Kabanata 1

Maki Say’s: EROTICA, graphic scenes. If you are under 18, please leave the story alone.

Dreams.

The rave music filled the club. Sinabayan pa ito ng nakaliliyong ilaw sa loob. Different groups of people from the dance floor cheered as the music blasted and the baritone horn ignites the crowd.

“What’s your profession?” Malakas na wika ng babae sa tainga ni Midnight. She moved closer and brushed her chest to his biceps.

Imbes na sumagot ay inilapit niya lang sa kanyang labi ang kanyang shot glass, his eyes roaming around. Hindi siya interesado, kung tutuusin ay napilitan lang siyang lumabas para kalimutan ang malungkot na alaalang sumasagi sa kanyang isip.

His family.

He knows that life is short but not that short. How could they have such apalling death? Kumirot ang kanyang puso kasabay sa pag-guhit ng alak sa kanyang lalamunan. He reached for the bottle of whisky and poured his shot glass again.

“Ako na.” The girl reached for his hands and sensually get the bottle from him.

Kung hindi sumabog ang minahan, they must be alive and happy. Kahit hindi niya naranasang makasama ang mga ito ng matagal he still wishedthem well.

Uminom muli siya sa shot glass. He felt dizzy but he does not plan to stop. Gusto niyang malunod sa alak hanggang sa matakpan ang pagluluksa. He cannot tell everyone that he’s mourning. He’s not that. Attorney Midnight Xavier Sandejas is strong, he cannot be overruled by his emotions. He’s a ruthless lawyer, bihira siyang maawa. Kung tutuusin ay galit pa siya sa kanyang mga magulang na ipinamigay siya sa angkan ng mga Sandejas para paalagaan. Bago pa man niya ito masumbatan ay namatay na ito kasama ang kanyang tatlong nakababatang kapatid sa pagsabog sa Gomez Mining .

Walang karapatan ang negosyanteng iyon na mabuhay. Daan daang pamilya ang namatay dahil sa kapabayaan sa minahan. Ganid si Don Martin Alonzo Gomez. There’s no safety plan inside the mining because it is expensive.

Gigil niyang ibinaba ang kanyang baso sa lamesa. The girl jerked and looked at him with confused eyes.

“You are not enjoying the party? Sabi ni Harlow ay samahan daw kita. Maybe this is not a good time.”

Isinusumpa niyang dadalhin niya sa kulungan si Don Martin, isinusumpa niyang gagawin niyang miserable ang buhay nito pati ng kanyang pamilya. His freedom is temporary, their freedom is just temporary. Ikukulong niya ang mga ito sa kanyang mga palad.

“I want to be alone.” Wika niya.

“Oh, come on. I am sure you just need to loosen up a bit.”

Lumipat ang babae sa kanyang kandungan. He didn’t like it. Tumayo siya mula sa couch dahilan kung bakit nalaglag ang babae sa sahig, nasagi pa nito ang bote ng whisky sa mababang lamesa.

“Hey! You are such a d*ck!” Tili ng babae habang kumakapit sa couch para makatayo.

“I said I want to be alone.” Mas matigas na wika niya. Pinanood niya ang gintong inumin habang natatapon ito sa sahig. Agad na may lumapit na unipormadong waitress sa kanilang pwesto at inalalayang tumayo ang babae.

“Okay lang po kayo, Ma’am?” Magalang na tanong ng waitress. Nakuha nito ang atensyon niya.

The soft calming voice despite the heavy music lifted his spirit a bit. Napatingin siya nang tuluyan nang mapatayo ang babae na kasama niya lang kanina.

“You know what? You are an a**hole! You may be gorgeous but you cannot treat me like that!” Galit na galit na sambit ng babae na hindi niya maalala ang pangalan saka nag-martsa itong humalo sa dagat ng mga tao sa dancefloor. He don’t care, bumalik siya sa pagkakaupo sa sofa at pinagmasdan ang waitress na ngayon ay nakaluhod sa sahig at pinupunasan iyon.

“What’s your name?” Tanong niya. He’s trying to look at the gold name plate on her vest but it was too dark to see.

“Sir?”

“Anong pangalan mo?”

The waitress looked at him. He knows pretty well that the expensive club hires pretty faces but this is the first time he get to observe someone closely. ‘Pretty’ is an understatement. She’s innocently beautiful. Her face is small and she got almond eyes. Her nose is sharp and her lips are naturally pouty. She has a strong spanish features, she’s exquisitely tanned but her body was so small that he could cage her in his two hands.

“Noelle.” The waitress answered hesitantly.

Tumango siya, naghahanap ng ibang sasabihin.

“Do you want to order more whisky, Sir?” Tanong nito.

Kanina ay gusto niya ng mapag-isa pero ngayon ay parang hinihila naman siya ng kaharap para mas manatili pa.

“Mango juice, please.”

“P-po?”

“Mango juice, please.. Can you bring it to me too?”

Kumunot ang noo ng magandang waitress.

“Nagugustuhan niyo po ba ako?” Walang prenong tanong ng dalaga. It caught him off guard. The girl looks young, in her early twenties he bet. He may be 7-10 years older than her and he did not expect that kind of question. So blunt and intrusive.

“No!” Depensa niya.

Tumango ang dalaga.

“Si Ace po ang server niyo. Ipapahatid ko na lang sa kanya.” Pagkasabi non ay tumalikod na ito. Napapailing siyang pumikit.

The image of his family crossed his mind. Kasabay non ang pagtunog ng kaniyang cellphone. The name of his adoptive father, Attorney Jose Sandejas appeared on the screen.

“Dad.”

“Midnight, where are you? Your mother is having panic attacks again. I am sorry, Son. I think you need to go home. Your mother worries that you will drink and drive because you are mourning.”

Napahilamos siya ng mukha nang marinig ang striktong boses ng kanyang ama. He was trained to be the little Jose Sandejas. Attorney Jose was known to be a strict and heartless lawyer and he only has a soft spot for his foster mother, Maja Sandejas. Pati siya ay itinuring na reyna ito.

Normal na buhay naman ang napalasap sa kaniya ng mga ito, actually, it was beyond normal. Napag-aral siya sa magandang eskwelahan at marangya ang kanyang kinagisnan. Hindi na kasi nabiyayaan ng anak ang mag-asawa kaya sa kanya na lang naibuhos ang pag-mamahal.

“Kaunti lang ang nainom ko.”

“Just go home, I don’t want your mother get worried. You know that.”

“I know, I know.” Hinanap ng mga mata niya si Noelle pero hindi na niya ito nakita. “I’ll be home in a bit.”

“Drive safe.”

Pinutol na niya ang tawag. He reached for his wallet and left a few thousand bills at the table and waved for the waiter to get it. Umalis na siya pagkatapos non.

---

“MIDNIGHT, you made me worried!” Agad na yumakap ang kaniyang ina nang salubungin siya at yakapin. Maja Sandejas is in her fifties pero hindi ito mahahalata sa kanyang mukha, kahit isa ay wala itong kulubot, nanatiling balingkinitan ang katawan, she’s a former beauty queen after all.

“I am fine, Mom.”

“Ewan ko ba naman sayo kung bakit hindi ka pa din nakaka-move on sa pagkamatay ng pamilya mo sa Surigao. Meron ba kaming hindi naibigay sa iyo?” Maarte nitong ikinampay ang kamay. “Naging masama ba akong ina?” She dramatically shook her head.

“Maja.” Suway ni Attorney Jose Sandejas. Midnight shook his head too.

“You are awesome, Mom. I just need to rest, maraming kaso ngayon ang firm and with Dad retiring, mas madami akong kailangan gawin.”

“Ako na naman ang sinisi mo.” Napapailing na wika ni Attorney Jose. Namutla siya, he doesn’t want to displease his foster parents. Ayaw niyang maramdaman nang mga ito na nagrereklamo siya.

“T-that’s not what I meant, Dad.” His tone was apologetic.

Humalakhak ang kinikilalang ama, “Of course! Quit being too serious, Midnight. Go ahead and rest.” Mahinang itinulak siya nito sa kanyang likod. “Kailangan mo yan dahil nag-retire na ako.” Biro pa nito, nahihiya siyang ngumiti at nagpatianod sa pag-akyat sa kanyang kuwarto.

He went to the shower to wash off the smell of cigarette and alcohol on his body. Napapikit siya nang maalala ang waitress doon sa club.

“Noelle.” He whispered. He think she saw the face somewhere. Hindi niya lang maisip kung saan. He lather the body soap on his body while thinking about Noelle’s face. Hanggang sa matapos na siya ay ganon pa din ang kanyang nasa isip. He rested his bare back on his king sized bed and stare at the Medieval paintings on his wall hanggang sa tahimik na bumukas ang pinto ng kanyang kuwarto. He saw a woman in her lingerie.

“Who are you?” He asked. Imbes na sumagot ang babae ay naglakad ito papalapit sa kanya. He cannot see her face because of the dim lights coming from his night lamp. Who has the guts to go inside his room at this hour?

Isang halik ang nagpahina sa kalamnan ni Midnight mula sa babaeng pumasok sa kaniyang kuwarto. Umungol siya ng malakas ng hipan nito ang kanyang leeg at padaplisan ng mainit na hangin. He felt his hard on. Bumababa ang halik mula sa kanyang leeg patungo sa kanyang dibdib. The woman seemed thirsty on the way her pretty lips sucked his skin, lower and slower while pulling his shorts down and put his hardness on full view.

“Oh…” He gasped when the mouth suckled his groin.

He moved his waist back and fro as if mouth f*cking the woman in between his thighs. Wala man lang pagtanggi ito. Ang dami niyang naiisip na gawin, he was too excited but he’s keeping himself to come. His sweat were forming on his head despite the cold air from the airconditioning unit.

“Get on top of me!” Mariing utos niya na para bang sa kanya ang babae. She obeyed and sat on his erection, slowly pushing her bud with his manhood. Her pool of moisture helps on the easy entrance.

The girl started moving, up and down. He watched the woman tastefully rode him, up and down, both her bosom jiggle and it looked beautiful. Like an belly dancer, the woman moved her waist encircling his shaft inside her. The woman massaged her breasts as if the sensation inside him was not enough.

He knows he’s at the verge of climax but he doesn’t want to come yet. He wants to be inside her, longer as long as he could last. He carried the woman and pulled his muscle outside her. The woman groaned in dismay. He carried the girl and rested her backwards, her behind facing the headrest of his bed, he spread her kneeling legs farther apart and started to finger f*ck her with his two fingers. The woman moaned like a Japanese pornstar and it is a music to his ears when her juices spurt from her cunt. The woman is a squirter. He doesn’t mind messing his sheets with it tonight.

He went down to her a*s and his expert tongue explored her slit and tasted the sweetness. The woman’s butt wiggled and her moans went louder and fiercer, he knew she was giving in and ready for another mind blowing orgasm. He stroke his already hard member with the woman’s juice and wet his shaft with it. He positioned his member to her ass and without hesitation he pressed his muscle against it, slamming it forcefully on the tight entrance.

“What is your name woman?” Nagawa niyang tanungin sa pagitan ng paghingal.

“Noelle.” The woman answered loud and clear. He stopped moving, he pulled the woman’s hair to face him. Ganon na lang ang gulat niya na makumpirma nga niyang si Noelle iyon. Imbes na mawalan ng gana, nagtiim bagang siya. Maybe this is what he wanted since she saw her. He wanted to take her from behind. He got the f*cking that he needs and he doesn’t care.

Until a beeping sound in the darkness made him stop.

“Sh*t..” Galit niyang ibinato ang kanyang alarm clock. Pinakiramdaman niya ang kanyang sarili, he’s hard. He tried to feel his shaft when he noticed that it is pooling wet.

“Damn it, wet dreams are for young boys!” Pagalit niya sa sarili. Hindi niya akalaing magiging ganon katindi ang panaginip niya, pawis na pawis pa siya at talagang matigas pa ang pagkalalaki niya.

Dreams.

The rave music filled the club. Sinabayan pa ito ng nakaliliyong ilaw sa loob. Different groups of people from the dance floor cheered as the music blasted and the baritone horn ignites the crowd.

“What’s your profession?” Malakas na tanong ng babae sa tainga ni Midnight. She moved closer and brushed her chest to his biceps.

Imbes na sumagot ay inilapit niya lang sa kanyang labi ang kanyang shot glass, his eyes roaming around. Hindi siya interesado, kung tutuusin ay napilitan lang siyang lumabas para kalimutan ang malungkot na alaalang sumasagi sa kanyang isip.

His family.

He knows that life is short but not that short. How could they have such apalling death? Kumirot ang kanyang puso kasabay sa pag-guhit ng alak sa kanyang lalamunan. He reached for the bottle of whisky and poured his shot glass again.

“Ako na.” The girl reached for his hands and sensually get the bottle from it.

Kung hindi sumabog ang minahan, they must be alive and happy. Kahit hindi niya naranasang makasama ang mga ito ng matagal he still wished all them well.

Uminom muli siya sa shot glass. He felt dizzy but he do not plan to stop. Gusto niyang malunod sa alak hanggang sa matakpan ang pagluluksa. He cannot tell everyone that he’s mourning. He’s not that. Attorney Midnight Xavier Sandejas is strong, he cannot let his emotions overrule. He’s a ruthless lawyer, bihira siyang maawa. Kung tutuusin ay galit pa siya sa kanyang mga magulang na ipinamigay siya sa angkan ng mga Sandejas para ipaampon. Bago pa man niya ito masumbatan ay namatay na ito kasama ang kanyang tatlong nakababatang kapatid sa pagsabog sa Gomez Mining.

Walang karapatan ang negosyanteng iyon na mabuhay. Daan daang pamilya ang namatay dahil sa kapabayaan sa minahan. Ganid si Don Martin Alonzo Gomez. There’s no safety plan inside the mining because it is expensive.

Gigil niyang ibinaba ang kanyang baso sa lamesa. The girl jerked and looked at him with confused eyes.

“You are not enjoying the party? Sabi ni Harlow ay samahan daw kita. Maybe this is not a good time.”

Isinusumpa niyang dadalhin niya sa kulungan si Don Martin, isinusumpa niyang gagawin niyang miserable ang buhay nito pati ng kanyang pamilya. His freedom is temporary, their freedom is just temporary. Ikukulong niya ang mga ito sa kanyang mga palad.

“I want to be alone.” Wika niya.

“Oh, come on. I am sure you just need to loosen up a bit.”

Lumipat ang babae sa kanyang kandungan at malayang umupo doon. He didn’t like it. Tumayo siya mula sa couch dahilan kung bakit nalaglag ang babae sa sahig, nasagi pa nito ang bote ng whisky sa mababang lamesa.

“Hey! You are such a d*ck!” Tili ng babae habang kumakapit sa couch para makatayo. Iniinda pa nito ang sakit sa balakang. Hindi siya kumilos para tulungan ito.

“I said I want to be alone.” Mas matigas na wika niya. Pinanood niya ang gintong inumin habang natatapon ito sa sahig. Agad na may lumapit na unipormadong waitress sa kanilang pwesto at inalalayang tumayo ang babaeng kanina pa siya kinukulit.

“Okay lang po kayo, Ma’am?” Magalang na tanong ng waitress. Nakuha nito ang atensyon niya.

The soft calming voice despite the heavy music lift his spirit a bit. Napatingin siya nang tuluyan nang mapatayo ang babae na kasama niya lang kanina.

“You know what? You are an a**hole! You may be gorgeous but you cannot treat me like that! I am the daughter of a Senator, and you are nothing!” Galit na galit na sambit ng babae na hindi niya maalala ang pangalan saka nag-martsa itong humalo sa dagat ng mga tao sa dancefloor. He don’t care, bumalik siya sa pagkakaupo sa sofa at pinagmasdan ang waitress na ngayon ay nakaluhod sa sahig at pinupunasan ang natapong alak.

“What’s your name?” Tanong niya. He’s trying to look at the gold name plate on her vest but it was so dark to see.

“Sir?”

“Anong pangalan mo?”

The waitress looked at him. He knows pretty well that the expensive club hires pretty faces but this is the first time he get to observe someone closely. ‘Pretty’ is an understatement. She’s innocently beautiful. Her face is small and she got almond eyes. Her nose is sharp and her lips are naturally pouty. She has a strong spanish features, she’s exquisitely tanned but her body was so small that he could cage her in his two hands.

“Noelle.” The waitress answered hesitantly.

Tumango siya, naghahanap ng ibang sasabihin.

“Do you want to order more whisky, Sir?” Tanong nito.

Kanina ay gusto niya ng mapag-isa pero ngayon ay parang hinihila naman siya ng kaharap para mas manatili pa.

“Mango juice, please.”

“P-po?”

“Mango juice, please. Can you bring it to me too?”

Kumunot ang noo ng magandang waitress.

“Nagugustuhan niyo po ba ako?” Walang prenong tanong ng dalaga sa kanya. It caught him off guard, halos masamid pa siya sa kainosentehan ng tanong nito. The girl looks young, in her early twenties he bet. He may be 7-10 years older than her and he did not expect that kind of question. 

“No!” Depensa niya.

Tumango ang dalaga.

“Si Ace po ang server niyo. Ipapahatid ko na lang sa kanya.” Pagkasabi non ay tumalikod na ito. Napapailing siyang pumikit.

The image of his family crossed his mind. Kasabay non ang pagtunog ng kaniyang cellphone. The name of his adoptive father, Attorney Jose Sandejas appearned on the screen.

“Dad.”

“Midnight, where are you? Your mother is having panic attacks again. I am sorry, Son. I think you need to go home. Your mother worries that you will drink and drive because you are mourning.”

Napahilamos siya ng mukha nang marinig ang striktong boses ng kanyang ama. He was trained to be the little Jose Sandejas. Strict and heartless lawyer that only has a soft spot for his foster mother, Maja Sandejas. Pati siya ay itinuring na reyna ito, dalawa sila na nang-spoil sa ina.

Normal na buhay naman ang naibigay sa kaniya ng mga ito, actually, it was beyond normal. Napag-aral siya sa magandang eskwelahan at marangya ang kanyang kinagisnan. Hindi na kasi nabiyayaan ng anak ang mag-asawa kaya sa kanya na lang naibuhos ang pag-mamahal.

“Kaunti lang ang nainom ko.” Usal niya sa mababang boses.

“Just go home, I don’t want your mother get worried. You know that.”

“I know, I know.” Hinanap ng mga mata niya si Noelle pero hindi na niya ito nakita. “I’ll be home in a bit.”

“Drive safe.”

Pinutol na niya ang tawag. He reached for his wallet and leave few thousand bills at the table and waved at the nearest waiter to get it. Umalis na siya pagkatapos non.

---

“MIDNIGHT, you made me worried!” Agad na yumakap ang kaniyang ina nang salubungin siya sa kanilang tahanan. Maja Sandejas is in her fifties pero hindi ito mahahalata sa kanyang mukha, kahit isa ay wala itong kulubot, nanatiling balingkinitan ang katawan, she’s a former beauty queen after all.

“I am fine, Mom.”

“Ewan ko ba naman sayo kung bakit hindi ka pa din nakaka-move on sa pagkamatay ng pamilya mo sa Surigao. Meron ba kaming hindi naibigay sa iyo?” Maarte nitong ikinampay ang kamay. “Naging masama ba akong ina?” She dramatically shook her head.

“Maja.” Suway ni Attorney Jose Sandejas. Midnight raised his hand to stop his father scolding his mother.

“You are awesome, Mom. I just need to rest, maraming kaso ngayon ang firm and with Dad retiring, mas madami akong kailangan gawin.”

“Ako na naman ang sinisi mo.” Napapailing na wika ni Attorney Jose. Namutla siya, he doesn’t want to displease his foster parents. Ayaw niyang maramdaman nang mga ito na nagrereklamo siya.

“T-that’s not what I meant, Dad.” His tone was apologetic.

Humalakhak ang kinikilalang ama, “Of course! Quit being too serious, Midnight. Go ahead and rest.” Mahinang itinulak siya nito sa kanyang likod. “Kailangan mo yan dahil nag-retire na ako.” Biro pa nito, nahihiya siyang ngumiti at nagpatianod sa pag-akyat sa kanyang kuwarto.

He went to the shower to wash off the smell of cigarette and alcohol in his body. Napapikit siya nang maalala ang waitress doon sa club.

“Noelle.” He whispered. He think she saw the face somewhere. Hindi niya lang maisip kung saan. He lather the body soap on his body while thinking about Noelle’s face. Hanggang sa matapos na siya ay ganon pa din ang kanyang nasa isip. He rested his bare back on his king sized bed and stare at the paintings on his wall hanggang sa tahimik na bumukas ang pinto ng kanyang kuwarto. He saw a woman in a red lingerie, sensually walking towards his direction.

“Who are you?” He asked. Imbes na sumagot ang babae ay nagpatuloy itong naglakad papalapit sa kanya. He cannot see her face because of the darkness. Who has the guts to go inside his room at this hour?

Isang halik ang nagpahina sa kalamnan ni Midnight mula sa babaeng pumasok sa kaniyang kuwarto. Umungol siya ng malakas ng hipan nito ang kanyang leeg at padaplisan ng mainit na hangin. He felt his hard on. Bumababa ang halik mula sa kanyang leeg patungo sa kanyang dibdib. The woman seemed thirsty on the way her pretty lips sucked his skin, lower and slower as she expertly pulled down her white boxers down without missing a spot to kiss.

The woman positioned herself in between his thighs.

“Oh…” He gasped when the mouth suckled his groin. The woman continued suckling his s*x while massaging his sack and ruled him over.

He moved his waist back and fro as if mouth f*cking the woman in between his thighs. Wala man lang pagtanggi ito. Ang dami niyang naiisip na gawin, he was too excited but he’s keeping himself to come. His sweat were forming on his head despite the cold air from the airconditioning unit of his room.

“Get on top of me!” Mariing utos niya na para bang sa kanya ang babae. She obeyed and sat on his erection, slowly pushing her bud with his manhood. Her pool of moisture helps on the easy entrance.

The girl started moving, up and down. He watched the woman tastefully rode him, up and down, both her bosom jiggle and it looked beautiful. Like an belly dancer, the woman moved her waist encircling his shaft inside her. The woman massaged her breasts as if the sensation inside him was not enough.

He knows he’s at the verge of climax but he doesn’t want to come yet. He wants to be inside her, longer as long as he could last. He carried the woman and pulled his muscle outside her. The woman groaned in dismay. He carried the girl and rested her backwards, her behind facing his headboard, then he spread her kneeling legs farther apart and started to finger f*ck her with his two fingers. The woman moaned like a Japanese pornstar and it is a music to his ears when her juices spurt from her cunt. The woman is a squirter. He doesn’t mind messing his sheets with it tonight.

He went down to her ass and his expert tongue explored her slit and tasted the sweetness. The woman’s butt wiggled and her moans went louder and fiercer, he knew she was giving in and ready for another mind blowing orgasm. He stroke his already hard member with the woman’s juice and wet his shaft with it. He positioned his member to her butt and without hesitation he pressed his muscle against it, slamming it forcefully on the tight entrance.

“What is your name woman?” Nagawa niyang tanungin sa pagitan ng paghingal.

“Noelle.” The woman answered loud and clear. He stopped moving, he gently pulled the hair of the woman and made her face him. Ganon na lang ang gulat niya na makumpirma nga niyang si Noelle iyon. Imbes na mawalan ng gana, nagtiim bagang siya. Maybe this is what he wanted since she saw her tonight. He wanted to take her from behind. He got the f*cking that he needs and he doesn’t care. He cruelly pushed himself to her. He felt he’s nearing his peak..

Until a beeping sound in the darkness made him stop.

“Sh*t..” Galit niyang ibinato ang kanyang alarm clock. Pinakiramdaman niya ang kanyang sarili, he’s hard. He tried to feel his shaft when he noticed that it is pooling wet.

“Damn it, wet dreams are for young boys!” Pagalit niya sa sarili. Hindi niya akalaing magiging ganon katindi ang panaginip niya, pawis na pawis pa siya at talagang matigas pa ang sandata niya.

Kabanata 2

Fired.

“NOELLE, bakit hindi mo pinalantsa ang damit ko? Damn it!” Padabog na ibinato kay Noelle ang damit ni Monroe, ang kanyang kinikilalang kapatid. Her long hair is jet black, balingkinitan ang katawan nito at di hamak na mas matangkad sa kanya.

“Madaling araw na kasi ako nakauwi, Monroe.”

“I don’t care! Ako na nga lang ang kumikita ng maayos sa pamamahay na ito, hindi mo pa inaayos ang pagsisilbi sa akin! Dapat isinaoli ka na lang ni Daddy sa Siargao! Hindi naman kita kapatid!” Galit na wika nito habang paroo’t parito sa living room ng mansyon.

“Monroe, stop.” Bumaba sa grand staircase hagdan si Don Martin Alonzo Gomez. 

Sa mansyon pa din sila nakatira pero wala na ang dating rangya nito. No maids to do chores, tanging si Noelle na lang ang gumagawa ng gawaing bahay. They were forced to sell their antique furniture simula nang malugi ang minahan ng mga Gomez dahil sa isang aksidente.

Si Noelle at Monroe ay natigil sa pag-aaral. The wife of Don Martin escaped out of the country with their two sons, Montage at Mouri. Tanging si Noelle na lang ang naiwan at ang panganay ni Don Martin na si Monroe.

“Dad, please! Totoo naman ang sinabi ko. There no Gomez blood in that b*tch!” Gigil siyang dinuro ni Monroe.

“But I want her to be part of this family.” Kalmadong wika ng matanda.

“Simula nang ampunin mo yang babaeng yan, wala ng magandang nangyari sa pamamahay na ’to. She’s a jinx, Dad! Bakit ba hindi niyo makita yon?” Nadidismayang inagaw ni Monroe ang damit niya mula kay Noelle at umakyat sa kanyang kuwarto.

Nagkatinginan si Noelle at si Don Martin nang bumagsak ang pinto sa kuwarto ni Monroe.

“Huwag mong papansinin ang kapatid mo.”

Tahimik na tumango si Noelle. She want to regret going to Don Martin when her Aunt in Surigao died five years ago. Pinilit siya nitong tunguhin si Don Martin sa paniniwalang ito ang kanyang ama.

She underwent excruciating process in defending her legitimacy pero sa bandang huli ay hindi pala siya totoong anak nito. Totoong nagkaroon ng lihim na relasyon ang kanyang ina at si Don Martin pero hindi ito ang kanyang ama.

“You know that I treat you as my daughter, Noelle.”

Tumango siya. She was adopted.

Naging mabuti si Don Martin nang kupkupin siya nito dahil wala ng natitira pa sa kanya. Galit na galit ang pamilya nito lalo na ang asawang si Donya Matilde at si Monroe. Naging dahilan siya ng araw araw na pag-tatalo pero hindi sumuko si Don Martin hanggang sa mapalitan ang kanyang apelyido bilang isang Gomez. Kapalit nito ay nag-silbi siya sa pamilya ng mga Gomez at hindi naman nalugi ang mga ito sa kanyang serbisyo. Matilde and Monroe treated her harshly, lalo na kapag wala sa paligid si Don Martin.

“Ayos lang po, Don Martin..” Ngumiti siya. The man also has Spanish Features, maybe that is why the people in their town suspected him as her father. Ito ang pinakamakapangyarihan sa kanilang lugar, kilala ang minahan nito sa buong probinsya. Hindi din naging lihim ang malalim na pagkakaibigan ng kanyang namayapang ina sa Don.

“Once everything is settled, I will send you to school.” Pangako pa nito sa kanya.

Hindi naman niya kailangan ang pera nito para makapag-aral, she send herself to school pero ang pagkakaalam ni Don Martin ay scholar siya. Ang hindi alam ng Don ay lihim siyang nagtatrabaho para may ipantustos siya sa kanyang pag-aaral. Hindi niya nabawasan ang kanyang allowance dahil hindi niya ito kinukuha. She uses her own money eversince, mula sa pag-aasiste sa canteen ng eskwelahan pati sa library. Sa loob ng limang taon ay lumaki na ang naitabing allowance niya at ito ang kanilang ipinapantustos sa ngayon kasama ang kinikita ni Monroe at ang kita niya sa club sa pagwe-waitress.

Na-freeze ang bank account ng kawawang matanda nang sumabog ang minahan nito sa Surigao. Maraming pamilya ang nawalan ng buhay at pinagbabayaran na nito ito ngayon kasama pa ang patong patong na kaso mula sa environmentalist at sa pamilya ng mga namatayan.

“Noelle! Noelle!” Maingay ang naging sigaw ng kanyang kaibigan na si Donna mula sa main door ng mansyon. Naka-uniporme na ito ng pang-waitress katulad ng sa kanya. Naiinggit siya dito dahil nakakapasok pa din ito sa eskwelahan hindi kagaya niya na napilitang tumigil para mag-fulltime.

“Donna, wag ka ngang sumigaw.” Suway niya pero pilya lang na ngumiti ang kanyang kaibigan. Pinapasok pa nito ang sarili nito sa loob ng living room na walang mga gamit.

“Hello Don Martin! Nasaan po ang bruha?” Siniko ni Noelle ang kaibigan. “Ay este ang anak niyo pala.”

“Naroon sa taas, papasok na din sa trabaho.”

“Ano pong trabaho? Yung modelling?” Malapad itong ngumiti at bumaling sa kanya, “May pera ba sa ganun?” Bulong nito sa kanya na tinugon lang muli nito ng pag-siko.

“Papasok na po kami Don Martin.” Magalang na paalam niya sa Don.

“Mag-iingat kayo.” Kumaway si Don Martin habang kinakaladkad niya si Donna papalayo.

“Aray, Friendship naman eh! Dahan dahan lang.” Tumigil sila sa gitna ng hardin ng mansyon.

“Ikaw talaga, bakit mo naman sinabi yon?”

“Eh bruha naman talaga yang half sister mo!” Umirap si Donna, “Ipinamumukha pa sa inyo na malaki ang kinikita niya eh yung allowance mo ang ipinamumuhay niyo sa ngayon. Sana nga maubos na, tingnan natin ang yabang niyang bruhang yan.”

“Wag naman ganon, Donna.” Suway niya. “Hindi pupwedeng maubos ang pingakukuhanan namin ng pera ngayon. Hindi sapat ang kinikita ko sa club. Kawawa naman si Don Martin. Tatlong buwan na nakafreeze ang account niya. Wala na nga siyang pambayad sa abogado.”

“Naku naman, Friendship. Nadamay ka pa tuloy sa kamalasan ng pamilyang yan.”

She looked at Donna with a warning, nakuha naman ito agad ng kaibigan.

“Fine! Sige na, hindi na ako magiging basher. Umalis na nga tayo.”

---

TATLONG jeep ang pinaglipat lipatan ni Noelle at Donna para makarating sa sikat na club sa BGC kung saan sila namamasukan, siya ay fulltime samantalang si Donna naman ay part time dito. Nahuhuli siyang umuwi kumpara sa kaibigan.

Maaga na nagsisimula ang duty na kasama na ang paglilinis ng club at nagpupunas ng mga utensils. Ito din ang pagkakataon nila para makapagkwentuhan.

“Alam mo, iniisip ko, paano kaya kung mag-boyfriend ka na lang ng abogado?” Suhestyon sa kanya ng kaibigan. Pinagmasdan niya ang puting plato na pinupunasan.

“Kung sana ay ganoon kadali iyon, Donna.” Kinuskos niyang muli ang plato at halos makita na niya ang repleksyon niya doon. She can easily attract men, she’s beautiful. Her hair is light brown and her eyes almost resembles the same as her hair.

“Mestiza ka, kung ganyan nga lang ako kaganda. Wika ni Donna. She curled her lips at her friend. Hindi naman lahat ng bagay ay naidadaan sa ganda. “Mas maganda ka pa nga sa kapatid mo na ang tapang ng pagka-mestiza, mukha na tuloy bruha.”

Ngumuso siya, “Para namang napupulot ang abogado kung saan lang.”

“Humanap ka na lang ng customer sa club na ito na kakaririn.”

“Hoy hoy hoy!” Singit agad ng bading na si Kiefer, siya ang floor manager ng lugar. “Club nga ito pero hindi ito cheapipay na club! Walang bubugaw sa inyo dito ha! Bawal ang makipaglandian sa mga ‘clients’ excuse me, take note of this, hindi ‘customer’!” Mariin at maarteng pahayag nito. “At kapag makita ko kayong dalawang nakikipag-flirt sa ating mga kliyente, pagkukurutin ko kayong dalawa sa singit!” Nag-mando pa ito ng maliit na mga kurot sa hangin.

Alam naman ni Noelle ang mga ganoong bagay kaya nga kahit ilang beses na siyang subukin ng mga lasing na customer ay patuloy siyang umiiwas. Kagaya na lang ng customer kagabi, halatang lasing na ito dahil sa pamumula ng pisngi, guwapo nga ito pero halatang masungit. Mukhang lasing lang talaga kaya naisipan na hingin ang kanyang pangalan.

“Yes, Sir!” Sumaludo pa si Donna na parang sundalo.

“Ma’am!” Pag-tatama muli ni Kiefer bago sila tuluyang iwan.

MABILIS lumipas ang oras at nagsimula na namang umingay ang kanyang pinagtatrabahuhan. Maliban sa musika ay naging parte na ng kanyang magdamag ang tawanan ng mga clients nila sa Hide-out.

“Noelle, VIP 15.” Tawag sa kanya ni Wilmar, ang bartender at saka iniabot sa kanya ang isang tray na merong bote ng whisky, isang ice bucket at baso. Nakangiti niyang tinanggap iyon. Nakipagsiksikan siya sa mga customer ngayong gabi. Maaga pa lang ay puno na ang club dahil siguro ay araw ng Biyernes.

Patuloy siya sa pag-ngiti sa bawat nasasalubong, mahigpit na habilin iyon sa kaniyang trabaho.

“Hi Beautiful!” Bati sa kanya ng isang customer na nakasalubong doon sa dance floor. Makahulugan niyang tinitigan ito.

“Good evening, Sir!” She responded with a smile pero hindi siya huminto sa paglalakad. She has set her eyes on her task.

Natigilan siya nang makita ang pamilyar na bulto doon sa VIP couch 15, yun ang lalaking nakita niya kagabi at tinanong ang pangalan niya. Suplado itong tumingin sa kanya na walang kangiti-ngiti. Although she finds it awkward that he seemed to remember her, ngumiti siya na parang walang naalala.

“Hi, Sir! Staying alone?” Magiliw niyang tanong.

“Not unless you will accompany me.” Tumaas ang kilay nito kasabay sa pag-basa ng pang-ibabang labi gamit ang dila. Nanliit ang mga mata niya sa binata. She knows the style. He’s flirting with her. Napangiwi siya nang naimagine niya ang mukha ni Kiefer na hinahabol nga siya ng kurot sa singit.

“Sorry, Sir. It is a company policy not to sit with our guests.”

“Sayang naman.” The man crossed his arms to his chest, patuloy siyang pinagmamasdan.

“May kailangan pa po kayo?”

“Ikaw.” Diretsong sagot nito. Nagsalubong ang kilay niya sa pagka-presko nito, “May kailangan ka pa?” Dugtong nito sa sinabi, “Like my membership card? Hindi ba ibibigay mo ito sa counter?” Iwinagayway nito sa hangin ang gold card na merong pangalan ng Hide-out. Namula ng husto ang pinsgi niya sa pagkapahiya. 

Sinusubok ng binata ang kanyang pasensya. Ganupaman ay hindi nawala ang respeto niya dito.

“Sir, type niyo po ba ako?” Tanong niya bago kunin ang card sa kamay nito.

Napaawang ang labi ng binata dahil sa tanong niya. Naniniwala si Noelle na mas mabilis makukuha ang sagot sa mga agam-agam kung mag-tatanong ng diretso. Ang batang matanong, matalino. Ask, and you will receive, yon at ang marami pang kasabihan. Napakamot siya sa ulo dahil sa mga quotable quotes na naiisip.

“You are so blunt.”

“Para po sabihin ko sa inyo, pigilin niyo po ang nararamdaman niyo dahil bawal po yan sa trabaho ko.”

“What?” Natawa ang lalaki na para bang isang biro ang kanyang sinasabi.

“Masasaktan lang po kayo.” Nag-babaga ang pisngi niya sa kanyang sinasabi pero natutunan niya sa kanyang Tiyang Yolly doon sa Surigao na kailangan niyang maging matapat sa sasabihin. Mabuti nang malinaw kaysa hindi.

Mabilis niyang kinuha sa kanyang kamay ang gold card na iniaabot ito at binasa ang nakasulat doon.

Atty. Midnight Xavier Xandejas

Napakunot ang noo niya at binalikan ng tingin ang binata.

“Abogado po kayo?”

Nagkibit balikat ito. Napalunok siya at naalala ang sinabi ni Donna. Kailangan niyang makasungkit ng abogado. Sinabi niyang hindi iyon madali pero ngayon ay nakalatag na ito sa kanyang harapan. Kapag minahal kaya siya ng abogadong ito ay matutulungan siya nito sa kaso ni Don Martin?

Tumalikod siya na nag-iisip mabuti. Wala pa siyang karanasan sa relasyon pero base sa kanyang nakikita sa paligid niya ay merong emotional attachment ang mga ito sa isa’t isa.

Pero sabi ni Donna, hindi daw kagaya iyon nang nasa pelikula. Bihira daw ang ganog klaseng relasyon. 

“Noelle, para sa akin ba yan?” Tanong sa kanya ni Shey, ang kahera ng club. Tumango siya at wala sa sariling inabot ang card.

“Ay! Narito pala si Attorney Sandejas!” Tila kinikilig na wika nito na humalik pa doon sa gold card.

“Shey?” Untag niya,

“Hm?”

“Di ba meron ka nang boyfriend?”

“Ako? Oo, si Nestor. Okay lang naman kung kinikilig ako sa gwapo, normal lang ang ganito.” Nagpatuloy ito sa pag-proseso ng card ng Abogado.

“Ano ang mga ibinibigay sayo ni Nestor?”

Natigilan ang katrabaho niya sa ginagawa at nagpamewang na hinarap siya.

“Marami. Chocolates at flowers kapag may espesyal na okasyon. Ang oras niya. Hinahatid at sinusundo niya ako sa trabaho. Tapos..” Ngumisi si Shey, “Censored na ang iba!” Humagikgik ito.

“Kapag may hiniling ka ba, ibinibigay niya?”

“Siyempre naman, basta kaya niya.”

“Ganun ba?”

“Pak!” Kumislap pa ang mga mata ni Shey nang isaoli sa kanya ang card.

Desidido siya sa kanyang naiisip. Kailangan niyang makuha ang loob ng abogadong iyon kaya kailangan niyang maging mabait. Di na bale kung anong iisipin nito basta kailangan niyang makuha ang gusto niya.

Nakita niyang mag-isa pa din na umiinom ang abogado doon sa kanyang upuan nang kanyang balikan, inihanda niya ang kanyang matamis na ngiti at saka lumapit dito.

“Here’s your card, Sir.”

“Thank you.”

Hindi pa siya agad na umalis sa harapan nito at nakipagtitigan siya sa binata. Napalunok siya sa kabuohan nito. His manly features were on point, matangkad, moreno at maganda ang hugis ng ilong at mga labi. His hands looks rough and rugged. Sa kabila ng suot nitong pormal na midnight blue suit ay hindi ito kababakasan ng kahit anong hinahon. He even look like an antagonist in Hollywood films, only that he’s a lawyer.

“May kailangan ka pa?”

Pakiramdam niya ay nalipat ang kanyang puso sa bumbunan. Marahas ang naging pagtibok ng puso at ugat niya sa ulo. 

“G-gusto ko lang sana isangguni ang kaso ng Tatay ko.” 

Kalmanteng sumandal ang aroganteng abogado sa couch at pinanlitan siya ng mga mata.

“So you want to avail my service?”

Hindi ata nito nakukuha ang ibig niyang sabihin. Wala siyang pambayad. Kailangan niyang gamitin ang kanyang ganda kung kinakailangan dahil yun lang din naman ang kaya niyang ialok dito pero kailangan niyang maging matalino, hindi nito dapat mahuli ang balak niya. Hindi nito dapat mahalata na narito lamang siya para makuha ang loob nito at hilingin na tumayong abogado sa kaso ni Don Martin Alonzo Gomez.

“W-wala akong pambayad.”

Tumaas ang kilay ng binata. Mukhang seryoso ito sa pag-tuturing na negosyo ang kanyang pakay.

“Gusto ko lang magtanong ng ilang mga bagay p-pero hindi dito.”

“What’s your game?”

“G-game?”

“You want us to f*ck so I will agree to represent the case of your father?”

Namula ang kanyang pisngi. Hindi niya akalaing manggagaling iyon sa bibig ng binata.

“Ang bastos po ng bibig niyo!” Di niya naiwasang mapalakas iyon. Mahinang natawa ang binata sa kanyang reaksyon.

“If you are blunt, then I am twice more.” Tumayo ito at pinaliit ang kanilang distansya. Nanginig ang kanyang tuhod nang maamoy niya ang mamahaling pabango nito. Inilapit nito ang labi sa kanyang tainga at naramdaman pa niya ang init at lambot non.

“Kanina ay ayaw mo akong pansinin pero nang malaman mong abogado ako, you were smiling like an idiot. I hate opportunist, little miss.”

Pinanlakihan siya ng mga mata dahil sa nasabi nito at hindi niya napigilan ang pag-igkas ng kanyang mga kamay.

“Noelle!”

Nagulat siya nang biglang sumulpot si Kiefer sa kanilang pagitan, namamanhid pa ang kanyang palad dahil sa lakas ng kanyang sampal. Nataranta siya, alam niyang hindi tama ang kanyang ginawa at pinagsisihan niya iyon agad.

“S-sir K-kiefer.” Nautal siya at tila nalunok na niya ang kanyang dila.

“I am sorry, Attorney Sandejas.” Maagap na hinging paumanhin ng kaniyang boss.

“Sir Kiefer, siya po ang nauna, binastos niya po ako.” Maliit na maliit na boses niya. Nag-init ang sulok ng kanyang mga mata at agad na pumatak ang masaganang luha.

Attorney Sandejas’ eyes widened when he saw her tears.

“S-sorry po, Attorney. Nabigla lang po ako.” Sininok pa siya sa sariling mga salita. Mabilis niyang pinalis ang mga luha pero hindi naman iyon nakatulong. Bumagsak pa din ang mga luha ng sunod sunod.

“You are fired!” Gigil na tili ni Kiefer sa kanya.

“Sir Kiefer naman..”

“Hubarin mo iyang uniporme mo sa likod at umalis ka na! Naku! Ini-stress mo ako!”

“That is not necessary.” Singit ng binata sa galit ng kanilang floor manager pero wala na siyang pakialam don. Hindi siya maaaring mawalan ng trabaho dahil kailangang kailangan niya talaga.

“Sir Kiefer..”

“Out! Now! Kapag bumalik ako sa likuran na naroon ka pa, ipapakuha na kita sa bouncer!”

“Please, Mister. Don’t fire her.” Maagap na pakiusap ng abogado.

“No, Attorney. Marami na din naman siyang kasalanan sa akin and we don’t want this incident set a bad example to her co-employees. Hindi tama ang ginawa niya.”

Hindi na nakinig pa si Noelle. Lumuluhang tinungo niya ang exit patungo sa locker ng mga empleyado. Kinagat niya ang pang-ibabang labi niya nang makalayo sa ingay ng club, tama nga siya. Hindi naman madaling makasungkit ng abogado dahil matatalino ang mga ito.

KABANATA 3

Chocolates.

“NAKU naman, Friendship, napaka-wrong timing naman ng pagkakasisante mo.” Malungkot na iniabot ni Donna ang pasalubong nitong banana cue sa kanya. Umalis siya sa kanilang bahay sa parehas na oras na pumapasok siya dapat sa trabaho para hindi magtaka si Don Martin. Ayaw niyang ipaalam dito na natanggal siya sa trabaho.

Pinili niyang manatili na lang sa park para hindi na kailangang mamasahe para lang makalayo. Hindi naman siguro siya makikita pa ni Monroe doon dahil may hindi naman umaapak yon sa mga ganitong lugar.

“Hahanap na lang ako ulit, Donna.” As if she had any choice.

“Oo naman. Pupwede ka namang maghanap ng iba pero hindi kasing laki ng sinasahod mo sa club.” Ngumuso pa ang kaibigan at binigyan siya ng naawang tingin.

“Sana hindi ko na lang pala sinampal..”

“Naku, okay lang yun, Friendship! Kung feeling mo nabastos ka, ipaglaban mo! Support kita diyan!”

Mabigat siyang bumuntong hininga. “Ayun na nga eh. Nasampal ko siya kasi nasaktan ako. Nasaktan ako kasi nagsasabi siya ng totoo. Nahulaan niya agad ang pakay ko.”

“Pakay? Anong pakay?” Tumayo si Donna mula sa kinauupuang puno at hinarap siya. “Anong pakay?”

“Na gusto ko siyang maging boyfriend.” Kaswal niyang sagot na ikinalaki ng mata ng kaibigan.

“Bruha ka! Boyfriend agad?! Hindi ka man lang talaga nagpaka-dalagang Pilipina!”

Kumagat siya sa kanyang banana cue. The sweet and tangy taste of semi-hot banana brings back her childhood memories in Siargao. Sa likod ng isip niya ay tumutugtog ang ’ Turn Back Time’.

“Idea mo kaya yun.” Sumimangot siyang muli. Kung hindi naman sinabi ni Donna sa kanya na maghanap ng abogadong boyfriend, hindi naman sana niya papatusin yung masungit na abogadong yun. Tila ito mapanganib na hayop kung makatingin at nakakatakot iyon para sa kanya.

“Nahalata niya agad na kailangan ko siya kasi magpapatulong ako sa kaso ni Don Martin. Ganon pala katalino ang mga abogado?”

“Ay hindi rin. Kita kasi sa mga mata mo kapag may iniisip kang hindi maganda. Masyado ka kasing inosente. Hindi mo kami maloloko.”

Nagsalubong ang kilay niya. “G-ganon ba? Siguro dapat pag-aralan kong hindi mahalata.”

“Friendship, hindi ka lang talaga ipinanganak na masama. Kaya kapag meron kang crush, wag kang tingin ng tingin, masyado kang obvious.”

“H-hindi naman ah.”

“Oy, hindi raw. Hindi ba crush mo din si Vince?” Tukoy nito sa Chef ng Hide-out, siya ang pinag-papantasyahan ng lahat ng waitress sa Hide-out dahil matangkad ito, mabait at magaling mag-luto. Hindi na niya babanggitin na talagang may itsura ito kung ihahambing sa may mga itsura ding waiters ng Hide-out. Mabilis siyang umiling kahit na nag-init agad ang kanyang pisngi.

“Kaibigan ko si Chef Vince. Saka mabait lang siya sa akin.”

“Di ba yung mga mababait sayo, yun ang gusto mo? Hay, Noelle, naging malupit kasi sayo ang mundo. Wag kang mag-alala, ang mga may mabuting puso daw, sinuswerte.”

“Swerte ba to?” Mas lalo lang siyang nanlumo. Kapag nalaman ni Monroe na hindi siya nagtatrabaho, titindi lang ang inis nito sa kanya.

“Cheer up, sigurado ako na makakahanap—”

Hindi naituloy ng kanyang kaibigan ang sasabihin ng eksaheradong tumunog ang cellphone nito sa saliw na Crazy For You ni Madonna. Mabilis nitong itinapat sa tainga ang cellphone nito.

“Sir Kiefer.. Este Ma’am. Leave po ako, masakit po kasi ang tyan ko.” Dire-diretsong paliwanag nito. Pinindot nito ang loudspeaker para sabay nilang pakinggan.

“Alam mo ba kung saan mako-contact si Noelle? Kanina ko pa tinatawagan pero nakapatay ang cellphone niya.”

“Naku naman, Ma’am. Hindi naman na employed sa inyo si Noelle, binubulabog niyo pa yung tao.”

Siniko niya si Donna dahil sa sinabi nito. Iniangat nito ang palad sa hangin at pilit siyang pinapatahimik.

“Ayun na nga! Kailangan niyang bumalik dito sa trabaho ngayon din dahil baka ako ang masisante!” Tila natataranta pang wika ni Kiefer, nagkatinginan sila ni Donna.

“Bakit naman po?”

“Bumalik dito si Attorney Sandejas at nilatagan ako ng article article na yan! Wala akong naintindihan ni isa! Nasa Labor code daw na maaari akong magbayad kapag basta ko na lang ipinaalis si Noelle. Dalawa pa sila nung kaibigan niyang abogado din na inaanak pala ng may-ari nitong club! Na-stress ako dahil kapag hindi daw nila nakita si Noelle ngayon gabi, pagbabayaran ko daw!” Panay ang tili ni Kiefer sa kabilang linya. Mas lalong nalukot ang mukha niya dahil hindi niya maintindihan ang nangyayari.

“Papasok po ako ngayon, Ma’am Kiefer.” Maliit na boses na singit niya. Tumahimik ang kabilang linya.

“T-talaga? N-noelle, ikaw ba yan?”

“Opo. Papunta na po kami diyan ni Donna.”

“Ahhhhh!!!!” Malakas na tumili si Kiefer sa kabilang linya, naihagis pa ni Donna sa damuhan ang kanyang phone dahil sa nakakabinging boses na iyon, “Salamat! Iintayin ko kayo!”

---

“FOR the meantime, ito na muna ang gagawin ninyo. Kasi naiassign ko na sa iba ang dati mong ginagawa. Make sure na merong water ang naroon sa mga VIP, saka ngumiti ka. And please, Noelle. Ayoko nang maulit ang nangyari kagabi. Kahit na pinatawad ka ng kliyente, hindi laging ganon, okay?” Nakasuot na sila ni Donna ng uniporme at parehas silang late dahil hindi nila inaasahan na tatawag si Kiefer at pababalikin siya sa trabaho. Nag-sisimula na nga ang party sa club ngayong Sabado nang sila ay dumating.

“Laging ngumiti. Okay, girls?” Ulit pa nito.

“Fighting!” Magiliw na sagot ni Donna. Siya naman ay ngumiti lang at binitbit ang pitsel ng tubig na para sa kanya.

Nag-simula siyang sumiksik sa dancefloor para makarating sa VIP couches. Ang unang grupong nakita siya at agad na kumaway sa kanya. Nakangiti niyang nilapitan ang mga iyon.

“Water, Sir?”

“Yes, please..” Nag-angat ng baso ang isa na naroon sa upuan at nagtawanan sila nang salinan niya iyon.

“Hawakan mo ang kamay!” Utos nung isa. Ngumiti pa din si Noelle nang akmang hahawakan ang kamay niya, mabuti at napuno na niya ang baso bago pa nito magawa iyon.

“Mabilis!” Humalakhak ang isa pang lalaki. Tinugon lang iyon ni Noelle ng ngiti. Hindi siya naiinsulto, normal na ang ganito sa club palibhasa ay nakainom na ang karamihan.

Luminga siyang muli para iplano ang kanyang pupuntahan nang may magtaas ng kamay sa bandang dulo ng VIP Table. Palagay niya ay saving grace niya iyon para umalis sa makukulit na grupo.

“Excuse me, Sir.” Yumuko siya at paatras na lumayo.

Binagtas niya ang direksyon nang nagtaas ng kamay pero natigilan siya nang makita niya kung sino ang naroon. Ang abogadong arogante at masungit na naman! Dominante itong nakaupo sa couch at parang binibilang kung ilang hakbang ang ginawa niya para makalapit sa kanya.

Alam niyang kakaiba sa lahat ang tindig nito. Panay ang lingon ng nasa kabilang lamesa sa binata pero parang hindi naman nito napapansin ang mga iyon dahil mataman ang titig nito sa kanya. Kinakausap ito ng lalaking kasama pero wala ang atensyon nito doon bagkus at parang tinutunaw pa siya sa titig. Tumaas baba ang kanyang dibdib dahil sa kaba sa kalakip ng mga tingin na iyon.

Tipid siyang ngumiti at lumapit.

“Water, Sir?” She asked.

“I am glad you got your job back.” Walang kangiti-ngiting sambit nito. Talaga bang ganito ito kaseryoso? There’s no humor on his face. Para ngang galit pa sa kanya.

Tumaas ang kanyang kilay. Kung iniisip nitong mag-papasalamat siya dahil doon ay mabibigo ito.

“Ako din po.” Monotone niyang sagot. “Water po?” Ulit na alok niya,

“No, Miss. Pwede ba kaming umorder sayo ng inumin? Saka gutom na ako.” Napalingon siya sa kasama ng abogado, Humawak pa ito sa kanyang tiyan para ipakita ang gutom.

“Tatawag po ako ng server.” Tumalikod na siya agad para maghanap ng waitress na magsisilbi pero natigilan siya nang magsalita ang abogado.

“Pahinging tubig.” Magaspang ang boses nito at mapanganib.

Hindi niya naituloy ang paghakbang at pumikit muna siya bago lingunin muli ang binata. Nakalahad ang baso nito at nakatapat sa kanya. Huminga siya ng malalim at tinungo ang direksyon nito pagkatapos ay sinalinan ng tubig ang baso.

Nang mapuno yon ay tumalikod na siya pero hindi pa siya nakakalayo ay muling nagsalita ang binata.

“Tubig pa.” Ulit nito. Monotone din ang tono nito na parang may kinikimkim pang sama ng loob sa kanya.

Binalingan niya ito nang nakakunot ang noo gayunpaman ay lumapit pa din siya dito.

“Hey, Bro. Easy on water, baka di ka na makainom niyan.” Suway ng kasama nito pero matigas ang hawak nito sa baso at iniaabot sa kanya.

Nakatatlong salin pa siya ng inumin nang maubos ang laman ng kanyang pitsel na ang abogado lang ang uminom.

“Gusto ko pang uminom.” With conviction na sabi nito. “Water please.”

“Wag po kayong masyadong uminom kasi baka maihi po kayo lagi,” paalala niya.

“Then, I will just talk to you.”

Huminga siya ng malalim at kinokontrol ang inis.

“Hindi po pupwedeng makipag-usap sa kliyente. Ayoko na din po maulit yung nangyari kagabi.”

“No, I’m sure it won’t happen again.”

“Kalimutan na po natin yun, Sir. Kukuha lang po ako ulit ng tubig.”

“Please, Miss. No more water. Alak ang ipinunta namin dito.” Sabi sa kanya ng kasama ng abogado at nilingon pa nito ang kaibigan nito, “Stop acting like a lovestruck teenager.”

“You’re the daughter of Don Martin Alonzo Gomez, right?”

Hindi siya natuloy sa pag-lalakad. Bumaling siya sa abogado at marahang tumango.

“And you need help?”

Tumango muli siya.

“What exactly do you need?”

“H-hindi po ako pupwedeng makipag-usap dito..” Wika niya.

Kinuha nito ang wallet sa kanyang bulsa pagkatapos ay kumuha ng itim na card mula roon.

“Free legal services? 12 noon, sharp.” Striktong sambit nito.

Tiningnan niya ang nakasulat sa card pero dahil sa sobrang dilim ay hindi din niya nabasa ito. Itinago niya ito sa kanyang bulsa at bumalik sa locker area bago sinilip ang calling card na iniabot ng abogado. Walang pangalan ang naroon, puting mga letra sa gitna ng card.

Sandejas Law Firm

Sa ibaba ay ang telephone number at ang address. Napasandal siya sa mga locker at napapikit. Di niya maiwasang tumingala at umusal ng dasal. Ito na nga ata ang sagot sa kanyang panalangin, sa wakas ay meron na ding tutulong sa kanila.

---

SHE was busy for the next hours, but a busy happy hour. Tumulong siya sa kitchen dahil underpower daw sila doon. She massaged her hands after she finished washing the dishes at pinanood niya ang repleksyon nito sa salamin. Bakas ang pamumula nang mga ito dahil sa pagkababad sa dishwashing soap. Hindi nga niya namalayan na huminto na ang tugtugin sa club at nag-sasara na pala ito. Donna already left dahil apat na oras lang itong nag-sisilbi, nanghinayang siyang hindi naikwento ang pagiging bukas palad ng abogadong mabait din naman pala.

“Salamat sa pagtulong, Noelle.” Ngumiti sa kanya si Vince, ang Chef na madalas na itukso sa kanya ni Donna, tipid siyang ngumiti at tumango. She already changed from her uniform to her yellow summer dress, iyon ang suot niya kanina nang nagpunta dito dahil sa kamamadali ni Kiefer. Isinukbit niya ang kanyang sling bag at mag-isang nag-lakad na papalabas ng club. The soft wind blew the hem of her dress, tila sumasayaw kasabay ng direksyon ng hangin. Tumingala siya at nilanghap ang amoy ng hamog at ninamnam ang preskong hangin na kakaunti lamang ang usok mula sa mga sasakyan ngayong madaling araw. Ngayon pa lang ata siya uuwing masaya.

She made quick strides to the jeepney bay pero bago pa man siya makarating doon ay napalingon siya sa nakahintong makintab na sasakyan sa tapat ng kanilang bar. McLaren , merong ganito ang mga Gomez noong hindi pa sumasabog ang minahan.

Hindi ito mahirap mapansin dahil nag-iisa na lang ito doon, not to mention the man standing in front of the car drinking Jack Daniels straight from the bottle. Namukhaan niya agad ito, the man in suit, pitch black eyes, thick brows, rock solid chest. Bawat parte ng mukha nito ay parang matiniding iginuhit, giving emphasis to every part, his eyes, nose and sexy lips. Napalunok siya nang makitang nakatingin ito sa kanya.

The lawyer looks drunk, kadalasan, kapag nakakasalamuha siya ng lasing ay hindi niya seseryosohin ang mga titig nito pero iba ngayon. She felt throbbing somewhere between the flesh near her thighs. Hindi niya lang maipaliwanag kung ano iyon pero parang R-18 ata ang naiisip niya kahit hindi pa siya nakakakita non at naririnig niya lang naman sa mga katrabaho niya sa club.

Come on, Noelle. Hindi tama yang iniisip mo.

Yes, hindi nga tama. Kung crush niya ito, ipagpaumanhin sana ng mahabanging langit kung bakit nag-advance ang imagination niya at naisip niya agad na niyayakap siya nito at hinahalikan. That’s too erotic for her liking.

“Care to join me?” His speech was slurry pero naunawaan iyon ni Noelle. Imbes na matakot ay lumapit pa siya dito, he will help her anyway, hindi siya dapat matakot. Kung may kakailanganin ito ay tutugunan niya. Siguro ay mag-papakuha ng taxi dahil hindi na niya kayang mag-drive?

Tinungga muli ng abogado ang bote ng alak sa kamay at tiningnan siya muli gamit ang nanliliit na mata nang makalapit na siya. Umangat ang daliri nito sa hangin at nag-landing iyon sa kanyang baba at marahang iniangat ang kanyang mukha.

“Damn, those lips.”

Tumaas ang balahibo sa kanyang batok dahil sa namamaos pang boses na iyon.

Sumayaw ang tuhod niya nang bigla siyang siilin nito ng halik sa labi. The smell of the alcohol was the thing she’s familiar, but the taste of it? Ngayon lamang niya natikman. Mapait ito at matamis, mainit at nakakahilo.

His soft, warm lips made her fuzzy. She fell shocked when he suckled her tongue, she felt throbbing on the flesh between her thighs, that’s it, the feeling was foreign down there. Kung saan dapat ay ipinapadlock niya muna ang parteng iyon at hindi kung kani-kanino ipinapahawak.

She gasped when he felt his hands underneath her skirt, magaspang na pinapadausdos ang palad sa kanyang binti, taas, baba, paulit ulit. Ang mas nakakapagtaka ay nagugustuhan niya iyon.

Tiyang at Inay, sana tulog na kayo diyan sa langit.

His hands found her aching bud and pressed his hand to its entirety, feeling her slit hiding on the  lacey fabric. Nakaramdam siya ng kirot sa kanyang dibdib na nararamdaman niya lang tuwing malapit na ang kanyang buwanang dalaw. 

Hindi pa din binibitawan ng abogado ang kanyang mga labi, hinahaplos ang kanyang pinakatatago-tago at ang malala ay napasabunot pa siya sa malambot na buhok nito.

She wanted to scold herself for being so amazed with the kiss from a stranger, well, not totally a stranger. Lumaki siyang isinasabon ang Novena at ang Angelus naman ang kanyang panbanlaw tapos pero hinalikan lang siya ay parang mangingisay pa siya sa sarap. She even let him feel bits and pieces of her body.

Pumikit siya at inalala ang kanilang probinsya sa Siargao, ang asul na dagat, ang pagkumpas ng malalakas na alon at ang pag-tama nito sa bato. The only place with hustle is Port Dapa , naalala niya pa ang kanyang musmos na sarili na tumatakbo ng mabilis tuwing may paparating na barko mula sa sentro ng Surigao, nag-aabang ng mamimigay ng biscuit na nakalagay sa kulay berdeng timba, masaya na siya roon. Hanggang sa isang araw ay merong dumating na puti ang buhok pero hindi pa naman matanda, asul ang mga mata nito at mapusyaw ang balat lalo na kapag nasikatan ng araw. She remembers how she stretched her hands to him until a huge candy bar fell in her hands, she has no idea what is it. Dali-dali niya iyong binuksan at saka tinikman ang candy na ibinigay, napapikit siya, tumayo ang kanyang balahibo nang gumuhit iyon sa kanyang lalamunan at saka dali-daling tumakbo para hindi mamigay kahit hindi niya alam kung ano talaga iyon.

Chocolates , palagay niya ay yun ang pinakamasarap na bagay sa mundo.

She can relate right to then feelings again. That feeling of too much amusement, then at first taste there’s already satisfaction, then she wanted to run with it and keep to herself just like her first chocolate.

Kabanata 4

Agreement.

Nakarinig siya ng kaluskos mula sa mga taong paparating. Naestatwa siya at pilit na ibinababa ang kamay ng lasing na abogado mula sa kanyang dress. Umungol ito bilang pagtanggi. Itinulak niya ito at dahil na rin siguro sa kalasingan ay madali itong napakalas sa kanya. Dumilim ang mga mata nito na parang pinagdamutan ng pagkain.

Namutla siya. His eyes were dominating, like any wrong move he will strangle her neck if she wouldn’t obey. Nakarinig na siya ng ganon sa kanilang psychology class,
Sadistic Personality Disorder , baka merong ganoon ang lalaki kaya ganon na lang makatingin, pero nang bumaba ang mga mata niya sa labi nito na namumula pa dahil sa kanilang pinagsaluhang halik, she knows he’s not the type. Hindi naman ito nangangagat.

He looked at the direction where she’s looking at, quickly he grabbed her wrist with his fingers at mabilis na binuksan ang McLaren nito, hindi na siya nakatanggi nang itulak siya nito sa passenger seat at saka umikot ito patungo sa driver seat. 

Napayuko pa siya nang makita ang kanyang mga kasamahan na dumaan sa harapan ng sasakyan ng abogado pero wala man lang ni isa sa mga ito ang lumingon doon, marahil ay hindi nga siya nakita.

Nang sumara ang pinto ng driver seat ay namatay ang ilaw sa loob ng sasakyan. Only the dim lamp post gave them faint lighting inside the car. Lumingon sa kanya ang binata, nanuyo ang kanyang lalamunan nang ilapit na naman nito ang sarili sa kanya at ipinagpatuloy ang paghalik sa kanyang mga labi na walang sinasabing kahit anong salita, na para bang may karapatan itong gawin iyon sa kanya. The taste of sweet wine is now free from the bitter taste, she only felt the burning sensation to her mouth and nothing else when he suckled her tongue.

His hands travelled to her body like he owns her. Wala sa sariling nakagat niya ang pang-ibabang labi ng lalaki nang maglakbay ang kamay nito sa kanyang dibdib. She whimpered when he massaged her swollen tip that no one has ever touched kahit sa ibabaw pa lang iyon ng kanyang bestida.

Tiyang at Inay.. Sana ay tulog pa din kayo sa langit.

Sa likod ng isip niya, alam niyang dapat ay nagsisisigaw siya at gumagawa ng eskandalo. She knows this is a violation of her rights of a woman. But she’s probably crazy if she would let go of the kiss. This is like her chocolate, another discovery that she wants to keep on her own.

She felt pulling at the hem of her dress, umangat na iyon sa kanyang tiyan. Sinubukan niyang ayusin iyon at ibaba pero umungol ang binata na tila nagrereklamo.

“Let’s remove your clothes.” Bulong nito at saka nagpatuloy sa paghalik. Pumikit na lamang siya at hinayaan ito sa gagawin, kung sabagay ay init na init na din naman siya. Sa isang pag-angat ay naialis na nito ang kanyang damit. She’s only left with her lacey undergarments.

