HYDRA AND THE LAST DRAGON

Ang istoryang ito ay kathang-isip lamang. Ano mang pagkakahawig sa totoong buhay ay wala akong paki-alam.

CHAPTER 1

“Hydra! Saan ka pupunta?” 

Mula sa tahimik kong paglalakad palabas na sana sa aming malaking double door ay napahinto ako nang marinig ang baritonong boses ng aking ama.

Paglingon ko ay nasa tuktok ito ng aming grand staircase, nakasuot ng kulay gintong roba habang nakatanaw sa akin. Alas dose na ng gabi, at sa mga ganitong oras ay inaasahan kong tulog na ang lahat. Ngunit sa hindi ko inaasahan ay gising ngayon si Daddy!

“Ahm, sa garden lang po, Dad.” pagsisinungaling ko. 

Pinanood ko ang malaking pigura ni Dad na pababa ng hagdan. Puno ng pagdududa ang aristokratong mukha. Nang makababa ay lumapit pa siya.

“Umakyat ka sa kwarto mo, hija. Ngayon din.” Dumagundong ang boses ni Dad. May halong pagtitimpi.

Ngunit hindi ito sapat upang takutin ako. 

“Bakit po ako aakyat, Dad? Sisilip lang naman po ako sa Garden. I wanna see if my flowers bloomed—”

Malakas na hinablot ni Dad ang aking braso at doon ay naibagsak ko ang isang itim na bag na kanina ko pa tinatago sa aking likod. Gumalaw ang mga panga ni Dad nang makita iyon sa marmol na sahig. I mentally faced palm because it’s harder to slip away from him now! Gosh!

“Ano ang laman niyang bag mo.” Puno ng pagtitimpi ang boses ni Dad. Hindi niya pa rin pinapakawalan ang mahigpit niyang kapit sa maliit kong braso. 

“J-Just some fertilizers—No!”

Marahas akong binitiwan ni Dad at binuksan niya ang bag. Parang basura niyang pinaglalabas mula roon ang aking mga damit. Namula ang mukha ni Dad sa labis na galit at pinagtatapon sa kung saan ang mga iyon. 

“De puta! Makikipagkita ka na naman sa panganay ng mga Gokongwei?!” 

My mouth gaped in shock when he pointed out exactly what I’m trying to sneak out for. 

“Ano ang nangyayari rito?” Boses ni Mom mula sa itaas. She was still adjusting her robe while walking downstairs. At sa hindi ko inaasahan ay lumabas din ang aking dalawang kuya na tila narinig din ang dagundong ng boses ni Dad.

“Dad, may magnanakaw ba?” Si Kuya Hercules na inalalayan si Mom pababa ng hagdan. Ngunit sa likod niya ay ang bagot na si Kuya Sergio na diretso ang matalim na tingin sa akin. Magkasalubong din ang kilay tulad ng kay Dad na tila alam na niya kung ano ang nangyayari. 

“Celestina. Tignan mo ang kasutilan ng anak mo na resulta ng paglilihim niyo sa akin! Lalayas ang anak mo at balak pang makipagtanan!” Giit ni Dad. 

Napatakip ng bibig si Mom at puno ng pag-aalalang lumapit sa akin. 

“Anak, ano ang nangyayari? Totoo ba ang sinasabi ng Dad mo?” Maingat akong hinawakan sa braso ni Mom. Napatahimik nalang ako at wala nang maidahilan dahil huling huli na ako!

“Iyan ang matagal ko nang sinasabi sa’yo, Celestina! You never listened to me! Ano nalang ang nangyari kung hindi ko pa sinundan ang pagtakas niyang anak mo! Baka kung ano na ang nagawa ng panganay ng mga Gokongwei riyan! Maldición!” Napapikit si Dad at pikon na pinagmasdan ang nagkalat kong mga damit.  Ang kanyang aristokratong mukha na namamayagpag ang lahing Espanyol ay namula sa galit.

“Huminahon ka, Hernando. Huwag mong sigawan ang anak mo dahil nanginginig na sa takot! Ipagpabukas na natin ito.” Si Mom at niyakap ang nanginginig kong katawan. 

“Iyan! Diyan ka magaling! Sa pangungunsinti mo ay napapahamak na ang anak mo! Punyeta!”

“Dad,” Pagpapakalma ni Kuya Hercules kay Dad. Samantalang si Kuya Sergio ay lumapit sa akin at inagaw ako mula kay Mom. 

“Dadalhin ko na muna sa taas ’tong si Hyacinth, Mom. She’s shaking.” 

Para akong batang yumakap kay Kuya Sergio na kinarga ako. Narinig ko pa ang marahas na boses ni Dad at ang pagtatalo nila ni Mom. Kinakabahan ako hanggang sa ipasok ako ni Kuya Sergio sa kwarto niya at pinaupo sa kanyang kama. 

Humila siya ng upuan at umupo sa harap ko nang nakaparte ang mga hita. Bigo at dismayado niya akong inusisa.

“Hindi ba’t sinabihan na kita noon pa, bunso? Na itigil mo na ang pakikipaglapit sa panganay ng mga Gokongwei?”

“But Antonius is not a bad guy, Kuya!” Depensa ko.

“He is, Hyacinth! Meron bang lalaking may mabuting intensiyon ang makipagkita sa isang bata sa dis oras ng gabi? Wala, bunso!”

“Pero hindi na po ako bata, Kuya!”

“Tang inang ’yan….” Napatingin nalang sa malayo si Kuya at tila tinatamad nang makipagtalo sa akin. Na tila sayang ang oras niyang kausapin ang isang makulit na paslit.

“I’m fourteen na po, Kuya! I don’t play with my barbie dolls anymore, can’t you see po?”

Napailing nalang si Kuya at napakamot muna ng pisngi bago nagpatuloy. 

“Bunso, katorse anyos ka palang. Ang gagong Antonius na ’yon, bente kwatro na. Hindi tugma ang edad niyo! At sa edad mong ’yan, hindi pa dapat pag-aasawa ang nasa isip mo. Dapat nag-aaral ka pa lang at masaya sa maliliit na bagay…”

“Pero ang sabi niya sa akin ay papakasalan niya raw po ako, Kuya…” Pinagsalikop ko ang mga kamay habang inaalala ang palaging sinasabi sa akin ni Antonius kapag magkasama kami at nasa tarangkahan nila at palihim na nagpapalipas ng maghapon doon. 

“Lahat ng sinabi niya sa’yo, isang malaking kasinungalingan, bunso. Hindi ko alam kung anong plano ng gagong ’yon, pero bunso, ang pagpapakasal ay hindi mabilisan. At dumadaan sa tamang proseso. Wala ka pa sa tamang edad para magpakasal. Kaya kapag nakita ko ang pagmumukha ng gagong Antonius na ’yon ay baka hindi na magkatotoo ang pangarap niyang maikasal dahil papatayin ko ’yon sa bugbog…” Kuya gritted his teeth, as if imagining what he will do to my boyfriend. 

Wala na akong masabi. Pakiramdam ko ay totoo ang lahat ng sinasabi ni Kuya, ngunit ang puso ko ay mas naniniwala pa rin kay Antonius.

“Listen, bunso… Kaya nagagalit si Dad dahil pagtatanan na ang gagawin mo kanina. Hindi na kita pagagalitan dahil inaasahan ko na ring posibleng mangyari ’to. At nangyari nga…”

He sighed. Ako naman ay napayuko dahil matagal na palang napansin ni Kuya ang mas matinding paglalapit namin ni Antonious. Ang aking nobyo. Mag-iisang buwan na kami at isinikreto namin iyon sa aming mga pamilya. Ang sabi niya ay huwag ko raw ipaalam sa kahit na sino kung gusto ko pa siyang makita. At ngayong gabi ay naghihintay na siya sa akin sa labas ng aming gate dahil ngayon niya ako dadalhin sa Aklan dahil bubukod na raw kami at gagawa ng sariling pamilya.

“Muntik nang atakihin si Dad. Look, hindi na kita ipagtatanggol. Lalo na ngayong maging ang payo ko ay hindi mo sinunod.”

“Kuya…” Napahawak ako sa braso niya, nagmamakaawang tulungan ako sakaling pagalitan ako ni Dad. Paniguradong bukas ay may nag-aabang na sa aking matinding pangangaral.

“Antigas kasi ng ulo mo, bunso eh! Kung anak kita pagbabawalan din kita, kaya naiintindihan ko si Dad. Lalo na’t…. babae ka…” 

My heart partly felt touched by Kuya Sergio’s acceptance of my representation. I dress like a girl, act like a girl, feels like a girl, and my family have always known that I am not the traditional son that they expect. Because I am a girl now. 

“Matulog ka na. Dito ka na tumabi sa akin.”

Bigla kaming nakarinig ng katok sa pinto. Bumukas iyon at pumasok si Kuya Hercules na diretsong umupo sa tabi ko. 

“Okay na si Dad. Kumalma na,” sabi niya kay Kuya Sergio.

“Si Mom? Nasaan na?” si Kuya Sergio.

Hinawakan ni Kuya Hercules ang kamay ko. “Nakabalik na sila sa kwarto nila. Nakausap ko na rin si Dad tungkol dito kay bunso. Sabi ko ay huwag nang pagalitan bukas dahil ako na ang kakausap.” 

Tumango si Kuya Sergio. 

“Bunso, okay ka na? Nanginginig ka pa rin ba?” Tanong ni Kuya Hercules. Napayakap ako sa braso niya.

“Salamat po, Kuya. Natakot po ako kay Dad…” 

“Matakot ka talaga. Bakit mo kasi naisipang makipagtanan, bunso? Kung sinasabi lang sa’kin ni Sergio ang mga napapansin niya noon sa’yo, baka natigil na agad ’tong pakikipagkita mo kay Antonious.”

“Bakit naman po, Kuya? Hindi niyo rin po ba ako palalabasin ng bahay tulad ni Dad?”

“Hindi. Dahil baka binugbog ko na ang gagong iyon at nilumpo. Nakita ko pa iyon nang imbitahan tayo sa kaarawan ng Donya Cielo. Kung alam ko lang, hindi na nakauwi ng buhay ang gagong ’yon.”

Saglit pa akong kinausap nina Kuya. Hanggang sa iwan na kami ni Kuya Hercules dahil matutulog na ito sa kwarto nito. At dito na rin ako natulog sa kwarto ni Kuya Sergio. Buong gabi ay halos hindi ako makatulog kakaisip kung nasaan na si Antonious.

Hinihintay pa ako ng aking nobyo sa labas. Sana ay mapatawad niya ako dahil hindi ko siya nasipot. Kapag nagkita naman kami ay magpapaliwanag ako. At alam kong maiintindihan niya ako dahil tulad ng sabi niya ay mahal na mahal niya ako at hindi niya ako pababayaan. 

Kinaumagahan, tahimik lamang ako na kumakain katabi si Kuya Sergio. Katapat ko si Kuya Hercules na katabi naman si Mommy, at sa kabisera ay ang prominenteng pigura ni Daddy na mariing nakatikom ang bibig at solidong kumakain. 

“Segio at Hercules,” panimula ni Dad. “Bantayan niyo nang maigi ang kapatid niyo mamaya sa Banquet. Siguraduhin niyong hindi malalapitan ng panganay ng mga Gokongwei ang kapatid niyo.” 

“Masusunod ho, Dad. Kami na ho ang bahala ni Sergio.” Si Kuya Hercules ang sumagot. 

Napakapit ako sa braso ni Kuya Sergio sa ilalim ng mesa. Nanghihingi na agad ako ng tulong sa aking mga mata nang yukuin niya ako. Ngunit isang mariing iling lang ang naging tugon niya. May halong awa at paghihigpit siya sa akin. Hindi katulad ni Kuya Hercules at Dad na may iisang mga salita. 

Mayroong awa rin sa akin si Mom habang elegante siyang sumisimsim sa kanyang wineglass. Hindi niya rin kaya ang makita akong nalulungkot at tila nagdudusa. Dahil simula nang lumaki ako ay palaging nasusunod ang lahat ng gusto ko. Mula sa lahat ng mga pagdiriwang ay bagong disenyong damit ang suot ko. At kung ano man ang nakikita kong laruan ng ibang kaedad ko tulad ng mga manika at iba pang pang-mararangyang laruan ay palaging nakukuha ko. Dahil iyon kay Mom na pinalaki ako at tinanggap ang aking pagiging mahinhin at malambot.

Mula sa aking vanity mirror ay napasulyap ako sa pinto nang mayroong kumatok. Bumukas ang pinto at pumasok si Kuya Sergio na matipunong nakatindig suot ang pinya niyang barong, itim na slacks na tila isinukat para sa malaki niyang hubog, at makintab na sapatos. 

Ngumiti siya nang makita ang ayos ko. Lumapit siya at pumwesto sa likod ko upang pagmasdan din ang hitsura ko sa salamin. 

“Napakaganda naman ng bunso namin. Hindi na ako nagtataka kung bakit napaibig mo ang panganay ng mga Gokongwei.” Ngumisi siya kaya nahihiya akong napangiti. 

Suot ko ang kulay puting dress na idinisenyo pa ng Pranses na nagtungo mismo sa aming mansion upang sukatan ako at si Mom isang buwan na ang nakakaraan. Isa itong puting furry dress na mayroong translucent sleeves. Hapit ito sa maliit kong katawan, at maging ang aking mga hubog ay nakomplementa. 

Naka-bun ang aking itim na buhok na mayroong ilang hibla ang nakababa sa magkabilaang gilid, pares ng diyamanteng hikaw na kumikinang sa ano mang anggulo, at silver necklace na nangingibabaw dahil kitang kita ang cleavage ko. 

“Ilang buwan ka na bang umiinom ng… iyong gamot?” Tanong ni Kuya at iniwasang mapatingin sa aking dibdib.

“It’s almost seven months na po, Kuya.”

His lips formed into a thin line before slightly rubbing his nape in a manly manner.

“Talaga? Bakit parang mabilis lumaki ang hinaharap mo?” Kuryoso niyang tanong.

“My Endo said it’s because I’m still young, Kuya. The hormones works more effectively because my small body easily adapts to it.” 

“Hmm. Okay…” Tumango siya, ngunit parang may gusto pa ring itanong. “Hindi ba’t sa pagkakaalam ko ay pinagbawalan ka ni Dad na ituloy iyan? Nag-aalala iyon sa kalusugan mo, bunso.”

Nginitian ko siya sa aming reflection. 

“It’s a secret po, Kuya. Only Mom and I knows about it. At hindi ko nga po alam na may idea ka na pala na may itinuturok na sa akin.”

“Of course, I have. Bawat umaga ba namang nakikita kita ay kapansin-pansin ang paglaki ng dibdib mo at ang lalong pagbabago sa hitsura mo. Hindi lang ako nagsasalita, at sigurado akong pati si Hercules ay alam na rin ito.” 

“Huwag ka pong maingay, Kuya…” I gave him a puppy eye. And it always works because everyone finds me innocent. Ang hindi nila alam ay tumatakas nga ako para makipagkita sa nobyo ko palagi.

“Sure, bunso. Anong magagawa ko e spoiled brat ka?” He smirked. “Just kidding, bunso. Ikaw ang prinsesa namin dito sa bahay kaya aalagaan ka namin palagi. So, tara na sa baba? Naghihintay na sina Mom and Dad para makaalis tayo.” 

Sakay ng itim na Limo ay tumulak na kami patungo sa Hacienda ng mga Gokongwei. Ngayon ang banquet na inihanda ng mga Gokongwei upang pagtibayin pa ang relasyon ng mga aristokratong angkan sa aming siyudad. 

Katabi ko si Kuya Hercules na pasulyap sulyap sa akin. Nakatingin lang kasi ako sa bintana at pinipigilang mangiti. Makikita ko na naman kasi si Antonius. Bigo man akong makatakas kagabi, ngunit ngayon ay siguradong magkikita kami.

“Naririto na tayo. Tara na, Hyacinth.” 

Naunang bumaba sina Mom at Dad, sumunod si Kuya Sergio. Sunod ay inalalayan akong bumaba ni Kuya Hercules at kami ay pumasok na sa engrandeng facade. Alas siyete ng gabi inaasahan ang lahat na makakadalo, at ngayo’y nagliliwanag sa madilim na gabi ang aristokratong mansion ng mga Gokongwei. 

Pagpasok palang sa loob ay maririnig na ang malamig na orkestra na tumutugtog, at ang paglapit ng mga eleganteng mga matatanda sa aming mga magulang. Akmang tatakas na ako upang hanapin si Antonius nang isang malaking kamay ang humawak sa braso ko. 

“Tatakas ka?” Si Kuya Sergio na mariin akong pinigilan.

Umiling ako at nag-isip agad ng palusot.

“Maghahanap po ako ng banyo, Kuya. Ihing ihi na po ako…” Pagsisinungaling ko at hinawakan pa ang maliit kong tiyan upang makumbinsi siya. 

Sina Mom at Dad kasi ay nakita kong kausap na ang ilang mga matatandang negosyante at gobernador, samantalang si Kuya Hercules ay nakita kong may kausap na ring mga kaedad nila ni Kuya Sergio. Mga binata na imbitado rin at kaibigan na ng mga kuya ko. 

“Sasamahan na kita,” Si Kuya Sergio na mabilis kong inilingan.

“Kuya, mababagot ka lang. Mabilis lang po ako. Promise.” Tinaas ko pa ang kamay na parang nanunumpa.

Napabuga nalang ng hininga si Kuya bago niya ako binitiwan at binigyan ng isang tipid na tango. 

Nang makaalis ay sinigurado kong natabunan na ako ng mga taong naririto bago ako lumayo at hinanap na ang lalaking pinakamamahal ko. Napalingon sa akin ang mga nakalinyang unipormadong waiter nang makita pa akong tumatakbo. 

Nakita ko na ang Don Remus Gokongwei at ang asawa nito. Katabi nito ang mga anak na sina Agatha, at ang bunsong si Ares. Ngunit wala si Antonius. 

Lumiko ako nang makapasok sa pribadong pasilyo. Ngunit bago pa ako makalayo ay mayroong isang malaking kamay ang humapit sa aking beywang at hinila ako papasok sa isang kwarto. 

“Aah!” Napatili ako nang parang manika akong pinahiga sa kama ng isang matipunong lalaki na mala-prinsipe sa suot niyang makintab na barong. 

“Mahal ko…” Ngisi ni Antonius at inibabawan ako.

Nagningning ang mga mata ko at bumangon ako upang yumakap sa kanyang leeg. Maagap niya akong kinarga upang bigyan ako ng halik.

“Hmm… Napakaganda mo, mahal…” Hindi magkamayaw ang mga mata niya sa panunuri sa akin. 

“Napaka-maginoo mo, Antonius. I’m sorry kung hindi ako nakatakas kagabi. Nahuli kasi ako nina Daddy.” Sumimangot ako.

“Shh… Walang problema. Hindi ka naman pinalo?” Nag-aalala niyang sabi. 

“Hm? Nope. Hindi naman ako bad kagabi eh. Kaunti lang.”

He smirked and kissed my cheek. Maingat niya akong pinahiga sa kama. Naririto kami sa isang guestroom nila at hindi ko inaasahang dito kami magkikita. 

“Nakita na kita kanina palang pagbaba niyo ng sasakyan. At alam kong hahanapin mo rin ako kaya inabangan na kita rito, mahal.” Sabi niya habang isa-isang inaalis ang pagkabutones ng kanyang barong. 

Nang mahubad niya iyon, kinalas niya ang kanyang belt. Maririnig ang pagkalansing ng metal niyang sinturon. Ngayong naghuhubad siya ay napatunayan kong malaki nga ang agwat ng edad namin. Dahil kasing katawan na niya sina Kuya Sergio at Hercules. Samantalang ako ay hanggang tiyan niya lamang kapag nakatayo, at napakadali niyang babubuhat.

Itinapon niya sa kung saan ang kanyang barong at sinturon. Inunzip niya ang kanyang itim na slacks at nanlaki ang mga mata ko nang ilabas niya ang kanyang malaking ari. 

He smirked as he held his big manhood. It was veiny, long, and big. The head was like of the mushroom, and it was pulsating as if he has its own life. And he has hairs too from his navel down to his private part. It’s so thick and dark, and I don’t know anything about a man’s private part yet.

Bigla niyang itinaas ang mga binti ko at pinatong sa kanyang balikat. Tinaas niya ang dress ko at narinig ko sa ere ang pagkapunit ng aking panty nang marahas niya iyong tinanggal. 

“Tatakpan ko ang bibig mo, mahal. Masakit lang ito sa umpisa pero sasarapan ko. Pangako.” 

I don’t know what he’s about to do. Ngayon ko lang nakita ang pribadong parte niya. At ngayon niya lang din ako hinubaran nang ganito. At hindi ko alam kung ano ang ginagawa niya sa akin ngunit sumusunod nalang ako. 

Pumwesto siya sa ibabaw ko at dumura siya sa kanyang palad. Naramdaman ko ang mainit niyang laway sa aking pwetan at mayroon siyang itinutok roon. 

He then covered my mouth with his otherhand. At naramdaman ko ang pagkapunit ng aking ibaba nang ipinasok niya ang malaki niyang ari roon. I squirmed and cried because of the sting. It’s so painful! But he kept me in place and watched my reaction as he pushed his manhood all the way upto his pelvic bone.

“Hmm putang ina… ang sikip mo, mahal…” 

He then started thrusting. Bawat paghugot at pagpasok niya ay tumutulo ang luha ko. Pinapanood niya lang akong manginig sa ilalim niya habang umuungol siya at napaptingala. Pawis na pawis na siya at dire-diretso ang kanyang pagbayo. Hanggang sa ilang minuto pa ay isinubsob niya ang kanyang mukha sa aking leeg at malakas siyang umungol.

“Puta… I’m gonna cum… damn…” 

With one long and hard thrust, I felt his manhood became bigger inside me. His big body convulsed on top of me. And after a while, umahon siya at maingat na inalis ang kamay niyang nakatakip sa bibig ko. 

“I’m sorry, mahal… Sa una lang masakit ’yan… Sa susunod hindi na.” 

He planted a moist and tender kiss on my lips. Maingat niya ring hinugot ang kanyang ari. At napamura siya nang tignan ang aming gitna.

“Damn. Dinugo ka. Huwag ka munang gumalaw, mahal…”

Tumayo siya at kumuha ng panyo sa isa sa mga cabinet. Pinunasan niya ang aking pwetan at hita, at muling inayos ang aking damit. Inayos niya ang kanyang belt at sinuot ang kanyang barong. 

“Kaya mo bang tumayo?” Malambing niyang tanong nang alalayan akong makaupo. 

“N-No, Antonius. My butt is so painful…”

Tumango siya at binuhat ako bridal style. Lumabas kami ng kwarto at akala ko’y babalik na kami sa pagdiriwang. Ngunit doon niya ako ako dinaan sa kanilang likod, at nang makalabas kami ng kanilang mansion ay binuksan niya ang isang naghihintay na sasakyan at pinasakay ako sa loob. 

“Antonius, saan tayo pupunta?” Tanong ko habang inaayos niya ang pagkaka-seatbelt ko.

“Itatanan kita, mahal.”

Namilog ang mga mata ko. Magkahalong gulat at tuwa ang nararamdaman ko, dahil sa wakas ay matutupad na ang pangarap naming dalawa na magsama. 

Pumasok na rin siya sa driver’s seat at hinalikan muna ako sa pisngi bago niya pinaandar ang makina.

“Magpapakasal tayo. Tulad ng pangako ko, bibigyan kita ng isang masayang pamilya, mahal.” 

Pareho kaming nagulat nang isang malakas na kalabog ang narinig namin sa bintana. At nanlaki ang mga mat ako nang makita ko si Kuya Sergio na sinusuntok nang ubod ng lakas ang salamin, tila binabasag iyon. 

“Putang ina, sabi na…” Mabilis na pinaandar ni Antonius ang sasakyan ngunit kitang kita ko ang pagtakbo at pagsunod ni Kuya Sergio, at nagulat ako nang maging si Kuya Hercules ay tumatakbo na rin at galit na galit sila pareho habang gustong pahintuin ang sasakyan.

“Bilisan mo, Antonius! Baka mahabol tayo ng mga Kuya ko!” Natatakot kong bigkas. Natatandaan ko ang huling sinabi ng mga kuya ko na hindi nila palalampasin kapag nakita nila si Antonius. Ngunit hindi ko alam kung ano ba talaga ang ikinakagalit nila kay Antonius. 

Nanginginig ako at natatakot kahit na natakasan na ni Antonius ang aking mga kuya. Seryoso lang na nagmamaneho si Antonius at mabilis ang pagpapatakbo na tila mayroong humahabol sa amin kahit wala naman. 

“Antonius, saan tayo pupunta ngayon?” Malambing kong tanong, ang munti kong katawan na pagod sa ginawa niya sa akin kani-kanina lang ay naghahanap ngayon ng mainit na bisig na magpapakalma.

“Puta. Hindi ba sinabi ko itatanan kita? Tang ina naman. Isa pang tanong, ibabangga ko ’tong sinasakyan natin.” 

Nagulat ako sa biglang pagbabago ni Antonius. Ang mga mata niya’y tila nanlilisik, at umigting ang kanyang panga. Ngunit tumahimik na lamang ako at inisip na baka nagagalit siya sa aking mga kuya ko kanina at hindi talaga sa akin. 

Hanggang sa huminto kami sa isang malawak na lugar. Mayroon pa akong nakitang malalaking Helicopter. Bumaba si Antonius at binuksan ang pintuan ko. Hinawakan niya ang kamay ko at inalalayan ako pababa. Nang isara niya ang kotse, hawak kamay niya akong dinala sa isang naghihintay na private jet.

Sumunod na lamang ako sa pag-akyat sa hagdan dahil hindi naman na nagsasalita si Antonius. Pagpasok namin sa loob ay mayroong ilang taong sumalubong samin. Sumaludo ang mga ito kay Antonius na ginantihan ng huli ng isang maotoridad na tango. 

“Upo ka na, mahal. Nandito tayo sa private jet namin. Tayo lang ang magiging sakay nito…” Ngayon ay lumambot ang boses ni Antonius. Inalalayan niya akong makaupo sa isang malaking leather seat. Bumuntong hininga siya at hinalikan ako sa labi. “Sorry kung napagtaasan kita ng boses kanina. Binasag kasi ng mga kapatid mo ang salamin ng sasakyan ko.” 

Tumango nalang ako at sumiksik sa kanyang dibdib. Mayroong lumapiit na isang babaeng nakauniporme at inabot kay Antonius ang isang pink na comforter. Binalot agad sa akin iyon ni Antonius at niyakap ako. 

“Tulad ng pangako ko, itatanan na kita. At sisiguraduhin kong wala ni isa sa mga kuya mo ang makakaabot sa atin. Handa ka na bang pumunta sa America, mahal?” 

Namilog ang mga mata ko. 

“S-Sa America?” Puno ng pag-aalala ang boses ko. Hindi pa ako kailanman nakapunta sa ibang lugar na malayo kina Mom at Dad. 

“Oo. Sa America. Doon tayo magpapakasal. Doon tayo magpapamilya.” At sa isang masuyong halik niya ay tuluyan na ko nang ipinagkatiwala kay Antonius ang aking magiging kinabukasan. At ang pamilyang pangako niyang bubuuhin naming dalawa.“

CHAPTER 2

Maraming tao, maingay, at unang pagkakataon kong makarating sa abalang paliparan. Malamig ang bumungad sa akin na hangin nang maingat akong inalalayan ni Antonius pababa ng private jet na kami lang ang sakay, nangangahulugang wala na kami sa Pilipinas. 

Ang pagbati at pagsalubong ng isang unipormadong tauhan ng paliparan na isang matangkad na puti ang kumumpirma roon. 

“Welcome back, Mr. Gokongwei. The men are ready,” anito at inilahad sa amin ang daan.

Nakahawak lamang ako nang mahigpit sa braso ni Antonius at pupungas-pungas pa. Sa buong biyahe ay pinatulog ako ni Antonius upang maipahinga ko raw ang munti kong katawan. Nakasunod lang ako hanggang sa makalabas kami sa airport. I still feel sore in my butt and I don’t know when it will fade away.

Sa labas ay may naghihintay na isang itim na Lamborghini. Maingat akong pinasakay roon ni Antonius, hanggang sa kami ay tumulak sa kung saan.

“Matulog ka muna, mahal. Malayo pa tayo…” Hinalikan niya ang tuktok ng ulo ko at payakap akong sinandal sa malaki niyang bisig. 

Humikab ako at muling dinala ng antok, hanggang sa magising na lamang ako na buhat-buhat ni Antonius ang munti kong katawan, at maingat na inilapag sa isang malambot na kama. 

“Nandito na tayo sa bahay natin, mahal…” 

Hinubad niya ang kanyang coat. Pinanood ko siyang pumasok sa isang walk in closet, at paglabas ay pambahay nang damit ang suot. Mayroon na rin siyang hawak na isang maliit na pares ng pajama. Binalikan niya ako at hinubad ang aking damit.

“Papalitan lang kita…”

Dahil maliit lang ang katawan ko ay parang bata niya lang akong pinalitan ng damit. Naalala ko tuloy kung paano ako noon bihisan ng aking mga Kuya noong ako ay musmos pa. Pero musmos pa rin naman ako hanggang ngayon, kaya hindi nalalayo ang pakiramdam na iyon sa akin. 

Matapos mabihisan ay akmang tatayo na si Antonius nang hawakan ko ang braso niya.

“A-Are we going to live here forever, Antonius?” 

He smiled at me and nodded. 

“Yes. Just like what I promised to you. We will get married very soon. Lahat ng papeles mo ay naasikaso ko na.” 

Para sa isang batang tulad ko na napangakuan, nagningning ang mga mata ko at napayakap sa leeg ni Antonius. I giggled in his arms and felt excited of what will happen next. 

“Thank you, Antonius! I love you!”

“Mas mahal kita. Kaya nga gagawa na tayo ng pamilya. We will also surrogate a child. Gusto mo ba iyon?” 

I nodded and kissed him on the lips. He smirked as he angled his face and gave me one kiss with tongue. 

“Ikaw lang ang mamahalin ko habangbuhay, Hydra ko. Ako lang ang pagkakatiwalaan mo, okay?” 

I nodded again and kissed his spiky chin that’s well trimmed. I was grinning from ear to ear. I may not be with my Mom, Dad and Kuyas, but I am with Antonio. And just like what he told me, siya lang ang pagkakatiwalaan ko dahil we will build a family together.

The days went so fast. Nasa bahay lang ako kapag umaalis si Antonius. Ang sabi niya ay inaayos niya ang aming mga papeles, at ilang araw nalang ay ikakasal na kami.  

I can’t go outside because I am new here in America. All I can do is to seat on our windowsill and watch the pouring snow outside. I was amazed by it. I can still see some children my age covered with their thick winter clothes while throwing snowballs.

I wanted to play too. But Antonius said that I can’t go outside nor talk to our neighbors. I just obey him because he is older than me after all, and I know that he is taking care of me that’s why he’s kinda strict.

I was giggling in the couch while watching The Simpson’s when the door opened and the huge built of Antonius appeared. 

Napatalon ako at masaya siyang sinalubong. Kinarga niya ako at hinalikan, at dinala niya ako pabalik sa couch. He made me sit on his lap as he turned off the tv. 

“Did you follow my orders, baby?” He sniffed my neck which made me giggle.

I nodded like a good girl. He smiled at me and showed me a legal-looking paper. 

“Read it.” 

Pinahawak niya sa akin ang papel, at nagulat ako sa nabasa.

“M-Marriage Certificate…”

“Yes, mahal, kasal na tayo.”

My mouth parted a fraction. He smirked as he watched my reaction.

“R-Really, Antonius?” My eyes glittered. Mangha at sobrang saya dahil tulad ng pangako niya ay maikakasal na kami!

“Yes, mahal. Read it carefully. Nakasulat diyan ang ating mga pangalan. All that’s missing is your cute little signature down here.” He pointed the missing underlined just beside his name. Mayroon na siyang pirma roon.

“B-But I don’t know how to do signature…” 

I’m just fourteen and I don’t know what to write in it. I don’t even know how Antonius managed to get us married without me. But I trust him and he is the one who knows everything between the two of us. 

“Ahm, Antonius, I just watched an episode earlier in The Simpsons. Kinasal sila na maganda ang suot ng lady and they held it inside a church with many people watching. Their families are also there. Is their way of marriage wrong, Antonius?”

Nakita ko ang pagdaan ng pagkairita sa mga mata ni Antonius. His jaw clenched but he covered it with a smile and kissed me on my lips.

“Yes, they are wrong, baby.” He reassured me. “Cartoons are only made-up ones. Not everything you see on tv are real. Huwag mo nalang pansinin ’yon. Basta, tulad ng pangako ko, kasal ka na sa akin. Asawa na kita.” 

I smiled and giggled. “Thank you, Antonius! I love you so much!” 

I kissed him because I was too happy. And that night ended in our room, Antonius on top of me, pounding me so hard after he removed all my clothes and moved. I have no idea what we are doing but Antonius said that that’s what a married husband and wife do. 

I never felt happy and excited my whole life. The next morning, binihisan ako ni Antonius dahil may pupuntahan daw kami. Mayroon paring snow at napatili pa ako nang unang beses kong makalabas at umapak sa puting niyebe. 

I saw the children my age who waved their hands at me. They want me to play with them, but Antonius was holding my hand so tight. I just smiled at them before Antonius made me sit inside his car. 

“Are we going to Disneyland, Antonius?” I giggled as I watched the establishments we were passing by. 

“Not today. We’re going to see what I promised to you. Sa susunod, doon tayo sa Disneyland.” 

“Yey! Thank you, Antonius!” I bit my lower lip in excitement. 

Pagbaba namin ay nasa isang malaking parke kami. There are almost no people, but there were pinetress and some benches that are covered with snows. I held tightly on Antonius’ veiny hands. Kuminang pa ang malaking singsing niya sa daliri, at kitang kita ko ang pagkaiba ng maliit ko ring mga daliri na may singsing din. 

Isinuot niya ito sa akin bago kami umalis. Ito raw ang palatandaan na kami ay mag-asawa na. 

I had no idea why we were standing there. Pero kalaunan ay isang nakaitim na lalaki na mayroong tulak tulak na itim na baby stoller ang dumating. 

“Crage.” Antonius greeted in a manly manner.

The man gave him a short salute. 

“Sir, the lady has already informed about the matter. My men are backing up for possible infiltrations. And here’s your son, Mr. Gokongwei.” 

Maingat na kinuha ni Antonius ang stroller, at nang buksan niya ang cover ng stroller, my eyes widened when I saw a cute small baby sleeping comfortably. Balot na balot ang buong katawan nito ng itim din na pajama, mayroong cover ang maliit na ulo.

“Thank you, Crage. Job well done.” Ani Antonius.

The man nodded respectfully, before walking away, leaving to us the stroller with the baby inside. 

Antonius smiled at me and signaled me to see the baby closer.

“That’s our son, baby. A healthy and good looking baby from my own flesh.” 

“R-Really?” 

“Yes. He’s our son. He will be with us from now on.” 

My eyes watered and I cried in extreme joy. I watched the baby closer and realized that there was a heater inside the stroller which keeps the baby warm and comfy. 

“He is so cute, Antonius! Can I name him?” Yumukod ako at binigyan ng halik sa pisngi ang baby. I can see the strong asian features that the baby acquired from Antonius. It’s small nose was so pointed and strong. The skin was so smooth and white. And he looks so handsome!

“I already gave him a name, mahal. He is Stryker Adonis.” 

My heart leaped for joy. “What a cute name for a baby, Antonius! I love him!” 

That day, Antonius and I went to a huge convenient store with the baby still sleeping at the backseat. The huge red logo of the convenient store was enough to overwhelm me. Lalo na nang pagdating ni Antonius ay punong puno ang kanyang cart ng mga groceries. Mostly the boxes of milk and essentials for our baby. He also bought me my favorite ice cream and I was over the moon until we head home. 

“I love you, my son…” I said, while holding the baby on my small arms. 

Nakaalalay sa akin si Antonius dahil tinuturuan niya pa akong magbuhat dito. 

“He looks like you, Antonius… I love him so much…”

Antonius was all smiles. Noong gabing iyon, tinuruan niya akong magtimpla ng formula milk para kay baby Stryker. I was kind of amused because Antonius have already prepared everything that the baby needs. Na para bang naihanda niya muna ang lahat bago pa dumating sa amin si baby Stryker. 

Isa, dalawa, tatlo, at ilan pang mga araw ang lumipas. Ang buhay ko ay naging mas makulay dahil palagi kong inaalagaan ang aming anak. Hindi ito madalas umiyak, na kahit ipahiga ko lang saglit sa kanyang crib nang gising dahil naiihi ako kapag wala si Antonius ay pagbalik ko’y tahimik pa rin ito. 

Madalas ay paalis alis si Antonius dahil mayroon daw siyang inaasikaso, kaya ako ang nagbabantay sa aming anak. Nanood ako online kung paano magpatulog ng baby. Iba iba ang istilo ng mga inang tulad ko ngunit ang madalas ay hinehele at dinuduyan. 

Palagi kong kinakausap si baby Stryker kapag siya’y gising. Nagulat ako nang bigla itong tumawa nang patakan ko ng halik sa labi. Napakabait na sanggol ng aming anak, at wala na akong mahihiling pa dahil tinupad ni Antonius ang lahat ng pangako niya sa akin. 

Isang gabi, habang karga ko si baby Stryker sa sala habang hinihintay si Antonius na isang gabi nang hindi umuuwi, umiyak ito ng malakas. Hindi ko namalayan noon na ubos na ang boxes of milk sa pantry, at nagugutom na ang anak namin. 

“Shh, baby… I’m sorry… Let’s wait for daddy? Ubos na ang milk mo kasi…” 

Kahit anong pagpapatahan ko ay iyak pa rin ito ng iyak. opened our smart tv and searched for other alternatives to keep the baby mum for the mean time. And I saw that a pacifier will do. 

But because I am carrying baby Stryker, I can’t go upstairs anymore to search for his pacifiers or teethers. My body is also too wretched para umakyat at bumaba roon. However, I still had to drag myself no matter how hard it is. Because I can’t let my baby cry so loud. 

Akmang tatayo palang ako nang malakas na naglikot sa bisig ko si baby Stryker. His small mouth was searching for a bottle of milk, and then he accidentally found my breast. kahit may damit pa ako ay tumahimik siya nang tila makahanap ang tsupon. So I removed the soft cotton and watched our baby sucked on it. 

Naaawa ako sa baby dahil wala naman akong gatas. I was waiting for Antonius to arrive so he can buy our baby a box of milk. Pero nakatulog nalang ulit si baby Stryker nang walang nakukuhang gatas, hindi pa rin nakakauwi si Antonius.

Bigla akong nakarinig nang malakas na kalabog sa pintuan. Napabangon ako bitbit pa rin ang nahihimbing na si Stryker sa pag-asang si Antonius na iyon. Ngunit nang bumukas iyon, nagulat ako nang makita ang malaking pigura ng dalawa kong kuya na pumasok. 

Their eyes went wide when they saw me. Si Kuya Sergio ang unang tumakbo patungo sa akin, kasunod si Kuya Hercules na mayroong hawak na baril sa tagiliran.

“K-Kuya?” I asked in surprise.

“Bunso!” Tila nabunutan ng tinik si Kuya nang yakapin ako. Pulang pula ang tenga niya, at sa likod niya ay nakita kong may mga pumasok din na tatlong unipormadong Amerikano na sa tingin ko ay pulis. 

“He’s not here!” Malakas na bulyaw ni Kuya Hercules sa mga pulis na pare-pareho nilang hinalughog ang bahay. Mabibilis ang kanilang kilos at lahat sila ay nakahanda ang hawak sa dala-dalang mabibigat na baril.

“Come here, give the baby to me, bunso. Ligtas ka na…” Maingat na binuhat ni Kuya ang natutulog na si Stryker at inilapag muna ito sa kanyang crib. 

Mabilis akong niyakap ni Kuya at naramdaman ko pang nanginig ang kanyang katawan habang mahigpit na bumubulong bulong.

“Bunso, you are safe now… Putang ina, hindi namin palalampasin ’to.” 

Maingat akong pinaupo ni Kuya sa upuan at binalutan ng kanyang leather jacket. He kissed my temple as we watch the police men and Kuya Hercules came to us. Napapikit si Kuya nang makita ako at napatakip ng mukha. As if he felt relief, finally.

“Iuuwi ka na namin, bunso. Ligtas ka na mula sa lalaking ’yon…” Kuya Sergio said, mad.

“Kuya? Bakit po kayo nandito?” 

Lumuhod si Kuya Hercules sa harap ko at hinawakan ako sa magkabilaang balikat. 

“Hyacinth, you were being kidnapped! Tatlong buwan na kaming natatakot at nababaliw nina Mommy, Daddy, at ganoon ka na rin namin katagal na hinahanap sa Pilipinas. Mabuti nalang at may nakakita sa’yo na isang Pilipino na nakakaalam sa pagkawala mo. We searched for you everywhere, and even the media spread the news to find you!” 

My eyes widened in shock. Nangunot pa ang noo ko dahil ang pagkakaalam ko ay nagtanan nga kami ni Antonius ngunit iyon lang iyon.

“Bunso…” Bigong panimula ni Kuya Sergio na puno ng pagsisisi ang mukha. “Inabuso ka, pinagsamantalahan, at kinidnap ng gagong Antonius na ’yon. Nasaan siya?” He gritted his teeth. 

Umiling ako. “Wala po siyang sinabi kung saan po siya pupunta, Kuya. Isang gabi na na po siyang hindi umuuwi at ang anak po namin ay ubos na po ang gatas.” 

Lalong gumalaw ang panga ni Kuya Sergio. Si Kuya Hercules ay malakas na nagmura at tumayo upang silipin si baby Styker sa Crib. 

“Sino ang nagsabing anak niyo itong sanggol?” Mariing sambit ni Kuya Hercules na tinititigan ang natutulong kong anak.

“Si Antonius po. Ang sabi niya po ay anak na po namin si baby Stryker dahil mag-asawa na po kami.” 

Kuya Sergio growled in anger. Kitang kita ko ang pamumuti ng kamay niyang nakakuyom dahil nagpipigil ng galit. 

“Putang ina talagang Antonius ’yon oh. Demonyo! Tang ina, asawahin ba naman ang menor de edad!” 

Malakas na sinipa ni Kuya Hercules ang paanan ng sofa kaya napaigik ako sa takot. Maging si Kuya Sergio ay naglalabas ng kakaibang galit na ngayon ko lang nakita sa kanila.

“Mananagot ang demonyong ’yon sa ginawa niya sa’yo. Putang ina. Puta!” 

Sa lakas ng mura ni Kuya Hercules ay nagising si baby Stryker at umiyak. Maagap akong tumayo at kinuha ito mula sa crib. Isinayaw ko ito at pinatahan habang ang aking mga Kuya ay puno ng awa akong pinagmamasdang nagpapatahan ng aming baby. 

Kinausap ni  Kuya Sergio ang mga Amerikanong pulis at mayroon silang seryosong pinag-uusapan tungkol sa kidnapping. Hindi ko naman alam ang ibig sabihin ng kidnapping dahil bata pa ako.

Kalaunan nang makatulog ulit si Stryker ay kinuha iyon sa akin ni Kuya Sergio. Pinagbihis niya ako ng damit dahil ngayon din daw kami aalis para bumalik sa Pilipinas. 

Nagulat ako at nag-alangan dahil hinihintay ko pa si Antonius. Ang sabi niya ay hintayin ko raw siyang makabalik.

“Bunso, hindi na babalik ang gagong ’yon. Hindi na ’yon magpapakita dahil mabubulok na siya sa kulungan.”

Nagpanic ako. “P-Pero kuya, paano na po ang anak namin? At asawa ko po si Antonius!”

Napapikit si Kuya at pilit ipinaliwanag sa akin ang lahat. 

“Hindi kayo mag-asawa, bunso. Napakabata mo pa…” Nakita ko ang pagdaan ng lambot sa mga mata ni Kuya. Pumiyok din siya at nakita ko ang tila pagpipigil niya ng luha sa hindi ko malamang dahilan. 

“Niloko ka lang niya. Hindi kayo maaaring ikasal dahil wala pa sa hustong edad. At itong sanggol na hawak mo, hindi mo ito anak. Totoong anak ito ni Antonius sa nobya niyang si Maristella. Everything is an illusion, Hyacinth. Ginawa niya lahat ng ito dahil demonyo ang pamilya nila. The Gokongwei’s planned all of this to hurt you, to hurt our family, to ruin your life which means ruining all of our lives’ too dahil ikaw ang bunso namin!” 

Biglang yumuko si Kuya nang pumatak ang malusog na butil ng luha mula sa magkabilaan niyang mga mata. His broad shoulders shook before he faced me again, wiping his eyes using the back of his arms in a manly manner. 

Hindi ko pa kayang paniwalaan ang sinasabi ni Kuya, at ang lahat ng rebelasyong ngayon ko lang napagtanto. But seeing my Kuyas mad and crying because of my situation, something in my heart convinced me that I should believe and trust them more than Antonius who doesn’t have any plan to come back.

Noong araw ding iyon, mayroon na palang naihandang ticket sa eroplano pabalik ng Pilipinas sina Kuya. Karga ko pa rin si baby Stryker na natutulog dahil binilhan agad nina Kuya ng formula milk bago kami umalis. 

“Ibabalik natin ang bata na ’yan sa kanila, bunso. At tutulungan mo kaming humarap sa korte para magpatotoo na kinidnap ka ni Antonius. Naiintindihab mo ba?” Panigurado ni Kuya Sergio habang nasa loob na kami ng eroplano at naghihintay na makauwi.

Kumpara sa sinakyan namin ni Antonius noon, marami kami ngayong kasabay. Magkakalayo naman ang mga upuan ngunit napansin ko na tila marami ang pasahero nito. 

“Malaki ang pamilyang kalaban natin, bunso. Mahirap banggain. Pero mananagot silang lahat sa ginawa nila sa’yo. Pagbabayarin namin ang lahat mula sa Antonius na ’yon, hanggang sa kahuli-hulihang Gokongwei na nagplano nito.” 

Pagbalik namin ng Pilipinas, nagulat ako nang pagbaba namin ng eroplano ay umiiyak si Mommy na agad na sumalong sa amin nang makapasok na kami sa airport. Daddy cried too as he hugged me so tight. 

Mayroon nang mga nakabantay sa amin na mga security na nakita kong kausap ng aking mga Kuya. Mabilis ang mga pangyayari at naabutan ko nalamang ang aking sarili na mahigpit na hawak ng aking Mommy habang lulan kami ng sasakyan pauwi sa aming mansion.

“Sabihin mo lahat sa amin kung ano ang ginawa sa’yo ng panganay ng mga Gokongwei, Hyacinth Idara. Nagawa nilang walang hiyain at babuyin ang anak ko. Hindi ako titigil hanggat hindi babalik ang panghihiya at pambababoy na ginawa nila sa’yo. Magkakaalaman tayo.” Mariing sambit ni Dad. 

Pagkabalik sa aming mansion, pakiramdam ko ay bago ulit ang lahat. Agad na kinuha sa akin nina Mom si baby Stryker dahil mayroon na silang inihandang nanny na magbabantay rito pansamantala. 

May mga nakahanda na ring mga matatandang naka-pormal ang suot. Nagpakilala sa akin ang mga ito na mga Abogado. They asked me about everything. From the moment I arrived at the banquet, ang pagbiyahe sa akin ni Antonius sa private jet, at ang pamumuhay namin sa America kasama ang anak namin. 

Everything was done while my parents and Kuyas are listening to everything that I narrated, even up to the minute details. Mga eksaktong oras, eksaktong pagkakataon at pangyayari ang mga itinatanong nila. They asked for my marriage ring, with our baby Stryker, and even asked about Antonius hurting me in any form of abuse. 

Sinabi ko ang lahat ng karanasan ko, hanggang sa isang araw ay isama ako nina Mom, Dad, at mga Kuya ko sa tingin ko’y isang provincial court. Nakikinig lang ako sa mga sinasabi ng mga Attorneys at hindi ko masundan ang mga termino. 

Nagsalita lang ako nang ako’y tanungin ng matandang nakaitim sa gitna, puti na ang buhok at mayroong ipinupukpok na maso na gawa sa kahoy. And that’s the first time that I saw Antonius appearing. He was with his whole family too. 

I called him multiple times to tell him that I am here but he just passed by me with his most stoic and serious expression just like his father, Don Gokongwei. His sister and brother were there too, and the air in the whole court felt so intense for everyone. 

Antonius never hurt me. Partly, yes, when he entered me multiple times. Maliban doon ay hindi naman niya ako sinaktan ng pisikal. 

Nakarinig ako ng mga mura mula sa aking mga Kuya sa tuwing nagsasalita ang abogado ni Antonius. Hindi ko alam kung bakit naaalarma ang mga Kuya ko, ngunit tingin ko ay dahil hindi nagsasabi ng totoo ang abogado ni Antonius. 

Pag-uwi namin, agad kong hinanap si baby Stryker. Ngunit nagulat ako nang ipaalam sa akin ni Mommy na kinuha na nina Antonius ang anak ko. I cried so hard that even my Kuya’s can’t tame me. Nagwala ako at gusto kong makita ang anak ko!

“Anak, kinuha na ng mga Gokongwei ang apo nila. At kailangan natin iyong gawin dahil binabaliktad na nila tayo at sinasabing ikaw ang kumidnap sa sanggol.” Naiiyak at galit na sabi ni Dad. 

“No, Daddy! He is my son! Antonius might not be my husband anymore, but Stryker is my son, Daddy!” 

Mayroong awa sa mga mata ng aking mga Kuya nang ako ay kanilang pakalmahin. Mommy was also crying in the arms of Daddy. 

Parang biniyak ang puso ko, dahil ang pinakamahalaga nalang sa akin ay ang anak ko. My marriage with Antonius could have made me happy, but having Stryker in my life changed me in all unexplainable ways!

I was crying inside my room while holding the pair of small blue socks that Stryker used. Ito nalang ang nakita kong naiwan sa aming kwarto, at labis ang pagguho ng aking mundo dahil sinabi nina Daddy na hindi ko na kailanman makukuha si Stryker. Because they revealed to me that Antonius did not surrogate the child, but rather was his real child from his fiance Maristella.

Hindi agad ako noon naniwala dahil alam ko ng mahal na mahal ako ni Antonius. Nagmamahalan kaming dalawa. But after two weeks, while waiting for the final verdict from the court as per the case of what my family have brought up against the Gokongwei’s, It has come to my knowledge that a grand marriage was held two days ago in the Santa Victoria Church. And it was Antonius who married Maristella Javier; the beautiful daughter of the rich clan from the south. 

My life became a disaster. I don’t want to see anyone, nor had the courage to live. I lost hope, because the one who gave me that lied to me and hurt me to the most heinous way. 

Crying in the middle of the night, remembering the innocent face of my son, brought me to sleep. I always pray to see even just a picture of him in my dreams. Because he is the only hope that I regret of losing. 

Another week have passed, during our dinner, Daddy arrived together with my Mom and two Kuyas. They can’t talk to me nor help me ease my pain. Lumalabas lang ako ng kuwarto kapag kumakain at parang robot na walang buhay na magkukulong sa kwarto hanggang sa muling habulin ng kalungkutan. 

Galit na galit ang mga Kuya ko at si Dad, samantalang lumuluha si Mom ngunit itinatago niya sa kanyang eleganteng pagpikit at pagyuko. Isang madilim na hangin ang lumukob sa buong mansion.

“Pinawalang sala ang panganay ng mga Gokongwei sa lahat ng kaso laban sa kanya.” Dad said. 

I was a robot  for while, but that statement made me look at Dad with curiosity. 

“Mula sa panggagahasa, child abuse, kidnapping, at extortion, pinawalang sala ng putang inang husgado ang mga Gokongwei!” Nagsitalunan ang lahat ng mamahaling kubyertos nang itulak ni Dad ang mesa. 

Ang mga Kuya ko ay nakita ko kung paano mamula ang mga mukha, habang tumutulo ang masaganang mga luha. 

I don’t know what to do. I was only watching my whole family morn so deeply. Naramdaman ko nalang ang isang mainit na kamay ni Kuya Sergio na hinawakan ako matapos niyang tumayo. Mahigpit niya akong niyakap at umiiyak siya habang karga ako.

“B-Bunso, patawad… Hanggang dito lang ang kinaya namin… Ginawa namin ang lahat… Ginawa namin ang lahat…” Puno ng pagsisisi ang boses ni Kuya, at sa mga puntong iyon ay sumiksik ako sa kanya nang manginig ako at humagulgol. 

Isang napakadilim na gabi para sa aking buong pamilya. Lahat ng sakit at puot laban sa mga Gokongwei ay nagsilbing lamat sa aking puso. 

Mula sa pagtitig sa city lights sa glass wall ng aking apartment, napakurap ako. Napapikit ako at napasimsim sa aking wine glass. I adjusted the red silky robe covering my whole body. That memory years ago were as clear as the view from this, that even now that I am model here in New York, all the pictures never worn out. 

Mula sa kung sino ang dapat kong balikan, kung sino ang dapat managot, at kung sino ang dapat maibaon ng buhay sa lupa. 

“Hydra, are you still there?” 

I craned my neck to look at my phone that I placed on my glass table. Naroroon pa rin ang aking kausap na si Kuya Sergio. It’s on a loud speaker. Ang kuya ko na palaging nangungumusta sa bawat update ng akong career dito sa US.

“Still here, Kuya…” I drawled before lazily sipping on my glass again. 

I heard him chuckled. 

“Finally, uuwian mo na rin kami nina Mom and Dad. Himala na may free time ka na…” 

I smiled and clicked my lips. 

“Bored with my men, I guess?” 

Kuya cleared his throat. “No, you aren’t. For all we know, only your figure and beauty keep getting better. But your innocence and simplicity, never.”

I smirked. “You think so, Kuya… Whatever…” 

“Sige na, bunso. May pagagalitan pa akong panganay ko rito. Nakipagbugbugan na naman sa school e. Bye, bunso. Mahal ka ni Kuya.”

I smiled as I felt the love of my protector. My Kuya Sergio together with my always busy Kuya Hercules. He’s a Surgeon after all, and even Mommy and Daddy understands that. 

“Bye for now, Kuya. I’ll be coming home. Just like what I promised. Just a breath of some fresh air, and viola. I’ll come back not just better. But the best that the world has ever seen…” 

“Come home now, Hyacinth Idara Fourier. We are waiting.”

CHAPTER 3

Pagtapak ko palang palabas ng jet, sinalubong ako ng mainit na buga ng hangin. My eyes squinted under my shades as I felt the familiar tropical heat of this province. Tinatangay ng hangin ang white dress ko, habang pinapanood ako ng dalawang unipormadong lalaki sa ibaba na nakatindig at naghihintay. 

“Ma’am, welcome back po.” The voice of one of the men in black said, standing on his firm and guarded stance.

I nodded and smiled politely as the two of them assisted me to where the car was waiting. Ang Kuya Sergio ang naghanda ng mga tauhan niya at nagpwesto sa mga ito bago pa ako makalapag. From my schedule to the pilot who brought me here, it was all in Kuya’s control. 

Mayroong nag-aabang na isang tauhan mula sa BI upang suriin kung legal ba ang pagdating ko. Ang isang tauhan ang nakita kong mabilisang nakausap nito at nagpakita ng ilan kong dokumento.

I smirked as a memory of a very young me and an old man years ago appeared. How that old man slipped away the strict protocols of every airline because of wealth and power. Walang kahirap hirap na binulag ang lahat gamit ang salapi at pangalan. 

Legal itong pagdating ko gamit ang private jet namin. Gusto ko sanang sabihin sa lalaki na sira na ang integridad ng trabaho nila sapagkat sa karanasan ko’y parang dumulas lamang sa hangin ang lalaking nagngangalang… nevermind. The name is never worth mentioning after all.

“Hyacinth…” My smirking Kuya Sergio wearing his formal Americana was the first to greet me. Nakatayo siya at kanina pa naghihintay sa tapat ng itim na BMW. Galing pa yata ito sa opisina at dumiretso rito upang salubungin ako!

“Kuya…” I grinned like a young girl as I approached him. Mahigpit niya akong kinabig sa malaki niyang bisig at dinuyan-duyan pa. 

“Bunso… I miss you… damn…” 

Saglit lang kaming nagyakapan dahil kumalas agad ako at hinanap ang isa ko pang Kuya, at ang mga magulang namin. 

“They are at home, bunso. Masakit ang tuhod ni Mommy kaya hindi ko na pinayagang sumama,” Si Kuya. 

“How about Kuya Hercules? Akala ko dalawang poging Kuya ang susundo sa akin,” I pouted kunwari. 

“He’s still in France, bunso. Hindi pa nakakauwi sa boad meetings na kailangan niyang attendan physically. Kanina pa kami niyon nagfe-face time habang naghahanda palang siya paalis dahil gusto ka niyang abangan din.” 

Naunawaan ko naman iyon dahil may sari-sarili nang buhay ang mga kuya ko. Hindi na sa akin umiikot ang atensiyon nila dahil mayroon na ring mga anak. 

Habang kausap ko si Kuya ay dumating ang dalawang tauhan kanina bitbit ang aking mga maleta. 

“Ringgo, update.” Sambit ni Kuya.

“Clear, boss.” Maagap nitong tugon at ikinarga na sa isa pang BMW ang aking mga gamit. Doon ko lang napansin na mayroon pang tatlong pare-parehong itim na BMW na naghihintay sa amin. All are convoys.

“Let’s go home now, Hydra. We prepared a feast for you. Kanina pa naghihintay sina Mommy at Daddy.” 

I grinned in excitement as kuya opened the shotgun seat for me. Pero pag-upo na pag-upo ko palang ay nagulat ako nang isang maliit na kamay ang kumalabit sa braso ko. Pagtingin ko sa likod ay ang isang nakangiting batang lalaki sa likod na ngumunugya ng gummy bears ang kumaway sa akin.

“Pretty auntie! Hello po…” Ang maliit niyang boses ang nagpagulat sa akin.

“Hala, Luisito!” Napatili ako at ikinabig ang buong katawan patalikod upang abutin ang pamangkin ko.

Nakangiti ang paslit na naka-seat belt sa likod. Kitang kita ko ang nag-iisa niyang dimple sa kaliwang pisngi na minana niya kay Kuya. Pati ang pilyong ngiti ay kuhang kuha rin sa ama! 

“Behave, Luisito. Nag-usap na tayo ha.” Mariing sambit ni Kuya kasabay ng aming pagtulak.

“Kuya, kasama mo pala si Luisito! Halika rito, baby…” Inaabot ko siya pero sinita agad ako ni Kuya.

“Mabigat na ’yan, bunso. At hindi na ’yan bata. Palaaway na ’yan.” 

My eyes widened. The cute little Sergio giggled and pulled a pink gummy bear for me.

“Gusto mo po, auntie? Daddy said you likes sweets din po e…” 

“Hala kuya, andaldal na niya! Huling kita ko sa kanya sa facetime ay gumagapang palang siya!”

Kuya smirked as he continued driving. “Kung alam mo lang kung gaano sumasakit ang ulo namin ng Mommy niya diyan. That boy is naughty, Hydra. Huwag kang magpapadala sa ngiti-ngiti ng batang ’yan.”

“Kuya, don’t be like that. He’s so adorable! Right, baby?” 

Luisito giggled. “Auntie, get it! Baka malaglag na po ito!” Inaabot niya pa rin kasi ang gummy bear.

Kaya tinanggap ko na at kinain. 

“Sarap po ba?” He asked. I giggled. 

“Omg, he is speaking like an adult already! How old is he again?” Bumalik ako sa pagkakasandal at pinagmasdan ang nadadaanan naming naglalakihang building. 

“Seven. Kaka-birthday niya lang noong huling tumawag ako a month ago. Tuwang tuwa siya sa natanggap niyang malaking toy truck na regalo mo.” 

“Wow! Nagkasya ba siya roon sa truck, kuya? Hindi ko kasi sure ang laki ni Luisito e!” Natatandaan kong si Kuya Hercules na ang pinasuyuan ko sa regalo ko noon kay Luisito dahil nga malayo ako, samantalang siya ay pabalik-balik lang sa Pinas. 

“Sakto sa kanya, bunso. And please never send him a gift like that again. Nagmaneho talaga ’yan at sinagasaan pa ang mga tanim na bulaklak sa garden ng lola niya. Lahat winasak ng batang ’yan.” Gumalaw ang panga ni Kuya at umiling. 

Ako naman ay nagulat at natuwa pa rin. Napakabibo na pala talaga ng batang ito! 

Buong biyahe ay may mangilan-ngilan akong mga tanong kay Kuya. Kung kumusta siya nitong mga nakalipas na buwan, at ang ilan pang detalye tungkol sa panganay niyang si Luisito. 

“Kyline is now staying at home. Hindi ko na pinalalabas dahil sensitibo ang pagbubuntis niya. At iyong isa mo pang Kuya, ’ayon, di yata nauubos ang pasyenteng inooperahan.” si Kuya.

“How about your firm, Kuya? Sino ang nagpapatakbo ngayon?” 

All my Kuya’s have always been the busiest and serious people I know. After graduating college with a degree of Mechanical Engineering and earning a license, I heard that Kuya Sergio pursued to build his own company. Tuluyan na niyang iniwan kina Mommy at Daddy ang aming Real Estate, dahil pursigido siyang magtayo ng sariling negosyo mula sa isinakripisyong dugo at pawis. 

At ngayon, isa na sa mga kilalang kumpanya sa industriya ng makinarya ang Fourier-Chivas Technologies. Ang pangunahin nilang produkto ay ang mga advance na makinarya sa pag-aagrikultura at construction. Medyo malayo sa company ng aming pamilya ngunit hindi nabigo si Kuya na maabot iyon. 

Ganoon din si Kuya Hercules na mayroon nang tatlong branch ng private hospital niya na isinunod niya sa aming apelyido. Fourier Medical Hospital. Na ang main hospital building ay nasa Taguig, isa sa Cebu, at ang isa ay sa Davao.

“I’m still the CEO, bunso. Nagpaalam lang ako ngayong araw sa sekretarya ko ng leave dahil you are more important than all the queue of board meetings on my schedule.”

My mouth parted a fraction and smirked. “Talaga ba, Kuya? Niloloko mo na naman ako.” Biro ko.

Kuya chuckled throatily, a ghost of smile is forming on his lips. “You’re still the silly Hydra that I know, huh.”

“Of course, Kuya. Still the pretty bunso that you know…”

“Naman. Magugulat iyon sina Mommy at Daddy kapag nakita ka na sa personal. Miss na miss ka na nila kung alam mo lang. Nagpa-lechon iyon tulad ng paborito mo.” 

My mouth watered. Oh my gosh, antagal na noong huling makatikim ako ng pagkaing pinoy. I missed the Philippines a lot.

Napangiti nalang ako at sumilip sa labas. Malapit na kami. 

I was informed that my family owns a huge portion in these vast lands and plains of El Gracia; A wealthy neighboring province of our old place. Marami nang pag-aari at kalat na kalat na ang pangalan ng mga Fourier rito. It’s been seven years since my family left Santa Victoria.  Iyon ay matapos ang malagim na sinapit aming pamilya mula sa mapang-abuso at immoral na gobernador ng bayan na iyon. 

Ang mga Gokongwei.

Antonius Gokongwei was found not guilty of all the accusations. However, it was judged without prejudice, which means that the case is not yet permanently dismissed, and similar cases against them can still be filed and ratified by the court in accordance to its ruling.

Back then, my family knows that everyone in the court, from the highest judge down to the least of the spectators inside that court, were paid thick bunches of the Gokongwei’s wicked money in order to infiltrate the case and turn all the accusations against them upside down. But God is still merciful to give us a room of hope. Dahil mula nang umalis ako, ang aking Kuya Hercules at Kuya Sergio ay patuloy na binubuhay at pinapagulong ang kaso nang madismiss ang aming kaso pansamantala. Walang palya at walang panghihina ng loob ang aking mga Kuya. At sa paglipas ng panahon, patuloy itong pinagtitibay ng mga ebidensiya na pilit kinakalap ng aking mga Kuya.

Ngunit ganid at ubod ng kasamaan ang mga Gokongwei. Kuya never told me that Antonius and his father, Don Remus Gokongwei, kept on filing counter affidavits, and never ceased lying to the whole Santa Victoria to protect their image and of course, Antonius, by still attending the court hearings and appearing strong in facing all the charges. Kung hindi lang madudulas minsan si Kuya Hercules kapag kausap ko sa Facetime noong nasa New York pa ako ay hindi ko pa malalaman na lumalaban pa rin ang mga Gokongwei at hindi nagbababa ng bandera.

Doon ko lang nasisi ang sarili ko na nagpa-uto ako sa panganay ng mga Gokongwei. Nadala ako sa matatamis niyang salita na ang hatid pala sa akin ay pait na hahalo sa buong buhay ko. But my family is strong. My Kuyas are strongly fighting for me. At tulad nila ay hindi ako susuko.

It was heartbreaking, and now a history that will forever mark our family. Ngayon, wala na akong balita sa kung ano na ang kasalukuyang nangyayari sa bayan na ito. Dahil sa katabing bayan na nanatili ang aming pamilya. Sa bayan ng El Gracia. 

Nang malagpasan namin ang Santa Victoria, I napangisi ako. The poor people of Santa Victoria were lost. And I pity all of its people.

The name of the clan of demons never again slipped in the lips of my Kuyas and parents. Tila isa itong sumpa na parang inilibing na ng buhay ng aming pamilya. Isang panibagong buhay ang sinimulan nila sa bayan na kung saan kilala at namamayagpag ang mga Fourier. Habang ako nama’y nagbago rin ang buhay nang mag-aral at magtapos sa U.S. 

“My child!” 

The baritone voice of my Dad welcomed me as we arrived. Isang malaking yakap at mahigpit na pagkabig sa aking katawan ang aking natanggap. 

“My Hyacinth Idara… Anak ko…” 

Dad was so emotional. His body even shook. Habang yakap niya ako ay naririnig ko na ang mahinang hikbi ni Mommy. Nakangiti at masaya kong hinaplos ang likod ni Daddy. Hinalikan niya ako sa noo nang humiwalay at sinuri ang buong mukha ko.

“You’ve grown so much, hija. Kumusta ang biyahe mo patungo rito?” 

“It was very well and very safe, Daddy. Kuya Sergio was with me all the time.” 

Daddy nodded and stepped back for me to see Mommy. Mabilis ko siyang dinaluhan at niyakap at masayang lumuluha si Mommy sa akin. 

“Mommy…” I hummed as I swayed her while we hug. 

“I missed you so much my daughter… Mommy was worried…” She said.

“Don’t be, Mom. Malaki na po ako. At tignan niyo po oh, I’m finally back, safe, healthy and cute!” Pinasaya ko ang tono upang hindi na siya umiyak pa. She’s always been soft hearted just like me. Ako lang ang nagbago dahil natuto akong maging matatag sa paglipas ng mga panahon. 

“You look just like the little hydra! You did not even seem to age, hija.” Mommy smiled when she recovered. 

“Of course, mana po ako sa magandang dilag na ito…” I kissed her on the cheeks as they welcomed me with the warmest  and homy welcome. 

“Masayang masaya kami ng Daddy mo na nakabalik ka na ulit. Kanina pang umaga ay tawag nang tawag ang Daddy mo sa Kuya Sergio mo para masiguradong ligtas kang maihahatid dito. If I only don’t feel any weakness, we surely have welcomed you in the airport.”

“I appreciate it if you have stayed here all the way, Mom. I am happier that you are comfortable and safe here with Daddy po.”

Sa likod ni Mommy ay nakita kong seryosong kausap ni Daddy ngayon si Kuya Sergio. At nagulat ako nang makita rin ang isang magandang babae sa tabi ni Kuya Sergio na nakangiti at hawak ang kanyang bilog at malaking tiyan.

“Kyline!” Bumeso ako sa kanya at nakangiting inusisa ang tiyan niya. 

“Grabe, sobrang ganda mo pa rin, my sis-in-law…” She was so delighted and amused. Hindi na siya iba sa akin dahil nagkikita kami nito sa New York noon. She’s a model too of a candy magazine before she left the industry when she met Kuya Sergio years ago. 

“Buntis ka na naman? Enjoy na enjoy ka siguro sa Kuya ko, sissy?” I joked. 

Tumawa siya at maingat na yumakap sa akin. 

“Still the silly hydra… Gosh, welcome back to the Philippines, sissy. Rinig na rinig ang accent ha…”

“Oh, really? Sorry, hindi na kasi ako sanay…” We both giggled like how we usually talk as Mommy assisted me to go inside our dining. 

At doon ay naabutan ko ang isang malaking handaan. At may lechon talaga sa gitna! 

We we’re enjoying our feast while Mommy and Daddy were asking me about my most recent whereabouts. Si Kuya Hercules lang ang kulang sa hapag, at pati ang kanyang asawa na kasa-kasama niya palagi kapag umaalis siya. 

“Your Kuya is always busy, hija. Nagtatampo na minsan ang Mommy mo dahil bihira nalang umuwi kahit may pagkakataon namang bumisita rito.” Ani Daddy.

“But I understand him, anak,” si Mom. “He is working so hard for his future family. Tumatawag naman siya sa akin palagi at nakakapagkamustahan kami. Ang pangako niya ay sa anniversary namin ng Daddy niyo ay bibisita siya rito at magtatagal din sa kanyang bakasyon.”

