Panimula

Hindi matanggap ni Viviene ang sinapit na kapalaran ng kanilang angkan. The Josons used to be at the top of their league. Politics, business and even entertainment. The glitz and glamour they used to have suddenly vanished.

Ang kinang na kanilang ipinundar ay nawalan na lang ng saysay dahil sa isang Bilyonaryong pinatay ang kanilang negosyo, kasabay ng pagbagsak ng kanyang Lolo sa Politika at ng karera nila ng kanyang ina sa showbiz– si Rebel Antonio Villafuerte ang may dahilan. Sakim at gahaman ang pagkakakilanlan ni Viviene kay Rebel, naririnig niya ito mismo sa kanilang chismosang kasambahay na dati ay sampu, ngayon ay dalawa na lang.

Palubog na ng palubog ang kanilang bangka, si Viviene, bilang nag-iisang single sa kanilang pamilya ang siyang inaasahang mag-ahon sa kanila. However, she knows it is not easy. How can she make an intelligent Billionaire fall for her charms when her only experience in life is to act and sing in front of the camera? Ang highschool nga niya ay hindi niya pa natatapos dahil mas pinili niya ang mas madaling daan para kumita.

Also, the Billionaire is too much for her, she was the one set on his trap. The ruckus will start when Rebel will offer her a marriage, as soon as she accepts it, she’ll realize that it was not the best choice she made when all the he wanted to her is her body, morning, day and night.

Romance. Comedy. Mature Content. Read at Your Own Risk.

REVISED. 

First Person POV.

Prologo

She swayed her hips like it was meant for the music. Itinaas niya ang kamay niya na nakahawak sa wine glass. I almost regret that I came to my own welcome party tonight, but River was right, gorgeous women will swarm at his club.

Her dress was shimmering in black and gold halter, hugging her every skin, it didn’t reach her mid thigh showcasing her legs that is almost forever, looking at her face is a sin, anyone can get jailed to that, she’s fckable. Viviene never gets old, comparable to wine, even. Darker, bolder and delectable through the years. Alam kong kapag ibinukas niya ang mga mata niyang iyon ay marami pa din ang mabibiktima. It was amethyst, rare, but the owner of those pretty eyes isn’t. Typical slut. Controls people with her beauty. Loves money, luxe, comfort.

“Welcome back!” Sumigaw si River nang ikampay ang kanyang beer bottle. I never liked beer, I prefer scotch, I like my drink expensive and smooth but the kick is hard. Napangiwi si Gray nang salinan ko ng scotch ang aking baso.

“Never the softie, huh?” Gray, my cousin asked.

“Always hard.” Puma exaggerately tapped our table. “Who are you looking at?”

“Siguro yung chick. Artista yan, ’di ba?” Tumaas ang kilay ni Gray.

“Not just an actress. She was friends with our cousin here.” Inakbayan ako ni River. Among my cousins, he was the closest to me, siguro dahil parehas kami ng edad. Alam niya din kung bakit nakatuon ang mga mata ko sa babaeng iyon.

“Wait, that’s Viviene Joson, right? Sikat na sikat na artista yan ngayon.” Ulit ni Puma.

“Really?” Dinagdagan ko ng ice ang aking baso at nagpanggap na hindi alam ang kanilang sinasabi. I lived in the States since elementary until I finished my masters but I always heard news about her. I always wished her family a bad luck but nothing happened. Viviene was blessed. Her grandfather always wins the election, her father always top the Asian market and her career sky rocketed.

“Maybe you aren’t friends anymore. You know, she’s famous. I heard her mother guarded her like a bull.”

Viviene was an easy prey if I’ll make a move. However, the face of her mother always comes back to me whenever I think of her.

        Yes, 

her mother , I remember her well. The fine lady who pushed my grade schooler self at the bush and told me that I am too fat and ugly to make friends with her daughter. She accused me of eating her daughter’s food and brought her complaint at prefect of discipline. My parents were called but too bad it was just our housemaid who spoke with them. 

Galit na galit si Mrs. Joson dahil doon, nakayuko ang yaya ko at mangiyak ngiyak habang sinisigawan niya sa opisina. My yaya left me the same night because she realized that she can’t be a parent to me, being humiliated in behalf of someone not even her blood, she told me that I was a responbility of my parents. My mother cancelled her flight to Greece because no one will look after me and made me sorry for it. My parents made me stop my studies for one whole year that my young mind cannot fathom how it escalated from this to that, I was sent to US after grounding me to school.

        It was vivid, and everything was Viviene Joson's mother's fault.

“We were just acquaintances.” Napatiim bagang ako. Her mother scarred me to life and I bet she was the exact replica of her mother now. You will always fall on the category of those who raised you. Somewhere in between or worst.

And who raised Viviene Joson was practically an evil hearted bitch. Parehas silang basura.

Tumayo ako at ibinaba ang baso. Indeed, Viviene was having a good time, well she better enjoys it while it lasts.

I sliced the sweat and heat infused dance floor. The loud music and the effect of the alcohol made my head spin but I didn’t mind. Nasa madilim na parte ng dance floor ang sadya ko, gumagawa pa ito ng sayaw na nakakaakit at sasadyaing dikitan. I stood behind her, ignoring all the males hovering around her, she obviously felt my body and a gravitational pull of my body to hers was undeniable. Hindi niya ako nilingon pero nagsimula siyang sumayaw. She didn’t smell anything close to alcohol, she smelled like a sweet vanilla and fresh roses. The sweat on her hair just magnified the flowery scent of her body and I realized how blessed she was.

Still a lucky b*tch, sweet girl, Viviene.

Napalitan ng mas malakas na mix ng DJ ang tugtog. Most people were jumping like there’s tomorrow but Viviene, she grinded her ass on my crotch, making me feel her heat. I placed my palm on her womb and massage the soft spot gently. She hooked on of her arm on my nape and the other was at my back, she pulled me closer, my face on her lips and she purred softly. Damn this woman! I know she’s just drunk and having fun but I can feel the heat flowing through my veins. I want to put her to my be tonight and pierce her mercilessly. With the thought, I felt my muscle was starting to grow. I did not hold it, I scratched it at the small of her back. She gasped. Before I knew it, she was getting away.

Humakbang ako para sundan siya pero hindi ko na siya nahuli pa sa dami ng mga tao. I shrugged, we will still see each other again, Viviene. I will remind you of who I am.

Kabanata 1

Five years later..

Rebel.

“Mr. Villafuerte, have you seen the photos? May gusto ka pa bang ipabago?” Inisa-isa ko ang mga litrato na tinutukoy ng Marketing head ko. Fcking Viviene, she really knows how to seduce. Napalunok ako habang hinahaplos ang isang larawan na nakasuot lang siya ng skin tone bikini, her breasts were covered with both of her hands, massaging it. Full breast, small waist and round ass. I was almost able to taste it five years ago. Parang kailan lang iyon.

“These are all good. Make sure that the calendar will be of high quality. I want our clients to see this as a collection, hindi yung basta bastang isasabit lang sa labas ng tindahan. Only lucky 100 buyers will have this.”

“Of course. Wala naman tayong ibinebentang alak sa sari-sari store.” Natatawang sabi pa nito. “In fairness, swerte si Viviene Joson, marami namang sikat diyan at mas pinagpapantasyahan ngayon. Ang lagay, parang tayo pa ang bumubuhay sa career niya.”

“Moira, let’s just say that I am compensating her.”

“For?” Tumaas ang kilay ng kaharap ko.

“Things. Just things.”

“But you haven’t met Miss Joson in the past, right? Just her Dad? Naku, sumalangit nawa.” Moira looked up as if she’s praying.

“We saw each other a few times.”

“Before you bought out their business.”

“I did not buy their business, Moira.”

“Ow-kay, you just what, Mr. Villafuerte? You just killed the market for the poor old man then rebranded it.” Moira was my classmate in Harvard. She agreed to work for me as my department head. She gave me the utmost respect but she can be blunt because I usually allow her.

“I offered him partnership but he refused. That’s it. I did not intend to stomp on his business.”

“Pero ganon ang dating. Wait, don’t tell me that you are doing Viviene a favor because of what happened on their family business?”

“I don’t do favors, Moira. I compensate.”

Tumunog ang telepono ko dahil sa isang tawag. I cleared my throat when I saw my mother calling. Sinenyasan ko si Moira pagkatapos ay tumalikod na siya para iwanan ako.

“Rebel! I told you that you have a dinner date with Madison last night! Bakit hindi mo sinipot? You are not getting any younger, Hijo. Kami din ng Daddy mo. Kailan mo ba kami bibigyan ng apo? I am introducing you to a lot of good girls that you are not grateful of!”

I massaged the bridge of my nose, “Mom, I called her and cancelled. Hindi naman sa hindi sinipot. Isa pa, what are you talking about? Marriage? Hindi pa ako sawa sa buhay binata. I still want to explore. I will get married anyway, hahayaan mo bang hindi?”

“But you are thirty-one, Hijo! Ayusin niyo na ni Madison ang kasal niyo. Lagi mo na lang ako ipinapahiya!”

Pagkatapos non ay malakas na pagbagsak sa kabilang linya ang narinig ko kasunod ng dial tone. My mother, I always think I spoil her too much.

Madison was the woman I am set to marry according to my mother’s imagination. My mother’s imagination is what I blame that it became a public knowledge to the elite that Maddie and I will get married. We go out when it is convenient. Charity parties, gala nights and whatever event that both our parents will be happy to see us together. Kaibigan ang turing namin sa isa’t isa. She knows about my side chicks and she never raised it as an issue so I believe that we are cool. Madalas lang talagang makialam ang parents namin at ini-a-arrange pa kami ng romantic dates every now and then.

Mahina akong natawa at binalikan ang mga litrato ni Viviene.

“I am sorry, Mom. But I still want to play.” I traced my fingers to the beautiful face of Viviene, “Not until I got the taste of this piece of meat then I’ll give you grandchildren.”

Viviene.

“Viviene, dito ang tingin..” Ipinilig ko ang aking ulo at sinundan si Bobby, ang aking manager. Madalas niyang itinuturo kung saan lilingon–kaliwa o kanan, kung alin ang dapat ngiti–labas ang ngipin o hindi, ang mata ba ay dapat malungkot o nakangiti.

I extended my neck and spread my legs in a manner that men would drool because, why not? Wala na din namang saysay ang katawang ito kundi ang maging laman na lang ng men’s magazine na farewell issue na ang susunod na buwan dahil wala na din namang bumibili ngayon ng babasahin sa newstand.

I remember an article about my million dollar smile, ngayon ay mababalita na lang ako kapag nakipagsabunutan ako sa paligsahan ng gagamba. Tabloids, oh I wish they would just disappear and I won’t feel sorry because they always make me look so cheap.

“Ayusin mo, Viviene..” Banta sa akin ni Bobby. I acted like I am making love with the camera. Ibinaba ko ba ng bahagya ang strap ng suot kong bikini at inipit ang aking dibdib para magmukhang malaki. Not that I have a small package. It is actually 36-C. At hindi ko ipinagawa.

“Okay. Last 10 shots..” Thirdee, our photographer told me. Kanina pa siya paulit ulit sa huling sampung snaps pero hindi naman siya tumitigil. Gayunpaman, hindi ko ipinahalata ang iritasyon. Inilagay ko ang mahabang buhok ko sa isang banda ng aking balikat at pinalamlam ang mga mata. Everyone loved my amethyst eyes. Kakaiba daw iyon sa lahat.

I wet my lips and posed divine. My natural pink lips were often described as a sherbet when I smile, sweet, tempting even. Men? They would die for this if they’d see me, sadly, I have lesser exposures now.

“That’s it!” Maligayang anunsiyo ni Thirdee sa panghuling shot saka siya lumapit kay Bobby para ipakita ang mga kuha.

“Maganda. Ayusin mo ang pagpo-photoshop niyan ha! Hindi pupwedeng may kulubot sa katawan ang alaga ko!” Pagtataray ni Bobby kay Thirdee. Tatawa tawang naglakad papalayo ang photographer.

This day is exhausting, halos papagabi na nang matapos ang kanina pang umaga nagsimula na shoot. Halos manginig na ang tuhod ko sa pagtayo. Nararamdaman ko na din ang panunuyo ng lalamunan dahil sa lamig sa studio.

Sinalubong ako ng isang staff para abutan ako ng robe kasama na ang aking phone. Sunod sunod ang naging pag-tunog non nang buksan ko habang binabasa isa-isa ang mensahe.

‘Viviene, dumaan ka muna sa Meralco, baka maputulan tayo ng kuryente.’

‘Viviene, ang stocks natin paubos na.’

‘Viviene, nabili mo na ba ang sinasabi ko sa’yong humidifier? Kailangan natin yon dahil iinit na naman ang panahon, baka hikain na naman tayong dalawa.’

Hindi ko na itinuloy ang pagbabasa ng mensahe mula kay Mama. Lahat naman yon ay puro request na akala mo ay isa akong alkansaya na tumatabo ng limpak limpak na salapi araw araw. It was never the case.

Five years ago, our life was really different.

Gobernador ang Lolo ko sa isang malaking probinsya sa South, my father owned the largest Supply Chain Management Solutions here in Asia, my mother was an actress and a former beauty queen while I was the biggest teen star then.

Pero nagbabago ang panahon, natalo ang Lolo ko sa pagka-Senador kung saan inilagay ang malaking bahagi ng aming yaman, nalugi ang aming kompanya at nawalan ng kaibigan ang Mama ko dahil doon, she was kicked out of the elite circle. Ang ka-loveteam kong si Inigo ay nasangkot sa droga, naiwan akong mag-isa and then I realized that our used to be fans were right, si Inigo ang nagdadala sa akin paakyat at sa kasikatan.

Kaya eto, nung bumagsak siya, lagapak din ang beauty ko. The only offers I get now would be as a mother of the newest child star in an afternoon soap and sexy magazine shoots na hindi na ako ang cover.

Noong unang beses akong nag-cover sa isang men’s magazine, I was hailed as the sexiest Filipina, pero nagsasawa din ang mga tao, dahil sa hindi mapigilang katarayan ko, I was bashed on social media and was never voted since then at any contest that needs support. Minsan na ring pinintasan ang mga binti ko at tinawag na pata. Bashers. They have so much time.

I can’t really stay quiet and humble lalo na kung sasabihin nilang wala akong talent. Noong nawalan ako ng ka-loveteam ay pinatos ko na lang ang men’s magazine dahil hindi daw ako magsusurvive sa karera kahit maganda ang boses ko. Those bashers even called me desperada ! Sino kaya ang mas desperada sa amin noong mga walang magawa kundi punahin ang kapwa nila sa likod ng keyboard?

Uminom ako ng tubig para mahimasmasan. I still have one more gig before I can go home.

“Nabasa mo na bang darating si Rebel Antonio Villafuerte doon sa launching ng bagong rum na ini-endorso mo?” Tumabi sa akin si Bobby sa loob ng van, pati sariling sasakyan ay di ko na afford at pinanghihinayangan ko ang gasolina non kaya sa service na lang ng talent agency ako sumasakay. Malaki kasi ang nagastos namin sa heart transplant ng Lolo ko noong nakaraang taon but he just died. Halos kasabay lang ng pagkamatay ni Papa sa isang car accident dahil nagmaneho siyang lasing.

Sometimes, I want to sit down and ask God what is happening to my family, but all I can whisper are my wishes that we can get through this.

Char!

Ipinagkikibit balikat ko na lamang iyan. Naiintindihan ko naman na ang buhay ay parang gulong, minsan flat.

“Bakit mo sinasabi sa akin yan?” Mataray na tanong ko kay Bobby.

I hate that name. I hate Rebel Antonio Villafuerte to be exact.

“Eh hindi ka ba curious kung sino ang pumatay sa kompanya niyo na pumatay din sa Lolo mo na pumatay din sa career niyo ng Nanay mo na pumatay din sa Papa mo?” Nakataas ang kilay na tanong ni Bobby.

Tumingin ako sa may bintana. Lagi kong sinasabi kay Duday at Mikmik, ang aming loyal na mga kasambahay, na kapag nakita ko ang Rebel Antonio Villafuerte na yan, babawiin ko ang sa amin! Kaya lang, tatlong taon na, hindi ko pa din siya kilala ng personal.

Laging representative niya lang ang nakakaharap ng aming pamilya pati na ng madla. Naging katextmate ko pa nga ang representative niyang ’yon dahil akala ko ay nagdidisguise lang si Rebel bilang representative pero nagalit sa akin ang asawa nito at binash din ako sa social media, tinawag akong mang-aagaw. Mga tatlong linggo din umikot ang issue na iyon. Mas lalo akong nawalan ng fans. People know me as Vivien April Joson but I don’t have fans like I used to have anymore. No one’s defending me. Pinagpipiyestahan lamang ako, bubugbugin ng chismis at pipintasan.

“Anong pinaplano mo? Ichu-Chun Li mo? Ihahagis mo sa pader?” Usisa sa akin ni Bobby habang panay ang tingin niya sa kanyang schedule notebook.

“Malay ko. Anong bang dapat kong gawin?”

“Akitin mo?”

“Eh di kinurot mo ako sa singit!”

“Ay talaga. Umayos ka, Viviene ha. Isinalba kita dahil gusto mo pang maging artista. You told me that this is your passion. Hindi nga ba’t kahit mother roles ay tinatanggap natin dahil pag-arte ang gusto mo. Hindi tayo papayag sa madaliang kita.” My manager looked like a gay grandson of Adolf Hitler. Mataas na ang hairline nito at makapal ang salamin. His spirit animal is Lito Atienza, he always wear floral polo and khaki slacks, only that he’s tall and thin.

“I know. Kaya nga kahit may sakit ako, sumusugod tayong dalawa sa road shows.”

Malapit nang bumigay ang katawang lupa ko sa pagpapadala sa akin sa probinsya para umattend at pumarada sa Fiesta dahil mga kalabaw na lang ata ang nasasabik sa aking presensiya.

We reached the expensive seven star hotel venue in 20 minutes where my next gig is. Naging mabilisan ang pagmakeup sa akin dahil isang oras na lang ay magsisimula na ang grandiosong event. It was an intimate party set up for the clients and suppliers of the company. Hindi ko na inusisa kung ano iyon pero bagong labas pa lang na alak.

Pinagmasdan ko ang sarili ko sa salamin nang iwan ako ng make up artist. I am wearing a ruby red gown, lantad ang aking dibdib, tyan, pati na ang binti. The gown hugs my body a little bit tight that it forced my back to arch, butt and breast tucked out. Ang mahaba kong buhok ay kinulot ng malalaki at inilagay sa isang gilid. Inayos ko ang pulang lipstick sa aking mga labi. My amethyst eyes went a tone darker, natural iyon kapag gumagabi.

I was briefed by the staff what to do. I still have thirty minutes before the event starts kaya nagpaalam muna ako kay Bobby na maglalakad lakad muna.

The hotel was patterned to Venetian Macao. It reminds me of a classic James Bond movie. The high ceilings were painted with clouds and dusted with gold, the background music was Asian instrumental classics.

‘Siguro sosyal din ang banyo.’ I thought to myself and giggly went to the restroom even I will not do anything but to scan myself in front of the warm-litted vanity mirror.

Amoy lavender, pang-mayaman talaga . Kinapa ko ang nipple tape na inilagay ko kanina at mukhang nadislocate iyon kaya bumalik akong muli sa isa sa mga cubicle para palitan ng bago. Nang masarhan ko na ang pinto ng cubicle, nakarinig ako ng mga yabag sa loob ng ladies’ room.

“ Oh .“

Napakunot ang noo ko sa malakas na paghampas ng kung ano sa sahig, parang mayroong nabasag. I was about to ignore it when I heard a man’s voice groaning like a hungry monster. The sound was fierce and barbaric, nakaramdam ako ng pagpintig ng puso dahil doon, that man could be lost. Siguro ay akala niya, panlalakeng CR ito at natatae na siya.

“You like this?” The man’s voice said. Curious, binuksan ko na ang pinto ng cubicle para lang magulat sa nasaksihan. Napatakip ako ng bibig sa nakitang kamunduhan na nagaganap doon sa may sink.

I breathe in and breathe out, mentally instructing myself what to do. Siguro ay mag-iintay na lang ako? Pero paano kung mag-sisimula na ang event? Kung lalabas naman ako, that would be a shameful exit to make. Teka, bakit ako ang mahihiya? Public ladies room ito!

Tumingin ako sa Philip Stein watch ko at meron pa akong labinglimang minuto na pupwedeng aksayahin, maybe I will let them finish before I come out. Bored, kinuha ko ang cellphone ko at marahang binuksan ang cubicle. Kinuhanan ko ng video ang fckboi at ang kinakalantari nito. Bobby might give a good laugh for the video.

Hindi na sa akin bago ang erotic scenes, I already made a love scene in the indie film where I was casted two years ago. I am pretty sure I don’t look like the girl I am seeing now. Ang reaksyon lang ng babae ngayon ang nakikita ko dahil ang lalake ang nakapatalikod sa akin, and the poor girl is doing nothing but to close her eyes! Ganoon ba kasarap ang ginagawa sa kanya? It was just kiss and hand movements! Halos wala na ngang damit ang babae na nakasuot ng maigsing dress at nakababa na ang tube nito samantalang ang kaharap ay nakasuot pa din ang amerikana at walang gusot.

“Oh, Rebel.. You are so good!” Wika noong babae, napakunot ang noo ko.

Rebel, as in Rebel Antonio Villafuerte?

Tumagilid ang lalaki, I heard the unzipping of his pants, walang ingat na hinila niya ang babae papalapit sa kanyang beywang, just before the woman’s parted legs reached his waist, I had a glimpse of his shaft at hindi ako makapaniwala sa nakita ko.

“Sht! Is that a pole?” Nabigla kong sabi mula sa pinagtataguan ko. Napatigil ang dalawa sa ginagawa. The man stood up and he faced my direction, with his huge– muscle? Or pole? Or log? hanging out from his pants! Parang itinuturo pa ako non. I slowly revealed myself while looking down, walking towards the door. I need an escape plan. Baka maisipan nilang dalawa na ilublob ako sa toilet, mahirap na.

“Who are you and why the hell are you filming us?”

Mas lalong napaawang ang labi ko nang magsalita ang lalaki. His shaft sprung and moved like a jelly. Tumitibok pa iyon.

“Miss?” The man demanded and placed his one hand on his muscle and made me follow his hands para mapagtuunan ko ang kanyang mukha. He doesn’t even look humiliated that his birdie was exposed! But when he saw me, napaawang ang labi niya at siya naman ang walang kahiya-hiyang pinagmasdan ako.

Then, I didn’t know which one is more distracting. The guy has a bad boy aura. He has almost obvious s*xy whiskers on his chin that contours his hard chiseled jaw, his full lips twitched and my knees weaken. Ang kanyang noo ay may sariling kunot na nagsasalubong sa kanyang makakapal na kilay at tumuloy iyon sa kanyang ilong. A straight chiseled nose is worth drooling for. And oh man, his eyes, it mimicks honey but a little bit more intense than that. I never had fascination with bad boys but this man is an eye candy. My breath hitched when I felt a clenching on my jewel as he stared at me straight to my eyes. There’s no humiliation in him, I mean, who would, right?

“Are you a spy?” Iritableng tanong sa akin ng lalaki. Napatingin ako sa kamay ko at kitang kita kong nakataas nga ng husto ang cellphone ko at nakatapat pa sa mukha nung lalaki! I was eyeing him from my phone.

“A-ah.. Spy? N-no! I– I.. Naghahanap ako ng signal! Hehe! Eto. Ang lakas dito..” Itinapat ko ang cellphone ko doon sa birdie monster niya. “Ayun.. dito ang lakas ng signal.. Antenna yata ito.. Lakas! Parang cellsite tower.” I grinned but the man’s handsome face turned into a deeper frown. He’s not buying it, stupid .

Pinatay ko na ang cellphone ko at tumayo ng tuwid kahit nanginginig sa kaba. The man is really scary despite of his handsome face. He’s tall and lean that could crush anyone in his arms. His stares were stormy and dark, the only softness that I could see would be his naturally curled thick lashes and all of his features are devilish like.

He look like an old movie star, but young. His look is classic, masarap titigan at panggigilan.

Or porn star, I guess. Muling bumaba ang tingin ko sa birdie monster niya. Ang laki talaga.

Mariing pumikit ang lalaki at bago pa man ako mabugahan ng apoy, patakbo kong inabot ang doorknob at lumabas na roon.

Kabanata 2

SPG.

Viviene.

“Saan ka ba nagsu-su-suot babae ka? Bakit namumutla ka?” Hinaplos ni Bobby ang mukha ko. My insides were shaking because of the adrenaline rush.

Umiling lang ako at pinilit na ngumiti. I slid my phone to my pouch and tried to calm myself by breathing exercises I learned with yoga.

Umupo ako sa nakaassign na upuan sa amin at agad akong nilagyan ng wine goblet sa harapan at sinalinan iyon ng alak mula din sa brand na iniendorso ko.

“Mamaya, ibaba mo pa ng kaunti yang gown mo..” Bulong sa akin ni Bobby.

Si Bobby na lang ang natitirang nagtitiwala sa akin. Dati, akala ko wala ng pag-asa ang showbiz career ko dahil iniwanan na din ako ng dati kong Manager na naghahandle sa akin noon. Iniwan ako ni Manay Divina simula nang hindi na ako madalas kuhanin sa solo projects. I was so devastated but Bobby came to the rescue. He made me sign to Star Maker Agency . Maliit lang ang talent agency na hinahawakan niya, mostly he manages internet sensations. ’Yong mga nadidiscover dahil nagviral ang video– sinusubukan niyang hasain at baka sakali ay makapagdala iyon ng swerte sa ahensiya niya. So far, wala pa din ang nakakarating sa TV na higit sa guestings at talent show bukod sa akin, I do soap operas and magazines, kaya ako ang bida sa kanyang ahensiya at inaalagaan niyang mabuti.

“Madame..” May lumapit na babaeng staff kay Bobby. “Kailangan na po si Miss Viviene doon sa backstage.

Ngumiti ako sa staff at tumayo na bago pa man din utusan ni Bobby. Kinalma ko ang sarili ko at nagtungo doon sa likod ng stage. I still get stage frights lalo na kapag live. Minsan naiisip ko kung ano kaya ang palagay nila sa akin, kung nakakatawa ba ang kinahantungan ng karera ko o ng aking pamilya, but then, ang pag-iisip non ay walang halaga, I need money. Sa susunod na taon ay magbabayad ako ng amilyar ng mansyon namin, I have to sustain it dahil ayokong mas malungkot pa si Lolo at Mama.

I was briefed backstage, kung anong klaseng lakad ang gagawin pati ang ngiting iibibigay. Kailangan daw yung parang nang-aakit. Kailangan ko din daw magpropose ng toast para sa lahat. Tumango ako, sanay na ako sa ganitong event kung saan kailangang maging seductive para sa audience.

Narinig ko na ang sensual na music, sumilip ako mula sa itim na kurtina at nakita kong ipinapalabas sa projector ang iba’t ibang shoot ko doon bilang calendar girl nila sa susunod na taon. Lahat yon ay kuha sa iba’t ibang beach sa Pilipinas. Half of the photos, I am topless, tuwing iyon ang ipinapakita, nagpapalakpakan ang mga tao, mostly men. Sanay na ako. I was offered with so many indecent proposals ever since I had a career change. Sanay na din kami ni Bobby na tumanggi.

I am a liberated woman, wala sa aking kaso kung gusto nilang masilip ako ng buo na halos hubad na pero hinding hindi nila ako basta basta mahahawakan. After all, I am still a Joson. Kahit nawalan na ng dangal ang aming pamilya simula nang bilhin ang aming kompanya ni Rebel Antonio Villafuerte, I will still act in honor of our name.

Nagpalakpakan ang mga tao. Kumapit ako ng mahigpit sa alak na hawak at inihanda ang ngiti. Una kong inilabas ang aking binti na mataas ang slit, the men on the crowd went wild. I walked proudly kahit alam ko na ang naglalaro sa isip ng mga kalalakihan. I stopped in the middle and winked at them.

“Hi Boys..” I said in the microphone, making my voice sounded raspy. They all applaud in excitement.

“Gusto niyo na bang matikman?” Pilya akong ngumiti sa lahat. Mayroon pa akong nakitang tumayo doon sa likuran at halos lundagin ako sa stage.

“Easy…” Malambing kong sabi doon sa lalaking gusto akong lapitan. Binuksan ko ang bote ng rum ng mahinahon at sinalinan ang nakahandang wine goblet sa maliit na lamesa katabi ng mic stand. I looked at the crowd and raised my glass when someone caught my attention.

Yung mayroong Cell site tower sa ilalim ng pants niya. Mataman siyang nakatingin sa akin na parang gusto akong kainin. Galit pa din ata sa nakita ko kanina. Kasalanan ko ba iyon? Magharutan daw ba sa public place? I was just someone curious.

Naiwan ang kamay ko sa hangin hanggang sa senyasan na ako ng staff na kailangan kong magpropose ng toast.

“Let’s all raise our glass for the success of Blue Cavit’s Rebel Rum!” Kinakabahan akong ngumiti at ikinampay ang baso. Sinenyasan ako ni Bobby na inumin iyon. Inilapit ko iyon sa aking labi nang hindi pa din iniaalis ang tingin kay Birdie Monster na nakatingin din naman sa akin. Hindi ko na namalayan na tumulo na pala ang iniinom ko sa aking dibdib kung hindi pa ako panlakihan ng mga mata ni Bobby.

“O-oops..” I said in a flirty tone para makabawi. Pinasadahan ko ang tumulong rum sa aking dibdib gamit ang aking daliri at inilagay ko iyon sa aking labi at saka sinipsip ng ilang segundo.

“Uhm, Rebel tastes good..” I whispered on the microphone gamit ang namumungay na mata. Everyone agreed with my statement. Nilagok kong muli ang rum dahil palagay ko ay nanunuyo na ang lalamunan ko dahil sa paninitig sa akin ni Birdie Monster.

“That was a very hot toast from Miss Viviene Joson. Our this year’s calendar girl and the brand ambassador of Blue Cavit’s Rebel Rum..” Masiglang wika sa mikropono ng host. “But now, may we call on, the owner of the fast rising liquor brand not only in the Philippines but also in Asia. The inspiration of our Rum– Mr. Rebel Antonio Villafuerte!”

Nagpalakpakan ang mga tao samantalang ako ay nanigas na ata sa gitna ng stage nang sumampa si Birdie Monster ng walang kahirap hirap papalapit sa akin. Hinarap niya ako at may kinuhang panyo sa kanyang bulsa na kanyang iniladlad pagkatapos ay ipinamunas sa aking dibdib sa mabagal na ritmo.

“It might get cold..” He whispered s*xily on my ears while massaging the part of my breast from his hanky. I simply arched my body as heat crawled through my spine. Unti unti ay parang gusto kong mapapikit sa ginagawa niya pero naalala kong nasa harapan kami ng stage at madaming audience.

Hinawakan ko ang kanyang pulso para patigilin, “Don’t get too excited, Mr. Villafuerte.” Bulong ko pabalik.

He bit his lower lips and winked at me, pinalamlam pa niya ang kanyang mga mata pagkatapos. I felt uncomfortable ‘down there’. Halos kumalas ang C-string panty kong suot dahil sa ginagawa niyang pang-aakit. I think my Kitty is flooding to the point that my C-string panty is loosening up! Kapag hindi tumigil ang pagbaha, magkakatotoo na may mga kagwapuhang makalaglag panty!

‘Kitty, virgin ka pa, bawal kang maglaway.’

I sent a mental message to Kitty, the name I gave to my flower, she deserves a name after all.

Si Kitty na lang ang virgin sa katawan ko, the movies and shoots exploited my body more than you’ll ever know. Para sa salapi naman iyon. Ngayon si Kitty na lang ang nanatiling may dangal pero ngayon mukhang nagrerebelde siya at dahil na-a-out of place na siya tiyak kay Betty.

Betty Boobs.

Si Betty Boobs na buton ng kahalayan sa buong katawan ko ngayong nadama niya ang haplos ni Rebel sa kanya.

Humakbang ako papalayo kay Mr. Villafuerte bago pa tuluyang malaglag ang panty.

Wala akong naintindihan sa kanyang sinabi dahil sinundan ko lang ang pagkibot ng kanyang mga labi. Bumaba ang tingin ko doon kay Birdie Monster at halos pumutok nga iyon mula sa ilalim ng kanyang slacks.

Kaya naniniwala talaga ako na dapat ang ibon ay pinapalaya at pinapalipad. Kaya siguro kahit may launching sila, pinakawalan niya kanina pero mukhang nabitin si Birdie Monster kaya galit pa din. How can he tame it then?

“Thank you..” Yun lang ang narinig ko sa seryosong paliwanag ni Mr. Villafuerte bago niya ako hinawakan sa siko at alalayang bumaba ng stage. Nang nasa pinakababa na kami ay maarte kong pinalis ang kanyang kamay sa akin.

Si Kitty lang ang maari niyang utuin! Hindi ako kasali sa fans niya. Hindi ko pa din nakakalimutan ang ginawa niya sa pamilya ko. I felt my insides heated up with fury. Nakakainis pala ang lalaking ito sa malapitan.

“Wag mo akong hahawakan, Mr. Villafuerte.” Pagalit kong sabi.

A ghost smile crept on his lips then he grabbed my wrist and pulled me to the backstage. Himala at wala man lang kaming nakasalubong na tao. Kinaladkad niya ako patungo sa dressing room at sinarhan niya ang pinto na gumawa nang malakas na pagsara ngunit nilamon ng malakas na mikropono at background music doon sa stage.

“Excuse me?!” Buong tapang na pagtataas ko ng boses. Ano ang ginagawa niya at may pakulong kulong pa siya sa akin? Pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa at naramdaman ko na agad ang kanyang makamundong pagnanasa. This guy! Walang pinagkaiba sa majority ng kalalakihan na nahuhumaling sa akin.

“Where’s your phone?” Hindi yon ang inaasahan kong sasabihin niya, mabuti na lang at hindi ko binigkas ang nasa utak ko kundi ay mapapahiya pa ako.

“At bakit?!” Kunwa’y maang na tanong ko.

“You filmed us a while a go!”

“Ha? Bakit? Nahihiya ka bang makita ng buong madla ang halimaw mong Birdie na hindi normal ang laki?!” Pang-aasar ko.

Napaawang ang labi ni Rebel sa akin pagkatapos ay mahina siyang natawa. Pagkakataon ko naman para sumimangot.

“What kind of dick you had then? I bet you have a very lonely fvckinghood.” Panunuya niyang tanong. Pinanlakihan ako ng mga mata.

“Ang bastos ng bibig mo ha! Tama nga sila Duday at Mikmik, masama ang ugali mo! Ikaw ang may dahilan kung bakit nalugi ang kompanya namin. Ikaw ang dahilan kung bakit nadepress ang Daddy ko at namatay sa car accident. Ikaw ang dahilan kung bakit inatake sa puso ang Lolo ko at ikaw din ang may dahilan sa pagbagsak ng career ko! Walanghiya!!”

Sa sobrang panggigigil, hindi ko na napigilin na sugurin siya ng hampas.

Paulit ulit ko siyang pinukpok. Kahit alam kong walang mararating ang sapak at pananakit ko, ibinuhos ko pa din iyon hanggang sa ako lang ang mapagod dahil hindi man lang umiwas si Rebel at pinanood lang ako. Nakapamulsa pa siya at wala ata talagang balak na bawalin ako.

“Tapos ka na?” He asked with his stoic features. His eyes were dark and brooding. I saw danger in it. He must be a dark angel in disguise.

Mas lalo akong nagngitngit sa inis nang walang emosyon ang tugon niya sa paghihimagsik ko.

“Wala kang puso! Dahil sa buong pagkatao mo, Birdie mo lang ang tumitibok!” Sigaw ko.

He grabbed my arms na parang binabawalan ako sa pagwawala. Unti unti ay napalitan ang aking galit ng kaba dahil sa aming pagkakalapit. His masculine scent smells heaven and earth in one. Strong, fierce and cold. Iniliyad ko ang katawan ko para umiwas sa nakakaengganyong amoy na iyon bago pa ako mahumaling pero hindi niya ako hinayaan.

“A-anong ginagawa mo?” I asked when he slowly bent down to reach my lips. Napapikit ako nang simula niya akong halikan ng masusuyo sa labi, parang hinihigop ang buong lakas ko at nakapanlalambot ng tuhod. Ipinagpasalamat ko ang kamay niya sa aking braso kung hindi ay babagsak ako.

Itinulak niya ang katawan ko hanggang sa napasandal ako sa malamig na sukdulan. Iniangat niya ang magkabilang kamay ko at idinikit iyon sa pader. Ibinaba niya ang neckline ng damit ko at agad na dumampi ang lamig ng aircon sa aking balat na kanina ay natatakpan.

He exposed both of my breast. Pinanlakihan ako ng mata pero hindi niya ako pinagbigyang makapagreklamo. His stares tickled my senses and it pinned me to my ground. He sucked my hard, turned on nipples and I instantly liked it, crazily moaning as if I have to. Gusto kong ibaba ang kamay ko para may makapitan pero mas diniinan ni Rebel ang pagkakahawak sa akin. Damn it! I shouldn’t be enjoying this!

One of his hand went down under my gown and reached for my c-string panty. Parang may utak ang binti ko na ipinatong iyon sa bakanteng upuan, giving him more access to touch Kitty the way Kitty wants it. He touched me while continuously sucking my breast. His fingers glided easily on my core that it didn’t hurt much.

“Oh Fck si Kitty ang lande…” I rolled my eyes when I felt Rebel’s thumb working on my slit gently, I felt helpless, almost giving in. Rebel went back to my lips at yun naman ang pinagtuunan niya ng pansin habang patuloy siya sa pagmamasahe kay Kitty. I gasped when Rebel found his way to my cave and magnificently stroked his digit fast. I felt a build up in my abdomen, tila may naghahandang paputok doon.

“I want you to shout when you are about to reach your peak otherwise, I’ll stop this.”

Hindi na ako nagpakyeme kahit hindi ko tiyak kung ano ang dapat kong marating, but one more glide of Rebel’s finger on my slit, halos mapatid ang aking hininga at hindi ko na napigilan ang malakas na pagsigaw,

“Ah––Oh my! Fck..” Para akong mamamatay sa panghihina sa sobrang sarap. A hot liquid flowed through my legs and it was my first! Pumikit ako at naramdaman ko ang pagtulo ng pawis sa aking mukha.

“T-that’s an orgasm.” I whispered. Yun ang unang beses kong naranasan ang sensayong iyon at hindi ko maintindihan kung bakit isang estranghero pa ang nakagawa non.

Hingal na hingal ako nang bitiwan ni Rebel ang aking mga kamay. I felt sticky and slimy under my gown. Lumapit si Rebel sa mga tissue na naroon at kumuha ng ilang pilas at iniabot sa akin yon. I inserted the tissue paper under my gown and wiped my legs and my Kitty.

“Kitty, naka-first base ka na.” I talked to myself

Tinapon ko sa basurahan ang tissue pati na ang C-string panty ko na nalaglag sa sahig kasama ng nipple tapes. Binalikan ko ng tingin ni Rebel na nakaupo sa isa sa mga upuan at parang hari na pinagmamasdan ako ng seryoso.

“If a person chose to be miserable because of failures, there’s no one to blame but themselves.” Natigilan ako sa pag-aayos ng damit ko sa sinabi ni Rebel. Sumeryoso din ako dahil alam kong ang tinutukoy niya ay ang aking pamilya.

Parang saksak ang maigsing salita na sinabi niya. Muntik ko nang makalimutan na ilang minuto pa lang ang nakakaraan ay pinasaya niya ako. I want to crush him or burn him alive because of his remark. Wala pang isang taon simula mamatay ang Daddy ko at dinudungisan na agad niya ang alaala nito.

“Naging miserable ka na ba?” Tanong ko sa kanya. May panunuya kong tiningnan ang kanyang relos na halaga na ng isang kotse, his suit is from Yves Saint Laurent and his shoes are from Chanel. He’s probably a walking 2million-peso tonight.

“You are just so blessed that you don’t know how it feels, Mr. Villafuerte. Hindi ka pa siguro nakakilala ng taong buong buhay nilang isinakripisyo ang oras sa pamilya para maitaguyod ito at maibigay ang lahat ng luho nito. But what happened?—” Di ko napiligan ang pagtulo ng luha at agad kong ipinalis iyon.

“—Some young Bilionaire came in, lowered his price and killed the market because you are capable of buying machines, something that my Papa cannot and will not do. Gusto niyang magpasweldo ng tao, gusto niyang magbigay ng trabaho sa mas nakararami. He was so heartbroken that he need to let those people he considered as family go. Nasaktan ang puso niya kaya siya naglasing. Kaya siya namatay at iniwan kami ng Mama.”

Buong pagsasalita ko nakatingin lang sa akin si Rebel habang halos maupos na ako sa pag-luha.

“Sabagay, wala ka namang pakialam. Mayaman ka. Ang ganda ng suot mo. You can even have s*x with anyone because of your good looks. Tama yan. I-enjoy mo. Kaya mo namang bilhin ang makakapagpasaya sayo hindi ba? Magpakasaya ka.”

“People like you who thought they are high and mighty is really bad in accepting set backs. You are not always a princess, Miss. Minsan, kailangan mo ding bumaba sa trono mo.”

“I don’t fcking care about the money, Mr. Villafuerte! I just want my family back!” Giit ko.

“This society doesn’t need set of social animal like the Josons. Anyway, how’s your mother? I bet she’s enjoying her new life.” With sarcasm, Rebel left the room.

People are ruthless because they don’t know how it feels to loose something or someone. Madali kasi nilang makuha ang mga bagay bagay. But my Papa, yes, he may be too emotional, only because he risked his life for his business, he sacrificed so much on something he started from the stratch. Lahat ng pinaghirapan mong makuha, masakit kung ito ay mawawala. Yon ang hindi mauunawaan ni Rebel.

“O? Saan ka galing? Umiyak ka ba?” Sinalubong ako ni Bobby nang makabalik ako sa venue, umiling lamang ako.

“Masama ang pakiramdam ko, I need to go.” Sambit ko kay Bobby na nakakaunawa namang tumango.

Rebel.

Fck, Viviene. I really thought it will be insane touching her but it was literally mind blowing. Her eyes closed, her sexy lips a bit parted while gasping for air and her scream when she mouthwateringly owned my digits inside her core.

        Her skin was so soft, she's not thick but she's fluffy. Shit, dapat ay itinuloy ko na lang. Dapat ay hinayaan ko na lang na parehas kaming matupok ng apoy. It was her, just her that I want tonight. Ang hindi inaasahang pagkikita namin ang nag-alis ng gana ko kay Melody. 

        Her scent was unforgiving, deadly and sinful like she was five years ago. She's effortlessly beautiful. Hindi ko dapat sinayang na malapit kami kanina. I should just took her from behind and fvck her senseless. 

        I scanned the phonebook on my phone and I saw her phone number with complete address. 

        Napangisi ako. I bet the mother wouldn't take it lightly if I will date her daughter. Kagaya din si Patrice Joson ang kanyang asawa si Nick. Mapagmataas masyado kaya bumagsak. 

        Business is business. It is either you'll be the shark or the prey. Just like life. Ikaw ang masusunod, o ikaw ang sumusunod. I always like the latter and I always enjoy proving it.

        But damn, blue balls. I cannot let this happen tonight.

Kabanata 3

SPG.

Vivien.

“Bakit ka tulala diyan?” Muntik pa akong malaglag sa kinauupuan ko nang makita si Mikmik at Duday sa harapan ko, may bitbit sila na softdrinks at chichirya habang pinagmamasdan ako na nakataas ang paa sa garden table. Halo halong hindi kapani-paniwalang pangyayari ang nangyari ngayong araw.

“Nakaharap ko na si Rebel.” Bulong ko, hindi ko tiyak kung narinig ba iyon ng dalawang kasambahay namin. Itinukod ko ang siko ko sa arm rest ng garden chair. Bumabalik na naman sa utak ko ang mga mata niyang matapang kung tumingin. That guy!

“Masarap ba?” Pinanlakihan ako ng mga mata nang marinig ko si Duday. Akala ko ako ang kanyang kausap, si Mikmik pala ang tinatanong niya habang ito naman ay sumasalok ng chichirya.

Buti at hindi ko nasabing masarap si Rebel kundi ay maisusumbong ako ng dalawang ’to kay Mama. Nagkatinginan kami ni Mikmik.

“Para kang nakakita ng multo. Pagod ka ba? Matulog ka na.” Wika niya.

Napailing ako at tumayo na, nakapaghanda na din naman ako para matulog. Kinailangan ko lang ng hangin baka sakaling liparin ang ideyang naglalaro sa utak ko habang hinahawakan ako ni Rebel. Sa daming artista at modelong humaplos sa akin, hindi ko naramdaman ang nakakakuryenteng bagay na iyon.

Madilim na sa palibot ng mansyon, hindi kagaya dati na pinapanatili namin ang dim lights tuwing gabi, ngayon ay hindi na dahil sa mahal na kuryente. Nagtitiyaga kami sa flashlight ng cellphone para makita ang nilalakaran. Napakabilis ng pagbabago sa aming mga buhay. Wala na din kaming security guards, hindi na namin afford ang mga ito. In just a snap, we’re a nobody.

“Kaya mo pa yan, Viviene..” Bulong ko habang binabaybay ang paakyat ng kuwarto ko. After few minutes of walking blindly, I am in front of my room.

Binuksan ko ang doorknob at ganon na lang ang gulat ko nang may makita akong tao na nakaupo sa kama ko! Prenteng prenteng nakataas pa ang paa nito suot ang kanyang sapatos at saka pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa.

“S-sino ka?” Kinakabahang tanong ko. Tumayo ang nakaupo sa kama ko, masyadong madilim kaya hindi ko talaga makikita ang kanyang mukha. Now I am thinking about serial killers or freak stalkers that I might probably have, sa ganda ko ba namang ’to hindi malayong isa ito sa mga yon.

“Easy..” The man spoke.

It sounded so familiar that I am reluctant to confirm. Ano naman ang gagawin niya dito?

“R-rebel..” I whispered.

“That’s right, Baby..”

Mabilis na nagbago ang tibok ng puso ko habang naglalakad siya papalapit sa akin hanggang sa magkaharap na kami.

“Tell your maids to lock the gate whenever they’d go out.” Marahang hinaplos ni Rebel ang mukha ko at binundol na naman ako ng kakaibang init sa katawan. I tried to think about cartoons but I thought nothing but sexual and my silent wish is to have a second bout exactly what happened hours ago at the backstage. How the hours passed made me perverted now? I don’t know. Kasalanan ito ni Rebel.

“And you, baby. Lock your windows.”

Napunta ang tingin ko sa bintana ng veranda ko at nakabukas nga iyon. Hinahangin ang manipis na kurtina doon. He climbed there just to get in? I got too excited thinking that he’s capable of climbing windows. Parang si Zorro lang! A hot knight in disguise. My flower between my thighs almost welled up with the thought but I threw it away. Hindi dapat hinahangaan ang lalaking ito!

Sinubukan kong panlisikan ng mga mata ang kaharap ko. He’s biting his lower lip, suot pa din niya ang kanyang amerikana at ayos na ayos pa din ang kanyang buhok. His musky scent is almost dreamy. Ang sarap amuy-amuyin. But hell, no! Ilan na ang natanggihan mong ganyan, Viviene? Hundreds. Papalusutin ko ba ang isang ito? Hindi.

“What do you want?” Matapang kong tanong. He shrugged his shoulders and looked at me directly.

“You.”

This is nonsense.

Tumalikod ako at kahit na nanginginig ang tuhod ko, nagawa kong lumapit sa bintana at mas binuksan pa iyon. “Umalis ka na.” Utos ko. But he just smiled and walked to me slowly. Damn he’s s*xy! How can a man’s step make you wet just by mere walking towards you? Nasaan ang hustisya?

He reached for my face and kissed me gently. Lumipad ang lahat ng tino ko sa katawan nang maramdaman ang lambot ng labi niya sa akin. Hindi ito ang unang halik ko. I had thousand takes with kissing scenes, pero ito ang unang halik na nagpawala sa aking sarili. I moaned but I tried to hold it back. Baka mahalata akong gustong gusto ko din naman. What power this man has on me?

Bago ko pa man siya maitulak, bumaba na ang suot kong satin robe at ang natitira ay ang skin tone lingerie ko na lantad na lantad ang cleavage at ang mahaba kong binti. He cupped my breast and the satin fabric felt one with my skin as I could feel his hands directly to my globe.

Rebel bent down and teasingly licked my neck. His hot tongue raveled my skin and it is just so deliciously enticing. Maingat niyang binaba ang isa sa strap ng lingerie ko at sinugod ng halik ang aking dibdib. My tip quickly hardened. It is severely leaking down there! Dahan dahang pinatakan ni Rebel ng halik ang katawan ko sa ibabaw ng lingerie, pababa, patungo sa aking binti hanggang sa lumuhod siya sa harapan ko.

Itinaas niya ang suot kong lingerie, marahan hanggang sa ipunin niya ang kumpol non sa aking tiyan. He placed his head in the middle of my thigh and the rough fabric of my panties rubbed against my slit because his tongue is playing with it.

“Oh..” Bulong ko habang nakapikit, this is so sinful but I like it. Rebel is caressing my Kitty while I am standing and I couldn’t help but to lose my sanity. Kagaya kanina, I stretched my legs to give him access. Rebel pulled my panties down and hungrily lick the skin that he has no access to, well, supposed to be. His tongue drew circles on my slit and I am suppressing myself from scream. Damn, he’s so good! I bent more so he could reach for my hole.

“Damn, you are so sweet, Baby. So addicting.” His warm mouth claimed my Kitty and my mouth almost went dry when I open it widely. I will reach my climax again. Nakatuon na lang ang mga mata ko sa kisame na parang may mahuhulog na biyaya mula doon. Paulit ulit kong kinakagat ang aking labi para pigilan ang pagsigaw.

“Oh, Rebel. I am.. coming.” Halos mapatid ang aking hininga nang hayaan ko ang sarili ko na bumigay sa lahat ng pinipigilan kong init kanina pa. I almost lose balance but Rebel held my legs tight. When he stood up, he wiped his lips with his cuffs as he intensely stared at me.

“My turn.” He declared. I saw him unbuttoning his pants, bumagsak iyon sa sahig at kasabay non ang pagbaba niya ng brief niya. His birdie monster sprung free and it is huge as big as it can be. Nagtaas ako ng kilay.

“Anong gagawin ko diyan?” Mataray na tanong ko.

“Suck it, give me a job. Then later we’ll fck.” Walang kakurap kurap na wika niya. Doon lang ako nagising. Akala ko ay ako ang bida dito? Bakit pati siya ay may matatanggap? Aambunan ko din pala ng ligaya, ganon?

“I am sleepy. Umalis ka na.” Pinulot ko ang panty ko at sinama ko iyon sa kama. Isinuot ko ang sarili ko sa comforter at pumikit na.

“The hell? Suck my cock. I am commanding you.” Pagalit na sabi niya.

Bigla bigla ay napabangon ako at kinunutan siya ng noo.

“Commanding me? Bakit? Binabayaran mo ba ako? Your company pays me as your endorser not as your fcking bed warmer.”

“But I made you come, twice.” Pagdidiin niya.

I rolled my eyes heavenwards, “Then thank you. But find another girl that you could fck, I am not in the mood.” And I am still a virgin , I wanted to add.

Nagkibit balikat ako at humiga muli.

“Viviene, that is not how it works. I helped you finish it off so you should help me too.”

“Ano? Ganon ba yon?” I asked while I am hiding my face under my pillows.

“Of course. This is not a fcking giveaway.”

Napakamot ako ng aking ulo dahil sa sagot niya. My phone beeped and I reached for it on my side table. Thank heavens that I had a break with our conversation.

‘Viviene, nakauwi ka na ba? Remind ko lang ang amilyar ng mansyon sa January. Sabi ni Bobby kulang pa daw ang laman ng bank account mo para doon.’

Nawala sa utak ko na nasa kwarto ko si Rebel dahil sa text message ni Mama.

’Ma, papatulog na ako dito sa kwarto ko. Matulog ka na din. Wag mo na isipin yon. Ako ang bahala. ’ I replied.

Malungkot ako napabuntong hininga. Dati rati ay hindi ko iniisip ang mga ganitong problema. I never thought that Dad was paying real estate taxes. Naramdaman ko na lang ito nang ako na mismo ang magbabayad. I need P 400,000 and I only have P 150,000 in my bank account. Saang kaban ko kukunin ang amilyar na yon? Napalingon ako kay Rebel. His cock is still ready, looking at me. I mean, Rebel was looking at me while his cock was pointing me. Like blaming me that I made it angry.

“Magkano?” I asked.

“What?” Gulat na tanong niya.

“You want me to suck your cock and you want to fck me. Magkano?”

“Are you a hooker?” Kitang kita ko ang pag-atras niya. Napakamot ako ng aking ulo.

“Tingnan mo to.. Anong pinagkaiba ng nache-chenes mo ng libre, sa nache-chenes mo ng may bayad? Kung ayaw mo, umalis ka na. Kailangan ko ng beauty rest, may shoot ako bukas.” Binalot ko ang sarili ko ng kumot at muling pumikit. I am not even sure what I am asking. Siguro nga nababaliw na ako. I want an easy way out. I want an answer to my problem. Buryong buryo na ako sa problema sa pera! It is so hard to maintain a certain lifestyle. I cannot see Mama crying again dahil makukuha sa amin ang mansyon. It is her beacon, her only hope. Kahit ang mga bags at sapatos niya ay naibenta niya na para mabayaran namin ang amilyar nung nakaraang taon, hoping that I could save money for this year. But I can’t. Puro cameo roles lang ang nakukuha ko.

Tumahimik ang paligid, I can still feel Rebel’s presence. Bakit kaya hindi pa din umaalis ang manyakis na gwapong to?

“One hundred thousand for tonight.” Pinanlakihan ako ng mga mata ng magsalita si Rebel.

Kumagat siya? Kumagat siya sa alok ko! I cleared my throat. Trying to hide my amusement.

“Make it two hundred.” Subok ko. He breathed heavily.

“Ginto ba yan? I am a businessman, Viviene. I know what’s the price just by looking at a package. I can get much younger in fifty thousand.”

Napabangon ako bigla.

“Sinasabi mo bang matanda na ako?!” Asik ko.

“Well. Mature.” A ghost smile crept his lips.

“Bastos ka ah! Bastos ka hanggang ingrown mo sa kuko!” Umirap ako. Mahina siyang natawa dahil sa sinabi ko. Damuhong to, pati ang pagtawa nakakatakam.

“One Hundred Thousand for tonight Viviene. Take it or leave it.”

        I can hear my mother's lecture at the back of my mind. 

’Di bale nang maghirap basta meron pa ding delicadeza, you are a Joson. Viviene and a Joson will never forget her values . My eyes went back to Rebel and he was patiently waiting. Niluluwagan niya ang tatlong pangunahing butones ng suot niyang dress shirt.

        Damn, this guy is so hot. He could have me for free. I need to clear my throat and darted my eyes elsewhere.

        "I am sorry. Get out. I want to sleep."

        Nanatili kami sa ilang minutong katahimikan hanggang sa naramdaman ko na lang na nilisan ni Rebel ang aking silid kasabay ng pagpatak ng mumunting luha sa aking mata. 

Stupid, Viviene. Bakit naisip mo iyon?

Kabanata 4

Rebel.

“Rebel, you and Madison were in the news last night.” Nag-angat ako ng tingin sa pinsan kong si River habang inaabutan niya ako ng scotch, narito kami sa unit niya. Nagsalubong ang kilay ko.

        "Why so?"

        "You know, your wedding. Something like being betted as the wedding of the year, perhaps? Media were raving about it."

        "I don't want to get married." Naiiling kong sabi habang kinukuha ang cherry sa fruit bowl.

        "Man, Madison is stellar, are you sure you don't have hots on her? She's beautiful. Ano ba ang hindi mo nakukuha sa ibang babae na hindi mo makukuha sa kanya?"

        Sumandal ako sa bachelor chair at tiningnan ang pagkislap ng mga ilaw sa Metro. Fck, I want my women tied, I want a rough sex. I want no restrictions when it comes to bed. Hindi ganon si Madison. I don't want to get frustrated, ang tanging frustration ko ay ang babaeng 'yon. I am willing to pay for a goddamn sex but she refused it. When I bed her, I'll prove to her mother that the Joson's are no high and mighty. I will have her tied on my bed, begging me for more.

        "Is this still about Viviene? Fck, get over with your childhood crush, Man!"

        "She's not my childhood crush, damn it." Isa siyang paalala sa akin na hindi ko makukuha ang lahat dahil mabuti ako. Her mother told me that I am not deserving to be with her. Huh, that's not the case now. 

        "Naaalala ka pa ba niya?"

        Umiling ako. The beautiful kid will never remember someone basic as me, or, someone as ugly as me. She's the first grader who made friends with a fat nerd like me until it was time for me to transfer school. I was sent in the US to finish school and I just heard that she's making name on TV. I was not surprised. She's exquisite but that also means she had a fair share of man under her spell. If she doesn't like me, well, I will make her crave for me.

        "Hey. You are spacing out. Ano na naman ang iniisip mo?"

        "You don't want to know, River. You don't want to know." Pinagmasdan ko ang gintong likido sa aking baso. Tila nakikita ko si Viviene sa repleksiyon noon. 

Vivene.

        "Bobby, late na ba ako?" Kinakabahan kong sinilip ang nag-aayos ng set sa location ng shoot namin sa Taytay. Nag-taxi lamang ako dahil tinanghali ako ng gising. Naiinis kong inisip si Rebel na siyang may kasalanan.

        "No, dearie, you are still early." Abala si Bobby sa pagtingin sa kanyang laptop. Lagi niya iyong ginagawa. He's google-ing my name to find news about me. "Sinabi sa akin ni Miss Moira ang alok ni Mr. Villafuerte. Pag-uusapan natin iyon mamaya pagka-pack up dito. Tatlong eksena lang naman daw ang kukunan sa iyo, madali lang iyon."

        Halos mabitiwan ko ang hawak na mineral bottle water. That guy! Hindi man lang siya nahiya tungkol sa indecent proposal niya?

        "And I think it is a good deal." Dugtong pa ng manager ko. Akala ko ba ay hindi kami tatanggap ng indecent proposal? Meron ba iyong disclaimer na kapag guwapo ay pwede na?

        "R-really, Bobby?"

        "Of course. It will be a one time job at babayaran ka ng limang milyon."

        Napalunok ako, "Limang milyon? S-sabi niya kagabi one hundred thousand lang?"

        "Nakausap mo si Miss Moira?" Itinutok ni Bobby ang buong atensyon niya sa akin. Bigla siyang tumawa, "Ah, baka one hundred thousand per month. Kaklaruhin ko nga iyon bago tayo makipag-usap."

        "Per month?"

        "Oo, monthly, Viviene. Hindi ba ikaw ang calendar girl? Gusto nilang gumawa ng coffee table book na para sa'yo lang. Ikaw kasi ang napisil na maging endorser ng Blue Cavit for the next three years."

        

‘Viviene, dumito ka na!’ Narinig kong tinatawag na ako ng direktor. Agad akong tumayo nang hindi makapaniwala sa narinig. Limang milyon para sa isang endorso? Wala na akong natanggap na ganoong offer simula pa noon! Para sa isang papalubog na ang karera ay isang ginto iyon. And what does this Rebel Villafuerte has in mind?

        Nang matapos ang shoot namin nang araw na iyon ay nagbihis lang ako ng simpleng skinny jeans at white shirt. I don't know what will my expectations be as Blue Cavit's endorser but I am pretty sure that Rebel's planning on something.

Sa isang modernong gusali huminto ang aming van. Nagmukha ngang kawawa ang van namin dahil sa sobrang ganda ng paligid. The walls are made of glass and steel. Nakahugis ang bawat halaman at puro stone sculpture sa gusali.

“Noong pumirma tayo ng contract para sa calendar, sa hotel lang tayo nag-meet ni Miss Moira, ngayon talagang dito pa tayo pinapunta sa opisina, ang bongga! Siguro ang dami talagang pera ni Mr. Villafuerte.”

        For sure.

“Mr. Bobby Angeles and Miss Viviene Joson..” Nag-abot ng ID si Bobby doon sa receptionist. Even her uniform matched the place, dark blue walls and painting emphasized the class and elegance of the building.

“77th Floor, Sir, Ma’am. Miss Moira is waiting for you.”

Umakyat kami agad gamit ang elevator. Sumakit ang tainga ko sa sobrang taas ng floor. Walls made of glass welcomed us at tumungo kami sa isang conference room. Manila skyscraper can be enjoyed while having a meeting, nakakarelax.

“Bobby..” Sumalubong agad sa amin si Miss Moira na yumakap kay Bobby at nakipagbeso sa akin. I smiled awkwardly. She looks so happy today.

“What a beautiful day..” She exclaimed.

“It is! It is! So what do you have for us now?”

“Oh, we have an exclusive offer to make Miss Viviene to be the our Brand Ambassador for our whole line of wines. The feedback with the launch was amazing.” Buong pagmamalaki ni Miss Moira. My jaw dropped. That would be 10 lines of wines to be exact! Ieendorso ko iyon lahat?

“That’s great news!” Bobby said. I smiled widely.

“But we have to make you sign the exclusive contract. Hindi na maaring magpose ng sexy si Viviene sa magazines or any other brand dahil siyempre, we want that our clients would only see her as the face of Blue Cavit. Don’t worry, we will compensate you for the exclusivity. And as you both know, magandang magbayad si Mr. Villafuerte hindi ba?”

Bobby nodded excitedly.

        "The contract is ready, if you are decided, we can sign it now. You can read it first of course.." Tumayo si Miss Moira at inabutan kami ng pulumpon ng papel. Pinanlakihan ako ng mata dahil 500,000 contract iyon sa bawat brand ng wine ng Blue Cavit. It really is 5 million worth of contract for three years! 

        "Nandyan din ang detailed description ng pagreceive ninyo ng compensation. It will be 5 million divided by 36 months or three years. One Hundred Thirty Thousand monthly."

        70/30 ang hatian namin ni Bobby kaya magandang deal na din iyon kahit papaano.

        "How about the schedule of shoots?" Tanong ni Bobby at yun din ang concern ko. May mga natanguan na din kaming mga tapings at hindi maaring iatras yon.

        "We will base on Viviene's availability."

        Hindi na kami nagkaroon ng madami pang tanong. Bobby and I signed the contract happily. Sa panahon ngayon, pinapatos na din namin ni Bobby ang 15 thousand na talent fee para kumanta sa probinsya, pero ito ay tiyak na kita buwan-buwan. Pagtatrabahuhan ko itong mabuti!

        "Excuse me, I will just go to the restroom." Paalam ko habang umiinom ng kape si Bobby at Miss Moira, madami pa silang pinag-usapan tungkol sa ideya ng shoot at ako naman ay panay lang ang tango. I will do it of course. For the love of money.

        Lumabas ako ng conference para hanapin ang restroom. Napabilib na naman ako sa ganda ng pasilidad. Dalawang opisina lang ang nandito sa pinakamataas na floor. Ang conference room at ang isa pang opisina na natatakpan ng glassdoor. Masyado nang malayo ang nalakad ko mula sa conference room at hindi ko pa din makita ang restroom. I was left with no choice but to open the glass door in front of me. Ganoon na lang ang gulat ko nang mabungaran kung sino ang nandoon. 

        Sleeping on his swivel chair was no other than Rebel Antonio Villafuerte. He opened his eyes when he felt my presence. An evil smile posed on his lips. Lalabas sana ako kaya lang mapanukso siyang ngumiti. His stubborn jaw moved so I was in awe looking at it. 

        Ang gwapo.

        "Hi Baby." Tila nananadya niyang tawag ng may lambing sa akin. Agad akong lumapit sa kanya.

        "Hoy ang bibig mo. Don't you ever call me like that."

        He smiled devilishly as if his existing gorgeousness wasn't enough.

        "So I am your dirty little secret now, huh?"

        "Isang gabi lang iyon, at wala akong pakialam kung nakita at nahawakan mo na ang body parts ko. I always do that on my shoots, kaya wag kang assuming!" Pagalit ko sa kanya.

        Tumayo siya at dahan dahang nilapitan ako, "Talaga?" He licked my neck then my eyes automatically shut.

        "Paano kung gusto ko pa?" He asked teasingly.

        "I made myself clear that I don't want it, Mr. Villafuerte."

        "And I made myself clear that you can't deny the fact that you liked it, Miss Joson."

        "Well, that was a very very ordinary night for me, Mr. Villafuerte. I can have it by using my own hands." Umirap ako at tiningnan niya ako gamit ang mga mata niyang nagtataka. Nagtaas naman ako ng kilay.  

        "You can't." Giit niya. 

        "Ang kontrata ko, para lang dito sa negosyo mong alak pero sa buhay ko, ako ang boss. Nasaan ba ang CR niyo? Naiihi ako."

         

Napabuga ng hangin si Rebel saka itinuro ang banyo sa kanang bahagi ng kanyang opisina.

        Malaki ang opisina ni Rebel, amoy na amoy ang kanyang pabango sa loob. Even his restroom has his own shower room because maybe, just maybe, he's having sex inside his office. Makamundo talaga 'yang si Rebel. Bagay na bagay sa pangalan niya! Rebelde. Walanghiya. Manggagamit!

        Pinag-aksayahan kong pakialaman ang toiletries ni Rebel na naroon sa sink. All of them are expensive, obviously Rebel has an expensive taste too.

        Napatingin ako sa salamin at pinagmasdan ang sarili ko don pansumandali. My naturally brown hair is long, thick and wavy. My cheekbones are prominent and my lips are pouty. Namana ko ang aking ilong kay Papa, but everything else, it came from my Mom. I am tall although Rebel towers me. Nagpamewang ako at ngumuso.

        "Ang ganda mo talaga Viviene, no wonder Rebel wants to get a taste of you.." Mahina akong napahalakhak bago tumalikod at lumabas ng banyo.

        Tumayo ako sa harapan ni Rebel na nahuli kong matamang nag-iisip.

        "Salamat sa kontrata na ipinagkaloob niyo, at sa pagpapagamit ng banyo. Mabuhay ka." Nginisian ko siya pero inirapan niya lang ako. Ipinagkibit balikat ko iyon. Akala niya maapektuhan ako sa pagsusungit niya!

        Bumalik ako sa opisina para kay Bobby. We left Blue Towers with a smile.

Kabanata 5

Rebel.         

  

Naikuyom ko ang kamao ko habang pinagmamasdan ang paglabas ni Viviene sa aking opisina. She’s smart. But I am smarter. I’ll have her on my bed because I said so.

        "Moira." I called the other line.

        "Yes, Boss?"

        "Book a hotel tomorrow. Schedule Viviene for her first Blue Cavit shoot as the official endorser. Ask her manager to block her whole day."

        "Sure, Boss. Who's the photographer?"

        "I am."

        Mahinang natawa si Moira sa kabilang linya. "Hahawak ka ulit ng camera pagkatapos ng ilang taon?"

        "Anything for company's savings."

        "Alrighty, I will give a return call later."

        Hindi lang ako ang dapat mahumaling sa larong ito. Hindi masaya ang laro kapag isa lang ang may gusto.

        I was early than usual on the day of the scheduled shoot. Bitbit ko ang tripod ko at ang mga ilaw nang pumasok sa hotel suite. Ako lang ang mag-isang nag-ayos. Photography was one of my hobby in New York. Models came to me for test shoots to get gigs. My family was against it kaya hindi ko na din ipinilit lalo na nang ibigay na sa akin ang trust fund ko. I decided to be an smart ass and spend it to business.

        The doorbell rang exactly at 1PM. I was expecting Viviene with her manager pero si Viviene lang ang nakita ko. Her eyebrow was raised while frantically sipping on her Iced Coffee.

        "'Wag kang masyadong magbunyi. Professional akong tao. Ang trabaho ay trabaho." Panimula niya.

        "Ako din naman."

        "I know what you're doing." Pinanliitan niya ako ng mata.

        Kinuha ko ang makapal na portfolio folder ko mula sa lamesa na katabi ng pinto at itinapat sa dibdib niya bago lawakan ang pinto at papasukin siya, nagtataka niyang kinuha ito at binuklat.

        "You shot these?" Surprised is an understatement. So this woman really thinks that I am good for nothing.

        "I am a professional photographer and a businessman." Sabi ko habang naglalakad patungo sa nakaset up kong camera.

        "W-where's our glam team?"

        "Glam team? I don't do that. I love my subject raw. Have you seen the photos I took? No make-up, no styling and this is an alcohol you are endorsing. You can wear nothing and people will still love to see you."

        Matagal niya akong tinitigan. I shot an eyebrow at her, too.

        "Cold feet? Ayaw mo na?"

        She did not answer. With so much dedication on her eyes, she loosened the ribbon of the strap of her white dress, agad na bumaba iyon, leaving her lace panty to cover her. I swallowed hard when she swayed her hips to the bed. Humiga siya don. Ginulo ang kanyang buhok at ikinalat iyon sa kama.

        "Like this?" In a crisp voice she asked. 

        Sumampa ako sa kama, bitbit ang camera. Dinala ko iyon sa aking mata at itinutok ang lente sa maamong mukha ni Viviene. Her amethyst eyes effortlessly eyed me with drama. Pumitik ang kamera at sinilip ko ang resulta. 

        "Kulang. Your eyes lacked passion." Hindi iyon totoo. The reality is, I was distracted. I am beginning to get turned on but I don't want to flaunt it.

        "Really? How much do you know with modelling, Rebel? I am an actress, I am better than those models that you shoot."

        "I am an artist, I know what is fake and real art."

        "Watch your words, Honey. Walang fake sa akin."

        "Really? Then act like you were just fcked and thirsty."

        Viviene put her hands on her breast and squeezed it. Napapikit siya at napaliyad. She was biting her lower lip while slowly touching her skin. Mabilis na namula ang kanyang pisngi at labi. 

        "Take photos of me." Utos niya habang bakas ang matinding sensasyon sa kanyang mukha.

        I did not distract her, I took a head shot, half body, and whole body while she continuously touched herself.

        Fck. I am not really sure now if this will work. I am so turned on.

        My shaft was throbbing too but I did not let myself get distracted. I need to get the job well done but Viviene's moans were painful to hear. It ached my groin and wanted to fck.

        Tumigil ako sa pagpitik ng camera. "Are you playing games with me, Miss Joson?"

        She smiled like a ceshire cat, "Affected?"