Namimigat ang talukap ng mata ng lalaki tingnan ang kanyang kabuuan. Bumaba ang mga labi nito sa kanyang leeg. She was astonished on how he expertly mananged to move inside the small sports car while sitting on the driver seat. He reached for the snag of her brassiere and it snapped instantly. Napasinghap siya dahil doon.

But then her eyes rolled heavenwards when his mouth invaded her tip, napasabunot siya sa malambot na buhok ng lalaki at hindi man lang nagreklamo ito.

“These are mine.” Bulong nito sa pagitan ng halik, ang kaliwang kamay nito ay minamasahe ang kanyang dibdib.

“A-attorney, sandali..”

“No.” Matigas na tanggi nito.

Bumaba ang kamay nito sa pagitan ng ganyang mga hita. Providing her heat with his touch on the flesh in between her legs.

“Mine.” Bulong muli nito nang mahawakan ang tela ng kanyang underwear.

His fingers crawled up and down in a conscious motion teasing her mound, she heard a tearing sound of the delicate fabric covering her flesh.

She felt the electricity on her body when his digits touched her bud.

“Attorney!” Namumula na ang kanyang pisngi sa sobrang hiya. Gusto niya na itong itulak papalayo pero hindi man lang ito natinag. She knew she was trapped in his territory.

“Attorney. Baka po magalit ang asawa niyo o girlfriend niyo!” Sinubok niyang ipaalala baka sakaling magising ito sa kalasingan pero hindi ito kumilos.

His digit deepen on her entrance and she whimpered before she could even argue.

“What did you say?” His eyes, dark and brooding looked at her brown orbs with intensity. Her mouth flew open when she felt two digits invading her privacy. It slowly glided in and out and melting her into a mouthwatering torment.

“F*ck, so tight.”

She knew what it was, she just couldn’t believe that she would ended up consumed and loving every moment of it. She reached for the head rest of the seat, like her life depends on it. He put another digit and she yelped, her back arched until she felt her walls clenched and her body trembled with release of foreign juices that she never ever experienced in her life.

“Damn it, so ready for me. Are you on pills?” Diretsong tanong nito sa kanya habang di pa siya tapos sa pagdedeliryo, para ngang malayo pa ang boses nito sa kanya. Umiling siya, narinig niya ang mahinang pag-mura nito.

Sumandal ito sa driver seat at nakita niya ang pagpikit nito na parang merong iniinda.

“I will drop you home, make sure to meet me later at my office.”

Pagkasabi non ay binuksan na nito ang kanyang sasakyan. Hiniwa nang grandiosong tunog ng mamahaling sasakyan ang katahimikan ngayong gabi. Binihisan niya ang kanyang sarili habang umaandar sila, hiyang hiya sa sarili at sa abogadong nasa kanyang harapan na wala man lang init sa pakikitungo dahil sa nangyari sa kanila.

Her panties were ripped pero hindi niya inalis iyon sa kanya. The ride was too long for the both of them, it was too quiet and unfamiliar. It was too cold and awkward.

Ramdam niya pa din ang sensasyon sa pagitan ng kanyang mga hita nang bumaba siya sa tapat ng malungkot na mansyon ng mga Gomez. Bubukas pa lang sana ang bibig niya para magpasalamat ay muling umarangkada na ang sasakyan papalayo.

Wala man lang pasintabi.

“Noelle, nandyan ka na pala.” Natigilan siya sa tahimik na paghakbang patungo sa kanyang silid nang magsalita si Don Martin. Hindi niya napansin na nakaupo ito sa kaisa isang upuan na natira sa living room ng mansyon. Pagod siyang ngumiti sa matanda.

“Bakit gising pa po kayo?”

“Hindi ako makatulog.”

Nilapitan niya ang matanda at lumuhod siya sa paanan nito. He was close to father she never had. Binigyan siya nito ng apelyido, hindi man katulad ng pagmamahal nito sa tunay niyang mga anak, alam niyang sinubok nito na hindi niya maramdaman na isa siyang estranghero sa pamamahay na ito at desidido siyang ibalik ang pabor na iyon.

“Makukulong na ako.” Bulong nito.

“Hindi, wag niyo pong iisipin yan Don Martin. Gagawa tayo ng paraan.”

“Hindi na ako umaasa.”

Naramdaman niya ang pag-iinit ng sulok ng kanyang mga mata.

“Kapag nakulong po kayo, wala na pong matitira sa akin.” Di niya napigilan ang impit na paghikbi. Ilang beses na ba niyang nakita na nawala ang mga taong pinahahalagahan niya sa kanyang harapan, marami na. Sa pagkakataong ito, nararamdaman niyang may magagawa siya.

“Don’t say that, Noelle. You are beautiful, kind and strong. Alam kong may magmamahal din sayo kapag nawala na ako.”

Umiling siya, “Hindi po. Ayoko po. Gagawa po ako ng paraan.”

Bumuntong hininga ang matanda, “How did I deserve this kind of love, Noelle? Alam kong hindi ko naibigay sayo ang pagmamahal ng isang ama.”

“Pero binigyan niyo po ako ang pangalan.”

Suminghot ang matanda at tinakpan nito ang bibig nito, “I am lucky to have a daughter like you. Hindi ko din hahayaan na masaktan ka ng sino man.”

---

KINAKABAHAN siya nang tumuntong siya sa Sandejas Law Firm, isang guwardiya lang ang naroon sa harapan dahil linggo at wala naman talagang opisina. Napatingin siya sa nakaparadang McLaren sa harapan ng building kaya alam niyang iniintay siya ng abogado.

Nag-alab ang kanyang pisngi ng maalala ang nangyari kagabi. Naalala pa kaya nito iyon? Baka mahimatay pa siya kapag ipinaalala nito ang nangyari. Siguro naman ay hindi, pormal ito at may dignidad. Ganoon naman ang mga abogado.

Ipinakita niya ang itim na card sa guwardiya at tinaasan siya nito ng kilay.

“Pangalan?”

“Noelle.. Noelle Casper Inocencio Gomez.”

Tumingin ang guwardya sa logbook nito at saka itinulak ang pinto sa tabi nito.

“Pumasok ka na, meron kang makikitang pinto sa kanan, pumasok ka roon at dirediretsuhin mo lang ang opisina hanggang sa makita mo ang pribadong opisina sa dulo, merong pangalan ni Attorney. Kumatok ka bago ka pumasok.” Mahigpit na habilin sa kanya, kinakabahan siyang ngumiti at tumango saka nagpasalamat.

Pinagpagan niya ang suot niyang bulaklaking dress bago pumasok sa unang pinto sa kanan. Sa sobrang tahimik ng opisina, palagay niya ay naririnig niya na din ang tibok ng puso niya. The walls were dull and completely monotonous. Kulay dark gray lang ito na napalamutian ng indoor plants sa bawat kanto. Madilim ang buong paligid at tanging natural light lang ang pumapasok bilang liwanag.

Huminga siya ng malalim sa bawat paghakbang hanggang sa matanawan niya nga ang sinasabing opisina doon sa dulo.

Kaya mo yan, Noelle.

Mahihinang warning knocks ang ginawa niya bago itulak ang pinto. Natanawan niya agad ang abogado, prenteng nakaupo sa swivel chair. He lazily looked up to her. He’s in his casual blue shirt and jeans, his biceps proudly displays as his arms were flexed on the chair’s arm rest, resting his chin on his fist. Ang buhok nito ay maayos na nakahagod, still the prominent details of his face looks unearthly in the broad daylight.

Ininguso nito ang upuan sa kanyang harapan at umupo nga siya roon.

“So, you need a lawyer.” Punit nito sa katahimikan. Tumango siya.

“And you don’t have money to pay because your family is bankrupt.”

Manghuhula kaya ito? Alam na alam nito ang kanyang sasabihin. Tumango muli siya.

“But my service is expensive. I am the number one lawyer in town.”

Nanlaki ang mga mata niya. Hindi niya inaasahan iyon.

“What can you offer?” Pinagdaop nito ang magkabilang palad at ipinatong ang siko sa lamesa. Ang madidilim nitong mga mata ay tumitig sa kanya.

“O-offer?”

“I am not a charity lawyer, Miss Gomez and I mean business.”

Patay na talaga. Negative pala itong pinuntahan niya. Hindi naman niya pupwedeng isanla ang mansyon dahil nakasanla na ito, isa pa, hindi naman ito sa kanya.

“Mukhang nahihirapan kang mag-isip.” His lips curved into a teasing smile. “How about s*x?”

Mas lalong namilog ang mga mata niya. Hindi man lang ito nag-sugarcoat ng sasabihin!

“I will be of service and you will be of service to me too. A bedwarmer, a playmate in bed. I think that’s just fair.”

Kumuyom ang kamao niya. Talaga nga namang bastos at manyakis ang abogadong nasa harapan niya.

“Ang bastos mo!”

“Nah, just brutally honest.” Sumandal ito sa kanyang swivel chair na walang kaemo-emosyon. “I don’t want promisorry notes. That’s bullsh*t, no one really pays after a good service. Yes or no?” Mabilis na tanong nito sa kanya.

“No!”

“Fine. Leave.” Itinuro pa nito ang kanyang pinto. Mabilis siyang tumayo na may bitbit na nagrerebolusyong damdamin para sa binata.

“Ang sama ng ugali mo po!”

“That’s not the first.”

“Ang yabang mo po!”

“Just confident.”

Pumikit siya ng mariin bago dumilat. Anger flickered in her almond eyes. “Gipit na nga ako, sasamantalahin mo pa kami. Huwag sanang mangyari sa pamilya mo ang pinagdaraanan namin.”

“Never.will.” Mas matinding galit ang bumalot sa mata ng kaharap at hindi niya iyon maunawaan. Para bang galit iyon sa mundo at sa kanya nito napilit iyong ibuhos.

Pansumandali niyang nakalimutan ang pangangailangan. Bumaling siya sa bintana at huminga ng malalim, pilit na iniiwasang mapaimbabawan ng emosyon. Naalala niya ang mukha ni Don Martin, naalala niya ang pangako niya dito. Naalala niya ang mga luha nito kagabi habang sinasabing maswerte ito dahil naging anak siya nito. Makakaya niya ba itong biguin?

Napabuga muli siya ng hangin at mahinahong umupo sa harapan ng abogado. Tumaas ang kilay nito sa kanya.

“Gaano katagal?”

“Hm?”

“Gaano mo katagal kakailanganin ang katawan ko?”

“Hanggang sa magkaroon ng desisyon ang korte sa kaso niyo.”

“Gaano katagal?” Ulit niya sa nangangapal na boses.

“The court trial will begin next week, say three months.”

Napalunok siya. Tatlong buwan. Mabilis lang na lilipas iyon.

“Pumapayag na ako.”

Ngumisi ang malupit na abogado. “Not as fast. I want to make sure that you are clean. I want to make sure that you are on pills. I want to make sure that you will be available whenever I need you.”

“Meron akong trabaho, hindi mo pupwedeng pakialaman ang parteng iyon.”

“Busy din naman ako and two to three f*cking then I will probably get tired of you. You will just be there for convenience.”

Nasaktan siya sa sinabi nito. Kung ituring siya ay para lamang siyang bagay na pupwedeng gamitin kung kailan nito gusto.

“Pumapayag na po ako.”

“As a courtesy to me, I demand that you will not have any relationship while we are in this agreement, for my own health security.”

“Ganoon ka din ba?”

“Miss Gomez, for your information, I don’t do relationships but if you were to ask, I make sure that all the woman that I bedded were all clean. I only fck members of the elite, and they are tested if they are active to sx.” May kinuha ito sa kanyang drawer at inihagis iyon sa kanya.

Nabasa niya agad ang nakasulat, ‘Health Certificate.’ STD, HIV tests ang nilalaman noon.

“I am clean and tested. I am an alpha male, I f*ck when I feel like it. Hindi mo ako hawak sa leeg, I will do what I want but you cannot do anything you want. I am on the dominant end just so you know. ’Wag kang mag-alala, hindi ka magkakasakit mula sa akin.”

“Meron din po akong ganito. Required po sa club ang ganitong test tuwing ika-tatlong buwan.” Kinuha niya sa bag ang kanyang clear envelope kung saan niya inilalagay ang mga mahahalagang papeles niya na may kinalaman sa trabaho. Binunot niya ang kanyang latest health certificate na kinuha noong nakaraang linggo pa lamang at ibinigay yon sa abogado.

“Good. I want you raw,” May kinuha ulit ito sa drawer at iniabot sa kanya ang isang box ng pills. “Take that every day.”

Tumango siya. “Yun lang po?”

“I know this is a cliché line for casual s*x relationships but I want you to know that no personal questions should be asked and do not fall inlove with me.”

“Kayo din po.”

“Not gonna happen.”

Napakamot siya ng kanyang ulo. Ganoon na ba siya kapangit sa paningin nito?

Kabanata 5

Maki Say’s: Ayan, binabash na ang Ate niyo kasi sumasagot ako sa Bashers. Eh di wow ano po? Sino ba ang nauna. Anyway, sobrang positive kasi di pa ako nagrarank sa Gen Fic, lagi akong sa romance at teen fic nagrarank, so today lang ito.

#24 tayo so kaya pala ako ibabash ng 4 followers saka yung 1 follower. Pakifollow na lang sila, yun ata ang gusto :D

Tapos mag-aabala pa ulit siya gumawa ng bagong wattpad account. Ibabash ulit ako. Sige lang. Oras mo naman yan :D

Bahala Na.

“Noelle, may sakit ka ba?” Kumunot ang noo ni Kiefer nang titigan siya. Lumapit pa ito at saka dinama ang leeg niya. “Wala naman. Bakit ang tamlay ng kulay mo?”

Umiling siya at kinuha ang tray ng order. “Okay lang po ako, Sir Kiefer.”

“Ay nako ha, we don’t like sick employees working. Pagkain at inumin ang sineserve natin, hindi pwedeng malagyan ng bacteria.” Nagpamewang pa ito. Humagikgik si Donna na nakikinig din sa usapan.

“Sigurado naman ako na malinis ang lahat ng pagkain.” Singit naman ni Chef Vince na sumilip mula doon sa kitchen counter.

Malanding ngumisi si Kiefer doon, “Ay, of course naman Papa Vince. Sure naman ako sa’yo. Ito lang si Noelle, matamlay.” Kumislap pa ang mata ng kanilang floor manager. Kumunot ang noo ni Vince at tiningnan siya.

“May sakit ka, Noelle? Gusto mong magpahinga dito sa kusina?”

Umasim agad ang mukha ni Kiefer na halatadong merong crush kay Vince.

“Ay nako, hindi! Akala ko lang naman yun. Hala, sige! Mag-trabaho ka don, puro kayo landian!” Itinulak pa siya nito papalayo.

Nag-simula si Noelle na mag-serve ng mga pagkaing inorder sa lamesang naka-assign sa kanya. Panay ang ngiti niya kahit na sa loob loob niya ay kinakabahan siya ng husto. Nakataggap siya ng mensahe mula kay Midnight na magkikita sila pagkatapos ng shift niya sa trabaho. Bukas ay off niya at alam din nito iyon kaya ibig sabihin ay kailangan niyang manatili sa poder nito.

Sa kamalas-malasan, ang una niya palang aabutan ng inumin ay ang taong laman ng isip niya, mataman ang titig nito sa kanya. He looks like a solid mass of full power, a wrecking machine. Pwede itong gawing bala ng kanyon dahil mukha din namang sasabog ito dahil sa lakas ng enerhiyang nagmumula dito. Nakita na naman niya ang mga babaeng nagtatangkang lumapit sa binata pero dahil sa talim nitong tumingin ay nagkakasya na lamang ang mga ito sa paghagikgik.

“Don’t tire your legs, young lady. You will need to save it for later.” Mahinahong wika nito sa kanya. Namilog na naman ang kanyang mga mata at saka napatingin sa paligid. Obviously, wala namang makakarinig sa kanila dahil sa ingay sa club.

“Huwag po kayong magsalita ng ganyan. Nasa trabaho pa po ako.” Suway niya sabay talikod dahil na rin sa pamumula ng mukha.

That whole nigh,t she felt a void on her stomach, she will do something not fit on her values. Bakit nga naman hindi? Ito lang naman ang kanyang choice. Tinalikuran na si Don Martin ng kanyang mga kaibigan, si Monroe naman ay busy sa pakikipagsosyalan sa modelling career na umaasang makasungkit ng mayaman para maiahon ang sarili niya sa putik kung nasaan sila ngayong tatlo.

Attorney Midnight Xavier Sandejas is actually his best choice. An on point solution. Isa pa, tatlong buwan lamang ito. Lilipas at makakalimutan niya din. Kung balang araw ay walang tatanggap sa kanya dahil hindi na siya magiging malinis, at least, she knows what she did was a sacrifice, hindi ito masasayang. Hindi masamang isakripisyo ang ilang mga bagay para tumulong sa higit na nangangailangan.

Yes, girl. Virginity lang iyon.

Paulit ulit niyang binigyan ng konsuelo ang kanyang sarili, hindi na iyon bago. Pinagtatawanan na ang virgin ngayon. She’s 23, no boyfriend since birth, hindi naman masama kung ngayon niya ibibigay iyon. Hindi niya namalayan na wala na palang tao sa club dahil sa malalim na pag-iisip. Para siyang robot na nakikipunas ng lamesa sa mga closing shift.

Hindi man lang siya pinunan ng antok at pagod dahil sa kanyang mga agam-agam.

“Umuwi ka na, Noelle.” Mataray na nakapamewang si Kiefer sa kanya, “Kami na dito, kanina ka pa talaga wala sa sarili.”

Kung tutuusin ay ayaw niyang umalis roon. Natatakot siya sa maaring mangyari. Kapag napunit na ang hymen niya, wala ng bawian. Wala ng magtatahi non pabalik. At forever na ding tatatak sa isip niya ang mangyayari ngayong gabi.

Lumunok siya nang humakbang siya sa labas ng Hide-Out. Mas lalo siyang napalunok nang makita roon si Midnight na nakasandal sa kanyang McLaren . Bumangon ang inis niya sa lalaki. Bakit merong kasingsama niya? Bakit merong mga lalaking s*x lang ang nasa isip? Mukhang hindi naman ito salat doon.

Tumaas ang kilay nito at nagmadali siyang lumapit sa binata.

“Did you bring your clothes?” Tanong nito sa kanya. Tumango siya, nagpaalam siya kay Don Martin na hindi muna uuwi at didiretso ng shift. Nagtaka man ay hindi na siya nito masyadong inusisa.

Binuksan ni Midnight ang passenger seat at tumuloy na siya roon. Tahimik muli ang naging byahe patungo sa kung saan. Seryoso ang mukha ng binata habang nagmamaneho. She don’t  feel that she’s pleasing enough for him, baka wala lang ito choice kung bakit ang puri niya ang hinihinging kapalit, after all, yun lang naman ang kaya din niyang ibayad sa serbisyo nito. Tumitiim bagang pa ito na parang labag sa kalooban ang gagawin.

Tumikhim siya.

“Hindi niyo naman po kailangang mapilitan sa gagawin natin. Kung gusto niyo po, ibang pagsisilbi na lang baka mas masiyahan pa kayo.” Putol niya sa katahimikan. Tiningnan siya nito gamit ang gilid ng mga mata.

“Like what?”

“Pupwede po ang mag-silbi sa inyo bilang taga-linis ng bahay, taga-laba—”

“A housemaid? I have someone to do that for me.”

Napakamot siya ng kanyang ulo, “Mukhang napipilitan lang naman kayo kasi sa gagawin natin.”

“Says who?” Tumaas ang kilay nito.

“Sabi po ng mga mata niyo, seryoso ka at nakasimangot. Tapos gumagalaw ang panga niyo na parang galit. Mukhang hindi po kayo kumportable.”

Huminto ang sasakyan nang maging pula ang traffic light. Nilingon siya ni Midnight. “I have to stop myself from squeezing you. If I would, baka hindi na ako makapag-drive. I am an important person, getting caught from doing sex on the car shouldn’t be my thing. I was fcking you on my mind since I saw you tonight. I want to take you from behind in that small little black skirt of yours. I want to dry hump you until we both come without penetration, I want you to scream my name over and over then you will plead to me to stop but I won’t because you are so fckable Miss Gomez, so damn, f*ckable.”

Namula ang pisngi niya sa pagiging diretso ng abogado, alam niyang nakainom ito pero hindi kagaya nung isang araw ay malinaw pa ang isip nito. Bumisina ang mga sasakyan sa likuran, napamura ito at napatingin pa sa kanyang mga hita. Sinundan niya iyon ng tingin. She can distinctly see the hardness under his pants.

Nakarating sila sa isang matayog at maliwanag na condominium tower. Sa labas ay mahahalata na ang pagiging grandioso nito. The lights were all warm and yellow, the landscape of the buildings were astonishingly beautiful. The contours of every trees and plants gave an illusive dream of Garden of Eden. It was full of wild flowers and expensive trees.

Luminga pa siya sa kanyang paligid, ang mga unipormadong guards ay agad na nilapitan ang McLaren na kanilang sinasakyan.

“Good evening, Attorney!” Sumaludo pa ang mga ito sa kanila. She could just imagine how many girls were brought here. How many fckable girls did he fck? Siguro ay alam na ng mga guwardiya kung ano siya sa buhay ng abogadong kanilang sinasaluduhan. Another girl to f*ck, of course.

Tahimik silang naglakad patungo sa elevator ng building nang makapag-park na ang binata. Her heart thumped as fast as if she was running, only that she was only walking, as slowly as she could. Kinuha ng abogado ang kanyang mga kamay at napalunok siya nang pagdaupin nito ang kanilang mga daliri. Hindi iyon nagkahiwalay hanggang sa makapasok sila sa loob ng elevator.

Tiningnan niya ang sarili niya sa salamin, suot pa din niya ang kanyang uniporme sa club, short black pleated skirt, white longsleeves, a vest and a bowtie, sa tabi niya ay isang magarbong lalaki na nakasuot ng all-black suit, towering her like a wide enormous tree. She looks so small beside him. Parang isang lamukos lang nito ay lilipad siya na parang papel.

The elevator beeped and it opened, wala na siyang oras na mapahanga sa ganda ng view sa pinakaitaas. The walls on both ends of the floor were made of glass that gave them a view of the whole city. Dire-diretso na naglakad si Midnight hila hila ang kanyang kamay, hindi na naengganyo sa magandang tanawin na marahil ay nakasananyan na nito.

He pressed his index finger on the touch pad at the front door of the last unit, nag-click ang pinto at itinulak iyon ni Midnight saka bumungad sa kaniya ang mas malaki pang salamin na makikita ang malaking parte ng siyudad sa kanilang harapan. Only some parts were fancied by small lights from some of the houses that still have lights at this hour pero sa mas malayo pa ay puro kadiliman na ito, palagay niya ay iyon ang Laguna lake . Nagtatago iyon sa likod ng buong lungsod. Ang mga ilaw sa unit ni Midnight ay bumukas ng kusa nang umapak sila papasok.

“Soundproof, penthouse, highest part of the city, we can go crazy in open windows, nobody can see or hear anything.” Umupo ang binata sa kulay blue na two seater couch at tiningnan siya gamit ang madidilim na mata. Walang emosyon itong itinuro siya ng binata.

“Get to work, undress your top, leave your skirt and boots on.”

Napalunok siya at tumango. Inuna niya alisin ang kanyang vest, sumunod ay inisa isa niya ang butones ng suot niyang white longsleeves. Napabuga siya ng malalim at di na niya maikilos pa ang mga kamay. 

Tila inintay pa ng binata na alisin ang kanyang bra nang taasan siya ng nito ng kilay. Napatango siya habang nag-iinit ang sulok ng mata. The humiliation she’s feeling is too much to take. Ibinagsak niya ang kanyang undergarment sa sahig. The cold air lightly touched her bare skin, the pitch black eyes lighted up with desire. Napakuyom palad nito habang pinagmamasdan ang kanyang kabuuan.

Ilang beses itong napamura habang pinagmamasdan siya. Gusto niyang magalit sa kaharap, this shouldn’t be right. Humikbi siya ng tahimik, gamit na gamit ang pakiramdam niya gayung pinaghubad pa lang siya nito. Tumayo ito, nanginig ang balikat niya. Gusto niyang umatras, gustong magbago ng kanyang isip. Gusto niyang tumakbo papalayo.

Pero si Don Martin.. Paano na ito?

Pumikit siya ng mariin. Tatanggapin niya ang lahat, handa na siya. 

Nakaramdam siya ng mainit na tela na bumalot sa kanya. Dahan dahan siyang nag-mulat at nakita niya ang pares ng mata na seryoso ang tingin sa kanya.

“Dress up, I don’t force woman to bed.”

Pagkatapos non ay tumalikod na ito at iniwanan siya sa living room.

---

Maliwanag na sa labas at paulit ulit niyang binabatukan ang sarili niya pagkatapos niyang maligo at makapagpalit ng damit. Paano na yan ngayon? Walang naganap. Wala din siyang maasahang pag-tulong.

Sa lahat naman kasi ng pagkakataon na pupwedeng umiyak, bakit kanina pang madaling araw?

Hindi na din lumabas si Midnight sa kanyang silid, siguro talagang na-badtrip sa kanya. Siguro iniisip na ang arte arte niya.

Nag-isip siyang mabuti at nilinga ang paligid. Nag-isip na lang siya ng ikakasaya nito. A breakfast perhaps?

Lumapit siya sa maluwang na pantry nito. The walls were coloured in midnight blue, the accents were white. Tiningnan niya ang kalan, at least alam niyang buksan iyon. She has no idea how to cook, she buys her food now that Don Martin has no chef to cook for them, plus her father knows basic cooking. Kung merong ipipintas sa kanya sa gawaing bahay, ito lamang iyon, she could make a house squeaky clean, she can bleach and iron clothes too.

Pinakatitigan niya ang kalan, this shouldn’t be that hard, nakakapanood siya ng pagluluto sa TV. Plus, it is just eggs, mas malaki pa nga siya sa itlog, bakit siya matatakot?

She placed the pan in the stove, then she cracked the eggs, napakunot ang noo niya nang dumikit ito agad sa kawali, binuhusan niya ito agad ng kaunting tubig then she scraped the pan vigorously.

She placed it on a plate and tasted the egg, she’s not pleased with the outcome.

“Oo nga naman, kailangan ng asin.” Bulong niya sa sarili. Kinuha niya ang iodized salt doon sa lalagyan at tiningnan ito. Gaano kaya karami dapat?

Nagkibit balikat siya at paulit ulit na nag-shake ng salt container sa palibot ng itlog. Inilatag niya iyon sa lamesa. She even tried to fry hotdogs and toasted some bread on the same pan.

Tapos na siya nang lumabas sa kwarto niya si Midnight, nagulat pa ito nang makita siya.

“What are you still doing here?” Malamig na tanong nito.

“I-ipinagluto kita ng breakfast.”

Naglakad si Midnight patungo sa six seater table at tiningnan ang mga nakahanda. “It looks horrible.” Di nito napigilang sabihin. “I hope it doesn’t taste ugly as it looks.”

Hindi na siya nakapagreact, hindi talaga ito kamukha ng inihahanda nila Manang Alice noon sa mansyon. Hindi niya alam kung ano ang kulang.

Umupo si Midnight sa harap ng lamesa at kinuha ang tasa na merong kape, puno ng antisipasyon ang puso niya nang inumin nito iyon pero ibinagsak din ni Midnight ang baso.

“Too sweet.” Nadidismayang reklamo nito, “And it is cold.”

Napangiwi siya.

Tumusok ito ng tinapay at tinitigan ito. “Nagtira ka pa ng white part.” Tinuro nito ang maliit na bahagi na hindi nababalutan ng kaitiman. Ibinalik nito ang tinapay at napapailing na tumusok ng itlog at agad na sinubo ito. Pinanlakihan ito ng mga mata at mabilis na niluwa ang itlog.

“Are you trying to kill me? These aren’t even edible!”

Napaatras siya sa lakas ng boses ng binata.

“S-sorry po.”

“Why are you still here? Dapat ay umuwi ka na.”

“K-kasi po.”

Tumaas pa ang kilay nito kaya napatakip siya ng tainga.

“Sorry po, Attorney pero gusto ko po talagang tulungan niyo kami.”

Natahimik ito kaya unti-unti niyang inalis ang takip ng kanyang tainga.

Nang-uuyam na napailing ito, “You are not even useful, you cannot even cook eggs. You know what you are? A rich spoiled brat, feeling entitled because you grew up having the best in this world. Hindi mo ba matanggap ang kalagayan mo? That you need to f*ck just to get what you want?”

“H-hindi naman po ako mayaman..” Humikbi siya. Kung pwede niya lang sabihin ang totoo dito pero nangako siya kay Don Martin na hindi niya sasabihin kahit kanino na hindi siya nito totoong anak. “Pero hindi talaga ako mayaman kasi k-kailan lang naman ako kinilalang anak.”

Kumunot ang noo ng kausap pero naging madilim ulit ang titig nito.

“That makes no difference.” Matigas na wika nito sa kanya.

Natatarantang kinuha niya ang plato sa harapan nito. “G-gagawa na lang po ako ng bago, sabihin niyo kung paano.” Nanginginig na ang kamay niya, hindi siya aalis nang walang napapala.

“Leave it, umalis ka na.”

Umiling siya, “Hindi ako aalis hangga’t hindi mo ako tutulungan.” Punong puno ng luha ang kanyang mga mata.

Lumapit siya sa binata, punong puno ng luha ang mga mata. “Ito ba?” She dropped her lips to his and pressed it to him. She suckled his lower lip, he groaned instantly. Pinunasan niya ang luha niya bago mag-patuloy.

“Hindi na po ako iiyak.. Promise po.”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at muling pinatakan ng halik ang binata.

“Pumayag na po kayo. Kahit ano pong gusto niyo.”

He was affected with her kisses. She straddled him and she felt his hardness poking on her thighs. Mainit niyang hinalikan ang binata na sa isang iglap ay nalalasing na din sa kanyang ginagawa. She know this is danger, that she’s totally putting herself into a situation that she could not go out. She felt the sweetness of coffee on his mouth, parang gusto niyang malasahan pa iyon para makumpleto na ang kanyang umaga.

Naglakbay na ang kamay ng abogado sa kanyang katawan. Until she felt it him tracing her swollen breast under her shirt. She jolted with the heat spreading on her velvety skin. Bumaba ang halik ng abogado sa kanyang balikat, he gently bit her right shoulder kasabay ng pagpisil sa dibdib niya. Napapikit siya roon.

“You won’t like this. If I’m gonna take you now, I will be taking you over and over. You will probably cannot walk for days or weeks.” There’s a distinct roughness on his voice and the sensitive flesh in between her thighs contracted.

Namilog ang kanyang mga mata, “Babalian niyo po ako ng buto?” Sinasabi na nga bang may Sadistic Personality Disorder ito.

“Playing innocent, huh? I like it.” Sa unang pagkakataon ay nakita niya itong nakangiti. Nakalimutan na niya kung ano nga ba ang kanilang ginagawa dahil natunaw na siya sa ngiti nito. Mas gwapo pa nga ito sa mga artista.

Muli ay sinikop nito ang kanyang mga labi. “Let’s make out first.”

Iniangat nito ang laylayan ng kanyang shirt at itinapon ito kung saan kasama ng kanyang natitira pang katinuan. Bahala na talaga si Batman.

Kabanata 6

SPG. SOBRANG PARENTAL GUIDANCE

Careful.

The heat spred through Noelle’s body like a forest fire. She was intimidated at first but the touch in every inch of her velvety skin ignites the senses she never knew she had. The rough and slow massages on her breast made the flesh between her thighs constrict with desirable passion, her womb hurts in every slow kisses Midnight is giving her.

Hinawakan siya ni Midnight sa balakang para kontrolin ang kanyang pag-galaw. He spread his legs and her legs followed. She whimpered when she felt his poking maleness in between her thighs. Midnight glided her body to make her feel more of it, how his aching hardness wanted her, she responded in sending signals by mimicking his thrust.

Ang maliit na upuan ay naging kawawa sa kanilang mabilisang pagkilos. Parang papel na binuhat siya ni Midnight paupo sa upuan, lumuhod ito sa kanyang harapan at madaling inalis ang butones ng suot niyang maong shorts at ibinaba iyon kasama ng suot niyang underwear.

He parted her thighs in authoritative manner, she’s now fully naked and drunk with everything uncharted. She felt no embarassment anymore. All his passionate kisses were praises, she felt she’s needed and right at the moment.

Then, he licked her.. His lips and tongue felt warm to her sensitive bud. Napaigtad siya pero buong lakas na pinanatili ni Midnight ang kanyang binti. She stayed grounded and she felt tremors radiating from her whipped flesh down to the tip of her hair. 

She felt a digit pierce her flesh, it is not the first time, right. But it felt better with the warmth of his mouth covering her slit with it. She pulled his hair and grinded her body against his head, his fingers and tongue altogether drawning her to the unfamiliar ecstacy.

Nakarinig siya ng ilang pag-mura mula sa kaniig pero malayo na iyon sa kanyang pandinig. The out of this world panting made no mercy for her. Hindi niya alam kung alin ang dapat na kasunod pero nakaramdam siya ng kakaibang pwersa sa kanyang puson.

She yelped in desirable pleasure she don’t know how to end it. She felt another digit poking her, the fast thrust of it almost made her curled her small body. Walang lakas siyang nagpaubaya at sumandal sa upuan, panay ang kanyang nakakabaliw na pag-sigaw. Hanggang sa hindi na niya marinig pa ang kanyang sarili.

She felt the skin between her thighs is pooling with her hot juices, she tried to close her legs but Midnight restrained her legs apart, he’s watching the flow of her unending pee, as she thought.

“S-sorry..” Hinang hinang usal niya, hindi niya kilala ang sarili kanina. She ill-behaved, she pulled his hair, she screamed uncontrollably and now she’s peeing on his chair.

Pumikit siya, ang pagod at puyat noong nakaraang gabi ay ngayon lang niya naramdaman. Hindi na niya nautusan ang kanyang talukap na mag-mulat. She felt her weight being lifted from the chair, she tried to open her eyes again but everything remained black.

She felt soft lips touched hers. “Sleepy head.” She thought she heard.

Hanggang sa hindi na niya maalala ang sumunod na nangyari.

---

Nag-mulat si Noelle sa amoy ng mabangong pagkain mula sa kung saan. Naengganyo siyang bumangon. Nakasuot siya ng puting roba na hindi na niya maalala kung paano niya iyon naisuot. Nag-init ang pisngi niya sa pagkapahiya nang maalala ang nangyari kanina doon sa kusina.

“Naihian ko ang upuan niya, baka magalit na naman lalo.” Bulong niya sa sarili. Napakamot siya ng ulo at nagmadaling bumangon.

Pagkabukas niya ng pinto ay nadatnan niya ang nakatalikod na si Midnight, shirtless and only a loose boardshorts hanging on his waist. Hindi niya matandaan na nakakita na siya ng ganitong katawan. His body were pure muscles and ripped, veins were obvious. Napalunok siya ng humarap ito sa kanya. His well chiseled abs resembles as one of the statues of the Archangles at school.

“Lunch?” Tanong nito sa kanya kasabay ng pag-baba ng plato sa lamesa. The aroma of meat made her stomach grumbled. Hindi pa siya kumakain simula kagabi.

“S-sorry. Sorry sa pagdudumi ko sa bahay mo saka sa palpak na luto ko kanina. Hindi na lang ako makikikain saka lalabhan ko na lang yung mga damit niyo bilang pambawi. S-saka nakatulog din ako kanina. S-sorry.”

Nag-taas ng kilay ang masungit na abogado sa kanya. Ang palagay ata sa mga sinabi niya ay salitang alien na hindi nito maintidihan. Tumikom ang labi nito at seryoso siyang pinagmasdan.

“You look so thin. Hindi ka ba kumakain?”

“Kumakain naman. M-minsan nakakalimutan.”

Napailing ito, “If you are dieting, quit it. I like my woman strong and with curves.”

Napasimangot siya at sinipat ang katawan niya. Hindi man siya mataba pero hindi naman siya sobrang payat. Hindi din siya matangkad, she’s 5’4 but she knows that her weight coincides with her height.

“Hindi naman ako pangit, kanina nga nakita ko sa mga mata niyo na gustong gusto niyo na akong kagatin. Kinagat mo nga din pala ako. Down there. “ Akusa niya. Mas lalong tumaas ang kilay nito.

“I don’t want my sex life be discussed in front of the food, sit down.” Matigas na utos nito. Sumunod siya. At the back of her mind, she wanted to prove to him that she’s appealing and desirable despite her petite figure. Hindi siya kagaya ni Monroe na matangkad at makurba ang katawan pero alam niyang hindi siya pahuhuli dito.

Nagmadali siyang kunin ang rice platter at sinalinan si Midnight. Inabot din niya ang lalagyan ng ulam na palagay niya ay adobo at sinalinan ang kaharap. She even filled his glass with water before she placed food on her plate.

Tahimik na kumilos ang kanyang kamay para kumain. The tender meat melts on her mouth and she couldn’t believe how awesome the taste was. Napapikit pa siya habang ngumunguya.

“Wow! Ang sarap mo mag-luto! Ang galing!” And she means it. Halos mapapalakpak pa siya na parang bata, nakalimutan ang inis sa kaharap.

Umangat ang labi ng binata dahil sa kanyang reaksyon pero muli lamang itong sumimangot na ayaw ituloy ang pag-ngiti.

“Simple lang naman yan.”

Umiling siya, “Ito na ang pinakapaborito ko.”

She ate and ate until she’s so full that she couldn’t even stand up.

“Ako na ang mag-huhugas ng plato tapos ipaglalaba kita.” Pinilit niyang tumayo at nilinis ang kalat nila sa lamesa. Hindi naman tumutol ang abogado, nagtungo ito sa isang pang silid katabi ng kuwarto nito, imbes na kama ang naroon ay merong malapad na office table doon, palagay niya ay opisina nito.

Habang naghuhugas ng plato ay nag-iisip pa din si Noelle ng iba pang gagawin. Pupwede niya din sigurong ayusin ang mga papel nito sa opisina nito. Huling plato na ang kanyang tinutuyo nang mag-ring ang cellphone niya na nakapatong sa centertable, tinuyo niya ang kamay sa roba bago kunin iyon.

“Noelle! Mabuti at sumagot ka. Alam kong day-off mo ngayon.” Eksaherado na naman ang boses ng kanyang boss na si Kiefer.

“Bakit po?”

“Naku, limang staff ang nag-sick leave ngayon. Kulang tayo sa tao. Pupwede bang pumasok ka ngayon? Double pay, promise. At hahayaan kitang mag-leave sa weekend. Dalawang araw.”

“P-po?” Nag-isip siya. Malaking tulong ang double pay kung tutuusin. Napalingon siya sa opisina ni Midnight. Siguro naman ay abala din ito ngayon at di siya kakailanganin. Kung makakapagleave siya ng weekend, doon na lang siguro niya ipaglalaba ito.

“Ite-text ko po kayo Sir Kiefer, magpapaalam lang po ako.”

Ibinaba niya ang tawag at agad na tinungo ang kinaroroonan ni Midnight. Nakapangalumbaba ito sa lamesa at nakaharap sa kanyang laptop.

“Attorney, magpapaalam sana ako.”

Tumaas ang kilay nito pero hindi siya magpapadaig sa kaba.

“Tumawag kasi ang club, pinapapasok ako mamaya. Alam kong nag-promise ako na lilinisin ko ang bahay mo at ipaglalaba kita. Gagawin ko naman yon pero p-pupwedeng sa weekend na? Sayang kasi yung double pay..”

Sumandal ang abogado sa kanyang swivel chair at ipinag-ekis ang mga braso sa hubad na dibdib. Mukhang hindi siya papayagan. Kailangan niya pang umisip ng iba pang paraan.

“Sige, ganito na lang. Ipaglalaba kita at pipilitin kong tapusin ngayong araw bago ako umalis. Habang nag-lalaba, maglilinis na din ako—”

“Ipaglalaba? Ipaglilinis? Hindi yan ang napag-usapan natin, Miss Gomez.”

Napangiwi siya at ipinagdaop ang mga palad.

“Alam ko.. Pero sabi mo. Sabi mo kapag.. Kapag.. Ano. Ginawa na natin. Hindi ako makakalakad. Hindi ako pupwedeng hindi makalakad ngayon.”

Iniangat nito ang dalawang daliri nito at sinenyasan siyang lumapit.

Isinenyas nito ang mga hita niya. Para siyang bata na lumapit doon at sumampa. Tinitigan siya nito ng ilang segundo.

“You are making excuses.” Angal nito sa kanyang balikat.

“H-hindi naman.. K-kasi..” Napapikit siya nang ibaba ni Midnight ang kanyang roba mula sa kanyang balikat at kagatin ang kanyang balat doon.

“I really like the sound of your voice when you are in to it.”

Di niya maiwasan ang mariing pagpikit at mahinang pag-ungol.

“You’re torturing me and you act like you don’t know it.”

No. He’s torturing her . Sa bawat galaw nito ay parang merong sumasanib sa kanya.

“A-ttorney..” Bulong niya. Nawala na siya ng pag-asang makatakas pa sa mahika nito lalo na nang bumaba ang mga halik nito sa kanyang katawan.

He suckled her swollen tip. The wet kisses were aching. Her stomach is making a backflip over and over.

“I want to spread your legs on my office table and f*ck you hard.” Bulong muli nito sa kanyang leeg. Umungol siya bilang tugon.

F*ck? She knew the word as a curse but she never thought that the roughness on his voice will make it sound appealing. Para sa kanya dati, ang salitang iyon ay salitang kanto.

She knew sx, it was discussed in Science, and lovemaking should be the appropriate term for it according to their Values Education. But Fck? The four letter word sounds cold and empty. Bad, callous and negative.

“You will be my dirty little secret and you are to mine. I warn you, no one will ever get to know this. I will be of service of you and you will be of service to me.”

She groaned when she felt his hand teasing her whipped flesh, it was tender arousal she wanted to refuse. She needs to work for Don Martin but she also need to stay if Midnight wants to.

“You want me..” He accused while feeling her bud.

He expelled a heavy sigh and pulled down his shorts and she get to see the humungous maleness in front of her, proud and pulsating.

Ilang mura ang nasambit ng binata habang nagmamadaling inangat ang suot niya roba.

He pushed her back against the solid wood table and lifted her thighs and positioned in to the arm rest of the swivel chair. She closed her eyes when she felt the iron hard muscle at her soft molten entrance and nudge it slowly.

She felt her throat dries up as the anticipation speeds up. She’s starting to get impatient as the curiousity rises. The throbbing maleness doesn’t seem fit her body but she aches it to be inside her to get it over and done.

“Damn it, so small.” He whispered. She felt she’s being attacked by foreign pain yet jolt of excitement altogether.

He maneuvered his shaft using his hands, lubricated by her own juices to her velvety flesh to the point that she has no control but to arch her back because of the sensation it brings. The vibration felt faster and faster until she’s losing control again. She moaned, she yelped and screamed inaudible words for the time being until a splash of hot juices covered her mounds and the flushed face of the man in front of him stopped moving, only deep breaths from both of them could be heard, the spasm she felt was undeniably delicious.

“You need to rest more. I will wake you up when it is time for work.”

“Pumapayag ka na? Papasok na ako mamaya?”

“Only if you are well-rested.” Walang kahirap hirap na binuhat siya nito patungo sa kabilang kwarto. The manly scent of the sheets kept her warm and comfortable. Walang kahirap hirap siyang nakatulog.

---

Madilim sa labas ng club, meron na ding ilang sasakyan ang naroon. After she woke up from her afternoon nap, nagsabi agad siya kya Kiefer na makakapunta siya sa club. Nakaluto muli si Midnight at nakakain pa siya ng masarap na hapunan bago umalis.

“Salamat sa paghatid.” She smiled at Midnight. Seryoso siyang tinapunan nito ng tingin.

“Salamat din sa masarap na pagkain. Magaling kang magluto.”

Pinanliitan siya nito ng mata, “Only because you don’t know how to cook.”

Umiling siya. “Masarap din magluto si Vince pero masarap din ang luto mo.”

“Vince?” Agad na sumimangot ang mukha nito.

“Si Chef Vince, diyan sa club. Siya ang nagluluto ng lahat. Bago ako mag-shift, lagi niya ako binibigyan ng sobrang pagkain kaya alam kong masarap din ang luto niya.”

“Does this Vince likes you?”

“Hm, oo.” Tumango siya. “At gusto ko din siya.”

“What?” Humampas ang kamay ng binata sa manibela na ikinagulat naman niya.

“What did you just say?”

Namutla siya, hindi niya gustong magalit ang abogado pero nagtanong ito, “G-gusto ko din si Vince kasi gusto niya ako. Mabait siya at mabait din ako sa kanya.”

“Do you have a relationship? I said I don’t want you in a f*cking relationship!” Mariing wika nito.

Mabilis siyang umiling. “K-kapag gusto mo ba ang isang tao, may relasyon na agad?” Balik tanong niya dito, “Gusto ko din naman si Donna, si Ace, si Shey, ang Tatay ko pero ayaw ko kay Monroe kasi lagi yung masungit.”

Nagbago ang ekspresyon nito at kumibot ang panga na tila nagpipigil ng emosyon. Kinalas nito ang seatbelt na suot at agad na sinikop ang kanyang mga labi. Mariin at matagal.

Napaungol siya, naglakbay ang mga kamay nito sa kanyang dibdib. Hindi na siya makatanggi doon.

She felt the heat crawling again from her veins. Ilang ulit ba siyang balak baliwin ng binata ng ganito?

She tried to remember why she’s in front of the club wearing her uniform. She needs to work. Her common sense escaped when he felt his hands massaging her breast. Nabuksan na nito agad ang butones ng kanyang damit.

“Damn it.” Ipinahinga nito ang noo sa kanya at tinitigan siyang mabuti.

“I’ll keep my eye on you, Little Miss. We had a lot of foreplays today and I should be the only one to f*ck you after those. Careful with your movements. Everything is mine now, remember that.”

Kabanata 7

Maki Say’s: REVISED VERSION PO ITO KAYA BUMALIK SA CHAPTER ONE TO SEVEN. SAKA ANTOK NA AKO, KUNG MAY GRAMMATICAL ERRORS WIT AKIZ PAKI. HIHI GOODNIGHT!

First.

“Noelle, hindi na talaga joke ang pamumutla mo.” Inabot ni Donna ang kanyang leeg at dinama iyon. “Hala Friendship may lagnat ka!”

“Okay lang ako.” Tumalikod siya at kinuha ang mga hand towels mula sa sterilizer. Tatlong araw nang masama ang pakiramdam niya. Good thing at hindi nagpakita si Midnight sa kanya noong mga nakaraang araw simula noong huling pagkikita nila. 

Kagaya nga ng iniisip niya, all talk ang binata, no walk.

Nag-init ang pisngi niya kasabay ng totoong mainit na pakiramdam niya. Nag-eexpect ba siya?

Better not.

The intimacy they shared was nothing. Ni hindi nga niya makitaan ng pag-iingat ang abogado sa kanya. Isa lang siyang bagay na pupwedeng gamitin kung gusto nito. Siguro dahil wala na itong masisingil mula sa kanya kaya ang sarili na lang niya ang kinukuha nito.

Kinukuha nga ba? As far as she knows, she the recepient of pleasure. Wala pa nga siyang ginawa kundi tugunin ang mga halik nito at hindi siya nahirapan sa parteng iyon. She likes it. His sexy full lips and its hypnotizing spell. Isang beses pa lang naman siyang nahalikan pero kakaiba iyon kahit alam naman niyang hindi iyon espesyal.

“Lagnat? Sinong may lagnat?” Pumasok si Kiefer doon sa Food and Beverage area. Malapit na niyang isipin na merong ikinabit si Kiefer na tracker sa kanyang katawan dahil lagi itong nandoon sa kwentuhan nila ni Donna. Tinotoo ata ang sinabi nitong kailangan na niyang mag-ingat sa mga ikinikilos niya.

“Si Noelle po, Ma’am.” Turo sa kanya ni Donna.

“Ay jusmiyo!” Tili nito, “Bakit ba nauuso ang lagnat lagnat na yan? Ibalik mo yan doon sa sterilizer.” Pagtutulak nito sa kanya, “Tapos umuwi ka na. Si Dondon kasi nung isang araw pumasok ng may lagnat pa, ayan at nahawaan ka pa. Ayoko ng lagnat sa club! Baka mahawaan ang clients.”

Gusto niyang umalma. Ayaw niya sanang gamitin ang leave niya dahil kung sakaling magkaroon ng court trial si Don Martin, gusto niya itong samahan pero wala na siyang magagawa kung ang kanilang manager ang nagpapauwi. Tiyak na hindi lang siya nito babayaran kung mananatili siya,.

Nagtungo na siya sa locker niya pagkatapos isaoli ang hand towels at nagbihis na. Ang reserabng jeans at ang off shoulder sweetheart neckline blouse na nasa locker ang sinuot niya. Hinarap niya ang salamin at gamit ang mga daliri ay sinuklay niya ang mahaba niyang buhok. Namumutla nga siya, wala siyang ganang kumain noon pang umaga pero sinusubukan niyang itago ang sama ng pakiramdam sa ama. Ngayon nga ay uuwi na naman siya ng maaga, tiyak na magtatanong iyon. 

Kinuha niya ang cheektint sa kanyang pouch at dinagdagan ng kulay ang mukha.

“O? Uuwi ka na?” Nilingon niya si Ramil na may kinukuha din sa kanyang locker, katulad niya ay waiter din ito sa club.

Tumango siya, “Pinapauwi na ako ni Sir Kiefer kasi may sakit ako.”

“Ganun ba? Sige, doon ka sa harapan dumaan, na-stuck yung tray ng mga tinapay doon sa employee access. Kanina pa kami nag-bubuhat pero mukhang matatagalan pa kasi isa-isa.”

Ngumiti siya, “Salamat, Ramil.”

Sinuong niya ang daanan patungo doon sa club. Nasalubong pa siya si Kiefer na hindi huminga pagdaan niya. Napapailing siyang ngumiti dito at nagpaalam.

Siksikan, maingay at puno ng usok mula sa smoke machine ang nadatnan ni Noelle sa club. The sensual movements of the guests were in sync with the music. The different colors of the disco lights made her head spin. She felt woozy when she realized that all the people were dancing and moving. Even the walkway was filled with guests swaying their heads and raising her hands.

Few more steps and she was caught between the body heat of the guests smiling and feeling the music. She couldn’t move an inch, she wonder how these people get to dance at this small distance. Sumiksik siyang muli nang may maramdaman siyang kamay sa kanyang baywang. Walang paalam nitong hinaplos ang kanyang katawan.

A body grinded against her. She may be naïve but not dense, she felt a hard maleness poked at the exposed part of her back. Sinubok niyang kumawala pero ang dalawang kamay nang sumasayaw sa kanyang likuran ay ikinulong na ang kanyang bewang sa palad nito.

“What’s your name, Gorgeous?” Bulong ng isang lalaki na sobrang lapit sa kanyang tainga, a distinct foreign accent was on his voice.

“Sir, I am sorry but I am not in for a dance. Please let me go.” Magalang niyang sabi. Humalakhak ito, muli sa kanyang tainga.

“Kahit sandali lang?” Tanong pa nito sa slang na tono. She shrugged and nodded. Hinawakan niya ang kamay nito para ibaba pero hinuli lang nito ang kanyang kamay at pinagdaop ang kanilang mga palad at muling sumayaw.

She sighed heavily, the man reek alcohol. Sanay na siya sa mga customer na nagpapalipad hangin pero wala ni isa man dito ang nakahawak sa kanya, maliban ngayon.

“Sandali lang.” The man sexily breathed on her ear. Pilit siyang kumakawala pero sa sobrang hina niya ay wala siyang nagawa. Even her senses did not allow her to think. She could shout but she definitely shouldn’t. Baka mawalan siya ng trabaho.

Mariin siyang pumikit. She was at that state when someone pulled her exaggerately away from the heavy arms. Sa sobrang lakas non ay halos mawalan na siya ng balanse, kung hindi lang siksikan sa dance floor ay baka bumagsak na siya sa lupa.

She looked at the person holding her wrist, strong like a cuff. Kahit nakatalikod ito sa kanya ay hindi siya maaring magkamali. Si Midnight iyon. A deep ache settled on his jaw that she realized he was gritting his teeth.

Wala pang ilang segundo ay halos itapon siya nito sa labas ng club. Galit siya nitong hinarap. The three buttons of his dress shirt removed, there were unshaved stubbles on his clenching jaw, he gritted his teeth like any time he would blow fire. Her insides sighed, thinking how gorgeous he was even he looks tired and fuming mad.

“What do you think you are doing?” Sigaw nito. Napalingon siya sa paligid, nakita niyang nakatingin sa kanya si Gisselle at si Sherwin na security guard, ang dalawang bouncer ay nakatuon din sa kanila ang mga mata na pare-parehas na gulat.

“A-attorney..” Malumanay niyang sabi. “S-sa ibang lugar na lang tayo mag-usap.” Bulong niya.

His thick eyebrows furrowed. Noelle feared for her life but she knows she needs to endure his tantrums. She needs him, more than anybody else would. This man is her last card to save her family, her father.

“You cannot expect anything from me. You don’t know how to follow simple instructions.” Pabagsak na wika nito.

Namutla siya, doble pa ata kaysa kanina. Tumalikod na ang abogado papalayo sa kanya. Nakita niyang sumakay ito ng kanyang itim na McLaren at ibinagsak ang pinto. She knocked at the window but he didn’t bother to look at her.

“Attorney, sandali lang naman.” Naramdaman niya ang pagpapawis na kanina niya pa hindi nararamdaman dahil sa lagnat. “Attorney.” Giit niya.

The engine roared, umandar ito papalayo. Papalayo sa kanya.

But she won’t give up, would she?

Tumakbo siya, mabuti at meron pang sasakyan na nauna sa abogado at nakahinto ito. She went to the driver side and knock at the window again.

“Attorney.”

Umandar muli ang sasakyan at mas mabilis ito kaysa kanina. She made huge strides to cope up. Mas bumilis ang andar ng sasakyan nang makaalis na ito sa tapat ng Hide-out that she needed to run.

Buong lakas siyang tumakbo kahit nahuhuli na siya pero kakampi ata niya ang langit nang maging pula ang stoplight, tumakbo ulit siya at naabutan niya ang sasakyan na hinahabol.

“Sandali lang po. Magpapaliwanag ako. Wala akong sinuway.” Sigaw niya sa bintana pero ni hindi man lang siya tinapunan ng tingin. Panay ang katok niya, hindi nawawalan ng pag-asa.

The green light hit her face and the melodramatic horns of the cars behind her made her stucked at her feet. Sa wakas ay tiningnan siya ng binatang hinahabol pero umiling ito at pinaandar muli ang sasakyan.

She ran again, as fast as she could until the strap of her only sandals gave up. Nadapa siya dahil roon.

“Hoy! Nagpapakamatay ka ba?!” Merong nagbaba ng bintana sa kanya pero hindi iyon ang inaasahan niya. Kinagat niya ang pang-ibabang labi niya dahil sa awa sa sarili.

She felt miserable. Hindi niya akalaing kakayanin niyang tumakbo ng ganoon kalayo sa kabila ng sama ng pakiramdam. Wala na siyang pakialam sa pagbusina sa kanya. She picked up her knocked down slipper and walked barefooted to the sidewalk. She sat on her knees and in tears as she tried to fix her sandals.

Wala na siyang pambili, kaisa-isa na lang iyon.

Pinunasan niya ang luha niya habang pilit na isinusuksok ang strap sa pinagtanggalan nito.

Gusto niyang magalit sa mundo pero mas galit siya kay Midnight sa pagiging unfair at walang puso nito.

Kumalam ang sikmura niya at muli ay nakaramdam ng pagkahilo. She wanted to give up. Siguro kung mahihimatay siya ngayon, she would rather be on the streets so someone could pick her up because she cannot walk anymore.

A shadow sheltered her, napatingala siya. Midnight’s face lacks humor. His cynical stares were cold and empty. Hindi siya nagpatalo sa lamig non. Hate exploded to her heart like a grenade.

“Kasalanan mo to.” Mariing bulong niya at buong tapang.

Tumayo siya gamit ang natitirang lakas at itinuro ang abogado.

“Pinaglalaruan mo lang ako di ba? Sa tingin mo, biro lang ito? Wala ka naman talagang balak tulungan ako hindi ba?”

Naguguluhan siyang tiningnan ng binata, para bang nagulat pa ito sa kanyang pinag-sasasabi. Napangiti siya na parang wala sa sarili.

“Tama ako hindi ba? Pervert ka. Bastos ka. Mahilig ka sa babae. At ginagamit mo ang kakayahan mo para makaakit ng iba. Alam ko yang mga tipo mo. Mayayabang, salbahe. Mga hindi napalaki ng maayos.”

“Stop.”

“Totoo naman. Wala kang pakialam sa mga babae. Siguro hindi mo mahal ang nanay mo.” Panunuya niya pa. She internally celebrated when she saw the hatred on his face, para siyang kakainin nito ng buhay. Tama iyon. Makaganti man lang tutal ay wala naman siyang napala.

“You don’t know me.”

“Hindi na din kita gustong kilalanin dahil alam ko ang tipo mo. Nakakaramdam ka ng kapangyarihan sa panghihina ng iba. Mas ikinalalaki mo ba iyon?” Tumaas ang kilay niya sa binata na panay na ang pag-galaw ng panga. 

Gusto niyang maging matapang at matigas pero nakaramdam siya ng pagbabara ng lalamunan. Wala sa sariling naitaas niya ang sirang sandals niya at hinampas sa matipunong dibdib ng binata.

“Sira na! Kasalanan mo!” Humikbi siya. “Wala naman talaga akong ginagawa, pauwi na ako noong hinarang ako nung lalaking yon, ayaw niya ako pakawalan.” She felt she’s going crazy. Tumalikod na siya at naglakad na iisa lang ang sapin sa paa. Hindi niya alam kung saan siya pupunta.

A strong arms lifted her and hung her to his shoulders. Maang siyang napatingin sa likod ng bumuhat sa kanya. Ang kinamumuhian niya ay binubuhat siya. Hindi man lang nito ininda ang bigat niya. 

Why would he, 6 feet tall and about 200 pounds of pure muscle? Ano ba naman ang bigat niya na kalahati lang ata ng bigat nito.

Nakaramdam siya ng matinding pagod nang buhatin siya nito.

“You are hot.” Bulong nito. Hinampas niya ang likod nito nang marinig iyon.

“Bastos ka talaga!”

“No, literally. You have a fever.”

Naramdaman niyang binuksan nito ang sasakyan. She couldn’t open her eyes, she’s tired of crying. A seatbelt was hooked on to her. Hindi na siya nakaalma. The last thing she heard was the engine of the car and she passed out.

---

The warm sponge bath woke her up from a deep sleep, mabibigat ang kanyang talukap nang buksan ang mga mata. Her most hated arrogant beast is giving her a sponge bath. Maingat siya nitong pinupunasan.

“Ako na.” Tumayo siya. The blanket fell from her chest and she realized that she isn’t wearing anything. Masama niyang tiningnan ang binata.

“You were sweating a while ago.” Paliwanag ng abogado na ipinagpapatuloy ang pagpunas sa kanyang binti.

“Kailangan kong umuwi.”

“Weekends, sinabi mong akin ka.” Mariing wika nito.

Tumawa siya ng mapait.

“Wala na akong aasahan sayo hindi ba?” Pag-papaalala niya. Nakasimangot itong tiningnan siya.

“I traced the last lawyer that handled your father’s case. I need him to formally endorse me to the case. Sinundan ko pa siya sa Mindoro. I need to pull some tricks for him to do some work for me.”

Hindi niya iyon inaasahan. Akala niya ay talagang wala lang itong pakialam sa kanya kaya hindi niya ito nakita nang tatlong araw.

“Tatlong araw. Tatlong araw kitang hindi nakita at maaabutan kitang nakikipagsayaw sa lalaking yon?”

Boy, he sounded like a jealous boyfriend but she knows that is not the case. He’s possessive alright, because he considers her as a possession, a thing, without a life.

“Hindi ko nga sinabi kakilala iyon.” Pakli niya. Bumaba ang hawak nitong towel patungo sa kanyang paa, napangiwi siya nang punasan niyo ito iyon.

“You were wounded here.” Marahang hinaplos nito ang kanyang paa. Streaks of heat crawled through her veins from there. Mali ata ang akusa niyang pervert ang binata, mukhang siya iyon. Kaunting haplos lang ay halos sumayaw na ang kanyang mga ugat at mag-jumping jack ang kanyang dugo.

He encircled his thumb on her heel. She rustled inaudible words. She felt the tormenting tension on her womb as he continues massaging the fingers on her foot. Sinalubong niya ang mainit na titig nito, napalunok siya nang napamura ang binata at marahang hinaplos ang kanyang balat sa ilalim ng comforter.

His hand was warmer than the thick blanket. He parted her thighs and rubbed her velvety skin gently. She unconsciously rested her back at the bed. She bit her lower lip, furtively asking him to go on. Maybe he gets it, he went to her top, trying to avoid his full weight on her, he stared at her and did nothing, just that.

Hindi man lang nakapag-ahit ang binata, siguro sa sobrang kabusy-han nito sa kaso ni Don Martin pero mas lalo lamang itong gumwapo dahil doon. She thinks he saw him in famous Latin Telenovela without the overrated hair on the chest of course. Pinadaplis nito ang daliri mula sa kanyang labi, pababa sa kanyang leeg hanggang sa kanyang dibdib at tumigil na ito doon.

He encircled his thumb on her swollen tip, she whimpered with the smallest touch.

“You are still weak.” Bulong nito sa mababang boses.

Weak? Sino?

“Nauuhaw ako.” Bulong niya na nakatingin sa labi ng binata.

Double meaning iyon. She’s thirsty with water but more like to his addicting kisses. Para siyang baliw. How could she want it that bad? Those rough and emotionless kisses.

She lifted her head up and reached for his lips, umiwas ito ng mukha.

“Easy.”

Nag-init ang kanyang pisngi. Ganoon ba iyon? Excited siya?

The man squeezed her breast and she gulped. She really feel she’s at her melting point, she heated up so fast because of her fever, she thought. Bumaba ang katawan ng binata mas malapit pa sa kanya, ito mismo ang umabot ng kanyang mga labi. He gave her soft and sloppy kiss but still beautiful.

“Still mad?” He whispered in between his kisses. How could she? Hindi iyon tamang tanong kung hinahalikan siya nito.

“Anong pakialam mo?” Anas niya.

“Damn, you are still mad.” He suckled her lower lip as a delicious penalty. His huge, rough hands covered her breast that detonate her inner goddess. She felt the electric shock on the flesh in between her thighs. His fixed gaze owned her. She almost passed out again with the intensity. Every bit of her body tingled. 

He removed the blanket the is covering her, he rambles through her body, sinfully. The warm lighting made her velvety skin flushed.

“F*cking beautiful.” He said in a harsh voice. 

From her neck, down to her shoulder, he worshipped her with mouthwatering kisses. She sobbed in delight, she covered her mouth with both hands but he reached for her wrist and pulled it down.

“Let go, let me hear it.”

Itinaas niya ang parehas na kamay sa malambot na unan para kumapit doon. She could feel the material of the pillow on her fingers. It dug deeper together with the soft kisses on her womb.

His fingers lashed her flowing bud making it puffed and aching. She screamed again, but this time, without hesitation, without inhibitions.

“Attorney!” She screamed when she felt his warm mouth covered her velvety flesh. She suffered from tremors, uncontrollable twitching of the body but he held on her knees to keep it still. Nasasaktan siya kapag pinipigilan siya pero lalo lamang nanunubig ang kanyang panga sa sobrang pananabik.

She arched her back giving him full access and ownership to her most private part.

“Attorney! Please!” Tili niya, nanlabo na ang kanyang mga mata.

A digit expanded her entrance with his tongue on her slit. She felt the metal taste on her mouth because of excessive biting of the lip. She felt her skin on fire, she felt burning with heat and ice, altogether. She couldn’t breath as he started pumping her entrance with his two digits, he was watching her like a predator and she was the prey.

“Do you like this fckng?” He asked roughly. She nodded her head in a submissive manner. She’s at the verge of tears as the lightning of pleasure attacked her womb, teasing it to release. Her entrance tightened, she was involuntary clenching his digits on her sensitive flesh until she felt the burst of juices on her skin.

Ilang pagmumura pa muli ang narinig niya mula sa kaniig, Midnight spread her thighs as wide as he could. He removed his boxers without losing eye contact with her. His hardness sprung free. Halos wala na siyang malay nang pag-isipan kung paano iyon magkakasya sa kanya. All she knows is that it means freedom from the sensual heat deep within her. 

She felt the tip of his shaft testing her entrance. Impit siyang napadaing nang gumalaw ang binata para magdikit ang kanilang katawan. The first attempt was unsuccessful. She closed her eyes and relaxed her body. She needs to do it correctly, she was aching for it, she’s curious how it is being done too.

