabi niya ay ngumiti sa akin.

Binalik ko ang tingin kay Sebastian. Naglalakad na sila pabalik sa amin. Nang umahon siya sa harapan ko ay nag-aalala kong pinagmasdan ang namumula niyang mga pisngi. Pati ang hubad niyang dibdib ay namumula rin. His abs are sweaty, and his hands and feet are both maputik!

“Mahal.” Bulalas niya nang hindi inaasahang makita ako.

Napalunok ako dahil napatingin sa akin ang lahat. Pati iyong kasama niyang matanda ay ngumiti sa akin at sumaludo.

“Bakit ka lumusong, ha? Hindi ka marunong!” Naiinis kong sambit. Halatang pagod siya ngunit hindi niya iyon iniinda.

“Pasensiya na, sinubukan ko lang naman.”

“Shut up! Nasaan ang damit mo?” Naiinis kong sambit.

“There, baby.” Tinuro ng maputik niyang kamay ang puti niyang polo shirt na nakapatong sa kawayan na upuan.

“Huwag iyan ang ipamunas mo, Jamaiah.” Sabi ni ate Jackie na nakangisi kahit na hindi ko pa sinasabi na pupunasan ko ang katawan ni Sebastian! “Heraldo, kunin mo ang towel sa loob ng sasakyan mo.”

Pinanood ko ang pag-alis ni Kuya sa sasakyan. Pagbalik niya ay mayroon na itong hawak na kayumangging face towel na inabot niya agad sa akin.

“Here, bunso.” Nakita ko pa ang multong ngiti ni Kuya na itinago niya agad sa pormal niyang tindig.

Nang tanggapin ko iyon, humalakhak naman si Kuya Felideo. “Ako rin pinagpawisan sa init, isunod mo ko bunso, ha?”

Nilagpasan ko sila at binalikan agad si Sebastian. Naiinis kong pinunasan ang pisngi at noo niya. Parang bata lang siyang pumikit nang punasan ko naman ang tungki ng pawisan niyang ilong.

“Bakit ka nandoon? You are not a magsasaka, Sebastian. Look at you, pulang pula ka!”

Sinunod kong punasan ang leeg niya. I am still mad at him, at lalong nagalit ako dahil baka mamaya ay mapahamak siya sa ginagawa niya! Mas malalagot ako kina Mommy at Daddy kapag napano itong bunso nila!

“Ma, Pa, mauna na po tayo sa sasakyan. Masyado na pong mainit,” mungkahi ni ate.

Nakita ko ang pag-uusap nina Mama at Papa bago sila ngumiti sa amin ni Sebastian. Sunod ay umalis na sila nina ate. Bumuntot din si Kuya Heraldo!

“Felideo, alis na muna!” Si Ate Jackie.

“Ih, sarap sarap tumambay rito eh. Kamote pa nga, Eloy.”

“Doon ka na sa bahay kumain! Alis na muna!” Suway pa ni ate Jackie.

Wala nang nagawa si Kuya Felideo kundi ang lumakad paalis. Pero inakbayan niya ang maliit na lalaki na nagulat din.

“Sama ka sa bahay, Eloy. Gusto ko pa ng kamote mo.”

Kitang kita ko kung paano pamulahan ng pisngi ang Eloy. Nagulat pa ako nang Isakay ito ni Kuya sa Kabayo. Hanggang sa makita ko nalang na nakaalis na silang lahat. Pero ang sila ate sa sasakyan ay naghihintay pa sa amin.

“Baby…” Napabalik ang tingin ko kay Sebastian na nangungusap ang mga mata.

“Don’t call me that. Madungis ka.” Binalikan ko ang dibdib niya at pinunasan. “Look at these sun burns. Hindi ka ba nag-iisip? Hindi ka marunong sa gawaing bukid tapos bigla kang magpapasikat?”

“I’m not nagpapasikat, baby. I just want to experience how a farmer works.”

“Shut up. Ayaw kong makipag-usap sa’yo. Taas mo nga ang braso mo!” Galit kong pinunasan ang pawisan niyang biceps at balikat. Sinunod ko ang abs niya at huli kong pinunasan ang likod.

“Sorry, baby. Maputik ako.”

“Pabida ka kasi!” Umikot ang mga mata ko at inaalis na ngayon ang putik sa mga daliri niya.

“I love you.”

Napalunok ako ngunit hindi ko siya pinansin. Nakatitig lang siya sa akin habang hinahayaan niya akong punasan ang mga kamay niya.

“Mahal na mahal kita, Jamaiah.”

Yumuko ako at pinunasan naman ang mga paa niya. The towel was already covered with mud kaya nang matanggal ko lang ang malalaking bloke sa paa niya ay tumayo na ako.

“Baby, I never cheated on you.” Mabilis pa sa alas kwatro na hinagkan niya ako ng napakahigpit na yakap. Napatingkayad pa ako nang bahagyang umangat ang aking mga paa sa lupa dahil sa sabik niyangyakap.

“Baby, I already know. Yes, it was me on that video.”

Nanghina ako sa kanyang bisig at nanumbalik ang lahat ng poot ko sa kanya.

“Let go of me.” Walang emosyon kong sambit.

Maingat niya akong inilayo nang bahagya. Pulang pula ang mga mata niya habang mariing tinititigan ang mukha ko.

“It was me. But it was an old video, baby. It was one of my friend’s recorded video of me at a birthday party. Matagal na iyon, baby. Bago pa maging tayo—”

Malakas kong siyang sinampal. Ang mamula-mula niyang pisngi ay mas naging mapula dahil bumakat doon ang aking kamay. Pero maagap niyang hinawakan ang pulso ko.

“Please, listen to me, baby. Nangako tayo sa isa’t isa na magiging totoo, right? I am telling you the truth, baby. Nata mo ba ang video? May kulay pa ang buhok ko nun, baby. Pero mula nang maging tayo, I never bleached my hair again.”

He sounded convincing. At naaalala niya nga kung ano iyong ipinakitang video sa akin ni Carl!

“Juno sent to me a screenshot of what the boys are trying to do in their private group chats. Plano ni Carl na paniwalain ka na nagloloko ako, bunny. Para agawin ka sa akin. So he will look like a hero in front of you and I am the villain. But baby, I love you so much that I will never hurt you.”

Sumimangot siya at biglang umiyak. Bigla siyang lumuhod sa lupa at niyakap ang aking beywang. His body shook as he burried his face on my tummy.

“I miss you so much, Jamaiah ko. Hindi mo alam kung ilang gabi akong hindi makatulog dahil gusto kitang mayakap at mapatahan. Umiiyak ka pa nang umalis ka sa bahay. Hinanap kita dahil gusto ko magbati tayo agad at mapatigil na kita sa pag-iyak. Pero inalisan mo pala ako, mahal…”

Puno ng lungkot ang kanyang boses. May mainit na kamay ang humaplos sa aking puso at hindi ko na namalayang tumutulo na rin pala ang aking mga luha. Pinunasan ko iyon nang mabilis sakaling tumingala siya. He must not see me falling again!

“Liar.” Mariing sambit ko kahit ang puso ko ay nakuntento na agad sa paliwanag niya. Ngunit ang utak ko ay pinilit na hindi paniwalain ang sarili.

“No, no, baby.” Umiling iling siya sa aking tiyan. Tumingala siya matigas na lumunok.

How my hands wants to wipe his cheeks. Gustong gusto ng mga kamay kong ayusin ang pawisan niyang buhok na nagkalat sa kanyang noo. Pero ang utak ko ay nagsasabing hindi ko dapat gawin iyon.

“Paano mo ako mapapatawad, baby, hmm? Please, tell me. Gagawin ko ang lahat. Mapatawad lang ako ng bunny ko…”

“Tumayo ka.” Mariin kong utos. Pinunasan niya ng kamay ang kanyang mga mata habang humihikbi. Nagkalat doon ang kaunting putik. “Stand up, Sebastian. Pinagtitinginan ka na ng mga magsasaka.” Kahit nasa malayo lang naman ang mga iyon at sumusulyap sa pwesto namin.

Tumayo siya at muli akong natakpan ng kanyang katawan.

“Sabihin mo kung ano ang gagawin ko, bunny. Gusto mo bang ubusin ko ang tatlo pang sako ng pula roon sa loob ng araw na ito? I’ll do it, bunny. Kahit ano.”

“Wala kang gagawin.”

Umalon ang kanyang adam’s apple nang siya’y lumunok at hinanap ang mga mata ko.

“Magsuot ka na ng damit. Kanina pa tayo hinihintay nina Mama at Papa.”

Masunurin niyang kinuha ang kanyang damit at sinuot. Hindi ko na siya nilingon nang maglakad ako patungo sa naghihintay na sasakyan.

“How was it?” Pagbukas ko ng pinto sa backseat, naroroon sina Kuya Heraldo at Ate Jackie. They are both smiling. Sa passenger seat ay si Mom na may pag-aalala sa akin. Si Dad ang nasa driver’s seat.

“Nothing, ate. Kakasya pa po ba kami rito?” sabi ko.

“Oo naman. Pero kung hindi, pakandong ka nalang kay Sebastian. Malapit lang naman ang mansion.”

Tinikom ko ang mga labi dahil nakangisi si ate. Naramdaman ko na sa likod ko ang malaking bulto ni Sebastian. Kaya pumasok na ako sa loob.

“I think hindi na tayo kasya. Maglakad ka nalang.” Sabi ko kay Sebastian nang makitang masikip na ang pwesto namin.

“No! Maluwag pa. Heraldo, usog ka ng kaunti, please.”

“Ate, masikip na. Huwag mo nang ipagpa-adjust si Kuya.” Pamimilit ko pa.

“Edi kandungin ka nalang ni Sebastian. Sebastian, okay lang ba?”

Sumilip si Sebastian at tumango. “No problem. Bunny, okay lang ba sa’yo?”

“Pumasok ka na agad, Sebastian.” Si Kuya Heraldo. “Ang aircon, lalabas.” Pero nahimigan ko pa iyon ng kung anong pagngisi nila ni ate Jackie.

Wala na akong nagawa nang pumasok si Sebastian at umupo. Pumulupot ang mga kamay niya sa beywang ko at kinandong nga ako!

“Comfortable, bunny? Sorry, medyo pawis pa ako.” His arms rested on my tummy. Tumulak na rin kami agad habang si Ate Jackie ay may binubulong na kung ano kay Kuya Heraldo.

“Naiinitan ka ba, bunny?” Bulong ni Sebastian nang mapansing pinagpapawisan ang noo ko. It’s not because of the AC! Dahil iyon nakatingin din sa amin sina Mama at Papa kaya hindi ako komportable sa aming position! “Jackie, pwede bang patutok iyong isang fan dito.”

“Sure, Sebastian.” Ginalaw nga ni ate ang fan at itinutok iyon sa akin. Inipit pa ni Sebastian ang ilang hibla ng buhok ko sa likod ng aking tenga.

“I love you, bunny.” Bulong niya pa sa tenga ko at pinatakan ako ng halik roon. Mahina lang ang boses niya ngunit napatingin ako kina ate Jackie at Kuya Heraldo dahil matunog ang naging halik niya roon!

“Ma, Pa, mauuna na yatang magpamilya ang bunso natin.” Si Kuya Heraldo.

Namilog ang mga mata ko nang ngumiti sina Mama at Papa. Si Ate Jackie naman ay humahagikhik na.

“Kuya!” Naiinis kong protesta.

“What? Ikaw ba ang tinutukoy kong bunso, Athalioh? Bunso pa rin ang tawag namin kay Felideo e.”

Umikot ang mga mata ko nang malalim na ngumisi si Sebastian sa likod ko. Nararamdaman ko na naman ang mainit niyang hininga sa likod ng tenga ko.

“Athalioh, hmm? Napakaganda naman ng pangalan ng babaeng pakakasalan ko. Hmm. Athalioh S. Federoja.”

Namula ang mga pisngi ko at gusto ko nang lumabas sa sasakyan. Malakas kasi ang boses niya at pati si Papa atMama ay narinig iyon!

“Kailan ba ang kasal niyo, Sebastian?” Si Papa dahilan upang tuluyan nang umingay ang sasakyan dahil tumili si Ate Jackie.

“Gosh! Papa, don’t embarrass your daughter!” Suway ni ate Jackie pero tuwang tuwa rin! Nakakainis!

“Boto ako sa’yo, Sebastian. Ikaw ba, mahal, boto ka ba?” Ani Papa kay Mama.

“Kitang kita ko sa personalidad ni Sebastian ang pagiging maginoo at matapat. Iyan ang ugali mo na naging dahilan kung bakit ako nagpakasal sa’yo, Rafaello. Kaya boto ako para kay Sebastian.”

“Me too!” Si ate Jackie. “Heraldo, ikaw!”

Humalukipkip si Kuya at seryosong naglinis ng lalamunan.

“Tanungin muna natin kung boto ba si Jamaiah kay Sebastian. Hindi natin pwedeng pilitin si bunso. Athalioh, mahal mo ba ’yan?”

Napalunok ako dahil napunta ako sa hot-seat ng wala sa oras. Nakaupo ako sa kandungan ni Sebastian na kanina pa ako pinagpapawisan, pero meron pa palang ipagpapawis ito!

I heard Sebastian smirked as he kissed my shoulder. Akala niya ba sasagutin ko? Asa pa siya!

“Jamaiah, please don’t be shy. Nagkabati na nga kayo, right?” Tukso pa ni ate.

Napapikit nalang ako at napabuga ng hininga.

“Ano na, Jamaiah?” Pamimilit pa ni ate. Si Kuya ay nakaabang din.

“Drop it, Jackie. Nahihiya ang girlfriend ko.” ani Sebastian at masuyong hinaplos ang aking tiyan.

“Okay, I think I should congratulate the two of you in andvaced.” Ate Jackie said.

Mabuti nalang at malapit lang ang mansion kaya bumaba na kami agad. Kahit mas malamig sa sasakyan, pakiramdam ko ay airconditioned ang labas dahil doon lang ako nakahinga ng maluwag.

Pero mabilis na pumulupot ang malking braso sa aking beywang pagbaba palang ng sasakyan.

“Naiilang ka ba sa kanila, baby?” Pumasok kami sa loob at dumiretso sa dining. Mag-aalas dose na rin ng tanghali at mayroon nang mga nakalatag doon na masasarap na pagkain.

Humila si Sebastian ng upuan para sa akin bago siya umupo. Siya na ang katabi ko ngayon imbes na si Ate Jackie.

“Nasaan si Felideo?” Si Papa. “Tawagin mo na nga roon sa kwarto niya, Heraldo. Sabay sabay tayong kakain.”

“’May ginagawa ’yon, Dad. Bababa nalang ’yon.” Ngisi ni Kuya Heraldo na hindi ko alam ang ibig sabihin.

“Akyatin mo na, ngayon lang natin nakakasama ang kapatid niyo hindi pa sasabay sa pagkain?”

“Pa, bababa nalang ’yon. Promise.”

“Yo, kumusta?” Biglang dumating si Kuya Felideo na nag-susuot pa ng sando. Magulo ang kanyang buhok at medyo pawisan ang noo. “Tara, Eloy. Kumain ka muna bago umalis.”

Hawak niya sa palapulsuhan iyong maliit na lalaki kanina. Halatang mahiyain ito at tahimik. Ipinaghila ito ng upuan ni Kuya Felideo. Maangas na umupo si Kuya at inasikaso ang pinggan ni Eloy.

“I think we’re complete now. Let us pray.”

Habang nagdadasal si Papa ay mahigpit na hawak ni Sebastain ang kamay ko sa ilalim ng mesa. Nang silipin ko siya’y nakapikit din siya at nagdadasal. Gumagalaw ang mga labi niya ngunit hindi ang pagkain ang ipinagdarasal niya. Dahil binabanggit niya ang pangalan ko habang nagpapasalamat siya.

“Nagkabati na ba kayo, bunso?” Nakangising tanong ni Kuya Felideo habang sinasandukan si Eloy.

“Bati na sila.” Si Kuya Heraldo ang sumagot. “Pero bakit antagal mo bumaba, tol?”

Napatingin ako kay Eloy na namula ang mga pisngi at napayuko. Si Kuya Felideo ay sumulyap kina Mama at Papa bago gumalaw ang panga at matigas na ngumuya.

“Gusto mo talaga malaman, tol?” Ani Kuya at ngumisi.

“Stop it, you two. Nahihiya si Eloy. Kayo talagang dalawa.” Sita ni ate.

“May sauce ka sa labi, bunny. Let me wipe it for you.” Sebastian wiped the sides of my lips using his thumb and sucked the white sauce of the pasta.

“Jamaiah, siya pala si Eloy. Magcocollege na rin siya this coming school year.” Ate Jackie said.

I waved my hand to Eloy who shily smiled and waved his hand too.

“It’s nice to meet you, Eloy. You’re so pretty…” Hindi ko na napigilan i-compelent siya. Kung pahahabain lang ng kaunti ang buhok nito, aakalain mong babae nga talaga siya.

“Hello po, ate Athalioh. It’s nice to meet you rin po.”

“Grabe si Kuya Felideo mo, Jamaiah, ano? Senior High ang pinatulan.” Si Kuya Heraldo na ngumisi.

“Heraldo, ang bunganga mo.” Sita ni Papa.

“Alam mong mahiyain si Eloy. Huwag kang ganyan, Heraldo.” Si Mama naman.

“She’s pretty, right?” I asked Sebastian. Nakatingin din siya kay Eloy ngunit nangunot ang noo bago nilunok ang nginunguya.

“Yeah. But you’re the prettiest, baby.” Namula ang pisngi ko sa sinabi niya lalo na’t narinig iyon ng lahat.

“Tssk. ’Di ka nakakasigurado, pare.” Ani Kuya Felideo na maangas na tinanguan si Sebastian. “Pagalingan nalang o.” Hamon nito.

Ngumisi si Sebastian. “I don’t compete, bro. Mind your own baby girl.”

“Sebastian.” Sita ni Papa.

Nagulat ako dahil parang anak lang niya kung ituring si Sebastian.

“Sorry, Pa.”

At mas nagulat ako roon! Napatingin ako kay Sebastian na ngumiti lang sa akin.

“Why?” He mouthed. Kinurot ko ang tagiliran niya sa ilalim ng mesa habang sina Mama at Papa ay nakangiti lang sa amin habang kumakain.

This boy, marami kaming kailangang pag-usapan.

CHAPTER 44

“Napatawad mo na ba talaga ’yan, bunso?”

Nasa ikalawang palapag ako habang pinagmamasdan si Sebastian na kausap sa living room sina Mama at Papa. I am still coping with my feelings. Inamin na niya sa akin ang totoo na ang nakita kong video niya na may ibang kasama ay matagal na. Bago pa maging kami. Pero ang trauma na dulot niyon sa akin ang siyang pumipigil para mapatawad ko siya nang tuluyan.

“Nakausap ko na siya kanina,” sabi pa ni Kuya Felideo na nasa likuran ko.

“What did he say to you, Kuya?”

A small smile plastered on my lips when I saw Kuya Heraldo tapping Sebastian’s broad shoulders in a very manly manner. As if Kuya has already forgiven him. Si Ate Jackie ay naroon din at masayang kausap si Sebastian. Parang napamahal na agad sila kay Sebastian kahit na saglit palang nila itong nakilala. Mama and Papa especially.

“Ikinuwento niya sa’ken ang nangyare. Mula roon sa bumisita sa bahay niyo hanggang sa malaman mong hindi ka niya totoong kapatid at sa nagalit ka sa kanya dahil doon sa video.”

“Did he apologize, Kuya?” I wanna know if he really humbled himself to my family. Si Sebastian ang tipo ng lalaki na sobrang tapang at hindi basta’basta nagpapatalo sa iba. Walang inaatrasan. Laging matikas at handa sa laban.

“Noong unang araw na dumating ’yan dito, lumuhod ’yan sa harap naming lahat. Nanghingi ng tawad dahil nasaktan daw niya ang puso mo.”

Mapait akong ngumiti. Should I finally forgive him?

“Pati ang patago niyong relasyon, nakuwento na niya kahapon. Lupet ng boyfriend mo, bunso. Hanga ako dahil halata sa pagpunta niya rito para hanapin ka na mahal ka talaga niya.” Humilig si Kuya sa railings at maangas na pinanood si Sebastian na ngayo’y kaharap si Papa at seryosong kinakausap.

I wonder what they are talking about.

“Lalaki rin ako, bunso. Alam ko kung gago ang kaharap ko o kung matino.” He clicked his tounge.

“Gago po ba si Sebastian, kuya?”

“Kailangan ko pa rin munang makilala muna ’yan sa mas mahabang panahon bago ko masiguradong ligtas ka sa kanya, Athalioh. Pero sa pagiging mapagkumbaba at matapat niya, masasabi kong matino siya. Mas matino pa ’yan sa akin.” Ngumisi si Kuya at napapailing.

“That’s true, Kuya. Bago pa po mangyari ang nalaman ko, Sebastian has been a faithful boyfriend to me. He never… hurt me. Until…”

Naamin ko na rin sa sarili na hindi talaga ako sinaktan ni Sebastian. Knowing the truth coming from his own mouth, he did not cheat on me. It was Carl who intentionally planned everything to break my relationship with my boyfriend.

“Halata nga. Alam mo, nung ganyang edad ako sa boypren mo, loko-loko ako pagdating sa babae. Sakit ako sa ulo nina Mama at Papa.”

“Even until now you are still a playboy, Kuya?”

Napakamot siya sa pisngi at umayos ng tindig.

“Tingin mo, Athalioh?”

“I think you still are, Kuya. But I hope you won’t continue being a playboy. Learn from Sebastian, Kuya.”

“Tssk. Proud ka na ngayon sa kanya, huh? Edi napatawad mo na nga.” Ngumiti siya’t hinaplos ang buhok ko.

I did not respond. But my heart and mind finally have an answer.

“Pasado sa ’kin ’yang boypren mo, bunso. Balak ko pa namang bantayan ka kapag may mga nanligaw sa’yo, kaso meron na palang magbabantay sa’yo para sa amin nina Papa at Heraldo.” Niyakap niya ako at hinalikan sa noo.

I burried my face on his chest and hugged him tight. Walang pinagkaiba itong sina Kuya sa aking Kuya Urriah. Parehong mapagmahal at gusto lang ang ikabubuti ko. How I love to have more Kuyas now! Noon, isa lang. Ngayon, tatlo na. At may isang ate pa!