        "So you really think that I am doing this on a purpose?"

        Tumaas ang kilay niya at sumeryoso, "Bakit, hindi ba?"

        I felt something was hit. My fcking ego. Pinilit kong hindi maapektuhan sa ginagawa niya. After 30 minutes, I have to call it a day.

        "Tapos na?" Natatawang tanong ni Viviene. Damn this woman.

        "Yes."

        "So you are

that good, huh?“

        "What do you think?"

        Humakbang siya papalapit sa akin, not minding her naked breast, "I think you need to start keeping your hands to yourself, Rebel."

        "So you really think you are the only available woman that I can fck?"

        "Tell me about it, Mr. Villafuerte. Ganyan ba ka-boring ang buhay mo?"

        "Maybe it is." I shrugged. "My hobby is to fck so I will go out and do that."

        Viviene's expression changed. "Y-you should."

        "Of course. Get dressed. See you around."

        Nagpanggap akong abala sa pagtingin sa mga litrato hanggang sa walang paalam na lumabas si Viviene sa suite.

        Mahina akong napamura. All my shots are blurred!

Viviene.

        After the eventful shoot, hindi na muling nagparamdam pa si Rebel. At least I don't need to think about him. He seem not so interested when I last saw him. Tama nga siya, hindi lang ako ang maaari niyang alukin ng indecent offers. However, there's a part of me missing something. How could he introduce me to something foreign. I watched porn to satisfy my curiosity but I was not filled. Mas lalo lang akong natakam sa hawak niya. I therefore conclude, that man is dangerous, kailangan ko siyang iwasan. Panira sa buhay at sa career.

        "Cedes, kailangan mong ipakita ang pagkasabik mo kay Ramon. Nabasa mo naman ang script, kailangan mong buksan ang pinto, tititig ka sa kanya habang naluluha, sunggaban ng yakap, sabay halik." Wika sa akin ni Direk Joyce sa bago naming ginagawang pelikula. Gumaganap ako bilang Cedes, ang nanay nung bidang teenager at mag-isa kong pinalaki ang anak ko. Ang eksenang kukunan ay noong binalikan ako ng asawa ko at nasabik ako sa kanyang pagdating sa kabila ng kanyang pang-iiwan.

        "Totoo po ba ang halik? O dadayain?" Tanong ko.

        "

Juice ko naman, Viviene, kung kailan ka naging 25 years old saka ka nagtanong ng ganyan. Pagkatapos mong mag frontal nudity doon sa pelikula niyo ni Dolph na Hiwa , saka ka pa talaga magtatanong niyan? Siyempre totoo. Indie ito, walang daya dito.“

        Napayuko na lang ako sa sermon ni Direk. 

Hiwa won a lot of awards in Tokyo, Brussels and France, hindi ko pinagsisihan yon.

        Ngumiti sa akin si Paulo at sumenyas na parang nagsisipilyo. That means, nag-toothbrush naman siya. I shook my head and breathe in and out. I can still do it.

        "Okay, ready? Rolling.. Quiet on the set.. Sequence 47, three, two, one, action!"

        Walang gana kong binuksan ang pinto kagaya ng sinabi sa script. Nakatayo sa labas si Paulo at ngumiti siya sa akin. Hindi ko inalis ang titig ko sa kanya hanggang sa unti-unti, napakagat ako ng labi at naluha. Tumalon ako para yakapin siya, hinaplos ko ang mukha niya at unti-unting inilapit ang labi ko sa kanya. Nang maglalapat na ang mga labi namin, bigla akong napayuko.

        "Cut! Viviene? Hindi ka yuyuko! Okay, again, take two!"

        Nakailang take ang ginawa namin dahil sa parehas na eksena. Pilit kong dinadaya ang halik at pumapatak ang labi ko sa gilid ng labi ng kapareha ko pero hindi iyon ang tama. Hindi iyon ang hinihingi ng direktor.

        "Lalabas na ng araw! Mamayang gabi na nga natin i-shoot! Viviene.. Sinasayang mo ang oras namin. Nakakailang takes ka na! Mahirap bang humalik?" Galit na si Direk Joyce sa akin, nakapamewang siyang pinapagalitan ako.

        "Sorry po, Direk.." Ang tangi kong nasabi.

        "Ayusin mo na mamaya ha. Pag-hindi mo naayos yan, aalisin na kita sa pelikula, Viviene. Sinasabi ko sayo."

        Malungkot akong tumango.

        Napahilamos ako ng palad at dumiretso na sa van pagkatapos kong isaoli sa Wardrobe team ang suot kong duster. Puyat at antok ang nararamdaman ko pero mas hindi ako mapatahimik nang hindi ko naisaayos na eksena. Naiinis ako sa sarili ko. Naiinis din ako kay Rebel! Yung dampi ng halik niya ang naalala ko kaya yun din ang pumipigil sa akin na humalik pa ng iba!

        "Kuya, magkakape muna ako.." Senyas ko doon sa driver ng agency ni Bobby nang makakita ako ng  Coffee shop sa daan. Sinuot ko ang aviators ko at bumaba na ng sasakyan para bumili ng kape.

        "Iced latte please. Three espresso shots with nonfat milk, no whip. Thanks." Ngumiti ako sa barista na ngiting ngiti nang makita ako. She must have recognized me. Tumayo ako at inintay ang kape ko doon sa counter nang marinig ko ang chime ng coffee shop.

        "Oh yeah, I love their pancakes! Like loooooove their pancakes. Thanks for eating breakfast with me." Hindi ko maiwasang hindi mapalingon sa babaeng nagsasalita ng maarte at malakas. Doon ko napansin na may kasama ang babae at walang iba kundi si Rebel Antonio Villafuerte. Pinatakan siya ng halik ni Rebel sa labi at ngiting ngiti silang dalawa.

        Napalunok ako. Alam ko namang wala akong dapat maramdaman pero bigla bigla akong napatingin sa aking sarili. The woman is tall and tanned. Her hair is long and jet black, she looked elegant early in the morning in her dark orange mini dress, samantalang ako ay wala pang tulog, jeans at white shirt lang ang suot. Hindi pa nga ako nakapagsuklay at saka wala akong make up.

        "Excuse me, Viviene.." Saka lang ako bumalik sa huwisyo nang tawagin ako ng barista para sa aking kape. Doon ko lang napagtanto na napatagal ang paninitig ko doon sa kasama ni Rebel.

        So this is what he's talking about. Such an arrogant man! Talagang lahat nga ay nakukuha niya. 

        Kinuha ko ang kape ko at saka naglakad papalabas ng coffee shop, papasakay na sana ako ng van nang may humuli ng siko ko kaya napatigil ako sa pagbubukas ng pinto.

        "Viviene.."

        Boses pa lang, alam kong kailangan ko na agad magtaas ng kilay.

        "Oh.. Mr. Villafuerte!" Nagngising aso ako habang tinitingnan siya. Magkasalubong ang kilay niya but I couldn't help but to adore his dark orbs and his scent. Bumagsak ang tingin ko sa kanyang labi na ipinatak niya doon sa babaeng kasama niya at agad ay nawalan ako ng panlasa.

        "Long time no see, Viviene.." He said with a smirk.

        I pursed my lips and looked around like our conversation is nothing. This is really nothing anyway. "Why? Do we need to see each other? Busy ako. Wala pa akong tulog. Kakagaling ko lang sa shoot at namaga ang labi ko kakahalik sa leading man ko. I badly need a rest because we will repeat the scene tonight. So if you don't mind.." Tiningnan ko ang kamay ni Rebel na nakahawak sa siko ko pero mas lalo lamang humigpit iyon.

        "You are such a stubborn brat. You did not contact me."

        Pagkakataon ko naman para magtaas ng kilay at umawang ang labi. "Bakit ko naman gagawin iyon?"

        "You should fcking beg, Viviene! You are nothing and I have money!" Mayabang na sambit niya na siyang nagpainit ng ulo ko.

        "And you are one big, ugly, manwhore!" Asik ko sa kanya. Para naman siyang nagulat sa sinabi ko kaya nabitawan niya ang pagkakahawak sa akin. Kinuha ko ang pagkakataon para sumakay na sa van at iwanan siya doon.

        Ginulo ko ang buhok ko sa inis. Bastos! Walang respeto! I should have not regretted what I did but I do regret it now.

        Pumikit ako at kinalma ang sarili. Okay. I will move on! Oo nga naman. Naturalmente ang reaksyon niyang iyon. Natawa ako sa sarili. Who would respect someone who removes her clothes for money?

        Dumiretso ako sa kwarto ko pagkadating ko sa mansyon. I was really groggy, I am 24 hours awake and I need to go back to our shoot later. Isinarado ko ang makapal na kurtina ng kwarto ko. I dozed off after.

        I woke up with heavy knocks on my room accompanied by my phone exaggerately ringing. Hindi ko alam ang uunahin ko pero naisip kong baka may emergency sa bahay kaya dinaluhan ko muna ang pinto.

        Pagbukas ko ay nandon si Mama at sinalubong ako ng malutong na sampal.

        "'Ma!" Nasalo ko ang mukha ko dahil sa lakas non.

        "Pinayagan ko ang pagnu-nude mo sa pelikula dahil sinabi mong makakakuha ka ng award doon. Pero sumusobra ka na, Viviene! Sumusobra ka!"

        Ihinampas ni Mama ang ipad niya sa dibdib ko at ganon na lang ang gulat ko nang makita ko ang isang video clip kung saan nakatutok ang mukha ko at hinahalikan kung saan saang parte ng katawan.

        Hindi ko makakalimutan kung kailan ito. Ito ang unang pagkakakilala namin ni Rebel! My whole body was blurred, tanging ang mukha ko lang ang kita. The clip is just 15 seconds but it summarizes how I enjoyed my orgasm!

        Tinakbo ko ang cellphone ko at nakitang tumatawag doon si Bobby.

        "Bob.." Humikbi ako dahil sa kaguluhan ng isip.

        "Viviene, I don't know how to fix this.." Malungkot na wika ni Bobby. "You were casted out from the movie, even small time endorsements cancelled you out. Pati ang Blue Cavit--"

        "What? How dare him!" Hindi ko mapigilan ang bulalas ko. He was the one at the video with me! Hindi lang makita ang kanyang mukha pero siya ang kasama ko at alam niya yon. Tapos aalisan niya pa ako ng kontrata?!

        "Viviene, wala ka ng trabaho.." Untag sa akin ni Bobby. Napailing ako.

        "Hindi pupwede.. Bobby.. Please."

        Naputol na ang kabilang linya. Nagmadali ako at nagsuot ng dress. Hindi na ako nag-abalang mag-ayos ng sarili. Kinuha ko ang sasakyan mula sa garahe at nagmaneho patungo sa Blue Tower. Punong puno ng galit ang dibdib ko at alam kong sasabog na ako kahit anong oras. Sa panghihinayang ay wala na akong naabutan doon sa opisina, halos lahat ng empleyado ay humahakbang papalayo sa gusali.

        "Hindi ba iyan si Viviene, yung may viral na scandal?" Malakas na bulong iyon nang mga lalaking papalabas ng gusali. Binigyan nila ako ng malisyosong tingin kasabay ng mahinang tawanan. I made awfully huge strides to reach the reception ngunit pati ang receptionist ay nagsasa-alsabalutan na din.

        "Yes, Ma'am?"

        "Nasaan si Rebel? Importante."

        "Ma'am?" Ulit nito na para bang hindi ako naririnig.

        "Nasaan si Rebel, importante!" Mas malakas kong sigaw na siyang nagpaangat ng kanyang balikat.

        "H-hindi ko po alam, Ma'am."

        "He's with his cousin River, Miss Joson. Kanina pa umalis." Napalingon ako sa nagsalita, si Miss Moira iyon, ang kanang kamay ni Rebel, mukhang papauwi na din siya base sa yakap niyang laptop at nakasukbit na shoulder bag. Tipid akong tumango kahit nag-iinit ang sulok ng mata. I don't want to go home yet. I can't go home. Galit si Mama sa akin at mas lalong galit ako sa sarili ko.

Kabanata 6

Maki Says:    Revised version ito. Thanks! 

ISPIDYI.

Rebel.   

   

  “Still not getting laid? Ang init ng ulo mo.” Tatawa tawa si River habang iniaabot sa akin ang isang bote ng beer. Napailing ako. I have no appetite. I just remember her face and her body in more ways than one. Damn the obsession to bed her rises everytime. “You know what, magpacheck ka na kasi baka may deprensiya ka.”

        "Gago."

        "Not getting laid is not really the issue here. Your issue is that Viviene is not getting you laid. Why her? Marami namang iba diyan." Kalmadong tanong ni River habang umuupo sa two-seater couch. He owns the whole club where we at located in the heart of BGC. Maingay ang paligid at ang nakakahilong amoy ng halo-halong usok ang nagpainit ng pakiramdam ko. 

        "You'll see, she'll come to me."

        "She what? If she will, she should have already." Kinuha ni River ang cellphone niya at ipinakita sa akin. "This is her, right? Sinong kasama niya sa video? Masyadong bitin!"

        I chugged my beer straight. The ten-second video summarizes everything. My bait. Viviene will come to me in no time.

        "Well, she looks hot. And hotter in person."

        Ininguso ni River ang dancefloor at naroon nga si Viviene, mag-isa at wala sa sariling umiindayog ang beywang sa trance music. Malawak ang kanyang ngiti at mukhang kanina pa nakainom. Men were crowding her, some were following her moves and others were touching her waist. I clenched my jaw. Halos mabasag ang bote sa aking kamay. Frustration drawn all over me. How could she be this easy at sa akin ay hindi?

        Galit akong naglakad papalapit sa dance floor, tumayo si River at sinubukang iharang ang kanyang kamay pero pinalis ko iyon. I heard him call some of his bouncers. Sa isang hila ng kamay ko ay parang papel na inagos si Viviene papalapit sa akin. Gulat niyang inimulat ang mga mata niya at saka ako tinapunan ng matatalim na tingin pagkatapos ay ngumisi ng maluwag.

        "Oh, the scheming jerk."

        "Hi, My Lady." Bati ko na nagpipigil din ng inis.

        "Get off your hands off me, jerk."

        "Why? Hindi ba nagpunta ka dito para sa akin?"

        "Wow! Ang kapal!" Pumalakpak pa siya. "Ano sa tingin mo ang magpapahila sa aking para tunguhin ka? The scandal you leaked? How dare you? You want to fvck me and when I did not let you, you ruined my career! Ganyan ka ba talaga ka-hayok?"

        "Whoah, careful with your words, Baby." Hinila ko siya papalayo sa crowd. "Let's talk somewhere else."

        Nagulat ako nang nagpatianod siya at hindi na din nagmatigas pa. She was weak and her eyes bore with uninterested stares. Isinakay ko siya sa sasakyan ko at hindi ako nahirapan. Nagmadali akong nagdrive patungo sa unit ko. It was just a five-minute drive away from River's club. Sumunod lang sa akin si Viviene habang nagpapatiuna ako.

        "Is this your plan?" Viviene threw her arms around her chest when I opened the door to my unit. Her eyebrows raised. She look pale, her sundress is not for a night club partying and she has no makeup. "You want to bring me here to fvck me? Ganyan ba kababa ang tingin mo sa akin? Bakit ba kasi ako?"

        Hinila ko ang kamay niya papasok ng unit at pabagsak na isinara ang pinto. "You are expecting me to think highly of you when you throw yourself on those men at the club? Hindi ba dito din iyon mauuwi? Some other man will bring you home and fvck your brains out. What is your problem with me? Ilang linggo ka nang palaisipan sa akin!"

        Mahina siyang natawa. "Palaisipan? Dahil hindi kita hinahayaang hawakan ako kaya gigil na gigil ka?" Naglakad siya papalapit sa akin. Her cheeks were naturally rosy, her amethyst eyes went a tone darker tonight, her scent filled my nose and I know what River is talking about getting crazy, this is exact definition of crazy. "You want to fvck me, Rebel?" Nahigit ang paghinga ko. Her breath, although with a tinge of alcohol, remained naturally fresh and minty. 

        Inilapit niya ang labi niya sa akin, napaatras ako. "Do not get there if I were you." Banta ko.

        "Meron ka bang solusyon sa problema ko? If you do have, then do whatever you want to do with me."

        "Viviene—"

        Hindi ko pa natatapos ang salita ko ay inilapat na ni Viviene ang labi niya sa akin. With her insisting the kiss, I noticed how different it was coming from her.

Viviene.

        I am drunk. Yes, I can always say that I am drunk. But how dare this man make my blood boil not in anger but with desperation of touching him. Ikinapit ko ang kamay ko sa magkabilang kwelyo ng kanyang damit at mas nilaliman ang halik ko. I learned this in many kissing scenes but no, this is how I really wanted the kiss. 

        Naglakbay agad ang kamay ni Rebel sa aking likod patungo sa aking leeg. He playfully touched my neck while we tick turns with the scorching kiss, he devoured the corners of my mouth with his tongue and he may not be an actor but he was so good at this. Bumangon ang nakakapangilabot na pagtayo ng balahibo sa aking balat. I can feel my undies moist with the velvety cream that I released as my legs clenched with excitement.

        Rebel expertly massaged my breast taking his time while slowly pushing me to somewhere until I fell on the soft couch. Yumukod si Rebel para abutin ang aking labi, pababa sa aking leeg. He was tracing my skin with his tongue while his one hand was feeling my legs, going up and deep until he reached the lacy fabric of my panty.

        "Wet, huh?" Dinilaan niya ang pang-ibabang labi niya habang dinadama ang pagitan ng aking mga hita. Imbes na sumagot ay napapakit ako. There he goes again, his touch was in no gentle demeanor. His callous hands played with my mounds and the electrifying heat burned all my common sense and poof on a thin air. 

        His digits expertly teasing my folds made me realize that I am a notch away from a delicious heaven. Bumibilis iyon depende sa lakas ng aking pagsinghap. The louder the moan, the faster it gets. Parang hinehele ako sa nakakaantok na ritmong iyon, napakapit ako sa kanyang balat. How vicious this man could get? How can he exploit me with his clothes intact? How dare me hate him and enjoy the lewdness of the moment?

        "Say my name, Viviene." Madilim na utos niya pero hindi ko iyon magawa. Every small veins in my body were telling my brain to let go but I don't want it yet. "Say. My. Fvcking. Name."

        "R-rebel. Rebel!" I screamed with incessant release of cream on my thighs. Hingal na hingal kong ibinagsak ang aking ulo sa headrest. My skin on my chest were red. Wala sa ayos ang suot kong dress. Rebel's hair were a bit tousled. Bumagay pa nga iyon sa kanya. Pinasadahan niya ang kanyang buhok at dinilaan ang kanyang labi nang makatayo siya sa harap ko at pinakatitigan ang panghihina ko.

        "Fvck I am giving you a good time, Viv." Maangas na wika niya. 

        "I want more." Ungol ko, the alcohol intensified my need despite the depression I really feel. Pakiramdam ko ay gusto kong magwala, gusto kong magalit. 

Viviene do this, Viviene do that. It has always been that way! This is wrong, I know. That is why I want to do it. I want to stop caring on what people will say. This is my life.

        "I fvck rough and hard, Viviene."

        "I want it." Yes I want it. Gusto kong mamanhid sa bilis ng pangyayari ngayong araw. Why did I wish getting closer to this jerk? Inabot tuloy ako ng malas. Despite of the nerve-racking aftermath of my orgasm, ramdam kong umangat ang aking likod mula sa sofa. I closed my eyes and in a few moments, my back restead to a fine silk sheets. Tinitigan ko kung nasaan ako, isang silid na may malapad na kama at merong salamin sa kisame. 

        "Sira ka, parang motel ang kuwarto mo." Itinuro ko ang kisame kung nasaan ang repleksyon ko. Rebel smirked, and oh boy, he's sexy.

        "That's the idea. I want to see you."

        "You mean all the girls you are fvcking."

        "Can you not ruin the night?"

        "What now? Come on. Do what you need to do and will get over this."

Tumayo si Rebel para magtanggal ng damit. Pinagmamasdan ko lang siya habang ginagawa iyon. Walang ingat kung tanggalin niya ang butones ng kanyang polo. I gasped when I had a peek of his chiseled chest. At nang matanggal din niya ang butones sa bandang tiyan, napatunganga ako ng husto sa nakahulmang abs doon. Was he even pulled out from a tear sheet magazine? Mas maganda pa ang katawan niya kaysa doon sa mga nakakapareha kong modelo sa shoot!

He removed his pants and his shaft sprung free. Tila nagising ako doon. I bit my lower lip and spread my legs, wide. Really wide that Rebel’s eyebrow shot. Ang sakit din ng balakang ko dahil halos pormang naka-split na ballerina ako sa kanyang harapan, yun nga lang ay nakahiga ako sa kama.

“What are you doing?” He asked.

“Well, based on my estimate. The circumference of your Birdie Monster won’t fit my Kitty.” Desisyon ko na parang isang eksperto.

“What?” He gave me a weirded look.

I pouted my lips on his love muscle. He blurt out a s*xy laugh again.

“I would see you ovaries if you’d do that.” Sinarhan niya muli ang aking binti.

“You are one beautiful weird fox, Lady.” Sabi niya pagkatapos ay siniil akong muli ng halik sa labi na parang cute na cute sa akin. Hindi pala cute na cute. Because he was biting my skin! Iniabot niya ang parehas kong kamay at pinagsama iyon. Mula sa sidetable ng kanyang kama ay mayroon siyang kinuhang kung ano. He locked both of my hands to a leather cuffs and my eyes widened.

“What are you doing?!”

“I told you, I fvck rough, Viviene. Are you on pills?” He clasped the leather cuffs to a huge hook on his headboard that made it impossible for me to move. I was dumbfounded with what is happening. Is this how it really was?

“K-kaka-take ko lang kanina nung para sa hika ko. Okay lang naman kung nakakapagod ito, I can manage.” Paliwanag ko.

“No, I mean, contraceptives. I hate using condoms.”

Tila binuhusan ako ng malamig na tubig.

“Hindi! Hoy gagi ka! Wag mo akong bubuntisin! Wala na nga akong career, mas mawawalan pa. Mag-ingat ingat kang loko ka!”

“Why are you so talkative? Are you like this on bed?” Reklamo niya.

“Ngayon lang. Mahirap naman kung nagsasalita ako sa kama ko nang wala akong kausap hindi ba?” Wika ko.

“Bend over.” Utos sa akin ni Rebel.

“Ganito?” Dumapa ako. I felt Rebel’s hands on my knees and he’s pulling me up.

“Bend your knees.” Utos niya.

Sumunod naman ako agad. I bent my knees, my elbows pressed on my mattress, supporting my weight, the contracting force from the cuffs made it impossible for movements.

“Nice ass.” Sumipol si Rebel habang nasa likuran ko.

“Ang bastos mo!” Reklamo ko kahit pinamumulahan ako ng pisngi.

I felt hard muscle pointing on my entrance. Teasing my wetness from behind. Unti unti ay sinubok ni Rebel ang aking entrada at napasinghap ako sa sakit, sinubukan kong pigilan ang pagrereklamo dahil alam kong makakasanayan ko din naman. Mataas ang tolerence ko sa pain, tuwing nasusugatan nga ako, balewala na lang iyon sa akin pero iba ito ngayon. Masakit, oo, pero tila gusto kong magpasakop sa sakit na iyon. I was imagining this for couple days already and I cannot let this pass. I am curious as hell.

“Fck you are damn tight!” Bulalas ni Rebel habang sinusubukan pa din niyang ipasok si Birdie Monster kay Kitty.

“Nasa kalahati ka na ba?” Tanong ko. Hindi na maipinta ang mukha ko sa sobrang hapdi.

“I–I haven’t moved an inch.”

“What?” Binagsak ko ang mukha ko sa kama. “Ang hapdi na!” I complained. Rebel slowly gliding in his muscle and when he had a chance, he pushed himself a little harder and an almost inaudible screech I heard from within.

Parang nagbukas ang lupa at kinagat si Kitty ng pusang bungi. I almost felt his muscle inside my stomach!

“Oh! Ang sakit, Bes ..” Di ko napigilang ibulalas. Naramdaman ko ang pagtigil ni Rebel sa ginagawa. He pushed his muscle and I cried even more.

“Araykupo! Walanghiya kang Rebel ka! Braso mo ba yan? Parang may nararamdaman akong wristwatch sa loob!” Panay ang ngawa ko dahil sa sobrang sakit.

“Letse ang sakit…” Di ko na napigilan ang mapaluha. Agad agad na naramdaman ko ang pagtanggal ni Rebel ng Birdie Monster niya kay Kitty. Dahan dahan ko siyang nilingon, bakas ang gulat sa guwapo niyang mukha. He was eyeing his engorged muscle and he was the exact definition of ‘surprised’.

“You are still a virgin?” Manghang tanong niya. Marahan akong tumango habang iniinda ang sobrang hapdi.

Hinawakan ako ni Rebel sa bewang at ipinaharap sa kanya, ipinahiga niya ako sa kama at matamang tiningnan “Bakit hindi mo sinabi?”

Humikbi ako, “Would it matter? ’Di ba ito ang gusto mong mangyari para tigilan mo na ako? Napakasakit naman niyan!” Halos magpapapadyak pa ako sa inis habang itinuturo si Birdie Monster.

“Do you still want to continue?” Seryosong tanong niya.

“Kapag inihinto natin, magiging masaya ka ba? Titigilan mo na ba ako? Eh napunit mo na nga! Push mo na yan. Dali.” Pangungumbinse ko. “Game.” I parted my legs in front of him but he did not try to penetrate me, instead, he chose to lay me on my stomach. Pinakawalan niya ang parehas na kamay ko mula sa leather cuffs at nanatili na lamang ang mga mata ko sa kanya.

He reached for my lips again and caressed me with his warm kisses. He pushed his tongue inside my mouth and I caught it with my tongue, battling against each other, sensually feeling each of the walls of our mouth without surrendering. The kiss went on by biting every lip, until it went on to touching and caressing each other. He fondled my heavy breast and I was looking for something to grip until I felt his strong muscle, I let my hands feel it.

“Sht, Viviene, I will come in your hands.” Hindi na ako nag-isip pa, hindi ako tumigil at pinanatili ang ginagawa ko. So this is how he wanted to be filled? I started moving my hands in a tender and quick pace until his shaft became warmer and thicker than it already is.

“Ah…” I felt a hot liquid dripping on my stomach as Rebel growled. Huminto si Rebel sa paghalik sa akin at pumikit ng mariin. Bumilis ang paghinga niya at pakiramdam ko may nagawa akong kasalanan sa kanya. I bit my lip as he opened his eyes and kiss me.

“That’s my first.” He whispered in between heavy breathing. “I don’t come with hand jobs.”

He fished for a tissue box on his side table and wiped my hands and his stomach with it. He positioned himself in between my legs and played with my Kitty using his Birdie monster again. This is another attempt. Sana wag nang magpabebe si Kitty.

“Oh..” Nakakakiliti sa pakiramdam. Maya maya pa ay naramdaman ko na naman ang pamilyar na hapdi dahil sa pagsubok niya sa pagpasok.

“You’ll get used to this.” Rebel said.

I held my breath as he carefully pushed himself inside me.

“Tight and lovely. I am your first, damn it.” Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko, parang nagniningning pa ang mga mata niya nang sabihin iyon. I would understand. Isa itong karangalan para sa isang lalaking nasibasib na ang lahat ng katas simula nung bata pa ang kanyang edad.

“Masakit! Mag-ingat ka naman dahil napakalaki niyan! Hindi yan ilong ng elepante for cheesecakes !”

“I will, Baby..” Hirap din ang mukha ni Rebel habang sinusubok ako. When he successfully entered his shaft, hindi siya agad gumalaw. Namangha ako ng husto na nagkasya talaga iyon.

Kawawang hymen…

“I will move now.” He announced and I nodded. Rebel pushed in and out of me. His thrusts were slow and I was patient despite of being painful. Maya maya pa ay nawala na ang inhibitions ko, pleasure is coming in. Sinasalubong ko na ang bawat hagod niya. Rebel looks so vulnerable when he’s turned on. Sinamantala namin ang katahimkan ng gabi. Mahihinang ungol ang kumakawala sa amin. Nangangatal na ang baba ko sa sobrang kalasingan, my mouth parted everytime Rebel hit something.

“Rebel, I think, I will.. I will…” Paano ko ba ipapaliwanag iyon.

“Come? Baby?”

Tumango ako. Pinagpapawisan na din ako ng malamig hanggang sa maramdaman ko na lang ang panginginig ng katawan. I think I peed but it was so pleasurable, so magical and so.. so..

“Fck, I came.” Bumuhos muli sa tyan ko ang mainit na likido mula kay Rebel sa aking tiyan. Ibinagsak ni Rebel ang katawan niya sa akin. I felt is juices swamped all over my stomach but I was not grossed out at all. Rebel breathed heavily and rested his head on my neck.

“Pagod ka na?” Tanong ko. I couldn’t believe that I am acting like this when someone just popped my cherry. Ganoon siguro pag marami ka ng napagdaanang bagay, you will move on fast.

        "I'll clean you up. You may rest for now."

        I don't remember when I fell asleep. Pagkagising ko ay nakasuot na ako ng puting t-shirt at ang suot kong sundress kagabi ay nakasabit na sa wooden coat hanger stand ni Rebel na mukhang bagong plantsa. Nakaramdam ako ng kirot ng aking pagkababae pero pinilit kong tumayo. I need to go home. 

        "You're awake." Bumungad sa akin si Rebel. His white boardshorts hangs on his waist and his upper body was bare. Meron siyang bitbit na tray. Hindi ko lamang napansin kagabi na loft type ang unit niya. Merong wooden stairs papaakyat sa kanyang silid, his walls even his cabinet doors were made of mirrors.

        "Uuwi na ako." I stood up and tried to reach for my clothes but Rebel stopped me with his body. Ibinaba niya ang tray sa kama at saka ako hinila para maupo sa gilid ng kama.

        "We still haven't talk."

        "Talk? What do you mean 'talk'? About this?" Ipinaikot ko ang aking daliri sa aking sarili. "We fvcked. Siguro naman ay titigil ka na. Ikaw ang malas sa buhay ng pamilya ko, alam mo yon? And you know the worst part? Sinasadya mong manira ng buhay."

        "You cannot get away from me, Viviene. You need me."

        "Oh come on. I will make you pay for everything but not for a good fvck with me, again. Hindi ako kagaya ng iniisip mo."

        "You'll be my girlfriend."

        Hindi ko alam kung lasing pa ba ako o mas madaming nainom si Rebel kaysa sa akin. "Niloloko mo ba ako?"

        "That's my proposal. Be my girlfriend and your name will be cleared."

        "Are you—" Hindi ko maituloy ang sasabihin ko dahil imposible naman iyon, however, words tumble inside my mouth before I hold it, "Are you inlove with me?"

        Pagak na natawa si Rebel, tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa. "I just need a short-time excuse to my parents forcing me to get married, Viviene and this is my way of making it up to you."

        "How could you make it up to me? Sinira mo nga, hindi ba? Ikinalat mo ang scandal ko baka nakakalimutan mo."

        "Tell me that I am the one with you. That it was our private video."

        "Gagawin mo 'yon?" Gulat na gulat na bulalas ko. He shrugged. 

        "I think it is the best way, a solution to both of our problems."

“Question..”

“Shoot.”

“Why me?”

Natigilan si Rebel at pinasadahan ako ng tingin. 

        "Don't answer. I know, I am beautiful, hot, a certified dream girl."

“Viviene.” Ngumisi si Rebel at hinawakan ang parehas na kamay ko, “Our stars aligned and you became my best option. You fell on my trap.”

“You blackmailed me. Galit sa akin ang Mama ko ngayon.” Naku ang sarap sabunutan ni Rebel!

        "All the more that you need to introduce me to her. I am a bachelor, I have a business and I am good looking, who would say no to me?" 

        "Mayabang ka but surely, my mother would say no." Naglakad ako papalayo.

        "Not if this can redeem you career. Let's just say that this will be our damage control. Both of us will benefit on the situation."

        I shook my head. I am not really sure if it will fix anything. Tinalikuran na ako ng lahat. Mamamahinga ang career ko at galit sa akin si Mama. Kung tatanggapin ko ang alok ni Rebel, Mama might understand. Pero hindi, mahigpit siya. Kahit siguro iharap ko sa kanya si Elvis Presley na idol niya, baka paalisin din iyon sa harapan niya.

        "I just want to go home and think things through. I'll keep in touch." Nagmamadali akong nagpalit ng damit at saka umuwi ng bahay.

Kabanata 7

I can feel that my legs were throbbing when I entered our mansion. Tahimik pa akong humahakbang pero mas mabilis si Mama na bumababa ng hagdan.

“Handa na ang almusal, dumiretso ka sa kusina.” Nakataas ang kilay na wika ng Mama.

Naabutan ko doon si Mikmik at si Duday na pawang nagsisilbi kay Mama. Okay, silent treatment it is. Mas madali ito kaysa maaanghang na salita.

Tinusok ko ang hotdog sa harap ng lamesa. Sinalinan naman ako ni Duday ng fried rice sa plato. Napangiwi ko nang may tumusok na sakit sa aking pagkababae sa kaunting paggalaw. It is irritating. Kapag kinakarinyo ni Rebel kagabi ay hindi naman na masakit but the aftermath is worst!

“Masarap naman, Ma’am Viviene?” Biglang nagsalita si Duday at halos mailuwa ko ang kinakain ko.

“A-alin?”

“Yung fried rice! Tsk. Dati sinangag lang yan, ngayon may pa-carrots at pa-green peas na si Mayora o.. Tira sa chopsuey kagabi.” Pagmamalaki ni Duday. Tumango ako at sumubo ng pagkain.

        "Huwag kang maglalalabas dahil baka may bagong issue na naman ang lumabas tungkol sa'yo." Hindi nakatingin sa akin si Mama habang sinasabi iyon, naiwan sa ere ang kutsarang hawak ko.

“Ma naman, sanay na kayo dito. Malalagpasan ko din ito.” Malumanay na pakli ko.

“ Estupida ! Paano mo malalagpasan kung pati ang manager mo ay tinalikuran ka na? Walang wala na tayo, Viviene! Pinabayaan mo pa!“

“Hindi ko naman kayo papabayaan, Mama. Gagawa ako ng paraan. Walang magugutom sa pamilyang ito hangga’t nabubuhay ako. Just give me a break!”

“A break? Hindi pa ba ‘break’ ang pagdalang ng projects mo? Who are with you in the scandal? Does he even given you enough money for your worth?”

“Hindi po iyon ganon, Ma.”

“Pwes, ano?!”

“He’s my boyfriend, Mama.” Napapikit ako. Natahimik si Mama at kahit sila Duday ay nanatiling nakayuko.

“Boyfriend?” Nanginig ang boses ni Mama sa iritasyon. “Boyfriend?” Naramdaman ko ang paghigit ng buhok ko at ang pagkataranta ni Mikmik at Duday, “How dare you! Paano ka nagkaroon ng boyfriend nang hindi ko nalalaman! He’s a bad influence to you whoever he is! Layuan mo siya! Layuan mo!”

“Ma! Stop!” Pinigil ko ang kamay niyang humihila sa buhok ko dahil parang matatanggal non ang anit ko. “It is what it is, okay? I will issue a statement that he was my boyfriend, this is my career and I make decisions—”

Malakas na sampal ang dumapo muli sa pisngi ko. Kasabay non ang paglisan ni Mama sa dining table. Naiwan akong naninikip ang dibdib dahil sa sama ng loob. Since Papa died, I struggled to keep everyone alive. I don’t even feel that people around me appreciates but it gets fvcking hard everyday.

Pinalis ko ang luha ko habang hinihilot ni Mikmik ang likod ko, inabutan naman ako ni Duday ng juice, humihikbi kong tinanggap iyon.

A mess. I am a freaking mess.

        Nagtungo ako sa kuwarto ko nang bahagyang kumalma para mag-shower. Tulala kong tiningnan ang lumang photo album na bigay ng isa sa mga fan ko dati habang sinusuklay ang basa kong buhok. I have a huge cabinet will all the stuffs from the fans and it made me sad thinking that I am a nobody now, no more gifts from the fans. People don't remember me anymore. Hindi na ako hinahangaan kung hindi ay pinagtatawanan.

        I looked back on the time I wasted. I should have dreamed higher, I should have finished my college. Kung ganoon sana ay kinaya kong tulungan si Papa sa negosyo. But I didn't. I chose to be like Mama, the glitz and glamour blinded me. But there's no use on feeling sorry on what I have lost. Ganoon talaga yon, kung iisipin mo ang daang hindi mo tinahak, doble ang magiging sakit sa'yo, kaysa doon sa pumalpak ka kasi sinubukan mo. I should've at least tried. 

        My phone rang from an unknown number, walang gana kong sinagot iyon.

        "Dinner?" Boses palang ay nakilala ko agad.

        "S-sige. I want to talk about your proposal. I have conditions, Rebel."

        "Save it for later. I'll see you."

---

“Dude, it looks the same.” Giit ni River sa akin. I shook my head. The other one is onyx black and the other one is charcoal black. “Who are you having dinner with?” Kyuryoso niyang tanong. I should have went home instead of changing in River’s office. Kinailangan kong magshower at ito ang pinakamalapit kung saan kami magkikita ni Viviene.

“Which one is better?” Ulit kong tanong. Marahas siyang napabuntong-hininga at kunwa’y pumikit pagkatapos ay itinuro na lang ang kahit ano. It took me another ten seconds before I chose the charcoal one.

“You preparing for a date is really unusual.”

“It is not a date, I have a business meeting.” Right, I gave Viviene a proposal and she wanted to talk about her conditions, a meeting indeed.

“Yeah right. Kunwari ay hindi ko alam na umuwi ka kasama si Viviene Joson kagabi. What gives? She’s too good that you want to bed her again?”

“Do not talk about her like that.” Nag-isang linya ang labi ko habang inaayos ang aking kwelyo.

Tinapik ni River ang balikat ko, “You know what? I’ll be happy if you’ll seriously date.”

“Sakit ng ulo ang mga babae. They couldn’t offer something that the other woman don’t have. They are cunning and controlling.” And I know I am lying. Last night with Viviene was different. It was funny, and cute. Damn it, I never used the word cute.

“Even Madison?”

“She tries to be different but I am pretty sure she’ll end up like any woman in the history. How do I look?” Humarap ako kay River. 

“So gay.”

“M-me? What’s wrong with my clothes?”

“Nothing’s wrong. You are really weird, Dude.”

Hindi ko na pinansin ang sinasabi niya. Nagmamadali akong lumabas ng opisina ni River sa loob mismo ng club na pagmamay-ari niya. I don’t want to be late.

---

        Hindi na ako nagtago kay Mama ng kinagabihan, nakita niya akong paroo't parito habang naghahanda para sa dinner namin ni Rebel. I am wearing a navy blue a-line dress and I tied my hair into a french twist. Naglagay ako ng manipis na concealer sa ilalim ng mata para hindi makita ang pamamaga nito. Sinabi ni Rebel na kukunin niya ako sa bahay pero pinili kong makipagkita sa kanya doon sa restaurant para hindi na ako maobligang papasukin siya.

        "Aalis na po ako."

        "Bakit ka pa nagpapaalam? Hindi ba ginagawa mo rin naman ang gusto mo."

        "Ma. Stop it."

        "Bahala ka, Viviene. Kinalimutan mo ang lahat dahil sa isang lalaki! You are so shallow!"

        Napapailing akong naglakad papalabas sa maindoors ng mansyon at piniling hindi na lang makipagtalo. Sumakay ako sa taxi patungo sa restaurant na pinareserve ni Rebel. Hindi ko namalayang nakarating na ako dahil sa lalim ng aking iniisip. The restaurant was quaint and something familiar. Nakapunta na ako dito pero noong buhay pa si Papa. Ngayon ay hindi ko na afford ang makakain dito. 

        I gave my name to the usherette and she lead my way to Rebel. Tahimik siyang naghihintay sa kaniyang lamesa. His brawny jaw moved when he saw me. He stood up and pulled a chair for me. The restaurant is cozy and noticeable elite people flocking at the tables. Agad silang napalingon sa aming dalawa ni Rebel at nakaramdam ako ng pagkailang.

        "Rebel.. Nasa showbiz ako. If you would come out as my boyfriend, you will be out in the open. Dirty laundry included." Wika ko habang umuupo.

        "Just let them judge how they see it. It will just stop. You are not the brightest star right now. They'll get over it."

        "Hoy, nakakaoffend yon ah! Ang yabang mo. Eh kung sabihin ko na lang na minolestiya mo ako nang gabing yon at binablackmail mo ako ngayon?" Tinaasan ko siya ng kilay.

        "Who would believe you? The video says it all, I made you come, hard." Natatawa niyang sabi habang nagpupunas ng table hanky sa gilid ng labi.

        Inirapan ko siya. Nagsimula namang magsidatingan ang pangunahin sa 8-course degustacion na pina-reserve ni Rebel. I scooped the bone marrow on my plate and dipped my dessert spoon on the caviar. Ginamit ko iyong panturo kay Rebel na pinapanood akong maganang kumain ng first course.

        "Basta babayaran mo ako at ibabalik mo sa akin ang endorsement ng Blue Cavit. Pag humupa na ang lahat ng ito, babangon ako at dudurugin ko ang balls mo!"

        Natawa muli si Rebel. "I'll crash my balls to your pussy, Honey. I will make sure you'll love it."

        "Fine, huwag mong seryosohin. I just need to clear my name and I am out of it."

“Wait. I told you to pose as my fiancee in return. You can’t just quit.”

        "I am not. Hanggang kailan mo kailangan ng delaying tactic?"

        "I don't know."

        "You don't know? Paano kung sinabi mong forever? I have to stick with you forever?"

        "Impossible. It can't be forever. Not gonna happen."

        Nagkibit balikat ako habang binubusog ang mata sa magandang pagkakaayos ng coffee reduction kasama ng mangga bilang third-course.

        "Hindi mo man lang ba ako tatanungin kung kumusta ang pagkain ko?" Nagtaas ako ng kilay.

        Rebel smiled which is really hot by the way. "Why don't you tell me? Most of the women would tell me how their food like, what they want."

        "But I am not most of the women, Rebel. I am  Viviene Joson."

        "Who is? The forgotten star who now has a scandal." Pang-iinsulto niya. 

        Tumaas ang kilay ko. Hinahamon ako ng malditong to!

        "You do really know how to insult me?"

        "Why? So used with praises, huh?" Uminom siya ng wine sa kanyang baso at uminom din ako.

        "Mayabang ka!"

        "Hot naman."

        "But your dick is so small!"

        "Have you seen anything aside from it to compare?"

        "You wouldn't tell. You may be my first but--"

        "Don't you dare." He gritted his teeth. Tumawa ako nang panliitan niya ako ng mata.

        "Do you think this will work? Obviously you hate my guts and I hate yours."

        "We are just in for the benefits." Mariin niyang pagkakasabi na sinangayunan ko naman agad.

Kabanata 8

ESPIDYI.

  We spent the night chatting. Hindi naman gaanong nakakainis ang personalidad ni Rebel. Very very light lang tuwing pinapaandaran niya ako at minemenos ang pagkatao ko.

        Actually, he speaks his mind precisely. Madali niyang nasasabi ang mga gusto at ayaw niya. He even talked about his business on how it is growing really fast. His favorite is his line of wine. Hindi ko alam kung paano niya nasabi iyon kung mas malaking parte pa din ng bahagi ng kita niya ang negosyong kagaya noong samin noon, ang Supply-Chain Management.

        "Ang pangarap ko talaga maging grandslam best actress!" I shared. We brought our conversation to the restaurant's parking lot, inside Rebel's car. Papasara na din kasi ang restaurant at pakiramdam namin ay masyadong mabilis ang gabi. Nakaupo ako sa shotgun at sa driver seat naman si Rebel. 

        "That would have been so many kissing and bed scenes, isn't it?" Kyuryoso niyang tanong. His eyes were brooding, parang lagi kang inuungkat sa pamamagitan ng tingin. He likes to intimidate me with his stares but I just won't. Para akong insekto na mas lumalapit sa apoy tuwing tinatapunan niya ako ng tingin. His stares are my favorite.

        "Hindi naman lahat ng role kailangang halikan ang bida. Bakit naman si Nora Aunor sa Minsa'y isang gamu-gamo? Yung pagbitaw niya ng 'My Brother is not a Pig!'." Ginaya ko pa ang eksaktong pagsambit ng Superstar sa linyang iyon, lumapad ang ngiti ni Rebel pero hindi ko siya pinansin, "Hindi naman siya nakikipaghalikan doon. Grabe yung emosyon niya don. Napanood mo na yun?"

        Tipid na ngumiti si Rebel saka umiling. "I don't really watch movies. I have no time."

        "Pero sa s*x may oras ka?" Lantaran kong tanong, mahina siyang natawa. It sounded freaking sexy, lagi niya pang kinakagat ang pang-ibabang labi niya sa bandang dulo ng tawa niya para matapos na iyon yet it does not make him less of a sexy beast.

        "Alam mo, maganda ang manood ng pelikula kaya iniengganyo ko ang mga nakakausap ko na manood ng pelikula, luma man o bago, tagalog man o ibang lenggwahe. It gives you an idea to be someone that you are not. It sends message to the audience. Hindi tipid ang gustong sabihin. Minsan nga, kahit comedy, naiiyak ako. Naiiyak ako sa kakatawa." I smiled when Rebel focused his attention on me. Mataman siyang nakikinig at palagay ko ay sapat na iyon para masabing naniniwala siya sa akin.

        "Sa maniwala ka sa hindi, I love the industry. I love performing. I love entertainment. Kahit nga isuka na ako nito, pilit pa din akong bumabalik."

        "You mean, you love the fame? The limelight?" He asked.

        Mabilis akong umiling, "Matagal na akong pinatayan ng ilaw at sinarhan ng telon, Rebel. Kung yun lang ang pagbabasehan ko, sana tambay na lang ako sa bahay at naghanap ng ibang mapagkakaabalahan. Baka naging panadera na lang ako o di kaya nag-luto ng masarap."

        "Masarap ka naman." Rebel placed his index finger on his lips as if seducing me. I rolled my eyes at him. Puro siya kamunduhan. Kung ano ano ang tumatakbo sa isip niya pag nasa harapan ako. Hindi man lang mangiming itago iyon!

        "Seryoso ako." I dismissed as I frowned. He laughed at my reaction.

        "Seryoso din naman ako. Okay then, why cooking?"

        "Because.." I sighed. "I also love cooking. Although maagang kinuha sa akin ang karapatan na hawakan ang oras. Wala akong kakayahang gamitin iyon sa paraang gusto ko dahil kailangan ko din ng pera. I need to do things that I love that pays the bills."

        Nakita kong nakatitig sa akin si Rebel, tumaas ang aking kilay.

        "You look so passionate when you talk about the things you love."

        "And you're turned on?" Mapanukso kong tanong kay Rebel. Iniangat ko ang palad ko at hinaplos ang kanyang guwapong mukha. Damn, talking about being blessed a hundred times more than ordinary human.

        "I am." Rebel licked his lower lip and I felt my arousal building up. I got caught on my own trap. 

        Iniumang ni Rebel ang kanyang ulo sa aking leeg, inabot niya ang aking tainga at binasa gamit ang kanyang bibig. Napasinghap ako dahil doon.

        "You want to know how turned on I am right now?"

        I slowly nodded. Dinala niya ang kamay ko sa ibabaw ng kanyang pantalon. His stick was poking in his pants. He lead my hands to feel it, relaxing his head on his headrest.

        Hindi ko alam kung ano ang umudyok sa akin para tugunan ang kanyang pangangailangan. I lowered down his zippers as I look at him bravely, without any inhibitions and hesitation I pulled his briefs down and let his shaft sprung free. Umupo ako sa kanyang binti at iniatras naman niya ang kanyang upuan para mabigyan ako ng espasyo.

        Rebel gasped when I carefully wrapped my hands around it but the surface was a bit rough, napapangiwi siya sa bawat haplos. Involuntarily, I knelt down on the small space between his thighs. I bowed my head trying to reach his maleness and wet it with my warm mouth, good thing I hydrated a lot while we were chatting.

        "Ooh, Viviene.." His hips moved as he thrusted and  fvcked my mouth. I was at the point of gagging but I did not ruin the moment for him so I did not complain. He grabbed my hair and directed me to suck his hardened shaft. He's uncontrollable. I was moaning too and I swear that I am feeling so hot. When he freed my head I rested my mouth and used my tongue to trace his penis with it.

        Lumakas pa ang kanyang ungol. The veins of his muscles were obvious. Dumilat siya at ibanaba ang strap ng dress ko, exposing both of my breast by it. Hinila niya ako sa pagitan ng kanyang mga binti. He cupped my breast and brought it to his shaft. He squeeze both of my breast, imprisoning his muscle on my cleavage, he was pinching my tip and it felt so good. I placed my hands at the side of my boobs and use it to massage his length. Hindi ako masyadong makakilos pero ang isiping nasa ganoon kaming posisyon, lihim na gumagawa ng kamunduhan sa pampublikong lugar ang nagbuhos ng mainit na pakiramdam sa akin.

        I shut my eyes close as his tender hands do wonders on my breasts. It is uncomfortably satisfying as I grind myself to nothingness.

        "Damn, I can't fvck you here." Madiin ang iginawad niyang halik sa aking balikat. Impit akong napatili sa hapdi, alam kong magmamarka iyon pero saka ko na lang iisipin.

        "Ah!" Rebel groaned loud and bit his lip as he knows he have to suppressed it. I felt my inner goddess celebrated when I am looking at Rebel, satisfied and weak with my strokes.

        I crawled on his thighs again, holding on to his stick like it is mine. Suddenly my hand won't fit his thickness as it grew more as I turned him on more. I have to use both of my hands as I massaged his part sensually.

        Again, ounce of creamy liquids flowed on my thighs. I erased my own thoughts that started to chastised me that I am doing something wrong. I let my spirit animal free, I wanted it. I really really want to do this with Rebel.

        "Oh.." Hinang hina na napasandal si Rebel sa kanyang upuan dahil sa ginagawa ko. Itinaas ko ang suot kong dress at pilya kong hinawi ang suot kong thong. I was gliding his maleness to my soaked flower. Nakikiliti ako sa bawat pagtutok doon pero pilit kong kinokontrol ang aking reaksyon. I want to be on top of the game. I want to enslave Rebel on my spell. I want to dominate him tonight. Iba ang pakiramdam. Nakakabaliw na kaya nitong ipalimot sa akin ang problema. I was literally imagining getting off already, it was mouthwatering to think.

        "You are such a tease, Viviene.. I just.. I just want to fck you."

        "But you can't, Honey.." I taunt him more, feeling his hardness on my most sensitive part, with my eyes closed. Having s*x on his car would shake the hell out of it. Malamang ay sa presinto ang uwi naming dalawa.

        I groaned when Rebel pulled his shaft away from me, he pushed my back that pinned me to the steering wheel and rolled my dress until it was collected on my tummy. Fire of lust and warnings of eluding rules were on his eyes as he pushed his two of fingers went inside me, here goes the authoritative Rebel. I gasped on what he did. His right hand was stroking his erection while looking at me lasciviously. I was not offended by any means. I acted sexy as he fondled my slit with his fingers.

        "Pinch your nipples, Honey.. The way I do it to you.." In a hoarse voice he commanded while eyeing me.

        "Ah..." I moaned when I did what he commanded. I spread my legs wider as the sensation intensified. Rebel's body shook with his fast strokes in his shaft and his skillful poking of my bud, like he's being electrified. Both of his hands are working simultaneously.

        "Honey, I am going to come." I announced. Hindi ko na alam kung saan kukuha ng hangin para huminga ng normal.

        "Oh shit, Me too. You have to be on pills tonight. I will get you pregnant on this."

        I felt my lower abdomen exploded as Rebel showered my walls with his juices. Ang tunog ng makina at ang aming malakas na paghinga ang pumaimbabaw sa sasakyan. 

        "I want to feel you." Kapagkuwa'y bulong ni Rebel sa aking tainga. Akala ko ay tapos na, ngunit ang ideyang maramdaman siya ay tumindi din ang pahiwatig sa aking katawan. Ipinilig niya ako papaharap sa manibela. Nag-aalala kong tiningnan ang nasa labas ng parking lot.

        "Heavily tinted, let's just make our movement small." Suhestiyon niya sa aking tainga.

        Tumango ako at buong pag-asang iniangat ang pang-upo ko. I felt his engorged tip to my entrance, gliding the glistening muscle from all the juices we just released seconds ago. I was whimpering with the intoxicating impulse. I sat on his muscle and it glided smooth. Nakarinig ako ng mahinang pagmura mula kay Rebel habang naramdaman ko ang pagpisil niya sa dalawa kong umbok.

        "Slowly, Baby.." Like a devil to his victim, he murmured. Kumapit ako sa parehas niyang binti para kontrolin ang paggalaw. Damn, the searing want to reach to orgasm might be longer and the excruciating process of holding on to excitement was vindicating. Nag-taas baba ako sa kanyang ibabaw habang tulalang pinapanood ang kaganapan sa labas ng restaurant. 

        I made my thrust faster. Naiinip ako, gusto kong may maabot, ipinalupot ni Rebel ang kanyang kamay sa buong katawan ko para pigilan ako sa paggalaw. I was writhing in holding the pleasure, I don't want to be held back.

        "Ssssh, baby, relax. Stop making it fast. Baka may makapansin sa atin."

        Damn, he just said it. Ang kaisipang maari kaming mahuli ang mas lalong nagpasabik sa amin. I was going up and down, umugoy ang sasakyan niya. Impit siyang napasigaw at lumugwag ang pagyakap niya sa akin, tila nalalasing na rin. Ibinaba niya ang kamay niya sa aking beywang at iniulos ako, tinulungang magtaas baba sa kanyang ibabaw. We were both crying in pleasure, my walls were thightening, I parted my mouth when I felt that I am about to reach my peak until I felt heat exploded from the inside before my  muscle clenched and made its on release.

        We just had s*x in his Ferrari! What the hell have I done this time?

        "I-I might get pregnant." Bulong ko as much as I enjoyed his hot juices on my part.

        "You won't" Rebel confidently said. " I will give you morning pills."

I stayed straddling at him while I rested my body for a while. Nang makabawi kami ng lakas, nagsimula nang magmaneho si Rebel patungo sa bahay pero bago yon ay dumaan muna siya sa drugstore para bumili ng contraceptive pills para sa akin. Hindi niya gusto ng anak. Of course, hindi naman siguro siya baliw para magpatali ng ganon. Rebel let me took the pill and saved the others.

        "Hindi ba ako dapat ang magtago niyan?" 

        "I will be the one giving this to you daily. I have to make sure that you are taking it."

        "Negosyante ka talaga! Sigurista! Ibig mo bang sabihin, araw araw tayong magkikita para diyan?"

        He nodded.

        "You are tempting me everytime you are near, Rebel. Taking pills is one thing, but how about you? Will you still be fvcking around?"

        "What do you think?" Tumaas ang kanyang kilay.

        "Kapag nalaman ko na nagpaparty kayo ni Birdie Monster at nagpapaka-fckboy, tapos na ang usapan natin."

        Lumapad ang ngiti ni Rebel. Sa sobrang lapad, kinilabutan ako doon.

        "Ang selosa naman ng girlfriend ko." He kidded but I didn't laugh.

        "Ang kapal mo, hindi ako selosa! Ayoko lang may mapulot akong sakit." Mabilis akong umirap at itunuon ang mga mata sa daan.

        "I use condoms." He said.

        "Kuu! Maniwala ako sayo. Sa akin nga, wala kang ginamit na ganon. Ano bang itsura non?"

        Mas lalong lumakas ang tawa ni Rebel. "Hindi mo alam?" Gulat na tanong niya.

        "Wag mo nang sagutin! Bibili na lang ako bukas! Gagamit tayo ng ganon!"  Deklara ko.

        "No way. I can show you what it looks like but we won't use it."

        "Kita mo na! You don't use it." 

        "I won't use it to you. You are not like the girls that I fck. You are my girlfriend Viviene. There you go.. Well, fake. But it is what it is." Tiningnan ni Rebel ang entrada ng mansyon nang ihinto niya ang kanyang sasakyan nang malapit dito. 

        "On that note, we shouldn't be having intimacy, Rebel. We are supposed to pose as each other's beau for practical purposes but we shouldn't behaving like one."

        "But you are enjoying it." Pag-pupunto ni Rebel.

        "I am just curious." Hinawakan ko ang interior door handle pero natigilan ako nang tingnan ang madilim na mansyon na parang isang dungeon.

        Nag-atubili akong bumaba. Patong patong na ang kasalanan ko kay Mama. Tiyak na galit pa din yon at heto ako, nagpakasaya na naman sa piling ni Rebel. Kasalanan 'to ni Kitty!

        "What's wrong?" In a creased forehead he asked. Hindi ko masabi sa kanya na kinakabahan ako. Rebel is not the type who cares. Ang kanya lang ay makuha niya ang gusto niya.

        "S-si Mama kasi."

        "Hush.. Matulog ka muna. Napagod kita ngayon. Let's deal with it tomorrow." Hinaplos ni Rebel ang mukha ko. It feels good to have someone at my downest moment. Kahit, well, fake.

        At kahit na ang totoo ay kasalanan naman niya ito!

        Tahimik akong pumasok sa pinto ng mansyon nang makaalis si Rebel. Naging kalkulado ang bawat hakbang ko at iniiwasang gumawa ng kahit anong ingay para hindi na makagising ng madlang people.

        "Saan ka nanggaling?"

        "M-ma!" Napakapit pa ako sa dibdib sa gulat. Nakaupo si Mama sa salas at patay na ang lahat ng ilaw. Sa kamay niya ay isang baso ng wine habang sa tabi ay bote ng alak na marami nang bawas. I bet she's been drinking the whole night.

        "N-nagpahangin lang po ako s-sa labas—" Pagsisinungaling ko.

        "Nagpahangin? Dumating kang ayos na ayos at ngayon ay nakawala na ang buhok mo sa pagkakatali. Saan ka nagpahangin? Sino ang kasama mo?" Magkakasunod na tanong niya.

        "W-wala.. A-ano.."

        "Saan ba ako nagkamali!" Biglang nanginig ang boses ni Mama at ibinato ang hawak niyang baso sa akin, dahilan kung bakit nabasag ito sa may paanan ko. "Viviene! Bakit ka nagpakababa ng ganito?" Tumayo si Mama at sunod sunod ang pagpatak ng luha sa kanya. Pinigilan ko din ang maluha dahil hindi iyon makakatulong. Gusto kong sabihing dapat alam na niya kung ano ang dahilan ng pagsisikap ko, sila lang naman ang dahilan. Madaling mabuhay mag-isa, pero kapag kasama ko sila, gusto kong ibigay ang lahat ng kanilang nakasanayan. Kahit ano pa ang kapalit non. Kahit ang sarili ko. Kahit ang pagbali ng paniniwala ko.

        "Wala pong nagkamali, Ma.. Sinusubukan ko po kayong iahon sa hirap. W-wala naman po akong ibang alam gawin kundi ito.." Humihikbing paliwanag ko.

        "At ibinebenta mo ang katawan mo? Nakikipagtalik ka kung kani-kanino?"

        "Ma! Grabe naman po kayong manghusga! Isang video lang naman po ang nakita ninyo, nag-assume na kayo kaagad? Bakit hindi si Bobby ang tanungin niyo, Ma? Kami ang magkasama mag-hapon."

        "Ayun na nga pero nakalusot ka pa din!" Frustrated na sigaw ni Mama, alam kong galit na galit na siya at alam kong wala akong sasabihing makapagpapagaan ng loob niya kaya minabuti ko na wag na munang magsalita.

        May tumikhim sa aking likuran kaya napatigil kami ni Mama sa pag-uusap. Napalingon ako at ganoon na lang ang gulat ko nang makita ko kung sino ang naroon.

        "R-rebel?" Gulat na tanong ko. Si Mama ay napanganga din.

        "Hi Hon.." Malambing niyang sabi. "Nasiraan kasi ako ng sasakyan at lowbat na yung phone ko. Makikitawag sana ako sa inyo para humingi ng tulong. Good evening po, Madam. Pasensya na sa abala." Yumukod si Rebel bilang paggalang kay Mama na nanatiling gulat na gulat pa din. Parang maamong tupa naman si Rebel kung titingnan, I almost rolled my eyes dahil sa pagpapanggap niya! He's the naughtiest and kinkiest man I ever met. He's not usually like this!

        "Rebel. Rebel Antonio Villafuerte?" Tanong ni Mama.

        Inilahad naman ni Rebel ang kanyang kamay para pormal na magpakilala. Kahit gulat ako ay ipinagpasalamat ko na dumating siya. At least he could save me.

        "Nice to meet you, Ma'am. Ako po ang—"

        Iwinasiwas ni Mama ang kamay niya sa ere at hindi tinanggap ang pakikipagkamay ni Rebel.  "Wag mo nang ituloy. I don't like you for my daughter. You are bad for this family. Makakaalis ka na."

        "Ma!" Awat ko. "B-boyfriend ko po si—"

        "Tumigil ka Viviene! Mas lalo mo lang akong ginagalit. Ayoko sa lalaking yan. 'Di bale nang gumapang tayo sa putik pero hindi ka tatanggap ng kahit ano sa lalaking yan."

        Pagkasabi non ay tumalikod na si Mama na halatang galit kay Rebel. Nagkatinginan kami ni Rebel at nagkibit balikat siya.

        "Your mother hates me." Alanganin niyang sabi.

        "I hate you too." I whispered back.

        "But it seems like I've changed your mind." Mapagbirong hinapit ni Rebel ang aking bewang at sinamyo ang aking leeg na siyang nagpapikit sa akin at nakapagpalaway kay Kitty.

        "Pauwiin mo na yan, Viviene. Ayokong makita ang lalaking yan sa pamamahay ko."

        Pumaimbabaw muli ang boses ni Mama sa buong mansyon. Napangiwi ako.

        "Sorry." Sambit ko kay Rebel sabay hanap ng cellphone ko sa aking bag. "Tawagan mo na lang ang driver mo."

        Mabilis na umiling si Rebel na hindi tinanggap ang cellphone ko. "Nagsinungaling ako. I just thought something was bothering you kaya bumaba na ako para sundan ka. Matulog ka na. Sarhan mong mabuti ang pinto."

        Huling habilin ni Rebel bago mabilis na nilisan ang loob ng mansyon, just like that. I just sighed looking at his retreating back. I wish I could spend the night with him to comfort me with my fear of my future.

        Mabilis kong ipinilig ang ulo ko.

        What am I thinking? 

He’s not the guy, Viviene.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Goodness, another marupokpok bida from me. May endearment agad ang mga hitad. May kasama ba ako dito? Kaway kaway! Galaw galaw! :D

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 9

SPG.

Rebel.

So the high and mighty Patrice Joson still hates me for her daughter. I think I will enjoy doing otherwise to mock her high spirit. Napailing ako habang iniisip ang aking pagdaraanan. It excites me battling over something pointless.

            What Viviene and I have is something pointless, just in for a good fck.

            I blinked my eyes when the ray of sunlight peeked through my window. Kinapa ko ang kama ko. I smiled to myself when I found no one. I know what I am feeling, I am deeply craving for someone.

            Not someone to cuddle with but to get cozy with morning s*x. I’ve got hots for Viviene and I fcking know why. She got my curiousity. She’s a solution to my problem. Straight-forward and mouthwatering.

            My phone rang and I immediately grab it, “Hey loverboy..”

“Madison?”

            “Good morning! Where are you?”

            “I am inside my unit.”

            “And it is at?”

            “I am not telling you.”

            Madison chuckled. “Come on! Bakit hindi? Sooner or later it will be a conjugal property.”

            “Hey, slow down lady.”

            Lalo lamang natawa si Madison. “Am I pressuring you?”

            “You know why.”

            “Fine. Hindi ka pa sawa sa pagbubuhay binata. Okay. I understand. I just called you to tell you that I want to have dinner with you tonight. Block your schedule, may utang ka pa sa akin.”

            “I have plans.” With Viviene.

            “Another fling?! Damn you! Okay, call me when you’re not busy! Bye, loverboy!”

            Napangiti ako nang ibaba ni Madison ang telepono. Madison is my partner in crime. She understands me more than my mother. I came to a point that I am quite sure that I will end up with her. Madison is the convenient type of girl. In a world where what matters most is how much you make and who you fck.

            But she got one flaw, Madison is way better than me. Image-wise, she’s better. She can put a bad character buried six-feet under ground and make the world forget if she wants to. Ipinagpipilitan ng mga magulang ko na siya ang pakasalan ko dahil alam nilang perfect si Madison sa image ko. That’s when the stubborn part of me kicks in. Always wanting to do the opposite. Always proving myself on my own. I wanted to get wasted before bouncing back.

            At the end of the day, Madison thinks that I am still good for her image, too. Kaya pinagpapasensyahan niya ang kalokohan ko. Her father needs to merge with Blue Cavit to kill the competition and divide the income among ourselves kaya nagpapakabait siya, or maybe she’s too smart to know that I am still enjoying.

            Whatever it is, I will still have a perfect life at the end of the day.

Viviene.

            Inihanda ko na ang sarili sa wrath ni Mama nang gumising ako nang umaga. I am pretty sure merong pang part 2 ang kagabi. Nagshower na muna ako, I was too tired to shower last night, I can still smell Rebel’s scent on me. Nagsuot ako ng oversized blue shirt at leggings. Ang mahaba at natural wavy kong buhok ay itinali ko into a messy bun. I missed looking like a mess. Kapag artista ka kasi at may projects ka pa, you have to look good, but I realized that was so tiring. Ang paycheck ko ay hindi sapat para magdamit pa ako ng maganda para maging magaan sa mata. Hindi ako sikat, hindi na din umaasang sisikat pa. Ngayon nga ay nababalutan pa ng kontrobersiya. I just want to raise my middle finger at them and just drive them nuts concerning my fashion sense.

            Suko na ako sa pagpapaganda! Ayoko ng mag-effort!

            “Viviene. Mabuti naman at bumangon ka na. Hindi pa tayo tapos.” Nakaka-ilang hakbang pa lang ako pababa ng salas at narinig ko na si Mama. Nakapamewang siya doon sa pinakaibaba ng hagdan at talagang inaabangan pala ako. Hindi ako kumibo at nagpatuloy sa paghakbang.

            “Hindi ako pumapayag sa Rebel na yan. Siya ang dahilan ng pagbagsak ng pamilyang ito. He’s a bad news! I heard news about him even before! A manwhore, a good for nothing wealthy businessman that fucks as he pleases! What else he wants now, huh? Pati ang dangal mo ay kinuha na niya. Pati ang kakapiranggot mong kita!” My mother started her monologue which affects Papa but will never work on me. Mama was a spoiled brat. Akala niya ay makukuha niyang lahat sa pag-iyak. But despite of that, I love her. I really do. Kaya ko nga ito ginagawa.

            “Ma, malaki na po ako. Besides, Rebel will help us with our finances right now.” I might apply a job on his company, maybe. Anything just to survive, he ruined my career anyway. Naglakad ako at umupo sa salas. Si Mama naman ay hindi pa talaga tapos at talaga ngang sinundan pa ako.

            “Ayoko! Where are your values, Viviene? Hindi matutuwa ang Papa mo sa ginagawa mo.”

            “Ma, bakit ba natin pinag-uusapan ang Values at GMRC dito? Boyfriend ko si Rebel. Kasama ko doon sa video si Rebel dahil may relasyon kami at ginagawa ang normal na ginagawa ng merong relasyon! Yun nga lang, hindi nakavideo ang sa kanila!” Naiiling akong lumapit sa lamesa para mag-almusal pero walang kahit anong nakahanda doon.

            Binuksan ko ang bag ko at kinuha doon ang natitirang cash sa akin. After this, magagalaw ko na ang savings na itinatabi ko para sa amilyar ng bahay.

            “Utusan niyong mag-grocery si Duday at Mikmik. Magpapahangin lang ako sa labas.”

            “Viviene!” Nakasimangot akong lumabas ng bahay at naglakad patungo doon sa labas ng gate. Nag-book ako ng Grab at ilang minuto lang ay may huminto na agad sa sasakyan ko. Napagdesisyunan ko na sa mall na lang ako pumunta para maglakad lakad at tumingin sa mga bagay na hindi ko afford. Baka sakaling mabura nito ang mga problema ko. Baka sakaling makalimutan ko na dapat ay nakokonsensya ako sa ginagawa ko. Ano pa ba kasi ang natitira? Kung tutuusin ay wala na.

            “Hindi ba yan si Viviene Joson? Grabe, ang haggard naman pala. Kaya siguro pumapatol sa indecent proposal..” Nakarinig ako ng bulungan sa aking likod. Agad ko iyong nilingon at tinaasan ng kilay ang isang bading at isang babae na magkasama.

            “Hoy mga Inday. Kung haggard man ako sa inyong paningin, sige nga’t ipagmalaki niyo ang classification ninyong mas mataas kaysa sa akin?”

            Napaatras ang dalawang hinayupak. Ugh! Pati ba ang pagma-mall ko ay hindi matatahimik dahil sa mga etchosera sa paligid? Wala man lang nag-alok sa akin na magpapresscon palibhasa’y hindi ako sikat! Alam nilang hindi ko kayang bayaran ang oras nila. And what shall I say. Boyfriend ko iyon. And So? Who cares these days? They just want to talk about people. Gusto nila ng pagtatawanan. Gusto nila ng pag-uusapan para i-uplift ang pagkatao nila. They want somebody to stoop down para magmukha silang mataas.

            “Hi Hon.. Hindi mo naman sinabing gusto mo palang mag-shopping?” May humawak sa bewang ko at agad kong inihanda ang inner Chun Li ko pero naamoy ko ang pamilyar na bango kaya napalingon na lang ako at pumalakpak agad si Kitty.

            “Anong ginagawa mo dito?”

            Ngumiti si Rebel sa akin na parang nang-aakit pero hindi iyon umubra dahil mainit ang ulo ko. “I had a lunch meeting here. Tapos nakita kita.”

            He looks dashing in his three-piece navy blue suit. His hair, a bit dishelved and his stubbles made him look so manly.

            “Ganon ba? Sige, bumalik ka na sa opisina mo.”

            “May I join you?” Dumausdos ang kamay ni Rebel sa kamay ko at hinawakan niya ako. Hindi ako tumanggi. 

            Naglakad kami ni Rebel sa palibot ng mall. Kitang kita ko ang mga matanglawin na inoobserbahan kami sa dalawang dahilan. Una, nakikilala nila ako at ang pangalawa ay masyadong simple ang ayos ko kumpara kay Rebel. Nang magsawa ako sa atensyon ng mga tao ay nilingon ko si Rebel.