Midnight rested one of his hand to her breast and pushed himself once more to her. Napakagat labi siya. She felt the real stabbing pain. Yumukod ang binata at hinalikan siya sa labi. Those kisses again, it made her relaxed and it lubricated her more, it helped so much as he forcefully managed his way inside her.

“F*ck!” Usal nito sa kanyang labi. He didn’t move. His single thrust was deep, painful and delicious but did not went any deeper, no rough movements whatsoever.  Imbes na mamatay ang apoy na nararamdaman niya dahil sa pagtigil nito ay lalo lamang lumakas iyon, nasabik at nag-init. “Damn it.”

Napamulat siya sa kabila ng sakit at hapdi. Para siyang sinaksak. Her sex was swollen and in pain, it bring her back to her senses from the numbing pleasure she felt a while ago.

“B-bakit?” Kinakabahang tanong niya, she’s wondering if she did something wrong.

“I am your first.” Bulong nito sa kanya. “ P*ta , ako ang una.“ Anas nito na parang binuhusan ng malamig na tubig at hindi makapaniwala.

Kabanata 8

SPG.

Rough.

The pain, the scorching swell of her sex and the quivering of her body when Midnight stop made her realized what she have surrendered.

Suddenly her eyes welled in small tears. She’s completely torn. She gave her all for the love of the man who gave her name and identity. She gave her all because she was nothing without Don Martin Alonzo Gomez. This is her thank you . She was then homeless, a vagabond , she will not let anything take away the family that is left to her and this is the price of it.

“Sshh..” Mahinahong pinatahan siya ni Midnight. Masuyong hinalikan ang bawat patak ng luha sa kanyang pisngi. “I am sorry.” Bulong nito.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang luha pero parang gripo lang ito na tumulo. Pinunasan ni Midnight ang kanyang luha gamit ang sariling palad. She hiccuped in tormenting tears she doesn’t even know where it came from. This is the consummation of their agreement. He will help her. Hindi na siya dapat umiyak.

Itinukod ni Midnight ang dalawang braso nito sa kanyang pagitan, akmang babangon ito. Naalarma siya. She held on through his strong muscles and arched her body, begging him not to stop.

“Please..” Bulong niya. “Tutulungan mo ako pagkatapos nito hindi ba? Sabi mo, tutulungan mo.” Niyakap niya ang katawan sa binata. Her swollen breast smashed through his rock solid chest. Wala na siyang ibang tatakbuhan pa.

“B-but..”

“Hindi ko pagsisisihan kung ano ang kalalabasan ng kaso, b-basta tulungan mo kami k-kahit kaunti.”

“This shouldn’t have happened. Look at you, you are crying.”

Matapang niyang pinunasan ang luha niya, “Hindi ko naman hinihingi na dalhin mo ako sa altar.” Buong hinanakit na wika niya.

Hinalikan siya ng binata sa noo. His lids went heavy and went down to her lips and kissed her slowly. The tonic taste of it bloomed her sexual awareness again. The lance of desire ignites the heat from her veins as he carefully touched her body.

Her breathing hitched when he started bathing kisses on her swollen tip as he adjust his shaft and gave her a soothing rub.

“This will be painful, Noelle.” He murmured gently.

Hearing him say her name softly made her body tingle. Their chest are inches apart, he’s embracing her, covering her body as he made few pumps. Her bud throbbed as it braced his member inside her. It was painful, but a welcoming pain, she curled her body for more. Her hips swayed with the delectable rhythm.

“Damn. Don’t move too much, it will hurt you.”

Pero hindi niya mapigilan, she wants the sight of them joined together. She liked the intimacy, for once, she wants to believe that this is something special. That her first time was special even she sold her virginity for a price.

Midnight owned her lips once again. Maingat siyang inihiga nito sa kama habang hindi pinuputol ang halik.

When his hands became available, he gently knead her breast and bounce his body to hers. The thrill from the intense movements made her shudder and groan in pleasure, the sound of her silky flesh as the strong and hard muscle slammed her walls magnified her desire to reach the enticing rush of pleasure.

Midnight’s movement shifted in a rapid, focused intensity, tapping deeper into her. She felt his rod on her womb almost tearing her in overwhelming manner. She met with his thrust and this time he did not stop her, he just moaned loudly as their body meets in every barbaric strokes they make.

“Attorney!” She expelled. The white lightning flashed before her eyes as her body convulsed in unstoppable pleasure. He did not help her stop it, instead, he made more heavy thrust, making her juices stream, she felt it, she felt how hot the liquid is on her thighs.

He plunged deeper as he spread her legs even more until a pool scorching steam spurt on her bud filling her more. He was panting as he released his juices inside her, all of it. Her womb relaxes as she welcomed his fluid inside her.

He looked at her straight in the eye with admirable gaze. Hinaplos ng binata ang kanyang buhok. It was re-assuring, like a ‘job well done’ gesture. Nanghihina siyang pumikit. She felt the muscle gently being pulled out of her.

“God, you are bleeding.” Narinig niya pang wika ng binata pero wala siyang lakas na sagutin iyon. Maybe it bled because he was too huge for her. Sinaksak siya nito ng walang pakundangan pero hiningi naman niya iyon. Naramdaman niya ang pag-tabi ng binata sa kanya.

“Did I hurt you?” Bulong nito sa kanyang tainga. She nodded. It was painful but it bearable. Masuyo siyang ikinulong sa yakap ng binata.

“Damn it. I am sorry.”

Sinilip niya ito at muling pumikit.

“Kapag hindi ikaw ang nakauna sa akin, mag-sosorry ka ba?”

“I don’t know. It will probably make me mad that I was not the first.”

Sumimangot siya. She was well treated because she was a virgin? Magagalit ito kung hindi siya ang una. Hindi ba unfair iyon? Virginity is not a vital part of womanhood. There’s so many things to consider about a woman.

“Bumababa ba ang halaga ng babae kapag hindi na siya virgin?” Pagalit niyang tanong.

Nakaramdam siya ng maliit na halik sa kanyang noo, “In your case? Your worth is more than how I see you before.”

“Siyempre, ako ang kapalit ng lahat ng serbisyo mo sa pamilya ko. Di ba mahal ang bayad sayo?”

“Priceless. Only I could afford you, Noelle.”

“Ang yabang mo talaga.”

---

She woke up wearing an oversized shirt and with the smell of the bacon. She’s sore all over pero tiyak niyang wala na siyang lagnat. Hinaplos niya ang mukha niya at saka napansin ang sumisilip na liwanag doon sa makapal na kurtina. Naalala niya si Don Martin, tiyak niyang hinahanap na siya ng ama.

Tumayo siya kahit nahihirapan. Binuksan niya ang bintana para hanapin ang kanyang bag, nakita niya iyon sa arm chair na malapit sa bintana, agad niyang hinagilap ang cellphone doon at nakita agad ang mga missed calls ng ama. She made a return call and anxiously waited for him to picked up.

“Noelle?”

“D-don Martin.”

“Bakit hindi ka umuwi?” Bakas ang pag-aalala sa boses ni Don Martin. She bit her thumb and thought of an excuse, she’s a very bad liar but she cannot disclose these kinds of things.

“Don Martin, pasensya na po. Nagpatulong kasi sa akin si Donna para sa—sa handaan sa kanila. S-sa Lunes ng gabi na lang po ako uuwi.”

“Ganon ba?” Malungkot nitong tanong.

“Kumain ka na po?”

“Oo. May uwing pagkain si Monroe, yun na lang ang ininit ko kaninag umaga. Kakasya pa naman yun sa pananghalian.”

She bit her lower lip, hindi niya maiwasang maawa sa matanda. Sobrang layo na nito sa nakagisnang pamumuhay. She never enjoyed comfort during Don Martin’s time kaya hindi siya nahihirapang mag-adjust sa ordinaryong buhay pero alam niyang hirap ang ama niya dito. He was wealthy and popular. He’s kind, too. Nabiktima lamang ito ng isang trahedya sa negosyo at kahit alam niyang malugod nitong tinatanggap ang parusa sa kanya ay hindi pa din deserve ng matanda ang ganoong kahirapan.

“Uminom po kayo ng gamot niyo.” Pinunasan niya ang luha. Naramdaman niyang nag-bukas ang pinto at sumilip roon si Midnight. Kumunot ang noo nito nang makita ang kanyang pagluha.

“I will. Mag-ingat ka diyan. Mag-sabi ka kung merong problema.”

“Opo.. Wag po kayong magpa-pagutom.”

Pinatay niya ang tawag pagtapos ng bilin. Hinarap niya si Midnight na kunot noong nakaharap sa kanya. Pinilit niyang ngumiti. Tumingkayad siya at inabot ang noo nito at hinilot.

“Why are you crying?” Muling nalukot ang noo ng binata.

Umiling siya, “Naaawa lang ako sa Tatay ko.” She shared.

“Naaawa?” Tumaas ang kilay ng abogado.

Tumango siya, “Hindi na siya nakakakain ng maayos. Walang sasakyan, walang pera, walang kaibigan.”

“His business killed thousands. Hindi ba mas nakakaawa ang pamilya ng mga naiwanan?”

“Oo, nakakaawa pero hindi naman niya ginusto yon.”

“The facilities lacked safety procedures. Tinipid ang minahan. If he could have invested in proper machineries, hindi sana iyon nangyari.”

Bakas ang galit sa tono ng binata. Nagtataka niyang tiningnan ang kamao nito na mahigpit na nakakuyom. Kalmado siyang umiling at inabot ang kamay ng kaharap. She massaged his fist until it loosened up.

“Hindi siya nag-tipid sa minahan. Hindi niya pinili ang mga makinarya dahil mahal niya ang mga tao sa Surigao. Kung nag-invest siya sa mga makinarya, mas maraming mawawalan ng trabaho. Kinausap niya ang mga minero noon pa man at nagkaisa sila na gawing mano-mano ang trabaho kagaya ng dati. Kultura na ang minahan sa Surigao, Attorney. Ayaw iyon mawala ng Tatay ko.”

“His cause cannot justify the fault, Noelle.” Gigil na giit ng binata. “Maraming namatay at hindi na iyon maibabalik pa.”

Ilang saglit niyang tinitigan ang binata na puno ng galit ang mga mata.

“Bakit ganyan ka? Bakit nakikita mo ang mga naiwanan ng mga namatay pero hindi mo naisip ang iiwanan ng mga taong buhay pa? Pupwede niyang pagbayaran sa kulungan ang ginawa niya kahit gaano katagal gustuhin ng pamilya ng mga nabiktima pero hindi mo ba naiisip ang pamilyang naiwan ng ipapakulong nila? Hindi ba siya pupwedeng humingi ng tawad at makipagnegosasyon sa pamilya ng mga naiwanan para makapag-simula din sila ulit? Maari nilang makita si Don Martin sa kulungan pero pagkatapos non? Kung hindi sila manggigigipit, matutulungan sila ng mga Gomez.”

“They cannot start again! Some people cannot just accept the money because they don’t need it. They need a family!”

“Pero nasa mas mabuting lugar na ang pamilyang gusto nilang makasama.”

“Palibhasa hindi ka pa nawalan.” Matabang siya nitong tiningnan.

“Kapag may nawawala, may dumadating.”

“That is a cliché.” Natatawang wika nito.

Umiling siya. “Nawala sa akin ang lahat noon, wala na akong pamilya simula nang mamatay si Inay. Lumaki ako kay Tiyang Yolly pero binawi din siya agad.” Tiningnan siya ni Midnight nang may pagtataka.

“Namuhay akong mag-isa na itinatago ang sulat ni Tiyang bago siya mamatay. Nang matuto akong mag-basa, naintindihan ko ang nakasulat doon. Ang detalye kung sino ang Tatay ko at saan siya matatagpuan.”

Kahit gulat ay merong mapanuyang reaksyon sa mukha ni Midnight, “So your father saved you from poverty huh? Just fair. Anak ka niya.”

Kumudlit ang pait sa kanyang lalamunan. Isang katotohanang mapait na tinatanggap na lang niya.

“Pero hindi niya ako anak.” Bulong niya. “Kahit isang patak ng dugo, walang koneksyon sa amin pero kinuha niya ako. Binihisan, binigyan ng pangalan at pinag-aral kahit ayaw ng pamilya niya.”

Napaawang ang labi ng binata sa pagsasabi niya ng totoo.

“Ampon ako, Attorney. Ampon ako ng masamang tao na sinasabi mo. Ampon ako.” Pumatak ang mainit na luha sa kanyang mukha. “Ayoko siyang makulong dahil kilala ko siya bilang tao.” Her shoulders started to shake. It was the first time she’s telling somebody else about the family’s secret. Kahit si Donna ay hindi alam iyon. Masakit pala, masakit palang bigkasin ang katotohanan.

“Sana mapatawad na siya ng pamilyang nawalan. Kung pwede lang ako makiusap sa kanila isa-isa para hindi na nila kunin ang kinikilala kong ama. Matanda na siya, Attorney. Kawawa siya doon.” Humikbi siya. She imagined her father behind bars and it was painful to see.

Sa isang hakbang ay kinain ni Midnight ang kanilang distansiya, ikinulong siya sa mahigpit na yakap nito para pakalmahin.

“You don’t need to do that.”

Yumakap siya sa baywang ng binata. Kitang kita niya ang paglandas ng luha niya sa dibdib nito.

“Shhh. I told you, I will help you.”

“Pero hindi ka naniniwalang inosente siya.”

“Pero naniniwala ako sayo. I will not let that happen.”

Kumapit siya sa t-shirt ng binata kagaya sa pagkapit niya sa pangako nito. Ibibigay niya ang lahat sa pag-asang hatid nito.

–

They stayed at Midnight’s unit the whole day, more so, they stayed in bed the whole day. Paulit ulit siyang inangkin ng binata hanggang sa ito na mismo ang huminto para makainom siya ng gamot at makatulog kahit sandali.

When she woke up, she heard noises from the outside, wala na sa tabi niya ang binata. It is like he’s arguing about something.

“Mom, it is not my thing. Your relatives will judge me again. They hate me, you know that.”

Sinundan niya ang ingay at natagpuan niya ang binata na palakad lakad doon sa may salas.

“What? No! I don’t want to get married.”

Natigilan siya dahil doon, nang mag-angat siya ng tingin, nag-tama ang mga mata nila ng abogado.

“I will call you later, Mom.” Sambit nito kasunod ay ang paghagis ng wireless phone doon sa sofa.

“Did I wake you up?”

Umiling siya at akmang isasara ang pinto nang habulin iyon ng binata at pigilan.

“Are you hungry?”

Tumalikod siyang muli at umiling. Stupid, Noelle. What are her resentments now? That he doesn’t want to get married?

Oo nga naman, ano naman kung ito ang naka-una sa kanya? What about her ‘virginity thoughts’ last night? Hindi niya kailangang mag-alala dahil ang virginity ay isang parte lamang ng pagkato niya. Dapat ay idagdag niya sa kanyang motto na ‘Ang tunay na nagmamahal, walang pakialam sa nakaraan.’

Nakaraan , si Midnight ay magiging parte ng kanyang nakaraan. Ginawa niya ito para sa kanyang pamilya, siguro naman ay maiintindihan iyon ng magmamahal sa kanya. Or pupwede din naman kung tatanda na lang siyang mag-isa. Uso din naman yon ngayon.

“Hey..” Masuyo siyang hinuli ng binata at niyakap mula sa likod. His chin rested her shoulders, “Meron bang masakit sayo?”

Umiling siya. 

“We better eat first.” Anyaya nito sa kanya. Hinila siya nito patungo sa kusina. Natatakpan ang mga pagkain doon. Hindi siya makapaniwala na ganoon siya katagal na nakatulog para makapagluto si Midnight ng ganoon karami.

Tahimik nilang pinagsaluhan ang pagkain. There’s an awkward silence between them. She will not expect small talks. The only consolation she have in this set up is that she’s enjoying every bit of the new experience. Exciting, hot and addicting. It doesn’t need to be sugar and spice, spice would be more like it.

“Do you have anything to do on the last Sunday of the month?”

Nag-angat siya ng tingin dito habang ini-enjoy ang soup. “Off ko yun sa trabaho.”

Tumango ito at tumikhim. 

“How do you feel about parties?”

“Maingay. Nakakahilo.”

Tumango muli ito. 

“Have you been to one? I mean, a formal party?”

“Hindi pa.” Sumubo muli siya ng pagkain. She chewed her food and she stopped herself for closing her eyes, masyadong masarap magluto ang abogado.

“Do you want to be with me in a formal party like that?”

“Ako?” Natigilan siya sa pag-nguya. “Date mo?”

Bahagyang namula ang mukha ng binata. His blushing complimented his tanned skin although she thinks she looks too big to blush.

“No, not a date. You will just accompany me.”

“Oh!” Napangiti siya, “Escort woman ako. Sige, okay lang.”

“You are not an escort woman.” Midnight groaned.

Malungkot niyang tiningnan ang pagkain, “Escort, sex worker, call girl, prostitute. Babaeng bayaran. Hindi ba ganoon na ako ngayon?”

“I don’t want you to see yourself like that.”

“Bed warmer. Hindi ba iyon ang alok mo?” There’s a bitter taste on her mouth. Ibinaba niya ang kubyertos at seryosong tiningnan ang abogado. He look as if he was caught off guard, guilty, regretful.

“Yung mga taong kagaya ko, kapag pinagsawaan, itatapon na lang basta. Parang mga gamit. Di ba ganon naman talaga? Tapos mag-iintay na lang ako na may pumulot ulit. Pwedeng wala na kasi pandidirihan na.”

Nag-salubong ang kilay ng binata. The intense stares grew fiercer.

“You think what we did is disgusting?”

Napakapit siya sa upuan niya dala ng kilabot sa matapang na tingin ng binata. His gaze could almost pierce a glass.

“At merong pupulot sayo?” Matabang nitong tanong, “Try me.” Tumayo ang binata at sinugod siya. Kitang kita niya ang galit nito sa kanya pero hindi siya nagpasakop doon, sinalubong niya ang galit na titig. 

He attacked her lips with deep kiss. Halos mapunit ang labi niya sa pagkagat doon ng binata. She whimpered not in pain but because of the rocket that spark from within. 

Rough, rabid and rugged. He motioned his hands up and down to her thighs, feeling her silky flesh and gliding his hands up and down. Tinugon niya ang galit na halik nito. Umangat ang kanyang suot na oversized shirt nang buhatin siya nito at ipinatong sa katabi ng sink, humampas ang kanyang likod sa malamig na glass window doon.

Galit na iniangat ni Midnight ang suot niyang shirt at itinapon kung saan. He untied his white board shorts and revealed his pulsating maleness. He pulled her thighs closer to him and without any warning, he surged his muscle to her velvety flesh.

Pinaparusahan siya nito sa bawat pagkilos. It was harsh and personal, punong puno ng galit at walang pagtitimpi. She mewled in pleasure with the hoarse anchor.

“What do you call me if I accept s*x for payment then? Should I feel disgusted too and worry about what the people will think of me?” Anas nito sa kanya. Hindi siya nakasagot dahil sa nakakabaliw na sensasyon na pinagsasaluhan nila. He could not just ask questions during the deed. She could feel the coldness of the granite floor on her butt but the full-muscled man in front of her is colder.

“You are using me for your gain, too.” Mahigpit siyang napakapit sa balikat nito. She offended him, alright. Pero kung ganito pala ang magiging parusa nito, hindi ba dapat ay galitin pa niya?

“I am glad being of service to you.” Gigil na sambit nito sa kanyang balikat. “Thank you for the generous f*cking. I hope you are enjoying as I do.”

“S-sorry.” Bulong niya sa tainga nito. Hindi niya alam kung narinig siya dahil mas naging marahas ito. She feel that she’s going to break.

“Do you want to hear a secret?” His voice was raspy, ang isang kamay nito ay itinukod nito sa glass window at seryoso siyang tinitigan sa mata habang patuloy ang paghampas ng katawan nito sa kanya.

“Sorry, Attorney.” Ulit niya dahil pakiramdam nito ay dinamdam nito ang kaniyang sinabi. Naging ipokrita siya kanina. Siya lang ba ang may pinahahalagahan dahil siya ang babae? 

She should think about the kind of job the lawyer has. He’s giving his services in exchange of sex and they both know it is not right. It is risky too, pupwede din niyang i-blackmail ang abogado dahil dito kahit hinding hindi niya iyon gagawin. Naramdaman niyang mahalaga din kay Midnight ang puri nito. Kung sana ay pumayag na lang itong ipaglaba niya at pag-silbihan habang buhay, sana ay wala na sila sa sitwasyon nila ngayon. Pero huli na ang lahat, masyado ng masarap para talikuran.

The free hand of Midnight massaged her globe, she knows she’s nearing climax. Her pleasure bud release more silky juices as her body uncontrollably trembled, Midnight groaned until he erupted on her again. 

He rested his face on her shoulders, the heavy panting was the only noise she could hear.

“I want to get married, too.” Bulong nito sa kanyang tainga.

Pinanlakihan siya ng mata dahil sa gulat at itinulak ang binata papalayo sa kanya, “Hala, Attorney, virgin ka din?” She innocently asked. Nakakahiya naman kung kinuha niya pala ang virginity nito kung ganon. 

Maang na napatitig sa kanya si Midnight. When it seemed that what she said dawned on him, he smiled.

Nawala ang galit sa mukha ng abogado at natawa ito. “Virgin my ass.” Dinampian siya nito ng halik sa labi ay binuhat, her legs wrapped around his waist. “Let’s clean you up.” Anunsiyo nito at saka siya dinala sa banyo.

Kabanata 9

Help.

“May kinang talaga eh!” Hindi tinigilan si Noelle ng kaibigang si Donna habang nag-pupunas sila ng baso bago mag-bukas ang club.

“Nilagnat tapos lalo pang gumanda?! Asan na ang hustisya!” Eksaheradong iniunat ni Donna ang kanyang mga kamay na parang maiiyak pa.

Natawa na lamang siya. Hindi niya maintindihan ang sinasabi ni Donna, di din naman kasi niya mapigilan ang pag-ngiti simula nang ihatid siya ni Midnight pauwi. Siguro dahil magkakaroon na ng pag-usad ang kaso ni Don Martin kaya masaya na siya.

Tumunog ang kanyang cellphone, kinuha niya iyon mula sa bulsa ng kanyang vest at nakita ang pangalan ng abogado doon.

‘I’ll be there by 8. I want you to serve me.’

Pumula ang pisngi niya, hindi naman kailangang sabihin pa nito ito. Trabaho niya ang mag-silbi sa club. Nag-tipa siya agad ng sagot.

’Trabaho ko naman ‘yon. Nandito lang ako at nagsisilbi hanggang mag-sarado ang Hide-Out.’

“Sus! May pangiti ngiti pa! Sino ba yan, Friendship? Share naman diyan!”

Mabilis niyang ibinulsa ang cellphone nang tumunog itong muli.

‘I want you all by myself.’

Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang pag-ngiti. Hindi pa siya nakatanggap ng ganitong mensahe at nakakainit pala iyon ng pisngi.

‘Mag-tatrabaho muna ako, Attorney. Mag-trabaho ka din.’

Di pa niya naibaba ang cellphone niya ay tumunog agad ito. Tumaas lalo ang kilay ni Donna.

“Ay, tambay ba yang manliligaw mo, Friendship? Mabilis pa sa alas kuwatro mag-reply ah? O baka naman, teenager yan no? Wag ganon, Friendship.”

Napailing siya. Ang sabi ni Midnight, 29 na siya, anim na taon ang tanda nito sa kanya kung tutuusin, malayo para maging teenager.

‘I am working. I can multi-task, you know that. I can kiss you and fck all at the same time.’

Pinanlakihan siya ng mga mata at binura agad ang mensahe. Si Midnight talaga!

“Hay Naku! Sige ang text, sige ang text! Hala sige! Mag-trabaho! Dalawang araw kang absent tapos bukas day-off mo din tapos pagdating mo, nag-tetext agad? Sabihin mo sa jowa mo gumamit muna ng kamay at mag-sarili.”

“Ay Ma’am Kiefer, ang virgin ears ni Noelle!” Tili ni Donna sabay takip ng kanyang tainga, nag-guilty tuloy siya. “Saka walang boyfriend si Friendship!”

“Opo, wala po. Sorry po, Sir Kiefer.”

Inirapan siya ni Kiefer pagkatapos non.

–

Panay ang tingin niya sa kanyang orasan. Palagay niya ay gusto na niyang hilahin ang oras para mag-alas otso.

“Noelle, VIP 16.” Kumindat sa kanya si Vince nang ilabas ang ilang mga pagkain na nakalagay sa tray. Ngumiti siya doon. Gusto niya ang may ginagawa, nababawasan ang antisipasyon niya pati na din ang oras na iniintay niya.

Nang maisilbi na niya ang pagkain ay nakita niyang pumasok sa entrada ng Hide-out ang kanina niya pa hinihintay. Nakasuot ito ng polo shirt na puti at jeans, taliwas sa suit na lagi nitong isinusuot. Gumagala ang mga mata nito, inihanda na niya ang kanyang ngiti pero napawi iyon at nakita niya na meron itong kasunod na grupo ng mga babae at lalaki. Palagay niya ay mahigit sampu ang mga ito.

A modelesque beautiful woman stood confidently beside Midnight. The girl looked like a doll in her golden silk short dress and long curly hair. Even the make up was on point. May ibinulong dito ang babaeng katabi at humalakhak ito, sumagot ito sa diretsong ingles kaya alam na agad niya kung ano ang estado nito.

Mayaman.

Hindi agad siya nakagalaw nang umangkla ito sa bisig ni Midnight. May mapait na asido ang sumipa sa kanyang sikmura. Nauhahan siyang lumapit ni Dondon doon sa grupo at inilahad ang magiging lamesa ng mga ito.

“Noelle!” Nakangiti ngunit gigil na wika ni Kiefer. Ininguso nito ang mga bagong dating. Tila nagbara ang kanyang lalamunan nang naglakad papalapit sa lamesa nila Midnight. Panay ang buntong hininga niya habang nanginginig ang tuhod sa bawat paghakbang. Tumigil muna siya saglit, mariing pumikit.

She pasted a cheerful smile when she opened her eyes and looked at everyone else except Midnight.

“Good evening, Sir, Ma’am! I recommend 2005 Chateau Petrus if you are feeling fancy tonight.” Mayumi niyang wika at binanggit ang alak na kasama na sa kanilang spiel. No one buys it anyway, it is a $ 4,000 Chateau. They will have incentives in selling that, wala pang sinuswerte doon.

Everyone beamed a sweet smile at her. Naalala niya na ang isa sa kasama ni Midnight noong nagpunta dito ay nakatitig sa kanya.

“You really do have beautiful waitresses here, huh?” Bati nito na mabibigat ang mga mata sa kanya. “Harlow.” Inilahad pa ng kasama ni Midnight ang kamay niya. Ilang kagrupo nila Midnight ang nagtawanan dahil sa ginawa nito. Tinugon niya iyon ng ngiti at game na iniabot din ang kamay niya.

“Noelle.” Sagot niya, “Would you like to avail our special wine?” Pagbabalik niya sa topic.

Nagbulungan ang mga babae, ang iba ay nag-hanap ng ibang alak mula doon sa kanilang selections.

“If you are what I will get on that price, then without thinking twice yes but, no, Petrus is too expensive.” Umiling si Harlow. Tumango na siya, baliw nga naman ang bibili ng ganon para sa isang gabi.

“Let’s have that.” Dinig niyang singit ng boses na hindi niya tinitingnan. Umasim ang kanyang mukha dahil doon.

“Aw, Babe . You don’t have to impress me.” Malambing na wika ng kulot na babae. Napatingin tuloy siya dito. Pinaglalaruan nito ang kuwelyo ni Midnight, umiwas siya ng tingin. Huminga siya malalim at itinuon ang tingin sa kanyang maliit na notebook. Nagpapa-impress pala, huh?

“2005 Chateau, would there be anything else? The Chateau goes well with caviar, our Chef makes the best Blini with Caviar.” Binigyan niya ito ng suhestyon na pinakamahal din sa kanilang menu.

“Okay.” Mabilis na wika ni Midnight na hindi pa din niya tinatapunan ng tingin.

“Five plates? What do you think?” Tanong muli niya na nakatingin doon sa iba pang mga kasama ni Midnight. That is P 12,000 a plate anyway.

“Whatever you say. Can you go back and serve our glasses with water?” Wika ni Midnight.

Umiling siya, “I will ask Ace to serve you water, Sir.” Hindi na siya muling mahuhulog sa palusot nito.

“How about going back and getting more orders?”

“Man, you are giving here tons of job. You may go, Sweetypie. See you around.” Kumaway pa sa kanya si Harlow, ngumiti siya at tumalikod na.

Nagmamadali niyang iniabot kay Shey ang orders para i-punch ito. Para pa siyang nabunutan ng tinik nang makalayo.

“OMG Girl! Naibenta mo ang Chateau Petrus?” Tanong nito na hindi makapaniwala habang winawagayway ang kanyang order slip. Tumango siya. 

Tinapik niya ito sa balikat at nag-tungo sa F&B Area. Pakiramdam niya ay magkakasakit muli siya. Napasandal siya sa mga locker at hinawakan ang kanyang dibdib, kumakalabog iyon ng mabilis. Narinig niyang tumunog ang kanyang cellphone mula sa kanyang locker. Binuksan niya iyon at nakita ang sunod sunod na mensahe mula kay Midnight.

‘Busy?’

‘I’ll be coming with friends.’

‘Can’t wait to chill. How are you?’

‘Have you eaten?’

Tumaas ang kanyang kilay nang makita ang huling mensahe.

‘You mad?’

Siya? Galit? Bakit naman? Pakiramdam niya lang naman ay umuusok ang kanyang ilong. Bukod sa ginawa pala siya nitong kabit nang hindi niya alam, bakit naman siya magagalit? May girlfriend naman pala ito at meron pa silang tawagan. Babe.

Halos sumaboy ang asido sa kanyang lalamunan kapag naalala niya kung paano hawakan ng kulot na babae na yun ang kuwelyo ni Midnight at paglaruan sa kanyang kamay. Kanina lang umaga ay nakahawak siya sa leeg na yon. He was kissing her, whispering her name, he was inside her. That was a bliss. Ngayon ay iba naman ang kanyang kinakalantari. Magkakasakit talaga siya ulit.

“Ay? Breaktime? Anong ginagawa mo dito?” Nakita niya si Kiefer na nakapamewang sa kanya. Kumpirmado na talagang nalagyan siya nito ng tracker sa katawan kaya nasusundan siya nito.

“U-uminom lang ako ng tubig, Sir Kiefer.” Palusot niya.

“O siya! Hindi naman siguro isang galon ang ininom mo, bumalik ka doon sa labas. Pag-silbihan mo yung naroon sa VIP 12! Umorder sayo ng Chateau Petrus! Naroon na din si Jessica at Donna. Pagtulung-tulungan niyo yun at wag gagawa ng kapalpakan.”

Wala siyang nagawa kundi ang lumabas ng locker room at makihalubilo sa crowd. Sinalubong niya si Jessica na kagagaling lang sa lamesa nila Midnight, ngumiti ito sa kanya.

“Ikaw na ang magbukas ng Chateau, order mo naman iyon, congrats, Noelle!”

Hindi maganda ang pakiramdam niya nang kuhain niya ang bote mula sa Bartender at tunguhin ang lamesa nila Midnight.

Halos bumaliktad pa ang sikmura niya nang makitang nakaupo na sa hita ni Midnight ang kulot na babae at tumatawa pa ang babae na parang sanay na ito sa kandungan ng abogado.

“2005 Chateau Petrus.” She smiled while showing off the label of the wine to the group.“

“Man! This is truly impressive. In preparation for sexy time? Saan kayo mamaya? Pwede pa-sleepover?” Biro ng isa sa lalaking kasama ni Midnight. The girls giggled. Naiintindihan niya ang tinutukoy ng mga ito at di maiwasang sumakit ang kanyang ulo.

Nagkatinginan sila ni Midnight, gamit ang wine opener ay binuksan niya ang Chateau nang hindi inaalis ang tingin niya dito.

“Enjoy.” Sambit niya nang ibaba ang alak sa lamesa.

“We surely will.” Sabad ng iba.

Kung kanina ay gusto niyang hilahin ang oras, ngayon naman ay gusto niyang kaladkarin ito. Gusto na niyang umuwi dahil naiinis siya sa nakikita. Tumayo siya sa pwesto ni Shey, nag-aabang ng ilalabas na pagkain ni Vince mula sa kitchen counter na isisilbi sa mga customer.

“Noelle, pwede ka bang mag-assist sa kitchen? Pwede daw akong mag-pull out sa inyo sabi ni Kiefer.” Nalingunan niya si Vince na nakasilip doon sa kitchen counter. “Need some help with the vegetables, leave ang parehas na cook ko.” Ipinakita nito ang mga gulay na gustong pabalatan. Tumango siya, saviour niya si Vince. Ayaw na niyang lumapit pa sa lamesa nila Midnight.

Pumasok siya sa kusina at tahimik niyang binalatan ang mga gulay na ibinigay sa kanya. Doon niya itinuon ang gigil niya at talagang hindi na niya namalayan ang oras na lumipas nang humapdi ang kanyang daliri. Gulat niyang naibagsak ang kutsilyo nang makakita ng dugo doon. Nahiwa niya ang kanyang sarili.

“Noelle!” Dali daling lumapit sa kanya si Vince na merong hawak na tissue at binalot ang kamay niya. “Inaantok ka na ba?” Concerned na tanong nito sa kanya. Umiling siya at napangiwi nang tanggalin muli ni Vince ang balot ng kanyang kamay at walang sabi na isinubo ang kanyang daliri para patigilin ang pagdurugo.

“C-chef Vince…” Bulong niya.

“What do you think you are doing?” Biglang bumukas ang kitchen door kasabay ng galit na boses na iyon. Lumayo siya agad kay Vince pero ganoon na lang ang pagkagulat niya nang bumagsak ito sa sahig dahil sa suntok ni Midnight. Hinahabol pa nito ang paghinga at akmang sisipain pa si Vince nang iharang niya ang katawan niya dito.

“Ano ba?” Itinulak niya ang binata. “Hindi ka pupwede dito, Attorney. Lumabas ka.” Utos niya habang sinasabayan ito sa paglabas sa kitchen. Nag-madali siyang tinungo ang F&B area para matakasan ang abogado pero napabuntong hininga siya nang bumukas muli ang pinto at may yabag na sumunod sa kanya.

“Hindi ka ba marunong mag-basa ng ’ Employees Only ’?” Padabog niyang kinuha ang bag niya sa kanyang locker at isnukbit sa kanyang balikat. Nabawasan ang pag-aalala niya nang makitang walang tao sa locker area kaya walang makakakita sa kanila ni Midnight.  Bukas na lang siya magpapaliwanag kay Kiefer kung magtatanong ito sa pag-a-undertime niya. Nagmamadali niyang tinungo ang Employee’s Exit. 

Nakasunod pa din sa kanyang ang binata, hinila nito ang kanyang kamay at dinala siya sa madilim at dulong bahagi ng club.

Ipinasandal siya nito at ikinulong sa magkabilang mga bisig, nakasimangot ito sa kanya, tinaasan naman niya ito ng kilay. The anger on his face spread like a poison but her heart is on fire too.

“You did not even notice me. You aren’t replying to my messages.” Madilim ang mukha nitong bungad sa kanya.

“Bakit? Kasama ba sa trabaho ang aliwin ka maliban sa kama?” Mapait niyang balik.

“Watch your mouth, Little Miss.” Anas nito na halatang hindi nagustuhan ang kanyang sinabi. “Why is he sucking your finger? Hindi mo ba sinabi kung kanino yan?”

“Uuwi na ako.”

“I hate to see you here.” Naniningkit na sabi nito.

“Eh di wag kang pumunta. Humanap ka ng bagong tatambayan niyo ng girlfriend mo para masaya.”

“Girlfriend?” Kumunot ang noo nito at nag-isip, “Si Ciara?”

Umirap siya imbes na sumagot.

“So the reason why you are reacting that way because you are jealous? You shouldn’t be jealous.” His lips curved into a smile. Mas lalo siyang nainis doon.

“Hindi ako nag-seselos.” Humalukipkip siya, “Ikaw, bakit mo sinuntok si Chef Vince?”

“Because he’s sucking my property!”

Property. Kailan ba niya maalala kung ano siya?

“Ayoko nang makipag-usap sayo, Attorney. Mainit ang ulo ko. Baka hindi kita matantiya. Uuwi na ako.”

“Ihahatid na kita, I will just pay for my bill and—”

“Ayoko.”

Gumalaw ang panga nito at hinampas ang bahagi ng pinagpapatungan ng kamay nito. Napakislot pa siya sa gulat. Sinamaan niya ito ng tingin pero naging mas matatag ito.

“My rules. You know why.” Itinuro siya nito at di na siya nakapalag. “I’ll be back in a few.”

Tumayo siya sa madilim na sulok ng Hide-out na nag-ngingitngit pa din. Naiimagine niya pa ang pag-papaalam ni Midnight doon sa kulot na babae. Ano kaya ang sinabi nito? O ano kaya ang ginawa? Hinalikan din ba sa labi at hinawakan sa katawan?

Tumunog ang kanyang cellphone habang naiinis at nang buksan iyon ay nakita niya ang mensahe mula sa unknown number.

‘Emergency. Don Martin Alonzo Gomez. St. Lukes-BGC’

Nanlambot ang kanyang tuhod. Nanatili siya kung saan siya nakatayo at di alam ang gagawin. Napahilamos ang kanyang mukha habang kumakabog ang dibdib sa kaba.

“Let’s go.” Sumulpot sa kanyang harapan si Midnight, malamig pa din ang gwapo nitong mukha na halatang di pa tapos sa pang-aaway. Tinitigan niya ito at hindi siya nakagalaw. Kumunot ang noo nito nang makita ang pamumutla niya.

“What’s wrong?”

“S-si Don Martin, dinala sa ospital. Mauuna na ako.”

Nilagpasan niya ang abogado na mabigat ang pakiramdam. Hindi niya alam kung saan ang daan papunta sa St. Lukes, hindi niya din alam kung meron siyang pera na pambayad sa ospital pero hindi iyon ang pangunahing concern niya. She needs to make sure he’s okay.

“Dadalhin na kita sa ospital.” Natigilan siya sa paglalakad dahil sa paghawak sa kanyang braso, nang mag-angat siya ng tingin, naroon si Midnight. His eyes were serious and muscles were tensed.

Umiling siya at kinalas ang hawak nito, “Kaya ko na.”

“Bakit ba ang kulit mo?” Naiinis na akusa nito sa kanya. Marahas siyang napabuga ng hangin at tumango tanda ng pag-suko.

---

“He had a stroke.”

Nakatitig lang siya sa doktor sa kanyang harapan.

“He needs to stay in the ICU for a couple of days so that we could observe him before we rule out the possibility of surgery. He had a blood clot. We stand that it needs to be removed, either by medications and our last option would be thrombectomy , kailangan ng surgery. That is a 2-million peso procedure.”

Namula ang mga mata niya dahil hindi niya alam kung saan kukuha ng ganong halaga. “I need to be honest with you, Hija. The case of your father may not be unusual but you will need good enough of money for him to survive.”

Tumango siya, “Daily expenses is P 50,000, I want you to be ready. Maiwan ko muna kayo.”

Tinapik siya ng doktor sa balikat at iniwanan na silang dalawa ni Midnight. Pinunasan niya ang kanyang luha na hindi na niya mapigilang bumagsak. Nilingon niya ang abogado.

“Bakit nandito ka pa?”

Napaawang ang labi nito. Mukha din itong pagod. Nangangalumata na din ito at matamlay.

“I can help you.” Kalmadong sabi nito. Tinapunan niya ito ng tingin at napailing. Umupo siya sa upuan sa tabi mismo ng ICU kung nasaan si Don Martin. Sinundan din siya ni Midnight at tinabihan, hindi pa ito nakuntento at kinuha din ang palad niya at pinagdaop ang kanilang mga kamay, agad niya iyong binawi.

“Gods, are you still mad at me?”

She looked up and his dark eyes met hers.

“Huwag ngayon, Attorney.” Blanko niyang sabi.

“Oh, please, Noelle. Ciara isn’t my girlfriend, don’t be upset. Now, can I help you?” Nag-igting ang matigas na panga nito. Walang lakas siyang sumandal sa upuan.

“Dadami ang utang na loob ko sayo.” Pabuga ang naging salita niya.

“So?”

“Wala nga akong pambayad. Puwede ba, Attorney? Umuwi ka na lang. Ang kulit mo.”

“So you will just let him die? Ayaw mo siyang makulong pero ang mamatay siya dito, okay lang?”

Napalabi siya, gusto niyang pigilan ang luha pero hindi niya na magawa, “Sabi mo naman masama siya. Baka pinaparusahan siya ng langit kaya ganyan. Baka tama ka.” Nanginig ang kanyang mga balikat. Hindi niya na alam kung ano na ang iniisip ng abogado tungkol sa kanya.

Siguro ay ang pinaglihi siya sa problema? Dapat ay lumayo na ito kung ganon. Hindi niya nga kayang lutasin ang problema niya tapos sumisiksik pa ito sa buhay niya.

Ikinulong siya ni Midnight sa mahigpit na yakap at hinaplos ang kanyang likod, “I am sorry if I said that. I was being an ass. I am sorry. You love that guy so maybe I misjudged him, just let me help you.”

Kabanata 10

Fisherman.

Kulang siya sa tulog pero kumportable siyang nakahiga sa kama sa kuwarto na inilaan para kay Don Martin. Isang one-bedroom suite ang kinuha ni Midnight para sa kanila. Ilang ulit niyang tinanggihan pero ipinilit pa din ng binata. 

Mahimbing pa din si Midnight sa kanyang tabi kahit umaga na. Kumilos siya pero mas humigpit ang yakap sa kanya nito, siniksik pa ang kanyang leeg dahilan kung bakit mas lalo niyang naamoy ang buhok nito. Matapang ang panlalaking amoy nito pero hindi masakit sa ilong. Hinyaan muna niya ang kanilang pagkakalapit, kahit ang higpit ng yakap sa matipunong braso nito ay maingat pa din, naging kumportable siya doon.

“N-no, I h-have to l-l-eave. I a-mm o-okay.” Narinig niya ang ama. Napabalikwas siya ng bangon para tungihin ang ama. Nagkaroon na ito  ng malay kagabi bago siya matulog pero under obsevation pa din daw ito. 

“No-elle.” Nagliwanag ang mukha nito nang makita siya, nahagyang nakangiwi ang bibig nito at nangangalumata. “Please tell them that we will go home, I am okay.. This is ex–expensive.” Hirap na hirap ang salita ng ama, natataranta ang mga mata nito. Lumapit siya at hinawakan ang kamay ng ama.

“Okay na po, Don Martin. Okay na po.”

“Ano– okay?” Nakaawang ang bahagyang nakangiwing labi nito at palinga-linga. 

“N-nakahiram na po ako..”

“Noelle, wal–a pera pambayad. A-anak. U-uwi t-tayo.”

Nag-init ang gilid ng kanyang mga mata. Tuliro at puno ng takot ang mga mata ni Don Martin, hindi na din halos maintindihan ang mga sinasabi. Hinilot niya ang kamay nito, sabi ng doktor ay walang pakiramdam ang parteng iyon. He looks helpless and scared.

“Ako na po ang bahala..”

“Good morning, Don Martin.”

Nag-angat siya ng tingin sa baritonong boses na iyon. His chiseled jaw reflects authority. Parang wala iyong pakialam sa sasagasaang pride at ego ng kaharap. Awang ang labing napatingin doon si Don Martin.

“I am Attorney Midnight Xavier Sandejas of Sandejas Lawfirm and I will represent your case. I will also shoulder your medical bills for now.” Matikas na paliwanag nito.

“W-hat? Ano s-s-sasabi mo? Wala pambayad. Noelle?” Dumoble ang kaguluhan sa mukha ng matanda.

“H-humingi po ako ng tulong sa kanya at tutulungan niya tayo.”

“Bakit, nobyo?– N-noby-o?”

“Hindi.” “Yes.”

Sabay nilang sagot. Nagkatinginan silang dalawa. Tumaas ang kilay ni Midnight sa kanya.

“O-opo.” Bawi niya.

“P-paanong—B-bakit?”

“Don Martin, you are stressing too much. Tumataas na naman ang blood pressure ninyo. Please stay calm and rest. “ Paalala ng doktor. Dahil doon ay tumigil ito sa pag-tatanong.

Dumating ang breakfast para sa kanila. Iba ang pagkain ni Don Martin at iba din para sa kanilang dalawa ni Midnight. Nag-set up ng maliit na round table ang hospital staff para sa kanila at isang nurse naman ang personal na nag-papakain kay Don Martin. Sabay sabay silang nag-almusal. Panay ang sulyap ni Don Martin sa kanilang dalawa, kahit hindi niya tingnan ay alam niya iyon. Masama ang tingin niya kay Midnight na kalmado namang humihigop ng soup nito.

‘What?’ bumukas ang bibig nito. Napansin ata ang matatalim niyang tingin.

Hindi niya alam kung anong intensyon nito kung bakit nag-sinungaling ito sa harap ni Don Martin. They are not lovers, wala sa usapan yon. O baka naman nadagdagan na naman ang kondisyon niya dahil sasagutin nito ang hospital bills.

“I like the orange marmalade with butter, you should try it.” Itinulak ni Midnight ang platito na merong tinapay na meron nang spread papalapit sa kanya. Kinuha niya ang isa at mabigat na nginuya iyon. She took some water with it.

“Tapos ka na kumain?” Agap ni Don Martin nang tumayo siya. She needs some air. Kumapal ang hangin sa paligid dahil sa inis niya kay Midnight. Kawawa na nga si Don Martin, niloloko pa nilang dalawa. 

“Magpapahangin lang po ako.”

“Ako din.” Ngumiti ang binata. Mapaglaro itong ngumisi sa kanya. Halos magsiksikan pa sila sa pinto dahil sa sabay nilang pag-hakbang. Nang makalayo na sila ay tumigil siya sa puwestong wala masyadong tao.

“Bakit mo sinabing boyfriend kita?”

“Yan ba ang rason kung bakit halos bugahan mo ako ng apoy kanina?”

“Hindi iyon nakakatuwa, Attorney.”

“No one’s laughing. I need to say that so I have a valid reason to take the case. Should we tell him the truth why I am helping you?” Tumikom ang bibig nito at nagsalubong ang makakapal na kilay. He’s features were dominating, it screams power and elegance, refusing to be controlled by anyone.

“Pero hindi naman iyon totoo.” Maliit ang boses na sabi niya.

“It is not, you don’t have to worry. This is the most convenient reason to say to stop his worry. And the smartest way to get the a**holes’ hands off you. You will tell your co-workers that you are mine.”

“T-teka, bakit pati sa trabaho? Magagalit si Sir Kiefer.”

“Does he like you?” Tumaas ang kilay ng binata, halos humiwalay na ito sa kanyang noo.

“Bading yon.”

“He better stay one.”

Nakakatakot ang mata ng abogado tuwing kinakausap siya patungkol sa kasunduan nila. Ramdam niyang ito talaga ang amo niya.

“Tutulungan mo kami?” Paniniyak niya.

“I already told you.” Umiwas ito ng tingin. Kinuha niya ang kamay nito na parang bata na kumakapit sa maliit na pag-asa.

“Gagawin ko ang lahat ng gusto mo basta tulungan mo kami.” Bulong niya.

---

“Sabi nila, mabisa daw sa highblood ang bawang.” Di mapigilan ni Noelle ang matawa nang pagmasdan ang dalang basket ni Donna, puro iyon bawang. Sumimangot ang kanyang kaibigan.

“Yes? Anong itinatawa-tawa mo diyan?”

“Napakamakaluma naman ng dala mo, Donna. Saka magagalit yung doktor kapag pinakain mo ng bawang si Don Martin saka kawawa naman kung kakain siya niyan,” Humagikgik muli siya. Naroon sila sa kuwarto na para sa mga bantay. Naabutan pa ni Donna na gising si Don Martin pero pinainom din ito ng gamot kaya mabilis na inantok. Oras na din naman ng tulog ng matanda.

The newly bob cut hair of her friend gives more detail on her small pretty face. Matangos na ilong, doe-eye at full lips. Pinanliitan siya nito ng mga mata.

“Ang mahal kaya ng bawang ngayon.”

“Iuwi mo n alang siguro kay Aling Tentay para magamit niya sa pang-gisa.” Ngumisi siya. Napabuntong hininga ang kaibigan at ipinahinga ang basket doon sa sidetable.

“Namimiss na kita, Friendship. Apat na araw ka nang hindi pumapasok.” Sumeryoso ang mukha nito. It warmed her insides. Mayroon din siyang kaibigan bukod sa pamilya. Ang mga bagay na hindi niya hahayaang mawala sa kanyang buhay kahit na ano ang mangyari. She had a taste of having a family and she don’t want to lose it.

“Sabi ng doktor, makakauwi na daw si Don Martin sa makalawa. Magkakaroon lang daw ng follow up check up saka therapy.” Isa iyong magandang balita. Nangako si Midnight ng isang private nurse para kay Don Martin na pinagkasunduan nila ang monthly rate, napag-usapan din nila na ilista ang utang nito, sa payo na din ni Don Martin.

Don Martin wanted a complete accounting of his liabilities to Midnight. Kahit wala itong pera ay nanatili pa din itong maprinsipyo kaya lalo siyang humanga sa ama. Kahit sa loob niya ay hindi niya din alam kung paano iyon mababayaran ni Don Martin. Hindi na nito dapat iyon alalahanin, meron din siyang serbisyong ibinibigay sa abogado.

“Saka totoo ba ang chismis na boyfriend mo si Attorney Sandejas? Yung laging nasa club?” Usisa ni Donna sa kanya. Bumulong pa ito na para bang gustong ilihim ang tanong.

Tiningnan niya si Donna, ayaw niyang mag-sinungaling dito, pero kung sasabihin niya ang totoo ay baka mag-alala ang kaibigan. Ang hininging kapalit ni Midnight ay labag sa karapatang pantao ng kahit sino pero desperada na siya. 

Hindi niya alam kung bakit napakataas na halaga ang ipinresyo nito sa kanyang pagkatao kapalit ng lahat ng ito kaya wala na siyang panahon para mag-sisi. Her body over his professional fee and medical expenses? Hindi naman siya conformist, naïve man pero madiskarte pa din siya. She survived Siargao living alone, struggling for food and money. Nakapag-aral siya sa sariling kusa. Balewala ang hininging kapalit ni Midnight para makuha niya ang mas malalaking bagay pa kagaya nito.

“Oo, Donna.”

“Sinasabi ko na nga ba!” Napapitik pa ito sa hangin. “Alam mo bang si Chef Vince, naging mainit ang ulo pagkatapos siyang masapak.”

Bumuhol ang kanyang sikmura sa pag-aalala, “Kailangan ko siyang makausap at humingi ng tawad.”

“Naku, hindi na, wag mo nang isipin yon. Pero infairness ha, possessive pala si Attorney, yum .”

Pumula ang kanyang pisngi. Malisyosa ang kanyang kaibigan pero hindi siya pag-iisipan ng ganoong bagay.

Nagpaalam si Donna pagkatapos siyang makumusta dahil papasok pa daw ito sa club. Hindi na nito naabutan si Don Martin na gumising pa. She took a hot shower after.

Inaayos niya ang kumot ng ama nang sumilip si Midnight sa pinto, may dala pa itong paperbag at alam niya ang laman nito, pagkain. Lagi itong nagdadala pagkagaling sa trabaho. He’s treating her like a kid and he’s giving orders. Pero ipinagpapasalamat niya iyon. Siguro ay kumalas na ang turnilyo niya sa utak noong mga nakaraang araw. Hindi man lang nagparamdam si Monroe sa kanila. Madalas mangibang bansa iyon nang walang paalam kaya hindi na niya ipinagtataka. She’s alone, not totally, dahil araw araw siyang sinasamahan ni Midnight.

“Hi.” Pakli nito nang makita siya. Kalas ang tatlong butones sa suot nitong maroon na polo. May nakasukbit na overnight duffel bag sa balikat, palagay niya ay may dala na namang damit ito para sa kanilang dalawa. His dark gaze flickered her heart. Nakakainit ng paligid. Like she’s used of having him around. Lumapit siya sa binata at kinuha sa kamay nito ang hawak.

“How is he?” Bulong nito.

“Okay naman daw, tuloy pa din ang uwi niya sa makalawa.”

Sabay silang pumasok sa extension room para doon mag-usap. Inilatag niya ang pagkain sa pandalawahang lamesang naroon. Umupo si Midnight sa upuan at pinagmasdan siya sa paghahanda ng pagkain. His stares were always heavy and intense, making her spine stiffen. Umiwas siya ng tingin para magpatuloy sa ginagawa. Bago tuluyang umupo ay kinuha niya ang maliit na notebook at binuksan ang pahina.

“Nakahingi ako ng kopya ng billing. Nandito lahat ang utang sa iyo ni Don Martin.”

“You are still not giving up, aren’t you?” Malamig na tanong nito sa kanya.

“Mag-babayad kami, mas mabuti na iyon.”

“You are paying,” Giit nito.

“Ganyan ka ba talaga kabait?” Matabang niyang tanong. It dripped sarcasm. Nag-hahanap siya ng dahilan para siya ang maswerteng matulungan nito, she would understand the legal services pero lagpas lagpas na iyon doon, hindi na niya alam kung bakit ginagawa pa ito ng binata. Napailing ang abogado at kumuha ng pagkain, nahalata niyang ayaw nitong pag-usapan.

“That’s nothing. I can pay for anyone’s medical expenses until I get old, I can give away my services for free if I want to.”

“Bakit hindi mo ibinigay ng libre? Gusto mo ba ako, Attorney?” Hayagan niyang tanong. If it is not the case, wala na siyang maisip, hindi naman sa umaasa siya, gusto niya lang malaman kung bakit. Hurting his ego would make him talk, so she thought.

“Damn it, you are so blunt. I don’t like you.” His eyes turned emotionless and cold, mapait ang naging pagtanggap niya ng salita ng abogado sa kanyang lalamunan. Come on, alam niya, alam niya iyon. He will never like her. She just need to know why he’s doing an extra mile. “I need to keep my client alive to honor our agreement. Kapag wala na siya, sino ang ipagtatanggol ko? Our agreement will be pointless.”

“Abogado ka nga.” Laging merong logical reason sa pinakamaliit na detalye. Nakumbinse na siya doon.

“Do not overthink, Little Miss. This is pure business. You don’t need to feel awkward about this. Isa pa, I need a girlfriend on the last Sunday of this month. My mother is pain in the a*s. She wanted me to get married to someone I don’t know and I don’t want to. You might feel less guilty about all of these if I will ask you something else, am I right?”

Mas lalong pumakla ang kanyang panlasa. This guy is hopeless. He wanted sex for convenience and nothing else. Hindi totoo ang sinabi nitong gusto niyang magpakasal. He wanted to believe he’s a normal male with plans of having a family in the near future but he’s not.

“Yun lang ba ang maipag-lilingkod ko?” Tumaas ang kanyang kilay. Nagsalubong naman ang sa kaharap, handang sumagot sa tono niya na nang-aaway.

Tumunog ang cellphone ng binata, kumislap iyon ng pambabaeng pangalan. 

‘Ciara calling..’

Ang kulot na babaeng kasama nito sa club noong isang araw. Lagi niyang nahuhuli iyong tumatawag pero hindi sinasagot ng abogado.

Tinitigan iyon ni Midnight, humalukipkip siya. Ang mabibigat na mga mata ng abogado ay nalipat sa kanya. Bumilis ang pag-hinga nito habang nakatitig ito sa kanya.

“You are hot when you’re mad and jealous.”

Nag-init ang katawan niya, umakyat ang kulay rosas na init mula sa kanyang dibdib, paakyat ng leeg hanggang sa kanyang mukha.

“H-hindi ako nag-seselos.” Pakli niya.

“It is okay. I get pissed when somebody’s touching you too.” Bumakas ang matigas na ngiti sa gilid ng labi ng binata. Pakiramdam niya ay lalabas ang puso niya sa bilis ng pagtibok nito. Na para bang bago iyon kahit paulit ulit siyang inaangkin nito nung mga nakaraang araw. The reason that he’s here is for sex, alright, nothing more.

“You know that I am tired and hungry.” Anas nito sa kanya habang tumatayo at humahakbang papalapit sa kanya. “But it seems you want an angry s*x, so yeah. You asked for it.” Nang makalapit ito ay itinulak nito ang kanyang batok. He smashed his lips to her and gave her hungry, deep and throaty kisses.

Kinailangang niyang itukod ang mga kamay sa upuan kundi ay bibigay iyon sa bigat nilang dalawa. The thunder bolts of heat crawled in her veins. Her rib cage hammered like her insides will come out with excitement. Tumaas ang temperatura sa silid, naghahanda na naman iyon sa mainit na sandali na kanilang madalas na pag-saluhan. He groaned her name as he feel her heavy breast inside her blouse.

“I missed you the whole day.” Bulong nito sa kanyang tainga.

“Mukhang hindi naman ganon sa taas ng tono mo.”

He’s a ball of emotions. Madalas ay malamig ito pero kapag ganito kalapit ay para namang meron talagang espesyal na namamagitan sa kanilang dalawa. But she’s not thinking about it. Walang espesyal, ganoon lang talaga si Midnight.

Rough and sugary in one.

Natigilan sila dahil sa pagkatok, mabilis na inalis ni Midnight ang kamay nito sa kanyang blouse at tumayo. Nagmura ito ng mahina at ito na mismo ang nagbukas ng pinto. Sumunod siya dito nang maayos na niya ang kanyang damit.

Nakaawang pa ang labi ng nurse sa harap ni Midnight, inaanalyze pa ata kung saang mundo nagmula ang abogado at kung bakit ngayon lang nagkrus ang landas nila. Hindi mahanap ang sasabihin na panay ang kurap ng nurse.

“Bakit?” Singit niya, pinaputok ang pagpapantasya ng nurse sa binata.

“A-ay.. Ipinapabigay po ni Doc ang notes niya, baka daw kasi makalimutan niyang iabot kapag lalabas na si Sir sa ospital.”

Tumango siya at kinuha ang papel.

“Sige po.” Kinikilig pa itong tumingin kay Midnight bago tuluyang umalis.

Hindi natuloy ang mainit nilang sandali kanina. Iginiit niyang kumain na sila dahil gutom na din siya. Tuwing sinasabi niyang ganon ay mas inuuna talaga ni Midnight ang pagkain kahit anong mangyari. They ended up sharing a meal. Pagkatapos non ay lilinisin niya ang pinagkainan habang nasa shower ang binata.

Nakahiga na siya sa kama at patay na ang mga ilaw nang tumabi sa kanya ang abogado, walang pang-itaas at fresh from the shower. Naamoy niya ang panglalaking amoy nito, meron na din itong sariling toiletries sa banyo na pasimple niyang inaamoy tuwing naliligo siya. Gusto niya ang amoy, cool and very masculine.

Naalala na naman niya ang sinabi nitong magpanggap na girlfriend niya, kailangan niyang magtanong ng detalye.

“Yung sa katapusan, ano ang sasabihin natin sa pamilya mo kung paano tayo nagkakilala?”

“Tell them the truth. We met at the club.”

“Hindi ba sila magtataka na waitress ako at—”

“My mother won’t like it and that’s the point. I don’t want them to like you.”

“Matigas ang ulo mo.” Bulong niya. Midnight extended his arms and tapped it, she crawled and rested her head to it.

“I don’t want people controlling me.” Pag-amin nito.

“Pero contriol freak ka.”

“Thank you.”

“Bakit ka dito natutulog gabi-gabi?” Usisa niya. Gusto niya ata ng isa pang dose ng insulto bago siya makatulog.

“Sex.” He answered. That’s what she thought.

Bumangon siya mula sa pagkakahiga at umupo sa kama, kunot noo ang binatang tiningnan siya. Ibinaba niya ang strap ng suot na spaghetti strap. He came for sex and there, she will let him have it. Hinawakan ni Midnight ang kamay niya at pinigil iyon.

“–and company. Let’s just talk.” Hinila siya nito at bumagsak siya sa matipunong dibdib nito. Sinuklay nito ang kanyang buhok gamit ang kanyang daliri. “I am ruthless, sympathetic and cold hearted but I understand that you need someone here.”

“How is it like growing up in Surigao?” Pag-iiba nito ng topic. Napangiti siya. It wasn’t all bitter and horrific just because she lived alone most of her lives.

“Maganda. Yung dagat doon, malakas ang current. Sa Siargao, malaki ang mga alon kaya naging Surfing capital. Simple. Wala kaming sikat na mall, kahit grocery, walang laman masyado. Madalas na makikita doon mga habal-habal, yung iba minamaneho ng foreigners at yung iba, mga taga-doon lang din. Nung nawala si Tiyang Yolly, binigyan niya ako ng sulat pero hindi ko naman mabasa kaya kahit ako lang mag-isa, nagpursige akong mag-aral. Pinapakain ako ng teachers ko sa tanghali at binibigyan ng panghapunan ng mga kapitbahay. Nabuhay ako ng ganon. Isa ako sa mga namamalimos kapag may dumadaong na barko galing doon sa Port. Siguro kung hindi ko natagpuan si Don Martin, baka namamalimos pa din ako don kahit ganito na ako kalaki.”

Nag-angat siya ng tingin kay Midnight at nakita niyang nakangiti iyon, kumikinang ang mga mata na parang nakakapanood ng short film sa kwento niya “Maybe you met a foreigner and took you away.”

“Hindi rin.” She shook her head. “Hindi ako sasama. Ayoko ng foreigner. Ang pangarap ko talagang mapangasawa, mangingisda.”

Nawala ang ngiti sa labi ni Midnight at kinunutan siya ng noo. Hinilot niya ang kilay nito para tumuwid pero bumalik lang iyon sa dati.

“Bakit?” Magaspang na tanong nito sa kanya.

Humilig siyang muli sa dibdib nito, “Madami kasi silang time. Aalis sila bago lumabas ang araw at makakauwi na sa pamilya nila kapag lumabas na ang araw.”

“That is lame, and what will they feed their families? Fishes?” Pang-uuyam nito. Sumimangot siya.

“Anong masama sa isda? Nakakabusog naman iyon.”

“You are making me laugh.” Galing iyon sa ilong. Nag-init ang bumbunan niya. Nagiging control freak na naman ang abogado, pati ang choices niya ay pinapakialaman, hindi siya magpapatalo.

“At least yung mga mangingisda, loyal. Wala pa akong nakikitang mangingisdang madaming babae.”

“Ha! Maybe you haven’t seen the world yet. Lumabas ka nga sa lungga mo.”

“Hindi ko na kailangan. Kapag nakaipon ako, babalik ako sa Surigao at dun na ako magpapamilya. Hahanap ako ng mangingisda na—”

Midnight fisted her hair and lowered his head to stop her talking by sealing her lips with a kiss. The taste of his mouthwash drawn to her as he suckled her tongue with a dirty, hot kiss. Uminit muli ang pakiramdam niya. “You are annoying.” Bulong nito sa kanyang mga labi.

“Ikaw, pakialamero ka. Anong issue mo sa mga mangingisda?”

“Anong issue ko? Ikaw.” He hissed. Pinatakan muli siya ng halik sa labi pero mabilis lang iyon. Gumulong sila sa kama at nagkapalit sila ng puwesto. He’s now pinning her to the bed. “I don’t want to be a freaking fisherman!” Parang bata na sabi nito.

Kabanata 11

SPG.

Sand.

Seryoso ang gwapo niyang sundo habang nakasandal ito sa kanyang McLaren . Nakasuot ng puti na poloshirt at jeans ito na tinernuhan ng puti din na tennis shoes. Ang tanging makinang sa katawan nito ay ang suot nitong leather watch. Sinundan siya nito ng tingin habang nag-lalakad papalapit sa sasakyan. Ang malambot nitong labi ang nagbibigay ng kulay sa matigas nitong anyo. Chiseled jaw, perfectly shaped nose and dark brooding eyes, a dangerous combo, she thought.

Ipinareserba nito sa kanya ang unang day off niya matapos niya bumalik sa club noong nakaraang linggo, it is a Saturday after all, wala din itong trabaho.

Simple lang ang suot niya, isang summer dress na light pink at ang sandals na pinaglumaan ni Monroe na hindi pa din umuuwi hanggang ngayon. Nag-iwan lang ito ng mensahe na ayos lang siya, di na siya nagtaka na hindi man lang ito nag-alala kay Don Martin. Masyadong cold ito simula nawalan sila ng pera, na akala mo ay pinasan nito ang daigdig.