I was delighted by the updates from my Kuyas. Palibhasa’y mga padre de pamilya kaya ganoon nalang ang pagsusumikap. Unlike me na palakad lakad lang sa runway at pa-pose pose lang sa men’s magazine na walang ibang iniintindi dahil wala namang sariling pamilya. Bigla akong napapikit nang sumagi sa isip ko ang pamilya kong nawal nang parang bula. Ang anak ko na ipinagkait sa akin sa mahabang panahon.

“Bang! Bang! Fire in the hole!” Boses ng maliit na si Luisito na tumatakbo-takbo bitbit ang kanyang toy gun at pinagbaba-baril ang mga vase, chandelier, at kung ano ano pang nakikita niya. Sinusubuan lang siya ng pagkain ni Kyline at tatakbo na naman dahil naglalaro.

May isang matandang kasambahay na nakabuntot lang dito at sinasaway ito kapag masyado nang maingay. Si Kuya Sergio naman at si Kyline ay panay ang pasensiya sa akin dahil sa ingay at likot ng kanilang anak.

“Kahit anong saway ko diyan, bunso, hindi nauubos ang baterya ng batang ’yan. Kaya hinahayaan ko nalang hanggang sa mapagod at lumapit.” Ani Kuya Sergio. 

“Anlikot likot niyan, sissy. Palagi kong tinatanong sina Mom at Dad kung ganyan din ba kalikot noon si Sergio, pero ang sabi nila’y tahimik lang daw ang kuya mo. Ewan ko ba kung kanino nagmana ’yan…” si Kyline. 

“Nag-aaral na po ba si Luisito, Kuya?” I asked.

“Oo. Grade 2 na yan sa nag-iisang private school dito sa El Gracia. Gusto ko ngang dalhin na sa US ’yan baka sakaling doon na magtino. But Kyline wants to stay here to still oversee our company. Wala akong magawa.” 

“Ganyan talaga siguro kapag nasusundan na? Kasi naman, may new baby na kayo ni Kuya oh…” 

“Oo nga e. Another blessing from above. Pinapanalangin ko nga na paglabas nitong second baby boy namin ay hindi ganyan kakulit tulad ni Luisito. Dahil sasakit talaga ang ulo namin ni Sergio pag nagkataon.” 

It was a dinner filled with celebration and love. Napakasarap sa pakiramdam ang makasama muli ang pamilya ko. Hanggang sa kinagabihan ay panay ang kuwentuhan namin nina Mommy. Tuwang tuwa sila sa mga nalalaman na mga ginagawa ko sa US. Hindi na rin sila nagugulat dahil nakikita rin nila sa internet ang mga pictures and advertisements ko. 

Nasa rurok ang career ko ngayon at maingay ang pangalan ko. I have worked with so many fashion designers from all over the world, and I’ve always been loyal to Vogue since my career started. 

Noong gabing iyon ay muli akong nakabalik sa aking orihinal na kwarto. Everything is modern now. Even the placement of the ammenities all looked new and renonvated. 

It’s already late in the evening when I took a bath to refresh. Mabuti nalang at may dala akong skincare sa aking maleta dahil walang laman ang vanity mirror ng kwarto. Ang mayroon lang ay mga towels at ang ilan sa mga luxury bags and designer clothes na naiwan ko pa noong umalis ako. They were well preserved dahil bawat isa ay may black cover pa. 

I was massaging my face while applying night cream when my phone rang. Facetime. It was a call from Pedro Ambrosio. An Italian friend of mine, and the manager of some famous supermodels too. 

“Hydra, my girl. Have you touched down already?” Bungad niya. He’s in a conference room based on his background and the formal suit he was wearing.

“Yes, it was hectic. What’s up?” I lazily drawled while looking at my face in the mirror. 

“You don’t want to accept the invitation of Victorino Lemuere? Everyone is expecting you to walk his Summer Collection.” May himig ng panunuyo sa boses niya.

“Pedro, I have told you many times. I am for a vacation and not for work this day forward. People can wait for me. But I bet you can’t?” I smirked.

He nodded and cleared his throat. “Of course I can’t. I need you, my girl. Victorino is my friend and he requested me to have you grace him. But of course, you are still to decide. So, is your decision final now? Surely a no?”

“Yup. I’ll get back to you once I am done enjoying my personal life. And please tell Victorino that I love his dresses and hopes to wear them on his winter designs. I’ll be sure to attend that, just so you know…” 

“Right! Enjoy your stay there in the Philippines, Hydra. My line is always waiting for you, ragazza bella e sorprendente. And per favore don’t forget to bring me some dried mangoes? I heard there are many of them there?”

“Sure, Pedro. Ti amo e a presto.”

“Ti amo, Hydra! Ti aspetteremo.” 

The next morning felt so homey. Sabay sabay kaming nag-agahan, at siyempre, nakita ko na naman ang kalikutan ni Luisito. Sina Daddy at Mommy ay paminsan minsang tinatawag ito upang halikan at yakapin, na siya namang ikinakangiti ng paslit. 

“Auntie, do you want me to show you my magic po?” Pagpapabida nito nang magpakandong sa akin. 

Mariing nakatingin sa kanya si Kuya Sergio at sinesenyasang bumaba ngunit hindi ito pinapansin ni Luisito.

“Show me your magic then, young man…” Nakangisi kong sambit at sinabayan siya sa kanyang kakulitan.

“I can turn daddy’s face from color brown to color red po.” Mayabang nitong sambit.

“Luisito! Bumaba ka riyan! Isa.” Banta na ni Kuya Sergio. 

Biglang bumulong sa akin si Luisito. “Look at his face now po, auntie. It’s now red. Magic…” He said with a sense of gimik and playfulness. 

Hindi ko na napigilang matawa, maging si Dad ay idinaan nalang sa pag-iling ang kakulitan ng kanilang apo. Agad na tumayo si Kuya Sergio at kinarga na mula sa akin ang kanyang anak. 

“Pasensiya na sa batang ’to, bunso. Isang araw palang ang lumilipas pero andami nang kalokohan ang pinapakita niya. Ganito talaga ’to e.” 

Days have passed and I am enjoying my vacation with my family to the fullest. Hatid sundo pala si Luisito ng driver ni Kuya. At parang bulate talaga ito dahil panay ang likot. Tumatahimik lang kapag natutulog.

One day, Kuya Sergio made me join him in his company. Sa sentro ng El Gracia ang branch ng building nila rito. Nagulat ako nang malamang marami na rin palang gusali ang sakop ng FCT, mas maliit ng kaunti sa main buildings sa Manila ngunit pinakamatayog sa mga katabi nitong mga kilalang establishimiyento.

Everyone welcomed me as if I was a VIP. Katabi ko kasi si Kuya na tinatanguan at pormal na nginingitian ang mga nalalagpasan naming mga empleyado. I can even hear whispers from some employees na ngayon lang ata ako nakita. At siyempre, mayroong mga naglabas ng kanilang mga phone at kinuhaan ako ng pictures palihim. Baka nakilala nila ako kahit nakasuot pa ako ng shades.

Kuya Sergio seated inside his huge overlooking office. Napangiti ako dahil parang nasa New York lang din ako sa magandang tanawin. Ang kinaibahan lang ay hindi ganoon karami ang mga buildings dito. 

“Have a seat, Hydra.” 

Umupo ako sa isang leather couch at sumandal. I placed my glasses on the glass table. Ganito na pala ang inilago ng negosyo niya. Kahit siguro hindi na siya magtrabaho ay kaya na niyang bigyan ng perpektong buhay ang mag-iina niya. This company is huge compared to the office of Mommy and Daddy back in Santa Victoria.

Kuya became serious while unfolding some brown envelope. I silently watched him, and kind of curious why would he invite me here. Lalo na’t nasabi ko na sa kanya bago ako dumating na hindi ako hahawak o titingin man lang sa any office related works. Because I am in a whole vacation.

“Ganda rito ha. Ito yata ang pinakamataas na building dito. Tinalo mo na ang agency ko sa New York, Kuya…” I interjected.

“Hydra, there’s something that you need to know.” 

Biglang sumeryoso ang boses niya. I raised him a brow.

“About what?” I hummed.

Humugot muna ng hangin si Kuya bago nagdugtong ang mga kilay. Nilabas niya ang papel na tingin ko’y legal papers.

“Lumalakas na ang laban ng kaso natin sa mga Gokongwei. Pumapabor na sa atin ngayon ang ilang mga husgadong naunang humawak ng kaso. The grip of Don Remus Gokongwei is now slowly loosing from those judges of the regional trial court.”

Napalunok ako nang bigla niyang banggitin ang apelyidong hindi ko inaasahang maririnig ko pa. Na mapag-uusapan pa muli.

“At natatandaan mo ba noon na nagmamakaawa ka sa kanila na kunin ang sanggol noon sa kanila?” 

Bigla akong napatayo. “S-Sanggol?” Biglang nanumbalik ang pakiramdam noon na gustong gusto kong mayakap ang anak ko, mahagkan, at maangkin. Pero ang mga Gokongwei ay hindi ako pinakinggan. Inalisan ng karapatan ang musmos kong puso noon.

“Yes. And I received a call from my Intel that the Gokongwei is now allowing you to see the child. They just found out that you are now here in the Philippines, Hydra. In flesh.” Mariing bigkas ni Kuya.

Napakurap ako, nalilito, at hindi makapaniwala. 

“I have apprehended this a year ago. Nakaabang din sila kung kailan ka babalik. At natatakot sila dahil you are now in flesh and the dice is now in your hand. Hinahanapan na nila tayo ng paraan para hindi na ituloy ang kaso. And they are now using the child and even willing to give you the custody. At putang ina, ang gagong Antonius at ang ama niyang Don Remus ay lumipad na palabas ng bansa noong araw mismo na lumapag ka.”

“What the fuck, Kuya?” The information was too much.

Napabuntong hininga nalang si Kuya. 

“Pero napag-aralan ko na ito ng maigi. Alam na rin ito ni Hercules at siya ang mata ko sa labas. You will not play their games, Hydra. Tuloy pa rin ang pagpapagulong natin nito at sisiguraduhin kong mabubulok sa kulungan ang Antonius na ’yon.”

“Kuya…” Napahawak ako sa mesa ni Kuya. 

Gumalaw ang kanyang mga kilay at mayroong galit sa kanyang mga mata na tila sinusuri ako. Umiling na agad siya habang hindi ko pa naisasatitik ang gusto kong mangyari. 

“No, Hydra… You will listen to me.”

“Kuya, I want to see my son—”

“No!” Malakas na sinuntok ni Kuya ang mesa. Napapikit ako dahil nabasag ang babasaging muwebles nang bumagsak ito sa marmol na sahig.

“Fucking no, Hydra. Be grateful that I told you about this. Pero hanggang dito lang ito. Wala ka nang gagawin. All you have to do is to wait until this case reached its final verdict. Until then, makikinig ka sa akin. Sa amin ng Kuya Hercules mo na lumalaban para sa’yo.” 

Sa halo-halong emosyon ay tumulo ang masaganang butil ng luha ko. All the memories of my son came into me. Nakatulala lang ako kay Kuya habang siya’y umiiling iling at buong tapang na pinapakalma ang sarili.

“Makikinig ka sa akin, Hydra… Makikinig ka sa akin…” Mariing bulong ni Kuya na pinapaintindi ito sa akin. 

Pero ang puso ko ay malakas nang kumakabog, at nangungulila sa aking anak. The baby might not be my biological son, but it was him who made me feel whole for some moments of my life. Na kahit tumanda na ako at marami nang nagbago, pakiramdam ko ay anak ko pa rin ang batang minsan ko nang binuhat at hinagkan.

I was contemplating deeply that night, inside my room, looking at the full moon in the middle of night. I can’t sleep. All I can hear is my own heartbeat, and the memory of the cries of the baby in my arms. 

Para akong kinain ng kasinungalingan. I know that I should move forward and continue to fight against the Gokongwei. And yet, they were so smart to target my only weakness. They could have offered me Antonius, but they didn’t. Because they know that my hatred against that man whom I once loved are already carved for eternity. But the innocence of a little boy and my affection could convince me that love, afterall, will heal everything. 

I smirked. Tingin ba nila’y ganoon ako katanga? I was a foolish when I was a child. But I am now the smartest girl who ever stepped in this land. With my own capabilities, I strived, I pursued, and I became an Icon in a foreign land without any help. I outsmarted life, and the Gokongwei are of nowhere to be a synonym of life, for all they have brought to their people are death and suffering. I have overcome on my own, and I have buried them years ago, alive and breathing, from the depths of my soul for me to just easily step into them and snatch from them the remote of the game they are playing. 

One sight of an innocent boy won’t kill me. And I am in control over this. 

“Antonius Gokongwei, I own this game…” 

I secretly contacted the men of Kuya Sergio and asked for some information. But none of them gave me any. They were playing innocent and dumb just like what I think my Kuya have ordered them. 

But too bad, I still have some charm and wit to try.

“Ano ang nalalaman mo tungkol sa mga Gokongwei?” I asked. 

The man named Ringgo, a masculine man wearing his black suit inside Daddy’s black Land Cruiser is sitting while trying not to close his eyes. I invited him to drink a wine during our dinner. Everyone is already inside their room including my parents. Wala ngayon si Kuya Sergio dahil nasa Manila at kailangan siya roon ng kanyang mga investors. I took the chance to just squeeze some information by inviting this man for a nice drink. 

Ilang araw kong inaral at hinanap sa kanila kung sino ang posibleng nakakaalam ng mga transaction ni Kuya sa labas. Not all of them has an idea, because among Kuyas men, there are few that are truly trusted.

“M-Ma’am, mahigpit pong ipinagbabawal ni Sir Sergio…” 

I smirked and pulled out a cold bunch of cash on his thick thighs. Ngayon ay tatlong bungkos na ng tig iisang daang libo ang nasa kandungan niya. Hindi pa rin bumibigay! Napakatibay!

“This is not a crime we are doing, Ringgo. All I want is for you to cooperate. Gusto ko lang malaman kung paano mo nacocontact ang mga Gokongwei. At kung willing ka pa, dadagdagan ko pa ’yang nasa kandungan mo kung tutulungan mo akong makita ang bata.” 

Napatingin sa akin si Ringgo at napalunok. Nagdadalawang isip na siya.

“That’s too much of money, Ringgo. Pwede na kayong makapagsimula ng negosyo ng asawa mo  diyan. If you have one I mean. At tutulungan mo lang ako. Inosente ka rito.”

Napalunok pa siya. Magkano kaya pasahod dito ni Kuya Sergio at kahit ganito na kakapal ang pera ay tinatanggihan pa? Kung ibang tao lang ito, paniguradong hindi na aabot sa pangatlong bungkos ang ilalabas ko.

“M-Ma’am, baka mawalan ho ako ng trabaho.”

Kahit labag sa loob ko ay naglabas pa ulit ako ng kalahating bungkos. Nilagay ko iyon sa matigas niyang dibdib at tinapik tapik pa. 

“Help me, Ringgo. Your answers will give you a better job. Baka madagdagan pa nga ang trabaho mo kapag kinuha kita..” 

Napakahirap sulutin ng tauhan ni Kuya Sergio. Sinigurado niya talaga na loyal at matino ang kanyang mga tao. And I found out that Ringgo has been working as one of his trusted men for five years now. Wala ni isang palpak na trabaho dahil ganap na ganap sa pagiging bodyguard ng Kuya ko. A true loyalist of the Fouriers.

The chances of not getting any help was high. But never impossible. I was sleeping peacefully and just in the middle of stretching myself out of the bed when I recieved a call from Ringgo.

“Ma’am, nandito na po sa gate.” 

Hindi pa man ako nakakapag-ayos man lang ay napatalon ako sa kaba. Nagmamadali kong nilapag sa malambot kong kama ang phone at patakbong bumaba. I was just on my silk sleeping dress. Wala na akong paki-alam kahit umaalog at bakat na bakat pa ang dibdib ko. 

I have told my Mom and Dad that I wanted to visit this old house of ours in Santa Victoria. Ang aristokratong mansion na matayog pa ring nakatindig at nanghuhumaling. Pumayag din si Kuya Sergio. But it was all just my alibi. Because here is where I will secretly meet my son. 

Pagbukas ko ng aming double doors, sa malayo palang ay nakita ko ang nakahintong itim na Land Cruiser. Sa tabi nito ay ang nakatindig na si Ringgo na mayroong kausap na isang tauhan. And it was not just our tauhan. But the tauhan of the Gokongweis based on the red color of pin on its collar. And it was Ringgo whom I ordered to arrange everything just so I can see the innocent baby that I embraced years ago. 

At pinanood ko ang pagbaba ng isang batang lalaki, na tingin ko’y kaedad lang ng pamangkin ko na si Luisito. Nagulat ako nang tumalon ito mula roon at tumingin tingin sa paligid kung nasaan na siya.

Napahinto ako nang makita ang halos pinaliit na bersyon ni Antonius. Ngunit ang kinaibahan lamag, mayroong puting band aid sa kaliwang kilay nito, Malinis naman ang gupit nito, ngunit ang kilos at galaw ay matitigas at solido.

“Anong lugar ’to?” sambit nito at tiningala ang tauhan ng mga Gokongwei. Nagulat ako dahil tila kaedad lang niya ang kanyang kinakausap. 

“Dito po kayo inimbitahan ni Ms. Hyacinth Fourier sa kanilang mansion. Naroroon po siya.” Itinuro ako ng lalaki kaya napatingin sa akin ang bata. 

Napatingin tuloy ako kay Ringgo at nagtatanong kung siya na ba ang anak ni Antonius. He simply nodded na tila nakuha ang aking ipinaparating.

Lumapit ito sa akin, at magkadugtong ang mga kilay, tila sinusuri ako. Ako naman ay yumukod habang binibigyan ito ng magaan at palakaibigang ngiti. The chinese features on this boy was so strong. From his pointed nose, down to his smooth skin. Walang duda na isa nga itong Gokongwei. 

“Hello, baby. Ako si Hyacinth. Ano ang pangalan mo?” Malambing kong tanong. 

He shot his left eyebrow. And I almost got offended by how he scrutinized me. Nakita kong nag-uusap na ngayon si Ringgo at iyong tauhan. Wala na ang atensyion nila sa amin ng bata.

“Ako si Adonis.” 

Matigas siya kung manitig. Kahit maliit siya, kitang kita ko ang pagdaan ng mapanuri niyang mga mata mula sa paa ko, paakyat hanggang sa mukha. He angled his head while staring at my face, as if looking for something that might trigger him to go ballistic.

“A-Adonis, okay… Ang buo mong pangalan ay Stryker Adonis, tama ba?” 

Bigla niyang pinatunog ang kanyang mga daliri. Habang nakatingin sa katawan ko. Marahil ay naiinis siyang makausap ako base sa paggalaw ng kanyang mga panga. 

“Adonis nga ang pangalan ko. Gago ka ba?” 

My mouth went wide. Lalo na nang bigla itong ngumisi habang nakatingin sa dibdib ko.

“Pokpok ka ’no?” He said while gritting his teeth. 

Dahil natulala na ako at hindi makasagot, pinanood ko nalang siyang lumingon sa tauhan namin.

“Hoy, Baldo!”

Biglang napalingon ang tauhan. Ngunit wala nang gulat sa hitsura nito nang tawagin siya nito.

“Ano po iyon, sir?” Magalang na sambit nito.

“Bakit mo ’ko dinala rito? Ipapaampon mo ba ako sa isang pokpok ha?”

Napakurap ako. Nakita ko ang pag-ayos ng tindig ni Ringgo na tila hindi na rin nagulat sa sinambit ng batang nasa harap ko.

“Sabi mo kikitain ko ang nag-alaga sa akin nung bata pa ’ko? Bakit sa pokpok mo ’ko dinala? Tang ina mo niloloko mo ba ’ko.” 

Humarap pa ito roon sa Baldo at itinagilid pa ang ulo. Napatakip na ako ng bibig. This is not the kid that I was expecting to meet! He is just a young boy but the way he talks and acts is so different! At ano ang sinasabi niyang ‘noong bata pa siya?’ Bata pa rin naman siya hanggang ngayon. Oh my gosh.

“Uhm, Ma’am Hyacinth, pasensiya na po. Ah, baka nabigla po kayo…” Sabi sa akin nung Baldo na hindi na pinansin ang sinabi ni Adonis. 

Biglang humarap sa akin si Adonis at muli akong inusisa. Palipat lipat ang tingin niya sa mukha at dibdib ko.

“Ano patatayuin mo lang ba ako dito, ha?” Maangas niyang sambit sa akin. “Gusto kong pumasok sa loob ng bahay mo. Nauuhaw ako.”

Maagap akong tumango at sumulyap kina Ringgo. 

“Ah, Ringgo, Baldo, papainumin ko muna, nauuhaw na yata. Nag-almusal na ba itong bata bago niyo dinala rito?” 

Nahihiyang nagkamot ng batok si Baldo. “Ah, Ma’am pasensiya na po, hindi pa po ’yan kumakain. Baka nga po gutom na ’yan.” 

“O’ryt. Ako na ang bahala rito. Kayo ba, kumain na?” I asked, habang kitang kita ko ang dire-diretso pa ring panunuri sa akin ni Adonis.

“Opo, Ma’am. Pasensiya na po ulit, Ma’am. Ganyan po talaga ’yan. Noon pa.” Sabi nung Baldo. 

Tumango ako at muling yumukod para kausapin si Adonis. Pero nagulat ako nang malakas ako nitong tinabig.

“Tabi nga, pokpok. Tagal mo magpapasok tang ina.” Bigla itong tumakbo papasok sa loob. And I was left stunned.

Is that the baby that I once embraced? Paanong naging ganoon ang ugali niya?

CHAPTER 4

I’m in the process of observing the behavior of the child. Pagpasok niya kanina sa mansion ay maagap ko siyang sinundan dahil malaki ang mansion. Pero naririnig ko ang mabibilis niyang yabag na tumatakbo sa kung saan ngunit hindi ko na makita.

“He’s so fast…” Napabuntong hininga na lang ako at dumiretso sa kusina.

I have no maids around since this mansion has been abandoned for years so I have to assist the child by myself. Mayroon lang caretaker na nagpapanatili ng overall grooming ng mansion na once twice a month lang kung bumisita according to Ringgo.

Nagsalin ako sa baso ng distilled water at dinala iyon habang hinahanap ang bata. Naririnig ko ang mga kalabog sa second floor, at napailing nalang ako sa bilis ng paslit. How can he easily tour the whole mansion without a guide?! Maliit lang siya pero parang may nakasanib yata na lakas ng tatlong bruskong lalaki ang katawan niya.

Umupo nalang muna ako sa pang isahang couch ng living room habang naghihintay sa kanya. Magkakasunod na kalabog pa ng mga pinto ang aking naririnig na tila may mga NBI na nagre-raid sa mga kwarto sa taas. Walang ibang tao dahil ako lang naman ang naririto kaya wala namang maaabala sa mga ingay doon.

Makalipas ang mahigit sampung minutong pang-gagalugad ni Adonis sa itaas, bumaba na ito ng hagdan ngunit may kinakaladkad nang isang baseball bat. Bumaba ito na parang wala lang nangyari habang walang hirap na hila-hila ang may kalakihang baseball bat na sigurado akong kay Kuya Sergio noong nag-aaral pa ito sa kolehiyo.

“Angas nito ah. Sa’yo ba ’to?” Umupo siya sa mahabang couch at ikinandong nang walang kahirap-hirap ang inaalikabok nang kahoy.

“Uhm, hindi sa akin ’yan, Adonis. Sa Kuya ko ’yan noong nag-aaral pa siya.” Binigyan ko siya ng magaan na ngiti upang utuin siya na makipag-usap sa akin. 

“Akin na ’to ha. Ako naman nakakita e.” Matigas niyang sambit na para bang nakapagdesisyon na agad siya kahit hindi pa nakukuha ang sagot ko.

Nagdugtungan ang makakapal niyang kilay habang sinusuri ang mapag-unawa at palakaibigan ko pa ring ngiti. Iritable itong nagkamot ng pisngi.

“Here oh, drink ka muna ng water, baka napagod ka sa… ano, sa taas…” Sabi ko at inilahad sa kanya ang baso. 

Akala ko ay susupladuhan ako pero kinuha niya naman sa kamay ko at nakatingalang uminom doon. Dire-diretso ang paglagok niya at halatang uhaw na uhaw. At nagulat ako dahil hindi man lang siya huminto at naubos agad ang laman ng baso sa isang tunggaan. 

Doon ko nakita na pawisan na siya. Ang leeg niya ay may butil na ng mga pawis, pati ang noo. Namumula na rin ang tenga niya, at doon ko lang naalala na hindi kasi nakabukas ang aircon sa mga kwartong pinag-papasok niya.

“Aahh…”  Nilapag niya ang baso at maliksing lumundag pababa ng couch. Dinampot niya ang remote ng tv na nasa center table at pa-lundag din na bumalik sa puwesto niya. Pinindot niya ang remote na parang nasa sariling bahay lang siya. 

Nakita ko ang pagdugtong ng mga kilay niya dahil sa pagkairita nang hindi pa rin iyon bumubukas.

“Tang inang remote ’to. Sira ba ’to, Miss Pokpok?”

Kahit nagulat at nabigla, maagap akong tumayo at sinilip ang saksakan. Hindi pa kasi nakasaksak e. Nang masaksak ko ay bumalik ako sa upuan ko. 

“You can open na ulit. Pasensiya na ha hindi kasi naka-saksak kanina sa outlet.” 

Parang hindi niya naman ako pinapakinggan nang galit niya ulit na pinindot ang remote. Nang bumukas ’yon ay pindot niya ang Netflix. Pero hindi iyon nag-cocontinue dahil walang internet.

“Tang inang tv ’yan, sira pa…” Dismayado niyang sambit sabay pindot ulit sa remote para patayin ito. 

Palundag ulit itong bumaba sa couch at  matigas itong tumayo sa harap ko, nakapameywang at para bang kaaway niya ako base sa panunuri niya.

“Ang boring dito sa bahay mo. Bakit mo pa ’ko dinala rito kung wala pala akong mapaglalaruan ha?” Matigas itong tumango na parang hinahamon ako ng suntukan. 

Pero imbes na patulan ang yabang at tibay ng batang ito, pinanatili ko ang ngiti dahil kailangan ko muna siyang obserbahan at pakibagayan. Lalo na’t ginusto kong makita siya at makasama. 

“Uhm, pasensiya ka na, Adonis. Don’t worry, I’ll bring you some toys tomorrow. I will ask Ringgo to buy whatever you want. But first, kain muna tayo sa kusina, okay? Hindi ka pa kasi nag-aalmusal.” 

Akala ko ay aangal siya nang tumayo ako. Hinawakan ko siya sa isang kamao niyang nakakuyom. 

“Tara, ipagluluto kita ng pancake. Or are there any other food that you would like to eat? Doon tayo sa kitchen oh…” Nginuso ko ang daan patungo sa Kitchen.

Napakislot ako nang bigla nitong inalis ang pagkakahawak ko. 

“Ba’t ba hawak ka nang hawak? Nanay ba kita? Ha?!” Kitang kita ko ang pamumula ng leeg niya.

“O-Oh, sorry. Hindi ka pala sanay na hinahawakan, promise I won’t ever touch you again, baby.” 

Nangunot ang noo nito at patutyang ngumisi. “Baby amputa. ’Di na ’ko baby! Tanga tanga…” Bulong bulong nito sabay takbo patungo sa kusina.

Nang mawala ito sa paningin ko ay doon ko lang naibuga ang hininga na kanina ko pa pinipigilan. Hindi ako makapaniwala na siya ang baby na kinarga ko noon. Ang inosenteng sanggol sa mga bisig ko na itinuturing kong anak. 

Maagap kong inalis sa isip ko ang mga negatibo. Baka naninibago lang ako. Alam kong iba-iba naman ang mga bata at madalas talaga ay makulit at pilyo. Kaya kinumbinsi ko na lamang ang sarili ko na baka ngayong araw lang naman ako kakabahan habang kaharap ang bata. 

Habang nag-mimix ako ng pancake sa mixing bowl, nakaupo lang sa bar stool ang ngayo’y tahimik na si Adonis. Nakasandal ang mga braso niya sa marbled counter, tinatapik tapik ang mga daliri habang pilit sinisilip ang kung anong hinahalo ko. 

“Mabilis lang ito, Adonis. Ilalagay ko lang itong hinahalo ko sa frying pan and then your breakfast is ready…” 

Nakatingin lang siya sa hinahalo ko at parang interesado. Hindi niya yata ako pinapakinggan dahil anlikot likot ng mga mata niya. 

Habang nilalagay ko ang unang cup sa mainit na ngayong frying pan, bigla siyang nagsalita.

“Matagal pa ba  ’yan? Gutom na ’ko, Miss Pokpok…” Tumingala siya sa akin at nakangisi habang pinapanood ang reaction ko. Lumaki pa ang ngisi niya nang makitang umangat ang kilay ko. 

He looks cute and adorable with that cute little smirk, to be honest. Pilyo at nakakahumaling dahil nga bata pa. Pero imbes na matuwa, lamang ang pagka-offend ko. Doon ko lang ibinaba ang ngiti at sumeryoso. 

“Adonis, ako si Hyacinth. May pangalan po ako. Puwede mo naman akong tawaging Mommy Hyacinth kung gusto mo lang din.”

“Mommy? Hindi naman kita nanay a? Huwag mo akong lokohin, Miss Pokpok.”

“Who taught you that word? Alam mo ba na bad ang word na sinasabi mo?” Dahil sa inis ay pabalya kong binaliktad ang pancake. Doon ko na naimanifest ang inis dahil nakaka-offend ang masabihan ng pokpok lalo na kung galing sa isang bata. 

Ang sabi pa naman ng mga matatanda, hindi raw marunong magsinungaling ang bata. At kung ganoon man, nakakasama ng loob dahil hindi naman ako pokpok. Nagsusuot lang ako ng sexy lingeries kapag may shoot ako sa Men’s magazine. At kung pokpok man ang tawag doon, aba, hindi ko naman yata ’yon kayang tanggapin. 

“Tssk.. tssk…” Sabi-sabi ni Adonis at parang matanda kung mamahiya. 

Andami kong katanungan kung paano naging ganito itong batang ito. Pero mas mahalaga munang kunin ko kahit papaano ang loob niya dahil nga ang main reason why I secretly conspired with Ringgo to have him with me is to meet him. Nandito na lang din naman ako ay paninindigan ko na lang. 

Mabuti na lang din at hindi na siya nagsalita pa o nagkulit hanggang sa lapagan ko siya ng plato ng pancake na may chocolate syrup sa ibabaw. Pinanood ko siyang nilantakan iyon na hindi man lang gumamit ng tinidor. Kinamay lang talaga niya ang buong pancake kaya natuluan pa na chocolate ang malinis niyang damit!

Bigla akong napalingon nang makita ang pagpasok sa kitchen ni Ringgo. I raised him a brow.

“Ma’am, nasa labas ho ang Attorney ng mga Gokongwei, at isang tauhan nila.” 

Bigla akong napatayo at kinabahan.

“What? Don’t tell me nalaman nilang itinakas niyo itong bata?” Lumapit ako sa kanya at hininaan ang huling salita. Sigurado naman akong hindi narinig iyon ni Adonis dahil nakatalikod pa rin ito at dire-diretsong kumakain. 

Nauna akong lumabas ng dining at narinig ko ang sapatos ni Ringgo na nakasunod sa akin. Nang nasa dining palang ay hinarap ko ulit siya. 

“Bakit sila nandito, Ringgo?” Kitang kita ang pagkabahala sa mukha ko.

Are they going to use this against me na nandito ngayon sa mansion namin ang bata? Oh my gosh! 

“Hindi ko ho alam, Ma’am. Pero sila lang naman po ang dumating. Wala pong kasamang pulis o kahit sino sa mga kamag-anak ng mga Gokongwei kung iyon po ang ikinakatakot niyo.” 

“Bakit mo pinapasok? Dapat tinawagan mo muna ako para tanungin!” 

“Hindi ko pa po sila pinapapasok, Ma’am. Nasa labas pa po sila ng premises. Kanina pa po ako tumatawag pero hindi niyo po kasi sinasagot ang tawag.” 

Napakurap ako nang maalala na iniwan ko nga pala sa kuwarto ang phone ko. Napabuntong hininga ako at mariing tinignan si Ringgo.

“I trust you with this, Ringgo. Let me be reminded that you are one of the best men of Kuya Sergio. Gusto ko ng malinis na trabaho mo. Nagkakaintindihan ba tayo?”

Matigas siyang tumango. “Malinis na trabaho po, Ma’am.”

“Good. Tell visitors that I must know first their intention. Huwag mo silang papapasukin kung nahimigan mong may masama silang balak sa kahit na ultimong maliit na bahagi. Move.” 

Sumaludo si Ringgo bago siya lumabas. Binalikan ko muna si Adonis sa kusina dahil baka ni-raid na rin niya ang mga gamit doon. Pero nagulat ako nang makitang nakaupo pa rin ito sa bar stool, dumidighay, habang maraming nagkalat na chocolate sa bibig at damit. 

Kumuha agad ako ng tissue sa counter at nilapitan siya. 

“Makalat ka palang kumain, Adonis. Okay lang ba na punasan kita?” Paalam ko dahil baka itulak na naman ako nito at lalo pang mainis sa akin. 

Hindi ito sumagot. Diretso lang itong nakatitig sa akin na parang inoobserbahan ako. Kaya sinamantala ko na iyon para punasan ang kanyang bibig, ilong, pisngi at leeg. 

“Marumi na itong damit mo. Do you have an extra shirt in your car? Para mapalitan na rin kita ng damit.” 

“Bakit ako tinatanong mo kung may damit akong dala e wala ako sa bahay namin? Bobo ka ba?” Pilosopo nitong sagot.

Bumuntong hininga ako at umupo nalang muna sa katapat niyang bar stool. 

“Kailangan mo kasing mapalitan dahil marumi na ang suot mo. Ang mga bata ay kailangan palitan ang damit para maging malinis at maayos.” 

Bigla itong ngumisi habang nakatingin sa dibdib ko. Sabay angat ng tingin pabalik sa mga mata ko.

“Ikaw dapat ang magpalit ng damit, Miss Pokpok. Kanina ko pa nakikita dalawa mong dede na tumatalbog.” 

My eyes widened. How could this little boy know about that word? Is that how terrible he is?

Wala sa sarili kong tinakpan ang aking dibdib. 

“That’s bad, Adonis. You have to respect me because I am older than you, correct? At hindi angkop sa isang bata ang magsalita ng mga salitang ganoon.”

“E dede naman talaga ang tawag diyan ’di ba? Bobo ka ba, Miss Pokpok? Anlaki laki mo na pero bobo ka at mas matalino pa ako sa’yo.” 

Umakyat na  yata sa ulo ko ang lahat ng aking natitirang dugo. Napalingon ako muli nang pumasok si Ringgo na saktong pumigil sa napipinto kong pag-patol sa batang lalaki na kaharap.

“Ma’am,” Magalang nitong pagkuha ng atensiyon ko. 

Napalunok ako at naglakad patungo sa kanya. I consciously started to cover my breast because the kid reminded me that it’s so visible from my silk dress. Pero si Ringgo ay hindi naman yata malisyoso at sanay na sa akin dahil hindi siya naiilang sa tapat ko. Nang nasa living room na kami ay umupo ako sa couch at napahilot sa sentido. Nakatayo lang sa malapit si Ringgo.

“Ano raw ang pakay nila?” I asked. 

“Mayroon pong dalang legal document ang Attorney sa labas. Nagpakilala po itong si Attorney Henry Roque, at ang kasama po niya ay isang babaeng matagal nang naninilbihan na kasambahay ng mga Gokongwei. May dala pong notarized letter si Attorney Roque at ito po ay tungkol sa kusang loob nilang pagbibigay ng permiso sa iyo na maging guardian ng batang Gokongwei nang walang kapalit at walang partikular na interes. At iyong kasambahay ay may dala pong iilang mga gamit ng bata.”

Napatayo ako at hindi makapaniwalang napatingin kay Ringgo. 

“What? Are they out of their mind? Bakit nila ipapaubaya sa akin nang ganoon nalang ang bata? Yes, I want to meet my son and have a special time with him. Pero pinayagan mismo ng mga Gokongwei? Ni Antonius at ni Don Remus?” 

“Ma’am, hindi ko po iyan masasagot. Kung gusto niyo po ay papapasukin ko ang Attorney at ang kasambahay nang makapag-usap po kayo tungkol diyan. Pero nasisigurado ko naman po na otorisado, tunay, at malinis po ang mga dokumentong ipinakita nila sa akin. Na-counter check ko na po ito at nakumpirma na galing nga mismo sa ama ng batang Gokongwei ang dokumento.” 

I was lost of words. Tila pumapabor sa akin ang panahon dahil makakasama ko pa ang anak ko. Pero hindi ako tanga para malamang mayroong nakasabit na maitim na plano ang mga Gokongwei rito. They want me to get distracted by using their Stryker Adonis with me. Na baka magkaroon ng pagkakataon na i-urong ko na ang lahat ng kaso laban kay Antonius sakaling mabulag ako ng presensiya ng bata sa buhay ko.

Poor you, Antonius. Do you still think that I was the foolish and gullible child you assaulted years ago? Sorry, but no. Kung may tanga rito, ikaw ’yon. Dahil magtatagal pa ako rito sa Pilipinas para tapusin na ang mga nakabinbin na kaso laban sa’yo. At dahil wala ka rito sa Pilipinas dahil nga isa kang duwag, takot, at nagtatagong kriminal, mawawalan ka ng kakayahang magsubmit ng counter affidavits at depensahan ang sarili mo sa tapat ng korte. And I am sure that in the last coming trial or two, you will finally be convicted and imprisoned until death comes upon your evil soul. 

Pinanood ko ang pagpasok ng isang matabang lalaki na nakasuot ng Americana sa aming double doors kasunod ang isang unipormadong katulong na tingin ko’y bata pa. Ringgo assisted them and they formally bowed to me as soon as I welcomed them. 

I was observing the Attorney and the maid. Hinayaan ko silang magsalita. They sounded formal and equipped with all their prepared speech. At parang inulit lang ng Atty ang naunang sinabi sa akin ni Ringgo, dahil iyon lang naman pala ang tiyak nilang pakay. Ang ipaalam na pinahihintulutan ako ni Antonius na magsilbing guardian ng bata hanggang sa kailan ko gusto. 

“How absurd is that? You are an attorney right, Mr. Roque?” I sipped on my tea. Nakabantay lang si Ringgo sa tabi habang ang dalawang bisita ay nakaupo sa tapat ko. Si Adonis ay wala ngayon sa paningin ko dahil bigla nalang itong pumunta sa pool bitbit ang baseball bat at naririnig kong may kung anong pinagbababasag doon. 

“I agree, Ms. Fourier. But my client is generous and kind to permit Ms. Hyacinth Idara for all the supervisions that the young Gokongwei would and might need this day forward. The young Gokongwei was also oriented by Mr. Antonis Gokongwei and Mrs. Maristella Javier-Gokonwei regarding this matter, and there is no resistance from the child, and is happily and ready to be supervised in a new environment. And I personally don’t see anything wrong for the kindness of my client in light with this agreement, Ms. Fourier.”

“Talaga? Magkano ang binayad sa’yo? Malaki manampal ng pera ang mga ’yon. Depende pa sa kapal ng mukha ng sasampalin. So I think you got at least ten million? Sounds like a good guess for me.” I smiled.

The attorney plastered his fake, confident and overused formal face card. Tipikal na makakapal na mukha ng mga abogadong nasa maling mukha ng hustisya. Na kahit gaano kasama ang kliyente nila ay pagmumukhain paring malinis. What a shame to this attorney and to his future lineage. Sa pagkakaalam ko kasi ay itong Atty Roque na ito ang kasalukuyang abogado ng mga Gokongwei para lang sa partikular na kaso ko laban sa kanya.

“It’s confidental to discuss, Ms. Fourier. Rest assured that Iam only doing favor to my client, which in any case, is what an attorney does to ensure not only the convenience of his client but also to maintain peace and reverence for both receiving ends, Ms. Fourier.” 

“You are too confident, Mr. Roque. Huwag ka nang mag-opinyon dahil pinapatapos lang kitang magsalita. Meron ka pa bang sasabihin?”

Nakatingin lang sa akin ang kasambahay sa kanyang tabi. Puno ng paggalang ang kanyang pagtingin at ngumingiti pa. Mayroong isang malaking itim na maleta sa tabi nito na naglalaman diumano ng mga personal na gamit ni Adonis.

“Ms. Fourier, to give you more assurance,” I rolled my eyes when the Atty. continued. 

Naiirita na ako sa boses niya. He looks dumb by assuming that I am buying all of his boka. Ringgo even caught me being unimpressed and his lips formed into a thin line, still standing firm and guarded. 

“We have three witnesses under this oath. We have Mr. Remus Gokongwei, Mrs. Maristella Javier-Gokongwei, and one individual outside the Gokongweis, Ms. Inday Sara Berde.” 

Nagtaas ng kamay ang kasambahay. 

“Ah, Ako po si Inday Sara Berde, Ma’am…” Nahihiya nitong sabi.

“Magkano binayad sa’yo?” I asked her. 

“Dinagdagan lang po ang sahod ko. Dati pong trenta mil kada buwan ay naging singkwenta na po—”

“Excuse me, Ms. Fourier. It’s confidential to discuss about it.” Sabi ni Atty. Roque ngunit narinig ko na ang sinabi ng kasambahay.

“Too late, Atty. Roque. Nevertheless, I appreciate your concerns, and I acknowledge your presence as to what you have presented to me. I will sign this agreement in front of you, and may I know if I can keep all these documents with me until the day that I let go of the young Gokongwei?” 

“Indeed, Ms. Fourier. My client is generous enough to do as you please, to add or alter anything within the contract that you find unfavorable.” Ani Atty. Roque.

Napangisi ako. “I love your lying tongue, Mr. Roque. Your profession and appearance suits you perfectly.” 

The attorney was too stunned to speak. 

“Ringgo,” I called, at maagap na lumapit si Ringgo na inabotan ako ng itim na sign pen. 

Natameme ang attorney habang pinipirmahan ko ang dokumento. 

“Your client is not generous, Mr. Roque. He is a criminal that is even willing to trade his own son just for him to slip away from the crime that he committed to a fourteen year-old innocent child several years ago. Do you agree, Mr. Henry Roque?” 

“I believe that it’s the contract we are discussing right now, Ms. Fourier. I have no personal nor political interest in relation to the unrelated concerns. you are talking about, Ms. Fourier.” 

“No personal interest? You’re too naive, Mr. Roque. You just said a while ago that your client is generous and kind. It was your opinion, Mr. Roque. But I’ll just let you pass with that remark of yours. But no political interest you say?” I smirked as I landed my eyes to the well-mannered kasambahay beside him.

“Do you think na may napopolitika rito, Ms. Inday Sara… Berde? Correct?” I was unsure of her surname.

“Opo, Ma’am. Berde po. Ah, hindi po kasi ako maalam sa mga kasulatan po Ma’am, ang trabaho ko lang po ay maglinis ng bahay. Tauhan lang po ako Ma’am at hindi po isang kaibigan.”

“Right. So, I think this meeting is adjourned?” Inabot ko kay Ringgo ang ballpen at siya na rin ang kumuha ng mga papel at nagbalik niyon sa envelope. Sinama niya na iyon sa kanyang pagtayo dahil tulad nga ng gustong mangyari ng mga Gokongwei ay kahit ano palang gustuhin ko ay pahihintulutan nila. Mga hunghang. 

“And one final concern, Mr. Roque. I decided to include my man, Mr. Ringgo Salvador as an additional witness. Would that be okay even without the knowledge of your client?” 

He nodded and showed another document. “Truly, Ms. Fourier. I have given an authorization to agree to whichever sudden alterations you would like to apply pronto. My client came prepared for all of this, Ms. Fourier.”

“Alright. Good. Ringgo will assist you outside.” Tumayo ako at pinagpagan ang aking mga kamay. Tumayo na rin sila na binigyan ko ng isang ngiti. The maid smiled at me as if she was happy to meet me. Baka nakilala rin ako nitong kasambahay na ito dahil parang idol na idol yata ako.

“Yes, Ms. Fourier. We thank you for gracing us your time. Maraming salamat po muli, Ms. Fourier.” the attorney said.

“Salamat po sa pagpapatuloy, Ma’am.” Magalang na sabi ng maid.

“You are welcome.”

Pagkaalis na pagkaalis ng mga ito, hinanap kong muli si Adonis. I have to tell the kid that I will be his guardian for the mean time. 

I searched for him in the pool area, in the kitchen, in the laundry room, pero wala siya. Pag-akyat ko sa kwarto ay nakita kong bukas ang pinto ng kwarto ko. At may naririnig ako roong mga kaluskos. 

Pagpasok ko sa loob ay nakita kong may nagkalat na mga damit ko sa tapat ng walk-in closet. At nang malapitan kong suruin, ang malilinis kong mga night dresses at lingeries lang naman iyon!

Nang pumasok ako roon, nakita ko si Adonis na nakahubad na ng damit pang itaas, as sa paanan niya ay ang baseball bat niya, habang may hawak na kapirasong pink na tela at pinampupunas sa kanyang bibig.

“Adonis?” Tawag ko. 

Napatingala ito sa akin at galit akong hinarap. And I was shocked to see my panty na ginawa lang naman niyang panyo! Malinis naman ito ngunit hindi iyon ang angkop na pamunas!

“Ano?” Matigas niyang sagot.

“That’s not a handkerchief! At bakit mo kinalat ang mga damit ko?”

Inisang punas niya pa ang hawak sa pisngi bago ’yon tinapon sa kung saan.

“Sabi mo magpalit ako ng damit ’di ba, Miss Pokpok? Kaya magpapalit ako. Bobo ka na nga makakalimutin ka pa.” 

Napapikit nalang ako at napahilot sa sintido. Bigla niyang dinampot ang baseball bat niya at pakaladkad iyong hinila at nilagpasan ako.

“Tapos na siguro kayo mag-usap ni Inday Gulay at ni Henry Panot? Sabi na ngayon ako  ipapa-ampon ng gagong Antonius na ’yon e. Bahala na, basta ba may bago akong magiging laruan dito…” Sabi niya sabay patakbong lumabas ng kwarto ko. 

Oh my gosh. The child is terrible!

CHAPTER 5

Sa unang gabi ni Adonis sa aming mansion, napansin ko na may taglay na liksi at lakas ang bata. Lalaking lalaki kung kumilos at umasta. Maliban sa hilig nito ang mangi-alam ng mga mabibigat na bagay, hindi rin ito pala-tanong sa akin, kumpara sa pamangkin kong si Luisito na napag-alaman kong kaedad lang niya. Parang binatilyo na ito kung magsalita, ngunit batang bata pa rin dahil parang turumpo na paikot-ikot bahay.

Habang hindi ko makita si Adonis, kinuha ko ang malaking maleta na dinala ng kasambahay kanina. Inutusan ko si Ringgo na buhatin iyon at dalhin sa kwarto ko. Pag-alis ni Ringgo ay binuksan ko iyon para maghanap ng damit o sando na puwede kong isuot sa hubad-baro pa ring si Adonis.

Mayroong mga damit na pang-alis, pambahay at pantulog tulad ng aking inaasahan. May mga shorts din at pantalon, medyas, at brief na may mga disenyong cars, marvel superheroes at iba pang mga cartoon characters na paborito ng mga batang lalaki. At napansin ko sa lahat ng gamit ng bata na malinis at branded ang lahat. Tipikal na gamit ng mga Gokongwei na kayang kaya magtapon ng pera. 

Inamoy ko ang mga damit para siguradong malinis. Amoy fabric conditioner at parang ito rin ang naamoy ko kanina sa hinubad kong damit kay Adonis. Sa ilalim na layer, may mga toiletries din. May mga shower gel, shampoo, cologne at hygiene kits din. At lahat ng mga iyon ay puro may tatak ng mga superheroes na tingin ko’y para talaga kay Adonis. Baka mahilig siya sa mga ganoon. 

Matiyaga kong hinakot ang lahat ng nasa maleta at inilagay sa walk-in closet ko. Marami pa namang space dahil kakalipat ko lang din dito at kaunti lang ang dinala kong gamit. Hindi ko rin naman kasi napaghandaan na papayag ang panig ng mga Gokongwei na pahintulutan akong makasama ang bata kahit sa panandalian lang. Baka dalawa o tatlong araw lang ay ibabalik ko na rin itong bata. 

“Adonis?” 

Bitbit ang maliit na puting sando ay hinanap ko si Adonis sa pool. At nakahinga naman ako nang maluwag nang naroroon ito sa gilid ng pool kaya hindi ko na kailangan pang makipag tagu-taguan. Nakalublob ang dalawa niyang paa sa pool habang may maliit na papel itong tinutupi-tupi. 

Paglapit ko ay inilapag nito ang ginawa pala niyang bangka at malakas iyong hinipan para umandar sa tubig. Napangiti ako dahil ambait niyang tignan. Pero naudlot din nang magsalita ulit ito, galit na galit sa bangkang ginawa niya.

“Andar! Tang inang bangka ’to supot!”

“Ah, Adonis, anak…” Malambing kong tawag.

Napatingala siya sa akin na magkasalubong pa rin ang makakapal na kilay. Sinuri niya ang dala ko.

“Susuotan muna kita ng damit, okay lang ba? Baka kasi kagatin ka ng lamok o kaya ay lamigin.” 

“Sa’n mo na kuha ’yan, Miss Pokpok? Damit ko ’yan a!” Tukoy niya nang tila makilala ang damit niyang hawak ko.

“Ah, oo, damit mo nga ’to. Dinala ito ng kasamabahay niyo kanina. Si Inday Sara, tama? Kaya ito papalitan muna kita. Tara?”

Saglit pa akong nakatanggap ng mapanutyang tingin bago siya tumayo. Akala ko ay magrereklamo pa siya pero bigla siyang lumapit sa akin. Napangiti ako at sinamantala ’yon para bihisan siya. He’s so cooperative that he even lifted his arms to fit.

“Very good, Adonis…Good boy…” Nakangiting puri ko at tinapik ang ulo niya. “Ganyan dapat palagi, okay? Kapag tinawag ay makikinig sa akin, okay ba ’yon?”

“Tssk… Malandi ka na nga sinungaling ka pa. Sabi mo hindi mo ’ko hahawakan, ’di ba? Makakalimutin ka lang ba talaga o bobo ka talaga, Miss Pokpok?”

Napaawang ang bibig ko. How dare this little kid accuse me? Parang dinapuan yata ng init ang ulo ko kaya kagat-labi nalang pinigilang huwag sagutin ang bata.

“I’m sorry, okay? Uh, nadadala lang ako kasi sumusunod ka tulad ng pamangkin ko. Nakasanayan ko na kasi na kapag mabait na bata ay binibigyan ng good tap.”

“Tanga! Hindi ako mabait!” Bigla itong kumapit sa braso ko at napatili ako nang malakas ako nitong hinila pabagsak sa pool. 

Napapikit nalang ako nang mahulog ako sa malamig na pool, at pag-ahon ko ay narinig ko ang tumatawa na si Adonis. Nakangisi pa ito habang pinapanood akong humuhugot ng hininga dahil sa biglaang pag-ilalim sa tubig.

“Gosh, Adonis! Why did you push me?!” Nanggagalaiti kong sambit.

“Hindi nga kasi ako mabait! Uto uto ka e…” Sabi nito sabay takbo na naman papasok sa loob ng bahay. Hindi ko alam kung ano na namang activity ang susunod niyang gagawin. 

Magkahalong inis at pagkalito ang nararamdaman ko. Wala sa plano ko ang magtampisaw sa pool, at paanong nagawa niya akong maitulak dito! Sigurado akong maliit lang at magaan ang katawan ko, pero para sa isang pitong taong gulang na bata, masyado siyang malakas para hilain ako patungo rito. 

“Ma’am?” 

Habang nakalublob ako ay napalingon ako sa dumating na si Ringgo. Nagulat ito at nakakunot ang noo nang makitang nasa pool ako kahit nakasuot pa ng night dress. 

“Gosh, Ringgo!”

“Narinig ko po kayong sumigaw kaya po pumasok ako. May kailangan po ba kayo?” He said, not realizing that I am swimming in the pool na hindi ko na man sinasadya. Akala niya siguro naisipan kong magbabad ngayon. No!

“Yes, I really need your help. Puwede bang pakikuha ng robe ko sa room?” Nakahinga ako ng malalim. Hindi ko na sinabi pa na tinulak ako ni Adonis dahil baka pagtawanan ako nito. Paano ba naman? Isang bata ay nagawa akong ma-over power?

Naghintay ako saglit pagkaahon sa pool at naupo sa lounge. Pagbalik ni Ringgo ay inabot niya agad sa akin ang Robe. Tinakpan ko pa ang dibdib ko dahil bakat na bakat ang buo kong katawan. Which, thankfully, Ringgo is not that conscious of. 

Nang makapagbanlaw at makapagbihis ako sa aking kuwarto, bumaba agad ako sa kusina upang magluto ng tanghalian. Hindi ko na na-blow dry ang buhok ko ngunit nasuklay ko naman. I am wearing a short shorts and an oversized sweater. 

Pero sa hagdan palang ay nakita ko si Ringgo na nakaabang pala sa akin.

“Ma’am, nakalimutan ko po palang sabihin na kasabay na kanina nung attorney na umalis iyong naghatid na tauhan dito sa batang Gokongwei.” 

I nodded. “It’s fine, Ringgo. Salamat na rin. Uh, nakita mo ba si Adonis?” 

“Nasa likod po, Ma’am. Naglalaro po mag-isa.” 

“Okay, thank you. Magluluto na muna ako ng pagkain para sa bata. Paki-bantayan nalang muna si Adonis, okay lang ba? Kahit huwag mo na siyang lapitan basta siguraduhin mong hindi siya magbabasag ng kung ano.” 

“Copy, Ma’am.” 

Iniwan ko na siya at nagtungo sa kusina. I cooked rice and prepared a juicy beef stake. Hindi pa ako nakapamalengke kaya ito nalang munang naunang ini-stock ni Ringgo sa freezer ang gagamitin ko. I wonder if the kid eats this. But this is the only food available so I have to make the most out of it.

Nang matapos ako, lumabas ako para tawagin na si Adonis. Nakita ko si Ringgo na nakatayo sa gilid ng transparent sliding doors patungo sa aming malawak na bermuda garden. Nakatindig lang ito habang pinapanood ang batang si Adonis na nagulat ako dahil nakahubad na naman ng pang-itaas.

Adonis was holding the baseball bat like some heavy machine gun, while pointing it to our marbled David sculpture. Nakatakip na ngayon sa ulo niya ang sando na tila ginawang mask, na ang tanging nakikita lang ay ang kanyang mga mata habang tila isang sundalo niya kung tutukan ang inosenteng sculpture.

“Dapa! Napapaligiran ka na namin! Bang bang! Tang ina mo ha…” Mariing sambit ni Adonis sa target niya na hindi naman gumagalaw. Akala mo’y nang-aaresto ang kanyang pustura at ang pagkakahawak niya sa kanyang animo’y baril.

Natigilan ako. Kung makulit ang pamangkin kong si Luisito na mahilig din sa baril-barilan, mas matindi pa pala itong si Adonis dahil para talaga siyang isang sundalo na nanghuhuli ng kriminal. Oh, gosh…

“Excuse me, Ringgo.” 

Nahiya ako dahil kitang kita ni Ringgo kung gaano katigas magsalita at gaano katapang si Adonis. Pero magalang pa rin naman si Ringgo na humarap sa akin at hindi naman niya binubulalas kung nagagaspangan man siya sa ugali ng bata.

“Ma’am.”

“Uh, Ringgo, pwede bang ikaw na lang ang magtawag kay Adonis? Sobrang init na kasi. Pawis na pawis na ’yung bata rin e.”

“Ako na pong bahala, Ma’am. Papadiretsuhin ko na po ba sa dining para pakainin niyo, Ma’am?” 

“Yes. Kukuha muna ako ng panibagong pamalit niya tapos doon ko nalang siya hihintayin.” 

Sa malawak naming bermuda ay nakita ko pang dumampot ng batong-buhay si Adonis at sapul na sapul ang ulo ni David. Napatakip pa ako ng bibig dahil nakita kong may tumalsik na bahagi sa mukha ng sculpture. Umuga pa ito na akala ko’y matutumba pero mabuti naman at bumalik din sa puwesto. 

Bumuntong hininga nalang ako at hinanda na sa kusina ang mga pinggan. At saktong nang maupo ako sa kabisera sa dining, narinig ko ang mga yabag ng sapatos ni Ringgo, at ang tunog ng pagkaladkad ng baseball bat sa marmol na sahig.

“Ma’am, nandito na po si sir Adonis.” Ani Ringgo. 

Mula sa likod niya ay lumabas si Adonis na wala na sa ulo ang maskara na gawa sa sando. Imbes, nakaipit na ang sando sa garter ng maong nitong shorts sa bandang tagiliran. Nang makita nito ang mga pagkain sa mesa, pabagsak lang nitong binitiwan ang baseball bat niya at humila ng upuan sa tabi ko.

“Yun oh! Kanina pa ko nagugutom e…” Sabi niya sa sarili at nabahala ako dahil pawis na pawis ang mukha niya at ang hubad baro niyang katawan. 

“Ah, Adonis, okay lang ba na maghugas muna tayo ng kamay sa sink? Kasi medyo marumi na ung hands mo oh, look, may mga lupa pa kasi ’di ba nag-play ka sa garden?” 

Kinunotan ako nito ng mga kilay, naiinis. 

“’Di marumi kamay ko. Buti ba kung tumae ako? ’Di naman e!”

Napabuga nalang ako ng hininga at sinenyasan si Ringgo na kunin ang alcohol na nasa kitchen. Maagap naman itong sumunod habang si Adonis ay biglang tumayo sa upuan dahil nga maliit siya, at nagsandok ng sarili niyang kanin sa plato. Tumutulo pa ang ilang pawis niya sa katawan, at hinahanap ko ang maasim na singaw ng kanyang kili-kili dahil nga naglaro at pawis na pawis, pero mabangong amoy pa rin ng kanyang balat ang naaamoy ko. 

Nagulat ako nang tatlong malalaking sandok ng kanin ang nilagay nito sa pinggan. Hindi ito man lang nanghingi ng tulong o inusisa kung ano man ang inihandang ulam sa kanya. Basta ba’y basta nalang siyang kumuha ng beef stake at nilagay iyon sa malaking bulto ng kanyang pinggan.

Pero bago pa siya matapos ay dumating na si Ringgo bitbit ang alcohol.

“Ito na po, Ma’am. Babalik na po muna ako sa labas, Ma’am.” Magalang nitong sambit at iniwan na ako ng tuluyan. 

Pag-upo ni Adonis sa upuan niya ay maagap kong hinawakan ang kanyang kamao para pigilan. 

“Ah, wait lang, Adonis. Maglagay ka nalang muna nitong alchohol sa palm mo before you eat. Tapos hindi na kita iistorbohin pa. Okay lang ba ’yon, hmm?” Malumanay kong sambit at nakangiti pa para mauto siya.

Akala ko ay magrereklamo siya pero tumango lang siya nang matigas at nilahad niya ang dalawa niyang maliliit na palad sa akin. Nakatingala siya sa akin at naghihintay malagyan ang kamay niya, habang nakakunot pa rin nang bahagya ang mga kilay. 

At sa puntong iyon, doon ko nakitang sa kabila ng pagiging pasaway niya, batang bata pa rin naman talaga siya. Napangiti pa ako nang ma-cute-an ako sa position ng mga kamay niyang tila mabait na batang nanghihingi ng kung ano sa magulang. 

Nang malagyan ko siya ng alcohol sa palad ay kinuskos naman niya iyon nang mabilisan bago siya humarap sa kanyang pinggan at dire-diretso nang sumibasib. 

Pinanood ko nalang siyang kumain. At habang abala siya ay kumuha ako ng tissue para pansamantalang punasan ang kanyang likod, noo, dibdib at mga braso. I was relieved that he did not resist with me wiping his body. 

Gutom na gutom siya. Bawat sandok niya ay punong puno ang kutsara, at parang sanay na sanay siyang kumain nang ganito. Iyong maramihan at pang binata na yata ang sandok. 

Pagtapos niyang kumain ay uminom siya kusa ng tubig. Nang ilapag niya ang baso ay malakas na naman siyang dumighay. Hinimas niya saglit ang kanyang tiyan bago sumandal sa upuan at tiningala ako.

“Yes, Adonis?” I smiled. 

Naglikot ang mga mata niya sa mukha ko bago kumunot ang makakapal niyang mga kilay. Matigas siya kung manuri at kahit ako na adult na ay kinakabahan at parang nahihiya pa sa kanya.

“May playstation ka ba rito, Miss Pokpok? Wala akong mapaglaruan. Mga istatwa mo rito ’di naman gumagalaw…” Reklamo niya.

Ngumuso ako. “Uhm, hindi ko sigurado e. Don’t worry, maghahanap ako sa room ng mga Kuya ko kung mayroong nakatagong ganoon.”

Tumango siya at nanatiling nakaupo. Nakatingin lang siya sa akin dahil hindi pa ako tapos kumain. Naunahan pa niya ako. 

Pagtapos ay niligpit ko muna ang mga pinggan habang nanonood lang si Adonis. At nang malinis na ang buong dining ay tinawag ko na siya para umakyat na kami. 

Nakabuntot lang siya sa akin habang pinapatunog niya ang kanyang mga daliri sa kamay. Pag-akyat ko sa kuwarto ni Kuya Sergio, nagtungo agad ako sa TV set niya, sa mga cabinets, at mabuti naman na may nakatago nga roong playstation. 

“Ayos a! Dito nalang ako hanggang sa mag-gabi.” Sabi ni Adonis na palundag na tumalon sa malaking kama ni Kuya. Tumalon talon pa siya sa ibabaw bago siya palundag muli na umupo sa dulo ng kama habang pinapanood akong ayusin ang TV set. 

Pero tumayo ako sa harap niya. 

“Pero bago ka maglaro, okay lang ba na maligo ka muna? Kasi pawis ka kanina at nadumihan ka na sa paglalaro mo, Adonis. Uh, Marunong ka bang maligo mag-isa?” 

Nakita kong gumalaw ang panga niya na parang naiinis. Akala ko’y mumurahin na naman ako pero lumundag ito pababa sa kama at biglang naghubad ng shorts. Binato niya ’yon sa kung saan kaya ang naiwan niya nalang na suot ay ang itim niyang brief na may tatak na Iron Man sa gitna.

“Sige, paliguan mo na ’ko. Tapos umalis ka na ha…” Naiinip niyang sabi na tila ayaw na yata akong makita.

“Of course, kung ano ang gusto mo ay masusunod. Tara, dito tayo sa banyo ni Kuya…” 

Hindi ko na siya hinawakan sa kamay kahit gusto ko. Ganoon kasi ako kay Luisito kapag niyayaya ito. Hinahawakan ko lagi sa kamay para masiguradong nasusundan ako. 

Pagpasok sa banyo ay binuksan ko ang faucet ng bath tub ni Kuya. Nagulat ako dahil kahit hindi ko pa sinasabi ay pumasok na si Adonis sa bath tub at biglang naghubad ng brief. Binato niya ’yon sa kung saan lang bago siya umupo sa gitna na parang isang mabait na batang naghihintay na may magpapaligo sa kanya. 

Nakatingin lang siya sa akin at ako nama’y inabala ang sarili sa paglalagay ng scented soap sa napupunong tubig dahil hindi ako sanay na matitigan niya. Nang mangalahati ang tubig at hanggang dibdib na ito ng nakaupo na si Adonis, lumuhod ako sa gilid ng bath tub at kinuha ang body scrub.

“Uhm, Adonis, okay lang ba kung ako na ang magkuskos sa katawan mo? Kasi baka hindi mo malinisan ng maayos…” Paalam ko.

Umangat ang isa niyang kilay. 

“Sabi mo papaliguan mo ’ko, ’di ba? Edi kuskusan mo ’ko!” Matigas niyang sagot na parang pinaparating na nakalimutan ko ang sinabi ko kanina.

“Ah, I’m sorry, sige… Ah, ganito… give me your arms, baby…” Nakangiti kong sabi. 

Habang kinukuskos ko ang katawan niya’y hindi nawawala ang paninitig niya sa akin. Ganito rin ba niya titigan ang mga katulong nila na nagpapaligo sa kanya? How about his own Mommy? Ganito rin ba siya kasuplado kapag ang nanay na niya ang nag-aasikaso sa kanya?

Mula sa mga braso niya ay sa kili-kili naman. Sinunod ko ang kanyang leeg at dibdib. At napansin ko na higit na maputi at makinis ang balat niya na para bang alagang alaga. Kung ikukumpara ko kasi ito sa pamangkin kong si Luisito, may pagka-moreno ’yon dahil moreno ang tatay. Pero itong batang ito, napakalakas ng dugong Gokongwei na dumadaloy sa buong katawan. 

Naalala ko tuloy bigla si Antonius na ganito rin kakinis at kaputi ang balat. Pero ang memorya na yon ay wala nang hatid na kakaibang pakiramdam. Tila isang ala-ala nalang ’yon na wala nang halaga at importansiya. 

“Ah, okay lang ba na dito na ako sa…” Paalam ko muna bago ko kuskusin ang kanyang private part. 

Matigas lang siyang tumango bago ko sinimulan sa kanyang mga hita. At medyo naiilang ako kahit hindi ko pa nakukuskos ang maliit niyang ari dahil nakatayo ’yon. Hindi ko alam kung nilalamig ba siya dahil nilagay ko naman sa warm ang temperature ng tubig. 

Dahil kailangan kong kuskusin ang kanyang singit ay kinaliangan kong hawakan ang kanyang maliit na ari. Habang nililinis ’yon ay hinihintay ko nang magalit o sigawan ako ni Adonis dahil nga baka hindi siya sanay na hawak hawakan. Lalo na kung ako. Pero wala naman siyang sinabi at nanonood lang sa akin hanggang sa makarating ako sa kanyang mga paa at kinuskos isa-isa ang mga ’yon. 

Ibinaba ko na ang scrub at kumuha ng shower gel para linisan naman ang mukha niya.

“Pikit ka, baby…” Nakangiti kong pang-uuto.

Pumukit naman siya kahit mukhang suplado. Nakangiti kong kinuskos ng palad ang kanyang pisngi, noo, at leeg. At habang nasa ilong na niya ako, napansin ko na matigas talaga ito at matangos. Ang tungki ng ilong ni Adonis ay parang patusok na natitiyak kong higit na mas pamatay kumpara sa kanyang ama. Bata pa ito pero naka-porma na ang mga bahagi. Ano pa kapag nagbinata ito at nag-puberty. Paniguradong higit pa ang magiging kagwapuhan nitong batang ito. 

Hilamusan ko agad siya dahil baka magreklamo na. Dinrain ko sunod ang tubig at sinimulang banlawan si Adonis ng shower arm. Hindi na siya nagsasalita hanggang sa matapos at balutan ko ang buo niyang katawan ng kanyang bath robe. 

Paglabas ko ng shower room ay nakasunod na rin siya. Lumuhod ako sa gilid ng kama para magpantay kami habang bibihisan ko siya. Pinunasan ko muna ng isa pang towel ang basa niya pang buhok bago ko hinubad ang kanyang roba.

“Uhm, lalagyan muna kita ng lotion, alright, baby?” 

Hindi na siya nagrereklamo hanggang sa mapahiran ko ang kanyang mga braso at hita. Gumaan ang pakiramdam ko kasi mabait pala siya kapag pinapaliguan. Pero naiinis ako dahil hindi yata siya marunong maligo mag-isa. Paniguradong lumaking spoiled itong bata at tingin ko’y kasalanan ito ng mga magulang niya. 

“Done with the lotion. Uh, susuotan na kita ng brief, baby, okay?” Tiningala ko siya at kinunotan niya na naman ako ng mga kilay. He made a dissapointed ‘tsk’ sound at supladong tumingin sa malayo.

“Tagal amputa… Tang ina neto…” He murmured na rinig na rinig ko kaya hindi na ako nagtanong pa ulit. 

Inangat niya ang mga paa niya para mailagay ko ang malinis niyang brief. It’s color white na Ben 10 ang tatak. Sunod ay isinuot ko ang kanyang white silk pajama para maging comfortable siya habang naglalaro lang ng console buong maghapon. At ang kapares naman nitong white pajama top ang pinasuot ko na hindi naman niya inireklamo. 

“Last na… Uh, lalagyan nalang kita ng baby powder tapos pwede ka na maglaro…” Hindi ko na siya hinintay sumagot dahil baka barahin na naman ako. “Uh, tingala ka, baby…” 

Bigla siyang ngumisi, parang natatawa. Pero suplado pa rin. He clicked his tongue bago tumingala. At doon ko na nga siya binudburan ng baby power.

“Ayan, sobrang bango na ulit ng baby Adonis na ’yan…” Nakangiti kong sabi habang tinatabi ang ilang mga gamit. 

Pero mabilis agad itong tumakbo patungo roon sa tv at dinampot ang remote at joystick. He opened the tv at padapang humilata sa kama habang naghahanap siya ng pwede niyang laruin. 

“Okay, dito ka nalang muna, alright? Sa kabilang kwarto lang ako muna magrerest. Kung may kailangan ka puntahan mo lang ako, baby, ha…?” Malambing kong sambit. 