“Mahal ka namin, bunso. At simula palang ng pagpaparamdam namin ng pagkasabik namin sa’yo. Kaya humanda ka sa amin nina Papa at Kuya Heraldo mo dahil babantayan ka namin. At kapag sinaktan ka ulit niyan ni Sebastian, kami mismo ang bubugbog diyan. Naiintindihan mo?”

“Yes, Kuya. Thank you so much for loving me and protecting me. I will also try to do the same to our family. Now that I am already home.”

“Dapat lang. Kung pwede lang ay dito ka nalang sa’min. Huwag ka na roon bumalik.” His chest vibrated when he smirked. Ako nama’y nangingiti rin.

Not because I already found my biological family doesn’t mean that they won’t be my family anymore. Babalik ako kina Mommy at Daddy. Dalawa na ngayon ang pamilya ko. At nagpapasalamat ako dahil mas marami nang tao akong mamahalin at makakasama.

Bago ako bumalik sa baba ay naligo muna ako sa aking kwarto. I changed into a beige spaghetti strap dress that Ate gave to me. I blown dry my hair before leaving my room. Hindi na ako nagsuot ng make-up dahil gusto ko ang preskong pakiramdam.

“She’s here now,” si Mama nang dumating ako sa living room.

Hindi pa rin natatapos ang kanilang kwentuhan. Si Sebastian kanina ang nakikita kong nagkukwento ng kung ano sa pamilya ko habang pababa ako ng hagdan. Tumigil lang nang dumating ako at napatitig sa akin.

“Where’s Ate and Kuyas?” Sina Mama, Papa lang kasi ang naririto na kausap ni Sebastian. Actually, I am not looking for them at all. Segway ko lang dahil titig na titig sa akin si Sebastian. Nailang ako.

“Bunny.”

Tumayo si Sebastian at nilapitan ako. Naghihintay na pansinin ko siya.

“O?” Kunwari’y walang paki-alam kong sabi.

Napatingin siya sa malayo habang nangingiti bago malamyos na hinawakan ang kamay ko. Nakatingin sa amin sina Mama at Papa na may ngiti rin sa mga labi. Yumuko ako dahil nahahawa ako sa magaan na atmospera rito.

Inangat ni Sebastian ang kamay ko at hinalikan niya ang likod ng aking palad. Nakatitig siya sa akin habang ginagawa niya iyon.

“I love you, Athalioh Alcaraz.”

Uminit ang pisngi ko at matigas na napalunok. He said it in the most loving and tender way. Sunod niyang nilagay ang palad ko na iyon sa kanyang dibdib. His chest feels warm and muscular. Malakas ang tibok ng puso niya roon.

“Nararamdaman mo ba ang tibok ng puso ko, mahal? Dahil iyan sa’yo.”

How I want to pull my hand. Pero ang maingat na pagkakahawak niya sa palapulsuhan ko ay nagsasabing wala akong dapat ika-reklamo. Isa pa, malakas ding tumitibok ang puso ko.

“Mahal na mahal kita. My Jamaiah Avia. My Athalioh. My girlfriend.”

Hindi man lang siya nahihiyang sabihin iyon sa harap ng mga magulang ko. At sina Mama at Papa naman ay hindi nagpoprotesta na harap-harapan akong sinusuyo nitong lalaking ito. Na para bang bago pa ako bumaba ay ipinagpaalam na ni Sebastian ako sa aking mga Mama at Papa. And my heart felt so good by thinking about that.

“Can you forgive me now, bunny? Nahingi ko na ang kamay mo sa mga magulang mo at sa mga kapatid mo. Sagot mo nalang ang hinihintay ko.”

I bit my lower lip when I felt is shaking. It’s because my body is fully ready to embrace him again. To feel his familiar body and warm touch.

“I love you, bunny ko. Fuck.” Bigla siyang yumuko nang tumulo ang isang malaking butil ng luha mula sa kanyang mata.

Mabilis niya ’yong pinunasan ng likod ng kanyang kamay at parang maamong bata na nakasulyap sa akin. Naghihintay ng sagot ko.

Tuluyan na akong sumuko at ang katawan ko ay kusang pumulupot sa kanyang balikat. I burried my face on his chest and let all the tears to fall out.

“I forgive you, Sebastian… Sebseb ko…” I started crying as I felt his huge arms hugging me. Sobrang higpit at isiniksik niya pa ako sa kanyang katawan.

“Damn… Thank you, baby. Thank you so much…. Fuck.”

He kissed the top of my head as I felt his chest beating faster now. Punong puno ng pangungulila ang halik at yakap niya. Ang puso ko ay singbilis na rin ng takbo ng kanya.

“I love you, Jamaiah ko. Athalioh ko. I’m on a fucking cloud nine, baby. Thank you… thank you, baby.

Hindi ko na alam kung gaano pa katagal akong tahimik na umiiyak habang yakap ni Seb. Ang yakap niya ay nagsasabing nakauwi na ulit ako. Hindi dahil nahanap ko na ang biological family ko. Kundi dahil nakauwi na ako sa lalaking pinakamamahal ko.

Nakauwi na ulit ako sa boyfriend ko. Sa Sebastian ko.

“Kailan na ang kasal niyan?”

Umahon ako sa dibdib ni Sebastian nang marinig ang boses ni Kuya Felideo. Sebastian wiped my wet cheeks using his thumb and kissed my nose.

Nakatayo na sina Ate Jackie, Kuya Felideo at Kuya Heraldo. May hawak si Ate Jacki na isang box ng malaking chocolate. Si Kuya Heraldo naman ay may hawak na isang malaki at napakagandang boquet ng bulaklak. At si Kuya Felideo, nakapamulsa.

“Bayaw.” Maangas na tinanguan ni Kuya Felideo si Sebastian bago ito lumapit sa amin. May binulong si Kuya Felideo kay Sebastian bago nito dinukot sa bulsa ang maliit na pulang box. “Good luck.” Tinapik niya si Seb sa balikat bago ito bumalik doon kila ate.

Sebastian cleared his throat and combed his hair swiftly using his fingers. As if he is soothing himself before doing something. Bigla siyang umatras sa akin ng ilang hakbang habang namumula ang kanyang mga tenga at pisngi. Halatang kinakabahan.

“Sebastian, what’s this?” Sobrang tahimik kasi nilang lahat. Si Ate Jackie, hawak ang phone at nakatutok ang video sa amin. Sina Kuya ay prente lang na nakapamulsa. Sina Mama at Papa naman ay kalmado lang na pinapanood kami habang parang excited din.

Sebastian bended one of his knees on the floor while holding the small box. Binuksan niya iyon habang nakatingala sa akin. His adam’s apple moved before he spoke.

“Athalioh Alcaraz… will you marry me?”

My eyes watered as I stared at the expensive ring on the box. Napatakip ako ng bibig at napatitig kay Sebastian na naghihintay ng aking isasagot. Pagtingin ko kina Mama, Papa, at sa mga kapatid ko, lahat sila ay mayroong ngiti sa mga labi. As if they are also happy for what Sebastian is doing.

Kusang kumilos ang mga paa ko at lumapit sa nakaluhod na si Sebastian. Hinawakan ko ang kanyang panga na umiigting upang siya’y patayuin.

“S-Sebastian, please s-stand up…”

Umiling siya at pursigidong marinig ang ang sagot ko.

“I need your answer, baby. Will you marry me?”

“Sagutin mo na!” Tukso ni Kuya Felideo. Ate Jackie hushed him by nudging his arms.

Mariin akong lumunok bago tinitigan si Sebastian sa mga mata.

“Yes, Seb. I will.”

At hinipo ng mainit na kamay ang puso ko nang makita kong manginig ang mga labi ni Sebastian bago siya natulala sa akin.

“Stand up, Sebseb. I will marry you…”

Pinanood ko ang pagkuha ni Sebastian sa maliit na singsing. Kinuha niya ang kamay ko at maingat niyang isinuot sa daliri ko iyon. And I was shocked when it fit perfectly on mine. Tumayo siya at inabot sa akin ang isang mas malaking Singsing.

“Put this ring on my finger, baby. Please…” Puno ng galak ang kanyang mga mata.

Kinuha ko rin ang kamay niya. At kahit nanginginig ang mga daliri ko ay sinuot ko sa mahaba at maugat niyang daliri ang singsing. At sakto iyon sa kanya.

“Damn, I love you, baby.” Sa isang hila niya sa katawan ko ay mahigpit niya ulit akong niyakap.

Biglang nag-ingay sina Ate at sina Kuya. Sumisipol pa si Kuya Felideo.

“Congratulations, Sebastian and Athalioh!” Si Ate Jackie na sobrang laki ng ngiti habang pinapaikot sa aming lahat ang camera niya.

Nahihiya akong ngumiti habang nakasiksik ako sa dibdib ni Sebastian. Nakatayo na sina Mama at Papa na sobrang saya rin para sa amin. Lumapit sila at inagaw ako saglit ni Papa.

“Congratulations, anak. Masaya ako para sa inyo.” He kissed me on my forehead and hugged me tight. Sunod ay si Mama ang yumakap sa akin at tuwang tuwa na hinaplos ang aking mga pisngi.

“Hindi ka na namin nasubaybayang lumaki, anak. Pero masaya kami na masusubaybayan namin kung paano ka maikakasal.”

Namula ang mga pisngi ko.

“Mama, I can’t believe na papunta na nga kami roon ni Sebastian. But of course, we will graduate first before we marry.”

“Iimbitahan ko ang iba nating kamag-anak pag nagpakasal na kayo, anak.”

“Sure, Mama. Gusto ko rin po silang makilala.”

After that tender talking with Mom, si Ate Jackie naman ang humila sa akin. Tumitili pa siya at napapatalon sa tuwa. Sa malayo ay nakita kong seryosong kausap ni Papa at ng dalawa kong kuya si Sebastian. Para ngang kinokorner nila si Sebastian ngunit base sa tipid na ngiti at pormal nilang mga tinding, parang binibigyan lang nila ito ng words of wisdom. I saw Papa tapping Sebastian’s broad shoulders.

“Gosh, Athalioh! Ang gwapo ng magiging asawa mo. Congrats!” She giggled and hugged me in the most maarte way.

“Is he gwapo, ate?”

“Yep! Inupload ko na agad ang video niyo sa IG. At nag-hahang na ngayon ang phone ko dahil andami na agad nagreact at nagcomment! Everyone is asking about your boyfriend’s name. Oops, Fiance pala!”

Kinikilig din ako pero hindi ko masyado pinapahalata. Nakakahiya!

“Ate, seventeen palang siya.” Paalala ko sa kanya.

“So what? Magbibirthday na siya this month, ’di ba? Edi pwede nang magpakasal! Sa France daw kayo ah? Naiplano na ni Sebastian lahat eh.”

“Really, ate?”

“Yep! He came here fully prepared! Sabi niya ay pag grumaduate ka raw ay diretso pakasal na raw kayo. Gosh, I can’t wait to have my cute nephews and nieces!”

Natatawa kong pinalo ang balikat niya. “Ate, I have no womb ano ka ba!”

“The world knows, Athalioh. But you can do Invitro! At wala kayong excuse ni Sebastian para hindi kami bigyan ng mga makukulit na batang aalagaan at kukurutin.”

Marami pa kaming pinag-usapan ni ate. Buong maghapon ay tungkol sa amin ni Sebastian ang naging usapan. Hanggang sa magdinner kami, hindi matapos tapos na pagpapakasal namin agad ang itinatanong nina Kuya. Sina Mama at Papa ay hindi gaanong madaldal.

“Alam na ba ito ng Mommy at Daddy mo, Sebastian?” Tanong ni Kuya Heraldo.

Mariing gumalaw ang panga ni Sebastian habang umiinom ng tubig bago niya nilinis ang lalamunan.

“Yes, they do. But… Daddy still wants to talk more about it.”

“Pumayag ba sila?” Si Kuya Felideo naman.

“Si Mommy, yes. Pero si Daddy… alam na rin naman niya.”

Bigla kong naalala sina Mommy at Daddy. I miss them so much. My heart also finally forgives them.

“Gusto kong makausap ang Mommy at Daddy mo, Sebastian.” Sabi ni Papa. “Magpapasalamat kami ni Seraphina sa pagpapalaki nang mabuti sa anak namin. Alam naming anak rin ang turing nila kay Athalioh. Dahil sila ang kinalikhang pamilya ng anak namin.”

“Mahal na mahal po nina Mommy at Daddy ang anak niyo, Pa.” Hinawakan ni Sebastian ang kamay ko sa ilalim ng hapag. His warm and calloused palm gently squeezed me, comforting me. “And I know that Athalioh will forever be their daughter too. Especially now that I will marry her.”

Namula na naman ang mga pisngi ko. Nanunukso ang mga tingin nina Kuya ate Ate nang mapasulyap ako sa kanila.

“Salamat dahil nakilala namin ang anak namin. Si Jackie ang nagpursiging hanapin siya.” Si Mama.

Napasulyap ako kay ate at ngumiti.

“Thank you so much, ate. If not because of you…”

“Shh. You are supposed to be with us, Athalioh. Mangyayari talaga ito dahil gagawa ng paraan ang destiny. Come on, let’s eat and enjoy the feast! Congratulations to our newly engaged couple!”

“Cheers!” Inangat nina Kuya Felideo ang wine glasses at maingay naming tinapos ang dinner.

Matapos ang dinner ay sa kwarto na ako dumiretso. Nagbihis ako ng aking pajama matapos maglagay ng kaunting skin care. Kay Ate rin ang ginamit ko pansamantala dahil wala akong dala. I’m glad that she has so many extras here at the house.

I was massaging my cheeks with my Emerald roller while sitting at the vanity mirror. My door creaked and I saw the familiar figure of Sebastian coming in. He smiled at me at our reflection before he sat at the edge of my bed.

Pinamulahan ako ng pisngi at naconcioius nang parang hari niyang sinandal ang mga braso sa kama habang pinapanood ako. His legs are parted in a manly manner while watching me.

“You want to try?” Sabi ko.

He licked his lower lip and scanned my neck, down to my back. Nang dumapo sa pwetan ko ang kanyang mga mata ay nanatili roon ang kanyang paninitig bago niya ginalaw ang leeg at pinatunog.

I gulped when I heard the crack. It surely feels so good for him.

Binaba ko na ang Roller at pinagmasdan siya. Namumunghay na ngayon ang kanyang mga mata habang nakatitig sa aking batok.

My cheeks turned red when I the bright light coming from my vanity mirror reflected on the silver ring on his finger. Hinawakan ko ang kamay ko na suot pa rin ang singsing. Hindi ko ito tinanggal kahit naghalf-bath ako kanina. I still can’t believe that this boy behind me is my future husband. That I am already engaged with this hot baby boy.

“You done, baby?” Lasing niyang tanong.

Tumayo ako at nagtungo sa harap niya. Napatingala siya sa akin nang haplusin ko ang magkabilaan niyang panga.

“I love you, Sebastian Octavius.” Yumukod ako at pinatakan siya ng halik sa labi. Tahimik lang siya at napapikit pa sa aking haplos.

His arms snaked on my waist and pulled me closer. He gave my tummy the most delicate butterfly kisses before looking up. Kusang kumilos ang mga kamay ko at malambing na sinambunutan ang kanyang buhok.

This boy is mine. This good boy is my man.

“I love you too, Athalioh ko. Jamaiah ko. You are mine now, right?”

“Yes, baby. I am yours now. At akin ka lang din, understand?”

He nodded like a good boy and carried me bridal style. Maingat niya akong pinahiga sa kama at inibabawan. Napapikit ako nang hawiin niya ang nagkalat kong hair strands sa noo at nilagay iyon sa likod ng aking tenga.

“I’m gonna marry you, baby. I want you to be the mother of my sons. Can you do that for me?”

“I… can’t conceive a child, Seb.” Kinagat ko ang nanginig na pang-ibabang labi.

Tumango siya at pinatakan ng halik ang aking ilong.

“We can still have children. Maraming paraan. So can you pledge to me that you will take care of me and our kids? Aalagaan mo ba kami, Mommy?”

Uminit ang puson ko. He’s just seventeen and yet he is already talking like a grown adult. Well, he matured very fast. Matalino kasi itong lalaking ito.

“Answer me, Athalioh. Can you do that for the family that we will build?”

My heartbeat gone fast again. Hindi ko na namalayan na tumulo ang luha ko kung hindi lang iyon malamyos na pinahid ni Sebastian.

“Kasi ako, poprotektahan ko kayo. Ako ang magiging pader ng magiging tahanan natin. Bubuhayin ko kayo, mahal. Mamahalin at aalagaan ko ang pamilya ko.”

Tumango ako at inabot ang kanyang batok. My shaking fingers caressed the soft hair strands on his nape.

“Y-Yes, Sebastian. I will take care of you… I will… love you and our children with all my heart.”

“Baby…”

“I will be your wife, Sebastian. I will submit myself to you. Because you’ll be my… husband.”

Napapikit nalang ako nang maagap niya akong hinalikan. My lips parted when his tongue slipped inside. I moaned on his mouth as he started removing my clothes. Naabutan ko na lamang ang aking sarili na pawisan at hawak ang magkabilaang panga ni Sebastian na puno ng panggigigil ang mga mata habang mabagal akong binabayo.

“R-Right there, baby…” Natatamaan niya ang pinakasensitibong bahagi ng aking kalooban. Ang mga binti ko na nakapulupot sa kanyang balakang ay nanginginig na rin. He kissed my cheek and burried his face on my neck before his thrusts became harder and deeper.

“Fucking. Mine.” He grunted and fucked me so hard.

My mouth went O and I throw the back of my head at the pillow when I came. I reached the most satisfying orgasm because of his passionate fucking.

Pawis na pawis na si Sebastian habang patuloy akong pinapaulanan ng mabibigat na bayo. Bigla niyang inilagay sa kanyang braso ang aking ulo upang maging unan ko iyon. His biceps clenched and he watched me whimpher like a vulnerable cat under him.

He kissed my lips wetly. Habang magkadugtong ang aming mga bibig ay nagmumura siya roon at umuungol. Mas naging mabilis at mabagsik ang kanyang mga bayo. My mouth vibrated so hard when he cursed and moaned on mouth while never letting go of our kiss. At sa isang malakas niyang bayo, naramdaman ko ang pagsumpit ng napakaraming likido sa aking kaloob-looban.

“Fnnggk.” His curses were so loud but inaudible because it’s on my mouth. His biceps trembled as he continued spilling all of his healthy sperm inside me.

Matagal bago ko naramdamang huminto ang pag-igting ng kanyang ari sa aking loob. Hinugot niya ang matigas niyang ari at pagod na humiga sa aking tabi matapos ang mabagsik niyang orgasmo.

“Fuck, baby. That’s one of the strongest orgasms I had. Damn. Ikaw lang ang nakapagbigay nito sakin, Athalioh. Para sa’yo lang ’to.” He pulled my weakened body and kissed my forehead. I hugged him too and burried my face on his chest.

Pareho kaming pawisan at magkayakap ang hubad naming mga katawan. The cold air from the AC was not enough to extinguish the heat that we both shared. We were both panting and still recovering from our steamy sex.

“Gonna marry you, baby. I will wait for your graduation. You will become a real Federoja now.”

Napakabilis ng mga araw dahil lulan na ulit kami ni Sebastian ng sasakyan pabalik sa aming bahay. Kina Mommy at Daddy. Pagbaba namin kanina sa eroplano ay naghihintay na si Mang Selmo upang sunduin kami. The familiar feeling of our car made me feel at home again.

“They are waiting, baby.” Sebastian is hugging me and caressing my thighs. Kanina palang pagbaba ay panay na ang pagpapakalma niya sa akin. I am so excited to be with Mommy and Daddy again. I already told Sebastian that I still feel guilty for being mad at them like that before I left. At hindi rin ako nagpaalam na magtutungo sa Cebu dahil nga galit ako noon sa kanila.

“Baby, it’s alright. Naroroon din sina Urriah at ang Fiance niya.”

Nang pumasok kami sa pamilyar na gate, kumabog nang napakalakas ang dibdib ko. Wala na itong atrasan. Matapos kong magpaalam kina Mama, Papa at sa mga kapatid ko na babalik muna ako sa Manila, maluwag nila akong pinayagan. At sinabing hinahayaan na nila akong madesisyon sa buhay dahil ako’y malaki na. At hinding hindi nila ako pipilitin kahit na gusto nilang manatili ako sa kanila.

I love my biological family. They are the most loving people that I know, apart from my family that I recognize since I was little.

Mahigpit ang hawak ng kamay ni Sebastian sa mga kamay ko pagbaba palang namin. Gabi na ngayon at saktong dinner na ang maabutan namin.

“Salamat sa pagsundo, Nong.” Sabi ni Sebastian kay Mang Selmo na nakangiti sa amin. Halatang natutuwa rin ito at nagagalak sa aming pagbabalik.

Pagpasok namin sa loob, malakas ang kabog ng dibdib ko. Walang tao sa sala nang kami’y lumagpas doon. Dumiretso kami ni Sebastian sa dining, at dumoble ang tibok ng aking puso.

“My daughter!” Pagpasok palang namin, agad akong nakita ni Mommy. Mula sa pagkakaupo sa kanyang silya ay nagmamadali itong tumayo at mahigpit akong niyakap.

Daddy was sitting at the Kabisera. And Kuya Urriah was also there, together with ate Reema. Si Manang Lidya ay gulat na gulat at bakas ang pagkasabik sa mga mata nang makita kami ni Sebastian.

“My Jamaiah… Honey, I missed you!” Mommy cried. At tuluyan na rin akong umiyak.

“I-I’m sorry for leaving, Mom. I’m sorry for being mad…” Sabi ko at parang bata na umiyak.

Hinaplos ni Mommy ang likod ko.

“It’s alright, honey. I am so worried about you. Finally, you’re home, anak.”

Nang lumuwag ang yakap sa akin ni Mommy, napatingin ako sa malaking bulto ni Daddy na nakatayo na ngayon. His aristocratic face looks like he’s been waiting for me the whole time. Sa isang mahigpit na kabig niya sa akin ay isiniksik niya ako sa kanyang dibdib.

“Hija…” I nodded and hugged Daddy so tight. “Anak ko…”

Nangungulila ang boses at yakap ni Dad. Punong puno ng pagsisi.