Hindi na din niya pinag-akasayahang ikwento ang movement sa kaso ng kanilang ama. In fact, maganda at positibo iyon. Bumaba sa arbitrary negotiation ang kaso imbes na isang court ruling. Mas naging determinado sa therapy si Don Martin dahil doon, kung mapapakawalan ang assets niya na naka-freeze, maari na nilang mabayaran ng buo ang mga pamilyang apektado ayon kay Midnight. Nagpasa na din daw si Midnight para sa isang appeal na i-lift ang order sa freeze order sa assets ng mga Gomez. Inaantay na lang nilang maaprubahan iyon.

“Hey.” Kalmadong bati sa kanya ng abogado.

“Hi Attor–, Midnight.” Pagtatama niya. May mga pagkakataon na hindi niya kailangan itong tawagin sa pangalan pero sa mga pagkakataong ganito, sinasanay na siya ng abogado na tawagin siya nito sa pangalan hanggang sa dumating ang araw na ipakilala siya nito sa pamilya Sandejas.

Tumaas ang sulok ng labi nito sa pagbikas niya ng kanyang pangalan. Inabot nito ang kanyang kamay at nag-init agad ang kanyang pisngi. Maari niyang i-deny maghapon na may kakaibang epekto sa kanya ang binata pero alam niya sa sarili niyang humahanga siya dito, lalo na kapag kausap nito ang kanyang ama at idinedetalye ang improvement sa kaso. Nagiging superman sa paningin niya ang abogado, yun nga lang ay mas gwapo pa si Midnight kaysa dito.

Sumampa siya sa passenger seat at inintay na sumakay si Midnight. Pinindot niya ang stereo at agad na pumaimbabaw ang mga lumang kanta doon. 90s music, she loves it. Noong una ay pinagtawanan siya ni Midnight nang ilipat niya ang istasyon sa mga lumang kanta pero nang makita ang determinasyon niyang yon lamang ang pakinggan ay marami nang ganitong kanta sa flashdrive nito.

When I first saw you, I saw love.

And the first time you touched me, I felt love.

And after all this time, you’re still the one I love.

“You like the song?” Nilingon siya nito nang magsimulang humimig ang kanta ni Shanaia Twain. Tumango siya. It reminds her of her childhood. Ang malakas na musika ng kapitbahay ang naging libangan niya, yun nga lang ay hindi siya natutong kumanta.

“Saang tayo pupunta?” Tanong niya. Malapad na ngumiti ang binata.

“We’ll get you a dress for our event.”

Napakunot ang noo niya, “Hindi na kailangan.”

“Why? Got something to use?”

Sa isip niya ay wala, pero marami namang gamit si Monroe, hindi naman nito mahahalata kung hihiram siya ng isa at isosoli din agad.

“Meron na, huwag ka nang gumastos.”

“Are you sure?” Tumango siya. Napabuntong hininga ito. Masuyo siyang tiningnan at ngumiti. He’s a breathe of fresh air. He only smile when he wants to but it is the most alluring part of his face. Siguro kaya tipid nito itong ibinibigay dahil sobra sobra ang hahanga kung lahat na lang ay ngingitian niya.

“So, where do you want to go?”

Nagkibit balikat siya. Wala siyang plano kundi ang sumunod lang dito mag-hapon. Tumingin sila sa pulang stoplight at ang 170 seconds na countdown nito.

Niluwagan ni Midnight ang kanyang seatbelts at humilig sa kanyang balikat para magpahinga, madalas iyong gawin ng binata kapag inihahatid siya mula sa club. Ang alam niya ay antok lang ito dahil pagkagaling sa trabaho ay tumutungo pa ito sa trabaho niya, hindi na nga lang ito nag-dadala ng mga kabigan.

“Inaantok ka?” Hinilot niya ang buhok ng abogado. Umiling ito at sumiksik sa leeg.

“Why do you smell like home?” Tanong nito sa kanya. Tumaas ang kilay niya.

“Saang parte? Kusina o banyo?”

Bumangon ito at pinanliitan siya ng mata, “Are you trying to pull a joke?”

“Salas o garahe?” She wrinkled her nose. Sinamaan siya ng tingin ng binata.

“My room.” Paos ang boses na wika ni Midnight sabay dampi ng labi sa leeg niya. Kinilabutan siya nang marahang haplusin ng binata ang kanyang binti paakyat. Pumikit siya doon.

“What do you miss the most?” Nakakiliti ang boses na iyon.

“Hmm?”

Hinihingal na siya nang padaanan ni Midnight ng halik ang kanyang balikat, tumingin siya sa stoplight at naroon iyon sa  90seconds.

“Dagat..” Bulong niya. The sound of the waves came flashing to her thoughts, the warm breeze and the salty water while she devour with the warm touch she’s having right now. Palagay niya ay bagay iyon doon.

“F*ck, wala bang mas malapit?” Tanong nito sa kanya. His hands travelled all over her body, feeling her lacey cover and swollen sex. Umungol siya at sinabayan ng haplos ang pagbaba ng halik ni Midnight sa kanyang dibdib.

Her lacey thong went free and Midnight started caressing her silky flesh. Napakapit siya sa headrest ng upuan. Alam niyang heavily tinted ang sasakyan pero alerto siya sa maaring kumatok na nagtitinda o namamalimos at basta na lang sisilip sa bintana. Panay ang paling ng ulo niya sa kaliwa o sa kanan.

She whimpered heavily as hot fingers find the right spot inside her. Napagakat labi siya at ibiniling ang katawan. The sinful desire to take her right then and there was so strong and cunning.

60 seconds..

The digits teased her entranced faster, her bud clenched his fingers as she released essence from her center, feeding her primal needs over and over. Ibinaba niya ang kamay at inabot ang butones ng pantalon ni Midnight. She weren’t able to remove it but she successfully felt it on the thick fabric, he’s hard, thick and aroused too.

30 seconds…

She don’t know if she could finish. Nahihilo na siya sa liwanag at wala na sa sarili. Traces of sweat kissed her forehead, her head spinning with the unleashed desire, she’s panting, mouth open, thighs apart.

“Damn it, Noelle.” Tumingin na din si Midnight sa stoplight, tinitingnan ang segundo na natitira para sila ay huminto. She’s on fire. Her breasts were heavy and her womb was painful. Aching to reach the delicious desire of her core.

3 seconds…

The white light almost blinded her. There she felt the hot gush of liquid on her thighs. Kasabay non ang pagbusina nang nasa likuran. Mariin siyang pumikit, para kinuha ang lahat ng kanyang lakas.

“Good job, Baby.” Maliit na halik ang dumantay sa kanyang labi bago umandar ang sasakyan.

It was a long peaceful drive going to the south. Hindi pa niya nararating ang lugar na iyon. Mahabang linya ng puno at matataas na damo, wala na ding halos billboard na nakaharang sa kalsada.

They were feeding themselves with double cheeseburger and twister fries on the road. Ang malakas na tunog ng 90s music ang naging kanilang background. Binuksan ni Midnight ang bintana nang halos wala na silang masalubong sa daan, hinahangin ang kanyang buhok. Inilabas niya ang kamay niya para damhin ang preskong hangin na wala sa siyudad.

Hininaan niya ang music at buong layang pinagmasdan binata na nagmamaneho. His strong muscles flexed in the steering wheel. Relaxed ang mukha nito at parang walang malalim na iniisip.

“Why?” Nakangiti nitong tanong sa kanya.

“Saan tayo pupunta? Ang layo na ng narating natin.”

“A weekend getaway..”

“Kailangan kong bumalik bukas.”

Sumimangot si Midnight, “We will be back, madami din naman akong trabaho. Don’t feel flattered that I am taking you away from work.”

Ngumisi siya kahit alam niyang iniinsulto siya nito, “Gusto ko din magbakasyon. Maganda ba ang pupuntahan natin?”

“It is my private resort, maliit lang. A gift from my client who won a case three years ago.”

“Magaling kang abogado no?” She smiled.

“I am.” A confident smile curved his lips.

“Kapag naayos na ang kaso ni Don Martin, magiging malaki ang utang na loob niya sayo. Pati na din ako.”

“Please stop making it sound that I am a Saint. I am not, Noelle. I am a manipulative a**hole, you know that.”

Umiling siya. “Kahit lagi mo akong pinapagalitan, nakikita ko pa din na concerned ka.”

“Why? Is it something about my face?” Kunot noong tanong nito, tumango siya. Ang pagkunot ng noo nito pati ang pagtataas ng boses. She find it caring rather than abusive and manipulative jerk.

“Come on, that’s my facial expression, it doesn’t have something to do with my feelings.”

Hindi iyon yon, gusto niyang isantinig. Kahit nakakatakot ang ekspresyon nito, unti-unti niyang napapansin ang pagiging malumanay nito at pag-babago sa pakikipag-usap sa kanya.

“Palagay ko, mabait ka talaga.”

Kumurba mula ang ngiti sa labi ng abogado.

“You really need to practice reading people.”

Lumiko sila sa isang mas maliit na daanan. Magaspang ang kalsada. Halos tumalbog sila doon sa loob dahil sa dinaraanan. Tumutunog ang bato sa ilalim ng sasakyan ni Midnight hanggang sa marating nila ang dulo ng kalsada, isang malawak na dagat ang naroon. Meron maliit na sari-sari store sa gilid at isang bunkhouse sa tabi nito. Merong matanda pero matikas pa din na lalaking sinalubong si Midnight nang makababa sila ng sasakyan.

“Attorney.” Nakipagkamay ito at magalang na tumango sa kanya. “Ang tagal mong hindi napasyal ah. Ipapaayos mo na ba ang isla mo?”

Ngumiti si Midnight doon sa lalaki, “Hindi pa, Ruben. I am planning to sell it. Kapag nilagyan ko ng structure ay baka manghinayang ang bibili sa pag-salvage doon sa property. I want it bare. Mas madaling ibenta.”

“Tama ka nga doon. Ano? Titingnan niyo lang ba o magpapalipas kayo doon ng gabi? Ilalabas ko ang mga gamit mo.”

“Magpapalipas kami ng gabi. Ayos pa ba ang mga gamit ko?”

“Oo naman, alaga iyon ni Adora. Sandali’t kukunin ko.” Tumakbo si Ruben patungo doon sa bunkhouse. Pag-labas ay meron na itong kasamang binatilyo na meron ding bitbit na gamit.

“Ihahatid namin kayo ni Benny, dito sa kabilang bangka kami para maimaneho mo naman ang motorboat mo. Narito ang insect repellant mo.” Turo ni Ruben sa hawak ng binatilyo na bag, “Hindi naman na malamok doon dahil ipinapadamay ko din sa fogging kagaya ng gusto mo. Kaunti na din ang puno na itinira, walang mga talahib. Meron ba kayong pagkain?”

“Pupwede ko bang mahiram ang fishing gear mo?”

Natigilan si Ruben at umawang ang mga labi, “Mangingisda ka?”

“Why not? It is just fishing.” Nagkibit balikat si Midnight. Humagikgik naman si Noelle pero tumigil din nang samaan siya ng tingin ng binata.

“Adora.. Ipagbalot mo nga sila Attorney ng bigas at delata pati mga biscuit at chichirya.” Sigaw ni Ruben, mukhang pati ito ay nagdududa sa kakayanan ng binata na mangisda.

Hindi na tumutol si Midnight nang ikaga na sa bankang de-motor ang tent at ilang mga pagkain.

Sumakay silang dalawa sa skiboat na nakaparada sa harapan ng bunkhouse nila Ruben, pump boat naman ang sinakyan ni Ruben at ng binatilyong anak nito. Sabay na umandar ang mga bankang de motor sa ibaba ng tubig. 

Nanaig ang pagiging kalmado niya sa ibabaw ng dagat. Bumuhos ang alala niya noong nasa Surigao pa siya. Ang pinakamalayong nararating ng kanyang mga paa ay ang mga byahe sa dagat kagaya nito. Hindi siya nakadama ng takot at tila ba hinihila pa nga siya ng asul na tubig.

Nanatiling nakatayo si Midnight sa skiboat, samantalang siya ay nanatiling nakaupo habang pinagmamasdan ang pagmaniobra nito sa bankang de motor.

Isang bakanteng isla ang dinatnan nila nang huminto ang engine ng banka. Puting buhangin at sa magkabilang dulo ay malalaking bato na nagsisilbing palatandaan ng pag-aari ni Midnight. May ilang coconut trees sa paligid, isang sink at sa tabi ay portable toilet at portable shower. Mukha ngang hindi ito tinitirhan pero hindi naman mahirap dahil may sariling banyo.

“Tutulungan na namin kayong mag-buo ng tent para bago gumabi ay nakatayo na.”

“Maaga pa naman, Ruben. Kami na ang bahala.” Tanggi ni Midnight.

“Ay siya, mukhang gusto mo nang masolo ang magandang binibini.”

Napailing si Midnight pero merong maliit na ngiti sa labi. Ibinaba ng binatilyo ang tuyong mga kahoy. Hindi na siya magtataka na walang kuryente doon sa lugar. The island is completely bare. Mabuti nga ay merong tubo ng fresh water doon.

Nang umalis si Ruben at ang anak nito ay inalis din ni Midnight ang pang-itaas. Samantalang siya ay nagpakabusog sa tingin sa magandang hubog ng katawan ng abogado. Hindi niya alam kung kailan niya makakasanayan ang malapad na dibdib, ang balat na halos pumares na sa ginto at ang hulmadong muscles sa tyan. Para talagang greek god ito na kagaya noong mga nakikita niya sa google kapag nagre-research siya ng term paper. Kung hindi siguro naging abogado ang binata, naging artista ito o di kaya ay model.

“Aren’t you going to help?” Kumulubot ang noo nito, nilapitan niya ito at saka nila binuo ang tent.

Hindi sila nahirapan, mukhang sanay si Midnight sa pagbuo ng tent, doble ang size non kaysa sa pangkaraniwan. Sabagay, sa laki ni Midnight ay mamamaluktot ito kung maliit ang tent.

Pati ang pag-aayos ng unan at manipis na kutson sa tent ay talagang pinag-isipan nito. Siya na ang nag-volunteer na mag-ayos non at nasilip naman niya si Midnight na abala sa pag-aayos ng pamingwit. Desidido itong kumuha ng isda kahit meron naman silang puwedeng kainin. Nang matapos siya sa pagpupwesto ng unan ay lumabas siya, nakaupo si Midnight sa dalampasigan at hawak na nga ang pamingwit. Tahimik itong nakamasid sa tubig.

Natawa siya sa nakita, umupo siya sa tabi nito.

“Walang isda diyan, kung meron, kasing liit ng dilis. Hindi nakakabusog.”

“Hmp.” Suplado itong umirap sa kanya.

“Ang malalaking isda, nasa gitna ng dagat, isa pa, hihilahin ng ng buwan ang tubig, malapit na ang paglubog ng araw. Mas lalong magiging mababaw ang dalampasigan—”

“Bakit ba ang dami mong alam?” Supladong tanong sa kanya nito.

“Laki kaya ako sa dagat, saka madami akong mangingisdang kasama.”

Umihip na naman ang kakaibang hangin sa kanilang pagitan, kapag nababanggit ang mangingisda ay para itong batang sinusumpong at naiinis ito sa kanya na para bang siya ang Reyna ng mga Mangingisda.

“Really? How useful those fishermen are? Do they have a car? Their own huge house? A million-peso bank account?” Inisa isa nito ang sariling katangian, “Do they even have this toned body? I bet they are fat and you can confuse their beer bellies into a stomach of a 9-month pregnant woman. Alam mo bang kapag malaki ang tyan, lumiliit ang––” Tinitigan siya nito saka napailing. “Nevermind.” Naging tikom ang mga labi nito.

“Galit na galit tayo ah?” Di niya napigilang usisain.

“Hmp.” Umirap muli ito. Napagpasyahan niyang inisin pa ito ng ilang papuri sa mga mangingisda.

“Alam mo bang ang mangingisda daw magaling ang coordination, matitiyaga at ang pinakamapagmahal sa nature?”

“Ha! If they are, why do they kill for a living? Kapag naging hardinero ba ako ay bibilib ka? Then I will feed you vegetables everyday.”

“Kasi hindi naman pupwedeng maging overpopulated ang isda sa ilalim ng dagat.” She explained. “Mas marami silang oras sa pamilya at sa sarili.”

“Time? What are we here for. We are killing time because I have tons of it! I can buy time if I want.”

“Bakit ka ba nakikipagpaligsahan ka sa mga mangingisda, Midnight?” Inosenteng tanong niya.

“I am making you realize that they are not the highest being God created.”

“Syempre hindi.” Tumawa siya, “Ang highest being na ginawa ng Diyos ay yung mga taong mapagmahal sa kapwa.”

“Then I am with the highest being right now?”

Tiningnan siya nito sa mga mata. Unti-unting napawi ang ngiti niya at saka siya umiling.

“Madami din akong kinakainisan, hindi ko kayang mahalin lahat. Yung mga kasya lang siguro sa puso ko. Minsan naiinis ako kay Monroe kasi wala siyang pakialam kay Don Martin, pati na din kay Donya Matilde, kay Montage at Mouri dahil iniwan nila ang padre de pamilya nila. Minsan..” Ibinitin niya ang huling salita. Ang kulay kahel na langit ay hinalikan ang dulo ng buhok niya, naging kakulay nito iyon. Ngumuso siya at sinipa ang alon pabalik sa dagat.

“Minsan kay Nanay.. Kasi ipinanganak niya ako pagkatapos hinayaang mabuhay mag-isa. Sana hindi na lang.”

Malungkot niyang tiningnan ang dagat at ang malumanay na pag-alon nito. Kiniliti ang kanyang mga paa ng maliliit na tubig na itinutulak ng hangin sa dalampasigan.

“You talk about love of nature, God and humanity then you will tell me how you wished to be dead before being alive? You are so contradicting.” Napailing si Midnight.

“Ligo tayo sa dagat.”

“I am fishing.” Giit nito.

Tumayo siya at inalis ang suot na bestida. All that’s left is her lacy thongs and brassiere. Maging ang kanyang pang-itaas ay inalis niya bago tuluyang lumubog sa tubig. Narinig niya ang malakas na pagmura ni Midnight. Inilubog niya ang kanyang ulo sa dagat, kasabay non ang malakas na pagkalampag ng tubig. Naramdaman niya ang paghawak sa kanyang beywang.

Hinuli siya ni Midnight sa ilalim ng tubig at sinalubong ang kanyang titig. He pressed her body to his, her bare breast against his broad chest woke up her animal spirit. They cannot keep their hands to themselves. Midnight was rock hard, her sex was swollen. The tip of her breast was aching. Nang umahon sila ay halos papalubog na ang araw. They fell on the sand without leaving each other’s lips. Ang basang buhangin, ang magaspang na pakiramdam na iyon sa kanyang likod ay hindi naging sagabal sa nag-ni-ningas na pag-nanasa sa isa’t isa.

He claimed her over and over from dusk to evening.

Kabanata 12

SPG. Like.Every.Freaking.Chapter.

Girls.

Namulat si Noelle sa mahigpit na yakap sa kanyang baywang. They were captured by inherent desire until they fell asleep with their bodies intertwined. Hindi pa umaahon ang araw. Wearing only her underwear, lumabas siya ng tent para abangan ang pagbukang liwayway.

Sinamyo niya ang preskong hangin at alam niyang sa mga nakalipas na mga araw, ito na ang pinakamapayapa. The almost sleeping clouds and the salty breeze she inhales gives her comfort. Her days in Siargao was the most beautiful tranquility she had and this reminds her those days. Kagaya ng kakulangan ng mga kagamitan at walang ibang mapaglilibangan, ngayon ay meron na siyang kasalo sa katahimikan.

Pinakiramdaman niya ang takot sa puso na nararamdaman kay Midnight pero walang nagising doon. Naging masuyo ito buong gabi at hindi siya nito pinagalitan.

Her heart celebrates in warmth and peace. The warm shadow of the clouds covered her and she enjoyed playing with the small waves trying to catch her feet.

Lumabas si Midnight mula sa tent, naramdaman niya ang pagkuskos ng mga paa nito sa buhangin.

“Susubukan mo ulit kumuha ng isda?” Panunukso niya nang lingunin ito. Gulo ang kadalasang maayos na buhok nito at nakasimangot ang matigas na anyo dahil siguro sa hindi magandang pagkagising.

Malambing na humawak sa kanyang baywang ang binata mula sa kanyang likod at hinaplos ang kanyang tiyan. The warmth of his hands covered her small waist and one hand made its way to her velvety folds under the delicate fabric she’s wearing. Biglang uminit ang pakiramdam niya. She parted her thighs to give him access to massage her slit gently. She moaned in response. One hand unclasped her bra and it fell on the sand. The tonic taste of his lips reached her from behind. Her knees weaken with the faster strokes of his digit at the center of her femininity with slow, sultry kisses on her lips.

Inabot niya ang leeg ng binata at marahang hinaplos iyon, pumailalim ang ulo nito at inabot ang kanyang dibdib. Suckling her hard tip while the other hand is massaging the other globe. She can feel the hard muscle poking on her back. All her inhibitions were thrown in the water with his intimacy. 

Humarap sa kanya ang binata at binuhat siya ng walang kahirap hirap habang hindi pinuputol ang kanilang halik sa labi. Naliliyo siyang kumapit sa leeg nito, responding to every kisses he gives while walking until she felt back rested into a rough surface, she was pinned against the rock formation on the islet. Hindi siya nasaktan kundi mas lalo lamang nabuhay ang init sa katawan. He positioned her thighs just above his waist and proudly released his glorious shaft from his boxers and teased her folds with it.

Ibinigay niya ang buong lakas niya sa balikat ng binata dahil sa inaasahan niyang gagawin nito.  Napaungol siya sa pagtama ng kanyang likod sa magaspang na bato. He parted her thighs even more, making her feel his primal desire and his bulging arousal. Heat crawled through her veins with anxious, shallow thrusting until it reigned deeper and faster. 

“Baka may makakita,” Bulong niya sa tainga ng binata. She couldn’t feel any will to stop anyway. She was grinding her hips against him, meeting every thrust with her assaulting nudge.

Her creamy folds clenched as she clung to his lustrous shoulders. The croaking from the movements was so barbaric that it made her whimpered. He growled in his breath as he hauled her privates with dominance.

Paulit ulit na napamura ang kanyang kaniig. He intensely watched her as her mounds crazily jiggled with the raspy movements. The enthusiastic rod almost propelled her smallest common sense because she loved it. His rock solid chest slamming against her body feels so enticing that she doesn’t want to end it but the trembling climax couldn’t be stopped.

The convulsive release of her flower turned her body into a lifeless state that she doesn’t care anymore until his own heat and share of juices spurt to her walls and filled her.

Parehas silang humihingal nang buhatin siya ng lalaki papalayo doon sa bato. He tried to talk to her but she couldn’t muster any words. Bumalik sila doon sa tent pagkatapos.

Few more hot moments and they decided to go back to reality. Sinundo na din sila ni Ruben at Benny sa isla nang malapit nang makapanghali. Magaan ang kanyang pakiramdam nang makaharap silang muli ng tao. Hindi man iyon ang pinakahihiling niya, alam niyang kailangan pa din iyong matapos dahil hindi siya dapat ang nasisiyahan sa kanilang ginawa.

Meron nang nakahain na pananghalian sa lamesang gawa sa kahoy nang bumaba sila sa bangka. Nakangiti si Adora sa kanila at pinapaypayan ang mga nakahain sa halos mapunong lamesa.

“Kumain na muna kayo bago kayo tumulak pa-Maynila. Naghanda kami ng kaunti.”

Ngumiti si Midnight habang nakatingin sa lamesa, “Ang dami naman ho. Nag-abala pa kayo.”

“Ay naku, maliit na bagay. Bihira ka ngang mapagawi dito, buti at nanatili kayo sa isla at nakapaghanda kami ng kahit kaunting salo-salo.”

Nag-abot ng mga plato si Adora na malugod niyang tinanggap. Umupo si Benny at Ruben, umupo din siya sa tabi ni Midnight.

“Salamat po.” Nahihiyang sambit niya.

“Ang ganda ganda mong bata. Bagay na bagay kayo ni Attorney.”

Nag-init ang pisngi niya sa tinuran ni Adora. Nakatitig pa ito sa kanya at sinsero ang ngiti.

“Hindi naman po ganon. Amo ko po si Attorney.” Natigilan sa pagkuha ng pagkain ang mag-amang si Benny at si Ruben. Si Adora naman ay natigilan din sa pagbubugaw ng insekto na maaring dumapo sa pagkain. Nasamid naman si Midnight sa kanyang tabi. 

Nag-tataka niyang tiningnan ang mga tao sa kanyang harapan, “Opo. Amo ko po siya talaga. Wag po kayong mag-iisip ng masama.”

“Masama? Hindi naman masama iyon.” Mapaklang tumawa si Mang Ruben. “Parehas naman ata kayong binata’t dalaga.”

“Pero hindi po ang kalibre ko ang magugustuhan ni Attorney.” Nagkibit balikat siya at sumubo ng kanin at pinakbet, “Ang sarap naman po nito.”

–

Pagkatapos ng kanilang pananghalian ay tumulak na sila papabalik ng Maynila. Panay ang tingin niya kay Midnight na nanatiling tahimik simula pa kanina.

“Attorney?”

“I told you to call me Midnight.” Ramdam niya ang panlalamig sa salita nito. Umakyat pa iyon sa dulo ng kanyang mga buhok.

“Midnight.” Pagtatama niya, “Galit ka?”

Umiling ito. The obvious tensed jaw muscles said otherwise.

“Sorry, kung ano man iyon, sorry.”

“I am not mad.” Tiningnan siya nito, pakiramdam niya maiiyak na naman siya sa biglaang pagbabago ng mood nito pero dahil ayaw niyang masabihan siyang iyakin, kumurap kurap siya para alisin ang paghihilam ng mata.

“Can you stop thinking that I am your business?”

 Mas lalo naman siyang naguluhan.

“Hindi naman kita ipinagbebenta.” Depensa niya. His adams apple went up and down.

“I am not your boss, okay?”

“Eh ano?” She asked, puzzled. “FuBu?”

“Fu—? Fubu? Where did you learn that?”

“Narinig ko lang sa mga katrabaho ko doon sa club. Kapag pinag-uusapan ng mga lalaki ko na katrabaho, naririnig ko din. Sabi nila, wala daw silang girlfriend kundi FuBu lang daw. Sinabi ni Donna sa akin kung ano iyon kaya nalaman ko.”

“Your co-workers seriously talk about their sexlife in front of you?” Mas tumalim ang titig nito sa kanya, kinabahan siya nang humigpit ang hawak nito sa manibela.

“You are not supposed to join that kind of conversation. You are young! What else did they tell you?” Usisa nito. Mabilis siyang umiling. Kung meron pa siyang sasabihin ay tiyak na magagalit ito. Meron pa nga siyang mas malala na narinig pa sa mga iyon.

“Noelle.” Untag nito na nagbabanta.

“Hindi ko na sasabihin kasi magagalit ka.”

“What? There’s more?” Nadidismayang tanong nito, “You should seriously resign.”

Natigilan siya at maang na napatingin dito. Mabuti ay kung may mapapasukan siyang iba kaso ay wala. There are so many choices in life but to her, there’s not much. Kung papipiliin nga siya, mas gusto niyang makapagtapos at bubuhayin na lang niya si Don Martin kahit sa ordinaryong tahanan na lang sila tumira.

Madilim na nang makarating sila sa Maynila. Hindi na niya kinausap si Midnight. Ngayon naman ay ito ang nakikiramdam sa kanya.

“Are you mad?” His baritone voice sliced through the silence of his car. Malapit na sila sa tahanan ng mga Gomez. Umiling siya. Wala siyang karapatan na sumama ang loob dito. Kahit na merong katiting siyang inis na nararamdaman ay hindi niya iyon aaminin.

Marahas itong napabuga ng hangin, “I am not trying to control you, okay? Hindi ka na bata, merong mga bagay na dapat pribado. Hindi ko lang nagustuhan na kung ano ano ang naririnig mo sa mga katrabaho mo.”

“Conservative ka pala.” Di niya napigilan ang mapaklang boses na lumabas mula sa kanya,

“I am not, okay? May mga bagay na para sa kanila lang at merong ding atin. Do you get me?”

Nag-susumamo pa ang mga mata nito na pilit na ipinapaintindi sa kanya. Tumaas ang kanyang kilay.

“Ano yung ‘atin’?”

Tumiim bagang ang kaharap, “Why, would you feel comfortable sharing what we are doing to your co-workers?”

Huminto na ang sasakyan sa tapat ng bahay nila, sa wakas ay naiuintinidhan na niya ang ibig sabihin nito. “Hindi, dahil hindi ako susuway sa kasunduan natin, Midnight. Wag kang mag-alala, walang makakaalam na hinahayaan kitang gamitin mo ako kapalit ng pagtulong mo, dadalhin ko ang katotohanang iyon hanggang sa kamatayan ko.” May pait na gumuhit sa kanyang sikmura. Nag-init ang sulok ng kanyang mga mata at kahit ayaw niyang aminin, nasasaktan siya kapag naiisip na isa lamang siyang laruan sa paningin ng abogado.

Tinawag siya nito nang nagmamadaling buksan niya ang pinto ng sasakyan at walang paalam na tumalikod na siya. Hindi na siya hinabol pa ng binata.

Malalaki ang naging hakbang niya papasok sa madilim na mansyon na tanging ang loob ng bahay lang ang may makulimlim na liwanag.

“ McLaren , that guy must be loaded.“ Natigilan siya sa paghakbang nang marinig si Monroe sa kanyang likuran. Napatingin siya dito at nakitang nakahalukipkip ito at may panunuyang ngiti sa mga labi.

“Saan mo nakilala? Sabi ni Daddy tinutulungan ka daw ng boyfriend mo. Sandejas, sounds prominent. Sana pala nagtrabaho na lang ako sa club para nakakilala din ng katulad niya.”

Humakbang papalapit sa kanya ang kapatid at nakaramdam siya ng mapaklang asido sa kanyang dibdib.

“Huwag ngayon Monroe.” Her scent smelled expensive flowers, her light brown hair falls down right before her waist and her light brown eyes stared at her. Kinuha nito ang ilang hibla ng kanyang buhok.

“Ang damot mo naman, natatakot ka bang maagaw ko siya kapag ipinakilala mo? Well, hindi naman malabo. Lalo na ngayon, malapit nang maayos ang kaso ni Daddy. Tsktsk, mawawalan ka na naman ng lugar sa pamamahay na to. Babalik ka sa school, mag-aaral ng boring mong course, makakatapos, magiging boring na empleyada at tatandang mag-isa.” Tumapang ang tingin sa kanya ni Monroe pero sinalubong niya ang titig nito.

“Hindi ka magugustuhan ni Midnight!”

Napatakip ng bibig ang kinikilalang kapatid, “Oh! Midnight pala ang pangalan niya. I’ll look him up on Google .”

Binalot ng kakaibang kaba ang kanyang dibdib nang maglakad papalayo ang kapatid. Alam niyang wala siyang pinanghahawakan pero ramdam pa din niya ang umusbong na galit para kay Monroe. She’s more confident and matured than her. Nakapagtapos na ito ng kolehiyo at maraming humahanga dahil sa angking ganda at galing sa pananamit. Bago pa man lumubog ang negosyo ng mga Gomez ay kinikilala na itong ’ It Girl’, hindi iyon nawala sa kanyang pangalan kahit na nag-hirap na sila.

Samantalang siya, nanatili siyang simple sa kabila ng lahat ng yon. Alam niyang ang mga kagaya ni Monroe ang nababagay kay Midnight. Ipinilig niya ang kanyang ulo, hindi niya dapat iniisip iyon. Wala siyang halaga kay Midnight, tinutulungan siya nito kapalit ng serbisyo niya. Wala siyang ipinagkaiba sa mga bayarang babae.

Tatalikod na sana siya para pumasok ng mansyon nang makarinig nang mahinang pagkatok sa maliit na metal gate ng mga Gomez. Visitor’s entrance iyon na gawa sa magarbong rehas. Pinuntahan niya iyon at nagulat siya nang makita na naroon pa din si Midnight. Lumingon pa siya sa mansyon para masigurong wala si Monroe sa paligid.

“Anong ginagawa mo dito?” Bulong niya.

“Im sorry.” Guilt dread on his handsome face. 

“Hindi ako galit, Attorney.”

“But you are calling me ‘Attorney’” Malumanay na samo nito.

“Nakasanayan lang po.”

“And there’s po.”

“Kasi mas matanda ka.”

Nagsalubong ang mga kilay nito pero nawala din iyon agad. “You are not my fck buddy. okay? And the reason why I reacted that way because I don’t want people think that they can openly talk about sx when they are around you. They will think that it will be okay to you.”

“Hindi naman malisyoso ang mga katrabaho ko, madumi lang ang isip mo.”

“Are we not ending this discussion?” Muli ay tumaas ang boses nito.

“Umalis na ako sa harapan mo kanina pero kumatok ka pa diyan.” Mahina pero mariin niyang sabi.

“Because we shouldn’t end this day fighting!” Depensa nito. Napaawang ang labi niya. Ipinaalala niya sa sarili ang sitwasyon nila, hindi naman din siguro nakakalimot ang binata doon.

“Sorry, Midnight. Magkita na lang tayo sa susunod.” Suko niya. 

Tumalikod na siya nang hindi ito pinagbubuksan.

“Are we seriously not gonna make up?”

Humakbang siya at nagpanggap na walang naririnig.

“Argh! Girls!” Naiinis na sigaw nito.

Kabanata 13

Relationship.

Kinukurot ang kanyang sikmura nang makita ang ibang grupo ang nakaupo sa madalas na puwesto ni Midnight. Hindi na nagpaparamdam ang binata simula nang hindi sila magkasundo nito kagabi.

Walang mali sa hindi nito pag-papakita, ang mali ay ang nararamdaman niya. Nasanay na siyang lagi itong nakikita kahit na malinaw pa sa sikat ng araw na f*ck buddy naman talaga siya. Kahit pagandahin pa ni Midnight ang tawag sa kanya ay tulad din siya sa mga babaeng pinag-uusapan ng kanyang mga katrabaho.

“Noelle, ako na doon sa VIP 12, puro lalaki doon.” Nag-angat siya ng tingin kay Ace na tinapik siya sa balikat.

Naramdaman niya ang pag-iingat sa kanya ng katrabaho, ganoon din ang iba pa. Hindi niya maintindihan ang inaakusa ni Midnight at mas lalong hindi niya din nagustuhan na gusto pa nitong paniwalain siya na hindi siya maruming babae pero gusto siyang palayuin sa mga katrabaho dahil maari din siyang bumigay at gumawa ng mga bagay na ginagawa nila ni Midnight.

Mababa pa din ang tingin sa kanya. 

Ayaw lang nitong may aaligid sa kanya dahil baka mahawaan siya ng kung ano. Mayaman siya at importanteng tao, sanay sa ekslusibo. Kapag pinagsawaan na siya nito, saka lang siya magkakaroon ng laya na mahawakan ng iba. That is what their agreement to begin with.

Mas bumigat ang kanyang pakiramdam nang matapos na ang shift niya sa club, maaga siyang makakauwi dahil maaga din siya pumasok ngayong araw. Minabuti na din niya ang hindi mag-overtime dahil sa sama ng pakiramdam.

“Nakakatuwa naman, Friendship ’no. Nagkakaliwanag na pala ang kaso ni Don Martin.”

Napangiti siya kay Donna habang sinasarhan ang kaniyang locker.

“Oo, Donna. Baka sa susunod na buwan, kung papayag na makipagkasundo ang mga minero, hindi na makukulong si Don Martin.”

Nagliwanag ang mukha ng kanyang kaibigan dahil sa magandang balita.

“Susunduin ka ba ng boyfriend mo?”

“Boyfriend?”

“Si Attorney!”

“Ah, hindi. Nag-kakataon lang na nag-pupunta siya dito kaya nakakasabay ako pauwi.” Pag-sisinungaling niya.

There’s a spike of acid on her throat because of the sad truth.

Nag-paalam na sa kanya si Donna nang nasa labas na sila ng club. Malamig ang hangin na umihip sa kanya. Napadako ang mga mata niya sa parking lot at sumikip ang dibdib nang wala nga roon ang pamilyar na sasakyan. Napailing siya. Nagkakaroon na siya ng problema sa isip dahil naguguluhan na siya. Kung pupwede lang siyang umiwas, iiwas na sana siya bago pa lumaki ang kanyang nararamdaman.

Lumakad siya patungo sa sakayan.

“Noelle.” Natigilan siya sa boses na iyon. Nang lingunin niya ang likuran ay nakita niya si Midnight na may bitbit na paperbag sa kanyang mga kamay. Tumaas ang kilay niya. Pilit na isini-sikreto ang tuwa na makita ito pagkatapos ng mahabang araw.

“Sorry, I am late. Hinabol ko kasi ang mall bago mag-sara, I parked somewhere, puno na kasi dito.”

Naging isang linya ang kanyang mga labi. Natatakot siya na kapag bumukas iyon ay ipahamak lang siya ng sarili dahil sa nararamdaman na kakaiba. Umaasa siya na espesyal siya dahil sa ipinapakita nito kahit alam niyang hindi iyon ganon. Imposibleng mangyari iyon.

“Can I invite you for snacks?”

Hindi, Noelle. Hindi kasama ang snacks, hindi kasama ang pagkain sa labas, o sa loob ng bahay. Hindi dapat kasama ang roadtrip, ang camping o kahit ano pang kakaiba bukod sa kama.

Nakahanda na ang kanyang pagtanggi nang parang maamong tupa ang kaharap na pinagdaop pa ang mga palad.

“Please.”

Nagpatianod siya, kagaya noong mga nakaraang araw ay sumampa siya sa sasakyan nito. Iniwasan niyang bumukas ang bibig para tanungin ang naging araw ng binata. Hindi na dapat niya malaman dahil wala naman siya dapat pakialam kung naging maganda ba ito o masama. Sumiksik siya sa bintana at humalukipkip. Hindi niya din ipapahawak ang kanyang kamay. Hindi na niya dadagdagan ang pag-hangang nararamdaman niya ngayon.

She wants to finish the agreement as early as possible, she can’t wait to start again. Hindi niya alam kung hanggang saan aabot ang kanyang nararamdaman, natatakot siyang kapag tumagal pa ay magiging masakit. All she wanted was sense of belongingness, she found it in Midnight’s arms. Noong mga nakaraang araw ay inuuna nito ang pag-aalala sa kanya at ang mga pangangailangan niya kaya nararamdaman niya ang pagdepende dito. But the sad truth is, aalis din siya kagaya ng kanyang ina at Tiya, si Don Martin ay maaring maiwanan din siya. Ang kaibahan lang ngayon ay meron siyang choice na maunang lumayo dahil alam na niya ang maaring mangyari pero paano niya gagawin yon?

She’s here for his convenience. Hindi siya ang dapat ang umayaw kundi ito mismo. Pero paano niya ba gagawin iyon? Should she be unresponsive? Imposible iyon dahil para siyang posporong madaling mag-ngingas sa halik nito.

But she should do something..

Nag-tungo sila sa condominium unit ng binata. Nahihiwagaan pa din siya sa napakaraming paperbag sa kamay nito. Panay ang ngiti sa kanya nang ipatong nito ang pinamili doon sa bar counter.

“I will make you snacks, what do you want?”

“Hindi ako gutom.” Flat ang tono niya. Nag-labas pa din ito ng tinapay doon sa paperbag at nag-kibit balikat.

“Dessert? I can make chocolates.” Napukaw non ang atensyon niya. Chocolates, iyon ang pinakapaborito niya.

“M-marunong ka?”

Mayabang itong ngumiti, “Of course. It is just chocolates.”

Nakita niya ngang naglabas ito ng sangkap doon sa plastic bag. Inalis niya ang suot niyang sapatos at naglakad papalapit dito. Pupwede bang gawin ang chocolates sa kusina? Madami pa siyang tanong nang simulan ni Midnight ang paglalagay sa stainless bowl ng butter at tinunaw iyon sa ibabaw ng kumukulong tubig na nasa kaserola. Isinunod nito ang wala sa hugis na chocolate bars at gatas. It melted on the bowl with continuous mixing.

“Pupwede kong subukan?” Presinta niya. Umatras si Midnight para bigyan siya ng daan sa harapan ng kalan. Gamit ang wire whisk ay hinalo niya ang tsokolate. Naramdaman niya ang pagbaba ng kamay ng binata sa magkabila niyang bewang.

“Ganito?” Inosente niyang tanong sa kabila ng pag-init ng hangin sa kanilang pagitan. Ang malawak na siyudad ang nasa kanilang harapan, tanaw sa bintana ang maliliit na ilaw sa ibaba mula sa mga bahayan sa mas mababang parte ng Kamaynilaan.

Ipinahinga ni Midnight ang baba nito sa kanyang balikat. Bolta-boltaheng kuryente ang gumapang sa kanya dahil sa kanilang pagkakalapit. The shadows from the dark view in front of them and the warm lights from the pantry defined the structures of his face. The softness of his gestures and lovely warmth made her fuzzy inside. Again, she felt peace and comfort.

“Pagkatapos?” Sinubukan niyang bumalik sa realidad. Napakunot ang noo ni Midnight at kinuha sa bulsa ang cellphone. May hinanap ito doon pagkatapos ay binalingan ang mga plastic. Iba’t ibang hugis ng molder ang kinuha nito doon at hinugasan isa isa doon sa sink.

Magkatulong nilang isinalin ang inihandang chocolates doon sa molder pagkatapos ay inilagay sa ref. Tumingin sa kanya si Midnight nang matapos ang kanilang ginagawa.

“I should make you snacks.” Lumapit muli ito sa plastic at parang may napagtanto. “P-pero baka inaantok ka na.”

Umiling siya, ang totoo ay nawala ang antok niya dahil sa chocolates, gusto niyang intayin na mabuo iyon. Ngumiti si Midnight at hinarap ang mga tinapay. Lumapit siya para tumulong dito pero iginiit nito na hindi na siya dapat tumulong. Binalingan niya ang mga plastic bags para sana ilagay sa cupboards at napansin niya ang isang blue box doon na merong hindi maayos na pagkaka-ribbon.

“Ano to?”

Nag-angat ng tingin si Midnight at napansin niya ang eksaheradong pamumula nito.

“T-that is nothing.”

Inalog niya ang box habang nag-gagawa si Midnight ng sandwich.

“Oh please, Noelle. Leave that.”

“May pagbibigyan ka?” Palagay niya ay importante iyon. Natigilan si Midnight sa ginagawa.

“Fine. I volunteered in making that chocolates a while ago.”

Lumiit ang mata niya at binitawan ang box na parang napaso. “May pag-bibigyan ka nga.”

“For pete sake, wala, Noelle. I thought of giving it to you but I know you will think that I bought it so I decided to make chocolates in front of you. May sinusundan akong instructions at nakalimutan nating ilagay ang white chocolates but I think—”

Binitawan ni Midnight ang tinapay na hawak saka pumikit, “Pathetic.” Bulong nito sa sarili.

Huminga ito ng malalim at pilit na kinalma ang sarili bago muling bumukas ang mga labi.

“Damn it, I want to apologize and you did not forgive me when I said sorry yesterday. So I thought of giving you something extraordinary.” Halos magkandabuhol buhol ang mga salita nito. Merong mainit na humaplos sa kanyang puso at gusto niyang magalit doon sa pakiramdam na iyon.

Hindi pupwede. Sa kundisyong ito, siya ang matatalo kapag siya ang kumapit sa ganitong pakiramdam.

“And I really don’t get it why you are mad but f*ck it, just sorry. I am sorry, okay? I don’t want us like this.”

“Bakit ayaw mo?” Malamig niyang tanong.

“Because we have this relationship, kinda weird but—hindi naman tama na magiging magkagalit tayo.”

“Siguro tama ka. Malapit na rin namang matapos ang pagtulong mo sa amin, kailangan ko lang mag-tiis kaya hindi na tayo dapat mag-away.” Malamig na wika niya.

Natigilan si Midnight at naglakad papalapit sa kanya. Hindi siya nakaramdam ng kahit anong takot kahit may panganib sa mga mata nito at sa paraan ng pag-gawlaw ng panga.

“What did you just say?”

“Pagkatapos ng lahat ng ito, hindi na natin kailangan magkita. Pagkatapos ng lahat ng ito, kakalimutan na natin na—”

Mabigat ang halik na dumapo sa kanyang labi para patigilin siya.

“You will not say when this will be over.” Mapanganib na bulong nito sa kanya. Nanikip ang kanyang dibdib dahil sa gaspang ng kanyang boses pero hindi siya magpapatalo.

“Gusto mo ikaw? Fine, hindi na ako magsesepilyo, hindi na ako maliligo. Tingnan natin kung hindi ka mandiri—”

A heavy kiss landed on her lips. Mas mabigat iyon kaysa una at mas matagal. “Try me.”

Naiinis siya sa pagiging imposible nito. For once, she wanted him to hate her to his gut and leave her alone. Hindi niya nagustuhan ang pakla ng kanyang sikmura nang hindi ito nag-pakita sa maghapon kahit na alam niyang wala siyang dapat asahan. Hindi niya din gusto ang pag-lambot ng puso niya sa pag-sisilbi nito sa kanya at pag-so-sorry kahit siya din naman ang magkasalanan.

Hindi niya gusto ang pagkapit nito kahit gusto niyang bumitaw.

“Noelle naman..” Masuyo nitong inipit ang buhok sa kanyang tainga habang magkapatong ang kanilang noo. Ang madidilim nitong mga mata ay hindi iniiwan ang kanyang natatakot na mga mata. Her heart hammered like crazy. Pakiramdam niya ay bibigay na talaga ang puso niya sa panginginig.

“I missed you the whole day and you are being hard on me now. I said, I am sorry. Ilang beses ba ang gusto mo?”

“Ayokong mag-sorry ka.” Bulong niya. “Ayokong malapit ka. Ayoko ng ganito. Ayoko kasi natatakot ako.” Naramdaman niya ang pag-iinit ng sulok ng mga mata. “I am just a phase.”

Hindi makapaniwalang nag-pakawala ng tawa si Midnight, “You are just a phase? Or Am I? Kakalimutan mo ba ako parang bangungot sayo?”

“Ano bang gusto mo?” Nanginig na ang boses niya. Suko na siya. Hindi niya maunawaan ang gusto nito. Ito ang naglagay ng distansya sa kanilang pagitan pero malaya itong tumatawid doon kung kailan niya gusto. Hindi iyon patas!

“I want this real, Noelle.” Sapo ng binata ang magkabila niyang pisngi. “I like you. I really do, okay? Oo, nagagalit akong may lumalapit sayo, not because I don’t trust you but because I am jealous. And being jealous has no reason right?”

“Hindi ako naniniwala.” Kumurap kurap siya.

“How can I prove it to you?”

Bubukas palang ang bibig niya nang merong mag-doorbell sa unit ni Midnight. Bumitiw sa kanya ang binata at naglakad patungo sa pinto. Nang bumukas iyon ay merong umatake na babae kay Midnight. Patalon nitong ikinawit ang mahahabang binti sa binatang kanina lang ay nag-sasabing gusto siya. Kitang kita niya kung paano mainit na halikan ng pamilyar na mukha na babae ang mga labi ni Midnight.

“I missed you already. Bakit ka umalis agad kanina? I was thinking of checking your bed at your house but you left already, Babe . I love the mudpie your mother baked and I have some to share on your bed perhaps? You can eat it on my pus—”

Hindi niya napigilan ang pagliliyab ng mukha sa kakaibang galit. Para siyang ipinako doon sa kanyang kinatatayuan at hindi makagalaw.

“Daniella, what are you doing here?” Gulat na tanong ni Midnight.

Daniella. Kaya pala pamilyar ang babae. Isa itong artista. Isang teen sensation na kilala sa pagiging mabait at konserbatibo. Isang kinikilalang good example ng mga kabataan. Morena, petite at merong mata na palaging nakangiti, mukha siyang anghel na bumaba sa lupa. Hindi niya akalaing makikita niya ito sa ganitong ayos.

“I will sleep here! I let you sleep in my unit so you should let me sleep here. Come on, Babe. Your mother said I can sleep here because I have no taping tomorrow.”

Sumakit ang kanyang puso. Tiningnan niya ang kanyang bag na naroon sa sofa. Sapat na ang kanyang narinig. Nakayuko siyang nag-lakad patungo sa kanyang bag pati ang mga sapatos niya ay naroon sa malapit sa pintuan.

“Ooops, may tao pala. Ate, secret lang to ha.” Kumindat sa kanya si Daniella nang mag-angat siya ng tingin. Polite siyang yumuko at kiming ngumiti.

“Yes, Ma’am.”

“Oh come on, Noelle. Stay here.” Matigas na utos ni Midnight. Nagmadali siyang lumabas pero mas mabilis na nahila ng binata ang kanyang braso at naibalik agad siya sa loob ng unit nito.

“Daniella, leave.”

Nanatili siyang nakayuko sa tabi ni Midnight.

“Come on, Midnight, I miss your f*cking. The other day you went to my unit, you touched me and watched me pleasure myself but you excused yourself, nabitin ako!” Pag-papaalala nito. Nadurog muli ang kanyang puso at hindi niya alam kung gaano niya pa katagal iyon matatagalan.

Napahilamos si Midnight ng mukha, samantalang siya ay parang paulit ulit na sinasampal.

“Daniella, stop, people might hear you.”

“Oh! We f*ck at the elevator so they probably know.”

Napangiwi siya sa naririnig kay Daniella, hindi naman ito lasing pero kumportable itong ihayag ang nangyayari sa kanila ni Midnight.

“Aalis na po talaga ako, Attorney!” Di na napigilan niyang pag-singit.

“No! Diyan ka lang.” Mas humigpit ang hawak sa kanya ni Midnight.

“You know what Daniella, fine! Tell the world that we fcked, I am a bachelor lawyer and I fck people whenever I want to. Hindi ko naman career ang masisira, yung iyo naman. So if you don’t want me to call the security—”

“Goodness! You are so stiff! Fine, aalis na! I will just text you kapag good mood ka na ulit.”

Balewala itong tumalikod at sinarhan ang pinto ng binata. Kumakabog ang dibdib niya at kumuyom ang mga palad niya. Nang harapin siya ni Midnight ay napaatras pa ito. Siguro nakakatakot ang kanyang itsura pero wala na siyang pakialam.

“Aalis na talaga ako!”

“No, stay here. Let me explain first!”

“Ayokong marinig. Bakit ka pa mag-e-explain? Isa lang naman ako doon sa ‘people that you f*ck’.” Mariin ang kanyang mga salita.

“Daniella was my f*ck buddy.”

“Yun naman pala, bakit pati ako? Kasi you fck people? Fcker ka pala.”

“Hey! Watch your mouth. Was. It is in the past.”

“ The other day daw.“

“For crissakes! Daig mo pa ang imbestigador.” Napatingin pa ito sa kisame bago bumagsak ang mabibigat na mata sa kanya. “Look, I know you are upset but want you to see the difference between you and her. I shoo-away my f*ck buddies but I want you to stay. So you are not one of them.”

“Salamat po. I am flattered.” Sarkastiko niyang sagot.

“Noelle, hindi ka isa sa mga yon. Please.”

“At anong ipinagkaiba ko?” Hamon niya.

“You made me want a relationship.”

“Hindi ako makikinig.” Tinakpan niya ang kanyang tainga dahil mukhang maniniwala na naman siya. Pilit na ibinaba ni Midnight ang kanyang mga kamay at masuyo siyang hinalikan sa noo at ikinulong sa mahigpit na yakap.

“You are the dependent type, I should have stayed away from you because I don’t want responsibility. But with you, I sucked it up because I want to be with you. I really do.” Seryoso itong nakatingin sa kanya. The strong energy on his eyes danced as he said those words. Pakiramdam niya ay naliligaw siyang muli.

“Umaalis ang lahat na sinasandalan ko.”

“I won’t. Let’s try this.” Mas humigpit pa ang yakap nito.

–

Maki Say’s: Sino si Daniella?!

So ito na nga. I am rewriting VC, actually there’s Midnight’s POV in between. The Wattpad version is Noelle’s POV only, tho :) para may element of surprise ang book version. I will submit this, pero kung hindi pumasa, self pub na ito! Needless to say, there’s still reason to buy the book version (Published or Self Pub) para mas masakit sa puso.

Votes, comments, mag-ingay!

Kabanata 14

SPG.

Whipped.

            

There’s fear and anxiety in her eyes. Pilit siyang kumawala sa yakap ng binata. Gusto niyang maniwala pero ang dami pang tanong ni Noelle sa isipan.

How could this man really like her?

“Hindi  mo alam ang sinasabi mo.” Nanginig ang boses niya.

All that she remembers is they spent time mostly in bed. The man conveniently disagrees in everything she says. He always demands to her. That’s least likely be a ‘liking’ in any sense.

At si Daniella, kasama niya lang iyon kanina, hindi ba? Kumportable iyong magpakita sa unit ng binata. Bluntly discuss their sxlife in front of other people. They even had sx in public? Anong pinagkaiba niya sa babaeng iyon?

“I know what I am saying. I like you, Noelle.” Mataman pa din ang titig nito sa kanya na tila kung sakaling hindi siya maniniwala ay mapapatid ang pisi nito.

The tension in his eyes and the way he gritted his teeth as he say those words with passion. Iginigiit ang nararamdaman sa kagaya niyang hindi kumbinsido.

“Hindi mo na kailangang gawin ito, Attorney. Hindi ako babali ng kasunduan, sa iyo ako hanggang sa matapos ang kaso ni Don Martin. Hindi mo na kailangang mag-isip ng kung ano.”

“That’s what I am thinking the most! That this will end, Noelle. I don’t want this to freaking end. Please, just say yes. This is getting awkward and uncomfortable.” Dumampi ang malambot na labi nito sa kanya.

Tumaas ang kilay niya doon. Dinampian siya ng halik gayong hinalikan lang ito ng ibang babae. Pinunasan niya ang kanyang labi na merong poot, bumakas ang gulat sa mukha ng binata.

“Ayoko ng halik na iyon.” Mapakla niyang sabi.

“You are starting to insult me. If you don’t want this—”

Iniangat niya ang isang palad para patigilin ito sa pag-sasalita. Sinasabi na nga bang walang tiyaga ang binata, ang gusto lang nito ay ang sang-ayunan lagi. Tingin siguro ay lahat ng sasabihin nito ay sasang-ayunan niya.

“Talaga bang iniisip mong kapag sinabi mo, papayag na lang ako?”

“What?” Gulat na napalayo sa kanya si Midnight. Ang guwapong mukha nito ay naging matigas ang anyo. Ang kaninang panunuyo ay nabahiran ng iritasyon at kawalan ng pasensya. She should have known. The impatient and ruthless lawyer will never bow down.

“Are you trying to say that you don’t like me?” Padabog na din ang salita nito. Ginawa niya ang lahat ng makakaya para hindi nito makita ang itinatagong pagkagusto dito. Hindi niya hahayaang malunod ang sarili sa ganitong klaseng lalake. Kayang kaya siya nitong ipagpalit at mas nakakatakot na walang matitira sa kanya dahil matagal na din naman siyang ubos. Ang alam lang ng tao sa paligid niya ay iwan siya sa pag-asang merong pupulot sa kanya. That’s a tiring process. Kung ganon rin lang ay mas gusto na din niyang mapag-isa.

Nag-hanap siya ng idadahilan sa determinadong abogado. Hindi niya din ito maaring galitin. Kumalma siya bago mag-bitiw ng mga salita, “Masyado pang mabilis ang—”

“Alright. Fair enough.” Lumabi ito at nag-kibit balikat. “Province girls are like that. Too traditional. Trying to live by the norms and certain standards.”

Nag-pantig ang kanyang tainga.

“Anong sabi mo? Iniinsulto mo ba ako?”

Goodness! He really has his own way! Marunong sa reverse psychology ang binata dahil na din sa pagiging abogado nito at malinaw na ginagamit ito sa kanya ngayon.

Nag-lakad ito patalikod sa kanya at binalikan ang mga sandwich na ginagawa kanina. Nag-pahid ito doon ng palaman at dinala ang plato doon sa panini press, isa isang inilagay ang tinapay at ininit. Ilang sandali pa ay kumuha ito ng dalawang malaking tasa mula sa plastic bag, hinugasan iyon at nilagyan ng mainit na tubig at chocolate powder.

Hindi na niya maintindihan ang kilos ng binata. Parang nagbago na talaga ang isip nito na gusto siya. Tahimik na gumawa ng pagkain para sa kanilang dalawa. Dinala nito sa centertable ang inihandang pagkain at hindi na bumalik ang sigla na kanina lang ay ipinapakita nito.

He opened the tv and scrolled for a movie to watch, it also served as their only light in the dark sitting room. Huminto ito sa isang war movie pagkatapos ay umupo ito sa couch, may maliit na distansya pa sa kanyang tabi. Panay ang marahas na buntong-hininga ng katabi habang ang maingay na tunog ng mga baril at kanyon ang bumabalot sa unit nito mula doon sa pelikula. Ramdam niya ang mabibigat na titig nito pero kung sasalubungin naman niya ng tingin ay iiwas ito. Lumamig ang buong unit dahil sa katahimikan sa kanilang dalawa.

Inabot niya ang hot chocolate na nakalagay sa blue na tasa at akmang iinumin ito nang may kamay na pumigil sa kanya. Nag-angat siya ng tingin at nakita niyang nakataas ang kilay sa kanya ni Midnight.

“H-hindi mo ako bibigyan?” Nag-tatakang tanong niya.

Nagalit nga ata sa kanya ang binata kaya pag-dadamutan na siya.

“That’s a blue mug.” Sita nito sa kanya. “That’s for a guy. Yours should be pink.” Ininguso nito ang tasa sa kanilang harapan. Ibinalik niya ang tasa sa lamesa at isinaoli yon para palitan ng pink na tasa.

Ang mainit na inumin ang tanging nagbalik ng init sa kanyang pakiramdam. Midnight is trying to be cold and distant, nang ibaba niya ang tasa ay lumapit siya dito at sumandal sa balikat. Kumilos ang binata at nalaglag ang pagkakapatong niya dito. Marahas siya nitong tiningnan.

“Can you stop sending mixed signals? Don’t make me like you even more. Goodness! This is not how I pictured my night!” Tumalim ang tingin sa kanya ng binata na parang sa kanya isinisisi ang kasamaang palad sa araw na ito. Ano ba dapat ang kaganapan ngayong gabi? Ang ipag-gawa siya ng sandwich at manood sila ng movie.

But then, napatunayan niyang hindi magandang sabayan ang init ng ulo ng abogado.

Tumayo siya at inayos ang kanyang damit. Tahimik niyang kinuha ang kanyang bag sa kanyang tabi, “Uuwi na lang ako, Attorney.”

“Damn it, I don’t get you anymore!” His angry voice sliced through the already noisy movie. Ginulo nito ang buhok.

Hindi siya kumibo at tumalikod na. “No, you are not leaving.” Matigas na wika ni Midnight. Hindi man lang siya hinawakan nito pero sapat na ang malamig na boses na iyon para matigilan siya.

“I order you to stay and sit beside me.”

Binitawan niya ang bag at umupo sa tabi ng binata.

“Face me and sit on my lap.” Malamig na utos nito. Gumapang siya sa binti nito. She straddled him. Wala na ang atensyon ng binata sa pinapanood, tamad itong nakatingin sa kanyang mukha. There’s a hint of lust in his eyes. His jaw moved and everything looked extraordinary. His dominating features turned dark and dangerous as he threw daggers at her.

“I did not touch Daniella when while we are together. Not even the stand of her hair. What she did a while ago was nothing that I asked.” Taliwas kanina ay mahinahon na ang boses nito.

Sumimangot siya at nag-init ang sulok ng mga mata. Hearing him say her name made her heart clench, but hearing him explain his side gently also clench her heart.

“What else do you want to hear me say?”

Umiling siya. Ayaw na niyang marinig ang iba pa. It might kill her painfully if he keeps on being like this.

“I don’t want us to fight but you are being stubborn. This makes me think that you don’t like me as much as I like you. You only fear my name but I am nothing special.”

His eyes looks patient and soft. No eyes ever looked at her that way. She always give the look to everyone and she didn’t know how it felt until tonight. Humilig siya sa dibdib ng binata. She clearly remembers the last words of her Tiyang Yolly.

“Maganda ka. Yan ang magpapahamak sa’yo. Wag ka basta basta mag-titiwala sa ibang tao. Lahat ng tao merong motibo. Tingnan mo na lang ang Nanay mo.”

Her mother was raped. Nalaman niya iyon kay Don Martin. Naging matalik na kaibigan ng kanyang ina si Don Martin noong nag-tatrabaho ang ina sa minahan. Everyone thought they had a relationship. Lalo na nang ipagbuntis siya ng kanyang ina. Lumakas ang bulungan na anak siya ng mayamang nagmamayari ng minahan. Tinawag na kabit ang kanyang ina. Without these people knowing the truth, even her Tiyang Yolly didn’t know and also thought Don Martin was her father. Ang katotohanang ginahasa ito ay dinala ng kanyang ina hanggang sa kamatayan at nangako din siya ni Don Martin na ganon ang gagawin.

“Do you like anyone else? Kasi t*ngina, magagalit talaga ako.” Tumigas ang katawan ng binata. Unti-unti siyang nag-angat ng tingin, mahinang pinagtawanan ng binata ang kanyang sarili. “I shouldn’t say that.”

“Wala akong gustong iba.” Maliit na boses niya. Nag-baga ang pag-asa sa mga mata ng binata.

“That’s more than enough.” Pumikit na mariin si Midnight.

“I want to kiss you right now but I need to wipe off Daniella’s lips to mine and I want to curse that witch. Can I tuck you to bed instead?”

Parang nahihipnotismo siyang tumango. Madali siyang binuhat ng binata at dinala sa silid nito. Imbes na sa kama dumiretso ay doon sa bathroom. Merong nakahandang tubig doon sa tub at meron pang rose petals. Sa gilid ng bath tub ay merong champagne at wine goblet para sa dalawa. Ito siguro ang sinasabing inihanda niya.

Ipinaupo siya ng binata sa gilid. He started to undress her. Marahan at sensual iyon. Every piece of fabric being removed from her body made her shudder. He knelt down and removed the last piece of cloth. Napasinghap siya nang ilapit ng binata ang mukha sa kanyang tuhod at marahan iyong halikan paakyat.

He gently parted her thighs and she obliged. The warm light bathe her glorious body, it complimented the warm tones of her skin. She pressed her hands on the side when Midnight started to expertly caress the flesh between her thighs using his tongue. The molten bud released silky juices that she burst in undeniably pleasurable moan.

Ang isa niyang kamay ay ipinakapit niya sa buhok ng binata. She bit her lip, writhing in supressed quiver.

“Midnight..” She screamed as his fingers were between her legs, torturing her until she surrender, overflowed with juices, silky and dripping, so much ready for him.

She ran her fingers on his polo, trying to remove each button. Umangat ang binata at nagmamadali ding tinulungan siya doon. She unbuckled his belt and unbuttoned his slacks until it fell on the floor.

Binuhat siya ng binata pagkatapos non. Wrapping her legs around his rock solid body. She could feel the imminent danger of being wrecked with his slender shaft all hard and fully erected. Her fear of getting hurt evaporated as he rammed his length to her soft body, her back resting at the cold tiles of the bathroom. It was all brutal and over the edge, both painful and pleasurable. He became an animal mating to death.

“Noelle..” He whispered her name like a prayer.

They both screamed as they fuse their bodily fluids inside their body, unbidden. Both in awe of the luscious surpirse. Iniyakap niya ang mga kamay sa leeg ng binata, pilit na kumuha ng lakas sa nanghihinang katawan din nito. He carried her to the tub and deposited her to the warm water. Sumunod din ito sa kanya at isiniksik ang katawan.

“You still don’t like me?” Hinihingal na tanong sa kanya ng binata.

Tiningnan niya lang ito at pinaglaruan ang petals sa harapan.

She does. But she’s not ready to admit it to anyone yet.

---

Maaga siyang gumising sa tunog ng kanyang alarm. Sumilip siya agad sa kuwarto ni Don Martin at nakita niyang nakabihis na ito at masaya ang ngiti. Inalalayan ito ng kanyang private nurse papalabas ng kuwarto.

“Handa na ba kayo, Don Martin?” Nakangiti niyang tanong sa matanda. He smiled and nodded.

The order to freeze Gomez’s assets were now lifted a week ago. Ibig sabihin ay maari na nitong magamit muli ang kayamanan para bayaran ng danyos ang pamilya na nabiktima ng trahedya. Meron namang naunang pinansyal na tulong si Don Martin para sa mga ito, pero nang ibaba ang order ng pag-freeze sa kaniyang ari-arian ay hindi na iyon natuloy.