“Alis ka na nga, Miss Pokpok. Ang ingay mo kanina ka pa e… tang ina, ba’t walang Assasin’s Creed dito… Hmm…” 

Bago pa mapalayo ang loob niya ay lumabas na ako ng kwarto at iniwan siya roon. Bago ko isinara ang pinto ay narinig ko siyang nagmura pa dahil nahanap na niya yata ang gusto niyang laro. 

Pagpasok sa kwarto ay napahiga ako sa kama ko. I released a very long tiring sigh. Nakakapagod at nakakatakot alagaan si Adonis! Para akong may inalagaang binata dahil walang preno ang bibig kung sabihin kung ano ang gusto niya. 

Hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Nagising ako na ganoon pa rin ang puwesto sa kama. I searched for my phone at nakita kong Alas dos palang naman ng hapon. I called Ringgo over the phone at sumagot naman siya agad. 

“May kailangan po ba kayo, Ma’am?” 

Nakapikit pa rin ako dahil ayaw ko pang bumangon. 

“Ringgo, pwede bang pakihatiran ng meryenda si Adonis? Nasa kwarto siya ni Kuya Sergio. At kung meron man siyang gusto pang ipadagdag, okay lang ba na paki-asikaso nalang muna?” I drawled. May gaspang pa nga sa boses ko dahil sa pagod.

“Copy, Ma’am. Hahatiran ko na po agad.”

“Thanks, Ringgo.” At pinatay ko na agad ang tawag. 

Hindi ko alam kung anong oras na ulit ako nagising dahil naiinitan na ako. At nang dumilat ako, sobrang dilim at hindi ko na naririnig ang ugong ng aircon. Bumangon ako at parang nangangapa sa dilim. Hinanap ko ang bintana at binuksan ko ang kurtina. At nagulat ako dahil gabing gabi na sa labas at ang liwanag nalang ng buwan ang nagmumula sa labas.

“Oh gosh, bakit walang ilaw?” 

Kinabahan ako at bumalik sa kama. Nagtalukbong ako ng comforter sa mukha dahil ever since I was a child, takot ako sa dilim. Kahit lumaki na ako, natatakot ako kapag nasa madilim. Gusto kong tawagan si Ringgo para papuntahin sa kuwarto ko pero hindi ko rin maaninag o makapa man lang ang phone ko. 

Bigla kong narinig ang langitngit ng pagbukas ng pinto ko. Napatili ako sa takot at sinilip sa ilalim ng comforter. And there I saw a flash of light coming from outside. 

“R-Ringgo?” Mahina at nanginginig ang boses ko. 

Lumangitngit pa ang pinto nang malaki na itong bumukas at napapikit ako nang tumutok sa mukha ko ang flashlight. Napapikit ako at inaaninag kung sino ’yon pero unti-unti itong lumapit at biglang hinawakana ng mukha ko.

“Aah!!” Napatili ako sa mainit na kamay na humawak sa mukha ko. 

“Bakit ka sumisigaw, Miss Pokpok?” Ang pamilyar ni Adonis ang nagpatigil sa akin. Tinutok niya sa mukha niya ang maliit na flashlight at nakita ko ang nakakunot niyang makakapal na kilay na parang nahihibangan sa akin. 

“A-Adonis? Oh my gosh!” Dahil sa takot ay napayakap ako sa maliit niyang katawan. Hindi niya naman ako tinulak o kung ano. It was a relief na may kasama na ako! Kahit bata siya ay pakiramdam ko’y ligtas na ako dahil hindi na ako mag-isa. 

“Biglang namatay ’yong nilalaro ’ko. Hindi ba kayo nagbabayad ng kuryente, Miss Pokpok?” He asked. 

Doon ko lang napansin na ang flashlight na hawak niya ay nakasabit pa sa leeg niya ang tila maliit na lace nito. May kasama pa itong maliit na whistle.

“Where did you get that small flashlight, Adonis?” 

Tinignan niya ako na para bang isang kabobohan ang tanong ko.

“Akin ’to. Dinadala namin ’to palagi sa school dahil sabi ni teacher. Pag may sakuna ay hindi kami mamamatay.” Suplado niyang sambit. 

“Oh, wow…” Napaawang ang bibig ko. He is prepared! 

“Natatakot ka ba, Miss Pokpok?” He curiously asked.

Kahit na ayaw kong aminin sa batang ito, mabagal akong tumango. Ngumisi siya at bigla niyang pinatay ang flashlight. Kaya wala na naman akong makita kahit isang anino.

“May nakita akong babaeng nakaputi kanina sa kabilang kwarto, Miss Pokpok. Umiiyak sa gilid at nanghihingi ng tulong. Kaya ako pumunta rito kasi gumagala na siya…” Pabulong niyang sambit.

My eyes widened in fear! Kaya napatili ako at hinila ang maliit niyang katawan papalapit sa akin. Siniksik ko ang sarili sa kanya at tinakluban ko ng comforter ang buo naming katawan. Narinig ko ang paghagikhik niya sa dibdib ko. Ramdam ko ang mainit niyang hininga sa balat ko.

“Takot amputa… tang ina…” Natatawa niyang bulong bulong. 

“A-Adonis, please stop? Huwag mo akong biruin, please?” 

Bigla niyang binuksan ang flashlight niya at tinutok ulit sa mukha ko kaya napapikit ako. 

“Anlaki laki mo na takot ka pa rin sa multo?” He said. 

“N-Not really. Takot lang ako sa dilim…” Pag-amin ko. 

“Eh paano kung sabihin kong hindi ako si Adonis?” Bigla niyang itinutok ang flashlight sa ilalim ng mukha niya, tulad ng mga batang nananakot sa dilim. 

“What do you mean?” 

“Hindi ako si Adonis… Isa akong tiyanak na nagpapanggap na isang bata…” He gritted his teeth and growled, which startled me. “Kinain ko na si Adonis… Ginagaya ko lang ang kanyang mukha at boses… at ngayon, ikaw naman ang kakainin ko…” Bigla niyang pinatay ang flashlight.

“Aaah!!” Malakas akong napatili lalo na nang bigla niya akong pinatungan. 

Habang sumisigaw ako ay malakas siyang tumawa. Iyong sobra-sobrang tawa na hindi ko pa narinig sa kanya. Nagmamadali kong inagaw ang flashlight sa leeg niya at binuksan ’yon. Tinutok ko ’yon sa mukha niya at nakapikit na ito habang tawa nang tawa. 

Kitang kita ko ang mga pangil niya at ang maliliit niyang mga ngipin. His young and healthy tongue and gums were also shining red because of saliva. That’s when I realized that he’s not a monster, but just the little Adonis trying to scare me! 

“I hate you, Adonis! Stop it, please…” Pakikiusap ko.

Saglit pa siyang tumawa bago siya humiga sa tabi ko. Tumingala siya sa kisame at inagaw sa akin ang flashlight. Hinubad niya ang lace at pinatong niya sa bedside table lamp ang flashlight. Doon niya ’yon tinutok kaya tila nagkaroon ng liwanag ang buong kwarto dahil sa reflection ng flashlight sa lamp. 

“Nakakatawa ka pala, Miss Pokpok. Akala mo talaga tiyanak ako? Mukha ba akong tiyanak? Hindi naman ganito ka-pogi ang mga tiyanak, Miss Pokpok…” He said. 

Walang paalam kong hinila padikit sa akin ang katawan niya. Hindi naman siya nagreklamo. 

“Adonis, stop it…” Paki-usap ko, wala nang oras makipagbiruan.

Tumawa pa siya saglit bago sumipol sipol. 

“Sige na, hindi na kita tatakutin, Miss Pokpok. Baka ma-ihi ka rito sa kama mo…” He said.

“Pwede bang ’wag ka nang bumalik doon sa kwarto mo, Adonis? Dito ka nalang pati ang flashlight kasi…” Ayaw ko nang ipaalala na natatakot nga ako. Kasi nakakahiya na kung sino pa ang matanda sa aming dalawa ay ako pa ang natatakot!

“Pano kung ayaw ko? Iiyak ka?” I can hear his playfulness behind his straight words.

“No… Hindi lang kasi ako sanay mag-isa…”

Hindi na siya sumagot pa. Hindi ko na namalayan na sa katagalan ay nakatulog na ulit ako. Nagising nalang ako kinabukasan na malamig na ulit sa kwarto ko. Mayroon na ulit ilaw, pero ako nalang ang mag-isa sa kwarto. 

I rubbed my eyes as I searched for Adonis. Nakasarado na ang pinto ng kwarto ko, at walang bakas ni Adonis. Hinanap ko ang phone ko na napagtanto kong nalaglag pala sa furry carpet ko. Alas otso na ng umaga. 

I dragged myself out of my room and went to Kuya Sergio’s. Wala ring bakas ni Adonis sa kwarto, pero nakapatay naman na ang TV at maayos na nakatabi ang gaming console sa ilalim nito. Pagbaba ko sa hagdan, nakita ko si Ringgo na may hawak na tasa ng kapeng barako. 

“Good Morning po, Ma’am. Nawalan po pala ng kuryente kagabi dahil sa brownout. Pero nakabalik naman po agad noong alas dos ng madaling araw.” He said.

I nodded and tried to peak on his back. May naririnig kasi akong mga boses, and I am sure that it’s not Adonis’ boyish voice.

“May bisita ba, Ringgo?” I asked. 

“Meron po, Ma’am. Pasensiya na po hindi ko po agad nasabi dahil natutulog pa po kayo.” 

Nagtungo ako sa dining at nagulat ako nang makita ko ang pamangkin kong si Luisito na kumakain ng pancake. Katapat niya ang kunot-noong si Adonis na supladong umiinom ng gatas. Pero ang ikinagulat ko ay nang makita ko ang buntis na si Kyline na nakatayo at naglalapag pa ng toppings na sliced strawberries at bananas para sa mga bata.

My eyes widened. At nang mapatingin sa akin si Kyline, she smiled widely.

“Hydra! Gosh, kanina pa kita hinihintay. I’m sorry kung nangi-alam na ako rito sa kitchen mo ha? Naku, may cute at pogi na bata ka palang inaalagaan dito!” 

Lumapit siya sa akin at yumakap. I hugged her tightly and felt scared. Lalo na nang bumulong siya.

“Lagot ka kay kuya Sergio mo…”

CHAPTER 6

“Hey, kalma, sissy. Hindi na kailangan pang maki-usap sa akin dahil nakasarado ang bibig ko…” She grinned.

“Really…?”

Hawak ang tiyan ay inaya ko na siyang umupo dahil buntis nga. Nakangiti niyang pinapanood ang dalawang bata na kumakain.

“Biglaan ang pagpunta namin, pasensiya na. Nabulabog ka ba namin ni Luisito?” Mapagpaumanhin niyang sambit.

“Not at all, Kyline. Bakit hindi ka man lang nagsabi sa akin? Sana ay nakapaghanda ako para sa inyo.”

“Kasi naman pinapabantayan ka sa amin ni Sergio. Mag-isa ka lang daw kasi rito sa bahay at pinapatignan ka sa amin para raw may kasama ka. Pero ito pala ay may tinatago ka…” She jokingly slapped my forearm.

“Please, don’t tell Kuya…”

“Of course, I got you. Pero alam mo ba, bago ka palang umalis ay alam ko nang kikitain mo ’tong batang Gokongwei? Lalo na nang marinig ko ang usapan ni Mommy at ni Sergio na gusto raw ibigay muna ng mga Gokongwei ang bata sa iyo lalo na’t ’yon daw ang matagal mo nang hiling noong una palang.

Ngumuso ako. Akala ko’y ako lang ang nakakaalam. 

“Hydra, tignan mo ang anak mo, mukhang tahimik at supladong bata pero cute at pogi. Anlakas ng dugo ng mga Gokongwei ano?” She smiled widely habang inoobserbahan ang nakabusangot lang na si Adonis. Suplado itong sumisimsim sa gatas habang si Luisito ay kinakausap siya para makipag-kaibigan. 

“Kanina pa ’yan kinakausap ng anak ko dahil gustong makipaglaro pero ayaw niya yata. Baka hindi sanay.”

“Uhm, yeah. He’s kind of suplado, I guess…”

“You know what, pinilit ko lang ’yong lalaki mo sa labas na papasukin ako ha! Napaka-strikto naman niyan ni Ringgo! Noon naman kay Sergio ay hindi ’yan ganyan…” Kyline gave me a malicious smirk.

I rolled my eyes playfully. “No, he’s just doing his job.”

“Talaga ba? E parang bantay sarado ka talaga rito e? Narinig ko na wala pa raw ’yang asawa. Hindi ba’t wala ka pa ring asawa, sissy?” She grinned as she watched me rolled my eyes in a funny way.

“Huwag natin siyang pag-usapan. Tauhan ko lang siya ano ka ba.”

“Okay, whatever.”

“At talagang pinabantayan pa ako ni Kuya Sergio sa ’yo ha? I can’t believe it. E two months nalang yata manganganak ka na. Ikaw ang dapat bantayan, Kyline…”

“Actually, kabuwanan ko na, sissy. At pumunta na rin ako rito para ipaalam sa’yo na baka umuwi na ang kuya mo three weeks from now. Bantay sarado na ako nun bago pa ’ko manganak. And you should know it dahil alam mong babaliktad ang mundo kapag nalaman niyang kasama mo ang unico hijo ng lalaking kalaban natin.”

I nodded. “Okay.. Uh, so I guess thank you for visiting me.”

Buong umaga ay nag-usap kami ni Kyline tungkol sa akin at sa mga Gokongwei. She’s not oblivious about my complicated situation with the Gokongweis. Noon pa man ay tumutulong na rin siya sa kaso dahil ang kanyang ama ay isang Congressman ng distrito na kinabibilangan ng Santa Victoria at El Gracia. 

Naging tagapagbantay kami ng mga bata. Kyline was amazed by how mature Adonis’ appeared from his stoic face, solid stance and annoyed look everythime Luisito tries to approach him. Ibang iba siya sa Adonis na pasaway kahapon. Siguro ay kapag may ibang tao ay naiirita siya. Bumait nga siya ngayon sa paningin ko dahil nakaupo lang siya sa isang tabi at bagot na pinapanood ang paikot-ikot na si Luisito. 

Tinulungan ako ni Kyline magluto ng aming tanghalian. Luisito seemed to remain carefree and jolly despite of Adonis not enjoying his company. Nakabantay lang ako at umaalerto kapag biglang lumalapit si Luisito at kinukulit si Adonis dahil kitang kita ko ang paggalaw ng mga panga ni Adonis sa pagka-irita. 

Baka mamaya ay suntukin niya ang pamangkin ko na hindi malabong mangyari base sa kung paano ito kagaspang magsalita. Mabuti nalang at sinasaway din ni Kyline ang anak niya kapag napapansin niyang nakukulitan na si Adonis sa kanya. 

Naglaro maghapon sa buong mansion si Luisito. May mga dala kasi silang mga laruan partikular ang baril-barilan. Binibigay niya kay Adonis ang isa para maglaban sila pero hindi ’yon tinatanggap ni Adonis. Nakaupo lang ito at nagdudugtong ang kilay habang tila nagtitimpi sa pamangkin ko.

Gabi na ng mapagpasyahan nina Kyline na umalis. Nakapagluto pa kami ni Kyline ng Mechado na naging dinner namin. I reassured her that I will be safe within the corners of our huge mansion. Nariyan naman si Ringgo na guwardiya ko. 

Kaninang hapon, dumating ang tauhan ng mga Gokongwei kasama ang natatandaan kong kasambahay na si Inday Sara. Ibinigay lang nila ang ilan pang mga maleta na naglalaman daw ng iba pang gamit ni Adonis kasama na ang pang-iskwela. Umalis na rin agad sila na tila ’yon lang talaga ang pakay. Pinabuhat ko agad iyon kay Ringgo at maayos na ipinalagay sa aking kwarto.

Ang makulit na si Luisito ay humalik pa sa pisngi ko at nagpakarga. I kissed him everywhere on the face as he giggled, habang si Adonis ay nakatayo lang sa tabi ko at supladong nanonood sa papaalis na mag-ina. 

“Bye, Auntie pretty! Babalik po kami ni Mommy bukas po!” 

Tumawa si Kyline. “Anong bukas? May pasok ka na bukas. Baka next month na ulit tayo makabalik dito kay Auntie mo dahil busy siya.” 

Sumimangot si Luisito pero wala na ring nagawa. I waved them goodbye as I watched their car leave. At pagpihit ko para bumalik sa loob ay wala na si Adonis sa aking tabi. Pero narinig ko ang ingay sa second floor kaya tingin ko’y umakyat na ito ng kwarto. 

Sumunod ako at kinatok ang pinto niya. The doorknob was locked when I tried to open it. Gusto ko sana siyang kumustahin sa araw na ito pero sinaraduhan na ako. Pinakinggan ko kung naglalaro ba ulit siya ng playstation pero tahimik na sa loob. 

I was hesistant if I should barge into his room because he needs supervision. Pero nang maalala ko kong paano ito kumilos at umakto na parang isang matanda na, bumalik na ako sa sariling kwarto dahil kaya naman nang magsarili ng batang iyon somehow. 

Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Nagising nalang ako na may naririnig akong tunog ng pagbukas ng mga cabinet sa walk in closet ko. I rubbed my eyes as I looked at my now opened door. I opened my phone to see that it was only 5:30 in the morning!

“Ringgo?” Nagtungo ako sa walk-in closet ko.

Nagulat ako nang makitang si Adonis pala ang naroroon. Binuksan niya ang lahat ng cabinet at naabutan ko pa siyang hawak ang isang malinis na puting brief na may tatak na spiderman. 

Salubong ang kilay niya nang makita ako. 

“W-What are you looking for, Adonis? Maaga pa ah…” My voice was still raspy.

Galit siyang nagkamot ng pisngi.

“Sa’n mo nilagay uniform ko ha? Tang ina kanina pa ko hanap nang hanap…” Pikon na ang boses niya.

Nagising ako bigla dahil sa init ng ulo niya. 

“Uniform? Ah, wait, dito sa taas.” Tumingkayad ako para buksan ang may kataasang cabinet. Nilabas ko roon ang maliit na pares ng uniform pampasok na agad niyang hinablot sa kamay ko.

“Ba’t diyan mo nilagay ha? ’Di ko maabot!” Reklamo niya.

“Oh, sorry… Uhm, maaga pala ang pasok mo? Tara, paliliguan na kita…” Lumuhod ako para matulungan siyang maghubad pero tinulak niya lang ang kamay ko.

Hindi ko pa maproseso na ganito kaaga ang pasok niya. Hindi ko kasi natanong sa kasambahay ang schedule nitong bata! At ngayo’y gulantang ako na nauna pa itong magising sa akin at nag-aasikaso na pala nang sarili niya!

“Ako na… tsk…” 

Nilapag niya muna sa cabinet ang mga inihanda niyang susuotin. Naghubad siya sa harap ko na maagap kong kinuha ang mga damit niya para ilagay sa laundry basket. Akmang tatayo na ako para asikasuhin siya sa banyo pero nauna na siyang naglakad at sinarado ang pinto ng banyo.

Natulala ako. Marunong ba siyang maligo mag-isa?

Sinundan ko siya sa banyo at pinakinggan ang lagaslas ng tubig mula sa loob. Gusto ko sanang buksan ang pinto kaso baka sigawan na ako nito kapag nairita pa sa akin. Kaya naman kahit nag-aalangan ay bumaba na ako sa kusina at mabilisang nagluto ng pancake. Nagtimpla na rin ako ng gatas niya at nagprepare sa maliit na lunch box na nakita ko sa pantry. Naghiwa ako ng mga apples and grapes. Pinalamanan ko ng peanut butter ang tasty bread. Wala na akong maisip na ipambabaon niya dahil napamadali ako nang wala sa oras. 

Akmang lalabas na ako sa dining para asikasuhin siyang magbihis sakaling tapos nang maligo nang bigla siyang pumasok sa dining room hila-hila ang kanyang strolley na spiderman bag. Malinis at maayos ang pagkakabutones ng mga uniporme niya, nakasuklay ang kanyang buhok, pareho ang kulay ng suot niyang medyas, at mayroon pa siyang bimpo sa likod na maayos na nakatupi sa kuwelyo ng kanyang polo. Handang handa na ang hitsura niya sa pagpasok. 

Tinabi niya muna ang bag niya sa gilid ng mesa at lumundag siya paupo sa kabisera. Dumampot siya ng pancake na nakaready na sa plato at sinunggaban ’yon. 

Umupo ako sa kanyang tabi at inisa-isa pa ang panunuri sa kanya. Hinahanap ko kung meron ba siyang kulang pero malinis at mabango siya mula ulo hanggang paa. Naaamoy ko ang cologne niyang panlalaki. Mayroon pa ngang baby powder sa kanyang leeg na siya rin ang naglagay at nagpahid.

“M-Marunong ka na pala mag-asikaso ng sarili mo, baby…?” I feel guilty for letting him prepare all by himself! Kung alam ko lang sana na may pasok siya nang ganito kaaga ay napaghandaan ko ito!

“Tssk… Malamang. Hindi ako bobo tulad ng pamangkin mo, Miss Pokpok.” Sumimsim siya sa gatas niya. 

May naiwan pang gatas sa ibabaw ng kanyang labi na hindi niya napapansin. Nakakunot pa rin ang mga kilay niya sa akin na para bang mukha na akong tanga kakatingin sa kanya. Natural siyang suplado at mainitin ang ulo.

“U-Uhm, doon ba sa inyo ay ikaw na ang naliligo mag-isa at naghahanda sa pagpasok mo? How about your yayas? Do you have any, baby?” 

Dinilaan niya ang gatas sa ibabaw ng labi niya. “Dami mo namang tanong, Miss Pokpok. Marunong nga ako! Kulit mo…” 

Napakurap ako nang barahin na naman niya ako. Hindi na ako nagulat sa pananalita niya pero I am still getting used to it. Ganito rin ba niya sagot-sagotin ang kanyang mga magulang? 

Hinintay ko siyang matapos. Nang maubos niya ang gatas, tinignan niya sa palapulsuhan ang spiderman niyang wristwatch bago siya lumundag pababa. Doon ko lang naalala ang baon niya kaya tumayo ako agad at kinuha ang lunch box. 

“Wait, Adonis. Here’s your lunchbox oh, baon mo…” 

Yumukod ako at binuksan ang zipper ng bag niya. He was just bored watching me as I placed his food inside. Nasilip ko pa ang ilang mga notebooks niya at school supplies sa loob na maayos na nakasalansan. 

Pagtayo ko ay walang paalam siyang lumabas habang hila-hila ang kanyang bag. Madali ko siyang sinundan at tinawag si Ringgo na nakaupo sa gilid ng mansion habang may hawak na tasa ng kape. Tumayo ito agad nang makita kami ni Adonis. 

“Ringgo, ihahatid ko lang itong si Adonis sa school niya…”

Walang salita niyang kinuha ang susi sa tagiliran at kinuha ang itim na Land Cruiser. Binuksan niya ang pinto sa backseat at hinintay umakyat ang supladong si Adonis. Ako naman ay sumakay na sa front seat, at sunod ko nalang na narinig ang pagsarado ng pinto dahil nakapasok na si Adonis. Pag-pasok naman ni Ringgo ay tumulak na agad kami. 

Nilingon ko sa likod si Adonis na nakahalukipkip habang nakatingin sa labas. Katabi niya ang kanyang bag. Direto na namang nagmaneho si Ringgo na napag-alaman kong alam ang iskwelahan ni Adonis.

“Dito siya sa nag-iisang private school ng Santa Victoria, Ma’am. Nakita ko po kasi ang logo ng uniform niya…” He said while driving.

“Oh, familiar ka pala…”

“Opo, Ma’am. Doon din po kasi dati ieenroll sana ang anak ni sir Sergio. Kaso sa El Gracia nalang in-enroll dahil mayroon din namang private school doon.”

“Got it. Ilang taon ka na pala, Ringgo?” 

“Bente singko na po ako, Ma’am.”

“Oh? Medyo matanda ka na nga sa akin. I’m just twenty-two, Ringgo. Pero I thought nasa thirty ka na e…”

He smirked. “Palagi po akong napagkakamalan niyan, Ma’am. Medyo makapal po kasi ang bigote at balbas ko kahit palagi kong inaahit kaya nagmumukhang mas matanda na.”

“No, hindi naman. May asawa ka na ba?” 

I fixed my hairstands behind my ear dahil sa kakamadali ko kanina ay hindi pa ako nakakapag-ayos. Naka-silk dress pa nga ako per mabuti nalang na may bra akong suot kagabi bago matulog.

“Wala pa po, Ma’am.”

Ngumisi ako dahil medyo dumadaldal na siya. Noon kasi ay isang tanong, isang sagot lang ’yan. Hindi niya siguro namamalayang napapahaba na ang mga sagot niya. So I took the chance to ask for more.

“Ano ba ang mga tipo mo sa babae, Ringgo?” 

He cleared his throat, nabigla yata sa tanong ko. 

“Uh, iyong maalaga po at mapagpasensiya.” He boldly said.

“How about sa maganda? Ayaw mo?” I smirked. I caught his cheeks blushing, parang nahihiya yata pag-usapan ito lalo na’t babae ngayon ang nagtatanong sa kanya.

“Uh, gusto ko rin, Ma’am. Pero ang hinahanap ko ay ’yong handa na ring magpamilya at masisiguradong maaalagaan nang mabuti ang magiging anak namin.”

“Wow, sobrang ready ka na talaga to build your own family ha. Ako rin, actually, ready na rin ako anytime e…” Tumingin ako sa bintana nang iliko ni Ringgo ang sasakyan papasok sa isang malaki at pribadong paaralan. 

Huminto na ang sasakyan matapos itong mai-park ni Ringgo.

“May nobyo na po ba kayo ngayon, Ma’am?” Ringgo asked.

“Wala pa nga e. Gusto mo ba mag-apply?” I joked. Ringgo is a good catch but he is not my type. 

“Tang inang landian ’yan.” Napatingin ako sa likod nang marinig ang kalabog ng pagsipa ni Adonis sa pinto ng sasakyan. Magkadugtong nang buo ang kanyang mga kilay at panay ang galaw ng kanyang panga. “Bubuksan niyo ba ’tong pinto para makalabas na ’ko o gusto niyong panoorin ko pa kayo ritong magkantutan?”

Napaawang ang bibig ko at napatingin kay Ringgo na umangat ang isang kilay, tila nagulat din yata sa lumabas sa bibig ni Adonis.

“A-Ah, Ringgo, unlock the door, please…”

Mabilis namang tumunog ang lock at walang salitang binuksan sa likod ni Adonis ang pinto nang hindi man lang nanghihingi ng tulong. Palundag siyang bumaba at hinatak niya rin pababa ang kanyang bag nang hindi man lang ako tinatawag. 

Pagbaba ko ay maagap kong inayos ang sarili. Nasa malayo na agad si Adonis na kinakaladkad ang kanyang de-gulong na spiderman bag, at kitang kita ko kung paano maangas na dumuyan ang mga braso niya na parang siga kung maglakad. 

Lakad-takbo ko siyang sinundan, hanggang sa marating namin ang hallway na bukas na ang mga classrooms, at may ilan na ring mga batang estudyante sa loob. 

Biglang lumingon si Adonis nang mapansin ang presensiya ko. Agad akong yumukod at hinawakan siya sa magkabilaang braso. 

“Adonis, sorry ha… Pasensiya na sa narinig mo kanina, baby. Bale saan pala ang classroom mo?” 

Umangat ang isa niyang kilay na halatang naiinis pa rin. Lumingon siya sa likod ko na tila hinahanap ang presensiya ni Ringgo pero nagpaiwan na ito sa Parking at doon nalang daw ako hihintayin. 

“Ba’t ka pa sumunod, Miss Pokpok? Hindi ka naman dito nag-aaral. Gusto mo pagalitan ka ng teacher ko?” 

Lumabas sa classroom ang isang unipormadong matandang babae na tingin ko’y guro nila nang makita ako. Ngumiti ito at tila tuwang tuwa yata sa presensiya ko.

“Ma’am, kayo po ba ang mother ni Adonis?” The old lady said. 

Tumayo muna ako at ngumiti. I was undecided to answer dahil hindi naman talaga ako ang biological mother nitong bata.

“Ngayon ko lang po kayo nakitang naghatid sa bata, Ma’am, nakakatuwa naman po at nakita ko na po kayo sa wakas, Mrs. Gokongwei.” She said.

May ilang mga guro sa hallway ang napatingin sa puwesto namin. They were all smiling and kind of intruiged by my presence. Bakit, ngayon lang ba nila nakitang may naghatid dito kay Adonis.

“Ah, kayo po ang guro nitong anak ko, am I correct, Mrs…?” 

“Mrs. Cristobal. I’m the home room adviser of the students I am handling.”

Walang paalam na pumasok sa loob ng classroom si Adonis. Nilagpasan niya lang ang guro na napatingin din sa kanya. 

“Kasi naman, Mrs. Gokongwei, palaging ang kasambahay niyo lang ang nakikita ko na naghahatid at sumusundo sa kanya. Pati pagkuha ng school card at parent meetings ay ang kasambahay po ninyo ang umaattend. O minsan naman ay isa sa mga tauhan po ninyo…” Paliwanag niya na may halong lungkot ang tono. 

“Ganoon ba…” 

“Yaman din lamang na nakausap ko na po kayo, sa darating po na susunod na buwan ay kuhaan po ulit ng card ng mga bata. At ipinaparating ko na po sa inyo ng mas maaga baka sakali pong makadalo po kayo ulit at maka-attend.”

I smiled and nodded. “Walang problema, Mrs. Cristobal. I’ll try my best to attend for… my son.” 

Hindi nawala ang ngiti niya ngunit napansin kong umiikot ang tingin niya sa mukha ko. It was so obvious that I felt anxious. Magulo ba ang hitsura ko? Hindi kasi ako nakapag-ayos!

“Pero napansin ko lang po, Ma’am, parang nag-iba po ang hitsura niyo? Mas bumata po kayo o baka naninibago lang po ako dahil ngayon ko lang po kayo nakita sa personal.”

Umangat ang isang kilay ko. And the old lady smiled apologetically right away.

“Ang ibig ko pong sabihin, Ma’am… Hindi ko po kasi kayo madalas makita sa publiko, kayo po ng asawa niyong si Mrs. Antonius Gokongwei. Kaya siguro po baka hindi lang po ako sanay sa hitsura niyo sa personal? Maganda po pala talaga kayo sa personal.”

Tumango nalang ako. Napagkamalan niya ba akong asawa ni Antonius? Like legit? No way…

“Ah, sige po, Ma’am, baka nakaka-agaw na po ako ng oras niyo. May tanong pa po ba kayo tungkol po kay Adonis kung mayroon man?” 

“None. Hinatid ko lang ang bata.” I said with finality. Gusto ko nang umalis agad dahil baka may iba pang makakita at kumalat ang balita na may nagpapanggap na magulang ng batang Gokongwei at hinatid pa ito. Ayaw ko namang umingay pa ako dahil ang gusto ko lang nama’y makasama ang anak ko. 

“Sige po, Ma’am. Maraming salamat po sa oras niyo at ingat po kayo sa pag-alis, Mrs. Maristella Gokongwei.” 

And just as that, I confirmed na akala nga nila’y ako si Maristella. Pag-uwi namin ni Ringgo, nag-ayos na ako at nag-almusal. Alas onse y media pa ang uwian nina Adonis, at nasabi ko na iyon kay Ringgo na ako ulit ang magsusundo. 

Bandang alas diyes ng tumawag si Kuya Sergio. I was shocked when he told me na nasa El Gracia na siya. Kagabi pa pala umuwi nang walang pasabi! Tinanong niya ako kung hanggang kailan ako rito sa bahay namin sa Santa Victoria at sinabi ko nalang na babalik na rin ako asap dahil nagbabakasyon lang talaga at gustong mapag-isa. 

“You better rest, Hydra. Didiretso ka na ulit sa States after this vacation mo, right?” 

“Yes, Kuya…” Problemado ako habang umiinom ng tsaa. Sinisikap kong positibo ang tono kay Kuya para hindi niya mahalatang na-bother akong nandito na pala siya. Baka bigla ’yang sumugod dito at makita si Adonis. Talagang mabubulls eye ako pag ganoon.

“Alright. Dito na kasi ako mananatili hanggang sa manganak si Kyline. I’ll stay for at least several months dahil gusto kong maalagaan nang maayos si baby. Noong kay Luisito kasi ay saglit lang ako rito sa Pinas dahil nasa UAE ako noon kasama ang kuya Hercules mo.” 

Ilan pang tanong ang binato sa akin ni Kuya tungkol sa iniwan kong trabaho sa States. Sinagot ko naman base sa mga plano ko, pero wala akong kahit anong impormasyon na sinabi sa kanya na nasa akin na si Adonis, nakausap ko ang Abogado ng mga Gokongwei, at nakipag-agreement ako sa kanila. 

Magagalit talaga si Kuya Sergio. Baka pabalikin agad ako niyon sa States nang wala sa oras at maghigpit pa lalo sa akin. I will lose my chance to see again my son. 

Nang sunduin namin ulit ni Ringgo si Adonis, dumiretso ako sa kanilang classrooms. Pero nagulat ako nang makitang nakasarado na ang pinto dahil nakauwi na ang lahat ng mga bata. I panicked because I can’t see other kids anymore. Na para bang kanina pa natapos ang iskwela.

“Mrs. Gokongwei?” 

Napalingon ako nang lumapit si Mrs. Cristobal. 

“Uh, where’s my son?” I asked. 

“Pasensiya na po, Mrs. Gokongwei, pero nasa principal’s office po si Adonis, sinapak niya po ang kaklase niya at dumugo po ang ilong.” 

My eyes widened. Agad-agad akong sumunod sa guro hanggang sa papasukin niya ako sa principal’s office. Sa gita ng kahoy  na mesa ay nakaupo ang tingin ko’y principal na puti na ang mahabang buhok. Nakasalamin ito at kausap ang isang maputing ginang na katabi ang matangkad at matipuno nitong mister. Nakatayo sila sa likod ng upuan ng isang batang lalaki na nakahawak sa ilong at kulay pula na ang puting tissue roon. 

Katapat naman nito ang nakaupo lang na si Adonis na katabi ang bag nito. Magulo ang polo ni Adonis na tingin ko’y nagusot pa, samantalang ang batang kaharap niya’y walang kagusot gusot ang uniporme.

“Mrs. Santiago, naririto na po si Mrs. Gokongwei.” Inanyayahan ako ng guro na pumuwesto katabi ni Adonis. 

Maagap muna akong yumukod sa harap ni Adonis at nag-aalalang hinawakan ito sa balikat. 

“A-Adonis, anak, ayos ka lang ba? Nasaktan ka ba?” Hindi ko pinapansin ang mapanuring mga mata ng mag-asawang katapat namin, at ang panonood ng principal at ng guro. I am truly worried about Adonis.

Ngumisi si Adonis at tinulak ang mga kamay ko paalis. 

“Tumabi ka. Tinitignan ko pa kung mauubos na ang dugo ng gagong si Henry.” 

Nagulat ako pero tumayo na rin ako agad at tumabi kay Adonis para makausap ang principal.

“Mrs. Gokongwei,” panimula nito. “Kaya po naririto ang inyong anak dahil sinapak po niya sa mukha ang anak nina Mr. and Mrs. Ong. Dumugo po ang ilong ng bata kaya po ipinatawag din po namin ang mga magulang ni Henry.

“Are you really the mother of the child, Miss?” May pangmamataas at galit sa boses ng Mrs. Ong.

I nodded with full confidence. 

“Alam mo bang nagsumbong itong anak namin na palagi itong binubully ng anak mo? At kanina lang, pagsundo namin ay naabutan namin sa school clinic dahil dumudugo na ang ilong. Saan mo ba pinaglihi ang anak mo para maging isang demonyo?”

Umangat ang kilay ko. I saw the principal blinked her eyes too because of such strong word that the woman used. Ang guro naman na si Mrs. Cristobal ay nakayuko lang at tila walang balak makialam sa usapan ngayon ng mga magulang na involved. 

“Mrs. Gokongwei…” the husband said while his jaw was clenching. Napatitig ito sa akin at naghihintay ako sa sasabihin, pero tinikom din ang bibig na tila naudlot ang gusto sanang sasabihin. Tumingin nalang ito sa anak niya at hinaplos ang buhok.

“Ganito nalang po,” The Principal said. “Let us hear what really happened. Can I ask these children to narrate what caused this incident?” 

“Henry, son, please tell them…” The woman said, still mad.

“M-Mommy, I was just asking Adonis if it was his real mommy with him earlier. I asked him multiple times and then he stood up from his seat and punched me straight in the face, Mommy…” 

The principals’ eyes squinted. “Why did you ask him, Henry? And what made you asked if it’s really Adonis’ Mom?”

“It’s because I know who she is!” Tinuro ako ng bata. “I was sure that she’s not the mommy of Adonis because I know her po!”

“Really?” The principal probed.

Kita ko ang pagkunot ng noo ni Mrs. Ong. Samantalang ang kanyang asawa ay gumagalaw ang panga habang sa ibang bagay na nakatingin.

“Sino siya sa iyong palagay, Henry?” The principal continued.

“She’s a model po. I can see pictures of her in my Daddy’s phone before. She’s always wearing small clothes and Daddy has so many pictures of her in his phone that’s why I can remember who she is po.” 

The principal gasped. Meanwhile, Mrs. Ong’s creased brows became worse. Tiningala niya ang kanyang mister na ngayo’y nakaangat ang mga kilay na tila inaanalisa pa ang sinabi ng kanilang anak. 

“W-Well… Uh, let’s not talk about that further. Now, Adonis, bakit mo sinapak si Henry kung nagtatanong lang pala?” The principle said.

Pinatunog muna ni Adonis ang mga kamao bago sumagot. 

“Istorbo si gago e. At bat pa siya magtatanong kung alam niya naman pala? E di ko naman talaga totoong nanay tong si Miss Po—”

“Adonis, watch your mouth.” The principal said. 

“Tssk…”

Nakahinga ako ng maluwag dahil hindi na natuloy ni Adonis ang pag-address niya sa akin. Gosh! This kid!

“Uh, Mrs… Gokongwei?” The principal asked me, hindi na ngayon sigurado kung ako nga ba talaga si Mrs. Gokongwei.

“I am not Mrs. Gokongwei. Ako po si Hyacinth Idara Fourier.” 

The principal became more shocked. Even Mrs. Ong who was still supposed to confront her husband about something became intruiged. Ang guro na si Mrs. Cristobal ay nakatingin na rin ngayon at nagulat. 

“I would like to apologize to Mrs. Cristobal earlier if I happened to introduce myself as the biological mother of Adonis. But it’s true that I am who I presented myself to be just now. I had an agreement with the Gokongweis and I have their permission for me to be the guardian of Adonis for the time being.”

“U-Uh, hindi po ba’t… magkalaban ang mga Fourier at Gokongwei…” The principal continued.

“In reality, yes. And I appreciate that you are aware of such. But let’s kindly go back to the main issue, please? I would like to apologize to what my child did to Henry. Mr. and Mrs. Ong, pasensiya na po sa inasal ni Adonis. Sisikapin ko po na hindi na ito mauulit.” 

They were all seemed to be stunned. Ngayon ay palipat lipat ang galit na mukha ni Mrs. Ong sa akin at sa kanyang asawa. 

“I accept your apology, Miss Fourier. But just to let you know, this has to be the last time na sasaktan niyang alaga mo ang anak namin. Dahil bilang isang magulang, alam mo naman siguro ang pakiramdam na ang sarili mong anak ang masaktan lalo na kung walang kalaban-laban.”

“Walang kalaban laban amputa… e kaya ko ’yan sinapak dahil tinawag niya pa iba niyang kaibigan at inaasar akong walang mommy. At dahil tinatanong pa rin ako at nang-aasar, pinadugo ko na ang ilong para huminto. Edi huminto si gago…”

I saw how the mouth of Mrs. Ong went O. Tila ngayon lang din niya narinig kung paano sumagot si Adonis.

“Is it true, Henry? Na kinukulit mo at inaasar si Adonis kasama ang iba mo pang kaibigan?” The principal asked. 

Tinanggal ng batang si Henry ang tissue sa ilong at ngumuso. Hindi siya makasagot nang maayos ngunit kalaunan ay mabagal na tumango. 

“I-I was just telling them to convince Adonis to answer us…” dahilan nito. 

“Uh, excuse me po,” bilang singit ni Mrs. Cristobal. “Mrs. Santiago, iyon po iyong sinasabi ko sa inyo kanina na pagbalik ko po galing sa library dahil kinuha ko po iyong printed na activities para sana sa kanila, nakita ko pong pinapalibutan nina Henry at ng iba pa nilang kaklase si Adonis. At pagpasok ko po, doon ko nalang po nakitang sinapak ni Adonis sa mukha si Henry at sinugod ko na po agad sa clinic dahil hindi po agad tumigil ang pagdurugo.” 

“So you we’re confirming that Adonis was triggered by Henry, then?” 

Tumango ang guro. “Naririnig ko po ang sinisigaw kanina ng mga bata, Mrs. Santiago. Tinatawag nilang ulila at iniwan ng magulang itong si Adonis. Maingay po sila sa classroom kanina.”

“Mr. and Mrs. Ong, I hope you don’t mind. Pero sa tingin ko po ay na-trigger po itong anak ni Mrs. Gokongwei, or rather Miss Fourier, kaya po sinapak po si Henry. Malinaw naman po na narinig din po ng guro at nakita ang huling sandali bago nangyari ang insidente. Kaya po—”

“I understand, Mrs. Santiago.” Mrs. Ong interrupted, as if she wants this conversation to last as soon as possible. “If you may, maaari po bang umuwi na kami nang maasikaso ko na muna ang anak ko? At para mapag-usapan na rin namin ng asawa ko ang ibang mas importanteng bagay tungkol dito.”

“Sure, Mrs. Ong. Salamat po sa inyong oras at salamat po dahil naintindihan po natin ang nangyari. Humingi naman na po ng paumanhin si… Miss Fourier, kaya tingin ko ay nagkalinawan na po tayong lahat dito. Salamat po ulit.”

Pinanood ko ang paglabas ng mag-asawa at ng batang si Henry. Akala ko’y kakausapin pa ako ng guro at ng principal ngunit kalaunan ay pinahintulutan na rin nila akong makalabas at makauwi. I apologized sincerely to them and told them that this incident will not happen again. Kakausapin ko nalang siguro si Adonis. 

Paglabas namin ng principal’s office, hinawakan ko ang kamao ni Adonis habang sa kabila naman ang kanyang strolley. Kumakawala pa siya nung una pero dahil medyo naapektuhan ako sa mainit na pag-uusap kanina ay gusto ko siyang pagsabihan.

“’Di mo talaga ’ko bibitiwan?” Banta ni Adonis habang dire-diretso ko siyang dinala sa parking.

“Stop moving, Adonis. Mag-uusap tayo pag-uwi.”

“Bitiw nga sabi! Tang ina… Isa…” Banta niya.

“Malapit na tayo sa sasakyan. Doon lang kita bibitiwan.”

“Dalawa… Pag ’di mo ’ko binitiwan makikipagsapakan ako ulit.”

Hinigpitan ko pa ang hawak sa kanyang kamao. Sobrang lakas niya pero pinipilit kong panatilihin dahil kung palagi niya nalang ako ioover power ay hindi na talaga siya susunod sa authority ko. 

Pagdating namin kay Ringgo ay agad ko itong pinapasok sa likod ng van. Ringgo was too alert kaya siya na rin ang nag-bukas at nagsara ng pinto. Habang sinasara niya iyon ay pumasok na ako sa shotgun seat. 

“Tang ina mo a! Ba’t mo ko tinutulak!” Sambit ni Adonis kay Ringgo na pinapasakay ito.

“Pasok na po sir…” Magalang na sambit ni Ringgo at pilit nakikipaglakasan sa bata.

“Tinulak mo ’ko ulol! Ano, malakas ka ha? Tang ina mo porke’t matanda ka sa’kin? Tara sapakan!” Hamon nito at paglingon ko ay bigla nitong sinapak sa panga si Ringgo. 

I heard Ringgo’s moan na tila nasaktan. Narinig ko kasi ang tunog niyon. Anlakas sumuntok ni Adonis! Napangiwi pa nga si Ringgo dahil tila hindi inaasahan ang lakas ng impact niyon. Pero sumuntok pa ulit si Adonis at ngayo’y sa bandang crotch naman ni Ringgo.

“Aray ko! Fuck!” Namula ang mukha ni Ringgo dahil sumakto yata iyon sa kanyang private part. My mouth gaped as I watched Ringgo, with all of his remaining strength, closed the door and locked it. 

Nakita ko pa sa side mirror sa labas na napaluhod si Ringgo habang hawak ang kanyang pribadong bahagi. Ilang segundo pa ang kinailangan niya bago siya nakatayo at umikot sa sasakyan para makapasok sa driver’s seat. 

“Wala ka pala e! Supot ka rin palang gago ka!” Singhal pa ni Adonis nang tumulak na kami ni Ringgo. 

“Ringgo, are you okay?” 

Kita ko kasi ang pagtitiis niya ng sakit pero nagmamaneho pa rin.

“Ayos lang po, Ma’am. Masakit lang sa baba pero kaya ko pa pong magmaneho.” Napailing pa ito at nagmura sa hangin. He can’t also believe that the small form of Adonis can affect his huge built.

Tumahimik na rin naman na si Adonis sa kabuohan ng biyahe, ako nama’y bumubuntong hininga dahil palala nang palala ang nasasaksihan ko mula kay Adonis. At nang kami’y huminto sa tapat ng mansion, maagap na binuksan ni Ringgo ang pinto. Nauna ulit lumabas si Adonis. 

At nang ako’y makababa, napatingin ako sa bulwagan namin. At tila tinakasan yata ako ng kaluluwa nang makita ko ang malaking bulto ni Kuya Sergio. Nakasuot pa siya ng pang-opisina, eyes squinting at me like a hawk. 

Even from afar, I saw how his jaw clenched. Pinanood niya ang sigang si Adonis na kinakaladkad ang strolley bag nito papasok sa loob ng mansion. Nilagpasan lang siya nito na parang isa lang siyang poste. At ako nama’y tila naging semento sa aking kinatatayuan dahil huling huli na niya ako ngayon! 

Oh my gosh. I’m dead.

CHAPTER 7

Iniiwasan kong mapatingin sa nanggagalaiting mukha ni Kuya Sergio nang maupo siya sa living room. Pagbati ko palang sa kanya kanina ay pinasunod niya agad ako para makausap. I have apprehended that this day would come that he would find out that I am with my son. But I expected that it would not be this soon!

Napahilot sa sintido si Kuya at umiling iling nang pagmasdan ako. 

“What have you done, Hydra?” Dismayado at galit ang boses niya. 

I bit my lower lip trying to say some words. I don’t know where to start explaining dahil tingin ko’y hindi naman niya ako papakinggan. 

“Kuya, it’s not what you think. I just want to meet my son and this has nothing to do with Antonius. Labas po ang kaso niya rito dahil si Adonis lang naman ang focus ko.” Maagap kong dahilan.

“Adonis…” Pag-uulit niya sa pangalan ng bata. Sinang-ayunan ko ito sa pamamagitan ng pagtango at pagyuko. 

“I’m sorry, Kuya. Gusto ko lang po kasing makasama ang anak ko.”

“Hydra…” 

His voice was tender yet tired. Na kahit hindi pa man humahaba ang pagtatalo namin ay tila wala na siyang panahon pang pakinggan ang mga dahilan ko. Dahil magpapalusot lang naman ako.

“The child is not your son…”

Then there was a moment of silence. I was able to grasp that fact, and I felt betrayed when my heart was offended by those simple words. 

“Anak siya ng taong kinamumuhian mo. At ito pala ang dahilan mo para magtagal ka pa rito? Ang akala ko na pag-saglit mong kuha kay Ringgo ay para may magbantay sa’yo. Iyon pala ay para may maglatag ng gusto mong mangyari?”

Mula sa living room ay naririnig ko ang kalabog sa second floor. Nandoon si Adonis na tingin ko’y hindi na bumaba simula nang layasan niya ako sa kotse. Si Ringgo naman ay hindi ko na muna pinapasok sa bahay dahil gusto kong kami muna ni Kuya Sergio ang makapag-usap. 

“Alam mo ba kung ano itong pinasok mo, ha? Pinapahirapan mo ang sarili mo! Baka dahil dito sa ginagawa mo’y mapalapit ka diyan sa bata at mabawasan ang galit mo sa ama niyan! At kapag nangyari ’yon, baka hindi mo na ’ko tulungan na ipaglaban ang nakabinbin nating kaso riyan sa mga Gokongwei na ’yan!”

Tumaas ang boses niya, at dinuro niya pa ang hangin na tila nandito ngayon ang mga Gokongwei. Namumula ang tenga ni Kuya sa galit. 

“Kuya, that will not happen. My plan was just to meet my son, pero tulad ng sinabi ko ay ipagpapatuloy ko ang kaso kay Antonius dahil iyon po ang usapan natin noon pa. I will not forego about what they did to me and to all of us.”

“Really, Hydra? Tingin mo nakakatulong itong ginawa mo? At alam mo bang kayang kaya kang baliktarin ng mga Gokongwei at palabasin na kinuha mo nang walang pahintulot itong bata? You are not thinking right, Hydra!”

“Kuya, there’s an agreement that we had—”

“Fucking what?” Napatayo na siya at patutya akong tinignan na para bang nagbibiro ako.

“A-Ano… I agreed to sign a legal paper of them allowing Adonis to be under my custody. I have all the papers in my hand—”

“Ano ulit? Putang ina…” Napahilamos si Kuya sa palad bago pagak akong tinignan. “Anong kontrata ang pinagsasabi mo? At bakit ka nakipag-usap pa nang ganoon ha? Hydra, pinapasakit mo ang ulo ko…” He sighed heavily. 

Saglit na katahimikan ang namayani pero wala na akong lakas ng loob magpaliwanag pa. Everything between me and that attorney of the Gokongweis’ peacefully agreed for the subject matter, but no matter how legal the process was, Kuya’s point is more significant because I shouldn’t have been dealing with our enemies to begin with. 

“Naglilihim ka na pala sa akin…” 

I feel that Kuya is hurt because of this. Kaya naman tumayo na ako at lumapit sa kanya. Yumakap ako sa malaki niyang katawan kahit na hindi niya ako niyayakap pabalik.

“Kuya, I’m so sorry… Ibabalik ko rin naman si Adonis sa kanila. Bukas ay ibabalik ko na dahil iyon din ang plano ko…”

Hindi naman ako pinigilan ni Kuya na maglambing at magpa-awa. He sighed again for the nth time before holding me compassionately.

“I feel betrayed for what you did, bunso. Ni paalam o hudyat ay hindi mo pinarating sa akin. Ikaw lang naman ang iniisip ko palagi, pati nina Mommy at ng Kuya Hercules mo. Ayaw ka naming mapahamak e. Pero ikaw pa ang lumalapit sa mga magpapakomplikado ng buhay mo.” 

Kuya is so protective of me. At nauunawaan ko iyon. I am so reminded that I must follow him because he know better afterall. 

“Sorry po, Kuya…” 

Saglit pa akong nanatili hanggang sa niyakap na rin ako ni Kuya. Hindi na siya nagsalita pero alam kong napalambot ko naman na ang puso niya at naiparating ko ang aking rason. But I am to follow him from this day forward and I won’t rebel anymore. Sapat na ang mga panahong tumatakas ako noon para lang makipagkita kay Antonius. At ang paglilihim ko sa aming relasyon. It’s been years since I grew from being the bratty child that I was. And it’s not bad to be reminded of the things that I must not repeat for my own sake. 

After that heartfelt moment with Kuya, tinawag niya si Ringgo sa labas para makausap. Ang sabi ko ay huwag nang pagalitan dahil alam kong iyon ang una niyang gagawin. Pero matigas na tingin lang ang ibinigay sa akin ni Kuya na para bang wala akong karapatang pigilan siya sa kanyang negosyo. 

Sa kusina na ako dumiretso at nagluto ng pananghalian. Hindi pa bumababa si Adonis at tingin ko’y naglalaro na ulit iyon ng playstation sa kwarto. Dahil may karne pa ng Baka sa ref ay naisipan kong gawin iyong Caldereta. I am not used to home made Filipino dishes abroad because the food that I always eat there are of the Western’s. But Kyline was with me before in States, and it was her who taught me how to cook some famous Filipino dishes para raw makatikim ako kahit na malayo. 

And from then, I became confident in cooking those dishes including Calderetang Baka. 

Nang mailapag ko ang serving nito sa mesa ay lumabas na ako sa kusina para tawagin si Kuya. Pero hindi pa man ako nakakaapak ay dumating si Adonis na naka-shorts lang at hubad-baro na naman. Nagkakamot pa ito ng leeg nang tingalain ako.

“Adonis? Bakit ka nakahubad?” 

Namumula ang tenga niya at leeg. Tisoy na tisoy kasi at namamayagpag ang dugo ng mga Gokongwei sa kanya. Nagdugtong muli ang makakapal niyang kilay.

“Sira erkon niyo sa taas. Anghina e naglalaro ako ng psp.”

“Oh, pwede mo namang babaan ’yong temperature sa remote. Nakita mo na ba ang remote?” tanong ko pa.

“Ba’t ba tanong ka nang tanong, Miss Pokpok? Kulit mo rin talaga e no.” 

Dala siguro na naiinitan siya ay parang uminit yata ang ulo niya. 

“Ah, nagugutom ka na ba? Maupo ka na roon sa dining at hintayin mo ako, okay lang ba?”

Imbes na sumagot ay nilagpasan niya lang ako. Napabuntong hininga nalang ako bago pinuntahan si Kuya na naabutan kong masinsinan at seryoso pa ring kausap si Ringgo. When Kuya noticed my presence, isang matigas na tango na lang ang iniwan niya kay Ringgo na ginantihan naman ng huli. Na tila ba nagkakaintindihan na sila sa kung ano man ang napag-usapan nila. 

“What’s with the conversation, Kuya?” Tanong ko nang umalis sa aming harap si Ringgo, babalik na yata sa pagbabantay sa labas.

“Hindi mo na kailangang malaman. Tungkol lang ’yon sa trabaho niya. Sabi ko ay huwag ka nang susundin sa kahit anong ipapagawa mo sa kanya.” Matalim niya akong tinignan. “At talagang sinuhulan mo pala ng malaki, ha?”

“What?” Maang maangan ko.

“Napakagaling mo talagang mang-akit, Hydra. Isang matino at matapat kong tao lang naman ang nasulot mo nang ganoon kadali. Hindi basta-basta ang mga ’yon kahit suhulan mo. Ano ang ginawa mo, huh?” 

Kuya hinted something but I never rebutted. Wala naman akong ibang ginawa e. Kinausap ko lang at pinilit. Pumayag naman siya kaya wala akong nakikitang problema doon. 

Pagdating namin ni Kuya sa dining, natigilan siya nang makita si Adonis na nakatuntong sa upuan at nakatayo habang nagsasandok ng kanin dahil nga hindi niya abot. Kuya’s brows creased as he went to his sit in front of Adonis. Ako nama’y tumabi kay Adonis.

“Paabot nga!” Turo ni Adonis doon naman sa mangkok ng Caldereta na nasa bandang pwesto ni Kuya Sergio. 

Nakita ko ang mapanuring tingin ni Kuya Sergio kay Adonis na tila inuusisa ang kilos, asta, at pustura nito.

“Hoy! Bingi ka ba? Sabi ko paabot. Kung ayaw mo edi ’wag…” Sabi ni Adonis at ito na mismo ang pumatong sa mesa para lang maabot ang mangkok. 

Hindi ko na siya napigilan dahil ambilis niyang kumilos. Naglagay ito sa plato niya ng maraming ulam bago siya umupo sa gilid ko. 

“How old are you, kid?” Tanong ni Kuya Sergio kay Adonis. 

Imbes na sagutin siya ni Adonis ay bigla nitong inangat ang dirty finger niya habang ngumunguya. I almost gasped in shock. Nakita ko ang pagtaas ng isang Kilay ni Kuya dahil sa gulat at pagka-offend. Sa akin lumipat ang masamang tingin niya.

“Hydra, ganyan ba talaga ang ugali ng batang ’yan?” 

“Uhm, Kuya, since he arrived, he’s really rough…” Pag-amin ko.

“Unbelievable…” Kuya sighed heavily as he watched Adonis munching his food carelessly. Wala itong paki-alam kahit na pinapanood at hinuhusgahan na ni Kuya ang dining ettiquette nito. Nagsandok na rin naman na si Kuya ng kanya at buong atensyiong sinusubaybayan si Adonis.

Ako nama’y nagsandok na rin ng akin habang pinapakiramdaman si Kuya. Base sa paggalaw ng kanyang mga kilay, hindi niya nagugustuhan ang ugali ni Adonis. I understand him because there is no one who will never be shocked to see a rough attitude coming from a small male child. Kung ako nga noon ay nagulat sa unang pagkakataon na makausap itong bata, paano pa itong si Kuya.

“You want water, Adonis?” Malambing kong sabi at sinalinan siya ng malamig na tubig sa baso. 

I gave it to him and he took it from my hand so roughly. Parang siga niya iyong nilapag sa mesa nang mapangalahatian ’yon.

“Ahh… sarap…” Sabi nito at pinatunog pa saglit ang leeg bago bumalik sa masibang pagkain. Natuwa naman ako dahil mas marami siya kung kumain ngayon. Nagustuhan niya ang luto ko. 

“Kailan mo nga ulit ’yan ibabalik?” Kuya Sergio said. 

“Uhm, tomorrow, Kuya. I think sapat nang nakasama ko siya kahit saglit lang. Masaya na po ako roon…” I smiled.

“Talaga ba? O baka dahil suko ka na? Bastos e.” Kuya pointed out. 

“Uhmm… siguro dahil bata pa po siya, Kuya?” 

Nagsalubong ang kilay ni Kuya. “I don’t buy that. Sa kilos at asta, halatang nagmana sa ama. But I hope na hindi ka nagsisisi na kinuha mo pa ’yan. Ginusto mo rin naman.” 

He was clear to point such important observations. Kilalang kilala talaga ako ni Kuya. 

“But you know what, Kuya, sabi dati ng mga trabahador sa hacienda ng mga Gokongwei noong magkasama pa kami ni… Antonius, mabait na bata raw iyon noong maliit pa. He’s not naughty.” 

Naaalala ko pa kasi ang lahat ng mga nangyari noon sa amin ni Antonius, lahat ng kwento niya, at ng mga taong nakakausap ko noon sa kanilang hacienda. At napatunayan ko iyon dahil isang maginoong binata si Antonius. But not until the incident happened. Pero sa kabila ng panloloko niya sa akin, hindi ko maaaring basta nalang i-tulad itong si Adonis sa kanya. Dahil magkaibang tao pa rin sila, at naniniwala ako na ang ugali ng isang tao ay hindi basta-basta namaman. I believe na mayroong sariling personality itong si Adonis.

“Maybe he just grew up this strong, Kuya…” I probed. 

“I don’t think so.” Kuya smirked. “Their wickedness and barbaric ego runs in their blood, Hydra. Hindi na ako nagtataka.” Umiling pa si Kuya na parang dismayado ngunit wala na ring magagawa. 

Pareho kaming napatingin kay Adonis nang biglang mahulog ang kutsara nito. Walang paalam itong sumuong sa ilalim ng mesa. 

“Don’t think na si Kyline ang nagsumbong sa akin. Ako ang kusang nakadiskubre ng tinatago mong ito dahil gusto kitang bisitahin dito.” Sabi ni Kuya. 

Tumango ako pero napatingin sa aking ilalim nang makitang nasa pagitan ng aking mga hita si Adonis. Nakatingin siya sa ilalim na parang may sinisilip, kaya ibinalik ko na kay Kuya ang atensiyon. 

“Loosen up, bunso. Naiintindihan ko naman na. At pinapalampas ko nalang ang araw na ito. But just like what you promised, ibabalik mo na ’yang bata bukas rin.”

“Yes, Kuya. I will tell Ringgo to arrange a meeting with that attorney and with the representative of the Gokongweis for tomorrow. Nakasama ko naman na si Adonis at masasabi kong satisfied ako sa saglit na pagiging guardian niya.”

Muli akong napayuko nang maramdaman ang mainit na hininga na bumubuga sa inner thigh ko. Nagulat ako nang makita si Adonis na nakapasok na ang ulo sa laylayan ng aking night dress na inangat niya. Isasara ko na sana ang mga hita ko at hihilain siya pero humawak ang mga kamay niya sa inner thighs ko para hindi ko ’yon magawa. Samantalang si Kuya Sergio naman ay nakatingin lang sa akin dahil nga nag-uusap kami. 

“Mas matino pa pala ang anak ko. I thought Luisito is the naughtiest…” Napailing si Kuya. 

Hihilahin ko na sana si Adonis pa-ahon nang lumabas na rin ito ng kusa. Pero naramdaman ko pang hinimas-himas ng kamay niya ang inner thigh ko. Ramdam na ramdam ko iyon sa singit ko na humaplos at parang may hinahanap.

Umupo ito sa tabi ko na parang wala lang nangyari. Tiningala ako nito at hinila ang braso ko kaya napa-lean ako sa kanya. Nilapit niya ang bibig sa tenga ko para lamang bumulong.

“Ba’t may kanin ka malapit sa pepe mo?” Kunot noo niyang inangat ang isang butil ng kanin na nasa daliri niya. Ipinakita niya iyon pero kinain din. “Makalat ka palang kumain, Miss Pokpok? Para kang bata…” He chewed that small portion.

“That’s bad, baby…” Na-alarmang sabi ko.

Tinaasan niya lang ako ng kilay. “Baby ang nais… tssk…Ikaw ang baby dahil ang kalat mo kumain. Nakakarating pa sa pepe ’ung pagkain amputa…” 

I was glad that Kuya Sergio is now focused on his food, and Adonis said it lowly, as if mumbling it for himself but still audible from my seat. Biglang tumunog ang phone ni Kuya. I watched him as he pulled his phone from his pants.

“Excuse me for a while, si Mr. Tan, sasagutin ko lang saglit.” Tumayo ito na tinanguan ko lang at lumabas siya sa dining. Narinig ko pa ang business voice ni Kuya nang bumati siya sa kausap.

“Ang dami mong lalaki, Miss Pokpok, ah. Bago mo ’yon?” Ani Adonis at nginuso pa ang dinaanan ni Kuya Sergio. “’Di ba malandi ka, Miss Pokpok? Una ’yung lalaki mo sa labas, tapos nagdagdag ka pa ng isa.”

Nangunot ang noo ko at sinamaan siya ng tingin. 

“Hindi ko siya lalaki, Adonis. That word is bad. He is my brother.” Diin ko. “Don’t speak to me like that dahil wala ka pang alam sa mga ganoon. You are still a child.”

Imbes na maniwala ay umismid siya at sinuri ang katawan ko. 

“Child amputa… baka ’di mo alam na marami na akong alam sa mga matatanda, Miss Pokpok? Kanina nga sa sasakyan muntik na kayo magkantutan nung lalaki e. Siguro nung nasa iskul ako nagkakantutan kayo ritong dalawa?” 

I gasped in shock. He watched my reaction and he smirked as if he’s entertained. 

“Ano? ’Di ba nagkantutan kayo?” Sambit niya pa sa malakas na boses. And I was so glad that Kuya Sergio was in the living room. Dahil kung narinig niya ito, hindi ko alam kung ano ang mangyayari.

In my fear of Kuya Sergio hearing him, bigla akong tumayo at hinawakan siya sa kamay. Sa abot ng aking makakaya ay hinila ko siya palabas ng living room at tinangkang dalhin sa second floor. 

Nadaanan pa namin si Kuya Sergio na nakatingin sa glass wall ng malaki naming living room habang nakatalikod at nakapameywang. Kausap niya pa rin ang kung sino man sa telepono kaya hindi kami nito nakikita. 

Dinala ko ang mabigat na katawan ni Adonis na hindi naman nagpumiglas dahil naririnig ko pang ngumingisi-ngisi. Binuksan ko ang pinto ng kwarto ko para dito ko siya papagalitan at sasawayin. Hindi pwedeng kung ano ano ang sasabihin niya hangga’t naririto ang Kuya ko. 

“’Di ka pa tapos kumain a? Ba’t dinala mo ’ko rito?” Asik niya sabay piglas ng kamay sa akin. Pinanood ko siyang dinampot ang damit niya na nasa carpet ko. Sinuot niya iyon nang mabilisan bago siya palundag na umupo sa dulo ng kama ko. Dumuduyan duyan pa ang mga paa niya habang nakangising nakatingin sa akin. 

“Adonis, please watch your mouth. It is not right to say anything that you would like to say. Lalo na’t bata ka pa at nakakahiya sa bisita ko!” 

Napahawak nalang ako sa aking sentido. HIndi ko akalain na napakabilis kong makakapag-adjust sa ugali ng batang ito, na tipong sanay na agad ako sa kagaspangan niya, at ang iniisip ko nalang ay ang magiging imahe ko sa aking Kuya kapag nagpakita pa ng kagaspangan itong si Adonis, at hindi na iniisip kung ano ang dating mismo niya sa akin. I am already used to it. 

“Ha? Pinagsasabi mo?” Aniya at pinatunog ang mga daliri niya sa kamay. 

Lumapit ako at pagod na umupo sa dulo ng kama para magpantay kami. I can see his lips twitching because he’s controlling not to smirk with our close distance. Napaka-loko nga ng batang ito. 

“Nakikiusap lang ako na iwasan mong magsalita ng mga sensitibong salita dahil maliban sa hindi ’yan angkop sa batang tulad mo, nakakahiya sa bisita.” I calmly said. 

“Tssk. Bat ka mahihiya sa bisita mo e bahay mo naman ’to? Bobo ka ba, Miss Pokpok?” 

I sighed.

“Tsaka ba’t ako bawal magsalita? E may bibig ako. Ikaw din may bibig ka kaya ’di kita binabawalan magsalita.” 

Inilingan ko siya. I gave him my dead stare for him to stop being this wicked. Pero imbes, sinisipat niya pa ang mukha ko para hanapan ako ng spot na magpapahiwatig na gusto ko pa siyang maka-usap. Pero ayaw ko na dahil hindi naman siya makikinig kahit pagsabihan ko.

“Narinig ko ibabalik mo na raw ako a. Baket? ’Nakukulitan ka na ba sa akin?” 

Kahit naiinis ako ay inangat ko ang laylayan ng aking dress para punasan ang gilid ng labi niya na may kaunting sauce pa ng Caldereta. Hinayaan niya lang naman ako at hinihintay yata akong sumagot.

“No… hindi. But I have to bring you back to your father. Ako ang mapapahamak kapag hindi kita ibabalik.”

“Bat ka inuutusan pala ng Kuya mo e malaki ka naman na.”

Umiling ulit ako. “You don’t understand, Adonis. Uhm, gusto mo bang matulog na muna ngayong hapon? Para lumaki ka…”

Kinunotan niya ako ng kilay. “Tssk… Takot ka pala sa kuya mo, Miss Pokpok? Gusto mo sapakin ko?” He bumped his fists together, as if practicing to punch.

“Adonis, stop. Hindi ganoon ’yon.”

“’Di kita maintindihan, Miss Pokpok. E parang natatakot ka nga sa Kuya mo e tapos ayaw mo sapakin? Tang ina kung ako ’yun sinapak ko sa panga ’yun…” 

Tumango nalang ako para mapahinto na siya. Hinawakan ko ang mga kamao niya. I can’t really remember his father being like this. If Kuya Sergio describes Antonius as evil, this little boy right here would therefore be worse. 

Tumayo ako at naglakad palabas ng pinto. Lumabas ako at isinarado iyon. I thought Adonis will follow me, but the door remained close until I walked down the stairs and approached Kuya who just finished his business and smiled at me as I landed. 

Sabay na kaming bumalik ni Kuya sa dining para ipagpatuloy niya ang naudlot niyang pag-kain, pero ako’y naupo na lamang at sumagot sa ilan pang mga tanong ni Kuya tungkol kay Adonis dahil nawalan na yata ako ng gana. Siguro ay hangga’t naririto si Kuya sa mansion ay ilalayo ko si Adonis dahil baka maitapon ni Kuya palabas ang bata nang wala sa oras pag narinig na binabastos ako nito. 

I thought magtatagal pa si Kuya, but right after lunch, nagpaalam na rin siyang babalik sa El Gracia para asikasuhin naman ang kanyang mag-iina. Sa ganitong oras kasi ay nakauwi na rin si Luisito galing sa school, at babantayan niya na ito para mabawasan ang stress ni Kyline sa makulit na paslit. 

Naroroon naman sina Mommy at Daddy para mag-alaga, pero hindi pinapayagan ni Kuya na mapagod ng husto ang mga ito, at kung maaari ay siya ang magbabantay. 

Nanatili ako sa living room nang makaalis si Kuya. I was sipping on my orange juice while thinking about what will happen tomorrow. Pagkaalis na pagkaalis ni Kuya kanina ay kinausap ko na rin si Ringgo tungkol sa pakikipag-ugnayan sa mga Gokongwei. And as obedient as he always is, he promised to have those people in our mansion tomorrow as I surrender the child to them. 

Baka mabigla sila na halos dalawang araw lang ako sa bata, pero tulad ng nasa agreement ay kahit kailan ko naman gusto ay pwede kong kunin ang bata, at kahit kailan ko rin pwedeng ibalik. Siguro ay hindi ko na rin kinakayang tapatan ang ugali ni Adonis sa mura niyang edad. Marami na siyang alam na kamunduhan, at tingin ko’y maaga itong nagrebelde sa mga magulang.