            “Pagod na ako. Uuwi na ako.”

            Tiningnan ako ni Rebel na parang nauunawaan ang sinasabi ko. “Can I invite you at my place?”

            Nag-isip akong mabuti pero nang mapagtantong walang mapupuntahan ay pumayag na ako.

            Dinala akong muli ni Rebel sa isang prestihiyosong condominium building kung saan naganap ang pagsalakay kay Kitty.

            Nahihiya pa akong iapak ang sneakers ko doon sa carpeted niyang sahig kaya inalis ko ang sapatos ko nang nagpatiuna siya sa pagpasok sa kanyang unit, ngayon ko lang ito napagmasdan ng husto. I suddenly feel I look stupid. Mukha akong aattend ng zumba. At least I should sneak in to lovely Cotton-On dresses to match him.

            “Feel at home.” Ani Rebel na umaakyat sa wooden stairs na tanging wire lang ang handle.

            Goolay! How can I feel at home in this massive place? Parang art museum sa ganda ng pagkakadisenyo. There were triangular bookshelves, even the chairs are of different colors and sizes in hues of blue, navy blue and black. Lalaking lalaki ang lahat.

            There were paintings that looked expensive in his sitting room and the kitchen looked equisite. Masyadong pang-alta ang ayos. Nanonood kaya siya ng porn dito at naglalakad ng nakahubad? I giggled with my thoughts.

            “Rebel.. Ang ganda naman ng bahay mo.” Di ko napigilang papuri. Narinig ko ang yabag ni Rebel papababa mula doon sa loft type room niya, nakayapak siya at tanging boxers at itim na sando na lang ang kanyang suot. Damn those biceps.

            “You liked it?”

            “Yes, maybe your girls loved it here too. This is a quiet sanctuary.” Thinking about having like this for myself while reviewing scripts might inspire me more.

            “I haven’t invited anyone here. Even my parents.” Napaangat ako ng tingin kay Rebel.

            “Kikiligin na ba ako diyan sa sinasabi mo? Shall I spread my legs now?” I asked and he bursted out in laughter.

            “That’s the truth, Viviene. Casual hook ups happens in a hotel.”

            “Kita mo to. Tinitipid mo akong masyado! Kapag sila, sa hotel. Ako sa bahay mo o sa bahay ko.” Reklamo ko. Rebel chuckled.

            Umirap ako sa hangin. Nagpatiuna na ako sa paghakbang sa itaas at mukhang wala din naman siyang balak na pigilan ako.

            Sa bandang ulo-nan ng kama ay merong bintana na customized to make it look like an attic window made with wooden jalousie slats, sumisilip ang liwanag mula sa labas but definitely no one could see him from the outside. Masyado nang mataas ang palapag ng kanyang unit, ulap na nga ang natatanawan ko, kailangan ko pang yumuko para makita ang tuktok ng katabing building. Hinila ko ang side table niya, naalala kong dito niya kinuha ang leather cuffs and to my surprise, naroon pa din ito and some other things like toys that I am not familiar.

            Not bringing anyone to this place, huh.

            “What are these for?” Inilabas ko ang transparent na laruan mula sa sidetable, para iyong malaking clip. Rebel bit his lower lip and shook his head.

            “Is this for sex?”

            “That’s a speculum.”

            “Why do you have it?”

            “Viviene, I just got it on e-bay.” Tila hindi niya gustong lumakbay sa usaping iyon.

            “For sex, right. How do you use it?”

            “Viviene—”

            “You used leather cuffs on me for the first time. I have read about it, ang sabi ay para iyon sa Bondage. Are you a BDSM type of guy?”

            “Viviene, hindi naman kailangang—”

            “I want to try this.”

            “Fvck.” Napalunok si Rebel na parang hindi makapaniwala. Lumapit siya sa akin at tangkang aagawin sana ang speculum na hawak ko pero iniangat ko iyon sa hangin.

            “Show me how to use this.”

            “You will not like it. It is painful.”

            “I trust you.”

            Biglang dumilim ang mga mata ni Rebel at nakita ko ang uhaw doon. Binalot na din ako ng makamundong init habang hindi umiiwas ng tingin sa kanya.

            “I want you to fvck me in open windows.”

            Ininguso ko ang bintana sa aming ulonan.

            I learned about BDSM while I was researching about sex. It gives you pain and pleasure at the same time. Unang naramdaman ko ang sakit at sarap nang unang gabing karanasan ko. I forgot the problem I had. Bawat pagkilos ng araw ay nararamdaman ko din ang pagdami ng aking problema at hindi ko matakasan ang mga iyon. Papalubog ako ng papalubog. I want an escape and this might help me.

            “Undress yourself.” Dumilim ang mukha ni Rebel habang pinagmamasdan ako sa ibabaw ng kanyang kama. Inuna kong tanggalin ang t-shirt ko at isinunod ang suot kong leggings hanggang sa wala ng natira pa. Kinuha ni Rebel ang dalawang kamay ko at inilagay iyon sa aking likod, I felt the rough leather cuffs on it.

            “You may still say no.”

            “Kakabahan na ba ako?” Wika ko habang natatawa. I trust him with this, hindi niya ako sasaktan na hindi ko kakayanin. “Why do you have those when you said you don’t bring anyone here? Nakakapagduda ka ha.”

            “These are new. I have another stash in my car.”

            Tumango-tango ako. So this is really his thing. May inilabas na blindfold si Rebel sa kanyang sidetable.

            “Wait, are you going to blindfold me?”

            “Yes. My rules.” In a hoarse voice he said. “Bend over,” he commanded and I quickly followed.

            I felt his hand on my tip and I was easily aroused, but then it was replaced with pain when he clipped it with a cold material.

            “Ah, Rebel!” I screamed. Hindi siya sumagot, wala akong makita kundi ang kadiliman.

            “I’ve been waiting to do this to you, Viviene. Do you want to back out?” I shook my head despite of the pain I was feeling on my nipples. It was a numbing pain. Wala na akong maramdaman habang naririnig ko ang kaluskos niya.

            “W-what is that?” I felt a rubber ball entered my mouth. Hindi ako makapagsalita, itinali din iyon ni Rebel sa likod ng aking ulo. I felt a soft massage on my slit and my body arched. Itunulak ako ni Rebel papabalik sa aking posisyon. Hindi ako makapagsalita, hindi ako makasigaw. Tanging mahihinang ungol ang kumawala sa bibig ko. The bed shook, Rebel was grinding his muscle at my back, every second I was getting frustrated.

            “Mmph, mmmph..” I was muffling inaudible words but what I really want to say is ‘Fvck me, fvck me.’ But he did not listen.

            “Ah.” I was hit by something on my ass. Isa-isa hanggang sa basa kong ari ay dumampi din iyon.

            “Do you want me to stop?” Ang baritonong boses ni Rebel ang pumaimbabaw. Umiling ako. I wouldn’t want to stop this for the world. Rebel slid his fingers inside me. Nanginig ang tuhod ko dahil walang tigil ang pagkilos non sa akin. Malalakas muli ang pinakawalan kong ungol. I want him, I want all of him now but he’s delaying the gratification.           

            Naririnig ko siyang umungol hanggang sa may mainit na katas ang sumaboy sa likod ko. Gusto kong magmura! How dare this man get off without letting me first! But I remember that this is BSDM, I have to be patient.

            “You look good, Baby.” I felt his warm mouth on my entrance. Halos mabaliw ako sa naramdamang kiliti noon doon. Gustong bumigay ng tuhod ko pero kinapitan iyon ni Rebel para hindi man lang gumalaw ng kahit kaunti.

            ’ More, more’ I wanted to say but to my dismay, he stopped. Napaigik ako nang may maramdaman akong pumasok muli sa akin. Not his tongue, not his fingers but something painful and pleasurable. What the f*ck is that? It expanded my entrance and I stayed like that. Dinadampian ng umiihip na hangin ang entrada ko. Impit akong napasigaw nang maramdaman o ang mas malamig na bagay na ipinasok doon. What the hell is that?

            I felt the numbing sensation on my flower and I couldn’t believe that I am not really moving because Rebel want me to stay like this. Unti unting tinutunaw ng init ang kung ano mang inilagay doon ni Rebel. Liquid drip on my thighs which made me assumed that he put ice on my entrance. Inalis ni Rebel ang inilagay niya sa aking speculum ngunit wala pang isang segundo ay pinalitan iyon ng kanyang ari. He was drilling my hole as if he joined a race. Bumagsak ang ulo ko sa malambot na kama at hinang hina. My saliva dripped on the sides of my mouth because off the mouthwatering sensation, tears fell on my eyes because of the rough thrusting and numbing pain on my nipple. Pleasure came in and I couldn’t believe how I was able to shout despite of the restricting rubber ball on my mouth.

            My head was clouded with the stirring up orgasm until he released me with his stick and unimaginable amount of juices spurted from my cunt. Hingal na hingal ako na ibinagsak ang sarili sa kama. Walang saysay ang blindfold dahil pumikit din ako ng mariin at dinamdam ang ipinamalas na sensasyon sa akin ni Rebel. Mabilis na natanggal ang suot kong leather cuffs at lumuwag ang nipple clip. Rebel released my mouth and the blindfold, too.

            Binuhat niya ako at inilagay sa kanyang mga braso. “Are you okay?” Masuyong dampi ang naramdaman ko sa pisngi ko. I nodded. Narinig ko siyang mahinang nagmura at hinahaplos ang dibdib ko.

            “Can you stop? It stings.”

            “I know, and I am sorry. We won’t do it again.”

            “Why? It was good.” Kumunot ang noo ko.

            “You were bruised. I am sorry.”

            Tiningnan ko ang dibdib ko at ang pulsuhan ko. Oo nga’t may bakat iyon ng pamumula at nagkulay ube pa ang ilang parte. “I am easily bruised.”

            “Fvck, I am sorry.” Guilt was written all over his face. Mahina akong natawa.

            “Can you stop acting like a good boy?”

            “Please rest.”

Rebel.

            Pinagmasdan ko ang maamong mukha ni Viviene habang nakahiga sa kama. So this is what I was thinking the whole time. To fvck her hard and prove to myself that she’s no fvcking princess. She was begging me, not the other way around. Walang kwenta ang pagtutulak sa akin ng Nanay niya papalayo simula ng mga bata pa kami. They all fell in my hands.

But looking at her now, she’s the Viviene I knew when we were kids. Sweet, thoughtful and carefree.

            Hinawakan ko ang kamay ni Viviene na nasakal ng leather cuffs. It was bruised and I couldn’t explain what I feel. Kumuha ako ng icepack sa ibaba at sinubukang dampian iyon pero naaabala naman ang kanyang pagtulog. Hinila niya ang braso ko at niyakap iyon. She sleeps like a boss, inaari niya ang kama at lahat ng unan ay nakapalibot sa kanya.        

            Hinila niya muli ang braso ko kaya muli akong bumagsak sa kanyang tabi. Sumiksik siya sa aking leeg.

Guilt. Something that I never felt ages ago. Realizing the she hasn’t change a bit since we were kids made me feel sorry.

She deserves someone better, not a devil like me.

I should stop this now. Napatunayan ko na ang gusto kong mangyari. I will just let her meet my family and I will let her go. I made her a fcking trophy on my ego and it was wrong.

“Sorry.” I whispered to her ears. She hugged me tightly and after a long time, it felt good.

       

♁☆♁☆♁☆♁☆

May konsensya pala si Rebel. Hi mga besh! Are you having fun? :D

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 10

Viviene.

“Seryoso bang walang laman ang pantry mo? Paano ka kumakain?” Reklamo ko habang itinutulak ang grocery cart sa supermarket sa ibaba ng condominium ni Rebel. Dinaan niya akong muli sa ngiti niya.

        "I have my meals delivered."

        "Bakit ngayon walang dumating?" Tiningnan ko ang nutritional facts ng isang granola bar pack at nang makumbinse ay inilagay iyon sa cart.

        "Meron, pero pang-isang tao lang. Hey, I told you we can eat out."

        Umiling ako. Puro gastos ang alam ng mamang ito. Nagpamaywang ako. "I can cook my meals, sweetheart. Hindi naman lahat ng magaganda, maihahambing sa cotton buds ang laman ng utak. I am better than any woman you have bedded." Proud na deklara ko. Lumapit sa akin si Rebel at pilit na tinakpan ang bibig ko. Luminga pa siya sa paligid na akala mo naman ay nagsiwalat ako ng isang classified secret ng mga Amerikano laban sa mga terorista.

        "Viviene, lower your voice. The last thing I want is—"

        "The people will know that you are screwing me, alright.." Bulong na asik ko.  Nagsalubong ang kilay niya. 

        "It is not that. I don't want them to see you as a s*x object because you are fvcking not."

        Sinimangutan ko siya, "Eh kasi naman ikaw na damuho ka, kung hindi mo sana inilabas ang scandal ko—"

        "Alright, I am sorry. Yun lang naman ang naisip kong paraan para lumapit kang muli sa akin. Ayoko nang tinatanggihan ako."  Sinabayan niya ako sa pag-lalakad.

        Shi-noot ko ang isang pack ng lemons doon sa cart at kumuha din ako ng isang dosenang mansanans.

        "At bakit mo naman gustong lumapit ako sa'yo, aber?"

        "If you are waiting for me to inflate your ego, I won't, Viviene. I just badly wanted to be inside you, that day."

        "Bastard." I sneered at him. Itinulak ko muli ang cart at kumuha ng mga sangkap sa naiisip kong lutuin na shepherd's pie. 

        Si Rebel na ang nagbayad sa lahat ng pinamili ko. Naturalmente, wala naman din akong pera. Pinagtulungan naming iakyat ang lahat ng groceries niya. I started moving as soon as we entered his unit. Pinanood ako ni Rebel na maghiwa ng mga sangkap. He's lazily resting his chin on his fist as he ogle me. Gusto kong tusukin ang magaganda niyang mata dahil hindi man lang niya ako naisipang tulungan. 

        "Anong mga paborito mo?" Tanong ko para awatin ang katahimikan.

        "Nothing in particular. Hindi ako mahilig kumain. I just eat because my body needs food and nutrients."

        Kumunot ang noo ko at sinimulang hinaan ang apoy sa iniluluto ko.

        "Kung hindi kailangan, hindi ka kakain?"

        "Hindi. We do things to be exactly like human, Viviene. Nag-aaral ka para matuto, nagta-trabaho para kumita ng pera."

        "Oh, so you'll get me a ring dahil kailangang makita ng mga tao na may relasyon tayo. I bet, we will get engaged because expected na meron kang asawa. That is more human, isn't it?"

        "Are you being sentimental now, Viviene? Naniniwala ka din bang merong halaga ang kasal? It is just a piece of paper. Sa mundo natin, most couples were married because it will create a stronger empire to both families."

        Natanga ako ng bahagya dahil sa kaniyang sinabi, "Kung ganon, bakit ako ang napili mong ipakilala sa pamilya mo? Wala akong empire, Rebel. Oo nga't reyna ako ng kagandahan pero walang pera doon. Pawang alindog lang ang kontribusyon ko sa madlang people."

        "We will not get married, Viviene. We will just act as if we are so serious that we want to get married. Isang gabi lang iyon, pagkatapos non, magkanya-kanya na tayo." Diretso ang mga mata niya sa akin na para ipakitang desidido siyang gawin iyon.

        Parang may kaunting tinik ang dumaan sa aking lalamunan. 

Oh, come on, Viviene. ’Wag mo sabihin mamimiss mo ang kagaspangan ng lalaking iyan.

        "This is done." Sabi ko kasabay ng pagpatay ng apoy.

        Pagkatapos naming kumain ay lumabas kami ni Rebel. Almost 2 hours before the mall closes. Hindi pa din maka-get over si Rebel sa iniluto ko. He was raving about it. Biglang naging fanboy ang loko.

        "You are a good cook, Viviene. That's a bonus on my part. A fckable girlfriend and a cook." Inakbayan ako ni Rebel at hinapit papalapit sa kaniya. He was smiling ear to ear. Parang nanalo sa lotto ang loko loko.

        "I want a salary as a Chef. Since kakain din naman ako, you can pay me P 30,000 monthly for the service." Napailing si Rebel pagkatapos ay pinatakan ako ng halik sa noo.

        "Deal."

        Tiningnan ko ang maliliwanag na ilaw sa palibot ng mall. Hindi ko maintindihan ang trip ni Rebel. Inaya niya akong bumili ng engagement ring on a limited time. Dalawang oras lang ang ibibigay niya sa akin para pumili para siguro patunayan na walang halaga iyon. It is all fun for him, ganon din naman sa akin. Kung gayon, I have a game plan, plano kong hindi tingnan ang disenyo, doon na lang sa pricetag. The more expensive, probably the better. Then I'll have the best engagement ring that will be everyone's envy.

        Sa isang pinakaeleganteng jewelry store kami nagpunta, yun ang itinuro ko. The staff was smiling at us from ear to ear. She recommended few good pieces pero dahil ang pinakamahal nga ang bibilhin ko, I was looking at the tags. Until my eyes landed at a simple looking ring with a small diamond inside the heart embellish. Parang may automatic connection ako doon sa singsing at itinuro ko iyon sa saleslady na napakunot ang noo.

        "This one, Ma'am?"

        Oo at hindi iyon lumayo sa disenyo ng mga singsing na libre sa chichirya noong bata pa ako, only that it is white gold with a real diamond in it, but that's it, the ring reminded me of my childhood, the happiest days of my life. Nung buhay pa si Papa at si Lolo, marami pa kaming sasakyan, mga taong nagmamahal. Sometimes, I just wish to go back. Nag-init ang sulok ng mga mata ko at agad kong kinapa kung may pumatak na luha, ipinagpasalamat ko na wala naman. I felt Rebel's hand on my waist, hugging me from the back.

        "Are you sure?" Sinilip ako ni Rebel. I looked at the ring's pricetag and it is much cheaper than all of the others offered by the saleslady. Tumango ako at ngumiti. Hindi dapat namimili kapag overflowing ang emotions, pumalpak ako na pagastusin si Rebel ng mas malaki.

        Binili nga iyon ni Rebel. Bago kami umalis sa jewelry store ay kinuha niya ang kamay ko at inilagay doon ang singsing na napili ko, ang aming '

engagement ring’ .

        It feels different having something on my finger, parang nabuo ang pagkababae ko. Lalo na't hawak ni Rebel ang mga kamay ko. 

        Ah, no! Hindi ako magpapaloko.

        This bastard wants me to get a piece of this happiness. Titiyakin kong hindi ako masasanay.

        "Iuuwi mo na ba ako?" Tanong ko kay Rebel nang makasakay kami sa sasakyan niya.

        "No, I still want to fck. I'll get you home before 12."

        Napangisi ako. "Your words, Rebel.."

        "I don't sugarcoat things.."

        Indeed he doesn't. Parang niyanig ang buong unit niya habang nasa ibabaw ko siya at hawak kamay kami. We were hungrily having s*x and screaming for more. I can feel my ring as he pressed my hand tightly while he repeatedly thrusted and pant on top of me. 

        His tongue ravage my mouth, marking every corners of it as his. Hinila niya ako dahilan para sa mapaupo ako sa kama. Only that my behind facing him. He was still starving with s*x and I couldn't complain. Kinuha niya ang parehas na kamay ko at pilit na pinakapit sa headboard. He pumped me with a heavy thrust. Making me feel his size despite of my walls tightening with his raggedness.

        Malalakas ang naging pag-sigaw ko ng kanyang pangalan. Swear, I hope that his condo is soundproof, tiyak na mabubulabog ang buong building kung hindi.

        "Fvck Baby, that's it. Grind your hips for me." In a rasp voice he demanded. I was circling my hips while crying in pleasure. I don't want to finish but I keep on reaching the seventh heaven. My orgasmic explosion is unstoppable and the heat is burning my skin already.

        Hinawakan niya ang aking balakang. Rebel keeps on forcing himself to me. His reflection on the mirror said that he's on the verge of spilling his juice but he is not slowing down at all. Pinapanood niya ang aming mga sarili sa salaming nasa ibabaw ng kanyang headboard. 

        "I am near, fvck!"

        One more thrust and he collapsed. We were both sweating and heavily breathing. Wala sa sarili akong pumikit, kasabay ng nanghihinang pag-ngiti.

        "Let's get you cleaned up." Naramdaman kong umahon ako sa kama, ang sumunod kong naramdaman ay ang mainit na tubig sa aking buong katawan. 

        "Am I hurting you?" Nagulat ako sa tanong na iyon ni Rebel. I shook my head. Hindi ko naman nararamdaman ang sakit kapag magkaniig kami.

        "I am sorry, I cannot help it. I'll try to behave more next time."

        "Wow, ikaw ba yan?" I chided. 

        "Is this the life you want to live, Viviene? O nagrerebelde ka lang sa Mommy mo?"

        Hindi ako sumagot. Hindi ko tiyak kung alin. As far as I know, I am enjoying this. But of course, he doesn't have to know.

        We spent few more minutes at the tub before Rebel sent me home.

---

Rebel.

        "Rebel, I am so happy that finally you gave me a chance to dine with you. Naisingit mo din ako sa schedule mo." Naiiling si Madison habang ngumunguya ng salad. I shrugged. 

        "I am just busy." We were at my building's cafeteria. Madison is working for me as the Vice President for PR for three months now. Dalawang buwan doon ay ginugol niya sa training sa Brussels at kakabalik rin lang niya ng bansa.

        "I hope that it is important. Knowing you, kung ano ano lang ang ginagawa mo para mainis ang mga magulang mo. Kailan ka ba titigil? Come on, let's get married!" She kidded. I wiped my mouth with the table napkin.

        "Are you ready?" Tumaas ang kilay ko, sumakay sa kanyang biro. "But seriously Maddie, I am engaged."

        Huminto sa ere ang tinidor na hawak ni Madison. 

        "Y-you are what?"

        "Engaged! Surprised? You should tell Mom about it." Inayos ko ang kubyertos sa aking plato at nagpunas muli ng table napkin sa labi. "I am done here. The bill's on me. Have a great day, I still have an important meeting."

        "Rebel! We were invited by Chef Alex on his restaurant opening. That is tonight. You know your Mom will be happy if we will go together."

        "Invite Mom instead. She will love it. I have someone taking care of my meals and believe me, it is delicious." Hindi ko na siya nilingon habang naglalakad ako papalayo.

        My heart jumped with excitement. I sure will be expecting calls this day. Madison don't like to end up with me, neither. Napipilitan lang siya dahil hindi niya kayang suwayin ang kanyang mga magulang. I am just doing a favor for her too.

---

Viviene.

“Nandyan ba si Rebel?” Napangiwi ang receptionist nang makita ako na siyang ipinagtaka ko. It was just a regular day where I always see Rebel at his office before his day ends. Sabay kaming nagtutungo sa condo niya para maipagluto ko siya.

        "Miss Viviene, nandoon po sa itaas. But I don't think this is a good time. Sasabihin ko na lang po kay Mr. Villafuerte na dumating kayo at kitain niya kayo kung saan. But right now—"

        Kumunot ang noo ko, "What do you mean, Myla? Pinagbabawalan niya ba akong umakyat?" 

        Naghimagsik si Kitty, ayaw na ayaw niyang pinagbabawalan sila ng boyfriend niya.

        Umiling si Myla na para bang tinatawag ng kalikasan. "H-hindi sa ganoon, Miss Viv.."

        "Ayun! Ayan si Viviene! Totoo nga!" Sabay kaming napalingon sa grupo ng press na merong malalaking camera. Napaatras ako. Pinlano kong magtago sa plantbox pero hindi natuloy. May isang malaking kamay ang humila sa akin at nagkagulo ang media nang makita ako.

        "Totoo bang si Rebel Villafuerte ang boyfriend mo? Madalas daw kayong makitang kumakain sa labas!"

        "Merong isang reliable source ang nagsabing bumili kayo ng singsing ni Rebel, totoo bang engaged na kayo?"

        "Totoo bang si Rebel ang  kasama mo sa scandal mo, ha Viviene?"

        Para akong pinipisang lata at agad na pinagpawisan sa mga katawang nakadikit sa akin. 

        "Sandali.." Bulong ko. Trying to push some people away for a personal space. 

        "

Viviene, totoo bang ikaw ang flavor of the month ni Rebel ngayon?“

        Flavor of the month?

Mukhang hindi ako nakapagresearch ng mabuti. Merong tinatawag na flavor of the month ang lokong yon? Akala ko ay private person siya? Merong isang socialite magazine ang halos ihampas sa mukha ko at nakita ko doon si Rebel sa cover, merong maliit na litrato sa isang social function kung saan meron siyang ka-date na pamilyar na babae na nakasuot ng pulang gown.

        Right

! Hindi sa tabloid nasusulat si Rebel. Hindi kagaya ko. Ang lugar niya ay sa mga society pages, sa mga mamahaling magazine para sa mga mayayaman. Tinitigan ko ang litrato. Ramdam ko ang paninibugho ni Kitty sa nakikita ko. Mukhang masayang masaya si Rebel doon sa litrato. Kita pa ang gilagid niya sa pagkakangiti niya habang nakatingin sa babaeng mukhang kapatid ni Ara Mina sa Mano Po 6.

        "Calm down, calm down people." Natigilan ang lahat doon sa nagsalita. Pati ako ay napatingin ding sa babaeng nag-lalakad papalapit sa amin. Ibinalik ko ang tingin sa magazine na ipinagduduldulan sa akin ng reporter, lumipat sa babaeng papalapit. 

        Siya nga! 

        A woman probably with a Chinese descent was striding towards us. Nakasuot siya ng itim na floral dress na mas lalong nagpatingkad ng kaniyang puti. She has a long, straight, boring hair. Manipis ang make up. She crossed her arms and stared at me with grace and class. Napaatras ang lahat. I stood my ground, nakipagtagisan ng titig sa babaeng intsik.

        "Miss Madison." Nagsingisian ang mga press at tiningnan ako ng mapanghusga. Alam kong ikinukumpara agad nila ako sa babaeng katabi.

        "Rebel and I are still dating. Ano ba yang pinagsasasabi niyo?" Tumawa siya. My eardrums are not so happy with the sound that vibrated from her diapraghm . Parang sinisino ako non at iniinsulto.

        "Pero marami pong nakakakita na kumakain sila sa labas."

        "Of course! Miss Joson is our endorser."

        Our?

        Viviene, kung nag-aaral ka pa ay tiyak na babagsak ka sa thesis at research papers.

Sino ba ang Madison na ito? I was itching to fish for my phone and search her name on google. Tiyak kong kalibre din ni Rebel ang babaeng ito.

        "Look, I don't know where you got the news but Rebel and I are still going out. Katunayan nga, we will be having dinner at the newly opened restaurant in Makati. Gusto ko sana kayong imbitahin kaya lang ay strictly by invitation lang ng Chef ang opening. But you can wait outside if you want. Huwag ngayon. It is office hours." Tumingin  pa si Madison sa kaniyang wrist watch at ipinakita muli ang million dollar smile niya sa press. Para namang nabighani ang lahat sa kaniyang sinabi at sumasang-ayon na tumango.

        Maya maya pa ay nagsialisan ang lahat ng mga ito sa kanyang paligid. Nanatili si Madison sa kaniyang kinatatayuan, ilang segundo pa ay naglahad ito ng kamay.

        "Madison Tiu, Vice President for PR of Blue Cavit."

        Kinuha ko ang kamay niya at bahagyang ngumiti. 

        "Viviene, right?" Siya na ang nag-tuloy. Tumango ako. "Nakita mo namang hindi maganda ang impluwensiya mo sa kompanya. Hindi ko ba naman alam kay Rebel kung bakit hindi ka pa binibitawan as endorser. Wala ka namang career."

        Nag-init ang mukha ko sa galit. "Sino naman ang kukunin, ikaw?"

        Mahina siyang natawa, "You see, Miss Joson. Hindi ko kailangan magbilad ng katawan para kumita ng pera. I have brains. Merong mga ipinanganak na kagaya mo para gumawa ng trabahong iyan. Hindi ako bulag, alam kong nilalandi mo si Rebel para sa mas marami pang pera. Seems like this company is not paying you enough. Huwag kang mag-alala, isa-suggest ko kay Rebel na dagdagan ang talent fee mo para hindi ka na parang langaw na pabalik pabalik dito."

        Kumuyom ang kamao ko. "Kung langaw man akong pabalik balik dito, malamang meron akong naaamoy na bulok sa opisinang ito." 

        Nasalubong ang kilay ni Madison nang humakbang ako papalapit sa kanyang leeg at sininghot siya. Bumakas ang mapanganib na kunot sa kaniyang magandang mukha. "Rebel must fck your brains out pero hanggang doon na lang iyon. I am going to marry him and he's just playing around because he knows that he will still end up with me."

        Iniangat ko ang kamay ko, "Nakikita mo 'to?" Pagmamalaki ko. "Engagement ring namin ito ni Rebel. Pakakasalan niya ako dahil wala siyang pakialam sa mga paniniwala ninyong lahat na makakabuti sa kanya na magpakasal sa isang mayamang Intsik na insecure na merong boring na buhok at malamang equally boring din sa kama."

        Hindi man lang nagbago ang stoic na ekspresyon ni Madison, "Sorry to break the news for you, Darling, pero ika-sampu ka nang nagpakita sa akin ng engagement ring na mula kay Rebel. See you around." Tinapik pa ni Madison ang balikat ko at saka ako nilisan. 

        I was lost for a moment. Hindi ko alam ang gagawin ko.

        Binatukan ko ang sarili. Do I really feel shocked na hindi totoo ang pinagsasasabi ni Rebel? That he's just playing all along? Naniwala ba talaga akong ako ang tanging binigyan niya ng prebiliheyong lumabas sa madla bilang fiancee niya? Wow, that guy has the audacity to lie to his ally!

        I know that this is just a game but fck, nakakainis isipin na pinaglalaruan niya din ako sa loob ng laro na parehas kami ang bumuo. He could have just tell me that he's engaged to almost everyone!

        Tumunog ang cellphone ko habang nag-lalakad ako sa di kalayuan sa opisina ni Rebel. Lumabas na ako dahil parang kinukulang ako ng hangin. It was Rebel. Pinatay ko ang tawag saka ako pumara ng taxi. Swerteng nakakuha naman agad ako. 

        "Saan po tayo, Ma'am?"

        Sinabi kong dalhin ako sa isang sikat na park sa gitna ng Makati. Napapikit ako sa masakit na menstrual cramps kasabay ng panlalambot ng loob.

        'Jusko Kitty ha, wag kang iiyak. Nakakawala ng poise ang ganon. Hindi kita pupwedeng punasan dito.'

        Hindi ko matandaan kung ilang oras akong nanatili na nakaupo sa damuhan nang marating ko ang park. Ininenjoy ko ang katahimikan kahit pa inabot na ako ng gabi. Hanggang sa isang grupo ng media ang nakita kong papalapit sa akin.

        Tumayo ako at pinagpagan ang pang-upo. Balak kong salubungin ang media pero mukhang hindi naman nila ako nakita. Nagmamadali nilang tinungo ang isang restaurant at nag-abang doon. Nasa likuran nila ako. Nagkaroon ng maliit na komosyon nang bumukas ang ilaw at lumabas doon ang iniintay nila. 

        Si Madison, at si Rebel. 

        Totoo ngang may dinner date ang dalawa. I felt my heart contracted for a few seconds. Wala sa sariling napigil ko ang paghinga. Hinabol ko ang sariling hangin. Parang hihikain pa ata ako. I immediately searched for my inhaler for some puff.

        "Wow! Totoo ngang nasa date kayo!" Bulalas ng isang reporter nang nasa tapat na ng bibig ko ang inhaler. Natigilan ako at ang tsimosang ako ay mas pinili pang makinig.

        "So it is Madison all along, huh! Gumagawa lang siguro ng ingay ang 

Star Maker para makaahon si Viviene kaya may mga ganong balita.“

        Napakagat labi ako. Hindi ko nagustuhan ang kanilang paninisi sa management ni Bobby. Hindi ko na ginambala si Bobby simula nang lumabas ang scandal ko dahil ayoko na ding mahirapan siya sa akin. He's a good friend. Kinakumusta niya ako once in a while and he's happy when I assured him that I am fine.

        "Ganyan naman si Bobby, palugi na kasi ang kanyang negosyo!" Sabad ng isang reporter.

        'Mga walanghiya!'

Gusto kong isigaw.

        Naramdaman ko ang mainit na patak sa aking braso. Maagap kong pinunasan ang luha ko at saka dalawang beses pinindot ang inhaler ko para tulungan akong huminga. Mabilis ako na tumalikod na habang walang nakakapansin.

        "It is true that I am engaged." Natigilan ako sa paghakbang. "To Viviene Joson." Mas lalong umingay ang grupo. Hindi ko alam kung babalik ba ako o magtutuloy tuloy sa paghakbang. Naramdaman ko na lang ang brasong pumalupot sa akin. Kasunod ng mainit na halik sa aking mga labi.

        Nakarinig ako ng tilian, pati ang maliliwanag na pitik ng kamera. My tears froze but my heart beats errantically. Gustong humulagpos mula sa dibdib ko.

        Hindi ko alam kung totoo pa ba ito. O kung ano ang totoo.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Maayong gabi-i mga marufokfok!!! Kumusta kayo?? 

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 11

“We would appreciate it if you respect our privacy.” Pagkasabi non ay nabalutan na kami ng naglalakihang katawan ng mga bodyguards ni Rebel. Guarding us from the media hanggang sa makasakay kami sa kaniyang sasakyan.

        "Are you okay? You are not answering my call." Maagap na sabi ni Rebel habang pinagmamasdan ang inhaler sa kamay ko, agad ko iyong itinago sa kanya. Nag-iwas ako ng tingin.

        "Huwag mo akong susungitan, I am on my period, Rebel at saka hinihika ako. Kung ayaw mong maghalo ang balat sa tinalupan—"

        Naramdaman ko ang kamay ni Rebel sa aking mukha at ang masuyong hinaplos iyon. "Bakit ka umiyak?" His eyes flickered with adamant concern at hindi ako agad nakakilos.

        "Nakita mo yon?" I asked.

        Tumango siya.

        "Ay naku, Rebel. Sinasabi ko sayo, hindi ako nagseselos kaya wag na wag mong iisipin iyon."

        "I am not saying anything, I was just asking. Bakit nga?"

        "Kasi ang mga walanghiyang yon! Pinagbintangan pa nila si Bobby na may kagagawan ng chismis sa atin." Naramdaman ko na naman ang pag-iinit ng sulok ng aking mga mata. "Mga walanghiya. Ang bait bait nung tao sa akin." I sniffed. "Namimiss ko na nga si Bobby. Kahit na maliit lang ang kinikita namin, sumasama pa siya sa akin sa probinsya, kahit umakyat pa kami sa bundok para lang kumita ako ng pera. Kapag na-redeem ko ang career ko, payayamanin ko talaga yan si Bobby."

        "Sshh, don't cry, Honey."

        Nagpantig ang tainga ko. "Honey? Anong honey? Alam ko na ang istilo mo, Rebel. Ako ang flavor of the month mo, ako ang pangsampung binigyan mo ng singsing! At engaged kang hunghang ka! Why did you even lie to me? This game is all fun not until you made me the other woman! Ang babaw naman ng tingin mo sa akin!"

        "What?" Kulubot na kulubot pa ang noo niya. 

        "Sinabi sa akin ni Madison ang lahat. Pakakasalan mo siya pagkatapos ng lahat ng ito. You always ask your women to pose as your fake girlfriend para makuha mo ang gusto mo. Ha, sinasabi ko na nga ba at hindi ako dapat nagpadaig sa matamis mong dila!"

        "That's not true, Viviene."

        "Kuu! Huwag ka nang tumanggi. Pervert ka. Iuwi mo na ako dahil duda naman ako na gusto mo ng madugong sagupaan ngayon. Meron ako."

        "I am hungry. I want you to cook for me."

        "Sinungaling ka talaga, ano? Kakakain mo palang!"

        "Madison insisted that I'll go with her for the damage control. But I see no point in doing that so I went out and stood for you."

        Natigilan ako sa kanyang sinabi. Impit akong napahagikgik. "Wait, si Kitty, kinilig." Natawa si Rebel, sumeryoso ako at sumimangot, "Pero ako hindi. Ipagluluto kita, pagkatapos, uuwi na ako." Ininguso ko ang cellphone niya. Panay ang blink nito. "Sagutin mo na yan."

        But he took his phone out and turned it off. "I want chicken afritada, Viviene."

        I rolled my eyes, "Yes boss." Monotonous, I said.

---

        "Luto na!" I chirped as I placed the chicken afritada at the center of the table. Panay ang pagtambol ni Rebel gamit ang kaniyang kubyertos sa plato sa kanyang harapan. Sininghot pa niya ang usok mula doon sa ulam.

        "You are the best, Viviene."

        "I know right.." Pagmamayabang ko. 

        Papatapos na kaming kumain nang maramdaman ko ang pag-suka ng dugo ni Kitty, my womb contracted painfully. Agad akong napahawak sa aking sikmura.

        "Are you alright?" Natigilan si Rebel sa pagsandok ng ikatatlong batch niya ng kanin. I waved my hand dismissively.

        "I am fine. Huwag mo na akong pagkuwentuhin ng nararamdaman ko dahil baka mawalan ka ng gana. Kulay pula pa naman ang ulam natin ngayon. Dysmenorrhea lang ito. Malapit sa bituka pero malayo sa puso. Alam ko namang heart attack ikamamatay ko, not even my asthma would kill me."

        Habang kumakain ay naging abala si Rebel sa kanyang cellphone. Kinuha ko ang mga plato sa aming harapan pero hindi kagaya dati ay hindi ako tinulungan ni Rebel. Mukhang nagse-senyorito siya ngayong gabi at hindi ako napansin.

        "Hey, put down the plates, I will do it." Naramdaman ko ang kamay ni Rebel sa aking braso at inalalayan ako sa pagbaba nito sa sink. Sa wakas, nakahalata rin! Dahil mas senyorita ako kaysa sa kanya, binitiwan ko nga ang plato at dumiretso doon sa couch niya para mamahinga. 

        Inabala ko ang sarili ko sa pag-scan ng magazines na naroon sa centertable niya. Napataas ang kilay ko nang makita ang mga iyon na siya lahat ang cover. Inangkin lahat? Sugapa pala si Rebel. Mas famewhore pa sa akin. Napahagikgik ako habang pinapanood siyang nakatalikod na nakaboxers at sando lang na naghuhugas ng pinggan. Malayong malayo sa intimidating aura niya sa mga shoots niya.

        Tingnan mo nga naman, ang ganda ng labi niya, full and red. His stubbles made him look more manly than he is. He got thick brows and chiseled jaw, malalim tumitig ang madidilim niyang mga mata na kasing kulay ng malapot na honey. Napatingin ako sa suot kong singsing at napasimangot nang maalala na pang-sampu na akong sinuotan niya ng singsing.

        Binalikan ko muli ng tingin si Rebel at nang makitang abala pa din siya sa mga plato, pasimple kong pinunit ang pahina ng cover at saka mabilis na inilagay sa bag ko. Kung sandali lang naman pala ang lahat ng ito, dapat ay may remembrance ako ng lalaking unang pinagbigyan ko ng puri ko. Just in case my kids would ask kung bakit hindi ang Papa nila ang pinagbigyan ko ng virginity ko, I would rather have a valid reason why Kitty fell on the trap of this handsome and vicious man. I should buy a picture frame for this. Pupwede ko din sigurong ipakulam kapag ginawan niya ako ng masama.

        Itinago ko ang magazine page na pinunit ko at saka ko binuksan ang TV para alisin ang inip. Tiyak namang ihahatid na ako ni Rebel papauwi kapag tapos na siya sa ginagawa niya. I bet he'll be busy all night dahil panay ang tunog ng kanyang cellphone, and I know what is that all about. Tiyak dahil doon sa sinabi niyang engaged siya sa akin. Akala niya siguro, madali maging topic ng National TV.

        Napaigtad ako sa mainit na pagdampi sa puson ko, nagulat na lang ako nang umupo sa tabi ko si Rebel at merong hawak na hot pack at idinadampi sa tiyan ko.

        "Google said this should make you feel better. I should buy a humidifier for this place, too." Aniya na ikinatulala ko.

        "What for?"

        "For your asthma. Google said it will help lessen your asthma attacks. Don't worry, I'll buy organic essential oils, masama rin daw yung mga artificial scents sa iyo."

        I was dumb founded, creasing my forehead and I was staring at him. 

        "What? Hindi mo alam iyon? You don't do research about your health?" Gulat na tanong ni Rebel.

        "I am not very good in researching, isa pa, wala akong time, pinagbawalan din ako ni Bobby para hindi ko mabasa yung pambabash sa akin."

        He heaved a sigh and pulled me closer towards him. "Gusto mong mahiga? You need to relax your back para marelax yung abdominal muscles mo."

        "No!" Matigas na tanggi ko, "I might stain your bed."

        "It is fine. Lalabhan ko kung sakali. What else are you thinking, Viviene? This boyfriend of yours might have a solution for it."

        "Ikaw na!" I wrinkled my nose. "Perfect mo din, eh."

        "You are damn lucky."

        "Ay iba."

        He chuckled. Inilapit niya ang ilong niya sa aking leeg at sininghot iyon. "You smell so good."

        "Ay no.. Very wrong, Rebel. Do not touch me while I am on my period."

        "I am just smelling you. You really smell so nice. Can I kiss you?" Malambing niyang tanong.

        I straddled him, I placed my arms around his neck and let him slowly taste my lips by s*xily nibbling my lower lip. We were making out fast forward to thirty minutes. Mukhang naubos ang energy ko doon dahil humilig ako sa kanyang balikat. I enjoyed his scent for only God knows how long hanggang sa hindi ko na namalayan na nakatulog ako. I woke up and noticed that the lights were dim and Rebel was fast asleep beside me. Sa kanyang kamay ay isang hot pack na kakaunti na lang ang init at nakatapat iyon sa puson ko. Napangiti ako doon pero saglit lang.

        To my horror, nagmamadali kong hinanap ang orasan sa side table. Napatakip ako ng bibig nang makitang alas-dos na ng madaling araw. I hurriedly fished for my phone at napukpok ko ang ulo ko nang mapagtantong pinatay ko nga pala iyon. 

        Lagot ako kay Mama!

        "Rebel!" Tawag ko sa katabi ko, pero mukhang pagod din siya kaya hindi siya agad nagising. I rushed to his bathroom to clean up at nang lumabas ako ay nakita ko si Rebel na nakaupo sa kanyang kama at aantok antok pa.

        "Bakit hindi mo ako ginising?" Asik ko. Tumaas ang kilay niya.

        "You were sleeping and in pain. Bakit kita gigisingin?"

        "Kasi magagalit ang Mama ko. Duh! Hindi niya alam kung nasaan ako lalo  na ngayon na alam niyang wala ako sa taping!"

        "Ano bang ipinag-aalala mo? You are with me. Boyfriend mo ako."

        "Hindi mo kasi naiintindihan. Strict ang Mama. Hindi ako pinagbo-boyfriend non at ayaw nga niya sayo."

        Rebel was taken aback. Nagbago ng kaunti ang ekspresyon niya sa paraang hindi ko maintindihan pero bumalik din iyon sa pagiging seryoso.

        "Relax, okay? Ihahatid kita." Kalmado niyang sabi bago nag-hanap ng maayos na pantalon sa kanyang closet.

        Nasa malalim akong pag-iisip habang nasa byahe. I can imagine my mother's face later. All my life I was dictated by her standards, which I have no complain. 

        Viviene, drink your milk. 

        Viviene, exercise.. 

        Viviene, your poise..

        Viviene, makakasira ng career ang pakikipagrelasyon, hindi ba't may gusto ka pang marating?

        Para akong may recorder sa isip tuwing inaalala ko ang mga salita ni Mama, and I came up with an understanding na para iyon lahat sa ikabubuti ko.

        "Viviene, we are here." Mahinang tinapik ni Rebel ang balikat ko. Napangiwi ako nang makitang bukas pa ang ilaw sa aming mansyon. Meron ding patrol car sa labas. Naririnig ko ang litanya ni Mama habang naglalakad kami papasok ng mansyon.

        "Ma'am, after 24hours pa kayo bago maipa-blotter si Miss Viviene. Baka naman nakipag-date lang."

        "Hindi ganon ang anak ko!"

        Napakamot ako ng batok nang humakbang ako patungo sa main door. Nakita ko si Duday at Mikmik na paikot ikot sa sitting room. Agad na napatili si Duday nang makita ako.

        "Ma'am!"

        "Ma.." 

        Pinanlakihan ng mata si Mama nang makita ako. 

        "Viviene! You are giving me a heart attack! Bakit hindi macontact ang cellphone—" hindi na niya naituloy ang salita nang makita niya si Rebel sa tabi ko. Agad na parang binagyo ang mukha niya.

        "Kasama mo ang lalaking yan?!"

        "Ma, I can explain.."

        "Naku, sabi na nga ba, nakipagdate lang ito si Miss.." Natatawa tawa ang dalawang pulis na nasa loob ng pamamahay namin at saka ako binigyan ng malisyosong tingin.

        "Ma'am, baka po pupwede na namin kayong iwan." Ngumisi muli ang isa. Agad na iniharang ni Rebel ang katawan niya sa akin. Hindi ko na nakita ang dalawang pulis na lumabas ng bahay dahil doon.

        "Ma, I am sorry. Nakatulog po ako sa—" Isang malutong na sampal ang dumapi sa pisngi ko, hindi iyon napigilan ni Rebel dahil sa pagkakaron ni Mama ng dugong Ninja. She really has her own ways.

        "Ma naman!" Sapo sapo ko ang pisngi ko. Hinila ni Rebel ang kamay ko papalapit sa kanya na halata ding nagulat sa ikinilos ni Mama.

        "I don't think that was necessary, Ma'am." Kalmado pero mabigat na pananalita ni Rebel, nakikipagtitigan pa kay Mama.

        "Do not tell me how to raise my daughter." Mariin ding sagot ni Mama.

        "Ma, ano pa bang gusto niyo? Wala na akong career!"

        "Dahil diyan sa lalaking yan! Sinabi kong lagi kang makikinig sa gusto ko dahil iyon ang makakabuti sayo! Look at where your stubborness got you!"

        "Ma naman, matagal na akong walang career!"

        "Lalo pang nawalan! Imbes na magkaroon ka ng comeback, anong ginawa mo? You turned out as a cheap whore to those people which I am afraid that you really are now!"

        "Ang sakit niyo namang magsalita."

        "Dahil masakit din na sinusuway mo ang sarili mong ina."

        "Ano bang ayaw niyo kay Rebel?" I know that it was not a valid question dahil balewala naman din ang relasyon namin ni Rebel pero gusto ko lang na malaman. Sana ay kahati ko man lang siya sa pinanggagalingan ng poot niya. I hated Rebel, too but I need him now. Siya na lang ang huling baraha ko para magsurvive!

        "Anong ayaw ko? He's the one who robbed our business! Nakakalimutan mo na ba ang dinulot niyang sakit sa Papa mo? Sana kasama pa natin ang Papa mo ngayon kung hindi niya pinanghimasukan ang negosyo ng Papa mo."

        "Pero Mama, that was all in the past! It was bound to happen, hindi natin pupuwedeng isisi kay Rebel ang kamalasan natin o kahit sa kaninong tao, we make our own destiny and Papa—" Nag-init ang sulok ng mga mata ko, "It was his decision to self-destruct.." Namuo ang pait sa lalamunan ko. All along, Rebel was right. Papa should have stayed sane para lamang sa aming pamilya niya pero nagpakalulong siya sa bisyo na siya ding ikinamatay niya.

        "Duday, Mikmik, pagtulungan niyo ang gamit ng Ma'am niyo. Ibigay niyo sa kanya sa lalong madaling panahon. Gusto ko nang magpahinga." Walang emosyong wika ni Mama.

        "Ma.. Palalayasin mo ako?"

        Hindi na sumagot pa si Mama, patuloy siya sa pagtalikod at tuluyan na nga kaming iniwan sa salas.

        Hindi ako makaiyak ng husto pero ramdam ko ang sunod sunod na pagtulo ng luha. 

        "Ma'am.." Lumapit sa akin si Mikmik at niyakap ako.

        "Huwag niyo nang kunin ang gamit ko. Hintayin na lang natin na pauwiin ako ni Mama. Ganyan lang yun magalit di ba?" Pinilit kong ngumiti pero si Duday, agad nang napahikbi at sinugod ako ng mahigpit na yakap.

        "Paano na yan, Ma'am?"

        "Magpapadala pa din ako. Kayo muna bahala kay Mama. Basta mag-gogrocery kayo lagi at sabihin niyo sa akin kung ano ang kailangan dito sa bahay, okay lang ako."

        "Ma'am, mag-sorry ka na lang sa Mama mo."

        Umiling ako, alam kong balewala iyon sa ngayon. Mama loved Papa so much, and I do, too. Kaya lang, alam kong hindi din naman kami gagaling kung hindi kami magpapatawad. Maybe it was our fault, too. Siguro ay hindi namin naiparamdam kay Papa na nandito lang kami at maaari kaming mabuhay sa kaunti. The pressure took toll on Papa. Sa puntong ito ay ayoko nang sisihin ang kahit sino. I just want to survive. I am obsessed on getting through because I have so many mouths to feed, that includes our housemaids that we treated as our own. 

        "Viviene, stay with me." Tila pinagsakluban ang mukha ni Rebel. I made huge strides to get nearer to him, I crashed to his iron clad chest and he accepted my hug and returned it with a much tighter embrace, a very assuring one.

        "Salbahe ka kasi.." Bulong ko.

        "I know. I am sorry."

        "Hindi mo ako pupwedeng pabayaan, magbabayad ka."

        "I will. Hush now, Baby.. I am here."

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Naku mas dadami ang landian ng dalawang ito. Handa na ba kayo? Ako hindi pa! 

Mga Pampanga readers meron kaming meet-up on December 8, comment here if you are interested.

Thank you! Votes and comments if I deserve it!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 12

Rebel.

A surprise splash of guilt hovered upon me. Viviene looked helpless as she brought herself to sleep in tears. Ang plano kong pagpapalayo sa kanya pagkatapos ng lahat ng ito ay naging malabo.

        Paano ko iyon gagawin kung ako mismo ang sumira sa mga bagay na natitira sa kanya?

        My phone rang and I hurriedly picked it up while running downstairs at hindi na din maabala si Viviene sa pagtulog. It was too late when I realized that I shouldn't picked it up. 

        "

Por Dios Santisima , Rebel! Ano na naman ba ang ginawa mo?“ Dismayado ang boses ni Mommy sa kabilang linya. “I told you to get married with Madison and what is this that you are engaged with a starlet! Nakakahiya sa mga Tiu! Binali nila ang kanilang paniniwala para sa Intsik ipakasal si Madie para sa’yo pero anong ginawa mo!”

        "Mom, the wedding with Madison was never our choice. Paulit ulit ba nating idi-discuss ito? Madison deserves to be happy and choose a man for her. That's not me."

        "What are you talking about? She likes you! She overlooks your shortcomings because she's expecting that you will marry her after all that this you are doing! Really, Rebel? A starlet?"

        "I am.." Napabuntong hininga ako, "I am happy, I like Viviene." Kumirot ang dibdib ko sa pagsasabi non. Hindi ako pinapayagan ng sistema ko na aminin iyon. 

        "Hindi ka na nahiya sa mga kapatid mo! Mararangal na babae ang iniuuwi nila! Hindi kagaya mo! Bakit hindi ka gumaya sa kanila?"

        "Because I am not them, Mom. Hindi niyo pa ba nakikita? Iba ako sa kanila."

        "Hindi ka pa din nalalayo sa pagkatao mo noon. You are the weakest, Rebel. Kaya ayaw sa iyo ng mga tao dahil ganyan ka."

        Dumiin ang paghawak ko sa cellphone ko. Imbes na sumagot ay pinili ko na lang na patayin iyon. When will I ever be released from that shadow?

        Umakyat muli ako sa kuwarto ko at ipinahinga ang katawan. This should be fun but it is actually stressing me.

---

Viviene.

        "What are you doing?" Kukusot kusot pa ng kanyang mata si Rebel nang daluhan niya ako sa kitchen. Binalikan ko ng tingin ang cupcake na nilalagyan ko ng buttercream frosting at maingat na pinindot ang icing pipe para magmukhang bulaklak ang disenyo.

        Masigla akong ngumiti, "Hindi ako makatulog nang magising ako nung madaling araw." Maingat kong inilagay ang cupcakes sa box na pinamili ko noong nakaraan. I've been meaning to bake cupcakes for Rebel, pinaplano ko talagang mamangha siya sa akin ng husto because I want to prove to him that I am a very good catch. Loyalty is very hard to earn nowadays, you need not only your body and soul, kailangan ay limpak limpak din ang talent mo para kakaiba ka.

        "Breakfast is ready." Ininguso ko ang lamesa kung saan nakahanda ang heavy yet healthy breakfast para kay Rebel. 

        "Wow." Rebel mused. "And that cupcakes?" Ininguso niya ang dalawang box na ipinatong ko sa bar counter.

        "Dadalhin mo sa opisina mo pero pupwede kang kumuha ng isa."

        "And why is that?" Umupo si Rebel sa lamesa at nagsalin ng kanin para sa aming dalawa. 

        "Promo! Taste test!" Umupo ako sa harapan niya at tumusok ng hotdog. "Kapag nagustuhan nila, pupwede din silang umorder sa akin. Pupwede din ako magbake ng made-to-order cakes for their special occasions. Or kung diet naman sila, I can sell lunch, tell them—"

        "Wait, wait—" Awat sa akin ni Rebel. "You want me to sell your items in my own office?"

        Tumango ako. Lumitaw ang pinipigilang pag-ngisi ni Rebel. "Ipinagbabawal ko ang pagtitinda sa opisina ko then ako mismo ang susuway sa rule na iyon?"

        "It is just food." Maliit na boses ko.

        "It is still selling, Viviene. Isa pa, why would you do that?"

        "Wala.." Huminga ako ng malalim. "Naisip ko lang na kailangan may ginagawa ako dito sa bahay mo. I can't just be a pretty face, Rebel, with big boobs and a big booty. I was not raised like that." Seryoso kong sabi habang hinahaplos ang bawat parte na tinutukoy ko.

        Rebel chuckled. "But you are under my care. You are my girlfriend, right?"

        "Na merong kamay at paa. Walang legal na karapatan sa yaman mo. For now." Ngumisi ako. Ngising merong binabalak. "Malay mo, pakasalan mo talaga ako at totohanin natin ito kasi hindi mo mapipigilan na mahulog sa akin."

        "I should think about pre-nuptial agreement, seriously."

        "Oy, wala kang sinabing ganyan noon! Pero sige, basta babayaran mo pa din ako sa lahat ng serbisyo ko. Wala nang libre sa mundo."

        "Can I avail one of those services, My lady?" Sabay naming ibinaba ni Rebel ang tingin sa Birdie Monster niya na gising na gising na naman at dinuduro na naman ako.

        "May galit ba kay Kitty ko si Birdie Monster?" Nagpamewang ako habang tumatayo sa upuan, I sat on Rebels lap. He immediately traced his hands on my heavy breast, a thick moan escaped my lips. The pleasure came rushing on my insides as Rebel lick the tip of my ear. I grinded my waist against his hardness.

        "Mukhang si Kitty ang gumagalit sa kanya. Fck, having you here is a bad idea." Rebel carried my weight and made me face him. He reached for my lips and forced his tongue to the realms of my mouth.

        "Sinasabi ko na nga ba, magsisisi ka." I murmured.

        "Not really. I just need to re-schedule my meetings in the afternoon. After I gather all my strength to leave my hot fiancee here."

        "Mag-sasawa ka din. Honeymoon stage lang ito, Rebel. If there is such thing."

        Napapikit ako nang pasadahan niya ng maiinit na halik ang aking leeg. Hindi na pantay ang paghinga ko dahil sa sobra sobrang init na nararamdaman ko. I couldn't believe I existed without having this guilty pleasure all my life. 

        Where have you been all your life, Viviene? I really hope your innocence is fool proof. Na magagamit mong panlaban sa masasamang elemento at kamalasan sa buhay. Because if not, then you should have had sex when you were younger.

        I helped Rebel with his boxers while he slowly unbutton his white dress shirt that I am wearing without breaking the lustful stares we set. Yumukod siya para abutin muli ang labi ko, na para bang makakalimutan niya iyon sa ilang segundong paghihiwalay. Milya milya ang naging resulta non sa tibok ng puso ko, para akong natutunaw, hanggang sa kahuli-hulihang patak ng dugo na dumadaloy sa ugat ko. Gumanti ako ng halik, napatigil ang kamay sa ginagawa, he held on my wrist tightly as he pressed his lips harder this time. He held me on my buttocks and lifted me. Ginulo ko ang buhok niya habang gutom na ginagantihan ang halik niya.

        My back was carefully rested on bed, si Rebel na ang tumakas sa ginagawa ko kanina. Rebel threw our shirts without care around his room leaving us half-naked in his cold and semi-dark room. He ignited my body with his fiery kisses all over, without any resistance from me. Habang lumalalim ang halik niya ay para din akong inilulubog doon sa kawalan. 

        "Kitty!" Tili ko nang walang habas na halikan ni Rebel ang aking tyan. "Meron nga pala ako. Damn!" Agad agad akong bumangon, I covered my swollen breast with my hands. "Ikaw kasi!" Paninisi ko. Namumula pa din ang pisngi ni Rebel mula sa naputol naming aksyon.

        "S-sorry." Bulong niya, "Damn, Baby, I am so horny."

        Sinugod niya akong muli ng halik. Tinanggal niya ang kamay ko sa aking dibdib at yun naman ang biniktima niya.

        "Sandali, Rebel. No. No. No." Pilit ko siyang itinutulak pero para siyang bola na balik ng balik. "Ano ba, red days! Red days, okay? This is so

eiwy !“

        "Wait. Let me just calm myself down, Baby." Malalim ang paghinga ni Rebel nang yakapin ako. Sumiksik ako sa kanyang katawan habang iniintay na bumagal ang tibok ng kanyang puso. I can still feel his maleness on my back. Napasimangot ako nang maramdaman iyon.

        Of course, he's a man. Ano ba, Viviene, you are crazy. He'll probably rub it to some other woman's cunt. Matabang kong tiningnan ang suot kong singsing. That means nothing, too. How can something you have makes you feel nothing? Parang baliktad naman iyon.

        "Bakit ka tahimik?" Masuyong kinagat ni Rebel ang balikat ko.

        "Sabihan mo ako agad kung hindi ka dito kakain para hindi na lang ako magluluto."

        "Huh?"

        Pasimple ko siyang itinulak para tumayo at hinanap ang suot kong dress shirt kanina.

        "Red days, di ba? You are free to do-- you know, whatever you please." Pinilit kong ngumiti. Tumalikod na ako at hinakbang ang hagdan pababa, "Just please, be safe. Ayoko ng kahit anong sakit. That's the rock bottom of this set up. Kapag hinawaan mo ako ng sakit, uubusin ko talaga ang kayamanan mo."

        Binalikan ko ang lamesa at pilit na kinalma ang sarili habang ngumuya ng pagkaing inihanda ko. Sandali lang at nasa harapan ko muli si Rebel at parang inuusig pa ako ng tingin.

        "Come here.." Seryosong tawag sa akin ni Rebel. I rolled my eyes at him.

        "I am eating and I told you that you cannot touch me today and the next few days."

        "Why are you always being pain in the ass, Viviene?"

        "Wow, pain in the ass? Wala na ba akong laya na hindi sumunod sa gusto mo?"

        "On my lap, Viviene, now." Mas matigas ang pagkakasabi non. Nagngingitngit akong tumayo mula sa kinauupuan ko at pabagsak na umupo sa hita ng abusadong si Rebel. He immediately sniffed my neck as we got closer. "Good girl." He whispered.

        "May choice ba ako? Ang tigas tigas ng utos mo. Siyempre, nakikitira lang naman ako dito.. Alangan naman—"

        "What about steak for tonight?" Bulong niya.

        "Paghahanapin mo pa ako ng parte ng malambot na baka! Tapos hindi ka din darating? Hindi na masarap ang steak kapag ininit. Si Papa madalas magpaluto yun ng kung ano ano pero hindi naman talaga dumadating on time, he always makes our dinner his breakfast para hindi magtampo si Mama."

        "I am not your Papa, Viviene. By all means, I am your boyfriend. Uuwi ako sa oras na gusto mo at kakainin ko ang lahat ng iniluluto mo. Pero mukhang sinusumpong ka dahil sa dysmenorrhea mo, shall I bring the steak for you, then? Merong Wagyu place ang kaibigan ko along the way. I can pick it up then let's cook it together later."

        May kung anong humaplos sa puso ko pero hindi ko iyon pinansin. Kay Papa ko lang naman siya maikukumpara, I've seen how Papa neglects our dinnertime because he prioritized his job and I get that. Alam kong hindi lang kami ang umaasa sa kanya kundi pati na din ang buo niyang negosyo. 

        "You don't have any other plans?"

        "You are my plan, Baby."

        Nang umalis si Rebel para sa opisina ay inabala ko naman ang sarili ko sa pagbe-bake. Napangiti ako nang maalalang binitbit talaga ni Rebel ang two dozens ng cupcake sa kanyang opisina pero dahil hindi ako tiwala na talagang ibebenta niya iyon, I baked some more. Nang maluto ay bumaba ako sa lobby ng condominium at saka inisa-isang bigyan ang staffs at security ng condominium.

        "Ma'am Viviene, sa amin po ito?" Gulat na gulat ang security guard na nakilala kong si Kuya Johnny habang pinagmamasdan ang magandang disenyo ng cupcake sa kanyang kamay.

        "Oo naman, Kuya. Kapag nag-order kayo sa akin, merong discount saka pwedeng sa sweldo na ang bayad. Ipasalubong niyo kay Misis saka sa mga anak niyo."

        Sumang-ayon naman ang mga guards pati ang receptionist sa akin.

        "Ang sarap, Ma'am." Masayang masaya si Sarah, ang receptionist doon sa cupcake. "Kapag monthsary namin ng boyfriend ko, mag-oorder ako sayo, Ma'am."

        "Sure! Saka kapag merong tenants na nagtanong, irefer ninyo ako ha. Alam niyo naman kung saan ang unit ko."

        May pangilan ngilan na binabati ang mga guards tuwing merong dumadaan doon sa lobby. Some of them greets back and I will smile at them, too. 

        "Free cupcakes!" I announced. Meron pa akong dalawang box na inuubos. Mabuti at pinayagan naman ako ng building admin office para mag-alok dahil nabigyan ko din naman sila. Kung ayaw ni Rebel magbenta sa opisina niya ay ako na lang. Magbebenta din ako ng luto na ulam next time. Sarah supported my idea on that kaysa daw magbabaon pa sila o di kaya ay bibili pa sa labas.

        "Viviene Joson?" Na-paste ang ngiti ko nang meron ngang nakakilala sa akin sa sosyaling condominium ni Rebel. I had my fair share of popularity too, pero pang-masa. I am not expecting anyone at Rebel's caliber will know me at this point of my career.

        But a tall, moreno, reaping with muscles guy walks to my direction and smiled at me from ear to ear. Nakasuot siya ng puti na v-neck shirt which moulded his body and a gym shorts, too. His gym bag implied that he just came from a workout sesh from the condo's amenities.

        "Hi!" Bumati muli siya nang makalapit. Konyong konyo ang pagkakabigkas ng two letter, one syllable word na iyon kaya mas lalong nasimento ang ngiti ko.

        "Oh, sorry, I am rude. You don't know me. I am Miguel."

        "Miguel? Masyadong common ang pangalan mo. Hindi ka ba naiinis?" Imbes na mag'hello' ay hindi ko napigilang sabihin.

        "What do you mean?" Nangingiting ipinahinga ni Miguel ang kalahati ng katawan niya sa reception desk.

        "Kasi sa aming mga artista, kailangan namin ng screen name lalo na kung masyadong common ang pangalan namin saka mayroon nang nauna na ganon. For me, beneficial yon kasi may chance ka to build your name from bottom to up."

        "Well, my full name is Pablo Miguel Sandejas. Masyadong makaluma kung Pablo, masyado din namang mahaba kung Pablo Miguel."

        I smiled, "Why not we call you, Pam?"

        "PAM--- Pambabae naman yun, Ma'am.." Sabad ni Sarah na halatang kinikilig sa presensya ni Miguel.

        "You may call me Pam." Maagap na sagot ni Miguel a.k.a Pam. "You may call me

mine if you want..“

        "Ayyy!" Tumili si Sarah, "Naku, Sir Miguel, baka hindi mo kilala yan si Ma'am Viviene."

        "Sorry.." Iwinagayway ko ang suot kong singsing na wala namang meaning pero paminsan minsan ay magagamit ko na rin.

        "I know. I know." Naiiling na may kasamang tawa si Pam. "I told you, I know you."

        "Yeah, ang laos na artistang merong scandal recently." I chided, without any sarcasm or hurt. Pam looked at me amusely.

        "No, you are 

the Vivien Joson, the teen sensation during our time and you are my big time crush. Alam mo bang nanood pa ako ng anniversary concert niyo ni Inigo at tinawag akong bakla ng mga kaibigan ko nung highschool dahil hindi lang ako basta nanood, yung SVIP ticket pa ang binili ko. Lahat ng pelikula mo, pinanood ko din! I even got three of your CDs. Kung hindi pa ako ipinadala sa Europe ng parents ko, baka hindi ako tumigil kaka-fanboy sayo at baka presidente na ako ng fansclub mo.“ Walang pakundangan na kwento ni Pam. Mahinhin akong tumawa at nakipaghighfive kay Pam. Sa mukha. 

  I tinulak ko ang kanyang noo at malakas siyang napahalakhak.

        "Don't flatter me too much, Pam. Tumigil na ako sa pag-arte ngayon, nagbebenta na lang ako ng cupcakes kasi ito talaga ang passion ko pero mukhang hindi mo naman ako matutulungan dahil hindi magkasundo ang cupcakes at pandesal." Turo ko sa kanyang tiyan.

        "Are you kidding?" Kumuha si Pam ng isang cupcake at dagling kinagat.

        "Ay kinagat.." Sambit ko. Nagkatinginan kami ni Sarah.

        "80 pesos yan isa." Agad kong inilahad ang palad ko kay Pam. 

        "I thought this is free?" Kumunot ang noo niya. 

        "I was just kidding." Humalakhak ako.

        Natawa si Pam kasabay ko, "Sabi na nga ba, nagbibiro ka."

        "Oo. Joke lang na free, may bayad talaga. Akin na ang 80." Dahil ang motto ko ay 

never waste an opportunity . Pam is an opportunity. Siguro dapat ay ibenta ko din ito sa mga dati kong fans baka makarami ako.

        "Okay, I'll buy everything that's left. Kaya lang nasa unit ko ang pera ko."

        "Aba, alam ko yang tactic na yan. Aayain mo ako sa condo mo at magdadala ako ng foods!"

        "What? Maghintay ka dito at bababa ako with my payment." Muli siyang natawa, "You are hilarious."

        "Tablado ka, Ma'am.." Bulong sa akin ni Sarah. Umirap ako at saka matamis na ngumiti.

“Okay, hintayin ko.”

        Mabilis lang na nakabalik si Pam at iniabot sa akin ang bayad sa cupcakes at sobra pa.

        "Magtitinda ka ulit bukas?"

        "Bibili ka ulit? Hindi naman sa may paki ako na manaba ka, pero baka naman magkadiabetes ka."

        "No, I will give it to my regular go-ers doon sa shop ko."

        "May shop ka?"

        "Oo, meron akong maliit na bookshop and open library sa Katipunan. Baka gusto mong pumunta minsan." He smiled kindly. In fair naman kay Pam, mukhang gentle giant ang mokong.

        "Alam ko na yan, inaaya mo ako ng date." Biro ko.

        "Ang malisyosa mo."

        "Ikaw kaya una! Sabi mo I can call you mine."

        "The offer is still on, though. Pwede din."

        "Yikes, engaged na ako. Why am I even talking to you?"

        "Kinabahan ka naman agad. Mas maganda ka nung mas bata ka."

        "So ngayon?"

        "Just basic."

        "Basic! Ang taas naman ng standards mo!" Nagpamewang ako, "Pero okay lang, ilang dosena bukas?" 

Business first, landi later .

        "Five dozens."

        "Five dozens? OMG. Downpayment." Inilahad kong muli ang kamay ko. Kakamot kamot sa ulo si Pam nang bumunot muli sa wallet niya. 

        "Hindi ka talaga mauutakan, no?"

        "Never."

        I speed off the grocery store pagkatapos nang chikahan namin ni Pam. I was so excited, nakalimutan ko na masakit ang puson ko. Inihanda ko ang lahat ng ingredients sa pantry nang makabalik ako sa unit ni Rebel. I can't believe na meron pala akong fanboy. Ang ganda ko talaga! Imagine, five dozens, para akong si Madame Auring na may asim pa.

        Speaking of asim, kung hindi ako pinaglololoko ni Rebel, he should be home in an hour. Magmamaasim talaga ako kung hindi siya nagsasabi ng totoo! Minadali ko ang pagbabalat ng patatas at inilaga iyon. I'll make mashed potatoes for the steak.

        Namahinga muna ako sa couch habang nag-iintay na pakuluin ang mga patatas. Pinagdiskatahan naman ang drawer ng centertable ni Rebel. Napakunot ang noo ko nang makakita ng isang pamilyar na libro na nag-standout sa mga magazines na naroon sa enclosed drawer ng centertable. I also have the same book.

        My pre-school yearbook.

        Bakit meron si Rebel nito? Schoolmates ba kami?

        Maingat kong tiningnan ang bawat pahina, hanggang sa eksaktong page kung nasaan ang section ko noong kinder. Kinder-Lily, tandang tanda ko pa. Napangiti ako nang makita ang inosenteng ako. Batang bata at magandang maganda talaga

. I want to be a Chef . Yun pa ang eksaktong nakalagay doon sa ambition ko.

        Inilipat kong muli ang pahina pero wala akong makitang Rebel Antonio Villafuerte. 

        Nagwhistle ang pot ng potatoes kaya isinaoli ko ang yearbook at dinaluhan ang niluluto ko.

        Nasa kalagitnaan ako ng paghahalo ng mashed potatoes ng dumating si Rebel. Agad siyang lumapit sa akin para ibaba ang hawak na paperbag at hinalikan ako sa pisngi.