“Daddy, I missed you so much po. I’m so sorry po…”

“Shh. Wala kang dapat ikahingi ng paumanhin, anak. It was my fault. Ako ang dapat sisihin dito.”

Umiling iling ako at tumingala kay Dad. Namumula ang gilid ng kanyang mga mata.

“Daddy, I forgive you for hiding about my real family. Mahal ko po kayo, Daddy. You are my family.”

He kissed my temple and hugged me tighter.

“I’m so sorry, Jamaiah ko. I am responsible of everything that happened.”

“It’s alright, Daddy. I love you po…”

Matagal pa akong yumakap kay Daddy bago ako hinila ng isang malaking pigura. It was Kuya Urriah. Inagaw niya ako sa braso ni Daddy at sinubsob niya ang mukha sa aking leeg.

“Damn, Jamaiah Avia. Pinag-alala mo ako nang sobra.”

My body trembled when I felt home again. His familiar warmth calmed me. Na nakabalik na ulit ako sa aking pamilya. Finally.

“I’m sorry po, Ku—”

“Shut it, Jamaiah. Napag-usapan na namin ang lahat. At hindi ikaw ang dapat nagsosorry rito. Tahan na, please.”

Ilang saglit pa bago ako nagrecover sa pag-iyak. Nang bitiwan ako ni Kuya ay si Sebastian naman ang yumakap sa akin at nagpatahan. Humila siya ng upuan at pinaupo ako roon bago siya umupo sa tabi ko.

I wiped my cheeks using Sebastian’s handkerchief and smiled at everyone. I saw Ate Reemah gleeming with delight. Puno rin ng simpatiya at pagkamangha ang kanyang mga mata.

“You’re home now, Jamaiah.” She said.

“Yes, ate. I am.”

Bumaba ang mga mata niya sa aking kamay. Her mouth parted a little when she saw my engagement ring.“

“Oh, you are…”

“Yes, she is.” Si Sebastian ang sumagot.

Ate Reemah was shocked. Nakangiti at gulat na gulat niyang hinawakan sa braso si Kuya Urriah.

“Mom, Dad,” Ani Sebastian at hinawakan ang aking kamay. Kitang kita nila ngayon ang aming mga kamay na parehong may singsing. “We’re engaged.”

Napatakip sa bibig si Ate Reemah at hindi maitago ang galak. Ako naman ay napayuko at naghihintay ng violent reaction. I am still not recovering yet from the extreme emotion that I am now with my family. Pero kinakabahan ako ng sobra.

“Sebastian.” Daddy’s stern voice made me tremble. “And Jamaiah.”

Napatingin ako kay Dad at napalunok. Seryoso na muli ang mukha ni Daddy habang nakatanaw sa aming dalawa. Everyone was quiet. Kuya Urriah was staring at our hands. Si Mommy, mayroong ngiti sa mga labi habang namumunghay ang mga matang nakatanaw sa amin.

I was anticipating for Daddy’s disaproval. Until…

“Congratulations to the both of you.” He said and smiled.

My heart became so happy with that. Parang nakalutang ngayon ang aking mga paa sa ulap dahil hindi makapaniwala.

“Thank you, Dad. Mom,” Tawag naman ni Sebastian kay Mommy na tumango at ngumiti sa amin.

“We already talked about this, hijo. I and your Dad are both happy and delighted. Congratulations.”

Napatingin ako kay Sebastian upang manghingi ng suporta. Hinalikan niya ako sa pisngi at mahigpit na hinawakan ang aking kamay.

“Ako ba, hindi niyo tatanungin?” Si Kuya Urriah na nakangisi.

“Tol,” Maangas na tumango si Sebastian na may nakapaskil na ring ngiti sa mga labi.

“Congrats, bro. Parang noong nakaraan lang magkaaway pa kayo ah? Tapos pagbalik niyo engage na agad? You’re such a beast, Baste.” Napailing iling pa si Kuya at ginalaw na ang kanyang plato.

We then started our dinner, while I still can’t cope up with all the approval that my family showed to us. Tanggap nila kami ni Sebastian!

“Dad, bakit hindi ka nagagalit na pakakasalan na ng bunso mo si Jamaiah?” Malokong tanong ni Kuya. Kinurot ni Ate Reemah ang braso ni Kuya dahil sa pagiging madaldal.

“Well, for me that’s a great decision. Hindi makakaalis sa pamamahay ko ang kapatid niyo. She will still be with us because of Sebastian.” Ngumiti si Daddy. Sobrang sarap sa pakiramdam at gusto ko siyang yakapin pa.

“Honey, nakilala mo na sila, right?” Mommy pertained to my biological family.

“Yes, Mom. And they want to thank you and Daddy for raising me. And for loving me as your own.”

Humawak si Mommy sa braso ni Daddy, tila na-touch sa aking sinabi.

“We already had a word with your biological sister. Sophie Jackie is her name, right?”

“Opo, Mommy.”

“Napag-usapan na rin namin na magkikita kami ng biological parents mo, honey.”

“Soon, hija.” Si Daddy. “Ang mahalaga ngayon ay nakilala mo na sila. What matters the most is your well-being, anak. You are the most important here. Wala ng iba.”

I am so grateful that my family are this loving. Wala na akong hahanapin pa.

Si Sebastian sa tabi ko ay malaki ang ngiti. He winked at me when I turned to him. Nakita iyon ni Kuya Urriah kaya namula ang aking pisngi. Ngumisi si Kuya at umiling bago may kung anong sinabi kay Ate Reemah.

“Bueno, everything is settled now, isn’t it?” Si Dad.

Nakangiti akong tumango. Si Sebastian ay ganoon din.

“Yes, Dad. I’m gonna marry your daughter.” Ani Seb.

“Damn… mauunahan pa yata tayo, Reemah.” Malakas na sabi ni Kuya Urriah at ngumisi.

Engage na rin kasi sila. Matagal na.

“Hindi namin kayo uunahan, tol.” Ani Seb. “Hihintayin ko munang grumaduate itong si Athalioh.”

Kuya Urriah’s eyes squinted. “Athalioh?”

“Yep. That’s her real name, tol.”

Mommy and Daddy are smiling too.

“Athalioh… Magandang pangalan.” Si Kuya. “But Jamaiah hits different. So I’ll still call your fiance Jamaiah, bro.”

“I like your real name, Jamaiah. It sounds very European.” Si Ate Reemah.

“Baby, your name is more beautiful. Huwag kang mainggit.” Tinampal ni Ate ang kanyang braso na ikinatawa niya lang.

That dinner ended like a celebration of my homecoming. Maraming pagkain ang niluto at inihanda. Kaya nga nang dumaan si Manang sa puwesto ko upang magrefill ng juice, hinila ko rin siya para sa isang yakap. She’s like my second mother too. Kaya nga nang yakapin niya ako pabalik ay punong puno rin ng pangungulila.

“I missed you, Nang. Salamat po sa pagluluto ng mga pagkain.”

“Mas na-miss kita, Ine. Sabi nina Ma’am at Ser ay uuwi ka na kaya ipinaghanda ko ang lahat ng paborito mo. Kumain ka pa.”

Sebastian was answering all the questions of Kuya Urriah. Kung paano niya natunton ang bahay namin sa Cebu, at kung paano ko siya napatawad. I was glad that the issue about his scandal video was not mentioned anymore. Dapat lang. Dahil maliban sa matagal na iyon, wala na iyong kinalaman sa kasalukuyang relasyon namin ni Sebastian.

He’s been always the greatest boyfriend and a mighty man. He pursued me kahit ako’y lumayo. Nagpakumbaba siya at matapang na hinarap ang aking mga magulang.

This boy deserves all of my love. Dahil wala siyang ibang ginawa kundi ang mahalin din ako.

Noong gabi ring iyon, parang nagbalik ang lahat ng ala-ala ko nang pumasok ako sa aking kwarto. Malinis at maayos lahat ng gamit. Hindi ko na matandaan kung kailan ako huling bumisita rito. Ang mga gamit ko sa vanity mirror ay organisado. Maybe Manang Lidya cleaned the whole place. Pati kasi ang bedsheet at comforter ko ay bago rin.

“Welcome home.”

Napapikit nalang ako nang isang mainit na braso at malaking katawan ang yumakap sa akin mula sa likuran. Sebastian sniffed my hair, as if he’s been missing me a lot.

“Damn. Legal na tayo, mahal.” He said and planted a soft kiss on my shoulder. “Graduation mo nalang ang hihintayin ko. Ibabalik ko ang Federoja sa pangalan mo.”

Humarap ako sa kanya at hinaplos ang kanyang dibdib. Nakipagtitigan ako sa kanyang mga mata. He pulled me closer so our nose are almost touching each other.

“Athalioh Salvacion-Federoja, mahal kita.” He kissed me on my lips and stared again at my face.

“Silly. Hindi pa ako Federoja, Sebseb.”

“Tssk. Federoja ka na. Noong Grade 10 palang ako, sabi ko sa sarili ko gusto ko ang magiging asawa ko paglaki ko ay tulad mo. Hindi lang maganda at matalino. Mabuting tao pa at mapagmahal sa pamilya.”

“Grade… 10?” I probed.

“Yep. Ikaw ang ideal girl ko noon. Dahil sa’yo ko nakikita ang mga ugali na gusto ko sa magiging girlfriend ko paglaki ko. Kaya nang lumaki nga ako, wala akong maseryosong mga babae. Kasi hindi ko mahanap sa kanila ang mga katangian mo.”

“Don’t tell me nagustuhan mo na agad ako noong Grade 10 ka palang, Seb?”

He smirked and kissed me on my cheeks.

“Hulaan mo.”

“No…” Sabi ko. Ngumiti lang siya at inamoy ang leeg ko .

“Wala ka nang kawala sa ’kin ngayon, Jamaiah…” Seryoso niyang sambit habang hinahalik-halikan ang aking mga labi. He’s tempting me with his butterfly kisses.

“Jamaiah is not my name. I am Athalioh…”

Madilim siyang ngumisi.

“Doon ’yon sa Cebu. Pero dito, ikaw si Jamaiah.”

Bigla niya akong binuhat. Umupo siya sa dulo ng aking kama at paharap akong kinandong sa mga hita niya. Ipinulupot ko ang aking mga braso sa kanyang batok at mabagal na kinamot ng aking mga kuko ang kanyang balat doon. Napapikit siya sa sensasyon bago muling nagsalita.

“Ilan ang gusto mong maging anak natin?”

Namilog ang mga mata ko. Ngumisi ako dahil akala ko’y nagbibiro lang siya. But his eyes were so firm and solid.

“Ilan ang gusto mo?” Tuloy niya pa.

“Uhm… three?” Napilitan kong tugon. Bakit niya ba ako binibigla?

“Aryt. I’ll give you three.” Ngumuso ako dahil hindi ko agad iyon nakuha. “We can make a baby after you graduate. For now, let’s try to make a baby here on your bed. Alam kong hindi ka pa mabubuntis.”

Mahina kong pinalo ang kanyang balikat.

“You’re just seventeen, Seb. Minors are not allowed to have children yet.”

“Ilang araw nalang, birthday ko na, baby. And don’t you know that this seventeen year-old boy you are talking about can impregnate you right now, hmm? Sabihin mo lang. Ilang putok, baby?”

Hindi ko na napigilan ang kakulitan ni Sebastian. Naabutan ko na lamang ang aking sarili na muling umuungol sa sarap habang ako’y nakadapa sa kama at iniibabawan ako ng kanyang malaking katawan.

This boy never failed to make my heartbeat fast. And all I can do is just to give in to him and let him lead our relationship. He is a man Afterall. He is just a boy but he made me feel like a married wife.

And soon, he will become my husband. And as a good and loving wife, I will submit to him and take care of him. Together with the family that we will build in the future.

CHAPTER 45

Mabagal at malapot ang pagsipsip ko sa ibabang labi ni Sebastian. Iisang hangin na lang ang aming nakukuha dahil sa salitan naming pagsipsip sa labi ng isa’t isa. Sebastian bit my lower lip and sucked on it. Sisipsip pa sana siya sa dila ko nang nakangisi kong inilayo ang mukha. Nalasahan ko ang ulam naming beefsteak kanina na naiwan sa dila niya.

“Hoof… let’s kiss some more, baby.”

Umahon ako sa kandungan niya at bumalik sa passenger seat. Inayos ko ang suot na skirt na muntik pang magusot dahil sa gigil na paglamas ni Sebastian sa pwetan ko. Hinihingal pa siya habang nakaawang ang mga labi. Bitin na bitin sa aming halikan.

“Bumaba na tayo, Seb. You have to be inside the Arena thirty minutes before the game starts.”

Hinanap ko ang face powder sa aking sling bag at nag-retouch. Nandito na kami sa parking ng MOA dahil ito na ang unang official na laro ni Sebastian sa UAAP. DLSU at Ateneo ang opening game kaya sold out ang ticket ngayon.

“Baby, please… binibitin mo naman ako e…” Ngumuso siya at hinawakan ang braso ko upang paharapin. I nudged his arms because I’m not done yet with my make-up. “May one hour pa naman bago magsimula. At may opening ceremony pa. Won’t you really let me fuck you, bunny? It’s been a week, baby… I’ll make it quick, please?”

I doubled check my face on my small compact mirror. Ito lang ang nasa sling bag ko maliban sa aking phone. I am wearing an Animo La Salle Merch Shirt, while Sebastian is still on his white Dry fit shirt but already wearing his official jersey shorts.

Ang malaki niyang sapatos na Jordan na kulay puti at medyas na hanggang sa kanyang ankle ay nagpapahiwatig na handang handa na siya maglaro. Ako pa ang nag-tie ng sintas niya kanina sa bahay just to make sure that he’s fully pampered. Amoy na amoy ko rin ang baby powder na nilagay ko sa leeg at katawan niya. Ready na talaga ang baby Sebastian ko.

“Bawal nga. Maglalaro ka pa. Kailangan ay may lakas ka roon sa court. Mommy and Daddy will be watching pa naman.”

“Damn. Mas hindi ako makakapagfocus kapag matigas ’tong burat ko kapag naglaro na, bunny! Do you want your boyfriend’s bulge to be seen by many people live on tv, hmm?” Naiinis ngunit puno ng pangungumbinsi niyang sambit.

“That will go back to its normal size once we step outside, Seb. Kailangan mo lang makalanghanp ng hangin sa labas at mawawala rin ’yan.”

“Fuck!” Pikon niyang hinampas ang manibela kaya malakas na bumusina ang sasakyan. Napatalon sa gulat ang matandang lalaki na saktong dumaan sa harap namin.

“Kapag nanalo kayo sa game na ito, I will reward you with whatever you want, Seb.”

His jaw clenched and he shut his eyes tight. Pulang pula ang leeg at tenga niya. Kinuha ko ang aking panyo at pinunasan ang maliliit na butil ng pawis niya sa noo. Pabulong pa siyang nagmumura. Kalaunan ay sumuko rin siya at mapunghay ang mga matang nilapit ang sarili sa akin.

“Kapag nanalo kami, sabi mo?” His voice resembled a malambing na batang nanghihingi ng kasiguraduhan sa kanyang ina.

“Yes, baby. If and only if your team wins. And you have to at least make me proud.” Hinaplos ko ang mukha niya. Angkinis talaga ng lalaking ito!

“Sabi mo ’yan ha? Promise mo na ba ’yan, bunny?” Sumimangot pa siya. Napatitig ako sa mga labi niyang pink na pink at natural na makintab dahil medyo nabasa ng kanyang laway. I felt the urge to kiss him again but that will only be harder for Sebastian to restrain.

“You can have all of me on your bed, Sebseb. Kahit magdamag. Basta manalo kayo sa game na ito, okay?”

Tumango siya ngunit malungkot pa ring pumayag sa gusto ko. I kissed his left cheek before we went outside. Sobrang daming tao sa parking lot at napapatingin sa amin ang ibang mga manonood ng game dahil kilala na nga rin nila si Sebastian. Some La Sallians were shouting Sebastian’s surname, yet he did not even look at them. Nakapulupot lang ang braso niya sa beywang ko habang mabilis akong dinala sa elevator.

Nakasukbit sa isang balikat ni Sebastian ang kanyang Nike duffle bag. Kumpleto lahat ang gamit niya roon dahil ako ang nag-pack niyon. From his towels, shirts, tumbler, at extra shoes and socks. Alagang alaga ko ang baby Sebastian na ’yan. Kaya dapat galingan niya!

“Break a leg, Sebseb.” Tumingkayad ako nang hapitin niya ang aking beywang para mabilisang halikan. Our kiss was so wet but so quick, because there are so many people around! Hinatid pa kasi talaga niya ako rito sa entrance ng Arena imbes na pumunta na siya roon sa mga ka-team niya.

“I’ll make you proud, bunny. One more kiss, please.”

I smirked and kissed him again. This time, he angled his face to deepen our kiss. Pinasok niya pa ang dila sa bibig ko at tinikman ang akin.

“Damn, strawberry cake, hmm?” Ngumisi siya. As if hindi niya natikman kanina ang bibig ko habang naghahalikan kami! Epal talaga. “Ang sarap ng girlfriend ko tang ina…” Bulong niya sa sarili pero narinig ko naman!

“Go na, kanina pa tumatawag sa akin sina Wendy at Sky. They are already waiting inside, Seb.”

“Sure. Pasok na. Baka ikaw pa pasukin ko rito.”

He watched me as I turned around and walked inside a different hallway. I waved my hand as I looked back. He smiled and winked at me. Alam na alam niya talaga kung paano ako pakikiligin.

Nakihalo ako sa mga pumapasok rito sa lower box. Maingay na agad ang buong MOA Arena dahil excited ang lahat. Naglalaban ang kulay berde at asul ngayon sa Arena. Both Atenistas and La Sallians came all the way to cheer for their team! At tulad nila, pumarito ako para-icheer at panoorin ang Green Archers. Papanoorin ko ang boyfriend ko.

“Sis! Tagal mo, magsisimula na!” Skylar held my hand and pulled me to our seats. Katabi niyang nakaupo si Wendy na may green balloons pa at naka merch shirt din! Maglalaro din kasi si Arthur!

“Gosh! Jammy, I cannot!” Maarte niyang tili nang paupuin niya ako sa kanyang tabi. Sa kabilang gilid ko ay ang matandang mag-asawa na parang La Salle din yata ang ipinunta dahil naka-green sila pareho. Buti naman dahil kung Atenistas ito ay baka mapalaban pa kami sa pagchi-cheer.

Kalaunan, nagsimula na ang opening ceremony. Boses pa lang ng commentator ay nagsisigawan na ang mga audience. At lalong lalo na nang isa-isang ipakilala ang mga players. Naunang lumabas ang Blue Eagles, at sumunod na ang school namin!

“Shit! Baka boyfriend ko yan!” Tili ni Wendy nang lumabas si Arthur. Sobrang ingay pa rin ng mga audience dahil ito nga ang first game ng season na ito!

At nag-ingay na rin ako nang makita kong lumabas si Sebastian na sobrang seryoso na nakipag-tapikan sa kanilang couch at teammates. Malapit lang kami sa court pero I know that Sebastian can’t see me because of these noise and chaos. Hanggang sa magsimula na nga ang laro, nagsisigawan pa rin ang lahat.

“Hoy, mga lukaret, i-kalma ang mga pukelya!” Ani Sky nang tumili at pumalakpak kami dahil unang naka-three points ang Green Archers! It was one of the seniors nina Sebastian, at magaling din maglaro!

“Sinong kakalma kung sobrang gwapo sa court ng boyfriend mo, aber?” Si Wendy.

“Che! Jammy, turuan mo nga mag-behave ’yan si Wendy! Naririndi na iyong matandang katabi mo oh!” Tinuro niya ang mga katabi ko na tutok na tutok din sa game. I don’t know if we are bothering anyone. Lahat kasi ay maingay talaga eh!

“Another three points! Gaga, baby mo!” Tinuro pa sa akin ni Wendy ang tumatakbo na si Sebastian nang makapuntos ito.

“Yes, Seb! Galingan mo!” I cheered even if he can’t hear me.

Sebastian looks so cool and serious while running and blocking the opposite team. He looks like a professional basketball player even if he’s just a rookie! Noon pa mang bata siya, alam kong magaling na siya. Pero ngayon na naka-uniporme na siya ng La Salle at naglalaro na sa UAAP, hindi ako makapaniwalang siya nga si Sebastian na kapatid ko noon!

Magaling din ang Ateneo. Sobrang dikit ng scores. Nag-end ang first quarter na 42-40 ang score. Lamang sila. But the hype of all La Sallians did not seem to cease. Sobrang gagaling din kasi at parang championsip na agad ang pinapanood ng lahat.

“Sulit na sulit ang ticket ng mga audience, shit! Ang gagaling nila!” Bulalas ni Sky.

“Nakatatlong three points na boyfriend mo, Jammy! Ang yabang mo naman!” Natatawang pinalo ni Wendy ang braso ko. Tumawa ako at hinanap si Sebastian na nakatayo rin at nakapaikot sa kanilang coach. Second quarter na mamaya.

“Arthur is great too! I can’t believe that we are cheering them here at MOA! Sa Gym lang ako sanay manood kay Sebastian e.” Sabi ko habang tinetext si Mommy.

Nanonood din sila sa TV. They are still at work. Pinilit ko sila na panoorin si Sebastian dahil first game nga ng bunso nila, pero dahil busy, sa TV nalang daw nila panonoorin. And I really made sure that they are watching kaya ko sila tinetext ngayon.

Me:

Mommy, have you seen your son? Magaling po maglaro si Seb!

Mabilis na nagreply si Mommy. Nanonood nga!

Mommy Geneva:

I can’t believe that I am watching him live on TV. Your Dad is watching too in his office.

Iyon lang ang kailangan kong malaman bago ko in-off ang phone. They should be proud that their youngest is now a pride of our school! I also called Kuya Urriah last time to watch even if he said he will be busier in the company. I called him earlier this morning para ipaalala na manood, at sinabi niyang manonood daw siya.

Ngumunguya na kaming tatlo ng Popcorn na binili namin sa naglalako rito sa loob. Third quarter na at patapos na ang oras. Lamang pa rin ang Ateneo, at nagiging intense na ang laban. Hindi na ako masyado makapagfocus sa pagcheer dahil nakasubaybay lang ako kay Sebastian at sa mga kasamahan niya.

“Johannes is great too! Nakailang puntos na siya this quarter lang!” Ani Skylar.