But how come that a young boy would do such? Hindi kaya ay mahigpit sina Antonius at Maristella sa bata kaya sinuway na sila at umabot na sa puntong naging ganito na kapusok at kasama ang ugali? 

Bandang alas tres ng hapon nang umakyat ako sa kwarto. Nang buksan ko ang pinto ay hindi ko nakita si Adonis sa aking kama. I don’t see any sign of him so I assumed that he went into the other room and played his playstation. 

Dumiretso ako sa banyo dahil ihing ihi na ako. Nagmamadali ko pang binuksan ang ilaw at parang hinahabol ako ng multo nang ibaba ko ang aking panty at umupo ako sa bowl. Napapikit ako nang tumunog ang pagtama ng aking inilalabas sa bowl. It was a huge relief. Naparami yata ang inom ko ng orange juice, gosh.

Kaka-upo ko palang nang biglang bumukas ang pinto at pumasok si Adonis na may hawak na water gun. Nagulat ako dahil nahanap ako nito agad at nangunot ang noo nang makita ang ayos ko. 

“I’m peeing, Adonis. Please go out…” Kalmado kong sabi. 

He remained standing there, watching me with his brows knitted. 

“Sumisirit ihi mo?” Sambit niya habang nananatiling nanonood sa akin. “Naririnig ko sa labas kanina malakas. Akala ko nasira ko ang gripo nung nag-bala ako ng tubig.” He smirked, as if he’s satisfied that he did not do wrong this time.

“Labas na muna please, Adonis…”

“Mag-ba-bala ulit ako e. Ubos na.” Pinakita niya ang watergun niya at pinanood ko siyang tumingkayad sa sink. Binuksan niya ang gripo at mabilisang tinanggal ang orange na storage ng tubig. Mabilisan niya iyong napuno dahil malakas ang pagkakabukas niya at pinatay rin. Hindi pa nga ako tapos umihi pero siya’y naisaayos na rin ang kanyang water gun. 

Akala ko’y aalis na siya pero pinanood niya pa ako hanggang sa matapos ako. Pagtingin ko rack dahil kukuha ako pampunas ay wala na iyong laman. Napatingin tuloy ako kay Adonis.

“Adonis, pwede bang pakuha ng tissue sa walk in closet? Paki-abot, please?” Nilambingan ko ang boses para sumunod. Ramdam ko kasing medyo basa ang aking singit kaya hindi pwedeng tumayo ako agad dito. 

Patakbo itong lumabas ng banyo. At wala pang ilang segundo ay lumapit na ito at inabot sa akin ang bagong tissue. 

“Thank you, gosh…” 

I rolled some tissue on my hand and wiped my private part. Pagtapos ay isinama ko na iyon na ini-flush sa toilet. Tumayo ako at mabilisang binalik ang aking panty. Adonis smirked as if he’s amused.

“Bat mo pa pinupunasan pepe mo?” He grinned. “Nakita ko pepe mo. Maputi. Pati singit mo maputi.”

“Stop. You did not see anything.” Diin ko.

“Anong did nat si eniting e nakita ko nga. Ganoon ka pala umihi, Miss Pokpok, sumisirit tang ina…” He chuckled.

I sighed for I don’t know how many times already. Pinatay ko nalang ang ilaw at lumabas ng banyo. Hindi ko na siya sinagot at padapa akong humiga sa aking kama. The feeling of my soft mattress on my body felt so good. Naaalala ko na nabitin nga pala kaninang umaga ang tulog ko dahil maaga akong nagising nang pumasok sa school si Adonis. 

Hindi ko na namalayan na nakatulog na ulit ako dala ng pagod. Nagising nalang ako nang may sumusundot sa pisngi ko. Nang mabagal kong idilat ang mga mata, nakita ko ang mukha ng seryosong si Adonis na may inaalis yata na strand ng buhok sa mukha ko. Bigla itong lumundag paalis sa kama at nang tignan ko itong umupo sa carpet, may hawak pala itong drawing book at lapis.

“Ay tang ina, bat ka gumalaw, Miss Pokpok! Humiga ka lang!” Giit niya nang umahon ako.

“What are you doing?” I watched him drawing something. I arched my back as I stretched a little.

“Higa nga sabi e! Gumagawa ako asaynment na drowing!” Aniya. “Lapit na ’to matapos. Higa.”

Imbes na makipagtalo pa ay humiga na lang ako tulad ng gusto niyang mangyari. Akala ko ay nagsisimula palang siya pero wala pang ilang minuto ay tumayo ito at lumundag sa kama ko. 

“Tignan mo, sabihin mo kung maganda.” 

Pinakita niya sa akin ang ginuhit niya. My brows creased as I looked at his poor drawing. Magulo at pambata ang drawing. 

“It’s great.” Sabi ko.

“Galing ko ’no?” Mayabang siyang ngumisi. “Ipapasa ’to bukas kay teacher. Pagandahan ng drowing.” 

“Very good. Sana ay manalo ka…” Sabi ko nalang at napahikab pa. 

Akmang tatayo na ako nang hawakan niya ang braso ko. Hinahanap niya ang mukha ko na pansinin siya.

“Ibibigay mo na ba talaga ’ko bukas kay Henry Panot at Inday Gulay?” There was a worry on his face, but he doesn’t show it. Mas nakarehistro pa rin ang galit at mayabang niyang mukha.

“Uhm… yes. It’s my promise…” Sabi ko, kahit parang may mainit na kamay ang humawak sa puso ko habang pinagmamasdan ko siyang nagtatanong sa akin. 

“Bat ayaw mo na ba sa’ken? Nakukulitan ka sa ’kin?” His voice was just curious and sincere. 

“No, baby… Makulit ka pero hindi ako nakukulitan. But I have to give you back to them.”

“Bat nga kase? Ayaw mo sa ’kin dito?” He said again. 

There was a feeling that he doesn’t want to leave yet. It surprised me. O baka ako lang ang nag-iisip niyon. Ako kasi, ayaw ko pa talaga siyang umalis. Gusto ko pa siyang makasama pero may usapan na kami ni Kuya na dapat layuan ko na itong bata para rin sa ikabubuti ko.

“Why? Do you want to stay here with me?” I hummed.

Tinitigan niya lang ako sa mukha bago gumalaw ang kanyang mga kilay, kumunot.

“Adonis, say it. Gusto mo bang dito ka nalang sa akin?” 

Umangat ang isa niyang kilay, ang mga tenga niya ay namumula hindi ko alam kung dahil hindi siya sang-ayon. 

“Amboring dito sa bahay mo.” He said.

“So, ayaw mo na? Mabait naman ako e. And I love you…” I smiled. Kahit anong iwas ko, may emotional attachment na ako sa kanya. May lungkot na agad sa puso ko kahit hindi ko pa siya binabalik sa mga magulang niya. 

Hindi siya sumagot. Lumundag lang siya pababa sa kama at patakbong lumabas sa kwarto. Napailing nalang ako dahil sobrang likot, ligalig, at kulit ni Adonis. 

That dinner, ininit ko nalang ang natirang niluto kong Caldereta. Marami ulit ang nakain ni Adonis, at napadighay pa ulit matapos uminom ng tubig. Sa durasyon ng aming hapunan ay hindi naman na siya naging matanong kumpara noong nandito si Kuya Sergio kanina. Bumalik siya sa pagiging suplado. 

Nang matapos nga siya ay patakbo siyang umalis sa dining. Ako nama’y nilinis ang mga ginamit naming pinggan bago ako umakyat sa kwarto ko. 

Naligo ako at nagskincare. Naririnig ko mula sa kabilang kwarto ang malakas na tunog ng naglalarong si Adonis sa playstation niya. Nang matapos ako sa pag-aayos sa sarili ay lumabas ako para silipin siya sa kanyang kwarto. Inaasahan ko pang naglalaro pa rin siya nang pasukin ko, pero nagulat ako nang makitang nakahiga na ito sa kama, nakabalot ng comforter, habang nakalitaw lang ang ulo at nakapikit. 

Nakapatay na rin ang kanyang tv console at maayos na nakapatong sa ibabaw ng glass table ang joystick. I closed the door behind me as I entered his room. Umupo ako sa gilid ng kanyang kama at pinagmasdan siyang matulog.

Despite of his rough attitude, I think he is responsible. Dahil masinop siya sa mga gamit. At ngayong taimtim siyang natutulog, doon ko lang napagmasdan ang gwapo niyang mukha. Matangos ang maliit na ilong, malago ang mga pilikmata, mapula ang mga labi, at kahit maliit palang siya ay nagsisimula nang humulma ang kanyang panga at iba pang bone structures. His manly features are undeniable. Napakalakas ng dugong Gokongwei na dumadaloy sa katawan ng batang ito. 

I carresed his soft hair and planted a tender kiss on his forehead. Naamoy ko pa ang panlalaking shower gel niya sa kanyang balat. Napakabait niyang tignan kapag tulog. Pero kapag gising ay nakakatakot.

“Anlaki mo na, baby Stryker Adonis. I can’t believe that I will still be able to meet you. After seven years…” 

I carressed his soft cheeks. His skin is so smooth and bright. Halatang alagang alaga. 

“Thank you for letting me to be with you even just for a short while. Sana ay lumaki kang mabait na bata. Alam kong magbabago ka pa at babait. I love you, Adonis ko.” I kissed the tip of his small nose. I smiled as I dimmed the lights before I left his room. 

It might be too soon for me to leave him, but I am so grateful for this opportunity to experience my tender care for the child that I once considered mine. And now, I am finally ready to let go of the past, and I will start to live my life with a new perspective.

CHAPTER 8

Umaga kinabukasan, mabigat na ang puso ko dahil ngayon ko na ibabalik si Adonis. Ngayon ang ikalawa at huling beses na ihahatid ko siya sa school niya. At pag-uwi niya mamaya ay susunduin na siya ng kanilang tauhan. 

“Good morning, baby…” Malambing kong bati sa nakabusangot na si Adonis nang hihikab-hikab pa nang dumilat.  Nasa kama niya ako at malambing kong hinahaplos ang kanyang pisngi.

Hindi tulad ng kahapon na late akong gumising para asikasuhin siya sa kanyang pagpasok, ngayon ay tulog pa siya ay gising na ako para sa kanya.

“Hmm…” Umungot pa siya at pinangkuskos ang kamao sa mata, ayaw pang bumangon sa kama. He stretched his whole body under his warm comforter. Napaka-cute niya at mukhang mabait kapag bagong gising.

Yumukod ako at hinalikan siya sa pisngi. Akala ko ay magpoprotesta pero kumurap-kurap lang siya habang nakatingin sa akin.

“Bangon na, anak. Papasok ka na po sa school…” 

Dahil ayaw niya pang bumangon ay yumukod ulit ako at hinalik-halikan siya sa leeg. Ilang ulit ko iyong ginawa at naaamoy ko ang panlalaking body wash niya na naiwan pa rin sa balat. Parang natural na sa katawan nito ni Adonis ang maging mabango. 

“Hmmm… alis na tang ina…”

Hinawakan niya ang mukha ko at tinulak ’yon. Hmm, suplado talaga. Bumangon na rin siya at palundag na bumaba sa kanyang kama. Pipikit-pikit pa siya nang tinaas ang laylayan ng kanyang damit at nagkamot ng tiyan. Ngayon ko lang napansin na nakasuot pala siya ng kanyang asul na silk pajama na Coco Melon ang design.

“Naihanda ko na ang uniform mo, baby. Nakapag-luto na rin ako ng breakfast mo. Kaya ngayon ay papaliguan nalang kita…” 

Tumayo ako at nagtungo sa bathroom ng kwarto. I can hear his footsteps following me. Nang nasa tapat na kami ng banyo ay lumuhod ako para magpantay kami. Kitang kita ko ang pagkusot ng mga kilay niya nang tulungan ko siyang tanggalin ang butones ng kanyang pajama. Pero wala na siyang sinabi dahil mabilisan ko siyang hinubaran. 

At nang ibababa ko na ang brief niya, tinulak niya ang kamay ko. 

“Ako na. Marunong ako.” Tumalikod siya sa akin at mabilisang hinubad ’yon. 

Pinanood ko nalang siyang naglakad papasok sa banyo tsaka ako sumunod. Naihanda ko na ang warm bath tub para sa kanya. Sakto lang ang temperature para hindi siya lamigin. Nang sundan ko siya sa loob ay nakita ko itong nakatayo sa tapat ng bowl habang umiihi. 

Umupo ako sa kanyang tabi habang hinihintay siyang matapos. 

“Alis ka nga! Tang inang ’yan…” Reklamo niya dahil sa presensiya ko. Pero imbis na umalis ay nagpigil lang ako ng ngiti dahil masyadong suplado itong batang ’to. 

“After mo umihi doon ka na sa bath tub ha? Ako ang magpapaligo sa’yo.” Malamyos kong sambit.

“Alis na nga sabi e! Tang ina gusto mo ihian kita? Ipapa-inom ko sa’yo ’tong ihi ko tamo…” Galit niyang sambit. “Papaliguan kita ng ihi ko tamo… Isang lapit pa…”

“Oh, sorry, i-wait nalang kita rito sa tub.” Tumayo ako at kinuha na ang body scrub niya. Nilagyan ko iyon ng kanyang sceneted body wash. Paglingon ko sa kanya ay tapos na itong umihi at pumasok na sa loob ng tub at supladong umindian sit. Hanggang dibdib niya ang tubig at nakatingala siya sa akin. 

“You done, baby?” Tanong ko at lumuhod na sa tabi ng tub para mapaliguan na siya. 

“Tssk. Malamang. Bobo amputa…” 

Hindi na ako tumugon pa sa maanghang niyang sagot at inabot na ang kanyang braso. Tahimik lang siya habang kinuskuskusan ko. Kapag kinukuha ko ang kabila niyang braso ay binibigay din niya. Nakatingin lang siya sa akin at inaaral yata ang mga kilos ko. 

Pinatayo ko siya para kuskusin naman ang kanyang mga hita. Wala naman siyang reklamo. Hanggang sa banlawan ko siya ng warm water parin mula sa bath tub arm, pumipikit lang siya kapag ang mukha niya ang binabanlawan ko. 

Binilisan ko ang pagpapaligo sa kanya dahil baka mabagot. Nang matapos ay binalutan ko siya ng malaking towel sa buong katawan na tanging ulo niya lang ang nakalabas. Natawa pa ako dahil mukha siyang lumpia, pero pinigilan ko dahil baka ma-insulto siya. 

Pinasunod ko siya sa akin hanggang sa aming walk in closet. Pinunasan ko muna ang buo niyang katawan bago siya sinuotan ng brief. Nang masuotan ko nga siya ng brief ay yumukod ako at inamoy ’yon, nakakatuwa kasi na parang may baby akong inaalagaan. 

“Tang ina, ba’t mo inaamoy titi ko?” 

Napatingala ako sa kanya at medyo nagulat. Nakaangat ang isa niyang kilay habang hinihintay akong sumagot. 

“Oh, sorry, anak. Ngayon nalang kasi ulit ako nag-alaga ng baby. Mabango ka naman e…”

“Hindi na nga ako, baby, kulit din ng pepe mo e ’no? Siguro mahilig ka sa titi ’no?” Pang-aakusa niya. 

Imbes na sumagot ay hinayaan ko nalang siya. Nilagyan ko na ng baby powder ang leeg at dibdib niya, habang nakaaabang pa rin ang mapanuri niyang mga mata sa akin. Sinuotan ko siya ng kanyang polong pampasok sa school at pati ang kanyang pants. Binilisan ko na ang kilos dahil baka ma-bad mood ko pa at maging masama pa ang loob sa akin ngayong huling araw na kaming magkakasama. 

Pati medyas at sapatos niya ay ako ang nagsuot. Inayos ko ang manggas at kuwelyo ng kanyang polo at pinigilan ang sariling amuyin siya dahil baka sumabog na. Pero kahit hindi ko naman idikit ang ilong ko sa kanya, nalalanghap ko ang mabangong amoy nitong si Adonis.

Sinuklay ko ang buhok niya at nilagyan ng pambatang pomada. Sobrang pogi ni Adonis pero nakatutok pa rin sa akin ang masama niyang tingin. 

“Ayan, ambango bango na ng baby ko na ’yan…” Nakangiti kong sabi.

Umismid lang siya.

“Tara na sa baba para makapag-breakfast ka na. May pancakes doon, sinangag, itlog at hotdogs, baby.” Hindi pa man ako nakakatayo ay nilayasan na niya ako. Nauna na itong bumaba sa dining na sinundan ko agad para maasikaso ko ang pinggan niya. 

Nang makababa ako sa dining ay nakita kong nakatuntong na siya sa upuan at nagsasandok ng sinangag sa kanyang pinggan. At dahil mukhang magagalit siya kapag inagaw ko ang sandok, umikot nalang ako sa counter at nagtimpla ng gatas niya. Pag-upo ko sa kanyang tabi ay ngumunguya na siya at maganang kumain. Nilapag ko ang gatas sa harap niya.

“Here’s your milk, baby. Kain ka lang ng marami ha? Para lumaki ka at lumakas…” I smiled. 

Hindi niya ako pinansin at magana lang na kumain. Kalaunan ay sumimsim siya sa gatas at napangalahatian niya agad iyon sa unang lagok. May naiwan na namang gatas sa ibabaw ng kanyang labi na dinilaan niya. 

“Masarap ba ang luto ni Mommy?” Pang-uuto ko para makipag-usap naman siya sa akin. Sana ay sa huling mga sandali na magkasama kami ay maging mabait siya sa akin. Pero parang malabo yata ’yong mangyari.

Pinanood ko siya hanggang sa siya’y matapos. Dumighay siya sa kabusugan kaya napangiti ulit ako. 

“You done, baby? Tara, balik muna tayo sa taas para makapag-brush ka ng teeth mo.” 

Tumayo ako at hinawakan siya sa kamay. Pero tinulak niya lang ulit ang kamay ko at nauna na ulit siyang umakyat. Ako nama’y nagtungo sa walk in closet ko para magpalit ng damit. Hinubad ko ang aking night gown at panty kaya napakagat ako sa labi dahil sa malamig na IC na tumatama sa balat ko. Yumukod pa ako para maghanap muna ng fresh panty at bra. I am totally naked right now and I can hear the sounds coming from the bathroom dahil naroroon si Adonis.

Natagalan pa ako sa paghahanap ng susuotin dahil maliban sa kulang ang mga dala ko ay puro pambahay lang ang nadala kong damit. Mayroon akong dalang formal pero walang pang-casual. May underwears din ako pero puro stringed bikini at strapless bra ang mga nadala ko.

“Anong hinahanap mo?” 

Napalingon ako nang magsalita si Adonis na tapos na palang magsipilyo. Suplado siyang nakatingin sa akin. Maagap kong tinakpan ng kamay ang aking dalawang dibdib habang naghahanap pa rin ng damit. Hindi naman ako nagpanic dahil bata pa naman ’yang si Adonis at walang malisya kahit makita niya pa akong hubo’t hubad.

“I am missing some of my stuffs kasi, baby. Hmm… I think this bohemian dress will do…” 

Kinuha ko na ’yon at sinara ang metallic cabinet. Pagharap ko kay Adonis ay hindi pa ito umaalis, at palipat lipat ang tingin sa aking dibdib at sa pang-ibaba ko. 

“Maputi nga ang pepe mo. Tang ina, hindi ka pala nagpapanty?” Tinuro niya ang pang-ibaba ko.

Imbes na sumagot ay sinuot ko na ang panty ko at sinunod ang bra. Pinapanood niya lang ako habang inaadjust ko ang mga dede ko dahil ansikip na rin nitong bra ko. Ipit na ipit tuloy ang mga dibdib ko pero mabuti na ito kesa wala. 

“Tang ina…” Napatingin ako sa kanya nang bigla siyang nagmura. At nagulat ako nang makitang hawak na pala niya sa kanyang kamay ang pinaghubaran kong panty at inaamoy ’yon. 

“Gento pala amoy ng pepe mo?” His lips twitched and sniffed again my panty. “Puta… ganito pala amoy ng pepe…”

“Hey, that’s dirty, Adonis!” Sabi ko pero huli na dahil naamoy na niya at inilapit ulit sa ilong habang nakangisi.

“Mabango naman pepe mo ah? Amoy matamis…” Hindi na nawawala ang ngisi sa labi niya.

“No! That’s not for kids! Huwag mo amuyin, Adonis, please…” 

“Bat gento pala panty mo kita na ung loob? Tas may malagkit pa rito. Umiihi ka ba rito sa panty mo, Miss Pokpok?” 

Nang maayos ang aking bra ay maagap kong inagaw sa kamay niya ang panty ko. I crumpled it and placed it back inside the cabinet para hindi na niya makuha. 

“Hindi ako umiihi sa panty ko, Adonis. Normal ang ganoon sa ano…” Napabuntong hininga nalang ako dahil hindi naman niya maiintindihan kapag pinaliwanag ko. 

“Sa ano? Naamoy ko nga rin parang ihi. Pero hindi mapanghi. Ano ’ung basa na ’yon pala?”

“Walang basa roon. Forget it.” Sinuot ko ang bohemian dress na hindi pa rin ako nilulubayan ni Adonis. 

Lumabas na ako sa walk in closet at naglagay ng kaunting perfume sa leeg. Sinundan pala ako ni Adonis na hila-hila na rin ang strolley bag  niya.

“Galet ka ba? Inamoy ko lang naman panty mo a?” He said.

I combed my hair in front of my mirror habang nasa likod ko siya at nakaabang. Hindi ko siya sinagot dahil baka paglaki niya ay matandaan niya itong conversation namin. Ganoon kasi iyon, kapag ang bata ay nagkaroon ng memorable na pag-uusap tungkol sa kung ano man ay hindi na nila iyon makakalimutan hanggang sa paglaki nila. Kaya hindi na ako nagsalita pa. 

“Inamoy mo rin naman titi ko kanina. Tas ’di naman pepe mo ang inamoy ko, panty mo lang naman.” Diin niya.

“Stop it, Adonis. Hindi ako galit. Huwag na nating pag-usapan ’yan, okay?” Kinuha ko ang aking purse at hinawakan na siya sa isang kamao. “Let’s go downstairs na, ihahatid na ulit kita sa school.” 

Pagbaba namin ay nakaabang na si Ringgo. He opened the door for us pero sa likod na ako ngayon sumakay kasama si Adonis. Baka magalit na naman ’yan kapag nag-usap pa kami ni Ringgo tulad ng kahapon. 

Nang tumulak kami, katabi ko si Adonis habang hinahaplos ko ang kanyang braso. He seemed behave this morning compared to yesterday. Pinaglalaruan ko pa nga ang kanyang kamao pero hindi siya nagagalit. As if he’s allowing me to have him for the last time. 

“Huwag kang manununtok sa school later, baby ha? Mag-behave kalang, okay?” Malambing kong sambit. 

“Tssk. Nanununtok ako ng mga gago. Papaduguin ko mukha ng mga bumabangga sa’kin.” Diin niya.

Hinaplos ko ang kanyang buhok. “Adonis, hindi kasi maganda ang manakit ng kapwa. Kahit ano pang pang-aasar ang gawin nila sa’yo, huwag mo nalang sila pansinin dahil wala namang katotohanan ang sinasabi nila…”

“Meron. Sabi nila wala akong Mommy. E wala naman talaga akong Mommy dahil ’di ako nun hinahatid sa iskul. Kaya sasapakin ko sila.”

Napaawang ang bibig ko sa pagkagulat. Pero lamang ang awa para kay Adonis dahil hindi pala siya hinahatid sa iskwelahan ni Maristella. Ano bang ginagawa ng babaeng ’yon para pabayaan ang sarili niyang anak? Kung ako ang Mommy nito ni Adonis ay walang sawa ko itong aasikasuhin. This young boy deserves better. 

“Pati si Antonius, ’di ako hinahatid nun. Si Inday Gulay lang palagi kasama ko…” Kwento niya pa. 

Hinayaan ko siyang magsalita, akala ko’y marami pa siyang sasabihin. Pero ’di na ulit bumuka ang bibig niya. Hanggang sa makarating kami sa school nila ay naging tahimik na siya. 

Hinatid ko siya sa tapat ng kanilang classroom. Nakita ako ng kanyang guro na si Mrs. Cristobal na nakangiti akong binati. Lumuhod ako sa tapat ni Adonis para bigyan siya ng mga huling paala-ala.

“Makikinig ka nang maigi kay teacher, ha, baby? At magbe-behave. Kapag nag-behave ka, pag uwi mo mamaya ay may surprise ako sa’yo. Uhm, ano ba ang favorite toy mo?” 

Nagdugtong ang mga kilay niya. 

“Wala. Bat mo ko inuutusan mag-behave e kung gusto ko paduguin mukha ng mga gagong nang-aaway sa’kin may magagawa ka ha?” His jaw clenched. 

Napabuntong hininga nalang ako at hinaplos ang kanyang panga. 

“Okay, I guess ako nalang ang aasa na magpapakabait ka. Mamaya ako ulit ang susundo sa’yo ha? Tapos isipin mo na kung ano ang gusto mong toy dahil mamaya ay darating na sina Inday para sunduin ka…” 

Nakita ko ang pagtagal ng paninitig niya sa akin. Naninimbang. 

“Pasok ka na sa loob, baby. I love you, Adonis ko…” Niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi. Hindi siya nagprotesta tulad ng aking inaasahan. 

Imbes, matigas siyang tumalikod at maangas na naglakad papasok habang hila-hila ang de-gulong niyang bag. 

Pag-uwi ko sa mansion, parang bumagal ang oras habang tinutupi ko ang mga damit ni Adonis. Lahat ng mga gamit niya ay isa-isa kong ibinalik sa maletang unang pinaglagyan ng mga ito. Parang ayaw ko munang matapos ang araw na ito dahil gusto ko pang makasama nang matagal ang anak ko. Pero tulad ng usapan namin ni Kuya Sergio, kailangan ko nang tapusin ang koneksyon ko sa mga Gokongwei, at para matapos ko na rin itong kasong nakabinbin laban sa kanila. 

Noong umaga ring iyon ay tumawag sa akin si Kuya. Sabi niya ay pupunta raw siya rito bago sunduin si Adonis. Nagulat ako nang sabihin niya sa aking hindi makakarating kina Mommy at Daddy ang balitang inuwi ko nga si Adonis. Hindi ko ’yon hiniling sa kanya pero natuwa ako dahil tunay ko nang mapagkakatiwalaan si Kuya Sergio. Kahit na lumalabag ako sa mga bilin niya at ilang ulit ko na siyang nadismaya. 

Nang magtanghali ay sinundo ko si Adonis. Sakto lang ang dating ko dahil nasa labas na ang ilang mga sundo ng mga bata. Nakita kong nakapila na ang mga bata sa loob habang naghihintay ng kanilang mga sundo. 

Mrs. Cristobal smiled at me when she saw me. Tinawag niya si Adonis na kinakausap ng isang batang babae na kaklase niya pero supaldo lang ang mukha nito at hindi niya ito pinapansin. Nang ituro ako ng guro niya ay lumakad na siya patungo sa akin. 

Sinalubong ko siya ng halik sa pisngi na hindi niya ulit ikina protesta. 

“How’s school, baby? Nag-behave ka ba?” 

Gumalaw ang panga niya at halatang naiinis.

“What’s the matter? May problema ba, Adonis?” 

Umiling siya. “Wala. Sabi mo mag-behave ako ’di ba? Gusto ko sanang paduguin nguso ni Henry kanina dahil sabi niya bold star daw na nag-aalaga sa akin at nakakadiri raw.”

Nanlaki ang mga mata ko. “What? Did he really say that? Gosh, what did you do then?”

“Edi tinulak ko at tinadyakan ko sa mukha. Sabi mo ’wag ako manununtok ’di ba? Edi inapakan ko nalang.” 

My eyes widened. 

“My goodness, Adonis! Hindi mo na dapat ginawa ’yon. Edi ipapatawag na naman tayo niyan sa guidance office?” Hinaplos ko ang braso niya dahil nag-aalala ako para sa kanya. 

“’Di naman nagsumbong si gago e. Sabi ko pag nagsumbong siya kakantotin ko ate at Mommy niya para malaman niya kung sino ang bold star.” 

My eyes widened. Adonis seemed to not care and did not even stutter! Napatingin ako sa paligid kung merong nakarinig. Pero malayo naman ang mga Yayas at ilang parents na sumusundo. I saw the kid named Henry who was sniffing while hugging Mrs. Ong. The lady was asking why he’s crying but Henry was just shaking his head, not wanting to answer. 

“Uh, let’s go home na? Uh, I prepared something special for you…” Sabi ko at hinawakan ang kamay niya pabalik sa car park. 

Naging behave ulit si Adonis hanggang sa makabalik kami sa mansion. Pero hindi mawala-wala sa isip ko ang ginawa na naman niya kay Henry. Alam ko namang hindi basta-basta nananakit itong si Adonis kung hindi tini-trigger. Pero naaawa ako sa batang inaway niya dahil higit na malakas itong si Adonis kumpara sa mga batang lalaki na kaedad niya. 

Sinamahan ko pa si Adonis hanggang sa kwarto para bihisan siya. Hinayaan niya lang naman akong palitan siya ng damit kahit alam kong marunong naman na siya. Pagbaba namin sa dining ay sinandukan ko siya ng niluto kong Caldereta. At tulad ng aking inaasahan, marami ang nakain niya at nakatatlong sandok pa siya ng kanin. 

Doon ko napag-alaman na paborito niya itong Caldereta. Hindi lang nagsasabi pero gustong gusto niya iyon. 

Nang matapos siyang kumain ay tinawag ko si Ringgo para ilabas ang bagong baseball bast, gloves, basebell helemet, at iba pang equipment sa paborito niyang laro na baseball. May maliit pang uniform doon na saktong sakto kay Adonis. Bago namin sunduin si Adonis ay dumaan kami ni Ringgo sa Mall upang bilhan ito ng laruan. The whole set was a bit expensive because of the quality of it. It was around twenty thousand because the baseball bat alone was so expensive. 

“Open the box, baby. Iyan ang surprise ko sa’yo…” Sabi ko habang nakaupo sa living room.

I watched him tore the box apart. Walang hirap niyang sinira ang karton at isa-isang nilabas ang mga laman nito. There was a ghost of smirk plastered on his naughty lips as he lifted the heavy metalic bat. 

“Laki nito ah… ganda tang ina…” Usal niya at kitang kita ko ang pag-igting ng mga papatubo niyang masel sa braso habang pinapalo palo sa palad iyon dahil may kabigatan iyon. “Sarap ipalo ’to sa mukha ni Henry oh… Hmm tang ina wasak bungo non dito…” 

Hinayaan ko nalang siyang matuwa. Siguro naman ay hindi niya iyan dadalhin sa school para lang gamitin sa mga umaaway sa kanya. And I know that his parents won’t allow him to have that in school. 

Habang paikot-ikot si Adonis suot ang gloves at helmet, dumating si Kuya Sergio. At nagulat ako nang ilang sandali lang ay dumating na rin ang itim na sasakyan ng mga Gokongwei sa labas. 

“Hydra, nandiyan na ang susundo sa bata…” Sabi ni Kuya. 

Tumalikod ako kay Adonis at humawak sa kamay ni Kuya. Biglang pumatak ang luha sa mga mata ko dahil parang ayaw ko pang ibigay si Adonis. 

“Kuya, hindi ko po kaya…” Pag-amin ko.

Hinaplos ni Kuya ang braso ko. “Ganoon talaga dahil inalagaan mo, bunso. But the men of the Gokongweis are now waiting outside. Ringgo was able to contact them kahapon pa. Naihanda mo na ba ang mga gamit ng bata?”

I nodded. Nakita kong pumasok si Ringgo. Kuya ordered him to bring out the luggages of Adonis. Paglingon ko kay Adonis ay maagap kong pinunasan ang mga luha ko. Nakita ko itong nakatingin lang din sa amin. 

Lumapit ako kay Adonis at lumuhod sa harap niya. Mahigpit ko itong niyakap at sinubsob ko siya sa aking dibdib. 

“Mahal na mahal ka ni Mommy, Adonis. Ayaw pa kitang ibalik pero… I have to…” 

I sniffed the scent of Adonis for one last time. My body shook as I silently cried while hugging him tight. Nang makarecover ako ay umahon ako. Nakatingin lang siya sa akin habang pinupunasan ko ang mga luha ko. 

“Magpapakabait ka roon kay Mommy at Daddy mo ha, baby? Dapat pagbalik ko rito ay good boy ka na, hmm?” Hinaplos ko ang kanyang panga at hinalikan siya sa pisngi. 

Hindi siya nagpoprotesta. As if he’s allowing me to feel the moment. 

Tumayo na ako at pikit matang tumango kay Kuya Sergio. He called Ringgo who nodded at him and went outside. Pagbalik nito ay kasama na nito ang pamilyar na katulong. Magalang na ngumiti ito sa akin at hinihintay na lamang si Adonis. 

“Ibabalik mo na ba ’ko?” Tanong ni Adonis.

Parang napunit ang puso ko sa tanong niya. Walang lungkot sa boses ni Adonis, tanging kuryoso lang. Pero ang hatid nito sa akin ay pangungulila dahil napamahal na sa akin itong bata. 

“Opo, baby…” Hinawakan ko ang kamay niya. “Nandito na si ate Inday mo para sunduin ka. Basta palagi mong tatandaan ang mga sinabi ko sa’yo ha? Magpapakabait at mag-aaral ng mabuti.” 

Isang mahigpit na yakap pa ang huli kong iniwan. At pinatakan ko siya ng halik sa tungki ng kanyang ilong. Pag-ahon ko ay tinanguan ko na si Inday. Nakangiti itong lumapit at kinuha ang kamay ni Adonis. 

“Sir Adonis, hali na po kayo? Hinihintay na po kayo sa mansion…” Sabi ni Inday.

Biglang tinulak ni Adonis ang kamay ni Inday. 

“Anong hinihintay? E diba ayaw niyo nga sa ’kin? Tang ina ’wag niyo ko lokohin mga ulol…” Sambit ni Adonis, galit. 

“P-Pero, sir…” 

“Tssk. ’Wag ka na magsalita, Inday Gulay. Uuwi ako. Pero ’wag  niyo kong lolokohin na may naghihintay sa akin kung ayaw niyong durugin ko bungo niyo gamit tong armas ko…” Maangas nitong sabi at nilagpasan lang si Inday Sara. 

Pinanood namin itong kinakaladkad ang baseball bat niya palabas ng mansion. Hanggang sa pagbuksan siya ng kanilang tauhan ng pinto at sumakay ito roon. Nang isara ang pinto, muli akong napatakip ng bibig dahil naluha ako. Lumapit sa akin si Kuya Sergio at niyakap ako. He silently comforted me with his hug and tender kiss on the top of my head.

Lumapit si Inday sa akin at may awa sa kanyang mga mata. 

“Ma’am, Hyacinth, maraming salamat po sa pagbabantay kay sir Adonis. Malaki po ang utang na loob namin dahil iningatan niyo po si sir Adonis. Nakarating po kina Ma’am Maristella at sa Don Gokongwei ang pag-aasikaso niyo kay sir Adonis at nagpapahatid din po sila ng pasasalamat sa inyo, Ma’am…” Anito.

Tumango ako at mapait na ngumiti. 

“Walang anuman, Inday. Salamat din dahil ipinagkatiwala niyo sa akin kahit sandali. Paki-alagaan nang maigi si Adonis ha? Minsan ay mainit lang ang ulo niya pero huwag niyo siyang susukuan, Inday. Matalino ang bata at maraming potensiyal, kaya pakisabi sa mga magulang niya na palakihin na ng maayos ito at mahalin.” My voice cracked at the end of my final words.

Maagap na tumango nang ilang ulit ang kasambahay at nagpasalamat din kay Kuya Sergio. 

“You can now leave, lady.” Kuya Sergio said. 

“Masusunod po, sir. Salamat po muli.” 

Pinanood ko ang paglabas ni Inday. Sa pangalawang sasakyan siya sumakay, at doon ko lang napansin na may naka-convoy pala roon na tatlo pang sasakyan. Hanggang sa pag-labas ng mga ito sa malawak naming tarangkahan, I cried in Kuya Sergio’s arms. 

“I understand, bunso… Hush now, the kid will be fine…” 

Having Adonis with me for just a short while seemed to be the happiest moment of my life. Tila nakumpleto na ang buhay ko dahil nakapiling ko na ang itinuring kong anak noong ako’y musmos pa. Umukit sa aking ala-ala ang bawat sandali na magkasama kami ni Adonis, at tingin ko’y habang buhay ko nang dadalhin iyon at magsisilbing masayang ala-ala ng buhay ko. 

Noong araw ding iyon ay bumalik na ako nang tuluyan sa El Gracia. Mommy and Daddy were asking about the things that I did while I stayed at out old house. Sinabi kong nagpahinga lang talaga ako na kanila namang tinanggap. Kuya Sergio and Kyline were the only people who knew that I took care of Adonis. At hindi nila iyon sinabi sa parents namin kaya nagpasalamat ako sa kanila. 

Napakabilis lumipas ng mga araw at buwan, at naabutan ko nalamang ang sarili ko na nakahinga nang maluwag habang niyayakap ako ni Kuya Sergio. Kalalabas lang namin sa Regional Trial Court matapos ang huling hearing, at inilabas na ng judge ang hatol laban kay Antonius. 

He was guilty beyond reasonable doubt, at makukulong siya nang hindi bababa sa anim na taon. Umuwi rin noon si Kuya Hercules dalawang araw bago ang paghahatol, kaya kumpleto kaming pamilya nang dumating sa korte. 

Ilang ulit akong humarap noon para magpatotoo sa kidnapping na ginawa sa akin ni Antonius. At tama nga si Kuya na magandang desisyon ang tanggalin na ang kahit anong koneksyon sa mga Gokongwei dahil nagkaroon ako ng apoy sa puso na ilaban at tapusin na itong dilemma ng aming pamilya. 

Umugong ang balitang iyon sa buong Santa Victoria at El Gracia. Pumutok ang balita sa buong lalawigan ngunit wala pa rin ni isa ang nagprotesta sa kasalukuyang Gobernador Don Remus na namumuno sa bayan. Tunay ngang napakalaki ng impluwensiya ng mga Gokongwei dahil kahit na napatunayang may-sala ang anak na si Antonius ay nananatili ang kanilang pangalan sa tuktok. 

Kuya tried to file administrative cases against Don Remus, ngunit kahit anong depensa namin ay hindi namin maidamay ang Gobernador sa kasong ito dahil lumalabas sa mga pag-iimbestiga na walang kinalaman ang Don Remus sa ginawa ni Antonius sa akin dahil hindi naman ito umaamin. Pero nalaman ko ang katotohanan kina Kuya Sergio at Kuya Hercules. There was a personal interest of why Antonius was used as pawn by his father to hurt me. Dahil noong panahon na may banggaan sa negosyo ang Daddy ko at ang mga Gokongwei, nakita ni Don Remus ang weakest chain ng aming pamilya. Since they wanted to bring our family down, they tried to abduct me first because it will surely affect my whole family as a result. 

Matapos ang kasong iyon ay lumipad ulit ako pabalik sa New York. I started a new life and went back to my career. I was in Hiatus for several months, and it was only then that I showed up again to the public and became popular again as the Hydra Fourier that the world admires. 

My career was on its peak, and I did not realize that my name has been ruling all the pages of mainstream magazines. Kabi-kabilaang engagements at walang katapusang paglakad sa mga runways. 

Kakatapos lang naming rumampa sa Spring Collection ng designer na si Fritz Cavendish, isang French designer na naging kaibigan ko na sa paglipas ng mga taon. It was an after party at the very Four Seasons Hotel when Talia and Rafa surprised me with a small pink cake. Umaapoy ang ibabaw niyon habang kumakanta sila sa akin ng Happy Birthday.

“Gosh, this is to childish!” Sabi ko habang nakangising tinanggap iyon.

“Happy Birthday to the lady of royalty! You are officially thirty now but still looking sixteen! You dragged us earlier during the show and I am supposed to hate you, Hydra! I think I was overshadowed by this sexy…” Talia mumbled on her sexy latina accent. She’s a Brazilian model and one of the highest paid models too. While Raffa is a British-American who is famous because of frequent appearance in Victoria’s Secret runways.

Rafa giggled as she sipped on her wine. Biglang may nag doorbell sa aming room. 

“Oh, that’s the cue!” Raffa said and ran towards the door. “Quiet, girls. I’ll be quick.”

“So how will you spend the rest of the night? David Gandy was present earlier during the show!” Her eyes squinted with a malicious smirk. “So hot, you agree? Still the hottest even at his age.”

“Drop it, Talia. He’s too old for me!” Natatawang sabi ko. “But ain’t gonna lie, he’s a dilf. The hottest at that…” I smirked.

“He was here because of you! Seems like not an accident, huh? Saw him asking Fritz about something…”

“Ew, he’s not my type, really. It could be Raffa, you know… Raffa’s single too so who knows?” 

Biglang dumating si Raffa na may bitbit na puting box. Naka-ribbon iyon sa ibabaw at may nakapatong na bouquet of red flowers. Binigay niya iyon sa akin.

“It’s from Fritz.” Raffa said. “Can’t wait to have mine, too! Open it! Open it!”

I rolled my eyes in the most maarte way as I opened the box and it was one of his unreleased Summer collection. The three of us giggled and admired the design.

“It’s popping! Wow, I can’t wait to wear some of it next season!” Talia giggled.

“Cheers, girls! Gotta make this night memorable! Aah!” Raffa cheered. “And oh, we still have a shoot tomorrow with Dolce & Gabanna men. We’ll get laid again for sure! Please… I need some new spankings. Give it to me!”

We giggled and laughed. I’ve been living a bratty since I stepped abroad again. Palipat lipat kami sa Europe at Americas, pero mas madalas ay nasa Europe kami dahil mas maraming fashion designers dito na nangangailangan ng modelo. At the heart of France to be exact. Afterall, fashion starts in Paris.

“Hydra…”

I dragged myself to bed when Kuya Sergio called. Kakatapos ko lang mag-skin care at ngayo’y pagod na humilata sa kama habang naka-open lang ang Facetime with Kuya. Kakagaling ko lang sa isang meeting with the girls dahil inimbitahan kami sa isang runway na gaganapin next month. Kinailangan kaming i-orient at ilatag ang lahat ng need naming infos. It was a wrap and I find it tiring and boring. 

“Gusto mo bang sunduin pa kita riyan?” Boses ni Kuya. “You promised na uuwi ka ngayong kasal ni Kuya Hercules mo. Magpakita ka nga sa screen. Stop being a brat now.” 

I giggled as I lifted my phone and faced him. Nakita kong nasa loob siya ng kwarto nila at nakapambahay lang. Nakatayo siya at parang may dinuduyan duyan sa isang braso.

“Karga mo si Elvira?” I asked. 

“Ano pa ba? Tignan mo ako kahit pagod kinakausap ka pa. Pero ikaw wala kang ginagawa pero ayaw mo akong harapin…” May tampo sa boses ni Kuya. 

Nagulat naman ako kaya umayos ako ng upo. “Where’s Kyline? Bakit ikaw ang nag-aalaga diyan kay baby?” 

“Nasa living room pa sila. Pati sina Mommy at Daddy. May ginawang kalokohan si Luisito at sinesermonan. I’m putting my baby girl to sleep but I still managed to call you…” Pangongonsensiya niya pa.

“Oh, sorry, Kuya. Uhm, I guess uuwi nalang ako diyan. Pero one day before Kuya Hercules’ wedding?” 

Nakita kong kumunot ang mga kilay ni Kuya. 

“No. Uuwi ka rito next week. One month before the wedding.”

“But, Kuya? It would be a hassle! I still have meetings to attend!” Reklamo ko.

“’Wag kang magrereklamo sa akin ngayon. It’s been years since Mommy and Daddy were asking you to pay us a visit. Pero matigas talaga ang ulo mo at hindi ka nakikinig.” 

“Kuya, my schedule is always full. Uuwi naman po ako e, please?”

Ibinaba ni Kuya si Elvira bago siya tumugon. Nakita kong tulog na tulog na ito sa pink niyang crib.

“Uuwi ka next week. Kapag hindi ka umuwi, hinding hindi mo mahahawakan itong si Elvira.” Matigas niyang banta.

“No!” Nagpanic ako dahil gustong gusto ko na ring makita ang pamangkin ko. Si Elvira palang kasi ang babae sa bahay maliban sa mga Kuya ko at pamangkin kong si Luisito. Three months palang si baby Elvira samantalang ang Kuya Luisito niya ay dise sais anyos na. High School na ang batang ’yon at ang huli kong kita roon ay sa Facetime pa noong ipakita sa akin ng tatay niyang nagwowork out ito sa loob ng kwarto. 

“Kaya uuwi ka. You have no choice now. We want to see you again, bunso. Kung hindi pa nga pupunta si Mommy at Daddy sa mga fashion shows mo diyan sa nakalipas na mga taon ay baka hindi ka pa nila makakasama. Masyado ka nang busy diyan kaya sumunod ka sa utos ko ngayon.” Diin ni Kuya.

Napatango nalang ako dahil gusto ko na rin naman silang makasama. At dahil nga minandohan na ako ni Kuya ay wala na akong magagawa. 

“I’ll be home next week, Kuya. I love you po…” Malambing kong sabi.

“Kuya loves you too. Susunduin kita sa airport. Mag-iingat ka diyan.”

Gosh, it’s been nine years since I left the Philippines. At ngayo’y excited na akong bumalik. I missed my family for a long time, and I got to make sure that I’ll make up to them.

CHAPTER 9

“Welcome back, bunso.” 

Pagbaba ko palang ng private jet ay napatili ako nang makita ang dalawa kong Kuya na nag-aabang sa akin. Gabi na nang lumapag ako pero ang energy ko ay pang-umaga pa rin. I jumped first to my Kuya Hercules whom welcomed me first. He was smiling as he hugged me tight.

“Mmm. Your scent, Hydra. Antagal ko itong hindi naamoy…” Kuya Hercules sniffed my hair. 

“I knew it! Kasama ka sa susundo sa akin! Gosh, I love you Kuya…”

Nang kumalas ako kay Kuya Hercules ay kay Kuya Sergio naman. Kumpara sa kanilang dalawa, mas malaki ang ngiti ni Kuya Hercules dahil hindi naman kami masyado nagkikita. Sa Facetime ay si Kuya Sergio ang madalas kong nakakausap kaya parang antagal na talaga noong huli kong masilayan ang Kuya kong doktor. 

“Marami kang ikukwento sa akin, Hydra…” Kuya Hercules said as they guided me inside the black SUV. 

Sa harap niya ako pinaupo habang siya’y nagmamaneho. Si Kuya Sergio naman ay nasa likod at may kausap sa telepono, probably business related. May tatlong convoy sa unahan at likod namin, at VIP ang datingan ko dahil dalawang batikang Fourier lang naman ang sumundo sa akin sa airport. 

“Sabi ni Kuya Sergio ay siya lang daw ang susundo. You surprised me, Kuya!” 

“It’s you who surprised me, Hydra. Ano ba ang hangin ang meron sa Amerika at parang ikaw pa rin ang bunsong inalagaan namin? Parang hindi ka man lang tumanda ng isang taon.”

“Maybe because of my job, Kuya. Alam mo naman, mukha at katawan ang puhunan…”

“I know. But did you lose some weighs again? Napanood ko ang last appearance mo sa isang runway sa Greece, hindi ka pa ganyan kapayat noon…” His brows creased in a slight worry.

“Oh, this?” Hinawakan ko pa ang flat kong tiyan. “A little fat burning, I guess? Iyon kasi ang gusto noon ng designer e, kaya nagpapayat ako. Ganoon kasi beauty standard sa southern Europe Kuya, so the girls had no choice but to adjust.”

He bit his lower lip and nodded while driving cautiously. 

“Ayaw ko ng ganyang katawan mo, bunso. Magpataba ka ulit kahit kaunti lang. That won’t affect your career naman siguro? I want to see you healthy and in good shape.” He said.

“Ako rin, Hydra. Naka-bakasyon ka ulit, ’di ba?” Si Kuya Sergio na ibinaba na ang telepono niya, tapos na yata sa kausap.

“Uh, yes? You forced me to be on a vacation, Kuya. It should be on the latter days…” Ngumuso ako para kunwari magreklamo, pero gusto ko rin naman nang umuwi para makasama sila.

“Hercules, bigyan mo ng diet meal plan ’yang si Hyacinth sa buong stay niyan dito. She must gain at least ten pounds before leaving us again.”

My eyes widened in both shock and amusement. “Seriously, Kuya? Ten pounds is a huge gain! Baka ipag-retiro na ako ng mga handlers ko kapag tumaba ako nang ganyan. Iyong mga asawa niyo nalang ang patabain niyo, huwag ako…”

“I’m a surgeon and not a dietician, bro. Pero tama si Kuya mo, bunso. Magpataba ka. I can give you a lipo-suction in case you gain more than expected. I’ll give you unlimited lipo surgeries free of charge. What do you think?”

“Kuya naman e…” Natawa na rin ako dahil pareho silang ngumisi. Napuno pa ng ilang kulitan ang biyahe namin hanggang sa makarating kami sa bahay. 

Unang sumalubong sa akin sina Mommy at Daddy na galak na galak sa aking pagdating. Napuno ng yakapan at lambingan ang tagpo namin, at tuwang tuwa si Mommy dahil mas maaga akong dumating. Doon ko lang nalaman na sinurpresa pala ni Kuya Sergio sina Mommy at Daddy dahil hindi niya sinabi na ngayon ang dating ko. 

“Huwag mo na kaming alisan, dear, I always miss hugging and kissing you…” Si Mommy na ayaw akong pakalasin sa yakap niya. 

I giggled and cherished the moments dearly. Sunod kong niyakap si Dad na ayaw din akong pakawalan. 

“You’ve grown so beautiful and healthy, hija. I am so happy that we have you again.” He kissed my temple. Mainit ang yakap ni Daddy at narealize ko na mas naging mas malambing itong si Daddy dahil bihira lang akong makasama. Noong bata pa ako ay sakit ako sa ulo nito dahil palagi akong pasaway. Pero ngayon ay sobrang lambot na ng puso dahil naging mabait na ako at masunurin. 

“Mana lang po ako kay Mommy, Dad. We’re both beautiful…” Ngisi ko.

“Yes, of course. Both beautiful, my girls…” 

Nang kumalas ako kay Daddy, dumapo naman ang mga mata ko sa nakangiting si Kyline. Karga niya sa kanyang bisig ang isang baby girl na balot na balot sa pink na lampin nitong pang-baby. Nakaalalay sa kanya si Kuya Sergio na nakatingin din sa natutulog nilang sanggol. 

“Sissy… I missed you too…” Yumakap ako sa kanya at maingat na hindi tinatamaan ang baby. Gumalaw ito at nagulat ako dahil akala ko’y iiyak pero bumalik din ito sa pagtulog. 

“Sissy, we missed you. Kanina pa gustong mag-hello nito ni baby pero ayun, nakatulog na agad…” She smiled. 

“Aww, she’s so cute! Hala, sa wakas ay sa’yo na nagmana itong isang ito. Mini-Kyline ang features oh!” 

We were giggling and joyful until they all led me to the dining as a welcome dinner. At nang maupo ako ay may hinanap agad ako. 

“Kuya Sergio, nasaan pala ang dalawa mong lalaki?” 

Katabi ko si Kuya Hercules sa aking kaliwa, at sa kabisera naman si Daddy. Sa kabila ay sina Mommy, at ang mag-asawa. Wala ang fiance ni Kuya Hercules na napag-alaman kong nasa Cebu at abala sa negosyo. 

I watched how Kuya Sergio gently took Elvira from Kyline para maayos itong maka-kain. Kuya Sergio looked around too, wondering where the boys are as well. 

“Hindi pa po ba bumababa sina Kaito at Luisito, Dad? Pinatawag ko na kanina sa katulong dahil nandito na ang Auntie nila ah…” 

“I guess they are still busy playing their games inside their rooms, son.” Si Dad.

“Hindi busy ang mga ’yon, Dad. I remember when I secretly told them na susunduin na si Hyacinth, ang sabi ng dalawa ay nahihiya sila sa Tita nila. Malalaki na raw kasi sila. Baka nahihiya.”

Habang ngumunguya ako ng piraso ng Chicken Adobo ay nagulat ako.

“Pababain mo, Kuya. I missed my makukulit na pamangkin as well…”

Nagtawag si Kuya ng isang katulong at pinatawag ito. Habang naguusap usap kami habang kumakain ay ilang sandali ay may nakita akong binatang dumating at tahimik na humila ng upuan sa tabi ni Kyline. At kasunod niya ang isa pang batang lalaki na mas maliit lang ng kaunti pero pareho silang seryoso ang mukha.

“Here they are, Hydra. Boys, nandito na ang Tita niyo.”

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko ang dalawang bagets. 

“Is that really Luisito, Kuya? And Kaito? Hala, anlalaki na!” 

Nakita ko pang nagkamot ng Kilay si Luisito at hindi makatingin sa akin. Si Kaito naman ay suplado lang na nagsandok. 

“Binata na ang mga ’yan, tignan mo, ganyan sila kahit may ibang bisita, mga suplado.” Si Kyline.

“Boys, mag hello naman kayo sa Tita niyo.” May otoridad sa boses ni Kuya Sergio. 

Tumingin sa akin si Luisito bago tipid na nagsalita.

“Hello po.” 

My eyes widened because of his very deep voice! Halos kaboses na niya ang tatay niya! 

“Grabe, anlaki mo na, Luisito! Alam mo bang kinakarga lang kita noon? Ilang taon ka na ulit? I lost count kasi e…”

“Seventeen na ’yan,” Si Kyline ang sumagot. “May girlfriend na rin ’yan.” Sumbong pa ni Kyline.

“Oh, really?” I joyfully grinned. Sina Mommy at Daddy ay may kung anong pinag-uusapan kaya hindi pa nila focus si Luisito. Si Kuya Hercules naman sa tabi ko ay pangiti-ngiti lang at hinahayaan akong makumusta ang mga bagets. 

“Hindi girlfriend, Ma.” Kaito said, smirking. 

Tumaas ang kilay ko. I saw Luisito gave his younger brother a dead killer side glance, as if offended by the remarks of his brother. Napansin kong mas pilyo si Kaito. At tila may naalala akong kung sino sa kung paano siya ngumisi at kung paano siya magsalita nang walang pagpipigil. Pero dumulas din ’yon sa isip ko nang magsalita si Luisito.

“Manahimik ka, supot. Magpatuli ka muna bago ka makisali sa usapan ng matatanda.” 

Nalaglag ang panga ko sa gulat at napahawak pa sa braso ni Kuya Hercules. Si Kuya naman ay ngumisi lang na parang sanay na siya sa palitan ng maaanghang na salita ng mga pamangkin niya.

“Hindi naman talaga girl ’yon e. Tsaka hindi pa ako magpapatuli dahil nine palang ako. Pag twelve na raw ako sabi ni Dad.” Giit ni Kaito. 

“Stop dreaming, idiot. Habambuhay ka nang supot.” Si Luisito naman.

“Children, stop. You’re Auntie can see your behavior.” Si Dad na umawat na sa dalawa. “Maging gentlemen kayo sa harap ng Tita niyo. Minsan lang iyan umuwi kaya magpakabait kayo, alright?”

Tumawa si Kuya Hercules sa tabi ko. “Masasanay ka rin sa dalawang iyan, bunso. If you see them having a mini-boxing, you’ll really enjoy the match. Kayang tumagal sa suntukan ng dalawang iyan nang walang sumusuko. I only interfere when I see Kaito in the verge of crying because he can’t get even to his Kuya all the time.”

I gasped in shock. Hindi na rin ako nakapagsalita nang sumegunda si Kuya Sergio.

“Kaya laking pasalamat ko na may babae na ako.” Anito. “Sakit sa ulo ang dalawang ’yan. Lumalaban pa naman ’yang si Kaito sa Kuya niya at hindi rin nagpapatalo. He’s just nine years old. Imagine his courage to defeat his older brother na binata na.” 

I smiled ang giggled as we continued chatting. Iniwas ko na ang magtanong pa sa dalawang bagets dahil kitang kita ko ang pamumula ng tenga ni Luisito. Si Kaito naman ay walang pake pero alam kong nahihiya na rin dahil hindi man lang makatingin sa direksyion ko. 

Buong araw ay magkakasama kami sa mansion. Napag-alaman kong wala nang balak bumalik sa opisina muna si Kuya Sergio dahil gusto niya raw akong makasama. Ako nama’y kinausap ang magkapatid na Luisito at Kaito na unti-unting naging open sa akin. They were truly shy as if they were intimidated by my presence. Pero sumasagot naman na sa mga tanong ko.

“Kuya, pwede bang iwan niyo sa kwarto ko si Elvira? I want to try nursing her,” pangungulit ko kay Kuya Sergio nang nasa tapat na kami ng kwarto ko. It’s nap time but I don’t feel resting yet because I felt recharged for the whole day of loving with my family.

“What? Hindi mo kayang bantayan ang anak ko, Hydra. At iyakin iyan sa gabi kaya laging puyat si Kyline. You’ll only lose your poise I’m telling you.” 

I rolled my eyes playfully. “May karanasan na ako sa pag-aalaga ng baby, Kuya, baka nakakalimutan mo. Tsaka napaka-cute ng baby niyo kaya—”

“Stop being bratty, bunso. Kung gusto mo mag-alaga ng bata, mag-anak ka na rin. Andami dami mong lalaki na naririnig kong pinag-papalit palitan mo lang sa New York tapos wala ka pa ring asawa? You make your own children first at iyon ang alagaan mo.”

“That’s different, Kuya. Tsaka anong palit palitan? I never slept with anyone yet kaya! I’m still a virgin…”

Kuya pursed his lips, not wanting to answer as if I went overboard. Umismid nalang siya bago binuksan ang pinto ko. Ngumisi tuloy ako.

“Matulog ka na. Kung gusto mo mag-alaga, si Kaito ang alagaan mo dahil iyon ang nangangailangan ng mahigpit na nanny. Tignan ko lang kung matatagalan mo ang batang ’yon.”

“If you think aatras ako sa anak mong ’yon, I’m telling you na kaya ko iyon. Tsaka may ka-vibes siya e. Bata rin na kaugali niya…” A nostalgic feeling of a naughty child that I encountered before entered my mind.

Nagdugtong ang mga kilay ni Kuya. “I know who you are referring to, Hydra. Tang ina, hindi ganoon ang anak ko. That’s Adonis right?” 

My eyes widened. “Exactly! Gosh, I almost forgot.” Gusto ko pa sanang magtanong kung ano na ang balita sa batang iyon pero hindi ko na tinuloy pa dahil gumalaw ang panga ni Kuya na parang may kung anong iniisip.

“Matulog ka na. And please enjoy your room. Pinaayos ko na iyan noong isang Linggo pa. Everything that you need are already there. Kung may reklamo ka, si Hercules nalang ang katukin mo sa katabi mong kwarto dahil baka mabulabog mo pa ang baby ko. Understood?”

“Okie, Mr. Suplado…” I smirked as I went inside my room. 

The soft mattress of the foam felt different. Namamahay ako kaya pabaling baling ako ng higa sa kama. Nanumbalik sa memorya ko ang batang minsan ko nang inalagaan siyam na taon na ang nakararaan. Hanggang sa dinalaw nalang ako ng antok at nagising nalang ako sa mahinang katok sa kwarto ko.

Bumangon ako at hihikab-hikab na binuksan ang pinto. Nakita ko ang pamangking si Kaito na may kinakagat pang tasy bread. He’s already on his school uniform.

“Tita, kain na raw po sa baba. Good morning po.”

Ginulo ko ang buhok niya. He did not seem to care about it. 

“Good morning, Kaito. May pasok ka sa school mo today?”

He nodded. Umatras siya para bigyan ako ng espasyo. Inakbayan ko siya nang sabay kaming bumaba sa dining. Hanggang balikat ko lang kasi siya, mas maliit sa akin pero matangkad na para sa edad niyang nuwebe anyos.

I greeted everyone a good morning, and joined them for a breakfast. It was a casual and happy bonding again with everyone. I thought I would still need to get used to the atmosphere, but I was comfortable and felt perfect. There is no place like home afterall. 

Pero wala sa dining si Kuya Hercules. Ang sabi ni Mommy ay nagpaalam daw ay may aasikasuhin lang pero babalik din mamayang hapon. And there I saw Luisito on his school uniform too. Sobrang kisig niyang tignan kahit na may pagkasuplado ang mukha niya. Pareho sila ni Kaito na lalaking lalaki kung kumain.

“Kyline, ang gwapo naman ng mga anak mo…” Puri ko habang umiinom ng tsaa. 

Si Kuya Sergio ang may karga sa natutulog na si Elvira kaya maayos na kumakain si Kyline. Mommy and Daddy are simply enjoying the moment with us. Ganito lang ba sila araw-araw? Ako kasi sa apartment ko ay tulog pa dapat sa mga ganitong oras. Pag gising ko ay mag-isa akong kakain at hindi masyadong masaya dahil mag-isa nga lang. 

“Luisito, Kaito, ang gwapo niyo raw sabi ng Tita niyo. Magpasalamat naman kayo.” Ani Kyline.

Sumulyap sa akin si Luisito at tipid na ngumiti. 

“Salamat po, Tita.” 

Napangiti naman ako dahil kahit papaano’y sumusunod itong si Luisito. Pagbaling ko naman kay Kaito ay ngingisi-ngisi ito habang ngumunguya ng tinapay. Nakita niyang nakatingin ako sa kanya kaya mabilis nitong nilunok ang kinakain para makapagsalita.

“Salamat po, Tita. Palagi ako sinasabihan niyan kahit saan e. Si Kuya ikaw palang po nagsabi…” Sabay tawa nito ng mahina.

Kumunot lang naman ang noo ni Luisito na tila wala nang balak pang patulan ang nakababatang kapatid.

“Sino naghahatid sa kanila sa school? May baby kayo…” Nginuso ko si Elvira. 

“Si Sergio,” tugon ni Kyline. “Kaya ko naman nang mag-isa alagaan itong si Elvira. Pero pag wala ang Daddy nila, si Ringgo ang pinapahatid ko madalas.” 

“Matatalino ang mga iyan, anak.” Si Dad na nakangiti. “Alam mo bang palaging nasa iskwelahan iyang sina Kyline at Kuya mo dahil palaging Top 1 sa klase nila iyang si Luisito. Si Kaito naman ay saktuhan lang pero nakakatanggap pa rin ng awards.” 

“Oh, wow…” Lumawak ang ngiti ko kay Luisito na nakita kong namumula ang tenga. May pagka mahiyain nga talaga itong batang ito. Parang dati ay hindi makulit.

“He’s the Student Council President of their school, sissy.” Dagdag ni Kyline. “Consistent Top 1 from Kindergarten to High School. Ngayong Grade 12 na ’yan ay wala pa ring mintis. Kaya nga tuwang tuwa palagi ang asawa ko sa batang iyan. Nawawala raw ang stress niya kapag may mga binabalita ako sa kaniya.”

Tumingin ako kay Kuya Sergio na may ngiti sa labi. Nakikinig lang siya sa amin habang karga ang baby at paminsan minsang sinusubuan ni Kyline ng pagkain.

“Kung ganoon naman pala, you should have told me, sissy. Nagdala sana ako ng regalo para kay Luisito…” May lungkot sa boses ko. The kid is brilliant and here I am, just paying them a visit and not giving him any gift!

“Hay naku, sissy. Mahal ang gusto niyang regalo. Naglambing na iyan sa akin na bilhan na raw siya ng kotse.” Si Kyline. “Pero ang tatay niya ay ayaw pa. Kapag Grumaduate na raw siya ng Senior High School ay doon palang. Wala naman akong magawa.” 

“Kuya, ano ka ba! Bilhan mo na ’ung bagets! Very good naman siya sa school!” Diin ko.

Kinunotan ako ng mga Kilay ni Kuya Sergio. Suplado talaga rin neto lalo na sa mga anak niya. 

“Napag-usapan na namin iyan. Makakapagtiis naman iyan siya ng dalawang taon. Pati si Kaito, meron din iyan sa akin pero hindi kotse. Mamanahin niya nalang ang sa Kuya niya pag nagkataon.” 

Napag-alaman kong marami pang bagay na magaling si Luisito. He seems to be a very good boy! Samantalang si Kaito naman, tulad ng sabi ng mga magulang, saktuhan lang. 

At nang matapos ang aming agahan ay nagpaalam nang papasok ang mga bagets. Pero dahil wala akong gagawin ngayong araw ay naisipan kong sumama. Si Kuya Sergio naman ang maghahatid ngayon. I was only wearing a whit beach dress para presko sa pakiramdam.

“Are we good to go na ba? Boys at the back?” After I clicked my seatbelt, nilingon ko ang magkapatid sa backseat. Ang itim na BMW ni Kuya Sergio ang gagamitin. Pagkaupo na pagkaupo nito ay pinagana agad ang sasakyan. 

“Opo, Tita. Baka malate na kami.” Reklamo ni Kaito. 

I heard the manly chuckle of Kuya Sergio. “Don’t mind him being stubborn a little, Hydra. Puro si Luisito kasi ang tinatanong mo kanina kaya nagtatampo.” 

My eyes widened. Nilingon ko ulit si Kaito na nakakrus ang mga braso sa dibdib, habang si Luisito naman ay may tinitignan sa kanyang cellphone. Doon ko lang napansin na may suot na siyang reading glasses. He looks better with it! Good boy na good boy ang datingan. 

“Kaito, nagtatampo ka ba kay Tita, baby?” Nilambingan ko ang boses.

Biglang napakurap kurap si Kaito at nahihiyang umiling. His ears are turning red. 

“Pareho naman kayong magaling ni Kuya Luisito mo e. Pareho ring mabait at masunurin kaya ’wag na magtampo, okay?”

Agad siyang tumango at tumingin na sa bintana. 

“Ang cute ng mga anak mo, Kuya. Ambabait. Halatang hindi nagmana sa’yo…” Sabi ko nang tumulak na kami.

“Mabait ako noong bata pa ako, Hydra. Pati si Hercules. You are the only rebellious back then. Huwag ako.” He smirked.

Ako nama’y ngumuso nalang dahil totoo naman. Habang bumabiyahe ay napansin ko ang malaking inunlad ng El Gracia. marami nang gusali, at parang Metro na rin ito saan ka man tumingin. Dinalaw na ng modernisasyon ang buong lupalop ng lalawigan kaya hindi na ako nanibago. 

“We will first drop off Kaito before Luisito.” Sabi ni Kuya.

Nang makarating nga kami sa tapat ng malaking private elementary school, tumigil ang sasakyan sa gilid ng kalsada. Bumukas iyon at nagulat ako dahil bumaba na agad si Kaito bitbit ang bag niya nang hindi pa ipinapasok sa parking lot.

Napansin ni Kuya ang pagkagulat ko kaya nagsalita siya.

“Dito nalang talaga hinahatid ’yan. Lalakarin niya nalang sa loob. Huwag kang OA, Hydra.” Si Kuya.

“What? It’s not safe, Kuya! Palagi bang ganyan ka maghatid sa kanila?”

“Oo. Lalaki naman iyan at kita mo ba na anliwa-liwanag dahil alas nuwebe palang ng umaga?”

Bumuntong hininga nalang ako dahil nakita ko na sa malayo si Kaito na naglalakad na papasok kasabay ang dalawa pa niyang kaklase na tingin ko’y kaibigan niya. Nagtatawanan pa nga sila papasok at natanaw ko ang malawak at pilyong ngisi ni Kaito. 

Nilingon ko sa likod si Luisito na nakatingin na rin pala sa akin. He’s still wearing his eye glassess.

“Ikaw ba, Luisito, are you okay there?” Nag-aalala kong sambit.

Tumango ito at tipid na ngumiti. Si Kuya naman ay pinaandar na ulit ang sasakyan.

“Hydra, hindi na uubra ang pagiging over protective mo sa mga anak ko. Sanay na ang mga iyan na kumilos at mabuhay mag-isa. Hindi rin dapat iniispoil ang mga ’yan dahil hindi matututo ang mga iyan kapag i-baby pa rin. Just look at you now. Lumaki kang spoiled kaya takot na takot ka pa rin sa outside world. I bet you can’t even sleep when the lights are off.”

Nanlaki ang mga mata ko. “Gosh, Kuya! Stop it. I’m not a-afraid anymore…” Humina ang boses ko sa dulo. Kasi naman, hindi pa rin ako nagpapatay ng ilaw kapag natutulog! I’m still afraid in the dark!

Tinawanan lang ako ni Kuya at hinaplos ang likod ng ulo ko. 

“No matter how spoiled you have become, ikaw pa rin ang bunso namin. Ikaw nalang ang i-baby ko at matutuwa pa ako…” He chuckled heartily. 

“I’m a grown-up woman now, Kuya…” Depensa ko nalang. 

Hanggang sa tumulak na kami at ilang sandali lang ay nasa tapat na kami ng isang malaking campus. Binasa ko ang malaki at aristokratong logo na parang sculpture. Sa facade palang ay masasabi kong mahal ang tuition dito at tanging ang pinakamayayaman lang sa lalawigan ang nag-aaral. 

Bumukas ang pinto sa likod. 

“Dad, papasok na po ako. Tita, salamat po sa paghatid sa akin. Mag-ingat po kayo sa pag-uwi.” 

Ngumiti ako at tumango. “Mag-aaral ka nang mabuti, Luisito. Listen to your teachers and observe good behavior, okay?” 