        "How are you? Ang daming flour ah."

        "Well.." Mayabang akong ngumiti. "Meron akong orders para bukas."

        "Para kanino?"

        Ikinuwento ko ang ginawa ko kanina habang abala naman si Rebel sa pag-season ng steak. Nakikinig siyang mabuti at nagtatanong.

        "Kaya hindi mo na kailangang ibenta sa mga empleyado mo ang luto ko, I can manage." Pagtatapos ko.

        "May business permit ka ba? Sanitary permit?"

        "Grabe ka naman, hobbyist lang. Saka na yung ganon kapag may puwesto na ako. Kapag nakaipon na ako sa pagtitinda ko dito sa building na to, magha-hunt na ako ng possible na pwesto. Then I will start practicing my dance, '

Pasok mga suki, presyong divisoria! Sampu, sampu, bente, trenta at iba pa! ’ “ I danced the steps with all my heart, agad nakalapit sa akin si Rebel at saka ikinulong ang bewang ko sa kanyang yakap, magkadikit ng husto ang aming mga dibdib at hindi na ako makagalaw.

        "Just to remind you, Miss Joson, your wittiness is for my eyes only."

        "Ay naku, may charge!" Ngumisi ako at itinapat sa bibig ni Rebel ang kutsara na merong kaunting mashed potato para ipatikim. He tasted it and he smiled in satisfaction.

        "By the way, schoolmates ba tayo dati?"

        His expression became stoic, pagkatapos ay kumunot ang noo.

        "Ikaw, sa Keio Integrated School ka din ba nag-preschool? Nakita ko kasi na meron kang yearbook pero wala ka doon sa yearbook or I didn't look properly." Kumawala ako sa kanyang yakap at binalikan ang mashed potatoes.

        "Yes."

        Natigilan ako sagot niya.

        "So you knew me? Crush mo ako noon? My ghad, sinasabi ko na nga ba!"

        "No, Silly. The yearbook I had was my last term in school. Grade three ako non then we moved to New York. Nandon ka pala?"

        "Aba oo, ako ang pinakamaganda non! Tingnan mo. Mukhang bruha yung mga kaklase ko non, lalong lalo na si Jericka, goodness, she looks like she was smashed by a bouldozer. Hanggang ngayon naman, pangit pa rin." Naiiling na kwento ko.

        "So kung hindi ka grumaduate, then nadoon ka sa mga class pictures, can I see it? Ituro mo kung nasaan ka don baka mamukhaan kita."

        He shook his head, "Imposibleng mamukhaan mo. I was not really that good looking back then."

        "So puberty hits you hard, huh? And it made you sooooo hard and long."

        "Enough with your green jokes, Viviene."

        "Just saying!"

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

May paorder si Viviene ng cupcakes! PM me for orders. Hahaha

Happy Sunday!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 13

“Tama na yan..” Naramdaman ko ang palad ni Rebel sa aking tiyan at masuyong minamasahe iyon. “Kanina ka pa nakatayo.”

        "Sa tingin mo ba kapag humiga ako, makakapagpahinga ako?" I bluntly asked. Isiniksik ni Rebel ang ulo niya sa leeg ko, "Kailangan kong matapos ang pagbe-bake, tapos frosting na lang bukas."

        "I told you, you don't need to work."

        Nagpatuloy ako sa pag-aalis sa molder nang mga nagawa kong carrot cupcake, "Dalawang bagay lang, Rebel. Hahayaan mo akong gawin ito o tutulungan mo akong magbenta sa opisina niyo. Come to think of it, hindi ba't Valentines na next week? Baka naman..."

        Rebel expelled a deep breath.

        "Okay, I will tell Moira to get orders, i-message mo sa akin ang pricelist mo pagkatapos ay ipapasa ko sa kanya."

        "Eh ulam?"

        "Viviene.."

        "Okay.. 'Di bale, meron akong orders sa reception at security bukas kaya dadagdagan ko yung lulutuin kong baon para sayo."

        "Baon?"

        "Oo, nandito na din naman ako so might as well pagsilbihan na kita. Bayad ko na din sa pagpapatira mo sa akin dito. Thank you." I smiled as I handed him a black leather lunchbox. Umangat ang sulok ng labi ni Rebel at ipinihit ang katawan ko papaharap sa kanya.

        "Thank you for being here."

        "Uy, nafa-fall.." Humagikgik ako, I think I saw him blushed a little,

erase , imposible naman iyon. Kaya bago ako naman ang mag-blush, kailangan ko na din siyang ipagtulakan. “Matulog ka na nga. Sunod ako.”

        Pinanood ko siyang umakyat sa hagdan patungo sa kanyang kuwarto. I caught myself smiling. Pinilit kong isimangot ang ngiti ko.

        'Diyan ka lang sa ibaba, Kitty. 'Wag mo ding patibukin ang internal organs ko. Very wrong...'

        Mabilis lang lumipas ang mga araw. It was more of a routine for me. Sa totoo lang ay hindi ako sanay. Imagine my hectic schedules when I was in showbiz? Those were crazy! Nakakarating na lang ako from point A to point B nang hindi ko alam kung nasaan ako at kung ano ba ang gagawin. But I can say that I am more at peace now. Wala na yung anxiety na baka bigla akong makatulog o hindi ako makapagdeliver ng spiels o ng linya ko at mapagkamalan akong addict.

        "Are you sure you are okay?" Tanong sa akin ni Rebel nang makitang halos mapuno na ang lamesa siya ng cupcakes na order sa akin. Tinulungan ako ni Sarah na gumawa ng instagram page at siya din ang nagma-manage non para sa mga orders. Hindi namin akalaing dadami ng husto ang orders lalo na ngayong buwan ng Pebrero.

        "Yes, meron din akong orders sa dati kong network. Pahiram ulit ng kotse mo ah."

        "That's yours."  Rebel snorted. He was talking about the 1970's Pink Cadillac. Nakita lang naman niya ang pagkamangha ko doon sa sasakyan nang minsang manood kami ng carshow noong nakaraang linggo. Nang umuwi kami ay nakaparada na iyon sa kanyang parking lot dito sa kanyang condominium.

        "Masyadong maganda, yon na ang pinagtitinginan imbes na ako. Pumasok ka na sa trabaho, nandon na yung baon mo, katabi ng laptop bag mo." Wika ko nang hindi siya tinitingnan. Nilapitan ako ni Rebel at pilit na ibinangon mula sa pagkakatutok sa cupcake na nilalagyan ko ng frosting. I rolled my eyes at him.

        "Kiss na naman?" Kunwaring reklamo ko. He smiled and slowly reached for my lips. Rebel pressed his lips against mine like those in a romantic movie endings. Napapikit ako sa lambot at init na hatid ng kanyang mga labi. Hinawakan niya ang kamay ko at ipinahinga sa kanyang dibdib. He wanted our kisses like that, long and passionate. Nahuli ko pa siyang nakapikit nang inihiwalay ko ang sarili ko mula sa kanya, he gave me a soft smile and a quick peck on the forehead before pushing to his feet.

        "Are you available tomorrow?"

        "Oh my God, inaaya mo ako ng Valentines date?"

        "I am not." Tanggi niya. "I might not bring all the orders of my staff tomorrow because of an early meeting. Siguro ay ihatid mo na lang sa hapon."

        "Then magde-date tayo pagkatapos?"

        "Do you want to date me, Miss Joson?" Tumaas ang kanyang kilay.

        "Aba! Dapat ikaw ang mag-aya!"

        "I don't do dates. I fck."

        My eyebrows shot, "Okay lang. Never pa din naman akong nakipagdate sa labas tuwing Valentines day. Alam mo na, yung mga chismis. Kapag merong artistang nag-aaya sa akin, laging sa condo nila. Alam na."

        Napalunok si Rebel at nagpamulsa, "S-so, you dated those guys who asked you to come to their condo?"

        "Puwede ba? Hindi naman ako tanga, I know what they want. Bantay sarado ako ni Mama at ni Bobby kaya hinding hindi ako makakarating kung saan."

        "Good." Muli akong hinalikan ni Rebel sa noo pagkatapos ay tumalikod na para pumasok sa trabaho.

        Minadali ko ang frosting ng mocha cupcake ko. Ito ang best seller at ang kadalasang order ni Pam. Nakakapagtakang hindi pa din nananaba ang lalaking yon kahit pa araw araw niyang kinakain ang cupcake ko. He promoted my business to his clients and his neighbors, too. Kaya naman tuwang tuwa ako. Business is doing good dahil kay Pam at Sarah pero hindi naman nanghihingi ng komisyon si Pam kaya naman mas lalo akong naging masaya.

        Five minutes later, the doorbell chimed and I knew it was Pam. Bitbit ang sampung dosena na cupcakes, lumapit ako sa pinto. Kahit hindi man direktang sabihin ni Rebel, I know his rules, hindi ako pupwedeng magpapasok sa unit niya. Pam and my other clients respected it, too. Hanggang doon lamang sila sa pinto.

        Nakangiti at mabangong mabango si Pam nang pagbuksan ko. In his usual jeans and black shirt, kinuha niya mula sa akin ang mga cupcake, walang kahirap hirap niya iyong nabuhat.

        "All set ka na ba bukas? Mukhang madami kang orders ah."

        "Naku, oo, meron pa ngang nag-order ng caramel cake. Ayoko na nga sanang tanggapin kaso sayang naman.Nag-cut off naman na kami ni Sarah. Kaya lang dahil sa sobrang dami, tuloy tuloy ang pag-gawa ko ng cupcakes at mini cakes ngayon hanggang bukas.."

        "Magrelax ka naman. Gusto mo, i-treat kita sa spa? I have gift certificate. Hindi ko alam kung saan gagamitin kaya ibibigay ko na lang sa inyo ni Sarah."

        "Ano? Inaaya mo ako ng date?!" Biro ko. Mahinang natawa si Pam.

        "Ayaw mo?"

        Napawi ang ngiti ko, "Inaaya mo nga ako?"

        "Inaaya lang kitang mag-relax kung wala ka namang gagawin. Mukhang busy ang boyfriend mo eh.."

        "Ah oo, busy talaga ang jowa ko, saka hindi daw kami magde-date bukas kasi he don't do dates, he only f—fish." Naku muntikan ko nang masabi ang fck.

        "Well, it is a date without me. Dyahe naman kung ako ang kasama mo sa spa so kayo na lang ni Sarah. Pagkatapos kain tayong tatlo sa labas pagkatapos niyo"

        "Group date? Yay! Gusto ko yan! O sige na, alis na kasi madami pa akong tatapusin. Salamat!" Pinagsarhan ko ng pinto si Pam at hinarap muli ang mga cupcakes na ginagawa ko. Excited akong pumunta sa network. Bobby promised to see me at isa siya sa nag-order ng cupcake ko.

        After a quick shower ay inayos ko na agad ang mga paninda ko. I opted for a white button down longsleeves and leggings. I tied my hair into a messy bun. I made sure na kumpleto ang 20 dozens ng cupcake na bitbit ko nang isakay ko iyon sa 

Cadillac . Then I started driving.

        I sighed when I noticed a lot of cars honking me while driving. Dahil iyon sasakyan na pinagamit sa akin ni Rebel. Ngayon ay nahihiya na ako sa lahat ng ibinibigay niya dahil nakikitira na din ako sa kanya. Sana ay patawarin na ako ni Mama para naman may pagkadalagang Pilipina ang dating ko at kakapal muli ang mukha ko na singilin si Rebel.

        Napapikit ako nang maramdaman kong tumutol si 

Kitty sa ideya. Madali siyang na-attached sa set up namin ni Rebel. I understand, ang hot naman kasi ng lalaking iyon.

        "Viviene!!" Nag-tilian ang mga Production Staff na kasa-kasama ko noon nang makita ako na nakatayo sa harapan nila sa studio kung saan merong nagaganap na taping. I smiled confidently like I used to. 

        "Ang tagal ka naming hindi nakita, kailan ka ba babalik?" Tanong sa akin ni Dominic, ang baklang Production Manager ng dati kong teleserye sa parehas na network.

        "Naku, may babalikan pa ba ako?"

        "Aba oo naman, namimiss ka na nga namin.."

        "Ay, ayan pala yung laos-china.."

Bulong pero sapat na ang lakas non para marinig ko. I still smiled at Dominic. Isa sa mga bagay na natutunan ko kay Bobby, kung gusto kong maging kalmado, manatili akong bingi. That people will say something about you if you are ugly or you are too pretty. In my case, I am too pretty.

        "Hoy, bumalik nga kayo sa mga trabaho niyo!" Nakapamewang na utos ni Dominic.

        "Nasaan si Bobby? Dadalhin ko itong cupcakes na order niya." Tanong ko sa isang production assistant na si Anj.

        "Ay, hayun, naroon sa dressing room ni Valerie. Sinwerte na din sa wakas si Bobby sa aalagaan. Rising star ngayon si Valerie."

        Ngumiti ako ng tipid, "Nabalitaan ko nga."

        I am truly happy for Bobby. He deserves a good talent after me. Puro sakit ng ulo na lang ang naidulot ko sa kanya. Pinuntahan ko ang dressing room na binanggit ni Dominic, nakabukas ang pinto at nakikipagkwentuhan si Bobby sa bago niyang alaga habang mine-makeupan.

        Agad na nagtama ang tingin namin sa malaking makeup mirror at tumayo agad siya pagkatapos ay sinugod ako ng yakap.

        "I missed you, Viviene. How are you? Nabalitaan ko ang nangyari sa inyo ng Mommy mo. I hope maayos niyo yan.."

        "Of course, Bobby. I am just giving her space."

        Malungkot ang mukha ni Bobby pero napalitan agad iyon ng saya nang tingnan ang bago niyang talent. "Halika, ipapakilala ko sayo ang bago kong talent. Valerie..."

        Hindi lumingon si Valerie, tiningnan niya lang kami sa salamin at nagtaas ng kilay. I already smell blood by the way she looks at me. Mukhang hindi ko makakasundo ang bruha. She looks average. Petite, mahaba ang kulay brown na buhok dahil sa hair extensions, bilugan ang mata na binuhay ng doll eyes gray contact lens at makapal na false lashes. Her lips were plump probably because of lip fillers.

        "Ikaw si Viviene, hindi ba? Ikaw ang dahilan kung bakit nalulugi ang negosyo ni Bobby bago ako dumating. You should thank me.."

        Hindi agad ako nakabawi, panay naman ang awkward na ngiti ni Bobby, "Kung hindi dahil sa akin ay basura na ang Star Image Management. I am the saving grace of the company na muntikan mo nang hilahin sa putikan kasama mo." Pagpapatuloy ni Valerie.

        "Excuse me?" Agad na tumaas ang boses ko. Naramdaman ko ang paghawak ni Bobby sa braso ko at akmang pipigilan ako. 

        Tiningnan ko siya, he shook his head. "Baka mablind item.." Bulong niya sa akin.

        Ilang segundo bago ko nakuha na pinapahalagahan niyang hindi madamay sa intriga si Valerie para hindi ito matulad sa akin. It was somewhat painful but I know he's right. I consider Bobby as a friend. Pinili kong tumahimik at hindi gumawa ng ikakapahamak ng management niya na sinira ko daw.

        "Okay, Bob.. Dinala ko lang ang order mong cupcakes." Huminga ako ng malalim at kumuha sa malaki kong ecobag ng box of 12 na cupcake.

        "Magkano ba yan?" Bulong ni Bobby.

        "800 per box."

        Tumalikod si Bobby para kunin ang bag niya sa sulok ng dressing room.

        "Selling cupcakes, how pathetic. Bakit hindi ka na lang magtinda ng isda sa palengke tutal doon ka bagay?"

        "Bakit hindi ikaw ang magtinda ng isda dahil paborito yon ng mga pusa na kamukha mo? Madami kang maibebenta sa mga friends mo. Ganda ka?" Umingos ako at naglakad sa direksyon ni Bobby, binibilang palang niya ang pera ay kinuha ko na iyon.

        "Salamat, Bobby. Disiplinahin mo yang alaga mo." I said before leaving.

        Pinagkaguluhan ang dala kong cupcake. Some people requested for variety. Napagod akong makipagkwentuhan, even the network's boss na si Mr. J ay nakigulo din at bumili ng cupcake. He ordered more for his nieces and nephews.

        Pagkatapos ng mahabang araw ko ay saka ko naramdaman ang pagod. Habang naglalakad ako papalayo sa studio at nasilip ko ang panghapong araw sa labas ng network building, nakaramdam ako ng lungkot. I will leave the place where everybody's working until late night. I used to be part of this. Ito ang mundong kinalakihan ko. I am not part of the industry anymore. 

        Malungkot kong pinunasan ang luha na kusang pumatak. I sighed again but my tears went uncontrollable. Until a hanky was handed to me. Tiningnan ko agad ang nagbigay at napagtantong si Rebel iyon na siyang ikinagulat ko.

        "Anong ginagawa mo dito?"

        "Naramdaman ko lang kailangan akong prinsesa ko." There's a ghost smile on his lips.

        Umirap ako, "Hindi 'no. Napuwing lang. Huwag ka ngang umakto na knight in shining armor, hindi bagay sa'yo."

        "Ipinakuha ko na ang sasakyan mo. Let's dine out."

        "Date?"

        "No, I just want to eat Japanese. That is not a date. Just, eating."

        "Ang stiff mo talaga. Loosen up. Sa kama ka lang ba talaga may animated expressions?" We started walking.

        "Viviene, lower your voice."

        I giggled. "Sige pero daan muna ako sa bahay."

        Natigilan si Rebel sa paghakbang. "Bakit?"

        "Ibibigay ko kay Duday at Mikmik yung mga sweldo nila. Marami akong naibenta ngayong araw kaya pagbibigyan ko na yung dalawa na humihirit ng advance. Huwag kang mag-alala, hindi tayo papasok."

        Tipid na tumango si Rebel bilang pag-sangayon.

        It was a short drive from the network to our house. Naabutan ko si Mikmik at Duday na nagdidilig ng mga halaman sa labas. I missed home. Kahit papaano ay gusto kong balikan ang aking kuwarto pero alam kong hindi pupwede.

        "Ma'am!" Sabay na tumili ang dalawa naming kasambahay nang makita ako at sinugod ako ng yakap.

        "Hay naku, wag na ninyo akong lambingin, dala ko na ang sweldo niyo."

        Inabutan ko sila nang tig-isang sobre at nagtatatalon sa tuwa ang dalawa.

        "At ito, ipag-grocery niyo si Mama, ipagluto niyo ng roastbeef. Yung paborito niya."

        "Naku, Ma'am.. Sana makauwi ka na. Hindi pa ba kayo magkakabati ni Madam?"

        Nakadama ako ng lungkot sa tanong ni Duday.

        "Hindi pa, Duday. Hayaan muna natin si Mama. Mawawala din ang galit non." Pinilit kong ngumiti.

        Hindi na kami nagtagal doon sa aming bahay. Inaya agad ako ni Rebel patungo sa Japanese Restaurant na sinasabi niya. Tahimik lang ako sa buong  byahe. Malalim na nag-iisip. Thinking about the lost opportunities and what I have missed. I am thinking about if my inner peace was all worth it. Well it is. Kaya lang ay gusto kong makaayos si Mama. Kadugtong ni Mama ang showbiz, I know she will be happy if I am still there. And knowing that I am not anymore, I know that it will be longer to reconcile with her.

        Nakaramdam lang ako nang kunin ni Rebel ang kamay ko at masuyo iyong pinisil.

        "Naiiyak ka?" His baritone voice sliced through the silence of the car. Concern iyon at walang halong biro ang tinig.

        "Hindi, ah."

        Rebel stopped his car. "Umiyak ka lang."

        "Gagi, ayoko." Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilan ang emosyon.

        Hinatak ako ni Rebel at ipinahinga sa dibdib niya, "Iyak na."

        I sniffed and that was my cue. My tears kept on flowing.

        "Alam mo, minsan gusto ko na magalit kay Kitty eh. Ang landi landi kasi."

        Mas humigpit ang yakap ni Rebel.

        "I still have to reach my dreams. I want to win an Oscars. Kaya nga kahit hindi na kagaya ng dati ang takbo ng career ko, pinagbubutihan ko pa din. Naiintindihan ko naman kung bakit nagagalit sa akin si Mama. It is my dream to be known as a seasoned actress of this generation."

        "Is it your dream or you Mom's?" Tanong sa akin ni Rebel.

        "Well.."

        "Everytime I look at you making cupcakes or even cooking breakfast, your face looks happy. Tuwing nakikipag-usap ka sa mga tao sa paligid mo, you were so passionate about it. I am sure you don't do much interaction when you're still in showbusiness."

        "Sabi nila, laos na ako.."

        "Fame doesn't make you. You have to detach yourself in it."

        "Sinasabi mo lang yan kasi sikat ka."

        "Akala mo ba gusto ko? I have kept myself away from the press until I met you."

        "So ako pa ang may kasalanan?" Hinampas ko siya sa dibdib.

        "No, I may not want it but I think it is worth it."

        "Rebel naman eh.. Nagugustuhan mo na ba ako? 

Juice ko, hindi pa ako handa.“ Biro ko habang pinapahid ang luha na wala ng kasunod. Rebel always seems to know the right words.

        Tumikhim siya, "Excuse me, we are still on this agreement hindi ba? I am annoying my parents. That's it. Huwag kang matakot sa akin. I have no bad intentions whatsoever."

T

Kabanata 14

“Uy, pulang pula ka? Nakikiuso?” Tinaasan ko si Rebel ng kilay nang bumaba siya mula sa kanyang kuwarto na bihis na bihis. He’s wearing a casual red polo shirt and jeans but nonetheless, he looks hot and yummy.

        "Casual day today at our office." Aniya. Lumapit siya sa akin at hinalikan akong muli sa noo habang abala ako sa paglalagay ng dedication sa caramel cake na order sa akin.

        "Wag mo na akong bilhan ng flowers today, cash na lang." Biro ko.

        "So, I'll see you later?"

        "Yup. Mamayang hapon tapos ko na ang mga orders para sa mga empleyado mo. Pagkatapos mag-day off muna ako sayo kasi binigyan kami ni Sarah ng GC ni Pam. Pero ipagluluto naman kita ng dinner, huwag kang mag-alalala."

        "Pam?" Kunot na noong tanong niya. I always mention Pam to him, pero mukhang hindi ito rumerehistro sa kanya dahil sa dami nang kanyang iniisip.

        "Oo, yung laging umoorder ng cupcakes ko na resident din dito. Sabi ko kasi wala akong date ngayon kaya naman ibinigay niya sa akin ang Spa gift certificate niya pati kay Sarah. Tapos magdi-dinner kami.."

        "It seems like a plan, huh?"

        "It is, excited na nga ako." Nakangiti pang sabi ko.

        I arranged the cakes as soon as Rebel left. Pagkatapos ng unang batch ay huminto muna ako para ilagay sa laundry ang damit namin ni Rebel. I am taking over the household. Kapag libre ang oras ko ay nililinis ko ang buong unit niya. I am starting to enjoy being domisticated. Magiging mabuti akong maybahay, tiyak. Only that I don't think having a family of my own as early. Plans, I don't have that. Kung saan lang ako dalhin ng pagkakataon, naroon ako. Nasira na ang mga plano ko sa buhay simula nang makilala ko si Rebel. 

That bastard. Lahat nang pagkakataon ay siya ang may hatid.

        Pinagdiskatahan kong amuyin ang kanyang mga polo nang maihiwalay ko ang puti sa de-kolor sa harap ng automatic washing machine. Hindi man lang nag-bago ang amoy non at napakabango. Ang tanging mabaho lang sa pagkatao niya ay ang kanyang ugali sa kama. Rawr.

        Mabuti na lang at napakagaling kong mag-multi task. By the time na tapos na ang labahin ko ay tapos na din ang lahat ng cupcakes na idedeliver ko sa opisina ni Rebel.

        Nakangiti ako habang nakaharap sa salamin. Dahil Valentines ngayon ay pinagbawalan ko ang sarili ko na maging normal. I need to be extra. Para kahit naman group date ang magaganap mamaya ay maganda at presentable ako. I am wearing a sweetheart neckline red sleeveless dress. Maigsi iyon at malayo sa aking tuhod. It hugs my body really well.

        "Ganda talaga! Laos man ako sa kanilang paningin, di hamak na mas maganda pa din sa mga nanlalait sa akin. That's the attitude, girl!" I said to myself before leaving the mirror.

        Hindi nga ako magkamali nang dumating ako sa opisina ni Rebel at pinagtitinginan ako ng mga empleyado. Panay naman ang ngiti ko. Everyone was extra gorgeous this day, too. Siguro ay merong date ang iba. Ang iba naman ay nag-iintay na mag-aya ng date ang sinisinta nila. I've noticed couple of girls na mukhang nalugi. They are all wearing blue.

        Hindi ko tuloy naiwasang magtanong sa receptionist habang pumipirma ako sa Visitor's logbook.

        "Anong meron? Bakit nakasimangot yung mga naka-blue na dumadaan?"

        "Naku, Ma'am. Nagluluksa ang mga iyan dahil hindi nila inaasahang darating si Sir Rebel na nakapula."

        "So? Masamang mag-pula?" Nagpatuloy ako sa pagsusulat.

        "Kung hindi niyo kasi naitatanong, Ma'am, tradisyon na dito sa Blue Tower ang magsuot ng color coded dresses tuwing Valentines, black kapag hindi ka pa nakakamove on, white kapag happy ka na single at mas gustong maging single, blue kung searching at red naman kung meron kang minamahal, happy and contented."

        Natigilan ako, "Eh baka naman wala sa sarili si Rebel kaninang umaga at napasuot lang ng pula."

        "Hindi po, Ma'am. Never naman naki-join si Sir Rebel sa mga color coding. Usually, yellow or green ang isinusuot niya. Ngayong taon lang talaga. Mukhang masayang masaya sa inyo si Sir."

        Hindi agad ako nakapagreact sa tudyo ng receptionist. Iniisip ko tuloy kung totoong may minamahal ang hinayupak na yon. Hindi naman kailangan mag-pula ngayong araw! Ibig sabihin matindi ang pagmamahal niya.  Kailangan ko siyang tanungin. I need to know my ground kung pang-ilang querida niya ba talaga ako.

        Nang makaakyat na ako sa opisina ni Rebel ay agad kong nasalubong si Abigail, ang kanyang secretary. Mukhang alam na nito ang gagawin dahil kinuha sa akin ang bitbit kong cupcakes at ibinigay sa akin ang pera na sabi niyang kumpletong bayad nang mga nag-order.

        "Kanina ka pa po iniintay ni Sir, Ma'am Viviene."

        Malapad akong ngumiti at hindi man lang kumatok na pumasok sa opisina ni Rebel nang itulak ko ang pinto.

        "Ma'am, sandali—" Pahabol ni Abigail at natigilan naman ako 

        Agad kong nabungaran si Rebel na nasa kandungan si Madison at nagtatawanan ang dalawa. I felt my heart skipped a beat. In a bad way.

        Sumakit ang mata ko nang makitang nakapula silang dalawa at masayang masaya pa. Taliwas iyon sa nararamdaman ko. I see blood everywhere. Tila merong maliliit na neurons sa utak ko ang agad na nag-protesta at nag-wala, naiimagine ko si Maricel Soriano nang saksakin si Zsa Zsa Padilla sa pelikulang 

Minsan Lang Kita Iibigin .

        Ang pagsusuot ko ng pula ay walang meaning, pero sa dalawang ito na nakiki-color coding sa Valentines ay tiyak na meron. At magkakandong pa? Ginawa ba talaga akong kabit ng lalaking ito?

        Kitang kita ko pa ang nakakalokong ngisi ni Madison sa akin. Mas lalong umusok ang ilong ko. Goodness, ganito ba ang ginagawa ng dalawang ito tuwing nasa opisina?

        Mabilis akong nag-about face at sinarhan muli ang glassdoor sa opisina ni Rebel na bahagyang nag-iinit ang pisngi, hindi iyon sa pagkapahiya kundi sa 'di ko maunawaang galit.

        "Thank you, Abigail. Ikaw na ang bahala sa mga cupcakes, aalis na ako." Dahil yung cupcakes rin lang naman ang ipinunta ko dito. Sumikip ng husto ang dibdib ko kada hakbang, pakiramdam ko ay merong nakadagan. Para akong nakikipaghabulan sa kabayo na makaalis sa lugar na iyon. Sa utak ko ay naiisip ko ang dalawa na sugatan at nakahandusay sa sahig.

        Agad kong pinindot ang elevator nang makarating doon pero nakita ko si Rebel na humahangos patungo sa direksyon ko.

        "Viviene.."

        "Hello, Babye." Tipid akong ngumiti at binalingan ang mabagal na pag-taas ang elevator para kunin ako.

        "Sandali lang.."

        "Naideliver ko na ang cupcakes, wala na akong gagawin dito. Mukhang busy ka naman." Sabi ko nang hindi tumitingin.

        "I still have something to tell you."

        "Ano yon?"

        "Can you please go to my office?"

        "No, darating na ang elevator ko. May lakad pa kami nila Pam at Sarah. Hindi ba't sinabi ko naman?"

        "Sandali lang kasi." Hinawakan ni Rebel ang pulsuhan ko kaya nang mapatingin ako sa kanya ay nagulat pa ako sa pagkadesperado nang kanyang anyo. Tumaas ang kilay ko.

        "Bakit?" I sounded bratty but I didn't care much.

        "You are upset."

        "Ha, ako?" I laughed dryly. "Bakit naman ako maa-upset? Tingin mo ba ay nag-seselos ako?"

        "Hindi ba?" Mababa ang boses na tanong niya.

        "Aba't ang kapal din naman ng mukha mo. Bakit ako magseselos? Ano bang halaga nitong namamagitan sa atin? O sinasadya mo ba para pagselosin ako? Para naman saan? To blow up your ego? Eh napakawalang kwenta mo pala! Nagagalit ako sayo kasi--.

        Tumunog ang elevator hudyat nang pagbubukas ng pinto, "Nevermind." Napapailing na sabi ko. Akmang papasok na ako doon nang muli akong hilahin ni Rebel at walang pakundangan na binuhat ako pabalik sa kanyang opisina.

        "Ano ba! Ibaba mo ako!" Nakita ko pa ang sekretarya ni Rebel na mukhang nawalan nang kulay nang marinig ang paghihisterikal ko.

        "Abigail, lock my office and just go back when I call you."

        "Yes, Sir."

        "Rebel! Rebelde ka talagang walanghiya ka!"

        Wala akong tigil kundi pukpukin si Rebel ng buong puso. Magkahalong galit at sobra sobrang pagkadismaya ang nararamdaman ko. I felt betrayed! 

        "Viviene, I will explain."

        "You will explain? Ano? May tinitingnan siya sa computer mo at na-out of balance siya kaya bumagsak siya sa mga hita mo?"

        Huminga ng malakas si Rebel na parang napapagod.

        "Oo. Yun naman talaga ang nangyari eh."

        "Ano ako, uto-uto? Isa lang naman ang hiningi ko sa'yo Rebel. I don't care how many times you fck me pero gusto ako lang dahil ayokong makakuha ng sakit!" Gigil na sabi ko, "And if your fiancee is available to fck—"

        "She's not my fiancee, you are."

        "This is not real! You are just paying me to annoy your parents. Well, stop annoying them kung gusto mo din naman ang ipinapareha sayo."

        "Why are you being so stubborn?" Exasperated na tanong ni Rebel, mas lalong umusok ang ilong ko.

        "Alam mo bang inaaway ako ng pangit na yon? You just gave her an advantage over me!"

        "Yun ba talaga ang ikinagagalit mo? Ang babaw naman, Viviene."

        "That, and many reasons! I hate you!" Hinampas ko siya ng malakas sa dibdib. Hindi maubos ang inis ko. Kahit maliit na kibot ng kanyang labi ay ikinaiinis ko! Nagmadali akong tumalikod.

        "Viviene! Come back here!"

        Nanatili akong bingi at mabuting naabutan kong bukas ang elevator kaya nagmamadali akong sumakay doon. Nagngingitngit pa din ako hanggang sa makababa ako sa parking lot. Pinilit kong kumalma nang makita kong tumatawag si Sarah. Nag-iintay na siya doon sa Spa kaya nagmadali na din akong pumunta. I really do hope that the massage will calm my nerves.

        Panay ang tunog ng cellphone ko habang nagmamanehod mula naman sa tawag ni Rebel kaya pinatay ko na din ang cellphone ko. Bahala siya diyan. I felt Kitty was sad pero wala akong paki! Traydor na lalaki! City ba siya? Bakit siya Makati?

        "Hi Viviene.." Nakangiti si Sarah nang salubungin ako. Humihingal pa ako nang pumasok sa loob ng Spa. I have to breathe in and breathe out a couple of times bago ako mag-paste ng ngiti.

        "Nandito na ba si Pam?" I asked.

        "Ay oo. Makikipagkwentuhan lang daw siya doon sa asawa ng mayari nitong Spa. Tumuloy na daw tayo."

        The spa attendants gave us a quick foot massage while we are sipping calming tea. Binura ko sa isipan si Rebel at ang hindi kaanya-anyayang tanawin na nakita ko kanina kaya lang hindi ko maiwasan. 

        Iritable ako pero unti unting nababawasan ang tensyon habang pinipisil ang lamig ko sa katawan.

        The floral scent of the humidifier with a minty hint was so inviting the I fell into a deep sleep the whole massage.

        "Viviene.." Mahinang tapik ang naramdaman ko. Nakita ko si Sarah na nakabalot na ng robe. "Napasarap ang tulog mo. Magbihis ka na at nag-iintay na daw si Sir Miguel para sa inihanda niyang dinner."

        Bumangon na ako at nag-bihis na. Sa pagkakataong iyon ko lang napagmasdan ang buong spa. It is a huge wellness facility. Merong mga divisions na para sa yoga bukod sa spa. There's also two restaurants inside the vicinity at doon nag-iintay si Pam sa Vietnamese Restaurant habang nagpapamasahe kami.

        Tuwang tuwa si Sarah sa mga nakikita, ako din naman ay bahagyang narelax. Ang umakyat na dugo sa ulo ko kanina ay napawi, pero galit pa din ako kay Rebel. Hindi nga lang nanginginig sa galit. Si Kitty ay namanhid at feeling ko ay naumay siya sa nakita. Hindi loyal sa kanya si Rebel, tiyak na nandidiri si Kitty sa kanyang sarili. Kawawa naman.

        Agad na napatayo mula sa kinauupuan niya si Pam para salubungin kami. The restaurant was well litted with warm lights. Amoy ang cilantro na pangunahing Asian Ingredient sa buong restaurant. The speakers played soft oriental music. Pam's stares lingered at me longer than usual.

        "Wow." He muttered.

        "I know, right?" Hinawi ko pa ang mahabang buhok ko at ipinakita ang isang magandang ngiti.

        "I ordered Pho for us to try. Also Vietnamese spring rolls. Pupwede kayong pumili pa ng iba. Kung hindi figure conscious itong si Viviene, baka gusto niyong subukan ang Shrimp Paste fried rice nila. Masarap din." Suhestiyon ni Pam. Hindi na ako nahiya, I ordered some more plus desserts. 

        Masaya kaming naghapunan. Pam is a good conversationalist. He's not in anyway hitting on me or to Sarah. It's been awhile since I sat down and eat with friends. Come to think of it, wala naman din akong naging totoong kaibigan simula pumasok ako sa showbiz. I always work. Work is life. Now, sex is life na lang.

        Hindi namin namalayan ang oras kung hindi pa magpatawag ng last call for orders ang head waitress. Tuluyan ko nang nakalimutan ang naganap kanina ngunit nang sumagi muli sa isip ko ay muli lang akong nainis.

        Inihatid ni Pam si Sarah sa bahay nito samantalang ako ay dumiretso na sa condominium. Kung akala ng Rebel na yan na magda-drama ako at maglalayas, pwes, nagkakamali siya.. Wala naman kasi akong pupuntahan. 

        Pupwede din akong mag-makaawa kay Mama kung wala na akong lugar sa tahanan ni Rebel. Pero kukunin ko muna ang baking tools ko.

        I silently pressed the passcode on Rebel's door. Hindi ko inaasahang mabubungaran ang buong unit na nakapatay ang ilaw at ang kandila na nakalagay sa glass ay nakakalat sa sahig. Tinatahak ng liwanag ang two-seater coffee table na meron ding kandila at nakahandang pagkain. Rebel was there. In shadows, I can see his silhouette facing the star-like glow of Metro Manila beneath us. May hawak siyang wine goblet sa kamay at nakasuot nang puti na longsleeves at khaki shorts.

        "Viviene, kanina pa kita iniintay." 

        Tumaas ang kilay ko nang marinig ang boses niya. Naghimagsik muli ang puso ko. Padabog kong binuksan ang ilaw at naglakad papalapit sa mga kandila at isa isang pinatay iyon.

        "Baka masunog ka. Dinagdagan mo din ang ligpitin ko. Kumain na ako." Umirap ako habang hinihipan ang kandila.

        "Viviene.. I was calling you. Makinig ka naman—"

        "Kaya ako nandito hindi dahil sa wala akong choice, nandito ang baking tools ko saka mas high-tech ang oven mo. Wala itong ibig sabihin. Pero kung gusto mo na talaga ang pangit na babaeng iyon, I can give way.."

        "Viviene, please." Ibinaba ni Rebel ang hawak na alak doon sa lamesa at naglakad papalapit sa akin.

        "Yun talaga ang nangyari, she fell on my lap."

        Nagsalubong nang husto ang kilay ko, "Why you two were laughing?" Angil ko.

        "Because it is funny."

        "That is not an excuse! Dapat ay itinulak mo, iningudngod mo sa monitor. Dapat trinato mong may nakakahawang sakit!"

        "Viviene, I will not do that. That is so ungentleman."

        "Eh hindi ka naman gentleman ah! Ang bastos bastos mo nga! Lalo na yang bibig mo. 

Viviene, I’ll fck you.. Viviene, s*ck my—“

        "Viviene.."

        Umirap akong muli, "Galit ako sayo. Nandidiri to be exact. I hate Madison and I hate it that you made her happy today. It annoys me! Sa labas ka ng kulambo!"

        "Wala naman tayong kulambo.." Napakamot nang kanyang ulo si Rebel.

        "I know. Sa sofa ako matutulog at ikaw doon sa kama mo. Pagbibigyan kita dahil bisita lang ako."

        "Kung ganyan ang gusto mo, ako na lang sa couch.." Desisyon ni Rebel. Humalukipkip ako at muling umingos. "Viviene.. I did not picture to end our day like this. Kumalma ka naman. Please don't be mad."

        "I am mad!" Malinaw na sabi ko. Pabagsak ang mga paa kong umakyat sa kuwarto ni Rebel para kumuha ng damit at magshower. Hinila ko agad ang handle ng closet ko at ganon na lang ang gulat ko nang merong tumambad doon na ilang dosenang roses and I am very sure that it is more than three dozens.

        Kumibot si Kitty. Napahawak ako doon.

        'No Kitty, don't be cheap. Hindi ka madadala sa pa-bulaklak ng crush mo.'

        Kumuha ako ng pajama terno nang hindi pinapansin ang mga bulaklak at sinarhan muli ang cabinet. Pumasok ako sa banyo nang muli akong matigilan. Roses petals of white and red are scattered on the floor. Tinatahak din nito ang patungo sa tub na meron ding rose petals at mabangong mabango. Napasimangot ako dahil hindi nga pala ako maaaring mag-basa pagkatapos ng whole body massage.

        "Hmp, mapa-

pasma pa ako sa pasurpresa ni Rebel.“ I rolled my eyes while changing my clothes.

        Nang lumabas ako ay narinig ko ang mahinahong pagkaluskos doon sa ibaba. Napailing ako nang mapansing meron ding rose petals ang kama, mahihirapan akong maglinis ng lahat nang iyon. In bare foot, I took a step and walk my way through ground floor. Si Rebel ang nakita ko at maingat na itinatabi ang mga kalat niya sa isang kahon. 

        Nang dumako siya sa lamesa ay nakita kong itatapon din niya sa kahon ang kung ano mang naroon.

        "S-sandali.." Mahinang bulong ko pero sapat na para matigilan si Rebel. "S-sinong nagluto niyan?"

        "Me." Nagkibit balikat si Rebel.

        "Nagugutom ako." Nagmamadali akong bumaba.

        Lumapit ako sa lamesa at napagmasdan ang inihanda niya. Fried chicken lang iyon at kanin. It is a little bit overcooked pero natakam ako dahil doon. I wonder kung anong lasa non gayong hindi naman marunong si Rebel mag-luto.

        Kumuha agad ako ng manok at kinagat iyon na parang ngayon lang muli kumain. 

        "I want to watch Netflix. Kung sa couch ka, hindi ka pa agad makakatulog dahil manonood ako ng movie." Kinuha ko ang serving bowl na merong manok at binitbit iyon sa couch. Pasimple kong pinapanood si Rebel sa ginagawa habang nakabukas ang TV.

        "Wine please." Masungit na utos ko. Agad namang lumapit si Rebel na merong dalang wine goblet na merong red wine. 

        Nanonood ako ng 

Stranger Things nang mapansing hindi lumalapit muli si Rebel, mauubos ko na nga ang fried chicken na iniluto niya. Natagpuan ko siya doon sa breakfast nook na nakikinood din habang umiinom ng wine.

        "Masyadong malayo diyan. Lumapit ka na kasi may space pa sa couch." Umusog pa ako para ipakitang meron pa siyang uupuan. Tumayo naman agad si Rebel at tumabi sa akin. 

        Gusto ko pa siyang awayin pero unti unti na ding natutunaw ang galit na naramdaman ko kanina. How can it be so easy? He made me feel so many emotions today at gusto kong pagbayaran niya iyon pero kapag nakikita ko namang napapalungkot ko siya sa pagmamaldita ko ay naaawa naman ako.

        "Viviene.." Napalingon ako kay Rebel nang tawagin niya ang pangalan ko. "Paano ba yang ginagawa mo?"

        "Anong paano?"

        "Paano mo ako nakakayang tiisin? I cannot do this to you."

        Nawala ang tunog ng TV sa pandinig ko, napalitan ng kaba sa puso. Para akong pinapagalitan ng sistema ko at pinagsasabihan na masyadong naging masama ang ugali ko.

        "I am new to this, hindi ko alam kung paano ka aamuhin."

        "Bakit ba pinoproblema mo? Rebel ha, don't tell me that you like me." Mataray na sabi ko.

        "Ayaw mo ba?" Malungkot na tugon niya. Unti unti siyang lumapit hanggang sa bumagsak ang baba niya sa balikat ko.

        Hindi agad ako nakakilos pero pakiramdam ko aatakehin ako ng hika.

        "I think I like you." Bulong niya. He gently bit my shoulder and it sent me chills.

        "Rebel!" Suway ko na bahagyang nanginginig ang kamay at pilit kong pinipigil. Bakit ganito ang pakiramdam? Bakit ang sakit sa puso? How can assuring words feels so painful? Dahil ba alam kong hindi totoo? Dahil alam kong malabo? "You don't need to go that far. Pinapatawad na kita. You don't need to say that nonsense." Natatarantang sabi ko.

        Natigilan siya. Maya maya ay may mapaglarong ngiti sa kanyang mga labi. I can't help it but to adore his orbs and red lips, kahit ang gulo gulo niyang buhok ay bumagay sa kanya.

        "Mabuti naman at hindi ko pala kailangang sabihin iyon para mawala ang init ng ulo mo." 

        Ako naman ang natigilan. So, hindi nga totoo? Umaarte lang?

        Nakahinga ako ng maluwag nang dahil doon.

        'Sorry, Kitty, hindi pa kayo magiging magboyfriend!'

        "You are a good actor. Muntik mo na akong mapaniwala." Gumapang ako paakyat sa kanyang kandungan at pinisil ang magkabila niyang pisngi. Isiniksik ko ang mukha ko sa kanyang leeg. Hinaplos niya ang aking likod at nakumpirma kong hindi na nga ako galit sa kanya.

        "I really am a good actor, Viviene. I really am."

        "Kaya nga bagay tayong magkaloveteam.."

        With that he tilted my head and gave me a long, passionate kiss. Naliligaw na ako sa pakiramdam ilang segundo palang ang nakakaraan. Only Rebel can do this to me.

Kabanata 15

Dahil galit ako sa kanya kagabi.. At in fairness ay nakabawi naman siya ng performance, pinili ni Rebel na sa unit niya lang magtrabaho ngayong araw para hindi ako mag-isip ng masama.

            We just got off the shower and I am choosing clothes to wear until I noticed a colored shirt that is the same from Rebel’s shirt choices. It is a light purple hoodie shirt from a famous brand. Kinuha ko ang akin at hinila ko din ang kay Rebel.

            “Let’s wear this.” I demanded. Sinipat ni Rebel ang damit pero hindi naman na siya nagtanong kung bakit. His muscle flexed as soon as he wore the shirt. Agad siyang umakbay sa akin habang tinitingnan namin ang repleksyon sa salamin, he patted my head and kissed me on the forehead and as an automatic response, I braced both my arms on his waist and he kissed me some more. Just because..

            Kitty is happy. Mamatay kayo sa inggit.

            Kinuha ko ang iPad ko to check on my orders matapos ang lampungan. Kahit Feb 15 na ay meron pa ding humihiling ng orders, napangisi ako at hindi maiwasang lagyan ng malisya, para siguro sa mga kabit ang ilan. Dumiretso ako sa kitchen habang abala naman si Rebel sa pagtitipa sa laptop niya. He made a few calls while I prepare French Toast for the both of us.  He looks dead serious at work. Kahit kailan ay hindi ko pa nakikita si Papa na ganyan kaseryoso because he never brought home his works so I rarely see him working.

            Kung sana ay ginawa niya ang kagaya ng ginagawa ni Rebel ngayon, si Mama ay malamang madalas din sa bahay kaysa makipagchikahan noon sa mga amiga niya. And I probably didn’t pursue showbusiness. If I grew up in an ordinary household, things would have been much different. Malamang ay tinapos ko ang pag-aaral ko, or I pursued Culinary Arts.   

            I noticed that I am lacking few stocks in the pantry. Isiningit ko din sa iPad ko ang schedule ang pag-go-grocery ngayong araw bago ilagay sa tabi ng laptop ni Rebel ang kape at ang bagong luto na french toast, kinuha ko ang sa akin at saka umupo din sa harapan niya.

            “Ang hirap ng ginagawa mo, ’no. Pang-matalino.” I started our morning conversation, I always do. Sinarhan ni Rebel ang kanyang laptop at seryosong tiningnan ako.

            “Hindi naman. Just like you, I have passion.”

            “Yeah, passion for s*x.”

            Mahinang natawa si Rebel at saka pinigil iyon para muling sumeryoso. “This is what I grew up doing.” Mahinahong paliwanag niya.

            “Ay, taray! Pang-matalino nga. Di ba, para lang yan sa mga nakatapos kagaya niyo. I don’t get any ideas when I look at that numbers and business proposals. I wasn’t born for it and clearly not qualified. Ayun nga ang isa sa frustration ni Papa sa akin. But Mama said that I can make it through showbusiness, that I can win an award and make name for myself.  But it seems like I cannot do that anymore, too..”

            Masuyong idinampi ni Rebel ang kanyang kamay sa ibabaw ng akin. “You are what you dreamed of, Viviene. Maybe for all those years, you’ve been striving to be somebody they want you to be and you started dreaming about it, too. You lost yourself in the process. Pakiramdaman mo ang sarili mo kung ano ba talaga ang gusto mo kasi may kani-kaniya tayong pangarap.”

            “So tell me, Mr. Villafuerte, what is your dream?”

            “Nakuha ko na.” Makahulugan siyang ngumiti pagkatapos ay sumimsim ng kape. I rolled my eyes and think about my life, too. Ano nga ba ang aspirations ko bukod sa mapasaya ang mga tao? Cooking is one, because it can make people happy, too. Wala pa akong nakikitang tao na nakasimangot sa harap ng mga iniluluto ko.

            Malakas akong napabuntong hininga at napakamot ng ulo, “Maybe I will have better choices kung nakatuntong ako sa college. Siguro magiging mas malayo ang tingin ko. Maybe, there’s a better chance that I will be as successful as you. Siguro hindi mo nakuha ang kumpanya namin, siguro ay sinakal kita nung nagtangka kang kausapin ni Papa para bilhin yon. Hay, I am such a useless b*tch, only that I am beautiful.” Mayabang akong ngumiti sa huling salita na sinabi ko. Rebel sighed and he caught my hand, hinila niya iyon at ipinaupo ako sa kanyang kandungan.

            “I did not rob your company. That is far from my intentions, Viviene.”

            Umingos ako. “No, I still believe that your guts killed my Papa that is why Mama will never like you.” Nagtataka ako sa aking sarili kung bakit wala akong naramdaman na kahit anong galit. Words fumble into my mouth like it happened centuries ago. Ang dating sakit na naramdaman ko ay wala na ngayon.

            “Do you care that your Mom hates me?”

            “She hates me, too, Rebel. But this is nothing personal so I don’t care. Walang kwenta kung anong meron tayo.”

            Sa ilang sandali ay nahuli ko ang pagpigil ng hininga ni Rebel. Then his jaw clenched. Mas humigpit ang hawak niya sa akin.

            “Ganon ba?” Matigas at mapanganib na tanong niya. Suddenly, I felt his muscles tensed and his eyes dangerously throw dagger stares at me.

            Ngumiti ako ng pilit para pagaanin ang tensyon.

            “Na-offend ka?” I chided. He shook his head and attacked my lips like a predator to his prey. Hindi ako agad nakahinga nang pagapangin niya ang mainit niyang palad sa ilalim ng suot kong shirt.

            “R-rebel.. Umagang umaga. May trabaho ka pa hindi ba?”

            “You are not supposed to stop me.”

            The roughness on his voice made me shiver. Parang ilang boltaheng kuryente ng dumaloy sa katawan ko. In one hand, he freed the hook of my brassiere and sensually massaged my swollen tip until it felt numb.

            “Rebel..” I murmured like a prayer. I dipped my tongue to his earlobe as a defense to his unforgiving touch. Panay ang singhap ko habang nagpapaubaya sa mainit niyang haplos.

            I can feel his growing member in between his thighs. I circled my hips teasing it more. Mapapagod na naman ako nito.

            “Suck me.” Mariing utos ni Rebel.

            “What? Hindi ba Kitty First ang rule?”  Kinunutan ko siya ng noo pero hindi siya nagpatinag doon.

            “Bayaran kita. Not the other way around.” Tila tinatamad na sagot ni Rebel. Natigilan ako.

            Sa unang pagkakataon ay nakaramdam ako ng matinding pagkainsulto mula kay Rebel. Hindi ko alam kung bakit ganon ang nararamdaman ko bigla. Dati ay wala lang sa akin ang ganito. Despite how indecent proposals are really demeaning, it says so much about my sex appeal. I am proud that someone as gorgeous and hot as him pays for my service, ibig sabihin ay mataas ang value ko.

            Pero bakit ngayon ay naging masakit sa tainga pakinggan ang kanyang paalala.

            Mabuti pa ang credit card, merong gentle reminder tuwing naniningil. Rebel was crass and somehow, I was hurt.

            “Move.” Mapanganib na utos niya na nagpaputok ng mga agam agam ko. Bumaba agad ako sa kanyang kandungan. I knelt in between his thighs and I carefully removed his khaki shorts button. His hard piece of muscle sprung free and it almost slap my dirty mouth. I started carefully kissing his shaft and without doing much, it hardened even more.

            Hindi ako nagsalita, taliwas sa madalas kong ginagawang kadaldalan. I know that my body is responding with his heat but my mind is in haywire. Ayokong gawin ito ngayon but Rebel put me to my place. I stroked my hands to his muscle and he groaned. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko habang iniisip ang mga salita niyang biglang dumikit sa utak ko at paulit ulit na nagpe-play na parang recorder.

            Bayaran..

            Bayaran..

            “Ah! Ouch! Viviene!” Bumalik ako sa huwisyo na hindi namamalayang sobrang diin na pala ng hawak ko kay Birdie Monster.

            Di ko na napigilan ang emosyon ko. Tumayo ako agad at inayos ang damit ko. Hindi ko kaya.

            “Huwag mo na lang ako bayaran ngayon. Meron akong kailangang gawin ngayon. Sorry.”

Dali-dali akong umakyat para kunin ang sling bag ko na naglalaman ng wallet ko pati ang cellphone. Kahit mamayang hapon ko pa pinlano ang pamimili ng grocery ay naisip kong ngayon na lang para makalanghap ng sariwang hangin.

            Nang bumaba ako ay maayos na din ang suot ni Rebel. Nakatingin sa akin na may blangkong ekspresyon.

            Magkaaway na naman kami?

            Oh well, kung galit siya MAS galit ako. Hindi ko alam kung bakit siya galit pero ako, alam ko kung bakit ako galit.

            Bakit nga ba? Dahil sa pagsasabi niya nang totoo?

            Tinalikuran ko siya at dumiretso agad ako sa pinto.

            He followed me and I let him. Parehas kaming tahimik sa elevator habang bumababa iyon. Well, not being assuming, pakiramdam ko ay sinusundan niya ako.

            Ganon din ang ginawa niya nang makababa na ako ng elevator. He followed me to the supermarket. Kumuha ako ng cart at itinulak iyon sa shelf ng mga baking needs. I started picking flour and carefully reading the label one by one. Nang makapili na ako ay inilagay ko na iyon sa cart at nagkatinginan kami sa kasalukuyang may hawak ng cart, si Rebel. Umirap siya sa akin.

            Ang walanghiya, naunahan pa ako sa pag-irap.

            Sumusunod naman ang cart ko, courtesy of Rebel, kung saan ako nagpupunta. Namili na din ako ng personal na gamit at ibang housekeeping materials para sa paglilinis. The cart was really full after my rounds at the supermarket. Patungo na sana ako sa cashier nang may humarang sa amin. And as if this day won’t get any weirder, merong isang babaeng ngiting ngiti sa aming harapan.

            “Rebel? Oh my God, it is you!” Nilampasan ako ng babae at bahagyang nawalan ako ng balanse nang sugurin niya ng yakap si Rebel.

            “How’s Tita Rosette?”

            “Hey, Mandy..” Biglang sumigla ang tono ni Rebel na polite namang humiwalay mula sa pagkakayakap sa babae. At Mandy? Ha, talaga bang nagsisimula sa letter ‘M’ ang manlalandi kay Rebel? Una si Madison, ngayon naman ay Mandy. Should I change my name now to Mimiene ?

            “They’re doing pretty well. So, you are back. Ang tagal mo ding nawala.” Sambit ni Rebel.

            “Yeah, I need to finish my Masters. Alam mo na, masyado akong pressured sa achievements ni Madison.”

            “You don’t have to. Competitive ang kapatid mo, I didn’t know na ganon ka din.”

            “Oo naman, sa lahat ng bagay gustong gusto kong nag-aagawan kami ni Madison. Exciting.” Makahulugang sagot ni Mandy sabay haplos sa dibdib ni Rebel.

            Sorry girl, hindi si Rebel ang pag-aagawan ninyo dahil akin siya. Sa mata ng tao at mata ko, akin siya. Kahit fake.

            “Oh, so this is the starlet that you are dating?”

            Starlet???

            Naramdaman ko ang pag-usok ng ilong ko.

            “I am a seasoned actress. Not really a starlet. Thank you.” Sabad ko.

            “Oh, yeah. Sorry for the word, nakasanayan ko lang. Sa Hollywood, ganon kasi ang term kapag nagsisimula palang. Oh I forgot, matagal ka na nga pala, nalaos lang. Sayang at nakalimutan ka na ng mga tao.”

            I mentally rolled my eyes. Kagayang kagaya nga ito ng kapatid niya.

            “Yeah, naisip ko din na mas magandang magpahinga ako sa showbusiness para maasikaso ko naman ang fiance ko. Mauna na ako sa counter. Marami pa akong gagawin.”

            I made my stance confidently kahit na ramdam ko ang pag-iinit ng bumbunan ko. I wanna wring someone’s neck right now. Ngayong mainit ang ulo ko, huwag na huwag akong sasabayan ni Rebel kung hindi ay baka ang leeg niya ang mapagdiskitahan ko.

            Nag-uusap si Rebel at si Mandy na napagkamalan atang coffeeshop nang supermarket. Panay ang balitaktakan nila tungkol sa pinag-aralan ni Mandy sa kung saang lupalop ng bansa iyon hanggang sa dumating ang usapan nila sa economic state ng bansang Persia.

            How weird and boring.

            Natapos ko na ang lahat at hindi man lang namalayan ni Rebel na nabayaran ko na ang lahat ng pinamili ko.

            “Ma’am, tulungan ko na po kayo.” Asked the bagger but I politely shook my head.

            “No, thank you. Magaan lang ito.” And to prove a point ay binuhat ko ang sampung grocery bags sa kamay ko.

            Kulang na lang ay mapa-’ umph ’ ako kasabay ng paghihirap na alisin iyon sa counter. Naglakad ako nang hindi nililingon si Rebel at Mandy. Takang taka ang guard ng condiminium nang makita akong may bitbit na sampung shopping bag.

            “Viviene!” Tawag sa akin ni Sarah nang mapadaan ako ng reception area. “Papatulungan kita. Ibaba mo yan.”

            “Hindi, gusto ko talagang mag-weights. Hindi na kasi ako nakakapag-gym.” Pilit akong ngumiti.

            “Viviene!” Agad na nakalapit sa akin si Pam na mula nga talaga sa gym at kinuha ang kalahati ng bitbit ko. “Malayo pa ang araw ng penitensya. Ang bigat nito, oh.” Aniya.

            “Pam. Thank you!”

            Mabuti at nakabukas ang elevator at dali dali akong nagtungo doon. Para akong hinahabol ng kung ano nang matanawan ko na si Rebel na papasok na din ng condominium.

            Halos maabutan niya kami kung hindi ko lang minadaling sarhan ang elevator door.

            “Viviene!” Rebel yelled. Umirap ako nang tuluyan nang magsara ang pinto at umakyat na ito paitaas.

            “LQ?” Natatawang tanong ni Pam.

            “Hindi!” Pagtanggi ko.

            Hindi na muling nagtanong si Pam. Mabuti na lang at mabilis na nakarating sa floor ni Rebel ang elevator. Binuksan ko ang pinto at inilagay naman ni Pam sa may carpeted na sahig ang lahat ng groceries.

            “Viviene.” Napapikit ako nang marinig ang boses ni Rebel kasabay ng pagtunog ng pagbubukas ng elevator.

            “Mauuna na ako.” Pam said. Tumango ako at tinapik siya sa braso.

            “Thank you.”

            “Who the hell are you?” Anas ni Rebel kay Pam. Humarang pa siya sa daraanan nito. Both of them has the same physique. Mas matangkad lang ng kaunti si Rebel. Their built has proof of countless weightlifting days and oh, their gorgeous faces, mukhang walang magpapatalo.

            “Pablo Miguel Sandejas, Pare.” Inilahat ni Pam ang kamay niya pero sinamaan lang ito ng tingin ni Rebel.

            “Pam, I am sorry. You have to go.”  Bago pa mamuo ang tensyon ay sinabi ko.

            “Pam?” Kunot noong tanong ni Rebel, “So this is Pam?”

            Pumasok ako sa loob ng unit at sinundan agad ako ni Rebel.

            “All along, lalaki yung Pam?”

            “Yes, all along and all his life. Who told you that he’s a girl? What about Mandy? Aakalain mo ngang lalaki iyon pero malanding babae pala.”

            “Why did you leave me there?”

            “Why do you care?”

            “What’s happening to you, Viviene?” Tila nagpipigil na tanong ni Rebel.

            “Happening to me? Wala!” Binuhat ko ang isang plastic bag at dinala iyon sa pantry para ayusin. “I am just wondering why do you even have to pay when you can fck anyone for free. Wait. Don’t get me wrong. I am not asking you to give me a fcking excuse that you like me because I won’t buy that. Bakit hindi ka na lang doon sa kapantay mo ng pamumuhay? You know what? This doesn’t make sense.” Mabilis kong inalis ang ‘engagement ring’ sa daliri ko at ibinato iyon kay Rebel, tumama iyon sa dibdib niya at nagbounce patungo sa sahig.

            “I don’t want this. I hate this and this makes me sick. This is not fun anymore, Rebel. Ilang sandali pa ay baka sumabog na ako sa galit sayo! I hate you!” Itinulak ko siya at nagmamadali akong umakyat patungo sa kanyang kuwarto para kunin ang maleta ko. Binuksan ko iyon at inilatag sa sahig. Walang ayos na inilagay ko ang mga damit ko doon.

            “Wait, Viviene. Ano ba? Bakit ba galit na galit ka?”

            Nakipag-agawan si Rebel sa ilang piraso ng damit ko bago ko iyon tuluyang bitiwan.

            “All my life I am trying to be the best version of myself every freaking time and having you beside me makes me feel like a sore loser. You are a biggest reminder that I am fcked up, Rebel and I cannot stay with you trying to cope up with the standards because I am fcking-fake-ly engaged with you! Mas marami pa ang nauumay sa akin kaysa nung asa showbiz ako nang dahil sayo!”

            Rebel paused for a moment. Kinuha ko ang pagkakataon para kuhain ang damit ko at ilagay sa maleta.

            “I am sorry.” Mahina iyon pero sapat na para marinig ko. “I am sorry for the words I said. I am sorry.” Natigilan ako sa pag-aayos ng gamit at napatingin ako kay Rebel na parang bata na nakatitig lang sa kanyang mga paa.

            “I’ll be better next time. I promise. I am sorry.”

            “Maghanap ka na lang ng papayag sa set-up na ganito, Rebel. I don’t want this.”

            “Then what do you want? We will do whatever you want.” Parang naging maamong tupa ang kanyang mukha.

            “Bulag ka ba? Hindi tayo bagay, Rebel! Look at you. Ang layo layo mo sa akin. Madali mong nakukuha ang lahat.”

            “ P*tngina , ’e bakit ang hirap hirap mong kunin?!“ Frustrated na sigaw ni Rebel.

            Natigilan ako sa pag-aayos ng mga gamit. Tumayo ako at nagpamewang sa harap ni Rebel.

            “Did you just curse?”

            “P*ta, importante pa ba yon?”

            Hinampas ko ang bibig ni Rebel. “Hindi bagay sayo. Fck lang ang bagay. Saka pwede ba, huwag mo na akong pipigilan dahil ayoko nung araw araw mo akong ginagalit. Nakakadalawa ka na.”

            Binalikan ko ang mga gamit ko at inayos iyong muli, sa pagkakataong iyon ay mas kalmante na ako.

            “Hindi ba dapat, strike three?”

            “Ano?”

            “Kapag nakagawa ng pagkakamali, dapat tatlong beses bago sukuan. You cannot give up on me yet, Viviene. I only had two strikes.”

            “You are making rules now, huh?” Unti-unti na namang kumakalma ang central nervous system ko.

            Umupo si Rebel sa likuran ko then he enveloped me in to a bear hug. Ramdam ko ang pangingisay ni Kitty dahil doon. My guards are down again. Gusto kong harapin siya para halikan akong muli sa noo at sa labi. Pero pinigilan ko ang sarili ko.

            “No that’s the general rule.” He said. Napapikit ako at saka huminga ng malalim.

            “I want this clear and specific Rebel. Kung pipilitin mo akong manatili kasama ka, you should give me a valid reason to stay.”

            “Gusto kita.”

            Namanhid ako. Parang nabingi pa nga ata.

            “Hoy, teka nga!” Pinilit kong kumalas sa yakap niya pero bigo ako. “Acting ulit yan?”

            “Gusto kita. Ikaw ang pinakamataas sa lahat ng gusto kong abutin Viviene.”

            I gulped. Ilang beses akong napakurap habang sumisiksik siya sa leeg ko. My insides melted.

            “Nagkagusto ka sakin kasi ang ganda ganda ko?” Paniniyak ko. Rebel started to chuckle. Hinampas ko ang dibdib niya at nagtago sa kanyang mga braso. “Sinasabi ko na nga bang biro lang ulit.”

            “Disappointed?”

            Very.

            Pero bakit ako aamin?

            His cellphone rang before I answer and Rebel immediately pick it up.

            “Mom?” Tumingin sa akin si Rebel.

            “Later? Sure.”

            Nang ibaba ni Rebel ang telepono ay seryoso siyang tumingin sa akin. “I will bring you to my parents. I want you to meet them.”

            Matamlay akong ngumiti at hinawakan ang kamay ni Rebel, “Huwag na nating ituloy ito, Rebel. If you are not ready to get married, just tell them. Masasaktan ang Mommy mo kapag ang kagaya ko ang ipinakilala mo sa kanila. I am worth nothing, Rebel. I don’t have millions.”

            “Fck it, I have billions, Viviene. Who needs your money? Why are you fcking dense? Do I really need to spell it on your face that I like you? My parents didn’t even meet my dog and she’s dead already.”

            “You like me?”

            “Oh right, she’s rubbing it on my face.” Rebel rolled his eyes.

            “You really like me?”

            Hindi pa din makapaniwala na ulit ko.

            “Yeah.” Bulong iyon.

            Matinis akong tumili, hindi dahil sa kung anupaman kundi sa sobrang proud ko sa aking sarili.

            “So Rebel Antonio Villafuerte likes me, huh! I am so proud of myself.”

            Mahinang natawa si Rebel dahil sa reaksyon ko. “Alright princess, you won.”

Kabanata 16

The royal blue symmetrical dress fits my body like I’ll be attending an awards night. Ako ang naglagay ng manipis na makeup sa mukha ko. Rebel kissed my neck as he looked at me on the mirror.

        "Beautiful." He murmured.

        He's equally dashing, too. Ang kanyang pormal na suit na kadalasan niyang isinusuot ay hindi nakakasawang tingnan. Aa formal dinner was organized by the Villafuerte's. A post-Valentine date of the family. Imbitado si Rebel, ako ay hindi, pero gusto niya akong isama.

        Ipinihit niya ang katawan ko parahap sa kanya, "Baby, no more fights. I don't want to ruin the night. If you feel uncomfortable or I did something that offends you, tell me."

        Sinimangutan ko siya, "Ako ba ang palaaway? Hindi ba ikaw? Take note, you said 'You like me'. Ganyan ka ba mag-like?"

        "You are going to pull that topic the whole day, aren't you?"

        "I will. Sa wakas ay inamin mo rin na gusto mo ako. It is what I really want from the beginning but I really don't know what to do with it. Maybe I'll ask a designer bag?"

        "Chanel? Hermes?"

        I smiled. I only had those if it were pulled out by my stylist. I need money for my family, not really for any material things.

        "Ibibigay mo talaga ang lahat sa akin dahil patay na patay ka?"

        "I really love your confidence, Viviene.."

---

        The house smelled pastry and cinnamon. Triple ang laki ng bahay kaysa sa aming mansyon. Because the house is a three f

cking mansion in a piece of land at the atrium of Metro Manila. The house was designed 360 degrees, an open fence that gives a full view of the Metro. Hindi na ako magtataka kung bakit parang hari ang tingin ni Rebel sa kanyang sarili because he’s a freaking king!

        Merong access bridge sa bawat mansion na nag-dudugtong sa mga mansyon. The walls are painted muted yellow orange and the roofs are made of red roofing panels. Almost the same houses I see in the photos of Austria, very European inspired. The windows are huge and the elegant drop lights and chandeliers can be seen from the outside that will definitely an object of envy of my mother.

        Abnormal ba ang pamilya nito ni Rebel? Bakit kailangang tatlo ang bahay?

        "This land is an heirloom pero naipamana ito sa Tatay ko. Tatlong magkakapatid ang mga Villafuerte and the house are for each families, courtesy of my father. The two houses are for the families of the each of my father's brothers."

        "Oh, I get it."

        "It is 360 degrees so that it'll have the same view, and the design is the same. Enrico Villafuerte believes that each of his brother is entitled to the same benefits one is having. Mukhang nandiyan ang mga kamag-anak ko."

        Tumaas ang kilay ko. So this is a huge family affair. Hindi ako nakaramdam ng kaba dahil sa paraan ng pagkakahawak ni Rebel sa kamay ko ay parang hindi niya ako hahayaang masaktan. Tandaan niya na isang 'strike' na lang at iiwanan ko na siya.

        But looking at him with a happy glint in his eyes, I wanted to pull him and stay in the world where only the two of us exist. But I cannot be that selfish. 

        Everyone's busy as soon as we came in. Kung magarbo ang kanilang mansyon sa labas ay di hamak na mas nakakabilib ang loob ng mansyon. The expensive China porcelains and Victorian paintings are festively bragging in every corner of the house. Kahit siguro noong mayaman pa kami ay hindi namin matatapatan ang ganitong pamumuhay.

        "Kuya Rebel!" A tall teenager woman giddily jumped to Rebel and embraced him. 

        "Violet, my favorite cousin!" Mahigpit na yumakap si Rebel sa magandang teenager na nakasuot din ng kulay Violet na short dress. Nang makababa si Violet ay ngiting ngiting humarap sa akin.

        "Oh my gosh, Viviene!" Sabi nito sabay yakap sa akin. "I watched 

Gumapang Ka Sa Lupa every night after I got home from school. Such a splendid acting!“

        I smiled, "Thank you."

        "Oh my gosh Kuya, I cannot believe that you are now with her! I am so happy for you! So bagay!" Maarteng sabi pa nito. "Can I call her Ate?"

        "A-ate?" Naguguluhang tanong ko.

        "Well, she will call you anything she likes, she call people names as she pleases and 'Ate' is far better than---"

        "Oh andito din pala yung mga pusa." Umismid si Violet at sabay kaming napalingon doon sa babaeng dumating. I am not surprised. Narito din si Madison kasama ang kanyang kapatid na si Mandy at dalawang mag-asawang matanda na pormal ang pagkilos.

        Surely Mandy isn't kidding when she said that she loves competing with her sister, parehas na stand out ang kanilang damit, a ruby red long dress at ang tanging pinagkaiba lang ay ang neckline, Madison is wearing it off shoulders while Mandy is wearing the spaghetti strap version of the red gown. Parehas ay may mahabang slit.

        "Kuya Gray!" Violet called someone. Agad na lumapit sa amin ang kanyang tinatawag. A man who almost looks like Rebel, only that he's skin is a shade bronzer than Rebel. Seryoso ang kanyang mukha and it seems like he's not enjoying the party and that he has inward growl whenever he stares. 

        "Ang KJ talaga ng kapatid ko! Andito yung papakasalan ni Kuya Rebel, si Ate Viviene, di ba you know that she's the one that Kuya Rebel was—"

        "Violet!" Sabay na awat ni Rebel at Gray kay Violet na agad na napatakip ng bibig sa death glare ni Gray sa kanya. 