“Sabi ni Attorney Gaston ay handa nang makipag-usap ang mga pamilya sa akin. Nabasa na din niya ang proposal ko at naipaalam na sa leader ng mga minero. They liked it. They are happy about it.”

Mayaman ang kanyang ama, kaya nitong baliktarin ang mundo gamit ang sariling pera. Hindi na siya magtataka kung gumapang pauwi ang asawa nitong si Donya Matilde at ang mga anak para bumalik sa kanlungan ni Don Martin. May pait na nag-laro sa kanyang sikmura, she knows she will be less needed by Don Martin pero masaya siyang magiging malaya na ito sa mga problema.

“I can’t thank you enough, Noelle.” Narinig niyang sambit ng ama. Mainit ang mga mata niyang tiningnan ito. Kahit ang recovery mula sa stroke ay mabilis. Thanks to Midnight’s help. Kahit bayaran pa ni Don Martin hanggang sa dulong sentimo ang halaga ng ginastos nito ay hindi mapapantayan ang naging kahandaan nito para tulungan sila.

“Wala po iyon. Masaya ako para sa inyo.”

Tumunog ang doorbell sa kanilang bahay. Tumalikod siya para puntahan iyon. Naroon si Midnight para sunduin si Don Martin para sa arbitration.

Desire flickered on his eyes when he saw her. Napailing ito at napangiti sa sariling reaksyon. Binuksan niya ang maliit na gate para makapasok ito.

Magkasama lang sila kagabi kagaya noong mga nakaraan pang araw. Matiyagang nag-iintay sa kanyang shift para sabay silang maghapunan sa unit nito pero ang mga mata nito ay hindi nag-babago. Malapit na siyang maniwalang nahuhumaling na ito sa kanya. Ang tanging pumipigil sa kanyang paniwalaan ang binata ay ang sunod sunod na tawag ng babae sa cellphone nito tuwing magkasama sila. Hindi man nito sisnasagot, hindi naman sila magkasama bente kuwatro oras para matiyak na wala itong ginagawa sa likuran niya.

She will always be doubtful, blame it to her experiences. Alam niyang inuunawa siya ni Midnight sa parteng iyon at nagpapasalamat din siya sa pagbibigay sa kanya nito ng oras.

“Good morning.” Pormal na ngumiti ito at pinasadahan siya ng tingin. Maluwag na t-shirt lang ang kanyang suot at shorts pero parang nabubulagan ang kanyang kaharap. Sa paraan ng tingin nito ay parang nakakita ito ng sikat na modelo sa isang sexy magazine. Ngumiti siya at hindi nagpatalo sa pag-ngiti ang binata.

“Handa na si Don Martin.”

“Are you ready for tonight?” Tanong nito sa kanya.

Ngayon ang family gathering ng mga Sandejas kung saan kailangan niyang magpanggap bilang girlfriend nito. Tumango siya at ngumiti.

“Handa ka na ba sa pakikipag-usap sa mga minero?” Tanong niya pero parang wala doon ang interes ng binata.

Mabibigat ang mga matang tiningnan siya nito, “I can’t wait for this day to finish and have you in my arms.”

Nag-init ang pisngi niya.

May tumikhim sa kanyang likuran at mas dumoble pa ang pag-iinit ng kanyang pisngi. Naroon si Don Martin at ang nurse nito. Parehas na may multo ng ngiti sa mga labi.

“Magkita na lang tayo mamaya. Goodluck sa inyo ni Don Martin.” Bilin niya na hindi makatingin.

Hinila siya ni Midnight at hindi talaga ito nagpaawat na pagtakan siya ng halik sa labi kahit pa sa harapan ng kanyang ama. Pinanlakihan siya ng mga mata sa gulat.

“Now, that’s good luck.”

Tumawa si Don Martin na nagpatiuna papalabas ng bahay.

“I think we still have time, you could have small talk. Maglalakad lakad lang kami ni Nurse Eva dito sa labas.” Nag-sasalita ito habang mabagal na humakbang kasunod ang private nurse nito.

Nagkatinginan sila ni Midnight na parehas na namumula ang pisngi.

“T*ngina, I look so whipped, didn’t I?”

Kabanata 15

Revealed.

Gabi na nang makarinig si Noelle nang sasakyang huminto sa harap ng kanilang mansyon. She was patiently waiting while wearing a halter royal blue empire cut dress. Umangat lang ito ng kaunti sa kanyang tuhod, her hair was pulled back in to a lazy bun. Hinayaan niyang may laglag na kaunting buhok sa kanyang balikat. Isang four inch silver stiletto naman ang sinuot niya sa kanyang mga paa. Hindi niya makilala ang sarili niya sa salamin nang mag-ayos siya. She rarely fix herself up. She pictured herself as a typical college girl but maybe, time and experiences had changed her, she’s a full grown woman now. Wearing Monroe’s old hand-me-down dress made her look exactly like her sister.

Alright, maybe not close. 

The confidence Monroe has was something she cannot have. Kahit matagal na siyang tumira kasama ang mga Gomez ay hindi niya na-adopt ang ugali ng mga ito. She still felt different, because she was. Literally.

“My daughter is lovely, isn’t she?”

Napangiti siya nang pumasok sa loob ng metal gate si Don Martin habang inaalalayan ni Nurse Eva. Sa likod nito ay si Midnight, gazing at her thoroughly. His stares went down to his breast and she blushed. The gown hugged her body just right but it exposed her cleavage and at least three-fourths of her back.

“Yes, she is.” Midnight’s stares went yearning. Lumapit ito agad sa kanya at bumaba ang kamay sa kanyang baywang. A protective hands he has. Nakabisado na niya iyon. Even his scent, it is so manly cold, it resembles his stance, pure arrogance and coldness. Naramdaman niya ang init ng katawan nito nang hilahin pa siya nito papalapit. Her back rested to his rock hard solid chest, the heat between her thighs ignites and starting to burn her insides, it is always like this whenever he’s near. Namumula na lang ang pisngi niya, dalaga na talaga siya.

“I have a very good news for you, Noelle but enjoy your night first. I will go ahead and rest.” Bumaling sa kanila ang matanda, “Attorney Sandejas, I am really grateful.”

Mahinang tumango ang abogado at bumaba ang kamay nito sa kanya. “Let’s go?” Masuyo nitong tanong.

He’s still wearing the suit he was wearing early morning but that didn’t make him look less attractive. Sinabi sa kanya ng binata na pormal ang party ng kanilang pamilya ngayong gabi. Nang mag-simula na itong magmaneho ay kinuha nito ang kamay niya at hinalikan ang likod ng palad. She find the gesture sweet and soulful. Gusto niya iyon.

“This day was tiring but productive. Pumayag na ang mga minerong makipagkasundo sa halagang makakapag-simula sila muli. Your father’s plan is to re-open the jewelry store you had in Manila, binigyan niya din ng option na makapagtrabaho dito ang mga gusto.”

Ngumiti siya. The shadows from the tress casted on his gorgeous face, his stubborn jaw and his full lips made her believe that knight in shining armor is really true. Umangat ang kamay niya at hinaplos niya ang pisngi ng abogado.

“Maraming salamat sayo.”

Malungkot siyang ngumiti. Maybe it will really end here. Natatanaw na niya ang katapusan. Her feelings were calm, she shut down her own thoughts, thoughts of missing a piece of her if that happens.

Hindi na sila madalas na magkikita. Magiging abala na ito sa ibang kaso. She could taste it and regardless how she dismissed the thought, it tasted bitter on her throat.

Broken promises, busy schedule, coldness, she could see it all.

Hinuli ng binata ang kanyang kamay at malambing na kinagat ang kanyang mga daliri.

“My relatives aren’t the nicest human being.” His muscles tensed. “But stay with me and everything will be fine.”

Tumango siya, naalala pa ang sinabi nito. Hindi siya kailangang magustuhan ng mga ito partikular na ang kanilang ina. He wanted to prove his family that they cannot dictate his choices. Yun ang dahilan kung bakit siya nandito at yun lang ang kailangan niyang gawin.

Maliwanag ang buong kabahayan ng mansyon na hinintuan nila. Hindi nalalayo ang laki nito sa tahanan ng mga Gomez, yun nga lang ay punong puno iyon ng sigla at buhay. Merong nagtatawanan mula sa loob ng mansyon. Nagtatalo ang mga boses nito sa matigas na Ingles. They sounded happy but the man beside him stiffened even more. Pakiramdam niya ay aapak silang dalawa sa kulungan ng mga leon at hindi na sila makakalabas ng buhay kaya ganito ang reaksyon ng binata.

She pressed her palm to his back and he relaxed a bit, kinuha nito ang kamay niya at mahinahong ngumiti. His smile could melt anything. Bihira niya iyong makita pero masarap sanang pagmasdan.

“I told you I don’t want my mother to like you but really, I want her to like you.”

Nanatili siyang nakatingin dito at nakaawang ang labi, pinanlakihan ito ng mga mata at parang gusto pang bawiin ang sinabi, “I— n-not that her opinion of you would matter but—”

“Wag ka nang mahiya. Importante naman talaga ang opinyon ng mga magulang. May mga bagay tayong hindi nakikita dahil nabubulagan tayo. Tama lang yon.”

Nanliit ang mga mata ni Midnight, “You look hot when you talk like that.”

“Like what?”

“Like a matured human being. Yung hindi mo ako dinadabugan at sinisimangutan. I really feel like a loser, fall guy whenever you are at the point that you wrinkle your nose and you crease your forehead.”

“Alam mong hindi iyan totoo. Mas madalas ka pa ding sumimangot at mag-sungit kaysa sa akin.”

“Because I don’t like the feeling that you hate me. I have to pretend that I hate you first. That’s my strategy! See? You make me talk about my strategy! That is supposed to be a secret. My deep dark secret.” Giit nito sa kanya. Tahimik silang nagkatinginan, slowly her heartbeat made a fastbreak, nahirapan siyang huminga at tumayo ng tuwid pero ipinilit niya para magmukhang normal. Nanginig ang kanyang tuhod, the stares went heavy. Alam niyang ganoon din siya, the soft clenching in her gut and the heat the crawled from her spine to her chest made her want to wrap her hands around his neck and kiss him.

“You know what? Going here is a bad idea, we should go somewhere.” His voice was raspy declaring that evil plan. Tinulak niya ito nang ibaba nito ang mukha niya sa kanya.

“Mamaya na yan. Iniintay ka ng Mommy mo.”

Mahina itong napamura at swabe siyang hinalikan sa labi, “You made it sound like I am a Mama’s boy.”

“Hindi ba?” Natawa siya.

“Well, I was. But now, I am your man.”

Pinamulahan siya ng pisngi, ganoon din ang binata. “T*ngina, ang corny ulit.”

Mabilis nitong hinila ang kamay niya dahil mukhang magbabago pa talaga ang isip nito kapag nanatili pa sila sa labas ng mansyon. Isang unipormadong guard ang ngumiti sa kanila at sumaludo kay Midnight. Payak siyang ngumiti dito.

The scent of sweet pastry and barbecue filled his nose as they entered the mansion. Totoo ngang pormal ang party kahit nagaganap lang ito sa bakuran ng mga Sandejas. An olympic sized swimming pool was laying in front of the house. Katabi nito ang kasing lawak ding garden kung nasaan ang mga bisita. They were sitting on a set-up couches and bean bags with wine on their hands. Sa harapan ay mahabang buffet table. There were no waiters, only uniformed maids the will only showed up if being commanded by their owner. Pribado ang party na ito, ngayon ay naiintindihan na niya kung bakit hindi kumportable si Midnight. Maybe the thought of bringing her to an intimate family party was a mistake.

“Hey, couz!” Napalingon sila ni Midnight sa sumalubong sa kanila. A handsome man about 5’8 in height with a complete mestizo features grinned at them. Naka-suit din ito pero nakabukas na ang tatlong butones ng suot na polo. Mapula ang pisnging tinitigan siya nito habang lumalagok sa hawak na bote ng alak.

Instinctively, Midnight pulled her to his side, hiding her from the heavy stares of the man in front of them. Nahalata naman iyon agad ng lalaki.

“Relax, I ain’t gonna steal your girl. I just missed you.” Yumakap ito kay Midnight na itinulak naman ng binata.

“So cold.” Napapailing itong lumagok muli mula sa kanyang bote ng alak.

“Who are you?” Itinuro pa siya ng mestizong binata sa kanilang harapan.

“Oh come on, Inigo, you have no business with her.” Nakakuyom na ang palad ni Midnight at halatang nasa bingit na ng pagkapikon sa maliit na usapan.

“What? I am just making sure that you are not bringing garbage in this Sundays’ Best . You know how tacky this family is. And you, all eyes on you, our golden boy.”

“No one’s bringing a garbage. Step aside.” Mapanganib na tiningnan ni Midnight ang pinsan nito at nang hindi umalis ay walang pakundangang hinawi ito patabi na parang papel. Midnight is not lowering six foot tall of pure muscles, madali nitong naitabi ang pinsan ayon sa gusto niyang paglagyan.

Ang mga mata ay dumako sa kanila nang dumating sila. Tatlong babaeng pawang mga mestiza ang nakaupo sa couch na kulay pula, ang mas batang version naman nila ay nakaupo din sa kanilang harapan, nagkukwentuhan. Everyone’s spitting the same image as Midnight’s cousin, Inigo. Pati ang mga kalalakihan na merong umupukan sa tabi ng barbecue grill ay magkakamukha din. They look like a tyrant Englishmen and women.

She looked at the tensed man beside him. He looked different. His tanned, golden brown skin is more beautiful. His relatives maybe beautiful too but a bit bland for her. Midnight’s features are more defined, sculpted-to-perfection crisp and pure sophistication aura.

“Midnight!” Isang babaeng nasa mid-forties ang lumapit sa kanila. Her porcelain-skin is flushed and her narrow lips figured a forced smile. Inilahad ng binata ang kanyang pisngi.

“Aunt Hilda. Good evening.” Tumigil sa pagkukwentuhan ang lahat, “Good evening everyone.” Pormal niyang bati. Hindi siya kumilos at nanatiling nakikiramdam, umaasang hindi na siya ipakilala ni Midnight dahil baka hindi niya magustuhan ang kalalabasan. All eyes were on them.

It is getting awkward every second pero pinisil ni Midnight ang kanyang palad at muli siyang napanatag.

Mayroong mga tawanan ang sumulpot doon sa maindoor mula doon sa mansyon. Mas lalo siyang natigilan.

“Son!” Masayang bati ng babae sa gitna.

A regal mestiza beauty with long slender legs despite her age proudly peeped in every step she made on a high slit black A-line dress. Only a huge stud diamond earrings elegantly displayed on her delicate ears as her accessory. Noelle couldn’t believe that she was able to pop a more than six foot gorgeousness in this world with that body.

“Mom.”

“Monroe..” Sabay pa nilang sambit ni Midnight.

Napansin niya ang kanyang kapatid na masayang nakatabi sa ina ni Midnight. Nakasuot ito ng puting venus cut dress na bumagay ng husto sa kanyang pigura. Sa kabilang banda naman ay ang babaeng nakita niya lang sa unit ni Midnight, si Daniella. She’s wearing a baby pink wrap dress na bumagay sa morenang kulay nito. Hindi mawala ang ngiti nito kay Midnight at bumagsak ang tingin sa kanya. She caught a death stare from Daniella pero mabilis lang iyon.

“Oh, you were the one in the maid’s uniform when I visited Midnight. You look beautiful in that dress. You should always wear something like that, right, Midnight? You don’t need to ask your maids to be in uniform all the time. Kawawa naman.” Daniella remarked, dripping with bitter sarcasm.

Hindi napawi ang ngiti ng tatlong babae sa kanilang harapan sa kabila ng kanyang pananahimik, “That’s so kind of you to think, Daniella.” Papuri ng ina ni Midnight.

“She’s not my maid.” Tumiin bagang si Midnight.

“Oh my..” Humagikgik si Monroe at napatakip ng bibig, “Daniella, dear, it is not a maid’s uniform, that is actually a waitress uniform. She works in a club.”

Kumunot ang noo ng babaeng Sandejas, “How did you know, Monroe? Do you know each other?”

“Well, unfortunately. She’s an adopted daughter of my Dad from Siargao. My Dad loves charity cases—”

“Monroe!” Suway niya. That is a fact that they are not supposed to talk about. Umirap sa kanya ang kinikilalang kapatid, “You are so sneaky my little adopted sis. That’s my dress isn’t it?” Tumaas ang kilay nito at basta na lang hinila ang kanyang damit papalapit sa kanya.

“You should have asked permission first.” Bulong nito sa kanya kahit na alam naman nitong ibinigay na nito sa kanya ang dress na iyon three years ago. Monroe just enjoys grilling her. She hated her since day one.

“Monroe, huwag dito.” Bulong niya din pabalik. Namula ang kanyang pisngi sa pagkapahiya.

“Come on, Monroe. Don’t embarrass her, she’s just a poor little girl. You are so mean.” Hinila ni Daniella ang kamay ni Monroe papalayo sa kanya at humarap kay Midnight.

“It is nice to see you here. You shouldn’t have brought your maid. Nagpa-part time ba siya sayo?”

“She’s my girl—”

“Magkaibigan lang kami. Wrong party. I am sorry.” Bago pa man matapos ang salita ni Midnight ay pinutol na niya iyon.

Tumalikod na siya kahit ramdam niya ang panunusok ng mabibigat na mga mata sa kanya. Lahat iyon ay mapanghusga at may ngiti sa mga labi samantalang ang ina naman ni Midnight ay meron ding pekeng ngiti para sa kanya pero sa mga mata nito ay bakas ang milya milyang disgusto.

“We will talk later, Midnight. You should eat first, young lady before you go home. What’s your name?” Malamig ang boses ng ina ni Midnight.

Huminga siya ng malalim at saka nilingon ang mga ito, “Noelle. Noelle Casper Gomez.”

“A Gomez?” Tumaas ang kilay ng babaeng Sandejas at tumingin kay Monroe.

“Yes, Tita. Monroe’s the daughter of Don Martin Alonzo Gomez.”

Mas lalong tumaas ang kilay ng babaeng Sandejas at tinapunan siya ng mapang-uyam na ngiti, “It all make sense.”

Humigpit ang hawak sa kanya ni Midnight at nag-taas siya ng tingin doon. “We should talk.” Bulong sa kanya nito nang may madidilim na tingin. 

“Uuwi na ako.” Bulong niya, tumalim ang titig sa kanya ni Midnight.

“Midnight,” Isang lalaki ang nakapamewang sa kanilang harapan.

“Dad..” The man screams dominance, too. He looks like a French emissary, thick brows that is almost blonde, thick lashes, and soft narrow lips. Hinanap niya din ang mukha ni Midnight dito pero hindi niya makita. She felt the air becomes weird in every second because of the coldness of the people and they all look different.

“Can I have a second?”

“I don’t want to leave Noelle—”

“Just a second.” Mas dumiin ang boses ng matanda. Inalis niya ang pagkakahawak ng kamay ng binata sa kanyang braso.

“Sige na.” Pagtataboy niya. Bakas ang alinlangan sa mata nito pero napasunod na din ito ng ama.

All of the sudden, she felt alone. Iginala niya ang mga mata sa paligid at hinanap si Monroe para pagsabihan sa naging asta nito sa harap ng maraming tao. Tanggap niyang hindi siya ituturing nito na kapatid pero sana ay inirespeto nito ang kagustuhan ng ama na ilihim ang pagkatao niya. Hindi naman ito nagpa-party sa madla para kilalanin siya bilang isang Gomez pero sana ay manatili na lang isang kaswal na pangyayari ang pag-ampon sa kanya para hindi na din pag-usapan pa.

Merong isang babaeng tumayo sa kanyang tabi at napalingon siya dito. She noticed her strong aristocratic features that was emphasized by her burgundy turtle neck dress. Nakalugay ang mahabang buhok nito. Her eyes were stained with amber. In her hands was a beige colored cigarette stick and a wine goblet.

“I don’t know who you are but you don’t belong to this party, you stink.” Mapait na kumunot ang ilong nito at napapailing na tiningnan siya. “But I don’t think you are someone to worry about. Just a few f*cks and my nephew will leave you. He’s known to that.”

Nagbago ang timpla ng mukha niya, mahinang natawa ang babae. Her bloody red lips fitted her attitude, warm and intense fury. “You look surpised. Midnight is the most sought after bachelor of his generation, he waste his time to no one not unless it is a good s*x. You look young, hindi na ako magtataka na ikaw ang flavor of the month, tumatanda na din naman ang pamangkin ko. You should read articles, sweetheart. Town and Country , perhaps? So that you know what happens in our circle where you don’t belong. Think you caught a big fish? Think again.” Mapanuya itong tumawa at uminom ng wine.

Parang pinipisil ang puso niya. Huminga siya ng malalim. Dapat ay inasahan na niyang ito ang aabutan niya. Parang may mga asido sa dila ang pamilya ng abogado. Even Midnight was like this when they first met. Hindi niya nilalahat ang mga mayayaman, Don Martin is way different than this. The eyes of that old man was pure gentle and sincerity despite multi-billion company at his feet.

Iniwanan siya ng palagay niya ay tiyahin ni Midnight. Nanatili siyang nakatayo sa gitna at walang kumakausap. Alam niyang nagmumukha na siyang tanga. Hindi siya nalalayo sa isang pigurin na walang pumapansin, until an iced cold liquid splattered on her blue dress.

“Oh, I am sorry!” Nanlalaki ang mga mata ni Daniella na napatingin sa kanya. Ramdam niya ang lamig, hindi iyon nalalayo sa kanyang sikmura. Kitang kita niya ang pag-angat ng gilid ng labi ng ilang mga bisitang nakatingin sa kanila.

“Ma’am!” Isang unipormadong maid ang lumapit sa kanya pero umangat ang kamay ng babaeng Sandejas.

“Let her clean her mess.” Matalim na wika nito.

Hindi na niya matagalan ang init ng mga mata na nakapukol sa kanya. Kahit hindi alam ang pupuntahan ay sumugod siya papasok ng mansyon. Nakita niya agad ang kanina niya pa hinahanap, si Monroe. Nakaawang ang mga labi nito na parang nagulat pa na makita siya. Ilang segundo lang ay bumalik ang kulay nito.

“W-what happened? You look stupid!” Pagalit nito sa kanya. Iba ang tono nito. Marahas ngunit may pag-aalala. Hinila nito ang kamay niya at halos madapa siya doon.

“Uuwi na tayo.”

“S-sandali, Monroe.”

“You are so stupid!” Tili muli nito sa kanya. “So stupid! For once, sumunod ka and don’t humiliate yourself further!”

Pakiramdam niya ay nawalan siya ng lakas sa sigaw ni Monroe. Bumukas ang isang pinto mula sa itaas na palapag. Naroon si Midnight, kasunod ang ama.

“Noelle.” He called.

Akmang baba ito pero matalim iyong tiningnan ni Monroe.

“I couldn’t believe this is happening!” Inis na napasabunot si Monroe sa kanyang buhok habang tuloy pa din ang paghila sa kanya.

Hindi na siya nahabol ni Midnight dahil tumakbo si Monroe habang kinakaladkad siya, nagpatianod din ang kanyang mga paa. Hindi nag-salita si Monroe hanggang sa makalabas sila ng mansyon. Takang taka siya ng itulak siya nito papasok sa passenger seat hanggang sa paandarin nito ang pulang sedan na sasakyan.

“You know I can be bitchy sometimes.” Lumunok ito, “Alright, I am bitchy all the time, but for f*cksake didn’t you notice anything off with that guy, Noelle?”

She pressed the gas and they are running a little over 80. Gulong gulo ang mukha nito at kung hindi ito kakalma ay hindi malayong bumangga sila sa kung saan.

“Monroe, kumalma ka nga.” Utos niya.

Naging pula ang ilaw at mahinang inuntog ni Monroe ang noo sa manibela. May kinuha ito sa gilid ng pinto ng sasakyan at binato siya ng box ng tissue. Humarap itong namumula ang mata at balisa.

“He’s using you, Noelle. That sick bastard! He wanted to hurt our family and he’s using you, he’s not yet done. Why the hell did he help us? I don’t know but he’s not yet done. I heard it, loud and clear. He’s using you and now that everything’s running fine, we can’t afford to lose it again, stay away with that a*s.”

Nag-echo sa kanya ang nanginginig na boses ni Monroe dahil alam niyang seryoso ito.

Kabanata 16

Red.

“Hindi ka nagbibiro?” Nanginig ang boses ni Noelle. Pakiramdam niya ay nababasag siya ng unti-unti dahil sa impormasyong nalaman. “Bakit mo sinasabi sa akin to?”

“My goodness, Noelle! This is not about you okay? I am telling you this because Dad might lose everything this time so don’t you dare think that I am telling you this because I truly care for you, I don’t. That’s just so eiw ! You know that I hate you. You know what I really hate about you?” Matalas siyang tiningnan ni Monroe.

“A-ano?”

“Everything!”

Humarurot muli ang sasakyan nito. Bumangon ang kaba sa kanyang dibdib nang makitang papalabas na sila ng Metro Manila. Monroe could be the extreme type. She will do anything she wants without batting an eyelash. Sa estado nito ay pupwede itong magpatiwakal sa bangin at kasama siya. 

Noelle grew up knowing Monroe who seldom joke around. Madalas itong nakasigaw at galit sa mundo. She do everything she wants and Noelle understands why she hates her.

She’s the youngest and the only daughter of Don Martin before her.

Kung hindi sana siya sumulpot ay ito ang unica hija ng ama.

“Monroe, gusto ko lang malaman na wala akong inaagaw sayo.”

“What?!”

“Kung nagpapakamatay ka, wag mo nang ituloy..”

“What? Silly! I don’t want to die! With you pa? No, no, no!”

“Hindi mo na din kailangang siraan si Midnight sa akin. Kaya ko siyang layuan, wag ka lang maging ganyan.”

“ Por Dios !“ Napatapik ng noo si Monroe, “ Eres un tonto ! Again, this is not about me hating you.“

“Sorry.. Hindi ko sinasadya.” Malungkot siyang yumuko at umayos ng upo.

Mapait itong tumawa, “Of course. Nothing intentional right? Hindi mo sinasadya ang pagsulpot mo sa buhay namin dahil hindi mo naman sinasadyang maulila at hindi mo kilala ang tunay mong ama. Hindi mo sinasadya na maging mabait. Hindi mo sinasadyang mas mahalin ka ni Daddy kaysa sa akin. Hindi mo iyon sinasadya.”

“Monroe—”

“At hindi ko din naman sinasadyang maging b*tch.” Mabilis nitong ipinasok ang sasakyan sa isang bakanteng lote sa mataas na bahagi ng lupain. Tanaw nila ang pinanggalingang maliwanag na kalsada. The lights eloquently dance in a muted music. Binuksan nito ang pintuan ng sasakyan at sumunod din siya. Humalik ang malamig na hangin sa kanyang pisngi, parehas silang nakatanaw sa ilaw sa ibaba na parang naroon ang topic ng kanilang pinag-uusapan. Huminga ng malalim si Monroe at seryoso siyang tiningnan.

“I don’t like the Sandejas Family. There’s so many things that I hate but I particulary hate those familia hipocrita , more than I hate you. They are evil and cunning, they appear as a saint but sanctimonious. The mother? Oh boy, she’s wicked. She talks about money and beauty all the time. The patriarch is damn cold and serious. And their devilishly handsome son? I think he’s the worst!”

Pakiramdam ni Noelle ay merong sumuntok sa kanyang sikmura. Hindi niya matanggap ang katotohanang iyon. Midnight may be all things, but he’s gentle and kind. He’s been helping them. Ayaw niya ding aminin na katulad ito ng pamilyang sumalubong sa kanya kanina.

Naglabas ng sigarilyo si Monroe mula sa kanyang pouch at sinindihan iyon, pinanlakihan siya ng mata.

“Monroe!” Suway niya, alam niyang madidisappoint si Don Martin kapag nalamang naninigarilyo ang anak na babae.

“Oh please! Just give me a break. Nag-iisip ako.”

“Ano ba kasi ang narinig mo?” Mahina niyang tanong. Ipinilig ni Monroe ang ulo bago bumukas ang bibig.

“Okay. Sinundan ko si Attorney Midnight para sana agawin mula sayo.” Pinanlakihan ng mata si Noelle, “I know right! I am jealous of you! He’s hot and loaded, what should I do? Hindi naman pupwedeng ikaw lang ang merong ganon” Bumuga ito ng usok mula sa sigarilyo. “But I saw them at the study. Attorney Jose Sandejas was talking to his son, he told him to be careful with his plans and he should not be bringing you in their family affair because you might use it against him. That the last thing that he would wanted was somebody stalking his son or would show up na nabuntis nito.”

Parang binibiyak ang kanyang puso. Hindi niya mapaniwalaan pero masyadong detalyado abg impormasyon para tahiin ni Monroe. She’s frank and brutal but she knows Monroe isn’t a liar.

Hindi niya alam kung kakayanin pa niya ang susunod na marinig pero mabuti na din sigurong alam niya para hindi na magawa ng binata kung ano man ang binabalak nito.

“Sumagot si Attorney Midnight, ’ She’s clueless. She doesn’t know me at all.’ “ Pumikit pa si Monroe habang inaalala ang mga salita ng abogado.

“Sinabi ni Attorney Jose na isa kang Gomez kaya tiyak na hindi siya basta basta makakalusot sayo. But we both know that is not true kaya naman nauto ka ng lalaking iyon. At ang huling sinabi ni Attorney Midnight ay pinlano niyang mabuti ang pagkikita ninyo para makapaghiganti siya kay Daddy. I really don’t know what that Bastard is up to. Inaano ba siya ni Daddy?”

“Ano pa ang sinabi niya?” Parang asido ang mga salita. As if it is not painful enough, she wanted to know more.

“Hindi ko natapos ang usapan dahil naitulak ko ang vase sa tabi ng pinto ng study room. Nagmadali akong umalis. At importante pa ba ang sumunod na sinabi niya? The point is, he’s using you do harm Dad. Sinasabi ko na nga bang imposibleng may magmahal sayo ng kasinggwapo at kasingyaman non.”

Hindi na niya pinansin ang pang-uuya sa kanya ni Monroe. The pain was so strong that it made her numb. Pakiramdam niya ay nanaginip lang siya. Hindi ganon ang naramdaman niya sa lalaki. All she remembers was how gentle he is. Napakagaling namang umarte nito kung ganon.

“Kakausapin ko siya.” Pagkatapos ng pananahimik ay nagawa niyang isantinig.

“And?”

“Kokomprontahin ko siya. Maayos na ang problema ni Don Martin sa minahan, hindi ko pa alam ang lahat ng detalye pero napagbigyan na ng korte na i-unfreeze ang assets niyo.”

“OMG? So I can do shopping na? I can buy my own yaya—”

“Monroe! Makinig ka nga muna.”

“Alright, sorry. I just got carried away.”

“Kailangan ko siyang kausapin?”

“At ano? Hahayaan mong mag-bigay ng excuse? Noelle, kapag nauto ka ng isang beses, hindi malayo ang pangalawang pang-uuto. I think I have a better idea.”

Tiningnan niya si Monroe ng seryoso. May pilyang ngiti doon at nag-niningning pa ang mga mata.

“Why don’t we give him a taste of his own medicine?”

“Anong ibig mong sabihin?”

“Magpapanggap ka na wala kang alam. Then, akitin mo.”

“Mahirap naman yata yon..”

“I know, mahirap talaga yun kasi hindi ka naman kasingganda ko. Pupwede namang ako na lang ang gumawa—”

“Hindi pwede..” Agap niya.

Marahas siyang tiningnan ni Monroe at itinapon ang upos ng sigarilyo, “I know he’s your boyfriend pero magtapat ka nga sa akin. Inlove ka na ba talaga sa taong yon?”

Mabilis siyang umiling at nag-init ang mukha. “H-hindi ah..”

Pinanliitan ng mata ang kausap, “You are blushing and stuttering. Hindi yan maganda, pero isipin mo na lang na kung ano man ang ipinakita sayo ng taong yon ay hindi iyon totoo. Ginagamit ka niya Noelle para sa masamang balak niya sa pamilya natin!”

Pamilya natin..

Umikot ang paru-paro sa kanyang tiyan. Unang beses niya palang narinig iyon kay Monroe. It felt warm and reckoning.

Merong pakiusap sa mga mata ni Monroe na hinarap siya at kinuha ang parehas niyang kamay, “I know I was never good to you but you are our only hope. He could not cause further harm to our family. We could not afford to go back. Mamadaliin ko si Daddy na bilisan ang pag-aayos sa gusot sa minahan pagkatapos ay magsimulang muli at ikaw, ang magiging papel mo ay tiyakin na walang gagawing masama si Attorney Sandejas sa atin. Magagawa mo lang yon kapag hindi mo puputulin ang koneksyon mo sa kanya. And you should make sure that he would like you even more. Can you do it?”

Marahan siyang tumango.

“Thanks, Noelle. I will tell you what to do. Just keep yourself from falling inlove with that monster. Kaaway siya, Noelle. At ang kaaway, ginagamitan ng strategy para madaling mamatay.”

“Papatayin natin siya?” Maang na tanong niya.

“No, not literally. Pero parang ganon.”

Umikot ang kanyang isip, hindi niya alam kung paano niya gagawin yon dahil alam niyang hindi iyon madali.

–

Ngiting-ngiti si Don Martin nang makita na kaswal silang nag-uusap ni Monroe sa hapagkainan habang nag-aalmusal.

“Later we will have your haircut..” Inisa isa ni Monroe ang kanyang plano sa buong araw.

“Meron akong pasok sa club.”

Umikot ang mga mata ni Monroe, “I know right! Ibabalik naman kita doon!”

“You could resign at the club, Noelle. Maari ka na muling mag-aral.” Singit ni Don Martin. Tiningnan niya ang kinikilalang ama at ngumiti.

“Sembreak pa naman po ngayon. Mag-iinquire ako sa school sa susunod na linggo.”

“How about me, Dad? I really want to visit Paris this year.”

“Hindi na ganoon, Monroe. Ang priority natin ay ang biktima sa minahan.”

“Corny! At least get us a Chef, okay? Nakakasawa na ang mga kinakain natin na puro take-out. Good heavens, I could chill now.”

“You should continue working, Monroe. Alam nating hindi naging maganda ang naging experience natin nang may trahedyang nangyari, we couldn’t tell kung kailan iyon mauulit. Noelle should study too, ano’t ano ang mangyari magkakaroon siya ng mas magandang trabaho at alam ko namang hindi siya pababayaan ni Attorney Sandejas.”

Nagkatinginan siyang dalawa ni Monroe. Tumikhim si Monroe at binalingan ang pagkain sa plato.

“Fine! Fine! Bilisan mo diyan, Noelle. Ayokong nasasayang ang oras ko.” Mataray nitong utos.

Bago pa man niya maubos ang pagkain niya ay tumunog na ang doorbell mula sa labas ng bahay. Agad siyang tumayo para daluhan iyon. Mabibilis ang kanyang hakbang pero bumagal iyon nang makita niya ang Abogado na nandoon sa visitor’s gate. Mahigpit ang kapit sa dalawang rehas.

“Noelle.” Paos ang boses nito at nangangalumata pa. Mukhang hindi nakatulog. Marahil ay natulog ito kasama si Daniella at napuyat ang dalawa. Nag-salubong ang kanyang kilay.

Inalala niya ang lahat ng napag-usapan nila ni Monroe. Hindi ito maaring makahalata na may alam siya. Mas maging mabait siya dapat dito. Kailangan niya itong akitin hanggang sa gustuhin siya nito ng totoo.

“M-midnight..” Pinwersa niya ang isang ngiti, “Kumusta? Kumain ka na?”

“Why did you turn off your phone last night?” Nanliit ang mga mata nito pagkatapos ay bumuntong hininga. Gusot ang suot nitong puting polo at parang basta pinulot lang para isuot. Hindi pa maayos ang pagkakatuck-in nito sa slacks niya.

“Pasensya ka na. Nawala sa isip ko na nakapatay pala ang cellphone ko. Nagmamadali kasi si Monroe na umuwi kagabi p-para hindi ako lamigin.”

Masuyo siya nitong tiningnan. Gusto niya itong palakpakan sa galing sa pag-arte.

“Nag-sisisi ako kung bakit pumunta pa tayo doon. My family are a bunch of a**holes. I hope you wouldn’t hate me for that.”

“Midnight, wag mong sasabihin iyan. Pamilya mo sila. Pinoprotektahan ka lang nila para hindi mapunta sa mali..” Nakagat niya ang pang-ibabang labi niya. Alam niyang kabaliktaran iyon. Siguro ay magpipiyesta pa ang pamilya ng binata na miyembro ng kampon ng kadiliman kapag nakagawa ito ng masama.

“Can I at least get in? I missed you.” Pinalamlam ng binata ang mga mata. Nakaramdam siya ng inis. Nag-dalawang isip siya kung papatuluyin ito nang maramdaman niya ang mahinang pagsiko sa kanya ni Monroe sa kanyang tabi.

“Papasukin mo.” Malalaki ang mga matang utos nito sa kanya. “Hi Attorney!” Nag-peke ng ngiti si Monroe. “Ipapagpaalam ko lang sana si Noelle, inaaya kong magpa-salon para gumanda naman.”

Kitang kita niya ang gulat sa mata ni Midnight. Tingin niya ay nagandahan ito sa ngiti ni Monroe. Umasim ang sikmura niya at gusto niyang pigilin ang pagpasok nito sa gate para pauwiin na lang. Tumaas ang kanyang kilay pero ibinaba niya din iyon. Kung noon ay iniisip niyang siya ang nangunguna kay Midnight, ngayon ay tiyak niyang hindi ito totoo. At kailagan niyang paghirapan ng husto para makuha niya ang atensyon nito ng buong buo. Kailangan niyang baliwin ito ng husto hanggang sa wala na itong maalala kung hindi ang pangalan niya.

Humulma ang kamay ni Midnight sa kanyang bewang nang makapasok ito. Sabay nilang pinagmasdan si Monroe na umiindayog pa ang bewang habang naglalakad. She should be like that. Tama nga ang kanyang kapatid. Hindi siya makakakuha ng atensyon kung para pa din siyang bata at walang ipinag-iba sa isang Manang sa Siargao. Tandang tanda niya pa ang pag-kukumpara ni Monroe sa kanya at sa 70 years old na matanda kagabi, ayaw nitong matulog hangga’t hindi siya umaamin sa sarili niya na ganoon nga siya.

“I missed you.” Umangat ang kanyang mukha at pumatak doon ang isang mainit na halik mula kay Midnight. Napapikit siya at napakapit sa polo nito. It tasted sweet but she knows it is not real. Her body fueled with heat crawled to her thighs. It is nothing. It’s lust. A normal feeling of an adult like her. That tingly, warm feeling beside him is just lust. Nothing more.

Mas diniinan niya ang pagkapit sa dibdib ng binata. His hand pressed her nape for a deeper kiss. Umawang ang kanyang labi. His tongue raveled the warm walls of her mouth. The hot sun beat down on them, half of their faces were covered by shadows and the other half were intensely heating up the kiss. Bumigat ang katawan ng binata sa kanya. She had no choice but to step back and she rested at the palm tree. Sumandal ang noo ni Midnight sa kanya at tinitigan siyang mabuti. ,The stares were heavy, pleading with a tinge of ownership in it.

“I don’t want you to be more beautiful than this. Go easy with the makeover.”

Nanghihina siyang tumango. Pilit na inignora ang nararamdamang sikip ng dibdib sa paraan kung paano siya nito angkinin.

–

Naghanda na si Noelle nang mag-paalam na si Midnight. Hindi naman siya ang pinuntahan nito. May dala itong mga papeles na pinapirmahan kay Don Martin habang nakabantay si Monroe. May kumukudlit na pait sa kanya habang nag-uusap si Monroe at si Midnight tungkol doon sa kaso. Mas lalo lang niyang napatunayan kung bakit hindi siya ang tipo na magugustuhan ng isang kagaya niyang abogado.

Wala siyang alam na kahit ano. Magaling lang siyang mag-makaawa at gamitin ang pagiging babae. Wala siyang ipinagkaiba kay Daniella. A typical damsel in distress. She needs to be in jeopardy to get notice. Hindi pagmamahal ang ibibigay sa kanya kundi awa.

“Yung tingin mo sa akin kanina, para mo akong kakatayin.” Monroe’s voice sliced the silence inside the car.

“Hindi naman.” Nag-init ang kanyang pisngi at umiwas ng tingin.

“Masakit ba? That is the truth, Noelle. Kung hindi ka magiging kagaya ko, hindi ka totoong magugustuhan ng mga lalaki. They like their woman beautiful and smart. Hindi na uso ngayon yung sinasagip. Males may be dominant but they want their woman feisty.”

Napalunok siya. Ngayon palang niya naiisip ang mga bagay na iyon.

“Alright! Siri , please switch off my bitchy button!” Sumigaw si Monroe na parang merong tinatawag sa paligid, magaan ang matang hinarap siya nito, “Walang mali sayo, okay? You can get someone love you, hindi lang ang kagaya ni Attorney Midnight. At wag ako ang pag-selosan mo. Hindi ko type ang mga taong kagaya niya. I like someone like Dad, pero wala na sigurong ganon. Sa sama ba naman ng ugali ko, babahag ang buntot ng mga lalaking ganon.”

They headed to a salon when they reached the mall. Nakipagbeso si Monroe sa isang bading na nakapormal na polo longsleeves na itim kagaya nung iba pang staff. The golden nameplate on his chest says that his name is Jess.

“Oh, Jessy I missed you!” Malambing na yumakap si Monroe dito.

“Ire-redeem mo na ba ang pampering package mo? Uy, salamat talaga doon sa nakaraang event namin na pinuntahan mo, tumaas talaga ang sales namin noong nagpakita ka.” Humila ito ng upuang nakaharap sa maliliwanag na salamin para sa kanilang dalawa.

“Of course, ako pa ba? Pero Jessy, dinala ko ang kapatid ko. Sa kanya mo na lang gawin ang lahat ng treatment. I just had mine last month at okay pa naman ako. Please do a major makeover to Noelle.”

Maarteng humalakhak ang bading at hinawakan ang buhok ni Noelle at pinagmasdan siya mula sa salamin, “Grabe ka doon sa major makeover eh ang ganda ganda ng kapatid mo, parang ikaw din.”

“Excuse me! Mas maganda ako diyan!” Humalukipkip si Monroe. Sabay silang natawa ni Jessy.

Sinimulan ang Kerasilk Treatment kay Noelle. Ang sabi ni Jessy ay maganda pa daw ang natural na kulay ng kanyang buhok na patungo sa blonde. Napangiwi siya nang bawasan ang kanyang buhok at umabot na lang iyon sa kanyang balikat na dati ay mahaba.

Natawa si Monroe sa reaksyon niya, “Sissy, there’s nothing constant in this world but change, I am sure you would look hot in that hairdo.”

Apat na oras ang inilagi nila sa salon. Unang beses iyon ni Noelle at talagang nanakit ang puwetan niya. Tuwing magrereklamo siya ay sasamaan siya ng tingin ni Monroe.

Nilagyan pa siya ng fullbangs ni Jessy at hindi na niya nakilala ang itsura sa salamin. Her nails were painted dark red. Ganoon din ang ginawa sa kanyang labi pagkatapos lagyan siya ng make up at turuan ng kaunti tungkol sa ganoon.

“See? You look gorgeous!” Giit sa kanya ni Monroe habang hinahaplos ang kanyang buhok. Bumaba si Monroe sa kanyang tainga at mapanganib siyang binulungan, “Attorney Midnight would drool in that woman in just a snap.” Turo nito sa salamin.

Kabanata 17

Maki Say’s: Wala na talaga akong magagawa if ireport siya :D  Enjoy this while this lasts! Btw, thank you @justlhy for the new cover.

SSSPG. Sobra sobrang super parental guidance

No Regrets.

“Ang ganda mo, Noelle!” Napangiti siya sa bati ni Donna sa kanya. “Hindi ka namin nakilala! Para kang si Catwoman. Fierce! Sexy!” Ngumiti siya sa kayang kaibigan. There’s a different aura her new look brought, a more confident, gutsy Noelle. Hindi niya alam kung saan nanggagaling iyon pero pakiramdam niya ay kaya na niyang ipagtanggol ang kanyang sarili sa kahit sino.

’You really need to seduce Attorney Sandejas. Make him fall for your charm. ’ Paulit ulit na sambit ni Monroe nang inihahatid siya sa opisina.

Nakarinig siya nang grupong sumipol nang mapadaan siya. Tipid siyang ngumiti at tumango doon. Napalingon siya sa salamin, that’s a different Noelle.

Bumagsak ang tingin niya sa puwestong pamilyar sa kanya. Hinihigop siya ng mabibigat na tingin na iyon. Umangat ang gilid ng mga labi ni Midnight. Alam niya ang gagawin. Lumapit siya dito at mapang-akit na ngumiti. Napalunok ito.

“I want to take you home..” Bumulong ito sa kanyang tainga nang ibaba niya ang inumin nito sa lamesa. “I don’t like the stares upon you.”

Nakangiti siya at umiling, “Iintayin mo ako?”

“Of course.” Kalmante itong sumandal sa sofa.

Puno ng puno ang poot ni Noelle habang nagtatrabaho. Namamanhid siya. Kung dati ay masaya, ngayon ay ramdam niya ang sobra sobrang poot.

Nang matapos ang shift niya ay lumabas na siya ng club. Naroon si Midnight. Nag-aabang sa kanya sa labas na sasakyan nito. Sinalubong siya nito nang mapusok na halik, marahas din siyang gumanti ng halik. Mainit. Palaban. Puno ng galit at hinagpis. Kumapit siya sa damit ni Midnight at masuyong hinaplos nito ang kamay niya.

She felt liberated. Gigil siyang makuha ang gusto niya. Sa unang pagkakataon, hindi siya nagdalawang isip na tugunin ang init ng kaniig at manguna dito. Binuksan ni Midnight ang kanyang sasakyan habang hindi pinuputol ang kanilang halik. Mariin niyang itinulak si Midnight doon at nawalan ito ng balanse. Iniangat nito ang pang upo at gumapang patungo sa driver seat, nakasandal na ito sa bintana ng sasakyan. His legs were extended to the passenger seat. Sinarhan ni Noelle ang pinto sa kanyang likuran, pumuwesto siya sa gitna ni Midnight. He’s tall, trapped in the limited space of his car, his legs were curled and her small body were crawling in between his thighs. Marahas niyang tinanggal ang pagakakabutones ng suot nitong pantalon. Exposed his muscles in full erection. Maiinit ang mga matang tinitigan niya iyon bago bumaba. She licked on his length without any warning.

Napasinghap ang kanyang kaniig. She held on it and owned it. Pleasuring it with her mouth and hand. Naging malakas ang pag-ungol ni Midnight dahil sa kanyang ginagawa. It was too big for her mouth but she took it. She was sweating and panting, almost gagged as she milked him.

He pulled her hair and forced it to his thickness. Pinanood niya kung paano mabaliw ang kaniig sa hatid niyang init. There were no rules, no restrictions. Until she get used to it. Para itong nagdedeliryo at hindi na siya matingnan, iginiit niya din ang pagpapaligaya dito hangga’t hindi pa siya tapos. She needs to lure him, toy him, not the other way around. Until his esscence carelessly exploded to her mouth, filling her throat with his hot juice.

She reached for the box of tissue at the glove box and wiped the dripping cum on her mouth. Mayumi siyang ngumiti kay Midnight pero ramdam niya sa kanyang sarili na mayroong nag-iba. Sure there’s still heat, but there’s also a tinge of hate in it.

Huminga ng malalim si Midnight habang inaayos ang pantalon nito.

“My place?” Tumaas ang kilay nito.

“Kailangan ko nang umuwi, Midnight. May pang-umagang lakad kami ni Monroe.” Nakita niya ang panghihinayang sa mukha ng binata pero alam niyang kailangan niya itong sabikin.

Inihatid siya nito sa kanilang mansyon na punong puno ng pananabik ang mga mata.

---

“Nagtext na siya sayo?”

Para siyang preso sa kuwarto ni Monroe. Hindi pa ito tapos sa lessons niya kung paano aakitin si Midnight. Tumango siya. Bumati na ng good morning sa kanya ang binata.

Humalukipkip si Monroe at tiningnan ang orasan. “You have to wait 30 minutes to an hour before you respond.” Tiyak na tiyak na sabi nito. Tumango siya doon.

“Wala ka ding pasok ngayon hindi ba? Pupuntahan mo siya sa kanyang condo?”

“Siguro.”

“Anong siguro, oo! Pero kapag inimbitahan ka niya, dapat ay mag-iisip ka muna, and then you will confirm last minute so you’ll know if he’ll be crawling like a dog.”

Sinunod niya ang lahat ng sinabi ni Monroe. Nang dumating na ang tanghali ay nag-tatanong na nga sa kanya si Midnight kung maaari ba silang magkita.

‘Hindi ko alam, may ginagawa pa kami ni Monroe.’

Yun ang tangi niyang isinagot. Ramdam niya ang pagiging kyuryoso sa ginagawa ni Midnight buong araw na hindi sila magkasama pero inalis niya iyon sa kanyang isipan. Nang papagabi na ay saka siya ngapadala ng mensahe sa binata na libre na siya. Wala pang tatlumpung minuto ay nagdoorbell na ito sa tapat ng bahay nila at may bitbit na bulaklak.

“Hey.” Nakangiti ito at guwapong guwapo sa suot nitong dark blue polo at slacks, mukhang kakagaling palang sa trabaho.

“Mukhang galing ka pa sa opisina?”

“Oo, inantay ko doon na maging libre ka.” Napakamot pa ito ng batok na parang nahihiya. She beamed a smile at him and he blushed.

“Mayroon akong ideya.” Sambit niya habang lumalapit sa maliit na visitors gate para ito ay pagbuksan. Pinasadahan siya ng tingin ni Midnight. Suot niya ang damit ni Monroe. High waisted ang maong shorts niya at white brassiere top naman ang pang-itaas. Pula pa din ang kanyang labi at kuko. Lumapit siya sa binata at pinaglaruan ang butones ng polo nito. “Gusto kitang itali mamaya. Naked.” Iniangat niya ang paperbag sa kanyang kamay. Naroon ang hand cuffs at ilan pang paraphernalia na mula kay Monroe. Everything’s unused. Isa iyong package na nakuha ng kanyang kapatid nang magmodelo ito sa isang men’s magazine.

“What?” Delikado at mababa ang boses ng binata.

“Nabasa ko iyon, gusto kong subukan.”

Akala niya ay papagalitan siya ng binata pero bumagsak lang ang tingin nito sa kanyang labi at parang nahipnotismo doon. Wala na silang inaksayang panahon. Bakas ang pagmamadali kay Midnight nang dalhin siya nito sa kanyang condo. Akmang mainit siya nitong hahalikan pero umiling siya.

“Hubad.” Madilim ang mga matang sabi niya. Napailing si Midnight at isa isang tinatanggal ang kanyang damit habang naglalakad patungo sa kanyang kuwarto. Inihanda niya ang handcuffs para sa binata. Apat na piraso iyon para sa dalawang kamay at paa.

“You have keys for that, right?”

Iniangat ni Noelle ang susi at ipinakita dito. She was never experimental but she saw it this morning on one of the films that Monroe was gushing about. Now Midnight was fully naked. She slowly undress in front of him. His growing erection was evident, napakagat labi siya sa mainit na tingin nito sa kanya. His stares kissed her skin, as she stripped in a motion like of a classical tempo. When finally she’s at the last piece of her clothing, she sensually climbed on the bed where Midnight was tied up she grinded herself on his length but not really piercing it to her bud.

Mahina siyang napaungol habang nakapikit as she grasps on his hard muscle upon her control. Panay ang mararahas na paghinga ng kaniig.

“You are killing me, Noelle.”

Kill? Higit pa roon ang gusto niyang gawin. Manggagamit ito at traydor. Kinuha nito ang bagay na noon ay pinapahalagahan niya sa kagustuhang saktan ang kanilang pamilya. Narinig niya ang pilit na pagkalas nito sa posas na ikinabit niya, palagay niya ay dudurugin siya nito kapag ito ay nakawala. Dumapa siya sa ibabaw ni Midnight. She traced her finger in to his perfectly sculpted face, madidilim ang mga mata nito at tila nawawalan na ng pasensya.

He craves for her.

Hindi niya ibibigay iyon agad. She smashed her heavy breast to his chest, her soft skin touched his rock body. She literally massaged his body with her heat and she knows that he’s having a hard time staying sane. Sitting in between his thighs he massaged his rod gently with her hands, his pupil dilated, the moans and groans grew louder and she stopped.

“Noelle!” Reklamo nito pero ngumiti lamang siya at talagang tinigilan na nga ito.

Alam niyang nagpaparusa siya. May kalakip na galit ang kanyang ginagawa. This man was born natural. Hindi niya naisip na kakayanin nitong saktan siya ng ganon.

Walang pag-iisip ay pumwesto siya muli sa pagitan ng hita nito. This time she buried herself to his length, without any warning and without any feeling. Her body jolted, digging deeper and deeper in up and down tempo. It was fast and without a care. Malalakas ang naging sigaw ni Midnight at pinanood niya lang iyong habang umiindayog nang walang reaksyon. Galit siya at wala na siyang maramdamang hinahon.

All she felt was lust that needed to be satisfied and he’s available.

She felt that she’s nearing her orgasm, she did not open her mouth or even close her eyes. She did not bit her lip or even respond. She felt her constricting muscle rushing in pure lust followed by her juices that melted inside. Wala siyang ginawa kundi pagmasdan ang kaniig na naliliyo na sa ligaya niyang hatid. One more pump and he’s in paradise, the surge of his hot essence bathe her walls. Hindi ito halos makadilat. Hingal na hingal si Midnight kahit wala naman itong ginawa.

Samantalang siya, wala siyang naramdaman. She wipe the sweat on her forehead and stood up. Inalis niya ang posas ni Midnight, una sa paa, pagkatapos ay sa mga kamay. He reached for her but she stayed distant.

“Kailangan ko nang umalis.” Tipid siyang ngumiti habang pinupulot isa isa ang kanyang mga damit.

“Noelle. You said you are free.” Kumunot ang noo ni Midnight. She shook her head.

“Akala ko din, pasensya na.” Pagkatapos non ay nagpunta siya sa banyo at naligo mag-isa. Pumatak sa kanya ang luha kasabay ng malamig na tubig na dumadampi sa kanya.

Hindi siya sanay na walang maramdaman pero paano iyon nagawa ni Midnight? Paano nito nababalewala ang maiinit na gabi kasama ang mga babae? How can it be so easy for him?

“Noelle, are you okay?” Narinig niya ang mga katok ni Midnight.

“Okay lang ako.” Pilit niyang pinasigla ang boses para hindi ito magduda. Nagtagal siya sa pagpapatuyo ng buhok. Inintay niya ding mawala ang pamamaga ng kanyang mga mata.

Nang lumabas siya ng banyo ay nakaamoy siya ng kung anong mabangong pagkain na iniluluto sa kusina. Nang silipin niya ito, nakita niya si Midnight na walang pang-itaas. Halos matapon pa ang mga bote ng spices dahil sa pag-mamadali.

“Tapos ka na?” Tanong nito sa kanya nang hindi siya nililingon, “Sandali na lang to. Kung alam ko lang na hindi ka magtatagal, sana nakauwi ako ng maaga para nakapagluto ako.” His voice was not annoyed, rather, there’s a hint of disappointment on his part.

“Huwag ka nang mag-abala. Sa labas na lang ako kakain.”

Pero hindi pa din ito tumigil, “Two minutes. Sorry kung natatagalan.”

Parang may kumurot sa puso niya sa pakiusap na iyon. Umupo siya sa bar counter at tinitigan si Midnight sa ginagawa. His muscles keeps on moving because of the hurry. Nagpangalumbaba siya at pinanliitan ito ng mata.

‘Ang galing umarte.’ She thought.

Inilapag ni Midnight ang pagkain sa kanyang harapan. Steak iyon at boiled vegetables. Sa itsura palang ay alam niyang masarap na iyon. Humiwa siya ng isa at isinubo iyon. Malambot ang karne at malasa. Even the vegetables were perfect. Nakatingin sa kanya si Midnight at tila iniintay ang kanyang sasabihin.

“Masarap?” Parang bata itong nagtanong.

Ibinababa niya ang tinidor at umiling, “Matabang saka matigas pa ang karne. Hindi ko gusto. Uuwi na lang ako.”

Napaawang ang labi ni Midnight. Mahinahon ang mga mata nito sa kanya na mukhang nakakaunawa, “Sorry. Nagmamadali kasi ako. Sa susunod, aayusin ko na.”

Tumayo na si Noelle. “Kailangan ko na talagang umalis.”

“Ihahatid na kita.” Mabilis na tumayo si Midnight.

Hindi na siya nakipagtalo. Nagsuot lang ito ng t-shirt bago lumabas.

“Saan ka pupunta?” Kaswal na tanong sa kanya ni Midnight habang nagmamaneho.

“Sa Woodridge.” Tukoy niya sa isang eksulibong subdivision na sinabi sa kanya ni Monroe. Isa iyong house party ng matalik na kaibigan ng kapatid.

Hindi niya alam kung bakit siya pinapapunta pa don. Iginigiit nito na malungkot siya dahil hindi siya totoong mahal ni Midnight at kailangan niyang humanap ng mapaglilibangan. Hindi na siya nakipagtalo. Masyado nga sigurong maliit ang mundo niya kaya siya naloloko, napagsasamantalahan.

Maingay sa labas nang tumapat sila sa tamang numero ng bahay. Kumunot ang noo ni Midnight nang sinisilip ang bahay.

“Sinong nandyan?” He looks skeptikal, hindi pa nito ina-unlock ang pintuan ng kanyang sasakyan.

“Si Monroe at ilang kaibigan ng pamilya.”

“A house party..” Napatango tango ito pagkatapos ay bumagsak ang tingin sa kanya, “Na ganyan ang suot mo?”

“Anong mali sa suot ko?” Bahagyang naging asido ang kanyang boses.

“Walang mali. It is just that it is too revealing for a party.”

“Ganito din naman ang isinusuot ng mga babae doon sa pinagtatrabahuhan ko.”

“But Noelle—”

“Pwede ba, Midnight? Hindi mo ako maaaring pigilan. Hindi naman kita kaano-ano. Lumugar ka kung nasaan dapat tayo. Hindi din naman kita pinapakialaman.”

Tumigas ang panga ni Midnight dahil doon. Napaatras ito at marahang binuksan ang lock ng pinto.

“I am sorry, Noelle. I am just worried.” Masuyong sambit nito sa kanya.

“Kapag inulit mo pa yan, hindi na ako makikipagkita sayo!”

Mabilis siyang niyakap ni Midnight dahil sa kanyang sinabi.

“N-no please.”

Pilit niyang kinalas ang kamay nito sa kanya.

“Bumitiw ka nga.” Matalim niyang sabi.

Hindi na niya ito tinapunan nang tingin nang makababa siya ng sasakyan. Hindi siya makokonsensya dahil wala din naman itong konsensya. Bawat hakbang niya ramdam niya ang pagbigat ng kanyang dibdib. Parang may parte na naiiwan at nagpapabigat.

Kumuyom ang kamao niya, no. She won’t feel anything and she will not regret it.

Kabanata 18

Noelle!“ Sinalubong siya ni Monroe nang makita siyang pumasok sa pinto ng mansyon. Halatang lasing na ito. Sobra sobra ang pamumula ng pisngi. “Bakit ngayon ka lang?” Humilig ito sa kanyang braso at naglambitin doon. Sa kabilang kamay ay may hawak na papercup na may lamang alak.

“Everyone! Meet my gorgeous sister, Noelle!”

Naghiyawan ang mga kalalakihang bisita habang inuulit ang kanyang pangalan. Tipid siyang ngumiti sa mga ito.

“But boys! Be good to her! Masyado na ’tong maraming pinagdaanan. I will smash your face if you do something bad to her. Treat her right, she’s my youngest sister!” Mabibigat na ang talukap ng kanyang kapatid.

“Okay ka pa ba, Monroe?” Nangingiwing tanong niya sa kapatid. She giggled. Parang nasa kanya na ang kalahati ng lakas nito. Umupo sila sa sofa at sumandal sa kanya ito.

“Monroe, are you okay?” Napaangat siya ng tingin sa baritonong boses na lumapit sa kanila. Mukhang naligaw ito. He’s wearing a longsleeves, at this hour ay tuwid na tuwid pa ang damit nito.

“Abram!” Maligayang pagbati ni Monroe dito. Napailing ito at binuhat ang kapatid niya.

“Sandali, saan mo siya dadalhin?”

“Sa kuwarto ng kapatid ko. She’s a friend of Akisha. Pupwede kang sumama.”

Sumunod naman siya sa lalaki.

“Abram. Put me down. Just a few drinks and I’ll go. I can still drive.” Giit ni Monroe.

“No.”

“No? I now get a no?” Lumabi si Monroe nang napapailing. “Noelle, Abram never said no.”

Napailing na lang siya sa asta ng kapatid. Nagtungo sila sa gilid na bahagi ng bahay kung nasaan ang hagdanan. Mas malaki ang kanilang mansyon kaysa sa bahay nila Abram pero mukhang hindi ito family home dahil iilan lang din ang silid na nadaanan nila. Isinenyas ni Abram ang isang pinto at nagmadali siyang buksan iyon.

Isang pink na kuwarto ang bumungat sa kanila. The wallpapers were patterned strips of pastel pink and white. The fluffy pillows were white and the comforter were pink.

“This is my sisters house, I will just tell her Monroe’s here. She’s safe, don’t worry. She cannot drive at this state and I won’t allow her.”

Natumba ang kanyang kausap sa ibabaw ni Monroe. “Abram, kiss me.”

“Monroe. You’re drunk and God knows you’ll slap me when you wake up.”

Natawa si Noelle. Monroe darted dagger stares at her. “Anong ginagawa mo dito, Noelle. Iwan mo muna kami ni Abram, go and meet people!”

“I’ll just get a hot towel.” Napapailing na wika ni Abram.

Noelle didn’t party. Pinagtulungan nila si Monroe na gumaan ang pakiramdam. Pinalitan niya ito ng kumportableng damit pagkatapos nilang punasan.

“I never knew Monroe had a sister.” Abram muttered. Parehas silang nakasandal sa pink na kama at napapagitnaan si Monroe.

She smiled, “Kailan lang ako nakita ni Don Martin. Hindi din kami magkasundo ni Monroe.”

“That make sense. This brat never gets along with anyone.”

“I heard you, Abram.” Mahinang bulong nito at nagtakip ng unan. Parehas silang natawa.

“But you know, I know how to love people. I just cannot show it. The more I love you, the more I’ll hate you.” Wika ni Monroe sa ilalim ng unan.

“So you must really love me.” Pagpatol ni Abram kay Monroe.

“Maybe.”

Ngumisi si Noelle at tiningnan ang dalawa. They both look good. She’s happy for Monroe if she’ll find the love of her life. Lucky are the people that will find an honest love. Abram look so gentle and full of principles. Hindi ito mapagsamantala. It is never hard to like. Bad boys are hard to love, you don’t know what’s running on their mind. It is easy to wish that you’ll be able to change them but bad boys never change. They don’t have realizations. Once bad, will always be bad.

Nang mahimbing na si Monroe ay nagpaalam na si Noelle. Kukuha na lang siya ng taxi at uuwi na. Nakausap niya din ang kapatid ni Abram na si Akisha at tiniyak na hindi mapapano si Monroe sa kanilang bahay.

“I’ll drop you home.” Alok ni Abram sa kanya. Umiling siya.

“Hindi na, Abram. Pwede naman akong magtaxi.”

Abram mshook his head harder. “Monroe will kill me if she’ll know that in the morning. I’ll just get my keys.”

Inintay niya si Abram at sabay silang lumabas ng bahay ni Akisha. Nagtatawanan sila habang kinukwento ni Abram ang kapilyahan ni Monroe. They were schoolmates since highschool.

“She stole the testpapers from the faculty and gave one to me because she wanted me to be bad.”

“Oh? Anong ginawa mo?” Napapailing na tanong ni Noelle.

“Well, I was able to see it. Nakakatukso kapag nandon ka na.”

Sabay silang tumawa.

“Noelle.” Ang matigas na boses na iyon ang nagpatuwid ng tayo kay Noelle. Sa kabilang kalsada ay naroon si Midnight. Nakatayo sa harap ng kanyang sasakyan.

“Anong ginagawa mo dito?” Mabagsik na tanong niya. Nagsalubong ang kilay niya at bumangon agad ang inis.

“I waited for you. Ihahatid na kita.” Humakbang si Midnight pero umatras siya at napakapit kay Abram.