“Opo, Tita. Tatandaan ko po iyan. Papasok na po ako.” 

Pinanood ko itong bumaba hanggang sa isarado niya ang pinto. Sinundan ko siya ng tingin habang naglalakad siya papasok. Binaba ko pa ang window para makita siya nang maigi. Napangiti ako nang dire-diretso siyang pumasok habang napapalingon sa kanya ang mga kapwa estudyante. He walked like his father. The manly and mature demeanor was there. No wonder na anak nga ito ng Kuya ko. 

“Pwede na ba tayong lumarga, bunso?” Paglingon ko kay Kuya ay nakangisi ito. “Daig mo pa si Kyline kung makatingin kay Luisito. Mahilig ka talaga magfeeling mommy ng mga bata e…” he teased.

“So what, Kuya? Mga pamangkin ko ’yon kaya I am concerned. They are too precious for me.”

“That’s noted, bunso. Magpapa-gas muna ako bago tayo umuwi.”

Nasa sentro pa rin kami. It’s a busy place with so many buildings all around. Inihinto ni Kuya ang sasakyan nang maipasok sa isang gasoline station. Habang nasa loob lang ako at binaba ni Kuya ang bintana niya para kausapin ang lalaking employee, may namataan ako sa tabi nitong gasolinahan na isang convenience store. 

“Kuya, pwede bang bumaba ako? May bibilhin lang ako doon oh…” Nginuso ko ang direksiyon. 

“Marunong ka bang bumili?” He teased again.

“Of course. Gusto mo bilhin ko pa iyong buong convenience store e.” I said, but I don’t intent to really do that. Business is not my cup of tea. Gusto ko ay rampa rampa lang at model model. 

“Here, may barya ako rito.”

Inabutan ako ni Kuya ng yellow na Philippine peso. Tinanggap ko ’yon at lumabas na. Sumabog sa mukha ko ang hangin kaya inipit ko sa likod ng tenga ang aking buhok. Tinatangay pa ang laylayan ng dress ko. I saw another employee of this gasoline station who’s standing idle on his corner. I saw him blinked his eyes multiple times when he saw me. I smiled at him to be polite before I walked away. 

Sa labas ng convenience store ay may nakita akong dalawang lalaki na tingin ko’y kaedad lang ni Luisito. They are wearing the same uniform, but they are holding electric cigarrettes. They were leaning against the glass wall while talking about something. Nakita kong napatingin sa akin ang isang estudyante pero iniwas ko na agad ang tingin. 

“Bro, look…” Rinig kong sabi nito sa kasama pero pumasok na ako sa loob. 

Dumiretso ako sa mga Chichirya. I was giggling while looking at the items that I have not seen for almost a decade. Natakam kasi ako kaya gusto ko makatikim ulit ng pagkaing pinoy. It may not be healthy but I want to feel that I am truly back in my country once again. 

Dumampot ako ng isang color Blue na may Hexagon shape chips sa loob. And then I picked a cornic of a big size. At habang pumipili ako, napatingin ako sa bandang dulo at nakita ulit iyong dalawang students kanina sa labas. They were looking at me while they are saying something to each other. They were smirking while gawking at me from head to foot. 

Gosh, baka namumukhaan nila ako? I forgot to disguise kasi! Lantad na lantad ang mukha ko. Sana naman ay hindi ako lumabas sa news nito. I don’t want to be a headline for just being here in my country.

“Check her out, bro…” Rinig kong bulong ng isa. Mahihimigan pa ang conyo sa boses nito. “

“Shawty nga pare… don’t be too obvious, baka mahalata tayo gago…”

“She looks like a sex doll straight out of the factory, bruh. King inang ’yan…” The conyo boy smirked. 

Dahil nakuha ko na ang mga bibilhin ko ay dumiretso na ako sa cashier. And I was glad that there were no other customers at the moment. The male cashier smiled politely at me, but I saw how he blinked his eyes multiple times. Kinalabit niya ang kasama niya pang lalaking cashier at may binulong doon. Napatingin sa akin iyong kasama niya at nanlaki ang mga mata. Patago nitong siniko ang lalaki at nagmamadali silang humarap at tila kumilos ulit para magtrabaho.

“Good morning po, Miss…” Bati ng lalaki. 

“Good morning, Uhm, ito ang lahat ng bibilhin ko…” Malambing kong sabi. 

Habang pinupunch niya ang mga chichirya ay kitang kita ko ang pag-galaw ng adam’s apple niya at ang pamumula ng tenga niya. His co-worker was arranging the punched items while looking at me from time to time. 

“How much is it… Russel?” Basa ko sa nametag niyang sa damit. 

Nakita ko ang paggalaw ng mga Kilay niya na nagulat yata. I smiled at him politely as he scartched his eyebrow. 

“Uh… One hundred and forty-six po lahat, Miss…” 

I smiled at him as I handed the money that Kuya Sergio gave me. Tinanggap niya iyon pero saglit lang ay sumulyap ulit sa akin. 

“Uh, Miss… Kulang po… B-Bale bente pesos lang po kasi ’to. Uh… kulang pa po kayo ng one hundred and twenty-six.” 

My eyes widened. “Oh! Really? Gosh, wait…” My brows knitted as I checked the items I purchased. Hindi ko alam na kulang pala ang pera ko! I am not familiar to Peso and it was too late for me to realize! 

Biglang may malaki at mainit na katawan ang naramdaman ko sa likod ko. Sa magkabilaang gilid ko ay na-corner ako ng malalaki at bilugan niyang mga braso. Sumandal ang mga iyon sa counter ng cashier at una kong nakita ang mga tattoo ng isang japanese dragon sa kaliwa nitong forearm. May mga singing sa daliri, at kumikinang din ang silver Rolex sa maugat na palapulsuhan. 

“Heto bayad niya o.” 

His deep voice resonated right next to my ear. Naramdaman ko pa ang mainit na buga ng hininga niya sa tenga at pisngi ko habang pinanood kong nilapag niya ang isang blue bill. 

“Samahan mo na rin ng tatlong pakete ng condom.” 

Nabato ako sa aking kinatatayuan. I can feel the hard muscles of the man behind me on my back. Akala ko ay isa ito sa dalawang estudyante na patingin tingin sa akin kanina, but when I looked at the side, I saw the two of them talking about something. Nakatingin din sila sa lalaking nasa likod ko ngayon. 

“Naunahan tayo, Jules. Tang inang ’yan ambilis ni boss Adi.” 

“I told you to ask for her number, bruh. It’s your fault. Sayang na sayang, man…” Rinig na rinig ko ang pagkabigo sa tono nila. As if they are deprived of something that they need. Lumabas na rin sila agad.

“Anong size, sir?” Tanong nung cashier.

“XXL.” 

“Ah, Mark, pakuha naman sa stock room ng bagong dating na mga condoms.” Sabi nung Russel.

Umalis naman agad ang lalaki kaya naiwan ang cashier sa harap namin. 

“Sandali lang po, Ma’am, sir… Uh, kinukuha pa po ng kasama ko.” Nakangiti itong yumuko dahil may kung anong inaayos sa ilalim ng counter.

Dahil naintriga ako kung sino ang lalaki sa likod ko ay nilingon ko na. Sobrang lapit ng mukha namin at naamoy ko ang mint sa hininga niya. Nakasuot siya ng kaparehong uniporme ni Luisito. Pero ang kinaibahan lang, nakabukas ang ilang butones sa itaas nito, kumikinang ang silver niyang kwintas, at pati ang hikaw niya sa isang tenga. At pagtingala ko, nakatingin sa akin ang itim na itim niyang mga mata. I almost gasped by how rough and handsome he was! Pulang pula ang labi niya na mamasa-masa pa dahil sa natural niyang laway. His pointed nose was so strong. Naka-buzz cut siya na mas nagbigay sa akin ng impresyon na isa siyang bad boy.

“’Sup, Miss…” He whispered, smirking. His well-defined jaw clenched. Umalon pa ang adam’s apple niya nang lumunok siya.  His facial features were too familiar but I don’t know exactly who resembles this bad boy yet attractive face.

“Uh, who are you?” I know that he is younger than me. Halos kasing katawan lang siya ni Luisito ngunit hindi hamak na mas solido na ang katawan nitong batang ito. He angled his face in a manly manner to scrutinize my face further. Komportable lang niya akong kinokorner, as if he’s an expert in doing this. 

“Uh, why are you paying for me? Uh, there’s no need, kid…” Natigilan ako nang bigla niyang ipulupot ang isang braso sa puson ko, at ang isang kamay niya ay humawak sa panga ko. Ramdam ko ang init ng katawan niya at alam na alam niya kung saan ang sensitibong bahagi ng puson ko dahil bumaba ang kamay niya sa aking hiwa. Pinagmasdan niya akong mapa-pikit. 

Walang paalam niyang  piniga ang panga ko dahilan para maibuka ko ’yon. And then, he kissed me wetly. Isang malumay ngunit malagkit na halik ang ginawad niya sa akin. He’s warm and expert tongue tasting me while cupping my pussy and giving it a warm and tender squeeze. I unconsciously moaned because of the unexpected combination. Pero naiwan akong natigagal nang iwan niya agad ang bibig ko. He licked his lips. 

Parang isang segundo lang ang binigay niya sa akin pero nanginig at nanghina ang aking puson

“Sarap mo.” He said and squeezed my pussy once more before leaving it. “Tambok.”

“Sir, ito na po.” Biglang dumating ang isang empleyado na hindi na naabutang magkadikit ang labi namin. Umahon na rin ang isang empleyado at inilahad na ang paper bag ng mga binili ko. 

Bigla nalang dinampot ng estudyanteng humalik sa akin ang tatlong karton ng condoms na nailapag na pala ng cashier sa counter kasama ang sukli niya. Inamoy pa nito ang batok ko bago niya ibinulsa ang condoms. “Bayad ka na, Miss…” He whispered before he walked away. 

Natulala nalang ako at sinundan ang nilabasan niya. 

“Ma’am, ito na po…” 

Napabalik ang tingin ko sa cashier nang magsalita ito. 

“O-Oh, I’m sorry… thank you…” I politely took the paper bag and smiled at them before I left. 

Paglabas ko ng convenience store, napalunok pa ako dahil hanggang ngayon ay nalalasahan ng dila ko ang halik nung estudyante. Nagmamadali at parang nawala na ako sa sarili nang bumalik sa naghihintay na sasakyan ni Kuya Sergio. Pagpasok ko sa front seat ay sinuot ko agad ang seat belt. 

“What took you so long, bunso?” Kuya casually asked and maneuvered the car. 

“Uhm, nothing, Kuya…” 

Buong biyahe pauwi ay naging tahimik ako. Napakabilis ng pangyayari kanina, pero hanggang ngayon, naiwan sa ilong ko ang panlalaking amoy ng bastado kanina. Nakauwi nalang ako lahat-lahat, doon ko lang napagtanto na ang estudyanteng iyon ay bastos! Dahil nagustuhan ng katawan ko kanina ang ginawa niya ay parang hindi nag-function ang utak ko na dapat ay i-condemn ko ang ginawa niya. The kid just physically harrassed me! Oh my goodness!

During dinner, napansin nina Mommy ang pagiging tahimik ko. Maging si Luisito ay patingin tingin sa akin dahil I am unsually quiet today. And because I want to know something about the kid who was wearing the same uniform as Luisito, nang magsiakyatan kami sa kanya-kanya naming kwarto ay sumabay ako kay Luisito. 

He welcomed me in his room that was clean and tidy. I saw at the edge of his huge bed as he remained standing, pinagmamasdan kung ano ang impression ko sa kwarto niya.

“This is a good room. Amoy Luisito itong buong kwarto mo.” I smiled.

“Ano po iyong itatanong niyo sa akin, Tita?” Hinila niya ang gaming chair niya at doon umupo, nakaharap sa akin. 

“Uhm, do you know someone in your school na lalaking may tattoo sa kaliwang braso at maraming singsing?” I asked.

Umangat ang isa niyang kilay. “Tattoo? May kakilala ka na po ba sa school namin agad, Tita?” 

Umiling ako. “I just wanna know. May nakita kasi ako kanina, uh… sa convenience store na nakaparehong uniform mo pero may tatto siya sa forearm. Do you know someone who might have the same… you know…”

“May kilala po ako, Tita.” Humalukipkip siya, as if he already knows who I am talking about. “Isa lang po ang sikat sa iskwelahan namin na may tattoo. Sikat siya dahil gang leader at palaging laman ng guidance office.”

Napakurap ako. “Really? Do you know his name?” 

Mariin niya akong tinitigan. Sinusuri ako kung tila bakit gusto kong malaman. 

“Bakit, Tita? Iyong nakita mo ba roon sa convenience store ay sinaktan ka o ginawan ka ng kung ano?” His jaw clenched.

Napalunok ako pero mabilis na umiling. Kapag sinabi kong hinalikan ako niyon ay baka magkaroon pa ng gulo. President pa naman ng Student Council itong pamangkin ko kaya baka madistorbo ko pa. 

“No. Uh, I’m just curious talaga…” I drawled. 

Tumayo si Luisito at umupo sa tabi ko. As if he’s about to say something serious.

“The kid that you saw could be the son of Mr. Antonius Gokongwei, Tita. Base sa kwento mo, kung nakita mo nga siya  sa mga oras na iyon ay nag-cutting class iyon. He’s always doing that na maging ang mga teachers niya ay nagrereklamo na dahil hindi ito nag-aaral, pero wala silang magawa dahil kailangan nilang ipasa.”

Napalunok ako at nanlaki ang mga mata. 

“What the…” I can’t even mutter a curse because of shock. 

“At kaklase ko po siya, Tita. Ang tinutukoy niyo po ay si Adonis. Mag-iingat ka po sa kanya kapag nakita mo ulit. He’s dangerous. It’s more than what you think, Tita.”

At dahil doon, parang tumigil ang oras para sa akin. Naalala ko kung paano niya ako hinalikan kanina. It was Adonis?! The son of the man that I loved before. The child that I once took care of. The man who just made my knees tremble in unexpected pleasure and shock. 

Oh my gosh. How did that child grew up to be like that?

CHAPTER 10

Hindi ako makapaniwala na si Adonis ang estudyanteng na-enkwentro ko sa convenience store. Siya ang binatilyong humalik sa akin nang walang paalam na para bang sanay na sanay na siya sa gawain na iyon. He even cupped my… Gosh!

It’s been ten years since I last saw him. He was just tiny when I took care of him. Tanda ko pa ang gwapo at cute niyang mukha noong magkasama pa kami. Ngayon ay binatilyo na pala at gang leader pa!

I was wondering how the little Adonis back then became a dangerous teen. Ano ang ginawa nina Antonius at Maristella sa anak nila para maging ganoon? Naranasan ko na noong bata pa siya ang magaspang niyang pakikitungo sa akin at ang matigas niyang personalidad, ngunit ngayon ay nag-evolve pa pala iyon.

Kinaumagahan, habang nasa pool side ako at nagpapaaraw sa lounge, lumilipad ang isip ko sa naging buhay ni Adonis mula nang umalis ako. Hindi ko na pinapansin ang batang si Kaito na nagtatampisaw sa pool habang nakasakay sa spiderman niyang salbabida. Kanina niya pa ako iniimbitang makipaglaro sa kanya sa pool pero wala yata ako sa wisyo. 

“Tara na po, Tita! Babarilin kita nitong water gun ko sige?” Nakangisi niya pang banta. 

“Hindi ka dapat nagbababad diyan sa tubig, Kaito. Sabi mo may sakit ka kaya hindi ka sumabay kay Kuya mo pagpasok sa iskwela?” 

“Oo nga po! Masakit lang po ang paa ko kasi tumama nga po ako sa flagpole sa school. Pero wala naman po akong lagnat kaya sabi ni Mommy okay lang daw po magbabad ako hanggang sa gusto ko.”

“Babantayan nalang kita mula rito. Just play there.”

Bandang alas dos ng hapon, ka-kwentuhan ko si Kyline habang nasa living room kami. Karga niya si Elvira na hinehele para makatulog. Naikwento ko sa kanya si Adonis ngunit hindi ko sinabing hinalikan ako at hinarass ng batang iyon. Tinanong ko na rin siya kung alam niya ba ang tungkol kay Adonis o sa kung ano na ang nangyayari rito sa mga panahong wala ako sa Pinas.

“As much as I want to tell you more about that kid, wala akong alam tungkol sa batang iyon dahil palagi kong inaasikaso ang mga anak ko. Hindi na ako magkanda-ugaga kung alam mo lang.” Kyline said. 

“Pero may naririnig ka pa bang mga balita tungkol sa mga Gokongwei? Curious lang ako…” Hininaan ko ang boses dahil baka may makarinig. Wala naman ang mga Kuya ko rito at ang parents namin dahil nasa kanilang mga trabaho, pero mabuti nang maging maingat.

“Curious lang ba talaga? O baka gusto mo na namang puntahan ang batang iyon at alagaan?” She smirked maliciously that gain a quick gasp from me. 

“No! Malaki na iyon e. Binatilyo na nga tulad ni Luisito. I just want to know more lang naman…”

“Alright, I’ll ask Sergio later kung mayroon siyang alam—”

“Don’t! Sissy naman alam mo namang pagagalitan ako ni Kuya. Ang alam niya ay kinalimutan ko na ang lahat at binaun sa lupa. Though nagawa ko naman na, pero ayaw ko nang malaman niyang may maliit na interes lang ako na malaman kung paano siya naging… gang leader tulad ng sabi ng anak mo.” 

“Kung interesado ka talaga, mag-imbestiga ka sa sarili mo, sissy. O kaya i-kontsaba mo ulit si Ringgo tulad ng ginawa mo dati.” Tumawa siya kaya ngumuso ako. 

“Kasal na ba si Ringgo?” Tanong ko out of nowhere. Sa huli ko kasing pagkakaalala, binata pa siya noon. 

“Hindi ko alam, sissy. Kay Sergio mo nalang itanong ang mga iyan dahil i-aakyat ko na muna sa kwarto itong si Elvira dahil tulog na. Maiwan na muna kita, sissy…” 

I watcher her walked upstairs with Elvira. Ako nama’y nagtungo sa labas para kumustahin si Ringgo. Naabutan ko siyang nakatayo sa gilid ng nakaparadang sasakyan habang may kausap sa telepono. Ibinalik niya sa bulsa ng itim niyang pants ang phone niya at humarap sa direksiyon ko. Nagulat pa siya nang makita ako. 

“Hello there my favorite body guard! Kumusta ka na?” 

Luminga siya sa paligid dahil nagtataka yata sa biglang paglapit ko. Ngumiti siya at lumapit pa sa akin. 

“Mabuti ho, Ma’am. Kayo ho ba? Ngayon ko nalang po kayo ulit nakausap.” 

“Oo nga e, gosh, lumaki lalo ang katawan mo at nagmukha kang daddy.”

“May kailangan po ba kayo?” 

Umiling ako. “Kinukumusta lang kita. Wala kasi akong kausap sa loob dahil si Kyline lang ang kasama ko. Pamilyado ka na ba?” 

Lalaking lalaki lang siyang tumikhim bago umiling. Nanlaki naman ang mga mata ko.

“Huwag mo nga akong biruin diyan! Look at your skin, mas naging tanned pa at iyong bigote at balbas mo medyo makapal na kahit na-shave mo na. Daddy material ka na e. So it’s giving me an impression na may anak ka na.” I smiled at him, showing that I am happy to whatever life he is now living. 

“Ma’am, tumanda lang ho ako at mukha nang tatay pero hindi pa ako kasal.”

I stared at him. I saw his prominent adam’s apple moved when he swallowed.

“Are you gay, Ringgo?” Malumanay kong tanong. 

Kasi kung sa katawan niyang iyan na attractive plus his strong masculine and very pinoy face, ang mga ganiyan kagwapong lalaki ay madaling makakapangasawa maliban nalang kung bakla siya. At kung ganoon nga siya ay wala namang problema. In fact, baka mag-celebrate pa ako dahil sa wakas ay may ka-member na ako rito sa mansion. 

Naningkit ang mga mata ni Ringgo bago gumalaw ang panga niya. Pormal siyang umiling.

“Hindi po ako bading, Ma’am. Babae po ang hanap ko.” Tipid niyang sagot. 

“Wait, na-offend ba kita? I’m sorry! Nagtatanong lang ako, if you did not mind?” 

“Wala pong problema, Ma’am. Hindi niyo ho ako na-offend.”

Nakahinga naman ako ng maluwag. 

“Mabuti naman. Gusto lang talaga kitang kumustahin. At magtatanong pa sana ako kung okay lang.”

“Ano po ang itatanong niyo, Ma’am?”

“Tungkol kay Adonis. Naaalala mo iyong batang inalagaan ko noon? For sure you do!”

Tumango naman siya agad. Naaalala niya nga!

“May balita ka bang naririnig tungkol sa kanya, Ringgo?” 

“Madalas hong nababalita ang batang iyan, Ma’am. Kilala ho iyan sa buong El Gracia at sa Santa Victoria. Palagi pong sangkot sa mga gulo.”

I blinked multiple times because of unbelief. Ringgo seems to know more than what I expected! Ganoon ba katindi si Adonis para makaabot pa sa buong lalawigan ang kanyang mga ginagawa?

“Are you really sure about that…?”

“Natatandaan ko po kung paano po kayo bastusin noong maliit pa po iyon. Isipin niyo nalang po na mas lumala ang batang iyon. Sa pagkakaalam ko ay itinakwil na iyon ng mga Gokongwei.”

“No way!” Napahawak ako sa braso ni Ringgo. 

“Pero hindi ko ho sigurado iyon, Ma’am. Bali-balita lang. Mula kasi sa iba ko pang naririnig, iyong tatay pa rin ang nag-papaaral. At doon pa rin naman sa mga Gokongwei umuuwi ang bata.”

“May issue ba ang mga Gokongwei? Mga family affairs ganoon?” I probed.

Umiling si Ringgo. “Iyan ang hindi ko na po alam, Ma’am. Mga naririnig ko lang naman po iyong sinabi ko sa inyo.”

“Ganoon ba… Kawawa naman pala si Adonis. He’s just as the same age with Luisito e…” 

Tumagal pa ang kwentuhan namin ni Ringgo. Pero tungkol na sa trabaho niya ang naging topic namin. Matagal na siyang loyal kay Kuya Sergio kaya naman humanga ako lalo sa kanya. 

Kinagabihan, sama-sama kaming nag-dinner. Pero sa gabing ito ay wala sina Mommy at Daddy dahil dumiretso raw ito sa rest house sa Aurora. Mayroon silang binisitang property roon mula sa narinig ko kay Kuya Sergio, at dahil may kalayuan iyon mula sa El Gracia ay doon na muna tumuloy ang mag-asawa para hindi na mapagod. Travel is a hustle for those who are aging after all.  

“I feel bored here. Kailan ba pupunta rito ang designer na magsusukat para sa gown natin, Kyline?” 

Sumimsim ako sa aking orange juice. Ako lang mag-isa sa kabilang gawi habang katapat ko ang buong isang pamilya. Si Kuya Sergio katabi ng Kabisera na katabi si Kyline, na katabi naman si Luisito na katabi naman si Kaito. Natutulog si Elvira sa itaas na pinabantayan muna sa kasambahay. 

“Next week pa raw, sissy. Sinabi ko na iyan sa Kuya mo e. Pero maghintay na lang daw na pumunta rito para hindi na tayo ma-hassle.” 

Sumulyap ako kay Kuya Sergio na matigas na ngumunguya. Nakatingin siya sa akin at nakaabang sa sasabihin ko. 

“Kuya, bakit hindi ko nalang ipa-tawag ang kaibigan kong couture designer. Si Shoto Mori. He’s just one call away for big clients, you know…” 

Nagdugtong agad ang makakapal na kilay ni Kuya. 

“Mayroon nang kinuha si Hercules na team para sa lahat ng mag-aasikaso sa kasal niya, Hydra. I’m aware that you are fond of those famous designers pero hindi iyan uubra ngayon dito. Kay Hercules ka magreklamo at huwag sa akin.” 

“I’m just saying, you know… Sana pala ay tinawagan ko noon si Kuya Hercules para mas pasabog ang kasal niya dahil dadalhin ko talaga ang pinakamagagaling na designers. Pati ang wedding gown ng asawa niya ay magiging spot on.”

“It’s your fault. Dahil noong nasa abroad ka pa ay pahirapan kang ma-contact. Makakausap man kita ay limitado lang ang oras dahil palagi kang busy o kung minsan ay pagod. Huwag mo nang paki-alaman itong kasal ni Hercules dahil hindi naman iyon nangingialam sa’yo noong parampa-rampa ka lang.”

I raised him a brow. “How dare you say ‘parampa-rampa lang’? That’s my living, Kuya!” 

“I know, I know. Kumain ka nalang diyan dahil andaldal mo. Look at my sons, nasapawan mo na. Ikaw ang maingay ngayon dito sa hapag.” 

I turned to Luisito and Kaito who were looking at me. Tahimik na kumakain at nasa akin nga ang atensiyon. 

“Whatever, Kuya. Wala namang masama sa pagsasabi ng saloobin. But if the designer will not come on the expected date, I’ll ask Shoto to do it for us instead…” 

I counted the remaining days after that. Palagi lang akong nasa bahay at kachikahan si Kyline. Mabuti nga at kami lang ang nariiwan dito dahil nasa iskwelahan naman palagi ang mga anak nila. At sina Mommy at Daddy naman ay palaging dumidiretso sa bakasyon kapag may mga binibisitang property. Pagala-gala nalang sila at tingin ko’y nag-eenjoy naman sila dahil magkasama sila saan man pumunta. 

Isang hapon habang nasa counter ako ng kitchen at ninanamnam ang mango shake na ginawa ng kasambahay, tumunog ang phone ko nang mag-text si Luisito. He saved my number few days ago dahil inuutusan ko siyang bilhan ako ng mga pinoy foods bago siya umuwi rito sa bahay. Ang huling binili niya sa akin ay Turon na sobrang nasarapan ako. 

Luisito:

Tita, can I ask you something?

I quickly sent a reply dahil baka importante.

Ako:

What is it?

At nakatanggap agad ako ng reply in less than a minute. Napakabilis naman tumugon ng batang ito. Ambilis ng kamay samantalang ako ay hirap na hirap mag-type dahil ang dulo ng nails ko ay medyo mahaba na. Naalala ko tuloy na magpapamani-pedi na ako bago ako umattend sa kasal ni Kuya Hercules.

Luisito:

Nakalimutan ko po science project ko sa kwarto. Iyong Bohr’s Model ko po. Can you bring it here, Tita? Bawal na po kasi kaming palabasin unless uwian na. I badly need it po dahil submission na.

Umahon agad ako at umakyat sa kwarto niya. I opened his door and it was not locked in my relief. His room smells so clean and it’s so cold inside. Magkahalong itim at gray lang ang namumutawi rito, at lahat ng gamit niyamula sa study table, king size bed at mga shoe collections niya ay naka-ayos. 

“Wow, it’s so neat…” 

Nakita ko sa study table niya ang isang napakagandang project. Based sa aking pagkakaalala ay isang Atom ito. May bilog sa gitna at may mga orbits ito at may mga maliliit na model din ng electrons. Gawa ito sa spherical na styro na pininturahan. Nakapatong ang buong model sa isang itim na cardboard at may disenyo ring galaxy. It was so magnificent!

Luisito:

Tita, please be careful in handling it. Hihintayin po kita sa parking lot.

Na-pressure naman ako kung paano ko ito bubuhatin. Magaan lang naman pero kailangan ay hindi ko magagalaw ang mga orbits dahil baka magalit sa akin si Luisito. Dinala ko iyon sa living room at lumabas ako para hanapin si Ringgo. 

I quickly told him to bring me to Luisito’s school na agad niyang sinunod. Parang ano mang oras ay ready siyang maghatid o magsundo. Among Kuya’s men, itong si Ringgo lang ang all around body guard at driver rito sa mansion dahil ang ibang tao ni Kuya ay kasa-kasama niya saan man siya pumunta, at ang iba nama’y nasa mga offices niya. 

Maingat kong ipinalagay kay Ringgo sa backseat ang project ni Luisito. He secured it there and we drove to school. 

“Gosh, haggard ba ang make-up ko, Ringgo?” Sumulyap ako sa reflection ko sa aking phone. Mainit pa naman ang panahon at baka malusaw ang light make-up ko. 

“Sana po Ma’am ay ako nalang po ang pinaghatid niyo nito kay sir Luisito. Para hindi na po kayo maabala.” He said. 

“No, ikaw naman ang maaabala. Tsaka ako ang inutusan ni Luisito baka mamaya kapag may nasira sa gawa niya ay magalit sa’yo un.” 

“Mabait po iyon si sir Luisito, Ma’am. Tahimik lang pero magalang na bata kapag kinakausap.” 

Ilang sandali lang ay nakarating na kami sa tapat ng malaking private school. Hinarang kami ng guard nang akmang papasok kami sa gate nito sa likod kaya binaba ni Ringgo ang bintana niya. 

“Boss, may ihahatid lang sa estudyante sa loob. Project.” Sabi ni Ringgo.

“Oh, ikaw pala ’yan boss Ringgo…” Malawak na ngumiti ang guardiya bago sumulyap sa akin. “Magandang hapon po, Ma’am. Welcome po…” 

Nang itaas ng guard ang harang ay pumasok na kami. Pagbaba ko ng sasakyan ay kinuha ko na sa likod ang project ni Luisito. Hindi ko na pinababa si Ringgo dahil mabilis lang naman ako.

Nakita ko si Luisito na naglalakad papunta sa pwesto namin. Nang makalapit ay malaki ang ngiti niyang nagpasalamat sa akin at kinuha mula sa kamay ko ang project niya.

“Thank you so much, Tita. Pinagbigyan ako ng teacher ko na maipasa ito kahit hanggang bago mag-dismissal. Ako nalang ang hindi nakapag-pasa sa mga kaklase ko, Tita.” 

“Really? Naku, mabuti nalang nasa bahay ako. Balak ko pa namang mag-mall kaninang umaga dahil nabo-bore ako…” I joked. 

“Ikaw talaga, Tita. Salamat po ulit. Huwag po kayo mag-alala dahil mamayang uwian ay may masarap na pagkain ulit akong dadalhin.” 

“Sige na, ipasa mo na iyan sa teacher mo…” Nakangiti ko pang sambit. 

“Sige po. Uuwi na po kayo agad?” 

“Uh, yes. Pero may malapit ba ditong comfort room? Marami yata akong nainom na shake sa mansion.”

“Opo. Tara po, Tita. Samahan kita sa women’s comfort room.” 

“Alright, thank you, dear…” Kumapit ako sa braso niya at pigil na pigil na huwag lumabas ang naipon sa aking puson. 

Napapatingin pa sa amin ang ilang mga estudyanteng nakakasalubong. Paano ba naman, mukha akong important school visitor. Pumasok kami sa unang building at dinala ako ni Luisito sa tapat ng isang women’s comfort room. Pero pag pihit ko ay naka-lock iyon, at huli na nang makita ko ang out of order na nakapaskil. 

“Gosh, it’s locked…” Binalikan ko si Luisito na may kausap na isang magandang babae. Kaklase niya yata. 

“Uh, Luisito…” tawag ko.

Napatingin ito sa akin. 

“Out of order e…” 

Nanlaki ang mga mata niya. 

“Oh shit. Hanap tayo ng iba, Tita.”

“Doon po sa kabilang building ay may comfort room pa po. Pero hindi po masyadong ginagamit iyon…” Sabi ng babaeng kausap ni Luisito.

“Lalong out of order iyon, Ella. That’s an abandoned comfort room. Saan ka ba kanina nag-banyo?” 

Pinapanood ko lang silang mag-usap at pinipigilan ang ihi ko na lumabas. Gosh, baka dito nalang ako umihi kapag wala talagang room. Very no!

“Uh, diyaan kasi ako kanina nag-banyo e. May naglilinis yata ngayon sa loob kaya ganyan.”

“Tita, tara po, doon tayo sa isang banyo pa na alam ko—”

“Wait, Luisito!” Pigil nung babae. “Kaya kita hinabol kasi paalis na si Ma’am Salvador! Baka hindi mo na mai-submit iyang project kapag hindi mo siya naabutan. May emergency raw si Ma’am.”

“Puta. Nag-usap na kami kanina e!”

“Oo nga, narinig ko rin kanina sa room, pero biglaan nga ang alis niya! Kaya ipasa mo na iyan!” 

Lumingon sa akin si Luisito kaya tinanguan ko siya agad. 

“Go, ipasa mo na. Habulin mo muna ang teacher mo, ako na bahala maghanap ng banyo.” 

“Pero you don’t know where to go. Baka maihi ka na diyan—”

“Ako na ang sasama sa Tita mo. Just go, ipasa mo na iyan!” 

“Alright. Siguraduhin mo lang na masasamahan mo ang Tita ko, Ella. Tita, I’ll be back po…”

Tinanguan ko siya bago siya umalis. Ako nama’y napalunok dahil lalabas na talaga. 

“Uh, Ma’am, tara po samahan ko po kayo doon sa pinakamalapit na banyo…” 

Sumunod lang ako sa kaklase ni Luisito hanggang sa dalhin niya ako sa isang hallway na medyo tago. 

“Diretso lang po kayo tapos sa kaliwa ay doon na po ang women’s comfort room. Ah, baka rin po hindi niyo na ako maabutan kasi need ko na po bumalik sa classroom namin, andoon na po kasi ang teacher namin nagpaalam lang po ako saglit na habulin si Luisito.”

“Sure, sure. Thank you, dear. Ako na ang bahala.” 

Iniwan ko na siya at patakbong pumasok sa banyo. I was glad na hindi iyon locked! At walang tao sa loob. Dumiretso ako sa isang cubicle at umupo. Rinig na rinig ang pagsirit ng aking ihi pero mas ramdam ko ang ginhawa. Tingin ko’y dahil ito sa adrenaline na minamadali ako kanina ni Luisito at dahil na rin sa ininom ko ngang shake. 

Habang binabalik ko ang aking panty, ay nakarinig ako ng kaluskos. I thought it was only made up by my brain pero may narinig ako ng mahihinang boses. May ibang tao yata rito. Lumabas ako sa cubicle at nagtungo sa sink. Kitang kita sa reflection ang apat na cubicle rito sa banyo. 

I was about to wash my hands when the voices coming from the cubicle what was beside the one that I used became louder.

“Tang ina mo naman antagal mong i-subo. Chupain mo na!” 

Nanlaki ang mga mata ko sa galit na boses ng isang lalaki na nagmumula sa loob. 

“P-Pero hindi ko kaya, malaki itong sa’yo…” Boses naman ng babae.

Para akong nakakita ng multo dahil naintriga ako sa aking kinatatayuan. Gosh, may gumagawa ng milagro rito?

“King ina ang arte mo naman. Pinagbigyan na kita sa gusto mong laplapin kita tapos aayaw ka ngayon sa burat ko? Buka mo na bibig mo.” 

“B-But can we do foreplay first…” Pakiusap ng babae. 

“Ginagago mo ba ’ko ha? Kanina patuwad tuwad ka sa harap ko habang nasa classroom tapos ngayon mag-iinarte ka? Chupain mo na!” Nagagalit na ang boses nito.

At dahil tingin ko’y isa itong sexual abuse sa isang babae na ayaw makipagtalik, buong tapang kong kinatok ang pinto.

“Uh, excuse me? May maitutulong ba ako?” Concerened kong sabi.

Bigla kong narinig ang nagmamadaling mga kilos sa loob. At ang malutong na mura ng lalaki. At biglang bumukas ang pinto. 

At ganoon nalang ang pagkagulat ko nang makita ko ang paglabas ng isang babaeng nakauniporme ng guro. Gulat na gulat siya nang makita ako habang inaadjust niya ang kanyang blouse at pencil skirt. Walang salita itong tumakbo palabas ng banyo. 

At mas nagulat ako nang makita ko ang isang bulto ng lalaking estudyante nakabukas pa ang polo kaya kitang kita ko ang maalsa nitong dibdib at ang magkabilaang nipple nito, at bawat umbok ng abs sa matigas nitong sikmura. Bumaba pa ang tingin ko sa nakaliat na garter ng puti niyang Calvin Klein briefs na yumayakap sa V-line ng maugat niyang bewang. His veiny hands were busy fixing his metallic belt.

At nang umangat ang tingin ko sa mukha nito, nagulat ako nang isang pamilyar na gwapong mukha ni Adonis iyon. Magkadugtong ang mga kilay nito na tila pikon na pikon dahil sa naudlot na pakikipagtalik, at kitang kita ko pa ang mamasa-masa niyang labi na nabitin yata sa kahalikan. Pero biglang umangat ang isang kilay nito nang makita ako.

“O-Oh, I’m sorry!” Bigla akong tumalikod at humarap sa salamin. Wala sa sarili kong binuksan ang faucet at naghugas ng kamay. 

Kitang kita ko sa reflection ang paglabas niya sa cubicle bitbit sa isang kamay ang itim niyang backpack na tila isa lamang iyong basura. Isa-isa niyang ibinabalik ang butones ng kanyang uniporme habang nasa likod ko at titig na titig sa reflection ko. 

G-Gosh. Siguro naman hindi niya pa ako nakikilala? I mean, namumukhaan niya lang siguro ako na nakabangga niya sa convenience store pero tingin ko ay hindi niya naaalala na ako si Hyacinth. Ang nag-alaga sa kanya noong bata pa siya. 

Pero bakit siya nasa loob at nakikipagtalik sa isang… teacher! Na higit na mas matanda sa kanya! The woman looked a little younger than me, but she was a teacher for man’s sake! Bakit siya nakikipag-makeout… oh my goodness! 

“U-Uh, it wasn’t my intention to interfere… I-I’m sorry…” 

Nagmamadali akong kumuha ng tissue na libreng nakasabit at nagpunas ng kamay. Akmang aalis na ako nang humarang sa magkabilang side ng sink ang maugat na braso ni Adonis. At nang tumingin ako sa salamin, nakatitig din siya sa akin mula roon habang sinusuri ako. 

Amoy na amoy ko ang pabango niya! The familiar baby powder smell on his body! At sa likod ko ay ramdam ko pa ang mainit na singaw ng katawan niya. At kung titignan sa salamin, hanggang balikat niya lang ako! He is totally towering me with his deadly stare. 

“U-Uhm, excuse me, Adonis.” 

Nang masabi ko iyon ay napa-mentally face palm ako. Bakit ko binanggit ang pangalan niya! Oh my gosh! Dapat ay hindi ko sinabi. Gosh, kinakabahan kasi ako!

“Hm.” He angled his face while staring at my face from our reflection. 

Napayuko nalang ako at tinitigan ang maugat niyang mga daliri na solidong nakahawak sa marbled sink para hindi ako makawala. Those hands looked calloused, rough and used from heavy punchings. Kumikininang ang singsing niya sa ring and middle finger. At doon ko rin nakita ang tig-iisang letra na naka-tattoo sa dulo ng kanyang mga knuckles mula index hanggang pinky finger. 

M - I - L - F 

Napalunok ako at napasulyap nalang sa kabila niyang braso kung nasaan ang isang japanese dragon na tattoo. Buhay na buhay ang mga kulay doon. It looked deadly and powerful on his milky white skin. 

Kahit saang parte ko siya tignan ay kakaibang takot ang dala sa akin. At nang magtama ang mga mata namin sa salamin, he smirked. Nakarating pa sa ilong ko ang binuga niyang mainit na hininga. And it smelled like a mint! 

“Sup.” He said, puno ng sex appeal. 

“U-Uh, pwede mo ba akong pakawalan? I mean… u-uh, I need to go out…” Mahinang sabi ko, at parang bulong nalang iyon dahil parang nawalan ako ng lakas. I can even feel my legs shaking underneath. And they are slightly touching on his huge thick thighs so he can feel it too. Gosh!

Sa aming reflection ay bigla niyang inilapit ang bibig sa tenga ko. Nakatingin na siya direkta sa akin habang ako nalang ang naiwang nakatingin sa reflection namin. Humihinga siya sa tenga ko, and my body hair stood up because of the heat and wamrth of his breath! Goodness!

“Miss Pokpok…” Bulong niya. 

I blinked multiple times by the familiarity of those words. 

“S-Stop it, Adonis. I-I need to go out—”

“Tang ina.” Bigla siyang tumawa. Nakipagtitigan ulit siya sa akin sa salamin. “Ikaw nga. Tang ina ang galing…” Tumawa pa siya, kitang kita ko ang mga ngipin niyang mapuputi at mamasa-masa pa dahil sa kanyang laway. Dinilaan niya ang kanyang pink na labi at  tinitigan ang side profile ko.

“Bat ka andito, hm?” 

“U-Uh, naghatid lang ako ng project kay Luisito. C-Can you please let me go?” Malumanay kong sambit. 

“Naghatid? Bat utusan ka na ba ngayon?” 

Sobrang dikit ng mga mukha namin kaya hindi ko na maigalaw ang mukha ko. Rinig na rinig ko na nga pati ang paggalaw ng panga niya at ang malalalalim na tunog ng kanyang lalamunan na parang nagtitimpi ng gigil. 

“Sagot ka.” Diin niya, naghihintay nga ng sagot ko! Goodness! 

Imbes na sumagot ay bumuntong hininga nalang ako. Hindi ko siya dapat kausapin dahil kailangan ko siyang isumbong sa iskwelahan. At isusumbong ko rin ang guro kanina na pumapatol sa kanyang estudyante dahil labag iyon sa batas! Menor de edad pa itong lalaking ito!

“Ano? Hm? Pano pag inutusan kitang tumuwad ngayon at ibigay mo sakin ’yang pepe mo, payag ka?” 

Hinarap ko siya at buong lakas na itinulak siya sa dibdib. Pero tumawa lang siya at tila isa akong batang binabantayan niya. 

“Go away, Adonis! This is harassment!” Malakas kong tinulak ang balikat niya pero nagulat ako nang isang kamay niya lang na hinuli ang mga kamay ko. 

Sunod ay napatili ako nang buhatin niya ang pwetan ko at walang kahira-hirap na pinaupo sa sink. He parted my legs using his hand and pulled me close to his body. I gasped when I felt his crotch on my womanhood! Tela na lamang ng mga suot namin ang tumatakip. It was warm and hard! Gosh!

“Na miss kita alam mo ba ’yon ha? Puta. Ano kantotin na kita rito hm?” Nanggigil niya akong tinanguan na para bang kaaway niya ako. “Sagot ka.”

“Let go of me! Ano ba, Adonis! Tingin mo ba natatakot ako sa’yo? I’m older than you!” Singhal ko. 

Ngumisi lang siya at parang naaaliw habang pinapanood akong magalit. He clicked his tongue and angled his face as if mocking me. 

“Bakit hindi ba? Nanginginig hita mo kanina. Bakit tatakot ka na kantotin kita rito? Ano?”

“Why the hell would you do that? Bastos ka ah!” Malakas ko siyang sinampal. Nanguryente ang palad ko at kitang kita ko ang pamumula ng pisngi niya dahil nga maputi siya. Gumalaw ang panga niya at nanlisik ang kanyang mga mata. 

“Tang ina sakit nun a. Isa pang sampal mo kakantotin kita rito nang patayo. Sige nga, sampalin mo pa nga ko dali…” Inilapit niya pa ang mukha niya sa akin at iniharap sa akin ang kabila naman niyang pisngi. 

Sa takot ko na baka totohanin niya ang kanyang sinasabi ay wala akong ginawa. Kitang kita ko ang maliit niyang silver na hikaw na hugis bilog na kumikinang. He looks so clean and healthy despite of his piercings and rough demeanor! 

Nang humarap siya’y tatawa-tawa siya habang tinititigan ang bawat parte ng mukha ko.

“Sobrang kinis at bango mo. Maganda pa. Putang ina bat ngayon ka lang nagpakita? Hm?”

“Adonis, please, I need to go back to the parking lot. Kailangan ko nang umuwi.”

“Pano pag ’di kita pinauwi? Hm?”

“You can’t do that. Bawal mo akong kidnappin!” 

“Talaga? Edi kantotin na nga lang kita tapos ihatid kita sa inyo. Ano? Payag ka?” 

Umikot ang mata ko sa frustration. At huling huli iyon ng mga mata niya at nakita kong gumalaw ang panga niya at malalim na gumasgas ang kanyang lalamunan. 

“Putang ina ang sarap mo. Gusto mo patirikin ko pa lalo mata mo? Ano? Mabilis lang…”

“Isusumbong kita sa Daddy mo.” Matigas at seryoso kong sambit.

Tumawa lang siya. “Edi isumbong mo. Pero bago ka pa makapagsumbong, lalaspagin muna kita. Masikip pa rin ba ’yang pepe mo tulad ng dati? Hm? Palagi ko ’un pinagjajakolan nung grade 2 pa ’ko.”

My eyes widened. And he caught that so he smirked.

“Gulat ka ba? Tang ina, sinong ’di mapapajakol kapag nakakita ng pepe? Puta kung pwede ko lang dilaan ’yon dati dinilaan ko na e. Tang ina mo ang sarap mo alam mo ba ’yon, hm?” 

“Stop it, Adonis. This is too much—”

“’Di pa kita kinakantot. Kalma ka lang.”

“Aalis na nga kasi ako!” Sigaw ko sa mukha niya.

“Saan ka ba pupunta?”

“Home! I need to go home!” 

“Tara. Hatid kita.” 

“No!” 

“May kasama ka ba ha? Sino? Angkas nalang kita sa motor ko—”

“Tita?” 

Napalingon ako sa pinto nang marinig ang pamilyar na boses ni Luisito! My eyes widened in fear while Adonis remained staring at me. 

“Sino nga? Sagot ka.” Sabi pa ni Adonis. 

Buong lakas ko siyang tinulak at bumaba na ako. Hinawakan niya pa ang magkabilaang beywang ko habang niyuyuko ako. Malakas kong tinampal ang mga braso niya at patakbong lumabas ng banyo. Habol hininga ako at gulat na gulat pa nang makita si Luisito na nakaabang sa akin. 

“Are you… done, Tita? You look pale.” Bungad ni Luisito. 

“Y-Yeah, let’s go…” Hinawakan ko sa braso si Luisito at nagmamadaling hinila palayo. Bago kami lumiko sa isang hallway ay nilingon ko pa saglit ang pinanggalingan. At nakita ko roon si Adonis na lumabas habang hawak ang backpack niya, inaayos ang kanyang polo habang nakatingin sa amin ni Luisito. 

And I was glad that Luisito wasn’t able to catch that. Tumalikod si Adonis na tila ba walang paki-alam, at naglakad palayo. Kitang kita ko ang malapad niyang likod, at ang paraan niya ng paglalakad na mabagal at puno ng sex appeal, na tila ba wala siyang paki-alam sa kung ano. 

At pagkasakay na pagkasakay ko ng sasakyan ay doon ko lang binitiwan ang mga kamay ni LUisito. May mga tinatanong siya sa akin bago ko isara ang pinto ko. Pero tango at iling nalang ang sagot ko dahil hanggang ngayon ay okupado ni Adonis ang isip ko. 

Gosh, what an encounter with that boy! Sisiguraduhin ko na hindi ko na ulit siya makakasalubong pa! I will never go to this school again!

CHAPTER 11

“You will look hotter if we will put more cuts on this.”

Pinapakinggan ko lang ang suggestions ng lalaking designer na nagsusukat sa akin. Nauna nang nasukatan sina Kyline at ang dalawa niyang anak, at ako nalang ang huli. I heard he’s a well-known fashion designer in the Philippines but has not reached his designs overseas yet. Pero sikat daw kaya pumayag na ako.

“Nakaka-pressure ka pong damitan, Ma’am Hydra. I’m your big fan sa totoo lang po.” He said.

“Really? Please don’t be. No pressure on you.” Sabi ko. 

“May I know kung ilang taon na po kayo Ma’am?” 

Hindi pa siya tapos sa pagsusukat ng measuring tape niya sa aking beywang. Nakatingin lang ako sa reflection ko sa full-body mirror dito sa living room. 

“Is my age not disclosed to public?” 

Sa pagkakaalam ko kasi, kung ano man ang tungkol sa aming mga modelo ay mabilis kumalat lalo na sa internet. Anything about us especially if it’s interesting will easily reach the general public. However, most highlights of our bio are only limited to the fashion shows we’ve been to, the beauty hacks that we secretly hold, and our love life. Pero ang edad ko naman ay hindi madalas maitanong sa akin kapag may mga interviews. 

“You try to guess…” Sabi ko. 

“Hm, I think around twenty one?” 

Nanlaki ang mga mata ko. “Don’t fool me. Ikaw ha…” Natawa ako samantalang siya’y nangunot lang ang noo.

“No, Ma’am. Mukha po kayong youthful. Mali po ba ang hula ko?” 

I blinked as I realized he was serious. 

“Gosh, you made me blush there. But seriously, I’m thirty.”

Siya naman ngayon ang nalaki ang mga mata. “Oh, wow. May fountian of youth po ba kayo rito sa inyong mansion?” 

Natawa nalang ako at hinayaan siyang matapos. It turned out na kami nalang pala ang huling susukatan, dahil sina Kuya Sergio, Mommy, Daddy, pati ang mga nasa side ng asawa ni Kuya Hercules ay nasukatan na pala. And it’s the same designer who personally took their details. I wish Kuya Hercules will give this designer a satisfying payment. Magaling din mambola e. 

Habang papalapit ang araw ng kasal ni Kuya Hercules, kapansin pansin ang pagiging abala sa mansion. Nagulat ako nang isang araw ay may grupo ng mga media artists na bisita. And it was Kuya Hercules who welcomed them and entertained them. Hindi na ako bumaba pa o nagpakita man lang dahil I’m tired of those who were asking for a picture with me. Noong nakaraan kasi ay dumating ang fiance ni Kuya Hercules na mas na-awestruck pa sa akin. It should be me to be shocked seeing her. Pero siya at ang mga kapatid niyang babae ay manghang mangha sa presensiya ko. First time lang daw nila na makita ako and they can’t believe that I’ll be part of their extended family. 

Sa mga nagdaang araw at Linggo, hindi na ulit ako lumabas ng mansion o naghatid man lang sa school kina Luisito at Kaito. The last time that I accidentally bumped into a dangerous boy named Adonis served as my lesson. Wala akong pinagsabihan sa ginawa ni Adonis sa akin noong araw na iyon, pero sa tuwing natutulog ako ay nagpapakita sa aking balintataw ang maangas niyang mukha. 

The wedding day of Kuya Hercules came and we are all ready to leave the house. Ako nalang ang hinihintay nila dahil nahirapan ako sa pag-zip ng aking dress sa likod. Gold and Black ang motif ng kasal, pero pinili kong itim ang maging kulay ng gown ko para bumagay sa maputi kong balat. 

Napapasulyap ako sa sarili kong mga dibdib dahil ipit na ipit ang mga iyon at kitang kita ang mabilog kong cleavage. The designer knew how to compliment my body. It’s a black velvet tube design na may slit sa left leg. May pagka-flowy ang gown kaya konting hangin lang ay lilitaw talaga ang mahaba kong legs. Medyo tago pa ang skin ko sa ayos na ito, kung ikukumpara ko sa bra at panty nalang na inirarampa ko sa mga runways.

Pagbaba ko ng hagdan ay tumahimik sila. Nahiya pa ako dahil nakatingin silang lahat sa akin at nanonood. Mula kina Mommy at Daddy, kina Kuya Sergio at Kuya Hercules, kay Kyline, at sa dalawang bagets na poging pogi sa suot nilang black suit. 

“Gosh, sorry eksenadora ako.” Biro ko para maalis ang atensyon nila sa akin.  Una akong yumakap kay Mommy. She was smiling widely, tuwang tuwa at gandang ganda sa bunso niyang walang retoke, natural na ganda lang.

“You really are my daughter. But I wasn’t that stunning way back my years!” She said. 

“Mom, you were! Kaya nga po naka-tatlo kayo nina Dad…” I joked.

Natawa rin doon si Dad na sunod kong niyakap. At dahil kailangan na naming umalis ay pinauna na kami sa sasakyan. Katabi ko si Kyline na ngayo’y walang kargang baby dahil ipinaalaga niya muna sa kasambahay. This is a formal event afterall and I understand that. 

“Luwang luwa naman iyan masyado, sissy.” Nakangising puna ni Kyline sa dibdib ko. 

“Gosh, kanina ko pa nga itinataas kasi bumababa. Kitang kita ang upper boob ko.” 

Napasulyap sa amin si Luisito na nasa front seat. Si Kuya Sergio ang nagmamaneho. Sina Mommy, Daddy, Kuya Hercules naman at ang cute na si Kaito ay sa ibang sasakyan sumakay. May mga naka-convoys sa amin na hindi ko na mabilang kung ilan. The security is so tight. 

Pagbaba namin ay nasa tapat kami ng isang pinakamatandang simbahan dito sa El Gracia. I haven’t been to this place my whole life, and all I can say is this is so huge and aristocratic! Para akong nasa Italya dahil sa disenyo ng simbahan, at sa mga sculptures ng anghel sa paligid ng buong premises. 

The wedding was perfectly planned, from the people who were in-charged for media, from the security guards, from the wedding planners, and all. It seemed to me like I am attending the Met Gala by how luxurious all the dresses and appearances of all the visitors aside from us. Mabuti nalang at kinabog ng designer ang outfit ko.  

This is a doctor and an architect’s wedding after all. Parehong nagmula sa tanyag na pamilya kaya walang pagtitipid sa ano mang bahagi.

The wedding began with the processional. Si Luisito ang nasa kanan ko na akala mo’y ginoo na dahil sa kanyang pustura at sa hubog ng kanyang katawan. He’s calm all the way, at nakikita ko ang paggalaw ng panga niya kapag may tumititig sa akin na mga lalaking bisita. Paano ba naman, iyong tingin nila ay hindi na kumukurap lalo na kapag napansin na ang aking dibdib. 

Nang makapasok na ang lahat sa simbahan, sabay-sabay naming sinulyapan ang pagpasok ng bride. The orchestra were playing, and the ceremony was so heavenly and immaculate! Naiyak pa nga ako nang magbigay ng vow si Kuya Hercules sa kanyang asawa.

Biglang nagflashback sa akin ang pangyayari noon na sila ang tagapag-tanggol ko, ang gumagabay sa akin, at nag-iingat. Pero ngayon, tulad ni Kuya Sergio, mayroon na rin siyang sariling pamilya na ipagtatanggol, gagabayan at iingatan. 

Naramdaman ko ang mainit ba kamay ni Luisito na humahaplos sa aking lower back. He gave me a tissue that I used to gently wipe my tears away. 

Sinalubong ng masigarbong palakpakan ang bagong-kasal nang ipronounce sila bilang husband and wife. Napuno ng mainit na pagbati ang buong simbahan, at doon na nagsimulang magsilapitan ang mga pamilya nang isa-isang tawagin ng wedding coordinator para sa photo op. 

Unang kinuhaan ang ang family ng bride and groom. Pina pwesto kami sa magkabilaang gilid, at nasa tabi ko si Kuya Sergio. Nang umisang photo pa ang photographer, nagulat ako nang may isang mainit na braso ang pumulupot sa beywang ko. Akala ko ay si Kuya Sergio pa pero pinalipat ito sa kabila at pumalit sa akin ang isang matangkad na lalaki na Kuya ng bride.

“Hi.” Tipid niyang sabi bago humarap sa kumukuha ng larawan. 

Hindi ko na pinansin ang kamay niyang hindi na yata nawala sa bewang ko hanggang sa matapos ang aming turn. Pagbaba ko ay inalalayan niya pa ako pero hindi ko na siya nilingon dahil alam kong interesado siya sa akin. Wala ako sa mood dahil feel na feel ko pa ang seremonya ng kasalang ito. 

Sa reception na raw magkikita-kita ang lahat. Kaya naman pinauna na ulit kami nina Kuya Sergio makarating sa five-star restaurant na pagdarausan. May mga nakahanda ring ganap doon para sa bagong kasal. It’s really a perfect wedding na wala na akong masabi. 

“Kasal na ang Kuya mo…” Ani Kyline na kausap ko sa telepono habang patungo na ang sinasakyan namin ni Ringgo sa reception. 

Gusto ko na talagang kumain dahil nakakagutom ang kasal. Si Kyline ay naroon pa sa simbahan dahil sabay sabay na raw sila nina Mommy sa reception. Pero pasakay na rin sila sa kotse bago ako kanina tumulak.

“Are you emotional, Kyline?” I asked. Nariring ko kasi siyang sumisinghot.

“Hm, a little. Sina Mommy at Daddy ang very emotional. They both cried silently the whole ceremony.” 

“Ako nga rin naiyak e. Inagawan na naman ako ng kuya. Nung una ikaw ang umagaw e, ngayon may isa pang umepal.” Biro ko.

Tumawa si Kyline. “Ipaubaya mo na sa amin ang mga Kuya niyo. E mga gwapo at mababait kaya deserve namin sila.”

“What? Lugi sa inyo ang mga Kuya ko, ’no! Sobrang downgrade ng mga asawa, sa’yo pa nga lang e…” Biro ko, but deep inside, I don’t want to tell her that she looks absolutely stunning kahit na naka-tatlong anak na! I bet Kuya Sergio will drag her to their room later tonight and surely conceive a new baby again. 

At iyong asawa ni Kuya Hercules, napakaganda rin. She’s from the Hidalgos and they are one of the richest clan in the neighboring province that’s even competing with the Gokongweis. 

“Masyado ka nang bitter, Hydra. Don’t worry, I’ll find someone later who can make your night colorful. Nakita ko kanina iyong kapatid ng bride, titig na titig sa’yo kahit sa malayo. Nakita nga rin ni Sergio at sinabing babantayan ka raw niya mamaya dahil mahirap na…” 

“Of course, it’s because I’m pretty, duh.” I joked. 

“Ikaw talaga. Hindi talaga papatalo e ’no…”

“Not ever. Matres lang naman ang lamang mo sa ’kin. May puke na rin kasi ako. A tighter one at that.”

“Watch your mouth, sissy! May dalawang lalaki rito sa kotse! Naka-loud speaker ka!” Suway niya dahil naroon na yata sina Luisito at kuya Sergio.

Napatingin naman tuloy ako sa harap dahil naka loud speaker din ako. Ringgo was looking straight on the road at dedma lang. Mabuti nalang at gentleman itong mga taong ito. 

Biglang tumigil ang sasakyan nang huminto si Ringgo. Mabuti nalang at naka-seatbelt ako sa likod dahil kung hindi ay tumalsik na ako sa harap.

“What’s the matter?”

“Ma’am, may nagrarayot po sa labas.” Sabi ni Ringgo. 

Napasilip rin ako sa bintana. At kitang kita ko nga ang bulto ng hindi bababa sa sampung binatilyo na may mga hawak na dos por dos, may bitbit na bato sa kamay, habang nagtatakbuhan at nagpapalitan ng mga bato. Nasa main highway kami at nakaharang mismo ang magkabilaang panig sa daan. 

“Oh my gosh!” Sigaw ko nang biglang may malaking bato na tumama sa harap ng bintana. Nag-crack ang salamin at rinig na rinig ko ang malakas na mura ni Ringgo. 

“Ma’am, huwag po muna kayong bababa. Tatawag muna ako sa pulis para paalisin itong mga ito.”

“What? You will really need a police for that? Hindi ba kusang aalis ang mga iyan? But, gosh! Na-basag ang salamin! Mahal ang magpagawa niyan!” Sigaw ko.

“Bababain ko lang saglit, Ma’am. Dito lang po kayo.” Biglang bumaba si Ringgo. 

Pinanood ko siyang  humalo sa mga binatilyong sobrang tatapang na nagtatakbuhan at panay ang bato sa kabilang panig. Kitang kita ko pa na ang iba ay may hawak na mga kahoy na sa dulo ay may mga nakausling pako. Are those their weapons? Gosh! That’s so dangerous!

Nagulat ako nang makitang itinulak sa dibdib si Ringgo ng isang binatilyong naka-itim na hoode. Akala niya siguro ay kaaway ito. 

“Oh my goodness! Ringgo!” Sigaw ko. 

Biglang sumuntok ang binatilyo na mabuti nalang ay ikina-ilag ni Ringgo. Halo-halo ang mga nag-aaway, at hindi ko alam kung sino ang magkakampi sa mga katawanan na nagpapalitan ng suntok sa kung saaan saan. May mga lumilipad na bato, may mga gumugulong sa aspalto habang nagsusuntukan, at may mga dugo na rin akong nakikita sa kung saan saan.

“Police! We need a police here! Help” Tili ko kahit wala naman akong kausap. I’m panicking!

Pagbalik ko ng tingin sa labas ay nasa sahig na si Ringgo. Kinuwelyuhan siya ng binatilyong sumugod sa kanya, at nagulat ako nang may isa pang binatilyo na kulay pula ang buhok ang dumating at inapakan sa dibdib si Ringgo.

“Oh my god! No!” 

Dahil sa adrenaline ay lumabas ako sa sasakyan. 

“Ringgo! Boys! Please stop it!” Sigaw ko.

Parehong napatingin sa akin ang dalawang binatilyo. Nagkatinginan sila bago nilapitan ako nung red haired one. 

“Shota mo ba ’to, Miss?” Akyat baba ang tingin nito sa damit ko. I saw how the hoodie boy looked up to me while sitting on Ringgo’s chest. Hindi makahinga si Ringgo sa ginagawa nito. 

“P-Please, stop. Dadaan lang kami. U-Uh, do you need money? Bibigyan namin kayo—Aah!” Napatili ako nang mabunggo ako ng dalawang katawan na nagpapalitan ng suntok. Ngayon ay nasa gitna na ako ng mga nagrarambulan! 

“Tang ina, tawagin niyo si boss Adi! Merong mamimigay ng pera rito. Jobert! Tang ina mo si boss Adi?” Sigaw nito na narinig ng iba. 

“Gago, tapusin muna na ’to! Bawasan muna natin ’tong mga Esconde!” Sigaw ng isang kalbong may benda sa pisngi at hinihingal pa. Nasa paanan niya ang nakatumbang binatilyo na wala nang malay ngunit dumudugo ang pumutok na labi. 

“Boss Adi muna hanapin niyo gago! Chicks ’to puta! Mga tipo ni boss ’to!” Sabi pa nitong kaharap ko. 

“Parating pa nga lang! Gago tumba na ’ung pinanser ng mga Esconde! Nakuha na nina Ajong ’ung bebe ni boss Adi!”

Nagulat nalang ako nang biglang nagsipulasan ang ilan sa mga binatilyo nang may dumating na maingay na motor. Pinarada nito ang lumang motor ng pamilyar na bulto ng binatilyong naka-jersey shorts lang at puting sando. Inikot nito ang paningin na parang nag-oobserba kung nanalo na ba ang mga alagad niya, bago patalikod na sumandal sa motor. Tinaas nito ang sando at dinukot sa tagiliran ang isang sigarilyo at lighter. Binuga nito ang usok sa ere at muling humipak na parang chill lang.

I gasped in shock when I realize that it’s none other than the most dangerous boy in town. Adonis Gokongwei.

“Ayan na pala si boss Adi! Tang ina mo Balong ba’t mo pinatulog ’yang isang ’yan!” Sigaw nung red hair sa kalbo. Tinutukoy niya ang nag-iisang kalaban nila na naiwan sa kalsada dahil nga nawalan ng malay. Ngayon ay natigil na ang rayot nang dumating ang kanilang boss, pero si Ringgo ay dinadaganan pa rin ng naka-hoodie. 

“Gago, Rick, muntik na ko gripuhan. May ice pick si gago sa tagiliran buti nga ’di ko ginamit sa kanya e!” Sagot ng kalbo.

Napatingin ako sa paglapit ni Adonis. Diretso siyang nakatingin sa akin at nakakunot ang noo niya nang makita akong nanginginig. 

“Boss, may lumapit na chicks! Mamimigay raw ng pera!” Sabi ni red hair. 

Binuga ni Adonis ang sigarilyo at kahit hindi pa man iyon napapangalahatian ay itinapon nito iyon kay red hair. At nagulat ako nang saluhin iyon ng huli na hindi man lang natakot na mapaso. Ito naman ang humipak at nagbuga ng usok. 

“Balik na kayo sa baraks. Ako na bahala rito.” Ani Adonis. 

“Pano ’ung bebe mo boss? Nakuha na nina Felix Bakat e.” 

“Dalhin niyo sa bahay ko. Alis na muna kayong mga bobo kayo. Tang ina antatagal niyong kumilos isa lang napatumba niyong mga ulol kayo.” 

Napakamot sa batok si red hair. “Sensiya na ’bos, kinse ’ung sumugod sa mga Esconde e.”

“Alis na. Tang ina.” Giit ni Adonis.

Parang may magic power ang sinabi niya dahil tinawag ni red hair iyong naka-hoodie at sabay silang umalis nito. Nakaahon si Ringgo na umuubo ubo pa. Nakita kong pumunta ang dalawa doon sa kalbo at pinagtulungan nilang buhatin ang katawan ng walang malay na binatilyo papunta sa gilid ng kalsada.

Biglang lumapit si Adonis at hinawakan ako sa braso. Palipat lipat ang tingin niya sa katawan ko na parang may hinahanap. 

“La kang tama. Tang ina, bat ka andito?” May inis sa boses niya pero lamang ang pagkatigagal sa ayos ko.

“A-Are you their leader?” I asked him, gaining the confidence because I somehow already interacted with him almost a month ago. 

“Tang ina ako unang nagtanong. Bat ka nga nandito?” Sumulyap siya kay Ringgo na nagpapagpag ng kanyang itim na suit at gumalaw ang kanyang panga. 

“Ito na ba asawa mo?” He asked maliciously. 

“N-No, that’s my body guard. Siya si Ringgo.” 

“Ringgo? Tang inang pangalan ’yan. Pang aso amputa.” He smirked madly, hindi pa rin binibitawan ang braso ko. “Saan kayo pupunta? Naharangan kayo kanina ’no?” 

I stared at him with hatred. He seems amused by how I look right now. Hindi man lang siya humihingi ng paumanhin na nadistorbo kami at muntik pang bugbugin si Ringgo! 

“Adonis, please let me go, may reception pa akong pupuntahan. Papalagpasin ko nalang itong inconvenience na dulot niyo at ang nabasag na salamin ng kotse namin. But my arm, please…” 

Imbes na pakawalan ay hinila niya ako. Napatili pa ako nang dumikdik ako sa dibdib niya. Naamoy ko ang body wash sa balat niya at sigarilyo naman sa hininga niya dahil humithit siya kanina.

“O-Ouch!” I shrieked because I feel like he’s holding me like I’m just some doll. 

“’Wag ka na ’dun pumunta. Sama ka nalang sa’ken.” He said with finality.

“What? How dare you tell me what to do—”

“Pag sumama ka sa’ken, iiwan kong kumpleto buto niyang gwardiya mo. Pag hindi, ipapakita ko sa’yo kung gaano ako kagaling mambali ng buto.” He said. 

Napatingin ako kay Ringgo na on guard mula sa kinatatayuan niya, tila inaanalisa ang galaw ni Adonis sakaling gawan ako ng masama. He can’t hear us dahil medyo malayo siya sa amin. 

“Ano? Sasama ka ba sa’ken?” He hummed. 

I gulped so hard before I turned to Ringgo. Noong bata palang si Adonis, tandang tanda ko kung paano niya sinaktan si Ringgo sa parking lot noong minsan ko siyang sunduin sa school. At ngayong malaki na siya at lider pa ng gang, tiyak kong higit pa roon ang kaya niyang gawin ngayon.

“A-Ah, Ringgo, mauna ka na sa reception. Kapag may naghanap sa akin, pakisabi nalang na umuwi ako sa bahay dahil masama ang pakiramdam ko.” Sabi ko.

Kumunot ang noo ni Ringgo. “Ma’am, nasaktan po ba kayo kanina? Sige po, ihahatid ko na po kayo sa mansion.” 

“U-Uh, no. I mean, ikaw nalang ang pumunta sa reception. Magpapahatid nalang ako kay Adonis sa mansion.” Pagsisinungaling ko kahit wala akong alam kung saang lupalop ng El Gracia ako dadalhin nitong binatilyong ito. 

“Sigurado po ba kayo, Ma’am?” Kitang kita ko ang panunuri ng mga mata ni Ringgo kay Adonis. Hindi niya pinagkakatiwalaan itong si Adonis! Well, wala naman talagang kahit sino ang magtitiwala sa isang gang leader!

“Y-Yes, so, please, ano—”

“Tara na. Dami pang satsat.” Napalakad-takbo nalang ako nang hilain ako ni Adonis patungo doon sa motor niya. 

Walang kahirap-hirap siyang sumampa roon bago inalis sa pagkaka-sandal ang motor. Nilingon niya ako. 

“Sakay.” Mando niya. 

“A-Adonis, I-I can’t… naka-gown ako…” 

“Sakay sabi e.” Giit niya, gumagalaw ang panga.

I sighed in so much agony. I never tried riding a motorcycle my whole life! I’m scared of its quick turns! Pero wala akong nagawa kundi ang ilihis ang gown ko at lumapit. Napatili pa ako nang makapuwesto ako sa likod niya. Nakabuka ang mga hita ko at sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko sa takot na mahulog ako!

“Yakap ka sa’ken. Mahuhulog ka niyan.” Wala man lang pag-aalala sa boses niya. 

Sinunod ko nalang ang sinabi niya at yumakap ako sa tiyan niya. It was so hard and warm. Nakasando lang siya kaya ramdam na ramdam ko ang kanyang matigas na sikmura sa malambot kong palad. At hindi pa man ako nakakapaghanda ay biglang umingay ang motor at humarurot kami. 