        "Gray." The two boys made a brotherly hug. 

        Afterwards the two left us and Rebel assisted me to the group of oldies. Natahimik ang grupo nang nagagandahang senior citizen. Sa sobrang lakas ng pang-amoy ko, alam ko agad kung sino ang nagluwal kay Rebel. Iyong nakasimangot na matandang babae na naroon sa pinakagitna. She's beautiful despite her age. Her short hair was blowdried and white streaks against her jett-black tresses. Her wrinkles appears to be her tigermarks that complimented her deep red lipstick. I can imagine Meryl Streep in the movie '

The Devil Wears Prada’ because the woman is literally wearing an sexy orange Prada jumpsuit and is unashamed of her flaws of which a woman should never be.

        "Antonio.. You are on time." Tumingin pa ang magandang babae sa kanyang Everose gold Rolex, a dream watch of my own mother.

        "Happy Valentines." Iniabot sa kanya ni Rebel ang gawa kong bite-size cupcakes pero imbes na tanggapin ay tumaas lamang ang kilay nito.

        "Sweets. I don't eat sweets."

        "Ahm, sugar free po yan, Ma'am."

        "Artificial sweetener? I don't like artificial, Darling. I hate fake. Masama sa katawan." Kasabay non ay tumingin siya sa aking dibdib. Napatingin din ako doon. 

        "Ah, ako din po, Ma'am. I hate fake. No to fake! Stevia sweetened po iyan pero kung ayaw ninyo,  akin na lang po ito, ibibigay ko sa mga bata." Sambit ko sabay kuha noong box kay Rebel.

        "Mom, this is Viviene—"

        "Tita Rose!" 

        Hindi pa tapos ang pagpapakilala sa akin ni Rebel nang agad na banggain ni Madison ang braso ko para yumakap sa Nanay ni Rebel. Sumunod din si Mandy. The old woman giggled, like she's so pleased with the presence of the two sisters.

        "Antonio, narito pala ang dalawa. You should entertain your guests." May diin na wika ng nanay nito.

        "I will show Viviene around." Magalang na pagtanggi ni Rebel kasabay ng pag-giya niya sa akin sa kanyang mga kamaganak. Violet was so pleased with the cupcakes. I learned that they are living at San Bartolome, a province 9 hour away from Manila. They have a huge plantation and ranch which Gray is currently managing.

        Nang dumating na ang dinner, parang dinner sa palasyo ang nagaganap. The long table accommodated everyone, almost more than 30 people to be exact. Ang mga unipormadong maids at mga chefs ay abala sa paghahatid ng pag-kain.  

        "Rebel, mukhang malapit ka nang lumagay sa tahimik, huh." Aunt Pamela, as Rebel introduced her to me is the mother of Gray and Violet, plus two brothers Blue and Greene. She's a Doctor. Mukhang hindi nai-stress ang ganda niya sa dami ng pasyente.

        "Have you proposed to Madison, yet?" Singit naman ng ina ni Rebel habang nag-hihiwa ng steak sa kanyang plato.

        "I proposed to Viviene, Mom."

        Marahang natawa ang ina ni Rebel habang napapailing.

        "Come on, I know that she's your fantasy but every boys passed that. But you are more than a teenager now, Antonio, hindi lang sex ang nagpapaikot sa isang lalaki."

        Natahimik ang buong lamesa dahil sa talas ng mga salita ni Rosalie Villafuerte. Kahit si Enrico Villafuerte ay hindi pinigilan ang asawa.

        "Init lang ng katawan iyan." Tumawa ang ilan. Mukhang sanay na sanay na sila sa choice of words ng babae.

        "Seryoso ako kay Viviene, Mom."

        "Ikaw naman, Ate Rosette. Mukhang masaya naman si Rebel." Aunt Pamela smiled kindly.

        "Saka maganda naman si Ate Viviene! She's a good actress. I want to be like her!" Violet added.

        "Ganda? Ibig ba ninyong sabihin na kapag wala na ang ganda ay hahanap na naman ng iba si Antonio? Marriage is a lifetime commitment. You marry someone not because of her beauty for it shall pass. Saan ka nga nakapagtapos ng kolehiyo, Miss?" Rose Villafuerte asked.

        "Highschool lang po, I was home-schooled. Naging busy sa showbusiness."

        "Showbusiness? Was it even a 'business'?" Sabay na natawa si Madison at Mandy, gayon din ang ilan pang mga bisita.

        "It is, the business is my talent. I am sure not everyone can act, Ma'am. It requires dedication, a lot of training and time to be good."

        "Don't talk about your profession like you won an Oscars, not until you have an award, you are not an actress."

        "Hindi ko na pababalikin pa si Viviene sa showbiz. I want her by my side, Mother. Wala kayong magagawa."

        "Antonio!" asik ng kanyang ina.

        "Can you please stop humiliating my fiancee?"

        "Are we humiliating her, Antonio? Hindi ba't siya naman ang may credentials na nakakahiya. You went to the best schools, and your business skills is topnotch. Hindi ba malaki ang pangarap mo para sa line of wines and liquor mo? Why downgrade? Inaasahan kong isang babaeng makakatulong sa iyong negosyo ang ihaharap mo sa amin, not some slutty calendar girl!"

        "Aww.. Censored! I cannot hear that." Agad na tumayo si Violet. "If you will excuse me, Madams and Sirs."

        "I am done eating, too." Tumayo din si Gray kasunod ang kanyang mga kapatid na si Blue at Greene.

        "Busog na din ako.." Aunt Pamela smiled and stood up, sinundan iyon ng kanyang asawa na si Lieutenant Sigfrid Villafuerte.

        "Hayaan mo na, Rosette. Kilala mo ang anak mo, mentras na pinipigil saka nagpupumilit." Parang walang nangyayari sa paligid ni Enrico Villafuerte. "He will get over it."

        "Oh my god." Hindi ako makapaniwalang tumayo. "Wala man lang magpapanggap na maging nice sa akin? I can't believe this family of yours Rebel."

        "Oh, she hates frankness. Well, darling, the truth is painful. It will strike through your gut."

        "No Ma'am. I love frankness. I just hate it when it is front of the food. Stop trolling me when we are eating."

        Nakarinig ako ng mahinang hagikgik and I saw the wife of Fernan Villafuerte, Aunt Luz, giggling. 

        "Your son may cost billions but I didn't like him because of that. I actually hate him, he's so full of himself and he thought he can simply get whatever he wants. I was not raised like that, I was raised to work hard for the things I wanted."

        Hinawakan ni Rebel ang kamay ko pero hindi ako tumigil. "I hate his guts, tingin niya ay lahat ng nangangailangan ng pera ay para sa materyal na bagay. Baliw ba siya? May mga taong kailangan ng pera just to survive, just to have food on their plates. He buys me a lot of things because he's like that but he's more than that for me. And yes, we fck. But we also dine out after office hours. I cook for him and he cooks for me, too. We do the groceries together and clean his house together. He wipes my tears when I cry and he always says sorry when I am mad." 

        Parang mabubutas ang puso ko hindi sa galit kundi sa pagtibok nito ng malalakas habang inaalala ang buhay namin ni Rebel ilang linggo pa lang ang nakakaraan. It is so happy that it is aching painful when people look down on what we have and what we do.

        "I make him laugh and he makes me angry but it is okay because he's not my man if he doesn't make me angry. He's freaking annoying! Bakit niyo ba ipinagdadamot ang nakakayamot na taong ito?"

        Napapalakpak si Aunt Luz. "Wow!"

        "God! This is humiliating, Antonio! Paalisin mo ang babaeng yan!"

        "We will. Bye everyone." Hinila ni Rebel ang kamay ko pagkatapos ay nagmamadali naming nilisan ang mansyon ng mga Villafuerte.

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Wala na ulit POV ni Rebel ang mga sumusunod. Para mapaglaruan ang feelings niyo. Lol.

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 17

“Anong ningingiti-ngiti mo diyan?!” Nakasimangot na suway ko kay Rebel habang nagmamaneho. “Are you happy that your family guards you like a freaking egg?”

        Napailing siya kasabay nang mahinang pagtawa at mas lalo akong nainsulto.

        "What?" Hinampas ko siya sa braso. His jaw moved sexily. Napalunok ako dahil parang nang-aakit pa iyon.

        "Ano? Nagpapa-cute ka? Bakit? Feeling cute ka kasi ipinaglalaban ka ng pamilya mo? '

So what’ if they don’t like me? Kung ikaw nga na maganda ang katayuan sa buhay, ayaw ng Mama ko, what more ako pa na highschool lang ang tinapos? You know what? Your family will never like me. Not at this point. I cannot turn back the time anymore, matanda na ako para magpursue ng degree. If they want me to do that just to marry you—“

        "Fck Viviene, ang dami mo namang sinasabi.." Malakas na napapreno si Rebel at saka ako sinugod ng halik sa labi. His kisses were rough but pleading. A loud moan escaped my lips. His hand travelled to the neckline of my dress and slipped his hand to touch my tip. Mas lalong napalakas ang ungol na kumawala sa labi ko.

        "I've been aching to do this since earlier. Ayaw ko lang sirain ang ayos mo."

        "Of course, no one ruins my make up before the party, always after." Bulong ko habang hinahayaan ko siyang idampi ang kanyang labi sa aking leeg. "And careful with those marks, kakaalis pa lang nung ginawa mo noong isang araw."

        "Yes, baby." He bit my skin gently pagkatapos ay maingat na inalis ang suot kong damit. We moved nice in slow, I went on top of him and rub myself against the rub fabric of his pants. He closed his eyes and whispered my name like a prayer. 

        He bent his head to reach my heavy breast as he nibbled the swollen tip. I abandoned all my inhibitions, hindi ko alam kung nasaan kami ngayon o kung may makakakita ba, all I know is I want to succumb to the heat of our bodies. His fingers gently touched my skin running from my knees, to my thigh and to my core. I made glorious sound the moment his fingers moved inside me, nothing uncomfortable. His tongue latched my breast while doing his magic on my private.

        I unbuttoned his pants and excitedly grasp to his rod. I bit my lower lip as I met his gazes and gently massaged his shaft that lengthen it even more.

        "Viviene, I want to feel you.." He whimpered gently. The need on his face flared my excitement. I positioned his muscle to my entrance and gently fill myself and slowly danced my waist around his thickness to adjust.

        Ilang mura ang pinakawalan ni Rebel bago tuluyang kumilos para salubungin ako. I reached for the support handle of his car and let him do the movements. He pumped and slam my sensitive flesh to his.

        Panay ang halik niya sa aking labi nang mapansin niyang napapangiwi ako.

        "I am sorry Baby.." He whispered pero tuloy pa din siya sa pag-galaw. I don't think that he's really sorry. Or maybe, he's sorry not sorry. There's greed on his face that says he will get what he wants. Spoiled brat.

        I didn't know how, and I didn't know when, but my insides tighten and all that I can remember are white spots and the flowing of my juices after one solid thrust. Napapahinga ako sa kanyang balikat, he enclosed me to his embrace and kissed the top of my head.

        "I don't give a fck if you have no degree. Pero kung gusto mong mag-aral kapag mag-asawa na tayo, hindi kita pipigilan."

        Natigilan ako sa kanyang sinabi at saka unti-unting umusbong ang pag-ngisi.

        "Uy, ang sincere ng pagkakasabi mo doon. Acting o totoo?"

        "Totoo."

         Pinanliitan ko siya ng mata, pagkatapos ay napabuntong hininga.

        "Ano bang ayaw mo sa mga babaeng nirereto sayo? Magaganda, matatalino, halos itapon na ang sarili nila sayo.."

        "May iba akong gusto."

        "Sino? Ako?" Biro ko.

        "Oo."

        Hinampas ko siya sa dibdib. "Nakakatawa yon, ha."

        Hindi siya kumibo, nawala ang tawa ko at seryosong napatitig sa kanya.

        "Seryoso?"

        "Bakit? Hindi mo ba ako gusto?"

        "E-ewan ko!"

        "Imagine me being with someone else."

        "Okay lang naman." Mayabang akong umirap.

        "Kissing someone else. Fcking—"

        "Hey! Subukan mo! Puputulin ko talagang birdie mo! That is not nice, Rebel!" Nagmamadali kong kinuha ang dress ko at muling isinuot iyon. "How dare you do that! My God!"

        Napangiti si Rebel at marahang hinaplos ang mukha ko, saka ko lamang naramdaman ang pagkabasa ng pisngi ko. 

        "Iniisip pa lang yan. Gusto mo ko."

        "Ang kapal mo! The feeling is mutual, ganon?"

        "Hindi pa din."

        "What? Gusto kita tapos hindi mo ako gusto, ganon?"

        "Gusto mo ako pero mas lamang ang pagkakagusto ko sa'yo Viviene April Rosendahl Joson."

        "H-hey, how did you know my middle name?" Natigilan ako at maang na napaisip.

        "Wait a minute, you liar! Kilala mo na ako noon pa, hindi ba?"

        Ngumisi siya ng nakakaloko and I felt betrayed. Anong nalalaman ng hinayupak na ito?

         

---

        "Hala, ang lawak ng ngiti." Napatapik ng mukha si Sarah. Kakaubos lang ng deliveries ko na kinukuha sa lobby tuwing ala-una ng hapon.

        Ang walanghiyang yon, hindi na naalis ang ngiti ko simula kanina. I fell asleep hearing sweet nothings from him. Bigla siyang nagbago dahil napaamin niya akong may gusto sa kanya!

        'You are the most beautiful, Viviene..'

        'I am lucky to have you..'

        'Don't ever leave me..'

        'Suck my c*ck...

’ Charot

        Pakiramdam ko, dumoble ang ganda ko. Sakto namang napadaan si Pam sa harapan ko na mukhang nanggaling na naman sa gym.

        "Pam!" I called. He smiled weakly. Pagkatapos ay tumalikod muli at tinungo ang elevator.

        "Pam! Dito ka muna!" Ulit ko.

        "Sorry, Viv, meron akong iniintay na tawag sa itaas." 

        Nalungkot ako nang mapansing iniiwasan niya ako. I know it is about Rebel pero dapat ay kakausapin ko siya tungkol doon. Hinayaan ko muna siyang mag-move on kaya hindi ko na siya kinulit.

        "Ang swerte swerte mo naman, Viviene. Ang gugwapo ng nagkakagusto sa iyo. Sana ganyan din ako kaganda. Sana ganyan din kaliit ang mukha ko." Tila nangangarap pang nagpangalumbaba si Sarah sa harapan ko.

        "Ano ka ba, maganda ka rin. Hindi mo kailangang maging kamukha ang kahit sino para gumanda. Work on what you have, girl! If they don't find you pretty, problema na nila yon!"

        Pagkatapos kong makipagkwentuhan ay pakanta kanta pa akong umakyat sa unit ni Rebel pero bago ko pa man din masarhan ang pintuan ay meron na agad na masamang hangin ang pumigil nito.

        "So it is true. You are living under one roof with Rebel. Talking about decency. Kinulang na sa edukasyon, kinulang pa sa dignidad."

        Napatuwid ako nang makita si Madison sa aking harapan. Umasim agad ang aking sikmura.

        "Eh ikaw, kinulang ka sa kilay!" Angil ko kay Madison na nakapula na naman at mukhang lalaban na naman sa Miss Baranggay. "Saka bakit ba nandito ka? Hindi ba dapat nasa opisina ka?"

        Mahina siyang natawa pagkatapos ay sumeryoso ang mukha, "Rebel fired me because he has a jealous girlfriend. Happy now?"

        Pagkakataon ko naman para matawa ng malakas, "Oh really? You better rephrase your words, Darling. Rebel fired you because you are a flirt and an ambitious cunt."

        Umangat ang palad ni Madison pero agad ko iyong pinigilan. "Bago mo ako sampalin, nasampal na kita ng katotohanan kaya wala na yang point. Rebel and I will get married but I will invite you para mag-Ninang, doon din naman ang punta ng mga kagaya mong old maid."

        Umangat muli ang kabilang palad niya pero nakuha kong muli iyon.

        "Madison.. If you think I'll be running to Rebel because of this cheap stunt, I won't. Kung gusto ka ng Nanay ni Rebel, eh di kayong dalawa ang magpakasal."

        "I will ask my father to pull the shares out of Blue Cavit." Mayabang na sambit ni Madison, "And I will make sure that Rebel will fall down with you. Kumuha siya ng putikan, kaya sa putikan din ang punta niya."

        Bahagya akong kinabahan pero hindi ko ipinahalata.

        "He said he likes me."

        "He promised to marry me!" Desperadong sigaw ni Madison.

        "No, Madison, his parents promised that he will marry you but he won't so, bye!" Pagkasabi non ay agad kong sinarhan ang pinto at huminga ng malalim. Huwag ko lang talagang malalaman na meron pang ibang pinangakuan ng kasal si Rebel, kakalbuhin ko ang lahat ng buhok niya sa katawan!

        Inubos ko ang oras ko sa harap ng iPad nang maghapong iyon. Matiyaga akong nagresearch tungkol sa stocks at ang epekto non kapag nag-pull out ng stocks ang isang major stockholder sa isang kumpanya. The company will have to pay the amount of stocks at fair market value. Ibig sabihin, kung malaki ang stocks na hawak ng pamilya ni Madison, malaki din ang perang kailangan ilabas nI Rebel para mabayaran iyon.

        But, Blue Cavit has sales. Hindi naman siguro mapipilayan ng husto ang kumpanya. Hanggang sa dumating si Rebel ay naroon pa din ang isip ko. Why am I being so paranoid?

        "Hi, Babe. How's your day?" Malambing akong niyakap ni Rebel at hinalikan sa noo. I pouted my lips and he kissed me on the lips.

        "It is fine." I answered, tumalikod ako para harapin ang mga iniluto ko. "The usual. Nag-bake, nagluto, nagtinda. Tapos nagluto ulit para sa dinner natin."

        "Sounds exciting with you in it.." He smiled kindly.

        "Ikaw, how's your day?"

        "Sales meeting, finance meeting.. Those boring stuffs." Lumapit sa akin si Rebel at saka ako muling hinalikan.

        "Oh I see."

        Kumakain na kami pero tahimik pa din akong nagmumuni muni. I didn't really thought that Madison will get to my system.

        "What's the worst that could happen to your company?" Out of curiosity, I asked, trying not to hint him about anything.

        "Malugi."

        "Posible ba 'yon?"

        Nagkibit balikat si Rebel. "Sa ngayon hindi, the business is doing good." 

        "My career 

was doing good until I fell rock bottom.“

        "Chismis, intriga. Wala namang ganyan sa negosyo ko. Why are you asking?"

        Mabagal akong napailing.

        "Is there something bothering you?" Bumagal ang kanyang pagnguya, mabilis naman akong umiling at saka napangiti.

        "Wala namang masama sa pagbagsak." Wala sa sariling sabi ko.

        "Of course, when there's someone who'll catch you, right?" Kumindat siya sa akin.

        But I cannot catch him, I am a trainwreck, I cannot have someone on my boat, too. Sana ay nananakot lang talaga si Madison. 

        Huminga ako  ng malalim at saka ngumiti. "Bisitahin natin si Mama bukas?"

        Pinagmasdan ko ang reaksyon ni Rebel kung mag-babago iyon but he just smiled.

        "Sure." He answered.

        "H-hindi ka nagdadalawang isip?"

        "She's your mother. Bakit naman ako magdadalawang isip?"

        "Baka i-bash ka ulit ni Mama. Sasagot-sagutin mo din ba siya?"

        "She's your mother."

        Napangiwi ako, "Ganun ba? Pasensya na kung hindi ko napigilan ang pagsasalita sa Mommy mo kahapon ah. Maigsi lang talaga ang pasensya ko."

        "Not true. Ikaw ang pinakapasensyosang babaeng nakilala ko." He flashed a warm smile and my insides melted. "And I am so proud of you for standing up on what you think is right."

        "Of course. I am a good catch."

        "That's what I told you."

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Goodnight! :) Naghintay ka ba? Haha

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 18

My palms are sweaty. Hindi ko halos mahawakan ang kubyertos sa mga kamay ko.

        "Hindi mo ba nagustuhan ang 

Callos na inihanda ko, Viviene?“ Poker-faced si Mama at parang nabilaukan kahit hindi naman ngumunguya. Pinagmamasdan niya si Rebel na maganang kinakain ang luto niya. The hell with this guy? Akala ko ay titiklop kay Mama.

        "How was it to have my daughter after you broke our business?"

        "Mama.." I called her out.

        "You really enjoy ruining her career too? Tell me Mr. Villafuerte, who are you?"

        Tahimik na ibinaba ni Rebel ang kanyang kubyertos. 

        "Ma, please. Huwag na nating pag-usapan, we are here to make amends."

        "No!" Mama started to panic. "You are a chauvinist pig! Inagaw mo ang pangarap ng anak ko! Kukunin mo ba ang lahat sa amin?"

        "Mama!" Ibinaba ko ang hawak kong mga kubyertos. "That's enough, Mama. Hindi kasalanan ni Rebel iyon kundi kasalanan ko!"

        "I don't like this person!" Giit ni Mama. "Why? Do you think I will all be excited that you'll bring home a young, rich man to marry? No, Viviene. All I want is for you to stand at your own feet and prove to people that you can run the world because of your own skills and money. Anong pinagkaiba ng lalaking yan sa mga kung sino diyan na kayang bumili ng babae kailanman nila gugustuhin? Anong pinagkaiba ng lalaking yan sa mga lalaking gusto ang kanilang mga babae ay sariwa at maganda? Kung wala kang kayang ipagmalaki, ipagpapalit ka nila dahil alam nilang tatanggapin mo sila sa iyong pamamahay dahil wala kang kayang bilhin para sa sarili mo."

        "Pati ba naman ikaw, Mama? I was judged by his family and you will also judge me as a woman? May silbi lamang ba ako kung maganda ako?"

        "May silbi ka sa entertainment industry, Viviene. You don't need a man!"

        "This is enough, Mama. Ayoko na ng drama." Natigilan si Mikmik at Duday na humakbang papalapit sa lamesa. "Opinion of other people regarding my life won't matter to me, but yours will always affect me.. Mama naman. Para ka namang judge sa Pilipinas Got Talent. May criteria ba para mahalin ako ng totoo? Pumunta kami dito hindi para hingin ang approval mo, nagpunta kami dito para bigyan ka ng respeto. That no matter how much you hate us, you are still my mother."

        "Viviene, I don't trust that guy! Sasaktan ka lamang niya! Malalaman mo ang totoo!"

        Tumayo na kami. Kagaya ng eksena kahapon ay umalis kaming mula sa lamesa. Sa pagkakataon ngayon, baliktad. Hila-hila ko si Rebel sa kamay at para kaming star-crossed lovers na bumagal na lamang sa paghakbang nang mapahinto kami sa garden.

        "She still doesn't like me." Napabuntong hininga si Rebel. Napanguso ako. I can imagine the stress he went through dealing with my mom when he doesn't really have to. Seriously? Ano bang katangian ko para ilagay ako sa pedestal ni Mama? 

        "I am sorry, Rebel. My mom probably said nasty words. Ganon lang yan. Mahirap kunin ang tiwala. My father was not his first love. She was cheated on before my father. Pakiramdam ko nga, woman's right activist ang Nanay ko habang lumalaki ako. She talked about morality most of the time. The usual. Siguro nahahalata niyang pervert ka." I chided. 

        "Who wouldn't be perverted on such a beauty?"

        My cheeks blushed and so is my kitty, it flowed uncontrollably. Pauso talaga ang Rebel na ito. Magpapakilig siya pagkatapos naming mag-walk out muli sa isang 'family dinner'? Matutuwa na sana ako nang biglang nag-decode ng kusa ang mga salita niya sa utak ko na parang tinutudyo ako.

        "Sinasabi mo lang 'yan." Kunwari'y di ko tanggap para itago ang kilig.

        "I met a lot of pretty ones." Nagpamulsa siya at ngumiti. Ako naman ay parang na-magnet ang kanang kamay na kusang nag-landing sa batok niya at aksidenteng nasapak ko siya. "Aray."

        Sumimangot ako at humalukipkip. Ang bilis kong mainis kapag hinihiritan ako ni Rebel ng ganito. Malapit na akong maniwala na meron akong allergy sa kapwa babae at ang allergic reaction ko ay nagagawa kong manapak. Wala naman akong ganito dati.

        Naramdaman kong pumulupot ang braso ni Rebel sa aking tiyan, "But nothing beats you. Beauty and attitude in one. Ano pa bang mas gaganda doon?"

        Napangiti ako pero agad ding binawi iyon. "Gusto mo lutuan din kita ng Callos? Mas masarap akong magluto kaysa kay Mama." Pagmamalaki ko.

        "Alright." Before he let me go, he kissed me on the cheeks. 

        Nang makarating kami sa kanyang unit ay nagsimula akong magluto para sa aming dalawa. I don't know. Magaan ang loob ko. Siguro namanhid na lang ako sa hatred ni Mama. Ilang linggo na din kasi. Rebel never makes me feel unaccepted. Hindi din naman niya ako iniwan. Pakiramdam ko talaga ang special ko kahit na special naman talaga ako. 

        I really feel that I am home. Parang walang kulang. Inilagay ko ang kanin sa dalawang bowl at saka inilagay ang Callos na mainit init pa. Rebel was watching CNN and lazily sitting on the couch. Lumapit ako at iniabot ang pagkain na para sa kanya. Upon instinct, he kissed me on the cheek with a sound before saying thank you.

        Nakasandal ako sa dibdib niya habang nakikinood ng TV.

        "This is better than family dinners." He said while scooping a spoonful of rice and callos.

        "Agree."

        "Hindi mo ako ipagpapalit?" 

        Tumaas ang kilay ko sa tanong ni Rebel. 

        "You're sounding like a clingy boyfie, Rebel."

        Hindi siya umimik. I sighed. "Hindi kita ipagpapalit kahit kanino, Rebel."

–

        Panay ang tapik ko sa binti ko habang sa isang kamay naman ay hawak ko ang limang box ng cupcake na order sa akin. Ang sabi ni Sarah ay nakikipagmeet up daw iyon sa harap ng isang Tapa's Bar sa may BGC. Nagsisi ako kung bakit nag-taxi lang ako, nahirapan tuloy ako sa mga bitbitin.

        Maya maya pa ay merong humintong pulang Audi sa harapan ko. Nang bumaba ang bintana nito ay siyang pagtaas naman ng kilay ko.

        "Anong ginagawa mo dito?" Angil ko kay Madison. She removed her aviators and threw me a daggering look. Bumaba siya ng kanyang sasakyan at binitbit ang isang envelop sa kamay.

        "Ikaw ang umorder ng cupcakes ko?" Sinundan ko siya ng tingin. Well, normally, hindi naman ako uto-uto kaya naiinis ako dahil nauto ako. "Just get my cupcake and pay for it."

        "I won't eat cheap contaminated cupcakes. Nakakataba." Umirap siya at naglakad muli. I followed her. Aba, limang dosena ito, nanakit ang likod ko dito. Hindi pupwedeng basta ganon na lang!

        "This is P 4,000 and this is serious business, Madison. Bayaran mo ang cupcake ko!"

        Huminto si Madison at siniringan ako. Her make up was divine. Kumurba ang kanyang labi na merong makapal na pulang lipstick. Ang singkit na mga mata niya ay naningkit.

        Humalukipkip siya at itinuro ang isang pinto sa gilid ng Tapa's Bar na binuksan niya. Muli ko siyang sinundan.

        Merong tatlong lamesa. I believe na part pa din ito ng Tapa's Bar na kinatatayuan ko kanina, only that this is reserved for VIP. There's a thick glass, probably a one-way mirror with sound insulation. Nakikita ko ang Tapa's Bar sa kabilang parte ng salamin pero mukhang walang nakakapansin sa amin. A server placed two glasses of smoothies on our table.

        "Hindi ko alam na kailangan kong umabot ng ganito para magpaalis ng isang babae sa buhay ni Rebel. Oh, he had flings, tons of it. He had s*x with a lot of women."

        Nanunuyang tingin ang ibinigay sa akin ni Madison habang iniinom ang kanyang smoothie. I am trying to keep my cool but imagining Rebel bedding somebody else and probably buong baranggay, made some smoke come out of my ears and nose. Oo nga pala, that's how we first met! 

        "And who knows. He's still fcking behind your back, not literally ha, but figuratively." 

        Kumapit ako sa malamig na  baso ng smoothie at pakiramdam ko ay madudurog ko na iyon.

        "Oh, poor Viviene. You can't take imagining that? What if I tell you that he's toying on you?" Kinuha niya ang envelope at mukhang may kung anong ilalabas doon.

        "Come on." Walang ganang usal ko, "Kung papakitaan mo ako ng litrato kung saan nakikipaglandian si Rebel sa ibang babae na malamang ay ilang taon na ang nakakalipas, save your saliva. Hindi yan bebenta."

        "Uhm, minamaliit mo talaga ako." Napangisi muli si Madison. Tuluyan niyang inilabas ang laman ng envelope pero taliwas sa inaasahan, hindi iyon mga litrato kundi papeles.

        "Zephyr is a competitor of Blue Cavit."

        Nanliit ang mga mata ko, "Hindi ba iyon ang naunang locally produced wines?"

        "You know who owns it?"

        "Si Arthur Gutierez." I met him couple of years back at madalas kong marinig kay Bobby ang scope ng kumpanya niya.

“Surprise, surprise! We own it. Dummy lang ang Gutierrez ng aming pamilya. My Dad is a frustrated wine maker so he put up Zephyr.”

        "Pero major stockholder ang Daddy mo ng Blue Cavit, ayon sa nabasa ko, hindi daw pupwedeng maging stockholder ang merong direct ownership sa isang negosyo na katulad ng stocks na hawak niya. Conflict of interest iyon."

        "Come on, it is not as bad as it looks. Gusto naming maging kaisa ang Blue Cavit para maging global brand din ang Zephyr. Pero hindi namin iyon gagawin nang walang katiyakan na hindi kami maiisahan ni Rebel."

        "And you think after airing your dirty laundry on me, I would keep mum about it?" Iniistress masyado ni Madison ang kagandahan ko! Isusumbong ko sila kay Rebel pag-uwi ko.

        "Oh, you better keep mum about it because this is a multi-billion assets we are talking about. Sa tingin mo ay foolproof ang plano ko? Yung lupa niyo, parang maganda patayuan ng condo."

        "Huwag mong gagalawin ang lupa namin, my mother adores the land."

        "Oh okay, I won't touch it." Nakangising sabi niya kasabay ng pagwagayway ng titulo namin ng lupa katabi ang isang deed of sale.

        "Paano mo nakuha yan?" I gritted  my teeth.

        "Of course, what the spoiled brat wants, the spoiled brat gets. Viviene, makinig ka. Si Rebel lang naman ang kukunin ko, wala akong pakialam sa kapirasong lupa na natitira sa inyo. But if in case you still don't know, nalulungkot ako kapag nahihirapan ako. If I don't get what I want, I rather destroy it. Do you want to see how I destroy people? Be my guest.." Ininguso ni Madison ang one-way mirror, sa kabilang banda ay merong bumagsak mula sa kinauupuan. Isang businessman, ang natatarantang kainuman niya ay tumayo din para alalayan ang kasama, kalaunan ay bumagsak din. I could hear a faint sound of screams on the other side. 

        Kasunod kong napansin na iniangat ng bartender ang hawak niyang bote ng alak. Kinabahan ako nang makita kung ano iyon. Blue Cavit Rhum.

        Bumilis ang tibok ng puso ko. Malakas na humalakhak si Madison habang pinapanood ang pamumutla ko. 

        "Walang ganito sa showbusiness hindi ba? Cheap kasi yon. What will you do now, Viviene? Meron akong full access at VIP pass sa pelikulang 

Pabagsakin Si Rebel Villafuerte . Punta ka?“

        Nanginig ang kalamnan ko sa galit. 

        "Sasabihin ko kay Rebel na ikaw ang may pakana!"

        Iwinagayway muli ni Madison ang titulo ng lupa namin na parang baliw, "Either way, wala ka namang ebidensya. This is foolproof. Bukas ay sabay sabay na malalason ang buong Pilipinas na iinom ng Blue Cavit."

        "How could you!? Desperada!"

        "And proud. Matagal na akong nagtitimpi sayo!"

        Naglakad papalayo si Madison at iniwan ako sa lamesa.

        "Sandali." Napapikit ako.

        "Kung lalayo ako, ititigil mo na ba ito?"

        "By all means.  Negosyo lang, walang personalan, Viviene. I need the entire floor to make Rebel agree to tie up with Zephyr. Hindi ko iyon magagawa kung nandiyan ka. Asungot." Maarte niyang hinawi ang buhok niya.

        "I—I need time."

        "I only have until tomorrow. Walk out of Rebel's life. Mainipin akong tao."

        Humahangos ako kahit hindi naman ako tumakbo. Unti unting lumabo ang paningin ko dahil sa luha. Ang hirap talaga maging mahirap.

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Merry Christmas mga Beshy!!!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 19

Dapat pala nilagyan ko na lang ng lason ang cupcakes ko. Hinayupak na babaeng yon. Anong kala niya sakin? Bida sa isang teleserye na mag-aalsabalutan na lang dahil ayaw niyang masaktan ang leading man? Hindi ako tatalikod nang walang laban.

        Nasaan na ba ang notebook ko?

        I started writing while on my way home. I wrote Madison's plan in detail, ayaw kong may makalimutan ako para meron akong babalikan kung sakaling meron na akong hakbang na gagawin. Mabuti at madali akong nakamove on. Like, wait a minute, kapeng mainit. Lalasunin ang buong Pilipinas na iinom ng Blue Cavit sa isang araw? Paano nila magagawa iyon? Can they possibly do that?

        No, they can't. Hindi naman siguro ipinangkakape ang alak at araw araw na umiinom ang buong bansa. My ghad, what kind of country is nurturing alcoholic people? 

        So probably they will victimize clubs? But which club? 

        Napatingin ako sa gilid ko habang dinaraanan ang pamosong club sa BGC. Famous club. Of course, gusto nilang mag-ingay.

        "Kuya, pakitabi." Huminto ang taxi na sinasakyan ko at ibinaba ako agad sa tapat ng isang club. Palagay ko ay sarado pa ang club na iyon. I've once partied with the elite on this club. Hindi ko akalaing babalik ako sa ganitong pagkakataon. I just had a hunch na isa ito sa pinakasikat na club sa buong Pilipinas dahil hindi lahat ay nakakapasok dito. Maliban na lang sa araw na ito, kailangan kong pumasok sa loob.

        "Miss Viviene Joson?" Nakangisi ang babaeng bouncer na nakapwesto sa entrada ng club. I smiled sweetly at her.

        "Hello, sarado pa? Sayang naman."

        "Opo, Ma'am pero kung gusto niyong uminom, ako po ang bahala sa inyo."

        "Papapasukin mo ako kahit wala akong membership?"

        "Aba, oo naman, matutuwa ang manager ko. Crush na crush ka ni Sir Ruel. Hindi nga daw nakapagpalitrato sa inyo nung nandito kayo two years ago."

        The staffs were very accommodating. Panay ang pagpapalitrato nila sa akin na pinagbigyan ko naman, kapalit iyon nang pagpapapasok nila kahit sarado pa at kahit na hindi naman ako miyembro. Goodness, I cannot believe that I'll be doing this. Walang problema sa akin ang makipag-ugnayan sa fans, pero kinakabahan ako sa naiisip kong plano. Kung foolproof ang plano nang kay Madison, sa akin naman ay napaka-flawed. I am planning to put up a little show to control the situation, no money involved. Ganda lang.

        "Miss Viviene, on the house po ang lahat ng iinumin niyo."

        Nang ibinigay nila sa akin ang scotch na gusto ko ay peke akong sumimsim mula sa baso.

        "Ang sarap, what brand is this?"

        "Ay, Blue Cavit yan, Miss Viviene. We only serve the best." May pagmamalaking wika naman ng bartender. 

        Okay, Viviene, this is it. You need to start your pang-Famas na acting.

        Bahagya akong humawak sa leeg ko. "Masarap pero-- I-it's kinda burning.."

        Ngumiti ang Bartender, "Naku, Ma'am. Baka po hindi lang kayo sanay."

        "No, I---I feel sick.."

        Ibinaba ng bartender ang baso, lumabas siya sa kanyang counter at agad na umalalay sa akin patungo sa couch.

        "Ano yan?" Ruel, the manager came to the rescue. Mas lalo kong pinalungkot ang itsura ko habang  ikinuwento ng bartender ang nangyari.

        "Actually, I had lunch at 

Guyco’s and two men fell. Nalason sila ng alak. B-buti konti palang ang naiinom ko pero nahihilo na ako at parang gusto ko nang masuka.“

        "What? Blue Cavit po ba iyon?"

        "I am not sure but I heard it is Zephyr." I inwardly smirked, sabay sabay tayong babagsak, Madison. "Mukhang merong something sa mga alak ngayon." Kunwaring nanghihina kong sambit. "Oh my God, I really feel dizzy. Ruel, I think you have to pull out your local wines, baka magaya kayo sa 

Guyco’s . You don’t want your customers suffer hindi ba? Like me.. Maybe it is the fermentation or the ingredients were contaminated. Goodness. This is unbelievable.“ Huminga ako ng malalim at pumikit.

        "N-naku, I don't know what to say. Hindi naman Zephyr ang ininom mo. Should we go to St. Lukes?"

        "No!" Pasigaw kong sambit, "Ah-I mean, no need. Alam mo naman ang press. I don't want them to think na merong mali sa mga alak na sineserve ninyo dito. We don't know yet but please Ruel. Spread the news to stop serving local brands for now, until further notice."

        "Definitely we will not serve Zephyr or Blue Cavit tonight. And don't worry, makakarating ito tiyak sa Bar and Restaurant Owner's Association dito sa Taguig. I will report this incident."

        "Please don't say that it is Blue Cavit, hindi pa din tayo sigurado. Oh my, nahihilo talaga ako." Ibinuhos ko ang acting ko kaya naman inabutan agad nila ako ng tubig.

        "Don't worry, everything is confidential. Including your name, Miss Viviene." Tipid akong ngumiti at nagpasalamat.

        After spending few more minutes ay nagdahilan akong may sumundo sa akin, only that it is UBER that I booked. Pilit kong hinihimay sa aking utak ang plano ng pamilya ni Madison. I am sure that I only froze 1 percent of their plan. If I will say this to Rebel, tiyak na gagawa siya ng paraan. Hindi ba mas matalinong piliin ang paraan ni Rebel sa ganitong sitwasyon? Mas matalino naman talaga siya sa akin. 

        Nilakasan ng UBER driver ang pinakikinggan niyang balita sa radyo, natigilan ako nang marinig ang boses ni Rebel doon.

        'We are still investigating the matter. It might be an isolated incident, or not really directed to ours. Maraming dapat tingnan.'

        

Tumanggi naman magbigay ng pahayag ang CEO ng Zephyr na si Reggie Gutierez. Saka na lamang sila magbibigay ng pahayag kapag nagkaroon na ang linaw ang imbestigasyon kung ano ang dahilan ng pagkalason ng dalawang tanyag na businessman—

        Napahawak ako sa dibdib ko at nakaramdam ng awa kay Rebel.

        Tumunog ang cellphone ko. I hissed when I saw the unregistered number.

        "Enjoying the news?" Napasimangot agad ako sa boses ni Madison.

        "Do you really want to play? I can just go ahead and report you to the authorities."

        "Kung ako sayo, wag na. Una sa lahat, may ebidensya ka ba?"

        "You ordered my cupcakes kahit na ayaw mo sa akin!"

        "So?"

        "And you told me that—"

        "I told you what? Wala akong maalala, Viviene. May gusto ka bang ipaalala? You may tell Rebel everything you know, pero mauuna pa din siyang makulong bago pa man din siya makagawa ng paraan para paimbestigahan ang pamilya ko. Evidence, darling. Wala ka non. Kung magsusumbong ka at si Rebel mismo ang maghahanap ng ebidensya para sayo, tsktsk, mukhang hindi kakayanin ng oras. I told you, you only have until tomorrow or else, makukulong si Rebel!"

        "M-makukulong?"

        Ibinaba na ni Madison ang tawag. I feel sick. Hindi ko alam ang gagawin ko. Bakit sa akin nakasalalay ang desisyon? Pumikit ako ng mariin at inalala ang mga life lessons na natutunan ko sa buhay.

        Dumilat na lang ako nang maalalang wala pala. Goodness, life! Ano ba ang itinuro mo sa akin?

        Nang dumating ako sa unit ni Rebel ay inabala ko ang sarili sa pagluluto ng paboritong pagkain ni Rebel. Parang sa ganito lang ata ako may silbi. After cooking afritada, inilabas ko ang lahat ng karne sa freezer ni Rebel. I thawed the meat and then went to the laundry area. Naglaba ako. Nagwalis ng buiong bahay at naglinis ng CR. Hindi ako mapakali.

        After finishing the laundry, binalikan ko ang mga karne at naghiwa naman ng sangkap. I prepared embutido, shanghai and siomai. I marinated meat for barbecue, tapa and tocino pagkatapos ay inilagay ko muling lahat sa freezer. Naghanap akong muli nang gagawin pagkatapos.

        Kung hindi nag-click ang pinto, hindi ko mamamalayang inabot na pala ako ng ala-una ng madaling araw at kahit ako mismo ay hindi pa din kumakain. Pumasok si Rebel na nangangalumata at gusot gusot ang polo. He smiled weakly and a bit surprised seeing me at the kitchen.

        "Hey, bakit gising ka pa?"

        Sinugod ko si Rebel ng yakap. Sumabit ako sa leeg niya at agad niya akong iniangat para buhatin. Sumiksik ako sa kanyang leeg. This is the smell that I am used to. Ito ang nagpapakalma sa akin at nagsasabing maayos lang ang lahat. But this time, I shouldn't be the one seeking for comfort. He needs comfort.

        "Kumusta?" I asked sadly.

        "I am okay. Hungry. Kain tayo." Binuhat ako ni Rebel hanggang sa kusina. Ibinaba niya ako sa kadalasang pwesto ko at siya mismo ang kumuha ng plato para sa aming dalawa pati ng kanin at ulam. Pinagmamasdan ko siyang pagsilbihan ako.

        "Y-yung nalason--"

        "Wala pang malinaw na dahilan kung paano nangyari yon. Maaaring sa nakain nila--"

        "What will happen if it is your wine?"

        "Impossible."

        "Ano nga ang mangyayari!" Giit ko. Napabuntong hininga si Rebel.

        "I'll probably go to prison." Ngumisi siya, "Nah, I am sure na hindi alak ko ang dahilan."

        "Mahal mo ang negosyo mo."

        "Of course, I am so proud of it. Ako mismo ang nagtayo ng Blue Cavit. Walang itinulong ang mga magulang ko."

        "So you don't want to lose it?"

        "I won't lose it. Mamanahin pa ito ng magiging kaapo-apuhan ko."

        Napakagat labi ako, is it really worth the risk to tell all? 

        Stepping out of his life is the answer, as simple as that. Bakit ba kasi ako nagmamagaling?

        Calm your tits, Viviene. You started out as what? As a joke, as a lie. The proposal is not true. Alam ko iyon. Hindi worth ang pagmamatigas ni Rebel sa mga magulang niya para isangkalan niya ang pinakamamahal niyang negosyo na ipapamana pa pala niya sa mga apo niya. Later on, he can figure his way out of Madison. 

        "Viviene.."

        Saka lamang ako bumalik sa huwisyo nang tawagin ni Rebel. I smiled.

        "I am okay." Rebel gave me a reassuring smile. Mukhang hindi pa niya alam ang panganib na nakaamba sa kanyang negosyo.

        Sh*t, kung nakapag-aral lamang ako. I could help him. If only my IQ is enough to understand how business works, 'di sana ako napaparanoid ngayon.

        Pinagtulungan namin ni Rebel ang mga hugasin pagkatapos ay umakyat na kami sa kanyang kuwarto.

        "Shower?" He asked.

        I watched his perfectly toned body parading in front of me. Napalunok ako.

        Walang pagaalinlangan akong lumapit sa bathroom, one by one removing my clothing until I am completely naked in front of him. 

        "Such a tease.."

        He leaned down and reached for my lips and kiss me. I felt his muscle on his brief rock hard, rubbing on my tummy. With one hand, he took out his muscle and it sprung free. I felt the warm pulsating muscle on my skin. He exchanged his hand with my hand, instructing me to wrap his shaft on my hand. I started massaging it but instead that it'll relax, it thickened even more.

        Itinulak niya ako sa malamig na tiles. He moaned a little on my neck, as if seriously sniffing my scent.

        "Amoy ako ulam.." Reklamo ko.

        "Hmm. Kaya pala masarap."

        Rebel bit a part of my neck and I whimpered. My folds felt velvety and ready with just a little taunt. Nanghina ako at gusto na lamang bumagsak ng katawan ko sa sahig. The shower area was just a yard away. Sa takot kong makatulog ako sa mga halik niya ay humakbang ako papalapit don. I turned on the shower and the vapor started coming out together with the warm water and it ignited the burning sensation underneath my skin. Sa ilalim ng lumalagaslas na tubig ay muli na naman akong itinulak ni Rebel, paharap sa glass divider ng shower area, nakatalikod ako sa kanya. Bumakat ang kamay ko mula sa moist galing sa steam ng mainit na tubig at nahalina akong idikit ang katawan ko doon.

        Iniayos ni Rebel ang buhok ko at pinagdiskitahan ang paghalik sa aking batok, patungo sa likod, pababa. He pushed my legs apart and pulled me closer to him, I felt his hands on my legs, to my inner tights and to my bud and I started to feel dizzy again.

        "Is it too hot?" Bulong ni Rebel habang hinahalikan akong muli paakyat. Ipinatong niya ang kanyang baba sa aking balikat. He started caressing my body in the most sinful way. He cupped my heavy breast in one hand while his hand made his way to my core and begin feeling my creamy folds.

        "So ready for me.." Rebel slid two fingers inside me and easily glided it as he grinded his hardness on my back.

        I was murmuring his name while his fingers inside me made wet utterance together with the descending of the water on the tiled floor. Warmth, I felt nothing but warmth. As he expertly moved his hands, the glass divider swayed while I am uncontrollably shaking.

        "Grind your body, Viviene."

        Sinunod ko ang sinabi niya. I was grinding against his hand, purposely feeling his groin against my skin. He loudly groaned as he pulled his hand out of me, positioning me in front of the faucet, still leaning my back against him. 

        Inilagay niya ang dalawang kamay ko sa shower faucet para kumapit. It was a strange position but I widened my legs for him. He put his one hand on my shoulder as he prepared his entrance. I welcomed him in full, delicious force, still with pain but bearable. He pumped with all his might and I met every single thrust with so much desire and passion. It was a challenge not to make noise the moment he entered his organ to mine. I am loving every second of it but it is as if the clock stops. 

        My womb contracted in a good way and Rebel started to make inaudible noises. He screamed my name and attacked me furiously, he forgot how gentle it should be, tila nawawala na din siya sa kanyang sarili.

        Before I could gasp, a massive amount of juice flowed on my thighs, mariin akong napapikit. I want this. I will always want this.

        But not everything I want in life is something that I can have in life. Huminga ako ng malalim. at walang emosyong tinitigan ang malamig na tiles sa harapan ko.

        "Maghiwalay na tayo ng landas." Bulong ko.

        "What?" Still unfazed, niyakap ako ni Rebel para hindi ako tuluyang bumagsak. Kinagat ko ang pang-ibabang labi ko para pigilan ang kung ano mang emosyon.

        "I can't continue doing this, Rebel."

        "What do you mean?" Pilit akong itinayo ni Rebel at ipaharap sa kanya.

        "I thought this was fun—"

        "Shut up. This is fun!"

        "It is not." Tanggi ko. "It is not fun until I learned who you really are."

        "What?"

        "I learned that you are clingy. This is boring."

        "Boring?" Tumaas ang boses ni Rebel. Napaatras ako. Sana pala ay inintay kong makapagbihis muna kami.

        "Nakausap ko si Mama, sa tingin ko ay tama siya. Uuwi muna ako sa amin kasi—"

        "That is bullshit, Viviene! Ano bang pinagsasasabi mo? You know what, you are just tired. Kulang ka lang sa tulog. Let me clean you up."

        "Rebel.."

        Nagtangis ang panga ni Rebel. He started washing my hair without saying a word. Hindi niya man lang ako sinumbatan o sinalubong ng galit. Tumalikod ako sa kanya para ikubli ang luha, sumasabay naman iyon sa tubig kaya hindi naman siguro niya nahalata. Nang matapos siya sa akin ay lumabas na ako ng bathroom. Iniwan ko siya sa shower at nagsimula na akong magbihis.

        I only have less than 24-hours to leave him. I only have today.

        Nakasuot na ako ng damit nang lumabas si Rebel. A towel hanged on his waist. Hindi niya pa rin ako kinakausap hanggang sa makapagpalit na siya ng damit.

        Sumiksik ako sa kama, nakaupo pa din at hindi ko magawang mahiga. Umupo si Rebel sa gilid ng kama at alam kong pinapakiramdaman din niya ako.

        "How much do you want? What else do you want?" Seryoso ang baritonong boses niya.

        "Hindi sa ganon."

        "Then what? P*tang*na, Viviene. Ano? Meron ba akong nilabag sa mga gusto mo? Hindi ba sapat ang ibinibigay ko?" Sunod sunod na tanong niya. 

        "I just don't like this! The fun ends when were like this. Na hindi ka naman pala talaga fckboy! Hindi ka gaya nang inaakala ko."

        "Bakit, fckgirl ka ba? I was your first. In everything!"

        "But we were just playing before! I don't want to be serious!"

        "Bakit? Sinasakal ba kita? Kahit ano na nga ang gusto mo, di ba? You want me to pay you, so I did. You don't want to label this, so we didn't!"

        "Hindi mo kasi naiintindihan!"

        "Ang alin? Tell me! Alin?!" Galit na galit ang ugat ni Rebel sa leeg. Tumakas ang luha sa mga mata ko, hindi sa takot kundi sa hirap ng kalooban. But I think he misunderstood. 

        "Fck, Viviene, I am sorry. I didn't mean to—"

        Gumapang si Rebel patungo sa puwesto ko pero mabilis akong tumayo para hindi niya mahawakan. Natigilan siya at ang dalawang kamay ay idiniin niya ng husto sa kama. Ang mga ugat ay naglabasan sa kanyang braso na para bang doon naiipon ang pinipigil niyang emosyon para hindi ako tuluyang masaktan.

        "Viviene.. There's so many shts going on in my life just today, pero ito ang pinaka nakakap*tngina." Tila pagod na wika ni Rebel.

        Humakbang muli ako papaatras habang mahinang umiiyak. Kubli sa dilim ang mga luha, hindi namin nagawang buksan ang ilaw ng kuwarto kaya nanghihiram lang kami ng liwanag mula sa labas.

        "Just let me be. Leave me alone. I don't want this." Matigas na wika ko.

        Tumayo si Rebel mula sa kama, kinailangan kong tumingala para itago muli ang mga luhang umaagos na sa mukha ko,

        "Fck." Pagkasabi non ay lumuhod si Rebel sa harapan ko. "Wag."

        Parang dinudurog ang puso ko na makita siyang ganon. Ang tinamaan ng liwanag na mga mata niya ay bahagyang namumula at parang pagod na pagod.

        "Gagalingan ko." Suminghap siya kasabay ng mahinang paghikbi, "I promise, I won't be boring. I promise that there's never a single day that you won't smile  We will buy the things that you want, we will apologize to people that you love. Just please."  Pumiyok siya at humikbi muli, "Tngina wag mo lang hingin sa kin ang magpakafckboy kasi loyal ako sayo. Nandito na ko. Ang tagal kong naghintay para maramdaman 'to, hindi ko sisirain 'to."

        My heart shattered in so many pieces. Sa kabila ng pagmamakaawa ni Rebel ay tila naririnig ko ang boses ni Madison na tumatawa. Pinagtatawanan kaming dalawa at itinuturo ang kulungan na kahihinatnan ni Rebel. Ipinilig ko ang ulo ko. I cannot see him in prison. Not Rebel, not my Rebel.

        Tinigasan ko ang titig ko kay Rebel at pilit na pinalis ang kamay niya papalayo sa aking balat.

        "Yan, yan ang ayoko. Ayoko ng clingy, nakakasuka. Do you know how much I loved s*x since you fcked me? So much." I paused,  "To the point that I fcked thy neighbor."

        "Viviene.." Kitang kita ko ang panginginig ng labi ni Rebel sa kabila ng dilim.

        "Mahina ba ang pagkakasabi ko? I am fcking other people when you are not around. Someone's fcking me while I am baking my cupcakes, someone has fcked me on your table, on your couch even on your bed."

        "Viviene!" Napalitan ng galit ang kaninang nagmamakaawang mukha ni Rebel. Agad siyang tumayo at itinulak ako. Sa sobrang lakas non ay humampas ang likod ko sa malamig na pader at wala akong panahon para indahin ang sakit, inilagay niya ang isang kamay sa leeg ko. Napatingala ako. Dinig ko ang pagtatangis ng kanyang mga ngipin, namumula ang mga mata niya sa galit.

        "Anong sabi mo?" Mapanganib na tanong niya.

        "I fcked someone else." Pinigil kong pumatak ang kahit anong luha sa mata ko.

        "P*ta ka." Akusa ni Rebel.

        "Matagal na." Malamig na sagot ko taliwas sa nararamdaman ko.

        Pinakawalan ni Rebel ang leeg ko pagkatapos ay tumalikod sa akin. Kinuha niya ang kanyang susi kaya nataranta ako. He cannot drive when he's upset.

        "Ako na lang ang aalis. Bahay mo naman ito." 

        "Na binaboy mo! Do you think I still want my skin touch that bed where you fcked another man? I want to burn this house with you in it!"

        "R-rebel.."

        Palagay ko ay hindi na niya ako narinig dahil tumakbo na siya pababa. Wala na akong nagawa kundi pakinggan ang marahas na pagsara ng pintuan. My tears started to flow and I cried vehemently. Ilang linggo pa lang pero ganito na kasakit.

        Hindi ko alam kung dapat ko bang ipagpasalamat na ganito palang kaaga ay binawi na siya. O habangbuhay kong pagsisishan ang isang gabi na kahit kailan ay hindi ko makakalimutan.

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Aloha! Ang pagbabalik ng tinamad na manunulat. Thanks for staying! How’s your vacation? Haha for sure wala na kayong hang-over! Ang tagal bago ako nakapangamusta!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 20

Bumalik ako sa kusina. Wala sa sariling nag-labas ako ng mga harina, I made cake. I made cake for him. Kahit alam kong maaring hindi niya kainin. Stupid, of course he won’t eat it but I baked it anyway.

        Naghahati na ang dilim at liwanag nang lumabas ako sa unit niya. Wala akong binitbit na kahit ano kundi ang tsinelas ko. I started walking. Dumadampi ang mamasa-masang tubig sa aking balat at nanunuot ang lamig ng pang-umagang hamog.

        Dinala ako ng paa ko sa tapat ng mansyon namin. Naabutan ko pa si Mikmik at Duday na nagtatalo sa dinidiligan nilang halaman.

        "Ma'am!" Napatili si Duday sa gulat. "Bakit ganyan ang itsura mo, Ma'am."

        Umiling ako at nanghihinang pumasok sa bahay. Naabutan ko si Mama nakabababa lang ng hagdang, napaawang ang kanyang labi.

        "Viviene! What happened to you?" Bulalas niya.

        I sniffed. Pinunusan ko ang luha ko gamit ang braso.

        "Did he hurt you?" Agad na lumapit si Mama sa akin at ikinulong ako sa yakap. "Sinasabi ko na nga bang tama ako! Sinasabi ko na nga bang hindi nararapat ang lalaking iyan para sa'yo!"

        "N-no, Mama. I hurt him." Muling pumatak ang luha sa mga mata ko. "I hurt him for his own good."

        "Oh Viviene.." Humigpit ang yakap sa akin ni Mama at hinaplos ang likod ko. "Sssh, calm down. It is fine."

        "No, Mama. It is not fine." Humihikbing sabi ko. "It is not right to hurt people that you care about."

         "Then why did you do it?"

        "It is for his own good."

        "Then it is right.. That only means your love is bigger than your own comfort. We will come across that kind of love once in our lifetime, yet, it is the most painful. Magpahinga ka. Kung gusto mo pa ding pag-usapan pagkagising mo, then we will do that. Kung hindi naman, then, just stay here with us. Welcome home, Viviene."

        Napakapit ako ng mahigpit kay Mama. I missed her scent. I missed everything about her. And I am glad to know that she will welcome me with open arms, regardless.

        Umakyat ako sa kuwarto ko at ipinagpatuloy lang ang pagluluksa. Ilang ulit kong pinatay si Madison sa isip ko. Nag-iisip ako ng comeback, I should have a comeback. If she will not continue their plan of sabotaging Rebel's business today, then I'll have more time to gather the 'evidence' that she's bragging about.

        Pinanusan ko ang luha ko at siniksik ang mukha ko sa unan. 

        'Matitikman niya ang batas ng mga api!'

Muli akong nagpalahaw ng iyak at halos mangayayat ang unan sa kakapilipit ko.

        Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Nang magising ako ay madilim na sa labas ng bahay. Pinakiramdaman ko ang aking sarili, mabigat ang ulo ko sa kakaiyak at nagulat pa ako nang matanawan ko ang sariling repleksyon sa salamin. I look horrible.

        "Ma'am! Ma'am! Yung boypren niyo po, nasa TV!"

        Biglaan akong patayo nang marinig ang boses ni Duday. Nagmadali akong buksan ang pinto at halos liparin ko ang hagdan pababa patungo sa living room.

        'Ikinabigla ng lahat ang pagkakadakip kay Madison Tiu na PR for Sales ng Blue Cavit dahil sa direktang ugnayan nito sa competitor na Zephyr.'

        Napakapit ako sa dibdib ko nang makita ang umiiyak na si Madison at panay ang pagpitik ng camera sa kanyang harapan. 

        'Ayon sa witness ay inutusan silang lagyan ng lason ang ilang batch ng Blue Cavit Wine na nai-manufacture noong nakaraang buwan at idinistribute ito sa pinakasikat na club sa buong Pilipinas. Isinasaayos na ngayon ng BFAD ang pagpupull out ng batch na ito sa merkado at tinitiyak nilang wala ng dapat ipag-alala ang mga consumers.'

        'We've been investigating Madison since the last quarter of last year. We already filed a management case due to internal audit findings. She forcefully resigned this week because she refused to cooperate on the case.' 

        Para akong binuhusan ng malamig na tubig sa sinabi ni Rebel. All along ay bi-bingo na din pala si Madison sa kanya! Niloko ako ni Madison! Sure, the plot is real but she did not mention that she's already under investigation.

        "Ano bang kaguluhan iyon, Viviene? May kinalaman ba yan sa pag-alis mo kay Rebel?"

        "Ma!" I screamed. Napaatras si Mama, Duday at Mikmik. "Ang tanga ko! Ang tanga tanga ko!"

        "What are you talking about, Viviene?" 

        Ikinuwento ko ang buong detalye kay Mama, pati na ang naging hakbangin ko. Wala siyang ibang ginawa kundi ang bumuntong hininga at tingnan ako nang naaawa.

        "I thought I sacrificed my life for him! Yun pala ay wala akong ginawa at pinasakitan ko lamang siya!"

        "Yan ang nagagawa ng miscommunication, Viviene. However, I cannot blame you kung natakot ka. Wala kang alam sa pangyayari sa negosyo ni Rebel. I can't blame that guy for not telling you."

        "Because I am stupid and I don't know anything about business." Himutok ko. Sumiksik ako kay Mama habang nag-uusap kami sa couch.

        "You are not stupid. Iba ang hindi nakapag-aral sa estupida. Siyempre, hindi mo iyon inaral kaya hindi mo alam but I am sure you will ace on it once you study."

        "You think so? O baka sinasabi mo lang kasi anak mo ako?"

        "You know what I really think? You should talk to Rebel and confess everything."

        "Paano kung hindi niya ako pakinggan?"

        "Then he doesn't deserve you."

        "But you don't like him."

        "I still don't like him for some reason but I want you to be happy. Go get your happiness."

        "Pinapalayas mo ako?"

        "You can come home anytime."

        I was reassured when I left home. Sumakay lang ako sa Uber at nagpahatid muli sa condo unit ni Rebel. I left my phone at his unit kaya ang una kong plano ay kontakin siya. I will cook for his favorite meal and I will apologize.

        "Viviene!" Narinig kong tinawag ako ni Sarah nang dumaan ako sa reception area. Ngumiti ako at kumaway, isinenyas ang elevator para ipaunawa ang urgency. She smiled back and waved at me. 

        Nang sumakay ako sa elevator ay napansin ko ang pamilyar na bulto at amoy na naroon. Awtomatiko akong napangiti pero taliwas ang reaksyon ng kasakay ko sa elevator sa akin. Umiwas ito ng tingin.

        "Pam.. Galit ka ba?"

        Hindi siya umimik. "Pam, alam ko na parang may topak si Rebel pero nabigla lang yon."

        Hindi pa din siya umimik. 

        "Ayaw mo na akong maging kaibigan?"

        "Viviene, lalaki din ako. I respect your boyfriend. I am just doing you a favor. Ayoko nang pag-awayan niyo pa ako"

        "Pam naman.." Eksaktong bumukas ang elevator at lumabas na si Pam pero mabilis na sumara ang pinto at umakyat muli ito. Nakaramdam ako ng lungkot at pangungonsensya pero sandali lang iyon. Nabuhay ang pag-asa ko nang makarating na sa penthouse ang elevator. Kinalma ko ang aking sarili at saka naghanda ng ngiti nang buksan ko ang pinto ng unit ni Rebel.

        Napalitan iyon ng lungkot nang makitang kung paano ko iyon iniwan ay ganon pa din ang ayos. Huminga ako ng malalim at pinilit na buhayin ang pag-asa. Babalik siya. Sumama lang ang loob niya.

        I replaced the sheets and curtains, nagwalis, nag-mop at nag-vacuum. Dinaig ko pa ang serbisyo ni Princess Sarah kay Miss Minchin. Pumwesto ako sa sofa nang matapos na ang lahat ng gawain. Sinubukan kong tawagan si Rebel pero nakapatay ang kanyang phone. 

        I missed him. Binuksan ko na lang ang TV para mapanood siya doon. Nangangalumata siya. Hindi ko man lang siya hinayaang makapagpahinga kagabi. Buti pa si Kitty napagbigyan siya, pero ang utak ko hindi.

        'Sorry Kitty, I will make it right this time. 'Wag kang mag-alala, mag-eenroll ako sa mataas na paaralan para hindi na ako tanga

.’

        A tear escaped my eye once again.

        'I know right. Ang tanga nun. Pero di bale, nakakulong naman ang bruhang yon. Galingan mo mamaya pag-uwi ng crush mo..' 

        Hindi ko na namalayan na nakatulog na ako at umaga na nang magising ako. Wala pa ding bakas ni Rebel ang dumating.

        Naging national issue na nga ang pagkakadakip kay Madison at sa kanyang pamilya. Pabalik balik ang balitang iyon sa TV. I tried dialling Rebel's number again pero nakapatay pa din ito. Titiyakin kong dadalawin ko si Madison sa kulungan at sasabunutan siya!

        I sighed. Hindi naman si Madison ang may kasalanan ng lahat. Kasalanan ko din naman talaga. It is just that, it is difficult to point your fingers at yourself.

        "Nakausap mo na ba?" Mom asked through the phone.

        Tanghali na at wala pa din si Rebel sa unit niya. Still cannot be reached ang phone. 

        "Hindi pa po, Mama."

        "Umuwi ka na muna kaya? Gusto mong ipasundo kita kay Mikmik?"

        "Uuwi yon, Mama. Nagtatampo lang."

        "Are you sure?"

        Tumango ako at pilit na ngumiti kahit hindi naman nakikita ni Mama. "I am sure."

        But that was three days ago. Hindi pa din ako nakakauwi kay Mama. Para akong nacomatose sa unit ni Rebel. Nakakadulas na ang sahig sa sobrang kintab. Panay ang tambak ko sa ref nang panibagong ulam na niluto ko pero kahit anino niya, hindi ko nakita.

        Nabuhayan lang ako ang may kumatok sa pinto. Patakbo kong tinungo iyon pero iba ang nadatnan ko.

        "P-pam.."

        Alanganin siyang ngumiti at sinilip ang nasa likuran ko.

        "W-we noticed na hindi ka lumalabas. I just want to check if you are okay."

        "A-ah.. Yeah. Okay lang ako." Ngumiti ako.

        "Ganun ba, sige." Akmang tatalikod na si Pam nang tawagin ko muli.

        "Pam, pupwede mo ba akong samahan?"

        "Sure, saan?"

        Paulit ulit kong kinukuskos ang palad ko habang nakasakay sa sasakyan ni Pam. I seriously have no idea what I am doing!

        "Mukhang mabigat ang problema niyo, kung ano man yan, I really do hope na maayos niyo."

        "I hope so, too." I smiled sadly.

        Sinamahan ako ni Pam hanggang sa marating namin ang lobby ng Blue Cavit, may mga miyembro ng press ang nag-aabang. Nang makita ako ng mga ito ay agad akong pinagkaguuhan. Pam shielded his body para hindi ako malapitan ng mga iyon. 

        "Miss Viviene! Ano po ang masasabi niyo sa kontrobersyang pinagdadaanan ng boyfriend niyo?" 

        "N-no comment."

        "Miss Viviene! Napag-usapan niyo na ba ito? Ano ang magiging hakbangin ng Blue Cavit pagkatapos nito?"

        "I am sorry, I am not part of Blue Cavit." Panay ang iwas ko sa media at panay naman ang pag-click ng kanilang kamera.

        Agad na nagtama ang mga mata namin nang receptionist na si Noemi na merong kausap sa telepono. 

        "Noemi, pupwede ko bang makausap si Rebel?"

        "N-naku, I am sorry po, Miss Viviene pero wala dito si Sir."

        Napabuga ako ng hangin ngunit pinipilit ko pa din magpakahinahon, "Please lang, Noemi. Kailangang kailangan ko siyang makausap. Hindi ako aalis hangga't hindi ko siya nakakausap."

        "Miss Viviene.. Marami pong issue ngayon ang kumpanya. Mr. Villafuerte will appreciate if you will wait for him to talk to you."

        "Nandyan si Rebel?"

        Tumango si Noemi, "Pero hindi daw po siya makikipagusap sa inyo. Papaalis din po siya ngayon patungong France para kausapin ang ilang investors niya."

        Hindi ko napigilan ang ibagsak ang palad ko sa reception's area. "Noemi, kung hindi ko makakausap si Rebel, magpapa-press conference ako para bumaba siya sa lungga niya." Banta ko na medyo napalakas ang boses.

        "Press conference! Ay gusto namin yan!" 

        "Miss Viviene, please naman po.." Natatarantang wika ni Noemi nang dumugin ako ng media. Pati si Pam ay wala nang nagawa.

        "Naka-live ba tayo?" Paniniyak ko. Panay ang tango ng mga reporter. Kinuha ko ang isa sa mga mikropono at direktang tiningnan ang camera.

        "Rebel, mag-usap tayo. Alam kong galit ka.." Nangingig muli ang boses ko pero pinigil kong mapaiyak.

        "Ay galit, may LQ pala sila."

        "Pero sobra ka naman. Nag-aalala din ako, alam mo ba. Hindi na ako makatulog. I miss—"

        The PA system of the company's office muffled. Natigilan ako sa pagsasalita, pati na din ang mga media na parang bubuyog kung mag-tanong. Lahat kami ay natuon ang tingin sa napakalaking speaker na naroon sa may lobby.

        "Noemi, please tell Viviene that our engagement is off. Her duty as my fake girlfriend has now ended. I'll transfer money on her account."

        Malinaw na boses ni Rebel ang nagmumula doon sa PA system. Parang gumuho ang mundo ko. Now I know how it feels like. Tumulo ng kusa ang luha ko habang parang naging malakas na ugong ang ingay ng press sa paligid.

        Pam embraced me tight, itinakip niya ang katawan niya mula sa lente ng kamera at mapanghusgang mata. Nanginig ang balikat ko sa sobrang pag-iyak.

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Mabait ako pero mahilig talaga ako manakit! :D Anong meryenda niyo? 

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 21

“Walanghiyang Rebel yon! Ipinahiya pa niya ako! Makikita niya!” Pagkasabi non ay suminghot ako, “Sabagay, kasalanan ko naman kasi talaga kasi ang tanga-tanga ko!” I wailed.

        Napailing si Pam at itinulak sa akin ang bagong bukas na box ng tissue. "Sino ba talaga ang may kasalanan, si Rebel o ikaw?" Hilong hilo na ako sa'yo!" Tinungga niya ang beer sa kanyang harap, sumabay ako. He closed his bookstore and open library para lang magbuhos ako ng sama ng loob.

        "Itong open library mo, anong tawag ngayong closed na? Closed Open Library ba?" Lumuha muli ako, "Pakilinaw na lang kasi tiyak kong mas matalino ka."

        "Viviene, bakit mo ba minamaliit mo ang sarili mo? Ang matatalinong tao lang ba ang nagpapaikot ng mundo?"

        "Well, apparently yes. Ang huling nagpaikot ng utak ko ayun, nakakulong. Making my lovelife miserable and doomed. Hay, napaikot ako ng isang kriminal. Humor me!"

        Napailing si Pam at uminom muli. "Kahit sino pwedeng maging matalino pero hindi lahat pupwedeng maging maganda kagaya mo."

        Pinanliitan ko si Pam ng mga mata, "Hoy. If you are saying that to bed me, forget it."

        "Sobra ka naman kung mag-objectify sa sarili mo.Kapag maganda, kama agad? Hindi ba pwedeng simbahan muna tapos kama?"

        "Hoy, hoy, hoy, Pam! Sinasabi mo bang gusto mo akong pakasalan?! Pigilan mo yan dahil magkaibigan tayo!"

        "I am not saying that." Napailing si Pam at mahinang natawa, "If you are good in showbusiness then do it. If you are good at cooking, then do it. Masyado nang maraming matalino sa mundo para mangarap ka pang dumagdag when you have all this attributes to make the world balance."

        "Pero ang matatalino, gusto lang ng matatalino."

        "Wrong! Imagine a household na puro matatalino? Eh di lagi lang nag-aaway ang mga yon. Sa social media pa nga lang, ang dami ng matatalino, o di ba, toxic."