Yeah, I admit it. Maliban kay Sebastian, siya rin ang pumupuntos ngayon para sa team. He looks so professional while playing. I can’t believe that he is my ex boyfriend. But I don’t consider him as an ex at all. He never treated me his girlfriend so ex boyfriend is such a deep word.

Marami rin akong naririnig na nagchecheer sa kanya sa lahat ng dako. Siya ang pinaka-kilala sa lahat ng players ng DLSU dahil team captain nga.

“Go, Federoja! For the win, baby!” Sigaw ng mga babae sa bandang likod namin.

“Girl, sobrang hot! Did you see it?”

“Of course! Gosh, tinaas niya ung shirt niya para punasan ang pawis. Girl, the abs!”

The girls looked like higher years. They are also La Sallians at sobrang kinikilig habang nagchecheer.

Sige lang, cheer niyo lang si Sebastian. I won’t get jealous. Sa akin pa rin naman uuwi ’yan mamaya.

Fourth quarter na at mas naging intense na ang laban. Nakakailang time out na dahil nagkakapisikalan na. Napatayo na rin ako katulad ng mga ibang nanonood nang makita ko si Sebastian na siniko ng isa sa kalaban! Ni-replay iyon sa malaking screen sa itaas and I was how he intentionally and forcefully elbowed Sebastian’s left side!

“Hoy, tang ina foul ’yon!” Galit na sambit ni Sky at napalingon pa sa paligid. The people around were mixed in cheers because may mga Atenista rin sa puwesto namin!

Kahit wala akong alam sa basketball, I am sure that move from number 18 of Ateneo was uncalled for! Nakaramdam ako ng inis at pati sina Wendy ay nagrereklamo rin!

Sebastian went in the middle to shoot for a free throw as a result of what happened. All 95 na ang score, at mayroon nalang ilang minutong natitira. The crowd roared in cheer when Sebastian was able to shoot the two free throws. Lamang na ngayon ang DLSU.

“Tangina… panalo na ’yan!” Sobrang tili nina Wendy at Sky. I was also smiling wide because they only have few seconds left now!

“Ahhh! Yaaass!”

“Winner! Aaah!”

We all stood up and shout in victory when our team won! The whole Arena went wild as if we just watched a historic championship game!

“Tang ina, ang gagaling ng boyfriend niyo, mga aswang kayo!” Pinaghahampas pa kami ni Sky sa braso. Tumatalon pa sa tuwa si Wendy at inaalog rin ang braso ko.

“Gosh! That’s how you start the UAAP season, bitch! Chicken dinner!”

Mayroon pang susunod na game after this. UST vs NU naman. Pagtapos na pagtapos ng game ay hinila ako pababa nina Sky at Wendy doon sa puwesto nina Sebastian. I waved my hand to my sweaty boyfriend who smiled widely when he saw me descending.

“Congrats!” I squealed before he snaked his sweaty arms on my waist and pulled me for a quick kiss. Hinihingal pa siya at pawisan. Pero sobrang bango niya pa rin at amoy na amoy ang kanyang katawan!

“Thank you, bunny. Damn, that was intense…” Hinalikan niya ako sa pisngi bago ako dinala roon sa puwesto ng kanyang mga kasama. Nagsisilabasan na rin ang ibang nanonood. Thirty minutes lang ang pagitan at mamaya ay next game na nga ng ibang schools.

I waved my hand to Pablo. He was all smiles dahil panalo nga. He nodded at me and went to the girl who gave him a towel. Probably his girlfriend.

Sina Skylar at Wendy naman, kasama si Arthur. Skylar was holding his phone while having a selfie with the couple behind her. Dahil doon din ang daan namin ni Sebastian ay hinatak ko na rin siya para magselfie kami.

“Girls, sali!” Sabi ko at nilabas din ang phone.

Para kaming tangang tatlo na panay ang tili habang sina Arthur at Sebastian ay pagod na pagod pa rin sa aming likod pero walang reklamong nakikingiti sa camera. Nagpaalam na ako sa dalawa na uuwi na agad kami ni Sebastian. Nakangiti naman silang tumango at sinabing sa school nalang ulit kami magchikahan.

“Una ka na sa sasakyan ko, bunny. I’ll just get my bag at the locker room para sa kotse nalang ako magpalit. I’ll be quick.” He gave me the car keys.

“Doon ka na magpalit sa locker, Seb. Hihintayin nalang kita.”

“Nope. Matatagalan pa. Just wait me in the car. Lock the doors when you are inside, aryt?”

I nodded as he kissed the top of my head before he went to the hallway. Dumiretso na nga ako sa parking lot na maraming tao dahil katatapos nga lang ng game. Once inside the car, I typed a message to Mommy and Daddy.

Me:

Sebastian and his team won, Mommy! You saw that, didn’t you, Mom?

I was smiling and giggling because Mommy replied quickly. Talagang pinanood nga niya si Sebastian!

Mommy:

I already told Lidia to prepare a feast this dinner. Uuwi ang Kuya Urriah mo.

Ilang sandali lang, kumatok na si Sebastian sa bintana. I opened the door and he sat at the driver’s seat, still sweaty but smirking. Sinundan ko ng tingin ang labas na mayroon palang mga sumunod sa kanya! Mga tiga-La Salle na parang nagpapapicture yata or something.

“Hey, fans mo?” I smiled.

He removed his wet shirt and his shiny pecs showed. His healthy and buff man boobs shined because of his sweats. His biceps were so delectable, and I can see some dark hair on his armpit peaking. His abs too, it looks so hot!

“Can I have my towel, baby?” He asked.

I opened his bag and gave him the white one. Pinanood ko lang siyang walang arte na pinunasan ang kanyang mukha at leeg, bago sinunod ang kanyang dibdib at sikmura. He smiled charmingly when he saw me staring at his body.

“Ikaw na magpunas sa kili-kili at braso ko, baby. Please?”

Hindi ako nagpahalatang gustong gusto kong gawin iyon. I gently took the towel and started wiping his shoulders down to his arms.

“So sweaty, Sebseb…” sabi ko habang sa kabilang braso naman ang pinupunasan.

Bigla niyang inangat ang magkabilaan niyang braso at nilagay sa likod ng kanyang ulo. Nginuso niya kanyang kili-kili kaya kinuha ko na ang pagkakataon na iyon para punasan iyon. He was still breathing heavily while he’s waiting for me to finish.

Sinadya ko pang ilapit ang mukha sa kili-kili niya para amuyin kung mabaho. Pero para lang akong nabiktima sa sarili kong patibong nang maamoy ko ang mabango niyang panlalaking deodorant. At iyong baby powder nga, amoy na amoy ko pa rin! How is this boy smells so good and innocent!

“My other armpit too, baby. Please…” Sabi niya dahil medyo natagalan ako roon sa kaliwa. He is innocently waiting for me to finish wipe his sweat, and yet, here I am, admiring how hot and tempting his body without even admitting it!

Binilisan ko ang pagpunas roon. At nang matapos, umayos ako ng upo para makapagpalit naman siya ng shorts. There are still some people around the whole parking, but even if Sebastian lays naked here inside, they won’t see it because of his heavily tinted windows.

“My briefs, baby…” Sabi ni Sebastian kaya nagmamadali kong kinuha sa bag niya ang kanyang brief. It was a white Calvin Klein that I prepared. Hawak ko iyon habang pinapanood ko siyang sumandal sa driver’s seat at umangat nang kaunti para mahubad ang kanyang shorts.

And my mouth went O when he removed his jersey shorts together with his black jockstrap! Inisahang hubad niya lang iyon!

“Fuck, I’m sweaty…” Inis niyang usal nang maibaba hanggang gitnang hita ang garter.

I saw his five inch cock and heavy balls on their natural and calm state. Hindi pa erected pero malaki na! That heavy gun of him can grow up to eight inches! Ngayong hindi pa ito matigas ay namamangha na agad ako dahil malaki na! The pink mushroom head is waving at my vision. His pubic hair is not yet trimmed. The last time that we had sex, he shaved his pubic hair. At ngayong mag-iisang Lingo ko na nga siyang hindi pinapayagan, hindi niya pa shineshave ang kanya. But it still looks so masculine and hot! Gosh,

“Punasan mo?” He innocently asked again. He is pertaining to his private part and inner thighs. Hindi siya nahihiyang hubarin ang shorts at briefs niya na nilagay niya sa likod. He is fully naked now in front of me. “Baby, ikaw na ba? O ako nalang?”

Halatang gusto na niyang makapagbihis. Pero heto ako, natitigagal sa angking pagkalalaki niya! Lalaking lalaki kasi, at sobrang walang kaalam alam na pinagnanasaan ko na siya!

“Ako na, Sebseb.”

Girlfriend naman niya ako, at nahawakan ko na iyan nang ilang beses ’no!

He simply watched me as I wiped his private part. Hindi na ako nahiya nang punasan ko ang singit at magkabilaan niyang bayag. They were so heavy and sweaty too. Binilisan ko ang pagpunas roon pati sa kanyang mga hita dahil baka lamigin siya rito. Bukas pa naman ang AC ng sasakyan.

Pinanood ko ulit siyang magsuot ng brief at ng fresh Nike shorts. Mabilisan niya ring sinuot ang kanyang fresh Bench T-shirt. Nilagyan ko siya ng baby powder sa leeg at dibdib. Tinapik tapik ko ang tela upang kumalat iyon.

“This big boy deserves some pampering. Magaling eh!” Nakangiti kong sabi habang nilalagyan pa ng kaunti ang leeg niya. Masunurin lang siyang tumitingala at yumuyuko kapag sinasabi ko. Nang masatispa ay binalik ko na ang lahat ng gamit sa bag at siya na ang naglipat ng mga iyon sa back seat.

“Where do you want to eat, bunny?”

Nilabas na niya ang sasakyan sa MOA. Alas sais na ng gabi. Panay ang tunog ng phone niya na nasa compartment kaya kinuha ko iyon.

“Sa bahay na tayo, Seb. Mommy and Daddy wants to celebrate your first victory.” Sabi ko habang kinakalikot ang IG niya na pinagmumulan ng sandamakmak na notifications. Hindi kasi naka mute ang notif ng phone niya e!

“Why? Did they watch the game?” Habang nagmamaneho ang isa niyang kamay, nasa loob naman ng skirt ko ang kabila niyang kamay at hinahaplos haplos ang aking hita sa ilalim ng aking skirt.

“Yes, on TV. They are very proud, Seb.”

Sobrang daming nagmemessage ngayon kay Sebastian. Umirap ako dahil puro babae iyon! At sunod-sunod pang nadadagdagan ang kanyang followers na parang hindi yata tumitigil!

“But what do you want to eat? Ikaw ang tinatanong ko.” Sabi niya pa.

“Sa bahay nga nga kasi. Look at your IG, flood followers and messages.”

He smirked and groped my inner thigh. “Ginalingan ko eh. Para sa girlfriend ko.”

I swiftly turned to him. Kagat niya ang pang-ibabang labi habang nakangiti at nakatitig sa daan.

“Don’t over react, Seb. Hindi naman talaga ako ang dahilan kung bakit mo ginalingan. You are just naturally competitive at hindi nagpapatalo. Since you were a kid, pursigido ka kapag may ginusto, Seb.”

“Bunny, alam mo bang ikaw ang umookupa ng isip ko kanina habang nasa court ako, hmm? Damn…”

Nakangisi siyang umiling. Inalis niya ang kamay sa hita ko upang kunin ang isang kamay ko. Habang nakatingin siya sa daan ay inangat niya ang mga kamay namin at hinalikan niya ang likod ng palad ko.

“That’s just an opening game, baby. Win or lose, that won’t determine who will be the champion in the end. Ginalingan ko not because I was just competitive. The other team was so good too. But your promise before the game was my motivation. Tang ina… Kantot ka sa ’kin mamaya… Kakantotin kita nang matindi mamaya…”

He kissed the back of my hand again. Ang mga mata niyang nakatutok sa daan ay sumeryoso. As if he really mean what he said! Gosh!

Pagdating namin sa bahay, naroroon na sa dining sina Mommy at Daddy. I joyfully greeted and hugged them before I turned to Kuya Urriah who was still on his office attire. Kadarating lang din nilang lahat!

“Congrats, bro! Wow, I saw you on tv!” Kuya Urriah was amused. He have Sebastian a manly hug and strong pats on Sebastian’s shoulders.

“Thanks, bro. I thought you did not watch.”

Mommy hugged Sebastian with all smiles.

“Wow, my son is so good at sports, huh? You are a big boy now!” She caressed Sebastian’s cheeks. Namula pa ang tenga ni Sebastian dahil halatang nahihiya. Pero humalik siya sa pisngi ni Mommy at gumanti ng yakap. “Wow, you’re becoming like your Kuya now, don’t you?”

“No, Mom. Mas gwapo ako kay Kuya.” Ngumisi si Sebastian na ikinatawa nina Kuya.

Sunod ay si Dad ang hamatak kay Sebastian at nakangiting tinapik ito sa likuran.

“Good job, son. That’s how a Federoja do it. We’re proud.”

“Thanks, Dad. Simula palang na laro iyon. Marami pa kayong panonoorin.”

We sat and celebrated Sebastian’s victory through our feast. Si Manang Lidya ay bumati rin kay Sebastian dahil nakarating din dito ang pagkapanalo ng school namin. Tuwang tuwa rin si Manang kay Sebastian.

It was such a long and delightful dinner. Pinapagkwento pa ni Kuya Urriah si Sebastian sa kung paano ito naging ganoon kagaling mag-basketball. Kuya has also seen Sebastian’s moves in court, but not at the UAAP! Magiliw namang nagkwento si Sebastian, at hindi nawawala ang pagyayabang niya kapag si Kuya naman ang nagkukwento.

Mommy and Daddy were simply listening, smiling while watching us. May mga tinatanong din sina Daddy kay Sebastian na walang pag-aalinlangang sinasagot ni Sebastian. Ganadong ganado siya sa gabing ito, na mula sa pagkain ay nakailang sandok na siya!

Nang matapos ang dinner, umakyat muna ako sa kwarto ko para maglinis ng katawan. Nagpaalam ako kay Sebastian na hindi pa tapos kausapin ni Kuya Urriah. Nagrereklamo na siya na gusto na niyang sabay kaming umakyat pero sinabihan kong kausapin muna si Kuya dahil minsan lang naman ito bumisita sa bahay. Wala na siyang nagawa kahit nagpupumilit siya.

Naligo ako at nag-scrub ng katawan. I am aware that Sebastian will devour me tonight kaya naghanda na ako. I also clean my vagina thoroughly. I used my strawberry flavor shower gel na gustong gusto ni Sebastian amuyin. Iyon ang amoy na lagi niyang pinanggigigilan.

Paglabas ko ng banyo, nagbihis ako ng silk pajama at umupo sa aking vanity mirror. I did my night skin care routine and stared at the engagement ring on my finger when I patted my cheeks with some night cream.

It’s been two months since I got engaged with Sebastian. Sobrang bata pa namin pero engaged na kami! I never thought that I will be engaged with a boy that’s younger than me. We are still studying, and yet, heto nakahanda na ang magiging mister ko sa future.

Few days from now, magsisimula na rin ang klase namin. Fourth year na ako. Isang taon nalang, ga-graduate na. Si Sebastian naman, second year na siya ngayon. At pareho kaming mas na-motivate pang mag-aral dahil pareho naming napupunan ang saya na kami lang ang nakakapagbigay sa isa’t isa.

Hindi na ako bumaba matapos mag-handa. Humiga nalang ako sa aking kama at nag-phone para dito nalang hintayin si Sebastian. Pinatay ko na ang ilaw at tanging ang lamp shade nalang ng kama ko ang nagbibigay linawag.

I smiled when I scroll on my IG. My last post was when I was still in Cebu. Iyon ang picture namin nina Mama, Papa, Ate, at mga Kuya ko na magkakayakap sa living room. It’s been two months since I left Cebu, but I am still keeping in touch with my biological family.

Minsan ay nagtatawagan kami sa Facetime, na si Kuya Felideo ang madalas kong kausap dahil lagi niya raw akong na-mimiss. I told not to call me too often because he is still reviewing for his board exam. Two months nalang ay exam date na niya. Kaya rin sila mabilis nagkasundo dahil magkadugo rin pala sila. Parehong Civil Engineer ang dugong nananalaytay sa kanila.

“I miss you, Mama, Papa…” Sabi ko habang pinagmamasdan ang nakangiti kong mga magulang na nasa picture.

How I want to go back to Cebu. Pero kasi, hindi pa ako tapos mag-aral dito sa Manila. They told me to finish first my studies here, dahil nagkikita pa rin naman kami sa Facetime. At sa aking graduation, pupunta sila rito sa Manila para panoorin ang ako sa stage, at para ma-meet na rin sina Mommy at Daddy.

I thought that I’ll be living a horrible life the moment I knew that I am not a real Federoja. But I never thought that my life will be more happy and joyful because I already have two families! At hindi lang iyon, nagkaroon pa ako ng ate, at may dagdag pang dalawang Kuya!

Ang huling usap namin nina Ate Jackie, tungkol lang sa bratty lifestyle ko rito kina Mommy at Daddy. Ngayong inaalala ko ’yon, nalulungkot ako dahil miss ko na talaga sila.

Hindi ko na namalayang nakatulog na ako dahil sa pag-iimagine sa aking biological family. Nagising nalang ako nang may mainit na katawan ang nakayakap sa aking likuran, at malambing na humahalik sa aking balikat.

“Bunny…” Sebastian’s voice was so deep and tempting. He is hugging me from behind, his warm and calloused hands are drawing some small circles on my tummy.

Pupungas-pungas akong umikot para maging katapat siya. Sobrang lapit ng mukha niya sa akin, at tumatama na ang mainit niyang hininga sa labi ko.

“Bukas nalang ba, bunny?” Malambing niyang tanong. Marahil ay nakita akong nakatulog na.

“What time is it, Seb?” I asked while staring at his mesmerized eyes. Titig na titig siya sa akin.

“Alas dose na, bunny…”

“Oh? I’m sorry, nakatulog ako, Seb.”

“It’s okay. I’ll just cuddle you here. Come here, I’ll spoon you, bunny.”

Siniksik ko ang mukha sa leeg niya at naamoy ko ang kanyang panlalaking amoy na kinababaliwan ko. Hindi lang naman siya ang nag-eenjoy sa amoy ng katawan namin eh. Ako rin!

“Seb, you can get your reward now…” I drawled and kissed his adam’s apple. Gumalaw iyon nang lumunok siya.

“Pero inaantok ka na, bukas nalang.”

“No, baby. I want you tonight.” Tiningala ko siya at hinalikan sa labi. Our lips made a sticky sound because my lips are a bit dry, while his lips are damped by his saliva.

“Sigurado ka ba? Baka inaantok ka na.”

“Sebseb, please? I want you tonight…”

He chuckled deeply. Bigla kong naalala kung paano siya sa akin nakikiusap gabi-gabi na galawin niya ako pero tumatanggi ako para kontrolin siya. Pero ngayon, ako naman ang nakikiusap! Oh gosh.

“You want it, hmm?” He hummed.

I nodded and kissed his lips again. Sinipsip ko ang lower lip niya. Nagbigay iyon ng malagkit na tunog at nagpainit pa sa aking puson.

“I want it, Sebseb ko… I want it so bad…”

“How badly do you want it. Tell me…”

Ngumuso ako dahil antagal niya!

“I want you inside me, Sebseb.”

“You want me to what, baby? Say it…” Pang-eengganyo niya pa. Kaya kahit naiinis ay sinabi ko na.

“I want you… to fuck me.”

“Fuck you what? Say it clearly, baby…”

I groaned in anticipation. “I want you to fuck me hard tonight, Seb. I want you to cum inside me. I want you to make me scream tonight.”

“Hmm, what if I don’t want that, baby?”

I groaned again. Why can’t he just undress me and devour me like how he wants it! Pinapatagal niya pa? Ako naman ngayon ang nagtitiis sa paghihintay!

“Sebseb, fuck me, please?”

He stared at me. And then, something dark ignited on his dark pupils. Bigla niya akong inibabawan. His hands are cornering my head, while he is scanning my body.

“Sigurado ka?” He asked as if making me rethink about what I just asked. “Gusto mo na?”

I slowly nodded. Pinulupot ko ang mga kamay sa kanyang batok. My nails played with his baby hairs there. Only I can do this to him. Only I can hold him and show my love to him like this.

“Sagot ka, bunny. Sigurado ka na, hmm?” May gigil at pagtitimpi na sa boses niya. I can hear his throat growling.

“Yes, Seb. I am very su—” Hindi pa man ako natatapos, sinunggaban niya nang mabagsik at sabik na halik ang bibig ko. I moaned when he slipped his expert tounge inside and searched for my tounge.

“Labas mo dila mo.” He ordered.

I sticked out my tounge like a good girl. Nagmura siya nang titigan ang dila ko. Napapikit nalang ako at napasabunot sa buhok niya nang ilabas niya rin ang dila at dinilaan na parang sorbetes ang akin. Sunod at sinipsip niya iyon habang ang isang kamay niya ay hinuhubad na ang aking pajamas.

Kusang kumilos ang mga kamay ko at hinubad naman ang kanyang damit. Tuloy tuloy ang halikan namin hanggang sa saglit siyang humiwalay para tanggalin ang kanyang shorts at briefs. Narinig ko ang pagkapunit ng panty ko nang matanggal niya ang lahat ng saplot ko sa katawan. We are now both naked in my bed.

“Hindi kita pinilit. Kaya huwag kang magsisisi kung hindi ka makakalakad nang maayos mula bukas. Magdamag kitang kakantotin. Lulumpuhin kita sa kantot ngayong gabi.”

Bumaba siya sa mga suso ko at nilamas iyon. I watched him as he sucked on one of my nipples. Higop na higop niya ang aking dede at dumidila dila pa roon. At sinisipsip niya iyon na para bang naghahanap siya ng gatas kahit wala naman.

I moaned in pleasure but it did not last long. Bigla siyang umahon at isinampay sa magkabilaang balikat niya ang aking mga binti. Dumura siya sa kanyang palad at pinahid iyon sa kanyang naninigas na ari. He jerked his cock swiftly to spread his saliva before he aimed it on my aching pussy.

Bigla niya iyong ipinasok kaya napasigaw ako sa gulat. But he was quick to cover my mouth with his when he kissed me wetly again while he is pushing his full eight inch inside me.