Pumukit ako habang tumitili at nakasubsob ang mukha sa malaking likod niya. Ramdam na ramdam ko ang mabilis na hangin na nagpapatalsik ng buhok ko at ng gown ko. Sobrang bilis ng pagliko at pag-andar ni Adonis na para bang hinahabol kami ng pulis! 

Todo kapit lang ako hanggang sa huminto kami sa isang iskinita. This place is different from the rich and metro part of this province. Puro mga bahay na barong-barong ang nakikita ko, mga junkshop sa paligid, mga pedi-cab, at mataong lugar. 

Madilim na ang langit kaya bukas na ang mga street lights dito. 

“Baba na.” Adonis said. 

Maingat akong nag-descend. May ilang mga tambay sa gilid ng gutter na nakatingin sa akin at kay Adonis. Pinanood kong bumaba si Adonis matapos iparada ang kanyang motor sa gilid lang din ng kalsada.  

Tinanguan niya ang mga tambay na tingin ko’y kaedaran niya lang din. 

“Boss Adi, bago na naman ’yan a!” Sabi nung payat na may malaking tattoo ng gagamba sa leeg. 

“Ganda ng isang ’yan boss a, ngayon kalang nagdala ng ganyan ka-tisay.” Sabi naman nung may braces na lalaki habang nakangisi at titig na titig sa akin. 

“Sarap ’no? Mas masarap pa ’to sa mga ate niyong nakantot ko.” Ani Adonis. 

I gasped in shock. Hinawakan ni Adonis ang braso ko at dinala ako sa isang maliit na karindirya. May tatlong bilog na plastic na mesa roon, at ang dalawang mesa ay okupado ng ilang mga kumakain. Napatingin ang mga ito sa amin nang kami’y dumating. 

“A-Are we going to eat here?” Sabi ko nang dalhin ako ni Adonis doon sa loob na may nagbabantay na lalaking nakangisi. May apron ito at tingin ko’y may-ari ng karindirya. 

“Dalawang oras nga.” Inabot ni Adonis ang singkwenta pesos na nakaipit sa kabilang tagiliran. 

Tinggap iyon ng lalaki. “Ge, boss. Bago ’yan a? Sobrang ganda naman niyan, boss Adi!” Puri nito sabay abot ng kung ano kay Adonis.

Tinawanan lang ito ni Adonis at hinawakan ako ulit sa kamay. Akala ko’y papaupuin niya ako roon sa mesa para kami’y makakain dahil gutom na nga rin ako. Pero dinala niya ako sa parang mas maliit na iskinita na mayroong anim na kwarto na magkakatapat nang bilangin ko. May mga numero iyon kada isa na parang ginamitan lang ng paint brush para masabing may number. 

Binuksan ni Adonis ang pang-anim at hinila niya ako papasok. And there I saw a single bed na gawa sa kawayan. Mayroong foam mattress iyon at isang unan. Binuksan ni Adonis ang isang maliit na cabinet at inilabas ang isang condom. 

Napalunok ako nang lumapit si Adonis sa akin.

“Gusto mo bang may kapote o wala?” He asked and even tilted his head, waiting for my answer.

“W-What? I mean, what are we doing here? I thought… we’re about to eat in that small… karinderya…” 

Ngumisi siya’t sumulyap sa dibdib ko. Dinilaan niya ang kanyang labi dahilan para maging mamasa masa iyon at makintab sa kanyang laway. Pinatunog niya ang kanyang dila. 

“Ikaw muna kakainin ko. Pagtapos, pakakainin na kita.” 

Napatingala ako nang magaspang niyang hinawakan ang panga ko. He opened his mouth and kissed me wetly. At dahil sa galing niyang humalik, nadala ako at napapikit. His other hand cupped my butt and squeezed it tenderly. I moaned as he sucked my tongue. Saglit siyang humiwalay sa akin.

“Hm. Puta, ’di nga ako nagkakamali.” He said huskily. 

“A-Adonis, no…”

“Kakantotin kita. Naiintindihan mo? Wala ka nang kawala. Kantot ka sa’kin ngayon.”

CHAPTER 12

“Stop it, Adonis!” 

Napangiwi ako nang bigla niyang hapitin ang beywang ko at siniksik ako sa maalsa niyang katawan. Naramdaman ko pang naipit ang dalawa kong suso habang nanggigigil ang mga mata ni Adonis sa mukha ko.

“Ang ganda ng suot mo a. Nagpapaganda ka ba sa’ken ha? Tang inang dede ’yan o nang-aakit.” Niyuko niya ang mga dede ko sabay pinisil ng isa niyang kamay ang kaliwang pang-upo ko. His other arm remained on my lower back to pull me close. 

“Let’s leave this place, please. I don’t feel safe here!” Giit ko habang pinapalibot ang tingin sa kwartong gawa lang yata sa tagpi-taping flywood. Iyong papag nga na gawa sa kawayan ay mukhang marupok na. This place is horrible!

“Ligtas ka sa’ken. ’Di kita kakantotin nang ’di ka pumapayag. Ano? Gusto mo na ba? Sagot ka.” 

“No, Adonis. Ayaw ko! You’re just sixteen and I’m already thirty!”

“Ano ngayon? Ganon nga gusto ko e. Gandang edad mo. Mas masasarap mga tulad mo ’di ba?”

“I’m not! Gosh, I can’t believe na ang bata na iniwan ko noon ay ganito na ngayon. Alis na tayo dito, please.”

“Tang ina, nagbayad na ’ko ng renta natin dito, Hyacinth Idara. Pang-yosi ko dapat ’yon pero pinang-renta ko para makantot kita. Tas ayaw mo pala?”

I silently gasped by how he pronounced my name. At alam niya ang buong pangalan ko! It even sounded so manly from him. Bawat salitang binibigkas niya ay may angas at lalaking lalaki. Walang duda na ito nga ang batang Adonis na minsan ko nang inalagaan ko noon. 

“Ano na? Hm? Sulitin natin dalawang oras. Magaling ako kumantot. Pramis, papaiyakin kita sa sarap. Ano?” 

Nilambingan niya pa ang huling sinabi para nanggigigil talaga siya. Gosh, bakit ganito kataas ang sexual urge nitong batang ito! May pamangkin ako na ka-edad niya lang pero hindi ito ganito kabastos! Ibang iba itong si Adonis at tingin ko’y tip of the ice berg palang itong nalalaman ko tungkol sa kanya.

Aangal pa sana ako nang may malalakas na kalabog na kumatok sa pinto. Pareho kaming napatingin doon ni Adonis. 

“Boss Adi! Nasa labas bebe mo! Hinahanap ka boss!” Sigaw ng pamilyar na boses. Ito yata ang isa sa mga alagad ni Adonis na humarang sa amin sa high-way.

Narinig ko ang malutong na mura ni Adonis bago iniwan ako saglit para buksan ang pinto. Nahaharangan ng malaking likod ni Adonis pero nasilip ko ang lalaking kalbo. 

“Gusto mo bang sumabay sa pinaglalamayan ng mga Esconde? King ina mong istorbo ka ah!” Singhal ni Adonis. 

“Ay, sorry boss. Andiyan po kasi bebe niyo, nag-aalala raw sa inyo. Andon kina Rick pinipigilang makapasok sa karindirya.” 

“Tang ina. Bat niyo pinapunta rito? Sabi ko sa bahay ko ’di ba? Ambo-bobo niyong mga kupal kayo.”

“Ano gagawin ko dun boss? Alas sais na rin ng gabi e, delikado na para sa bebe niyo boss. ’Di ba ’di niyo ’un pinapalabas pag gabi na—”

“Lumayas ka sa harap kong gago ka. Pabalikin mo sa bahay ko, sabihin mo may importante ’kong ginagawa.” Sabi ni Adonis bago malakas na sinaraduhan ng pinto iyong kalbo. 

Nilapitan ako ni Adonis na magkadugtong na ang kilay niya. Hindi yata umaayon ang plano niya dahil may tumatawag na sa kanya sa labas.

“Swerte mo a.” Maangas niya akong tinanguan na parang kaaway niya ako. His jaw clenched in controlled anger. 

Pinanood ko siyang may dinukot sa tagiliran. Isang cellphone na lumang luma na at keypad pa. Salubong pa rin ang kilay niya habang may pinipindot doon at biglang may tinawagan. 

“Boss Adi?” Boses sa kabilang linya. 

“Dalhan mo ’ko rito ng damit ng ate mo. Pati tsinelas.” Utos niya sabay patay ng phone at binalik ulit sa kanyang tagiliran. Hindi niya man lang hinintay makasagot ang kung sino mang kausap niya! Ambastos nitong binatilyong ito ah!

Lalaking lalaki siyang pumameywang at sinuri ang kabuohang suot ko. Ako nama’y nakatayo lang sa tapat niya dahil hindi ko kayang gumalaw sa ganito kapangit na lugar. May nakita kasi ako kaninang maliit na ipis na gumagapang sa gilid ng cabinet kaya tingin ko’y infested ang halos lahat ng kahoy na madidikitan ko rito.

“Adonis, I’m hungry…” Bigkas ko. Kanina pa ako nagugutom mula noong umalis ako sa simbahan. Ngayong dumagdag pa na maraming nangyari at dinala niya ako rito, lalo akong napagod at nanghina. My body is crying for some nourishment and I don’t think that this boy is aware of that!

Lumapit sa akin ulit si Adonis at napatingala ako sa kanya nang bigla niyang kinapa ang pagkababae ko. Pinasok niya sa slit ng gown ko ang braso niya kaya kapang kapa ng magaspang at malaki niyang palad ang hiwa ko. Nanlaki ang mga mata ko sa gulat. 

“Pasalamat ka nagpipigil ako. Tang inang pepe ’to.” He squeezed my pussy while maintaining his eye contact with me. Kagat niya ang pang-ibabang labi niya at pinapanood akong mapanganga sa magkahalong gulat at kakaibang pakiramdam. “Hm? Tambok amputa. Ilan na kumantot sa’yo?”

He squeezed my pussy stronger while staring at me. 

“Sagot ka. Pag tinatanong kita, sumagot ka. Ilan?”

Umiling ako at kumapit sa balikat niya. Hindi na ako makakapanlaban dahil nasa napakaliit na pasilidad lang kami, at hindi ko kayang pantayan ang lakas ng kanyang braso. Brusko kasi siya samantalang ako’y napakalambot na ng buong katawan dahil babad na babad sa hormones. 

“A-Adonis, you don’t need ’to know.” Tugon ko. 

Kitang kita ko ang pag-itim ng mga mata niya, hindi yata nagustuhan ang sagot ko. 

“Marami na ’no? Tang ina siguro mahilig kang magpakantot ’no? Gantong mga mukha at katawan masasarap putukan e. Ilan? Pag ’di mo sinabi babaon ’tong gitnang daliri ko sa pepe mo’t papatirikin ko mata mo habang nakatayo ka. Ilan? Hm?”

Ang palad niya na nasa hiwa ko ay mas dumiin. It’s uncomfortable and I can feel the cheeks of my womanhood crying in too much pressure.

“N-None yet, Adonis. O-Only my dilators o-ooh!” Napasandal ako sa dibdib niya nang buhatin niya ako gamit lang ang kamay niyang nasa pagkababae ko. Napatingkayad pa ako pero mabuti nalang at ibinaba niya rin agad. Gosh!

“Tingin mo maniniwala ako ha? Siguro nakantot ka na ng Ringgo na ’yon no? Mukhang malibog ang gagong ’yon e. Malaki ba burat non? Hm?”

Umiling ako at hinawakan na siya sa magkabilaang pisngi. I looked at his face with pleading in my eyes. Kitang kita ko ang namumula niyang mga tenga, at ang kumikinang na hikaw niya roon. His lips were so pink and fluffy. Mamasa-masa pa dahil sa minsanan niyang pagdila roon kapag nanggigigil siya. 

“A-Adonis, I’m not lying… P-Please, let go of my…” 

“Ano?”

“My… my p-pussy…”

“Pussy mo? Pano pag ayaw ko bitiwan ’tong pussy mo? Arte amputa. Sarap hawakan nitong pepe mo anlambot. King inang pepe ’to saktong sakto sa palad ko. Hmm.” Nanggigil ang lalamunan niya at naririnig ko roon ang mabangis niyang pag-garalgal. 

Biglang may kumatok ulit sa pinto. To my relief, mabibitiwan na ni Adonis ang parte ko! Goodness!

“Boss Adi! Andito na damit na pinapadal mo, boss!” 

Nakahinga ako nang maluwag nang pakawalan ako ni Adonis. Binuksan niya ang pinto at nakita kong kinuha niya ang inabot nung kalbo. Sumilip pa nga ito sa loob at biglang ngumiti nang makita ako. Mukha siyang binatilyong jejemon tulad ni Adonis. Pero sinara agad ni Adonis ang pinto at binalikan ako. 

Nilatag niya sa kama ang pares ng pink na top at isang napakaikling maong na shorts. I am aware that this is a pekpek shorts because I once wore this on a fashion runway and one of the Filipino guest who were there told me that the pants is famous for being ‘pekpek’ shorts. 

“Palitan mo damit mo.” Ani Adonis sabay upo sa kama na nakabuka ang mga hita. Naka-kalso sa likod niya ang magkabilaang kamay bilang suporta. He is leaning back while watching me observe the pair of clothes. 

“U-Uh, thank you for this… I think I really need to change. But where’s the bathroom…?” 

Inangatan niya ako ng kilay, wala yatang pake kung magbihis man ako sa harap niya.

“Hubad na. Bilisan mo. Sabi mo ayaw mong makantot ngayon ’di ba? Bilisan mo kung gusto mo nang lumabas dito.”

He was lazily watching me. Kinamot niya pa ang kanyang pisngi na parang naiirita na. Kaya bago pa siya magalit, na alam kong nakakatakot, inabot ko na ang zipper sa likod ng gown ko. Naramdaman ko ang lamig sa balat ko nang lumuwag iyon.

Tinakpan ko ang aking mga suso nang hubarin ang gown dahil wala akong bra. May foam na kasi roon kaya no need na para magsuot pa. Bumagsak ang damit ko sa sahig at kitang kita ko ang pagpapapalit palit ng tingin ni Adonis sa aking dibdib na tinatakpan, at sa aking itim na lacey panty. 

Kitang kita ko ang pag-galaw ng adams’ apple ni Adonis na parang nanggigigil. He even licked his lower lip while silently leaning there. 

Kinuha ko ang damit na kulay pink. It’s a crop top woman’s shirt na baby pink ang kulay, pero sa bandang edge ng manggas at pinakababa ng damit pati sa bandang neck line ay hot pink ang kulay. Manipis ang tela at tingin ko’y pang indoor dress ito at hindi pang-lakad. Mas malala pa ito kung tutuusin sa original gown ko.

Tingin ko’y pang-dalaga itong damit na ito dahil may nakasulat pa nga sa bandang dibdib.

good girl

“Tagal amputa. Suotin mo na!” Singhal ni Adonis nang hindi pa rin ako kumikilos. 

Kaya naman madali ko iyong kinuha gamit ang isang kamay dahil iyong suso ko nga. Tumalikod ako para mabilisan iyong suotin, at pagharap ko ay kinuha ko naman ang shorts. Nang maisuot ko iyon ay binutones ko ang shorts. It looked so tight on me, and it’s revealing too much of my skin. 

I saw Adonis chewing his lips while watching me. He seemed satisfied that I submit to his order to wear this clothe. Mabango naman ang damit kaya nabawasan ang pandidiri ko. Kung hindi lang isang gang leader itong kaharap ko ay hinding hindi ko isusuot ito!

“Yan. Bagay sa’yo ah.” Sabi niya sabay tayo at lapit sa akin.

Hinawakan niya ang beywang ko na kitang kita ang pusod ko. 

“Ganto palagi mo isusuot pag kasama mo ’ko. Tang ina…” Dinampot niya ang hinubad kong damit at walang pake niya iyong kinumpol at sinampay sa balikat niya. “Tara, kain tayo. Iparada natin ’tong katawan mo rito sa buong Alley 3. Dami  na namang maiinggit sa’kin neto…” 

Nakahawak pa rin siya sa beywang ko hanggang sa lumabas kami. Doon ay sumabog ang mas malamig na hangin dahil kulob ang kwartong pinasukan namin. Umingay ulit ang paligid, at rinig na rinig ko ang mga boses ng tao sa karinderya. 

Paglabas namin sa maliit na hallway ay ang karindirya na nga. Dinala ako ni Adonis sa gitnang bilog na mesa na may mga gamit na plato at baso pa dahil kaaalis lang yata ng huling umupo roon. 

Pinaupo niya ako sa isang plastic na monoblock chair at tumabi siya sa akin. Prenteng nakasandal ang isang braso niya sa likod ng upuan ko. Tipikal na pustura ng binatilyong tambay at feel at home sa kahit saang lugar. 

Sobrang naiilang ako dahil mga kumakain ay napahinto sa mga pinagchichismisan nila at napatingin sa amin. Si Adonis ay mayabang lang na umupo sa tabi ko na nakabuka pa ang mga hita bago sumitsit doon sa lalaking may-ari. Lumapit ito sa amin, at nakita ko na naman ang makahulugang ngiti nito kay Adonis. Siya iyong lalaking binayaran ni Adonis ng renta para sa maliit na kwarto, na tingin ko’y may-ari rin noon. Aba, is this his business in this poor city? A motel? Gosh. 

“Boss Adi, ano sa inyo, boss?” Bungad nito na may hawak pang maliit na notebook at ballpen. 

“Isang igado tas tatlong kanin sa ’ken. Tas samahan mo na rin ng cobra.” Sabi ni Adonis. 

“Bilis mo ngayon natapos boss ah?” The man smirked. Dumapo ang malisyoso nitong tingin sa akin bago bumalik kay Adonis. “Sa bebe mo boss, ano order niya?” 

“’Di na, susubuan ko nalang ’to. ’Di ’to sanay sa mga ganyan e.”

“N-No! Uh, can I order your Caldereta?” I interjected. Nakita ko kasi kanina noong lumapit kami ang mga nakahilerang luto. And I saw a freshly cooked Caldereta na unang pumukaw ng atensyion ko. 

“Caldereta raw sa kanya. Tas tatlong kanin. Dagdagan mo na rin ng isang Coke mismo.” Maangas na sambit ni Adonis na ikinatango agad nung lalaki. Aangal pa sana ako dahil sa sinabi niyang tatlong kanin ang sa akin pero nakaalis na ang lalaki.

“Adonis, bakit tatlong kanin! I can’t eat that much!” Reklamo ko sa kanya. 

Yes, I’m hungry, but not to the point of eating heavy carbs in one sitting! Baka tumaba ako niyan!

“Edi pag ’di mo naubos sa’kin na.” 

“You really are a heavy eater huh? I can still remember when you were just little, malakas ka na kumain.” 

“Mahilig ka talaga mag ingles ingles e ’no? Mag-tagalog ka pag kausap mo ’ko para magkaintindihan tayo. Utos ko ’yan. Pag ’di mo sinunod, alam mo na mangyayari sa’yo.” 

Kay Adonis lang ako nakatingin. Na ang buong atensiyon ay nasa akin lang din. Dahil kapag iniwas ko ang tingin, ay puro mga customer ang makakatitigan ko. Bakit ba tingin sila nang tingin sa akin? I can even still see some of them whisphering. Karamihan sa mga customer ay mga kaedad lang yata ni Adonis at mga tiga-rito lang din yata based on their pambahay outfits. It seems like this place is where the citizens of this poor neighborhood go for a much decent dine. 

Napakabilis dumating ng order namin, at naabutan ko nalang ang sarili na nasasarapan sa pagkain dito. This is my first time to eat here, and I feel satisfied. Mukha lang marumi ang lugar at ang mga tao rito, but the food tastes the same with the usual Caldereta in our house. 

“It’s delicious…” Bulong ko sa sarili. “Adonis, tikman mo, masarap.” Tumusok ako sa tinidor ko at inilapit sa bibig niya. May nginunguya pa siya pero kinain naman niya iyon sabay balik sa pagsubo ng pagkain niya. 

Wala siyang pake sa bawat subo niya, at lalaking lalaki pati ang pagnguya. Napapatitig pa nga ako sa adam’s apple niya kapag lumulunok siya kasi kitang kita iyon. Maging ang simpleng paghawak niya sa kutsara at tinidor ay lalaking lalaki rin. At doon ko lang natitigan nang maayos ang kanyang kaliwang kamay na nakahawak sa kutsara. Kaliwete pala siya?

Bigla kong naalala ang mga panahon noong maliit pa siya. Kapag hawak niya ang baseball bat ni Kuya Sergio na ninakaw niya lang. At noong minsan niya akong i-drowing habang natutulog ako sa kwarto ko. He was using his left hand. 

Hindi ko namalayang natagalan ko na pala ang paninitig sa kanya kung hindi lang niya ako maangas na tinanguan. 

“Ubusin mo na ’yan. May pupuntahan pa tayo pag tapos.” He said.

Bumalik ako sa pagkain. Nakakakalahati palang ako sa mantalang siya’y tapos na at tumutungga na roon sa color yellow niyang drinks sa babasaging bote. Nakadantay ulit ang isang braso niya sa likod ng upuan ko habang walang arteng lumalagok lagok. He looks so rough indeed. Wala pa akong nakadaupang palad na binatilyong ganito ang mga kilos. Napakatigas at napakatapang. 

“I want to go home after this, Adonis. Kailangan ko nang umuwi…” Sabi ko. 

Uminom ako ng soda after kong masatisfy. It seems like I am already full by just eating small portion. Iyong ibang kanin kanina ay ibinigay ko na kay Adonis dahil sigurado akong masasayang sa akin. At nasayang nga ang ilang natira sa akin. 

“Inuutusan mo ba ’ko? Tang ina…” Pagak siyang tumawa at tumingin sa malayo. Umiling siya sa ere bago ibinalik sa akin ang tingin. “Tapang mo ah.” 

Parang isa lang ako sa mga alagad niya kung kausapin niya. His manners is really out of this world. 

“I just need to go home, Adonis. Mag-aalala ang mga Kuya ko kapag hindi ako nakauwi sa bahay. Baka nga nagsumbong na iyon si Ringgo dahil ikaw ang kumuha sa akin kanina.”

“Ano ngayon? Bugbugin ko pa Kuya mo e. Dalawa pa sila laban sa’ken, kaya ko durugin mga mukha non.” 

“Adonis, hindi ka kaaway ng mga Kuya ko. Not even one of my household. I’m just telling you to bring me home. Palalampasin ko nalang itong pag-kidnap mo sa akin.” 

“Kinidnap kita? Ha? Tang ina kidnap tawag mo rito? Ha?” His jaw clenched again. 

“O-Of course not to that extent. I mean, unless you won’t bring me back to my family.” 

“Tssk. Tang inang kaartehan ’yan. Pamili pamili amputa, korni mo.”

“Tapos na akong kumain, Adonis. Tara na?” 

Kinamot niya ang kanyang kilay bago niya sinitsitan ulit iyong lalaking may-ari. Dumukot siya sa tagiliran ng naka-rolyong violet bills. Inabot niya iyon sa lalaki.

“Kip the cheinj” Maangas niyang sambit dito bago ako hinawakan sa kamay at hinila palabas ng karindirya. 

Gabi na nga talaga dahil kitang kita ko na ang buwan at bukas na rin ang halos lahat ng street lights. Dumaan kami sa hilera ng mga tambay na lalaki bago namin narating ang nakaparada niyang motor. Sumampa siya roon nang walang sabi-sabi, at ako nama’y hindi alam ang gagawin. Pero dahil alam kong masisigawan na naman niya ako kapag hindi pa ako sumakay, ay buong tapang akong sumampa sa likod niya.

Hinakawan niya ang hita ko at hinila padikit sa likod niya. 

“Kapit ka maigi. Mag ra-rides tayo.” Sabi niya na may himig na galak sa tono. 

Humarurot na nga kami at tinangay ng hangin ang buhok ko. Ramdam na ramdam ko sa buong katawan ang malamig na hangin ng gabi. Kanina ay hindi ako kumportable sa napakaliit na tela, pero ngayon ay sanay na dahil presko ang hangin. 

Matulin si Adonis magpatakbo kaya napapayakap ako nang mahigpit sa sikmura niya. Naririnig ko pa siyang nagmumura kapag may mga inoover-take-an siyang mga kapwa motorista dahil ambabagal ng mga ito. I can even hear some drivers who were shouting back and telling us that he’s not obeying the rules. Paano ba naman, wala kaming helmet!

I don’t know where we are heading to pero parang nasa sentro na yata kami ng El Gracia dahil nakakakita na ako ng mga matataas na building. 

Hanggang sa iparada ni Adonis ang motor sa tapat ng isang pawnshop. Pinababa niya ako at pinasunod. Hila-hila niya ang kamay ko nang pumasok kami. Nakatingin pa sa amin iyong guard dahil sa hitsura namin ni Adonis dahil nga nakajersey shorts at sando lang siya samantalang ako’y nakapekpek shorts lang at crop top! Iyong ilang mga tao na nakaupo at naghihintay sa pawnshop ay mga nakapantalon at maayos ang damit. First time ko tuloy mahiya dahil parang ngayon lang ako nawalan ng damit na masusuot. I hate to say it but we look like beggars. 

Lumapit si Adonis sa counter na hindi man lang nag-aksayang pumila. Narinig ko pang nagreklamo ang isang lalaking may edad na dahil nga siya na sana ang susunod sa lalaking umalis sa counter pero biglang sumingit si Adonis. Dumukot ulit si Adonis sa tagiliran niya ng nakarolyong blue bill at inabot sa babae. Napanganga ako dahil kanina pa siya hugot nang hugot sa tagiliran niya at hindi nauubusan! At talagang nakarolyo ang mga pera niya para siguro maisiksik niya nang maayos sa garter ng brief niya sa loob. 

“Kukunin ko na ’ung silver na relo.” Maangas niyang bigkas sa babaeng kahera.

Nakita ko pang natigilan ito pero nang makita si Adonis ay tinanggap ang pera nito na parang napilitan nalang asikasuhin. Kilala niya rin ba si Adonis?

“Ah sir, iyong Rolex po iyon, tama?” The woman said. 

“Oo. Kukunin ko na.” Sagot ni Adonis. 

“Sir, kasi po ngayon ko lang po napansin na sobrang baba po ng sangla niyo. Dapat po ay mas malaki pa po ang sangla rito. Pwede po bang malaman kung sino po ang tumanggap ng sang—”

“Tang ina dami mong satsat. Sabing kukunin ko na e! Ginagago mo ba ’ko? Gusto mo basagin ko ’tong salamin ng kawnter niyo ha?” 

The woman looked shocked ngunit mabilis na tumango at humingi ng paumanhin. Kinuha nito ang isang kumikinang na relo at ibinigay na nga kay Adonis.

“Yan ganyan dapat. Tang ina dami mo pang sinasabi.” Sabi ni Adonis habang sinusuot sa kamay ang relo niya. “Salamat.” 

Sabi niya sa cashier at hinila ako palabas. Medyo gumaan at yumabang siya lalo nang makalabas kami sa pawnshop. Pero hindi niya ako binibitiwan at kitang kita ko  na pinagtitinginan kami ng mga taong dumadaan. Compared to the poor neighborhood na pinanggalingan namin, puro mga naka-office attire na ang mga tao rito at higit na maayos ang suot ng mga bystanders dahil nasa sentro na nga kami. Kami lang ni Adonis ang nabubukod-tanging kakapirasong tela lang ng gamit ang suot. My goodness!

“That’s a good watch, Adonis. Alam mo bang sobrang mahal niyang Rolex mo?” I asked him as he guided me to sit again on his motorcycle. Imbes na sagutin niya ako ay pinaharurot niya ito at napatili nalang ako dahil muntik na akong mahulog. 

Nang nasa intersection kami, biglang may humarang sa amin na isang unipormadong lalaki. Akala ko ay traffic enforcer pero nakita kong MMDA ito ay may hawak na ticket. Paglapit nito ay biglang nagmura si Adonis dahil hindi niya yata ito nakita. Nakatago kasi ito sa gilid ng poste, nag-aabang ng mga huhulihin. 

“Putang ina may aswang.” Sambit ni Adonis at pinaharurot ang motor sabay liko. 

Narinig kong pumipito ang traffic enforcer at may iba pa palang mga kasama ito pero nilagpasan lang iyon ni Adonis. Narinig kong tumatawa tawa si Adonis habang pinapaharurot niya pa ang motor at tila nililigaw yata ang kung sino mang sumusunod sa amin.

“Tang ina niyo! ’Di niyo ko mahuhuli mga kupal!”

“Adonis, i-uwi mo na ’ko!” I shouted on the top of my lungs. Hindi ko na kasi siya marinig nang maayos dahil nga sa bilis niyang magpatakbo. “Adonis!” Tawag ko pa.

Alam kong naririnig niya naman ako pero hindi niya ako pinapansin. Dire-diretso lang siya sa pagmamaneho hanggang sa makarating kami pabalik sa poor neighborhood. Nalagpasan na namin iyong karindiryang kinainan namin kanina, at nasa opposite route na kami. Ilang sandali lang ay huminto kami sa isang maliwanag na amusement park!  

Maraming tao, maingay, pero parang mga mahihirap at ordinaryong tao ang naririto. But they were all smiling, and having a good time! May mga nakikita pa akong nagtitinda ng sigarilyo na nakasabit lang sa mga balikat nila, mga cotton candy, at marami pang iba! 

Pinababa ako ni Adonis nang iparada niya ang motor. Hinila niya ako papasok at akala ko’y maglalaro kami. Sobrang busog na busog ang mga mata ko na makakita ng ganito kakulay at kabuhay na gabi. 

“Are we gonna play that too?!” Nakangiting sabi ko habang nakatingin sa mga binatilyong nagbabato ng barya doon sa malaking mesa. May mga stuff toys na pwedeng mapanalunan na nakalatag sa paligid. I don’t know how that game rules pero maraming numbers at box shapes sa mesa na tinatapunan ng coins! 

Pero dinala ako ni Adonis doon sa tapat ng malaking tent. Mayroong nagbabantay doon na dalawang malalaking lalaki. Tumango ang mga ito nang makita si Adonis.

“Andiyan si Matilda?” Tanong ni Adonis.

“Nasa loob si Madam.” Sabi nung isang lalaki. Parang mga bouncers yata sila. Dumapo ang tingin sa akin nung isa, bago sila nagkatinginan nung kasama niya.

Walang sabi-sabi akong hinila papasok ni Adonis sa loob ng tent. Hindi man lang siya pinigilan ng dalawang boucers na para bang amo nila itong si Adonis. E base sa aking pag-oobserba ay mukhang mas matanda na ang mga iyon. Mga balbas sarado rin. 

Sa loob ay mayroong isang napakagandang mesa na gawa yata sa ginto. Sa likod niyon ay ang nakaupong isang matabang bading na kulay ginto rin ang damit. Nakaupo siya sa leather office chair, at sa harap niya ay may nakaupong dalawang binatilyo na tila kausap nito. 

Pare-pareho silang napatingin sa aming pagdating. Hinila pa ako ni Adonis sa tapat ng mesa at nagtinginan ang dalawang binatilyo sa akin. 

“Oh, papa Adonis, napadalaw ka?” Ngisi nung bading, habang sumusulyap sa akin. “At sino iyang magandang babae na kasama mo?” 

“Kukunin ko ’ung pangako mong limang libo. Akin na.” Sagot ni Adonis na parang walang pake sa kung ano man ang sasabihin ng bading. 

“Ay, oo nga pala. Nakalimutan ko. Buti nalang naaalala mo, papa Adonis.” Ngumiti ang bading at nilabas ang itim nitong pouch. Busog na busog iyon sa blue bills at nagbilang ito bago inilapag sa mesa. Dinampot naman iyon ni Adonis sabay bilang sa harap nito. Nang masiguradong sakto ang bilang ay nirolyo niya ulit iyon sabay siksik sa tagiliran. 

“Aalis na ba kayo agad ng bago mong babae, papa Adonis? Himala at nagdala ka na ng babae mo?” 

“Oo. Kinuha ko lang ’to. Salamat.” Matigas itong tinanguan ni Adonis.

“Ayaw mo bang sumabay muna rito kina Allan at James, Papa Adonis? Dodoblehin ko ’yan.” Ngumisi ang bading, ako nama’y tumaas ang kilay. 

“Ulol. Tang ina ampangit mo.” Sambit ni Adonis sabay kabig sa bewang ko patalikod.

Ngumuso ang bakla. “Ang rough talaga ni Papa Adonis oh, kaya ikaw ang pinakagusto ko sa lahat e, ginagawa mo akong babae talaga pag minumura mo palang ako. Lalo na siguro pa dinuduraan mo na ako at inaapakan.” 

Nalaglag ang panga ko. Adonis smirked in the most insulting way, as if he finds what the gay said so funny.

“Tang ina mo, pinagtiyatiyagaan lang kita, ulol. Bulok na ’yang pwet mong inaagnas.”

“Wait,” Biglang singit ko. “Excuse me, Mr… I mean, Miss,” pagtawag ko sa atensiyon ng bading na inangatan ako ng kilay. Wow, maldita ba ito?

“Ano ’yon, pokpok?” He said in the most insulting way. 

“Are you sexually abusing a sixteen-year-old boy?” I said. Kinabig ni Adonis ang bewang ko para hilain paalis pero tinulak ko ang katawan niya.

“Wow, englishera pala ’yang bago mong laruan, papa Adonis, in fairness.” He said. Iyong dalawang binatilyo ay nakangisi at nakatingin sa akin na parang tuwang tuwa. Na para bang isa akong katawa-tawa sa harap nila na walang kaalam alam sa mga ginagawa nila. 

“Ano namang pake mo kung ganoon nga, nene? Hindi naman ako ang lumalapit. Sila. Malaki naman ako magbigay ng bonus lalo na kapag magaling. Tulad nalang niyan ni Papa Adonis.”

“What the fuck!” I shrieked. “Aren’t you aware that you can permanently rot in prison because of this? At mayroon pang dalawa rito?” Turo ko sa dalawang lalaki.

“Papa Adonis, pwede bang paalisin mo na ’yang girl na ’yan? Binigay ko naman na ’ung bonus ko sa’yo kaya makakaalis na kayo para ma-entertain ko na itong dalawang boys ko.”

“How dare you! This is insane!” Sigaw ko sa bakla. 

Nakita ko ang pagrolyo ng mga mata ng bakla na parang epal lang ako. Bago pa ako makapagsalita muli ay hinila na ako palabas ni Adonis. Pinapalo ko ang braso niya habang sobrang higpit ng mga kamay niyang hinila ako hanggang sa marating namin ang motor niyang nakaparada. 

“Adonis, nagpapagamit ka sa bakla?” Sabi ko bago pa siya makasampa sa motor niya.

“Oo. Baket.” He said without any shame or guilt.

“Alam ba ito ng daddy Antonius mo? How about your Mommy Maristella? Gosh, Adonis, batang bata ka palang!” Singhal ko.

Nakita kong gumalaw ang panga niya bago niya pinitik ang leeg niya.

“Ano naman ngayon?”

“Mali ang ginagawa mo! Mali ito dahil hindi mo pa dapat ginagawa ang mga iyon—”

“Pake mo ba? Tang ina kanina mo pa pinapainit ulo ko ah. Ginagago mo talaga ’ko e ’no? Ano?” Gigil niya akong nilapitan at tinapatan. He towered over me and I look helpless by how collossal his stature is compared to mine.  

I sighed in defeat. Gusto ko siyang pagalitan pero wala akong laban dahil mainitin ang ulo nito, at baka mabadshot ako lalo dahil nga hindi niya nakuha ang gusto niyang mangyari sa amin kanina. At bakit ko siya pahihintulutan? Lalo na’t ganito pala ang way of living niya? Baka mamaya ay may sakit na itong lalaking ito at mahawa pa ako!

“Okay, pakihatid nalang ako sa amin, Adonis…” Malumanay kong sabi at hinaplos siya sa braso. 

Hindi pa siya gumagalaw. Nang tinangalain ko siya ay titig na titig siya sa akin na parang pikon pa rin. Yumuko nalang ako at hinintay siyang kumilos. 

“Tang inang ’yan. Pakelamera amputa.” Mura niya sa hangin bago siya sumapa sa kanyang motor. 

Maagap akong sumunod at sumakay. Yumakap ako sa kaniyang sikmura at pumikit habang nagdadasal na makakauwi ako ng ligtas sa bahay namin. And true enough, I was shocked when I noticed that we’re already heading the road towards our mansion in El Gracia. Pero nagtaka ako dahil hindi ko naman sa kanya sinabi ang address namin. Alam niya ba kung saan kami nakatira? 

Pinasok niya pa ang motor sa tapat ng angel fountain namin. Maingat akong bumaba at tumingin sa paligid para hanapin ang presensiya ng mga kasambahay. Pero wala ni isa akong nakikita. Maliwanag na ang loob ng mansion, pero walang mga sasakyan sa labas. Hudyat na nasa reception pa rin ang buong pamilya ko. 

“U-Uh, thank you, Adonis.” Sabi ko nang makababa sa tapat niya. 

Pinasadahan niya ng tingin ang buong mansion namin bago inabot sa akin ang gown ko at sapatos na nasa ilalim ng upuan ng motor niya. Nilabas niya ang kanyang de-keypad na phone at inabot iyon sa’kin.

“I-seyb mo number mo diyan. Antayin mo tawag ko.” He ordered as I scanned the phone I was holding. Luma na ito at basag na rin ang screen. Pero gumagana pa naman at tingin ko’y kapakipakinabang pa para kay Adonis. 

“What for?” Sabi ko.

Nagsalubong ulit ang mga kilay niya. 

“Dami mo ring tanong e ’no? Pag sinabi ko, susundin mo. Tang ina, gusto mo yatang dito nalang kita kantotin sa bahay niyo e? Tatawagan kita pag susunduin na kita. Maghahanap pa ko ng lugar na walang distorbo.”

Kahit labag sa loob ko ay nilagay ko na ang number ko. Binalik ko sa kanya ang phone niya na siniksik niya ulit sa tagiliran niya. 

“Sagutin mo tawag ko. Kung ayaw mong sugurin ko ’tong bahay niyo’t dukutin ka. Kayang kaya ko lusubin ’to para lang malaman mo, Hyacinth.” Banta niya.

“O-Oo na. I’ll accept your call. Mag-ingat ka sa pag-uwi, Adonis.” Sabi ko.

Sumampa na siya sa kanyang motor at pumadyak pa ng ilang ulit para paandarin ang makina. Ngumisi siya nang umugong na iyon at bumaling sa akin. 

“’Di ako namamakla. Di ako kumakantot ng bakla. Hanggang pantasya lang ’yong baklang buntanding na ’yon dahil kinukuhaan ko lang ’un ng pera dahil siya ang may-ari ng perya sa Purok Singko. Dahil pag ’di niya ko binigyan, kayang kaya ko siyang patayin.” He said. 

My eyes widenend. I wasn’t prepared for that!

“Pero pamamakla pa rin daw tawag ’don e. Kaya namamakla ako. Pero baka itigil ko na kung ikaw na ang susunod na magiging pinanser ko.” He said.

“W-What? What are you talking about?” 

Bigla siyang tumawa. Dahil nasisinagan ng ilaw ng mansion namin ang mukha niya ay kitang kita ko ang mga ngipin niyang maputi na mamasa-masa sa kanyang laway. His lips, gums and tongue looks so healthy despite of looking rough! Gosh, pang ilang puri ko na ba ito sa batang ito?

“Sibat na ’ko. Sumipot ka pag nagsabi ako ng lugar. Pag hindi, alam mo na mangyayari sa’yo.”

And just as that, humarurot ulit si Adonis. Pinanood ko nalang siyang mawala sa aking paningin, habang ako’y hindi makapaniwalang nakasama ko siya sa ilang oras, at dinala ako sa mundong kinalakihan niya. Malayong malayo sa inaasahan kong binatang apo ng mga Gokongwei na marangya ang buhay.

What happened to you, Adonis? Paano ka nagka-ganito?

CHAPTER 13

[Above is the music played by Adonis during the —]

Kumakabog ang dibdib ko kahit nakaalis na si Adonis at nasa kwarto na ako. Tumakbo ako kanina paakyat dahil baka makita ako ng kasambahay. Naligo agad ako at nagpalit ng damit dahil hindi ko masikmurang suot ko ang isang cheap na damit na pagmamay-ari ng kung sinong dalagita. Habang nagboblow dry ako ng hair sa tapat ng vanity mirror ko suot lang ang roba ay may kumatok sa pinto ko. 

“Hydra, hija?” Boses ng aking Daddy.

Tumayo ako at pinagbuksan siya. Nakasuot pa siya ng kanyang suit and tie habang sinusuri ako. 

“Ano ang nangyari sa’yo anak? Sabi ni Ringgo ay masama raw ang pakiramdam mo.”

I opened the door widely. 

“Uh, yes Dad. Sumakit po kasi ang katawan ko bigla. Maybe because of too much happenings. Hindi na po siguro ako sanay?” 

Kung ako lang si Daddy ay hindi ko bibilhin ang pagsisinungaling na ’yan kasi halatang halata. Pero dahil nag-aalala siya ay tumango siya agad at hinawakan ako sa braso. 

“Your Mom is worried too. Naroroon na sa dining kasama sina Kyline pero hindi ko na muna pinaakyat dahil baka mapagod pa lalo. I am here to check you, hija.” 

“Thank you, daddy. Pasensiya na kung nag-worry kayo ni Mommy. Siguro Dad magrerest nalang po ako for now. Maybe I’ll feel well after some good sleep.” 

“Alright. Papahatiran nalang kita rito ng pagkain.”

“Ah, kumain na po ako kanina, Dad. Uh, bago pa po kayo dumating. I was about to hit the sack, actually…” 

“Mabuti kung ganoon. Magpahinga ka na muna, alam kong napagod ka dahil kami rin ay ganoon. Take care of yourself, hija.” 

Humalik pa si Dad sa noo ko bago siya umalis. Pagbalik ko naman sa kama ko ay humilata na ako. Tumunog ang phone ko na nakapatong sa unan. Binuksan ko iyon dahil baka nag-text si Kyline. Pero mula sa unknown number nanggaling ang mensahe.

Unknown Number:

h3LL0 m0mMy… 

Umangat ang kilay ko. Nahirapan akong basahin ang text dahil ang weird ng format! Unang pumasok sa isip ko na baka wrong send lang. Pero bigla kong naalala na binigyan ko ng number ko si Adonis. Wait, sa kanya ba galing ito? Bakit mommy? Gosh.

Hindi ko na sana rereplyan dahil baka hindi naman talaga kay Adonis galing iyon. Pero may sumunod agad na text message.

Unknown Number:

4doNiS T0…

Napabuga ako ng hangin. Gosh, dapat pala ay ibang numero ang ibinigay ko sa kanya. Pinatay ko ang phone para hindi na muna makatanggap ng kung anong galing sa kanya. Pinatong ko iyon sa bedside table at pumikit na para dalawin ng antok.

And true enough, nang magising ako’y panibagong araw na. I pulled myself out of my bed and opened the blinds. Nasilaw ako sa liwanag. Ano bang araw ngayon? Ah, Linggo. Sabado kasi ginanap ang kasal ni Kuya Hercules. Naalala ko tuloy na babatiin ko pala siya para sa isang happy newly wed. But I remember hearing from the ceremony yesterday na didiretso na sila sa bahay nilang pinagawa sa Makati. At doon na sila titira sa Manila for good. Gosh, mamimiss ko ang kuya ko!

“Kung ganoon pala ay mabuti ngang nagpahinga ka agad, anak. You should have told me that you were feeling unwell at least. Iyang si Hernando ay palagi kong tinatanong kung nahanap ka na ba simula noong mawala ka sa reception.” Si Mommy matapos kong ikwento ang aking pagliban sa reception.

Siyempre hindi ko ikinuwento na dinala ako ng isang menor de edad na lalaki sa kung saan-saan at binalak pang makipag-siping sa akin. They would probably not believe in it, or worse, immediately call a police to put that kid to jail. Ayaw ko na munang gawing komplikado kaya nag-imbento ako at sinabing dito ako dumiretso. 

Si Kyline nga ay napaniwala ko rin dahil nagtanong pa kung ano ang masakit sa katawan ko. Lahat sila, binili ang kwento ko! Pero nagpapasalamat ako kay Ringgo na wala siyang binanggit na tungkol kay Adonis. Surely, kilala na niya si Adonis noon pa dahil siya pa nga ang nagkwento sa akin na sikat iyon sa pagiging kilabot ng buong El Gracia. Pero hindi niya isinumbong iyon. Malaki ang tiwala sa akin ni Ringgo na kaya kong ingatan ang sarili ko noong mga panahong iyon, at hindi ko siya binigo. 

At dahil hindi niya rin ako binigo, after ng aming breakfast ay pinuntahan ko siya sa kanyang palaging pwesto. I made sure that no kasambahay was around. Kaming dalawa lang. 

“Magkano ang gusto mong taas sahod?” Bungad ko sa kanya.

Halatang nagulat siya pero naiintindihan ang ibig kong sabihin.

“Ma’am, wala po sa akin iyon. Alam ko naman pong ayaw niyo ring ipaalam kina Ma’am Elizabeth at sir Hernando ang nagyari. Ginanmapan ko lang po ang trabaho ko bilang loyal sa inyo, Ma’am.” 

“Hindi, Ringgo. Napatunayan mo na isa kang tapat sa akin. And because of that, I’ll give you a raise. Expect a higher salary from now on. But can I ask you a favor?” 

Tumango siya at naghanda sa aking sasabihin.

“If Adonis will show up again, just in case. Uh, pwede bang huwag mong sasabihin sa kanila ulit? Kasi ayaw kong madamay ang bata. Kaya ko naman nang i-handle iyon dahil minsan ko nang inalagaan iyon noong maliit pa.” 

Kumunot ang noo ni Ringgo pero mabagal na tumango. 

“Pero Ma’am, kung kailangan niyo po ng tulong o may gawin pong masama sa inyo iyong batang Gokongwei, ako po ang unang una niyong tawagan o sabihan para maaksyiunan ko ka agad. Nagtitiwala naman po ako sa inyo, Ma’am. Pero marami na po kasing kahindik-hindik na ginawa ang batang iyon at ang buong gang niya. Marami na ring nasangkot na mga kilalang pamilya rito sa El Gracia dahil naapektuhan at nagkaroon ng koneksiyon sa mga gulo rito.” 

“I understand, Ringgo. Hindi ko naman na i-eentertain iyon si Adonis. Pero in case lang naman na magpakita ulit dahil napansin ko kahapon na persistent siya noong magkasama kami. Mapagkakatiwalaan ka pa rin naman, Ringgo right?”

“Opo, Ma’am. Tapat po ako sa inyong lahat.” 

“Very well.” 

Noong araw rin na iyon ay nasa bahay lang ako. Niyaya pa ako ng magkapatid na Luisito at Kaito na magbabad sa pool pero tumanggi na ako. Anytime from now, pwede na akong bumalik sa New York para ituloy ang trabaho. Kuya Hercules’ wedding is the only reason why I stayed here. At tingin ko’y wala na akong dahilan pa para magtagal dito, lalo na’t nabobore na ako sa kawalan ng ganap sa aking lifestyle. 

Noong araw ding iyon, nakatanggap ako ng mga tawag mula kay Adonis. Pero lahat ng iyon ay hindi ko sinasagot. Why is he calling me? Is that an urgent thing? But knowing that the child is only good for nothing but doing his delinquent acts, I have foreseen that he’s only bugging me for no important reason. In short, istorbo lang siya. 

Lumipas ang mga araw na sinusulit ko sa aking pamilya. Alam na nila na ano mang araw ay lilipad na ako pabalik sa New York. Kahit na wala namang eksaktong ganap pa na naghihintay sa akin doon. Ang huling pending work ko ay sa isang Spring Collection ng isang kaibigan kong designer na gaganapin sa Nebraska. Pero preparations pa lang naman ang huling napag-usapan, at sa end of the year pa magaganap ang mismong event. 

Dumating ang Biyernes, hapon iyon nang sakay kami ni Ringgo ng itim na BMW para sumundo sa mga bagets kong pamangkin. Sabi ni Luisito ay isasama niya raw ako para kumain sa isang Paresan. I have no idea what kind of restaurant that is but he said I will enjoy that particular Filipino food. Sa mga nakalipas na araw at Linggo ay natikman ko na yata ang mga pagkaing pinoy dahil palaging nagdadala niyon si Luisito. Pakiramdam ko nga ay parang tatay na siya dahil inuuwian ako lagi ng pagkain pag umuuwi siya. Natutuwa ako dahil napakabait ng pamangkin ko na iyon, ibang iba sa kilala ko na… nevermind. 

Una naming hinintay lumabas ng school si Kaito. Hindi na kami bumaba ng sasakyan dahil ang sabi ni Ringgo ay dito raw sa gilid ng gate palagi siyang naghihintay at kusa nalang dumadating si Kaito. Binaba ko ang bintana nang makita ko siyang papalapit. Nakasuot siya ng kanyang batman backpack habang may kasama siyang kaklaseng babae. Pareho silang napatingin sa akin dahil nakasilip ako sa bintana.

“Hello!” Bati ko doon sa batang babae na may pink na ribbon sa likod ng ulo. 

“Uh, hello po!” Bati niya sa masayang tono. She’s so pretty and cute! Katabi niya si Kaito na nakangiti at parang tuwang tuwa na kinakausap ko ang kaklase niya.

“Classmate mo ba itong si Kaito, baby?” Tanong ko sa batang babae.

“Hindi po, ate. Magkaiba po kami ng teacher po at room po.” 

“Oh? So friends pala kayo…” Napatingin ako kay Kaito na nakatigin din kay baby girl. Nakangisi si Kaito. 

“Opo. Siya po nakipag-friends po sa akin.” 

Tumango ako at ngumiti. “Okay, may sundo ka na ba, baby girl?” 

“Opo, nandoon na po si Daddy! Bye po, uuwi na po ako!” Humarap siya kay Kaito. “Bye, Kaito! See you tomorrow ha!” 

“Sige.” Sagot ni Kaito.

I watched the girl walked away. Pumasok na rin si Kaito sa likod na tumatawa-tawa pa. Napansin din siya ni Ringgo kaya naman nilingon ko siya sa likod nang tumulak na kami para sunduin naman ang kuya niya.

“What’s funny, Kaito?” Usisa ko.

“Wala po.” Giit niya pero humagahikhik pa rin.

“Tell me, baby. Siguro may ginawa kang bad ’no?” 

“Wala po, Tita. Natatawa lang po ako kasi crush din pala ako ni Bea. Iyong kasama ko po.” 

Nanlaki ang mga mata ko. Si Ringgo naman ay nakita kong napangiti habang nagmamaneho.

“Kaito, bata ka pa para sa crush na iyan. Ilang taon ka na nga ulit?” 

“Nine na po ako, Tita. Bawal pa po ba ’yon?”

“Bawal pa for me. Dahil pang matanda na ang bagay na iyon.”

“E bakit po si Kuya may crush na? Pumupunta pa nga po sa bahay pag gumagawa sila ng assignment dati e.” 

Umangat ang kilay ko. I have no idea about Luisito’s crush but I don’t think it’s good to talk about crushes with a nine year old kid. 

“Itigil mo muna ang crush na iyan, Kaito. Listen to your tita. Bata ka pa kasi eh.” 

Nakita kong ngumuso si Kaito. “Sige po.” Sabi niya lang.

Aba, ambilis kausap ng batang ito. Tingin ko nama’y masunurin siya kapag pinagsasabihan dahil hindi siya nagrereklamo. Maloko lang siya pero mabait na bata naman. Kung ikukumpara ko siya sa batang inalagaan ko noon, napakalayo ng ugali ng batang iyon. Kulang nalang ay makipagsuntukan iyon sa kapwa bata niya, o kung meron mang matanda na maghahamon ay baka pati iyon ay kalabanin niya. 

Nang makarating kami sa tapat ng school ni Luisito, nakita kong naglalabasan na ang mga estudyante. At habang naghihintay ay may nakita akong food stall ng street foods. May mga studyante roon a bumibili at kumakain ng tusok tusok. Natakam ako pero pinigilan ko dahil sabi ni Luisito ay may kakainan naman kami. 

Ilang sandali pa’y nakita kong lumapit na si Luisito. Siya lang mag-isa. Kahit uwian na ay napakalinis pa rin niyang tignan. He looks so smart with his glasses. Kinatok niya ang bintana sa side ko, at alam niyang dito ako nakapuwesto. 

Binaba ko iyon at nakita ko siyang ngumiti.

“Baba ka muna, Tita. Kain tayo fishball.” Sabi niya sabay turo doon sa tinitignan ko kanina.

My eyes widened in delight. 

“Ako rin, Kuya! Sama!” Si Kaito. 

“Wag ka na sumama. Bibilhan nalang kita.” Sabi ni Luisito.

“Damot! Sige na nga. Kikiam sakin, Kuya tapos palamig!” Sabi ni Kaito. 

Tumango si Luisito. “Ikaw kuya Ringgo, ano sa’yo?” 

“Ganoon nalang din kay Kaito.” Sabi ni Ringgo. 

“Sige. Bababa lang kami saglit ni Tita. Para maranasan niya kumain sa tusok-tusok.” 

“Gosh, thanks, Luisito!” Bumaba ako sa sasakyan at si Luisito na ang nagsara niyon. Lumapit kami ni Luisito sa stall at napatingin pa sa amin ang ibang estudyante. Luminga-linga ako sa paligid at napansing hindi lang pala isang stall ang nagtitinda ng ganoon. Marami pa, at nagkalat ang mga estudyanteng nagsisiuwian para bumili rin. Mukhang magandang negosyo ang ganito ah.

“Kuha ka ng plastic cup, Tita. Tapos magtusok ka na ng kung anong gusto mo.” Si Luisito na ganoon nga ang ginawa. Ginaya ko siya. Hindi ko alam ang tawag sa eksaktong pangalan ng mga lumulutang sa kumukulong mantika pero masarap daw ito sabi ni Luisito. 

“Ibibigay ko lang ’tong mga ’to kina Kaito at Kuya Ringgo saglit, Tita. Huwag ka mahiya kay Manong, suki ako niyan.” 

Ngumiti sa akin ang lalaking tindero. He even offered me the sawsawan. Nang makaalis si Luisito ay naglagay pa ako ng iba sa cup ko hanggang sa mapuno iyon. Umihip ang hangin kaya inayos ko ang nilipad kong buhok. Dumapo ang paningin ko sa malayo kung saan nakita ko ang pamilyar na grupo ng mga estudyanteng kalalabas lang galing sa school.

Napapangunahan iyon ni Adonis na may kaakbay na isang babaeng estudyante. Nasa likod niya ang kalbong alagad niya, at iyong binatilyong kulay pula ang buhok. Nagulat ako dahil pare-pareho pala silang mga estudyante pa! Pero mas nagulat ako nang mapatingin sa akin iyong kalbo. Bigla nitong kinalabit si Adonis at tinuro ang puwesto ko.

Mabilis akong humarap sa tindero para hindi ako makita. May biglang humawak sa braso ko kaya kinabahan akong napalingon. 

“Tita, ako na ang magbabayad.” Si Luisito lang pala! 

Nakahinga ako ng maluwag. 

“O-Okay, make it fast. May pupuntahan pa tayo ’di ba?” Nakita ko sa likod niya ang grupo nina Adonis na nakahinto na at nakatanaw sa pwesto ko mula sa loob ng iskwelahan nila. Mayroong sinasabi sa kanya iyong magandang babaeng estudyante na nakakapit sa braso niya. Pero imbes na ito ang tignan ay nakatanaw ito sa amin.

Gusto ko nang umalis dahil titig na titig sa akin si Adonis na parang may gagawing masama. Nagbubulungan sa likod niya ang mga alagad niya habang may binubulong kay Adonis. 

Mabilis namang nagbayad si Luisito at hinila ko na agad siya palayo. Mabuti nalang at hindi nagtataka si Luisito na ako na ang nagle-lead pabalik. Nang makapasok ako sa loob ng sasakyan ay doon lang ako nakahinga nang maluwag. Gosh! Ayaw ko nang makadaupang palad pa si Adonis. Muntik na iyon.

Tumulak na rin kami patungo sa kung saan. Kulay orange na ang langit dahil malapit nang mag-gabi. Habang patungo kami sa Paresan na sinasabi ni Luisito ay nagkukwentuhan sila nina Kaito. Ako nama’y nakiki-oo nalang kapag tinatanong nila dahil nasa isip ko pa rin si Adonis na nakita ako kanina. 

“Uh, Luisito.” Pagputol ko sa kung anong pinagtatawanan nila ni Kaito. Hindi na ako makasabay sa kanila dahil nasa ibang dako ang isip ko. Gosh.

“Yes, Tita? Ano ’yon?” 

“Nakita ko kasi si Adonis. Pumapasok ba siya palagi? Nabanggit mo kasi dati na he’s a delinquent, right?” I made my tone casual for him not to notice my curiosity. 

“Opo, tita. Kanina pumasok siya. Pero once in a blue moon lang iyon magpakita sa klase dahil may gang iyon. He’s a notorious kid, Tita. Tulad ng nauna kong sinabi.” 

“Oh?” 

“He even has different girls around him. Pero hindi lang siya, pati iyong mga kasama niya. He’s the leader afterall. Palibhasa’y anak ng Gobernador kaya abusado.” 

“Wait, si Antonius ba ang Gobernador ngayon dito?” Umangat ang kilay ko.

“Opo, Tita. Nakulong po iyon dati base sa naririnig ko. Pero nang makalaya ay tumakbong Gobernador kapalit ng Don Gokongwei. Walang ibang tumakbo noon, Tita. Palagi namang mga Gokongwei ang nananalo rito tuwing eleksyion.” 

“Oh, ganoon pala.” 

I remember that man. Sino ba namang hindi? Malaya na pala siya ngayon? Well I guess, sapat na rin ang ilang taon niyang pagkakabilanggo. Justice has been served fairly, at ako nama’y wala nang masamang tinapay doon. Past is past, at kung ano mang buhay ang mayroon siya ngayon ay wala na akong paki-alam. 

Bigla tuloy pumasok sa isip ko si Adonis. Kaya siguro nagkaganyan ang bata dahil habang nasa bilangguan siya ay walang gumagabay. Tingin ko’y pinabayaan nila ang bata kaya hanggang sa lumaki ay hindi na naisaayos ang asal. Gosh, nasaan kaya ang Maristella na iyan para hindi bantayan ang anak niya? Are they even aware that their son is now a delinquent? 

Bumaba kami sa tapat ng isang open food stall. I was expecting an expensive restaurant pero tabing kalsada lang ang kainan at parang tulad lang ng fishball vendor kanina ang stall. Mayroon lang na naka-konektang maliit na mesa na nakapalibot sa stall para pwede roong kumain. 

Apat kaming kumain. Pinarada muna ni Ringgo ang sasakyan sa kanto. Nagulat ako dahil alam na alam din ni Kaito kung ano itong Pares. Kahit hindi niya nga abot ang patungan ng kanyang mangkok na may lamang pagkain ay ganadong ganado siyang kumain. Si Luisito ay nakaalalay sa tabi ko dahil baka raw mangalay ako sa pagtayo. Pero ako nama’y nag-eenjoy sa kinakain dahil ito naman ang gusto ko sa simula pa lang, ang masubukan ang pagkaing pinoy for the first time. 

Hindi lang kami ang customer. Meron ding ibang kumakain. It felt weird to me for the first couple of minutes dahil kakaiba ang experience dito. Matao at maingay dahil tabing kalsada nga. Though the price is cheap, I don’t recommend this kind of food especially to girls like me who have never tried eating with so many different people. 

Patapos na akong kumain nang mapansin ko sa malayo ang pamilyar ulit na grupo ng mga lalaki. Napakurap pa ako dahil nakita ko ang pamilyar din na lumang motor na nakaparada sa tabi nila. Doon ay nakita ko ulit si Adonis na nakatanaw sa pwesto namin, at sa likod niya ay iyong dalawa niyang alagad. Wala na iyong babaeng kaakbay niya kanina sa school. Nakatayo lang sila sa malayo at may kung anong pinag-uusapan habang nakatingin sa akin. 

Gosh, sinusundan ba nila ako? At paano nila kami nasundan e naka-sasakyan kami? 

Marami pa akong tanong pero nawala na rin dahil iniisip ko na baka biglang sumugod dito sina Adonis. Pero hanggang sa matapos kami ay walang lumapit na binatilyong gang leader. Hanggang sa makabalik kami sa sasakyan at tumulak na pauwi. 

Ringgo and the two boys were having fun. Panay ang kuwentuhan nila habang pauwi kami. I realized that what Ringgo told about Luisito being a nice young man was true. Parang Kuya lang ang turing nila kay Ringgo at binibiro pa nga ito kung kailan daw mag nonobya. 

Nang makauwi ay umakyat na agad ako sa kwarto. Sa dami ng nakain ko ngayong araw, kahit na unhealthy ang mga iyon, ay nabusog na ako kaya hindi na ako sumabay sa hapunan. Matapos kong maglinis ng katawan ay nag-browse ako sa aking phone. Marami na ring nagbago sa akin kung tutuusin, tulad nalang ngayong kaya ko nang matulog nang nakapatay ang ilaw. Tanging ang dim lights nalang ang nagbibigay liwanag sa kwarto ko.

I was comfortably tucked inside my warm comforter when I saw another message from the Unknown Number. Si Adonis pa rin. Hindi ko na binabasa ang mga text niya dahil ayaw ko na nga siyang makausap. Patong patong na yata ang text messages niya pero ’di ko talaga pinapansin. 

Biglang nag-ring ang phone ko. Tumatawag ang Unknown Number. I always end the call, but this time, I decided to answer for one last time. Pagbibigyan ko na pero isang tawag lang.

I accepted the call. Una kong narinig ang kaluskos ng kung ano. 

“Hello?” sabi ko. 

Kaluskos lang ulit ang narinig ko. Hanggang sa bigla akong nakarinig sa glass door ng kwarto ko ng parang may nagbukas. Binaba ko ang phone at bumangon para buksan ang aking blinds. Nakalimutan ko itong isara kaninang umaga, baka hangin lang. 

“Ah!” Napatili ako nang isang malakas na braso ang humila sa kamay ko. Biglang nagpakita ang bulto ng lalaking naka-itim na face mask, naka-itim na jacket at puting jersey shorts na may number 7. Naka-tsinelas lang siya pero naka-puting medyas hanggang sa gitna ng kanyang binti. 

“Huli ka.” Tinakpan niya ang bibig ko sabay tulak sa akin pahiga sa kama. Napatili ako nang ibabawan niya ako at hinawakan nang mariin ang aking mga legs para hindi ako makapanlaban.

Tatawa-tawa ito at biglang hinubad ang kanyang suot na mask. Bumungad sa akin ang nakangisi na si Adonis. 

“’Wag kang maingay. Tatanggalin ko takip mo sa bibig.” Sabi niya. 

Piniglan ko nang magpumiglas. Wala rin naman akong magagawa dahil wala akong laban. Inalis niya ang kamay niya sa bibig ko at doon ako nakahinga nang maayos.

“A-Adonis! Anong ginagawa mo rito! Magnanakaw ka ba?” 

Tumawa ulit siya pero hindi pa rin inaalis ang pagkakapatong sa akin. Kinuha niya ang mga kamay ko at nilagay sa itaas ng ulo ko. Kinagat niya ang labi niya habang nakatingin sa akin at bumayo siya sa ibabaw ko. Ramdam na ramdam ko sa aking puson ang malaki niyang ari.

“’Wag ka maingay. Tang ina, ganto pala gusto mo ha. Kailangan pa kitang akyatin para magpakantot ka sa’ken…” 

Bumayo ulit siya, mabagal at nang-aakit. Napapikit ako dahil anggaling niya. I mean, he’s doing it purposely and it’s affecting me in a weird way.

“Paano ka nakapasok dito? May bantay sa labas!” 

Amoy na amoy ko ang hininga niya dahil nakayuko siya sa akin at magkatapat ang mga mukha namin. Nakangisi siya at pinirmi saglit ang katawan at hindi na bumayo pa. Gosh, what is he doing?

“Magaling akong umakyat. Kahit sa loob ka pa ng kulungan nakatira, kayang kaya kitang pasukin. Bat ’di ka nagsasara ng bintana mo pala ha?” 

“Pwede mo ba akong bitiwan? I can’t move, Adonis.” 

“Kung papayag kang makantot kita, bibitiwan kita. Ano, mommy? Hm?” Tumawa ulit siya. He’s not even bothered if somebody caught him inside my room! My goodness!

“Adonis, let me go. Hindi tama itong ginagawa mo.”

“Inuutusan mo ba ’ko ha? Tang ina. ’Di ba sabi ko kapag ’di mo ko sinipot yari ka sa’ken? Teks ako nang teks sa’yo, pero di ka sumasagot.” 

“I will explain.”

“’Wag ka na mag-explain, tigas na tigas na burat ko oh. Ramdam mo ba?” Muli niyang binayo ang puson ko, at naramdaman ko na matigas na nga talaga. 

Bigla niyang binitiwan ang mga kamay ko at may dinukot siya sa tagiliran niya. Isang cellphone iyon na touch screen. And I was too late to realize that it was the latest of Iphone nang ipatong niya iyon sa bedside table habang naka-video ito at nakapatat sa amin. 

Napatili ako nang ayusin ni Adonis ang pwesto ko. Sinampay niya ang mga hita ko sa kanyang balikat at nakangisi niya akong inibabawan. Malambing niya akong hinalikan sa leeg at sininghot iyon. 

“Tingin ka sa camera, Hyacinth.” Sabi niya. 

Napatingin ako roon nang dilaan niya ang leeg ko. Binuksan niya ang robe ko kaya kitang kita ngayon sa camera ang dalawa kong bilog na suso na kumawala. Hindi pa man ako nakakapanlaban ay nakangising yumukod si Adonis at sumipsip sa kaliwang utong ko.

“O-Oh!” Mainit ang bibig niya at malapot, at niluwa niya iyon habang nakatingin sa camera. There was a popping sound when he let go of my boob. 

“Sarap ba?” Sabi niya sa akin sabay halik sa pisngi ko. 

I want to say no but my body is saying otherwise! How come he knows my weakest spot? 

“Tang ina, sarap ng dede mo. Pupunuin ko ’yan ng chikinini…” 

Hindi niya man lang hinuhubad ang jacket niya. Pero umahon siya saglit para ibaba ang garter ng kanyang jersy shorts kasabay ang kanyang puting Calvin Klein briefs hanggang sa gitna ng kanyang hita, hindi iyon hinuhubad. Nagulat ako nang lumabas ang malaki niyang pagkalalaki. Maugat iyon at tuwid na tuwi. The mushroom head was pinkish because he’s a Chinese blooded afterall. But the size is unbelievable! 

“Malaki ba? Ha?” Tanong niya sa akin. 

Tumingin siya sa camera at hinawakan ang kanyang ari. Itinutok niya iyon sa aking hiwa na ikinabahala ko. It won’t fit! 

“Ipapasok ko na.” Muli niya akong dinaganan at hinalikan sa pisngi. Naka-kalso lang ang braso niya sa gilid ng ulo ko, habang ang isang kamay niya ay tinututok ang kanyang ari sa ilalim namin. I can’t see it but I can feel it in my slit!

“A-Adonis, virgin ako…” Pag-amin ko. I have never had sex with anyone! Only my dilators are the one responsible for maintaining the shape of my walls. I have a great image to protect as a model that’s why I never had tried having sex with anyone yet! 

“Edi ako unang kakantot sa’yo. Ilang taon ka na ulit?”

“U-Uh, thirty…” 

Hinawakan niya saglit ang panga ko at pinatingin ako sa camera.

“Sabihin mo don. Tingin ka sa selpon ko.” 

“A-Anong sasabihin ko?”

“Sabihin mo pangalan mo tas edad mo. Tapos sabihin mo gustong gusto mong magpakantot sa isang Grade 12.” 

“W-What?” 

Tumawa siya sabay dampot sa cellphone ko na naitapon ko sa ulunan namin. Kinuha niya iyon at binuksan. 

“Ano password mo.” 

“U-Uh, 3032.”

He opened my phone at may pinindot siya roon. Nagpatugtog siya ng kung anong mabagal na kanta na rap bago ako muling inibabawan. 

“Kagat ka sa leeg ko kapag binaon ko. Masakit ’to sa umpisa.” Sabi niya sabay muling naramdaman kong tinutok niya ang kanyang malaking ari sa akin. 

Tango nalang ang naging tugon ko dahil pursigido siya rito. When I felt the head of his cock, I bit his neck and poured our all of my cry there because of the sting. 

“Angsikip mo…” bulong niya at dinire-diretso ang pasok. 

Nanlaki ang mga mata ko sa pagkahalong gulat at sakit. Nilakasan ko ang pagkagat sa leeg niya tulad ng utos niya. Naramdaman kong tumulo ang luha ko nang maipasok niya lahat. All those nine inch went in! 

“Shh…” Sinandal niya ang ulo ko sa unan bago ko binitiwan ang leeg niya. Pinagmasdan niya ang mukha ko habang tumatawa siya. “Sakit ba? Tiisin mo lang. Mamaya masarap na ’yan.”  Hinawakan niya ang mukha ko at pinaharap sa camera. “Tingin ka lagi. Pakita mo magandang mukha mo.” 

Hinalikan niya ang pisngi ko at nagulat ako nang hugutin niya ang kanyang ari. Pero napasigaw ako nang malakas siyang bumayo. Tinakpan niya ang bibig ko at bumulong siya sa akin habang nakatingin siya sa camera.