        Tumunog ang cellphone ko mula sa pang-ilang milyong tawag ng kung sino. Wala sa sarili kong nasagot iyon.

        "Viviene.."

        "Bobby?"

        "I know that you will say 'no' to this. Gusto ko lang marinig mula sa'yo. Do you want a tell-all interview tungkol sa relasyon niyo ni Mr. Villafuerte? I've been declining this press because I know you don't want to pero napaisip ako na baka nga may maliit na tsansa na gusto mo, so I went ahead to call you."

        Napaluha ako, "I am sorry, Bobby, they are still bugging you kahit na hindi mo na ako hawak. Wala akong pambayad sa'yo."

        "Viviene.. You know that you are always my anak. Gusto ko rin malaman kung okay ka ba? What are your plans? Do you need shows? I can work on that since everyone wants to book Valerie, gusto mong i-add on kita sa bawat kontrata?"

        Naalala ko na naman ang Valerie na iyon na sinaksakan ng lip fillers sa labi.

        "No, thank you, Bob. I will figure this out."

        "Pero kapag hindi, you know where to find me."

        "Yes, Bobby. Thank you, I love you."

        Tumaas ang kilay ni Pam na nakikinig pala sa usapan namin ni Bobby.

        "Hindi ka babalik sa showbiz?" 

        I shook my head, "Matagal ng sarado ang showbiz para sa kagaya ko."

        "Ouch, my fanboy heart.." Napahawak pa si Pam sa kanyang dibdib. "What are your plans? I can help you.."

        "Gusto kong mag-aral, Pam."

        "What? Like study? Now?"

        Napawi ang ngiti ko, "Hindi naman, later pa." I rolled my eyes at him.

        "Pero siyempre hindi naman yung pang matatalinong tao, short course lang. I want to have my own food business. Kahit maliit lang. Gusto kong matuto ng iba pang recipes at kung paano magpatakbo ng sariling negosyo. I've done my reasearch, yung full course daw sa Culinary meron na din daw seminars na kasama sa food handling and business registration."

        "Well, if that is your decision, I will support you." Pam tapped my head.

        I never knew that that night when I decided to do that, makakarating ako sa ribbon cutting ng soft opening ng café na ipinangalan ko mismo sa sarili ko. Viviene's Café. Oh di ba, parang karendirya lang na nakapangalan sa mayari?

        Hindi lang yan, ang menu ay nakapangalan din sa akin, Viviene's Favorites para sa main course, Viviene's Guilty Pleasures naman para sa dessert.

        "Hindi naman may pagkaconceited itong business concept mo, ano?"

        Itinulak ni Sarah si Pam, they were there all the way, simula nang mag-aral ako ng Fundamental of Culinary Arts ng limang buwan hanggang sa paghahanap ko ng puwesto. Sarah resigned to work not for me but with me. Siya ang kinuha kong all around supervisor dahil ako ang Head Chef. I only have 2 cooks, yung isa taga-balat pa ng sibuyas at taga-hugas ng pinggan. Naikontrata ko nga si Pam na maghalili sa mga crew kapag may nag-leave at pumayag naman agad siya.

        "Ang ganda nga ng idea! So Viviene."

        "Viviene, I am so happy for you!" Yumakap si Mama sa akin. Siyempre, si Duday at Mikmik ang dalawang waitress/barista ko. Make use of your resources, sabi nga nila.

        "You should, because you are the accountant, Mama. Kailangan nating pagbutihan ito dahil para sa atin naman ito."

        "Ang sarap ng pagkain!" Tumili si Bobby na may kasama pang ilang mga press para ipromote agad ang business ko. "Ang galing galing talaga ng alaga ko. Oy, wag kayong kain ng kain, ang hindi magsulat ng positive sa Viviene's Café, mabibilaukan."

        "Oo, magsusulat kami!" Sabad naman ng mga reporters na pinagkakaguluhan ng husto ang buffet table kung saan inilagay ko ang lahat ng iseserve namin. Si Duday at Mikimik ay parehas na ding nagtraining sa pagiging barista, two weeks lang nila iyong inaral at nakakatuwa dahil pati ang mga kape namin sa bahay ay meron na ring art depende sa pakiramdam nila. Yesterday, Duday made me coffee with a broken heart in it, alam kong break na naman sila nung boyfriend niya na kamonthsary niya tuwing 17.

        I made the business rolling for 6 months with the help of few friends from showbusiness. Naging instagramable ang mga pagkain kasi ayon sa mga artistang nakakain ay hindi lang maganda ang plating kundi napakasarap pa. Of course! Ako mismo ang nagluluto sa lahat ng iyon.

        One hour before our closing, tumunog ang chime at nabigla ako sa iniluwa ng pinto.

        "Ate Viviene?" Gulat na gulat si Violet nang makita ako, "Oh my gosh! I couldn't believe you're here!" She jumped and hugged me tight.

        "Violet! Of course I am here, ako mismo ang Chef.. Long time no see." I smiled. Bahagyang nakaramdam ng awkwardness.      

        "Yeah, long time. I really hate Kuya Rebel for ditching you! Kung hindi ko lang siya pinsan ay hindi ko na siya kinausap!"

        "Don't be. There are things meant to end to give way for a better one."

        Violet's eyes shone and she smiled warmly, "I know. I am happy for you and I am hungry. Anong best seller?"

        "Depende sa'yo. What is your favorite? Lulutuin ko kahit wala sa menu."

        Napaawang ang labi niya at niyakap muli ako, "Thank you, Ate! My boyfriend just broke up with me and I feel so lost, I want to take all the calories my body could take." Nagulat na lang ako nang bigla siyang umiyak sa balikat ko. "I cannot talk about this to my brothers because they could probably kill a person." She sniffs.

        "Halika sa kusina." Mahina kong tinapik ang likod niya at saka siya niyakag patungo sa kusina.

        Violet helped me with the ingredients habang nagkukwentuhan.

        "He's a jerk! Nagreklamo siya dahil ang arte arte ko! Hindi niya ba alam na prinsesa ako kaya normal ko yon!"

        I smiled, "Kung mahal mo pa, magpakumbaba ka. There's no harm in trying."

        "Ha! Hindi ko mahal ang matandang yon! I was planning to make him my cash machine pero inireklamo niya na immature daw ako. Ang tikoy tikoy! 'Di ba dapat kapag one week palang na boyfriend, inispoil ang girlfriend? Ganon din ba sa'yo si Kuya Rebel noon?"

        "Well, he spoils me, so much." Pinainit ko ang kawali at saka nagsimulang magisa.

        "See! That jerk of a cousin was able to spoil you, samantalang ang good boy na iyon ay wala man lang ibinigay sa akin kahit piso!"

        "Eh paano naging kayo?"

        "We'll I have this dare with my friends to make him mine. So I did all the possible ways and I introduced him as my boyfriend tapos wala na siyang nagawa. Eh hindi naman din siya nakipagbreak sa loob ng isang linggo! Actually, ako pa nga ang nakipagbreak sa kanya ngayon and he just said, 'Okay'. I swear he'll miss me!"

        "Kaya ka umiiyak?"

        "He stepped on my ego! Walanghiyang Sandejas! Ipapakain ko sa kanya ang lahat ng libro sa library at bookstore niya!"

        "Wait, Sandejas?"

        "Yes, Ate. Hindi si Attorney Midnight Sandejas ha, he's fcking happily married. That guy. Yung pinsan niya na goody goody na may-ari ng sikat na bookstore sa Katipunan. He broke my heart!"

        "W-what? Si Pam?"

        "Sinong Pam?"

        "Pablo Miguel?"

        "Oh my gosh, kilala mo?"

        "He's my bestfriend."

        Napatakip si Violet ng bibig at tumayo nang natataranta, "Erase! Erase! Ate, please forget what I said! I am just being silly and stupid. Wala talagang kasalanan si Miguel dito. It is on me."

        Natawa ako, "Ano ka ba? Upo ka nga, relax lang. Kakampi mo ako dito. Sinaktan din ako ng pinsan mo, remember, so I know how it feels."

        Bumalik si Violet sa stool at saka nakahinga ng maluwag, "Don't tell him that I went here." I just smiled. 

        "Bata ka pa. Someday, you will know what you really want. If it is Miguel, then fine, but don't cry just because you have to cry. Don't waste your tears on that. Cry because you mean it, Violet."

        Humiga siya ng malalim at pinaypayan ang sarili, "It is just that, he's the first man that ever turned me down. Hindi kaya gusto ka non, Ate? Kasi siyempre, mas maganda ka sakin—"

        "That is not true!" Kontra ko, "Maganda ka. Hindi tayo maaaring ikumpara dahil masyadong malayo ang itsura natin pero parehas tayong maganda." Violet's eyes are round and dark, her lips are pouty and her skin, it is golden tan. Sobrang ganda! Ang kaniyang ngipin ay maihahambing sa mga beauty queen na kumikislap tuwing nagsasalita siya, "And it is Miguel's lost if he's breaking up with you. Hayaan mo siya."

        Inabot na kami ng madaling araw ni Violet sa pagkukwentuhan. Nalaman kong nag-uber lang pala siya patungo sa Café ko kaya naman nag-offer ako na ihatid siya pabalik sa dorm niya sa Katipunan. And goodness, she's still in her last year in College. Cradle snatcher pala itong si Pam. Lagot siya sa akin bukas.

        "Thank you for tonight, Ate. I really had fun! Siguro wala pang nakakapagsabi sayo pero I really admire you. And Kuya Rebel is such a loser for replacing you with that trying hard actress."

        "W-what?"

        Violet rolled her eyes, "Kuya Rebel was uncontrollable when he got back 3 months ago, hindi na nga siya umaattend ng family gatherings namin dahil alam niyang pagsasabihan na naman siya ng Mommy niya. Ewan ko, nabalitaan ko na lang sa IG na she's dating this Valerie Luthers? You know her? Ako hindi. But yuck, duh!"

        Tipid akong ngumiti at umiling, "Well, as long as he's happy. Let him be."

        "I still find it yucky!" Tila kinikilabutan pa si Violet nang bumaba ng sasakyan ko. She waved at me goodbye pagkatapos ay nagtuloy na ako sa pagmamaneho.

        "What a surprise! Narinig mo yon, Kitty?" I shook my head. "Fckboy talaga ang heyup na yun! Maputol sana si Birdie Monster sa sobrang tigas!"

        I flipped my hair and drove furiously.

–

        "Hi Mrs. Andrada!" Magalang kong bati sa Building owner ng pinupwestuhan ng Viviene's Café. It is just a two storey-building located at a prime spot in makati. Ang gitna ay ginawang open parking space at ang mga tenants ay iba-ibang klase mula sa different restaurants to petshops, meron sila. Donyang donya si Mrs. Andrada, siya nga ang life peg ko. Pumasok siya sa office na tumutunog ang ginto sa katawan at malaking malaki ang kanyang Louis Vuitton Keepall bag, palagay ko ay merong limang sanggol doon sa loob sa sobrang laki ng bag niya.

        She smiled at me kindly.

        "Duday, please prepare cappucino with stevia for Mrs. Andrada. Non-fat ang milk ha." Utos ko. 

        Umiling si Mrs. Andrada, "Huwag na Hija. Sandali lamang ako. Actually, ikaw na ang huli kong pinuntahan. I just dissimenate the bad news.  Nabili na itong commercial center mula sa amin. Kung wala lang sakit si Dominador ko, hindi ko sana ibebenta.." Napasinghap ako.

        "Kumusta na po si Mang Donnie?" Mabait siya. Dati ay magkasama sila ni Mrs. Andrada na umiikot para tanungin ang concerns namin.

        Tiningnan ako ni Mrs. Andrada ng nagtataka, "Napakabait mong bata, sa lahat ng sinabihan ko ng masamang balita ay ikaw lang ang nagtanong ng ganyan. Well, dadalhin namin siya sa Taiwan dahil doon lamang may doktor na espesyalista sa kalagayan ni Donnie. But we have to leave everything behind. Kasama na itong commercial center namin. This will be under new management. But sadly, hindi ko naipakiusap na iretain ang mga tenants. May iba daw plano ang nakabili."

        Nalungkot din ako sa balitang yon, kung kailan nagiging maayos ang negosyo, saka naman kami papaalisin.

        "Pero pumayag naman sila na tapusin ang kontrata ng bawat isa. In your case, meron ka pang apat na buwan para manatili dito. Sayang nga at nakita kong umuunlad na ang negosyo mo sa puwesto mo."

        "Huwag po ninyo akong intindihin. Send my regards to Mang Donnie. Iisip na lang po ako ng ibang paraan."

        Nang umalis si Mrs. Andrada ay para akong pinagbagsakan ng langit at lupa, mabuti at marunong na din ang chef sa paghahanda ng pagkain kaya hindi ko na kinailangang tulungan pa siya. Nagpa-plano pa naman ako na magdagdag ng tao kapag nakaisang taon na kami pero mapapalayas din pala kami dito. Paano na ang nabuo kong clientele na ang alam ay nasa Makati lang ako? And I really feel na suwerte ang pwestong ito sa akin.

        Lumipas ang tatlong araw ay nakatanggap ako ng sulat mula sa Revi Realtor. Mahaba iyon. Isang notice mula sa bagong mayari na nagpapaliwanag ng mga hanash nila. Kesyo kailangan daw naming umalis dahil katabi daw namin ay simbahan at naaabala daw ang church goers dahil daw may mga pets sa tabi. O di kaya ang busina sa parking lot. O e ano ba ang plano niya dito? Dead space para ang church goers ay walang maririnig na ingay? Kung ganon pala siya kabait eh di ipasoundproof niya ang simbahan!

        Sa dulo ng sulat ay may nakalagay pang '

if you want your establishment to stay, you may do so provided that you will pay P 300,000 a month’ Hoyyyy! Excuse me!? Gusto lang palang magpataas ng renta ng walanghiyang Revi Realtor na ito!

        Mabuti at merong office address sa dulo. At ang nakakatawa, dito rin lang ang office space ng chipipay na realtor na ito. Una sa lahat, wala akong balak makipagusap ng maayos, aawayin ko lang siya bago ako umalis!

        "Ma'am.." Natigilan ako sa paglabas nang harangin ako ni Selma, ang assistant cook ko. Mangiyak ngiyak siya nang harapin ako.

        "Oh, bakit Selma?"

        "S-sabi po kasi, magsasara na tayo kasi pinapaalis na tayo ng bagong mayari ng building. Sana po hindi, Ma'am.. Kasi kailangang kailangan ko po talaga ng trabahong ito para sa pamilya ko sa probinsya. Kayo lang po ang kumuha sa akin kahit hindi ko pa natatapos ang highschool ko. Wala na po akong ibang mapapasukan na kagaya ng oportunidad na ibinigay niyo." Umiyak siya, wala na akong nagawa kundi yakapin siya. I sighed habang inaalu ko si Selma. Nawala ang Gabriela Silang genes ko. Lumabas ako ng café at inakyat ang opisina ng Revi Realtor na iyon. Tatlong tauhan ang nadatnan ko, pawang mga bata pa at wala namang ginagawa kundi magchikahan.

        "Sino ang amo niyo?" I asked. Napanganga silang tatlo at itinuro ang saradong pintuan sa kanilang likuran.

        Hindi na ako kumatok, pumasok na lang ako basta at pagkakataon ko naman para mapanganga.

        "Ikaw?"

        Sitting there is the devil himself, si Rebel! At meron siyang malaking ngisi sa akin. The nerve of this guy!

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Naku nakakainis talaga to si Rebel. Nabasa ko na naman ang kasamaan niyan! Sino ba ang gumawa sa kanya? Charot! Hahaha

Goodnight!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 22

“What a pleasant surprise, Miss Joson!” Sinamahan ni Rebel ng nakakalokong pagngisi ang pagbati niya sa akin. Napaatras ako dahil naramdaman kong parang pumalakpak si Kitty. No, this can’t be happening.

        "A-anong ginagawa mo dito?"

        "This is my new business." He shrugged.

        Oh, Revi Realtor stands for Rebel Villafuerte. That makes sense.

        "G-gusto ko lang sabihin sa'yo na hindi makatarungan ang hinihingi mong raise sa renta."

        "If you really want it, then you have to pay for it. Hindi ba tama naman ako?"

        "P-pero sobra naman!"

        "Walang 'sobra' kapag gusto, trust me."

        Naisip kong sugurin siya at sabunutan siya! Tutal hindi ko naman siya afford, sasaktan ko na lang! Babangasan ko na lang ang mukha niya pagkatapos ay tatanggalan ko siya ng isang tainga! But wait, baka ipakulong ako. Getting myself in jail is not an option! Huminga ako ng malalim, kalma, Viviene.

        "Well, I guess mag-aalsabalutan na lang talaga kami ng team ko." Malungkot akong tumango.

        "Whoah, giving up so fast?"

        "Hindi, praktikal lang. Kung babayaran ko ang monthly rent dito, parang negosyo mso na lang ang binubuhay ko at papatayin ko ang akin. My rent used to be P 50,000 a month. Imagine the percentage of jump nang ikaw na ang may-ari."

        Lumiit ang mga mata ni Rebel na may kasamang multo ng ngiti sa labi.

        "Actually, I have a proposal for you."

        "What is it?" Mabilis akong nabuhayan.

        "I want to discuss it over dinner."

        Natigilan ako at nag-isip ng mabuti.

        "M-may proposal ka talaga?"

        "I do. Meet me at Makati Shangri-la by 8PM, sharp."

        Napatango agad ako. That should be good. I would really love to retain my space. Maybe Rebel thought that it is for the old time sake. But wait, may kasalanan nga pala ako sa kanya. Maybe it is the perfect time to apologize and to air my side. Siguro naman ay makikinig na siya.

        Nang bumalik ako sa Café ay nakaisip ako ng isang ideya para mas nakakaantig ng puso ang apologies ko. I decided to make Rebel bars. It is actually a 

Revel bar pero isang letter lang naman ang pinalitan ko so I should convince him the I actually name the dessert after him.

        After finishing and chilling the desserts, umuwi muna ako sa bahay para makapag-ayos man lang ng kaunti. Nagbabad ako sa mainit na tub at nagkipag-usap ng masinsinan kay kitty.

        'Kitty, kumalma ka don. Behave ka. Hindi maganda yung mangunguna ka. Kailangan namin mag-usap ng masinsinan kaya saka ka na umekstra.'

        'What? Paano pag-tinawag ka ni Birdie Monster? Naku, wag kang lilingon. Wag mo siyang papansinin, dapat suplada tayo, okay?'

        After that heart to heart talk ay namili na ako ng susuotin. I am thinking kung pormal ba ang suotin ko dahil business proposal na ito. Binuksan ko ang cabinet ko at wala akong nakitang pormal doon, napangiwi ako.

        Hinila ko ang knee-length royal blue open back sleeveless dress. Yumakap iyon sa aking katawan at bahagyang exposed ang aking side-boob. I let my straight hair loose and styled it slick back. Sa make-up naman ay binuhay ko ang mata ko gamit ang deep brown shadows na smokey-eye and made everything else neutral and nude. A huge stud diamond earings paired with a bracelet is what I used as accessories, tumerno iyon sa glitter pumps na isinuot ko na sapatos. To top the look, I sprayed my body with my signature scent which is J'adore.

        "Beautiful, Viviene." Papuri ni Mama nang bumaba ako mula sa aking kuwarto, it is 15 minutes past seven. "May date ka?"

        "Meron po akong business meeting, Ma.."

        "Oh, that's nice to hear, anak. I am very proud of you!"

        With pride, sumakay ako ng sasakyan na naipundar ko. Actually, hinuhulugan ko pa naman siya, it is just a simple 

Toyota Wigo but I am very proud of it. Simula naibenta namin ang lahat ng aming ari-arian, ngayon pa lang talaga ako nakabili ng para sa akin. Maybe, I am really doing it right, this time.

        All eyes was on me when I entered the hotel lobby, may narinig pa akong bulungan na halatang nakakakilala sa akin. I smiled to those who are staring and they smiled back. One thing I learned from showbusiness, kahit hindi ka nila pinapansin, ikaw na ang unang bumati kapag tiningnan ka dahil nahihiya lang sila. Some people asked to take photos, hinayaan ko ang ilan.

        "Ang ganda ganda mo pala sa personal, Miss Viviene! Sana bumalik ka na sa showbusiness!"

        Mahina akong natawa, "We'll see.."

        Lumapit ako sa reception lobby na agad naman na ngumiti sa akin. "I have a meeting with Mr. Rebel Villafuerte, does he have any reservation?"

        "Ah, yes Ma'am." Nagtipa-tipa ang receptionist sa computer niya pagkatapos ay inabutan ako ng keycard. "Room 2509, Miss Viviene."

        Natigilan ako, "No, no, this is supposed to be a dinner." Bakit sa kuwarto ako didiretso? Hindi kumibo ang receptionist at nagkibit balikat na lang.

        Umakyat ako sa 25th floor ng puno ng pagtataka. I tapped on the automated door when I reached the room as it opens ay nawala ang lahat ng agam agam ko. 

        There's a candlelit dinner for two that was set up in the room. Masyado akong nagmaganda doon. Nakita ko agad ang likod ni Rebel na nakatanaw sa bukas na bintana na tanaw ang traffic sa ibaba. A soft violin music played on the backround.

        "H-hi.."

        Nilingon ako ni Rebel. Sa kaniyang kamay ay merong wine glass. Oh, he looks so dashing. He did prepare for this night, too. Sa kabila ng malamlam na ilaw mula sa liwanag ng buwan sa labas at kandila sa lamesa, he indeed proves that he's the most sought after bachelor. Kagaya nang unang araw ng muli naming pagkikita. Mukha pa din siyang bida sa lumang pelikula. Gwapo at simpatiko.

        "Hi.." Umikot siya sa isang upuan at inilahad para sa akin. Umupo naman siya sa aking harapan at tiningnan akong mabuti, "You look beautiful."

        "Thank you.." Naalala ko ang bitbit kong Rebel bars.

        "I made a dessert and named it after you." Pagmamalaki ko. Nag-isang linya ang labi ni Rebel at tila nag-isip.

        "I bet that is Rebel bars?"

        Tumango tango ako, "So creative." Bulong niya pero narinig ko.

        "S-so, anong proposal mo?"

        "I think we should eat first bago lumamig ang pagkain."

        Kumain muna kami ng six-course degustacion that was prepared for us. Hindi ako masyadong makanguya dahil namamangha pa din ako sa muli naming pagkakaharap. I used to served him aftritada, adobo, lechon kawali. Forgetting that this is what he's made for. Class.

        Nang matapos na kami ay may pinindot si Rebel mula sa katabi niyang remote at lumakas ang music ng bahagya. 

“Can I have this dance?” Ang malamyos na version ng kanta ni Sam Smith ang pumaimbabaw.. Hinila niya ang kamay ko at hinawakan ako sa likod. I can feel his warm hands on my back at masuyong idinikit ang katawan ko sa kanya. Kitty was in awe with the warmth. His masculine scent and his broad chest made me feel warm inside. Mabagal naming gumalaw sa music.

You must think that I’m stupid

You must think that I’m a fool You must think that I’m new to this But I have seen this all before

        "P-parang ang lungkot naman ng kanta." I whispered. Pero mas idinikit lang ni Rebel ang katawan niya sa akin.

I’m never gonna let you close to me

Even though you mean the most to me ’Cause every time I open up, it hurts So I’m never gonna get too close to you Even when I mean the most to you In case you go and leave me in the dirt

        He made a move to kiss me gently on the lips. Nanghina ang tuhod ko, kagaya pa din ng dati ang epekto. Nakakapanlambot. Parang sasabog ang puso. He bit my lower lip and I kissed him back. Nagmamadali ang kilos ng aming mga kamay. Ibinaba niya ang damit ko at kasabay din non ang pagtanggal ko ng butones ng kanyang suit.

But every time you hurt me, the less that I cry

And every time you leave me, the quicker these tears dry And every time you walk out, the less I love you Baby, we don’t stand a chance, it’s sad but it’s true

I’m way too good at goodbyes

        Parehas kaming naglalakad patungo sa california king-sized bed nang hindi pinuputol ang halik. His tongue expertly raveled the countours of my mouth, I never thought I was that thirsty until today. I missed him. I really miss him!

        By the moment the we reached the bed, only thin fabrics covers our body. Maingat akong inihiga ni Rebel. Our kisses were urgent, my hips was tilted against his, my heavy breast against his chest. He maneuvered his body, grinding his hips to mine, making me feel his length. Kitty released unwavering flow of juices when Rebel nibbled my peak. I keep on sighing and whispering his name.

        "W-wait.." 

        Pero hindi niya ako binigyan ng pagkakataon na magpatuloy pa. He eased his briefs and once again brushed his c*ck with his palm before taking it to my mouth. His eyes was shut, I know how much he felt so good with it. When his length left my mouth, he kissed my mouth, my neck and breast, his tongue expertly ravage every single common sense of mine.

        He pulled my underwear down making me fully bare and I felt his warm mouth covering my privates. I screamed. Napakapit ako sa unan at hayagang isinigaw ang kanyang pangalan.

        "That's it, Baby, scream. Scream for my name."

        And one more scream, my body trembled as I released the juices and he took every single drop of it on his mouth. Without gaining my energy yet, he covered my small body with his and rolled me onto my back, making me on top and slid me to his hardened muscles. He carried my weight like a paper and manuevered the thrust by motioning me up and down. I was tense and my body was quivering with the sensation. My womb contracted and I was washed by his thick c*m.

        Hingal na hingal akong napabagsak sa dibdib niya. Dinig ko ang malakas na tibok ng puso niya, ganon din ang sa akin. 

I know you’re thinking I’m heartless

I know you’re thinking I’m cold I’m just protecting my innocence I’m just protecting my soul

        Ang mahinang musika mula sa dining table ay naririnig ko pa. Nanghihina pa ang aking tuhod.

        "So what's the proposal?" Bulong ko. Binuhat ako ni Rebel paalis sa kaniyang ibabaw. Nakita kong nagbibihis na siya.

        Ganon na yon? Bumangon ako at kinuha na rin ang mga damit ko. Baka ako pa ang pagbayarin ng hotel room na ito kapag ako ang naiwan.

        Isinusuot ko pa lang ang dress ko nang tila umuulan ng pera sa aking harapan. Napatayo ako at inayos ang strap ng damit ko. I saw Rebel in front of me, throwing paper bills.

        "A-ano 'to?"

        "Bayad ko. Maybe that's enough for a months rent to my property?"

        Nanlamig ang buong kalamnan ko, katumbas ng malamig na titig niya sa akin.

        "Come on, pulutin mo na. You need it." 

        Nanginginig ang kamay ko habang yumuyuko at pinulot ang pera na ikinalat niya. Naramdaman ko ang pag-iinit ng mga mata ko. Nang makuha ko na ang makapal na cash ay napailing ako. Ipinatong ko iyon sa kama.

        "Ang bastos mo." My voice broke. "Ang kapal pa ng mukha mo."

        Naglakad ako papalapit sa kanya. "Hindi ganyan ang tingin ko sa sarili ko nang nagpunta ako dito pero ako ito sa tanga, nagpabilog ako sa'yo." Pinilit kong kumalma sa pamamagitan ng malumanay na paghinga pero bumuhos ang galit ko na parang kidlat, "G*go ka! Hindi ako nag-iintay ng pera!" Hinampas ko siya sa dibdib pero hindi man lang siya gumalaw.

        "Oh, right? You didn't? Hindi ba yan ang dahilan ng pagdikit mo sa akin? Everyone has motives, Viviene. And the moment I proved that I can fck the Viviene Joson, we're done. You were right, I know you. Your mother insulted me when we were kids, she did not let me come near you because you are too beautiful for me. What now? Kahit tumanggi siya ay napaglaruan na kita!"

        "Ikaw yon? Ikaw ang batang iyon?"

        "Surprised?"

        Inatake ko si Rebel ng suntok at sampal, "So that's it? Gusto mong mapalapit sa kin dahil gumaganti ka? You ruined our business because you loathe my mother because of something she did when we were kids?"

        "You wouldn't understand!"

        "Talagang hindi! I carried all the guilt when you left! Because I thought that your feelings were true! At ang mas nakakaguilty don, hindi ko pinagbigyan ang sarili ko na mahalin ka pabalik dahil ang maliit kong utak, walang maisip na paraan para maisalba ang negosyo mo! Bakit hindi mo tanungin si Madison kung ano ang ginawa niya sa'kin? I was so scared that you'll lose your business and I cannot help you! Pero anong ginawa mo? Iniwan mo ako at babalik ka para bastusin ang pagkababae ko? At sasabihin mo sakin ang totoo na ginamit mo lang ako para busugin ang ego mo? Masaya ka na?" 

        Sinampal ko siya nang halos mamanhid na ang kamay ko pero hindi iyon sumapat para mawala ang bigat ng loob ko. Kinuha ko ang sapatos ko at hindi na nag-abalang magsuklay pa. Hindi ko na siya halos matingnan sa sobrang galit at sakit na nararamdaman ko.

But every time you hurt me, the less that I cry And every time you leave me, the quicker these tears dry And every time you walk out, the less I love you Baby, we don’t stand a chance, it’s sad but it’s true

I’m way to good at goodbyes

        Lumabas ako ng hotel room nang walang panyapak. I know my mascara smudged because of the tears but I don't fcking care. Pinagtitinginan pa ako ng mga taong puno ng paghanga sa akin kanina doon sa lobby pero binalewala ko. Some of them might took photos and videos, but who cares.

        Ngayon ay malinaw na ang lahat. Hindi na siya ang kaibigan na nakilala ko noon.

    

♁☆♁☆♁☆♁☆

Pagbigyan niyo na si Viviene at Kitty. Last na nila yan. Di na sila marupokpok bukas. Haha Pasensya na, nilagnat ako. Nasabi ko na sa isa kong story. Trangkaso mga mumsh. Lol.

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 23

“Ewan ko sayo, Ronron! Hindi masarap itong ginawa mong cheesetart!” Reklamo ni Duday kay Ronron na aking cook.

        "Ang sabihin mo, bitter ka pa din dahil nagbreak kayo ng jowa mo nung 23!" Sabad naman ni Mikmik.

        Nanatili akong nakatulala sa labas ng café, pilit na nilalabanan ang kalungkutan dahil sa pangyayari kagabi.

        "Getting hurt is okay, getting mad is okay, but gumanti at manakit ng feelings is never okay.." Wala sa sariling bulong ko.

        "Ay, si Ma'am, nagdadrama. Ikaw kasi.." Bulong ni Mikmik kay Duday.

        "Ma'am, 'wag mo nang isipin yon. Maganda ka pa din sa pictures kahit medyo magulo ang buhok mo at nag-smudge ang eye makeup at lipstick mo."

        Siniko ni Ronron si Selma. Ginawang meme ang litrato ko ng mga walang magawa! Pinagbefore and after ang litrato kong maayos pa at yung litratong lumuluha ako at wala na sa ayos ang damit, nakapaa, sira ang makeup at ang buhok. Ang inilagay pa sa caption ay 

bagong sweldo vs. tatlong araw pa bago ang sweldo . Ang isa pang caption ay walang lovelife versus merong lovelife . Ang malala doon, ang daming nakarelate kaya marami ding nagshare.

        "Matibay yan si Ma'am! Sanay na sanay sa bashers yang amo namin." Pagmamalaki ni Duday. 

        Alam ko naman yon. Hindi naman yon ang ikinasasama ng loob ko. Yung ginawa sa akin ni Rebel ang hindi ko masikmura.

        Bumukas ang pinto at humahangos na pumasok doon si Bobby.

        "Viv, good that you are here. Kumusta ka? My God, nagviral na naman ang photos mo.."

        "Sorry, Bob.."

        "Tss. Ano ka ba! Hindi mo naman kailangang mag-sorry sa akin. Dinalaw lang kita dahil bumili ako ng dogfood para kay Milkshake ko. Nalaman kong ipapasara na pala ang lugar na ito."

        "Meron pa kaming apat na buwan para humanap ng malilipatan pero hindi naman ganon kadali iyon. Gumastos din ako sa interiors ng café. Hindi ko nga alam kung saan kukuha ng pera." Namumrublemang sabi ko.

        Umupo si Bobby sa isa sa mga lamesa at sinundan siya. "Why not accept my offer to make a comeback?"

        "Bob naman.."

        "Ano ka ba? Nasaan na ang Viviene na kilala ko na mahal ang pag-arte? Sasayangin mo ba ang nagviral na photos mo? Bad publicity is still a publicity. Naghahanap kami ng gaganap na kontrabida sa pelikula ni Valerie. Gusto mo ba?"

        "Alam mo namang hindi ko gusto yang bago mong alaga." I rolled my eyes. 

        "Marami ka namang hindi gusto sa showbiz pero nagawa mong pakisamahan. Malaki ang budget ng production dito. Kahit isa lang, Viviene. It will make noise for sure, ang comeback mo ay isa ka ng kontrabida? Tingnan mo si Ryza, hindi ba't effective ang pagportray niya bilang kontrabida? After so many protagonist lead roles that was given to her, ngayon lang siya minahal ng sobra sobra ng mga tao. Isa pa, you need money in finding your new place. Kaysa iutang mo ay pagtrabahuhan mo na lang.."

        "I am not sure, Bob.. Sa amo ng mukha ko, bagay ba sa akin ang kontrabida?"

        "Wala na sa mukha ngayon ang mga ahas, Viviene. Tandaan mo yan."

        We did not settle on anything. Pagkatapos ko pagkapehin si Bobby ay umalis na siya. Parang namatayan naman ang mood namin sa café dahil bukod sa malungkot ako ay nararamdaman na din ng mga staff na mamamaalam na kami sa aming pwesto.

        "Ganon talaga ang negosyo, Viviene.." Sarah sadly muttered. I looked at her. No, this isn't about the business. Alam kong gusto lang akong pahirapan ni Rebel. 

        'Look where your kalandian got you, Kitty..' 

        Huminga ako ng malalim at ang pagkunot noo ay pinalitan ng ngiti. 

        "Hayaan na natin. Let's make our 4 months here worthwhile. Ako na ang bahala sa paghahanap ng puwestong lilipatan. Magtrabaho lang tayo."

        Business as usual na kami ng kinahapunan. Naging abala ako sa pagtuturo kay Ronron ng pasta recipes ko, pati si Selma ay unti-unti na ding natututo.

        '

At ngayon, entertainment news naman tayo.. Valerie Luthers, bagong kinababaliwan nga ba ng Business Tycoon na si Rebel Villafuerte? Matatandaang nagkakilala ang dalawa sa Art Exhibit ng tanyag na Pilipinong pintor na si Gucci Florendo sa France.’

        Natigilan ako sa paghihiwa ng sangkap. They flashed photos of Rebel in Paris. Different days, same people. 

        'Mukhang inseparable ang dalawa. Sabagay, ilang buwan na rin naman simula nang matapos ang iconic fake engagement ni Mr. Villafuerte kay Viviene Joson. Iconic ang announcement ng engagement pati ang pagtapos non.

’ Napailing si Karen, ang news reporter habang kausap ang ka-tandem niyang si Terrence.

        '

Speaking of Valerie Joson, kumalat naman ang larawan niyang lumabas sa isang hotel na walang panyapak—’

        The TV went off at merong humawak sa kamay ko at binalot iyon ng tissue, "You are bleeding." Seryosong seryoso si Pam habang nilalagyan ng pressure ang daliri ko na nahiwa ko pala.

        "S-saan?" Mangiyak ngiyak na tanong ko. Hindi ko kasi tiyak kung pati ang puso ko, nakita din niyang dumudugo. Naawa siyang napabuntong hininga.

        "Viviene.." He pulled me closer and rested me to his chest. Mahina akong umiyak doon.

        "Sira ulo yon.. Asang asa pa ako pero ano nga naman ang aasahan ko? Wala na siyang gusto kundi ang paghigantihan ako sa ginawa ko. He's happy now, while I am here, feeling terrible."

        "Do you want me to take down the photos? We can do that."

        Umiling ako, "Para saan pa, nakita na ng buong Pilipinas. They all had a good laugh about it."

        Pinunasan ko ang luha ko. "Ano ba yan. My mother taught me not to cry over a spilt milk."

        "That's right.. Ako na muna dito. Go home and rest, please."

        Tumango ako at naisip na tama nga si Pam. Baka kailangan kong itulog lang muna. Nagpaalam muna ako kay Sarah at sa mga staff bago ako lumabas ng café. Nasa parking lot na ako nang may tila multong nag-aparisyon sa harapan ko.

        "Viviene.."

        Tipid akong ngumiti, "Ano masaya ka na?"

        "Viviene, let's talk."

        Huminga ako ng malalim at kunwaring nag-isip. "Nung huling nag-usap tayo, napahiya ako hindi lang sayo kundi sa buong Pilipinas. Take note, hindi iyon ang unang beses. Ipinahiya mo na ako noon nang magkaroon ako ng scandal. That cost me my career! 'Yan ba ang tingin mo sa akin? Isang taong pupwede mong ipahiya sa madla just because I stomped on your ego?"

        "Viviene, it's not like that." Humakbang si Rebel papalapit sa akin pero itinaas ko ang kamay ko.

        "Huwag kang lalapit, Mr. Villafuerte. Hanggang diyan ka na lang. Wala akong utang sa'yo. Every penny you spent on me was something I worked hard for. I fcked you so good and it should cost you a fortune. Huwag mong isiping may karapatan kang kausapin ako at bayaran na lang pagkatapos because other than your money, wala nang pupwedeng magustuhan dahil diyan sa sama ng ugali mo!"

        Pumasok ako sa sasakyan at malakas na sinarhan iyon. I let myself cry while I was driving. Kahit pigilan ko ay hindi ko maiwasang mainis sa sarili sa nagawa kong katangahan. Leaving him was not the most stupid of all, loving him is..

–

        "Ma'am.. M-medyo maalat po itong aglio olio.." Bulong ni Selma na alanganing ilabas ang iniluto ko mula sa kitchen. "H-hindi kaya magkasakit sa bato si Mr. Villafuerte dahil sa mga luto mo? Actually, sobrang alat po talaga.."

        "Hayaan mo na, matamis naman yung kare-kare na sinerve natin sa kanya kaninang umaga."

        "Y-yun na nga po, Ma'am. Baka ma-client's feedback tayo sa facebook at i-rate tayo ng 1-star." 

        "Inubos naman niya ang pagkain niya kanina, hindi ba?"

        "Opo.."

        "At yung pagkain niya noong mga nakaraang araw?

        "Opo.."

        "Ibig sabihin, gusto niya ng mga niluluto ko." I smiled wickedly, napangiwi naman si Selma nang kunin ko ang iodized salt at ibudbod muli doon sa pasta na parang cheese. Pasimple na ngang inilayo ni Selma ang plato para hindi ko maibuhos ang asin.

        "Ma'am.. Hindi niyo pa din ba siya kakausapin? Dalawang linggo na siyang nandiyan sa labas. Simula opening hanggang closing."

        "Oh, Selma. I didn't know na merong mahuhumaling sa luto ko ng ganyang kalala."

        "Si Ma'am naman eh.."

        "I-serve mo na habang mainit pa." 

        Bago lumabas ng kitchen si Selma ay binitbit na niya ang isang pitsel ng tubig. I know she'll serve him more water pagkabalik niya dito sa kusina.

        He really thought he'll get away with what he did to me? Tuwing magsasara naman ang café ay hindi siya nakakakuha ng pagkakataong kausapin ako dahil lagi akong kinukuha ni Pam dito sa café.

        Kagaya ngayon, iniintay ko na lang na sunduin ako ng kaibigan ko nang mag-ring ang cellphone ko.

        "Pam?"

        "Viv, I am sorry.."

        "What? Hindi mo ako susunduin? Bakit?" Kahit wala pa siyang sinasabi ay alam ko nang iyon ang inihihingi niya ng tawad. "Nagbago na ang isip mo? Nagsasawa ka na kaibigan mo ako at narealize mo na hindi kita papatulan kaya ayaw mo na bigla? Malapit lang naman ang bahay ko ah, Pam! bakit nga? Give me an explanation! I need an acceptable reason!"

        "Teka nga! Paano ako makakapagsalita! I have an emergency. S-si ano kasi.."

        "What? Yung girlfriend mo? Si Violet?"

        "She's not my girlfriend, okay?"

        "Ha.. Tell that to the marines! O siya sige, kung ganon kailangan ko ng kumuha ng Uber."

        Pasimple akong lumabas ng kitchen, alam kong nakatalikod si Rebel at ginagawa na ang huling subo niya sa niluto ko kaya imposibleng makita niya ako pero hindi pa ako nakakalapit sa pinto ay bigla siyang tumayo.

        "Viviene.." Tawag niya agad. 

        Umirap ako at naglakad papalabas. 

        "Viviene.."

        "Bayad ka na ba? Bakit ka lumabas don?" Tanong ko nang dire-diretso lang ang paglalakad.

        "Viviene, uuwi ka na? Wala ka bang sundo?" 

        "Meron, Uber." Kakasabi ko lang non ay tumunog na agad ang cellphone ko hudyat ng pagkamatay non. "T-taxi pala."

        "Ihahatid na kita."

        I shook my head. Hindi pa din siya nililingon. "Hindi na."

        "Viviene, alam kong galit ka pa din sa akin. I want to apologize for what I did."

        "Apology unaccepted." Matigas kong sabi. Panay pa din ang pag-aabang sa taxi na daraan. Lagot sa akin si Pam bukas. 

        "You don't need to close your café."

        Natanggap ko ang notice na iyon. Binabawi na ni Rebel ang pagpapaalis ng mga tenants. Such a lame move. Kaunti  na lang ay iisipin kong baliw na ang lalaking ito. 

        "Aalis pa din kami."

        "Viviene, is it about your pride? Parang hindi naman tama iyon, umaasa sa iyo ang mga tao mo, kung isasara mo ang café ---"

        "Pride? Hindi ba pride din naman ang ginamit mo laban sa akin?"

        "I am sorry, Viviene. I don't have any excuse."

        "Wala talaga! Walang wala, Rebel. If you are planning another trap for me to set my foot on, forget it! I will never buy it again. Di bale nang mas mahirap pa kami sa daga! I have prepared myself. I can work my ass off without you in my life."

        "I know you can live without me, Viviene." May hinanakit sa tono ni Rebel na hanggang ngayon ay hindi ko matingnan. Ganon siguro kapag sobrang napikon ka ng isang tao. Even glancing at him would be too much to take.

        "Talaga!" Mayabang akong tumango tango. 

        "B-but I can't live without you."

        Mahina akong natawa. "Wow, ang korni non. Alam mo bang sarado na ang tindahan ni Shallow Kitty? Pati siya ay tinabangan na din sa'yo. Wala kang simpatiya na makukuha mula sa akin. Kahit lunukin mo pa ang lahat ng asin sa lahat ng karagatan sa buong mundo, I will spite you not only because you deserve it but because you are a nobody."

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 24

“Viviene, maraming maraming salamat talaga.” Malalaki ang eyebags ni Bobby nang harapin ako.

        "Wipe your tears, Bobby. I am on it." Confident kong sabi habang pinapaikot ang mga mata sa buong set.

        Napangiwi siya, "K-kasi si Katrina hindi din natagalan."

        "Poor girl.."

        "Viviene.."

        "Bobby, nakapirma na ako kanina ng kontrata, namemorize ko na din ang mga linya ko. Kahit anong pagpapaliwanag mo sa dadatnan kong ugali niyang alaga mo, wala na 'tong atrasan." Tinapik ko siya sa balikat, "Don't worry, I can handle myself."

        "Okay, briefing tayo ng blocking, asan na ang mga artista ko?" Malakas ang boses ni Direk Rudolf at agad akong lumapit sa kanya pati ang leading man ng pelikula na si Ian. Hawak ni Direk ang script at ipinamaypay sa kanyang sarili. 

        "Nasaan na si Valerie?" Mataray na tanong ng bading na direktor.

        "Nagme-makeup pa, Direk.."

        "Oh baka na naman humarap yan sa akin na namumutok ang blush on at ang pilikmata ha! Please lang! Mahirap ang role niya dito, hindi p*kpok."

Binalingan ako ni Direk Rudolf, “Viviene..” Malambing niya akong bineso. “I am so glad you’re here. Finally, someone gave me an actress! Nabasa mo na ba ang script?”

“Yes direk..”

“Kontrabida ka naman dito. Santa-santita ang dating. Ang bestfriend ni Valerie na umaaahas kay Ian. I know you can pull this off.”

“Sana nga, Direk..” I smiled.

“Nice to finally work with you..” Ian extended his hands to mine, “I heard good things about you.” He’s tall, lean and not super buff. Mestizo siya at tila inaantok ang mata. He has a natural British twang, in which no surprise that teenagers were gushing on him

“Like what? The scandal? The meme?” I rolled my eyes, naalala ko na naman ang malditong lalaking iyon ang dahilan sa lahat ng paghihirap ko sa buhay.

“Yes, I’ve seen that.” Nahihiyang napailing si Ian, “But you are very beautiful whatever the odds were. Amazing.”

Hinampas ni Direk ang braso ni Ian gamit ang script, “Hoy, baka kayong dalawa naman ang magka-sparks diyan. Si Valerie ang dapat nilalandi mo nang magkachemistry naman kayo! Halatang halatang showbiz kayong dalawa eh!”

“Direk naman, you know that he’s dating the businessman.. I forgot the name”

“Rebel..” I almost heard my blood boiling by the mere fact of mentioning his name.

“Oh yeah, if Valerie can date around, then I can, too.” Tumingin sa akin si Ian at ngumiti.

“Oo, pwede naman, pero huwag ngayon! Makakasira ng promo ng pelikula. Merong chismis kay Valerie na nagdedate sila ni Mr. Villafuerte but the good thing is, maingat silang dalawa. Hindi sila nakikita na magkasama in public. Siguro magkalive-in pero at least, hindi nakikita ng madla. She can always deny something that has no evidence.”

Live-in pala ha.. Mas lalong uminit ang ulo ko. Naalala ko ang istura ni Rebel nang huling magkausap kami. That guy. Makikita niya ang hinahanap niyang kakatihan!

“Oh, nandito na pala ang starlet..” Natahimik ang lahat nang naglalakad na lumapit si Valerie patungo sa amin.

“Valerie..” Ian warned.

“Tumigil ka, Valerie ha. We cannot afford to scrap this movie if we lose another antagonist. Ayokong magbayad ng penalty sa Production at patong-patong na kaso!” Pagalit ni Direk Rudolf kay Valerie.

Tumaas ang kilay ko, “Oh, so sa akin pala nakasalalay ang pelikulang ito. Be good to me, dear.”

I heard Valerie hissed. “Well, galingan mo para hindi ka maalis.”

“Tama na nga yan. Ito na ang unang eksena, Viviene, sasampalin si Valerie..”

I smiled like I won the lottery, “Matutupad ang panalangin mo, gagalingan ko talaga.”

Buong puso kong sinasampal si Valerie sa buong araw. Namanhid na nga ang palad ko dahil madalas ay makakalimutan ni Valerie ang susunod na linya.

“Sinasampal niya ako ng totoo!” Sumbong ni Valerie kay Direk.

“Because the script asked for it…” Kalmado akong uminom ng kape mula sa tumbler ko. Bobby assisted me on my needs, wala akong kinuhang PA para makatipid.

“Viviene, I heard you have a café?” Naglalakad na naman si Ian papalapit sa akin.

“Oo, meron, sa Makati..”

“Can I visit?”

“Of course! Basta magbabayad ka.” Napayuko si Ian at tiningnan ang sapatos niya, “Joke lang. Ililibre ka ng mga staff ko, ganon naman ang mga yon basta gwapo.”

“You have a great sense of humour, Viviene. No wonder, I don’t feel tired at all.”

“Are you hitting on me?” Humalakhak ako, ang ganda ko talaga at may asim pa.

“Uh, yes..” Namumula ang pisnging wika ni Ian. Pagkakataon ko naman para mamula din ang pisngi na parang teenager. Pinakiramdaman ko na din si Kitty pero dedma ang lodi niyo, natutulog ata.

“Rebel!” Sabay sabay kaming napalingon sa kung sinong dumating at nagsisisigaw itong si Valerie. Ayun nga, ang dimunyo. May bitbit pang malalaking paperbag na merong pagkain.

“That’s odd.” Ani Ian.

“Alin?” Wala sa sariling tanong ko.

“This is the first time I saw him. When Direk says no displaying special someone in public, there they go. Unfair talaga ang showbiz.” Napapailing na sabi ni Ian. I smiled at him at tinapik sa braso.

“Ikaw naman, nagtampo agad. That’s the rule of the thumb, dumaan na rin ako diyan sa merong kaloveteam, siyempre maganda na kinikilig sila sa inyo pero hindi naman hawak ng fans ang buhay niyo. Trabaho lang, walang personalan.”

“So you mean to say, I can ask you out?” Ian wiggled his brows. Napainom ako bigla sa kape at napaso ako non. Maagap naman na inabot ni Ian ang labi ko para punasan ang gilid non.

“Sorry, bakit ba ako inom ng inom ng kape? May kissing scene nga pala tayo sa susunod na take.”

“No worries..” Kinuha ni Ian ang tumbler ko at uminom din mula doon ng kape. Pinanlakihan ako ng mata kunwari virgin.

“A-ah.. Magtu-toothbrush lang ako.”

Nagmadali akong pumunta sa restroom na hindi maintindihan ang pakiramdam. Bakit nandito ang walang balls na yon? Ipinangangalandakan niya ang pagsinta niya sa malditang Valerie na iyon? Well, bagay naman sila. Parehas na parehas ang ugali!

Umiirap irap ako sa salamin at napansing ang ganda ko pa din kahit galit na galit na ako. How can people hate me except for those insecure btches?

Five toothbrushes and ten mouthwash later, sinundo ako ng stylist sa restroom at binihisan. She made sure that the nipple tape was carefully in place. Nilagyan pa niya ng packing tape para hindi matanggal. Will Ian ravage my boobs like an animal?

“Pasensya na Miss Viviene. Baka kasi matanggal. Last time, nagalit si Miss Katrina kasi naalis ang nipple tape niya sa eksena.”

“Nabasa ko nga ang script. Aakitin ni Paula si Jules at magpapadala naman si Jules sa pang-aakit. This is the turning point of the story kaya dapat maganda ang pagkakagawa.” I said.

“Oo nga, Miss Viviene. Nanghinayang nga kami sa kinunan namin with Miss Katrina. Inabot kami ng madaling araw don. Tapos matatapon rin lang ang shoot na ’yon. Pero di mo din kasi masisi. Halos papatapos pa naman na sana kami sa movie. Lahat halos tuloy ng eksena, pinalitan namin.”

Nang lumabas kami sa restroom ay madilim ang set at tanging lampshade lang ang nakabukas.

I am wearing a wrap around body dress para madaling mahubad. Underneath the dress, I am wearing the nipple tape and a lacey panty. Wala naman sa aking problema ang ganito. I have shoot countless of kissing scenes before, a few bedscenes, too. Wala akong nararamdamang kaba kundi pagkairita sa pares ng mata na nakatingin sa akin.

Lumapit sa akin si Direk Rudolf para sa blocking ng susunod na eksena. “Viviene, alam mo na. Papasok kayo sa pintong yan pagkatapos ay itutulak mo si Ian para masarhan ang pinto. You will kiss him. Yung mainit, yung nakakalib*g, you know what I mean. His hands will be all over your body. Dadalin mo iyon sa leeg mo at ipapahawak sa tali ng suot mong dress, he will pull it on my cue. Then cut. I want to capture yung pagbagsak ng damit sa sahig. Then on my cue, kissing, you will remove his shirt. Pupunta kayo sa kama. You will ride him. Then cut. Kapag nakuha agad ang eksena, pack up na. Sa susunod na araw na ang bed scene dahil magbabawas ako ng tao sa set, I need women in my crew.”

“Yes direk.”

The camera started roling and in just a snap, Ian and I were both on character. I am Paula and he’s Jules.

“Paula..” a drunk Jules growled.

“Come on, Jules. I know you want this. I know you want me.” Bulong ko.

Pumungay ang mga mata ni Jules habang tinititigan ang mga mata ko, “B-but how about Sally?”

Imbes na sumagot ay sinugod ko siya ng halik, malayang naglakbay ang mga kamay namin sa katawan ng isa’t isa. I was moaning, extending my neck for him to reach.

“Oh, Jules..” I whimpered. Tila humaling na humaling na sa eksena. Inilagay ko ang kamay ni Jules sa aking leeg, he loosen my dress and Direk Rudolf shouted “Cut! P*tngina ang init! That is what I am talking about!” Napapalakpak pa ang ilan dahil sa kinuhaang eksena.

Lumapit sila para hulihin ang pagalis ni Ian ng dress mula sa leeg ko at mabagal na kinunan iyon pagbagsak sa sahig, emphasizing my curves and my velvety skin.

“Okay. Same intensity, ngayon naman ay si Jules ang aalisan ng damit. Ganoong ganoon ang halik na gusto ko. And his hands will be on Viviene’s chest, gigil, Ian. Yun ang gusto ko.”

Sa pagkakataong iyon ay halos wala na akong saplot.

“Are you okay?” Nag-aalalang tanong sa akin ni Ian, alam kong maingat naman siya sa leading lady niya kaya hindi ako nakaramdam ng pagkabalisa.

“Yes.” I nodded. “Focus lang tayo sa eksena.”

Nang magsimula ulit umikot ang camera ay muli kaming naghalikan. Walang daya. Totoong totoo pati na din ang hawak sa aming mga katawan. Jules massaged my breast and I made audible moans in extreme lust and hunger.

Nang maialis ko na ang pang-itaas ni Jules ay hinila ko siya patungo sa kama. I straddled him, wildly kissing his lips, neck and chest. I was so into it when I felt the nipple tape on my left breast snapped. Napansin agad iyon ni Ian. Akmang babangon siya pero ipinahiga ko siya, like a wild woman in bed, and kissed him again on the lips. I pressed my breast against his chest to cover any nipple exposure on the camera.

“Cut! Good take! Iba talaga ang isang Viviene Joson!” Nagpalakpakan ang mga tao sa set. Napangiwi kaming dalawa ni Ian. Agad niyang ibinangon ang kanyang likod mula sa kama, still pressing his body against mine. Ingat na ingat siya sa pagkilos kung hindi ay masisilipan ako ngayong binuksan na ang ilaw.

“Towel please!” Ian yelled.

Someone pulled me against Ian’s body and covered me with a suit with a familiar scent. Buhat buhat ako na parang bigas ng intrimididang lalaki papalayo sa set at ang nakakagulat doon ay walang nakapagsalita kahit sino nang lumabas kami sa studio.

“Hoy!” Agad akong nakabawi nang maramdaman kong papalabas na talaga kami ng gusali kung saan nagaganap ang shoot. “Hoy! Ibalik mo ako don, maldito ka!”

Hindi siya kumibo, umilaw ang nakaparadang porsche sa dagat ng mga sasakyan sa parking lot. Nagpanic ako agad agad pero hindi ako tuluyang magawa ng eksena dahil baka machismis ako ngayong nagbabalik pelikula pa naman ako.

Nang ipinasok niya ako sa shotgun seat ay nagsimula na ang bibig ko sa napakaraming reklamo.

“Bakit mo ginawa yon? Anong karapatan mo ha? Nagtatrabaho ako!”

“You were naked! Nakikipaghalikan ka at nagpapahawak ka kung saan saan! Trabaho ba yon?”

“Oo! Acting yon! Naging trabaho ko din naman iyon para sa’yo, bakit ba nagtataka ka pa?!”

Nagtiim bagang siya, “I am starting to get frustrated at you, Viviene!”

“Starting? Oh pwes for your information, matagal na akong gigil sa’yo! Akala mo kung sino kang diyos na didiktahan ako! Pwede ba? Huwag mo akong pinapangunahan sa mga desisyon ko sa buhay, cysts!”

Natahimik siya doon at napaawang ang labi. “If I haven’t made it clear how much I hate you, pwes, uulitin ko, I hate you! Ayaw na kitang makita! Wala kang respeto sa akin at sa trabaho ko. Kahit kailan, hindi mo ako itinuring na espesyal, you saw me as a s*x object na bubukaka na lang kung kailan mo kailangan na sad to say ay araw-araw kahit na meron akong period! Pinaniwala mo pa akong nakakatulong iyon sa dysmenorrhea ko! Pasalamat ka at nagsasabi ka ng totoo pero manyakis ka pa din!” Oh well, I remember those days. Bakit ba ako nagpauto sa bakulaw na ito, palibhasa ay gwapo.

“Viviene, baka naman pupwede pa nating ayusin ’to.”

“Ayusin? Hihilingin mong ayusin to at the verge of another potential scandal from you? Ang alam ng madla ay idinedate mo si Valerie, which obviously you do, and now, you will make me a freaking third party! Kabit na nga ang role ko sa pelikulang ito, ipapamuhay ko din para convincing? Ilang kasiraan pa ang matatanggap ko habang umaaligid ka? Sinisira mo ang buhay ko! You are the biggest mistake I regret to make!”

Kitang kita ko ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha niya. 

♁☆♁☆♁☆♁☆

Hello! May gising pa? Nasaan na yung basher ko kahapon na pinapatigil ako magsulat at i-delete ko na daw ang Wattpad account ko dahil matagal ako mag-update? 😂Funny ka 🙄🙄🙄 No successful person ever listened to a loser 😆😆😆My life, my rules. 😎

Kalma na rin kayo mga Beshy. I am okay. I am getting better. Thank you so much for your support and your inis kay Rebel.

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 25

Paikot ikot ang mata ko at pilit na tinatalasan ang pandinig ko habang nasa loob ako ng café. Something feels off. Tatlong araw simula nang unang shooting day namin, wala akong chismis na narinig, walang scandal, walang paghihimagsik. This is beyond normal.

“Viv..” Tinapik ni Sarah ang likod ko at ibinaba ang malaking tasa ng caramel macchiato sa harapan ko. “Ilang araw ka nang wala sa sarili. Mahirap ba ang ipinagagawa sa’yo shoot?”

Lumabi ako sa concern ni Sarah, “Well, bukod sa naglakad ako nang naka-panty lang—”

“What? Naglakad ka nang nakapanty lang?”

“I know right, bwisit kasi yung Rebel na yon, kinuha ako mula sa set.” Napakamot ako ng ulo, “Sa susunod talaga bibigwasan ko na yang lalaking yan!”

“Kasi naman, you should sit down and talk about it.”

“We did sit down!” Depensa ko, spg ang mga sumunod na pangyayari na hindi ko naman basta basta maikwento.

“Speaking of the devil..” Mahinang siniko ako ni Sarah. Kung kadalasan ay dumidiretso ako sa kusina para ipagluto si Rebel ng pagkain, hindi ako umalis sa pwesto ko at matahimik na sumimsim ng kape. His manly scent occupied the whole café. His presence is enough to make the eyes of my customers direct all their eyes to him.

“Hi Viviene..” Natakpan ng anino ang mga dyaryong binabasa ko.

“Hi mo mukha mo..” I rolled my eyes, tumunog ang upuan at talaga nga namang umupo pa ang hinayupak sa harapan ko.

“May driver ka ba sa shoot mo bukas? I can volunteer.”

“Hindi na kailangan. I can manage.” Mayabang kong sabi.

“Baby, sorry na.” Naramdaman ko ang masuyong haplos ni Rebel sa malayang kamay ko.

“Anong baby ! Pwede ba! ’Di ba sinabi ko na sa’yong hindi mo ako pupwedeng tawagin ng kung ano ano? Everybody freaking knows that you are Valerie’s boyfriend..”

“I am not her boyfriend.”

“Whatever, mas sinungaling ka pa sa sinungaling!”

“Ang problema kasi sa’yo hindi ka naniniwala sa akin. Ayaw mong makinig sa paliwanag.”

“Wow, nagsalita!” I threw my arms to my chest and shot him a deadly glare, “Bakit? Kinausap mo ba ako noon? Nakinig ka ba sa akin? Did you for once plan to see me?”

“So you will just use what I did to you, to me? That is so unreasonble.”

“Well, you are unreasonable!”

“Viviene..” Nakaramdam ako ng mahinang tapik sa likod ko at paglingon ko, naroon si Sarah. She shook her head, ininguso ang mga customers. Like a spoiled brat, I continued rolling my eyes. Matinding inis pa din ang nararamdaman.

Tumayo ako at nagmartsa patungo sa kusina.

Dadagdagan ko ng isang kutsarang asin ang pagkain niya ngayon.

---

I fixed the food trays inside the bag. Binilang ko iyon at tiningnan ang pangalan na nasa listahan ko. I planned to bring food for everyone on the set. Bayad ko na din iyon para sa kahihiyang ginawa ni Rebel noong nakaraan. I remember only Bobby and Ian asked me if I am okay, no one asked why. Mabuti at pack up na agad pagkabalik ko.

“Selma, pakitulungan ako sa mga plastic, magtatawag ako ng Uber sa labas.”

“Miss Viviene..” Napangiwi ang assistant cook ko na kagagaling lang sa labas. Bumukas din ang swing door sa kanyang likuran at napataas ang aking kilay. Rebel, in the flesh, in his white polo shirt and jeans. Kung hindi ko siya kilala ay aakalain ko ding artista ang isang ito.

“Ako na ang maghahatid sa’yo.”

“Rebel..” I groaned.

“Hindi ako magpapakita. I will just drive you there. I promise.”

“Sumabay ka na kaya, Miss Viviene. Traffic na diyan sa labas, baka ma-late ka pa kung kukuha ka pa ng Uber.” Suhestyon ni Selma. Napailing iling ako.

“Sumabay ka na, Viv.” Giit din ni Sarah na kakapasok lang din sa kitchen. I sighed vehemently.

“Fine! Huwag kang magpapakita, okay?”

Tumango si Rebel. Siya na din ang nagbitbit ng gamit ko patungo sa kanyang sasakyan. He opened the shotgun seat for me, and again, wala akong choice kundi sumakay doon.

“Good morning, Miss Viviene! Totoo nga ang chismis, napakaganda niyo..” Isang perky na babae ang naroon sa likuran ng sasakyan ni Rebel, kulay red ang buhok niyang hanggang balikat, chubby at napakaputi. She’s wearing jeans and a black shirt, very basic. “My name is Kid, I will be your road manager and personal assistant. Ako ang hahawak ng schedules mo and I will be assisting to your basic needs. I will be booking your makeup artist and stylist, whatever you need.”

Pinanlakihan ko ng mata si Rebel, nagkibit balikat ito, “You need Kid. She can also drive. Kinuha ko lang ang pagkakataon para ipakilala kayo sa isa’t isa pero you can use your own car next time, alam kong hindi ka nagdadrive kapag may shoot ka dahil mapupuyat ka.”

“Pero wala pa naman akong masyadong projects—”

“Worry no more..” Singit ni Kid, “Kaibigan ko ang mayari ng Guyere Management. I know you are familiar.” Of course, sila lang naman ang pinakamalaking Talent Management sa Pilipinas at Asia. “With that beauty, you can book International projects. I can assure you that. Ipinasa ko na ang profile mo kay Lorie, they will overhaul your image and plan to sign you a contract.”

Hindi ko alam kung matutuwa ako o kung ano. Nanatili tuloy akong tahimik sa buong byahe. Nang dumating kami sa studio ay hindi agad ako bumaba. Inintay kong bumaba si Kid at nauna na ding magbuhat ng mga plastic bag ng pagkain.

“Rebel, I didn’t tell you to—”

“I know you didn’t. Pero palagay ko ay ito na ang pinakamabuting gawin para makabawi ako sa lahat ng pagkakamali kong nagawa sa career mo. I realized what you said to me the other night. I was the one who keeps on sabotaging your career.”

“Well, tama lang naman.” I raised a brow, “Pero wala akong pambayad kay Kid.”

“She’s under my payroll for now. Alam ko namang hindi ka tatanggap ng kahit ano sa akin ngayon but let me help you pick up yourself where you left.”

“I don’t want to say thank you.” Umirap ako.

“You don’t have to.” Ngumiti sa akin si Rebel at ipinakita sa aking ang pantay pantay niyang ngipin. I rolled my eyes when I felt Kitty skipped a beat.

Dumiretso na kami ni Kid sa set at tinotoo nga ni Rebel ang hindi magpakita. Everyone was excited about the food, nagtext brigade kasi ako kagabi na magdadala ako ng pagkain kaya naman ang lahat ay nakaabang.

“Mamaya na ang pagkain!” Mataray na suway ni Direk Rudolf sa mga crew, “Viviene..” Bumeso sa akin si Direk. “Have your make up done. Magsisimula tayo agad ng bed scene, okay?”

I nodded and went to the dressing room, kasunod ko pa din si Kid. Nang buksan namin ang dressing room na nakalaan para sa akin ay ganoon na lang ang gulat ko nang makita doon si Denise, ang isa sa pinakasikat na celebrity make-up artist. She smiled when she saw me at agad na pinaupo sa makeup chair.

“I am so glad to work with you again.” Ani Denise, “When was the last time? Seven? Eight years ago?” She asked. I smiled politely. That was when I can afford her. Noong sikat na sikat pa ako.

Nagsimula si Denise na ayusan ako. I was just quiet the whole time, memorizing my spiels and internalizing my character. Sumilip si Ian sa dressing room ko para bumeso at makipagkwentuhan sandali.

When it was time to go out, nasalubong ko doon si Valerie na nakangisi sa akin. Tumingin ako sa katabi niyang si Bobby at ngumiti.

“Viviene..” Agad akong sinalubong ni Bobby. “I am so excited for the food.”

“Me too.” Ngumisi muli ng nakakaloko si Valerie. “Hulaan ko, meron yang gabi ano? Kasi yung nagluto, makati.” Makahulugang wika ni Valerie.

“Val..” Bobby warned.

Humalukipkip ako, “Kung ako sayo, magfo-focus na lang ako sa mga linya ko. Bago kasi ako maging diva, titiyakin ko muna na artista talaga ako. Hindi ko nakakalimutan ang mga linya ko, at hindi nakaka dalawampung takes at inaaksaya ang oras ng mga kasama ko.”

“Oh, you are sos full of yourself. Definitely Rebel would just want to get in your skirt again and that’s it. Ganoon naman ang mga lalaki, hindi ba? They want to make sure that it is still them that you crave, kapag nakumpirma na nila iyon, iiwanan ka nang muli at titikim ng iba.”

Bahagya akong tinamaan pero hindi ko ipinahalata, that is what a real actress should be. “So is this about my ex?”

“That I am currently dating and fcking .” Bulong ni Valerie sa aking tainga. I felt my face heated, I contained my angst to my fist and breathe heavily.

“Tama na yan.. Viviene, Ian. Let’s shoot your scene. Lumabas muna ang mga lalaki pati ang mga mukhang lalaki. Babae lang ang pupwede..”

Nagtungo ako sa kama kung saan nakahiga na si Ian. He was smiling kindly at me. Suot ko pa din ang roba nang bigyan kami ng instructions ni Direk. Panay ang tango ko at pilit na iwinawaglit ang sinabi ni Valerie, dating and fcking pala, ha.

“Quiet on the set! One, two, three action!”

I kissed Ian on the lips, panting, exaggerating my moan and whimpers. I felt his hand on my bare back while I grind my hips against his stomach.

“Paula..” He hissed under my jaw.

“Oh, Jules.” Inilagay ko ang kamay ko sa kanyang buhok na tinututukan ng camera, sinabunutan ko iyon na parang humuhugot ng lakas. Bumaba ang katawan ko habang patuloy pa din sa paghalik sa kanyang katawan. Ian’s temperature has risen, I can feel it.

Marahan kong inalis ang butones ng kanyang pantalon, ang kanyang katawan ay patuloy sa pag-indayog, ibinaba ko ang pantalon niya, it exposed his bulging front but I know there’s a towel inside his briefs. I went on his top and manuevered, grinded, and pumped my body while my hands played wonders on my body.

Ilang minutong tumagal ang ganon bago sumigaw si Direk, “Cut! Good take!”

Agad akong nilapitan ni Kid para balutin ng roba. Napailing si Ian habang bumabangon sa kama.

“T-that was really hot.”

“I know. Kalmahin mo ang sarili mo, Ian.” I giggled.

After the shoot, the food was distributed to everyone. Dinedma naman ni Valerie ang para sa kanya dahil meron daw siyang sariling pagkain. That is usual for actors and actresses. Nagbibilang kasi ng calories ang karamihan.

Naghanda naman ako para sa susunod na eksena kasama si Valerie. Inihanda ko na muli ang palad ko para sa susunod na sampalan. We were given a one hour break at sinamantala ko naman iyon para humiga sa folding bed para mamahinga. I just woke up in a small commotion at the vicinity.

“Ako muna! Tatanggalan ko kayo ng trabaho kung hindi ako ang mauuna!” Tili ni Direk Rudolf.

“Direk, please! Ako muna! Hindi ko kaya!”

Napamulat ako at nakita ko silang lahat na patungo sa direksyon ng banyo at pawang nakahawak sa mga tyan.

“Kid, what is happening?” I asked. Kitang kita ko ang RM ko na namumutla at pinagpapawisan din ng butil butil.

“S-sumasakit ang tyan, naje-jebs kami..”

“What?”

Napatingin ako sa pwesto kung nasaan ang mga pagkain ko kanina, wala ng laman ang mga plastik. Ang iba ay natatakbuhan papalabas ng set. It smells fart! Napatakip ako ng ilong.

“Eiw! What is happening!” Lumabas si Valerie ng dressing room niya na nakatakip ang ilong. I cannot see Ian at the area.

“Sandali lang, Miss Viviene. Hindi ko na kaya!” Tumakbo papalabas ng studio si Kid marahil ay para humanap din ng CR.

“Viviene..” Lumapit sa akin si Bobby at lumagok ng tubig, “Ano ang nangyari? The food doesn’t smell spoiled but—”

“Bobby! Come on! It is just fried tocino, tapa, egg and fried rice! Kanina lang din iprinepare iyon at insulated ang lalagyan.”

“I know, I know Viv, I love your tapa and tocino, but—” Dumuwal si Bobby sa harapan ko at biglang tumakbo papalayo.

“Oh my God, what did you do this time, Viviene?” Lumapit sa akin si Valerie na nang-iinsulto ng tingin.

“Imposible.” I was still in state of shock.

“Impossible! You know what! You should be sued! Mabuti at hindi ako kumain ng inihanda mo. Paano? Pack up ang shoot. Damages? Millions! Grabe, Viviene. You are a walking nuissance!”