“Dhhhhmmnn….” Mura niya sa bibig ko nang maisagad ang kanyang ari. Saglit siyang umahon at nakabuka pa ang bibig habang tinititigan ang mukha ko. “Balls deep, fuck…”

Bigla siyang umatras at muling sinagad iyon. Sunod sunod na siyang bumayo habang nakapikit siya at nakaawang ang mga labi. He then watched me moan in pleasure as he held on my legs and kissed my inner thigh while slowly fucking me so deep.

“Fuuhhuuck…Baby, ang sarap mo… Damn.” His face feeling the pleasure from our connected sexes looked majestic. As if I am the only one who can see him like this, who can watch him moan from underneath.

Naabutan ko na lamang ang aking sarili na humahalinghing sa masarap na pakiramdam. Na tanging si Sebastian lamang ang nakakapagbigay sa akin. Sa buong gabing iyon, tanging palitan ng aming mga ungol ang maririning sa buong kwarto ko. Hanggang sa makailang ulit niya akong binuhat at kinontrol sa magkakaibang posisyon.

Ang tanging naaalala ko na lamang ay nanghina ako sa ilang ulit na pag-angkin sa akin ni Sebastian. Na ang tanging nagawa ko lang ay magpaubaya at hayaan siyang ibuhos ang kanyang pangungulila sa aking katawan.

I never thought that the sex that I would experience will be this great. Sebastian was my first, and I promised my self that he will be my last. And we are doing this not because he is only urged by his manly desires. We are doing this because he loves me, and I reciprocate his love for me the same level as he does.

But our love is immeasurable. As if no definite words can describe how we love each other. If I were to marry a man in the future, it will only be Sebastian Federoja. It will always be him. My boyfriend. My future husband.

Weeks and months have passed, and my relationship with Sebastian kept going stronger. We never missed to show how we loved each other. At hindi na rin kami natatakot ipangalandakan sa lahat na kami ay engaged na.

I study hard until the last days of my college life. Wendy, Skylar, and Yael were still with me. Naging makulay ang buhay ko sa La Salle because I have them. They were the diamonds I found in the desert. Hindi ko alam kung paano ko ma-eenjoy ang buhay kolehiyala kung wala sila. They made me laugh, cry, but all those were treasured because our memories together were nothing but pure genuine.

People were shocked when the learned that Sebastian Federoja, the famous basketball player of the De La Salle Green Archers is already engaged.

Naging usap-usapan kami ng lahat, but nobody won to even try to break us apart. Because no words from people can overcome against us. Because our love is not shollow nor wordly. Our love is based on our connected souls and destiny. Mula noong nagbibinata palang siya, hanggang sa ngayo’y legal age na siya. Our deep connection made a strong start of our undending love. And it will only become stronger as the time passes by.

We celebrated Sebastian’s eighteenth birthday in Japan. We went to see the iconic Mount Fuji for the second time. This is where Sebastian wanted to go. To visit his other side. He has the blood of a Japanese after all. And He wants to have the feels of his roots again. But this time, with me. As if he’s introducing his self to me as my future husband.

“That mountain symbolizes my love for you, bunny.” Umuusok pa ang bibig niya kahit pareho kaming balot ng malaking jacket. Yakap niya ako mula sa likuran habang pinagmamasdan namin ang puting puti na Mount Fuji. Winter season na ngayon sa Japan, at nasaktuhan naming makita ang snow na tumatakip sa bundok.

“My pure love for you. That’s how I love you, Jamaiah. Full of pure intentions.”

“Pure ba talaga?” I joked. Sebastian smirked and kissed my cheeks. Malamig ang labi niya dahil nga maginaw rito, ngunit naghatid sa akin iyon ng init sa aking katawan.

“Not so much because whenever you are sleeping with me in our bed, my pure love becomes a pure desire to fuck you rough until you pass out. Just like the usual.” Tinampal ko ang kanyang kamay kahit natatawa rin. He’s been so playful since then.

“Kidding, bunny. Mahal talaga kita eh. Kung pwede ko lang akyatin yang bundok para patunayan, I’ll do it.”

“I love you too, Sebastian. But you don’t have to climb any mountain to prove it to me. Halata namang mahal na mahal mo ko eh. Gandang ganda ka nga sa’kin eh.”

“Of couse. Gandang ganda ako sa’yo. Siyempre, hindi ako nagkamali ng aasawahin. Paniguradong mabibigyan mo ako ng magagandang supling. Maganda kasi ang Mommy ng mga magiging anak ko.”

“Sebastian, magwowork muna ako bago tayo mag-baby!” Umusok ang bibig ko at napasulyap kina Mommy at Daddy na nasa malayo. Nagpipicture sila na background ang bundok. Sina Kuya Urriah at Ate Reemah naman ay nandoon din sa malayong gawi at may sariling mundo.

“Why? I told you I will be the one to work for our family. All you have to do is to spread your legs and lemme fuck your pussy until you conceive my sons.”

I pinched his arm that’s holding my body. He chuckled deeply and kissed me on my cheek. Puro kalokohan talaga!

“Kapag naikasal na tayo, tignan mo. Bubuntisin kita agad.” He sounded so serious and convinced. As if he is really on a business. At kapag ganito siya magsalita, alam kong seryoso siya at gagawin niya talaga iyon.

“But you told me na magpapakasal tayo kapag katapos kong grumaduate, right?”

“Yep. So What?”

“Tapos gusto mo mag-anak na agad tayo? Nag-aaral ka pa sa mga panahong iyon, Sebastian!” Diin ko.

“O, ano ngayon? E sa gusto ko na maging Daddy eh.”

Ngumuso ako at tumungin sa Mount Fuji para itago ang pamumula ng mukha. He said it innocently, as if he’s been dreaming of becoming a father since who knows when!

Niyakap niya ako mula sa likuran at hinalikan ulit ang aking pisngi.

“Bunny, ayaw mo ba, hmm? May ipon naman ako eh. Kahit nag-aaral pa ako, kaya ko kayong buhayin ng mga anak natin.”

“Shut up. Hindi porke’t mayaman ka ay ganoon nalang iyon. Hindi biro ang pagpapamilya, Sebastian. Ang pag-kakaroon ng anak ay isang malaking blessing, pero habang buhay na iyong responsibilidad. Kaya mo na bang patunayan na magiging responsable kang ama?” I sternly said to make him understand. Baka hindi niya pa nauunawaan ang mga sinasabi niya.

How I want to have kids as well. Pero masyado pa kaming bata. At ngayong gustong gusto talaga ni Sebastian, ginulo niya tuloy ang isip ko.

“Dalawang taon nalang naman eh, tapos magtatrabaho na agad ako. Magtatayo rin ako ng sariling negosyo, bunny. Kayang kaya ko na kayong suportahan at buhayin sa unang dalawang taon. Sa ipon ko. And after that, I’ll work as best as I can to be a good father for our lovely children.” Malambing niya akong niyakap at hinalikan sa labi.

And at that point, I realized that Sebastian will really become a great father. Ngayon palang na may mga concrete decisions na siya kahit eighteen years old palang, napatunayan na niyang mayroon siyang isang salita, at kaya niyang panindigan ang kanyang mga nais na pangyarihin.

How I long to see my future family in the future. And I will be willing to spend the rest of my life with my kids, while Sebastian is with me, fathering them, nurturing them, and guiding them. Growing old with this boy will be the best life that I will be having in the future. Ang isipin na isang masayang pamilya ang bubuohin namin, hindi ko na maitago ang aking pagkamangha.

He surely is a man. An alpha baby boy. He matured very fast. Na kahit na apat na taon ang tanda ko sa kanya, nagagawa niya pa rin akong maturuan minsan at maitama. He’s a man that I’ve been dreaming about.

He’s a man of honor, dignity, and the man who can love me unconditionally.

In this lifetime, I thought that I will never find the man who can love me, understand me, and protect me. I tried to search for it. I did so many mistakes for trying to find it. I lost in track, and I failed multiple times for finding it.

But I never thought that the man I was looking for has been here the whole time. It has been my Sebastian. And it will always be my Sebastian.

He was just a boy. But he became mine. I will love him forever, until the end of time.

The End.

EPILOGUE

“Aray!”

Sumalampak ang pinsan kong si Eusebio sa bermuda habang tinatakpan ang mukha.

“Ano? Kaya mo ’ko?” Mapanghamon kong sambit at maangas siyang tinanguan. Nandilim ang paningin ko dahil kanina pa rin ako naaasar sa pagmumukha nito. He is three years older than me but the hell I care.

“What’s wrong, Sebastian? Kinukuha ko lang naman ang baseball bat ko… Bakit mo biglang inagaw sa akin?” Ngumiwi siya at mabagal na tumayo. Halatang nasaktan sa malakas kong suntok.

“Hindi sa’yo ’to. This is mine.” I growled.

Pinulot ko sa sahig ang kahoy na baseball bat na bigay ni Dad sa akin. They are two. Isa para sa akin at isa para sa kanya.

“Akin ’yan eh!” Sambit niya pa at tinuro ang hawak ko. Hindi na siya makalapit. Hah! Takot si gago! “Nandoon ang sa’yo, tinapon mo kanina sa pool dahil sabi mo ay ayaw mo akong kalaro! And that one is—”

“Sebastian, Eusebio, what are you fighting about?”

Biglang dumating ang epal na si Urriah at parang matandang nilipat-lipat sa amin ang tingin. He is twelve years older than me. But I don’t call him Kuya because I’m not a fucking loser.

“He took my bat po, Kuya!” Sumbong ni Eusebio. “I was just playing here when he took if from my hand.”

“Sebastian, bakit mo inagaw ang kay Eusebio ha? Meron ka rin naman!”

Gumalaw ang panga ko sa inis at maangas na hinampas hampas sa palad ko ang baseball bat. Eusebio took some small steps towards Urriah just in case I hit him with this.

Takot ka na agad, huh? ’Di ko pa nga hinahampas sa mukha mo ’to! Duwag amputa.

“I like this one. So it’s mine.” Mayabang kong sabi.

Napabaling ako sa kabilang bahagi ng pool area kung nasaan ang mga magulang ko at ang mga magulang ni Eusebio. Dahil maingay sila na nag-uusap usap na matatanda ay hindi na nila napansin ang pagsuntok ko sa mukha nitong si Eusebio.

“Kuya, isumbong mo po siya kina Tita Geneva at Tito Mateo, he’s being bad again! Sinapak niya rin ako!” Sabi pa ni Eusebio.

Masama akong tinitigan ni Urriah. He sighed in annoyance. Like how he usually reacts whenever he hears that I had a fight with my classmates at school. Kinakampihan ba naman ang pinsan niyang duwag! Pwe!

“Eusebio, are you sure that the one on Sebastian’s hand is yours? O baka sa kanya talaga ’yan?”

“Look, Kuya. May sticker pa po ang hawakan ng akin. Jamaiah put those cute stickers earlier to mark it as mine.” Tinuro niya ang hawak ko kaya bumaba rin ang mga mata ko roon. Meron ngang sticker na kulay pink. Tatlong maliliit. At barbie pa yata ang disenyo. Puta.

Naglalabasan na yata ang ugat sa braso ko dahil sa mahigpit na kapit sa baseball bat. I’m just 10 years old but my strong grip and hard punches can surpass those of Urriah’s. Naalala ko na naman kasi ang hitsura kanina nitong pinsan ko na nakangisi habang pinapanood si Jamaiah na naglalagay ng sticker sa bat niya.

I was just watching the two of them earlier from the distance while sitting beside Dad dahil wala akong gana makipaglaro kay Eusebio. I just wanted to stay in my room ang play with my PS5. Pero pinilit ako ni Mommy na bumaba dahil andito sina Auntie at Uncle.

But when I saw the two of them earlier, especially Eusebio enjoying the stickers of Jamaiah, biglang uminit ang ulo ko. Gusto kong burahin ang ngisi ni Eusebio.

Stickers, huh? Bading yata ’tong ulupong na ’to e.

“Sebastian, give it back to Eusebio.” Utos ni Urriah.

Naiinis akong ngumisi.

“Did you not hear me, Urriah? I said, this is mine.”

“No! Naiinggit ka lang dahil hindi ka nilagyan ng sticker ni Jamaiah kanina!” Sabi ni Eusebio na para bang alam na alam niya kung ano ang dahilan ng pagiging mabangis ko ngayon.

Tang ina. Ako maiinggit? Ulol!

“This is mine. Hawak ko na, kita niyo ba? Subukan mong lumapit ulit, Eusebio, papaduguin ko bunganga mo. Lapit ka dali…” Matapang kong hamon at umayos ng tayo habang hinahampas hampas ulit sa kamay ko ang bat.

Umatras siya at tuluyan nang nagtago sa likuran ni Urriah.

“Eusebio, just let him be. Kukunin ko nalang ang sa ’yo na nasa pool. Magpalit nalang kayo.” Sabi ni Urriah na napipilitan nalang tinanguan ni Eusebio.

Good. Matuto kang lumugar. Lalo’t nasa teritoryo ka namin. Ako ang boss dito.

Sisipol sipol ako nang pumasok sa loob ng bahay habang kinakaladkad ang baseball bat. Dumiretso ako sa kitchen para uminom ng malamig na tubig. Puro juice kasi ang nandoon sa pool. Tsk.

“Ah, sarap!” Sabi ko nang inisang lagukan ang isang baso ng malamig na tubig.

Biglang sumulpot ang kapatid ko na si Jamaiah mula sa kung saan. Tumatalbog ang malusog at makintab niyang buhok na nakatali sa magkabilaang parte at mayroong iba’t ibang kulay ng ipit. May hawak pa siyang slice ng watermelon at nagulat nang makita ako. Fuck.

Lumapit siya sa akin at tinitignan pala ang baseball bat na hawak ko.

“Sebseb, why are you holding Eusebio’s bat?”

She’s four year’s older than me. Mom and Dad had told me to call her ‘ate’. Kahit na lalaki talaga siya at nagbibihis babae lang at parang babae rin kumilos. Puta. 

Akala nga minsan ng mga nakakasalubong namin sa mall ay babae siya e. Palaging Barbie na manika ang pinapabili kina Mommy kapag nasa Mall kami minsan. Mukha rin kasing babae. Makinis at maganda. Fuck, bat ko ba pinupuri ’yan e bading ’yan. Tang ina.

Pinipilit nila ako roon dahil si Urriah ay hindi ko tinatawag na ‘Kuya’. Baka raw mabastusan sa akin si Jamaiah kapag hindi ko tinawag na ganoon. Si Urriah kasi, wala ’yang pake at hindi ko rin siya gusto tawaging kuya. Tssk.

“Baket? Akin ’to eh.” Sabi ko at inangat pa ito sa ere para makita niya.

Nagulat siya. Alam na niyang inagaw ko na naman kahit hindi akin. That’s how I do it all the time. Kung ano ang gusto ko, dapat ay palaging makukuha ko.

“B-But…” Malungkot pa sana siyang magrereklamo.

Tinaasan ko siya ng kilay. Hindi ko alam kung bakit lalo akong nainis na para bang mas iniisip niya pa ngayon si Eusebio. Ako ang kapatid niya kaya dapat ako ang isipin niya!

“Why are you making that face? E ito ang gusto ko eh. May magagawa ka ba?”

Umiling siya at malungkot na umalis. Papunta siya sa pool area. Probably to play with Eusebio again. Damn.

Isang taon lang kasi ang pagitan nila kaya nagkakasundo. Ako ang pinakabata rito kaya wala akong kalaro. At naiinis ako dahil mas pinipili pa niyang si Eusebio ang hanapin at makasama imbes na ako.

Kada bisita nina Eusebio at ng mga magulang niya rito sa amin, ganoon palagi ang nangyayari. Nagpapang-abot kami lagi dahil kapag nakikita kong masaya siyang nakikipaglaro kay Jamaiah, lalo akong nagkakaroon ng dahilan para pigilan ang kaligayahan niya.

Bisita lang siya rito! Feel at home lagi amputa. Siguro bading din siya kaya sila nagkakaintindihan. Hmm. Tang inang ’yan, sarap tumawa.

I grew up as a stubborn kid. Kapag nandito lang sa bahay, hindi ako lumalabas sa kwarto ko maliban nalang kapag tinatawag ako ni Manang Lidya para kumain na sa baba dahil abala ako sa paglalaro sa Playstation at computer ko. Kapag nasa iskwelahan naman, palagi akong nilalapitan ng mga babaeng may crush sa akin dahil pogi raw ako.

Of course, that’s given. I grew up as a handsome kid. Chinito at makinis kaya laging pansinin kahit ng mga teachers. At nagugustuhan ko rin ang atensiyon na natatanggap, lalo na kapag may mga magagandang babae sa campus na lumalapit sa akin at nagsasabing crush nila ako.

Damn. That’s why I always enjoying hanging out with my friends at school. Palaging dumadaan sa harap namin at nagpapapansin ang mga cute girls. Pili lang ang mga kaibigan ko dahil hindi ako basta basta. Only the handsome boys and rich kids like me get to enter into my circle. Lalo’t sa private school ako nag-aral mula Kindergarten hanggang highschool kaya halos mayayaman lang din kaming magtotropa.

I always get everything that I want. That’s the reason why I grew up territorial too. No one can touch what’s mine. Wala ring nagtatangka na bumangga sa akin kahit sa school dahil nambubugbog din ako kapag may sumusubok sa tikas at angas ko.

Kaya nang ako’y mag-high school na, Grade 7 to be exact, nakukuha ko lahat ng magagandang babae sa school na nagkakagusto sa akin. I just flirt with them and they always flirt back. Gusto rin nila dahil nga crush nila ako. Damn, women.

“Hey, wake up now, Sebseb!” Nagising ako isang beses nang may malambot na daliri ang dumudutdot sa pisngi ko. Balot na balot ang katawan ko ng comforter at ang ulo ko lang ang nakalabas. Pagdilat ko, ang nakangiting mukha ni Jamaiah ang una kong nakita.

“Fuck…” Malalim kong sambit at pumikit ulit dahil ayaw ko pang bumangon.

“Good morning, Seb! Wake up now, please? Kanina ka pa hinihintay sa baba! Kakain na tayo para pumasok sa school. Hey…” Pamimilit niya pa at tinapik tapik ang pisngi ko. Gusto ko pang umidlip but damn, her hands are so soft and warmn.

“Five minutes, please…” I drawled.

“Okay, I’ll wait you here. Sabay na tayong bumaba.” Umayos siya ng tayo at pinanood ko lang siya na nagtungo sa tapat ng full body mirror ko.

She’s already wearing her school uniform. A white blouse and a blue tartan skirt that is several inches above her knees. She’s already Grade 11. Ako naman ay Grade 8 na. We are studying at the same private school.

I watched her as she tucked in her blouse. She adjusted her skirt on her small waist. I can see some of the pinkish white skin of her exposed thighs. Nakamedyas siyang puti hanggang sa tuhod kaya natatakpan ang buong pang-ibaba. But her skirt is fucking… short.

I didn’t realize that I am already staring at her for too long.

“Oh, akala ko ba mag-sleep ka pa for some more?” Sabi niya nang humarap at nakita akong nakatingin lang sa kanya.

“Sorry, I slept late last night so…” Hinilamos ko ang mukha bago sumandal sa headboard ng kama ko. Nakapikit kong ginalaw ang leeg para patunugin. It cracked so loud and I felt satisfied. Hinaplos ko ang leeg ko at babangon na sana.

Pagtingin ko sa kanya ay nasa kabilang gilid na siya ng kama ko, nakayuko, at hawak ang isang tissue sa pagitan ng kanyang mga daliri.

“Fucking shit, don’t touch that!” Tuluyan na akong nagising dahil hawak niya lang naman ang isa sa mga tissue na pinahiran ko ng tamod ko kagabi. Surely, the smell of my cum is still there! I forgot to clean them last night! Fucking shit.

Wala siyang kaalam alam at nilapit pa sa ilong iyon para amuyin! Tang inang ’yan!

“Hmm, there’s a weird smell, Seb. Bakit maraming crampled tissues rito sa room mo?”

Tumayo na ako at kinuha sa kamay niya ang tissue. Nagmamadali kong dinampot sa carpet ang ilan pang nagkalat at mabilisan ’yong inilagay sa trash bin na katabi ng study table ko. Pagharap ko sa kanya at pinagpapawisan pa ang noo ko. Tang ina.

“Sinisipon kasi ako e…” Pumameywang ako at ngumiti ng peke. Fuck.

Kanina pa pala siya natigilan at ngayo’y nakatingin sa katawan ko. Nakasando lang ako at boxer shorts.

“Wow, your body is becoming buff na, Seb! Do you work out ba?” Ang atensiyon niya ay nalipat na sa katawan ko. Buti naman at hindi na sa tissues! Fuck, mag-iingat na talaga ako sa susunod.

“Yep. I go to the gym sometimes with my friends.”

“That’s so nice! Do you have an abs na ba?” She looks so amused and curious. And the fuck I’ll answer her question that easily? She’s a girl! Fuck.

Sinuklay ko ang buhok ko at pumameywang. I stared at her doe eyes. Lumapit ako sa kanya at itinaas ang aking sando hanggang sa aking dibdib.

“Here, pwede mong hawakan.”

Her eyes widened in shock when she stared at my growing abs. Nagpalipat lipat ang tingin niya roon pati sa dibdib ko na nagsisimulang humubog at tumigas dahil sa palagian kong pagwowork-out.

“Wow! You’ve grown so much na, Seb!”

There’s no malice on her eyes. Only pure amusement because she has no idea that my body is now looking like those of the boys in porn videos. But have she watched a porn already? Parang hindi pa yata. Damn.

Umangat ang tingin niya sa braso ko.

“Your arms too! Bakit hindi ko napapansin na lumaki na pala ang katawan mo nang ganito, Seb?”

Hinawakan niya ang braso ko at hinaplos. Fuck, ang init ng palad niya at ang lambot.

“You like it?” Sabi ko at itinaas ang magkabilaan kong braso. I flexed them both and I saw how her cheeks turned red when my biceps showed up. Palipat lipat ang tingin niya sa kili-kili ko na tinubuan na rin ng buhok because I already hit my puberty stage.

“O-Okay, I think you are really buff na. So, ano, let’s go downstairs na?” Nag-iwas siya ng tingin.

I watched her as she sat at the edge of my bed. Paharap sa akin. Tumalbog pa ang katawan niya nang bahagya dahil sa lambot ng kama ko, at umangat ang kanyang skirt hanggang sa gitna ng kanyang hita. I suddenly felt my cock twitched inside my boxer shorts because of the fucking view.