“Mainit at masikip pepe mo tang ina…” Tumawa siya at sinubsob ang mukha sa leeg ko. Bigla siyang bumayo ng sunod sunod kaya napakalmot ako sa likod niya habang kinakagat ko ang balikat niya. Hindi ako pwedeng sumigaw dahil nasa kabilang kwarto lang ang mga pamangkin ko. Walang ingay siya kung bumayo at ang mga pigil kong tili lang kasabay ng rap na tugtog ang tumatakip sa malagkit na tunog ng sampalan ng aming balat. 

🎶Ipilit mang ilihim… mabubunyag pa din bakat sa iyong labi… marka ng iyong ngiti halik na gumagapang papunta sa’yong dibdib Sarap di malimutan uulitin ko ulit… 🎶

“O-Ohh…” I cried in both pain and pleasure. 

Umahon si Adonis at pinanood ang mukha ko habang bumabayo siya. Dumuduyan ang kwintas niya sa ere sa bawat bayong binibigay sa akin.

“Sarap ba?” 

Kinalso niya ang isang siko sa gilid ng ulo ko at inangat ng isang kamay niya ang laylayan ng kanyang jacket hanggang sa kanyang dibdib. Pinakita niya sa camera ang hulmado niyang katawan habang kagat-labing bumabayo sa ibabaw ko. 

Kinagat niya ang laylayan ng kanyang jacket at walang sabi niyang niyakap ang ulo ko. Inipit niya sa kanyang mga braso ang aking ulo kaya naging unan ko ang mga iyon. Sunod sunod siyang bumayo habang nakikipagtitigan sa akin. All I can do is cry and bite my lips because of the mix feeling of sting in my pussy and the pleasure of his big cock stretching me so deep. 

“Hah… Hmm… Sarap mo.” Sambit niya sa mukha ko habang walang hinto sa pagbayo. Kalkulado at sagad ang bawat ayuda niya, at maririnig ang pagsampal ng aking pagkababe sa kanyang V-line. 

Sobrang gwapo niya habang ginagawa niya iyon. I can’t believe that a sixteen year old student can give me this pleasure. This is so wrong but tonight is not the night to think about what’s right. Ang gusto ko lang ngayon ay mag-submit sa binatilyong ito. 

“Sarap ba? Sagot ka tang ina.” Nanggigigil siya habang pinapanood akong unti-unting napapalitan ng sarap ang sakit. 

“O-Ohh y-yes…” 

“Sabihin mo rito.” Hinawakan niya ang panga ko at pinaharap ulit ako sa camera. Nakangisi siya habang pinapanood ang aming katawan na nagtatama. Kitang kita ko rin kung paano umarko ang balakang niya, at kung paano nito daganan ang katawan ko. Umaalon na ang mga katawan namin dahil sumasabay sa lambot ng aking kama. 

“Puta umiikot na mata mo.” Tumawa siya at pinanood ang mukha ko na hindi ko na namalayang tumirik na ang mga mata dahil napalitan na ng sarap ang kanyang ginagawa. “Sarap mong kantotin tang ina ka. Ano, pakantot ka? Ha? Sagot.”

“O-Oohh…” I can only moan by the pleasure of it all. 

“Sino ako. Sino ang kumakantot ngayon sa’yo. Sagot.” Bigla niyang itinigil ang pagbayo. Habang nakabaon ang kanyang ari sa loob ko ay hinawakan niya ang balakang ko upang huminto. 

“M-Move please…” Hindi ko na makilala ang boses ko. All I want is to give in to him!

“Sino muna ’ko. Sagot ka.” 

“A-Adonis.”

“Lakasan mo.” 

“A-Adonis.” Hindi ko na alam kung mas malakas ba ang pagkasabi ko na iyon. I can feel my body becoming more weak because of his roughness. He is so great in fucking. 

Humarap siya sa camera at ngumisi. “Good girl. Marunong ka pala e.” 

Bigla niyang hinugot ang kanyang ari. Napatili ako nang walang hirap niya akong pinaikot at pinatuwad. Ipinarte niya ang mga tuhod kong nakakalso, at hawak niya ako sa leeg habang nakasubsob ang mukha ko sa unan. 

Bigla siyang yumuko at dinilaan ang aking singit paakayat sa aking hiwa. Sumipsip siya roon dahilan upang mapahiyaw ako sa sarap, pero saglit lang iyon nang umahon siya at ipinasok muli sa pagkababae ko ang mataba at mahaba niyang ari. Tulad ng tugtog sa phone ko ay walang hinto ang mga galaw ni Adonis. Alam na alam niya ang gagawin at ako nama’y sunod-sunuran lang dahil alipin na ng kanyang pang-aakin sa akin.  

🎶Halik sobrang diin…. Halik sobrang diin…

pagkapasok ng burat ’ko talagang sagad to

pinagpapawisan kahit naka-aircon kwarto 

hanggang alas kwarto…. palo lang nang palo

kung ano-ano na tine take… halo halo… 🎶

Napaungol ako nang ikumpol niya ang buhok ko sa kanyang kamay at hinila ako. I saw our position in the camera and our bodies looked so hot. Ako lang ang hubo’t hubad sa aming dalawa habang binabayo niya ako. His jacket remained together with his jersey shorts na nasa gitnang hita niya lang. Nakangisi siya habang pinapanood ang aming hitsura sa cellphone. 

Napatili ulit ako nang hilain niya ako papunta sa kanya. Nilagay niya sa likod ko ang dalawa kong mga kamay at pinasandal niya ang ulo ko sa balikat niya. Inamoy niya ang leeg ko at malutong siyang nagmura habang binabayo pa rin ako.

“Sarap mo… Hmm… Gusto mo ’to? Ha? Gusto mong magpakantot sa’ken? Ha?” 

“O-Ohh… y-yes…” 

“Sabihin mo pangalan ko… Ungol ka lang… Sarap?”

I bit my lips and cried. “Y-Yes, A-Adonis… right there…”

“Gusto mo pa? Ha? Sagot ka.” 

“Y-Yes, I-I want more… O-Ohh it’s so big…”

Tumawa siya at bigla niyang nilamas ang mga suso ko habang nakatingin siya roon sa camera. Ipinakita niya kung paano niya paglaruan ang mga suso ko na umaalog sa bawat bayo niya. Dalawang kamay na niya ang naglalaro sa magkabilaang suso ko at pinanggigigilan niya iyon. 

“Lambot ng mga suso mo. Hm… Gusto mo pa makantot? Kantotin pa kita?” 

I gulped so hard and nodded while I can’t open my eyes anymore. Narinig kong tumawa siya bago niya sinipsip ang leeg ko at hinugot muli ang ari niya sa akin. Umupo siya sa sa gitna ng kama, kitang kita pa rin kami sa camera. Hinila niya ang katawan ko at paharap na pinaupo sa kandungan niya. Hawak niya ako habang inayos ng isa niyang kamay ang mga binti ko para maikalso ko ang aking mga tuhod sa magkabilaan niyang gilid. 

“Sakyan mo burat ko.” Yumuko siya at itinutok ang ari sa hiwa ko. Napaungol ako nang pumasok iyon, at parang may sariling buhay ang katawan ko dahil umupo pa ako hanggang sa maramdaman ko ang malagong pubic hair niya sa mga labi ng aking pagkababae. 

Ikinalso niya ang mga braso niya sa likod at lumiyad nang bahagya habang nakangisi. Humawak ako sa kanyang mga balikat at ramdam na ramdam ko sa posisyon namin ang lalim ng kanyang pagkakabaon. 

“Giling ka. Puta angsarap mong tignan. Nakaupo ka sa burat ko putang inang ’yan.” 

I bit my lip as I moved my body. Yumakap ako sa kanya at inabot ang kanyang mukha para makapaghalikan pero tumawa siya habang hindi pa nagdidikit ang mga labi niya.

“Gusto mo halikan tayo?” He hummed. 

Tumango-tango ako. “P-Please…” I kept grinding my pussy and it felt so majestic. 

“Tang ina. Sige, giling ka pa. Lapit ka rito.” 

I continued grinding as I cupped his cheeks. I angled my face to kiss him. His lips were close as if he’s torturing me and restraining me to have a taste of him. Tumawa siya at nagmura. 

“Sabihin mo muna please master.” Seryosong sambit niya.

“P-Please master…” I cried. 

Kinagat niya ang pang-ibabang labi at narinig ko ang paggaralgal na ungol niya mula sa lalamunan, nanggigigil. 

“Tang ina.” Bigla niyang pinalo ang pwetan ko at nanggigigil iyong inalog alog habang gumigiling pa rin ako sa kanya. “Sabihin mo please daddy. Pagbibigyan kita.” 

“P-Please daddy… D-Daddy Adonis…” 

“Yan ganyan dapat putang ina.” Bigla niyang sinipsip ang labi ko. Nalasahan ko ang kanyang laway. It’s so clean and hot. I moaned in his mouth as he started to kiss me wetly. Patuloy akong umiibabaw sa kanya at siya’y nakasuporta lang para sa aming dalawa. 

Ngumisi siya’t bumaba sa dibdib ko. Umahon siya para mahawakan at mayakap ang beywang ko habang sinisipsip niya ang dede ko. Matunog ang kanyang ginagawang pagsipsip habang nakatingala sa akin. I cried in pleasure as I massaged his both ears with piercings uknowingly.  Kinagat niya ang utong ko at matunog na iniluwa na ikinaungol ko. 

Ngumisi siya’t nakipagtitigan sa’kin. 

“Malapit na ’ko… hmm… tang ina…” Sabi niya. “Giling ka pa… Yan… puta…” 

I obliged willingly. Sumubsob siya sa leeg ko habang patuloy ako sa ginagawa. Sumipsip siya sa leeg ko hanggang sa maramdaman ko ang nalalapit kong glorya. 

“I-I think I’m gonna cum, A-Adonis… O-oohh…” I moaned. 

Tumingala siya sakin at walang paalam na binuhat ako at pinahiga sa kama. Tumingin muna siya sa camera bago ngumisi at binayo ako in a missionary. 

“Sabay tayo. Ungol ka lang.” Sambit niya sabay halik sa akin. 

I moaned in his mouth as he continued fucking me. Ilang sandali lang ay napatili ako sa bibig niya. And then, I convulsed in extremely pleasure. My body trembled in my strong release. Biglang tumingala si Adonis at pumikit habang nakaparte ang mga labi. I saw him feeling the pleasure because my walls tightened. Yumuko siya at malakas akong binayo habang pinapanood akong manghina. 

“Ipuputok ko na… Ayan na… Yan na puta.” 

Bigla ko siyang hinawakan sa batok at nakipaghalikan sa kanya. Nagmumura siya sa bibig ko kasabay ng pagsagad niya ng kanyang ari sa akin. His cock shot his huge load. I can’t count how many times he splurted is hot fertile cum inside me, but it was enough to bring me to heaven. 

After his release, tumawa siya at pinagmasdan ako. Hinugot niya ang kanyang malaking ari at umahon para tignan ang aking pagkababae.

“Puta walang tapon… Sarap mo tang ina.” I watched him stood up. Hinila niya pabalik ang kanyang boxer briefs kasabay ang kanyang jersey shorts. Dinampot niya ang kanyang phone at pinatay iyon. 

I was very worn out, at hindi ko na nasundan pa ang sunod niyang ginawa. Nagising nalang ako, umaga na. Wala ng Adonis sa paligid. Sobrang sakit ng katawan ko, lalong lalo na ang balakang ko. I can’t even speak because my throat ran dry. I am tucked perfectly under my warm comforter. Yumuko ako para tignan kung totoo ba ang nangyari sa amin kagabi ni Adonis because my robe is neatly covering my body. 

Inabot ko ang phone ko to check what time is it. Unang bumungad sa akin ang text message na unang una kong nabasa.

Unknown Number:

S4rap m0

Oh my goodness. What have I done?!

CHAPTER 14

[Above is the music played by the boys inside the ]

“Balot na balot ka, sissy ah?” 

Pag-upo ko palang sa dining ay iyon agad ang bungad ni Kyline. Kaming dalawa lang ngayon ang nasa dining dahil ang mga anak niya’y pumasok na sa school. Si Kuya Sergio naman ay nasa opisina, sina Mom at Dad ay maaga raw umalis dahil may tinignan ulit na property.

“Medyo nilamig kasi ako sa aircon kagabi. Super baba ng temp ’di ko napansin.” Pagsisinungaling ko.

Patay malisya akong sumandok ng kanin. I am wearing a pink turtleneck and a pajama to cover all the kiss marks on my skin. Mula leeg ko pababa sa aking dibdib ay punong puno ng magkahalong kagat at suck marks mula kay Adonis. Mas marami lang sa dalawang suso ko, at namamaga pa ang aking mga nipples. Mabuti nalang at tumingin ako kanina sa salamin ng banyo ko, dahil kung hindi ay makikita ang ginawa sa akin ng binatilyong iyon. 

“Naku, hindi kaya over-fatigue iyan, sissy? Kahapon pagod ka na after ng kasal tapos ngayon you are feeling cold…” Nag-aalalang sabi niya. 

“Uh, tingin ko hindi naman. Need ko na lang siguro magpahinga pa.” 

Hindi naman na nagtanong pa si Kyline. Para akong nabunutan ng tinik dahil hindi niya pinaghihinalaan ang ibang pustura ko ngayon. Kanina nga pababa ng hagdan ay ingat na ingat ako sa bawat hakbang. I can feel my womanhood swollen and aching! Ang nangyari kagabi sa pagitan namin ni Adonis ay sobrang nagpasakit ng katawan ko. But I have to keep a normal aura to keep it a secret. 

“Kailan ka na pala aalis, sissy? Sergio told me that you are about to fly back to New York any day of the week.” 

Ngumuso ako. Makakalipad ba ako nito ngayong ganito ang katawan ko? Bugbog at nanghihina pa. Well, plano ko naman nang bumalik sa New York pero baka sa susunod na week nalang dahil baka mabinat ako. Mahirap nang lumala itong body pain ko dahil mas hassle iyon. I’m not sure if when I will recover from this body aches.

“Baka magstay muna ako rito, sissy. Pag feel ko nang bumalik ay doon nalang siguro. Tsaka gusto ko pang makasama saglit ang mga chikiting mo e.” 

“Nasabi nga sa akin ni Luisito na enjoy na enjoy ka sa mga pinoy foods na first time mong matikman. Nakakatuwa nga dahil nakikipag bonding sa’yo ang batang iyon. He’s very timid and quiet kasi madalas sa ibang tao. And Kaito too.” 

“Naku, dumadaldal na ang mga iyon kapag kami-kami lang. Mababait ang mga anak mo, Kyline. Kung ano ay magkakaanak, sa kanila ko ipaglilihi.” Napangiti ako.

“Kailan ka pala mag-aasawa, sissy? Naku ha, ang pihikan kasi sa lalaki. Mommy and Daddy are also waiting for their future son-in-law. What’s the plan ba?” Ngumisi siya dahil interesado.

“Wala pa akong plano e. I am just goofing around and enjoying the best times of my life. Let’s just wait and see.” 

Pero umusbong ang takot sa akin dahil hindi na ako ngayon virgin. I am supposed to give my first to my future husband, pero sa isang gabing hindi inaasahan ay nawala iyon dahil sa mapangahas na binatilyo. Gosh, this is so wrong in so many ways!

Pagtapos kong kumain ay bumalik na ako sa kwarto. Gusto ko munang magpahinga dahil sobrang battered ang katawan ko. Nang maghubad ako para maligo, nakita kong nagkukulay violet ang ibang parte ko na may kagat ni Adonis. Nang hawakan ko’y napangiwi ako dahil sensitibo iyon. I never thought that having a sex would result into this. 

Humiga ako sa kama at nagbabad sa social media after maglinis ng katawan. I have nothing else to do aside from browsing and laying down. Nasa IG ako para tumingin tingin, hanggang sa ma-click ko ang sarili kong profile. I gasped in shock when I realized that it’s been a month since I last posted an update! This can’t be!

Palagi akong may update every week to keep up with my fans. Pero nalimutan ko na mula nang magbakasyon ako rito sa Pinas. Kahit noong kasal ni Kuya Hercules ay wala akong update. Oh my gosh!

Dali-dali akong nagplano kung paano ako mag-uupdate. Should I go to the beach and post a picture of me wearing a two-piece? Or should I just take a selfie? Wait, that’s unfashionable! 

“Gosh!” Napakagat labi nalang ako at pinatay ang phone. 

Biglang tumunog ang aking phone. May nag-text.

Unknown Number:

L4bas K4…

Napaahon ako sa aking kama at kinabahan mula sa bagong message ni Adonis. Dahil sa weird message niya ay hindi ko na natiis na replyan siya. 

Ako:

Stop bugging me, Adonis. I’m done with you. 

Siguro kakalimutan ko nalang ang nangyari sa amin. Walang dapat makaalam. Makukulong ako kapag nagsumbong si Adonis dahil menor de edad siya! Kahit siya ang nagpilit sa akin ay hindi iyon sapat na dahilan. Ayaw kong mangyari ang nangyari sa tatay niya na nakulong dahil nga inabuso ako noong menor de edad pa ako. How ironic that I am the abuser now, and the boy that I abused is the son of my ex-abuser! 

Kumabog ang dibdib ko nang ngayon ko lang iyon mapagtanto. Magsusumbong ba si Adonis? Masisira ang career ko! Oh my gosh. No. This can’t be happening…

Uknown Number:

Gus2 M0 4kyaTin P kiTa jAn? D2 Me sa T4p4t Niy0

Nanlaki ang mga mata ko. Kahit hirap na hirap akong lumakad ay lumabas ako ng kwarto at bumaba sa hagdan. Paglabas ko ng mansion ay nakita ko sa gilid ang malaking bulto ni Adonis na nakasandal sa kanyang sira-sirang motor. Naka-sandong puti lang siya at malaking jersey shorts na hanggang kalahati na ng binti niya. Nakaputing crocs siya at nakamedyas na puti. Naninigarilyo siya habang hawak ang de-keypad niyang phone. 

Hinanap ko si Ringgo dahil baka makita niya si Adonis. Pero napagsabihan ko naman na noon iyon na in case emergency like this happens, hahayaan niya akong magdesisyon. Gosh, this is such a bummer! Bakit biglang sumulpot itong lalaking ito at walang paalam na pupunta man lang dito para napaghandaan ko sana!

“W-What are you doing here!” Pabulong kong sigaw sa kanya nang makalapit ako. I am holding on the hem of my robe, finding some support to face him.

Gosh, nandito si Kyline! Baka makita siya at malaman ang lahat ng ito! Hindi ko kakayanin iyon! 

Bumuga siya ng usok at tumawa.  Inapakan niya sa sahig ang upos ng kanyang sigarilyo.

“Tagal mong bumaba a. Kanina pa ’ko rito. Bat ’di mo binabasa teks ko sa’yo?” 

“Ano bang kailangan mo?! We’re done! Kung ano man ang nangyari sa atin kagabi, aksidente lang iyon. Kaya kalimutan nalang natin, okay?” Palingon lingon ako sa bulwagan namin dahil baka biglang lumabas si Kyline. Kailangan ko nang mapaalis itong binatilyong ito sa madaling panahon. 

“Aksidente? Tang ina. Hindi aksidente ’yon. Nagkantutan tayo kagabi. Sarap na sarap ka. Nasarapan din ako.” Ngumisi siya’t lumapit sa akin. Yumuko siya at inamoy ang leeg ko. “Sama ka sa’ken.” 

Tinulak ko siya sa dibdib. “A-Adonis, please, stop this. Bawal ’to. You’re a minor!” 

“Baket, natatakot ka?” Tumawa ulit siya. Kitang kita ko ang pink niyang dila na binabasa paminsan minsan ang kanyang pink na labi. He looks so clean in all angles despite of his very naughty posture.

“P-Please, makukulong ako Adonis…” May pagmamakaawa na sa boses ko. “Wala dapat makalaam na ano…” I gulped so hard. Kailangan ko siyang kausapin kahit alam kong hindi niya ako pakikinggan. He’s a delinquent after all, at ang mga desisyon niya ay hindi ko kayang makalkula. 

“’Di ako magsusumbong. At bakit kita isusumbong e kung gusto ko pang ulitin sa’yo yon?”

“Umalis ka na, Adonis. Please.”

“Sama ka muna sa’ken.”

“Where are you going to drag me?!” Naiinis kong bulyaw. “I have no time to deal with you, Adonis.”

Tumawa ulit siya at bumalik sa pagkakasandal sa motor niya, nakapaharap sa akin. He crossed his arms on his chest in a very manly manner while staring at me from head to foot.

“Ang arte mo rin e ’no. Sinundo ka na nga tapos ayaw mo pa? Tang ina daig mo pa mga babae ko e. Pag sinusundo ko mga ’yon kusa nang sumasampa. Tapos ikaw nag-iinarte ka?”

Magkahalong gulat at insulto ang dating sa akin niyon. I shot my right eye brow and glared at him.

“Edi huwag mo akong sunduin! Sino ba ang nagsabi sa’yong pumunta ka rito? Wala naman tayong usapan ’di ba? Iyong mga babae mo nalang ang sunduin mo kung gusto mo!” 

Tumawa siya ulit. Ako nama’y inis na inis dahil parang laro lang sa kanya ang lahat ng ginagawa niya. He’s not serious! 

“Tang ina…” 

“And don’t ever compare me to your girls, Adonis! Mga nene iyon! Ako’y higit na mas matanda sa mga iyon at hindi ako tulad ng mga iyon na walang class at walang puri! Don’t insult me!” 

Umiling iling siya at natatawa pa rin bago siya sumampa sa motor niya. Pinaandar niya ang throttle na nag-paugong sa motor niya.

“Sakay na. Selos ka lang e.” Sambit niya sabay ipit ng kanyang phone sa garter ng kanyang shorts. Nakita ko pa ang itim na garter ng brief niya nang i-angat niya nang bahagya ang kanyang sando sa mabilisang ginawa. 

“Leave, Adonis. Parang awa mo na.” 

“Sasakay ka o bubuhatin kita? Pili ka.” 

Napalunok ako at napailing. Hindi puwede! Masakit pa ang buong katawan ko, at kung sasampa ako sa likod niya ay maibubuka ko ang mga hita ko. Hindi pa nga ako nakakarecover e!

“A-Adonis, ayaw ko nga! Tsaka m-masakit pa ang ano ko…” 

Napaatras ako nang bigla siyang bumaba sa motor. Ilang hakbang lang niya ay nasa tapat ko na siya. Napatili ako nang bigla niya akong binuhat paharap. Nasa likod ko ang isa niyang braso at nasa mga hita ko ang kabila. 

“A-Adonis, ano ba! Ayaw kong sumama sa’yo!” Sinigawan ko na siya at wala na akong pakialam kung marinig man kami sa loob. This kid has been forcing me ever since we met! 

“’Wag kang malikot tang ina. Sabi mo masakit pepe mo ’di ba? Pumirmi ka.” Sambit niya sa mukha ko. 

Walang hirap siyang sumampa sa motor at nasa harap niya nga ako na nasa ganoong puwesto pa rin. Pinakapit niya ang mga braso ko sa kayang batok para hindi ako mahulog. Kumapit nalang ako sa takot na bumbagsak ako sa pavement. At bigla niyang pinaandar ang motor kaya naisubsob ko nalang ang mukha ko sa leeg niya. 

Oh my gosh! Saan ba ako dadalhin nitong binatilyong ito!

“Adonis, i-uwi mo na ako, please…” Paki-usap ko habang humaharurot kami. Hindi ko magawang gumalaw man lang dahil baka mahulog ako sa daan. Walang pake si Adonis na nagmamaneho at tanging ako lang ang naghahanap ng suporta sa katawan niya.

Sumisipol sipol pa siya pero hindi ko masyadong marinig dahil sa bugso ng hangin na dumadaan sa amin. Nililipad pa nga ang buhok ko. Nararamdaman ko lang sa adam’s apple niya na nagva-vibrate sa tuwing sumisipol siya.  At dahil nga nasa leeg niya ako ay singhot na singhot ko ang balat niya. It’s the similar smell of his manly bath soap. Panlalaki at mamahalin. 

Nakapikit lang ako sa buong durasyon ng aming biyahe. Dumilat lang ako nang iparada ni Adonis ang motor sa tapat ng isang iskinita. Pinatay niya ang motor bago ako binuhat at ibinaba sa lubak at malupang daan. 

Maraming tao sa paligid, at lahat sila’y napalingon ngayon sa amin. May mga batang madudumi na naghahabulan at maingay na naglalaro, sa tapat ay mayroon pang maliit na basketball court na may mga lalaking hubad-baro at naglalaro, may mga nagtitinda ng tusok-tusok, may mga tambay sa tapat ng maliit na tindahan, at maraming naglakat na balat ng chichirya at plastics sa kung saan saan. 

“Gago, si boss Adi!” Sigaw ng isang tambay na umiinom ng softdrinks sa plastic. Tinuro nito kami ni Adonis kaya napatingin sa amin ang mga kasamahan nila. Iyong mga nagbabasketball nga ay napatingin din sa amin. 

Humarap ako kay Adonis para talikuran ang lahat ng mga taong nakatingin. Gosh, parang huminto sila lahat sa mga ginagawa nila dahil sa pagdating namin.

“W-Why are they looking? Gosh, baka may nakakakilala sa akin rito, Adonis! My career…” Mahina at kinakabahan kong sambit sa kanya. 

Tumawa siya at dumukot sa tagiliran niya ng isang stick ng cigarrete. May lighter din siya at sinindihan niya iyon sa harap ko. 

Naririnig kong may mga tumatawag kay Adonis, at ang tawag sa kanya ay ‘boss’. Why are these people so weird? I mean, mas weird ako sa totoo lang dahil sa gitna ng maraming tao ay naka-robe lang ako! 

“Si Angela ba ’yan? Iyong bebe ni boss Adi?” Tanong ng isang lalaki.

“Tanga, hindi! Kamukha lang siguro, Rom. Pota may bago na naman si boss Adi ah!” 

“Baliw ka tol ikaw ang mali! Isang gabi lang ’din ’yan panigurado tulad nung chicks nung nakaraan. Loyal si Boss Adi kay Angela e. Pero maganda nga tol tang ina kahit nakatalikod oh…”

Kahit malayo sila ay rinig na rinig ko! Ayaw kong humarap sa maraming dahilan!

“A-Adonis, saan ba tayo pupunta? The people are looking at me!” 

Sumandal ulit siya patalikod sa kanyang motor. Binuga niya ang usok habang nakatingin lang sa akin.

“Ubusin ko lang ’to.” Sabi niya sabay hithit ulit at nagbuga ng usok.

“Kailan ka pa natuto manigarilyo pala? That’s not good for your health! Ilang taon ka na ulit? Just seventeen?”

“Binabawalan mo ba ’ko?” Mapanghamon ang tono niya.

“Oo! Dahil bata ka pa at hindi angkop ’yan sa’yo. And what kind of cigarette is that? Ambaho!” Tinakpan ko ang ilong ko dahil hindi ako sanay sa amoy. I am not really used to smelling that one. 

“Bata bata sus! Kalokohan.” Tinapon niya sa kung saan ang upos bago umahon at pinulupot ang braso niya sa beywang ko. “’Wag kang mag-iinarte nang ganyan pagdating natin sa baraks ko ha. Lagot sakin ’yang dila mo ’pag may narinig akong kaartehan.” 

Nagpatianod nalang ako sa kanya nang pumasok kami sa iskinita. Sobrang tirik pa ang araw dahil maaga pa nga. May mga nakakasalubong pa kaming mga batang nagtatakbuhan. Dikit-dikit na bahay pala ito rito dahil nakikita kong nakabukas ang nadadaanan naming mga pinto at bintana. 

May tumatakbong batang lalaki na may hawak na sling-shot. Gawa lang iyon sa kahoy at kung anong goma. May hinahabol itong bata at muntik na itong bumundol sa akin kung hindi lang ito nahawakan sa noo ni Adonis.

“O tang ina! Makakabangga ka na hoy!” Sigaw niya sa bata na umatras at agad nag-sorry.

Tinampal ko ang braso ni Adonis para sitahin. I glared at him na suplado lang iyong hindi pinansin. Naglakad pa kami hanggang sa marating namin ang dulo. Lumiko kami at pumasok sa isang abandonadong gusali na puro vandal ang labas. Sa labas palang ay naririnig ko na ang malakas na speaker na tumutugtog doon. 

May mga nakaharang na kahoy, yero, sirang gulong at kung ano ano pa sa gilid. Mayroon doong isang bahagi ng pader na parang binakbak at sapat na para maging pasukan at labasan. Unang pumasok si Adonis at hinila ako. 

Pagpasok ko ay bumungad sa akin ang hindi bababa sa sampung binatilyo na malakas na nagtatawanan habang nakapaikot sila sa sahig. May mga bote ng alak sa gitna at nag-iinuman sila habang nagpapatugtog. Napakapit ako sa braso ni Adonis dahil ang mga hitsura nila’y iyong mga binatilyong nasa balita minsan. Mga walang pang-itaas, mga may tattoo sa kung saan saang bahagi ng katawan, may mga piercings, at pang-kanto ang mga suot na damit. 

Lahat sila ay lalaki, at ako lang ang babae rito! Agad kong hinila ang damit ni Adonis na yumuko naman sa akin.

“A-Adonis, I’m not safe here! May balak ka bang saktan ako ha?” Puno ng pag-aalala ang mukha ko. Nanlamig ako lalo na nang biglang tumayo ang isa sa mga binatilyo at hinarangan ng malaking flywood ang dinaanan namin ni Adonis. Iyong mga nag-iinuman ay napatingin din sa amin pero hindi naman nagsitayuan sa kanilang kinaroroonan. 

“Boss Adi! Siya ba ’ung sinasabi mo?” Tanong nung pamilyar na pula ung buhok. Bigla siyang sinutok sa braso ng pamilyar ding kalbo na katabi niya at may binulong dito. Napanganga pa iyong red hair at tumango tango sa kung anong sinabi nung kalbo. I remember him because he was the one who lend me the shirts! 

“Ayos ah! Hoy mga kupal! Bumati kayo sa gelpren ni boss Adi!” Sigaw nung red hair. 

“Welcomes!”

“Yo! Wazzup Ma’am! Ganda naman ng gelpren mo boss Adi!”

“Boss Adi! Pasalihin mo gelpren mo rito! Madami pa pulutan baka gusto niya!”

Binalik ko ang tingin kay Adonis na tumatawa lang habang nakasulyap sa mga binatilyo. Ito yata ang mga alagad niya e. At dito ba sila nagkukuta? This is an abandoned place after all!

“Nga pala boss Adi! Pinauwi na namin si Angela tulad ng sabi mo. Nilinisan na rin namin ni Jobert kwarto sa taas.” Sabi nung red hair. Base sa kanyang pananalita ay tingin ko’y siya ang acting secretary ni Adonis. Iyong Kalbo naman ang parang kasa-kasama nito. 

“A-Adonis, ano ba ang nangyayari?” 

Hinawakan lang ulit ako ni Adonsi sa beywang at binulungan. 

“Gusto mo ba sumali sa’men? Nag-iinuman kami. Bihis ka muna sa taas. Tara.” Wala na akong nagawa nang hilain niya ako, at umakyat nga kami sa second floor. Maalikabok ang hagdan at makalat din. Nagulat ako nang sa second floor ay may isang nakasaradong kwarto. May malaking bungo ang nakapinta sa pinto. Binuksan iyon ni Adonis at hinila ako papasok. 

Binuksan niya ang ilaw at nagulat ako nang makita ang isang papag na gawa sa kawayan. Mas doble lang ang laki nito doon sa napasukan naming motel sa karindirya nila, at mas malinis din. May mga nakatuping aluminum foil sa sahig at mga lighter. May naaamoy din akong kakaiba sa paligid pero hindi ko matukoy kung ano. 

Hinapit ako ni Adonis paharap sa kanya at yumukod siya para amuyin ang leeg ko. Napa-igik ako dahil bumaba pa sa pwetan ko ang mga kamay niya, hinihimas iyon. 

“Bango mo ah…” Sambit niya, nanggigigil. 

“Adonis, ano ba…”

Tumawa siya at napakabilis ng kamay niyang nahuli ang tali ng aking roba at hinila iyon para makalas. Pumasok ang isang kamay niya sa loob niyon at dinakma niya ang kaliwang suso ko. 

“O-Ouch!” Ungot ko at pinalo ang kanyang balikat. “M-Masakit pa Adonis!” 

Nilamas niya ang suso ko habang sinisinghot niya ang leeg ko. 

“Ulitin natin ’ung kagabi.”

“Ayoko, Adonis! G-Gosh, the boys are just on the first floor and this is too much!”

Tumawa siya at hinubaran ako ng roba. Nagulat ako at napatakip pa sa aking mga dibdib at pagkababae pero ang hiya ko ay nabawasan na dahil nakita naman na niya ang lahat sa akin kagabi. Umupo siya sa dulo ng papag at sinandal ang likod at lumiyad para pagmasdan ako. Sinampay niya sa balikat niya ang roba ko na parang towel niya lang.

“Dami mong chikinini ah. Tang ina…” Natatawa pa siya. Inirapan ko siya dahil nakakainis na ang pagtrato niya sa akin. Parang kaedad niya lang ako kung kanyang kausapin, at wala siyang kahihiyan sa katawan!

“Of course! Ikaw ang may gawa nito! Nasaan ba ang damit?” Lumingon ako at saktong nakita kong nakapatong ang nakatuping pares ng croptop at pekpek shorts sa maliit na lamesa. Walang paalam ko nang tinalikuran si Adonis at kinuha iyon para suotin. I was glad na mayroon din ditong panty na bago. Hindi ko alam kung kanino ito pero wala na akong pakialam!

Pagharap ko kay Adonis ay patingin tingin lang ito sa akin. Mula rito ay naririnig pa rin ang pinapatugtog sa baba. 

“Bakit mo ba ako dinala rito, Adonis? This is a den! A den of delinquents!” 

Kitang kita ko ang pagdila niya sa kanyang labi habang sinisilip niya ang aking hita. Gosh, shorts pa ba itong suot ko o pangalawang panty lang? Ano pang saysay nito? 

“Baket ayaw mo ba ’ko kasama? Ha?” Dumilim ang mga mata niya. 

Ako nama’y umiwas ng tingin dahil kahit na kompiyansa na ako sa harap niya ay may kaunting takot pa rin dahil nasa teritoryo niya ako ngayon. At ang magagawa ko lang ay sumunod. 

Napatili ako nang hilain niya ako sa beywang at pinaupo ako patalikod sa pagitan ng mga nakabuka niyang hita. Pumulupot ang braso niya sa ilalim ng suso ko at sinusob niya ang mukha niya sa leeg ko. Gosh. It’s tickling me, but my body is just giving in to his touch for unknown reasons! 

“’Di tayo maririnig sa labas kapag nagkantutan tayo dito. Payag ka na…” May panlalambing sa boses niya. 

Oh my gosh. It can’t be!

“Adonis, I’m not your girlfriend! At hindi mo ako lalo asawa para gawin mo sa akin ulit iyon.”

“Tssk. Pakipot ka pa. Sarap na sarap ka kagabi. Galing mong gumiling sa burat ko tang ina.”

His left hand slipped inside my panty. It swiftly found my still aching womanhood and caressed them gently. Napapikit ako at napa-igik sa init at gaspang ng palad niya roon. He’s so expert in doing it and I wasn’t able to resist right away! 

“Hm? Nagpapaalam ako nang maayos, Hyacinth. Ano?” His middle finger carressed my slit, at napatingala ako nang ipasok niya iyon sa butas ko!

“A-Adonis!” 

Narinig kong tumawa siya pero dinirediretso niya ang pasok ng daliri, hanggang sa maramdaman ko ang last knuckle niya sa bukana ng aking pagkababae.

“Sarap ba? Hm? Ano, payag ka na?” Gumalaw ang kamay niya at napaungol ako nang wala sa oras. Hindi ko sinasadya iyon! His finger moved inside slowly and teasingly. My legs shook because of it. 

“S-Stop it…”

“Hm? Nanginginig ka tang ina…” Tumawa siya at malambing na humalik sa pisngi ko. “Itigil ko na ba? Bat nanghihina ka? Nangangatog hita mo oh… Ano?” 

Naghalo ang rationality ko at ang tawag ng aking katawan. I can’t believe that despite of the danger of Adonis and this whole place around me, I can still somehow feel safe with this boy. It feels like he’s making me comfortable with his deadly and juvenile way of living. And I can’t accept the reality that I am slowly diving into everything that’s his.

“O-Ohh… gosh…” Napaungol ako nang pumasok din ang ring finger niya at sumayaw sa aking loob. Naririnig ko ang malalalim na ngisi ni Adonis. 

Hinawakan niya ang panga ko at pwersahang pinatingala sa kanya. Nabubugahan na ngayon ang ilong ko ng hininga niya na may halo pang naiwan na sigarilyo. 

“Sarap ba? Tumiritik na mata mo tang ina…” Tumawa siya at walang paalam na hinalikan ako. Piniga niya ang panga ko dahilan para maibuka ko iyon. Ginalugad ng mainit niyang dila ang akin, habang umuungol ako sa bibig niya dahil sa ginagawa niya sa ibaba ko. 

Pabilis nang pabilis ang kanyang kamay at hindi ko na namalayang mabilisan niyang naibaba ang short at panty ko. Matunog ang aming halikan at hindi ko na rin namalayang gumaganti na ako at napapapikit sa mga halik niya. Bigla niyang inilayo ang mukha sa akin at tinitigan ako habang mala-makina na ang kamay niyang naglalabas masok sa hiwa ko.

“G-Gosh… O-Oh my gosh I-Im gonna c-cum… A-Adonis…. I’m gonna c-cum…” Nararamdaman ko na ang pag-ikot ng kung ano sa aking puson. Adonis smirked as he watched me crying in pleasure. 

“Hm? Sarap ba?” Bigla niyang inalis ang kamay niya sa hiwa ko at binuhat ako patayo. Nalaglag sa sahig ang aking panty at shorts, at paharap niya akong pinaupo sa kanyang kandungan. “Pasarapin pa natin lalo.” 

He angled his face to kiss me deeply. Ako nama’y napahawak sa kanyang batok upang palalimin pa iyon. Alipin na ako ng laman sa hindi ko malaman na dahilan. I moaned in his mouth and combed his hair with my fingers. Tila naulit ang posisyon namin kagabi na sinasakyan ko siya. 

Mabilisang Ibinaba ni Adonis ang kanyang shorts at brief, at lumabas ang kanyang malaking ari. Hindi niya pinakawalan ang aking bibig hanggang sa itutok niya ang kanyang ari sa hiwa ko. Nang bumayo siya ay dire-diretsong pumasok iyon sa masikip kong lagusan. 

“A-Aah!” Napatingala ako at napatili sa kakaibang sensasyon. It was not as painful as to what is is last night. The feeling is more different now, and it made my eye roll very hard.

Biglang tumayo si Adonis, buhat ako habang nakabaon ang kanyang ari sa akin. Ngumisi siya at dinala ako sa nakasaradong pinto. My back was pressed on the cold wooded door as I watched Adonis smirked and started to thrust. 

“Hmm. Putang ina, sarap ba?” 

Napatingala ako at napapikit. I bit my lower lip as my arms coiling on his nape loosened a bit. Nakakawala ng lakas ang pakiramdam ng kanyang malaking ari sa loob ko. All of my body weight is pushing my body down to his big cock. Mas bumabaon iyon dahil sa bigat ng aking katawan.

“Ano? Masarap? Gusto mo ’to? Ha?” Muli siyang bumayo at naramdaman kong umalog ang aking mga suso sa lakas niyon. 

Biglang may kumatok sa pinto. “Boss Adi! Nakalimutan ko ’ung foil. Pasensiya na!” Sigaw ng pamilyar na boses. 

My eyes widened but Adonis kissed my lips so hard that our saliva even mixed mid air. Muli siyang bumayo, at sa puntong iyon ay sunod sunod dahilan para lumagabog ang pinto sa likod ko. 

“Gagi, ’wag muna natin istorbohin ’tol. May foil pa naman ako sa baba hati nalang tayo.” 

“F-Fucck, A-Adonis!” Mura ko sa bibig ni Adonis dahil wala siyang pakialam kahit may tao sa labas! Dire-diretso ang kanyang pagbayo sa akin dahilan para mapatili ako sa bibig niya. Rinig na rinig ang aming halikan, at ang pagsampal ng balat namin sa bawat bayo niya, at tingin ko’y naririning din iyon sa labas!

Saglit na kumalas si Adonis sa aming halikan at dinilaan ang kanyang labi. Kinindatan niya ako bago hinawakan ang mga kamay ko at iginapos sa ibabaw ng ulo ko. 

“’Wag ka maingay… “ Tumawa siya at nakipaghalikan muli sa akin. This time, I controlled my moans, but the sounds we were making cannot be ignored!

Narinig ko nalang ang mga yabag ng dalawa sa labas na umalis na. At nang tingin ko’y wala na nga, that’s when I cried in so much please.

“G-Gosh, fuck me!” Ungol ko nang maghiwalay ang mga bibig namin.

Ngumisi ulit si Adonis, at mas malakas na ang ginawang pagbayo. Tumili ako dahil umiikot na sa puson ko ang boltahe ng kuryente.

“Yan, tang ina, ungol! Sige! Sarap mo.” 

“I-Im gonna cum, A-Adonis…”

“Hm? Lalabasan ka na? Ako rin malapit na.” Nanggigil pa siyang bumayo, sagad at mapuwersa. 

Hanggang sa ako’y manginig dahil narating ko na ang glorya, at si Adonis ay malakas na nagmura.

“Hmm putang ina heto na ’ko. Oooh!”

His loud manly moan joined my squirm in the room. He spilled all of his cum deeply inside me, as I shook in so much pleasure. Ilang segundo pa bago siya natapos at hingal na hingal akong pinagmasdan. Doon niya lang ako kinarga ulit at hinugot niya ang kanyang ari. 

I heard a popping sound as he guided my feet to land on the floor. Nagulat ako nang bigla siyang lumuhod at inangat ang isang hita ko pasampay sa kanyang balikat. Napahawak ako sa balikat niya nang tignan niya ang aking pagkababae. Mabilisan niyang hinugot sa maliit na cabinet ang kanyang Iphone at kinuhaan ng picture ang aking hiwa.

“Puta, tumutulo tang ina…” Tumawa siya at kinuhaan ng video iyon. I am still recovering from that strong orgasm that I can’t even stop him from what he’s doing. “Kapal ng tamod ko tang ina, tumutulo mula sa loob. Sarap.” 

Ibinaba na niya ang hita ko at dinampot niya ang panty at pekpek shorts ko. Isinuot niya iyon sa akin at siya pa ang nagbutones at nagzipper niyon. Pag-ahon niya’y saka niya lang itinaas ang kanyang brief at shorts. Kinarga niya ako at binuhat pahiga roon sa papag. 

“Napagod ka ba? Tang ina anlakas mong umungol.” Tumawa siya at pinagmasdan akong napapapikit na. I felt tired and worn out. Isang round of sex palang iyon but it was enough to knock me out. 

Humiga sa tabi ko si Adonis at pinahiga niya ang ulo ko sa isang braso niya. Amoy na amoy ko ang kili-kili niya, at sobrang lalaking lalaki ang amoy. Tumatawa siya habang nakatingala sa kisame. 

“Tang ina, bilis nun a. Nilabasan ka kagad. Gumaganti ka na rin ng laplapan tang ina…” 

Sinubsob ko ang mukha sa dibdib niya. Magkahalong hiya at pagod. Hindi ko na rin napansin kasi iyon. Pinangunahan ako ng katawan ko. 

“Tulog ka muna. Sarap ng pa-birthday mo sa’ken ah. Tang ina ’di ko pagsasawaan kantotin ka kung ganito ka kasarap.” 

I want to ask more about his last statement, pero pinangunahan na naman ako ng katawan ’ko na bumagsak. Hindi ko na namalayan na hinatak na ako ng dilim. At para sa ikalawang pagkakataon, nakatulog ako matapos ang mapusok na pakikipagtalik kay Adonis.

CHAPTER 15

Bugbog ang katawan ko nang ako’y maalimpungatan dahil sa volume ng cellphone ni Adonis. Naabutan ko ang sarili na naka-unan pa rin sa kanang braso ng hubad-baro na si Adonis, nakasiksik ang mukha sa kanyang kili-kili, at nakayakap sa kanyang dibdib. Mabagal ko siyang tiningala at nakita ko siyang hawak sa kaliwang kamay ang Iphone niya habang may pinapanood. Ako naman ay suot pa rin ang crop ton at pekpek shorts na ipinabihis sa akin ni Adonis.

Niyuko niya ako nang mapansin ang paggalaw ko. Humithit siya ng sigarilyo na hawak niya sa kanang kamay habang inuusisa ako. Hindi naman naipit ang ulo ko dahil malalaki ang braso ni Adonis na puwedeng pwede maging unan. Bumuga siya ng usok sa ere bago ako niyuko ulit.

Ngumisi lang siya sabay balik ng tingin sa pinapanood niya. Naamoy ko sa hininga niya at sa buong paligid ang amoy ng sigarilyo niya. I scrunched my nose because of the smell, but I did not react violently this time. Maliban kasi sa gusto pa ng katawan kong matulog, tila nasanay na akong makita ang bad habits niyang ito. 

“What time is it, Adonis…?” My voice was hoarse. Dahil siguro sa pagod.

I unknowingly burrowed my nose on his armpit once more. Sumasadsad sa maliit kong mukha ang mga buhok niya sa kili-kili. That to my surprise, has no bad smell nor body odor. I inhaled his boyish scent as I pulled myself closer to keep hugging his body. Wala naman siyang reklamo. The body of this sixteen-year-old boy is tough and healthy.  

“Alas kwatro na ng hapon.” He said. “Sarap ba ng tulog mo?” 

Ngumisi siya’t muling humithit ng kanyang sigarilyo. I watched him as he puffed the thick air and then placed the cigarette butt on the ash tray on the small table beside our bed, and quickly killed the remaining ciga lit on it. 

Mula sa orange na liwanag na nagmumula sa labas ng maliit na bintana, I realized that it’s already dusk. Gosh, ganoon pala katagal nakatulog. Satisfied naman ako dahil kahit papaano’y nag-relax ang katawan ko kahit medyo sensitibo pa rin dahil sa ginawa namin ni Adonis. 

“What are you watching, Adonis?” Kuryoso ko siyang tiningala. 

Binaba ni Adonis ng kaunti ang phone niya para makita ko rin. Naka-landscape ang tilt ng phone niya at naka-maximum ang volume. He’s watching a rap battle of some guys. Mga Filipino rappers na nagmumura habang tila tumutula sila. Maraming audience at parang madilim ang background.

“Fliptop. Nood ka?” 

I raised my brows as I silently watched the guy continuously saying something. Iyong audience ay nagsisigawan at nagpapalakpakan minsan. 

“What are they doing? Nag-aaway ba sila?” I asked.

“’De. Rap battle ’yan. Nood ka para malaman mo.” Ang kabila niyang kamay na hindi hawak ang phone ay dumukot sa ilalim ng kanyang jersey shorts. He scratched something on his crotch while his eyes are still watching the rap battle. “Kati amputa.” He murmured until he removed his hand and used it as his pillow after. 

“Naligo ka na ba, Adonis?” Baka mamaya ay nangangati siya dahil marumi na ang balat niya. This place seemed polluted to me afterall. Masikip, mainit, hindi siya conducive. In short, hindi masasabing kwarto talaga na masarap tulugan. 

“’Di pa. Bukas na lang. Bat mabaho na ba ’ko?” Umiling ako at inamoy ang kanyang kili-kili ulit. Imbes na mabahuan ay naamoy ko pa ang parang naiwan na Old spice deo roon. I am sure that it’s that brand dahil ganito rin ang naaamoy ko minsan kay Luisito at Kuya Sergio. These men are using this para maging mabango. 

“You better take a bath tomorrow morning, okay? Baka magka-allergy ka rito. This place is so maalikabok.” 

“Tssk. ’Di uso sa’ken allergy allergy na ’yan.” Walang ka amor amor niyang sabi habang nakatutok pa rin ang mga mata sa pinapanood. 

“Tapos na ba sila sa baba mag-party, Adonis? Wala na akong naririnig na tugtog from there.” Usisa ko. 

“Sumibat na mga ’yon. Nag-inuman lang. Andito ka kase kaya ’di sila makapag chongke.”

“What’s chong…ke?” 

Tumawa si Adonis sabay patay ng pinapanood niya. I watched him as he tilted his phone and went to the blue icon app with the letter ‘f’. I saw his wallpaper. It’s a picture of a real gun. Iyong picture na halatang hindi niya dinownload lang basta mula sa internet, dahil nakapatong ang baril sa isang maruming mesa. 

Nakasunod lang ang mga mata ko hanggang sa pindutin niya ang profile niya sa Facebook. Nakita ko ang profile picture niya na naka-squat siyang panlalaki sa gutter ng isang madilim na kalsada habang may hawak na sigarilyo at naka-dirty finger. Kitang kita ang mahabang daliri niya at ang singsing niya. Naka-itim siyang oversized na damit na may malaking puting print na ‘07’ sa gitna. Naka-puting jogger pants din siya at rubber shoes. He looked so rough there, yet clean. Dalang dala ng gwapo niyang mukha at magandang katawan. 

“Ano pangalan mo sa epbi?” He pressed the search bar as he waited for my reply.

“Oh, Facebook ba? Uh, wala akong ganyan e. I only use IG.” Sabi ko.

Kumunot ang noo niya. “Wala ba talaga o ayaw mo lang sabihin?”

Umiling ako. Ang kamay kong nakahawak sa dibdib niya ay bumaba sa kanyang sikmura. I carressed his abs unknowingly. Gosh, what am I even doing.

“Gusto mo gawan kita?” Sabi niya.

“What? Hindi ko naman kailangan iyan, Adonis. I’m good with my IG.” Sabi ko.

“Gawan na nga lang kita. Tapos kopol dp tayo. Ano?” 

“I don’t understand you but sige, create one for me then if that’s what you want.”

Pumayag nalang ako dahil mapilit siya. At siguradong ’di niya ako titigilan. Palagi kang nasusunod ang gusto niya. At ayaw kong sitahin siya muna ngayon pagdating sa ganito dahil bago palang kami magkasama. Baka kapag napikon siya ay kung ano ang gawin niya sa akin. He is a gang leader afterall. Ang dalhin niya pa nga lang ako rito sa kanilang gang den ay sapat nang patunay na hindi ko siya mapigilan at mahindian na lang basta. 

“Ge.” 

Sabi niya lang sabay pindot ng kung ano-ano sa phone niya. Mabilis lang iyon at ilang sandali’y tinananong na niya ako kung kailan ang birthday ko. Iyon nalang ang tinanong niya dahil alam na niya ang pangalan ko. Nagulat nga ako pero hindi na ako nagtaka. 

“’Yan, ayos na. Dp mo nalang wala.” 

Ngumuso ako habang nanonood sa kanyang screen. He’s so quick in it. Bihasang bihasa siya sa mga apps at halatang sanay na sanay. Pinindot niya ang camera at nakaharap iyon sa amin. 

“Selpi ka.” Mando niya.

“Selfie? Do I really need to show my face there?” Nag-aalinlangan ako dahil baka may makakilala sa akin! Sikat ako worldwide kaya paniguradong meron talaga. But if it ever happens, will those people think that it’s really me? I am aware that there are so many fake accounts on the internet, and anyone can pretend to be somebody else. 

Dahil dito, hindi ko na rin inisip na may makakakilala sa akin. Baka nga marami na ring fake accounts na kapangalan ko rito e. And they might be even using my pictures. Gosh.

“Subsob mo muka mo sa kili-kili ko para ’di ka makilala. Side byu lang pakita mo. Ako na kukuha.” 

I did as what he told me. I burrowd my face on his armpit once again. Kahit paulit ulit akong sumubsob dito ay hindi ako magrereklamo. Sobrang manly kasi nitong binatilyong ito. Lalaking lalaki at wala rin yata siyang pake kahit amoy amoyin ko siya rito. 

Nakita ko nalang ang pag-flash ng camera at ang tunog ng pag-click. Isang kuha lang. Umahon ako at nakita ko ang pagkalikot ni Adonis sa ginawa niyang account ko, at nagulat nalang ako nang nasa-profile picture ko na nga iyon! 

“Gosh, you should took a better picture!” Sita ko. Kitang kita kasi ang braso niya at dibdib na unan ko. Magulo pa ang buhok ko na medyo tumatakip sa side ng face ko. The picture looks like a photo taken after a rough sex. The hairs on his armpit are visible too! Iyong silver niyang kwintas sa kanyang leeg ay kitang kita rin. Pati iyong butterfly earrings ko ay kitang kita rin. Gosh!

“Ganda. Tang ina ang sarap mo.” Tumawa siya sabay pindot ulit sa kung ano. 

Nakita ko nalang na nasa profile niya naman siya ngayon at papalitan yata ang profile picture niya. I don’t see anything wrong on his original picture, though. Kahit na mukha siyang maangas at nakakatakot, para sa akin ay pangkaraniwang picture lang iyon ng mga binatilyong cool sa social media. I have an IG so I can see some boys his age na ganoon din kumuha ng picture. 

“Ako naman.” 

He adjusted our position. Pinahiga niya ako nang maayos sa papag at kinalso niya ang magkabilaang siko at inibabawan ako. Napatili ako nang bigla niyang inangat ang crop top ko. Kumawala ang dalawa kong mabibilog na dede, at kitang kita ko kung paano sumunod ang mga mata ni Adonis at pinanood ang pag-galaw ng mga iyon. He licked his pink lips. 

Yumukod si Adonis at sumubsob sa aking cleavage. Napahawak ako sa batok niya dahil sa kanyang puwesto.

“Your face is tickling my boobs, Adonis, ano ba…” Sabi ko. Sensitibo pa rin kasi ang mga dede ko. At hanggang ngayon ay hindi pa humuhupa ang mga bakas ng pagsipsip ni Adonis doon noong gabing may nangyari sa amin. 

I watched how Adonis positioned the camera on his face. Sumilip siya sa camera sabay flash ng camera. Huli na nang maalis ko ang mga kamay ko na nakahawak sa batok niya, at ang isa kong kamay na nakasabunot sa buhok niya. Umahon siya after at bumalik sa paghiga sa tabi ko. Tiningala ko siya at nakita ang pag-post niya ng picture na iyon. He’s taking them raw! Hindi man lang ineedit o tinitignan kung pangit ba iyon!

“Gosh, kitang kita iyong nails ko…” I drawled. 

“Sarap. Puta.” Natatawang sambit ni Adonis matapos iyong i-post. 

Kitang kita sa picture ang mabilog kong mga suso na ipit na ipit sa mukha ni Adonis. Nakasilip ang gwapong mukha ni Adonis. Iyong ilong niya ay parang inaamoy pa ang balat ng dede ko. Oh my gosh. 

Sunod-sunod na umingay ang phone niya, at nagulat ako nang dagsain ng reactions ang profile picture niya! The comments followed after, and I was shock to see it because it’s so fast!

“Status tayo.” Sabi niya pa sabay pindot ng kung ano. 

Nakita ko nalang ang naka-bold na text sa bio niya. 

In a relationship with Hyacinth Idara Fourier 

Pumunta naman siya ngayon sa aking facebook. Kinalikot niya ang profile ko at nilagyan niya rin ng status iyon. 

In a relationship with Stryker Adonis Gokongwei

Nakita kong magkatabi na ang profile pictures namin dahil sa pag-update niya ng aming status. Iyong profile pictures namin ay halatang kinuha lang sa iisang lugar at sa parehong pagkakataon. Both pictures look like explicit content! Hindi kita ang mukha ko sa mga pictures pero mahahalatang pareho kaming hubad sa pictures. 

“Adonis, baka may makakilala sa akin rito…” Nag-aalala ang boses ko.

Ngumisi lang si Adonis. “’Di naman kita muka mo. ’Di ’yan.” Kumpiyansa niyang sabi. 

“Are you sure? Baka makita iyan ng pamangkin ko. Luisito…”

Tumawa ulit si Adonis. “Tangina, ’di nga kita muka mo rito. ’Wag ka matakot ako bahala.” 

“Dapat hindi totoong pangalan ko ang nilagay mo e.” Sabi ko.

“’Wag ka matakot. ’Di kami prends non sa epbi. Kulit mo rin e ’no.”

Ngumuso nalang ako. I can’t really impose something on him. Palaging siya ang nasusunod. Well, ibibigay ko na sa kanya ’yan dahil wala namang maniniwala sa kanya na isang sikat na supermodel ang ka-relationship status niya. Gosh. 

Ilang sandali lang ay bumalik na ulit siya sa pinapanood kanina na rap battle. Tumatawa pa siya at nagmumura kapag may kung anong sinasabi iyong pinapanood niya. Nanatili nalang ako sa tabi niya at yumakap sa katawan niya. I somehow enjoy this rest.  Warm kasi ang katawan ni Adonis habang skin to skin ang contact namin. 

Nang marinig kong natapos na ang pinapanood ni Adonis, tiningala ko siya. 

“I need to go home na pala, Adonis. Baka hinahanap na ako sa amin. My goodness…” Bumangon ako at napahawak sa aking balakang. It’s sore again. Gosh. 

Bumangon na rin si Adonis at tumayo siya sa harap ko. Tiningala ko siya. 

“Masakit…” Daing ko. “My hips.”

“Kain muna tayo. ’La ka pang kain mula kanina.” He scartched his eyebrow. His full attention is on me now. 

“Yeah, I’m hungry too. Saan tayo kakain? Ayaw ko na munang magpakita sa mga tao. I’m so tired too.” 

Tumango lang siya sabay hawak sa braso ko para hilain ako patayo. Inayos niya ang damit ko, partikular ang pekpek shorts ko na hindi pa nabubutones. Binutones niya iyon at sumasayad pa ang mahabang daliri niya sa puson ko. He don’t mind seeing my panty. Sanay na sanay na siyang makita ang katawan ko.

“Arat. Sama ka sa’ken. Baka ’di ka na magpakantot ulet pag ginutom kita e.” Tumawa siya.

Kitang kita ko ang mga ngipin niyang mapuputi. His healthy gums too. Kinagat niya ang dila niya nang mapansing nakatitig ako sa bibig niya.

“Bat?” Ngisi niya. “Laplapan tayo?” 

I raise him a brow. “Ambastos mo.” 

“Bat nga? Tingin ka ng tingin e. Duraan kita gusto mo?”

My mouth went O. I slapped his chest. Tumawa siya at kumapit sa beywang ko. 

“Arte mo. Lulunukin mo rin naman tamod at laway ko sa susunod.” Kinagat niya ang labi niya at dumilim ang mga mata niya. 

“Stop that, Adonis. Huwag kang ganyan magsalita lalo na kapag may ibang tao. Disgusting!”

“Tssk. arte amputa. Sumisipsip ka na nga sa dila ko e. Ano? Sabihin mo inde? Lumalaban ka na sa ’ken sa laplapan. Sarap na sarap tayo pareho ’wag mo ’kong artehan.” Maangas niya akong tinanguan na parang kaaway niya ako. His jaw clenched. 

Inirapan ko nalang siya. 

“Tampo amputa.” He kept standing in front of me, holding me firm.

“Alis na, Adonis. I’m hungry…” I shrugged his veiny arms but he did not even flinched. 

“Ano nga? ’Di mo ba gusto pag naghahalikan tayo?” 

I rolled my eyes. “Oo na I like it too. Please go away, nagugutom na ako!” 

His jaw clenched before cursing. Tinitigan niya pa ako saglit bago niya ako hinila palabas. Nagpatianod nalang ako sa hawak niya hanggang sa pagbaba namin. Wala nang kahit isa sa mga alagad niya ang naroroon. Tahimik na rin at naiwan nalang ang iilang bote ng alak na inubos nila. 

Lumabas kami ni Adonis sa kanilang den, at nakayuko ako habang palabas kami sa iskinita. Naiilang ako sa suot ko. Si Adonis naman ay wala lang pake. 

Paglabas namin ay nakita ko pa ang iilang tambay sa gutter, na nakaupo at naninigarilyo. Hindi ito ang mga alagad ni Adonis. Parang mga local sila rito na kilala si Adonis at ang kanilang gang. 

“Boss Adi! Ganda ng bebe mo ah! Pakilala mo naman sa’men!” Sigaw nung naka-hubad baro na maitim na lalake. 

“Ge bukas.” Walang kalatoy latoy na sagot ni Adonis sabay hila sakin para makasampa na sa kanyang motor. 

Nahirapan pa ako sa pag-upo dahil nga sa balakang ko. Pero si Adonis ay kinuha ang mga kamay ko at pinakapit sa katawan niya. Umandar kami agad at lumipad na naman ang buhok ko. I don’t know where we are going, pero nasabi ko naman na sa kanya na gusto ko nang umuwi at gutom na rin ako. 

Nilagpasan namin ang sentro, at nakarating na kami sa malawak na lupain. My eyes went wide as I realized that we are now in Santa Victoria. Wala na kami sa El Gracia dahil ang malawak na lupain na ito ay hudyat na nasa teritoryo na kami ng mga Gokongwei.

“Adonis! Stop! Why are you bringing me here!” Nagpapanic kong sigaw. Kumabog nang malakas ang dibdib ko. Pero wala lang pake si Adonis na nagmamaneho.

Pumasok ang motor sa malawak na entrada ng pamilyar na aristokratong mansion ng mga Gokongwei. Umikot ito sa malaking cupid fountain bago huminto. Namutla naman ako nang tingalain ang napakalaking facade ng mansion na minsan ko nang napuntahan noong ako’y bata pa. Noong panahon na dinala ako rito ni Antonius. 

“Baba.” Mando niya. 

Natulala na ako hanggang sa hilain ako pababa ni Adonis. Patingin tingin ako sa paligid dahil nakita kong may nakatayong dalawang guwardiya sa magkabilaang double doors. Oh my goodness.

Hinawakan ulit ni Adonis ang braso ko at hinila ako paakyat sa hagdan. Napatingin ako sa unipormadong dalawang bulto ng gwardiya na nakasunod ang mga mata sa akin. Hindi man lang nila ako hinarang o si Adonis. 

Nadaanan namin ang malaking living room nila, at ang malaking chandelier sa mataas nilang ceiling na nagbibgiay liwanag sa napakalaking space. The amenities inside were shining and shouting the wealth of the Gokongweis. Hinila ako paakyat ni Adonis sa kanilang grand staircase. Nakita ko sa malaking pader ang malaking life size painting ng mag-anak na Gokongwei. Mula sa Don Emilio Gokongwei, Donya Cielo, hanggang sa mga anak at apo nila kabilang na si Antonius, lahat sila ay nasa isang malaking frame suot ang pinyang barong at Filipiniana. 

“Madadapa ka na, tang ina. Tumingin ka sa dinadaanan mo.” Bulyaw ni Adonis nang matisod ako sa kalagitnaan. 

Napalunok ako at kakaba kaba. Ano mang oras ay makakasalubong ko ang Don Gokongwei! Ang Donya Cielo! O si Antonius! Oh my goodness!

Dinala ako ni Adonis sa isang kwarto at hinila papasok. Doon ay napabuga ako ng hininga at napahawak sa braso ni Adonis. 

“W-Why did you bring me here! Kalaban ako! Magkalaban ang mga pamilya natin!” Kinakabahan kong bulyaw sa kanya. 

“Alam ko. Wag ka matakot. Wala rito erpat ko. Pati iyong dalawang matanda.”

“B-But I shouldn’t be here, Adonis! Alam mo bang nakulong ang tatay mo noon dahil sa akin?”

“Pake ko? Tang ina ’di ba sabi ko ’wag ka matakot? Ako nga bahala sa’yo.” 

Hinila niya ako sa kanyang kama at pinaupo niya ako sa dulo niyon. Humatak siya ng isang upuan. Iyong office chair na nasa study table niya. Umupo siya sa harap ko at nakabuka pa ang mga hita. 

“I-I wanna go home, Adonis, please…” Hindi mawala wala ang kaba mo.

“Dadalhan kita rito ng pagkain. Hintayin mo ’ko rito.”

“Adonis, hindi ko talaga kaya manatili rito. This is so w-wrong…”

“Tang ina paulit ulit tayo diyan sa wrong wrong na ’yan, Hyacinth. ’Di nga ’yan! Kung natatakot ka nang lumabas, dito nalang tayo sa kwarto ko. Dito ka na matulog. Ano?” 

“No! A-Adonis uuwi ako—”

“Stryker anak? Andiyan ka ba?”

Napahinto ako at napalingon sa pinto nang may magsalita at kumatok. The familiar voice of a woman. 

“Anak? Andiyan ka ba?” 

Napatingin ako kay Adonis na nakatitig lang sa akin. Nanlalaki ang mga mata ko. It’s Maristella! The mother of Adonis!

“Andito ’ko.” Sagot ni Adonis. 

“Oh, may I come in?”

Napakapit ako sa braso ni Adonis. Umiling iling ako, nagpapanic. 

Ngumisi si Adonis. 

“Sige. Pasok.”

And that’s when I think I just lost my consciousness. My gosh.

CHAPTER 16

“Shit!” 

Napatili ako’t hindi alam ang gagawin nang biglang gumalaw ang door knob. Nawalan ng dugo ang mukha ko at wala ng oras para magtago. Subalit ilang galaw pa ng door knob ngunit hindi iyon bumubukas. 

Napatingin ako kay Adonis na nakangisi habang nakatingin sa akin. Pinapanood ang hitsura ko na nagpapanic. 

“Anak, sarado ang pinto mo.” Boses ni Maristella sa labas.

Napahawak ako sa aking dibdib at napabuga ng napakalalim na hininga. Adonis grinned as if amused by what he saw on my face. Shit. Is he playing with my emotions? 

“Alam mo pala e. Edi ’wag kang pumasok.” Maanghang na sambit ni Adonis habang hindi inaalis ang tingin sa akin. 

“Ah, sige, anak. Hindi na muna kita aabalahin. Magtutungo muna ako at si Inday sa El Pueblo dahil mayroon akong pauunlakang piging. Kapag mayroon kang kailangan ay sa ibang kasambahay mo nalang ipagbigay alam. Maiwan na muna kita, anak.” 

Nag-echo ang tunog ng takong ni Maristella sa labas, pahina nang pahina hanggang sa ito’y mawala. Ako nama’y nakahawak pa rin sa dibdib at hindi makapaniwalang hanggang ngayo’y anlakas ng kabog niyon. Kinabahan ako! Akala ko ay mahuhuli na ako ng nanay ng binatilyong ito na naririto sa kwarto niya. 

“Tang ina.” Natatawang usal ni Adonis habang umiiling iling sa aking nakatingin. “Kabado amputa…” Lumapad ang mga ngiti niyang parang nasiyahan sa nasasaksihan sa mukha ko.

“I hate you!” Mahina kong bulyaw sa mukha niya. Nag-iingat pa rin ako na baka biglang bumalik si Maristella at marinig ang boses ko. Hindi ko matiis na ilabas ang galit sa ginagawa nitong binatilyong ito sa akin! Such a wicked and mischievous boy.

“Kabado bente… sarap mo talaga…” Sambit niya pa’t tumayo habang natatawa pa.

Lumakad siya patungo sa pinto pero lumingon sa akin bago niya iyon buksan.

“Diyan ka lang. Kukuha ako ng pagkain mo. Huwag kang maingay kung ayaw mong may makarinig sayo sa labas. Naiintindihan mo ba?” Sambit niya na may multong ngisi pa rin. Para bang tinatakot ako o kung ano pero hindi siya seryoso.

Napalunok ako’t masama siyang tinignan. Ano pa bang magagawa ko e naririto ako sa teritoryo niya? Gusto ko mang magalit sa kanya pero hindi ako pwedeng mag-ingay. Gosh. I can’t believe that I am literally in his room and simply required to oblige from his commands.

“Ano? Sagot ka.”

“Fine!” Naiinis kong tugon ngunit hangin lang ang pagkakasambit.

“Yan. Ganyan ang gusto ko sagot agad puta.” Binuksan nito ang pinto’t lumabas na, may multong ngisi pa rin sa labi na hindi na yata nawala.

Ako nama’y natulala sa kanyang carpet at nagsisisi kung bakit ako sumama sa kanya. Nadaig niya ako. He’s bringing me to different places and I am so pathetic to just go with the flow. Shit. This is not very me. I will make sure na kapag nakaalis ako rito kay Adonis ay hinding hindi na ako magpapakita sa kanya ulit. He’s dangerous. Too dangerous for a woman like me who lives with grace, poise, and class.

Pagbalik ni Adonis ay may bitbit siyang isang plato na may lamang pagkain. May kutsara at tinidor na rin doon. Hinila niya ulit sa dulo ng kama ang inupuan niya kanina’t pabukakang humarap sa akin. Ginalaw niya agad ang kutsara’t sumandook doon ng isang malaking bloke ng kanin at piraso ng karne.

“What’s that?” Naiilang na tanong ko. 

“Caldereta. Nganga na.” Nasa ere na ang kamay niya at ang kutsarang may laman.

“Uh, malaki masyado. Bawasan mo, please?” 

Nangunot ang noo niya’t tinignan ang kutsarang punong puno. Ganyan siya kumain noong nasa karinderya kami. Isang bultuhan na pang lalaki. E ako ay hindi ganyan! Maliliit na scoop lang ako kapag nagda-dine. 