“Stop.” Mahina kong itinulak si Valerie at nilapitan ang isa sa mga food tray na hindi pa nauubos, Kinuha ko ang isa at hindi na nag-isip. Lumabas ako ng studio at nagbook agad ng Uber. Gumawa ako ng mensahe para kay Kid, I asked her to book ambulance to bring everyone at the hospital while I will have the food tested, mabuti at nakasagot siya agad para magkumpirma.

I know someone that could help me. Rhina . She’s working at Food Safety and Inspection Service and tested the food at my café. I called her impronto.

Nang makarating ako sa opisina ni Rhina ay hindi na ako nag-abala pa ng oras. Rhina knew my concern and we headed at her office. Kinuha niya ang food sample at agad na isinailalim sa microscope. Kabado ako habang iniispection niya.

“Viviene, wala akong makitang harmful bacteria sa dinala mong food sample.” Nakakunot ang noo ni Rhina.

“Imposible, sumakit ang tyan ng mga nakakain at ang hindi kumain ay maayos naman.”

“Are you sure na ito lang ang kinain nila?” Rhina asked. I nodded. Walang catering service ngayong araw dahil nangako akong magdadala ng pagkain.

“How about the water? Meron ka bang dalang sample?”

Umiling ako. Meron akong baong tubig but at the studio, everyone drinks at the water dispenser.

“Water dispenser ang water source sa shoot.”

“Mas madali iyong imanipulate, Viviene. May someone was too naughty to put a chemical inside. You should ask for the CCTV.”

Tumango tango ako. “Can you certify the food samples, Rhina? I need it. Babalik ako sa set at gagawin ko ang ipinayo mo.”

♁☆♁☆♁☆♁☆

Next Update: March 2, Saturday. 

Every other day na ang update ko kasi sa totoong buhay, apat na stories pa lang ang on-going ko. Para may time rin ako sa ibang stories.  😉 😉 😉

Hanggang Chapter 30 lang ito, or 33 chapters kasama na ang Huling kabanata at Epilogue. 

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 26

“My gosh, guys! It is 2018! Does anyone still cannot take a joke? My God. It was just a detox! Dapat nga ipagpasalamat niyo pa sa akin dahil lumiit ang mga tiyan niyo.” Humalakhak si Valerie sa gitna ng seryosong meeting na naganap kinabukasan pagkatapos ng nakakalokang pagpapasabog ng lagim ng mga crew at actors. Walang shoot ang magaganap ngayon kundi pag-uusap lang tungkol sa insidente. Ian helped me with the water sample and the CCTV. Napatunayang si Valerie nga ang may gawa. Such a sore loser.

“Hindi nakakatuwa, Valerie.” Seryosong sambit ni Direk Rudolf. “Everyone was so scared, akala namin ay na-foodpoison na kami.”

“Why would you even think of that? Oh!” Napatakip siya ng bibig at tiningnan pa ako nang nanunuya, “Sabagay, someone unsanitary brought the food.”

“Valerie, stop.” Ian stood up but I massaged his closed fist. Napapailing siyang naupo.

“I will pay everyone for the day. Afford ko naman, I have endorsements, hindi gaya ng iba diyan.”

“You should pay for the damages, Valerie. Hindi ko iyan tatanggihan. Everyone, this meeting is adjourned, maraming salamat sa pagpunta.” Direk Rudolf announced to everyone. Tumayo na ang lahat at nagkani-kaniyang punta sa parking lot. Tumayo ako at dire-diretsong naglakad patungo sa direksyon ni Valerie. Hinaklit ko siya sa braso, agad na nakasimangot ang retokada niyang mukha sa akin.

“Bakit?”

“Ganyan ba ang nagagawa ng inggit?” Angil ko. Mahina siyang natawa.

“Inggit? Kanino? Sayo? Eh wala ka ngang career. Kayang kaya kitang pabagsakin sa isang pitik lang.”

“Correct me if I am wrong, hindi career ang pinag-uusapan natin dito.”

Tumuwid ng tayo si Valerie at humalukipkip. “Ang ayoko sa lahat, ang umaaligid sa pag-aari ko. Rebel is mine. Itinapon ka na niya na parang basura.”

“Well dear, kung hindi mo pa naririnig, mahilig magrecycle si Rebel. They have this campaign of recycling their wine bottles. Ako lang naman ang basurang paborito niyang pulutin.”

“Binabalaan kita, Viviene. Kung ayaw mong mawala ang katiting mong career mula sa’yo, matuto kang lumugar.”

“Pinagbabantaan mo ba ako? Sorry to burst your bubble but I hate threats and I am not afraid.” Naalala ko na naman ang huling pagbabanta sa akin na talaga nga namang epic fail!

“Talaga? We’ll see.” Tumalikod na si Valerie at pakembot kembot pang naglakad papalayo sa akin.

Ako naman ay nagtungo sa sasakyan ko na binabalot ng inis, kaunti na lang ay maluluto na ako dahil sa init ng ulo ko kay Valerie! Kinuha ko ang telepono ko at pagalit na inintay ang pagsagot sa kabilang linya.

“Viviene?” Takang taka si Rebel na pinalad siya at tinawagan ko siya.

“Mag-usap tayo, pumunta ka sa café ngayon din.” Sabi ko kahit na kasama ang traffic ay mga 2 hours pa ako makakarating.

Madilim na nang marating ko ang café, puno ito at sa isang sulok ay naroon si Rebel, nagkakape. Taas noo akong naglakad patungo sa direksyon niya at umupo sa harapan niya.

“Gusto kong malaman mo na hindi pa kita pinapatawad at hindi kita papatawarin soon.”

Tumango naman si Rebel. God, ang gwapo. Pinagkrus niya pa ang braso niya at mataman akong tiningnan na parang hinuhubaran. Nagparamdam muli si Kitty.

“But you need to gain my trust so that we could be friends again.”

“Friends?” He spat, alam ko, hindi siya makapaniwala na hanggang doon na lang.

“Yes, friends. For your information, hindi na ako makikipagrelasyon sayo dahil nagkakandamalas malas ako kapag ganoon ang press release natin. Yesterday, your fling hurt the stomach of the whole crew because she hates me.”

“Who’s fling?”

“Valerie!”

Tumango naman si Rebel, “Go on..”

“I have a proposal.”

Nagdikit ang labi ni Rebel at may sumilay na ngiti, “I like that.”

“I need you to make Valerie jealous. I need you to act as my fake—” Nag-isip ako ng sasabihin.

“Boyfriend?”

“No, just somewhere in between. Ginawa mo na din naman ito noon so you must be a pro.”

“Sigurado ka?” Natatawang tanong pa ni Rebel na para bang may malaking ‘Joke’ sa pagmumukha ko.

“Oo, siguradong sigurado!”

“What will I gain in return?”

“My forgiveness.”

“Your forgiveness, wow. Okay, fair enough. Ano pa?”

“Anong ano pa? Araw araw kang humihingi ng tawad, ngayong papatawarin na kita, tatanungin mo ako kung ‘ano pa?’ Siyempre wala na! Yun na yon!”

“Viviene, if you want me to act, I need to buy you flowers, I need to send you to work and pick you up, that means I’ll be working extra hours. I need to buy you dinner and bring you out of town. Forgiveness is good but not enough.”

Natawa ako. “Alam ko na yang kailangan mo, ang katawan ko. Sorry, pero closed na. Balik ka na lang next time kapag masikip na ulit.”

Nawala ang ngisi sa mukha ni Rebel, napalingon sa paligid at inilapit ang mukha sa akin para bumulong.

“I will not do that again, Viviene.” Mariin niyang sabi.

“Ha, tuso ka. Alam ko ang pasikot sikot ng bituka mo, Rebel.” Akusa ko.

“I am just waiting for you to say that you will not feed me too salty or too sweet foods bago pa ako mamatay sa sakit sa bato at diabetes.”

Napaawang ang labi ko at saka napahagikgik, “Okay, okay! Hindi na. So do we have a deal?” Inilahad ko ang kamay ko, “Bawal ma-fall sa akin, ha. Bawal mainvolve ang feelings.”

“Bawal mainvolve ang past.” Dagdag naman ni Rebel.

“Walang pakialamanan ng personal life.” Sabi ko.

“Walang halungkatan ng schedules at text messages.”

“Bakit, may itinatago ka ba?” Tumaas ang kilay ko.

“Sabi mo walang pakialamanan ng personal life?”

“Fine.” I rolled my eyes heavenwards. “Kumain ka na ba?”

It was his turn to shot an eyebrow on me. “Anything not too salty or not too sweet?”

Kinuha ko ang bag ko. “Actually, I am still a little bit tired at busy ang kitchen namin. Pupwede kitang ipagluto sa unit mo at magselfie tayo para ipagmalaki ko kay Valerie. What do you think?”

Sumeryeso ang mukha ni Rebel, “I am not staying there anymore.”

Natigilan ako at sinubukang mag-paste ang ngiti, “Oh, right. That is where I ‘cheated’ on you, right?”

Tumayo din si Rebel at kinuha ang kamay ko, “Pupwede tayong pumunta doon. I have regular cleaners to maintain it.”

“Sigurado ka ba? Baka magalit Mama mo ’pag late ka umuwi. Sasabihin na naman ’non, bad influence ako.”

“Yung Mama ko? Baka yung sa’yo.” Ganti niya.

“Well, she still hates you but she will get over it.” Nagkibit balikat ako.

Hinila ako ni Rebel patungo sa kanyang itim na Bugatti . Naramdaman kong kinalabit ako ni Kitty nang makita ang sasakyan ng crush niya. Definitely, the car will give you an orgasm. Bumagay doon sa mayari.

‘No Kitty, don’t be cheap.’

“Dito mo din ako ibabalik mamaya kapag nakapagselfie na tayo, magdadrive ako pauwi.” Paninindigan ko, hindi sumagot si Rebel at pinagbuksan ako ng pinto.

We did not go straight to his condo, nagtungo kami sa supermarket sa ibaba non.

“Anong gusto mo?” Tanong ko habang binabasa ang label ng hinawakan kong oats.

“Ikaw.”

Napaangat ako ng tingin kay Rebel, “Ikaw, kung anong gusto mo.” He shrugged.

I settled for a Honey Pecan Shrimp. Mas madali iyong ihanda. Nagdagdag din ako ng kaunting pang-stock sa pantry niya kagaya ng dati. Well, old habits die hard.

Nang makarating kami sa unit niya ay dumiretso agad ako sa kusina. I tied my hair into a messy bun and opened the plastic bags. Natigilan lang ako nang makita si Rebel na tinititigan ang paligid. Like there’s a stucked memory in it that he was trying to figure out.

“Bakit?” I asked.

“This painting,” Turo niya sa pinakapaborito niyang part ng bahay, it was a conceptual art by a famous artist. “Hindi dito yan nakapwesto.”

Napangiti ako at binalikan ang paglalabas ng pinamili ko doon sa bag, “Oo, inilipat ko yan. Inintay kitang bumalik dito dati. Sa loob ng tatlong araw, wala akong ginagawa kaya naisipan kong i-redecorate ang unit mo. Kapag pinatay mo ang ilaw at binuksan ang dalawang floorlight, mae-emphasize ang artwork. Naalala kong mahilig kang magmuni-muni sa couch so I thought you will like it.”

Wala akong narinig na boses, naramdaman ko na lang ang pagkulong sa beywang ko. Niyayakap ako ni Rebel mula sa likod at masuyong hinalikan ang batok ko.

“Sorry.” He said. Nakaramdam ako ng pag-iinit ng sulok ng mata. And why the hell am I teary eyed?! Hindi na mauulit ang katangahang iyon.

“Ay, maganda yang pwesto na yan.” I fished for my phone in my pocket and took a photo of us. Pinilit kong ngumiti at paulit ulit na pinindot ang shutter. Nanatiling nakayuko si Rebel sa litrato at dumadampi ang labi niya sa batok ko.

Humarap ako sa kanya. Ngayon nga ay halos wala ng pagitan ang mga mukha namin, I took one shot again bago bumaba ang kamay ko at nahulog na din sa paninitig niya. Napalunok ako, hindi normal ang tibok ng puso ko at nanlalambot ang tuhod ko.

Kinalabit akong muli ni Kitty na para bang sinasabi, ’ Kyah, Kyah, pempem ko ready na. ’

I shook my head couple of times and shut my eyes closed, “Very good.” Tumalikod ako, “Ganyang mga eksena ang gusto ko para umusok ang ilong ni Valerie.”

Nagpatuloy ako sa pagluluto at mabuti naman na hindi na ako ginambala pa ni Rebel. Lumapit lang siya muli nang handa na ang pagkain. I can say that he enjoyed his food. Pinanood ko lang siya habang inuubos ang lahat ng inihanda ko.

“Bukas, meron akong shoot. Pick me up after my work. I will cook for you in return.”

“Dito ulit?”

“Gusto mo sa bahay niyo na lang?” Nanunuya ko siyang tiningnan.

“I won’t mind.”

Umirap ako at kinuha ang plato sa aming harapan. The funny thoughts about me meeting his mother for the second time crossed my mind. Those condemnatory looks and hypercritical tongue, no thanks. I received humiliation enough for my lifetime.

Agad akong nagpahatid kay Rebel pabalik ng café nang matapos ko ang paglilinis ng kusina. No cuddling, no petting, no kissing. Purely business iyon. Hindi din naman siya nag-insist na ihatid ako hanggang sa bahay namin pero nag-convoy kami hanggang sa makauwi ako.

I received a text message as soon as I finished preparing for sleep.

‘Just got home. Matutulog ka na?’

Hindi ko alam kung bakit napangiti ako sa mensaheng iyon, the message was so mannish. Humiga ako sa aking kama at nagtipa ng reply.

‘Finished washing up. Take a shower before you sleep.’

Alright, why the hell would I say that?

‘Baho ka na eh.’ I added and giggled. Of course that was not true, his strapping scent could last for a year. Mukhang hindi siya pinagpapawisan.

Hindi siya agad sumagot.

‘Done.’ Aniya pagkalipas ng ilang minuto. Dumapa ako sa kama nang makatanggap muli ako ng kasunod na mensahe, ‘I loved the food tonight.’

Napangisi ako muli nang nag-iisip ng isasagot, ‘Nasobrahan ka na ata sa asin kaya sobrang naaappreciate mo.’

‘Ibang klase kang magparusa.’

‘I still don’t forgive you.’

‘Yes, Baby. I got it.’

I wrinkled my nose, ‘Stop flirting!’

‘Kinikilig ka?’

’Duh, hindi. Kinikilabutan. I’ll sleep now. Stop messaging me. ‘Night.’

‘Goodnight, Viviene. Sweet dreams.’

Nakatulog ako nang may ngiti sa labi.

I was energized when I woke up as if it is not 4AM. Dahil nasa café na si Mikmik at Duday, I prepared a quick slice of french toast for myself. After biting the last piece, nakarinig na ako ng doorbell sa labas. I saw Kid and her pink hair. May bitbit siyang duffel bag at ilang damit na nakahanger.

“Good morning!” Perky na pagbati ng Road Manager ko. “Here.” Napatingin ako sa iniaabot ni Kid. A bento box with colorful meals in it.

“Ano yan?”

“Naku, kailangan mong kainin yan. I was up 2AM because Sir Rebel was preparing that for you.” Tiningnan ko mula sa transparent na cover. Meron doong scrambled egg na nilagyan ng toasted sesame seeds para magmukhang mata, chicken nuggets, blanched carrots na mukhang rockstar, wheat bread, cheese, butter and fruits.

“Siya ang gumawa nito?”

“That guy, anong pinakain mo don?”

I smiled and typed a text message to say my thanks.

The usual shooting day happened. Panay ang ngisi ko kay Valerie na panay naman ang irap. She ended up forgetting her lines because she was so distracted. Ilang ‘cut’ ang narinig ko mula kay Direk Rudolf na talaga namang gigil na gigil na.

I sat on a director’s chair next to Valerie. She was fidgeting on her phone. Maya maya pa ay inilagay nito ang telepono sa kanyang tenga.

“Hello, Rebel? I am okay. Medyo pagod na..” Sabi ni Valerie habang nakatingin sa akin.

I rolled my eyes and dialled Rebel’s number, too. It rang and he answered. “Hi Rebel, thanks for the breakfast this morning. I can’t wait to see you later.”

Bumuntong hininga si Rebel, “She’s listening, right?”

“Yes.” I smiled.

“Valerie is not..”

“Kumain ka na ng lunch? You should eat now. I am hanging up, bye!”

Tiningnan ko si Valerie na ngayon ay hindi nagsasalita, “Rebel din ang pangalan ng kausap mo? May kapangalan pala si Rebel Villafuerte, that’s weird.”

“You are such a flirt.” In gritted teeth, Valerie hummed.

“No sweetheart, I am just letting you know that what Viviene wants, Viviene gets. As simple as that.”

“He’s just playing on you.”

“Oh you should have told me that without the fake calls.” Tumayo na ako at nagtungo sa dressing room para magpalit ng damit. Somehow, I got excited with the silent war, the catfights and whatever you call it is. Girls and their animal instincts, it is crazy.

Bago matapos ang shoot ay dumating na si Rebel sa set, with a huge bunch of flowers of course. Nagkaroon ng bulong-bulungan sa set. Halata ang kaba sa mukha ni Valerie nang makita si Rebel. I smiled and waved at Rebel.

“Si Miss Viviene na ulit?” Tanong ng baklang production designer sa katabi niyang hairstylist.

“Sino bang nakakaalam? Baka nag-eenjoy lang sa pagiging most sought after bachelor niya. There are so many fishes in the ocean, play and explore ang drama ng mga ganyang fckboy. Wala siguro yang ipinagkaiba sa mga politicians na puro artista ang tinitikman.”

Napawi ang ngiti ko. Play and explore?

“Okay, see you guys next week! Pasasaan ba’t matatapos din ang pelikulang ito.” Sabi ni Direk Rudolf nang iannounce ang pack up.

Lumapit sa akin si Rebel at simpatikong inabot sa akin ang malaking bugkos ng bulaklak. Hindi ko iyon mangitian kahit na gustong kong inggitin si Valerie.

“What’s wrong?” Kumunot ang noo ni Rebel.

“Wala.” I shook my head.

“There’s something wrong.” Bulong niya nang mas makalapit.

“Pwede ba, Rebel, don’t act as if you know me. You don’t know, okay. I was just one of the fishes in the ocean.”

“What? How come you became a fish?”

“Wala.” Naglakad ako patungo sa parking lot.

“Viviene..” Hinila ako ni Rebel sa braso nang makalapit na kami sa kanyang sasakyan. “Ano bang problema? Is it something I said? Or do?”

Napasinghot ako habang tinitingnan si Rebel. How could he be this persistent? If I was just those many fishes, what do I have then that he keeps on baiting me?

“Why do you still keep on coming back?”

“Because I like you.” Walang pasintabi na isinagot ni Rebel.

“And when you have me, what’s next? Babalik tayo ulit sa dati? Kapag may nasabi akong mali, magagalit ka? Lalayo ka? Ipapahiya mo ulit ako?”

“Viviene, I won’t do that again. We’re here because I am chasing for your forgiveness. Ano bang mahirap unawain doon? Take me again, Viviene. I will make it right this time. Let’s try this again.”

“’Pag wala na ang challenge, paano na yon?”

“Then well get married and face new challenges. Then well have kids for another set of challenges. You will come to me when we get old and cry because your skin will not be as tight and my challenge will be assuring you that you are still the most beautiful.”

“Y-you want to marry me?”

“That was the plan.”

“Just to annoy your parents!”

“Now, I will prove to them why I like you.”

“You just want my pussy!”

“I want your everything , Viviene.”

Pinunasan ko ang luha ko, “Rebel, I think I am ready to forgive you. But I don’t want a relationship right now. Let’s take this slow.”

Rebel’s dark brooding eyes darted at me. “Binabasted mo ako?” Napalunok siya. “Wow.”

“Kala mo ito na, ’no? Wow, magic! Marami pa akong plano sa buhay, as cliché as it sounds, gusto ko pang iahon ang Mommy ko sa hirap. Trabaho first, landi later!”

“Friends?” Iniabot ni Rebel ang kanyang kamay. I nodded and accepted it. Lumapit ako at binulungan siya.

“I still want Valerie to get jealous.”

“We will do that, Pal .”

“Okay, Dude. I am hungry. Gusto ko ng hotdog.” I chided.

“Meron ako.” Kumindat kindat sa akin si Rebel.

“Yung nakakabusog.” Itinulak ko siya at nagpatiuna nang pumasok sa kanyang sasakyan.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Hello! Goodnight!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 27

“Stop eating junk. You should start eating the real thing.” Inilayo sa akin ni Rebel ang hotdogs na kinakain ko pero hinabol ko iyon. I ended up crawling, my elbow on his left leg and my hand on his crotch.

“Oopps, hindi ko sinasadya, Dude .” I giggled. Napailing si Rebel at saka tumusok ng isang hotdog.

“Just one more and that’s it.”

I nodded and happily took a bite of the high-sodium piece of processed meat.

“It is Violet’s birthday tomorrow. She’s asking you to come.”

“Yup, I received the invitation but I am not sure if I am ready to see your family again. Plano kong magpadala na lang ng regalo.”

“Pumunta ka na, ang sabi ni Kid wala kang schedule bukas.”

“Stalker.”

“I am your fake boyfriend. I should know.”

“You are not my fake boyfriend, just someone in between. You know, the usual things that you do, flirt and flings. You are my fling that I will drop like a hot potato when Mr. Right comes. Hindi ka bibilangin kapag may nagtanong kung nakailang boyfriends na ako. You’ll be one of the many.”

“Akala ko ba hindi ka na galit?” Nagsalubong ang kilay ni Rebel.

“Hindi na nga. What we had was not real. You know that. We fcked, and I got paid for it. I acted as your fiancee to pissed your parents. It is okay, I understand.”

Rebel expelled a heavy breath and I straddled him. Ngumiti ako nang kumportable akong makaupo sa kanyang binti.

“But we are friends now. You’ll be like Pam and Ian. They were my friends, too. Girls hates me.”

Tipid siyang ngumiti. He ran my fingers to my long tresses while calmly looking at me.

“Can we do a sleepover?”

“What?” Nangunot ang noo ko. “You are asking me to do a sleepover? Here?” Humikab ako at ipinatong ang noo ko sa kanyang balikat. “Valerie will get jealous of that?”

“Sure she will.”

“We will take photos of me in your bed?”

“Scandal, ayaw mo?”

Sinapak ko siya sa abs, mahina siyang natawa.

“Masyado kang masaya, ha.” Bulong ko nang napapapikit na. Food coma is real. Naramdaman ko na lang na binuhat ako ni Rebel at umakyat siya patungo sa kuwarto niya. Maingat niya akong inihiga sa kama. Naramdaman ko ang pagdampi ng kung anong malamig sa mukha ko.

“Ano yan?” I lazily asked.

“I am removing your make-up.”

“You still remember, huh?”

“That it will clog your pores if you’ll sleep with make-up on? You are too tired to function, you can sleep now.”

“Rebel?” I called him with eyes closed.

“Hm?”

“I will go to Violet’s party with you, tomorrow.”

“Thank you.”

I think I felt a kiss on my forehead but I am not really sure.

I woke up feeling recharged wearing a white button down sleeves. Kinapa ko ang sarili ko. Tinapik tapik ko si Kitty, wala namang signs na napuyat siya kagabi. Wala si Rebel sa tabi ko nang bumangon ako pero nakaamoy ako ng mabangong niluluto sa kusina.

Marahan akong naglakad pababa ng hagdan, iniiwasang gumawa ng kahit anong ingay. Merong hawak na libro si Rebel habang ang isang kamay naman niya ay may hawak na sandok at nakatapat doon sa pan. Nang makalapit ako ay nakita kong cookbook iyon.

“Hi..” Sabi ko nang makalapit.

“Sorry, nagising ba kita? I was trying to make less noise as possible.” Tumingala siya at tiningnan ang loft type niyang kuwarto, “Maybe I should change that to a room para hindi ka nagigising tuwing may sleepover tayo.” Seryoso niyang sabi. Humagikgik ako.

“Hoy, are you seriously changing your bachelor’s pad for sleepovers? Thank you for cleaning me up last night.”

“You are welcome.” Nginitian niya ang kawali na para bang maluluto niya iyon kapag dinaan niya sa ngiti. I pushed him aside using my hips.

“Ako na.”

He pushed me back using his weight, “Ako na. Kaya ko ’to.”

Hinayaan ko siya. He successfully cooked everything. Medyo overcooked ang eggs pero puwede na.

“Kailangan ko nang umuwi. Just pick me up at 7:30, tonight.”

Inihatid ako ni Rebel sa bahay pagkatapos ng almusal. I couldn’t believe what I am doing but I realized that I am happy. Importante na wala akong galit sa puso dahil nakakapangit iyon.

Pakanta kanta pa ako nang papasok na ako nang mansyon ang masalubong ko si Mama na nakahalukipkip sa maindoors.

“Mabuti pa ang kotse mo, marunong umuwi mag-isa.”

“Ma…”

“At mabuti pa ang kotse mo, maagang nakauwi.” Mas mariin na wika ni Mama.

“Ganon? Siya na lang ang gusto mong anak? Ikaw na lang ang Mama niya?” Biro ko para pagaanin ang mood.

“Viviene! Andito na naman tayo. Your career has just resurrected, sasayangin mo na naman? Rebel is not good for you, I am telling you!”

“We are just friends, Ma.” Pumasok ako sa loob ng mansyon at sumunod naman si Mama.

“Friends? Diyan naman nag-sisimula yan. I tell you what, that guy will get in your skirt tonight!”

“Ma naman. Malaki na po ako. May sariling desisyon din po si Kitty kaya wag natin siyang papangunahan.”

“Viviene! Napakatigas na ulo mong bata ka!”

“Ma, I can handle my sht. I promise. Rebel is not as bad as you think.”

“Basta, I warned you.” Nadidismayang napailing si Mama.

Masuyo kong hinawakan ang parehas na kamay ni Mama at seryoso ko siyang tiningnan, “Thanks, Mama. Hindi mangyayari ang mga kinatatakutan mo.”

“Sana nga, Viviene. Sana nga.”

–

I am wearing a deep violet serpentine gown made of fine silk. The sweetheart neckline was simple but it was elegantly beaded with swarovski and pearls, mababa din ang cut sa likod. Inilugay ko ang mahaba kong buhok, dalawang oras ko iyong inilagay sa curlers para sa malalaking waves. I made my makeup simple, just a deep brown smokey eyes and a nude lipstick.

Bumaba na ako nang isang beses ko pang tingnan ang sarili ko sa salamin. Naabutan ko si Rebel na matiyagang nag-iintay sa living room. The man was unforgivingly gorgeous. Nakahagod ang kanyang buhok papunta sa likod at ang kanyang all black tux with a deep violet bowtie made him look like a fashion god that can sweep the expensive models of GQ magazine.

“Hi..” He smiled, man, nagpapadyak si Kitty. Napangiwi ako.

‘I tell you what, that guy will get in your skirt tonight!’ Nag-play ang boses ni Mama sa utak ko.

‘Yehey!’ Kitty answered. Napailing ako. Goodness, Kitty! That is so lande!

“Viviene, may problema ba?” Concerned na lumapit sa akin si Rebel pero agad kong iniangat ang kamay ko.

“Don’t touch me.”

“Ha?”

“Just don’t. By the way, you look good.” I smiled.

“Thanks, you too.”

“Always.” I winked. Tiningnan ko ang kuwarto ni Mama but she shut her door, hindi din siya kumain ng hapunan. Merong hunger strike na nagaganap pero hindi ko iyon papansinin.

My life, my rules, thug life, yo!

Dumating kami sa party na bahagyang nahuhuli. A perfect couple deserves a grand entrance. The expensive wine choices were being delivered to every table along with cold cuts and cheeses. A group of mediamen took our photos and I gave them a welcoming smile.

“Nagkabalikan na ba talaga kayo ni Mr. Villafuerte? Paano si Valerie?” Itinapat sa akin ng isang reporter ang lapel, mahina ko iyong hinawi papalayo sa akin at ngumiti.

“Oh, sorry, the question is inappropriate for the event. Hindi ko pa nababati ang celebrant.” Hinawakan ko ang kamay ni Rebel at hinila ito papasok sa loob ng eleganteng hotel. The whole ballroom has open window, gayunpaman ay ramdam pa din ang hangin mula sa malalaking airconditioning unit. The hotel was postmodernist Victorian inspired with classic chandeliers hanged on the wall. There were candle holders at the table wrapped with classic purple stargazers, carnation and white roses. Halos lahat ng guests ay pare-parehas ng kulay suot ayon na din sa request ng debutant.

“Ate Viviene! Kuya Rebel!” Napalingon ako sa tumawag sa akin. I saw Violet and with her was my grumpy friend, nangunot ang noo ko pero di ko mapigilan ang pag-ngisi.

“Happy Birthday!” Malambing akong bumeso kay Violet, she’s wearing a violet off-shoulder ballgown. Nakilala ko agad ang dress bilang disenyo ni Michael Cinco and she looked gorgeous! “Pam!” I giggled. Mas lalong sumimangot si Pam na akala mo ay nalugi ngayong gabi. “May pa-casino ba? Talo ka?” I asked. Naramdaman ko ang mahigpit na paghapit ni Rebel sa aking beywang. Pasimple ko iyong tinapik pero hindi siya natininag.

Pam was uncomfortable with the chitchats so I let him with Violet. Rebel was busy introducing me to his business associates and partners, and I was enjoying the night when a cast of spell covered the lovely venue. Nakita ko agad ang mga magulang ni Rebel, nakatuon ang mga mata nito sa direksyon namin.

Hindi ako nag-intay nang matagal bago sila makalapit sa amin. “Sinama mo na naman ang laruan mo.”

“Mother.” I can almost hear Rebel gritted his teeth.

“Miss, hindi ka pa ba natututo? Hindi ba leksyon na sa iyo kung paano ka ipahiya ng anak ko sa madla nang hiwalayan ka? Doesn’t it come to your senses yet, that he is not capable of love that you are expecting from him? How pathetic. Sa tingin mo ba ay mababago mo pa ang anak ko?”

“Hindi talaga nabibili ang class.” Matabang kong sagot, “Ipinahiya ako ng anak ninyo, oo, pero nakaganti na din naman ako. Quits na kami.” Pagmamalaki ko.

“Quits? Ang tao, kahit bihisan mo ng maganda, asal squatter pa din.”

“Wala akong problema sa squatters pero hindi ako don galing, Ma’am. I came from—”

“A family who’s so used to glitz and glamour yet failed to prove their importance in the society. Hindi ba nakamatayan na ng tatay mo ang pagkalugi ninyo? And may I remind you, si Rebel ang nagpabagsak ng negosyo niyo.”

Kumuyom ang kamao ko.

“Hindi ganon ang intensyon ko.” Matigas na tutol ni Rebel.

“Your intention was to be the ace player in the industry and it burned the Josons. Two things, son, you are a hopeless playboy or you just pity Miss Joson on how they turned up with your doings?”

Napayuko ako at hindi matingnan si Rebel. I can feel the bitterness in my throat. How it turned out to be as painful as my mother probably feel until now. Nawalan ako ng gana na makipagsagutan pa nang maalala ko si Mama na masama ang loob sa akin dahil pinili kong sumama kay Rebel.

“I am in love with Viviene.”

Kumawala ang kamay ni Rebel sa akin. “Mahal ko siya. Dati pa. Kung ano man ang nagawa ko sa kanya noong nagkahiwalay kami, dahil nasaktan niya ako. Hindi niya ako masasaktan kung wala siyang halaga sa buhay ko.”

I heard the camera shutter, wala na akong pakialam kung pinagpipiyestahan kami ng husto. Gusto ko nang hilahin si Rebel at lumayo na kami sa lugar na iyon pero ang pumipigil sa akin ay ang isiping ginagawa niya lang iyon para sa kagustuhan kong inisin si Valerie. We are friends. He knows that, hindi ako dapat tinatablan ng pamamahiya mula sa kanyang pamilya at sa mabubulaklak na salita mula kay Rebel.

“No, son. Hindi kami tatanggap ng basura sa pamilya!” Walang kahit anong pagkahiya ang pagkakasabi non ng ina ni Rebel.

“May pera ho sa basura. Tingnan niyo po ako, jackpot ang anak niyo.” I raised a brow. Some folks from the media giggled, tumigil lamang ang mga ito nang samaan ng tingin ng ina ni Rebel. Bumalik muli sa akin ang tingin nito pagkatapos ay naiilang na nilisan ang aming puwesto.

Rebel apologetically smiled at his friends and excused ourselves.

“Sorry for that.” Sa gitna ng bulwagan ay pumaimbabaw ang mababaw na musika. I can feel that my heartbeat became slower and I took the liberty to palm his both cheeks and I pushed my weight as I reached for his lips. I gave him a tender kiss. Wala akong pakialam sa mga tao sa paligid, sa mga matang galit at mapanghusga. Pakiramdam ko ay tumigil ang mundo na kaming dalawa lang.

Humigpit ang hawak ni Rebel sa aking beywang. I threw all of the uncertainties, the inhibitions. Ang tanging pinakinggan ko lang ay ang aking sarili. Humagupit ang malaking alon sa aking tiyan. Paano kung isang araw ay kalimutan ko na lang ang mga paano? Kalimutan ko na ang sakit na naranasan ko, kalimutan ko na ang takot na magtiwalang muli.

He bent me down and he worked the kiss, making it more magical than it is. He pushed his tongue to gain access on my mouth, I felt him on the walls of it.

“Rebel, sandali. Pang-SPG yan, ang daming mga bagets.” Bulong ko kay Rebel nang nagkaroon ako ng tsansa na itulak siya, pero hindi siya pumayag, mas idiniin niya ang katawan niya sa akin.

“There’s cameras. We’re acting, right? You are making Valerie jealous, remember?”

Napatulala ako sa kagwapuhan niya, for a brief moment ay natulala ako. Sh*t, muntik ko nang ayain sa condo niya para doon ituloy. Buti na lang busy ang bibig ko.

Ngumiti ako at sumugod pa ng isang halik. This time ay parang yung sa pelikula, nakakaakit, nakakahumindig balahibo. I felt his body hardened. I moaned and kissed him some more. I moved my long fingers to touch his cheeks and I carefully played with his lower lip between my lips. He pushed his body to mine, I can feel his coiling muscles, he grinded his crotch and made me feel his hardness.

“Bastos ka, huwag macarried away.” Sumimangot ako sa kanya.

“Bakit ikaw? Hindi?” Just when he said that, I felt Kitty dripping, literally drooling between my thighs.

Mas lalo akong nakaramdam ng inis, “Basa na yung panty ko! I need to change.”

Nakakalokong ngumisi si Rebel. Tumaas ang kilay ko.

“At home. Uuwi na ako. Baka kung saan pa mapunta ang friendship natin!”

♁☆♁☆♁☆♁☆

Hello! So I will be updating this on a MWF schedule. As long as hindi ako busy or hindi lumabas ng bahay. Sunday is my rest day. 

Thanks for reading!

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 28

“Gustong gusto mo talagang nasa balita ka, Viviene.” Iiling iling si Mama habang ibinababa ang pahina ng mga diyaryong binabasa niya ngayong umaga. Naroon ang pagtatapat sa akin ni Rebel. Hindi tuloy manguya ni Mama ang kanyang kinakain dahil hindi niya nagustuhan ang bumungad sa kanyang balita.

“Ma, matanda na po ako. How I rule my life—”

“Is really bad.” Nakasimangot siya, napangiti na lamang ko.

“Hindi naman nangyari ang kinatatakutan niyo kahapon, Mama. In fact, I went home early. I am just friends with Rebel, meron lang kaming misyon. I really want to put Valerie down. Aagawin ko ang lahat ng meron ang malditang iyon! Kung may lulubog, merong aangat! “ Kumaway pa ako na parang beauty queen.

“Ganon nga lang ba iyon?” Puno ng pagdududa ni Mama habang sumisimsim ng kanyang black coffee.’

“Yes, I can still date anyone.” Pagmamalaki ko.

“Talaga lang ha.” Mahinang natawa si Mama. “If I know, na-pollute na ni Rebel ang utak mo at magiging kagaya ka na rin lang ng ibang artista na nalaos dahil sa pag-ibig at babalik para interbyuhin ng media na walang nangyari sa buhay, bungi-bungi ang ngipin at —”

“lawlaw ang boobs? Drug pusher? Bugaw at maiitim ang kili-kili?” Dugtong ko. Mom raised her brows at me because of my choice of words, napailing ako nang tumunog ang cellphone ko at nakita ko ang mensahe doon ni Ian.

‘You are in the news. Is that true?’

I typed my reply, ’ What you see is what you get :)

’

‘Yes or No, Viviene.’

‘Or..’ I giggled as I sent it, I followed up a new message. ‘Alright, I am just trying to piss off Valerie. We are just friends. Sumakay lang si Rebel. We are not an item or anything.’

Narinig ko si Kitty na nagprotesta, ‘Really?’

Yes. Really. Bulong ko sa sarili ko.

‘So I can invite you over a dinner tonight? Don’t worry, no media, no nothing.’

Mabilis akong nagtype ng reply pero bago ko i-send yon ay tiningnan ko muna si Mama.

“See, I will be dating someone tonight. I am still single, Ma. Hindi na ako kasingtanga ng dati.”

‘Okay, let me know the place and time. I will be there.’ I replied.

Nagpunas si Mama ng bibig gamit ang table napkin, “Siguraduhin mo Viviene na alam mo ang ginagawa mo. I am sick and tired of your dramas. Daig mo pa ang mga starlet sa intriga.”

“Starlet na lang ako, Mama.” Paalala ko, sumimangot siyang muli. 

“Then, starlet with a caliber. You have a talent, Viviene. I am not your number one fan dahil sa tigas ng ulo mo pero magaling ka talagang artista. Pasaway ka lang at kahit tadtad ka ng second chance, susundin mo pa rin yang katigasan ng ulo mo.”

“Hindi mo naiintindihan, Mama. May isa pang boses sa loob ko.” Tukoy ko kay Kitty. 

“Anong ibig mong sabihin?”

“Nevermind, Ma. You’ll never understand.”

Pagkatapos ang almusal ay narinig ko na ang pagdoorbell sa labas ng mansyon. Dahil nasa café si Duday at Mikmik, ako ang nagbukas ’non. Nakita ko agad si Rebel, malawak ang ngiti. He’s wearing a white polo and jeans and it seems like he’ll be attending a golf match, or wrong.

“Yes?” Tumaas ang kilay ko.

“Hi Viviene. Kid said you have no schedule. I was invited to a Polo Club.”

“Magsusuot tayo ng polo?”

Tumaas ang kilay ni Rebel sa biro ko, bahagya ko siyang itinulak sa dibdib, “Waley! Mangangabayo tayo? Ayokong mag-amoy kabayo.”

“They don’t actually smell bad.”

“Pero pagpapawisan ako. Meron akong date mamayang gabi.”

“Date?” Nagsalubong ang kilay ni Rebel at nangunot ang noo.

“Yes fren . You know Ian. I think he was hitting on me. He invited me to his condo—”

“To his condo?”

“Yes. Sa condo niya.”

“Akala ko ba hindi ka sumasama sa ganon?”

“Sumasama nga ako sa’yo di ba?” Pagpapaalala ko.

“But..”

“Rebel, I am a changed woman. I need to explore. Date around. I am not getting any younger. Kailangan ko na ding magseryoso.” Hindi nakakibo si Rebel, nakatingin lang siya sa akin ng seryoso.

“Don’t look at me like that. Malinaw na ang sa ating dalawa. Para magtagal ang pagkakaibigan natin, you will not try to hit on me. We will be friends and that’s it.”

“Okay.” Bumuntong hininga siya. “Do you need to send me to your date after our polo da—I mean, after our horseback riding?”

“You will do that?”

“That’s what friends are for.”

“Thanks, Beshy.”

---

Iba’t ibang kabayo ang naroon sa polo club. People were watching a polo match at the center of the grassy field. Pinanlakihan ako ng mata nang makita ang nagagwapuhang mga kalalakihan sa ibabaw ng kabayo. They were wearing uniforms in blue and red. The elitist were all cheering in group. Tumayo kami ni Rebel sa puwesto na walang masyadong tao kundi ang isang taga-bantay na mukhang staff ng Polo club.

The players and their horses made a round almost in front of us. Mabibigat ang padyak ng mga kabayo na kalkulado ang bawat hakbang, ang mga players naman ng polo ay seryoso ang mga mukhang naglalaro.

“Ang sarap.” I commented, huge muscles, very brusque aura and baritone voices talking while their horses aggressively run. Ang pagpipigil ng mga matitibay na braso sa tali ng kabayo ay maganda ring tingnan. Tumikhim si Rebel na bigla-bigla na lang na naghubad ng suot niyang t-shirt at nagsuot ng kulay pula na jersey. “Mas masarap.” Bulong ko. Iniabot ni Rebel sa akin ang kanyang t-shirt na maayos ko namang inilagay sa braso ko at inamoy ng bahagya.

Mayroong pumito at ang ilan ay itinabi ang kanilang mga kabayo.

“Rebel!” Isang matangkad na lalaki ang nag-alis ng kanyang helmet. The guy was familiar, it was Gray, Rebel’s cousin and Violet’s sister. “Hi Viviene!”

I smiled at him. Pawisan na ito pero mukhang hindi uso sa mga ito ang maasim na amoy dahil ang inilabas na steam ng kanilang katawan ay ang kanilang pabango. “Drake is here. Ang dumi maglaro.” Napailing si Gray nang kausapin si Rebel, “mabuti at dumating ka. No fist fights though.”

“Sino iyong Drake?” Usiyoso ko kay Rebel habang ikinakabit ang kanyang gear. Tumigil siya at itinuro ang lalaki na nakasuot ng kulay blue na uniporme, mayabang itong nakapameywang at may nakakalokong ngisi kay Rebel. Rebel’s pointing finger turned to a middle finger to Drake, a loud laughter echoed from the field. Humalakhak si Gray sa ginawa ni Rebel. Boys! They really love fck yous.

I felt that Rebel became much taller with his gear, mas lumapad ang balikat. I look so tiny beside him. Tiningala ko siya at hinawi ang buhok niya bago niya isuot ang kanyang helmet.

“You can order anything you want under my name, okay? If you’ll get bored merong spa sa likod.”

“Hindi, manonood ako ng laro. Gustong gusto kong nakakakita ng mga nangangabayo ng mabilis, may naaalala ako.” I giggled. Rebel pinched my nose.

“Don’t be too naughty.” Bilin niya.

Tinakbo ni Rebel ang kabayong bitbit ng isa sa mga staff, pinagmasdan ko siyang hawakan ang ilong ’non. I felt Kitty complained, Buti pa si Horsey, sabi niya. Humalukipkip ako at sumimangot, heto na naman si Jealous Kitty.

Hindi ko nauunawaan ang larong polo sa umpisa, may walong players sa field na may hawak na long mallets, may pinag-aagawan silang bola. Rebel was really good with the sport. Magilas siyang mangabayo, ngayon ay alam ko na kung saan galing ang kanyang talent sa kama. Narinig kong Diamond ang pangalan ng kanyang kabayo, nakikipagsabayan iyon sa mga kalaban, sumisiksik ng husto sa kahit anong butas, parang yung amo.

Sa huling round ng laban ay tie ang dalawang teams at kaunting minuto na lang ang natitira. Hindi na ako tinitingnan ni Rebel at nagfocus na lamang sa laro. Kitang-kita ko kung paano siya pagitnaan ng Blue team. He’s the best among his team, kaya naman binabantayan siyang mabuti.

“Hoy, Blue Team! Ang daya niyo!” Sigaw ko nang nanggigigil. Walang nakarinig sa akin. Patuloy lang sila sa paglalaro. Sa huling segundo ay malapit nang madala ni Rebel ang bola sa kanilang goal, panay ang palakpak at talon ko nang biglang matumba si Diamond, sa gilid ay tumatakbo ng kabayo ni Drake. Dinig ang pag-iyak ni Diamond. Si Rebel naman ay bumagsak sa damo. Napatakip ako ng bibig, agad siyang dinaluhan ng mga ka-team niya pati na rin ng mga nakaasul– bukod kay Drake na nakuha pang mag-shoot ng bola sa goal. Tumakbo ako dahil natatakpan ng lahat si Rebel, lumulubog ang takong ko sa lupa pero hindi ko iyon alintana. Punong-puno ako ng pag-aalala. Buhat buhat na si Rebel ni Gray at ng iba pang kasama.

“Hala, okay lang ba siya?” Nakapikit si Rebel at halatang nasasaktan.

“He’s okay, dadalhin lang namin sa clinic.” Sagot ni Gray. Humabol akong muli sa kanila pero natanawan ko si Drake na kakababa lang ng kabayo at hinahaplos ang alaga niya. Nanliit ang mata ko. Inis kong inalis ang sagabal kong mga sapatos para lapitan ang hudas.

“Hi Pretty Lady..” Nakangiting bati ng lalaki. Mas lalo akong napasimangot.

“Sinadya mo ’yon kaya nasaktan si Rebel!” I accused. Kitang-kita ko ang pangyayari dahil hindi ko naman inialis kay Rebel ang tingin ko. Hinubad ni Drake ang kanyang helmet. His angelic face revealed itself to me, wala akong pagkamanghang ipinakita. Bagkus ay iniangat ko ang sapatos kong may takong at ipinukpok iyon sa ulo ni Drake ng tatlong beses.

“Salbahe ka! Madaya! Hindi na baleng makasakit ka basta makuha mo ang gusto mo!”

Mahinang natawa si Drake, “hindi ba ganun naman dapat? The goal is to we get what we want. Pretty girl, it is either you get yourself a goal or else you’ll be a goal.” Itinuro ni Drake ang bola sa lupa. “The kind of goal na pinagpasa-pasahan, hinampas ng ilang beses, kinaladkad sa lupa. You should be a fighter, Baby, no matter the odds maybe, if you don’t want to get dirty, if you know what I mean?”

Iniwanan ako ni Drake nang natutulala. Nang mahimasmasan ay ibinato ko ang dalawang sapatos ko sa kanyang likod pero parang sa pader lang iyon tumama. Hindi man lang niya ako nilingon at nagpatuloy siya sa pagsasalita.

“I’ll apologize to your boyfriend if that’s what you want. I never apologized to Villafuerte but you seem so upset. Never let a pretty girl get upset.” Drake dismissively waved his hand at me.

“He’s not my boyfriend!” Pahabol na sigaw ko, natigilan si Drake at muli akong nilingon.

“Really?” Sumayaw ang bahagya niyang mahabang buhok, ang mapupula niyang labi ay umangat sa isang ngiti. He’s really white but it is not off, he looks really neat, unlike the bad boy Rebel that is so mannish in more ways than one, kulang na nga lang ang sungay sa isang iyon. Naglakad si Drake pabalik, pinanood kong pulutin niya ang sapatos ko. Hinintay ko siyang muling makalapit sa akin nang humakbang siya patungo sa direksyon ko..

“A-anong—” Hindi ko naipagpatuloy ang dapat kong sabihin. Lumuhod si Drake sa harapan ko, kumuha ng panyo mula sa kanyang bulsa at pinunasan ang paa ko bago suotan ng sapatos. Ganon din ang ginawa niya sa kabila. Hindi ako makatingin sa kanya dahil sa kanyang ginawa. I couldn’t believe that he was the reckless player a while ago who hurt Rebel now he’s being a gentleman.

Tumikhim ako, “salamat but I will still keep my judgement on you.”

“Ang judgemental mo naman.” May lambing na wika ni Drake. 

Naramdaman ko na lang na umangat ako sa lupa, pinanlakihan ako ng mata nang matagpuan ang sariling buhat ni Drake. “Hey!”

“Ibababa kita sa sementado. Your shoes isn’t for polo.” Baritonong wika niya. I was wearing a white flowy dress, wala kasi sa balak ko ang maglaro pero hindi ko akalaing susugod ako sa field para daluhan si Rebel. Ibinaba nga ako ni Drake sa sementadong bahagi at sabay naming tinungo ang infirmary. Naroon si Rebel. Nilalagyan ng benda ang kanyang ankle. Tumutok ang mata niya sa amin ni Drake na parehas nasa may pintuan.

“Ikaw talagang dimunyu ka!” Itinulak ko Drake bago tinakbo si Rebel. Kawawa naman ang kaibigan ko at crush ni Kitty.

“Anong nangyari sa iyo, Beshy?” Puno ng pag-aalalang tanong ko.

“Sprained an ankle.” Kibit-balikat niya.

“Tss, malayo sa bituka yan.” Drake commented. Tinapunan ko siya ng masamang tingin, “but I am sorry. Not that I want to ha, the woman you are with is a pain in the ass. Pinukpok niya ako ng ilang beses para parusahan. Baka hindi niya makalimutan ang galit niya sa akin kapag hindi ako magso-sorry.”

“Ano naman sa’yo kung hindi niya makalimutan?” Supladong tugon ni Rebel.

“You know why, hindi malabong magkasalubong kaming muli. I don’t want to leave a bad impression so that she will say yes when I ask her out.” Umangat ang pang-upo ni Rebel na para bang susugod pero diniinan ko ang magkabila niyang balikat.

“Tama na.” My ghad, ang hirap ng reyna ng kagandahan at kapusukan. 

Binantayan ko si Rebel, nanatili siya sa clinic ng Polo Club ng ilang oras bago ko siya ipinagdrive patungo sa kanyang condo pagdating ng hapon. He was limping and he wouldn’t be able to drive for the next weeks according to the doctor.

“Ayan kasi, masyado kang pabibo.” Pagalit ko sa kanya nang ibagsak ko siya sa couch. He can walk but his other leg will be useless. “Ipagluluto kita ng dinner at breakfast just in case hindi ako makadaan dito bukas.” Nagsimula na akong kumilos sa kanyang kusina. Nanatili akong tahimik habang lihim na nag-aalala, will he be alright? Nakikita ko si Rebel na napapangiwi habang hinihilot ang binti. Sana talaga ay pinilayan ko ang Drake na iyon! Napaigtad ako nang mahiwa ko ang aking sarili. Hindi ako gumawa ng kahit anong ingay dahil baka takbuhin pa ako ni Rebel gamit ang isa niyang paa. Pasimple kong ginamot ang sugat at nagpatuloy sa pagluluto ng simpleng mga pagkain.

I prepared salmon steak and adobo. For breakfast I made bacon and corned beef. Inilagay ko sa maliliit na food containers ang mga inihanda ko pati ang kanin. He will be alright, sabi ko sa aking sarili. Iniiwas ko ang tingin sa napapangiwing si Rebel. Inayos ko rin ang kanyang mga tableta sa pill box at nilagyan ng oras at petsa bawat isa. Kinuha ko ang isang Ice pack at iniabot iyon kay Rebel, papadilim na at alam kong kailangan ko nang umalis para sa date namin ni Ian.

“Susubukan kong bumalik bukas, Rebel. Subok lang dahil may kukunang eksena si Direk.” Nakaluhod ako sa carpeted na sahig, nakalebel sa mukha ni Rebel.

Rebel looked at me intently. Lumikot ang mga mata ko. “Why?” I asked.

Umiling siya at pilit na ngumiti, “you are beautiful, Viviene. It is normal for you to go on dates.”

Humigpit ang hawak ko sa suot kong dress at saka tumango. “I know right. Sayang naman ang ganda ko kung ipe-preserve ko lang.” Mayabang kong sabi.

“Just don’t fall for someone worse than me.” Bumagsak ang kanyang mga mata sa kanyang paa at huminga ng malalim, “thanks for today. I appreciate you taking care of me.”

Tumingala ako sa kisame para pigilan ang nag-iinit na sulok ng mga mata, “that’s what friends are for, right, Rebel?” Bahagyang nanginig ang boses ko.

“Right. I’ll do the same for you. Hindi na kita papabayaan ulit, Viviene.” He look straight into my eyes, it was really piercing that my soul felt it. 

I have to stand up and rush to his door, kung hindi ay papatak na lang ang luha ko ng kusa. Hindi ko alam kung bakit.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Thanks for reading! Pasensya sa paghihintay. I am trying to write as fast as I could but I just can’t. Hope you like this :)

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 29

“At naalala mo yung chismis tungkol sa amin ni Elise?” Hinangin ang buhok ni Ian, mas tumingkad ang kulay ng kanyang mata sa kabila ng malamlam na ilaw ng hanging bulbs sa rooftop ng kanyang condo. He closed it for tonight. Nag-set up siya ng mini-theater at carpet with pillows. It was romantic, only if I was not worried. Lokong Rebel talaga na iyon, ang hirap kalimutan. I blinked thrice and focused my attention on Ian.

Tipid akong ngumiti. “That you two broke up?”

“We were never together.”

Hindi na ako nagulat, tipid lamang akong tumango. “Showbiz.” Sabay naming sabi.

“That’s why I was not surprised that you and Mr. Villafuerte were faking your relationship. That guy. Bigla na lang susulpot at mukhang nagiging household name sa showbiz kahit hindi naman artista. Very typical. Women get blinded with his money and face. Akala niya siguro ay basta-basta na lang siyang makakalapit sa mga female actresses whenever he wants it.”

Napakagat-labi ako. “How Rebel and I met was unexpected. Pakiramdam ko nga, ako pa ang humila sa kanya sa limelight.” And that’s the truth. Kung hindi dahil sa akin ay hindi naman siya hahabulin ng tabloid media at kalaunan ay mapapansin ng mga kababaihan sa showbiz. Maybe it was not the kind of life he would prefer, after all, there’s a list of socialites who would throw themselves at bed for him, secretly.  Kung gugustuhin niya ay kaya niyang mamuhay ng tahimik kaya lang ay nainvolve siya sa akin na malayo sa katahimikan ang buhay.

“Kaya na-expose ang kalokohan  niya, hindi ba?” Tipid na natawa si Ian.

“May mga kalokohan din naman tayo, Ian. May mga magagaling lang talagang magtago. Mukhang hindi kaming dalawa ni Rebel ang tipo na makakapagtimpi ng kalokohan. Remember my scandal?”

Awkward na napangiti si Ian, “I never judged you because of that.”

“You shouldn’t. Don’t you fuck?” Seryosong tanong ko. Natawa si Ian, halatang hindi kumportable.

“Viv, this is our first date—”

“I am not asking you to have sex with me, Ian. Sinasabi ko lang na ang lahat ng tao ay may landi at libog sa katawan. That’s why I am thinking that if show business won’t accept me for being who I am, then it is not for me.”

“But you are a very good actress, Viviene.”

“I am. But being an actress is just a part of me. It is not me, Ian. Merong isang taong nagpakilala sa akin ng iba pang bahagi ng buhay ko. Oo at bastos siya saka masama ang ugali, pero nauunawaan niyang hindi lang ako isang artista. Nauunawaan niyang pupwede akong makagawa ng katangahan at hindi niya pa rin ako huhusgahan. Ipinakilala niya sa akin ang ibang mga kakayahan na kung nilamon ako ng pag-aartista, hindi ko malalaman. I am very much at peace now, because of him. It is just sad that we can’t be together.”

Isinandal ni Ian ang kanyang likod sa railings, ang isang kamay ay may hawak na baso ng wine. “Are we talking about this Villafuerte guy? Bakit hindi kayo pupwede?”

Malungkot akong napangiti, “Ang taong nakakapagpasaya sa akin ang siya ring may hawak ng kahinaan ko. Hindi ko alam kung kakayanin ko pa ang ganoong sakit na maulit, Ian. Hindi ko pwedeng ipang-bandaid ang saya na ipinadama niya sa mga sakit na kaya niyang ipadanas. It wrecked me so much, Ian. I am not sure if I can take another wave again if I invest my feelings on him this time.”

Napakamot ng kilay si Ian. “Do you think you can forget him?”

“I have forgiven him.”

“The thing is, men can forgive and forget but women, they can forgive but they never forget.”

“Totoo. Pero dapat pipili tayo ng dapat tandaan at magdesisyon tayong kalimutan ang ibang mga bagay. Pilit ko na rin kinakalimutan ang pagpapakilig niya. Tanda ko pa rin ang pananakit niya, iyon lagi ang ipinapaalala ko sa sarili ko.”

Pinakiramdaman ko ang sarili at saka pumikit, bahagya kong itinulak ang katawan ni Ian, “Dapat ay nilalandi mo ako! Hindi natin dapat pinag-uusapan ang taong gusto kong kalimutan.”

“It is important to know, Viviene. Kailangan ay kilalanin ko muna ang kakalabanin ko.”

The next topic were fun and light. Pinagtawanan namin ni Ian ang mga nangyayari sa aming shoot. He even offered me a role on his upcoming teleserye. Kinukonsidera ko naman iyon para maging maligaya si Mama sa mga desisyon ko sa buhay. Isa pa, mukhang kakayanin na naman ng coffee shop ang tumayo sa sariling paa lalo’t naroon si Sarah, kakatapos lang niya ng crash course sa Culinary kaya nakakatulong na rin siya sa kusina kasabay ng pagmamanage nito.

Inihatid ako ni Ian sa bahay. Natanawan ko pa ang bintana ni Mama na bukas pa ang ilaw, halatang hinihintay ako. Mabuti at nakabili ako ng paborito niyang empaynadas bago umuwi.

“Our shoot was moved to Sunday.” Paalala ni Ian. Napangiti ako. Ibig sabihin ay maipagluluto ko pa si Rebel ng mga pagkain para sa mga susunod na araw.

“Mag-ingat ka sa pagmamaneho!” Paalam ko kay Ian na bumeso sa akin. Hinintay ko lang siyang makaalis bago ako pumasok ng mansyon.

Sinilip ko ang cellphone ko para sa mensahe habang naglalakad ako papasok ng bahay. Rebel did not text me or anything. Napasimangot ako, hindi man lang ako kinumusta! Natigilan ako sa paglalakad at binalot ng kaba nang may maalala. Hindi kaya may nangyari doon? Paano na lang kung pinilit niyang maglakad at nalaglag siya sa hagdanan? Paano kung tumama ang ulo niya sa baitang?

“Saan ka pupunta?” Napakapit ako sa dibdib nang bumalik ako sa aking sarili na hawak na pala ang seradura ng gate. Nilingon ko si Mama. Alanganin akong napangiti at ipinakita ang box ng empaynadas.

“Pasalubong.”

“It is late. Magpahinga ka na.” Kinuha ni Mama sa kamay ko ang box. Pinagdaop ko ang palad ko.

“Ma..”

“Hindi puwede, Viviene.”

“Ma, promise, good girl ako.”

“Umakyat ka sa itaas.”

“Ma, hindi ko siya pupwedeng iwan ng ganon. Hindi niya ako pinadalhan ng mensahe na okay lang siya. He’s sick.”

Pagod ang mga matang tiningnan ako ni Mama, “pupwede pa rin kitang palayasin. Alalahanin mong nasa poder pa rin kita, Viviene. Susunod ka sa utos ko.”

“Mama naman, huwag na nating pagmukhaing teenage love affair ito. I am just helping a friend.” Mabilis akong humalik sa pisngi ni Mama at tumakbo na papalabas ng mansyon nang hindi lumilingon.

Sumakay ako ng taxi patungo sa condo ni Rebel. Nagtext lang ako kay Mama at humingi ng tawad kahit alam kong galit iyon. Golly, napakahigpit naman ni Mama! Kung sana ay nagkaroon ako ng kapatid para may ibang pinapansin si Mama, lagi na lang kasi ako!

Inayos ko ang buhok ko sa repleksyon sa salamin. I am still wearing the dress that I was on a while ago. Halatang pagod na nga lang ang itsura. Naabutan ko si Rebel na nanonood ng TV sa couch, gulat siyang napalingon sa akin. “Viviene.”

Nagsalubong ang kilay ko, wala naman palang masamang nangyari sa kanya! “Bakit hindi ka man lang nagparamdam? Kung anu-ano na ang pumasok sa isip ko na masamang nangyari sa iyo tapos nanonood ka lang pala ng TV!” Sita ko at saka sumalampak rin sa couch.

“Sabi mo nasa date ka. Hindi kita inabala.”

“Nag-away tuloy kami ni Mama nang dahil sa iyo.” Naiinis akong humalukipkip at itinutok ang mga mata sa TV.

“Bakit?”

“Dahil umalis ako ng bahay para i-check ka.”

“You should have just called me.” Kalmadong wika ni Rebel. Nilingon ko siya ng nahihindik.

“Wala man lang thank you?!”

“Well, thanks but you should have just called me. Umuwi ka na. Magsorry ka sa Mama mo. I am fine.”

Hindi ako makapaniwalang tinitigan siya, “hindi mo man lang tatanungin kung kumusta ang naging date ko?”

Napakamot ng batok si Rebel, “ano ba talaga ang ipinunta mo dito? Ang kumustahin ako o kung ipagparangalan ang date mo? Who do you want me to be now, Viv? The one who’s sick or the one who’s curious about your privacy?” Kalamado ang pagkakasabi ’non ni Rebel pero hindi ko alam kung bakit nalungkot ako sa paraan ng pagtatanong niya. 

He sighed and faced me. “Look, thank you for checking on me and I am also sure that your date went fine because you are back in pieces, I am glad that you are. Would there be anything else, Viv?” He said it with coldness that I almost chill.

“A-ayaw mo ako dito?”

Napabuntong-hininga si Rebel, bakas sa mukha na naguguluhan at pagtataka. “You are always welcome here, Viviene.” This time, he’s calm. Hindi ko maunawaan kung bakit ganito ang trato niya sa akin. It feels like in a few hours that I left, he built a wall that I cannot climb. Ano naman kaya ang pinag-gagagawa nito habang wala ako ng apat na oras?!

Tahimik akong tumayo at lumapit sa kusina. “Tonight, I will cook you meals that will last for a week. Iva-vacuum seal ko bago i-freezer para fresh pa rin.”

“You don’t have to. I can order.”

Natigilan ako at nilapitan ang freezer, “then I’ll just make ice for your ankle.”

“I already made some.”

“Y-you did?” Binuksan ko ang freezer at puno ng ng ice water bag ang mga iyon. Kung ganon, hindi niya ako kailangan? Parte sa akin ay mas lalong nalungkot. Napalunok ako habang naglalakad papabalik kay Rebel.

“Y-you don’t need me?” Kinakabahang tanong ko. Nilingon ako ni Rebel at seryosong tiningnan.

“In what context, Viviene?”

“You said you are okay and you have everything so you don’t need me anymore.”

“One can have everything but still can’t have what he needed the most. We can’t have it all, right?” Sambit ni Rebel at saka pinindot ang remote. Hindi ko siya maintindihan. “Did you enjoy your date, Viviene?”

Tipid akong tumango at umupo sa tabi ni Rebel. I feel like hugging him if that could break the walls. I feel something is off but he’s not mad so it is not possible that there’s something wrong.

“Was he nice?” He asked.

“Uhm.”

“Good.” Hindi na siya muling nagtanong pa. We watched a Netflix film in silence. Nakaramdam ako ng antok pagkalipas ng ilang sandali. Humilig ako sa balikat ni Rebel pero itinulak niya ang ulo ko para muling bumangon.

“You should sleep upstairs and go home tomorrow, Viviene.”

“Ikaw?”

“Hindi ako pupwede umakyat ng hagdan, Viviene. Mahihirapan ako.”

“Then I’ll help you.”

“There’s only one bed.” Bulong niya. “I can sleep here.” Ngumiti pa siya para mapaniwala ako. I nodded and handed him more pillows and comforter. Tiniyak ko pang nakaangat ang kanyang paa sa arm rest ng sofa para maibsan ang sakit.

Hindi rin naman ako masyadong nakatulog sa pag-iisip ng kung anu-ano. Nakatitig lang ako sa kisame ng kuwarto ni Rebel. He seems so distant. Naging palaisipan sa akin kung bakit hindi niya ipinipilit ang sarili niya ngayon. Hindi naman sa gusto kong hinahabol niya ako, pero parang ganun na nga

• Kitty said. I shook my head. Hinila ko ang kumot at ang isang unan saka bumangon. His bed feels too big for me. Marahan akong bumaba ng hagdan at nakita kong mahimbing na siyang nakabaluktot sa malapad na couch.

Sumiksik ako sa couch ni Rebel. Kumilos siya ng kaunti pero para lamang gumapang ang kanyang braso sa aking tiyan. His lips touched my nape, mas lalo akong sumiksik sa kaniya at saka lamang ako nakatulog dahil sa init na dala ng kanyang katawan.

This is home, this is rest. This is where I prefer to be…

Nagising na lamang ako sa boses ni Rebel na bumubulong. 

“You will wake her up.”

“I don’t care! You should go home, Rebel! Look at you! How can you take care of yourself when you are alone!” Bumangon ako sa pamilyar na boses, nakita ko ang pamilyar na mukha na nakasimangot sa akin.

“Mom, please. Just go home.”

“Bakit? Mas gusto mo na ang babaeng iyan ang nag-aalaga sa iyo? Hindi mo na kami kailangan?”

“Wala akong kailangan, Mom. Kahit siya. I can handle this.”

Kahit siya. Kinusot-kusot ko ang mata ko. Nakatayo si Rebel at nakaangat ang isang paa. Kahit kanino ba ay hindi siya magpapaalaga? Hindi niya kailangan ang pamilya niya? Kahit ako?

“No, tell me who you want to take care of you. Kaming pamilya mo, o ang babaeng iyan?”

Part of me was wishing that Rebel would choose me. I can excuse myself from work to be his other feet. I can help him.

“Fine. I will go home with you until I recovered.”

Kitang-kita ko ang pagngisi sa akin ng ina ni Rebel. “Ipapatawag ko ang nurse para sunduin ka. Make that woman go away, baka malikot ang kamay niyan.” Sumara ang pinto pero nakatulala pa rin ako sa pinanggalingan ng ina ni Rebel.

“I—I can take care of you. Papatapos na naman ang shoot—”

“You don’t have to.”

“P-pero..”

“I am living with my parents for quite some time now, Viviene. I thought I can have my time off with them while staying here but you are here so I can’t also be alone.”

“Kaya ka babalik sa kanila dahil alam mong makikita mo ako kapag nandito ka? Ayaw mo ba akong makasama? I thought we were friends?”

“We are. But I am not your responsibility. Friends don’t go extra mile when their friends still have a family. Family first.”

Hindi ko napigilang batuhin si Rebel ng unan. Hindi siya kumilos. “Kagabi ka pa ah!” Hindi ko na rin napigilan ang emosyon na kumawala sa dibdib. “Inaano ba kita? Why are you making me feel this way? Ako ba ang gustong makipagkaibigan ulit? ’Di ba ikaw? Bakit mo ako ginaganito ngayon?”

“ Inaano , Viviene?“

“Why are you making me feel that you don’t need me anymore? I can cook meals, you said you will order food. I can make you ice but you made it by yourself. And now, you clearly said that you don’t need me. Tuwang-tuwa na naman yung nanay mo!”

“Because I know soon that you won’t really stay. Do you think you will find a man who will want me to be around? I am your first, Viviene but I won’t be your last. Your men will never want me around. If you are moving on, hayaan mo rin akong masanay na wala ka kung ayaw mo na talaga sa akin. Huwag mo akong pabayaan na kumapit sayo kung bumibitiw ka sa hawak ko.”

“S-sabi mo hindi mo ako papabayaan?”

“I won’t. You know that I won’t but you aren’t in need now. Are you, Viviene?”

“You said you want to be my friend!”

“No, I just said that to be one step closer to you again. I want to be your forever, Viviene.”

“P-pero walang forever.”

“That’s why, right? Siguro nga wala, Viviene. Absorb this, Viviene. It is hard to see you happy with somebody else but I cannot tell you to stop. Wala akong karapatan. Understand?”

“Is this the price of my dating? Iiwas ka na dahil nakikipagdate ako? Dapat hindi ka maapektuhan.” 

“But I am affected. Damn, I am.” Mahinang bulong niya kasabay ng muling pagbubukas ng pinto. Merong dalawang babaeng nurse na pumasok na merong tulak na wheelchair. Mayumi ang mga itong nakangiti kay Rebel na parang nakajackpot. Binalot ang puso ko ng matinding inis nang kumapit pa si Rebel sa mga ito. They were both wearing a nurse uniform, a white short dress and shoes. They were equally pretty. Sure, Rebel will have a good time recovering.

“The deal is still on, you can still use me against Valerie.” Huling sambit niya bago lumabas ng pinto. Iniwanan nila ako sa condo ni Rebel na natutulala.

Aba, mukhang magiging masaya pa ang isang iyon!

Umuwi ako sa bahay na hindi kinakausap ni Mama. She’s seriously mad at me. Kinuha ko ang cellphone ko at nagtipa ng mensahe kay Rebel kahit hindi siya sumasagot sa kahit isa. Is he ghosting me? The nerve!

‘Galit sa akin si Mama kasi pinili kong puntahan ka kagabi. Wala ka talagang utang na loob!’

‘Siguro ay masaya ka ngayon. Are your nurses really a nurse? Mukhang kinuha lang sila ng Nanay mo para inisin ako.’

‘Are they giving you blowjobs RN? Why aren’t you answering?’

‘Did you eat?’

‘Are you sleeping?’

‘Bad friend!’

‘You are annoying!’

‘This will be my last message. Fck you.’

‘I was just kidding. What are you doing?’

‘Can I have your Netflix password?’

‘Fine, I will date again, FYI. Just do your moving on thing and I will do mine.’

‘I’ll send you photos in a while.’

‘A dick pic, mind you.’

Lahat ng mensahe ko ay wala akong nakuhang sagot. Napabuntong hininga ako at nakaramdam ng pagkainip dahil hindi rin ako kinakausap ni Mama. I took a shower and planned my afternoon. Nakiusap kasi si Sarah na turuan ko siya ng Revel bars kaya nagtungo ako sa cafe. I rolled my eyes when I remembered someone while mixing the batter.

“Pukpukin mo para mas sumarap.” Paalala ko kay Sarah habang mariin na pinupukpok ang batter.

“Sobrang pukpok naman yan, Viv. Baka madurog yan sa oven.”

“Hindi. Maganda pa nga ino-over cook sa oven ang mga Rebel hanggang matusta.”

“ Revel , Viviene. Revel Bars.“ Paalala ni Sarah nang natatawa. Hindi ako makapaniwala nang hindi halos umikot ang oras. Paglabas ko ng kusina ay alas-singko pa lang ng hapon. Naabutan ko si Duday na nakikipagtalo doon sa counter.

“Sir, 500 nga lang po ang ibinigay ninyo. Hindi ko man po alam kung magkano ang pera niyo sa wallet, pero 500 po talaga.”

“Ano yan, Duday?” Singit ko.

“Hey!” Napalingon ako sa lalaking may bitbit na kahon ng cake. Tumaas ang kilay ko.