The fuck is wrong with me?

“So you changed your bedsheet, huh?” Humiga pa siya nang bahagya para amuyin ang comforter ko. Tang ina. Baka maamoy niya pa ang bumakat kong pawis at amoy ng katawan ko diyan! Fuck, it’s embarrasing!

“Hmm, everything in your room smells just like you, Seb. Sige na, shower ka na rin muna. I’ll wait here.”

Tumango nalang ako at pumasok sa banyo. I stared at my reflection and combed my hair with my fingers. Napailing ako nang maramdamang gumalaw ulit ang burat ko sa ilalim ng boxer shorts ko.

This is just because of puberty that’s why I am getting hard even at the most unexpected times. I don’t mind though. I’ll just jerk it off and it will go away soon.

Habang tumatagal, lalo akong nacoconscious kapag umuuwi na ako sa bahay galing sa iskwela. Mula noong bata pa naman kami, magkatabi kami lagi ni Jamaiah sa kotse kapag hinahatid at sinusundo ni Mang Selmo. Palagi siyang yumayakap sa akin at pinapagkwento niya ako ng mga ginawa ko sa school.

Pero ngayong malaki na ang dibdib niya na laging bumakat sa blouse niya, naiilang na ako kapag sumasayad ang braso ko roon. Even if she doesn’t mind my arms brushing on her boobs, for me, that’s just unusual. She’s still a woman even if she’s my sister. Kahit na wala dapat malisya ’yon, I must keep my distance because she’s a fucking woman.

“So what happened to the girl who confessed to you, Seb? Spill it,” She giggled and pressed herself more to me.

My jaw clenched as I drifted my eyes from her smiling face to the view outside. She even look prettier and younger compared to the girls in my school! The fuck is that possible? I never imagine that she could surpass the beauty of the girls around my age. Kung itatabi siya sa akin ay mas mukha pa akong matanda kesa sa kanya.

And looking at how beautiful she was, I won’t be shocked if I’ll hear her having a boyfriend. Pero biglang uminit ang dugo ko nang maimahe ang isang lalaki na kasama niya at kayakap tulad ng ganito. Nahahawakan din ba non ang dede niya nang ganito? Niyayakap din ba siya at kinakausap nang ganito kalapit at ka-intimate? Fuck.

“Tagal naman, Seb. You can whisper it to me so Mang Selmo won’t hear…” She bit her lower lip and leaned closer. Naaamoy ko ang hininga niya na amoy strawberry. I don’t know if the scent is coming from her mouth of from her skin. Mahilig kasi siya sa strawberry whether a flavor of a cake or a body wash scent.

Umayos ako ng upo at inakbayan nalang siya. Kaunting sayad pa ng braso ko sa dede niya, babakat na burat ko rito sa slacks ko. Fuck.

I don’t want to take advantage of her ignorance of our position. Nilapit ko ang bibig sa tenga niya. I saw her small silver butterfly earing there. It looks perfect on her milky white skin.

“I rejected her.” bulong ko.

“Really? Can you tell me why?” Usisa niya pa.

I smirked and played with her baby hairs around her nape by giving them some soft blows. How my body wants to have a smell of her skin further. May kung anong nagpupumilit sa akin na idikit ang ilong sa balat niya at singhutin siya. But that’s just a random thought that I must resist because this is my fucking sister. Tang ina talagang kalibugan ’to, dito pa sa kotse inabutan.

“Soon, I’ll tell you. Usog ka muna ng kaunti, lil sis. Nahihirapan na ako sa puwesto ko.” Bulong ko.

Nagsalubong ang kanyang mga kilay. She still look pretty even if she’s mad or upset. And I don’t understand why I keep noticing everything about her. Maybe because she’s my sister. Yeah, iyon lang ’yon.

“Did you just call me your little sister, Seb? I’m older than you!”

I smirked. “’Cause you’re smaller. And I’m bigger.”

“You’re so mayabang, Seb!” Anas niya at mahinang pinalo ang braso ko. Kinuha ko ang kamay niya at dinala sa ibabaw ng hita ko para kontrolin siya.

“Just accept it. You’re so small and fragile. It’s cute though.” Ngisi ko na inirapan niya lang bago binalik ang tingin sa harap.

Her soft hands looks so small on mine. Her small fingers resembled the smooth candles. I’ve touched may hands of girls, but this hand is just different. It looks… so small and delicate.

“Damn, look at those boobs, bro,” Nakangising sambit ng kaibigan kong si Pablo habang nakaupo sa tapat ng teacher’s table ang teacher namin sa Math.

She’s pretty and young. We heard that she just graduated and it’s her first year of teaching. Ipit na ipit ang malulusog niyang dede sa kanyang uniporme. She’s curvy too. Damn.

“Sarap.” Aniya na ikinangisi ko. Yeah, she looks hot.

Bigla itong napatingin sa amin. Pablo and I both smirked when she stared at us. Pinagsosolve kasi kami ng math problem pero kami lang ang nag-uusap dito sa likod.

I never thought that I will fantasize about girls that are older than me. I wanna bang that teacher right after our class, but that will make things harder for me ’cause she’s my teacher still. Damn.

“M-Masakit, S-Sebastian…” Nakapikit na sambit ni Francine. I saw her outside her classroom earlier when I was about to leave the school. She waved her hands at me and I knew it was a sign for me to fuck her. Dinala ko agad siya rito sa comfort room na hindi naman niya ikinareklamo. Fuck, gusto rin niya.

“D-Dahan dahan lang, please?”

“Keep quiet. Tuwad ka lang…” I am wearing a condom and fucking her from behind. I’ve fucked girls since I entered high school. Pero mga kaedad ko lang ’yon. Pero itong babaeng ’to, fourth year na ito at muse ng buong school dahil maganda. Yeah, I wanna see if this girl has a nice and tight pussy.

“P-Please stop it.”

“Damn, malapit na ’ko. Almost there, babe. Fuck…”

Pagtapos kong labasan, inayos ko ang belt ko at lumabas na ng banyo. Sinulyapan ko pa ang hitsura ko sa salamin at sinuklay ang buhok. I combed my hair and adjusted my uniform. Damn, muntik pang marumihan.

“S-Sebastian…” Nanghihinang tawag sa akin ni Francine na pawisan at lumabas ng cubicle. She looks like a fucking whore. Damn. “A-Are you gonna go home?”

“Yep. Umuwi ka na rin. Sikip ng pepe mo.” I smirked and walked outside. Narinig ko pa siyang tinatawag ako at humahabol.

I just fuck girls and leave after I get what I want. Karamihan sa mga nahawakan ko ay mga virgin kaya masisikip. Palagi na nila akong hinahabol at nagmamakaawang pansinin sila, but nah. I don’t love. I just fuck them and I don’t care about their feelings.

“Sebseb!” The familiar angelic voice of Jamaiah called me from afar. Bumibili siya ng dirty ice cream sa lalaking naglalako. Sa kabilang bahagi ng kalsada ay naroroon naghihintay ang itim na Land Cruiser na sundo namin.

Paglapit ko, matamis siyang ngumiti habang tinitikman ang strawberry flavored ice cream sa hawak niyang appa.

“Kuya, give me another one po.” Sabi niya sa lalaking tindero na parang kaedad niya lang yata. Moreno ito at may hitsura rin. Nakasando lang at may dog tag. Halatang pangkanto lang ang datingan.

“Anong flavor, miss?” The man smiled at her. Tang ina. Halatang malibog itong lalaking ’to base sa paraan ng pagtitig niya. Lalaki ako kaya alam ko kung sino ang kapwa ko malibog at hindi.

“Seb, anong flavor ang want mo? They have a chocolate, ube and strawberry…” She’s waiting for my answer while licking on her ice cream.

The man was simply watching her. Titig na titig si gago at kunwari’y ginagalaw ang pang-scoop niya sa kamay habang nakatingin lang kay Jamaiah.

“Ube sa’kin, bunny.” Maangas kong sabi at pinulupot ang braso sa beywang ni Jamaiah. Napatingin sa akin si gago at mabilis na nag-iwas ng tingin para gawin ang order ko. Ulol.

Nang makasakay kami sa kotse, ubos ko na ang akin. Pero ang kanya, nagsisimula niya palang kagatin nang maliliit ang apa. Kapag ganitong kakatapos ko lang maglabas ng init ng katawan ay dapat kumakalma na ako. Pero hindi ko alam kung bakit biglang sumama ang timpla ko at naging tahimik lang hanggang sa pag-uwi namin.

Sa tuwing pumapasok ako sa school, palagi kaming sabay. And I always get hard whenever she’s sitting next to me and curling her hands on my biceps. She’s innocently doing it because malambing talaga siya sa akin at kahit kina Urriah, Mom, at Dad. Pero ang dating nito sa akin ay kakaiba. Lalo na’t palagi ko nang hinahanap ang amoy niya kahit nasa iskwelahan ako.

“Hi, Sebastian!” Kaway ng isang Grade 12 student na babae nang pumasok ako sa faculty room. May kasama siyang apat pang babae na kaklase niya rin yata. I simple nodded at her at supladong nilapag sa table ng aming English teacher ang mga test papers namin. Ako pa talaga ang inutusan. Tang inang ’yan.

Habang inaayos ko ang pagkakasalansan ng mga papel, naririnig ko ang bulungan nila. They are talking about me. Sanay na ako roon. Grade 10 na ako ngayon.

“Ask him, Trixie! I heard from Beatrice that he’s a hard fucker…” Bulong nung isa.

Napangisi ako at sumulyap sa kanila. They all became quiet. I smirked at the girl named Trixie when I saw her blushing. May dadagdag na naman sa listahan ng iiyak sa akin ngayong araw.

“Sup, pretty.” Sabi ko at kumindat.

Natahimik silang lahat at gulat na gulat. Of course. A grade 10 student flirting at them is really shocking. Pero mukhang kilala naman ako ng mga ito dahil sikat ako sa campus. It’s been two days since I last fuck a girl. Grade 11 naman ’yata ’yon. I dunno. Can’t remember her name even.

“You can ask me directly if you want something. I can answer you and give you what you want…” Panunukso ko pa at ngumisi bago ako lumabas.

Nang mag-uwian, inaantay ko sa labas ng classroom ko ang babae kanina. Nagpadala pa talaga siya ng sulat kay Pablo na inabot sa akin. At nagpapahiwatig na gusto niya nga ring makantot ko. Damn.

Pero nakatanggap agad ako ng text mula kay Urriah. Siya raw ang susundo sa akin at naghihintay na siya sa parking lot. Hindi ko sana papansinin dahil may panibago nga akong matitikman ngayon, pero tumawag ang gago. Tang inang epal talaga ’to kahit kailan.

“Sebastian! Why aren’t you not replying on my texts! Lumabas ka na!” Galit ang boses niya.

“The fuck, bro? Just wait for me there. Huwag ka nang tumawag.” Inis kong sambit at tinanguan si Pablo nang sumenyas itong sisibat na. Ngumisi pa siya at umiling iling dahil alam niyang may hinihintay nga ako ngayon. Pareho lang naman kami e. Mas malala lang ako. Haha.

“Lalabas ka o iiwan na kita rito? You choose.” Maotoridad niyang sambit. Palibhasa kase’y matanda na kaya mainit na rin ang ulo lagi tulad nina Mommy at Daddy. Kupal eh.

“Bakit ba ikaw ang sumundo sa’kin ha?” Inis kong sambit.

“Nasa ospital ngayon si Mang Selmo dahil sinugod si Jamaiah sa ospital. Kanina pa pinasundo ng Guro si Jamaiah dahil nilalagnat. Kaya ako ang susundo sa’yo ngayon.”

My eyes widened. May sakit? Kanina sa sasakyan ay wala naman siyang sakit ah? Maliban sa pagiging tahimik niya kanina.

“Fuck, oo na. Papunta na.” Inis kong sabi at lumabas na. Nakasalubong ko pa iyong Trixie na kinikilig kasama ang dalawa niya pang kaklase pero nilagpasan ko lang sila.

Pagdating namin sa Ospital, naabutan ko si Jamaiah na yakap ni Mommy at kinakausap habang nasa isang private room. Nakauniporme pa rin siya at namumutla habang pinapatahan ni Mommy.

Nilapitan agad siya ni Urriah at kinamusta. Napag-alaman kong may nakain pala itong hindi maganda kanina sa iskwelahan. Nag-alala ako dahil nanghihina siya. Pinauwi na rin kami kalaunan matapos magbigay ng reseta ng doktor.

“Okay ka na ba, bunny?” Tanong ko habang nasa backseat kami ng sasakyan. Nakasandal siya sa akin habang ako’y nakayakap sa kanya.

Dito na kami kay Mang Selmo sumakay dahil nagsabi ako kay Mommy na gusto ko siyang patahanin. May sariling sasakyan naman sina Mommy at Daddy, at pati si Urriah, kaya kami lang ditong dalawa.

“I think it was the tap water that I drink earlier…” sabi niya sa akin at sinubsob ang mukha sa dibdib ko. Hinaplos ko ang braso niya at mukha. Tang ina, iisa lang naman kami ng pinapasukan pero hindi ko siya nababantayan! Fuck.

“You have your pink tumbler, right? Bakit tap water ang ininom mo?” I asked worriedly.

“Uhm, I forgot to bring it with me when I went to canteen with Lucio. Kaya sa free tap water fountain nalang ako uminom.”

My eyes squinted. Who is that guy? Biglang uminit ang ulo ko nang pumasok sa imagination ko ang pigura ng isang lalaki na kasama niyang mag-recess. Tang ina.

“Huwag ka nang sasabay sa kanya. O sa kahit na sinong lalaking mag-iimbita sa’yo. Naiintindihan mo?” Matigas kong sambit.

Her lips quivered as if she wants to protest. Pero tumango nalang siya at hindi na nanlaban. Good girl.

“Sorry, bunny. Hindi kita nababantayan. Starting tomorrow, sasabay ka na sa’kin mag-recess. Aryt?”

She nodded and burried her face on my chest. Hinalikan ko siya sa tuktok ng ulo at hinaplos haplos hanggang sa maramdaman kong tuluyan na siyang kumalma.

Kaya kapag break time na sa school, lumalabas ako at pumupunta sa building ng mga Grade 12. Magkaiba kasi ng building ang Junior High at Senior High. Napapatingin na naman sa akin ang mga babae dahil iba ang uniporme ko.

“Sup. Nandiyan ba si Jamaiah?” I asked the girl who’s face turned red when she saw me.

“U-Uh, yes. Are you her… boyfriend?” Sumulyap siya sa ID ko. Dahil nakatalikod ay hindi niya nakita ang pangalan ko. Nakapamulsa lang ako at sumilip sa loob.

“Yeah, ako nga. Can you call her for me, please?” I smiled and showed my charm. Her cheeks blushed again before she nodded fast.

Naghintay lang ako saglit at lumabas na ang babaeng hinihintay ko. Her eyes widened when she saw me. Kahit Grade 12 na siya ay mas matangkad pa rin ako sa kanya. Hanggang dibdib ko lang siya. Iyong mga kaklase niya namang lalaki ay halos kasingtakad ko lang din.

“Seb!” Yumakap siya sa akin at ngumiti. Naamoy ko na naman ang pambihirang samyo na nagmumula sa balat niya. I already confirmed that the smell was coming from her skin. Strawberry flavor ang kanyang body wash na nakita ko noong nag-grocery si Manang.

I snaked my arm on her waist and kisser her cheek. Napatingin sa amin ang iba nilang kaklase na nagsisilabasan din ng classroom dahil break time na. I saw a man as tall as me who was wearing a metallic glasses. Lumapit ito sa amin.

“Avia, let’s go?” Palakaibigan nitong sabi na ikinahigpit ng kapit ko sa beywang ni Jamaiah.

Tinawag pang Avia, huh? Tang ina neto ah. Sino ba siya?

“Uh, kay Sebastian na ako sasabay, Lucio! I promised kasi na sa kanya na ako sasabay every break time eh. I’m sorry.”

Lumipat ang tingin sa akin ng lalaki. Nakangiti siyang tumango kay Jamaiah na halatang napipilitan. Matikas ang tingin niya sa akin na parang nanghahamon.

“Ikaw ba ’yong nagpainom ng tap water dito ha?” Sambit ko at maangas na nakipagtitigan sa gago.

Natigilan siya at nagulat.

“Sorry… I don’t know you, bro.” Sabi niya.

“Ulol. Lubayan mo ’to. Huwag mo na ulit subukang isabaya ’to sa canteen. She doesn’t need your help.” Sabi ko.

Tumaas ang kilay niya at gumalaw ang panga. Tang ina. Sabi na eh, may gusto nga ’tong ulol na ’to kay Jamaiah.

“Okay?… Uhm, so I’ll go ahead now, Avia. Please be careful on the food that you will eat…” Sabi niya na para bang mapapahamak ’tong si Jamaiah kapag sa akin sumama. Sapakin ko kaya ’tong gago na ’to.

“Sure, Lucio. Ikaw rin, don’t drink nalang din doon sa tap water dahil baka magkasakit ka rin.” Malambing na sabi ni Jamaiah at ngumiti pa.

“Yeah, thanks for reminding. So, mamaya nalang ulit uwian? Sabay ulit tayo maghintay sa sundo mo?” Sabi pa nito sa sobrang kalmadong paraan.

“Back off, idiot. Ako ang susundo rito mamaya.” Sabi ko at dinala na palayo si Jamaiah.

Kada uwian, dumidiretso ako sa building ng Grade 12 para masiguradong paglabas ni Jamaiah ay ako ang kasama niya at hindi ang gagong Lucio na ’yon. At kada break time naman, pinupuntahan ko ulit siya sa kanyang classroom para sabay ulit kaming kumain.

I was glad that Lucio stopped getting near to her when I continuously and persistently go to their classroom. Napapansin na rin ako ng mga kaklase nila at inaakala nilang boyfriend ako ni Jamaiah.

Yeah, that’s right. Huwag niyong popormahan ang bunny ko. Kapag may isang lumapit, makakatikim ng suntok at pagiging mabangis ko.

“Bango… hmm…” Ungol ko habang nakasubsob sa kama niya nang pumasok ako sa kwarto niya isang umaga. Kakagising niya palang at pumasok ako sa ilalim ng comforter niya. Mommy told me to wake her up. Nitong mga nagdaang araw kasi ay tinatanghali na siya ng gising dahil palaging nagpupuyat sa pag-aaral.

“Seb, I wanna sleep some more. Doon ka muna…” Gasgas ang boses niya at halatang inaantok pa.

Pinulupot ko ang braso sa maliit niyang tiyan at siniksik ang mukha ko sa leeg niya. Fuck, sobrang bango tang ina.

“Sige lang, tulog ka lang. Babantayan kita…” Sabi ko na hindi naman niya ikinaprotesta.

Parang may sariling kilos ang kamay ko at pumailalim iyon sa kanyang silk na pantulog. Hinaplos ko ang kanyang tiyan.

“Hmm…” Ungol niya nang maramdaman ang kamay kong gumuguhit guhit doon.

“Just sleep, bunny…” Sabi ko pa at unti-unting tumaas angkamay ko hanggang sa masagi ng palad ko ang malambot niyang dede.

Natigilan ako at napahinto nang mapagtantong wala siyang suot na bra. Fuck!

My mind was telling me to remove my hands because I am taking advantage of her sleepiness. But my body is telling me to touch her boobs. To feel her nipples. To carress her boobs and to feel how soft they are on my calloused palm. Fuck.

Bigla akong bumangon at lumabas sa kwarto niya. Dumiretso ako sa banyo ko at sobrang guilty na napahilamos ng mukha.

Tang ina. She’s my fucking sister! Why am I feeling this sexual urge! Pagyuko ko sa boxer shorts ko, nakaporma na ng tent ang naninigas kong ari. Nilabas ko ’yon at kinamay nalang para pahupain ang init ng katawan ko. Fuck.

Sa paglipas ng mga araw, higit pa akong nakakaramdam ng kung ano para kay Jamaiah. Isang araw, habang nasa dining ako at nagkakape kasama sina Mommy at Daddy, siya nalang ang hinihintay naming bumaba. Mommy and Daddy had told me to go inside her room to wake her up. Pero hindi ako pumayag dahil ang huli kong paggising sa kanya ay muntik ko nang mahawakan ang dede niya. At nauwi pa ’yon sa mabilisang pagjajakol para lang mailabas ko ang init ng katawan ko.

Pagbaba niya, naka-uniporme na rin siya. At unang una kong napansin ang hulma ng mabilog niyang mga dede sa kanyang uniporme. Parang puputok na ang butones ng kanyang blouse dahil sa pagkabilog ng mga iyon.

I quickly turned my gaze outside the pool area. Bakat din kasi ang mga utong niya sa blouse. Putang inang ’yan.

Tumayo na ako at nagbanyo dahil hindi ko na napigilan. Habang nagjajakol ako sa banyo ay pumikit ako at naghanap ng imahe ng pinakamasarap na babae sa paningin ko. Pero putang ina. Ang katawan at mukha ni Jamaiah ang rumerehistro sa utak ko, at mas sumarap pa ang ginagawa ko dahil doon hanggang sa labasan ako at pagod na napasandal sa pader.

“Fuck… Tang inaa… hoof…” Inayos ko agad ang belt ko at ang uniporme bago lumabas ng banyo.

Pagbalik ko sa dining ay nag-aalala ang mukha ni Jamaiah nang umupo ulit ako sa tabi niya.

“Seb, are you alright? Nagsuka ka ba?” Sabi niya at inabot pa ng hawak niyang panyo ang noo ko na may butil ng mga pawis.

Gumalaw ang panga ko. Fuck, I am guilty and yet she has no idea about it.

“Umihi lang ako.” Sabi ko nalang at sumimsim sa kape ko.

Tumango nalang siya at binili nga niya ang dahilan ko.

Damn, I hate myself. She’s my fucking sister and yet I am fantasizing about her. I get horny all the time but thinking about her whenever I am at school was not just making me horny. She’s also making my heart beat fast. Tang ina, nababaliw na yata ako.

Ginawa ko ang lahat ng paraan para hindi na magpatuloy ang nararamdaman ko. When Mom and Dad gave me a Condo unit when I graduated on my Senior High School, I moved in there right away. Baka dala lang ng pagbibinata ang kakaibang epekto sa akin ni Jamaiah. At baka makatulong ang paglayo ko para hindi ko na ulit siya mapagjakolan.