“Ihahatid ako ni Abram.”

Abram sensed something’s wrong. Iniharang nito ang katawan kay Noelle at sinalubong ang titig ni Midnight.

“Sorry, Pare. I’ll drop her home.”

“No.” Kinuha ni Midnight ang kanyang kamay.

“Midnight, tumigil ka na.” Asik niya.

“Noelle, what’s wrong?”

“Bukas na tayo mag-usap.” She dismissed.

Inakbayan siya ni Abram para protektahan sa palagay nito ay panganib ngunit naging mabilis ang pangyayari, umigkas ang kamao ni Midnight at sumentro ito sa panga ni Abram na bumagsak agad sa lupa.

“Midnight!”

“Noelle, come with me.”

Imbes na makinig ay lumuhod siya para tulungan si Abram na tumayo. Nakakuyom ang kamao nito, mabilis itong tumayo at sinuntok din si Midnight sa parehas na lakas. Natumba din si Midnight sa lupa. Umiwas siya ng tingin nang makitang may dugong umalpas sa ilong nito.

“Don’t wait til I call the police, Attorney Sandejas.”

Kinuha ni Abram ang kamay niya at nagmamadali silang sumakay ng sasakyan. Kinagat niya ang pang-ibabang labi para pigilan ang bumugsong pag-aalala para kay Midnight pero pinanatili niya ang pagiging matigas.

Nilagpasan nila si Midnight na naroon sa lupa at hindi pa nakakabawi.

“I am sorry.” Nasa kalagitnaan na sila ng pagmamaneho nang naisantinig iyon ni Noelle. Tiningnan siya ni Abram at napailing.

“Not your fault. I’ve been punching a lot of guys for messing with my sister and Monroe but they didn’t know that. It feels good to have an audience.” Napangiti ito.

“Nasuntok ka din.”

“Wala ito. How are you?”

“I am okay.” Namamaos na sabi niya.

Hindi siya nakatulog nang gabing iyon. Siguro ay makakasanayan niya din ang pakiramdam na iyon. It was an ugly feeling to be betrayed but what is more unpleasant is to still care for those people that betrayed you. Ganoon naman talaga siya. People hate her growing up but she still care.

Wala kasing nagturo sa kanya kung anong dapat, she only love because it is the right thing to do. Ngayon ay may nagturo sa kanya kung paano mag-ingat sa susunod.

Tumunog ang kanyang cellphone sa hindi niya inaasahang mensahe.

‘Nakauwi ka ba? Just got home. I am sorry.’

Pumikit siya. Inalala niya ang lessons ni Monroe kung paano ituturing si Midnight. Hindi siya sumagot doon. Umaga na at hindi man lang siya nakapikit. That was the longest day for her. She took a shower to completely wake up. Nang bumaba siya ay nakarinig siya nang pag-uusap sa kanilang salas.

“You don’t have to, Don Martin.” Narinig niyang tanggi ni Midnight. Nakita niyang may inaabot na tseke ang kanyang ama sa binata.

“No, that is our payment to you. Matagal ko nang pinag-isipan. I want to start a clean slate with you and a good professional partnership.”

“Huwag!” Naisantinig niya. Nakakunot ang noong binalingan siya ng dalawang nag-uusap. Napalunok siya.

“I-I mean..”

“Noelle, kanina ka pa iniintay ni Midnight, nag-away ba kayo?” Kunot noo na tanong ni Don Martin. Inilagay nito ang lakas sa kanyang tungkod at saka tumayo. Nakita niya ang pulumpon ng Ecuadorian Red Roses na nakapatong sa lamesa, kinuha iyon ni Midnight at inintay siyang bumaba.

Kaswal lang ang suot nitong polo at jeans. Kagaya niya ay mukhang wala din itong tulog. Namamaga ang kalahati ng mukha nito at merong band aid sa mukha.

“Noelle, I am sorry.”

Pinanliitan niya ito ng mata. “Anong ginagawa mo dito?”

“Noelle, I am sorry. I promise to apologize to Abram Jacinto. I am sorry if I made you upset.”

Kinuha niya ang bulaklak at tiningnan ang tseke na nakalahad sa lamesa.

“Tatanggapin mo ang tseke na yan.”

“Noelle, your father doesn’t have to pay, I did that for you.”

“Oo nga naman, naging parausan mo nga naman—”

“Noelle!” Suway nito sa kanya pero mapait niya itong tiningnan.

“Bakit? Mali ba ako? Di ba totoo naman iyon?”

“Ano bang nangyayari sayo, Noelle? May problema ba tayo?”

“Tayo? Wala namang tayo.” Huminga siya ng malalim. “Kung gusto mong ipagpatuloy ito, Midnight. Ayokong may maramdaman ka dahil babalewalain ko lang iyan. Pumasok ka na sa opisina.” Utos niya. Napapailing na sumunod si Midnight.

---

“Noelle..” Nakangiti sa kanya si Vince nang iabot sa kanya ang Baked Scallops, “VIP 17.”

Ngumiti siya at tumango. “Noelle,” Bago pa siya makalayo ay tinawag siyang muli nito. “Pupwede ka bang mag-stay mamaya kahit dalawang oras lang? Birthday ko kasi.” Nahihiyang wika ni Vince sa kanya.

“Oo naman.” Alam niyang iniintay si Midnight pero wala siyang pakialam. Nakita niya itong kasama ang ilang kaibigang lalaki doon sa VIP 12. Hindi siya tumitingin dito.

Nang matapos na ang kanilang shift ay may nakalatag nang pagkain sa locker room at inumin.

“Happy Birthday, Vince!” Sabay sabay nilang sigaw nang hipan ni Vince ang kanyang cake.

Sampu lang silang natira doon. Inabutan agad siya ng papercup ni Ace at malugod niyang tinanggap iyon. Gumuhit sa kanyang sikmura ang alak pero hindi niya iyon ininda. Nagsalin pa siya ng isa at nasiyahan siya sa pamamanhid na dulot non.

“Noelle, namumula ka na.” Suway sa kanya ni Kiefer na ganoon din naman.

She giggled,alam niya na ngayon kung bakit umiinom si Monroe. She liked the numbing feeling and the happiness the alcohol gives.

“Grabe, lasing na aketchiwa. Paano ako uuwi?” Humilig si Kiefer kay Vince at nagtawanan silang lahat.

Mabilis ang oras. Nang matapos ang kanilang celebration. Paekis ekis siyang naglakad patungo sa exit. Nakaramdam siya ng paghawak sa kanyang kamay. Napalingon siya at nakita niyang naroon si Vince. Pagak siyang natawa nang makalabas sila.

“Parang umiikot.”

“Ihatid na kita.” Bulong ni Vince sa kanyang tainga. Nag-angat siya ng tingin kay Vince at ngumisi.

“Gusto mo ba ako?” She playfully played on his shirt.

“Alam mo naman iyon, hindi ba?”

Kinagat niya ang pang-ibabang labi niya. Parang paalala sa kanya ang malamig na hanging dumadampi sa kanyang balat na nasa kasalukuyan pa siya. Tila nakalutang kasi ang pakiramdam niya.

Humilig siya sa dibdib ni Vince dahil sa panlalambot, pumikit siya hanggang sa umangat ang paa niya sa lupa.

Marahas na bumagsak ang kanyang pang-upo sa malambot na upuan ng sasakyan. Nang imulat niya ang mga mata niya ay nakita niyang nakahandusay si Vince sa lupa.

“V-vince.” She called. Paos ang kanyang boses, alam niyang hindi siya naririnig ng katrabaho. Nakita niya pang tumatakbo papalabas ang mga kasamahan niya sa trabaho para daluhan ito. Tumingin siya sa kanyang tabi at nakita niya ang madidilim na pares ng mata na nagtitiim ang bagang habang nag-mamaneho.

“M-midnight..”

Kabanata 19

VSPG. Very SPG. 

Noelle.

She’s tied, she cannot move. Gusto niyang tumakas pero wala siyang magawa. The AC was too cold on her skin but the heat on his stares embraced her with warmth that she needs.

“Midnight.”

Parusa. Alam niyang paparusahan siya nito. Dumagan sa kanya si Midnight na para bang hindi pa sapat ang kanyang pagkakatali para hindi na siya makatakas. He bit her lower lip. Marahas, nagpaparusa at galit. He started fondling her heavy breast but instead of fear, she felt rising arousal in between her thighs.

“Pinagbigyan kita, Noelle.”

He claimed her sensitive tip with his mouth and she moaned. His hand was stroking her throbbing cunt. Her mouth parted, she’s trying to pull her hands out of the cuff, trying to find something to hold on.

The scorching heat from his kisses made every moment valuable. Her juice flooded because of the restricted movements. Midnight roughly grinded on her top. She felt it, the exquisite fully erected pleasure rod in between her thighs suggested that she better be ready with the hard pounding.

Nanuyo ang kanyang lalamunan. Parang sinusunog ang kanyang balat habang bumababa ang halik sa kanya.

“So wet, Baby.” He licked her. She screeched in the solid pleasure in her slit. Lalong naging marahas ang pagnanais niya na makawala at hilahin ang buhok nito sa pagitan ng kanyang mga hita. Isa itong mabigat na parusa. Halos mapaiyak siya sa pagpupumilit na pag-igtad, walang makapitan.

“Midnight, pakawalan mo ako.” She cried.

Madidilim ang mga matang tumuon sa kanya, “Now you know how it feels.” His thumb pressed her clit, sumigaw siya na parang nasasaktan pero hindi. Sobra sobra ang nararamdman niyang init sa katawan. She feels she’ll die with so much pleasure. The playful errantic beat of his fingers on her velvety bud is all the she needs.

“Please.” Pikit ang matang pakiusap niya.

“Please what?” Nanunudyo ang boses nito, alam niya.

“Fck me. Hard.” Namamaos na sigaw niya. Pumwesto si Midnight sa kanyang pagitan. Without a warning he slammed his body to her. She yelped in too much pleasure, the orgasmic explosion happened in one thrust and she doesn’t need anything anymore. She doesn’t want to be touched but Midnight thrusts harder, pounding her, slamming his body to her and she couldn’t do anything but to cry in pleasure. She entinced with his possession of her body.

He licked her tip while the croaking sound of the bed was the only thing audible, everything was pure pleasure. There was a white light flashing before her, she wanted to end the ethereal spasm but she just couldn’t, as long as he’s inside her, she couldn’t.

The musky scent on her top made her want to sleep in an endless lullabye, then she felt her walls being filled with the always familiar hot juices. Her body shivered when Midnight collapsed on top of her.

“Huli na ito.” Bulong niya.

Akala niya tapos na ang mahabang araw pero hindi pa pala. Kailangan na niya itong tapusin.

“Matulog ka muna, pag-uusapan natin ito mamaya.” He kissed her forehead. In closed eyes she felt that he unlocked the cuffs. Inayos nito ang suot niyang comforter at saka ito tumabi sa kanya. Binalot siya sa mahigpit na yakap na parang may kalakip na mensahe.

Parang…

Pero alam niyang wala.

---

Amoy ng kape ang gumising sa kanya. Nanakit pa din ang katawan niya. Tiningnan niya ang pulsuhan niya at nakabakat doon ang posas na ginamit sa kanya kagabi. Dumiretso siya sa banyo para maglinis ng katawan. Inayos niya ang kanyang mukha at tiniyak niyang hindi siya iiyak. Hindi siya magpapatawad.

Hindi niya kaya ang larong gusto ni Monroe kung araw araw siyang mamumuhi kay Midnight.

Parang may bagyo sa labas ng silid ni Midnight. It was dark and cold. Mabibigat ang mga mata ni Midnight na tinitingnan siya.

Lumunok siya at umupo sa harapan nito.

“Kumain ka muna.” Bumaba ang tingin nito sa pagkain sa kanilang harapan. Umiling siya at pinanatili ang mga mata sa abogado.

“Huwag ka nang magpapakita sa amin pagkatapos nito. Alam ko na kung bakit.”

Walang gulat ang bumakas sa binata, parang inaasahan na nito at mas lalo siyang nasaktan.

“So you know.”

Tumango siya. “Manggagamit ka.” She hissed.

“And what makes you different?” Kalmado ngunit mapanganib na tanong nito.

“Sinabi ko sayo kung bakit kita kailangan.”

“I am glad I am of service to you. I am happy to be useful.”

“Huwag mong babaliktarin. May intensyon ka.” Bumagsak ang kamay niya sa lamesa.

“Alright, you better leave.” Tumiim bagang ito. Tumayo siya pero ramdam niyang hindi pa din siya tapos.

“Hindi ka man lang hihingi ng tawad?” Dismayado niyang tanong dito.

“No, I call this quits.”

Inabot niya ang kamay para sampalin si Midnight. This is Midnight. Raw and fresh. Hindi man lang ito umiwas sa pagdantay ng palad niya.

“Ano bang ginawa naming masama sayo? O masama ka lang talaga?”

Ngumisi si Midnight sa kanya, “Your father killed my family.”

Natigilan siya dahil doon. “I am adopted. Kasama ang totoo kong pamilya sa pagsabog sa minahan.”

“Walang kasalanan si Don Martin!” Giit niya.

“Sino ang sisisihin ko!” Tumapon ang mainit na kape doon sa lamesa. “That mine killed my family before I knew them. That mine, killed my family before I made them pay for giving me away.”

“Ganyan ba ang buhay sayo, Midnight? Kailangang laging may magbabayad? Kailangan laging may kapalit?” Dismayado niyang tanong sa binata, tumiim bagang ito.

“Life isn’t all about you. Hindi titigil ang mundo dahil sa pagluluksa mo o sa galit mo. Lumaki kang walang puso at talagang pinanindigan mo iyon? Sa tingin mo ay mas malas ka kaysa sa akin? O kahit sa mga kapatid mong nabiktima ng minahan? Kumportable ang buhay mo, Midnight. Kung hindi ka ipinamigay, malamang ay wala ka na.”

“Out!”

“Talagang aalis ako! Pinagsisisihan kong nakilala kita!”

Malungkot siyang tiningnan ni Midnight pero sandali lang iyon.

“So this is the end?” Anas nito sa kanya.

“Yes. Ayaw na kitang makita at kapag nagkita tayo ulit, magpanggap kang hindi mo ako kilala.”

“That’s fine with me.” Tumayo si Midnight at pinutol ang kanilang distansiya. Napalunok siya.

“Huwag kang lalapit.”

“Scared to fall on my trap again, Noelle?”

Pilit niyang itinulak ang binata na pinatakan siya ng halik sa labi pero hindi pa nakuntento, mas naging matapang at marahas ang halik nito sa kanya.

“Midnight.” Gusto niyang maging pagalit iyon pero naging tunog iyon ng pag-ungol.

“I think you owe me some more. I cooked for you, I waited for you at work, I drove for you home. For all the flowers and chocolates I made you. You owe me some more.”

Bumagsak silang dalawa sa sofa at napasinghap siya. The attack on her lips was fiery. Kung hindi siya sanay ay mapapaso siya nito. He kissed her neck and she was totally withdrawn on the consuming fire. He unbuttoned her blouse and she gasped when his mouth ravaged her mounds. Napakagat labi siya ng husto sa init na para lamang sa kanya.

“Tumigil ka..” Pero hindi ito pumayag. Mas lalong lumalim ang halik nito. He rested her leg at the back rest of the sofa as he pulled her underwear down, threw it somewhere.

“Now tell me to stop.” He shoved her flower like it was his to begin with. Impit siyang napatili. It was hot and pleasurable but it was meaningless. Tanggap na niya iyon. Narinig niya mismo sa bibig nito ang mga salitang kailangan niyang marinig.

He positioned himself to her center and teased her entrance with his length.

“You are not good to me, Noelle.”

“Ganoon ka din.”

Galit na umulos ang lalaki sa kanya. Napasinghap siya. It was strong and rigid. The vigorous movements stimulate her inner goddess but she doesn’t want to lose it. Yun nga lang ay parang imposible iyon. Ang isa niyang binti ay pumulupot sa kanyang baywang. Parehas na silang pawisan. Hindi inaalis ni Midnight ang tingin sa kanya, ganoon din siya.

The movements were quicker and not easing, the plunging were stronger, her toes curled and she knew she reached the peak. Midnight closed his eyes for the suggesting relief. That is Midnight, strong, intense and unforgiving. She bit her lower lip as he pulled himself away from her. Tumalikod na ito at inayos ang suot nitong shorts

From that moment, she knew it was done.

Kabanata 20

Maki Say’s: Sabaw, sabaw. haha still editing the chapter. The jumps and loops are probably Midnight’s POV that I am reserving for the book version. 

Noelle.

“Ano ba kasi ang iniiyak iyak mo diyan?” Hinila siya ni Monroe para bumangon sa kama pero hindi niya magawa. It is painful to be lied on especially if you invested something special.

Sumilip siya sa ilalim ng unan pero patuloy na nagpabigat.

“Inamin niya ang lahat ng iniisip mo sa kanya.”

“See? See?” Malakas ang boses ni Monroe. “O? Bakit ka nga umiiyak? Manloloko yon! Maraming gwapo sa mundo. Hindi ka man kasingganda ko pero you will get someone decent! Hindi kagaya nung manggagamit na yon. Abogado nga pero manggagamit!”

“Naging mabuti siya sa atin.”

“Binayaran siya ni Daddy kaya wag ka nang mag-isip ng kung ano. Wala na tayong utang sa kanya, baka siya pa ang meron.”

Umayos siya ng higa sa kama at pinahid ang luha sa mukha. Kung sana ay humingi ito ng tawad ay papakinggan niya ito pero hindi man lang ito nag-sisi.

“Look, Noelle.” Umupo sa harap niya si Monroe, “You are gonna pick yourself up and you will finish your studies. By that time, you are strong enough to face the world. Wala nang mangangahas na paikutin ka. Life is a fcking paradise. Kapag nangarap ka at may natapos ka, you can enjoy life to the fullest.”

She followed that advice. Kahit kumikirot pa ang puso niya sa sakit ay bumangon siya para ipagpatuloy ang kanyang pag-aaral.

“Hindi ako makapaniwala na nakabalik ka na sa school!” Tinulak tulak siya ni Donna habang naglalakad sila sa corridors ng Unibersidad de San Miguel. She smiled calmly.

Finally, the storm has passed. Hindi man ito kasing bilis ng inaasahan pero ang mga lamat na iniwan nito ay tiyak na nagdagdag sa kanya ng panibagong kaalaman.

That we could really love the unlovable. Care for the unknown reasons. And let people go even it is painful. May umaalis pero meron din namang dumarating. Dapat matagal na niyang alam iyon.

Matayog ang mga gusali sa kanyang eskwelahan, ganito na ito dati pa at ganito din niya binalikan. Things doesn’t change easily, just like people. Ang masamang intensyon ay masama pa din hanggang huli. Dapat ay nakikita na sa umpisa yon para hindi na masaktan pa.

“Ang hihirap ng subjects this sem.” Napatakip si Donna ng mukha, “May business law pa daw tayo!”

Bumuntong hininga siya, “Ayoko nang isipin, Donna. Matatapos din ang lahat. Makakagraduate din tayo.”

“Sana.” Napabuga ng hangin ang kaibigan.

Isang malakas na pagtama ng bola sa kanyang mukha ang nagpayanig sa kanyang kalooban.

“I am sorry, Miss!” Tumatakbo ang isang lalaki patungo sa kanyang direksyon. Matangkad ito at mas maputi ang kutis nito kaysa sa kanya. Suot nito ang uniporme ng basketball team na kulay puti at merong kulay pulang imprenta ng pangalan ng kanilang school.

“I am sorry..” Ulit nito na inilahad sa kanya ang kamay para tulungan siyang tumayo. Tinanggap niya iyon at agad na humiwalay sa binata. He’s smiling thoughtfully. Gusto man niyangtugunin ang ngiti nito ay nahihilo pa siya sa pwersang tumama sa kanyang mukha.

“I am Dylan.” Maamo ang mukha ng lalaki nang ngumiti ito. Sa kabila ng pawis ay wala man lang siyang masamang naamoy mula dito.

“Noelle.” Tinanggap niya ang pakikipagkamay nito.

“Gagamutin ko yung masakit sayo.” Walang paalam na hinila siya nito patungo sa kung saan.

Alam niya sa sariling hindi mabilis kalimutan ang nakaraan. If there’s a formula on how to forget painful things, she would probably buy it. Naisip niya na hindi pa din siya tuluyang naging masaya. Hiniling niyang bumalik sa normal ang buhay ni Don Martin at nangyari nga iyon. Pero pansin na pansin niya pa din ang kakulangan na nakaharang sa kanyang puso.

The days were fast. Hindi niya namalayan. Nagkasya siya sa mga bagay na meron sa kasalukuyan. You really can’t dwell on things that stays on the past. Kaya nga ang malaking parte ng ating mga paa ay pasulong, it tells us to step our foot forward, not the other way around.

“Dylan! Akin na nga iyan!” Napasimangot si Noelle nang makita ang panali niya sa buhok na iniangat ng bagong kaibigan sa hangin. The man bark laughter while jogging slowly.

Sumaboy ang kanyang mahabang buhok sa mukha pero desidido siyang habulin ang may hawak sa kanyang panali.

“I told you, you have to say yes. O baka naman totoo ang sinasabi nilang stiff at boring ka, Noelle?” Humagalpak ito. Napailing siya at nagpamewang sa gitna ng football field na merong lamang lumalaboy na mga estudyante at nag-aaral sa damuhan. It has been her life for almost half a year already. Naging normal na estudyante nga siya sa isang iglap na pakikisalamuha niya muli sa mga kagaya niya.

“I don’t know why your opinion of me should matter, Dy.” She snorted. Dylan was her friend since the day she met him. Counterpart ito ni Donna sa pangungulit sa kanya.

“Come on! You are my friend!”

Napailing siya at nagpamewang habang pinagmamasdan ang kaibigan. There’s a boyish grin on his face, dahilan kung bakit ito pinapangarap ng kababaihan sa kanilang eskwelahan.

“Fine. Pupunta ako.” Pinal niyang sabi. Umangat ang gilid ng labi ni Dylan, gawain nito tuwing sumusuko siya. Ginigiit nitong mag-participate siya sa Governors ball.

“And you’ll be my date.” Dagdag ng kaibigan. Napailing siya.

“Ang sinabi mo lang ay pupunta ako, sumusobra ka na kung kailangan ko pang tapusin dahil ayaw mo pang umuwi.”

“We will go home if you want to.”

“Talaga?” Ngumisi siya. Dylan groaned.

“We have to stay for at least 3 hours.” Iniabot ni Dylan ang panali niya sa buhok at iniayos niya ito sa kanyang ulo.

“May klase ako ngayon. Mauuna na ako.”

“Until 9PM? I will pick you up later.”

“Hindi na. Kasabay ko naman si Donna pauwi.”

“You are really used in saying no to me.”

Natulala siya at naalala niya ang isang mukha na hindi niya makuhang tanggihan noon. Kumusta na kaya ito? Naisip niyang mas mabuti ang naging paglayo para sa kanilang dalawa pero hindi naman mawalay sa kanyang isip ang binata.

“Kaya ko na, Dylan.” Paniniyak niya bago kumaway at mag-tungo sa kaniyang classroom.

---

“Bakit ka ba nag-memakeup diyan?” Takang tanong ni Noelle kay Donna habang hindi nito maialis ang mga mata sa salamin. Kanina pa hindi mapakali ang kaibigan simula nang dumating siya sa classroom.

“Hindi mo ba narinig na sobrang hot daw ng Law Professor natin?” Kinikilig pa si Donna habang naglalagay ng lipstick sa labi. Binalikan niya ang libro at nagbasa ng mga nakasulat doon.

She’s not the nerd type but she comes prepared in all of her lessons.

“Ano naman?” She innocently asked.

“Anong ano naman? Tumingin ka nga sa paligid mo!” Pinalibot nga ni Noelle ang kanyang mga mata, every girls in the room were well groomed. Halo halo pa ang amoy ng pabango sa kanilang classroom.

Sasagot pa sana siya nang makarinig siya ng yabag na pumasok sa kanilang silid.

“Good evening, class.”

Nanigas siya nang marinig ang pamilyar na boses na iyon. Parehas silang natigilan ni Donna. They were sitting in front kaya naman hindi siya maaaring magkamali.

“I am Attorney Midnight Xavier Xandejas and I will be your substitute professor for the rest of the sem.”

Bumagsak ang tingin sa kanya ni Midnight, wala man lang nagbago sa ekspresyon nito pero halos matunaw naman siya sa kaba. Right, she told him to act as if he doesn’t know her. Magaling ito kung ganon.

His intense aura, the crude and ruthless atmosphere almost made her insides turn. Ang polo nitong puti na itiniklop hanggang siko ay hayagang ibinakas ang hubog ng malaking pangangatawan nito, even his pants seems so small in his corded leg muscles.

Tumaas ang kilay ni Midnight sa kanya nang hindi niya maialis ang tingin dito, napapahiya siyang umiwas.

“Please introduce yourself one by one starting at the back.” Pakli nito na lumipat ang mga mata sa likurang upuan. Everyone started to introduce themselves. Ang ilan ay ipinagmamalaki pa ang kanilang ari-arian. That is normal in their school, kids brag about the things their parents have kahit hindi naman sa kanila iyon.

Siya ang mahuhuli sa pag-papakilala dahil nasa pinakaunang row siya. Binalot na siya ng kaba nang tumayo na si Donna.

“I am Donna Marie Dela Cruz, 20 years old, single and ready to mingle! I own Itlog ni Pepe doon sa Malabon, Sir. Our very own Kwekwek, tokneneng and one day old are the best! Marinated with special herbs and spices from New York, Cubao! I thank you.” Hyper na pagpapakilala ni Donna na ikinatawa naman ng buong klase.

Tumaas muli ang kilay ni Midnight sa kanya nang siya na ang mag-papakilala. Marahan siyang tumayo at ilang beses na lumunok.

“I am Noelle Casper Innocencio Gomez.” Tipid iyon, yun lang din ang nakaya niyang sabihin. Dahil kung hahabaan niya pa ay baka itumba siya ng kanyang tuhod.

“And what do you own, Miss Gomez?” Mapanganib ang boses ni Midnight.

“Wala po, Attorney.”

Nanliit ang mga mata nito sa kanya, “Are you sure?”

“Wala po talaga, Attorney.”

“My heart.” Sabi nito pagkatapos ay tumalikod na.

“Ay may nanalo na mga Bes, masyado mo namang ginalingan. Sayang ang pag-papaganda ko.” Bulong ni Donna sa kanyang tabi.

“My heart is very happy to meet you all so shall we start?”

Nakahinga siya ng maluwag nang mawala na ang atensyon sa kanya ni Midnight. He started writing at the whiteboard and she cannot help but to get irritated with her classmates gushing.

“Mahilig sa bold si Attorney. Bold letters.” Hagikgik ng kaklase niyang si Mayen, tinutukoy ang malalaking letrang isinusulat nito sa whiteboard.

“Look at that ass.” Papuri naman ni Grizel. Napailing siya. Palagay niya ay hindi magkakaroon ng matinong klase kung panay kamunduhan ang papasok sa isip ng kanyng mga kaeskwela.

Bakit nga ba hindi? Who would have thought that that exact body was slamming her a month ago? Who would have thought that he claimed her over and over? That his libido is not far from those animals in the wild. Nanuyo ang kanyang lalamunan sa isiping iyon.

“Miss Gomez?” Untag nito sa kanya.

“You are spacing out, this is just the first day of class.”

She hissed under her breath. Palagay niya ay pinag-iinitan lang siya ni Midnight.

Nang matapos ang kanilang klase ay nagmamadaling sinikop ni Noelle ang mga gamit niya. Pinanood niya ang ilang katawang naglapitan kay Midnight para isangguni ang hindi naunawaan habang nagkaklase. Unconsciously she was gritting her teeth.

“Noelle!” Someone called her from the door. Napangiti siya nang makitang si Dylan iyon. “Uuwi ka na?”

“Miss Gomez.” Tumikhim si Midnight sa kanyang likuran, ang mga kumuyog dito ay parang mga langgam na nag-atrasan, binibigyang daan si Midnight na makalapit sa kanya. Napasinghap si Donna sa kanyang tabi at siya naman ay pupwede nang palakpakan sa pag-pe-peke ng reaksyon.

“Yes, Attorney?”

“I need to have a word with you.”

“Noelle, iintayin na lang kita hanggang sa matapos ka.” Ngumiti si Dylan sa kanya, gusto niyang tumango pero mukhang madudurog siya sa titig ni Midnight kung sasangayunan niya ito.

“Attorney Sandejas!” Napatingin siya sa sumilip sa kanilang classroom, si Miss Camille. Isa sa pinakamagandang propesor ng unibersidad. Napakunot ang noo niya nang makitang malapad ang ngiti nito kay Midnight. Sumaboy agad ang pabango nito kahit nakatayo lang naman ito sa may pinto. “Makikisabay sana ako—”

“Ano nga ang sasabihin mo, Attorney Sandejas?” Nilingon niya ang abogado. Nakipagsukatan ito ng titig sa kanya. Parang sinasabing tanggihan niya si Dylan pero hindi siya tanga, kung tatanggihan niya ang alok ni Dylan ay kailangan munang tanggihan nito si Camille.

“I am sorry, Camille. May iba pa akong pupuntahan.” Tiim bagang na wika nito na hindi inaalis ang titig sa kanya.

“Sorry, Dylan. Susunduin ako ng driver namin.” Ganon din ang kanyang ginawa. Mas lalong lumakas ang pagsinghap ni Donna.

“O-Okay, Noelle.” Dylan said in defeat.

---

Inintay nilang maglaho ang estudyante. She was literally glaring at Midnight and he keeps on moving his facial muscles at her.

“Hindi ko alam kung ano ba ang malabo sa sinabi kong hindi na tayo dapat magkita?” Tumaas ang kilay niya. They walked through the dark corridors and only the crickets were the only audible sound that could catch.

“I know you’ll think about that.” Huminto si Midnight sa gitna. Kahit na natatakpan ng buwan ang mayaybong na puno ay hindi siya nahirapang aninagin ang mukha nito. His manly features, intense and brooding were glistening with the kiss of night post a few meters from them.

“Bakit, mali ba ako? Oh, baka mali nga ako. Sabagay, nandito si Miss Camille. Siguro ay sinundan mo siya.”

“What?”

“Anong ‘what’? Itatanggi mo pa? Siguro, gabi gabi kayong nag-sasabay. O baka naman iniuuwi mo siya sa inyo.”

Mahinang natawa si Midnight at mas lalo siyang nainis doon, “You are the only one that made it to my condo.”

Natigilan siya pero hindi pa din siya handang magpatalo. “Sinungaling. Isinasali mo lang yan sa listahan ng mga kasinungalingan mo, ang pagkakaiba lang ngayon ay hindi mo na ako mauuto.”

“Siyempre, you have a boy toy. He fell on your spell, huh. Sino ba namang hindi? Those beautiful hazel eyes, your pouty lip and look at the body.” Pinasadahan siya ng tingin ni Midnight at pakiramdam niya ay hinuhubaran siya kahit hindi naman.

Umigkas ang kamao niya at ibinato iyon kay Midnight pero mabilis itong nakaiwas at kinuha ang kamay niyang nakakuyom para pagsamahin ang kanilang mga daliri, pinilit niyang hilahin ang kamay niya pero hindi niya iyon nagawa.

“You are getting violent.” Napapailing ito sa kanya. He licked his lower lip and she swallowed hard. Ipinapahamak siya ng husto ng kanyang mga mata at nauuwi iyon sa mainit na sensyon sa pagitan ng kanyang mga hita.

Sumunod ang kanyang mga paa kung saan papunta si Midnight. Sa dulo ng hallway kung nasaan ang faculty room ay naroon ang kaisa isang sasakyang natitira. She hissed at Midnight pero balewalang nabitbit siya nito patungo sa passenger seat. He opened the door for her. Gusto niyang tumanggi pero binalot siya ng kaba nang mapagtantong marahil ay silang dalawa na lang sa campus, iilang mga guards na nagro-roving pero maliban don ay wala na.

Inintay niya itong makaupo sa driver seat at saka sinamaan ng tingin.

“Nandito ako dahil nakiusap sa aking ang kaibigang babae para palitan siya habang nasa bakasyon. I didn’t know anyone here, I don’t even thought I’ll see you here.”

“At kung alam mo? Hindi mo tatanggapin?”

“You’ll be surprise.” Pinindot nito ang push start button at nagsimulang umugong ang makina ng mamahaling sasakyan.

Madalas ay hinihiling niyang kaya niyang basahin ang iniisip nito pero pakiramdam niya ay milya milya ang layo sa kanya ng talino ng binata.

“Better text your boy that you’ll be home safe.”

Para siyang natauhan nang kibuin siya ni Midnight sa kalagitnaan ng kanilang biyahe.

“Kaibigan ko si Dylan, huwag ngang madumi ang isip mo.”

“Kaibigan.” Natatawa ito at napailing na mukhang hindi naniniwala. “Does your friend picks you up and drops you home everyday? I won’t do that for a friend.”

“Ginawa mo nga iyon sa akin.”

“You are not a friend.”

“Oo nga naman, ginamit mo nga pala ako.” Mapait na wika niya. Humigpit ang hawak ni Midnight sa manibela at hindi na ito nagsalita hanggang sa makarating sila sa mansyon.

Hindi niya matanggi na umaasa siyang itatanggi ni Midnight ang mga paratang niya pero tumatahimik lang ito. Silence means yes, sabi ng sikat na kasabihan.

Tahimik siyang bumaba ng sasakyan. Kinuyom niya ang kamao para pigilin ang kagustuhang magsalita.

“U-uuwi ka na?” Nag-angat ng tingin si Midnight dahil sa tanong niyang iyon. Napapikit siya, iniintay ang pag-susungit mula dito.

“Yes, I will go home and I will let you know once I am home.” He sighed.

“H-hindi mo na kailangang gawin iyon.”

Nag-iinit ang pisnging tumalikod na siya.

Ibinagsak niya ang libro niya sa kanyang sidetable nang makarating na siya sa kanyang silid. Mahina siyang napatapik sa noo. Hindi ganoon dapat ang kanyang inakto. She almost jumped when her phone beeped.

Mas lalong nalaglag ang kanyang puso nang makita ang pangalan doon ni Midnight.

‘I am home.’

Ilang beses siyang nagtipa ng isasagot pero paulit ulit niya iyong binura. She decided to take a quick shower and change on her pajamas. The moment she sat on her bed, tumunog agad ang kanyang phone sa isang tawag at hindi basta bastang tawag dahil videocall iyon.

Nagmamadali niyang sinuklay ang buhok gamit ang mga daliri bago tanggapin ang tawag. Nakita niya si Midnight at ang pamilyar na background. Naroon ito sa silid nito sa kanyang condo. Madilim ang halos lahat g bahagi ng silid, tanging ang liwanag mula sa lampshade ang nagsilbing ilaw sa mukha ni Midnight.

Umangat ang gilid ng labi nito nang makita siya, humiga din siya sa kanyang kama at sinubukang pagsalubungin ang kilay niya.

“Bakit ka tumawag pa?”

“Para makita mong umuwi nga ako at walang pinuntahan.”

“Hindi ako interesado.” Umismid siya kahit ang totoo ay parang napapakanta pa siya sa kumpirmasyong natanggap niya. She somehow felt relieve.

“Matutulog ka na ba?” Halos tikom ang bibig nito ng tanungin siya. He placed his thumb on his lower lip at hindi niya maintindihan kung bakit siya nauuhaw.

“Oo, ikaw?”

Ikaw . She shouldn’t have asked. Dapat ay hindi siya interesado.

Tumaas ang kilay ni Midnight, kumilos ito para dumapa sa kama, his muscles flexed by shifting his weight on to his arms.

“You will not be talking to that boy?” Paniniyak nito.

“Hindi ko ugaling makipag-usap kay Dylan sa labas ng eskwela.”

Lumiit ang mga mata ng kaharap.

“Hindi ako kagaya mo na madaming lihim.”

A teasing smile crept his lips. “I will not lie from now on.” Pangangako nito.

“Hindi na iyon mahalaga. Maging masama ka kung kailan mo gusto.”

“God, you are beautiful.” Out of nowhere ay komento ng kausap habang titig na titig ito sa kanyang cellphone screen. Itinigalid niya ang ulo para hindi nito mahalata ang kanyang pamumula at saka lamang niya ibinalik nang mabago na niya ang kanyang itsura sa isang nakasimangot na mukha. Kumurap kurap ang kanyang kausap parang napagtanto ang lumabas sa sariling bibig.

“Pupunta ka ba sa Governors ball?” Pag-iiba nito ng usapan, tinutukoy ang annual ball na nagaganap tuwing simula ng school year.

Tumango siya.

“Pupunta ka na merong date?”

“Si Donna at Dylan ay parehas na naroon. Hindi naman pormal na date kung tutuusin. Hindi naman iyon—”

Napapikit siya, she sounded so offensive.

“Oo, pupunta ako.” She rephrased. Mas tipid.

Hindi niya alam kung gaano sila katagal na nag-usap. Bumagsak ang kanyang mga mata at pagmulat niya ay nakapatay na ang kanyang cellphone.

Kabanata 21

Hindi siya makapaniwala habang pinagmamasdan ang sarili sa salamin. Kahit merong malaking pagbabago ang nangyari sa buhay niya, she could say that she hasn’t really changed at all. Pinuwersa lamang siya ni Monroe na magpaganda ng husto para mas madali niyang makuha ang mga bagay na kanyang gusto.

She’s wearing a white serpentine gown. Bakas na bakas ang hubog ng kanyang katawan doon. Her neck was wrapped with a diamond choker that made her look sultry and expensive. Ang kanyang buhok ay tamad na kinulot at ipinusod sa likod. Si Monroe ang nag-ayos sa kanya mula ulo hanggang paa.

Tiningnan niya ang kapatid niyang halos mapapalakpak pa sa tuwa, napailing na lamang siya. Hindi niya nabanggit dito ang huli nilang pagpapakita ni Midnight. Mas lalo lamang niyang inilihim iyon dahil ayaw na niyang mabanggit na isang linggo pa lang simula mag-umpisa ang semestre ay malakas ang bulong bulungan ng relasyon ni Midnight at ni Camille kaya napakaraming puso ang nabasag nang dahil doon. Ang sa kanya ay nabasag din, sa sobrang galit at poot.

Mag-isa siyang nagpunta sa hotel kung saan ginanap ang Governors Ball. She could have allowed Dylan to pick her up pero hindi na niya gustong bigyan iyon ng kulay ng binata.

Pinalibot niya ang mga mata sa makinang pero madilim na function room. Sa isang banda ay nakita niya agad si Midnight kasama ang ilang professors. Nag-iwas siya ng tingin nang makitang may ibinulong si Camille dito na nakasuot ng itim na gown na masyadong revealing. The V of the neckline was too low and she could just imagine Midnight enjoying the whole night. Napaismid siya sa sariling isipin.

“Noelle!” Isang braso ang pumulupot sa kanyang beywang. She smiled when she saw Dylan standing next to her. Guwapong guwapo ito sa suot nitong puting tux na merong itim na lining. Tinitingala niya ito sa kabila ng taas ng suot niyang heels. “Mabuti at nakarating ka.” He said, smiling.

He invited her for food. Hindi ito humiwalay sa kanya. Hinanap niya si Donna pero ang sabi ni Dylan ay nag-eenjoy daw ito kasama ang date nito ngayong gabi. Napasimangot siya, hindi nabanggit ni Donna na mayroon siyang date. Everyone was having fun, siya naman ay panay ang tingin sa orasan. She was counting every minute dahil alam niyang aalis na siya pagkalipas ng dalawang oras.

“Wine?” Tanong ni Dylan sa kanya. Wala siyang iniinom na kahit ano kaya naman nang abutan siya ni Dylan ay kinuha niya iyon at tinikman. Napadako ang mga mata niya sa dance floor, halos mabasag niya ang baso sa kanyang kamay nang makita si Midnight doon na hapit sa baywang si Camille at sumasayaw na magkadikit ang katawan sa isang medyo mabagal na musika. 

Kailan pa siya nahilig sa pag-sayaw?

“Sumayaw tayo.” Utos niya kay Dylan pagkatapos niyang lagukin ang laman ng baso.

“My pleasure.” Hinila siya ni Dylan sa gitna. The people gave them enough space, namamangha ang karamihan dahil kay Dylan na maraming fans. Ipinahinga niya ang kanyang ulo sa balikat ni Dylan at bahagyang inindayog ang katawan. She didn’t notice that Dylan was grinding with her. Natawa siya sa pagkakadikit nila ng katawan but Dylan was moving his jaw and seriously feeling every moment of it.

“Where do you want to go after this?” Bulong ni Dylan sa kanyang tainga. 

“Uuwi.” She smiled but Dylan shook his head.

“That’s boring, Noelle.”

Sasagot pa sana siya nang may humila sa kanyang kamay papahiwalay sa kanyang kapareha. Nagulat siya doon pati na din si Dylan.

“That is too close.” Pumagitna si Midnight sa kanila. “Sorry, campus rules.” Nagkibit balikat ito at tiningnan ng masama si Dylan pagkatapos ay tumalikod na. Nakaramdam siya ng inis.

 Sinundan niya si Midnight na humahalo sa makapal na tao. She heard Dylan calling her pero hindi niya iyon nilingon man lang. Natagpuan niya ang sarili na lumabas ng ballroom kung nasaan ang pangilan ngilang estudyante na nag-uusap sa malapit sa lobby ng hotel. Yumuko siya para hindi makita nang mga ito kung sino ang kanyang sinusundan.

Umakyat si Midnight sa carpeted na hagdan sa tabi ng ballroom, sumunod siya doon hanggang sa nawala na ang mga tao sa kanilang paligid.

“Ano ba ang problema mo?” She shouted. Natigilan si Midnight. His huge frame blocked the pathway going to the rooms, sa kulay na dinodomina ng ginto, pula at dilaw ay kapansin pansin ang itim niyang suit. Merong nakaharang na pulang cord at dalawang guwardiya doon na napatingin sa kanilang dalawa.

“We are here to guard the students, Noelle.”

“Guard? Bakit ikaw? Bakit kayo ni Miss Camille? Dapat ay mag-set muna kayo ng magandang example.”

“We are not students, Noelle.” Hinarap siya ni Midnight na napapailing.

Nagpamewang siya, “Ang sabihin mo, nagseselos ka lang.” Angil niya.

Tumaas ang kilay ni Midnight sa kanya, “Bakit ikaw? Hindi? This conversation is over.”

Naglakad si Midnight patungo doon sa mga guard at may ipinakitang card doon, naiinis siya na tinalikuran siya, sumunod muli siya pero hinarang siya ng mga guard.

“Hindi pa tayo tapos!” Gigil na sigaw niya, inalis niya ang sapatos niya at binato kay Midnight ang sapatos pero hindi ito tumama kaya hindi din siya nilingon.

“Y-yung sapatos ko.” Reklamo niya sa mga guwardiya na nakasuot ng barong pero umiling lang ito sa kanya.

“Restricted po ito, Ma’am. Para sa mga naka-check in na guests lang.”

“N-naka check in?”

Gigil siyang napatingin kay Midnight. Bakit ito magche-check in kung pupwede naman itong umuwi? May masama itong binabalak tiyak. Siguro ay napag-usapan nila iyon ni Miss Camille. Binalot siya ng matinding poot at galit habang naiisip niya ang maaaring gawin ng dalawa.

Sumigaw siyang muli, nakikita pa niya si Midnight.

“Bakit ka naka-check in? Bakit? May dadalhin kang babae diyan ’no? Ano? Hindi ka uuwi?”

Kitang kita niyang natigilan si Midnight sa paglalakad at napatapik ng noo. Marahas itong napabuga ng hangin base sa pag-angat ng likod.

Pumihit ito papabalik sa kanya.

“May masama kang balak! Bastos ka talagang matanda ka!” She screamed. Kalmado itong naglakad papabalik sa kanya at huminto sa sapatos niya at pinulot iyon bago nagpatuloy sa paglalakad.

Napalunok siya nang tumayo ito sa harap niya, nasa pagitan pa din sila nang pulang cord at dalawang guwardiya sa magkabilang bahagi.

“God, you sounded like a jealous girlfriend. A one sick of a nagger girlfriend.” Tinabig nito ang harang at lumuhod sa harapan niya para isuot ang sapatos niya sa paa. Hinilot pa ang kanyang talampakan bago iyon ikabit.

“This shoes could break your neck.”

Tumayo ito nang matapos na sa ginagawa at tinitigan siyang mabuti bago hinila ang kanyang kamay at saka binitbit sa hallway kung nasaan ang mga kuwarto.

Lumiko sila sa pasilyo ng mga kuwarto at huminto sa pinakadulo non. 

Midnight tapped his card and the door automatically unlocked. Sumunod siya nang pumasok ito doon.

Inilahad nito ang kamay sa buong hotel room “No girls.” 

Napaatras siya. Madaling libutin ng mata ang buong silid, studio lamang ito at mayroong malapad na kama sa gitna. 

“P-pero mamaya ay magdadala ka! Kumukuha ka lang ng pagkakataon para ayain si Miss Camille.” Husga niya.

“Suit yourself. Wait for it.” Lumapit si Midnight doon sa roundtable na malapit sa bintana kung saan nakabukas ang kurtina. Nagsalin ito ng wine sa kanyang baso at umupo sa butterfly chair na nakapaharap sa couch kung saan siya umupo.

Gumalaw ang adam’s apple ni Midnight nang lumagok ito ng wine at muli siyang napalunok. Nag-iwas siya ng tingin nang mapansin ang paninitig nito sa kanya.

“I really don’t know where you got that idea.” Napapailing si Midnight at muling uminom ng wine, sa pagkakataong iyon ay naubos nito ang laman ng baso.

“Ganoon naman ang lahat ng lalaki! Kahit si Dylan nga ay inaaya akong umalis sa–”

“What? That kid?” Gulat na napaangat si  Midnight mula sa kanyang upuan. “Now, you are not allowed to leave here.”

“At ano? Anong gagawin natin?”

“Gagawin natin?” Midnight’s lips are now pressed in one line, “I won’t do anything without your consent.”

“Siyempre, you are my professor kaya dapat ay umayos ka.” Pagdidiin niya. 

“If the student is well-mannered, wala tayong magiging problema.”

“At sa tingin mo ako, ang magiging problema?” Tanong niya nang naghahamon.

“Oh, come on, Noelle. I taught you things but don’t tell me you don’t have it inside you.”

Tumayo si Noelle nang nagpupuyos ang damidamin. Lumapit din siya sa roundtable at nagsalin ng wine sa kanyang baso. Nilagok niya iyon sa isang inuman pero hindi naman siya pinigilan ni Midnight. Hindi pa siya nasiyahan at kinuha niya ang bote ng wine at ipinatong iyon sa centertable.

“No plans of behaving, huh?” Panunuya ni Midnight sa kanya.

“Kung talagang matino ka, kahit na may maghubad sa harapan mo ay wala kang gagawin.”

“Really?” Tumaas ang kilay ni Midnight at unti unting inalis ang butones ng suot niyang suit. She panicked, anong kalokohan naman kaya ang gagawin ni Midnight ngayon? Subukan nitong magkamali at tiyak na magagalit siya.

“Let’s see if you won’t do anything if somebody gets naked in front of you, too. Kaya mo ba, Noelle?”

Lumapit ito sa bintana at mayroong pinihit para mabagal na sumara ang kurtina. 

“K-kaya ko.”

She opened her eyes and watched him strip in front of her. Dapat ay sumigaw na siya ng pananamantala pero kailangan niyang patunayan kay Midnight na hindi siya magpapatalo.

Pinanood niya ito hanggang bumagsak ang suot nitong itim na polo sa katawan. His pectorals were more than defined, parang nililok ito sa perpektong paraan ng isang sikat na iskulpor at di man lang binigyan ng espasyo para magkamali.  His abs were more than eight, kahit ang ugat sa v-line nito ay hindi nagpapatawad. Tiniis niya ang lahat ng nakikita at hindi siya nagtakip ng mata.

It is like watching Michaelangelo’s work of art, ayaw niyang bigyan ng malisya. But then he removed his pants that revealed his corded muscles on his legs and the thickness hiding beneath the small undergarment, para na siyang mababaliw sa nararamdamang pag-iinit.

‘Don’t drool, Noelle.’ Pagalit niya sa kanyang sarili. Humalukipkip siya at nanunuyang pinasadahan ang katawan ng makisig na abogado.

Umupo ito muli sa butterfly chair and spread his legs making his length obvious. Napailing siya at tumayo naman para sa kanyang pagkakataon.

“Tingnan natin..” 

She pulled the string of her gown from her back that dropped her expensive dress on the floor. Hindi nagkaroon ng reaksyon si Midnight at nakaramdam siya ng inis. She removed her silicon strapless bra and still, she got not response.

Nakakainsulto iyon para sa kanya. Her lacy panty was the only thing that’s left of her. Umupo siya sa harapan ni Midnight at inintay itong kumilos pero wala din itong ginawa.

Kumuha siya ng wine at sinalinan din ang baso ni Midnight, walang nagsasalita sa kanilang pagitan.

“We are so good in this game, aren’t we?” Kinuha ni Midnight ang kanyang baso at uminom mula doon. The heat from the wine and the coldness of the room is too inviting. Idagdag pa ang init na kanyang nararamdaman sa pagitan ng kanyang mga hita. The game is too dangerous but so challenging, too.

Lumapit siya kay Midnight bitbit ang baso ng wine, she straddled him, her naked breast touched his broad chest and it instantly hardened by the feel of his flesh.

“Whoah, you are not supposed to do that, lady.” Mapanganib ang tingin na ipinukol sa kanya.

Napangiti siya, she grinded on top of him, she want to know if he feels something. There should be something for her and she’s right. There between his thighs is the burgeoning desire for her. Ramdam niya ang umuusbong nitong pagkalalaki sa pagitan ng mga hita.

“I don’t do s*x for grades, Miss Gomez.” Pumikit ito at iniiwas ang mukha sa kanya pero ibinalik niya ito gamit ang daliri na itinukod niya sa baba nito. Dumilat ito at sinalubong ang kanyang titig.

“Hindi pa naman nagsisimula ang klase, sa tingin mo ba ay babagsak ako?”

“If you are that kind of dare devil, I am pretty sure you would.” His free hand massaged her heavy breast, napasinghap siya nang dahil doon. 

Uminom muli si Midnight ng wine habang pinagmamasdan ang reaksyon niya sa mapangahas nitong ginagawa. He lowered his face and kissed her peak, mas lalong lumakas ang kanyang panghinga, she can feel her creamy folds dripping with her essence with his expert tongue licking her.

“Labas ang grades dito, Attorney Sandejas. Maglilibang lang naman tayo.” Mahina ang boses niya. The glass made a soft thud as it fell on the fully carpeted floor. Pati ang baso niyang hawak ay binitiwan na niya. Napakapit siya sa buhok ni Midnight habang binibigyang tuon ang kanyang dibdib. 

Ngayon tiyak niyang lasing na siya. Nalalasing siya sa halik at sa pagnanasa sa binata.

“Clean slate?” Tanong nito sa kanya sa pagitan ng mga halik.

“No commitment.” Bulong niya sa tainga nito. 

“Game.” He hissed.

He carried her weight while they never ended the hot kisses between them. The pulsating excitement almost teared her chest broken. Ipinahiga siya sa malambot na kama. Bawat halik na may pagnanasa ay halos sambahin ang buo niyang katawan.

She’s not trusting him yet but the need was demanding. She wants to feel him inside her body. Para itong nakasanayang sayaw na hinahanap ng kanyang katawan. He started rocking his body, teasing her entrance, she reached for the garter of his briefs and tried to pull it down pero pinigilan ni Midnight ang kanyang kamay.

“Not yet, Baby.” Anas nito sa kanya.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi. There’s her need, abot kamay niya lang ito. Her panties was torn down, the ripping sound added to her excitement. She felt the heat on her thighs as her legs were parted and Midnight lowered down to fill it with kisses. 

His tongue expertly maneuvered on her lady part, halos pumitik ang kanyang katinuan papalayo sa kanya. He held on her legs to make it still, licking and lashing her slit. Her body was covered with sweat because of the undying lust she’s feeling, even the AC didn’t help.

The familiar contraction on her womb is what she missed, she’s nearing orgasm and she opened her mouth to let it go with her noise. She screamed her heart out when she felt her juices exploded and Midnight didn’t miss any single drop of it.

“Are you on pills?” Tanong nito sa kanya nang pumatong ang buong bigat sa kanya. Mariin siyang umiling.

“Don’t stop.” Utos niya dito. 

“I won’t.” His eyes flickered with desire by saying that.

Kabanata 22

Noelle.

Nagmamadali siyang lumabas sa hotel room kung nasaan si Midnight, hindi na niya naibalik sa ayos ang kaniyang buhok. Iniwanan niyan natutulog ang binata. Natatakot siyang may makakita sa kaniya kaya naging mabilis ang kaniyang pagkilos.

Duwag ka, Noelle. Asan ang tapang mo kanina?

Nang makalabas siya sa hallway kung nasaan ang mga silid ay pasimple siyang bumaba, imbes na agad na pumasok sa function room ay nagtungo siya sa restroom. Nakahinga siya nang maluwag nang sarhan niya ang pinto, walang ingay doon. Hinarap niya ang repleksyon sa salamin, her cheeks are swollen, her hair was in distress. Hinagod niya iyon at pinilit ayusin. Natigilan siya nang bumukas ang pinto.

“You cannot hide that you just fcked someone.” Pinanlamigan siya ng likod nang marinig ang matalim ngunit pamilyar na boses na iyon. Her ochre night gown complimented her white complexion.

Sa kabila ng edad ay hindi pa din kababakasan ng katandaan ang babae. She’s gorgeous at her age and possible more gorgeous during her time. Aristokrata ang hugis ng mukha nito. Deep set eyes, narrow nose, thin lips and high cheekbones. Her Spanish genes does her so well.

“Donya Matilde.” Tukoy niya sa asawa ni Don Martin na matagal nang nawala. Binigyan siya nito nang nanunuyang tingin.

“Oh well. It is none of my business.” Napapailing din na sabi ng babaeng hindi mababanaag ang tunay na edad sa ayos nito. Still regal at her sixties.

“Kawawa naman si Martin, nag-ampon ng sisira ng kaniyang pangalan.” Napailing ito.

“Hindi po totoo ang sinasabi niyo.”

“So mali ako ng nakita na pumasok ka sa isang kuwarto kasama ang lalaki? Anong ginawa niyo doon? Nagbato-bato pik? Taguan? Oh Noelle, sinasabi ko na nga ba, it is in your blood. Hindi ba ang nanay mo ay pokpok?” Galit na sigaw nito sa kaniya. Kumuyom ang kamao niya sa akusa nito.

“H-hindi yan totoo.”

“Pokpok ang nanay mo! Sinubukan niyang landiin si Martin pero hayun at nabuntis ng kung sinong parokyano. Ganoon ka. Ganoong ganoon ka din!”

Umiling siya, unti unti ang mga salita ay tila asido na gumagapang sa kaniya.

“Ikaw ang magbibigay ng kahihiyan sa apelyido ni Martin!” Humalakhak ng malakas ang babae at dinuro siya.

“You will be the second fall of Martin! Isang ampon! Isang nobody! Disgrasyada ka!”

Pagkasabi non ay tumalikod ito sa kaniya at iniwan siya na parang walang sinabing nakakainsulto.

Humarap muli siya sa salamin, ang lahat ng kulay ay tumakas sa kaniya. Unti unti, bawat segundo ay nakukumbinse siyang tama nga ito. Disgrasyada din siya. Napatakip siya ng bibig nang maisip ang consequences ng kaniyang ginawa noon hanggang sa ngayon, paano kung hindi lang si Donya Matilde ang nakakita sa kaniya?

Tiningnan niya ang suot niyang band na merong pangalan niya na inilagay sa kaniya nang pumasok siya sa hall ng Governor’s Ball.

‘Noelle Casper Inocencio Gomez’

Simula nang ibigay sa kaniya ang pangalan na iyon ay natuto siyang mag-ingat, natakot siyang magkamali. Maybe that’s the reason why she was never happy, inuuna niya ang iisipin ng iba, ang kapakanan ng iba dahil sa pagtanaw niya ng utang na loob.

Pero kahit anong gawin niya ay hindi iyon magiging sapat. People will demand so much from her and expect too much. Darating ang araw na mabibigo niya ang mga ito.

Tumunog ang kaniyang cellphone. Isang mensahe mula kay Monroe.

‘How was the party? You should meet someone and be lucky.’

Napapailing niyang ibinalik ang cellphone niya sa loob ng pouch at lumabas ng restroom. Bumalik siya sa kinaroroonan ni Midnight. She pressed the code that she remembered at bumukas muli ito, tahimik ang buong kuwarto, nakita niya ang mapayapang bulto na naroon sa kama, nainggit siya sa kapayapaang iyon.

She wants to have it, if it means she has to go against the flow. She will. Because right now, she’s tired of pleasing everybody and in the end, she’ll fail.

She removed her gown and walked naked beside Midnight, agad na pumulupot ang kamay nito sa kaniya. Ang akala niyang tulog ay nagmulat ng mata. He covered her small body and the next thing she remembered, they were kissing and moaning wildly.

---

A firm arm covered Noelle’s belly. Napaunat siya at gumalaw muli ang kamay na bumalot sa kaniya. Napakunot ang noo niya at saka bumalik sa kaniya ang alaala. The heavy pounding, the deep and passionate kisses, the warmth that she could still feel on her stomach and the dirty talks they said as if no rift happened between them.

She ended up craving for more. Ending in bed with her hot college professor is incomparable. More on, freedom. Ganito pala ang pakiramdam kapag ginagawa mo ang tinututulan ng isip mo, ganito pala pagbigyan ang katawan, ganito pala hindi makinig sa mga boses sa paligid mo. Kalayaan.

Simula ngayon ay sasabihin niya na ang gusto niya, gagawin ang gusto niya, itatanggi ang ayaw niya. Sino bang may sabing magpakabait siya? No one.

Marahan siyang bumangon at hinagilap agad ang kanyang cellphone. She was bombarded with calls and text messages from Monroe. Sumakit ang kanyang ulo kahit hindi naman siya lasing. A hand crawled to her naked breast, her tip was still swollen but it responded to its master the way it should.

Tuluyan niyang ibinaba ang kumot na nakabalot sa kaniya. Midnight rested his back at the frame of the huge bed, she straddled him, looking at him intently. Ibinaba niya ang kaniyang hawak na cellphone at inilipat ang kamay sa katawan ng propesor. He was panting before she even reach his thickness, slowly feeling his length. He groaned and hungrily attacked her lips, moaning while kissing.

She can feel the wetness on her bud, gushing at the tip of her tongue. She positioned her body on top of him. Parang gutom pa siya at hindi pa sapat ang kagabi. She took all of him, she’ll never get used with the size. Napangiwi pa din siya. When she successfully did, she was succumbed with the desire, like she was born for it.

Before they know it, they were both screaming each other’s name and bringing each other to abyss.

Bumagsak ang mukha niya sa leeg ng binata makalipas ang ilang segundo. Parehas silang hinihingal. Midnight look at her with softness, palagay niya ay normal ito sa binata kapag nakukuha ang gusto.

“Wala itong ibig sabihin.” Pangunguna niya.

Midnight bit his lower lip and looked at her body. She felt naked by the way he looks siguro ay normal na ito. Kailan ba siya hindi nataranta sa paninitig nito?

“Yeah, a professor fcking his student is normal, right?”

“Hindi ko ito ginagawa para sa grades.”

“So what are we doing this for?”

“Para sa pangangailangan? Come on, hindi naman bago sa iyo ito. Isa pa ay may atraso ka pa sa akin, hindi ko pa nakakalimutan ang panloloko mo at ngayon ay alam kong niloloko mo pa din ako.” Paglilinaw niya.

“Niloloko? Yan ba ang tingin mo?”

Tumango siya.

“Tuwing kailan?” Matigas na tanong nito sa kaniya, “Tuwing kailan ka magpapaloko?” Tanong nito.

“Tuwing gusto mong manloko at magpapaloko naman ako.” She answered, like she’s sure of it. Umalis siya sa ibabaw ng kaniig at sinuklay ang daliri sa buhok habang nakaharap sa bintanang natatakpan ng makapal na kurtina.

“You enjoy fcking now, Miss Gomez. Turning to a bad girl, huh? Is this what the school taught you?”

“Huwag ka nang magtanong dahil nagustuhan mo din naman. Ano pang pangangalagaan ko kung kinuha mo na din naman noon. Hindi naman ata tama na ngayon pa ako magmalinis, Attorney Sandejas.”

“Anong kapalit?” Tanong nito sa kanya. She shook her head.

“Wala.”

“Right.” Lumapit sa kaniya si Midnight at kinulong siya sa mga binti nito, she felt his bulging muscle at her lower back and his huge palm reaching her core. Napasinghap siya dahil doon.

“Of course, all is fair and fck and war.” He whispered in her ear as he inserted his digits to her folds. She whimpered in response.

---

“Bakit hapon ka na dumating?” Nakapamewang si Monroe na inaabangan siya sa pinto. Nakapagpalit na din siya ng damit, iniutos niya kay Midnight na bilhan siya para hindi magduda ang kaniyang kapatid.

“Nagtext na ako, Monroe.” Napapagod na sabi niya. Well, she’s really tired. Sinulit nila ni Midnight ang buong araw at parang kulang pa iyon.

“I know, s*x is fun in college but make sure you are protected.”

“Monroe!” Mariin na wika niya kasabay ng paglingon sa paligid. “Doon ako nakitulog kila Donna!” Pagsisinungaling niya.

“Alright, I know, I know. I won’t judge you. I am just warning you.”

Napapailing na lang siyang dumiretso siya sa kaniyang silid nang napapagod, hindi niya muna inabala ang sarili para sagutin ang mga kaibigan niyang hinahanap siya. Dylan looked for her, ganoon din si Donna but she’s too tired to explain. She has done something unexplainable already last night. Tinakasan siya ng katinuan at malinaw na nagustuhan niya iyon. She’s tired making excuses and convincing herself why she did that. Naalala niya ang sinabi ni Matilde, nasa dugo niya iyon. Siguro hindi niya lang alam na meron palang ganon sa kaniyang sarili.

She looked around her room, technically, she has everything. Ngunit may parte sa kaniya ang hindi masaya. Tila may kulang dito na kailangan niyang punan at kailangang hanapin para sa sarili.

Silly, siguro nga ay ang katotohanang hindi din naman niya pamilya ang kinabibilangan niya ngayon. Nakakapagod tumugon sa standards ng ibang tao para lang matanggap siya ng mga ito.

This rules and that…

Bumaba siyang muli nang makapagshower. She was smiling when she saw her adoptive father sitting at the sofa, pero napawi iyon nang makita niya kung sino ang nasa harapan nito.

“D-donya Matilde..” Namamaos na sabi niya at agad na nanlilisik ang mata nitong napatuon sa kanya.

“Nandito pa din pala ang ampon mo.” The wife of her adoptive father spat. Agad na bumangon ang kaba sa kanyang puso, nag-aalala na sinabi nito kay Don Martin ang nakita nito kagabi.

“Matilde..” In a warning tone, Don Martin said.

“Hindi kami babalik ng mga anak mo hangga’t nandito pa yang babaeng yan!”

“Mom, can’t you chill a little?” Singit ni Monroe na bumababa ng hagdan. “Mabuti pa nga si Noelle, noong nagkanda-leche leche ang pamilyang ito, hindi umalis, eh ikaw?” Hamon nito sa ina.

“Monroe! I didn’t raise you to talk to me like that!”

“What? Totoo naman ah!”

“Tigil, magsitigil kayo. Monroe, do not to talk to your mother like that. And you..” Turo ni Don Martin sa asawa, “Noelle is staying here. You are still welcome to stay, Matilde pero hindi kita pipilitin kung ayaw mo.”

Galit na tumayo si Donya Matilde mula sa kinauupuan.

“Siya pa din pala ang pipiliin mo kung ganoon. Goodness. I hate this family! Ipapahiya ka lamang ng babaeng yan!” Pagkasabi non ay tumalikod na si Donya Matilde. Nanatiling nakayuko si Noelle at napako sa kinatatayuan niya habang pinagmamasdang nagmamadaling umalis ang babae.

She wanted to regret knocking at the Gomez’ door and asked for a family. Kung sana ay pinagtiisan na lang niya ang buhay sa Siargao nang nag-iisa, hindi sana lumaki ng ganito ang problema niya. Keeping your living small will give you small problems. Sana ay hindi na siya naghangad ng sobra. Hindi na sana iniwan ni Donya Matilde si Don Martin at hindi din siguro siya naipit sa gulo na kinasangkutan ni Don Martin, wala din sigurong Midnight ang makakapanakit sa kaniya na siya din namang kinahumalingan niya pala sa bandang huli.