“Yes?” Mas lalong lumapad ang ngiti ng damuhong si Drake nang makita ako.

“Nandito ka pala. Sa iyo ’to?” Inosenteng tanong niya.

“Hindi. Ipinangalan lang sa akin kapitbahay namin.”

Drake chuckled. His manly voice echoed my ear. Nakasuot siya ng powder blue na polo na tiniklop lamang sa siko. Maayos na nakahagod ang kanyang buhok sa likod. Mas lalo lamang akong nainis ng masilayan ang mga ngisi niya. Ito ang may kasalanan kung bakit napurnada ang friendship namin ni Rebel!

Ikinuwento ni Duday ang problema. Kumuha ako ng P 500 sa wallet ko at saka iwinagayway sa harap ni Drake. “Ayan na ang P 500, alis na.”

“Ang cold mo naman.” Natawa si Drake pero hindi kinuha ang pera. “Paano kayo naging close ni Rebel kung cold din ang isang iyon?” Nahigit ko ang aking hininga sa pagbanggit ng pangalan niya, “that stiff, cold, sad jerk. You did like him. Wow. Ibang klase.”

Lumapit ako sa kanya at tiningala, “ano naman sa iyo?”

“You caught my curiosity. I dated everyone that Rebel dated. I thought we had similarity but it seems like I kinda like his taste.” Pinasadahan niya ako ng tingin mula ulo hanggang paa.

“Ang tanong, type ka ba ng lahat ng dinate ni Rebel?”

“Hindi pa naman pumapalya so far. They do. They said I was better.”

I rolled my eyes at him, “I don’t think so. Kung ako ang tatanungin, I won’t like you.”

“You’ll never know because you won’t date me, right?”

“You won’t ask me out because you are scared, right?”

“You won’t say yes because you are scared.” Pagtatama niya.

“Oh, you don’t know me. I dated hundreds but that’s just it. Hindi ako madaling mafall.”

“So you will say yes if I ask you out?”

“So you will ask me out?”

“Yes.”

“Yes.” Sagot ko nang naghahamon. Tumaas ang kilay ni Drake, may multo ng ngiti sa labi. Nagsulat siya sa papel ng kanyang numero at pumunit ng isa pang papel na iniaabot sa akin.

“Unless you are scared that you will fall through text. Maginoo ako, Viviene, at medyo bastos. Your heart will definitely skip a beat when your phone beep a message from me.”

 “Kahit i-text mo pa ako minu-minuto, hindi ako sasagot dahil hindi ako mahilig magtext.” Pagmamalaki ko habang isinusulat ang numero ko at inihampas sa malapad na dibdib ni Drake.

“See you later!” Hinalikan niya pa ang papel at inilagay sa bulsa ng kanyang polo bago umalis.

“Ay, naisahan ka.” Nilingon ko si Sarah na nakapangalumbaba. Umirap ako sa kanya at kinuha ang cellphone ko at saka muling pinaulanan ng mensahe si Rebel.

’How was your ‘therapy’? Sherep?’

’I was thinking hindi naman kita dapat inaamo dahil lang nakipagdate ako. Ano naman ‘di ba? Karapatan ko naman iyon!’

‘In fact, I will date your friend tonight.’

‘Tama ka, we should both move on. At itong silent treatment mo sa akin, hindi ko kakalimutan.’

‘Hate you!’

‘Juts!’

Gigil kong itinipa ang huling mensahe nang makita ang reply ni Rebel, “who’s friend?’

Aba, ayaw talagang tinatawag na juts ng loko.

‘Drake.’ I replied with confidence.

Nag-ring ang cellphone ko. Aba’t talagang! Nakataas ang kilay ko na sinagot iyon.

“Tumawag din! How was it? Are they massaging your balls?” Galit na bulyaw ko, tinakpan ni Sarah ang bibig ko at isinenyas ang mga kumakain. Nagmadali akong pumasok sa kusina.

“Viviene, don’t go out with Drake. He’s a douche.”

“No, he’s not a douche. You are. Pinahiya mo ako sa harap ng Nanay mo. Pinili mo ang mga sexy na nurse dahil hindi ako sapat?” Hinanakit ko.

“Viviene, ’di ba sinabi ko sa iyong hindi kita pababayaan? Have you researched who Drake was? I don’t have to, I know him. I let you date Ian because he’s clean and a nice guy but Drake?”

“Paano mo naman nalaman na mabait si Ian?”

“I had him followed. Sa tingin mo ba hahayaan kitang lumabas kasama ang iba na hindi ko kilala?”

“Ah! Eh di lumabas din ang totoo! Gusto mo pa rin akong kontrolin at pakialaman.”

“Drake de Lacerda is not someone to mess around with, Viviene.”

“I am not messing with him. Whatever, Rebel. Mag-enjoy ka riyan sa mga nurse mo. Magkasakit ka sana, yung malala!” Inis kong pinindot ang cellphone ko para ibaba ang tawag.

‘Sorry for not replying. I was sleeping the whole day because of my pain killers. I was not ignoring you.’

Umirap ako sa hangin. Papalusot pa!

Umuwi ako sa bahay para maghanda sa isang date. I did not allow Drake to pick me up. Dating a stranger is a red alert. You should have your own car to escape. Napag-usapan namin na sa isang sikat na club sa BGC magkita. Ayoko rin naman siyang makausap kaya mabuting maingay ang paligid.

Drake was smiling when he saw me. Napakaraming persona ng lalaki. Now that he’s wearing a plain white polo shirt and jeans, he looks way younger than he was earlier. Gulo-gulo rin ang buhok niya this time at ang mga babae sa paligid ay tutok ang mga mata sa kanya.

“Hey, gorgeous!”

“Hey devil.” Umirap ako at lumakad papasok ng bar. Nagtaas siya ng kamay para humiling ng inumin sa waiter pero ibinaba ko ang kamay niya. “No alcoholic drinks and I will order at the bar.”

Sumunod sa akin si Drake at nagsabi ako sa bartender ng inumin. Ako na mismo ang kumuha non sa kamay ng bartender.

“Ibang klase.” Tatawa-tawang wika ni Drake habang sumisimsim ako ng Pineapple juice. “I bet Rebel warned you against me.”

Ayoko mang isipin pero naapektuhan ako ng pag-aalala ni Rebel. “Gaano ka ba kasama?” I asked.

“I drugged someone in highschool. The woman ended up in my condo.” Pagsasabi ni Drake ng totoo na para bang maliit na bagay iyon.

“H-highschool? Aba! Talagang napakasama mo pala!”

“Most of them say.” Nagkibit-balikat siya. Mukhang walang pakialam. 

“Rapist ka? Manyakis?”

“They believed so.”

“Dahil yun ang totoo! Ano pa bang pupwede mong gawin? Why did you drug someone and bring her to your condo?”

“I was just scaring her. She was boyish and has always something to say. Nakonsensya rin naman ako kahit papaano so I let her cry wolf. She knows I didn’t touch her but still she didn’t say anything. I was expelled at school. Halos walang tumanggap sa akin dahil sa babaeng iyon.”

“Where she is now?”

Drake tilted his head, “when I see her, lintik lang ang walang ganti.”

Drake was a good conversationalist. Hindi ko lang ipinahalata na nag-enjoy ako sa company niya dahil sasabihin niya na namang tama siya. He was not trying to hit on me, or baka tactic niya lang iyon. He saw some of his highschool friends, ang ilan ay aloof sa kanya at tinitingnan pa ako ng kaawa-awa dahil siguro ay iniisip nilang magiging biktima ako ni Drake.

“Goodness, you were really judged!” Natatawang wika ko.

“By a lot of people, yes. Pero there were some who knows me, I am fine with that. You don’t need the world so stop convincing that you are prefect, you only need few who trust you and you can trust.”

Naisapan kong silipin ang cellphone ko nang tila narinig ko iyon na mag-ring. I saw handful of messages from Rebel and also missed calls. My phone rang again and it was a call from him.

“Hello?” Galit ko iyong sinagot sa gitna ng napakaingay na club.

“V-viviene.”

“Rebel?” Naglakad ako ng kaunti papalayo sa ingay.

“A– are you ok’y?”

“Nasaan ka?”

“P-please b-be safe, always..”

“Rebel?”

Wala na akong ibang narinig pa kung hindi ang tunog ng nagkakagulo at wang-wang ng ambulansiya.

“Rebel?” I panicked. Tila tinambol ang dibdib ko sa kaba. Hindi ko ibinaba ang tawag. Nakarinig ako ng ilang mga tao na nagbibilang at tila may puwersang itinutulak.

‘Wala ng pulso!’ Someone shouted from the background. ‘Fire extinguisher! Kumakalat na ang apoy sa sasakyan!’

I didn’t know what to say. Napatakip ako ng bibig at hiniling na sana ay panaginip na lang ang lahat ng ito.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Kumustasaaa? Last 2 chapters (?) 

Siyempre may magsasabi na namang paimportante ako. Lol. Sana nga may bakasyon ako para magsusulat na lang. Salamat sa nakakaunawa ng matagal na update.

Social media accounts:

Facebook Page: Makiwander

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 30

Maki Says: Keribels kung ayaw mo na basahin kasi nakalimutan mo na. Ako rin naman nakalimutan ko na. Lol. 3 years ago pa ito, tinry ko icatch ang loophole sana wala. Ayusin ko na lang sa printed version, inuunahan ko lang kayo. lol Magandang gabi!

---

Nagmamadali kong tinungo ang ospital kasama si Drake. I was in hysterics, hindi ko nga alam kung humihinga ba ako nang sandaling iyon.

Noong una ay sinabing nasa Emergency Room si Rebel pero nang dumating kami ay naroon na siya sa operating room. Nabuhayan ako nang sabihing he was able to show signs of life pero hindi nawala ang takot ko para sa kanyang buhay.

Why does it have to be this way?

Pakiramdam ko ay hindi talaga kami hinahayaan na maging maayos. Tuwing magkakadikit ba kami ay kailangan naming maghiwalay? Is this the universe telling me that we are not meant to be?

Hindi ko alam kung gaano ako katagal naghintay sa labas. Panay abot sa akin ni Drake ng tubig na hindi ko naman ginagalaw. Ilang sandali pa ay dumating na ang mga magulang ni Rebel. Sa pagkakataong iyon ay naghihisterikal din ang Mommy niya, kumapit sa magkabilang siko ko at halos bumagsak sa panghihina.

“H-how is my son? H-how is he?” Her face was all red, wala siyang make-up at tiyak na nagmadali patungo rito.

Lumabi ako dahil wala rin akong alam.

“They said he’s critical.” Sabay kaming pumalahaw ng iyak sa labas ng operating room na para bang nagkakaintindihan. We ended up hugging each other, getting strength from each other.

“I really hope my son is okay. Lord, give my son another chance and I promise not to meddle in his life again!” Anunsyo ng ina ni Rebel.

“Talaga po?” Sumisinghot na tanong ko.

Parang natauhan naman ang nanay ni Rebel at biglang humiwalay ng yakap sa akin.

“We’ll see about that.”

It was a very long surgery. Sumakit ang likod ko kakahintay sa labas na tanging malamig na upuan lamang ang nakapwesto. Nagbook ang magulang ni Rebel ng suite room at naroon ang kanyang pamilya ngayon. The mother invited me but I refused. I want to be the first to know Rebel’s condition.

“That lucky bastard.” Drake murmured. Naghihintay pa rin kasama ko.

“Huh?”

“Look at you, worried. Lagi ka na lang nag-aalala kay Rebel tuwing nakikita kita. He’ll be fine, don’t worry. Baka nakikipagnegotiate pa kay San Pedro.”

“You think so?” Humikbi ako. He damn should! I want him to be alive. And if ever he lives, I promise to the heavens that I will not go near him again. Ayoko na lagi siyang napapahamak dahil sa akin.

Dumarami na ang mga tao sa ospital nang oras na iyon, it is already 9 in the morning at hindi pa rin tapos kay Rebel. I know, his organs might be complicated because he is a complicated person!

Natuyuan na siya ng luha nang lumabas ang tatlong doktor sa operating room at may tulak tulak na mga cart ang mga nurse na mukhang mga pagod at puyat.

“Are you the immediate family of Mr. Villafuerte?” Magalang na tanong ng doktor na may edad na. Tumango ako. “Yes.”

“I am Doctor Mariano, his surgeon. First of, he’s not yet stable, maraming dugo ang nawala sa kanya. He had a major concussion in the head, that’s what we operated. No major damage on the spinal cord, may tama ang binti at ang braso. The ortho doctor also attended to his fractures. Depende kung ano ang mangyayari pagkagising niya, doon palang masasabi na ligtas siya, at doon tayo mageestimate ng recovery period niya. Lahat tayo ay walang ideya how it will be for him after the surgery. Let’s all hope for the best.”

Malungkot ang tumango, “Doc, favor? Nasa may ICU Suite Room ang mga magulang ni Rebel, pwedeng kayo na ang mag-explain? Medyo mahaba po pala ang sasabihin.” Pakiusap ko.

“I thought you are—”

“Concerned citizen lang po. Maraming salamat po at ginawa niyo ang lahat. Kailangang mabuhay ng lalaking iyan, marami pang utang sa akin ang dapat bayaran pero sasamahan ko po muna kayo sa immediate family.”

Sumunod ako sa doktor patungo sa silid ng pamilya Villafuerte. Ipinaliwanag sa kanila ang pagdadaanan ni Rebel in 24hours. Nakinig pa rin ako at panay google ng mga sinasabing terms. I want to understand clearly how Rebel really is. Nang makaalis ang doktor ay patuloy pa rin ang pag-iyak ng ina nito.

“He’ll be fine.” Wala akong ibang naisip sabihin. “Tama sa ulo? Wala ’yun! Napakatigas ng ulo ng anak niyo.” Pagpapanatag ko sa masiglang boses pero di pa rin natahan ang Mommy ni Rebel. 

 “G-gusto niyo po akong samahan sa chapel? Hingi tayo ng himala, Ma’am.”

Nagulat ako nang tumayo si Mrs. Villafuerte at kumapit sa braso ko. “Let’s go.” She spoke.

Tahimik kaming nagtungo sa chapel. Kaming dalawa lang ang naroon. Sabay kaming lumuhod at nag-usal ng dasal. Hindi ko lang alam kung pakikinggan ang akin dahil grabe ang pagpipighati sa utak ko habang nagmamakaawa sa aking dasal. It was a scream and call for help inside my mind. I was wailing deep inside and I am pretty sure that the heavens were alarmed with my way of praying.

Humihikbi ang Mommy ni Rebel sa tabi ko, naalala ko ang mommy ko sa kanya. They are both fierce but loving. Hinagod ko ang likod ni Mrs. Villafuerte. “Makakasama sa inyo ang umiyak, Ma’am.”

Nilingon ako ng Mommy ni Rebel at saka umupo. Tumabi ako sa kanya, parehas kaming nakaharap sa altar.

“You love my son.” Hindi tanong iyon kundi isang kumpirmasyon mula kay Mrs. Villafuerte. Bakas ang panghihina niya at pagod.

“Kasalanan naman ni Rebel kung bakit ko siya mahal. He’s so nice to me. He’s not perfect but he’s loving, and caring, and always worries about me.”

Pinunasan ko ang luhang pumatak sa mata ko, “Do you know what my prayer is, Ma’am?” Mapait akong ngumiti, “Buhayin lang Niya si Rebel, magpapakalayo-layo na lang ako. If he will make Rebel forget  me, as long as he’ll be better, I would choose that. I just want him alive.”

“Thank you for asking for that. We will not know what will happen when he wakes up but I pray that he’ll be well. Thank you for caring for my son, and forgive me for judging you.”

“Okay lang po, kayo ang Nanay kaya hindi niyo maiiwasang pumili para sa anak niyo. Iyon nga lang siguro dapat magpa-adjust kayo ng grado ng mata kasi nasa akin na sana ang lahat hindi niyo pa nakita.”

Mahinang natawa si Mrs. Villafuerte, “You definitely make my son laugh that’s why he’s so into you. He’s a brat, always sad, and drunk as a teenager. The only time I saw him stood up for someone was for you.”

“Pasensya na rin kayo, Ma’am kung naging matigas ang ulo namin. At sa mga nasabi ko.”

“Let’s move on from that.” Aniya.

Malaya kong nadadalaw si Rebel. Nakiusap ako sa pamilya niya kung pupwede akong manatili at aalis na lamang ako kapag tiyak kong maayos na siya. They all agreed. Halos sa ospital na nga ako nakatira at dumadalaw na lamang ang magulang ni Rebel. Direk Rudolf was so understanding to postpone the shoot, si Bobby ang nagpaliwanag sa kanya ng nangyari at nangakong babalik ako kapag ligtas na si Rebel.

72 hours and he’s still not awake.

Pinagmasdan ko ang puro galos na braso ni Rebel. I miss that arm, I miss his hands to mine.

’ Me too.’ Bulong ni Kitty. Pasimple akong pumadyak para bawalin si Kitty. Hindi ako marunong mag-ayos ng aparato kaya hindi namin pwedeng galawin si Rebel. Nanatili akong nakatitig sa gwapong mukha ni Rebel na may benda sa ulo. Who would have thought na kahit walang buhok ay gwapo pa rin ang loko?

His under eyes were black and blue, may natuyong dugo sa gilid ng labi, may benda ang kamay at braso.

“Do you hear me? Ikaw ang may pinakamagandang bantay dito.” Humagikgik ako sa sarili kong pagpapatawa. “Ikaw naman kasi, uso ang cellphone, uso ang sidekick, uso ang grab! Bakit ka naman susugod sugod sa BGC na pilay ang isang paa? Nabali tuloy.” Paninisi ko pa. “Isinama mo pa talaga yang kanang braso mo ah. Sige ka kapag nagising ka… Ano ba ang ginagamit mo tuwing nagsasariling sikap ka—” Tinakpan ko ang bibig ko. “Sikap na magluto, maglinis ng condo, at kung ano-ano pang sariling sikap.” Pagtatama ko.

“Biro lang po, Bro . Hindi si Rebel ang nag-isip ’non, ako talaga. Bawi ka na lang sakin next time.”

Masuyong kong hinaplos ang benda sa ulo ni Rebel, “Pero masaya ako at nakakapahinga ka ngayon. Wag mo lang ituloy-tuloy yan ha. Uso gumising pag may time.” Kinalabit ko pa ang kanyang pisngi. Nagulat ako nang kumunot ang noo niya at kumibot ang labi.

“Luh!” Napasinghap ako. Kinalabit kong muli ang pisngi niya at gumalaw ang mga daliri niya sa kamay. “OMG!” Inabot ko ang nurse station buzzer sa may ulunan ni Rebel at pinindot iyon nang paulit ulit. Kitang kita ko ang pag-angat ng mata ni Rebel.

Tinitigan ko ang daliri kong nakapagpagising kay Rebel, isn’t it amazing?!

Sunod-sunod na nagsidatingan ang mga doktor at nurses, may kani-kaniyang aparato. Inuutusan si Rebel gawin ang kung anu-ano. For the first time I heard him said ‘Ah’. I heard his voice and I am so happy!

Rebel started speaking weakly. Inirereklamo ang sakit ng ulo. Agad naman siyang binigyan ng gamot para doon na ipinadaan sa IV. Ipinaliwanag ng doktor na dahil lang iyon sa tahi niya sa ulo.

“Do you know your name?” Tanong ni Doc Mariano sa kanya.

“Rebel Antonio Villafuerte” Inisa-isa nito ang mga kaanak, binanggit din niya ang pangalan ng kumpanya niya.

“Do you know what year is it?”

“It is 2012. I am 25. I was driving to a club, about to meet my cousins~”

Taray, bumata. Wait.

Hinawi ko ang mga doktor at nilapitan si Rebel. Sumulyap siya sa akin pero nilagpasan lamang niya ako ng tingin.

“It is okay if you don’t remember. Maybe you will remember in a bit, let’s not force it. We will call your parents to see you.” Sambit ng isang doktor na dumalo sa kanya.

Lumabas na ang lahat at naiwan ako. Pinagmamasdan ni Rebel ang aparato sa mga braso niya. I am waiting for the moment, that moment na hahawak siya sa ulo niya at sasabihing, IT’S A PRANKKKKK!!! Pero hindi niya ginawa. I just stood there and I was invisible. I was not there 6 years ago, he doesn’t remember me. It is 2018 today
(taray, tagal hindi nagupdate ng author niyo sa story ko!) and all those years went to smoke.

Tumalikod ako dahil hindi ko rin alam kung paano ipapaliwanag kay Rebel kung bakit may nakapajama sa silid niya.

“Miss.” Just when I was at the door I heard Rebel.

Itinagilid ko ang ulo, “Hm?”

“What year is it?”

Akala ko ay magtatanong siya kung sino ako pero hindi nangyari iyon. “2018.” I whispered.

Tumango siya at muling pumikit. “Damn it, I am old.”

Ang hinayupak, old din ang tingin niya sa akin kung ganon?! Nanatili ako sa labas ng pinto ng silid ni Rebel. I am giving him space to process things. 

Nasalubong ko ang mga magulang ni Rebel na humahangos. “Vivien, why are you here?” Tanong ni Mrs. Villafuerte.

“Hindi niya ako kilala.”

“H-ha? He had an amnesia?”

“P-parang.”

“T-teka, sandali. I’ll just check on him pagkatapos ay kakausapin tayo ni Doc Mariano. Sumama ka roon.” She commanded. Nanatili ako sa labas ng pinto at ilang sandali lang ay lumabas na ang parents ni Rebel na may naaawang tingin sa akin. Sabay naming tinungo ang clinic ni Doctor Mariano para maghanap ng kasagutan.

“It looks like he’s fine now. Kaya lang ay mayroon siyang retrograde amnesia. Let’s say na ngayon ay temporary pa. In 24 hours usually ang mga pasyenteng may concussion ay nakakalimot talaga, pupwede ring ilang araw, linggo, buwan o permanente.”

“Ha??!!” Gulat na gulat ako. “Ibig sabihin feeling ni Rebel mas bata siya sa akin ng limang taon lagi?! At cougar ako?!”

“That’s not the concern Miss Joson. Ibig sabihin ay hindi ka niya naaalala at ang mga naganap after 2012. “

“Ikaw naman kasi, bakit may kondisyones pa ang panalangin mo.” Paninisi sa akin ni Mrs. Villafuerte.

“I know! Alam niyo ba kung paano siya nagising? Kinalabit ko lang siya sa pisngi, Doc!” Histerya ko. Kung yun lang pala ang secret e di hindi na sana ako nagmakaawang magkaamnesia siya basta mabuhay.

“I have a plan…” Nang makalabas kami sa clinic ni Doc Mariano ay sumabit sa braso ko si Mrs. Villafuerte. “Sabihin nating private nurse ka niya para mabantayan mo siya ng malaya.”

Malungkot kong tiningnan si Mrs. Villafuerte, “Ito rin naman ang hiniling ko. Lalayuan ko na siya kapag naging maayos siya. Ayokong bawiin pa.”

“My son isn’t fine yet! You can stay as long as you want. Take care as much as you want until you think it is time.. Time to say goodbye.” Malungkot ang matang tiningnan ako ni Mrs. Villafuerte.

Bumalik ako sa silid ni Rebel kasama ang mga magulang niya. Gising pa rin siya at nanonood ng TV. “Mom.” Narinig ko pang tawag niya sa ina.

“Son, this is V—”

“Veauty.” Putol ko sa ina ni Rebel. Kinunotan naman ako ng noo nito.

“Veauty, or V for short.” Giit ko.

Ngumiti lamang ang ina ni Rebel, “Oo, si V-veauty. Private nurse mo. She will accompany you here..”

“Bakit hindi kayo?” Mabilis na tanong ni Rebel, hindi ata tinablan ng alindog ko.

“We are old, anak. Isa pa, wala kaming alam sa mga aparato mo riyan. We will be here tomorrow, habang nagpapalakas ka.”

Pumayag namang magpaiwan si Rebel under my care. Panay ang utos niya sa akin sa pag-adjust ng higaan niya dahil masakit ang katawan niya. Ako rin ang inutusan niya para kumuha ng extra pillows. Maluwag sa loob kong ginagawa iyon, in fact, nakangiti kong sinusunod iyon kahit na tinatawag niya akong ––

“Ate V, can you please lower the aircon temperature?”

“A-ate? V na lang.”

“You are older.”

Huminga ako ng malalim, nagpigil ng inis. “Sa isip mo lang yun, pero ang totoo, magkaedad nga lang tayo—”

“Kahit hindi ako tumingin sa salamin, I know that you are older.”

“Hindi iyon ang totoo, dahil ang katotohanan, mas marami kang wrinkles sa noo, namamaga ang mukha mo at higit sa lahat, kalbo ka na!”

“What?” Bakas ang gulat sa mukha ni Rebel, “You are disrespectful. Sino ba ang pumili sa iyo? I’ll tell Mommy to fire you.”

Nabigla ako sa mga nasabi ko. “I-I am sorry, Re—Sir..” Maagap kong tugon. Ginamit ko ang pagkaartista ko. “P-pagod lang ako, Sir. Kailangang kailangan ko ng trabahong ito..”

“Fine, watch your mouth next time.” Habilin pa nito.

Pumikit si Rebel nang mapagod sa kakapanood ng basketball. Panay naman ang komento niya sa mga basketball player na lumipat ng team. I never knew he’s into sports though.

“Ate V, can you massage my head? It is hurting.” Nakapikit na hiling ni Rebel.

Ate V, parang Star of All Seasons slash Politician ng Lipa ang peg.

Lumapit ako kay Rebel at saka hinaplos ang kanyang ulo ng marahan. Mahihina ang paghinga niya. Tila nagre-relax ng sarili. Pinagmamasdan ko siyang mabuti. I miss him this close. Napangiti ako at hinaplos ang ilong niya. Napawi ang ngiti ko nang biglang dumilat si Rebel.

“You are creepy.” Sambit nito.

“Sorry, Sir.” Binalik ko ang kamay ko sa kanyang ulo at hinaplos ito.

“You did not take advantage of me while I was sleeping, right?” Tanong nito na nakapikit. Pasimple ko siyang inambaan ng suntok dahil nakapikit naman. Ang sarap kutusan. Kahit ginusto ni Kitty iyon ay nakapagpigil kami. “I am not looking in the mirror but I know I am ripped, my body looks good. There’s no way you won’t like me.”

“Grabe ka naman, Sir. Ganyan ba kataas ang tingin mo sa sarili mo? Bakit naman kita magugustuhan? Tingnan mo nga at ang yabang mo! Hindi kita type.”

Nagulat ako nang palisin ni Rebel ang kamay ko mula sa ulo niya, parang galit pa. “I don’t need massage anymore. Goodnight.” Malamig na wika nito. Wala akong nagawa kundi bumalik sa sarili kong kama na malapit kay Rebel. Pasalamat siya at kakabalik pa lang ng malay niya. 

Maghapon kaming magkasama ni Rebel araw-araw, I couldn’t believe its been weeks since he woke up from coma. His physical strength regained easily pero ang isip niya ay hindi pa. Hindi pa rin siya nakakaalala. Malungkot ko siyang pinagmasdan habang inaalalayan ng basic na pag galaw ng binti sa kanyang therapy.

“Ate V, grab my hand.” Utos nito nang nahihirapan sa isang posisyon na ipinapagawa.

Hinawakan ko ang palad niya pero pinagsiklop niya ang aming mga daliri. Natigilan siya at tinitigan ang aming mga kamay na magkadikit na para bang may kung ano roon. Pumikit siya ng mariin at ipinilig ang ulo.

“Okay ka lang?” Nag-aalalang tanong ko. Tumango siya at nagpatuloy sa therapy, yon nga lang ay hindi na kumapit sa akin.

Tuwing matatapos ang therapy bandang hapon hanggang gabi ay kami na lang ang magkasama. Tuwing umaga ay naroon ang mga magulang ni Rebel at umaalis naman after lunch. Ang sabi ay makakauwi na si Rebel in four days time at nakikita ko na rin na malapit na rin akong umalis sa buhay niya. Mukhang hindi rin naman ako mahihirapan dahil sa pag-aalipustang pinagdaanan ko nang mga nakaraang araw.

“It is hot!” Reklamo ni Rebel sabay tabig ng kamay kong may kutsara. Tumalsik iyon sa sahig. That was his dinner.  Huminga akong malalim pero napipikon na rin. Pagod ako at nitong mga nakaraang araw, I don’t see Rebel in him, my Rebel. He’s immature, cold, and mad.

“Ano bang problema mo?” I spat.

“You! You are not focused! Private nurse ka ba talaga? Why aren’t you acting like the nurses? You eat my food, nakikipag-agawan ka ng remote ng TV, ikaw nagdedesisyon sa aircon temperature, you even talk back and raise your voice at me.”

“Bakit kasi ang pasaway mo?!” I asked back, “You always whine and complain. I know may amnesia ka pero sobrang sama naman ng ugali mo.”

“Ako?” Naiinsultong natawa si Rebel, “Masama ang ugali ko? You were the one who needed this job and you are not good at it! Umamin ka nga, do I know you?”

Matigas akong umiling.

“I don’t believe you since I set my eyes on you. Maybe you are set to marry me.” Hula pa nito. “Siguro ay ipinagkasundo ka sa akin ni Mommy which is highly likely. Well, Ate V or V, I don’t like you. If we are set to be married, forget it! You are not my type. You look old, you are short-tempered, you are gutsy which I really hate.”

Nagpamewang ako sa harap ni Rebel at walang balak na magpatalo. “If you don’t like me, mas lalo naman ako! I really hope hindi ka na makaalala and if you do, don’t ever look for me!” I just felt my tears flowed into my eyes with the words dripped with so much hate. This isn’t the goodbye that I planned. I thought it’d be heartfelt pero galit na galit ako.

“If you are that kind of person, no one would love you!” I shouted.

“Why are you—” Napalunok si Rebel, “Why are you crying?” Humina ang boses niya. I wiped my tears with my palm. “Y-you don’t need to cry.” Akmang tatayo siya pero iniangat ko ang palad ko para sumenyas na tumigil siya sa ginagawa.

“Hindi ka pa makatayo.” I hiccupped. “And I hope you won’t be able to stand soon enough, I am sorry if I am wishing that for you but because I just know that if ever you remember, you will look for me. Don’t look for me. Ito lang naman ang hiniling ko sa Diyos, Rebel. Ang magising ka. Sana lang hinati niya yung amnesia sa ating dalawa para sabay tayong hindi nakaalala.” Humikbi akong muli, nanatiling nakanganga sa akin si Rebel.

“If ever you remember this, don’t look for Viviene. Don’t find me. Nangako akong magpapakalayo-layo sayo mabuhay ka lang, kasi tuwing malapit ako, lagi kang napapahamak. I am not really special. Sino ba naman ako. I look old, right? Marami pa riyang iba. Not me.”

Nilakasan ko ang loob ko na lumapit kay Rebel at pinatakan siya ng mabilis na halik sa labi. I touched his cheeks with both of my palm and he kept his eyes blank. My forehead resting his, savoring the moment that I have him this close and I can still touch him.

“I am so happy that you are alive. Masamang damo ka talaga. Keep it up.” Bulong ko at saka ako lumabas ng kuwarto. That was the last time that I saw him.

–

Huling kabanata na ang susunod. Namiss ko si Vivien at Rebel

Follow my social media:

Instagram: Wandermaki Facebook: Makiwander

Huling Kabanata

Maki Says: Edi Shing! Natapos rin! Haha salamat sa mga naghintay. Sa mga napikon, para sa inyo ito. Lol! Enjoy!

---

“Sana ngayong pasko, ay maalala mo pa rin ako. Ohhhh.” Humihimig ako habang pinapanood ang mg Christmas lights sa kalsada sa tapat ng Viviene’s Café.

“Nabaliw na.” Nagbubulungan sina Sarah sa likuran ko. Kakatapos lang ng pick-up ng orders for Noche Buena at isa na lang ang hinihintay para makauwi na kaming lahat. Napagdesisyunan kong magbukas ng Cafe ngayong Christmas Eve at lunurin ang sarili sa abala para hindi maalala ang madrama kong taon. 

8-months na tayong walang ganap, Bespren!- Kitty said. My gosh! Tuluyan na nga yata talaga akong nabaliw! Nakipagbestfriend na talaga ako kay Kitty sa sobrang lungkot naming dalawa. Sabi nga nila, malandi of the same feather, cries together.

“Ako na ang maghihintay sa Grab driver, umuwi na kayong lahat para makauwi na rin yung van driver natin.” Desisyon ko dahil mukhang natatae na si Mikmik at Duday dahil sa kagustuhang magPasko kasama ang pamilya, nagpapaniwala na sila ang star ng noche buena dahil sa kanilang pangangatawan.

“Sure ka ba, Viviene?” Paniniyak ni Sarah na alanganing iwanan ako. Pagod kaming lahat sa pagluluto ng handa ng mga customers orders came pouring in first week of December pa lamang at wala kaming tinanggihan. Sayang naman ang grasya. 

“Sigurado ako. Isang oras na lang at magsasarado na ako. Wala naman tayo halos dine-in ngayon at tiyak na wala na ring oorder, wala na nga ring trapik sa labas kaya perfect na umuwi na kayo. Ang lahat ay kasama ng kanilang mga mahal nila sa buhay.” Malungkot kong pakli.

“Bakit ba kasi narito ka? Hindi ba may Christmas Party kayo doon sa bago mong pelikula? Dumaan ka kaya roon para may kasama ka?” Suhestyon sa akin ni Sarah. Si Mama kasi ay niregaluhan ko ng Trip to Europe, sukat ba namang iwanan ako ngayong pasko! Kaliwa’t kanan kasi ang taping ko pati na rin mga endorsement shoots kaya siguro ay nainip na hintayin pa akong mabakante ang schedule. Hindi ko akalaing mabubuhay muli ang career.

Mukhang tama ang hinala ko, kapag malayo ako kay Rebel, mas sinuswerte kami parehas. Well, I don’t know much about him to be honest. Hindi pa rin daw bumalik ang alaala ayon sa kanyang ina and he’s been partying like he’s 25. Sumakit nga daw ang ulo ng pobreng matanda dahil para siyang nagpapalaki muli ng isang fckboy na teenager na dumaraan sa midlife crisis. 

Nakalabi ako at nakatulala sa counter nang tumunog ang chime. Akala ko ay ang grab driver na iyon na magpipick-up ng huling cake order sa akin pero nagkamali ako.

“Welcome to Viviene’s Caf—” Natigilan ako nang maamoy ko ang pamilyar na pabango nang pumasok na customer. Nakatalikod ito sa akin but boy, I will not be wrong.

Wearing a fatigue nylon jacket over a black polo shirt underneath, fitted blue jeans and a combat shoes- ibang-iba ang dating ni Rebel, nakabonnet pa ito ng gray siguro para takpan ang poknat sa ulo mula sa operasyon. Bagets yern.

Prenteng umupo ito sa isa sa mga upuan na lagi niyang pinupwestuhan noon, nakaharap siya sa cashier. Natataranta kong kinuha ang menu para ipantakip sa aking mukha at nanalangin na hindi niya ako makilala. 

Yeah, right, kaliwa’t kanan ang billboard mo, imposibleng hindi niya makilala ang kagandahan mo!

“Merry Christmas, here’s our menu..” Sambit ko, nagmamadali akong tumalikod nang nakayuko.

“Hey..” Tawag niya nang papabalik na ako sa pwesto ko sa counter, “I know you.” Kaswal na sambit ni Rebel.

Eto na nga ba ang sinasabi ko.

“V.. Veauty? Ate V.” Pagtatama niya pa sa kanyang sarili. “Career change ka na from a private nurse? Nagulat mo ako noong umalis ka ha. Such a great acting.” He chided, his tone hinting a mischievous grin. Napaawang ang labi ko. Ako pa rin si Ate V sa kanya?! Hindi ba nanonood ng TV ang hinayupak na ito o di kaya tumitingala sa langit para makita ang mukha ko sa nagkikislapang billboard sa Edsa? Does he not recognize me at all?!

Padabog akong naglakad papalapit sa kanya. Inis kong binawi ang menu. “Anong order mo? Pakibilisan at magsasara na kami.”

“Masungit ka pa rin talaga sa akin. Fine. Serve me your bestseller.” Isinandal niya ang likod niya sa upuan kong nagmukhang maliit sa lapad ng kanyang katawan.

“Lahat ng narito ay bestseller.” Pagmamalaki ko.

Tumaas ang kilay ni Rebel, “Pati ikaw?”

“Lalo na ako.” Nagpamewang pa ako. “Maghintay ka riyan at magluluto ako.”

I changed the signage from open to close para wala nang ibang pumasok. I prepared a very quick pasta dish na paborito ni Rebel. As far as I remember, tumitirik ang mata niya sa Truffle Cream Pasta ko- one of those things na nagpapatirik ng mata ha, alam niyo na iyong iba. Sinamahan ko na rin ng Dry Aged ribeye steak para mas lalo siyang maimpress. Imbes na coffee ay inilabas ko ang Dom Perignon Champagne ko because I am awesome like that.

Inilapag ko sa harap ni Rebel ang pagkain, sumipol ito at sinukat ako ng tingin. “You cooked this?”

“Hindi, iniluwa ko lang. Kagabi ko pa kinain yan, share tayo.” I rolled my eyes at him and he chuckled.

“Join me, please.” Itinuro niya ang upuan sa harapan niya. Nag-isip pa ako pero as usual, this man has this talent of mesmerizing me so I can follow on his commands. Naglakad ako patungo sa pastry shelf at kumuha roon ng dalawang oreo cheesecake, tig-isa kami. Padabog akong umupo sa harapan ni Rebel at humalukipkip. Sumubo siya ng pasta, napakunot ang kanyang noo at tumango-tango, sherep ’no?

“This is really good.” Papuri niya. “Maybe cooking is your calling kaya hindi ka magaling na nurse.”

Goodness, he’s really clueless. Tinitigan ko siya. He’s gwapo pero nagmumurang kamatis! Parang boyband ang pormahan niya, did he really stick to being 25?!

“Hey, galit ka pa?” Hindi ko namalayan na nakatitig din pala siya sa akin. “I am really sorry for being nasty. Lahat ng bagay masakit sa akin nong panahong iyon.”

“Kaya ba sumadya ka pa rito para abalahin ako ngayong pasko?” Umirap ako.

“No. I was driving around then I saw this place kaya huminto ako. Luckily it is still open.”

Ngumuso ako at malalim na nag-isip, thinking that he remembers this place that is actually his. Lumalalim na ang gabi, wala nang ingay sa labas kundi mangilan-ngilan na lang na mga sasakyan. Christmas lights were warmly litting up the trees, night lamps and establishments. We were sitting by the window of my cafe, sa labas ay kitang kita kami. I find it odd ang peaceful at the same time.

“Ate V.” Naputol ang pag-iisip ko nang tawagin na naman ako ni Rebel na Ate.

“Pwede bang tigilan mo na ako sa kakatawag na Ate?!”

“Ayoko lang mamisinterpret. I don’t really date old people, no offense ha.”

“Excuse me!” Binato ko siya ng tissue. “Itinapon ba ng nanay mo ang salamin sa inyo? Nakikita mo ba ang sarili mo?” My goodness!

Hinila ako bigla ni Rebel mula sa kinauupuan ko, nawala ako sa balanse at bumagsak ako sa kandungan niya.

“What are you doing?!” Pagalit kong tanong.

“Sandali, nagagalit ka na naman kaya dumadami kulubot mo e.” Itinapat niya ang cellphone niya sa aming dalawa. I saw ourselves on his phone screen.

“One, two, three smile…” Bilang niya sabay click ng camera. “Nakasimangot ka roon kaya bibigyan pa kita ng chance, Ate. Isa pang kuha.”

This time he rested his chin on my shoulders, pormal akong ngumiti. Nagulat na lang ako nang bigla niyang hipan ang kaliwang tenga ko. Awtomatiko akong nakiliti kaya napabuga ako ng tawa then he took a shot of it, hindi ko na alam ang itsura ko roon.

Biglang bumukas ang pinto ng shop kaya naputol ang tawa ko. The grab driver peeked at the door.

“Pick up po for Mika Sta. Ana.”

Tumayo ako agad at nagtungo sa kitchen, leaving Rebel behind. “Pakiingatan na lang, Kuya ha. Cake po iyan. At ito..” Inabot ko sa kanya ang isang mini box ng Brazo de Mercedez. “Maligayang Pasko po, ingat sa pagdrive.”

The driver gushed and thank me. Tuluyan ko nang inilock ang pinto ng Café para wala nang pumasok. Binalikan ko si Rebel, nakatutok ang mga mata niya sa cellphone niya. He was looking at our pictures and there’s a glint of sadness in his eyes.

“Ano? Nakita mo na ba na mukha ka pang mas matanda kaysa sakin?” Pagmamayabang ko. He caught me again by the waist, bumagsak akong muli sa kandungan niya.

“Hoy! Nawiwili ka!” Reklamo ko.

Rebel plumped his face at my back, nanatili kami sa ganoong posisyon, ang kaninang matigas na hawak niya ay lumambot nang mapansin niyang hindi ako pumiglas, pero nakahawak pa rin iyon sa aking kamay. “Sino ka ba talaga? Why you don’t want me to see you again?” The smell of champagne was on his breath, it made me fuzzy too, or maybe, his eyes makes me drunk as is.

“R-rebel.”

“May—” Huminga siya ng malalim, he easily turned my body to face him. Now my legs are on his waist and Kitty was overjoyed . ’Ayan na! Ayan na! ’ Kitty chanted but I shook it away. “May relasyon ba tayo?” Napangiwi siya sa tanong niyang iyon kahit pabulong lang.

Mahina kong tinapik ang kanyang pisngi. “Bakit parang hindi mo gusto ang idea na yon?”

He inhaled again. “First, I couldn’t believe that you are my type. If I did end up liking someone like you, maybe that’s the reason that my life was reset.”

Dinuro ko siya, “Ang kapal mo talaga.” He chuckled at my reaction.

“I like being 25.” He blowed. “It is like having extra six years to make things right.”

“Then be 25. Stay at it.” Mapait akong ngumiti, hindi ko alam kung nahalata niya iyon. Being 25 to him is erasing me to his life, that’s my part, I was at that 6 years he lost. The rest of the memory was when we were in Kindergarten when he’s supposed to hate me once he figures that I am the Viviene Joson.

“I want to be good at it and not suck.” Dagdag niya pa.

“You’ll be fine.”

Tatayo na sana ako mula sa kanyang kandungan nang pinigilan niya ang aking kamay. Bumagsak ang tingin niya sa aking labi, I instantly felt the demanding stares from him, casting a spell on me. Nalalasing ako sa kanyang paninitig, it was intense, raw, real. He slowly maneuvered his head to touch his lips to mine. When he successfully made it through my lips, he raveled my mouth with his tongue. The sexy kiss that I miss. He tasted champagne, and I definitely tasted like pastry, kaya siguro parehas naming hindi pinutol ang halik. 

Maki Says: SPG. 

He carried my weight somewhere. Ni hindi ko nga alam kung paano siya nakapaglakad patalikod at natagpuan ang aming sarili sa powder room ng café. His hands traveled underneath my crop top shirt, touching me on places that I want to be touched. His body must’ve known it. Force of habit I suppose.

Ipinatong niya ako sa sink, he looks so drunk looking at me, he pulled up my white flowy skirt on my waist. “You are damn pretty when you blush.” He whispered and pat a kiss on my lips.

Wala siyang inaksayang pagkakataon, he pulled my legs to level his waist and he’s tall so he was successful. He unbuttoned his jeans and pulled out his ready shaft, pointed his steely maleness to my soft bud, his muscle was warm and I’ve been flushing velvety cream of mini orgasms just by him touching me. I made a soft moan when he pushed his body against mine. He filled me and offered me sensation that feels like ages ago. Hindi ko nga alam na kelan ang huli na naranasan ko ito.

Rebel was cursing while he was in and out of my flower, mabilis siyang pinawisan, inalis ko ang kanyang suot na beanie, his hair grew longer pero bumagay sa kanya. Binuhat niya ako at isinandal ang likod sa likod ng pinto ng powder room. I couldn’t believe he has that strength to carry me and fck all at the same time. He seems hungry, and unstoppable. I was chanting his name as if possessed, enjoying the heat of the moment.

I saw white hues as I almost fainted with the sensation when he hurriedly pulled out of me and rested on my shoulders while still carrying me. 

“T-that was—” He whispered. “So good. Merry Christmas.”

I saw at the mini wall clock that it is exactly 12 midnight. I was still panting but in my mind, I greeted Kitty, Merry Christmas, what a lovely gift from Santa.

Hindi ako makatingin kay Rebel nang magbihis kami. Ganoon rin naman siya pero hindi pa rin siya umaalis sa Café. How I wish he would! Nakakahiya dahil kanina lang ay nagbabangayan pa kami hanggang sa naglabasan na nga ng sandata, ano po? Ibang round pala ng away ang naganap.

“I want to pay you for the food but it doesn’t seem right.” Wika ni Rebel. Tinutuwid ko ang aking palda na nalukot mula sa aksyon isang oras na ang lumipas.

Kumunot ang noo ko, “Sinasabi mo bang wala akong matatanggap sa iyo kahit piso? Dahil ano? Mas mahal ang katawan mo kaysa sa pagkain na tinda ko?”

“That’s not what I meant.” Depensa niya, “If I pay you, should I pay you for extra—”

“Bayaran mo ang pagkain. About the sex part, patas lang tayo.”

“Are you sure?”

“Na patas lang tayo? Aba, talagang! Tingin mo ba ay mas nakalamang ako?!”

“Are you sure pagkain lang ang babayaran ko?”

“Tingin mo ba ay nag-aabang ako diyan sa labas at iniaalok ang puri ko?!” Pabalang kong sagot.

“Why would you think that? Do you ever think of that?!” Tumaas ang kanyang boses. “And what? Kapag may customer na kayong dalawa lang ang naiwan, you’ll also get intimate?”

“Teka, bakit ka ba naiirita?” Nagtatakang tanong ko.

“I am not, how much for the food?” Kinuha na niya ang kanyang wallet. Umupo ako at ngumuso.

“It is not on the menu. Huwag mo na lang bayaran, pamasko ko na sayo.”

“Talaga ba, Ate?” Gulat na gulat siya.

“Just stop calling me Ate. Umiinit ang ulo ko sa iyo ’e.”

He smiled and he seemed more relax now. “Sure, V. I shall call you V from now on.”

“Mas gusto ko sanang Vivi kaya lang tiyak na tatanggihan mo ako.”

“I rather stick with V.” Pagmamatigas niya pa.

–

“Bakit ba ngayon ka pa nagbreakdown?!” Sinipa ko ang sasakyan ko. Mayroon akong meeting with the supplier at kailangan kong makarating doon para mapag-usapan namin ang discount na ibibigay niya sa amin. His Coffee farm is in Amadeo, Cavite pero ngayon ay naroon pa rin ako sa harap ng Café ko at hindi alam ang gagawin.

“Need a ride?” Napalingon ako sa nagsalita. It was Rebel, five days after Christmas. He was walking in his typical jeans but it is just a plain white shirt this time. Naka-shades siya at a few grown facial hairs gave his face a little bit of contours that fits him.

“H-hi.. Oo” Napakamot ako ng ulo, “Pero malayo.”

“I am free. I mean, to compensate for the free meal I had the other night?”

Hindi na ako nagpatumpik-tumpik pa at sumakay sa sasakyan ni Rebel. I instantly smelled the manly musk that I love.

“Hindi ka natraumatized sa pagmamaneho?” Kaswal kong tanong habang binabaybay namin ang SLEX.

“I was. The first time I drove alone was that Christmas Eve.”

Natigilan ako at napatingin sa kanya. Sa akin siya pumunta nang araw na iyon. “This is the second time.” He said. “But don’t worry, I feel comfortable.” I played music while on the road. Minsan ay sinasabayan ko pa ang kanta. Rebel’s phone beeped at nasilip ko ang pamilyar na wallpaper noon, agad namang iniiwas ni Rebel iyon sa akin. 

Did I just see my face on his phone?! Iyong kinunan niya noong pasko. 

“I accidentally made our photo my wallpaper.” Pagkabalik niya ng kanyang cellphone doon sa holder. “Papalitan ko na lang mamaya.”

“Huwag na, if it keeps you going, mauunawaan naman kita. Siguro ay nasasabik ka lang na makita ako. Understandable.”

Natawa si Rebel nang nakakainsulto.

“Take it easy, nagkaamnesia lang ako pero may panlasa pa rin naman.” 

Tumaas ng husto ang kilay ko dahil sa pagkulo ng aking dugo, “Hoy! Ikaw ang gumawa ng first move na halikan ako!”

“Madilim kasi.”

“May chance ka pang mag-isip nung lumiwanag na.”

“There’s something in the drink that you gave me. Admit it, V.”

“Napakakapal niya talaga!” 

“Boss, fulltank.” Binuksan ni Rebel ang bintana para hindi na ako makapagsalita. Huminto kami sa isang gasoline station nang hindi ko namamalayan. 

“CR muna ako.” Umirap ako sa kanya, nakakalokong ngisi naman ang tinugon niya saakin.

Bumili ako ng snacks pagkatapos magCR pero ang hinayupak ay may kinakalantari na pagbalik ko. May mga kausap siyang mga babae na sexy manamit at mukhang mga college girls. Nagtatawanan pa sila. Sumimangot ako at nagmartsa patungo sa kanilang direksyon.

“Hey, Ate. Tapos ka na mag-CR?” Rebel waved his hand at me foolishly. Ate pala ha!

“Uy, si Vi—” Hindi natuloy ng bata ang sasabihin dahil hinila ko na si Rebel patungo roon sa driver seat. Wala siyang nagawa kundi umupo roon nang ibagsak ko ang pinto.

“Vivien, kapatid mo? Ang gwapo ha.” The ladies asked who obviously know me now because of my shows.

“Hindi, may sapak yun. Buti hindi kayo kinalbo kanina. Don’t talk to strangers, okay?” Tinapik ko sila para umalis at naging matagumpay naman ako.

“Abala ka naman!” Reklamo ni Rebel, “Those are my type.” Pagmamalaki niya pa. “Petite, warm, and young.” Esplika niya. Umasim ang mukha ko.

“Bagay naman. Bagay kayong mag-Tito! Drive na, dali!”

Nakarating kami sa Amadeo ng 30 minutes late. Naunawaan naman kami ng anak ng mayari na si Bryan. Hindi na kami nahintay pa ng ama nito na siyang dapat kausap ko kaya ako nagmamadali kanina. Good thing na kararating din lang ni Bryan sa farm.

“If you want, I can give you for half the price. Titiyakin kong eksakto ang quality ng roast na ipapadala ko sa iyo. I’ll have my design team curate your own packaging para pwede mo ring idsiplay sa iyong Café.” Bryan is two years older than me and single. Paano ko nalaman? Dahil inirereto ako sa kanya ng Daddy niya over the phone. Iyon din siguro ang dahilan kung bakit umalis ito sa farm at iniharap ang kanyang anak.

He’s kind and good looking too. Matangkad, moreno, at simpatiko. Sabi nga ng kanyang Daddy, anak ito ng isang magsasaka, kaya kahit napakalaki na ng kanilang negosyo ay nanatili pa ring humble si Bryan. He doesn’t look like the spoiled brat beside me na parang galit na galit na sumusunod sa akin.

“So we have a deal?” Inabot ni Bryan ang kanyang kamay pero si Rebel ang nakipagkamay dito.

“Deal.” Rebel said.

Natawa lamang si Bryan at tumango sa akin. “It is so unfortunate na sira ang sasakyan mo ngayong araw. Hindi bale, ako na rin ang magdedeliver ng—”

“We have trucks to pick it up from here.” Sabad na naman ni Rebel. Bida bida yern?!

“A-ah, ganoon ba? Sure. No problem. Tawagan ko lang si Mang Natoy para iexplain ang roast na gusto mo.”

Iniwanan kami ni Bryan sa gitna ng farm. Papalubog na ang araw kaya kulay kahel na ang paligid. Rebel looked at me and he seems irritated. Tumatama ang panghapong araw sa ilang hibla ng kanyang buhok. Nakapamewang siya at sinusukat ako ng paninitig na parang may nagawa akong krimen.

“The guy is hitting on you.” He accused on his low baritone voice. “And you are enjoying it.”

“Ito naman! Syempre para makadiscount si Ate. “ Ipinakilala ko siya kanina na kapatid ko to give him a taste of his own medicine at nagbago bigla ang kanyang timpla.

Nilagpasan niya ako at naglakad na papabalik sa opisina. Malalaki ang hakbang niya at kahit anong tawag ko ay hindi ako nilingon.

“Subukan mong iwanan ako rito, ipapakulam kita!” Banta ko. Napanatag naman ako nang umupo lamang siya sa couch sa receiving area ng farm. Pinapirma lamang ako ng kontrata ng mga staff ni Bryan para i-seal ang deal. Madilim na nang bumalik kami sa sasakyan pero hindi na nagsasalita si Rebel.

“Pagod ka na ba?” Tanong ko. Kahit papaano ay iniisip ko rin naman ang kapakanan niya. It was a long drive for someone na kakabalik pa lang ang lakas mula sa pagkakaaksidente. “Hinto ka roon. Gutom na ako.” Tinuro ko ang Hotel na mayroong restaurant sa ibaba. Sumunod naman siya sa akin.

I booked a room for two and ordered food. Rebel looked dazed and uneasy. Nakasimangot siya at hindi umiimik. 

The room was old fashioned and basic. “Magpahinga muna tayo, ikaw na riyan sa kama. I’ll work from my laptop.” I let Rebel rest on the bed. Nakaupo siya roon at nakataas ang paa. Nakapikit siya ng mariin kahit na nagdoorbell ang naghatid ng pagkain. After I closed the door ay lumapit ako kay Rebel. I cupped his face, mas lalong lumalim ang gatla sa kanyang noo.

“Masama ba ang pakiramdam mo?” I asked but he shook his head. Ikinulong niya ang magkabilang palad ko sa kanyang kamay. Inilipat niya ang kanang kamay ko sa kanyang labi.

“I am fcked.” He whispered. “I was so mad, V. Pakiramdam ko ay sasabog ako kanina nang hindi nasasapak ang Bryan na iyon kakatingin sa iyo. I fcking hate him!”

“Rebel..”

“And I don’t understand why. I shouldn’t be feeling this way. I should not.”

I felt a tear fell from his eyes. Pinawi ko iyon ng mabilis. I bit my lower lip as I watched Rebel suffer. He’s confused and scared.

“When I saw you last Christmas, I felt home, and this, this feels home to me. H-how?” Gulong-gulo ang boses niya. “Sino ka sa akin, V? All the news about me was gone, I cannot trace anyone anymore. MY friends and cousins won’t say anything. Hindi kita mahanap, Veauty.”

Bumuntonghininga ako para pigilan ang luha pero bigo ako. “Anong gagawin ko?” I asked. 

“Alam mo bang masakit sa akin na tawagin mo akong Ate? Ang Diyosa ko pero tingin mo sakin matanda? How dare you?! Hindi ko rin alam kung gusto mo pa ako makita o hindi na. Kahit wala kang matandaan, napakagulo mo pa rin!”

Dumilat si Rebel, “You mean, we—us..”

Nabasa ko ang naiisip niya. “Wala. Wala tayong relasyon. Ayun na nga e! Never naman tayo nagkaroon ng relasyon.” Halos magpapadyak ako sa inis. Eh wala pala kaming relasyon bakit iyak ako ng iyak?! (To think apat na taon kong tiniis ang author na ’to di man lang kami ginawang official hanggang dulo!)

“I rather not have you anymore kung napapahamak ka nang dahil sa akin, Rebel. Malas tayong magkasama. Noong naaksidente ka, hiniling ko sa Diyos ang buhay mo. Nangako ako na hindi na ako magpapakita mabuhay ka lang. Ibinigay naman Niya ang buhay mo, so I have to do my part. Now you are okay, and I think I am okay too.”

“Y-you mean yung nangyari satin sa Café, it was not the first—”

“It is one in a thousand!” Giit ko pa. “We’re unstoppable, Rebel. Para tayong cellphone at charger, if you know what I mean. Maya’t maya nakacharge.”

Napatango-tango si Rebel at umayos siya ng upo, “That makes sense.”

“Kaya tayo minamalas noon kapag magkasama tayo that’s because wala tayong relasyon at gumagawa tayo ng mga bagay na pang-magkarelasyon lang. That’s worse. Masama ’yon.” May pananakot pa sa kanyang tono.

“G-ganoon ba iyon?” Napaisip ako.

Tumango si Rebel, “We have to make it official. I think we have to make that official today para hindi tayo malasin sa ginawa natin nung pasko. Naging bastos tayo nung Pasko. Tsktsk.” He added looking really guilty. 

“F-fine. Sige. Baka may mangyari pang masama sa iyo. Simula sa araw na ito, tayo na. Wait, sabi mo hindi mo ako type?”

“I trust my 31-year old self, V.” Ibinaba niya ang kamay ko patungo sa puso niya, “He’s here, shouting your name.”

Napanatag ako nang dahil doon. My Rebel is still in his body at hindi siya tuluyang napossess ng pagiging Gen Z.

We watched Netflix while we feasted on the food after that long deep talk. Napangiti ako nang makitang nakangiti rin siya sa akin at pinapanood akong kumain ng ice cream. We are wearing matching hotel robes dahil ipinalaundry namin ang aming mga damit.

“Hi, I am Viviene Joson. 36-23-36. I am an actress, I am good at cooking, and I am great in bed too.” Hayagang pagmamalaki ko.

“Wait, Viviene?” Namilog ang mga mata niya.

“Joke lang yung Veauty, nililito lang kita.”

“Viviene Joson?”

“Yes ako ang crush mo nung mga bata pa tayo. And you must probably be cooking something bad to get revenge at that age because of my judgmental mother. You successfully did that, by the way but I have forgiven you. My mother does not but it is fine. Baka magbreak din naman tayo along the way.”

Itinulak ni Rebel ang noo ko, “We officially just got together at break-up na agad ang iniisip mo. You should pray that this will lead to wedding because you are getting old.”

“You too!”

“We age fine like wine.”

“Well, women age better. We age stronger and wiser while men makes mistakes. Women turn man’s mistakes as their own learnings. Huwag mong maipagmalaki sa akin yang fine wine, darating din ang araw, hindi na tatayo iyan.” Tiningnan ko siya at ininguso ang pagitan ng kanyang mga hita, “And if this won’t work, I will still accept it because pinahiram ka sa akin ng Diyos. I will always celebrate your second life, akin ka man o hindi.”

“If you are trying to make me gush, that won’t work. That’s why I don’t like old women! Masyadong seryoso sa buhay.”

“If I know sa akin lang nabuhay yan.” Hinawakan ko ang bagay sa pagitan ng kanyang mga hita. Napataas ang paa niya dahil doon.

“What are you doing and how did you know that this only reacts to you?!” Turo niya rin kay Birdie Monster.

“Well, the Rebel inside you must’ve warned you that you cannot get back to me if it ever landed on someone else’s pussy. Maganda ako pero hindi ako mapagpatawad.” I sneered.

Rebel caught me by the waist and sniffed me. “I won’t do that even I still can’t understand why you.”

“Kung alam ko rin lang ang sagot sana ay sinabi ko na sa iyo. I can only speak for myself. The one that likes you the most is Kitty. “

“Kitty?”

“Gusto mong makilala?”

He innocently nodded. I straddled him and put his hand inside my robe. Napalunok siya. I grinded on top of him and he moaned.

“Ano, ayaw mo pa rin sa older women?” I asked.

And the next thing that happened? Hulaan mo.

–

“Hindi ba talaga ako nakikilala niyan?” Bumubulong-bulong pa si Mama. Nakaupo si Rebel sa aming sofa dahil sinabi kong ipapakilala ko siya kay Mama sa araw nang pagbabalik nito.

“Ma, this is his second life. Imagine if he was not given the chance, hindi ka pa rin makakahingi ng tawad sa kanya.”

“Pero ang damuhong yan ay pinahirapan ka rin naman!” Mariin na bulong ni Mama.

“Ma..”

“Fine. Fine.” Umupo si Mama sa harapan ni Rebel. Rebel stood up and immediately reached for my mother’s hand.

“Mano po.” Napangiti ako, I taught him that. May use din pala na feeling niya ay mas bata siya sa akin, he listens.

“Hindi mo na siguro naalala ang pagtatagpo natin kailan lang, however, kung ano man ang naalala mo noong bata pa kayo ni Viviene, I want to apologize, Hijo. I tried to scare you away when you were kids pero mali ang pamamaraan ko.

Malungkot na ngumiti si Rebel, “I  learned from Viviene what I did to your company, I am sorry for your loss, Ma’am. And I am sorry for what I did.”

Nakatingin lang si Mama kay Rebel, maya-maya pa ay suminghot ito at kumuha ng tissue. “Masakit talaga iyong ginawa mo, Rebel, pero mas nasaktan ako sa mga ginawa mo sa anak ko. Viviene does not deserve it. Mahal na mahal ka ng anak ko. Kaya sana this time, huwag mo nang saktan. Matigas ang ulo niyan, hindi siya nakapag-aral para maging breadwinner ng aming pamilya, pero matalino naman yan at napakabait na bata. Don’t hurt her.”

“Ma..” Lumapit ako para hilutin ang likod ni Mama. “Grabeng eksena naman ito, wala pang namamanhikan, Ma.”

Pinalo ni Mama ang aking binti, “Ikaw naman kasi! Ano bang nakita mo sa lalaking ito? Nagkaamnesia na’t lahat babalik ka pa rin!”

“SPG po e.” Hinampas akong muli ni Mama. 

“You have my blessings, then. Just be happy, you’ve been through a lot.” Bilin ni Mama, yumakap pa siya ni Rebel pagkatapos ay iniwan kami.

“That was intense..” Rebel sniffed.

“Ano, hindi mo pa rin gets bakit gusto mo ako?” Tanong ko sa kanya, araw-araw ko iyong tinatanong pero hindi pa rin daw niya alam. Wow ha! Siya pa ang nagdalawang isip.

Lagi kaming magkasama ni Rebel. He attends to my tapings kung wala siyang ginagawa, he see to it na nakukuha niya ako mula sa location pagkatapos ay naihahatid sa bahay. Sometimes, we stay at his condo pag inaantok na rin siya para iwas disgrasya.

“Ooh, the most coveted second lead star.” Napalingon ako nang pumasok si Valerie sa aking tent. She pasted an insulting smile.

“Oh, ang falling star dumating na pala.” Sagot ko pabalik at nilingon ang make-up ko sa salamin. Hindi pa rin napawi ang ngiti niya.

“I saw Rebel outside. It is very unfortunate that he had memory loss ’no?” Napalingon ako kay Valerie na may hawak na chocolate sa kamay.

“Gusto mo?” Alok niya sa sa akin ang isang Ferrero chocolate. “Oh, baka sawa ka na dito, kinuha lang din ni Rebel sa sasakyan niya, he shared that it is your favorite so he gave some to me. You won’t mind naman di ba?”

“Were you in his car?” Tumaas ang kilay ko.

“Obviously, my tent is not ready pa, so he offered. Medyo mainit kasi sa labas at malamok, yung driver ko kasi umalis na kaya wala akong mapwestuhan. Don’t worry, nagNetflix and chill lang kami. Fan din pala siya ng Stranger Things series.” Maarte nitong paliwanag.

Hindi na ako kumibo at saka pumikit na lang. Hinintay kong matapos ang eksena ko. Isa na lang naman ang kukunan. I hate the fact na kaeksena ko pa pala si Valerie dito at nagkita pa talaga sila ni Rebel.

Valerie got her lessoned well. Noong mga nakaraang buwan ay dumalang ang projects niya dahil sa napabalitang masamang ugali niya, nang-agaw ba naman ng boyfriend ang bruha. Now, her career is being revived, ewan ko lang kung kayanin.

When the director said cut, nagmamadali kong tinungo ang sasakyan ni Rebel.

“Bye Rebel!” Paalam ni Valerie kay Rebel mula roon sa blocking scene.

“Bye Valerie!” Sagot naman pabalik ni Rebel bago sumakay ng sasakyan.

Nakangiti pa ang loko at nakasimangot naman ako. “Valerie’s so cool. Ang dami niyang alam na series. I put it on queue so I can watch it later.”

“Sure.” Tinatamad na sagot ko. Hindi naman kasi ako mahilig sa series. Ayoko iyong matagal matapos (bukod sa story ko ha kasi wala naman tayong choice kundi ilaban ito hanggang ending) , wala kasi akong oras manood dahil lahat yata ng raket ay pinapausukan ko.

“Are you tired?” Halfway patungo sa bahay namin ay naisipan akong tanungin ni Rebel. He’s talking about the latest Stranger Things episode that he watched, that they’ve watched .

“Do you like Valerie?” Diretsahan kong tanong. Napapreno siya ng malakas dahil doon, mabuti at wala kaming kasunod na sasakyan. “You used to like her too. You’ve dated her.”

“Did we?”

“Hindi niya ba sinabi sa iyo? No wonder, maganda, charming, young. That’s what you want, right? Kaya siguro ang saya-saya mo ngayon.”

“Viviene, that’s not it.” Bumilog ang boses ni Rebel at tiningnan ako ng seryoso.

“You even welcomed her in your car without me knowing.”

“Is that a big deal? Dapat ba ay ipinagpaalam ko sa iyo?”

“Maybe.” Nagkibit-balikat ako. Tahimik ang sumunod na minuto sa byahe. Walang nagsasalita sa aming dalawa. Parehas yata kaming galit. Pero mas galit ako at hindi ako magpapatalo!

“Let’s break up.” Nang huminto sa harap nang bahay namin ay sinabi ko iyon.

“Viviene, you are mad. Don’t decide when you are mad.”

“Dito rin naman mauuwi ito ’e.” Napahilamos ako ng palad. “It’s been two months, Rebel. Yes we fck, but everytime I ask you, you still have no idea why you like me! Didn’t it come to you that maybe pag-aari lang talaga ang tingin mo sa akin kahit noong naalala mo pa ako?” My words came out like an acid, it hurts my throat and my mouth with that.

“You..” Tinuro ko siya, “you never said you love me during those times that we were together.”

“Viviene..” Rebel’s face went downturned. “Don’t be mad. I’m sorry. I’m sorry for messing up today, I didn’t mean to hurt you.” Hinuli ni Rebel ang kamay ko pero iniiwas ko iyon. Inalis ko ang seatbelts at pumasok sa loob ng aming bahay nang naghihingapis.

I received tons of messages from Rebel pero wala ni isa ang binigyan ko ng tugon. Tanghali na ako bumangon kinabukasan nang namamaga ang mata. Mabuti at wala akong taping nang araw na iyon. Dumiretso ako sa banyo for my morning ritual pero hindi iyon nakatulong, pupungas pungas pa rin ako kahit lumabas akong nakaligo.

I almost jumped when I saw Rebel sitting on my bed.

“Paano ka nakapasok?!” 

“Pinapasok ako ni Mama.”

“Sinong Mama? Mama ko? Bakit Mama na ang tawag mo sa kanya?”

“Nako, Viviene, ask him.” Nakasilip sa aking pinto si Mama. “Ask him what he did nang makita ko siya sa labas natutulog kaninang madaling araw kaya pinapasok ko na. He pleaded and asked for your hands. Maiwan ko muna kayo. Pag-usapan niyo yan.” Humikab si Mama at sinarhan iyon.

“Hindi ka umuwi?”

“I can’t. I am worried that when I drove having thoughts of you, baka maaksidente ako ulit.”

Napaawang ang labi ko.

“I remember why I got into an accident that night. It was just fragments and showed up in my dreams many times until I confirmed that it was a memory. I was so jealous because you went out with someone I know. I was worried that you will end up hurt.”

Tiningnan ko lamang siya, “I am sorry. I didn’t expect na mangyayari iyon.”

Rebel shook his head. “I remember our first meeting; the attraction was so strong pero itinatanggi ko na gusto kita kasi galit pa ako.”

“Naalala ko, yung tinapunan kita ng pera at kung paano ka nasaktan dahil doon. God, I was a stupid and a jerk for doing that.”

“Naalala ko yung pagsisilbi mo sa akin tuwing kailangan kita. They way you hold my hands, the way you smiled at me. Whenever you cover me with your hugs, that’s so feminine but you feel secured that way so I let you and I hug you back.”

Damn it, I am such a crybaby! Ilang beses na akong pinaiyak ng lokong to ’ah!

“Hindi ko pa naalala lahat pero sapat na iyon para malaman kong ikaw talaga ang gusto ko, Viviene. I am frustrated why despite knowing those, I can’t still figure out why I like you. I just do. Walang pero, walang kase. Walang dahilan. I like you at your weakest, I like you when you’re mad, I like you when you are being mean, I like you even when you are sleeping. I don’t fcking know why that’s why I cannot answer your whys. That’s why I cannot say I love you because I don’t know why I like you. I just like and love you, Viviene. Huwag mo naman akong i-break. Pagbubutihin ko pa ang pagiging asawa ko sa iyo.” 

“Asawa agad?” Umiiyak na reklamo ko. “Paano na ang career ko? Kapag nabuntis mo na ako, tiyak susunod-sunurin mo na, alam na alam ko ang takbo ng utak mo!”

“I promise to respect your career decisions, what I cannot respect, Viviene, is that people think that they can still get you from me. Will you marry me?”

“Totoo na ba ito? Hindi na prank? Hindi na tayo nagpapanggap? Baka umiyak na naman ako!”

“I had this in my pocket a few days ago, hindi ako makahanap ng tiyempo.” He showed me a diamond ring inside a blue velvet box that has its own light that makes the diamond even shine! “I am sorry, this may not be ideal but I do mean marrying you, Baby. I cannot picture anyone else, past, present, and future, ikaw lang ang nakikita ko.”

“You said you like young women! I can’t be younger anymore!”

“I like it when you are pissed. That’s not true Baby ko.”

“How old are you?” Paniniyak ko dahil ayokong magpakasal sa tingin ay mas nakakatanda ako.

“25.”

“Not a marrying age.” Umiling ako.

“I meant, 45.” Humagikgik ako nang mas pinatanda niya pa ang sarili. “Can you say Yes now? Pigil hininga pa rin ako.”

“Okay, yes.” I bursted. Niyakap ko siya ng mahigpit. Finally! May isang napakaswerteng lalaki na naman ang nakajackpot.

“I love you, Vivien..”

“I love you, Rebel.”

We stayed the whole day at my room. Planned for our wedding date, and timeline. It was a long crazy journey but indeed, it was a fulfilling one. 

Viviene ft. Kitty, and Rebel, says thank you and goodbye!

The End.