“Bottoms up, bro!” Pablo cheered when we toasted our Tequila. Fuck, lasing na naman ako nito.

Magkaklase kami noong Senior High School. At ngayong sa La Salle din kami pareho nag-enroll bilang freshmen, naging mas malapit kaming magtropa.

“What’s her name, bro?” I asked him when I saw a hot chick walking towards our table. She’s so sexy and she looks older than me. Probably 3 years or more.

“That’s Brix’s sister. Ganda ’no? I heard she’s a virgin…” Tukso niya’t tumawa. He knows that most of the girls that I fuck are virgin. I am the King when it comes to having the first taste of their pussies.

I smirked and drank my another shot. Hindi pa ako lasing pero andami nang babae ang panay ang lapit sa table namin. Si Pablo ang laging kinakausap dahil palakaibigan ito sa lahat, pero alam kong ako ang gustong malapitan. Mga nagpapaganda sa akin at nagpapapansin.

“Hey, hottie…” Hindi na nakapagpigil ang isang hot chick nang tumabi sa akin at kunwari’y painosente. “Uhm, I just wanna ask if you’re stuying in La Salle too? My friends told me that you are kasi…”

I smirked and carresed her exposed thigh. Maikli ang suot niyang cocktail dress. I can easily slip my hand inside her legs and feel her pussy. But I want to play with her first.

“Yep. Freshman ako…” Bulong ko sa tenga niya.

Her cheeks blushed and she adjusted on her seat. Damn. Easy fuck again.

“I’m third year college naman. You’re so hot, you know?” Hinaplos niya ang dibdib ko na ikinangisi ko.

Hindi ko na pinatagal at dinala ko na siya sa parking lot.

“Where’s your car, beautiful?” I asked while my arms is snaked on her waist and puller her closer to me. Hinalikan ko siya kanina sa loob at parang nalasing agad at ngayo’y hinahanap hanap iyon. Fuck, walang thrill amputa.

“Uhm, right there.” Tinuro niya ang sasakyan niya na katabi lang ng Raptor ko.

I love fucking girls inside their cars. But I don’t fuck them inside mine. Wala pa akong ibang sinasakay diyan sa Raptor ko maliban kay Jamaiah. Let’s just say that I don’t want any whore to have a taste of my property. Only those who is special gets to become my passenger princess.

Binilisan ko ang pagbayo sa ibabaw ng babae. I dunno her name. But she knows me. I always wear a condom whenever I fuck because I am careful all the time. I love cumming inside their pussies that’s why I use a protection to not spill my semen inside them.

She looked devastated when I left her inside her car. Inayos ko ang belt at saglit na nanalamin sa bintana bago ng sasakyan niya bumalik sa loob para magpatuloy sa inuman. Damn, these girls are only good for fucking. Most of the girls that I fucked were pretty and rich just like me, but none of them seemed to really caught my attention.

None of them don’t have the attributes of my ideal girl. Iyong mahinhin, malambing, maalaga, at inosente. Dagdag pa iyong pagiging naturally hot and attractive without even knowing it. Iyon ang gusto ko. Iyong mukhang sex doll na masarap panggigilan pero she’s unaware that she’s just like that.

Napailing ako nang maimahe ang nag-iisang babae na kilala kong may katangian niyon. And I fucking hate myself for thinking about her because she’s my fucking sister! Tang ina. Bakit ba sa dami ng pwede kong maging kapatid ay siya pa? Iyong gusto kong asawahin at maging girlfriend ay sarili ko pang kapatid. And it fucking kills me to know that there is no other like her. Fuck!

Isang araw habang lasing na lasing ako galing sa birthday party ni Pablo sa isang club sa BGC, napagdesisyonan kong umuwi sa bahay. Daddy was mad when I came home drunk. Si Mommy ay inexpect na ito sa akin at tila wala nang gana pagalitan ako.

Habang sinesermonan ako ni Dad, biglang dumating ang babaeng dahilan kung bakit ako umuwi ngayong gabi. Suot lang ang pambahay niyang damit na nagpadepina sa lambot at puti ng kanyang pambihirang katawan, humalik si Jamaiah sa aming mga magulang at natatawang umupo sa tabi ko.

Fuck, she smells so good.

“Bakit ka pa kasi umuwi, Seb? Antapang mo rin ano…” Ngumisi siya at sumimsim sa kanyang juice.

She has no idea that she is the reason why I came home while I’m still drunk. I fucking miss her. It’s been a month since I last saw her. And I am so regretful that I chose to stay in my unit instead of living with her inside our house.

Kahit pinagalitan ako ni Daddy ay masaya ako dahil inasikaso niya ako. How I wish she’s not my sister because I want her so bad. Siya ang ideal wife ko. But I can’t just tell her that. Matatakot siya at baka layuan niya pa ako.

This time, sinubukan ko nang sundan ang tinitibok ng puso ko at sinasabi ng isip ko. Nang magsimula ako sa kolehiyo, naramdaman kong hindi lang basta libog ang nararamdaman ko para kay Jamaiah. It was something deeper and more intimate. It was not a love for a sibling too. Dahil alam ko kung ano ang pakiramdam maghamal ng kapatid dahil nandiyan si Urriah. I hate him so much dahil paki-alamero pero I love him as my brother. At kung ikukumpara ko ’yon sa pagmamahal na nararamdaman ko kay Jamaiah, ibang iba ’yon. At iyon ang hindi ko rin maintindihan.

Isang araw, habang nag-iinuman kami nina Eusebio sa bahay nila dahil nag-aya siya, mayroon siyang biglang nabanggit.

“Akala ng girlfriend ko ay taken ka na, bro.” Sabi niya at umiling.

“Why?” Sabi ko nalang at uminom ng canned beer.

“She saw our picture during Courtney’s birthday party at your house. Nakita niyang nakaakbay ka kay Jamaiah habang nakasiksik siya sa dibdib mo. She thought she’s your girlfriend. Fuck,” Natatawa niya ring sambit.

Naningkit ang mga mata ko. I like the idea. But sadly, that will never happen. Tang ina lang.

“Why did she think so?” I drawled.

“Bagay na bagay raw kayo. Pero nagulat siya nang malamang magkapatid kayo. Sabi niya, hindi raw kasi kayo magkamukha. Kayo lang ni Urriah ang magkahawig pero si Jamaiah ay walang kamukha kahit isa sa inyo.”

I knitted my brows. Something inside me ignited. As if something was triggered and I don’t know what it was.

“Ako nga rin minsan nagdududa kung magkapatid ba talaga kayo, bro eh. Sa ating magpipinsan, si Jamaiah lang talaga ang naiiba ang mukha. We all look Japanese and asian, while your sister looks very European.”

Natpaos ang inuman namin na natandaan ko ang sinabi ni Eusebio. That night, pag-uwi ko, tinitigan ko ang picture niya na nakaipit sa aking wallet. That’s the time when I also noticed that we don’t look a like at all.

Fuck.

Something in me is telling me to go and search about our siblinghood. Palihim akong pumasok sa library ni Dad at naghalungkat ng mga papeles. Just trying if there’s some papers regarding us. At nagulat ako nang makita ang isang bungkos ng papel na nasa pinakailalim ng isang metallic drawer ni Dad. It was a vault that was not locked. Parang nakalimutang isara.

And what I saw made my heart beat faster. The blood tests caught my attention.

“What the fuck is this?”

Natigilan ako dahil alam ko kung ano ang ibig sabihin ng blood types na ito. Mommy is AB, and Daddy is AB too. Ang possible lang na magiging blood type ng pwede nilang maging anak ay A, B, or AB. At imposible na magkaroon sila ng anak na blood type O dahil kabisado ko pa rin ang pinag-aralan namin noon sa Biology.

Bigla akong nagkaroon ng ideya na baka hindi namin totoong kapatid si Jamaiah. At tingin ko’y napatunayan ko na agad iyon kahit inaalam ko palang, dahil sa paglipas ng mga araw, mas lalong tumitibay ang nararamdaman ko para kay Jamaiah.

Nakilala ko ang girlfriend ni Eusebio nang bumisita ulit ako sa kanila. I told Eusebio privately that there is really a possibility that Jamaiah is not my biological sister. At tingin ko’y tadhana na nariyan ang girlfriend niya dahil ang kanyang Uncle pala ay isang Doktor sa US, at nagtatrabaho sa isang DNA Testing Laboratory sa New York.

I was able to contact Doctor Alvaro. And fortunately, he’s currently in the Philippines because he’s on a leave. And I had the chance to talk to him in Pasay where he currently resides.

He helped me with my concern. And assured me that I will be able to know the truth by having a siblinghood and maternity DNA. Just to make sure, pati ang hair samples nina Mom, Dad, Urriah at sa akin ay kakailanganin para mapatunayan ang agam-agam ko.

But the test was so expensive. I had to spent hundreds of thousands for that. Wala pa akong ganoon kalaking pera though I have some savings on my bank account, so I asked Urriah, who is currently establishing his own Real Estate firm to lend me some.

At first, he was hesitant because he thought that I will spend them only with my lusts. But I was able to convince him when I told him that this is a great investment. Napapayag ko naman siya at pinahiram nga ako na ipinambayad ko para sa DNA testings na ’yon nang hindi niya nalalaman na para doon ang perang hiniram ko.

While still waiting for the results, todo ang pagbabantay ko kay Jamaiah. Pero tingin ko’y hindi ko siya nabantayan nang maayos dahil isang araw, nakita ko nalang sa IG na nakipag-date siya sa team captain namin. Kay Johannes Rivatore.

Galit na galit ako at nagtitimpi hanggang sa iuwi ko siya sa bahay. Wala pa akong karapatang magalit kaya itinago ko ang selos na naramdaman ko. Putang ina. May inaasikaso lang ako saglit tapos paglingon ko may iba na siyang kasama? The fuck is that!

At mas lalo akong nagdeliryo nang isang araw, makita ko siya sa isang club. At kasama niya si Johannes. I saw how their lips touched while she’s sitting on his lap. And my hand automatically grabbed the fucker’s brother, Carl, and punched his face so hard.

“Putang ina mo!” Binugbog ko siya at pinadugo ang mukha. Johannes and him looked a like, so I Imagine Johannes the one receving my heavy punches. “Papatayin kita, ulol!” Sigaw ko sa mukha niya.

Binuhos ko ang lahat ng galit sa kanya nang bigla nila akong pagtulungan. Our teammates held me and that is when Johannes came into the scene and punch me. Tang ina, anlakas din sumuntok ni gago.

“What’s your problem with my brother, huh? You think you can beat me?” Galit niyang sambit at sinuntok ulit ako nang ilang ulit hanggang sa bumagsak ako sa sahig.

I can hear Jamaiah’s voice shouting for help. I want take her out of this place and keep her safe, but my body can’t fight any longer from Johannes’ punches. Nagising nalang ako na nasa ospital at kausap ni Urriah ang Doktor. Tinahi ang maliit kong sugat at nagtamo ako ng mga galos sa mukha. Pero hindi ko ’yon ininda.

Una kong hinanap si Jamaiah. But Urriah told me that she already went home. That she was crying and worrying so much.

Madaling araw ay hinatid na ako sa bahay ni Urriah. Galit na galit pa rin ako dahil sa selos. Kailan pa sila nagde-date? Isang beses na nahuli ko siyang kasama ’yon, sabi ko ay layuan na. Pero putang ina, lumapit pa rin talaga!

Noong umagang iyon, habang kinukuwento ko kina Manang Lidya at Mang Selmo ang nangyari sa’kin, biglang dumating si Jamaiah na nagulat sa presensiya ko. Pag-alis ng dalawang matanda, tinabihan niya ako at nanghihingi ng tawad. Pero hindi ko siya pinapansin.

Galit na galit ako. Humupa na ang pagdaloy ng dugo sa kaliwa kong kilay pero ang galit ko sa kanila ni Johannes ay hindi pa. Sobrang nagsisisi siya. Pero tinibayan ko ang loob ko na huwag siyang lingunin man lang. Dahil baka isang sulyap ko lang sa kanya ay bumigay na agad ako kapag nakita ko ang mugto niyang mga mata.

Dahil gusto kong gumanti, naisip kong replyan ang babaeng panay ang text sa akin. Isa siya sa mga babaeng naikama ko at hindi ko na maaalala ang mukha o pangalan niya. Pero alam kong gusto pa rin ako nito.

At parang pumapabor nga sa akin ang tadhana dahil tumawag ito agad. Tang ina. Sinadya kong iparinig sa kanya ang pag-uusap namin. She made me so fucking jealous, so I deserve to get fucking even.

That morning, sa unit ako dumiretso at uminom ng beer mag-isa. Hihinga muna ako dahil sobrang nagseselos pa rin ako kapag nakikita ko siya.

I fucking love her. Kaya ako nagseselos dahil mahal ko na siya. Matagal na. At ngayon ko lang ’yon inamin sa sarili ko. Puta.

Akala ko ay naka-move on na ako sa selos kaya bumalik na ulit ako sa bahay. And the fuck I was so happy when that morning, she cooked for me. She fucking cooked for my food!

Gustong gusto ko nang magpadala sa paglalambing niya pero hindi pwedeng ganoon nalang ’yon basta basta. Kahit lalaki ako ay may karapatan din akong magselos.

Dahil sa ginawa niyang pagaasikaso sa akin, nabawasan na ang selos ko pero meron paring konti. Kaya nang isabay ko siya papasok sa school ay tinext ko ulit ang babaeng katawagan ko noong nakaraan na asikasuhin ako sa practice game ko. And after this, I am certain that I will already get even.

I texted Jamaiah to watch me play. And when I saw her watching with her friend at the bleachers, I did the planned act. I am aware that she was watching me as the girl made me drink with the bottle of Gatorade. Pinunasan niya pa ang ulo ko. Inilapit ko pa ang sarili para iparamdam sa kanya ang selos na naramdaman ko noong gabing iyon.

And I think that my plan worked so hard. It hurt her so bad. Dahil nang ihatid ko siya pauwi, mugto ang mga mata niya at nagpipigil siya ng iyak.

I clenched my jaw in regret. Tang ina, hindi ko na pala dapat ginawa! Kitang kita ko kung paano nanginig ang mga hita niya at kung paano niya yakapin ang sarili bago bumaba sa sasakyan ko. Gusto ko siyang sundan at patahin, pero alam kong galit na galit siya sa akin ngayon dahil sa ginawa ko.

That night, nagbabad ako sa paglalaro ng computer game para ilabas lahat ng frustrations ko. I want to say sorry to her. I am full of regret of what I did. But she’s not at home, at hindi ko siya kayang tawagan o i-text man lang para alamin kung nasaan siya dahil dinadaga ako.

Tang ina. Matapang akong tao at walang inaatrasan, pero pagdating sa kanya, tumitiklop ako agad. Fuck.

Nagulat nalang ako nang bigla siyang pumasok sa kwarto ko. At nang makita kong umiiyak siya at niyayakap ang sarili, hindi ko na pinatagal pa at pinatahan ko siya.

She apologized sincerely the whole time that she was crying on my lap. I feel guilty because I am the one who should apologize. We both made each other jealous, but I am the man here and I should have known better. And that’s the time when I pledged that I’ll never hurt her again in any way and any form.

Ipinaramdam ko sa kanya ang lambing ko sa mga sumunod na araw at Lingo. I made her trust me by making her feel comfortable and at home whenever I am with her. Sabay kaming pumapasok sa school, at nagawa ko na siyang maging komportable sa bawat yakap ko. Kahit minsa’y china-tsansingan ko na siya kapag hindi ko napipigilan ang libog ko.

She can really turn me on just by her stares. How I want to look at her pretty face covered with my cum. I wonder how she will look at me the moment I pound her hard and fuck her till she looses her sanity. Damn. Mula ulo hanggang paa niya, sarap dilaan at panggigilan. Iniimahe ko pa nga lang siya noong high school ako kapag nagsasarili ako ay nakakarating na ako ng langit. Ano pa kaya kung mapasok ko na ang masikip niyang butas.

Fuck, I just can’t contain it. Naguiguilty ako agad dahil wala siyang kaalam alam na iyon na ang mga tumatakbo sa isip ko kapag nagdidikit ang mga katawan namin, at kapag nasisinghot ko ang leeg niya. Damn. My baby is so fucking hot.

At ang unang halikan namin sa tapat ng bahay ay ang pinakamasarap na halik na naranasan ko. Her lips felt so perfect with mine. Sinarapan ko ang halik na ’yon dahil gusto kong iparanas sa kanya ang pinakamasarap na halik na matitikman niya sa buong buhay niya. Iyong wala na siyang hahapain pang ibang halik. Akin lang. Halik ko lang.

And that’s the moment I felt that she’s the girl that I’ve been waiting for the whole time.

At sa aming pagsasama sa bawat araw, I learned that just like me, she easily gets jealous too. Maliit na bagay lang ay nagseselos na siya. And I find that cute because that’s a proof that she really loves me that she don’t want other girls to receive my attention.

Noong araw na nagtungo kami sa Bora para magbakasyon, sobrang kinakabahan ako dahil iyon din ang araw na makukuha ko na ang resulta ng DNA tests. Noong hapon na umalis ako ay nakipagkita ako sa anak ni Doktor Alvaro. She handed me the results.

At nang bumalik ako sa hotel na tinutuluyan namin, sinagot na ang pinakamatagal ko nang dasal. When I opened the envelope, the result cleared everything that was unclear.

Probability of Siblinghood: 00.00000001%

Based on testing results obtained from analyses of the DNA loci listed, the probability of siblinghood is 00.00000001%

I was holding my tears when I got back to our unit. I can hear the splashes of water coming from the bathroom. While she was taking a bath, pinatay ko ang ilaw at umupo sa kama. I cried to hard and even covered my mouth for her not to hear me.

“Damn, thank you… Good Lord, thank you…” I mumbled as I wiped my tears away.

And that night, I wasn’t able to control myself any longer. Ang results lang ang hinihintay ko bago ko siya tuluyang angkinin. Ngayong malinaw na ang lahat, napanatag na ako at tuluyan nang nakalaya sa matagal nang pagtitimpi.

I wasn’t able to control myself that night because of my desire. I fucked her and made her scream in both pain and pleasure. I took her virginity and fucked her until she passed out. I fucked her pussy balls deep and came inside her while cursing so loud. I filled her pussy with my hot and healthy load of cum. I gave her the most delicious fuck that she’ll ever experience in this lifetime. Pero nilagnat siya kinabukasan, at inako ko ang responsibilidad kina Mommy, Daddy at Urriah na may kasalanan kung bakit siya nagkasakit.

But little did they know, it was because I fucked their daughter.

And sooner, she already realized that I am really serious in pursuing her. Iyon na ang naging simula ng mas mapusok naming relasyon. At ako na ang pinakamasayang lalaki sa mundo dahil ako lang ang nagmamay-ari kay Jamaiah. Ako lang ang nakakahawak sa kanya nang ganito. Ako lang ang nakakapag-paiyak sa kanya sa ibabaw ng kama ko. Ako lang.

Akala ko ay magiging easy breazy nalang ang lahat. Pero nagulat nalang ako isang gabi, pag-uwi ko galing sa practice game, wala na siya sa bahay. At napag-alaman ko nalang na lumabas siya nang walang paalam at sumama sa taong pinaka-isinusumpa ko. Si Carl Rivatore.

I saw red when I went to Pablo’s house. I searched for her everywhere, and when a man named Eren told me that my girlfriend was with Carl, Brix and Juno upstairs, gustong gusto ko nang pumatay. Inagaw ko ang baril ng guwardiya nina Pablo at sumugod sa taas. Pero ang nadatnan ko nalang doon ay ang girlfriend ko na nanghihina habang natatabunan ng comforter sa ibabaw ng kama.

Inuwi ko siya agad. At nang pumutok ang araw, tinatawag ko si Urriah para bantayan siya. Dahil nagtungo ako sa police station para magsampa ng kaso laban sa mga gago. I wasn’t able to provide any evidence that my girlfriend was raped. But it was an attempted rape so my complain was still acknowledged.

I thought, magiging madali nalang ang lahat ngayong nasa akin na siya. Pero may mga tao pa ring pilit kaming pinaglalayo. And I won’t allow anyone or any circumstance to hinder us. They won’t succeed because I’ll fucking kill them all before they can even attempt to do that.

After that incident, napatawad ko siya sa kanyang ginawa. Mahal ko e. Kahit na hindi siya nagsabi sa akin ng totoo, when we already promised each other to tell the truth even if its uncomfortable, I still forgave her because I fucking love her.

Bumalik kami sa dati at nagkaayos. Pero sa paglipas ng mga araw, inaabangan ko na kung paano ko sasabihin ang totoo tungkol sa pagkatao niya. Na hindi ko talaga siya tunay na kapatid. I want her to know it already so she will become bold and confident in front of other people to tell them that we are in a relationship and I am her boyfriend.

Pero sa hindi ko inaasahang pagkakataon, doon niya pa nalaman. Nang gabing bumisita ang mag-amang Rivatore sa mansion. Galit na galit siya dahil nalaman na niya ang totoo. Pero maliban doon, mayroon pa siyang ikinagalit sa akin na sa sobrang tindi ay hindi ko na nagawang lapitan siya.

Pinagbantaan niya akong hinding hindi ko na siya makikita kapag lumapit ako. At hindi ko kaya ’yon! Kaya kahit gusto ko siyang patahanin at yakapin ay sinunod ko ang gusto niya.

Inilayo siya ni Jackie dahil takot at galit sa akin ang girlfriend ko. I understand because I hid the truth about her being an illegitimate daughter. Pero iyong isa pang ikinagagalit niya na nagloko ako at mayroong ibang ikinama, iyon ang hindi ko maintindihan. Dahil simula nang ipursue ko siya, wala na akong ibang babaeng tinikman at pinagnasaan maliban sa kanya. Maliban sa girlfriend ko. At napag-alaman ko na si Carl Rivatore ulit ang may pakana niyon. He sent my old sex videos to the group chat and made it seem to be a recent ones.

Sinundan ko siya sa Cebu. Ang lugar kung nasaan ang totoo niyang pamilya. At doon ko nakilala ang kanyang mga magulang. Maging ang dalawa niya pang nakatatandang kapatid maliban kay Jackie.