Sa kanya pa din talaga ang biro ng tadhana.

“Wala kang kasalanan, Noelle.” Napalunok siya nang magsalita si Don Martin. Mukhang napansin ang pagkabalisa niya.

““Ang gusto ko lang, maging mabuting anak ka sa akin, kagaya ng dati.”

“True! Books before boys, Noelle. You know what I mean..” Dagdag ni Monroe na tinapik siya sa balikat nang malapitan siya.

Tumango siya. Hirap na i-digest kung ano ang nangyayari. She felt too much weight on her shoulders, parang hindi niya kayang panindigan ang pagiging mabuti sa mga ito.

“I agree. Gusto kong mapunta ka sa taong may prinsipyo at sa marunong magsabi ng totoo.”

Tumango muli siya nang napapahiya.

Only if she can..

---

“Tingin mo, anong score kay Attorney Sandejas at Miss Camille?” Untag sa kaniya ni Donna nang unang araw ng kanilang linggo sa eskwela. Kumuha siya ng chips mula sa kanyang harapan at pinagtuunan ang kaniyang libro.

Umiling siya at hindi na nagdagdag ng salita sa haka haka ng kaibigan. Hindi naman sa naniniwala siya kay Midnight na wala silang relasyon ng isa pang propesor pero wala siyang pakialam.

“Bigla daw nawala ang dalawang yan nung Governor’s ball.”

“Bakit, Donna? Nawala din naman ako ah?” Binalingan niya ang kaibigan at seryosong tiningnan. Napasinghap si Donna at napatakip pa ng bibig.

“OMG! Meaning to say?”

Napailing siya, “Ang ibig kong sabihin, hindi dapat natin binibigyan ng kahulugan ang mga pangyayari sa paligid, Donna.”

“Weh? Hindi nga dapat, kaso tingnan mo naman yon..” Ngumuso si Donna at itinuro ang papasok sa canteen kung nasaan silang dalawa. Nakapulupot ang braso ni Camille sa baywang ni Midnight. Agad siyang pinanliitan ng mga mata dahil sa tanawin.

At talagang sinuswerte pa ata siya nang umupo ang dalawa sa lamesa sa kanilang harapan.

“I am craving for hotdog sandwich..” Malambing na sabi ni Miss Camille kay Midnight na nakangiti pa sa kausap. Halos mapunit niya ang pahina ng librong hawak niya sa inis. Kahapon lang ay sila ang magkasama, tapos ngayon ay mayroon na agad itong kinakalantaring iba?

“Okay, bibili lang ako.”

Nagtama ang mga mata nila ni Midnight pero agad siyang umiwas. Tumayo siya at gumawa ng ingay ang upuan.

“Donna, kailangan ko nang bumalik sa library bago umuwi si Miss Cecille.”

Totoo yon, nagmeryenda lang siya pero kanina pa ang duty niya sa library. Pagbalik niya mula sa break ay siya na lang ang magbabantay sa library hanggang sa pinakahuling klase na panggabi dahil uuwi na ang librarian na si Miss Cecille.

“Okay. Ang sipag mo talaga, Noelle!” Nakipaghighfive pa sa kaniya ang kaibigan bago niya pabagsak na kinuha ang bag niya na nakapatong sa lamesa. Tila gulat ang pares na mata ni Midnight na nakatingin sa kaniya, umismid siya at nagmartsa papalayo sa canteen.

Di niya namalayang humahangos na pala siya patungo sa library kundi pa siya dumating doon nang hinihingal.

“Noelle, ikaw na ang bahala sa library.” Tiningnan niya si Miss Cecille na bitbit ang bag. MWF ang duty niya sa library. Hindi siya nahihirapan sa trabaho dahil bukod sa limang library ang merong sa University, bibihira na ang estudyanteng dumadalaw dito.

Tumango siya at saka ipinatong ang bag sa lamesa nito, pinalibot niya ang mga mata sa library at gaya ng dati ay walang estudyante doon.

“Bye, Miss Cecille..” Paalam niya sa head librarian habang nagtutungo sa isang section ng library para patayin na din ang ilaw sa pinakadulong bahagi.

Nang bumalik siya sa lamesa at bumukas agad ang pinto ng library, nag-angat siya ng tingin at nakitang si Midnight ang naroon.

“Yes, Attorney Sandejas, may kailangan ka?” Hindi niya sinasadyang mahaluan ng pait ang dinig.

“The one that you saw. Alam ko ang iniisip mo.”

“Wala akong iniisip.”

“Come on, Noelle. She sprained her ankle. Hindi mo ba nakita ang paa niya? Kaming dalawa na lang sa faculty ng ganitong oras dahil parehas kaming part timers. She said she’s hungry, sinabi kong ibibili ko na lang siya–”

Itinaas niya ang kanang kamay sa hangin.

“Save your breath, hindi ako interesado dahil alam kong nanloloko ka lang..”

Napapailing na lumapit sa kaniya si Midnight at hinila ang kamay niya.

“T-teka. Baka may makakita..” Nilamon na ang boses niya nang dalhin siya ni Midnight sa pinakadulong bahagi ng library.

Inilapat ni Midnight ang labi nito sa kanya, gently suckling her lower lip. Ang mga kamay nito ay malayang naglakbay sa ibabaw ng kanyang uniporme na parang gusto pang sirain ito.

“Midnight.” Mahinang bulong niya sa pangalan nito. Ibinagsak nito ang noo sa kaniya at tinitigan siya gamit ng mapanuring mata.

“Can I see you after my class?”

“Gusto mo bang mag-sinungaling na naman ako sa amin kung bakit gagabihin ako ng uwi?”

“Then let’s leave now.”

“May klase ka! At saka babantayan ko ang library!”

“Playing by the rules again, Noelle? I thought you were a bad girl? Hindi mo ba gustong magpaloko ngayon sa akin?”

“Paano ang klase mo?”

“You don’t know what I’ll leave for you.”

Bahagya niyang itinulak si Midnight, “Malinaw pa din sayo kung ano ito, hindi ba?”

Midnight bit his lower lip, “Of course. Just for fun. Manloloko, nagpapaloko, naglolokohan.”

Tumango siya, “Puntahan mo ang klase mo, magkita na lang tayo mamaya.”

“Ano ang sasabihin mo sa inyo?”

“Ako na ang bahala doon. It is part of the thrill.” Makahulugan niyang sabi kasabay ng pagtutuwid ng polo ni Midnight na nalukot niya.

Kabanata 23

ESPIDYI.

Noelle.

She was intoxicated, not on alcohol but the deep kisses on her skin. Napatingin siya sa langit habang walang saplot ang buo niyang katawan. She was lying at the passenger seat of a black convertible mustang, roof was open and her legs was spread apart.

She moaned as the last drop of her orgasm left her body.

“Do you need to go home?” Tanong sa kaniya ni Midnight nang umahon ito mula sa sa pagitan ng kaniyang mga binti. They were on top of a hill, pribadong pag-aari ng mga Sandejas iyon, a wide land, raw and untouched trees. Napailing siya, gusto niya sa matahimik na lugar na iyon.

“What’s wrong?” Kalmanteng tanong ni Midnight nang pumuwesto ito sa driver seat.

Tiningnan niya itong mabuti. His muscles were perfectly toned, and really got a body to die for. Kung bakit sila magkasama ngayon ay hindi niya din alam.

Umiling siya.

“Spill it.” Utos sa kaniya ni Midnight. Umirap siya.

“Ano bang sinasabi mo riyan?” Nakasimangot na tanong niya.

“The last time I checked, I am still unforgivable. I never asked forgiveness in the first place. Why are you here with me?”

“Ayaw mo ba na nagpapaloko ako ngayon?” Umirap siya. Mahinang natawa ang binata.

“Noelle, you are not being you. May problema ka ba sa inyo?”

Imbes na sumagot, she straddled Midnight, her moist skin grinded to his length, she smiled when she felt something growing.

“Noelle.” Pinatigil ni Midnight ang kaniyang ginagawa at seryoso siyang tiningnan, “May problema ka ba?” Ulit nito.

Umiling siya.

“Natatakot akong magkamali.” Bulong niya. “Kaya gusto ko na lang gawin ang hindi dapat para wala na akong inaasahan.”

“What are you talking about?”

“Nang magkita tayo, yon ang unang sumuway ako sa pagiging tama at mas gusto ko ang pakiramdam non.”

“Sa tingin mo ay mali itong ginagawa natin?”

Tumango siya.

“Gaano kamali?” Namungay ang mga mata ni Midnight habang pinagtutuunan ang kaniyang katawan na walang kahit anong saplot.

“Sobrang mali. Ayoko nang subukin ang maging tama.”

“You want to break the rules with me?”

Tumango siya.

“Then, I am willing. Only if you do it with me. Gagawa tayo ng pagkakamali kahit ilan ang gusto mo.”

“Parte ba iyan ng panloloko mo?”

“Oo naman.” Bulong ni Midnight saka siya pinatakan ng halik sa labi.

---

“Noelle, saan ka galing?”

Natigilan siya mula sa mahinang paghakbang papasok nang mansyon nang maabutan niya si Don Martin na nakaupo sa sofa, mukhang inaabangan talaga siya.

“Nagkaayaan lang kaming magkakaklase sa isang.. Group study.”

“Group study? At night? Bakit hindi weekends?”

“Bukas po ang test namin sa subject na iyon.” Mabilis siyang nakaisip ng palusot.

Tumango si Don Martin, “You are not seeing Attorney Sandejas, right?”

Hindi niya maituloy ang hakbang niya at hindi din siya nakasagot.

“I used to like the guy..” Bulong nito pero sapat na para marinig niya.

“But I think you have to focus on your studies first, Noelle. Mas gusto kong makatapos ka pagkatapos ng lahat ng nangyari sa pamilyang ito.

“Siyempre naman po..” Pag-sangayon niya. She went to her room directly and she thought of reviewing her books. Pero parang naging matabang na pahina ang mga iyon, masyadong matabang para sa panlasa niya.

Kinuha niya ang cellphone niya, pinag-isipang mabuti kung itutuloy niya pero bandang huli ay nagpagupo siya.

‘Nakauwi ka na?’

She texted Midnight, imbes na reply ang matanggap niya ay tumawag ito. Napangiti siya.

“Nakauwi na.” Masuyo ang boses nito sa kabilang linya.

“Did you read your lessons for tomorrow? Bukas ang klase natin.”

“Ayaw mo na ba akong kausap?” She asked nonchalantly. Mahinang natawa ang binata sa kabilang linya.

“I always want to talk to you. I miss you sleeping beside me.”

Sumimangot siya kahit na merong maliliit na paru paro sa sikmura.

“Midnight, magkita tayo bukas.”

“Magkikita naman tayo.”

“Sa umaga.”

Bahagyang natigilan si Midnight.

“Ayaw mo.” Matabang na sabi niya.

“No, no. I’ll see you. Saan mo gusto? Anong oras?”

“Sunduin mo ako sa labas ng subdivision namin, gusto kong makakita ng dagat. Ilayo mo ako,”

“Dagat?”

“Hindi mo kaya?”

“Kaya.”

“Yun naman pala.” Napailing siya. “Babalik na lang tayo bago ang klase mo.”

“Paano ang mga klase mo bago ako?”

“Ako na ang bahala doon..”

“Noelle, what is really happening to you?”

Hindi niya nagustuhan ang tonong iyon. Hindi nito maiintindihan ang sentiments niya.

“Sige, huwag na lang tayo tumuloy.”

“We can do that on weekend—”

Hindi na niya itinuloy ang sasabihin at pinatay niya ang tawag. Napahilamos siya ng mukha gamit ang palad at saka ginulo ang sariling buhok. Naalala niya ang pang-iinsultong salita ni Donya Matilde na parang kilalang kilala siya nito. Naalala niya ang pagtikim niya ng bawal, ang mga ginagawa nila ni Midnight na hindi niya kayang talikuran.

She tried to picture herself doing it with another man, napailing siya. Yun ba ang susunod? Marahil yun nga, ano ang sasabihin sa kaniya ni Don Martin? Ni Monroe? Ni Donna? Ng buong eskwelahan?

Parang naging malamig na boses iyon sa kanyang tainga na tinutudyo siyang subukan para malaman iyon.

Napabangon siya kinabukasan sa mainit na katawang bumabalot sa kanya. Handa na siyang sumigaw ng malakas nang mapagtanto kung sino iyon.

“Midnight!” Mahinang bulong niya. “Anong ginagawa mo dito?”

Medyo madilim pa din sa labas pero katabi na niya ang binata at walang pang-itaas. Unti unti itong nagmulat ng mata at inaantok na ngumisi sa kaniya. Tiningnan niya ang veranda niya, parang wala namang kung anong nangyari doon. Paano kaya ito nakapasok?

“What’s your problem?” Malungkot ang matang nakatuon sa kaniya. Hinaplos nito ang buhok niya at mahinang pinisil ang ilong, “Tell me.”

Ngumuso siya. “Ikaw? Anong problema mo? Paano ka nakapasok?”

“I have my ways.” Tinitigan siya nito, nangingiti. “Hindi ako makatulog, pinag-iisip mo ako.”

“Bakit mo ako iisipin? Wala namang kahit anong namamagitan sa atin. Hindi mo problema kung may problema ako.”

“Noelle..”

Lumabi siya para pigilan ang luha nagbabadya sa mata pero nang hindi mapigilan ay bumagsak siya sa dibdib ni Midnight na agad siyang sinalo at hinaplos ang likod niya.

“Sabi sa akin ni Donya Matilde, pokpok daw ako kagaya ng nanay ko.”

“What?”

Tumango siya, “Pinag-iisipan ko yon na baka tama siya. Kahit sa umpisa pa lang pumayag na ako sa gusto mo, at sa pangalawang pagkakataon, pumayag pa din ako. Pokpok ako.”

“Pokpok agad, hindi ba pupwedeng mahal mo lang ako?”

Hinampas niya sa dibdib ang binata dahil mukhang hindi ito nagseseryoso. “Paano kung makarating ito kay Don Martin? Paano kung maging kahihiyan ako ng pamilya niya? Kung sino pa ang ampon—”

“Hey, do you seriously worry about those things?”

Mahina siyang tumango.

“If all else fails, I am still here.”

“Baliw ka ba! Niloko mo nga ako. Itong ginagawa mo, pangalawang beses na ito. Kahit alam kong niloloko mo ako, nagpapaloko pa din ako. Ang tanga ko lang.” Suminghot siya, “Pero masaya kasi. Kaya tama si Donya Matilde—”

“Ano naman kung tama siya? Nasasaktan ka ba para sa sasabihin ng iba kahit na masaya ka? Anong point ng pagiging masaya kung iisipin mo ang sasabihin nila?”

Natigilan siya.

“Ngayon palang sayo nag-sink in ang consequences ng pagiging ampon, Noelle? Ang takot na magkamali kasi baka sabihin nilang hindi ka marunong tumanaw ng utang na loob? Tingin mo, bakit ako naging ganito katigas?”

Napakurap kurap siya.

“Because no matter how hard you try, you will still disappoint because we are human with differences.”

“Pero mapapahiya si Don Martin kapag nalaman niya ito.”

“Alam niya na ba?”

Umiling siya, “Then there’s nothing to worry about. Let’s just cross the bridge when we get there.”

“Ayoko nang mag-aral.”

“You are acting like a brat.”

“Hindi totoo yan!” Muli ay hinampas niya sa dibdib si Midnight.

“It is just hormones, Noelle. Di ba ganyan naman talaga kayo? Somewhere, you’ll feel anxious and depressed. It is time of the month for you.”

“Paano mo nalaman?”

“I know your records.”

“At tinatandaan mo? Ang creepy.”

“Anong creepy?” Hinalikan siya ni Midnight sa noo. “May nakilala ka na bang taong concern sa well-being mo?”

“Si Dylan. Nalaman niya kasi minsang inatake ako ng dysmenorrhea—”

“That freak. You must stay away with him.” He looks irritated and really annoyed.

“Hindi na lang ako mag-aaral.”

“Mag-aaral ka o bubuntisin kita?”

“Midnight!”

“Pumili ka.” His intense gaze bore to her.

“Mag-aaral.” Ngumuso siya. “Nahihirapan ako sa ibang subjects ko.”

“Paano pa sa law? Do you need help?”

Hindi siya sumagot, mas humigpit ang yakap ni Midnight sa kanya.

“Don’t worry about it. Everything will be fine, Noelle.”

“Ang galing mo talagang manloko ’no?”

“You think so?”

Tumango si Noelle.

“Thank you for the recognition.” Sagot ni Midnight na muli siyang hinalikan sa noo. “Can I invite you date on weekends? Manloloko sana ako.”

Tumaas ang kilay niya, feeling comfortable bliss on his warmth.

“Okay..”

Kabanata 24

Maki Say’s: Ang bait ko today. Char.

Noelle.

“Ang higpit ni Attorney Sandejas!” Narinig niya ang grupo ng estudyanteng dumaan sa kanila ni Donna. Mukhang kakagaling lang ng mga ito sa klase kay Midnight.

“Kinakabahan ako, Noelle” Bulong ni Donna sa kanya, “Kailangan ko na talagang magtapos next sem, kung hindi, lagot na talaga ako kay Nanay.”

“Kaya mo yan, Donna.”

“Anong kaya mo yan? Di ba aminado ka ding waterloo mo ang law. Akitin mo na lang kaya ulit si Attorney Sandejas para pumasa tayo.”

“Huwag ka ngang ganyan, Donna. Mag-aral na lang tayong mabuti.” Pangungumbinse niya sa kaibigan.

Sabay silang umupo sa classroom at nagbuklat ng libro. Halos mapatalon sila sa gulat nang may bumagsak na libro sa kanilang desk.

“Get one whole sheet of yellow paper.” Sabi ni Midnight na agad na ikinataranta ng buong klase. Lalo naman siya. Hindi siya nakapagbuklat ng libro at alam niyang alam ni Midnight iyon pero hindi siya makapagreklamo dahil hinamon niya itong huwag isali ang kanilang koneksyon sa kanilang subject.

“What are the remedies of the debtor?”

Panunang tanong nito. Piniga niya ang utak, pati ang balat ay pinisil pisil na din pero wala siyang makuhang sagot.

Nang bumuhos ang mas marami pang katanungan ay mas nanliit siya sa kaniyang sarili. Hindi niya maalala kung nabanggit ba iyon ni Midnight. Nanlulumo siya na merong naisusulat si Donna sa papel nito pero siya ay wala. Nagkatinginan sila ni Midnight, ito ang kusang bumawi. Napangiwi siya.

Right, niloloko nga lang pala siya nito at nagpapaloko siya dahil gusto niya. Bakit ngayon ay parang gusto niyang hingian ng awa?

Nang ipapasa na ang papel ay wala siyang naisulat bukod sa pangalan niya. Kahit mga hulang sagot ay wala siyang nailagay.

Itinabi ni Midnight ang mga papel at muling nagturo ng panibagong lessons. Lumilipad ang utak niya sa quiz na hindi nasagutan kaya naman nang tawagin siya ni Midnight ay nakatunganga na naman siya dito.

“Do you think the contract is void, or voidable?” Tanong nito. Parang morse code ang tanong para sa kaniya o kaya pinaghalong calculus at algebra. Wala namang computation pero hirap siya.

“Po?” Humagikgik ang kaniyang mga kaklase. Midnight half rested his butt on his table, threw his arms on his chest. Napalabi siya.

“Miss Gomez, I spent more than an hour explaining it, nakikinig ka ba?”

“Naririnig ko naman po..” Mahina ang boses niya.

“Nakikinig pero hindi naintindihan.” Nanunuya ang kaniyang kaklaseng si Madeline. Pumula ang pisngi niya.

“Prelims will be around the corner next month, dapat ay nag-aaral kayong mabuti.” Nagsimulang manermon si Midnight at talagang itinuring siyang estudyante nito. Wala namang masama pero nagngitngit ang kalooban niya.

Ilang beses siyang nag-call out sa buong klase at di nagtagal ay naiinis na talaga siya.

“Miss Gomez, did you get that?” Tanong nito sa kaniya nang malinaw na magpaliwanag ang kaklase niya. Umismid siya pero talagang hindi siya tinigilan.

“Miss Gomez..” Tawag muli sa kaniya ni Midnight. Hindi ito tumigil hangga’t hindi siya sumasagot.

“Yes, Sir.”

Nakahinga lang siya nang mag-ring ang bell hudyat ng uwian. Tumayo agad siya at sinikop ang gamit. Nakita niya si Dylan na matiyagang nag-iintay doon sa pinto.

“Noelle!” He called her. Agad siyang lumapit sa binata.

“Dylan.”

“Bakit bigla kang nawala? Okay ka lang ba? Nagalit ka ba? Sorry kung naging makulit ako—”

“Dylan, okay lang ako.” Napangiti siya para kalmahin ang kaibigan na nag-aalala.

“Miss Gomez, may I have a word with you.” Napapikit siya nang marinig ang boses ni Midnight. Nag-paste siya ng ngiti at hinarap ang kinabubwisitang abogado.

“Mag-aaral po ako ng mabuti, Attorney Sandejas. Hinahanap na po ako sa amin kaya kailangan ko nang umuwi. Bye! Tara na, Dylan!”

“No—Ms. Gomez..” Nawala na ang boses ni Midnight sa kaniyang pandinig at napalitan ng mga estudyanteng nag-uunahan umuwi.

Hinatid siya ni Dylan sa kanilang mansyon. Alam niyang mabuti naman ang kanyang kaibigan kaya hindi siya naiilang dito. She kows he’s attracted to her, yun nga lang ay alam niyang hanggang kaibigan lang talaga ang magiging turing niya dito.

“Salamat, Dylan!” Sumilip pa siya sa bintana saka kumaway dito. Inintay niyang makaalis ito bago pumihit papasok ng mansyon nang huminto ang sasakyan ni Midnight doon. Agad siyang naalarma at napatingin sa kanilang bahay.

“Anong ginagawa mo dito?”

Bumaba si Midnight sa sasakyan at inilang hakbang lang ang distansiya nila.

“I was calling you—”

“Ano na naman? Hindi ba ako pwedeng magkaroon ng sariling buhay pagkatapos ng klase mo?” Mariing bulong niya.

“Kung naiinis ka dahil pinagsasabihan kita sa klase—”

“Bakit ba nilalagyan mo ng ibig sabihin ang pagsama ko sa kaibigan ko? Noong wala ka pa sa pagtuturo ay lagi na niya akong hinahatid!”

Parang natauhan naman si Midnight na humakbang paatras. “Ganon ba? I bet he likes you.”

Para namang siya pa ang nakaramdam ng pangonginsensya dahil doon.

Pero bakit ba siya nakokonsensya eh manloloko naman ang taong ito?

Humalikupkip siya at nag-angat ng tingin, “Siguro nga! Ano bang pakialam mo, Attorney Sandejas?”

“Wala.” Bulong nito. “Wala.”

“Wala talaga! Umuwi ka na nga! Inaantok na ako.” Umingos siya papatalikod.

“Review your lessons para hindi tayo nagkakaroon ng problema.”

Napangiwi siya nang sumara ang pinto ng sasakyan nito. Padabog siyang pumasok sa kanilang gate, inaantay niyang umalis na ito pero nakapasok na siya’t lahat ay hindi pa din nito pinapaandar ang makina. So she pushed her feet and started marching towards the mansion, saka pa lang niya narinig na umalis ang sasakyan nito.

---

Midnight. (Ayan may Midnight’s POV haha! Sa book version ko sana inirereserba ang lahat ng POV ni Hatinggabi pero isa lang naman ito so keribels)

Tinitingnan niya ang cellphone niya na parang magkakaroon ng milagro doon. Iniintay niyang mag-text si Noelle pero alam niyang malabo naman iyong mangyari. Galit pa din sa kanya ang dalaga at tingin nito ay nanloloko lang siya.

He wanted to shrug his shoulders and let it go pero kapag naiisip niyang siya naman ang may pagkakamali sa lahat ng nangyari sa kanilang dalawa ay gusto niyang ipagsiksikan ang sarili at ang posibilidad na sumubok muli.

‘Baliw ka, Midnight..’

Itatabi na sana niya ang kaniyang cellphone nang tumunog iyon.

’ Nakauwi ka na ba?’

Napangiti siya. She always ask him as if she’s worried. Dinaig pa ang nanay niya.

‘Yes, and about to sleep. I am wondering if you still want to go with me this weekend?’

‘Di ba sinabi ko na nga!’

He could just imagine her frowning.

‘I know, just making sure. Do you hate me today?’

‘Lagi naman! Kasi manloloko ka tapos pakielamero ka din. Nakakainis yon!’

‘Sorry. Matulog ka na.’

‘O bakit mo ako pinapatulog? Galit ka na niyan?’

Mahina siyang natawa at napailing. Mga babae talaga.

‘I will never get mad at you.’

Matagal bago siya nakatanggap ng reply. Inisip niyang nakatulog na ang dalaga.

‘Manloloko mo.’

‘Nagpapaloko ka naman.’

‘Siyempre uto-uto ako saka tanga.’

Napakunot ang noo niya. Agad na tinawagan si Noelle.

‘Hello’

“Don’t you ever think that way.”

“Eh ano lang? Bakit ako nagpapaloko sayo?”

“Kasi mahal mo nga ako, ayaw mo lang umamin.” Tukso niya.

“Hindi kita mahal!”

“Ang sakit naman.”

“Sorry..”

“Matulog ka na.”

“Sorry na nga..”

“Hindi ako galit. Matulog ka na.”

“Galit ka eh..”

“I love you..” Tudyo niya, iniintay ang magiging reaksyon ng kausap pero hindi ito sumagot bukod sa malakas na buntong hininga. “Kidding.” Dagdag niya, “Goodnight.”

“Goodnight..”

–

Noelle.

Handa na ang mga gamit niya. It will be a long weekend. Sabi ni Donna ay uuwi ito sa probinsya nito sa Naga sa weekend kaya yon na rin lang ang ginawang dahilan ni Noelle dahil nakapangako siya kay Midnight ng weekend kasama ito.

“Are you sure you don’t want to bring a car with you?” Tanong ni Don Martin sa kaniya. Umiling siya.

“Kasama ni Donna ang buong pamilya niya. Doon na lang po ako sasama.” Hindi siya makatingin sa mata ng ama. Don Martin smiled kindly at her.

“Of course. Make sure you’ll be safe.”

Tumango siya at kinuha na ang kanyang overnight duffel bag. Wala nang makakapagpabago ng kanyang desisyon.

Kalmado siyang nagkakad papalabas ng kanilang village. Nakita niya agad ang nakaparadang sasakyan ni Midnight di kalayuan doon sa gate. Mas binilisan niya ang hakbang niya at naglakad papalapit doon.

Nakangiti si Midnight nang sumakay siya, kamamadali ay muntik niya pang maupuan ang bulaklak na naroon sa passenger seat.

Natulala siya sa kulay puting rosas na naroon.

“Ano to?” Kunot noong tanong niya.

“That?” He smiled, “Part of manloloko starter kit.”

“Kasama to sa panloloko mo?” She asked. Tumango si Midnight nang may ngiti sa labi.

“Salamat.” She instantly blushed, “Sa panloloko.”

“Walang anuman.”

The drive was peaceful. Habang lumalayo sila sa siyudad ay napapanatag siya. Pakiramdam niya ay papunta sila sa lugar na hindi nila kailangang magpanggap. Nang kumonti na ang bahayan na kanilang dinaraanan ay binuksan na ni Midnight ang sasakyan. Naamoy niya ang preskong hangin at naririnig na niya ang mayuming alon ng dagat.

Ang pamilyar na mukha ni Ruben, Adora at Benny ang bumungad sa kanila nang marating na nila kanilang destinasyon.

“Nagbalik kayo sa Sta. Monica.” Tumatawang wika ni Ruben nang pagbuksan sila ng pinto ng sasakyan. “Noong nandito kayo, hindi pa kayo mag-nobyo. Ano na ba ang status ngayon?” Humalakhak ang matanda.

“Naglolokohan.” Sabay nilang sagot na ikinatawa ng pamilya.

“Handa na ang motorboat.” Kinuha ni Ruben ang duffel bag niya at hinatid sila doon. Bitbit niya ang bulaklak na ibinigay sa kaniya ni Midnight.

Sumampa sila sa motorboat at saka umaandar ang makina, pinaharurot ito ni Midnight hanggang sa marating nila ang maliit na isla.

Pinanliitan siya ng mata nang makitang may istraktura na doon. Hindi malaki pero hindi din maliit, gawa sa kawayan ang karamihan maliban sa pundasyon na gawa sa simento.

“May resthouse na!” Nakangiting sambit ni Noelle nang umapak ang mga paa niya sa buhanginan. Bungalow ang disenyo nito na merong maliit na porch na nakaharap sa dagat, may duyan at coffee table na pangdalawahan.

Ngumiti si Midnight, “Nagustuhan mo?”

Tumango siya at saka tinakbo ang distansya ng resthouse mula sa pampang. Hinawakan niya ang kawayan na mukhang bago pa ang barnis, ngunit wala na itong amoy, merong sliding window ang bintana, ganon din ang pinto. Itinulak niya ang pinto at pumasok doon sa loob, kahit ang sahig ay gawa din sa kawayan kaya presko sa pakiramdam.

Nakakita siya ng bakanteng vase doon sa may kusina, nakapatong sa rectangular table na pang animan, gawa iyon sa matibay na kahoy, ganon din ang bangkong upuan na walang sandalan. Inilagay niya doon ang bulaklak na hawak sa vase at napangiti nang makita ang itsura noon.

May TV, couch, at ilang paintings ng dagat ang naging disenyo ng resthouse, isang pinto ng kuwarto na merong malapad na kama.

“Ang ganda.” Bulong niya sa sarili. Hindi niya namalayan na nakatayo na sa likuran niya si Midnight.

“Natutuwa akong nagustuhan mo?”

Ngumuso siya at tiningala ang binata, “Ibibigay mo ba sa akin ito?”

“Oo naman, parte ng panloloko ko.” Nagkibit balikat si Midnight. Lumapit siya dito at hinampas sa dibdib.

“Anong mapapala mo sa panloloko sa akin?”

“Sapat na kung anong nakukuha ko.”

“Kung ganon gusto ko ng titulo ng resthouse na ’to.”

“Not so fast baby, lolokohin muna kita.” Nagniningning ang mata nitong tiningnan siya pagkatapos ay pinatakan siya ng halik sa labi. “Let’s not think about that for now. Let’s enjoy our weekend.”

Tumango siya at pabagsak na humiga sa malambot na kama, tumabi sa kaniya si Midnight at kinuha ang kamay niya. Hindi na niya namalayan na nakatulog na silang dalawa at gabi na nang mag-mulat sila.

Pinatakan siya ni Midnight ng halik sa noo pagkatapos ay nauna itong bumangon. “I will set up a bonfire outside and review your lessons.”

Sumimangot siya. “Akala ko ba bakasyon ito?”

“Mas mahirap ang exams niyo next meeting.” Sabi nito nang nakalabas na ng silid.

Lumabas din siya ng silid pero wala na roon si Midnight, natanaw nga niya mula sa bintana na nagseset up ng bonfire sa buhanginan. Nakaramdam siya ng gutom kaya sinilip niya ang laman ng ref at pantry. Dahil wala siyang alam sa kusina ay pinagtiyagaan niyang balatan ang mga prutas na naroon sa ref at inilagay sa plato. Inihatid niya iyon kay Midnight na nakagawa na ng apoy sa may pampang.

“Bakit mo binago?” Umupo siya sa buhanginan sa tabi ng binata.

“Noong una wala akong plano pero nung nag-overnight tayo dito naisip ko na ipabago para mas kumportable ka na kapag nagbalik tayo.”

Payak siyang napangiti, “Ang assuming mo din.”

“Dapat kapag manloloko, confident.”

Matagal niyang tinitigan si Midnight nang sinabi niya iyon. Nagtaas ito ng kilay.

“Naniniwala ka talagang niloloko kita ngayon?”

Huminga siya ng malalim.

“Ginamit mo ako para makapaghiganti ka. I wonder kung ano pa ang susunod doon sa mga plano mo.” Malungkot niyang sabi.

“Curious ka pala, bakit hindi mo inintay?”

“Ito na nga ako, nag-iintay sa susunod na plano mo sa akin, kung sakaling lulubos-lubusin mo na ang mga panloloko mo.”

“You really want to know?” Tumaas ang kilay ni Midnight. Nag-iwas siya ng tingin dito.

“Papasakayin kita. Paniniwalain ng sobra.” Tiningnan ni Midnight ang apoy, parang naging kaisa nito ang nakakapasong pagliyab dahil ang pulang kulay nito ay dumampi ng tuluyan sa mukha nito. It defined his features even more. Bumagay sa kaniya ng husto.

“Kapag sumakay ka at hulog na hulog ka na, pakakasalan na kita kasi mahal na natin ang isa’t isa.”

Napalunok siya. Marahang gumapang ang kamay ni Midnight patungo sa kaniya at hinawakan ang kamay niya, pinagdaop ang mga daliri at pinag-isa.

“I—I missed you, so much, Noelle.”

She sighed. Parang yun lang talaga ang kaya niyang gawin.

“Nabulagan ako ng galit at pagluluksa pero binago mo ang pananaw ko. You made me realize that I can still love despite of the scars and the wound. Please, bumalik ka na sa akin.”

“Nagsisinungaling ka. Sinabi mo sa Daddy mo na wala akong alam, na hindi kita kilala..”

“Goodness you were there? Ikaw ang nakabasag ng vase.”

Umiling siya, “Ang kapatid ko.” Tumaas ang kilay niya, “Nahuli ka na. May gusto ka pa bang sabihin?”

“Sana ay nakinig na siya ng tuluyan. Sana tinapos na niya ang usapan. I told my Dad that I am willing to face the consequences if ever you knew and I am here, facing the consequences.”

Pakiramdam ni Noelle ay parang may mali. Hindi niya alam kung bakit lumalambot ang puso niya. Nakikita niya si Monroe na sinasabunutan siya kapag kinuwento niya ito. Mali, hindi siya patutulugin ng kanyang kapatid at ipapaalala nitong niloloko lang siya ng abogado.

Monroe instantly became her Tiyang Yolly. Para itong konsensiya na bumubulong sa kanya. Kabaliktaran lang ng sa kanyang Tiyang Yolly, Monroe was never soft, it was unassuming, rugged and malicious.

But Midnight, he was her weakness. Pumayag nga siyang magpaloko dito kahit alam niyang niloloko pa siya.

“Noelle. I don’t have anything under my sleeves now. No tricks, no games. Just me and my feelings, please don’t shut me down.”

Para itong boses, ang boses na pinakamalakas sa kabila ng mas maraming boses sa kanyang kalooban.

“Malaki ang kasalanan mo sa akin.” Tugon niya kahit na maliit ang tinig niya.

“But you know in your heart that you love me, right, Noelle?”

Umiling siya, ayaw niyang ipagkanulo ang sarili.

Marahang binitiwan ni Midnight ang kamay niya, “Then I need to work my way to your heart. Alright. I get it.”

Nang gabing iyon ay nanatili sila sa katahimikan. Tumitibok ang puso niya pero mabagal iyon. Parang natalo sa kung ano. Parang galit sa kaniya at nagtatampo.

“Kapag inulit mo pa ang ginawa mong panloloko..” Napapikit siya ng mariin. “Sisiguruhin kong pagbabayaran mo.” Mariing wika niya pagkatapos ng napakahabang katahimikan. Kitang kita niya ang paglalalim ng hininga ni Midnight, parang nabunutan ng tinik. He reached for her lips and kissed her gently.

“I won’t be your downfall again, Noelle. Ipromise.” Bulong nito sa kaniyang labi

Kabanata 25

Maki Say’s: Handa na ba kayo sa ending?

Noelle.

“Ay ang gwapo!” Hagikgik ng mga kababaihan nang mamlengke sila ni Midnight sa Sta. Monica. Imbes na bumalik sa Maynila ay nagpasya silang ipagpaliban muna ng kaunti at mananghalian na din kila Ruben. Nag-volunteer silang mamalengke at pumayag naman ang mag-asawa. Nilakad lang nila hanggang Bayan pero dahil maganda naman ang tanawin, hindi nila inalintana ang mahabang lakaran.

Tumikhim si Noelle pero parang hindi siya nakikita ng mga kababaihan na humahanga sa binata.

Napasimangot siya nang abutin ni Midnight ang karne at ilagay iyon sa bayong na ito din ang may bitbit, walang ipinahawak sa kaniya simula kanina.

Umirap siya sa mga isda sa paligid, ganon na din sa mga kababaihang hindi siya tinitingnan. Ang isang braso ni Midnight ay pumalupot sa kaniyang balikat. Dinig niya ang panghihinayang ng mga babae.

‘Ay..’

Nang makalayo na sila doon ay inalis niya ang braso ni Midnight sa kaniya.

“Bakit?” Tanong agad nito. Umirap siya at humalukipkip.

“Mukhang masaya ka na pinupuri ka ng mga yon.” Bintang niya.

“Alam mo, ang ganda ganda mo pa pero selosa ka na agad.” Ngumisi si Midnight at sinubukang hulihin ang kanyang kamay pero iniiwas niya iyon.

“Pupwede mo ba akong pakasalan?” Tanong sa kaniya ni Midnight na ikinakunot ng husto ng mukha niya.

“Ano ba yang sinasabi mo?”

“Tumingin ka sa paligid mo, lahat ng lalaki dito nakatingin sayo. Nagseselos ako kaya mabuti pa, magpakasal na tayo habang di pa nagbabago ang isip mo.”

Umingos siya, “Baliw ka ba? Paano ako magpapakasal sayo eh hindi pa nga tayo maayos?”

“Ikaw lang eh, pwede naman nating ayusin..”

Umirap muli siya. “Palikero talaga..” Bulong niya sa kaniyang sarili pero sapat na para marinig ng kaharap. Bigla na lang nitong binitiwan ang hawak na pinamili at kinuha ang kamay niya at may inilagay doon na singsing.

“Pag handa ka na, magpapakasal na tayo.” Sabi nito na hindi man lang tinanong ang opinyon niya. Ilang segundong tinitigan ni Noelle ang puting band sa kaniyang palasingsingan na mukhang gawa sa plastic at pinagmukhang makintab na perlas.

“Suot mo din sa akin para parehas tayo.”

“Niloloko mo ba ako?”

“Sinabi ko na sayo kagabi na hindi kita niloloko.” May ngiti ito sa kaniyang labi at nananatili pa ding nakaluhod. Inagaw niya ang singsing pero dahil maliit ito para sa palasingsingan ay sa hinliliit niya ito isinuot. Parang batang ngumiti si Midnight habang pinagmamasdan ang singsing sa kamay. Binalot siya muli nito ng yakap at hinalikan sa noo, sa tungki ng ilong at sa labi.

“I can’t wait to start a family with you.” Bulong nito sa kaniyang tainga.

---

Lumipas pa ang mga araw at parang naging isang mabilis na tugtugin iyon. Ganon nga siguro kung masaya ka. She was smiling after she received a text from Midnight asking her to see him after their midterms exam.

“How was it, Baby?” May ngiti sa labi ni Midnight nang pumasok siya sa sasakyan nito, limang kanto ang layo mula sa Unibersidad de San Miguel.

Sumimangot siya, “Mahirap.”

“God, you are flunking.” Humalakhak ang kanyang nobyo, pinagtatawanan ang reaksyon niya. Walang nagbago sa kanyang grades, hindi siya naging magaling sa law subject kagaya ng inaasahan, kahit ang recitations niya ay failed din. Gusto niyang madismaya pero tuwing napapatingin siya sa suot ni Midnight na singsing na kagaya ng kaniya, nabubuhayan siya. Pakiramdam niya ay magiging maayos ang lahat. Binibiro na nga siya ni Donna na sinasadya niyang bumagsak para ulitin lamang ang subject.

Pumunta sila sa isang café na malayo sa kanilang eskwelahan. Binigyan siya ng oras ng binata para mag-aral sa subject niya para sa kinabukasan na exam. Natigilan siya nang makita niya ang paninitig sa kanya ni Midnight.

“Ano yun?”

“I will be in Berlin for 2 weeks.”

“Malayo yun di ba?” May kung anong nagbuhol sa kaniyang sikmura.

“Medyo.” Napakamot ng batok ang abogado. “Meron akong seminar doon.”

Sumimangot siya, “Hindi ba yon ang dahilan ng mga nambababae? Merong seminar?”

Mahinang natawa si Midnight at napailing.

“I don’t mind if you’re jealous. Hindi ako matu-turn off sayo.”

Hinampas niya ang palad ng lalaki.

“Hindi ako nag-seselos.”

“Your nose is red.”

“Hindi nga sabi!” Galit na siya. Napangiti lang ang lalaki at kinuha ang kamay niya. Hinaplos nito ang mumurahing singsing sa kanyang kamay.

“Pag balik ko, pupunta tayo sa Surigao. Ipapakilala kita sa mga magulang ko. At dapat ipakilala mo din ako sa Nanay mo at Tiyang mo.”

“Bakit may kapalit?” Napangiwi siya. Nagsalubong naman ang kilay ng binata. Gustong gusto niya kapag naiinis ito sa kanya.

“Ikinakahiya mo ako?”

Sinarhan niya ang libro at tumango. “Noong una pa lang. Kung nabubuhay sila Nanay at Tiyang, sigurado ako na ayaw nila sayo dahil oportunista ka. Nakakahiya na ikaw ang napili ko.”

Mas lalong nalukot ang mukha nito, “Nagbabago ang tao.”

“Saka ayaw nun sa mga sobrang laki ng agwat ng edad sa akin.”

“It is just 9 Years!” Bulalas nito. “We really need to get married when I come back.”

“Hindi mo ba tatanungin ang opinyon ko?” Tukso niya.

“Sana ay buntis ka na.”

“Midnight!” Napatakip siya ng mukha.

“Para ikaw na ang hihingi ng kasal mula sa akin.”

“Hindi ako ganon!”

“I will just kidnap you then.”

“Abogado ka.”

“I don’t mind breaking the rules.” His eyes went a shade darker.

“Masyadong matamis ang dila mo, Mr. Sandejas. Tiyakin mong kaya mong panindigan yan. Baka kapag humiling ako ng kasal sayo ay itanggi mo ako.”

“That will never happen. Intayin mo ako. Babalik ako, Noelle.”

Tumango siya at pinanghawakan ang pangakong iyon.

---

Naglalakad siya sa pasilyo ng eskwelahan, normal lang sana ang araw na ito kung hindi lang sa mga pares ng mata na nakatingin sa kaniya.

“Noelle!” Nakita niya si Donna na papatakbo sa direksyon niya. “Bes, bakit ka pumasok?”

“Ano bang problema, Donna?” She asked. Ginulo nito ang maigsing buhok at saka itinuro ang bulletin board. Nakita niyang may mga litrato doon pero hindi niya pa makitang mabuti. Kinabahan siya. She saw skin, tons of it. Kahit hindi pa niya nalalapitan ay alam niya kung ano iyon.

“Friendship, kumalat yan sa buong school. Ipinapaalis na nga ni dean pero napakarami nang nakakita.. Kung sana maaga akong nakapasok..”

Tiningnan niya ang kamay ni Donna na merong mga lukot na papel nang parehas na litrato. Malalaki ang mga hakbang nitong nilapitan ang bulletin board at hinila pa ang mga litrato.

Sila iyon ni Midnight. Sa mga pagkakataong akala niya ay silang dalawa lang.

Sa pribadong lupa pag-aari ng mga Sandejas.

Sa sasakyan ni Midnight.

Sa villa ni Midnight.

Sa mismong condo nito.

At sa mismong kama.

Nag-init ang sulok ng mga mata niya.

“Eto pala ang masarap eh!” Napatingin siya sa lalaking umakbay sa kaniya. Hindi niya alam ang sasabihin niya. Hindi siya nakakilos. Ang mga nagnanasang mata na sa kanya nakatuon ay hindi niya matakasan.

“Gago!” Napaangat ang balikat niya nang may humila doon sa lalaking nakaakbay sa kanya at saka bumagsak ito sa lupa nang malakas na suntukin ito ni Dylan sa panga.

“Ayos ka lang ba, Noelle?” Nag-aalalang tanong sa kanya ng kaibigan. Tumango siya. Binalingan din nito ag bulletin board at pinigtas ang mga litratong nakadikit doon.

Kagaya ni Donna ay marami na din itong naipon, bukas ang zipper ng backpack nito at may mga pulumpon ng papel na palagay niya ay litrato niya.

“Umuwi ka muna.” Hinawakan ni Dylan ang kaniyang kamay pero kusa siyang bumitiw.

“H-hindi na.. May klase pa ako..”

“Ano? Uunahin mo pa ba yon, Noelle? Hindi mo ba nakikita ang mga nanghuhusgang mata na iyan sayo? These were photoshopped, right? Ako na lang ang magsasabi kay Dean.” Umaasa ang mga mata ni Dylan. Hindi siya nakasagot. Hindi niya kayang mag-sinungaling dito.

“Noelle..” Nanlulumong sambit nito sa kanyang pangalan.

“Noelle.” Napatingin siya sa pamilyar na boses na tumawag sa kanya. Pinanlamigan siya ng sikmura nang makita si Monroe na nakahalukipkip at nakatingin sa kanya.

“Umuwi ka muna sabi ni Dad. Halika dito.”

Kahit mababagal ay pinilit niyang humakbang papalapit sa kapatid. Hindi ito nagsasalita nang sumakay ito sa kanilang sasakyan na huminto mismo sa harapan nila.

Naging mahabang biyahe iyon. Hindi. Sandali lang talaga pero sa pagpatong patong ng nasa kaniyang isip ay parang naging matagal.

“Sabihin mo kay Dad na–” Napahilamos ng palad niya si Monroe.

“Aalis na lang ako, Monroe.”

“Ano? Aalis ka? Bakit?”

“Nakakahiya yung nagawa ko.”

“Goodness! Bakit mo kasi ginawa yon? Di ba nag-usap tayo, Noelle. He’s a bad news! Nasaan ba ang lalaking yon?”

“Wala siya, nasa ibang bansa.”

“Kita mo na! Siya siguro ang may pakana! Sabagay, lalaki siya, dahil wala namang mawawala sa kaniya ay inilabas niya ang mga litratong iyon.”

“Hindi naman siguro, Monroe.”

“Then how can you explain those places that you were photographed at? Hindi ba kayong dalawa lang ang naroon? May napansin ka bang kakaiba?”

Humikbi siya at umiling.

“Ano? Naloko ka na naman? Nagpauto ka na naman? Bakit, Noelle?” Marahas na napabuntong hininga si Monroe nang bumalangkas na naman ang luha sa mukha niya.

“Punasan mo ang luha mo, walang magagawa ang iyak. We can fix this. Although alam ko masakit. Hayaan mo na.” Marahang hinagod ni Monroe ang kaniyang likod nang makita na nila ang mansyon.

Nang huminto ang sasakyan sa harapan ng kanilang mansyon ay naging butil butil ang kanyang pawis nang makitang nag-aabang si Don Martin. Inihanda na niya ang pisngi niya habang naglalakad papalapit dito.

Isa siyang kahihiyan. A good for nothing adopted daughter.

“Anak..” Namamaos na tawag nito sa kaniyang pangalan.

“Don Martin..” Bulong niya, “Sorry po.”

Sinugod siya ng yakap ng ama. Walang sampal. Walang paninisi. Walang kahit ano.

Ramdam niya sa mahigpit na yakap nito ang pag-aalala ng isang ama.

“Daddy, huwag niyo pong pagalitan si Noelle. Kitang kita niyo naman na sinadya ng abogadong iyon ang mga litrato!”

“I am not mad.” Umiling ang Don. “Nasaan si Attorney Sandejas?”

“Wala po. Nasa ibang bansa.”

“Sinabi ko nang lumayo siya sa iyo.” Galit na idiniin nito ang tungkod sa sahig at gumawa iyon ng tunog. “Noong nalaman ko pa lang na ginamit ka niya para ipaghiganti ang kaniyang pamilya, Noelle. Alam ko na hindi pa siya tapos.”

Parang dinudurog ang kaniyang puso sa isiping niloko nga talaga siya ni Midnight, hindi niya maisip na ganon sa ilang araw na nagkasama silang muli. Umasa siyang hindi na ito muling mauulit pa.

“Lalabanan natin siya, Noelle.” Mariing sambit ni Don Martin. “We can turn the table. Huwag ka munang pumasok sa ngayon. Turn off your phone and you will be fine.”

Sinunod niya ang gusto ng Don. Nanatili siya sa bahay. Ilang linggo na bang wala si Midnight? Ang sinabi nitong tatlong linggo ay naging mahigit isang buwan. Lalong nabuo ang pagdududa niya na talagang pinagplanuhan ito ng binata. Mas lalong naging masakit sa kaniya ang sumunod na araw.

“Loko talaga yang Sandejas na yan! Di ka tuloy nakakapasok sa school. Gusto mo bang mag-aral sa ibang bansa? Gusto mo sabihin natin kay Daddy? Ako na lang ang guardian mo.” Susog sa kaniya ni Monroe na nakahiga sa kanyang kama at nag-i-scan ng magazine.

“Walang maiiwan sa kaniya dito.”

“May private plane naman yan si Daddy. Saka pupwede din naman siyang sumama sa atin. Trusted naman niya ang mga empleyado niya.”

“Bahala na, Monroe..”

Mahihinang katok ang pumutol sa kanilang usapan.

“Miss Noelle, magbihis daw po kayo at pupunta daw po kayong school sabi ni Don Martin.”

Pumintig ang puso niya sa malalakas na kaba.

“Sasama ako!” Narinig niya pa si Monroe na kumakaripas ng takbo patungo sa sariling kuwarto.

Napapikit siya ng mariin, hindi na nila napag-usapan ni Don Martin ang gagawin nitong hakbang para ayusin ang gusot. Simpleng powder blue dress lang ang kaniyang sinuot at puting sneakers. Walang kahit anong kolorete sa kaniyang mukha.

Nang bumaba siya ay agad silang sumakay sa sasakyan, si Don Martin, Monroe at siya. Hindi niya nagawang magtanong kung para saan ang pagpunta nila sa school. Hindi niya alam kung sino ang dadatnan nila doon.

Nang huminto sa tapat ng faculty building ang kanilang sasakyan, parang naririnig na din niya ang kaniyang puso na gustong kumawala. Namamanhid ang kaniyang kamay nang hawakan iyon ni Monroe ng mahigpit. Nagpatiuna si Don Martin na inalalayan ng kaniyang private nurse. Nagbigay ng warning knocks sa Office of the President ng Unibersidad de San Miguel.

“Tuloy po kayo.” Magalang na niluwagan ng babaeng staff ang pinto para sila ay makapasok. Sa isang glasswalled room sila itinuro. May mga nakaupo na doon. Ang Dean, ang school President, at si Midnight na titig na titig sa kaniya.

Gusot ang polo ng abogado, kumuyom ang kamao niya sa paraan ng paninitig sa kaniya nito. Doon niya napagtanto na kahit kailan ay hindi niya magagawang basahin ang nararamdaman ng binata at paulit ulit siya nitong maloloko.

“Magandang araw, Don Martin Gomez.” Tumayo ang School President at Dean na nakipagkamay sa Don. May tatlong upuan na bakante kung saan sila pumwesto, doon lang napagtanto ni Noelle na kaharap pala niya si Midnight. Hindi siya mapakali sa mga mata nito na sinusuri siya. She almost tasted the bitterness on his stare.

“Hindi na ako magpapaligoy ligoy. I don’t think the case you filed in the University is neccesary, Don Martin.” Sambit ni President Juan na tumitingin sa pulumpon ng papel sa harapan nito. “In fact, we are open to hear Miss Gomez’ side of the story. Pupwede niyang i-deny o klaruhin ang o bigyan ng sarili niyang bersyon. We don’t care, just let the University out of this.”

“President Juan, I don’t think employing a professor that has morality issues would clear the institution out of the issue. Pinilit ang anak ko. Your sick professor put the photos out of the public! She was threatened to get what he needs from my daughter. Tinakot siyang ibabagsak.”

Kumuyom ang kamao ni Midnight at napanganga siya dahil doon. Sigurado siyang hindi siya tinakot ni Midnight na ibabagsak ang hindi niya sigurado ay kung dito nga nanggaling ang mga litrato.

“Attorney Sandejas is just a part time employee. You already filed a disbarment case, right? Maari namin siyang alisin dito.”

Disbarment. Maaalis ang pagkaabogado ni Midnight. Mas lalong dumilim ang kanina pang madidilim na mga mata nito.

“Please have a heart, Don Martin.” Pakiusap ng dean.

“Tinakot kita, Noelle?” Malamig ang boses ng abogado na hindi na siya magawang tingnan. Sa lamesa na lang ito nakatingin. Bumukas ang bibig niya pero wala siyang masabing salita. Siniko siya ni Monroe.

“Tell everyone, Noelle.” Kalmado at mapanganib ang boses ni Don Martin.

Kinagat niya ang pang-ibabang labi niya.

Mahina siyang tumango.

“Attorney Sandejas, we are so disappointed.” Wika ng dean. Tumayo si Midnight.

“You don’t have to file a disbarment case against me, Don Martin. It will break my mother’s heart. Lalayo na lang ako. I have a flight to Dublin next week, doon ako mag-aaral at mag-papractice ng abogasya. Hindi ko na kayo guguluhin. Pasensya na, sa lahat.”

Hindi niya matingnan si Midnight. Nakita na lang niyang tumalbog ang singsing na kagaya ng kaniya doon sa lamesa. Pinigilan niya ang maiyak.

Alam niyang yon na ang huli nilang pagkikita.

Kabanata 26

Maki Say’s: I flood vote at comments niyo naman ang flood updates ko. Haha

Noelle.

Itinama niya ang nararamdaman. Hindi siya dapat manghinayang. Kinalma niya ang sarili at pinilit na aluin ang puso na higit na nasasaktan para sa mga nangyayari.

Nakauwi na sila ng bahay mula sa eskwelahan nang may mag-salita na isa sa kanila.

“Dad, si Mindight po talaga ang naglabas nang mga litrato?” Mahinahon ang boses ni Monroe nang tanungin ang ama.

“Sino pa ba? Siya lang ang may intensyon!”

“Pero hindi tayo sure, Daddy? Paano kung hindi siya?”

Umiling ang matanda, “He’s still a bad news. Siya pa din ang nagpahamak sa kapatid mo. Kailangan nilang magkalayo ni Noelle.”

“Hindi ba natin ipapahanap kung sino ang nagkalat ng litrato?”

“Hindi na kailangan. Ang mahalaga ay lalayo na siya. Subukan niyang bumalik, itutuloy ko talaga ang kaso.”

Hindi na kaya pang makinig ni Noelle. Tahimik siyang umakyat patungo sa kaniyang silid. Nasasaktan para sa mga nangyari pero hindi niya maintindihan kung ano ang susunod na gagawin.

Nanatili siya sa kaniyang silid ng ilang araw. Hindi lumalabas, kahit si Monroe ay hindi niya pinapapasok. Nakatingin lang siya sa kalendaryo at titingnan ang paglipas ng araw.

Nang umagang iyon ay nagising siya sa sigaw ni Monroe. Galit ito at maraming sinasabi.

Napilitan siyang silipin kung ano ang nangyayari.

“Monroe, lower your voice, baka marinig ng kapatid mo.”

“Kapatid? Oh, she’s not my blood sister, I don’t know why you won’t let her! Ang unfair mo, Daddy! Hindi mo ba nakikitang malungkot siya?”

“Initindihin mo ako, Monroe. Kahit sayo naman mangyari iyon..”

“Nakikinig ka masyado kay Mommy, eh! Bagay talaga kayo! Noelle has her own life. Hindi pupwedeng pigilin mo siya, Dad. I couldn’t believe that after what she has done for this family, you still have the guts to reveal her private photos out in the public!”

“Monroe—”

“No Daddy! I am really mad!” Sigaw ni Monroe. Sinarhan niya ang pinto at pinunasan ang luha. Napatingin siya sa kalendaryo at naalala kung bakit siya napapatingin doon. Inaalala niya kung kailan aalis si Midnight. Baka isa sa mga araw na ito o baka nakaalis na.

Nanginginig ang mga kamay niya na nagmamadaling maligo at magbihis. Hindi na niya naayos ang pagsuklay sa buhok niya. Nakalabas siya ng mansyon na wala man lang nakakapansin. Sumakay siya ng taxi, sa pag-asang hindi pa nahuhuli ang lahat.

–

“Wala siya dito, Miss. Bumalik lang siya noong Wednesday para magpaalam.”

Bumagsak ang balikat niya sa balitang hatid ng receptionist sa Sandejas lawfirm.

“Ang alam ko, pero di ko din tiyak, ngayong araw ang flight niya patungong Dublin.”

Nabuhayan siya. Agad siyang tumalikod para magtungo sa airport. Hindi niya alam kung ano ang nag-aabang sa kaniya doon pero kinampay niya ang kamay para tumawag ng taxi at saka nagpahatid sa airport.

Hindi niya alam kung tamang terminal ba ang napuntahan niya. Hindi niya alam kung anong oras ang flight. Nanalangin lang siya na makita niya ang hinahanap niya.

Pero tatlong oras na siyang palakad lakad ay hindi pa din niya nakikita ang binata.

Gutom na siya pero di siya nagtangkang lumayo sa check in counters. Kaya niya pang mag-intay ng ilang oras pa kahit walang kain o tubig. This is her only chance.

Limang oras. Niyakap niya ang sarili dahil sa lamig sa airport o dahil na rin sa panlalamig ng kaniyang puso. Maging mabagal ang mga oras.

Hanggang sa tila nagbukas ang langit at umusbong ang pag-asa. Nakita niya ang pamilyar na mukha.

Si Maja Sandejas at Attorney Jose Sandejas. Palinga linga ito. Pasimple siyang nagkubli sa mga tao para makalapit sa mga ito.

“Nasaan na ba iyon? Bakit aalis ng walang pasabi?” Narinig niya si Maja.

“Ayaw niya kasing mag-paalam. Kilala mo naman iyon. Pagkabalik niya mula sa Surigao ay didiretsong Dublin para di na tayo makita.”

“Walang utang na loob.” Himutok ni Maja na nangingislap ang mga mata.

Hindi niya inalis ang tingin doon sa dalawa.

“Ayun, naroon ang check in counter ng Emirates , baka naroon pa.”

Sumunod muli siya sa dalawa. Huminto sila sa tapat ng Emirates counter at naroon nga ang kaniyang hinahanap. Umalis ito sa harap ng counter, hila hila ang isang maliit na maleta. Naglakad takbo ang mag-asawang sinusundan ni Noelle, ganoon din ang ginawa niya pero pilit na dumidistansya sa pamamagitan ng pagpapanggap na may mga kasamang pasahero din.

Nagulat pa si Midnight nang makita ang mga magulang. Nakasuot ito ng itim na sweatshirt at khaki pants pero mas madilim ang mga mata nito na bahagyang nangislap ng makita ang mga magulang.

“What are you doing here?” Narinig niyang sabi nito. Nakatayo siya sa harap ng grupo ng mga foreigners na merong malalaking maleta, tiyak na hindi siya nakikita ni Midnight.

“Aalis ka na! Hindi ka man lang dumaan sa bahay!” Paninisi ng Nanay nito.

“I am sorry, Mom. Alam kong ganito rin lang ang maaabutan ko.”

“I will curse that Gomez for taking you away from us.”

“Maja..” Suway ni Attorney Jose. “Pangarap din naman ni Midnight ito. He’s fit for a better court. Sayang ang galing ng anak mo. Malay mo, pag-uwi nito ay mayroon na tayong apo.” Pilit na pagpapagaan nito ng usapan nilang mag-anak pero parang tinusok naman siya sa puso dahil doon.

“Ano ba ang unang apo na gusto niyo?” Natatawang biro ni Midnight. Nagngitngit ang kaniyang damdamin. Gustong magalit sa salitang binitawan ni Midnight pero ganon na lang ang paninisi niya sa sarili kung bakit nangyari ang ganito.

“Oh, we are next in line.”

Natulala pa si Noelle nang itulak ng mga foreigner na pinagkukublian niya ang cart nito at biglang nawala ang pumapagitan sa kanila ni Midnight. Napatuon ang mga mata ni Midnight sa kanya. Pinunasan niya ang masaganang luha sa kaniyang mga mata gamit ang braso at patakbong sinarhan ang distansiya nila ni Midnight sa pagtalon dito at pagsabit sa leeg ng binata. Naamoy niya ang pamilyar na bango nito.

“Anong ginagawa mo dito?” Bulong sa kaniya ni Midnight. Naramdaman niya ang pagsalo nito sa buong bigat niya nang ilagay nito ang matitibay na braso sa kaniyang braso. Sumiksik siya sa leeg ng binata.

“Anong ginagawa niyang babaeng yan dito?” Mataas ang boses ni Maja pero hindi niya iyon inalintana. Taimtim siyang lumuha sa leeg ni Midnight. Gusto niyang iparamdam ang pagtangis niya dito. Gusto niyang iparating dito ang pakiusap niya na wag na siyang umalis.

“Dito ka lang.” Bulong niya.

“Noelle.”

“Sorry na..”

“Kung ganiyan rin lang ay mas gusto ko pang umalis ka, Midnight! Ayoko sa babaeng yan!” Singit ni Maja.

“Please. Sorry..”

“Anong pakulo ng Tatay mo, Noelle? Sinabi ba niyang pigilan mo ako para ituloy ang pagkabalewala ng pagka-abogado ko? Hindi pa ba sapat sa inyo to? Gusto niyo pa akong ibagsak?”

“Hindi.. Hindi ko alam ang ginawa ni Don Martin. Maniwala ka.”

Pilit na kinalas ng binata ang mga kamay niya pero naging mahigpit siya.

“Sabi mo ako ang priority mo? Sinungaling ka talaga!” Paninisi niya dito. Mas lumakas ang pag-iyak niya.

“That is why you shouldn’t be here. Sinungaling ako. Sinungaling lang ako. Umuwi ka na.”

“Hindi pa ako kumakain para pigilan ka. Anim na oras na ako dito tapos papaalisin mo lang ako!” Sumbat niya. “Di ba ayaw mo akong nagugutom? Kasi papayat ako.”

“Umalis ka na. Mag-aral kang mabuti. I am not sure what is true anymore. Fix your life, I will do that, too.”

“Sabi mo pagbalik mo, magpapakasal tayo—”

“Midnight!” Napasinghap si Maja sa kanilang likuran.

“Pakasalan mo na ako ngayon.” Nag-angat siya ng tingin at sinalubong ang mga mata ni Midnight pero umiwas lang ito sa kaniya. Nagtangis ang panga.

“Sabi mo…”

“Sige na, Noelle. Mahuhuli na ako sa flight ko.” Buong lakas ang ginamit nito para humiwalay siya sa katawan nito. Nanghina ang mga tuhod niya nang talikuran siya ng binata kasama ang mga magulang nito.

Doon niya napagtanto ang mga pagkakataong sinayang niya sa pakikipaghabulan. Sana nong umpisa palang ay nakinig na siya sa kaniyang puso.

“Tumahan ka diyan, baka mag-viral ka na naman.” Napatingin siya sa kumausap sa kaniya.

Iwinagayway ni Monroe ang dalawang tickets na nakaipit sa dalawang passports.

“Akala ni Sandejas makakawala siya pagkatapos niyang ibagsak ang Bataan mo? Nang paulit ulit? A Gomez always gets what they want. Dala ko ang gamit mo, iintayin lang nating lumabas ang visa mo pagkatapos ay huhuntingin natin si Sandejas para pakasalan ka.” Nakangising sabi nito.

Kabanata 27

Noelle.

Isang buwan pero nakatingin pa din siya sa litrato ni Midnight na para bang lalabas ang binata doon.

Makapal ang jacket niyang suot pero nanuot pa din sa kaniya ang lamig ng Dublin. Papagalitan niya talaga si Monroe. Ganon ganon na lang na inihagis ang kaniyang maleta palabas sa apartment na kanilang tinitirhan ng dalawang linggo. Kasama ang papel na may nakasulat na address. Huminga siya at lumabas ang makapal na puting usok mula sa kaniyang bibig.

Pumasok siya sa isang gusali. Palagay niya ay merong heater doon pero nanunoot pa din ang lamig sa kanyang balat dahil nakasuot lang siya ng longsleeve red turtle neck dress at hanggang tuhod lang iyon. Pasalamat siya sa boots na suot niya pero hindi iyon sumapat. Si Monroe ang pumili non para sa maliit niyang monologue kapag nakita niya ang hinahanap.

‘Salbahe ka talaga, Monroe.’ Bulong niya sa sarili.

Hinila niya ang malaki niyang maleta paakyat ng third floor at huminto sa tapat ng pinto.