“Arte mo talaga e no. Hina kumain amputa. Oh.”  Kinalahati niya ang laman niyon at muling inangat para isubo sa akin. 

I opened my mouth and took it. He was careful while assisting me. Pero kitang kita ang matitigas na kilos ng kanyang mga braso habang nagfe-flex sa ere. 

“Liit ng nganga amputa. Lakihan mo para marami kang makain. Sobrang payat mo na nga e. Pinapalamon ka ba doon sa inyo ha?” Bulalas niya. 

I rolled my eyes. 

“Of course. Pero pwede bang ako nalang ang magsubo sa sarili ko? Ginagawa mo akong bata e.” Sikmat ko. Ngayon lang ako kumibo. Kung nagrereklamo siya’y itigil na niya sana. 

“Tssk. Lakihan mo ang nganga mo. Mabagal kang kumain kaya ako na para mabilis.” Utos niya pa.

Sinubuan niya pa ako ulit at wala akong nagawa kundi tanggapin nalang iyon. Kahit nakaismid ang mga mata ko habang nakatingin sa kanya at ngumunguya.

“Liit talaga amputa. Pag pinasubo ko burat ko sa’yo lalaki ’yang nganga mo tamo.” Banta niya.

I glared at him because I’m still in the middle of chewing the food. Sumandok siya ulit inambang subo sa akin kahit hindi pa ako nakakalunok. Gosh.

After kong lumunok ay hindi na muna ako sumabat. Tinanggap ko ang mga sumunod pang subo para matapos na agad. Also, my stomach is really craving for more. I haven’t eaten yet and my body needs it. Tiniis ko nalang ang malalaking portion ng mga subo niya para hindi na rin niya ako pagalitan. 

Mainitin talaga ang ulo niya. I wonder where he got that attribute. Noon namang kasama ko pa si Antonius ay hindi iyon ganyan. He’s always calm and acting like a prince. And as far as I remember from Maristella, she’s the kindest and most graceful daughter from the lineage of their ancestors way back then. Kaya nga walang naging hadlang sa pagpapakasal nila ni Antonius dahil parehong match. Anak ba talaga ito ni Antonius? Gosh. 

“Busog na ako, Adonis…” 

Inabot ko ang baso at pinangalahatian iyon. Adonis simply watched me as I wiped my lips with my forefingers. 

“Can I take a bath in here? I feel so dirty na…” I drawled.

Nangunot saglit ang noo niya bago siya matigas na tumango. 

“Doon ang banyo ko. Bilisan mo na rin maligo kung gusto mo kaagad makauwi sa inyo.”

I nodded. Matino naman siya kausap minsan. Pero minsan lang! Siguro ay napagod na rin siya sa buong araw akong kasama kaya heto’t hindi na nagsasayang ng aming conversation. 

“Thanks! Uh, gagamitin ko nalang iyong toiletries mo roon, okay lang ba? Kaso wala akong damit pala…” 

“Maligo ka na. Ako na bahala.” 

I internally giggled as I stood up in front of him. Dumapo pa ang mga mata ni Adonis sa aking puson na exposed na exposed. Sinipat niya pa ang suot kong shorts na parang may tinitignan. 

“What?” I asked him and waited for him to look up.

He smirked. 

“Tangina andaling bakatan ng balat mo e no? Kitang kita ko pa ung baon ng ngipin ko sa singit mo puta…” Natatawa niyang sambit. 

I rolled my eyes in annoyance. I thought he’ll stop playing with me already.

“That’s true. And you should never do that again. I mean, my skin is too soft kaya too bad this will be the first and last time that I had to experience these marks. Maliligo na muna ako.” 

Tumalikod na ako at nagtungo sa banyo niya. When I got inside, I was shocked to see a very huge bathroom na parang sinlaki rin ng bedroom niya. All white ang nasa paligid, glassy, marbled, mettalic and very minimalist. May malaking bath tub sa isang banda, na katabi naman ang isang overhead shower. 

“It’s nice in here…” I murmured.

Hinubad ko agad ang mumunting saplot na suot at ipinatong sa metallic shower rack. Walang kahit anong gamit dito na aakalain mong bagong bago ang banyo at hindi pa naituturnover sa may-ari. Pero dahil may isang shower gel na nakapatong sa isang glass part sa loob ng shower area ay masasabing may isa ngang lalaki ang gumagamit nito at ito lang ang kanyang toiletries.

Napapikit ako nang hayaang bumagsak ang warm water sa aking katawan. Ginamit ko ang shower gel ni Adonis na amoy na amoy ang lalaking samyo. The manly smell of Adonis is all over my body. Kung buong araw ay nangangamoy ako dahil sa natural na pawis at amoy ng katawan ni Adonis, ngayon naman ay direktang bumabalot sa bawat kanto ng balat ko ang panlalaking amoy niya. 

I never thought in my whole life that I’ll one day be willing to take a bath under the scent of some man. And it turned out that the man is not yet a ‘man’, but still a ‘teenager’. And that’s Adonis. The son of the man that I used to love. 

I was glad na mayroong isang puting towel sa rack. Iyon na ang ginamit ko para sa aking mukha, buhok at sa huli’y pambalot ng katawan. Kung ibang araw lang ito, nagrereklamo na ako sa kakulangan ko ng necessities. But knowing that I am under the roof of a dangerous boy and a notorious gang leader, nagging for something petty like this girly stuff is unneccessary. 

“Gosh, I feel so fresh…”

Paglabas ko ng banyo ay medyo basa pa ang buhok ko. I used the towel to cover my chest and my private part. Mabuti nalang at malaki ang towel ni Adonis kaya balot na balot ako kahit papaano. 

Pero wala si Adonis sa kwarto niya nang ako’y lumabas. Kaya umikot ako saglit para puntahan ang malaki niyang walk in closet na malinis at halos bagong bago pa rin. Nagagamit niya ba itong kwarto niya? Kasi kung ibang lalaki ito, malamang magulo ito at nagkalat ang mga damit dahil burara. Lalo na sa tipo niya na parang walang kalinisan sa katawan, dapat ay makalat ito sa mga damit niya.

Binuksan ko ang mga cabinets at nagulat ako nang halos walang laman ang mga iyon. Maging ang iba pa’y pinagbubuksan ko’t isinasarado rin pero malinis lahat. Hanggang sa buksan ko ang isang cabinet at doon ko nakita ang isang kinakalawang na baril.

“Oh my gosh!” Napasinghap ako dahil ito yata iyong baril na nakita ko sa profile picture niya. 

“Anong ginagawa mo.” 

Napakislot ako nang biglang nagsalita si Adonis sa likuran ko. Pumulupot ang maugat niyang braso sa aking puson at inamoy ang batok ko. 

“Bango mo ah. Ano kantutan tayo ulit? Doon sa kama ko…” 

Tinampal ko ang braso niya sa puson ko na hindi man lang niya inaalis. 

“Gosh. Bakit may baril ka rito sa kwarto mo ha? Is that a real gun?” Kinakabahan kong bigkas.

“Saan?” Sambit niya at parang walang alam sa nakabukas niyang cabinet dahil inaamoy amoy niya nga ang leeg at batok ko. 

“Ito oh. Bakit may baril ka rito sa cabinet mo? This is dangerous!”

“Ngayon ka lang ba nakakita ng baril? Laruan ko lang ’yan.”

“Laruan? A gun is not a toy, Adonis! Bakit nandiyaan iyan? Pwede bang itapon mo iyan? Baka makulong ka pa sa ginagawa mong bata ka!”

Tumawa siya sa tenga ko. 

“Bat ko itatapon? Laruan ko nga lang ’yan. Pag nagpapraktis ako mambaril dati sa Alley 3. Di ko na yan ginagamit.”

Napabuga nalang ako ng hangin. Dapat ko na talagang layuan itong binatilyong ito. I will allow him to do anything with me until I finally gets home. At kapag nakauwi na ako, ipinapangako kong hinding hindi na ako ulit lalapit sa lalaking ito. I feel like my life is in some danger when I am with him. Something just feels wrong with him. Baka mapahamak na ako kapag makasama ko pa siya sa isang gabi.

“Bat? Kinakabahan ka ba? Lakas ng tibok ng puso mo oh tang ina. Laruan ko nga lang ’yan. Bulok na ’yan. Nakalimutan ko na ngang nandiyan ’yan e kundi mo lang binuksan.”

“Adonis, bitiw na. Magbibihis na ako.” 

“Sige. Ito damit mo.” 

Humiwalay siya sa akin kaya humarap ako. Kinuha niya ang puting bestida at isang puting panty na kanina pa pala nakapatong sa kaliwang balikat niya. Inabot niya iyon sa akin.

“Kanino naman yan?” I asked.

“Kay Maristella to ninakaw ko sa kwarto niya. Kasya ’to sa’yo.” He said nonchalantly. My goodness.

Napailing nalang ako pero kinuha na rin iyon sa kamay niya. He remained standing in front of me, walang balak umalis. 

“Magbibihis na ako, Adonis.” I pointed out, hawak ko na ang dulo ng towel dahil maghuhubad na.

Tumango lang siya’t lalaking lalaking pumameywang. Todo abang ang mga mata niyang makita ang katawan ko. At dahil alam kong hindi siya aalis ay umirap nalang ako at inalis ang towel. Kumawala muli ang mga dede ko pero hindi ko na iyon pinansin pa. Yumuko ako upang unang suotin ang panty. It was kinda weird to know that the underwear that I am wearing is his mother’s! But I have no choice. Gosh. 

Pinapanood niya lang ako hanggang sa isuot ko ang puting bistida. Spaghetti strap iyon na abot hanggang sa tuhod ko. It looks so classy and modest. Maliban na lang sa nakabakat kong dede dahil wala akong bra na kasalukuyang pinagmamasdan ni Adonis. 

“Uh, pwede mo na ba akong ihatid sa amin?” I gently asked. 

Tumaas ang isang kilay niya.

“Uuwi ka na agad? Walang tao ngayon dito. Pwede pa tayong magkantutan. Kahit sumigaw ka pa magdamag ayos lang…” He casually said.

Napalunok ako’t napailing. 

“I’m tired, Adonis. Uh, gusto ko na munang magpahinga.”

“Pagtapos natin makakapagpahinga ka na. Isang round lang. Ano?” He stared at me, so straight to the point to speak his heart out. My goodness. Hindi man lang siya nahihiya sa akin. Well, wala naman talaga siyang hiya!

“I wanna go home…” Mababa kong sabi, wala ng balak pang magmatigas. Kung iuuwi niya ako, iuuwi na niya ako. Kung hindi, wala na rin akong magagawa.

Saglit niya pa akong pinagmasdan bago siya nagsalita. 

“Sige. Sa susunod na aayain kita papayag ka na dapat. Sa ayaw mo o sa gusto. Papayag ka na dapat.” 

Ngumuso ako. Gusto kong magreklamo pero para lang makauwi na ako ay tumango nalang ako. This brute is really dangerous. I need to get out of here asap.

“Gosh… It’s so cold…” Sabi ko habang hawak ni Adonis ang palapulsuhan ko nang makalabas kami ng kanilang mansion. 

Nilagpasan lang namin ang nakaparada niyang motor, at nagulat ako nang dalhin niya ako sa isang itim na stallion. Nakatali ang kabayo sa isang malaking tarangkahan. Buhay na buhay ang malusog na itim nitong kulay sa ilalim ng liwanag ng buwan. 

“Oh gosh! A big horse!” 

Hindi makapaniwala kong sambit. Manghang mangha ako habang si Adonis ay kinuha ang tali niyon sa kung saan bago dinala palapit ang Stallion.

“Tara na. Sakay ka na. Ito si Badong.” Pakilala niya sa kabayo na umalulong nang tapik tapikin niya sa mukha.

“Wow, that’s his name?” Usisa ko pa.

“Oo nga. Tara na sakay na.” Hinawakan niya ang kamay ko at pinalapit ako sa kabayo. Yumukod siya’t hinawakan ako sa magkabilaang beywang para buhatin pataas at paupuin doon sa leather seat na nakapatong sa ibabaw ng kabayo.

Agad siyang sumunod at pumuwesto sa likod ko. Hawak niya ang tali ng kabayo na parang iyon ang magsisilbing manibela sa pagpapatakbo niya sa kabayo.

“Wow! I can’t believe I am riding a horse! First time ko ito, Adonis!” Impit kong tili.

Narinig ko lang siyang ngumisi. Hanggang sa ihampas niya ang kung anong tali at tumakbo na ang kabayo.

“Liyad ka lang sa’kin at kumapit ka sa hawakan ng leather.” Utos ni Adonis na ginawa ko.

Humahampas ang malamig na hangin sa mukha at katawan namin ni Adonis habang maayos ang takbo ng kabayo. Kaming dalawa lang at ang tunog ng yabag ng kabayo ang naririnig namin sa aming pagtakbo.

“I love this!” Mahina kong sambit nang nasa kalagitnaan na kami. Sa malubak na daan napiling dumaan ni Adonis na tila inilayo niya sa sementadong kalsada para walang ibang makakasalubong na sasakyan o kung ano man. 

“Sarap ba? Gusto mo tigil muna tayo saglet?” He hummed. 

“Bakit?” Sabi ko habang nag-eenjoy sa aming pangangabayo.

“Doon muna tayo sa talahiban. Sakyan mo naman ang burat ko.” Pilyong sambit niya na biglang humalakhak.

Umirap ako at natawa nalang din dahil sa biglaan at walang lugar niyang bibig. 

“Stop it, Adonis. I need to go home.” Usal ko.

Tumulak pa kami hanggang sa marating na namin ang bungad ng aming malaking hacienda. Kinakabahan pa ako dahil nakita kami ng isang naka-duty na guardiya. Na nakita kong nagulat din dahil sa paparating na kabayong sinasakyan namin. Pero tila nakuha na agad nito na kailangan naming pumasok kaya binuksan nito ang malaking gate at hinayaan kaming makausad pa. 

Umikot pa kami ni Adonis sa aming water fountain bago niya pinatigil ang kabayo. Una siyang bumaba bago ako hinawakan ulit sa bewang at maingat na ibinaba. 

“That was fun!” Mahina kong sambit dahil baka marinig kami ng mga tao sa loob ng mansion. 

Ngumisi lang siya. “Magteteks ako sa’yo. Magreply ka sa’ken. Sasabihin ko sa’yo kung kailan ulit tayo magkikita. Kapag ’di mo ko sinipot, alam mo na ulet.” 

“Sige na. Alis na agad. Baka makita ka.” Kinakabahan kong sambit.

“Ge.” Sumampa agad siya sa kabayo at sumulyap sakin bago umandar. “Aabangan ko reply mo sa’ken. Pag ’di ka tumupad sa usapan, yari ka talaga saken.” Matigas at seryoso niyang sambit.

Kahit wala na akong balak makipag-negosasyon sa kanya ay tumango nalang ako. Kailangan na niyang makaalis. At itong paghihiwalay namin ang huling beses na. Hindi na ulit ako papayag na makasama siya dahil sigurado akong nasa panganib na ang buhay ko. 

“Mag-iingat ka, Adonis.” Sabi ko.

Tumango siya bago mabilis na tumakbo ang kabayo. Pinanood ko silang makalabas ng aming lupain hanggang sa maglaho nalang sila sa dilim.

“Tita?”

Napalingon ako nang biglang magsalita sa likod ko si Luisito. Nakaitim na pajama ito at sando na tila handa nang matulog. 

“Oh..” Ngumiti ako at naglakad papasok sa bulwagan. “Bakit gising ka pa, Luisito?” 

His thick brows knitted as he scanned me. “May narinig akong mga boses. Sino ang naghatid sa’yo pauwi, Tita?” 

“Ha?” Maang maangan ko. 

Sumunod siya sa akin hanggang sa umupo ako sa couch ng living room. Kami nalang ang tao sa paligid. Natutulog na yata ang mga magulang niya at mga kapatid sa kwarto. Gabi na rin kasi. 

“Tita…” Pagtawag niya sa atensiyon ko. “Sino iyon? At sigurado akong may narinig akong tunog ng kabayo kaya ako lumabas. Sino ang naghatid sa’yo?” 

“Ah, nagpahatid ako sa isang manong na nangangabayo.” 

“Pero saan ka galing? Hinahanap ka ni Papa sa akin at pinapatanong kung kumusta ka raw dito. Pero wala ka yata rito buong araw.”

Napakurap kurap ako. Gosh, paano ba ako magsisinungaling.

“Oh, yes. Kasi may binisita lang akong lupain somewhere. Balak kong bilhin at gawing resthouse before I leave to states.”

Tinitigan pa ako saglit ni Luisito. Teka, napagdududahan na niya ba ako? Gosh. 

“Lupain? Naging interesado ka na ba ulit sa mga ganoon Tita kahit na ibang lifestyle na ang meron ka ngayon?” 

Lumunok ako. “Ah, you know what Luisito, I’m tired na rin. Siguro next time nalang natin pag-usapan ang tungkol sa business? Mag-rest na muna ako, please? Okay lang ba?” 

Luisito nodded slowly. “Yes, Tita. Magpahinga ka na. I’m just worried about you and I really wanted to wait for you to go home before I go to sleep. Lalo na’t mag-isa ka lang at walang kasama kung saan ka man nagtungo.” 

“Thank you for the concern, Luisito. So, let’s go upstairs na? Tara?” I smiled.

Tumango siya at bumuntot na rin sa akin. Humawak ako sa braso niya sa pag-akyat namin sa hagdan at hinatid niya pa ako sa tapat ng kwarto ko.

“Good night, Tita. Take a good rest, please.” Aniya.

“Ikaw din, Luisito. At huwag nang magpuyat sa gadgets mo okay?” 

He nodded. 

Pagkapasok ko ng kwarto ay dumiretso agad ako sa kama ko. I dragged myself and laid comfortably on my soft mattress. Gosh. I can still feel the adrenaline in my body. And also, the stinging pain and pleasure that was left in my body from my sexual encounter with Adonis. I can still feel his bites all over my body. And my womanhood, it’s still sore from his huge member. 

Goodness. I can’t believe that I allowed a man my nephew’s age to have a taste of my body. But I am sure that this will just be a forgotten part of my history because once I go back to States and continue the life that I left hanging there, I will move on and live my life just how I should be living it in the first place. I will just treat this experience as a dream. Like it did not happen in reality.

CHAPTER 17

Kinaumagahan, kasabay ko si Luisito at Kaito na mag-almusal. Kaming tatlo lang ang nag-aagahan dahil hindi pa bumababa sina Kyline.

“Napuyat po siguro si Mommy kagabi. Iyak po kasi ng iyak si baby e.” Ani Kaito nang itanong ko kung bakit nasaan ang Mommy nila.

“Oh…” Usal ko nalang habang humihigop ng gatas.

“Kayo po, tita, bakit po kayo maaga nagising?” Tanong ulit ng makulit na si Kaito.

Si Luisito naman ay kaswal lang na kumakain habang pasulyap sulyap sa amin. Hindi talaga siya gaano madaldal kumpara sa kapatid niyang palatanong at bibo.

“Gusto ko kasi kayong makasabay mag-agahan e. Kasi maghapon kayong wala sa bahay later e, kaya baka hindi ko na kayo makausap pa ulit.”

Nangunot ang noo ni Kaito. 

“Bakit po, tita? Uuwi naman po kami mamayang hapon e.”

“Uh, kasi I have already booked a flight. Later in the evening ang biyahe ko.”

“Ha?” Umangat ang isang kilay ni Luisito. 

Samantalang si Kaito naman ay napakamot ng noo.

“Ano pong ibig sabihin ng booked a flight, tita? Aalis ka na po?” Si Kaito.

“Nakapag-book ka na agad, Tita?” Si Luisito. “Bakit parang ang bilis naman?”

I cleared my throat first. 

“Uh, it’s your father who prepared a flight for me already. Last week pa. Biglaan lang din na babalik na ako sa states e.”

“Po? Ibig sabihin po niyan hindi ka na po ulit namin makakasama?” Lumungkot ang boses ni Kaito. 

My heart melted at the sight. 

“It’s hard to tell the truth but yes. Uh, alam niyo naman siguro ang dahilan ni Tita kung bakit pumunta rito sa Pinas, right? Para maka-attend lang sa Wedding ng uncle Hercules niyo.”

“Tita, alam po ba iyan nina Mommy and Daddy na aalis ka na mamayang hapon?” Luisito asked.

“Alam na ng Papa niyo. At iyon nga ang gusto niya e, ang makabalik na ako sa US para makapagtrabaho na ulit. Pero ang Mommy niyo together with your Lolo and Lola, hindi pa nila alam.” 

“But Lolo and Lola are not here po, Tita. They are out of town, right? Paano ka po makakapagpaalam sa kanila?” Si Kaito na nababanaag ko sa mukha ang lungkot kahit na hindi niya sabihin. 

“Uh, madali nalang iyon, Kaito. I can just inform them on Facetime. That’s how things work, baby.”

Sumimsim sa baso ng tubig si Luisito habang mariing nakatingin sa akin. Parang may inaalam. Pero hindi ko ipinahalatang may kaduda-duda sa dahilan ng pag-alis ko. Kung alam lang nilang kinakabahan na ako sa relasyong namamagitan sa amin ni Adonis kaya aalis na ako at magpapakalayo-layo bago pa malaman ng mundo ang lahat. 

“May problema ka po ba, Tita?” Tanong ni Luisito.

I chewed my lower lip and nodded my head sideways to say none. Luisito raised his brow.

“Pwede po bang ihatid kami ni Kuya sa school, Tita?” Ngumuso si Kaito, nagpapaawa.

Napangiti naman ako at tumango. “Sure, baby. Ihahatid kayo ni Tita.”

“Yehey!” Napangiti na rin sa wakas si Kaito.

Nang matapos ang agahan ay lulan na kami ng puting Land Cruiser. Nasa likod na si Kaito at katabi ko naman si Luisito na nakaseatbelt na. Nakasuot na rin ito ng kanyang reading glasses at makisig sa kanyang uniporme. Walang duda na anak nga ito ni Kuya Sergio. 

“You need help adjusting your seat, Tita?” Tanong ni Luisito nang mapansing abala ako sa pag-usog ng seat para mapalapit ako sa manibela.

“Uh, no. Kaya ko na ’to. Wait lang.” Yumukod ako at inayos pa iyon. At nang maposisyon ang sarili’y umahon na ako’t sinilip sa likod si Kaito. “Let’s go na. Kaito, behave for Tita, okay?”

He nodded his head excitedly. “Behave na po ako palagi, Tita. Sabi niyo po dapat good boy ako e.”

“Very good.” Ngumiti ako at napatingin naman kay Luisito na nakakunot ang noo habang may tinitignan sa phone niya.

Akmang i-aandar ko na ang sasakyan nang mapatingin ulit ako nang mabilis sa kanya dahil phone ko lang naman ang hawak niya. Mabilis ko iyong inagaw sa mga kamay niya at nanlaki ang mga mata ko nang magdugtong ang mga mata niya habang nakasunod ang tingin sa akin. 

“Uh… sorry. This is my phone kasi…” Nakangiti kong sambit. 

“Bakit ka-text mo si Adonis, Tita?”

Parang nalaglag yata ang puso ko sa tanong na iyon ni Luisito. Napalunok ako nang matigas habang hindi tumitingin sa direksyon niya. Para lang akong robot na nagmamaneho dahil wala akong mahanap na palusot agad. Fuck.

“Susunduin ka raw niya mamayang alas nuwebe ng umaga sa mansyon.” Dugtong niya pa.

Ako nama’y nangamatis na sa upuan ko at naghanap ng masasabi.

“U-Uh, are you sure? Baka wrong send lang, Luisito. Ikaw naman…” Ngumiti ako para hindi halata. 

“Tita, ako ang unang nagtanong. Kailan pa kayo naging magkakilala?”

“Uh, Luisito, can you please stop asking me? Hindi ako makapagfocus sa pag-drive. Hindi ko kilala ang kung sino mang sinasabi mo.” Pagsisinungaling ko pa.

Akala ko ay magtatanong pa si Luisito. Pero nanahimik na rin siya. Hanggang sa makarating kami sa tapat ng iskwelahan ni Kaito, hindi na ulit siya nagsalita.

“Tita, babye po! Salamat po sa paghatid sa akin at kay Kuya. Ingat ka po sa airplaine mamaya pag-uwi mo po!” Ani Kaito na sumilip pa sa driver’s seat mula sa likod at humalik sa aking pisngi bago bumaba.

“Ingat ka, Kaito. Mag-aaral nang mabuti, okay? Tularan ang kuya Luisito mo.”

“Opo, tita! I will miss you po!” Ngumiti at kumaway pa ito bago sinara ang pinto. 

At nang kaming dalawa nalang ni Luisito ang natira, pinaandar ko agad ang sasakyan. At nang makarating naman kami sa tapat ng iskwelahan ni Luisito, nagulat ako nang bigla niyang tinanggal ang seatbelt at hinarap sa direksyon ko ang kanyang pagkakaupo. 

“Tita, pwede ka po bang magsabi ng totoo sa akin?” Aniya.

Ako nama’y napaaangat ng kilay. “H-Huh? Anong sasabihin ko?” 

His jaw clenched. “Tita, may relasyon ka po ba kay Adonis?” 

My eyes widened in both shock and fear. 

“W-Wala ’no! Ano bang tanong iyan, Luisito? Uh, I think you have to leave the car na. Baka ma-late ka na sa klase mo…”

“Tita, maaga pa po ako para sa klase ko. Sagutin mo lang ang tanong ko, Tita.”

I gulped so hard. Shit, how did he know? Was he that fast to catch me just by accidentally reading my messages? Shit.

“Uh, Luisito.. kasi…”

“Tita, may nangyari na po ba sa inyo?”

“What! N-No!” Napahawak ako sa dibdib at hindi alam kung saan lilingon dahil sa mga tanong ni Luisito. How did he come up to that question? At bakit niya ako pinag-iisipan nang ganiyan?

“Saang lugar ka po niya dinala?” Tanong niya pa. Kumbinsido na yata sa kung ano man ang naiisip niya. Ngunit hindi siya nagagalit. Pormal parin ang pustura ngunit nakakunot ang mga noo na tila may gustong malaman.

“L-Luisito, can you please drop it? I don’t know someone named Adonis…”

“Talaga, Tita? Hindi mo kilala ang batang inalagaan mo noon? Ang batang tinuring mo noon na anak mo? Iyong batang minsan ko nang naging kalaro noong bumisita kami ni Mommy sa inyo?”

Napalunok ako at napahawak sa sentido.

“Luisito, p-please… I can’t answer you, I’m sorry.”

“It’s a simple yes or no question, Tita. Pero hindi mo masagot dahil totoo, tama ba ako?”

Mariin ko siyang tinitigan. 

“Luisito, paki-usap.”

“Tita, ako ang nakikiusap. Kasi kailangan kong malaman kung isa ka ba sa mga nabiktima ng gagong iyon!” Tumaas ang boses niya, galit at maotoridad. 

Napayuko ako at napabuga nang malalim na hininga. Is there a need for me to answer him if he already knew everything? Bakit ba sobrang talino ng batang ito? Hindi ko pa man sinasabi ay alam na niya ang lahat. Na para bang may hinala na siya agad.

“Alam mo ba kung ilan nang babae, mapa-kaedaran namin o mas matanda sa amin ang ginanyan ni Adonis, tita?” 

I looked at him with full of shame. Gusto kong magtago ngayon sa kung saan ngunit heto’t wala akong choice dahil kaharap ko mismo si Luisito.

“Tita, pariwara na ang buhay ni Adonis Gokongwei. Ang batang tinuring mo na anak na ngayo’y binata na tulad ko. Itinakwil na iyon ng angkan niya, Tita. At kung sino sino nalang ang binibiktima. At lahat ng mga babaeng dumaan sa mga kamay ng taong iyon ay sira na ngayon ang buhay, tita. Dahil ang taong iyan ay naghahanap na lang ng kung sinong pwede niyang idamay na mawalan ng direksyon sa buhay tulad niya.”

“Stop it, Luisito.”

“Bakit, Tita? Dahil hindi mo matanggap ang sinasabi ko? Tita, alam ng buong El Gracia ang buhay ng taong iyon. Bukas na libro iyon sa lahat! Baka nga pati doon sa Alley 3 na kuta ng mga pariwara sa bayan na ito ay nadala ka na niya e. Alam mo ba kung ano ang lugar na iyon, Tita? Iyon ang takbuhan ng mga kriminal dito sa bayang binisita mo! Gusto kong malaman mo lahat ng ito dahil ayaw kong matulad ka sa mga taong iyon!” 

Sa hindi ko alam na dahilan ay biglang pumatak ang luha sa isang mata ko. Tila naimahe ko kung gaano kasama si Adonis sa paningin ng mga tiga-rito. Even at the sight of my own nephew, alam niya ang buhay ni Adonis.

Dismayado siyang napailing at napalunok nang matigas. 

“Tita, huling huli na kita. Hindi ka na makakapagsinungaling sa akin. Ito rin ba ang dahilan kung bakit hindi ka pa umuuwi? Kasi may nahanap kang lalaki rito? Pero tita, sa dami ng mga matitino rito sa El Gracia, talagang si Adonis pa ang napili mo? At tita, ka-edad ko lang iyon! Menor de edad pa iyon, tita…” May pagkagulat at dismaya ang boses niya, ngunit kinokontrol niya.

“L-Luisito, please, let me explain.”

Tumango si Luisito. “Tita, pwede mo ba akong samahan ngayon sa guidance office ng school namin? Saglit lang, please?”

“B-Bakit tayo pupunta roon?”

“Isusumbong ko lang sa principal namin na hinaharrass ka ng taong iyon para mapatawan ng suspension. At para mapatawag ulit ang mga magulang niya rito sa iskwelahan.”

“N-no, Luisito. No, no, please…”

“Tita, hindi ko isusumbong ang kung ano mang ikahihila mo sa kahihiyan. Hindi kita papayagang mapahiya sa kahit anong paraan. Ipapaalam lang natin sa principal namin na hinaharrass ka niya. Alam mo bang mag-iisang taon nang halos walang nagsusumbong sa school namin na mga hinarass din ni Adonis? Kasi natatakot sila, Tita. Pero ako, hindi ako matatakot lalo’t ikaw ang inabuso ng gagong iyon.”

“N-No, I can’t. Pwede bang iwan mo nalang ito sa akin, Luisito?”

“Tita, bakit kita iiwan? Hindi ako papayag na wala akong gagawin para sa’yo! Tulungan mo akong ipagtanggol ka, Tita. Kasi alam ko na noon pa kung paano ka ginago ng mga Gokongwei e. Lahat lahat alam ko na. And you don’t deserve to be treated this way! Tita, hindi ako magsusumbong kina Mommy at Daddy. Not even to Lolo and Lola. Ligtas ka sa akin.”

“B-But can we just talk about this at home? Or next time?”

“Tita, the time is now. Just this once, please? Dahil alam kong mapaparusahan ng malala ulit ang Adonis na iyon kapag napabalita ulit na nang-harrass na naman siya ng babae.”

“W-What?”

“Tita, kapag napapabisita rito ang matandang Gokongwei dahil ipinapatawag ng paaralan namin, nababalitaan nalang namin na isa hanggang dalawang Linggo ay baldado ang Adonis na iyon dahil binubugbog at tinotorture ng sariling angkan. Ganyan na kademonyo ang taong iyon at dapat lang siyang hindi makapasok ulit at magdusa dahil sa ginawa niya sa’yo, tita.” His jaw clenched in anger. 

Nanlaki ang mga mata ko. Binubugbog? Tinotorture? Ng mga Gokongwei? Why will they do that to Adonis? That’s inhumane and a worst punishment for a teenager! Oh my God.

Gusto kong tumanggi. Umiling. Umatras. Ngunit sa bigat ng nararamdaman na galit ng aking pamangkin ay hindi ko na alam ang gagawin. I don’t want him to feel bad kung hindi ako sasang-ayon sa gusto niyang mangyari. 

Naabutan ko na lamang ang aking sarili na nasa loob ng principal’s office. Nakaupo ako sa upuang kahoy sa tapat ng matandang ginang habang nasa likod ko si Luisito na nauna nang nagbigay ng kanyang reklamo.

“Naku, si Adonis Gokongwei na naman…” Dismayado ngunit nababahalang sambit ng matanda. She adjusted her eyeglasses and open his brown notebook. It’s like a list of records of names. “Bakit ngayon niyo lang ito inireklamo, Ma’am?” Tanong nito sa akin.

Humugot muna ako ng hangin bago sumagot. 

“Uh, it’s not my decision to confess. But my nephew thinks that it’s needed.” 

Mabagal na tumango ang ginang. “Hindi niyo po ba kilala ang batang iyon kaya hindi niyo po alam na may binabalak na masama sa inyo? Kilalang kilala na kasi iyon dito. Ilang ulit na ring naidulog ang pangalan ng batang iyon sa DSWD kung hindi lang maagap na inaaksyunan ng mga Gokongwei. At kung nasa legal age na iyon ay paniguradong labas pasok na iyon sa kulungan… Nakakaawang bata…” 

Hindi ako makatango bilang pag-sang-ayon sa matanda. It shocks me and it hurts me at the same time to hear from people how bad they see Adonis. He’s too young to be imprisoned! Yes, he could have done horrible acts in the past, but that doesn’t mean that they should think of him as a lowly being. 

“Kung ganoon, huwag kayong mag-alala dahil ipapatawag ko ulit ang mga magulang ni Adonis. Sa pagkakaalam ko ay inaaksyonan ng mga Gokongwei ang mga ganitong pagkakataon. Hindi nila pinapalampas dahil hindi maaaring masira ang imahe ng Gobernador ng bayang ito.” 

May ilan pang babala at pag-iingat na pahabol ang matanda para sa akin. Hanggang sa makalabas kami ng opisina. Magalang na nagpasalamat si Luisito sa kanilang principal, at hindi ako makapaniwalang nagmistula pa siyang guardian para sa akin dahil siya ang nagsumbong sa principal. 

Totoo ang sinabi niyang hindi niya ako idadamay sa kahihiyan dahil hanggang panghaharass lang ang sumbong niya sa akin mula sa natamo ko kay Adonis. Hindi ko iyon kayang tanggihan dahil totoo namang ilang ulit na akong pinilit, pinwersa at hinarass ni Adonis, ngunit hindi ko rin nais na si Adonis lang ang pagmukhaing masama. Dahil sa mga nangyari at namagitan sa amin, may mga eksaktong punto na nagustuhan ko ang ginawa namin. 

But here I am, acting like the only victim just to meet the reasonable demands of my nephew who cares about me. Shit. I am torn between leaning towards my own nephew and Adonis. But I don’t think I am leaning towards Adonis this time because I just respectfully filed a complain against their principal! Fuck. 

“Tita, okay ka lang?” Tanong ni Luisito paglabas namin sa opisina. Nasa tapat pa kami ng saradong pinto at parang hindi ko magawang maglakad dahil sa dami ng aking iniisip. 

“U-Uh, yes. Maybe I just need to go to the washroom.”

“Alright. Tara, dito ang women’s cr, tita…” 

Sinamahan ako ni Luisito sa tapat ng women’s restroom. Walang mga estudyante ngayon dahil nagstart na ang mga klase. Pero si Luisito ay hindi man lang inabalang pasukan ang unang klase ngayong araw dahil tila mas importante ang kanyang pagsama sa akin sa principal’s office. 

Mabuti nalang at ako lang mag-isa sa loob dahil nagawa kong isandal ang mga kamay sa marbled sink. I sighed heavily as I tried to think of what I just did. Tama bang sinumbong ko si Adonis? Tama bang ipinagmukha kong malinis ang aking sarili para lang maidiin siya sa mga ginawa niya? 

Muling tumunog ang phone ko. I opened it to see new text messages from Adonis that I almost forgot coming. Ni wala pa nga akong nababasa kahit isa sa mga ito simula nang magising ako. Ngayon ko palang malalaman kung ano ang mga message niya sa akin.

Adonis:

2log k p4?

b4t d k sum4sagot? 

K4in K n4

D2 me sa skul. p4sok mun4 ko saGLet t4s kantotin kita may4

L1go k n4 par4 direch0 Hub4d k nL4ng may4

DaL4 k p4nty m0 ket 1sa Lng p4maL1t m0

T1gas tt k0 nGayun sub0 moT0 may4

Naplunok ako at napakagat-labi. I think this will be the last time that I’ll be reading his text messages. Dahil buo na ang desisyon ko na aalis na ako mamaya. Mas maigi nang matapos na ang lahat ng ito kaysa lumala pa. At hindi ko rin hahayaang maliban kay Luisito ay may ibang makaalam pa. I can’t afford to confess this so kuya Sergio and Kuya Hercules. Dahil higit sa mga magulang ko, sila ang may pinakamatinding pag-aalala sa akin sa lahat ng bagay. Na ngayon ay maging si Luisito ay naman niya ang ugaling iyon sa ama. 

Paglabas ko ng CR ay naabutan ko si Luisito na pormal na nakatayo. Matiyaga akong hinintay. Nang lumingon siya’y mabagal siyang ngumiti. Na sa kabila ng seryoso at sensitibong nalaman niya tungkol sa akin ay heto’t ipinapakita niyang nauunawaan niya ang lahat at wala ni isang pang-huhusga akong nakuha mula sa kaniya. 

“Okay ka na, Tita?” 

Tumango ako. “I’ll go home na, Luisito.”

“Tara. Ihatid na po kita sa parking.”

Pagod na akong umiling. “Masyado na kitang nadistorbo. Pasensiya ka na sa Tita mo ha. Go na, pumasok ka na sa room mo.”

Maingat niya pa akong sinuri bago siya tumuwid ng tayo. 

“Tita, ligtas po sa akin ang kung ano mang nalaman ko sa’yo at kay Adonis. Hindi po ako magsusumbong kina Mommy at Daddy. Gusto lang po kitang tulungan at protektahan dahil hindi mo deserve ang matrato lang nang ganoon, Tita. Sorry kung nangingi-alam ako pero hindi kasi kakayanin ng konsensiya ko na wala akong ginawa para sa’yo. I care for you, tita.”

“I know. Thank you, Luisito. I understand. And sorry rin kung naglihim ako. Sorry kung… mayroon akong tinatagong koneksyion kay Adonis.”

“Yeah. Huwag ka na po muna masyado mag-isip, Tita. I don’t want you stressed out. Pero tutuloy ka na po ba mamaya sa flight mo?”

I chewed my lips before nodding slowly. “Yeah, I think I should go na. I don’t want to make this worse…”

“Ayaw mo po bang magpahinga muna saglit sa bahay? Bawasan lang natin saglit ang bigat ng nararamdaman mo? Kasi ako lang ang nakakaalam nito, Tita. Baka masyado na palang mabigat sa’yo lalo na’t binatilyo palang ako at hindi ako makakatulong para mapasahan mo ng kung anong iniisip mo. Pero kung kaya ko, gagawin ko, tita. Sabihin mo lang kung paanong paraan.”

Mapait akong ngumiti. “You have done enough, Luisito. And I thank you for that. Huwang kang mag-alala dahil baka hindi na rin muna ako tumuloy muna. Baka bukas o sa makalawa na dahil tulad ng sinabi mo’y andami ko rin talagang iniisip.”

“That looks good to me, Tita. Tara na po, hatid ko na po kayo sa parking lot.”

Hindi na ako nagprotesta pa nang ihatid ako ni Luisito sa parking lot. Pero habang naglalakad kami sa hallway ng parking lot ay nagulat ako nang makasalubong lang naman namin ang tatlong lalaking estudyante. Na ang nasa gitna ay ang lalaking pinaka-hindi dapat makita ngayon ni Luisito. 

Si Adonis ay nakabusangot ang mukha habang may kung anong pinipindot pindot sa de-keypad niyang phone. Sa magkabilaan niyang gilid ay iyong red-hair na lalaki, at iyong nasa kabila naman ay iyong lalaking tandang tanda ko na inutusan ni Adonis na kunan ako ng damit noong nasa loob kami ng cheap na motel sa lugar nila.

“Oh, gelpren mo, boss Adi!” Tinuro ako ng red-hair na napahinto sa paglalakad. Napalingon naman agad si Adonis na agad akong nahanap ng mga mata at nangunot ang noo nang makita ako at si Luisito.

“Ay oo nga, bebe mo, boss! Sabi mo may date kayo mamaya? Bat nandito? Hanep ka talaga, boss Adi!” Ngumisi ito at pinatunog ang mga daliri sa kamao.

Mariing hinawakan ni Luisito ang braso ko. 

“Dito ka lang sa likod ko, Tita.” Hinarang niya ang sarili sa akin at tila susugod kila Adonis.

“H-Hey, stop it, Luisito. Hindi mo sila kaya!” Mariin kong sambit. Dahil alam kong kahit matikas ang pangangatawan nitong pamangkin ko ay walang wala ito kapag pinagtulungan ng tatlo. I already saw how these cruel boys almost murdered a bunch of young men their age. Ano pa kung si Luisito lang na mag-isa? My nephew will end up in hospital! Gosh!

Sa puntong iyon ay may dumaan na magkakasunod na mga guro. Mga magpapalitan yata ng period kaya nagkaroon ng ibang tao sa hallway. At sinamantala ko ang pagkakataong iyon para hawakan sa braso si Luisito at hilain palampas kina Adonis. Diretso lang ang tingin ko at desididong hindi magtatama ang mga mata namin ni Adonis. 

Hanggang sa makarating kami sa sasakyan ko. 

“Tita, bakit mo ako hinila?”

Mariin kong tinitigan si Luisito. “Gusto mo bang magalusan, ha? I appreciate your protectiveness. Pero dapat sa ating dalawa mas alam mong kayang kaya kang pagtulungan ng mga iyon.”

“I know. And I am willing to do that kung makakaganti man lang ako ng kahit isang suntok sa gaong iyon. Tita, you should have even use that opportunity to see how Daddy and his men trained me to fight. Hindi man singdumi ng paraan ng mga iyon pero I stand a chance against them, Tita. Kahit tatlo pa sila.”

“Luisito, tama na. I am worried for you, okay?” Tumunog ang phone ko at nag-text na naman yata si Adonis. Pero hindi ko na pinansin. Tumingin ako sa paligid at nakita kong nagkaroon ng iba pang mga estudyante at mga guro dahil tapos na yata ang first period. “Sumabay ka na sa mga teachers na naglalakad sa pagbalik mo sa room mo. I want to make sure that you are safe.”

“Tita, I am very safe here. Pero ikaw, hindi.”

“Please, Luisito? Baka malate ka na naman sa susunod mong klase. At baka bumalik iyon sina Adonis dito.

Luisito sighed in defeat. “Alright. Babalik na ako. But first, lock the door here in your car. Ikaw ang baka balikan nun, Tita. Please…”

Napabuntong hininga nalang din ako at nilock na ang pinto ko, pero nakababa pa rin ang bintana. 

“Take care, Tita. Ingat ka pag-uwi.”

“Yeah. Thank you, Luisito. Ingat ka sa pagpunta sa room mo. At huwag na huwag mong tangkain pa ulit na sumugod kina Adonis o kahit na sa isa lang sa kanila. You understand?” 

He closed his eyes in defeat before nodding his head. “Sige po. Kung iyon ang gusto niyo. Ingat ka po, Tita.” 

Iyon lang at itinaas ko na ang bintana ko. At doon lang si Luisito umalis para magtungo na sa klase niya. Samantalang ako’y sinundan pa ng tingin mula sa loob ang direksyion na pinuntahan niya. At nang masiguradong nakasabay siya roon sa ilang guro na dumadaan ay doon lang ako napasandal sa upuan. Wala sa sarili kong binuksan ang phone ko nang muling mag-notify iyon. 

Adonis:

B4t m0 h1natiD p4m4ngk1n mo?

B4b4 k k0tse m0

Umikot ang mga mata ko.

Me:

I’m going home.

Pinatay ko na ang phone ko at pinatunog ang sasakyan. Pero biglang nag-ring ang phone ko. Tumatawag si Adonis. 

Napapikit ako dahil hindi niya pa rin ako tinatantanan. Pero heto’t pinindot ko pa rin ang accept button para lang matapos na ito at malinawan na si Adonis na uuwi na ako. Literal na uuwi dahil hindi na ako babalik dito sa Pilipinas muli. 

“Baba ka. Andito ko sa labas.” Boses niya, at naririnig ko pa ang maingay na tawanan ng dalawa niyang kasama sa background.

“Adonis, uuwi na ako. Huwag ka nang tumawag okay?”

“Ayaw mo? Gusto mo bugbugin ko pamangkin mo mamayang uwian? Tangina papaduguin ko mukha non pag dika bumaba. Ano?”

“Hey! Binablock mail mo ba ako ha?”

“Oo baket. Ayaw mong bumaba e pinapababa ka lang!”

“Ano pa bang kailangan mo ha? Pwede bang pumasok ka nalang sa room mo? Sabi mo papasok ka ’di ba? Bakit nagcucutting ka at nasa labas lang aber? Please, Adonis. You are stressing me out.”

“Ha? Pinapababa ka lang dami mong sinasabi a. Tangina bumaba ka na rito kung gusto mong makauwi.”

Pinatay ko ang tawag. Binato ko ang phone sa shotgun seat bago ako padabog na lumabas sa kotse. Pinindot ko ang lock ng sasakyan at naglakad pabalik. 

Wala na ulit mga estudyante sa paligid. Dahil nagsisimula na nga ang second period nila! Pero mula sa malayo at kitang kita ko na nakasandal sa likod ng isang sasakyan si Adonis na nakataas pa ang isang paa habang magkadugtong ang mga kilay at nakatingin sa de-keypad niyang phone. Naka-upong tambay naman sa sahig ang dalawa niyang alipores na parehong may hawak ng vape at humihipak! 

Umayos ng tayo si Adonis at ngumisi nang makita akong paparating. May nginunguya na ito ngayon na candy kaya kitang kita kong nagfe-flex ang kanyang panga sa bawat galaw niyon. Sinipa niya iyong naka-red hair kaya tumayo ito at hinila sa braso iyong semi-kalbo kaya napatayo rin. 

“Gagi, bumalik, boss!” Sabi nung semi-kalbo nang nasa tapat na nila ako.

“Alis na muna kayo.” Utos ni Adonis.

“Anong mga pangalan niyo?” Mariing tanong ko sa dalawa niyang alipores. Matalas ang tono upang magbigay ng impresyon na hindi ako nakikipagbiruan at ako ang otoridad dito dahil mga menor de edad pa sila na nagcucutting class.

“Ah, ako po ba? Baldo po palayaw ko.” Sagot ng semi-kalbo. “Pero real name ko ay Brix B. Guanzon. Ito namang pula ang buhok si Leo.”

“Hello po. Leo naman po ang pangalan ko. Pero ang real name ko naman ay Leon S. Altamirano.”

“Kaklase niyo ba itong si Adonis?” I raised my brows.

“Hindi po. Sekshon 12 kami ni Leo e,” Sagot ni Baldo. “Sekshon 13 naman si boss Adi. Pero magkatabi lang kami ng room.” Ngisi nito sabay higop sa vape niya.

“Bakit kayo nagve-vape? Bawal iyan dito sa paraalan ’di ba? Anong grade niyo na ulit?”

Siniko ni Leo ang tagiliran ni Baldo na tila nagtuturuan kung sino ang magdadahilan. Pero pareho silang masama ang tingin sa isa’t isa at hindi alam kung sino ang sasagot. 

“’Di ka po ba nagve-vape, miss? Gusto mo subukan?” Tanong ni Baldo.

“Gago! Tang ina mo gusto mo di mabigyan ng pagchongke mamaya? Ayusin mo sagutan mo tanga…” Suway ni Leo na nakangisi. 

“Alis na muna kayong dalawa mga kupal.” Utos ni Adonis na ibinulsa ang phone niya at umayos ng tindig. 

“Tara na balik na muna tayo sa room pare.” Sabi ni Baldo at inakbayan si Leo. “Ingat ka po, miss. Alagaan mo po si boss Adi namin, bagong gupit yan!” Anito sabay tawa nang nakakaloko.

“Tara na, tangina mo ka…” Sabi naman ni Leo at sabay na silang umalis.

Naiwan ako sa tapat ni Adonis na nagtaas baba agad ang tingin sa katawan ko. Ako nama’y napatingin sa buhok ni Adonis. Clean cut. Bagong gupit nga. Maayos na nakabutones ngayon ang mga uniporme na plantsado at walang kadumi dumi. Maging ang itim niyang slacks at black shoes ay sobrang linis. Mayroon din siyang ID lace ngayon, at kahit isang metro ang layo ko sa kanya ay naaamoy ko ang mamahalin niyang pabango. 

“What do you need?” Agap kong sambit.

Hinawakan niya ang palapulsuhan ko at bigla akong hinila sa kung saan. Hindi na ako nagpumiglas pa dahil nasanay na ako na hinihila-hila niya. At sabi ko naman sa sarili ko na huli na ito. Dahil hindi na ulit ako makikipagkita sa binatilyong ito. 

Dinala ako ni Adonis sa boy’s restroom. Nagulat ako dahil mayroon pang isang lalaking estudyante na kakalabas lang sa isang cubicle at nag-fifix pa ng belt niya na napatingin sa akin at kay Adonis.

“Tara dito.” 

Dinala niya ako sa loob ng pinakadulong cubicle at pinatuwad sa water tank ng toilet. Itinaas niya ang isang binti ko at ipinatong sa nakasaradong toilet at walang paalam niyang inangat ang laylayan ng aking bohemian dress!

Pero bago siya lumuhod sa likuran ko ay pinatakan niya ng halik ang labi ko. Nalasahan ko ang candy na kasalukuyang nasa bibig niya. It’s cherry flavor.

“Sa’yo muna candy ko. Buka mo bibig mo.” 

I opened my mouth unconsciously. Malapot niyang hinalikan ang bibig ko at nang humiwalay siya’y nasa loob na ng bibig ko ang candy niya.

“Adonis!” Mahina kong suway dahil mayroon pa ngang estudyante sa labas na paniguradong hindi pa nakakaalis. 

“Patikim ng pepe mo.” Sambit niya at walang kahirap hirap na nililis ang panty ko at inamoy niya ang hiwa ko! 

“A-Adonis!” Mahina kong protesta pero wala na akong nagawa nang sininghot niya mismo ang hiwa ko.

“Hmm putang ina. Bango ah. Naligo ka?” 

I gulped so hard. Hindi pa man ako nakakasagot ay nilabas na niya ang dila niya at dinilaan ang singit ko. Hindi niya dinaanan ang mismong hiwa ko kundi ang pagitan lang ng inner thigh ko at pisngi ng aking pagkababae dahilan upang manginig ang tuhod ko sa kakaibang pakiramdam.

“Pasipsip lang ako.” 

Napatingala ako at napapikit upang pigilan ang ingay ng sarili nang biglang sumipsip si Adonis sa kaliwang pisngi ng aking pagkababae. Ramdam ko ang mainit niyang bibig na sumisipsip sa balat ko roon, minamarkahan, nilalasahan o kung ano man.

“Yan…” Sambit niya nang mapagmasdan ang kung ano mang iniwan niyang marka roon. “Sarap mo.” Tumayo siya at binalik ang pagkakaayos ng panty at laylayan ng dress ko. 

Hinila niya ako patayo at pinaharap sa kanya. Ngayon ay habol hininga ako dahil sa ginawa niya habang siya’y dinidilaan pa ang labi niyang mamula-mula at mamasa-masa ngayon.

“Bat nanginginig hita mo? ’Di kita kakantotin…” Ngumisi siya’t nilamas ang pwetan ko. Mabagal ngunit nanggigigil.

“Bakit mo ako dinala rito! May tao sa labas!” Mahina kong singhal sa mukha niya. 

Ngumisi siya’t tumango. “Ako unang nagtanong. Bat nanginginig hita mo? Sarap ba?” He smirked.

“A-Adonis, someone’s outside!”

“Pake ko? Tinatanong ko kung nagustuhan mo ba? Na-miss mo ba ’ko? Ha?”

“Hindi!”

“Sus. Gustong gusto mo nga. Alam ko na gagawin ko kapag naggagalit galitan ka. Sipsipin ko gilid ng pepe mo tapos lagyan ko ng chikinini. Meron ka na ngayon. Tatlo nilagay ko.”

“Adonis, I need to go home. Please, gusto ko nang lumabas.”

“Pano pag ayaw pa kitang palabasin? Ano gagawin mo?” May multong ngiti siya, sobrang kulit at hindi man lang kinakabahan sa ginagawa niya.

“Adonis-”

Napahinto ako nang may marinig akong mga boses ng lalaki sa labas. Nadagdagan yata ang mga estudyanteng nagbabanyo ngayon. Fuck. Paano na kami makakalabas niyan!

“Gago, pare may nagkakantutan sa dulo…” Pabulong ngunit boses nung lalaking nakakita sa amin kanina pagpasok.

“We? Tang ina saan?” 

“Sino pa ba? si Adonis gago may dalang chiks. Tang ina kaninong ate kaya iyon?” 

“Gago wala. Bat wala akong naririnig?” 

“Meron! Pakinggan mo mahina lang…” 

Huminto ang mga boses nila. Are they really eavesdropping right now? Shit!

Mahinang tumawa si Adonis. Naamoy ko ang hininga niya na siyang amoy na rin ng hininga ko dahil nasa akin pa ang candy niya. This boy really smells so manly and boyish. I can’t deny that he’s really a Gokongwei. 

“Akin na ulit candy ko.” Aniya at malapot akong hinalikan ulit. 

At dahil nasa loob pa ng bibig ko ang candy ay sinipsip pa niya ang labi at dila ko para makuha iyon. Nang makuha ng bibig niya ang candy ay ngumisi siya’t dinurog iyon ng ngipin niya. At nilunok niya na iyon na parang kumakain lang ng bubog. 

“Tamis.” Kinindatan niya ako.

Ako nama’y hindi alam ang isasagot. He looks so jolly and naughty today. 

“Doon tayo sa kotse mo. Marami maiinggit pag dito ka umungol.” Tumawa siya at hinila ako palabas. 

Huli na para itago ko ang mukha ko dahil nakita ko ang hindi bababa sa apat na lalaking nakaabang pala at nakatingin sa cubicle namin. Shit! 

Natahimik ang mga estudyante nang lumabas kami ni Adonis sa cubicle hanggang sa makalabas kami ng cr. Ako nama’y nagpadala na kay Adonis na bumalik na nga sa kotse ko dahil baka may iba pang makakita na magkasama kami!

Nang makarating ako sa kotse ay pinatunog ko iyon agad. Pero si Adonis ay inikot ako sa passenger seat at ako ang pinasakay doon! 

“H-Hey, ako ang magmamaneho! At bakit ka sasama?!”

Sinuotan niya ako ng seatbelt at pumameywang sa harap ko. He angled his face while watching my small body seated in front of him. 

“Hubarin mo panty mo.” Utos niya.

“What?” My eyes widened.

“Huhubarin mo o ako maghuhubad sa’yo?” Tumirik ang isa niyang kilay. 

“W-Why will I do that in the first place?” 

Nangunot ang noo niya nang mapagtantong wala akong balak sumunod. Hinawakan niya ang isang hita ko at napatili ako nang ipasok niya ang isang kamay sa ilalim ng dress ko at kinawit ng isang daliri niya ang string ng suot kong panty! Shit!

Hinila niya iyon nang walang kahirap hirap at nakita ko na lamang na naalis na niya sa mga binti ko ang munting tela. What the!

Binulsa niya ang panty ko at sinarado ang gilid ko. Umikot siya at sumakay sa driver’s seat. Minaneobra niya ang sasakyan na tila sanay na sanay siya. At walang kahirap hirap niyang nailabas sa parking ang kotse ko!

“H-Hey! Marunong ka bang mag-drive, Adonis! Baka ma-aksidente tayo! Oh my gosh!”

“Eroplano lang ’di ko kayang paliparin.” Mayabang niyang sambit at umandar na nga kami. 

Nang nasa labas na kami ng school premises ay inabot ng isa niyang kamay ang hita ko at tinapik. 

“Buka mo.”

“What?”

Diretso lang ang tingin niya sa kalsada habang isang kamay lang ang may hawak sa steering wheel.

“Tangina bingi ka, Hyacinth? Sabi ko ibuka mo hita mo.” 

“F-For what?” 

Bigla niyang pinalo ang hita ko nang malakas. Nanguryente ako roon.

“Ouch! Ansakit! Bakit mo ako pinalo!”

“Sabing buka mo hita mo e. Isa pang pigil papaluin ko sunod dede mo.” 

Kaya naman binuka ko ang isang hita ko. Ngumisi siya’t hinaplos niya muna ang inner thigh ko bago niya ki-nup ng palad ang pagkababae ko.

“A-Adonis ano ba!”

Dire-diretso lang siya sa pagmamaneho hanggang sa ipasok ng gitnang daliri niya ang unang knuckle sa malalim kong hiwa.

“O-Ohh!” Impit kong ungol sa pagkagulat at kakaibang pakiramdam.

Napapikit ako nang laliman niya ang pasok dahilan upang umabot na sa ikalawang knuckle niya ang nasa loob ng hiwa ko. 

“Yan. Sarap. Puta ang init sa loob a…” 

Nagsimula siyang maglabas masok habang ang index finger niya ay dinidiin diin ang aking clit. Huli na nang mapansin kong nasa bayan na kami banda at marami nang establishimiyento sa paligid. Huminto kami sa isang stoplight na may ilang mga sasakyan sa harap, gilid, at likod namin. 

Bilang binitiwan ni Adonis ang manibela’t inalis ang seatbelt niya. Mabilisan niya ring pinindot ang seatbelt ko at walang hirap niyang binuhat paharap sa kanya ang katawan ko. 

“Sandal ka sa bintana.” Utos niya at itinulak nang marahan ang katawan ko kaya napasandal ako roon. 

Walang paalam niyang hinawakan sa magkabilaang kamay ang mga hita ko at dinilaan niya ang aking pagkababae.

“F-Fuck…” I moaned as I felt his hot and moist mouth sucking my pussy. Shit. 

“Hmm…” Matunog na dinilaan at sinipsip ni Adonis ang aking pagkababae at nang siya’y umahon ay dinilaan niya ang kanyang labi at mabilisang inayos ulit ang upo ko at sinuotan ako ng seatbelt.

“Nag-green agad e. Tang ina sarap kainin ng pepe mo… Lagot ’yan sakin mamaya.” Pinaandar niya agad ang sasakyan dahil nag -go signal na nga. Ako nama’y naiwan sa pakiramdam ng kanyang mainit na bibig na biglang umalis sa pagkababae ko. It felt so good. I can’t deny it. It was so good that I almost didn’t want it to end. Shit.

I remained seated while biting my lips because of the sensation that is still lingering. Shit. Hindi ko na nga alam kung saan kami papunta pero heto’t natahimik ako. Na dapat ay nagrereklamo ako ngayon dahil dapat ay pauwi na ako pero heto’t siya pa ang nagmamaneho! 

Adonis is shocking me in so many ways unexplainable. Oh my gosh.

Hindi ko na namalayan na ipinarada na niya ang sasakyan sa tapat ng isang pamilyar na lumang mansion. Nauna siyang bumaba at umikot siya para pagbuksan ako ng pinto. I had no time to ask him why he brought me here in our family’s old mansion. Sa lugar na kung saan ko siya inalagaan noong maliit pa siya. Sa lugar na walang gwardiya, na walang body guard. Sa lugar na kami lang. 

Napatili ako nang bigla niya akong binuhat sa kanyang harapan. Bridal-style. Papasok sa loob ng mansion. Umakyat siya sa aming grand staircase at nakita ko pang nadaanan namin ang mga furnitures naming natatakpan ng mga puting tela at inaalikabok na sa tagal ng panahon na wala nang nakatira rito. 

The creaking sound of my room’s old bedroom creaked as he opened it. Inilapag niya ako sa ibabaw ng kama ko at  inanggulo niya ang ulo nang pagmasdan akong tumalbog pa nang bahagya roon.

“Why did you bring me here! Adonis, this is a private and secluded place!”

Isa-isa niyang tinanggal ang butones ng kanyang uniporme. Ngumisi siya’t tinapon sa kung saan ang uniporme niya. He unbuckled his belt in front of me at hinubad niya iyon nang walang pag-aalinlangan. Naiwang suot niya ang kanyang puting Calvin Klein briefs. Pero walang hirap niya rin iyong hinubad sa harap ko kaya kumawala ang malaki niyang ari na parang spring. 

“Dito kita kakantotin. Iyong hindi ka na magpipigil ng ungol mo. Kahit sumigaw ka sa sarap pwedeng pwede.” 

Lumapit siya’t inabot ang laylayan ng dress ko. Walang hirap niya iyong hinubad sa akin at ngayo’y lumabas din ang aking mga suso at pareho na kaming hubo’t hubad.

“Nabitin ka ba sa pagkain ko sa pepe mo? ’Di kita bibitinin ngayong maghapon. Magkakatutan tayo hanggang sa mabasa ng mga pawis natin itong kama mo.” 

Mabagal niya akong pinatungan sa kama at hinalikan niya ang labi ko. Tila may kung ano sa loob ko na nagsasabing magpaubaya ako at damhin ang bawat halik at haplos ni Adonis. 

Huli na ito. Naririto na ako at sigurado akong huling beses na ito. Dahil hinding hindi na niya ulit ako maaangkin ng ganito. Hinding hindi na niya ako magiging alipin ng kanyang sekswal na pangangailangan.

“Oooh…” Napatingala ako nang sipsipin niya ang kaliwang suso ko. He smirked while watching me moan in pleasure habang kagat niya ang kaliwang utong ko at binibigyan iyon nang banayad na pagsipsip.

Hindi pa man ako nakakarecover nang umahon siya’y sinampay ang mga hita ko sa kanyang magkabilaang balikat. Dumura siya sa kanyang palad at pakalat na hinawak sa kanyang malaking ari. Tinutok niya iyon sa aking butas at dire-diretsong ipinasok.

“O-Ooh!” Ungol ko sa gulat dahil malaki ang sukat niya.

“Hmm putang ina.” Dumapa siya’t inilapit ang mukha sa akin habang dahan-dahang binabaon ang kanyang ari. “Kantotin na kita? Hm?” Bulong niya.

Napakagat labi ako sa kakaibang pakiramdam ng nababanat kong kailaliman. Napatango ako at napayakap sa batok niya.

“Kantotin kita, Mommy?” Ngisi niya. 

I swallowed hard as I nodded again. 

“Y-Yes please…”

“Sino muna ’ko.” He smirked again. 

Ako nama’y kusang iginalaw ang aking balakang at napaungol sa pag-baon ng kanyang malaking ari sa loob ko. It felt so hot inside. It felt so big and so perfect to my womanhood.

“A-Adonis…” I breathed.

“Mali.” Tumawa siya.

“W-What? Please…” Pagmamakaawa ko.

“Pag nakatuhog ’tong burat ko rito sa puke mo, hind ako si Adonis. Ako ang daddy mo, Hyacinth.”

I blinked my eyes slowly, lasing na lasing sa pakiramdam ni Adonis sa loob ko.

“D-Daddy Adonis…” I breathed.

He smirked. “Yan, ganyan. Isigaw mo pangalan ko habang kinakantot kita. Ibuhos mo ang libog mo sa akin, Hyacinth. Kasi ako, kuhang kuha mo ang libog ko. Hindi ka makakauwi sa inyo hangga’t hindi namamaga sa kantot ko itong puke mo.” Sunod sunod siyang bumayo at napatingala siya sa sarap at nagmura. 

“Hindi ka makakauwi sa inyo hangga’t hindi ko napupuno ng chikinini ’tong mga suso mo.” Yumukod siya sa sumipsip sa kanang dede ko habang binibigyan ako ng tatlong magkakasunod na bayo. 

Matunog at malagkit niya iyong niluwa bago niya inaggulo ang mukha para pagmasdan ang buong katawan kong iniibabawan niya. 

“Hindi ka makakauwi sa inyo hanggang hindi kita napapaliguan ng pawis ko.”

Umisang bayo siya na ubod ng lakas dahilan upang mapahiyaw ako sa sarap at tumirik ang aking mga mata. 

“Sarap ba? Ulitin ko ba? Ganito ba hm?” 

Bumayo ulit siya dahilan upang mamunghay ang mga mata ko sa sarap. Nakipagtitigan ako sa gwapong mukha niya. Nakangisi siya habang diretso at nag-aapoy ang mga mata sa akin. At nang magkatitigan kami, hinugot niya nang mabagal ang kanyang ari, at walang paalam na biglang binaon nang sagad dahilan upang humampas ang kanyang bayag sa aking singit.

“Puta! Ang sarap mo.” 

Yumukod siyat nakipaghalikan sa akin. Habang magkalapat ang aming mga labi at nagpapalitan kami ng sipsip at dila ay mabagal siyang bumabayo. Parehong nakukulong ang mga ungol namin sa aming mga bibig dulot ng sarap na aming pinagsasaluhan. 

Mabagal, mabilis, mahina, at malakas na palitan ng bayo ang ginawa sa akin ni Adonis. Ang taning nagagawa ko lang ay umungol, humiyaw, at mapahalinghing sa sarap. Hindi ko na namalayan ang oras dahil naabutan ko na lamang ang sarili na nakasakay kay Adonis habang ginigiling ang aking pagkababae sa kanyang ari habang nakahiga siya’t pinagmamasdan ako.

“Puta ang sarap ko ba, baby?” Ngisi niya. “Lagkit na ng puke mo oh, nilabasan na tayo pareho tangina. Sarap bang gilingan ang burat ko? Yan ganyan ooh puta galing…” Ngisi niya dahilan upang higit kong pagbutihan ang ginagawa.

“Y-Yes, fuck… oh my gosh it feels so good!” Kumapit ako sa abs niya at binilisan at binagalan ang pag-taas baba ng sarili. His cock creampied me already and his first load of cum made my insides warm and wet. We already came at the same time and yet my body feels like it’s all out for more sex. Shit.

“Tanginang mga dede ’yan talbog nang talbog. Sarap bang magpakantot sa tulad ko, baby?” He asked.

“Y-Yes, shit… yes, baby, it feels so good…. gosh…” 

“Giling pa… ’yan tang ina galing!” 

Umahon siya’t binuhat ako sa kama. Habang nananatiling nakabaon ang kanyang ari sa akin. Dinala niya ako sa aking lumang vanity mirror at pinasandal niya ang likod ko sa lumang salamin.

“Sarap? Hm?” 

“Y-Yes, baby…” Ungol ko at pinagmasdan ang pawisan niyang katawan na puno ng bagsik sa pagbibigay sa akin ng malalakas na bayo. 

“Iputok ko ulit sa loob? Gusto mo?” 

I bit my lips as I nodded fast.

“Halikan tayo habang pinuputok ko sa loob gusto mo? Hm?” 

I nodded agad and coiled my arms on his nape.

“Puta… lapit na ’ko… palaplap ka muna sa’kin…” Aniya dahilan upang iahon ko ang katawan at makipaghalikan sa kanya ng ubod ng lagkit. Nagmumura na siya sa bibig ko habang dirediretso ang pagbayo nang walang mintis. 

Hanggang sa humiwalay siya saglit sa aming halikan. 

“Sa mukha mo muna. Lunokin mo tamod ko?” Pakiusap niya na agad kong tinanguan. 

Napatingala siya sa sarap at nang malapit na siya’y bigla niyang hinugot at pinaluhod ako sa sahig. Hinawakan niya ng isang kamaya ng mukha ko at pinabuka ang bibig ko habang nagmumura siya’t itinutok sa mukha ko ang kanyang ari.

“Lunokin mo… oohh putang ina!” Napapikit ako nang sunod sunod na sumirit sa dila ko ang kanyang mainit na semilya. Magkakasunod na sumpit na ang iba’y napunta pa sa ilong at mata ko. Subalit mas marami ang napunta sa dila ko kaya agad ko iyong nalasahan at nilunok. 

“Puta,” mura niya at hinila ako patayo para pagmasdan ang mukha ko. “Nilunok mo?” Tanong niya na ikinatango ko. Ibinuka ko ang bibig upang ipakita na wala akong itinira. Sinalat ko pa ng daliri ang ilang napunta sa mata at ilong ko at tinikman din iyon.

“Tang ina ang sarap mo. Puta bilis mong matuto king ina…” Naghahabol ng hininga niyang sambit.

“Fuck me more, daddy, please…?” Pagmamakaawa ko at tiningala siya.

“Gusto mo pa? Hm?”

“Yes, please… Cum inside me, please. More of your loads inside me, please…”

He smirked. “Hm? Kantotin pa kita? Hm? Gusto mo pa ng tamod ko?”

I slowly nodded. “Y-Yes, please…”

“Tara. Doon naman tayo sa hagdan.” 

Muli niya akong binuhat paharap kaya napayakap ako sa kanyang batok. Habang naglalakad kami palabas ay tinutok niya at pinasok niya ang kanyang ari na matigas pa rin dahilan upang mapaungol ako. At sa puntong iyon, sigurado akong ito na ang huli. Dahil ito na ang huling pagkakataong ibibigay ko ng buong buo ang aking sarili sa lalaking pinakadelikado para sa akin. At sigurado ako na pagsisisihan ko ang resulta ng kapusukang ito. Subalit ano man ang mga iyon na kaharapin ko, hindi ko pagsisisihan iyon dahil naranasan ko at naramdaman ko kung ganoo kabagsik ang binatilyong ito. 

Oh, Hyacinth Idara, what have you done to yourself? Why did you just let yourself become a prisoner of this young man? But who am I to judge? You are in the moment. You are feeling the moment. Let us just hope that you can get rid of all of the consequences you might soon get… or regret…