I was in so much despair. Wala pa akong tulog kakaisip sa kung kumusta na ba siya, kung tumahan na ba siya, kung lumuluha pa ba siya, kung nasasaktan pa ba siya. I was guilty for being an irresponsible boyfriend. I wasn’t able to protect her from the people around us. I was complacent that our relationship is already stable. Iyon pala ay marami pa ring humahadlang.

I asked her parents and siblings to forgive me. I told them the truth. I thought sisipain nila ako pabalik sa Manila for hurting their daughter, but they saw my sincerity and pure intentions for Jamaiah, who’se real name was Athalioh.

Bago ako pumuntang Cebu ay nakahanda na noon pa ang singsing namin para sa aking pagpopropose. Kaya dinala ko ’yon sa Cebu para hingin na rin ang kamay ng aking magiging asawa.

And the moment that Athalioh said yes, it was the most memorable and happiest moment of my life. I fucking cried that moment because I can’t believe that my girlfriend has finally forgiven me, and even accepted me to be his future husband.

And now, seeing her walking on the aisle wearing her beautiful white gown, I feel like I am living the dream of every man in this world. She’s holding a bouquet of flowers while smiling and staring at me as she walks gracefully towards the altar.

I didn’t realize that a small tear fell on my eyes. Tinapik ni Urriah ang aking balikat kaya mabilis kong pinunasan ang aking mga mata. I composed myself and took her hand as we both faced the priest.

We are both looking at the gigantic and iconic altar here in Paris. Dito namin napiling magpakasal dahil naririto rin ang kalahati ng pagkatao ng girlfiend ko dahil ang kanyang ina ay purong Frances. At doon niya nakuha ang lahat ng magandang katangian na minana niya sa kanyang ina.

“Do you Sebastian Octavius, take this woman to be your lawfully wedded wife, to live together in matrimony, to love her, comfort her, honor and keep her, in sickness and in health, in sorrow and in joy, to have and to hold, from this day forward, as long as you both shall live?”

“I do.” Mabilis at walang patumpik tumpik kong sagot.

I heard some laughter from my family and friends. I can hear Urriah from behind mocking me na para bang atat na atat ako. Totoo naman kasi e.

“Do you Athalioh, take this man to be your lawfully wedded husband, to live together in matrimony, to love him, comfort him, honor and keep him, in sickness and in health, in sorrow and in joy, to have and to hold, from this day forward, as long as you both shall live?”

I stared at her beautiful face and anticipated for her sweet answer. Bigla akong kinabahan nang mariin niya akong titigan. Humigpit ang hawak ko sa kanyang kamay.

“I do.” She said, and I closed my eyes in relief. Yes, thank you, baby.

Binigay sa amin ang aming mga sinsing at ako ang unang nagsuot sa kanya.

“With this ring, I thee wed and pledge you my love now and forever. Mahal na mahal kita, bunny ko.” I said.

Nang maisuot ko ’yon sa kanya ay siya naman sa akin.

“With this ring, I thee wed and pledge you my love now and forever, Sebseb ko.”

At nang maisuot niya iyon sa akin, sobrang handang handa na ako para hatakin siya at halikan sa tapat ng aming mga magulang, at ilang piling kaibigan.

“By the authority vested in me by the State of Paris, I now pronounce you husband and wife! You may now kiss the bride.”

Hindi pa man natatapos magsalita ang priest ay hinila ko na papalapit ang aking asawa at hinalikan sa labi. The crowed cheered and made a great noise as I gave my wife the most memorable kiss of her life.

“Seb, ano ba…” Natatawa niyang sambit nang sipsipin ko pa ang pang-ibaba niyang labi.

I smirked and bit my lower lip as I tasted her lipstick.

“You’re so fucking beautiful. Pano ba ’yan, asawa mo na ’ko.” I teased and smirked.

“Ako dapat ang magsabi niyan. Paano ba ’yan, Sebseb, misis mo na ako. Sa akin ka na at bawal ka na mag-inom.” She said as if kami lang ang dalawang nag-uusap ngayon.

Lahat ng tao sa paligid ay nakatingin sa amin. Mommy Geneva and Daddy Mateo are smiling and clapping. Sa kabilang banta ay sina Mama at Papa naman ay magkayakap at nagagalak din sa aming pag-iisang dibdib.

“That’s what I want, baby. Misis na kita. Kahit palagi mo akong pagbawalan mag-inom, basta palagi kang tutuwad sa ibabaw ng kama ko, wala tayong magiging problema.”

Pinalo niya ang braso ko at humagikhik. Fuck, how I want to see her smiling for the rest of my life.

“Ready ka na ba magbuntis, baby?” I said.

Nanlaki ang mga mata niya at pinalo ang braso ko.

“Stop it! Asa ka pa.”

I bit my lower lip and remembered how she told me that she’s been telling me to not be hopeful of her getting pregnant. Pero marami namang paraan para magkaanak kami. At sisiguraduhin kong mabibigyan ko ang asawa ko ng mga pogi at magagandang supling. Gusto ko nga sanang araw-arawin buntisin at anakan siya, kaso ayaw kong madistract siya sa kanyang pag-aaral kapag kinabukasan ay palaging hindi makalakad ng maayos dahil binabayo ko. 

After her graduation, nagplano na nga kaming magpakasal. Ako naman, incoming third year college na sa pasukan.

“Pwede na siguro ’yan, baby. Graduate ka na e.” Kagat labi kong sabi.

“Try it, isusumbong kita kina Mama at Papa.” Aniya.

“Damn, asawa na kita tapos magsusumbong ka pa? Lagot ka sa’kin mamaya.”

She giggled and smiled as we faced our friends and family. My whole family is here. Sina Mommy, Daddy, Kuya Urriah at Ate Reemah ang unang lumapit sa amin. My parents hugged and kissed my wife. Si Urriah ay malaki ang ngising tinapik ako sa balikat.

“Congrats, bro. Damn, sabi na e. Inunahan mo talaga kaming magpakasal.” Namamangha niyang sabi na ikinangiti ako.

“Thanks, bro. Wala e, napilit lang.” Sabi ko na ikinatawa niya.

“Napilit o pinilit? Ikaw ang nagmadaling mag-asikaso nito, Baste. Pano ba ’yan, mukhang magiging under ka na.” Sabi pa niya.

Tumawa ako at umiling nang lumapit si Ate Reemah sa akin. She hugged me and greeted me a congratulations. Nagpasalamat ako at napabaling naman kina Felideo at Heraldo na nasa gilid ko na.

“Woah, bayaw! Congratulations, swerte mo sa kapatid ko! Pero lugi siya sa’yo.” Nakangisi nitong sambit at binigyan ako ng manly hug. Ganoon sin si Heraldo.

“Thank you. Swerte ko talaga. Ganda ng kapatid niyo eh.” Mayabang kong sabi na ikinailing ni Heraldo.

“Seriously, Congrats, Sebastian. Hindi kami makapaniwalang naunahan pa kami ng bunso naming magpakasal.” Sabi ni Heraldo.

“Yeah, me too. Naunahan ko rin si Urriah magpakasal eh. Baka bunso talaga ang dapat maunang magpakasal.” Biro ko at nakipagtawanan pa sa kanila.

Yumakap ako kina Mama at Papa nang makita silang lumapit sa akin. Mahigpit akong niyakap ni Papa.

“Ingatan mo ang anak namin, Sebastian. Mahalin mo at huwag mong paiiyakin.” Maotoridad na sabi ni Papa.

Magalang akong tumango at sinigurado sila.

“Mamahalin ko ho ang anak niyo, Pa. Pero ang paiiyakin, hindi ko ho sigurado.” Ngumuso ako at nagpigil ng ngisi. Naningkit ang mga mata ni Papa bago siya tumango at napapailing dahil nakuha niya ang ibig kong sabihin. Damn.

“Tatlo kaming magbabantay kay Athalioh. Sana ay mabigyan niyo kami agad ng apo.” Request pa ni Papa.

“Anak,” Si Mama at niyakap ako. It feels good to feel at home. Parang pangalawang magulang ko na rin sila.

“Ma…” Sabi ko nang haplusin niya ang mga pisngi ko.

“Kailan niyo kami bibigyan ng apo? Sabi ko kay Athalioh ay mag-anak na agad para naman madagdagan pa lalo ang pamilya namin.” She said.

Natawa ako at tumango-tango. Damn.

“Sure, Ma. Ilan ba gusto niyo? Baka nasa sampu lang kasi eh. Hindi namin mabuo ang isang dosena.” Biro ko.

Tumawa ang dalawa at malambing pang nakipagkwentuhan sa akin. Pablo and her girlfriend congratulated me. Pumunta rin sila rito at dito dahil inimbita ko. Siya lang ang kaibigan kong inimbita ko, pero ang asawa ko, andami niyang dinala rito sa Paris.

“Master, Congrats! Fuck, kasal na agad!” Natatawang bati ni Pablo.

“Thanks, bruh. Inggit ka ba?” Biro ko at nakipagtawanan pa sa kanya. Iyong girlfriend niya ay binati rin ako.

Kalaunan, habang papunta na ang lahat sa isang private restaurant kung saan gaganapin ang reception, binalikan ko ang misis ko na hindi pa rin tapos sa pakikipag-usap sa mga kaibigan niya.

“Gosh! Sebastian, Congrats!” Tili nung Wendy at lumapit pa sa akin at yumakap.

“Thank you. Salamat sa pagpunta niyo.” Sabi ko at tinabihan ang asawa ko na kausap sina Yael at Skylar.

“Congrats, pare. Swerte mo rito sa kaibigan namin.” He said and patted my shoulders.

“Salamat. Swerte rin ang kaibgan niyo sa’kin. Gwapo ako e.” Nakangiti kong sabi na ikinatango niya at ikinatawa.

“Congratulations, Sebastian! Wow, edi kayo na.” Sabi ni Skylar at tuwang tuwa na nakipag-usap pa sa asawa ko.

Tinanaw ko sa malayo si Jackie na siyang punong abala sa pag-guide sa ilan pa naming mga bisita. Mostly mga kamag-anak ng Mommy ni Athalioh rito sa France. Siya ang naging wedding coordinator namin at siya rin ang nagplano nitong grandiyosong pinagdausan ng aming kasal. My-sister-in-law is really supportive ever since.

Habang sakay kami ng sasakyan, hindi ko mapigilang maya’t mayang halikan ang asawa ko. Kung pwede lang na hindi na kami pumunta sa reception at dumiretso nalang sa kwarto para sa honeymoon namin ay gagawin ko. Hindi ako makatiis kung ganito kaganda ang asawa ko. Tingin ko ay aaraw-arawin ko siya. Iyong hindi ako titigil hangga’t hindi kami nakakabuo ng bata sa sinapupunan niya. Damn.

Everyone was cheering for us and are celebrating our wonderful post wedding ceremony. The whole restaurant is only for us, at dito pa nagpatuloy ang aming mga kwentuhan at pagbabatian. Hinayaan ko ang asawa ko na makasama muna ang mga kaibigan niya at makakuwentuhan. Ako rin ay nagpaalam sa kanya kanina na dito muna kina Urriah, Pablo at sa mga kapatid niya para mag-inuman. Sina Mommy at Daddy naman ay kasama sa iisang table sina Mama at Papa. Parehong hindi rin matapos tapos ang kwentuhan.

“So what’s the plan now, Sebastian? Dito na ba kayo titira?” Tanong ni Heraldo.

“Nope. Sa Pinas pa rin. May bahay na akong nabili roon sa Forbes. Doon kami bubukod ng asawa ko.” Sabi ko.

“Hey, may utang ka pa sa ’kin ah!” Biglang singil ni Urriah. Oh, I remember. Nangutang nga pala ako sa kanya noong gumastos ako para sa DNA testing. Natatandaan pa rin. Sus, dami na nitong pera eh. Naniningil pa rin. Tssk.

“Lista mo muna sa tubig, tol. Inuna ko kasi bahay namin eh.” Sabi ko at tinapik siya sa balikat.

Tumawa siya at umiling.

May sarili na rin akong negosyo. I sell original cars, at si Daddy ang nagpautang sa akin ng pang-puhunan. Kaya ako nag-negosyo kahit nag-aaral pa ako ay dahil kailangan ko ng income para buhayin ang magiging pamilya ko. At gusto ko ay hindi na ako manghihingi sa susunod sa mga magulang ko para lang may maipangtustos sa asawa ko. At lahat ng investment na ipinautang sa akin ni Dad ay nabayaran ko na agad ang kalahati. Labas na roon ang pinambili ko ng ilang properties.

“Sino naman ang susunod na ikakasal pala?” Tanong ko. Naririnig ko kasi ang usapan kanina nina Felideo at Heraldo bago ako dumating.

“Si Heraldo. Baka next year, magpapakasal na rin ’yan,” ani Felideo at nakakalokong tumawa.

I am happy that I have brothers-in-law that are as humorous as me. Magkasundo kami at parang kapatid lang din ang turing nila sa akin. And same goes with me.

Noong gabi ring iyon, pag-uwi namin sa hotel na tinutuluyan namin ng asawa ko, nagbihis muna ako ng damit. Hinintay ko ang asawa ko sa kama habang nakaupo siya sa vanity mirror niya at naglalagay ng skin care. I can smell her familiar strawberry scent from her skin. Nakasuot lang siya ng silk spaghetti strap na sando at bakat ang kanyang dede at magkabilaang utong. Naka-lacey panty lang din siya at dahil mahaba naman ng kaunti ang pang-itaas niya ay natatakpan na niyon ang kalahati ng kanyang pwetan.

“Baby…” I drawled as I watched her finish her skin care.

Tumayo siya at pinatay ang mga ilaw. Binuksan niya ang bedside lamp at nakangiting tinabihan ako sa kama.

“Hi, Mister Sebastian Octavius Alcaraz-Federoja…” Magiliw niyang bati at siniksik ang sarili sa dibdib ko.

Inamoy ko ang kanyang buhok. Fuck, sobrang bango ng asawa ko. Kung araw araw lang na ganito ang posisyon namin ay hindi na ako babangon sa kama.

“Kasal na tayo, Seb…” She drawled. Maaligasgas na rin ang boses dahil sa buong araw na pagod.

“Yes. Akin ka na ngayon, Misis Athalioh Alcaraz-Federoja.” I kissed her on the lips. Napapikit siya at napangiti. Damn, fucking so sweet.

“I can’t believe that I will still remain a Federoja…” Ngumuso siya at nagpigil ng ngiti.

I smirked. “Baket, ano bang gusto mong apelyido ang dudugtong sa pangalan mo, hmm?” Pinaningkit ko ang mga mata at mariin siyang tinitigan.

Bumungisngis siya at hinaplos ang panga ko.

“Wala. Federoja lang. So, tara?” She bit her lower lip.

“Anong tara?” I know what she means. It’s been a month since we last had an intimate sex. Mula nang nagplano kami sa aming kasal, hindi pa siya nagpapagalaw sa akin. At ganoon katagal na akong nagpipigil. Dahil ang utos niya sa akin ay huwag na huwag akong magjajakol.

Puta, sago-sago na panigurado itong tamod ko. Bumibigat na nga ang mga bayag ko dahil naiipon na yata ang semilya ko.

“Ayaw mo ba, Mr. Federoja?” She teased.

Pumikit ako at napadila sa mga labi ko. Fuck.

“Pwede na ba? Sabi mo bawal pa?”

She nibbled her lower lip, acting like a cute girl begging to get fucked. Tang ina. Iyong ari ko sa ilalim ng boxer shorts ay sobrang tigas na. Just imagining her looking this pretty while I’m fucking her hard in a missionary is making me balls ready to release my cum.

“Pwede na. So… tara?”

“You sure, baby? Don’t tease me if it’s still don’t want it. Papahirapan mo na naman ako.” Pumikit ako at sobrang nagpipigil dahil tigas na tigas na talaga ang burat ko.

“Ano ka ba, sasabihin ko bang pwede kung bawal pa? Come on, Seb. Honeymoon na natin ito, right?” Ngumisi siya’t bumungisngis.

At dahil doon, hindi na ako nag-aksaya ng oras. Tinanggal ko ang comforter na bumabalot sa amin at pumwesto agad sa gitna ng kanyang legs. I parted her thighs and stared at her pussy. The lacey panty wasn’t able to cover the slift of her pussy.

“Fuck, baby. I’m gonna eat your pussy first. Then after you cum, I’ll fuck you hard. Magdamag kong paluluwagin ’tong pepe mo. And I’ll creame this pussy with my cum. Gonna fill your womb with my babies until you pass out in extreme pleasure.”

Her thighs trembled when I say those words. Kinagat ko ang garter ng kanyang panty at pinunit iyon. Napatili siya dahil sa aking ginawa.

“Bago lang ’yon, Seb! Ano ba!”

“Bibilhan nalang kita ulit.” Ngisi ko sabay lapit ng ilong sa tapat ng kanyang hiwa at inamoy iyon. “Damn, smells like a fresh and healthy pussy. Fuck, antambok.”

Siniksik ko ang ilong ko sa hiwa at mabagal iyong inilihis pakaliwa at pakanan. The cheeks of her pussy were so soft and tender. It looks so fucking tight and delectable.

“Hmm… ahh…” Ungol niya. Inaamoy ko pa lang pero nanghihina na siya.

“Gonna taste this pussy. Lemme kiss it first.” I parted her legs even further and kissed the left cheek of her pussy. And then the other cheek. Binubugahan ko ng mainit kong hininga ang kanyang hiwa at sinasadya kong iparamdam sa kanya ang mabagal at nakakapanghina kong ginagawa. I want her to beg for my tounge. I want her pussy to crave for my mouth.

“E-Eat my pussy, Seb… E-Eat them please…” Pagmamakaawa niya.

Iyon lang ang hinihintay ko. Inilabas ko ang dila at pinasadahan iyon ng isang mabagal at malapot na pagdila.

“O-oohh…” Her legs trembled but my firm hands kept them in place.

“Fuck, it tastes sweet…” Muli kong dinilaan iyon at bigla kong sinipsip ang kanyang hiwa. As if I am sucking a sweet juice from her insides.

“Y-Yes…. O-oohh my gosh…” Hindi niya makapaniwalang ungol.

I sucked harder and then licked her pussy. Sinisipsip ko ang bawat balat ng kanyang perlas, at nilalasahan ng dila ko ang tamis at alat ng kanyang balat. I nibbled on her pussy lips and angled my face as if I am kissing it. Sipsip, higop at dila ang aking ginawa. Hanggang sa nanlalagkit na ang ang buong hiwa niya dahil sa aking malapot na laway.

She was mewling like a cat in heat. Nangangatog ang kanyang mga hita at hindi niya alam kung saan ipapaling ang ulo dahil sa sobrang sarap na ginagawa ko sa kanya.

Walang paalam kong sinampay sa magkabilaan kong balikat ang kanyang mga hita. Ibinaba ko ang garter ng aking boxer shorts na sapat lang para mailabas ko ang burat kong sobrang tigas at kanina pa naghihintay ng aksyon.

“Gonna fuck you now, baby.” I jerked my cock and aimed the mushroom on her tight pussy.

Tinaas baba ko ang ulo ng ari ko sa hiwa niya para tuksuhin siya. At nang siya’y mapaungol sa sarap, bigla ko iyong pinasok at walang paalam na sinagad hanggang sa sumadsad ang malulusog kong bayag sa kanyang hiwa.

“Fuuuck! Tang ina, anglalim… Putah…” Napakagat labi ako nang tanggapin ng mainit at madulas niyang kailaliman ang akin. It feels deeper and softer compared to her asshole. Mas malagkit din sa loob dahil at mainit.

Yumuko ako at hinalikan siya sa labi. Her mouth is forming into O as if its her first time as well to feel the strong pleasure.

“Masarap ba?” Sabi ko at hindi muna ginalaw ang akin.

“Y-Yes… It feels so good, Seb!”

Nang sabihin niya iyon ay doon ko na sunod-sunod na ibinuhos ang aking pagmamahal. I fucked her in a missionary. Umuungol ako sa bibig niya, at siya’y napapakalmot nalang sa likod ko.

“Fuck, I’m cumming, baby… hoof…” Ungol ko at sumipsip sa umaalog niyang dede habang walang hinto sa pagbayo.

“R-Right there, Seb! I’m comming too.. Y-Yess! Aahh…” Ungol niya at iginagalaw galaw niya pa ang sarili na parang sinasalubong ang bawat bayo ko.

“Tang ina, heto na ’ko, baby… Marami ’to… Holy shit!”

Sinubsob ko ang mukha sa leeg niya at sunod-sunod na ipinutok ang isang buwang ipon ng tamod ko sa kaloob -looban niya. I growled like a beast and sucked her skin on her neck as I spilled all of the cum in my balls inside her.

“F-Fuuuckking so good… hoof…” Ungol ko pa at hindi ko na mabilang kung ilang putok ang nagawa ko roon. I just felt the continuous pulsing of my cock, and every pulse is stretching her tight muscles.

Nang hugutin ko ang ari ko, there was a popping sound from her pussy. As if a monster cock came out of her tight pussy.

“Damn, baby… Fuck,” I smiled while panting. I watched how her pussy slowly spilled my cum. Mabagal na lumabas sa kanyang hiwa ang malapot at maputing katas.

“S-Seb, that was so wonderful…” Hinihingal niyang sabi at hinila ako paibabaw sa kanya.

We kissed again. She moaned as I sucked her tongue.

“Fuck, baby. You’re so sweet. Shit…” Mura ko at pagod na humiga sakanyang tabi.

Hinila ko siya at pinahiga sa aking dibdib. Sobrang lakas ng tibok ng puso ko, at pareho pa rin kaming naghahabol ng hininga.

“Get pregnant, baby. I filled your pussy with my cum up to the brim… hoof…”

I kissed her forehead. Pawisan din siya at nagkalat nabasa na rin ang ilang hairstrands ng kanyang buhok na tumatakip sa mukha niya. Nililis ko iyon at pinagmasdan ang kanyang mukha. Nakapikit na siya, pagod na pagod sa aming ginawa.

“I love you, Jamaiah ko. I love you, my Athalioh.”

That night, I spent the most memorable night with my wife. Sooner, we will build a family. And I am now ready to be a father. I will protect the family that I will build.

My wife trained me to love. She trained me to be a man. I was just a boy, and now, I am already a husband. And soon, I’ll become a father. And I can’t wait for what the future will bring. I can’t wait to live my life with my wife and our future children.

I love my wife. I love her so fucking much.