30. Iyon ang room number.

Nanginginig ang kamay niya at ilang ulit na binawi mula sa hangin bago tuluyang magkaroon ng lakas ng loob na kumatok.

Pero halos mapudpod na ang kaniyang kamao sa kakakatok, ang katabing pinto lang ang bumukas para daluhan siya.

“He’s not there. Do you want to come inside to keep you warm?” Anang matandang babae sa kaniya. Alanganin siyang ngumiti. Hindi nakasagot.

“He’s usually out until midnight. I guess it comes with his name. I am Madeline, his landlady.” Pakilala ng matanda na mas niluwangan ang pinto. Sa pagkakataong iyon, meron nang sumilip na puting pusa mula sa kinatatayuan nito.

Umiling siya, “Thanks but no thanks.”

“Are you sure?” Bakas ang pag-aalala sa boses nito.

“Yes, I have extra coat if it’ll get colder.” Paniniyak niya.

“Alright. I will just let him know that someone’s waiting.” Tumalikod na ito at sinarhan ang pinto.

Umupo naman siya sa harapan ng pintuin nang inaantay na tao. Siguraduhin lang talaga ni Monroe na effective ang plano niya, kung hindi ay magpupumilit siyang bumalik na sila sa Pilipinas para harapin ang tinakasan nilang ama.

–

Nakarinig siya ng mahihinang yabag hanggang papalakas. Papalapit iyon sa direksyon niya, napatayo siya agad at pupungas pungas na inantabayanan ang hagdanan kung sino man ang lilitaw doon. Merong snowfall sa labas ng bintana ng gusali, madilim na din at mukhang nakatulog siya ng matagal base sa pagkakangalay ng kaniyang buto buto.

“What are you doing here?” Masungit na tanong sa kaniya ng binatang naka-trenchcoat at may makapal na coat na nakabalot sa leeg. Mas dumilim ang mga mata nito, walang pagbabago sa nakakahalinang labi nito kahit na nakasimangot.

“Sinusundan ka.” Lakas loob na sagot niya.

Binuksan nito ang pintuan ng kaniyang apartment at hinila ang maleta niya papasok sa loob, sinundan niya iyon. May pinindot na button si Midnight sa loob ng simpleng apratment na merong isang silid at naramdaman niya ang pagkatunaw ng naninigas niyang kalamnan dahil sa heater na gumana.

“What are you doing here?” Ulit nito na dumiretso sa kusina. Binalingan ang kalan at binuksan iyon. Mukhang nag-iinit ng tubig.

“Sinusundan ka nga.”

Pinanood niya si Midnight na hubarin ang suot na trench coat at gloves. Her breathing hitched. Masyado niyang inisip kung ano ang itsura nito ngayon, ngayon ay nasa harapan na niya. Live.

“I am not here for vacation.” Patiuna nito.

“Kaya nga sasamahan kita.”

Bumuga ito ng hangin. “You don’t understand. I need to be alone.”

“Hindi ako magiging maingay at makulit.” Maagap na sagot niya, “Kung gusto mo pagsilbihan pa kita. Kung gusto mo, ipaglaba kita, ipaglinis—”

“I have a house cleaner to do that. Umuwi ka na.”

“Hindi mo naiintindihan.” Pinalungkot niya ang boses niya. “Wala akong pamasahe pabalik ng Pilipinas.” Nag-iwas siya ng tingin dahil baka hindi umayon ang mga mata niya. Sabi ng kaibigan niyang si Donna, madali siyang hulihin sa mata tuwing nagsisinungaling.

“Bibilhan kita.”

Umiling siya, “Hindi mo talaga naiintindihan. Wala na akong babalikan. Nag-layas ako.. Sa amin.. H-hindi na ako makakabalik. Kapag bumalik ako doon, hindi ko alam kung anong nag-iintay sa akin. Babalik sa club—”

“Stop.” Awat nito na parang ayaw marinig ang kaniyang sinabi.

“Nag-sasabi ako ng totoo, Midnight.. Wala akong matitirhan dito. Umaasa akong kukunin mo ako—”

“I have to work and study. Hindi kita maasikaso and distraction was the least thing I need.”

“K-kung gayon ay m-matutulog na lang ako sa labas.” Tumayo siya. Nawawalan na ng pag-asa. “Kakayanin ko naman siguro ang lamig.”

Lumapit siya sa pinto at hinawakan ang kaniyang maleta.

“Sandali.”

Natigilan siya sa boses na iyon ni Midnight.

“I will let you sleep here tonight, but tomorrow, you need to find your own space.” Nabuhayan siya at nagkaroon ng pag-asa kahit sa kabila non ay nalulungkot siya na paaalisin pa din siya nito kinabukasan.

Itinuro sa kanya ni Midnight ang kama at pinaghanda na siyang matulog. Ilang beses niyang sinubok na pumikit nang makahiga na pero bigo siya. Inabot na siya ng umaga na hindi dumating si Midnight sa silid nito. Nagkasya na lang siyang amuyin ang unan at kumot nito na merong amoy ni Midnight.

Hanggang sa mapalitan ang amoy nang mabangong pagkain na iniluluto mula sa labas ng silid. Ang dilim ay napalitan ng liwanag kahit na bahagyang mapusyaw pa din ang langit mula doon sa bintana dahil siguro sa snow. Umaga na.

Hindi na siya nag-abalang magbalot pa ng katawan at hinayaan ang suot niyang pink na nighties sa kusina ni Midnight. Hindi ganoon ang panunuot ng lamig dahil sa heater. Nagtaas ng kilay si Midnight na walang pang-itaas at bagong ligo. Suot na nito ang kanyang itim na pantalon habang nag-sasalin ng bacon sa nag-iisang plato. Umiwas muli siya ng tingin.

“Eat your breakfast and find yourself a hotel online.” Ininguso nito ang laptop na naroon sa bar counter na dining table na din. Inabot at kinagat ni Noelle ang tinapay na naroon sa plato, hindi siya sumagot ng pag-sang-ayon. Napailing si Midnight at saka ibinaba ang pan doon sa sink at nagtungo sa sofa para isuot ang isang tshirt at saka pinatungan muli ng isang sweatshirt. Hindi niya mapigilang humanga sa kanyang pananamit, kahit ano ata ang suotin nito, bagay dito.

Inisa isa nito ang mga dapat niyang bitbitin at iniligay nito iyon sa bag. Mukhang malalim itong nag-iisip para aalalahin pa ang kanyang dadalhin hanggang sa lumapit na ito sa pintuan at isinuot ang kanyang sapatos. Nagulat pa si Noelle dahil akala niya ay sasabayan siya ito sa almusal.

“Hindi ka ba kakain?”

Umiling ang binata, “I’ll be late. I don’t usually eat breakfast.”

Pagkasabi non ay binuksan na nito ang pinto at lumabas doon. Malungkot niyang tiningnan ang binata na hindi man lang nagtapon ng tingin sa kaniya. Ngumuso siya at na-imagine ko kung gaano talaga siya kaabala, baka mangayayat ito dito kasi sobrang busy nito.

Pagkakain niya ng almusal ay nag-hugas siya ng pinagkainan at saka nag-isip ng iba pang gagawin. Isinarado niya ang laptop at ibinalik iyon sa kanyang office table na nakapuwesto sa silid ni Midnight. Wala sa plano niya ang sumunod sa kanya at humanap ng hotel. Pinalayas din siya ni Monroe at hindi siya pinababalik hangga’t hindi nito nakukuha si Midnight. Noong makalawa kasi ay dumating din ang dalawa pa nitong kapatid na sina Montage at Mouri na nagwewelga din sa pamamalakad ni Donya Matilde. Pare-parehas silang tumakas sa mga magulang na walang ginawa kundi diktahan ang mga anak.

Sa office table nag-simulang mag-linis si Noelle, pinagpantay pantay niya ang mga papel at saka maingat na pinunasan ang computer, printer at telepono. Sumunod ay nagwalis at nag-mop siya at inilagay sa washing machine ang mga maruruming damit.

Tinungo niya ang ref at mapangahas na pumili roon ng maaring lutuin. Kinuha niya ang cellphone niya at saka nag-hanap ng pinakamadaling lutuin at natagpuan niya ang recipe ng nilagang baboy.

Naghanap siya ng karne sa freezer at mabuti na lang dahil may mga label na rin iyon. Hindi niya makikilala ang karne kapag hiwa na ito. Nilabas niya ang may nakasulat na ‘pork’ at saka naghanap ng sangkap na maaring ipareha dito. Humikab siya at naalalang wala akong masyadong tulog. Pinilig niya ang ulo niya ng ilang beses at pumikit ng mariin bago dumilat, umaasang mawala ang antok.

Sinunod niya ang instruction sa recipe, ang sabi ay pakulin ng dalawa hanggang tatlong oras ang baboy bago ihalo ang mga gulay kaya naman nang lagyan niya ang karne ng tubig at isinalang sa electric stove ay binantayan na niya ang orasan, pinanood niya ang pag-galaw ng mga kamay ng wall clock hanggang sa hindi na niya na namalayan na nahulog na pala siya sa antok.

Nagising na lang siya na nasasamid sa napakakapal na usok.

“Noelle!”

Umubo siya at kinusot ang mata. Nahindik siya nang makita ang kurtina doon sa kusina na nagliliyab ng husto. Nakaramdam siya ng matinding kaba.

“Noelle.” Umangat ang mga paa niya sa lupa kasabay ng pagpasok ng ilang kalalakihan sa loob ng apartment ni Midnight na merong dalang fire extinguisher para patayin ang apoy.

Nakalabas siya sa apartment na punong puno ng usok.

“What did you do?”

Nanliit siya sa pag-sigaw ni Midnight. “Anong nararamdaman mo?” Tanong pa nito.

“Nahihiya..” Nakayukong sambit niya. “Sorry..”

“Hindi yon ang ibig kong sabihin.” Mahigpit na hinawakan ni Midnight ang kaniyang kamay at saka hinila papababa ng hagdan. Nang hindi siya kumilos ay binuhat siyang muli nito at patakbong lumabas ng gusali.

“May masakit ba sayo? Nakakahinga ka bang mabuti?”

Nag-ulap ang mga mata niya. Shocked and still tensed.

“Muntik ka nang masunog doon! Paano kung walang nakapansin ng usok?”

“Sorry..” Bulong niya ulit nang naiiyak.

Dumating sila sa emergency room. Bukod sa panginginig ng tuhod ay wala siyang ibang nararadaman kundi ang panliliit at pag-sisisi.

Ipinahiga siya sa stretcher at agad na dinaluhan ng nurse. Nilagyan siya ng oxygen matapos ipaliwanag ni Midnight ang nangyayari.

“Please don’t cry, it won’t help your breathing. Just relax, you are safe now.” Nakangiting sambit ng nurse. Pumikit siya pero hindi siya makatulog. Nag-iisip ng plano. Hindi niya kabisado ang numero ni Monroe pero alam naman niya kung saan siya uuwi. Yun nga lang ay wala siyang wallet.

“Nurse, where is my friend?” Tanong niya sa nurse na pumasok doon sa kurtina na nagsilbing harang sa kaniyang kama.

“He paid for your bills then left. He gave me this. He said if you need something, I can get it for you.” Iniabot sa kaniya ng nurse ang ilang pirasong papel na pera at nakakuha na din ito ng sagot sa tanong niya.

Pinapalayas talaga siya nito.

Tumayo siya at ipinagpaalam na alisin na ang aparato sa kaniya. Hindi na iyon nakakatulong sa kaniyang pag-hinga. Bitbit ang pera nito ay tumawag siya ng taxi at nagpahatid sa apartment nilang magkakapatid.

Nagulat pa si Monroe nang pagbuksan siya ng pinto.

“Bakit ganiyan ang itsura mo?” Tumaas ang kilay nito at hinila siya papasok sa apartment. Umiling lamang siya at isa isa nang bumagsak ang luha sa kaniyang mga mata.

“Ayaw na niya talaga.. Dito na lang ako..” Bulong niya kay Monroe na sinalubong siya ng yakap.

Kabanata 28

ESPIDYI.

Noelle

“Lumabas ka naman..” Tinulak tulak siya ni Mouri, ang pangalawang anak ni Don Martin. Niyakap niya ang unan niya hanggang sa mawala ito sa kaniyang kamay. Pinanlisikan niya ng mata si Montage.

Magkamukha si Montage at Mouri. Parehas na matatangkad, matangos ang ilong at mapupusyaw ang pagkakulay kape ng mga mata. Mapagkakamalan nga silang kambal kung tutuusin.

“Sabi ni Monroe, bumangon ka daw diyan. Hindi ka niya ipagluluto ng dinner. Wala ka ding pera.”

Sumimangot siya at dumapa.

“Tatlong linggo ka na diyan sa kama. Magiging kamukha mo na. Next month mag-e-exit tayo sa ibang bansa. Wala ka talagang balak lumabas?”

Umiling siya.

“Dali na, kikitain natin si Monroe doon sa club. Hindi ka ba naaawa doon sa bestfriend mo? Baka nakikipagdate na naman iyon sa iba’t ibang lalaki para buhayin tayo.” Humalakhak si Mouri. Binato iyon ng unan ni Montage.

“That is not true.”

Tumayo siya nang gusot gusot ang mukha. Napapakamot ang ulong tinungo ang damit ni Monroe na siyang ginagamit niya dahil hindi na niya nakuha pa ang maleta niya kay Midnight.

Pinili niya ang itim na dress ni Monroe, at ang puting turtle neck na fitted top na isinuot niya sa ilalim. Knee-high ang boots na suot niya at nagawa niya pang suotin ang loop earrings ni Monroe.

Napasipol ang dalawa niyang kapatid nang lumabas siya sa silid ni Monroe.

“Finally, it is so refreshing to see you not in your jammies.” Komento ni Montage. Napailing siyang lumapit sa dalawa at saka sila kumilos para lumabas ng kanilang apartment.

Siksikan ang club dahil Biyernes ng gabi. Merong mga estudyante, mga businessmen at ilang solong turista na naroon. Lahat ay umiinom at napapaindak pa ang iba sa jazz music mula sa live na banda na naroon sa stage.

Hinanap ng mga mata niya si Monroe nang abutan siya ni Mouri ng baso na merong lamang alak. Hinila siya nito sa bar counter sa isang sulok. Nag-aabang doon si Montage na palinga linga at mukhang naghahanap ng mabibiktimang babae.

Nilagok iya ang gintong inumin sa baso at nagustuhan niya ang init na hatid non. She ended up asking for more.

“Tama na. Ang bisyo mo!” Siniko siya ni Mouri at humalakhak naman si Montage na wala pa ding nakikitang babae. Hinila siya nito sa gitna kung saan merong mga nagsasayawan at nagkakasiyahan. Sumama si Mouri doon at umindak sa mabilis na beat ng musikang itinutugtog. She swayed her hips, itinaas ang kamay niya at pumikit. Pinakawalan ang sakit na nararamdaman.

Indeed, she’s having a good time. Mukhang ito ang unang beses na natawa siya pagkatapos ng lahat ng nangyari sa kanila. Sa sobrang saya nilang tatlo, nakalimutan na nila si Monroe kundi pa ito tumawag kay Montage at hinahanap sila.

“Umuwi na tayo, magagalit si Tigresa.” Humagalpak si Mouri na halos kaladkarin siya papalabas ng club pagkatapos magbayad. Panay ang tawanan nila ng walang dahilan. Magkakaakbay silang pagewang-gewang na naglakad sa kalsada ng Lower Liffey Street . Pare-parehas na nilang hindi kinailangan ang coat sa kabila ng lamig ng nilalakaran. Masyadong mainit ang kanilang alak dahil sa alak na nainom.

“Noelle. I am glad you are with us.” Tuwang tuwa na sabi ni Montage.

“True, true.” Wika ni Mouri na hinalikan siya sa pisngi. Ganon din ang ginawa ni Montage nang papasok na sila sa gusali ng kanilang apartment.

“I am so excited to be in bed!” Ungot ni Montage.

“Ako din.” Bulong ni Noelle nang nanghihina na. Naroon na sila sa tapat ng pinto ng kanilang apartment nang bumagsak sa sahig ang dalawa niyang kapatid. Natulala siya nang makita ang mga ito nang walang malay at may dugo pa sa labi.

“Midnight.” Napalunok siya sa kaniyang kaharap na hinihilot pa ang kamao nito.

“Anong ginagawa mo dito?” Nawala ata ang pagkalasing niya nang makita ang binata. “Bakit mo sila sinuntok? Bakit ang hilig mong manuntok? Hobby mo ba yan?”

“Ito ba? Ito ba ang ginagawa mo para magsurvive? Kaya ba hindi ka na bumabalik sa akin dahil may ‘trabaho’ ka na?”

“Ano ba yang sinasabi mo?”

“Bakit ka umalis sa ospital?”

Napakunot ang noo niya, “Eh binigyan mo ako ng pamasahe paalis eh! Anong gagawin ko?”

“Anong pamasahe? Hindi kita binigyan ng pamasahe, ang perang yon ay iniwan ko para makabili ng pangangailangan mo ang nurse. Babalikan kita. At saka bakit hindi mo binalikan ang mga gamit mo? Alam mo kung saan ako babalikan hindi ba? Ito ba ang naisip mong solusyon?” Mapait na itinuro ni Midnight ang kaniyang mga kapatid na tulog na tulog na ngayon sa sahig.

“Solusyon? Anong solusyon?”

Sa pagkakataong iyon ay bumukas ang pinto at niluwa noon si Monroe na napatakip ng bibig nang makita si Montage at Mouri na nakahilata sa sahig. Pagkatapos ay binalingan sila nito.

“Anong ginawa mo?” Dinuro ni Monroe si Midnight. “Sinapak mo ang mga kapatid namin?”

“Kapatid?” Napaatras si Midnight, dumbfounded.

“Kapatid! Oo kapatid!” Giit ni Monroe, “Bakit mo pinatulog? Paano yan papasok sa loob?”

“Sabi mo pinalayas ka? Sabi mo wala ka nang pupuntahan. All this time kasama mo yung mga kapatid mo?” Binalingan siya ni Midnight.

Doon lang napagtanto ni Noelle ang pagtatagpi tagpi niya ng kuwento.

“Oo, magkakasama kami dahil ikaw na walanghiya ka, tumakas ka ng ganon ganon na lang sa responsibilidad mo kay Noelle. Ano? Ganon ganon na lang iyon? Pagkatapos mong kunin ang katawan niya at alukin mo ng kasal, magbabago ang isip mo?”

“Monroe..” Suway niya sa kapatid.

“Umalis ka na Midnight. Hindi na kita guguluhin.”

“Ano ba yang sinasabi mo, Noelle? Ayan na ang may atraso sayo o! Panagutin mo na yang lalaking yan!” Susog ni Monroe.

“Hindi na, Monroe.”

“Anong hindi? Hindi pwede! Hoy, pakasalan mo ang kapatid ko—”

“Hindi na nga!” Umalpas ang luha niya sa mga mata, “Ayaw niya. Hayaan niyo siya.”

“Ay ang pabebe.” Bulong ni Monroe pero sapat na para marinig niya. Eksaktong naalimpungatan si Montage at Mouri doon sa sahig.

“Sino ka? Bakit mo kami sinapak, ha?” Umamba si Mouri ng suntok pero walang lakas iyon kaya nahila ito ni Noelle papasok sa apartment nila. Pinunasan niya ang luha niya nang marinig niyang sumara ang pinto.

“Tapos iiyak.” Panunuya ni Monroe na napapailing.

–

Maganda ang umaga niya pagkagising kinabukasan. Wala na ang mga kapatid niya na kadalasang may kani-kaniyang business tuwing umaga. Maliban sa kaniya na taong bahay lang talaga.

“Flowers.” Pagbukas niya ng pinto ng apartment nila ay ang nakasimangot na si Midnight ang nadatnan niya. May pulumpon ito ng bulaklak sa kamay pero hindi mukhang binili sa flowershop, mukhang pinitas lang dahil iba iba ang kulay.

“Ano yan?” Tanong niya.

“Flowers.” Ulit nito.

“Hindi ako tatanggap—”

“Chocolates.” Mula sa kabilang kamay nito ay may iniabot sa kaniyang chocolates. She frowned.

“Anong ginagawa mo dito?”

“Hinahabol ka, baka pwede.”

“Pwedeng ano?”

“Pwedeng tayo ulit.. Noelle, I am sorry for treating you harshly.”

Humalukipkip siya at pinagmasdan ang binata.

“Nasaan ang mga gamit ko?”

“You can move with me. May kakilala akong mag-aayos ng papers mo for a student visa. Kung gusto mo—”

“Ayoko non. Dalhin mo ang gamit ko, magkani-kaniya na tayo.”

“N-nasa apartment ko ang gamit mo. Pupwede nating kunin ngayon.”

“Bakit hindi ikaw ang kumuha?”

“Tapos babalik ako dito? May klase ako mamayang hapon.”

Wala siyang choice kundi ang sumunod kay Midnight. Nakabihis naman na talaga siya para sa morning walk. Naisip niyang tama ang mga kapatid niya. Kailangan niyang sulitin ang mga araw na natitirang narito siya sa Dublin.

Hindi masyadong malamig ngayong araw, her turtleneck midnight blue dress was already enough to protect her from cold. Napailing siya nang makita ang ilang mga nagbibisikleta sa kalsada na kailangan niyang iwasan. Alam niyang medyo malayo din ang apartment ni Midnight pero mukhang trip nitong maglakad. Kinuha pa ang kamay niya para alalayan siya sa pag-iwas sa mga makakasalubong. Kahit ilang beses niyang bawiin ito ay hindi talaga siya nakakawala.

Para siyang bibitayin habang umaakyat sa pamilyar na gusali. Naalala niya ang nagawa niyang komosyon nang huli siyang umapak dito. Nang makita niyang bumukas ang katapat na unit ng apartment ni Midnight ay halos mapatago siya sa likuran ni Midnight. Ang mabait na landlady na si Adeline.

“Oh! You found her!” Parang naoverwhelm pa ang matanda nang makita siya.

“I am glad you are alright!” Mabagal na naglakad si Adeline patungo sa kaniya kasunod ang pusa nito at saka niyakap siyang mahigpit.

“The guy wasn’t sleeping to look for you.” Tinapik tapik pa siya nito sa likod. Naestatwa siya sa narinig.

“Adeline, I need to speak with her.” Magalang na excuse ni Midnight. Pinakawalan naman siya ng babae at masuyong hinaplos sa likod.

“Okay, sort things out. I hope to see more of you here.”

Tumango na lang siya at nagpasalamat.

Pumasok siya sa unit ni Midnight na parang walang nangyari, maliban na lang sa bago ang pintura ng buong unit. Ang dating gray na pintura ay napalitan ng pastel pink, ang dark blue na shelves ay naging puti. Kahit ang mga kurtina ay mga pastel colors.

“Nasaan na ang mga gamit ko.”

“Yung gamit mo..” Bulong ni Midnight sa sarili. “Right.” Nagtungo ito patungo sa silid nito at sumunod siya. Doon niya napansin ang mas pambabaeng kulay nito. Sunny yellow ang dingding at ang bed sheets ay kulay carnation pink.

Binuksan ni Midnight ang cabinet at nakita niya doon ang mga gamit niya. Maayos na nakasalansan.

“Midnight..”

“Hear me out. Hear me out okay?”

Umupo siya sa kama at humalukipkip. Tinitigan ang binata sa kanyang harapan.

“I am here, studying and working and I cannot go back, yet.”

“But I want to build a life with you, kung papayag ka.”

Pinakiramdaman niya ang sarili, unti unti na namang tinutunaw ang sama ng loob niya dito.

“Noong pinigilan kita, hindi ka nagpapigil!” Galit na sumbat niya. Lumuhod si Midnight sa kaniyang harapan. He cupped her face and kissed her gently on the lips.

“I am sorry..”

Ang malulumanay na halik ay unti unting lumalim. Unti unti siyang nilalasing. Hindi na siya nagpapigil. Sinunod ang gusto ng puso.

She tasted metal on her lips. Ibig sabihin ay mas nagiging mapangahas ito.Umangat si Midnight mula sa pagkakaluhod at isinama nito ang laylayan ng suot niyang dress, sa isang angat lang ay naialis na ito sa kaniyang katawan.

Nagmamadali din ang kaniyang mga kamay sa pag-angat ng suot na sweatshirt ni Midnight, tinulugan siya nito. Paatras niyang sinuyod ang kama nito hanggang sa mapahinga siya sa headboard ng kama, si Midnight naman ay sinusugod siya ng tingin na maiinit.

Naging mainit ang kaniyang pakiramdam. Tila magkakasakit kapag binalewala ang pag-iinit na hindi niya kanyang tanggihan. She kissed him hungrily. Tumutugon sa nakakagutom na halik nito. He was slowly kissing her neck, her collarbone, gently ang passionately. Parang ito ang unang beses na nagkita silang muli.

Bawat halik ay nagpapatawad at nakikiusap ng panibagong tsansa. Pinagsisihan niya ang mga nasayang na pagkakataon na sila ay dapat magkasama.

Pumwesto si Midnight sa pagitan ng kaniyang mga hita, carefully massaging her bud with his palm. Napaungol siya sa sensasyong hatid nito. Her creamy folds craved with hunger. Pumikit siya ng mariin habang lumalakas ang pag-usal ng pangalan ng kaniig. Paulit ulit niyang kinagat ang pang-ibabang labi habang pabalik balik ang haplos niya sa matipunong balikat ng abogado.

His tongue traced her hardened peak. Para siyang kinukumbulsyon ng husto sa init na hatid ng hininga nito. He moved her panties on the side, his hips flexed and she could his his length ready as it sunked on her part quickly.

Impit siyang napatili at dinama ang sensayong bumalot muli sa kaniya. Her muscles were stretched with the force inside her, thrusting and keeping his pace like a runner on a race.

“Noelle..” He groaned on her lips, his tongue dwelved into her soft mouth, making her thirsty for more.

Kumapit siya ng mabuti sa likod nito habang patuloy ang pag-indayog ng kaniyang kaniig sa nakakabaliw na ritmo. Kung saan saan napunta ang kaniyang kamay. Una ay sa malapad nitong balikat, sa baywang nito, even on his firm buttocks.

Mahina siyang napasigaw pero gusto niya ng mas marami pa. She wrapped her legs around her body and he pumped her faster and harder. He grinded his body, encircling his length at the tight clinging of her tight muscles.

She almost melted with her desire for more. Freezing, in heat and immeasurable fullness on her inflamed and swollen s*x.

He tasted her lips over and over. Parang hindi ito napapagod na sabihin ang kaniyang pangalan.

“You are mine.” Paulit ulit na bulong sa kaniyang tainga. His tender words came to her like a promise, kasabay noon ang pamimilipit sa kaniyang sikmura at ang pagsiwang ng kaunting liwanag mula sa nakapikit niyang mga mata. Her womb contracted and she couldn’t help but to squeeze his length more.

Iniangat pa ni Midnight ang kaniyang binti. It made her quiver, the faster pounder made her sex burn that ended up into a violent orgasm. She trembled as her back rested on the bed. Bumagsak si Midnight sa kaniyang tabi. Kinuha nito ang kaniyang kamay kahit nanghihina pa. Masuyong halik ang iginawad sa kaniya ng binata.

Kabanata 29

JOKE! Sumusobra na kayo. Hahaha Pitong update yon! Bukas ulit. Last 2 chapters!

Social media accounts:

Facebook Account: Mari Kris Ogang (Makiwander)

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

Twitter & Instagram: Wandermaki

Huling Kabanata

Maki Say’s: Maraming Salamat sa pagbabasa! Ito na ang huli, I might inject special chapters in the future pero sa ngayon, ito na muna ang panghuli. Sobrang challenging sa akin ng VC kasi napatunayan kong hindi ko kayang magsulat ng erotica haha! Slight lang.  Actually wala ding epilogue dahil eto na yun. Yung isang version nito na para sa book, may POV ni Midnight kaya mas mahaba iyon, I understand your comparison with the previous version kasi may POV ni Midnight na wala dito, mababasa niyo din naman yon. 

Then yung final chapter andito din naman sa chapter na ito. Mas mahaba pa ito dahil ayoko namang bitinin kayo at iend ang story na masaya silang dalawa.

Hindi man siya ganon ka-perfect but this is a learning experience for me. I wish that I can be more serious in this craft next year. Haha Sa sobrang daming nangyari sa akin sa 2017, napending ang napakaraming on-going at super ayoko talaga nun. Pero sabi nga nila, hindi naman importante na mawala ka on track, just always, always pick yourself up and do not be afraid to start again. I want to finish everything this month ‘sana’ ‘praying’. Kasi gusto ko na bagong stories next year. One story at a time. Ayoko na ng sabay sabay. Huhu. 

Til next year! Salamat sa pagbabasa! 

---

Noong bata pa siya, magaling siyang manalig, siguro ganoon naman ang lahat na walang wala, you will be hopeful because it is easier to hold on to hope than let go of none. Ganoon nga ang ginawa ni Noelle. But growing up with having so little, she learned to let go.

Mainit ang kamay na humaplos sa kaniyang tiyan. Midnight bit her shoulders and pressed his skin against hers. Pumikit siya at dumilat mulin para tiyakin na hindi panaginip iyon. They made love from morning til evening.

“I would be happy if you’ll say that you will stay with me.” He twined their fingers. Matagal niyang pinagmasdan kung gaano kalaki ang pagkakaiba non. Masyadong malaki ang palad ni Midnight kumpara sa kaniya.

“Baka masunog ko ulit yung apartment mo.”

“Madeline is so kind, she’ll understand.” Sumiksik si Midnight sa kaniyang leeg, her stomach fluttered.

“Hindi ako marunong magluto. Hindi pa din. Sinubukan ko naman.”

“I can cook for you every morning, I’ll go home to feed you lunch. We will be at the same dinner table at night, I promise. Come.” Hinila siya ni Midnight at pilit na ipinaharap sa dito. Ang noo nito ay ipinahinga sa kaniyang noo. It didn’t changed, the intense stares still makes her knees weak. Parang may kapangyarihan iyon laban sa kaniya.

“I love lazying in bed like this. With you. Kahit nasaktan mo ako—”

Sumimangot siya at hinampas ang binata sa dibdib, “Wala akong alam sa ginawa ni Don Martin na pag-papaikot ng istorya, Midnight. Kung alam ko lang—”

“Nasaktan ako dahil pinili mong itanggi kung ano ang meron tayong dalawa.”

“Sorry…”

“Kiss me.” Anas nito.

“Ha?”

“If you are sorry, then kiss me.”

“Bakit naman may ganong klaseng usapan?”

Kahit ganon ay idinikit niya ang labi niya kay Midnight, ngumiti ito sa pagitan ng halik at kitang kita pa niya ang pagpikit nito.

“Kinikilig ako.” He whispered. “I should google when I’ll get use to this. This should be temporary, right?”

“Binobola mo ako.”

Umiling si Midnight at pinatakan muli siya ng halik sa labi, “Yung tibok ng puso ko, ang lakas. Parang lalabas na. Ganito ba talaga yon?”

“Hindi ko alam.”

Sumimangot ang binata sa sagot niya.

“You don’t feel it?”

Umiling siya. Pinipigilan ang mapangiti.

“Ang daya. I loosen up my guard faster than yours.” Umayos ng higa si Midnight sa kama at tinakpan ang mga mata gamit ang kanang braso, “I couldn’t believe it. Hindi ka man lang ba magtatatalon sa tuwa? You bagged the hottest lawyer in town.”

She giggled, ang isa niyang kamay ay iniyakap kay Midnight. A doorbell cut their conversation. Inabot lang ni Midnight ang tuwalya sa tabi niya at tumayo ito. He gave her a peck on the lips before going out.

Hindi mapigilan ni Noelle ang pag-ngiti. Tingin niya ay maayos na ang lahat. Finally, she could go home to someone whithout thinking about anything or so she thought.

“You are not answering my calls for two weeks! Ano ba ang sinasabi ko sayo? Huwag mo akong pakakabahin, Midnight!”

Humigpit ang hawak ni Noelle sa kumot na nakabalot sa kaniya nang marinig ang pamilyar na boses ng isang babae.

“Mom, I am fine. Sinong kasama mo?”

“No one! I just came from the airport and I want to sleep!”

“Mom, not—there..”

Bumukas ang pinto at binalot si Noelle sa kaba nang masilayan ang nakaawang na labi ni Maja Sandejas. Her surprise crept the fear inside her. Pinasadahan siya nito ng malisyosang tingin.

“And what are you doing here?”

Hindi siya agad nakasagot, she’s not wearing anything under the sheets. Marahan siyang umiling. Kung kailan naman niya naisip na maayos na ang lahat, mukhang may gusot pa.

“Midnight, what is the meaning of this?” Tiningnan ni Maja ang kaniyang anak.

“Mom, let us wear our clothes first, please.”

Kumuyom ang kamao ni Maja pagkatapos ay pinukulan silang dalawa ng tingin pero umalis din naman ito sa silid.

“Midnight..” Bulong niya.

“It is okay, Baby. Hindi ba? Hindi na tayo maghihiwalay. Whatever they say about us, none of it would matter.”

Tiningnan niya si Midnight na nakaupo ngayon sa tabi niya. Napabuntong hininga ito.

“Alright, it would definitely matter. Kinupkop tayo parehas nang hindi natin kaano ano. It would be ungrateful if we would go against them. Kailangan nating subukan na makuha ang approval nila.”

“Paano kung hindi?”

Bumuntong hininga si Midnight, “I guess we have to accept it.” Mahigpit na hinawakan nito ang kaniyang kamay. “And live on our own.”

Hinalikan ni Midnight ang tungki ng kaniyang ilong. Napanatag siya doon kahit ganoon lang. Sabay silang lumabas ng kuwarto, hawak kamay pa. Tuwid na nakaupo si Maja Sandejas sa couch. Kung titingnan ay hindi mababanaag ang edad. She’s tall and still possesses her hourglass figure. Walang mababanaag na kulubot sa mukha, pati ang kaniyang makeup ay bumagay sa kaniyang facial structure. She’s wearing a fur coat, underneath is a knee-length white a-line dress.

Umupo sila sa harapan ni Maja. Malakas na napabuntong hininga ito at napaismid.

“Hindi ba ang babaeng ito ang dahilan kung bakit ka umalis? Sinisira niya ang buhay mo!”

“No Mom. Actually, she makes my life worth living. Dati ay nagtatrabaho ako para sa sarili ko. I want to earn money, I want to live comfortably. But when I had her and lose her, I realized that there’s no point of earning money without her by my side. I want to be a better person for her because she has no family she can call her own. I want her to have that.”

“Very good speech, dear son.” Mapanuya at mabagal na pumalakpak pa si Maja. “Pero hindi pa din ako pumapayag. Ako, na bumuhay sayo ng ilang taon, nagbihis, nagpaaral, susuwayin mo ba ako ng ganito?”

“I know I cannot repay your kindness. I know that. Kahit hindi kayo pumayag, I will still end up loving her. I will still end up wishing a life with her. Kung hindi kayo papayag, siguro iintayin ko na lang ang panahon na hindi na ninyo makikita ang mga desisyon ko..”

“What? Are you wishing me dead?” Eksaheradong tumayo si Maja mula sa couch. “I don’t like her family, Midnight Xavier!”

“Mom, I am not even marrying the family.”

“Marrying?” Kumumpas kumpas si Maja sa hangin. Pigil hiningang pinapakinggan ni Noelle ang pakikipag-usap ni Midnight sa ina. “Subukan mo! Subukan mo talaga!” Gigil na sambit nito at binalingan siya.

“Ikaw, what can you offer my son? Alam mo ba ang pinapasok mo? Did you even finish college? What do you do aside from following my son at the airport begging him to stay? May alam ka bang gawin na papantay man lang sa achievements ng anak ko?”

“W-wala po..” Napalunok na sagot niya.

“At ano? Pagsisilbihan mo siya? Are you an excellent cook?”

“Mom, she doesn’t know how to cook.”

“What? Such a disgrace! Ito ba ang ipapakilala mo sa ating pamilya? What will your cousins tell you about your choices?”

“I don’t care what they will say. Ayoko din namang pumunta sa family gatherings niyo. And please stop insulting, Noelle. It won’t change my mind. I’ve seen her worst. She’s childish, alright but she makes me happy. She’s jealous, insecure, she always cry, but I love her. Hindi ko alam kung bakit kailangan kong i-explain. If it is a no, it is a no, right?”

“Buti alam mo.” Muling umirap si Maja Sandejas. Binalak na tumayo ni Noelle pero pinigil ni Midnight ang kaniyang kamay.

“Just stay.”

“Pauwiin mo na yang babaeng yan kung saan man siyang lupalop galing, I will stay here. Hindi ako nag-book ng hotel.”

“Mother.”

“Uuwi na lang ako, Midnight. Hindi din naman magugustuhan ni Monroe kung dito ako tutuloy. Alam mo naman yon, pagagalitan ako non.” Pagdadahilan niya kahit na ipinagtutulakan naman talaga siya kay Midnight simula nang tumira sila dito.

“I will go with you.” Tumayo din si Midnight kasabay niya. “I will just see you later, Mom. Pantry’s full. Cook as you wish.”

“Midnight!” Narinig pa niyang sigaw ni Maja sa kanilang dalawa nang masarhan na nila ang pinto at nagmamadali silang lumabas ng apartment building ni Midnight.

–

“Ano bang ginagawa niyan dito?” Pabulong pero malakas na sambit ni Mauri kay Montage.

“I don’t like him.” Nanliliit ang mga matang sagot ni Montage.

“Me, neither.”

Ibinaba ni Noelle ang kaniyang kamay para hawakan ang kamay ni Midnight, nagkatinginan silang dalawa. Ang Winterfunderland ay isang tourist attraction sa Dublin kung saan maraming activities na may kinalaman sa yelo. They were inside the ice skating rink and the five of them were running on circles. Dito sila nagtungo nang umalis sila sa apartment ni Midnight dahil pinasunod siya ni Mornoe dito.

“Ikaw.” Itinuro ni Mauri si Midnight na agad naman lumapit dito. “Are you seriously gonna marry our sister?”

“Mauri..” Banta ni Nioelle sa kapatid.

“Seryoso ka ba talaga sa kaniya? You are older. Balita ko maraming babae ang mga abogado.”

“Chismis lang yon.” Seryoso ang baritonong boses ni Midnight.

“Chismis? Ito?” Montage waved his phone with Midnight’s photos, meron iyong kasamang babae sa isang club.

“At ito?” Mauri added. Meron din siyang sariling litrato sa phone niya na merong kasamang ibang babae si Midnight. She scowled at him. Humigpit ang hawak sa kaniya ni Midnight.

“That was my old photos.”

“Ito, ito at ito..” Montage continued scrolling. Ngayon ay nakatayo sa harap nilang dalawa ang tatlo nilang kapatid. Parang sasabog ang puso niya sa selos nang makitang merong babaeng ibang hinahawakan ang kaniyang nobyo. Kinakalma na lang niya ang puso niya na it was all in the past.

“Nag-research kayo?” Nalulungkot na wika niya. Dapat pala ay inalam niya ang parteng iyon kay Midnight. “Nakalimutan kong magresearch..”

“Baby..” Midnight called her. Natataranta na din ata itong magpaliwanag.

“Look, I know I am not perfect.” Pagtatanggol ni Midnight sa kaniyang sarili. “But I love your sister. And she loves me.”

“Sigurado ka?” Tumaas ang kilay ni Monroe.

“I probably die lonely if she don’t.” Malungkot siyang binalingan ni Midnight. Napangiti siya, she rested her head on his arms, yun lang ang abot niya. She may not be outside his standards pero hindi naman niya iyon naramdaman. They have plans. Uuwi sila sa pasko para sabihin ang opisyal nilang relasyon.

“I want to marry her.”

“Sinasabi mo lang yan.” Monroe chided.

“Uuwi kami sa Pilipinas para magpaalam sa Daddy niyo sa gusto naming mangyari. Noelle will be staying with me while I finish my studies and she will study, too.”

“Hindi kayo papayagan ni Daddy.” Humalukipkip si Monroe, parang alam na alam na niya ang mangyayari. “At hindi ka din papayagan ng Mommy mo na Beauty Queen.”

“We don’t care. Mas maganda kung merong pahintulot nila pero kung wala, then we will settle to that.”

Midight’s arms draped on her shoulders, giving her warmth that she needs. Sabay sabay na nagkibit balikat ang magkakapatid. Lumapit si Montage kay Midnight at tinapik ito sa balikat.

“Goodluck..” He whispered.

Nakasimangot si Midnight samantalang siya ay panay ang buntong hininga habang panay ang tawanan ng kaniyang mga kapatid. Nakatayo sila sa ibabaw ng yelo at pinagmamasdan ang pag-iikot ikot ng mga tao sa kaniyang paligid.

“Bakit ka nakasimangot?” He looked at his intense eyes, his well-chiseled jaw.

“Ayaw nila sa atin.” Bulong nito.

“Kailangan nating gawin ang lahat para magbago iyon.” Buong kumpiyansa niyang sabi.

“Paano?”

“Halika, bumalik na tayo sa apartment mo.”

“What?”

“Kikilalanin ko ang Mommy mo. Saka para makilala na din niya ako.”

“You don’t know my mother.” Mahina itong natawa, “She’s very hard to please. Alam mo bang yung nabalitaan niyang fling ko noong highschool ay napilitang mangibang bansa dahil kay Mommy? She’s part of a well-known political family but my Mom doesn’t care. You know what, I think this is pointless. We should get married and let them suck it.”

Hinaplos niya ang guwapong mukha ng binata. Kung ganoon kadaling mabuhay ng walang inaapakang tao, then dapat hindi na lang ginawa ng Diyos ang tao na walang konsensiya. In their case, nararamdaman niyang importante kay Midnight ang ina na kinilala nito. Slowly, revealing himself to her, alam niyang importante iyon para sa binata.

They went home. Holding each other’s hand. Bumukas ang pinto bago pa man nila ito masusian. Nakasimangot si Maja Sandejas, balot ang katawan ng makapal na kumot at wala nang makeup sa mukha. Umirap ito nang makita sila at dumiretso sa isang silid sa apartment ni Midnight.

They stayed in Midnight’s room. They stayed quiet until they fell asleep.

Noelle realized that her voluntary work isn’t as easy. Umaga palang kinabukasan nang magdesisyon siyang kukunin ang loob ni Maja ay nakaramdam na siya ng mahinang tapik sa kaniyang braso. Nang magmulat siya ay nakita niya si Maja Sandejas na nakaingos sa kaniya. Sumilip siya sa bintana ay nakita niyang madilim pa. Palagay niya ay hindi ito nakatulog dahil sa jetlag.

“Why are you still sleeping? Hindi ba umaga pumapasok ang anak ko? Hindi ka ba maghahanda ng almusal?”

Pakiramdam ni Noelle ay hindi naman talaga siya nakatulog. Palagay niya ay kakapikit palang nila ni Midnight, mahigpit pa ang yakap sa kaniya ng boyfriend niya. Dahan dahan niyang inalis ang braso ni Midnight sa kaniya pero bigo siya dahil ayaw siyang pakawalan kahit tulog pa ito.

“Bumangon ka diyan at ipaghanda mo ng almusal ang anak ko.” Giit nito. Kahit mahirap ay nagawa niyang bumangon. Nang lumabas sila ng kuwarto ay nagulat pa siya sa nakalatag na mga sangkap sa lamesa. Eggs, bacons and hotdogs, merong milk at kung ano ano pa.

“Cook it.”

“P-po?”

“Cook it.” Determinadong utos nito.

Nagsimulang kumilos si Noelle kagaya nang nakikita niya sa TV. Hindi siya sigurado kung tama ba ang inilalagay niyang asin sa itlog pero hinahampas ni Maja ang kaniyang kamay kapag nagkakamali siya. Pati sa lakas ng apoy ay dinidiktihan siya. Hindi siya makakilos ng maayos dahil sa kaba na baka magkamali. Well, malaki naman talaga ang tsansa na magkamali siya dahil waterloo niya ang pagluluto.

Maliwanag na nang lumabas si Midnight sa silid nito, magulo pa ang buhok at halos nakapikit pa.

“Mom!” Gulat na napasugod ito sa kanilang dalawa, he protectively hugged Noelle from behind and kissed the top of her head. “What are you doing? Pinagluto mo?”

“Of course! Alangan namang ipagluto ko pa siya? That, or I’ll cook for you and me, she won’t eat.”

Napangiwi siya at tiningnan ang nagawa niya, sunog ang edges ng lahat. Magulo din ang itlog, buti sana kung scrambled ang iniluto niya pero sunny side up dapat iyon.

“You cooked?” Malambing siyang iginiya ni Midnight papaharap. Now they are embracing, nahihiya siyang tumango.

“I bet everything’s salty.” Ibinagsak ni Maja Sandejas ang isang plato na merong maayos na pagkakaluto ng lahat nang sinubok niyang lutuin.

“Eat this, son. You don’t have to endure it.”

Umupo si Midnight sa lamesa at kinuha ang iniluto ni Noelle. Itinulak nito papalayo ang plato na ibinigay ng ina. “My baby cooked this for me so I’ll eat it.”

Ganon din ang nangyari nang mga sumunod na araw. Pakiramdam ni Noelle ay nasa impyerno siya. Binabantayan ni Maja ang lahat ng ikinikilos niya. And that is not the worst, she’s forcing her to bring Midnight lunch kahit alam nitong matigas ang karne na nailuto niya. Hindi tuloy maayos ang pagkain ni Midnight. Gusto ata talaga ni  Maja na magbago ang isip ni Midnight sa kaniya.

“I am sorry.” Tiningnan siya ni Midnight bago sumubo ng pagkain na inihatid niya. Pork adobo lang iyon pero halos matuyo na ang sabaw. Nasa loob sila ng cafeteria sa University ni Midnight.

Pilit siyang ngumiti. Siguro kung pupwedeng baybayin ang mukha niya, isa lang ang magiging resulta P-A-G-O-D. She do the groceries, the laundry, siya din ang naglilinis ng apartment ni Midnight. Kahit pauwiin siya ni Monroe sa sarili nilang apartment sa Dublin, hindi niya ginagawa. Gusto niyang panindigan ang ipinangako niya kay Midnight na kukunin ang approval ng nanay nito, nakakadalawang linggo na nga siya, ngayon pa ba siya susuko.

“You don’t have to please my mother.” Bumuntong hininga ito. “Nahihiya na ako sayo. I should be serving you. People were making you suffer since you were a kid and I hate it. I hate that you let them.”

“Nanay mo yon.”

“But you are my lifetime partner.”

Namula ang pisngi niya dahil doon. She smiled hesistantly. Bigla niyang naalala ang oras kaya napatayo siya agad.

“Kailangan ko nang umalis, mamimili daw kami ng Mommy mo para sa Christmas Tree decorations.”

“Really? I don’t need a tree.”

“Pero sabi niya..” Lumabi si Noelle.

“Alright, Just don’t forget about our date later. Susunduin kita.” Paalala nito sa kaniya nang hulihin ang kaniyang kamay. 

Nangako si Midnight ng isang date sa musical theater tungkol sa Christmas, ang Miracle on 34th Street. She’s looking forward to it dahil manonood din daw ang mga kapatid niya. Pinili pa talaga ni Monroe ang seat na magkakalapit sila. Ayun nga ang plano. But she almost forget it as she carries huge boxes at meron pang malaking puno na hinihila sa isang wheel barrow na malamang ay mano mano din niyang iaakyat sa apartment ni Midnight. All, just to please her future mother in law.

Pagod na pagod siya. Hindi siya sigurado kung katulong ba ang hanap ni Maja Sandejas na daughter in law o di kaya ay kargador.

“Yan, make yourself useful. Ilagay mo diyan sa sulok ang tree.” Hinihingal pa siya nang hilahin ang fresh Christmas tree sa pinakagilid na parte ng apartment. Pinilit niyang pagpagin ang remnants ng snow mula sa katawan ng puno. 

Napangiwi si Maja, “Nah, I don’t think so. Tingin ko mas maganda yung mas malaki. Alisin mo diyan, alisin mo ngayon din at isasaoli natin.”

Napaawang ang labi niya, like she seriously wanted her to carry it again pabalik kung saan nila nabili? At magbubuhat siya ng isa pa? Huminga siya ng malalim. 

“Kailangan ko na pong umalis para sa date namin ni Midnight.” Kalmante pero may diin niyang sabi.

“Date?” Namilog ang mata ni Maja at hindi makapaniwalang siya ay tiningnan. “Nakuha mo pang makipagdate? You can’t even make him a decent abode for Christmas and you look forward for a date?”

“Ang lahat po ng ginagawa ko ay hindi kagustuhan ni Midnight kundi kagustuhan ninyo. Gusto niyo na matuto akong magluto, sinusubukan ko. Gusto niyong gumawa ako ng gawaing bahay, ginagawa ko, aba kahit po dumaan naman kami sa paghihirap, hindi pa ako nakakapagbuhat ng isang buong puno sa buong buhay ko!” Di niya napigilan ang maghinanakit.

“Nagrereklamo ka na? Pwes para sabihin ko sayo, walang wala yang pinagdaanan mo sa naging parte ko sa buhay ni Midnight! Hindi madaling magkalinga ng hindi mo kadugo, kailangan mong magsakripisyo dahil hindi mo basta basta isasaoli ang mga bagay na hindi mo na kaya. At ngayon, I want to see your worth!”

“Kay Midnight ko na po papatunayan yon. Dahil kapag namuhay kami, kaming dalawa lang at wala ka.”

“You have no breeding!” Sinugod siya ni Maja pero mabilis siyang tumakbo papalabas ng apartment. Mabuti at two blocks away lang ang theater kung saan sila magkikita ni Midnight at by this hour, malamang ay nag-iintay na iyon doon.

“Noelle! Come back here!” Sigaw ni Maja. Hindi siya lumingon.

“Patawarin po ninyo ako pero mahal ko po ang anak niyo. Kahit hindi ako magaling magluto, alam ko na magiging masaya siya sa akin. Kung gusto niya ng magsisilbi sa kaniya, dapat po, maid ang hahanapin niya o caregiver.” Patuloy siya sa paglalakad ng malalaki at mabibilis.

“Pilosopo ka! That is why I never liked you!”

“Ginusto ko pong baguhin ang isip niyo dahil inirerespeto ko kayo bilang magulang ni Midnight. Madami man kaming pinagdaanan na hindi pagkakaintindihan pero labas na po kayo don!”

“I won’t like you! Kahit ano pa ang sabihin ni Midnight, I won’t change my mind, you are good for nothing whore just like your mother.”

Sa pagkakataong iyon ay napahinto si Noelle, doon niya napansing nasa tapat na sila ng Olympia Theater, she saw Midnight smiled when he saw her but her eyes bore to the woman behind her, dahil sa sinabi nitong panghuli tungkol sa kaniyang ina.

“Surprised? I did some research. Nalaman ko kung gaano ka kadumi kagaya ng nanay mo.”

“Bawiin niyo po ang sinabi niyo.”

Humalukipkip si Maja at nakatingalang tiningnan siya. “Why should I? Ang bahasan, kahit balutin mo ng ginto, basahan pa din. Yung nanay mo na siyang dugo at laman mo ay sinasalamin ng husto ang pagkatao mo. I will never liked you! Kagaya ka ng nanay mong pokpok!”

Ang nakakuyom niyang kamay ay lumipad sa hangin pero napigilan iyon ni Maja at ito mismo ang sumapok sa kaniya. Gumanti siya, but since Maja is taller, hindi niya maabot ang ulo nito. Bumagsak sila sa malamig na simento ng Dublin. Her head rested the soft snow at the sidewalk.

“Umalis ka sa buhay ng anak ko!”

“Mommy! Noelle!” Napalingon si Noelle sa kalsada kung saan nagmamadali si Midnight na makalapit sa kanila. Light flashed her eyes, pagkatapos non ay nawala na sa kaniyang paningin si Midnight. Sa sobrang bilis ng pangyayari, natulala siya, ang wala sa sariling si Maja ay panay pa din ang hampas sa kaniyang ulo pero wala na siyang naramdaman.

“Midnight..” She whispered. Nagtakbuhan ang mga tao, huminto ang mga sasakyan, natulala ang mga naglalakad pero hindi sila ang tinitingnan.

Buong lakas siyang tumayo. She saw her life flashed before her, because lying on the cold winter floor is her life. Midnight. Bloody and lifeless.

“Midnight..” 

“Anak?” Nanginig ang boses ni Maja sa kaniyang likuran.. “Anak?” Hysterical itong sumugod, naunahan pa siya nito na makalapit sa pinangyarihan ng aksidente.

Naramdaman niya ang hawak ni Monroe sa kaniya na hindi niya alam kung paano at kailan nakalapit sa kaniya, mabuti na lang dahil ang huli niyang naalala ay kadiliman. Nawalan siya ng malay.

–

“My god! What a drama!” Narinig niya ang boses ni Monroe. 

“Huwag ka ngang maingay. Natutulog pa si Noelle.”

“Isang buong araw na nga siyang tulog. She missed a lot. Hindi na niya naabutan si Midnight.”

Sumakit ang puso niya. Hindi siya makapaniwala. Yun ang dahilan kung bakit ilang beses na siyang nagkaroon ng malay kagabi pero pinili pa din niyang pumikit.

“Noelle, anak..”

She heard Don Martin’s voice, and she felt a gentle massage on her hand.

“Hay naku Dad, should I say that partly, this is your fault? Kung hindi ka kontrabida, nananahimik tayong lahat sa Pilipinas? Kailangan pa talagang mangyari ang ganito? Dad! Nakasira ka ng buhay!” Bulalas ni Monroe.

“I know, I am sorry.”

“Ano pang magagawa ng sorry mo?”

“Monroe, do not be a b*tch.” Suway ni Montage dito.

“Alright, nakakainis kasi.”

Dahan dahan siyang nagmulat ng mga mata kahit ayaw niya. Nakita niya ang tatlo niyang kapatid pati si Don Martin sa kaniyang tabi. Tiyak niyang nasa ospital siya, puti ang silid at nakabalot siya ng kumot.

“Finally!” Lumapit si Monroe at tiningnan siyang mabuti. “Okay ka na ba? Ang OA naman ng pagkahimatay mo, isang buong araw. Wala ka naman daw concussion, although may pasa ka. Maldita talagang Maja Sandejas na iyon but she’s probably devastated kaya palagpasin ko siya.”

“Monroe!” Suway ni Mauri sabay nguso sa kaniya. Napuno ng luha ang mga mata niya. 

“Oh em gee, don’t tell me you will cry? Oh em gee. Ganyan ba talaga ang buntis?” Monroe flipped her hair. “And my gosh, you have no idea that you are pregnant at nakipagwrestling ka sa matandang iyon?”

“B-buntis ako?”

Parang isang robot si Noelle na nirereboot ang memory pero sinasaksakan naman ng bagong impormasyon. She couldn’t process.

“Yes you are. That explains kung bakit ka nahimatay.”

Napahawak siya sa kaniyang tiyan, mas lalo siyang naiyak. Lalaki na walang ama ang anak niya kagaya niya. Gayunpaman, titiyakin niyang hindi kagaya ng nanay niya, hindi siya mamamatay sa panganganak para magabayan ang anak niya.

“Monroe, lalo mong pinagproblema ang kapatid mo.” Lumapit sa kaniya si Don Martin. “Pumunta ako dito para humingi ng tawad sa iyo, Noelle. Alam kong may mali ako. Pinagsisihan ko iyon. I should have trusted and respected your decisions, Noelle. Hindi ko akalaing ganito ang aabutan ko.”

“Pero huli na ang lahat!” Tinakpan niya ang mukha niya at tuluyang humagulgol. “Huli na ang lahat.”

“Take that, Dad! Huli na ang lahat! Buntis na siya at lalaki ang tiyan niya! Magiging dabyana siya ang probably will  grow adult acne, iitim ang batok, kili-kili at singit–”

“Monroe!” Mas malakas na suway muli ni Montage, “Ano ka ba? Napakainsensitive mo.”

She wailed like a baby. Sa unang pagkakataon ay naiiyak niya ng malakas ang frustrations niya, she cannot help it. Ang karagdagan na impormasyon na magiging solo siya sa pagpapalaki sa anak niya ang nagpadagdag sa kaniyang bigat ng loob, isama na ang pagtatalo nila ni Maja Sandejas na naging dahilan ng aksidente ni Midnight. Kung hindi na siya sana nagmatigas at ipinilit na kuhanin ang loob nito, baka mas naging matahimik ang buhay nila ni Midnight.

“Everything happens for a reason. There’s always a rainbow after the rain. At the end of the rainbow, there’s a pot of gold. Gold was refined by fire so don’t be afraid. Don’t lose the fire, Noelle. Burn. Ano, okay na?” Monroe snorted. 

Napailing ang tatlo niyang kapatid. “We should go home now.” Desisyon ni Don Martin.

“Nasaan si Midnight?” With bravery, she asked. Nagkatinginan ang pamilya niya. “Sabihin niyo na, kahit masakit, tatanggapin ko. Gusto ko siyang makita.”

Walang nagsalita.

“Please.”

Makalipas ang ilang sandali, the door opened. Iniluwa non si Maja Sandejas, with no grace and almost without colour.

“Noelle, I am sorry.” Humihikbi itong sumugod sa kaniya, “I know it is all my fault.”

Nagulat siya nang yumakap sa kaniya ang babae. Hindi siya agad nakasagot. Naluha na rin lang siya.

“Sorry din po.. Condolence.”

Natigilan si Maja, “C-condolence?” Kunot noo ito. 

She’s maybe in denial. Sa maigsing panahon nakita niya kung gaano nito kamahal si Midnight, the thought of her snatching Midnight from her might scared her and now the reality of losing Midnight should have lose her sanity.

“Aksidente po iyon. Kumapit lang po kayo. Ipagdadasal ko po.. Ipagdadasal ko po ang katahimikan ng kaluluwa niya.” Maramdamin niyang sabi.

Bumukas muli ang pinto. 

Napanganga siya, nanliit ang mata at hindi nakapagsalita.

Hindi niya inaasahan na makikita niya doon si Midnight, nakasuot din ng hospital gown at may benda sa ulo.

“Baby?” Patakbo itong lumapit sa kaniya. Napaatras ang laman ng silid at binigyang daan si Midnight para yakapin siya. 

“Akala ko–”

“I am sorry, Baby. Pinag-alala mo ako.”

“Hindi ka namatay?”

Kumunot ang noo ni Midnight at nagtatakang tiningnan siya. “Namatay?”

“Nakita kita kahapon, duguan, walang malay. Paanong–”

“Yes, I collapsed after I hit my head on the windshield, yung dugo galing sa mga sugat sa salamin. Other than that, wala namang malalang nangyari sa akin. And my mother wants to say something.”

Sumimangot si Maja, “I already said my piece. Go ahead and marry, I will support you. I just want to teach her how to cook.” Parang napipilitang sabi nito.

“Pumayag ka na, pero si Don Martin Alonzo Gomez pumayag ba?” Nanunuyang tanong ni Monroe. Lumipat ang tingin ng lahat sa patriarch ng mga Gomez.

“I will not go against it anymore. Since magkakaroon din naman ako ng apo, I want the marriage happen as soon as possible.” Desisyon ng Don.

“Eh kung ganon, we should leave them here.” Malaki ang bukas ng pinto sa pangunguna ni Monroe. Sunod sunod na lumabas ang lahat ng silid para iwanan sila. Mahigpit siyang niyakap ni Midnight, as soon as the door closed. He kissed her on the forehead. Kahit may benda sa ulo ay hindi man lang nabawasan ang pagkaguwapo nito.

“I am so happy. Pinuntahan kita kagabi pero hindi kita ginising. I want you and our baby sleep.” His hands traveled her flat tummy. 

“Nalaman mo na kagabi? Ikaw ang unang nakaalam?”

“Well, I’ve been meaning to get you pregnant. Simula pinuntahan mo ako dito, sinuguro kong wala ka nang kawala kaya hindi na ako nagulat. Pero mukhang sa Pilipinas pa lang, my plan succeeded.” 

She felt her cheeks flared. “Paano kung hindi mo pa din ako nabuntis?”

“At this moment?”

Tumango siya. “Then..” Mapanukso itong ngumiti at ibinaba ang labi nito patungo sa kaniya, “Do you want me to demonstrate it here?”

“Midnight, nasa ospital tayo!”

He started kissing her slowly. She felt her heart skipped a beat. Sumubsob si Midnight sa kaniyang leeg at naging abala sa paghalik doon. She moaned with the hot and wet kisses he’s been giving her. Naramdaman niya ang pagkalas ng ribbon sa likod ng kaniyang hospital gown, walang ingat itong itinapon ni Midnight sa sahig.

He stared at her naked body and pinched her tip, making it more swollen as it is. Pinilit niyang hindi gumawa ng ingay sa naramdaman.

“Midnight, baka may pumasok.” 

“Papasok? Meron. Dito.”

Napasinghap siya. She felt Midnight’s fingers pressed her sensitive flesh and made its way inside. He dipped it and made quick glides inside. Napakagat labi siya habang pinagmamasdan ang lalaki sa kaniyang harapan.

She’s lusting over the man who promised her forever.

“Midnight, baka may pumasok talaga..”

“No CCTVs and I saw your sister locked the door as they went out.”

Napailing siya sa kapilyahan ni Monroe pero nawala iyon agad sa isip niya. Napasabunot siya kay Midnight habang pinapaulanan siya ng halik, binibigyang importansya ang bawat parte sa kaniyang katawan. His fingers doing magic on her bud, taking out the creamy fluids out of her.

“Midnight..” Napahiga siyang muli sa kama nang bumaba ang halik ni Midnight. He parted her legs and pinned it at both side of the bed. Napaliyad siya sa sensayong ipinalasap sa kaniya ng nobyo. He was sucking her before she could blink. Namilipit siya sa kaniyang kama, she threw her hands on her head, searching for her good grip of the headboard, letting her head fall on one side as she makes delicious whimpers until fire erupted and she became oversensitive with the touch. 

Bumangon si Midnight para alisin ang suot na hospital gown. He showcased his naked body in full glory. Hindi siya binigyan ng pagkakataon para huminga. He gripped her hips and pinched her buttocks, sinasamba iyon sa kahit anong paraan.

“Please, now..” Pakiusap niya. There’s a ghost smile on his face as he pressed his length and guided it to her entrance. It was so filling, leaving no space and stretching her muscles more than it should. He started thrusting inside her in slow rhythmic pattern hanggang sa nainip ito, the thrust became hard, rough and rabid. All the apparatus around her vibrated, halos masira ang kama sa kanilang pag-indayog. Naging malakas ang kaniyang pagsinghap.

“Noelle.” Midnight groaned on her mouth as he whispered promises to her.

Hindi niya naisip na mula sa isang hindi magandang panimula ay mauuwi ito sa isang pag-uunawaan. She felt the year that passed between them was nothing compared to the happiness and a promise to start a new and forever.

One more fire and he collapsed by her side. Nakapikit ito. Sinong mag-aakalang nasagasan ito kahapon lang? Mariin siyang napapikit, she’s sore all over, parang mas nasaktan pa siya kaysa kay Midnight na mukhang balewala lang ang pagkakaaksidente. She’ll never get used of his size.

“Maayos na ang lahat.” Bulong ni Noelle, “Malapit ko nang isipin na sinadya mo ang pagkakaaksidente mo para maging maayos ang lahat.”

“I will do everything to make it possible but I won’t risk my life. Ayoko namang maging ligaw na kaluluwa at panoorin kang magmahal ng iba kung kailan hindi ko na masusuntok ang mga pinagseselosan kong lumalapit sayo.”

Napangiti siya at ginagap ang kamay ni Midnight. “Selfish ka.”

“I was never generous, and I will never be pagdating sayo. I love you, Noelle..” 

She smiled.

“Mahal din kita..”

The End.

Not an Update, stop the heart attack!

Maraming salamat! Ang Vagabond’s Creed ay ipa-publish na very very very soon sa  LIB Bare, isang imprint ng Precious Hearts Corporation. Napakasaya ko sa balita, huhu

Sana ay masuportahan niyo pa din, balitaan ang kamag-anakan at kapitbahay dahil ang book version ay merong POV ni Midnight na sobra sobrang hot. Haha At ewan ko kung hindi niyo pa siya mas mahalin ng sobra!

As always, hindi ko ito mararating kung hindi dahil sa suporta ninyo kaya MARAMING MARAMING SALAMAT FROM THE BOTTOM OF MY HEART (mah soul).

Ang ikalawang series pala ng Hush Series (imbe-imbento kong series para sa sexy romance ko) ay ang Billionaire’s Proposal na pinagpala din naman na nasa ranking sa General Fiction. Patuloy sana kayong mag-ingay at sumuporta para sa mas marami pang libro na aabangan sa bookstores nationwide!

Thank you very mats! :)